cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ଘୋଡ଼ଲାଗି ବେଶ
ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର
ଘୋଡ଼ଲାଗି ବେଶରେ ଗଡ଼ା (ମୋଟା ସୂତା ବସ୍ତ୍ର), ଖଣ୍ଡୁଆପାଟ, ମଖମଲର ଘୋଡ଼ବସ୍ତ୍ର, ଫୁଟା, ଟୋପର ଆଦିରେ ଶ୍ରୀଜୀଉମାନଙ୍କୁ ଭୂଷିତ କରାଯାଏ । ଘୋଡ଼ବସ୍ତ୍ରମାନ ସାଧାରଣତଃ ମଖମଲ ଓ ସୂତା କପଡାରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ପାରମ୍ପରିକ ଦରଜୀସେବକଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଶୈଳୀରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥାଏ । ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ ଠାକୁରମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାରରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଘୋଡ଼ବସ୍ତ୍ର ଲାଗି ହୋଇଥାନ୍ତି, ଯଥା: ତିନିଠାକୁରଙ୍କ ପାଇଁ ୧୪ହାତ ଲମ୍ବ ଓ ୩ହାତ ଓସାରର ଚାରିଖଣ୍ଡ ପାଟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲାଗି କରାଯାଉଥିବା ଘୋଡ଼ପାଟରେ ବୁଣାଯାଉଥିବା ଶ୍ଳୋକଟି ହେଉଛି:
ଘୋଡ଼ଲାଗି ବେଶରେ ଠାକୁରମାନଙ୍କୁ ନବାଙ୍କ ଚୂଳ ଓ ମକର ଚୂଳ ଲାଗି କରାଯାଇଥାଏ । ଏହି ବେଶରେ ଠାକୁରମାନେ ୨ଟି ତ୍ରିଶାଖା, ୪ଟି କୁଣ୍ଡଳ ଓ ୨ଟି ତଡ଼ଗି ଏପରି ମୋଟ ୮ମୂର୍ତ୍ତି ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ଲାଗି ହେଉଥିବା ବେଳେ ଜାମାଲାଗି ବେଶରେ ଠାକୁରମାନେ ୪ଟି ଲେଖାଏଁ ନଳିଭୁଜ, କୁଣ୍ଡଳ, ତିଳକ, ଆଡ଼କାନି, ୬ଟି ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯ୍ୟ, ୩ଟି ଲେଖାଏଁ ଓଡ଼ିଆଣି ଓ ମାଳି ସମେତ ୨ଟି ଲେଖାଏଁ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ଓ ତଡ଼ଗି ଏପରି ମୋଟ ୩୦ମୂର୍ତ୍ତି ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ପରିଧାନ କରିଥାନ୍ତି ।
ଜାମାଲାଗି ବେଶରେ ଶ୍ରୀଜୀଉମାନେ ଜାମା ବା ଫତେଇ ପିନ୍ଧନ୍ତି ଯାହା ଫଳରେ ଶ୍ରୀବିଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଶୀଅଙ୍ଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡାଇ ହୁଏ ନାହିଁ । ଏହି ଜାମା ଉପରପଟୁ ପିନ୍ଧାଇ ଦିଆଯାଏ । ଏହା କଟି ପାଖକୁ କୁଞ୍ଚ ହୋଇ ଘାଗରା ଭଳି ଦେଖାଯାଏ ।
ନୀତି
ମାର୍ଗଶିର ଶୁକ୍ଳପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ରାତ୍ର ଚନ୍ଦନଲାଗି ଶେଷହେବା ପରେ ଭୋଗମଣ୍ଡପ ଘରେ ପତନି ଘୋଡ଼, ଖଣ୍ଡୁଆ ଘୋଡ଼, ମଦନମୋହନଙ୍କ କବରୀ, କାନ୍ଥ ଏବଂ ବିମଳା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଘୋଡ଼ ଅଧିବାସ କରାଯାଇଥାଏ । ଭୋଗମଣ୍ଡପ ଘର ଧୋ-ପଖାଳ ହେବା ସହ ଅଧିବାସ ପାଇଁ ଚାନ୍ଦୁଆ ଟଙ୍ଗା ଯାଇଥାଏ । ପୂଜାପଣ୍ଡା ତିନୋଟି ମଣ୍ଡଳକାଟି ଚାଙ୍ଗୁଡ଼ିରେ ରହିଥିବା ଘୋଡ଼ଗୁଡିକୁ ଅଧିବାସ ଅରିଥାନ୍ତି । ଏହା ପରେ ଭୋଗମଣ୍ଡପ ଘରର ଦ୍ୱାର ମୁଦହୋଇ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୀତି ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
ପ୍ରାବରଣ ଷଷ୍ଠୀ ଦିନ ସକାଳଧୂପ ଶେଷ ହେବାପରେ ପୁଷ୍ପାଳକ ସେବକମାନେ ଯଥାବିଧି ମଇଲମ କରିଥାନ୍ତି । ପଞ୍ଚମୀ ରାତିରେ ଅଧିବାସ ହୋଇଥିବା ଘୋଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜାପଣ୍ଡା, ପତି, ମୁଦିରସ୍ତ ଓ ତିନିଜଣ ପୁଷ୍ପାଳକ ଗରାବଡୁଙ୍କଠାରୁ ହାତୁଆଣି ନେଇ ଘଣ୍ଟାଛତା କାହାଳି ସହ ତଳୁଚ୍ଛ ପଟୁଆରରେ ବଡ଼ଦେଉଳକୁ ତିନି ବେଢ଼ା ବୁଲାଇ ଭିତର ସିଂହାସନକୁ ବିଜେ କରାନ୍ତି । ଏହାପରେ ପାଗ, ଘୋଡ଼ ତଥା ଅଳଙ୍କାର ଲାଗି କରାଯାଏ ।
ଠାକୁରଙ୍କ ଘୋଡ଼ଲାଗି ସମୟରେ ପୂଜାପଣ୍ଡାମାନେ ସିଂହାସନ ତଳେ ବସି ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବେଶ
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ହରିହର
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ହରିହର (୮ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୮୭୯ -୨୧ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୭୧) ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ, ଶିକ୍ଷକ ଓ ସମାଜସେବୀ ଥିଲେ । ସତ୍ୟବାଦୀ ବନବିଦ୍ୟାଳୟର ଶିକ୍ଷକ ରୂପେ ସତ୍ୟବାଦୀର ସାହିତ୍ୟ-କର୍ମରେ ସକ୍ରିୟ ଓ ସଫଳ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଭଗବତ ଗୀତାର ଅନୁବାଦ ଓ ପିଲାଙ୍କ ବ୍ୟାକରଣ ପ୍ରଭୃତି ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ ଓ ବାଲ୍ୟଜୀବନ
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ହରିହରଙ୍କ ଜନ୍ମ ଖ୍ରୀ. ଅ. ୧୮୭୯ରେ ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳ ନିକଟସ୍ଥ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ରପୁରରେ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଶ୍ରଦ୍ଧାଦେବୀ ଓ ପିତାଙ୍କ ନାମ ମହାଦେବ ବ୍ରହ୍ମା ଥିଲା । ତାଙ୍କର ବାଲ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଗାଁ ଚାହାଳୀରେ ହୋଇଥିଲା ଓ ପରେ ସେ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲା ସ୍କୁଲରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ । ରେଭେନ୍ସା କଲେଜରୁ ଏଫ ଏ ପାସ କଲା ପରେ ସେ ଆଇନ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ କଲିକତା ଯାଇଥିଲେ । ଉତ୍କଳମଣି ପଣ୍ଡିତ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ, ପଣ୍ଡିତ ନୀଳକଣ୍ଠ ଦାସ ପ୍ରଭୁତି ତାଙ୍କର ଛୋଟ ବେଳର ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ ।
ଟୀକା
ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୭୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୧ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲେଖକ
୨୧ ଜାନୁଆରୀ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜାନୁଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ଧୁମସା
ଧୁମସା ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପାରମ୍ପାରିକ ବାଜା । ଏହାକୁ କେଟଲି ବାଜା ଶ୍ରେଣୀ ଭିତରେ ରଖାଯାଇଥାଏ । ଏହାକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ସାନ୍ତାଳୀମାନେ ବଜାଇଥାନ୍ତି । ଏହାର ଆକାର ନାଗରା ଭଳି ଲମ୍ବାଳିଆ ଓ ଗୋଟେ ପଟ ସରୁ ହୋଇଥାଏ କିମ୍ବା ଚା କପ ଭଳି ତଳ ପଟ ଅଳ୍ପ ଚଉଡ଼ା ଓ ଉପର ପଟ ଅଧିକ ଚଉଡ଼ାଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ମୋଟାମୋଟି ଆକାରରେ ଏହାର ତଳ ପଟ ଖୁବ ଛୋଟ ଓ ଉପର ପଟ ଖୁବ ଅଧିକ ଚଉଡ଼ା । ଏହି ବାଜା ଧାତୁରେ ତିଆରି ଓ ବଜାଇବା ପଟଟି ଚମଡ଼ାରେ ଘୋଡ଼ା ହୋଇଥାଏ । ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଓଜନିଆ । ତେବେ ବାଜା ବଜାଇବା ବେଳେ ଏହାକୁ ହାତରେ କାନ୍ଧେଇ ଦୁଇଟି ବାଡ଼ିରେ ବଜାଯାଇଥାଏ । ବାଜା ବଜାଳି ଅନେକ ସମୟରେ ବାଜା ବଜାଇବା ସହିତ ନାଚିଥାନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ବାଦ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା
୫୮
୫୮ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୫୮
୨୫ ଅଗଷ୍ଟ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଅଗଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ବୋବ୍ୱିଲି
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ବିଜିଅ‌‌ନଗରଅମ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୧୮.୫୭୩୫ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୩.୩୫୯୦ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୩୮୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୫୦୧୪୦ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୪୯.୯୫% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୫୦.୦୫% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୩.୫୭% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧.୨୭% ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୫.୭୧% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୭.୮୬% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୧.୦୩% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ତେଲୁଗୁ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଗୋପ ମନ୍ଦିର
ଗୋପ ମନ୍ଦିର ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଭାରତର ଗୁଜରାଟ ପ୍ରଦେଶସ୍ଥିତ ଜାମନଗର ଜିଲ୍ଲାର ଜିନଭାରି ଗ୍ରାମରେ (ଜାମଯୋଧପୁର ତାଲୁକା) ଅବସ୍ଥିତ । ଗୁଜରାଟରେ ଏହା ଏକ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମିତ ଏକ ପ୍ରସ୍ତର ନିର୍ମିତ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର । ମୂଳ ମନ୍ଦିର ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଂଶିକ ଭାବରେ ତିଷ୍ଠି ରହିଛି । ମନ୍ଦିରର ଉଚ୍ଚତା ୨୩ ଫୁଟ । ଏକ ମୁକୁଟ ଭଳି ଛାତ ତଳେ ଏକ ଗବାକ୍ଷ ଆକାର ଭଳି ସଜା ହୋଇଛି ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ରହମାନ
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ରହମାନ (ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୮, ୧୯୩୦, ଚେନ୍ନଇରୁ ଫେବ୍ରୁଆରୀ ୫, ୧୯୯୯ ନିଉ ୟୋର୍କ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କ୍ଲାସିକାଲ ନର୍ତ୍ତକୀ ଥିଲେ ଯେ ଭାରତ ନାଟ୍ୟମ, କୁଚିପୁଡ଼ି, କଥାକଲି ଓ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟରେ ପ୍ରବୀଣା ଥିଲେ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଏହାକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କଲାପରେ ୧୯୭୬ରେ ନିଉୟୋର୍କରେ ବାସ କଲେ ।
୬୧୨
୬୧୨ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ରହମାନ
ସନ ୧୯୫୨ରେ ସେ ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ହୋଇଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସେ ତାଙ୍କର ମାତା ରାଗିଣୀ ଦେବୀଙ୍କ କମ୍ପାନୀରେ ଯୋଗଦାନ କଲେ । ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପରିଭ୍ରମଣ ସମୟରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରେଇଥିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ସନ ୧୯୬୯ରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପାଇଥିଲେ ଓ କଳା ନିମନ୍ତେ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ତ‌ଥା ତାରକନାଥ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
୬୧୨
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୬୧୨ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଗୋପ ମନ୍ଦିର
ସ୍ଥାନ
ବରଦା ପର୍ବତର ଗୋପ ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଭର୍ତୁ ନଦୀ କୂଳରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ । ଜିନାଭରି ଗ୍ରାମକୁ ଜୁନା ବା ନନା ଗୋପ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ଓ ଏହା ଗୋପ ଗ୍ରାମର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଘୁମାଳୀର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏକ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଏହା ବିଦ୍ୟମାନ ।
ଇତିହାସ
ସୌରାଷ୍ଟ୍ରର ବଞ୍ଚି ରହିଥିବା ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ଗୋଟିଏ । ୧୮୭୬ ମସିହାରେ ବରଜେସ ହିସାବ କରି ଦେଖିଥିଲେ,  ଏହା ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀ ପରେ ତିଆରି ହୋଇନି । ସଂକଳିଆ ମତରେ ଏହା ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ତିଆରି ହୋଇଛି କିନ୍ତୁ ଜୁନାଗଡ଼ ବୌଦ୍ଧ ଗୁମ୍ଫା ପୂର୍ବରୁ ନୁହେଁ ।  ଏହାର ସମୟ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀରେ ହୋଇଥିବା ମନେ ହୁଏ (575-600 CE) । ).
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଗୁଜରାଟର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ରହମାନ
ପ୍ରାକ୍ ଜୀବନ
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ରହମାନ ଉକ୍ତ ସମୟର ମାଡ୍ରାସ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ଚେନଇର ଜଣେ ଭରତୀୟ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଓ ଇଣ୍ଡୋ-ଆମେରିକାନ ଲିଗର ପ୍ରେସିଡେଣ୍ଟ ରାମଲାଲ ବଳରାମ ବାଜପାଇ (୧୮୮୦-୧୯୬୨) ଓ ଲୁଏଲା ସରମ୍ୟାନଙ୍କ (ପେଟସ୍କି, ମିସିଗାନ) ଔରସରୁ ସନ ୧୮୯୩ରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, (ମୃତ୍ୟୁ ୧୯୮୨), ଯିଏ ସନ ୧୯୨୦ରେ ଭାରତକୁ ଆସି ନାମକୁ ରାଗିଣୀ ଦେବୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ କେମିଷ୍ଟ ରାମଲାଲ ବାଜପାଇ ଆମେରିକାର ଜଣେ ସଫଳ ଆମଦାନୀକାରୀ ହୋଇପାରିଥିଲେ ଓ ଭାରତକୁ ଫେରି ଲାଲା ଲଜପତ ରାଏଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ୟଙ୍ଗ ଇଣ୍ଡିଆର ସ‌ହକାରୀ ସମ୍ପାଦକ ହେଲେ ଓ ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବା ପରେ ଆମେରିକାରେ ଭାରତର କନସୁଲେଟ ଜେନେରାଲ ହେଲେ । ରାଗିଣୀ ମଧ୍ୟ ସନ ୧୯୩୦ ସୁଦ୍ଧା ସାରା ପୃଥିବୀରେ ଭାରତୀୟ କ୍ଲାସିକାଲ ନାଚ ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ଯୋଗୁ ବିଖ୍ୟାତ ହୋଇପାରିଥିଲେ, ବିଶେଷତଃ କଥାକଲି ଓ ଭାରତ ନାଟ୍ୟମ୍ ଯାହା ସେ କର୍ଣ୍ଣାଟକର ରାଜଦାସୀ ଓ ଜେଟ୍ଟୀ ତୟାମ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିଥିଲେ ଓ ପରେ ଚେନ୍ନଇର ଗଉରୀ ଆମ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିଥିଲେ ।
ବ୍ୟବସାୟ
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ଗ‌ହଣରେ ତାଙ୍କ କମ୍ପାନୀରୁ ୯ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ନାଚ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ସ‌ହିତ ଆମେରିକା, ୟୁରୋପ ଆଦି ବୁଲିଥିଲେ । ବୃତ୍ତି ହିସାବରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ଗୁରୁ ଚୋକ୍କଲିଙ୍ଗମ ପିଲ୍ଲାଇଙ୍କଠାରୁ(୧୮୯୩ରୁ ୧୯୬୮) ଭାରତ ନାଟ୍ୟମର ପାଣ୍ଡାନାଲୁର ପଦ୍ଧତି ସନ ୧୯୪୦ରେ ଶିଖିଥିଲେ । ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସେ କୋରଡ଼ ନରସିମହା ରାଓଙ୍କଠାରୁ କୁଚିପୁଡ଼ି ଶିଖି ତାଙ୍କ ସ‌ହିତ ପୃଥିବୀର ଅନେକ ଦେଶ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ।
ସନ ୧୯୪୭ରେ ବିଖ୍ୟାତ ନୃତ୍ୟ ଓ କଳା ସମାଲୋଚକ ଡଃ ଚାର୍ଲ୍‌ସ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସେତେବେଳର ସାମାନ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା ଓଡ଼ିଶୀ ନାଚ ଶିଖିବାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତେଇଥିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟବସାୟୀକ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶୀର ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ହୋଇଥିଲେ । ଗୁରୁ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କଠାରୁ ତିନି ବର୍ଷ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ ପରେ ଭାରତ ତ‌ଥା ପୃଥିବୀର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବୁଲି ଓଡ଼ିଶୀକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିଥଲେ ।
ବିବାହିତା ଓ ଗୋଟିଏ ଛୁଆ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେ ସନ ୧୯୫୨ରେ ହୋଇଥିଲେ ପ୍ରଥମ ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆ, ଓ ଲଙ୍ଗ୍ ବିଚ୍, କାଲିଫର୍ନିଆରେ ଅନଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିବା ମିସ ୟୁନିଭର୍ସ୍ ୧୯୫୨ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ସ‌ହିତ ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀରେ ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ସନ ୧୯୬୧ରେ ପ୍ରଥମ ନର୍ତ୍ତକୀ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଏସିଆଟିକ ସୋସାଇଟିର ଜାତୀୟ ଭ୍ରମଣରେ ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥିଲା ଓ ଭାରତର ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଜ‌ୱାହରଲାଲ ନେହରୁଙ୍କ ଅଫିସିଆଲ ଗସ୍ତ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଓ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ସଭାପତି ଜନ୍ ଏଫ୍ କେନେଡ଼ିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କର କଳା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ଓ ତା ପର ବର୍ଷ ସମ୍ରାଟ ହେଲେ ସେଲାସିଏ, ରାଣୀ ରାଣୀ ଏଲିଜାବେଥ ୨, ମାଓ ସେ ତୁଙ୍ଗ, ନିକିତା କୃଶ୍ଚେଭ୍ ଓ ଫିଡେଲ୍ କାଷ୍ଟ୍ରୋଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମଧ୍ୟ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ସନ ୧୯୭୬ରେ ନିଉୟୋର୍କସ୍ଥିତ ଲିଙ୍କନ ସେଣ୍ଟର୍ ଫର ଦି ପର୍‌ଫର୍ମିଙ୍ଗ ଆର୍ଟସର ନୃତ୍ୟ ବିଭାଗରେ ସେ ଫ୍ୟାକଲ୍ଟି ମେମ୍ବର ହୋଇ ହାର୍ଭାର୍ଡ଼ ସ‌ହିତ ବିଭିନ୍ନ ଆମେରିକୀୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳ‌ୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦାନ କରିଥିଲେ । ଆମେରିକାରେ ସେ ଶେଷ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ବ୍ୟାପକ ଗସ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ସେ ହବିବ୍ ରହମାନ (୧୯୧୫-୧୯୯୫), ଜଣେ ସୁପରିଚିତ ସ୍ଥପତିଙ୍କୁ ସନ ୧୯୪୫ରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁଅ ରାମ ରହମାନ(କଳାକାର) ଓ ଗୋଟିଏ ଝିଅ ସୁକନ୍ୟା ରହମାନ ଥିଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ମାତା ଓ ଜେଜେମାଆଙ୍କ ସ‌ହିତ ମଧ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ନିଉ ୟୋର୍କର ମାନହାଟାନରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ରହମାନ ଫେବୃଆରୀ ୫, ୧୯୯୯ରେ ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୯ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଫେମିନା ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ବିଜୟିନୀ ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ମହିଳା କ୍ଲାସିକାଲ ନର୍ତ୍ତକୀ
ବିଞ୍ଚଣା
ବିଞ୍ଚଣା ଏକ ହସ୍ତଚାଳିତ ସମତଳ ପୃଷ୍ଠ ଥିବା ହସ୍ତଚାଳିତ ପଂଖା । ଭାଷା ଓ ଅଞ୍ଚଳ ଭେଦରେ ଏହା ଅଲଗା ଅଲଗା ନାମରେ ନାମିତ । ଏହାକୁ ବାୟୁ ପ୍ରବାହ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଆଗପଛ ବିଞ୍ଚାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଏକ ବୃତ୍ତର କ୍ଷେତ୍ର ପରି ଆକୃତିରେ ଏହାର ଆକାର । ଏହା ପତଳା ସାମଗ୍ରୀରେ (ଯଥା ତାଳ ପତ୍ର, ପାପେଲ କିମ୍ବା ପର) ତିଆରି । ଏହା ଏକ କକ୍ଷ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରିଥାଏ ଓ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର ନ କରିବା ସମୟରେ ବନ୍ଦ କରାଯାଇପାରେ ।
ଗିଞ୍ଜୋ ଠାକୁରଗାଓ
ଗିଞ୍ଜୋ ଠାକୁରଗାଓ , iଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଝାରଖଣ୍ଡର ରାଁଚୀ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଗ୍ରାମ । ଏହା ରାଁଚୀ ଠାର 25 କିଲୋମିଟର ଉତ୍ତର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ଚତୁପାର୍ଶ୍ୱରେ ମନ୍ଦାର, ବରମୁ , ପିଠଉରିଆ , ଛୁଣ୍ଡ ଓ ରଟୁ ଗ୍ରାମ ରହିଛି ।
ବିଞ୍ଚଣା
ମଣିଷ ଚର୍ମରେ ବିଞ୍ଚଣାସବୁ ବାୟୁ ପ୍ରବାହ ବାଷ୍ପୀକରଣ ବଢ଼ାଇଥାଏ ଫଳରେ ଥଣ୍ଡା ପ୍ରଭାବ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିଥାଏ । ଏହା ମଧ୍ୟ ଚର୍ମକୁ ଘେରି ରହିଥିବା ଶରୀରର ଉତ୍ତାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଗରମ ବାୟୁକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରି ଉତ୍ତାପ କମାଇଥାଏ । ଏହା ଫଳରେ ଆହୁରି ଅଧିକ ଥଣ୍ଡା ଅନୁଭୂତ ହୁଏ । ତେବେ ଏହି ଥଣ୍ଡା ହେବା ବାହାରର ତାପମାତ୍ରା (ପାଖାପାଖି 33 C) ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ । ବିଞ୍ଚଣା ସାଥିରେ ନେବା ପାଇଁ ସୁବିଧାଜନକ ।
ଗିଞ୍ଜୋ ଠାକୁରଗାଓ
ଏହା ନିକଟରେ ମନ୍ଦରଠାରେ ଜଙ୍ଗଲ ରିସର୍ଚ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ପତ୍ରାତୁଠାରେ ତାପଜ ବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପ ରହିଛି ।
ବିଞ୍ଚଣା
ବିଭିନ୍ନ ସମାଜରେ କୋଟିକମକରା ବିଶାଳ ବିଞ୍ଚଣା ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କ ପାଖେ ରହୁଥିବାର ନଜିର ରହିଛି । କେତେକ ସମାଜରେ ସଂଭ୍ରାନ୍ତ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଖରା ପଡ଼ିବାରୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଏହି ଭଳି ହାତଚାଳିତ ବଡ଼ ବିଞ୍ଚଣା ରଖାଯାଉଥିଲା ।
ଗିଞ୍ଜୋ ଠାକୁରଗାଓ
ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
ଏହାର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି  23.52°N, 85.17°W. ଏହା ସମୁଦ୍ର ପତ୍ତନଠାରୁ 2,051 ଫୁଟ ଉପରେ ରହିଛି ।
ବିଞ୍ଚଣା
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଚଳଣି ଶ୍ରେଣୀ:ଘରକରଣା
ଗିଞ୍ଜୋ ଠାକୁରଗାଓ
ଭବାନୀ ଶଙ୍କର ମନ୍ଦିର भवानी शंकर मन्दिर)
Bhawani Shankar Mandir
ରାମଲି ଇବ୍ରାହିମ
ରାମଲି ଇବ୍ରାହିମ (ଜନ୍ମ : ୨୦ ମଇ ୧୯୫୩) ମାଲେସିଆର ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଓ ଗୁରୁ ଅଟନ୍ତି । ସେ ଗୁରୁ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କଠାରୁ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କରି ଧାରା ଅନୁସରଣ କରି, ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି । ଓଡ଼ିଶୀ ବ୍ୟତିତ ସେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ଭରତନାଟ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ । ଜଣେ ବାଲେଟ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଓ କୋରିଓଗ୍ରାଫର ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପରିଚିତ । ମାଲେସିଆରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଅବଦାନ ପାଇଁ ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ଦେଶର ଚତୁର୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେସାମରିକ ସମ୍ମାନ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ କରିଥିଲେ । ସେ କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇବାରେ ସେ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ମାଲେସୀୟ ନାଗରିକ ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ରାମଲି ୧୯୫୩ ମସିହାରେ ମାଲେସିଆରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଏନରିକ ବିନ ହିଜ ମହମ୍ମଦ ଅମୀନ । ସେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ । ମାତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା କମରିଆ । ସେ "ସଂଯୁକ୍ତ ମାଲେସୀୟ ଜାତୀୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ" (ୟୁଏମଏନଓ)ର ମହିଳା ସଂଗଠନ "କୌମ ଇବୁ"ର ସଚିବ ଥିଲେ । ସେମାନେ ଏକ ଉଦାର ଚେତା ପରିବାର ଥିଲେ । ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଏକ ସାକ୍ଷାତକାରରେ ରାମଲି, ନିଜକୁ ଜଣେ ଗାୟକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ କରାଇଥିଲେ ।
ନର୍ତ୍ତକ ଜୀବନ
ରାମଲି ପିଲାଦିନୁ ବାଲେଟ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ପଢୁଥିବା ବେଳେ, ସେଠାକାର "ସିଡନୀ ଡାନ୍ସ କମ୍ପାନୀ" ମାଧ୍ୟମରେ ବାଲେଟ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରୁଥିଲେ । ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ଥିବା ସମୟରେ ସେ ଭରତନାଟ୍ୟମ ନୃତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଥିଲେ ଓ ଗୁରୁ ଆଦ୍ୟାର କେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କଠାରୁ ସେ ଭରତନାଟ୍ୟମ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । କ୍ରମେ ସେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ ଓ ଗୁରୁ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ । ମାଲେସିଆରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ପ୍ରଚଳିତ ଓ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିବାରେ ରାମଲିଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ରହିଛି । ୧୯୮୩ ମସିହାରେ ସେ କୁଆଲାଲୁମ୍ପୁରଠାରେ "ସୂତ୍ର ଡାନ୍ସ ଥିଏଟର" ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଶୈଳୀରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରନ୍ତି । ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ସେ ଅନେକ ମାଲେସୀୟ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଗଢିଛନ୍ତି । ସୂତ୍ର ଡାନ୍ସ ଥିଏଟର ସଂସ୍ଥା ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ବହୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଓଡ଼ିଶୀ ମହୋତ୍ସବର ମଧ୍ୟ ଆୟୋଜନ କରିଛନ୍ତି । ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ୨୦୦୮ର ଷ୍ଟିଂ ଓଡ଼ିଶୀ ୨୦୦୮ ଅନ୍ୟତମ ଥିଲା । ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ସେ ମାଲେସୀୟ ପରମ୍ପରା ନାମରେ ସେ ନିଜର ଏକ ନୃତ୍ୟ ଧାରା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି । ଭାରତ ସମେତେ ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ କର୍ମଶାଳାମାନଙ୍କରେ ସେ ଭାଗ ନେଇଛନ୍ତି । ସେ ନିଜର ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣର ଅନେକ ଡିଭିଡି ଭିଡିଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଏକ ଡକୁମେଣ୍ଟାରୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ରାମଲି: ହାର୍ଟ ଅଫ ସୂତ୍ର ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି । ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ନେଇ ସେ କରିଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସମାଲୋଚନା ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୩ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ
୨୪ ଅଗଷ୍ଟ
ହିନ୍ଦୁ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଅନୁଯାୟୀ, ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ପଡୁଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାକୁ ଶ୍ରାବଣ ବା ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା କୁହାଯାଏ। ଶ୍ରାବଣୀ ଉପକର୍ମା ପର୍ବ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଏ।  ଉଲ୍ଲେଖଥାଉ କି, ଏହି କାମ କୁମ୍ବ ସ୍ନାନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଥାଏ |  ଏହି କର୍ମ ଏକ ଆଶ୍ରମ, ଜଙ୍ଗଲ କିମ୍ବା ନଦୀ କୂଳରେ କରାଯାଏ |  ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପରିବାରଠାରୁ ଦୂରରେ ସନ୍ୟାସି ପରି ଜୀବନଯାପନ କରି କରାଯାଇଥାଏ |  ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଯାଗୋପାବତୀ ପିନ୍ଧିବା, ଉପନାୟନା ପରିବର୍ତ୍ତନ କିମ୍ବା ପ୍ରଦର୍ଶନଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥାଏ |
1. ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଉପରେ ରାକ୍ଷସୂତ୍ର ବାନ୍ଧିବା, ଯଜ୍ଞପବିତ ପିନ୍ଧିବା, ଉପବାସ କରିବା, ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା, ଦାନ କରିବା,ଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା, ତର୍ପାନ କରିବା ଏବଂ ଅନୁତାପ କରିବାର ଗୁରୁତ୍ୱ ରହିଛି।
2. ନଦୀ କୂଳରେ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ରହି ଶ୍ରାବଣୀ ଉପକର୍ମା କରିବା ଉଚିତ୍ |  ଏହା ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାସ, ତେଣୁ ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଉପବାସ କରିବା ସମୟରେ ଜପ, ଧ୍ୟାନ କିମ୍ବା ଅନୁତାପ କରନ୍ତି | ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ଶ୍ରାବଣ ଶୁକ୍ଲା ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଉପରେ ଶ୍ରାବଣୀ ଉପକର୍ମା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହିନ୍ଦୁଙ୍କ ପାଇଁ କୁହାଯାଏ | ଏଥିରେ ଏକା ଦଶ-ସ୍ନାନ କରିବାଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମ-ଶୁଦ୍ଧତା ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି |
4. ଶ୍ରାବଣୀ ପର୍ବ ବୈଦିକ ସମୟରୁ ଶରୀର, ମନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଶୁଦ୍ଧତାର ଏକ ଗୁଣାତ୍ମକ ପର୍ବ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ | ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ସାଧୁ ଓ ସାଧୁମାନେ ଏହି ଦିନଠାରୁ ବେଦ ପାଠ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରୁଥିଲେ |
6. ଚନ୍ଦ୍ରଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ |
7. ଏହି ଦିନ ବୃକ୍ଷ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ଲଗାଇବା ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ୱ ରଖେ | ଏକ ବୃକ୍ଷ ରୋପଣ କରି ଏକ ଅସୀମ ସଂଖ୍ୟକ ସମ୍ମାନଜନକ ଲାଭ ଅଛି |
8. ପାପ ରୋକିବା ପାଇଁ ଶ୍ରାବଣୀ ଉପକର୍ମା, ପାଟାକା, ଉପପାଟକ ଏବଂ ମହାପାଟକଙ୍କୁ ଏଡ଼ାଇବା, ସାମଗ୍ରୀ ଅପହରଣ ନକରିବା, ସମାଲୋଚନା ନକରିବା, ଖାଦ୍ୟର ଯତ୍ନ ନେବା, ହିଂସା ନକରିବା, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଛି ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ କରିବା |
9. ଶ୍ରାବଣୀ ଉପକର୍ମାଙ୍କର 3ଟି ଦିଗ ଅଛି - ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ, ସଂସ୍କୃତ ଏବଂ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ|
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ : ଏଥିରେ ହୋମାଦି ସ୍ନାନ |  ଗୁରୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ସେଲିବ୍ରେଟ୍, କ୍ଷୀର, କଦଳୀ, ଘି, ଗୋବର ଏବଂ ଗାମୂତ୍ର ଏବଂ ପବିତ୍ର କୁଶା ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ ବର୍ଷସାରା ଅଜ୍ଞାତରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରି ଜୀବନକୁ ଏକ ସକରାତ୍ମକ ଦିଗ ଦେଇଥାଏ |  ସ୍ନାନ ପରେ ଋଷି ପୂଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟୋପସ୍ତାନ ଏବଂ ଯଜ୍ଞା ପବିତ ପୂଜା କରିବାର ନିୟମ ରହିଛି।
ସଂସ୍କାର : ଉପରୋକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ, ଏହା ଏକ ଆତ୍ମ-ସଂଯମତା, ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ନୂତନ ଯଜ୍ଞାପବିତ କିମ୍ବା ଜାନୁ ପିନ୍ଧିବା ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ | ଏହି ସଂକୃତି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ |  ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ଯିଏ ଆତ୍ମ-ସଂଯମ, ସେ ସଂସ୍କୃତି ମାଧ୍ୟମରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଯାତି କୁହାଯାଏ |
ଆତ୍ମ-ଅଧ୍ୟୟନ: ଉପକର୍ମର ତୃତୀୟ ଦିଗ ହେଉଛି ଆତ୍ମ-ଅଧ୍ୟୟନ | ଏହା ସାବିତ୍ରୀ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ମେଧା, ପ୍ରଜ୍ଞା, ସ୍ମୃତି, ସାଦାସପତି, ଅନୁମତି,ଛନ୍ଦ ଏବଂ ଶିକ୍ଷାକୁ ଘ୍ରିତା ଅର୍ପଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ |  ବାର୍ଲି ମଇଦାରେ କଦଳୀ ମିଶ୍ରଣ କରି ଗଭେଦର ମନ୍ତ୍ରରୁ ନବେଦ୍ୟ ଦିଆଯାଏ |  ଏହି ଯଜ୍ଞ ପରେ ବେଦ-ବେଦଙ୍ଗା ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ |  ଏହିପରି, ବୈଦିକ ପରମ୍ପରାରେ ବୈଦିକ ଶିକ୍ଷା଼େ ପାଞ୍ଚ ମାସ କିମ୍ବା  ଛ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ, ଯଦି କୌଣସି ବୈଦିକ ଶିକ୍ଷା କିମ୍ବା ଗୁରୁକୁଲ ନାହିଁ, ତେବେ ଏହି ଆତ୍ମ-ଅଧ୍ୟୟନ ଏକ ସାଙ୍କେତିକ ରୂପରେ କରାଯାଇଥାଏ | ତଥାପି, ଯେଉଁ ପିଲାମାନେ ବେଦ, ସଂସ୍କୃତ ଇତ୍ୟାଦି ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଏହାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଭାବରେ କରନ୍ତି |  ଉପରୋକ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରକ୍ରିୟା ହେଉଛି ଜୀବନର ଶୁଦ୍ଧତାର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋ-ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା |
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଅଗଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ଅରୁଣା ରାୟ
ଅରୁଣା ରାୟ (ଜନ୍ମ ୨୬ ଜୁନ ୧୯୪୬) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ରାଜନୈତିକ ଏବଂ ସାମଜିକ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା । ସେ ମଜଦୁର୍ କିସାନ୍ ଶକ୍ତି ସଂଗଠନର ସଂସ୍ଥାପକ ଥିଲେ । ଏହି ସଂସ୍ଥା ସ‌ହିତ ଶଙ୍କର ସିଂ ,ନିଖିଲ ଦେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବ‌ହୁତ ସଦସ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଅରୁଣା ଚେନ୍ନାଇରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ବଢିଥିଲେ । ଦିଲ୍ଲୀରେ ତାଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଥିଲେ । ସେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ କଲେଜ, ଦିଲ୍ଲୀ ୟୁନିଭର୍ସିଟି ଅଧିନରେ ଇଂରାଜୀ ସାହିତ୍ୟ ପଢ଼ିଥିଲେ ।
୧୯୬୮ରୁ ୧୯୭୪ ମସିହା ପର୍ଯନ୍ତ ସେ ସିଭିଲ୍ ସର୍ଭେଣ୍ଟ ଭାବେ ଇଣ୍ଡିୟାନ ଆଡମିନଷ୍ଟ୍ରଟିଭ୍ ସର୍ଭିସରେ ଥିଲେ । ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ସେ ବଙ୍କର ରାୟଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ମଜଦୁର୍ କିସାନ୍ ଶକ୍ତି ସଂଗଠନ
ଅରୁଣା ସିଭିଲ ସର୍ଭିସରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେବା ପରେ ଗରିବମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟା ବୁଝିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସେବାରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ହୋଇ ରହିଲେ। ସେ ତିଲୋନିଆ, ରାଜସ୍ଥାନରେ ସୋସିଆଲ ୱର୍କ ଆଣ୍ଡ ରିସର୍ଚ୍ ସେଣ୍ଟରରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ୧୯୮୭ ମସିହାରେ ସେ ଶଙ୍କର ସିଂ ,ନିଖିଲ ଦେଙ୍କ ଷିତ ମିଶି ଏହି ସଂସ୍ଥା(ମଜଦୁର୍ କିସାନ୍ ଶକ୍ତି ସଂଗଠନ)ର ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ ।
ଅରୁଣା ରଏ ଭାରତରେ ହୋଇଥିବା ରାଇଟ୍ ଟୁ ଇନଫର୍ମେସନ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏବଂ  ନ୍ୟାସନାଲ କ୍ୟାମ୍ପେନ ଫର ପିପୁଲସ ରାଇଟ ଟୁ ଇନଫର୍ମେସନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଭୁମିକାରେ ଥିଲେ । ଏହାର ସଫଳତାର ପରିଚାୟକ ହେଉଛି ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ପାସ୍ ହୋଇଥିବା ରାଇଟ୍ ଟୁ ଇନଫର୍ମେସନ ଆକ୍ଟ୍ ।
ଆନ୍ଦୋଳନ
ଗରିବ ଓ ଦଳିତ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉଥିବା ଲଢେଇରେ ଅରୁଣା ସବୁବେଳେ ଅଗ୍ରଣୀ ଭୁମିକାରେ ରହୁଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସଫଳତାର ପରିଚାୟକ ହେଉଛି ରାଇଟ୍ ଟୁ ଇନଫର୍ମେସନ, ରାଇଟ୍ ଟୁ ୱର୍କ, ରାଇଟ୍ ଟୁ ଫୁଡ୍ ପରି ଆକ୍ଟସ । ସେ ପେନସନ୍ ପରିସଦର ସଦସ୍ୟ ରହି ମଜଦୁର ମାନଙ୍କପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।
ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ
୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଇସ୍ତଫା ଦେବା ପୁର୍ବରୁ ସେ ଏନ ଏ ସିର ସଦସ୍ୟ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ସେ ରାମୋନ ମଗ୍ସସ୍ୟେ ଆୱାର୍ଡ ପାଇଥିଲେ। ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଲାଲ ବାହାଦୁର ଶାସ୍ତ୍ରୀ ନ୍ୟାସ୍ନାଲ୍ ଆୱାର୍ଡ ପାଇଥିଲେ । ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଟାଇମ ମାଗାଜିନରେ ୧୦୦ ଜଣ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସିଥିଲେ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୬ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୭ ମହିଳା ଇତିହାସ ମାସରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
ବ୍ୟୁପ୍ରୋପିଅନ
ବ୍ୟୁପ୍ରୋପିଅନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Bupropion, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ୱେଲବୁଟ୍ରିନ Wellbutrin ଓ ଜାଇବାନ/ Zyban) ଏକ ଔଷଧ (medication) ଯାହା ଅବସାଦରୋଧୀ (antidepressant) ଓ ଧୂମ୍ରପାନ ବନ୍ଦ କରିବା (smoking cessation) ଚିକିତ୍ସାରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । ଏହା ସ୍ୱୟଂ ଏକ ଅବସାଦରୋଧୀ ଔଷଧ ଓ ପ୍ରଥମ ଧାଡ଼ିର ଏସଏସଆରସି ଅବସାଦରୋଧୀ (SSRI antidepressant) ଔଷଧ କାମ ନ‌କଲେ ଏହାକୁ ତା ସାଥିରେ ଦିଆଯାଏ । ଏହା ବଟିକା ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ଓ ଅଧିକାଂଶ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନରେ ମିଳେ ।
ବ୍ୟୁପ୍ରୋପିଅନ କେତେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଜୈବିକ ଟାର୍ଗେଟକୁ (biological target) ପ୍ରଭାବିତ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ । ଏହା ଏକ ନରଏପିନେଫ୍ରିନ-ଡୋପାମିନ ରିଅପଟେକ ଇନହିବିଟର (norepinephrine-dopamine reuptake inhibitor|/ NDRI) ଓ ନିକୋଟିନିକ ରିସେପ୍ଟର ଆଣ୍ଟାଗୋନିସ୍ଟ (nicotinic receptor antagonist) । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଅବସାଦରୋଧୀ (atypical antidepressant) ଔଷଧ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍ । ରାସାୟନ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟୁପ୍ରୋପିଅନ ଏକ ଆମିନୋକିଟୋନ (aminoketone) ଯାହା ଫେନିଥିଲାମିନ (phenethylamine) ଭଳି ଏକ ସବସ୍ଟିଚ୍ୟୁଟେଡ କାଥିନୋନ (en:substituted cathinone) ଶ୍ରେଣୀର (class) ଔଷଧ ।
ବ୍ୟୁପ୍ରୋପିଅନ ପ୍ରଥମେ ନରିମନ ମେହଟା (Nariman Mehta) ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ ଓ ସନ ୧୯୭୪ରେ ବୁରୋଜ ୱେଲକମ (Burroughs Wellcome) ପେଟେଣ୍ଟ କରିଥିଲେ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସନ ୧୯୮୫ରେ ପ୍ରଥମେ ଏହା ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ସନ ୨୦୦୦ରେ ଏହାର ବ୍ୟୁପ୍ରୋପିଅନ ନାମ ରଖିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହାର ନାମ ପ୍ରଥମେ ଆମ୍ଫେବୁଟାମୋନ ରଖାଯାଇଥିଲା । ସନ ୨୦୧୮ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ ଡୋଜର ମୂଲ୍ୟ ୦.୫୦ ଡଲାରରୁ କମ୍ ଥିଲା । ସନ ୨୦୧୬ରେ ଏହାର ୨୨୩ ନିୟୁତ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ହୋଇ ୨୮ତମ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରେକ୍ରିପସନର ମାନ୍ୟତା ଲାଭ କରିଥିଲା ।
ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ସାଇଟାରାବିନ
ସାଇଟାରାବିନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Cytarabine, also known as cytosine arabinoside ବା ara-C), ଏକ କେମୋଥେରାପି ଔଷଧ (chemotherapy medication) ଯାହା ଆକ୍ୟୁଟ ମାୟେଲଏଡ ଲିଉକେମିଆ (acute myeloid leukemia ବା AML), ଆକ୍ୟୁଟ ଲିମ୍ଫାଟିକ ଲିଉକେମିଆ (acute lymphocytic leukemia ବା ALL), କ୍ରନିକ ମାୟେଲୋଜେନସ ଲିଉକେମିଆ (chronic myelogenous leukemia ବା CML), ଓ ନନ୍‌-ହଜକିନସ ଲିମ୍ଫୋମା (non-Hodgkin's lymphoma) ଆଦି ରୋଗମାନଙ୍କରେ ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ । ଏହା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ (injection into a vein), ଚର୍ମ ତଳ ଇଞ୍ଜେକସନ (under the skin) ବା ସେରେବ୍ରୋସ୍ପାଇନାଲ ଫ୍ଲୁଇଡ (cerebrospinal fluid) ଆଦି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ଦିଆଯାଏ । ଏଥିରେ ଏକ ଲାଇପୋସୋମାଲ ଫର୍ମୁଲା (liposomal) ଥିବାରୁ ଲିମ୍ଫୋମାଟସ ମେନିଞ୍ଜାଇଟିସ (lymphoma involving the meninges) ରୋଗରେ ଉନ୍ନତ ଫଳାଫଳ ମିଳେ ।
ସାଇଟାରାବିନର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜା ଦମନ (bone marrow suppression), ବାନ୍ତି, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା (liver problems), ରାସ୍, ପାଟି ଘାଆ ଓ ରକ୍ତସ୍ରାବ ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ଅଚେତନ (loss of consciousness), ଫୁସଫୁସ ରୋଗ ଓ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା (allergic reactions) ଆଦି ବେମାରୀ ହୁଏ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଶିଶୁର ହାନୀ ହୋଇପାରେ । ଏହା ଆଣ୍ଟିମେଟାବୋଲାଇଟ antimetabolite ଓ ନ୍ୟୁକ୍ଲିଓସାଇଡ ଆନାଲଗ (nucleoside analog ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ । ଏହା ଡିଏନଏ ପଲିମରେଜ (DNA polymerase) କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅବରୋଧ କରେ ।
ସନ ୧୯୬୦ରେ ସାଇଟାରାବିନ ପେଟେଣ୍ଟ ହେବାପରେ ସନ ୧୯୬୯ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ (World Health Organization's List of Essential Medicines) ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ (health system) ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ (developing world) ଏହି ଔଷଧର ଏକ ୫୦୦ ମିଗ୍ରା ଭାଏଲର ମୂଲ୍ୟ  ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଏହି ମାତ୍ରାର ଔଷଧର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୫୦ ପାଉଣ୍ଡ କିନ୍ତୁ ଲାଇପୋସୋମାଲ ଧରଣର ୫୦ ମିଗ୍ରା ଭାଏଲର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧,୨୨୩.୭୫ ପାଉଣ୍ଡ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
କୃଷ୍ଣ
କୃଷ୍ଣ ହିନ୍ଦୁ ଦେବତା ଓ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅବତାର। କୃଷ୍ଣ ଅନ୍ୟ ହିନ୍ଦୁ ଦେବାଦେବୀଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଆଦରଣୀୟ ଏବଂ ଲୋକପ୍ରିୟ ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ। ଅବତାର ଅର୍ଥ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା,ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟାନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନ ନିମିତ୍ତ ଓ ଭଗବତ ଧର୍ମ ଠିକ ସ୍ଥାନରେ ଲାଗି ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଶଙ୍ଖ,ଚକ୍ର,ଗଦା,ପଦ୍ମଧାରୀ ସ୍ୱରୂପରେ ମାତାପିତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ। ବାଳକ ରୂପରେ ଲୀଳା ଛଳରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱଧାମକୁ ପଠେଇ ପୃଥିବୀର ପାପ ଭାର ଲାଘବ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା,ଶଙ୍କର ସନକାଦି ମୂନିଋଷିଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ ହୋଇମଧ୍ୟ ସାଧାରଣ ବାଳକ ପରି ଲୀଳା କରୁଥିଲେ।
ମାନବ ଜାତିର ଉନ୍ନତିକଳ୍ପେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଲୀଳା କରିଥିଲେ।ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଏଡେଇବା ପାଇଁ ଶାନ୍ତିର ବାର୍ତ୍ତାନେଇ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗମନ କରିଥିଲେ।ଏଠାରେ ପଂରବ୍ରହ୍ମ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶାନ୍ତିଦୂତର ଭୂମିକା ନିଭାଇ ଥିଲେ। ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥର ସାରଥୀହେଇ ରଥକୁ ସୁଚାରୁ ରୂପେ ଚାଳନା କରିଥିଲେ। ଯୁଦ୍ଧର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ନିଜର ଜ୍ଞାତି କୁଟୁମ୍ବମାନଙ୍କୁ ଅବଲୋକନ କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମନରେ ବିଷାଦ ଆସିଥିଲା ଓ ଯୁଦ୍ଧ ନକରିବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମନାକରିଦେଇଥିଲେ। ଏଠାରେ ଭଗବାନ ଗୁରୁ ରୂପରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଗୀତାଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରି ଧର୍ମସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାଲାଗି ତାଙ୍କୁ ମନେଇବାରେ ସକ୍ଷମ ହେଇଥିଲେ। କୂଟନୀତି ପ୍ରୟୋଗ କରି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତାଇଥିଲେ।ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ବିଚକ୍ଷଣ କୂଟନୀତିଜ୍ଞ ରୂପରେ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ।
ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତମାତ୍ର କରି ମାନବ ସମାଜକୁ ଯେଉଁ ସାଂଖ୍ୟଯୋଗ,କର୍ମଯୋଗ,ଜ୍ଞାନଯୋଗ ଓ ଭକ୍ତିଯୋଗ ଶିକ୍ଷାପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି,ତାହାକୁ ପାଥେୟ କରି ବିଷୟାସକ୍ତ ଅଜ୍ଞାନ ଜୀବ ନିଜର ସାଧାରଣ ଜୀବନରେ ବାସ୍ତବ ସମସ୍ୟାକୁ ଉପଲବ୍ଧି କରି ନିଜକୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଛନ୍ତି।ଏହା ଶ୍ରୀମଦ ଭଗବତ ଗୀତା ନାମରେ ବିଶ୍ୱ ବିଖ୍ୟାତ। ଶ୍ରୀମଦ ଭଗବତ ଗୀତା ବିଶ୍ୱ ସାହିତ୍ୟ ଭଣ୍ଡାରରେ ଏକ ଅନନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଛି। ଏଥିରେ ରଚିତ ହେଇଥିବା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ମୁଖନିଃସୃତ ବାଣୀ ଦିବ୍ୟ ଓ ସନାତନ।
ଜନ୍ମ ବୃତ୍ତାନ୍ତ
ଭାଦ୍ରବମାସ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିକୁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମଦିବସ ବା ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ରୂପେ ପାଳନ କରାଯାଏ । ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କର ଏହା ହୋଇଛି ଏକ ମୂଖ୍ୟ ପର୍ବ। ବେଦବାଣୀ ଓ ଜ୍ୟୋତିଷ ଗଣନାନୁସାରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଶେଷ ଭାଗରେ ଧରାଧାମରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଲୀଳା ଅବଧୀ ଥିଲା ୧୨୫ ବର୍ଷ ୭ ମାସ। ଯେଉଁ ଦିନ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପରଲୋକ ହେଲା ସେଦିନଠାରୁ କଳି ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେଇଛି ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ କଳିଭୋଗବ୍ଦ ୫୧୧୩ ଚାଲିଛି।ତେଣୁ ଆଜକୁ ୫୨୩୮ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଲୀଳା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଏହି ଧରାଧାମରେ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ। ଗବେଷକଙ୍କ ମତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୩୨୨୭ ପୂର୍ଣ୍ଣମାନ୍ତ ଭାଦ୍ର କୃଷ୍ଣ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହେଇଥିଲା।
ଏହା ହିନ୍ଦୁ ପଞ୍ଜିକା ଅନୁସାରେ ଭାଦ୍ରବମାସ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ପାଳନ କରାଯାଏ। ଏଇଦିନ ଲଗ୍ନରେ ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ର ରହିଥାନ୍ତି। ଏହା ଗ୍ରେଗୋରିଆନ (ଇଂରାଜୀ) କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରରେ ସର୍ବଦା ଅଗଷ୍ଟ ୧୫ରୁ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୫ ଭିତରେ ହିଁ ଆସିଥାଏ। ଉତ୍ତର ଭାରତ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ଗଣନା ପଦ୍ଧତିର ବୈସମ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ଏହାର ପାଳନ ଗୋଟିଏ ଦିନ ଆଗପଛ ହୋଇଥାଏ। ଯେପରିକି ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଉତ୍ତର ଭାରତରେ ଏହା ୨୨ ଅଗଷ୍ଟରେ ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ (କେରଳାଦି ରାଜ୍ୟରେ) ୨୧ ଅଗଷ୍ଟରେ ପାଳିତ ହୋଇଥିଲା।ଭାଦ୍ର କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ଅର୍ଧରାତ୍ର ସମୟରେ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ହିନ୍ଦୁ ଜଗତରେ ପାଳିତ ହୋଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁପୁରାଣରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଜନ୍ମ ଶ୍ରାବଣମାସ କୃଷ୍ଣ ଅଷ୍ଟମୀରେ ହୋଇଥିବାର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି। ମୁଖ୍ୟଚାନ୍ଦ୍ରମାସ ଓ ଗୌଣ ଚାନ୍ଦ୍ରମାସ ଗଣନା ଏ ପ୍ରଭେଦର କାରଣ ବୋଲି ଅନୁମେୟ।
ପୌରାଣିକ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ପ୍ରବଳ ପ୍ରତାପୀ କଂସକୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମାନବ ରୂପରେ ଭାଦ୍ରବ ମାସ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅରୂପେ ଧରାବତରଣ କରିଥିଲେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ।   କଂସଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦୀ ଭଗ୍ନୀ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ବନ୍ଦୀଶାଳାରେ ଅର୍ଧ ରାତ୍ରୀରେ ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ର- ବୃଷରାଶିର ସଂଯୋଗ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ଲାଭ କଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ। ସେ ବନ୍ଦିଶାଳାରେ ମାତା-ପିତାଙ୍କୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜଣାଇଥିଲେ ତାଙ୍କର ଧରାବତରଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ଯ। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିର ବିନାଶ ଓ ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ନିମନ୍ତେ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାନବ ଲୀଳା ହିଁ ପୃଥିବୀରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର କଳୁଷ ନାଶ କରିପାରିବ। ପୃଥିବୀକୁ କଂସର ଅତ୍ୟାଚାରରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହ ଦେବଗଣଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ରକ୍ଷାକରି ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଗୋପରେ ନନ୍ଦରାଜାଙ୍କ ଘରେ ବାଲ୍ୟ ଲୀଳା କରିବେ । ରାକ୍ଷସ ନିପାତ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ନନ୍ଦରାଜାଙ୍କ ଘରେ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ତେଣୁ ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କନ୍ୟାକୁ ବନ୍ଦୀଶାଳାକୁ ଆଣି ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଗୋପପୁରରେ ନନ୍ଦରାଜାଙ୍କ ଘରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଗୋଚରରେ ଥୋଇଦେଇ ଆସିବାକୁ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ପରଂବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନି ପିତା ବସୁଦେବ ନବଜାତ ପୁତ୍ରକୁ କୋଳରେ ଧରି ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ବାହାରିଲେ । ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଭାଗବତରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ କଥାମୃତ ଅନୁଯାୟୀ ବନ୍ଦୀଶାଳା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଆଲୋକିତ ହେଇଗଲା ,ବସୁଦେବଙ୍କ ଗୋଡରୁ ବେଡି ଖୋଲିଗଲା ଏବଂ ବନ୍ଦୀଶାଳାର ଦ୍ୱାର ମଧ୍ୟ ଆପେଆପେ ଖୋଲିଗଲା। ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ସାଙ୍ଗକୁ ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ବସୁଦେବ ପୁତ୍ରକୁ ନେଇ ଉଛୁଳି ଉଠୁଥିବା ଯମୁନା ନଦୀ ପାର ହେଇ ଗୋପପୁର ଗଲେ।ପ୍ରଭୁ ବର୍ଷାରେ ତିନ୍ତି ଯାଉଥିବାରୁ ବାଟରେ ନାଗରାଜା ଅନନ୍ତ ନିଜର ବିଶାଳ ଫଣା ଢାଙ୍କି ଚାଲିଲେ। ସବୁ ବାଧାବିଘ୍ନ ଅତିକ୍ରମ କରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନେଇ ନନ୍ଦଘରେ ଛାଡିଥିଲେ ବସୁଦେବ। ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏହି ପବିତ୍ର ଜନ୍ମ ଦିନକୁ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଏ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଷ୍ଟ ପଟ୍ଟମହିଷୀ:
ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ମତରେ
ଚୈତନ୍ୟଦେବଙ୍କ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଭେଦାଭାବ ଦର୍ଶନ ମତରେ - ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହେଉଛନ୍ତି ଅଚ୍ୟୁତ । ଅର୍ଥାତ ଜୀବଜଗତର କାହାଠାରୁ ସେ ବିଚ୍ୟୁତ ନୁହନ୍ତି । ଜୀବ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସେବକ ଭାବରେ ନିତ୍ୟ ଦାସ । ହରି ଶରଣାଗତ ଗୃହୀ ତଥା ଗୃହତ୍ୟାଗୀଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନାମ-ଭକ୍ତି, ଏକ ସମୟରେ ପରିବାର ପୋଷଣ ସହିତ ହରି ଭଜନ କରିବାର ସୁଗମ ପନ୍ଥା । ଜୀବଜନ୍ତୁମାନେ ଆତ୍ମାରାମ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମୀ ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ସେବାର୍ଚ୍ଚନା କରନ୍ତି । ବ୍ରଜାଙ୍ଗନା ମଧ୍ୟ ଭବବନ୍ଧନମୁକ୍ତ ନିତ୍ୟସିଦ୍ଧା ଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଜଡୀୟ ଗୁଣମୟ ଦେହଭାବ ଦୂର ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଯୋଗମାୟାଙ୍କଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଲାଭ କରିଥିଲେ ଅପ୍ରାକୃତ ସିଦ୍ଧ ଦେହ । ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ଭାଷାରେ ଅଦୈୟ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ-ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନୀଳାଚଳରେ ବିଦ୍ୟାମାନ । ତେଣୁ ନୀଳାଚଳ ଧାମ ପୁରୀ ହେଉଛି ମର୍ତ୍ତ୍ୟର ବୈକୁଣ୍ଠ ଧାମ ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଦେବତା ଶ୍ରେଣୀ:ମହାଭାରତର ଚରିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:ଲୋକକଥା ଓ ପୁରାଣ ଚରିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:କୃଷ୍ଣ
ଆଇ.ବି.ଏମ.
ଆଇବିଏମ ଏକ ସୂଚନା ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଆଧାରିତ କମ୍ପାନି ଅଟେ । ଏହା ମଧ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା କମ୍ପାନି । ସାଧାରଣତଃ ଏହା ଏକ ସୁପର କମ୍ପିଉଟିଂ, ମେନଫ୍ରେମ କମ୍ପିଉଟିଂ ହାର୍ଡୱେର ଓ ସଫ୍ଟୱେର କମ୍ପାନି ଅଟେ, ଯାହାରକି ବହୁ ଅନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସରକାର ଓ କମ୍ପାନିମାନେ ଗ୍ରାହକ ଅଟନ୍ତି ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବିଜ୍ଞାନ
୫୯
୫୯ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୫୯
୨୨ ଜାନୁଆରୀ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜାନୁଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
୨୬ ଅଗଷ୍ଟ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଅଗଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
୬୧୩
୬୧୩ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୬୧୩ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
୨୭ ଅଗଷ୍ଟ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଅଗଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
୬୦
୬୦ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୬୦
ଶୀତଳ ଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା
ଜ୍ୟୈଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ମା' ପାର୍ବତୀ ଓ ଶିବ ଶଙ୍କରଙ୍କର ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଏବଂ ତା’ପରଦିନ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା ପାଳନ କରାଯାଏ I
କିଛି ଭକ୍ତ ମା’ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ମା’ ବାପା ହୁଅନ୍ତି ଓ ଆଉ କିଛି ଭକ୍ତ ପ୍ରଭୁ ଶଙ୍କରଙ୍କର ହୋଇ ଉଭୟଙ୍କର ବିବାହକାର୍ଯ୍ୟ ସମାପନ କରନ୍ତି । ସାଧାରଣ ବାହାଘର ପରି ପାରମ୍ପରିକ ରୀତିରେ ପ୍ରଭୁ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ବରଯାତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ବଡ଼ ଧୂମ୍​ଧାମ୍​ରେ ମା’ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇ ବୈଦିକ ରୀତିରେ ବିବାହ କରାଯାଏ । ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗ ଚିତ୍ରରେ ସୁଶୋଭିତ ରଥରେ ଶିବ ଓ ମା’ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଅଣାଯାଏ । ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀରୁ ଏଇ ପଟୁଆର ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପରଦିନ ଦ୍ୱିପ୍ରହର ବେଳକୁ ଶିବପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୂଜାରେ ଶେଷହୁଏ ।
ସମ୍ବଲପୁରରେ ଏଇ ପର୍ବର ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ହେଉଛି ପାରମ୍ପରିକ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନାଚ । ଏହା ସମ୍ବଲପୁର, ବିଶେଷକରି ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକନୃତ୍ୟକୁ ଉପଭୋଗ କରିବାରେ ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ଅବସର ।
ପୌରାଣିକ
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା ପୌରାଣିକ କଥାବସ୍ତୁ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ । ଶିବ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କଠୋର ତପସ୍ୟା କରି ଦକ୍ଷପ୍ରଜାପତି ମାତା ସତୀଙ୍କୁ ପୁତ୍ରୀ ରୂପେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସତୀ ବିବାହ ବୟସ ହେବା ଉତ୍ତାରୁ ପିତାଙ୍କ ଅନିଚ୍ଛାରେ ସତ୍ତ୍ୱେ ଶ୍ମଶାନଚାରୀ ଶିବଙ୍କୁ ବିବାହ କରନ୍ତି । ଏଥିରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ ଦକ୍ଷପ୍ରଜାପତି ଝିଅ ଜ୍ୱାଇଁଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ମହାଦେବଙ୍କ ଅନିଚ୍ଛା ସତ୍ତ୍ୱେ ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ ପିତ୍ରାଳୟ ଯାଆନ୍ତି । ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳରେ ଦକ୍ଷପ୍ରଜାପତି ଶିବଙ୍କର ଅପମାନ କଲେ ଏହାକୁ ସହି ନପାରି ସତୀ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରେ ଝାସ ଦେଲେ । ସତୀଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରେ ଝାସଦେବା ଶୁଣି ମହାଦେବ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ଧ୍ୱଂସକରି ଦେଲେ । ସେଠାରୁ ସତୀଙ୍କ ଶବକୁ କାନ୍ଧରେ ପକାଇ ଚାରିଆଡେ ଘୁରିବୁଲିଲେ । ବିଷ୍ଣୁ ଚକ୍ରଦ୍ୱାରା ସତୀଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଶିବଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା କରିଦେଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବରରେ ବଳିୟାନ ହୋଇ ତାରକାସୁର ଅତ୍ୟାଚାର କଲା । ତାରକାସୁରର ଅତ୍ୟାଚାରରେ ଦେବତାମାନେ ଆତଙ୍କିତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ପଶିଲେ । ମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବଙ୍କ ଔରସରୁ ଜନ୍ମିତ ସନ୍ତାନ ତାରକାସୁରକୁ ବଧ କରିବ ବୋଲି ପ୍ରକାଶ ପରେ ଦେବତାମାନେ ଆଦିଶକ୍ତି ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି । ଦେବଗଣଙ୍କ କଠୋର ତପସ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ମାତା ପାର୍ବତୀ ଗିରିରାଜ ହିମାଳୟଙ୍କ ଘରେ ଆବିର୍ଭାବ ହୁଅନ୍ତି । ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ଶିବ ଓ ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁନଃମିଳନ ହୁଏ । ମହାଦେବ ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପାଇବା ପରେ ରୁଦ୍ର ରୂପ ତ୍ୟାଗ କରି ହୋଇଯାନ୍ତି ଶାନ୍ତ ଶୀତଳ । ଦେବଦମ୍ପତିଙ୍କ ଏହି ମହାମିଳନକୁ ଲୋକାଚାରରେ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭ
ସମ୍ବଲପୁରର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା କେବେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, କିଏ ଆରମ୍ଭ କଲା, କାହିଁକି ଆରମ୍ଭ କଲା ସେ ସଂପର୍କରେ ସଠିକ୍ ତଥ୍ୟ ନାହିଁ । ତେବେ ଜନଶ୍ରୁତି ଅନୁସାରେ ଛତ୍ରପତି ରାଜା ବୀର ବଳିୟାର ସିଂଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ କାଳରେ ସମ୍ଭବତଃ ଏହି ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ମାତ୍ର ତା'ର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତିଥି କେହି କେବେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିନାହାଁନ୍ତି । ଜନଶ୍ରୁତି ଅନୁସାରେ ଛତ୍ରପତି ମହାରାଜ ବୀର ବଳିୟାର ସିଂହଙ୍କୁ ୧୮ ଗଡ଼ଜାତ ସମ୍ମାନ ଦେବା ପାଇଁ ପୁରୀ ମହାରାଜ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ । ମହାରାଜଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ରକ୍ଷା କରି ବଳିୟାର ସିଂହ ପୁରୀ ଦରବାରରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ପୁରୀ ରାଜା ବୀର ବଳିୟାର ସିଂହଙ୍କ ଶକ୍ତି ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଦରବାରରେ ଥିବା ୭ଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଲ୍ଲଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲେ । ବୀର ବଳିୟାର ସିଂହ ରାଜଦରବାରକୁ ପହଞ୍ଚି ମହାରାଜଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରିବା ସମୟରେ ଅତର୍କିତ ଭାବେ ଏହି ୭ଜଣ ମଲ୍ଲଯୋଦ୍ଧା ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ଏଥିରେ ବିଚଳିତ ନହୋଇ ବୀର ବଳିୟାର ସିଂହ ତାଙ୍କ ପଗଡି ଭିତରେ ଥିବା ମାଆ ସମଲେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଏକ ତରବାରୀ କାଢି ଆଣି ମଲ୍ଲଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ଧରାଶାୟୀ କରିଦେଇଥିଲେ । ବଳିୟାର ସିଂହଙ୍କ ବୀରତ୍ୱରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ପୁରୀ ମହାରାଜ ସିଂହାସନରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ତାଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ଦେବାକୁ କହିଲେ । ସମ୍ବଲପୁରରେ ସେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନଥିବାରୁ ବଳିୟାର ସିଂହ ପୁରୀ ମହାରାଜଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁରୀରୁ ସମ୍ବଲପୁରକୁ ଆସିଥିଲେ ଓ ଶିବ ବିବାହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ମନେ କରାଯାଏ । ପୂର୍ବେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମନ୍ଦିର ଯାଇ ଦେବଦେବୀଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ବାରଣ ଥିଲା । ତେଣୁ ବର୍ଷରେ ଥରେ ଦେବଦମ୍ପତି ସେମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେବା ପାଇଁ ବାହାରକୁ ଆସୁଥିବାର କୁହାଯାଏ । ଦେବଦମ୍ପତିଙ୍କ ଏହି ଯୁଗଳ ଦର୍ଶନରେ ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ।
ବିଧିବିଧାନ ଓ ପରମ୍ପରା
ଶିବ ରୁଦ୍ର ଓ ପାର୍ବତୀ ଶାନ୍ତିର ବାର୍ତ୍ତା ବହନ କରେ । ଗ୍ରୀଷ୍ମଋତୁ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରୁ ବିଦାୟ ନେଉଥାଏ, ବର୍ଷାଋତୁର ଆଗମନ ସମୟରେ ମହାଦେବ ଶିବ ଓ ସତୀଙ୍କ ବିବାହୋତ୍ସବକୁ ନେଇ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ । ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଚନ୍ଦନ ଯାତ୍ରାର ପରିସମାପ୍ତି ପରେ ପରେ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ବେଳକୁ ମେଘମେଦୁର ଆକାଶର ଅପରୂପ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବେଶ ଚିତାକର୍ଷକ ହେବା ସାଙ୍ଗକୁ ନବବାରି ପରିପ୍ଳୁତ ଧରାପୃଷ୍ଠ ଶୀତଳ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟିକରେ । ଅପୂର୍ବ ନୈସର୍ଗିକ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ସମ୍ବଲପୁରବାସୀ ଦେବଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସାଦର ସଭକ୍ତି ସ୍ୱାଗତ କରିଥାନ୍ତି । ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ପୌରାଣିକ କଥାବସ୍ତୁ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ । କିନ୍ତୁ ଆମ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ଯେପରି ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରାଯାଏ, ଠିକ୍ ସେହିପରି ବୈଦିକ ରୀତିରେ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ମାତା ସତୀଙ୍କ ବିବାହ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ । ହିନ୍ଦୁ ରୀତିନୀତି ଅନୁସାରେ କନ୍ୟା ଅନ୍ୱେଷଣ, ନିବନ୍ଧ, ବିବାହ ପାଇଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପତ୍ର ବଣ୍ଟନ, ମହା ଆଡ଼ମ୍ବରରେ ବରଯାତ୍ରୀ ଆଗମନ, ବୈଦିକ ରୀତିରେ ବେଦିରେ ଦେବଦମ୍ପତିଙ୍କ ବିବାହ, କନ୍ୟା ପିତାମାତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଦାନ ଓ ଯାନି ଯୌତୁକ ସହିତ କନ୍ୟା ବିଦାୟ ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରାଯାଏ । ଓଡ଼ିଶାର ସମ୍ବଲପୁର ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକାଚାରରେ ଶିବ ଓ ସତୀଙ୍କ ବିବାହୋତ୍ସବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ । ଦେବଦମ୍ପତିଙ୍କ ଏହି ବିବାହ ଉତ୍ସବ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା ଦିନ ଥାଳ ଉଠିବାଠାରୁ ଯାତ୍ରା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ପ୍ରତିପଦା ଦିନ ନନ୍ଦପଡାର ବଂବରାଡ଼ ବାଲୁଙ୍କେଶ୍ୱର ବାବାଙ୍କ ପତରପେଁଡି ବା ନିବନ୍ଧ(ପିନ୍ଧାଣି) ଏବଂ ତା'ପରଦିନ ନୃସିଂହ ନିଉତା ବା ଦେବଦେବୀଙ୍କୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ । ଝାଡୁଆପଡାର ଲୋକନାଥ ବାବା, ମୁଦିପଡାର ଜାଗେଶ୍ୱରବାବା, ବଡ଼ବଜାରର ଶୀତଳେଶ୍ୱରବାବା ଏବଂ ଠାକୁରପଡାର ଗୁପ୍ତେଶ୍ୱରବାବାଙ୍କ ତୃତୀୟା ଦିନ ପତରପେଁଡି ଏବଂ ଚତୁର୍ଥୀଦିନ ଗୁଆଗୁଣ୍ଡା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ । ପଞ୍ଚମୀ ତିଥି ରାତିରେ ଶ୍ମଶାନଚାରୀ ଶିବ ବରବେଶ ହୋଇ ବୃଷଭ ଆରୋହଣ କରି ଭବ୍ୟ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ କନ୍ୟାପିତା ଗୃହକୁ ଗମନ କରନ୍ତି । ତାଙ୍କ ବରଯାତ୍ରୀରେ ଶ୍ମଶାନବାସୀ, ସାକ୍ଷୀଗୋପୀନାଥ, ହନୁମାନ, ନୃସିଂହ ଦେବଦେବୀ ସାମିଲ୍ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଦେବଦମ୍ପତିଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକାଚାରରେ ସମ୍ପନ୍ନ କରାଯାଉଥିବାରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଯାତ୍ରା କମିଟି ପକ୍ଷରୁ କନ୍ୟା ପିତାମାତା ଚୟନ କରାଯାଏ । ଯେଉଁମାନେ କନ୍ୟାପିତାମାତା ଭୂମିକାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି ସେମାନେ କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇ ବିବାହ ପରେ ଯାନିଯୌତୁକ ଦେଇ ବିଦାୟ ଦେଇଥାନ୍ତି । ବୈଦିକ ରୀତିରେ ପଞ୍ଚମୀ ରାତିରେ ବିବାହ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ । ନନ୍ଦପଡାର ବମ୍ ବରାଡ଼ ବାଲୁଙ୍କେଶ୍ୱର, ଝାଡୁଆପଡାର ଶ୍ରୀଲୋକନାଥ ବାବା, ମୁଦିପଡାର ଶ୍ରୀଜାଗେଶ୍ୱର ବାବା, ବଡ଼ବଜାରର ଶୀତଳେଶ୍ୱର ବାବା, ବାଲିବନ୍ଧର ସୋମନାଥ ବାବା, ଦୁର୍ଗାପାଲିର ଶ୍ରୀଗୁଡେଶ୍ୱର ବାବଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ପର୍ବରେ ସ୍ଥାନୀୟ ତଥା ବହିରାଗତ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତଙ୍କର ସମାବେଶରେ ସମ୍ବଲପୁର ଜନାରଣ୍ୟ ହୋଇଉଠେ । ପତରପେଣ୍ଠିରୁ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ଉତ୍ସବର ଶୁଭାରମ୍ଭ ହୋଇ, ତତ୍ ପରଦିନ ଦେବ ନିମନ୍ତ୍ରଣ, ଚତୁର୍ଥୀତିଥିରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ଦିରରୁ ଦେବାଧିଦେବଙ୍କ ବରଯାତ୍ରା, ପରଦିନ କନ୍ୟାପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ରାତ୍ରିରେ ବିବାହୋତ୍ସବ ଏବଂ ତା’ପରଦିନ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଶିବପାର୍ବତୀ ବାହୁଡା ବରକନ୍ୟାଙ୍କର ଆଡ଼ମ୍ବରପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିବ୍ୟ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ନଗର ପରିକ୍ରମା ପରେ ସ୍ୱ ସ୍ୱ ମନ୍ଦିର ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ବେଶ୍ ମନୋଜ୍ଞ ଓ ମନମୁଗ୍ଧକର । ପ୍ରତ୍ୟେକ ସହରର ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବିଭିନ୍ନ ଦମ୍ପତି କନ୍ୟାପିତା ଭାବରେ ଦେବାଧିଦେବଙ୍କୁ କନ୍ୟାଦାନ କରିବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିଥାନ୍ତି । ନୈସର୍ଗିକ ବିଧିବିଧାନ, ପରମ୍ପରା ଓ ପ୍ରକରଣରେ ନବଦମ୍ପତିଙ୍କର ବିବାହୋତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇ କନ୍ୟାଦାନ ସହିତ ଅଳଙ୍କାର, ବାସନକୁସନ ଅନ୍ୟ ଜାନିଯୌତୁକ ସାଧ୍ୟମତେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ । ବର ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଓ କନ୍ୟା ବିଦାୟ ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ବେଶ୍ ଗାମ୍ଭୀର୍ଯ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ ।
କାଳର ଅପ୍ରତିହିତ ଗତି ସହିତ ସମତାଳରେ ଅନେକ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ପରମ୍ପରା ଏହି ଯାତ୍ରା ସହିତ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଯାଇଛି । ବିବାହୋତ୍ସବରେ ସାଧାରଣତଃ ଆନନ୍ଦ, ଚିତ୍ତବିନୋଦନ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଲାଭ କରିଥାଏ । ସମ୍ବଲପୁରର ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରାରେ ଏହାର ଆତିଶଯ୍ୟ ସହଜରେ ବାରି ହୋଇପଡେ । ନାଚ, ଗୀତ, ତାମସା ଏହାର ଏକ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅଙ୍ଗ । ବିଭିନ୍ନ ଲୋକନୃତ୍ୟ, ଡାଲଖାଇ ନୃତ୍ୟର ସମାବେଶ ଆମ ସାଂସ୍କୃତିକ ଜୀବନଧାରାର ଏକ ସ୍ୱାଭାବିକ ଆଙ୍ଗିକ ସ୍ୱରୂପ । ସ୍ଥାନୀୟ ଏବଂ ବାହାର ପ୍ରଦେଶରୁ ସମାଗତ ବାଈ ଓ ହିଂଜଡାମାନେ ଏହିପର୍ବରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି । ଲୋକମୁଖରୁ ଶୁଣାଯାଏ ‘ସେମାନେ ଏହି ଅଭିଶପ୍ତ ହିଂଜଡା ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ମହାଦେବ ଶିବଙ୍କ ବିବାହୋତ୍ସବରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି’ ।
ଯାତ୍ରା ସମ୍ପର୍କିତ ଦଲିଲ
ଯାତ୍ରା କେବେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ସେ ସଂପର୍କିତ କୌଣସି ନଥିପତ୍ର ନାହିଁ । ତେବେ ୧୭୬୨ ମସିହାରେ ବାଲୁଙ୍କେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଶୀତଳ ଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା ନେଇ ଏକ ଏତଲା ଦାଏର ହୋଇଥିଲା । ମନ୍ଦିରର ପୂଜାରୀ ଚେରେଙ୍ଗା ମାଳୀ କୋର୍ଟରେ ଦେଇଥିବା ବୟାନ, ଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା ସଂପର୍କରେ ସର୍ବ ପ୍ରଥମ ଲିପିବଦ୍ଧ ଦଲିଲ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଚେରେଙ୍ଗା ମାଳୀ କୋର୍ଟରେ ବୟାନ ଦେଇଥିଲା ଯେ' ଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା କେବେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ମୁଁ ଜାଣିନି । ମୋର ଅଜା, ପଣଅଜା କହୁଥିଲେ ଏହି ଯାତ୍ରା ବହୁ ଆଗରୁ ପାଳିତ ହୋଇଆସୁଛି । ଚେରେଙ୍ଗାମାଳୀଙ୍କର ଏହି ବୟାନ ଅନୁସାରେ ୧୭୬୨ର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ବଲପୁରରେ ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି । ଏହି ଅନୁସାରେ ୪୦୦ବର୍ଷରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ହେଲା ସମ୍ବଲପୁର ଶୀତଳଷଷ୍ଠୀ ଯାତ୍ରା ହୋଇଆସୁଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଚଳଣି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ପର୍ବ ପର୍ବାଣି ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ପର୍ବ ଶ୍ରେଣୀ:ବଛା ଲେଖା
୨୩ ଜାନୁଆରୀ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜାନୁଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
୨୮ ଅଗଷ୍ଟ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଅଗଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ରମେଶ ପାୱାର
ରମେଶ ରାଜାରାମ ପାୱାର ଲିଙ୍କ=ଫାଇଲ:Ramesh_Powar.ogg|11x11_ପିକସେଲ|ଶବଦ ବିଷୟରେ pronunciation <small class="metadata audiolinkinfo" style="cursor:help;">( help · info )  ଜଣେ ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି । ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟର ନାଗପୁରଠାରେ 1978ରେ ହେଇଥିଲା ।
2000 ମସିହାରେ ରମେଶ ଭାରତୀୟ ଜାତିଯାଦଳ ପାଇଁ ଏକଦିବାସୀୟ ଅନ୍ତର୍ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ମେଚ ଖେଳି ଥିଲେ ।.
ଖେଳ ଜୀବନ
ମୁମ୍ବାଇ କ୍ରିକେଟ ଦଳ ପାଇଁ ରମେଶ ଜଣେ ଟାଣୁଆ ଖେଳାଳି ରହିବା ସହ 2002/03ରେ ଦଳ ରଣଜୀ ଟ୍ରଫି ଜିତିବାର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ତାଙ୍କର ଭାଇ କିରଣ ପାୱାର ମଧ୍ୟ ଜଣେ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି ଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୮ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଉ
ଉ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ୫ମ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ । ଏହାର ନାମ "ହ୍ରସ୍ୱ ଉ" । ଏହାର ମାତ୍ରା "ୁ " ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣର ତଳେ ଦିଆହୋଇଥାଏ ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଅଙ୍କ "୪" ପରି ହୋଇଥାଏ ।
ଉଚ୍ଚାରଣ
ଏହାର ଉଚ୍ଚାରଣ ସ୍ଥାନ ଓଠ ।
ପ୍ରତ୍ୟୟ
୧. ପଞ୍ଚମୀ ବିଭକ୍ତର ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଆକାରନ୍ତ ବିଶେଷ୍ୟ ସଙ୍ଗେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
୨. ନିତ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ କାଳ ଓ ଅନୁଜ୍ଞାରେ କ୍ରିୟାର ମୂଳ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟୟ ।
୩. ଅସମାପିକା କ୍ରିଯା ଅର୍ଥରେ: କ୍ରିୟାର ମୂଳ ସଙ୍ଗେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୁଇଥର ବ୍ୟବହାର ହେଲେ, କ୍ରିୟାର ଅସମାପ୍ତି ବୁଝାଏ ।
କମ୍ପ୍ୟୁଟର କୋଡ଼
ଆଇ.ପି.ଏ. କୋଡ଼ ସାରଣୀ ଏକ୍ସଟେନସନରୁ ଇଉନିକୋଡ଼ରେ ଏହାର କୋଡ଼ ବିନ୍ଦୁ ହେଲା U+0B09 ଓ "ଈକାର" (" ୀ ")ର କୋଡ଼ ହେଲା : 0B41
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲିପି
୨୪ ଜାନୁଆରୀ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜାନୁଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
୬୧୪
୬୧୪ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୬୧୪ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଲୁଡୱିଗ ଆଞ୍ଜିନା
ଲୁଡୱିଗ ଆଞ୍ଜିନା ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରକାର ଗମ୍ଭୀର ଧରଣର ସେଲୁଲାଇଟିସ୍ ଯାହା ପାଟିର ଚଟାଣରେ ହୁଏ ।  ଅବସ୍ଥା ଦୃତ ଗତିରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଖରପ ଦିଗକୁ ଗତି କରିଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଜ୍ୱର, ଫୁଲା ଜିଭ, ବେକ ଫୁଲିଯିବା, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ଗିଳିବାରେ ଅସୁବିଧା ହୋଇଥାଏ । ପାଟିର ଚଟାଣ ପ୍ରାୟତ କଠିନ ହୁଏ ଏବଂ ପାଟି ଖୋଲିବାର କ୍ଷମତା ହ୍ରାସ ହୋଇଯାଏ । ଅବସ୍ଥା ଖରାପ ହେବା ସହିତ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟରେ ଅସୁବିଧା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଟିଳତାରେ ମିଡିଆଷ୍ଟାଇନାଇଟିସ୍ ଏବଂ ଜୁଗୁଲାର୍ ଶିରା ଥ୍ରୋମ୍ବୋସିସ୍ ହୋଇପାରେ ।
କଙ୍କେ
କଙ୍କେ,  ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ରାଞ୍ଚି ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ସହର । ଏଠାରେ କଙ୍କେ ଡ୍ୟାମ ନାମରେ ଏକ ବୃହତ ଜଳାଶୟ ରହିଛି ଓ ଏଠାରୁ ରାଞ୍ଚି ସହରକୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ଯୋଗାଣ ହେଇଥାଏ । କଙ୍କେ ମାନସିକ ଚିକିସ୍ଥଳୟ ଭାରତର ଏକ ବୃହତ ମାନସିକ ବ୍ୟାଧି ଗ୍ରସ୍ତଙ୍କ ହସ୍ପିଟାଲ । ଏହା ବ୍ରିଟିଶ ସମୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । ଏଠାରେ ବୀର୍ସା କୃଷି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ , କୋଇଲା ଖଣି ପରିଚାଳନା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ , ପଶୁ ହସ୍ପିଟାଲ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ସବୁ ଏଠାରେ ରହିଛି ।
ଲୁଡୱିଗ ଆଞ୍ଜିନା
ପ୍ରାୟ ୭୦% ରୋଗ, ଏକ ଦାନ୍ତ ସଂକ୍ରମଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ବିଶେଷତ ମୋଲାର ଦାନ୍ତରୁ, ଯଦିଓ ଏହା ଉପର ଶ୍ୱାସନଳୀ ସଂକ୍ରମଣରୁ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ବିପଦ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ପାଟି ଭିତର ଫୋଡ଼ି ହୋଇଯିବା, କମ୍ ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ କ୍ଷମତା, ମଧୁମେହ ଏବଂ ମଦ୍ୟପାନ ହୋଇପାରେ । ଏହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ସବମାଣ୍ଡିବୁଲାର, ସବମେଣ୍ଟାଲ୍ ଏବଂ ସବଲିଙ୍ଗୁଆଲ୍ ସ୍ଥାନରେ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ସାଧାରଣତଃ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଜୀବାଣୁ ଜଡ଼ିତ ଥାଆନ୍ତି ।  ସାଧାରଣତଃ ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ଆଧାର କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇଥାଏ ଓ ସିଟି ସ୍କାନ‌ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ହୋଇପାରେ ।
କଙ୍କେ
ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
କଙ୍କେର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି 23.43°N, 85.32°W. ଏହା ସମୁଦ୍ରପତ୍ତାନଠାରୁ 2004 ଫୁଟ ଉପରେ ରହିଛି ।
ଲୁଡୱିଗ ଆଞ୍ଜିନା
ଉପଯୁକ୍ତ ଦାନ୍ତର ଯତ୍ନଦ୍ୱାରା ଏହି ରୋଗକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିହୁଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସାରେ ସାଧାରଣତଃ ବ୍ରଡ-ସ୍ପେକ୍ଟ୍ରମ୍ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ଏବଂ କର୍ଟିକୋଷ୍ଟେରଏଡ୍ ଦିଆଯାଏ । ରୋଗ ଆଗେଇ ଯାଇଥିଲେ ଏଣ୍ଡୋଟ୍ରାକିଆଲ ଇଣ୍ଟ୍ୟୁବେସନ୍ କିମ୍ବା ଟ୍ରାକିଓଷ୍ଟୋମି ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକରେ ନେବୁଲାଇଜଡ୍ ଏପିନେଫ୍ରାଇନ୍ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ପ୍ରାୟ ୮% ଥାଏ ଯଦିଓ ଚିକିତ୍ସା ବିନା ୫୦% ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ ।
କଙ୍କେ
ଜନସଂଖ୍ୟା
2001 ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ[ଏଠାରେ ଜନସଂଖ୍ୟା17,560 ଥିଲା । ଏହା ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା 53 % ଥିବା ସ୍ଥଳେ ମହିଳା ସଂଖ୍ୟା 47%ଥିଲା । ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର 75% ରହିଥିଲା । ଏହା ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା 80%ହାର ଥିଲା ଓ ମହିଳା ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର 70%ଥିଲା । 6 ବର୍ଷରୁ କମ ସଂଖ୍ୟା 11 % ଏଠାରେ ଥିଲା ।
ଲୁଡୱିଗ ଆଞ୍ଜିନା
ଲୁଡୱିଗ ଆଞ୍ଜିନା ଏକ ବିରଳ ରୋଗ ଅଟେ । ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗ ସମାନ ଭାବରେ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହାର ନାମ ଜର୍ମାନ ଚିକିତ୍ସକ ୱିଲହେଲମ ଫ୍ରେଡେରିକ ଭନ ଲୁଡୱିଗଙ୍କ ନାମରେ ନାମିତ, ଯିଏ ୧୮୩୬ ମସିହାରେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ । ତଥାପି ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୪୦୦ରୁ ହିପୋକ୍ରେଟସଙ୍କ ସମୟରୁ ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନାଗୁଡ଼ିକ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୪୦ ଦଶକରେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ଆସିବା ପରେ ରୋଗ ହାର ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଆଶଙ୍କା କମିଯାଇଥିଲା ।
୬୧
୬୧ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୬୧
୨୯ ଅଗଷ୍ଟ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଅଗଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ଭାର୍ଗବ ଭଟ୍ଟ
ଭାର୍ଗବ ଭଟ୍ଟ (ଜନ୍ମ 13 ମେ, 1990 ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଘରେଇ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି । ସେ ବରୋଦା ଦଳ ପାଇଁ ରଣଜୀ ଟ୍ରଫି ଓ ଅନନ୍ୟ ଘରେଇ କ୍ରିକେଟରେ ଖେଳନ୍ତି । ସେ ଜଣେ ବାମ ହାତି ସ୍ପିନର । ଆଇପିଏଲରେ ସେ ପଞ୍ଜାବ ଦଳ ପାଇଁ ଖେଳିଥାନ୍ତି ।
ଭଟ୍ଟ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ରଣଜୀ ସିଜନରେ ମାତ୍ର 9ଟି ମେଚରୁ 47ଟି ୱିକେଟ ନେଇ ଚହଲା ପକେଇଥିଲେ ।   ଏହି ପ୍ରଦର୍ଶନ ବଳରେ ସେ 2011 ସିଜନ ପାଇଁ ଆଇପିଏଲରେ ପଞ୍ଜାବ ଦଳ ପାଇଁ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ହେଲେ । ତାଙ୍କର ବୋଲିଂ ଏକଦିବାସୀୟ ପାଇଁ ଖୁବ ଉପଯୋଗୀ ହେଇଥାଏ । ସେ ମୁମ୍ବାଇ ବିରୁଦ୍ଧ ମେଚରେ 2.5 ଓଭରରେ 22 ରଣ ଦେଇ 4ଟି ୱିକେଟ ନେଇ man of the match ପୁରାସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ବନମାଳି ପଟ୍ଟନାୟକ
ବନମାଳି ପଟ୍ଟନାୟକ (୧ ଜୁନ ୧୯୨୧ - ୭ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୮୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନ କଂଗ୍ରେସ ଓ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ବନମାଳି ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବରୁ ଓ ପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବରୁ ସେ ୨ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ପୂର୍ବ ଖୋର୍ଦ୍ଧାରୁ ବିଧାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ୧୯୬୧ ଓ ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଓ ପିପିଲି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୩ୟ ଓ ୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୭୧ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ପୁରୀ ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୫ମ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ବନମାଳି ପଟ୍ଟନାୟକ ୧୯୨୧ ମସିହାର ଜୁନ ମାସ ୧ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଗୋଲକ ବିହାରୀ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଶାନ୍ତି ପଟ୍ଟନାୟକ । ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ଥିଲା କଳାରେ ସ୍ନାତକ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ବନମାଳି ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜନ କଂଗ୍ରେସ ଓ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବରୁ ଓ ପରେ ସମୁଦାୟ ତିନିଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଭାରତୀୟର ସଂସଦର ତଳ ସଦନ ଲୋକ ସଭାରେ ସେ ଜଣେ ସାଂସଦ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭ ମସିହାରୁ ୧୯୭୧ ମସିହାଯାଏଁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୧ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୦ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୩ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୫ମ ଲୋକ ସଭା ସଭ୍ୟ
ଲିମା
ବାହାର ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ରାଜଧାନୀ ସହର
ପ୍ରଦୀପ ଭୋଳ
ପ୍ରଦୀପ ଭୋଳ (ମୃତ୍ୟ: ୧୮ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୨) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଲେଖକ, ନାଟ୍ୟକାର, ପ୍ରଯୋଜକ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ । ସେ ସ୍ତ୍ରୀ, ସୁନା ସଙ୍ଖାଳୀ ଓ ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ ଭଳି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ୨୦୧୬ରେ ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଚିନି କୁ ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ନାଟକରେ ଅବଦାନ
ସେ ୪୦ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ର ବିଭିନ୍ନ ନାଟ୍ୟ ସଂସ୍ଥା ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସହ ଜଡ଼ିତ ରହି କଳାକାର ଓ କଳା ଅନୁଷ୍ଠାନର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଲିଖିତ ବହୁ ନାଟକ ପଶ୍ଚିମାଞ୍ଚଳ ସମେତ ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜ୍ୟ ବାହାରେ ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ନାଟକ ‘ମାଓ’ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ଲିମ୍‌କା ବୁକ୍‌ ଅଫ୍‌ ରେକର୍ଡ ରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା ।
ମୃତ୍ୟୁ
୨୦୨୨ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୧୮ ତାରିଖରେ ସେ ହୃଦ୍‌ଘାତ ଯୋଗୁଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ସକାଳୁ ଅସୁସ୍ଥତା ଅନୁଭବ କରିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ମୁଖ୍ୟ ଚିକିତ୍ସାଳୟକୁ ନେଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ଡାକ୍ତର ତାଙ୍କୁ ମୃତ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୫୯ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୨ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
୨୫ ଜାନୁଆରୀ
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜାନୁଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ବୋଧାନ୍
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ନିଜମବଦ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୧୮.୬୬୨୧ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୭.୮୮୫୮ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୧୪୮ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୭୧୩୫୫ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୦.୪୬% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୯.୫୪% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୫୯.୯୪% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୪.୯୦% ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୩.୫୦% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୬.୪୪% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୩.୮୨% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ତେଲୁଗୁ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ମନ୍ଦାକିନୀ ମହାନ୍ତ
ମନ୍ଦାକିନୀ ମହାନ୍ତ ଜଣେ ଭାରୋତ୍ତଳକ । ମନ୍ଦାକିନୀ ମହାନ୍ତଙ୍କ ଜନ୍ମ ୧୦ ମେ ୧୯୭୬ ମସିହାରେ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲା ବାରିପଦା ବ୍ଲକ୍ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗୋହଳାଡିହି ଗାଁରେ। ତାଙ୍କ ବାପା ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ମହାନ୍ତ ଓ ମାଆ ହେଉଛନ୍ତି ବାଲିମଣୀ ମହାନ୍ତ। ସେ ଏମ୍.ଏ. ଏବଂ ଏମ୍‌ପି ଇଡି ପାଠ ପଢ଼ିଛନ୍ତି । ମନ୍ଦାକିନୀ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୦୯ରୁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ପୁଲିସ ବିଭାଗରେ ସବ୍ଇନିସ୍‌ପେକ୍ଟର ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।
ସଫଳତା
୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଫେଡେରେସନ୍ କପ୍ ପାଓ୍ବାର ଲିଫ୍‌ଟିଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗ ଓମେନ୍ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ଟାଇଟଲ୍ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ।
ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ
ସେ ଅର୍ଜନ କରିଥିବା କୃତିତ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି ୪୮ କେଜି ବର୍ଗରେ ଜୁନିଅର ବିଭାଗରେ ୧୯୯୮ରେ ବ୍ରଞ୍ଜ ମେଡାଲ୍‌ ତଥା ୧୯୯୯ରେ ଗୋଲ୍ଡ୍ ମେଡାଲ୍‌ ଜିତିଛନ୍ତି। ୧୯୯୯ରେ ହୋଇଥିବା ଫେଡେରେସନ୍ କପ୍ ଭାରୋତ୍ତୋଳନ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବ୍ରଞ୍ଜ ମେଡାଲ୍, ୨୦୦୧ରେ ଜାମସେଦପୁରରେ ସିନିୟର ବିଭାଗ ୪୮ କେଜି ଭାରୋତ୍ତୋଳନରେ ବ୍ରଞ୍ଜ ମେଡାଲ୍, ୨୦୦୨ରେ ଟିଟିଲାଗଡ଼ରେ ଆୟୋଜିତ ୫୨ କେଜି ବର୍ଗରେ ସିଲ୍‌ଭର୍ ମେଡାଲ୍, ୨୦୦୩ରେ ଓ୍ବେଷ୍ଟ୍ ବେଙ୍ଗଲର କଲିଂପୁଙ୍ଗ୍‌ରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଓମେନ୍ସ ଇଷ୍ଟ ଜୋନ୍ ବକ୍ସିଂ ଚାମ୍ପିଅନ୍‌ସିପ୍‌ରେ ବ୍ରଞ୍ଜ ମେଡାଲ୍, ୨୦୦୫ରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ସିଲ୍‌ଭର୍ ମେଡାଲ୍, ୨୦୦୮ ଏବଂ ୨୦୦୯ରେ ଜାମସେଦପୁରରେ ଗୋଲ୍ଡ ମେଡାଲ୍ ଇତ୍ୟାଦି।
ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ସ୍ତରରେ
ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ସ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅନେକ ସଫଳତା ପାଇଛନ୍ତି। ୧୯୯୯ରେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଜୁନିଅର ଏସିଆନ୍ ପାଓ୍ବାର୍ ଲିଫ୍‌ଟିଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ୪୮ କେଜି ବର୍ଗରେ ସିଲ୍‌ଭର୍ ମେଡାଲ୍ ପାଇଛନ୍ତି। ଏହି ବର୍ଗରେ ଚେକ୍ ରିପବ୍ଲିକ୍‌ରେ ଆୟୋଜିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପଞ୍ଚମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ ୧୯୯୯ରେ। ୨୦୦୫ରେ କେରଳରେ ତଥା ୨୦୦୯ରେ ରାଜସ୍ଥାନରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ସିନିଅର ପାଓ୍ବାର୍ ଲିଫ୍‌ଟିଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଗୋଲଡ୍ ମେଡାଲ୍ ହାସଲ କରିଥିଲେ ମନ୍ଦାକିନୀ।
ମନ୍ଦାକିନୀଙ୍କ ଖେଳ ଜୀବନରେ ପ୍ରଥମ ଜାତୀୟ ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ ୧୯୯୭ ମସିହାରେ। ସେ ବର୍ଷ ସେ ଜାତୀୟ ଜୁନିୟର ପାଓ୍ବାର ଲିଫ୍‌ଟିଂରେ ବ୍ରଞ୍ଜ ପଦକ ଜିତିଥିଲେ। ୧୯୯୭ ଓ ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗ୍ ଓମେନ୍ ଅଫ୍ ଓଡ଼ିଶା ହୋଇ ବେଶ୍ ଚର୍ଚ୍ଚା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ମନ୍ଦାକିନୀ ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୌଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିବା ଜୁନିୟର ନ୍ୟାସ୍‌ନାଲ୍‌ ପାଓ୍ବାର୍ ଲିଫ୍‌ଟିଂ ଚାମ୍ପିଅନ୍‌ସିପ୍‌ରେ ୪୮ କିଲୋ ବର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପଦକ ହାସଲ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଶାର ଏହି ଖେଳାଳି ନୂଆଦିଲ୍ଲୀଠାରେ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିବା ଏସୀୟ ଜୁନିୟର ଶକ୍ତି ଉତ୍ତୋଳନ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦେଶ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ହାସଲ କରିଥିଲେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ। ୧୯୯୭ରୁ ୨୦୦୯ ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ଦାକିନୀ ଏକାଧିକ ବିଶ୍ୱ ଓ ଏସିଆନ୍ ପାଓ୍ବାର ଲିଫ୍‌ଟିଂ ଚାମ୍ପିଅନ୍‌ସିପ୍‌ ଖେଳିବା ସହ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ଅନେକ ମେଡାଲ୍। ମନ୍ଦାକିନୀ ମହାନ୍ତ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ଉଦୟପୁରଠାରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଏସିଆନ୍ ପାଓ୍ବାର ଲିଫ୍ଟିଂରେ ଜିତିଛନ୍ତି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପଦକ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଊ
ଊ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ୫ମ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ । ଏହାର ନାମ "ଦୀର୍ଘ ଊ" । ଏହାର ମାତ୍ରା " ୂ " ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣର ତଳେ ଦିଆହୋଇଥାଏ ।
ଉଚ୍ଚାରଣ
ଏହାର ଉଚ୍ଚାରଣ ସ୍ଥାନ ଓଠ ।
ଊକାର (" ୂ ")
ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣର ତଳେ ଦିଆଯିବା ମାତ୍ରା । ଚାହାଳିରେ ଅବଧାନ ଏହାକୁ ବ ପୁଡ଼ିଆ କହନ୍ତି ।
କମ୍ପ୍ୟୁଟର କୋଡ଼
ଆଇ.ପି.ଏ. କୋଡ଼ ସାରଣୀ ଏକ୍ସଟେନସନରୁ ଇଉନିକୋଡ଼ରେ ଏହାର କୋଡ଼ ବିନ୍ଦୁ ହେଲା U+0B0A ଓ "ଈକାର" (" ୀ ")ର କୋଡ଼ ହେଲା : 0B42
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲିପି
ଆର୍ଟ ଅଫ ଲିଭିଂ ଫାଉଣ୍ଡେସନ
ଦ ଆର୍ଟ ଅଫ ଲିଭିଂ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ଏକ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ମାନବବାଦୀ ଶୈଖିକ ବେସରକାରୀ ଅଣଲାଭକାରୀ ସଂସ୍ଥା(ଏନଜିଓ) ଅଟେ । ଏହା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗୁରୁ ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ରବି ଶଙ୍କରଙ୍କଦ୍ୱାରା ୧୯୮୧ ମସିହାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ଆର୍ଟ ଅଫ ଲିଭିଂ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ୧୫୬ଟି ଦେଶରେ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇଛି ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ଅଣଲାଭକାରୀ ସଂସ୍ଥା ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହେଉଛି ।
ଏହି ଫାଉଣ୍ଡେସନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ମିଳିତ ଜାତିସଙ୍ଘ ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ସାମାଜିକ ପରିଷଦ(ECOSOC) ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରାମର୍ଶଦାତା ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟକରୁଛି । ରବି ଶଂକର ସ୍ଥାପନା କରିଥିବା ଦ ଇଣ୍ଟରନାସନାଲ ଆସୋସିଏସନ ଫର ହ୍ୟୁମାନ ଭଲ୍ୟୁଜ ଏକ ସହଯୋଗୀ ଏନଜିଓ ଯାହା ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରରୁ ଉନ୍ନତ କରିବାକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଏ ।
ଅନୁଷ୍ଠାନ
ଦ ଆର୍ଟ ଅଫ ଲିଭିଂ(AOLF)ର ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ମୁଖ୍ୟାଳୟ ବେଦ ବିଜ୍ଞାନ ମହାବିଦ୍ୟାପୀଠ ଭିଭିଏମ ପରିସର ବେଂଗଳୂରୁଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ଆଂଚଳିକ ଶାଖାମାନ ୧୫୬ଟି ଦେଶରେ ଅଛି । ୟୁରୋପରେ ଏହି ସଂସ୍ଥା ଦ ଆସୋସିଏସନ ଅଫ ଇନର ଗ୍ରୋଥ ନାମରେ ଜଣା । ଯାହା ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ରବି ଶଙ୍କରଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ । ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବିକାଶ ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲାଘବ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମମାନ ଏହାର ବିଶ୍ୱଜାକର ଶାଖାଗୁଡ଼ିକରେ କରାଯାଏ ।
ବିଶ୍ୱ ସଂସ୍କୃତି ଉତ୍ସବ-୨୦୧୬
ବିଶ୍ୱ ସଂସ୍କୃତି ଉତ୍ସବ ଆର୍ଟ ଅଫ ଲିଭିଂ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ପ୍ରଯୋଜିତ ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ । ଏହି ଅଣ-ଲାଭକାରୀ ୩୫ ବର୍ଷ ଧରି ଯୋଗାଉଥିବା ସେବା, ସଂସ୍କୃତି, ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଓ ଅଧ୍ୟାତ୍ମିକତାକୁ ସଂସ୍ଥାର ୩୫ ତମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିବସ ଅବସରରେ ଏହି ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଉତ୍ସବ ଜରିଆରେ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀଠାରେ ଯମୁନା ନଈକୂଳରେ ଆଡମ୍ବର ସହକାରେ ପାଳନ କରିଥିଲା । ଏହି ଉତ୍ସବ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୧ ତାରିଖରୁ ୧୩ ତାରିଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିଥିଲେ । ବିଶ୍ୱ ସାଂସ୍କୃତିକ ମହୋତ୍ସବ ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ଅଲମ୍ପିକ ଭଳି ଯେଉଁଠି ୩୭,୦୦୦ ହଜାରରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ କଳାକାର ଗୋଟିଏ ମଞ୍ଚରେ ଏକାଠି ହୋଇଥିଲେ । ଏଥିରେ ପ୍ରାୟ ୩.୫ ଅୟୁତ ଲୋକଙ୍କ ସମାଗମ ହୋଇଥିଲା । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଜରିଆରେ ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତିର ଲୋକ ପରସ୍ପର ନିକଟତର ହୋଇଥିଲେ । କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ଲାଗି ଆର୍ଟ ଅଫ ଲିଭିଂକୁ ୨.୨୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ବେଳକୁ ବେଳ ଅନୁଦାନ ଆକାରରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ନ୍ୟାୟିକ ମାମଲା
ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୧ରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ତିନି ଦିନିଆ ବିଶ୍ୱ ସଂସ୍କୃତି ଉତ୍ସବ-୨୦୧୬ ଯମୁନା ନଦୀ ବାଲୁକାଶଯ୍ୟାରେ ଆୟୋଜିତ ହେଉଛି ।ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସବୁଜ ଅଧିକରଣ(NTG)ଙ୍କ ଗଠିତ ଏକ କମିଟି ଅନୁଯାୟୀ ଯମୁନାକୂଳ ପରିବେଶ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା କାରଣ ଦର୍ଶାଇ ୧୨୦କୋଟିର ତଣ୍ଡ/ଜୋରିମାନା ସହ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ବନ୍ଦ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ୯ ମାର୍ଚ୍ଚରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ପରେ ୧୧ ମାର୍ଚ୍ଚ ସୁଦ୍ଧା ମାତ୍ର ୫ କୋଟି ତଣ୍ଡ ଗଣିବାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳିଥିଲା ଏବଂ ଉତ୍ସବକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ମିଳିଥିଲା । ଭବିଷ୍ୟତରେ କୌଣସି ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସେଠାରେ ନକରିବାକୁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ।
୬୨
୬୨ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
୩୦ ଅଗଷ୍ଟ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଅଗଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ଗିନି (ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର)
ଗିନି (ତାଳ, ମଞ୍ଜିରା, ଜଲରା, କରତାଳ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣା) ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର, ଯାହାକି ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶରୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି । ଏହା ଦୁଇଟି ଛୋଟ ବା ବଡ଼ ସମ ଆକାର ବିଶିଷ୍ଟ ପିତ୍ତଳ ଥାଳିଆ ସଦୃଶ୍ୟ ଉପକରଣକୁ ନେଇ ଗଠିତ, ଯାହାକୁ ପରସ୍ପର ସହ ବାଡ଼େଇଲେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ବିଶିଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ ବାହାରେ । ଦୁଇଟି ଥାଳିଆ ସଦୃଶ ଗିନିକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଧରି ପରସ୍ପର ସହିତ ବାଡ଼େଇଲେ ଏଥିରୁ ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ । ଏହାକୁ ତାଳ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ଯାହାର ଉତ୍ପନ୍ନ ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦ ତାଳରୁ ଆସିଛି । ସଂସ୍କୃତରେ ତାଳର ଅର୍ଥ କରତାଳି । ଏହା ଭାରତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ଅଂଶ, ଯାହାକି ବିଭିନ୍ନ ପାରମ୍ପାରିକ ରୀତିନୀତିରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ଘନ ବାଦ୍ୟ ।
ହିନ୍ଦୁ ଧାର୍ମିକ ରୀତିନିତିରେ ଏହା ଭଜନ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତନ ପରିବେଷଣ ବେଳେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ସେମାନେ ସାଧାରଣତଃ ଭକ୍ତମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ସମୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥାଏ । ଏହା ସମସ୍ତ ହିନ୍ଦୁ ଭକ୍ତି ସଂଗୀତ ପାଇଁ ପ୍ରାୟ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ ।
ନେପାଳ
thumb|375x375_ପିକସେଲ| ନେପାଳର ଝ୍ୟାମଟା ଗିନି ସହିତ ମହିଳାଙ୍କ ପରିବେଷଣ । ନେପାଳରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବାଦ୍ୟ ବଜାଯାଏ, ଯାହା ଝ୍ୟାମଟା (ନେପାଳୀ: झ्याम्टा) ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା । ଏହା ହେଉଛି ନେପାଳର ଏକ ପାରମ୍ପାରିକ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର । କିରାଟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏହାକୁ ଢୋଲ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଯଥା ସାକେଲା, ଚିଆବ୍ରଙ୍ଗ, ଉଧଉଲି, ଉଭଉଲି ଆଦିରେ ବଜାଯାଏ ।
ତିବ୍ବତ
ତିବ୍ବତୀୟ ସଂସ୍କୃତିରେ, ଟିଙ୍ଗସା ହେଉଛି ଏକ ସମାନ ଧରଣର ଉପକରଣ ।
ବ୍ୟବହାର
ଗିନି ମୁଖ୍ୟତଃ ଲୋକଗୀତ ଓ ଭକ୍ତି ସଙ୍ଗୀତ ଆଦିରେ ବଜାଯାଏ । ଏହା ମୁଖ୍ୟତଃ ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ସମାରୋହରେ, ବିଶେଷ କରି ଭଜନ ପରିବେଷଣ ବେଳେ ବଜାଯାଇଥାଏ । ଏହା ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର । ବହୁ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିରର ଶିଳାଲେଖରେ ଗିନିର ଛବି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ମରାଠୀ ଏବଂ ଗୁଜରାଟୀ ଲୋକଗୀତ
ଗୁଜରାଟୀ ଏବଂ ମରାଠୀ ଲୋକଗୀତରେ ଗିନିର ଏକ ବିଶେଷ ମହତ୍ୱ ରହିଛି । ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହା ତାଳ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା । ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଗିନି ମୁଖ୍ୟତଃ ଆରତୀ ବେଳେ ବଜାଯାଉଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ବାଦ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ର
ଅର୍ମାଞ୍ଝି
ଅର୍ମାଞ୍ଝି , ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ରାଁଚୀ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ସହର । ଏହା ଏକ ପିକ୍ନିକ ସ୍ଥଳ ହିସାବରେ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଏଠାରେ ଆପ୍ପୋଲୋ ଓ HCG ନାମକ ଦୁଇଟି ବୃହତ ହସ୍ପିଟାଲ , ସିକିଦିରି ଜଳବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପ ରହିଛି ।
ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
ଅର୍ମାଞ୍ଝିର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି  23.48333°N, 85.48333°W ଓ ଏହା ସମୁଦ୍ରପତ୍ତାନଠାରୁ 607 ମିଟର ଉପରେ ରହିଛି ।
ଅବସ୍ଥିତି
ଏଠାରେ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 33 ଯାଇଥିବା ବେଳେ ନିକଟସ୍ଥ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ଓ ବିମାନ ବନ୍ଦର ରାଁଚୀଠାରେ ରହିଛି ।