cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
କପ୍ତିପଦା
ଝିଙ୍କେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର
କପ୍ତିପଦାଠାରୁ ୨ କି.ମି. ଦୂର ଝିଙ୍କପଦାଠାରେ ଝିଙ୍କେଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ରହିଛି। ଏଠାରେ ଥିବା ଳିଙ୍ଗ ସ୍ୱୟଂଭୂ ବୋଲି ଲୋକ କଥା ରହିଛି। ତେଣୁ ପ୍ରତିଦିନ ଏଠାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁଙ୍କ ଭିଡ ଛୁଟେ।
କାଳ ଓ ସୋନ ବନ୍ଧ
କପ୍ତିପଦାଠାରୁ ୮ କି.ମି. ଦୂରରେ କାଳନଦୀ ଉପରେ ଏକ ବନ୍ଧ ଅଛି, ଯାହା ବନ୍ୟା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସହିତ ନିକଟବର୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ଜଳସେଚନର ସୁବିଧା ଯୋଗାଉଛି। ଏଠାରେ ମାଛ ଚାଷ ମଧ୍ୟ ହେଉଛି। ବିଶେଷ କରି ଇଂରାଜୀ ନବବର୍ଷ ସମୟରେ ଏଠି ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ଭିଡ ହୁଏ। ସେହିପରି ୧୪ କି.ମି. ଦୂରରେ ସୋନ ନଦୀ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଜଳସେଚନ ପ୍ରକଳ୍ପ ରହିଛି।
ଦେବକୁଣ୍ଡ
ଦେବକୁଣ୍ଡ ଏଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩୦ କି.ମି. ଦୂର। ଶିମିଳିପାଳ ଉପକଣ୍ଠରେ ଏହା ଏକ ସୌନ୍ଦର୍ଜ୍ୟ ପୂର୍ଣ ଜଳପ୍ରପାତ। ଏଠାରେ ଥିବା ଦେବୀ ପୀଠରେ ମକର ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତି ସମୟରେ ମେଳା ବସେ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲା
ଭୁଟାନ
ଭୁଟାନ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ମହାଦେଶର ଭୁ-ପରିବେଷ୍ଟିତ ଏକ ଦେଶ। ଏହା ହିମାଳୟର ପୂର୍ବ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତ।ଏହାର ଉତ୍ତରକୁ ଚୀନର ସ୍ୱାୟତ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ତିବେତ,ଭାରତର ସିକ୍କିମ ରାଜ୍ୟ,ପଶ୍ଚିମକୁ ତିବେତ୍‌ର ଚୁମ୍ବି,ପୂର୍ବକୁ ଭାରତର ଅରୁଣାଞ୍ଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଓ ଦକ୍ଷିଣକୁ ଭାରତର ଆସାମ ଘେରି ରହିଛି। ଭୂଟାନ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ମାଲଦିଭେସ ପରେ ଏହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଳ୍ପ ଜନାକୀର୍ଣ୍ଣ ଦେଶ।ଥିମ୍ପୁ ଏହାର ରାଜ୍ୟ ଓ ବୃହତ୍ତମ ସହର ଅଟେ ଯେଉଁଠାରେକି ଫୁଣ୍ଟସୋଲିଙ୍ଗ ଏହାର ଅର୍ଥନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ର। ଏହା ତା'ର ଇତିହାସରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଉପନିବେଶ ସ୍ଥାପନ କରିପାରିନାହିଁ।
ପାଣିପାଗ
ଭୂଟାନରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ପାଞ୍ଚଟି ଋତୁ ଅନୁଭୂତ ହୁଏ ଗ୍ରୀଷ୍ମ,ବର୍ଷା,ଶରତ,ଶୀତ,ବସନ୍ତ।ପଶ୍ଚିମ ଭୂଟାନରେ ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ଅନୁଭୂତ ହୁଏ,ଦକ୍ଷିଣ ଭୂଟାନରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଓ ଶୀତ ଅନୁଭୂତ ହୁଏ, ଭୂଟାନର ପୂର୍ବ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ପଶ୍ଚିମ ଅପେକ୍ଷା ଶୁଷ୍କ ରୁହେ।
ପଶୁପକ୍ଷୀ
ଭୂଟାନର ଦକ୍ଷିଣରେ Bengal tiger, clouded leopard, hispid  hare the sloth bear ଆଦି ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି। ଆଉ କିଛି ଅଞ୍ଚଳରେ  grey langur, tiger, goral and serow ଆଦି ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି। ବାଉଁଶ ଗଛ ଓ ଫଳ ଗଛ ଆଦି  Himalayan black bear, red panda, squirrel, sambar, wild  pig, barking deerମାନଙ୍କୁ ବାସ ପ୍ରଦାନ କରିଥାନ୍ତି। ବୃହତ୍ତ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ  snow leopard, blue sheep, marmot, Tibetan wolf, antelope, Himalayan musk deer, takin ଆଦିଙ୍କୁ ବାସ ପ୍ଦାନ କରିଥାନ୍ତି।  takin ଭୂଟାନର ଜାତୀୟ ପଶୁ।
କୃଷି
ଭୂଟାନରୁ ଉତ୍ତର ଆମେରିକା ଓ ଇୟୁରୋପକୁ ବହୁଳ ମାତ୍ରାରେ ନାଲି ଚାଉଳ ରପ୍ତାନୀ ହୋଇଥାଏ। ବାଂଲାଦେଶ ଭୂଟାନର ସେଓ ଓ କମଳା ପାଇଁ ଏକ ବୃହତ୍ ବଜାର ଅଟେ।
ଭୂଟାନରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସାଲ୍‌ମନ୍‌ ଜାତୀୟ ମାଛ ଓ ଭାକୁର ମାଛ ଚାଷ ହୋଇଥାଏ।
ବାଣିଜ୍ୟ
ଭୂଟାନର ଅର୍ଥନୀତିର ୨୨ ପ୍ରତିଶତ ଅର୍ଥ ଏହି ବାଣିଜ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ମିଳିଥାଏ।।ଭୂଟାନରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଫେରୋଆଲୋୟେ, ସିମେଣ୍ଟ,ମେଟାଲ ପୋଲ,ଲୁହା,ନନାଆଲୋୟେ ଷ୍ଟିଲ୍ ଓ ଗ୍ରାଫାଇଟ୍,ତମ୍ବା ଆଦି ମିଳିଥାଏ।
ଖଣି
ଭୂଟାନରେ କୋଇଲା,ଡୋଲୋମାଇଟ୍,ଜିପ୍‌ସମ୍ ଓ ଚୂନପଥର ମିଳେ। ବେରିଲ୍,ତମ୍ବା,ଗ୍ରାଫାଇଟ୍,ଲିଡ୍,ପାଇରାଇଟ୍,ସୀସା,ଟଙ୍ଗଷ୍ଟନ୍ ଓ ଜିଙ୍କ୍ ଗଚ୍ଛିତ ରହିଛି।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଏସିଆର ଦେଶ
ଧାତୁ
ଧାତୁ (Metal) ହେଉଛି ଏକ ମୌଳିକ, ଯୌଗିକ ବା ମିଶ୍ରଧାତୁ ଯାହାକି ବିଦ୍ୟୁତ ଓ 'ତାପ'ର ସୁପରିବାହୀ ଅଟେ । ଧାତୁ ଗୁଡ଼ିକ ତନ୍ୟ, ନମନୀୟ ହୋଇଥାନ୍ତି ଓ ଘଷିଲେ ଚିକ୍ ଚିକ୍ କରନ୍ତି । କିଛି ମୌଳିକ ଓ ଯୌଗିକ ଯାହାକି ଧାତୁ ନୁହନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଉଚ୍ଚ ଚାପ ଯୋଗୁଁ ଧାତବ ପ୍ରକୃତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥାନ୍ତି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନ
କବୀର
କବୀର (୧୪୪୦–୧୫୧୮)  ଜଣେ ଧାର୍ମିକ କବି ଓ ସନ୍ଥ ଥିଲେ । କବୀରଙ୍କ ରଚନା ଭକ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା । କବୀରଙ୍କ କବିତା ଶିଖ ଧର୍ମ ପୁସ୍ତକ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।  ତାଙ୍କର ଲେଖା ମଧ୍ୟରେ ଦୋହା ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଥିଲା ।
କବୀରଙ୍କ ଜନ୍ମ ରହସ୍ୟ ଓ ଲୋକ‌‌କଥାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ । ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟ ଓ ପିତାମାତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ବିଶାରଦମାନଙ୍କର ମତଭେଦ ରହିଛି । ଲୋକ‌କଥା ଅନୁସାରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କନ୍ୟା ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ପରେ ଗର୍ଭବତୀ ହୋଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସେ ବିବାହିତା ନଥିଲେ । ତେଣୁ ନବଜାତ କବୀରଙ୍କୁ ସେ ପରିତ୍ୟାଗ କଲାପରେ ଏକ ମୁସଲମାନ ତନ୍ତୀ ଦମ୍ପତି ତାଙ୍କୁ ଲାଳନ ପାଳନ କରିଥିଲେ । ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇଥିବା ବିଷୟ ସନ୍ଦେହାତ୍ମକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ହିନ୍ଦୁ ସାଧୁ ରାମାନନ୍ଦ ସେହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରଭାବ ପକେଇଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୪୪୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୫୧୮ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଧର୍ମ ପ୍ରଚାରକ
୫ ଜୁଲାଇ
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୁଲାଇ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
କାନ୍ଦଣା ଗୀତ
thumb|ଜଣେ ବୃଦ୍ଧା ବାହୁନା ଗୀତ ବୋଲୁଛନ୍ତି କାନ୍ଦଣା ଗୀତ ବା ବାହୁନା ଗୀତ ଓଡ଼ିଆ ବାହାଘରର ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଘରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଧରି କନିଆଁଦ୍ୱାରା ବୋଲାଯାଉଥିବା ରୋଦନ ସଙ୍ଗୀତ । ଏହି କାନ୍ଦଣା ଆଶୁକବିତା ଉପରେ ଆଧାରିତ । ଝିଅ ନିଜ ପରିବେଶରେ ଦେଖୁଥିବା ଘଟଣା ଓ ଶାଶୂଘର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯାହା ଶୁଣିଥାଏ ତାହାକୁ ଆଧାର କରି ଗୀତ ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରିଥାଏ । ବାହାଘର ଆଅଗରୁ ଝିଅ ଶାଶୂଘର ବାବଦରେ କିଛି ଜାଣିନଥିବା ବେଳେ ଲାଜ ହେତୁ ସେ ନିଜର ସ୍ୱାମୀ ଓ ଶାଶୂଘର ପରିବାରର ଆଉ କାହା ବିଷୟରେ କିଛି ପଚାରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇନଥାଏ । ଅଜଣା ପରିବେଶରେ ନୂଆ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କିପରି ଚଳିବ ତାହା ଝିଅଟି କାନ୍ଦଣା ବୋଲି ଜଣାଇଥାଏ । ବାହୁନିବା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଝିଅମାନେ ପୌରାଣିକ ଆଖ୍ୟାୟିକାମାନ ମଧ୍ୟ ବୋଲିଥାନ୍ତି । ପରିବାରର ବୟୋଜ୍ୟୋଷ୍ଠା ନାରୀମାନେ ଝିଅମାନଙ୍କୁ ଏହି ବାହୁନା ଶିଖାଇଥାନ୍ତି । ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ଏହି ପରମ୍ପରା ଧୀରେ ଧୀରେ ଲୋପ ପାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା।
ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି
"କାନ୍ଦିବା" କ୍ରିୟାପଦରୁ" କାନ୍ଦଣା" ଓ "ବାହୁନିବା" କ୍ରିୟାପଦରୁ "ବାହୁନା" ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି ।
ଇତିହାସ
କାନ୍ଦଣା ଗୀତର ଆରମ୍ଭ କେବେ ତାହା ବାବଦରେ କିଛି ବିଧିବଦ୍ଧ ନଥି ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇନାହିଁ । ଏହା କେବଳ ଶୁଣିବା ଓ ବୋଲିବା ମାଧ୍ଯମରେ ଗୋଟିଏରୁ ଆଉ ଏକ ପିଢ଼ିକୁ ଯାଉଥିବାରୁ ଏଥି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବିଶେଷ ପ୍ରାମାଣିକ ତଥ୍ୟ ମିଳିପାରି ନାହିଁ । ପ୍ରଫେସର କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ଷୋଡ଼ଷ ଶତାବ୍ଦୀର ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଦ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଶାର ମୋଗଲ ଶାସନ ସମୟରେ ଏହାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ବାବଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।
ସାହିତ୍ୟରେ ଉଦ୍ଧୃତି
ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ କୁଞ୍ଜବିହାରୀ ଦାଶଙ୍କ "ପଲ୍ଲୀଗୀତ ତୃତୀୟ ଭାଗ"ରେ କାନ୍ଦଣା ଗୀତ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ଓଡ଼ିଆ ସାମାଜିକବିଦ ଚକ୍ରଧର ମହାପାତ୍ର "କାନ୍ଦଣା ଗୀତ"ରେ ଆଗ କାଳରେ ବୟସ୍କା ମହିଳାମାନେ ଗାଁ ଗାଁରେ ଝିଅମାନଙ୍କୁ କାନ୍ଦଣା ଶିଖାଉଥିଲେ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ଯଦି ଝିଅଟିଏ ଏହା ଶିଖିବାକୁ ମନା କରୁଥିଲା ତେବେ ତାକୁ "ନିର୍ଲଜ" ବୋଲି ଭତ୍ସନା କରାଯାଉଥିଲା ।
ପୂର୍ବ-ପ୍ରସ୍ତୁତି
କାନ୍ଦଣା ବୋଲିବା ପ୍ରଥାଟି ପାଇଁ ବିବାହ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଝିଅଟିକୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କାନ୍ଦଣା ଶିଖିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା । ଅବସର ସମୟରେ ଝିଅମାନେ ନିଜର ମା', ଜେଜେମା, ଆଈଆଦିଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି ଶିଖୁଥିଲେ । ଗାଁରେ ହେଉଥିବା ଯାତ୍ରା ଓ ମେଳା ତଥା ବୁଲାବିକାଳିଙ୍କଠାରୁ ଝିଅମାନେ "ଶଶୀଦେଈ", "ଜେମାଦେଈ" ଆଦି ବହିରୁ ମଧ୍ୟ ଝିଅମାନେ କାନ୍ଦଣା ଶିଖୁଥିଲେ ।
ପ୍ରକାର ଭେଦ
ବାହାଘରର ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପରିବେଶକୁ ନେଇ ଅଲଗା ଅଲଗା କାନ୍ଦଣା ବୋଲାଯାଇଥାଏ ।
ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଖା
ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ପଡ଼ିବା ବେଳେ ଶାଶୂଘର ଓ ସେଠାର ଲୋକେ କେମିତି ହୋଇଥିବେ ଏ ବାବଦରେ ନିଜ ମନରେ ଶଙ୍କା ତିଆରି ହୋଇଥାଏ । ଏହି ଶଙ୍କାକୁ ନେଇ ଝିଅଟିଏ ନିଜ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଆଗରେ କାନ୍ଦଣା ବୋଲିଥାଏ । ଝିଅର ମାମୁଁ ବରବାଛିବାରେ ବୁଝାମଣା କରିଥାନ୍ତି । ଏଥିରେ ଝିଅଟିଏ ନିଜ ମାମୁଁଙ୍କୁ ଧରି କାନ୍ଦିଥାଏ । "ମାମୁଁ ଯେଉଁଦିନ କୁଣିଆ ଗଲ ମୋ ମାମୁଁ, ପାନ ଖିଲେ ସିଏ ଧରାଇଦେଲେ ମୋ ମାମୁଁ, ସେ ପାନରେ ମାମୁଁ ଭୁଲିପାରିଲ ମୋ ମାମୁଁ, ସେଇଠି ଭାଣିଜୀ ଦେବି ଦେବି ବୋଇଲେ ମୋ ମାମୁଁ, ଦେଖିଲ ହାତରେ ପଇସା ନାହିଁ ମୋ ମାମୁଁ, ମୋତେ ରଖିଥିଲ ସୁଝିବା ପାଇଁ ମୋ ମାମୁଁ ।"
ନିର୍ବନ୍ଧ
ନିର୍ବନ୍ଧ ସମୟରେ ଆଗରୁ ଝିଅମାନେ ବାହାରକୁ ବାହାରୁ ନ ଥିଲେ । ବିବାହ ଆଗରୁ ବର ଓ କନିଆଁ ନିଜ ନିଜକୁ ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ ପାଉ ନ ଥିଲେ । ମାମୁଁ, ବାପା, ଭାଇ ଆଦି ପ୍ରସ୍ତାବ ପକାଇ ବାହାଘର କରୁଥିଲେ । ଝିଅ ନିଜ ମନରେ ଭାବୀ-ବରକୁ ନେଇ ଦେଖିଥିବା ସ୍ୱପ୍ନ ଯଦି ବାସ୍ତବ ଜୀବନରେ ସତ ହୋଇ ନ ଥାଏ ତାହେଲେ ଝିଅଟିଏ ନିଜ ଭାଇ ଆଗରେ ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରି କାନ୍ଦଣା ବୋଲିଥାଏ । "ଗଜ ବୋଲି ଗଧ ବାନ୍ଧି ଆଣିଲ ହେ ଭାଇ, ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି କହି ଭୁଆଁ ବୁଲାଇଲ ମୋ ଭାଇ, ବାଲି ହୁଙ୍କାକୁ ପର୍ବତ ଭାବିଲ ହେ ଭାଇ, ଚରଣ ଧୂଳିକି ତିଳକ କଲ ମୋ ଭାଇ"
ବାଡ଼ୁଅ ପାଣି ଗାଧୁଆ
ବାଡ଼ୁଅ ପାଣିରେ ଝିଅକୁ ଗାଧୋଇବା ପାଇଁ ଘରର ମହିଳାମାନେ ସଜବାଜ କରୁଥିବା ଦେଖି ସେ ନିଜର ବୋଉ, ଖୁଡ଼ୀ, ମାଈଁ, ଭାଉଜ ଆଦିଙ୍କୁ ଧରି କାନ୍ଦିଥାଏ । "ରଜ ହୋଇଛି କି ସଜ କରୁଛ ମୋ ଖୁଡ଼ୀ, ରୁଷିବସିଛି କି ବୋଧ କରୁଛ ମୋ ମାଇଁ, ଏବେ ସବୁ ସ୍ନେହ ପାଶୋରିଦେଲ ମୋ ଆଈ, କାନି ପଣତରୁ ଫିଟାଇଦେଲ ମୋ ମାଉସୀ, ବାରି ବରକୋଳି ପିଲା ଖାଆନ୍ତି ଲୋ ବୋଉ, ତୋ କୋଳରେ ଟିକେ ଆଉଜିଥାନ୍ତି ଲୋ ବୋଉ"
ବରବରଣ
ବର ପକ୍ଷ ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ କନ୍ୟା ପକ୍ଷ ବରକୁ ବାଟ ବରଣ କରିବାକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି । ଏହା ଜାଣିବା ପରେ ଝିଅଟିଏ ବାପଘର ଜୀବନର ଅନ୍ତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ବୋଲି ଭାବି ନିଜ ବୋଉକୁ ଧରି କାନ୍ଦିଥାଏ ।
ବେଦୀକୁ ଯିବା
ଆଗ କାଳରେ ଝିଅଟିଏ ବିବାହ ଆଗରୁ ବରକୁ ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇନଥିବାରୁ ମନରେ ଭାବୀ ସ୍ୱାମୀକୁ ନେଇ ମନରେ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥାଏ । ବର ଆସି ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ସେ ଯଦି ବରର ଝଲକ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଥାଏ ଓ ବର ତା ସ୍ୱପ୍ନର ପୁରୁଷ ପରି ହୋଇନଥାଏ, ତେବେ ସେ ତା ବାନ୍ଧବୀ ବା ବୋଉକୁ ଧରି କାନ୍ଦିଥାଏ । "ଟଙ୍କା ବାର କୋଡ଼ି ଅଙ୍ଗାର ହେବ ବୋଉଲୋ, ଦାନ୍ତ ନାହିଁ ବୁଢ଼ା ପାକୁଆ ପାଟି ବୋଉଲୋ , ବେଦୀରେ ବସିଛି ଆଖି ତରାଟି ମୋ ବୋଉଲୋ ।"
ଝିଅ ବିଦା
ଝିଅଟିଏ ଶାଶୂଘରକୁ ଯିବା ଆଗରୁ ସେଠାର ଲୋକ ଓ ପରିବେଶ ବାବଦରେ ଅଜ୍ଞ ଥାଏ । ସେ ଶାଶୂଘରେ ଜୀବନ ଖୁବ କଷ୍ଟକର ହେବ ବୋଲି ମନ ଭିତରେ ଥିବା ଭୀତି କାନ୍ଦଣା ମାଧ୍ୟମରେ ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରିଥାଏ । "ଗର୍ଭେ ଦଶମାସ ତୁ ଧରିଥିଲୁ ମୋ ବୋଉ, ଦିନେ ମର ବୋଲି କହି ନଥିଲୁ ମୋ ବୋଉ, ମୁଁ ସହି ନଥିଲି ତୁମ ବଚନ ମୋ ବୋଉ, କିପରି ସହିବି ପରବଚନ ମୋ ବୋଉ ।" ଏହି ସମୟରେ ଝିଅଟିଏ ନିଜର ଆତ୍ମୀୟ, ବାନ୍ଧବୀଆଦିଙ୍କୁ ଧରି କାନ୍ଦିଥାଏ । ଏହି କାନ୍ଦଣା ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ନିଜର ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯିବାର ବେଦନାରେ ବାପଘରେ କଟାଇଥିବା ସୁଖର ଦିନ, ସାଙ୍ଗସାଥିଙ୍କ ମେଳରେ କତାଇଥିବେ ପିଲାଦିନ, ପୂଜା-ପର୍ବ, ମେଳା-ମଉଚ୍ଛବ ଆଦିର ଖୁସିକୁ ହରାଇବା କାନ୍ଦଣାରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥାଏ ।
ବୋଉକୁ ଧରି କାନ୍ଦଣା: "ପେଟ ଦରଜ କି ପିଠି ଜାଣିବ ଲୋ ବୋଉ, ମୋର ଦରଜ କି ପର ଜାଣିବ ଲୋ ବୋଉ ।"
ସାଙ୍ଗସାଥିଙ୍କୁ ଧରି କାନ୍ଦଣା: ଭାଦ୍ରବ ମାସରେ ଖୁଦୁରୁକୁଣୀ ଲୋ ସାଙ୍ଗ, ଶନିବାର ଦିନ ଦେବ ଖବର ଲୋ ସାଙ୍ଗ, ରବିବାର ଦିନ ହେବି ହାଜର ଲୋ ସାଙ୍ଗ, ତୁମ ଆମ ମେଳ ଗାଧୁଆ ତୁଠରେ ମୋ ସାଙ୍ଗ, ଆମ ମେଳ ବାପା ଭାଇ ଭାଙ୍ଗିଲେ ମୋ ସାଙ୍ଗ ।"
ଉଦାହରଣ
ଏ ତୁଠେ ମଦରଙ୍ଗ ଅତୁଠେ କଇଁଆ, ଏ ମୋ ବାପା ଭାଇ ଏ କି ବାଣ ମାଇଲ, ଦେଶରେ ଥାଇ ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ଏ ଲଙ୍କାରୁ ଅସୁର ବିଲଙ୍କା କୁକୁର, ଆସିଲେ ଧାଇଁ ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ତୁମ ସଙ୍ଗେ ରଣ କରିବା ପାଇଁ ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ରଣ କରୁଥିଲ ରାଜଦାଣ୍ଡରେ ଓ, ଗୋଡ଼ ଖସିଗଲା ନେଳା ଦାଣ୍ଡରେ ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ନେଳା କି ନଥିଲା ନେଳୁଣୀ ଥିଲା ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ସାତ ଢାଳେ ପାଣି ଦାଣ୍ଡେ ଥୋଇଲା ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ସାତ ଖଣ୍ଡ ପାନ ଭାଙ୍ଗି ଆଣିଲା ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ପ୍ରଥମ ପାନରେ କି ଚୂନ ଦେଲା ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପାନରେ କି ଗୁଆ ଦେଲା ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ତୃତୀୟ ପାନରେ କି ଗୁଣ୍ଡି ଦେଲା ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ତାକୁ ଖାଇ ମୁଣ୍ଡ ଭରମି ଗଲା ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ଏକା ପଦକରେ ଜବାବ ଦେଲ ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ଜବାବରୁ ପଦେ ଶୁଣିଥାନ୍ତି ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ମିଛେ ବୁଲୁଥିଲ ଦେଶ ଦୁନିଆ ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ, ଫେରିଯାଉ ତାର ମଟର ଗାଡ଼ି ଓ ମୋ ବାପା ଭାଇ ।
କଉ ମାଛ କଣ୍ଟା ତିନି ସରିଆ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ପାଖେ ତ ମୁଣ୍ଡୁର ପାଖେ ତ ଦରିଆ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ସମୁଦ୍ର ମଝିରେ କି ବନ୍ଦା ଦେବୁ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ନିମ୍ବ ଗଛ ମୂଳେ ନିତି ଆଣି ଢାଳିଲେ, ସତେ କଣ ନିମ୍ବ ଦାରୁ ହୋଇବ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ମାଲ୍ୟାଣୀ ପାଖରେ ବଚନ ଖଞ୍ଜିଲେ, ସତେ କି ମାଲ୍ୟାଣୀ ମାଆ ହୋଇବ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ମାଲ୍ୟାଣୀ ଯେମନ୍ତ ମାଆ ହୁଅନ୍ତା ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ଗର୍ଭଧାରୀ କାହୁଁ ଖୋଜା ପଡ଼ନ୍ତା ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ଦୁବ ବଢ଼ୁଥିଲା କାକର ଖାଇ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ମୁଁ ତ ବଢ଼ୁଥିଲି ଅଲିଅଳ ହୋଇ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ଦୁବକୁ କାକର ସହିଲା ନାଇଁ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ମୋର ଅଲିଅଳ କି ରହିଲା ନାଇଁ ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ, ମୁଁ ତ ଅଭାଗିନୀ, ଜନମ ଦୁଃଖିନୀ, ଜନ୍ମ ହେଲା ବେଳେ ଗ୍ରାମକୁ ଶୁଭିଲା ଲୋ ଏ ମୋର ବୋଉ ।।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଚଳଣି
ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ
ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ସାଧକ ଓ ଭକ୍ତକବି ଥିଲେ । ଯଶୋବନ୍ତ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ପଞ୍ଚସଖାଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣେ । ସେ ଅନେକ ଗ୍ରନ୍ଥ, ଭଜନ, ମାଳିକା ଓ ପଦ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରଚନାମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଅଧିକାଂଶ ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇନାହିଁ ।
ଜୀବନ
ଯଶୋବନ୍ତ ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ସମସାମୟିକ ଥିଲେ । === ବଂଶାବଳୀ ===
ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ବଂଶର ପ୍ରଶାନ୍ତ ବଲ୍ଲଭ ଦାସ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୀଠର ମହନ୍ତ ଅଟନ୍ତି ।
ଜନ୍ମ
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦଙ୍କ 'ଉଦୟ କାହାଣୀ' ଅନୁସାରେ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ଓ ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ ଏକା ବର୍ଷରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ବଳରାମ ଦାସ ଏହି ଉଭୟଙ୍କଠୁଁ ଚାରିବର୍ଷ ବଡ଼ । ଏଣୁ 'ଉଦୟ କାହାଣୀ' ଅନୁସାରେ ଯଶୋବନ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୧୪୮୭ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ବୋଲି ଧରାଯାଏ ।
କଟକ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜଗତସିଂହପୁର ନିକଟସ୍ଥ ଅଢ଼ଙ୍ଗଗଡ଼ ଅନ୍ତର୍ଗତ ନନ୍ଦୀଗ୍ରାମରେ ଯଶୋବନ୍ତ ଜନ୍ମଲାଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଜଗୁ ମଲ୍ଲିକ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ରେଖାଦେବୀ । ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ ନିଜ ବା ନିଜ ପରିବାର ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ତୋଷଜନକ ପରିଚୟ ନିଜ ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କରେ ଦେଇନାହାନ୍ତି । "ଚନ୍ଦ୍ର ବଂଶରେ ଜାତ ଯଶୋବନ୍ତ । କ୍ଷତ୍ରିୟ କୁଳ ସେ କଲେ ପବିତ୍ର ।।"
- ଅବତାର ମାଳିକା ସେ ମହାନାୟକ ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଥିଲେ ବୋଲି କେତେକଙ୍କ ମତ ରହିଛି । ଅନ୍ୟମତେ ସେ କୃଷକ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ବାଲ୍ୟ ଜୀବନ
ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ପିତା ମାତା ବହୁତ ଧର୍ମ ପରାୟଣ ଥିଲେ । ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିଥିଲା । ଏଣୁ ସେ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ।
ସୁଦର୍ଶନ ଦାସଙ୍କ ଲିଖିତ 'ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସଙ୍କ ଚଉରାଶି ଆଜ୍ଞା' ନାମକ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ବାଲ୍ୟ ଜୀବନର ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି । ସୁଦର୍ଶନ ଦାସ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ନିଜ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ । ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ ବହୁ ବିସ୍ମୟକାରୀ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଛି ।
ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ । ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଯୋଗୁଁ ସେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ଥରେ ଧାନ ଚୋରି କରିଥିଲେ । ଚୋରି କଲାବେଳେ ଅଢ଼ଙ୍ଗଗଡ଼ର ସାମନ୍ତରାଜା ରଘୁରାମ ଚ଼ମ୍ପପତି ରାୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଦେଇଥିଲେ । ରଘୁରାମ ଚୋରକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯାଉ ବୋଲି ଆଜ୍ଞା କରିବାରୁ ଯଶୋବନ୍ତ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଆକୁଳ ହୋଇ ବିନତି କଲେ । ଜଗନ୍ନାଥ ତାଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣି ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ରଘୁରାମ ହିଁ ଦେଖିପାରିଥିଲେ । ଏହା ଦେଖିଲାପରେ ରଘୁରାମ ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ତିଳୋତ୍ତମା ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ହୋଇଗଲେ । ଏହି କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଭଳି ଅନ୍ୟ ଏକ କଥା ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯାଏ । ତାହା ତଳେ ଦିଆଯାଇଛି ।
ସନ୍ନ୍ୟାସ
ବାରବର୍ଷ ବୟସରୁ ଯଶୋବନ୍ତ ସଂସାର ପ୍ରତି ଉଦାସୀନ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ବହୁତ ବର୍ଷ ତୀର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟଟନରେ ଅତିବାହିତ କରିଥିଲେ । ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହେବା ପରେ 'ଦାସ' ଉପାଧି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ସହ ଭେଟ
ଯଶୋବନ୍ତ ଚୈତନ୍ୟ ଦେବଙ୍କ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ମଣ୍ଡଳୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୧୫୦୯ରେ ପୁରୀ ଆସିଥିଲେ । ଓଡ଼ିଶାରେ ଚୈତନ୍ୟ ଦେବଙ୍କ ଅବସ୍ଥାନ ସମୟରେ ଯଶୋବନ୍ତ ତାଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଥିଲେ । ପୁରୀରେ ସେ ଦୀକ୍ଷା ନେଇଥିଲେ । ଦୀକ୍ଷା ନେଇ ନିଜ ଗ୍ରାମ ଅଢ଼ଙ୍ଗକୁ ଫେରିଆସିଥିଲେ ।
ବିବାହ
ସେତେବେଳେ ଅଢ଼ଙ୍ଗଗଡ଼ର ସାମନ୍ତ ରାଜା ଥିଲେ ରଘୁରାମ ଚମ୍ପପତି ରାୟ । ରଘୁରାମଙ୍କ ଭଗିନୀ ଅଞ୍ଜନା ଦେବୀଙ୍କ ସହ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ବିବାହ ହୋଇଥିଲା । କେତେକଙ୍କ ମତରେ ସଂସାର ପ୍ରତି ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ବୀତସ୍ପୃହତା ଦେଖି ତାଙ୍କ ବାପା ମା ତାଙ୍କୁ ବିବାହିତ କରିଥିଲେ । ରଘୁରାମ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ମଠ ନିର୍ମାଣ କରି ମଠର ପରିଚାଳନା ନିମନ୍ତେ ବହୁ ସମ୍ପତ୍ତି ଖଞ୍ଜିଥିଲେ । ଏ ମଠ ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇ ଆସୁଛି ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସଙ୍କର ୭୫୦ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ । ଯଶୋବନ୍ତ ଜଣେ ସିଦ୍ଧ ବୈଷ୍ଣବ ଥିଲେ । ଏଣୁ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବହୁ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଶୁଣାଯାଏ ।
ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଓ ବାବନାଭୂତ
ଜନଶ୍ରୁତିରୁ ଶୁଣାଯାଏ ଯେ ଥରେ ଯଶୋବନ୍ତ କେତେକ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ପୁରୀ ଅଭିମୁଖରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ । ପଥ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ସହ ସେମାନଙ୍କ ଭେଟ ହେଲା । ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ତାହାର ପୈଶାଚିକୀ ଲୀଳା ସାଧନା କରିବାକୁ ଗଲାବେଳେ ଯଶୋବନ୍ତ ନିଜ ଯୋଗ ପ୍ରଭାବରେ ଆଶାବାଡ଼ିରେ ତାହାକୁ ପଥ ଦେଖାଇ ଆଗେ ଆଗେ ଚାଲିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ । ଏହା ପରେ ରାକ୍ଷସ ଆଉ କୌଣସି ଅତ୍ୟାଚାରର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ନ କରି ଶାନ୍ତ ଶିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚାଲିଲା । ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଆସୁଥିବାର ଜାଣି ଜନସାଧାରଣ ଘର ଛାଡ଼ି ଚାରିଆଡ଼େ ଧାଇଁବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଅଳ୍ପକାଳ ମଧ୍ୟରେ ଏ ଖବର ତତ୍କାଳୀନ ରାଜା ପ୍ରତାପରୁଦ୍ର ଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲା । ରାଜା ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ଦେଖି ବିସ୍ମିତ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା ଲାଗି ଅଠରନଳା ପାଖରେ ଆସିକି ନିଜେ ଘଟଣାଟିକୁ ଦେଖିଲେ । ଅଭର୍ଥନା ଶେଷରେ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ଅନୁରୋଧ କ୍ରମେ ରାଜା ରାକ୍ଷସଟିକୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଗୁଣ୍ଡିଚା ବାଡ଼ିର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ଭାର ପ୍ରଦାନ କଲେ । ସେହିଦିନଠାରୁ ସେ ରାକ୍ଷସଟି ସେଠାରେ ବାବନାଭୂତ ନାମ ଧାରଣ କରି ପୂଜା ପାଇ ଆସୁଅଛି ।
ଧାନଶିଁଷାରୁ 'ରାମ ରାମ' ଶବ୍ଦ
ଅନ୍ୟ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଛି ଯେ ଯଶୋବନ୍ତ କେତେକ କାଳ ରଘୁରାମଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଗ୍ରମ କଟୁଆଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେହି ସମୟରେ ଥରେ ଦେଶରେ ଶସ୍ୟହାନି ଘଟି ଭୀଷଣ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ହୋଇଥିଲା । ଏକଦା ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ପାୟସାନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବାରୁ ଯଶୋବନ୍ତ ଗ୍ରାମବାସୀ ଜନୈକ କୃଷକର ଧାନ କିଆରୀରେ ପଶି ଧାନ ଚୋରି କଲେ । ପାଚିଲା ଧାନ ଛିଣ୍ଡାଇଲା ବେଳେ ସେ ଶୁଣିଲେ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧାନଶିଁଷା ସତେ ଯେପରି ବିକଳରେ 'ରାମ ରାମ' ଡାକୁଅଛି । ସେହି ଶବ୍ଦରେ କୃଷକ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କୁ ଧରିଲା ଓ ରାଜକୀୟ ବିଚାରାଳୟକୁ ନେଲା । ସେଠାରେ ରାଜା ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶୁଣି ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କୁ ଦୋଷୀ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରି ଦୋଷ ଅନୁସାରେ ଦଣ୍ଡବିଧାନ କରିଥିଲେ ।
ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ
ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ (ଜନ୍ମ: ୭ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୮୪) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସେ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସ‌ହିତ କିଛି ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ସେ ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି ଏବଂ ମିଥୁନ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଅଭିନୀତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଏ ଯୁଗର କୃଷ୍ଣ ସୁଦାମା ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ସାବତ ମାଆ, ବାଜି, ତୁ ମୋ ଆଖିର ତାରା, ଟୋପାଏ ସିନ୍ଦୁର ଦି ଟୋପା ଲୁହ, ତୋତେ ମୋ ରାଣ, ଥ୍ୟାଙ୍କ୍‌ ୟୁ ଭଗବାନ ଭଳି ସଫଳ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ସେ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜୋର୍ ଜରିଆରେ ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଗୋଲ୍‌ମାଲ୍, ଲଭ୍ ଷ୍ଟୋରୀ, ବାଳିକା ବଧୂ, ଟକ୍କର, ହସି ଖୁସି କ୍ଲବ୍, ଟୁପୁରୁ ଟୁପୁର ବ୍ରିଷ୍ଟି ପଡ଼େ, ଅଚେନା ପ୍ରେମ୍ ଭଳି ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ରରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ
ସାଲବେଗଙ୍କ ସହ ଭେଟ
ସୁଦର୍ଶନ ଦାସଙ୍କ ରଚିତ ଗ୍ରନ୍ଥ 'ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସଙ୍କ ଚଉରାଶି ଆଜ୍ଞା'ରେ ଲିଖିତ ଅଛି ଯେ ଥରେ ଯବନ କବି ସାଲବେଗ ବୈଷ୍ଣବ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇସାରିବା ପରେ ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ । ତାଙ୍କ ପରୀକ୍ଷାରେ ଯଶୋବନ୍ତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାରୁ ସେ ତାଙ୍କ ପାଦଧୂଳି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ସାଲବେଗ ଗୌଡ଼ୀୟ ସାଲବେଗଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା ବୋଲି ପ୍ରତୀୟମାନ ହୁଏ, ଯେହେତୁ ଗୌଡ଼ୀୟ ସାଲବେଗ ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଲୋକ ଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ନାମ ଶ୍ୟାମାନନ୍ଦ ଥିଲା ।
ଦେହାବସାନ
ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ଦେହାବସାନ କେଉଁ ବର୍ଷରେ ହୋଇଥିଲେ ଏହା ଜାଣିବା ପାଇଁ କିଛି ଉପାଦାନ ମିଳୁନାହିଁ । ସେ ମାଘ ମାସ ଶୁକ୍ଳ ଷଷ୍ଠୀରେ ଇହଧାମ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ବୋଲି ଜନଶ୍ରୁତିରେ ରହିଛି । ତାଙ୍କର ତିରୋଧାନ ଦିବସରେ ଅଢ଼ଙ୍ଗରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ମେଳା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ ।
ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ
ପରିବାର
ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତ୍ରୀ ଦୀପା ସାହୁଙ୍କ ଝିଅ ।
ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ
ସାହିତ୍ୟିକ କୃତି
ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ରଚିତ ଭଜନଗୁଡ଼ିକ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନମୂଳକ । ଏଗୁଡ଼ିକର ଭାଷା ସରଳ ହୋଇଥିବାରୁ ଏଗୁଡ଼ିକ ଓଡ଼ିଶାରେ ଗ୍ରାମେ ଗ୍ରାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ
କଥାଚିତ୍ର ଜୀବନ
୨୦୦୩ ମସିହାରେ ସେ ଏ ଯୁଗର କୃଷ୍ଣ ସୁଦାମା କଥାଚିତ୍ରରୁ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଷା ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ମା ଏବଂ ଗୋଲାମଗିରି ଭଳି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ଇ-ଟିଭି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ ପଣତକାନିରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହା ଥିଲା ବର୍ଷାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ । ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ୨୫ରୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ ଓ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିସାରିଛନ୍ତି ।
ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ
ଶିବସ୍ୱରୋଦୟ
ଏହା ଏକ ଶୈବ ତାନ୍ତ୍ରିକ ଗ୍ରନ୍ଥର "ସ୍ୱରୋଦୟଲେଶ"ର ଅନୁବାଦ ଅଟେ ।ଶିବ ପାର୍ବତୀଙ୍କ କଥୋପକଥନ ଶୈଳୀରେ ରଚିତ । ମୂଳଗ୍ରନ୍ଥ ପରି ଏହା ମଧ୍ୟ 21 ଅଧ୍ୟାୟ ବିଶିଷ୍ଟ ।ସମଗ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥର ପଦସଂଖ୍ୟା 475 । ସ୍ୱରର ପ୍ରଶଂସା ,ନାଡିଜ୍ଞାନ,ନାଡିଚାଳନାର ଫଳାଫଳ ,ପ୍ରାଣାଦି ବାୟୁର ତତ୍ତ୍ୱ ନିରୂପଣ ,ସ୍ତ୍ରୀବଶୀକରଣ ଆଦି ଯୋଗସାଧନ ପ୍ରଣାଳୀ,ସ୍ୱରଜ୍ଞାନ ଆଦି ରଚିତ ।
ପ୍ରେମଭକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଗୀତା
ଏଥିରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଧା ଓ ଅର୍ଜ୍ଜୁନଙ୍କୁ ଯୋଗମାର୍ଗ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି । ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତିର ଏକ ସମନ୍ୱୟ । ବିଷୟବସ୍ତୁ ଆରମ୍ଭରେ ସୃଷ୍ଟିକ୍ରିୟା ବିବରଣୀ ପ୍ରଦତ୍ତ । ରାଧାକୃଷ୍ନଙ୍କ ଜନ୍ମ, ଯୁଗଳରୂପ, ନିତ୍ୟରାସ, ଜୀବ-ପରମ ବିହାର, ଶରୀର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ସପ୍ତାବରଣତତ୍ତ୍ୱ, ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ମହିମା ଆଦି ବର୍ଣ୍ଣନା କରଯାଉଛି। ପାଞ୍ଚଟି ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମାପ୍ତ ଓ ନବାକ୍ଷରୀ ବା ଗୁଜ୍ଜରୀ ବୃତ୍ତରେ ରଚିତ ।
ଧାର୍ମିକ ମତ
ଯଶୋବନ୍ତ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନମୂଳକ ଭଜନ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ରଚନା ଭିତରୁ ଶିବସ୍ୱରୋଦୟ, ପ୍ରେମଭକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଗୀତା, ଦିବ୍ୟଦେହୀ, ଲୋହୀ ଗୀତା, ଗୋବିନ୍ଦଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଯନ୍ତ୍ରବୋଲି ବିଶେଷ ଜନାଦୃତ । ଏହି ରଚନାଗୁଡ଼ିକରେ ସେ ପିଣ୍ଡବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶୂନ୍ୟବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି । 'ଭବିଷ୍ୟ ମାଳିକା' ନାମକ ରଚନାରେ ସେ ଭବିଷ୍ୟ କାଳରେ କିପରି ଅଘଟଣ ହେବ ତାହା ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି । 'ଯନ୍ତ୍ରବୋଲି'ରେ ସେ ଯନ୍ତ୍ର ଓ ଅକ୍ଷର ମାଧ୍ୟମରେ କିପରି ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିହେବ ଲେଖିଛନ୍ତି । ଯଶୋବନ୍ତ ଶୂନ୍ୟବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ଉପାସକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ନିଜ ଇଷ୍ଟଦେବତା ଭାବେ ମାନୁଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ସନ୍ଥକବି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:କବି ଶ୍ରେଣୀ:୧୪୮୭ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କବି
ଟ୍ରାଷ୍ଟୁଜୁମାବ ଡେରୁକ୍ସଟେକାନ
ଟ୍ରାଷ୍ଟୁଜୁମାବ ଡେରୁକ୍ସଟେକାନ, ଏକ ବେପାର ନାମ ଏନହେର୍ଟୁ ହେଉଛି ସ୍ତନ କର୍କଟ ଏବଂ ଗ୍ୟାଷ୍ଟ୍ରିକ୍ କିମ୍ବା ଗ୍ୟାଷ୍ଟ୍ରୋଏସୋଫେଜ୍ ଆଡେନୋକାର୍କିନୋମା ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ଏକ ଔଷଧ । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହା ଏଚଇଆର୨ (HER2) ସକରାତ୍ମକ ରୋଗ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।  ଏହା ଏକ ଶିରାରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ।
ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅଇ, ଥକାପଣ, କେଶ ଝଡ଼ିବା, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ, ସ୍ୱଳ୍ପ ଲାଲ ରକ୍ତ କଣିକା, ସ୍ୱଳ୍ପ ଶ୍ୱେତ ରକ୍ତ କଣିକା, କମ୍ ପ୍ଲାଟେଲେଟ୍ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ କମ ପୋଟାସିୟମ୍,  ଅନିୟମିତ ହୃତ୍ ସ୍ପନ୍ଦନ, ଇଣ୍ଟରଷ୍ଟିସିଆଲ୍ ଫୁସଫୁସ ରୋଗ ଏବଂ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା  ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର ଶିଶୁର କ୍ଷତି କରିପାରେ । ଏଥିରେ ମୋନୋକ୍ଲୋନାଲ ଆଣ୍ଟିବଡି ଟ୍ରାଷ୍ଟୁଜୁମାବ ସ‌ହିତ ଟପୋଏସୋମେରେଜ ୧ ଇନହିବିଟର ଡେରକ୍ସଟେକାନ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ଏପିଡର୍ମାଲ୍ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଫ୍ୟାକ୍ଟର୍ ରିସେପ୍ଟର ୨ (HER2 / neu) ସହିତ ଟ୍ରାଷ୍ଟୁଜୁମାବ  ବାନ୍ଧୁଥିବାବେଳେ ଡେରକ୍ସଟେକାନ୍ ଡିଏନ୍ଏ ତିଆରି କରିବାର ଜୀବକୋଷର କ୍ଷମତାକୁ ଅବରୋଧ କରିଥାଏ ।
୨୦୧୯ ମସିହାରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଟ୍ରାଷ୍ଟୁଜୁମାବ ଡେରକ୍ସଟେକାନ ଆମେରିକାରେ, ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ଜାପାନରେ, ୟୁରୋପ ଏବଂ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ୨୦୨୧ରେ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ  ୧୦୦ ମିଗ୍ରା ପାଇଁ ୧୪୫୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ପରିମାଣ ନିମନାତେ ପ୍ରାୟ ୨୫୦୦ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ ।
ବର୍ଷା ମାଇଁ ଡାର୍ଲିଙ୍ଗ୍
ହର ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ, ବ୍ରଜରାଜ ମୁଭିଜ୍ର ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବର୍ଷା ମାଇଁ ଡାର୍ଲିଙ୍ଗ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ବସନ୍ତ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଅଭିନୟରେ
ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‘ବର୍ଷା ମାଇଁ ଡାର୍ଲିଙ୍ଗ’ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ପ୍ରମୁଖ କଳାକାର ହେଲେ:
ଗୀତ
ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‘ବର୍ଷା ମାଇଁ ଡାର୍ଲିଙ୍ଗ’ରେ, ଗୀତ ଲେଖି, ଗୀତ ଗୁଡ଼ିକର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ସଙ୍ଗୀତକାର ସ୍ୱରୂପ ନାୟକ ୤ ‘ବର୍ଷା ମାଇଁ ଡାର୍ଲିଙ୍ଗ’ର ଗୀତଗୁଡ଼ିକରେ କୁମାର ବାପି, ତପୁ ମିଶ୍ର, ଇରା ମହାନ୍ତି, ତୃପ୍ତି ଦାସ ଓ ଟି. ସୌରୀ ପ୍ରମୁଖ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ୤
ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୪ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ତମକୁ ଦେଖିଲା ପରେ
ତମକୁ ଦେଖିଲା ପରେ, ୨୦୧୭ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।   ଏହି କଥାଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଶୁଭମ ପାଢ଼ୀ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଚନ୍ଦନ ମହାପାତ୍ର । ଭାରତୀ ପାଢ଼ୀ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର କାହାଣୀ ଲେଖିଥିବା ବେଳେ ଆଲୋକ ରାୟ ଏହାର ସଂଳାପ ଲେଖିଥିଲେ ।  ୨୦୧୭ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୧୩ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ମଳୟ ମିଶ୍ର ଏବଂ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ ଅରୁଣ ମନ୍ତ୍ରୀ । ଇରା ମହାନ୍ତି, ହ୍ୟୁମାନ ସାଗର, ବିଷ୍ଣୁମୋହନ କବି, ଶୈଳଭାମା ମିଶ୍ର, ଅଭିଜୀତ ମିଶ୍ର, ନଭ୍ୟା, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ବେହେରା ଏବଂ ବିଭୁ କିଶୋର ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ନାୟକ ସମ୍ବିତ ଓ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର ଏବଂ ନାୟିକା ଝିଲିକ୍ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ନୈନା ଦାସ । ହରିହର ମହାପାତ୍ର, ମୀନକେତନ, ପ୍ରିୟଙ୍କା ପଟ୍ଟନାୟକ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଲେଙ୍କା, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା, କ୍ରୀଷ୍ଣା, ନଭ୍ୟା ପ୍ରଭୃତି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ମଳୟ ମିଶ୍ର ଏବଂ ଗୀତରଚନା କରିଥିଲେ ଅରୁଣ ମନ୍ତ୍ରୀ । ଇରା ମହାନ୍ତି, ହ୍ୟୁମାନ ସାଗର, ବିଷ୍ଣୁମୋହନ କବି, ଶୈଳଭାମା ମିଶ୍ର, ଅଭିଜୀତ ମିଶ୍ର, ନଭ୍ୟା, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ବେହେରା ଏବଂ ବିଭୁ କିଶୋର ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୭ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
୫୩୧
୫୩୧ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ରୂପଶ୍ରୀ ମହାପାତ୍ର
ରୂପଶ୍ରୀ ମହାପାତ୍ର, ଜଣେ ମାହାରୀ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ । ମାହାରୀ ନୃତ୍ୟକୁ ଦେଶବିଦେଶରେ ପହଞ୍ଚାଇ ପାରିଥିବା ଏହି ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା, ପିଲାବେଳେ ଠିକ ଭାବେ ଚାଲି ପାରୁନଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ହରିହର ମହାପାତ୍ର, ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ପୂଜାକରିବାରୁ, ସେ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଥିଲେ ।  ପୁରୀରେ ଆଖଡ଼ାରେ, ପୁଅମାନଙ୍କୁ ନାଚୁଥିବାର ଦେଖି, ସେ ଓଡ଼ିଶୀ  ନୃତ୍ୟ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୋଇପଡିଥିଲେ । ଓଡ଼ିଶୀ  ନୃତ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭକରି, ରୂପଶ୍ରୀ ପ୍ରାୟ ୭ବର୍ଷ ବୟସରୁ ମାହାରୀ ନୃତ୍ୟ ନାଚି ଆସୁଛନ୍ତି ।
ମିନତି ମହାପାତ୍ର
ମିନତି ମହାପାତ୍ର, (ଜନ୍ମ: ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୫୫) ସାଇକେଲ ଚାଳନା (ସାଇକେଲିଙ୍ଗ)ରେ ଆଠଥରର ଜାତୀୟ ଚମ୍ପିୟାନ । ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିବା ସେ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ମହିଳା ଅଟନ୍ତି ।
୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୫୫ମସିହାରେ ମିନତି ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ମିନତି, ପିଲାବେଳରୁ ଜଣେ ଭଲ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ ଥିଲେ । ୧୫ବର୍ଷ ବୟସ ବେଳକୁ, ସେ ଆଥଲେଟିକରେ ନିଜ ପାରଦର୍ଶିତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିସାରିଥିଲେ । ତାପରେ, ସେ ସାଇକେଲିଙ୍ଗକୁ ବାଛିଲେ ଓ ଏହି ଖେଳରେ ୧୯୭୦ ମସିହା ଜାତୀୟ କ୍ରୀଡାରେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଏକ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୨ରୁ ୧୯୭୯ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଲଗାତାର ୮ଥର ଜାତୀୟ କ୍ରୀଡାରେ ଚମ୍ପିୟାନ ହୋଇଥିଲେ ୧୯୭୯ ମସିହାରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଇଣ୍ଡୋ-ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ସାଇକେଲିଙ୍ଗ ମିଟରେ, ସେ ୫ଟି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଉଡନ୍ତା ରାଣୀ (ଫ୍ଲାଇଙ୍ଗ କୁଇନ) ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଉଥିଲା ।
ରୂପଶ୍ରୀ ମହାପାତ୍ର
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ
ମିନତି ମହାପାତ୍ର
ମିନତି ବର୍ତ୍ତମାନ ରାଉରକେଲା ଷ୍ଟୀଲ ପ୍ଲାଣ୍ଟରେ ଜଣେ ପଦସ୍ଥ ଅଧିକାରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ । ତାଙ୍କ ପତି ପ୍ରକାଶ ଦାସ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ମିନତି ସାଇକେଲିଙ୍ଗ କ୍ରୀଡ଼ାରୁ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିସାରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସାଇକେଲିଙ୍ଗ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଓ ସାଇକେଲ ଚାଳନାକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିବାରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି ।
ସାତକୋଶିଆ ବାଘ ଅଭୟାରଣ୍ୟ
ସାତକୋଶିଆ ବାଘ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ହେଉଛି ଏକ ବାଘ ସଂରକ୍ଷଣ ସ୍ଥାନ ଯାହାକି ଭାରତର ଓଡ଼ିଶାର ଅନୁଗୋଳ ଏବଂ ନୟାଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ସୀମାରେ ଅବସ୍ଥିତ ୯୮୮.୩୦ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଅଞ୍ଚଳରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତରେ ଥିବା ବାଘ ଅଭୟାରଣ୍ୟ
ନାମୱର ସିଂହ
ନାମୱର ସିଂହ ( ୨୮ ଜୁଲାଇ ୧୯୨୬ - ୧୯ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୧୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ସମୀକ୍ଷକ, ଭାଷାବିତ, ଶିକ୍ଷାବିତ ଥିଲେ । ସେ ବନାରସ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଡକ୍ଟରେଟ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ସେ ବନାରସ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସମେତ ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ହିନ୍ଦୀ ଅଧ୍ୟାପନା କରିଥିଲେ । ସେ ଦିଲ୍ଲୀସ୍ଥିତ ଜବାହର ନେହେରୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ "ଭାରତୀୟ ଭାଷା କେନ୍ଦ୍ର" ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୯୨ରେ ଅବସର ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ "ପ୍ରଫେସର ଅଫ ଏମିରଟସ" ଭାବରେ ଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ବିକ ଜୀବନ
ନାମୱର ୧୯୨୬ ମସିହା ଜୁଲାଇ ୨୮ ତାରିଖରେ ବାରଣାସୀର ଜିୟାନପୁରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଜିୟାନପୁରଠାରେ ସେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ବାରଣାସୀରେ ସେ ମାଟ୍ରିକ ଓ ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ବନାରସ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସେ ୧୯୪୯ରେ ସ୍ନାତକ ଓ ୧୯୫୧ରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ହାସଲ କରିଥିଲେ । "ହଜାରୀ ପ୍ରସାଦ ଦ୍ୱିବେଦୀ"ଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ସେ ପିଏଚଡି ହାସଲ କରିଥିଲେ । ନାମୱରଙ୍କ ସାନ ଭାଇ "କାଶିନାଥ ସିଂହ" ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଲେଖକ ।
ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ପିଏଚଡି ହାସଲ ପରେ ନାମୱର ବନାରସ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ସେ "ସାଗର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ"ରେ ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟାପନା କରିଥିଲେ । ନିଜ ବାମପନ୍ଥୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଉଭୟ ଚାକିରୀ ହରେଇବାକୁ ପଡିଥିଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ଯୋଧପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରିଥିଲେ ।ରେ ସେ ଶିକ୍ଷାଦାନର ଏକ ନୂଆ ଧାରା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେଠାର "ଭାରତୀୟ ଭାଷା ସଂସ୍ଥା"ର ସେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଥିଲେ । ୧୯୯୨ରେ ସେ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।ଅବସର ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ "ପ୍ରଫେସର ଅଫ ଏମିରଟସ" ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୫୯ ମସିହାରେ ସେ "ଚନ୍ଦୌଲୀ" ଲୋକ ସଭା ଆସନରୁ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ପାର୍ଟୀର ପ୍ରାଥୀ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ୧୮୦୦୦ ଭୋଟ ମିଳିଥିଲା ଓ ସେ ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥିଲେ ।
ଜନଯୁଗ, ଆଲୋଚନା ଆଦି ସାହିତ ସମୀକ୍ଷାଧର୍ମୀ ପତ୍ରିକା ସେ ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ । ଜବାହର ଲାଲା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଅବସର ନେବା ପରେ ସେ ୱର୍ଦ୍ଧାର "ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଅନ୍ତର୍ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ"ର କୁଳପତି ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । "ରାଜା ରାମମୋହନ ରାୟ ପାଠାଗାର ଫାଉଣ୍ଡେସନ"ର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଜ୍ଞାନପୀଠ ପୁରସ୍କାର ଚୟନ ସମିତିର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ନାମୱରଙ୍କର ୨୦୧୯ ଫେବୃଆରୀ ୧୯ ତାରିଖରେ, ୯୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା ।
ରଚନାବଳୀ
ନାମୱର ୧୨ଟିରୁ ଅଧିକ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର କିଛି ପ୍ରମୂଖ ରଚନା ଥିଲା:
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୯ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୬ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଫେଲୋସିପ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା
ଅନନ୍ତ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ
ଅନନ୍ତ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଭାଦ୍ରବ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଏ । ମହାମୁନୀ କଶ୍ୟପ ଓ ଦକ୍ଷ –ପୁତ୍ରୀ କଦ୍ରୂଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିତ ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ ଶେଷ, ବାସୁକୀ ଓ ଶୋନସ ନାମରେ ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଛି । ହରିବଂଶ ପୁରାଣ ମତରେ ଜନ୍ମ ପରେ ଅନନ୍ତଦେବ ମାତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ବାୟୁଭକ୍ଷ ବ୍ରତ ଅବଲମ୍ବନ କଲେ । ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ରୂପେ ଅନନ୍ତ ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଭ୍ରମଣ ପୂର୍ବକ କଠୋର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ । ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରୀତ ହୋଇ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଅଭୟ ଆଶିର୍ବାଦ ପ୍ରଦାନ କରିବା ସହ ସେ ବିଚଳିତ ଧରଣୀକୁ ଧାରଣ କରି ଭୂମଣ୍ଡଳକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ । ସେବେଠାରୁ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅନନ୍ତ ନିଜ ମସ୍ତକରେ ଭୂମଣ୍ଡଳକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ଅନନ୍ତ ନିଜ ଶିର ଚାଳନ କରନ୍ତି ସେ ସମୟରେ ଭୂମିକମ୍ପ ଆଦି ପିତ୍ପାତ ଘଟେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଏହି ଅନନ୍ତଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡଳି ଶଯ୍ୟାକରି କ୍ଷୀର ସାଗରରେ ଶ୍ରୀହରି ଯୋଗନିଦ୍ରା ରତ ଥିବା ସର୍ବତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ସୁମିତ୍ରା ନନ୍ଦନ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଶେଷନାଗଙ୍କ ଅବତାର ଭାବେ କୁହାଯାଇଥିବା ବେଳେ ଦ୍ୱାପରରେ ବଳଭଦ୍ର ବଳରାମ ଅନନ୍ତ ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ଅନନ୍ତ ବ୍ରତ
ଭାଦ୍ରବ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ହେଉଛି ଅନନ୍ତ ଦେବଙ୍କ ବ୍ରତ ତିଥି । ସୁଖ ସୌହାର୍ଦ୍ଦ କାମନାକରି ଅନନ୍ତ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାମାନେ ଏହି ଅନନ୍ତବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି । ଥରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ ୧୪ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରାଯାଏ ବୋଲି ବ୍ରତ ପାଳନକାରୀମାନେ ମତ ଦିଅନ୍ତି । ଏହିଦିନ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରୁ ସ୍ନାନ କରି ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ବା ଧାତୁ ନିର୍ମିତ ଅନନ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଅନନ୍ତ ଦେବଙ୍କ ପ୍ରତିମା ଚତୁର୍ଭୁଜ ବିଶିଷ୍ଟ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ତାଙ୍କର ଶରୀର ଓ ବସ୍ତ୍ର ଶୁକ୍ଳବର୍ଣ୍ଣ । ନାନା ରତ୍ନାଳଙ୍କାର ସହିତ ଚାରିଭୁଜରେ ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଆଦି ଆୟୁଧ ମାନ ସେ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି । ବ୍ରତ ପାଳନ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛୁକ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସ୍ନାନ ଓ ଦୌତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନାନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ପଦ୍ମ ମଣ୍ଡଳ ବା ଭଦ୍ର ମଣ୍ଡଳରେ ଶାଳଗ୍ରାମ ବା ଧାତୁ ପ୍ରତିମାଙ୍କୁ ରଖି ବିବିଧ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଏହି ସମୟରେ ଅଷ୍ଟକୁଳା ନାଗଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯାଇଥାଏ । ପୁରୁଣାବ୍ରତକୁ ଫିଟାଇ କଞ୍ଚା କ୍ଷୀରରେ ପକାଇ ବିସର୍ଜନ କରିବା ପରେ ନୂଆ ବ୍ରତକୁ ଧାରଣ କରାଯାଏ । ପୁରୁଷମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ବାହୁମୂଳ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକମାନେ ବାମହସ୍ତ ବାହୁମୂଳରେ ଏହି ବ୍ରତକୁ ଧାରଣ କରି ବ୍ରତଧାରୀମାନେ କୁଶାଗ୍ରରେ ଚନ୍ଦନଦ୍ୱାରା ସର୍ପାକୃତି ଅନନ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତିମା ନିର୍ମାଣ କରି ଏହା ଧୋଇ ସେହି ଉଦକ ପାନ କରନ୍ତି । ଏହି ବ୍ରତ ଅତୀବ ପୁଣ୍ୟପ୍ରଦ ଅଟେ । ପାପାଚରଣ ନକରି ଧାର୍ମିକ ଜୀବନ ଚର୍ଯ୍ୟା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନନ୍ତବ୍ରତରୁ ଉପଦେଶ ମିଳେ । ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସମ୍ବାଦରେ ଏହି ବ୍ରତର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବିଶେଷ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଚତୁବର୍ଗ ଫଳ ଲାଭ ପାଇଁ କି କି ବ୍ରତ ପାଳନୀୟ ବୋଲି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ଅନନ୍ତବ୍ରତ ପାଳିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ । ବ୍ରତ ଅନୁଯାୟୀ ସତ୍ୟଯୁଗରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଗୋତ୍ରରେ ସିମନ୍ତ ନାମରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଭୃଗୁ କନ୍ୟା ଦୀକ୍ଷା । ଉଭୟଙ୍କ ମିଳନରୁ ସୁଶୀଳା ନାମରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଥିଲା । ଦିନାନ୍ତରେ ଜ୍ଜର ରୋଗରେ ପଡ଼ି ଦୀକ୍ଷା ଦେହତ୍ୟାଗ କରିବାରୁ ସୁମନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟା କର୍କଶାଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବାହ କଲେ । ସ୍ୱଭାବରେ ମୁଖରା ଓ କଳିହୁଡି କର୍କଶା ସୁଶିଳା କନ୍ୟାକୁ ମୋଟେ ସହ୍ୟ କରିପାରୁନଥିଲେ । ବୟଃପ୍ରାପ୍ତ ହେବାରୁ ସୁଶୀଳାର ବିବାହ କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୁବକ ସହିତ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା । କିନ୍ତୁ ଜ୍ୱାଇଁଙ୍କୁ ଯୌତୁକ ନଦେବାକୁ ସ୍ଥିର କରି କର୍କଶା ଘରେ ଥିବା ସବୁ ସାମଗ୍ରୀ ନେଇ ପିତ୍ରାଳୟକୁ ପଳାଇଲେ । ମାତ୍ର ଚାଉଳ ଗଣ୍ଡେ ଯୌତୁକ ଦେଇ ସୁମନ୍ତ ଝିଅ ଜ୍ୱାଇଁଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ । ବାଟରେ ଯାଉ ଯାଉ ଏକ ନଦୀତଟରେ ମହିଳାମାନେ ନାଲି ଲୁଗା ପିନ୍ଧି ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ । ସୁଶୀଳା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଶିଖି ନିଜେ ବ୍ରତ କଲେ । ଫଳରେ କୌଣ୍ଡିନ୍ୟଙ୍କ ଘର ଧନରତ୍ନ ଓ ସୁଖ ସମୃଦ୍ଧିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପଡ଼ିଲା । ଦିନେ କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ କର୍କଶାଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ନଷ୍ଟ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା । କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ ପୁଣି ଅନନ୍ତ ବ୍ରତ ପାଳନ କରି ନିଜର ହୃତ ବିଭବ ଫେରି ପାଇଥିଲେ । ଏପରିକି ବିଦ୍ୟାଦାନ କରିନଥିବା ବିଦ୍ୟାପତି, ଧେନୁ, କର୍ମଚୋର ବୃଷଭ, ହସ୍ତୀ, ଗଦର୍ଭ ଓ ପୁଷ୍କରିଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନନ୍ତ ବ୍ରତ ପାଳନ କରି ଅଭିଶାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଏହି ଆଖ୍ୟାୟିକାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ତେଣୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁମାନେ ନିଷ୍ଠାର ସହ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି । ଭାରତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ପ୍ରଥମ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଅନନ୍ତଙ୍କ ପୂଜା କରାଯାଉଥିବା ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ଜନାପଡେ । ଭୁବନେଶ୍ୱରର ବିନ୍ଦୁସାଗର କୂଳରେ ଅନନ୍ତ ବାସୁଦେବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଥିବାବେଳେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ଅନନ୍ତ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି । ଅନନ୍ତ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଏଠାରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ନୀତି ଭୋଗ ବନ୍ଦାପନାଦି କରାଯାଇଥାଏ ।
୬ ଜୁଲାଇ
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୁଲାଇ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ପାକାରାଇମା ପାହାଡ଼
ପାକାରାଇମା ପାହାଡ଼ (ଇଂରାଜୀ: Pacaraima Mountains, ସ୍ପେନ ଭାଷା: Sierra Pacaraima) ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକା ର ଗୟାନା ଦେଶରେସ୍ଥିତ ଏକ ପର୍ବତମାଳା ଅଟେ । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ପଶ୍ଚିମରେ 800 କିମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗତିକରିଛି ଏବଂ 2,810 ମିଟର (1,220 ଫୁଟ) ଲମ୍ବା ରୋରାଇମା ପର୍ବତ (Mount Roraima) ଏହାର ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଅଟେ ଅଟେ । ଏହା ଗୟାନର ବ୍ରାଜିଲର "ବେନେଜୁଏଲ" ସହିତ ଲାଗିଥିବା ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସୀମାର ସମୀପ ଅଟେ । ପାକାରାଇମା ପାହାଡ଼ର ଶ୍ରେଣୀଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ତରରେସ୍ଥିତ ଓରିନୋକୋ ନଦୀର ଘାଟୀକୁ ନିଜଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣରେସ୍ଥିତ ଆମେଜୋନ ନଦୀର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାଣ୍ଟିହୋଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥାନ
ରୋହିଙ୍ଗିଆ ଗଣହତ୍ୟା
ରୋହିଙ୍ଗିଆ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ରୋହିଙ୍ଗିଆ ମୁସଲମାନ ଲୋକଙ୍କ ବିରୋଧରେ ମିଆଁମାର (ପୂର୍ବତନ ବର୍ମା) ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲାଗିରହିଥିବା ଅତ୍ୟାଚାରସମୂହ । ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଗଣହତ୍ୟା ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ହୋହିଛି: ପ୍ରଥମଟି ୨୦୧୬ ଅକ୍ଟୋବରରୁ ୨୦୧୭ ଜାନୁଆରୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ୨୦୧୭ ଅଗଷ୍ଟରୁ ଚାଲିଆସିଛି । ଏହି ସଙ୍କଟ ଏକ ମିଲିଅନରୁ (୧୦ ଲକ୍ଷ) ଅଧିକ ରୋହିଙ୍ଗିଆଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶସବୁକୁ ପଳାୟନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା । ଅଧିକାଂଶ ବଙ୍ଗଳାଦେଶକୁ ପଳାୟନ କରିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ଭାରତ, ଥାଇଲାଣ୍ଡ, ମାଲେସିଆ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ବ ଏସିଆର ଅନ୍ୟ ଭାଗକୁ ପଳାଇଗଲେ ।
ରୋହିଙ୍ଗିଆମାନଙ୍କର ମିଆଁମାରରୁ ପଳାୟନ କରିବାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଜୁଆର ୨୦୧୭ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏହା ଥିଲା ଭିଏତନାମ ଯୁଦ୍ଧ ପରଠାରୁ ଏସିଆରେ ହୋଇଥିବା ବିଶାଳତମ ମାନବ ବିସ୍ଥାପନ । ୨୦୧୬ର ରୋହିଙ୍ଗିଆ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ସାମରିକ ଆକ୍ରମଣକୁ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ (ଯାହା ସମ୍ଭାବ୍ୟ "ମାନବିକତା ବିରୋଧରେ ଅପରାଧ" ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲା), ମାନବ ଅଧିକାର ଗୋଷ୍ଠୀ ଆମ୍ନେଷ୍ଟି ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ, ଆମେରିକାର ରାଜ୍ୟ ବିଭାଗ, ଏବଂ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ତଥା ମାଲେସିଆ ସରକାର ଭଳି ପଡ଼ୋଶୀ ସରକାର ଆଦି ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲା । ବର୍ମୀୟ ନେତା ଏବଂ ଜାତୀୟ ପରାମର୍ଶଦାତା (ସରକାରୀ ମୁଖ୍ୟ) ଏବଂ ନୋବେଲ ଶାନ୍ତି ପୁରସ୍କାର ବିଜୟିନୀ ଅଙ୍ଗ ସାନ ସୁ କିଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କର ନିଷ୍କ୍ରିୟତା ଓ ନୀରବତା ପାଇଁ ସମାଲୋଚନା କରାଯାଇଛି ।    ସେ ଏହି ସାମରିକ ଅପବ୍ୟବହାରକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ କିଛି କରିନାହାଁନ୍ତି । ତାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ମିଆଁମାର ସାମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡଦେବା ମଧ୍ୟ ସମାଲୋଚିତ ହୋଇଛି ।
୨୦୧୬ର ଶେଷଭାଗରେ ମିଆଁମାରର ସଶସ୍ତ୍ର ବାହିନୀ ଏବଂ ପୋଲିସ ଦେଶର ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ରାଖାଇନ ରାଜ୍ୟରେ ରୋହିଙ୍ଗିଆମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ବର୍ମୀୟ ସେନା ବିରୋଧରେ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସି, ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଅପରାଧ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଅଧିକାରୀଗଣ, ମାନବ ଅଧିକାର ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ, ସାମ୍ବାଦିକଗଣ ଏବଂ ଆମେରିକା ସମେତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସରକାରସମୂହ ଜାତିଭିତ୍ତିକ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ଏବଂ ଗଣହତ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରିଛନ୍ତି ।    ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ   ଅଣଆଇନଗତ ହତ୍ୟା ସମେତ ବ୍ୟାପକ ମାନବ ଅଧିକାର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନର ପ୍ରମାଣ ପାଇଥିଲା: ଗଣଧର୍ଷଣ; ରୋହିଙ୍ଗିଆ ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକରେ ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ, ବ୍ୟବସାୟସମୂହ ଏବଂ ବିଦ୍ୟାଳୟଗୁଡ଼ିକର ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ, ଏବଂ ଶିଶୁହତ୍ୟା । ଏସବୁକୁ ବର୍ମୀୟ ସରକାର "ଅତିରଞ୍ଜନ" ବୋଲି ପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ମନା କରିଛନ୍ତି ।
ବଙ୍ଗଳାଦେଶର କକ୍ସ ବଜାରରେ ଥିବା ମୋଟ ୩,୩୨୧ ରୋହଙ୍ଗିଆ ଶରଣାର୍ଥୀ ପରିବାରକୁ ନେଇ କରାଯାଇଥିବା ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଆଧାରରେ ପରିସଂଖ୍ୟାନକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ୨୦୧୮ ଜାନୁଆରୀରେ ଅନୁମାନ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ସାମରିକ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ରାଖାଇନ ବୌଦ୍ଧମାନେ ଅତି କମରେ ୨୪,୦୦୦ ରୋହିଙ୍ଗିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୮,୦୦୦ ରୋହିଙ୍ଗିଆ ମୁସଲିମ ମହିଳା ଏବଂ ଝିଅମାନଙ୍କୁ ଗଣଧର୍ଷଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାରର ଯୌନ ହିଂସା କରିଥିଲେ । ଏଥି ସହିତ ୧୧୬,୦୦୦ ରୋହିଙ୍ଗିଆଙ୍କୁ ପିଟାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ୩୬,୦୦୦ଜଣଙ୍କୁ ନିଆଁରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସାମରିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ରୋହିଙ୍ଗିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରି ଏକ ଶରଣାର୍ଥୀ ସଙ୍କଟକୁ ବଢ଼ାଇଥିଲା । ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ ୭,୦୦,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ରୋହିଙ୍ଗିଆ ଲୋକ ପଳାୟନ କରିଥିଲେ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ରାଖାଇନ ରାଜ୍ୟରୁ ବାହାର କରିଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ୨୦୧୮ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଡ଼ୋଶୀ ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ । ୨୦୧୭ ଡିସେମ୍ବରରେ ଇନ ଦିନ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡକୁ ଖବର ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିବା ଦୁଇଜଣ ରୟଟର୍ସ ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ ଗିରଫ କରି କାରାଗାରରେ ବନ୍ଦୀ କରାଯାଇଥିଲା । ୨୦୧୮ ନଭେମ୍ବରରେ ମିଆଁମାର ବଙ୍ଗଳାଦେଶର କ୍ୟାମ୍ପରୁ ୨,୦୦୦ ରୋହିଙ୍ଗିଆ ଶରଣାର୍ଥୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବୋଲି ବୈଦେଶିକ ସଚିବ ମିଣ୍ଟ ଥୁ ସାମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ରୋହିଙ୍ଗିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ରୋହିଙ୍ଗିଆ ବିବାଦ ଶ୍ରେଣୀ:ଗଣହତ୍ୟା ଶ୍ରେଣୀ:ଏସିଆରେ ଗଣହତ୍ୟା ଶ୍ରେଣୀ:ଗଣହତ୍ୟା ଧର୍ଷଣ ଶ୍ରେଣୀ:ଏସିଆରେ ଜାତିଗତ ଅତ୍ଯାଚାର ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅତ୍ଯାଚାର ଶ୍ରେଣୀ:ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ହିଂସା ଶ୍ରେଣୀ:ମିଆଁମାରରେ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ଶ୍ରେଣୀ:ମିଆଁମାରରେ ମାନବାଧିକାର ଅପବ୍ୟବହାର ଶ୍ରେଣୀ:ମିଆଁମାରର ରାଜନୀତି ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୬ର ମିଆଁମାର ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୭ର ମିଆଁମାର
ମୋନାଲିସା ମିଶ୍ର
ମୋନାଲିସା ମିଶ୍ର(ଜନ୍ମ : ୧୯୬୯), ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକା । ସେ ଉଭୟ ଗଳ୍ପ ଓ କବିତାରେ ନିଜ ଲେଖନୀ ଚାଳନା କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟା କବିତାଠାରୁ ଅଧିକ । ନୟାଗଡ଼ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ମୋନାଲିସା, ବୃତ୍ତିରେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ନୟାଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୭ ମହିଳା ଇତିହାସ ମାସରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
ଆଉରର୍ନିସ୍
ଆଉରର୍ନିସ୍ ଏକ ବିଲୁପ୍ତ ଥେରୋପଡ଼ ଅଧିଗଣର ଡାଇନୋସର ଯାହା ଜୁରାସିକ ଯୁଗରେ ଚୀନରେ ରହୁଥିଲା । ଏହି ବଂଶରେ ଗୋଟିଏ ହିଁ ଜାତି ରହିଛି: ଆଉରର୍ନିସ୍ ଜୁଇ । ଏହାର ଶରୀର ଗଠନ ଅନୁସାରେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ବଂଶଧର ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ । ଏହାର ଜୀବାଶ୍ମ ଆର୍କିଓପ୍ଟେରିକ୍ସ ଲିଥୋଗ୍ରାଫିକା ଯାହାକୁ କି ପ୍ରଥମ ପକ୍ଷୀ ବୋଲି ଧରାଯାଏ, ତାହାଠୁ ଏକ କୋଟି ବର୍ଷ ପୁରାତନ ।
ଆଉରର୍ନିସ୍ ଜୁଇର ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ନାମକରଣ ପାସ୍କାଲ ଗୋଡ଼େଫ୍ରୋ‌ଇ, ଆଣ୍ଡ୍ରିଆ ଚାଉ, ହୁ ଡଙ୍ଗ ୟୁ, ଫ୍ରାନ୍ସୁଆ ଏସ୍କୁଇଲି, ୱୁ ୱେନହାଓ ଏବଂ ଗାରେଥ୍ ଡାଇକ୍ଙ୍କଦ୍ୱାରା ୨୦୧୩ରେ ହୋ‍ଇଥିଲା । ଅରୋରା (ଲାଟିନ୍)ର ଅର୍ଥ ଉଷାକାଳ/ପ୍ରଭାତ ଓ ଅର୍ନିସ୍ (ଗ୍ରୀକ୍)ର ଅର୍ଥ ପକ୍ଷୀ, ଜୁଇ ନାମଟି ଜୁ ଜିଙ୍ଗ୍ଙ୍କ ସମ୍ମାନର୍ଥେ ଦିଆଯାଇଛି ।
ବର୍ଣ୍ଣନା
ଏହାର ଆକାର ଆଜିର ଫେଜାଣ୍ଟ (ଏକ ପକ୍ଷୀବିଶେଷ) ପାଖାପାଖି (୫୦ ସି.ମି./୨୦ ଇଞ୍ଚ) ଥିଲା । ନଖଥିବା ପର ସହ ଗୋଟେ ଲମ୍ବା ହାଡ଼ଥିବା ଲାଞ୍ଜ ଥିଲା । ଏହାର ଗୋଡ଼ ହାଡ଼ ଗୁଡ଼ିକ ଆର୍କିଓପ୍ଟେରିକ୍ସ ସହ ଖାପ ଖାଇଲେ ହେଁ ଶରୀର ରଚନା ଆଦିମ ଥିଲା ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଡାଇନୋସର ଶ୍ରେଣୀ:ଇଣ୍ଟରଉଇକି ଲିଙ୍କ ନଥିବା ଡାଇନୋସର ଲେଖା ଶ୍ରେଣୀ:ଜୁରାସିକ ଡାଇନୋସର ଶ୍ରେଣୀ:ଏସୀୟ ଡାଇନୋସର
ଜୟଦେବ
ଜୟଦେବ ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ କବି ଥିଲେ । ସେ ତାହାଙ୍କର ଭକ୍ତି କାବ୍ୟ ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା । ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦରେ ହରି(କୃଷ୍ଣ) ଓ ରାଧାଙ୍କର ପ୍ରେମଗାଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ଯେଉଁ ଥିରେ ସେ ରାଧାଙ୍କୁ ହରିଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଅଛନ୍ତି । ଏହାକୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ବୈଷ୍ଣବ ଭକ୍ତି ଧାରାର ଏକ ପ୍ରଧାନ ଗ୍ରନ୍ଥ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇଥାଏ । କେତେକ ଗବେଷକଙ୍କ ମତରେ ସେ ଜଣେ ସହଜଯାନୀ ବୌଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ଜୀବନୀ
ଜୟଦେବ ଓଡ଼ିଶାର ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାର ପ୍ରାଚୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଥିବା କେନ୍ଦୁଲି ଶାସନରେ ୧୨୦୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା "ଭୋଜଦେବ" ଓ ମାତାଙ୍କର ନାମ ଥିଲା "ବାମାଦେବୀ", ମନ୍ଦିର ପୁରାଣରୁ ଜାଣିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ଯେ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଦୀକ୍ଷା କୋଣାର୍କ ନିକଟରେ ଥିବା "କୂର୍ମପଟକ"ଠାରେ ହୋଇଥିଲା । thumb|left|ଜୟଦେବ ପିଠ, କେନ୍ଦୁଲି ଗ୍ରାମ, (କେନ୍ଦୁବିଲ୍ଲ୍ୱ)
ସାହିତ୍ୟ କୃତି
ଜୟଦେବ ହରିଙ୍କର ଦଶାବତାର, ଦଶକୃତିକୃତେ ଆଦିର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶୀରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିବା ତ୍ରିଭଙ୍ଗୀ ଠାଣିର ବର୍ଣ୍ଣନା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ଜୟଦେବଙ୍କ ରଚିତ ପଦାବଳୀ ଶିଖ ଧର୍ମର ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହେବରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଅଛି । କୁହାଯାଏ ଗୁରୁ ନାନକଙ୍କ ଓଡ଼ିଶା ଆସିବା ସମୟରେ ଏହି ପଦାବଳୀ ସବୁ ତାହାଙ୍କ ଦେଇ "ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହେବ"ରେ ରଖାଯାଇଅଛି । thumb|ପ୍ରତାପରୁଦ୍ରପୁରଆଖଣ୍ଡଳେଶ୍ୱର ଦେଉଳ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଥିବା ଜୟଦେବଙ୍କ ପୁରାତନ ମୂର୍ତ୍ତିthumb| [[ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦର ପାଣ୍ଡୁଲିପି ୧୫୦୦ ଖ୍ରୀ.ଅ.]]
ବିଛାଗ୍ୟାଙ୍ଗ୍
ବିଛାଗ୍ୟାଙ୍ଗ୍ ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ସଞ୍ଜୟ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିବା ସହିତ ଏହାର କାହାଣୀ ଓ ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଦେବୀଦତ୍ତ ମହାନ୍ତି । ସଙ୍ଗୀତକାର ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଦୀପକ ବାରିକ ଓ ଅର୍ଲିନ ଅଙ୍କିତା । ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ, ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା, ପ୍ରଦୀପ ଦେବତା, କ୍ରିଷ୍ଣା କର, କାଳୀ, ଦେବ, ଚୌଧୁରୀ ଜୟପ୍ରକାଶ ଦାସ, ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା, ସୋନମ ସ୍ୱାଇଁ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୨୦୨୨ ମସିହାର ନଭେମ୍ବର ୨୦ ତାରିଖରେ ଉଭୟ ତରଙ୍ଗ ପ୍ଲସ୍ ଓ ତରଙ୍ଗ ଟିଭିରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ । ସଞ୍ଜୟ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସତ୍ୟଜିତ ପ୍ରଧାନ ଓ ନେହା ନିହାରିକା କର ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୨ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର‌ ଶ୍ରେଣୀ:ଦୂରଦର୍ଶନରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଟିଟିରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ପାଞ୍ଜି
ହିନ୍ଦୁ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଦୋଳପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଓଡ଼ିଆ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଜି ପୂଜା କରାଯାଏ ଓ ମହାବିଷୁବ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ବା ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତିଠାରୁ ପାଞ୍ଜି ଚଳେ । ଓଡ଼ିଆ ପାଞ୍ଜିର ଗଣନା ଅନୁସାରେ ମହାବିଷୁବ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ବର୍ଷ ଆରମ୍ଭର ପ୍ରଥମ ଦିନ ୤ ଏହି ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀ ନକ୍ଷତ୍ର ମେଷ ରାଶିକୁ ଗତି କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ଦିନଠାରୁ ନୂଆ ଶକାବ୍ଦ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ । ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରଚଳିତ ପାଞ୍ଜି ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି ଓ ନୀତି ଅନୁସାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ୨୦୧୧ରେ ଚନ୍ଦ୍ରଗହଣ ଓ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ କେତେକ ନୀତିକୁ ନେଇ ବିଭିନ୍ନ ପାଞ୍ଜିରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ତଥ୍ୟ ରହିଥିଲା । ବିଭିନ୍ନ ପଞ୍ଜିକାର ତଥ୍ୟରେ ରହୁଥିବା ଭିନ୍ନତା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବାରୁ ଦୁଇବର୍ଷ ହେଲା ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପୂଜା ପରମ୍ପରା, ବିଧିବିଧାନ ଏବଂ ପରାଗ-ଗ୍ରହଣ ସମ୍ପର୍କୀତ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟରେ ତାଳମେଳ ରଖି ସହମତି ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରାଯାଉଅଛି । ପାଞ୍ଜି ଗଣନାକାରଙ୍କ ସାଧନା, ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଦକ୍ଷତାର ଫରକ ସହ ଦୁଇଟି ସୂତ୍ର (ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଦର୍ପଣ ସୂତ୍ର ଓ ଭାସ୍ୱତୀ ସୂତ୍ର) ଅନୁସାରେ ଗଣନା ହେଉଥିବାରୁ ପାଞ୍ଜିରେ ଗଣନାଗତ ପାର୍ଥକ୍ୟ ରହିଥାଏ ।
ପାଞ୍ଜି ପ୍ରସ୍ତୁତି ପରେ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରୁ ସ୍ୱିକୃତି ପାଇବା ପରେ ଏହା ବଜାରରେ ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଥାଏ । ଓଡ଼ିଶାରେ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ବ୍ୟତିତ ବିରଜା ମନ୍ଦିରରୁ ପାଞ୍ଜିକୁ ସ୍ୱିକୃତି ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ପାଞ୍ଜି
୫୩୨
୫୩୨ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୫୩୨ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ସାଇ ବାବା ମନ୍ଦିର, ଦିଲସୁଖନଗର
ସାଇ ବାବା ମନ୍ଦିର ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଭାରତର ହାଇଦରାବାଦ ପ୍ରଦେଶରେ ଥିବା ଦିଳସୁଖନଗରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ଏହା ସିରିଡ଼ି ସାଇ ବାବା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି । ଏହା ହାଇଦରାବାଦର ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ମନ୍ଦିର ।
ଇତିହାସ
ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ୧୯୯୦ ମସିହାରୁ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇ ରହିଛି, ବିଶେଷତଃ ଗୁରୁବାର ଦିନମାନଙ୍କରେ । ପ୍ରତ୍ୟହ ସକାଳେ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ମରାଠୀ ପୂଜା ଓ ଆରତୀ ସମ୍ପନ୍ନ କରାଯାଏ । ଏହି ପୂଜା ଦେଖିବାକୁ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଭକ୍ତ ସମବେତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ହାଇଦରାବାଦର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:ଶିରିଡ଼ି ସାଇ ବାବା
୭ ଜୁଲାଇ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୁଲାଇ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ସରଗ ପୁରରୁ ଆସିଚି ପ୍ରିୟା
ସରଗ ପୁରରୁ ଆସିଚି ପ୍ରିୟା ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ କବିର ଦାସ । ପ୍ରତୀକ୍ ସିଲ୍ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସଞ୍ଜୟ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତକାର ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ନିଲାକ୍ଷୀ ପାତ୍ର, ଅଭିଜିତ ଦାସ, ସୁମନ ମହାରଣା ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ୨୦୨୩ ମସିହାର ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୬ ତାରିଖରେ ଜୀ-ସାର୍ଥକରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଓ ନିହାର ପ୍ରିୟାସିଶ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ହ୍ୟୁମାନ ସାଗର, ନେହା ନିହାରକା କର, ସତ୍ୟଜିତ ପ୍ରଧାନ, ଅନ୍ତରା ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ, ସୁଭାଶିଷ ସାହୁ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୩ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର‌ ଶ୍ରେଣୀ:ଦୂରଦର୍ଶନରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଉତ୍କଳ ଦିବସ
thumb|300px|right|ନବଗଠିତ ଆଧୁନିକ [[ଓଡ଼ିଶାର ମାନଚିତ୍ର]] ୧୯୩୬ ଅପ୍ରେଲ ୧ ତାରିଖ ଦିନ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ନବଗଠିତ ହେବା ସ୍ମୃତିରେ ଅପ୍ରେଲ ମାସ ୧ ତାରିଖ ଦିନ ଉତ୍କଳ ଦିବସ (ଓଡ଼ିଶା ଦିବସ) ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ । ଭାଷା ଭିତ୍ତିରେ ରାଜ୍ୟଗଠନ ହେବାରେ ଓଡ଼ିଶା ଭାରତର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ । ୧୫୬୮ରେ ଶେଷ ରାଜା ମୁକୁନ୍ଦ ଦେବଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନରୁ ଅଲଗା ହୋଇ ଏକ "ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉତ୍କଳ ପ୍ରଦେଶ" ଗଠନ କରିବା ପାଇଁ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ, ଫକୀର ମୋହନ ସେନାପତି, ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ, ନୀଳକଣ୍ଠ ଦାସ, ଗଙ୍ଗାଧର ମେହେର, ରାଧାନାଥ ରାୟ, ବାସୁଦେବ ସୁଢ଼ଳ ଦେବ ଓ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଗଜପତିଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ତେଜିଥିଲା । ପ୍ରଥମେ ଛଅଟି ଜିଲ୍ଲା କଟକ, ପୁରୀ, ବାଲେଶ୍ୱର, ସମ୍ବଲପୁର, କୋରାପୁଟ ଓ ଗଞ୍ଜାମକୁ ନେଇ ଓଡ଼ିଶା ଗଠନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଇତିହାସ
ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଗଠନ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ବିପ୍ଳବ ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀ ଗଠନ ଦିନଠାରୁ ତିନି ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଲାଗିରହିଥିଲା ଓ ଏହା ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶର ମୂଳଦୁଆ ସ୍ଥାପନକରିଥିଲା । ମଧୁସୂଦନ ଦାସ, ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ, ଫକୀର ମୋହନ ସେନାପତି, ନୀଳକଣ୍ଠ ଦାସ, ଗଙ୍ଗାଧର ମେହେର, ରାଧାନାଥ ରାୟ, ବାସୁଦେବ ସୁଢ଼ଳ ଦେବ ଓ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଗଜପତି ନାରାୟଣ ଦେବ ଆଦିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଅଧିକ ତୀବ୍ର ହୋଇଥିଲା । ସାର ଅଷ୍ଟିନ ହବାକ ଓଡ଼ିଶାର ପହିଲା ରାଜ୍ୟପାଳ ଭାବରେ ଶପଥ ନେଇଥିଲେ । ୧୯୩୬ ମସିହା ଏପ୍ରିଲ ପହିଲା ଦିନ ଓଡ଼ିଶାକୁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଜ୍ୟର ମାନ୍ୟତା ମିଳିଥିଲା । ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାର ୧୩ଟି ଜିଲ୍ଲାକୁ ପୁନର୍ବିଭାଜନ କରି ୩୦ଟି ଜିଲ୍ଲାରେ ଭାଗ କରାଗଲା । ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଏପ୍ରିଲ ପହିଲା ଦିନଟିକୁ ଉତ୍କଳ ଦିବସ ନାମରେ ପାଳନ କରାଯାଇ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଦେଶ ଗଠନର କର୍ଣ୍ଣଧାରମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଅର୍ପଣକରାଯାଏ ।, ଏବେ ଓଡ଼ିଶାରେ ୩୦ଟି ଜିଲ୍ଲା ରହିଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଇତିହାସ ଶ୍ରେଣୀ:ଅପ୍ରେଲ ମାସର ପାଳିତ ଦିବସ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଗଠନ ଦିବସ
୮ ଜୁଲାଇ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୁଲାଇ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ଉତ୍କଳ ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ
ଓଡ଼ିଶାର କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରଚାର, ପ୍ରସାର, ସଂରକ୍ଷଣ ଓ ଅନୁସନ୍ଧାନର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି, ୧୯୯୯ ମସିହା ଜୁନ ମାସ ୯ତାରିଖରେ, ଉତ୍କଳ ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ସ୍ଥାପନା କରାଯାଇଥିଲା ।  କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଇ ଗଠନ କରାଯାଇଥିବା ଦେଶରେ ଏହା ପ୍ରଥମ ଓ ଏକମାତ୍ର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ । ଭୁବନେଶ୍ୱରର ମଦନପୁରଠାରେ ୪୫ ଏକର ଜମି ଉପରେ ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ମୁଖ୍ୟ କାମ୍ପସ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ' 'ସିଟି ସେଣ୍ଟର' ' କେନ୍ଦ୍ରଟି ବର୍ତ୍ତମାନ ଓଡ଼ିଶାର ପୁରାତନ ବିଧାନସୌଧ, ସର୍ଦାର ପଟେଲ ହଲ, ୟୁନିଟ-୨ଠାରେ କର୍ମଚଞ୍ଚଳ ରହିଛି ।   ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସହ ୪ଟି ସରକାରୀ ଶିକ୍ଷା ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ୩୮ଟି ଘରୋଇ ଶିକ୍ଷା ଅନୁଷ୍ଠାନ ଅନୁବନ୍ଧିତ ଅଛନ୍ତି । ଉତ୍କଳ ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତଥା ଏହାର ଅନୁବନ୍ଧିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ମାଧ୍ୟମରେ କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରାୟ ୨୨ଟି ବିଭାଗରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରାଯାଇଥାଏ ।  ଉତ୍କଳ ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଏକ ନୂତନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଓଡ଼ିଶାର କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବଳିଷ୍ଠ ଅବଦାନ ଦେଇପାରିଛି ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାରେ ଶିକ୍ଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାରେ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ
ପରମହଂସ ଯୋଗାନନ୍ଦ
ପରମହଂସ ଯୋଗାନନ୍ଦ (‌୧୮୯୩-୧୯୫୨) ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ବିଖ୍ୟାତ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗୁରୁ, ଯୋଗୀ ଓ ସନ୍ଥ ଥିଲେ । ସେ ଭାରତରେ ଯୋଗଦା ସତସଙ୍ଗ ସୋସାଇଟି ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ ଓ ଆମେରିକାରେ ସେଲଫ୍ ରିଏଲାଇଜେସନ ଫେଲୋସିପର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ । ସେ ନିଜ ଜୀବନର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଦେଶରେ କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ଗୁରୁ ଥିଲେ । ଯୋଗାନନ୍ଦ ୧୯୨୦ ମସିହାରେ ଆମେରିକାକୁ ଯାଇଥିଲେ । ସେ ସମଗ୍ର ଆମେରିକା ଭ୍ରମଣ କରି ଭାଷଣ ଦେଇ ଭାରତୀୟ ଦର୍ଶନ ଓ କ୍ରିୟାଯୋଗର ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ । ସେ ନିଜ ଜୀବନ ଭାଷଣ ଦେବାରେ, ପୁସ୍ତକ ରଚନା ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଏକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପୁସ୍ତକ ଅଟୋବାୟୋଗ୍ରାଫୀ ଅଫ ଏ ଯୋଗୀର ରଚୟିତା । ଏହା ଏକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗ୍ରନ୍ଥ ଭାବରେ ପରିଗଣିତ । ଓଡ଼ିଆରେ ଏହା "ଯୋଗୀର ଆତ୍ମଚରିତ" ନାମରେ ଅନୂଦିତ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୯୩ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୨ ମୃତ୍ୟୁ
ତପନ କୁମାର ପ୍ରଧାନ
ତପନ କୁମାର ପ୍ରଧାନ (ଜନ୍ମ: ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୭୨) ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ଭାରତୀୟ କବି, ଲେଖକ, ଅନୁବାଦକ, ପ୍ରଶାସକ ଓ ବ୍ୟଙ୍ଗକାର । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଇଂରାଜୀ, ଓଡ଼ିଆ ଓ ହିନ୍ଦୀରେ କବିତା ଓ ଗଦ୍ୟ ରଚନା କରନ୍ତି । ସେ ତାଙ୍କର କଳାହାଣ୍ଡି କବିତାର ଇଂରାଜୀ ଅନୁବାଦ ନିମନ୍ତେ ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ପ୍ରଧାନ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜୟନ୍ତୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରଚନାବଳୀ ମୁଖ୍ୟତଃ ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର ନିବାରଣ, ମାନବାଧିକାର ଓ ସର୍ବଧର୍ମ ସମନ୍ୱୟ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ।
ପରିବାର
ତପନ କୁମାର ପ୍ରଧାନ ଓଡ଼ିଶାର ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ୧୯୭୨ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାଲ୍ୟକାଳ କଳାହାଣ୍ଡି, କେନ୍ଦୁଝର ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀସାଗରରେ କଟିଥିଲା । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଅରକ୍ଷିତ ପ୍ରଧାନ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ କୁମୁଦିନୀ ପ୍ରଧାନ । ତାଙ୍କ ପିତା ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଅଧିନରେ ଜଣେ ଇଂଜିନିୟର ଥିଲେ ଓ ମାତା ପରିବାର ପୋଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଶିକ୍ଷା
ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀସାଗର ବିଦ୍ୟାଳୟ, ବକ୍ସି ଜଗବନ୍ଧୁ ବିଦ୍ୟାଧର ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ । ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସମାଜତତ୍ତ୍ୱରେ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରି ସେ ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ବାଲେଶ୍ୱର ଫକୀର ମୋହନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପନା କରିଲେ । ପରେ ଭାରତୀୟ ରିଜର୍ଭ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀ ପଦରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ । ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଅତିରିକ୍ତ ଅର୍ଥ ସଚିବ ତଥା ବିତ୍ତୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ରୂପେ ଦାୟିତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ଗ୍ରାମ୍ୟ ବ୍ୟାଙ୍କ, ଉତ୍କଳ ଗ୍ରାମୀଣ ବ୍ୟାଙ୍କ ଓ ମାଲାବାର ବ୍ୟାଙ୍କ ଆଦିରେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୨ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ସିମେଇ
thumb|ସିମେଇ ଖେଚେଡ଼ି ସେମିଆ ବା ସିମେଇ (ଭର୍ମିସେଲି/Vermicelli) (,, ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ, "ଛୋଟ ପୋକ") ମଇଦାରୁ ତିଆରି ଏକ ରନ୍ଧାହୋଇପାରିବା ଭଳି ଖାଦ୍ୟ । ଏଥିରୁ ଖିରି, ପଲଉ ଆଦି ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାରର ପାସ୍ତା ଓ ସ୍ପାଗେଟିଠାରୁ ସରୁ ।
ଇଟାଲିରେ ଇତିହାସ
୧୪ଶ ଶତକରେ ଇଟାଲିରେ ସରୁ ସରୁ ସ୍ପାଗେଟି ସବୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା ଯାହାକୁ ସେଠାକାର ଭାଷାରେ ମାଷ୍ଟର ରେଗିଓ ଏମିଲିଆ (Reggio Emilia)ର ବାର୍ଣ୍ଣବା ଦା ଋଇଟିନିସ (Master Barnaba da Reatinis)ଙ୍କ ମତରେ ଟସ୍କାନ ସିମେଇ (vermicelli)କୁ ବୋଲୋନେ (Bologne)ରେ ଓରାଟି (orati), ଭେନିସରେ ମିନୁଟେଲି (minutelli), ରେଜିଓରେ ଫର୍ମିଣ୍ଟିନି (fermentini) ଓ "ମାନ୍ତୁଆ (Mantua)"ରେ ପାଙ୍କାଡେଲି (pancardelle) କୁହାଯାଏ
ଏସିଆରେ ଇତିହାସ
ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ ଏହା ବହୁଳ ଭାବରେ ଖିଆଯାଇଥାଏ ଯାହା ଇଟାଲିରେ ଖିଆଯାଉଥିବା ଭର୍ମିସେଲିଠାରୁ ଅଲଗା । ଏହା ସେମୋଲିନାରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ବେଳେ ଇଟାଲୀୟ ଭର୍ମିସେଲି ଡରଡ଼ମ ଚୂନା (Durum)ରୁ ତିଆରି । ଏଥିରୁ ତିଆରି ଖାଇବାକୁ ଓଡ଼ିଆରେ ସିମେଇ/ସେମିଆ, ହିନ୍ଦୀ ଓ ଉର୍ଦ୍ଦୁରେ ସେବାଇ କୁହାୟାଏ । ଗୁଜରାଟୀରେ "ସେଓ", କନ୍ନଡ଼ରେ "ସାବିଗେ" କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଖାଦ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ
ନିର୍ଜଳା ଏକାଦଶୀ
ନିର୍ଜଳା ଏକାଦଶୀ ବା ଭୀମସେନ ଏକାଦଶୀ, ଜ୍ୟୈଷ୍ଠ ମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଅନ୍ୟ ଏକାଦଶୀରେ ବ୍ରତୀମାନେ ଫଳାହାର କରିଥାନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏହି ଏକାଦଶୀରେ କୌଣସି ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଜଳ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଏହି ଏକାଦଶୀ ପାଳନ କଲେ ବ୍ରତୀକୁ ଆୟୁ, ନିରୋଗ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁପରେ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥାଏ । ପୌରାଣିକ କଥାବସ୍ତୁରୁ ଜଣାଯାଏ ଏହି ଏକାଦଶୀରେ ଭୀମସେନ ବ୍ରତ ରଖିଥିଲେ । ସେ ଯେକୌଣସି ଖାଦ୍ୟକୁ ସହଜରେ ହଜମ କରିଦେଉଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଉଦରରେ ବୃକ ନାମକ ଅଗ୍ନି ଥିବାରୁ ସେ ଏପରି ଖାଦ୍ୟ ପରିପାକ କରିପାରୁଥିଲେ । ନାଗଲୋକ ଯାଇ ସେଠି ମଧ୍ୟ ଦଶକୁଣ୍ଡ ଦୁଗ୍ଧ ପାନ କରିଥିବାରୁ ସେ ଦଶ ହଜାର ହାତୀ ର ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି ରସ ପ୍ରଭାବରୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଚୁର କ୍ଷମତା ବଢ଼ିଯାଇଥିଲା । ତେଣୁ ସେ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରି ପାରୁନଥିଲେ । ଥରେ ଭୀମସେନ ମହର୍ଷି ବେଦବ୍ୟାସଙ୍କୁ କହିଲେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଏବଂ ମୋର ସମସ୍ତ ଭ୍ରାତା ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ରଖୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଭୋକ ସମ୍ଭାଳି ନପାରିବାରୁ ବ୍ରତ କରିପାରୁନାହିଁ । ଆପଣ କୌଣସି ଏକ ଉପାୟ ବତାନ୍ତୁ । ବେଦବ୍ୟାସ କହିଲେ ତୁମେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ ବର୍ଷ ସାରା ଅନ୍ୟ ସବୁ ବ୍ରତର ଫଳ ମିଳିପାରିବ । ଏଥିପାଇଁ ତୁମକୁ ଉକ୍ତ ଏକାଦଶୀରେ ଦୁଇବେଳା ଭୋଜନ ଓ ଜଳତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଏହିକଥା ଶୁଣି ଭୀମ ନିର୍ଜଳା ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ କରିବା ପାଇଁ ଯତ୍ନଶୀଳ ହେଲେ । ଭୀମସେନ ଏହି ନିର୍ଜଳା ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଭୀମସେନୀ ଏକାଦଶୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଏକାଦଶୀ
ଅଷ୍ଟ୍ରାଲୋଡକସ୍
ଅଷ୍ଟ୍ରାଲୋଡକସ୍ (ଯାହାର ଅର୍ଥ ଦକ୍ଷିଣୀ ବିମ୍, ଲାଟିନ୍ ଶବ୍ଦ ଅଷ୍ଟାଲିସ୍ ଏବଂ ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦ ଡୋକସ୍‌ରୁ ଏହି ଶବ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି ।) ଏକ ପ୍ରକାରର ଡାଇନୋସର । ଏହି ପ୍ରକାରର ଡାଇନୋସର ୧୫କୋଟି ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଜୁରାସିକ ଯୁଗରେ ବାସ କରୁଥିଲେ । ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ସେବେକାର ଜର୍ମାନ ଏବଂ ଏବେକାର ପୂର୍ବ ଆଫ୍ରିକାର ତାଞ୍ଜାନିଆ ଭାବରେ ଜଣା । ଏହାର ବୈଜ୍ଞାନିକ ନାମ ଫାଇନଲକୋସର ଦକ୍ଷିଣୀ (ଗୋଣ୍ଡବାନ) ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁସାରେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ଏହି ପ୍ରାଜାତିର ନାମ ତାଞ୍ଜାନିଆର ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦଳ ବୋହେତି ବିନ୍ ଅମରାନି ଅନୁସାରେ ହୋଇଛି ।
ଆକାର
ଗ୍ରେଗୋରୀ ଏସ୍. ପଲ୍ ୨୦୧୦ରେ ଅନୁମାନ ଲାଗାଇଥିଲେ ଯେ ଏହି ଡାଇନୋସରର ଲମ୍ବ ପାଖାପାଖି ୧୭ ମିଟର ହେବ ଏବଂ ଓଜନ ୪୦୦୦କିଲୋଗ୍ରାମ ହେବ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଡାଇନୋସର ଶ୍ରେଣୀ:ଇଣ୍ଟରଉଇକି ଲିଙ୍କ ନଥିବା ଡାଇନୋସର ଲେଖା ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଡାଇନୋସର ଲେଖା ଶ୍ରେଣୀ:ଜୁରାସିକ ଡାଇନୋସର ଶ୍ରେଣୀ:ଆଫ୍ରିକୀୟ ଡାଇନୋସର ଶ୍ରେଣୀ:ତୃଣଭୋଜୀ
ହାଇଡ୍ରୋକୋଡୋନ/ପାରାସେଟାମୋଲ
ହାଇଡ୍ରୋକୋଡୋନ/ପାରାସେଟାମୋଲ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Hydrocodone/paracetamol, ଅନ୍ୟ ନାମ ହାଇଡ୍ରୋକୋଡୋନ/ଆସେଟାମିନୋଫେନ) ଦୁଇଟି ଯନ୍ତ୍ରଣା ନିବାରକ ଔଷଧର ମିଶ୍ରଣ ଯେଉଁଥିରେ ହାଇଡ୍ରୋକୋଡୋନ (hydrocodone) ଓ ପାରାସେଟାମୋଲ/ଆସେଟାମିନୋଫେନ ଥାଏ । ମଧ୍ୟମ ଓ ସାଂଘାତିକ ଧରଣର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ (pain) ଏହି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ରେ ସାଧାରଣତଃ ଏହା ଆମୋଦ ଦାୟକ (Recreational use) ଔଷଧ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ।
ହାଇଡ୍ରୋକୋଡୋନ/ପାରାସେଟାମୋଲ ଔଷଧର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡ ଓଜନିଆ, ନିଦ୍ରାଳୁ ଭାବ, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ଓ ବାନ୍ତି ହୋଇପାରେ । ସାଂଘାତିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଔଷଧ ନିଶା (addiction|), ମାନ୍ଦା ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା, ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ (low blood pressure), ସେରୋଟୋନିନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଆନାଫାଇଲାକ୍‌ସିସ ଓ ଯକୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫେଲ ହୁଏ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହାର ବ୍ୟବ‌ହାର ହାନୀକାରକ ହୋଇପାରେ । ଆଲକ‌ହଲ (alcohol) ସାଥିରେ ଏହା ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ଏମୟୁ-ଓପିଅଏଡ ରିସେପ୍ଟର (mu-opioid receptor) ସାଥିରେ ଏହା ଅନୁବନ୍ଧିତ ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ । ପାରାସେଟାମୋଲ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ ସୂଚନା ନାହିଁ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସନ ୧୯୮୨ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ହାଇଡ୍ରୋକୋଡୋନ/ପାରାସେଟାମୋଲ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହା ଏକ ସିଡ୍ୟୁଲ ୨ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ (schedule II controlled substance) ଔଷଧ । ସେଠାରେ ସନ ୨୦୧୬ରେ ହାଇଡ୍ରୋକୋଡୋନ/ପାରାସେଟାମୋଲର ୪୫ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ହୋଇ ସର୍ବାଧିକ ୧୩ତମ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ଔଷଧର ମାନ୍ୟତା ଲାଭ କରିଥିଲା । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ରେ ଏହା ମିଳେନି । ଏହାର ଅନେକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ମଧ୍ୟରୁ ଭିକୋଡିନ ଅନ୍ୟତମ ।
ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
କୋଟିଆପିନ
କୋଟିଆପିନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Quetiapine, ମାର୍କେଟ ନାମ ସେରୋକ୍ୱେଲ/ Seroquel) ଏକ ଅନିୟମିତ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ ଯାହା ସିଜୋଫ୍ରେନିଆ, ବାଇପୋଲାର ଡିଜଅଡର ଓ ପ୍ରମୁଖ ଅବସାଦ ବେମାରୀ ଆଦି ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ । ନିଦ୍ରା ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ବେଳେବେଳେ ଦିଆଗଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଦେବାକୁ ସୁପାରିସ କରାଯାଏନାହିଁ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ଏହାର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ତନ୍ଦ୍ରା, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ, ଓଜନ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଶୁଷ୍କ ପାଟି (dry mouth) ଇତ୍ୟାଦି ଦେଖାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଠିଆ ହେଲେ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ (low blood pressure with standing), ବାତ (seizures), ପ୍ରାୟାପିଜ୍ମ, ଅଧିକ ରକ୍ତ ଶର୍କରା (high blood sugar) ଓ ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ମାଲିଗନାଣ୍ଟ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ (neuroleptic malignant syndrome) ଇତ୍ୟାଦି ଦେଖାଯାଏ । ଡିମେନ୍ସିଆ ରୋଗ ଥିବା ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ଔଷଧ ଦେଲେ ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ଭାବନା ବଢ଼ିଯାଏ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର ଶେଷ ଭାଗରେ ଏହା ଦେଲେ ଜନ୍ମିତ ଶିଶୁର କିଛି ଦିନ ନିମନ୍ତେ ମୁଭମେଣ୍ଟ ଡିଜଅଡର (movement disorder) ହୋଇପାରେ । ସେରୋଟୋନିନ (serotonin) ଓ ଡୋପାମିନ ରିସେପ୍ଟରମାନଙ୍କୁ (dopamine receptors) ଅବରୋଧ କରି କୋଟିଆପିନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ ।
ସନ ୧୯୮୫ରେ କୋଟିଆପିନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା ଓ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସନ ୧୯୯୭ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ପେଟେଣ୍ଟ ସୁରକ୍ଷା ସନ ୨୦୧୨ରେ ସରିଗଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସଂସ୍କରଣ ସନ ୨୦୧୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ । ୨୦୧୭ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ସ୍ୱଳ୍ପକାଳୀନ ସଂସ୍କରଣର ମାସିକ ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧୨ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହାର ଏକ ମାସର ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୩.୧୯ ପାଉଣ୍ଡ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ଫିଲଗ୍ରାସ୍ଟିମ
ଫିଲଗ୍ରାସ୍ଟିମ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Filgrastim, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ନିଉପୋଜେନ/Neupogen) ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଅନେକ କାରଣ ବଶତଃ ହେଉଥିବା ସ୍ୱଳ୍ପ ରକ୍ତ ନିଉଟ୍ରୋଫିଲ (low blood neutrophils) ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଏ । କେମୋଥେରାପି (chemotherapy), ରାଡିଏସନ ବିଷକ୍ରିୟା (radiation poisoning), ଏଚଆଇଭି/ଏଡସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣରୁ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇପାରେ । ଲିଉକାଫେରେସିସ (leukapheresis) କ୍ରିୟାରେ ଅଧିକ ଶ୍ୱେତ ରକ୍ତ କଣିକା ସଂଗ୍ରହ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏହି ଔଷଧ ଦିଆଯାଇପାରେ ।  ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ (injection into a vein) ବା ଚର୍ମତଳ ଇଞ୍ଜେକସନ (under the skin) ଆକାରରେ ଏହା ଦିଆଯାଇପାରେ ।
ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଜ୍ୱର, କାଶ, ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଗଣ୍ଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବାନ୍ତି ଓ କେଶ ହାନୀ ହୋଇପାରେ । ସାଂଘାତିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ପ୍ଲୀହା ଭଙ୍ଗା (splenic rupture) ଓ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା (allergic reactions) ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହାର ନିରାପତ୍ତା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ । ପ୍ରକୃତିରେ ମିଳୁଥିବା ଗ୍ରାନୁଲୋସାଇଟ କଲୋନି-ସ୍ଟିମୁଲେଟିଙ୍ଗ ଫ୍ୟାକ୍ଟରgranulocyte colony-stimulating factor (G-CSF) ସ‌ହିତ ଫିଲଗ୍ରାସ୍ଟିମର ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଅଛି ।