cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ପେରିନ କ୍ୟାପଟେନ
ପେରିନ ବେନ କ୍ୟାପଟେନ (୧୮୮୮-୧୯୫୮) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା, ସାମାଜିକ କର୍ମୀ, ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଭାରତୀୟ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ତଥା ନେତା ଦାଦାବାଇ ନାଓରୋଜିଙ୍କ ନାତୁଣୀ ଥିଲେ । ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ୧୯୫୪ ମସିହାରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ଦେଶର ଅବଦାନ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଥ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାରତୀୟ ନାଗରିକ ପୁରସ୍କାର ତାଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରଥମ ଗୋଷ୍ଠୀ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନିତ କରିଥିଲା ।
ଜୀବନୀ
ପେରିନ ବେନ ୧୨ ଅକ୍ଟୋବର ୧୮୮୮ ମସିହାରେ ଗୁଜରାଟର କୁଚ୍ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ମାଣ୍ଡଭିର ପାର୍ସୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ଆର୍ଦେଶୀର ଜଣେ ଡାକ୍ତର ଏବଂ ଦାଦାଭାଇ ନାଓରୋଜିର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଏବଂ ମାତା ବିରବାଇ ଦଦିନା ଜଣେ ଗୃହିଣୀ ଥିଲେ । ସେ ୧୮୯୩ ମସିହାରେ ମାତ୍ର ୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ । ସେ ମୁମ୍ବାଇରେ ନିଜର ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ପରେ, ସେ ପ୍ୟାରିସର ତୃତୀୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସୋରବୋନ ନୋଭେଲରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ଫରାସୀ ଭାଷାରେ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ପ୍ୟାରିସରେ ଥିବାବେଳେ ସେ ଭିକାଇଜୀ କାମାର ସର୍କଲକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ଭାଗ ନେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଲଣ୍ଡନରେ ଗିରଫ ହେବା ପରେ ସେ ବିନାୟକ ଦାମୋଦର ସାବରକରଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଯୋଜନାରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିବା ଜଣାଯାଇଛି । ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ୧୯୧୦ ମସିହାରେ ସାବରକର ଏବଂ ଭିକାଇଜୀ କାମାଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରୁସେଲ୍ସରେ ଇଜିପ୍ଟର ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
୧୯୧୧ ମସିହାରେ ଭାରତ ଫେରିବା ପରେ ପେରିନ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କୁ ଭେଟିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୧୯ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା, ସେ ତାଙ୍କ ସହ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୨୦ ମସିହାରେ ସେ ସ୍ବଦେଶୀ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ନେଇ ଖଦୀ ପିନ୍ଧିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୨୧ ମସିହାରେ, ସେ ଗାନ୍ଧୀ ଆଦର୍ଶ ଉପରେ ଆଧାରିତ ମହିଳା ଆନ୍ଦୋଳନ ରାଷ୍ଟ୍ରିୟ ସ୍ତ୍ରୀ ସଭା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାରେ ସହଯୋଗ କରିଥିଲେ ।
ପେରିନ ୧୯୨୫ ମସିହାରେ ଓକିଲ ଧୁଞ୍ଜିଶା ଏସ. କ୍ୟାପଟେନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଏହି ଦମ୍ପତିଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ । ସେ ବିବାହ ପରେ ନିଜର ସାମାଜିକ ସକ୍ରିୟତା ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ଅନେକ ପରିଷଦରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ଏହି ପଦବୀକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହେବାପରେ ବମ୍ବେ ପ୍ରାଦେଶିକ କଂଗ୍ରେସ କମିଟିର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ସଭାପତି ହେଲେ । ସେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ନାଗରିକ ଅମାନ୍ୟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ କାରାଗାରରେ ରହିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ୧୯୫୪ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ପଦ୍ମ ନାଗରିକ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଣାଳୀ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ତାଲିକାରେ ପେରିନ କ୍ୟାପଟେନଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା । ପରେ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୮୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୮ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ମହିଳା
ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ
ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ ପ୍ରତିବର୍ଷ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସ ୧୫ ତାରିଖରେ ପାଳିତ ହୁଏ । ଗଣତନ୍ତ୍ରର ମୂଳ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବଜାୟ ରଖିବା ସହ ଏହି ବିଚାରକୁ ପ୍ରସାର କରାଇବା ଏହାର ଲକ୍ଷ୍ୟ । ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ଅବକ୍ଷୟ ରୋକିବା ତଥା ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟର ଏ ସମ୍ପର୍କିତ ଦାୟିତ୍ୱ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ସଚେତାତା ସୃଷ୍ଟି କରାଇବା ପାଇଁ ଏହି ଅବସରରେ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଇତିହାସ
ସେପ୍ତେମ୍ବର ୧୯୯୭ରେ ଆନ୍ତଃ ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟାରୀ ୟୁନିୟନ (IPU)ଦ୍ୱାରା ଗଣତନ୍ତ୍ରର ମୌଳିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଉପରେ ଏକ ସାର୍ବଭୌମିକ ଘୋଷଣାନାମା ଗୃହୀତ ହେଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଅର୍ଥାତ ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ସାଧାରଣ ପରିଷଦରେ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସର ୧୫ ତାରିଖଟି ସମସ୍ତ ସଭ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ ରୂପେ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ସଂକଳ୍ପ ପାରିତ ହେଲା । ଏଥି ସହ ସଦସ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ମୌଳିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବଜାୟ ରଖିବା ଦିଗରେ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ଏକ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଜରିଆରେ ଏହି ଦିନଟିକୁ ପାଳନ କରିବାକୁ କୁହାଗଲା ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସର ପାଳିତ ଦିବସ
କିରଣ ରାଓ
କିରଣ ରାଓ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାତ୍ରୀ, ଚିତ୍ରକଥା ଲେଖିକା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ।
ପ୍ରାର୍ଥମିକ ଜୀବନୀ
ବର୍ତ୍ତମାନର ତେଲେଙ୍ଗାନା ରାଜ୍ୟରେ ବାନାପାର୍ଥୀ ଜିଲ୍ଲାରେ  ସେ ନଭେମ୍ବର ୭, ୧୦୭୩ରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।. ତେବେ ସେ ତାଙ୍କର ବାଲ୍ୟକାଳ କଲିକତାରେ ବିତେଇଥିଲେ ଓ ସେଠାରେ   ଲରେଟୋ ହାଉସରେ ଶିକ୍ଷା ପାଇଥିଲେ । ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ମୁମ୍ବାଇକୁ ଆସି ରହିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ସୋଫିଆ କଲେଜରେ ଅର୍ଥନୀତି ସହିତ ଡିଗ୍ରୀ ଶିକ୍ଷା ନେଇଥିଲେ ।. ଏହା ପରେ ସେ ସାମାଜିକ କମ୍ୟୁନିକେଶନ ଟ୍ରେନିଂ ମଧ୍ୟ ନେଇଥିଲେ । ତାହା ପରେ ସେ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀକୁ ଆସି ସେଠାରେ ଜାମିଆ ମିଲିଆ ଇସଲାମିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ମାସ କମ୍ୟୁନିକେଶନରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଡିଗ୍ରୀ କରିଥିଲେ । . Actress Aditi Rao Hydari is Rao's first cousin.
ଫିଲ୍ମ ଜୀବନୀ
କିରଣ  ଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଫିଲ୍ମ ଥିଲା ଆଶୁତୋଷ ଗୋୱାରିକରଙ୍କ " ଲଗାନ " । ସେଥିରେ ସେ ସହ - ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଓ ଫିଲ୍ମଟି ଖୁବ ସଫଳ ହେଇଥିଲା । ଲଗାନ ୭୪ ତମ ଏକାଡେମି ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ନିଦେଶ୍ୟ ଭାଷା ଫିଲ୍ମ ଭାବରେ ମନୋନୟନ ସ୍ତର ଯାଏ ପହଞ୍ଚିଥିଲା । କିରଣ ଏହା ପରେ ଆଶୁତୋଷଙ୍କ ସହ " ସ୍ୱଦେଶ ", " WE, The People " ପରି ଫିଲ୍ମରେ କାମ କରିଥିଲେ ଓ " ଦିଲ ଚାହତା ହେ  " ଫିଲ୍ମରେ ଏକ ଚରିତ୍ର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ । ମୀରା ନାୟାରଙ୍କ ଏକାଡେମି ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ମନୋନୀତ ଫିଲ୍ମ " Monsoon Wadding " ସେ କିରଣ ସହାୟକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୧ ମସିହାରେ ସେ ନିଜସ୍ୱ ଲେଖାରେ " ଧୋବୀ ଘାଟ " ଫିଲ୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।. ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ କଲିକତା ସହର ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଏକ କାହାଣୀରେ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣ କରୁଛନ୍ତି । .
୨୦୧୫ ମସିହା ମୁମ୍ବାଇ ଫିଲ୍ମ ଫେସ୍ତିଭାଲରେ ସେ ଚେୟାରମ୍ୟାନ ଥିଲେ ।.
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନୀ
୨୦୦୫ ମସିହାରେ ସେ ଅଭିନେତା ଆମିର ଖାନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଆମିର ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀ ଋନା ଦତ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଛାଡପତ୍ର ଦେଇ ରହୁଥିଲେ । ବର୍ତ୍ତମାନ କିରଣ ଆମିରଙ୍କ ସହ ମୁମ୍ବାଇର ବାନ୍ଦ୍ରା  ଆଞ୍ଚଳରେ ରହନ୍ତି ।  . ତାଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । .
ବାହାର ଲିଙ୍କ
<div class="cx-template-editor-title" title="This template is used to generate an external link to a web page for a person in the Internet Movie Database.">IMDb name  ID   1444479 ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୩ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
୧୩୬୯
୧୩୬୯ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୩୬୯ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ସାଇକୋସିସ
ସାଇକୋସିସ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Psychosis) ଏକ ମାନସିକ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ମନ (mind) ବାସ୍ତବିକତାକୁ ଜାଣିପାରେନି । ଏହି ରୋଗରେ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ୱାସ (False beliefs), ଅନ୍ୟମାନେ ନ ଦେଖିବା ବା ନ ଶୁଣିବା କଥା ରୋଗୀ ଦେଖିବା ବା ଶୁଣିବା (seeing or hearing things that others do not see or hear) ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ଅସଙ୍ଗତ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ incoherent speech ଓ ବ୍ୟବ‌ହାର ଦେଖାଯାଏ । ଏହା ସ‌ହିତ ନିଦ୍ରା ଅଭାବ (sleep deprivation), ସାମାଜିକ ଦୂରତା ରଖିବା, social withdrawal, ପ୍ରେରଣା ଅଭାବ ଓ ଦୈନ‌ନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଅକ୍ଷମତା ଦେଖାଯାଇପାରେ ।
ସାଇକୋସିସ ରୋଗର ଅନେକ କାରଣ ଥାଇପାରେ । ଏହି କାରଣ ଗୁଡ଼ିକ ମାନସିକ ବେମାରୀ (Mental illness), (ସିଜୋଫ୍ରେନିଆ, ବାଇପୋଲାର ଡିଜଅଡର), ନିଦ୍ରା ଅଭାବ (sleep deprivation), କେତେକ ବେମାରୀ, କେତେକ ଔଷଧ (medications, ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ (alcohol ଓ cannabis) ଇତ୍ୟାଦି ହୋଇପାରେ । ପ୍ରସବ ପରେ ଏକ ପ୍ରକାର ପୋଷ୍ଟପାର୍ଟମ ସାଇକୋସିସ (postpartum psychosis) ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ନିଉରୋଟ୍ରାନ୍ସମିଟର (neurotransmitter) ଡୋପାମିନର dopamine ଭୂମିକା ମଧ୍ୟ ଥାଇପାରେ । ଆକ୍ୟୁଟ ସାଇକୋସିସ ରୋଗ ମାନସିକ ରୋଗ ପରେ ହେଲେ ତାହାକୁ  ପ୍ରାଇମେରୀ ଓ ଶାରୀରିକ ରୋଗ ପରେ ହେଲେ ସେକେଣ୍ଡାରୀ କୁହାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ରୋଗର ଉପସ୍ଥିତି ଦୂର କରିବା ପରେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ନାୟୁ ମଣ୍ଡଳ (central nervous system ରୋଗ, ବିଭିନ୍ନ ଟକ୍ସିନ (ଉଦ୍ଭିଦ ବା ପ୍ରାଣୀଜ ବିଷ) ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ନିମନ୍ତେ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ।
ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ (Antipsychotics), କାଉନସେଲିଙ୍ଗ (counselling), ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷା (social support) ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ । ଆରମ୍ଭରୁ ଚିକିତ୍ସା କଲେ ଫଳାଫଲ ଉନ୍ନତ ହୁଏ । ଔଷଧ ଯୋଗୁ ମଧ୍ୟମ ଧରଣର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼େ ।  Outcomes depend on the underlying cause. ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ପ୍ରାୟ ୩% ଲୋକ ଏହି ରୋଗର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି । ଖ୍ରୀ:ପୂ: ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀରେ (4th century BC) ହିପୋକ୍ରେଟସ ଏହି ରୋଗର ଅବତାରଣା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୧୫୦୦ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଇଜିପ୍ଟର ଏବର୍ସ ପାପିରସ (Egyptian Ebers Papyrus) ପୃଷ୍ଠାରେ ଏହି ବିଷୟରେ ଲେଖା ଥିବା ଜଣାଯାଏ ।
External links
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ସୁଲୋଚନା ଦାସ
ସୁଲୋଚନା ଦାସ (୨୫ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୪୯) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରାବନ୍ଧିକା, ଲେଖିକା ଓ ସମାଲୋଚିକା । ସେ ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରଚିତ ସମାଲୋଚନା ଭିତ୍ତିକ ପ୍ରବନ୍ଧ ଅବୁଝା ଅନ୍ଧାର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ସାହିତ୍ୟକୃତି
ସୁଲୋଚନା ଶତରୂପା, ବିଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣା, ମାଟିର ମହକ, ନୀଳାଭ କୁହଡ଼ିର ମାୟା, ନୀଳସ୍ୱର୍ଗ, ସକଳଘନ, ଅଶ୍ରୁର ଅଭିଷେକ, ଆହାତ ବସୁଧା, ଅନନ୍ତିକା, ଭଂଗୁର, ଲେଉଟାଣୀ, ମାଟିର ମହକ, ମୋହମୁକ୍ତି, ମୁହଁ ସଞ୍ଜର ଦେହ, ଟୋପାଏ କାକର, ତନ୍ମୟ ବିଭୂତି, ଲିପିପୁଷ୍ପା, ନକ୍ଷେତ୍ରର ଜନ୍ମ, ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ରାଜନୈତିକ ଚେତନା, ମାଟିର ଆକାଶ, ଅବୁଝା ଅନ୍ଧାର ଆଦି ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଅବୁଝା ଅନ୍ଧାର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ଏଥିସହ ସେ ବିରାଜ ବୋହୂ ଓ ନା ଆଦି ପୁସ୍ତକର ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ ।
୧୩୭୦
୧୩୭୦ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ସୁଲୋଚନା ଦାସ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲେଖକ
୧୩୭୦
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୩୭୦ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଦର୍ଶନା ଜାଭେରୀ
ଦର୍ଶନା ଜାଭେରୀ (ଜନ୍ମ 1940), ଚାରି ଜାଭେରୀ ଭଉଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ସାନ, ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟର ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଦର୍ଶକ ଅଟନ୍ତି । ସେ ଜଣେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ, ଅନୁସନ୍ଧାନ ପଣ୍ଡିତ, ଶିକ୍ଷକ ଚାରିଜଣ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଖ୍ୟାତି ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ, ଯାହାର ନାମ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ସମକକ୍ଷ ହୋଇପାରିଛି । ସେ ଗୁରୁ ବିପିନ ସିଂଙ୍କର ଜଣେ ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମଞ୍ଚରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ମଣିପୁରୀ ନର୍ତ୍ତନାଳାୟର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା, ଯାହା ଭାରତରେ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିଥିଲା ​​ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁମ୍ବାଇ, କୋଲକାତା ଏବଂ ଇମ୍ଫାଲରେ କେନ୍ଦ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଅଟେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ତାଲିମ
ଦର୍ଶନ ଜାଭେରୀ ମୁମ୍ବାଇର ଏକ ଗୁଜରାଟୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଛଅ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଭଉଣୀ ନୟନା ଏବଂ ରଂଜନାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ବିପିନ ସିଂଙ୍କଠାରୁ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଶିଖୁଥିବା ଦେଖିଥିଲେ । ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର, ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭର୍ନାଙ୍କ ସହ ନୃତ୍ୟ କଳା ଶିଖିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ପରେ, ସେ ସୂତ୍ରଧାରୀ କ୍ଷେତ୍ରେତୋମ୍ବି ଦେବୀଙ୍କଠାରୁ ପାରମ୍ପାରିକ ରାସଲିଳା ନୃତ୍ୟ, ଗୁରୁ ମୈତେଇ ଟୋମ୍ବା ସିଂଙ୍କଠାରୁ ନାଟ ପୁଙ୍ଗ ଏବଂ କୁମାର ମୈବୀଙ୍କଠାରୁ ପାରମ୍ପାରିକ ମୈବୀ ଯୋଗୀ ଶିଖିଲେ ।
ବୃତ୍ତି
୧୯୫୦ ଦଶକ ବେଳକୁ ଜାଭେରୀ ଭଉଣୀମାନେ - ନୟନା, ରଂଜନା, ସୁବର୍ନା ଏବଂ ଦର୍ଶନା - ଭାରତ ତଥା ବିଦେଶରେ ମଞ୍ଚରେ ଏକାଠି ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୫୬ ମସିହାରେ, ପ୍ରଥମ ଅଣ-ମଣିପୁରୀମାନେ ଇମ୍ଫାଲର ରାଜପ୍ରାସାଦ ଭିତରେ ଥିବା ଗୋବିନ୍ଦଜୀ ମନ୍ଦିରରେ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ପରିଶେଷରେ, ଭଉଣୀମାନେ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ମୁମ୍ବାଇ, କୋଲକାତା ଏବଂ ଇମ୍ଫାଲରେ ନିଜ ଗୁରୁ ଏବଂ କଳାବତୀ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ମଣିପୁରୀ ନର୍ତ୍ତନାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଏବଂ ସମୟ ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ସମକକ୍ଷ ହେଲା । ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି, ଦର୍ଶନ ନୃତ୍ୟ ଉପରେ ଅନେକ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ପ୍ରବନ୍ଧ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଜୀବନ କାଳରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ, ଅନୁସନ୍ଧାନ ତଥା କୋରିଓଗ୍ରାଫିରେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
୨୦୦୮ ମସିହାର ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ନୃତ୍ୟ ସମାଲୋଚକ ସୁନୀଲ କୋଥାରୀଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟର ମନ୍ଦିର ପରମ୍ପରାକୁ ସହରକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ଅଟନ୍ତି । ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ଯେ ନୟନା ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସୁଭର୍ନା ଅସୁସ୍ଥ ଥିବାରୁ ରଂଜନା ଏବଂ ଦର୍ଶନା ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟଦଳ ସହିତ ଅଭିନୟ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ
ଦର୍ଶନା ଜାଭେରୀଙ୍କୁ ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ, ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ନାଟକ ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ତାଙ୍କୁ ୨୦୦୨ରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କୁ ୨୦୧୮ରେ କାଳିଦାସ ସମ୍ମାନ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ରମାକାନ୍ତ ମିଶ୍ର
ରମାକାନ୍ତ ମିଶ୍ର (ଜନ୍ମ: ୧୭ ଜୁନ ୧୯୪୪) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ରମାକାନ୍ତ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଚାରିଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୮୦, ୧୯୯୫, ୧୯୯୫ ଓ ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ରଣପୁର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୮ମ, ୯ମ, ୧୧ଶ ଓ ୧୨ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ମନ୍ତ୍ରୀ ତଥା ଥରେ ବିରୋଧୀ ଦଳର ନେତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ରମାକାନ୍ତ ମିଶ୍ର ୧୯୪୪ ମସିହାର ଜୁନ ମାସ ୧୭ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ବିଦ୍ୟାଧର ମିଶ୍ର ଏବଂ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ପ୍ରମିଳା କୁମାରୀ ମିଶ୍ର । ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ମାଟ୍ରିକ୍ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ରମାକାନ୍ତ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କାର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଚାରିଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ରମାକାନ୍ତ ୧୯୯୬ ମସିହାରୁ ୧୯୯୯ ମସିହାଯାଏଁ ଏବଂ ୧୯୯୯ ମସିହାରୁ ୨୦୦୦ ମସିହାଯାଏଁ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୨୦୦୦ ମସିହାରୁ ୨୦୦୪ ମସିହାଯାଏଁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିରୋଧୀ ଦଳର ନେତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୪ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୮ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୯ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୨ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 71
ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 71), (ପୂର୍ବତନ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 205 ), ଏକ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ । ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ ଭାବରେ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ପଶ୍ଚିମ ଟର୍ମିନାଲ ଜାତୀୟ ରାଜପଥର ସଂଯୁକ୍ତ ସ୍ଥଳ ମଦନପଲ୍ଲେଠାରେ ଥିବା ବେଳେ ଏହାର ଶେଷ ରଣିଗୁନ୍ଥାଠାରେ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 716ଠାରେ ମିଶି ଥିବା ସ୍ଥଳରେ ହେଇଛି ।
ପଥ
Iମଦନାପଲ୍ଲେରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଇ ଏହା ପିଳେରୁ, ତିରୁପତି , ରାନୀଗୁନ୍ଥା , ଯେର୍ପେଡୁ ହେଇ ନଯାଦୁପେତ୍ତ ରୋଡରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ । ଏହାର ସମୁଦାଯ ଦୈର୍ଘ୍ୟ 191 କିଲୋମିଟର ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ଭୂଗୋଳ
ରାଲୋକ୍ସିଫେନ
ରାଲୋକ୍ସିଫେନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Raloxifene, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ଏଭିସ୍ଟା/ Evista) ଯାହା ଗ୍ଲୁକୋକର୍ଟିକଏଡ (glucocorticoids) ଓ ଋତୁବନ୍ଦ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳର (postmenopausal) ଓଷ୍ଟିଓପୋରୋସିସ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ । ଓଷ୍ଟିଓପୋରୋସିସ ରୋଗରେ ଏହା ବାଇଫସଫୋନେଟ (bisphosphonates) ଅପେକ୍ଷା କମ ପସନ୍ଦ କରାଯାଏ । ସ୍ତନ କର୍କଟ ରୋଗ ସଙ୍କଟ କମେଇବା ନିମନ୍ତେ ଏହା ଦିଆଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ସାଧାରଣ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଗୋଡ଼ କ୍ରାମ୍ପ (leg cramp), ଫୁଲା, ଗଣ୍ଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ହଟ ଫ୍ଲାସ (hot flashes) ହୋଇପାରେ । ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ଜମାଟ ରକ୍ତ (blood clots) ଓ ସ୍ଟ୍ରୋକ୍ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଶିଶୁର କ୍ଷତି କରିଥାଏ । ଋତୁ ଲକ୍ଷଣ (menstrual symptoms) ଅଧିକ ହୋଇଥାଏ । ରାଲୋକ୍ସିଫେନ ଏକ ସିଲେକ୍ଟିଭ ଏସ୍ଟ୍ରୋଜେନ ରିସେପ୍ଟର ମୋଡ୍ୟୁଲେଟର (selective estrogen receptor modulator/ SERM) ହୋଇଥିବା ଯୋଗୁ ଏସ୍ଟ୍ରୋଜେନ ରିସେପ୍ଟରର (estrogen receptor/ ER) ମିଶ୍ରିତ ଅଗୋନିସ୍ଟ-ରିସେପ୍ଟର ଆଣ୍ଟାଗୋନିସ୍ଟ (agonist–antagonist) ହୋଇଥାଏ । ଅସ୍ଥି ଉପରେ ଏହାର ଏକ ଏସ୍ଟ୍ରୋଜେନିକ (estrogen) ପ୍ରଭାବ ଓ ସ୍ତନ ତ‌ଥା ଜରାୟୁ ଉପରେ ଏକ ଆଣ୍ଟିଏସ୍ଟ୍ରଜେନ (antiestrogenic) ପ୍ରଭାବ ଥାଏ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ରାଲୋକ୍ସିଫେନ ସନ ୧୯୯୭ରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ (generic medication) ବିକ୍ରୟ ହୁଏ । ସନ ୨୦୧୯ରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ (United Kingdom) ଏନଏଚଏସକୁ (NHS) ଏହାର ଏକ ମାସର ଔଷଧ ପିଛା ପ୍ରାୟ ୩.୫୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହି ଔଷଧ ବାବଦ ଏକ ମାସରେ ପ୍ରାୟ ୧୬ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ସନ ୨୦୧୬ରେ ଏହାର ଏକ ନିୟୁତ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ହୋଇ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ତାଲିକାରେ ୨୯୪ତମ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲା ।
ବାଲ ଧୁରୀ
ବାଲ ଧୁରୀ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତା, ଯିଏକି ମରାଠୀ ଥିଏଟରରେ କାମ କରିବା ସହିତ ମରାଠୀ ଓ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଓ ଦୂରଦର୍ଶନ ଆଦିରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଜଣାଶୁଣା ମରାଠୀ ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଜୟଶ୍ରୀ ଗଡକରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ରାମାନନ୍ଦ ସାଗରଙ୍କ ପୌରାଣିକ ଟିଭି ଧାରାବାହିକ ରାମାୟଣ ରେ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଜୟଶ୍ରୀ କୌଶଲ୍ୟା ଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ତେରେ ମେରେ ସପ୍ନେରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ୍
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ମରାଠୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ମଞ୍ଚ ଅଭିନେତା
ଭାରତ ଲୀଳା
ଭାରତ ଲୀଳା ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶାର ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକନାଟକ ବା ଲୀଳାନାଟକ ଶୈଳୀ । ଏଥିରେ ମହାଭାରତ ଆଧାରିତ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଅଭିନୀତ ହେଉଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଭାରତ ଲୀଳା କୁହାଯାଏ । ଦୁଆରୀ ଚରିତ୍ରର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ନେଇ ଏହାକୁ ଦୁଆରୀ ନାଟ ବା ଦ୍ୱାରୀଲୀଳା କୁହାଯାଏ । ଏହାଛଡ଼ା ବିଷୟବସ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏହାକୁ ସୁଭଦ୍ରା ହରଣ ନାଟ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ଗଞ୍ଜାମରେ ଭାରତ ଲୀଳା ଯୋଗୁଁ ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ବହୁଳ ପ୍ରଚାରିତ ପାଲା ପ୍ରସାର ଲାଭ କରିପାରିନାହିଁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର କେତେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ଭାରତ ଲୀଲା ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଥାଏ । ଜନପ୍ରିୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଗଞ୍ଜାମରେ ପରିବେଷିତ ଭାରତ ଲୀଳାର ସମକକ୍ଷ ସେମାନେ ହୋଇପାରିନାହାନ୍ତି । ଭାରତ ଲୀଳାରେ ବ୍ୟବହୃତ ପାରମ୍ପରିକ ବାଦ୍ୟ, ଆଞ୍ଚଳିକ ଭାଷା, ଲୋକସଙ୍ଗୀତ ଓ କୌତୁକପ୍ରଦ ଅଭିନୟ ଯୋଗୁଁ ଏହା ବେଶ ଜନାଦୃତ ହୋଇପାରିଛି । ଭାରତ ଲୀଳାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ ୧୦-୧୨ ଘଣ୍ଟା ଧରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ବାଦି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଧିକ ସମୟ ଲାଗିଥାଏ । ଆଜିକାଲି ଆଧୁନିକ ମଞ୍ଚପ୍ରଦର୍ଶନର ବନ୍ଧନ ଯୋଗୁଁ ଏହା ୨-୩ ଘଣ୍ଟା ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରାଯାଉଛି ।
ଇତିହାସ
୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ନୟାଗଡ଼ର କଲ୍ୟାଣପୁର ଗ୍ରାମର ଦୀନବନ୍ଧୁ ଦାସ ଭାରତ ଲୀଳା ରଚନା ପୂର୍ବକ ଅଭିନୟ କରାଇଥିଲେ । ସେ ଜାତିରେ ବାଉରୀ ଥିବାରୁ ଭାରତ ଲୀଳାର ପ୍ରାରମ୍ଭକାଳରେ ଉଚ୍ଚବର୍ଗର ଦର୍ଶକମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନଥିଲେ । ପୁଣି ରଚିତ 'ସୁଭଦ୍ରା ହରଣ ସୁଆଙ୍ଗ'ରେ ନିମ୍ନବର୍ଗର ଭାଷା ଓ ଦ୍ୱିଅର୍ଥବୋଧକ ଗୀତକୁ ଉଚ୍ଚଶ୍ରେଣୀର ଲୋକେ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ । ତେଣୁ ତାହା ମୁଖ୍ୟତଃ ନିମ୍ନଶ୍ରେଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରିବେଷିତ ହେଉଥିଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଗୁରୁମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଦୀନବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ପାଣ୍ଡୁଲିପିକୁ ସଂଶୋଧନ କରି ସେଥିରେ ଛାନ୍ଦ ଚୌପଦୀ ସଂଯୋଗ କରିବା ଫଳରୁ ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।
ସୃଷ୍ଟି
ଭାରତ ଲୀଲାର ସୃଷ୍ଟି ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ବୋଲି ଅଧିକାଂଶ ଗବେଷକ ମତ ଦିଅନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗତ ଧୀରେନ ଦାଶଶ ଏହା ୧୫ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ଗବେଷଣାରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ ଦୀନବନ୍ଧୁ ଦାସ ଜୀବିକା ଅର୍ଜନ ନିମନ୍ତେ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଆସାମ ଓ ରେଙ୍ଗୁନର ଚାହାବଗିଚା ଓ ହୁଗୁଳି ଜିଲ୍ଲାର ଚଟକଳରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସମୟରେ ସୁଭଦ୍ରା ହରଣ ସୁଆଙ୍ଗ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିଜର ସହକର୍ମୀମାନଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ରେଙ୍ଗୁନ ଓ ହୁଗୁଳି ଅଞ୍ଚଳରେ ମଞ୍ଚସ୍ଥ କରି ନିଜ ଗ୍ରାମକୁ ଫେରିବା ପରେ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାରେ ଭାରତଲୀଳା ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ଏଣୁ ପ୍ରଥମାବସ୍ଥାରେ ଗଞ୍ଜାମରେ ଏହା ହୁଗୁଳି ଭାରତ ବୋଲି ଲୋକତୁଣ୍ଡରେ ବସିଯାଇଥିଲା । ଅଦ୍ୟାବଧି ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର ଦୁଆରୀଙ୍କ ବେଶ ପୋଷାକରେ ସେହି ସମୟର ଚାହା ବଗିଚାରେ କାମ କରୁଥିବା ମାଙ୍ଗୋଲିୟଙ୍କର ବେଶର ଶୈଳୀ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଏ ।
ଦୀନବନ୍ଧୁ ଦାସ ବର୍ତ୍ତମାନ ବ୍ୟବହୃତ ଗୀତିନାଟ୍ୟର କବି ହୋଇଥିଲେହେଁ, ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ସୁଭଦ୍ରାପରିଣୟ ଆଧାରିତ ଅନେକ ନାଟକ ପରିବେଷିତ ହେଉଥିଲା । ଏଣୁ ଦୀନବନ୍ଧୁ ଦାସ ଭାରତ ଲୀଳାର ଆଦ୍ୟସ୍ରଷ୍ଟା ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ଭାରତ ଲୀଳାକୁ ନିଜ ଶୈଳୀରେ ପୁନଃ ଗଢ଼ି ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ନବଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ କହିବା ଅଧିକ ସମୀଚୀନ ।
ବିଷୟବସ୍ତୁ
ଭାରତ ଲୀଳାରେ ମହାଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ଉପାଖ୍ୟାନ ଅଭିନୀତ ହେଉଥିଲା ମଧ୍ୟ କାଳକ୍ରମେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଖ୍ୟାନ ଲୁପ୍ତ ହୋଇ ଏବେ କେବଳ ସୁଭଦ୍ରା ପରିଣୟ ବା ହରଣ ବିଷୟଟି ଉପଜୀବ୍ୟ ହୋଇ ରହିଛି । ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗଟିର ନାଟକୀୟତା ଯୋଗୁଁ ଏହା ବିଶେଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛି । ବିଭିନ୍ନ ଦଳମାନେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗଟିକୁ ନିଜ ନିଜ ଶୈଳୀରେ ଅଭିନୟ କରୁଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ନାଟକରେ ବୋଲାଯାଉଥିବା ରଚନାଗୁଡ଼ିକ ପୁରାତନ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ ଆଧୁନିକ ରଚନା ପ୍ରାୟତଃ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ ନାହିଁ । ସ୍ଥଳେ ସ୍ଥଳେ ନୂତନ କବିତା ବୋଲାଯାଉଥିବା ନଜିର ରହିଛି ।
ଏହି ଲୀଳାରେ ସଂଳାପଟି ଗ୍ରାମ୍ୟ ଶୈଳୀରେ ଥିବାରୁ ଲୋକଙ୍କ ସହଜରେ ବୋଧ ହୁଏ । ପୁଣି ଶୃଙ୍ଗାରଧର୍ମୀ ହାସ୍ୟରସରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ରହିଛି ।
ସୁଭଦ୍ରା ହରଣ ଲୀଳାର କଥାବସ୍ତୁ
ସାଧାରଣତଃ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଲୀଳା ପ୍ରାରମ୍ଭ ହୁଏ । ଆରମ୍ଭରେ ସଙ୍ଗୀତ ବାଦନ ହୁଏ । ଏହା ପରେ ନାରୀ ଚରିତ୍ରମାନେ ଆସି ସଭାକୁ ପ୍ରବୋଧନ୍ତି ଓ ଦେବାଦେବୀଙ୍କୁ ନାଟକର ସାଫଲ୍ୟ ଲାଗି ଜଣାଣ କରନ୍ତି । ଲୀଳାର ଆରମ୍ଭରେ ଅର୍ଜୁନ ରାଜସଜ୍ଜାରେ ଆସି ମଞ୍ଚସ୍ଥ ଏକ ସିଂହାସନରେ ବିରାଜନ୍ତି । ନାଚ ସାରି ସେ ନିଜ ପରିଚୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି । ଏହାର ପରେ ପରେ ଦୁଆରୀ ଚରିତ୍ର ମଞ୍ଚପ୍ରବେଶ କରି ଜଣାଣ ବୋଲିଥାଆନ୍ତି । ସୁଭଦ୍ରା ଓ ସତ୍ୟଭାମା ଆସି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରାସାଦର କବାଟ ବାଡ଼ାନ୍ତି । ଅର୍ଜୁନ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ ଅଧରାତିରେ କିଏ ସେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି ଏହା ଜାଣିବାପାଇଁ ଦୁଆରୀଙ୍କୁ ପଠାନ୍ତି । ଦୁଆରୀ ଝିଅମାନଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତେ ସେମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଛଡ଼ା ଆଉ କାହାକୁ ନାଆଁ ଓ ପରିଚୟ ପ୍ରକାଶ କରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି କହନ୍ତି । ଅର୍ଜୁନ ଏହା ଶୁଣି କୁପିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀଶାଳରେ ରଖିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି । ପରେ ସୁଭଦ୍ରା ରୋଦନ କରନ୍ତି ଓ ସତ୍ୟଭାମା ନିଜ ପରିଚୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଟରାଣୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀଶାଳରେ ରଖିଥିବାରୁ ଅର୍ଜୁନ ପାପମୋଚନର ଉପାୟ ପଚାରନ୍ତି । ଦୁଆରୀ ଦନ୍ତେ କୁଟା ଧରି ପାଦେ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିଲେ ସବୁ ପାପ ଚାଲିଯିବ ବୋଲି ଉପାୟ ଜଣାନ୍ତି । ଅର୍ଜୁନ ଏହା କରନ୍ତେ ଦୁଆରୀ ମଜାରେ ତାଙ୍କୁ 'ଏ ଉଲା ଅରଜୁନ ପିଲା କି କର୍ମ କଲା, କଞ୍ଚା ମାଇପିଲା ପାଦେ ଜୁହାର କଲା' ବୋଲନ୍ତି । ଏଥି ଉତ୍ତାରୁ ସତ୍ୟଭାମା ଆସିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ଫଳ ଆଣିଛନ୍ତି ବୋଲନ୍ତି । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନଟକୂଟିଆ ପୁରୁଷ, କାଳେ ବିଷଫଳ ପଠାଇଥିବେ ଏହି ଭୟରେ ଅର୍ଜୁନ ଫଳ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଦୁଆରୀଙ୍କ ବୋଧ ପରେ ଅର୍ଜୁନ କେଉଁ ଫଳ ଆଣିଛନ୍ତି ଏହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଦୁଆରୀଙ୍କ ତାହା ହସ୍ତରେ ଧରି ଆଣିବା ପାଇଁ, ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖି ଆସିବା ପାଇଁ ବା ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଚୋପା ଟିକେ ଆଣିବାକୁ ଆଦେଶ କରନ୍ତି । ଏସବୁ କଲେ ମହାପାପ ଲାଗିବ ଓ ଚୋପା କର୍ତ୍ତନ କଲେ ରୁଧିର ବହିବ ବୋଲି ଝିଅମାନେ କୁହନ୍ତି । ଦ୍ୱିଅର୍ଥବୋଧକ ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ନାରୀଙ୍କର କୁଚକୁ ଫଳ ରୂପେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ଶେଷରେ ସୁଭଦ୍ରା ପ୍ରୀତି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ଏହାର ବିରୋଧରେ ଅର୍ଜୁନ ନାନା ପ୍ରକାର ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ନ୍ତି । ଅର୍ଜୁନ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ନିଜ ଭଉଣୀ କହି ପ୍ରମାଣ ଦିଅନ୍ତି । ସୁଭଦ୍ରା ସମଗ୍ର ସଂସାର ଭାଇ ଭଉଣୀ କହି ତାଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ଖଣ୍ଡନ କରନ୍ତି । ପରେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଗଉଡ଼ୁଣୀ, ବେଶ୍ୟା, କଳଙ୍କିନୀ ଆଦି ଅପବାଦ ଦିଅନ୍ତି । ଏହି ସମସ୍ତ ଯୁକ୍ତିକୁ ଶାସ୍ତ୍ରପାଣ୍ଡିତ୍ୟରେ ଖଣ୍ଡନ କରି ଦୁଆରୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରବୋଧନ୍ତି । ଅର୍ଜୁନ ତାହା ପରେ ମଧ୍ୟ ନାନା ପ୍ରକାର ଭର୍ତ୍ସନା କରି ଅନାଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିବାରୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପାୟ ମତେ ସତ୍ୟଭାମା ମାୟାବତୀ ଦେବୀଙ୍କଠୁଁ ମନ୍ତ୍ରଧୂଳି ଆଣି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କାମଭରେ ମୋହିତ କରିନିଅନ୍ତି । ଏହା ପରେ ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବିଭାଘର ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ ଓ ଲୀଲା ସମାପ୍ତ ହୁଏ ।
ପ୍ରାଚୀନ ରଚନାର ପ୍ରୟୋଗ
ଭାରତ ଲୀଳାରେ କବିସମ୍ରାଟ ଉପେନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜ, କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ବଳଦେବ ରଥ, ଦୀନକୃଷ୍ଣ ଦାସ, ବନମାଳୀ ଦାସ ଆଦି ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଆ କବିମାନଙ୍କ ରଚନା କଥାଛଳରେ ପରିବେଷିତ ହୁଏ । କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁଭଦ୍ରାପରିଣୟ ଆଧାରିତ 'ରସପଞ୍ଚକ'ରୁ ଅନେକ ଦୁଆରୀ ପଦ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାଆନ୍ତି । ଅନେକ ଦଳମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ ଜଣାଣ ଗୀତ 'ପ୍ରଭୁ ଜାଣିଲିଣି ଜାଣିଲିଣି, ତୁମ୍ଭେ ଏଡ଼େ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ହେଲଣି' କବି ବନମାଳୀ ଦାସଙ୍କ ରଚନା । ଏହାଛଡ଼ା ଗୁରୁ ନବଘନ ପରିଡ଼ା ନିଜର ରଚନାରୁ କେତେକ ଗୀତ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି । ସରୋଜ ଭଣିତା ଥିବା ହାସ୍ୟରସାତ୍ମକ 'ବ୍ରଜପୁର ବୁଲେଟ ଗାଡ଼ି' ଗୀତଟି ଅନେକ ଦଳଙ୍କଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ ହୋଇସାରିଲାଣି । ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ ଏହି ନୂତନ ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପୁରାତନ ସ୍ୱରରେ ସଂଯୋଜିତ ହୋଇ ବୋଲାହୁଏ ।
ଅଭିନୟ
thumb|328x328_ପିକସେଲ|କବିସୂର୍ଯ୍ୟନଗର ଗୁଡ଼ିଆପାଲିର ଶ୍ରୀ ରଙ୍କନିଧି ବେହେରା ଭାରତ ଲୀଳାର ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ନାଆଁ । ସେ ନିଜ ଦୁଆରୀ ଚରିତ୍ରର ଅଭିନୟ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଭାରତ ଲୀଳାରେ ଦୁଆରୀ, ଅର୍ଜ୍ଜୁନ, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ସତ୍ୟଭାମା ଏହି ଚାରିଜଣ ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର । ଗୌଣ ଭୂମିକାରେ ଆଉ ଦୁଇଜଣ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତି । ଅତୀତରେ ଏଥିରେ କେବଳ ପୁଅମାନେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଝିଅପିଲାଙ୍କୁ ନିଆଯାଉଛି । ଅଭିନୟ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟତଃ ସଜ୍ଜିତ ମଞ୍ଚ ଓ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଚଉକି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ । ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ ଚଉକିଟି ବିଭିନ୍ନ ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ମଞ୍ଚଠାରୁ ବେଶଘର (ଗ୍ରୀନରୁମ) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବାପାଇଁ ଥିବା ପଥକୁ 'ପୁଷ୍ପ-ପଥ' କୁହାଯାଏ । ମଞ୍ଚର ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣକାରୀମାନେ ବସିଥାନ୍ତି । ବ୍ୟବହୃତ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ହାରମୋନିୟମ, ଯୋଡ଼ିନାଗରା, ଝୁମୁକା, ଘୁଡ଼ୁକି ଆଦି ପ୍ରମୁଖ ।
ଦୁଆରୀ ବା ଦ୍ୱାରୀ
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରୀ ବା ଦୁଆରୀ ନାମରେ ପରିଚିତ । ଏହି ଚରିତ୍ରଟି ଗ୍ରୀକ୍ ନାଟକର କୋରସ୍ ବା ସଂସ୍କୃତ ନାଟକର ସୂତ୍ରଧାର ଭଳି ଅଟେ । ଦୁଆରୀ ବିଭିନ୍ନ ଅଭିନୟଦ୍ୱାରା ଲୋକଙ୍କୁ ହସାଇବା ସହ ଗୀତଗୁଡ଼ିକର ପାଣ୍ଡିତ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ । ଏଣୁ ଦୁଆରୀ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ ଓ ପଣ୍ଡିତ ଅଟନ୍ତି । ସାଧାରଣତଃ ଦଳର ଗୁରୁମାନେ ଗୀତ ରଚନା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିବା ସହ ନିଜେ ଏହି ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥାନ୍ତି । କହିବାର ଶୈଳୀ ଓ ଉଦ୍ଦାମ ନୃତ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ଦର୍ଶକ ବେଶ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଅତୀତରେ ଦ୍ୱାରୀ ମୁହଁରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗବୋଳି ରଣପା ସାହାଯ୍ୟରେ ମଞ୍ଚରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲା । ତେଣୁ ଦର୍ଶକମାନେ ତାକୁ ନବରଙ୍ଗିଆ କହୁଥିଲେ । ପୁଣି ଦୁଆରୀ ହାତରେ ରୁମାଲ ଖଣ୍ଡେ ଧରି ତାକୁ ନାନାବିଧ ପ୍ରକାର ନାଟକରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ । ପାଲାରେ ଯେପରି ଚାମରକୁ ଗାୟକ ନାଟକର ପ୍ରପ (prop) ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଠିକ ସେହିପରି ଭାରତ ଲୀଳାର ଦୁଆରୀ ରୁମାଲ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ । ଏଥିରେ ଇଙ୍ଗିତ କରି ଲୁହ ପୋଛିବା, ବନ୍ଧନ ହେବା ଆଦି ନାଟକୀୟ ଭଙ୍ଗୀ କରାଯାଏ ।
ଦୁଆରୀ ଚରିତ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନାନା ପ୍ରକାରେ ଉପହାସ କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ତାଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଆଦି ବିଭିନ୍ନ ଜିନିଷ ବିଷୟରେ ବୁଝାଏ । ଦୁଆରୀ-ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତର ହୋଇ ଦୁଆରୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ନିଜକୁ ବଡ଼ ବୋଲି ଦେଖାଇ ତାଙ୍କର ଉପହାସ କରିଥାଆନ୍ତି । ପାପମୋଚନ ଲାଗି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମାପ୍ରାର୍ଥନା କରାଇ ପରେ ପରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ 'ଉଲା' ଡାକି ଉପହାସ କରନ୍ତି । ସୁଭଦ୍ରା କରୁଣଭରେ କାନ୍ଦିବା ଦୃଶ୍ୟରେ ଦୁଆରୀ ହିଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସମବେଦନା ଦେଖାଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବୁଝାସୁଝା କରନ୍ତି । ଏଣୁ ଦୁଆରୀ ଚରିତ୍ର ନିର୍ବାହ କରିବା ପାଇଁ ଭଲ ଅଭିନୟ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଓ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ଆବଶ୍ୟକ ।
ଅର୍ଜୁନ
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଲୀଳାରେ ଅତି ଅଜ୍ଞ, ନିଷ୍ଠୁର ଓ କୋପୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଛି । ଦୁଆରୀ ଏହାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଉପହାସ କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ତାଙ୍କଠୁଁ ନିଜକୁ ବଡ଼ ଦର୍ଶାନ୍ତି । ପୁଣି ଅର୍ଜୁନ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ କଳଙ୍କିନୀ ବୋଲିବାରୁ ଦୁଆରୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପଣିଗୋସେଇଁବାପା ପରାଶର ମୁନି, ଗୋସେଇଁବାପା ବ୍ୟାସ, ବାପା ଇନ୍ଦ୍ର, ମାଆ କୁନ୍ତୀ ଆଦି ସମସ୍ତ ବଂଶର କଳଙ୍କ ଫେଡ଼ିଣ କହନ୍ତି । ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଚରିତ୍ର କଥା କଥାକେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଦେବି କହିବାରୁ ଦୁଆରୀ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତିରୀହତ୍ୟା କଲେ କେଡ଼େ ବଡ଼ ପାପ ବୁଝାଇଦିଅନ୍ତି । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନଟକୂଟିଆ ବୋଲିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ବୁଝାସୁଝା କରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା ନ କରିବାକୁ କହନ୍ତି । ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ବେଶ୍ୟା ବୋଲି ନିଷ୍ଠୁର ଭାବେ କହିବାରୁ ଦୁଆରୀ ପରୀକ୍ଷା କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଆଶଙ୍କାକୁ ଭୁଲ ପ୍ରମାଣିତ କରନ୍ତି । ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ମୁଖ୍ୟତଃ ସାହସିକ ଓ ବୀରତ୍ୱର ପ୍ରଦର୍ଶନ ।
ସୁଭଦ୍ରା ଓ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ ଚରିତ୍ର ମୁଖ୍ୟତଃ ଦୁଆରୀଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସଂଳାପ କରି ତାଙ୍କ ଆସିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କହନ୍ତି । ସେମାନେ ସଙ୍ଗୀତ ବେଳେ ନୃ୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି । ବେଳେବେଳେ ବିଭିନ୍ନ ଶୃଙ୍ଗାରଧର୍ମୀ ଇଙ୍ଗିତ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି । ଏପରି ଭଙ୍ଗୀ ସଖୀନାଚର ପ୍ରଭାବରୁ ଆସିଛି ବୋଲି ଧୀରେନ୍ଦ୍ରନାଥ ପଟ୍ଟନାୟକ ନିଜ ଆଲେଖ୍ୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ଭାରତ ଲୀଳାର ସମୟ ଅବଧି ଆଠରୁ ବାର ଘଣ୍ଟା । ଏହା ରାତି ଦଶଟାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତରେ ସମାପ୍ର ହୁଏ । ଲୋକପ୍ରିୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏଯାଏଁ ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶାରେ ଅନେକ ନାଟ୍ୟଦଳ ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରାମରେ ଏହା ପରିବେଷିତ କରୁଛନ୍ତି । ଭାରତ ଲୀଳାର ରେକର୍ଡ଼ିଂ କରାଯାଇ ଦୁଇ ତିନିଥର ଏହା ସିଡ଼ି କରାହୋଇଛି । ଏହି ସମସ୍ତ ରେକର୍ଡ଼ିଂ ଦୁଇ-ତିନି ଘଣ୍ଟାର ମାତ୍ର ।
ଦଳ
ଏବେ ଭାରତ ଲୀଳାର ମାତ୍ର କୋଡ଼ିଏଟି ଦଳ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅଛନ୍ତି । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦଳରେ ଦଶରୁ ପନ୍ଦର ଜଣ ଶିଳ୍ପୀ ଥାଆନ୍ତି । ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଞ୍ଚ ଅଭିନେତା, ଗାୟକ, ବାଦ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଓ ସହାୟକ ଅନ୍ୟତମ । ୧୯୯୮ ବେଳେ ଗୋଟିଏ ରାତିର ଲୀଳା ନିମନ୍ତେ ୫୦୦ରୁ ୧୦୦୦ ଟଙ୍କା ଦେୟ ଥିଲା । ଏହା ଲୀଳା କେଉଁଠି କରାଯିବ ଓ ଯାତାୟତ ଖର୍ଚ୍ଚ ଅନୁସାରେ ସ୍ଥିର କରାଯାଉଥିଲା । ଦଳଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକାଂଶ ବାର ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ହିଁ ଭାରତ ଲୀଳା ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି ।
ପ୍ରମୁଖ ଗୁରୁ
ଆସ୍କା ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ମାଗୁରାର ୰ଭୀମ ପଣ୍ଡା, ପଞ୍ଚମ ଗ୍ରାମର ଶ୍ରୀନାଥ ପଟ୍ଟନାୟକ, ୰ତ୍ରିନାଥ ପଟ୍ଟନାୟକ, ୰ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ସାବତ ଗତ ଶତକର ପ୍ରମୁଖ ଗୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ । ଅଧୁନା ଶ୍ରୀ ଭୀମ ପଣ୍ଡାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ କବିସୂର୍ଯ୍ୟନଗରର ଶ୍ରୀ ନବଘନ ପରିଡ଼ାଙ୍କ ଦଳ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦଳ ଭାବେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଛି ।
ଗୀତ
ଅଧୁନା ଭାରତ ଲୀଳା ଦଳମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ କେତେକ ଗୀତର ସୂଚୀ ତଳେ ଦିଆଗଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକକଳା
କ୍ଷମା ମେତ୍ରେ
ଏହା ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
୧୩୭୨
୧୩୭୨ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୩୭୨ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ସରସ୍ୱତୀ ମହଲ ଲାଇବ୍ରେରୀ
ଇତିହାସ
ଥଞ୍ଜାଭୁର ଥିତ ସରସ୍ୱତୀ ଲାଇବ୍ରେରୀ 1535ରୁ 1675 ମସିହାରେ ଶାସନ କରିଥିନା ନାୟକ ରାଜାମାନେ ନିଜସ୍ୱ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଏହାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । 1675 ମସିହାରେ ମରଠା ଶାସକ ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ ନିଜ କଁଯାକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଲାଇବ୍ରେରୀର ଉନ୍ନତି କରିଥିଲେ । 1709 ମସିହାରୁ 1832 ମସିହା ଯାଏ ଶାସନ କରିଥିନା ମରାଠା ରାଜା ସେରଫୋ ଜୀ ନିଜେ ବହୁ ବିଷୟରେ ଜଣେ  ବିଦ୍ୱାନ ଥିଲେ । ସେ ଜର୍ମାନ, ଫ୍ରେଞ୍ଚ , ଇଟାଲିୟାନ , ଲାଟିନ ଓ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣିଥିଲେ । ସେ ଲାଇବ୍ରେରୀର ବହୁଳ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ । ଲାଇବ୍ରେରୀ ପାଇଁ ସେ ଅନେକ ପଣ୍ଡିତଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରି ବିରଳ ପୋଥି ସବୁ ସଂଗ୍ରହ ଓ ରକ୍ଷଣ ଦିଗରେ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ । ଉତ୍ତର ଭାରତ ଓ ଭାରତର ଦୂର ପ୍ରାନ୍ତରୁ ମଧ୍ୟ ବହୁ ପୁସ୍ତକ , ହସ୍ତଲିଖିତ ପାଣ୍ଡୁଲିପି ସବୁ ତାଙ୍କ ସମୟରେ ସଂରୁହିତ ହେଇଥିଲା ।
1918 ମସିହାରୁ ଏହି ଲାଇନରେଡ଼ି ତାମିଲନାଡୁ ରାଜ୍ୟ ଅଧୀନରେ ରହିଥିଲା । ଏହାର ନାମ " ଥଞ୍ଜାଭୁର ମହାରାଜା ସରଫୋଜୀ ଲାଇବ୍ରେରୀ " ରଖାଯାଇଛି ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଉଦ୍ୟମ
thumb|Painting outside the Sarasvati Mahal Library. ଏହି ଲାଇବ୍ରେରୀ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ମୁକ୍ତ । ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟ ଆହୁରି ପୁରାତନ ପୁସ୍ତକ, ଦଲିଲ , ପାଣ୍ଡୁଲିପି ସଂଗ୍ରହ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଉଛି । 1998 ମସିହାରେ ଏହି ଲାଇବ୍ରେରୀ କମ୍ପ୍ୟୁଟରୀକରଣ କରାଯାଇ ସବୁ ପୁସ୍ତକ ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ଯବାନ ଲେଖା ଗୁଡିକୁ ସାରଣୀ କରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବା ସହ ଅତି ପୁରାତନ ହସ୍ତ ଲେଖା ଦଲିଲ ସାନୁହକୁ ମିକ୍ରୋଫିଲ୍ମରେ ରଖାଯାଇଛି । ସମସ୍ତ ଲେଖାକୁ ଡିଜିଟାଲ ମାଧ୍ୟମରେ ରଖିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଚାଲିଛି ।.
ଲାଇବ୍ରେରୀ ସଂଗ୍ରହାଳୟ
ଥଞ୍ଜାଭୁର ରାଜମହଳ ଭିତରେ ଥିବା ସରସ୍ୱତୀ ଲାଇବ୍ରେରୀରେ ଏକ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଏଠାରେ ବିରଳ ପୁସ୍ତକ ସହ ପେଣ୍ଟିଙ୍ଗ, କାଷ୍ଠା ନିର୍ମିତ ପୁରାତନ ଦ୍ରବ୍ୟ ମରାଠା ରାଜାମାନଙ୍କ ତୈଳ ଚିତ୍ର ସହ ବିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରାଚୀନ ମାନଚିତ୍ର ସବୁ ରହିଛି । ପଠନ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସୁବିଧା ଥାଇ କକ୍ଷ୍ୟ ମାନ ରହିଛି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ତାମିଲନାଡୁ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁସ୍ତକାଳୟ
୧୩୭୧
୧୩୭୧ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୩୭୧ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ରେଣୁ ବାଲା ଚାନୁ
ୟୁମନାମ ରେଣୁ ବାଲା ଚାନୁ (ଜନ୍ମ ୨ ଅକ୍ଟୋବର, ୧୯୮୬ ) ଜଣେ  ଭାରତୀୟ ମହିଳା ୱେଟ ଲିଫଟର । ସେ 2006 ମସିହାର କମନୱେଲ୍‌ଥ ଗେମ ରେ 58 କେଜି ମହିଳା ବର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ପୁନର୍ବାର ଦିଲ୍ଲୀ ଠାରେ ହେଇଥିବା ପରବର୍ତ୍ତୀ କମନୱେଲ୍‌ଥ ଗେମରେ 2010 ମସିହାରେ ସ୍ୱନ ପଦକ ପାଇଥିଲେ । ସେଥିରେ 24 ବର୍ଷ ବର୍ଷୀୟ ରେଣୁ ରେକର୍ଡ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ଭାରତ ସରକାର ୨୦୧୪ ମସିହା ରେ ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିଲେ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୬ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ନାଟାଲିଜୁମାବ
ଏକ
ନାଟାଲିଜୁମାବ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ଟାଇସାବ୍ରି, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ମଲ୍ଟିପ୍ଲ ସ୍କ୍ଲେରୋସିସ (ଏମ୍ଏସ୍) ଏବଂ କ୍ରନ୍ ରୋଗ (ସିଡି) ର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏମଏସ ପାଇଁ ଏହା କ୍ଲିନିକାଲି ଆଇସୋଲେଟେଡ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ରିଲାପ୍ସିଙ୍ଗ ରେମିଟିଙ୍ଗ ରୋଗ ଏବଂ ସକ୍ରିୟ ସେକଣ୍ଡାରୀ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ରୋଗ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ସିଡି ପାଇଁ ଏହା ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଚିକିତ୍ସା ଫଳପ୍ରଦ ହୁଏ ନାହିଁ । ଏହା ପ୍ରତି ୪ ସପ୍ତାହରେ ଥରେ ଏକ ଶିରାରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ।
୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଆମେରିକାରେ ଏବଂ ୨୦୦୬ରେ ୟୁରୋପରେ ନାଟାଲିଜୁମାବ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏକ ମାତ୍ରା ଔଷଧର ମୂଲ୍ୟ ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ପ୍ରାୟ ୭,୮୦୦ ଡଲାର ଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ନୀନା ଗୁପ୍ତା (ଗଣିତଜ୍ଞ)
ନୀନା ଗୁପ୍ତା କୋଲକାତା ଭାରତୀୟ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଅନୁଷ୍ଠାନର (ଆଇଏସାଆଇ) ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଓ ଗଣିତ ବିଭାଗର ଜଣେ ଉପପ୍ରାଧ୍ୟାପକ । ବିନିମୟ ବୀଜଗଣିତ (କମ୍ୟୁନିକେଟିଭ ଆଲଜେବ୍ରା) ଓ ଆଫିନ ବୀଜଗାଣିତିକ ଜ୍ୟାମିତି ତାଙ୍କର ପ୍ରାଥମିକ ଅଧ୍ୟୟନ । ଗୁପ୍ତା ଆଗରୁ ଆଇଏସାଅଇର ଜଣେ ପରିଦର୍ଶନୀ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଓ ଟାଟା ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଫଣ୍ଡାମେଣ୍ଟାଲ ରିସର୍ଚ (ଟିଆଇଏଫାଅଅର)ର ପରିଦର୍ଶନୀ ଫେଲୋ ଥିଲେ ।
ଗୁପ୍ତା ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଗଣିତରେ ଅନର୍ସ ରହିତ ବେଥୁନ କଲେଜରୁ ସ୍ନାତକ ଲାଭକରିଥିଲେ । ପରେ ସେ ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଆଇଏସାଅଇରୁ ଗଣିତରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଲାଭକରିଥିଲେ । ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ସେ ବୀଜଗାଣିତିକ ଜ୍ୟାମିତିରେ ପ୍ରଫେସର ଅମର୍ତ୍ୟ କୁମାର ଦତ୍ତଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଡକ୍ଟରେଟ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଗୁପ୍ତାଙ୍କ ପିଏଚଡି ନିବନ୍ଧର ନାମ ଥିଲା "Some Results on Laurent Polynomial Fibrations and Quasi A* Algebras"
ଗୁପ୍ତା ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ବିଜ୍ଞାନ ଏକାଡେମୀର ଯୁବ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ । ଏହା ତାଙ୍କୁ ଜାରିକି କ୍ୟାନ୍ସଲେସନ ପ୍ରୋବ୍ଲେମର ସକରାତ୍ମକ ଗୁଣରେ ସମାଧାନ ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ୨୦୧୩ରେ ଏହି କାମ ଉପରେ ମତବାଦକୁ ଭିତ୍ତିକରି ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ଟିଆଇଏଫାଆର ପୁରାତନ ଛାତ୍ରସଂସଦ ତରଫରୁ "ସରସ୍ୱତୀ କୌସିକ ମେଡ଼ାଲ"ରେ ସମ୍ମାନୀତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଖରିଆ ଭାଷା
ଖରିଆ ଭାଷା(autonym: kʰaɽija or kʰeɽija )ପୂର୍ବ ଭାରତର ମୁଣ୍ଡା ଜନଜାତିର ଲୋକ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଏକ ଭାଷା ।
ଶ୍ରେଣୀବିଭାଗ
ଖରିଆ ଭାଷା ମୁଣ୍ଡା ଭାଷା ପରିବାରର ଖରିଆ- ଜୁଆଙ୍ଗ ଶାଖା । ଏହା ଜୁଆଙ୍ଗ ଭାଷା ସହ ଅନେକ ସମାଞ୍ଜସ୍ୟ ରଖିଥାଏ । ତେବେ ଖରିଆ ଓ ଜୁଆଙ୍ଗ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭେଦ । ମୁଣ୍ଡା ଭାଷା ସମୂହ ପରିବାରରେ ଖରିଆ ଓ ଜୁଆଙ୍ଗକୁ ଏକ ଉପଶ୍ରେଣୀ ଭାବରେ ରଖାଯାଇଥାଏ । ତେବେ ଅତି ପ୍ରାଚୀନ ଶ୍ରେଣୀବିଭାଗରେ ଏହାକୁ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମୁଣ୍ଡା ଭାଷାର ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ପ୍ରଜାତି ଭାଷା ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ଖରିଆ ଭାଷାର ମୁଣ୍ଡରୀ, କୁରୁଖ, ହିନ୍ଦୀ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସହ ସମ୍ପର୍କ ରହିଥାଏ ।
ବିସ୍ତାରଣ
ଖରିଆ ଭାଷା କହୁଥିବା ଲୋକ ଏହି ରାଜ୍ୟ ମାନଙ୍କରେ ରହିଥିବାର ଜଣାଯାଏ ,
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ଭାଷା
ଲକ୍ଷ୍ନୌ
ଲକ୍ଷ୍ନୌ ସହର ଭାରତର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ |
ଇତିହାସ
thumb|300x300_ପିକସେଲ|Lucknow towards Cawnpore circa 1860 ୧୩୫୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାଦ ପୁର୍ବରୁ ଲକ୍ଷ୍ନୌ ସହର ଅବଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯାଉ ଥିଲା ଯାହାକି ଦିଲ୍ଲୀ ସୁଲତାନ୍ ମାନଂକଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେଉଥିଲା |
ପ୍ରାୟ ୮୪ ବର୍ଷ (୧୩୯୪ଠାରୁ ୧୪୭୮ ) ଧରି ଅବଧ କ୍ଷେତ୍ର ଜଉନପୁର୍ର ସୁଲତାନକଂର୍ ଅଧିନରେ ରହିଥିଲା | ପ୍ରାୟ ୧୫୫୫ରେ ସମ୍ରାଟ୍ ହୁମାୟନୁ ଏହାକୁ ମୋଗଲ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ସହିତ ମିସାଇ ଦେଇଥିଲେ, ସମ୍ରାଟ୍ ଯାହାନଗିଂର୍ (୧୫୬୯ରୁ ୧୬୨୭) ଓ ତାପରେ ସେ ଏହାକୁ ଶେଖ୍ ଅବଦୁଲ୍ ରହିମ୍ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିକୁଂ  ପରିଚାଳନା ଦାୟିତ୍ୱ ହସ୍ତାନ୍ତର କରି ଥିଲେ ଯେ କି ପରେ ଏହାକୁ ଶୈଖୀଯାଦସ୍ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିକଂ ଅଧିନକୁ ଆସି ଯାଇଥିଲା
ନବାବୋଂକି ସହର୍ ଲକ୍ଷ୍ନୌ, ଲକ୍ଷ୍ନୌ ସହର ଉତ୍ତର ଭାରତର କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଏହା ବହୁତ ସୃତିଚିଂହ, କିର୍ତୀରାଜୀରେ ପରିପୁର୍ଣ ଯେ ପରି ବଡ଼ ଇମାମ୍ ବାଡା  Bara Imambara, ଚୋଟ ଇମାମ୍ ବାଡା  Chota Imambara ଏବଂ ରୁମୀ ଦରବାଜା  Rumi Darwaza ଇତ୍ୟାଦି. ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲିମ୍ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା, କଳା ଓ ସାହିତ୍ୟ ପାଇଁ ଏହା ମଧ ବେଶ ଜଣା ଶୁଣା, ଯାହା ଗଂଗା- ଜମୁନା ତେହଜିବ୍ Ganga-Jamuni tehzeeb ଭାବେ ବେଶ୍ ପରିଚିତ
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ରାଜଧାନୀ ସହର
ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର
ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର (ଜନ୍ମ: ୧୨ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୫୧) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନତା ଦଳର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ଶରତ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ରଣପୁର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ମନ୍ତ୍ରୀ ତଥା ଥରେ ବିରୋଧୀ ଦଳର ନେତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର ୧୯୫୧ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ମାସ ୧୨ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଲୋକନାଥ ମିଶ୍ର ଏବଂ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଜୟଶ୍ରୀ ମିଶ୍ର । ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଏବଂ ପରେ ସେ ଓକିଲାତି ପଢ଼ିଥିଲେ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ଶରତ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନତା ଦଳର କାର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୧ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ବେଙ୍ଗାଳୁରୁ
ବେଙ୍ଗାଳୁରୁ (ବାଙ୍ଗାଲୋର) ଭାରତର କର୍ଣାଟକ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ମୁଖ୍ୟ ନଗର ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ରାଜଧାନୀ ସହର
୧୩୭୩
୧୩୭୩ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୩୭୩ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଗଣନାଥ ପ୍ରଧାନ
ଗଣନାଥ ପ୍ରଧାନ (୭ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୨୪ - ୧୪ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୦୪) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇ ଥର ଏବଂ ଲୋକ ସଭାର ସାଂସଦ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୧ ଓ ୧୯୭୪ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିଜେପୁର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୩ୟ ଓ ୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୭୭ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ସମ୍ବଲପୁର ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୬ଷ୍ଠ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ଗଣନାଥ ପ୍ରଧାନ ୧୯୨୪ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୭ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ପ୍ରଧାନ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଧାନ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ଗଣନାଥ ପ୍ରଧାନ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସମ୍ୟୁକ୍ତ ସୋସିଆଲିଷ୍ଟ ପାର୍ଟିର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇ ଥର ଏବଂ ଭାରତୀୟ ସଂସଦର ତଳ ସଦନ ଲୋକ ସଭାର ସାଂସଦ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ଗଣନାଥ ପ୍ରଧାନ ୨୦୦୪ ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର ୧୪ ତାରିଖରେ ୭୯ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
କଲ୍ପନା ଲାଜମି
ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଜୀବନୀ
କଳ୍ପନା ଲାଜମି ନାମୀ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାତ୍ରୀ ଲଳିତା ଲାଜମିଙ୍କ ଝିଅ ଏବଂ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାତା ତଥା ଅଭିନେତା ଗୁରୁ ଦତ୍ତ ବକ ଝିଆରୀ ଅଟନ୍ତି । ସେ ପ୍ରଥମେ ସମାନ୍ତରାଳ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ନିର୍ମାତା/ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଶ୍ୟାମ ବେନେଗାଳଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଆରମ୍ଭ  କରିଥିଲେ । ସେ ଶ୍ଯାମ ବେନେଗାଳଙ୍କ ଫିଲ୍ମ " ଭୂମିକା "ରେ ପୋଷାକ ଡିଜାଇନର ହିସାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେ ୧୯୭୮ ମସିହାରେ ଏକ ପ୍ରାମାଣିକ ଫିଲ୍ମ " Paioneer " ନିର୍ମାଣ କରି  ବହୁତ ସଫଳତା ପାଇବା ପରେ ଅନେକ ନିରୀକ୍ଷଣ ଓ ବିଶ୍ଳେଷଣ ଭିତ୍ତିକ ତଥା ତଥ୍ୟ ପୂର୍ଣ  ପ୍ରାମାଣିକ ଫିଲ୍ମ ସବୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ୧୯୮୧ ମସିହା ନିର୍ମିତ " Along The Brahmaputra " ଓ ୧୯୭୯ ନିର୍ମିତ "  Work Study In Tea Pluking " ଖୁବ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇଥିଲା । ସେ ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଫିଲ୍ମ ସାବନା ଆଜମି ଓ ନାସିରୁଦ୍ଦିନ ସାହାଙ୍କୁ ନେଇ " ଏକ ପଲ୍ " ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଏହା ନିର୍ମାଣ କରିବା ସହ ଗୁଲଜାରଙ୍କୁ ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ, କାହାଣୀ ଆଦି ଲେଖିବାରେ ସହାୟତା କରିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ ୧୯୮୮ ମସିହାରେ " ଲୋହିତ କିନାରେ " ନାମକ ଟେଲିଭିଜନ ଧାରାବାହିକ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୩ ମସିହାରେ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣକୁ ଫେରି ଡିମ୍ପଲ କପାଡିଆଙ୍କୁ ନେଇ ଏକ ଭିନ୍ନ ସ୍ୱାଦର ଫିଲ୍ମ " ରୁଦାଲି " ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ଫିଲ୍ମର ବଳିଷ୍ଠ ନାରୀ ଚରିତ୍ର ଅଭିନୟ ପାଇଁ ଡିମ୍ପଲଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ଜାତୀୟ  ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ଲାଜମିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ପାଇଁ ଏହି ଫିଲ୍ମ ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରଶଂଶା ମିଳିଥିଲା ।
ନାରୀ ଚରିତ୍ରକୁ ମୁଖ୍ୟ କାହାଣୀ ଭାବରେ ନେଇ ସେ ମହିଳା ପ୍ରମୁଖ କାହାଣୀ ସହ " Daamiyaan : In Between " ନାମକ ଫିଲ୍ମ ନିଜେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇ କିରଣ ଖେର ଓ ତବୁଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ରରେ ନେଇ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ନିର୍ମିତ " Daman : "A Victim of Marital Violence " ନାମକ ଚିତ୍ର ଭାରତୀୟ ନାରୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାରର ବାରତା ନେଇ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ଓ ଭାରତ ସରକାର ଏହାକୁ ସରକାରୀ ବ୍ହାବରେଭ ବିତରଣ କରିଥିଲେ ଏହାର ନାୟିକା "ରବିନା ଟଣ୍ଡନ"  ମଧ୍ୟ ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ସେ କଳ୍ପନାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଫଳରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୫ ମସିହାରେ କଳ୍ପନା ତାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ  ଫିଲ୍ମ " ଚିଙ୍ଗାରି "ରେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ସୁଷମା ସେନକୁ ବାରାଙ୍ଗନା ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରେଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଏହି ଫିଲ୍ମ ବ୍ୟବସାୟ ଦ୍ରୁଷ୍ଟିରୁ ଖୁବ ଅସଫଳ ହେଇଯାଇଥିଲା ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୪ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଚପ୍ରିଆ
ଚପ୍ରିଆ, ଓଡ଼ିଶାର କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲାର ଗୋଲାମୁଣ୍ଡା ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗାଆଁ । ଏହି ଗାଆଁଟି କଳାହାଣ୍ଡି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ।
ଗମନାଗମନ
ଏହା ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ଭବାନିପାଟଣାଠାରୁ ୪୨ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ସଂସ୍କୃତି
ଏହି ଗାଆଁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:କଳାହାଣ୍ଡି  ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:କଳାହାଣ୍ଡି  ଜିଲ୍ଲାର ଗାଆଁ ଓ ସହର
ମୋତିହାରି
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ବିହାରର ପୁର୍ବ ଚମ୍ପରନ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୨୬.୬୫୭୪ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୪.୯୧୯୨ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୨୦୩ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୦୧୫୦୬ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୮୨% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୧୮% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୮.୫୪% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୩.୭୦% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୯.୬୭% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୮.୮୮% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୪.୬୯% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ପାଣିପାଗ
ପ୍ରାୟତଃ ଭାରତୀୟ ସହର ଗୁଡ଼ିକ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଣ୍ଡଳୀୟ ହୋଇଥାନ୍ତି । ରେ ବାର୍ଷିକ ସର୍ବାଧିକ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ୩୦.୫ ଡିଗ୍ରୀ ସେଣ୍ଟିଗ୍ରେଡ ଅନୁଭୂତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ସର୍ବନିମ୍ନ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ୧୮.୭ ଡିଗ୍ରୀ ସେଣ୍ଟିଗ୍ରେଡ ଅଟେ । ଏଠାରେ ବାର୍ଷିକ ହାରାହାରି ବୃଷ୍ଟିପାତ ୧୪୧୩.୬ mm/inches ହୋଇଥାଏ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ସେଫାଜୋଲିନ
ସେଫାଜୋଲିନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ତିନି ପ୍ରକାର ବନାନରେ ଲେଖାଯାଏ: Cefazolin cefazoline ଓ cephazolin) ଏକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ (antibiotic) ଯାହା ଅନେକ ଜୀବାଣୁ ସଂକ୍ରମଣର (bacterial infection) ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଏ । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହା ସେଲ୍ୟୁଲାଇଟିସ୍, ମୂତ୍ରନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ (urinary tract infections), ନିମୋନିଆ, ଏଣ୍ଡୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ (endocarditis), ଗଣ୍ଠି ସଂକ୍ରମଣ ( joint infection) ଓ ପିତ୍ତନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ (biliary tract infections) ରୋଗମାନଙ୍କରେ ଦିଆଯାଏ । ପ୍ରସବ ସମୟରେ ଓ ଅପରେଶନ ପୂର୍ବରୁ ଗ୍ରୁପ ବି ସ୍ଟ୍ରେପ୍ଟୋକୋକାଲ ଡିଜିଜର (group B streptococcal disease) ପ୍ରତିଷେଧ ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଏ । ଏହା ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତରରେ (vein) ଓ ମାଂସପେଶୀରେ (injection into a muscle) ଦିଆଯାଇପାରେ ।
ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ତରଳ ଝାଡ଼ା, ବାନ୍ତି, ଇଷ୍ଟ ସଂକ୍ରମଣ (yeast infections) ଓ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା (allergic reactions) ହୋଇପାରେ । ପେନିସିଲିନ ଯୋଗୁ ଆନାଫାଇଲାକ୍‌ସିସ ଇତିହାସ ଥିଲେ ଏହି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଓ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ନିରାପଦ । ଏହା ସେଫାଲୋସ୍ପୋରିନ ଦଳର ପ୍ରଥମ ପିଢ଼ି ଔଷଧ ଓ ଜୀବକୋଷର ଆବରଣରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
ସେଫାଜୋଲିନ ସନ ୧୯୬୭ରେ ପେଟେଣ୍ଟ ହୋଇଥିଲା ଓ ବ୍ୟବସାୟୀକ ଭିତ୍ତିରେ ସନ ୧୯୭୧ରୁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଗଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ (World Health Organization's List of Essential Medicines) ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ (health system) ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ (generic medication) ନାମରେ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ (developing world) ଏହାର ଦିନ‌କୁ ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୧.୨୦ରୁ ୧.୪୧ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଗୋଟିଏ କୋର୍ଷର ମୁଲ୍ୟ ୨୫ରୁ ୫୦ ଡଲାର ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ଦଶହରା ବଳଦ ଯାତ୍ରା
ଦଶହରା ବଳଦ ଯାତ୍ରା ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଭୁବନ ଗ୍ରାମରେ ଥୋଡିଆ ଓ ବଳଦିଆ ଜାତି ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପାଳନ ହେଉଥିବା ଏକ ଭିନ୍ନ ଢଙ୍ଗର ଦଶହରା ପର୍ବ । ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ଲୋକେ ବଳଦମାନଙ୍କୁ ଆଦର ସହକାରେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରି ଭସାଣି ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ସାମିଲ କରିଥାନ୍ତି ।
‘ଭୋବନା’ ନାମକ ଏକ ଗଣ୍ଡ (ଜାତି)ଙ୍କ ମତରେ ରାଣୀ ଭୁବନା ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କ ନାମରୁ ଏଇ ଗାଁର ନାମକାରଣ ହୋଇଛି । ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଗ୍ରାମ ଭାବେ ପରିଚିତ । ଗାଁଟି ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ଏନଏସିର ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିଲା । ଗାଁଟିରେ ପ୍ରାୟ ୩୬ ପାଟକ ବା ଜାତିର ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି । ଭାଇଚାରା ଓ ସଦ୍ଭାବ ବଜାୟ ରଖି ପିଢ଼ି ପରେ ପିଢ଼ି ଖାଣ୍ଟି ଓଡ଼ିଆ ପର୍ବ ଦଶହରାକୁ ଏକ ନିଆରା ଢଙ୍ଗରେ ପାଳନ କରିଆସୁଛନ୍ତି ଗ୍ରାମବାସୀ । ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଦଶହରା ପାଳନ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଭୁବନ ଦଶହରାରେ ବଳଦ ହିଁ ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ସାଜିଥାଏ । ଦଶହରାରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ବଳଦକୁ ସଜାଯାଇ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରି ଗାଁ ବୁଲାଯାଇଥାଏ । ଦଶହରା ଶେଷ ଅର୍ଥାତ ଭସାଣୀ ଦିନ ବଳଦମାନଙ୍କୁ ଶୋଭାଯାତ୍ରା ସାମିଲ କରାଯାଇଥାଏ ।
ବଳଦ ବନ୍ଦାପନା
ବଣିଜ ବେପାରକୁ ଶୁଭ ଓ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ମା’ ବଣିଜାରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ବହୁକାଳରୁ ଏଠାରେ ପୂଜା କରିବାର ପ୍ରଥା ଅଛି । ମହାଳୟା ପୂର୍ବରୁ ଥୋରିଆ ଓ ବଳଦିଆ ଜାତିର ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକମାନେ ଘରଦ୍ୱାର ଲିପାପୋଛା କରିବା ପରେ ଖଣ୍ଡା, ମାଣ, ତାମ୍ବି, ଘଣ୍ଟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ସଫା କରି ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରି ରଖିଥାଆନ୍ତି । ପରିବାରର ସମସ୍ତେ ନୂଆ ପରିଧାନ କରି ଦଶ ଜାତିର ଫୁଲ, ଫଳ ଏବଂ ଆରିସା ପିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଗାଁ ମା’ ମଙ୍ଗଳାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଘର ଦୁଆର ଓ ଅଗଣାରେ ଝୋଟି-ମୁରୁଜ ବୁଣାଯାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରକୁ ସାଜସଜ୍ଜା ସହ ଘର ସମ୍ମୁଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳସ ରଖାଯାଏ । ପର୍ବର ପ୍ରଥମ ଦିନ ଅର୍ଥାତ ବିଜୟା ଦଶମୀରେ ଶୁଭଖୁଣ୍ଟ ବା ବନ୍ଦାଣଖୁଣ୍ଟକୁ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରାଯାଏ । ଏହି ଖୁଣ୍ଟକୁ ପର୍ବ ପୂର୍ବରୁ ମଙ୍ଗଳବାର କିମ୍ବା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ତିଥିରେ ସାହି ଦାଣ୍ଡରେ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ । ମା’ଙ୍କ ଆସ୍ଥାନରେ ନାଲି ରଙ୍ଗରେ ପିଠଉର ଚିତା କୁଟା, ଫୁଲହାର ସିନ୍ଦୁର ଶୋଭିତ ଏକ ଖୁଣ୍ଟକୁ ପୂଜା କରାଯାଏ । ବର୍ଷଯାକ ଏହା ଥାଏ ଏବଂ ନୂଆ ଖୁଣ୍ଟ ପୋତା ହେବା ପରେ ପୁରୁଣା ଖୁଣ୍ଟକୁ ପାଣିରେ ବିସର୍ଜନ କରାଯାଏ । ଘରର ମହିଳାମାନେ ବନ୍ଦାଣ ଖୁଣ୍ଟକୁ ପୂଜା କରିଥାଆନ୍ତି । ବନ୍ଦାଣ ଖୁଣ୍ଟରେ ବଳଦକୁ ବନ୍ଧାଯିବା ସମୟେ ଅଇଁଠା ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଇନଥାଏ । ବଳଦକୁ ବନ୍ଦାଣ ଖୁଣ୍ଟରେ ବନ୍ଧାଯିବା ସମୟରେ କେହି ବାହାର ଲୋକ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ବଳଦ ଅମାନିଆ ହେବାର ଭୟ ଥାଏ । ତେଣୁ ବଳଦକୁ ଉକ୍ତ ଖୁଣ୍ଟରୁ ଖୋଲିଦିଆଯିବା ପରେ ଆଉ କୌଣସି ଛୁଆଁଅଛୁଆଁ ଭେଦଭାବ ନଥାଏ । ବଳଦ ନ ହୁରୁଡ଼ିବା ପାଇଁ ଖୁଣ୍ଟପୂଜା ମାଧ୍ୟମରେ ବଳଦକୁ ମନ୍ତୁରା ଯାଏ । ରାତ୍ରୀ ପଟୁଆରର ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ ବଳଦଟି ୩/୪ କିମି ଚାଲି ଚାଲି ଯିବାକୁ ହୁଏ । ବଳଦଟି ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ସହ ପରିଚିତ ହେଲେ ଯାଇ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ଭାଗନେଇପାରେ । ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପାଇବା ପରେ ସେହି ବଳଦ ଆଉ ହୁରୁଡ଼ି ନଥାଏ ।
ଭସାଣି ଶୋଭାଯାତ୍ରା
ଏଥିରେ ବଣିଜାରୀ ଦେବୀଙ୍କ ଏକ ବିଶାଳ ଟାହିଆକୁ ଚାରିଜଣ ଲୋକ ବଳଦଙ୍କ ଉପରେ ଥୋଇ ପଟୁଆରରେ ବାହାରନ୍ତି । ଏହି ପଟୁଆରରେ ଦେଉଳର ସେବକ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀ ଯୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି ଓ ଏହା ରାତିସାରା ଚାଲିଥାଏ । ପଟୁଆର ଶେଷରେ ସଭିଏଁ ବଣିଜାରୀ ଦେବୀ ଦେଉଳ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକାଠି ହୋଇଥାନ୍ତି । ଦଶହରା ଶେଷ ଦିନ ବଳଦଯାତ୍ରା, ଦୁର୍ଗାମେଢ଼ ଭସାଣି ଯାତ୍ରା ଓ ରାବଣ ପୋଡ଼ି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ପାଲାମଣ୍ଡପଠାରେ ରାତି ୯ଟାରେ ରାବଣପୋଡ଼ି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଶେଷ ହେବା ପରେ ରାତି ୧୦ଟାରେ ଦୁର୍ଗାମେଢ଼ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସାହିରୁ ଦଶରା ବଳଦ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ବାହାରି ଗୁଜୁରୀହାଟଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଭସାଣୀଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଥାନ୍ତି । ପ୍ରାୟ ପଚାଶରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ସୁସଜ୍ଜିତ ବିମାନ ଓ ଦଶହରାବଳଦ, ଦୁର୍ଗାମେଢ଼ ଆଗରେ କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ ଦୁର୍ଗାଛକ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଛକ, ଚମାରସାହି, ବଣିଆସାହି, ବ୍ରାହ୍ମଣୀଦେବୀ ଛକ, ରାଉତ ସାହି, ବେହେରା ସାହି, ବାଜିଛକ, ବଡ଼ହାଟ, ଗଣେଶବଜାର ଦେଇ ପରଦିନ ସକାଳେ ନୂଆବଜାରଠାରେ ପହଞ୍ଚିଥାଆନ୍ତି । ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଭୁବନର ଐତିହାସିକ ବଳଦଯାତ୍ରାର ସ୍ରଷ୍ଟା ଥୋରିଆ ସମାଜଙ୍କ ଆରାଧ୍ୟ ଦେବୀ ବଣିଜାରୀଙ୍କ ପରେ ଭୁବନର ପ୍ରଥମ ଦୁର୍ଗାମେଢ଼ ବନଦୁର୍ଗା, ନୂଆଭୁବନ, ହରପାର୍ବତୀ, ବାଜିଛକ, ପୋଥାଳ ସାହି, ସେନସାହି, କ୍ଲାସିକ କ୍ଳବ, ଗଡ଼ଗଁପୁର, ହାଟୁଆବଣିକ ସଂଘ ଓ ଶେଷରେ ଗୁଜୁରୀହାଟ ଦେଶ ଦୁର୍ଗା ମେଢ଼ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ନୂଆବଜାରରେ ମେଳଣ ହୋଇଥାଏ । ମେଳଣ ପରେ ମା ଦୁର୍ଗା ମେଲାଣି ନେଇଥାନ୍ତି । ଦଶରା ବଳଦଯାତ୍ରାରେ ବାଘନାଚ, ଷଣ୍ଢ ଲଢ଼େଇ, ଲୋକନୃତ୍ୟ ସାଙ୍ଗକୁ ଶିଙ୍ଗବାଜା,ବୀର ବାଦ୍ୟ, ଅର୍କେଷ୍ଟ୍ରା, ଡିଜେ ଶବ୍ଦରେ ଭୁବନ କମ୍ପିଥାଏ ।
ଭୁବନର ଐତିହାସିକ, ପାରମ୍ପରିକ ଓ ଗଣପର୍ବ ଭାବେ "ଦଶହରା ବଳଦ ଯାତ୍ରା" ଓ ଦୁର୍ଗାମେଢ଼ ଭସାଣୀ ଯାତ୍ରା ଜଣା । ଏହି ଯାତ୍ରା ଦେଖିବାକୁ ଆଖପାଖ ଗାଁ ଗଣ୍ଡା ସହିତ ପଡ଼ୋଶୀ ଜିଲ୍ଲା ଅନୁଗୁଳ, ଯାଜପୁର, କେନ୍ଦୁଝର, ଭଦ୍ରକ ଏବଂ ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାରୁ ଲୋକଙ୍କ ସମାଗମ ହୋଇଥାଏ । ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ସ୍ଥାନ ବାରୋ-ନୁଆପାଟଣାରେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ପରମ୍ପରା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ପର୍ବ ପର୍ବାଣି ଶ୍ରେଣୀ:ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲା
୧୩୭୪
୧୩୭୪ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୩୭୪ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ରାନୋଲାଜିନ
ରାନୋଲାଜିନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Ranolazine, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ରାନେକ୍ସା/ Ranexa) ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଆଞ୍ଜାଇନା ବା ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଜନିତ ଯନ୍ତ୍ରଣାର (heart related chest pain) ଲାଘବ ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଔଷଧରେ ଉପଶମ ନହେଲେ ତାହା ସ‌ହିତ ରାନୋଲାଜିନ ଦିଆଯାଏ । ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାଙ୍କ ଉପରେ ଏହାର ଉପକାରୀତା କମ ଜଣାଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ରାନୋଲାଜିନର ସାଧାରଣ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ, ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା, ଅଇ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଓଜନିଆ ଲାଗେ । ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ପ୍ରଲମ୍ବିତ କ୍ୟୁଟି (QT prolongation) ହୋଇଯାଏ । ସିରୋସିସ୍ ରୋଗ ଥିଲେ ଏହା ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ଅଜ୍ଞାତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଡେନୋସିନ ଟ୍ରାଇଫସଫେଟ (adenosine triphosphate) ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ସନ ୨୦୦୬ରେ ରାନୋଲାଜିନ ପେଟେଣ୍ଟ ହେବା ପରେ ସନ ୧୯୯୬ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ସନ ୨୦୧୯ରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ରେ (United Kingdom) ଏନଏଚଏସକୁ (NHS) ଏହାର ଏକ ମାସର ଡୋଜ ପିଛା ପ୍ରାୟ ୫୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହି ଔଷଧ ବାବଦ ଏକ ମାସରେ ପ୍ରାୟ ୩୪୩ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ସନ ୨୦୧୬ରେ ଏହାର ଏକ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ହୋଇ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ତାଲିକାରେ ୨୭୬ତମ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲା ।
ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Motipur
ଶ୍ରେଣୀ:Only redirect
ଦଗ୍ଧ
ଦଗ୍ଧ  ଶବ୍ଦ ଚର୍ମ ବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତନ୍ତୁମାନଙ୍କର ଉତ୍ତାପ, ବିଦ୍ୟୁତ, ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥ, ଘର୍ଷଣ ବା ରାଡିଏସନ‌ଦ୍ୱାରା ଆଘାତକୁ କୁହାଯାଏ । ଗରମ ତରଳ ବା କଠିନ ପଦାର୍ଥ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବା ଫଳରେ ଦଗ୍ଧ ହୁଏ । ପୃଥିବୀର ଅଧିକାଂଶ ମହିଳା ଖୋଲା ଚୁଲି ବା ବିପଦ ଜନ‌କ ରନ୍ଧା ସ୍ଟୋଭ ଯୋଗୁ ସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ନ୍ତି । ଆଲକୋହୋଲିଜ୍ମ ବା ଧୁଆଁ ଏହାର ଅନ୍ୟ ସଙ୍କଟଦାୟୀ ଅବସ୍ଥା । ଆତ୍ମଘାତୀ ଦଗ୍ଧ ବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଂସା ଯୋଗୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ହୁଏ ।
ଚର୍ମର ବାହ୍ୟ ସ୍ତରର ଦଗ୍ଧକୁ ବାହ୍ୟ ବା ପ୍ରଥମ ଡିଗ୍ରୀ(ପରିମାଣ) ଚର୍ମ ଦଗ୍ଧ କୁହାଯାଏ । ଏହା ଲାଲ ଦେଖାଯାଏ, ଏଥିରେ ଫୋଟକା ହୁଏ ନାହିଁ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପ୍ରାୟ ୩ ଦିନ ରହେ । ଦଗ୍ଧ ଆଘାତ କିଛି ସ୍ତର ଗଭୀର ହୋଇଥିଲେ ତାହାକୁ ଆଂଶିକ ମୋଟେଇ ବା ୨ୟ ଡିଗ୍ରୀ ଦଗ୍ଧ କୁହାଯାଏ । ଏଥିରେ ଫୋଟକା ହୁଏ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ ହୁଏ । କ୍ଷତ ପୂରଣ ହେବାକୁ ପ୍ରାୟ ୮ ସପ୍ତାହ ଲାଗେ ଓ କ୍ଷତ ଚିହ୍ନ (scar) ରହିଯାଏ । ସ୍ଥୁଳ ବା ସମସ୍ତ ସ୍ତର ଚର୍ମ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ ତାହାକୁ ୩ୟ ଡିଗ୍ରୀ ଦଗ୍ଧ କୁହାଯାଏ । ଅନେକ ସମୟରେ ଏଥିରେ କଷ୍ଟ ହୁଏନି ଓ ସେ ସ୍ଥାନଟି ଶକ୍ତ ବା ସ୍ଟିଫ ହୋଇଯାଏ । ଏହା ଛାଏଁ ଶୁଖିଯାଏନି । ଚତୁର୍ଥ ଡିଗ୍ରୀ ଦଗ୍ଧରେ ଚର୍ମ ସ‌ହିତ ମାଂସପେଶୀ, ପେଶୀ ରଜ୍ଜୁ ଓ ଅସ୍ଥି ମଧ୍ୟ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ପ୍ରକାର ଦଗ୍ଧରେ ଆଘାତ ସ୍ଥାନ କଳା ପଡ଼ିଯାଏ ଓ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ଦଗ୍ଧକୁ ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରତିରୋଧ କରିହୁଏ । ସାଂଘାତିକତା ଉପରେ ଏହାର ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ । ବାହ୍ୟ ଦଗ୍ଧ ଥିଲେ କଷ୍ଟ ନିବାରକ ଔଷଧ ଓ ସାମାନ୍ୟ ଉପଚାର ଯଥେଷ୍ଟ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ସାଂଘାତିକ ଦଗ୍ଧ ଥିଲେ ସ୍ପେସିଆଲ ବର୍ଣ୍ଣ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଲମ୍ବା ସମୟ ଧରି ଚିକିତ୍ସା ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଟ୍ୟାପ ପାଣିରେ ଥଣ୍ଡା କରିଲେ କଷ୍ଟ ଓ କ୍ଷତି କମିଯାଏ ; କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟଧିକ ସମୟ ଥଣ୍ଡା କରିଲେ ଶରୀରରେ ସ୍ୱଳ୍ପ ଉତ୍ତାପ ହୁଏ ।  ଆଂଶିକ ଚର୍ମ  ଦଗ୍ଧ ଥିଲେ ସାବୁନ ଓ ପାଣିଦେଇ ପରିସ୍କାର କରାଯାଏ ଓ ତାପରେ ଡ୍ରେସିଙ୍ଗ କରାଯାଏ । ଫୋଟକାର ସଠିକ ଚିକିତ୍ସା ନିଶ୍ଚିତ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଛୋଟ ଆକାର ଥିଲେ ତାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ, ବଡ଼ ଆକାର ଥିଲେ ତାହାକୁ ନିଷ୍କାସନ କରିଦିଆଯାଏ ।  ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଦଗ୍ଧ ଥିଲେ ଚର୍ମ ଗ୍ରାଫ୍ଟ ଅପରେଶନ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଅତ୍ୟଧିକ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ଫୁଲିଯାଇ ଥିଲେ ବା କ୍ୟାପିଲାରି ଲିକ ଥିଲେ ବ‌ହୁତ ପରିମାଣର ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଦିଆଯାଏ । ଏହାର ଜଟିଳତାରେ ସଂକ୍ରମଣ ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ । ଟିଟାନସ ଟକ୍‌ସଏଡ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ଦିଆଯାଏ ।
ସନ ୨୦୧୩ରେ ନିଆଁ ଓ ଉତ୍ତାପ ଯୋଗୁ ୩୫ ନିୟୁତ ଲୋକ ଦଗ୍ଧଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ଏହା ଫଳରେ ୨.୯ନିୟୁତ ଲୋକ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିଲେ ଓ ୨୩୮,୦୦୦ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶ ଯେପରିକି ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ଅଧିକାଂଶ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ବଡ଼ ଦଗ୍ଧ ଘାତକ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସନ ୧୯୬୦ ପରଠାରୁ ଶିଶୁ ଓ ଅଳ୍ପ ବୟସ୍କ ଯୁବକମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସାର ଫଳାଫଳରେ ଉନ୍ନତି ହୋଇଛି । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଦଗ୍ଧ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଆଡମିଶନ ହେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୯୬% ବଞ୍ଚିଯା‌ଉଛନ୍ତି । ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ସମ ଭାବରେ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ବୟସ ଓ ଦଗ୍ଧର ଆକାର ଅନୁସାରେ ଦିର୍ଘକାଳୀନ ଫଳ ନିର୍ଭର କରେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚଳଣି
ଗାନ୍ଧୀନଗର
ଗାନ୍ଧୀନଗର ) ଗୁଜରାଟର ରାଜଧାନୀ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଗୁଜରାଟର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ରାଜଧାନୀ ସହର
ମୋତିପୁର
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ବିହାରର ମୁଜffଅର୍ପୁର୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୧୯୩୩ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୪୪% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୫୬% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୪୩.୩୦% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୨୧.୫୪% ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୨୭.୮୫% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୧୫.୪୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୮.୫୮% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ବିହାରର ସହର
ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
୧୩୭୫
୧୩୭୫ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୩୭୫ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
କସ୍ତୁରବା ଗାନ୍ଧୀ
କସ୍ତୁରବା ଗାନ୍ଧୀ (ଜନ୍ମ କସ୍ତୁର କାପଡ଼ିଆ ୧୧ ଅପ୍ରେଲ ୧୮୬୯ - ୨୨ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୪୪) ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ । ସେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କୁ ଭାରତର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ସ‌ହ‌ଯୋଗ କରିଥିଲେ ।
ରାଜନୀତି ଜୀବନ
ସେ ବ‌ହୁତ ଥର ଜେଲ ମଧ୍ୟ ଯାଇଛନ୍ତି, ପ୍ରଥମେ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା ଓ ପରେ ଭାରତର ସ୍ୱାଧିନତା ସକାଶେ ଅହିଂସାତ୍ମକ ଆନ୍ଦୋଳନ ସମୟରେ । ଭାରତର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ଯେତେବେଳେ ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କୁ ଗିରଫଦାର କରାଯାଇଥିଲା କସ୍ତୁରବା ନିଜେ ସଂଘର୍ଷରେ ଲଢ଼ି ସଭା ଗୁଡ଼ିକରେ ଭାଗ ନେଇ ଟଙ୍କା ପଇସା ଏକାଠି କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ କରୁଥିଲେ ।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ
୧୯୪୨ ସମିହାରେ ପୁନାର ଆଗାଖାଁ ପାଲେସରେ ଗୋଟିଏ ସଭାକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଗିରଫଦାର କରାଯାଇଥିଲା । ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଗିଡ଼ି ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ହୃଦଘାତ୍ ବା କଠୋର ନିମୋନିଆ ହୋଇଥିଲା । ସେ ବିରୋଧକୁ ଜାରି ରଖି ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ । କେବଳ ଗଙ୍ଗା ନ‌ଦୀର ପାଣି ପିଇଥିଲେ ।  ୨୨ ତାରିଖ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୪୪ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁବରଣ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ହାତରେ ବୁଣାହୋଇଥିବା ଖଦିରେ କସ୍ତୁରବାଙ୍କ ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ପରିବାର ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୬୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୪ ମୃତ୍ୟୁ
ପ୍ରଭାତୀ ମିଶ୍ର
ପ୍ରଭାତୀ ମିଶ୍ର (ଜନ୍ମ: ୩୧ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୪୮) ଜଣେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ଲେଖିକା । ତାଙ୍କର ରଚିତ ଜୀବନୀ ଓ ଭ୍ରମଣ ସାହିତ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଭ୍ରମଣରୁ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ସାହିତ୍ୟକୃତି
ପ୍ରଭାତୀ ମିଶ୍ର ୨୦୧୩ ଭ୍ରମଣରୁ ଶିକ୍ଷା ନାମକ ଏକ ଭ୍ରମଣ କାହଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ, ଯାହା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ
ପ୍ରଭାତୀ ମିଶ୍ରଙ୍କୁ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ରଚିତ ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ ଭ୍ରମଣରୁ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦକ
ସ୍ୱଳ୍ପଅମ୍ଲଜାନ (ମେଡିକାଲ)
ସ୍ୱଳ୍ପଅମ୍ଲଜାନ ବା ହାଇପୋକ୍ସିଆ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Hypoxia) ଏକ ଅବସ୍ଥାକୁ ବୁଝାଏ ଯେଉଁଥିରେ ଶରୀରର ତନ୍ତୁମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱଳ୍ପ ଅମ୍ଳଜାନ ସରବରାହ ହୋଇଥାଏ  | ଏହା ହଠାତ୍ ଆରମ୍ଭ  ହେଲେ ଏହାର ଲକ୍ଷଣରେ ଅଣନିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ଦ୍ରୁତ ହୃଦ୍‌ଗତି ହୁଏ | ମଧ୍ୟମ ଗମ୍ଭୀର ଅବସ୍ଥା ଥିଲେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ, ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା ହୋଇପାରେ, ଗୁରୁତର ରୋଗରେ ଚର୍ମ ନୀଳ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତିକ୍ରିୟାବିହୀନ ହୋଇପାରେ | ଧୀରେ ଧିରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲେ  ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲକ୍ଷଣରେ ବ୍ୟାୟାମ କଲାବେଳେ ଅଣନିଶ୍ୱାସ ଲାଗେ |
ସ୍ୱଳ୍ପଅମ୍ଲଜାନର ଦୁଇଟି ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ଅଛି ଯଥା:- ରକ୍ତରେ କମ୍ ଅମ୍ଳଜାନ (ହାଇପୋକ୍ସେମିଆ) ଏବଂ ତନ୍ତୁମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱଳ୍ପ ରକ୍ତ ପ୍ରବାହ (ଅଳ୍ପରକ୍ତ‌ତା) ହୁଏ | ନିମୋନିଆ, ଆଜମା, ସିଓପିଡି, ଫୁସଫୁସ ଇଡିମା, ବାହ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ନିଷ୍କାସନ, ଓପିଓଏଡ ମାତ୍ରାଧିକ, ଫୁସଫୁସ ଏମ୍ବୋଲିଜ୍ମ, ଜନ୍ମଗତ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ତ୍ରୁଟି, ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚତା, କାର୍ବନ ମୋନୋକ୍ସାଇଡ ବିଷାକ୍ତତା ଏବଂ ଇଣ୍ଟରସ୍ଟିସିଆଲ ଫୁସଫୁସ ରୋଗ ଇତ୍ୟାଦି କାରଣମାନଙ୍କରୁ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଉପୁଜି ପାରେ । ଧମନୀରେ ରକ୍ତ ଜମାଟ, ଭାସୋସ୍ପାଜ୍ମ, କିମ୍ବା ପେରିଫେରାଲ୍ ଧମନୀ ରୋଗ କାରଣରୁ ଇସକେମିଆ ହୋଇପାରେ।   ଆନିମିଆ, କାର୍ଡ଼ିଓଜେନିକ ସକ, ଏବଂ ସାଇନାଇଡ ବିଷକ୍ରିୟା  ଯୋଗୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱଳ୍ପ ଅମ୍ଳଜାନ ହୋଇପାରେ ।  ପଲ୍ସ ଅକ୍ରିମେଟ୍ରିରେ ୯୦-୯୫ରୁ କମ୍ ସାଚୁଚରେସନ୍ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ |
ରୋଗ ପରିଚାଳନାରେ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ପଥ ପରିସ୍କାର ରଖିବା, ପ୍ରଶ୍ୱାସରେ ଅମ୍ଳଜାନ ପରିମାଣ ବୃଦ୍ଧି କରିବା  ଏବଂ ଫୁସଫୁସରେ ଅମ୍ଳଜାନ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଏ । ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ନାଜାଲ କାନୁଲାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏଣ୍ଡୋଟ୍ରାକିଆଲ ଇନଟ୍ୟୁବେସନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପଦକ୍ଷେପ ସହିତ ହାସଲ କରାଯାଇପାରେ | ଚିକିତ୍ସା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ହାଇପୋକ୍ସିଆ ଏକ ସାଧାରଣ ଅବସ୍ଥା ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଚହକା
ଚହକା, ଓଡ଼ିଶାର କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲାର ଗୋଲାମୁଣ୍ଡା ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗାଆଁ । ଏହି ଗାଆଁଟି କଳାହାଣ୍ଡି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ।
ଗମନାଗମନ
ଏହା ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ଭବାନିପାଟଣାଠାରୁ ୪୮ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଶିକ୍ଷା
ଏହାର ଅନତି ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଗୋଟିଏ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଛି।
ସଂସ୍କୃତି
ଏହି ଗାଆଁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:କଳାହାଣ୍ଡି  ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:କଳାହାଣ୍ଡି  ଜିଲ୍ଲାର ଗାଆଁ ଓ ସହର
ଜୁଆଙ୍ଗ ଭାଷା
ଜୁଆଙ୍ଗ ଭାଷା ଓଡ଼ିଶାର ଜୁଆଙ୍ଗ ଜନଜାତିଙ୍କଦ୍ୱାରା କଥିତ ଏକ ଭାଷା ।
ଶ୍ରେଣୀବିଭାଗ
ଜୁଆଙ୍ଗ ଭାଷା ମୁଣ୍ଡା ଭାଷା ପରିବାରର ଏକ ଅଂଶ । ମୁଣ୍ଡା ଭାଷା ପରିବାର ନିଜେ ଏକ ବିଶାଳ ଭାଷା ପରିବାର ଆଷ୍ଟ୍ରୋ-ଏସିଆଟିକ ଭାଷା ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ । ସବୁ ମୁଣ୍ଡା ଜାତୀୟ ଭାଷା ମଧ୍ୟରେ ଜୁଆଙ୍ଗ ଭାଷା ଖରିଆ ସହ ସବୁଠୁ ବେଶି ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଅଛି । ଭାଷାବିଦ ଆଣ୍ଡର୍ସନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଜୁଆଙ୍ଗ ଓ ଖରିଆ ଭାଷା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଭାବେ କମ ସମୟ ଭିତର ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଇଥିଲା ।
ଜୁଆଙ୍ଗର ପାର୍ବତ୍ୟ ଓ ସମତଳାଞ୍ଚଳ ନାମରେ ଦୁଇଟି .ପ୍ରକାର ଭେଦ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ବିସ୍ଥାରଣ
୨୦୦୧ ଜନଗଣନାର ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ସମୁଦାୟ ୩୦,୮୭୫ ଜଣ ଜୁଆଙ୍ଗ ଭାଷାରେ କଥା ହୁଅନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଜୁଆଙ୍ଗ ଭାଷାକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଲୋପ ପାଇବାକୁ ବସିଥିବା ଭାଷା ମଧ୍ୟରେ ଗଣା ଯାଇଥାଏ, କାରଣ ଏହାକୁ ଆଉ ନୂତନ ପିଢୀର ଜୁଆଙ୍ଗମାନେ ବାହାରେ କହିବାର ଦେଖାଯାଉନହି । ବର୍ତ୍ତମାନ ୨୦,୦୦୦ ଲୋକ ଜୁଆଙ୍ଗ କହୁଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।