cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଚା’ ଉତ୍ପାଦନ
ବ୍ୟାବସାୟୀକ ଉତ୍ପାଦନ
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ‘ସମୋଚ୍ଚ ପ୍ରଣାଳୀ ’ ବା କଣ୍ଟୋର ପ୍ରଣାଳୀ ବ୍ୟବହାର କରି ଚା ’ଚାଷ କରାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଚା’ ବୁଦା ଢାଲୁ ଜମିର ଉଚ୍ଚତା ସହିତ ସମ ଉଚ୍ଚତା ରକ୍ଷାକରି ଲଗାଯାଏ | ବାଣିଜ୍ୟିକ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ, ଚାହାବୁଦାର ପାର୍ଶ୍ୱ ଶାଖା ଏବଂ ଡାଳରେ ଥିବା ପତ୍ର ହିଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ସାଧାରଣତଃ ସବୁଠୁ ଉପରେ ଥିବା ଦୁଇଟି ଉପର ପତ୍ର ଏବଂ ଏକ କଅଁଳ କଢ ଯତ୍ନର ସହ ତୋଳାଯାଏ, ଯାହାର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସ୍ବାଦ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧ ଥାଏ । ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ହେଉଛି ଏଭଳି କିଛି ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚା ପତ୍ରକୁ ଯାନ୍ତ୍ରିକରଣ ପରିବର୍ତ୍ତେ ହାତରେ ତୋଳି ନିଆଯାଏ; ଯଦି ଯନ୍ତ୍ରପାତି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ତେବେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଘନ ପତ୍ର ଏବଂ ଡାଳ ମିଶି ଯାଇପାରେ, ଯଦ୍ୱାରା ଚା'ର ପରିମାଣ ସିନା ବଢେ କିନ୍ତୁ ଚା’ରେ ସ୍ୱାଦ ନଥାଏ । ଅଭିଜ୍ଞତା ସହିତ ମହିଳାମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶୀଘ୍ର ଚା ପତ୍ର ତୋଳିବାର କ୍ଷମତା ହାସଲ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦୈନିକ ପ୍ରାୟ ୧୫ରୁ ୨୦ କିଲୋଗ୍ରାମ ଚା ପତ୍ରର ଓଜନ ସ୍ଥିର କରି ତା’ପରେ ନିକଟସ୍ଥ ଚା କାରଖାନାକୁ ପଠାଯାଏ । ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଚା ପ୍ଲାଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକ ନିରନ୍ତର ଯତ୍ନ ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି । ଚା ଚାଷ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶ ହେଉଛି ସାରର ନିୟମିତ ପ୍ରୟୋଗ ସହିତ ମୃତ୍ତିକାର ଯତ୍ନ ନେବା । ଛୋଟ ଉଦ୍ଭିଦଗୁଡିକୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ୧୦-୧୫ ସେମି ଭୂମିରୁ ଉଚ୍ଚତା ରଖି କାଟି ଦିଆଯାଏ ଯାହାଫଳରେ ଏହାର ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ବୃଦ୍ଧି ହେବାରେ ଏହା ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ ।
ବିଶଲ୍ୟକରଣୀ
ସାଧାରଣ ନାମ ଗୁଡ଼ିକ
ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ coatbuttons (କୋଟବଟନ୍ସ) ଓ tridax daisy (ଟ୍ରାଇଡାଲ ଡେସି), କନ୍ନଡ ଭାଷାରେ ଜୟନ୍ତୀ(ಜಯoತಿ), ସ୍ପାନିସ ଭାଷାରେ cadillo chisaca (କାଡିଲୋ ଚିସାକା), ପ୍ରେଞ୍ଚ ଭାଷାରେ herbe caille (ହର୍ବ କାଇଲ), ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ ଜୟନ୍ତୀ ବେଦ (जयंती वेद), ମାଲୟଲମ ଭାଷାରେ ଟେଲକୁଟି (തെക്കുത്തി), ଅହମିଆ ଭାଷାରେ ବିଖଲ୍ୟକରଣୀ, ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ ଘମ୍ରା, ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ ତ୍ରିଧାରା(ত্রিধারা), ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ବିଶଲ୍ୟକରଣୀ, ମରାଠୀ ଭାଷାରେ କମ୍ବରମୋଡ଼ି, ଜଖମଜୁଡ଼ି (कंबरमोडी, जखमजुडी )ଆଦି ନାମରେ, ତେଲୁଗୁ ଭାଷାରେ ଗାୟାପାକୁ (గాయపాకు), ଗଡ଼ଡି ଚେମନ୍ତି (గడ్డి చామంతి), ବଲପାକୁ (బలపాకు) ଆଦି ନାମରେ, ଗୁଜରାଟୀ ଭାଷାରେ ଘାବୁରୀ (ઘાબુરી), ଜାପାନୀ ଭାଷାରେ କୋତୋବୁକିଗିକୁ, ଏବଂ ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଭାଷାରେ ଜଖମ - ଏ - ହାୟାତ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଚା’ ଉତ୍ପାଦନ
ବ୍ୟାବସାୟୀକ ଉତ୍ପାଦନ
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଅଧିକାଂଶ ଅଞ୍ଚଳରେ ଚା କାରଖାନାଗୁଡ଼ିକରେ ଉତ୍ପାଦିତ ଚା’ର ଅନ୍ତିମ ଗୁଣ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱ ବହନ କରିଥାଏ । ଚାହା ପତ୍ରକୁ ତୋଳିବା ପରେ ତାକୁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଏକ ତଦାରଖ ସ୍ଥଳକୁ ବା ସେଡକୁ ନିଆଯାଏ ଏବଂ ତନ୍ନତନ୍ନ କରି ତଦାରଖ ତଥା ଓଜନ କରାଯାଏ, ଏବଂ ପରେ ଚା ପତ୍ର ଗୁଡ଼ିକୁ କାରଖାନାକୁ ଅଣାଯାଏ । ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଏକ ଚା କାରଖାନା ସାଧାରଣତଃ ଏକ ବହୁ ମହଲା କୋଠା ହୋଇଥାଏ ଯାହାକି ପତ୍ର ତୋଳିବା ଏବଂ ଚା ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ଖର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ସମୟକୁ କମ୍ କରିଥାଏ । ଚା ପତ୍ରଗୁଡିକ କାରଖାନାର ଉପର ମହଲାକୁ ନିଆଯାଏ ଯେଉଁଠାରେ ସେଗୁଡିକ ଏକ ଓସାରିଆ ନାଳ ଆକାରର ଖାଲରେ ପକାଇ ଏହାର ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ । ଥରେ ଶୁଖିଗଲେ, ଚା ପତ୍ରଗୁଡିକ ଗୁଡାଇହୋଇଯାଏ, ମୋଡ଼ି ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ବିଭାଜିତ ହୁଏ, ଯାହା ଫଳରେ ପତ୍ରରେ ଥିବା ଏନଜାଇମଗୁଡିକ ବାୟୁରେ ଥିବା ଅମ୍ଳଜାନ ସହିତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଅନୁକ୍ରମଣିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ, ବିଶେଷ କରି କଳା ଚା ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ।
ବିଶଲ୍ୟକରଣୀ
ବର୍ଣ୍ଣନା
ଏହି ଉଦ୍ଭିଦ ଈଷତ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ, ଧଳା କିମ୍ବା ଗାଢ଼ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ଫୁଲ ସହିତ ତିନି ଟିକିଆ ଶୀର୍ଷ ଥାଇ ପାଖୁଡ଼ାଗୁଡ଼ିକ (three-toothed ray florets) ଧାରଣ କରିଥାଏ | ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦାନ୍ତଯୁକ୍ତ ଏବଂ ସାଧାରଣତ ତୀର (Arrowhead) ଆକାରର | ଏହାର ଫଳ ଏକ କଠୋର ଖୋଳପା (achene) ଉପରେ ଗୁଡ଼ିଏ ଡେମ୍ଫ ଥାଇ ପର (feather) ଭଳି ଦିଶୁଥିବା ଧଳା ତନ୍ତୁ (plumelike pappus)ଦ୍ୱାରା ଘୋଡାଇ ହୋଇ ରହି ଥାଏ। ଉଦ୍ଭିଦଟି ପାଖାପାଖି 1500 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ achene ଉତ୍ପାଦନ କାରିଥାଏ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ achene ଏହାର pappusରେ ପବନ ଧରି କିଛି ଦୂର ବହନ କରିଥାନ୍ତି। ତେଣୁ ଏହି ଉଦ୍ଭିଦ କ୍ଷେତ, ମାଳଭୂମି, ଫସଲ ଜମି, ବିଶୃଙ୍ଖଳିତ ଅଞ୍ଚଳ, ଲନ୍, ଏବଂ ଟ୍ରପିକାଲ୍ କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ-ଟ୍ରପିକାଲ୍ ଜଳବାୟୁ ଥିବା ଅଞ୍ଚଳରେ ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ମିଳିପାରିବ | ଏହା ଏକ ବିଷାକ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ( Noxious Weed ) ଭାବରେ ଆମେରିକା ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ଏବଂ Federal Noxious Weed Act ଅଧୀନରେ ଅଛି।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଚା’ ଉତ୍ପାଦନ
ବ୍ୟାବସାୟୀକ ଉତ୍ପାଦନ
ପତ୍ରଗୁଡିକ ବୃତ୍ତାକାର ପିତ୍ତଳ କିମ୍ବା କାଠ ବ୍ୟାଟେନ୍ ଟେବୁଲ ଉପରେ ଗଡ଼ାଯାଇ ଉପରୁ ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ ଖୋଲା ସିଲିଣ୍ଡରରେ ରଖାଯାଏ । ଗଡ଼ିବା ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ପତ୍ର କଣିକାଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଟେବୁଲ ଉପରେ ବିସ୍ତାର ହୁଏ ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ପରିବେଶର ଉତ୍ତାପ ଏବଂ ଆର୍ଦ୍ରତା ମଧ୍ୟରେ ଅକ୍ସିଡାଇଜ୍ ହେବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି । ତାପମାତ୍ରା, ଆର୍ଦ୍ରତା ଏବଂ ଅକ୍ସିଡେସନର ଅବଧି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ବହୁତ ଧ୍ୟାନ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅତ୍ୟଧିକ ବିଚ୍ୟୁତି ସମୟ୍ସ ସମୟରେ ଅନ୍ତିମ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରେ । ଅକ୍ସିଡାଇଜେସନ୍ ଜାରି ରହିଲେ ପତ୍ରର ରଙ୍ଗ ସବୁଜରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତମ୍ବା ରଙ୍ଗରେ ବଦଳିଯାଏ । ଥରେ ଅକ୍ସିଡେସନ୍ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲେ, ଫିକା ପତ୍ରକୁ ଏକ ଫାୟାରିଙ୍ଗ୍ ଚାମ୍ବରରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଏ, ଫଳରେ ଏହା ଏନଜାଇମକୁ ଖଣ୍ଡନ କରି ଅଧିକ ରାସାୟନିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଘଟିବାକୁ ରୋକିଥାଏ । ଫାୟାରିଂ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ଚାହାର ସ୍ୱାଦ ନିରୁପଣ କରିବାରେ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ ।
ବିଶଲ୍ୟକରଣୀ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧୀୟ ଗଛ
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଚା’ ଉତ୍ପାଦନ
ବ୍ୟାବସାୟୀକ ଉତ୍ପାଦନ
ଗ୍ରେଡିଂ ( ଆକାର ଅନୁଯାୟୀ ସଜାଇବା) ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଚା ’କଣିକାଗୁଡ଼ିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଏବଂ ଆକାରରେ ସଜାଯାଇ ମେସ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଲଗା କରି ହୁଏ । ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟାର କୌଣସି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ କୌଣସି କୃତ୍ରିମ ସଂରକ୍ଷଣକାରୀ ଯୋଗ କରାଯାଏ ନାହିଁ ଏବଂ ମାନକ ପାଳନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିବା ଚାହାକୁ ଏହାର ପରିମାଣ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ବିଶେଷରେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଏ | ଶେଷରେ, ଚାଗୁଡ଼ିକୁ ଓଜନ କରାଯାଇ କାଗଜ ମୁଣିରେ ପ୍ୟାକ୍ କରାଯାଏ ଏବଂ ତା’ପରେ ଏକ ଯାଞ୍ଚ କରାଯାଇଥାଏ । ତାପରେ ଚା’ ସ୍ଥାନୀୟ ଦଲାଲ କମ୍ପାନୀକୁ ପଠାଯାଏ । ରପ୍ତାନି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଚା ବୋର୍ଡ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଠାଣ ମାଲକୁ ଯାଞ୍ଚ ଏବଂ ନମୁନା ସଂଗ୍ରହ କରେ ଏବଂ ପରିଶେଷରେ ଚା’ ପ୍ୟାକେଜ୍ ହୋଇ ସାରା ବିଶ୍ୱକୁ ପଠାଯାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଏସିଆ ମାସ ଗଣସମ୍ପାଦନା ୨୦୨୦
ଆମ୍ବିଳ
thumb|[[ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର ରନ୍ଧାଶୈଳୀରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଲେଥା]] ଆମ୍ବିଳ (ଶାକର ଓ ଲେଥା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା) ଏକ ବା ଏକାଧିକ ପରିବା ରାନ୍ଧି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ ଖାଦ୍ୟ । ଏହାର ସ୍ୱାଦ ସାଧାରଣତଃ ଖଟା-ମିଠା ହୋଇଥାଏ । ପୁରୀର ବିଭିନ୍ନ ଜଣାଶୁଣା ଖାଦ୍ୟ ଭିତରୁ ଆମ୍ବିଳ ଅନ୍ୟତମ ଓ ଏହା ଦ୍ୱିପହର ବା ରାତି ଭୋଜନର ଏକ ଅଂଶ । ଆମ୍ବିଳ ପୁରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ଅବଢ଼ା ଭିତରୁ ଏକ ଓ ଶାକର ନାମରେ ଜଣା ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାରେ ଲେଥା ନାମରେ ଜଣା । ନୂଆଖାଇ ସମୟରେ ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାରେ ରନ୍ଧାଯାଉଥିବା ବିଭିନ୍ନ ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଭିତରୁ ଆମ୍ବିଳ ଏକ । ମୂଳା, ବାଇଗଣ, କଦଳୀ ଭଳି ଋତୁକାଳୀନ ପନିପରିବାକୁ ଦହିରେ ଫୁଟାଇ ଏକ ପ୍ରକାର ଆମ୍ବିଳ କରାଯାଏ । ଆଉ ଏକ ପ୍ରକାର ଆମ୍ବିଳ ଛତୁକୁ ଲୁଣ, ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଏକ ଚିମୁଟା ହେଙ୍ଗୁ ପକାଇ କରାଯାଇଥାଏ । ପରିବା ଫୁଟିବା ପରେ ପରଷିବା ଆଗରୁ ଆମ୍ବିଳରେ ପଞ୍ଚୁଫୁଟଣ, ତେଜ ପତ୍ର ଓ ଶୁଖିଲା ଲାଲ ଲଙ୍କା ଛୁଙ୍କ ଦିଆଯାଇଥାଏ । ପରିବା ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଓ ପର୍ବପର୍ବାଣି ବିଶେଷରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପରିବା ବ୍ୟବହାର ହୁଏ । ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାରେ ଖଟା କରିବା ପାଇଁ ହେଣ୍ଡୁଆ ବ୍ୟବହାର ବିଧି ରହିଛି । କେତେକ ସ୍ଥାନରେ  ଆମ୍ବିଳରେ ଭେଣ୍ଡି ଓ ସଜନା ଛୁଇଁର ବ୍ୟବହାର ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ।
ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି
ଉଭୟ ପାଳି ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ "ଆମ୍ବିଳା" ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଖଟା ଓ ସେହି ଶବ୍ଦରୁ ସମ୍ଭବତଃ ଆମ୍ବିଳ ନାମର ସୃଷ୍ଟି ।
ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶା
ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବେ ଲେଥା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥାଏ । ନୂଆଖାଇ ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଆମ୍ବିଳ ରାନ୍ଧିବା ବିଧି ରହିଛି । ମୂଳା, ବାଇଗଣ, କଦଳୀ ଭଳି ଋତୁକାଳୀନ ପନିପରିବାକୁ ଦହିରେ ଫୁଟାଇ ସାଧାରଣତଃ ଆମ୍ବିଳ ତିଆରି କରାଯାଏ । ଛତୁକୁ ଲୁଣ, ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଏକ ଚିମୁଟା ହେଙ୍ଗୁ ସହିତ ମିଶାଇ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ବିଳ ତିଆରି କରାଯାଏ । ପରିବାକୁ ଫୁଟାଇ ସାଧାରଣତଃ ଆମ୍ବିଳ ତିଆରି କରାଗଲା ପରେ ପଞ୍ଚୁଫୁଟଣ ଓ ତେଜ ପତ୍ର ଓ ଶୁଖିଲା ଲାଲ ଲଙ୍କା ଛୁଙ୍କ ଦିଆଯାଇଥାଏ । ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାରେ ସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ପରିବା ଫୁଟାଇବା ବେଳେ ହେଣ୍ଡୁଆ ମଧ୍ୟ ପକାଯାଇଥାଏ । କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଭେଣ୍ଡି ଓ ସଜନା ଛୁଇଁର ବ୍ୟବହାର ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ । ଗାଁରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ମାଟି ପାତ୍ରରେ ରନ୍ଧାଯା ଉଥିବାରୁ ଏଥିରୁ ମାଟିର ସ୍ୱାଦ ମଧ୍ୟ ରହିଥାଏ ।
କୋରାପୁଟ
କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାରେ ଆମ୍ବିଳ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ କଞ୍ଚା କଦଳୀ, ମୂଳା, ଫୁଲକୋବି, ଇଞ୍ଚଡ଼, ସଜନା ଛୁଇଁ ଆଦି ପନିପରିବା ଓ କେତେକାଂଶରେ ଖଡ଼ା, ବାହ୍ମୁଣିଅ ପୁରପୁରିଆ, କୋବି ଶାଗ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଥାଏ । ଏଥି ସହିତ ଚାଉଳ ଚୁନା, ତେନ୍ତୁଳି ଓ ଡାଲି ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଥାଏ । ତାହା ଛଡ଼ା ଅଦା, ରସୁଣ, କଞ୍ଚା ଓ ଶୁଖିଲା ଲଙ୍କା ଆଦି ଛୁଙ୍କ ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
ରାବଣ
ରାବଣ, ଲଙ୍କାର ରାଜା ଓ ରାମାୟଣର ଜଣେ ଚରିତ୍ର ବା ପାତ୍ର ।
ଜନ୍ମ ଓ ମତବାଦ
ତେବେ ରାବଣର ଜନ୍ମ ଓଡ଼ିଶାରେ ବୋଲି କେତେକ ପ୍ରମାଣ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି । ଅନେକ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଭଗବାନ ପତି ଓଡ଼ିଶାରେ ଲଙ୍କା ବୋଲି ପ୍ରମାଣ ଦେଇ ‘ ମୁକୁର’ରେ ଲେଖା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶର ବସ୍ତରରେ ରାବଣର ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ହୋଇପାରେ ବୋଲି ଇନ୍ଦୋରର ପୂର୍ବତନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କାବେଙ୍କ ମତ । ରାବଣର ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁର ହୋଇପାରେ କହିବା ପଛରେ ବହୁ ଯୁକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଗବେଷଣାମୂଳକ ପ୍ରମାଣ ଅଛି I ସହକାର ୧୨ଶ ଭାଗ ୧୦ମ ସଂଖ୍ୟାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ସାହୁ ଏମ୍.ଏ. ମହାଶୟଙ୍କର ‘ ରାବଣ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ’ ପଢ଼ି ତତ୍କାଳୀନ ଗବେଷକମାନେ ଆଲୋଚନା ଓ ଅନୁସନ୍ଧାନଦ୍ୱାରା ଅନେକ ତଥ୍ୟ ପାଇଥିଲେ । ବିଶ୍ରବା ଋଷି ସୁବଳୟାରେ ଆଶ୍ରମ କରି ରହିବା ସମୟରେ ରାବଣର ଜନ୍ମ ରାମାୟଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି । ତେବେ ସୁବଳୟା ଗ୍ରାମ କେଉଁଠି ଥିବାର ଜଣାନାହିଁ । ଅଦ୍ୟାପି ସେହିଠାରେ କେହି କେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ କଥା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ‘ରାବଣର ଏନ୍ତୁଡିଶାଳ’ ବୋଲି ଉପମା ଦେଇଥାନ୍ତି । ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁରୀ ବା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁରୀ ବୋଲି ରାମାୟଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି । ତାଙ୍କର ଗ୍ରାମଦେବତୀଙ୍କୁ ଲଙ୍କେଶ୍ୱରୀ କହିବା ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ । ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁରର ଅନ୍ୟତମ ଗ୍ରାମଦେବତୀ ଏହିନାମରେ ଅଭିହିତା । ଅଦ୍ୟାପି ମହାନଦୀ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଲଙ୍କେଶ୍ୱରୀ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଲଙ୍କେଶ୍ୱରୀ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣମେରୁଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି ରାବଣ ମହାବିକ୍ରମଶାଳୀ ଓ ଔଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ୍ ହୋଇଥିଲା । ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ବିଷୟ ଯେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର ସହରର ପୂର୍ବସୀମାରେ ତେଲନଦୀ ଓ ମହାନଦୀର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳୀରେ ରାମେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ରାବଣ ଯେ ଶକ୍ତି ଉପାସକ ଥିଲେ । ଅସଂଖ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବଦେବୀ ମନ୍ଦିର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁର (ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର)ରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଏଥିରୁ ଅନୁମାନ କରାଯାଏ, ରାବଣର ବାସସ୍ଥାନ ଲଙ୍କା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ବା ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର ଛଡା ଅନ୍ୟତ୍ର ହୋଇନପାରେ । ବଲାଙ୍ଗୀର ‘ କଳିଙ୍ଗ ସାହିତ୍ୟ ସମିତି ’ର ମୁଖପତ୍ର (ହାତଲେଖା)
କଳିଙ୍ଗର ୫ମ ସଂଖ୍ୟାରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ରାବଣର ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ । ଜଗବନ୍ଧୁ ସିଂହ ପ୍ରାଚୀନ ଉତ୍କଳର ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଲେଖିଛନ୍ତି – ‘ ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର ନାମ ପ୍ରାଚୀନ ପରି ଜଣାଯାଏ; କାରଣ ମହାଭବ ଗୁପ୍ତଙ୍କ ତ୍ରାମ ଶାସନରେ ଏ ନାମ ଦେଖାଯାଏ । ମହାନଦୀ ଶଯ୍ୟାରେ ଗୋଟିଏ କ୍ଷୁଦ୍ର ପାହାଡ଼ ଅଛି, ସ୍ଥାନଟି ମହାରାଜାଙ୍କ ନଅରଠାରୁ ବେଶି ଦୂର ନୁହେଁ । ଏ ପାହାଡ଼ରେ ଖୋଦିତ ଲିପି ଅଛି । ନାବିକମାନେ ନୌକା ନେବା ବେଳେ ଏଠି ପୂଜା କରନ୍ତି । ଯୋଗେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କ ଅନୁଶାସନରେ ସୋନପୁର ରାଜ୍ୟ ଏକଦା ପଶ୍ଚିମ ଲଙ୍କା ବୋଲି କଥିତ ଅଛି’ । ( ୫୪୨ – ୫୪୩ ପୃଷ୍ଠା ) । ଅନ୍ୟତ୍ର ସେ ଲେଖିଛନ୍ତି – ‘ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ତାମ୍ର ଶାସନ ମିଳେ I ଏ ତାମ୍ରପଟା ସୋନପୁରର କୁମାର ସୋମେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କ ସମୟର । ଏଥିରୁ ପ୍ରକାଶ ଯେ ମହାଭବ ଗୁପ୍ତଙ୍କ ବଂଶଧର ଉଦ୍ୟତ କେଶରୀ ସୋନପୁର ରାଜ୍ୟକୁ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଦେବଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ । ସମ୍ଭବତଃ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଦେବ କେବଳ ପ୍ରଥମରେ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଥିଲେ ଏବଂ ସୁବିଧାସୁଯୋଗ ଦେଖି ନିଜେ ପଶ୍ଚିମ ଲଙ୍କାଧିପତି ହୋଇ ବସିଲେ । ସୋନପୁର କାହିଁକି ପୂର୍ବେ ପଶ୍ଚିମ ଲଙ୍କା କଥିତ ହେଉଥିଲା, ତାହା ଜଣାଯାଉନାହିଁ । ଐତିହାସିକ ବିଜୟ ଚନ୍ଦ୍ର ମଜୁମଦାର ‘ ଓରିଶା ଦି ମେକିଙ୍ଗ ’ ନାମକ ପୁସ୍ତକର ପୃଷ୍ଠା – ୧୭୯ରେ ଲେଖିଛନ୍ତି – ‘କୁମାରାଥିରାଜ ସୋମେଶ୍ୱର ଦେବ ସୋନପୁରର କୋଶଳ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁଜ ଥିଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସେ ପଶ୍ଚିମ ଲଙ୍କାଧୀଶ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ’ । ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁରକୁ ପୂର୍ବେ ପଶ୍ଚିମ ଲଙ୍କା କାହିଁକି କୁହାଯାଉଥିଲା, ସେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଇତିହାସ ନିରବ । ଗବେଷକମାନେ ଅନୁମାନ କରନ୍ତି ଯେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରାବଣର ଉପନିବେଶ ଥିବ । ଲଙ୍କା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବିଭିନ୍ନ ଐତିହାସିକମାନଙ୍କର ଅଭିମତ –
ଲଙ୍କା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମତ ମିଳୁଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁର ବିଷୟ ପ୍ରଣିଧାନଯୋଗ୍ୟ । ଲଣ୍ଡନରୁ ଜନ୍ ହାଇଡ ଟେଲର ସାହେବ ଓଡ଼ିଶାର ରାବଣ ରାଜ ଏବଂ ଯିଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେଉଁ ପତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ‘ସହକାର’ର ପାଠକ ପାଠିକାମାନଙ୍କ ଅବଗତି ପାଇଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ସାହୁ ଏମ୍. ଏ. ‘ରାବଣର ଜନ୍ମସ୍ଥାନ’ ନାମକ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
କେଉଁଯୁଗର ରାବଣ ସହିତ କେଉଁ ଯୁଗର ଯିଶୁଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧ ଥିଲା, ତାହା ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାବିତ‌ମାନେ ସ୍ଥିର କରିପାରିବେ । ରାମାୟଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ ରାବଣ ବିଷୟରେ ଗବେଷକମାନଙ୍କ ମତ ରାବଣର ଭଉଣୀ ସୂର୍ପଣଖା ବନବିହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପଞ୍ଚବଟୀ (ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶାନ୍ତର୍ଗତ ଜଙ୍ଗଲ) ଭ୍ରମଣ କରି ଯାଇଥିବା ବେଳେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ରୂପ ଯୌବନରେ ବିମୋହିତା ହୋଇ ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ । ଫଳରେ ନାସାକର୍ଣ୍ଣ ହରାଇ ଭାଇ ଖରାସୁରଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ । ଖରାସୁର ସ୍ୱଆଳୟରୁ (ଖରାଳୟ – ଖଳିଆଳ) ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ପଞ୍ଚବଟୀ ଯାଇ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲେ । ତତ୍ପରେ ସୀତାଙ୍କ ରୂପଲାବଣ୍ୟ ରାବଣଙ୍କଠାରେ ସୂର୍ପଣଖା ଜ୍ଞାପନ କରାଇଥିଲେ । ତହୁଁ ରାବଣ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ପଞ୍ଚବଟୀ ଯାଇ ସୀତାଙ୍କୁ ହରଣ କରି ଆଣିଲେ । ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖରେ ବନ ମଧ୍ୟରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁକରୁ ବାଳୀ ନଗର (ବଲାଙ୍ଗୀର)ରେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କରି ହନୁମାନଙ୍କୁ ସୀତାଙ୍କ ଠାବ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ । ଅପେକ୍ଷାକୃତ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ସ୍ରୋତ ବିଶିଷ୍ଟା ମହାନଦୀ (ସମ୍ଭବତଃ ରାମାୟଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ ସାଗର) ଲମ୍ଫ ପ୍ରଦାନପୂର୍ବକ ପାର ହୋଇ ମହାବଳୀ ହନୁମାନ ଅଶୋକ ବନରେ ସିତାଙ୍କ ସନ୍ଧାନ କରି ଫେରିଆସିଲେ । ବଲାଙ୍ଗୀର ପାଟନା ଅଞ୍ଚଳରେ ହନୁମାନ, ପୋଢ଼, ବାଘ ଇତ୍ୟାଦି ଉପାଧି ବିଶିଷ୍ଟ ବହୁ ଆଦିମ ଜାତି ଅଦ୍ୟାପି ବାସ କରି ଆସୁଛନ୍ତି । କିଛିକାଳ ପୂର୍ବେ ଏଠାରେ କନ୍ଧ, ବିଞ୍ଛାଳ ପ୍ରଭୃତି ଆଦିମ ଜାତିମାନେ ଧନୁ ତୀର, ବର୍ଚ୍ଛା ଇତ୍ୟାଦି ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ବିଦ୍ୟାରେ ଧୁରନ୍ଧର ଥିବାର ପ୍ରମାଣ ଅଭାବ ନାହିଁ । ଧନୁଶରଦ୍ୱାରା ବିଶାଳ ତରୁ, ପ୍ରକାଣ୍ଡ ପ୍ରସ୍ତରମାନ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣକରୁଥିବାର ଦାମ୍ଭିକତା ସେମାନଙ୍କ ବଂଶଧରମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଅଦ୍ୟାପି ଶୁଣାଯାଏ । ଶାସନ ଓ ଶୃଙ୍ଖଳା ନିମିତ୍ତ ଜଙ୍ଗଲ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ ଓ ଜାରିହେବା ପରେପରେ ବୋଧହୁଏ ସେମାନେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଛାଡିଦେଇଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ କେହି କେହି ବୃଦ୍ଧ ସେହି ମହାବିଦ୍ୟା ଭୁଲିପାରି ନାହାନ୍ତି । ରାମଚନ୍ଦ୍ର ବୋଧହୁଏ ଏହି ଆଦିମ ହନୁମାନ (କାଳ୍ପନିକ ବାନର ସେନା) ପ୍ରଭୃତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲଙ୍କା (ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁର) ଜୟ କରିଥିବେ । ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଶକ୍ତିଭେଦ ପରେ ବିକ୍ରମୀ ହନୁମାନ ପ୍ରାୟ ୪୫ କୋଶ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ପାଟଣା ସୀମାନ୍ତ ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପର୍ବତରୁ ବିଶଲ୍ୟକରଣୀ ଆଣିଥିବା ଭିତ୍ତିହୀନ ନୁହେଁ । ପ୍ରୋକ୍ତ ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପର୍ବତରେ ଏକ ପ୍ରକାର ଗୁଳ୍ମ ମିଳେ । ତାହାର ପ୍ରୟୋଗରେ କ୍ଷତ ଆରୋଗ୍ୟ ହୋଇଯାଏ । ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଔଷଧ ଲୋକେ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି । ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନସ୍ଥ ନୃସିଂହନାଥରେ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମୂଷିକ ଦୈତ୍ୟକୁ ବଧ କରିଥିବା ବିଷୟ ‘ନୃସିଂହ ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ରେ ମିଳେ । ଗଙ୍ଗାଧର ମିଶ୍ର ବି. ଏ. ‘ହରିଶଙ୍କର ଦର୍ଶନ’ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ‘ସହକାର’ରେ ଏ ବିଷୟଟି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ । ବୋଧହୁଏ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ପଞ୍ଚବଟୀରେ (ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶରେ) ବାସ କରୁଥିବା ସମୟରେ ନୃସିଂହନାଥରେ ଉକ୍ତ ଦୈତ୍ୟକୁ ବଧ କରିଥିଲେ । ଆର୍ଯ୍ୟଋଷି ଅଗସ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣବୀର ପର୍ଶୁରାମ ପ୍ରଥମେ ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟରେ ଆର୍ଯ୍ୟୋପନିବେଶ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ତାତ୍ରତ୍ୟ ପ୍ରାକୃତିକ ଶୋଭା ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନଙ୍କର ମନ ଆକର୍ଷିତ କରିଥିବ I ବାସ୍ତବିକ ମହାନଦୀ ତୀରବର୍ତ୍ତୀ ଅରଣ୍ୟ ଓ ଝରଣାର ନୈସର୍ଗିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ । ଆର୍ଯ୍ୟ ସଭ୍ୟତା ଉଚ୍ଚତମ ସୋପାନ ଆରୂଢ ହେବା ପରେ ପରେ ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ସରଳ ଭାବରେ ଜୀବନଯାପନ କରି ମହତି ଭାବନାରେ କାଳାତିପାତ କରିବାକୁ ଭଲ ପାଉଥିବେ I ତେଣୁ ଏହି ସବୁ ସ୍ଥାନ ସେମାନଙ୍କର ନିତାନ୍ତ ଅନୁକୂଳ ଥିଲା । ବିଶ୍ରବା ଋଷି ପ୍ରଭୃତି ଏହି ସମୟର ଲୋକ । ବିଶ୍ରବା ପୁତ୍ର ରାବଣ ଆର୍ଯ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ସଭ୍ୟତା ଗୁଣରେ କ୍ଷିତି, ଅପ, ତେଜ, ମରୁତ ଓ ବ୍ୟୋମ ଏହି ପଞ୍ଚଭୂତ ଉପରେ ନିଜର କ୍ଷମତା ଯଥେଷ୍ଟ ପ୍ରସାର କରିଥିଲେ I ସେ କାଳର ଆର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ସରଳତାର ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରି ରାବଣ ରାଜ୍ୟାଭିମାନ ଓ ରାଜବ୍ୟସନରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଆସୁରିକ ବୃତ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ସୀତା ହରଣ ଆଦି ଚରିତ୍ରହୀନତାର ବିଷୟ ଏହାର ଉଦାହରଣ । ମାତ୍ର ରାଜନୀତିରେ ରାବଣ ଅତିଶୟ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ । ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ୟରେ ଏ ପ୍ରକାର ରାଜନୀତିକୁଶଳ ବିକ୍ରମଶାଳୀ ରାବଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବେଦ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୁଗରେ ମହାନଦୀ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ସୋନପୁର ହେବା ନିତାନ୍ତ ଅଯୌକ୍ତିକ ନୁହେଁ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ରାକ୍ଷସ ଶ୍ରେଣୀ:ପୌରାଣିକ ଶ୍ରେଣୀ:ରାମାୟଣର ଚରିତ୍ର
୯୭୬
୯୭୬ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୯୭୬ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଉଦ୍‌ଜାନ
thumb| ହାଇଡ୍ରୋଜେନ୍ ସ୍ପେକ୍ଟ୍ରମ୍ ପରୀକ୍ଷା | ଉଦଜାନ (Hydrogen; ହାଇଡ୍ରୋଜେନ୍) ଏକ ରାସାୟନିକ ମୌଳିକ ଓ ଏହାର ପ୍ରତୀକ H, ପରମାଣୁ କ୍ରମାଙ୍କ ୧, ପରମାଣବିକ ବସ୍ତୁତ୍ୱ ୧.୦୦୭ ୯୪ amu । ଉଦଜାନ ସବୁଠାରୁ ହାଲୁକା ମୌଳିକ ଓ ଏହାର ଏକ-ପରମାଣବିକ ଅବସ୍ଥା ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ମିଳୁଥିବା ମୌଳିକ (ପାଖାପାଖି ୭୫% ପ୍ରତିଶତ) ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନ ଶ୍ରେଣୀ:ମୌଳିକ
ଶ୍ରୀରାମ ମନ୍ଦିର, ଡୁମୁରିପୁଟ
thumb|ହନୁମାନ, ଡୁମୁରିପୁଟ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲା ସଦର ବ୍ଳକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ପଦ୍ମପୁର ପଞ୍ଚାୟତର ଡୁମୁରିପୁଟରେ ଏହି ଶ୍ରୀରାମ ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଏଠାରେ ହନୁମାନଙ୍କ ସମେତ ଶ୍ରୀରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତାଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ପୂଜା ପାଉଛନ୍ତି । ୧୯୯୭ ମସିହାରେ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା । ପ୍ରତିବର୍ଷ ମାଘମାସ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଏହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ । ଏଠାରେ ୩୩ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ହନୁମାନଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ରହିଛି । ଏହା କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତଥା ରାଉରକେଲାସ୍ଥିତ ହନୁମାନ ବାଟିକା ପରେ ରାଜ୍ୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୂର୍ତ୍ତି । କୋରାପୁଟରୁ ସୁନାବେଡ଼ା ରାସ୍ତାରେ ୧୨ କିମି ଦୁର ଡୁମୁରିପୁଟ ଛକରୁ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିହୁଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲା
ଆଳୁ ଭଜା
ଆଳୁ ଭଜା ଭାତ ଓ ରୁଟି ସହିତ ଖିଆ ଯାଉଥିବା ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱ ଭୋଜନ । ଓଡ଼ିଶାରେ ସାଧାରଣତଃ ପଖାଳ ସହ ଏହାକୁ ପସନ୍ଦ କରାଯାଏ। ସାଧାରଣତଃ ଆମେ ରୋଷେଇ ଶିଖିଲା ବେଳେ ଆଳୁ ଭଜା ରହ ଶିଖିଥାଉ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ରାନ୍ଧଣା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ରାନ୍ଧଣା
ଲୋରାଜେପାମ
ସାଧାରଣତଃ ଦୁର୍ବଳତା, ନିଦୁଆ ଭାବ, ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ଓ କଷ୍ଟ ଦାୟକ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତ‌ରରେ ଦେଲେ ନିକଟ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ କରାଯାଏ । ଅବସାଦ ଗ୍ରସ୍ତ (depressed) ଲୋକର ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପ୍ରବଣତା ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ଅଧିକ ଦିନ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲେ ସମାନ ଫଳପ୍ରଦ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଅଧିକ ଔଷଧ ମାତ୍ରା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଶାରୀରିକ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ଓ ମାନସିକ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ଦେଖାଯାଇପାରେ । ବ‌ହୁତ ଦିନର ବ୍ୟବ‌ହାର ପରେ ହଠାତ ଔଷଧ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ ବେଞ୍ଜୋଡାଏଜେପିନ ଉଇଥଡ୍ରୟାଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୋଇପାରେ । ବୟସାଧିକ ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଏହି ଔଷଧର ହାନୀକାରକ ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଯାଇ ପାରେ । ଲୋରାଜେପାମ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପଡ଼ିଯାଇ ନିତମ୍ବ ଅସ୍ଥି ଭାଙ୍ଗିଯିବା ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ରହେ । ଏହି ସବୁ କାରଣରୁ ଲୋରାଜେପାମ ସର୍ବାଧିକ ୨ରୁ ୪ ସପ୍ତାହ ଦିଆଯାଏ ।
ସନ ୧୯୬୩ରେ ଏହି ଔଷଧ ପେଟେଣ୍ଟ ହେବା ପରେ ସନ ୧୯୭୭ରେ ଯୁକ୍ରରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ବିକ୍ରୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଏହାର ଏକ ଡୋଜ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ଔଷଧର ମୂଲ୍ୟ ସନ ୨୦୧୪ରେ ୦.୦୨ରୁ ୦.୧୬ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଥିଲା । ସନ ୨୦୧୫ରେ ଯୁକ୍ରରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ ମାସର ଖର୍ଚ୍ଚ ୨୫ ଡଲାରରୁ କମ୍ । ସନ ୨୦୧୧ରେ ୨୮ ନିୟୁତ ଲୋରାଜେପାମ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ହୋଇଥିଲା ଯାହା ଆଲପ୍ରୋଜୋଲାମ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ଔଷଧ ।
ପକ୍ଯୋଙ୍ଗ
ପକ୍ଯୋଙ୍ଗ (पाक्किम) ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ସିକ୍କିମର ପୂର୍ବ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଏକ ସହରାଞ୍ଚଳ । ଏହା ହିମାଲୟ ପର୍ବତର ପାଦ ଦେଶରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଏକ ସାନ ବସତି ଥିବା ବେଳେ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ଏହାର ନିକଟବର୍ତୀ ସ୍ଥାନରେ ବିମାନ ବନ୍ଦର ସ୍ଥାପନ ହେଲା ପରେ ଏହାର ବହୁଳ ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଥିଲା ।
ସହରରେ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ମିସନାରୀ (ସ୍କୁଲ ଥିବା ସହ ଏହି ସହରରୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପାଇଥିବା ପ୍ରକତାନ ଜାତୀୟ ଫୁଟବଲ ଖେଳାଳି ବାଇଚୁଙ୍ଗ ଭୁଟିଆଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ଶିଷ୍ୟା ସ୍ଥଳ । ଏଠାରେ ଜାତୀୟ ରିସର୍ଚ କେନ୍ଦ୍ର ଟିଏ ମାନଧୀ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା
2011 ମସିହା ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଏଠି ସହରର ଜନସଂଖ୍ୟା  ଥିଲା । ଏହା ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା   ହେଇଥିବା ବେଳେ ମହିଳାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା  ଥିଲା । 6 ବର୍ଷରୁ କମ ସଂଖ୍ୟା  ଥିଲା । ଏଠାରେ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର  % ଥିଲା, ଯାହା ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାରଠାରୁ ଅଧିକ ଥିଲା ।
ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
ଏହାର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି  27.2394°N 88.5961°Eଠାରେ ।   । ଏହା ସମୁଦ୍ର ପତ୍ତନଠାରୁ 1700  ମିଟର ଉପରେ ରହିଛି ।  ଏହାର ସୀମାକୁ ଲାଗି ଭୁଟାନ ଓ ତିବତୀୟ ପାର୍ବତ୍ଯ ଇଲାକା ରହିଛି । ଏହା ଏକ କୃଷି ପ୍ରଧାନ ଅଞ୍ଚଳ ।
୧୯୯୯ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଜଗତରେ ୧୯୯୯ରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।
ଆଧାର
1999 ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୯ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୯ରେ ଭାରତ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୯ରେ ଓଡ଼ିଶା
ଇନ୍ଦୋର
ଇନ୍ଦୋର, ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶର ଏକ ପ୍ରମୂଖ ସହର ଓ ବାଣିଜ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ।
ବାହାର ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶ
୯୭୭
୯୭୭ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୯୭୭ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଭାତ
ଭାତ ପୁର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ।
ତିଆରି ପ୍ରଣାଳୀ
ପ୍ରଥମେ ଚାଉଳକୁ ଭଲଭାବରେ ଧୋଇ,ଗୋଡି ବଛା ଯାଇଥାଏ । ହାଣ୍ଡିରେ ଅଧା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଣି ଫୁଟାଇ ସେଥିରେ ବଛା ହେଇଥିବା ଚାଉଳ ପକାନ୍ତୁ ଓ ହାଣ୍ଡି ଉପରେ ଘୋଡଣି ଘୋଡେଇ ଦିଅନ୍ତୁ । ଅଧ ଘଣ୍ଟା ଭିତରେ ଭାତ ତିଆରି ହୋଇଯିବ । ଉସୁନା ଚାଉଳ ହୋଇଥିଲେ ଭାତ ହବା ପାଇଁ ଅଧିକ ସମୟ ନେଇଥାଏ । ଅରୁଆ ଚାଉଳରେ ଭାତ ଶୀଘ୍ର ହୋଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ରାନ୍ଧଣା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ରାନ୍ଧଣା
ରାଜଧାନୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିବସ
ଶ୍ରେଣୀ:ରାଜଧାନୀ ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ଭୁବନେଶ୍ୱର
ଆର୍ଯ୍ୟନ ଦାଶ
ଆର୍ଯ୍ୟନ ଦାଶ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ଥିଏଟର ଅଭିନେତା । ଆର୍ଯ୍ୟନ ଅଭିନେତା ଅନୁପମ ଖେରଙ୍କ ସ‌ହ ଏକ ଥିଏଟରରୁ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଯୋଗୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ଅଭିନୟ ଜୀବନ
ଆର୍ଯ୍ୟନ ଲୋକପ୍ରିୟ ଅଭିନେତା-ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ନାନା ପାଟେକରଙ୍କର ସହକାରୀ ଭାବରେ ଏକ କନ୍ନଡ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ କରିଥିଲେ । ଏହି ସ‌ହ ସେ କିଛି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସ‌ହ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଆର୍ଯ୍ୟନ ଓଡ଼ିଆ ଆଲବମ୍‌ ଭିଡ଼ିଓରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେ ସାଥିୟା, ପ୍ରେମରେ ତୋର ଦିଓ୍ବାନ ହେଲି ଓ ମୋର ମାଆ ଆଦି ଆଲବମ୍‌ ଭିଡ଼ିଓରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଆର୍ଯ୍ୟନ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଯୋଗୀ ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ନିରଞ୍ଜନ ବେହେରା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜକ ଶ୍ରୀଧର ମାର୍ଥା ଆର୍ଯ୍ୟନଙ୍କୁ ଫୋନ କରି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସେ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିରେ ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ‌ହ ନିକିତା ମିଶ୍ର ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ନିକିତା ପୂର୍ବରୁ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଅନେକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ବିଜୟ ମହାନ୍ତି, ମନୋଜ ମିଶ୍ର, ସ୍ମିତା ମହାନ୍ତି, ହର ରଥ, ଜୟୀରାମ ସାମଲ, ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଚକ୍ରଧର ଜେନା, ରବି ମିଶ୍ର, ହାଡୁ, ଥିନ୍‌, ସୁମନ୍‌, ପ୍ରଜ୍ଞା ଖଟୁଆ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଆର୍ଯ୍ୟନଙ୍କର ଆଗାମୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହେଉଛି ଯୋଉଠି ଥିଲେ ବି ତୁ ମୋର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଗୌତମ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଚକ୍ରେଶ୍ୱରୀ ଶିବ ମନ୍ଦିର
ଚକ୍ରେଶ୍ୱରୀ ଶିବ ମନ୍ଦିର, ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱର ସହରର ରାଜାରାଣୀ କଲୋନୀଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଶିବ ମନ୍ଦିର । ଏହା ୧୦ମ/୧୧ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିବାର ଜଣାଯାଏ । ଏଠାରେ ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ଓ ଯୋନିପୀଠ ଆରାଧ୍ୟ ଦେବତା ହିସାବରେ ପୂଜା ପାଇଥାଏ । ଏହି ମନ୍ଦିରର ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଘରୋଇ ବାସ ଗୃହ ରହିଥିବା ବେଳେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଚାକ୍ରେଶ୍ୱର ପୁଷ୍କରିଣୀ ରହିଛି । ଏଠାରେ ପାରମ୍ପାଇକ ରୀତିରେ ଶିବରାତ୍ରି, ଦୀପାବଳି ଓ ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଆଦି ପାଳିତ ହଉଥିବା ବେଳେ ବ୍ରତୋପନୟନ, ରୁଦ୍ରାଭିଶେଖ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରାଭିଶେଖ ଆଦି ମଧ୍ୟ ହେଇଥାଏ ।
ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଶୈଳୀ
ଏକ ନିମ୍ମ ଚଟାଣ ଉପରେ ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମିତ ହେଇଥିବା ବେଳେ ଏହାର ଏକ ବିମାନ ଓ ପୁନର୍ନିର୍ମିତ ସାମ୍ନା ପ୍ରସ୍ତ ରହିଛି । ଉତ୍କଳୀୟ ରେଖା ଦେଉଳ ଢଙ୍ଗରେ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ । ମନ୍ଦିରଟି ବାଡ଼, ଗଣ୍ଡି ଓ ମସ୍ତକ ଭାବରେ ନିର୍ମିତ ।
ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା
ମନ୍ଦିରରେ ଅନ୍ୟ ଶିବ ମନ୍ଦିର ପରି ସାଧାରଣତଃ ରହୁଥିବା ଲଲାଟ ବିମ୍ବଠାରେ ଗଜଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ଗଣେଶ ପ୍ରତିମା ରହିଛି । ଏହା ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ଥିବା ମନ୍ଦିର ସମୂହ ଭିତରେ ଏକ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଭାବରେ ପରିଚିତ । ଏହି ପରି ଅନ୍ୟ ଏକ ବ୍ୟତିକ୍ରମ କଳାରହଙ୍ଗାସ୍ଥିତ ଶିବ ମନ୍ଦିରରେ ପରିଲକ୍ଷିତ ହେଇଥାଏ । ସେଠାରେ ଲଲାଟ ବିମ୍ବଠାରେ ଉଭୟ ଗଣେଶ ଓ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିବାର ଦେଖାଯାଏ । ମନ୍ଦିର ସାମନାରେ ପାର୍ବତୀ ଓ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ପ୍ରତିମୂର୍ତି ସହ ଏକ ଅମାଲକା ପ୍ରସ୍ତର ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ସାଜସଜ୍ଜ୍ୟା
ମନ୍ଦିର କବାଟରେ ସ୍ଥମ୍ବାକାର ଭାବରେ ଚିତ୍ର ସବୁ ସ୍ଥାନିତ ହୋଇଛି । ସେଥିରେ ପୁଷ୍ପ ଶାଖା, ନର ଶାଖା, ପତ୍ର ଶାଖା ସବୁ ରହିଛି । ଲଲାଟବିମ୍ବଠାରେ ରହିଥିବା ଗଣେଶ ତାଙ୍କର ବାହନ ମୂଷିକ ଉପରେ ରହିଛନ୍ତି । କବାଟ ନିକଟରେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଭାବରେ ଦୁଇଟି ସଶସ୍ତ ଶୈବ୍ୟ ଦ୍ୱାରପାଳ ମୂର୍ତି ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଦୁଆର ଉପର ଅଂଶରେ ନବଗ୍ରହଙ୍କ ଖୋଦିତ ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ସୂର୍ଯ୍ୟ ହସ୍ତରେ କମଳ ଧାରଣ କରି, ରାହୁ ଅର୍ଦ୍ଧ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଧରି ଓ କେତୁ ସର୍ପ ଧରି ରହିଥିବା ଚିତ୍ର ରହିଛି ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଭୁବନେଶ୍ୱରର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଶିବ ମନ୍ଦିର
କୋରିଆର ରନ୍ଧନକଳା
କୋରିଆର ରନ୍ଧନକଳା କୋରିଆ ଉପଦ୍ୱୀପର ପାରମ୍ପାରିକ ରନ୍ଧନ ପରମ୍ପରା ଏବଂ ଅଭ୍ୟାସକୁ ବୁଝାଏ |ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀର ସାମାଜିକ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ମାଧ୍ୟମରେ କୋରିଆର ରୋଷେଇର ବିକାଶ ହୋଇଛି । କୋରିଆର ରୋଷେଇ କୋରିଆ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ମଞ୍ଚୁରିଆର ପ୍ରାଚୀନ କୃଷିଭିତ୍ତିକ ଏବଂ ଯାଯାବର ପରମ୍ପରାରୁ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବେଶର ଜଟିଳ ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଧାରା ମାଧ୍ୟମରେ ବିକଶିତ ହୋଇଛି ।
କୋରିଆ ରୋଷେଇ ମୁଖ୍ୟତଃ ଚାଉଳ, ପନିପରିବା ଏବଂ ମାଂସ ଉପରେ ଆଧାରିତ | ପାରମ୍ପାରିକ କୋରିଆ ଭୋଜନଗୁଡିକ ବାମ୍ଫଦ୍ୱାରା ରନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଛୋଟ ଦାନା ଚାଉଳ ସହିତ ପରସା ଯାଉଥିବ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ନାମିତ | କିମଚି ପ୍ରାୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭୋଜନରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ | ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବହୃତ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକରେ ରାଶି ତେଲ, ଡୋଏନଜାଙ୍ଗ (ଫର୍ମେଣ୍ଟେଡ୍ ବିନ୍ ପେଷ୍ଟ), ସୋୟା ସସ୍, ଲୁଣ, ରସୁଣ, ଅଦା, ଗୋଚୁଟଗୁରୁ (ଲଙ୍କା ଖଣ୍ଡ), ଗୋଚୁଜାଙ୍ଗ (ଫର୍ମେଣ୍ଟେଡ୍ ଲାଲ୍ ଲଙ୍କା ପେଷ୍ଟ) ଏବଂ ନାପା କୋବି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ |
ସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଦେଶ ଅନୁସାରେ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ | ଅନେକ ଆଞ୍ଚଳିକ ଖାଦ୍ୟ ଜାତୀୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇ ପାରିଛି। ଏକଦା ଆଞ୍ଚଳିକ ଖାଦ୍ୟଗୁଡିକ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନତାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି।
ଖାଦ୍ୟ ଶସ୍ୟ
ଚାଉଳ, ପାରମ୍ପରିକ ସାଧା ଭାତ ସହ ଅନେକ ଖାଦ୍ୟ ତିଆରିରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ | ସାଧାରଣତଃ ଚାଉଳରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଚୁନା ଟ୍ଟିଓକ ନାମକ ଚାଉଳ ପିଠା ତିଆରିରେ ଯାହାର କି ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଶହରୁ ଅଧିକ କିସମ ରହିଛି | ଏହାକୁ ଏକ କାଞ୍ଜୀ ବ ଖୀରି ପରି ଖାଦ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରଯାଏ ଯେଉଥିରେ ଅନ୍ୟ ଶସ୍ୟ, ମାଂସ କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ରଜାତ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ମିଶ୍ରଣ କରାଯାଏ ଚାଉଳରୁ ଅନେକ ମାଦକ ପାନୀୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ ।
ପ୍ରାକ୍-ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ, ବାର୍ଲି ଏବଂ ବାଜରା ପରି ଶସ୍ୟଗୁଡିକ ମୁଖ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଥିଲା | ଏହା ସହ ଗହମ, ଯବ, ଏବଂ ବକହ୍ୱିଟ୍ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭବେ ବ୍ୟବହ୍ରୁତ ହେଉଥିଲା । ଚାଉଳ କୋରିଆ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱଦେଶୀ ଫସଲ ନୁହେଁ ଏବଂ ଚାଉଳ ଚାଷ ପୂର୍ବରୁ ବାଜରା ମୁଖ୍ୟ ଶସ୍ୟ ଥିଲା ।
ଡାଲି ଜାତୀୟ ଶସ୍ୟ
କୋରିଆର ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ମିଳିଥିବା ପ୍ରମାଣ ଅନୁସାରେ, ଡାଲି ଜାତୀୟ ଶସ୍ୟଗୁଡିକ କୋରିଆର ଇତିହାସ ଏବଂ ରୋଷେଇରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପୂରାତନ ଫସଲ ଅଟେ ।
ସୋୟାବିନ ପ୍ରାୟ ୧୦୦୦–୯୦୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ସମୟରୁ ଖାଦ୍ୟ ଫସଲ ଭାବରେ ଚାଷ କରାଯାଉଥିଲା । ସୋୟାବିନରୁ ତିଆରି  ଟୋଫୁ, ସୋୟାବିନ୍ ଗଜାକୁ  ପରିବା ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରଯାଏ । ସୋୟାବିନକୁ ବିନା ରୋଷେଇରେ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ | ସୋୟାବିନରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋୟା କ୍ଷୀର କଙ୍ଗଗୁସୁ ନାମକ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ମୁଗ ଡାଲି ବା ନୋକଡୁ, କୋରିଆ ରୋଷେଇର ଅନ୍ୟ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ । ଗଜା ମୁଗ  ଯାହାକୁ ସୁଜୁ ନାମୁଲ୍ କୁହାଯାଏ, ପ୍ରାୟତଃ ପରିବ ଭବେ ରୋସେଇରେ ବ୍ୟବହାର କର ଯାଏ | ନୋକଡୁଜୁକ୍ ନାମକ ଏକ ଖୀରି ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ମୁଗ ଡାଲି ଗୁଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ମାଂସ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, କୋରିଆର ଅଧିକାଂଶ ମାଂସ ଶିକାର ଏବଂ ମତ୍ସ୍ୟଚାଷରୁ ଉତ୍ପାଦିତ ହେଉଥିଲା | ଯେଉଁମାନେ ସମୁଦ୍ରର ନିକଟତର ରହୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟରେ ଅଧିକ ମତ୍ସ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଭିତର ଭାଗରେ ରହୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଧିକ ମାଂସ ବୟବହାର ହେଉଥିଲା ।
ଗୋରୁମାନେ କୋରିଆରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଂସ୍କୃତିକ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତି। ଗୋମାଂସ ସବୁଠୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଟେ | ଗୋମାଂସ ଆଜି ଅନେକ ଉପାୟରେ ଖାଦ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
ଚିକେନ୍‌ର ସମସ୍ତ ଅଂଶ କୋରିଆ ରୋଷେଇରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ |କୁକୁଡା ମାଂସ ସାଧାରଣତଃ ଭଜା କିମ୍ବା ପନିପରିବା ସହ ସୁପ୍ ପରି ଖିଆଯାଏ ।
ଉଭୟ ନଦୀ ଏବଂ ଲୁଣି ମାଛ କୋରିଆରେ ଲୋକପ୍ରିୟ । ମାଛକୁ କଞ୍ଚା, ପୋଡ଼ା, ଶୁଖା ବ୍ୟବହର କରାଯାଏ ।
ପରିବା
କୋରିଆ ରୋଷେଇରେ ସାଧାରଣତଃ ମୂଳା, ନାପା କୋବି, କାକୁଡି, ଆଳୁ, କନ୍ଦମୂଳ, ପାଳଙ୍ଗ, ଗଜା ବିନ୍, ସ୍କାଲିଅନ୍, ରସୁଣ, ଲଙ୍କା, ସାମୁଦ୍ରିକ ଦଳ, ଜୁକିନି, ଛତୁ, ପଦ୍ମ ମୂଳ ଇତ୍ୟାଦି ପନିପରିବା ଭାବେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
କିମଚି
କିମଚି ସାଧାରଣତଃ ନାପା କୋବି, କୋରିଆନ୍ ମୂଳା, କିମ୍ବା ବେଳେବେଳେ କାକୁଡିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା କିଣ୍ବିତ ଖାଦ୍ୟକୁ ବୁଝାଏ | ସେଠାରେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଉପାଦାନ ଯାହା ମୁଖ୍ୟ ଅଟେ: ମସଲା, ଛତୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ | ନାଲି ଏବଂ କଳା ଲଙ୍କା, ଚିନାବାଦାମ, ରସୁଣ, ଅଦା, ପିଆଜ, ଏବଂ ସୋରିଷ ହେଉଛି ମସଲାର ଉଦାହରଣ । ଆଞ୍ଚଳିକ ଭିନ୍ନତା ସହିତ ଅସୀମ କିସମ ଅଛି, ଏବଂ ଏହା ଏକ ସାଇଡ୍ ଡିସ୍ ଭାବରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ରାନ୍ଧଣା
୯୭୮
୯୭୮ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୯୭୮ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଆଙ୍ଗୋଲା
ଆଲବାନିଆ  ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରେ ଥିବା ଏକ ଦେଶ।
ବାହାର ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଆଫ୍ରିକାର ଦେଶ
ପି. ଭି. ସିନ୍ଧୁ
ପୁସାରଳା ଭେଙ୍କଟ ସିନ୍ଧୁ (ଜନ୍ମ ୫ ଜୁଲାଇ ୧୯୯୫) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପେଶାଦାର ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ଖେଳାଳୀ । ନିଜ କ୍ୟାରିୟରରେ ସିନ୍ଧୁ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ସମେତ ଏକାଧିକ ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟରେ ଏବଂ ୨୦୧୯ ବିଶ୍ୱ ଚାମ୍ପିଅନସିପରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ସମେତ ବିଡବ୍ଲୁଏଫ ସର୍କିଟରେ ପଦକ ଜିତିଛନ୍ତି । ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ବିଶ୍ୱ ଚାମ୍ପିଅନ ହେବାରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ଏବଂ ଅଲିମ୍ପିକ୍ ଗେମ୍ସରେ କ୍ରମାଗତ ଦୁଇଟି ପଦକ ଜିତିବାରେ ଭାରତର ଦ୍ୱିତୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ । ସେ ୨୦୧୭ ଏପ୍ରିଲରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ୨ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ନିଜ କ୍ୟାରିୟରର ଉଚ୍ଚତମ ସୋପାନରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ।
ସିନ୍ଧୁ ୨୦୧୨ ସେପ୍ଟେମ୍ବରରେ ୧୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ବିଡବ୍ଲୁଏଫ ବିଶ୍ୱ ମାନ୍ୟତାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ୨୦ ସ୍ତରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୩ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସେ ୨୦୧୫କୁ ବାଦ ଦେଲେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଶ୍ୱ ଚାମ୍ପିଅନସିପରେ ସେ ପଦକ ଜିଣିଥିଲେ । ବିଶ୍ୱ ଚାମ୍ପିଅନସିପରେ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଅଧିକ ପଦକ ଜିତିବାରେ ସେ ଜାଙ୍ଗ ନିଙ୍ଗଙ୍କ ପରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ମହିଳା । ସେ ୨୦୧୬ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ (ରିଓ) ଭାରତର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରି ଫାଇନାଲରେ ପହଞ୍ଚିବାରେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ଖେଳାଳି ହୋଇଥିଲେ । ସ୍ପେନର କାରୋଲିନା ମାରିନଙ୍କୁ ହରାଇ ସେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଜିତିଥିଲେ । ସେ ୨୦୨୦ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ (ଟୋକିଓ) କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ଅଲିମ୍ପିକରେ ଯୋଗଦେଇ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ଜିତିଥିଲେ ଏବଂ ଦୁଇଟି ଅଲିମ୍ପିକ୍ ପଦକ ଜିତିବାରେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ହୋଇଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓ ଅଭ୍ୟାସ
ପୁସାରଳା ଭେଙ୍କଟ ସିନ୍ଧୁ ଭାରତର ହାଇଦ୍ରାବାଦଠାରେ ପି ଭି ରମଣ ଏବଂ ପି ବିଜୟାଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ରମଣ ଭାରତୀୟ ରେଳବାଇର ଜଣେ କର୍ମଚାରୀ ଥିଲେ ଓ ତେଲେଙ୍ଗାନାର ନିର୍ମଳାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବାବେଳେ ବିଜୟା ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ବିଜୟୱାଡାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ଉଭୟ ଜାତୀୟ ସ୍ତରର ଭଲିବଲ ଖେଳାଳି ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ରମଣ ୧୯୮୬ ସିଓଲ ଏସୀୟ କ୍ରୀଡାରେ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ଜିତିଥିବା ଭାରତୀୟ ଭଲିବଲ ଦଳର ସଦସ୍ୟା ଥିଲେ । ୨୦୦୦ ମସିହାରେ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ପାଇଁ ସେ ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ମହିଳା ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:ଅଲିମ୍ପିକ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୭ ମହିଳା ଇତିହାସ ମାସରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ
ଚୀନ, ଭାରତ ଓ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଏସିଆର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ନଦୀ । ତିବ୍ୱତରେ ଏହି ନଦୀ ସାଂଗପୋ ନାମରେ ଜଣା । ତେଣୁ ତିବ୍ୱତ ଓ ଭାରତରେ ପ୍ରବାହିତ ଅଂଶକୁ ଯୋଡି ଏହି ନଦୀକୁ ସାଂଗପୋ-ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ଭୁଟାନରେ ପ୍ରବାହିତ ମାନସ ନଦୀ ଭାରତର ଜୋଗୀଘୋପାଠାରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀରେ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ । ନିଷ୍କାସିତ ଜଳର ପରିମାପ ଅନୁସାରେ ଏହା ବିଶ୍ୱରେ ଦଶମ ବୃହତ୍ ଓ ଦୈର୍ଘ୍ୟରେ ଏହା ବିଶ୍ୱରେ ପଞ୍ଚଦଶ ସ୍ଥାନର ଅଧିକାରୀ ।
ତିବ୍ୱତରେ ଥିବା ଉତ୍ତର ହିମାଳୟର ବୁରାଙ୍ଗ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆଙ୍ଗସି ହିମସ୍ରୋତରୁ ଏହି ନଦୀର ଉତ୍ପତ୍ତି । ଉପର ଅଞ୍ଚଳରେ ସାଂଗପୋ ନାମରେ ବିଦିତ ଏହି ନଦୀ ୟାରଲୁଙ୍ଗ-ସାଂଗପୋ ବୃହତ ଗଣ୍ଡ ଦେଇ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶରେ ଭାରତକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି । ୟାରଲୁଙ୍ଗ-ସାଂଗପୋ ସହ ଏହି ନଦୀର ସମ୍ପର୍କ ୧୮୮୪-୮୬ ମସିହାରେ ଜ୍ଞାତସାରକୁ ଆସିଲା । ତେଣୁ ଏହି ନଦୀକୁ କେହି କେହି ସାଂଗପୋ-ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି । ତା’ପରେ ଏହା ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଆସାମରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଓ ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଜମୁନା ନାମରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି । ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ ବିସ୍ତୃତ ଗାଙ୍ଗେୟ ତ୍ରିକୋଣଭୂମିରେ ପ୍ରଥମେ ପଦ୍ମା ନଦୀ (ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ନାମ) ଓ ପରେ ମେଘନା ନଦୀ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇଛି ।
ପ୍ରାୟ ୩୮୪୮ କି.ମି. ଦୀର୍ଘ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଜଳସେଚନ ଓ ପରିବହନ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହି ନଦୀର ହାରାହାରି ଗଭୀରତା ପ୍ରାୟ ୩୮୦ ଫୁଟ୍ ବା ୧୨୦ ମିଟର ହେବ । ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ହିମାଳୟର ବରଫ ତରଳିଲେ ଏହି ନଦୀରେ ଭୟଙ୍କର ବନ୍ୟା ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ବର୍ଷରେ ହାରାହାରି ୭୦୦,୦୦୦ ଘନ ଫୁଟ୍ ପ୍ରତି ସେକେଣ୍ଡ୍ ଜଳ ନିଷ୍କାସିତ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ବନ୍ୟା ସମୟରେ ପ୍ରାୟ ୩୫,୦୦,୦୦୦ ଘନ ଫୁଟ୍ ପ୍ରତି ସେକେଣ୍ଡ୍ ଜଳ ନିଷ୍କାସିତ କରିଥାଏ । and floods can reach over 100000 m3/s. ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ବାରମ୍ବାର ନିଜ ଶଯ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ ଏବଂ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହାର କୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ଉର୍ବର ପଟୁମାଟି ଜମା ହୋଇଥାଏ । ବର୍ଷସାରା ଏହି ନଦୀ ଗମନାଗମନ ଉପଯୋଗୀ । ଭାରତର ଅଧିକାଂଶ ନଦୀଙ୍କ ନାମ ସ୍ତ୍ରୀ-ଲିଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ବେଳେ କେବଳ ଏହି ନଦୀ ପୁଂ-ଲିଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ନାମରେ ଜଣା ।
ତିବ୍ୱତ
ବୋଡ଼ୋ ଜନଜାତି ମଧ୍ୟରେ ବୁର୍ଲୁଙ୍ଗ-ବୁଥୁର୍ ଓ ତିବ୍ୱତରେ ୟାରଲୁଙ୍ଗ-ସାଂଗପୋ ନାମରେ ପରିଚିତ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ, ଉତ୍ତର ହିମାଳୟର ବୁରାଙ୍ଗ୍ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆଙ୍ଗସି ହିମସ୍ରୋତରୁ ଜନ୍ମଲାଭ କରିଛି । ପୂର୍ବେ ମାନସରୋବରର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବରେ ଅବସ୍ଥିତ ଚେମାୟୁଂଗଡୁଂଗ ହିମସ୍ରୋତ ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥଳ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଉଥିଲା । ନିଜର ଉତ୍ସରୁ ବାହାରି, ଏହି ନଦୀ, ଉତ୍ତରରେ କୈଳାସ ପର୍ବତ ଶ୍ରେଣୀ ଓ ଦକ୍ଷିଣରେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତଶ୍ରେଣୀର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଉପତ୍ୟକାରେ ପ୍ରାୟ ୧୧୦୦ କି.ମି. ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି । ନିଜର ଉପର ଶଯ୍ୟାରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ତିବ୍ୱତୀୟ ଭାଷାରେ ସାଂଗପୋ (ଅର୍ଥାତ୍ ବିଶୁଦ୍ଧକାରୀ), ଚୀନି ଭାଷାରେ ୟାରଲୁଙ୍ଗ ଜାଂଗବୋ ଓ ଅନେକ ସ୍ଥାନୀୟ ପାହାଡି ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା । ତିବ୍ୱତରେ ଏହି ନଦୀ ସହିତ ମିଶୁଥିବା ମୁଖ୍ୟ ଉପନଦୀମାନେ ହେଲେ: ରାକା ସାଂଗପୋ, ନ୍ୟାଂଗ୍-କୁ ଇତ୍ୟାଦି ।
ତିବ୍ୱତରେ ପେ ଅଞ୍ଚଳ ଅତିକ୍ରମ କଲା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ ଉତ୍ତର ଓ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହାଁଇଛି । ନିଜ ଗତିପଥରେ ଗ୍ୟାଲା ପେରି ଓ ନାମଚା ବରୁଆ ଅତିକ୍ରମ କରି ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ଆଡକୁ ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ୟାରଲୁଙ୍ଗ୍-ସାଂଗପୋର ଗଭୀର ଗଣ୍ଡ ମଧ୍ୟଦେଇ ଗତି କରିଛି । ଏହାପରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ ଦିହାଂଗ୍ ବା ସିଆଂଗ୍ ନାମବରଣ କରି ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି ।
ଭାରତ
ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶର ଉଚ୍ଚ ଭୂମିରେ ସିଆଂଗ୍ ନଦୀ ଓ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ସମତଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ଦିହାଂଗ୍ ନଦୀ ନାମ ସହିତ କିଛି ଦୂର ପ୍ରବାହିତ ହେଲାପରେ ଆସାମରେ ଦିବାଂଗ୍ ଓ ଲୋହିତ ଉପନଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇଛି । ଲୋହିତ ନଦୀର ମିଳନ ସ୍ଥଳ ପରେ ଏହି ନଦୀ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀର ପରିଚୟ ଧାରଣ କରିଛି ଓ ୧୪୫୦ କି.ମି. ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ମିଶିଛି । ଆସାମରେ ନଦୀଶଯ୍ୟାର ପ୍ରସ୍ଥ ପ୍ରାୟ ୧୦ କି.ମି. । ନିଜର କ୍ଷୀଣସ୍ରୋତ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନଦୀ ଆସାମରେ ପ୍ରାୟ ୮ କି.ମି. ପ୍ରସ୍ଥ ବିଶିଷ୍ଟ ଶଯ୍ୟାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ । ଆସାମରେ ଅନେକ ପାହାଡ଼ିଆ ସ୍ରୋତ ଓ ନଦୀ (ଯଥା: ସୁବଂଶିରୀ, କାମେଂଗ୍, ଭାରେଲି, ଧାଂଶିରୀ, ମାନସ, ଚମ୍ପାମତୀ, ସରଳଭଙ୍ଗ, ସାଂକୋଶ) ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ସହ ମିଳିତ ହୋଇ ଏହାର କାୟାବୃଦ୍ଧି କରିଥାନ୍ତି ।  ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ଉପନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁର୍ହି ଡିହିଙ୍ଗ୍, ଦିସାଂଗ୍, ଦିଖୁ ଓ କୋପିଲି ନଦୀ ଅନ୍ୟତମ ।
ଦିବ୍ରୁଗଡ଼ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀପୁର ଜିଲ୍ଲା ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ନଦୀ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଛି । ଉତ୍ତର ସ୍ରୋତକୁ ଖେରକୁଟିଆ ନଦୀ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ସ୍ରୋତକୁ ଦକ୍ଷିଣ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ କୁହାଯାଏ । ପୁଣି ପ୍ରାୟ ୧୦୦ କି.ମି. ପରେ ଏହି ସ୍ରୋତ ଦୁଇଟି ମିଳିତ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହି ଦୁଇ ସ୍ରୋତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆବଦ୍ଧ ସ୍ଥଳଭାଗ ମଜୁଲି ଦ୍ୱୀପ ନାମରେ ବିଦିତ ଏବଂ ଏହା ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ୍ ନଦୀ-ଦ୍ୱୀପ । ଗୁଆହାଟୀ ନିକଟରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀର ପ୍ରସ୍ଥ କମି ପ୍ରାୟ ୧ କି.ମି. ହୋଇଯାଇଛି । ଏହାର କମ୍ ପ୍ରସ୍ଥ ଯୋଗୁଁ ସରାଇଘାଟଠାରେ ୧୯୬୨ ମସିହା ଅପ୍ରେଲ୍ ମାସରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ ଉପରେ ପ୍ରଥମ ରେଳ ଓ ସଡକ ସେତୁ ନିର୍ମିତ ହୋଇପାରିଲା ।
ବଙ୍ଗଳାଦେଶ
ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଗାରୋ ପାହାଡ ଅତିକ୍ରମ କଲା ପରେ ଢୁବୁରିଠାରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ସମତଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରବେଶ କରେ । ନିଜ ଗତିପଥରେ ଚିଲମାରୀ ଅତିକ୍ରମ କଲା ପରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଉପନଦୀ ତିସ୍ତା ନଦୀ ସହିତ ମିଳିତ ହୁଏ । ତା’ପରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ପୁଣି ଦୁଇଟି ଶାଖା ନଦୀରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଛି । ଜମୁନା (ବା ଜୋମୁନା) ନାମରେ ପରିଚିତ ଏହାର ପଶ୍ଚିମ ଶାଖାନଦୀ ବିଭାଜିତ ଜଳର ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ସହିତ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ନିମ୍ନ ଶଯ୍ୟା (ଯାହାକୁ ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ପଦ୍ମା ନଦୀ କୁହାଯାଏ) ସହିତ ଗୋଆଲୁନ୍ଦ ଘାଟଠାରେ ମିଳିତ ହୁଏ ।  ଏହାର ପୂର୍ବ ଶାଖା ନଦୀକୁ ନିମ୍ନ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ବା ପୁରୁଣା ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ପୂର୍ବେ ପ୍ରଶସ୍ତ ଥିବା ନିମ୍ନ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଏବେ କ୍ରମଶଃ ସଂକୁଚିତ ହୋଇଯାଇଛି । ଢ଼ାକା ନିକଟରେ ଏହା ମେଘନା ନଦୀ ସହ ମିଳିତ ହୋଇଛି । ପୁଣି ଆଗକୁ ପଦ୍ମା ନଦୀ ଏବଂ ମେଘନା ନଦୀ ଚାନ୍ଦପୁର ନିକଟରେ ମିଳିତ ହୋଇ ବଙ୍ଗୋପସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି । ୫୯,୫୭୦ ବର୍ଗ କି.ମି. ବିଶିଷ୍ଟ ଗଙ୍ଗା-ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରର ତ୍ରିକୋଣଭୂମିରେ ଅନେକ ଛୋଟ ନଦୀ ମିଳିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଓ ଏହା ଜୁଆର-ଭଟ୍ଟାଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ପ୍ରଭାବିତ ।
ନଦୀ ଉପତ୍ୟକା
ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀର ଉପତ୍ୟକା ପ୍ରାୟ ୬,୫୧,୩୩୪ ବର୍ଗ କି.ମି. । ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଭୂମିକମ୍ପପ୍ରବଣ ମଧ୍ୟ ।
ଜଳ ନିଷ୍କାସନର ମାପରେ ଗଙ୍ଗା-ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ପୃଥିବୀର ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଛନ୍ତି । ଏହି ନଦୀ ଦ୍ୱୟ ପ୍ରାୟ ୩୦,୭୭୦ ଘନ ମିଟର୍ ପ୍ରତି ସେକେଣ୍ଡ୍ ଜଳ ନିଷ୍କାସନ କରନ୍ତି । ସେଥିରୁ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରର ଅବଦାନ ପ୍ରାୟ ୧୯୮୦୦ ଘନ ମିଟର୍ ପ୍ରତି ସେକେଣ୍ଡ୍ । ଅତୀତରେ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନିମ୍ନ ଭାଗ ଜମାଲପୁର ଓ ମାଇମେନସିଂ ଜିଲ୍ଲା ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା । ୨ ଅପ୍ରେଲ୍, ୧୯୬୨ରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ତୀବ୍ର ଭୂମିକମ୍ପ ଯୋଗୁଁ ଏହା ବାହାଦୁରାବାଦ୍ ନିକଟରେ ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୀ ହୋଇ ଜମୁନା ନଦୀରେ ପରିଣତ ହେଲା।
ବନ୍ୟା
ମୌସୁମୀ ସମୟରେ (ଜୁନରୁ ଅକ୍ଟୋବର) ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀରେ ଭୀଷଣ ବନ୍ୟା ଆସିଥାଏ । ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଉପତ୍ୟକାରେ ଜଙ୍ଗଲକ୍ଷୟ ଯୋଗୁଁ ନଦୀ ଶଯ୍ୟାରେ ଅଧିକ ବଲିମାଟି ଚରିଯାଏ ଓ ପୁଣି କାଜିରଙ୍ଗା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରୁ କ୍ରମାଗତ ମୃତ୍ତିକା ଅବକ୍ଷୟ ଘଟେ । ସାମୟିକ ବନ୍ୟା ପ୍ରଭାବେ ଉର୍ବର ପଟୁମାଟି ମାଡ଼ିଯାଇ କୃଷି ପାଇଁ ସହାୟକ ହୁଏ । କିନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରରେ ଭୟାବହ ବନ୍ୟା ଅନେକ ଧନ ଓ ଜୀବନ ହାନିର କାରଣ ସାଜେ । ୧୯୯୮ ମସିହାର ବନ୍ୟାରେ ପ୍ରାୟ ୩.୧ କୋଟି ଲୋକ ଓ ୨୦୦୪ ମସିହାର ବନ୍ୟାରେ ପ୍ରାୟ ୩.୬ କୋଟି ଲୋକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ । ବନ୍ୟା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା ସତ୍ତ୍ୱେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଅବସ୍ଥାରେ କୌଣସି ଉନ୍ନତି ନାହିଁ । ମଜୁଲି ଦ୍ୱୀପର ପ୍ରାୟ ଏକ-ତୃତୀୟାଂଶ ବନ୍ୟା ଜଳରେ ଧୋଇ ହୋଇଗଲାଣି । କଂକ୍ରିଟ୍ ନିର୍ମିତ ସଡ଼କ ଓ ନଦୀଶଯ୍ୟାରୁ ମୃତ୍ତିକା ଖନନଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ହୋଇପାରିବ ବୋଲି ପ୍ରସ୍ତାବ ପରେ ସରକାର ଏ ଦିଗରେ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଛନ୍ତି । ୨୦୧୭ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଏକ୍ସପ୍ରେସ୍ ରାଜପଥର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ମଞ୍ଜୁରୀ ମିଳିଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ନଦୀ
୯୭୯
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୯୭୯ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଶ୍ରୀମାନ୍ ସୁର୍‌ଦାସ
ଶ୍ରୀମାନ୍ ସୁର୍‌ଦାସ, ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ଦୁର୍ଗାପୂଜା ସମୟରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ତରଙ୍ଗ ସିନେ ପ୍ରଡକ୍ସନ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ଲେଖିଥିଲେ ରଣଜିତ ପଟ୍ଟନାୟକ । ଅଶୋକ ପତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଓ ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ବାବୁଶାନ୍ ମହାନ୍ତି, ଭୂମିକା ଦାଶ ଓ ବୁଦ୍ଧାଦିତ୍ୟ ମହାନ୍ତି । ମିହିର ଦାସ, ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି, ବବି ମିଶ୍ର, ଅଳକା ଶତପଥୀ, ଚୌଧୁରୀ ଜୟପ୍ରକାଶ ଦାସ, ରବି ମିଶ୍ର, ପ୍ରୀତିରାଜ ଶତପଥୀ, ସଲିଲ ମିତ୍ର, ତ୍ରିଭୁବନ ପଣ୍ଡା, ମାନସ ମିଶ୍ର, ଯୋଗେଶ, କୁନାଲ ପଟ୍ଟନାୟକ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
କରାଇକାଲ
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ପଣ୍ଡିଚେରୀର କରଇକଲ୍ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଶ୍ରୀମାନ୍ ସୁର୍‌ଦାସ
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୮ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
କରାଇକାଲ
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୭୪୩୩୩ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୪୯.୪୫% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୫୦.୫୫% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୩.୪୪% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୮.୬୦% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୯.୧୫% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୪.୨୯% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୨.୩୨% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ତାମିଲ, ମଳୟାଲାମ, ତେଲୁଗୁ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ପାଣିପାଗ
ପ୍ରାୟତଃ ଭାରତୀୟ ସହର ଗୁଡ଼ିକ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଣ୍ଡଳୀୟ ହୋଇଥାନ୍ତି । ରେ ବାର୍ଷିକ ସର୍ବାଧିକ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ୩୨.୧ ଡିଗ୍ରୀ ସେଣ୍ଟିଗ୍ରେଡ ଅନୁଭୂତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ସର୍ବନିମ୍ନ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ୨୪.୯ ଡିଗ୍ରୀ ସେଣ୍ଟିଗ୍ରେଡ ଅଟେ । ଏଠାରେ ବାର୍ଷିକ ହାରାହାରି ବୃଷ୍ଟିପାତ ୧୪୯୦.୨ mm/inches ହୋଇଥାଏ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ପଣ୍ଡିଚେରୀର ସହର
ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀ କାଳୀ ବାଡ଼ି
ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀ କାଳୀ ବାଡ଼ି ଦେବୀ କାଳୀଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଭାରତର ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ବଙ୍ଗାଳୀ ସଂସ୍କୃତିର କେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଥାନ ବିବେଚିତ ହୋଇଛି । ଏହା ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଓ ଦିଲ୍ଲୀର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଇତିହାସ
କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧିତ ବଙ୍ଗାଳୀ ଜନସଂଖ୍ୟାର ଅନେକ ବର୍ଷର ଦାବୀ ପରେ ମନ୍ଦିର ମାର୍ଗରେ ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଏକ ଏକର ଜାଗା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହାର ଅଳ୍ପ କାଳ ପରେ ଦେବୀ କାଳୀଙ୍କର ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାଗଲା ଓ କୋଲକାତାର (କଲିକତା) କାଳୀଘାଟ କାଳୀ ଭଳି ଏକ ପ୍ରତିମା ରଖାଗଲା । ୧୯୩୫ ମସିହାରେ ଏକ ମନ୍ଦିର କମିଟି ତିଆରି କରାଗଲା ଯାହାର ପ୍ରଥମ ସଭାପତି ହୋଇଥିଲେ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷ ଓ ପ୍ରଥମ ମନ୍ଦିରର ଉଦଘାଟନ କରିଥିଲେ ସାର ଜଷ୍ଟିସ ମନ୍ମଥ ନାଥ ମୁଖର୍ଜି । ଏହା ପରେ ଅତିଥି ଓ ଆଗନ୍ତୁକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଭବନ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । କୋଠରୀରେ ବା ଡର୍ମିଟରିରେ (ଛାତ୍ରାବାସ) ରହିବା ପାଇଁ ବଙ୍ଗାଳୀମାନେ ବୁକ କରିପାରୁଥିଲେ । ଦିଲ୍ଲୀ କାଳୀ ବାଡ଼ିରେ ଏକ ପୁରାତନ ଉନ୍ନତ ଲାଇବ୍ରେରୀ ଅଛି ।
ଦୂର୍ଗା ପୂଜା
ସହରରେ ହେଉଥିବା ପୁରାତନ ଉତ୍ସବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାଳୀ ବାଡ଼ି ଦଶହରା ଅନ୍ୟତମ । ଏହା ୧୯୨୫ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା । କାଲି ବାଡ଼ିର ମୂଳ ମନ୍ଦିର ବେୟାର୍ଡ ରୋଡ଼ରେ (ଆଧୁନିକ ବାଙ୍ଗଲା ସାହିବ ରୋଡ଼) ଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ବଙ୍ଗାଳୀ ଗୋଷ୍ଠୀ ଜମା ହୋଇ ଦୁର୍ଗା ପୂଜା ପାଳନ କରୁଥିଲେ । ଆଧୁନିକ ମନ୍ଦିର ୧୯୩୧ ମସିହାରେ ନିର୍ମିତ ହେବାପରେ ଏଠାକୁ ଚାଲି ଆସିଲା । ଆଜି ସୁଦ୍ଧା ଦିଲ୍ଲୀରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିବା ଶହ ଶହ ପୂଜା କମିଟିର ଏହା ନୋଡାଲ ପଏଣ୍ଟ ହୋଇ ରହିଛି ଓ ଦିଲ୍ଲୀର ବଙ୍ଗାଳୀ ଗୋଷ୍ଠୀ ଏହାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ।  କେବଳ ପୁରାତନ ପୂଜା ଦିଲ୍ଲୀର କାଶ୍ମିରୀ ଗେଟରେ ସମାହିତ ହୁଏ ଯାହା ଦିଲ୍ଲୀ ଦୁର୍ଗା ପୂଜା ସମିତି ୧୯୧୦ ମସିହାରୁ ଆୟୋଜନ କରି ଆସୁଛନ୍ତି ଓ ୧୯୧୪ ମସିହାଠାରୁ ତିମରପୁର ଓ ସିଭିଲ ଲାଇନ ପୂଜା ସମିତି ଏକ ତିମରପୁର ପୂଜା ଆୟୋଜନ କରେ ।
ଏକଚାଲର ଠାକୁର ଓ ଶୋଲାର କାଜ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ କାଳୀ ବାଡ଼ି ପୂଜା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ୧୯୩୬ ମସିହାଠାରୁ ଏହି ପୂଜାର କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇନାହିଁ ଓ ସେଠାରେ ରବୀନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ହୁଏ । ଦିଲ୍ଲୀ କାଳୀ ବାଡ଼ିର ସଭାପତି ସ୍ୱପନ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଅଛନ୍ତି । ପୂଜା ପେଣ୍ଡାଲ ସାଜସଜ୍ଜା ପାଇଁ ଜିନିଷ କୋଲକାତାରୁ ଅଣାଯାଏ ।
ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଦିଲ୍ଲୀର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ଶ୍ରେଣୀ:କାଳୀ ମନ୍ଦିର
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗାଳୀ ସଂସ୍କୃତି
ବଞ୍ଜର , ଭାରତ
ବଞ୍ଜର78,  ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶର କୁଲ୍ଲୂ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ସହର । ଏହାକୁ " ଭଗବାନଙ୍କ ଉପତ୍ୟକା " ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ତୀର୍ଥନ ଉପତ୍ୟକା ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
ଏହାର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି 31.63°N 77.35°E ଠାରେ । ଏହା ସମୁଦ୍ର ପତ୍ତନଠାରୁ 1356 ମିଟର ଉପରେ ରହିଛି ।
ଯଦୁନାଥ ସୂପକାର
ଯଦୁନାଥ ସୂପକାର ଜଣେ ଭାରତୀୟ କଳାକାର ଓ ବସ୍ତ୍ର ଡିଜାଇନର ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସନ ୧୯୩୧ରେ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ସମ୍ବଲପୁରରେ ହୋଇଥିଲା ଓ ସେ ବାରାଣସୀର ହସ୍ତ‌ତନ୍ତ ଶିଳ୍ପର ବିକାଶ କରି ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲେ । ଓଡ଼ିଶା ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହୀତା ଥିଲେ ଓ ଅନେକ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା । The ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ସନ ୧୯୮୫ରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂପକାର ମଧ୍ୟ ଜଣେ ବସ୍ତ୍ର ଡିଜାଇନର ଓ ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୧ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ମହୁଲ
thumb|ଓଡ଼ିଶା ଜଙ୍ଗଲର ମହୁଲ ଫୁଲ ମହୁଲର ଅନ୍ୟ ଏକ ନାଁ ହେଉଛି ମହୁଆ । ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନରେ ମହୁଲକୁ ମଧୁକାଲୋଙ୍ଗିଫୋଲିଆ କୁହାଯାଇଥାଏ l ଓଡ଼ିଶା, ଝାରଖଣ୍ଡ, ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ, ବିହାର, କେରଳ ଓ ଗୁଜରାଟ ରାଜ୍ୟର ଜଙ୍ଗଲରେ ମହୁଲଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ମହୁଲ ଗଛ ତିନିବର୍ଷର ହେଲେ ଫୁଲ ଫୁଟି ଥାଏ ଓ ଦଶବର୍ଷ ହେଲେ ଡାଳରେ ଫଳ ଦେଖା ଯାଏ l ମହୁଲ ଗଛଟିଏ ପ୍ରାୟ ୧୦୦ରୁ ୧୫୦ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିଥାଏ l ଗୋଟିଏ ବଡଗଛରୁ ୭୦ରୁ୭୫ କି.ଗ୍ରା ଯାଏ ଫଳ ମିଳିଥାଏ l ଫୁଲ ଫୁଟିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଫେବ୍ରୁଆରୀଠାରୁ ଅପ୍ରେଲ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଣା ପତ୍ର ସବୁ ଝଡ଼ିଥାଏ ଓ ଅପ୍ରେଲ-ମଇ ମାସରେ ନୂଆ ପତ୍ର ଦେଖା ଯାଇଥାଏ l ମହୁଲ ଫୁଲର ଲମ୍ବ ଦେଢ ସେଣ୍ଟିମିଟର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେଇଥାଏ l ଜୁନରୁ ଅଗଷ୍ଟ ମଧ୍ୟରେ ଏହାର ଫଳ ପାଚେ l ମଞ୍ଜିଗୁଡ଼ିକ ୨-୩ ସେଣ୍ଟିମିଟର ଲମ୍ବା ଓ ମଞ୍ଜି ଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିବାକୁ ଚେପଟା ଓ ଅଣ୍ଡାକାର l
ବ୍ୟବହାର
ମହୁଲରୁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ମହୁଲି ପ୍ରସ୍ତୁତି କରାଯାଏ l କେତେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ମହୁଲକୁ ରାନ୍ଧିଖିଆ ଯାଏ l ମହୁଲ ଫଳର ମଞ୍ଜିରୁ ତେଲ ବାହାର କରାଯାଇ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ l
ଆହୁରି ଦେଖନ୍ତୁ
ଔଷଧୀୟ ଗଛଲତାମାନଙ୍କର ତାଲିକା
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବଜଗତ ଶ୍ରେଣୀ:ଉଦ୍ଭିଦ ଜଗତ
କପାଳ ଲିଖନ
ହର ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର କପାଳ ଲିଖନ ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଅଭିନୟରେ
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ‘କପାଳ ଲିଖନ’ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ପ୍ରମୁଖ କଳାକାର ହେଲେ:
ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅକ୍ଷୟ ମହାନ୍ତି ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୨ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:କଥାଚିତ୍ର ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଉନ୍ନତ ହେବାକୁ ଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଛବିଳ ମଧୁ ବର୍ଣ୍ଣବୋଧ
ଛବିଳ ମଧୁ ବର୍ଣ୍ଣବୋଧ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ଶିଶୁ ପୁସ୍ତକ ଅଟେ । ଏହା ଭକ୍ତକବି ମଧୁସୂଦନ ରାଓଙ୍କଦ୍ୱାରା ୧୮୯୫ ମସିହାରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଶିଖିବା ପାଇଁ (ବିଶେଷ କରି ପିଲାମାନଙ୍କପାଇଁ) ଏକ ସଂପୂର୍ଣ ପୁସ୍ତକ ଅଟେ । ଏଥିରେ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ସହ ମାତ୍ରା ଓ ଯୁକ୍ତାକ୍ଷର ରହିଛି, ଯାହାକି ପିଲାଙ୍କ ମନେରହିବା ପରି ଲେଖାମାନଙ୍କରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି । ଏହି ବହିଟିରେ ଇଂରାଜୀ ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ମଧ୍ୟ ଅଛି । ଏଥିସହିତ ବହି ଶେଷରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ପଣକିଆ ବହିଟିକୁ ଏକ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାଥମିକ ପୁସ୍ତକ କରିଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ବହି
୯୮୦
୯୮୦ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୯୮୦ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
କଦଳୀ ଭଣ୍ଡା ରାଇ
thumb|250px|କଦଳୀ ଭଣ୍ଡା କଦଳୀ ଗଛର ଫୁଲକୁ କଦଳୀ ଭଣ୍ଡା କହନ୍ତି । ଏହାର ରଙ୍ଗ ଖଇରିଆ ହୋଇଥାଏ । ଏହାର ଫୁଲ ଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତ, ଖଇରିଆ ପାଖୁଡାଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଥାଏ । ପାଖୁଡାର ଆସ୍ତରଣକୁ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଖୋଲିଲେ ତା ଭିତରେ ଫିକା ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ଫୁଲ ଥାଏ । ଏହାକୁ ନେଇ ଓଡ଼ିଶାର ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ତରକାରି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ କଦଳୀ ଭଣ୍ଡା ରାଇ ଗୋଟିଏ । କେତେକ ଭଣ୍ଡା ପିତା ମଧ୍ୟ ଲାଗେ, ତେଣୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଆଗରୁ ଚାଖି ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।
ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ
ପ୍ରଥମେ କଦଳୀ ଭଣ୍ଡାରୁ ଫୁଲ ଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା କରିନିଆଯାଏ । ଫୁଲର ମଝିରେ ଏକ ସରୁ ଓ ଲମ୍ବା କେଶର ଥାଏ । ଏହାକୁ ଫୁଲରୁ ଅଲଗା କରିବାକୁ ହେବ । ତାପରେ ଫୁଲ ଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଧୋଇ ରଖନ୍ତୁ ଓ ଶିଳରେ ବା ଗ୍ରାଇଣ୍ଡରରେ ବାଟି ଦିଆଯାଏ ।
ଲୋକନାଥ ମନ୍ଦିର
ପୁରୀରେ ଲୋକନାଥ ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଲୋକନାଥଙ୍କ ବିଜେ ପ୍ରତିମା 'ଭଣ୍ଡାର ଲୋକନାଥ' ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଭଣ୍ଡାର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ପରିଚିତ । ଏଠାରେ ବର୍ଷସାରା ଲୋକନାଥଙ୍କ ଶ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ପାଣି ଭିତରେ ବୁଡ଼ି ରହିଥାନ୍ତି । ଜଳବିହାରୀ ଶ୍ରୀଲୋକନାଥଙ୍କ ଲିଙ୍ଗରୁ ବର୍ଷସାରା ଜଳ ନିର୍ଗମ ହୋଇ ମନ୍ଦିର ଗମ୍ଭିରାକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥାଏ । ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରେ ବିଜେ ବାବା ଶ୍ରୀଲୋକନାଥଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଜେ କରିଥିବା ଗର୍ଭଗୃହରୁ ପଙ୍କୋଦ୍ଧାର ଏକାଦଶୀରେ ପଙ୍କୋଦ୍ଧାର ହୋଇଥାଏ । ବର୍ଷସାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ଲାଗି କରାଯାଇଥିବା ଫୁଲ, ବେଲପତ୍ର, ଛାଚି, କଦଳୀ ଓ ଜମି ଯାଇଥିବା ପଙ୍କ ଏହି ଅବସରରେ ବାହାର କରାଯାଇଥାଏ । ସେବାୟତମାନେ ଗମ୍ଭିରାରୁ ପଙ୍କ ଓ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପରେ ଭକ୍ତମାନେ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଥାନ୍ତି । ବର୍ଷକରେ ଦିନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁମାନେ ଶ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥାନ୍ତି ।
ପର୍ବ ପର୍ବାଣି
ଫାଲଗୁନ ମାସ କୃଷ୍ଣ ଏକାଦଶୀ ତିଥି (ପଙ୍କୋଦ୍ଧାର ଏକାଦଶୀ)ରେ ବାବା ଶ୍ରୀଲୋକନାଥଙ୍କ ଖୋଲା ଦର୍ଶନ ମିଳିଥାଏ । ଜାଗରଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ବାବା ଶ୍ରୀଲୋକନାଥଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଗର୍ଭଗୃହରୁ ପଙ୍କୋଦ୍ଧାର ହେବାର ରହିଛି । ଏଠାରେ ବର୍ଷସାରା ଲୋକନାଥଙ୍କ ଶ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ପାଣିଭିତରେ ବୁଡ଼ି ରହିଥିବା ଗର୍ଭଗୃହରୁ ଏହିଦିନ ଜଳ ନିଷ୍କାସନ କରାଯିବା ସହ ପଙ୍କୋଦ୍ଧାର କରାଯାଏ । ବାବା ଲୋକନାଥଙ୍କ ଗର୍ଭଗୃହର ଦୁଇ ତୃତୀୟାଂଶ ପାଣିରେ ବୁଡି ରହିଥାଏ । ବର୍ଷତମାମ ଭକ୍ତମାନେ ସମର୍ପଣ କରିଥିବା ଫୁଲ, ପତ୍ର, କ୍ଷୀର, ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ପଚି ପଙ୍କରେ ଭରିଯାଇଥାଏ । ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ପଙ୍କୋଦ୍ଧାର ହେବା ପରେ ମହାଶିବରାତ୍ରି ମହୋତ୍ସବ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ । ପଙ୍କୋଦ୍ଧାର ଏକାଦଶୀର ବିଶେଷତ୍ୱ ହେଉଛି ବର୍ଷ ତମାମ ପାଣିରେ ବୁଡ଼ି ରହୁଥିବା ବାବା ଲୋକନାଥଙ୍କ ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦର୍ଶନ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥାନ୍ତି । ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ଭକ୍ତମାନେ ଶ୍ରୀଲୋକନାଥଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଦର୍ଶନ କରି ଅପାର କରୁଣା ଲାଭ କରିବା ସହ ଦୁରାରୋଗ୍ୟ ବ୍ୟାଧିରୁ ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି ବୋଲି ଧର୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି । ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦର୍ଶନ ପରେ ପୁଣି ଥରେ ବାବା ଲୋକନାଥଙ୍କ ଶକ୍ତି ଗର୍ଭଗୃହ ପାଣି ଝରରେ ବୁଡ଼ି ଯାଇଥାଏ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଶିବ ମନ୍ଦିର
୧୯୯୧ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଜଗତରେ ୧୯୯୧ରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।
ଆଧାର
1991 ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୧ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୧ରେ ଭାରତ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୧ରେ ଓଡ଼ିଶା
ଭି. ଗୀତା
'''ଭି. ଗୀତା''' ଜଣେ ଭାରତୀୟ ନାରୀବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଯିଏ ଜାତି, ଲିଙ୍ଗ, ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ନାଗରିକ ଅଧିକାର ସହ ଜଡ଼ିତ ବିଷୟ ଉପରେ ଲେଖନ୍ତି । ସେ ମାଡ୍ରାସ (ବର୍ତ୍ତମାନ ଚେନ୍ନାଇ ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା)ରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ତାମିଲନାଡୁରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଏନଜିଓଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ପ୍ରସାର ଉପରେ ଗବେଷଣା କରିଛନ୍ତି । ସେ ରାଜ୍ୟରେ ମହିଳା ଗୋଷ୍ଠୀର ଫେଡେରେସନ୍ ଗଠନ କରିବା ସହ ତାରା ପୁସ୍ତକTara Booksର ସମ୍ପାଦକ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ସେ ପେରୁମାଲ ମୁରୁଗାନଙ୍କ ଦୁଇଟି ଉପନ୍ୟାସକୁ ଇଂରାଜୀରେ ଅନୁବାଦ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଅନୁସନ୍ଧାନ ଉପରେ ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ "ହିଂସା ମୋତେ ଏକ ଅନୁଭୂତି ଭାବରେ ଆଘାତ, ସ୍ପର୍ଶ, ପ୍ରେମ, ଭୟ, କ୍ଷୁଧା ଏବଂ ଲଜ୍ଜାର ଛକଗୁଡିକର ଏକ ବିନ୍ଦୁକୁ ପ୍ରତିପାଦିତ କରିବାକୁ ମନେ ହେଉଥିଲା । ଏହା ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର ଦୁଃଖରେ, ଅଭ୍ୟାସଗତ ସ୍ୱର, ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗୀ ଏବଂ ସ୍ପର୍ଶରେ ଯେତିକି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା, ଯେପରି ଏହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତଥା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହିଂସା କାର୍ଯ୍ୟରେ ହୋଇଥିଲା ।
ଶିକ୍ଷା
ଭି. ଗୀତା ତାମିଲନାଡୁ ଚେନ୍ନାଇର ଜଣେ ନାରୀବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା, ଲେଖକ ତଥା ଐତିହାସିକ ଅଟନ୍ତି । ସେ ମାଡ୍ରାସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ କଲେଜ ଏବଂ ଆଇୱା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ କଲେଜ ସମୟରେ ରାଜନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ । ବିଭିନ୍ନ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ସାହିତ୍ୟିକ ଷ୍ଟଲୱାର୍ଟ ମଧ୍ୟରେ ସେକ୍ସପିୟରଙ୍କ ରଚନା ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲା । ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର କାଳ୍ପନିକ ଲେଖକମାନେ ଜର୍ଜ ଏଲିଅଟ୍, ଲିଓ ଟୋଲଷ୍ଟୟ ଏବଂ ଜୋସେଫ କନରାଡ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ବୌଦ୍ଧିକ ବୁମଣାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛନ୍ତି । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ବଙ୍ଗଳା ଲେଖକ ସାବିତ୍ରୀ ରାୟ, ଐତିହାସିକ ଶୀଲା ରୋବୋଥାମ ଏବଂ ସମାଲୋଚକ ମାରିନା ୱାର୍ନର ଅନେକ ମହିଳା ଲେଖକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୁବ୍ କମ୍, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ସାହିତ୍ୟିକ ପ୍ରବୃତ୍ତିକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛନ୍ତି ।
ବୃତ୍ତି
୧୯୮୮ ମସିହାରେ ଅଧ୍ୟୟନ ସମାପ୍ତ କରିବା ପରେ, ସେ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧିରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ମହିଳା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ, ଯେପରିକି ସେ ମହିଳା ଶ୍ରମିକ, କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଅତିରିକ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତୀ ବକ୍ତୃତା ଦେବାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଆନ୍ଦୋଳନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ତାମିଲନାଡୁରେ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ନାରୀବାଦୀ ପଦକ୍ଷେପ - ତାମିଲନାଡୁ ମହିଳା ସମନ୍ୱୟ କମିଟି (୧୯୯୦) ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାରେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟ ମଧ୍ୟରେ, ସେ କମିଟି ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରୀୟ ଆଲୋଚନା ଚକ୍ର, ଯେପରିକି ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରତି ହେଉଥିବା ହିଂସା (୧୯୯୨), ମହିଳା, ରାଜନୀତି ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା (୧୯୯୭) ଏବଂ ଗୁଜରାଟକୁ ମନେ ରଖିବା (୨୦୦୨) ଇତ୍ୟାଦି ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ । ଗୀତା ସ୍ନେହିଦି ନାମକ ଏକ ମହିଳା ଗୋଷ୍ଠୀର ଜଣେ ସକ୍ରିୟ ସଦସ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ ପରିବାରରେ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାରର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତାମିଲନାଡୁ ରାଜ୍ୟ ଆଇନ-ସହାୟତା ବୋର୍ଡ ସହିତ ମିଳିତ ଭାବରେ ୮ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଚାଲିଥିଲା । ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମହିଳାଙ୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ବିଷୟ ଉପରେ ଲେଖା, ଶିକ୍ଷାଦାନ ଏବଂ ଅନୁସନ୍ଧାନରେ ନିୟୋଜିତ ଅଛନ୍ତି । ୧୯୯୮ ରେ, ସେ ସମ୍ପାଦକୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ତାରା ପୁସ୍ତକରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ପୁରାଣ ତଥା ଆଦିବାସୀ ତଥା ଲୋକ ପରମ୍ପରା ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର କଳା ଏବଂ ସାହିତ୍ୟିକ ପ୍ରକଳ୍ପ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ ।
ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପ୍ରକାଶନ
ସେ କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ ଲେଖା ଏବଂ ଅନୁବାଦ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ରହିଛନ୍ତି ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପତ୍ରିକା ଏବଂ ନ୍ୟୁଜ୍ ପୋର୍ଟାଲରେ ସକ୍ରିୟ ସହଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ସାମାଜିକ ସ୍ୱୀକୃତିର ଧାରଣାକୁ ଆଲୋକିତ କରିଛନ୍ତି ଯେ, "ରାଜ୍ୟ କିପରି ଯୌନ ହିଂସାର ଶିକାର ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରିବା ପାଇଁ ଆଇନର ଅପବ୍ୟବହାର କରେ ନାହିଁ ବରଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଆହୁରି ବିସ୍ତୃତ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ ।" ଲେଖକ ଯୁକ୍ତି କରିଛନ୍ତି ଯେ ଏହା କେବଳ ଉଭୟ ରାଜ୍ୟ ତଥା ନାଗରିକଙ୍କ ସାମୂହିକ ପ୍ରୟାସଦ୍ୱାରା ସମାଧାନ ହୋଇପାରିବ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଲେଖିକା ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ସୋଡିଅମ ଅକ୍ସିବେଟ
ସୋଡିଅମ ଅକ୍ସିବେଟ, ଅନ୍ୟ ନାମ ୱାଇ- ହାଇଡ୍ରୋକ୍ସିବୁଟିରିକ ଏସିଡ ( GHB ) ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ହଠାତ୍ ମାଂସପେଶୀର ଦୁର୍ବଳତା ଏବଂ ନାର୍କୋଲପ୍ସିରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଅତ୍ୟଧିକ ନିଦ୍ରାର ଚିକିତ୍ସା କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ନିଶ୍ଚେରକ, ମଦ୍ୟପାନ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ଏବଂ ଓପିଓଏଡ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ଏହା ପାଟିରେ କିମ୍ବା ଶିରାରେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଏ । ଏହି ଔଷଧର ପ୍ରଭାବ ୩୦ ମିନିଟ୍ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ।
ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ବାନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା, ନିଦ୍ରାଳୁ ଭାବ ଏବଂ କମ୍ପନ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅଣ‌ଯଥେଷ୍ଟ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା, ଅପବ୍ୟବହାର, ବାତ ଏବଂ କୋମା ହୋଇପାରେ । ଏହାକୁ ମଦ୍ୟପାନ ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଗର୍ଭଧାରଣ କିମ୍ବା ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ସମୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ଏହା ଗାବା (GABA) ରିସେପ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ କାମ କରେ ।
ସୋଡିଅମ ଅକ୍ସିବେ ୨୦୦୨ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏବଂ ୨୦୦୫ମସିହାରେ ୟୁରୋପରେ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ୧୯୬୦ ଦଶକରୁ ଅନେକ ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଆସୁଛି । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୨୦୨୧ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ୯୦ମିଗ୍ରାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୩୬୦ ପାଉଣ୍ଡ ଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ରାଶିର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୫,୮୦୦ ଡଲାର ଅଟେ । ଏହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ Xyrem ବ୍ରାଣ୍ଡ ନାମରେ ବିକ୍ରି ହୁଏ | କାନାଡା ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହାକୁ ସିଡ୍ୟୁଲ୍ ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବାବେଳେ ୟୁରୋପରେ ଏହା ଏକ ସିଡ୍ୟୁଲ୍ ଚତୁର୍ଥ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ପଦାର୍ଥ ଅଟେ | ଏହା ମଧ୍ୟ ରେଭ୍ସରେ ମନୋରଞ୍ଜନକାରୀ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି |
ବାଟ ମହାଦେବ, ଭୁବନେଶ୍ୱର
ବାଟ ମହାଦେବ(ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଶିବ), ଏକ ହିନ୍ଦୁ ଶିବ ମନ୍ଦିର । ଏହା ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଅବସ୍ଥିତି
ଏହା ଲିଙ୍ଗରାଜ ମନ୍ଦିର ନିକଟରୁ କେଦାରଗୌରୀ ଲେନକୁ ଯାଇଥିବା ବିନ୍ଦୁସାଗର ରାସ୍ତାର ମଧ୍ୟସ୍ଥଳୀରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏଠାରେ ଭଗବାନ ଶିବ ପ୍ରସ୍ତରର ଯୋନି ମଧ୍ୟରେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଆରାଧ୍ୟ ଦେବତା ଭାବରେ ରହିଛନ୍ତି । ଏହି ମନ୍ଦିରର ଚତୁର୍ଦିଗରେ ରାସ୍ତା ସମୂହ ରହିଥିବା ବେଳେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ୧୫ ମିଟର ଦୂରରେ ବାସୁଦେବ ମନ୍ଦିର, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ୧୦ମିଟର ଦୂରରେ ବିନ୍ଦୁସାଗର ପୁଷ୍କରିଣୀ ଦକ୍ଷିଣରେ ୧୦୦ ମିଟର ଦୂରରେ ଲିଙ୍ଗରାଜ ମନ୍ଦିର ରହିଛି । ମନ୍ଦିରର ମୁଖ ଭାଗ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରହିଛି ।
ନିର୍ମାଣ କାଳ ଓ ସ୍ଥପତ୍ୟ ଶୈଳୀ
ଏହାର ସ୍ଥପତ୍ୟ ଶୈଳୀ ଅନୁସାରେ ଏହା ୧୫ ଶ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ୧୬ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଇଥାଏ । "ପିଢା" ଦେଉଳ ଶୈଳୀରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ପ୍ରସ୍ତରଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ।
ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀ
୧.୯୫ ବର୍ଗମିଟର ଆକାରର ଚର୍ତୁର୍ଭୁଜାକାର ଲିଙ୍ଗ ପିଠ ଥାଇ ଏହି ମନ୍ଦିର ପଞ୍ଚ-ରଥ ଶୈଳୀରେ ନିର୍ମିତ । ଉପାସନା ପୀଠର ଉଛତା ୧.୯୫ ମିଟର । ମରାମତି ଓ ଉନ୍ନୟନ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଥିବାରୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥିତି ଭଲ ରହିଛି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭୁବନେଶ୍ୱରର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଶିବ ମନ୍ଦିର
ମନ୍ଦୋଦରୀ
ରାମାୟଣ ମତେ ମନ୍ଦୋଦରୀ, ରାକ୍ଷସ ରାଜା ରାବଣପତ୍ନୀ ।
ରାବଣଜାୟା ମନ୍ଦୋଦରୀଙ୍କର ଜନ୍ମ, ପୂର୍ବଜନ୍ମ ଆଦିର କାହାଣୀ ଉତ୍ତର ରାମାୟଣରୁ ମିଳେ। ନିଜର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ମନ୍ଦୋଦରୀ ଥିଲେ ମଧୁରା ଅପସରା।ସେ ପ୍ରତି ସୋମବାର ଦିନ ଶିବଙ୍କ ବ୍ରତପାଳନ କରୁଥିଲେ । ଦିନେ ସେ ଶିବଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ କୈଳାସରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ପାର୍ବତୀ ସେତିକି ବେଳେ ସେଠାରେ ନ ଥିଲେ। ଶିବ, ମଧୁରାଙ୍କ ସହ ଆଳାପ କରୁଥିବା ସମୟରେ ପାର୍ବତୀ ପହଞ୍ଚିଲେ ଓ ଅଜଣା ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଇର୍ଷା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା । ଶିବଙ୍କୁ ସନ୍ଦେହ କରି ସେ ମଧୁରାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ବଳରେ ମଣ୍ଡୁକୀରେ ପରିଣତ କରିଦେଲେ। ମଣ୍ଡୁକୀ ରୂପରେ ମଧୁରା ହିମାଳୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବନସ୍ଥ ମଧ୍ୟସ୍ଥ କୂପରେ ବାସ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ବାର ବର୍ଷ ପରେ ସେ ପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଫେରିପାଇବେ ବୋଲି ଶିବ ତାଙ୍କୁ ବର ଦେଇଥିଲେ। ହେମପୁରର ରାକ୍ଷସରାଜ ମୟଦାନବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେମାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ-ମାୟାବୀ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭି ୤ କନ୍ୟାସନ୍ତାନଟିଏ ପାଇବା ପାଇଁ ଦୁହେଁ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ । ସେତେ ବେଳକୁ ମଧୁରାଙ୍କ ମଣ୍ଡୁକୀ ଜିବନକୁ ବାରବର୍ଷ ପୁରିଥାଏ, ଶିବ ମୟଦାନବଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ଦେଲେ ତୁମର କନ୍ୟା କୂପ ଭିତରେ ଜନ୍ମ ନେଇସାରିଛି । ପରଦିନ ସକାଳେ ବନସ୍ତ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଶିବ କହିଥିବା କୂପ ଭିତରୁ ସେମାନେ ନବଜାତ କନ୍ୟାରତ୍ନଟିଏ ପାଇ ମନ୍ଦୋଦରୀ ଭାବେ ନାମିତ କରିଥିଲେ । ୤
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ
୯୮୧
୯୮୧ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୯୮୧ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ବୀର ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସାଏ ବୈଷୟିକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ
ବୀର ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସାଏ ବୈଷୟିକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ( VSSUT ), ବୁର୍ଲା  ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା । ୧୯୫୬ରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓଡ଼ିଶାର ସର୍ବ ପୁରାତନ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜ ଅଟେ ।  ୨୦୦୯ ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ୧୨ ତାରିଖରେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ ସହ ଏହାର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ସମ୍ବଲପୁରର ବୁର୍ଲାଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅନୁଦାନ ଆୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ସରକାରୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଟେ ।
୨୦୧୨ ମସିହାରେ ୟୁଜିସିର ୧୨ବି ଧାରା ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସହାୟତା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିଲା ।
ଇତିହାସ
ବୀର ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସାଏ ବୈଷୟିକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ୧୯୫୬ ମସିହାରେ ବୁର୍ଲା ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜ (ୟୁନିଭରସିଟି କଲେଜ ଅଫ୍ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ UCE) ନାମରେ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା । ସେତେବେଳେ ନିର୍ମାଣଧିନ ହୀରାକୁଦ ବନ୍ଧ ପ୍ରକଳ୍ପରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଥିବା ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଏହି କଲେଜର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା । ଦେଶର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ଏହି କଲେଜ ପାଇଁ ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ପ୍ରଥମ ବର୍ଷ ସିଭିଲ୍ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ, ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକାଲ୍ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଏବଂ ମେକାନିକାଲ୍ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ବିଭାଗରେ ସର୍ବମୋଟ ୨୦ଜଣ ଛାତ୍ର ଥିଲେ । ପରେ ଏହି କଲେଜ ସମ୍ବଲପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରଶାସନିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣକୁ, ଏବଂ ପରେ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ବୈଷୟିକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଧୀନକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲା । ୨୦୦୯ରେ ଏହା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିଲା ।
କ୍ୟାମ୍ପସ୍
ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ହୀରାକୁଦ ବନ୍ଧ ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ବୁର୍ଲାରେ ପ୍ରାୟ ୩୦୦ଏକର ବିଶିଷ୍ଟ ନିଜସ୍ୱ କ୍ୟାମ୍ପସ ରହିଛି । ଅନୁଷ୍ଠାନର ଆଧୁନିକ ଭିତ୍ତିଭୂମି ରହିଛି । ବିଭିନ୍ନ ବିଭାଗର ଲାବୋରେଟୋରୀରେ ସୁବିଧା ଏବଂ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ସେଣ୍ଟର, ଲାଇବ୍ରେରୀ, ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ସୁବିଧା, ଛାତ୍ର ଏବଂ ଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥକ ହଷ୍ଟେଲ, ସମ୍ମିଳନୀ କଷ, ମନୋରଞ୍ଜନର ସୁବିଧା ଆଦି ଏଠାରେ ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି । <!--