cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ଇନସୁଲିନ (ଔଷଧ)
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ଭାରତ ମାତା
ଭାରତ ମାତା (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Bhārat Mātā, Mother India, (Hindi, from Sanskrit Bhāratāmbā/ ଭାରତାମ୍ବା/  भारताम्बा; अम्बा/ ଅମ୍ବା ଅର୍ଥା ମାତା) ଭାରତକୁ ମାନବୀକରଣ କରି ମା ଠାକୁରାଣୀ (mother goddess) ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଥିବା ନାମକୁ କୁହାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ତାଙ୍କୁ ଏକ ମହିଳା ଭାବରେ ଗେରୁଆ (saffron) ରଙ୍ଗର ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧେଇ ଗୋଟିଏ ଭାରତର ଜାତୀୟ ପତାକା ଧରିଥିବା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଏ ଓ କ୍ୱଚିତ ସାଥିରେ ଏକ ସିଂହ (lion) ମଧ୍ୟ ଥାଏ ।
ମରୁନ୍ଦୀଶ୍ଵରର ମନ୍ଦିର, ତିରୁକଚୁର
ସକାଳ ଛଅଟାରୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ୮.୩୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟହ ଏଠାରେ ତିନି ପ୍ରକାର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପୂଜା ହୁଏ ଓ ମନ୍ଦିର କାଲେଣ୍ଡର ଅନୁସାରେ ଚାରୋଟି ପର୍ବ ପାଳନ କରାଯାଏ । ମାଘ ମାସରେ (ଫେବ୍ରୁଆରୀରୁ ମାର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟରେ) ସର୍ବାଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମୋତ୍ସବମ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଚୋଳ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ମୂଳ ମନ୍ଦିର ତୋଳେଇବାର ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଏବେକାର ମନ୍ଦିର ଷୋଡଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଅଧୁନା ଏହି ମନ୍ଦିରର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ତାମିଳନାଡ଼ୁ ସରକାରର ‘ହିନ୍ଦୁ ରେଲିଯିଅସ ଆଣ୍ଡ ଚାରିଟେବଲ ସଂସ୍ଥା’ ଉପରେ ନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଛି ।
ଭାରତ ମାତା
ଉପକ୍ରମ ଓ ଅର୍ଥ
ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୋଇଥିବା ସିପାହୀ ବିଦ୍ରୋହ ପରିପ୍ରକ୍ଷୀରେ ଭାରତ ଉପମହାଦେଶକୁ ମାନବୀକରଣ କରାଯାଇଥିଲା । ସନ ୧୮୮୨ରେ ବଙ୍କିମ ଚନ୍ଦ୍ର ଚାଟର୍ଜୀଙ୍କ (Bankimchandra Chatterjee) ଲିଖିତ ଆନନ୍ଦ ମଠ ପୁସ୍ତକରେ ଭାରତର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଭାରତମାତାଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା । ହିନ୍ଦୁ ମତ ବା କଳ୍ପନାରେ ଜନ୍ମଭୂମିକୁ ସର୍ବଦା ମାତା କୁହାଯାଏ । ରାମାୟଣ ଓ ମହାଭାରତରେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ‌ଭୂମିକୁ ମାତା ଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଛି । ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ରାମ କ‌ହିଛନ୍ତି, "ଜନନୀ ଜନ୍ମ‌ଭୂମିଶ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗାଦପୀ ଗରୀୟସୀ" । ଏହି ଚିନ୍ତନ‌କୁ ବଙ୍କିମଚନ୍ଦ୍ର ଅଧିକ ସାକାର କରି ସରଳ କରିଦେଇଛନ୍ତି । ଏହି ଚିନ୍ତନରେ ସମଗ୍ର ଭାରତ ଭୂଖଣ୍ଡରେ ବାସ କରୁଥିବା ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲମାନ, ଶିଖ, ଖୀରସ୍ତାନ, ଜୈନ, ବୁଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ, ପାର୍ଶୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲଘୁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟଙ୍କୁ ଏକାଠି କରି ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହା ଲେଖା ଥିଲା ଯାହାକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ବିନାୟକ ସଭରକର ବଦଳେଇ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ଠାକୁରାଣୀର ମାନ୍ୟତା ଦେଇଦେଲେ । ଅନ୍ୟ ଜାତି ଓ ଧର୍ମର ଲୋକମାନେ ଏହି ଏକ ଧର୍ମର ଠାକୁରାଣୀ ଚିନ୍ତନ‌କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ । ଭାରତ ମାତା ଶବ୍ଦ ବିଷୟ ବା ଶବ୍ଦର ଧାରଣା ବଙ୍ଗାଳୀମାନେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି ଯାହାକୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ସାଥିରେ ସଂଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି କିନ୍ତ ଏହାର ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ବେଦ, ପୁରାଣ, ଗୀତା (Geeta), ମହାଭାରତ ଇତ୍ୟାଦି କୌଣସି ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ ଯୋଡ଼ା ହୋଇନାହିଁ । ଭାରତ ମାତାଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ଦେବାଦେବୀ ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ କରିବା ଏକ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱାତ୍ମକ ବିଷୟ ଓ ମୂଳ ଦେବାଦେବୀଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ସତ୍ତା ନାହିଁ । ବିନାୟକ ସବରକର ଓ ଅରୋବିନ୍ଦୋ ଘୋଷଙ୍କ ସଫଳ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଫଳରେ ଭାରତ ମାତାଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି କୋର୍ଟ, ସେନାବାହିନୀ ଓ କଂଗ୍ରେସ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ଅଫିସରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଲା । ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଏହାର ପ୍ରବେଶକୁ ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଠାକୁର ଓ ବି.ଆର. ଆମ୍ବେଦକର ଏହାକୁ କ୍ଷତିକାରକ କ‌ହି ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ଓ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଏହାକୁ କାଢ଼ିଦିଆଯାଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳକୁ ଏହା ଚେର ବ‌ହୁତ ଗଭୀରକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲା ଓ ଏହା ଦେଶ ଭକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ ହୋଇସାରିଥିଲା ଯାହା ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ସ‌ହିତ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନଥାଇ ମଧ୍ୟ ଅବିଭାଜ୍ୟ ହୋଇଗଲା । ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ଏହା ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଭାରତର ଧାରଣ ସାଥିରେ ଓତଃପ୍ରୋତ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ ହୋଇଗଲା; ସେତେବେଳ ଅଖଣ୍ଡ ଭାରତରେ ଏବେକାର ପାକିସ୍ଥାନ, ବାଙ୍ଗଲାଦେଶ, ନେପାଳ, ଶ୍ରୀ ଲଙ୍କା ଓ ଆଫଗାନିସ୍ଥାନର କିଛି ଅଂଶ ସାମିଲ ଥିଲେ । ଭାରତର ସଂବିଧାନରେ ଭାରତ ଏକ ଧର୍ମ ବିରପେକ୍ଷ ଦେଶ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବାରୁ ଏହାକୁ କୌଣସି ମତେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରୁନି ଯଦିଓ ଏହା ଆରଏସଏସ ସଂସ୍ଥାର ଏହା ଏକ ରାଜନୈତିକ ଚାଲ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଛି । ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନର ଏକ ପ୍ରତିଛବି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ଚିତ୍ରକୁ ବିବିଧ ଧର୍ମ ସମ୍ପନ୍ନ ଦେଶରେ ଏକ ଧର୍ମର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ପୂଜା କେବଳ ଏହାର ପୂଜକ ଓ ଅନୁଗାମୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚାଲିଛି । ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୨୦୦୦ ବର୍ଷରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଭାରତ ମାତାର ଚିତ୍ରଣ ଏବେକାର ଧାରଣା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ଓ ଧରିତ୍ରୀ ମାତା ବା ବସୁମାତା ଭଳି ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ବସା ବାନ୍ଧି ଯାଇଛି । ମାତୃଭୂମି ଧାରଣ ମେକ୍ସିକୋ, ଚୀନ, ଋଷିଆ ଇତ୍ୟାଦି ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ର‌ଯୁଜ୍ୟ ହୋଇଛି ଓ ଭାରତ ଭଳି କୌଣସି ଧର୍ମ ସ‌ହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇନାହିଁ ।
ମରୁନ୍ଦୀଶ୍ଵରର ମନ୍ଦିର, ତିରୁକଚୁର
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଓ ଇତିହାସ
ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଶିବଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି ଇନ୍ଦ୍ର ରୋଗମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଶିବଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା କରିଥିଲେ । ଏକଦା ପ୍ଲେଗ ରୋଗ ହୋଇଥିଲା ବେଳେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପର୍ବତରୁ ଅଳ୍ପ କାଦୁଅ ଖାଇବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ ଓ ସେଥିରେ ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଗଲା । ‘ମରୁନ୍ଦୁ’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଓଷଧ ଓ ଏହି ଔଷଧ ଦେଇ ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ କରେଇଥିବାରୁ ଶିବଙ୍କ ନାମ ମରୁନ୍ଦୀଶ୍ୱରର ହୋଇଥିଲା । ମନ୍ଦିର ବିଷୟରେ ଲିଖିତ ତଥ୍ୟ ୧୦ମ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ୮ମ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଥିବା କଥା ଶୈବ ନୟନାର ସୁନ୍ଦରର ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ଥିବା ଦାବି କରନ୍ତି । ମନ୍ଦିରର ଖ୍ୟାତି ସୁନ୍ଦରର ଯୋଗୁ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥିଲା । ଏକା ଗ୍ରାମରେ ଥିବା କଚବେଶ୍ୱରର ମନ୍ଦିର ସହିତ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଯୁଗ୍ମ ମନ୍ଦିର ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଏ ।
ସ୍ଥାପତ୍ୟ
କାଞ୍ଚିପୁରମ ଜିଲ୍ଲାର ତିରୁକଚୁର ଗ୍ରାମରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି । ସେଠାରେ ଏକ ଗମ୍ବୁଜ ଅଛି ଓ ସମସ୍ତ ମନ୍ଦିର ଏକ ଗ୍ରାନାଇଟ କାନ୍ଥଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇଛି । କେନ୍ଦ୍ରରେ ଥିବା ମନ୍ଦିରରେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଅଛି । ମୂଳ ମନ୍ଦିର ଚାରିପାଖରେ ବିନାୟକ, ମୁରୁଗାନ, ନବଗ୍ରହ, ଚନଡେକେଶ୍ୱର ଓ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ମନ୍ଦିର ରହିଛି । ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ସୁନ୍ଦରରଙ୍କୁ ଶିବ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଥିବା ମୂର୍ତ୍ତି ଅଛି । ଚାରି ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଚଣ୍ଡେଶଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଅଛି । ଅଧୁନା ଏହି ମନ୍ଦିରର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ତାମିଳନାଡ଼ୁ ସରକାରର ‘ହିନ୍ଦୁ ରେଲିଯିଅସ ଆଣ୍ଡ ଚାରିଟେବଲ ସଂସ୍ଥା’ ଉପରେ ନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଛି ।
ପର୍ବ
ନବ ଦିନବ୍ୟାପୀ ବ୍ରହ୍ମୋତ୍ସବ ପର୍ବରେ ସୁନ୍ଦରରଙ୍କୁ ଶିବ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା କଥାର ନାଟକ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ । ମନ୍ଦିରରେ ଦୈନିକ ଓ ସାପ୍ତାହିକ ପର୍ବ ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚେନ୍ନଇର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ବେଲଗୁଣ୍ଠା
ବେଲଗୁଣ୍ଠା ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲା, ଓଡ଼ିଶା ର ଏକ ସହର ଏବଂ ବିଜ୍ଞାପିତ ଅଞ୍ଚଳ ପରିଷଦ। ଯାହା ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତ ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟ ବଜାର ଥିଲା । ବେଲଗୁଣ୍ଠା ପିତଳ ମାଛର ସହର ଭାବରେ ପୃଥିବୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଭୂଗୋଳ
୨୦୧୧ ମସିହାର ଭାରତ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ବେଲଗୁଣ୍ଠାର ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୧,୨୯୭. ପୁରୁଷମାନେ ୪୯% ଏବଂ ମହିଳା ୫୧% | ବେଲଗୁଣ୍ଠାର ହାରାହାରି ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୭%, ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ 59.5% ଅଧିକ; ୫୫% ପୁରୁଷ ଏବଂ ୪୫% ମହିଳା ସାକ୍ଷର ଅଟନ୍ତି | ଜନସଂଖ୍ୟାର ୧୩% ୬ ବର୍ଷରୁ କମ୍।
ଇତିହାସ
ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବେଲଗୁଣ୍ଠା ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟବସାୟ ସ୍ଥଳ ଥିଲା | ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ, ମକା, ପନିପରିବା ଇତ୍ୟାଦି ବିକ୍ରୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ବୌଦ ଏବଂ ଫୁଲବାଣୀରୁ ଆସୁଥିଲେ। ଲୋକମାନେ ଆସ୍କା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମପୁର କୁ ସାମଗ୍ରୀ ଆମଦାନୀ/ରପ୍ତାନି କରୁଥିଲେ | ଏହା ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ବ୍ୟବସାୟିକ ପେଣ୍ଠ ଥିଲା | ପିତ୍ତଳ, ରୂପା, ତମ୍ବା ଏବଂ କାଠ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ବେଲଗୁଣ୍ଠା ନିଜେ କଳା ଏବଂ ସଂସ୍କୃତି ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ | ବିଶ୍ୱ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପିତ୍ତଳ ମାଛ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସହରର ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ | ପିତ୍ତଳ ମାଛ ବିଷୟରେ ଏକ କାହାଣୀ ଥିଲା | ପିତ୍ତଳ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ଏବଂ ରାଣୀଙ୍କୁ ମୋନରଞ୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ସମୟ ପର୍ଯନ୍ତ ପାଣିରେ ପହଁରିବେ | ବେଲଗୁଣ୍ଠା ମୁଖ୍ୟତ ଏହାର ମନ୍ଦିର, ଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ଟ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା, ଯାହା "3T (Temple, Teacher and Tank) " ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା | ସହର ଭିତରେ କୋଡ଼ିଏରୁ ଅଧିକ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ଟାଉନ୍ ଭିତରେ ଏବଂ ବାହାରେ ପଚିଶରୁ ଅଧିକ ଟ୍ୟାଙ୍କ ଅଛି | ବେଲଗୁଣ୍ଠା ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଶିକ୍ଷା ହବ୍ ଅଟେ |
ପିତଳ ମାଛ ବ୍ୟତୀତ କାଠ ତିଆରି ସାମଗ୍ରୀରେ ମଧ୍ୟ ବେଲଗୁଣ୍ଠା ତାର ନାମ ସାରା ରାଜ୍ୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଛି । କାଠରେ ସୁନ୍ଦର ଜଗନ୍ନାଥ ମୂର୍ତି ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀର କାରୁକାର୍ଯରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରେ।
ବାହାର ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଗାଆଁ ଓ ସହର
ମହମ୍ମଦ ବିନ କାସିମ
ମହମ୍ମଦ ବିନ କାସିମ ହେଉଛନ୍ତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତର ପ୍ରଥମ ମୁସଲମାନ ଆକ୍ରମଣକାରୀ। ଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୭୧୧ରେ ଭାରତ ଆକ୍ରମଣ କରି ସିନ୍ଧୁର ରାଜା ଦହିରଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ଆଲୋର ଓ ବ୍ରହ୍ମଣାବାଦ ଆଦି ନଗରମାନ ଲୁଣ୍ଠନ କରି ସିନ୍ଧୁ ଅଧିକାର କଲେ। ପ୍ରୋଥେରା ସାହେବଙ୍କ ଇତିହାସମତେ ଏହାଙ୍କର ବଂଶଧରମାନେ ସୌବୀର ନାମକ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ୭୬୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଭାରତରୁ ବିତାଡ଼ିତ ହେଲେ।
ବାହାର ଫଟୋ
ଶ୍ରେଣୀ:ଇତିହାସ ଶ୍ରେଣୀ:୬୯୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୭୧୫ ମୃତ୍ୟୁ
ଦିଲ୍ଲୀ-ମିରଟ ଏକ୍ସପ୍ରେସୱେ
ଇତିହାସ
ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 24 ସହ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 235, 58ର ମଧ୍ୟ ଉନ୍ନତିକରଣ  ନିମନ୍ତେ ବଜେଟରେ 7.855.87 କୋଟି ଟଙ୍କାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହ 3 ବର୍ଷରେ ପ୍ରକଳ୍ପ କାମ ସମାପ୍ତ ହେବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରକ୍ଷା ଯାଇଛି ।
ପ୍ରଗତି
ପ୍ରଥମ ସ୍ତର ପାଇଁ ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ମେ 31, 2016ରେ ଭିତ୍ତି ପ୍ରସ୍ତର ଦେଇଥିବା ବେଳେ 37 କିଲୋମିଟର ବିଶିଷ୍ଟ ରାସ୍ତାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଇଯାଇଛି ।
ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ପତିତପାବନ
ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ପତିତପାବନ ୧୯୬୩ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆକଥାଚିତ୍ର । ଏହା ସୁକୁମାର ଗାଙ୍ଗୁଲୀଙ୍କ ପ୍ରଯୋଜନା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା । ହରିହର ମିଶ୍ର ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଗୀତ ଓ ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିବା ବେଳେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ନବ କୁମାର ମିଶ୍ର, ରଘୁନାଥ ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଓ ରାଧାମଣି ମହାପାତ୍ର ।
ଅଭିନୟରେ
ଓଡ଼ିଆକଥାଚିତ୍ର ‘ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ପତିତପାବନ’ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ପ୍ରମୁଖ କଳାକାର ହେଲେ:
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୩ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ସୂର୍ଯ୍ୟମୁଖୀ
ଆପଣ ବୋଧେ
ଭାବି ଖୋଜିଥାଇ ପାରନ୍ତି ।
ବାଗାକଇଁ ହ୍ରଦ
ବାଗାକଇଁ ହ୍ରଦ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ପାହାଡ଼ିଆ ବାନ୍ଦରବାନ ଜିଲ୍ଲାର ରୁମା ଉପାଜିଲ୍ଲାଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ହ୍ରଦଟି ବାଗା ହ୍ରଦ କିମ୍ବା ବୋଗା ହ୍ରଦ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣା । ଏହି ହ୍ରଦଟି ପ୍ରାକୃତିକ ମିଠା ଜଳ ଏବଂ ଗଭୀର ଜଳଭଣ୍ଡାରର ହ୍ରଦ । ଏହି ହ୍ରଦଟି ସମୁଦ୍ରପତନଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୨୦୦୦ଫୁଟ (୬୧୦ ମିଟର) ଉଚ୍ଚରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକମାନଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ପାଖାପାଖି ୨୦୦୦ବର୍ଷ ତଳେ ଏକ ଶୁପ୍ତ ଆଗ୍ନେୟଗିରିରେ ବର୍ଷାଜଳ ସଂଗୃହୀତ ହୋଇ ଏହି ହ୍ରଦଟି ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଏହି ହ୍ରଦଟି ଏକ ଆୟତଘନାକାର ଆକୃତିର । ଏହି ହ୍ରଦଟି ସହ ଭୂଗର୍ଭର ଉଷ୍ମ ଜଳାଶୟ ସ‌ହ ସଂଯୋଗ ରହିଥିବା କଥା ମନେକାରାଯାଏ ।
ସେଠାକାର ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଅଜଗର ରୂପରେ ଆବିର୍ଭୁତ ହୋଇଥିବା ସେଠାକାର ଜଣେ ଦେବାତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଖୁମି ନାମକ ଏକ ଗ୍ରାମର ନିବାସୀମାନଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ପରେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏହି ହ୍ରଦଟି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା । ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଜଣେ ଦେବତା ଅଜଗର ରୂପରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ସେଠାକାର ଗୃହପାଳିତ ପଶୁମାନେ ତା'ର ଆହାର ସାଜୁଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ଲୋକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସେହି ଅଜଗରଟି ନିହତ ହେଲା । ସେହି ଅଜଗରଟିର ନିହତ ପରେ ହଠାତ ଭୂକମ୍ପ ହେଲା, ପାହାଡ଼ ସବୁ ଓଲଟିପଡ଼ି ଗାଆଁଟିକୁ ଢାଙ୍କିଦେଲା ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏକ ହ୍ରଦ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା । ହ୍ରଦଟିର ରଙ୍ଗ ବାରମ୍ବାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥାଏ । ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟ ଅନୁସାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ଅନୁସାରେ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଜଳବାୟୁ ଅନୁସାରେ ସେହି ହ୍ରଦଟିର ଦୃଶ୍ୟମାନ ରଙ୍ଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥାଏ ।
ବୀବରଣୀ
ଏହି ହ୍ରଦଟି ତିନିପଟରୁ ପାହାଡ଼ ଘେରି ହୋଇ ରହିଛି । ସେହି ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବାଉଁଶ ବୁଦାମାନ ଏବଂ ସେଠାକାର ଜଙ୍ଗଲରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା କିଛି ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ଏହି ହ୍ରଦଟିର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ୧୮.୫୬ ଏକର ଯାହାକି ପାଖାପାଖି ୭୫,୧୦୦m2 ହେବ । ଏହି ହ୍ରଦଟି ଏକ ମୁଦ୍ରୀତ ହ୍ରଦ ଏବଂ ସେଠାରେ ବାଗା ଛାର ନାମକ ଏକ ଗଣ୍ଡ ଅଛି ଯାହାର ଗଭୀରତା ପାଖାପାଖି ୧୫୩ ମିଟର (୫୦୨ ଫୁଟ) । ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟରୁ ଜଳ ନିଷ୍କାସନ ହେବା ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନାହିଁ । ଏପରିକି ହ୍ରଦଟିରୁ ପାଣି ବାହାରକୁ ଆସେ ନାହିଁ କି ବାହାରୁ ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟକୁ ପାଣି ପ୍ରବେଶ କରିପାରେ ନାହିଁ । ଏହି ହ୍ରଦଟି ଭିତରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ପଥର ଖଣ୍ଡମାନ ଭରି ରହିଛି । ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଗଣ୍ଡଟି ଏଠାକାର ପାଣିର ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ । ମୁଖ୍ୟତଃ ବର୍ଷା ସମୟରେ ଝରି ପଡୁଥିବା ପାଣିରେ ହିଁ ଭର୍ତ୍ତି ହୁଏ । ଏହି ହ୍ରଦଟିର ଜଳ ସଂପୂର୍ଣ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଏବଂ ହ୍ରଦଟିର ଭିତରର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ପଥର ସ‌ହ ପାହାଡ଼ ମାନ ରହିଛି । ଏହି ସବୁ ପଥରମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଜଳ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହୋଇଥାଏ ।
ପର୍ଯ୍ୟଟନ
ଏହି ହ୍ରଦ ପାଖାପାଖି ଅଞ୍ଚଳରେ କିଛି ପୁରୁଣା ଏବଂ ଛୋଟିଆ ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ରହଛନ୍ତି । ସେହି ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟମାନ ହେଲା: ବ୍ୱମ, ତ୍ରିପୁରା ଓ ଖୁମି । ବାଗା ହ୍ରଦଟି ବନ୍ଦାରବାନର ରୁମା ସଦର ଉପଜିଲ୍ଲାଠାରୁ ୧୮ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ମୁଖ୍ୟତଃ ବର୍ଷାଦିନମାନଙ୍କରେ ଏହି ହ୍ରଦ ପରିଦର୍ଶନରେ ଯିବା ଆଂଶିକ କଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ । ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ରୁମାଠାରୁ ବାଗା ହ୍ରଦଯାଏ ଯାଇଥିବା ରାସ୍ତାଟିର ମରାମତି କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲୁଅଛି । ଏହି ହ୍ରଦଟିର ପାରିପାର୍ଶ୍ୱିକ ସୁନ୍ଦରତା ଏବଂ ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସ୍ଥାନ‌କୁ ପରିଦର୍ଶନରେ ଯିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ ସୁବିଧା ଉପଲବ୍ଧ ନାହିଁ । ପ୍ରଶାସନ ତରଫରୁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ବିଧିବଦ୍ଧ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇନାହିଁ । ସେଥିପାଇଁ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟଭରା ଏହି ହ୍ରଦଟିର ପରିଦର୍ଶନରେ ଅନେକ କମ ସଂଖ୍ୟକ ପରିଦର୍ଶକ ଆସିନ୍ତି । ଯଦିବା କିଛି ପରିଦର୍ଶକ ପାହାଡ଼ର ଖାଲଢ଼ିପ ରାସ୍ତା ଦେଇ କେବେ କେବେ ପରିଦର୍ଶନରେ ଆସୁଛନ୍ତି, ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପରିଦର୍ଶକ ଯାତାୟତର ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ମନଲୋଭା ଦୃଶ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଛନ୍ତି ।
ହ୍ରଦଟିର ଜଳ ଅମ୍ଳଯୁକ୍ତ । ତେଣୁ ସେହି ଦ୍ରଦଟିରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ବନସ୍ପତି ନ‌ଜର ଆସନ୍ତି ନାହିଁ କି କୌଣସି ପ୍ରକାରର ମାଛମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥିତି ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇନଥାଏ ।
ବାଗା ହ୍ରଦର ଆଖପାଖରେ ପାଖାପାଖି ୨୦ଟି କୁଡ଼ିଆ ରହିଛି । ସେହି ସବୁ କୁଡ଼ିଆ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାଇମା ଦିଦିଙ୍କର କୁଡ଼ିଆ, ଲାରାମାଙ୍କର କୁଡ଼ିଆ ଏବଂ ରୋବର୍ଟଙ୍କର କୁଡ଼ିଆ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ପ୍ରତ୍ୟେକଦିନ ସେଠାରେ ର‌ହିବା ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡପିଛା ମାତ୍ର ୧୦୦ ଟଙ୍କା ଲାଗିଥାଏ । ସେହି କୁଡ଼ିଆରେ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟପେୟର ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ରହିଛି । ସେହି କୁଡ଼ିଆରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଥିବା ଖାଦ୍ୟ ତଟକା ଏବଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥାଏ । କୁଡ଼ିଆମାନଙ୍କରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଉଥିବା ଖାଦ୍ୟମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସାଦା ଭାତ, ଆଳୁ ଭର୍ତା, ପଲଉ, ଅଣ୍ଡା ତରକାରୀ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପନିପରିବାରେ ମିଶ୍ରିତ ତରକାରୀମାନ ରହିଥାଏ । ଏହି ସବୁ ଖାଦ୍ୟର ମୂଲ୍ୟ ପାଖାପାଖି ୧୦୦ ଟଙ୍କା ରହିଥାଏ । ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କର ଯାତାୟତ ନ୍ୟୂନ ହୋଇଥିବାରୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଅଗ୍ରୀମ ଆରକ୍ଷଣର ଆବଶ୍ୟକ ପଡ଼ି ନ ଥାଏ । ଏହି ହ୍ରଦଟିର ଏବଂ ପରିଦର୍ଶକ ତ‌ଥା ସ୍ଥାନୀୟ ବାସୀନ୍ଦାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସେଠାରେ ଏକ ସେନା ଶିବିର ମଧ୍ୟ ରହଛି । କୌଣସି ପରିଦର୍ଶକ ସେଠାକୁ ଭ୍ରମଣରେ ଯିବା ଆଗରୁ ସେହି ସେନା ଶିବିରରୁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ କାଗଜପତ୍ର ଦାଖଲ କରିବା ସ‌ହ ଅନୁମତି ନେବାର ଆବଶ୍ୟକ ରହିଛି । ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦା ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚ ରହିଛି । ସେଠାକାର ଆଖପାଖର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମାଲମ୍ବୀ । ଚର୍ଚ୍ଚ ବ୍ୟତୀରେକ ସେଠାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ସୁସ୍ୱାଦୁ ନିଶାଯୁକ୍ତ ପାନୀୟ ମଧ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଥାଏ ।
ହ୍ରଦକୁ ଘେରି ରହିଥିବା ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ମନଲୋଭା ଦୃଶ୍ୟକୁ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଭ୍ରମଣକାରୀମାନେ ଯାଇଥାନ୍ତି । ହ୍ରଦଟି ଆକାରରେ ବେଶି ବଡ଼ ହୋଇ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ପରିବେଶ ଭ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ହ୍ରଦ
ଟାର୍ଡିଭ ଡିସକାଇନେସିଆ
ଟାର୍ଡିଭ ଡିସକାଇନେସିଆ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Tardive dyskinesia ବା TD) ବେମାରୀରେ ଶରୀରର ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଚଳନ ହୁଏ । ମୁହଁର ବିକୃତ ଭଙ୍ଗି, ଜିଭ ବାହାରକୁ ବାହାର ହୋଇଯିବା ଓ ଓଠ କାମୁଡ଼ିବା ଆଦି ହେବା ଦେଖାଯାଏ । ଅଧିକନ୍ତୁ କୋରିଆ (rapid jerking movements) ଓ ଆଥେଟୋସିସ (slow writhing movements) ରୋଗ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ପ୍ରାୟ ୨୦% ରୋଗୀଙ୍କର କର୍ମ ଶକ୍ତି କମିଯାଏ ।
ଦୀର୍ଘ କାଳ ଧରି ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ଔଷଧ ଯେପରିକି ମେଟୋକ୍ଲୋପ୍ରାମାଇଡ (Neuroleptic medication) (antipsychotics, metoclopramide) ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କଲେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ ।  ଏହି ଔଷଧ ଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ ମାନସିକ ବେମାରୀ ନିମନ୍ତେ ଦିଆଗଲେ ମଧ୍ୟ ପାକଅନ୍ତନଳୀ  ବା ସ୍ନାୟୁ ଜନିତ ବେମାରୀ ଗୁଡ଼ିକରେ ଦିଆଯାଇପାରେ । ମାସ ମାସ ବା ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ୟବ‌ହାର କଲାପରେ ଏହି ରୋଗ ବାହାରେ ।  ସମ ଲକ୍ଷଣ ବିଶଷ୍ଟ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ରୋଗ‌ଗୁଡ଼ିକର ଅନୁପସ୍ଥିତି ନିଶ୍ଚିତ କରି ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।
ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ଔଷଧ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ କମ୍ ମାତ୍ରାରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କଲେ ଏହି ରୋଗର ପ୍ରତିଷେଧ ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିବ । ଏହି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଯଦି ସମ୍ଭବ ହୁଏ ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ବନ୍ଦ କରି କ୍ଲୋଜାପିନ (clozapine) ଦିଆଯାଏ । ଲକ୍ଷଣ କମ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଭାଲବେନାଜିନ (Valbenazine), ଟେଟ୍ରାବେନାଜିନ (tetrabenazine), ବୋଟୁଲିନମ ଟକ୍ସିନ (botulinum toxin) ଆଦି ଔଷଧ ଦିଆଯାଇପାରେ । ଔଷଧ ଦେବା ଫଳରେ କେତେକ ରୋଗୀଙ୍କର ଉପଶମ ହୁଏ ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକଙ୍କର ଉପଶମ ହୁଏନାହିଁ ।
ଆଟିପିକାଲ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ ଦେବା ପରେ (atypical antipsychotics) ଓ ଟିପିକାଲ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ (typical antipsychotics) ପରେ 30% ଲୋକଙ୍କର ରୋଗ ପୁନର୍ବାର ହୁଏ । ବୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ଅଧିକ ଥାଏ । ସନ ୧୯୬୪ରୁ ଏହି ଟାର୍ଡିଭ ଡିସକାଇନେସିଆ ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବ‌ହାର ହୋଇଆସୁଛି ।
External links
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ସ୍ୱିଡେନ
right|150px thumb|ସ୍ୱିଡେନ ପତାକା thumb|ସ୍ୱିଡେନ ଅବସ୍ଥିତି
ସ୍ୱିଡେନ  ଉତ୍ତର ଇଉରୋପରେ ଥିବା ଏକ ଦେଶ। ସରକାରୀ ଭାବରେ ଏହା ଏକ ରାଜତନ୍ତ୍ର | ଏହାର ପଶ୍ଚିମ ପଟକୁ ନରୱେ ତଥା ପୂର୍ବ ପଟକୁ ଫିନ୍‍ଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଦେଶ ଅବସ୍ଥିତ ଅଟଂତି । ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଡେନ୍‍ମାର୍କ ଦେଶ ଅଛି ।  ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୧୬ ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଏହାର ଜନସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ୯.୯ ନିୟୁତ ବା ୯୯ ଲକ୍ଷ । ସ୍ଟକହୋମ୍‍ ଏହାର ରାଜଧାନୀ  ।
ପ୍ରଶାସନିକ ବିଭାଜନ
ସ୍ୱିଡେନ ଏକ ସମ୍ବିଧାନିକ ରାଜତନ୍ତ୍ର| ଏହାର ସନ୍ସଦକୁ ରିକସ୍ଦଗ୍ (riksdag) କୁହନ୍ତି| ସ୍ୱିଡେନର ସମ୍ବିଧାନରେ ଚାରିଟି ମୁଳ ନ୍ୟାୟ ନାଗରିକମାନଙ୍କୁ ମିଳିଥାୟେ| ରାଜା କାର୍ଲ୍ ଗୁସ୍ତାଭ ଷୋଡଶ ଦେଶର ମୁଖ୍ୟ ଅଟନ୍ତି|
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଦେଶ ଶ୍ରେଣୀ:ଇଉରୋପ
ଘରଚଟିଆ
ଘରଚଟିଆ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଚଟିଆମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଗୋଟିଏ ଅନ୍ୟତମ । ଏହା ଛୋଟ ଚଢ଼େଇ ଟିଏ । ଗାଁ ହେଉ କି ସହର ସେ ସବୁଠି ରହିଥାଏ । ଘରର ଚାଳ କାନ୍ଥ ସନ୍ଧିରେ, କୋଠା ଘରର ସ୍କାଇ ଲାଇଟ୍ କିମ୍ବା କୌଣସି ଖୋପରେ, ବତୀ ଖୁଣ୍ଟରେ ଥିବା କେବୁଲ ବକ୍ସରେ ଚଢେଇଟି ତା' ଛୋଟ ଘର ତିଆରି ଥାଏ ।
ସଚେତନତା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଷ ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସର ୨୦ ତାରିଖ ଦିନ ବିଶ୍ୱ ଘରଚଟିଆ ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ପକ୍ଷୀ
ରଘୁନାଥ ପାଣିଗ୍ରାହୀ
ରଘୁନାଥ ପାଣିଗ୍ରାହୀ (୧୯୩୪-୨୦୧୩) ଆଧୁନିକ ଯୁଗର ଜଣେ ଓଡ଼ିଶୀ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ । ସେ ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଗୁଣପୁର ସହରରେ ୧୯୩୪ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୧୦ ତାରିଖ ଦିନ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ପିତା ପଣ୍ଡିତ ନୀଳମଣି ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କଠାରୁ ସେ ୫ବର୍ଷ ବୟସରେ ସଂଗୀତ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୪୧ରୁ ୧୯୪୮ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଣ୍ଡିତ ବିଶ୍ୱନାଥ ଦାସ ଏବଂ ପଣ୍ଡିତ ନରସିଂହ ନନ୍ଦଙ୍କଠାରୁ ପାରମ୍ପରିକ ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ପରେ ସଂଗୀତଜ୍ଞ ମଦୁ ପାପ୍ପା ରାଓଙ୍କଠାରୁ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ସଂଗୀତ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଶେଷରେ ମାଡ୍ରାସରେ ପଣ୍ଡିତ ଡି. ଭି. ପାଲୁସକରଙ୍କଠାରୁ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ କଣ୍ଠସଂଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରି ଓଡ଼ିଶା ଫେରିଥିଲେ ।
କଳାକାର ଜୀବନ
୧୯୪୮ ମସିହାରେ ରଘୁନାଥ ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଆକାଶବାଣୀ କଟକ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଜଣେ ନିୟମିତ କଳାକାର ଭାବେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ଅନେକ କଥାଚିତ୍ରରେ, ଭଜନ, ଜଣାଣ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶୀ ଛାନ୍ଦ, ଚମ୍ପୁ ଓ ଗଜଲ ଗାନ କରିଛନ୍ତି । ଆଉମଧ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ ସହିତ ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ବିଶେଷ କରି ଓଡ଼ିଶୀ ସଂଗୀତ ସହିତ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି ଓ ଜୟଦେବଙ୍କ ଗୀତଗୋବିନ୍ଦର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଭୂମିକା ଅନନ୍ୟ । ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଶୈଳୀରେ ଗୀତଗୋବିନ୍ଦ ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିଥିଲେ ଯାହାକୁ ଗାନ କରି ସେ ଜାତୀୟ ଓ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ । ସେ ଏକାଧାରରେ ଓଡ଼ିଶୀ, ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ଓ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ପଦ୍ଧତିରେ ସଙ୍ଗୀତ ଗାନ କରି ଯଥେଷ୍ଟ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ । ସେ ଥିଲେ ୧୨ଟି ଭାଷାରେ ପ୍ରବୀଣ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ । ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇବାରେ ପ୍ରବୀଣ ରଘୁନାଥଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ଓଡ଼ିଶା ବ୍ୟତୀତ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ, ତାମିଲନାଡୁ ସମେତ ପ୍ରାୟ ଅନେକ ରାଜ୍ୟରେ ଲୋକପ୍ରିୟତା ହାସଲ କରିପାରିଥିଲା । ଏକଦା ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ରବୀନ୍ଦ୍ର ସଦନଠାରେ ସଂଯୁକ୍ତା ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିବାବେଳେ ମଞ୍ଚ ଆଢୁଆଳରୁ ଭାସି ଆସୁଥିଲା ରଘୁନାଥଙ୍କ ଯାଦୁକାରୀ ସ୍ୱର । ଯାହା ଶୁଣିବା ପରେ ଉପସ୍ଥିତ ଶ୍ରୋତା ଓ ଦର୍ଶକମଣ୍ଡଳୀ ସମସ୍ତେ ଏକ ସ୍ୱରରେ କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରଥମେ ଗାୟକଙ୍କୁ ମଞ୍ଚ ଉପରକୁ ଅଣାଯାଉ । ରଘୁନାଥ ଆସିବା ପରେ ଦର୍ଶକ ମଣ୍ଡଳୀ ନାଚ ଦେଖିବା ବନ୍ଦ କରି ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ଜିଦ୍ ଧରି ବସିଥିଲେ ଓ ରଘୁନାଥ ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ସୁମଧୁର ଗାୟନ ତାଙ୍କୁ ସୁରମଣି ବୋଲି ପରିଚିତ  କରିଥିଲା ।
କଥାଚିତ୍ର
୧୯୬୩ ମସିହାରେ ସେ ପ୍ରଥମ କରି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୩ରେ 'ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ପତିତପାବନ', ୧୯୭୬ରେ 'ସିନ୍ଦୂର ବିନ୍ଦୁ', ୧୯୭୭ରେ 'ମୁକ୍ତି', ୧୯୯୮ରେ 'ଅହଲ୍ୟା' ପ୍ରଭୃତି କଥାଚିଚିତ୍ରରେ ସେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । 'ଅଭିନେତ୍ରୀ' କଥାଚିତ୍ରରେ ସେ ୧୯୬୫ରେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ୧୯୭୭ମସିହାରେ 'ମୁକ୍ତି' ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ୍ଟ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ପୁରସ୍କାର । ସେହିପରି 'ଅହଲ୍ୟା' ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ୧୯୯୮ରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଙ୍ଗୀତ ସଂଯୋଜନା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ୧୯୬୮ମସିହାରେ ମୁମ୍ବାଇର ସୁର୍ ସିଙ୍ଗାର ସଂସଦ (କାଲ୍‌କୋ କଳାକାର) ତରଫରୁ ତାଙ୍କୁ ସୁରମଣି ଉପାଧିରେ ଭୂଷିତ କରାଯାଇଥିଲା । ସେହିଦିନଠାରୁ ସେ ସୁରମଣି ନାମରେ ନାମିତ । ସେ ଗାଇଥିବା ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ 'ଆହେ ନୀଳଶଇଳ', 'ଆକାଶେ ଦିଶେ କି ସୁନ୍ଦର', ବାଲ୍ୟକାଳୁ ଧର୍ମ ଧନମୁଁ ସଞ୍ଚିବି', 'ବିଶ୍ୱ ଦେଖ ମଧୁମୟରେ ଜୀବନ', 'ଚକାନୟନଙ୍କୁ ପତିତ କେହି', 'ଦେଖଭାଇ ମହାମାୟୀ', 'ଧୀର ସମୀରେ ଯମୁନା ତୀରେ', 'ଯାହାମୁଁ କରଇ ଯାହାମୁଁ', 'ଲଳିତ ଲବଙ୍ଗ ଲତା ପରିଶିଳନ', 'ମା ନାମ ମଧୁର ଅଟେ', 'ନମୋ ନିରଞ୍ଜନ ନିଖିଳ ନିଦାନ', 'ନ ଯା ରାଧିକା ଏକା ଏକା', 'ନାଚ ନାଚ ସଜନୀ ନାଚରେ', ପଶ୍ୟତି ଇଚ୍ଛା କରହେ ପୂର୍ଣ୍ଣ' ପ୍ରଭୃତି ଗୀତ ଅତି ଲୋକପ୍ରିୟ ।
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ସଂଯୁକ୍ତା ପାଣିଗ୍ରାହୀ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ଥିଲେ । କଳାକ୍ଷେତ୍ର ନୃତ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ରଘୁନାଥ ପ୍ରଥମେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟପ୍ରବୀଣା ସଂଯୁକ୍ତାଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ । ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ସେ ୨୬ବର୍ଷ ବୟସରେ ସଂଯୁକ୍ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସଂଯୁକ୍ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟରେ ୧୯୭୦ମସିହାରୁ ଦୁଇଦଶନ୍ଧି ବ୍ୟାପି ସେ ସଙ୍ଗୀତକାର ଭାବେ ନିଜକୁ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲେ । ସୁରମଣିଙ୍କ କଣ୍ଠସ୍ୱରରେ ତାଳଦେଇ ଓଡ଼ିଶୀ ମୁଦ୍ରାର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗୀ ଉପସ୍ଥାପନା କରୁଥିଲେ ସଂଯୁକ୍ତା। ଏସିଆ ଓ ୟୁରୋପ ମହାଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଦେଶ ଗ୍ରସ୍ତ କରି ଏହି ଦମ୍ପତି ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ ପୂର୍ବକ ଓଡ଼ିଶା ସଂସ୍କୃତିର ମହାନତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ସଂଯୁକ୍ତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ରଘୁନାଥ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ଅନେକ ପଲ୍ଲବୀ, ଅଭିନୟ ଓ ନୃତ୍ୟନାଟିକା ଭଳି ବିଭିନ୍ନ ବିଭବର ସଙ୍ଗୀତ ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଯାହା ଏବେ ବି ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହେଉଛି । ଆଜି ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ଯେଉଁ ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ୱର ବିଭବ ପୃଥିବୀବ୍ୟାପୀ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରିବେଷିତ ହେଉଛି,ରଘୁନାଥ ଥିଲେ ଏହାର ସଙ୍ଗୀତର ସ୍ରଷ୍ଟା। ଏହାଛଡା ଅଭିନୟ, ବର୍ଷା ଭଳି ଅନେକ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଯାଇଛନ୍ତି ସେ।
୧୯୯୭ ମସିହାରେ ସଂଯୁକ୍ତାଙ୍କ ବିୟୋଗ ପରେ ଓଡ଼ିଶୀ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର ନିମନ୍ତେ ରଘୁନାଥ ଏକ ଟ୍ରଷ୍ଟ ଗଢ଼ିଥିଲେ ଯାହାର ନାମ ଥିଲା 'ସଂଯୁକ୍ତା ପାଣିଗ୍ରାହୀ ମେମୋରିଆଲ ଟ୍ରଷ୍ଟ' । ୨୦୦୧ରୁ ଏହି ଟ୍ରଷ୍ଟ ଯୁବ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିଳ୍ପୀଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନମୂଳକ ମେଧାବୃତ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରିଆସୁଛି। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ସେ ପ୍ରତିମା ଦେବୀଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ 'ନୃତ୍ୟଗ୍ରାମ' ସହିତ ସଂଶ୍ଳିଷ୍ଟ ରହି ସେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ସେ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୨୦୧୩ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୫ ତାରିଖ ଦିନ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ରେକର୍ଡ଼ିଂ
ତଳେ ରଘୁନାଥ ନିଜେ ଗାଇଥିବା ଗୀତଗୁଡ଼ିକର ସୂଚୀ ଦିଆଗଲା । ଏହା ଭିତରୁ ଅନେକ ଗୀତ ଇଣ୍ଟରନେଟରେ ଉପଲବ୍ଧ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୪ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୩ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ବଛା ଲେଖା ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କିଡାମ୍ବୀ
ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କିଡାମ୍ବୀ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ବ୍ଯାଡମିନ୍ଟନ ଖେଳାଳି। ମାର୍ଚ ୧୬ ,୨୦୧୭ ସୁଦ୍ଧା ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱମାନ୍ୟତା ୩୧। ସେ ୨୦୧୪ ଚାଇନା ଓପନ ସୁପର ସିରିଜ ଜିତିଥିଲେ ଲୀନ ଡାନଙ୍କୁ  ୨୧-୧୯ ୨୧-୧୭ରେ ହରାଇ । ସେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ଭାବେ  ପୁରୁଷ ପ୍ରିମିୟର ସୁପର ସିରିଜ ଜିତିଥିଲେ।ସେ ଗୋପିଚାନ୍ଦ ବ୍ଯାଡମିନ୍ଟନ ଅକାଡେମି ହାଇଦରାବାଦରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷୀତ । ଏବଂ ଗୋସ୍ପୋର୍ଟ୍ସ ଫାଉନ୍ଡେଶନ ବାଙ୍ଗାଲୋର ତାଙ୍କୁ ସହାୟତା କରେ। ଲି ନିଙ୍ଗ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପୋନ୍ସର କରୁଛି।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କିଡାମ୍ବୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ୭ ଫ୍ରେବୃୟାରୀ ୧୯୯୩ରେ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ଗୁନ୍ଟୂର ଠାରେ।
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୩ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ଖେଳାଳି
ଶାକାହାର
ଶାକାହାର ଉଦ୍ଭିଦ ଭିତ୍ତିକ (ଫଳ, ପରିବା, ଆଦି) ଖାଦ୍ୟାହାରକୁ ବୁଝାଇଥାଏ । ଏଥିରେ କ୍ଷୀର ଓ ଅଣ୍ଡାକୁ ସାମିଲ କରାଯାଇଥାଏ ବା ନ ଥାଏ, ଏହା ମାଂସ (ଲାଲ ମାଂସ, କୁକୁଡ଼ା ମାଂସ, ଓ ସାମୁଦ୍ରିକ ଜୀବ ମାଂସ). ପଶୁ ହତ୍ୟାର ସହ-ଉତ୍ପାଦରୁ ରହିତ ଖାଦ୍ୟ, ଯଥା ପଶୁଙ୍କଠାରୁ ତିଆରି ରେନେଟ ଓ ଜେଲାଟିନ,କୁ ଶାକାହାର ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ପ୍ରାଣୀ ନୀତି ଶ୍ରେଣୀ:ଆହାର ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧିକ ତତ୍ତ୍ୱ ଶ୍ରେଣୀ:ଇଛାକୃତ ଜିବନଯାପନ ଶ୍ରେଣୀ:ଶାକାହାର
ଝିଲିକ୍ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ
ଝିଲିକ୍ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ । ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଝିଲିକ୍ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଟାର୍ଗେଟ୍ ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ଆଖିରେ ଆଖିରେ, ଲଭ୍ ୟୁ ହମେଶା, ସୁପର ମିଛୁଆ, ଜଗା ହାତରେ ପଘା, ବେବି ଆଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଝିଲିକ୍ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର କଲିକାତାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ମାଆ ସୁମନା ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ । ସେ ଇଂରାଜୀ ବିଭାଗରେ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିବା ପରେ ଭାରତ ନାଟ୍ୟମ୍‌ରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ହାସଲ କରିଥିଲେ । ଝିଲିକ୍ ଫ୍ୟାସନ୍ ଡିଜାଇନ୍ ସ‌ହ ସନ୍ତରଣ ଏବଂ ବାସ୍କେଟ ବଲ୍ ଖେଳିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । ସେ ଏକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ରାବଣରେ ନୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଛନ୍ତି ।
ଅଭିନୟ ଜୀବନ
୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଝିଲିକ୍ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଟାର୍ଗେଟ୍ ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମିହିର ଦାସଙ୍କ ପୁଅ ଅମ୍ଳାନ ଦାସ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେହି ବର୍ଷ ଝିଲିକ୍ ଏକ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କ୍ଲାସ୍‌ମେଟ୍‌ରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ୨୦୧୪ରେ ଝିଲିକ୍ ସାର୍ଥକ ମୁଭିଜ୍‌ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଆଖିରେ ଆଖିରେରେ ନାୟକ ବାବୁଶାନ୍‌ଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ବାବୁଶାନ୍‌ଙ୍କ ସ‌ହ ଲେଖୁ ଲେଖୁ ଲେଖିଦେଲି, ସୁପର ମିଛୁଆ, ଜବରଦସ୍ତ ପ୍ରେମିକ ଆଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଝିଲିକ୍ ଅଭିନେତା ଅରିନ୍ଦମ ରାୟଙ୍କ ସ‌ହ ଲଭ୍ ୟୁ ହମେଶାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନେତା ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ସ‌ହ ଝିଲିକ୍ ଜଗା ହାତରେ ପଘା, ଅଗସ୍ତ୍ୟ , ବେବି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୭ରେ ଝିଲିକ୍ ଅଭିନେତା ସମ୍ବିତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ‌ହ ତମକୁ ଦେଖିଲା ପରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ନାୟକ ଜ୍ୟୋତି ରଞ୍ଜନ ନାୟକଙ୍କ ସ‌ହ ତୁ ମୋ ହିରୋ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଦୀପାବଳୀ ସମୟରେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଝିଲିକ୍ ଜଣେ ମାଆ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୮ରେ ଝିଲିକ୍ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓଲେ ଓଲେ ଦିଲ୍ ବୋଲେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଅବସରରେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ କୈଳାସ ମହାପାତ୍ର । ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର, ମିହିର ଦାସ, ରାଜୀବ, ପ୍ରିୟଙ୍କା ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଅଧିକ ତ‌ଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ବଳଦେବଜୀଉ ମନ୍ଦିର
ବଳଦେବଜୀଉ ମନ୍ଦିର କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ସହରର ୨ କି.ମି. ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମକୁ, ଇଚ୍ଛାପୁର ଗାଁର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ଐତିହାସିକ କିର୍ତ୍ତୀରାଜିମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅନ୍ୟତମ । ଏହା ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମରାଠା ଶାସନ କାଳରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ । ନାଗପୁରର ରଘୁଜୀ ଭୋସଲେ ନାମକ ମରାଠା ଶାସକ ଏହାକୁ ଗଢ଼ିଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଦୁଇଏକର ୬ ଡ଼େସିମିଲ ପରିମିତ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏଇ ମନ୍ଦିର ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ । ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ଦିର ରହିଛି ଓ ଅନ୍ୟ ପାଖଟି ଉଦ୍ୟାନ । ଏହି ମନ୍ଦିରର ପାଚେରୀ ୧୪ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ।
ମନ୍ଦିର ବର୍ଣ୍ଣନା
ପ୍ରଥମ ବେଢ଼ାରେ ୪ଟି ମନ୍ଦିର ଅଛି
ମନ୍ଦିରର ଅରୁଣସ୍ତମ୍ଭଟି ୪୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତା ବିଶୀଷ୍ଟ । ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର (ଶ୍ରୀ ମନ୍ଦିର)ର ଉଚ୍ଚତା ୭୫ ଫୁଟ ଓ ଓସାର ୪୦ ଫୁଟ । ପୁରାତନ ସପ୍ତପାବଚ୍ଛ ନିର୍ମାଣଶୈଳୀର ଆଧାରରେ ଏହା ବଉଳମାଳିଆ ପଥର ବ୍ୟବହାର କରି ତିଆରି କରାଯାଇଛି। ମନ୍ଦିରର ଚୂଡ଼ାରେ ରାମାନନ୍ଦୀ ଚିତା, ବ୍ରହ୍ମ ନୀଳଚକ୍ର ରହିଛି ଓ ଏହାର ଶୀର୍ଷରେ ନୀଳଚକ୍ର ବାନା ଉଡୁଛି ।
ମନ୍ଦିରର ଗର୍ଭଗୃହରେ ଥିବା ରତ୍ନ ସିଂହାସନରେ ତିନି ମୂର୍ତ୍ତୀ ବିଜେ କରିଛନ୍ତି : ଶ୍ରୀ ବଳଦେବ ଜୀଉ, ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଏବଂ ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରା । ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତୀମାନେ ହେଲେ, ଶ୍ରୀ ଗୋବିନ୍ଦ ଜୀଉ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶ୍ରୀ ସୁଦର୍ଶନ, ଶ୍ରୀ ବାଳଗୋପାଳ ଓ ଶାଳଗ୍ରାମ ।
ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରଠାରୁ ମଝି ମନ୍ଦିରଟି ଟିକେ ସାନ ଯାହା ପଞ୍ଚ-ପାବଚ୍ଛୀ ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀରେ ଗଠିତ । ଗରୁଡ଼ ସ୍ତମ୍ଭଟି ଜଗମୋହନରେ ରହିଛି। ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାରସାମନାରେ ଦୁଇ ପାଖରେ ଗଜକୁ ସିଂହମାଡ଼ିବସିଥିବାର ଦୁଇ ବିଶାଳ ମୂର୍ତ୍ତି ରହିଛି । ଏହା ପରେ ସାତଟି ପବିତ୍ର ପାହାଚକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ ମୁଖଶାଳାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିହୁଏ । ଏଠାରେ ନବଗ୍ରହଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ସହିତ ପତିତପାବନ ଓ କ୍ଷେତ୍ର ରକ୍ଷକ ହନୁମାନଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତୀ ରହିଛି। ଏଇ ପବିତ୍ର ସାତଟି ପାହାଚ ଅତିକ୍ରମ କରି ସାମନାକୁ ଦେଖିଲେ ସେଠାରେ ଉପବିଷ୍ଟା ତୁଳସୀ ଦେବୀଙ୍କର ଏକ ସୁନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତୀ ରହିଛି ।
ମନ୍ଦିର ବେଢ଼ାରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ମନ୍ଦିର ଗୁଡ଼ିକ ହେଲେ ଅଷ୍ଟଶମ୍ଭୁ ମନ୍ଦିର, ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ମନ୍ଦିର, କନକ ଦୁର୍ଗା ମନ୍ଦିର, ପାଦପଦ୍ମ ମନ୍ଦିର, ନବଗ୍ରହ ମନ୍ଦିର, ବାସୁଦେବ ମନ୍ଦିର, ଶ୍ରୀଗଣେଶ ମନ୍ଦିର, ରେବତୀ ମନ୍ଦିର, ତୁଳସୀ ମନ୍ଦିର, କଳ୍କୀ ମନ୍ଦିର, ଷଡ଼ଭୁଜ ଗୌରାଙ୍ଗ ମନ୍ଦିର ଓ ଶ୍ରୀରାମ ମନ୍ଦିର। ଝୁଲଣ ଗୃହ, ରତ୍ନଭଣ୍ଡାର, ସ୍ନାନ ମଣ୍ଡପ, ମୁକ୍ତି ମଣ୍ଡପ ଆଦି ଆଉ କିଛି ସଂରଚନା ମଧ୍ୟ ବେଢ଼ା ଭିତରେ ରହିଛି। ଭକ୍ତମାନେ ବସି ପ୍ରସାଦ ସେବନ କରିବା ପାଇଁ ବେଢା ଭିତରେ ଆନନ୍ଦ ବଜାର ରହିଛି।
ବେଶ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପୋଷାକ ପରିଚ୍ଛଦ, ଆଭୂଷଣ, ଫୁଲ ଓ ତୁଳସୀପତ୍ରଦ୍ୱାରା ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥ ଦିଅଁମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ବେଶ କରାଯାଏ। ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲେ :
ପ୍ରସାଦ (ଧୂପ)
ଏଇ ମନ୍ଦିରରେ ଦିଅଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ୩ଟି ଧୂପ ଓ ୫ଟି ଅବକାଶ ରହିଛି।
କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳ ରସାବଳି ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତେଣୁ ଏଇ ମନ୍ଦିରରେ ରସାବଳି ପ୍ରସାଦ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ଏହାଛଡ଼ା, ବଉଳ ଘଣ୍ଟିଆ, ଚଉରାଶୀ ବ୍ୟଞ୍ଜନ, ମକର ଚାଉଳ, ପୁର କାକରା, ପୋଟଳୀ ପିଠା, ଚିପା କାକରା, କରଞ୍ଜି, ଖଜା, ଲଡୁ, ଖୁଡୁମା, ଛେନା କାକରା ଇତ୍ୟାଦି ପ୍ରସାଦ ଚଢ଼ାଯାଏ।
ବଳଦେବଜୀଉଙ୍କ ରଥ
ମନ୍ଦିରର ଦିଅଁମାନେ ଯେଉଁ ରଥରେ ବସି ରଥ ଯାତ୍ରାରେ ବାହାରନ୍ତି ତାକୁ ବ୍ରହ୍ମତାଳଧ୍ୱଜ ରଥ କୁହାଯାଏ । ଏହି ରଥ ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ରଥ। କୁହାଯାଏ, ବଳଦେବଜୀଉଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାଳ ନ ପାଇଲା ଯାକେ ପୁରୀରେ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଥ ଆଗକୁ ବଢ଼େନାଇଁ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା
ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ନାଥ
ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ନାଥ, (୧ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୧୫ - ମୃତ୍ୟୁ	୧୦ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୦୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷାବିତ ଓ ସାହିତ୍ୟିକ । ଜଣେ ଗାନ୍ଧିବାଦୀ ପରୋପକାରୀ, ଦିଗଦର୍ଶକ, ସଂଗଠକ ଓ ସମାଜସେବୀ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପରିଚୟ ରହିଛି । ସେ ମହିମା ଧର୍ମ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ରହିଥିଲେ । ଭୀମ ଭୋଇଙ୍କ ଉକ୍ତି, "ମୋ ଜୀବନ ପଛେ ନର୍କେ ପଡିଥାଉ, ଜଗତ ଉଦ୍ଧାର ହେଉ"କୁ ସେ ନିଜର ଜୀବନ ଆଦର୍ଶ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି ନେଇଥିଲେ ।
ବାଲ୍ୟଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା
ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ନାଥ, ୧୯୧୫ ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ୧ରେ ଭଦ୍ରକର ପୁରୁଣା ବଜାରସ୍ଥିତ ଉତ୍ତରବାହିନୀ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଭିକାରୀ ଚରଣ ନାଥ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଗଣ୍ଡେଇ ଦେଈ ଥିଲା । ଭଦ୍ରକରୁ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରି, ସେ କଟକର ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରି ଆଇ.ଏସ.ସି ଓ ବି.ଏ ପାସ କରିଥିଲେ । କଟକ ଟ୍ରେନିଂ କଲେଜରୁ ବି.ଇଡି ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ସାହିତ୍ୟକୃତି
ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ନାଥ, ତାଙ୍କ ଜୀବନକାଳ ମଧ୍ୟରେ ୪୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଯାଇଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୧୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୬ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଉତ୍କଳ ରତ୍ନ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଶ୍ରେଣୀ:ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଈବ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ
ଈବ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ( ଇଂରାଜୀ: IB Railway Station ) ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ରେଳପଥ (ପୂର୍ବ ନାମ: ବଙ୍ଗ ନାଗପୁର ରେଳପଥ) ଅନ୍ତର୍ଗତ ଓଡ଼ିଶାର ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ଷ୍ଟେସନ । ଭାରତୀୟ ରେଳରେ ଷ୍ଟେସନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଇଂରାଜୀ ନାମ ଅଟେ । ଏହାର ଦୁଇଟି ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଅଛି । ଏହାର ଷ୍ଟେସନ କୋଡ଼ ହେଉଛି IB । ଇବ ନଦୀ ପାଖରେ ଥିବାରୁ ଏହାର ନାମକରଣ ଏମିତି ହୋଇଛି । ୧୯୯୧ମସିହାରେ ବଙ୍ଗ ନାଗପୁର ରେଳପଥରୁ ନାଗପୁର – ଆସନୋଲ ମୁଖ୍ୟ ଲାଇନ ଖୋଲାଯାଇ ଇବ ଷ୍ଟେଶନର କାମ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା  । ୧୯୦୦ ମସିହାରେ ହାଓଡ଼ା – ନାଗପୁର – ମୁମ୍ବଈ ଲାଇନରେ ଇବ ଏକ ଷ୍ଟେସନର ମାନ୍ୟତା ପାଇଲା । ଏହା ୫ ଫୁଟ ୬ ଇଞ୍ଚ ବ୍ରଡ଼ଗଜ ଟ୍ରାକ ବିଶିଷ୍ଟ ଓ ସମୁଦ୍ର ପତ୍ତନରୁ ଏହାର ଉଚ୍ଚତା ହେଉଛି ୨୦୭ ମିଟର । ୧୯୬୯ -୭୦ ମସିହାରେ ଏହାର ବିଦ୍ୟୁତକରଣ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହାର ନିକଟ ମୁଖ୍ୟ ଟ୍ରାଫିକ ପାସେଞ୍ଜର ଷ୍ଟେସନ ହେଉଛି ଟାଟାନଗର – ବିଳାସପୁର ସେକ୍ସନର ବ୍ରଜରାଜନଗର ଯାହା ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ସଂଖ୍ୟା ୨୦୦କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି ।
ଇବ ଉପତ୍ୟକାରେ କୋଇଲା ଭରପୁର ହୋଇ ରହିଛି । ୧୯୦୦ ମସିହାରେ ଇବ ନଦୀ ଉପରେ ଏକ ପୋଲ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଖୋଳିବା ସମୟରେ ଅଚାନକ କୋଇଲା ଆବିଷ୍କାର ହୋଇଥିଲା । ଏହା ପରେ ଈବ ଭ୍ୟାଲି କୋଲଫିଲ୍ଡ ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହେଲା । ଏହି ସ୍ଥାନ ପୂର୍ବ ଭାରତର ପ୍ରମୁଖ ଔଦ୍ୟୋଗିକ ଅଞ୍ଚଳ ଭାବେ ଖ୍ୟାତ । ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ଥାନ ଓ ନଦୀ ଆଖ ପାଖରେ ଅନେକ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟପଟ୍ଟ ଅଛି ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ଷ୍ଟେସନ ଗୁଜରାଟର ଓଡ଼ି (ODE) ସହରରେ ଅଛି, ଯାହାର ଷ୍ଟେସନ କୋଡ଼ ହେଉଛି OD । ଏହାର ଛୋଟ ଷ୍ଟେସନ କୋଡ଼ ପାଇଁ ଏହା ଇବ ସହ ସମକକ୍ଷ କିନ୍ତୁ ଛୋଟ ସ୍ଥାନର ନାମ ଦୃଷ୍ଟିରୁ କେବଳ IB ହିଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମାନ୍ୟତା ଲାଭ କରିଛି । କେବଳ ଈବର ଷ୍ଟେସନ ନାମ ଓ କୋଡ଼ ଦୁହେଁ ସମାନ ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଅଛି । ସେହିପରି ଭାରତୀୟ ରେଳର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ନାମଧାରୀ ଷ୍ଟେସନ ହେଉଛି ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର Venkatanarasimharajuvaripeta ବା Venkatanarasimha Rajuvaripet ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାରେ ଥିବା ରେଳ ଷ୍ଟେସନ
ସରହପା
ଜୀବନକାଳ
ସିଦ୍ଧ କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧଚାର୍ଯ ସରହପା ଆଦି ସିଦ୍ଧ ବା ସର୍ବ ପ୍ରାଚୀନ ସିଦ୍ଧ ଭାବେ ପରିଚିତ। ସେ ଥିଲେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭିକ୍ଷୁ । ତାଙ୍କ ପିତା ଥିଲେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ,ମାତ୍ର ମାତା ଥିଲେ ନୀଚକୁଳ ସମ୍ଭୁତ।। ଲାମା ତାରନାଥଙ୍କ ବିବରଣୀ ଅନୁସାରେ ସରହପାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓଡ଼ିଶାରେ। ସେ ଥିଲେ "ଉଡ୍ଡ଼ୀୟା"ର ଅଧିବାସୀ ।'ପାଗ-ସମ-ଯୋଂଗ୍-ଯାଂଗ୍'ପୁସ୍ତକ ଅନୁସାରେ ସେ ପ୍ରାଚ୍ୟ ଦେଶର ଲୋକ ସୂଚିତ। ପ୍ରାଚ୍ୟ ଦେଶରେ ଉଡ୍ଡ଼ୀୟମାନେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ ହେଉଥିବାରୁ ସରହପାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଜେ, ଓଡ଼ିଶାରେ ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହର ଅବକାଶ ନାହି।ସେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିସାରିବା ପରେ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ପାଈଁ ବାହାରକୁ ଯାଇଥିଲେ। ପରେ ସେ ସେଠାରେ କିଛିକଳା ଅଧ୍ୟାପନା କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ପରେ ସେ ନାଳନ୍ଦା ଯାତ୍ରା କରି ସେଠାରେ 'ଶର'ତିଆରି କରୁଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।ଏହାପରେ ସେ ସଦା ସର୍ବଦା ହାତରେ ଏକ ସର ଧାରଣ କଲେ ।ଶର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ବିବାହ ହେତୁ ହାତରେ ସର୍ବଦା ଶର ଧାରଣ କରୁଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ନାମ ହୋଇଥିଲା ସରହପା। ସେ ରାହୁଳ ଭଦ୍ର,ମହାଶବର,ସରହ,ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଆଦି ନାମରେ ନାମିତ ହୋଇଥିଲେ।
ରଚନାବଳୀ
ସରହପା ତାହାଙ୍କର ଚର୍ଯାପଦର ଅନେକ ରଚନା ନିମନ୍ତେ ଖ୍ୟାତ । ସେ 25ଟି ଗ୍ରନ୍ଥର ରଚୟିତା। ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର 'ଦୋହାକୋଷ' ଅନ୍ୟତମ। ଚର୍ଯା ଗୀତିକାରେ ଥିବା ତାଙ୍କର 4ଟି ଗିତିକା ହେଲା 22,32,38,39 ନମ୍ବର ଗିତିକା। ସେ ତାଙ୍କ ଗିତିକାରେ ନିଜକୁ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଯୋଗୀ ଭାବରେ ସୂଚାଇଛନ୍ତି। ଜନ୍ମ,ମରଣ,ସ୍ଥିତି ସଂପର୍କରେ ସେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ। ଏ ସବୁରେ ସେ ପ୍ରଭେଦ ଦେଖି ନାହାନ୍ତି। ତେଣୁ ଏସବୁରେ ଆନ୍ତରିକତା ଆଣିବା ପାଈଁ ସେ ସାଧନାର ଜଟିଳ ପଥ ପରିହାର କରିବା ପାଈଁ ସେ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି।ସହଜ ମାର୍ଗ ଅବଲମ୍ବନ କରି ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଉପଲବ୍ଧି କରିବା ପାଈଁ ସେ କହିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ 'ମନଃ ଶିକ୍ଷା ଚର୍ଯା'ରେ 'ନୈକାଚର୍ଯା'ତାଙ୍କର ଏକ ରୂପ ଗିତିକା। ଏଥିରେ ସେ କହିଛନ୍ତି,କାୟା ରୂପକ ନୈକାରେ ବିଶୁଦ୍ଧ ମନକୁ ହାଲୁକା କରି ଏବଂ ସଦଗୁରୁ ଅନୁସାରେ ହାତରେ ମଙ୍ଗ ଧରି ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତରେ ସେହି ନୈକାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ପାଈଁ ସେ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ଶୂନ୍ୟ ସାଧନା ଏବଂ କାୟା ସାଧନା ତାଙ୍କ ଗୀତିକାରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି। ସେ କହନ୍ତି ଘୋର ଅନ୍ଧକାରରେ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତ ମଣି ଯେଭଳି ଆଲକ ବିଛୁରିତ କରେ ଠିକ ସେହିପରି ପରମ ମହାସୁଖ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟର ଅଶେଷକୁ ଦୁରିତ ହରଣ କରି ତାକୁ ନିର୍ୱାଣ ପଥ ଦର୍ଶାଇଏ। ତେଣୁ ସେ କହିଛନ୍ତି-                  "ଯଦି ମନ ପବନ ନ ସଂଚରଇରବି ସସୀ ନାହିଁପବସେ ତହି ବଟ ଚିତ୍ତ ବିସାମକରୁ ସରେହେ କହିଓ ଭୱସେ । ଘୋର ଅନ୍ଧାରେ ଚନ୍ଦ୍ରମଣି ଜିମି ଉତ୍ ଜୋଳା କରେଇ ପରମ ମହାସୁଖ ଏଣୁ କଣେ ହୁରିଓ ଅଶେଷ ହରେଇ ।"
ବାହାର ଲିକ
ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧଗାନ ଓ ଦୋହା ଶ୍ରେଣୀ:ମହାସିଦ୍ଧ ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ପୋଥି ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ପୋଥିର ପ୍ରଣେତା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ସିଦ୍ଧ ସାହିତ୍ୟ
ସୁଇଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ
ସୁଇଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ / ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ବା  ସ୍ୱିସ୍ ସଂଘରାଜ୍ୟ ଇଉରୋପର ଏକ ସଂଘୀୟ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଦେଶ । ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଦେଶ ୨୬ଟି ସଂଘରାଜ୍ୟ ବା କ୍ୟାଣ୍ଟନରେ ବିଭକ୍ତ ଓ ବର୍ନ୍ (ଈଂରାଜୀରେ Bern) ଏହି ଦେଶର ରାଜଧାନୀ । ପଶ୍ଚିମ ଇଉରୋପର କେନ୍ଦ୍ରରେ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଅବସ୍ଥିତ । ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡକୁ ଦକ୍ଷିଣ ପଟେ ଇଟାଲି, ପଶ୍ଚିମ ପଟେ ଫ୍ରାଂସ୍, ଉତ୍ତର ପଟେ ଜର୍ମାନୀ ଓ ପୂର୍ବପଟେ ଅଷ୍ଟ୍ରିଆ ଏବଂ ଲିଖଟେନଷ୍ଟାଇନ୍ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି । ଚାରିପଟୁ ସ୍ଥଳଭାଗଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟ ଏହି ଦେଶର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ପ୍ରାୟ ୪୧୨୮୫ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର୍ (୧୫୯୪୦ ବର୍ଗ ମାଇଲ୍) ।  ଭୌଗୋଳିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହାର ଭୂଭାଗ ଆଲ୍‌ପସ୍ ପର୍ବତଶ୍ରେଣୀ, ସ୍ୱିସ୍ ଉଚ୍ଚ-ସମଭୂମି ଓ ଜୁରା ପର୍ବତାଞ୍ଚଳଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ । ଆଲ୍‌ପସ୍ ପର୍ବତଶ୍ରେଣୀ ଏହି ଦେଶର ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ଅଧିକାର କରିଥିବା ବେଳେ ଏହାର ଉଚ୍ଚ ସମତଳ ଭୂମିରେ ପ୍ରାୟ ୮୦ ଲକ୍ଷ ସ୍ୱିସ୍ (ଈଂରାଜୀରେ Swiss) ନାଗରିକ ବସବାସ କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ଉଚ୍ଚ ସମତଳ ଭୂମିରେ ଅନେକ ପ୍ରମୁଖ ନଗର ଗଢ଼ି ଉଠିଛି । ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥନୀତିର ପ୍ରମୁଖ କେନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ପରିଗଣିତ ଜୁରିକ୍ ଓ ଜେନିଭା ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ।
ମଧ୍ୟଯୁଗରେ ବୁର୍ଗୁଣ୍ଡି ଓ ଅଷ୍ଟ୍ରିଆ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୋଇଥିବା ଅନେକ ସଫଳ ସାମରିକ ଅଭିଯାନ ପରେ ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ୱିସ୍ ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମୁଣ୍ଡ ଟେକି ଉଠିଥିଲା । ୧୬୪୮ ମସିହାର “ୱେଷ୍ଟଫାଲିଆ ଶାନ୍ତିଚୁକ୍ତି” ପରେ ରୋମାନ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ କବଳରୁ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ସ୍ୱାଧୀନତା ଲାଭ କରିଥିଲା । ନିଜର ସାମରିକ ନିରପେକ୍ଷତା ପାଇଁ ଏହି ଦେଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ୧୮୧୫ ମସିହା ପରଠାରୁ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ କୌଣସି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିନାହିଁ ବା କାହାରି ପକ୍ଷରେ ଠିଆ ହୋଇନାହିଁ । ୨୦୦୨ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ସଦସ୍ୟତା ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲା । କିନ୍ତୁ ବୈଦେଶିକ ନୀତି ଓ ସମ୍ପର୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ସକ୍ରିୟ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରେ ଓ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ବିଶ୍ୱରେ ଦୁଇ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ସହାୟତା କରିଥାଏ ।  ରେଡକ୍ରସ ସଂସ୍ଥାର ଜନ୍ମସ୍ଥଳୀ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ପ୍ରମୁଖ ଅନ୍ତର୍ଯାତିକ ସଂସ୍ଥାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ରହିଛି । ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ଦ୍ୱିତୀୟ ବୃହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ରହିଛି । ଇଉରୋପୀୟ ସଂଘର (ଈଂରାଜୀରେ European Union) ସଦସ୍ୟ ନ ହୋଇଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଇଉରୋପୀୟ ମୁକ୍ତ ବାଣିଜ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ବିକାଶରେ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଅନେକ ଦେଶଙ୍କ ସହିତ ରହିଥିବା ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକ ଚୁକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଶେଙ୍ଗେନ୍ କ୍ଷେତ୍ର (ଶେଙ୍ଗେନ୍ କ୍ଷେତ୍ରର ସବୁ ଦେଶଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବେଶ ଅନୁମତି ପତ୍ର ଏବଂ ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବାଧ ଗନନାଗମନ) ଓ ଇଉରୋପୀୟ ଏକାଂଗ ବଜାର ପରି ସର୍ବ ଇଉରୋପୀୟ ନୀତିଗତ ଯୋଜନାରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଛି ।
ଇଉରୋପରେ ଜର୍ମାନିକ୍ ଓ ରୋମାଂଶ ସମୟର ଛାପ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ବୋଲାଯାଉଥିବା ଚାରୋଟି ଭାଷା ଯୋଗୁଁ ଏହାକୁ ଚାରୋଟି ସାଂସ୍କୃତିକ ଭାଗରେ (ଜର୍ମାନ୍, ଫରାସୀ, ଇଟାଲୀୟ ଓ ରୋମାଂଶ) ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି । ସ୍ୱିସ୍ ଜନସଂଖ୍ୟାର ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରତିଶତ ଜର୍ମାନ୍ ଭାଷାଭାଷୀ ହୋଇଥିଲେ ହେଁ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଐତିହାସିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମି, ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସହଯୋଗ, ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଲୋକତନ୍ତ୍ର ଓ ଆଲ୍ପୀୟ ସଙ୍କେତର ବ୍ୟବହାର ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ସ୍ୱିସ୍ ଜାତୀୟତା ଭାବରେ ବାନ୍ଧି ରଖିଛି । ଭାଷାଗତ ବିଭିନ୍ନତା ଯୋଗୁଁ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଅନେକ ନାମ ରହିଛି – ଯଥା : ଜର୍ମାନରେ ଶ୍ୱାଇଜ୍ (Schweiz), ଫରାସୀରେ ସ୍ୱିସ୍ (Suisse), ଇଟାଲୀୟରେ ସ୍ୱିଜ୍ଜେରା (Svizzera) ଓ ରୋମାଂଶରେ ସ୍ୱିଜ୍ରା (Svizra) । ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ପ୍ରଚଳିତ ମୁଦ୍ରା ଓ ଡାକ ମୋହରରେ କିନ୍ତୁ ଏହି ଚାରି ଭାଷା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଲାଟିନ୍ (ହେଲଭେଟିଆ) ଭାଷା ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ବିଶ୍ୱର ସର୍ବାଧିକ ବିକଶିତ ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଅନ୍ୟତମ । ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ମୁଦ୍ରା କୋଷ (IMF) ଅନୁସାରେ ପ୍ରତି ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି ପିଛା ଆର୍ଥିକ ସମ୍ପଦ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରଥମ ଓ ମୁଣ୍ଡପିଛା ସକଳ ଘରୋଇ ଉତ୍ପାଦନରେ ବିଶ୍ୱରେ ଅଷ୍ଟମ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛି । ଅନେକ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ପ୍ରଦର୍ଶନର ମାନକ ଯଥା – ସରକାରୀ ପାରଦର୍ଶିତା, ନାଗରିକ ସ୍ୱାତନ୍ତ୍ର୍ୟ, ଜୀବନର ଗୁଣବତ୍ତା, ଅର୍ଥନୈତିକ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମନୋଭାବ ଓ ମାନବ ସମ୍ବଳର ବିକାଶରେ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବା ତାହା ପାଖାପାଖି ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛି । ଜୀବନର ଗୁଣବତ୍ତା ମାପରେ ଜୁରିକ୍ ଓ ଜେନିଭା ବିଶ୍ୱର ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ନଗର ଭାବେ ଗଣା । ମର୍ସର୍ ଅନୁସାରେ ଜୁରିକ୍ ଜୀବନର ଗୁଣବତ୍ତା ମାପରେ ବିଶ୍ୱରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ।
ନାମକରଣର ଇତିହାସ
ଈଂରାଜୀ ନାମ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଏକ ଯୁଗ୍ମ ଶବ୍ଦ । “ସ୍ୱିସ୍” ଶବ୍ଦର ପ୍ରାଚୀନ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅବ୍ୟବହୃତ ରୂପ ହେଉଛି “ସ୍ୱିଜର୍”, ଯାହା ୧୬ଶରୁ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହାର ହେଉଥିଲା । ଈଂରାଜୀ ବିଶେଷଣ ଶବ୍ଦ “ସ୍ୱିସ୍ (Swiss)” ଫରାସୀ ଶବ୍ଦ “ସ୍ୱିସ୍ (Suisse)”ରୁ ଉଦ୍ଧୃତ ଓ ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଛି । ଶ୍ୱାଇଜ୍ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳର ଅଧିବାସୀ “ଆଲେମାନ୍ନିକ୍ ଶ୍ୱିଜର୍”ରୁ ସ୍ୱିଜର୍ ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି । ଶ୍ୱାଇଜ୍ ଅଞ୍ଚଳ ୱାଲ୍ଡଷ୍ଟେଟେନ୍ କ୍ୟାଣ୍ଟନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ଓ ପୁରାତନ ସ୍ୱିସ୍ ରାଜ୍ୟସଂଘ ଗଠନରେ ଏହାର ନାଭିକେନ୍ଦ୍ର ପାଲଟିଥିଲା । ୧୪୯୯ ମସିହାର ସ୍ୱାବିୟାନ୍ ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଏଠାକାର ଜନସମୂହ ନିଜକୁ “ସ୍ୱିସ୍” ଭାବେ ପରିଚୟ ଦେଲେ ଓ “କନଫେଡ଼େରେସନ୍” ଶବ୍ଦ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ଏହି ଶବ୍ଦର ବ୍ୟବହାର ହେବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଡାଟା କୋଡ୍ ହେଉଛି CH, ଯାହା ଲାଟିନ୍ ଶବ୍ଦ “କନଫୋଡେରାଟିଓ ହେଲଭେଟିକା (Confoederatio Helvetica)”ର ସୂଚକ ।
ଶ୍ୱାଇଜ୍ ଶବ୍ଦର ଇତିହାସ ଅବଲୋକନ କଲେ ଜାଣିବାକୁ ମିଳେ ଯେ ଏହାର ଉତ୍ସ ହେଲା ପୁରାତନ ଜର୍ମାନ୍ ଶବ୍ଦ “ସ୍ୱେଡାନ୍” ଯାହାର ଅର୍ଥ ଜଳିବା । କୌଣସି ଏକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପୋଡ଼ାଯାଇ ସେଠାରେ ନୂତନ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଏହାର ବ୍ୟବହାରିକ ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ । ୧୪୯୯ରେ ସ୍ୱାବିୟାନ୍ ଯୁଦ୍ଧ ପରଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ବା କ୍ୟାଣ୍ଟନ୍ ଓ ପରେ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟସଂଘ ଶ୍ୱାଇଜ୍ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା ।  ସ୍ୱିସ୍-ଜର୍ମାନ୍ ଭାଷାରେ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡକୁ “ଶ୍ୱିଜ୍ (Schwiiz) ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
୧୮୪୮ ମସିହାରେ ରାଜ୍ୟସଂଘର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପରେ “କନଫୋଡେରାଟିଓ ହେଲଭେଟିକା” ଶବ୍ଦର ବ୍ୟବହାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ (୧୮୭୯ ମସିହା ବେଳକୁ) ନେପୋଲିଓନିକ୍ ହେଲଭେଟିକ୍ ରିପବ୍ଲିକ୍ ନାମରେ ଏହା ବିଦିତ ହେଲା । ୧୮୭୯ରୁ ମୁଦ୍ରାରେ, ୧୯୦୨ ମସିହାରୁ ରାଜ୍ୟସଂଘର ପ୍ରାସାଦରେ ଓ ୧୯୪୮ ପରଠାରୁ ଦେଶର ସରକାରୀ ମୋହରରେ ଏହି ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି । ଏହି ଦେଶର ମୁଦ୍ରାକୁ ସ୍ୱିସ୍ ଫ୍ରାଂକ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ମାନକ ସଂଗଠନ (ISO)ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱିସ୍ ଫ୍ରାଂକର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବ୍ୟାଙ୍କ୍ କୋଡ୍ ହେଲା "CHF" । ଏହା ମଧ୍ୟ ଲାଟିନ୍ ନାମରୁ ଗୃହୀତ ହୋଇଛି । ସ୍ୱିସ୍ ଉଚ୍ଚସମଭୂମିରେ ରୋମାନ୍ ଯୁଗରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ହେଲଭେଟି ନାମକ ଏକ ଜାତିରୁ ହେଲଭେଟିକା (Helvetica) ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ।
ମାତୃଭୂମିକୁ ମାତା ବୋଲି କହି ସଂସ୍କୃତି ଓ ସାହିତ୍ୟରେ ଦେଶକୁ ଜଣେ ଦେବୀଙ୍କ ରୂପରେ ପରିଚୟ ଦିଆଯାଏ । ସେହିପରି ୧୭ଶ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ସ୍ୱିସ୍ ରାଜ୍ୟସଂଘର ଚିହ୍ନ ସାଜିଥିବା ଦେବୀ/ମହିଳା ହେଲା – ହେଲଭେଟିକା । ୧୬୭୨ ମସିହାରେ ଜୋହାନ୍ କ୍ୟାସ୍ପର୍ ୱାଇଜେନବାଖଙ୍କ ଏକ ନାଟକରେ ହେଲଭେଟିକା ଚରିତ୍ରକୁ ପ୍ରଥମେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଦେଶ ଶ୍ରେଣୀ:ଇଉରୋପ
ଓଠକୋଣ ପ୍ରଦାହ
ଓଠକୋଣ ପ୍ରଦାହ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ cheilitis ବା ଏସି), ଏକ ପ୍ରକାର ଓଠ ପ୍ରଦାହ ଯାହା ପାଟି ଓଠର ଗୋଟିଏ ବା ଉଭୟ କୋଣରେ ହୁଏ । ଓଠ କୋଣ ଲାଲ ଦେଖାଯାଏ ଚର୍ମ ଫାଟିଯାଏ ଓ ଆବରଣ ତିଆରି ହୁଏ । ସେହି ସ୍ଥାନ ଗଲୁ କରେ ଓ କଷ୍ଟଦାୟକ ହୁଏ । ଏହି ଅବସ୍ଥା କିଛି ଦିନ ବା ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ରହିପାରେ । ଓଠକୋଣ ପ୍ରଦାହ ଏକ ପ୍ରକାର ଓଠ ପ୍ରଦାହକୁ (cheilitis) କୁହାଯାଏ ।
ଓଠକୋଣ ପ୍ରଦାହ ରୋଗର କାରଣ ସଂକ୍ରମଣ, ଆଲର୍ଜି ବା ଉତ୍ତେଜକ ହୋଇପାରେ ।  ସଂକ୍ରମଣର କାରଣ କବକ ଯେପରିକି କାଣ୍ଡିଡା ଆଲବିକାନ୍ସ, ଜୀବାଣୁ ଯେପରିକି ସ୍ଟାଫିଲୋକୋକସ୍ ଅରିଅସ୍ ହୋଇପାରେ । ଭଲରୂପେ ଫିଟ୍ ନ ହେଉଥିବା ନ‌କଲି ଦାନ୍ତ, ଓଠକୁ ଚାଟିବା, ଲାଳ ବୋହିବା, ପାଟିବାଟେ ପ୍ରଶ୍ୱାସ ନେବା ଓ ଛାଡ଼ିବା ଯୋଗୁ ପାଟି ଶୁଖିଯିବା, ଖରାରେ ରହିବା, ଅତ୍ୟଧିକ ପାଟି ବନ୍ଦ ରଖିବା, ଧୂମ୍ରପାନ ଓ ସାମାନ୍ୟ ଆଘାତ ଆଦି ଉତ୍ତେଜକ କାରଣ ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଟୁଥପେଷ୍ଟ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ବେଶଭୁଷା ସାମଗ୍ରୀଦ୍ୱାରା ଆଲର୍ଜି ହୁଏ ।  ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଏକାଧିକ କାରକ କାମ କରନ୍ତି । ପୋଷକ ଅଭାବ ଓ ଇମ୍ମ୍ୟୁନିଟି ଅଭାବ ଯୋଗୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ ।  ସଂକ୍ରମଣର କାରଣ ପରୀକ୍ଷା କରି ଖୋଜିବାକୁ ହୁଏ ଓ ଆଲର୍ଜି ନିମନ୍ତେ ପ୍ୟାଚ୍ ପରୀକ୍ଷା (patch testing) କରାଯାଇ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ ।
ଏହି ରୋଗର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାରଣ ଖୋଜି ଚିକିତ୍ସା କରିବାକୁ ହୁଏ ଓ ଏକ ଅବରୋଧକାରୀ କ୍ରିମ୍ ଲଗାଯାଏ । କବକରୋଧୀ ଓ ଜୀବାଣୁରୋଧୀ ମଲମ ଲଗେଇ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇପାରେ । ଏହି ରୋଗ ଏକ ଅତି ସାଧାରଣ ରୋଗ, ଜନସଂଖ୍ୟାର ୦.୭% ଲୋକଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ । ଏ ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ ୩୦ରୁ ୬୦ ବର୍ଷ ବୟସ ମଧ୍ୟରେ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦେଖାଯାଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଖାଦ୍ୟରେ ଲୌହ ଓ ଜୀବସାର ଅଭାବ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଏକ ସାଧାରଣ କାରଣ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଲିସିନୋପ୍ରିଲ
ଲିସିନୋପ୍ରିଲ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Lisinopril) ଏକ ଏସିଇ ଇନହିବିଟର (angiotensin-converting enzyme (ACE) inhibitor) ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ ଯାହା ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ, ହୃଦ୍‌ପାତ ଓ ହୃଦ୍‌ଘାତ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ଏହା ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ; ଯଦିଓ କଳା ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କ (black) ପାଇଁ କ୍ୟାଲସିଅମ-ଚ୍ୟାନେଲ ବ୍ଲକର (calcium-channel blockers) ବା ଥିଆଜାଇଡ ଡାଇୟୁରେଟିକ (thiazide diuretics) ଭଲ କାମ କରେ । ମଧୁମେହ ରୋଗ ଥିଲେ ବୃକ୍‌କ ସମସ୍ୟା (kidney problems) ପ୍ରତିଷେଧ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଏହା ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଲିସିନୋପ୍ରିଲ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭାବ ଆସିବାକୁ ପ୍ରାୟ ୪ ସପ୍ତାହ ଲାଗେ ।
ଲିସିନୋପ୍ରିଲର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା, ମୁଣ୍ଡ ଓଜନିଆ ଲାଗିବା, ଥକ୍କାଣ ଅନୁଭବ, କାଶ, ଅଇ ଓ ରାସ୍ ହୋଇପାରେ । ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ (low blood pressure), ଯକୃତ ସମସ୍ୟା ଓ ଆଞ୍ଜିଓଇଡିମା ହୋଇପାରେ । ଶିଶୁର ହାନୀ କରୁଥିବାରୁ, ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ରେନିନ-ଆଞ୍ଜିଓଟେନସିନ ସିସ୍ଟମକୁ (renin-angiotensin-aldosterone system) ଅବରୋଧ କରି ଲିସିନୋପ୍ରିଲ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ଲିସିନୋପ୍ରିଲ ସନ ୧୯୮୭ରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଜେନେରିକ (generic medication) ଔଷଧ ନାମରେ ମିଳେ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ ମାସର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ସନ ୨୦୧୮ରେ ୦.୭୦ ଡଲାର ଥିଲା । ଯୁକ୍ତ ରାଜ୍ୟ ରେ ସନ ୨୦୧୮ରେ ଏନଏଚଏସର (NHS) ଏକ ମାସର ଖର୍ଚ୍ଚ ବାବଦ ପ୍ରାୟ ୧୦ ପାଉଣ୍ଡ ଥିଲା । ସନ ୨୦୧୬ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ୧୧୦ ନିୟୁତ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ହୋଇ ୨ୟ ସର୍ବାଧିକ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା ।
ଭେଜ ବର୍ଗର
ଭେଜ ବର୍ଗରରେ ସାଧାରଣତଃ ମାଂସର ବ୍ୟବହାର ହୋଇ ନଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଅଣ୍ଡା ଏବଂ କ୍ଷୀରରେ ବ୍ୟବହାର ହୋଇପାରେ । ଭେଜ ବର୍ଗରରେ ମୁଖ୍ୟତଃ - ଆଳୁ କିମ୍ବା ମକା, ବନସ୍ପତି ପ୍ରୋଟିନ, ସୋୟା, ପନିର, ବିନ୍ସ, ଛତୁ, ଅନାଜ ଯେପରି ଗହମ ଇତ୍ୟାଦିର ବ୍ୟବହାର ହୋଇଥାଏ ।
ଇତିହାସ
ଭେଜ ବର୍ଗର, 1982 ମସିହାରେ ଲଣ୍ଡନରେ ଗ୍ରେଗୋରୀ ସେମଙ୍କଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ସେ ପ୍ରଥମେ ଏହାକୁ ଭେଜ ବର୍ଗର କହିଥିଲେ । ଗ୍ରେଗୋରୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଈ କ୍ରେଗ 1960 ଦଶକରେ ପେଣ୍ଡିଗଟନରେ ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ଭୋଜନ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ ଚଲେଇଥିଲେ ।
ଗାର୍ଡେନ ବର୍ଗର ନାମର ପ୍ରୟୋଗ, ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଭେଜ ବର୍ଗରକୁ ବିକଶିତ କରାଯାଇଥିଲା । ପାଲ ବାର୍ନର, 1980 କିମ୍ବା 1981 ମସିହାର ପାଖାପାଖି ଜିତିଥିବା ଶକାହାରୀ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ ଦି ଗାର୍ଡେନ ହାଉସ କରିଥିଲେ ।
ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ
21ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ ପରେ କିଛି ଫାଷ୍ଟ ଫୁଡ଼ କମ୍ପାନୀ ଶକାହାରୀ ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥର ଆୟୋଜନ କରୁଛନ୍ତି ।
ଭାରତ
ଭାରତରେ ଯେଉଁଠାରେ ଶକାହାରୀ ବ୍ୟାପକ ଅଟେ, (McDonald's), (Burger King), (Wendy's) ଏବଂ (KFC) ଭେଜ ବର୍ଗରର ସେବା କରିଥାନ୍ତି ।  2012 ମସିହାରେ, McDonald's ଭାରତରେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ଶକାହାରୀ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ ଖୋଲିଥିଲେ ।
ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ
ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ :
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚ
ଶ୍ରୀରଙ୍ଗ ନାୟକ
ସାହିତ୍ୟ
"ଜୟ ମା ମାର୍କମା" ନାଟକ ତଥା ବିଷମ କଟକର ଇତିହାସ ସମ୍ବଳିତ ଅନେକ ଲେଖା ତାଙ୍କରି କଲମରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । ଅବିଭକ୍ତ ଗଞ୍ଜାମ, କୋରାପୁଟ ଓ ରାୟଗଡା ଜିଲ୍ଲାର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ୪୦ରୁ ଅଧିକ ନାଟକ ଓ ଗୀତିନାଟ୍ୟର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେବା ସହ ଅନେକ ନାଟକରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ମଧ୍ୟ ଜୟପୁର ଆକାଶବାଣୀର ଜଣେ ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ କଳାକାର । ସାହିତ୍ୟିକ ନାୟକଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ଜୟମା ମାର୍କମା ନାଟକକୁ ବାଦ୍‌ ଦେଲେ ଅନେକ ନାଟକ (ଜଗଜ୍ଜେତା ରାବଣ, ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି, ତାରା ତାରିଣୀ, ପରଦା ଉହାଡେ), ଗୀତି ନାଟ୍ୟ (ରୋଷ ବହ୍ନି, ଜୟମା ମାର୍କମା,ଅଭାଗିନୀ ସୀତା, କାଳଜୟୀ ପତିବ୍ରତା, ସୁନା ଚଢ଼େଇ, ଅଭିଶପ୍ତା ଶ୍ରୀରାଧା, ତପସ୍ୱିନୀ ସୀତା, କାନ୍ଦୁଛି ପଞ୍ଚବଟୀ ଇତ୍ୟାଦି) ତଥା ବହୁ କାବ୍ୟ କବିତା ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରକାଶନ ଅପେକ୍ଷାରେ । ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ନାୟକ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ସହିତ ହିନ୍ଦୀ ସାହିତ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ରୁଚି ରଖନ୍ତି । ହିନ୍ଦୀର ଏକ କବିତା ସଂକଳନ ( ମେରି କବିତାଏଁ) ତଥା ଅନ୍ୟ କେତେକ ପ୍ରବନ୍ଧ ଏବଂ ଅନୁବାଦ ଏବେ ପ୍ରକାଶନ ଅପେକ୍ଷାରେ । ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରଚାର,ପ୍ରସାର ତଥା ଗଂଜାମ ଓ ଅବିଭକ୍ତ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ଇତିହାସ ଓ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ଉପରେ ଗବେଷଣା ସମ୍ପର୍କିତ ୫୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ପ୍ରବନ୍ଧ ପ୍ରକାଶ ହୋଇସାରିଛି ।
ସଂଗ୍ରହ
କର୍ମମୟ ଜୀବନରେ ଅବିଭକ୍ତ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରାମ ବୁଲି ତାଙ୍କ ନଜରକୁ ଆସିଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଐତିହାସିକ ତଥା ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ବହନ କରୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିନିଷକୁ ତଥା ପାଣ୍ଡୁଲିପି ସେ ସାଇତି ରଖିଛନ୍ତି । ପିତା ସ୍ୱର୍ଗତ ଆଦିକନ୍ଦ ନାୟକଙ୍କର ସଂଗ୍ରହ କରିବାର ନିଶା ତାଙ୍କୁ ଏ ଦିଗରେ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲା । ନିଜର ସଂଗୃହୀତ ଜିନିଷସବୁକୁ ନେଇ ସେ ବିଷମ କଟକସ୍ଥିତ ନିଜ ଘରେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ଏକ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କରି ନିଜସ୍ୱ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆଦିକନ୍ଦ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଅନନ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ । ଶ୍ରୀ ନାୟକକଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ଗଢିଉଠିଥିବା ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଶତାଧିକ ପାଣ୍ଡୁଲିପି ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଯୁଗର ପ୍ରସ୍ତର, ଶୀଳାଲେଖ, ତାଳପୋଥି, ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ମୁଦ୍ରା ତଥା ବିଷମ କଟକର ଇତିହାସ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଜିନିଷ ରହିଛି । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ରଚିତ ବହୁ ପୁରାଣ, ମହାପୁରାଣ, ନାଟ୍ୟଶାସ୍ତ୍ର, ଭାଷାବିଜ୍ଞାନ, ଇତିହାସ, ଜୀବନୀ, ଆଧୁନିକ ଗଳ୍ପ ଉପନ୍ୟାସ ଭଳି ଦୁଇ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ପୁସ୍ତକ ଏହି ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି । ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଉଦ୍ୟମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏହା ଏଭଳି ଏକମାତ୍ର ସଂଗ୍ରହାଳୟ । ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସଂଗୃହିତ ବିବିଧ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଜିନିଷର ପ୍ରାଚୀନତା ତଥା ଗବେଷଣାତ୍ମକ ମହତ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ତାହା ଏବେ ଗବେଷକ ଏବଂ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କର ଆକର୍ଷଣର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ପାଲଟିଛି । ସଂପ୍ରତି ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ସଂସ୍କୃତି ଭବନରେ ଆଦିକନ୍ଦ-ଶ୍ରୀରଙ୍ଗ କକ୍ଷ ନାମକ ଏକ କକ୍ଷରେ ଏହି ସଂଗ୍ରହାଲୟ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ରାଲଟେଗ୍ରାଭିର
ରାଲଟେଗ୍ରାଭିର ବା ଆରଏଏଲ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Raltegravir (RAL), ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ଇସେଣ୍ଟ୍ରେସ/Isentress) ଏକ ଆଣ୍ଟିରେଟ୍ରୋଭାଇରାଲ ଔଷଧ (antiretroviral medication) ଯାହା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଔଷଧ ସ‌ହିତ ଏଚଆଇଭି/ଏଡସ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ । ସଂସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରତିଷେଧ (post exposure prophylaxis) ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦିଆଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ରାଲଟେଗ୍ରାଭିର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନିଦ୍ରା ସମସ୍ୟା, ଅଇ (nausea) ଥକ୍କା ଅନୁଭବ, ଅଧିକ ରକ୍ତ ଶର୍କରା ଓ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ହୋଇପାରେ । ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା (liver problems), ସ୍ଟିଭେନ୍ସ-ଜନସନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଭଳି ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା (allergic reactions) ଓ ରାବଡୋମାୟୋଲାଇସିସ (muscle breakdown) ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାନ (breastfeeding) ସମୟରେ ଏହା ନିରାପଦ କି ନୁହେଁ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ । ଭୁତାଣୁ ରେପ୍ଲିକେସନ (viral replication) ନିମନ୍ତେ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଥିବା ଏଚଆଇଭି ଇଣ୍ଟେଗ୍ରେଜକୁ (HIV integrase) ଡୋଲ୍ୟୁଟଗ୍ରାଭିର ଏକ ଏଚଆଇଭି ଇଣ୍ଟେଗ୍ରେଜ ସ୍ଟ୍ରାଣ୍ଡ ଟ୍ରାନସଫର ଇନହିବିଟର (HIV integrase strand transfer inhibitor) ଭାବରେ ଅବରୋଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ରାଲଟେଗ୍ରାଭିର ସନ ୨୦୦୭ରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ (World Health Organization's List of Essential Medicines) ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ (health system) ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ (developing world) ଏହି ଔଷଧର ଏକ ମାସର ଡୋଜର କ୍ରୟ ମୂଲ୍ୟ ୫୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏନଏଚଏସକୁ (NHS) ଏକ ମାସର ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୪୭୨ ପାଉଣ୍ଡ ।
ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ସିଲୋଡୋସିନ
ସିଲୋଡୋସିନ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ରାପାଫ୍ଲୋ, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ବିନାଇନ ପ୍ରୋଷ୍ଟାଟିକ ହାଇପରପ୍ଲାସିଆ (BPH) ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ୫α ରିଡକ୍ଟେଜ ଇନହିବିଟର ସହିତ ଏକତ୍ର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ପଶ୍ଚାତଗାମୀ ସ୍ଖଳନ, ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା, ଛିଡା ହେବା ସହିତ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ଏବଂ ନାକ ଭରି ରହିଥାଏ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଇଣ୍ଟ୍ରାଅପରେଟିଭ୍ ଫ୍ଲପି ଆଇରିସ୍ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୋଇପାରେ । ଯକୃତ କିମ୍ବା ବୃକ୍‌କ ଜନିତ ସମସ୍ୟା ଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାରକୁ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ α1-ଆଡ୍ରେନୋସେପ୍ଟର ଆଣ୍ଟାଗୋନିଷ୍ଟ ଯାହା ମୂତ୍ରାଶୟ ଏବଂ ପ୍ରୋଷ୍ଟେଟରେ ମାଂସପେଶୀକୁ ଆରାମ ଶିଥିଳ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏବଂ ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ୟୁରୋପରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଏହା ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୩ ମାସର ଚିକିତ୍ସା ଖର୍ଚ୍ଚ ବାବଦ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୩୪ ଡଲାର ଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ
ଚିନ୍ତାର ଗଭୀରତା ଓ ବ୍ୟାପକତା କିପରି ମଣିଷ ସମାଜକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗ୍ରୀକ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଓ ଦାର୍ଶନିକ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ଜୀବନୀରୁ ତାହା ସହଜରେ ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ । ତାଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଓ ବିଶ୍ଳେଷଣ, ସମଗ୍ର ମାନବ ସମାଜ ଉପରେ ପ୍ରାୟ ୧୫୦୦ ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା । ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ କାଳ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ବିଷୟରେ ବହୁତ ଉପାଦେୟ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଯାଇଛନ୍ତି, ଆଜି ତାହା କଳ୍ପନାତୀତ ।
ବାଲ୍ୟ ଶିକ୍ଷା
ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୩୮୪ରେ ଏଜିଆନ ସାଗରର ଉତ୍ତର ପ୍ରାନ୍ତରେ ଥିବା ଷ୍ଟାଗିରା ସହରରେ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା, ନିକୋମାକସ(Nichomachus) ସମ୍ରାଟ ଆଲେକଜାଣ୍ଡରଙ୍କ ପିତାମହଙ୍କ ରାଜବୈଦ୍ୟ ଥିଲେ । ବାଲ୍ୟକାଳୁ ସେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବିଭବ ମଧ୍ୟରେ ଲାଳିତ ପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ । କୌଣସି ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ ନଯାଇ ସେ ଘରେ ପଢାପଢି ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତି ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ପର୍କରେ ବ୍ୟାପକ ଧାରଣା ଦେଇଥିଲେ ।
ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୩୬୭, ଏଥେନସରେ ଥିବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟାପୀଠରେ ସେ ମାତ୍ର ୧୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଯୋଗଦେଲେ । ସେ ସମୟର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦାର୍ଶନିକ ପ୍ଲାଟୋଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିବାର ସୁଯୋଗ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଗଲା । ଫଳରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ଗଭୀର ବିଶ୍ଳେଷଣ ଶକ୍ତି ବିକଶିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା । ବେଳେବେଳେ ଆଲୋଚନାରେ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ମତାନ୍ତର ହୁଏ । ଛାତ୍ରର ଏତାଦୃଶ ବିକାଶରେ ଗୁରୁ ଆତ୍ମ ବିଭୋର ଓ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲେ ।
କର୍ମମୟ ଜୀବନ
ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତି ପରେ ଜଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶିକ୍ଷକ ରୂପେ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ସୁଖ୍ୟାତି ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତାଙ୍କୁ ଆଲେକଜାଣ୍ଡରଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ରୂପେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା । ଆଲେକଜାଣ୍ଡର ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଅନୁଧ୍ୟାନ ଓ ଗବେଷଣା ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଅର୍ଥର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଦେଇଥିଲେ ।
ଗବେଷଣା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୋଧହୁଏ ପ୍ରଥମେ ସେ କେତେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକାଠି କରି ଏକ ଗବେଷଣା ମଣ୍ଡଳୀ ଗଢିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ପ୍ରାୟ ୧୦୦୦ ଲୋକ ଗ୍ରୀସ୍ ଓ ଏସିଆର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନ ବୁଲିବୁଲି ଅଦ୍ଭୁତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଓ ବୃକ୍ଷଲତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ବିବରଣୀ ଦେଉଥିଲେ । ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ତାଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶ ଭଙ୍ଗୀ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବିଚାରଧାରାଦ୍ୱାରା ଉପାଦେୟ ପୁସ୍ତକ ରୂପେ ସେଗୁଡିକୁ ପରିବେଷଣ କରୁଥିଲେ । ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ପ୍ରାଣୀ ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତାଙ୍କର କେତେକ ଅବଦାନ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟାରୂପେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ।
ଅବସ୍ଥା ଓ ପରିସ୍ଥିତିର ପ୍ରବଳ ଚାପରେ କିପରି ଜୀବଜଗତ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ ତାହା ସେ ନାନା ଉଦାହରଣରୁ ପ୍ରମାଣିତ କରିଛନ୍ତି ।
ପ୍ରାଣୀ ଶରୀର ବ୍ୟବଚ୍ଛେଦଦ୍ୱାରା ସେ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରୁଥିଲେ । ଏଚ.ଜି.ୱେଲସ ମନିଛନ୍ତି ଯେ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ଶ୍ରୁଙ୍ଖଳିତ ଶିକ୍ଷାର ପକ୍ଷପାତି ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଲୋକ କେବଳ କଳ୍ପନା ଓ ପରୋକ୍ଷ ଯୁକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରୁଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ସେ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ରକରି କିପରି ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଓ ତୁଳନାକରି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଜ୍ଞାନ ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ ହେବ ତାହା ଦେଖାଇ ଦେଇଥିଲେ ।
ସମାଲୋଚନା
ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ତାଙ୍କ ଜୀବନ କାଳ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାୟ ୪୦୦ରୁ ୧୦୦୦ଟି ପୁସ୍ତକ ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟରେ ରଚନା କରିଥିଲେ । କେହି କେହି ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି ସେ ସମସାମୟିକ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଓ ଦାର୍ଶନିକଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ଉତ୍ତାରି ପକାଉଥିଲେ ।
ବୈଜ୍ଞାନିକ ରୋଜର ବେକନ ଦିନେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ କହିପକାଇଥିଲେ "ମୋର ଯଦି କୌଣସି ଉପାୟ ଥାନ୍ତା, ତାହାହେଲେ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ଯେତେ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଯାଇଥାନ୍ତି, ସେ ସବୁକୁ ପୋଡ଼ି ପାଉଁଶ କରିଦିଅନ୍ତି । ସେ ଗୁଡିକର ଅଧ୍ୟୟନ କେବଳ ସମୟର ଅପଚୟ । ତାକୁ ପଢ଼ିଲେ ପାଠକ ପ୍ରମାଦଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ ଓ କ୍ରମଶଃ ତାର ଅଜ୍ଞତା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।"
ଏହାର କାରଣ, ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ପ୍ରାଣୀ ବିଜ୍ଞାନ ତଥ୍ୟାବଳୀ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଉପରେ ଯେପରି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା, ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନର ସତ୍ୟଗୁଡିକ ସେପରି ହୋଇନଥିଲା । ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେ ଯେଉଁ ଧାରଣା ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅତି ପ୍ରମାଦ ପୂର୍ଣ ଓ ବିଭ୍ରାନ୍ତିକର ଥିଲା । ସାଧାରଣ ଲୋକ ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତି ଧାରଣାର ପ୍ରଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିଲେନାହିଁ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦାର୍ଥବିତ‌ମାନେ ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଭୀଷଣ ବିରୋଧର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ ।
ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ଧାରଣା ଥିଲା ବୃତ୍ତ ଏକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିତ୍ର, ତେଣୁ ପରମ ବା ବିଶୁଦ୍ଧ ଗତି କେବଳ ବୃତ୍ତକାରରେ ଘଟେ । କିନ୍ତୁ ୧୬୦୯ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ କେପ୍ଲର ସନ୍ତୋଷଜନକ ଭାବେ ପ୍ରମାଣ କଲେ ଯେ ମହାକାଶରେ ଗ୍ରହଗୁଡ଼ିକ ବୃତ୍ତକାରରେ ନଘୂରି ଉପାବୃତ୍ତାକାର ପଥରେ ଘୂରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ସେ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯାଉଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ କେହି ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ । ତାଙ୍କ ଅକାଟ୍ୟ ପ୍ରମାଣ ଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ କେହି ଖାତିର କାଲେ ନାହିଁ ।
ପ୍ରାୟ ୧୫୦୦ ବର୍ଷ ପରେ ଗାଲିଲିଓ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ମତବାଦର ବିରୋଧ କଲେ । ସେ କହିଲେ ବାୟୁ ନଥିଲେ ଓଜନିଆ, ହାଲୁକା ବସ୍ତୁ ଉପରୁ ତଳେ ପଡ଼ିବାକୁ ଏକା ସମୟ ନିଅନ୍ତା । କିନ୍ତୁ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ମତରେ ଏକ ପାଉଣ୍ଡର ବସ୍ତୁ ସମାନ ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଯେତିକି ସମୟ ନିଏ ଦୁଇ ପାଉଣ୍ଡର ବସ୍ତୁ ତାର ଅଧା ସମୟ ନିଏ । ସାଧାରଣ ଲୋକ ବାୟୁ ନଥିଲେ କଅଣ ହୁଆନ୍ତା ଅନୁମାନ କରିପାରିନଥିଲେ ବରଂ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧାଚରଣ କରୁଥିବାରୁ ଗାଲିଲିଓଙ୍କୁ ନାନା ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
ଶେଷ କଥା
ବୈଜ୍ଞାନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଚିନ୍ତା କଲେ ସେ ସମୟରେ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ଜଣେ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖର କଥା ସେ ଅତି ମହାନ ହୋଇଗଲେ । ସାଧାରଣ ଲୋକ, ତାଙ୍କ ସତ୍ୟ ବିଚାର ସହିତ ପ୍ରମାଦପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣା ଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିନେଲେ । ସବୁ କଥାର ଉତ୍ତର ଓ ସତ୍ୟାସତ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ଲେଖା ବା ଉକ୍ତିରୁ ଲୋକେ ଭିଡି ଓଟାରି ବାହାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ଯୁଗ ଯୁଗ ପାଇଁ ସେଗୁଡିକ ଅଖଣ୍ଡନୀୟ ସତ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ । ଫଳରେ ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହବାକୁ ଅଧିକ ସମୟ ଲାଗିଲା ।
ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୩୨୩ରେ ଆଲେକଜାଣ୍ଡର ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କଲେ । ତା'ପରେ ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା । ସେ ପ୍ରାଣଭୟରେ ରାଜ୍ୟ ଛାଡି ପଳାୟନ କଲେ । ତା' ପର ବର୍ଷ ମାନସିକ ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତାରେ ସେ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କଲେ । ଆରିଷ୍ଟୋଟଲଙ୍କ ପ୍ରାଣରକ୍ଷା ପାଇଁ ବିଶେଷ ଉଦ୍ୟମ ହୋଇ ନଥିଲା; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବାକୁ ଲୋକେ ଆପ୍ରାଣ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
Collections of works
Other
ଶ୍ରେଣୀ:୩୮୪ ଖ୍ରୀ.ପୂ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୩୨୨ ଖ୍ରୀ.ପୂ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ବୈଜ୍ଞାନିକ
ତାରକ ମେହତା
ତାରକ ମେହତା ଏକ ଭାରତୀୟ ଲେଖକ ଅଟନ୍ତି । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ (ଦୁନିଆନେ ଓନ୍ଧା ଚଷମା) ଗୁଜୁରାଠି ଭାଷାରେ ଏକ ଲେଖା ଲେଖିବା କାରଣରୁ ଜଣା ଯା'ନ୍ତି । ସେ ବହୁ ପ୍ରକାରର ହାସ୍ୟ କାହାଣୀ ଗୁଜୁରାଠି ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ସାପ୍ତାହିକ ଲେଖା ପ୍ରଥମଥର ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ଚିତ୍ରଲେଖା ନାମକ ଏକ (ସାପ୍ତାହିକ) ଖବର କାଗଜରେ ପ୍ରକାଶ ହୋଇଥିଲା । ସେ ପାଖାପାଖି ୮୦ଟି ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ କରି ସାରିଛନ୍ତି । ଯେଉଁଥିରୁ ୩ଟି ପୁସ୍ତକ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଭାସ୍କର ନାମକ ଖବର କାଗଜରେ ଛପା ଯିବା ଲେଖା ଉପରେ ଆଧାରିତ ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଅହମଦାବାଦ, ଗୁଜରାଟରେ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ପରେ ୨୦୦୦ ବର୍ଷରେ ସେ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ନୀ ଇନ୍ଦୁଙ୍କ ସହ ୩୦ ବର୍ଷରେ ଚାଲି ଗଲେ । ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀ ଇଲ୍ଲା, ଯାହାଙ୍କର ପରେ ମନୋହର ଯୋଶୀଙ୍କ ସହ ବିବାହ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯାଏ । ମେହତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଝିଅ ଇସାନୀ ଆମେରିକାରେ ରହନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଦୁଇ ସନ୍ତାନ କୁଶାଣ ଏବଂ ଶୈଳୀ ଅଛନ୍ତି ।
ପୁରସ୍କାର
୨୦୧୫ ମସିହାରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ବେତନଟୀ
ଓଡ଼ିଶାର ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ବାରିପଦାଠାରୁ ୩୦ କି.ମି.ଦୂରରେ ୧୮ ନମ୍ବର ଜାତୀୟ ରାଜପଥକୁ ଲାଗି ବେତନଟୀ ପଞ୍ଚାୟତ ସମିତି ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦାୟ ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା ୫୪୫୬୪ ଓ ମହିଳା ସଂଖ୍ୟା ୫୨୮୩୦ । ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ କଙ୍କା ଓ କାଳିଆଙ୍କ ନାମରେ ନାମିତ ଏକ ଛକ ଅଛି । ଏଠାରୁ ବୋବେଇ ଦଉଡ଼ି ଓ ଶାଳ ପତ୍ରରେ ତିଆରି ଖଲି ଓ ଦନା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ସହରକୁ ପ୍ରେରଣ କରାଯାଇଥାଏ ।