cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
କ୍ଲଷ୍ଟ୍ରୋଫୋବିଆ
କ୍ଲଷ୍ଟ୍ରୋଫୋବିଆ ଏକ ଛୋଟ କୋଠରୀ ବା ବନ୍ଦ ସ୍ଥାନରେ ବାହାରକୁ ବାହାରି ନ ପାରିବା ଡର । ଏହା ବିଭିନ୍ନ ବାଟରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ ସର୍ବାଧିକ ଲୋକ ଥିବା ଏଲିଭେଟର, ଝରକାନଥିବା କୋଠରୀ ଏବଂ ଏଭଳି ବେକ ଚିପା ପୋଷାକରୁ ତିଆରି ଉଦ୍ଦୀପନାଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇପାରେ । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାରର ଆଶଙ୍କାଜନିତ ରୋଗ ଓ ପ୍ରାୟତଃ ଆଶଙ୍କା ଧକ୍କାର ପରିଣତ ହୋଇଥାଏ । କ୍ଲଷ୍ଟ୍ରୋଫୋବିଆ ବିଭିନ୍ନ କାରଣରୁ ହୋଇଥିବା ଜଣାଯାଏ । ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ଆମାଇଗଡାଲାର ଆକାର କମିବା, ପୁରାତନ ଅବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଛୋଟ ଜାଗାରେ ରହିବାର ଡରର ଆନୁବଶିଂକ କାରଣରୁ ହୋଇଥାଏ ।
ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଅନୁସାରେ ବିଶ୍ୱ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୫-୭% ଅତି-କ୍ଲଷ୍ଟ୍ରୋଫୋବିଆରେ ପୀଡ଼ିତ । କିନ୍ତୁ କେବଳ ଏହାର ଏକ ଛୋଟ ଭାଗ ଏଥିରୁ ମୁକୁଳିବା ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ଉପଚାରର ସାହାଯ୍ୟ ନିଅନ୍ତି ।
"କ୍ଲଷ୍ଟ୍ରୋଫୋବିଆ" ଶବ୍ଦଟି ଲାଟିନ "କ୍ଲଷ୍ଟ୍ରମ (claustrum) "ଏକ ସ୍ଥାନ ବନ୍ଦ ଅଂଶ" ଓ ଗ୍ରୀକ φόβος, phóbos'', "ଡର"ରୁ ଆସିଛି ।
୧୮ ଫେବୃଆରୀ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଫେବୃଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ଫ୍ଲର୍ବିପ୍ରୋଫେନ
ଫ୍ଲର୍ବିପ୍ରୋଫେନ ହେଉଛି ଏକ ନନ୍‌ଷ୍ଟେରଏଡାଲ୍ ଆଣ୍ଟି-ଇନ୍‌ଫ୍ଲାମେଟୋରୀ ଔଷଧ (NSAIDs) ଯାହା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ପ୍ରଦାହର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ପାଟିରେ ଏହା ଋତୁଶୂଳ, ରିଉମାଟଏଡ ଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସ୍ ଏବଂ ଆଙ୍କିଲୋଜିଙ୍ଗ୍ ସ୍ପଣ୍ଡିଲାଇଟିସ ରୋଗମାନଙ୍କରେ ହେଉଥିବା କଷ୍ଟ ଲାଘବ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।  ଆଖି ବୁନ୍ଦା ଭାବରେ ଏହା ଆଖିର ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ସମୟରେ ପିତୁଳା ସଙ୍କୋଚନ କମ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଓ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପରେ ଆଖିର ପ୍ରଦାହକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
କୋଶଳ କ୍ରାନ୍ତି ଦଳ
କୋଶଳ କ୍ରାନ୍ତି ଦଳ  (KKD) ଏକ ଆଞ୍ଚଳିକ ରାଜନୈତିକ ଦଳ । ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ପଶ୍ଚିମାଞ୍ଚଳରେ ରହିଛି ଓ ଏହାର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ବିଭାଜନ କରି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କୋଶଳ ରାଜ୍ୟ ଗଠନ କରିବା ।
ଫ୍ଲର୍ବିପ୍ରୋଫେନ
ପାଟିଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ରୋଗୀଙ୍କର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଫୁଲା, ବୁକୁଜ୍ୱାଳା, ପାକଅନ୍ତନଳୀ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ଅଇ, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା ଏବଂ ଉଦବେଗ ହୋଇପାରେ । ଆଖି ବୁନ୍ଦା ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲେ ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଜଳୁଥିବା, ଶୁଖିଲା ଆଖି ଏବଂ ବଡ଼ ପିତୁଳା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆନାଫାଇଲକ୍‌ସିସ ଏବଂ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ସମସ୍ୟା ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭଧାରଣର ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଦ୍ଧରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି ହୋଇପାରେ । ଏହା କ‌କ୍ସ୧ ଓ କ‌କ୍ସ୨କୁ (COX1 ଏବଂ COX2) ଅବରୋଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ ।
କୋଶଳ କ୍ରାନ୍ତି ଦଳ
ଇତିହାସ
ବିଭିନ୍ନ ସଂବାଦପତ୍ର ସୂଚନା ଅନୁସାରେ ଏହି ଦଳ 2007 ମସିହାରେ ଗଠନ ହେଇଥିଲା ।   ଦଳର ସମ୍ପାଦକ ବୈଦ୍ୟନାଥ ମିଶ୍ରଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ନିର୍ବାଚନ କମିଶନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏହା ଏକ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ହିସାବରେ ସ୍ୱୀକୃତ ଓ ଏହା 2007 ମସିହାରୁ ବିହୀନନା ନିର୍ବାଚନରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରି ଆସୁଛି । ଏହି ଦଳର ଦାବି ଅନୁସାରେ ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର 10  ଟି ଜିଲ୍ଲା ସମେତ ଅନୁଗୁଳ ଜିଲ୍ଲାର ଅଥମଲ୍ଲିକ ସବ ଡିଭିଜନକୁ ନେଇ କୋଶଳ ରାଜ୍ୟ ଗଠନର ଦାବି ହଉଛି । ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ବିଗତ 60 ବର୍ଷ ଧରି ଅର୍ଥନୈତିକ ଅବହେଳାର ଶିକାର ହେଇଥିବାର ଅଭିଯୋଗ ଦଳ ତରଫରୁ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଫ୍ଲର୍ବିପ୍ରୋଫେନ
ଫ୍ଲର୍ବିପ୍ରୋଫେ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ପ୍ୟାଟେଣ୍ଟ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୧୯୮୭ ମସିହାରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୯୪ରେ ଏହା ଏକ ଜେନେରିକ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୧୦୦ ମିଗ୍ରା ବିଶିଷ୍ଟ ୧୦୦ ବଟିକାର ମୂଲ୍ୟ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୬୬ ଡଲାର ଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏହି ରାଶିର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୯୨ ପାଉଣ୍ଡ ଥିଲା ।
କୋଶଳ କ୍ରାନ୍ତି ଦଳ
ଇତିହାସ
2013 ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଏହି 10ଟି ଜିଲ୍ଲାରେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଏଥିପାଇଁ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ଚାଲି ଆସିଛି ଓ ଅଞ୍ଚଳର ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସ୍ୱୀକୃତି ହାସଲ କରିଛି । ଆନ୍ଧ୍ରା ପ୍ରଦେଶର ତେଲେଙ୍ଗନା ବିଭାଜନ ପରେ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଜୋର ଧରିଥିବାର ଜଣା ପଡେ ।
ଫ୍ଲର୍ବିପ୍ରୋଫେନ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
କୋଶଳ କ୍ରାନ୍ତି ଦଳ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ରାଜନୈତିକ ଦଳ
ମଧୁମେହ (ବହୁବିକଳ୍ପ)
ଆପଣ ଖୋଜୁଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗଟି ତଳଲିଖିତ ପ୍ରସଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଗୋଟିଏ ହେଇଇଥାଇ ପାରେ:
୧୪
୧୪ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୪
ପ୍ରବାସୀ ଶ୍ରମିକ
କାମ ଧନ୍ଦା ଅନ୍ୱେଷଣରେ ରାଜ୍ୟ ବାହାରକୁ ଯାଉଥିବା ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବାସୀ ଶ୍ରମିକ କୁହାଯାଏ । ଓଡ଼ିଶାରେ ଏହି ସମସ୍ୟା ଦିନ‌କୁ ଦିନ ଗମ୍ଭିର ହେବାରେ ଲାଗିଛି । ବିଶେଷକରି ୧୯୯୯ ମସିହାର ମହାବାତ୍ୟା ପରେ ଏହା ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି । ବିଶେଷକରି ପଶ୍ଛିମ ଓଡ଼ିଶାରୁ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ ଓ ରାୟପୁର ଅଞ୍ଛଳକୁ ଇଟାଭାଟିରେ କାମ ପାଇଁ ପରିବାର  ସ‌ହ  ଲୋକମାନେ ଯାଇଥାନ୍ତି । ସେଠାରେ ନାନା ପ୍ରକାରର ଶୋଷଣର ଶିକାର ହୋଇଥାନ୍ତି । ଏପରିକି  ଅନେକ ସମୟରେ ଇଟାଭାଟିର ମାଲିକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ  ବନ୍ଧକ ରଖିଦିଅନ୍ତି । ସେହିପରି ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶାରୁ  ଅନେକ ଲୋକ ଦାଦନ ଖଟିବାକୁ ସୁଦୁର ସୁରାଟ, ମୁମ୍ବଇ ଇତ୍ୟାଦି ଯାଗାକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି । ଏବେ ଦିନକୁ ଦିନ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଯୁବକମାନେ ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାରୁ କେରଳ, ତାମିଲନାଡୁ,ହୈଦେରାବାଦ ଆଦି ଯାଗାକୁ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌ବ‌ହୁ ମାତ୍ରାରେ ଯାଉଛନ୍ତି । ପ୍ରବାସୀ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ  ଦିନ‌କୁଦିନ ବଡଢ଼ୁଥିବା ସଂଖ୍ୟା ସ‌ହିତ ତାଳଦେଇ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ୟା ମଧ୍ୟ ବଢ଼ି ଚାଲିଛି । ବିନା ପରିଚୟ ପତର ରେ, ବିନା ଲାଈସେନ୍ସରେ ବାହାର ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଈ  ଠିକାଦାରମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ  ବିପଦଜନ କ  କାମରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତି । ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ  ଠିକ୍ରେ ମଜୁରି ମିଳି ନ ଥାଏ,ଭଲରେ ଖାଈବାକୁ ମିଳି ନ ଥାଏ,ରହିବା ପାଈଂ ଅସ୍ୱାସ୍ଥ୍ଯକର ପରିବେଶ ମିଳିଥାଏ । ଅନେକ ସମୟରେ ସେଠାକାର ପୋଲିସ ମଧ୍ୟ ପରିଚୟ ପତ୍ର ଜାଞ୍ଚ  ଆଳରେ ଅନେକ ହ ଈରାଣ ହରକତ କରିଥାନ୍ତି।ଇଟାଭାଟିରେ ଖଟୁଥିବା ଲୋକେ ଅଧିକ ହଈରାଣ ହୋଇଥାନ୍ତି। କାରଣ ସେମାନେ ପିଲାଛୁଆ ନେଇ ଯାଈଥାନ୍ତି । ସାହୁକାରଠାରୁ ଅଗ୍ରୀମ ଆକାରରେ ଟଙ୍କା ନେଇଥିବାରୁ  ପରିବାରସହ ଚାରି ଛ ଅ ମାସ ଧରି ସେମାନଙ୍କୁ ଅକ ଥନୀୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବାକୁ ପଡେ। କାମରୁ ଫେରିଲାବେଳେ ସେମାନେ ଖାଲି ହାତରେ ଫେରିଥାନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ଉପକୁଳ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଯାଉଥିବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଟିକେ ଅଲଗା । ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟତ କେରଳ, ତାମିଲନାଡୁ, ହୈଦେରାବାଦ, ସୁରଟ, ମୁମ୍ବାଈ, କଲିକତା, ଦିଲ୍ଲୀ ଆଦି ସ୍ଥାନରେ ବିଭିନ୍ନ କମ୍ପାନିରେ କିମ୍ବା କାରଖାନାରେ ଦିନ ମଜୁରୀଆ ହିସାବରେ କାମ କରିଥାନ୍ତି । ଠିକାଦାର ଅବା କମ୍ପାନୀ ଏମାନଙ୍କୁ ଶୋଷଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ଏମାନେ ମଜୁରୀ ପାଇଥାନ୍ତି । ‌‌‌‌‌‌
ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ
thumb|[[ନେପାଳ|ନେପାଳର ପୋଖରାରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ଏକ ଚିତ୍ର]] ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ବା ଦୟାଳୁ ପକ୍ଷୀ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Oriental Magpie-Robin,ଜୀବବିଜ୍ଞାନ ନାମ Copsychus saularis) ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ରାକାର ପକ୍ଷୀ ଯାହାକୁ ପ୍ରଥମେ ଥ୍ରଷ୍ (Thrush) ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ପରିଗଣନା କରାଯାଉଥିଲା; କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହାକୁ ମାଛିଖାଇ ପକ୍ଷୀ ପରିବାରରେ (Old World flycatcher) ସ୍ଥାନିତ କରାଯାଇଛି । କଳା-ଧଳା ମିଶା ରଙ୍ଗର ଏହି ପକ୍ଷୀର ଲାଞ୍ଜଟି ଲମ୍ବା ଏବଂ ଭୂମିରେ ବା ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ବସି ଖାଇବା ବେଳେ ଏମାନଙ୍କ ଲାଞ୍ଜଟି ଉପରକୁ ଉଠି ରହିଥିବା ସ୍ପଷ୍ଟ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ । ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଏହି ପକ୍ଷୀ ସାଧାରଣତଃ ଜଙ୍ଗଲରେ ଓ ସହରାଞ୍ଚଳର ଉଦ୍ୟାନରେ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ । ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ସୁନ୍ଦର କାକଳି ଧ୍ୱନି ବା ଗୀତ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଓ ଏକଦା ଏମାନଙ୍କୁ ପଞ୍ଜୁରୀରେ ପୋଷା ମନାଇ ରଖିବା ପାଇଁ ବେଶ୍ ଲୋକଚାହିଦା ରହିଥିଲା । ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଜାତୀୟ ପକ୍ଷୀ ।
ବିବରଣୀ
ବାଆଁ|thumb|ମାଈ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ (ଭାରତରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ଫଟୋଚିତ୍ର)
ଏହି ପ୍ରଜାତିର ପକ୍ଷୀ ପ୍ରାୟ ୧୯ ସେଣ୍ଟିମିଟର (୭.୫ ଇଞ୍ଚ୍) ଲମ୍ବା ଓ ଏହାର ଲାଞ୍ଜଟି ଲମ୍ବା । ଭୂମିରେ ଡେଇଁ ଡେଇଁ ଚାଲିବା ବେଳେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ନିଜ ଲାଞ୍ଜଟି ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଟେକି ରଖିଥାଏ । ଗୀତ ଗାଇବା ବେଳେ କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ପରି ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ଲାଞ୍ଜଟି ନିଜ ସ୍ୱାଭାବିକ ସ୍ଥିତିରେ ଥାଏ । ଆକାରରେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ୟୁରୋପୀୟ ରବିନ୍ ପକ୍ଷୀ ପରି, କିନ୍ତୁ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ଲାଞ୍ଜଟି ସାମାନ୍ୟ ଦୀର୍ଘତର । ଅଣ୍ଡିରା ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ମୁଣ୍ଡ, ବେକ ଓ ପିଠିର ଉପର ପଟ କଳା ରଙ୍ଗର, କେବଳ କାନ୍ଧ ପାଖରେ ଧଳା ରେଖା ରହିଥାଏ । ଲାଞ୍ଜର ଉପର ପଟ ଓ ପାର୍ଶ୍ୱସ୍ଥ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଧଳା ରଙ୍ଗର । ମାଈମାନଙ୍କ ଦେହର ଧଳା ଓ କଳା ଅଂଶ ଗାଢ଼ ନ ହୋଇ ସାମାନ୍ୟ ପାଉଁଶିଆ ମିଶା ଧଳା ଓ କଳା ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ । ତରୁଣ ଦହିଆଳର ମୁଣ୍ଡ ଓ ପିଠି ଉପରାଂଶ ମାଟିଆ ପରି ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ।
ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ମୂଳନାମ ପ୍ରଜାତି ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି ଯାହାର ମାଈମାନେ ଅଣ୍ଡିରାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଫିକା ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାନ୍ତି । ଆଣ୍ଡାମାନ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜରେ ବାସ କରୁଥିବା ଦହିଆଳ (ଆଣ୍ଡାମାନେନ୍ସିସ୍) ପ୍ରଜାତିର ମାଈ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ରଙ୍ଗ ଅଣ୍ଡିରାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଗାଢ଼ ହୋଇଥାଏ, ମାଈମାନଙ୍କ ଥଣ୍ଟ ଓଜନିଆ ତଥା ଅଣ୍ଡିରାଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଲାଞ୍ଜ ଛୋଟ ହୋଇଥାଏ । ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ସ୍ଥାନୀୟ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ (ସେଲୋନେନ୍ସିସ୍) ପୂର୍ବେ କାବେରୀ ନଦୀରୁ ଦକ୍ଷିଣକୁ ଭାରତୀୟ ଉପଦ୍ୱୀପରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା । ଏହି ସିଂହଳୀ ପ୍ରଜାତିର ମାଈ ଓ ଅଣ୍ଡିରା ପକ୍ଷୀ ଦେଖିବାକୁ ଏକା ପରି । ପୂର୍ବ ପଟେ ଭୁଟାନ ଓ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଦହିଆଳ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ପୂର୍ବେ ଏରିମେଲାସ୍ (erimelas) ନାମରେ ଜଣାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଏମାନଙ୍କ ଲାଞ୍ଜ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା କୃଷ୍ଣତର । ବ୍ରହ୍ମଦେଶ ଓ ତାହାର ଦକ୍ଷିଣରେ ବାସ କରୁଥିବା ଦୟାଳୁ ପ୍ରଜାତିର ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ମ୍ୟୁଜିକସ୍ ( musicus) ବୋଲି ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ଅନ୍ୟ କିଛି ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରଜାତି ହେଲେ – ହଂକଂର ପ୍ରୋସଥୋପେଲସ୍ (prosthopellus), ନିସାୟୋଟିସ୍ (nesiotes), ଜାକ୍ନିକସ୍ (zacnecus), ନେସିଆର୍କସ୍ (nesiarchus), ମ୍ୟାସ୍କ୍ୟୁଲସ୍ (masculus), ପେଜିଏନ୍ସିସ୍ (pagiensis), ଜାଭେନ୍ସିସ୍ (javensis), ପ୍ରୋବ୍ଲେମାଟିକସ୍ (problematicus), ଏମିନସ୍ (amoenus), ଆଡାମ୍ସି (adamsi), ପ୍ଲୁଟୋ (pluto), ଡ୍ୟୁଟେରୋନିମସ୍ (deuteronymus) ଏବଂ ମିଣ୍ଡାନେନ୍ସିସ୍ (mindanensis) । ଏଥିରୁ ଅନେକ ପ୍ରଜାତି ସଠିକ ନିର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇନାହାନ୍ତି ଓ କିଛି ପ୍ରଜାତିର ସ୍ଥିତି ସମ୍ପର୍କିତ ମତରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଫିଲିପାଇନ୍ସର ମିଣ୍ଡାନେନ୍ସିସ୍ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରଜାତିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଜାତି ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି । ଭୌଗୋଳିକ ବିତରଣ ଅନୁଯାୟୀ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର ଅଣ୍ଡିରାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମାଈମାନଙ୍କ ରଙ୍ଗରେ ଅଧିକ ତାରତମ୍ୟ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରାୟ ଭୂମିରେ ବା ଭୂମିଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଉଚ୍ଚତାରେ ଗଛ ଉପରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଏମାନେ ନିଜ ଲାଞ୍ଜ ଟେକି ଡେଇଁ ଡେଇଁ ଗଛର ଶାଖା ବା ପତ୍ର ଗଦାରୁ ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜି ଖାଉଥାନ୍ତି । ମିଳନ ଋତୁରେ ଅଣ୍ଡିରାମାନେ ବଡ଼ ଗଛ ଡାଳରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ସୁନ୍ଦର ଗୀତ ଗାଇବା ଶୁଣାଯାଏ ।
ନାମକରଣର ଇତିହାସ
ବାଆଁ|thumb|ଜନ୍ ରଏଙ୍କ ୧୭୧୩ ମସିହାର ପୁସ୍ତକ Synopsis methodicam avium & pisciumରେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ବର୍ଣ୍ଣନା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଚିତ୍ର ଏହାର ପେଟ ଦହି ପରି ଧଳା ଥିବାରୁ ଏପରି ନାମକରଣ କରାଯାଇଛି । ଦଇଆଳ, ଦଇୟାଳ, ଦୟାଳ ଓ ଦୟାଳୁ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରଭୃତି ଏହାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥିତ ନାମ । ଏହି ପକ୍ଷୀର ଅନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ସ୍ଥାନୀୟ ନାମ ହେଲା ଧ୍ୟାଲ୍ ବା ଧୟାଲ୍ ଏବଂ ଏହି ନାମ ବିଦେଶୀ ପକ୍ଷୀବିଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମନରେ ଅନେକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା । ଧ୍ୟାଲ୍‍କୁ ଇଂରାଜୀରେ ଢ୍ୟାଲ୍ ବା ଡାୟାଲ୍ ବୋଲି ମନେ କରି ୧୭୩୭ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମେ ଏଲିଜାର୍ ଆଲ୍‍ବିନ୍ ଏହାକୁ ଡାୟାଲ୍ ବର୍ଡ୍ ବୋଲି କହିଥିଲେ (ପୁସ୍ତକ - Suppl. N. H. Birds, i. p. 17, pls. xvii. xviii.)। ଆଉ ଜଣେ ବିଜ୍ଞାନୀ ଲେଫେଲଁ ଏହି ପକ୍ଷୀ ସୌର ଫଳକ (ଇଂରାଜୀରେ ସନ୍ ଡାୟାଲ୍ - sun dial) ସହ ସମ୍ପର୍କିତ ବୋଲି ଏହାକୁ ନିଜ ମାତୃଭାଷା ଫରାସୀରେ କେଡ୍ରଁ (Cadran) ବୋଲି ନାମିତ କରିଥିଲେ (ପୁସ୍ତକ - Ois. d'Afr. iii. p. 50) । ଥୋମାସ୍ ଜେର୍ଡନଙ୍କ ଅନୁସାରେ କାର୍ଲ୍ ଲିନାୟସ୍ ସୌର ଫଳକ ସହ ସମ୍ପର୍କ ବଜାୟ ରଖିବାକୁ ଯାଇ ଏହି ପକ୍ଷୀର ଜୀବବିଜ୍ଞାନ ନାମରେ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସୋଲାରିସ୍ ବା ସୌଲାରିସ୍ ଶବ୍ଦ ଯୋଡ଼ିଥିଲେ (ପୁସ୍ତକ - B. India, ii. p. 1l6) । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏଡ୍ୱାର୍ଡ୍ ବ୍ଲାଇଥ୍ ଏହି ଭ୍ରମ ଧାରଣା ଓ ପକ୍ଷୀର ବୈଜ୍ଞାନିକ ନାମର ପ୍ରକୃତ କାରଣ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାର ଶବ୍ଦ (ଶୌ ଲୋରି – ଅର୍ଥାତ୍ ୧୦୦ ଗୀତ)ର ଲାଟିନ୍ ରୂପାନ୍ତରଣ ଓ ଅପଭ୍ରଂଶରେ ସୌଲାରିସ୍ ଶବ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ବିଷୟ ସେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ମାନ୍ଦ୍ରାଜ ର ଏଡ୍ୱାର୍ଡ୍ ବକ୍ଲି ନାମକ ଜଣେ ଶଲ୍ୟ ଚିକିତ୍ସକ ଜେମ୍ସ୍ ପେଟିଭେରଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକ ଅଣ୍ଡିରା ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ଓ ଏହାର ହିନ୍ଦୀ ନାମ ଲେଖା କାଗଜ ପଠାଇଥିଲେ । ଜେମ୍ସ ପରେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ବର୍ଣ୍ଣନା ଲେଖିଥିଲେ ([https://archive.org/stream/joannisraiisynop00rayj#page/n204/mode/1up Ray, Synops. Meth. Avium], ପୃଷ୍ଠା ୧୯୭) ।
ଭୌଗୋଳିକ ବିତରଣ ଓ ପରିବାସ
ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ଅଞ୍ଚଳର ବଙ୍ଗଳାଦେଶ, ଭାରତ, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନ, ପୂର୍ବ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ, ଥାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍, ଦକ୍ଷିଣ ଚୀନ, ମାଲେସିଆ, ସିଙ୍ଗାପୁର ଇତ୍ୟାଦି ଅଞ୍ଚଳର ସ୍ଥାନୀୟ ପକ୍ଷୀ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଆଣି ଛଡ଼ା ଯାଇଥିଲା ।
ଖୋଲା ବଣ ଏବଂ ଜନବସତି ନିକଟରେ ଚାଷଜମିମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି ।
ପରିସ୍ଥିତିକ ବ୍ୟବହାର
ବାଆଁ|thumb|ୱିସ୍‍ବାଡେନ୍ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ଅଣ୍ଡା
ଭାରତରେ ମାର୍ଚ୍ଚରୁ ଜୁଲାଇ ମାସ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ଜାନୁଆରୀରୁ ଜୁନ୍ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ପ୍ରଜନନ ସମୟ । ମିଳନ ଋତୁରେ ଅଣ୍ଡିରାମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରୁ କାକଳି ରାବ କରି ମାଈମାନଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରନ୍ତି । ଅଣ୍ଡିରାମାନେ ନିଜର ପର ଫୁଲାଇ, ଥଣ୍ଟ ଉପରକୁ କରି, ଲାଞ୍ଜର ପର ବିଞ୍ଛଣା ପରି ପ୍ରସାରିତ କରି ଓ ଗର୍ବ ଭଙ୍ଗୀରେ ଚାଲି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି । ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀମାନେ ଗଛର କୋରଡ଼ରେ, ଘର ଓ ଅଟ୍ଟାଳିକାର କାନ୍ଥ ଉପରେ ନିଜର ବସା ବାନ୍ଧିଥାନ୍ତି । ବସାର ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ସେମାନେ ଘାସ, କୁଟା ଇତ୍ୟାଦିରେ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି । ମାଈ ପକ୍ଷୀମାନେ ବସା ବାନ୍ଧିବାରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ଅଣ୍ଡା ଦେବାର ପ୍ରାୟ ଏକ ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ ମାଈମାନେ ବସା ନିର୍ମାଣ ଆରମ୍ଭ କରିଦିଅନ୍ତି । ୨୪ ଘଣ୍ଟା ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ମାଈ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ୪-୫ଟି ଅଣ୍ଡା ଦେଇଥାଏ । ଅଣ୍ଡାଗୁଡ଼ିକ ଫିକା ନୀଳ ସାଗୁଆ ମିଶା ପାଳ ପରି ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାନ୍ତି । ମାଈ ପକ୍ଷୀ ଏକାକୀ ୮-୧୪ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଣ୍ଡାଗୁଡ଼ିକୁ ଉଷୁମାଇଥାଏ । thumb|ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଏକ ତରୁଣ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ଶାବକଙ୍କୁ ଆହାର ଯୋଗାଇ ଦେବାରେ ମଧ୍ୟ ଅଣ୍ଡିରାମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ମାଈ ପକ୍ଷୀଙ୍କର ଅଧିକ ଭୂମିକା ରହିଥାଏ । ପ୍ରଜନନ ଋତୁରେ ଅଣ୍ଡିରା ପକ୍ଷୀମାନେ ଖୁବ୍ ଆକ୍ରମଣାତ୍ମକ ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ଓ ନିଜ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି । ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅଣ୍ଡିରା ତାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରର ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ରାବିଲେ ବା ଅନ୍ୟ ଅଣ୍ଡିରାକୁ ଦେଖିଲେ ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାଶୀଳ ହୋଇଉଠନ୍ତି । ଅଣ୍ଡିରାମାନେ ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ବସାକୁ ଜଗିବାରେ ଅତିବାହିତ କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କରାଯାଇଥିବା ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ରାବରେ ସାମାନ୍ୟ ଭାଷାଗତ ସ୍ୱାତନ୍ତ୍ର୍ୟ ରହିଥାଏ ଓ ଦୁଇଟି ପଡ଼ୋଶୀ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ରାବ ମଧ୍ୟ ଅଳ୍ପ ଅଲଗା ହୋଇପାରେ । ରାବିଲା ବେଳେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ରାବର ଅନୁକରଣ ମଧ୍ୟ କରିପାରେ । ଏଥିରୁ ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ଯେ ଏହି ପକ୍ଷୀମାନେ ସ୍ୱଭାବରେ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ରହିବା ପକ୍ଷୀ ନୁହଁନ୍ତି । ଅଣ୍ଡିରାମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ବେଳେ ମାଈମାନେ ମଧ୍ୟ କାକଳି ଗାଇବା ଦେଖାଯାଏ । ସୁନ୍ଦର ଗୀତ ଛଡ଼ା ଏମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ କ୍ଷେତ୍ର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା, ବିପଦ ସଙ୍କେତ ସୂଚନା ଦେବା, ଧମକାଇବା, ଯାଚନା କରିବା, ଆଶ୍ରୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା, ଦୁଃଖରେ ଥିବା ଆଦି ଭାବନା ବ୍ୟକ୍ତ କରିଥାଏ । ଏମାନେ ଏକ ପ୍ରକାରର କର୍କଷ ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ।
ବିଭିନ୍ନ ପୋକ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅମେରୁଦଣ୍ଡୀ ପ୍ରାଣୀ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ମୁଖ୍ୟ ଆହାର । ଏହି କୀଟଭକ୍ଷୀ ପକ୍ଷୀ ବେଳେବେଳେ ଫୁଲରୁ ବାହାରୁଥିବା ରସ, ଝିଟିପିଟି, ଯୋକ , ସମ୍ବାଳୁଆ ଓ ଏପରିକି ମାଛ ଖାଇବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି ।
ବହୁ ସମୟରେ ଗୋଧୂଳିର ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ଏମାନେ ସକ୍ରିୟ ଥାଆନ୍ତି । ଏମାନେ ଗଛ ପତ୍ରରେ ଜମା ହୋଇଥିବା ବର୍ଷା ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି ।
ସଂରକ୍ଷଣ ସ୍ଥିତି
ଯଦିଓ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ଏହି ପକ୍ଷୀର ସଂରକ୍ଷଣ ସ୍ଥିତି "ଚିନ୍ତାର କାରଣ ନୁହେଁ (little concern)" ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି, ତଥାପି କିଛି ଅଞ୍ଚଳରେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି ।
ସିଙ୍ଗାପୁର ଓ ହଂକଂରେ (ଏଠାରେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀର ପ୍ରଚଳିତ ମାଳୟ ନାମ ମୁରାଇ କାମ୍ପୁଂଗ୍/କ୍ୟାକିଂ) ୧୯୨୦ ଦଶନ୍ଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଏକ ସାଧାରଣ ବିଷୟ ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ସମ୍ଭବତଃ ବଣିମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଓ ତତ୍-ସମ୍ପର୍କିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ବଢ଼ିବାରୁ ୧୯୭୦ ଦଶନ୍ଧି ବେଳକୁ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ ପାଇବାକୁ ଲାଗିଲା । ପୋଷା ମନାଇବା ପାଇଁ ଫାଶ ପକାଇ ଧରିବା, ପରିବାସ ନଷ୍ଟ ଓ ପକ୍ଷୀ ବ୍ୟବସାୟ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣ ସାଜିବାରୁ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଆଇନର ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଛି । ଡାହାଣ|thumb|[[ଢାକା ସହରର ଡୋଏଲ୍ ଛକ]] କିଛି ଶିକାରୀ ପକ୍ଷୀ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଶିକାର ମଧ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି । ବିଭିନ୍ନ ଭୂତାଣୁ ଓ ପରଜୀବୀ ଜୀବାଣୁ ମଧ୍ୟ ଏମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିପାରନ୍ତି । ପକ୍ଷୀଙ୍କ ମ୍ୟାଲେରିଆ ଜୀବାଣୁଠାରୁ ଏମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ, କିନ୍ତୁ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀମାନେ ଏଚ୍୪ଏନ୍୩ (H4N3) ଓ ଏଚ୍୫ଏନ୍୧ (H5N1)ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବା ଦେଖାଯାଇଛି । ଏମାନଙ୍କ ଆଖିକୁ ପରଜୀବୀ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି ।
ସଂସ୍କୃତିରେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ
ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀକୁ ଦୋୟେଲ୍ (ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ দোয়েল) ବା ଦୋଏଲ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଦହିଆଳ ପକ୍ଷୀ ବିଭିନ୍ନ ସାଙ୍କେତିକ ଚିହ୍ନରେ ଓ କାଗଜ ମୁଦ୍ରାର ଚିତ୍ରରେ ପ୍ରକାଶିତ । ଢାକା ସହରରେ ଦୋଏଲ୍ ଛତ୍ତର୍ (ଅର୍ଥାତ୍ - ଦୋଏଲ୍ ଛକ) ନାମକ ଏକ ଜଣାଶୁଣା ଛକ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଏହି ପକ୍ଷୀ ପୋଲକିଚ୍ଚା ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲିଂକ୍
ଶ୍ରେଣୀ:ପକ୍ଷୀ
ସଖୀବଟ
କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ମାର୍ଶାଘାଇ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଯମପଡ଼ା ପଞ୍ଚାୟତର ବିଲବଳରାମପୁର ଗାଁରେ ମାଳିକା ବର୍ଣ୍ଣିତ ପଞ୍ଚସଖାଙ୍କ ଲୀଳା ସ୍ଥଳୀ; ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ର ଭାବେ ପରିଚିତ ସଖୀବଟ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି କ୍ଷେତ୍ରଟି ପଞ୍ଚସଖା ଓ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀବଳଦେବଜୀଉଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ଥିବାରୁ ଏହା ଏକ ଧର୍ମପୀଠ ଭାବେ ପରିଚିତ । ଇଚ୍ଛାପୁରରେ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ରୀବଳଦେବଜୀଉ ସଖୀବଟଠାରେ ୯ ବର୍ଷ କାଳ ପୂଜା ପାଇଥିଲେ । ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ନେଇ ଅନେକ ସମୟରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ମତ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥାଏ ।
ଜଳଘେରା ଟାପୁଟିରେ ବିଶାଳ ବଟବୃକ୍ଷ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା । ୧.୩ ଏକର ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଏହି ଗଛଟିକୁ ୬ଶହ ମୁଖ୍ୟ ଓହଳ ଓ ଶାଖା ଓହଳ ମାଟିରେ ଶକ୍ତଭାବେ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି । ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରର ନାମକରଣ ପ୍ରସଙ୍ଗରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ ମୋଗଲ ରାଜତ୍ୱ କାଳରେ ଯବନମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଆଶଙ୍କା ଥିବାରୁ ସିଦ୍ଧ ବଳଦେବଜୀଉଙ୍କୁ ୧୬୫୮ରୁ ୧୬୭୦ ଦୀର୍ଘ ୧୨ବର୍ଷ କାଳ ଏହିଠାରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ରଖାଯାଇଥିଲା । ତେଣୁ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଗୁପ୍ତପୀଠ ନାମରେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି ।
ନାମକରଣ
ଲୋକକଥା ଅନୁସାରେ ସଖି ନାମରେ ଜଣେ ଚାଷୀର ଝିଅ ଏଠାରେ ବିରି ଅମଳ କରିବାକୁ ବରଡାଳଟିକୁ ପୋତି ମେରୀ କରିଥିଲା । ବିରି ଅମଳ କରୁଥିବା ବେଳେ ମାଟିତଳେ ପୋତାହେଇଥିବା ବଳଦେବଜୀଉଙ୍କ ସନ୍ଧାନ ପାଇଥିଲା, ସେ ମେରୀ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ବରଡାଳଟି ବଞ୍ଚିଯାଇ କାଳକ୍ରମେ ମହାଦ୍ରୁମରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି ।
ଅନ୍ୟଏକ ଲୋକକଥା ଅନୁସାରେ ନିକଟସ୍ଥ ପାଟଣା ଗ୍ରାମର ସଖୀ ନାମକ କନ୍ୟା ତେଲିପାଟଣା ଗ୍ରାମରେ ବିବାହ କରିଥିଲା । କୁମାରୀ ଜୀବନରୁ କନ୍ୟାଟି ସେଠାରେ ବଟବୃକ୍ଷକୁ ପୂଜା କରୁଥିଲା । ଦେବଅଂଶୀ କନ୍ୟାଟି ଶାଶୁଘରୁ ରାତିରେ ଏହି ବିଶାଳ ଗଛ ନିକଟକୁ ଆସି ପୂଜା କରି ରାତି ପାହିବା ପୂର୍ବରୁ ଫେରିଯାଉଥିଲା । କିଛିଦିନ ଏପରି କରନ୍ତେ ଦିନେ ତା'ସ୍ୱାମୀର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଯିବାରୁ ପାଖରେ ସଖୀକୁ ନ ପାଇ ସନ୍ଦେହ କରିଥିଲା । ସ୍ୱାମୀର ତିରସ୍କାର ଶୁଣି ସତକଥା କହିବାରୁ ତା' ପ୍ରାଣବାୟୁ ଚାଲିଗଲା । ସ୍ୱାମୀ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ସହ ବିଶାଳ ବରଗଛ ତଳେ ପୂଜା ପାଇଥିବା ବଟକୁ ଦେଖିଥିଲେ । ସେହି ଦିନଠାରୁ ସଖୀ ପୂଜା କରୁଥିବା ବଟକୁ ସଖୀବଟ ଭାବରେ ନାମିତ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ପୀଠର ଇତିହାସ ସହ କେନ୍ଦ୍ରାପଡାର ଇଚ୍ଛାପୁରଠାରେ ଥିବା ଶ୍ରୀବଳଦେବଜୀଉଙ୍କ ମନ୍ଦିର ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ସଂପର୍କ ରହିଛି ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
କାଳକ୍ରମେ ଶ୍ରୀବଳଦେବଜୀଉଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ବଡ଼ପଣ୍ଡା କେଶବ ଚନ୍ଦ୍ର ପତିଙ୍କୁ ହେବାରୁ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ସଖୀବଟରେ ବିଗ୍ରହ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇ ରୀତିନୀତି ଓ ପୂଜା ପର୍ବାଣି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉ ଅଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ପର୍ଯ୍ୟଟନ
ପୂଜା (ଉପାସନା)
ହିନ୍ଦୁ ପୂଜାବିଧି ସାଧାରଣତଃ ପଞ୍ଚୋପଚାର ଓ ଷୋଡ଼ଶୋପଚାରରେ କରାଯାଇଥାଏ ଓ ବିଶେଷ ପୂଜା ଉପଲକ୍ଷେ ୧୮ ଓ ୩୬ ଉପଚାରଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥାଏ । ତାନ୍ତ୍ରିକମାନେ ୬୪ ଉପଚାରରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାଆନ୍ତି ।
ପଞ୍ଚୋପଚାର ବିଧି (୫ ଉପଚାର ବିଧି)
ଏଥିରେ ପାଞ୍ଚଟି ସୋପାନରେ ପୂଜାବିଧି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ ।
ଦଶୋପଚାର ବିଧି (୧୦ ଉପଚାର ବିଧି)
===ଷୋଡ଼ଶୋପଚାର ବିଧି (୧୬ ଉପଚାର ବିଧି) ===
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଧର୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ
୧୭ ଫେବୃଆରୀ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଫେବୃଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ତୋ ନା'ର ମାନେ ହଁ
ତୋ ନା'ରମାନେ ହଁ ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଅମୂଲ୍ୟ କୁମାର ଦାସ । ସୁଜାତା ଦାସ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଦୀପକ ଜେନା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସୁଧାଂଶୁ ମୋହନ ସାହୁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତକାର ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କ ରିଥିଲେ ସମ୍ବିତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ରିୟା ଦେ ଓ କାବ୍ୟା କିରଣ । ମହାଶ୍ୱେତା ରାୟ, ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ, ଅସୀତ ପତି, ସୋମା ଭୌମିକ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଲେଙ୍କା ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୨୦୨୨ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୨୫ ତାରିଖରେ ଷ୍ଟାର କିରଣରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୨ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର‌ ଶ୍ରେଣୀ:ଦୂରଦର୍ଶନରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
୫୭୧
୫୭୧ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୫୭୧ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଭୂମି ପେଦନେକର
‌ଭୂମି ପେଦନେକର‌ (ଜନ୍ମ: ୧୮ ଜୁଲାଇ ୧୯୮୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ । ୟଶ୍‌ରାଜ୍ ଫିଲ୍‌ସ୍‌ରେ ଜଣେ ସ‌ହକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବରେ କିଛିବର୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ଭୂମି ସେହି ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା ସ‌ହ ତିନୋଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବା ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି କରିଥିଲେ । ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଭୂମି ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ‌ଦମ୍ ଲଗାକେ ହେଇସା‌ରେ ପ୍ରଥମ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଭୂମିଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନେତା ଆୟୁଷମାନ ଖୁରାନା ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଭୂମି ୬୧ତମ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତା ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଏଥିସ‌ହ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଆୱାର୍ଡ଼, ପ୍ରଡୁସର ଗିଲ୍ଡ ଫିଲ୍ମ ଆୱାର୍ଡ଼, ଜି ସିନେ ଆୱାର୍ଡ଼ ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତା ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଭୂମି ମୁମ୍ବାଇଠାରେ ୧୮ ଜୁଲାଇ ୧୯୮୯ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପା ଜଣେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ଲୋକ ଏବଂ ମାଆ ହରିଆଣୀ । ସେ ମୁମ୍ବାଇରେ ରହୁଥିଲେ ଏବଂ ଆର୍ଯ୍ୟ ବିଦ୍ୟାମନ୍ଦିର, ଜୁହୁ, ମୁମ୍ବାଇରୁ ତାଙ୍କର ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିଥିଲେ । ସେ ୟଶ୍‌ରାଜ୍ ଫିଲ୍ମ‌ସ୍ ସ‌ହିତ ଜଣେ ସ‌ହକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବରେ ୬ବର୍ଷ ଧରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଅଭିନୟ ଜୀବନ
ଭୂମି ୬ବର୍ଷ ଧରି ୟଶ୍‌ରାଜ୍ ଫିଲ୍ମ‌ସ୍‌ରେ ସ‌ହକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ୟଶ୍‌ରାଜ୍ ଫିଲ୍ମ‌ସ୍‌ରେ ୩ଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି କରିଥିଲେ । ଭୂମିଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଆୟୁଷମାନ ଖୁରାନାଙ୍କ ସ‌ହ ୨୦୧୫ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଭୂମିଅ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବର୍ମା ନାମକ ଏକ ମୋଟି ଝିଅ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଭୂମି ୧୨କିଲୋ ଓଜନ ବଢ଼ାଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବା କିଛିଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସେ ଓଜନ ହ୍ରାସ କରାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ସେ ମୋଟାପଣକୁ ହଟାଇବା ପରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଦର୍ଶକଙ୍କ ଆଗକୁ ପ୍ରଚାର ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ । ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶମତେ ଭୂମି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ମୁକ୍ତିଲାଭ ଯାଏଁ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଆସିନଥିଲେ । ଫଳରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ମୋଟି ଝିଅ ଏବଂ ପରେ ପତଳା ରୂପରେ ଦେଖିଲେ ଦର୍ଶକ ଅଧିକ ପସନ୍ଦ କରିବେ ବୋଲି ଯୋଜନା ଥିଲା ।
ସେହିବର୍ଷ ଭୂମି Y-ଫିଲ୍ମ‌ସ୍‌ର କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଚାରି ଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଲିଙ୍ଗ ଅସମାନତା ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଥିଲା ଯାହାକି ୟୁ ଟ୍ୟୁବ୍‌ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ପରିଣୀତି ଚୋପ୍ରା, କଳ୍କୀ କୋଇଚାଲିନ୍ ଏବଂ ରିଚା ଚଢା ପ୍ରମୁଖ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଅଧିକ ତ‌ଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଚିତାଗଛ
ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଗୁଣ
ଶ୍ୱେତ ଚିତାମୂଳ ଉଷ୍ଣବୀର୍ଯ୍ୟ, କଟୁପାଚକ, ଅଗ୍ନିବର୍ଧକ, ଅଳ୍ପବିଷାକ୍ତ, ଅଜୀର୍ଣ, ଗୁଳ୍ମ, ପ୍ଳୀହା, ଯକୃତ, ଉଦରୀ, ଶୂଳ, କୃମି, ଶୋଥ, ଅର୍ଶ, ବାତଶ୍ଳେଷ୍ମ, କାସ, ତୃଷ୍ଣା, ଶ୍ଳେଷ୍ମପିତ୍ତ, ଗ୍ରହଣୀ, କୁଷ୍ଠ, ବ୍ରଣ ଆଦିର ନିବାରକ କ୍ଷତ, ଅସ୍ତ୍ରାଘାତ ଆଦିର ଚକିତ୍ସାରେ ଉପଯୋଗୀ।
ବ୍ୟବହାର
ମୁଖ୍ୟତଃ ଏହାର ମୂଳକୁ ଔଷଧରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ। କ୍ଷତ, ଧବଳଛଉ, ଯକୃତ ରୋଗରେ ଏହାର ଉପଯୋଗ ହୋଇଥାଏ। ପ୍ରସବ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଉଥିବା ସ୍ତ୍ରୀର ପୀଡ଼ାକୁ ଲାଘବ କରିବାପାଇଁ କବିରାଜମାନେ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାନ୍ତି। ଏହା ତ୍ରିମଦ, ପଞ୍ଚକୋଳ, ପଞ୍ଚଷୋଣ, ଷଡ଼ଷଣ ଆଦି ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧରେ ବ୍ୟବହୃତ ଘଟକମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଅନ୍ୟତମ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଉଦ୍ଭିଦ ଜଗତ ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧୀୟ ଗଛ
ଏକଲବ୍ୟ ପୁରସ୍କାର
କ୍ରୀଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ ଓଡ଼ିଶାର କ୍ରୀଡାବିତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏକଲବ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥାଏ । ଶିଳ୍ପପତି ଡ. ବଂଶୀଧର ପଣ୍ଡା ଏବଂ ଇଲା ପଣ୍ଡାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏକଲବ୍ୟ ପୁରସ୍କାର, ଇମ୍ଫାଗୃପଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ଇଣ୍ଡିଆନ ମେଟାଲ୍‌ସ ପବ୍ଲିକ୍‌ ଚାରିଟେବଲ୍‌ ଟ୍ରଷ୍ଟ (ଇମ୍ପାକ୍ଟ) ଆନୁକୁଲ୍ୟରେ ୧୯୯୩ ମସିହାରୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇ ଆସୁଅଛି । ପୁରସ୍କାର ବିଜେତାଙ୍କୁ ମାନପତ୍ର, ଉତ୍ତରୀୟ ସହ ନଗଦ ଏକ ଲକ୍ଷ ପଚାଶ ହଜାର ଟଙ୍କା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ ।
ନରସିଂହ ଚରଣ ମିଶ୍ର
ନରସିଂହ ଚରଣ ମିଶ୍ର (୨୩ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୨୭ - ୧୧ ଜୁନ ୨୦୦୧) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇ ଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭ ଓ ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିନକା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୪ର୍ଥ ଓ ୫ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ନରସିଂହ ଚରଣ ମିଶ୍ର ୧୯୨୭ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ୨୩ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ପଦ୍ମନାଭ ମିଶ୍ର ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ବିନୋଦିନୀ ମିଶ୍ର ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ନରସିଂହ ଚରଣ ମିଶ୍ର ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପାର୍ଟି ର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇ ଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ନରସିଂହ ଚରଣ ମିଶ୍ର ୨୦୦୧ ମସିହାର ଜୁନ ୧୧ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୭୪ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୭ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୧ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:୪ର୍ଥ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୫ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
୧୫
୧୫ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୫
ବିମ୍ବିସାର
ବିମ୍ବିସାର  (c. 558 558 – c.  491 BC)   ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 558ରୁ 491 ମସିହା ଯାଏ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ମଗଧର ରାଜା ଥିଲେ । ସେ ହରୟଙକା ବଂଶର ଥିଲେ । ରାଜା ଭଟ୍ଟିୟ ତାଙ୍କର ପିତା ଥିଲେ । ସେ ପ୍ରଥୟମେ ଏକ ବିଶାଳ ମଗଧ ରାଜ୍ୟର ପରିକଳ୍ପନା କରି ଅଙ୍ଗେ ରାଜ୍ୟକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । କ୍ରମଶଃ ମଗଧ ଏକ ବିଶାଳ ସମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟରେ ପରିଣତ ହେଇଥିଲା ।
ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା
ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା (ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ବା ସାବିତ୍ରୀ ଅମାବାସ୍ୟା) ଓଡ଼ିଶାରେ ସଧବା ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଳିତ ଏକ ଓଷା । ସାବିତ୍ରୀ ସାଧ୍ୱୀ ନାରୀଙ୍କର ଆଦର୍ଶ; ତେଣୁ ଏହା ନିଜ ପତିଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ ନିମନ୍ତେ ମଙ୍ଗଳ ମନାସି, ସଧବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପରି ଆଜୀବନ ସଧବା ହେବା ପାଇଁ, ଏ ଓଷା ପାଳନ କରିଥାନ୍ତି।
ବିମ୍ବିସାର
ତାଙ୍କ ସମୟ କାଳରେ ସଂସ୍କୃତିର ଉନ୍ନତି ହେବା ସହ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ମଧ୍ୟ ପ୍ରସାର ଘଟିଥିଲା । ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୌଦ୍ଧ ସହର ରାଜଗିରି ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ଅନ୍ତେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଜାତଶତ୍ରୁ ସିଂହାସନ ଆରୋହଣ କରିଥିଲେ । .
ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା
ଓଷା ପାଳନ
ଜ୍ୟୈଷ୍ଠ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ । ଏ ଦିନ ସଧବା ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ଅନ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ଅପରାହ୍ଣରେ ପୂଜା ଶେଷ ହେଲେ (ଧୂଆମୁଗ, ନଡ଼ିଆ, କଦଳୀ (ରମ୍ଭା), ଆମ୍ବ, ପଣସ, ସପୁରୀ, ତାଳସଜ ଆଦି) ଫଳାହାର କରନ୍ତି । ଏଥିପାଇଁ ଚଉଁରା ମୂଳେ ବା ଠାକୁର ଘରେ ବ୍ରତୋତ୍ସବ ପାଳନ ବେଳେ ସାବିତ୍ରୀ ଉପାଖ୍ୟାନ ପାଠ କରାଯାଏ । ବାସ୍ତବରେ ଏ ପୂଜାର ଆରାଧ୍ୟା ଦେବୀ ହେଉଛନ୍ତି ମା' ସାବିତ୍ରୀ । ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଗାୟତ୍ରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟାଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ । ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ମାନବୀ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ କରୁଣା କିପରି ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁକବଳରୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲା, ତାହାକୁ ଆଧାର କରି ମା' ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରାଯାଇଥାଏ ।
ବିମ୍ବିସାର
ଜୀବନୀ
ବିମ୍ବିସାର ଏକ ଗ୍ରାମକୁ ପରିବର୍ଦ୍ଧନ କରି ତାହାକୁ ପାଟଳିପୁତ୍ରରେ ପରିଣତ କରିଥିଲେ ।  ସେ ସେ3ନା ବାହିନୀ ଧରି ଅଙ୍ଗ ରାଜ୍ୟ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସେହି ରାଜ୍ୟକୁ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ମିସେଇଥିଲେ । ତାହାଦ୍ୱାରା ରାଜା ବ୍ରାହମଦତ୍ତ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିବାର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇଥିଲେ । ଅଙ୍ଗ ବିଜଯ ପରେ ସେ ରାଜକୁମାର କୁନିକାଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଗାଦିନଶିନ କରିଥିଲେ ।
ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ମହାଭାରତ ମତେ ମଦ୍ର ଦେଶରେ ଅଶ୍ୱପତି ନାମରେ ଜଣେ ରାଜା ରାଜତ୍ୱ କରୁଥିଲେ । ସେ ସାବିତ୍ରୀଦେବୀଙ୍କୁ କନ୍ୟା ରୂପେ ପାଇବା ପାଇଁ ଏକଦା ଯଜ୍ଞର ଆୟୋଜନ କଲେ । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଉପନୀତ ଉତ୍ତାରୁ ଦେବୀ ଅଶ୍ୱପତିଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇ ଇପ୍‌ସିତ ବର ମାଗିବାକୁ କହିଲେ । ରାଜା ନିଃସନ୍ତାନ ଥିବାରୁ ପୁତ୍ରସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଦେବୀଙ୍କ ପାଖରେ ମିନତୀ କଲେ । ଦେବୀ ରାଜାଙ୍କୁ ପୁତ୍ରସନ୍ତାନ ଲାଭ କରିବା ଯୋଗ ନ'ଥିବା ସୂଚାଇ ଦେଲେ ଏବଂ ଏକ ଉତ୍ତମ କନ୍ୟା ହେବାର ଆର୍ଶିବାଦ ଦେଇ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ । ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରୁ ଅଶ୍ୱପତିଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ କୋଳରେ କନ୍ୟାଟିଏ ଜାତ ହେଲା । ସାବିତ୍ରୀ (ଗାୟତ୍ରୀ)ଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରୁ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନଟିଏ ଲାଭ କରି ତାହର ନାମ ସାବିତ୍ରୀ ରଖିଥିଲେ । ଗାୟତ୍ରୀ କ୍ରମେ ଯୌବନରେ ପାଦ ଦେବାପରେ ପିତା ଅଶ୍ୱପତିଙ୍କ ଆଦେଶମତେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବର ଖୋଜିବାକୁ ସମ୍ମତି ପ୍ରକାଶ କରି ସହଚରୀମାନଙ୍କ ସହ ପତି ଅନ୍ୱେଷଣାର୍ଥେ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ବାହାରିଲେ ।
ବିମ୍ବିସାର
ବୈବାହିକ ସମ୍ବନ୍ଧ
ବିମବିଶାର ବୈବାହିକ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ରାଜ୍ୟ ବର୍ଦ୍ଧନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ । ସେ ମହା କୋଶଳ ର4ଆଜ୍ୟର ରାଜକୁମାରୀ କୋଶଳ ଦେବୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରି କାଶୀକୁ ଯୌତୁକ ହିସାବରେ ପାଇଥିଲେ । ଏହି ବିବାହଦ୍ୱାରା ତନିକର କୋଶଳ ରାଜ୍ୟ ସହ ଥିବା ତିକ୍ତତା ଦୂର ହେଇଥିଲା ଓ ତାହା ପରେ ସେ ଅନନ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ରହୟ ସବୁ ଜୟ କରିଥିଲେ । ବୈଶାଳୀର ଲିଛଭି ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ବିବାହ କରି ସମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟ ଆହୁରି ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ ।
ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ଶାଲ୍ୱଦେଶର ରାଜା ଦ୍ୟୁମତସେନଙ୍କ ଔରସରେ ଶୈବ୍ୟାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ସତ୍ୟବାନ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଦୈବୀ ଦୁର୍ବିପାକରୁ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଶୈଶବାସ୍ଥାରେ ଦ୍ୟୁମତସେନ ଅନ୍ଧ ଓ ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ୟ ହୋଇ ବନବାସୀ ହୋଇ ଥିଲେ। ସତ୍ୟବାନ ବଣରେ ଫଳମୂଳ ଖାଇ ମୁନିବୃତ୍ତି ଅବଲମ୍ବନ କରି ଭକ୍ତି ସହକାରେ ପିତାମାତାଙ୍କର ସେବା କରୁଥିଲେ।
ବିମ୍ବିସାର
ମୃତ୍ୟୁ
thumb|Bimbisara's jail, where King Bimbisara was imprisoned, in [[ରାଜଗିର|Rajgir]] ସେ ସମୟର ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ଅଜାତଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କାରାଗାରରେ ରଖିଥିଲେ ଓ ନିଜେ ସିଂହାସନ ଆରୋହଣ କରିଥିଲେ । ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲା ବେଳକୁ ସେ ପିତାଙ୍କୁ କାରା ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଗଲା ବେଳକୁ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟି ସାରିଥିଲା ।
ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ସାବିତ୍ରୀ ଭ୍ରମଣ କରୁ କରୁ ସେହି ବଣରେ ପହଞ୍ଚି ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଅସୀମ ପିତୃଭକ୍ତି, ଧର୍ମପରାୟଣାତା ଓ ରୂପରେ ମୁଗ୍ଧା ହୋଇ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଭୋଗଲାଳସା ତ୍ୟାଗ କରି ଏହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଜୀବନଯାପନ କରିବା ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ କରି ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ ପତିରୂପେ ମନୋନୀତ କରି ରାଜଧାନୀକୁ ଫେରି ପିତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ପରମାୟୁ ଆଉ ମାତ୍ର ଏକ ବର୍ଷ ଥିବା ଜଣାଇ, ନିଜ ମତ ବଦଳାଇବାକୁ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ମାତ୍ର ସାବିତ୍ରୀ ଏ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନିଜ ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ ଅଟଳ ରହିଲେ। ଅଗତ୍ୟା ଉଭୟ ପକ୍ଷଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ଅନୁମତି କ୍ରମେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ସହିତ ଯଥାରୀତି ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା । ବିବାହ ପରେ ସାବିତ୍ରୀ ପିତୃଗୃହର ରାଜ ସମ୍ପଦ, ବିଳାସ ଓ ଦାସଦାସୀ ବର୍ଗଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ତପୋବନର କୁଟୀରରେ ରହି ଶାଶୁ ଓ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗିଲେ ।
ବିମ୍ବିସାର
ବୌଦ୍ଧ ପରମ୍ପରା
ବୌଦ୍ଧ ଲିପି ଅନୁସାରେ ବିମ୍ବିସାର ବୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ ଆହରଣ ପୂର୍ବରୁ ଭେଟିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ମଲ୍ଲିକା ଯିଏ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ଥିଲେ, ସେ ବିମ୍ବିସାରଙ୍କୁ ଭେଟେଇ ଥିଲେ । ପରେ ସେ ନିଜେ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ହେଇଗଲେ ଓ ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ପ୍ରଭାବିତ ହେଇଥିଲେ ।
ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ବିବାହର ଏକ ବର୍ଷ ପୂରିବାକୁ ତିନି ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସାବିତ୍ରୀ ତ୍ରିରାତ୍ର-ବ୍ରତ ଅବଲମ୍ବନ କଲେ । ଅନନ୍ତର ଯେଉଁଦିନ ଏକ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ଓ ସତ୍ୟବାନଙ୍କର ପରମାୟୁ ଶେଷ ହେବ, ସେ ଦିନ ସତ୍ୟବାନ ଫଳମୂଳ ଓ ସମିଧ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ବଣକୁ ଯିବାବେଳେ ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଗଲେ । ବଣରେ ସତ୍ୟବାନ ଅଶ୍ୱସ୍ତି ବୋଧ କରିବାରୁ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ କୋଳରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି ନିଦ୍ରା ଗଲେ ଓ ତାହାହିଁ ତାଙ୍କର ମହାନିଦ୍ରା (ମୃତ୍ୟୁ) ହେଲା । କିନ୍ତୁ ସାବିତ୍ରୀ ନିଜ ମୃତ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମସ୍ତକକୁ ନିଜ କ୍ରୋଡ଼ରେ ରଖି ସେହିଠାରେ ବସି ରହିଲେ । ଯମଦୂତମାନେ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଜୀବ ନେବା ପାଇଁ ଆସି ସାଧ୍ୱୀ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ନିକଟରୁ ଛଡ଼ାଇ ନେଇ ନ ପାରି ଫେରିଗଲେ। ବିଫଳ ଯମଦୂତଙ୍କଠାରୁ ଖବର ପାଇ ନିଜେ ଯମ ଆସି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚି ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଜୀବ ଧରି ବାହାରିଲେ। ସାବିତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଯମଙ୍କୁ ଅନୁଗମନ କଲେ। ଯମରାଜା ଏହାଙ୍କ ପତିଭକ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତିପାଠରେ ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ବଦଳରେ ତିନୋଟି ବର ଦେବାକୁ ସତ୍ୟକଲେ ସର୍ତ୍ତ ରଖିଲେ ଯେ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଜୀବନ ବଦଳରେ ଆଉ ଯାହା କିଛି ମାଗି ପାରନ୍ତି । ଏହି କ୍ରମରେ ପ୍ରଥମ ବରରେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ନଷ୍ଟ ଚକ୍ଷୁ ଓ ହୃତ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବରରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ଓ ତୃତୀୟ ବରରେ ନିଜ ଗର୍ଭରୁ ଶତପୁତ୍ର କାମନା କଲେ । ଯମ ତଥାସ୍ତୁ କହି, ଫେରିଯିବାକୁ କହିବାରୁ, ସାବିତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବିନା କିପରି ଶତପୁତ୍ର ପାଇବେ ପଚାରିଲେ, ଅଗତ୍ୟା ନିରୁପାୟ ହୋଇ ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବିତ କରାଇ ଆୟୁଦାନ କଲେ ।
ବିମ୍ବିସାର
ଜୈନ ପରମ୍ପରା
ଜୈନ ଲିଖନରେ ମଧ୍ୟ ବିମ୍ବିସାରଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ସେ ଜୈନ ମୁନି ଯମଧାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହେଇଥିଲେ । ସେ ମହାବୀରଙ୍କ ସମାବର୍ତନ ସଭାକୁ ଯାଉଥିଲେ ।   .
ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ପର୍ବପର୍ବାଣି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଅମାବାସ୍ୟା
ବିମ୍ବିସାର
ଜୈନ ପରମ୍ପରା
ପ୍ରବାଦ ଅଛି ବିମବିସର ନିଜକୁ ନିଜେ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ଓ ପାତାଳରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଲଭିଥିଲେ । ଜୈନ ଲିପିରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଥିଲା ଯେ ସେ ମହାପଦ୍ମ ବା ପ୍ରଥମ ତିରଥଙ୍କର ଭାବରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବେ
୧୬ ଫେବୃଆରୀ
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଫେବୃଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
କାଇଜେନ୍
କାଇଜେନ୍ (ଈଂରାଜୀରେ Kaizen ଓ ନିହୋଂଗୋ ବା ଜାପାନୀ ଭାଷାରେ 改善) ମୂଳତଃ ଏକ ଜାପାନୀ ଶବ୍ଦ ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଲା ସମୁନ୍ନତି ବା ସଂସ୍କାର (ଈଂରାଜୀରେ Improvement) । ବ୍ୟବସାୟ ତଥା ଉଦ୍ୟୋଗ କ୍ଷେତ୍ରରେ କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି ଅବଲମ୍ବନ କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଲା : ଦୈନନ୍ଦିନ ଔଦ୍ୟୋଗିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସଂସ୍କାର ଆଣିବା ଯାହାଦ୍ୱାରା କମ୍ପାନୀର ସମସ୍ତ ବିଭାଗ ସୁଚାରୁ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁଲାଇବେ । ଶ୍ରମିକଠାରୁ ନେଇ କମ୍ପାନୀର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କମ୍ପାନୀର ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତିରେ ଭାଗୀଦାର । କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି କଞ୍ଚାମାଲ କ୍ରୟ, ନିର୍ମିତ ବସ୍ତୁଙ୍କ ବିକ୍ରୟ, ବିତରଣ ଓ ବଣ୍ଟନ ଇତ୍ୟାଦି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଔଦ୍ୟୋଗିକ ପ୍ରଣାଳୀ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ । ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା, ସାଇକୋଥେରାପି, ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ, ସରକାର ପରିଚାଳନା, ବ୍ୟାଂକିଂଗ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ବହୁ ଉଦ୍ୟୋଗରେ ମଧ୍ୟ କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି ଆଦୃତ ହୁଏ ।
ଔଦ୍ୟୋଗିକ ପ୍ରଣାଳୀରେ ସାମାନ୍ୟ କିମ୍ବା ବୃହତ୍ ସଂସ୍କାର ଆଣି ପ୍ରଣାଳୀରେ ରହିଥିବା ଅନୁପଯୁକ୍ତ ଓ ଅନାବନା ଅଂଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ପରିଣାମ ଉଭୟରେ ଯଥେଷ୍ଟ ଉନ୍ନତି ଦେଖାଦିଏ । ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଜାପାନୀ ଉଦ୍ୟୋଗ ଓ ବ୍ୟବସାୟରେ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଏଥିରେ କେତେକ ଆମେରିକୀୟ ବ୍ୟବସାୟ ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କ ଅବଦାନ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲା । ଜାପାନୀ ମୋଟରଗାଡ଼ି ନିର୍ମାତା ଟୋୟୋଟା କମ୍ପାନୀ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ଫଳରେ ବ୍ୟବସାୟରେ ଅଧିକ ସଫଳତା ହାସଲ କରିଥିଲା । ଏହାକୁ ଦ ଟୋୟୋଟା ୱେ (The Toyota Way – ଟୋୟୋଟା ଦର୍ଶିତ ମାର୍ଗ) ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ତାହା ପରଠାରୁ ଏହା ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଉଦ୍ୟୋଗରେ ଆଦୃତ ହୋଇଛି ଓ ବ୍ୟବସାୟ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବି ଉପଯୋଗୀ ହୋଇପାରିଛି ।
ନାମକରଣ
改("kai")ର ଅର୍ଥ ହେଲା “ସଂସ୍କାର” ବା “ପରିବର୍ତ୍ତନ” 善("zen")ର ଅର୍ଥ ହେଲା “ଭଲ” 改 (ଗାଈ)ର ଅର୍ଥ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବା ସଂସ୍କାର । 善 (ଶାନ୍)ର ଅର୍ଥ ଭଲ ବା ଲାଭ । ତାଓବାଦ ବା ବୌଦ୍ଧ ଦର୍ଶନ ଅନୁସାରେ ଶାନ୍ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଲାଭ ନୁହେଁ ବରଂ ସମାଜର ମିଳିତ ଲାଭ । ତେଣୁ ଜଣକର କ୍ଷତି କରାଇ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଲାଭ ହାସଲ କରିବା “ଶାନ୍” ନୁହେଁ । ସ୍ଥାୟିତ୍ୱର ନିରନ୍ତରତା ବଜାୟ ରଖି ବହୁମୁଖୀ ସୁଧାର ବା ଲାଭ ହାସଲ କରିବା ଏହି କ୍ରିୟାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ।
ବର୍ଣ୍ଣନା
ଯେ କୌଣସି ଅବସ୍ଥା ବା ଆକାରରେ ସୁଦ୍ଧା ଏହି ପ୍ରକାରର ଉନ୍ନୟନ ବା ସଂସ୍କାର ସ୍ୱାଗତଯୋଗ୍ୟ । ତେବେ ଟୋୟୋଟାର ସଫଳତା କାହାଣୀ ପରେ ଜାପାନର ଶିଳ୍ପ ଉଦ୍ୟୋଗ ଓ ବ୍ୟବସାୟରେ ଏହି “କାଇଜେନ୍” ଶବ୍ଦ ନିରନ୍ତର ସଂସ୍କାର ବା ସତତ ଉନ୍ନୟନକୁ ବୁଝାଇଲା । ସାମ୍ପ୍ରତିକ ପରିଚାଳନାଗତ ଶିକ୍ଷା ଓ ଜୀବିକା କ୍ଷେତ୍ରରେ କାଇଜେନ୍ ଶବ୍ଦ ବହୁଳ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଦୁଇ ପ୍ରକାରର କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ : ବ୍ୟବସାୟ ଏବଂ ଉଦ୍ୟୋଗରେ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ତଥ୍ୟ ସର୍ବଦା ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥାଏ । ଔଦ୍ୟୋଗିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଦ୍ରବ୍ୟ-ତଥ୍ୟର ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ ଓ ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଚାଲିଥାଏ । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ : କୌଣସି ୱେବ୍‍ସାଇଟ୍‍ରୁ କିଛି କିଣିବା ସମୟରେ ଆମେ ୧. ପ୍ରଥମେ “ଅର୍ଡର୍” (ଆଦେଶ) ଦେଉ ବା କିଣିବାର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରୁ – ତଥ୍ୟର ପ୍ରବାହ ୨. ୱେବ୍‍ସାଇଟ୍ ଆମକୁ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଏ ଯେ ଆମ ଅର୍ଡର୍ ସେମାନେ ଗ୍ରହଣ କଲେ – ତଥ୍ୟର ପ୍ରବାହ ୩. ଆଦେଶ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟ ଗୋଦାମରୁ ଟ୍ରକ୍ ଯୋଗେ ଗ୍ରହକର ସହରରେ ଥିବା ବିତରଣ କେନ୍ଦ୍ରକୁ ଯାଏ – ଦ୍ରବ୍ୟର ପ୍ରବାହ ୪. ବିତରଣ କେନ୍ଦ୍ରରୁ ଜଣେ ବିତରକ ଗ୍ରାହକ ପାଖକୁ ନେଇ ବସ୍ତୁଟିକୁ ପହଞ୍ଚାଏ – ଦ୍ରବ୍ୟର ପ୍ରବାହ ୫. ଆମକୁ ବିତରକ ପୈଠ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ବିଲ୍ ଦିଏ – ତଥ୍ୟ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟର ପ୍ରବାହ ୬. ଆମେ ବିଲ୍ ଅନୁସାରେ ପଇସା ଦେଉ – ଦ୍ରବ୍ୟର ପ୍ରବାହ ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ତଥ୍ୟର ପ୍ରବାହରେ କାଇଜେନ୍ ବା ନିରନ୍ତର ସଂସ୍କାର ଅଣାଯାଇପାରିବ । ପ୍ରବାହରେ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କଲେ କମ୍ପାନୀର ଅନୁକ୍ରମ ବା କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ପୁନର୍ବିନ୍ୟାସ ହୋଇପାରେ । ଉପର ଉଦାହରଣରେ ଲିଖିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୋପାନ ଏକ ବା ଏକାଧିକ କର୍ଯ୍ୟବିଧିର ସମାହାରରେ ଗଠିତ । ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି କିଛି କର୍ମଚାରୀ ବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷଙ୍କଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ । ପୁଣି ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉପକରଣ, ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ବ୍ୟବହାର କରି ସମ୍ପାଦନ କରାଯାଏ । କେତେକ ଉଦାହରଣ ହେଲା : ୧. “ଅର୍ଡର୍” ଗ୍ରହଣ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟବିଧି କିପରି ଜଣେ ଗ୍ରାହକ “ଅର୍ଡର୍” ଦେବ – (ଫୋନ୍ ମାଧ୍ୟମରେ, ୱେବ୍‍ସାଇଟ୍ ମାଧ୍ୟମରେ, ମୋବାଇଲ୍ ଆପ୍ ମାଧ୍ୟମରେ, କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ଆସି) ସେ ଦେଇଥିବା “ଅର୍ଡର୍” କିପରି ଗୃହୀତ ହେବ – (ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସପିଂଗ୍ କାର୍ଟ୍ ସଂଖ୍ୟା ମାଧ୍ୟମରେ) ୨. କିପରି ଭାବେ ୱେବ୍‍ସାଇଟ୍ ଆମକୁ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇ ଜଣାଇବ ଯେ ଆମ ଅର୍ଡର୍ ଗୃହୀତ ହୋଇଛି – (ମୋବାଇଲ୍ ସନ୍ଦେଶ ମାଧ୍ୟମରେ, ଇ-ମେଲ୍ ମାଧ୍ୟମରେ, ଡାକ ଚିଠି ମାଧ୍ୟମରେ).... ଇତ୍ୟାଦି । କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରେ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରାଗଲେ କେବଳ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଲୋକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ତେଣୁ କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରେ କାଇଜେନ୍ ଅର୍ଥ ହେଲା ଲୋକେ ଯାହା କରି ଆସୁଛନ୍ତି ସେଥିରେ ସଂସ୍କାର ଆଣି ତାହାକୁ ଆହୁରି ଭଲ ଉପାୟରେ ବା ଲାଭଦାୟକ ଉପାୟରେ କରିବା । ନିରନ୍ତର ଉନ୍ନୟନମୂଳକ କାଇଜେନ୍ ମଡେଲ୍ ଅନୁସାରେ ଉଭୟ ପ୍ରବାହ ଓ କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରେ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ଜରୁରୀ । କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରେ କାଇଜେନ୍ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟରେ ଅବଲମ୍ବନ କରାଯାଏ । କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରେ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ କରାଯାଉଥିବା କ୍ଷୁଦ୍ର ସଂସ୍କାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏକ ବଡ଼ ସଂସ୍କାର ରୂପେ ଦେଖାଦିଏ । ପାରମ୍ପରିକ ବିଧିରେ କୌଣସି ସଂସ୍କାର ପାଇଁ ପ୍ରାକ୍-ଯୋଜନା କରାଯାଏ ଓ ସବୁ ନିରୂପିତ ହୋଇସାରିବା ପରେ ଯୋଜନାର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏ । କିନ୍ତୁ କାଇଜେନ୍‍ ଅନୁସାରେ ଜଣେ ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ କାମ କଲାବେଳେ ସେଥିରେ କଣ କଲେ ଛୋଟ ସୁଧାର ଆଣିହେବ ତାହା ଭାବିବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ଛୋଟ ସୁଧାର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କଲେ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରେ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ସଂସ୍କାର ଆସିବ । ପାରମ୍ପରିକ କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରୁ ଏହା ଯଥେଷ୍ଟ ଭିନ୍ନ ।
କାଇଜେନ୍ ଏକ ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ପଦ୍ଧତି ନୁହେଁ ବରଂ ଏକ ବ୍ୟାବହାରିକ ସଂସ୍କାର । ଔଦ୍ୟୋଗିକ ଉତ୍ପାଦନ ବୃଦ୍ଧି କାଇଜେନ୍‍ରୁ ମିଳୁଥିବା ଏକ ପୁରସ୍କାର ମାତ୍ର । ସଠିକ୍ ମନୋବୃତ୍ତି ସହିତ କାଇଜେନ୍‍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଲୋକ/କର୍ମଚାରୀ ଅଧିକ ସତର୍କ ରହନ୍ତି, ଯନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଗହଣରେ ମଧ୍ୟ ମାନବ ସମ୍ବଳର ଉପଯୋଗିତା ଅନୁଭୂତ ହୁଏ, ଅତିରିକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ (ଜାପାନୀ ଭାଷାର “ମୁରି”) ଚିହ୍ନଟ କରି ତାର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଇପାରିବ, ଲୋକ ନିଜ ଦୈନନ୍ଦିନ କର୍ମଜୀବନରେ କିପରି ଛୋଟ ଛୋଟ ସଂସ୍କାର ଆଣିବେ ତାହା ନିଜେ ପରୀକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ଶିଖିବେ ଓ ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରୁ ଅନାବନା ଅଂଶ ବାହାର କରିଦିଆଯାଇପାରିବ । ତେଣୁ ଏହି ସଂସ୍କାର ଉପର ସ୍ତରରୁ ତଳ ସ୍ତରର କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କ୍ରମେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏନାହିଁ । ବରଂ ଏଥିରେ କମ୍ପାନୀ ବା ଅନୁଷ୍ଠାନର ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ମିଳିତ ଭାବେ ନିଜ ନଜ ସ୍ତରରେ, ନିଜ ଅନୁସାରେ ସଂସ୍କାର ଆଣନ୍ତି । କାଇଜେନ୍ ଗତିବିଧିରେ ଲୋକଙ୍କ ଯୋଗଦାନ ଫଳରେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ହୁଏ ଓ ସେହିମାନେ ସଂସ୍କାର ଆଣିବାର ଶ୍ରେୟ ଲାଭ କରନ୍ତି । ତେଣୁ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରୁଥିବା ଅନୁଷ୍ଠାନର ସବୁ କର୍ମଚାରୀ ନିଜ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ସମାଜର ଲାଭ ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି – ଏପରି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ । ଏହା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ମାନର ବିଷୟ କାରଣ ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ଏକ ସମ୍ବଳ ରୂପେ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ । କେବଳ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ସକ୍ରିୟ ଯୋଗଦାନ ହିଁ କାଇଜେନ୍ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତାର ସଫଳତାର କାରଣ ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।
ଏକ ବ୍ୟାବସାୟିକ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଚିଫ୍ ଏକ୍ଜିକ୍ୟୁଟିଭ୍ ଅଫିସର୍‍ (CEO)ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସର୍ବନିମ୍ନ ପାହ୍ୟାରେ ରହିଥିବା ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ଏହି ଉନ୍ନୟନମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ଏପରିକି ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ବାହାରର ଅଂଶୀଦାରମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗଦାନ କରନ୍ତି । କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି ଔଦ୍ୟୋଗିକ ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟା (ଯଥା : ଟୋୟୋଟା ମୋଟର କମ୍ପାନୀ)ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ସତ କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ପରିବେଶରେ ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗ କରାଯାଉଛି । ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି, ଛୋଟ ଦଳ, ବଡ଼ ସଂଘ ବା ପ୍ରସ୍ତାବମୂଳକ ଏପରି ଅନେକ ଉପାୟରେ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରାଯାଇପାରିବ । ଟୋୟୋଟା ମୋଟର କମ୍ପାନୀ କାଇଜେନ୍ ଅନୁସାରେ କାମ କରେ । ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଭାଗର ଏକ କର୍ମଚାରୀ ଦଳ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟସ୍ଥଳରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ସଂସ୍କାର ଆଣୁଥାନ୍ତି ଯାହା ତାଙ୍କ ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷମତା ବଢ଼ାଏ । କାମରେ ଆସୁଥିବା ସଂସ୍କାର ସେମାନଙ୍କ ନିରୀକ୍ଷକ ଦେଖୁଥାଏ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ସେମାନଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିଥାଏ । ଯଦି ଏପରି ଦୁଇଟି ବିଭାଗ ଉପକୃତ ହେଲାଭଳି ସଂସ୍କାର ଆସେ ତେବେ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉତ୍ପାଦିତ ଦ୍ରବ୍ୟର ମାନ ଓ ଗୁଣ ବହୁମାତ୍ରାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ । କିଛି ପଦକ୍ଷେପଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କମ୍ ସମୟ ବିତାଇବାକୁ ପଡ଼େ, ଯନ୍ତ୍ର ଓ କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ଅଧିକାଂଶ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱତଃପ୍ରବୃତ୍ତଭାବେ କରିପାରନ୍ତି ।
ଟୋୟୋଟା କମ୍ପାନୀର କାଇଜେନ୍ ଛୋଟ ଛୋଟ ସଂସ୍କାର ପ୍ରତି ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଏ ସତ କିନ୍ତୁ ଅନେକ ବିଭାଗରେ ହେଉଥିବା ସଂସ୍କାର ମିଶି ସମଗ୍ର ସଂସ୍ଥାରେ ଏକ ବଡ଼ ସଂସ୍କାର ଦେଖାଦିଏ ଓ ଉତ୍ପାଦନ ବଢ଼େ । ପାରମ୍ପରିକ “ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ” (Command and Control) ପଦ୍ଧତିଠାରୁ ଏପରି ଉପାୟରେ ପରିଚାଳନ କରିବା ଯଥେଷ୍ଟ ଭିନ୍ନ । ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ୟାବସାୟିକ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ଉନ୍ନୟନ (Business Process Improvement) ପାରମ୍ପରିକ ପରିଚାଳନା ପ୍ରଣାଳୀର ଏକ ଉଦାହରଣ । ସଂସ୍କାର ଆପଣେଇବା ସହ ଏହା କେତେ ଦୂର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ତାହାର ନିରୀକ୍ଷଣ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ଜରୁରୀ । ବଡ଼ ସ୍ତରରେ ଯୋଜନା କରି ପ୍ରକଳ୍ପରେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ କାଇଜେନ୍ ଅନୁସରଣକାରୀ ଛୋଟ ଛୋଟ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ସଂସ୍କାର ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଏ । ତେଣୁ କାଇଜେନ୍ ଆପଣେଇବା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଭାବେ ସହଜ । ଆଧୁନିକ ସମୟରେ ସଂସ୍ଥାମାନେ "କାଇଜେନ୍ ବ୍ଲିଟ୍ଜ୍" (Kaizen Blitz) ବା "କାଇଜେନ୍ ଇଭେଣ୍ଟ୍" ଆୟୋଜନ କରନ୍ତି । ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ କୌଣସି ଏକ ବ୍ୟାବସାୟିକ ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଏ ଓ ଗୋଟିଏ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ସମାଧାନ କରିହେବ ସେଥିରେ ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ମନୋନିବେଶ କରନ୍ତି । ଏପରି ଛୋଟ ସଂସ୍କାର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଛୋଟ ପରିଣାମକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି ଆୟୋଜିତ ହୁଏ ଓ ଏଥିରୁ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିବା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ । ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଏପରି କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତିର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତାରେ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗଦାନ ଦିଏ ତାହାକୁ "ଜେନ୍‍କାଇ" (Zenkai) ଉପାଧିରେ ଭୂଷିତ କରାଯାଏ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ଭୂମିକା
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଏପରି ଛୋଟ ସଂସ୍କାରଦ୍ୱାରା ସମୁନ୍ନୟର ଏପରି ଚିନ୍ତାଧାରା ବିଷୟରେ ଅବଗତ ଥିଲା । ବଡ଼ ସଂସ୍କାର ଓ ନବୀକରଣ ପାଇଁ ବହୁ ପରିମାଣର ଅର୍ଥ ଆବଶ୍ୟକ । ତେଣୁ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇପାରିଲା ଭଳି ସଂସ୍କାର ଅତି ଲାଭଦାୟକ । ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଅଧିକାଂଶ ଦେଶ ନିଜର ସମ୍ବଳ ହରାଇଥିଲେ । ତେଣୁ ଯୁଦ୍ଧ ସାମଗ୍ରୀ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ନୂତନ ଓ ବଡ଼ ସଂସ୍କାର ଆପଣେଇବା ପାଇଁ ସମୟ ନଥିଲା । ଉପଲବ୍ଧ ମାନବ ସମ୍ବଳ ଓ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳର ଭରପୁର ଉପଯୋଗ କରି ସଂସ୍କାର ଆଣିବା ଉପାୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଗଲା ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ମାର୍ଶାଲ୍ ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ଅନେକ ଆମେରିକୀୟ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଜାପାନର ଶିଳ୍ପୋଦ୍ୟୋଗର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପାଇଁ ସହଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାମାନ ଉଦ୍ଭାବିତ ହେଲା ଓ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦିଆଗଲା । ୧୯୫୧ ମସିହା ବେଳକୁ ଜାପାନର ବିଭିନ୍ନ ଉଦ୍ୟୋଗରେ Training Within Industry କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା ।
କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା
ଟୋୟୋଟା ମୋଟର କମ୍ପାନୀର ନିର୍ମାଣ ବା ଉତ୍ପାଦନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କାଇଜେନ୍ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରି ଆସିଛି । ଉତ୍ପାଦନ ଚକ୍ର ବା ପ୍ରବାହରେ କୌଣସି ବିଭ୍ରାଟ ବା ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଦେଖାଦେଲେ କର୍ମଚାରୀ, ଶ୍ରମିକ, ନିରୀକ୍ଷକ ସମସ୍ତେ କାମ ତୁରନ୍ତ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ବନ୍ଦ କରି କିପରି ସୁଧାର ବା ସଂସ୍କାର ଅଣାଯାଇପାରିବ ତାହା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରନ୍ତି । କାଇଜେନ୍ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଯାଇପାରିବ ତାହାର ଅନେକ ପନ୍ଥା ରହିଛି । କାଇଜେନ୍ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ନିରନ୍ତର ଚାଲିଥିବା ଯୋଜନା→କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ→ଯାଞ୍ଚ→ସୁଧାର ଚକ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଲାଗୁ କରାଯାଏ । ଏହାକୁ ଈଂରାଜୀରେ "Plan → Do → Check → Act" (PDCA cycle – ଯୋକାଯାସୁ ଚକ୍ର) ବୋଲି କହିପାରିବା । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପଦ୍ଧତିକୁ ଶେୱାର୍ଟ୍ ଚକ୍ର ବା ଡେମିଂଗ୍ ଚକ୍ର ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ଯୋକାଯାସୁ ଚକ୍ର ସହିତ ବ୍ୟବହୃତ ଅନ୍ୟ ଏକ ପନ୍ଥା ହେଲା "୫ଟି କାହିଁକି" (5 Why’s)ପନ୍ଥା । ମୂଳ କାରଣ ନିରୂପଣ କରିବାର ଏହା ଏକ ପନ୍ଥା । ଏଥିରେ ଦାୟିତ୍ତ୍ୱରେ ରହିଥିବା କର୍ମଚାରୀ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଘଟିବାର କାରଣ ଜାଣିବାକୁ ୫ଟି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଖୋଜେ । ପ୍ରତ୍ୟେକ କାହିଁକି ପ୍ରଶ୍ନରେ ପୂର୍ବ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ରହିଥିବା ଦରକାର । ବେଳେବେଳେ ଗୋଟିଏ ମୂଳ କାରଣରୁ ଅନ୍ୟ ଗୁଡ଼ିଏ କାରଣ ବାହାରିପାରେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ସରଳ ମାଛକଣ୍ଟା ରେଖାଚିତ୍ର (ଈଂରାଜୀରେ Fishbone Diagram) ବା ସାରଣୀଦ୍ୱାରା ପରିପ୍ରକାଶ କରାଯାଏ । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ତରରେ ଉନ୍ନୟନ ବା ସଂସ୍କାର ପାଇଁ ୫ଟି କାହିଁକି ପନ୍ଥା ଖୁବ୍ ସହଜରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ ।
ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ : ଆଜି ଆମ ଦଳ ଫୁଟବଲ୍ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରୁ ବାହାରି ଗଲା ।
ଏପରି ଉଦାହରଣରେ ଦଳ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ଅନେକ କାରଣ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ – ଠିକ୍ ରୂପେ ଚୟନ ନ ହେବା, ଦଳରେ ସନ୍ତୁଳନ ନଥିବା । ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଉପଲବ୍ଧ ସମ୍ବଳକୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଆଗାମୀ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନେବାକୁ ହେବ । ସେମାନେ ନୂଆ ଖେଳାଳୀ ଚୟନ କରିବେ, କିଛି ମିଡ୍‍ଫିଲ୍‍ଡର୍‍ଙ୍କୁ ଫର୍‍ୱାର୍ଡ୍ ହେବାର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦେବେ, ନିଜର ପ୍ରତିରକ୍ଷା ବା ଡିଫେଣ୍ଡର୍‍ଙ୍କୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବେ, ମିଡ୍‍ଫିଲ୍‍ଡର୍‍ମାନଙ୍କ ସହିତ ନୂଆ ରଣନୀତି ଓ ଯୋଜନା କରିବେ ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି ।
ମସାକି ଇମାଇ ନିଜ ପୁସ୍ତକ Kaizen: The Key to Japan's Competitive Success (କାଇଜେନ୍: ଜାପାନର ସଫଳତାର ଚାବିକାଠି)ଦ୍ୱାରା କାଇଜେନ୍‍କୁ ଅଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରାଇଥିଲେ । ସାମୁହିକ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା, ଅନୁଶାସନ, ଦୃଢ଼ ମନୋବଳ ପ୍ରଭୃତି କାଇଜେନ୍‍ର ମୁଖ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ ।
୧୯୯୦ ଦଶକରେ ଅଧ୍ୟାପକ ଇୱାଓ କୋବାୟାଶି ଏକ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ଏଥିରେ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରରେ ସଂସ୍କାର ଆଣିବାର ୨୦ଟି ଚାବି ବିଷୟରେ ଲେଖାଥିଲା । ଏହି ସୋପାନ ପରେ ସୋପାନ କ୍ରମ ସଂସ୍କାରକୁ “The 20 Keys - ଦ ଟ୍ୱେଣ୍ଟି କିଜ୍” ପ୍ରଣାଳୀ କୁହାଯାଏ ।   ଏହି ସଂସ୍କାର ବିଧିରେ ସମଗ୍ର ୨୦ଟି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ମଧ୍ୟରୁ ୪ଟି ପ୍ରମୁଖ ଭିତ୍ତିସ୍ତର ରହିଥାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତରରେ ୫ଟି ସୋପାନ ବା ପନ୍ଥା ରହିଥାଏ । ୪ ପ୍ରମୁଖ ଭିତ୍ତିସ୍ତରର ଉନ୍ନୟନ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଥମେ ସମାହିତ ହୁଏ ଓ ତାହାପରେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଏ ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲିଂକ୍
ଶ୍ରେଣୀ:ଶିଳ୍ପ ଶ୍ରେଣୀ:ଉଦ୍ୟୋଗ
ନାଗ ଚତୁର୍ଥୀ
ନାଗ ଚତୁର୍ଥୀ କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଏହି ପର୍ବଟି ନାଗ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହି ପର୍ବରେ ନାରୀମାନେ ପରିବାର ତଥା ବିଶେଷ କରି ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରି ପାଳନ କରିଥାନ୍ତି । ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ଏହି ପୂଜା କଲେ ସର୍ପ ଦଶଂନର ଭୟ ରହେ ନାହିଁ । ଏହି ପୂଜା ଦୀପାବଳି ଅମାବାସ୍ୟା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ପରେ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଏହି ପୂଜାର ମୁଖ୍ୟ ବିଧି ହେଲା ହୁଙ୍କା ପୂଜା । ନାରୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ହୁଙ୍କା ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ତଥା ହୁଙ୍କାର କିଛି ଅଂଶକୁ ଆଣି ଚଉଁରା ମୂଳେ ରଖି, ନାଗ-ନାଗୁଣିଙ୍କ ତମ୍ବାର ମୂର୍ତ୍ତି ରଖି, ଚିତା ପକାଇ ସିନ୍ଦୁରଦେଇ ଫୁଲରେ ସଜାଇ, ସବୁ ପ୍ରକାରର ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଯଥା ଧୂପ ଦୀପ ନଡ଼ିଆ, କଦଳୀ, ଗୁଡ଼ ଚାଉଳ ଚୁନା, ଆଖୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ମୂଳ ଦେଇ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି । କେଉଁ କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ କ୍ଷୀର ମଧ୍ୟ ନାଗ ଦେବତାଙ୍କ ସନ୍ତୁଷ୍ଠି ଉଦେଶ୍ୟରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ହୁଙ୍କା ପୂଜାରେ ଖିର ଓ ସିରିଣି ଦିଆ ଯାଇଥାଏ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ପର୍ବ ପର୍ବାଣି
୧୬
୧୬ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୬
୫୭୨
୫୭୨ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୫୭୨ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଆଲକ‌ହଲ (ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର)
ଆଲକ‌ହଲ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Alcohols) ଅନେକ ଆକାରରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ଯେପରିକି ଆଣ୍ଟସେପ୍ଟିକ (antiseptic), ଡିସଇନଫେକ୍ଟାଣ୍ଟ (disinfectant) ଓ ଆଣ୍ଟିଡୋଟ (antidote) ଭାବରେ ବ‌ହୁଳ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଇଞ୍ଜେକସନ ଛୁଞ୍ଚି (needle stick) ଫୋଡ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ ଓ ଅପରେଶନ ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଚର୍ମ ଡିସଇନଫେକସନ (disinfect skin) ନିମନ୍ତେ ଲଗାଯାଏ । ରୋଗୀର ଚର୍ମ ଓ ଡାକ୍ତରଙ୍କର ହାତ ଡିସଇଫେକସନ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ସ୍ଥାନ ପରିଷ୍କାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଲଗାଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ଓ ମିଥାନଲ (methanol) ବା ଏଥିଲିନ ଗ୍ଲାଇକଲ ବିଷକ୍ରିୟାରେ (ethylene glycol toxicity) ଫୋମେପିଜୋଲ (fomepizole) ନମିଳିଲେ ଏହି ଆଲକ‌ହଲ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ (injected into a vein) ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ।
ଏହା ଚର୍ମରେ ଲଗେଇଲେ ଜଳାପୋଡ଼ା ହୋଇପାରେ । ଏହା ଏକ ଜ୍ୱଳନଶୀଳ ପଦାର୍ଥ ହୋଇଥିବାଯୋଗୁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋକଟେରି (electrocautery) ବ୍ୟବ‌ହାର କଲାବେଳେ ସାବଧାନ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଇଥାନଲ (ethanol), ଡିନେଚର୍‌ଡ଼ ଇଥାନଲ (denatured ethanol), ୧-ପ୍ରୋପାନଲ (1-propanol) ଓ ଆଇସୋପ୍ରୋପାଇଲ ଆଲକ‌ହଲ (isopropyl alcohol) ଇତ୍ୟାଦି ଆଲକ‌ହଲର alcohol ପ୍ରତିରୂପ । ଏହା ଅନେକ ଅଣୁଜୀବ (microorganisms) ବିରୁଦ୍ଧରେ କାମକରେ କିନ୍ତୁ ସ୍ପୋରମାନଙ୍କୁ (spores) ଅକ୍ଷମ କରିପାରେନାହିଁ । ଏହା ୬୦%ରୁ ୯୦% ସାନ୍ଦ୍ରତାରେ ଉତ୍ତମ କାମକରେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ବୃହଦ୍ରଥ
ବୃହଦ୍ରଥ (बृहद्रथ; IAST: Bṛhadratha), ମହାରଥ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ, ବରହଦରଥ ରାଜ ବଂଶର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା । ଏହି ରାଜବଂଶ ମଗଧ ରାଜ୍ୟର ସର୍ବପୁରାତନ ଶାସକ ବଂଶ । କୁରୁ ବଂଶର ଛେଦୀ ର ରାଜା ବାସୁଙ୍କ  ଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ସେ ଅନ୍ୟତମ ଥିଲେ ।ଋଗ୍ଗ ବେଦରେ ମଧ୍ୟ ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।  (I.36.18, X.49.6). ତାଙ୍କର ଏକ daughter ିଅ ଥିଲେ, ଶଶିର୍ଖା ଯିଏ ଜରାସାନ୍ଦାର ଭଉଣୀ ଥିଲେ |
ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ
ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କ ଭଗିନୀ ଆମନା ତାଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରିଣୀ ହେଇଥିଲେ । ଏହି ବଂଶରେ କୁଶାଗ୍ର, ବୃଷଭ, ପୁଷବାବନ୍ତ, ସତ୍ୟାହିତ ସୁଧର୍ମାଣ, ଧନୁଷ, ସର୍ଭ, ସମ୍ଭବ ଓ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଜରାସନ୍ଧ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବରେ ଶାସନ କଳା ପରେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହଦେବ ମହାଭାରତରେ ଚର୍ଚିତ ଚରିତ୍ର ଭାବରେ ଥିଲେ ।
ନୋଟ ସବୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ମହାଭାରତର ଚରିତ୍ର
ସମ୍ବଲପୁରୀ ଭାଷା
ସମ୍ବଲପୁରୀ ଭାଷା (କୋଶଳୀ ଓ କୋସଲି ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣା) ଏକ ଓଡ଼ିଶାରେ ପଶ୍ଚିମାଞ୍ଚଳରେ କଥିତ ଏକ ଭାଷା ପ୍ରକାର । ଏହା ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଆ, କୋସଲି, ସମଲପୁରୀ ଆଦି ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣା । କୋଶଳ ଓ କୋଶଳୀ ନିକଟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏକ ବିବାଦୀୟ ନାମ ଓ କୋଶଳ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ପୁରାତନ କୋଶଳ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ଏହାର ବକ୍ତାମାନେ ସମ୍ବଲପୁରୀକୁ ଏକ ଭିନ୍ନ ଭାଷା ଭାବେ ଗଣନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ଏକ ଉପଭାଷା ଭାବେ ଗଣନ୍ତି । ସମ୍ବଲପୁରୀ କହୁଥିବା ଲୋକେ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଯୋଗାଯୋଗରେ ମାନକ ଓଡ଼ିଆ ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି । ଚାରୋଟି ଜିଲ୍ଲାରେ କଥିତ ପ୍ରକାରକୁ ଭିତ୍ତିକରି ୨୦୦୬ ମସିହାରେ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ ସମ୍ବଲପୁରୀରେ ତିନି-ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଶବ୍ଦ ମାନକ ଓଡ଼ିଆ ସହ ସମାନ ।
ସମ୍ବଲପୁରୀ ଓଡ଼ିଶାର ନିମ୍ନୋକ୍ତ ଜିଲ୍ଲାରେ କଥିତ: ସମ୍ବଲପୁର (ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ମୁଖ୍ୟ ସାଂସ୍କୃତିକ ଏବଂ ବାଣିଜ୍ୟିକ କେନ୍ଦ୍ର ସମ୍ବଲପୁର ସହର), ଦେବଗଡ଼, ବରଗଡ଼, ନୂଆପଡ଼ା, କଳାହାଣ୍ଡି, ବୌଦ୍ଧ, ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଆଠମଲ୍ଲିକ ସବଡିଭିଜନ, ସୁନ୍ଦରଗଡ଼, ଝାରସୁଗୁଡ଼ା, ସମ୍ବଲପୁର ଜିଲ୍ଲା । ସମ୍ବଲପୁରୀ ବକ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ୋଶୀ ଛତିଶଗଡ଼ ଓ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର କେତେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ବସବାସ କରିଥାନ୍ତି ।
ସାହିତ୍ୟ
"କୁହ ଗୋ ଦୁତୀ ମୁଇ କେନତା କରସିଁ ଗୋ
ନନ୍ଦପୁଅ ଆଙ୍ଖେ ଦେଖଲେ ବଡା କାବା ଲଗଶି ଗୋ "
" ଦିଶୁ ଥିସୀ କାଳିଆ ତାର୍ ତାର୍
ପିନ୍ଧି ଥିସୀ ହଳଦିଆ ଜର୍ ଜର୍
ଧୋବ ଫର୍ ଫର୍ ଟେ ଜନବାରୀର୍ ଟେ ବେକେ ଉଲେଇ ହେସୀ ଗୋ "
ତାହାପରେ ୧୯୦୦ ମସିହାରୁ ୧୯୧୦ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ଭୁଲାମନ ଚଉତିଶା, ଯତନ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହେଇଥିଲା ।
ସେହି ସମୟ କାଳ ମଧ୍ୟରେ ଚଇତନ ଦାସଙ୍କଦ୍ୱାରା "ଚଢ଼େଇ ଚଉତିଶା" ରଚିତ ହେଇ ପ୍ରକାଶିତ ହେଇଥିଲା । ବାଲାଜି ମେହେର ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି "ଗୁଣ୍ଡିଆ", "ଗଉଡ ଗମନ" , "କୁମ୍ଭାର ପସରା" ଓ "ସୁନାରି ପସରା " ନାମର ଲେଖନ ପ୍ରକାଶିତ କରିଥିଲେ । ୧୯୧୫ରୁ ୧୯୨୫ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ "ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପତି ଓ କପିଲେଶ୍ବର ମହାପାତ୍ର ମଧ୍ୟ କିଛି ସମ୍ବଲପୁରୀ ଲେଖାବଳି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ଭାଷା ଶ୍ରେଣୀ:ଅଣ-ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଘୁଙ୍ଗୁର
ନେପାଳ
ଘୁଙ୍ଗୁରକୁ ନେପାଳର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସେଠାରେ ଚାଁପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏଥିରେ ୯ରୁ ୨୭ଟି ପିତ୍ତଳ ଘଣ୍ଟି ଥାଏ, ଯାହାକି ୨୩ ସେ.ମି. ଲମ୍ବ ଓ ୭.୫ ସେ.ମି. ଓସାର ବିଶିଷ୍ଟ କପଡ଼ାରେ ଗୁନ୍ଥାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ଏହାକୁ ଅଳଙ୍କାର ଭାବରେ ଗୋଡ଼ଗଣ୍ଠିରେ ବନ୍ଧାଯାଇଥାଏ । ଗୀତ ଅନୁଯାୟୀ ନେପାଳୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଛୋଟ ଘଣ୍ଟି ବିଶିଷ୍ଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଘଣ୍ଟି ବିଶିଷ୍ଟ ଚାଁପ ପିନ୍ଧିବାକୁ ବାଛିଥାନ୍ତି । ଏହି ଘଣ୍ଟିଗୁଡ଼ିକୁ ଘୁଙ୍ଗୁରା କୁହାଯାଏ ।
ଘୁଙ୍ଗୁର ବାଦନ
ଘୁଙ୍ଗୁର ବାଦନ ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ଶୈଳୀ ଯାହାକି ଭାରତୀୟ କଥକ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭି. ଅନୁରାଧା ସିଂହଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା । ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ନୃତ୍ୟ କରିବାର ପରମ୍ପରା ନଥିଲା, ସେଠାରେ ସେ ଏହି ଘୁଙ୍ଗୁର ବାଦନ ଶୈଳୀର ପରିବେଷଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହା କେବଳ ପାଦର ଗତିବିଧି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ନୃତ୍ୟ ଉପକରଣ ଶ୍ରେଣୀ:ବାଦ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ର
୧୫ ଫେବୃଆରୀ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଫେବୃଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ଦିନ
ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦିନକୁ ୫ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଅଛି୤
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ସମୟ
୧୭
୧୭ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୭
୧୪ ଫେବୃଆରୀ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଫେବୃଆରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତାରିଖ ଲେଖା
ବେଟ୍ଟିଆଃ
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ବିହାରର ପଶ୍ଚିମ୍ ଚମ୍ପରନ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୨୬.୮୦୨୪ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୪.୪୯୮୭ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୨୧୩ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଭାଷା
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ବିହାରର ସହର
ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଧୂପ
ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଧୂପ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ନୀତି ନିୟମ ଭିତରେ ଗୋଟିଏ ଯାହା ମାଦଳା ପାଞ୍ଜିରେ ଲେଖା ନୀତି ଅନୁସାରେ ପାଳିତ ହୋଇଥାଏ । ପୁରୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ପ୍ରତିଦିନ ୩ ଧୂପ, ୩ ଭୋଗ, ୫ ଅବକାଶ ଓ ୨ ପହଡ଼ ହୁଏ । ଦେବତାଙ୍କୁ ନୈବେଦ୍ୟ ସମର୍ପିତ ହେବା ପରେ ନିବେଦିତ ବସ୍ତୁକୁ 'ଭୋଗ' ବୋଲାଯାଏ ଓ ଭୋଗ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତାକୁ 'ଅମୁଣିଆ' ବୋଲାଯାଏ । thumb|[[ଲୁଣି ଖୁରୁମା]]
ଧୂପ
thumb|ମୁଠି [[ଗଜା]] ଯେତେବେଳେ ଅମୁଣିଆ ଷୋଡ଼ଶୋପଚାର (ଆସନ, ସ୍ୱାଗତ, ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଆଚମନୀୟ, ମଧୁପର୍କ, ପୁନରାଚମନୀୟ, ସ୍ନାନ, ବସନ, ଆଭରଣ, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ମୁଖବାସ) ବିଧିରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧୂପ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତିହାରୀ ଭୋଗ ବିଧିପୂର୍ବକ ଡାକନ୍ତି ଓ ଭୋଗ ଆଗରେ ଆସନ୍ତି । ଯଦି ଭୋଗ ଆସିବାକୁ ବିଳମ୍ବ ହୁଏ ତେବେ ସେ ରୋଷଘର ପାଖରେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି । ଭୋଗ ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ରୋଷରୁ ଫେରିବା ନିଷେଧ । ଭୋଗ ଆସିବା ପରେ ତିନିଜଣ ପୂଜାପଣ୍ଡା ଉତ୍ତରାଭିମୁଖି ହୋଇ ପିଢ଼ାରେ ବସି ତିନିବାଡ଼ରେ (ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ବାଡ଼ ବା ବଡ଼ବାଡ଼, ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବାଡ଼ ବା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାଡ଼ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ବାଡ଼ ବା ମଝିବାଡ଼) ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷର ବାସୁଦେବ ମନ୍ତ୍ର, ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଅଶ୍ଟଦଶାକ୍ଷର ଗୋପାଳ ମନ୍ତ୍ର ବା ରାଜ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ସକାଳ ଧୂପ (ପ୍ରଥମ ଧୂପ)
(ସକାଳ୧୦.୦୦): ଏହା ଦିନର ପ୍ରଥମ ସଙ୍ଖୁଡ଼ି ନୈବେଦ୍ୟ, ଷୋଡ଼ଶପଚାର ବିଧିରେ ରତ୍ନବେଦିରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ଏହା 'କୋଠ ଭୋଗ' ବା 'ରାଜଭୋଗ' ଭାବେ ପରିଚିତ
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧୂପ ବା ଦିପହର ଧୂପ (ଦ୍ୱିତୀୟ ଧୂପ)
(ମଧ୍ୟାହ୍ନ ୧୨.୩୦ରୁ ୧.୦୦) ଷୋଡ଼ଶପଚାର ବିଧିରେ ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ତୃତୀୟ ଅବକାଶ ପରେ ‘ଦିପହର ଧୂପ’ ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ; ଦିପହର ଧୂପ ପରେ ଦିନ-ପହଡ଼ ।
ସନ୍ଧ୍ୟା ଧୂପ (ତୃତୀୟ ଧୂପ)
(ସନ୍ଧ୍ୟା ୭.୦୦ରୁ ୮.୦୦) ଜୟ ମଙ୍ଗଳ ଆରତି (ସନ୍ଧ୍ୟା ଆରତି) ପରେ ଏହା ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ଚତୁର୍ଥ ଅବକାଶ ପରେ ‘ସଞ୍ଜଧୂପ’ ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ ।
ଭୋଗ
ଯେତେବେଳେ ଅମୁଣିଆ ପଞ୍ଚୋପଚାର (ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ) ବିଧିରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ ।
ଗୋପାଳବଲ୍ଲଭ ଭୋଗ (ପ୍ରଥମ ଭୋଗ)
thumb|[[ଗୋପାଳ ବଲ୍ଲଭ ମିଠା ବାଜଗନ୍ନାଥ ବଲ୍ଲଭ ମିଠା]] (ସକାଳ ୮.୩୦): ଦିନର ପ୍ରଥମ ଶୁଖିଲା ଭୋଗ ଅନବସର ପିଣ୍ଡି ବା ବଳ୍ଳଭ ପିଣ୍ଡିରେ ପଞ୍ଚୋପଚାର ବିଧିରେ ସେବାୟତମାନେ ଏହି ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି । ଅଣସର ସମୟରେ ଏହା ଜୟ ବିଜୟ ଦ୍ୱାର ନିକଟରେ ସର୍ପମଣୋହି ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ଧନୁ ସଂକ୍ରାନ୍ତିଠାରୁ ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଠାକୁରଙ୍କର ପହିଲି ଭୋଗ ନୀତି ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବାରୁ ଏହି ଭୋଗ ପହଲି ଭୋଗ ସହ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ଦୋଳ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ସକାଳ ଧୂପ ସହ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । (ପୂର୍ବେ ଏହି ଦୁଇଯାତ୍ରାରେ ବିଗ୍ରହମାନେ ରତ୍ନସିଂହାସନ ଛାଡି ବାହାର ବିଜେ କରୁଥିବାରୁ ଏଭଳି ନୀତି ଅନୁସୃତ ହେଉଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଗଉଡିଆ ଗୋବିନ୍ଦଦେବଙ୍କ ସମୟରେ ୧୫୬୧ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଦୋଳ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଅବସରରେ ଦୋଳି ଛିଣ୍ଡି, ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଶ୍ରୀଭୁଜ ଭଗ୍ନ ହେବାରୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବିଜୟ ପ୍ରତିମା ମଦନମୋହନ (ଦୋଳଗୋବିନ୍ଦ)ଙ୍କୁ ବିଜେ କରାଗଲା । ବର୍ତ୍ତମାନ ଦୋଳବେଦୀକୁ ବିଜୟ ପ୍ରତିମା ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବ ପରମ୍ପରା ରକ୍ଷା କରାଯାଉଛି ।)
ଭୋଗ ମଣ୍ଡପ ଭୋଗ ବା ବଡ଼ସଙ୍ଖୁଡ଼ି ଭୋଗ (ଦ୍ୱିତୀୟ ଭୋଗ)
(ସକାଳ ୧୧.୦୦) : ବଡ଼ସଙ୍ଖୁଡ଼ି ଭୋଗ ବା ଛତ୍ର ଭୋଗ ଭାବେ ପରିଚିତ ଏହି ଭୋଗ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦିରେ ଆରମ୍ଭ କରା ଯାଇଥିଲା ।
ବଡ଼ସିଂହାର ଭୋଗ (ତୃତୀୟ ଭୋଗ)
(ରାତ୍ର ୧୧.୧୫): ସର୍ବ ଶେଷ ଭୋଗ ରାତିରେ ଦେବତାଙ୍କର ପହଡ଼ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପଞ୍ଚୋପଚାର ବିଧିରେ ରତ୍ନବେଦୀରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ ।
[ଓଳି= ଛୋଟ ମାଟି କୁଡୁଆ, ଶରା: ମାଟିର ଛୋଟ ଥାଳିଆ, ଅମାଲୁ: ମାଲପୁଆ, ଓରିଆ: ଦେବତାଙ୍କ ଅନ୍ନ]
ପହିଲିଭୋଗ
ଧନୁ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନଠାରୁ ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏକମାସ ବ୍ୟାପି ପହିଲିଭୋଗ ନୀତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ । ଧନୁସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନଠାରୁ ମା' ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପିତ୍ରାଳୟକୁ ଗମନ କରୁଥିବାରୁ ମାତା ଯଶୋଦା ଖୁବ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରୁ ଭୋଗ ରାନ୍ଧି ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତି । ଏହାପରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧୂପ ସବୁ ହୁଏ । ତେଣୁ ଏହା ପହିଲି ବା ପ୍ରଥମ ଭୋଗ ।
ବିଶେଷତ୍ୱ
ବାତ୍ସଲ୍ୟ ରସର ନିଦର୍ଶନ ପହିଲିଭୋଗରେ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ହାତ ରନ୍ଧା ଖାଇଥାନ୍ତି । ଆକାଶରେ ନକ୍ଷତ୍ର ଥିବା ସହ କୁଆ କା’ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପହିଲି ଭୋଗ ଅର୍ପଣ କରିବାର ବିଧି ରହିଛି । ମାଆ ପୁଅପାଇଁ ରୋଷେଇକରୁଥିବାରୁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିନ ଅପେକ୍ଷା ଏହି ଦିନମାନଙ୍କରେ ଭୋଗ ଶିଘ୍ର ହେଉଛି ବୋଲି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି । ଏହି ମାସରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କ ବାପଘରକୁ ବୁଲିଯିବେ, ତେଣୁ ଦ୍ୱାପରଯୁଗରେ ମା’ ଯଶୋଦା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଖୁଆଇବା ପରି, ମା' ଯଶୋଦା ରାମକୃଷ୍ଣ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ସକାଳୁ ଆରିଶା, କାକରା, ବଡ଼ା, ଖଇରଚୂଳ, ଚୁଡ଼ା ଖୁଆ, ଅମାଲୁ, ବିରିବଡ଼ି ଆଦି ଅନେକ ପ୍ରକାରର ନିସଙ୍କୁଡ଼ି ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଖୁଆଇଥାନ୍ତି ବୋଲି ସାଧରଣରେ ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ।
ଅବକାଶ
ଅବକାଶ: ପୁରୀ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଦିବସର ଯେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟରେ ନୀତି (ଯଥା-ବେଶଲାଗି, ସ୍ନାନ) ବଢ଼ୁଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଯାତ୍ରୀମାନେ ଦର୍ଶନ କରି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଅବକାଶ ସମୟରେ କେବଳ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗ ସେବକଙ୍କ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଛାମୁଙ୍କୁ ଯାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ଏ ସମୟରେ ଦେଉଳର ଭିତର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ରହେ ।
ପହଡ଼
ଦିନରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଧୂପ ପରେ ଓ ରାତିରେ ବଡ଼ସିଂହାର ଭୋଗ ପରେ ଦେବଙ୍କର ପହଡ଼ ବା ନିଦ୍ରା ହୁଏ । ସେହି ସମୟରେ ଯାତ୍ରୀମାନେ ଦେବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏ ଦୁଇ ସମୟକୁ ‘ଅବକାଶ’ ବୋଲା ନ ଯାଇ ‘ପହଡ଼’ ବୋଲାଯାଏ ।
କେହି କେହି ଉପବର୍ଣ୍ଣିତ ତିନି ଧୂପ (ସକାଳଧୂପ, ଦିପହର ଧୂପ ଓ ସଞ୍ଜଧୂପ) ସଙ୍ଗେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅବକାଶର ପରବର୍ତ୍ତୀ ‘ବୀରକେଶରୀବଲ୍ଲଭ’ ବା ‘ଭୋଗମଣ୍ଡପ ଭୋଗ’କୁ ଗୋଟିଏ ଧୂପ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଅବକାଶର ପରବର୍ତ୍ତୀ ‘ବଡ଼ସିଂହାର ଭୋଗ’କୁ ଗୋଟିଏ ଧୂପ ରୂପେ ଗଣି ୫ ଧୂପ ଏବଂ ଦିନ ଓ ରାତିର ଦୁଇ ପହଡ଼କୁ ଅବକାଶ ରୂପେ ଗଣି ୭ ଅବକାଶ ହିସାବରେ ମୋଟ ‘୫ଧୂପ ଓ ୭ଅବକାଶ’ ବୋଲି କହନ୍ତି ।
ସାହାଣ ମେଲା
ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ବିନା ମୂଲ୍ୟରେ ସାହାଣମେଲା ସମୟରେ ସାଧାରଣ ଯାତ୍ରୀମାନେ ଗର୍ଭଗୃହ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ରତ୍ନବେଦୀ ନିକଟରୁ ଅବାଧରେ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି । ସାଧାରଣତଃ ଦିନକୁ ଦୁଇଥର ସାହାଣମେଲା ହୋଇଥାଏ, ଥରେ ସକାଳ ଅବକାଶ ପରେ ଓ ଅନ୍ୟଟି ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଳତି ପରେ, କିନ୍ତୁ ବେଳେ ବେଳେ ଏଥିରେ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଦେଖାଯାଏ ।
ପରିମାଣିକ ଦର୍ଶନ
ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ସାହାଣ ମେଲା ବ୍ୟତିତ ପରିମାଣିକ ଦର୍ଶନର ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି । ଆଗ୍ରହୀ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁମାନେ ୫୦ଟଙ୍କା ଲେଖାଏଁ ଟିକେଟ କାଟି ପରିମାଣିକ ଦର୍ଶନରେ ଭିତରକାଠ ପାଖରୁ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି । ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ସ୍ୱତ୍ୱଲିପି ମୁତାବକ ୩ଥର ପରିମାଣିକ ଦର୍ଶନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏବେ ୮ଥର (ମଙ୍ଗଳ ଆଳତି, ଅବକାଶ, ସକାଳ ଧୂପ, ଭୋଗ ମଣ୍ଡପ, ମଧ୍ୟାହ୍ଣ ଧୂପ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଳତି, ସନ୍ଧ୍ୟା ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲାଗି) ଏହି ଦର୍ଶନ ହେଉଛି । ସାହାଣମେଲା ଦର୍ଶନରେ ହେଉଥିବା ଗହଳି ଯୋଗୁଁ ବହୁ ଦର୍ଶକ ପରିମାଣିକ ଟିକେଟ କାଟି ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିଥାନ୍ତି ।