cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ପରଶୁରାମ
ପ୍ରତିକୃତି ବିଦ୍ୟା
ପୌରାଣିକ ମତେ ପରଶୁରାମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଷଷ୍ଠ ଅବତାର । ଭୃଗୁବଂଶର ଋଷି ଜମଦଗ୍ନି ଓ ରେଣୁକାଙ୍କ ଔରସରୁ ପରଶୁରାମ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିଲାଦିନରୁ ପୂଜାପାଠ ଛାଡ଼ି ଧନୁଶର ଓ ପରଶୁ କୁଠାର ସାହାଯ୍ୟରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା କଲେ । ଏହି ସମୟରେ ମା’ ରେଣୁକାଙ୍କୁ ଚରିତ୍ର ସ୍ଖଳନ ଦୋଷରେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରି ଋଷି ଜମଦଗ୍ମି ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଆଦେଶ ଦେଲେ । ଭୃଗୁପତି ପରଶୁରାମ ପର୍ଶୁ ଆଘାତରେ ମାଆଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରୁ ଗଣ୍ଡିକୁ ଅଲଗା କରିଦେଲେ । ପିତା ଜମଦଗ୍ନି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ବର ଯାଚନା କଲେ । ମାଆଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେବା ପାଇଁ ପରଶୁରାମ ବର ମାଗିଲେ । ଋଷି ଜମଦଗ୍ନି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ରେଣୁକାଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ୟାସ ମନ୍ତ୍ରପଢ଼ି ଜଳସିଞ୍ଚି ବଞ୍ଚାଇ ଦେଲେ । ତେବେ ମାତୃହତ୍ୟା କରିଥିବାରୁ ପାପଭାରରେ ପରଶୁରାମଙ୍କ ପରଶୁ ତାଙ୍କ କାନ୍ଧରୁ ଉଠିଲା ନାହିଁ । ଏହା ଦେଖି ପିତା ଜମଦଗ୍ନି କହିଲେ ‘ଭାରତବର୍ଷର ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ କରି ଜଳରେ ସ୍ନାନ କର । ତା’ପରେ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ ଶିବ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ନିକଟରେ ତପସ୍ୟା କର । ଶିବ ପାର୍ବତୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତୁମକୁ ପାପମୁକ୍ତ କରିବେ । ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରି ପରଶୁରାମ ଦୀର୍ଘଦିନ ତୀର୍ଥସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟଟନ କରି କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟାରତ ହେଲେ । ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଶିବ ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କୁ ବର ପ୍ରଦାନ କରି ପାପମୁକ୍ତ କଲେ । ଫଳରେ ତାଙ୍କ କାନ୍ଧରୁ ପରଶୁ କୁଠାର ଖସିଗଲା ।
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ କ୍ଷତ୍ରୀୟମାନେ ଅତ୍ୟାଚାରୀ ହୋଇ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅକଥନୀୟ ଅତ୍ୟାଚାର ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ । ଭଗବାନ ପରଶୁରାମ ନିଜେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ତାନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ହାତରେ ପରଶୁ କୁଠାର ଧରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଗଲେ । ସର୍ବପ୍ରଥମେ ସହସ୍ରାର୍ଜ୍ଜୁନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ । ପରେ ପରେ ଏକବିଂଶବାର ବୁଲି ବୁଲି ସେ କ୍ଷତ୍ରୀୟକୁଳ ଅଙ୍କୁରମାନଙ୍କୁ ନିପାତ କଲେ । ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ବୀର କ୍ଷତ୍ରୀୟମାନଙ୍କ ରକ୍ତରେ ଧୌତ ହେଲା । ଅତ୍ୟାଚାରୀ କ୍ଷତ୍ରୀୟମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଦେଇସାରିବା ପରେ ଆଉ ପରଶୁରାମ ଅବତାରରେ କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଲା ନାହିଁ । ତେଣୁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ର ରୂପେ ଅଯୋଧ୍ୟା ରାଜପରିବାରରେ ସେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ । ଜନକ ରାଜକୁମାରୀ ସୀତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ଶିବଧନୁ ଭାଙ୍ଗିବା ସମୟରେ ପରଶୁରାମଙ୍କ ମିଥିଳାରେ ଆବିର୍ଭାବ ଘଟିଥିଲା। ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ମହିମା ଜାଣିନପାରି ପରଶୁରାମ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ସାଧାରଣ କ୍ଷତ୍ରୀୟ ସନ୍ତାନ ଭାବେ ମନେକରିଥିଲେ । ପରଶୁରାମ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ । ପରଶୁରାମ କହିଲେ- ‘ତୁମେ ତ ଶିବଧନୁ ଭାଙ୍ଗି ସୀତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛ, ତେଣୁ ମୋ ଧନୁରେ ଶରସନ୍ଧାନ କରି ଦେଖାଅ ।’ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ର ପରଶୁରାମଙ୍କ ହାତରୁ ଧନୁ ନେଇ ଅକ୍ଳେଶରେ ଶରସନ୍ଧାନ କଲେ । ଠିକ୍ ଏହି ସମୟରେ ଭଗବାନ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ପରଶୁରାମଙ୍କ ଶରୀରରୁ ବିଷ୍ଣୁକଳାର ତେଜ ହରଣ କଲେ । ସେହି ଦିନଠାରୁ ପରଶୁରାମ କ୍ଷତ୍ରୀୟ ତେଜ ଓ କ୍ରୋଧ ତ୍ୟାଗ କରି ତପସ୍ୟାରେ ମନ ବଳାଇଲେ । ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ପରଶୁରାମ ଭୀଷ୍ମ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଭଳି ମହାରଥୀଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ।
ଆଷାଢ଼ ମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିକୁ ପରଶୁରାମଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଜାନୁଘଣ୍ଟିଆ
ଓଡ଼ିଶାର ଦକ୍ଷିଣାଞ୍ଚଳରେ ପରଶୁରାମ ଗୋତ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସବାସ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଭିକ୍ଷାନ୍ନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରନ୍ତି । ତେବେ ସେମାନେ ସାଧାରଣ ଭିକ୍ଷୁକ ବା ଯୋଗୀ ଭିକାରି ପରି ଭିକ୍ଷା ମାଗନ୍ତି ନାହିଁ । ଦୁଇଜଣ ଏକାଠି ଆସନ୍ତି । ଜଣେ ରାମ ବେଶରେ ଆଉ ଜଣେ ପରଶୁରାମ ବେଶରେ ଆସନ୍ତି । ରାମଙ୍କ ହାତରେ ଥାଏ ଧନୁଶର ଓ ପରଶୁରାମଙ୍କ ହାତରେ ଥାଏ ପରଶୁ କୁଠାର । ଗ୍ରାମର ବା ସାହିର ଦୁଇମୁଣ୍ଡରୁ ଦୁଇଜଣ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି । ଯେଉଁଠାରେ ଭେଟହୁଏ ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧର ଆହ୍ୱାନ ଭଳି ଅଭିନୟ କରନ୍ତି । ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାକ୍ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲେ । ଶେଷରେ ପରଶୁରାମ ବେଶଧାରୀ ଭିକ୍ଷୁ ହାରିଯାଇ ଶ୍ରୀରାମ ବେଶଧାରୀ ଭିକ୍ଷୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଶରଣ ପଶନ୍ତି । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ବହୁଲୋକ ରୁଣ୍ଡ ହୁଅନ୍ତି । ସେମାନେ ରାମ ଓ ପରଶୁରାମ ବେଶଧାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି । ଦୁଇଜଣଙ୍କ ହାତରେ ଲାଉତୁମ୍ବାର ପାତ୍ର ଥାଏ । ଏଥିରେ ସୁନ୍ଦର ଦଶାବତାର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ ହୋଇଥାଏ । ଦୁହେଁ ମୁଣ୍ଡରେ ଖିଡ଼୍‌କୀ ପାଗ ଓ ଚିତା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥାନ୍ତି । ପରଶୁରାମଙ୍କ ଜଙ୍ଘରେ ଗୋଟିଏ ଘିର ବନ୍ଧା ହୋଇଥାଏ । କଥିତ ଅଛି ପରଶୁରାମ ପୃଥିବୀରୁ ଏକବିଂଶବାର କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ନିପାତ କରିବା ସମୟରେ ଜାନୁରେ ଘଣ୍ଟି ବାନ୍ଧିଥିଲେ । ସେହି ଘିର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟରେ ଶିହରୀ ଉଠୁଥିଲେ । ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଜାନୁଘଣ୍ଟ ପରଶୁରାମ କୁହାଯାଉଥିଲା । ଏହି ପରମ୍ପରାର ଜାନୁଘଣ୍ଟ ପରଶୁରାମ ଭିକ୍ଷୁକ କ୍ଷତ୍ରିୟୋଚିତ ସ୍ୱାଭିମାନ ନେଇ କାହାକୁ କିଛି ମାଗନ୍ତି ନାହିଁ । କାହା ଦୁଆରେ ଛିଡ଼ା ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । କାହାରି ଛାତ ତଳକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ । ଗାଁଗହଳରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଜାନୁଘଣ୍ଟିଆ କୁହାଯାଏ ।
ପରଶୁରାମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ
ଓଡ଼ିଶାର ଦକ୍ଷିଣାଞ୍ଚଳରେ ମାଆମାନେ ପୁତ୍ରର ଶୁଭକାମନା କରି ପରଶୁରାମଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି । ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଗୁଣ୍ଡିଚା ଘରେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଉପବାସ ରହି ଭଗବାନ ପରଶୁରାମଙ୍କୁ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରାଯାଏ । ଚିରଞ୍ଜିବୀ ପରଶୁରାମ ଏବେ ମହେନ୍ଦ୍ରଗିରିରେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଭକ୍ତମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ତେଣୁ କେହି କେହି ଆଷାଢ଼ ମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଗିରିକୁ ଯାଇ ଭଗବାନ ପରଶୁରାମଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ନିକଟରେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପ
ଥେରୋପୋଡ଼
ଥେରୋପୋଡ଼ (Theropoda; ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦାର୍ଥ "beast feet" ) ସରିସ୍କିଆନ ଡାଇନୋସରମାନଙ୍କର ଏକ ସମୂହ ଅଟେ । ଥେରୋପୋଡ଼ ମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ମାଂସାଶୀ ଥିଲେହେଁ, ସମୟକ୍ରମେ କେତେକ ତୃଣଭୋଜୀ, ଉଭୟଭକ୍ଷୀ, ମତ୍ସଭକ୍ଷୀ, ଏବଂ କୀଟ-ପତଙ୍ଗଭକ୍ଷୀ ଭାବେ ବିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ପ୍ରଧାନ ଗ୍ରୁପ ଗୁଡ଼ିକ
ନିମ୍ନରେ ବିବର୍ତ୍ତନ ଅନୁସାରେ ଥେରୋପୋଡ଼ ସମୂହ ଗୁଡ଼ିକର ଏକ ସରଳୀକୃତ ଶ୍ରେଣୀବିଭାଗ ଦିଆଯାଇଛି ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ Holtz (2008)ଙ୍କ "ମେସୋଜୋଇକ ଡାଇନୋସର ଗୁଡ଼ିକର ତାଲିକା" ଅନୁସାରେ ସଜଯାଇଛି । ଏହାର ବିସ୍ତ୍ରୁତ ସଂସ୍କରଣ ଡାଇନୋସର ଶ୍ରେଣୀବିଭାଗରେ ମିଳିପାରିବ । ଏଠାରେ ବ୍ୟବହୃତ cross (†) ଚିହ୍ନଟି no living members ଗୁଡ଼ିକୁ ସୂଚାଉଛି ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପର୍କୀୟ
ନିମ୍ନୋକ୍ତ family treeଟି ପ୍ରଧାନ ଥେରୋପୋଡ଼ ଗ୍ରୁପ ଗୁଡ଼ିକର ସମ୍ପର୍କୀୟମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ସୂଚାଉଛି । ଏହାକୁ ୨୦୧୦ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା କରାଯାଇଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଗବେଷଣା ଆଧାରରେ ତିଆରି କରାଯାଇଛି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଥେରୋପୋଡ଼
୧୧ ନଭେମ୍ବର
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ବଂଶୀଧର ମହାନ୍ତି
ବଂଶୀଧର ମହାନ୍ତି (୧୯୨୪ - ୧୯୯୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଲେଖକ ଓ ସମାଲୋଚକ ଥିଲେ । ସେ ପେଶାରେ ଜଣେ ଅଧ୍ୟାପକ ଥିଲେ । ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରଚିତ ପ୍ରବନ୍ଧ ପୁସ୍ତକ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାତତ୍ତ୍ୱର ଭୂମିକା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ମୃତ୍ୟୁ
ସେ ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୪ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୦ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ବିଷୁବ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା
ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପ୍ରଶାସନିକ ଜିଲ୍ଲା । ଏହାର ନାମ ଭଦ୍ରକ ସହରକୁ ନେଇ ନାମିତ ହୋଇଛି । ୧ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୯୩ରେ ଏହା ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାରୁ ଅଲଗା ହୋଇ ଏକ ନୂଆ ଜିଲ୍ଲାରେ ପରିଣତ ହେଲା । ଏହାର ସର୍ବମୋଟ ଆୟତନ ୨୬୭୭ ବର୍ଗ କିମି । ଏହା ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରୁ ୧୨୫ କିମି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା
୨୦୧୧ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲାର ମୋଟ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ୧୫,୦୬,୫୨୨ । ଏଥିମଧ୍ୟରୁ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ୧୩,୨୦,୭୬୬ ଓ ସହରାଞ୍ଚଳରେ ୧,୮୫,୭୫୬ ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି ।
ଜୈନ ଧର୍ମ
ଭଦ୍ରକର ସାଂସ୍କୃତିକ ପରମ୍ପରାର ଚିହ୍ନ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥ(ଖ୍ରୀ.ପୂ.୮୨୦-୭୫୦)ଙ୍କ ସମୟରୁ ମିଳିଥାଏ। ପାର୍ଶ୍ୱନାଥ ଧର୍ମପ୍ରଚାର ପାଇଁ କୋପକଟକ ବା ଆଧୁନିକକୁପାରୀକୁ ଆସିଥିଲେ। ଚରମ୍ପା ଅନ୍ତର୍ଗତ ରହଣିଆର ବଡ଼ ପୋଖରୀ ଚାରି ପାଖରେ ଚବିଶ ତୀର୍ଥଙ୍କରଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଅଜିତନାଥ, ଶାନ୍ତିନାଥ, ଋଷଭନାଥ ଓ ବର୍ଦ୍ଧମାନ ମହାବୀରଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ବର୍ତ୍ତମାନ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ। ତେବେ ଏ ପୋଖରୀ କୂଳରେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ
ଭଦ୍ରକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଧାମନଗରର ମୂଳନାମ ଧମ୍ମନଗର। ଧମ୍ମ ହେଉଛି ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମରେ ଧର୍ମର ପର୍ଯ୍ୟାୟବାଚୀ। ସେ ସମୟର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୌଦ୍ଧପୀଠର ଖଡ଼ିଆଳ ଅଞ୍ଚଳରୁ ସଂଗୃହିତ ବିଶାଳ ବୁଦ୍ଧମୂର୍ତ୍ତି ଏବେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ରହିଛି। ଭଦ୍ରକର ବାଉଦପୁର ନାଁ ବୌଦ୍ଧରୁ ଆସିଛି। ଧାମନଗରର ମୁସଲମାନ ବସ୍ତିସ୍ଥିତ ମନ୍ତ୍ରବାସୁଳି ବୌଦ୍ଧଧର୍ମର ଅବଲୋକିତେଶ୍ୱର ବୋଲି କେହି କେହି ମତ ଦିଅନ୍ତି।
ମୋଗଲ ଓ ମରହଟ୍ଟା ପ୍ରଭାବ
ସେହିପରି ଜାନୁଗଞ୍ଜ ମରହଟ୍ଟା ଶାସକ ଜାନୋଜୀଙ୍କ ନାଁରୁ ଆସିଛି ବୋଲି କେତେକ ଗବେଷକ ମତ ଦିଅନ୍ତି। ମୋଗଲ ଓ ମରହଟ୍ଟା ଶାସକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଶାସନ କାଳରେ ଭଦ୍ରକରେ ଅନେକ ଜନ ହିତକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦୋରର ରାଣୀ ଅହଲ୍ୟାବାଈ ପୁରୀ ଯାତ୍ରା କରିବାବେଳେ ଗୋସେଇଁ ଶାଶୁଙ୍କ ନିମିତ୍ତ ଏକ ବଡ଼ ପୋଖରୀ ଖୋଳାଇଥିଲେ। ଏହାକୁ ରାଣୀ ତଲାୱ କୁହାଯାଉଥିଲା। ଭଦ୍ରକ ନିକଟସ୍ଥ ଏବେକାର ରାଣୀତାଲ ସେହି ରାଣୀତଲାୱରୁ ଆସିଛି। ଧାମନଗରରେ ମହହଟ୍ଟା ଶାସକ ଜଗୁ ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ଜଗୁସାଗର ପୋଖରୀ ରହିଛି।
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ
ମିର୍ଜାପୁର ଓ ଛଡ଼ାକ ମହଲାରେ ରାଜା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଦେବଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ବିଦ୍ୟାଧର ଖୋଳାଇଥିବା ପୋଖରୀ ତାଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ବିଦ୍ୟାଧର ପୋଖରୀ ବୋଲି ପରିଚିତ। ୧୫୧୪ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟ ପୁରୀରୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରି ବିଦ୍ୟାବାଚସ୍ପତି ନାମକ ଜଣେ ଧର୍ମଯାଜକଙ୍କ ଘରେ ପାଞ୍ଚଦିନ ଅବସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ସନ୍ଥଙ୍କ ମନେ ପକାଇବାପାଇଁ ଗାଁଟିର ନାମ ସନ୍ଥିଆ ହୋଇଛି। ସେ ଛାଡ଼ିଯାଇଥିବା କନ୍ଥାଟିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁମାନେ ଏବେବି ସେହି ଗାଁରେ ରଖି ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ପାଦୁକା ନିକଟସ୍ଥ କୁଆଁସ ଗ୍ରାମରେ ଏବେ ବି ପୂଜା ପାଉଛି। ଏହା ଏ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନଙ୍କର ସାଧୁ ସନ୍ଥମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସମ୍ମାନଭାବର ନିଦର୍ଶନ।
୧୮୬୪ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ପୁରୀ ରାମାନୁଜ ମଠର ମହନ୍ତଙ୍କ ଶିକ୍ଷାଗୁରୁ ରାମାୟଣ ଦାସ ବୃନ୍ଦାବନ ଯିବା ବାଟରେ ସାଳନ୍ଦୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଭକ୍ତି ଦେଖି ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମହନ୍ତେ ସେଠାରେ ସଦାବର୍ତ୍ତ ମଠ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
୧୮୮୮ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ନଭେମ୍ବର ୨୦ ତାରିଖରେ ମା ସାରଦା ଦେବୀ ଜଳପଥରେ ଚାନ୍ଦବାଲି ଆସିଥିଲେ। ପୁନର୍ବାର ୧୯୧୦ରେ ସେ ରାମେଶ୍ୱର ଯିବା ବାଟରେ ଭଦ୍ରକର କୋଠାରଠାରେ ଦୁଇମାସ ଅବସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ।
ଶିଖ ଧର୍ମ
ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଗୁରୁ ନାନକ ପୁରୀ ଯିବା ବାଟରେ ଭଦ୍ରକରେ ଅବସ୍ଥାନ କରି ସଂଘ (ସଙ୍ଘତ)ରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ। ତଦନୁସାରେ ସେ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସଂଗତ କହିବା ସହିତ ନାନକ ଡ଼ିହି ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ଏଠାରେ ଏକ ଗୁରୁଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନା କରା ଯାଇଅଛି।
ମୁସଲମାନ ଧର୍ମ
୧୫୭୫ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ଅପ୍ରେଲ ୧୨ ତାରିଖରେ ଆକବର ଭଦ୍ରକକୁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଡିଭିଜନ (ସର୍କାର) ହିସାବରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। କଟକ ଡିଭିଜନଟି ଦାଉଦଙ୍କ ଅକ୍ତିଆରରେ ଥିଲାବେଳେ ଭଦ୍ରକ ଓ ବାଲେଶ୍ୱର ଡିଭିଜନ ମୋଗଲଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିଲା। ତୋଦରମଲ୍ଲ ଭଦ୍ରକରେ ଛାଉଣି ପକାଇ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଚଳାଇଥିଲେ। ଆଉରଙ୍ଗଜେବଙ୍କ ସମୟରେ କଦମ୍ବବେଡ଼ା (କୁଆଁସ)ରେ ଇଦ୍​ଗାହ ନିର୍ମାଣ ହୋଇଥିଲା।
ଶିକ୍ଷା
ଏ ଜିଲ୍ଲାରେ ଶିକ୍ଷାର ନିଅଁ ପଡ଼ିଛି ସନ୧୮୮୨ଠାରୁ। କୋଠାର ଜମିଦାର ନିମାଇଁ ଚରଣ ବୋଷ ବାଗୁରାଇଠାରେ ଦୁଇଟି ଭର୍ଣ୍ଣକୁଲାର ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଶିକ୍ଷାନୁରାଗୀ ଗୁଜିଦରଡ଼ାଠାରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ। ମୁସଲମାନ ଜମିଦାର ମିଆଁ ମୁନ୍ସୀ ଶେଖ ଅବଦୁଲ ଗନୀ ଓରଫ ପଞ୍ଚୁମଆଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ଭଦ୍ରକ ପୁରୁଣାବଜାରସ୍ଥିତ ନିଜ ଉଆସରେ ଏକ ମାଇନର ସ୍କୁଲ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ତାହା ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା ସ୍କୁଲରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି। ୧୯୩୪ରେ ହରେକୃଷ୍ଣ ମହତାବଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ଆଗରପଡ଼ାରେ କୃଷ୍ଣଚରଣ ବିଦ୍ୟାମନ୍ଦିର ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା।୧୯୪୨ରେ ନାରାୟଣ ଚନ୍ଦ୍ର ହାଇସ୍କୁଲ, ବିନ୍ଦୁମାଧବ ବାଗୁରାଇ ହାଇସ୍କୁଲ, ୧୯୪୩ରେ ପୋପସିଂ ମାଇନର ସ୍କୁଲ, ଯାହା ୧୯୫୯ରେ ସରକାଲୀ ବାଳିକା ଉଚ୍ଚବିଦ୍ୟାଳୟର ମାନ୍ୟତା ଲାଭ କଲା ୧୯୪୮ ମସିହା ଜୁଲାଇ ୬ ତାରିଖରେ ଭଦ୍ରକରେ ପ୍ରଥମ ଓ ଓଡ଼ିଶାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବୃହତ୍ତମ ଭଦ୍ରକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଭଦ୍ରକରେ ୯୧୬ଟି ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ୫୦୫ଟି ମଧ୍ୟଇଂରାଜୀ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ୩୦୫ଟି ଉଚ୍ଚବିଦ୍ୟାଳୟ, ୭ଟି ମହିଳା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ସରକାରୀ ସ୍ୱୀକୃତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ବହୁ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବେ ବି ସ୍ୱୀକୃତି ପାଇନାହିଁ।
ଗୋପାଳଙ୍କ ଉଗାଳ ଓ ଲଉଡ଼ି ଖେଳ
ଗୋପାଳ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଲୋକେ ଦୋଳ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀର ପୂର୍ବଦିନରୁ କୁମ୍ଭ ପୂଜା କରି ରାଧାକୃଷ୍ଣ ଉପାସନା ସହିତ ଗୋପାଳଙ୍କ ଉଗାଳ ଓ ଲଉଡ଼ି ଖେଳ (ବାଡ଼ି ଖେଳ) ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥାନ୍ତି। ଏଇ ବାଡ଼ିଖେଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ବିଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ ସାମରିକ କଳା। ମହାପୁରୁଷ ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦଙ୍କ ରଚିତ ଗୋପାଳଙ୍କ ଉଗାଳରେ ଗୂଢ଼ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରଶ୍ନର ସରଳ ଉତ୍ତର ରସମୟ ସଙ୍ଗୀତ ଛନ୍ଦରେ ବେଶ୍ ଉପଭୋଗ୍ୟ। ଏହି ଉତ୍ସବ ସାବରଙ୍ଗ, ଚୁଡ଼ଙ୍ଗପୁରର ରଙ୍ଗଢ଼ାଉ, ବାସୁଦେବପୁର, କିସ୍ମତ କୃଷ୍ଣପୁର, ଧାମନଗର ଆଦି ଅଞ୍ଚଳରେ ଜାକଜମକରେ ପାଳିତ ହୋଇଥାଏ। ବାସୁଦେବପୁରର ‘ଶ୍ରୀଗୋପାଳ ଓଗାଳ ସମିତି’ ଓ ‘ରାଧାମାଧବ ଯାଦବ ସମିତି’ ଓଡ଼ିଶା ବାହାରେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଲଉଡ଼ିଖେଳ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଗୁଣ୍ଡିଣି ଯାତ୍ରା
ବିରଞ୍ଚି ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଅଗ୍ନିପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଆୟୋଜିତ ଗୁଣ୍ଡୁଣିଯାତ୍ରା ଏକ ଭିନ୍ନ ମେଳା।
ଭୂତକେଳି ନାଟ
ଭଦ୍ରକ ସହରାଞ୍ଚଳର କୁଆଁସ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ବାଲିଅରଡ଼ା ଗ୍ରାମରେ ପାଳିତ ହେଉଥିବା ‘ଭୂତକେଳି ନାଟ’ ପୁରାଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ କୃଷ୍ଣଲୀଳାର ଆଧାରରେ ପାଳନ କରାଯାଏ। କରେ। ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମିଳନରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ହେଉଥିବା ଶାଶୁ ଓ ନଣନ୍ଦଙ୍କୁ ଡ଼ରାଇବା ପାଇଁ କୃଷ୍ଣ ମାୟା ଭୂତ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାନ୍ତି। ରାଧା, କୃଷ୍ଣ ଓ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବିରାଟ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ଲୋକମାନେ ନେଇଥାନ୍ତି। ଜଣେ ଲୋକ ମୁଣ୍ଡରେ ଭୂତ ଚିତ୍ରିତ ହାଣ୍ଡି ରଖି ଢ଼ୋଲ ମହୁରୀର ତାଳେ ତାଳେ ଉଦ୍ଦଣ୍ଡ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରିଥାଏ। ଏପରି ନାଟ ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ବିରଳ।
ମୁନି ପୂଜା
ସଂସାରତ୍ୟାଗୀ ଅଥଚ ସଂସାରର ହିତୈଷୀ ଓ ହିତାନ୍ୱେଷୀ ମୁନି ଋଷିମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାର ନିଆରା ପରମ୍ପରା ଭଦ୍ରକର ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଅତି ପ୍ରାଚୀନ। ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଏହାର ନିଧାର୍ଯ୍ୟ ତିଥି। ଏରେଇଁ ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତର କୁନ୍ତଳାଠାରେ ଏହା ମହାସମାରୋହରେ ପାଳନ କରାଯାଏ।
ବାଲିଯାତ୍ରା
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଚାନ୍ଦବାଲି, ଚୂଡ଼ାମଣି ଓ ବାଉଦପୁରରେ ସାଧବ ପୁଅର ସ୍ମୃତିକୁ ମନେ ପକାଇବାପାଇଁ ବାଲିଯାତ୍ରା ସାତଦିନବ୍ୟାପି ପାଳନ କରାଯାଏ।
ରାସଯାତ୍ରା
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାଠାରୁ ସାହାଡ଼ାଗ୍ରାମରେ ରାସଯାତ୍ରା ପାଳନ କରାଯାଏ। ରାସଲୀଳା ଓ ନାବକେଳି ଆଦି ଏଇ ଯାତ୍ରାର ମୁଖ୍ୟ ଅଙ୍ଗ।
କଣ୍ଢେଇ ନାଚ
କଣ୍ଢେଇରେ କଳାସୂତା ଲଗାଇ ଆଙ୍ଗୁଳି ଚାଳନାଦ୍ୱାରା ଅନେକ ପ୍ରକାରର ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଏ। ମୁଖ୍ୟତଃ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଘାଟ ପାର ହୋଇ ରାଧା ମଥୁରାକୁ ଯିବା, କୃଷ୍ଣ ଘାଟ ସଉଦା ମାଗିବା, ରାଧାକୃଷ୍ଣଙ୍କର ମିଳନ ହେବା ପ୍ରଭୃତି ଏଇ ନାଟର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ।
ତାମସା
ତାମସା ହେଉଛି ଓଡ଼ିଶାର ସଂସ୍କୃତିକୁ ଭଦ୍ରକର ନିଜସ୍ୱ ଅବଦାନ। କବି ବଂଶୀବଲ୍ଲଭ ଗୋସ୍ୱାମୀ ଏଇ ତାମସାର ସ୍ରଷ୍ଟା। ଏହା ହେଉଛି ମୋଗଲ ଶାସନ କାଳର ସାମାଜିକ ଅବସ୍ଥାର ନିଛକ ଚିତ୍ରଣ। ମୋଗଲ ତାମସା, ଭୀଲ ତାମସା, ଫକିର ତାମସା, ଲୋଲିନ ବାଈ ତାମସା ଆଦି ସେ ରଚନା କରିଥିଲେ। ଏଥି ମଧ୍ୟରୁ ମୋଗଲ ତାମସା ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଶିବ ମନ୍ଦିରରେ ଏହି ତାମସା ଅଭିନୀତ ହେଉଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଚଇତି ତାମସା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।
ଓଷାବ୍ରତ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ପରି ଭଦ୍ରକରେ ଖୁଦୁରୁକୁଣୀ ଓଷା, ଜହ୍ନି ଓଷା, ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା, ସାବିତ୍ରୀ ଅମାବସ୍ୟା, ବାଟଓଷା ଆଦି ପାଳନ କରାଯାଏ। ନରେନ୍ଦ୍ରପୁର ଗ୍ରାମରେ ଚୈତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ପାଟଣ ମଙ୍ଗଳାଙ୍କ ନିକଟରେ ପାଟୁଆ ନାଚ, ଘୋଡାନାଚ ଆଦି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ଣଣଙ୍କୁ ନୌକାରେ ବସାଇ ନାବପୂଜା କରାଯାଏ। ଭଦ୍ରକର ପ୍ରାୟ ସବୁ ଗାଁରେ ଘୋଡ଼ାନାଚ, ପାଟୁଆ ନାଚ ଓ ଉଡ଼ାଣ ପର୍ବ (ଯାହା ଚଡ଼କପର୍ବପରି) (ନିଜ ଦେହରେ କଣ୍ଟା ଫୋଡ଼ି ଝୁଲିବା) ଆଦି ପାଳନ କରାଯାଏ।
ପାଲା ଓ ଦାସ କାଠିଆ
ପାଲା ଓ ଦାସକାଠିଆ ପରି ଲୋକକଳାରେ ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା ସମୃଦ୍ଧ। ପୌରାଣିକ ଆଖ୍ୟାନ ସହିତ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଲୋକ ଚଳଣିର ମିଶ୍ରଣ କରି ମନୋରଞ୍ଜକ ଢ଼ଙ୍ଗରେ ପରିବେଷଣ କରିବା ଏଇ ଲୋକକଳାର ବିଶେଷତ୍ତ୍ୱ।
ସତ୍ୟପୀର ପାଲା
ଭଦ୍ରକର ସତ୍ୟପୀର ପାଲାର ନଜିର ସାରା ଦେଶରେ ଦେଖିବାରୁ ମିଳେ ନାହିଁ। ଏହା ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲମାନ ସଂସ୍କୃତିର ସମନ୍ୱୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥାଏ। ସାଧାରଣତଃ ନବଜାତକର ଏକୋଇଶିଆ (ଜନ୍ମର ଏକୋଇଶ ଦିନ)ରେ ଅଥବା କାହାରି ଜନ୍ମଦିନରେ ଏହା ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥାଏ। ଏହାର ବିଶେଷତ୍ତ୍ୱ ହେଉଛି ଜଣେ ମୁସଲମାନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ବ୍ୟକ୍ତି ହିନ୍ଦୁ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ କଳସ ଓ ଚାମର ସ୍ଥାପନା କରି ପଞ୍ଚଦେବତା ପୂଜା କରିଥାଏ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବଦେବୀଙ୍କର ବନ୍ଦନା ଗାଇଥାଏ, ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିଥାଏ।
କଳାକାର ଉପାଧିପ୍ରାପ୍ତ ପାଲାଗାୟକ : ଅନିରୁଦ୍ଧ ପାଣିଗ୍ରାହୀ, ଭଣ୍ଡାରୀପୋଖରୀ, ଗାୟକ ଭୂଷଣ କରୁଣାସିନ୍ଧୁ ନାୟକ, ଧୁଷୁରୀ, ଯିଏ ଓଡ଼ିଶା ଓ ଓଡ଼ିଶା ବାହାରେ ପାଲା ପରିବେଷଣ କରିଛନ୍ତି।
ପଦ୍ମପୁରର ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ପାଲାଗାୟକ ଅମର ନାୟକ, ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ, ରାହାଞ୍ଜ, ଦୁଃଶାସନ ବାରିକ, ଚରମ୍ପା, ଧ୍ରୁବଚରଣ ସେନାପତି, ମଞ୍ଜୁରୀ ରୋଡ।
ଦାସକାଠିଆରେ ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲାରୁ ଯେଉଁ କେତେଜଣ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ନିଜ କୃତିତ୍ୱର ପରିଚୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ରାଣୀତାଲର ରବୀନ୍ଦ୍ର ବାରିକ ଓ କୁରୁଆ ଗ୍ରାମରେ ଭାଗିରଥୀ ବାରିକ ଅନ୍ୟତମ।
ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳ
ø ମକର ମେଳା - ବାହାଦୁଲ ନଗର ø ମା କାଳୀତ୍ରା ପୀଠ - ବାରିକପୁର
ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ
ପ୍ରମୁଖ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନେ ହେଲେ- ହରେକୃଷ୍ଣ ମହତାବ, ମହମ୍ମଦ ହନିଫ୍, ନୀଳମଣି ରାଉତରାୟ, ଗୋକୁଳାନ୍ଦ ମହାନ୍ତି, ଚକ୍ରଧର ବେହେରା, ଭାଗବତ ସାହୁ, ମୂରଲୀଧର ଜେନା, ରାମଚନ୍ଦ୍ର ବେହୁରା, ହୃଦାନନ୍ଦ ମଲ୍ଲିକ, କମଳାକାନ୍ତ କର, ଗୌରଚନ୍ଦ୍ର ମହାପାତ୍ର, ଗୌରାଙ୍ଗ ଚରଣ ମହାନ୍ତି।
କଳାକାର
ବିଭିନ୍ନ କଳା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭଦ୍ରକ ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କର ଦାନ ଅତୁଳନୀୟ। ଏ ଦିଗରେ କେତେକ ବିଶେଷ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷଙ୍କ ନାମ ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା:
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା
ମିନତି ମିଶ୍ର
ମିନତି ମିଶ୍ର (୧୪ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୩୬ - ୦୬ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୦) ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ଜଣେ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଓ ଗୁରୁ ଥିଲେ । ଭାରତ ବାହାରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରିବାରେ ସେ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ । ୧୯୬୬ରେ ଉତ୍କଳ ସଙ୍ଗୀତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଅଧ୍ୟକ୍ଷା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇ, ୧୯୯୨ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାକିରିରେ ରହି ଅନେକ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ତାଲିମ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାତକ ଥିଲେ । ଆକାଶବାଣୀରେ "ଏ ଗ୍ରେଡ଼" ଡ୍ରାମା କଳାକାର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ । ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ସେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ମିନତି, ୧୯୩୬ ମସିହାରେ କଟକରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ଥିଲା ବସନ୍ତ କୁମାର ଦାସ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ବସନ୍ତ କୁମାରୀ ଦେବୀ । ସମ୍ପର୍କୀୟ ବଡ଼ବାପା କବିଚନ୍ଦ୍ର କାଳୀଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କଠାରୁ ଓ ପଡ଼ିଶା ଘରେ ରହୁଥିବା ଗୁରୁ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କଠାରୁ ୧୯୪୮ରେ ପ୍ରଥମେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ଦୁର୍ଲଭ ଚନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଟିର ମହପାତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ପଚାଶ ଦଶକରେ ଗୁରୁ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଗୀତିନାଟ୍ୟ 'ଷଡ଼ଋତୁ' ପାଇଁ ନାଚ ଶିଖିଥିଲେ । ସେହି ସମୟରେ କେଳୁଚରଣଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଦେଖି ଆକୃଷ୍ଟ ହେଇଥିଲେ ଓ କେଳୁଚରଣଙ୍କଠାରୁ ନାଚ ଶିଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ଗୁରୁ ପଙ୍କଜ ଚରଣ ଦାସଙ୍କଠାରୁ ଓଡ଼ିଶୀ ଶିଖିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ତିନି ମୁଖ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ସେମାନଙ୍କ ଶୈଳୀରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିଖିଥିଲେ । ପରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ ପରେ ୧୯୫୪ମସିହାରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କଠାରୁ ବୃତ୍ତି ପାଇ, ତତ୍କାଳୀନ ମାଡ୍ରାସରେ ଥିବା ମୀନାକ୍ଷୀ ସୁନ୍ଦରମ ପିଲାଇଙ୍କଠାରୁ କଳାକ୍ଷେତ୍ରରେ ଭରତନାଟ୍ୟମ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ରୁକ୍ମିଣୀ ଅରୁଣ୍ଡଳେ, କୁଟ୍ଟୀ ସାରଦା ଓ ପେରିଆ ସାରଦାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସେ ନୃତ୍ୟଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ୧୯୫୫ ମସିହାରେ ସେ "ଇଣ୍ଡିଆନ ଇନଷ୍ଟିଉଟ ଅଫ ଆର୍ଟସ"ରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ୧୯୫୯ରୁ ୧୯୬୩ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଦେଶବିଦେଶରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରି, ଏହାକୁ ଜନପ୍ରିୟ କରେଇଥିଲେ । ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚଉକର ଶୁଦ୍ଧତା ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟର ଏକ ବିଶେଷତା ଥିଲା ।
ଅଭିନୀତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
୧୯୬୩ ମସିହାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟମୁଖୀ କଥାଚିତ୍ରରୁ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ମୀନତି, ୫ଟି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୬ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୦ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ
୧୯୬୬ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଜଗତରେ ୧୯୬୬ରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।
ଆଧାର
୧୯୬୬ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୬ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୬ରେ ଭାରତ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୬ରେ ଓଡ଼ିଶା
ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲା
ଓଡ଼ିଶାର ସର୍ବ ପ୍ରାଚୀନ ରାଜଧାନୀ ଭାବେ ଏହାର ଯଶ କିର୍ତିତ । ବିଶେଷ କରି ଶୈଳୋଦ୍ଭବ, ମାଠର, ଭୌମକର ଏବଂ ସୋମବଂଶୀ ବା କେଶରୀମାନଙ୍କ ଶାସନ କାଳରେ ଏହି ଭୂଭାଗ ଓଡ଼ିଶାର ରାଜଧାନୀ ରୂପେ ଭାରତ ବର୍ଷରେ ଏକ ବିଖ୍ୟାତ ସହରର ମାନ୍ୟତା ଲାଭ କରିଥିଲା । ଦେବୀ ବିରଜାଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ଏହାର ପ୍ରାଚୀନ ନାମ ଥିଲା ବିରଜା । ପରବର୍ତୀ ସମୟ ସମୟରେ ଏହାର ନାମରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି । ଯଜ୍ଞପୁର, ଗୁହଦେବ ପାଟକ, ଯାଜନଗର, ଅଭିନବ ଯଯାତି ନଗର, ଯାଜିପୁର ଓ ଆଜିର ଯାଜପୁର ରୂପେ ଏହାର ନାମାନ୍ତର ଘଟିଅଛି । ଆଛତିଆ ଆରୋଡ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଭୂମଣ୍ଡଳ ବିସ୍ତୃତ ।
ସୋମବଂଶୀୟ ରାଜା ଯଜାତି କେଶରୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଯାଜପୁର ସହର ନାମରେ ଏହି ଜିଲ୍ଲାର ନାମକରଣ କରାଯାଇଛି ୤ ୧୯୯୩ ମସିହ ଅପ୍ରେଲ ମାସରେ ଯାଜପୁର ଗୋଟିଏ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଜିଲ୍ଲାର ମାନ୍ୟତା ନେଲା ଓ ଯାଜପୁର ସଦର ଗୋଟିଏ ଉପଖଣ୍ଡ (ସବଡ଼ିଭିଜନ) ହୋଇରହିଲା । ଯାଜପୁର ସହର ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ହୋଇରହିଲା । ଆଗେ ଯାଜପୁର ଅଞ୍ଚଳ ବିଭିନ୍ନ ନଦୀଦ୍ୱାରା ବହୁତ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ଥ ହେଉଥିଲା । ସେ ନଦୀଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ମହାନଦୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ, ବୈତରଣୀ, ବୁଢ଼ା, ଖରସୁଆଁ ଇତ୍ୟାଦି । ଅବିଭକ୍ତ କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ତ୍ରିକୋଣ ଭୂମି ଅଞ୍ଚଳ ଏହିସବୁ ନଦୀଗୁଡିକଦ୍ୱାରା ବନ୍ୟାରେ ଅପୂରଣୀୟ କ୍ଷତି ହେଉଥିଲା ଓ ବହୁତ ଫସଲ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା ।
ଭୂଗୋଳ
ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଆୟତନ ୨,୮୮୭.୬୯ ବର୍ଗ କିମି । ଏହି ଜିଲ୍ଲାର ଉପର ଅଞ୍ଚଳ କିଛି ପାହାଡ଼ିଆ ଓ ଜଙ୍ଗଲଭୂମି ରହିଛି। ସମତଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ଜଳସେଚନଦ୍ୱାରା କୃଷିର ଉନ୍ନତି ହୋଇପାରୁଛି। ତଥାପି ଜଙ୍ଗଲ ଓ ପାହାଡ଼ିଆ ଜମିର ପରିମାଣ ୭୨୫ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର। ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲା ଖଣିଜ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଭରପୁର। ଏହି ଜିଲ୍ଲାର ସୁକିନ୍ଦା ଅଞ୍ଚଳରେ ବହୁ ପରିମାଣରେ କ୍ରୋମାଇଟ୍ ଉତ୍ପାଦନ ହୁଏ। ଅନେକ ଲୁହାପଥର ଭରି ରହିଛି ଯାହାକି ଆମ ରାଜ୍ୟର ପାରାଦ୍ୱୀପ ବନ୍ଦରରୁ ଜାହାଜ ଯୋଗେ ବିଦେଶକୁ ରତ୍ପାନୀ ହେଉଛି।
ଅବସ୍ଥିତି
ଏହାର ଉତ୍ତରରେ କେନ୍ଦୁଝର ଓ ଭଦ୍ରକ, ଦକ୍ଷିଣରେ କଟକ, ପୂର୍ବରେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଏବଂ ପଶ୍ଚିମରେ ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲା ଅବସ୍ଥିତ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା
୨୦୧୧ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର ମୋଟ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ୧୮,୨୬,୨୭୫ । ଏଥିମଧ୍ୟରୁ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ୧୬,୯୧,୨୬୪ ଓ ସହରାଞ୍ଚଳରେ ୧,୩୫,୦୧୧ ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି ।
ଉତ୍ପନ୍ନ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ
ଉତ୍ପନ୍ନ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ : ଧାନ, ମୁଗ, ବିରି, କୋଳଥ, ଚିନାବାଦାମ, ଆଳୁ, ଆଖୁ ଇତ୍ୟାଦି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ।
ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତ
ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ମୋଟ ୧,୭୮୧ଟି ଜିଲ୍ଲା ୩୧୧ଟି ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି ।
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି
ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ସାମନ୍ତସିଂହାର, ବିଚ୍ଛନ୍ଦଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକ, ହାଡ଼ିଦାସ ପ୍ରମୁଖ ଅନ୍ୟତମ ।
ରାଜନୀତି
ସୂଚନା:
ବି: ବିଜ୍ଞାପିତ ଅଞ୍ଚଳ ପରିଷଦ, ପୌ: ପୌର ପରିଷଦ, ମ: ମହାନଗର ନିଗମ
* ଚିହ୍ନିତ ସଭ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ରବାଦୀ କଂଗ୍ରେସ ପାର୍ଟି ଦଳୀୟ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବେ ନିର୍ବାଚନ ଜିତିଥିଲେ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲା
ଦିବଙ୍ଗ ନଦୀ
ଦିବଙ୍ଗ ନଦୀ, ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀର ଏକ ଶାଖା  ନଦୀ ଓ ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଓ ଆସାମ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ ।
ଗତିପଥ
ଦିବଙ୍ଗ ନଦୀର ଉପତ୍ତି ଇଣ୍ଡୋ- ଚାଇନୀଜ ସୀମାରେଖା ପାଖରେ ଥିବା ଅରଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶର କେୟା ସଙ୍କଟ ନିକଟରେ ହୋଇଥାଏ । ଏହାର ବେସିନ ଅଞ୍ଚଳ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶର ଦିବଙ୍ଗ ଉପତ୍ୟକା ଓ ତଳ ଦିବଙ୍ଗ ଉପତ୍ୟକା ,> ଦିବଙ୍ଗ ନଦୀର ଉପର ଅଂଶରେ ମିଶମୀ ପାର୍ବତ୍ଯ ଅଞ୍ଚଳ ରହିଛି ଓ ଏଠାରୁ ଦିବଙ୍ଗ ନଦୀ ସମତଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ । ଏଠାରେ ଦିବଙ୍ଗ ନଦୀ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଗମନ କରେ ଓ ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ସ୍ଥଳ ବିଶେଷରେ 4ରୁ 9 କିଲୋମିଟର ହେଇଥାଏ ।  ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ନଦୀ ତାହାର ଗତିପଥ ସମୟ ସମୟରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ବହୁ ଅଞ୍ଚଳର ଚାଷ ଜମି ଓ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଦ୍ୱଂଶ କରିଥାଏ ।  ଦିବଙ୍ଗ ନଦୀର ସମୁଦାୟ ଦୈର୍ଘ୍ୟ 195 କିଲୋମିଟର ଓ ଏହା ଆସାମ ରାଜ୍ୟର ସାଇକୋହୋବା ଅଭୟାରଣ୍ୟ ନିକଟସ୍ଥ ସଦୀୟ ସହର ନିକଟରେ ଲୋହିତ ନଦୀରେ ମାର୍ଜିତ ହୁଏ । .
ଉପନଦୀ ସମୂହ
ଦିବଙ୍ଗ ନଦୀର ମୁଖ୍ୟ ଶାଖା  ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ମଥୁନ, ଟଙଗୋନ, ଡ୍ରି, ଈଥୁମ , ଏମରା ।ଏଥିରେ ଆଇରି ପାଣି , ଅହି ,ଅଶୁପାଣି ଏପିଫାନୀ ଓ ଦେଓପାଣି ଆଦି ଉପନଦୀ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତି । ଏଠି ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଏହା ସହ ଉପର ମୁଣ୍ଡ ସ୍ଥ ପାର୍ବତ୍ଯ ଇଲାକାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଜଳବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପ ସବୁ
2008 ମସିହାରେ ତତ୍କାଳୀନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମନମୋହନ ସିଂହ 3000 ମେଗାୱାଟ କ୍ଷ୍ୟମତା ବିଶିଷ୍ଟ ଜଳ ବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପର ଭିତ୍ତି ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ଏହା ତଳ ଦିବଙ୍ଗ ଉପତ୍ୟକା ଜିଲ୍ଲାରେ ଏକ ବହମୁଖୀ ପ୍ରକଳ୍ପ ଭାବରେ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ନଦୀରେ 17ଟି ଅନ୍ୟ ପ୍ରକଳ୍ପ 20ରୁ 4500 ମେଗା ୱାଟ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷ୍ୟମତା ଥାଇ କରାଯିବା ପାଇଁ ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇଛି । ପ୍ରସ୍ତାବିତ ଦିବଙ୍ଗ ଡେମ ନିର୍ମିତ ହେଲେ ଠ 288 ମିଟର ପତ୍ତନ ଉପରେ ରହି ବିଶ୍ୱର ସର୍ବୋଛ ଜଳଚପ ବନ୍ଧ ହେବା ସହ ଭାରତର ଏକ ସର୍ବବୃହତ ହେଇପାରିବ । ତେବେ ହେଇ ପ୍ରକଳ୍ପ ଆସାମର ଲୋକଙ୍କ ବିରୋଧ ଯୋଗୁଁ ଅଦ୍ୟାବଧି ହେଇ ପରି ନାହିଁ ।
ପାଡୁଆ
କିରିଣ୍ଡୁଳ-ବିଶାଖାପାଟଣା ରେଳପଥରେ ପାଡୁଆ‌ ରହିଥିବାରୁ ଏଠାରୁ ଟ୍ରେନ ଯାତ୍ରାର ସୁବିଧା ରହିଛି ।  ପାଡୁଆ‌ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ସହରରୁ ୪ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା
୨୦୧୧ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ପାଡୁଆ‌ର ଜନସଂଖ୍ୟା ୧,୩୬୮ ରହିଥିଲା । ଏଠି ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା ୬୭୫ ଥିବା ବେଳେ ମହିଳା ସଂଖ୍ୟା ୬୯୩ ଥିଲା ।
ପର୍ଯ୍ୟଟନ
ଏଠାରେ ଥିବା ଜଳାପୁଟ ହ୍ରଦର ପ୍ରକୃତିକ ଦୃଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଆକର୍ଷଣ ସାଜିଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ଭୌଗଳିକ ମୁଣ୍ଡିଆ ପ୍ରସଙ୍ଗସମୂହ
୧୨୮
୧୨୮ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୨୮
୧୨ ନଭେମ୍ବର
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ଟେରିପାରାଟାଇଡ
ଟେରିପାରାଟାଇଡ, ଏକ ବେପାର ନାମ ଫୋର୍ଟିଓ, ହେଉଛି ଓଷ୍ଟିଓପୋରୋସିସ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଏକ ପାରାଥାଇରଏଡ଼ ହରମୋନ (PTH) । ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବାଇଫୋସଫୋନେଟ କାମ କରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଅତ୍ୟଧିକ ବିପଦ ଥିଲେ ଏହା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ଏହା ଚର୍ମ ତଳେ ଇଞ୍ଜେକସନଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଏ | ଏହା ଦୁଇ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ ।
ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଅଇ, ରାସ, ଅବସାଦ ଏବଂ ଦାନ୍ତ ସମସ୍ୟା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଓଷ୍ଟିଓସ୍କାର୍କୋମା, ଆନାଫାଇଲକସିସ, ଛିଡା ହେବା ସହିତ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ରହିପାରେ । ଏହା ପିଟିଏଚର ସକ୍ରିୟ ଅଂଶକୁ ନେଇ ଗଠିତ ଏବଂ ହାଡ ଗଠନକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ ।
୨୦୦୨ ମସିହାରେ ଆମେରିକାରେ ଏବଂ ୨୦୦୩ରେ ୟୁରୋପରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଟେରିପାରାଟାଇଡ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ଏକ ମାସର ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୨୪୦ ପାଉଣ୍ଡ ହୋଇଥାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୩,୯୦୦ ଡଲାର ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଯେ ପାଞ୍ଚେ ପର ମନ୍ଦ
ହିମାଂଶୁ ପରିଜାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା  ଯେ ପାଞ୍ଚେ ପର ମନ୍ଦ ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ସାୟେଶା ସୈଗଲ
‌ସାୟେଶା ସୈଗଲ‌ (ଜନ୍ମ: ୧୨ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୯୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସାୟେଶା ହିନ୍ଦୀ, ତେଲୁଗୁ ଏବଂ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ସାୟେଶାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ୨୦୧୫ର ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଅଖିଳ‌ । ଅଭିନେତା ଅକ୍କିନେନି ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କ ସାନ ପୁଅ ଅକ୍କିନେନି ଅଖିଳଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସାୟେଶାଙ୍କୁ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟର ପ୍ରଥମ ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା । ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୬ରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ‌ଶିବାୟ‌ ଜରିଆରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଯେ ପାଞ୍ଚେ ପର ମନ୍ଦ
ଅଭିନୟରେ
ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‘ଯେ ପାଞ୍ଚେ ପର ମନ୍ଦ’ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ପ୍ରମୁଖ କଳାକାର ହେଲେ:
ସାୟେଶା ସୈଗଲ
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ସାୟେଶା ୧୨ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୯୭ରେ ମୁମ୍ବାଇରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସାୟେଶାଙ୍କ ବାପା ସୁମୀତ ସୈଗଲ ଜଣେ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଏବଂ ମାଆ ଶାହୀନା ବାନୁ ମଧ୍ୟ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସାୟେଶାଙ୍କର ଜେଜେ ହେଉଛନ୍ତି ବରିଷ୍ଠ ଅଭିନେତା ଦୀଲିପ କୁମାର ଏବଂ ଜେଜିମା ସାଇରା ବାନୁ ମଧ୍ୟ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସାୟେଶା ଛୋଟବେଳୁ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥଲେ । କଳାକାର ପରିବାରରୁ ହୋଇଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଅଭିନୟର ଶିକ୍ଷା ନିଜ ଘରୁ ମିଳିଥିଲା ।
ଅଭିନୟ ଜୀବନ
୨୦୧୫ରେ ସାୟେଶା ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଅକ୍କିନେନି ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କ ସାନ ପୁଅ ଅକ୍କିନେନି ଅଖିଳଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଅଖିଳ‌ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ନିତୀନ । ଏହାପରେ ୨୦୧୬ରେ ସାୟେଶା ଅଭିନେତା ଅଜୟ ଦେବଗନଙ୍କ ସ‌ହ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ‌ଶିବାୟ‌ ଜରିଆରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୭ ଜୁଲାଇରେ ସାୟେଶାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ତାମିଲ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ବନମଗାନ୍‌ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବ ।
ଅଧିକ ତ‌ଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୭ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ରୋସୁଭାସ୍ଟାଟିନ
ରୋସୁଭାସ୍ଟାଟିନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Rosuvastatin, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ କ୍ରେସ୍ଟର/ Crestor) ଏକ ପ୍ରକାର ସ୍ଟାଟିନ ଔଷଧ (statin) ଯାହା ଅଧିକ ହୃଦରକ୍ତନାଳୀ ରୋଗ ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ରୋଗର ପ୍ରତିଷେଧ ଓ ଅସାଧାରଣ ଲିପିଡ (abnormal lipids) ଥିବା ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ । ଏହା ଔଷଧ ସ‌ହିତ ଖାଦ୍ୟରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ବ୍ୟାୟାମ ଓ ଓଜନ ହ୍ରାସ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ରୋସୁଭାସ୍ଟାଟିନର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଉଦର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଅଇ, ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା ଓ ପେଶୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ । ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ରାବଡୋମାୟୋଲାଇସିସ, ଯକୃତ ସମସ୍ୟ ଓ ମଧୁମେହ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଦେଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି କରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଟାଟିନ ଔଷଧ ଭଳି ଏହା ଯକୃତରେ ଥିବା ଏଚଏମଜି-ସିଓଏ ରିଡକ୍ଟେଜ (HMG-CoA reductase) ଏଞ୍ଜାଇମର (enzyme) କାମକୁ ବାଧା ଦିଏ ଯାହା କୋଲେସ୍ଟେରଲ ତିଆରି କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ସନ ୧୯୮୬ରେ ରୋସୁଭାସ୍ଟାଟିନ ପେଟେଣ୍ଟ ହେବାପରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସନ ୨୦୦୩ରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ (generic medication) ବିକ୍ରୟ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ ଡୋଜର ମୁଲ୍ୟ ସନ ୨୦୧୮ରେ ୦.୧୫ ଡଲାରରୁ କମ୍ ଥିଲା । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏନଏଚଏସ (NHS) ଏହାର ଏକ ଡୋଜ ପିଛା ସନ ୨୦୧୮ରେ ୦.୬୫ ପାଉଣ୍ଡରୁ କମ୍ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଥିଲା । ସନ ୨୦୧୬ରେ ଏହାର ୧୯ ନିୟୁତ ପ୍ରେସକ୍ରପସନ ହୋଇ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ତାଲିକାର ୩୭ତମ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲା ।
ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ମହୁରୀ କାଳୁଆ
thumb|ଦେବୀ ମହୁରୀ କାଳୁଆ ବ୍ରହ୍ମପୁର ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ କେରାଣ୍ଡିମାଳ ପାହଡ଼ମାଳା ସନ୍ନିକଟସ୍ଥ ଏକ ମନୋରମ ପରିବେଶରେ ତଥା ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ପଡ଼ିଆର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମନ୍ଦିରରେ ଦେବୀ ମହୁରିକାଳୁଆ ପୂଜିତା । ମନ୍ଦିରଟି ମହୁରି ରାଜାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଦେବୀ ରାଜବଂଶର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ରୂପେ ପରିଚିତ ।
ପୂଜା ଓ ଭୋଗ
ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରତ୍ୟହ ଦୁଇଥର ବାଳଭୋଗ ଓ ଦୁଇଥର ଅନ୍ନଭୋଗ ହେଉଥିବାବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ପର୍ବ ପର୍ବାଣିରେ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ । ପୂର୍ବ ପ୍ରଥା ଅନୁଯାୟୀ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜାରେ ରାଜ ପରିବାରର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଗୁରୁତ୍ୱ ରହିଆସିଛି । ବିଶେଷ କରି ମେଷ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ପୂଜା ସମୟରେ ରାଜ ପରିବାରଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି ଅଣାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲା ପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରିଥାନ୍ତି ।
ଗମନାଗମନ
ବ୍ରହ୍ମପୁରଠାରୁ ରାୟଗଡ଼ା ରାଜ୍ୟ ରାଜପଥର ପ୍ରାୟ ୧୫ କି.ମି. ଦୂରରେ ତଥା ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୧୯୪ କିମି ଦୁରରେ ଏହି ପୀଠ ଅବସ୍ଥିତ । ରେଳପଥରେ ଆସିଲେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମପୁରରେ ଓହ୍ଲାଇ ଘରୋଇ ପରିବହନ ସେବା ମାଧ୍ୟମରେ ଏଠାକୁ ଆସିବାର ସୁବିଧା ରହିଛି ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ବିଲ୍ୱମଙ୍ଗଳ
ବିଲ୍ୱ ମଙ୍ଗଳ, ୧୯୮୧ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ବ୍ରଜରାଜ ମୁଭିଜ୍ । ଜେ. ଏଚ୍. ସତ୍ତାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କର ଓ ରାଖଲ ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଦୁଃଖିରାମ ସ୍ୱାଇଁ, ଜୟୀରାମ ସାମଲ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କର ଏବଂ ରାଖଲ ମହାନ୍ତି । ସିକନ୍ଦର ଆଲାମ, ସୁବାସ ଦାସ, ଚିତ୍ତ ଜେନା, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କର ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୧ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:କଥାଚିତ୍ର ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଆଧାର ଯୋଡ଼ା ହେବାକୁ ଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗ
ମୁଣ୍ଡେଶ୍ୱରୀ ନଦୀ
ମୁଣ୍ଡେଶ୍ୱରୀ ନଦୀ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ନଦୀ ଯାହା ବର୍ଷା କାଳରେ ହୁଗୁଳି, ପୂର୍ବ ମେଦିନୀପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ବନ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ । ଦୁର୍ଗାପୁର ବାରେଜରୁ 2,000 ଘନ ମିଟରରୁ ବେଶୀ ଜଳ ନିର୍ଗତ ହେବା ମାତ୍ରେ ଏହା ମୁଣ୍ଡେଶ୍ୱରୀ ଅଞ୍ଚଳର ହରିଙ୍ଖୋଳା
ଇତିହାସ
ଏହି ନଦୀ ବିଷୟରେ ୧୯୧୦ ଜିଲ୍ଲା ଗେଜେଟିଆରରେ କିଛି ଉଲ୍ଲେଖ ନଥିଲେମଧ୍ୟ ୧୯୯୪ ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଜିଲ୍ଲା ଗେଜେଟିଆରରେ ନମୋଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
୧୯୧୪ ମସିହାର ଭୟଙ୍କର ବନ୍ୟା ସମୟରେ ଦାମୋଦର ନଦୀ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଗଲା । ଏକ ଭାଗ ମୁଣ୍ଡେଶ୍ୱରୀ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲା ଓ ଏହାକୁ ଏକ ବୃହତ ନଦୀରେ ପରିଣତ କଲା ।
୧୨୯
୧୨୯ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୨୯
ପ୍ରୋସ୍ଟାଗ୍ଲାଣ୍ଡିନ ଇ୨
ଏହି ଔଷଧର ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ, ବାନ୍ତି, ଜ୍ୱର, ତରଳ ଝାଡ଼ା ଓ ଅତ୍ୟଧିକ ଜରାୟୁ ସଙ୍କୋଚନ (uterine contraction) ହୋଇପାରେ । ପିଲାଙ୍କୁ ଏହି ଔଷଧ ଦେଲେ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା କମିଯାଏ, ଓ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ (low blood pressure) ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ । ଆଜମା ଓ ଗ୍ଲକୋମା (glaucoma) ରୋଗୀଙ୍କୁ ସାବଧାନତା ସ‌ହ ଦିଆଯାଏ ଓ ସିଜରିଆନ ସେକସନ (C-section) ହୋଇଥିବାର ଇତିହାସ ଥିଲେ ଏହା ଦିଆଯାଏନାହିଁ । ଏହା ଅକ୍ସିଟୋସିକ (oxytocics) ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ । ଏହା ପ୍ରୋସ୍ଟାଗ୍ଲାଣ୍ଡିନ ଇ୨ (prostaglandin E2 receptor) ସ‌ହିତ ଅନୁବନ୍ଧିତ ହୋଇ ତାହାକୁ ଆକ୍ଟିଭେଟ କରିବା ଫଳରେ ଜରାୟୁଗ୍ରୀବା (cervix) ନରମ ହୋଇଯାଏ ଓ ସେଠାକାର ରକ୍ତନଳୀସମୂହ (dilation of blood vessels) ସ୍ଫୀତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି ।
ସନ ୧୯୭୦ରେ ପ୍ରୋସ୍ଟାଗ୍ଲାଣ୍ଡିନ ଇ୨ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବା ପରେ ସନ ୧୯୭୭ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ (World Health Organization's List of Essential Medicines) ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ (health system) ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ଔଷଧର ଏକ ଡୋଜର ମୂଲ୍ୟ ୮.୫୦ରୁ ୩୦.୦୦ ପାଉଣ୍ଡ ।  ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ କୋର୍ସ ଚିକିତ୍ସାର ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୨୦୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାରରୁ ଅଧିକ । ଶିଶୁମାନଙ୍କଠାରେ ପ୍ରୋସ୍ଟାଗ୍ଲାଣ୍ଡିନ ଇ୧ ଭଳି  ପ୍ରୋସ୍ଟାଗ୍ଲାଣ୍ଡିନ ଇ୨ କାମ କରେ ଓ ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟରେ ମିଳେ  ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
କଇଁଛ
କଇଁଛ ଗୁଡ଼ିକ (Turtle) ଚେଲୋନୀ (Chelonii) କିମ୍ବା ଟେଷ୍ଟୁଡିନ (Testudines) ବର୍ଗଭୁକ୍ତ ସରୀସୃପ ଜାତୀୟ ପ୍ରାଣୀ ଅଟନ୍ତି । କଇଁଛ ପିଠି ଉପରେ ଅସ୍ଥି କିମ୍ବା ତରୁଣାସ୍ଥିର ଏକ ଖୋଳପା ଥାଏ । ଏହା ତାକୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକୃତିକ ବିପଦ ଓ ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଉଭୟଚର ଜୀବ
ଧର୍ମନଗର
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ତ୍ରିପୁରାର ନୋର୍ଥ୍ ତ୍ରିପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୨୪.୩୬୬୭ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୯୨.୧୬୬୭ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୬୮ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୦୭୮୫ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୦.୫୧% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୯.୪୯% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୮୫.୦୮% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୨୦.୨୪% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୪.୦୫% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୪୧.୦୩% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୮.୯୫% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ବଙ୍ଗାଳୀ, କୋକବୋରୋକ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ତ୍ରିପୁରାର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done
୧୩ ନଭେମ୍ବର
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ସୁଙ୍କି
ସୁଙ୍କି   ଓଡ଼ିଶାର କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ସୀମାଂତ ଗ୍ରାମ ।
ଅବସ୍ଥିତି
ଏହା ଓଡ଼ିଶାର କୋରାପୁଟ ପଟରୁ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ବିଜୟନଗର ଯାତ୍ରା ପଥରେ (ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ୨୬- ପୁରୁଣା ୪୩) ଓଡ଼ିଶାର ସୀମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ସାଲୁର ଦେ‍ଇ ପୂର୍ବଘାଟ ପର୍ବତମାଳା ଉପରେ କୋରାପୁଟ ଆଡକୁ ଆସିଥିବା ଏହି ରାଜପଥ ଉପରେ ତିନିଟି ଘାଟି ପଡିଥାଏ ଓ ସେଥିରୁ ସୁଙ୍କି ଅନ୍ୟତମ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା
2011 ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ସୁଙ୍କିର ଜନସଂଖ୍ୟା 1839 ଥିଲା । ଏହା ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା 1017 ଥିଲା ବେଳେ ମହିଳା ସଂଖ୍ୟା8 822 ଥିଲା । 6 ବର୍ଷରୁ କମ ଆବାଦୀ13.32%  ରହିଥିଲା । ଏଠାକାର ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର 59.16 %  ଥିଲା ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ଭୌଗଳିକ ମୁଣ୍ଡିଆ ପ୍ରସଙ୍ଗସମୂହ
ନୀରେନ୍ଦ୍ରନାଥ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ
ନୀରେନ୍ଦ୍ରନାଥ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ (୧୯ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୨୪ – ୨୫ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୮) ଜଣେ ବଙ୍ଗଳା କବି ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ୪୭ଟି ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ୧୨ ଉପନ୍ୟାସ, କବିତା ଓ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ରହିଥିଲା ।
ଜୀବନୀ
ନୀରେନ୍ଦ୍ରନାଥ ୧୯୭୪ ମସିହାରେ ନିଜ କବିତା ପୁସ୍ତକ ଉଲଙ୍ଗ ରାଜା ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତରଫରୁ ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ଡିଲିଟ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ସେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଫେଲୋସିପ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।  "ଭାଦୁରୀ ମୋସାଇ" କାଳ୍ପନିକ ଚରିତ୍ରକୁ ନେଇ ସେ ଡିଟେକ୍ଟିଭ ଉପନ୍ୟାସ ଲେଖିଥିଲେ । "ଦେଶ" ଓ "ଆନନ୍ଦମେଳା" ପତ୍ରିକା ସମ୍ପାଦନାରେ ସେ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ । ସେ କଲିକତାର ବାଙ୍ଗୁର ଆଭିନ୍ୟୁରେ ରହୁଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
୨୦୧୮ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ୨୫ ତାରିଖ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ୧୨।୨୫ରେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀଙ୍କର ହୃଦଘାତରେ ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା । ସେତେବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୯୪ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ଓ ଶେଷ କିଛି ମାସ ସେ ଶ୍ୱାସ ବେମାରୀରେ ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୮ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୪ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଫେଲୋସିପ ସମ୍ମାନିତ
୧୯୬୭ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଜଗତରେ ୧୯୬୭ରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।
ଆଧାର
୧୯୬୭ ଶ୍ରେଣୀ:ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ୧୯୬୭ରେ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୭ରେ ଭାରତ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୭ରେ ଓଡ଼ିଶା
୧୩୦
୧୩୦ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୩୦
ଉଷା ବଚନୀ
ଉଷା ବଚନୀ (ଜନ୍ମ: ୧୯୬୮) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଦୂରଦର୍ଶନ ଓ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ୍
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ନୀଳାଦ୍ରିବିହାର
ନୀଳାଦ୍ରିବିହାର ହାଉସିଂ ବୋର୍ଡ କଲୋନୀଟି ଭୁବନେଶ୍ୱର ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରପୁର ରାଜସ୍ୱ ମୌଜା ଅଧୀନ ଏକ ଉପକଣ୍ଠ।
ଇତିହାସ
୧୯୯୧ ମସିହାରେ ଏହି କଲୋନୀର ଶୁଭାରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ବିଡ଼ିଏ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରି ପ୍ରଥମରେ ୫୦୦, ଦ୍ୱିତୀୟରେ ୫୦୦ ଓ ତୃତୀୟରେ ୯୦୦ ଗୃହ ଯୋଗାଇ ଦେଇଥିଲା । ୧୯୦୦ ପରିବାର ରହୁଥିବା ବେଳେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପରିବାର ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ପ୍ରଥମରୁ ମାତ୍ର ୫୦୦ ଲୋକ ରହୁଥିବା ବେଳେ ଏବେ ତାହା ୨୬୦୦୦ରେ ପହଞ୍ଚି ଗଲାଣି ।
ପର୍ବପର୍ବାଣି ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକାମ
ଏଠାରେ ଅନେକ ପର୍ବ ପର୍ବାଣି ପାଳନ କରାଯାଏ । ଗଣେଶ ପୂଜା, ଦୂର୍ଗା ପୂଜା, କାର୍ତିକେଶ୍ୱର ପୂଜା,ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ, ଦୋଳ ପୁର୍ଣିମା, ଜାଗର, ଅଗ୍ନି ପୁର୍ଣିମା ଓ ଗଜଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୂଜା ଆଦି ବଡ଼ ଧୁମଧାମରେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଭୁବନେଶ୍ୱର
ରଚିତା ମିସ୍ତ୍ରୀ
ରଚିତା ପି.ଟି. ଉଷା ଓ ଇ.ବି. ଶିଲାଙ୍କ ସହିତ ୧୯୯୮ର ଏସିୟାନ ଚାମ୍ପିୟନସିପ ଆଥଲେଟିକ୍‌ରେ ଭାରତର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ୪x୧୦୦ ମିଟର ରିଲେ ଦୌଡ଼ରେ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ ୪୪.୪୩ ସେକେଣ୍ଡରେ ଦଉଡ ରେକର୍ଡ କରିବା ସହିତ ତାଙ୍କ ଟିମ୍ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତିଥିଲା।  ପରେ ୨୦୦୦ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଅଲିମ୍ପିକ ବା ୨୦୦୦ ସିଡନୀ ଅଲିମ୍ପିକ୍‌ରେ ୪x୧୦୦ ମିଟର ରିଲେ ଦୌଡ଼ରେ ଭି ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବିନୀତା ତ୍ରିପାଠୀ ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ ସାହାଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ତାଙ୍କ ଟିମ୍ ପ୍ରଥମ ରାଉଣ୍ଡକୁ ୪୫.୨୦ ସେକେଣ୍ଡରେ ପୂରା କରିଥିଲେ।
ବାହ୍ୟ ସୂତ୍ର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୪ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଏକଲବ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୬ ମହିଳା ଇତିହାସ ମାସରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
ଷ୍ଟୋଲୋନିଫେରା
(Stolonifera) ଏକ ପ୍ରବାଳ ଉପବର୍ଗ ଅଟେ । ଏହା Alcyonacea ବର୍ଗର ଅନ୍ତର୍ଗତ । ଏଲ୍‌ୱକିୟରିଅ (Alwalkeria) ଡାଇନୋସରକୁ ପୂର୍ବରୁ ୱକେରିଆ (Walkeria) ଭାବେ ନାମକରଣ କରାଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ Walkeria ନାମଟି Bryozoaମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇ ସାରିଥିବାରୁ ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ପ୍ରାଣୀବୈଜ୍ଞାନିକ ନାମକରଣ କୋଡ (International Code of Zoological Nomenclature) ଅନୁଯାୟୀ ବର୍ତ୍ତମାନ ବଦଳେଇଦିଆଯାଇଛି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ପ୍ରବାଳ
୧୯୬୮ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଜଗତରେ ୧୯୬୮ରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା
ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ
୧୯୬୮ ଶ୍ରେଣୀ:ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ୧୯୬୮ରେ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୮ରେ ଭାରତ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୮ରେ ଓଡ଼ିଶା
ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ପାଳିତ ଦୈନିକ ନୀତି
ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ୨୨ଟି ନୀତି ପାଳିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜଗନ୍ନାଥ ଶ୍ରେଣୀ:ଜଗନ୍ନାଥ ଧର୍ମର ପର୍ବ
କ୍ଲାମିଡିଆ ସଂକ୍ରମଣ
କ୍ଲାମିଡିଆ ସଂକ୍ରମଣ ପ୍ରାକୃତିକ ଓ ଅପ୍ରାକୃତିକ (‌ମୁଖ ଓ ମଳଦ୍ୱାର) ଯୌନ ସଙ୍ଗମ ସମୟରେ ବିସ୍ତାର ଲାଭ କରେ; ପ୍ରସବ ସମୟରେ ମାତାଠାରୁ ଶିଶୁ ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇପାରେ । ପରିଚ୍ଛନତା ଓ ଶୁଚିତ୍ୱ ଅଭାବ ଥିଲେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସଂସ୍ପର୍ଶ, ମାଛି ଓ ସଂକ୍ରମିତ ତଉଲିଆ ସଂକ୍ରମଣରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି । କ୍ଲାମିଡିଆ ଟ୍ରାକୋମାଟିସ୍ କେବଳ ମନୁଷ୍ୟଠାରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି । ଅଧିକ ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ଲୋକ, ୨୫ ବର୍ଷ ବୟସ ମଧ୍ୟରେ ଯୌନ ସମ୍ଭୋଗ କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କର ବାର୍ଷିକ ସ୍କ୍ରୀନିଙ୍ଗ ପରୀକ୍ଷା ଓ ପ୍ରିନାଟାଲ ପରୀକ୍ଷା ସମୟରେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ପରିସ୍ରା, ଯୌନାଙ୍ଗ ବା ମୂତ୍ରନଳୀରୁ ସ୍ୱାବ ନେଇ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ। ମଳଦ୍ୱାର ଓ ପାଟିରୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାବ୍ ନେଇ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ ।
ସାରା ପୃଥିବୀରେ କ୍ଲାମିଡିଆ ଏକ ସାଧାରଣ ଯୌନ ସଞ୍ଚାରିତ ରୋଗ । ସନ ୨୦୧୩ରେ ସମୁଦାୟ ୧୪୧ ନିୟୁତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ହୋଇଥିଲା । ସନ ୨୦୧୪ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ୧.୪ ନିୟୁତ ରୋଗ ହୋଇଥିବା ରିପୋର୍ଟ ହୋଇଥିଲା । ୧୫ରୁ ୨୫ ବର୍ଷ ବୟସ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ ହୁଏ ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ହୁଏ । ଏହି ରୋଗ ଯୋଗୁ ସନ ୨୦୧୩ରେ ୧୧୦୦ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ । କ୍ଲାମିଡିଆ ଶବ୍ଦ The word "chlamydia" is from the Greek, χλαμύδα ଶବ୍ଦରୁ ଆସିଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ ଆବରଣ ("cloak") ।
ସମୟ ବଡ଼ ବଳବାନ (୨୦୧୬ କଥାଚିତ୍ର)
ସମୟ ବଡ଼ ବଳବାନ, ୨୦୧୬ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଶୀର୍ଷକ ୧୯୮୫ର ଏକ ପୁରୁଣା କଥାଚିତ୍ର ସମୟ ବଡ଼ ବଳବାନ ନାମ ସ‌ହ ସମାନ ରଖାଯାଇଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜନ କରିଥିଲେ ପୁପିନ୍ଦର ସିଂହ । ସୁରେନ୍ ମହାପତ୍ର ଏବଂ ଆତ୍ମ‌ପ୍ରକାଶ ପଣ୍ଡା ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସ‌ହ ପ୍ରଯୋଜକ ଥିଲେ । କାଲୋସ୍ଥନିକ ଏଣ୍ଟରଟେନ୍‌ମେଣ୍ଟ ବ୍ୟାନନରେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ବ୍ୟାନନର ଏହା ଥିଲା ୫ମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଏସ୍. କେ. ମୁରଲୀଧରନ । କାହାଣୀ, ସଂଳାପ ଲେଖିଥିଲେ ଡଃ ରଜନୀ ରଞ୍ଜନ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ ଡଃ ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଗୀତଗୁଡ଼ିକର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ନାୟକ ପୁପିନ୍ଦର ଏବଂ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଅନୁଭା ଓ ଲିପ୍ସା । ଅଶ୍ରୁମୋଚନ ମହାନ୍ତି, ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା, ପ୍ରତିଭା ପଣ୍ଡା, ସୁରେଶ ବଳ, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା ଆଦି ବରିଷ୍ଠ କଳାକାରମାନେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟୀ ୪ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୧୬ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏବଂ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ ନିର୍ମଳ ନାୟକ । ନଭ୍ୟା, ସଞ୍ଜୁ, ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀଗଣ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଅତିବଡ଼ୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ସମ୍ମାନ
ଅତିବଡ଼ୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ସମ୍ମାନ ଏକ ସାରସ୍ୱତ ସମ୍ମାନ ଯାହା ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଜଣେ ସାହିତ୍ୟିକଙ୍କ ସମଗ୍ର ରଚନାବଳୀ ପାଇଁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାରସ୍ୱତ ସମ୍ମାନ । ଏହା ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଓଡ଼ିଆ କବି ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତର ରଚୟିତା ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ନାମରେ ନାମିତ । ପୁରସ୍କାର ବିଜେତାଙ୍କୁ ମାନପତ୍ର, ଉପଢୌକନ ସହ ନଗଦ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ଅର୍ଥ ରାଶି ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ । ୧୯୯୩ରୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ଏହି ସମ୍ମାନର ପ୍ରଥମ ପ୍ରାପକ ହେଉଛନ୍ତି ଓଡ଼ିଆ କବି ରାଧାମୋହନ ଗଡ଼ନାୟକ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ଅତିବଡ଼ୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ସମ୍ମାନ
ନିମୁ ଭୌମିକ
ନିମୁ ଭୌମିକ (নিমু ভৌমিক, ୧୪ ନଭେମ୍ବର ୧୯୩୫୨୭ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତା ଥିଲେ, ଯିଏକି ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତ ରେ କାମ କରୁଥିଲେ । ସେ ଜଣେ ହାସ୍ୟ ତଥା ଖଳ ଅଭିନେତା ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ।
ପେଷା
ସେ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ବାଘା ଜତୀନ । ୧୯୬୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଦ୍ୱିତୀୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥାଚିତ୍ର ମୋନିହାର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ସେ ପ୍ରାୟ ୬୦ଟି କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ଜଣେ ସାଧାରଣ ବଙ୍ଗୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ପ୍ରାୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଶେଷ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ଖୁଦା, ଯାହାକି ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ସେ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ ନାମକ ଏକ କଥାଚିତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ସେ ବିଜେପିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ୨୦୧୪ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ରେ ରାଇଗଞ୍ଜ ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ, ମାତ୍ର ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ୍
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୯ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା
ଗୋପବନ୍ଧୁ ଚୌଧୁରୀ
ଗୋପବନ୍ଧୁ ଚୌଧୁରୀ ( ୮ ମଇ ୧୮୯୫ - ୨୯ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୫୮ ) ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଓ ଗାନ୍ଧୀବାଦୀ ନେତା ଥିଲେ ।
ସାମାଜିକ ଜୀବନ
୧୯୧୭ ମସିହାରେ ଗୋପବନ୍ଧୁ କଟକର ଡେପୁଟି ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ ରୂପେ ଅବସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୨୦ ମସିହାର ଭୀଷଣ ନଇବଢ଼ି ସମୟରେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଯାଜପୁରରେ ଡେପୁଟି ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ ହିସାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ବନ୍ୟାବିଧ୍ୱସ୍ତ ଜେନାପୁର ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରାମମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସରକାରଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଅଧିକ ସାହଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଦାବି ଜଣାଇଥିଲେ । ବ୍ରିଟିଶ ସରକାର ତାଙ୍କ ଦାବି ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଦେବାରୁ ସେ ସରକାରୀ ଚାକିରୀରୁ ଇସ୍ତଫା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ତାପରେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଯାଇ, ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । କଂଗ୍ରେସରେ ଯୋଗଦାନ, ଗାନ୍ଧୀ ନୀତି ଅନୁସରଣ, ଖଦଡ଼ ଲୁଗା ପିନ୍ଧିବା, ଆଶ୍ରମ ଓ ଦରିଦ୍ରନାରାୟଣଙ୍କ ସେବା ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜକୁ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲେ । ୧୯୨୧ ମସିହାରେ ଅଳକା ନଦୀ କୁଳରେ ପ୍ରଥମେ ଏକ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ଓ ପରେ "ଅଳକାଶ୍ରମ" ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ୧୯୩୪ ମସିହାରେ ଗାନ୍ଧୀଜୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ସେ ବରୀକୁ ନିଜର କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର ରୂପେ ବାଛି ଗ୍ରାମ ସଫେଇ, ନିଶା ନିବାରଣ, ପ୍ରୌଢ଼ଶିକ୍ଷା, ହରିଜନ ସେବା, ମୌଳିକ ଶିକ୍ଷା ସହ ଗ୍ରାମ୍ୟ ଅର୍ଥନୀତିର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ । ସେ ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ଗୋପାଳବଲ୍ଲଭଙ୍କ କନ୍ୟା ରମାଦେବୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ସମାଜସେବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ପତ୍ନୀ ରମାଦେବୀ, ପୁତ୍ର ମନମୋହନ ଓ ଝିଅ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସହଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନର ବିଭିନ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଲବଣ ସତ୍ୟାଗ୍ରହ, ଅଗଷ୍ଟ ବିପ୍ଳବ ଓ ଭାରତଛାଡ଼ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସାମିଲ ହୋଇ ସେ କାରାବରଣ କରିଥିଲେ । ୧୯୩୦ର ଇଞ୍ଚୁଡ଼ି ଲବଣ ସତ୍ୟାଗ୍ରହ ଓ ୧୯୪୨ର ଭାରତ ଛାଡ଼ ଆନ୍ଦୋଳନ ସତ୍ୟାଗ୍ରହ ବେଳେ ପୁଲିସ ଲାଠିଚାଳନାରେ ଆହତ ହୋଇ କଟକ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଚିକିତ୍ସିତ ହୋଇଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ସନ୍ଥ ବିନୋବା ଭାବେଙ୍କ ଆଦର୍ଶରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇ ଭୂଦାନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସାମିଲ ହୋଇଥିଲେ ।
ଗୋପବନ୍ଧୁ ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ଶେଷ ଜୀବନ କଟିଥିଲା କଟକର ଥୋରିଆ ସାହିରେ ଥିବା "ଭୂଦାନ ଆଶ୍ରମ"ରେ । ୨୯ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ନାମରେ ବରୀ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ରାମଚନ୍ଦ୍ରପୁରରେ ଏକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ରହିଛି
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୯୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୮ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଚାନ୍ଦ ନା ତମେ ତାରା
ଚାନ୍ଦ ନା ତମେ ତାରା ୨୦୧୨ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ରମେଶ ରାଉତ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଦୀପକ ବାରିକ ଓ ପ୍ରାଚୀ ସିଂ ।
କାହାଣୀ
ବାଦଲ(ଦୀପକ) ଜଣେ ଟ୍ରକ ଡ୍ରାଇଭରର ପୁଅ । ପରିବାର କ‌ହିଲେ ସେ, ତା ବାପା(ମିହିର ଦାସ), ତା' ମାଆ(ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି) ଏବଂ ଗୋଟିଏ ସାନ ଭଉଣୀ । ବାଦଲର ବାପାଙ୍କର ପିଲାଦିନର ସାଙ୍ଗ ଜଣେ ହୋଟେଲର ମାଲିକ(ଅଜିତ ଦା) । ଛୋଟିଆ ହୋଟେଲଟିଏ କରି ସେ ନିଜର ଗୁଜୁରାଣ ମେଣ୍ଟାନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଘରେ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଝିଅ ଚାନ୍ଦିନୀ(ପ୍ରାଚୀ ସିଂ) ଏବଂ ଆଉ ପୁଅ ଭଳି ରହୁଥିବା ଆଉ ଗୋଟିଏ ପିଲା ଗୁଡୁ(ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ), ଯିଏକି ମୂକ ଥିଲା । ବାଦଲ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ସାରି ଘରକୁ ଫେରିଛି ଏବଂ ତା'ର ଅନେକ ଦିନ ତଳୁ ଚାନ୍ଦିନୀ ସ‌ହ ପ୍ରେମ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି । ହେଲେ ଏହି କଥା ତାଙ୍କ ଘରେ ସମସ୍ତେ ଅଜଣା ଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେମ କଥା କେବଳ ଗୁଡୁକୁ ହିଁ ଜଣା ଥିଲା । ବାଦଲର ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ସରିବା ପରେ ସେ ଘରକୁ ଆସୁଛି ବୋଲି ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଜଣେଇ ନ ଥିଲା ମାତ୍ର ଚାନ୍ଦିନୀ ପାଖରେ ଏହି ଖବର ପ‌ହଞ୍ଚିବା ପରେ ସେ ବାଦଲକୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ଆସୁଥିଲା ଏବଂ ବାଟରେ ଉଭୟଙ୍କ ଗାଡ଼ି ଉଭୟଙ୍କ ସ‌ହ ଧକ୍କା ହେଲା । ବାଦଲ ଘରକୁ ଆସିବା କଥା ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଜଣେଇ ନ ଥିବାରୁ ସେ ରାଗିକି ତା ସ‌ହ କଥା ନ ହେଇକି ଅଭିମାନରେ ଚାଲିଯାଉଥିବା ବେଳେ ଗୋଟେ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ତାର ଗୋଡ଼ ଖସିଗଲା ହେଲେ ସେ ପଡ଼ିଯିବା ଆଗରୁ ତାକୁ ବାଦଲ ଧରିନେଲା ଏବଂ ଉଭୟ ଟିକେ ଟିକେ ଆଘାତ ପାଇଲେ । ଏହି କଥାକୁ ସେମାନେ ଘରେ ଲୁଚାଇଲେ । ହେଲେ ସେମାନଙ୍କର ଏହି ସବୁ କଥାକୁ ନେଇ ଘରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କ‌ଥା କ‌ହି ଅନେକ ମଜା ଉଡ଼ାଇଲେ ।
ସେପଟେ ଦାଦାଭାଇ(ମନୋଜ ଦାସ) ନାମକ ଜଣେ ଖଳ ପ୍ରକୃତିର ଲୋକ ଗୋଟିଏ ପ୍ରକଳ୍ପ କରିବା ପାଇଁ ଜମି ଠିକ କରୁଥିଲା । ସେ ସମୁଦାୟ ୩୯୯ ଏକର ଜମି ନିଜ ନାମରେ କରିସାରିଥିଲା ବାକି ଗୋଟିଏ ଏକରେ ଗୋଟିଏ ହୋଟେଲ ଥିଲା, ଯାହାକି ଚାନ୍ଦିନୀର ବାପାର । ତାକୁ ଯେମିତି ହେଲେ ବି ସେ ଜମି ଦରକାର । କଥାରେ ନ ହେଲେ ବନ୍ଧୁକରେ ସେ ସେଇ ଜମି ହାତେଇବାର ଯୋଜନା କରିଥିଲା । ସେଥିପାଇଁ ସେ ସେହି ହୋଟେଲକୁ ତାକୁ ଦେଇଦେବାକୁ ଚାନ୍ଦିନୀର ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲା । କିନ୍ତୁ ସେ ରାଜି ହେଲେ ନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଇଚାଲିଯାଉଥିବା ବେଳେ ଚାନ୍ଦିନୀ ଗୁଡୁ ସ‌ହ ତା' ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ସକାଳର ଜଳଖିଆ ନେଇକି ଆସୁଥିଲା । ତାକୁ ଦେଖି ଦାଦାଭାଇ ଫେରିଯାଇ ଚାନ୍ଦିନୀର ବାପାଙ୍କ ପାଖରେ ଭୁଲ ମାଗିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଘରର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ତା ସ‌ହ ବିବାହ କରାଇଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରି ଚାଲିଗଲା । ସେ ଚାଲିଗଲା ପରେ ଚାନ୍ଦିନୀ ତା ବାପାଙ୍କୁ ତା' ବିଷୟରେ ପଚାରିଲା ହେଲେ ସେ ତାକୁ ସେ ବିଷୟରେ କିଛି ବି କ‌ହିଲେନି ବରଂ ଘରକୁ ଯିବାକୁ କ‌ହିଲେ । ସେ ଘରକୁ ଫେରିବା ବେଳେ ବାଟରେ ଦାଦାଭାଇ ତା ଲୋକମାନଙ୍କ ସ‌ହ ବାଟରେ ଜଗିଥିଲା ଏବଂ ତା'ର ବାଟ ଓଗାଳିଲା । ସେଠାରେ ସେ ଚାନ୍ଦିନୀ ସ‌ହ କିଛି ଖରାପ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବା ବେଳେ ବାଦଲ ସେଠାରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଲା ଏବଂ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା ହେଲା । ଦାଦାଭାଇଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାଦଲ ମାରିବା ସ‌ହ ଦାଦାଭାଇକୁ ଅଜାଗାରେ ବାଡ଼େଇଥିଲା । ଏବଂ ତାର ଲୋକମାନଙ୍କ ମାଡ଼ରେ ବାଦଲର ମୁଣ୍ଡ ଫାଟିଗଲା । ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ବାଦଲ, ଚାନ୍ଦିନୀ ଏବଂ ଗୁଡୁ ଭିତରେ ର‌ହିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି ସବୁ କଥାରୁ ଅଜଣା ରହିଲେ ।
ବାଦଲ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଶେଷ କରି ଘରେ ଖାଲି ଖାଲିରେ ଘରେ ଥିଲା, ସେଥିପାଇଁ ତା ବାପା ତାକୁ ତା'ର ମାଲିକଙ୍କ କମ୍ପାନୀରେ ଚାକିରି କରିବାକୁ କ‌ହିଲେ ଏବଂ ତା'ର ସମସ୍ତ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ସେ ତା' ଗୋଟେ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ଗଲା । ସେଠାରେ ସେହି କମ୍ପାନୀର ମାଲିକ ବାଦଲର ସଫଳତାର ସାର୍ଟିଫିକେଟ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର କିଛି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗେଇ ଦେବେ ବୋଲି କଥାଦେଲେ । ସେଠାରୁ ଫେରିବା ବେଳେ ସେଇ କାର୍ଯାଳୟ ପାଖରେ ବାଦଲର ଦାଦାଭାଇ ସ‌ହ ଦେଖାହେଲା । ହେଲେ ସେଠାରେ ସେ କିଛି ନ‌ କ‌ହି ଖାଲି ବାଦଲର ମୁଣ୍ଡରେ ହୋଇଥିବା ଘା' ବିଷୟରେ ପଚାରି ଚାଲିଗଲା । ସେହି ସମୟରେ ବାଦଲକୁ ଚାନ୍ଦିନୀ ବାରମ୍ବାର ଫୋନ କରୁଥିଲା, ମାତ୍ର ବାଦଲ ତା'ର ବାପାଙ୍କ ସ‌ହ ଥିବାରୁ ଚାନ୍ଦିନୀ ସ‌ହ କଥା ହୋଇପାରୁନଥିଲା । ଶେଷରେ ସେ ଚାନ୍ଦିନୀର ଘରକୁ ଗଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ସେ ପ‌ହଞ୍ଜିବା ପରେ ଚାନ୍ଦିନୀ ବିଷୟରେ ଗୋଟିଏ କଥା ଜାଣିଲା କି ସେ ନିଃଶ୍ୱାସ ବନ୍ଦ କରି ୫ମିନିଟ ଯାଏ ରହିପାରିବ । ସେଠାରେ ବାଦଲ ଥିବା ବେଳେ ଚାନ୍ଦିନୀର ହୋଟେଲକୁ ଖାଇବା ନେଇକି ଯିବାର ବିଳମ୍ବ ହେବାରୁ ତା'ର ବାପା ଆସିଲେ, ହେଲେ ସେ ବାଦଲର ଉପସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ଜାଣିପାରିଲେନି । କିଛି ସମୟ ପରେ ପୁଣି ବାଦଲର ବାପା ଆସିଲେ, ମାତ୍ର ସେ ବି ବାଦଲର ଉପସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ । ସେ ଦୁହେଁ ଚାଲିଯିବା ପରେ ବାଦଲ ସେହି ଘରୁ ବାହାରିଲା ଏବଂ ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ ଚକିତ ହୋଇଗଲେ । ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ ମିଶି ସେମାନଙ୍କର ପିଲାମାନଙ୍କର ଏଇ ଲୁଚାଛପା ପ୍ରେମକୁ ନେଇ ଏକ ନାଟକ କଲେ । ବାଦଲ ପାଇଁ ତା ବାପା ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଠିକ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି କ‌ହିଲେ ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀ ପାଇଁ ତା ବାପା ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଠିକ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି କ‌ହିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ସେ ଦୁହେଁ ଘର ଛାଡ଼ି ପଳାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଚିଠିଟିଏ ରଖି ଲୁଚିଗଲେ । ପରେ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କର ବାପା ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସବୁ ଜାଣିଛନ୍ତି ବୋଲି ବାଦଲର ମାଆ ଏବଂ ଭଉଣୀକୁ କ‌ହିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପିଲାଦୁହିଁଙ୍କର ବିବାହ କରାଇ ଉଭୟ ସମୁଦି ହେବେ ବୋଲି ଅନେକ ଦିନ ଆଗରୁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ ବୋଲି କ‌ହିଥିଲେ । ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ବାଦଲ ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀ ଲୁଚିଥିବା ଜାଗାରୁ ଆସି ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବାହାଘର ନିକଟ ଭବିଷ୍ୟତରେ କରାଇବେ ବୋଲି ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା ।
ଏହି ସମୟରେ ଗୁଡୁକୁ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ମାରିବାକୁ ଗୋଡ଼ାଉଥିବା ବେଳେ ପୁଣି ବାଦଲ ସ‌ହ ସେମାନଙ୍କର ଦେଖା ହେଲା ଏବଂ ସେ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଲେ । ଗୁଡୁ ମଧ୍ୟ ଦାଦାଭାଇର ପାଖ ଲୋକ ପ‌ପୁକୁ ବାଡ଼େଇଲା । ସେପଟେ ଦାଦାଭାଇ ସେହି କମ୍ପାନୀର ମାଲିକ‌କୁ ଟଙ୍କା ଦେଇ ବାଦଲକୁ ଚାକିରୀ କରେଇ ଦେଇ ରାଉରକେଲା ପଠେଇଦେବାକୁ କ‌ହିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ସେ ବାଦଲକୁ ଚାକିରୀ ପାଇଁ ଚିଠି ଦେଇ ପରଦିନ ରାଉରକେଲାରେ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିବାକୁ କ‌ହିଲେ । ବାଦଲ ଚାକିରୀ ପାଇବା ଖୁସିରେ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ରାଉରକେଲା ଚାଲିଗଲା । ବାଦଲ ରାଉରକେଲା ଚାଲିଯିବା ପରେ ଦାଦାଭାଇ ଚାନ୍ଦିନୀର ଘରକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ତା ବାପାଙ୍କଠାରୁ ସେହି ଜମିର କାଗଜରେ ଦସ୍ତଖତ କରେଇବା ପାଇଁ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଅପ‌ହରଣ କରିନେଇଗଲା । ଝିଅକୁ ବଞ୍ଚେଇବାକୁ ଯାଇ ଚାନ୍ଦିନୀର ବାପା ସେହି କାଗଜରେ ଦସ୍ତଖତ କରି ଦାଦଭାଇକୁ ଦେଲା ପରେ ବି ସେ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଛାଡ଼ିଲାନି ବରଂ ତା ବାପାଙ୍କର ହତ୍ୟା କରିଦେଲା ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଚାଲିଗଲା । ଚାନ୍ଦିନୀ, ଦାଦଭାଇର ଘରେ ଥିବା ବେଳେ ଦାଦାଭାଇ ସ‌ହ ଝଗଡ଼ାରେ ତାର ମୁଣ୍ଡ ଖଟର ବାଡ଼ାରେ ବାଡ଼େଇଗଲା ଏବଂ ସେ ମରିଗଲା । ତାର ମୁଣ୍ଡ ପଛପଟରେ ଅଘାତ ଲାଗିଯାଇଥିବାରୁ ସେ ମରିଗଲା ବୋଲି ଭାବି ତାକୁ ଅଳିଆ ଗଦାରେ ଫୋପାଡ଼ି ଦେବାକୁ ଦାଦାଭାଇ ପ‌ପୁକୁ କ‌ହିଲା ।
ଦାଦାଭାଇ ଏତେ କଷ୍ଟ ହାତେଇଥିବା ସେଇ ହୋଟେଲ ଜଗାଟାକୁ ସେମାନେ ଅଧିକାର କରିପାରୁନଥିବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାଳେଣୀ ପଡ଼ିଗଲା ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ଜମି ଅଧିକାର କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ ବାହାର କଲେ । ବାଦଲକୁ ଚାନ୍ଦିନୀ କଥା ଉପରୁ ନ‌ଜର ହଟାଇ ଅନ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟଜଣେ ଝିଅ ତାରା(ଦେବଯାନୀ)କୁ ତା ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ । ବାଦଲକୁ ସେହି ଝିଅ ଚାନ୍ଦିନୀ ଭଳି ଦେଖାଗଲା ଏବଂ ତା ପଛେ ପଛେ ଚାଲିଗଲା । ସେଠାରେ ତାକୁ ନାଚଗୀତରେ ଭୁଲାଇ ରଖିଗଲା । ଯୋଜନା ସେଠାରେ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ସେହି ଝିଅକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ତେଣୁ ବାଦଲ ତାକୁ ବଞ୍ଚେଇବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ସ‌ହ ମାଡ଼ପିଟ୍ କଲେ କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଯୋଜନାନୁସାରେ ତାକୁ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ବାଡ଼େଇ ସେଠାରେ ପକାଇଦେଇଗଲେ । ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଗିଲା କି ବାଦଲ ମରିଗଲା, ହେଲେ ସେ ଖାଲି ବେହୋସ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀ ଚନ୍ଦିନୀ ବୋଲି ଖାଲି କ‌ହୁଥିଲା । ଏହା ଦେଖି ତାରା ତାକୁ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଗଲା ଏବଂ ଡାକ୍ତର ତାରାକୁ ବାଦଲ ଅସୁବିଧା ବିଷୟରେ ବୁଝାଇଲେ । ସେଥିପାଇଁ ତାରା ବାଦଲକୁ ନିଜ ସ‌ହ ତା' ଘରକୁ ନେଇ ଆସିଲା ।
ତାର'ର ଘରେ ବାଦଲ ରହିଲା ଏବଂ କିଛିଦିନ ପରେ ବାଦଲର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟାବସ୍ଥା ଟିକେ ବଦଳିଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ସେ ଗୋଟିଏ ପାଉଁଜି ପାଇଲା ଯେଉଁଟା କି ଚାନ୍ଦିନୀର । ତାରା ତାକୁ ସେ ପାଉଁଜି ପାଇଥିବା ଜାଗା ପାଖକୁ ନେଇକି ଗଲା । ସେଠାରେ ପ‌ହ‌ଞ୍ଚିଲା ପରେ ସେ ଗୋଟିଏ ଝିଅକୁ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଦଉଡ଼ି ପଳାଇଯାଉଥିବାର ଦେଖିଲା ଏବଂ ତା'ର ପିଛା କଲା । କିଛିବାଟ ଗଲା ପରେ ଯାହା ଦେଖିଲା, ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିଲା ନାହିଁ । କିଛି ଦୂରରେ ଯିଏ ବସି କାନ୍ଦୁଥିଲା, ସେ ଆଉ କେହି ନ ଥିଲା । ସେ ହିଁ ଥିଲା ତା'ର ଚାନ୍ଦିନୀ । ଚାନ୍ଦିନୀ ମରିଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବି ଦାଦଭାଇ ଏବଂ ତା'ର ଲୋକମାନେ ତାକୁ ଅଳିଆ ଗଦାରେ ପକାଇଦେଇ ଆସିଲେ । ମାତ୍ର ସେ ମରି ନ ଥିଲା ବରଂ ବୋହେସ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ସେମାନେ ପଳାଇଯିବା ପରେ ସେ ସେହି ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଯାଇଥିଲା ।
ସେପଟେ ବାଦଲ ମରିଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବି ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ପୁଣି ଥରେ ଡ୍ରୋଜର ଧରି ସେ ହୋଟେଲ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଆସିଗଲେ । ହେଲେ ସେହି ସମୟରେ ଚାନ୍ଦିନୀ ଏବଂ ତାରା ସ‌ହ ବାଦଲ ସେଠାରେ ପ‌ହ‌ଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ଦାଦାଭାଇଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାରି ଗୋଡ଼େଇଦେଲା । ଦାଦାଭାଇଙ୍କର ଗୋଟାଏ ପରେ ଗୋଟାଏ ଯୋଜନା ଭଣ୍ଡୁର ହୋଇଯିବା ପରେ ସେ ଶେଷରେ ବାଦଲର ପରିବାରକୁ ମାରିଦେବାର ଯୋଜନା କଲା । ବାଦଲ ଚାନ୍ଦିନୀ ଏବଂ ତାରାକୁ ନେଇ ଘରକୁ ଗଲା । ତାକୁ ଦେଖି ତା' ମାଆ ଏବଂ ଭଉଣୀ ବ‌ହୁତ ଖୁସି ହେଲେ କିନ୍ତୁ ତା' ବାପା ତାକୁ ଘର ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବାକୁ କ‌ହିଲେ । ତା'ର କାରଣ ଜାଣିବା ପାଇଁ ବାଦଲର ମାଆ ତା' ବାପାଙ୍କୁ ଯେତେ ବାଧ୍ୟ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କିଛି କ‌ହିଲେ ନାହିଁ, ଖାଲି କ‌ହିଲେ କି ସମୟ ଆସିଲେ ସବୁ କ‌ହିବି । ତେଣେ ଦାଦାଭାଇର ଯୋଜନା ମୁତାବକ ବାଦଲକୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ତା' ଘରକୁ ଆସିଲା, କିନ୍ତୁ ବାଦଲକୁ ପାଇଲା ନାହିଁ । ତେଣୁ ସେ ବାଦଲର ବାପାକୁ ଜୋର ଜବରଦସ୍ତି ଉଠେଇକି ନେଇଗଲା ।
ବାଦଲ କିନ୍ତୁ ତା' ବାପାଙ୍କର ଏମିତି ହଠାତ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟରେ ସନ୍ଦେହ କଲା ଏବଂ ତାକୁ ଲାଗିଲା କି ତା' ବାପା ନିଶ୍ଚୟ କିଛି ନା କିଛି ବିପଦରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି । ସେପଟେ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ବାଦଲର ବାପାକୁ ବାଦଲ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ ହେଲେ ସେ କିଛି କ‌ହିଲା ନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ସେମାନେ ତାକୁ ଜୀଅନ୍ତା ଜାଳିଦେଲେ । ବାଦଲ ଘରକୁ ଆସି ଦେଖେ ତ, ତା' ବାପା ଘରେ ନାହାନ୍ତି । ତା' ମାଆ ଏବଂ ଭଉଣୀଠାରୁ ସବୁ ଜାଣିଲା ହେଲେ ସେତେବେଳକୁ ତା' ବାପା ଆଉ ଏ ଦୁନିଆରେ ନାହାନ୍ତି ବୋଲି ଗୁଡୁଠାରୁ ଜାଣିଲା ।
ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିଲେ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦ । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସମୁଦାୟ ୭ଟି ଗୀତ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଆଇଟମ ଗୀତ ମଧ୍ୟ ଥିଲା । ଏହି ଆଇଟମ ଗୀତଟିରେ ଦେବଯାନୀ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୨ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଆଇଚି ରାଜ୍ୟ
ଆଇଚି କେନ୍ (愛知県) ବା ଆଇଚି ରାଜ୍ଯ ଜାପାନର ହୋଁଶୁ ଦ୍ୱୀପର ଚୁବୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଏକ ରାଜ୍ଯ । ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ଜନସଂଖ୍ୟା ୭୫,୫୨,୮୭୩ (୧ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୧୯ ସୁଦ୍ଧା) ଏବଂ ଏହାର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ୫୧୭୨.୯୨ ବର୍ଗ କି.ମି. ।ଏହାର ଜନସଂଖ୍ୟାର ଘନତ୍ୱ ୧୪୬୦/ବର୍ଗ କି.ମି. । ଏହାର ପଶ୍ଚିମରେ ମିଏ ରାଜ୍ଯ, ଉତ୍ତରରେ ଗିଫୁ ତଥା ନାଗାନୋ ରାଜ୍ଯ ଏବଂ ପୂର୍ବରେ ଶିଜୁଓକା ରାଜ୍ଯ ଅବସ୍ଥିତ ।
ନାଗୋୟା, ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ରାଜଧାନୀ ଓ ବୃହତ୍ତମ ନଗର ଅଟେ । ତା ଛଡା ଏହା ଜାପାନର ଚତୁର୍ଥ ବୃହତ୍ତମ ନଗର ଅଟେ । ଆଇଚି ରାଜ୍ଯରେ ଜାପାନର ଅନେକ ବଡ଼଼ବଡ଼଼ ସହର ରହିଛି: ଯଥା - ଟୋୟୋଟା, ଓକାଜାକି, ଇଚିନୋମିଆ ଆଦି । ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ନାଗୋୟା, ଚୁକ୍ଯୋ ମହାନଗରର ମୁଖ୍ଯାଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଜାପାନର ତୃତୀୟ ବୃହତ୍ତମ ମହାନଗର । ଜାପାନର ପ୍ରଶାନ୍ତ ଉପକୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଏହା ତୋକାଇ ଉପାଞ୍ଚଳର ଭାଗ ଅଟେ । ଆଇଚିର ଟୋୟୋଟା ସହରରେ ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ବାହନ ନିର୍ମାତା ଟୋୟୋଟା ମଟର କମ୍ପାନୀର ମୁଖ୍ଯାଳୟ ଅବସ୍ଥିତ । ଆଇଚିରେ ହିଗାଶୀଆମା ପ୍ରାଣୀ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ଉଦ୍ଯାନ, ଚୁବୁ ସେଣ୍ଟ୍ରାଇର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବିମାନବନ୍ଦର ତଥା କେଗୋଲାଣ୍ଡ ଜାପାନ ରିଜୋର୍ଟ ଆଦି ଅବସ୍ଥିତ ।
ଇତିହାସ
ଐତିହାସିକ ଭାବରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳଟି ଓୱାରୀ ପ୍ରାନ୍ତ ଓ ମିକାୱା ପ୍ରାନ୍ତର ତିନିଶହ ରାଜ୍ଯ ମଧ୍ଯରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ମେଇଜୀ ପୁନରୁଦ୍ଧାରଣ ପରେ ଓୱାରୀ ଓ ମିକାୱାକୁ ଏକତ୍ର କରି ଦିଆଗଲା । ୧୮୭୧ ମସିହାରେ, ହାନ୍-ତନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଛେଦ ପରେ, ଚିତା ଉପଦ୍ବୀପକୁ ଅଲଗା କରି ଓୱାରୀ ରାଜ୍ଯକୁ ନାଗୋୟା ରାଜ୍ଯରେ ପରିଣତ କରାଗଲା । ଅପରପକ୍ଷେ ଚିତା ଉପଦ୍ବୀପକୁ ମିକାୱା ରାଜ୍ଯରେ ମିଶାଇ ନୁକାତା ରାଜ୍ଯରେ ପରିଣତ କରାଗଲା । ୧୮୭୨ ମସିହାର ଅପ୍ରେଲ ମାସରେ, ନାଗୋୟା ରାଜ୍ଯକୁ ଆଇଚି ରାଜ୍ଯ ବୋଲି ନାମିତ କରାଗଲା ଏବଂ ସେହି ବର୍ଷ ନଭେମ୍ବର ୨୭ରେ ଏହାକୁ ନୁକାତା ରାଜ୍ଯ ସହ ମିଶାଇ ଦିଆଗଲା ।
ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ପ୍ରଶାସନ, ରାଜ୍ଯ ପ୍ରଶାସନିକ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ଆଇଚି, ନାଗୋୟାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଯାହା ପୂର୍ବର ଓୱାରୀ ରାଜ୍ଯର ରାଜଧାନୀ ଥିଲା । ୧୮୭୨ ମସିହାରୁ ଆଇଚି ରାଜ୍ଯ ପୋଲିସ, ଏଠାରେ ଆଇନର ତଥା ଶାନ୍ତି ଶୃଙ୍ଖଳାର ରକ୍ଷାର ଦାୟିତ୍ୱ ନିର୍ବାହ କରୁଛନ୍ତି ।
ନୈରୁକ୍ତଶାସ୍ତ୍ର
ମାନ୍ଯୋଶୁର ତୃତୀୟ ପର୍ବରେ ଏକ ଗୀତ ରହିଛି: "ସାରସର (ଏକ ପକ୍ଷୀ) ରୋଦନ ସାକୁରାଦା ଡାକେ, ଯାହା ଢେଉ ପରି ଶୁଭେ, ସରସର କାନ୍ଦ ଶୁଣି ସେ, ଆୟୁଚିର ଭୂମିରେ (ଢେଉ) ପିଟି ହେଉଥାଏ ।" ଆୟୁଚି ହେଉଛି ଆଇଚିର ମୂଳ ନାମ । ଆୟୁଚି-ଗାତାର ଅବଶେଷ ଫୁଜିମାଏ ତରଙ୍ଗ ଭୂମି ରୂପେ ରହିଛି । ଏହା ଏବେ ଏ ସଂରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳ ।
ଭୂଗୋଳ
ଜାପାନୀ ମୁଖ୍ଯ ଦ୍ୱୀପ ହୋଁଶୁର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଇଶେ ଉପସାଗର ଏବଂ ମିକାୱା ଉପସାଗର ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ପୂର୍ବରେ ଶିଜୁଓକା ରାଜ୍ଯ, ଐଶାନ୍ୟରେ ନାଗାନୋ ରାଜ୍ଯ, ଉତ୍ତରରେ ଗିଫୁ ରାଜ୍ଯ ତଥା ପଶ୍ଚିମରେ ମିଏ ରାଜ୍ଯ ରହିଛନ୍ତି । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ପଶ୍ଚିମକୁ ୧୦୬ କି.ମି. ଏବଂ ଉତ୍ତରରୁ ଦକ୍ଷିଣକୁ ୯୪ କି.ମି. ଏବଂ ଏହା ନୋବି ସମତଳର ଏକ ବଡ଼ ଭାଗ ଗଠନ କରେ । ୫୧୭୨.୪୮ ବର୍ଗ କି.ମି. କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ସହ ଏହା ଜାପାନର ୧.୩୬% ଭାଗ ଅଧିକାର କରେ । ସମୁଦ୍ରପତ୍ତନରୁ ୧,୪୧୫ ମି. ଉପରେସ୍ଥିତ ଚୌସୁୟାମା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଅଟେ ।
ରାଜ୍ଯର ପଶ୍ଚିମ ଭାଗରେ ନାଗୋୟା ଅତ୍ଯଧିକ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଛି । ପୂର୍ବଭାଗର ଜନସଂଖ୍ୟା ଘନତ୍ୱ କମ କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଅନେକ ଶିଳ୍ପସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ରହିଛି । ଏହାର ସୁଦୃଢ଼ ଅର୍ଥନୀତି ଯୋଗୁଁ, ୨୦୦୫ ଅକ୍ଟୋବରରୁ ୨୦୦୬ ଅକ୍ଟୋବର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାପାନର ସର୍ବାଧିକ ଜନସଂଖ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଟ ରାଜ୍ଯ ହୋଇଥିଲା ।
୨୦୧୨ ମସିହା ଅପ୍ରେଲ ୧ ସୁଦ୍ଧା ଏହି ରାଜ୍ଯର ୨୩ ପ୍ରତିଶତ ଭୂମି ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଯାନ ଭାବେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି: ଯେପରିକି - ଆଇଚି କୋଗେଁ, ହିଦା କିସୋଗାୱା, ମିକାୱା ୱାନ ଏବଂ ତେନ୍ର୍ଯୁ ଓକୁମିକାୱା କୋକୁତେ କୋଏନ ଆଦି ଅର୍ଦ୍ଧଜାତୀୟ ଉଦ୍ଯାନ ତଥା ୭ଟି ରାଜ୍ଯ ଉଦ୍ଯାନ ।
ସହର
ଅଠତିରିଶଟି ସହର ଆଇଚି ରାଜ୍ଯରେ ଅଛନ୍ତି ।
ନଗର ଏବଂ ଗ୍ରାମ
ନିମ୍ନରେ ପ୍ରତ୍ଯେକ ଜାପାନୀ ଜିଲ୍ଲାର ନଗର ଓ ଗ୍ରାମ ସମୂହର ନାମ ଦିଆଗଲା:
ଅର୍ଥନୀତି
ଆଇଚିରେ ମୁଖ୍ଯାଳୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା କମ୍ପାନୀଗଣ ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା:
ଜନସଂଖ୍ୟାଲେଖ
୨୦୦୧ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା, ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ଜନସଂଖ୍ୟାର ୫୦.୦୩% ପୁରୁଷ ଓ ୪୯.୯୭% ସ୍ତ୍ରୀ । ୧,୩୯,୫୪୦ ଲୋକ (ପାଖାପାଖି ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୨%) ବିଦେଶାଗତ ।