ଆଲୁମିନିଅମ_ଇତିହାସ
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଶିଳ୍ପ ଉତ୍ପାଦନ
ଯେହେତୁ ୱୋହଲର୍ଙ୍କ ପଦ୍ଧତି ବହୁ ପରିମାଣର ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନ କରିପାରିଲା ନାହିଁ, ଧାତୁ ଅସାଧାରଣ ରହିଲା; ଏକ ନୂତନ ପଦ୍ଧତି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ସୁନାଠାରୁ ଅଧିକ ଥିଲା | 1852 ମସିହାରେ, ଆଲୁମିନିୟମ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାରରେ 34 ଡଲାରରେ ବିକ୍ରି ହୋଇଥିଲା | ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବରେ, ସେତେବେଳେ ସୁନା ମୂଲ୍ୟ ଅନ୍ସ ପ୍ରତି 19 ଡଲାର ଥିଲା। ଫରାସୀ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ହେନ୍ରି ଇଟିନ୍ ସାଣ୍ଟେ-କ୍ଲେର୍ ଡିଭିଲ୍ 1854 ମସିହାରେ ପ୍ୟାରିସ୍ ଏକାଡେମୀ ଅଫ୍ ସାଇନ୍ସରେ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନର ଏକ ଶିଳ୍ପ ପଦ୍ଧତି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ସୋଡିୟମ‌ଦ୍ୱାରା ଆଲୁମିନିୟମ୍ କ୍ଲୋରାଇଡ୍ ହ୍ରାସ ହୋଇପାରେ, ୱୋହଲର‌ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ ପୋଟାସିୟମ୍ ଅପେକ୍ଷା ଏକ ଧାତୁ ଅଧିକ ସୁବିଧାଜନକ ଏବଂ କମ୍ ଦାମୀ | ଡିଭିଲ୍ ଧାତୁର ଏକ ଉପାଦାନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ। ଫ୍ରାନ୍ସର ନାପୋଲିଅନ୍ ତୃତୀୟ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଅନୁସନ୍ଧାନ ପାଇଁ ଡିଭିଲ୍ଙ୍କୁ ଏକ ଅସୀମିତ ସବସିଡି ପ୍ରତିଶୃତି ଦେଇଥିଲେ; ମୋଟ ଉପରେ, ଡିଭିଲ୍ 36,000 ଫ୍ରେଞ୍ଚ ଫ୍ରାଙ୍କ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ - ସାଧାରଣ ପରିବାରର ବାର୍ଷିକ ଆୟର 20 ଗୁଣ | ଆଲୁମିନିୟମ ପ୍ରତି ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ଏହାର ସମ୍ଭାବ୍ୟ ସାମରିକ ବ୍ୟବହାରରେ ରହିଥିଲା: ସେ ଚାହୁଁଥିଲେ ଯେ ଫ୍ରାନ୍ସ ସ army ନ୍ୟବାହିନୀ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର, ହେଲମେଟ, ବାହୁବଳୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରପାତି ନୂତନ ଆଲୋକ, ଚକଚକିଆ ଧାତୁରେ ତିଆରି ହୋଇପାରିବ। ଏହି ଧାତୁଟି ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇନଥିବାବେଳେ ନାପୋଲିଅନ୍ ଏକ ଭୋଜି ଆୟୋଜନ କରିଥିବା କୁହାଯାଉଛି ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ବାସନ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ସୁନା ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଆଲୁମିନିୟମର ବାରଟି ଛୋଟ ଇଙ୍ଗୋଟ୍ ପରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ 1855ର ଏକ୍ସପୋଜିସନ୍ ୟୁନିଭର୍ସେଲରେ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଲା | ଏହି ଧାତୁକୁ "ମାଟିରୁ ରୂପା" ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା (ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଦୃଶ୍ୟମାନ ରୂପା ସହିତ ସମାନ) ଏବଂ ଏହି ନାମ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ବହୁଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲା | ଏହା ବ୍ୟାପକ ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲା; କଳା, ସଙ୍ଗୀତ, medicine ଷଧ, ରନ୍ଧନ ଏବଂ ଟେବୁଲ ସାମଗ୍ରୀରେ ଆଲୁମିନିୟମ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ବିଷୟରେ କଳ୍ପନା କରୁଥିବା ଚାର୍ଲ୍ସ ଡିକେନ୍ସ, ନିକୋଲାଇ ଚେର୍ନିଶେଭସ୍କି ଏବଂ ଜୁଲେସ୍ ଭର୍ନେ ଏହି ଧାତୁକୁ ଆଭାନ୍-ଗାର୍ଡ ଲେଖକମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତଥାପି, ସମସ୍ତ ଧ୍ୟାନ ଅନୁକୂଳ ନଥିଲା | ଖବରକାଗଜ ଲେଖିଛି, "ପ୍ୟାରିସିଆନ୍ ଏକ୍ସପୋ ମାଟିରୁ ରୂପାର କାହାଣୀକୁ ସମାପ୍ତ କରିଛି", କହିଛି ଯେ ଧାତୁ ବିଷୟରେ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି ତାହା ଅସତ୍ୟ ନୁହେଁ ଏବଂ ଉପସ୍ଥାପିତ ଧାତୁର ପରିମାଣ ପ୍ରାୟ ଏକ କିଲୋଗ୍ରାମ- ଯାହା ଆଶା କରାଯାଉଥିଲା ତାହା ତୁଳନାରେ ବିପରୀତ ଏବଂ "ଆବିଷ୍କାର ପାଇଁ ବହୁତ କିଛି ନୁହେଁ ଯାହା ବିଶ୍ worldକୁ ଓଲଟପାଲଟ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା" | ମୋଟ ଉପରେ, ଏହି ମେଳା ଧାତୁର ବ୍ୟବସାୟିକରଣକୁ ଆଗେଇ ନେଇଥିଲା | ସେହିବର୍ଷ ଆଲୁମିନିୟମକୁ ବଜାରକୁ 300 କିଲୋଗ୍ରାମ ମୂଲ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଥିଲା। 1867 ମସିହାରେ ପ୍ୟାରିସରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମେଳାରେ ପରିଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ତାର ଏବଂ ଫଏଲ୍ ସହିତ ଏକ ନୂତନ ମିଶ୍ରଣ - ଆଲୁମିନିୟମ୍ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା, ଏହାର କମ୍ ଉତ୍ପାଦନ ମୂଲ୍ୟ, କ୍ଷୟ ପ୍ରତି ଉଚ୍ଚ ପ୍ରତିରୋଧ ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଗୁଣ ପାଇଁ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ | ନିର୍ମାତାମାନେ ଲୁହା ଏବଂ ପିତ୍ତଳ ପରି ଜଣାଶୁଣା (ଏବଂ ବଜାରଯୋଗ୍ୟ) ଧାତୁ ଉତ୍ପାଦନରୁ ଉତ୍ସଗୁଡିକୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ, ଏକ ନୂତନ ସହିତ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ; ଅଧିକନ୍ତୁ, ଉତ୍ପାଦିତ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅତ୍ୟଧିକ ଶୁଦ୍ଧତା ନଥିଲା ଏବଂ ନମୁନାଦ୍ୱାରା ଗୁଣରେ ଭିନ୍ନ ଥିଲା | ଏହାଦ୍ୱାରା ନୂତନ ଧାତୁ ଉତ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସାଧାରଣ ଅନିଚ୍ଛା ଦେଖାଗଲା | ଡିଭିଲ୍ ଏବଂ ଅଂଶୀଦାରମାନେ 1856 ମସିହାରେ ରୋଏନ୍ରେ ଏକ ସ୍ମେଲଟରରେ ଆଲୁମିନିୟମର ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଥମ ଶିଳ୍ପ ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ଡିଭିଲ୍ଙ୍କ ସ୍ମେଲଟର ସେହି ବର୍ଷ ଲା ଗ୍ଲାସିଅର୍ ଏବଂ ପରେ ନାନ୍ଟେରେ ଏବଂ 1857 ମସିହାରେ ସାଲିଣ୍ଡ୍ରେସ‌କୁ ଚାଲିଗଲା | ନାନ୍ଟେରେ ଥିବା କାରଖାନା ପାଇଁ, ଦ 2 ନିକ 2 କିଲୋଗ୍ରାମ ଆଲୁମିନିୟମର ଉତ୍ପାଦନ ରେକର୍ଡ କରାଯାଇଥିଲା, [56] 98% ଶୁଦ୍ଧତା ସହିତ। ମୂଳତ pure, ଶୁଦ୍ଧ ଆଲୁମିନାର ସିନ୍ଥେସିସ୍ ସହିତ ଉତ୍ପାଦନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଆମୋନିୟମ୍ ଆଲୁମ‌ର କାଲସିନେସନରୁ ମିଳିଥିଲା ​​| ୧ 888 ମସିହାରେ, ଡିଭିଲ୍ ବକ୍ସାଇଟ୍ ସହିତ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ବିକଶିତ ହୋଇଥିଲେ ଯାହା ଡିଭିଲ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲା, ଆଲୁମିନା ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ଉତ୍ସ ଭାବରେ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥକୁ ନିୟୋଜିତ କଲା | 1860 ମସିହାରେ, ଡିଭିଲ୍ ତାଙ୍କର ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଆଗ୍ରହକୁ କମ୍ପାଗନି ଡି’ଆଲାଇସ୍ ଏଟ୍ ଦେ କାମାର୍ଗୁର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ହେନେରୀ ମେରଲେଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିଥିଲେ; ଏହି କମ୍ପାନୀ ଦଶନ୍ଧି ପରେ ଫ୍ରାନ୍ସର ଆଲୁମିନିୟମ ବଜାରରେ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା। ଡିଭିଲ୍ ସମେତ କେତେକ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ କ୍ରିଓଲାଇଟ୍ ଉତ୍ସ ଉତ୍ସ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ। ବ୍ରିଟିଶ ଇଞ୍ଜିନିୟର ୱିଲିୟମ୍ ଗେର୍ହର୍ଡ 1856 ମସିହାରେ ଲଣ୍ଡନର ବ୍ୟାଟେରସିଆରେ ପ୍ରାଥମିକ କଞ୍ଚାମାଲ ଭାବରେ କ୍ରିଓଲାଇଟ୍ ସହିତ ଏକ କାରଖାନା ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବ technical ଷୟିକ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ଅସୁବିଧା ତିନି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କାରଖାନା ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା। ବ୍ରିଟିଶ ଆଇରନମାଷ୍ଟର ଆଇଜାକ୍ ଲୋଥିଆନ୍ ବେଲ୍ 1860ରୁ 1874 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଉତ୍ପାଦନ ବିଷୟରେ କ statistics ଣସି ପରିସଂଖ୍ୟାନ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହା "ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ" | 1860ରେ ଡିଭିଲ‌ର ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରତିବର୍ଷ 1 ମେଟ୍ରିକ୍ ଟନ‌କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା; 1867ରେ 1.7 ମେଟ୍ରିକ୍ ଟନ୍; ଏବଂ 1872ରେ 1.8 ମେଟ୍ରିକ୍ ଟନ୍ | [63] ସେହି ସମୟରେ ଆଲୁମିନିୟମର ଚାହିଦା କମ୍ ଥିଲା: ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ତାଙ୍କ ବ୍ରିଟିଶ ଏଜେଣ୍ଟମାନଙ୍କ ଦ୍ De ାରା ଡିଭିଲର ଆଲୁମିନିୟମର ବିକ୍ରି 1872 ମସିହାରେ 15 କିଲୋଗ୍ରାମ ସହିତ ସମାନ ଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ଆଲୁମିନିୟମକୁ ରୂପା ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଉଥିଲା; ରୂପା ପରି, ଏହା ଅଳଙ୍କାର ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ଜଣାପଡିଥିଲା ​​| 1859ରେ ଆଲୁମିନିୟମର ମୂଲ୍ୟ କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ 240 Fକୁ ହ୍ରାସ ପାଇଲା; 1862ରେ 200 F; 1867ରେ 120 F | [64]ଅନ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ ସ୍ଥାନଗୁଡିକ 1880 ଦଶକରେ ଦେଖାଯିବାକୁ ଲାଗିଲା | ବ୍ରିଟିଶ ଇଞ୍ଜିନିୟର ଜେମ୍ସ ଫର୍ନ ଓ୍ବେଷ୍ଟର୍ 1882 ମସିହାରେ ସୋଡିୟମ୍ ସହିତ ହ୍ରାସ କରି ଆଲୁମିନିୟମର ଶିଳ୍ପ ଉତ୍ପାଦନ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ତାଙ୍କର ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଡିଭିଲ୍ ତୁଳନାରେ ବହୁତ ଶୁଦ୍ଧ ଥିଲା (ଏଥିରେ 0.8% ଅପରିଷ୍କାର ରହିଥିଲାବେଳେ ଡିଭିଲ୍ ସାଧାରଣତ 2 2% ଧାରଣ କରିଥିଲେ) | 1884 ମସିହାରେ ଆଲୁମିନିୟମର ବିଶ୍ production ଉତ୍ପାଦନ 3.6 ମେଟ୍ରିକ୍ ଟନ୍ ସହିତ ସମାନ ଥିଲା | ୧ 8484 In ମସିହାରେ, ଆମେରିକୀୟ ସ୍ଥପତି ୱିଲିୟମ୍ ଫ୍ରିସ୍ମୁଥ୍ ସୋଡିୟମ୍, ଆଲୁମିନା, ଏବଂ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନକୁ ଏକକ ବ techn ଷୟିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ମିଶ୍ରଣ କଲେ | ସୋଡିୟମ୍ ସଂଗ୍ରହ କରିବାର ପୂର୍ବ ଆବଶ୍ୟକତା ସହିତ ଏହା ବିପରୀତ ଥିଲା, ଯାହା ଜଳ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ବାୟୁରେ ଜାଳେଣି ହୁଏ | ପାଉଣ୍ଡ)। [68] ୧ 8585 In ମସିହାରେ, ଆଲୁମିନିୟମ୍- ମ୍ୟାଗ୍ନେସିୟମ୍ଫାବ୍ରିକ୍ ହେମେଲିଙ୍ଗେନରେ ଉତ୍ପାଦନ ଆରମ୍ଭ କଲେ |ଏହାର ଉତ୍ପାଦନ ଆକଳନ ସାଲିଣ୍ଡ୍ରେସର କାରଖାନା ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ଥିଲା କିନ୍ତୁ କାରଖାନା 1888 ମସିହାରେ ଉତ୍ପାଦନ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା | ୧ 8686 In ମସିହାରେ, ଆମେରିକୀୟ ଇଞ୍ଜିନିୟର ହାମିଲଟନ୍ କାଷ୍ଟନର୍ ସୋଡିୟମର ଶସ୍ତା ଉତ୍ପାଦନର ଏକ ପଦ୍ଧତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଯାହା ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନର ମୂଲ୍ୟ ପାଉଣ୍ଡ ପିଛା 8 ଡଲାରକୁ ହ୍ରାସ କଲା, କିନ୍ତୁ ଡିଭିଲ୍ ପରି ଏକ ବଡ଼ କାରଖାନା ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପୁଞ୍ଜି ନଥିଲା | ୧ 8787 In ମସିହାରେ, ସେ ଓଲଡବିରୀରେ ଏକ କାରଖାନା ନିର୍ମାଣ କଲେ; ଓ୍ବେଷ୍ଟର୍ ନିକଟରେ ଏକ ପ୍ଲାଣ୍ଟ ନିର୍ମାଣ କରି ଏହାକୁ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପାଇଁ କାଷ୍ଟନର୍ ସୋଡିୟମ୍ କିଣିଥିଲେ | ୧ 8989 In ମସିହାରେ, ଜର୍ମାନ ଧାତବ ବିଜ୍ଞାନୀ କର୍ଟ ନେଟ୍ଟୋ ସୋଡିୟମ୍ ସହିତ କ୍ରିଓଲାଇଟ୍ ହ୍ରାସର ଏକ ପଦ୍ଧତି ଆରମ୍ଭ କଲେ ଯାହା ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନ କରି 0.5-1.0% ଅପରିଷ୍କାର ଧାରଣ କରିଥିଲା ​​|