cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ
ଧ୍ୟାନ ଚାନ୍ଦ (୨୯ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୦୫ - ୩ ଡିସେମ୍ବର, ୧୯୭୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ହକି ଖେଳାଳି ଓ ଅଧିନାୟକ ଥିଲେ । ହକି ଖେଳରେ ବିଶ୍ୱର ଜଣେ ସର୍ବକାଳୀନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖେଳାଳି ଭାବେ ତାଙ୍କର ମାନ୍ୟତା ରହିଛି । ତାଙ୍କର ଅସାଧାରଣ ହକିଷ୍ଟିକ ଚାଳନା ବଳରେ ଭାରତ ଏକଦା ବିଶ୍ୱ ହକିରେ ଆଧିପତ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା । ତାଙ୍କର କ୍ରିଡ଼ାନୈପୁଣ୍ୟ, ଏକାଗ୍ରତା ଓ ଖେଳରେ ଗୋଲସଂଖ୍ୟାକୁ ଦେଖି କ୍ରିକେଟ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଡନ ବ୍ରାଡ଼ମ୍ୟାନ ଥରେ ଟିପ୍ପଣୀ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, କ୍ରିକେଟରେ ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଭଳି ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ ହକିରେ ଗୋଲସ୍କୋର କରନ୍ତି । ମାତ୍ର ୧୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ପଞ୍ଜାବ ରେଜିମେଣ୍ଟରେ ଯୋଗଦେଇ ହକି ତାଲିମ ନେଇଥିଲେ । ସୈନ୍ୟବାହିନୀରେ ଚାକିରୀରେ ଥାଇ ସେ ୧୯୨୬ରେ ନ୍ୟୁଜିଲାଣ୍ଡ ଗ୍ରସ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ନିଜର ଶହେତମ ଗୋଲ କରିଥିଲେ ।
ପରିବାର
୧୯୦୫ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୯ ତାରିଖରେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଆଲ୍ଲାହାବାଦ (ପ୍ରୟାଗ)ଠାରେ ଏକ ରାଜପୁତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ସମେଶ୍ୱର ଦତ୍ତ ସିଂହ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସେନାବାହିନୀର ଥିଲେ  ।
କ୍ରୀଡ଼ା ଜୀବନ
ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦଙ୍କ ସମୟରେ ଭାରତୀୟ ହକିର ସୁବର୍ଣ୍ଣଯୁଗ ଥିଲା । ୧୯୨୮ରେ ନେଦରଲାଣ୍ତରେ ଆୟୋଜିତ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ, ୧୯୩୨ରେ ଲସ ଏଞ୍ଜେଲ୍ସ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ଓ ୧୯୩୬ରେ ବର୍ଲିନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ଭାରତକୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପଦକ ବିଜୟୀ କରାଇବାରେ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦଙ୍କ ଭୂମିକା ଅବିସ୍ମରଣୀୟ । ୧୯୩୬ ବର୍ଲିନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ଜର୍ମାନୀକୁ ହରାଇ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପଦକ ହାସଲ କରିବାପରେ ଆଡଲଫ ହିଟଲର ଜର୍ମାନୀ ସେନାବହିନୀରେ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦଙ୍କୁ ଫିଲ୍ଡ ମାର୍ଶାଲ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ ଧନ୍ୟବାଦ ସହ ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ । ୧୯୩୬ରେ ଭାରତ ଇଂରେଜ ଶାସନରେ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ବର୍ଲିନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ସେ ଇଂଲଣ୍ଡର ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାନକୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ଓ ବନ୍ଦେ ମାତରମ ଗାଇ ନିଜ ଦେଶଭକ୍ତିର ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ । ୧୯୨୮ ଆମଷ୍ଟରଡାମ ଅଲିମ୍ପିକରେ ଭାରତ ମୋଟ ୨୯ ଗୋଲ କରିଥିବା ବେଳେ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ ୧୫ଟି ଗୋଲ । ସେହିପରି ୧୯୩୨ ଲସଏଞ୍ଜେଲ୍ସ ଅଲିମ୍ପିକରେ ୧୨ଟି ଓ ୧୯୩୬ର ବର୍ଲିନ ଅଲିମ୍ପିକରେ ୧୧ଟି ଗୋଲକରି ନିଜ ନେତୃତ୍ତ୍ୱରେ ଭାରତକୁ ହାଟ୍ରିକ ଟାଇଟଲ ବିଜୟ କରାଇଥିଲେ । ୧୯୪୭ରେ ୪୨ବର୍ଷ ବୟସରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ହକି ଦଳର ଅଧିନାୟକ ଭାବେ ଏକ ଯୁବ ଦଳ ସହିତ ସେ ପୂର୍ବ ଆଫ୍ରିକା ଯାଇଥିଲେ । ସେଠାରେ ଭାରତ ୨୨ଟି ମ୍ୟାଚ ଖେଳିଥିଲା । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ ୬୨ଟି ଗୋଲ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ହକିରୁ ଅବସର ନେଲେ । ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ସେ ମେଜର ପଦରୁ ଆର୍ମିରୁ ଅବସର ନେଲେ । ୧୯୨୬ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୧୯୪୮ରେ ଅବସର ନେବା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଗୋଲ ସ୍କୋର କରିଥିଲେ । ତିନୋଟି ଅଲିମ୍ପିକରେ ଭାରତର ୧୦୨ଟି ଗୋଲ ମଧ୍ୟରୁ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦଙ୍କ ଥିଲା ୩୮ଟି ଗୋଲ । ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଗୋଲ ମେଶିନ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଉଥିଲା । ୧୯୭୯ ଡିସେମ୍ବର ୩ରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଭାରତରେ ଜାତୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଉଛି ।
ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ
thumb|right|୧୯୨୮ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ଭାରତୀୟ ହକି ଦଳ
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୦୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୯ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ହକି ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ବଛା ଲେଖା
୨୫୬
୨୫୬ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୫୬
ତ୍ରିନାଥ ନାଏକ
ତ୍ରିନାଥ ନାଏକ (୧୯ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୪୨ - ୧୭ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୯୨) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନତା ଦଳ ଓ ଜନତା ପାର୍ଟିର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ତ୍ରିନାଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ତିନିଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୭, ୧୯୮୦ ଓ ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ହିନ୍ଦୋଳ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୭ମ, ୮ମ ଓ ୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୦ମ ବିଧାନ ସଭାରେ ବିଧାୟକ ଥିବାବେଳେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ଶିକ୍ଷା ଓ ପରିବାର
ତ୍ରିନାଥ ୧୯୪୨ ମସିହାର ଅପ୍ରେଲ ମାସ ୧୯ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ସହଦେବ ନାଏକ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ପ୍ରଭାମୟୀ ନାଏକ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ତ୍ରିନାଥ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନତା ପାର୍ଟି ଓ ଜନତା ଦଳର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ତିନିଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ତ୍ରିନାଥ ୧୯୯୨ ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର ମାସ ୧୭ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୫୦ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୨ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୨ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୭ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୮ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ପ୍ରାଥମିକ ବିଲିଆରି କୋଲାଞ୍ଜାଇଟିସ୍
ପ୍ରାଥମିକ ବିଲିଆରି କୋଲାଞ୍ଜାଇଟିସ୍ ( ପିବିସି ), (ଇଂରାଜୀ ଭାଷା)ରେ Primary biliary cholangitis/ PBC ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାଥମିକ ବିଲିଆରି ସିରୋସିସ୍ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲା) ଯକୃତର କ୍ଷୁଦ୍ର ପିତ୍ତ ନଳୀଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଅଟୋମ୍ୟୁମ୍ୟୁନ ରୋଗ ଅଟେ | ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ ଲକ୍ଷଣ ହେଉଛି ଥକ୍କା, ଗଲୁ, ଏବଂ ଚର୍ମ ଏବଂ ଆଖି ହଳଦିଆ ଦେଖାଯିବା | ଏହି ରୋଗ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଖରାପ ଦିଗକୁ ଗତି କରିପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ସିରୋସିସ୍, ଯକୃତ ବିଫଳତା, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତ କୋଲେସ୍ଟେରଲ, ଏବଂ ମେଦ ଦ୍ରବଣୀୟ ଭିଟାମିନ ଅଭାବ ଦେଖାଯାଏ ।
ରୋଗର ସଙ୍କଟ କାରକ ମଧ୍ୟରେ ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ ମୂଖ୍ୟ ଅଟେ | ଏହା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଟୋଇମ୍ୟୁନ୍ ରୋଗ ଯେପରିକି ହେପାଟାଇଟିସ୍, ସିଲିଆକ୍ ରୋଗ, ରେନଡ଼ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ  ରୋଗ ଏବଂ ସ୍କ୍ଲେରୋଡର୍ମା ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ଥାଇପାରେ | ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରେ ଯକୃତର କ୍ଷୁଦ୍ର ପିତ୍ତ ନଳୀଗୁଡ଼ିକର ଧୀର, ପ୍ରଗତିଶୀଳ ବିନାଶ ହୁଏ, ଯାହା ଫଳରେ ପିତ୍ତ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷାକ୍ତ ପଦାର୍ଥ ଗୁଡ଼ିକ ଜମିଯାଏ ଓ ଯକୃତକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ। ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପ୍ରାୟତଃ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୁଏ, ଯେପରିକି ଆଣ୍ଟି-ମାଇଟୋକଣ୍ଡ୍ରିଆଲ୍ ଆଣ୍ଟିବଡି ଏବଂ ଆଲାକାଲାଇନ ଫସଫାଟେଜ ବା କ୍ଷାରୀୟ ଫସଫାଟେଜ୍ କିମ୍ବା ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ଯକୃତ ବାୟୋପ୍ସି  କରାଯାଏ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସାରେ ସାଧାରଣତଃ ଉର୍ସୋଡିଅକ୍ସିକୋଲିକ ଏସିଡ (ursodeoxycholic acid (UDCA) ଦିଆଯାଏ ଯାହା ରୋଗର ପ୍ରଗତିକୁ ମନ୍ଥର କରିଥାଏ | ଓବେଟିକୋଲିକ୍ ଏସିଡ୍ (OCA) ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ | ଜଟିଳତା ଥିଲେ ତାହାର ପରିଚାଳନା ନିମନ୍ତେ   ପ୍ରୟାସ  କରାଯାଏ |  ଯକୃତ ବିଫଳତା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ ଯକୃତ ପ୍ରତିରୋପଣ କରାଯାଇପାରେ |
ପିବିସି ପ୍ରାୟ ୨୫୦୦ରୁ ୫୨୦୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ | ଏହା ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାମାନଙ୍କଠାରେ ୯ ଗୁଣ ଅଧିକ ହୋଇଥାଏ। ୩୦ରୁ ୬୦ ବର୍ଷ ବୟସ ମଧ୍ୟରେ ସାଧାରଣତଃ ଲୋକମାନେ ଏହି ରୋଗରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି | ଏହାକୁ ଅତି କମରେ ୧୮୫୧ ମସିହାରୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଏବଂ ୧୯୪୯ ମସିହାରେ ଏହାର ନାମ "ପ୍ରାଥମିକ ବିଲିୟାରି ସିରୋସିସ୍" ରଖାଯାଇଥିଲା। ଯେହେତୁ ଏହି ରୋଗରେ ସିରୋସିସ୍ ଦେଖାଯାଏ ତେଣୁ ଏହାର ନୂତନ ନାମକରଣ ସନ ୧୯୧୪ରେ "ପ୍ରାଥମିକ ବିଲିୟାରି କୋଲାଙ୍ଗାଇଟିସ୍"କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ମୁରଲୀଧର କାନୁନ୍‍ଗୋ
ମୁରଲୀଧର କାନୁନ୍‍ଗୋ (୨୦ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୧୪ - ୨୧ ନଭେମ୍ବର ୧୯୯୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଗୋବିନ୍ଦପୁର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ମୁରଲୀଧର କାନୁନ୍‍ଗୋ ୧୯୧୪ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୨୦ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ବୈରାଗୀ ଚନ୍ଦ୍ର କାନୁନ୍‌ଗୋ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ହରମଣି କାନୁନ୍‌ଗୋ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ମୁରଲୀଧର କାନୁନ୍‍ଗୋ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନ କଂଗ୍ରେସ ର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ମୁରଲୀଧର କାନୁନ୍‍ଗୋ ୧୯୯୦ ମସିହାର ନଭେମ୍ବର ୨୧ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୭୨ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୧୪ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୦ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଆଲୁମିନିଅମ ଇତିହାସ
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଇତିହାସ
ଆଲୁମିନିୟମର ଇତିହାସ ଏହାର ଯୌଗିକ ଆଲୁମର ବ୍ୟବହାରଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲା | ଆଲୁମର ପ୍ରଥମ ଲିଖିତ ରେକର୍ଡ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଗ୍ରୀକ୍ ଐତିହାସିକ ହେରୋଡୋଟସ‌ଙ୍କ ଦ୍ .ାାଦ୍ୱାରା  ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରାଚୀନମାନେ ଏହାକୁ ରଙ୍ଗୀନ ମର୍ଡାଣ୍ଟ, ମେଡିସିନ୍, ରାସାୟନିକ ମିଲ୍ ଏବଂ ଦୁର୍ଗକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଆକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ କାଠ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି-ପ୍ରତିରୋଧକ ଆବରଣ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଧାତୁ ଅଜ୍ଞାତ ଥିଲା । ରୋମାନ୍ ଲେଖକ ପେଟ୍ରୋନିଅସ୍ ତାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ସାଟ୍ରିକନରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ ସମ୍ରାଟଙ୍କୁ ଏକ ଅସାଧାରଣ ଗ୍ଲାସ୍ ଭେଟି ଦିଆଯାଇଥିଲା: ଏହାକୁ ଚଟାଣ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ ପରେ ଏହା ଭାଙ୍ଗି ନଥିଲା କିନ୍ତୁ କେବଳ ବିକୃତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହାକୁ ହାତୁଡ଼ି ବ୍ୟବହାର କରି ପୂର୍ବ ଆକାରକୁ ଫେରାଇ ଅଣାଯାଇଥିଲା । ଏହି ସାମଗ୍ରୀ କିପରି ଉତ୍ପାଦନ କରାଯିବ, ତାହା ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣି ନ ଥିବାର ଉଦ୍ଭାବକଙ୍କଠାରୁ ଜାଣିବା ପରେ, ସମ୍ରାଟ ଉଦ୍ଭାବକଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲେ ଯେପରି କି ସୁନାମୂଲ୍ୟ ହ୍ରାସ ନଘଟିବ। ରୋମାନ୍ ଐତିହାସିକ ପ୍ଲିନି ଦି ଏଲ୍ଡରଙ୍କ ପ୍ରାକୃତିକ ଇତିହାସରେ (ଯିଏ କାହାଣୀଟି ପ୍ରାମାଣିକ ପରିବର୍ତ୍ତେ ବାରମ୍ବାର ପୁନରାବୃତ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଚଳିତ ଥିଲା)  ଏବଂ ରୋମାନ୍ ଐତିହାସିକ କ୍ୟାସିୟସ୍ ଡିଓଙ୍କ ରୋମାନ୍ ଇତିହାସରେ ଏହି କାହାଣୀର ବିବିଧତା ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିଲା [5] କେତେକ ସୂତ୍ରରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଏହି ଗ୍ଲାସ୍ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ହୋଇପାରେ। ସମ୍ଭବତଃ ଆଲୁମିନିୟମ ଆଧାରିତ ମିଶ୍ରଧାତୁ ପ୍ରଥମ ଜିନ ବଂଶୀୟ ଶାସନ (୨୬୬-୪୨୯) କାଳରେ ଚୀନରେ ଉତ୍ପାଦନ କରାଯାଉଥିଲା।
କ୍ରୁସେଡ୍ ପରେ ଆଲୁମ୍ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବାଣିଜ୍ୟର ଏକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଥିଲା; [9] ଏହା ୟୁରୋପୀୟ କପଡା ଶିଳ୍ପରେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା। କ୍ୟାଥୋଲିକ୍ ୟୁରୋପରେ ଛୋଟ ଆଲୁମ୍ ଖଣିଗୁଡିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ଅଧିକାଂଶ ଆଲୁମ୍ ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟରୁ ଆସୁଥିଲା । ଅସ୍ମାନୀମାନେ ରପ୍ତାନି ଟିକସକୁ ବହୁଗୁଣିତ କଲାବେଳକୁ ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଲୁମ ଭୂମଧ୍ୟସାଗର ଦେଇ ବାଣିଜ୍ୟ ହେଉଥିଲା । କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ଇଟାଲୀରେ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଆଲୁମ୍ ଆବିଷ୍କୃତ ହେଲା। ପୋପ୍ ପିୟୁସ୍ -୨ ପ୍ରାଚ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ଆମଦାନୀକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରି ଆଲୁମ ବାଣିଜ୍ୟରୁ ଲାଭ ବ୍ୟବହାର କରି ଅସ୍ମାନୀମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଇଉରୋପୀୟ ଔଷଧଶିଳ୍ପରେ ଏହି ନୂତନ ଭାବରେ ମିଳିଥିବା ଆଲୁମ୍ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପପାଲ୍ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆଲମ୍ ପାଇଁ ସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ଉଚ୍ଚ ମୂଲ୍ୟ ଶେଷରେ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଉତ୍ପାଦନ ଆରମ୍ଭ ପାଇଁ ବାଟ କଢ଼ାଇଲା; ୧୬ ଶତାବ୍ଦୀରେ ବୃହତ ଆକାରର ଆଲୁମ ଖଣିରୁ ଉତ୍ତୋଳନ ୟୁରୋପର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳକୁ ବ୍ୟାପିଥିଲା।
ଫିଟିକିରି
ମଧ୍ୟଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ଆଲୁମର ପ୍ରକୃତି ଅଜ୍ଞାତ ଥିଲା। ପ୍ରାୟ ୧୫୩୦ ମସିହାରେ, ସ୍ୱିଡେନ ଚିକିତ୍ସକ ପାରାସେଲସ୍ ଆଲମକୁ ଭିଟ୍ରିଓଲ୍ (ସଲଫେଟ୍)ଠାରୁ ପୃଥକ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହା ଏକ ମୃତ୍ତିକାର ଲବଣ ବୋଲି ସୂଚାଇଥିଲେ । ୧୫୯୫ ମସିହାରେ, ଜର୍ମାନ ଡାକ୍ତର ତଥା ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଆଣ୍ଡ୍ରିଆସ୍ ଲିବାଭିୟସ୍ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଯେ ଆଲୁମ୍ ଏବଂ ସବୁଜ ଏବଂ ନୀଳ ଭିଟ୍ରିଓଲ୍ ସମାନ ଏସିଡ‌ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ବିଭିନ୍ନ ମୃତ୍ତିକା; ଆଲୁମ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଅନାବିଷ୍କୃତ ମୃତ୍ତିକା ପାଇଁ ସେ "ଆଲୁମିନା" ନାମଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ। 1702ମସିହାରେ ଜର୍ମାନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଜର୍ଜ ଏର୍ନଷ୍ଟ ଷ୍ଟାହଲ ସୂଚାଇଥିଲେ ଯେ ଆଲୁମର ଅଜ୍ଞାତ ଆଧାର  ଚୂନ କିମ୍ବା ଚକ୍ ଭଳି ; ଏହି ଭୁଲ ତଥ୍ୟକୁ ଅର୍ଦ୍ଧ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଅନେକ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଆଦାନପ୍ରଦାନ/ବିତରଣ କରିଥିଲେ। ୧୭୨୨ ମସିହାରେ, ଜର୍ମାନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଫ୍ରିଡ୍ରିଚ୍ ହୋଫମ୍ୟାନ୍ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଆଲୁମର ଆଧାର ଏକ ଭିନ୍ନ ମୃତ୍ତିକା ଅଟେ । ୧୭୨୭ ମସିହାରେ, ଫ୍ରାନ୍ସର ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଇଟିଏନ୍ ଜିଓଫ୍ରୋ ସେଣ୍ଟ-ହିଲାଏର୍ ଦାବି କରିଥିଲେ ଯେ ଆଲୁମ୍ ଏକ ଅଜ୍ଞାତ ମୃତ୍ତିକା ଓ ସଲଫୁରିକ୍ ଏସିଡ‌ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା;ସେ ଭୁଲବଶତଃ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ସେହି ଅଜ୍ଞାତ ମୃତ୍ତିକା ଜଳିଲେ  ସିଲିକା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। (ଜିଓଫ୍ରୋଇଙ୍କ ଭୁଲକୁ  1785 ମସିହାରେ ହିଁ ଜର୍ମାନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ତଥା ଫାର୍ମାସିଷ୍ଟ ଜୋହାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ୱିଗଲେବଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଂଶୋଧନ କରାଯାଇଥିଲା। ସମସାମୟିକ ବିଶ୍ୱାସ/ମାନ୍ୟତା ବିପକ୍ଷରେ ସେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ/ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ଯେ,ଆଲମର ମୃତ୍ତିକା ସିଲିକା ଏବଂ କ୍ଷାରରୁ କୃତ୍ରିମ ଉପାୟରେ ତିଆରି କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଫରାସୀ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଜାନ ଗେଲୋ 1739 ମସିହାରେ ପ୍ରମାଣ କରିଥିଲେ ଯେ, ସେହି ମୃତ୍ତିକା ଥିବା ଲବଣ   ଏବଂ ଆଲୁମ ଉପରେ ଏକ କ୍ଷାରର ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଲବଣ  ସମାନ । 1746 ମସିହାରେ ଜର୍ମାନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଜୋହାନ୍ ହେନ୍ରିଚ୍ ପଟ୍ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଯେ ଆଲମ ଦ୍ରବଣରେ କ୍ଷାରର ମିଶ୍ରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଠିନ ପଦାର୍ଥ   ା ଚୂନ ଏବଂ ଚକ‌ଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଅଟେ।
1754 ମସିହାରେ ଜର୍ମାନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଆଣ୍ଡ୍ରିଆସ୍ ସିଗିସମୁଣ୍ଡ ମାରଗ୍ରାଫ୍ ସଲଫୁରିକ୍ ଏସିଡକୁ ଗରମ କରି, ସେଥିରେ ପଟାସ ମିଶାଇ କୃତ୍ରିମ ଉପାୟରେ ଆଲମ ଲବଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ସେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କଲେ ଯେ ସଲଫୁରିକ୍ ଏସିଡ‌ରେ ସୋଡା, ପୋଟାଶ୍ କିମ୍ବା ଏକ କ୍ଷାର ମିଶାଇବାଦ୍ୱାରା ଆଲୁମ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି।  ସେ ସେହି ଲବଣକୁ କ୍ଷାରୀୟ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ, ଯେହେତୁ ସେ ଶୁଖିବା ସମୟରେ ଏସିଡରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ହୋଇଥିବାର ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ । ମାର୍ଗ୍ରାଫ୍ ଏହି ମୃତ୍ତିକାର ଲବଣକୁ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ: କ୍ଲୋରାଇଡ୍, ନାଇଟ୍ରେଟ୍ ଏବଂ ଆସେଟେଟ୍ | ୧୭୫୮ମସିହାରେ, ଫରାସୀ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ପିଆର ମାକକର୍ ଲେଖିଥିଲେ ଯେ ଆଲୁମିନା ଏକ ଧାତବ ମୃତ୍ତିକା ସଦୃଶ। ୧୭୬୦ ମସିହାରେ, ଫରାସୀ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଥିଓଡୋର୍ ବରୁନ୍ ଡି ହେନୋଭିଲ୍ ଆଲୁମିନା ଏକ ଧାତବ ମୃତ୍ତିକା ବୋଲି ଦୃଢେ଼ାକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।
୧୭୬୭ ମସିହାରେ, ସ୍ୱିଡେନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଟର୍ବର୍ନ ବର୍ଗମାନ ସଲଫୁରିକ୍ ଏସିଡରେ ଆଲୁନାଇଟ୍ ଫୁଟାଇ ଏବଂ ଦ୍ରବଣରେ ପୋଟାଶ୍ ମିଶାଇ ଆଲୁମ୍ କୃତ୍ରିମ ଉପାୟରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ | ସେ ପୋଟାସିୟମର ସଲଫେଟ୍ ଏବଂ ଆଲୁମ୍ ମୃତ୍ତିକା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାଦ୍ୱାରା ଆଲୁମ୍ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦର୍ଶାଇଥିଲା ଯେ ଆଲୁମ୍ ଏକ ଦୈତ ଲବଣ ଅଟେ | ିି 1776ରେ  ଜର୍ମାନ ଔଷଧ ନିର୍ମାଣ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ କାର୍ଲ ୱିଲହେଲମ୍ ସ୍କିଲ୍ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ଯେ ଉଭୟ ଆଲୁମ୍ ଏବଂ ସିଲିକା ମାଟିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ଏବଂ ଆଲୁମ୍   ସିଲିକନ୍ ଧାରଣ କରିନାହିଁ। ୧୭୮୨ ମସିହାରେ ଲେଖିଥିଲେ, ଫରାସୀ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଆଣ୍ଟୋଏନ୍ ଲାଭୋଇସିଅର୍ ଆଲୁମିନାକୁ ଏକ ଧାତୁର ଅକ୍ସାଇଡ୍ ଭାବରେ ଅମ୍ଳଜାନ ସହିତ ଜଡିତ ବୋଲି ବିବେଚନା କରିଥିଲେ ଯାହା ଏତେ ଶକ୍ତ ଯେ, କୌଣସି ଜଣାଶୁଣା ହ୍ରାସକାରୀ ଏଜେଣ୍ଟ ଏହାକୁ ଅଲଗା କରିପାରିବ ନାହିଁ। 1815 ମସିହାରେ  ି ସ୍ୱିଡେନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଜନ୍ସ ଯାଦବ ବର୍ଜେଲିଅସ୍ ଆଲୁମିନା ପାଇଁ AlO3 ସୂତ୍ର ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ। ସଠିକ୍ ସୂତ୍ର, Al2O3, ଜର୍ମାନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଏଲହର୍ଡ ମିଚର୍ଲିଚଙ୍କଦ୍ୱାରା ା 1821 ମସିହାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା; ଏହା ବର୍ଜେଲିଅସ୍ ଧାତୁର ସଠିକ ପରମାଣୁ ଓଜନ(୨୭) ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲା | [25]
ଧାତୁ ପୃଥକୀକରଣ
1760 ମସିହାରେ, ବରୁନ୍ ଡି ହେନୋଭିଲ୍ ଆଲୁମିନାରୁ ଆଲୁମିନିଅମ ପୃଥକୀକରଣରେ ଅସଫଳ ହୋଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦାବିଗୁଡିକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସେହି ସମୟରେ ପୃଥକୀକରଣର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦ୍ଧତି ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ ବୋଲି ସେ ଦାବି କରିଛନ୍ତି। ସମ୍ଭବତଃ ସେ ଆଲୁମ୍ ସହିତ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ କିମ୍ବା କିଛି ଅଙ୍ଗାରକଜାତୀୟ ପଦାର୍ଥ ସହିତ ମିଶାଇ ଫ୍ଲକ୍ସ ପାଇଁ ଲୁଣ କିମ୍ବା ସୋଡା ସହିତ ମିଶାଇ ଏହାକୁ ଅଙ୍ଗାର ନିଆଁରେ ଗରମ କରିଥିଲେ | ଅଷ୍ଟ୍ରିଆର ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଆଣ୍ଟନ୍ ଲିଓପୋଲ୍ଡ ରୁପ୍ରେଚ୍ ଏବଂ ମ୍ୟାଟେଓ ଟୋଣ୍ଡି 1790 ମସିହାରେ ବରୁଣଙ୍କ ପରୀକ୍ଷଣକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରି ତାପମାତ୍ରାକୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଛୋଟ ଧାତବ କଣିକା ପାଇଲେ ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଖୋଜୁଥିବା ଧାତୁ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଅନ୍ୟ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା  ହୋଇଥିବା ପରୀକ୍ଷଣରୁ ଜଣାପଡିଲା ଯେ ଅଙ୍ଗାର ଏବଂ ହାଡ ପାଉଁଶରେ ଥିବା ଅଶୁଦ୍ଧ ପଦାର୍ଥରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଯୌଗିକଟି ଥିଲା ଲୌହ ଫସଫାଇଡ୍ । ଜର୍ମାନ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ମାର୍ଟିନ ହେନ୍ରିଚ୍ କ୍ଲାପ୍ରୋଥ ଏହା ପରେ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ, "ଯଦି ଏପରି ଏକ ଖଣିଜ ଲବଣ ଅଛି ତେବେ ଏହାର ଧାତବ ପ୍ରକୃତି ପ୍ରକାଶ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଯଦି ତାହା ଥାଏ, ତେବେ ସେହି ଖଣିଜ ଲବଣରୁ ଶୁଦ୍ଧ ଧାତୁ ପୃଥକୀକରଣ  ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣ  ସର୍ବାଧିକ ଉତ୍ତପ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ମାଧ୍ୟମରେ ପରୀକ୍ଷା କରାଯିବା ଉଚିତ।  ବଡ଼ ଏବଂ ଛୋଟ ପରିମାଣରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପଦ୍ଧତିରେ, ଉକ୍ତ ଖଣିଜ ଲବଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆଲୁମିନା ଅଟେ, ତଥାପି ଏହାର ଧାତୁକରଣକୁ କେହି ଅନୁଭବ କରି ନାହାଁନ୍ତି | ୧୭୯୪ ମସିହାରେ ଲାଭିସିଅର ଓ ୧୭୯୫ରେ ଫରାସୀ ରସାୟନବିତ ମୋର୍ଭୋ ଶୁଦ୍ଧ ଅମ୍ଳଜାନ ପ୍ରୟୋଗ କରି ଅଙ୍ଗାର ଅଗ୍ନିରେ ଆଲୁମିନାକୁ ତରଳାଇ ଏକ ଧଳା ଆସ୍ତରଣରେ  ପରିଣତ ହେଲା, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଧାତୁ ମିଳିଲା ନାହିଁ । ଆମେରିକୀୟ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ରବର୍ଟ ହେରେ 1802 ମସିହାରେ ଏକ ଅକ୍ସିହାଇଡ୍ରୋଜେନ୍ ବ୍ଲୋପାଇପ୍ ସହିତ ଆଲୁମିନାକୁ ତରଳାଇ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଆସ୍ତରଣ ମଧ୍ୟ ପାଇଥିଲେ, ତଥାପି କୌଣସି ଧାତୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ | 1807 ମସିହାରେ, ବ୍ରିଟିଶ୍ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ହାମଫ୍ରି ଡେଭି କ୍ଷାରୀୟ ବ୍ୟାଟେରୀ ସହିତ ଆଲୁମିନାକୁ ସଫଳତାର ସହିତ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଜ୍ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଫଳସ୍ୱରୂପ ଏହି ମିଶ୍ରଣରେ ପୋଟାସିୟମ୍ ଏବଂ ସୋଡିୟମ୍ ରହିଥିଲା, ଏବଂ ଡେଭି ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧାତୁକୁ ପୃଥକ କରିବାରେ କୌଣସି ମାଧ୍ୟମ ପାଇନଥିଲେ । ତା’ପରେ ସେ ପୋଟାସିୟମ୍ ସହିତ ଆଲୁମିନାକୁ ଗରମ କରି ପୋଟାସିୟମ୍ ଅକ୍ସାଇଡ୍ ଗଠନ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପ୍ରାର୍ଥିତ ଧାତୁ ଉତ୍ପାଦନ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇଥିଲେ । 1808 ମସିହାରେ, ଡେଭି ଆଲୁମିନାର ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇସିସ୍ ଉପରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ପରୀକ୍ଷଣ କରି ପ୍ରଦର୍ଶିତ କଲେ ଯେ ଆଲୁମିନା ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ୍ ଆର୍କରେ ବିଭାଜିତ ହୋଇଗଲା କିନ୍ତୁ ଲୁହା ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଧାତୁ ଗଠନ କଲା; ସେ ଦୁଇଟାକୁ ଅଲଗା କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ। ଶେଷରେ, ସେ ଆଉ ଏକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇସିସ୍ ପରୀକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଲୁହା ଉପରେ ଧାତୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ପୁନର୍ବାର ଲୋଭନୀୟ ଧାତୁକୁ ଏଥିରୁ ଅଲଗା କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ | ଡେଭି ଏହି ଧାତୁକୁ 1808 [30]ରେ ଆଲୁମିୟମ୍ ଏବଂ 1812ରେ ଆଲୁମିନମ୍ ନାମରେ ନାମିତ କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆଧୁନିକ ନାମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା | ଅନ୍ୟ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଆଲୁମିନିୟମ ବନାନ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ; ପୂର୍ବ ବନାନ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦଶନ୍ଧିରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପୁନର୍ବାର ବ୍ୟବହାର ହେଲା ।
ଆମେରିକୀୟ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ବେଞ୍ଜାମିନ୍ ସିଲିମାନ୍ 1813 ମସିହାରେ ହେରେଙ୍କ ପରୀକ୍ଷଣର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିଥିଲେ ଏବଂ ଖୋଜା ଯାଇଥିବା ଧାତୁର ଛୋଟ ଗ୍ରାନୁଲ୍ ପାଇଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରାୟ ତୁରନ୍ତ ଜଳି ଯାଇଥିଲା | 1824 ମସିହାରେ, ଡେନମାର୍କର ପଦାର୍ଥବିଜ୍ଞାନୀ ହାନ୍ସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଷ୍ଟ୍ରେଷ୍ଟ ଧାତୁ ଉତ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ | ସେ ପୋଟାସିୟମ୍ ଆମାଲଗାମ ସହିତ ଆନ୍ହାଇଡ୍ରସ୍ ଆଲୁମିନିୟମ୍ କ୍ଲୋରାଇଡ୍ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରି ଟିଣ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ଧାତୁ ଉତ୍ପାଦନ କଲେ | [26] [32] [33] ସେ ତାଙ୍କର ଫଳାଫଳ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଏବଂ 1825 ମସିହାରେ ନୂତନ ଧାତୁର ଏକ ନମୁନା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ। 1826 ମସିହାରେ ସେ ଲେଖିଥିଲେ, "ଆଲୁମିନିୟମର ଧାତବ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏବଂ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ଧୂସର ରଙ୍ଗ ଅଛି ଏବଂ ଜଳ ଧୀରେ ଧୀରେ ବିଭାଜିତ ହେଉଛି"; ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଆଲୁମିନିୟମ ଅପେକ୍ଷା ଏକ ଆଲୁମିନିୟମ - ପୋଟାସିୟମ ମିଶ୍ରଣ ପାଇଥିଲେ। ଷ୍ଟ୍ରେଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଆବିଷ୍କାର ଉପରେ ଅଳ୍ପ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଡେଭି କିମ୍ବା ବର୍ଜେଲିଅସଙ୍କୁ ଉଭୟଙ୍କୁ ଜାଣି ନଥିଲେ ଏବଂ ୟୁରୋପୀୟ ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଅଜ୍ଞାତ ଥିବା ଏକ ଡେନମାର୍କ ପତ୍ରିକାରେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଫଳସ୍ୱରୂପ, ସେ ପ୍ରାୟତଃ ଉପାଦାନର ଆବିଷ୍କାରକ ଭାବରେ ମାନ୍ୟତା ପାଇନଥିଲେ। କେତେକ ପୂର୍ବ ଉତ୍ସଗୁଡିକ ଦାବି କରନ୍ତି ଯେ,ଷ୍ଟ୍ରେଷ୍ଟ ଆଲୁମିୟମ୍ ଅଲଗା କରିନଥିଲେ। 1825 ମସିହାରେ ବର୍ଜେଲିଅସ୍ ଧାତୁକୁ ପୃଥକ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କ୍ରୋଏଲାଇଟରେ ମୂଳ ଲବଣର ପୋଟାସିୟମ୍ ଆନାଲଗକୁ ସାବଧାନତାର ସହ ସଫାକରି । ପରୀକ୍ଷଣ ପୂର୍ବରୁ, ସେ ଏହି ଲୁଣର ସୂତ୍ରକୁ K3AlF6 ଭାବରେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ । ସେ କୌଣସି ଧାତୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପରୀକ୍ଷଣ ସଫଳତାର ନିକଟତର ହେଲା ଏବଂ ଅନେକ ଥର ପରେ ସଫଳତାର ସହିତ ପୁନଃ ଉତ୍ପାଦିତ  ହେଲା । ବର୍ଜେଲିୟସଙ୍କର ଭୁଲ ଥିଲା ଅତ୍ୟଧିକ ପୋଟାସିୟମ ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ, ଯାହା ଦ୍ରବଣକୁ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ଷାରୀୟ କରିଦେଇଥିଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ ନୂତନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଆଲୁମିନିୟମକୁ ଦ୍ରବିଭୂତ କରି ଦେଉଥିଲା ।
ଆଲୁମିନିଅମ ଯୁଗ
ଶ୍ରେଣୀ:ଇତିହାସ
୮୫୬
୮୫୬ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୮୫୬ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଉମେଶଚନ୍ଦ୍ର ସରକାର
ଉମେଶଚନ୍ଦ୍ର ସରକାର(୧୮୫୭-୧୯୧୪) ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଔପନ୍ୟାସିକ । ସେ ରଚନା କରିଥିବା 'ପଦ୍ମମାଳୀ' ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପନ୍ୟାସ । ସେ ଏହାକୁ ୩୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଲେଖିଥିଲେ । ଏହା ୧୮୮୮ ମସିହାରେ କଟକ ପ୍ରିଣ୍ଟ କମ୍ପାନୀରୁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ଉମେଶଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରିବାର ଓଡ଼ିଶାରେ ରହିଆସିଥିବା ଏକ ବଙ୍ଗାଳୀ ପରିବାର ଥିଲେ । ଉମେଶଚନ୍ଦ୍ର ୧୮୫୭ ମସିହାରେ ପୁରୀଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଇଶ୍ୱରଚନ୍ଦ୍ର ସରକାର । ସେ ଥିଲେ ଜଣେ ପୁଲିସ ଦରୋଗା । ଉମେଶଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ୨ବର୍ଷ ବୟସ ବେଳକୁ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ପିତାଙ୍କ୍ ଦେହାନ୍ତ ପରେ, ସେମାନେ ସପରିବାର କଟକ ଚାଲିଆସି କାଳିବଜାରର ଜଣେ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କ ଘରେ ରହିଥିଲେ । କଟକରୁ ସ୍ନାତକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରି ଉମେଶଚନ୍ଦ୍ର ତତକାଳୀନ ଓଡ଼ିଶା କମିଶନରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ସେ ଢେଙ୍କାନାଳ, ତାଳଚେର ଓ କନିକା ଇଷ୍ଟେଟରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିଥିଲେ । କନିକାରେ କାମ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଅସୁସ୍ଥତା ହେତୁ ୧୮୯୯ ମସିହାରେ ସେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଅବସର ନେଇ କଟକ ଫେରି ଆସିଥିଲେ । କଟକ ଆସି ସୁସ୍ଥ ହେବାପରେ ସେ ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନାରେ ମନୋନିବେଶ କରିଥିଲେ ।
୧୯୧୪ ମସିହାରେ ଆମାଶୟ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଉମେଶଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା
୧୯୦୭ ମସିହାରୁ ଉଦାସୀ ଛଦ୍ମନାମରେ, ସେ କେନ୍ଦୁଝର ବିଦ୍ରୋହ ନାମକ ଏକ ଧାରାବାହିକ ଐତିହାସିକ ଉପନ୍ୟାସ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ତାହା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥିଲା । ପରେ ସେ ଉଭୟ ଓଡ଼ିଆ ଓ ଇଂରଜୀ ଭାଷାରେ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଛନ୍ତି । ଉମେଶଚନ୍ଦ୍ର ପଦ୍ମମାଳୀର ମୁଖବନ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ନିଜର କମ ଦକ୍ଷତା ସ୍ୱୀକାର କରି ଲେଖିଥିଲେ ଯେ, ସେ ହୁଏତ ଏଥିପାଇଁ ହାସ୍ୟାସ୍ପଦ ହୋଇପାରନ୍ତି ।
ପଦ୍ମମାଳୀ ଉପନ୍ୟାସର ପୃଷ୍ଟଭୂମୀରେ ଥିଲା, ଦୁଇଟି ଗଡ଼ଜାତ ରାଜ୍ୟ ମୟୁରଭଞ୍ଜ ଓ ନୀଳଗିରି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବିବାଦ । ଏହି ବିବାଦ ମଧ୍ୟରେ ପରିକ୍ଷୀତ ସିଂହ ଓ ପଦ୍ମମାଳୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପ୍ରେମ ମଧ୍ୟ ଉପନ୍ୟାସର ବିଷୟବସ୍ତୁ । ଉପନ୍ୟାସଟିରେ ୧୮୩୫ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ଓ ଜୁନ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିବା ଉପରୋକ୍ତ ଘଟଣାକୁ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଭାବରେ ନିଆଯାଇଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୫୭ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୧୪ ଜନ୍ମ
ତପନ ମିଶ୍ର
ଜୀବନୀ
ତପନ ମିଶ୍ର ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ରାୟଗଡ଼ାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୮୪ରେ ଜେ.ସି.ବୋଷ ଜାତୀୟ ମେଧା ଅନ୍ୱେଷଣ ଛାତ୍ର ବୃତ୍ତି ଲାଭ କରି କଲିକତାସ୍ଥିତ ଯାଦବପୁର ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍‌ସ ଏବଂ ଟେଲିକମୁନିକେସନ୍‌ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ସ୍ନାତକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ ।
କର୍ମ ଜୀବନ
ସେ ଭାରତୀୟ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ଅନୁସନ୍ଧାନ ସଂଗଠନର ଉପଯୋଗ କେନ୍ଦ୍ର (SAR)ରେ ଜଣେ ଡିଜିଟାଲ୍ ହାର୍ଡ଼ୱେର ଇଞ୍ଜିନିୟର ଭାବେ ତାଙ୍କ କର୍ମମୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଡଃ ମିଶ୍ର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସିନ୍ଥେଟିକ୍ ଆପେର୍‌ଚର୍ ରାଡାର୍ (SAR) ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ଉଦ୍ଭାବନକାରୀ ଦଳର ମୁଖ୍ୟ ସଦସ୍ୟ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଫ୍ଲୋସି କୋହେନ୍
ଫ୍ଲୋସି କୋହେନ୍ ୧୯୨୫ରେ କଲିକତାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ପରେ ସେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ୧୯୫୦ରେ ବଫାଲୋ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଔଷଧରେ ସ୍ନାତ୍ତକ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ । ସେ ବ୍ରୁକଲିନ୍ ଜିଉସ୍ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ଓ ମେଡିକାଲ୍ ସେଣ୍ଟରରୁ ଶିଶୁ ରୋଗରେ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ଓ ମିତିଗାନର ଶିଶୁ ଚିକିତ୍ସାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ଶିଶୁରୋଗ ଓ ନିଓନାଟାଲ୍ ଇମୁନୋଲୋଜି ବିଷୟପେ ଗବେଷଣା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଚିକିତ୍ସାଳୟର କ୍ଲିନିକାଲ୍ ଇମୁନୋଲୋଜି ବିଜ୍ଞାନାଗାର ଓ କ୍ଲିନିକାଲ୍ ଇମୁନୋଲୋଜି ଓ ରୁମାଟୋଲୋଜି ପାଇଁ ଏହାର ସେବା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୨ରେ ଅବସର ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଭୟ ବିଭାଗର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଉଥିଲେ । ସେ ୱେନ୍ ଷ୍ଟେଟ୍ ୟୁନିଭରସିଟି ସ୍କୁଲ୍ ଅଫ୍ ମେଡିସିନର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ତପନ ମିଶ୍ର
ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ
ଏତଦ୍‌ବ୍ୟତୀତ ସେ ଏକାଧିକ ବୌଦ୍ଧିକ ସମ୍ପତ୍ତିର ପେଟେଣ୍ଟ୍ ଅଧିକାର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୧ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ବୈଜ୍ଞାନିକ ଶ୍ରେଣୀ:ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ବୃତ୍ତି ଅନୁସାରେ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
୨୫୭
୨୫୭ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୫୭
ବିଭୁ ମହାପାତ୍ର
ବିଭୁ ମହାପାତ୍ର ଜଣେ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଖ୍ୟାତିସମ୍ପନ୍ନ ଫ୍ୟାସନ ଡିଜାଇନର । ସେ ୧୯୭୨ ମସିହା ଜୁନ ମାସ ୭ ତାରିଖରେ ରାଉରକେଲାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ଜନ୍.ଏମ୍.ହଣ୍ଟସମ୍ୟାନ ସ୍କୁଲ ଅଫ ବିଜିନେସରୁ ଅର୍ଥନୀତିରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଉପାଧୀ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୭ ମସିହାରେ, ନ୍ୟୁୟର୍କର ଫ୍ୟାସନ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଟେକନୋଲୋଜୀରେ ଫ୍ୟାସନ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ । ଫ୍ୟାସନ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଟେକନୋଲୋଜୀରେ ପଢ଼ିବା ସମୟରେ ହିଁ ସେ ବର୍ଷର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାନ୍ଧ୍ୟ ପୋଷାକ ଡିଜାଇନର ଭାବରେ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ । ଫ୍ୟାସନ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଟେକନୋଲୋଜୀରୁ ପାସ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ 'ହଲଷ୍ଟନ' ପକ୍ଷରୁ ସହାୟକ ଡିଜାଇନର ଭାବରେ କାମ କରିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା । ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ 'ଜେ.ମେଣ୍ଡେଲ'ର ଡିଜାଇନ ଡାଇରେକ୍ଟର ରୂପେ ନିଜୁକ୍ତି ମିଳିଥିଲା ଓ ଆଗାମୀ ୧୦ ବର୍ଷ ଭିତରେ ସେ 'ଜେ.ମେଣ୍ଡେଲ'କୁ ଏକ ଯୁବସୁଲଭ ରୂପ ଦେବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କ କାମର ଚର୍ଚ୍ଚା 'ଷ୍ଟାଇଲ ଡଟ କମ', 'ଡିଏନଏ', 'ନ୍ୟୁୟର୍କ ମାଗାଜିନ','ଫୋର୍ବସ ମାଗାଜିନ', 'ଭୋଗ୍' ଆଦି ପ୍ରମୁଖ ଫ୍ୟାସନ ମାଗାଜିନରେ ବରାବର ହୋଇଆସୁଥିଲା । ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ସେ 'ଜେ.ମେଣ୍ଡେଲ'ରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇ ନିଜର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କାମ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ସେବେଠାରୁ ସେ ନ୍ୟୁୟର୍କରେ ରହି ଫ୍ୟାସନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ପୋଷାକକୁ 'ଆଞ୍ଜେଲିନା ଜୋଲି', 'କେଟ ବ୍ଲାଞ୍ଚେଟ', 'ସିଏନା ମିଲର', 'ଗ୍ଲେନ କ୍ଲୋଜ', 'କଟ୍ରିନା କେଫ', 'ଦୀପିକା ପାଦୁକୋନ' ଆଦି ବହୁ ବିଶିଷ୍ଟ ମହିଳାମାନେ ପରିଧାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଉଚ୍ଚକୋଟିର ଡିଜାଇନରର ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି । ନିକଟ ଅତୀତରେ ଆମେରିକାର ପ୍ରଥମ ମହିଳା, ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ବରାକ ଓବାମାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ମିସେଲ ଓବାମା ମଧ୍ୟ ବିଭୁ ମହାପାତ୍ରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ପୋଷାକ ପରିଧାନ କରିଥିଲେ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ବସ୍ତ୍ରକଳାକୁ ଉପଯୋଗ କରି, ଏହାକୁ ଏକ ନୂତନ ରୂପରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାରତ ।
୧୯୮୫ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଜଗତରେ ୧୯୮୫ରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।
ଆଧାର
୧୯୮୫ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୫ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୫ରେ ଭାରତ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୫ରେ ଓଡ଼ିଶା
ହରଦୋଇ
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୨୭.୩୯୪୩ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୦.୧୩୧୧ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୮୩୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୯୫୦୪ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୭୪% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୨୬% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୫୩.୫୬% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧୧.୨୮% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୨.୨୧% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୧.୩୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୮.୬୯% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done
ମନସା
ଶିବ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କର ସେ କନ୍ୟା ଓ ବାସୁକୀଙ୍କର ଭଗିନୀ ଅଟନ୍ତି । କେତେକ ପୁରାଣରେ ଶିବ ବଦଳରେ ଋଷି କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କର ପିତା ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି । ମନସା ଅତି ଭକ୍ତପ୍ରିୟ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା ନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତି ନିଦାରୁଣ । ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଦେବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ନହେବାରୁ ସେ ଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜ୍ୟ ହେବାକୁ ଓ ମାନବ ଭକ୍ତ ପାଇବାକୁ ଲକ୍ଷ ରଖିଥିଲେ । ନାଗଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପରିଚିତା ।
ଉତ୍ପତ୍ତି
ମନସାଙ୍କ ବିଷୟ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଅଥର୍ବଦେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥଲା । ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ଭାବରେ ମନସା, ଋଷି କଶ୍ୟପ (Kashyapa) ଓ କଦ୍ରୁଙ୍କର (Kadru)‌ କନ୍ୟା ଥିଲେ ଓ କଦ୍ରୁ ସମସ୍ତ ନାଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟ ମାତା ଥିଲେ । ୧୪ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ସେ ଉର୍ବରତ୍ୱ ଓ ବିବାହ ସଂସ୍କାରର ସ‌ହିତ ସଂଲଗ୍ନ ଥିଲେ ଏବଂ ଶୈବ ଧର୍ମ ସ‌ହିତ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ । ଶିବ ବିଷ ପାନ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ମନସା ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଓ ସେଥିଯୋଗୁ ତାଙ୍କୁ 'ବିଷ ବିଦାୟୀ' ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଉଛି । ତାଙ୍କର ଲୋକପ୍ରିୟତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତକୁ ବ୍ୟାପିଥିଲା । ଫଳରେ ସେ ଶିବଙ୍କର କନ୍ୟା ଭାବରେ କାହାଣୀ ବ୍ୟାପିଥିଲା ଓ ତାଙ୍କୁ ମୂଳ ଦେବୀ ଭାବରେ ହିନ୍ଦୁ ମତର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରତିମା ବିଦ୍ୟା
ମନସାଙ୍କୁ ସାପମାନଙ୍କ ସାଥିରେ ଥିବା ଏକ ମହିଳା ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ ଯାହାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ସାପ ଓ ପଦ୍ମ ଉପରେ ବା ସାପ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଚିତ୍ର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ସାପ ଫଣା ଟେକି ତାଙ୍କ ମଥା ଉପରେ ରହିଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ତାଙ୍କ କୋଳରେ ଗୋଟିଏ ଶିଶୁ ଶୋଇଥିବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ । ସେହି ଶିଶୁଟି ତାଙ୍କର ନିଜ ସନ୍ତାନ ଆସ୍ତିକ (Astika) ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ତାଙ୍କୁ ଏକ ଆଖିଆ ଦେବୀ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ଉତ୍ତର ପୂର୍ବ ଭାରତରେ ବାସ କରୁଥିବା ହାଜୋଙ୍ଗ (Hajong) ଜାତିର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ କାଣୀ ଦେବୀ କ‌ହନ୍ତି ।
ମହାଭାରତ
ମହାଭାରତରେ ମନସାଙ୍କର ବିବାହ ଉପାଖ୍ୟାନ ଲେଖା ଅଛି । ଋଷି ଜଗତକାରୁ ତପସ୍ୟା କରିବା ନିମନ୍ତେ ବିବାହରୁ ଦୂରରେ ରହିବାକୁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ । ଏକଦା ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ଦଳେ ଲୋକ ଗୋଡ଼ ଉପରକୁ ଓ ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ ଥାଇ ଗୋଟିଏ ଗଛରୁ ଝୁଲୁଥିବାର ଦେଖିଲେ । ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ପିଲାମାନେ ଏମାନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସଠିକ୍ କ୍ରିୟା କର୍ମ ନ କରିଥିବାରୁ ଏହିପରି ଅବସ୍ଥା ଭୋଗୁଥିଲେ । ଜଗତକାରୁଙ୍କୁ ସେମାନେ ବିବାହ କରି ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ଜାତ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ ଓ ସେହି ପୁତ୍ର କ୍ରିୟା କର୍ମ କଲେ ଏମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ବୋଲି କ‌ହିଲେ । ଏକଥା ଶୁଣି ବାସୁକୀ ନିଜ କନ୍ୟା ମନସାଙ୍କର ବିବାହ ଜଗତକାରୁଙ୍କ ସ‌ହିତ କରିଦେଲେ । ମନସାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ଜାତ ହେଲା ଯାହାର ନାମ ଆସ୍ତିକ (Astīka) ରଖାଗଲା ଓ ଏହା ଫଳରେ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଦଣ୍ଡମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ସର୍ପ ଯଜ୍ଞ କରି ସେହି ଯଜ୍ଞ ଅନଳରେ ସମସ୍ତ ସର୍ପଜାତିଙ୍କୁ ପକେଇ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଜନ୍ମେଜୟଙ୍କଠାରୁ (Janamejaya) ସାପମାନଙ୍କୁ ଆସ୍ତିକ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ
୮୫୭
୮୫୭ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୮୫୭ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଏକସାଇଟେଡ ଡେଲିରିଅମ
ଏକସାଇଟେଡ ଡେଲିରିଅମ ଅନ୍ୟ ନାମ  ଏଜିଟେଟେଡ ଡେଲିରିଅମ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Excited delirium, also known as agitated delirium) ଏକ ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ଏଜିଟେସନ (Agitation), ଡେଲିରିଅମ (delirium), ସ୍ୱେଦ ନିର୍ଗତ ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ହିଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ, ହିସ୍ଟେରିକାଲ ଶକ୍ତି (unexpected strength) ଓ ଅତିମାତ୍ରା ଶରୀର ଉତ୍ତାପ (very high body temperature) ଦେଖାଯାଏ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ରାବଡୋମାୟୋଲାଇସିସ, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତ ପୋଟାସିଅମ (high blood potassium) ଦେଖାଯାଇପାରେ ।
ଏହାର କାରଣ ରୂପେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର (drug use) ବା ମାନସିକ ଅସୁସ୍ଥତାକୁ (mental illness) ଦାୟୀ କରାଯାଇଛି । ଦାୟୀ କରାଯାଇଥିବା ଔଷଧ ମଧ୍ୟରେ କୋକେନ, ମେଥାମ୍ଫେଟାମିନ (methamphetamine) ବା କେତେକ କାଥିନୋନସ (substituted cathinones) ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ‌ଯୋଗ୍ୟ । ମାନସିକ ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ ଔଷଧ ହଠାତ୍ ବନ୍ଦ କଲେ ଏହି ରୋଗ ଟ୍ରିଗର ହୋଇଯାଏ । ଔଷଧ ବନ୍ଦ କଲେ ମସ୍ତିଷ୍କରେ ଥିବା ଡୋପାମିନ ସିସ୍ଟମରେ (dopamin system) କିଛି ଅସୁବିଧା ହେବା ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଆମେରିକାଲ କଲେଜ ଅଫ ଏମରଜେନ୍ସି ଫିଜିସିଆନ (American College of Emergency Physicians) ଏହି ରୋଗକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଡିଏସଏମ-୫ (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) ଓ ଆଇସିଡି-୧୦ (International Classification of Diseases) ଏହାକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଉନାହାନ୍ତି ।
ଉତ୍ତେଜିତ ରୋଗୀକୁ ପ୍ରଶାନ୍ତି (sedate) ଦେବାକୁ କେଟାମିନ (ketamine), ମିଡାଜୋଲାମ (midazolam) ଓ ହାଲୋପେରିଡୋଲ (haloperidol) ମାଂସପେଶୀ ଇଞ୍ଜେକସନ (injected into a muscle) ଦିଆଯାଏ । ଦେହରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଉତ୍ତାପ ଥିଲେ ଦୃତ ଥଣ୍ଡା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଓ ସୋଡ଼ିଅମ ବାଇକାର୍ବୋନେଟ (sodium bicarbonate) ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ । ଆକ୍ରାନ୍ତ ରୋଗୀଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟ ୧୦%ରୁ କମ୍ ଥାଏ । ଏଥିରେ ମୃତ୍ୟୁ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ହଠାତ୍ ହୃଦ୍‌ଘାତ ଯୋଗୁ ହୁଏ ।
ଏହି ରୋଗ କେତେ ସଂଖ୍ୟାରେ ପୁନଃପୁନ ହୁଏ, ତାହା ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି । ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରୁଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକାଂସ ପୁରୁଷ ଓ ହାରାହାରି ବୟସ ୩୬ ମଧ୍ୟରେ ଥାଏ । ଏହି ରୋଗୀକୁ କାନୁନ ଅଧିକାରୀମାନେ ଟେଜର (tasers) (ଏକ ପ୍ରକାର ଇଲେକଟ୍ରିକ ସକ୍) ଓ ଦୈହିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି । ଏହି ରୋଗ ସଦୃଶ ଏକ ରୋଗ ସନ ୧୮୦୦ରେ ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଥିଲା ଯାହାକୁ ବେଲସ ମାନିଆ (mania) କୁହାଯାଉଥିଲା । ଏକସାଇଟେଡ ଡେଲିରିଅମ ନାମଟି ସନ ୧୯୮୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନଥିଲା ।
ଇଲିୟାନା ଡି' କ୍ରୁଜ
ଇଲିୟାନା ଡି' କ୍ରୁଜ (ଜନ୍ମ ୧ ନଭେମ୍ବର ୧୯୮୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଯିଏକି, ମୂଖ୍ୟତଃ ତେଲୁଗୁ ଚ୍ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଭବିଷ୍ୟତ ମଡେଲିଂରୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ସେ ବାୟ ବି ଏସ୍ ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ଦେବଦାସୁରୁ ନିଜ ଚ୍ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟତ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ ସେ ପୋକ୍କିରୀ(୨୦୦୬), ଜଲସା(୨୦୦୮) ଓ କିକ୍ରେ ଅଭିନୟ କରି ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ। ପରେ ସେ ନିଜକୁ ତେଲୁଗୁ ସିନେମାର ଅଗ୍ରଣୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ରୂପେ ପ୍ରମାଣିତ କରିଥିଲେ।କେଡି ଚ୍ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରି ସେ ତାମିଲ ଚ୍ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ପାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବନ୍ତ ମଣିଷ ( ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୭ ମହିଳା ଇତିହାସ ମାସରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
ଓମପ୍ରକାଶ ମହାନ୍ତି
ସଙ୍ଗୀତକୁ ପେଷା କରିବା ପାଇଁ, ଭାରତୀୟ ବାୟୁସେନାର ଚାକିରିକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିବା ଓମପ୍ରକାଶ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଆକାଶବାଣୀ କଟକରେ ଜଣେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ । 'କାଳିଆ' ନାମକ ଭଜନ କ୍ୟାସେଟରେ ସେ ପ୍ରଥମକରି ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନ ଦେଇଥିଲେ । ୨୦୦୫ ମସିହାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାଗ୍ୟ ଚକ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତରେ ପାଦ ଦେଇଥିଲେ ଓ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ତାଙ୍କୁ ଖୁବ ସଫଳତା ଆଣିଦେଇଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ୨୦୦୫ ମସିହାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓ ରତିକାନ୍ତ ଶତପଥୀଙ୍କୁ  ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାୟକ ଭାବରେ ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବ୍ୟତୀତ, ସଙ୍ଗୀତର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଖୁବ ଚଳଚଞ୍ଚଳ ଅଛନ୍ତି । ଦେବଦାସ ଛୋଟରାୟଙ୍କ କବିତାକୁ ନେଇ ହାତୀ ସଜ କର ନାମରେ ଦୁଇଟି ଆଲବମରେ ଓମପ୍ରକାଶ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଛନ୍ତି । ଦେବଦାସ ଛୋଟରାୟଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଲେଖାକୁ ନେଇ ନୂଆ ଲୁହ ପୁରୁଣା ଲୁହ ନାମରେ ଏକ ଆଲବମରେ ମଧ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଛନ୍ତି ।  ସେହିପରି ଓମାର ଖୟାମଙ୍କର 'ରୁବାୟତ'କୁ ସେ 'ରୁବାଇ' ନାମର ଆଲବମଦ୍ୱାରା ସଙ୍ଗୀତ ରୂପ ଦେଇଛନ୍ତି । ରୁବାୟତର ଓଡି଼ଆ ଅନୂବାଦ କରିଛନ୍ତି ଦେବଦାସ ଛୋଟରାୟ । ମାୟାଧର ମାନସିଂହଙ୍କର କବିତାକୁ ନେଇ ମାୟା ଦର୍ପଣ ନାମରେ ଏକ ଆଲବମରେ ମଧ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଛନ୍ତି । ଅକ୍ଷୟ ମହାନ୍ତିଙ୍କର ଅବ୍ୟବହୃତ କବିତା ଗୁଡିକୁ ସେ ଦୀପ ଜଳେ ଦୀପ ଲିଭେ ନାମକ ଏକ ଆଲବମରେ ସଙ୍ଗୀତ ରୂପ ଦେଇଛନ୍ତି । ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକଗୀତ, ପ୍ରାଚୀନ ଗୀତ, ସଙ୍ଗୀତ ଆଦିକୁ ଲୋକାଦୃତ କରିବା ପାଇଁ ଓମପ୍ରକାଶ ଚେଷ୍ଟିତ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ସଙ୍ଗୀତ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବନୀ ଶ୍ରେଣୀ:ସଙ୍ଗୀତକାର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ବୃତ୍ତି ଅନୁସାରେ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୧ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ସଙ୍ଗୀତକାର ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା ସିଂହ
‌ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା ସିଂହ‌ (ଜନ୍ମ: ୩୦ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୭୬) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି । ୟେ ଶାଲୀ ଜିନ୍ଦେଗି, ହଜାରୋଁ ଖ୍ୱାଇସେଁ ଏଇସି, ଦେସି ବଏଜ୍, ଇନ୍‌କାର୍, ଆଇ ମି ଔର୍ ମେଁ ଭଳି କଥାଚିତ୍ରରେ ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା ୩୦ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୭୬ରେ ରାଜସ୍ତାନର ଯୋଧପୁରଠାରେ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପା କର୍ଣ୍ଣେଲ ନିରଞ୍ଜନ ସିଂହ, ଜଣେ ପ୍ରାକ୍ତନ ଭାରତୀୟ ସେନା ଅଧିକାରୀ । ତାଙ୍କ ଭାଇ ଦିଗ୍‌ବିଜୟ ସିଂହ, ଜଣେ ଗଲ୍ଫ ଖେଳାଳୀ । ମୀରୁଟ୍‌ର ସୋଫିଆ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦାଙ୍କର ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ ହେବା ପରେ ସେ ଦିଲ୍ଲୀର ଲେଡି ଆର୍‌ୱିନ୍ କଲେଜରୁ ଗୃହ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା କଥକ ନୃତ୍ୟର ମୌଳିକ ଭଙ୍ଗୀଗୁଡ଼ିକ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ଅଭିନୟ ଜୀବନ
ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା ପ୍ରଥମେ ଜନେ ମଡେଲ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ନାତକ ହାସଲ ପରେ ଆଇସିଆଇସିଆଇ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏବଂ ଅଲ୍ଲୁକ୍କାସ୍ ଗ‌ହଣାର ବିଜ୍ଞାପନରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଗୁଲ୍‌ଜାର୍‌ଙ୍କର ଏକ ଗୀତ ‌ସନ୍‌ସେଟ୍ ପଏଣ୍ଟ‌ରେ ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ନୃତ୍ୟ ଜରିଆରେ ସେ ଲୋକଲୋଚନ‌କୁ ଆସିଥିଲେ ।
୨୦୦୩ରେ ସୁଧିର ମିଶ୍ରଙ୍କର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ହଜାରୋଁ ଖ୍ୱାଇସେଁ ଏଇସି‌ ଜରିଆରେ ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ସେ ସମୀକ୍ଷକଙ୍କଠାରୁ ଭଲ ମନ୍ତବ୍ୟ ପାଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ‌କଲ୍: ୟେଷ୍ଟରଡେ ଆଣ୍ଡ ଟୁମୋରୋ‌ରେ ୨୦୦୫ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୫ରୁ ୨୦୦୮ ଯାଏଁ ସେ ଅଭିନୟ ଦୁନିଆରେ ଦୂରେଇ ଯାଇଥିଲେ । ୨୦୦୮ରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓନିର୍‌ଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ସରି ଭାଇ‌ରେ ସଞ୍ଜୟ ସୁରୀଙ୍କ ସ‌ହ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ୨୦୦୮ର ମୁମ୍ବାଇ ଆକ୍ରମଣ ସମୟରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୧ରେ ସୁଧୀର ମିଶ୍ରଙ୍କର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ୟେ ଶାଲୀ ଜିନ୍ଦେଗୀ‌ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ରୋହିତ ଧବନଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଦେଶି ବୟେଜ୍‌‌ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ସ‌ହ ଦୀପିକା ପାଦୁକୋନ, ଅକ୍ଷୟ କୁମାର ଏବଂ ଜନ୍ ଆବ୍ରାହମ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୨ରେ ସେ ଅଭିନେତା ଅକ୍ଷୟ କୁମାରଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଯୋକରରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୩ରେ ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ‌ଆଇ ମି ଔର୍ ମେଁ‌ରେ ଅଭିନେତା ଜନ୍ ଆବ୍ରାହମ୍‌ଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୪ରେ ସେ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ‌ଅଞ୍ଜାନ୍‌)ରେ ଅଭିନେତା ସୁର୍ଯ୍ୟ ଶିବକୁମାରଙ୍କ ସ‌ହ ଏକ ଗୀତରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୩ରେ ସେ ସୁଧିର ମିଶ୍ରଙ୍କର ଏକ ଛୋଟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌କିର୍ଚ୍ଚିୟାଁ‌ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୫ରେ ସେ ଅକ୍ଷୟ କୁମାରଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଗବର୍ ଇଜ୍ ବ୍ୟାକ୍‌‌ରେ ଏକ ଆଇଟମ୍ ଗୀତରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ନିଜ ଜୀବନ
ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦା ଜଣେ ଗଲ୍ଫ ଖେଳାଳୀ ଜ୍ୟୋତି ରାନ୍ଧ‌ୱାଲାଙ୍କୁ ୨୦୦୧ରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୩ରେ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟିଲା ଏବଂ ପରେ ଉଭୟ ୨୦୧୪ରେ ଛାଡ଼ପତ୍ର ନେଇ ସରକାରୀ ଭାବରେ ଅଲଗା ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଅଛି, ଜୁରାବର । ସେ ତା' ମାଆ ଅର୍ଥାତ ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦାଙ୍କ ପାଖରେ ରହୁଛି ।
ଅଧିକ ତ‌ଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୬ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଲିସିନୋପ୍ରିଲ/ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଲୋରୋଥିଆଜାଇଡ
ଲିସିନୋପ୍ରିଲ/ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଲୋରୋଥିଆଜାଇଡ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Lisinopril/hydrochlorothiazide, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ଜେସ୍ଟୋରେଟିକ/ Zestoretic) ଏକ ପ୍ରକାର ମିଶ୍ରିତ ଔଷଧ ଯେଉଁଥିରେ ଏସିଇ ଇନହିବିଟର (ACE inhibitor) ଶ୍ରେଣୀର ଲିସିନୋପ୍ରିଲ ଓ ମୂତ୍ରଳ (diuretic) ଶ୍ରେଣୀର ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଲୋରୋଥିଆଜାଇଡ ଔଷଧ ଅଛି । ଏହା ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଏ । ଏଥିରେ ରୋଗୀ ଉପକୃତ ହେଲେ କୌଣସି ଗୋଟିଏ ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଇପାରେ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ଲିସିନୋପ୍ରିଲ/ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଲୋରୋଥାୟାଜାଇଡର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡ ଓଜନିଆ (dizziness), ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା, କାଶ, ଥକ୍କା ଅନୁଭବ ହୋଇପାରେ । ସାଂଘାତିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହେଲେ ଆଞ୍ଜିଓଇଡିମା ଓ କମ ରକ୍ତଚାପ (low blood pressure) ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଦେଲେ ଏହି ଔଷଧ କ୍ଷତି କରିପାରେ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସନ ୧୯୮୯ରେ ଏହି ଔଷଧ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ (generic medication) ବିକ୍ରୟ ହୁଏ । ସନ ୨୦୧୮ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ ଡୋଜର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ୦.୦୫ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାରରୁ କମ୍ ଥିଲା । ସନ ୨୦୧୭ରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏନଏଚଏସକୁ (NHS) ଏହାର ଏକ ଡୋଜ ପିଛା ପ୍ରାୟ ୦.୪୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା । ସନ ୨୦୧୬ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ୧୪ ନିୟୁତ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ହୋଇ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ତାଲିକାରେ ୫୩ତମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲା ।
ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
୨୫୮
୨୫୮ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୫୮
ହେଲୋ- ଇନ୍ ଲଭ୍
ହେଲୋ- ଇନ୍ ଲଭ୍, ୨୦୧୫ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ନିରଞ୍ଜନ ନାୟକ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ । ନାୟକ ଫିଲ୍ମ ଏଣ୍ଟରଟେନମେଣ୍ଟ ବ୍ୟାନରରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି । ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସୁଶାନ୍ତ ମଣି ଏହି କଥାଚିତ୍ରରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସୁଶାନ୍ତ କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ, ସଂଳାପ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଥିଲେ । ଗୀତିକାର ଦେବିଦତ୍ତ ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ୱରୂପ ମହାପାତ୍ର କଥାଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ନବାଗତ ସୁଧାଂଶୁ ନାରାୟଣ ଦାଶ ଏବଂ ନବାଗତା ସୁଶ୍ରୀ ରଥ । ସମରେଶ ରାଉତରାୟ, ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି, ପ୍ରିୟଙ୍କା ମହାପାତ୍ର, ହର ରଥ, ପୃଥୀରାଜ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
କାହାଣୀ
ସୁବ୍ରତ ଚାର୍ଟାର୍ଜୀ (ସୁଧାଂଶୁ ନାରାୟଣ ଦାସ), ଜଣେ ବଙ୍ଗାଳୀ ବଂଶୀବାଦକ । ତାଙ୍କ ମାଆ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଆଉ ବାପା ବଙ୍ଗାଳୀ, ତେଣୁ ସେ ଓଡ଼ିଆ ବୁଝିପାରନ୍ତି । ସେ ପୁରୀ ଆସିଥିଲେ ହୋଟେଲରେ ବଂଶୀ ବଜାଇବା ପାଇଁ । ସ୍ୱପ୍ନା (ସୁଶ୍ରୀ ରଥ) ଜଣେ +୩ ଛାତ୍ରୀ । ତା' ଭାଇ, ସୀତାଂଶୁ ତା'ର ବାହାଘର ଜଣେ ଆମେରିକାରେ ରହୁଥିବା ପିଲା ସ‌ହ ଠିକ୍ କରିଥିଲା । ସ୍ୱପ୍ନା ସୁବ୍ରତ ବଂଶୀର ସ୍ୱରକୁ ବ‌ହୁତ ଭଲ ପାଏ, ମାତ୍ର ସେ ଜାଣିନଥାଏ ସେ କିଏ ବୋଲି ଆଉ ତା'କୁ ମନେ ମନେ ଭଲ ପାଇବସେ ମଧ୍ୟ । ସ୍ୱପ୍ନାର ଭାଇ ସୁବ୍ରତକୁ ଏକ ହୋଟରେ ବଂଶୀ ବଜାଇବା କାମରେ ଲଗାଇଦେଇଥିଲା । ସେ ଦୁଇଜଣ ବନ୍ଧୁ ହେଇଯିବା ପରେ ସୁବ୍ରତ କେବେ କେବେ ସ୍ୱପ୍ନାର ଘରକୁ ଆସେ ଆଉ ସ୍ୱପ୍ନା ତାକୁ ଯାହା କୁହେ ସେ ଯାଇକି ଆଉ ଜଣଙ୍କ ପାଖରୁ ତା'ର ଓଡ଼ିଆ ଅର୍ଥ ବୁଝେ । ମାତ୍ର ସେ ସେହି ସବୁର ଅର୍ଥକୁ ଭୁଲ କ‌ହିଦେଇଥାଏ । ସେଥିପାଇଁ ସୁବ୍ରତ ସ୍ୱପ୍ନାର ପ୍ରେମରେ ପଡ଼ିଯାଏ । ମାତ୍ର ଥରେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନାର ଘରକୁ ଆସିଥିଲାବେଳେ ସ୍ୱପ୍ନାର ବାହାଘର ବିଷୟରେ ଜାଣେ ଆଉ ତା' ପରଠାର ସେ ତା'ଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦୂରେଇ ରହେ । ମନ ଦୁଃଖ ପାଇଁ ସେ ମଧ୍ୟ ବଂଶୀ ବଜାଇବା ବନ୍ଦ କରିଦିଏ, ଫଳରେ ସ୍ୱପ୍ନା ଖାଇବା ପିଇବା ବନ୍ଦ କରିଦିଏ ଆଉ ତା'ର ଦେହ ଖରାପ ହେଇଯାଏ । ଏହା ଜାଣିବା ପରେ ସୁବ୍ରତ ପୁଣିଥରେ ବଂଶୀ ବଜାଏ । ଆଉ ସ୍ୱପ୍ନା ସୁବ୍ରତକୁ ସେ ବଂଶୀବାଦକୁ ଖୋଜିବାକୁ କୁହେ । ଆଉ ପରେ ସୁବ୍ରତ ସ୍ୱପ୍ନା ଆଗରେ ତା'ର ପ୍ରେମ କଥା କୁହେ, ମାତ୍ର ସ୍ୱପ୍ନା ତାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ ।
ସେତେବେଳେ ସେ ସୁବ୍ରତକୁ ଫୋନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ ମାତ୍ର ତା'ଠାରୁ କିହି ଉତ୍ତର ମିଳେନି । ମାତ୍ର ତା' ଭାଇ ସୁବ୍ରତ ଆଉ ତା'ର ବାହାଘର ପାଇଁ ସବୁ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କରିଦେଇଥାଏ । ଆଉ ସେ ସୁବ୍ରତ ସ‌ହ ତା'ର ବାହାଘର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେହି ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲା । ସେତେବେଳକୁ ସୁବ୍ରତ ଏକ ବଡ଼ କଳାକାର ହୋଇସାରିଥାଏ । ଏହାପରେ ସୁବ୍ରତର ମାଆ (ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି) ଏବଂ ବାପା (ପୃଥୀରାଜ) ଆସି ସ୍ୱପ୍ନା ଏବଂ ସୁବ୍ରତର ବାହାଘର କରାନ୍ତି ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ବିଶ୍ୱସ୍ୱରୂପ ମହାପାତ୍ର କଥାଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଗୀତିକାର ଦେବିଦତ୍ତ ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଇରା ମହାନ୍ତି, ଯସସ୍ୱିନୀ ନାୟକ, ସାର୍ଥକ କୁମାର, ଅସୀମା ପଣ୍ଡା, ସଶାଙ୍କ, ବିଶ୍ୱସ୍ୱରୂପ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଉଦୟଗିରି ଓ ଖଣ୍ଡଗିରି ଗୁମ୍ଫା
thumb|ହାତୀଗୁମ୍ଫା (୧୪ତମ ଗୁମ୍ଫା) ଉଦୟଗିରି
ହେଲୋ- ଇନ୍ ଲଭ୍
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୫ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଉଦୟଗିରି ଓ ଖଣ୍ଡଗିରି ଗୁମ୍ଫା
ଉଦୟଗିରି ଓ ଖଣ୍ଡଗିରି ଗୁମ୍ଫା ଅଧା ପ୍ରକୃତିକ ଓ ଅଧା ମଣିଷଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଯାହାର ଐତିହାସିକ, ପୁରାତନ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଧାର୍ମିକ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱ ରହିଛି । ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଗୁମ୍ଫାଗୁଡିକ ଦୁଇଟି ପାହାଡ଼ ଉଦୟଗିରି ଓ ଖଣ୍ଡଗିରିରେ ରହିଛି ଯାହା ହାତୀଗୁମ୍ଫାର ଶିଳାଲେଖରେ କୁମାରୀ ପର୍ବତ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣା ଓ ଏହି ଦୁଇ ପାହାଡ଼ ଉଭୟଙ୍କ ଆଡକୁ ମୁଁହାଇ ରାସ୍ତାର ଦୁଇ ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି ।ଖଣ୍ଡଗିରିରେ ୧୫ଟି ଗୁମ୍ଫା ଥିବାବେଳେ ଉଦୟଗିରିରେ ୧୮ଟି ଗୁମ୍ଫା ରହିଛି । ହାତୀ ଗୁମ୍ଫା ନିକଟରେ ବାରଭୁଜା ଦେବୀଙ୍କର ଏକ ମନ୍ଦିର ଅଛି।
ଦେବେନ ମିଶ୍ର
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସମ୍ପାଦନା
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ପୁଅ ମୋର କଳା ଠାକୁର, ରଜନୀଗନ୍ଧ, ଆସୁଛି ମୋ କାଳିଆ ସୁନା, ଦଇବ ଦଉଡ଼ି, ପରଦେଶୀ ଚଢ଼େଇ, ମା ମତେ ଶକ୍ତି ଦେ, ଚକାଡୋଳା କରୁଛି ଲୀଳା, ଉଦଣ୍ଡୀ ସୀତା ଆଦି କଥାଚିତ୍ରର ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ । ସେ ୮୦ଟିରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ କଥାଚିତ୍ର ସମ୍ପାଦନା କରିଛନ୍ତି ।
ଉଦୟଗିରି ଓ ଖଣ୍ଡଗିରି ଗୁମ୍ଫା
ଇତିହାସ
ଏହି ସ୍ଥାନ ଐତିହାସିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଜୈନ ବିବରଣୀରୁ ଜାଣିବାକୁ ମିଳେ, ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମହାବୀର ଜୈନ ତାଙ୍କର ଧର୍ମପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ । ସମ୍ରାଟ ଖାରବେଳଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହାତୀଗୁମ୍ଫା ଶିଳାଲେଖ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଶା ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଐତିହାସିକ ଉପାଦାନ । ଏଠାରେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଜୈନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ସାଧୁ ମାଁନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଦେବେନ ମିଶ୍ର
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୦ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ସମ୍ପାଦକ
ଉଦୟଗିରି ଓ ଖଣ୍ଡଗିରି ଗୁମ୍ଫା
ଇତିହାସ
ଉଦୟଗିରିଠାରେ ଥିବା ଗୁମ୍ଫାର ତାଲିକା– ୧−ରାଣୀ ଗୁମ୍ଫା ୨−ଛୋଟ ହାତୀ ଗୁମ୍ଫା ୩-ଅଲକାପୁରି ଗୁମ୍ଫା ୪-ଜୟ-ବିଜୟ ଗୁମ୍ଫା ୫-ଠାକୁରାଣୀ ଗୁମ୍ଫା ୬-ପାତାଳପୁରି ଗୁମ୍ଫା ୭-ଗଣେଶ ଗୁମ୍ଫା ୮-ଜମ୍ବେଶ୍ୱର ଗୁମ୍ଫା ୯-ବ୍ୟାଘୃ ଗୁମ୍ଫା ୧୦-ସରପ ଗୁମ୍ଫା ୧୧-ହାତୀ ଗୁମ୍ଫା ୧୨-ଧାନଘର ଗୁମ୍ଫା ୧୩-ହରୀଦାସ ଗୁମ୍ଫା ୧୪-ଜଗମଥା ଗୁମ୍ଫା ୧୫-ରୋସେଇ ଗୁମ୍ଫା
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଶ୍ରେଣୀ:ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଇତିହାସ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ପୁରାତନ ସ୍ମାରକ ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀ
ପନୀର ତରକାରୀ
ବିଧି
ପନୀରକୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ସମାନ ଟୁକୁଡାରେ କାଟି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଏହାପରେ କାଜୁକୁ ଧୋଇକରି ୧ ଘଣ୍ଟା ପାଇଁ ପାଣିରେ ବତୁରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ । କିଛି ସମୟପରେ କାଜୁକୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଟୁକୁଡାରେ କାଟିକରି ପାତ୍ରରେ ବାହାର କରି ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଟମାଟୋ,ଲଙ୍କା ଏବଂ ଅଦାକୁ ମିଶାଇ ଏକ ମିଶ୍ରଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ ।ଏହାପରେ ଦ‌ହିକୁ ସେଥିରେ ପକାଇ ଆଉଥରେ ମିକ୍ସର୍‌ରେ ମିଶାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
କରେଇରେ ଘିଅ ପକାଇ ଗରମ କରନ୍ତୁ। ପନିରର ୪-୫ ଟୁକୁଡାକୁ ଗରମ ଘିଅରେ ପକାଇ ସମ୍ପୁର୍ଣ ଖଇରିଆ ରଙ୍ଗ ହେବା ଯାଏଁ ଭାଜନ୍ତୁ । ଭଜା ଯାଇଥିବା ପନୀରକୁ ପ୍ଲେଟରେ ବାହାର କାରି ଦିଅନ୍ତୁ । ସବୁ ପନୀରକୁ ଏହିପରି ଭାବରେ ଭାଜିକରି ରଖନ୍ତୁ ।
ବାକି ରହିଥିବା ଘିଅରେ ହେଙ୍ଗୁ ଏବଂ ଜିରା ପକାନ୍ତୁ । ଜିରା ଭାଜି ହେବା ପରେ ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ,ଧନିଆ ଗୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଲଙ୍କା ଗୁଣ୍ଡ ମିଶାଇ ଚାମଚରେ ଚଲାନ୍ତୁ, କାଜୁର ପେସ୍ଟ ପକାଇ ୨-୩ ମିନିଟ ପର୍ଯନ୍ତ ଭୁଣନ୍ତୁ। ଏହାପରେ ଭୁଣା ହୋଇଥିବା ମସଲାକୁ ଦ‌ହି,ଟମାଟୋର ମିଶ୍ରଣ ପକାଇ କରେଇରେ ସେତେବେଳ ପର୍ଯନ୍ତ ଚଲାନ୍ତୁ ଯେଉଁ ପର୍ଯନ୍ତ ମସଲା ଉପରେ ଘିଅ ନ ଭାସେ।
ଏବେ ସେହି ମସଲାରେ ନିଜ ଅନୁସାରେ ତରକାରିକୁ ପତଳା କରିବା ପାଇଁ ପାଣି ଏବଂ ଲୁଣ ପକାନ୍ତୁ। ତରକାରିରେ ପାଣି ଫୁଟିଲେ ଏଥିରେ ଭଜା ହୋଇଥିବା ପନୀର ଏବଂ ଗରମ ମସଲା ପକାଇ ୨-୩ ମିନିଟ ପର୍ଯନ୍ତ ଚଲାନ୍ତୁ । ଏବଂ ୫ ମିନିଟ ଢାଙ୍କୁଣି ଘୋଡାଇ ରଖି ଦିଅନ୍ତୁ । ୫ ମିନିଟ ପରେ ପନୀର ତରକାରି ପାତ୍ରରେ କାଢି  ଗରମ ଗରମ ପରସନ୍ତୁ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ଖାଦ୍ୟ
୮୫୮
୮୫୮ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୮୫୮ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
୨୫୯
୨୫୯ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୫୯
ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳ ମନ୍ଦିର
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ରାଜା ଉନମାଧବ ଯମୁନା ନଦୀକୂଳରୁ ଆଣିଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଣିବିଗ୍ରହ ସାକ୍ଷାତ ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ବୃନ୍ଦାବନରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହି ମଣିବିଗ୍ରହ ବୃନ୍ଦାବନରୁ କାଞ୍ଚିର ଜଣେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ସାକ୍ଷୀ ଦେବା ପାଇଁ ଆସି କାଞ୍ଚିରେ ରହି ଆଉ ବୃନ୍ଦାବନ ଫେରିଲେ ନାହିଁ ଓ ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳ ନାମରେ ପୂଜା ପାଇଲେ । ପରେ ଓଡ଼ିଶାର ରାଜା ପୁରୁଷୋତ୍ତମଦେବ କାଞ୍ଚି ବିଜୟ କରି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀସାକ୍ଷୀଗୋପାଳଙ୍କୁ ପୁରୀକୁ ସଙ୍ଗରେ ନେଇଆସିଲେ । ପୁରୀରୁ କଟକସ୍ଥ ବାରବାଟୀ ଦୁର୍ଗ, ବାରବାଟି ଦୁର୍ଗରୁ ଖୋର୍ଦ୍ଧାସ୍ଥ ରଥିପୁର ଓ ପରେ କନ୍ତଳବାଇକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରାଯାଇଥିଲା । ଶେଷରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଣିବିଗ୍ରହ ପୁରୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ଭୋଗମଣ୍ଡପ ନିକଟରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା । ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବାର ଅଳ୍ପଦିନ ପରେ ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନାଦେଷ ହେଲା – ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳ ଭୋଗବୁହା ବାଟ ପାଖରେ ବସି ଆମର ପିଠା ଆଦି ସମସ୍ତ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ପଦାର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ଆଗରୁ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ (ଅଇଁଠା) କରି ଦେଉଛି, ଆମେ ଉପବାସ ରହୁଛି । ରାଜାଙ୍କ ନିଦ ତତକ୍ଷଣାତ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ରାଜା ଭାରି ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ । ରାଜା ଏହିପରି ଅଶ୍ୱସ୍ତିକର ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ସମୟରେ ବାବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ନାମକ ଜଣେ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ ହେ ରାଜନ… ପୁରୀଠାରୁ ୧୫ମାଇଲ ଦୂର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାସନର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥଳ ପୁଣ୍ୟତୋୟା ରତ୍ନଚିରା ନଦୀ ତୀରବର୍ତ୍ତୀ ଛୁରିଅନା, ବକୁଳ, ତମାଳ, କେତକୀ ଓ ନାରିକେଳ ବୃକ୍ଷ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାକୃତିକ ବନରେ ଶ୍ରୀ ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କର । ଏହି ଧାମ ଠିକ ବୃନ୍ଦାବନ ଧାମ ପରି ।
ରାଧା ପାଦଦର୍ଶନ
କାର୍ତ୍ତିକମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ନବମୀତିଥି ପବିତ୍ର ଅଁଳା ନବମୀ ବା ଧାତ୍ରୀ ନବମୀ ତଥା ଶ୍ରୀରାଧା ପାଦଦର୍ଶନ ଯାତ୍ରା ରୂପେ ସୁପରିଚିତ । ବର୍ଷସାରା ଲୁଗା ଘେରରେ ଘୋଡ଼ାଇ ହୋଇଥିବା ମାନବୀ ରାଧାଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମଦ୍ୱୟକୁ ବର୍ଷକେ ଥରେ ନବମୀଦିନ ଭକ୍ତମାନେ ଦର୍ଶନ କରି ଆଶିଷ ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏଥିପାଇଁ ଏହା ଏହି ଦିବସ ରାଧାପାଦ ଦର୍ଶନ ନାମରେ ବିଦିତ । ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳର ଏହି ଯାତ୍ରା ପୁରୀ ରଥଯାତ୍ରା ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବଡ଼ ଯାତ୍ରା ।କାର୍ତ୍ତିକମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଏକାଦଶୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଯାତ୍ରା ପାଳିତ ହୁଏ ।
ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ବେଶ
କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ବଡ଼ ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳ ମନ୍ଦିରରେ ଠାକୁର ଶ୍ରୀ ଗୋପାଳଜୀଉ ଓ ଠାକୁରାଣୀ ଶ୍ରୀ ରାଧାରାଣୀଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ବେଶ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ । ବର୍ଷସାରା ଶ୍ରୀଜୀଉଙ୍କୁ ଗହମଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୈବେଦ୍ୟ ଲାଗି କରାଯାଏ । କେବଳ ଏହି ଦିନ ସ୍ଥାନୀୟ ମୁଖ୍ୟ ଫସଲ ଧାନରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଚୁଡ଼ାରେ ଚୁଡ଼ାଘଷା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇ ଭୋଗ ଦିଆଯାଏ । ସମାଜ (ଖବରକାଗଜ), ୭ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୧, ପୃଷ୍ଠା-୩
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ପନୀର ଟିକ୍କା
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ଖାଦ୍ୟ
ଲିଭୋମେପ୍ରୋମାଜାଇନ
ଲିଭୋମେପ୍ରୋମାଜାଇନ, ଯାହା ମେଥୋଟ୍ରିମେପ୍ରାଜାଇନ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ସିଜୋଫ୍ରେନିଆ ଏବଂ ଉପଶମ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଅସ୍ଥିରତା, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ବାନ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ଉପଶମ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ପାଟିରେ କିମ୍ବା ଇଞ୍ଜେକସନଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ଔଷଧର ପ୍ରଭାବ ସାଧାରଣତ ୦.୫ରୁ 3 ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ୮ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ ।
ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅର୍ଥୋଷ୍ଟାଟିକ ହାଇପୋଟେନସନ ବା ଛିଡା ହେଲେ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ହେବା, ନିଦ୍ରାଳୁ ଭାବ, ଶୁଖିଲା ପାଟି, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା ଏବଂ ଡିଷ୍ଟୋନିଆ ହୋଇପାରେ । ଗମ୍ଭୀର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ପ୍ରିଆପିଜ୍ମ, ଲଙ୍ଗ କ୍ୟୁଟି ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଏବଂ ନ୍ୟୁରୋଲେପ୍ଟିକ୍ ମାଲିଗାଣ୍ଟ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୋଇପାରେ ।  ଏହା ଫେନୋଥିଆଜାଇନ୍ ପ୍ରକାରର ଏକ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ୍ । ଏହା ଆଡ୍ରେନର୍ଜିକ୍, ଡୋପାମିନ୍, ହିଷ୍ଟାମିନ୍, ମସ୍କାରିନିକ୍ ଆସେଟିଲକୋଲିନ୍ ଏବଂ ସେରୋଟୋନିନ୍ ଭଳି ରିସେପ୍ଟରଗୁଡିକୁ ଅବରୋଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇଥାଏ ।
ଲେଭୋମେପ୍ରୋମାଜାଇନ ୧୯୫୪ ମସିହାରେ ପ୍ୟାଟେଣ୍ଟ୍ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବହାରରେ ଆସିଥିଲା । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୨୫ ମିଗ୍ରାର ୮୪ଟି ବଟିକାର ମୂଲ୍ୟ ୨୦୨ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୨୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ । ଏହା ବହୁଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଇଛି; ଯଦିଓ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଆଉ ବ୍ୟବସାୟିକ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ ନାହିଁ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
୮୫୯
୮୫୯ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୮୫୯ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ସୁରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ
ସୁରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ (୨ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୩୦ - ୧୨ ଅପ୍ରେଲ ୨୦୧୮) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନତା ପାର୍ଟି ଓ ସଂଯୁକ୍ତ ସୋସିଆଲିଷ୍ଟ ପାର୍ଟିର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସୁରେନ୍ଦ୍ର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭ ଓ ୧୯୭୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଆଠମଲ୍ଲିକ ଓ ବୀରମହାରାଜପୁର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୪ର୍ଥ ଓ ୭ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ସୁରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ୧୯୩୦ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ମାସ ୨ ତାରିଖରେ ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଆଠମଲ୍ଲିକ ଉପଖଣ୍ଡର କିଶୋରନଗର ବ୍ଲକ ନିକଟସ୍ଥ ଷଣ୍ଢପାଳ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ପାଇକିରା ପ୍ରଧାନ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଅକ୍ଷରା ପ୍ରଧାନ । ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ଦୋହଲି ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା କଳାରେ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ସେ ପ୍ରଥମେ ଶିକ୍ଷକତା କରୁଥିଲେ ।ସେ କିଶୋରନର ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟ ରେ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ପରେ ସେ ଶିକ୍ଷକତାରୁ ରାଜନୀିରେ ପାଦ ଦେଇଥିଲେ । ସୁରେନ୍ଦ୍ର ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନତା ପାର୍ଟି ଓ ସଂଯୁକ୍ତ ସୋସିଆଲିଷ୍ଟ ପାର୍ଟିର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୮ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୭ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ପ୍ରତାପ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ
ପ୍ରତାପ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ (୨ ଜୁଲାଇ ୧୯୨୨ - ୧୮ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୯୮) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିର ଜନ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ । ପ୍ରତାପ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବଡ଼ମ୍ବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ପ୍ରତାପ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ ୧୯୨୨ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସ ୨ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ବିଦ୍ୟାଧର ଚ୍ୟାଉ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏବଂ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ବିଦ୍ୟୁତଲତା ପଟ୍ଟନାୟକ । ପ୍ରତାପଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ଥିଲା କଳାରେ ସ୍ନାତକ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ପ୍ରତାପ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ପ୍ରତାପ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ ୧୯୯୮ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ମାସ ୧୮ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୭୬ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୨ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୮ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଯଶୋଧାରା ମିଶ୍ର
ଯଶୋଧାରା ମିଶ୍ର (ଜନ୍ମ ୬ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୫୧) ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ଇଂରାଜୀ ପ୍ରଫେସର, ଔପନ୍ୟାସିକ, କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ଲେଖକ, କବି, ଗାଳ୍ପିକ ଏବଂ ଅନୁବାଦକ । ସେ ଓଡ଼ିଆ ବ୍ୟତୀତ ଇଂରାଜୀ ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଥାନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଗଳ୍ପ ଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇ ପତ୍ରିକା ଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି । ତାଙ୍କର ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ଓଡ଼ିଶା ଏବଂ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ୨୦୦୭ରେ ତାଙ୍କର ଗଳ୍ପ 'ବର' ଦୂରଦର୍ଶନଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାବେ ବଛା ହୋଇଥିଲା । କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀର ମୁଖପାତ୍ର "ଦି ଇଣ୍ଡିଆନ ଲିଟରେଚର"ର ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଜୀବନୀ
ଯଶୋଧାରା, ୧୯୫୧ମସିହାରେ ସମ୍ବଲପୁରର ପଟ୍ଟନାୟକପଡ଼ାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଭୁବନେଶ୍ୱର ବେହେରା ତାଙ୍କ ପିତା । ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତକରି, ଯଶୋଧାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶରେ ଇଂରାଜୀ ଅଧ୍ୟାପିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟକରି ସେବାନିବୃତ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୧ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଝଙ୍କାର ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଗାଳ୍ପିକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କବି
୨୬୦
୨୬୦ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୬୦
କ୍ଷୀରୋଦ ଚନ୍ଦ୍ର ପୋଥାଳ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୨ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ
କ୍ରୀଷ୍ଣାଭବିନୀ ଦାସ
କ୍ରୀଷ୍ଣାଭବିନୀ ଦାସ (୧୮୬୨-୧୯୧୯) ଜଣେ ବଙ୍ଗାଳୀ ଲେଖକ ଏବଂ ନାରୀବାଦୀ ଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭ ଜୀବନ
କ୍ରୀଷ୍ଣାଭାବିନୀ ୧୮୬୨ ମସିହାରେ ବ୍ରିଟିଶ ରାଜ୍ୟର ବଙ୍ଗଳା ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି, ମୁର୍ସିଦାବାଦରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ନିଜ ଘରୁ ହିଁ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ ।ସେ ନଅ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଦେବେନ୍ଦ୍ରନାଥ ଦାସଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ୧୮୭୬ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ସିଭିଲ ସର୍ଭିସ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ଇଂଲଣ୍ଡ ଯାଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ସେ ସଫଳ ହୋଇନଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ କେମ୍ବ୍ରିଜ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଯାଇ ଗଣିତ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ । ପରେ ୧୮୮୨ ମସିହାରେ ସେ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନିକଟକୁ କୋଲକାତା ଫେରିଆସିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ କ୍ରୀଷ୍ଣାଭାବିନୀ ୧୮ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଛଅ ମାସ ପରେ ଏକାଠି ଇଂଲଣ୍ଡ ଚାଲିଗଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
୧୯୧୯ ମସିହାରେ କ୍ରୀଷ୍ଣାଭବିନୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୬୨ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୧୯ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗାଳୀ ଶ୍ରେଣୀ:ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ସହର
କିଶୋର ନଗର (ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ)
କିଶୋର ନଗର ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଥିଲା । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀଟି ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ପାଲଲହଡ଼ା ସହ ଯୁଗ୍ମ ଭାବରେ ଥିଲା ଏବଂ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀଟି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ହୋଇଥିଲା । ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଶେଷଥର ପାଇଁ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲା
ଅଲ୍ଲୀ ଅସଗର
ଅଲ୍ଲୀ ଅସଗର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତା ତଥା ଷ୍ଟାଣ୍ଡ ଅପ୍ କମେଡ଼ିଆନ୍ । ସେ ଅନେକ ଭାରତୀୟ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ, ରିଆଲିଟି ଶୋ, ହାସ୍ୟାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ଷ୍ଟାର୍ ପ୍ଲସ୍‌ରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ କାହାନୀ ଘର କିରେ ସେ କମଲ ଅଗ୍ରୱାଲ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସବ୍ ଟିଭିର ହାସ୍ୟାତ୍ମକ ଧାରାବାହିକ ଏଫ୍ଆଇଆର୍‌ରେ ସେ ଇନିସ୍‌ପେକ୍ଟର ରାଜ୍ ଆର୍ଯ୍ୟନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । କଲର୍ସ ଟିଭିର ପ୍ରସାରିତ ହାସ୍ୟାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କମେଡି ନାଇଟ୍‌ସ୍ ୱିଥ୍ କପିଲରେ ଦାଦି (ଜେଜେମା) ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ତାଙ୍କୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରେଇଥିଲା । ଏହାପରେ ସେ ସୋନି ଟିଭିରେ ଦି କପିଲ୍ ଶର୍ମା ଶୋ'ରେ ନାନୀ ଭୂମିକାରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିଥିଲେ, ମାତ୍ର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ କପିଲ ଶର୍ମାଙ୍କ ସହିତ କଳହ ଯୋଗୁଁ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରୁ ବିଦାୟ ନେଇଥିଲେ ।
ଆଧାର
<references group="" responsive="1">
ବାହାର ଲିଙ୍କ୍
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ ଦୂରଦର୍ଶନ ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା
ହଜାରିବାଗ
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ହଜରିବଗ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୨୩.୯୯୫୧ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୫.୩୬୧୧ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୯୬୫ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଭାଷା
ଓଡ଼ିଆ, ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷୀ ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ ଭାଷୀ ସହର
ଖାସି ମାଂସ ତରକାରୀ
ଖାସି ମାଂସ ତରକାରୀ ଏକ ଭାରତୀୟ ଖାଦ୍ୟ(ତରକାରୀ) ଯାହାକି ଛେଳି(ଖାସି) ମାଂସରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ ।
ଖାସି ମାଂସ ତରକାରୀକୁ ପ୍ରେସର କୁକରରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇ ପାରିବ । ଏହାକୁ ଭାତ ସ‌ହିତ ପରସା ଯାଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ରାନ୍ଧଣା
୮୬୦
୮୬୦ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୮୬୦ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଗଣେଶକର
ଗଣପତି (ଗଣେଶକର ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ହାସ୍ୟ ଅଭିନେତା ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତ ରେ କାମ କରନ୍ତି । ସେ ଅନେକ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରିବା ସହିତ ଚେନ୍ନାଇରେ ସନ୍ ଟିଭିଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସୁପର ୧୦ର ଉପସ୍ଥାପକ ଭାବରେ କାମ କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଆରତୀଙ୍କ ସହିତ କଳାଇଗାଁର ଟିଭିଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ନୃତ୍ୟଭିତ୍ତିକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ମାନଦା ମୟିଲଦାରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେମାନେ ୨ୟ ସ୍ଥାନରେ ରହିବା ସହିତ ୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ପୁରସ୍କାର ରାଶି ପାଇଥିଲେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ୍
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ତାମିଲ ଦୂରଦର୍ଶନ ଅଭିନେତା
ଦିବ୍ୟଶଙ୍କର ମିଶ୍ର
ଦିବ୍ୟଶଙ୍କର ମିଶ୍ର (ଜନ୍ମ: ୧୫ ଜୁଲାଇ ୧୯୬୮) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ୨୦୧୪ ଓ ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଜୁନାଗଡ଼ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୧୫ଶ ଓ ୧୬ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ଦିବ୍ୟଶଙ୍କର ମିଶ୍ର ୧୯୬୮ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ୧୫ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ବିଭୂତି ଭୂଷଣ ମିଶ୍ର । ଫେବୃଆରୀ ୨୦୨୩ରେ ସେ ପ୍ରିୟଙ୍କା ଅଗସ୍ତିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ଦିବ୍ୟଶଙ୍କର ମିଶ୍ର ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ର ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ୨୦୧୯ ମସିହାରୁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୧୫ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୬ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ବନମାଳୀ ଦାସ
ବନମାଳୀ ଦାସ (୧୭୨୦-୧୭୯୩) ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମୁଖ ଓଡ଼ିଆ ଭକ୍ତକବି ଓ ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତକାର ଥିଲେ । "ଦୀନବନ୍ଧୁ ଦଇତାରୀ", "କେତେ ଛନ୍ଦ ଜାଣେ ଲୋ ସହି" ଓ "ମଣିମା ହେ ଏତିକି ମାଗୁଣି ମୋର" ଆଦି ତାଙ୍କର କେତୋଟି ଜଣାଶୁଣା ରଚନା ଓ ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତରେ ବ୍ୟବହୃତ । ତାଙ୍କ ଲୋକପ୍ରିୟ ଗୀତସବୁ ପର୍ବପର୍ବାଣି, ଜନସମାଗମ ସ୍ଥଳ ଓ ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତରେ ବୋଲାଯାଇଥାଏ । ସେ ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଓଡ଼ିଆ ଭକ୍ତି-ସାହିତ୍ୟର ଆଦି କବି ଭାବେ ଜଣା । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଭାବେ କେବଳ ପ୍ରେମ କାବ୍ୟ ରଚନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପରେ ତାଙ୍କ ରଚନାଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଲୋକାଦୃତି ଲାଭ କରିଥିଲା ଓ ସେ ନିଜ ସମକାଳୀନ କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ ।