cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
କାଙ୍ଗରା ଦୁର୍ଗ
ଅବସ୍ଥିତି
thumb|200x200_ପିକସେଲ|କାଙ୍ଗରା ଦୁର୍ଗ ଉପରୁ ନଦୀର ଦୃଶ୍ୟ. ଦୁର୍ଗର ଅବସ୍ଥିତି 32.1°N, 76.27°W ଠାରେ । ଏହା କଙ୍ଗ୍ର ପର୍ବତର ଗଡାଣି ଓ ଓ ନିକଟସ୍ଥ ବନଗଙ୍ଗା ଓ ମାଝି ନଦୀର ସଙ୍ଗମ ସ୍ଥଳ ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ପୁରାତନ କାଙ୍ଗର ଦୁର୍ଗ ନିକଟରେ ଜୟନ୍ତୀ ମାଲା ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିର ଗୁରଖା ସେନା ବାହିନୀର ଜେନେରାଲଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା । ଏଠାରେ ଏକ ଛୋଟ ମ୍ୟୁଜିୟମ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଏଠାରେ କାଙ୍ଗରା ଦୁର୍ଗର ଏଇତିହାସିକ ସ୍ମାରକୀ ରହିଛି ।
ପୁନଶ୍ଚ ପଠନ
thumb|Jayanti Mata Temple - View from Kangra Fort side
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ଇତିହାସ
ଆମିଟ୍ରିପ୍ଟିଲିନ
ଆମିଟ୍ରିପ୍ଟିଲିନ, ବିକ୍ରୟ ନାମ ଏଲାଭିଲ ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଅନେକ ପ୍ରକାର ମାନସିକ ରୋଗରେ ଦିଆଯାଏ । ମୂଖ୍ୟ ଅବସାଦ ରୋଗ (major depressive disorder), ଉତ୍କଣ୍ଠା ରୋଗ (anxiety disorder), ଆଟେନସନ ଡେଫିସିଟ ହାଇପରଆକ୍ଟିଭିଟି ରୋଗ (attention deficit hyperactivity disorder) ଓ ବାଇପୋଲାର ଡିଜଅର୍ଡ଼ର ଇତ୍ୟାଦି ରୋଗରେ ଏହା ଦିଆଯାଏ । ଏହା ଅଧକପାଳିର ପ୍ରତିଷେଧ, ନୁରୋପାଥିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯେପରିକି ଫାଇବ୍ରୋମ୍ୟାଲଜିଆ, ପୋଷ୍ଟଥର୍ପେଟିକ ନିଉରାଲଜିଆ ଓ ନିଦ୍ରାହୀନତାର (insomnia) ଚିକିତ୍ସା କରିବାକୁ ଦିଆଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ଶୁଷ୍କ ପାଟି, ଦୃଷ୍ଟି ସମସ୍ୟା, ଠିଆ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ, ନିଦ୍ରାଳୁଭାବ ଓ କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ଇତ୍ୟାଦି ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଏହି ଔଷଧ ଯୋଗୁ ଦେଖାଯାଏ । ସାଙ୍ଘାତିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ଅପସ୍ମାର ବାତ, ୨୫ ବର୍ଷରୁ କମ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କର ଆତ୍ମହତ୍ୟା ସଙ୍କଟ, ମୂତ୍ରରୋଧ, [ଗ୍ଲକୋମା]] ଓ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ସମସ୍ୟା ମୂଖ୍ୟତଃ ଦେଖାଯାଏ । ଏହା ଏମଏଓ ଇନହିବିଟର ଓ ସିସାପ୍ରାଇଡ ଔଷଧ ସ‌ହିତ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହି ଔଷଧ ଦେଲେ ସମସ୍ୟା ହୁଏ । ସ୍ତନ୍ୟପାନ କାଳରେ ଅସୁବିଧା ହୁଏନି । ଟ୍ରାଇସାଇକ୍ଲିକ ଅବସାଦରୋଧୀ (ଟିସିଏ) ଶ୍ରେଣୀର ଆମିଟ୍ରିପ୍ଟିଲିନ ଏକ ଔଷଧ । ଏହାର ସଠିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଛି ।
ସନ ୧୯୬୦ରେ ଆମିଟ୍ରିପ୍ଟିଲିନ ଅବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା ଓ ଫୁଡ ଆଣ୍ଡ ଡ୍ରଗ ଆଡମିନିସ୍ଟ୍ରେସନଦ୍ୱାରା ମଞ୍ଜୁରୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ । ଏହାର ଗୋଟିଏ ଡୋଜର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ୦.୦୧ରୁ ୦.୦୪ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଡୋଜ ପିଛା ମୂଲ୍ୟ ୦.୨୦ ଡଲାର ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଜାନୀ
ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଜାନୀ ( ଜନ୍ମ : ୨୭ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୪୨) ଓଡ଼ିଶାର ଜଣେ ଆଦିବାସୀ କବି, ସମାଜସେବୀ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାଧିକା । କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାରେ ସେ ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈ ଓ ଟାଡ଼ିସରୁ ବାବା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ । କୁଈ ଭାଷାରେ ଟାଡ଼ି ଅର୍ଥ ପାହାଡ଼, ସରୁ ଅର୍ଥ ଉପର ଓ ବାଈ ଅର୍ଥ ସାଧିକା । ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈର ଅର୍ଥ ପାହାଡ଼ ଉପର ସାଧିକା । ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତିର ପ୍ରେରଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ୧ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଭକ୍ତିଗୀତ ଲେଖିଛନ୍ତି । କଳା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅବଦାନ ପାଇଁ ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ କରାଯାଇଥିଲା । ସେ ହେଉଛନ୍ତି କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାରୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ, ୨୭ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୪୨ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାର କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଖଜୁରୀପଡ଼ା ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦଳପଡ଼ାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ନୀଳକଣ୍ଠ ଜାନୀ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ରାଣିମତା ଥିଲା । ସେ ଆଦୌ ପାଠ ପଢ଼ିନାହାନ୍ତି । ଅଳ୍ପ ବୟସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ, ଚାରିପଡ଼ା ଗ୍ରାମର ଆରାଧନା ଜାନିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ୬ଟି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ବଞ୍ଚିନଥିଲେ । ଏଥିରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଉଭୟ ପତିପତ୍ନୀ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ଦିଗକୁ ଟାଣି ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୬୯ ମସିହାରେ କୌଣସି ମୁନିଋଷି ତାଙ୍କୁ ତାଡ଼ିସରୁ ନାମକ ପର୍ବତକୁ ନେଇ ସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ତାଡ଼ିସର ପର୍ବତରେ ରହି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମକ ଜୀବନ
ତାଡ଼ିସରୁ ପର୍ବତରେ ସିଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବାରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିରକ୍ଷର ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଭଲ ଭାବେ ଜାଣିନଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଧ୍ୟାନମଗ୍ନ ହେବା ସମୟରେ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି । ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଭକ୍ତିଗୀତ ତାଙ୍କ ମୁଖନିସୃତ ହୋଇସାରିଛି । ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା ସେ ଗାଇଥିବା ଗୀତକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ । ପ୍ରଥମରୁ କେହି ଏସବୁକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିନଥିଲେ କିନ୍ତୁ ୧୯୯୯ ମସିହାରୁ ତାଙ୍କର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଲିପିବଦ୍ଧ ଓ ରେକର୍ଡ଼ କରି ରଖାଯାଉଛି । ରେକର୍ଡ଼ କରାଯାଇଥିବା ଗୀତ ସଂଖ୍ୟା ୫୦୦୦ରୁ ଅଧିକ । ଡ.ସୁରେନ୍ଦ୍ରନାଥ ମହାନ୍ତି ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଦର୍ଶନ ବାବଦରେ ୨ଟି ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଛନ୍ତି । ସାହିତ୍ୟିକ ନୃସିଂହାନନ୍ଦ ମହାପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଜୀବନୀ ଲେଖିଛନ୍ତି । ଡ.ପ୍ରେମାନନ୍ଦ ମହାପାତ୍ର ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈଙ୍କ କବିତା ଉପରେ ଏକ ସଂକଳନ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପ୍ରଧାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏକ ସଂକଳନ ଏବେ ପାଣ୍ଡୁଲିପି ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି । ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀଙ୍କ ବାବଦରେ ରେଭେନ୍ସା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ କିଛି ଛାତ୍ର ପିଏଚଡ଼ି ମଧ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୨ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
କାଳୀକା ଭଗବତୀ ମନ୍ଦିର
କାଳୀକା ଭଗବତୀ ମନ୍ଦିର, ବାଗଲୁଙ୍ଗ କାଳିକା ଭଗବତୀ ମନ୍ଦିର ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ପଶ୍ଚିମ ନେପାଳର ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ବାଗଲୁଙ୍ଗ ଟାଉନରେ ଅବସ୍ଥିତ ।  ଏହା କାଳୀ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀର (Kali Gandaki River|) ଦକ୍ଷିଣ ତୀରରେ ଅବସ୍ଥିତ । କାଳିକା ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ଠାକୁରାଣୀ ଶିବଙ୍କର ପତ୍ନୀ କାଳୀ ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଶୈବ ଅନୁଗାମୀ ଲୋକଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାଳିକା ଅନ୍ୟତମ । ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଚାରୋଟି ଦ୍ୱାର ଚାରି ଦିଗରେ ଅଛି । ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଶିବ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ, ରାଧା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଛୋଟ ଛୋଟ ମନ୍ଦିର ଅଛି । ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ ମନ୍ଦିରରେ ଏକ ବିରାଟ ପର୍ବ ପାଳନ କରାଯାଏ, ଓ ହଜାର ହଜାର ଭକ୍ତଙ୍କର ସେଠାରେ ସମାଗମ ହୁଏ । ସେଠାରେ ପ୍ରଦୀପ ଜଳେଇ ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଓ ଦେବୀଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବା ବିଶ୍ୱାସରେ ବିବାହ କରନ୍ତି । ଅନ୍ୟ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ପର୍ବର ନାମ ଦଶଇନ (Dashain) ଯାହା ଆଶ୍ୱିନ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଜନଶ୍ରୁତି ଅନୁସାରେ ରାଜା ମଣିମୁକୁନ୍ଦ ସେନଙ୍କ କନ୍ୟାର ପାଣିଗ୍ରହଣ କରିବା ଉପଲକ୍ଷେ ପର୍ବତ ଜିଲ୍ଲାର ରାଜା ପ୍ରତାପ ନାରାୟଣ ସିଂହ ମଲ୍ଳ ଏକ ଦେବୀ କାଳିକାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଯୌତୁକ ଆକାରରେ ପାଇଥିଲେ । ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ ବରଯାତ୍ରୀମାନେ ଫେରୁଥିବା ସମୟରେ ବାଟରେ ଏକ ଜଙ୍ଗଲରେ ଆଶ୍ରା ନେଇଥିଲେ । ତା’ପରଦିନ ସେହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ କେହି ସ୍ଥାନଚ୍ୟୁତ କରି ନ ପାରିବାରୁ ରାଜା ସେଠାରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ତୋଳେଇ ଦେଲେ । ପରମ୍ପରା କ୍ରମେ ସେଠାରେ ଜୀବନ୍ତ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦିଆଯାଉଥିଲା । ତେର ଅପ୍ରେଲ ୨୦୧୬ ଦିନ ପାରା ବଳି ନିଷିଦ୍ଧ କରାଗଲା ଯେହେତୁ ସେମାନେ ଶାନ୍ତିର ପ୍ରତୀକ ଥିଲେ ।
ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ନେପାଳର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:କାଳୀ ମନ୍ଦିର
ଉଇକିପୋଥି
ଉଇକିପୋଥି
କଳପା , ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ
କଳପା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶର କିନ୍ନୌର ଜିଲ୍ଲାର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ସହର । ଏହା ହିମାଳୟର ପଦ ଦେଶରେ ଥିବା ଅରନ୍ୟାଞ୍ଚଳରେ ରହିଛି । ଏଠାରେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ସେଓ ଉତ୍ପାଦନ  ହୁଏ । ଭାରତର ପ୍ରଥମ ଭୋଟର ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା ହେଇଥିବା ଶ୍ୟାମ ସୁନ୍ଦର ନେଗୀ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ରହନ୍ତି ।
ଭୌଗୋଳିକ ସ୍ଥିତ
କଳପାର ଅବସ୍ଥିତି  31.53°N 78.25°E.ଠାରେ ..ଏହାର ପତ୍ତନ ୯,୭୧୧ ଫୁଟ । ଏହା ଶିମଳାଠାରୁ ୨୬୫ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ NH-୨୨ରେ ଅଛି । ଏହା କିନ୍ନୌର କୈଲାଶ ବରଫ ଶ୍ରୁଙ୍ଗ ଥିବା ପର୍ବତମାଳାର ପାଦ ଦେଶରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସେଓ ଅରଚାର୍ଡ, ପାଇନ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ବିଶାଳ ଦେଓଧର ବୃକ୍ଷୀର ଜଙ୍ଗଲ ମଝିରେ କଳପା ରହିଛି । ବାଆଁ|thumb|267x267_ପିକସେଲ|Kalpa and Kinnaur Kailash during monsoon weather
ଦୃଶ୍ୟ ରାଜି
thumb|333x333_ପିକସେଲ|Buddhist Temple at Kalpa thumb|250x250_ପିକସେଲ|Beautiful wooden work at main Entrance of Hindu Temple at Kalpa thumb|300x300_ପିକସେଲ|କଳପାଠାରେ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର thumb|ଜୁନ, ୨୦୧୫ରେ କଳପା
ଜନସଂଖ୍ୟା
କଳପାରେ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର ୮୩.୭୫ % ଯାହା ଭରତର ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାରଠାରୁ ଅଧିକ ।
କଳପା ନିକଟରେ ଥିବା କିନ୍ନୌର କୈଲାଶ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ସ୍ଥଳୀ । ଏଠାରୁ ହିମାଲୟର ସୁନ୍ଦର ଦ୍ରୁଶ୍ଯ ଓ ଶୀତଳ ଜଳବାଯୁ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥାଏ । ସୁର୍ଜ୍ୟୋଦୟ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତର ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ମନୋରମ ।
ଦର୍ଶନୀୟ ସ୍ଥାନ ସବୁ
ଶିମଳାଠାରୁ ୨୬୦ କିଲୋମିଟର ଦୂର ରେକୋଙ୍ଗ ପେଓ ଏହା ନିକଟସ୍ଥ ଏକ ଦର୍ଶନୀୟ ସ୍ଥାନ ।
କୋଠି : ରେକଙ୍ଗ ପେଓଠାରୁ ୩ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ କୋଠି ଏକ ଦର୍ଶନୀୟ ସ୍ଥାନ । ଏଠାରେ ଦେବୀ ଚନ୍ଦ୍ରିକାଙ୍କ ଏକ ପୁରାତନ ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରର ଚମତ୍କାର ସ୍ଥାପତ୍ୟ ସହ ଦେବୀଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମା ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନୀୟ ।
ପରିବେଶ
କଳପାର ଜଳବାଯୁ ଖୁବ ହିତକର । ଶୀତ କାଳ ଛଡା ଏଠାରେ ଅନନ୍ୟ ସମୟରେ ଖୁବ ଅରମଦାୟକ ତାପମାନ ରହେ । ଶୀତ ଦିନେ ଏହାର ତାପମାନ -୧୬ ଡିଗ୍ରୀ ହେବା ସହ ବରଫ ପାତ ହୁଏ ।
Food habits
ବାଆଁ|thumb|300x300_ପିକସେଲ|Kinner Kailash Resort Kalpa କଳପା ଅଞ୍ଚଳରେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଫଳ ମିଳୁଥିବାରୁ ସେସବୁ ଏଠାରେ ମୁଖ୍ୟ ଖାଦ୍ଯ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ । ଡାଲି ଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉତ୍ପାଦନ ହେଇଥାଏ।  ହୁଏ । ଚାଉଳ ଏଠାକୁ ଅନନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆମଦାନୀ ହେଇଥାଏ ।
Lifestyle
ଡାହାଣ|thumb|300x300_ପିକସେଲ|Kinnaur Kailash from Kalpa ଏଠାକାର ଅଧିବାସୀମାନେ ତିବତ ଲୋକଙ୍କ ପରି ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରନ୍ତି । ପଶମ ବସ୍ତ୍ରର ଚାହିଦା ଏଠାରେ ବହୁଳ ଥିବାର ଦେଖାଯାଏ ।
Religion
ଏହି ଜିଲ୍ଲାର ମୁଖ୍ୟ ଧର୍ମ ହିନ୍ଦୁ ହେଇଥିବା ବେଳେ ତିବ୍ୱତୀୟ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଉଭୟ ସମୋରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ଖୁବ ଉତ୍ତମ ସମନ୍ନ୍ୟୟ ରହିଥିବାର ଦେଖା ଯାଏ ।
ହାଇପୋଫସଫେଟେମିଆ
ହାଇପୋଫସଫେଟେମିଆ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Hypophosphatemia) ଏକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ ବେମାରୀ (electrolyte disorder) ଯେଉଁଥିରେ ରକ୍ତରେ ଫସଫେଟ (phosphate) ସ୍ତର କମ୍ ଥାଏ । ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଦୌର୍ବଲ୍ୟ, ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ସମସ୍ୟା ଓ ଅରୁଚି ଲକ୍ଷଣମାନ ଦେଖାଯାଏ । ରୋଗ ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ବାତ (seizures), କୋମା ,ରାବଡୋମାୟୋଲାଇସିସ ବା ଓଷ୍ଟିଓମାଲାସିଆ (ନରମ ହାଡ଼) ହୋଇପାରେ ।
ମଦ୍ୟାତ୍ୟୟ, କୁପୋଷଣ ଥିବା ରୋଗୀଙ୍କର ରିଫିଡିଙ୍ଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ (refeeding) ଥିଲେ, ଦଗ୍ଧ, ଡାଏବେଟିକ କିଟୋଏସିଡୋସିସ, ହାଇପରଭେଣ୍ଟିଲେସନ (hyperventilation) ଓ କେତେକ ଔଷଧ ଯୋଗୁ ଏହି ହାଇପୋଫସଫେଟେମିଆ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ହାଇପରପାରାଥାଇରଏଡିଜ୍ମ, ଗଳଗ୍ରନ୍ଥି ସ୍ୱଳ୍ପକ୍ରିୟତା ଓ କୁସିଙ୍ଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଥିଲେ ହାଇପୋଫସଫେଟେମିଆ ହୋଇପାରେ । ରକ୍ତରେ ଫସଫେଟ ସ୍ତର ୦.୮୧ ମିମୋଲ/ଲି (୨.୫ ମିଗ୍ରା/ଡେଲି)ରୁ କମ ଥିଲେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଉପୁଜେ । ଏହି ସ୍ତର ୦.୩୨ ମିମୋଲ/ଲି (୧.୦ ମିଗ୍ରା/ଡେଲି)ରୁ କମ୍ ଥିଲେ ସାଂଘାତିକ ହୁଏ ।
ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାରଣ ଉପରେ ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ । ପାଟିରେ ବା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତରରେ ଫସଫେଟ ଦିଆଯାଏ । ଡାକ୍ତରଖାନା ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୨% ଓ ଆସିୟୁ (ICU) ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୭୦% ରୋଗୀଙ୍କର ଏହି ହାଇପୋଫସଫେଟେମିଆ ହୋଇପାରେ.
ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ସମାଧି ମଠ
ସନ୍ଥ ମାଧବ ଦାସ ଏହି ମଠ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥଲେ । ତାଙ୍କର ସମାଧି ପରେ ଏହି ମଠ ସ୍ଥାପନା ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାକୁ ସମାଧି ମଠ କୁହାଯାଏ । ସମଗ୍ର ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ତାହା ସମାଧି ମଠ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା । ଗଜପତିଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କ୍ରମେ ସମାଧି ମଠ ପାଇଁ ଖଞ୍ଜା ହୋଇଥିବା ମହାପ୍ରସାଦ ହାଣ୍ଡି ସମୟକ୍ରମେ ସମାଧି ହାଣ୍ଡି ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛି ।
ସନ୍ଥ ମାଧବ ଦାସଙ୍କ ପରିଚୟ
ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରୁ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରକୁ ଯିବା ରାସ୍ତା ବହୁ ଆଗରୁ ଉଆଁସଦାଣ୍ଡ ରୂପେ ପରିଚିତ । ଏହି ରାସ୍ତାରେ ଶ୍ୱେତଗଙ୍ଗା ନିକଟରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରକୁ ମୁହଁ କରି ଜଣେ ବାବାଜୀ ଛତା ପୋତି ବସି ରହୁଥିଲେ । ଚାରିପଟେ ତୁଳସୀ ବଣ । ଦୈନନ୍ଦିନ ଏହି ବଣରୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ତୁଳସୀ ଯାଇଥାଏ । ବାବାଜୀ ସେଇ ତୁଳସୀ ବଣ ମଝିରେ ନୀଳଚକ୍ରକୁ ଚାହିଁ ଧ୍ୟାନରେ ବସି ରହନ୍ତି । ବାବାଜୀଙ୍କ ପରିଚୟ କାହାକୁ ଜଣା ନଥାଏ । ସେ କପାଳରେ ରାମାନୁଜ ଚିତା ଧାରଣ କରୁଥିଲେ । ସେଥିରୁ ସମସ୍ତେ ଅନୁମାନ କରୁଥିଲେ ଯେ ସାଧୁ ଜନକ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ରାମାନୁଜାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଶ୍ରୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଚିତା ରହିଛି । ଏହି ସାଧୁ ଜଣକ କେଉଁଠାରୁ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରକୁ  ଆସିଥିଲେ ତାହା କାହାରିକୁ ଜଣା ନଥିଲା । କେବଳ ଦୁଇଜଣ ଶିଷ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ରହୁଥିଲେ । ସାଧୁ ପ୍ରକୃତରେ ଗହଳ ଚହଳକୁ ପସନ୍ଦ ନକରି ପ୍ରକୃତିକ ପରିବେଶର ନିକାଞ୍ଚନ ସ୍ଥାନକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ । ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଜଣାପଡୁଥିଲା ସେ ସାଧୁଙ ନାମ ସନ୍ଥ ମାଧବ ଦାସ । ସେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦର୍ଶନ ସାରି ଫେରିବା ପରେ ଆଉ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଛାଡ଼ି ଯିବାକୁ ଇଛା କରିନଥିଲେ ।
ସମାଧିରେ ମାଧବ ଦାସ
ପ୍ରଥମେ ସବୁଦିନ ଯାଇ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମହାପ୍ରଭୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ନୀଳଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ଦେଖି ପାରିନଥିଲେ । ତେଣୁ ସେ ମନ୍ଦିର ଭିତରକୁ ନଯାଇ ଶୁନଶାନ ତୁଳସୀ ବଣରେ ବସି ରହି ନୀଳଚକ୍ର ଓ ପତିତପାବନ ବାନାକୁ ଏକ ଲୟରେ ଚାହିଁ ରହି ଆତ୍ମନିଷ୍ଠ ହେଉଥିଲେ । କିଛିଦିନ ପରେ ସେ ଆଉ ପତିତପାବନ ବାନାକୁ ଆଖି ଖୋଲି ଦର୍ଶନ ନକରି ଆଖି ବୁଜି ଅନ୍ତର ଭିତରେ ଦର୍ଶନ କରୁଥିଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ପ୍ରଥମେ ନୀଳଚକ୍ରକୁ ଚାହିଁ ହାତ ଯୋଡ଼ିବା ପରେ ଧ୍ୟାନସ୍ଥ ହେଉଥିଲେ ।ଠାରେ ସକାଳୁ ସେହିପରି ଦର୍ଶନ କରି ଧ୍ୟାନସ୍ଥ ହେବାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ଥ ପରେ ଆଉ ଉଠିଲେ ନାହିଁ । ଶିଷ୍ୟମାନେ ରାତିସାରା ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଲେ କେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିବ । ଗୁରୁଦେବ କେତେବେଳେ ଧ୍ୟାନରୁ ଫେରିବେ । ମାତ୍ର ନିରାଶ ହେଲେ । ଦିନ ପରେ ଦିନ ବିତିଗଲା ସନ୍ଥ ମାଧବ ସେହିପରି ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥାନ୍ତି । ଅନେକ ଦିନ ପରେ ଧାରଣା ହେଲା ଯେ ବୋଧେ ମାଧବ ଦାସ ଶେଷ ସମାଧି ନେଇ ଯାଇଛନ୍ତି । ଏହି ପରି କେତେକ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେନାହିଁ । ସେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖେ ପାଖେ ରହି ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଜଗି ବସିଥାନ୍ତି । ସେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ ଶେଷ ସମାଧି ନେବା ସମ୍ଭାବନାକୁ ଏଥିପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁନଥିଲେ ଯେ, ଗୁରୁଙ୍କ ମୁହଁର ତେଜ ସାମାନ୍ୟ ମଳିନ ପଡ଼ିନଥିଲା । ସୂଚନା ଯୋଗ୍ୟ, ଧ୍ୟାନରେ ବସିଲେ ତେଜ ଯେ କମିଯାଏ ତାହା ନୁହେଁ । ସେମାନେ ତାହା ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ବୁଝିଥିଲେ ଓ ଜାଣିଥିଲେ । ସେମାନେ ଏହାର ଅନ୍ୟ କିଛି ରହସ୍ୟ ରହିଛି ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ ଗୁରୁ ଶେଷ ସମାଧି ନେଇନାହାନ୍ତି । ଦିନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା । ସତକୁ ସତ ସେଦିନ ସନ୍ଥ ମାଧବ ଦାସ ସମାଧିରୁ ଫେରିଆସିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୫ ନବକଳେବର ଗଣସମ୍ପାଦନାରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀରେ ଥିବା ମଠ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲା
ପମି ବାଇ
ପରମଜିତ ସିଂହ ସିଧୁ (ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ), ଜଣେ ପାତିଆଲାର ଲୋକ ଯିଏ ବ୍ୟବସାୟରେ ପମି ବାଇ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଓ ଭାରତୀୟ ଗାୟକ, ଗୀତ ଲେଖକ ଓ ଭାଙ୍ଗରା ନର୍ତ୍ତକ ।
ପଞ୍ଜାବର ପାରମ୍ପରିକ ଲୋକ ନୃତ୍ୟ ଭାଙ୍ଗରା ସ‌ହିତ ପଞ୍ଜାବୀ ସଙ୍ଗୀତ ଦୁନିଆରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଙ୍ଗୀତକାର ଭାବରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରାଯାଏ । ୧୯୮୭ରେ ଅଶକେ ଗୀତ ଗାଇବା ପରଠାରୁ ସେ ଜାତୀୟ ଧ୍ୟାନ ପାଇବା ପରେ ସେ ୧୨ଟି ଆଲବମ ରେକର୍ଡ଼ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ବ୍ୟାଣ୍ଡ ସ‌ହିତ ସାରା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି । ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତକୁ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ ଦିଲ୍ଲୀର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭବନଠାରେ ଭାରତର ପ୍ରେସିଡେଣ୍ଟ ପ୍ରଣବ ମୁଖର୍ଜୀ ତାଙ୍କୁ ୪ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୧୬ରେ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରାକ୍ ଜୀବନ
ସର୍ଦ୍ଦାର ପରତାପ ସିଂହ ବାଘିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଓ ସଙ୍ଗରୁର ଜିଲ୍ଲା, ପଞ୍ଜାବ, ଭାରତର ଜଖେପାଲରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ବାଲ୍ୟ କାଳରେ ପଞ୍ଜାବର ଲୋକ ନୃତ୍ୟ ଭାଙ୍ଗରା ପ୍ରତି ସେ ସମୟକ୍ରମେ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୟାଳ‌ୟ ଉତ୍ସବରେ ଭାଗ ନେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ କଲେଜ ଜୀବନରେ ଆନ୍ତର୍ବିଶ୍ୱବିଦୟାଳୟ ଉତ୍ସବମାନଙ୍କରେ ଭାଗ ନେଲେ ଓ ଅବଶେଷରେ ଭାଙ୍ଗରାର ନୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକରେ ପରିଣତ ହେଲେ । ଏମଏ ପଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ସେ ସୌଖୀନ ଭାବରେ ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୨ ମସିହାରେ ସେ 'ନାଚଦି ଜ‌ୱାନୀ' ନାମକ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଗୀତ ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସେ ୨୦ଟି ଦେଶରେ ଭ୍ରମଣ କରି ସେହି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ ଓ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ଖାଲି ସମୟରେ ସେ ଥିଏଟରର ହାସ୍ୟ କଳାକାର ଭାବରେ ରାମ ଲୀଳା ସ୍ଟେଜରେ କାମ କରିଥିଲେ ।
ସଙ୍ଗୀତ ଜୀବନ
ନରିନ୍ଦର ବିବାଙ୍କ ସ‌ହିତ ପମି ବାଇ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କାସେଟ ୧୯୮୭ ମସିହାର ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ । ତା'ପରେ ସେ ବିଖ୍ୟାତ ଟିଭି ଓ ରେଡିଓ କଳାକାର ସୁରିନ୍ଦର କୌରଙ୍କ ସ‌ହିତ ଅଡିଓ କ୍ୟାସେଟ ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ରିଲିଗ ହୋଇଥିବା ଜଗଜିତ ସିଂହଙ୍କର ଏକ ଅଡିଓ କ୍ୟାସେଟରେ ପମି ବାଇଙ୍କର ଏକ ଗୀତ ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ । ମିଉଜିକ ଟୁଡେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଗୀତ ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ । ସୁରିନ୍ଦର ବଚନ, ଚରଣଜିତ ଅହୁଜା, କୁଲଜିତ ସିଂହ, ପଣ୍ଡିତ ଜ୍ୱାଲା ପ୍ରସାଦ ଓ ବେଦ ସେଠି ଭଳି ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ ସ‌ହିତ କାମ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ସୁଅବସର ଆସିଲା ଯେତେବେଳେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ କୁଲଜିତ ସିଂହଙ୍କର "ଜି ନେ ଜାନ ନୁ କରଦା" ଓ "ରଙ୍କଲି ଦୁନିଆ ଟୋନ" ରେକର୍ଡ଼ ରିଲିଜ ହେଲା । ତାଙ୍କର ଆଲବନ "ନାଚ ପଉନି ଧମାଲ" ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ରିଲିଜ ହେଲା ଓ ତାହା ପରେ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ଅମନ ହାୟେର ପ୍ର‌ଯୋଜିତ "ପଞ୍ଜାବନ" ରିଲିଜ ହେଲା । "ପଞ୍ଜାବିଅନ ଦି ବଲ୍ଲେ ବଲ୍ଲେ" ଶିର୍ଷକ ଗୀତ ପଞ୍ଜାବରେ ଏକ ଭିଡିଓରେ ରିଲିଜ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ପରେ ତାଙ୍କର "ଜୁଗନି" ଓ "ଡାଏମଣ୍ଡ ସୋହନିୟେ" ଆଲବମ ୨୦୧୫ରେ ରିଲିଜ ହୋଇଥିଲା ।
ବାଟମଙ୍ଗଳା
thumb|ମଙ୍ଗଳା ମନ୍ଦିର, ପୁରୀ ବାଟ ମଙ୍ଗଳା ମନ୍ଦିର ହେଉଛି ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ମା ମଙ୍ଗଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଏକ ମନ୍ଦିର । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶରେ ଥିବା ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ପବିତ୍ର ପୁରୀ ସ‌ହରଠାରୁ ୭ କିମି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଉଥିବା ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଭକ୍ତବୃନ୍ଦ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଦଣ୍ଡବତ କରିକି ଯାଆନ୍ତି । ବ୍ୟବ‌ହାରିକ କଥାବସ୍ତୁ ଅନୁସାରେ, ଭକ୍ତବୃନ୍ଦ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥମେ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ଲୋକ‌କଥା ଅନୁସାରେ, ଥରେ ବ୍ରାହ୍ମା ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେ ଆଖପାଖରେ ଶୂନ୍ୟତା ଅନୁଭବ କଲେ । ସେହି ସମୟରେ ମାଆ ବାଟ ମଙ୍ଗଳା ଆବିର୍ଭାବ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରିଥିଲେ । ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଥିଲେ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡିୟ ସୃଷ୍ଟିର ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ଅବସ୍ଥିତି
ମାଅ ବାଟ ମଙ୍ଗଳାଙ୍କର ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ପୁରୀ-ଭୁବନେଶ୍ୱର ୮ନଂ ରାଜ୍ୟ ରାଜପଥରେ ଗଲାବେଳେ ଅଠରନଳାଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ମନ୍ଦିର ମୁଖ୍ୟ ଦେବୀ ମାଆ ମଙ୍ଗଳାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ସୁନ୍ଦର ୩ଟି ଆଖି ସ‌ହ ଭୁଜଦ୍ୱୟ ପଶା ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି । ମାଆ ନିଜ ଆସ୍ଥାନରେ ପଦ୍ମାସନା ଭଙ୍ଗୀ ସ‌ହ ହସ ହସ ମୁଖରେ ବିରାଜମାନ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଦେବୀ ଦୁର୍ଗା, ମହା ମଙ୍ଗଳା, ସର୍ବମଙ୍ଗଳା ଏବଂବାଟ ମଙ୍ଗଳାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ସ‌ହିତ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ।
ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା
ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ବାଟର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ରାସ୍ତା ଅଥବା ମାର୍ଗ । ଯେହେତୁ ମାଆ ମଙ୍ଗଳା ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଯିବାକୁ ମାର୍ଗ ଦର୍ଶାଇଥାନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବାଟମଙ୍ଗଳା ନାମରେ ସର୍ବତ୍ର ଜଣାଯାଏ । ଜଗନ୍ନାଥ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ପୁରୀ ଅଭିମୁଖେ ଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ମାଆ ବାଟ ମଙ୍ଗଳା ବାଟ କଢ଼େଇ ନିଅନ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି । ପୁରୀ ଭ୍ରମଣରେ ଆସୁଥିବା ସମସ୍ତ ଯାତ୍ରୀ ତ‌ଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧାଳୁ ବୃନ୍ଦ ମାଆଙ୍କ ପାଖରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିର ସ‌ହ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରିଥାନ୍ତି, ଯାହା ଫଳରେ ଆସିବା ଏବଂ ଫେରିବା ବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଯାତ୍ରା ନିରାପଦ ଏବଂ ସୁଖମୟ ହେବ ।
ନବକଳେବର ସମୟରେ ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ଆସୁଥିବା କାଠବୋଝେଇ ଶଗଡ଼ ଗୁଡ଼ିକ ମାଆ ବାଟ ମଙ୍ଗଳାଙ୍କ ପାଖରେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରିବା ପରେ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାନ୍ତି ।
ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରମୁଖ ପର୍ବ ଯଥା, ଦୁର୍ଗାପୂଜା, ଦଶହର, ଚୈତ୍ର ମଙ୍ଗଳବାର ଆଦି ବେଶ ଆଡ଼ମ୍ବର ସ‌ହକାରେ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୬ ରଥଯାତ୍ରା ଗଣସମ୍ପାଦନାରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଧାର୍ମିକ ସ୍ଥଳ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ସାଦୁଲଶାହାର
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ରାଜସ୍ଥାନର ଗଙ୍ଗ‌‌ନଗର ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୨୩୨୦ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୩୮% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୬୨% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୧.୭୫% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୩.୦୯% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୬.୯୯% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୪.୭୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୪.୪୨% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ରାଜସ୍ଥାନର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:Check some error ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ2 ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done
ପୂର୍ଣ୍ଣାନନ୍ଦ ଦାନୀ
ପୂର୍ଣ୍ଣାନନ୍ଦ ଦାନୀଜଣେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ଗାଳ୍ପିକ ଥିଲେ । ୧୯୮୬ମସିହାରେ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ପୁସ୍ତକ "ନିଶା" ପାଇଁ ସେ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଗାଳ୍ପିକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୪ ମୃତ୍ୟୁ
ପାଟଣାଗଡ଼ (ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର)
ପାଟଣାଗଡ଼, ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବାକୁ ଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଶ୍ରୀଧର ମାର୍ଥା । ଛବିତା ମାର୍ଥା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାର ପାଟଣାଗଡ଼ଠାରେ ଘଟିଥିବା ବୋମା ବିସ୍ଫୋରଣ ଘଟଣା ଉପରେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଆଧାରିତ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ରାଜେଶ ଟ୍ରଚିଭର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ଉଭୟ ଓଡ଼ିଆ ଏବଂ ତେଲୁଗୁ ଭାଷାରେ ନିର୍ମାଣ ହେଉଛି ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବାକୁ ଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଜାମି ସୁବାରାଓ ପୃଷ୍ଟି
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ସୁବାରାଓ ୧୯୨୮ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୧୦ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ପୃଷ୍ଟି ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଶାରଳା ଦେବୀ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ସୁବାରାଓ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନତା ପାର୍ଟିର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ସୁବାରାଓ ୨୦୦୪ ମସିହାର ଜାନୁଆରୀ ୧୮ ତାରିଖରେ ୭୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୪ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୭ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ୟୁସମାର୍ଗ , ଜମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର
ୟୁସମାର୍ଗ, ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଜମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀରର ଉପତ୍ୟକାରେସ୍ଥିତ ଏକ ଶୈଳନିବାସ । ଏହା ଜମ୍ମୁ ଓ କାଶ୍ମୀରର ଦକ୍ଷିଣକୁ ୪୭ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗୋଳିକ ସ୍ଥିତି
ୟୁସମାର୍ଗ କାଶ୍ମିରୀ ଭାଷା ଅନୁସାରେ "ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପତ୍ୟକା "କୁ ବୁଝାଏ । କଥିତ ରହିଛି ଯୀଶୁଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ ଓ ୟୁସମାର୍ଗରେ କିଛି କାଳ ରହିଥିଲେ । ଏହି ଉପତ୍ୟକାରେ ଆଲପାଇନ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଶିଖରରେ ବରଫାବୃତ ଥିବା  ପର୍ବତ ସହ ପାଇନ ଜଙ୍ଗଲ ରହିଛି । ୧୩ କିଲୋମିଟର ଦୂର ଚରାଇ ସରିଫ ସହରଟି ଦୁଧଗଙ୍ଗା ନଦୀ ଟାଟାରେ ରହିଛି । ଏହି ନଦୀ ଝେଲମ ନଦୀର ଏକ ଉପ ନଦୀ । ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ମାଲାର ପିର ପଞ୍ଜଳ ଶୃଙ୍ଗ, ସନ ସେଟ ଶ୍ରୁଙ୍ଗ ଆଦି ରହିଛି । ଏହାର ଉଚ୍ଛତା ସମୁଦ୍ରପତ୍ତାନଠାରୁ ୨୩୯୬ ମିଟର ।
Tourism
ଏଠାରୁ ୪ କିଲୋମିଟର ଟ୍ରେକିଂରେ ଗଲେ ଏକ ହ୍ରଦରେ ପହଞ୍ଚି ହୁଏ । ସେଠାରୁ ପୁଣି ୧୦ କିଲୋମିଟର ଟ୍ରେକିଂରେ ଗଳାପରେ ସାଙ୍ଗ-ଇ-ସଫେଦ ନାମକ ବରଫ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହ୍ରଦରେ ପହଞ୍ଚି ହୁଏ । ଏଠାରେ ଖରା ଦିନେ ମଧ୍ୟ ବରଫ ଥିବାରୁ ସ୍କେଟିଙ୍ଗ ଆଦି କରି ହୁଏ ।
Access
ୟୁସମାର୍ଗକୁ ଶ୍ରୀନଗର ସହର ବା ଶ୍ରୀନଗର ବିମାନବନ୍ଦର।(SXR)  ରୁ ସହଜରେ ପହଞ୍ଚି ହେଇ ଥାଏ .ଶ୍ରୀନଗରରୁ ୪୭ କିଲୋମିଟର ଦୁରତ୍ୱ କାର ବା ବସ  ଯୋଗେ  ଚରାରୀ ଶରିଫ ସହର  ଦେଇ ପହଞ୍ଚି  ହୁଏ ।ଶୀତ କାଳରେ ଏହା ବରଫ ପାଇଁ ବାହ୍ୟ ଜଗତରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହେ ।
ଓଡ଼ିଶା ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଏକାଡେମୀ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା
ପାଟଣା (ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ)
ପାଟଣା (କ୍ରମିକ ସଂଖ୍ୟା: ୨୩) କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ପାଟଣା ବ୍ଳକ, ସାହାରପଡ଼ା ବ୍ଳକ ଓ ଝୁମ୍ପୁରା ବ୍ଳକର କିଛି ଅଂଶ ଓ ଚମ୍ପୁଆ ବ୍ଳକର କିଛି ଅଂଶ ।
୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ
* : ମୋଟ ବୈଧ ଭୋଟର ଶତକଡ଼ା ଭାଗ
ନିର୍ବାଚିତ ବିଧାୟକଗଣ
୧୯୬୧ରୁ ୨୦୧୪ ମଧ୍ୟରେ ମୋଟ ୧୩ଥର ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇସାରିଛି । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିବା ବିଧାୟକମାନେ ହେଲେ:
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲା
କଙ୍କାଳିନୀ ମନ୍ଦିର
କଙ୍କାଳିନୀ ମନ୍ଦିର (Nepali language:कंकालिनी मन्दिर) ଏକ ଶକ୍ତିପୀଠ ମନ୍ଦିର ଯାହା ପୂର୍ବ ନେପାଳର ସପତାରି ଜିଲ୍ଲାର ଭରଦାହାଠାରୁ ୧୯ କିମି ଦୂରରେ ବିରପୂର ସୀମାରେ ଥିବା ରାଜବିରାଜ ହେଡକ୍ୱାଟରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭାରତ ଓ ନେପାଳରୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀ ଦଶଇନ ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି । ଏଠାରେ ହଜାର ହଜାର ଛେଳି ବଳି ଦିଆଯାଏ । ଭରଦାହ ସେକସନର ମହେନ୍ଦ୍ର ରାଜପଥ   ପାଖରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ ।
ଇତିହାସ
ଇତିହାସ ଓ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଭାରଦାହରେ ବସବାସ କରିବା ପାଇଁ ଭୂମି ଖନନ ସମୟରେ ମାଟି ତଳେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଏକ ପ୍ରସ୍ତର ମୂର୍ତ୍ତି ମିଳିଲା । ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ କଙ୍କାଳିନୀ ମନ୍ଦିରରେ ରଖି ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।. ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଭୂତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହକାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ମାନସିକ ପୂରଣ ହେଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ରାସ୍ତା ପରିବହନ
ରାସ୍ତାରେ ଗଲେ ମହେନ୍ଦ୍ର ରାଜପଥରେ ଅତି ସହଜରେ ମିଳିଯାଏ । ଏହା ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ସହରଠାରୁ ୧୭ କିମି ଦୂର ।
ମନ୍ଦିରର ନିକଟତମ ଏୟାରପୋର୍ଟ ହେଉଛି ରାଜବିରାଜ ଏୟାରପୋର୍ଟ । ଜିଲ୍ଲା ହେଡ କ୍ୱାଟର ଓ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ରାଜବିରାଜ ସହରଠାରୁ ଏହି ମନ୍ଦିର ୨୦ କିମି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ରାଜବିରାଜ ଓ କାଠମାଣ୍ଡୁ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀ ଏୟାରଲାଇନ ପ୍ରତ୍ୟହ ଉଡ଼ାଣ କରିଥାଏ ।
ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ନେପାଳର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:ଶକ୍ତି ପୀଠ
କୋହିନୂର
କୋହିନୂର ଏକ ମୂଲ୍ୟବାନ ହୀରା,ଯାହା ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର କୋଲୁର ଖଣିରୁ ମିଳିଥିଲା । ପ୍ରଥମେ ଯେତେବେଳେ ହୀରାଖଣି ଗର୍ଭରୁ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଏହାର ଓଜନ ଆଠଶହ ତୋଳା ଥିଲା । ଗୋଲକୁଣ୍ଡାର ଏକ ଖଣି ଗର୍ଭରୁ ଆବିଷ୍କୃତ ଏକଶତ ବୟାନବେ ତୋଳା ଓଜନ ବିଶିଷ୍ଟ ଏହି ହୀରାରୁ ବହୁ ରାଜା, ସମ୍ରାଟମାନେ ନିଜ ନିଜ ପସନ୍ଦରେ ତହିଁରୁ କିଛିି କାଟି ତାକୁ ନିଜ ନିଜ ମୁକୁଟରେ ଲଗାଇଲା ପରେ ଶେଷକୁ ଏହାର ଓଜନ ଆଉ ମାତ୍ର ଏକଶତ ନଅ ତୋଳା ରହିଥିଲା । ୧୮୫୨ରେ ଇଂରେଜ ସରକାର ପଞ୍ଜାବ ଜୟକରି କୋହିନୂରକୁ ଲଣ୍ଡନ ପଠାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେବାର ପ୍ରଶ୍ନ ନ ଥିଲା । ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ଇଂଲଣ୍ଡରେ ବ୍ରିଟିଶରାଣୀଙ୍କ ମୁକୁଟରେ ଶୋଭାପାଉଛି।
ଇତିହାସ
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉର୍ଦ୍ଦୁ ସାହିତ୍ୟିକ ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପତ୍ରିକା "କସିସଉଲହିଲ'ରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ ବାବର ଦିଲ୍ଲୀ ଅଧିକାର କରିବା ପରେ ହୁମାୟୁନକୁ ଇବ୍ରାହିମଙ୍କ ମା'ଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ହୁମାୟୁନଙ୍କୁ ଏହି ହୀରା ଭେଟି ଦେଇଥିଲେ । ପୂର୍ବୋକ୍ତ କୋଲୋର ବିଷୟ ନେଇ ବହୁ ପଣ୍ଡିତ ମତ ଦିଅନ୍ତି ଯେ କୃଷ୍ଣାତଟସ୍ଥ କୋଲୋର ଖଣିରୁ ଏହି ହୀରା ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୧୬୫୬ରେ ମିରଜୁମଲା ଏହାକୁ ନେଇ ତତ୍କାଳୀନ ବାଦଶାହାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ । ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଐତିହାସିକ "ଟେବର ନିୟର' ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗ୍ରନ୍ଥ "ଟ୍ରବ୍ଲସ ଇନ୍ ମୋଗଲ ଏମ୍ପାୟାର'ରେ ଏହି କୋହିନୂର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦିଅନ୍ତି। ସେତେବେଳେ ଇଂରାଜୀ ମାପ ପ୍ରଣାଳୀ ଅନୁସାରେ ଏହାର ପରିମାଣ ୭୫୬ ତୋଳା ଥିଲା। ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟ ଆଉରଙ୍ଗଜେବ ଟେବରନିୟରଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି ଆଣିଥିଲେ ଏବଂ କୋହିନୂରକୁ ଏକ ନୂତନ ରୂପ ଦେବା ନିମିତ୍ତ ଅନୁରୋଧ କରି ଏହି ହୀରା ସହିତ ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରର ବହୁ ହୀରା ଦେଇଥିଲେ । ଟେବରନିୟର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ଚାତୁର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ପାରି ନ ଥିବାରୁ ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟ ରେବିଲଙ୍ଗଙ୍କ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ବାସନ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବାକୁ ପଡିଥିଲା ।
ମୋଗଲ ଶକ୍ତି ବିଧ୍ୱଂସକାରୀ ନାଦିରଶାହ ବାରମ୍ବାର ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଲୁଣ୍ଠନକରି ତଥା ବିଧ୍ୱସ୍ତ କରି ମଧ୍ୟ କେବଳ ଏହି କୋହିନୂର ନପାଇ ଅନ୍ୟ କୌଣସିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ପାରିନଥିଲେ । ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ୍ରମେ ବାଦଶାହାଙ୍କ ଭଣ୍ଡାରରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଅଣାଯାଇ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା। ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ କୋହିନୂରକୁ ନପାଇ, କିପରି କୋହିନୂର ତାଙ୍କର ହସ୍ତଗତ ହେବ ସେ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ରାଜମହଲର ଜଣେ କର୍ମଚାରୀ ସହିତ ପରାମର୍ଶ କରି ସନ୍ଧାନ ପାଇଲେ ଯେ, କୋହିନୂର ବାଦଶାହଙ୍କ ପଗଡି ମଧ୍ୟରେ ଖଚିତ ହୋଇଥାଏ । ଏ ସନ୍ଧାନ ପାଇବା ପରେ ଏକ କୌଶଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଜନା କରି ଥରେ ଦରବାର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇ ସେଥିରେ ବାଦଶାହାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ । ସେସମୟର ରୀତି ଅନୁଯାୟୀ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା ସ୍ୱରୂପ ପରସ୍ପର ନିଜର ପଗଡି ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ । ବାଦଶାହାଙ୍କ ପଗଡି ଯେମିତି ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଯାଇଛି, ସେ ଉଲ୍ଲାସରେ ଅଧୀର ହୋଇ କୋହିନୂରୁ କୋହିନୂରୁ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ,ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଲୁଣ୍ଠିତ  ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ଯେତେବେଳେ ସେ ଦିଲ୍ଲୀରୁ ପାରସ୍ୟ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କଲେ, ସେତେବେଳେ କୋହିନୂର ନେବାକୁ ଭୁଲି ନଥିଲେ।  ୧୭୪୭ରେ ନାଦିରଶାହଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶାହରୁଖଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ କୋହିନୂର ଆସିଲା । କାନ୍ଦାହାରରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ସୁଲତାନ ଅହମ୍ମଦ ଶାହ ଅବଦଲ ୧୭୫୧ରେ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କରି ତାଙ୍କଠାରୁ କୋହିନୂର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।  ତା'ପରେ ଏହା ତାଙ୍କ ପୁଅ ତିମୁରଙ୍କର ହସ୍ତଗତ ହୋଇଥିଲା।  ତାଙ୍କ ପରେ ତାଙ୍କର ୨୩ ଜଣ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶାହସୁଜାଙ୍କ ପାଖେହିଁ କୋହିନୂର ରହିଲା।
ଅବଦଲ ରାଜବଂଶ କାବୁଲରୁ ବିତାଡିତ ହେଇଥିବା ସମୟରେ ପଞ୍ଜାବ କେଶରୀ ରଣଜିତ ସିଂହ ଖବୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଉଠିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଫଳରେ ଶାହସୁଜା ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲେ ଏବଂ ପ୍ରଗାଢ ପ୍ରୀତିର ପ୍ରତିଦାନ ସ୍ୱରୂପ ସାହସୁଜା ତାଙ୍କୁ କୋହିନୂର ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ । ଶାହସୁଜାଙ୍କର ଏହା ପ୍ରାଣଠାରୁ ବଳି ପ୍ରିୟ ଥିଲା । ଉପହାର ଦେବା ସମୟରେ ସେ ଅବଶ୍ୟ କୁଣ୍ଠାବୋଧ କରିଥିଲେ । ଏପରି ଏକ ଉପହାର ମଧ୍ୟ ରଣଜିତଙ୍କର ଖୁବ୍ ପ୍ରିୟ ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲା।  ଏଥିପ୍ରତି ତାଙ୍କର ସ୍ନେହ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିଲା।  ଯେତେବେଳେ ସେ କୌଣସି ଅଭିଯାନରେ ବାହାରୁଥିଲେ, ତେବେ ଏକ ଶୋଭାଯାତ୍ରାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଉଥିଲା । ସେଥିରେ ସେ କେତେଗୁଡିଏ ଉଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ସଜ୍ଜିତ କରି ରଖାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଷ୍ଟ୍ରର ପୃଷ୍ଠଭାଗରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନର ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ସିନ୍ଦୁକ ରଖାଯାଉଥିଲା । ତହିଁ ଭିତରୁ କୌଣସି ଏକ ସିନ୍ଦୁକ ମଧ୍ୟରେ କୋହିନୂରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରି ରଖାଯାଉଥିଲା।  ଜଣେ ମାତ୍ର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପାରିଷଦ ତା'ର ଦାୟିତ୍ୱରେ ରହୁଥିଲେ ।  ୧୮୩୯ରେ ରଣଜିତଙ୍କର ଦେହବସାନ ହୋଇଥିଲା, ତାହାପରେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହା ପ୍ରାୟ ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥିଲା।  ୧୮୪୧ରେ ପଞ୍ଜାବ ଯେତେବେଳେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଆସିଲା, ସେହିବର୍ଷ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୯ରେ ଯେଉଁ ସନ୍ଧି ହୋଇଥିଲା, ତଦ୍ୱାର କୋହିନୂର ଇଂରେଜମାନଙ୍କ କରଗତ ହେଲା । ସାର୍ ଜନ ଲରେନସ୍ ମହାରାଣୀ ଭିକ୍ଟୋରିଆ ଏହା ଭେଟି ସ୍ୱରୂପ ଦେବା ପାଇଁ ଖୁବ ଯତ୍ନର ସହ ରଖିଥିଲେ । ୧୮୫୦ ଜୁନ ୩ରେ ଲର୍ଡ ଡେଲାହାଉସି ଏହାକୁ ମହାରାଣୀ ଭିକ୍ଟୋରିଆଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ । କଥିତ ଅଛି, ଯେପଯ୍ୟର୍ନ୍ତ, ଏହା ଡେଲାହାଉସଙ୍କି ପାଖରେ ଥିଲା, ସେପଯ୍ୟର୍ନ୍ତ  ସେ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ଲାଭ କରିପାରୁନଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପରମ ଅଶାନ୍ତିର କାରଣ ଥିଲା, ଭିକ୍ଟୋରିଆଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେବାପରେ ଡେଲାହାଉସି ଶାନ୍ତିରେ ନିଃଶ୍ୱାସ ମାରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଲେ । ଲଣ୍ଡନର ମହାରାଣୀ ଏଲିଜାବେଥଙ୍କ ନିକଟରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ରହିଥିଲା ।
ମାଲିକାନା ବିବାଦ
ଭାରତ ଏହା ଉପରେ ନିଜର ଦାବି ଉଠାଇଲା ପରେ ପାକିସ୍ଥାନର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭୁଟ୍ଟୋ ବ୍ରିଟେନ୍ର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଏକପତ୍ର ଲେଖି ତହିଁରେ କୋହିନୂର ହୀରା ପାକିସ୍ଥାନର ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସଂପତ୍ତି ଦାବି ଉଠାଇଲେ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ପାକିସ୍ଥାନକୁ ଫେରାଇ ଦିଆଯାଉ ବୋଲି ଯୁକ୍ତି ବାଢିଲେ ।  ପାକିସ୍ଥାନ ଏପରି ଦାବି ପରେ ପରେ ବ୍ରିଟେନ, ପାକିସ୍ଥାନ, ଭାରତ, ଇରାନ ତଥା ଆଫଗାନିସ୍ଥାନର ଲୋକ ଇତିହାସର ପୃଷ୍ଠା ଓଲଟାଇ ତା' ଉପରେ ସବିଶେଷ ଅନୁ ସନ୍ଧାନ କରବିାକୁ ଲାଗିଲେ । ସମଗ୍ର ଐତିହାସିକ ଜଗତରେ ଏକଥା ପରିଷ୍କାର ଭାବେ କୁହାଯାଉଛି ଯେ, କୋହିନୂର ହୀରା ଭାରତରେ ଥିବା କୌଣସି ଏକ ଖଣିଗର୍ଭରୁ ମିଳିଥିଲା ଏବଂ ଭାରତୀୟ ରାଜା,ସାମନ୍ତମାନଙ୍କର ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଭାରତୀୟ ଐଶଯ୍ୟ  ଲୁଣ୍ଠନକାରୀ ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ରୂପେ ସେମାନଙ୍କର ହସ୍ତଗତ ହୋଇଥିଲା । କେବଳ ଲୁଣ୍ଠନଫଳରେ ହିଁ ଏହା ଭାରତରୁ ବିଦେଶକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲା ।  ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ପୁଣି ଇଂରେଜ ସରକାର ପଞ୍ଜାବ ଜୟକରି ଏହାକୁ ଲୁଣ୍ଠନକରି ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଏହା ପ୍ରାୟ କେତେ ଶହ ବର୍ଷ ତଳର କଥା।  ପୁଣି ଭାରତକୁ ତଥା ଭାରତୀୟ ସାଂସଦ ପକ୍ଷରୁ କୋହିନୂର ହୀରା ଫେରାଇବା ପାଇଁ କେତେଥର ଅନୁରୋଧ ପତ୍ର ପଠାଯାଇଥିଲା।  ଭାରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇ ସାରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ସି. ଭି. ରମଣ କହିଥିଲେ ଯେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୋହିନୂର ଭାରତକୁ ଫେରାଇ ନ ଦିଆଯାଇଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ଲାଭ କରିଛି ବୋଲି କଦାପି ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ । ପାକିସ୍ଥାନର ଭୁଟ୍ଟୋଙ୍କ ଦାବି ପରେ ପରେ ଇରାନ ମଧ୍ୟ ବ୍ରିଟେନ ପାଖରେ କୋହୀନୂର ପାଇ ନିଜର ଦାବି ଉପସ୍ଥାପିତ କଲା। ତେବେ ଏଠାରେ ଏତିକି ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ, କେବଳ ଆଠବର୍ଷ ଇରାନରେ କୋହିନୂର ଥିଲା।
କୋହିନୂର ଉପରେ ଖଣ୍ଡେ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ଯହିଁରେ ଏହାର ସମସ୍ତ ଐତିହ୍ୟ ଉପରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଏହା ଭାରତର ସଂପତ୍ତି ବୋଲି ମତ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା। ପାକିସ୍ଥାନ କେବଳ ଏ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ତା'ର ଦାବି ଉପସ୍ଥାପିତ କରି କହୁଛି ଯେ, ଇଂରେଜମାନେ ଏହି ହୀରାକୁ ଲାହୋରରେ ଥିବା ଦିଲ୍ଲୀପ ସିଂହଙ୍କ ନିକଟରୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଯେହେତୁ ଲାହୋର ବର୍ତ୍ତମାନ ପାକିସ୍ଥାନର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ତେଣୁ କୋହିନୂର ମଧ୍ୟ ପାକିସ୍ଥାନର ସମ୍ପତ୍ତି।  କିନ୍ତୁ ବହୁ ପଛକୁ ଫେରିଲେ ଜଣାପଡେ ଯେ, ହୁମାୟୁନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ କୋହିନୂର ହୀରା ଗୋଆଲିୟରର ରାଜା ମହାରାଜାମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଥିଲା। ଦିଲ୍ଲୀ ତଥା ଆଗ୍ରାରେ ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାୟ ୨୧୩ ବର୍ଷ ରହିଥିଲା । ପାନିପଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇବ୍ରାହିମ ଲୋଦିଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟ ବାବର ଅଧିକୃତ ଗୋଆଲିୟରର ଶାସନ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିଚାଳନା କରିବା ନିମିତ୍ତ ହୁମାୟୁନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତି କରିଥିଲେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଗୋଆଲିୟରର ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଏହି ହୀରାକୁ ହୁମାୟୁନଙ୍କ ନିକଟରେ ଭେଟି ସ୍ୱରୂପ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ ।  ଏହା ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯାଏ ଯେ ଆଲ୍ଲାଉଦ୍ଦିନ ଖିଲିଜ ମାଲବାରର ଶାସନକର୍ତ୍ତାଙ୍କଠାରୁ ଏହି କୋହିନୂରକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ତତ୍ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଏହା ମୋଗଲମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲା । ପୁଣି ପରେ ଏହା ଦିଲ୍ଲୀ, ଆଗ୍ରା, ଗୋଆଲିୟର ଏବଂ ମାଲବାରରେ ରହିଥିଲାା ରାଜପୁତମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଏହା ମୋଗଲମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବାର ଯଥେଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ରହିଛି ।
ପୌରାଣିକ ଓ ଲୋକକଥା
ବହୁ ପୌରାଣିକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀରେ ମଧ୍ୟ ଏ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି। ଗୋଟିଏ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ମହାଭାରତର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୀର ଅଙ୍ଗରାଜ କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷଣି ବାଜୁ କାନ୍ଧରେ ଏହି କୋହୀନୂରକୁ ଅଳଙ୍କାର ରୂପେ ପରିଧାନ କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶର କୌଣସି ଏକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି କୋହିନୂରକୁ ଆମର କିମ୍ବଦନ୍ତୀମାନଙ୍କରେ "ସ୍ୟମନ୍ତକ' ମଣି ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି । ଆଉ ଏକ ଉପାଖ୍ୟାନରୁ ଜଣାପଡେ ଯେ, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜାମ୍ବବାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାସ୍ତ କରି ଏହା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଲୋକକଥାରୁ ଜଣାପଡେ ଯେ, ଏହା ଯାହାର ସମ୍ପତ୍ତି ରୂପେ ରହିବ, ସେ କେବେହେଲେ ସୁନିଦ୍ରାର ସୁଯୋଗ ପାଇପାରିବ ନାହିଁ । ଯେଉଁ ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟମାନେ ଏହି ହୀରାର ଅଧିକାରୀ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନର ଶେଷଭାଗ ଦୁଃଖ ଓ ସନ୍ତାପରେ ହିଁ ଅତିବାହିତ ହୋଇଥିଲା । ଦିଲ୍ଲୀରେ ମହମ୍ମଦ ଶାହାଙ୍କ ଶାସନ କାଳରେ ନାଦିର ଶାହ ଏହାକୁ ଲୁଣ୍ଠନକରି ଇରାନକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ ।  ତାଙ୍କ ପରେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ସେନାଧୀଶ ଅହମ୍ମଦ ଶାହ ଅବଦୁଲି ଏହାକୁ ଆଫଗାନିସ୍ଥାନରୁ କାନ୍ଦାହାର ନେଇ ଯାଇଥିଲେ । ପରେ ପରେ ଆଫଗାନିସ୍ଥାନରେ ଅରାଜକତା ଘଟିଲା, ଇଂରେଜମାନେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ, ଏବଂ ସେଠାକାର ଶାସକ ସୂଜା ପଞ୍ଜାବର ମହାରାଜା ରଣଜିତ ସିଂହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସୂଜା ରଣଜିତ ସିଂହଙ୍କୁ କୋହିନୂରକୁ ଭେଟି ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।  ପରେ ୧୮୪୮ରେ ଏହି ହୀରା ଇଂରେଜମାନଙ୍କଅଧିକାରକୁ ଆସିଲା । ୧୮୫୦ ଜୁନ୍ ୩ରେ ତତ୍କାଳୀନ ଭାରତର ବଡ଼ଲାଟ୍ ଡେଲାହାଉସି ମହାରାଣୀ ଭିକ୍ଟୋରିଆଙ୍କୁ ଏହା ଉପହାର ସ୍ୱରୂପ ଲଣ୍ଡନ ପଠାଇ ଦେଇଥିଲେ ।  ୧୮୫୨ରେ ଏହି ହୀରାର ଆକାରରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇ ଏହାକୁ ଏକ ଅଣ୍ଡାକାର ରୂପ ଦିଆଗଲା।  ବ୍ରିଟେନର ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବହୁ ଆଲୋଚନା ସମାଲୋଚନା ହେଲା । କୁହାଗଲା ଯେ ,ଏପରି ଏକ ହୀରାଖଣ୍ଡର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ତଥା ଐତିହ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରିବା ଅନୁଚିତ ।
ବିରାଟ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ
୧୮୫୧ରେ ଲଣ୍ଡନରେ ଏକ ବିରାଟ ପ୍ରଦର୍ଶନୀର ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଥିଲା । ଏହି ପ୍ରଦର୍ଶନୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଦର୍ଶନ ଥିଲା ଏହି କୋହିନୂର। ଆଜି ମଧ୍ୟ ଭାରତରେ ଏହି ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ, ଲଣ୍ଡନର ବୋଲି ପରିଚିତ । ଓଡ଼ିଶାରେ ବହୁ ଐତିହାସିକ, ଗବେଷକ ସର୍ବଶ୍ରୀ ସୋମନାଥ ଖୁଣ୍ଟିଆ, ଜଗନ୍ନାଥ ପଟ୍ଟନାୟକ କେଦାରନାଥ ଗବେଷଣା ପରିଷଦର ସଭ୍ୟବୃନ୍ଦ ଏ କୋହିନୂର ହୀରାର ଇତିହାସ ଉପରେ ଅନେକ ତଥ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପତ୍ର ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ଇତିହାସ
ଉତ୍ତମ କୁମାର ପ୍ରଧାନ
ଉତ୍ତମ କୁମାର ପ୍ରଧାନ ଜଣେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ଗାଳ୍ପିକ । ୧୯୮୮ ମସିହାରେ ସେ ନିଜ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ସଂକଳନ "ନଚିକେତାର ହାତ" ପାଇଁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଗାଳ୍ପିକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ
ଟ୍ରାଇସାଇକ୍ଲିକ୍ ଆଣ୍ଟିଡେପ୍ରେସାଣ୍ଟ
ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଶୁଖିଲା ପାଟି, ମୂତ୍ର ଧାରଣ ଏବଂ ଜାଲଜାଲୁଆ ଦୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ | ଗୁରୁତର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅନିୟମିତ ହୃତ୍‌ସ୍ପନ୍ଦନ, ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ଏବଂ ବାତ ହୋଇପାରେ । ଟ୍ରାଇସାଇକ୍ଲିକ୍ ଆଣ୍ଟିଡେପ୍ରେସାଣ୍ଟ ଅତ୍ୟଧିକ ମାତ୍ରାରେ ଦେଲେ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ । ଏହି ଔଷଧ ହଠାତ୍ ବନ୍ଦ କରିବାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟାହାର ହୋଇପାରେ । ପୁନଃ ଗ୍ରହଣକୁ ଅବରୋଧ କରିବାଦ୍ୱାର ସେରୋଟୋନିନ ଏବଂ ନର୍-ଏପିନେଫ୍ରିନ ସ୍ତର ବୃଦ୍ଧି କରି ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଅନ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ତୀବ୍ର ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ
ତୀବ୍ର ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ( ଏଆରଏସ ), ଅନ୍ୟ ନାମ ବିକିରଣ ରୋଗ ବା ବିକିରଣ ବିଷାକ୍ରିୟା, ଏକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ଯାହା ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକ ପରିମାଣର ବିକିରଣ ସଂସ୍ସର୍ଶରେ ଆସିଲେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଏକ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇପାରେ ଏବଂ ଅନେକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିପାରେ |  ପ୍ରଥମ କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଲକ୍ଷଣରେ ସାଧାରଣତଃ ଅଇ, ବାନ୍ତି ସ‌ହିତ ଖାଦ୍ୟ ଅରୁଚି ହୁଏ | ଏହା ପରେ କିଛି ଘଣ୍ଟା କିମ୍ବା ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାମାନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ଅନୁଭୁତ ହୁଏ ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଅତିରିକ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ସ‌ହ ବିକଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ପରେ ଆରୋଗ୍ୟ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ |
ଟ୍ରାଇସାଇକ୍ଲିକ୍ ଆଣ୍ଟିଡେପ୍ରେସାଣ୍ଟ
୧୯୫୦ ଦଶକର ଶେଷ ଭାଗରେ ଟ୍ରାଇସାଇକ୍ଲିକ୍ ଆଣ୍ଟିଡେପ୍ରେସାଣ୍ଟ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାରରେ ଆସିଥିଲା । ୧୯୮୦ ଦଶକ ଆରମ୍ଭରେ ଏହାର ବ୍ୟବ‌ହାର କମିଯାଇଛି । ଏହାର ଏକ ସଂସ୍କରଣ ଜେନେରିକ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ ଏବଂ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଶସ୍ତା ଅଟେ । ରାସାୟନିକ ଗଠନ ଅନୁସାରେ ସେଗୁଡ଼ିକର ନାମକରଣ   କରାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ତିନୋଟି ପରମାଣୁ ରିଙ୍ଗ ରହିଥାଏ ।
ତୀବ୍ର ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ
ତୀବ୍ର ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମରେ ବିକିରଣର ମୋଟ ମାତ୍ରା ୦.୭ ଜିୱାଇ (Gy) (70 ରାଡସ୍) ଥାର ଯାହା ସାଧାରଣତଃ ଶରୀର ବାହାରେ ଥିବା ଉତ୍ସରୁ କିଛି ମିନିଟ୍ ମଧ୍ୟରେ ଆସେଥାଏ | ଏହିପରି ବିକିରଣର ଉତ୍ସ ହଠାତ୍ କିମ୍ବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମୂଳକ ଭାବରେ ହୋଇପାରେ | ଏଗୁଡ଼ିକ ରିଆକ୍ଟର, ସାଇକ୍ଲୋଟ୍ରନସ  ଏବଂ କର୍କଟ ରୋଗ ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବହୃତ କେତେକ ଉପକରଣରୁ ଆସିଥାଇପାରେ | ଏହାକୁ ସାଧାରଣତଃ ତିନି ପ୍ରକାରରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଏ; ଅସ୍ଥି ମଜ୍ଜା ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ୦.୭ ଜିୱାଇରୁ ୧୦ ୦.୭ ଜିୱାଇ, ପାକଅନ୍ତନଳୀ ଏବଂ ନ୍ୟୁରୋଭାସ୍କୁଲାର ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଦ୍ୱୟରେ ୫୦ଜିୱାଇରୁ ଅଧିକ ଡୋଜରେ ଦେଖାଯାଏ ।  ଅଧିକ ଗତିରେ ବିଭାଜିତ ହେଉଥିବା ଜୀବ କୋଷ ଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି | ଅଧିକ ମାତ୍ରାର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ଏହା ଡିଏନଏର କ୍ଷତି ଘଟାଏ ଯାହା ଅପୂରଣୀୟ ହୋଇପାରେ | ବିକିରଣ ସଂସ୍ପର୍ଶର ଇତିହାସ ଏବଂ ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣ‌ୟ କରାଯାଏ । ବାରମ୍ବାର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ରକ୍ତ କଣିକା ଗଣନା (ସିବିସି) କରି ସଂସ୍ପର୍ଶର ଗମ୍ଭୀରତାର ସୂଚନା ମିଳିପାରେ |
ଟ୍ରାଇସାଇକ୍ଲିକ୍ ଆଣ୍ଟିଡେପ୍ରେସାଣ୍ଟ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ତୀବ୍ର ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ
ତୀବ୍ର ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମର ଚିକିତ୍ସାରେ ସାଧାରଣତଃ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଯତ୍ନ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଏଥିରେ ରକ୍ତଦାନ, ଆଣ୍ଟିବାୟିଟିକସ, କଲୋନୀ-ଉତ୍ତେଜନାକାରୀ ଫ୍ୟାକ୍ଟର କିମ୍ବା ଷ୍ଟେମ ଜୀବକୋଷ ପ୍ରତିରୋପଣ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଯଦି ଚର୍ମରେ କିମ୍ବା ପେଟରେ ରେଡିଓଆକ୍ଟିଭ୍ ପଦାର୍ଥ ରହିଥାଏ ତେବେ ଏହାକୁ ବାହାର କରିବା ଉଚିତ୍ | ରେଡୋଓଆୟୋଡିନ ଯଦି ପ୍ରଶ୍ୱାସରେ କିମ୍ବା ଖା‌ଦ୍ୟରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଥିଲା ତେବେ ପୋଟାସିୟମ୍ ଆୟୋଡିଡ୍ ଦିଆଯାଇପାରେ | ଲିଉକେମିଆ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କର୍କଟ ଭଳି ରୋଗରୁ ବଞ୍ଚିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଯଥାମାନ୍ୟ ପରିଚାଳନା କରାଯାଏ । ସ୍ୱଳ୍ପ ମିଆଦି ଫଳାଫଳ ସଂସ୍ପର୍ଶର ମାତ୍ରା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ |
ତୀବ୍ର ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ସାଧାରଣତଃ ବିରଳ ଅଟେ | ଗୋଟିଏ ବିକିରଣ ଘଟଣାରେ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇପାରନ୍ତି | ହିରୋସିମା ନାଗାସକି ଉପରେ ପଡ଼ିଥିବା ବମ ଏବଂ ଚେର୍ନୋବିଲ ଶକ୍ତି ପ୍ଲାଣ୍ଟ ବିପର୍ଯ୍ୟ‌ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା। ସ୍ୱଳ୍ପ ମାତ୍ରାର ବିକିରଣ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ହେଲେ କ୍ରନିକ ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଏହା ତୀବ୍ର ବିକିରଣ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଅଟେ |
ଆରୁ, ଜାମ୍ମୁ ଓ କାଶ୍ମୀର
ଆରୁ  ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଜାମ୍ମୁ ଓ କାଶ୍ମୀରର ଅନନ୍ତନାଗ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ସ୍ଥଳୀ ତଥା ଶୈଳ ନିବାସ । ଏହା ପହଲଗାମଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୧୨ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ରହିଛି । ଏହା ନିକଟରେ କୋଲହାଇ ଗ୍ଲାସିୟର ଓ ଟସର ହ୍ରଦ ରହିଛି । ଆରୁ ଗ୍ରାମ ଲିଡ୍ଡର ନଦୀର ଏକ ସଖା ଆରୁ ନଦୀ ତଟରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ପର୍ଯ୍ୟଟନ
ଆରୁ ଉପତ୍ୟକା ଏହାର ସୁଦୃଶ୍ୟ ମାଳଭୂମି ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ   ଏହାର ଶାନ୍ତ ବାତାବରଣ ଓ ପ୍ରକୃତିକ ସୁନ୍ଦରତା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କ ପସନ୍ଦ ହେଇଥାଏ। ।
ଟ୍ରେକିଙ୍ଗ ସୁବିଭା ପାଇଁ ଆରୁ ଗ୍ରାମକୁ ବ୍ୟବହାର କରା ଯାଏ। ତ୍ରେକରମାନେ ଏଠାରୁ କୋଲାହୋଇ ଗ୍ଲାସିୟର, ଟର୍ସର-ମର୍ଶର ହ୍ରଦ ଓ କାଟ୍ରିନାଗ ଉପତ୍ୟକାକୁ ଯାଇଥାଆନ୍ତି ।ଏଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବିଶନସର - କିଶନସର ହ୍ରଦ ଓ କଙ୍ଗନ କୁ ଟ୍ରେକିଙ୍ଗ କରି ହୁଏ । ଏହି ଉପତ୍ୟକାରେ ଅନେକ ହୋଟେଲ, ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ ଓ ଲଜ ରହିଛି ।
ଆରୁ ଉପତ୍ୟକାରେ ପ୍ରାୟ ୨୦ଟି ଆଳପାଇନ ହ୍ରଦ, ଶ୍ରୁଙ୍ଗ ଓ ମଳବୁମୀ ସବୁ ରହିଛି । ଏଠାରେ ବହୁତ ବରଫପାତ ହେଉଥିବାରୁ ଏହା ନିକଟରୁ ଲିଡର ନଦୀ ପୂର୍ଣ ହେଇ ବହିଥାଏ ।
ଓଭେରା-ଆରୁ ସଂରକ୍ଷିତ ଜୈବମଣ୍ଡଳ
ଓଭେରା-ଆରୁ ସଂରକ୍ଷିତ ଜୈବମଣ୍ଡଳ ରାଜ୍ୟ ରାଜଧାନୀ ଶ୍ରୀନଗରଠାରୁ ୭୬ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ଏକ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଭାବରେ ମାନ୍ୟତାପ୍ରାପ୍ତ । ଏହା ୫୧୧ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଅଞ୍ଚଳରେ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ । ଏହା ଅନେକ ସଂଖ୍ୟାରେ ବିରଳ ଓ ଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ ପ୍ରଜାତିର ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାଏ ।
ପ୍ରେମଚାନ୍ଦ
ପ୍ରେମଚନ୍ଦ ( ୩୧ ଜୁଲାଇ ୧୮୮୦ - ୮ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୩୬) ଜଣେ ହିନ୍ଦୀ ଓ ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଭାଷାର ଲେଖକ ଓ ଔପନ୍ୟାସିକ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ୩୧ ଜୁଲାଇ, ୧୮୮୦ ମସିହାରେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ବନାରସର (ଏବେକା ବାରଣାସୀ) ଲମହିଠାରେ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ନାମ ଥିଲା ଧନପତ୍ ରାୟ ଶ୍ରୀବାସ୍ତବ ଓ ଉପନାମ ନବାବ ରାୟ । ତାଙ୍କର ସବୁ ଲେଖା ଗୁଡ଼ିକରେ ସିଏ ନିଜ ଉପନାମ ହିଁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରେମଚନ୍ଦଙ୍କ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ପଢ଼ି ଖୁସି ହୋଇ ସମାଜରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ମୁନସୀ ପ୍ରେମଚାନ୍ଦ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି । ସିଏ ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଓ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ ପ୍ରାୟ ୧୫ଟି ଉପାନ୍ୟାସ, ୨୫୦ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ, କେତେଗୁଡ଼ିଏ ନିବନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଉପନ୍ୟାସ ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ସେବାସଦନ, ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ, ଗବନ, ନିର୍ମଳା ଓ ଗୋଦାନ ବ‌ହୁ ପ୍ରଚଳିତ ।
ବାଲ୍ୟ ଜୀବନ
ପ୍ରେମଚନ୍ଦଙ୍କ ପିତା ମୁନସି ଅଜାଇବ ଲାଲ ଜଣେ ପୋଷ୍ଟାଲ କିରାନୀ ଥିଲେ । ପ୍ରେମଚାନ୍ଦ ପିଲାବେଳେ ତାଙ୍କ ଗାଁରୁ ଦୁଇ କିଲୋମିଟର ଦୁରରେ ଥିବା ଲାଲପୁର ଗାଁର ଗୋଟିଏ ମାଦ୍ରାସାରେ ପାଠ ପଢ଼ୁଥିଲେ । ମାଦ୍ରାସାକୁ ଗୋଟିଏ ଯୋଗ୍ୟ ସ୍କୁଲ ଭାବରେ ଗଣା ଯାଏ ନାହିଁ । ସେଠାରେ ସେ ଜଣେ ମୌଲଭି (ମୌଲଭି - ମୁସଲମାନଙ୍କ ଭାଷାରେ ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ବିଦ୍ୱାନ)ଙ୍କଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଓ ପାର୍ସୀ ଭାଷାର ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ । ମାତ୍ର ଆଠ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କ ମା' ଏ ସଂସାର ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯାଇଥିଲେ । ଜେଜେମା ତାଙ୍କ ଭରଣ ପୋଷଣର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ । ମାତ୍ର ୧୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ, ନ‌ବମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କଠାରୁ ବୟସରେ ବଡ଼ ଓ ଦେଖିବାକୁ ଅସୁନ୍ଦର ଥିଲେ ।  ତାଙ୍କ ବିବାହର ମାତ୍ର ଏକ ବର୍ଷ ପରେ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କର ପରଲୋକ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୮୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୬ ମୃତ୍ୟୁ
ଅମନାତ୍ୟ ଜନଜାତି
ଅମନାତ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାରେ ବସବାସ କରୁଥବା ଏକ ଭାରତୀୟ ଆଦିବାସୀ ଜନଜାତି । ପାରମ୍ପାରିକ ଭାବେ ଅମନାତ୍ୟ ଲୋକେ ଚାଷ, ମାଛ ଧରା, ମଜୁରୀ, ଜଙ୍ଗଲରୁ ସଂଗ୍ରହ ଆଦି ବୃତ୍ତିରେ ରହିଆସିଥିଲେ ।
ନାମକରଣ
ଅମନାତ୍ୟ ଶବ୍ଦଟି ଏକ ଓଡ଼ିଆ-ଭାଷୀ ଆଦିବାସୀ ଚାଷୀ ଜନଜାତିକୁ ସୂଚିତ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକ ବିଶ୍ୱାସ ଅନୁସାରେ ଅମନାତ୍ୟମାନେ ନିଜକୁ ପ୍ରଥମେ ରାମଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବଂଶଧର ମାନିଥାନ୍ତି । ଉକ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ପରେ ଚାଷକାମ କରୁଥିଲେ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା
୨୦୧୧ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଅମନାତ୍ୟମାନଙ୍କର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୮,୭୩୬ । ଏଥିମଧ୍ୟରୁ ୧୪,୫୩୨ ମହିଳା ଓ ୧୪,୨୦୪ ପୁରୁଷ ।
ଧର୍ମ ଓ ସଂସ୍କୃତି
ଅମନାତ୍ୟମାନେ ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରକୃତି ପୂଜାଚାର ଥିବା ନିଜର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଧର୍ମ ପାଳନ କରନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ପର୍ବପର୍ବାଣି ଏବଂ ରୀତିନୀତି ମଧ୍ୟରେ ପୁଷ୍‌ପୁନେଇଁ, ଆମନୁଆ, ଅଖିମୁଠି ଆଦି ପ୍ରଧାନ । ପୁଷ୍‌ପୁନେଇଁ (ପୌଷ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା) ପୌଷ ମାସ (ଡିସେମ୍ବର-ଜାନୁଆରୀ) ମଧ୍ୟରେ ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ଏକ ଅମଳ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପର୍ବ । ଆମନୁଆ ଚୈତ୍ର (ମାର୍ଚ୍ଚ-ଅପ୍ରେଲ) ମାସରେ ପାଳିତ ଏକ ନୂଆ ଆମ୍ବ ଖିଆ ପର୍ବ । ଅଖିମୁଠି (ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା) ବୈଶାଖ (ଅପ୍ରେଲ-ମଇ) ମାସରେ ପାଳିତ ଓ ଏହା ପାଳନ ଜଣେ ପୂଜାରୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ମଞ୍ଜି ବୁଣା ରୀତିନୀତିରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଅନୁସୂଚିତ ଜନଜାତି
ଅଂଶୁମାନ
ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ସଗରଙ୍କ ନାତି ଥିଲେ ଅଂଶୁମାନ । ଈକ୍ଷ୍ୱାକୁ ରାଜବଂଶରେ ରାଜା ସଗରଙ୍କ ପୁଅ ଅସମଞ୍ଜ ଏବଂ ଅସମଞ୍ଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଅଂଶୁମାନ ଯିଏ କି ତାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ତପ ସାଧନା କରୁଥିବାବେଳେ ନିଜ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ । ଅଂଶୁମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦିଲୀପ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଭାଗୀରଥ ଗଙ୍ଗାକୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆଣି ତାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରାଇଥିଲେ ।
ରାଜା ସଗର ଯେତେବେଳେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହା ସହି ନ ପାରି ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚୋରି କରି ନେଇ ଯାଆନ୍ତି । ସଗର ତାଙ୍କର ୬୦,୦୦୦ ପୁଅକୁ ପଠାନ୍ତି ଯଜ୍ଞ ଘୋଡ଼ା ଖୋଜି ଆଣିବାକୁ । ପୁଅମାନେ ପାତାଳକୁ ଯାଇ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ଧ୍ୟାନମଗ୍ନ ଋଷି କପିଳଙ୍କ ପାଖରେ ଘୋଡ଼ାଟି ବନ୍ଧା ହୋଇଛି । ପୁଅମାନେ ଋଷିଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ନ ପାରି ତାଙ୍କୁ ଚୋର ବୋଲି ଭାବି ତାଙ୍କ ସହିତ ଅଶାଳୀନ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ଏବଂ ଘୋଡ଼ାକୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଏହି ଅଶାଳୀନ ବ୍ୟବହାରରେ କ୍ରୋଧିତ ଋଷିଙ୍କ ଅଭିଶାପର ଅଗ୍ନିରେ ୬୦,୦୦ ପୁତ୍ର ପୋଡ଼ି ପାଉଁଶ ହୋଇଗଲେ । ଯେତେବେଳେ ସଗରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଫେରି ନ ଯାଆନ୍ତି ସେ (ସଗର) ସେମାନଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନାତି ଅଂଶୁମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି ।
ରାଜା ସଗରଙ୍କ ଅନୁରୋଧ କ୍ରମେ ଅଂଶୁମାନ କକାମାନଙ୍କର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ଖୋଜିବା କ୍ରମରେ ଋଷି କପିଳ ତଥା ଯଜ୍ଞ ଘୋଡ଼ାକୁ ଦେଖନ୍ତି । ସେ ସମ୍ମାନର ସହିତ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କକାମାନେ କେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ପଚାରିଥିଲେ । ଋଷିଙ୍କ ଅଭିଶାପରେ ସେମାନେ ପୋଡ଼ି ପାଉଁଶ ହୋଇଯାଇଥିବା କଥା ଶୁଣି ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇଯାଆନ୍ତି । ସେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ । ତେବେ ଋଷି କପିଳ ତାଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ କେବଳ ତାଙ୍କ ନାତି ଭାଗୀରଥ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆକାଶରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆଣି ପାରିବେ ଏବଂ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ ହିଁ ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ । ଏହି ଦୁଃଖଦ ଖବର ସଗର ଶୁଣି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ । ରାଜା ସଗର ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସମାଧାନ ଖୋଜି ପାଇଲେ ନାହିଁ ଏବଂ ଶେଷରେ ୩୦ ହଜାର ବର୍ଷ ଶାସନ କରିବା ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ । ଏହା ପରେ ଅଂଶୁମାନ ରାଜ ସିଂହାସନ ଅଳଂକୃତ କଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ମହାଭାରତର ଚରିତ୍ର
ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଖର ସିଂହ ଭୋଇ
ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଖର ସିଂହ ଭୋଇ (୧୨ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୩୫ - ୨୩ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୬୯) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବଲାଙ୍ଗୀର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ରୁ ୩ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବା ଓ ଶିକ୍ଷା
ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଖର ସିଂହ ଭୋଇ ୧୯୩୫ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ୧୨ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ମାହିଧର ସିଂହ ଏବଂ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଉମାରାଣୀ ସିଂହ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଖର ସିଂହ ଭୋଇ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପାର୍ଟିର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଖର ସିଂହ ଭୋଇ ୧୯୬୯ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୨୩ ତାରିଖରେ ୩୪ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୯ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୩ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଜନ୍ ନ୍ୟାଶ୍ ଜୁନିଅର
ଜନ୍ ଫୋବ୍‌ସ୍ ନ୍ୟାଶ୍ ଜୁନିଅର (John Forbes Nash, Jr.; ଜନ୍ମ: ଜୁନ ୧୩, ୧୯୨୮) ଜଣେ ଆମେରିକୀୟ ଗଣିତଜ୍ଞ ଅଟନ୍ତି ।
୨୦୦୧ ମସିହାରେ ନିର୍ମିତ ଏ ବିୟୁଟିଫୁଲ୍ ମାଇଣ୍ଡ (A Beautiful Mind) ନାମକ ଇଂରାଜୀ କଥାଚିତ୍ର ଜନ୍ ନ୍ୟାଶ୍‌ଙ୍କ ଜୀବନୀ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ସେହି ଏକା ନାମରେ ଥିବା ଏକ ଜୀବନୀ-ବହି (A Beautiful Mind (book)) ଉପରେ ଆଧାରିତ, ଏବଂ ଗଣିତରେ ତାଙ୍କ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଓ ତାଙ୍କ ସିଜୋଫ୍ରେନିଆ ବ୍ୟାଧି ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଥିଲା ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଜୁନ ୧୩, ୧୯୨୮ରେ ୱେଷ୍ଟ ଭର୍ଜିନିଆର ବ୍ଲୁଫିଲ୍‌ଡଠାରେ ଜନ୍ ନ୍ୟାଶ୍ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ଆପାଲାସିଆନ୍ ପାୱାର କମ୍ପାନୀରେ (Appalachian Electric Power Company) ଜଣେ ବିଦ୍ୟୁତ-ଯନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମା', ମାର୍ଗାରେଟ୍ ଭର୍ଜିନିଆ ମାର୍ଟିନ୍, ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ ଜଣେ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ । ନ୍ୟାଶ୍‌ଙ୍କ ଛୋଟ ଭଉଣୀ, ମାର୍ଥା, ୧୬ ନଭେମ୍ବର ୧୯୩୦ରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ।
ଶିକ୍ଷା
ନ୍ୟାଶ୍‌ଙ୍କ ପରାମର୍ଶଦାତା ଏବଂ ପୂର୍ବତନ କେନିଜ୍‌ର ପ୍ରଫେସର ଆର୍. ଜେ. ଡୁଫିନ୍ ଗୋଟିଏ ଧାଡ଼ି ବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ସୁପାରିଶ ପତ୍ରରେ ଲେଖିଥିଲେ ଯେ: "This man is a genius." ତାଙ୍କୁ ହାୱାର୍ଡ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଗ୍ରହଣ କରିନିଆଗଲା କିନ୍ତୁ ପ୍ରିନ୍ସଟନର ଗଣିତ ବିଭାଗର ଅଧକ୍ଷ, ସୋଲେମନ୍ ଲିଫେଜ୍, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ ଷ୍ଟିୱାର୍ଟ୍ କେନେଡି ଫେଲୋସିପ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏକଥା ନ୍ୟାଶ୍‌ଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଯେ ହାୱାର୍ଡରେ ତାଙ୍କର ଯଥେଷ୍ଟ ସମ୍ମାନ ନାହିଁ । ସେ ପ୍ରିନ୍ସଟନ ଫେରିଆସିଲେ ଓ ସେଠାରେ ଇକ୍ୟୁଲିବ୍ରିଅମ୍ ଥିଓରି ଉପରେ କାମ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ପ୍ରିନ୍ସଟନକୁ ବାଛିବା ପଛରେ ଆଉ ଏକ କାରଣ ଥିଲା ଯେ ଏହା ତାଙ୍କ ଘର ବ୍ଲୁ-ଫିଲ୍‌ଡ୍‌ର ନିକଟରେ ଥିଲା ।
ଗବେଷଣା
left|250px
ମୃତ୍ୟୁ
୨୩ ମଇ ୨୦୧୫ରେ ଜନ୍ ନ୍ୟାଶ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଏଲିସିଆ ନ୍ୟାଶ୍‌ଙ୍କର ଏକ ସଡ଼କ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଇଥିଲା । ସେତେବେଳକୁ ନ୍ୟାଶ୍‌ଙ୍କୁ ୮୬ ବର୍ଷ ଓ ତାଙ୍କ ଏଲିସିଆଙ୍କୁ ୮୨ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା । ସେ ନରୱେରେ ଆବେଲ୍ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିସାରି ଘରକୁ ଫେରୁଥିବା ବେଳେ ମୋନୋରେ ଟାଉନସିପ ନିକଟସ୍ଥ ନିଉ ଜର୍ସି ଟର୍ନ୍‌ପାଇକ୍ଠାରେ ଏହି ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଗଣିତଜ୍ଞ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଅର୍ଥନୀତିରେ ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାର ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୫ ମୃତ୍ୟୁ
ସାନିଆ ଶେଖ୍
ସାନିଆ ଶେଖ୍ (ଜନ୍ମ ୨୫ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୯୨) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ସ୍କିଟ୍ (SK75) ଖେଳାଳି ।
କେନ୍ଦୁଝର (ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ)
କେନ୍ଦୁଝର (କ୍ରମିକ ସଂଖ୍ୟା: ୨୪) କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: କେନ୍ଦୁଝର (ପୌ), କେନ୍ଦୁଝର ବ୍ଳକ, ଝୁମ୍ପୁରା ବ୍ଳକର କିଛି ଅଂଶ ଓ ବାଂଶପାଳ ବ୍ଳକର କିଛି ଅଂଶ ।
ଗତ ୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାୟକ, ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ ମୋହନ ଚରଣ ମାଝିଙ୍କଠାରୁ ୭,୨୬୯ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ
* : ମୋଟ ବୈଧ ଭୋଟର ଶତକଡ଼ା ଭାଗ
ନିର୍ବାଚିତ ବିଧାୟକଗଣ
୧୯୫୧ରୁ ୨୦୧୪ ମଧ୍ୟରେ ମୋଟ ୧୫ଥର ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇସାରିଛି । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିବା ବିଧାୟକମାନେ ହେଲେ:
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲା
ସାଫିଦୋନ
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ହରିଆଣାର ଜିନ୍ଦ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୨୯.୪୦୬୦ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୬.୬୭୦୪ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୮୩୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଭାଷା
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ହରିୟାଣାର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ2
ବ୍ୟାଘ୍ର ପରିଯୋଜନା
୨୦୦୬ ମସିହା ବାଘ ଗଣନା ସମୟରେ ବାଘ, ଅନ୍ୟ ମାଂସାସୀ ଶିକାରୀ ଓ ଶିକାର ଜୀବଙ୍କ ଘନତା ନିରୂପଣ କରିବା ପାଇଁ GIS ସର୍ବେକ୍ଷଣ, କ୍ୟାମେରା ଟ୍ରାପ୍ ପରି ନୂତନ ପଦ୍ଧତିମାନ ଅବଲମ୍ବନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ସର୍ବେକ୍ଷଣର ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ଭାରତର ବାଘ ସଂଖ୍ୟା ୧୪୧୧ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଗଲା । ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କ ଓ ଦେଢ଼ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୟସର ତରୁଣ ବାଘଙ୍କ ମିଳିତ ସଂଖ୍ୟା ୧୧୬୫ରୁ ୧୬୫୭ ରହିଥିଲା । ବ୍ୟାଘ୍ର ପରିଯୋଜନାର ନିରୀକ୍ଷଣ ଓ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଫଳରେ ୨୦ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୧୫ ମସିହା ବେଳକୁ ଭାରତରେ ବାଘଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ି ୨୨୨୬ ହୋଇସାରିଥିଲା ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ
ବ୍ୟାଘ୍ର ପରିଯୋଜନା କେତେକ ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ନେଇ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିଥିଲା । ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲେ :
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭ ବେଳକୁ ଭାରତର ବାଘ ସଂଖ୍ୟା ୨୦୦୦୦ରୁ ୪୦୦୦୦ ରହିଥିଲା । ୧୯୭୨ ମସିହାରେ କରାଯାଇଥିବା ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ବାଘ ଗଣନାରେ ଦେଶର ବାଘ ସଂଖ୍ୟା ୧୮୦୦ ହୋଇଥିବା ଜଣାପଡ଼ିଲା । ବାଘସଂଖ୍ୟାରେ ଏପରି ହ୍ରାସ ୧୦୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଅବୈଧ ଓ ଅବାଧ ଶିକାରର ସୂଚନା ଦିଏ ।
୧୯୭୩ ମସିହାରେ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ (ତତ୍କାଳୀନ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ) ରାଜ୍ୟର କର୍ବେଟ୍ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ବ୍ୟାଘ୍ର ପରିଯୋଜନାର ଶୁଭାରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ପ୍ରଶାସନ ଓ ପରିଚାଳନା
ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ବାଘ ସଂରକ୍ଷଣ ପ୍ରାଧିକରଣ (National Tiger Conservation Authority) ବ୍ୟାଘ୍ର ପରିଯୋଜନାର ପରିଚାଳନା ଦାୟିତ୍ୱ ବହନ କରେ । ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ ଅଧୀନରେ ରହିଥିବା ପରିଚାଳନା ସମିତି (steering committee) ପ୍ରକଳ୍ପର ପରିଚାଳନା କଥା ବୁଝନ୍ତି । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଭୟାରଣ୍ୟରେ ଜଣେ କ୍ଷେତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ରହିଥାନ୍ତି । କ୍ଷେତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହୀ ଓ କ୍ଷେତ୍ର ଅଧିକାରୀ ଓ କର୍ମଚାରୀ ରହିଥାନ୍ତି । ଭାରତର ଯେଉଁ ସବୁ ରାଜ୍ୟରେ ଏହି ପରିଚାଳନା ସମିତି ଗଠିତ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକ ହେଲା – ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ, ମିଜୋରାମ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ, ଛତିଶଗଡ଼, ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ, ତାମିଲନାଡ଼ୁ, ଓଡ଼ିଶା, କେରଳ, ରାଜସ୍ଥାନ, ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ବିହାର, ଆସାମ, ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ, ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ । ୨୦୧୮ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା କେବଳ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରାଦେଶିକ ପରିଚାଳନା ସମିତି ଗଠିତ ହୋଇନାହିଁ ।
ବିଭିନ୍ନ ବାଘ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରାଗଲା ଓ ସେମାନଙ୍କ ଜଙ୍ଗଲକୁ କୋର୍ (Core) ଅଞ୍ଚଳ ଏବଂ ବଫର୍ (Buffer) ବା ଅଣ-କୋର୍ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭକ୍ତ କରାଗଲା । ଜଙ୍ଗଲର ଏପରି ବିଭାଜନ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ଯୋଜନା ଥିଲା ।
୧୯୮୦ ଦଶନ୍ଧିର ଶେଷ ବେଳକୁ ବ୍ୟାଘ୍ର ଅଭୟାରଣ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା ୯ରୁ ୧୫ ଓ ସଂରକ୍ଷିତ ବ୍ୟାଘ୍ର ଅଭୟାରଣ୍ୟ ୯୧୧୫ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର୍‍ରୁ ୨୪୭୦୦ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର୍‍କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା । ୧୯୮୪ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଏହି ସବୁ ଅଭୟାରଣ୍ୟରେ ବାଘ ସଂଖ୍ୟା ୧୧୦୦ରୁ ଅଧିକ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଇଥିଲା । ୧୯୯୭ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ୩୩୦୦୦ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର୍ ପରିମିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ୨୩ଟି ବ୍ୟାଘ୍ର ଅଭୟାରଣ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇସାରିଥିଲା । ତେବେ ଅଭୟାରଣ୍ୟକୁ ଲାଗି ରହିଥିବା ବ୍ୟାଘ୍ର ପରିବାସ ଜଙ୍ଗଲ ଉଚ୍ଛେଦ, ଅବୈଧ ଶିକାର, ସଡ଼କ, ବିବିଧ ଉନ୍ନୟନମୂଳକ ଯୋଜନା, ଖଣି ଓ ଶିଳ୍ପର ବିକାଶ ତଥା ହସ୍ତକ୍ଷେପ ଯୋଗୁଁ ନିରାଶାଜନକ ସ୍ଥିତିରେ ରହିଥିଲା ।
ବିବାଦ ଓ ସମସ୍ୟା
ବ୍ୟାଘ୍ର ପରିଯୋଜନାର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ବ୍ୟାପକ ଅବୈଧ ଶିକାର ଯୋଗୁଁ ବହୁ ସମୟରେ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି । ସରିସ୍କା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ନାମଦଫା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ହୋଇଥିବା ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ବହୁ ଭାରତୀୟ ଗଣମାଧ୍ୟମଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା । ଅନେକ ଆଦିମ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ନିବାସୀ ଜନଜାତିଙ୍କ ଅଧିକାରର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ବନ ଅଧିକାର ନିୟମ ଆଗତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ନିୟମ କିନ୍ତୁ ବ୍ୟାଘ୍ର ସଂରକ୍ଷଣ ନିୟମ ପ୍ରତି ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରୁ ଏକ ନୂତନ ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା । ଏହି ବନ ଅଧିକାର ନିୟମ ମନୁଷ୍ୟ-ବାଘ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେବା ସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି କରିବ ଓ ଅବୈଧ ଶିକାରକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ମିଳିବ ବୋଲି ଅନେକ ମତ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ । କିଛି ଲେଖକ ବାଘ ଓ ମଣିଷ ଏକାଠି ରହିପାରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ମତ ରଖିଥିଲେ । ବାଘ ଓ ମଣିଷ ଏକା ସହିତ ମିଶି ନ ରହିପାରିବା ଚିନ୍ତାଧାରା ଏକ ଅପରିପକ୍ୱ ଓ ଅଦୂରଦର୍ଶୀ ଚିନ୍ତାଧାରା ବୋଲି ଆଉ କିଛି ଲେଖକ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ । ବାଘଙ୍କ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ସ୍ଥିତି ପାଇଁ ବନବାସୀ ଜନଜାତି ନୁହଁ ବରଂ ବନ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ଅବହେଳା ଓ ଦାୟିତ୍ୱହୀନତା ମୂଳ କାରଣ ବୋଲି ଏମାନଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ଥିଲା । ଭାରତୀୟ ସରକରଙ୍କ “ଟାଇଗର୍ ଟାସ୍କ ଫୋର୍ସ୍” ଓ କିଛି ବନବାସୀ ଜନଜାତି ସୁରକ୍ଷା ମଞ୍ଚ ଏପରି ମତର ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ ।
ଭାଗିରଥୀ ମହାପାତ୍ର
ଭାଗିରଥୀ ମହାପାତ୍ର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ରାନେତା ଥିଲେ । ସେ ୧୯୫୬ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶାରୁ ରାଜ୍ୟ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।  ଭାଗିରଥୀ ମହାପାତ୍ରଙ୍କର ରାଜ୍ୟସଭାରେ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ଥିଲା ୩ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୫୬ରୁ ୨ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୬୨ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୯୨ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାରୁ ରାଜ୍ୟସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ସାଂସଦ ଶ୍ରେଣୀ:୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୩ ମୃତ୍ୟୁ
ଜାତିସଂଘର ଅନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଦିବସ
ଜାତିସଂଘର ଅନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଦିବସ ବା ଅନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଦିବସ (ଡିସେମ୍ବର ୩) ହେଉଛି ୧୯୯୨ ମସିହାରୁ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘଦ୍ୱାରା ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ ହୋଇଥିବା ଏକ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଉତ୍ସବ । ଏହି ଦିବସ ପାଳନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ବିକଳାଙ୍ଗଙ୍କ ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ଆଲୋକପାତ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଭାବେ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ଏବଂ ଭିନ୍ନକ୍ଷମଙ୍କ ସମ୍ମାନ, ଅଧିକାର ଏବଂ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ସମର୍ଥନ ସଂଗ୍ରହ କରିବା । ଏହା ସହିତ ରାଜନୈତିକ, ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭିନ୍ନକ୍ଷମଙ୍କ ସକାଶେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଥିବା ଲାଭ ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା । ଏହାକୁ ମୂଳତଃ ୨୦୦୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ "ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଦିବସ" କୁହାଯାଉଥିଲା । ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହି ଦିନରେ ଭିନ୍ନକ୍ଷମଙ୍କ ଏକ ଭିନ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
ଇତିହାସ
ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଅନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଦିବସ ପାଳନ ପଛରେ ଏକ ଘଟଣା ଜଡ଼ିତ ଅଛି । ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୫୬ରେ ବେଲଜିୟମରେ ଏକ ମର୍ମନ୍ତୁଦ ଖଣି ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ୫୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଆହତ ଅଥବା ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ଅକ୍ଷମ ହୋଇଗଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଦୁଃଖଦାୟକ ହୋଇଗଲା । ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସହାନୁଭୂତି ଏବଂ ଦୟାଭାବରୁ, ଅନେକ ସାମାଜିକ ସଂଗଠନ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତ ଭାବରେ ଚିକିତ୍ସା ଏବଂ ପୁନର୍ବାସ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଆସିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷ, ଜୁରିଚରେ, ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ସଂଗଠନ ମିଳିତ ଭାବରେ ଏକ ବିଶାଳ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମ୍ମିଳନୀ ଡକାଇଲେ । ସେଠାରୁ, ଅକ୍ଷମ ଲୋକଙ୍କ ବାଧାବିଘ୍ନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ ବିବରଣୀଗୁଡିକର ସବିଶେଷ ତଥ୍ୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହୁଏ । ଭିନ୍ନକ୍ଷମଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରସ୍ତାବ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସେଠାରେ ସର୍ବସମ୍ମତି କ୍ରମେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା । ସେହି ଦିନଠାରୁ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଏହି ବିଶୈଷ ଦିନଟି ଭିନ୍ନକ୍ଷମଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସାହାଯ୍ୟର ହାତ ବଢାଇବାର ଏକ ଦିନ ହୋଇଗଲା ।
ବିଶ୍ୱ ଶାକାହାରୀ ଦିବସ
ଅକ୍ଟୋବର ୧ ତାରିଖରେ ପୃଥିବୀର ଚାରିଆଡ଼େ ବିଶ୍ୱ ଶାକାହାରୀ ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଏହା ୧୯୭୭ ମସିହାରେ ଉତ୍ତର ଆମେରିକୀୟ ଶାକାହାରୀ ସୋସାଇଟିଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏବଂ ୧୯୭୮ରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଶାକାହାରୀ ସଂଘଦ୍ୱାରା ଅନୁମୋଦିତ । ଜୀବନରେ ଆନନ୍ଦ, କରୁଣା ଏବଂ ଜୀବନ ବୃଦ୍ଧିର ସମ୍ଭାବନାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ଏହାର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ
ବିଶ୍ୱ ଶାକାହାରୀ ଦିବସର ୱେବସାଇଟ୍ ଅନୁଯାୟୀ ମାଂସାହାର ତୁଳନାରେ ଏକ ଶାକାହାରୀ ଖାଦ୍ୟର ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଲାଭ ଅଛି । ପଶୁ ଏବଂ ପକ୍ଷୀ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ସହ ପୃଥିବୀକୁ ବଞ୍ଚାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ସହ କରୁଣାର୍ଦ୍ଦ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବିକଳ୍ପ ତଥା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଶାକାହାରକୁ ପ୍ରଓତ୍ସାହିତ କରିବା ନିମିତ୍ତ ଏହି ଦିନଟି ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଅକ୍ଟୋବର ମାସର ପାଳିତ ଦିବସ
ପଟନୀଟପ୍ , ଜାମ୍ମୁ ଓ କାଶ୍ମୀର
ପଟନୀଟପ୍ ବା ପତ୍ନୀ ଟପ, ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଜାମ୍ମୁ ଓ କାଶ୍ମୀରର ଉଧାମପୁର ଜିଲ୍ଲା ଦେଇ ଯାଇଥିବା ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 1 Aରେ ଜାମ୍ମୁଠାରୁ ୧୧୨ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଥିବା ଏକ ପାର୍ବତ୍ୟ ରହଣି ସ୍ଥଳ । ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଶିବାଲିକ ରେଞ୍ଜରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ପତ୍ତନ ୬,୬୪୦ ଫୁଟ , ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ସନ୍ନିକଟରେ ଚିନାବ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି ।
ପଟନୀଟପ୍ ପତନିତପ ବାଇପାସ ଟନେଲ ରାସ୍ତା
ବରଫପାତ ଓ ଶିଳାପତନ ଯୋଗୁଁ ଶୀତ କାଳରେ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 1A କିଛି ଦିନ ବନ୍ଦ ହେଇଯାଇ ଥାଏ । ଏହାଦ୍ୱାରା ରାସ୍ତାରେ ଗାଡି ସବୁ ବହୁ ସମୟ, ଏପରିକି ବହୁ ଦିନ ଧରି ଲାମ୍ବା ଧାଡିରେ ରାହିଜାଏ । ଏହି ସମସ୍ୟାକୁ କିଞ୍ଚିତ ଦୂର କରିବାକୁ ଚେନାନାଇ-ନାସରି ସୁଡଙ୍ଗ ବା ପଟନୀଟପ୍ ସୁଡଙ୍ଗ ନିର୍ମିତ ହଉଛି । ଏହା ଚେନାନାଇଠାରୁ 2 କିଲୋମିଟର ଦୂରରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଇ ନାସରି ଗ୍ରାମ ଯାଏ ରହିଛି ।
ସୁଡଙ୍ଗର ଦକ୍ଷିଣ ପଟ  33.0463°N, 75.2793°W and  ଓ ଉତ୍ତର ପାଟ  33.1285°N, 75.2928°W.ରେ ଅବସ୍ଥିତ।  ସୁଡଙ୍ଗ କାମ ପୂର୍ଣ ହେଲେ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ଆଉ ପଟନୀଟପ୍ ଦେଇ ଯିବ ନାହିଁ । ସୁଡଙ୍ଗ 2016ରେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହେବାର ଆକଳନ ହେଇଥିଲା ।
ନିଳୟ ପଟଳ ତ୍ରୁଟି
, ଏଣ୍ଡୋକାର୍ଡାଇଟିସ୍ କିମ୍ବା ହୃଦ୍‌ପାତ ହୋଇପାରେ ।
ଏହାର କାରଣ ସାଧାରଣତଃ ଜଣା ପଡିନାହିଁ | ସଙ୍କଟ କାରକ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଇନ୍‌ଫ୍ଲୁଏଞ୍ଜା ଏବଂ ରୁବେଲା ଭଳି କେତେକ ସଂକ୍ରମଣ, ମଦ୍ୟପାନ କିମ୍ବା କୋକେନ ବ୍ୟବହାର ଏବଂ ହୋଳ୍ଟ-ଓରାମ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଭଳି ଜେନେଟିକ ସ୍ଥିତି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ସାଧାରଣତଃ ଏକ ଏକ ପୃଥକ ତ୍ରୁଟି ଭାବରେ ଘଟେ କିନ୍ତୁ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନ୍ମ ଦୋଷ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ହୋଇପାରନ୍ତି ଯେପରିକି  ଟେଟ୍ରାଲୋଜି ଅଫ ଫ୍ୟାଲଟ ଏବଂ ମହାଧମନୀର ପରିବର୍ତ୍ତିତ  ସ୍ଥାନ   | ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡର ମରମର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସନ୍ଦେହ କରାଯାଏ ଓ ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇପାରେ।
ଜୀବନର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ୯୦% ତୃଟି ସ୍ୱତଃ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ | ତୃଟିର ଆକାର ବଡ଼ ଥିଲେ ବା ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିଲେ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଇପାରେ | ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଫଳାଫଳ ସାଧାରଣତଃ ଭଲ ଅଟେ | ପ୍ରତି ୧୦୦୦ ନବଜାତ ଶିଶୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୩ ଜଣ ଏହି ରୋଗରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି | ପିଲାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଜନ୍ମ ଦୋଷର ପ୍ରାୟ ୩୭% ଏହି ରୋଗ‌ ଯୋଗୁ ଥାଏ | ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ୧୮୪୭ ମସିହାରେ ଡାଲ୍ରିମ୍ପଲ୍ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ |
ମୁରାରି ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର (୧୯୩୪ ଜନ୍ମ)
ମୁରାରି ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର (୨ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୩୪ - ୧୭ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୦୯) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ମେଳଛମୁଣ୍ଡା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ମୁରାରି ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର ୧୯୩୪ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ୨ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଧନଞ୍ଜୟ ମିଶ୍ର ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ମେନକା ସୁନ୍ଦରୀ ମିଶ୍ର ।