cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା
ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Lactose intolerance) ଏକ ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ଦୁଗ୍ଧଜାତ ପଦାର୍ଥ (milk products) ଲାକ୍ଟୋଜକୁ (lactose) (ଏକ ପ୍ରକାର ଶର୍କରା) ହଜମ କରିବା ସାମର୍ଥ୍ୟ କମିଯାଇଥାଏ । ଏହି ଅସ‌ହନଶୀଳତା ଲୋକ ଅନୁସାରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଲାକ୍ଟୋଜ ପରିମାଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ।  ଏହି ବେମାରୀରେ ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ପେଟ ଫୁଲା (bloating), ତରଳ ଝାଡ଼ା, ବାୟୁ ଓ ଅଇ (nausea) ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । କ୍ଷୀର ପିଇବାର ୧/୨ରୁ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏ । ଖାଇବା ବା ପିଇବାର ପରିମାଣ ଉପରେ ଲକ୍ଷଣମାନଙ୍କର ଭୟାବ‌ହତା ନିର୍ଭର କରେ । ଏହା ଖାଦ୍ୟନଳୀର (gastrointestinal tract) କୌଣସି କ୍ଷତି ସାଧନ କରେନାହିଁ ।
ଏହି ବେମାରୀରେ କ୍ଷୁଦ୍ରାନ୍ତ୍ରରେ ଯଥେଷ୍ଟ ଲାକ୍ଟେଜ ଏନ‌ଜାଇମ (enzyme) ନ ଥିବାରୁ ଲାକ୍ଟୋଜରୁ ଗ୍ଲୁକୋଜ (glucose) ଓ ଗାଲାକ୍ଟୋଜ (galactose) ତିଆରି ହୋଇପାରେ ନାହିଁ । ଚାରି ପ୍ରକାର ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା ଦେଖାଯାଏ ଯଥା:- ପ୍ରାଇମେରୀ, ସେକେଣ୍ଡାରୀ, ବିକାଶମୂଳକ ଓ ଜନ୍ମଗତ । ବ‌ୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କର ଲାକ୍ଟେଜ ପରିମାଣ କମିଯିବାରୁ ପ୍ରାଥମିକ ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା ହୁଏ ।  ଆଘାତ ବା ଅନ୍ତନଳୀରେ ଆଘାତ ହେଲେ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା ଯେପରିକି ସଂକ୍ରମଣ, ସିଲିଆକ ଡିଜିଜ (celiac disease), ଇନଫ୍ଲାମେଟରୀ ବାୱେଲ ଡିଜିଜ (inflammatory bowel disease) ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ । ଅସାମୟିକ ଶିଶୁର (premature babies) ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା ହୋଇପାରେ କିନ୍ତୁ କିଛି କାଳ ମଧ୍ୟରେ ଉନ୍ନତି କରେ ।  ଜନ୍ମଗତ ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା ରୋଗ ଏକ ଜେନେଟିକ ରୋଗ (genetic disorder) ଯାହା କ୍ୱଚିତ ହୁଏ ଓ ଏଥିରେ ଜନ୍ମରୁ ଆଦୌ ଲାକ୍ଟେଜ ତିଆରି ହୁଏନାହିଁ ।
ଲାକ୍ଟୋଜ ନ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ପରେ ଲକ୍ଷଣ ଉପଶମ ହୋଇଗଲେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇଯାଏ ।  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମର୍ଥନ‌କାରୀ ପରୀକ୍ଷା ଯେପରିକି ହାଇଡ୍ରୋଜେନ ବ୍ରେଥ ଟେଷ୍ଟ (hydrogen breath test) ଓ ସ୍ଟୁଲ ଏସିଡିଟି ଟେଷ୍ଟ କରି  (stool acidity test) ରୋଗ ନିଧାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ । ଅନୁରୂପ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ରୋଗମାନଙ୍କର ନାମ: ଇରିଟେବ୍ଲ ବାୱେଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ୍, ସିଲିଆକ ଡିଜିଜ (celiac disease) ଓ ଇନଫ୍ଲାମେଟରି ବାୱେଲ ଡିଜିଜ । ଦୁଗ୍ଧ ଆଲର୍ଜି ଓ ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା, ଏହି ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବେମାରୀ ।  ଖାଦ୍ୟରେ ଲାକ୍ଟୋଜ ଓ ଲାକ୍ଟୋଜ ଅନୁପୂରକ (lactase supplements) ପରିମାଣ କମେଇ ଏହି ବେମାରୀର ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ବିନା ଲକ୍ଷଣରେ ରୋଗୀ ଦିନ‌କୁ ଗୋଟିଏ ଗ୍ଲାସ କ୍ଷୀର ପିଇପାରିବେ, ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ କ୍ଷୀର ଖାଦ୍ୟ ସାଥୀରେ ଖାଇପାରିବେ ବା ଦିନଭରି ବାଣ୍ଟିକରି ଖାଇପାରିବେ ।
ଲାକ୍ଟୋଜ ଅସ‌ହନଶୀଳତା ସମ୍ପନ୍ନ ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି । ବ‌ୟସାଧିକ୍ୟରେ ଲାକ୍ଟୋଜ କମୁଥିବା ସଂଖ୍ୟା ଉତ୍ତର ୟୁରୋପରେ ୧୦%ରୁ କମ୍ ଓ ଏସିଆ ତ‌ଥା ଆଫ୍ରିକାରେ ପ୍ରାୟ ୯୫% । ଯୁବାବସ୍ଥା ଓ ପିଲାବସ୍ଥାର ଶେଷଭାଗରେ ଏହି ରୋଗ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ବିଗତ ୧୦,୦୦୦ବର୍ଷରେ କେତେକ ମାନବ ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ଲାକ୍ଟୋଜ ହଜମକାରୀ ଶକ୍ତି ବିକାଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଥୋମାସ ୟଙ୍ଗ
ଥୋମାସ ୟଙ୍ଗ (Thomas Young; ୧୩ ଜୁନ ୧୭୭୩ - ୧୦ ମଇ ୧୮୨୯) ଜଣେ ଇଂରେଜ ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନୀ | ସେ ଦୃଷ୍ଟି, ଆଲୋକ, ଧ୍ୱନି, ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱ, ଭାଷା ଆଦି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅବଦାନ କରିଯାଇଛନ୍ତି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୭୭୩ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୨୯ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ବୈଜ୍ଞାନିକ
ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲା
ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଓଡ଼ିଶାର ପୂର୍ବରେ ଥିବା ଏକ ପ୍ରଶାସନିକ ଜିଲ୍ଲା । ଖୋର୍ଦ୍ଧା ସହର ଏହି ଜିଲ୍ଲାର ପ୍ରଶାସନିକ ମୁଖ୍ୟସ୍ଥଳ ଯେଉଁଠି ସବୁ ସରକାରୀ ଅଫିସ ଆଉ ବେସରକାରି କମ୍ପାନୀର ପ୍ରଧାନ ଅଫିସସବୁ ଅଛି ।
ଭୂଗୋଳ
ଓଡ଼ିଶାର ପୂର୍ବ ଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାର ଆୟତନ ୨,୮୭.୫ ବର୍ଗ କିମି୤
ଜନସଂଖ୍ୟା
୨୦୧୧ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାର ମୋଟ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ୨୨,୪୬,୩୪୧ । ଏଥିମଧ୍ୟରୁ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ୧୧,୬୫,୬୨୦ ଓ ସହରାଞ୍ଚଳରେ ୧୦,୮୦,୭୨୧ ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି ।
ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ
ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ୮ଟି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ହେଉଛି:
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲା
୩ (ସଂଖ୍ୟା)
୩ ହେଉଛି ସାଧାରଣ ଗଣନ ସଂଖ୍ୟା ଶ୍ରେଣୀର ତୃତୀୟ ତଥା ୪ର ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସଂଖ୍ୟା ।
ଆହୁରି ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲିପି ଶ୍ରେଣୀ:ସଂଖ୍ୟା
ଆଦୋନି
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର କୁର୍ନୋଓଲ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୧୫.୬୨୫୧ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୭.୨୭୫୪ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୬୬୯ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୫୫୯୬୯ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୦.୫୯% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୯.୪୧% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୫୧.୯୯% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧୨.୮୫% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୦.୮୦% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୧.୧୯% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୩.୪୨% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ତେଲୁଗୁ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done
ବାଲିଯାତ୍ରା
ବାଲିଯାତ୍ରା (ଡ଼ଙ୍ଗାଭସା ବା ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣା)ଏକ ଓଡ଼ିଆ ପର୍ବ । ବାଲିଯାତ୍ରା ଓଡ଼ିଶାର ଗୌରବପୂର୍ଣ୍ଣ ଐତିହ୍ୟର ଯାତ୍ରା । ବାଲିଯାତ୍ରା ଏପରି ଏକ ଗଣମହୋତ୍ସବ ଯାହା ଓଡ୍ର, କଳିଙ୍ଗ, ଉତ୍କଳ, ତୋଷାଳୀ, କଙ୍ଗୋଦ ଓ କୋଶଳର ସମନ୍ୱୟଭିତ୍ତିକ ଯାତ୍ରା । ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଶା ଉପରୋକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡିକର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ରୂପ । ଏହି ଯାତ୍ରା (ଅକ୍ଟୋବର-ନଭେମ୍ବର) କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ । ଆଗ କାଳରେ ସାଧବପୁଅମାନେ ନିଜ ବୋଇତରେ ଜାଭା, ବାଲି, ସୁମାତ୍ରା,ବୋର୍ଣ୍ଣିଓ (ଏବେକାର ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ) ଆଦି ସ୍ଥାନକୁ ବେପାର ବଣିଜ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ ଯାହାର ସ୍ମୃତିରେ ଉପକୂଳ ଅଞ୍ଚଳମାନଙ୍କରେ ବାଲିଯାତ୍ରାର ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଓଡ଼ିଶାର କଟକ ସହରରେ ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ ବା ବାଲିଯାତ୍ରାର ମହାସମାଗମ ହୋଇଥାଏ । କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଓଡ଼ିଆମାନେ ଆକାମାବୈ ଗୀତ ବୋଲି ଡଙ୍ଗା ଭସାଇଥାନ୍ତି ଓ ଓଡ଼ିଶାର ଏହି ଅତୀତର ଇତିହାସକୁ ମନେପକାଇଥାନ୍ତି । ଏହି ସମୟକୁ ସାଧବମାନେ ବେପାର-ବଣିଜ ପାଇଁ ପ୍ରକୃଷ୍ଟ ସମୟ ଭାବୁଥିଲେ କାରଣ ପବନର ଗତି ସେମାନଙ୍କ ଯାତ୍ରାକୁ ସହଜ କରୁଥିଲା । କଟକଠାରେ ବାଲିଯାତ୍ରା ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଗଡ଼ଗଡ଼ିଆ ଘାଟ ଓ ବାରବାଟି ଦୁର୍ଗ ନିକଟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ। ଏଠାକୁ ଓଡ଼ିଶା ଓ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଅନେକ ବ୍ୟବସାୟୀ ଆସିଥାନ୍ତି । ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାନ୍ତର ହସ୍ତ-ଶିଳ୍ପ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ବାଲିଯାତ୍ରାରେ କଟକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦହିବରା-ଆଳୁଦମ ଓ ଠୁଙ୍କାପୁରି ଇତ୍ୟାଦି ଖାଦ୍ୟ ବହୁସ୍ଥାନରେ ବିକ୍ରିହୁଏ |
ବାଲି ଅର୍ଥାତ୍ ଅଧୁନ ଇଣ୍ତୋନେସିଆର ବାଲିଦ୍ୱୀପ ଯାହା ସହ କଳିଙ୍ଗର ନୌବାଣିଜ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ରହିଥିଲା । ଓଡ଼ିଆ ସାଧବ ପୁଅ ଅର୍ଥାତ୍ ବଣିକ ଗୋଷ୍ଠିର ପ୍ରତିନିଧି ଗଣ ବାଲି ଦ୍ୱୀପ ସହ ଯାଭା, ସୁମାତ୍ରା, ବୋର୍ଣିଅ ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କ କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଗମନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଧନସମ୍ପଦ ଉତ୍କଳର ଅର୍ଥନୀତିକୁ କରୁଥିଲେ ସମୃଦ୍ଧ । ଯଦିଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ସହ ବାଣିଜ୍ୟିକ ସମ୍ପର୍କ ରହିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବାଲି ଦ୍ୱୀପ ପେଣ୍ଠସ୍ଥଳୀ ଭାବେ ପରିଗଣିତ ଥିଲା । ଏଣୁ ଏଭଳି ନାମକରଣ କରାଜାଇଛି ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ । ଅନ୍ୟମତାନୁସାରେ କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ଆକାମାବୈ ଶବ୍ଦ ବର୍ଷର ମୁଖ୍ୟ ଚାରିମାସ ଯାହା ଯଥା :-ଆଷାଢ, କାର୍ତ୍ତକ,ମାର୍ଗଶୀର ଏବଂ ବୈଶାଖା ; ସେଥିରେ ଧର୍ମ କର୍ମ ସମୂହ ତଥା ଇଶ୍ୱରୋପାସନା କରିବାକୁ ଦର୍ଶାଏ । ସଂପୃକ୍ତ ଲୋକବାଣୀଟି କିଛି ଏହିଭଳି :-
ବର୍ତ୍ତମାନ କଟକ ସହରରେ ଏବଂ ପାରିବାରିକ ଉତ୍ସବଭାବେ ବାଲିଯାତ୍ରା ଉତ୍ସବ ପାଳନ ହେଉଛି । ଅନେକ ବ୍ୟବସାୟି ବାଣିଜ୍ୟମେଳାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି ନିଜର ଦ୍ରବ୍ୟ ବିକ୍ରି କରି ଉପଯୁକ୍ତ ପାରିଶ୍ରମିକ ଲାଭ କରୁଛନ୍ତି । ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ମଧ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଅଛି ଜଉଥିରେ ସ୍ଥାନୀୟ କଳାକାର ନିଜର ଗାନ୍ଧର୍ବ କଳା ପ୍ରଦଶିତ କରି ଅନେକ ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟିବା ସହ ଦେଶ ବିଦେଶରେ ପରିଚିତ ହେଉଛନ୍ତି ।ଆଠଦିନ ବ୍ୟାପି ଏହି ମହୋତ୍ସବରେ ଏକ ହଜାରରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଷ୍ଟଲ ମାନ ବସାଯାଇ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ,କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ, ପାରମ୍ପାରିକ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଘରୋଇ ଉପକରଣ, ଆସବାବପତ୍ର  ଆଦି ବିକ୍ରିହୁଏ ।ଆଉ ଏହି ଉତ୍ସବରେ କଟକର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦହିବରା ଆଲୁଦମ୍ ବ୍ୟଞ୍ଜନଟି ଏତେ ମାତ୍ରାରେ ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ହୁଏ ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କ ମନରେ ପ୍ରତିୟମାନ ହୁଏ ଯେ, କେବଳ ଏଥିନିମନ୍ତେ ଉତ୍ସବଟି ଆୟୋଜିତ ହେଇଅଛି । ଅନେକ ପ୍ରତିଭାଙ୍କ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ମଧ୍ୟ ଦିଆହୁଏ
ଯଦିଓ ଏହିଦିନ ଠୁ ସପ୍ତାହବ୍ୟାପୀ ଶିଳ୍ପଦ୍ୟୋଗୀ ସପ୍ତାହ ପାଳିତ ହୁଏ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାରେ ଶିଳ୍ପ ସମ୍ଭାବନା ତଥା ବର୍ତ୍ତମାନର ସ୍ଥିତି ସମ୍ପର୍କିତ ଆଲୋଚନା ମାଳା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ ; କିନ୍ତୁ ଯଉ ମହନୀୟ ଉତ୍କଳିୟ ସଂସ୍କୃତିକୁ ନେଇ ଅତୀତରେ ଏହାର ଅର୍ଥନୀତି ସମୃଦ୍ଧ ରହିଥିଲା, ସେୟାର ପୁନରାଲୋକନ କରେଇ ସେଇଭଳି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମା ମାନ ଆୟୋଜନ କରାଯାଇପାରିଲେ ଯୁବ ପିଢି ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହେବା ସମ ମହାନ୍ ପରମ୍ପରା ଉଜ୍ଜୀବିତ ରଖାଯାଇପାରନ୍ତା । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱଋପ କିଛି ବ୍ୟବସାୟି ଗୋଷ୍ଠି ଜଳପଥରେ ସତସତିକା ନୌବାଣିଜ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ସେହି ସବୁ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କୁ ସରକାରୀ ଉଦ୍ୟମରେ ଗମନ କରନ୍ତେ ଏବଂ କିଛି କାଳ ପଶ୍ଚାତ୍ ସେମାନେ ବ୍ୟବସାୟ ସାରି ଓଡ଼ିଶା ଫେରନ୍ତେ ।
ଶେଷରେ ଏୟା କୁହାଯାଇପାରେ ଅତୀତ ଉତ୍କଳିୟ ସଂକୃତି ଯେ ମହାନ୍ ଏବଂ ବାଲିଯାତ୍ରା ଭଳି ଅନେକ ଗୌରବମୟ ସ୍ମୃତି ଆଜି ଲୋପପାଇବାକୁ ବସିଛି । ଏଣୁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ସଂସ୍କୃତି ବିଭାଗ ସେହି ସମ୍ପର୍କିତ ଗବେଷଣା ତଥା ଆଲୋଚନା ମାଳା ଅନୁଷ୍ଠିତ କରେଇବା ସହ ତାହାର କ୍ରିୟାନ୍ୱୟନ ନିମିତ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ଉଚିତ ।
ଇତିହାସ
ଓଡ଼ିଶାର ପୁରପଲ୍ଲୀରେ ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ କାଠ ଓ ସୋଲ ତିଆରି ଡଙ୍ଗା ଭସାଇ ଏହି ଇତିହାସକୁ ମନେପକାଇ ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ଛଡ଼ା ସୁରତ ଆଦି ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଆମାନେ ଏହାକୁ ପାଳନ କରିଥାନ୍ତି ।
ଇତିହାସ ଓ ମତବାଦ
ବାଲିଯାତ୍ରା କେବେ ଓ କାହିଁକି ଆରମ୍ଭ ହେଇଥିଲା ତାହା ସଠିକ ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇ ନାହିଁ। ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ନୀରବ ରହିବାରୁ ବାଲିଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭକୁ ନେଇ ଦ୍ୱନ୍ଦ ରହିବା ସ୍ୱାଭାବିକ । ଏହି ଐତିହ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଣମହୋତ୍ସବର କାରଣ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆମର ମହାଜନମାନେ ତିନୋଟି ମତ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ଆସୁଛନ୍ତି ।
ପ୍ରଥମ ମତ
ପ୍ରଥମ ମତଟି ହେଲା ବୃହତ କଳିଙ୍ଗ ରାଷ୍ଟ୍ରର ସାଧବମାନେ ଏହିଦିନ ବିଦେଶକୁ ବାଣୀଜ୍ୟ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ । ଜଳପଥରେ ଯାଉଥିବାରୁ ମହାନଦୀ କୂଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଚତୁର୍ମାସ୍ୟା ସମାପ୍ତ ବେଳରେ ସାଧବମାନେ ଜଳପଥରେ ବାଣିଜ୍ୟ ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଏହା ଠିକ । ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଦିଆଯାଉଥିବା କଥା ମଧ୍ୟ ଠିକ, କିନ୍ତୁ ବିଦାୟ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଜଣାଉଥିବା ପରିବାର, ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଓ ପରିଜନମାନଙ୍କର ବିଦାୟ ହେବାପରେ ସାତଦିନବ୍ୟାପୀ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିବାକୁ ମାନସିକତା ଥିବ ତ Ị ଛ’ମାସ ପାଇଁ ବିପଦସଙ୍କୁଳ ଜଳପଥରେ ରୋଜଗାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଦାୟଦେଇ ମଉଜ ମଜଲିସରେ ମାତିଯିବା ଓଡ଼ିଆ ମାନସିକତା କି ? ଏହା ଏକ ରୁଗ୍ଣ ମାନସିକତା ହୋଇପାରେ । ଯେଉଁ ଜାତି ଏକ ଦୁର୍ଦ୍ଦଷ ଏବଂ ବୈଷୟିକ କଳାରେ ପାରଦର୍ଶୀ ତଥା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଳାନୈପୁଣ୍ୟରେ ଅଖଣ୍ଡ ଭାରତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲା, ସେ ଜାତି କଣ ରୁଗ୍ଣ ମାନସିକ ସଂକ୍ରାମଣର ଶିକାର ହୋଇଥିଲା ଯେ ବିଦାୟକାଳୀନ ପରିବେଶକୁ ଉତ୍ସବମୁଖର କରି ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲା ?
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ କଳିଙ୍ଗର ସାଧବ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରୁ ବାଣିଜ୍ୟ କରିବାକୁ ଯାଉନଥିଲା । ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନଦୀଘାଟରୁ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ସପ୍ତ ବନ୍ଦରରୁ ଯାଉଥିଲା । ମହାନଦୀ ଘାଟରେ ଯଦି ବିଦାୟ ପରେ ଯାତ୍ରା ଚାଲୁଥିଲା ,ତେବେ ଅନ୍ୟତ୍ର ବି ତାହା ପ୍ରଚଳିତ ହେବା କଥା । କାହିଁ ସେପରି ପ୍ରମାଣ ତ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହେଉନାହିଁ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ମତ
ବାଣିଜ୍ୟ ବେପାର ସାରି ଦୀର୍ଘଦିନ ପରେ ସ୍ୱଦେଶକୁ ଫେରୁଥିବାରୁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନାମୂଳକ ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସ ଏକ ଯାତ୍ରା ବା ଉତ୍ସବରେ ପରିଣତ ହେବା ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ,କିନ୍ତୁ ସାଧବମାନଙ୍କ ବାଣିଜ୍ୟ ବେପାରର ଐତିହ୍ୟ ଅନୁଶୀଳନ କଲେ ଜଣାଯାଏ ଯାଉଛି ସେମାନେ ବର୍ଷା ଚାରିମାସ ଯିବାପରେ ଜଳପଥରେ ବିଦେଶ ଯାଉଥିଲେ । ବର୍ଷା ଚାରିମାସ ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ ନୁହେଁ । କାରଣ ଏହି ଚାରିମାସ ସମୁଦ୍ରର ଜଳପଥ ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ ରହୁଥିଲା । ତେଣୁ ଏହି ମତଟି ଜନଶ୍ରୁତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ହେଲା ପରି ମନେହୁଏ ।
ତୃତୀୟ ମତ
ମହାନଦୀର ଏହି ଘାଟରେ ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟ ଆସିବାବେଳେ ପାର ହୋଇଥିବେ, ଏହା ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ହୋଇନପାରେ ହୁଏତ ଗଜପତି ପ୍ରତାପରୁଦ୍ର ଦେବଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆସିବାପରେ ଏହି ଘାଟରେ ପାରି ହୋଇଥାଇ ପାରନ୍ତି । ଗଜପତି ପ୍ରତାପରୁଦ୍ର ଦେବଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ଘନିଷ୍ଠ ସମ୍ପର୍କ ହେଲାବେଳକୁ ୧୫୧୮-୧୯ ମସିହା କଥା । ପୁରୀକୁ ଆସିବାର ଆଠ-ନଅବର୍ଷ ପରର କଥା । ତେଣୁ ଆସିବା ସମୟ ଅର୍ଥାତ ୧୫୧୦ ମସିହାରେ ଏହି ଘାଟରେ ସେ ପାରିହେବା ତତ୍କାଳୀନ ସମୟରେ ସମ୍ଭବ ହୋଇନଥିବ ।
ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଏହି ଘାଟ ତ ହଜାର ବର୍ଷର କଟକ ସହରର ଐତିହାସିକ ଘାଟ । ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟ ଦେବଙ୍କ ଆସିବାର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ସେଠାରେ ଗଜପତିଙ୍କ ବାରବାଟୀ ଗଡ଼ର ଗଡ଼ଚଣ୍ଡୀ ଉପାସିତ ହେଉଥିଲେ ।ଗଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଗଜପତିଙ୍କ ଉପସ୍ୟା କନକଦୁର୍ଗା ଥିଲା ବେଳେ ଘାଟ ନିକଟରେ ପ୍ରାୟସବୁ ଘାଟରେ ଦେବୀପୂଜା ପାଇଲାଭଳି ଗଡ଼ଚଣ୍ଡୀ ପୂଜା ପାଉଥିଲେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଘାଟମାନଙ୍କରେ ଶାବରତନ୍ତ୍ରର ଦେବୀ ଥିବା ବେଳେ ଏହି ଘାଟର ଦେବୀ ଶାକ୍ତତନ୍ତ୍ରର ଥିଲେ । ଗଡ଼ଚଣ୍ଡୀଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଥିଲା,ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅଛି । ଉଭୟ ଗଜପତିଙ୍କର ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ଥିଲେ । ଅତଏବ ଏହା ଏକ ଶୈବ ଓ ଶାକ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମ୍ନ୍ଦିର ନଥିଲା । ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟ ତ ଶାକ୍ତ କି ଶୈବ ମତାବଲମ୍ବୀ ନଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ଉଦଣ୍ଡକୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ରହସ୍ୟ ଜଣାପଡୁନାହିଁ ।
ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟ ଆସିବାବେଳେ ଗଡ଼ଘାଟ ଗଜପତିଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ଅକ୍ତିଆରରେ ଥିଲା । ବାରବାଟୀ ଦୁର୍ଗର ବିଶେଷ କରି ଗଡ଼ର ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ସେହି ଗୋଟିଏ ଘାଟର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା । ଅନ୍ୟ ଘାଟଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା । ରାଜଶାସନ ବ୍ୟବହୃତ ଘାଟରେ ଯଦି ବି ଚୈତନ୍ୟ ଓହ୍ଲାଇଥିଲେ, ସେତେ ବେଳକୁ ସେ ପ୍ରଭୁ ହୋଇନଥିବାରୁ , ରାଜସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରିନଥିବାରୁ ରାଜକର୍ମଚାରୀମାନେ ତାଙ୍କ ଉଦଣ୍ଡ ନୃତ୍ୟକୁ କେଉଁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ତାହା ବିଚାରଯୋଗ୍ୟ । କାରଣ କୀର୍ତ୍ତନ ଓ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ଦୁଇଟିଯାକ ଓଡ଼ିଶାର ନିଜସ୍ୱ ଓ ବହୁ ପ୍ରାଚୀନ । ଉଦଣ୍ଡ-କୀର୍ତ୍ତନ ଆମର ନଥିଲା ।
କଟକ ଯଦି ଏକ ବିଷ୍ଣୁ ବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର ହୋଇଥାନ୍ତା, ହୁଏତ ସେ ମାଟିରେ ପାଦ ଦେଉଦେଉ ଉଦଣ୍ଡ କୀର୍ତ୍ତନ କରିଥାନ୍ତେ । କଟକ ମୂଳରୁ ସନାତନ ଧାରାର ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ୱର ଚେତନାର କ୍ଷେତ୍ର । ଅର୍ଥାତ ଶିବ+ଶକ୍ତିଙ୍କର ସମନ୍ୱୟ କ୍ଷେତ୍ର ।
ଗଡ଼ର ଘାଟ ହୋଇଥିବାରୁ ଗଡ଼ଚଣ୍ଡୀ ସେଠାରେ ବିରାଜିତ ଥିବାରୁ ତାହାର ନାମ ଗଡ଼-ଘାଟ । ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଲୋକଉକ୍ତିରେ ଗଡଗଡିଆ ଘାଟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଛି ବୋଲି ମନେ ହୁଏ ।
ଐତିହାସିକ ତଥ୍ୟ
ମହାରାଜା ଉଦ୍ୟୋତକେଶରୀ ସିଂହଳ ଦେଶ ବିଜୟ କରି ଜଳପଥରେ ଫେରିବାର ସୃତିରେ ବାଲିଯାତ୍ରା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଛି ବୋଲି ସୂଚନା ମିଳେ । ଏହା ଏକ ଐତିହାସିକ ସତ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ମହାରାଜା ଉଦ୍ୟୋତକେଶରୀ ଉତ୍କଳ ଦେଶର ରାଜା ଥିଲେ । ଶିଳଲେଖ ଅନୁଯାୟୀ ସୋମବଂଶୀ ରାଜା ଉଦ୍ୟୋତକେଶରୀ ୧୮ ବର୍ଷ ରାଜତ୍ୱ କରିଥିଲେ । ମହାରାଜା ଉଦ୍ୟୋତକେଶରୀ ଚୋଳରାଜା ମାଧବ ବର୍ମାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷିଣାପଥ ବିଜୟ କରିବା ପରେ ସିଂହଳ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ସିଂହଳରେ ସେତେବେଳେ ରାଜାଥିଲେ ଚିତ୍ରକେୟୁର । ସିଂହଳ ବିଜୟ ପରେ ମଣିମୁକ୍ତା ପ୍ରଭୃତି ଧନରତ୍ନ ସେ ସଙ୍ଗରେ ଆଣିଥିଲେ । ସେ ଜଳପଥରେ ଆସି ମହାନଡି ମୂହାଣ ଦେଇ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନ କଟକଦ୍ୱୀପରେ ପହଞ୍ଚି ବିଶ୍ରାମ ନେଇଥିଲେ । ସେତିକି ବେଳେ ଏହି ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସମ୍ଭବ । ଲୋକ ମୁଖରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧିଥିଲା ସାଧବ ପୁଅ ବାଲି-ସୁମାତ୍ରା-ବର୍ଣ୍ଣିଓ ଯାଉଥିଲେ ବୋଲି, ସିଂହଳବିଜୟ କରି ଫେରିଲେ ବି ବାଲିରୁ ଫେରିଲେ ବୋଲି ତୁଣ୍ଡରେ ତୁଣ୍ଡକୁ ଯାଇ ବାଲିଯାତ୍ରା ହୋଇଥିବା ସମ୍ଭବ ।
ସମତା , ଭାରତ
ସମତା (pronounced: ) ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ହୁଗୁଳି ଜିଲ୍ଲାର ରୂପନାରାୟଣ ନଦୀ ନିକଟରେ ଥିବା ଏକ ପଞ୍ଚାଯତ ସ୍ତରୀୟ ଗ୍ରାମ ।
ଇତିହାସ
ବ୍ରିଟିଶ ରାଜ ସମୟରେ ଏହା ଏକ ପରିଚିତ ନାମ ଥିଲା । ଏଠାରେ ବ୍ରିଟିଶ ମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଜମିଦାର ରାଜୁତି କରୁଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ଏହା ପଞ୍ଚାଯତ ଭାବେ ରହିଲା ।
Geography
ରୂପନାରାୟନ ନଦୀ ଅବବାହିକାର ଉର୍ବର ସମତଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ଗ୍ରାମ ଅବସ୍ଥିତ । ବର୍ତ୍ତମାନ ନଦୀ ଗତିପଥ ପରିବର୍ତନ କରି ଗ୍ରାମରୁ 0.62 କିଲୋମିଟର ଦୂର ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ ।
ସଂସ୍କୃତି
ମୁଖ୍ଯତଃ ହିନ୍ଦୁ ରହୁଥିବା ଏହି ଗ୍ରାମରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ହିନ୍ଦୁ ପର୍ବ   ପାଳନ ହେଇଥାଏ । ବିଶେଷ କରି ଏଠାରେ ଜନ୍ମସ୍ଥାମୀ ବଡ ଉତଶାହ  ସହ ପାଳିତ ହୁଏ । ଏଠାରେ ମଦନଗୋପାଳ ଜୀଉ ମନ୍ଦିର ରହିଛି, ଯାହା 17 ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ନିର୍ମିତ । ଏହାକୁ ରାୟଚୌଧୁରୀ ଜମିଦାର ପରିବାର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ମାଟିର ବରପୁତ୍ର ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନାମରେ ଶରତ - ମେଳା ନାମକ ଏକ ମେଳା 1972 ମସିହାରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ହେଇ ଆସୁଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା 2011 ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ସମତାର ଜନସଂଖ୍ୟା 1110 ଥିଲା । ଏହା ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା 581 ଓ ମହିଳା ସଂଖ୍ୟା 529 ରହିଥିଲା । 6 ବର୍ଷରୁ କମ ଆବାଡୀ  143 ରହିଥିବା ବେଳେ ଏହାର ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର 88.31 ଥିଲା, ଯାହା ସର୍ବଭାରତୀୟ ଓ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାରଠାରୁ ଅଧିକ ଥିଲା । ଏଠାରେ ସମୁଦାଯ 200 ପରିବାର ରହୁଥିବାର ହିସାବ କରାଯାଇଥିଲା । ଏଠାରେ ପୁରୁଷ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା 92 %ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ ଥିବା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ । http://www.census2011.co.in/data/village/324368-samta-west-bengal.html thumb|200x200_ପିକସେଲ|Madangopal Jiu Temple in its early days standing tall in Samta
ଶିକ୍ଷା ଓ ଗମନାଗମନ
ଏଠାରେ ହାଇ ସ୍କୁଲ ସ୍ତରୀୟ ଶିକ୍ଷା ଉପଲବ୍ଧ । ଏଠାରୁ ଛତ୍ରମାନେ ନିକଟବରତି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଉଛ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଯାଇଥାନ୍ତି । ଏହି ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ  ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 6 ଯାଇଥିବାରୁ ଯାତାୟତ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସୁବିଧା ରହିଛି ।
.
ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ଚଟ୍ଟୋପାଧ୍ୟାୟଙ୍କ ଗୃହ
thumb|200x200_ପିକସେଲ|Sarat Chandra's house at Samta ଭାରତର ଜଣେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱନାମଧାନ୍ୟ ଉପନ୍ୟାସକାର ଓ କାହାଣୀକାର ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ଚଟ୍ଟୋପାଧ୍ୟାୟଙ୍କ ଗୃହ  ଏଇ ସମତାଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା । ସେ ହୁଗୁଳି ଜିଲ୍ଲାର ଦେବାନନ୍ଦପୁରଠାରେ ଦରିଦ୍ର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପରବର୍ତୀ ଜୀବନ ଏହିଠାରେ ଆସି ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ରହିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଗୃହ ଏବେ " ଶରତଚନ୍ଦ୍ର କୁଟୀର "  ନାମରେ ତାଙ୍କର ସ୍ମାରକୀ ଭାବେ ରହିଛି ।  ପୂର୍ବରୁ ରୂପନାରାୟନ ନଦୀ ତାଙ୍କ କୁଟୀର ସମୀପ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ କାଳ କ୍ରମେ ଏହି ନଦୀ ତାହାର ଗତିପଠା ପରିବର୍ତନ କରି ଦୂରକୁ ଚାଲି ଯାଇଛି । ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର " ଅଭାଗୀର ସ୍ୱର୍ଗ" । "କମଲ ଲତା" , "ଶେଷ ପ୍ରଶ୍ନ ", " ପଲ୍ଲି ସମାଜ " ପରି ଅନେକ ବହୁଳ ଆଦୃତ ପୁସ୍ତକର ରଚୟତା ।
I
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି
thumb|277x277_ପିକସେଲ|Sarat Chandra Chattopadhyay (1876 - 1938)
ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ
ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ, ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡର ଉଚ୍ଚ ( ହାଇପର- ) ରକ୍ତ ସ୍ତର ( -ମିଆ )କୁ ସୂଚିତ କରେ ଓ ଅଧିକାଂଶ ଜୀବଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଏହି ଚର୍ବିଳ ଅଣୁ ବା ଫ୍ୟାଟି ଅଣୁ ଥାଏ । ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରର ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡ୍ ଆଥେରୋସ୍କ୍ଲେରୋସିସ୍ ସହିତ ଜଡ଼ିତ, ଯାହାହାଇପରକୋଲେଷ୍ଟେରୋମିଆ (ଉଚ୍ଚ କୋଲେଷ୍ଟ୍ରୋଲ୍ ସ୍ତର) ର ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ଥାଇପାରେ ଏବଂ ହୃଦ୍ ରୋଗ ହେବାର ସମ୍ଭାବାନ ଅଧିକ ଥାଏ । ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚ ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ସ୍ତର ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନାଶୟ ରୋଗର ଆଶଙ୍କା ମଧ୍ୟ ବଢ଼ାଇଥାଏ | ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ସାଧାରଣତଃ  ଲକ୍ଷଣବିହୀନ ଥାଏ ଯଦିଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତର ଚର୍ମ ରୋଗ ଜାନ୍ଥୋମାସ୍ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ହୋଇପାରେ ।
ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଲକ୍ଷଣ
ଉଚ୍ଚତର ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡ୍ ଥିବା ଅଧିକାଂଶ ଲୋକଙ୍କର କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । କେତେକ ପ୍ରାଥମିକ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆରେ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ହେଉଥିବା ଜଣାଯାଏ: ଉଭୟ ଫ୍ୟାମିଲିଆଲ ଚାଇଲୋମାଇକ୍ରନେମିଆ ଏବଂ ପ୍ରାଥମିକ ମିଶ୍ରିତ ହାଇପରଲିପିଡେମିଆ (hyperlipidemia) ରୋଗରେ କିଛି ଚର୍ମ ଲକ୍ଷଣ ଯେପରିକି ଇରପ୍ଟିଭ ଜାନ୍ଥୋମା (eruptive xanthoma ), ଆଖିରେ ଲାଇପେମିଆ ରେଟିନାଲିସ (lipemia retinalis), ହେପାଟୋସ୍ପ୍ଲେନୋମେଗାଲି(hepatosplenomegaly) ବା ଯକୃତ ଏବଂ ପ୍ଳିହା ର ବୃଦ୍ଧି ), ଏବଂ ସ୍ନାୟବିକ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । କେତେକ ରୋଗୀ ପେଟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯାହା ଅଗ୍ନାଶୟର ସାମାନ୍ୟ ଅଗ୍ନାଶୟ ପ୍ରଦାହ ହୋଇପାରେ । ଇରପ୍ଟିଭ ଜାନ୍ଥୋମାରେ ଆକାର ୨ରୁ୫ ମିମି ହୋଇପାରେ, ପ୍ରାୟତଃ ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଏକ ଲାଲ୍ ରିଙ୍ଗ ସହିତ, ଯାହା ଦେହ,ପିଚା ଓ ଅବୟବମାନଙ୍କର ଚର୍ମରେ ଦଳଭାବରେ ବା କ୍ଲଷ୍ଟରରେ ଦେଖାଯାଏ । ପାରିବାରିକ ଡିସବେଟାଲିପୋପ୍ରୋଟେନେମିଆ ରୋଗରେ ବଡ଼, ଟ୍ୟୁବରସ୍ ଜାନ୍ଥୋମା ସୃଷ୍ଟି କରେ; ଏଗୁଡ଼ିକ ଲାଲ କିମ୍ବା କମଳା ରଙ୍ଗର ହୁଏ ଏବଂ କାନ୍ଧ ଏବଂ ଆଣ୍ଠୁରେ ଦେଖାଯାଏ । ପାପୁଲି କ୍ରିଜ୍ ଜାନ୍ଥୋମା ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ ।
ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣରେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ, ପ୍ରାୟତଃ ଏହା ସ୍କ୍ରିନିଂର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ କରାଯାଏ । ଥରେ ଚିହ୍ନଟ ହେବା ପରେ, ସାଧାରଣତଃ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରି ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ସ୍ତର ବୃଦ୍ଧିର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବ୍ୟାଧି ("ସେକେଣ୍ଡାରୀ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ") ଥିବା କିମ୍ବା ସେପରି କୌଣସି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାରଣ ("ପ୍ରାଥମିକ ହାଇପର୍ଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ") ନଥିବା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଉଭୟ ପ୍ରାଥମିକ ଏବଂ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ପାଇଁ ଏକ ବଂଶଗତ ପ୍ରବୃତ୍ତି ଥାଇପାରେ ।
ନିରାକରଣ
ବାଆଁ|thumb| ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡ୍, ଯାହା ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରରେ ହାଇପରଟ୍ରାଇଗ୍ଲେରିଡେମିଆ ସୃଷ୍ଟି କରେ | ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣରେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ, ପ୍ରାୟତଃ ସ୍କ୍ରିନିଂର (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Screening_(medicine)" rel="mw:ExtLink" title="Screening (medicine)" class="cx-link" data-linkid="127">screening</a>) ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ କରାଯାଏ । ସାଧାରଣଃ ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ସ୍ତର ୧୫୦ ମି:ଗ୍ରା / ଡେଲି (୧.୭ mmol / ଲି)ରୁ କମ୍ ଥାଏ ।  ଥରେ ଚିହ୍ନଟ ହେବା ପରେ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ସାଧାରଣତଃ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବ୍ୟାଧି ("ସେକେଣ୍ଡାରୀ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ") ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଯାହାଦ୍ୱାରା ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ସ୍ତର  ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥାଏ କିମ୍ବା ସେପରି କୌଣସି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାରଣ ନଥିବା ("ପ୍ରାଥମିକ ହାଇପର୍ଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ") ଜଣାଯାଏ । ଉଭୟ ପ୍ରାଥମିକ ଏବଂ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ପାଇଁ ଏକ ବଂଶଗତ ଅନୁକୁଳତା ଥାଏ ।
ସ୍କ୍ରିନିଂ
୨୦୧୬ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରତିଷେଧକ ସେବା ଟାସ୍କ ଫୋର୍ସ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନେଇଛି ଯେ ୪୦ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ୍ ଥିବା ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ବିନା ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଲାଭଦାୟକ ଅଟେ ।
ଚିକିତ୍ସା
ଓଜନ ହ୍ରାସ, ବ୍ୟାୟାମ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟପେୟର ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ଜୀବନ ପ୍ରଣାଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିପାରେ । ଏଥିରେ ଶ୍ୱେତସାର (ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଫ୍ରୁକଟୋଜ )  ଏବଂ ଖାଦ୍ୟରେ ଚର୍ବି ଜାତୀୟ ପଦାର୍ଥମାନଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ; ଏବଂ ଶାଗ, ବାଦାମ ଏବଂ ମଞ୍ଜିରୁ ଓମେଗା -3 ଫ୍ୟାଟି ଏସିଡ୍ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇ ପାରେ ।
ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆର ଚିକିତ୍ସା କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଏହାର ରକ୍ତସ୍ତର ଏବଂ ହୃଦ୍ ରୋଗ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ବିପଦ କାରଣଗୁଡିକର ଉପସ୍ଥିତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତର  ଓ ହୃଦରକ୍ତନାଳୀ ରୋଗ ରୋଗର ଆଶଙ୍କା ରଖିଥିବା ପରିସ୍ଥତିରେ ଫାଇବ୍ରେଟ୍ ଶ୍ରେଣୀର ଏକ ଔଷଧ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ନିଆସିନ୍ ଓ ଓମେଗା -3 ଫ୍ୟାଟି ଏସିଡ୍ ସ‌ହିତ ଷ୍ଟାଟିନ୍ ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧଗୁଡିକ ମିଳିତ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ  ମଧ୍ୟମ ଧରଣର ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ପାଇଁ ଷ୍ଟାଟିନ୍ ମୁଖ୍ୟ drug ଷଧ ଚିକିତ୍ସା ଯେଉଁଠାରେ ହୃଦ୍‌ରୋଗର ବିପଦ ହ୍ରାସ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରର ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡ୍ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜୀବନ ପ୍ରଣାଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଫଳପ୍ରଦ ନ ହେଲେ ଔଷଧ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ  ଓ ପ୍ରଥମେ ଫାଇବ୍ରେଟ୍ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ।   ଇପାନୋଭା (ଓମେଗା -୩-କାର୍ବକ୍ସିଲିକ୍ ଏସିଡ୍) ହେଉଛି ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ୍ ଔଷଧ ଯାହାକି ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରର ରକ୍ତ ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ରୋଗାନୁଶୀଳନ
୨00୬ ସୁଦ୍ଧା, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆର ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ୩0% ଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
脂質異常症
ଭିନ୍ନ ସମୟ
ମନମୋହନ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଭିନ୍ନ ସମୟ ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲା ।
୪ (ସଂଖ୍ୟା)
ଆହୁରି ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲିପି ଶ୍ରେଣୀ:ସଂଖ୍ୟା
ଭିନ୍ନ ସମୟ
ଅଭିନୟରେ
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ‘ଭିନ୍ନ ସମୟ’ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ପ୍ରମୁଖ କଳାକାର ହେଲେ:
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୨ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ସମଥିଙ୍ଗ୍ ସମଥିଙ୍ଗ୍ ୨
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତି ଏବଂ ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ । ଅଞ୍ଜନା, ଅଶ୍ୱିନୀ ତ୍ରିପାଠୀ, ଗୁଡ୍ଡୁ, ସଲିଲ ମିତ୍ର, ପ୍ରଶାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର, ଧିରେନ୍ଦ୍ର ବସ ପ୍ରମୁଖ କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦ । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୪ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ମନୋଜ ପଟ୍ଟନାୟକ
ମନୋଜ ପଟ୍ଟନାୟକ, ଓଡ଼ିଶାର ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତା ଓ ନାଟ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ । ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ଥିବା 'ମନନ ନାଟ୍ୟ ସଂସ୍ଥା'ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା । ସେ ସମ୍ପ୍ରତି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଗୀତ ଓ ନାଟକ ପ୍ରଭାଗର ପ୍ରୋଗ୍ରାମ ଇନ୍‍ଚାର୍ଜଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଛନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ୬ ମାସ ବୟସ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ, ସେ ପ୍ରଥମକରି ମଞ୍ଚରେ ପାଦ ଥାପିଥିଲେ ଓ ନବମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ିବା ଦିନରୁ ନାଟକରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଆସୁଛନ୍ତି । ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ସେ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ନାଟ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଳୟର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କମିଟି (ରିପୋର୍ଟରି କମ୍ପାନୀ)ରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଛନ୍ତି । ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆଭାବେ ସେ ଏହି କମିଟିର ସଦସ୍ୟ ମନୋନୀତ ହୋଇଛନ୍ତି । ମଞ୍ଚ ନାଟକ ବ୍ୟତିତ, ସେ ବହୁ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିସାରିଛନ୍ତି ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୬ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ବୃତ୍ତି ଅନୁସାରେ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା
ଓଡ଼ିଆ
ଓଡ଼ିଆ ବୋଧେ:
କୁର୍ନୁଲ ଫିଡର ଏକ୍ସପ୍ରେସୱେ
କୁର୍ନୁଲ ଫିଡର ଏକ୍ସପ୍ରେସୱେ ଏକ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ସବୁଜ ଏକ୍ସପ୍ରେସୱେ ।ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶରେ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ବିଭାଗଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହେବ  ।
ପ୍ରକଳ୍ପ
ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପରେ 7, 293 କୋଟି ଟଙ୍କା ଖରଚ ହେବାର ଅଟକଳ କରାଯାଇଛି ।  ଏହା ଅମରାବତି ରୁକୁରମୂଳ ମଧ୍ୟରେ ଯାତାୟତ ସମୟ 70 ମିନିଟ କମ କରିବ । ଏହା 4 -ଲେନ ବିଶିଷ୍ଟ ହେବା ସହ 120 କିଲୋମିଟର ଘାଟ ପ୍ରତି ବେଗ ପାଇଁ ଉଦିଷ୍ଟ ରହିବା । ଏହି ପଥ ମଧ୍ୟରେ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ, ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ ଆଦି ସମସ୍ତ ସୁବିଧା ରହିବ ।
ପଥ
ଏହି ଏକ୍ସପ୍ରେସୱେରେ ସମୁଦାୟ 123.7 କିଲୋମିଟର ରାସ୍ତା ରହିବା ସହ ଏଥିରେ 6ଟି ମୁଖ୍ୟ ସେତୁ, ଏକ ରେଳବାଇ ଓଭରବ୍ରିଜ ,4ଟି କ୍ରସିଂ , ଓ 16 କିଲୋମିଟର ଦୀର୍ଘ ତନେଲ ରହିବ । ଏହା କଦପ୍ପାଠାରୁ ଅମରାବତି ଅନନ୍ତପୁର ଏକ୍ସପ୍ରେସବେକୁ ସଂଯୋଗ କରିବ ।
ଲିୱିସ କାରୋଲ
ଲିୱିସ କାରୋଲ ଓରଫ ଚାର୍ଲସ ଲୁଚୱିଜ ଡ଼ଜସନ ( (୧୮୩୨/ଜାନୁଆରୀ ୨୭ - (୧୮୯୮/ଜାନୁଆରୀ ୧୪)ଙ୍କୁ ବ୍ରିଟେନର ଜଣେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଫାଣ୍ଟାସୀ ଲେଖକ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ସେ ନିଜକୁ କେବଳ ଲେଖକ ଭାବେ ସୀମିତ ରଖି ନ ଥିଲେ । ସେ ଏକାଧାରରେ ଥିଲେ ଜଣେ ଲେଖକ, ଗଣିତଜ୍ଞ , ତର୍କବିତ ଏବଂ ଫଟୋଗ୍ରାଫର । ତାଙ୍କର ରଚନା ବଳି ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି - ଆଲାଇସ'ଭେଞ୍ଚର୍ ଇନ୍ ୱଣ୍ଡରଲ୍ୟାଣ୍ଡ , ଥ୍ରୋ ଦି ଲୁକିଂ ଗ୍ଲାସ , ଦି ହଣ୍ଟିଂ ଅଫ୍ ଦି ସ୍ନାର୍କ । ବିଶେଷକରି ଫାଣ୍ଟାସୀ ସୃଷ୍ଟିକରି ସେ ବିଶ୍ୱରେ ନିଜର ନାମକୁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପର୍ଯାୟକୁ ନେଇ ପାରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ରଚନାବଳୀ ସବୁର ବିଜ୍ଞାନଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଲୋକକଥା , ଗାଣିତିକ ତତ୍ତ୍ୱ ପୁଣି ତର୍କର ସ୍ପର୍ଶ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ଜନ୍ମ ଓ ପିଲାବେଳ
୧୮୩୨ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୭ ତାରିଖରେ ୱାରିଂଟନର ଚେସାୟାରଠାରେ ଲିୱିସ କାରୋଲଙ୍କ ଜନ୍ମ । ସେ ତାଙ୍କ ବାପା-ମା'ଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ । ମାତ୍ର ପରିବାରରେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନୀୟମାନ ଥିଲା ତୃତୀୟ । ତାଙ୍କର ଭାଇ ଏବଂ ଭଉଣୀ ମିଶି ଥିଲେ ଆଠ ଜଣ । କାରୋଲଙ୍କୁ ୧୧ବର୍ଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କର ନର୍ଥ ୟର୍କସାୟରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଫଳରେ ସେ ପରିବାର ସହିତ ସେଠାକୁ ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ ।
କାରୋଲଙ୍କ ବାପା ଥିଲେ ଜଣେ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ଧର୍ମାନୁରାଗୀ । ସେ ଚର୍ଚ୍ଚର ସମସ୍ତ ନୀତିନିୟମକୁ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପାଳନ କରୁଥିଲେ । ସେତିକି ନୁହେଁ, ସେ ତାଙ୍କର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚର୍ଚ୍ଚାନୁରାଗୀ କରାଇଥିଲେ । ସେଥିଲାଗି କାରୋଲଙ୍କ ରଚନା ସବୁରେ ଧର୍ମ ଓ ତତ ସଂକ୍ରାନ୍ତ କାହାଣୀ ମାନ ପରିଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଥାଏ । କ୍ରିଟିକମାନଙ୍କ ମତରେ , ଧର୍ମ ପୁସ୍ତକ ସବୁହିଁ କାରୋଲଙ୍କ ଲେଖକ ହେବାପାଇଁ ଅନୁପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଯେଉଁ ଫାଣ୍ଟାସୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ସେଥିରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ପୌରାଣିକ ଚରିତ୍ରର ରୂପାନ୍ତର ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଜାଣିହୁଏ । ଆଉ ଏ ସବୁ ଘଟିଛି ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କର ଧର୍ମ ପ୍ରତି ରହିଥିବା ଦୁର୍ବଳତା ପାଇଁ । ପିଲାବେଳେ ଖୁବ୍ ପଢାପଢି କରୁଥିଲେ କାରୋଲ । ବାପାଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଗଣିତ ପ୍ରତି ଅଧିକ ଦୁର୍ବଳତା ରହିଥିଲା । ପୁଣି ସେ ପିଲାଟି ବେଳୁ ତର୍କଶୀଳ ଥିଲେ । କୌଣସି ଗୋଟିଏ ବି ଘଟଣାକୁ ସେ ସହଜରେ ଗ୍ରହଣ କରୁ ନ ଥିଲେ । ତା' ପଛରେ ରହିଥିବା ରହସ୍ୟ ନ ଜାଣିବା ଯାଏ ତାଙ୍କ ମନରେ ଅସନ୍ତୋଷ ଭାବ ଲାଗି ରହୁଥିଲା ।
ପରିବାର
ଲିୱିସଙ୍କ ପରିବାର ମୁଖ୍ୟତଃ ବ୍ରିଟେନର ଉତ୍ତର ନିବାସୀ । ତାଙ୍କ ପରିବାରର ଅନେକ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ମୂଳ ଉତ୍ସ ଆୟରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ । ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ନା କୌଣସି ପିଢ଼ି ଆୟରଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ଜନ୍ମିତ ଓ ପାଳିତ । ସେ ଯାହାଭି ହେଉନା କାହିଁକି କାରୋଲଙ୍କ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟମାନେ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ଏବଂ ଚର୍ଚ୍ଚ ବିଶ୍ୱାସୀ । ପରିବାରର ଅଧିକାଂଶ ପୁରୁଷ ସଦସ୍ୟ ସେନାରେ ସାମିଲ ଓ ଦେଶ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟରତ । ଅନ୍ୟମାନେ ଚର୍ଚ୍ଚର କର୍ମଚାରୀ । କାରୋଲଙ୍କ ପରିବାର ବିଷୟରେ କ୍ରିଟିକମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ, ସେମାନେ ଜୀବନରେ ଦୁଇଟି କାମ କରିବାକୁ ବେଶି ଭଲପାଆନ୍ତି । ପ୍ରଥମତଃ ଲଢେଇ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଧର୍ମସେବା । କାରୋଲଙ୍କ ଜଣେ ଜେଜେବାପା ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚର ବିଶପ୍ ହୋଇପାରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଆଉ ଜଣେ ଜେଜେବାପା ବ୍ରିଟେନ ସେନାର କ୍ୟାପ୍ଟେନ ଥିଲେ , ଯିଏ ୧୮୦୩ ମସିହାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ବେଳେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ । କାରୋଲଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଚାର୍ଲସ ଡଜସନ । ଚାର୍ଲସ ଜନ୍ମରୁ ଜଣେ ଗଣିତଜ୍ଞ ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ଖୁବ୍ ପିଲାଟି ବେଳୁ ତାଙ୍କର ଗଣିତ ପ୍ରତିଭା ବିକଶିତ ହୋଇଥିଲା ଓ ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରିଥିଲେ । ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ଼ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଚର୍ଚ୍ଚରେ ତାଙ୍କର ପାଠପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ସେ ଜଣେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଧର୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ଥିଲେ । ବାଇବେଲର ବାକ୍ୟକୁ ସେ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ ଓ ଅତି ପବିତ୍ର ମନେକରୁଥିଲେ । ଗଣିତରେ ସେ ଭିନ୍ନଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ଦୁଇଥର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଏକାଡ଼େମୀକ କ୍ୟାରିଅର ଅତି ଚମତ୍କାର । ୧୮୨୭ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ହୋଇଥିଲା ଫ୍ରାନସିସ ଜଣେ ଲୁଚୱୀଜଙ୍କ ସହିତ । ଜଣେ ତାଙ୍କର ନିକଟ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଭଉଣୀ (କଜିନ ସିଷ୍ଟର) ଥିଲେ ।
ଫଟୋଗ୍ରାଫି
ଲେଖିବା ଆଉ ପଢିବାକୁ ବାଦଦେଲେ କାରୋଲଙ୍କ ଥିଲା ଆଉ ଗୋଟେ ସୌକ । ତାହା ହେଉଛି ଫଟୋଗ୍ରାଫି । ପିଲାଟିବେଳୁ ପ୍ରକୃତି ପ୍ରତି ଖୁବ୍ ଦୁର୍ବଳ ଥିବା କାରୋଲ ବଡ଼ ହେବା ପରେ ଫଟୋଗ୍ରାଫି ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇପଡିଥିଲେ । ତେବେ ଫଟୋଗ୍ରାଫି ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ମୋହ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ତାଙ୍କ ମାମୁ ଚ୍ମେଫିଙ୍ଗଟନ ଲୁଚୱୀଜଙ୍କୁ ଦେଖି । ପୁଣି ଅକ୍ସଫୋର୍ଡରେ ପଢ଼ିବା ସମୟରେ ରିଜିନାଲ୍ଡ଼ ସାଉଦାଏ ନାମକ ତାଙ୍କର ଜଣେ ସହପାଠୀ ତାଙ୍କୁ ଫଟୋଗ୍ରାଫି କରିବା ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ । ତା' ପରଠାରୁ ସେ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ ନିଜ ଉଦ୍ୟମ । ବାଣୀ ଯାଇଥିଲେ ଜଣେ ଜେଣ୍ଟଲ ମ୍ୟାନ ଫଟୋଗ୍ରାଫର । ତାଙ୍କର ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟି ସର୍ଜନା ଉପରେ ଗବେଷଣା କରିଥିବା ରୋଜର ଟେଲର ଏବଂ ଏଡ଼ୱାର୍ଡ଼ ୱାକେଲିଂ ସେମାନଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ କାରୋଲ ମୁଖ୍ୟତଃ ପୁରୁଷ, ନାରୀ , ଶିଶୁ , ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବେଶର ଫଟୋ ଉଠାଉଥିଲେ । ସେ ଜଣେ ଲେଖକ , ତର୍କବିତ ଏବଂ ଗଣିତଜ୍ଞ ଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ବେଶି ସମୟ ଫଟୋଗ୍ରାଫିରେ ଯାଉଥିଲା । ସମାଲୋଚକ ମାନଙ୍କ ମତରେ , ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଳାତ୍ମକତା ଲୁଚି ରହିଥିଲା , ଯାହା ଫଟୋଗ୍ରାଫି ବାଟଦେଇ ପ୍ରକଟିତ ହେଉଥିଲା ।
ଶେଷ ଜୀବନ
ଜୀବନରେ ମନ, ସମ୍ମାନ , ଖ୍ୟାତି , ପ୍ରତିଷ୍ଠା , ପ୍ରତିପତ୍ତି କିଛିରେ କମ ନ ଥିଲା କରୋଲଙ୍କର । ସେ ଅଧ୍ୟାପନକୁ ନିଜର ଏକ ମାତ୍ର ବ୍ରତ ତଥା ବୃତ୍ତି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିନେଇଥିଲେ । ୧୮୮୧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଚର୍ଚ୍ଚରେ ପାଠ ପଢ଼ାଉଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଶେଷ ଦୁଇଟି ଉପନ୍ୟାସ ଯଥାକ୍ରମେ ୧୮୮୯ ଏବଂ ୧୮୯୩ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଅବଶ୍ୟ ଏହା ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଉପନ୍ୟାସ ଭଳି ସେତେ ବେଶି ପାଠକୀୟତା ପାଇ ନ ଥିଲା କିମ୍ବା ବିକ୍ରି ମଧ୍ୟ ଆଶାନୁରୂପ ନ ଥିଲା । ଅବଶ୍ୟ ତାହାକୁ ନେଇ ତାଙ୍କର କୌଣସି ମଧ୍ୟ ଅନୁଶୋଚନା ନ ଥିଲା । ୧୮୯୮ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ମାସ , ସେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଘରେ ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ନିମୁନିଆରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇପଡିଥିଲେ । ସେହି ମାସ ୧୪ ତାରିଖରେ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ଘଟିଥିଲା ।
ସୁରିନ୍ଦର କୌର
ସୁରିନ୍ଦର କୌର (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Surinder Kaur) (ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ; ୨୫ ନଭେମ୍ବର ୧୯୨୯ – ୧୪ ଜୁନ ୨୦୦୬) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଗାୟିକା ଓ ଗୀତ ଲେଖିକା ଥିଲେ । ମୂଖ୍ୟତଃ ସେ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଂଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ଓ ସେହି ଶୈଳୀକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରାଇବାରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିଲେ; ସନ ୧୯୪୮ରୁ ୧୯୫୨ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଚ୍ଚଦପଟ ଗାୟିକା ଭାବରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ପଞ୍ଜାବୀ ସଙ୍ଗୀତକୁ ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ପଞ୍ଜାବ ନାଇଟିଙ୍ଗେଲ, ସନ ୧୯୮୪ରେ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଓ ସନ ୨୦୦୬ରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଦୀର୍ଘ ଛଅ ଦଶକର ଜୀବନରେ ସେ ପଞ୍ଜାବୀ ସୁଫି (Sufi), ବୁଲ୍ଲେହ ଶାହଙ୍କର (Bulleh Shah) କାଫି (Kafi) ଓ ସମସାମୟିକ ନନ୍ଦ ଲାଲ ନୂରପୁରି (Nand Lal Noorpuri), ଅମ୍ରିତା ପ୍ରିତମ (Amrita Pritam), ମୋହନ ସିଂହ ଓ ଶିବ କୁମାର ବଟଲଭି ଇତ୍ୟାଦି ଲୋକମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ 'ମାଭନ ତେ ଧୀନ', 'ଜୁଟ୍ଟି କସୁରି', 'ମାଧନିୟାନ', 'ଏହନା ଆଖିୟାଁ ଚ ପାବନ କିବେନ କଜରା' ଓ ଘମନ ଦି ରାତ ଭଳି ଅନେକ ସ୍ମରଣୀୟ ସଂଗୀତ ଦେଇଥିଲେ । ପଞ୍ଜାବୀ ସଂସ୍କୃତିରେ (Punjabi culture) ତାଙ୍କର ବିବାହ ସଙ୍ଗୀତ 'ଲାଥେ ଦି ଚଦର', ସୁହେ ବେ ଚୀରେ ୱାଲେୟା ଓ କାଲା ଡୋରିଆ ଇତ୍ୟାଦି ଅଲିଭା ହୋଇ ରହିବ ।
ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଜୋଗିନ୍ଦର ସିଂହ ସୋଧି ନାମକ ଜଣେ ପ୍ରଫେସରଙ୍କୁ କୌର ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଏହି ଯୋଡ଼ିଙ୍କର ତିନୋଟି ଝିଅ ହୋଇଥିଲେ, ବଡ଼ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଗାୟୀକା ଅଟନ୍ତି । ସନ ୨୦୦୬ରେ ନିଉ ଜର୍ସୀରେ ଥିବା ସମୟରେ ଦୀର୍ଘ କାଳର ବେମାରୀ ପରେ କୌର ମୃତ୍ୟ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରାକ୍ ଜୀବନ
ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତରେ (British India) ଥିବା ପଞ୍ଜାବ ପ୍ରଦେଶ (Punjab) ଅନ୍ତର୍ଗତ ଲାହୋର (Lahore) ସ‌ହରରେ ଥିବା ଏକ ପଞ୍ଜାବୀ ପରିବାରରେ ସୁରିନ୍ଦର କୌର ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପଞ୍ଜାବୀ ଗାୟିକା ପ୍ରକାଶ କୌରଙ୍କର ସେ ଭଉଣୀ ଓ ଡଲି ଗୁଲେରିଆଙ୍କର ମାଆ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ତିନୋଟି କନ୍ୟା ଥିଲେ ଓ ଡଲି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଥିଲେ ।
ବୃତ୍ତି
ସନ ୧୯୪୭ର ଭାରତ ବିଭାଜନ ପର କୌର ଓ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ଦିଲ୍ଲୀର ଘାଜିଆବାଦ Ghaziabad, ଦିଲ୍ଲୀରେ ବସବାସ କଲେ । ସନ ୧୯୪୮ରେ ସେ ପଞ୍ଜାବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳରେ ଲେକଚରର ଥିବା ଜୋଗିନ୍ଦର ସିଂହ ସୋଧିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । କୌରଙ୍କ ପ୍ରତିଭା ଦେଖି ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ସ‌ହ‌ଯୋଗ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ଅବିଳମ୍ବେ ବମ୍ବେରେ (Bombay) ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଗୁଲାମ ହାଇଦର (Ghulam Haider) ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରୀରେ (Hindi film industry) ତାଙ୍କୁ ପେଷାଦାର ପ୍ରଚ୍ଚଦପଟ ଗାୟିକା ଭାବରେ ଗାଇବା ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ସନ ୧୯୪୮ରେ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଶହୀଦ (Shaheed) ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସେ ତିନୋଟି ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ଯାହାର ନାମ ବଦନାମ ନା ହୋ ଜାୟେ ମୋହବ୍ବତ କା ଫସାନା, ଆନା ହାଏ ତୋ ଆଯାଓ ଓ ତକଦୀର କି ଆନ୍ଧି ହମ କାହାଁ ଔର ତୁମ କାହାଁ । ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଅନୁରାଗ ମଞ୍ଚରେ ଗାଇବା ଥିଲା ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତର ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ସେ ସନ ୧୯୫୨ରେ ଦିଲ୍ଲୀ ଫେରିଆସିଥିଲେ ।
ସନ ୧୯୪୭ ମସିହାରେ ପଞ୍ଜାବ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ ହେବା ପରେ ସନ ୧୯୪୮ରେ କୌର ବିବାହ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କର ସଂଗୀତ ପେଷାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼େଇବା ନିମନ୍ତେ ଦିଗ୍‌ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ । "ସେ ହିଁ ମୋତେ ଷ୍ଟାର କରିଦେଲେ", ଏହି କଥା କୌର ପଛକଥା ମନେ ପକେଇ କ‌ହିଛନ୍ତି । "ସେ ପସନ୍ଦ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଗୀତ ମୁଁ ଗାଇଥିଲି ଓ ଆମେ ଦୁହେଁ ମିଶି ସେ ସବୁର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲୁ ।" 'ଚାନ କିଥେ ଗୁଜରି ଆଇ ରାତ', 'ଲାଥେ ଦି ଚାଦର', 'ଶୋଙ୍କନ ମେଲେ ଦି' ଓ 'ଗୋରୀ ଦିୟାଁ ଝାଞ୍ଜରନ' ଇତ୍ୟାଦି ପଞ୍ଜାବୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଗୀତ ସମୂହ ଗାଇବା ନିମନ୍ତେ କୌର ଓ ସୋଧି ଉଭୟ ମିଳିତ ଭାବରେ ବନ୍ଦବୋସ୍ତ କରିଥଲେ । ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ଖ୍ୟାତନାମା ପଞ୍ଜାବୀ କବି ଲେଖିଥିଲେ କିନ୍ତୁ କୌର ସେହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଜନପ୍ରିୟ କରିଥିଲେ । ପୃଥିବୀର ଅନେକ ସ୍ଥାନ ଭ୍ରମଣ କରି ସେ ଲୋକ ଗୀତ ଗାଇବାଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଂଗୀତ ଦୃତ ଜନପ୍ରିୟ ହୋଇପାରିଥିଲା ।
ମୋଟ ଦୁଇ ହଜାର ଗୀତ କୌର ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ ଯାହା ଭିତରେ ଆଶା ସିଂହ ମସ୍ତାନା, କର୍ଣ୍ଣଲ ଗିଲ, ହରଚରଣ ଗ୍ରେୱାଲ, ରଙ୍ଗିଲା ଜାଟ୍ଟ ଓ ଦିଦାର ସନ୍ଧୁଙ୍କ ‌ସ‌ହିତ ଡୁଏଟ ଗାଇଥିବା ରେକର୍ଡ଼ ମଧ୍ୟ ଅଛି । ସନ ୧୯୭୬ରେ ସୋଧିଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସାହଚର୍ଯ୍ୟ କଟିଯାଇଥଲେ ମଧ୍ୟ ପରିବାରର ସର୍ଜନାକାରୀ ପରମ୍ପରାକୁ ଜାରି ରଖି ସେ ତାଙ୍କର ଝିଅ ତ‌ଥା ଶିଷ୍ୟାମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ ଡୁଏଟ ଗାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ । ତାଙ୍କର ଝିଅ ରୁପିନ୍ଦର କୌର ଗୁଲେରିଆ ବା ଡଲି ଗୁଲେରିଆ ଓ ନାତୁଣୀ ସୁନୟନୀ ମିଶି "ସୁରିନ୍ଦର କୌର ତିନି ପିଢ଼ି" ଧରି ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ।
ପୁରାସ୍କାର ଓ ମାନ୍ୟତା
ସନ ୧୯୮୪ରେ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ନିମନ୍ତେ ଭାରତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଥିଏଟର ଏକାଡେମୀର ଜାତୀୟ ଏକାଡେମୀର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ତରଫରୁ ତାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ପୁରସ୍କାର, ମିଲେନିଅମ ପଞ୍ଜାବୀ ଗାୟିକା ପୁରସ୍କାର, ଓ ସନ ୨୦୦୬ରେ ସଙ୍ଗୀତ କଳାକୁ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ କୌର ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଗୁରୁ ନାନ‌କ ଦେବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତାଙ୍କୁ ସନ ୨୦୦୨ରେ ସମ୍ମାନ ଜନ‌କ ଡକ୍ଟରେଟ ଡିଗ୍ରୀ ଦେଇଥିଲେ ।
ବେମାରୀ ଓ ମୃତ୍ୟୁ
ନିଜ ମାଟି ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବା ଇଚ୍ଛାରେ କୌର ସନ ୨୦୦୪ରେ ପଞ୍ଚକୁଳରେ ବାସ କଲେ ଓ ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ ପାଖରେ ଜିରକପୁରରେ ଏକ ଘର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ରଖିଥିଲେ । ପରେ ୨୨ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୦୫ରେ ସେ ହୃଦ୍‌ଘାତର ଶିକାର ହେଲେ ଓ ପଞ୍ଚକୁଳ ଜେନେରାଲ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଆଡମିସନ ହେଲେ । ଏହି ରୋଗର ଉପଶମ ପରେ ସେ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୦୬ରେ ଦିଲ୍ଲୀ ଯାଇ ଲୋଭନୀୟ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କଲେ । ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଦୁଃଖୀ ଥିଲେ, ଏଇଥି ପାଇଁ ଯେ, ପଞ୍ଜାବୀ ସଙ୍ଗୀତ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅବଦାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇବାରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଓ ଅହେତୁକ ବିଳମ୍ବ ହୋଇଥିବା ସେ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ । ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ଦଶକ ଧରି ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ ଭାବରେ କାମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୁରସ୍କାର ସେ ପଞ୍ଜାବ ତରଫରୁ ନପାଇ ହରିଆନା ତରଫରୁ ପାଇବାରୁ ଅଧିକ ଦୁଃଖୀ ହୋଇଥିଲେ ।
ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବେମାରୀରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ସେ ସନ ୨୦୦୬ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଯାଇଥିଲେ । ସେ ୧୪ ନଭେମ୍ବର ୨୦୦୬ରେ ୭୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ନିଉ ଜର୍ସୀ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ତନି ଝିଅଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଝିଅ ପଞ୍ଚକୁଳରେ ରହିଲେ ଓ ନିଉ ଜର୍ସୀରେ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଜଣ ନନ୍ଦିନୀ ସିଂହ ଓ ପ୍ରମୋଦିନୀ ଜଗ୍ଗି ବାସ କଲେ । ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ଭାରତର ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଡ: ମନମୋହନ ସିଂହ ତାଙ୍କୁ ପଞ୍ଜାବର ନାଇଟିଙ୍ଗେଲ ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତରେ ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ମେଲୋଡ଼ିରେ ଏକ ଧାରା ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ‌କାରୀ ଭାବରେ ଅଭିହିତ କରଥିଲେ ।
ଚୁମ୍‌କି ସେ' ତ ପାଣିରେ ବୁଡ଼ିବ ନାହିଁକି
ଚୁମ୍‌କି ସେ' ତ ପାଣିରେ ବୁଡ଼ିବ ନାହିଁକି ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଉପହାର ଭଦ୍ରା । ଭରଦ୍ୱାଜ ପଣ୍ଡା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ, ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ଓ ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଗିରିଶ ମହାନ୍ତି । ସଙ୍ଗୀତକାର ବିଭୂତି ଭୂଷଣ ଗଡ଼ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଶ୍ରେୟାନ ନାୟକ ଓ ଉପାସନା ମହାନ୍ତି । ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଲେଙ୍କା, ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା, ଜ୍ୟୋତି ମିଶ୍ର, ଚୌଧୁରୀ ବିକାଶ ଦାସ, ଶକ୍ତି ବରାଳ, ପ୍ରଜ୍ଞା ଖଟୁଆ, ତପି ମିଶ୍ର ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱରାଜ ବାରିକ, ଭୂମିକା ଦାଶ ଓ ଅନୁଭ ସୌର୍ଯ୍ୟା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅତିଥି କଳାକାର ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ୨୦୨୨ ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୬ ତାରିଖରେ ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ଓଡ଼ିଶାରେ ୩୭ଟି ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ବିଭୂତି ଭୂଷଣ ଗଡ଼ନାୟକ । ଭରଦ୍ୱାଜ ପଣ୍ଡା, ସନ୍ତୋଷ ପଣ୍ଡା, ବିଭୂତି ଭୂଷଣ ଗଡ଼ନାୟକ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଉଦିତ ନାରାୟଣ, ହ୍ୟୁମାନ ସାଗର, କୁମାର ସାନୁ, ସ୍ୱୟମ ପାଢ଼ୀ, ମଣ୍ଟୁ ଛୁରୀଆ, ପପୁ ପମ ପମ, ଅସୀମା ପଣ୍ଡା, ଅନ୍ତରା ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ, ଦୀପ୍ତିରେଖା ପାଢ଼ୀ, ଅର୍ପିତା ଚୌଧୁରୀ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୨ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର‌
୫ (ସଂଖ୍ୟା)
୫ ହେଉଛି ସାଧାରଣ ଗଣନ ସଂଖ୍ୟା ଶ୍ରେଣୀର ପଞ୍ଚମ ତଥା ୬ର ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସଂଖ୍ୟା ।
ବାହାର ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲିପି ଶ୍ରେଣୀ:ସଂଖ୍ୟା
୭ (ସଂଖ୍ୟା)
ବାହାର ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲିପି ଶ୍ରେଣୀ:ସଂଖ୍ୟା
ଲୋକନାଥ ପାତ୍ର
ଲୋକନାଥ ପାତ୍ର (ଜନ୍ମ: ୨୮ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୧୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବାଲିଗୁଡ଼ା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୨ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ଲୋକନାଥ ପାତ୍ର ୧୯୧୦ ମସିହାର ଅପ୍ରେଲ ୨୮ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଜଗବନ୍ଧୁ ପାତ୍ର ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପାତ୍ର ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ଲୋକନାଥ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଗଣତନ୍ତ୍ର ପରିଷଦର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ର ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୧୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୨ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଲାବିରିନ୍ଥାଇଟିସ
ଲାବିରିନ୍ଥାଇଟିସ, ଯାହାକୁ ଭେଷ୍ଟିବୁଲାର ନ୍ୟୁରାଇଟିସ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ଏକ ପ୍ରକାର ଭୂତାଣୁ ଜନିତ ପ୍ରଦାହ ଅଟେ ଯେଉଁଥିରେ ଭିତର କାନର ଅକ୍ଷମତା ହୁଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ମୁଣ୍ଡ ବୁଲା, ବାନ୍ତି ଏବଂ କାନନାଦ ଅନୁଭବ ହୋଇପାରେ । ନିଜ ଚାରି ପାଖରେ ବିଶ୍ୱ ଘୁରୁଥିବା ଅନୁଭବ ସାଧାରଣତଃ ସ୍ଥିର ଥାଏ କିନ୍ତୁ ଶ୍ରବଣହାନୀ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ହୁଏ । ଏହି ରୋଗ ହଠାତ୍ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ । ଲକ୍ଷଣ‌ଗୁଡ଼ିକର ଉନ୍ନତି   କିଛି ଦିନ ପରେ ହୋଇପାରେ; ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନ ପାଇଁ ସେମାନେ ଛଅ ସପ୍ତାହ କିମ୍ବା ଅଧିକ ସମୟ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ ।
ଏହା ଶର୍ଦ୍ଦି ଭଳି ଭୂତାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ । ଲାବିରିନ୍ଥାଇଟିସ ରୋଗରେ ଭିତର କାନର ଲାବିରିନ୍ଥରେ ଓ ଭେଷ୍ଟିବୁଲାର ନ୍ୟୁରାଇଟିସ ରୋଗରେ ଭିତର କାନରେ ଥିବା ଭେଷ୍ଟିବୁଲାର ସ୍ନାୟୁ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ ଓ ଉଭୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଲକ୍ଷଣ ସମାନ ରହେ ଏବଂ ଉକ୍ତ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକର ନାମ ସାଧାରଣତଃ ଅଦଳବଦଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।  ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ପେରିଫେରାଲ୍ ଭେଷ୍ଟିବୁଲାର୍ ବେମାରୀ (ସନ୍ତୁଳନ ରୋଗ) ।
ଚିକିତ୍ସାରେ କିଛି ଦିନ ପାଇଁ ଡାଇମେନହାଇଡ୍ରିନେଟ ଭଳି ଆଣ୍ଟିହିଷ୍ଟାମାଇନ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ । ମିଥାଇଲପ୍ରେଡନିସୋଲୋନ ଭଳି ଷ୍ଟିରଏଡ ଦେଲେ ଅବସ୍ଥାରେ ଉନ୍ନତି ହୋଇପାରେ । ଯଦି ସନ୍ତୁଳନ ସମସ୍ୟା ଯଦି ଚାଲୁ ରହେ ତେବେଭେଷ୍ଟିବୁଲାର ପୁନର୍ବାସ ଉପଯୋଗୀ ହୋଇପାରେ । ଭୂତାଣୁରୋଧୀ ଔଷଧ ଉପଯୋଗୀ ନୁହେଁ । ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କିଛି ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା ରହିପାରେ ଯାହାକି ମାସ ମାସ ଧରି ରହିଥାଏ । ଏହି ରୋଗ ବାରମ୍ବାର ହୁଏନି ।
ପ୍ରତି ବର୍ଷ ୧୦୦,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୩ରୁ ୪ଜଣ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହା ଯେ କୌଣସି ବୟସରେ ହୋଇପାରେ; ଯଦିଓ ୩୦ରୁ ୬୦ବର୍ଷ ବୟସ୍କମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ୧୯୦୯ ମସିହାରେ ଚିକିତ୍ସା ସାହିତ୍ୟରେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ରୁଟ୍ଟିନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଜିଜାବାଈ
ରାଜମାତା ଜିଜାବାଈ (୧୨ ଜାନୁଆରୀ ୧୫୯୬ - ୧୭ ଜୁନ ୧୬୭୪ ), ମରାଠା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଏବଂ ଶିବାଜୀଙ୍କ ମାତା ଥିଲେ । ସେ ସିନ୍ଦଖେଡ଼ ରାଜାର ଲାଖୁଜିରାଓ ଯାଦବଙ୍କ ଝିଅ ଥିଲେ ।
ଇତିହାସ
ଜିଜାବାଈ ୧୨ ଜାନୁୟାରୀ ୧୫୯୬ ମସିହାରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ବର୍ତ୍ତମାନର ବୁଲଦାନ ଜିଲ୍ଲା ଜିଲ୍ଲାର ସିନ୍ଦଖେଡ଼ ରାଜା ନିକଟସ୍ଥ ଦେଓଲଗାଓଁର ମହାଲସାବାଇ ଯାଦବ ଏବଂ ଲାଖୁଜୀ ଯାଦବଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଲାଖୁଜିରାଜେ ଯାଦବ ଜଣେ ମରାଠା ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତର ଥିଲେ । ଜିଜବାଇ ଅଳ୍ପ ବୟସରେ ନିଜାମ ଶାହି ସୁଲତାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କମାଣ୍ଡର ଭେରୁଲ ଗାଁର ମାଲୋଜୀ ଭୋସଲେଙ୍କ ପୁଅ ଶାହାଜୀ ଭୋସଲେଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେ ଶିବାଜୀଙ୍କୁ ସ୍ୱରାଜ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଯୋଦ୍ଧା ଭାବରେ ବଢାଇଥିଲେ । ଜିଜାବାଈ ଯାଦବ ବଂଶର ବଂଶଧର ଥିଲେ, ଯିଏକି ଯାଦବଙ୍କ ବଂଶଧର ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଦାବି କରିଥିଲେ ।.
ଜୀବନ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ
ଯେତେବେଳେ ଶିବାଜୀଙ୍କୁ ୧୪ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା, ଶାହାଜୀ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ପୁଣେର ଜାଗିରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ । ଜାଗିରଙ୍କ ପରିଚାଳନା ଦାୟିତ୍ୱ ଜିଜାବାଈଙ୍କ ଉପରେ ପଡିଥିଲା । ଜିଜାବାଈ ଏବଂ ଶିବାଜୀ କୁଶଳୀ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ସହ ପୁଣେରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ନିଜାମଶାହ, ଆଦିଲଶାହ ଏବଂ ମୋଗଲଙ୍କ କ୍ରମାଗତ ସ୍ୱାର୍ଥ ହେତୁ ପୁଣେର ଅବସ୍ଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖରାପ ଥିଲା । ଏପରି ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତିରେ ସେ ପୁଣେ ସହରର ପୁନଃ ବିକାଶ କରିଥିଲେ ।
ଜିଜାବାଈ ସ୍ୱାଧୀନତାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହାଭାରତ ଓ ରାମାୟଣ ବିଷୟରେ ଶିବାଜୀଙ୍କୁ କହିଥିଲେ । ସୀତାଙ୍କୁ ହରଣ କରିଥିବା ରାବଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଶ୍ରୀ ରାମ କେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ଭୀମ କେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଯିଏ ବକାଶୁରକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦୁର୍ବଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ ଇତ୍ୟାଦି । ଜିଜବାଇ କେବଳ କାହାଣୀ କହି ନାହାଁନ୍ତି ବରଂ ଚେୟାର ପାଖରେ ବସି ରାଜନୀତିର ପ୍ରଥମ ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ସେ ଜଣେ ଦକ୍ଷ ଘୋଡା ଚାଳକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ । ସେ ଅତି ଦକ୍ଷ ଭାବରେ ଖଣ୍ଡାର ବ୍ୟବହାର କରିପାରନ୍ତି । ସେ କସବା ଗଣେଷଙ୍କ ମନ୍ଦିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ସେ କେଭରେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଏବଂ ତମ୍ବାଡି ଜୋଗେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିରର ନବୀକରଣ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ସେ ୧୭ ଜୁନ ୧୬୭୪ ମସିହାରେ ରାୟଗଡା ଦୁର୍ଗ ନିକଟସ୍ଥ ପାଚାଡ ଗ୍ରାମରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୫୯୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୬୭୪ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଶ୍ରେଣୀ:ମରାଠା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ମହିଳା
ଦାଣ୍ଡମୁକୁନ୍ଦପୁର
ଦାଣ୍ଡମୁକୁନ୍ଦପୁର ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରାମ । ଭକ୍ତ ସାଲବେଗଙ୍କ ସ୍ମୃତିପୀଠ ଭାବେ ଏହା ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛି ।
ଭୂଗୋଳ
ପୁରୀ-ଭୁବନେଶ୍ୱର ରାସ୍ତାର ଅନତି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ଗ୍ରାମ ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରୁ ମାତ୍ର ୨୯ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ପିପିଲି ତହସିଲ ଅଧୀନରେ ଥିବା ଏହି ଗ୍ରାମ ଜିଲ୍ଲା ସଦର ମହକୁମା ପୁରୀଠାରୁ ୩୬ କି ମି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ପିପିଲି ଡାକଘର ଅଧୀନରେ ଥିବା ଏହି ଗ୍ରାମର ପିନ କୋଡ଼ ହେଉଛି ୭୫୨୧୦୪ ।
ଗାଁର ପଶ୍ଚିମରେ ଡେଲାଙ୍ଗ ତହସିଲ, ପୂର୍ବକୁ ନିମାପଡା ତହସିଲ, ଦକ୍ଷିଣରେ ସତ୍ୟବାଦୀ ତହସିଲ ଓ ଉତ୍ତରରେ ପିପିଲି । ଏହାର ନିକଟତମ ସହର ହେଉଛି ଜଟଣୀ, ଖୋର୍ଦ୍ଧା, ପୁରୀ ।
ଗମନାଗମନ
ଦାଣ୍ଡମୁକୁନ୍ଦପୁରର ନିକଟତମ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ହେଉଛି ଡେଲାଙ୍ଗ । ତେବେ ଡେଲାଙ୍ଗଠାରୁ କିମ୍ବା ୨୧ କି ମି ଦୂରରେ ଥିବା ଭୁବନେଶ୍ୱର ରେଳଷ୍ଟେସନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ବସ ଯୋଗେ ଯାଇହେବ ।
ପର୍ଯ୍ୟଟନ
ଭକ୍ତ ସାଲବେଗଙ୍କ ମାମୁଙ୍କ ଘର ଦାଣ୍ଡମୁକୁନ୍ଦପୁର ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି । ଏହିସ୍ଥାନ ସାଲବେଗଙ୍କ ସ୍ମୃତିପୀଠ ବ୍ୟତୀତ ଏହା ନିକଟରେ ଭକ୍ତ ଦାସିଆ ବାଉରୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ସ୍ଥାନ ରହିଥିବା ହେତୁ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହାର ପ୍ରସିଦ୍ଧି ରହିଛି । ଏହାଛଡା ଚମ୍ପକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଏଠାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବିଭିନ୍ନ କିସମର ବାଣ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳନ ଅତି ଆଡମ୍ବର ସହକାରେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଗାଆଁ ଓ ସହର
ସୁନା ପଞ୍ଜୁରୀ
ସୁନା ପଞ୍ଜୁରୀ, ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ସୁବାସ ରାଉତ । ଶଙ୍କର କିନ୍ନାଗି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ ଓ ଶୀର୍ଷାନନ୍ଦ ଦାସ କାନୁନ୍‌ଗୋ ଏହାର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ରବି କିନ୍ନାଗି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୫ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଶାନ୍ତନୁ ଶତପଥୀ
ଶାନ୍ତନୁ ଶତପଥୀ ( ୨୦ ଜୁଲାଇ ୧୯୪୩ - ୩ ନଭେମ୍ବର ୨୦୨୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି ଥିଲେ । ସେ ୧୯୫୯-୬୦ ବର୍ଷରୁ ୧୯୭୧-୭୨ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଶା ତରଫରୁ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀ କ୍ରିକେଟେ ଖେଳିଥିଲ । ରଣଜୀ ଟ୍ରଫିରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ବ୍ୟତିତ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ଓ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ ତରଫରୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ । ଦୂଲିପ ଟ୍ରଫିରେ ସେ ଦୁଇଟି ଜୋନ ପାଇଁ ଖେଳିଥିଲେ । ବୃତ୍ତିରେ ସେ ଜଣେ ଇଞ୍ଜିନିୟର ଥିଲେ ।
କ୍ରିକେଟ ଜୀବନ
ଶାନ୍ତନୁ, ୧୯୫୯-୬୦ ବର୍ଷରୁ କ୍ରିକେଟ ଖେଳ ଆରମ୍ଭ କରି ୧୯୭୧-୯୨ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଖେଳିଥିଲେ । ସେ ଜଣେ ଡାହାଣହାତୀ ବ୍ୟାଟ୍ସମ୍ୟାନ ଓ ମଧ୍ୟମଗତିର ଫାଷ୍ଟ ବୋଲର ଥିଲେ । ସେ ରଣଜୀ ଟ୍ରଫିରେ ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ୨୬ଟି ମ୍ୟାଚ ଖେଳି ୭.୯୪ ହାରରେ ୨୭୮ ରନ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍କୋର ଥିଲା ୪୯ । ସେହି ପରି ବୋଲିଂରେ ସେ ୨୮.୯୮ ହାରରେ ୬୯ଟି ଉଇକେଟ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲିଂ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଥିଲା ୭୮ ରନ ଦେଇ ୮ ଉଇକେଟ ହାସଲ କରିବା । ସେ ଚାରି ଥର ୫ ଉଇକେଟ ବା ତଦୁର୍ଦ୍ଧ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଥର ୧୦ ଉଇକେଟରୁ ଅଧିକ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ଶାନ୍ତନୁ ୧୯୪୩ ମସିହାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଥିଲେ, ସାହିତ୍ୟିକ ବସନ୍ତ କୁମାର ଶତପଥୀଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ । ତାଙ୍କର ସାନ ଭାଇଙ୍କ ନାମ ସଞ୍ଜୟ ଶତପଥୀ । ସେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳୀ ଥିଲେ । ଶାନ୍ତନୁ, ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ବନାରସ ବିଶ୍ୱ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ । ସେ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ ସମେତ ବିଈ, ବିଟେକ ଓ ଏଫଆଇ ଆଦି ଶିକ୍ଷା ହାସଲ କରିଥିଲେ । ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ତାଙ୍କର ବୃତ୍ତି ଥିଲା । କ୍ରିକେଟ ବ୍ୟତିତ ସେ ଜଣେ ଫୁଟବଲ ଖେଳାଳି ଓ କ୍ରୀଡ଼ା ଭାଷ୍ୟକାର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ସୁଷମା ଓ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ରଙ୍କ ନାମ ରାଜେଶ ଅଟେ । ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ପାଦ୍ରୀ ଗ୍ରାହାମ ଷ୍ଟେନ୍ସଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଥିଲା । ତାଙ୍କରି ବନ୍ଧୁତା ଯୋଗୁ ଗ୍ରାହାମ ଓଡ଼ିଶା ଆସି ବାରିପଦାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୨୦ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୩ ତାରିଖରେ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କର ଭୁବନେଶ୍ୱରସ୍ଥ ଲୁଇସରୋଡ଼ ବାସଭବନଠାରେ ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୩ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୦ ମୃତ୍ୟୁ
ଇଥାମ୍ବୁଟଲ/ଆଇସୋନିଆଜିଡ
ଇଥାମ୍ବୁଟଲ/ଆଇସୋନିଆଜିଡ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Ethambutol/isoniazid) ଏକ ମିଶ୍ରିତ ଔଷଧ ଯାହା ଯକ୍ଷ୍ମା ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଏ । ଏଥିରେ ସ୍ଥିରିକୃତ ମାତ୍ରାର ଇଥାମ୍ବୁଟଲ ଓ ଆଇସୋନିଆଜିଡ ଔଷଧଦ୍ୱୟ ଥାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯକ୍ଷ୍ମାରୋଧୀ ଔଷଧମାନଙ୍କ (antituberculosis medication) ସ‌ହିତ ଏହା ଦିଆଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ (World Health Organization's List of Essential Medicines) ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ (health system) ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ (developing world) ଏହି ଔଷଧର ଏକ ମାସର ଡୋଜର ହୋଲସେଲ କ୍ରୟ ମୂଲ୍ୟ ୧.୪୭ରୁ ୧.୯୯ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଏହି ମିଶ୍ର ଔଷଧ ଆମେରିକା ଓ କାନାଡ଼ାରେ ମିଳେନାହିଁ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ନବକୃଷ୍ଣ ଚୌଧୁରୀ
ନବକୃଷ୍ଣ ଚୌଧୁରୀ (୧୯୦୧ ନଭେମ୍ବର ୨୩ - ୧୯୮୪ ଜୁନ ୨୪) ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ରାଜନେତା, ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଓ ଲେଖକ ଥିଲେ । ସେ ୧୨ ମଇ ୧୯୫୦ଠାରୁ ୧୯ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୫୬ ଯାଏଁ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇଥିଲେ ।
ଜୀବନୀ
ନବକୃଷ୍ଣ ଚୌଧୁରୀ ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଖେରସା ଗାଁରେ ୧୯୦୧ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୨୩ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତା ଗୋକୁଳାନନ୍ଦ ଚୌଧୁରୀ ଜଣେ ଓକିଲ ଭାବରେ କାମ କରୁଥିଲେ । ନବକୃଷ୍ଣ ପ୍ୟାରୀମୋହନ ଏକାଡେମି ୧୪ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଶିକ୍ଷା ସମାପନ କରିଥିଲେ । ନବକୃଷ୍ଣ ଶୈଶବରେ ଖେଳ-କସରତ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ । ଆଉ ପିତା ତାଙ୍କୁ ଏହି ଦିଗରେ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିଲେ, ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବେ ତାଲିମ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ପ୍ରଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ । ପରେ ପାଠ ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ କଟକସ୍ଥିତ ପ୍ୟାରୀମୋହନ ଏକାଡେମୀରେ ଭର୍ତ୍ତିକରାଯାଇଥିଲା । ହାଇସ୍କୁଲ ପରୀକ୍ଷାରେ କୃତ୍ତିତ୍ୱର ସହ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ସେ ରେଭେନ୍ସା କଲେଜରେ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ । ହେଲେ ପରାଧୀନ ଭାରତର ଦୁରବସ୍ଥା ତାଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ବିଚଳିତ କରୁଥିଲା ଏବଂ ଅଧାରୁ ପାଠପଢ଼ା ଛାଡି ସେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯୋଗ ଦେଲେ । ସାବରମତୀ ଆଶ୍ରମରେ ଦଶମାସର ରହଣି ତାଙ୍କୁ ସଚ୍ଚୋଟ ଲୋକସେବକ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା ଏବଂ ଓଡ଼ିଶା ଫେରି ଆସି ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ବିକାଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥିଲେ । ଅଧାରୁ ଛାଡିଥିବା ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ସମାପନ ପାଇଁ ସେ ଶାନ୍ତି ନିକେତନ ଯାଇ ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ମାଳତୀ ସେନଙ୍କ ସହ ପରିଚୟ ହୋଇଥିଲା । ବିବାହ ପରେ ଦୁହେଁ ଆସି ଜଗତସିଂହପୁର ଅନ୍ତର୍ଗତ ତରିକୁଦ ଗ୍ରାମରେ ବାସ କରିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶି କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ, ସ୍କୁଲ ଚଳଉଥିଲେ । କୃଷକ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ସାରଥୀ ଏବଂ ତା ପରେ କୃଷକ ନାମକ ପତ୍ରିକା ବାହାର କରିଥିଲେ ।
ରାଜନୀତି
ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉତ୍କଳ ପ୍ରଦେଶ ଗଠନ ପରେ ହେଇଥିବା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ତିର୍ତ୍ତୋଲ-ଏରସମା ଆସନରୁ ଲଢି ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ । ସେହିପରି ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଆସନରୁ ବିଜୟୀ ହୋଇ ରାଜସ୍ୱ ମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ । ଏକ ମାତ୍ର ପୁତ୍ର ବିନାୟକଙ୍କ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟଥିତ କରିବାରୁ ସେ ସରକାରରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇ ଜନସେବାରେ ବ୍ରତୀ ହୋଇଥିଲେ । ପରେ ନେହେରୁଙ୍କ ଉଦ୍ୟମରେ ରାଜ୍ୟର ଶାସନ ଭାର ସମ୍ଭାଳି ଥିଲେ । ନବକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶାସନ କାଳରେ ହୀରାକୁଦ ବନ୍ଧ, ଓଡ଼ିଶା କୃଷି ଓ ପଶୁ ଚିକିତ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ବୁର୍ଲା ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଆଦି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ବହୁ ବିରୋଧ ସତ୍ତ୍ୱେ ତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟମରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସରକାରୀ ଭାଷାରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟମରେ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ପାଇଥିବା ନକ୍ସଲ ନେତା ନାଗଭୂଷଣ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ରାଜକ୍ଷମା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ଜରୁରିକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ବୟସରେ ଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ସେ ଲୋକନାୟକ ଜୟପ୍ରକାଶ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ ଦେଇ ଗିରଫ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୮୪ ଜୁନ ୨୪ରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୦୧ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୪ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସରୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ
ଏଟୋନୋଜେସ୍ଟ୍ରେଲ ଜନ୍ମ ନିରୋଧ ପ୍ରତ୍ୟାରୋପଣ
ଏଟୋନୋଜେସ୍ଟ୍ରେଲ ଜନ୍ମ ନିରୋଧ ପ୍ରତ୍ୟାରୋପଣ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Etonogestrel birth control implant, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ନେକ୍ସପ୍ଲାନନ) ଏକ ଉପକରଣ ଯାହା ଜନ୍ମ ନିରୋଧ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହେଉଥିବା ଏଟୋନୋଜେସ୍ଟ୍ରେଲ (etonogestrel) ମିଶ୍ରିତ ଏକ ରଡ଼କୁ ବୁଝାଏ । ଏହା ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନିରୋଧକ ଯାହାର ଏକ ବର୍ଷର ଫେଲ ହାର ମାତ୍ର ୦.୦୫% । ଏହି ଉପକରଣ ଚର୍ମ ତଳେ ରଖାଯାଏ ଓ ଏହା ୩ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ରହେ । ଏହି ଉପକରଣ କାଢ଼ିଦେବା ପରେ ଗର୍ଭଧାରଣ କ୍ଷମତା (fertility) ସଙ୍ଗେସଙ୍ଗେ ଫେରିଆସେ ।
ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରେ ସନ ୧୯୯୮ରେ ଓ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସନ ୨୦୬୪ ଏହା ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ (World Health Organization's List of Essential Medicines) ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ (health system) ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ (developing world) ଏହି ଔଷଧର ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ୮.୯୩ରୁ ୧୩.୨୯ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ୮୩.୪୩ ପାଉଣ୍ଡ ।  ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ୬୨୫ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ସନ ୨୦୧୦ର ଆକଳନ ଅନୁସାରେ ଏହାକୁ ୯୦ରୁ ଅଧିକ ଦେଶର ପ୍ରାୟ ୩ ନିୟୁତ ମହିଳା ବ୍ୟବ‌ହାର କରୁଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ଫାଇଜାବାଦ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ
ଫାଇଜାବାଦ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ iଉତ୍ତର ଭାରତର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ରେଳ ଜଙ୍କସନ ।ଏଠାରୁ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀ, କାନପୁର , ଲକ୍ଷ୍ନୋ , ବାରାଣାସୀ , ଗୋରହପୁର ଇଲାହାବାଦ ଆଦି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଉତ୍ତମ ରେଳ ସଂଯୋଗ ରହିଛି । ଘାଘରା ନଦୀ ନିକଟରେ ଥିବା ଫାଇଜାବାଦ ସହର ନିକଟରେ ଅଜୋଧ୍ୟା ସହରରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଜଙ୍କସନ ରହିଛି ।
ସେବା ସମୂହ
ନିକଟସ୍ଥ ସମସ୍ତ ବଡ ସହର ସହ ଏଠାରୁ ରେଳ ସଂଯୋଗ ବହୁଳ ସଂଖ୍ୟାରେ ଥାଏ । ଏହା ସହ ମୁମ୍ବାଇ ଓ ଦିଲ୍ଲୀକୁ ଏଠାରୁ ଦୈନିକ  ଟ୍ରେନ ଯାଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ରେଳ
୧ (ବହୁବିକଳ୍ପ)
ଏକ ହେଉଛି ୧, ଏବଂ ଏହା ଏହି ସବୁକୁ ମଧ୍ୟ ବୁଝାଇଥାଏ:
ଚରଖାରି ରାଜ୍ୟ
ଚରଖାରି ଇଷ୍ଟଟ, ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ ସମୟ ରେ ଏକ ଗଡଜାତ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ସମୂହରେ ସାମାର୍ଜିତ ହୋଇ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର ଚରକାୟ ସହର ହିସାବରେ ରହିଛି ।
ଇତିହାସ
1765 ମସିହାରେ ସୌରଭ ସିଂହ ବୁନ୍ଦେଲା ନାମକ ବୁନ୍ଦେଲା ରାଜପୁତଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । ସେ ପାନ୍ନା ରାଜବଂଶ ଜଣେ ବଂଶଜ ଥିଲେ । ଚରଖାଇର ଶେଷ ରାଜା ଜାନୁଆରୀ 1, 1950ରେ ରାଜ୍ୟକୁ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ସମୂହରେ ସମ୍ମିଳିତ କରିଥିଲେ ।
ଭୌଗୋଳିକ ସ୍ଥିତି ଓ ଜଣ ସଂଖ୍ୟା
1901 ମସିହା ସମୟରେ ଏହାର ଆୟତନ 2,279 ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ରହିଥିଲା । ଏହାର ଜନସଂଖ୍ୟା 113,254 ଥିଲା ଓ ଜନ ଘନତ୍ୱ 54.1 ପ୍ରତି ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ରହିଥିଲା ।
ଶାସକ ସମୂହ
ରାଜା ବିକ୍ରମ ସିଂହଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିବା ସମୟରେ ଏହା ବ୍ରିଟିଶମାନଙ୍କ କରଡା ରାଜ୍ୟ ରୂପେ ରହିଥିଲା ।
ମହାମାୟା ମନ୍ଦିର
ମହାମାୟା ମନ୍ଦିର, ଭାରତରେ ଥିବା ୫୨ଟି ଶକ୍ତିପୀଠ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ପୀଠ । ଏହା ଛତିଶଗଡ଼ ରାଜ୍ୟର ବିଲାସପୁର ଜିଲ୍ଲାର ରତନପୁରଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏଠାରେ ମହାମାୟାଙ୍କୁ( ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କର ଯୁଗଳ ଅବତାର) ପୂଜା କରାଯାଏ । ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ କଳଚୁରି ବଂଶର ରାଜା ରତ୍ନଦେବ(ପ୍ରଥମ) ଦ୍ୱାଦଶ-ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।. ରତ୍ନଦେବ(ପ୍ରଥମ) ହଇହଇ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ ଓ ରତନପୁର ତାଙ୍କର ରାଜଧାନୀ ଥିଲା । "ମହାମାୟା", ରତନପୁର ରାଜ୍ୟର କୂଳଦେବୀ ଥିଲେ । ସୂକ୍ଷ୍ମ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟରେ ସଜ୍ଜିତ ମହାମାୟା ମନ୍ଦିର, "ନାଗରା" ଶୈଳୀରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି । ମନ୍ଦିରଟି ଉତ୍ତର ମୁହାଁ ଓ ଏହା ନିକଟରେ ଏକ ଜଳାଶୟ ରହିଛି । ମନ୍ଦିରରେ ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ରହିଛି । ମନ୍ଦିରର ଗର୍ଭଗୃହ ଓ ମଣ୍ଡପ ଅଷ୍ଟଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷଭାଗରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ମହାମାୟା ମନ୍ଦିର ବେଢା ମଧ୍ୟରେ ଶିବ, ହନୁମାନ ଓ କାନ୍ତିଦେବଲଙ୍କ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ରହିଛି । କାନ୍ତିଦେବଲ ମନ୍ଦିରକୁ ତପସ୍ୱୀ "ସନ୍ତୋଷ ଗିରି" ୧୦୩୯ ମସିହାରେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ଓ ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ କଳଚୁରି ବଂଶର ରାଜା ପୃଥିବୀଦେବ(ଦ୍ୱିତୀୟ) ଏହାକୁ ସମ୍ପ୍ରସାରିତ କରିଥିଲେ ।  ମହାମାୟା ମନ୍ଦିରର ଅନତୀ ଦୂରରେ କାଳଭୈରବ ମନ୍ଦିର ଓ କଡେଇଡିଅଲ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । କାଳଭୈରବଙ୍କୁ ମହାମାୟା ମନ୍ଦିରର ରକ୍ଷକ ମନେ କରାଯାଏ । କାଳଭୈରବ ମନ୍ଦିର ଦର୍ଶନ ନକଲେ ମହାମାୟା ଦର୍ଶନ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଏ ବୋଲି ଲୋକକଥା ରହିଛି । ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରକୁ ବହୁ ପୂରାତନ ମନ୍ଦିର, ରାଜପ୍ରସାଦ ଓ ଦୁର୍ଗ ଘେରି  ରହିଛନ୍ତି । ନବରାତ୍ର ଅବସରରେ ମହାମାୟା ମନ୍ଦିରକୁ ବହୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଆସିଥାନ୍ତି ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ
ମାଳତୀ ଚୌଧୁରୀ
ମାଳତୀ ଚୌଧୁରୀ (୨୬ ଜୁଲାଇ ୧୯୦୪ - ୧୫ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୯୮) ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଥିଲେ । ମାଳତୀ ୨୬ ଜୁଲାଇ ୧୯୦୪ରେ  ଏକ ବ୍ରାହ୍ମ ପରିବାରରେ ବାପା ବାରିଷ୍ଟର କୁମୁଦ ନାଥ ସେନ ଓ ମାଆ ସ୍ନେହଲତା ସେନଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ୨.୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ବାପାଙ୍କୁ ହରାଇ ସେ ମାଆଙ୍କ ଦେଇ ପରିପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ । ବିଶ୍ୱକବି ରବିନ୍ଦ୍ରନାଥ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ମିନୁ ଓ ଗାନ୍ଧୀଜୀ ତାଙ୍କୁ ତୁଫାନୀ ନାମରେ ଡାକୁଥିଲା ବେଳେ ସେ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କ ଆଦରଣୀୟ ନୂମା (ନୂଆ ମା) ଭାବେ ପରିଚିତ ଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମର ପ୍ରଜାମଣ୍ଡଳ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସେ ଏତେ ମାତ୍ରାରେ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ ଇଂରେଜ ସରକାର ତାଙ୍କୁ "ଜୋଆନ୍‌ ଅଫ୍‌ ଆର୍କ" ନାମେର ସମ୍ବୋଧନ କରୁଥିଲେ।
ଜୀବନୀ
ମାଳତୀ ଦେବୀଙ୍କର ବିପ୍ଳବୀ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ଅଧିକ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ନବକୃଷ୍ଣ ଚୌଧୁରୀ। ବିବାହ ପରେ ସେ ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ତରିକୁନ୍ଦ ଗ୍ରାମରେ ରହୁଥିଲେ। ଜୀବିକା ନର୍ବାହ କରିବା ପାଇଁ ସେ କୃଷି ଓ ଗୋ ପାଳନ କରୁଥିଲେ। ଗ୍ରାମରେ ରହିବବେଳେ ସେ ଘର ଘର ବୁଲି ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ବିଷୟରେ ସଚେତନ କରାଇବା ସହ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଙ୍ଗ୍ରାମରେ ସହେଯାଗ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିଲେ।
ସାମାଜିକ କାମ ଓ ରାଜନୀତି
ବିଭା ହେବାପରେ ସେ ଓଡ଼ିଶାରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ ଓ ଓଡ଼ିଶା ତାହାଙ୍କର କର୍ମଭୂମି ପାଲଟିଥିଲା । ଚୌଧୁରୀ ଦମ୍ପତି ଏକ ଛୋଟ ଗାଁ ଅନଖିଆରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ, ଯାହା ଏବେକାର ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସେଠାରେ ନବକୃଷ୍ଣ ଚାଷବାସ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଓ ଆଖୁର ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ ବଢ଼ାଇବା ଉପରେ କାମ କରୁଥିଲେ । ଚାଷ ଛଡ଼ା ଆଖପାଖ ଗାଁମାନଙ୍କ ସହ ସହଯୋଗ ବଢ଼ାଇବା ସେମାନଙ୍କ ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା । ସେ ଅନୁଗୋଳର ବାଜିରାଉତ ଛାତ୍ରାବାସ, ଉତ୍କଳ ନବଜୀବନ ମଣ୍ଡଳ ଓ ଚମ୍ପତିମୁଣ୍ଡାର ଜୀବନ ବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ମହିଳା ଯେ କିଶୋରୀ ବୟସରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ। ୧୯୨୦ ମସିହା ଅସହେଯାଗ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସେ ଭାଗନେଇଥିଲେ। ନିଜର ପ୍ରେଚଷ୍ଟାରୁ ସେ ଇଞ୍ଚୁଡ଼ି ଓ କୁଜଙ୍ଗରୁ ପ୍ରଥମେ ଶହେରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ମହିଳାଙ୍କୁ ଆଣି ୧୯୩୦ ମସିହା ଲବଣ ସତ୍ୟାଗ୍ରହରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ନାରୀମାନଙ୍କ ନିରକ୍ଷରତା ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଦୁର୍ବିସହ ଜୀବନ ବିତାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଥିବା କଥା ସେ ଜାଣିଥିଲେ। ତେଣୁ ସେ ନିଜ ଗ୍ରାମରେ ଥିବାବେଳେ ରାତ୍ରି ପାଠଶାଳା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ପାମ୍ପୁଡି ଚାଟ
ପାମ୍ପୁଡି ଚାଟ ଭାରତୀୟ ଉପ-ମହାଦ୍ୱୀପର ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ପାରମ୍ପରିକ ଫାଷ୍ଟ ଫୁଡ଼ ଅଟେ, ବିଶେଷ କରି ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନରେ ଏହା ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଥାଏ ।  ସମଗ୍ର ଭାରତରେ ବହୁ ପ୍ରକାରର ବ୍ୟଞ୍ଜନ ପାମ୍ପୁଡି ଚାଟ ରୂପେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦର୍ଭିତ ହୋଇଥାଏ । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଆମେରିକାର କିଛି ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟରେ ଏହାର ପାରମ୍ପରିକ ସଂସ୍କରଣ ସେବା ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ।
ପ୍ରସ୍ତୁତି
ପାମ୍ପୁଡି ଚାଟ ପରମ୍ପରାଗତ ରୂପେ ; ମଇଦା ଏବଂ ସୁଜିରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ପାମ୍ପୁଡି, ତା'ସହିତ ସିଝା ଆଳୁ ଏବଂ ସିଝା ମଟରରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏକ ମସଲାଯୁକ୍ତ ତରକାରିଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ । ଏହାକୁ ସଜେଇବା ପାଇଁ ତା'ଉପରେ ଦହି, ତେନ୍ତୁଳି ରସ, କଟା ପିଆଜ, ଧନିଆ, କାକୁଡି, ଲଙ୍କା, ନଡିଆ କୋରା, ଟମାଟୋ ସସ ଏବଂ ଚାଟ ମସଲା, ଲୁଣ, ସେଓ ଇତ୍ୟାଦିର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।  ପାମ୍ପୁଡି ସାଧାରଣତଃ ପରିସ୍କୃତ ଅଟା/ମଇଦା, ସୁଜି, କଳା ଜିରା, ଘିଅ କିମ୍ବା ତେଲଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥାଏ । ପୁଦିନା, ଧନିଆ ଏବଂ ମସଲା ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଏହାକୁ ମିଠା, ଖଟା, ମସଲାଯୁକ୍ତ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ରୂପେ ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ ।
ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି
"ପାମ୍ପୁଡି" ୱାଫର୍ସକୁ ସନ୍ଦର୍ଭିତ କରିଥାଏ, ଏବଂ ସଂସ୍କୃତ କ୍ରିୟା "Caṭ"ରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଶବ୍ଦ "ଚାଟ"ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଆଙ୍ଗୁଳିଦ୍ୱାରା ଚାଖିବା ଏବଂ ଏହାଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଧ୍ୱନୀର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥାଏ । ଏହା ବହୁ ଫାଷ୍ଟ ଫୁଡ଼ ବ୍ୟଞ୍ଜନ କିମ୍ବା ସ୍ନାକକୁ ଦର୍ଶେଇଥାଏ । "ଚାଟ"ର ଶାବ୍ଦିକ ଅର୍ଥ ହିନ୍ଦୀରେ "ଚାଟଣା" କୁହାଯାଏ । ଏହି ଶବ୍ଦ ଭାରତର ବହୁ ବ୍ୟଞ୍ଜନକୁ ଦର୍ଶାଇଥାଏ ।
ସୋମେଶ୍ୱର ତୃତୀୟଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଂକଳିତ 12ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀର ସଂସ୍କୃତ ଜ୍ଞାନକୋଷ, ଯାହା ଆଜି କାର୍ଣ୍ଣାଟକ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି । ପାମ୍ପୁଡି ପାଇଁ ଏକ ରେସିପି (ପୁରିକା ରୂପେ) ଉଲ୍ଲେଖ "ମାନେସୋଲାସା"ରେ କରାଯାଇଛି ।
ରାସ୍ତା କଡର ଖାଦ୍ୟ
ପାମ୍ପୁଡି ଚାଟକୁ ପ୍ରାୟତଃ ଭାରତରେ ପ୍ରାୟତଃ ରାସ୍ତା କଡରେ ଉପସ୍ଥିତ ଖାଇବା ଷ୍ଟଲ ମାନଙ୍କରେ ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଥାଏ । ଭାରତ ରେ, ଏହା ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ତୁଳନାରେ ଦେଶର ଉତ୍ତରୀ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ଖାଦ୍ୟ
ଏପୋପ୍ରୋଷ୍ଟେନୋଲ
ଏପୋପ୍ରୋଷ୍ଟେନୋଲ, ଅନ୍ୟ ଏକ ନାମ ପ୍ରୋଷ୍ଟାସାଇକ୍ଲିନ, ଏକ ଔଷଧ ଏବଂ ମାନବ ଶରୀରରେ ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ପଦାର୍ଥ । ଔଷଧ ଭାବରେ ଏହା ଫୁସଫୁସିୟ ଧମନୀ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ଏବଂ ତୀବ୍ର ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ସମସ୍ୟା ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ର (ARDS) ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା । ଏହା ଡାଏଲିସିସ୍ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ଲାଟେଲେଟ ଏକତ୍ରିକରଣ ରୋକିବା ପାଇଁ ହେପାରିନ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଲଗାତାର ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ କିମ୍ବା ପ୍ରଶ୍ୱାସରେ ଦିଆଯାଇପାରେ ।