cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ଷ୍ଟିଭ୍ ଜବ୍ସ
ଜନ୍ମ
ଜବ୍ସଙ୍କ ନିଜ ମାତା ସ୍କିବଲ ୧୯୫୪ରେ ଗର୍ଭବତୀ ଥିଲେ।ସେ ଏବଂ ଜନ୍ଦାଲି ଗ୍ରୀଷ୍ମୠତୁ ନିଜ ପରିବାର ସହ ବିତାଇବା ପାଇଁ ହୋମ୍ସ ଯାଇଥିଲେ । ଜନ୍ଦାଲି ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସ୍କେୱିବଲଙ୍କ ପିତା ଏହାର ବିରୋଧରେ ଥିଲେ । ତେଣୁ ସେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ନିଜ ଶିଶୁକୁ ପୋଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ଦେଇ ଦେଇଥିଲେ ।" ସେହି ସମୟରେ ସ୍କିବଲଙ୍କ ପିତା ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରେ ଥିଲେ । ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଉଭୟ ୨୩ ବର୍ଷର ଥିବାରୁ ଏହି ବାହାଘରକୁ ଏଡାଇ ଦେବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ ଏବଂ United Statesରେ ଗର୍ଭପାତ ଅବୈଧ ଥିଲ । ଯୋନେନ୍ ଜନ୍ଦାଲିଙ୍କୁ ନ ଜଣେଇ ସାନ୍ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍କୋ  ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ସେଠୀ ଜବ୍ସଙ୍କ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା । ସେ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ କଳଙ୍କିତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ନଥିଲେ । ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ଏକ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ସହ  ଦେଖା ହୋଇଥିଲେ ଯିଏ କି ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରିଥାନ୍ତି ଏବଂ ନିଶ୍ଚଳ ରୂପରେ ପୋଷ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି । ସ୍କିବଲ ଜବ୍ସଙ୍କୁ ୧୯୫୫ ଫେବୃଆରୀ 24ରେ ସାନ୍ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍କୋଠାରେ ଜନ୍ମଦାନ ଦେଇଥିଲେ ।ଏବଂ ଗୋଟିଏ catholic ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରେଣୀ ପାଠ ପଢ଼ିଥିବା,ମଦ୍ଧ୍ୟମ ଧନୀ ଘରେ ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲେ,କିନ୍ତୁ ଉକ୍ତ ପରିବାର ପରେ ଷ୍ଟିଭଙ୍କ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏକ ଶିଶୁକନ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପରେ Bay Area blue collarର  ପୌଲ ଏବଂ କ୍ଳାରା ଜବ୍ସ ଦମ୍ପନ୍ତୀଙ୍କ ଶିଶୁପୁତ୍ରଟିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର କୌଣସି ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଡିଗ୍ରୀ ନଥିବାରୁ ସ୍କିବଲ ତାଙ୍କ ଶିଶୁଙ୍କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିବା ପାଇଁ ବାରଣ କରିଥିଲେ।ଏହାପରେ ସ୍କିବଲ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ମକୋଦମା ରଜ୍ଜୁ କରିଥିଲେ,ଏବଂ ଏକ ସର୍ତ୍ତ ରଖିଥିଲେ। ସର୍ତ୍ତନୁଯାୟୀ ଯଦି ପୌଲ ଏବଂ କ୍ଳାରା ନିଜ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ପୁନର୍ବାର ଆରମ୍ଭ କରିବେ।
ବାଲ୍ୟଜୀବନ
ପୌଲ ଏବଂ କ୍ଳାରା ୧୯୫୭ରେ ଷ୍ଟିଭ୍ଙ୍କ ଭଉଣୀ ପାଟ୍ରିକାଙ୍କୁ ପୋଷ୍ୟଶିଶୁ ରୂପରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।ଏହା ପରେ ପୌଲ ସପରିବାର ସହ Mountain View, Californiaକୁ ୧୯୬୧ରେ ସ୍ଥାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ।ପୌଲଙ୍କ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଉପକରଣ ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ରୁଚି ଯୋଗୁଁ ସେ ତାଙ୍କ ଯାନଶାଳାରେ ଏକ ଯାନ୍ତ୍ରିକ କର୍ମଶାଳା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ସେ ଚାହୁଁଥିଲେ ଏଯ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଏହି କର୍ମରେ ଆଗ୍ରହ ରଖୁ।
ଦିଲାରା ହନିଫ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା
ପେଶା
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ୧୯୯୭ ମସିହାରେ ଅଭିନୟ ଦୁନିଆରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଏ ଜୀବନ ତୁମର ଆମର ଜରିଆରେ ସେ ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ ଜୁନିଅର ସ୍କୁଲରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ । ସେ ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ରିଆଜଙ୍କ ସ‌ହ ମନର ମଝେ ତୁମି ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଚାଷୀ ନ‌ଜ୍‌ରୁଲ୍ ଇସ୍‌ଲାମଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବାର କାହାଣୀକୁ ନେଇ ନିର୍ମିତ କଥାଚିତ୍ର ମେଘର ପର ମେଘରେ ଦିଲାରା ହନିଫ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଷ୍ଟିଭ୍ ଜବ୍ସ
homestead ଉଚ୍ଚବିଦ୍ୟାଳୟ
ଜବ୍ସ ୧୯୬୮ରେ ଫରଣାଣ୍ଡେଜ଼ଙ୍କ ସହ ହୋମ୍ ଷ୍ଟେଡ୍ ଉଚ୍ଚବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ନିଜା ଶିକ୍ଷାରମ୍ଭ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ । ଉଭୟ ଜବ୍ସ ଏବଂ ଫର୍ଣ୍ଣାଣ୍ଡିଜ(ଯାହାଙ୍କ ପିତା ଓକିଲଥିଲେ)ଙ୍କ ପିତା ମାତା କେହି ମଧ୍ୟ ଇଂଜିନିୟରିଂ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ନଥିଲେ,ତେଣୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ଜବ୍ସ ଏବଂ ଫର୍ଣ୍ଣାଣ୍ଡିଜ ଯାଂତ୍ରିକବିଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।ମାକଲମ୍ ବିଦ୍ରୋହତ୍ମକ ଜବ୍ସଙ୍କ ସହ ଦେଖା ହେଲା ପରେ ଜବ୍ସଙ୍କ ପାଠପଢ଼ାରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଇଛା ଉଥିବାରେ ଲାଗିଥିଲା। ତାଙ୍କର ଖେଳକୁଦରୁ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ଉଠିଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପରେ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ,ସେ ଲୋକ ଦେଖନା କାମ ଅପେକ୍ଷା ଏକୁଟିଆ କାମ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । ୧୯୭୦ର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସେ ଏକ ବିରାଟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଇ ଗତି କରିଥିଲେ:"I got stoned for the first time; I discovered Shakespeare, Dylan Thomas, and all that classic stuff. I read Moby Dick and went back as a junior taking creative writing classes."।ଏହା ପରେ ଜବ୍ସ ତାଙ୍କ ଜୀବନୀ ଲେଖକଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ -"I started to listen to music a whole lot, and I started to read more outside of just science and technology—।
ଦିଲାରା ହନିଫ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା
ପେଶା
ଏହାପରେ ସେ ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଠାକୁର ଙ୍କ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ସୁବାଶିନୀ ଉପରେ ନିର୍ମିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶୁଭରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ସେ ସୁବାଶିନୀ ଗଳ୍ପ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଅନ୍ୟ ଏକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶାସ୍ତିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ।
ଷ୍ଟିଭ୍ ଜବ୍ସ
reed ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ
ସେହି ବର୍ଷ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଜବ୍ସ  portlandସ୍ଥିତ Reed college re ନାମଙ୍କିତ କରିଥିଲେ। ରିଡ୍ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଜବ୍ସଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟୟସାପେକ୍ଷ ନଥିଲା।ଜବ୍ସଙ୍କ ପିତାମାତା ଜବ୍ସଙ୍କ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ସଞ୍ଚିତଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରି ଚାଲିଥିଲେ।""ବରନାନ୍"" ରିଡ଼ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ଜବ୍ସାଙ୍କ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ। ଜବ୍ସ ରିଡ୍ସ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଥିବା ସମୟରେ ଛାତ୍ରସଭାପତି ରବର୍ଟଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଗଢ଼ିଉଠି ଥିଲା। ଏବେ ବରନାନ୍ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଉଚ୍ଚଶ୍ରେଣୀ ଛାତ୍ର ହୋଇଯାଇ ଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସେ ଜବ୍ସଙ୍କ ସହ ସହମତ ଥିଲେ। ଜବ୍ସଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ ସେ ସେହି ମହାବିଦ୍ୟାଳରେ ଆଉ ପଢ଼ି ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ଅର୍ଥସମ୍ବଳ ଖର୍ଚ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ନଥିଲେ। ରବର୍ଟ ପୋଲାଡ଼ିନଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଉଥିବା ଉତ୍ତମ ଲେଖା ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ସେ ଅନୁପଚାରିକ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ଜାରୀରଖିଥିଲେ, ମାତ୍ର ସେ ଜଣେ ଅଧିକୃତ ଛାତ୍ର ହୋଇନଥିବାରୁ ବ୍ରେନାନ୍ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଲେଜବ୍ସ, ରୀଡ଼ କ୍ୟାମ୍ପସ ନିକଟରେ ନେଇଥିବା ଏକ ଭଡା ଘରେ ତାଙ୍କ'ସହିତ ରହିବ ପାଇଁ ପରେ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ , କିନ୍ତୁ ସେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ।ସେ (ଜବ୍ସ୍) ଅନ୍ୟ ମହିଳାମାନଙ୍କର ମଣ୍ଡଳର ସ୍ୱଚ୍ଛତାକୁ ଦେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବର୍ନାନ ନିଜ କଳା ଶ୍ରେଣୀରେ ସାକ୍ଷାତ କରିଥିବା ଅନ୍ୟ ଜଣେ କଳା ପ୍ରେମୀଙ୍କ ପ୍ରତି  ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ ।ବର୍ନାନ ଅନୁମାନ କରୁଥିଲେ ଯେ ଜବ୍ସ୍ ନେଇଥିବା ଘରଟି କେବଳ ସେମାନଙ୍କର ଏକକ ବିବାହ ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ ଥିଲା  ।
ଦିଲାରା ହନିଫ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା
ପେଶା
୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଶୁଭ ନାମରେ ଅନ୍ୟ ଏକ କଥାଚିତ୍ର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦିଲାରା ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଜଣେ ମୂକ ଝିଅ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ଅନେକ ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୬ରେ ହୃଦୟର କଥା, ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଆକଶ ଛୁଆ ଭଲବସା, ୨୦୧୦ରେ ପରାଣ ଯାଏ ଯୋଲିଆରେ ଆଦି ସଫଳ କଥାଚିତ୍ର ଗୁଡ଼ିକରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ହନିଫ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାଙ୍କୁ ତିନିଥର ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ମାଟିର ଠିକଣା, ୨୦୧୧ରେ ଆଇ ଲଭ୍ ୟୁ ଏବଂ ୨୦୧୩ରେ ଜଜ୍ ବାରିଷ୍ଟର ପୋଲିସ୍ କମିଶନର୍ କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ଷ୍ଟିଭ୍ ଜବ୍ସ
reed ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ
୨୦୦୫ ମସିହାରେ ଷ୍ଟାନଫୋର୍ଡ଼ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ବକ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଯୋବଷ୍ ନିଜ ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କର ଛାତ୍ରାବାସର ଚଟାଣରେ ଶୋଇପଡିଥିଲେ , ଖାଇବା ଖର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ କୋକ ବୋତଲ ଫେରାଉଥିଲେ ଏବଂ ନିକଟସ୍ଥ ହରେକୃଷ୍ଣ ମନ୍ଦିରରେ ସପ୍ତାହକୁ ଥରେ ମାଗଣାରେ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ ।ସେହି ଏକ ବକ୍ତବ୍ୟରେ ଜବ୍ସ୍ କହିଥିଲେ - "ଯଦି ମୁଁ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଗୋଟିଏ ଉତ୍ତମ ଲେଖା ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଆଦୌ ପଢ଼ି ନଥିଲେ , mac ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅକ୍ଷରା କୃତି କିମ୍ବା ଆନୁପାତିକ ଭଲ ଅକ୍ଷର ହୋଇ ନ ଥାନ୍ତା ।
ଦିଲାରା ହନିଫ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
୨୦୦୭ ମସିହାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେ ଅହମ୍ମଦ ଫହାଦ ଜମାଲ ନାମକ ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କୁ ୪ ନଭେମ୍ବର ୨୦୦୭ରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଉଭୟ ଦମ୍ପତିଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଅଛି । ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଝିଅର ନାମ ଆର୍ଷିଆ ଉମାଇଜା ରଖିଛନ୍ତି ।
ଷ୍ଟିଭ୍ ଜବ୍ସ
(୧୯୭୨-୧୯୮୫)ପ୍ରାକ୍ ଆପଲ୍
ମୁଁ ବହୁତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଥିଲି ଯେ "କମ୍ପ୍ୟୁଟର" ଏକ ନୂତନ ଯୁବ ଆଦର୍ଶବାଦୀ ଶିଳ୍ପ ରୂପେ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ଏହା ସହ ଜଡ଼ିତ ରହିଲି। ସେହି ସମୟରେ କେବଳ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ସାଧନ ଅତିକମ୍ ମାତ୍ରାରେ ଥିଲା,ତେଣୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବା ବିଜ୍ଞଲୋକ ସବୁ ଗଣିତ,ପଦାର୍ଥବିଜ୍ଞାନ,ସଙ୍ଗୀତ,ପ୍ରାଣୀବିଜ୍ଞାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରର ବିଜ୍ଞ ଲୋକ ଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ରୋଜଗାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆସି ନଥିଲେ। ପରେ କିଛି ଲୋକ ତାଙ୍କ ରୋଜଗାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କମ୍ପାନୀ ଗଠନ କରିଥିଲେ।ସେହି କମ୍ପାନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଉନ୍ନତ ଏବଂ ପ୍ରଧାନ କମ୍ପ୍ୟୁଟରଶିଳ୍ପ କମ୍ପାନୀ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିଲେ।"ଅବଶ୍ୟ ଏହା ତାଙ୍କ ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନଥାଇ ପାରେ" -ଷ୍ଟିଭ୍ ଜବ୍ସ
ଦିଲାରା ହନିଫ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୧ ଜନ୍ମ
ଷ୍ଟିଭ୍ ଜବ୍ସ
(୧୯୭୨-୧୯୮୫)ପ୍ରାକ୍ ଆପଲ୍
୧୯୭୨ରେ steve wozinak କ୍ଲାସିକ ପଙ୍ଗ ଖେଳର ନିଜସ୍ୱ ଉନ୍ନତ ରୂପ ଆଣିଥିଲେ।ଏହା  ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ରୂପରେ ସରିବାପରେ  ଜବ୍ସଙ୍କୁ  ମୁଖ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ଜବ୍ସ ଉକ୍ତ ଖେଳଟିକୁ ଲୋସ୍ ଗେଟୋସ କାଲିଫର୍ଣ୍ଣିଆସ୍ଥିତ Atari.incକୁ ଆଣିଥିଲେ।ଏହା ନେଇ ଅଟାରି ଭାବିଥିଲେ ଯେ ଜବ୍ସ ଏହି କମ୍ପାନୀରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ କର୍ମଚାରୀ ରୂପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।ଅଟାରିଙ୍କ ସହ-ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ନୋଲାନ ବୁଶନେଲ୍ ତାଙ୍କୁ ଏକ "ଜଟିଳ ପରନ୍ତୁ ମୂଲ୍ୟବାନ" ହିସାବରେ ପରିଗଣନ କରିଥିଲେ। ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ "ଏକ ବିଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି "ଏବଂ ଲୋକ ମାନେଏହା ଜାଣିବାକୁ ସମୟ ଲାଗିବ ନାହିଁ।
୧୯୭୨ମସିହା ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଜବ୍ସ ପୁଣିଥରେ San Francisco. Bay Areaକୁ ଫେରି ଯାଇଥିଲେ,ଏବଂ ନିଜ ଘର ଭଡା ଦେଇ ରହୁଥିଲେ । ଏହାକୁ ଦର୍ଶାଇ ବର୍ନାନ ତାଙ୍କ 'ସମ୍ବନ୍ଧ ଜଟିଳ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ଏହି ସମ୍ପର୍କକୁ ଭାଙ୍ଗି ପରିନଥାନ୍ତେ ଓ ରଖି ମଧ୍ୟ ପରିନଥାନ୍ତେ"।ଜବ୍ସ ସହରର ପଶ୍ଚିମଭାଗରେ ଛୋଟମୋଟ କାମ ଖୋଜି କରୁଥିଲେ,ଏବଂ ବର୍ନାନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ।ଧୀରେ ଧୀରେ ବିର୍ନାନ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲେ ଯେ "ଜବ୍ସ ଓ ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଦୁରେଇ ଯାଉଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଛାଡ଼ିପାରି ନଥିଲେ।ଆମେ କେବବ୍ ମଧ୍ୟ ଏ ବିଷୟରେ କଥା ହୋଇନଥିଲୁ,କେବେ ମଧ୍ୟ ଦୁରେଇଯିବା କିମ୍ବା ଅଲଗା ରାସ୍ତାରେ ଯିବା ପାଇଁ କଥା ହୋଇ ନଥିଲୁ,କିମ୍ବା ଏମିତି ବି ମଧ୍ୟ ହୋଇନଥିଲା ଯ୍ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବ"। ଦୁହେଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ କିନ୍ତୁ ଜବ୍ସ ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିଲେ।ବିର୍ନାନ ଖାଦ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗର ଏକ ଦୋକାନରେ କାମ କରୁଥିବା ସମୟରେ ପରସ୍ପର ନିଜ ସହ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିଥିଲେ,ଯଦିଓ ସେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟ ଯୋଗାଯୋଗରେ ଥିଲ।7
ପ୍ରାତଃକାଳୀନ ୧୯୭୩,ସମୟ ବେଳକୁ ବର୍ନାନଙ୍କ ବର୍ଣିତ ଏକ 'ସରଳ ଜୀବନ' ଯାପନ କରୁଥିଲେ ଜବ୍ସ। ଜବ୍ସ ଅଟାରୀରେ କାମ କରୁଥିବା ସମୟରେ କିଛି ଧନ ସଂଚୟ କରି ରଖିଥିଲେ।ଓ ସେ ଏହି ଧନ ଭାରତ ଗ୍ରସ୍ତ ପାଇଁ ରଖିଥିଲେ। ବର୍ନାନ ଜବ୍ସଙ୍କ ବାସସ୍ଥଳକୁ ଦୁଇ ଥର ଭ୍ରମଣ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତିକଥାରେ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଯେ,ସେହି ବାସଗୃହର ସ୍ମୃତିରେ ତାଙ୍କର ଜବ୍ସଙ୍କ  Be here now ବହିପଢ଼ିବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏହା ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ଦେବା,ଜବ୍ସଙ୍କ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସଂଗୀତ ଶୁଣିବା,ଏବଂ ଏକ ଜାପାନୀ ତକିଆରେ ତପସ୍ୟା କରିବା କେବେ ଭୁଲି ନାହାନ୍ତି। ବର୍ନାନ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ପାଇଥିଲେ ଯେ ଜବ୍ସ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଟିକେ ଦୁରସ୍ଥ ଏବଂ ନିଷେଧର୍ଥକ ରହିଥିଲେ।ବର୍ନାନ ନିଜ ସ୍ମୃତିକଥାରେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ଯେ ଜବ୍ସ ଭାରତ ଗ୍ରସ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ସହ ଦେଖା ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ ୧୦୦$ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଏହାକୁ ଅଟାରୀରେ ରହି କାମ କରୁୁଥିବା ସମୟରେ ଏହା ରୋଜଗାର କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଦର୍ଶାଇ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ବର୍ନାନ ଏହା  ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ।ଜବ୍ସ ୧୯୭୪ମସିହା ମଧ୍ୟଭାଗରେ ନିଜ ବନ୍ଧୁ ଷ୍ଟେବେ କଟୋକେଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଥିକ ସନ୍ଧାନରେ ଭାରତର କାଁଚି ଥରେ ଥିବା'ନିମ କରାଳି ବାବା'ଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଭ୍ରମଣ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ ଓ ସେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖା କରିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ନିମ କରାଳି ଆଶ୍ରମରେ ପହଁଚିଲେ ,ସେଠାକାର ପରିବେଶ  ମରୁଭୂମି ସଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା। କାରଣ ନିମ୍ କରାଳି ବାବା ୧୯୭୩ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବରରେ ଇହାଧ୍ୟମ ତ୍ୟାଗ କରି ଦେଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ ସେମାନେ ସେଠୁ ହାଇଦଖାନ ବାବାଜିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା ପାଇଁ ବାହାରି ଥିଲେ।ସେମାନେ ଯାତ୍ରା ସମୟର ଅତ୍ୟଧିକ ସମୟ ବାସରେ ହିଁ ବିତାଇ ଥିଲେ।ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେ 'ଦିଲ୍ଲୀ, ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ,ଏବଂ ହିମାଚଳ' ପ୍ରଦେଶ ଦେଇ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ସାତମାସ କାଳ ଭାତରେ ରହିବା ପରେ ଜବ୍ସ ଭାରତ ଛାଡି ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ପଳେଇ ଆସିଥିଲେ।ଡାନିଆଲ କୋଟେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଫେରି ଆସିଥିଲେ।ଜବ୍ସ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଆସିଲା ପରେ ତାଙ୍କ ବେଶଭୂଷା ପଡ଼ିବର୍ତନ କରିଦେଇଥିଲେ। ସେ ଖିଅର କରେଇ ହେଇଥିଲେ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଭାରତୀୟ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ।ସେ ତାଙ୍କ ଭାରତ ଗ୍ରସ୍ତ ଓ ଏହି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନୁଭୁତିକୁ ପରେLSD ପରୀକ୍ଷା ବୋଲି କହିଥିଲେ।ସେ ଏହାକୁ ନିଜ ଜୀବନର ବହୁତ ମହତପୁର୍ନ ନିଷ୍ପତି ଭିତରୁୁ ଅନ୍ୟତମ କହିଥିଲେ।ସେ ଏହା ପରେ ନିଜ ଘରେ କିଛି ସମୟକାଳ ଯାଏଁ ରହିଥିଲେ।ଓ ପରେ ତାଙ୍କୁ ବର୍ନାନ ଯୋଗ ଦେଇ ଥିଲେ।
ଏହି ସମୟାନ୍ତରରେ master koubn chino otogaywaଙ୍କ ଜରିଆରେ ଉଭୟ ବେର୍ନାନ ଅବ ଜବ୍ସ ବୋଦ୍ଧିଧର୍ମରେ ପେସାଜୀବୀ ହୋଇ ସାରିଥିଲେ।ଜବ୍ସ ତାଙ୍କ ବରିପଟେ ଥିବା ହାତଜନ଼ତ୍ର ଘରକୁ ଏକ ଶୋଇବା ଘରରେ ପରିଣତ କରି ଦେଇଥିଲେ। ସେ ସେଠାରେ ଏକ ଶୋଇବା ସେଜ,ମୁଣୀ,କିଛି ବହି ଓ ତାଙ୍କ ତକିଆ ରଖିଥିଲେ।ଜବ୍ସଙ୍କ ପ୍ରାୟତଃ ସମୟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାଧନାରେ ଯାଉଥିଲା ପରେ ଜବ୍ସଙ୍କ କହିବନୁଯାଇ-ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଯାପନ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରୁ ନଥିଲେ ସେମାନେ ଜବ୍ସଙ୍କ ଭାବନା ସହ ମେଳଖାଇ ଚାଲି ପାରିବେ ନାହିଁ।
ଏହା ପରେ ଜବ୍ସ ଅଟାରୀକୁ ଫେରି ଆସିଥିଲେ ଓ ନୂଆ arcade video game ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ସେ ସେଠୀ ଏକ ସଭାସମିତି ଗଠନ କରିଥିଲେ।ବୁଶ୍ନେଲଙ୍କ ଅନୁଷାରେ,ଅଟାରୀ ପ୍ରତି ttl chip ପାଇଁ ୧୦୦ ଅମେରିକି ଟଂକା ଯୋଗାଇଥିଲେ।
ଆପଲ(୧୯୭୬-୧୯୮୫)
ଜବ୍ସ ଏବଂ ଆପଲ୍ ସଫଳତାର ସ୍ୱାଦ ଚାଖିବା ପରେ,ତାଙ୍କ ଓ ବର୍ନାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ଦିନକୁ ଦିନ ଜଟିଳ ହେବକୁ ଲାଗିଲା।୧୯୭୭ମସିହାରେ ସଫଳତା ପରେ ଆପଲ୍ ତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କର ଏକ ଅଂଶ ରୂପରେ ଜଡ଼ିତ ହୋଇ ଗଲା।ଜବ୍ସ,ବର୍ନାନ ଓ ଡାନିଏଲ କୋଟ୍କେ କୁପେର୍ଟିନଠାରେ ଏକ ଘରେ ଏକାଠି ରହିବାକୁ ଲାଗିଲେ।ବର୍ନାନ ଆପଲ୍ କମାପଣିର ପରିବହନ ସଂଚାଳନ ବିଭାଗରେ ଏକ ପଦବୀ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ।କାଳ କ୍ରମେ ଜବ୍ସଙ୍କ ଆପଲ୍ କମ୍ପାନୀରେ ପଦବୀ ଉଚ୍ଚକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା ଏବଂ ବର୍ନାନ ଓ ତାଙ୍କ  ସମ୍ପର୍କରେ ଅବନତି ଘଟିବାକୁ ଲାଗିଲା,ଓ ଏହା ନେଇ ବର୍ନାନ ତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କକୁ ଛୋଟ ପଫିବର୍ତନ ମାନକଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶେଷ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ।
ଅଶ୍ୱିନ ଚିତଳେ
ଅଶ୍ୱିନ ଚିତଳେ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତା, ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ହିନ୍ଦୀ ଓ ମରାଠୀ ଭାଷା ର କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରନ୍ତି । ସେ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ମରାଠୀ କଥାଚିତ୍ର ଶ୍ୱାସରେ ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ସେ ପୁଣେ ରେ ବାସିନ୍ଦା । ସେ ନାଗେଶ କୁକୁନୂରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ରଆଶାୟେଁରେ ଗୋବିନ୍ଦା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଅନ୍ୟ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ''ଜୋର୍ ଲାଗା କେ... ହୈୟା'' (୨୦୦୯) ଏବଂ ଆହିସ୍ତା ଆହିସ୍ତା (୨୦୦୬) । ସେ ଟ୍ୟାକ୍ସି ନଂ ୯୨୧୧ରେ ଅଭିନେତା ନାନା ପାଟେକର ଙ୍କ ପୁଅ ରିଶବ ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ପୁଣେର ନୂତନ ମରାଠୀ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ । ପରେ ସେ ପୁଣେସ୍ଥିତ ଏସ୍.ପି. କଲେଜରୁ ଦର୍ଶନଶାସ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରିଥିଲେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ୍
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ମରାଠୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା ଶିଶୁ କଳାକାର
୧୧୬୪
୧୧୬୪ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୧୬୪ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ତ୍ୱକ କର୍କଟ
ଚର୍ମ କର୍କଟ (ଇଂରାଜୀରେ Skin cancers) ବା ତ୍ୱକ କର୍କଟ ରୋଗ ଚର୍ମରୁ ବାହାରୁଥିବା କେତେକ ପ୍ରକାର କର୍କଟ ରୋଗମାନଙ୍କର ଏକ ସାମୂହିକ ନାମ । ଚର୍ମରୁ କେତେକ ଅସାଧାରଣ ଜୀବକୋଷ ତିଆରି ହୁଅନ୍ତି ଯାହାର ନିକଟ ଓ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥାନ‌କୁ ବ୍ୟାପିବା ବା ମେଟାସ୍ଟାସିସ କ୍ଷମତା ଥାଏ । ମୂଖ୍ୟତଃ ତିନି ପ୍ରକାର ଚର୍ମ କର୍କଟ ଦେଖାଯାଏ: ବାସାଲ ସେଲ୍ କର୍କଟ ବା ବି.ସି.ସି., ସ୍କ୍ୱାମସ୍ ସେଲ କର୍କଟ ବା ଏସ.ସି.ସି. ଓ ମେଲାନୋମା । ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ସ‌ହ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଛୋଟ ଛୋଟ ଚର୍ମ କର୍କଟକୁ ମିଶେଇ ନନ୍‌ମେଲାନୋମା ଚର୍ମ କର୍କଟ ବା ଏନ.ଏମ.ଏସ.ସି ନାମ ଦିଆଯାଇଛି । ବାସାଲ ସେଲ ଚର୍ମ କର୍କଟ ବ‌ହୁତ ଧୀରେ ବଢ଼େ, ଏହାଇ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥାନ‌କୁ ମାଡ଼ିଯାଏ କିନ୍ତୁ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥାନ‌କୁ ଯାଏନି ଓ ଏହାଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ । ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗୋଟିଏ ଯାଗାରେ ଚର୍ମ ଉଚ୍ଚା ଦେଖାଯାଏ, କଷ୍ଟ ହୁଏନି, ତାହା ଉପରେ ସରୁ ରକ୍ତନଳୀମାନ ଥିବାରୁ ଚିକ୍ ଚିକ୍ ଦେଖାଯାଏ ଯାହାକୁ ଟେଲାଞ୍ଜିଏକ୍ଟାସିଆ କୁହାଯାଏ, ଅନ୍ୟ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଉଚ୍ଚ ଚର୍ମ ସ୍ଥାନରେ ଘାଆ ବା ଅଲ୍‌ସର ଦେଖାଯାଏ । ସ୍କ୍ୱାମସ୍ ସେଲ କର୍କଟ ମାଡ଼ିଯାଏ । ଏହି ରୋଗରେ ଚମରେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟାଳି ବାହାରେ ଯାହାର ଉପର ଭାଗ କାତି ଭଳି ଥାଏ କିନ୍ତୁ ତା ଉପରେ ଘାଆ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ମେଲାନୋମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରେସିଭ ବା ବ୍ୟାପିବାଗୁଣ ସମ୍ପର୍ଣ୍ଣ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ: ଚମରେ ଥିବା ଯାଇର ଆକାର, ଆୟତନ, ରଙ୍ଗ ବଦଳେ, ଧାର ଅନିୟମିତ ହୁଏ, ଏକାଧିକ ରଙ୍ଗୀନ ହୁଏ ଓ ଗଲୁ ହୁଏ ତ‌ଥା ରକ୍ତସ୍ରାବ ହୁଏ ।
ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଆସୁଥିବା ଅତିବାଇଗିଣୀ ରଶ୍ମୀ (ultraviolet radiation) ଦେହରେ ପଡ଼ିବାଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟ ୯୦ %ରୁ ଅଧିକ ଚର୍ମ କର୍କଟ ରୋଗ ହୁଏ ।   ଏହି ରଶ୍ମୀ ପ୍ରଭାବଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ତିନି ପ୍ରକାର ଚର୍ମ କର୍କଟ ହୁଏ । ପତଳା ଓଜୋନ ସ୍ତର ଯୋଗୁ ଆଂଶିକ ଭାବେ ଅଧିକ ଓଜୋନ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ୁଛି । ଏହି ରାଡିଏସନ୍‌ର ଆଉ ଏକ ଉତ୍ସ ହେଲା ଟାନ୍ନିଙ୍ଗ ବିଛଣା (Tanning beds) । ଶୈଶବ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ବିପଦଜନ‌କ । ସ୍କ୍ୱାମସ୍ ସେଲ କର୍କଟ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଅତିବାଇଗିଣୀ ରଶ୍ମୀ  ପ୍ରଭାବ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ତିଳ ବା ଯାଇରୁ ୨୦ %ରୁ ୩୦ % ମେଲାନୋମା ବାହାରେ । ଫିକା ରଙ୍ଗସମ୍ପର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ଅଧିକ ରହେ, ଆଉ ମଧ୍ୟ ଇମ୍ମ୍ୟୁନିଟି କମ ଥିଲେ ବା ଏଚ.ଆଇ.ଭି/ଏଡ୍‌ସ ଥିଲେ ସଙ୍କଟ ଅଧିକ ରହେ । ବାୟୋପ୍ସିଦ୍ୱାରା ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ ।
ମେଲାନୋମା ଓ ସ୍କ୍ୱାମସସେଲ କର୍କଟ ରୋଗର ପ୍ରତିଷେଧ ଭାବେ ଅତିବାଇଗିଣୀ ରଶ୍ମୀ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ କମ ଆସିବା ଓ ସନସ୍କ୍ରିନ ବ୍ୟବ‌ହାର ଆବଶ୍ୟକ । ସନସ୍କ୍ରିନ ବ୍ୟବ‌ହାରଦ୍ୱାରା ବାସାଲ ସେଲ କର୍କଟ ସଙ୍କଟ ଦୂରିଭୁତ ହେବା ବିଷୟରେ ସନ୍ଦେହ ଅଛି । ନନମେଲାନୋମା ଚର୍ମ କର୍କଟ ଆରୋଗ୍ୟସାଧ୍ୟ । ସାଧାରଣତଃ ଅପରେଶନ କରି କାଢ଼ିଦିଆଯାଏ କିନ୍ତୁ କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରାଡିଏସନ ଥେରାପି ଓ ସ୍ଥାନିୟ ମଲମ ଯେପରିକି ଫ୍ଲୋରୋରାସିଲ ଦରକାର ହୁଏ । ମେଲାନୋମା ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ଅପରେଶନ, କେମୋଥେରାପି ଓ ଟାର୍ଗେଟେଡ ଥେରାପି ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଦେହର ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗକୁ ବ୍ୟାପିଥିଲେ ଉନ୍ନତ ଜୀବଚ‌ଚର୍ଯ୍ୟା ସାହାଯ୍ୟରେ ପାଲିଏଟିଭ ଯତ୍ନ କରାଯାଏ । କର୍କଟ ରୋଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମେଲାନୋମାର ସର୍ବାଧିକ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷିଆ ଆୟୁଷ ହାର ଅଛି, ଇଂଲଣ୍ଡରେ ୮୬ % ଓ ଆମେରିକାରେ ୯୦ % ।
ପୃଥିବୀରେ ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ କର୍କଟ ରୋଗ ଯାହା ଅତି କମରେ ୪୦ % ଦେଖାଯାଏ । ହାଲୁକା ରଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ଚର୍ମରେ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଦେଖାଯାଏ । ନନମେଲାନେମା ଅତି ସାଧାରଣ ଓ ବର୍ଷରେ ପ୍ରାୟ ୨-୩ ନିୟୁତ ଲୋକ ଏହାର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି । ଏହା ଏକ ରଫ୍ ହିସାବ, ଭଲ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ରଖାଯାଇନାହିଁ । ନନମେଲାନୋମା ମଧ୍ୟରେ ୮୦ % ବାସାଲ ଓ ୨୦ % ସ୍କ୍ୱାମସ ସେଲ କର୍କଟ ଦେଖାଯାଏ । ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରକାର କର୍କଟ ରୋଗରେ କ୍ୱଚିତ କେହି ମରନ୍ତି । ସବୁ କର୍କଟ ମୃତ୍ୟୁରେ ଏହାର ସଂଖ୍ୟା 0.୧%ରୁ କମ । ସନ ୨୦୧୨ରେ ପୃଥିବୀରେ ୨୩୨,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କର ମେଲାନୋମା ହୋଇ ୫୫,୦୦୦ ଲୋକ ମରିଯାଇଥିଲେ । ପୃଥିବୀରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମେଲାନୋମା ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଓ ନିଉଜିଲାଣ୍ଡରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି । ବିତ ୨୦ରୁ ୪୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ତନି ପ୍ରକାର ଚର୍ମ କର୍କଟ ମୂଖ୍ୟତଃ ଶ୍ୱେତ ଚର୍ମ ବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକ ବା କ‌କେସିଆନ ଲୋକ ବାସକରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ହୁଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ମାହ୍ନାର୍ ବାଜାର
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ବିହାରର ବଇଶଲି ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୭୩୫୪ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୮୮% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୧୨% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୪୨.୬୧% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୨୨.୨୩% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୨୬.୭୩% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୧୫.୮୮% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୯.୭୯% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ବିହାରର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:Check some error ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done
କଳାକଳେବର ଚଉତିଶା
କଳାକଳେବର ଚଉତିଶା କବି ଭକ୍ତଚରଣ ଦାସଙ୍କ ରଚିତ ଏକ ଚଉତିଶା | ଏହି ଚଉତିଶାରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କ ମଥୁରା ଗମନ କାଳୀନ ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ବିହର ବେଦନା ଏଥିରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇ ଅଛି | ପୁରାତନ ରଚନା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଖୁବ ଲୋକପ୍ରିୟ |
ଏହି ଚଉତିଶାକୁ ଅଠାରୁ କ୍ଷ ଯାଏଁ ନମିତା ଅଗ୍ରୱାଲ ଗାଇଛନ୍ତି ।
[ ଗୀତ ] କଳାକଳେବର କହ୍ନାଇ ସଙ୍ଗେ ରୋହିଣୀ ସୁତ, କରନ୍ତି ମଥୁରା ବିଜୟେ ଦାଣ୍ଡେ ଦେଖ ସଙ୍ଗାତ | ଖସି ପଡୁଛି କି ଆକାଶୁ କି ଏ ଗଙ୍ଗା ଯମୁନା, କ୍ଷୀର ସଙ୍ଗେ ପ୍ରାଣ ଶୋଷିଲେ ନାଶ ଗଲା ପୂତନା |
ଗହନ କାନନ ବନରେ ଘୋର ବରଷା କାଳ, ଗିରି ବାମ କରେ ଧଇଲେ ନନ୍ଦ ଯଶୋଦାବାଳ | ଘରେ ନ ରହନ୍ତି ଗଉଡେ ବଡ଼ ଅଧମ ଜାତି, ଘେନି ବତ୍ସାବୃନ୍ଦ ବାଳକେ ବନେ ବୁଲନ୍ତି ନିତି |
ଉଇଁ ଆସୁଛିକି ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଶଶି ମଧୁ ସାଗରୁ, ଉଠ ମଧୁପୁର ଯୁବତୀ ଓଗାଳିବା ଆଗରୁ | ଚନ୍ଦନ ବେଶ ମୁଁ କରନ୍ତି ମୋର ହେଉଛି ମନ, ଚିତ୍ତ କେ ଧରିବ ଯୁବତୀ ଚାହିଁ ଚନ୍ଦ୍ର ବଦନ |
ଛନକା ପଶିଲା ଛାତିରେ ଜାତି କୁଳ ଉପେକ୍ଷି, ଛାଡିବେ ଜୀବନ ଯଶୋଦା ଗୋପେ କୃଷ୍ଣ ନ ଦେଖି | ଜହର ସଙ୍ଗତେ ମହୁରା ଆସି ହେଲା ନିୟତ, ଯୁବତୀ କୁଳକୁ ଦଇବ କଲା ଏ ହନ୍ତସନ୍ତ |
ଟୋପି ଟୋପି ଗୋପୀ  ଚନ୍ଦନ ମଣ୍ଡିଛନ୍ତି କି ସଜେ, ଟେକିବାରେ ଚାହାଁ ମଥୁରା ଦାଣ୍ଡେ ଗୋବିନ୍ଦ ବିଜେ | ଠାବେ ଠାବେ ଗୋଳ ଚହଳ ଶିଙ୍ଘା ବେଣୁ ବଇଁଶୀ, ଠିଆ ହୋଇ ଭକ୍ତ ଦାସ ତା ଦାଣ୍ଡେ ଦେଖନ୍ତି ଆସି | ଡାକନ୍ତି ଏକକୁ ଆରେକ ଆସ ଜୀବ ଜୀବନ, ଡୋଳାରେ ଏ ରୂପ ଦେଖିବା ବିଜେ ମଧୁସୂଦନ |
ଢଳି ଢଳି କୃଷ୍ଣ ନାଚନ୍ତି ଭଙ୍ଗୀ ଦେଖ ମିତଣୀ, ଢାଳନ୍ତି କିରୂପେ ଡୋଳାକୁ କେଉଁ ଛଟକେ ଆଣି | ଅଳକାରେ ସରୁ କାଇଁଚ ମଣ୍ଡିଛନ୍ତି କିକରେ, ଅଣହେଳା ପାଉଥିବେ ଗୋ ନନ୍ଦ ଗଉଡ ଘରେ |
ତିଳକ ଉପରେ କସ୍ତୁରୀ ଗୋରଚନା ରଞ୍ଜିଛି, ତେରଛାଇ ଚାହିଁ ଦେବାରୁ ତରଳାଇ ଦେଉଛି | ଥକା ହୋଇ ଥୋକେ ରହିଲେ ଥୋକେ ଗଲେ ଗୋଡାଇ, ଥିର ମଦନ ସଂଘାତରେ କାମ ଦେଲା ଭୁଲାଇ | ଦୁଃଖୀ ଲୋକଙ୍କର ସଂଖାଳି ସେ ତ ଦରିଦ୍ର ଧନ, ଦହି ଦୁଧ ସର ଖିଆ ଗୋ ତେଣୁ ବଡ଼ ଲାବଣ୍ୟ |
ଧରଣୀ ମଣ୍ଡିଲା ପରାଏ ହୋଇଛନ୍ତି କି ଉଭା, ଧଳା କଳା ବେନି ଭାଇ ଗୋ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କି ଶୋଭା | ନାସାବିନ୍ଧା ଅପ୍ରତିଆଣୀ ସେ ଗୋ ଯଶୋଦାସୁତ, ନକଲା ଦଇବ ନରେନ୍ଦ୍ର ଘରେ ଏ ପୁଅ ଜାତ |
ବୁଦ୍ଧି ବଣା ହେଲା ଶୁଣିଣ ଅମୃତ ଜିଣା ବାଣୀ, ବସି କେତେ କାଳ ଗଢ଼ୀଲା ତାକୁ କେଉଁ ବିନ୍ଧାଣି | ଭଜିବାକୁ ହେଲା ଭଜନ ମାଳା କଲା ଏ ରୂପ, ଭଜିବକି ଭକ୍ତ ଦାସ ତା କ୍ଷୟ କରିବ ପାପ | ମନ୍ଦ ବୁଦ୍ଧିକଲେ ନନ୍ଦ ଗୋ ସେ ତ ଆମ୍ଭ କରମ, ମିଛେ ନନ୍ଦ ପୁଅ ବୋଲନ୍ତି ମଥୁରାରେ ଜନମ |
ଯଦୁକୁଳ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଲିଣ ସେଗୋ ଯଦୁବିହାରୀ, ଜାତି ଯଉବନ ଜୀବନ ସବୁ ନେଲା ଆମ୍ଭରି | ରାମକୃଷ୍ଣ ବେନି ଭାଇ ଗୋ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କି ତୋରା, ରଙ୍ଗେ ନାଚି ଆସୁଥାନ୍ତି ଗୋ ଯେହ୍ନେ ଗଗନ ତାରା |
ଲାଜ ଭୟ ତେଜି କରିବା କୃଷ୍ଣ ସଙ୍ଗେ ପୀରତି, ଲାଭ ହେଉଥିବ ଆମ୍ଭର ହସୁଥିବା ଗୋ ନିତି | ବଳିଣ ଦିଶେ କି ମଳିନ ବାହୁ ଶ୍ରୀଭୁଜ ସ୍ଥଳ, ବିନ୍ଧୁଛି କି ଝସ କେତନ ମିଶି ହେଲା ତରଳ |
ଶ୍ରୀମନ୍ତ ବଢ଼ାଇ ଏ ପୁଅ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏହାଙ୍କ ଦାସୀ, ଶ୍ରୀମୁଖ ଏ ପରା ଦିଶୁଛି କିବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଶଶୀ | ସରଲବଣୀ ଗୋଟିକା ଯେ ଖାଇ ନନ୍ଦର ବତ୍ସି, ସବୁ ଗୋପୀଙ୍କର ମନକୁ ବଂଶୀସ୍ୱନେ ମୋହିଛି |
ସଧୀରେ ପବନ ବହଇ ସରୁ କଟି ମେଖଳା, ଶିବ ଡମ୍ବରୁ କି କୈଳାସୁ ଶ୍ୟାମ ବଦନ କଳା | ହେଲେ ହେବୁ ପଛେ କୁଳଟା ହାର କରିବୁ ଗଳେ, ହସୁଥିବୁ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ ବସିଥିବୁ ଗୋ କୋଳେ | ଛାଡି ଲଜ୍ଜାଭୟ ତା ରୂପ ଦରପଣେ ମାଜିବା, ଛାର କହେ ଭକ୍ତ ଦାସ ତା ଧ୍ୟାୟୀ ରଜନୀ ଦିବା | ଶ୍ରେଣୀ:ଚଉତିଶା ଶ୍ରେଣୀ:ଗୀତ ଶ୍ରେଣୀ: ପାରମ୍ପାରିକ ଗୀତ ଶ୍ରେଣୀ:କବିତା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କବିତା
ତିଳକ
ଭାରତୀୟ ପୂଜାବିଧିରେ ମଥାରେ ଅଙ୍କିତ ହେଉଥିବା ଏକ ଚିହ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ମତରେ ଦ୍ୱୀଜ (ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟ) ତିଳକ ନଲଗାଇଲେ ତାଙ୍କୁ ଚଣ୍ଡାଳ ବୋଲାଯାଏ ତିଳକ ସର୍ବଦା କପାଳର ଦୁଇ ଭ୍ରୁଲତା ମଝି ସ୍ଥାନ ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ର ଉପରେ ଅଂକନ କରାଯାଏ ଏହାକୁ ଚେତନାକେନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଅଭିହିତ କରାଯାଇଛି
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ତିଳକ (Hindi: तिलक) ସାଧାରଣତଃ କପାଳରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବେଳେବେଳେ ଶରୀରର ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗରେ ଯଥା ଛାତି, ହସ୍ତ ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବସରରେ ଏହାକୁ ପାରମ୍ପରିକ ଆଭୁଷଣ ସହ ଧାରଣ କରାଯାଏ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ଦୈନିକ ଧାରଣ କରନ୍ତି
ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ପରମ୍ପରା ଭାବେ ଏହି ସିନ୍ଦୁର ଓ ଚନ୍ଦନ ମିଶ୍ରଣ ଯୁକ୍ତ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବଣକୁ ବିଜୟ ଉତ୍ସବରେ ପହଞ୍ଛିବା କ୍ଷଣି ବିଜୟୀଙ୍କ ମଥାରେ ଲଗାଯାଇ ସ୍ୱାଗତ କରାଯାଏ
ବ୍ୟାଖ୍ୟା
ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ଏହାକୁ ନାସା ଅଗ୍ରରୁ ମସ୍ତକ କେଶ ଆରମ୍ଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କପାଳରେ ଲମ୍ବ ଭାବେ ଅଙ୍କନ କରନ୍ତି ଏହାକୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ପୁଣ୍ଡ୍ର କୁହନ୍ତି ମଝିରେ ଏକ U ଦ୍ୱାର ଏହା ଛେଦିତ ହୋଇଥାଏ ଦେଉଳମାନଙ୍କରେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଏହି ତିଳକ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଚନ୍ଦନ ଗୁଣ୍ଡରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଦ୍ରବଣରେ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ
ଆଉ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ତିଳକ ଶୈବମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏହାକୁ ରୁଦ୍ର ତିଳକ ବା ତ୍ରୀପୁଣ୍ଡ୍ର କୁହନ୍ତି  ଏହାର ତିନୋଟି ଭୂମି ସମାନ୍ତର ରେଖା ଏବଂ ଏକ ଲମ୍ବ ରେଖା ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଏକ ଗୋଲେଇ/ ବୃତ୍ତ ଥାଏ ଏହା ଚିତାଗ୍ନିର ପାଉଂଶରୁ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ ଏହି ପ୍ରକାର ତିଳକର ଅତି ପ୍ରାଚୀନତା ଅଛି ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଧାରଣ କରାଯାଉଥିବା ତିଳକ ସହ ଏହାର ସାମଞ୍ଜସା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ
ଶାକ୍ତମାନେ ରକ୍ତ ହଳଦୀ ଓ ସିନ୍ଦୁରରେ ମିଶ୍ରିତ ଏକ ଲାଲ କୁଙ୍କୁମ କପାଳରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି
ବିନ୍ଦି ଓ ତିଳକ ସହ ସମ୍ପର୍କ
ତିଳକ, ବିନ୍ଦି ସହ ଅନେକ ମାତ୍ରାରେ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଅଛି କିନ୍ତୁ ଦୁଇଟା ଯାକ ଏକା ପ୍ରକାରର ନୁହେଁ କିଛି ବିଶ୍ୱାସ ଆଧାରରେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ:
ଶବ୍ଦ ପ୍ରକାରୀକରଣ
ଟିକିଲି, ଟିକା,ଶୀଥର ହାର ହିନ୍ଦୀରେ ତିଲକ, तिलक ; )
ନେପାଳ ଓ ବିହାରରେ ଟିକା tikā/teeka (टिका ), ଅବିର ଓ ଚାଉଳରୁ ତିଆରି ଏକ ମିଶ୍ରଣ ଟିକା ସାଧାରଣତଃ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ବୃଦ୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଏକ ଥରରେ ତଳୁ ଉପର ଆଡ଼କୁ କପାଳରେ ଲଗାଯାଏ
କଲ୍ୟାଣପୁର
କଲ୍ୟାଣପୁର ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଡେଲାଙ୍ଗ ବ୍ଲକ୍ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲ୍ୟାଣପୁର ପଞ୍ଚାୟତରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ପ୍ରାକ୍‌ଋତୁସ୍ରାବ ଅସୁଖ ବେମାରୀ
ପ୍ରାକ୍‌ଋତୁସ୍ରାବ ଅସୁଖ ବେମାରୀ ବା ପ୍ରିମେନସ୍ଟ୍ରୁଆଲ ଡିସଫୋରିକ୍ ଡିସଅର୍ଡର୍ (PMDD) ହେଉଛି ପ୍ରାକ୍ ଋତୁସ୍ରାବ ଲକ୍ଷଣପୁଞ୍ଜ (PMS)ର ଏକ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଯାହା ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ |  ଲକ୍ଷଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖୀ ଭାବନା, ବିରକ୍ତି, ଧ୍ୟାନ ଦେବାରେ ଅସୁବିଧା, କମ୍ ଶକ୍ତି, ପେଟ କଷ୍ଟ ଏବଂ ସ୍ତନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଇତ୍ୟାଦି ହୋଇପାରେ | ଋତୁସ୍ରାବ ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଏକ କିମ୍ବା ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ  ଅବଧି ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଦିନେ କିମ୍ବା ଦୁଇ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକର ଉପଶମ ହୋଇଯାଏ | ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପ୍ରବଣ ହୋଇପାରେ ।
କଲ୍ୟାଣପୁର
ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
ଏହା ଡେଲାଙ୍ଗ ବ୍ଲକ୍ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲ୍ୟାଣପୁର ପଞ୍ଚାୟତରେ ଅବସ୍ଥିତ। ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାଠାରୁ ଏହା ୪୪ କିମି ଦୂରରେ ରହିଛି। ଏହାର ପୂବରେ ତ୍ରିଲୋଲୋଚନପୁର, ଉତ୍ତରରେ ରାଢୁଆ ଓ ଦକ୍ଷିଣରେ କଲ୍ୟାଣପୁର ବଜାର ଅବସ୍ଥିତ।
ପ୍ରାକ୍‌ଋତୁସ୍ରାବ ଅସୁଖ ବେମାରୀ
ଚିକିତ୍ସା ଜୀବନଶୈଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯେପରିକି ବ୍ୟାୟାମ, ଖାଦ୍ୟପେୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଔଷଧ ଏବଂ ମାନସିକ ଚାପମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ପଡ଼େ | ଔଷଧ ମଧ୍ୟରେ ସିଲେକ୍ଟିଭ ସେରୋଟୋନିନ ରିଅପଟେକ ଇନହିବିଟର ବା ଏସଏସଆରଆଇ (SSRIs) କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବଟିକା କିମ୍ବା ଜିଏନଆରଏଚ (GnRH analogues) ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ | ଏସଏସଆରଆଇ ଏହ ସାଧାରଣ ଚିକିତ୍ସା, କାରଣ ଏହା ଅଳ୍ପ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସହିତ ଭଲ କାମ କରେ | ଶାରୀରିକ କଷ୍ଟ ପାଇଁ ଏନଏସଅଇଡି ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଇପାରେ | ଯଦି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦକ୍ଷେପ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନୁହେଁ ତେବେ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରି ଡିମ୍ବକୋଷ ବାହାର କରିଦିଆଯାଏ  |
କଲ୍ୟାଣପୁର
ଲୋକସଂଖ୍ୟା ଓ ଭରଣପୋଷଣ
ଏହି ଗ୍ରାମର ଲୋକସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ୩୦୦୦। ଏହି ଗ୍ରାମର ଅଧିକାଂସ ଲୋକ ଚାଷ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାନ୍ତି। ଲୋକମାନଙ୍କ ଚାଷରେ ସହଯୋଗ ନିମନ୍ତେ କେନାଲର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି।
ସୁବିଧାସୁଯୋଗ
ଏହି ଗ୍ରାମରେ ଗୋଟିଏ ପୋଖରୀ, ପାଞ୍ଚୋଟି ବିଦ୍ୟାଳୟ, ଗୋଟିଏ ଶିବ ମନ୍ଦିର, ନିଜସ୍ୱ ଏକ ମେଳନ ପଡ଼ିଆ ରହିଛି। ସେହିପରି ଗୋଟିଏ ଚିକିତ୍ସାଳୟ, ଗୋଟିଏ ଡାକଘର ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ସୁବିଧା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପରିବାହାଟର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି। ଏହି ଗ୍ରାମର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପାଞ୍ଚୋଟି ବିଦ୍ୟାଳୟ ସହିତ ଗୋଟିଏ କନିଷ୍ଠ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ରହିଛି। ଲୋକମାନେ ନିଜର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟତଃ ବଜାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାନ୍ତି ଯାହାକି କଲ୍ୟାଣପୁରବଜାର ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ପ୍ରାକ୍‌ଋତୁସ୍ରାବ ଅସୁଖ ବେମାରୀ
ଏହି ରୋଗ ଏକ ବର୍ଷରେ ଋତୁସ୍ରାବୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୨ - ୬% ପ୍ରଭାବିତ କରେ | ଯେ କୌଣସି ଋତୁସ୍ରାବ କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କର ଏହା ହୋଇପାରେ। ଋତୁସ୍ରାବ କରୁଥିବା ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୯୦% ମହିଳଙ୍କର କିଛି ଲକ୍ଷଣ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସଂଖ୍ୟାଠାରୁ କମ୍ ଥାଏ କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟ‌ ଅକ୍ଷମ ଦୁର୍ବଳତା ନଥାଏ। ଅତିକମରେ ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୪୦୦ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ରୋଗ ଲକ୍ଷଣ ଗୁଡ଼ିକ ହିପୋକ୍ରେଟସ  ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
କଲ୍ୟାଣପୁର
ଠିକଣା
ଗ୍ରାମ/ପୋ.ଅ: କଲ୍ୟାଣପୁର
ଥାନା: ଡେଲାଂଗ
ଜିଲ୍ଲା: ପୁରୀ, ଓଡ଼ିଶା
ପିନ୍: ୭୫୨୦୧୫
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଗାଆଁ ଓ ସହର
୧୧୬୫
୧୧୬୫ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୧୬୫ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଜଗନ୍ନାଥପୁର
ଜଗନ୍ନାଥପୁର, ଓଡ଼ିଶାର ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଅନୁଗୋଳ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗାଆଁ । ଏହି ଗାଆଁଟି ଅନୁଗୋଳ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ।
ଗମନାଗମନ
ଏହା ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ଅନୁଗୋଳଠାରୁ ୩୦ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଶିକ୍ଷା
ଏହାର ଅନତି ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଗୋଟିଏ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଛି।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଗାଆଁ ଓ ସହର
୧୧୬୬
୧୧୬୬ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୧୬୬ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଗୀତା ହୋତା
ଗୀତା ହୋତା, ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକା, ସମ୍ପାଦିକା ଓ ସଂଗଠକ ଅଟନ୍ତି । ସେ ଅମୃତାୟନ ପତ୍ରିକାର ସମ୍ପାଦନା କରନ୍ତି । "ଅମୃତାୟନ" ନାମରେ ତାଙ୍କର ଏକ ପ୍ରକାଶନ ସଂସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ସେ "କଳିଙ୍ଗ ପୁସ୍ତକ ମେଳା"ର ସଭାପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଔପନ୍ୟାସିକ
ନଜିର ଅଲି
ଶୟଦ ନଜିର ଅଲି  ଲିଙ୍କ=ଫାଇଲ:Nazir_Ali.ogg|11x11_ପିକସେଲ|ଶବଦ ବିଷୟରେ pronunciation <small class="metadata audiolinkinfo" style="cursor:help;">( help · info ) (8 ଜୁନ, 1906-18 ଫେବୃଆରୀ 1975 ) ଜଣେ ପୁରାତନ ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି । ବାଆଁ|thumb|The 1932 Indian Test Cricket team that toured England. Nazir Ali is seen sitting fifth on the bench starting with his brother, Syed Wazir Ali C. K. Nayudu, the Maharaja of Porbandar (Captain), K. S. Limbdi (Vice-captain). ନଜିର ଅଲଲି ଜଣେ ଆକ୍ରାମକ ବେଟସ ମେନ ଓ ମଧ୍ୟ ଗତି ବୋଲର । ସେ ଜଣେ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରକ୍ଷ୍ଯକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
1926/27 ମସିହାରେ MCC ଦଳର ଭାରତ ଗସ୍ତ ସେ MCC ଅଧିନାଯକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲେ । ପଟିଆଲାର ମହାରାଜା ତାଙ୍କୁ ଇଂଲଣ୍ଡ ବିଦ୍ୟୁତ ଇଂଜିନିଯରିଂ ପଢେଇବା ପାଇଁ ପଠେଇଥିଲେ । ସେ ସେଠାରେ ଶସେକ୍ସ ଦଳ ପାଇଁ ଖେଳିଥିଲେ ଓ ସେଠାରୁ ଫେରିବା ପରେ ଭାରତରେ ଖେଳିଥିଲେ ।
.
ଭାରତ ଖେଳିଥିବା ସର୍ବପ୍ରଥମ ଟେଷ୍ଟରେ ନଜିର ଅଲି ଖେଳିଥିଲେ ଓ 13 ଏବଂ 6 ରନ କରିଥିଲେ । ସେ ସମୁଦାୟ ଟୁର ମେଚରେ 1020 ରନ ସହ 23ଟି ୱିକେଟ ନେଇଥିଲେ । ୟର୍କ ଶାଇର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଭରତ ଥରେ 66 ରନରେ ଅଲ ଔତ ହେଇଥିଲା ଓ ନଜିର ସେଥିରେ 52 ରନ କରିଥିଲେ । ସେଥିରେ ସେ 5ଟି ଚଉକା ଓ 3ଟି ଛକା ମାରିଥିଲେ ।
ମାଦ୍ରାସ ସହରରେ ନଜିର ଇଂଲଣ୍ଡ ସହ ଅନନ୍ୟ ଏକ ଟେଷ୍ଟ ଖେଳିଥିଲେ । ପରେ ସେ ପାକିସ୍ଥାନରେ ବସବାସ କରି ସେଠାରେ ପ୍ରଶାସନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ରହିଲେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୦୬ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୫ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି
ହରି ସିଂ ନଲବା
ସର୍ଦାର ହରି ସିଂ (୧୭୯୧-୧୮୩୭), ମହାରାଜା ରଣଜିତ୍ ସିଂଙ୍କ ସେନାଧକ୍ଷ ଥିଲେ ଯିଏ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ସହ ବହୁ ଯୁଦ୍ଧର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ । ସିଖର ସେନାଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଜର୍ଣ୍ଣାଲ ହରି ସିଂ ନଲବା କାଶ୍ମୀର ଉପରେ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ନିଜ ଶକ୍ତି ବନେଇଥିଲେ ।ଖାଲି ଏହା ନୁହେଁ, କାବୁଲ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସେନା ଚଢ଼ାଇ ଜିତ୍ ହାସିଲ କଲେ । ଖୋବର ଦରାରୁ ହେଉଥିବା ଅଫଗାନ ଆକ୍ରମଣରୁ ଦେଶକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ । 1831 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ "ଜମରୋଦ"ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ିବା ଅବସ୍ଥାରେ ହତ୍ୟା କରାଗଲା ।
ନୋସେରା ଯୁଦ୍ଧରେ ସ. ହରି ସିଂ ନଲବା; ମହାରାଜା ରଣଜିତ୍ ସିଂଙ୍କ ସେନା ଙ୍କର କୁଶଳ ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିଲେ । ରଣନୀତି ଏବଂ ରଣକୌଶଳ ଦୃଷ୍ଟିରେ ହରି ସିଂ ନଲବାଙ୍କ ତୁଳନା ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେନାନାୟକଙ୍କ ସହିତ କରାଯାଇ ପାରେ ।
ଲଢେଇ
ପେଶାବର ପ୍ରଶାସକ ମିତ୍ର ମହମ୍ମଦ ମହାରାଜା ରଣଜିତ୍ ସିଂଙ୍କୁ ନଜର ଦେବା କୁବୁଲ କରିଥିଲେ । "ମୋହମ୍ମଦ ଅଜିମ", ଯିଏ କାବୁଲର ଶାସକ ଥିଲେ;
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ଇତିହାସ
ମେହବୁବା ମାହନୂର ଚାନ୍ଦନୀ
ମେହବୁବା ମାହନୂର ଚାନ୍ଦନୀ ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ମଡେଲ୍, ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଚାନ୍ଦନୀ ନାମରେ ପରିଚିତ । ଦୁଖାଇ, ଲାଲସାଲୁ ଏବଂ ଜୟଯାତ୍ରା ଭଳି ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଜୀବନୀ
ଚାନ୍ଦନୀ ଚାରି ବର୍ଷ ବୟସରେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ହିରୋଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ସେ ଭାରତନାଟ୍ୟମ୍, ଆଧୁନିକ ଏବଂ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିଖିଥିଲେ । ସେ ବିଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଉଥିବା ନୃତ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ନୋତୁନ୍ କୁରିରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ବିଜେତା ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୯୪ ମସିହାରେ ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ଦୁଖାଇ । ସେ ଦୂରଦର୍ଶନ ନାଟକରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଜଣେ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ସେ ବେଶ୍ ଜଣାଶୁଣା ଏବଂ ଦେଶ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ରହିଛି ।
ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ସଙ୍ଗୀତକାର ବାପ୍ପା ମଜୁମଦାରଙ୍କୁ ୨୦୦୮ ମସିହାର ମାର୍ଚ୍ଚ ୮ ତାରିଖରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ପତ୍ର ହୋଇଥିଲା ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଅକ୍କିନେନି ନାଗାର୍ଜୁନ
‌ଅକ୍କିନେନି ନାଗାର୍ଜୁନ‌ (ଜନ୍ମ ୨୯ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୫୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତା, ପ୍ରଜୋଜକ ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନର ଉପସ୍ଥାପକ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ସେ ଏବେଯାଏ ପାଖାପାଖି ୯୦ଟିରୁ ଅଧିକ ହିନ୍ଦୀ, ତାମିଲ ଏବଂ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ, ସ‌ହକାରୀ ଭୂମିକାରେ ଏବଂ ଅତିଥି କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ୯ଟି ରାଜ୍ୟ ନନ୍ଦି ପୁରସ୍କାର, ୩ଟି ଦକ୍ଷିଣ ଫିଲ୍ମ‌ଫୟାର ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାରରେ ଥରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ୧୯୯୬ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରଜୋଜିତ ଏବଂ ଅଭିନୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ନିନ୍ନେ ପେଲ୍ଲାଦାତା‌ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ସେହି ବର୍ଷର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତର ୧୦୦ବର୍ଷ ପୂର୍ତ୍ତି ଅବସରରେ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉତ୍ସବରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତର ଅଭିନେତା ରମେଶ ସିପ୍ପି ଏବଂ ବିଶାଲ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରକୁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଆମେରିକାର ଏମ୍ମି ପୁରସ୍କାର ବିଜୟୀ ଏକ ଆନିମେସନ କମ୍ପାନୀର ମଧ୍ୟ ସ‌ହ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ । ନାଗାର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଭାଇ ‌ଅକ୍କିନେନି ଭେଙ୍କଟ ରତ୍ନ‌ମ୍‌‌ଙ୍କ ସ‌‌ହ ଏକ ପ୍ରଡ଼କ୍ସନ କମ୍ପାନୀର ସ‌ହ ମାଲିକ ଅଛନ୍ତି । ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କ ବାପା ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିବା ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ଷ୍ଟୁଡ଼ିଓ ଏବଂ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଫିଲ୍ମ ଏବଂ ମିଡ଼ିଆ ସ୍କୁଲର ସଭାପତି ଅଛନ୍ତି ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ପରିବାର
ଅକ୍କିନେନି ନାଗାର୍ଜୁନ ୨୯ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୫୯ରେ ତାମିଲନାଡ଼ୁର ଚେନ୍ନାଇରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତର ପ୍ରଖ୍ୟାତ ତାରକା ଅକ୍କିନେନି ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓ ଏବଂ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ଅକ୍କିନେନି । ଏହା ପରେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ହାଇଦ୍ରାବାଦକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ହାଇଦ୍ରବାଦ ପବ୍ଲିକ ସ୍କୁଲ ଏବଂ ଲିଟଲ୍ ଫ୍ଲାୱାର ଜୁନିଅର କଲେଜରେ ପଢ଼ିଥିଲେ । କଲେଜ ଅଫ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂରୁ ସେ ତାଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଶାସ୍ତ୍ର ସ୍ନତକ ଶେଷ କରିଥିଲେ । ନାଗାର୍ଜୁନ ଇଷ୍ଟର୍ଣ୍ଣ ମିଚିଗାଁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଅଟୋମୋବାଇଲ ଯନ୍ତ୍ରଶାସ୍ତ୍ରରେ ମଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ନାଗାର୍ଜୁନ ୧୯୮୪ରେ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତର ଅନ୍ୟତମ ନାୟକ ଭେଙ୍କଟେଶ ଦଗୁପତ୍ତିଙ୍କ ‌ଭଉଣୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦଗୁପତ୍ତି ରାମନାୟିଡ଼ୁଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ମାତ୍ର ୧୯୯୦ରେ ଦୁହିଁଙ୍କର ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ହୋଇଥିଲା । ଅକ୍କିନେନି ନାଗ ଚୈତନ୍ୟ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କର ପୁଅ । ଏହାପରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ପୁଣିଥରେ ୧୯୯୨ରେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଆମଲା ଅକ୍କିନେନିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଉଭୟଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଅଛି ଅଖିଳ ଅକ୍କିନେନି ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜୀବନ
୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଭେତରନ୍ ଅଦୁର୍ଥି ସୁବାରାଓଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସୁଡ଼ିଗୁଣ୍ଡାଲୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ନାଗାର୍ଜୁଙ୍କର ବାପା ଅକ୍କିନେନି ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓ ଅଭିନୟ କରୁଥିବା ବେଳ ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏକ ଶିଶୁ କଳାକାରର ଭୂମିକା ନିଭେଇବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା । ଏହାପରେ ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ବିକ୍ରମ‌ରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ନାୟକ ରୂପେ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୩ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ହିରୋ‌ର କାହାଣୀ ଉପରେ ପୁନଃ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିବା ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଭି. ମଧୁସୂଦନ ରାଓଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଅନେକ ସଫଳତା ପାଇଥିଲା ଏବଂ ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କ ସଫଳତାର ସିଡ଼ି ଚଢ଼ା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ପରେ ପରେ, ସେ ଅନେକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଦାସରୀ ନାରାୟଣ ରାଓଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ‌ମଞ୍ଜୁ‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କ ଅଭିନୟକୁ ଦର୍ଶକ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅନେକ ସାକାରତ୍ମକ ସମୀକ୍ଷା ମିଳିଥିଲା । ଏହା ପରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଦେବୁତାନ୍ତ ଗୀତା କ୍ରୀଷ୍ଣାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଏବଂ ଇଲାୟାରାଜାଙ୍କ ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ସଂକୀର୍ତ୍ତନ‌ରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ତା'ର କାହାଣୀ ଏବଂ ଗୀତ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହା ପରେ ୧୯୮୮ରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶ୍ରୀଦେବୀ ଏବଂ ସୁଭାସିନୀଙ୍କ ସ‌ହ ‌ଆଖାରୀ ପୋରତମ୍‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେହି ବର୍ଷ କେ. ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ରାଓଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ବିଜୟଶାନ୍ତିଙ୍କ ସ‌ହ ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କ ‌ଜାନ‌କୀ ରାମୁଡ଼ୁ‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ୧୯୮୯ରେ ‌ମଣି ରତ୍ନମ୍‌ଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଗୀତାଞ୍ଜଳୀ‌ରେ ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କ ଅଭିନୟ ତାଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ଲୋକପ୍ରିୟ କରାଇଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ସେହି ବର୍ଷର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୋରଞ୍ଜନ ଭିତ୍ତିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ।
ଏହା ପରେ କଲେଜରେ ଚାଲୁଥିବା ରାଜନୀତିକୁ ନେଇ ‌ରାମ ଗୋପାଳ ବର୍ମା‌ଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ‌ଶିବା‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୦ରେ ସେହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ ପୁନଃ ନିର୍ମାଣ କରାଗଲା ଏବଂ ନାଗାର୍ଜୁନ ନାୟକ ଭାବରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ଅନେକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୯୪ରେ ନାଗାର୍ଜୁଙ୍କର ଅଭିନୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ହେଲୋ ବ୍ରଦର‌ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ୧୯୯୬ରେ ହିନ୍ଦୀରେ ପୁନଃ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ‌ଜୁଡ଼ୁଆ‌ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ପରେ ପରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ମନ୍‌ମଥୁଡ଼ୁ, ଶିବମଣୀ, ସନ୍ତୋସମ୍, ମାସ୍, ସୁପର, ଡନ୍ ନଂ ୱାନ, ଶ୍ରୀ ହରି, କିଙ୍ଗ, ତ୍ରୀଶା କ୍ରୀଷ୍ଣନ୍, ରଗ୍ଡ଼ା, ଗ‌ଗନମ୍, ଶିରିଡ଼ି ସାଇ, ଗ୍ରୀକୁଭିରୁଡ଼ୁ, ଭାଇ ପ୍ରଭୃତି ।
ନାଗାର୍ଜୁଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ଅକ୍କିନେନି ନାଗା ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌୧୦୦% ଲଭ୍‌ର ସଫଳତା ପରେ ନାଗାର୍ଜୁଙ୍କର ପିତା ଅକ୍କିନେନି ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓ ତାଙ୍କର ପରିବାରର ସମସ୍ତେ ମିଶି ଏକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିବାର ଯୋଜନା ନାଗାର୍ଜୁଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ । ଏହା ପରେ ଭଲ କାହାଣୀଟିଏ ଖୋଜିବାକୁ ସମୟ ଲାଗିଥିଲା । ପରେ ଅଭିନେତା ନିତୀନ୍‌ଙ୍କର ପିତାଙ୍କର ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ‌ବିକ୍ରମ କୁମାର‌ଙ୍କର କାହାଣୀ ଶୁଣିଥିଲେ । ସେତେବେଳ ବିକ୍ରମ କୁମାରଙ୍କର କାହଣୀ ଉପରେ ନିତୀନ୍ ଏବଂ ନିତ୍ୟା ମେନନ୍‌ଙ୍କର ‌ଇସ୍କ‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସୁଟିଂ ଚାଲିଥିଲା । ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏହି କାହାଣୀ ପସନ୍ଦ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଇସ୍କ ଦେଖିସାରିବା ପରେ ନୂଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ କରିବେ ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ କେ. ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ରାଓଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପରେ କୁମାର ପୂର୍ବ କାହାଣୀରେ ଟିକେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ଏବଂ ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓଙ୍କର ସ‌ହମତିରେ ନିର୍ମାଣା ହୋଇଥିଲା ‌ମନମ୍‌ । ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନାମ ରଖିଥିଲେ ‌ମନମ୍‌ ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ‌ଆମେ‌ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅକ୍କିନେନି ପରିବାରର ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓ, ନାଗାର୍ଜୁନ, ନାଗା ଚୈତନ୍ୟ ଏବଂ ସାମନ୍ତା ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଥିବା ବେଳେ ନାଗାର୍ଜୁନଙ୍କର ସାନ ପୁଅ ଅଖିଳ ଅକ୍କିନେନି ଏବଂ ପତ୍ନୀ ଆମଲା ଅକ୍କିନେନି ଅତିଥି କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓଙ୍କ ଅନୁରୋଧ କ୍ରମେ ଅମିତାଭ ବଚନ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅତିଥି କଳାକାର ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୪ରେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବା ବେଳକୁ ‌ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓ‌ଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇସାରିଥିଲା ।
ଦୂରଦର୍ଶନ
୨୦୦୯ରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ସୋପ ଅପରା ‌ୟୁଭା‌ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ କରି ଦୂରଦର୍ଶନରେ ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ମାଆ ଟିଭିର ମାଲିକ ହେଉଛନ୍ତି ନାଗାର୍ଜୁନ । ‌କୋନ୍ ବନେଗା କରୋଡ଼ପତି‌ର ତେଲତୁଗୁ ସଂସ୍କରଣ ‌KBC- ମିଲ୍ଲୁ ଏବୁରୁ କୋଟିସ୍ୱରୁଡ଼ୁ‌ରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ସୁତ୍ରଧର ଭୂମିକାରେ ଟିଭିରେ ପ୍ରଥମ କରି ଦେଖାଦେଇଥିଲେ । ଏହାର ଦୁଇଟି ସଂସ୍କରଣ ମାଆ ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇସାରିଛି । KBC- ମିଲ୍ଲୁ ଏବୁରୁ କୋଟିସ୍ୱରୁଡ଼ୁ ପାଇଁ ନାଗାର୍ଜୁନ ୨୦୧୫ରେ ଦୂରଦର୍ଶନର ମନୋରଞ୍ଜନର ସରଦାର ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପରୋପକାର
ନାଗାର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଆମଲାଙ୍କ ସ‌ହ ହାଇଦ୍ରାବାଦରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ଭାରତୀୟ ପଶୁ କଲ୍ୟଣ ବୋର୍ଡ଼ର ମାନ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ‌ବ୍ଲୁ କ୍ରସ୍‌ ସଂସ୍ଥାର ସ‌ହ-ସଂସ୍ଥାପକ ଅଟନ୍ତି । ହାଇଦ୍ରାବାଦରେ ଥିବା ଏହା ଏକ ବେସରକାରୀ ସଂସ୍ଥା, ଯାହା ପଶୁମାନଙ୍କର ସଂରକ୍ଷଣ ଏବଂ ଅଧିକାର ପାଇଁ କାମ କରୁଛି । ମାଆ ଟିଭି ଆନୁକୂଲ୍ୟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଜନ-ଜାଗରଣ ସଭାମାନଙ୍କରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ପ୍ରତକ୍ଷ ଭାବରେ ଯୋଗଦେଇଥାନ୍ତି । ସେ ଏଚଆଇଭି/ଏଡସ ସୁରକ୍ଷା ଅଭିଯାନର ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରଚାରକ । ଷ୍ଟାନସ୍‌ଫୋର୍ଡ଼ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସଂସ୍ଥାପିତ ଏକ ବିନାଲାଭକାରୀ ସଂସ୍ଥା ‌TeachAIDS‌ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିବା ଆନିମେଟେଡ଼ ସଫ୍ଟଓୱାରରେ ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ମନୋନିତ
ନାଗାର୍ଜୁନ ଦୁଇଟି ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର, ୯ଟି ନନ୍ଦି ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ୩ଟି ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ପାଇଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ତେଲୁଗୁ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା
୧୧୬୭
୧୧୬୭ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୧୬୭ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଭି.ସୁଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀ ଦେଓ
ଭି.ସୁଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀ ଦେଓ ଏକାଧାରେର ଜଣେ ବିଧାୟିକା,ସମାଜେସବୀ ଓ କୃଷିଜୀବି । ସେ ୧୯୩୭ ମସିହ। ଅଗଷ୍ଟ ୮ ତାରିଖରେ ଗଞ୍ଜାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ରାଜା ଆର.ଭି.ଏମ କୁମାର ଦେଓ । ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନାମ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମର୍ଦରାଜ ଦେଓ ।
ଶିକ୍ଷା
ସେ ଆଶୁଲେଖନ,ହୋମିଓପାଥିରେ ଉପାଧିପତ୍ର ପାଇଛନ୍ତି ।
ରୁଚି
ଷ୍ଟାମ୍ପ ସଂଗ୍ରହ, କାର ଚାଳନା, ଇଣ୍ଟରିୟର ଡିଜାଇନରେ ବିଶେଷ ରୁଚି ରଖନ୍ତି । ଏହାସହ କାଲି ସମୟରେ ଆର୍ଟିକିଲ ଲେଖିବା ପାଇଁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । କେବଳ ଏତିକ ନୁହଁ ନିଷ୍ପିଡୀତ ମହିଳାଙ୍କ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ କାମ କରନ୍ତି ।
ରାଜନୀତି ଜୀବନ
ଭି.ସୁଜ୍ଞାନୀ କୁମାର ଦେଓ ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ରାଜନୀତି ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଭି.ସୁଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀ ଦେଓ ଲଗାତାର ଭାବେ ୧୯୭୪, ୧୯୭୭, ୧୯୮୫, ୧୯୯୦, ୧୦୯୫, ୨୦୦୦,୨୦୦୪,୨୦୦୯ ଓ ୨୦୧୪ରେ ବିଧାୟିକା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ସେ ୧୯୬୧-୬୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖଲ୍ଲିକେ।ଟ ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ କଂଗ୍ରେସ ତରଫରୁ ବିଧାୟିକା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପାଇଁ ପୁଣି ଥରେ ଉତ୍କଳ କଂଗ୍ରେସ ତରଫରୁ ୧୯୭୪-୧୦୭୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧାୟିକା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ତୃତୀୟ ଥର ପାଇଁ  ଜନତାର ପ୍ରାର୍ଥୀ ରୂପେ୧୯୭୭-୧୯୮୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଖଲ୍ଲିେକୋଟର ବିଧାୟିକା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଚତୁର୍ଥ ଥର ପାଇଁ ଜନତା ପାର୍ଟି ତରଫରୁ ୧୯୮୫-୯୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧାୟିକା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୦-୯୫ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନତା ଦଳ ତରଫରୁ ଖଲ୍ଲିକୋରୁ ଚତୁର୍ଥ ଥର ପାଇଁ ବିଧାୟିକା ନର୍ବ।ଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୫-୨୦୦୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁଣି ଥରେ ଜନତା ଦଳ ତରଫରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢି ବିଧାୟିକା ନିର୍ବ।ଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ତରଫରୁ ୨୦୦୦ରୁ ୨୦୧୪ ଥର ପାଇଁ ବିଧାୟିକା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଶେଷ ଦୁଇ ଥର ପାଇଁ ସେ କବିସୂର୍ଯନଗର ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଧାୟିକା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଏହାସହ ସେ ବିଧାନ ସଭାର ବିଭିନ୍ନ କମିଟିରେ ସେ ସଦସ୍ୟ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି । ଏହାସହ ସେ କେବେ ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିନାହାନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୂଚନା
ଭି.ସୁଜ୍ଞାନୀ କୁମାର ଦେଓ ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରହିଛନ୍ତି । ଏହାସହ ୧୯୫୫-୮୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖଲ୍ଲିକୋଟର Regional Co-Operative Marketing Societyର ସଭାପତି କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁଲାଇଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ମହିଳା ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଶ୍ରେଣୀ:୩ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୭ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୯ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୨ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୪ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୫ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ମହୁଆ
ମହୁଆ ଏକ ଭାରତୀୟ ନଗରପାଳିକା ସହର ଅଟେ । ଏହା ଗୁଜରାଟର ‌‌ଭାବ୍‌‌ନଗର ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
ମହୁଆ ୨୧.୦୯୦୧ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୧.୭୬୯୦ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୯ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ମହୁଆ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୪୫୨୦୧୧ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୩୧% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୬୯% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ମହୁଆର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୬.୯୦% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୨.୦୬% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୮.୦୪% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୮.୮୬% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୩.୮୨% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଗୁଜରାଟର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଏର୍ଗୋକ୍ୟାଲସିଫେରଲ
ଏର୍ଗୋକ୍ୟାଲସିଫେରଲ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାମ ଭିଟାମିନ ଡି୨ ଓ କ୍ୟାଲସିଫେରଲ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Ergocalciferol, ) also known as vitamin D2 and calciferol,) ଏକ ପ୍ରକାର ଜୀବସାର ଘ ବା ଭିଟାମିନ ଡି (vitamin D) ଯାହା ଖାଦ୍ୟରେ ଥାଏ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଅନୁପୂରକରେ (dietary supplement) ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥାଏ । ଭିଟାମିନ ଡି ଅଭାବର (vitamin D deficiency) ପ୍ରତିଷେଧ ଓ ଚିକିତ୍ସାରେ ଏହା ଏକ ଖାଦ୍ୟ ଅନୁପୂରକ ଭାବରେ ଦିଆଯାଏ । ଅନ୍ତନଳୀରେ ଖାଦ୍ୟ ଅବଶୋଷଣ ଅଭାବ (poor absorption by the intestines) ବା ଯକୃତ ରୋଗ (liver disease) ଥିଲେ ଏହି ଭିଟାମିନ ଅଭାବ ହୋଇପାରେ । ହାଇପୋପାରାଥାଇରଏଡିଜ୍ମ (hypoparathyroidism) ଯୋଗୁ ହାଇପୋକ୍ୟାଲସେମିଆ (low blood calcium) ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦିଆଯାଇପାରେ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ବା ମାଂସପେଶୀ ଇଞ୍ଜେକସନ (injection into a muscle) ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ।
ମାତ୍ରାଧିକ ଏର୍ଗୋକ୍ୟାଲସିଫେରଲ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଅଧିକ ପରିସ୍ରା ତିଆରି ହୁଏ, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ, ବୃକ୍‌କ ପଥର (kidney stones), ବୃକ୍‌କ ଫେଲ (kidney failure), ଦୁର୍ବଳତା ଓ କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ଆଦି ଲକ୍ଷଣମାନ ଦେଖାଯାଏ । ଅନେକ ଦିନ ଧରି ମାତ୍ରାଧିକ ଏର୍ଗୋକ୍ୟାଲସିଫେରଲ ନେଲେ ତନ୍ତୁ କ୍ୟାଲସିଫିକେସନ (tissue calcification) ହୋଇଯାଏ । ତେଣୁ ଅଧିକ ମାତ୍ରା ନେଉଥିଲେ ନିୟମିତ ରକ୍ତ କ୍ୟାଲସିଅମ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ସାଧାରଣ ଡୋଜ ଦେଲେ ବିପଦ ନ ଥାଏ । ଅନ୍ତନଳୀ ଓ ବୃକ୍‌କଦ୍ୱାରା ଅବଶୋଷିତ ହେଉଥିବା କ୍ୟାଲସିଅମ (calcium) ପରିମାଣ ଏହା ବୃଦ୍ଧି କରେ । କେତେକ ଛତୁରେ ଏହା ଥିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ସନ ୧୯୩୬ରେ ପ୍ରଥମେ ଏର୍ଗୋକ୍ୟାଲସିଫେରଲ ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ (World Health Organization's List of Essential Medicines) ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ (health system) ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ (generic medication) ବିନା ପ୍ରେସକ୍ରିପସନରେ (over the counter) ବିକ୍ରୟ ହୁଏ ନୁହେଁ । ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଏକ ଡୋଜର ମୁଲ୍ୟ ୧୦ ପାଉଣ୍ଡରୁ କମ୍‌ରେ ମିଳେ । ଅନେକ ଦେଶରେ କେତେକ ଖାଦ୍ୟ ଯେପରିକି ବ୍ରେକଫାସ୍ଟ ସେରିଆଲ ଓ ମାର୍ଗାରିନରେ ଏର୍ଗୋକ୍ୟାଲସିଫେରଲ ଯୋଗ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ବଜ୍ରକାପ୍ତା
ଭାରତୀୟ ବଜ୍ରକାପ୍ତା (ଇଂରାଜୀ ନାମ Indian pangolin ବା thick-tailed pangolin ବା scaly anteater, ଜୀବବିଜ୍ଞାନ ନାମ Manis crassicaudata) ମୁଖ୍ୟତଃ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦ୍ୱୀପରେ ପରିଲକ୍ଷିତ ଏକ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ପ୍ରାଣୀ । ନିଜ ପରିବାସରେ ମଧ୍ୟ ଏମାନେ ଖୁବ୍ ବିରଳ ଓ ସାଧାରଣରେ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ଅନ୍ୟ ଉପପ୍ରଜାତିମାନଙ୍କ ପରି ଏହାର ଶରୀର ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ବଡ଼ କାତିଯୁକ୍ତ ଯାହା ଏହାର ଶରୀର ପାଇଁ ଏକ ସୁରକ୍ଷା କବଚ ସଦୃଶ କାମ କରେ । ମହାବଳ ବାଘ ପରି ଶିକାରୀ ଜୀବ ବଜ୍ରକାପ୍ତାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ସେ ମୋଡ଼ିମାଡ଼ି ହୋଇ ଏକ କାତିଯୁକ୍ତ ବର୍ତ୍ତୁଳ ପରି ହୋଇଯାଏ । ବଜ୍ରକାପ୍ତାର କାତିର ରଙ୍ଗ ସେ ରହୁଥିବା ସ୍ଥାନର ମାଟିର ରଙ୍ଗ ସଦୃଶ ହୋଇଥାଏ ।
ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଏକ କୀଟଭକ୍ଷୀ ଓ ନିଶାଚର ଜୀବ । ମାଟି, ଊଈହୁଙ୍କା, ପଚିସଢ଼ି ଫମ୍ପା ହୋଇଯାଉଥିବା କାଠଗଣ୍ଡି ପ୍ରଭୃତି ତାଡ଼ି ସେଥିରେ ଥିବା ପିମ୍ପୁଡ଼ି, ଊଈମାନଙ୍କୁ ଖାଇଯାଏ । ଏହାର ନଖ ବା ପଞ୍ଝା ତାହାର ଆଗଗୋଡ଼ ପରି ଲମ୍ବା ଓ ଏସବୁ ତାଡ଼ି କୀଟ ଖାଇବାରେ ସହାୟକ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଦିନ ବେଳା ଏମାନେ ନିଜ ଗାତ ବା ବସାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥାନ୍ତି ।
ଭାରତୀୟ ବଜ୍ରକାପ୍ତାକୁ ସଙ୍କଟାପନ୍ନ (“endangered” ବା “threatened”) ଜୀବଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀରେ ରଖାଯାଇଛି । ଲୋକେ ଏମାନଙ୍କୁ ମାରି ମାଂସ ଓ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶକୁ ପାରମ୍ପରିକ ଔଷଧରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି ।
ବିବରଣୀ
ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଏକାକୀ ରହନ୍ତି, ଧୀର ବେଗରେ ଗତି କରନ୍ତି ଓ ସ୍ୱଭାବରେ ଲାଜକୁଳା ହୋଇଥାନ୍ତି । ମୁଣ୍ଡର ଆରମ୍ଭରୁ ଲାଞ୍ଜର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାର ଶରୀରର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୮୪-୧୨୨ ସେଣ୍ଟିମିଟର୍ (୩୩-୪୮ ଇଞ୍ଚ୍) । ଏହାର ଲାଞ୍ଜଟି ପ୍ରାୟ ୩୪ରୁ ୪୭ ସେଣ୍ଟିମିଟର୍ ଲମ୍ବା ଓ ଏହାର ଓଜନ ୧୦ରୁ ୧୬ କିଲୋଗ୍ରାମ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ମାଈମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ପହ୍ନା (ବା ସ୍ତନ) ରହିଥାଏ ଓ ଏମାନେ ଆକାରରେ ଅଣ୍ଡିରାମାନଙ୍କଠାରୁ ଛୋଟ ହୋଇଥାନ୍ତି । ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ମୁଣ୍ଡଟି କୋନ୍ ଆକୃତିର ହୋଇଥାଏ । ଏମାନଙ୍କ ଆଖି କଳା ଓ ଛୋଟ । ଗୋଜିଆ ମୁହଁର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ନାକ ରହିଥାଏ ଯାହାର ରଙ୍ଗ ଦେହର ରଙ୍ଗଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଗାଢ଼ । ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ଅବୟବଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଗୋଡ଼ର ପଞ୍ଝାରେ ମୁନିଆ ନଖ ରହିଥାଏ । ବଜ୍ରକାପ୍ତା ପ୍ରାୟତଃ କେବଳ ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଓ ଊଈ ପରି କୀଟ ହିଁ ଖାଏ । ଗାତ ଓ ହୁଙ୍କାରୁ ପିମ୍ପୁଡ଼ି, ଊଈ ଖାଇବା ପାଇଁ ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ଜିଭ ଲମ୍ବା ଓ ଅଠାଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ଦାନ୍ତ ନାହିଁ ଓ ଏହାର ପେଟରେ ଥିବା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମାଂସପେଶୀ ଖାଦ୍ୟ ଜୀର୍ଣ୍ଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି । ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଶରୀରର ବିଶେଷ ଆକର୍ଷଣ ହେଲା ଚାରିପଟେ କବଚ ପରି ରହିଥିବା ଏହାର କାତି । ଗୋଡ଼ ଓ ପେଟକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ମୁହଁର ଉପର ଓ ପୁରା ଶରୀର କାତିରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ । କେରାଟିନ୍‍ରୁ (ନଖ ପରି ରୂପାନ୍ତରିତ ଚର୍ମ) ତିଆରି ଏହି କାତି ଖୁବ୍ ଟାଣ । ପୁରା ଶରୀରରେ ୧୬୦ରୁ ୨୦୦ କାତି ଥାଏ ଯାହାର ୪୦-୪୬ ଶତକଡ଼ା ଭାଗ ଲାଞ୍ଜରେ ରହିଥାଏ । କେତେକ କାତି ୬.୫-୭ ସେ.ମି. ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲମ୍ବା, ୮.୫ ସେ.ମି. ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓସାରିଆ ଏବଂ ୭-୧୦ ଗ୍ରାମ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓଜନର ହୋଇଥାନ୍ତି । ଏହି କାତିମାନଙ୍କ ଓଜନ ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ସମଗ୍ର ଶରୀରର ଓଜନର ଏକ-ଚତୁର୍ଥାଂଶରୁ ଏକ-ତୃତୀୟାଂଶ ଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇପାରେ ।
ପରିବାସ
ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ଗାତକୁ ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀରେ ବିଭକ୍ତ କରିପାରିବା । ଗୋଟିଏ ହେଲା ରହିବା ଗାତ (ବସା) ଓ ଅନ୍ୟଟି ହେଲା ଖାଇବା ପାଇଁ ଖୋଳାଯାଇଥିବା ଗାତ । ଖାଦ୍ୟଗାତଗୁଡ଼ିକ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଛୋଟ ଓ କେତେ କୀଟ ଅଛନ୍ତି ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ । ଅଧିକ ଶିକାର ମିଳୁଥିବାରୁ ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଏପରି ଗାତ ଅଧିକ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ବସାଗୁଡ଼ିକ ଓସାରିଆ, ଗଭୀର ଓ ଗୋଲାକାର ମୁହଁବିଶିଷ୍ଟ । ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଏଥିରେ ସାଧାରଣତଃ ବିଶ୍ରାମ, ଶୟନ ଇତ୍ୟାଦି କରେ । କିଛି ମାସ ପରେ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ବସା ଛାଡ଼ି ଶିକାର ମିଳୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଏକ ନୂଆ ବସା ଖୋଳେ । ଆବଶ୍ୟକତା ପଡ଼ିଲେ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ନିଜ ପୁରୁଣା ବସାକୁ ମଧ୍ୟ ଫେରିଥାଏ ।
ଆଫ୍ରିକୀୟ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଗଛ ଚଢ଼ିପାରେ କିନ୍ତୁ ଭାରତୀୟ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଗଛ ଚଢ଼ିପାରେ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ନିଜ ପରିବାସରେ ଅଧିକ ଗଛ ଓ ବୁଦା ଥିବା ସେ ପସନ୍ଦ କରେ । କାରଣ ଗଛ ଓ ବୁଦା ପାଖରେ ବସା ଖୋଳିବା କିଛି ମାତ୍ରାରେ ସହଜ ହୋଇଥାଏ । ତୃଣଭୂମି, ଗଛର ମୂଳ, ବୁଦା, ପତ୍ରଗଦା, କଟା ଫମ୍ପା ଗଛଗଣ୍ଡି, ହସ୍ତୀମଳ ଇତ୍ୟାଦିରେ ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଓ ଊଈର ଉପସ୍ଥିତିର ସମ୍ଭାବନା ସର୍ବାଧିକ ତେଣୁ ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ପରିବାସରେ ଏସବୁ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ରହିବା ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ ।
ଆହାର
କୀଟଭକ୍ଷୀ ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ପ୍ରାଥମିକ ଆହାର ହେଲେ ପିମ୍ପୁଡ଼ି, ଜନ୍ଦା ଓ ଊଈ । ବେଳେବେଳେ ଏମାନେ ଗୋବରା ପୋକ ଓ ଅସରପାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଖାଇଯାଆନ୍ତି । ନିଜ ଶିକାର ଜୀବ ସହ ତାହାର ଅଣ୍ଡା, ଲାର୍ଭା ଇତ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟ ଏମାନେ ଖାଇପକାନ୍ତି । ପଞ୍ଜାବ ଅଞ୍ଚଳର ପୋତୋହାରରେ ବଜ୍ରକାପ୍ତାମାନଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ଆହାର ହେଉଛନ୍ତି ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ପିମ୍ପୁଡ଼ି “Camponotus confuci” ଓ “Camponotus compressus” । ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଖାଇବା ବେଳେ ଛୋଟ ଗୋଡ଼ି, ବାଲି, ମାଟି, ଗଛର ଅଂଶ ଆଦି ମଧ୍ୟ ଖାଇଯାଏ ଓ ପେଟର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମାଂସପେଶୀ ଏସବୁକୁ ହଜମ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ଭାରତୀୟ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ନିଶାଚର ଓ ନିଜର ପ୍ରଖର ଆଘ୍ରାଣଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ବା ପିମ୍ପୁଡ଼ି, ଊଈଙ୍କ ହୁଙ୍କା ଠାବ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥାଏ । ଭୂମିରେ ଚାଲବୁଲ କରୁଥିବା କୀଟଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ବଜ୍ରକାପ୍ତା ସେଠାକାର ବର୍ଷାରଣ୍ୟର ଗଛମାନଙ୍କରେ ଚଢ଼ି ମଧ୍ୟ ଶିକାର କରେ । ବଜ୍ରକାପ୍ତା ପିମ୍ପୁଡ଼ି ବସା ବା ଊଈ ହୁଙ୍କାକୁ ନିଜ ଆଗ ଗୋଡ଼ର ମୁନିଆ ନଖ ସାହାଯ୍ୟରେ ଖୋଳି ବିଦାରି ଦିଏ । ଢିଲା ମାଟିକୁ ପଛ ଗୋଡ଼ ସାହାଯ୍ୟରେ ପଛପଟକୁ ଫିଙ୍ଗିଦିଏ । ଖାଇବା ବେଳେ ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ଜିଭ ତୀବ୍ର ବେଗରେ କୀଟମାନଙ୍କୁ ଶୋଷି ଚାଲିଥାଏ । ପାଣି ପିଇବା ବେଳେ ବି ଜିଭ ଠିକ୍ ସେହିପରି ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଯନ୍ତାରେ ପୋଷା ହୋଇ ରହିଥିବା କେତେକ ବଜ୍ରକାପ୍ତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଲ୍ ବୁଣକାର ପିମ୍ପୁଡ଼ି (Oecophylla smaragdina) ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅଣ୍ଡା ପ୍ରିୟ ଖାଦ୍ୟ ବୋଲି ଏକ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ।
ପ୍ରଜନନ
ବଜ୍ରକାପ୍ତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଜନନ ବିଷୟରେ ସବିଶେଷ ତଥ୍ୟ ଅଦ୍ୟାବଧି ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇନାହିଁ । ସହବାସ ଋତୁରେ ଅଣ୍ଡିରା ଓ ମାଈ ମିଶି ଏକ ଗାତରେ ରହିପାରନ୍ତି ଏବଂ କିଛି କାମ ଦିନବେଳା ମଧ୍ୟ କରିଥାଆନ୍ତି । ଅଣ୍ଡିରାଙ୍କ ଶୁକ୍ରଗ୍ରନ୍ଥି ପଛ ଗୋଡ଼ ନିକଟରେ ଚର୍ମର ଏକ ପରସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥାଏ । ମାଈର ରେଚକ ନଳୀ ନିକଟରେ ହିଁ ଭୃଣର ଗଠନ ଓ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ । ଏମାନଙ୍କ ଗର୍ଭଧାରଣ ସମୟ ୬୫ରୁ ୭୦ ଦିନ । ଅଧିକାଂଶରେ ମାଈ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଗୋଟିଏ ଓ ସମୟେ ସମୟେ ଯମଜ ଶାବକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦିଏ । ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଶାବକର ଓଜନ ୨୩୫ରୁ ୪୦୦ ଗ୍ରାମ୍ ଓ ଲମ୍ବ ୩୦ ସେ.ମି. ଯାଏଁ ହୋଇଥାଏ । ନବଜାତ ଶାବକର ଆଖି ଖୋଲାଥାଏ ଓ ତା’ ଶରୀରରେ କୋମଳ କାତି ରହିଥାଏ । ମା’ ଲାଞ୍ଜ ଉପରେ ନିଜ ଶାବକକୁ ଧରି ରଖି ବୁଲାବୁଲି କରେ । କୌଣସି ଅସୁବିଧା ପଡ଼ିଲେ ଶାବକ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ମା’ର ପେଟ ଓ ଲାଞ୍ଜଦ୍ୱାରା ଘୋଡ଼େଇ ହୋଇ ରହିଥାଏ ।
କୋଲକାତାର ଅଲିପୁର ଚିଡ଼ିଆଘର, ଓକ୍ଲାହାମା ଚିଡ଼ିଆଘର ଓ ନନ୍ଦନକାନନ ଜୀବ ଉଦ୍ୟାନ ଆଦିରେ ସଫଳ ଭାବେ ବଜ୍ରକାପ୍ତାଙ୍କ ମିଳନ ଓ ପ୍ରଜନନ କରାଯାଇପାରିଛି ।
ଗର୍ଭବତୀ ଥିବା ସମୟରେ ମାଈ ବଜ୍ରକାପ୍ତାର ଶରୀରରେ ସେପରି କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରହିଥିବା ବଜ୍ରକାପ୍ତା ମଇ ଓ ଜୁନ୍‍ ମାସ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ସବୁ ମାସରେ ପ୍ରଜନନ କରିବାର ଦେଖାଯାଇଛି । ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଓକ୍ଲାହାମା ଚିଡ଼ିଆଖାନାର ଏକ ଭାରତୀୟ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଶାବକର ଓଜନ ୨୩୫ ଗ୍ରାମ୍, ୧୨.୫ ସେ.ମି. ଲମ୍ବା ଲାଞ୍ଜ ସହିତ ସମଗ୍ର ଶରୀରର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୩୦ ସେ.ମି. ରହିଥିଲା । ଓକ୍ଲାହାମା ଚିଡ଼ିଆଘରର ଆଉ ଏକ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଜନ୍ମ ସମୟରେ ୩୧୦ ମିମି ଲମ୍ବର ଓ ୧୨୫ ମିମି ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ବିଶିଷ୍ଟ ଥିଲା ।
ବ୍ୟବହାର
ଭାରତୀୟ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଏକାକୀ ରୁହେ, ମୁଖ୍ୟତଃ ନିଶାଚର ଓ ନିଜର କ୍ଷେତ୍ର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ । ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ବର୍ଷାରଣ୍ୟରେ ଏହି ପ୍ରଜାତିର ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଗଛ ମଧ୍ୟ ଚଢ଼ିପାରନ୍ତି । ଏମାନେ ନିଜେ ନିଜର ବସା ତିଆରି କରନ୍ତି ଓ ବସା ପାଇଁ ଭୂମି ଭିତରକୁ ପ୍ରାୟ ୧.୫ରୁ ୬ ମିଟର୍ ଗଭୀର ଗାତ ଖୋଳିଥାନ୍ତି । ବସାମାନ ବଡ଼ ବଡ଼ ପଥର ତଳେ ରହିଥାଏ ଓ ଢିଲା ମାଟି ପକାଇ ବସାର ମୁହଁ ଆଂଶିକ ରୂପେ ବନ୍ଦ ଥାଏ । ବିପଦର ଆଭାସ ମିଳିଲେ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଗୁଡ଼େଇ ଓ ମୋଡ଼ି ହୋଇ ଏକ କାତିଯୁକ୍ତ ବର୍ତ୍ତୁଳରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଏ । ଲାଞ୍ଜଟି ଏହି ସମୟରେ ମୁହଁ ସହିତ ଚିପି ହୋଇ ରହିଥାଏ । ବନ୍ଦୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଏମାନେ ୧୯ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିପାରନ୍ତି ।
ନିଶାଚର ଓ ଗୋପନରେ ଚଳପ୍ରଚଳ କରୁଥିବାରୁ ଏମାନଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଦେଖିବା କଷ୍ଟକର । ଡରିଗଲେ ବା ରାଗିଲେ ସେମାନେ ସୁ-ସୁ ଧ୍ୱନିରେ ଗର୍ଜ୍ଜନ କରନ୍ତି । M. crassicaudata ପ୍ରଜାତିର ମଳଦ୍ୱାରସ୍ଥ ଗ୍ରନ୍ଥିରୁ ଏକ ତରଳ ପଦାର୍ଥ କ୍ଷରଣ ହୁଏ ଯାହା ପ୍ରତିରକ୍ଷା ବା ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ସମ୍ଭବପର ।
ସନ୍ଧ୍ୟା ୫ଟାରୁ ସକାଳ ୫ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଜ୍ରକାପ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ସକ୍ରିୟ ରହନ୍ତି । ରାତି ୮ରୁ ୯ଟା ବେଳକୁ ଏମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ବଢ଼ିଯାଏ । ତେବେ ଏଥିରେ କିଛି ବ୍ୟତିକ୍ରମ ମଧ୍ୟ ଘଟିପାରେ ।
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ଓ ସଂରକ୍ଷଣ ସ୍ଥିତି
ବହୁ ଦେଶରେ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଏକ ସଂରକ୍ଷିତ ଜୀବ ହେଲେ ହେଁ ମାଂସ, କାତି ଓ ଚମଡ଼ା ପାଇଁ ବହୁମାତ୍ରାରେ ଏହାର ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥାଏ । ଗତ ୨୦ ବର୍ଷରେ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଶରୀରକୁ ନେଇ ଅବୈଧ କାରବାର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଓ ସ୍ଥାନୀୟ ବ୍ୟବସାୟିକ ଚାହିଦାକୁ ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ଏମାନଙ୍କ ଶିକାର କରାଯାଉଛି ଓ ଫଳରେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ହ୍ରାସ ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି । ଏକାବେଳକେ ମାଈ ବଜ୍ରକାପ୍ତା କେବଳ ଗୋଟିଏ ଶାବକ ଜନ୍ମ କରୁଥିବାରୁ ଓ ଶିକାର ବଢ଼ି ଚାଲିଥିବାରୁ ବଜ୍ରକାପ୍ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ବର୍ତ୍ତମାନ ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ହେଲାଣି । ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ଖାଦ୍ୟ ଅଥବା ଔଷଧରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ବଜ୍ରକାପ୍ତାର କାତି କାମୋଦ୍ଦୀପକ ଔଷଧ କିମ୍ବା ତାବିଜ ତିଆରିରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଚମଡ଼ାରୁ ଯୋତା, ଚପଲ ଆଦି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥାଏ । ଅନୁଭବୀ ସ୍ଥାନୀୟ ଶିକାରୀ ଓ ଯାଯାବରମାନେ ଅଧିକାଂଶରେ ବଜ୍ରକାପ୍ତାମାନଙ୍କ ଶିକାର କରିଥାନ୍ତି ।
CITES-ସଂରକ୍ଷିତ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ତାଲିକାରେ ସର୍ବାଧିକ ବ୍ୟବସାୟ ବା ଆମଦାନୀ-ରପ୍ତାନୀ ହେଉଥିବାପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ପ୍ରମୁଖ । ଚୀନୀ ପାରମ୍ପରିକ ଔଷଧ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ଏସୀୟ ପ୍ରଜାତି (ମାଳୟ ବଜ୍ରକାପ୍ତା ଓ ଚୀନୀ ବଜ୍ରକାପ୍ତା) ମଧ୍ୟ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ହ୍ରାସ ପାଇଯାଇଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ମାଂସଭୋଜୀ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ
ଟାଇଁସି
ଟାଇଁସି, ଓଡ଼ିଶାର ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଅନୁଗୋଳ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗାଆଁ । ଏହି ଗାଆଁଟି ଅନୁଗୋଳ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ।
ଗମନାଗମନ
ଏହା ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ଅନୁଗୋଳଠାରୁ ୪୦ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଶିକ୍ଷା
ଏହାର ଅନତି ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଗୋଟିଏ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଛି।
ସଂସ୍କୃତି
ଏହି ଗାଆଁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ  ଶିବମନ୍ଦିର ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
କଳାହାଣ୍ଡି , ବଲାଙ୍ଗିର , କୋରାପୁଟ ଅଞ୍ଚଳ ( KBK)
କଳାହାଣ୍ଡି, ବଲାଙ୍ଗିର , କୋରାପୁଟ ଅଞ୍ଚଳ ( KBK), ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ଅର୍ଥନୈତିକ ପଛୁଆ ଅଞ୍ଚଳ । ଏହି ଚିର ମରୁଡି ଗ୍ରସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଭାରତର ଏକ ସର୍ବାଧିକ ଅନଗ୍ରସର ଅଞ୍ଚଳ ଭାବରେ ପରିଚିତ ।
ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ୧୯୯୨ -୯୩ ମସିହା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ୩ଟି ଜିଲା ତଥା କଳାହାଣ୍ଡି, ବଲାଙ୍ଗିର ଓ କୋରାପୁଟ ଭାବରେ ଥିଲା । ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ  ଓ ଛତିଶଗଡ଼ ରାଜ୍ୟର  ସୀମାକୁ ଲାଗି ରହିଛି ।୧୯୯୨-୯୩ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ୮ଟି ଜିଲ୍ଲା ଭାବରେ ପୁନର୍ଗଠନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହାଦ୍ୱାରା ସେହି ଅଞ୍ଚଳ ସବୁ ମାଲକାନଗିରି, କୋରାପୁଟ , ନବରଙ୍ଗପୁର , କଳାହାଣ୍ଡି , ରାୟଗଡା , ନୂଆପଡା , ବଲାଙ୍ଗିର ଓ ସୁବର୍ଣପୁର , ଏହି ପରି ୮ଟି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଜିଲା ଭାବେ ଗଠିତ ହେଇଥିଲା । ଏହି ଆଠଟି ଜିଲ୍ଲାରେ ସମୁଦାୟ ୧୪ଟି ସବ୍ ଡିଭିଜନ , ୩୭ଟି ବ୍ଲକ , ୮୦ଟି CD ବ୍ଲକ ୧,୪୩୭ଟି ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାଯତ , ଓ ୧୨,୨୯୩ଟି ଗ୍ରାମ ରହିଛି । KBK ଅଞ୍ଚଳର ଏହି ୮ଟି ଜିଲ୍ଲାର ସମୁଦାୟ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟର ୧୯.୭୨ % ହେଇଥିବା ବେଳେ ଆୟତନ ଅନୁସାରେ ଏହା ୩୦.୫୯ % ଅଞ୍ଚଳରେ ବ୍ୟାପ୍ତ । ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ୯୦% ଲୋକ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ବସବାସ କରିଥାନ୍ତି । ଏଠାରେ ଜନ ଘନତ୍ୱ ମାତ୍ର ୧୯୨ / ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର । ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇପାରେ ଯେ ରାଜ୍ୟର ଜନ ଘନତ୍ୱ ହାରାହାରି ୨୩୬/ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ରହିଥିଲା । ଏହାର ସମୁଦାୟ ଆୟତନ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ଏକ ତୃତୀଯାଂଶ ବା ୧୬, ୧୩୧ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଅଞ୍ଚଳ ଜଙ୍ଗଲରେ ପୂର୍ଣ । ଏହା ମଧ୍ୟରୁ ୫,୪୭୩ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଘଞ୍ଚ ଅରଣ୍ୟ ରହିଛି ।
ଶିକ୍ଷା ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ଥିତି
ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପଛୁଆ ଭାବରେ ରହିଛି । ପୁରୁଷ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ କମ ହେଇଥିବା ବେଳେ ମହିଳା ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର ମାତ୍ର ୨୪.୭୨ % ରହିଥିବା ୧୯୯୨  ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଜଣା ଯାଏ । ଏଠାରେ ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥା ଅତି ଦରିଦ୍ର କୁହାଯାଇ ପାରେ । ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ଦାରିଦ୍ରତା ସୀମା ରେଖା ତଳେ ଥିବା ପରିବାର ମାନଙ୍କ ଗଣନାରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ୭୨ % ପରିବାର ଦାରିଦ୍ରତା ସୀମା ରେଖା ତଳେ ରହିଥିବାର ଜଣାଯାଇଥିଲା । ଏହି ସଂଖ୍ୟା ୧୯୯୨ ଆକଳନରେ ୮୨ % ରହିଥିଲା । KBK ଅଞ୍ଚଳର ୪୯ଟି ବ୍ଲକକୁ "ଅତ୍ୟନ୍ତ ପଛୁଆ " ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟ ୨୮ଟି ବ୍ଲକକୁ "ପଛୁଆ "ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ କ୍ରମାଗତ ବୃଷ୍ଟିହୀନତା ଜନିତ ମରୁଡି ଗ୍ରସ୍ତ ରହିବା ସହ ଅନାହାର, ପୃଷ୍ଟିହୀନତା , ସାଧାରଣ ସେବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ପରି କଠୋର ସମସ୍ୟା ସବୁ ରହିଆସିଛି । ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଯୋଗାଯୋଗ , ଜଳସେଚନ , ଚିକିସ୍ଥା ସୁବିଧା , ଶିକ୍ଷା ସୁବିଧା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନ ସେବା ବିଷୟରେ ସାଧାରଣ ମାନ ଦଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ଖୁବ ପଛୁଆ ରହିଛି ।
କେବିକେ ଉନ୍ନୟନ ଯୋଜନା
କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଯୋଜନା ଆୟୋଗ KBK ଅଞ୍ଚଳକୁ ଏକ ବହୁତ ଅନୁନ୍ନତ ଅଞ୍ଚଳ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରି ତାର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉନ୍ନୟନ ପାଇଁ ଯୋଜନା ମାନ କରିଛନ୍ତି । ରାଜ୍ୟ ସରକାର ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉନ୍ନୟନ ଯୋଜନା " ବିଜୁ କେବିକେ ଯୋଜନା " ନାମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି । ଏହି ଯୋଜନା ଅନ୍ତର୍ଗତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ରାସ୍ତା ନିର୍ମାଣ, ପାନୀଯ ଜଳ ଯୋଗାଣ , ଜଳସେଚନ ଆଦି ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ଅର୍ଥ ମଞ୍ଜୁର କରାଯାଇଛି ।ଚିକିସ୍ଥାର ସୁଧାର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆ ଯାଉଛି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲା
୧୧୬୮
୧୧୬୮ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୧୬୮ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
କଙ୍ଗୋ
କଙ୍ଗୋ  ପଶ୍ଚିମ ଆଫ୍ରିକାରେ ଥିବା ଏକ ଦେଶ।
ସୁଶିଳା ଚାନୁ
Sushila Chanu Pukhrambamସୁଶିଳା ଚାନୁ ପୁଖରମବାରମ (ଜନ୍ମ ଫେବୃଆରୀ ୨୫, ୧୯୯୨ ) ଜଣେ ଭାରତର  ମହିଳା ହକି ଜାତୀୟ ଦଳ  ର ଖେଳାଳି ତଥା ଅଧିନାୟିକା।.
ଖେଳ ଜୀବନ
ସୁଶିଳା ଚାନୁ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଜୁନିଅର ହକି ଦଳର ଅଧିନାୟିକା ଭାବରେ ଜର୍ମାନୀ ଠାରେ ହେଇଥିବା ଜୁନିଅର ମହିଳା ହକି ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଭାରତକୁ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ଜିତାଇ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଆକ୍ରାମକ ହକି ଖେଳକୁ ବିଭିନ୍ନ ମହଲରେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଥାଏ । ସେ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପାଇଛନ୍ତି ।.
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୨ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳୀ