cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ଜଉ କଣ୍ଢେଇ
ଜଉ କଣ୍ଢେଇ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପାରମ୍ପାରିକ ଲାଖ ତିଆରି କଣ୍ଢେଇ । ଏହା ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଆଗେ ଯାନିଯାତ୍ରାରେ ମିଳୁଥିଲା । ବାପା ମା'ମାନେ ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କିଣି ପିଲାଙ୍କୁ ଖେଳିବାକୁ ଦେଉଥିଲେ । ଧୀରେ ଧୀରେ ଏହା ଲୋପ ପାଇ ଆସିଲାଣି । ପୋଡ଼ା ମାଟିରେ ତିଆରି କଣ୍ଢେଇ ଉପରେ ଲାଖ ଲେପ ଦେଇ ଏହା ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ବିବାହ ବେଳେ ବର-କନିଆଁଙ୍କୁ ଏକ ବର-କନିଆଁ ଯୋଡ଼ି କଣ୍ଢେଇ ଦେବାର ବିଧି ବାଲେଶ୍ୱର ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିଲା। ଏହା ନବଦମ୍ପତ୍ତିଙ୍କ ସୁଖଦ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନ ନିମନ୍ତେ ଉପହାର ରୂପେ ଦିଆଯାଉଥିଲା । ପରେ ଏହି କଣ୍ଢେଇକୁ ପରିବାରର ସୁଖ ମନାସି ସଜାଇ ରଖାଯାଉଥିଲା ।
ମିକୋ
ପାରମ୍ପରିକ ପରିଚ୍ଛଦ
ମିକୋମାନେ ଘଣ୍ଟି, ବାଜା, ବତୀ, ଗୋହେ ଏବଂ ଗିନାରେ ଭାତ ଆଦିିିକୁ ରୀତିନୀତିରେ ବ୍ଯବହାର କରିଥାନ୍ତି ।
ଜଉ କଣ୍ଢେଇ
ତିଆରି ପ୍ରଣାଳୀ
ପ୍ରଥମେ ମାଟିରେ କଣ୍ଢେଇ ତିଆରି କରାଯାଇ ତାକୁ ପୋଡ଼ାଯାଇଥାଏ । ପୋଡ଼ା କଣ୍ଢେଇ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଦିଆଯାଇ ତା' ଉପରେ ଲାଖର ଆବରଣ ଦେଇ ଶୁଖାଇ ଦିଆଯାଇଥାଏ । ଲାଖ ଜଳନିରୋଧୀ ହୋଇଥିବାରୁ କଣ୍ଢେଇ ଗୁଡ଼ିକ ଶୁଖିଗଲା ପରେ ଜଳନିରୋଧୀ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲା
ମିକୋ
ଇତିହାସ
ମିକୋ ପରମ୍ପରା ପ୍ରାକ୍-ଐତିହାସିକ ଜୋମୋନ କାଳରୁ ଚାଲିଆସିଛି । ସେତେବେଳେ ନାରୀ ଶମନବାଦୀମାନେ ଧ୍ଯାନରେ ଯାଇ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ ।
ମିକୋ ସହ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରଖୁଥିବା ସର୍ବପୂରାତନ ପଦଟି ହେଉଛି ହିମିକୋ, ଏକ ଚୀନୀ ସନ୍ଦର୍ଭ । କିନ୍ତୁ ଏହା ଅଜଣା ଯେ ହିମିକୋ ଏବଂ ମିକୋ ଏକ ନା ଅଲଗା କିମ୍ବା ସେ ସମୟରେ ମିକୋ ବୋଲି ପଦବୀ ଥିଲା ନା ନାହିଁ ।
ସମକାଳୀନ ମିକୋ
ସମକାଳୀନ ଆଧୁନିକ ମିକୋମାନଙ୍କୁ ସାଧାରଣତଃ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଶାଳର ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି, ପାରମ୍ପରିକ ନୃତ୍ଯ ପରିବେଷଣ କରିଥାନ୍ତି, ଓମିକୁଜି ଦେଖାଇଥାନ୍ତି, କେତେକ ସ୍ମାରକୀ ବିକ୍ରୟ କରିଥାନ୍ତି ତଥା ଶାଳର କାନ୍ନୁଶୀଙ୍କୁ ପୂଜାକାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି ।
ମାନବଜାତି ବିଜ୍ଞାନୀ କୁନିଓ ୟାନାଗିତା (୧୮୭୫-୧୯୬୨), ଯେ ପ୍ରଥମକରି ଜାପାନୀ ନାରୀ ଶମନବାଦୀ ଉପରେ ଅଧ୍ଯୟନ କଲେ, ଏମାନଙ୍କୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଭାଗଗୁଡ଼ିକରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ:
ଗବେଷକମାନେ ମିକୋମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପରମ୍ପରା ଓ ବ୍ଯବହାର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି । ଉଦାହରଣ - ଅନ୍ଧ ଇତାକୋ (ଉତ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବ ଜାପାନ), ଅଧିକତର ଅନ୍ଧ ଓକାମିଁ (ଉତ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବ ଜାପାନ), ଅନ୍ଧ ୱାକା ବା ଓୱାକା (ଐଶାନୀୟ ଜାପାନ), ମୋରିକୋ (ଉତ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବ ଟୋକିୟୋ), ନୋନୋ (ମଧ୍ଯ ଜାପାନ), ଅନ୍ଧ ଜାତୋକାକା (ବାୟବ୍ୟ ଜାପାନ), ସାସା ହାତାକୀ ଯେ ନିଜ ମୁଖରେ ସାସା (ବାଉଁଶ ଘାସ) ବାଡାନ୍ତି (ଟୋକିୟୋର ଐଶାନ୍ୟ ଦିଗରେ) ଇତ୍ଯାଦି । ଅନ୍ୟମାନେ ମିକୋ ବା ଫୁଜୋଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିହୀନତା ଆଧାରରେ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ଓଗାମିଆ (尾上屋 ବା "ମୁଖ୍ଯ ଆବାହକ") ବା ଓଗାମିସାମା (କୁଚିୟୋସେ ଓ ଆଲୌକିକ ମାଧ୍ଯମ) ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିଯୁକ୍ତ ମିକୋ ବା କାମିସାମାରେ ବିଭକ୍ତ କରିଛନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ନାୟକ (୧୯୨୪ ଜନ୍ମ)
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ନାୟକ ୧୯୨୪ ମସିହାର ନଭେମ୍ବର ୪ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ସତ୍ୟବାଦୀ ନାୟକ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଚିତ୍ରଲେଖା ଦେବୀ ।
ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ନାୟକ ୨୦୧୬ ମସିହାର ମଇ ୨୦ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୫୯ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୪ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୬ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ବଙ୍ଗଳା ଭାଷା
ବଙ୍ଗଳା ଭାଷା, ଏହାର ଅନ୍ୟନାମ "ବାଂଲା" (বাংলা) ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ) ଏକ ଇଣ୍ଡୋ-ଆର୍ଯ୍ୟଗୋଷ୍ଠୀ ଭାଷା । ଏହା ପ୍ରାଥମିକ ଭାବେ ବଙ୍ଗାଳୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶରେ କଥିତ । ଏହା ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଉଭୟ ସରକାରୀ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ କଥିତ ଭାଷା ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ପରେ ଭାରତର ୨୨ଗୋଟି ସରକାରୀ ଭାଷା ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବହୁଳ କଥିତ ଭାଷା ।
ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ସରକାରୀ ଜାତୀୟ ଭାଷା ଏହାର ଆଧୁନିକ ମାନକ ବଙ୍ଗଳା ବା ସାହିତ୍ୟ ବଙ୍ଗଳା ।   । ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ୯୮% ଲୋକ ଅନର୍ଗଳ ନିଜ ମାତୃଭାଷା ଭାବେ ବଙ୍ଗଳାରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିପାରନ୍ତି ଓ ଏହା ଦେଶର ମୁଖ୍ୟ ଭାବ ବିନିମୟର ଭାଷା ।  ଭାରତ ମଧ୍ୟରେ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ତ୍ରିପୁରା ଓ ଆସାମର ବରାକ ଉପତ୍ୟକାରେ ବଙ୍ଗଳା ସରକାରୀ ଭାଷା । ଏହା ଆସାମର ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଉପତ୍ୟକାର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶରେ କଥିତ । ଏହାଛଡ଼ା ବହୁଳ ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ଥିବା ଆଣ୍ଡାମାନ ଓ ନିକୋବର ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜରେ ଏହା ପ୍ରଚଳିତ ଏବଂ ବିହାର, ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ, ମିଜୋରାମ, ନାଗାଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଓ ଓଡ଼ିଶାରେ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ସଂଖ୍ୟାଲଘୁଙ୍କଦ୍ୱାରା କଥିତ । ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ମୋଟ ପ୍ରାୟ ୨୫୦–୩୦୦ମିଲିୟନ ଭାଷାଭାଷୀଙ୍କଦ୍ୱାରା କଥିତ ବଙ୍ଗଳା ଜନସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ବିଶ୍ୱର ସପ୍ତମ ଅଧିକ କଥିତ ଭାଷା ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାଷା ଶ୍ରେଣୀ:ବାଂଲାଦେଶ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ସାମ୍ବିଧାନିକ ଭାଷା
କାମି
କାମି (ଜାପାନୀ: 神, କାମି) ହେଉଛନ୍ତି ଜାପାନୀ ଶିଣ୍ଟୋବାଦରେ ଆରାଧିତ ପ୍ରାକୃତିକ ତଥା ଆଲୌକିକ ସତ୍ତା, ଈଶ୍ବର, ଦେବାଦେବୀ ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ଯାଧର ଇତ୍ଯାଦି । ଜାପାନୀ ଲୋକବିଶ୍ୱାସରେ ଯେ କୌଣସି ପ୍ରାକୃତିକ ଶକ୍ତି, ଭୂମିରୂପ ଯଥା - ପାହାଡ଼, ପର୍ବତ, ନଦୀ, ଝରଣା ତଥା ପୋଖରୀ ଆଦି, ପୂର୍ବଜଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସ୍ଥାନୀୟ ଶାସକ, ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଶାସକ (ସମ୍ରାଟ ତଥା ଶୋଗୁଁ ଆଦି), ଅନ୍ୟ ଧର୍ମର ଦେବୀଦେବତା (ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ଦେବୀଦେବତା) ତଥା ଆଲୌକିକ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ କାମି ଭାବରେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରାଯାଇଥାଏ । କେତେକ କାମିଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାତିର ପୂର୍ବଜ ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ମଧ୍ଯ ବିଶ୍ବାସ କରାଯାଏ ଯେ ଯଦି ମୃତ୍ଯୁ ପୂର୍ବରୁ ଜଣେ ମହତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ଯକ୍ତି ନିଜ ଜୀବନରେ କାମିଙ୍କ ସମାନ ଦିବ୍ଯ ଗୁଣ ଓ ସଂସ୍କାର ଧାରଣ କରିଥାଏ ତେବେ ମୃତ୍ଯୁ ପରେ ସେ ନିଜେ କାମିରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ । କେତେକ ମହାନ ଶାସକ ଯଥା ଜାପନର ସମ୍ରାଟଗଣଙ୍କୁ ମରଣୋତ୍ତର କାମି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ।
ବାଲାଘାଟ
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ବଲଘତ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୨୧.୮୧୬୭ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୦.୧୮୪୯ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୯୮୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
କାମି
ଶିଣ୍ଟୋବାଦରେ କାମି ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହଁନ୍ତି, ଅପିତୁ ପ୍ରକୃତିର ଅଟନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ସକାରାତ୍ମକ ତଥା ନକାରାତ୍ମକ ଉଭୟ ଗୁଣ ବିଦ୍ଯମାନ । ସେମାନେ ମୁସୁବି (結び), ଅର୍ଥାତ୍ ଏହି ବିଶ୍ବକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିଥିବା ଶକ୍ତିର ସ୍ୱରୂପ, । କାମିମାନେ ଏକ ଭିନ୍ନ ବିଶ୍ୱରେ ନିବାସ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଶିଙ୍କାଇ (ଜାପାନୀ; 神界 - କାମିଙ୍କ ବିଶ୍ୱ) କୁହାଯାଏ । ପ୍ରକୃତି ସହ ତାଳ ମିଳାଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସହଯୋଗରେ ଚାଲିବାକୁ କାମିଙ୍କ ପଥ (随神の道 କିମ୍ବା 惟神の道; କାନ୍ନାଗାରାନୋ ମିଚି) କୁହାଯାଏ ।
ବାଲାଘାଟ
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୫୪୦୦ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୦.୯୪% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୯.୦୬% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୬.୫୪% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧.୭୦% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୮.୦୨% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୮.୫୨% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୩.୭୯% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
କାମି
ନୈରୁକ୍ତଶାସ୍ତ୍ର
କାମି ହେଉଛି ଈଶ୍ବର, ଦେବତା, ଦିବ୍ଯତା ଆଦି ପାଇଁ ଜାପାନୀ ଶବ୍ଦ । ଏହି ଶବ୍ଦଟିକୁ ମନ (心霊; ଶିନ୍ରେ), ଈଶ୍ବର (ゴッド; ଗୋଦ୍ଦୋ), ପରମାତ୍ମା (至上者;), ଶିଣ୍ଟୋଶାଳର କୌଣସି ଅଧିଷ୍ଠିତ ଦେବତା, ଏକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ତଥା ଯେକୌଣସି ପୂଜନୀୟ ବସ୍ତୁ ବା ବ୍ଯକ୍ତି ପାଇଁ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।
ବାଲାଘାଟ
ଭାଷା
ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
କାମି
ନୈରୁକ୍ତଶାସ୍ତ୍ର
ଜାପାନୀ କାମି, ଓଡ଼ିଆ ତଥା ସଂସ୍କୃତର ଦେବ ଏବଂ ହିବ୍ରୁର ଇଲୋହିମ ଆଦି ଶବ୍ଦ ସହ ତୁଳନୀୟ । ଇଂରାଜୀ ଅନୁବାଦ ଡେଇଟୀ (deity)କୁ ଶିଣ୍ଟୋଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଭୁଲ୍ ବୋଲି ବିବେଚନା କରିଛନ୍ତି ।
ବାଲାଘାଟ
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done
କାମି
ନୈରୁକ୍ତଶାସ୍ତ୍ର
କେତେକ ନୈରୁକ୍ତୀୟ ପ୍ରସ୍ତାବନା ହେଲା -
ଯେହେତୁ ଜାପାନୀ ଭାଷାରେ ବିଶେଷ୍ୟପଦ ସଂଖ୍ଯାଦ୍ୱାରା ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନଥାଏ, କାମି ଏକବଚନ ବା ବହୁବଚନ ଉଭୟକୁ ବୁଝାଇପାରେ । ଅନେକ କାମିଙ୍କୁ କାମିଗାମି ବୋଲି ମଧ୍ଯ କୁହାଯାଇପାରେ ।
କାମି ଶବ୍ଦଟି ଲିଙ୍ଗ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମଧ୍ଯ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ, ତେଣୁ ଏକ ନାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ଯ କାମି ବୋଲି କୁହାଯାଇ ପାରେ ।
ଇତିହାସ
ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରାରେ କାମିଙ୍କ ପାଞ୍ଚଟି ସଜ୍ଞାବାଚକ ଗୁଣ ରହିଛି:
କାମି ଏକ ଚିର ପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଚିନ୍ତାଧାରା କିନ୍ତୁ ଜାପାନୀ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତିତ୍ବ ସନାତନ ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଅଟେ । ପ୍ରାରମ୍ଭରେ କାମିଙ୍କୁ ପ୍ରାକୃତିକ ଶକ୍ତି ଭାବେ ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା ଯିଏ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକାରୀ-ସଂଗ୍ରହାକମାନଙ୍କୁ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ (ପର୍ବତ) ଓ ସାଗରର ଦେବତା ରୂପେ ପୂଜା କରାଯାଉଥିଲା । ଜାପାନରେ ଧାନଚାଷ ଓ ଅମଳର ମହତ୍ତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା ସହ କାମିଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଅଧିକ ପୋଷକରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା ଯାହା ସିଧାସଳଖ ଚାଷ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧ ରଖିଲା, ଯେପରି ବର୍ଷା କରାଇବା, ଅଧିକ ଅମଳ ହେବା ଇତ୍ୟାଦି । ପ୍ରାଥମିକ ଜାପାନୀ ଲୋକ ଏବଂ କାମିଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧ ପରେ ବିଭିନ୍ନ ରୀତିନୀତିର ରୂପ ନେଲା ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ଯ କାମିଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଏବଂ ଅଧିକ ଫସଲ କରାଇବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିବା । ଏହି ରୀତିନୀତି ସବୁ, ସେ ବେଳର ସମ୍ରାଟଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷମତା ଓ ଶକ୍ତିର କାମ କଲା ।
ଜାପାନୀ ଶିଣ୍ଟୋବାଦରେ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ-ଇତିହାସର ଏକ ସୁଦୃଢ଼ ପରମ୍ପରା ରହିଆସିଛି । ସେହିପରି ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଆମାତେରାଶୁଙ୍କ ନାତି ବା ଜାପାନର ପ୍ରଥମ ସମ୍ରାଟଙ୍କ ଆବିର୍ଭାବ ବିଷୟରେ କହିଥାଏ । ଯେତେବେଳେ ଆମାତେରାଶୁ ନିଜ ନାତିଙ୍କୁ ଏହି ଧରାକୁ ପଠାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗର କ୍ଷେତରେ (ତାକାମାଗାହାରାରେ) ଉତ୍ପନ୍ନ ଧାନର ପାଞ୍ଚଟି ଦାନା ଦେଇଥିଲେ । ଜାପାନର ଅନୁର୍ବରତାକୁ ସମାପ୍ତ କରି ଉର୍ବରତାରେ ପରିଣତ କରିବାରେ ଏହି ଧାନ ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ କଲା ।
ସାମାଜିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ଅସ୍ଥିରତା ଯୋଗୁଁ ନୂଆନୂଆ କାମିଙ୍କ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା; ଯେପରି ଗୋର୍ଯ୍ୟୋଶିଁ (ପବିତ୍ରଆତ୍ମା କାମି । ଗୋର୍ଯ୍ୟୋମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରତିଶୋଧ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମା ଯାହାଙ୍କର ଅକାଳ ମୃତ୍ଯୁ ହୋଇଯାଇଛି କିନ୍ତୁ ଶିଣ୍ଟୋବାଦୀମାନଙ୍କର ଭକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଏବେ ଏହା ଧାରଣା ଅଛି ଯେ କାମିଙ୍କ ଅସମ୍ମାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହି ଆତ୍ମାମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି ।
କାମିଙ୍କ ପରି କାମିଙ୍କ ସୂଚୀ ମଧ୍ଯ ବଦଳୁଥାଏ । ଲୋକଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ବଦଳିବା ସହ କାମିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୂମିକା ମଧ୍ଯ ବଦଳିଥାଏ । ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ - ବସନ୍ତ ରୋଗର କାମିଙ୍କୁ ପରେ ସମସ୍ତ ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗର କାମି ରୂପେ ସ୍ୱୀକାର କରାଗଲା ।
ପ୍ରାଚୀନ ଜୀବବାଦୀ ଧର୍ମରେ କାମିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତିର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇ ଥିଲା । ପ୍ରାଚୀନ ଜାପାନର ପୂଜକମାନେ ପ୍ରକୃତିର ଏପରି ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ପୂଜା କରୁଥିଲେ ଯାହାର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଲୌକିକ ଆଭା ଓ ସୁନ୍ଦରତା ରହିଥାଏ; ଯଥା - ଜଳପ୍ରପାତ, ପର୍ବତ, ବଡ଼ ଶିଳା, ପ୍ରାଣୀ, ଉଦ୍ଭିଦ, ଘାସ ତଥା ଧାନ ବିଡ଼ା ଇତ୍ୟାଦି ।
୯୨୬ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ, ଏଙ୍ଗିଶିକି (延喜式; ବା ଏଙ୍ଗି କାଳର ସ୍ଥାପକ) ପଚାଶଟି ପୁସ୍ତକରେ ପ୍ରଖ୍ଯାପିତ କରାଗଲା । ଏଥିରେ ଶିଣ୍ଟୋବାଦର ରୀତିନୀତି ତଥା ନୋରିତୋଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଥମ କରି ଲେଖାଯାଇଥିଲା ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶିଣ୍ଟୋବାଦର ରୀତିନୀତିକୁ ଗଭୀର ପ୍ରବାଭିତ କରିଥିଲା । ଏଥିରେ ସେ କାଳର ସମସ୍ତ ୨,୮୬୧ଟି ଶାଳର ସୂଚୀ ତଥା ୩,୧୩୧ ଜଣ କାମିଙ୍କର ସୂଚୀ ଆଦି ରହିଛି । ତଦୋପରାନ୍ତ କାମିଙ୍କର ସଂଖ୍ଯା ବହୁତ ବଢ଼ି ଯାଇଛି । କେବଳ ଯାସୁକୁନି ଶାଳରେ ୨୪,୪୬,୦୦୦ ଜଣ କାମି ସ୍ଥାପିତ ଅଛନ୍ତି ।
ଶିଣ୍ଟୋ ବିଶ୍ବାସ
କେତେକ ଗୁଣ ଯଥା - ବୃଦ୍ଧି, ଉର୍ବରତା, ଉତ୍ପାଦନ; ପ୍ରାକୃତିକ ଘଟଣା ଯଥା - ପବନ, ଘଡଘଡି; ପ୍ରାକୃତିକ ପଦାର୍ଥ ଯଥା - ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପର୍ବତ, ନଦୀ, ବୃକ୍ଷ, ପ୍ରସ୍ତର, କେତେକ ପ୍ରାଣୀ ତଥା ପୂର୍ବଜଙ୍କ ଆତ୍ମା ଆଦିଙ୍କୁ କାମି ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
ଅନ୍ଯାନ୍ଯ ଦିବ୍ଯଶକ୍ତି; ଯଥା - ଭୂମି, ଜୀବିକା ତଥା ଗୁଣର ରକ୍ଷକ ଶକ୍ତି, ଜାପାନୀ ମହାପୁରୁଷ, ମହାନଗୁଣଧାରୀ ବ୍ଯକ୍ତିମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଇତ୍ଯାଦିଙ୍କୁ ମଧ୍ଯ କାମି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ତା ଛଡ଼ା ସଭ୍ଯତା, ସଂସ୍କୃତି ତଥା ସାଧାରଣ ମାନବର ହିତ ପାଇଁ କିଛି କରିଥିବା ବ୍ଯକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ଯ ମରଣୋତ୍ତର କାମି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ତ କାମି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତା ସହ ଦୁର୍ବଳ ଓ ଦୟାର ପାତ୍ର ଆତ୍ମାଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ଯ କାମି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ।
କାମିର ଧାରଣ ସମୟ ସହ ବଦଳି ଆସିଛି । ତଥାପି ପ୍ରାଚୀନ କାମିଙ୍କୁ ଏବେ ମଧ୍ଯ କାମି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ଆଧୁନିକ ଶିଣ୍ଟୋରେ ମଧ୍ଯ ଏଯାଏଁ କାମିର କୌଣସି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସଜ୍ଞା ନାହିଁ ।
ଆଧୁନିକ ଶିଣ୍ଟୋପୂଜକମାନେ କାମିଙ୍କୁ ମାନବୀୟ ଶରୀର ସଦୃଶ ମନେକରନ୍ତି । ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ - ଶିଣ୍ଟୋ ଦେବଗଣଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବୀ ଆମାତେରାଶୁ । ଆବ୍ରାହମୀୟ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକ ବିପରୀତ ଶିଣ୍ଟୋର କୌଣସି କାମି ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ବା ସର୍ବଜ୍ଞ ନୁହଁନ୍ତି ଏବଂ ଗ୍ରୀକୀୟ ଦେବତା ତଥା ଭାରତୀୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି ଭୁଲ୍ ଓ ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି । ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ - ଆମାତେରାଶୁ ମାନବ ସଂସାରର ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଅବଶ୍ଯ ଦେଖିପାରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ଯତକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବିଶେଷ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ପାଇଁ ପଡେ ।
ହାଥନୀ କୁଣ୍ଡ ବାରେଜ
1970 ମସିହାରୁ ତାଜେବାଲା ବାରେଜ ସ୍ଥାନରେ ଏହାକୁ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଯୋଜନା ହାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ହରିୟାଣା ରାଜ୍ୟ ଓ ଯମୁନାରୁ ଜଳ ଭାଗ ନଉଥିବା ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ବୁଝାମଣା ହେଇ ପାରୁ ନ ଥିବାରୁ ଏହା ନିର୍ମିତ ହେଇ ପାରୁ ନଥିଲା । 1994 ମସିହାରେ ଏଟି ପାଇଁ ବୁଝାମଣା ହେଲା ।  Although the barrage was completed in late 1999, it was not operational until March 2002 because of work delays. ବାରେଜର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ 1999ରେ ସମାପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା କିଛି କାର୍ଜ୍ୟ ରହିଯିବାରୁ 2002 ମସିହାରେ କାର୍ଜୟକ୍ଷମ ହେଲା । >ବାରେଜର ଦୈର୍ଘ୍ୟ 1,181 ଫୁଟ ଓ ଏଥିରେ 10 ଟି8 ସ୍ପିଲ୍ଲ ୱେ ରହିଛି । ଏଥିରୁ 28,200 ବର୍ଗ ମିଟର ଜଳ ନିଷ୍କାଶିତ ହୁଏ ।
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଦାସ
ମହାପୁରୁଷ ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଦାସ ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମୁଖ ଓଡ଼ିଆ ସନ୍ଥ, କବି, ଦାର୍ଶନିକ ଏବଂ ତତ୍କାଳୀନ ପଞ୍ଚସଖାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ । ସେ ଆନୁମାନିକ ୧୬ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ପ୍ରାରମ୍ଭରେ କଟକ ଜିଲ୍ଲା ତିଳକଣା ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଯୋଗ, ପୁରାଣ ଓ ଆଗତ ଭବିଷ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ୩୬ଟି ସଂହିତା, ୭୮ଟି ଗୀତା, ୧୦୦ଟି ମାଳିକା, ଅନେକ ଭଜନ, ଚଉପଦୀ ଏବଂ ଜଣାଣ ଏହିପରି ପାଖାପାଖି ୧୬୦,୦୦୦ ପଦ୍ୟାବଳୀ ସେ ରଚନା କରିଯାଇଛନ୍ତି । ଯୋଗ, ଜ୍ୟୋତିଷ, ଦର୍ଶନ, ବାସ୍ତୁ, ମନ୍ତ୍ର, ଯନ୍ତ୍ର, ତନ୍ତ୍ର, ଆୟୁର୍ବେଦ ତଥା ଏହିପରି ଅନେକ ବିଷୟ ଏବଂ ବିଦ୍ୟାରେ ତାଙ୍କର ପାରଦର୍ଶିତା ଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ପୁରପଲ୍ଳୀରେ 'ମହାପୁରୁଷ' ଭାବେ ଲୋକେ ଅଭିହିତ କରନ୍ତି ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଦାସ ଓଡ଼ିଶାର କଟକ ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ନେମାଳ ପାଖରେ ଥିବା ତିଳକଣା ଗାଁରେ ମାତା ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କଠାରୁ ଓ ପିତା ଦୀନବନ୍ଧୁ ଖୁଣ୍ଟିଆଙ୍କ ଔରସରୁ ଜନ୍ମଲାଭ କରିଥିଲେ । ସେ ନିଜର ଜନ୍ମ ଗୋପାଳ ଜାତିରେ ହୋଇଥିବା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।"ତିଳକଣାରେ ମୁଁ ଜନମ ହୋଇଲି କେହି ନ ଚିହ୍ନିଲେ ମୋରେ ଅଗଣି ତ ବୋଲି ମାତା ଡାକୁଥାନ୍ତି ଅନ୍ନ ନ ମିଳଇ ଘରେ । ବେନି ଭ୍ରାତ ମୋର ଏକ ଯେ ଭଗିନୀ ତ୍ରିପୁର ଗ୍ରାମରେ ବାସ ଏମନ୍ତ ମୋ ମାତା ପିଅର ବଞ୍ଚନ୍ତି ଗ୍ରାମରେ କରି ନିବାସ । ନାମ ମୋ ଅଚ୍ୟୁତ ଦାସ ଯେ ବିଖ୍ୟାତ ନେମାଳ ଗ୍ରାମରେ ଥାଇ ଏବେ ଶୂଦ୍ରକୁଳେ ଜନମ ଲଭିଛି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରୁ ମୁହିଁ ।" ଏହି ଉଦ୍ଧୃତି ଅନୁସାରେ ସେ ତିଳକଣା ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ମାତା ତାଙ୍କୁ 'ଅଗଣି' ବୋଲି ଡାକୁଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଭାଇ ଓ ଗୋଟିଏ ଭଉଣୀ ଥିଲେ ଓ ସେ ଶୂଦ୍ରକୁଳରେ ଜନ୍ମିତ । ପୁନଃ ସେ ନିଜ ମାତା ପିତାଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।"ଦୀନବନ୍ଧୁ ନାମ ଖୁଣ୍ଟିଆ ଶୂଦ୍ରର କୁଳରେ ହୋଇବୁ ଜାତ ବାଞ୍ଛିଲାର ଫଳ ନୋହିବ ବିଫଳ ପ୍ରି ଅଂଶେ ଲାଭ ପୁତ୍ର । ଖୁଣ୍ଟିଆ ଦୀନବନ୍ଧୁ ନାମେ ବୋଲିଣ ପଦ୍ମାବତୀ ନାମେ ନାରୀ ପ୍ରଭୁ ଆଜ୍ଞା ଘେନି ପ୍ରବେଶ ହୋଇଲି ଗର୍ଭେଣ ମୁହିଁ ତାହାରି । ଦଶମାସ ଦଶ ଦିବସ ମଧ୍ୟରେ ଶୁକ୍ଳ ମାଘ ଏକାଦଶୀ ଜନମ ଲଭନ୍ତେ ପିତା ମୋ ଦେଖନ୍ତେ ଅପୁତ୍ରିକ ଦୋଷଧ୍ୱଂସୀ । କେ ବୋଲେ ଅନାମ ଅଗଣି ତ ନାମ କେ ବୋଲେ ଅନନ୍ତ ହରି ମାତା ପିତା ମୋତେ ଡାକିଲେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଚ୍ୟୁତ ଯେ ନାମ ଧରି ।"
ସେ ନିଜ ରଚନା ଶୂନ୍ୟସଂହିତାରେ ଆତ୍ମପରିଚୟ ଦେଇ ଲେଖିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ସୁଦାମ ଥିଲେ ।
ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ସହ ଭେଟ
ତାଙ୍କ ନିଜ ଲେଖାରୁ ତାଙ୍କର ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ସହ କିପରି ଭେଟ ହୋଇଥିଲା ତାହାର ବର୍ଣ୍ଣନ ରହିଛି ।"ଚୈତନ୍ୟ ଗୋସାଇଁ ବିଜେ କରିଛନ୍ତି ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରେ ଯେ ଆସି ପିତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଦର୍ଶନ କଲି ମୁଁ ଚରଣେ ପଡ଼ିଲି ଝାସି ।"
ଶିଷ୍ୟ
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦଙ୍କ ୩୦୦୦ ଭକ୍ତ ବା ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ । ଏହି ଭିତରୁ ଉତ୍ତମ ଶିଷ୍ୟ ୫୦୦ । ପ୍ରାଚୀକୂଳରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ୧,୦୦୦ ଭକ୍ତ ଥିଲେ । ଅନନ୍ତପୁର ଶାସନର ଶର୍ମ୍ମା ଦ୍ୱିଜବର, ପ୍ରାଚୀ କୂଳର ଦାସ ମହାପାତ୍ର, ଗଣେଶ ପତି, ଗଣକକୁଳ କାହ୍ନୁଙ୍କ ପୁତ ପରୀକ୍ଷିତ, ଯାଜପୁର ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତି ଆଦି ଦାସଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ ।
ପ୍ରତାପରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା
ସେତେବେଳେ ଗଜପତି ପ୍ରତାପରୁଦ୍ର ଦେବ ଓଡ଼ିଶାର ରାଜା ଥିଲେ । ଦାସଙ୍କ ଶୂନ୍ୟଭଜନ କଥା ରାଜା ଶୁଣିପାରିଲେ ଓ ଶୂନ୍ୟଭଜନ କି ପ୍ରକାର ତାହା ଜାଣିବା ଲାଗି ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ସହ ଅନେକ କଟାଳ କଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହା ଶୁଣି ଉପହାସ କଲେ । ଦାସଙ୍କର ଉପହାସ ପ୍ରତି ଭ୍ରୂକ୍ଷେପ ନ ଥିଲା । ଦାସେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇ ସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ିଲେ ମାତ୍ର ଶେଷକୁ ପରୀକ୍ଷା ହେବା ସ୍ଥିର କରାଗଲା । ପୁରୀ ସହରର ବାଙ୍କି ମୁହାଁଣ ନିକଟସ୍ଥ ଶୂନ୍ୟ ବାମ୍ଫିଠାରେ ପରୀକ୍ଷା ହେଲା । ପରୀକ୍ଷା ପରେ ରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଓ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରିବା ଲାଗି ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ । ଅଦ୍ୟାବଧି ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଗୋଟିଏ ମଠ ରହିଛି ଯାହାର ନାମ ଗୋପାଳ ମଠ ।
ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଶରୀରତତ୍ତ୍ୱ ଭଳି କଠିନ ଦାର୍ଶନିକ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ସରଳ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ଭଜନ
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ନିରାକାର ଭଜନର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ବାରମ୍ବାର ଲେଖିଛନ୍ତି ।"ମୋହ ଶପଥ ତୋତେ ଆହୋ ବାବୁ । ଏ ଭଜନ ସୂତ୍ର ସୂତ୍ରେ ଭଜିବୁ ।। କିଏ କାହାର ମିଥ୍ଯା ଯେ ସଂସାର । ଆପେ ତରିଲେ ଆଉ କେ କାହାର ।। ଆପକୁ ଆପେ ଚିହ୍ନିଲେରେ ବାବୁ । କାଳେ କାଳେ ଅଜାମର ହୋଇବୁ ।। ସୁଖେ ପାରିହେବୁ ଭବସାଗର । ବୁଲିଗଲା ପ୍ରାୟେ ଯିବ ଶରୀର ।।"
ଜାତିଭେଦ
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଜାତିଭେଦରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁନଥିଲେ ।"ହେଲେ ଜାତି ହୀନ ନାହିଁ ତହିଁ ମାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାସନା ଥାଏ । କଲିକତରା ଯେ ପଙ୍କରେ ବୁଡ଼ିଲେ ପଙ୍କ ନ ଲାଗଇ ଦେହେ ।।"
ଶୂନ୍ୟସଂହିତା
ରାମଦାସଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି ଅଚ୍ୟୁତ ଯେଉଁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ତାହା ହିଁ ଶୂନ୍ୟସଂହିତାର ବିଷୟ ।
ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାଧିକ ରଚନାବଳୀ ମଧ୍ୟରୁ କେତକ ପ୍ରାପ୍ତ ତଥା ପ୍ରକାଶିତ ଗ୍ରନ୍ଥର ବିବରଣୀ ନିମ୍ନରେ ପ୍ରଦତ୍ତ । ସେ ୩୬ଟି ସଂହିତା, ୭୮ଟି ଗୀତା, ୨୭ଟି ହରିବଂଶାଦି ଚରିତ, ୧୨ଟି ଉପବଂଶ ଚରିତ, ୧୦୦ଟି ପୁରାଣ ବା ମାଳିକା ଲେଖିଛନ୍ତି । ଏହା ସହିତ ସେ ଅନେକ ଭଜନ ଚୌପଦୀ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୫୧୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:ସନ୍ଥକବି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କବି
ଲଳିତଗିରି
ଲଲିତଗିରି  (ନଳିତଗିରି ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣା) ଓଡ଼ିଶାର କେତେକ ମୁଖ୍ୟ ଓ ପୁରାତନ ବୌଦ୍ଧ ସ୍ତୂପ ଓ ବିହାରର ସମାହାର । ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ରତ୍ନଗିରି ଭଳି ଏକ ପୁରାତନ କୀର୍ତ୍ତିରାଜି । ଲଳିତଗିରି, ଉଦୟଗିରି ଓ ରତ୍ନଗିରି ପୁରାତନ ପୁଷ୍ପଗିରି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଏକ ଅଂଶ । ପୁରାତନ ଅନୁଶାସନ ଅନୁସାରେ ଏହାର ଐତିହାସିକ ନାମ ମାଧବପୁର ମହାବିହାର ଥିଲା ।
ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଅସ୍ଥି-ସମ୍ବଳିତ ଏକ ପୁରାତନ ଆଧାର ରଖାଯାଇ ଏକ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ଏଠାରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଅଛି । ତାହା ସହ ବାକି ଅନେକ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱିକ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ରଖାଯାଇଅଛି । ୧୯୮୫-୯୨ ଭିତରେ ଏହା ଏ.ଏସ.ଆଇ. ଦେଇ ବହୁଭାବରେ ଖନନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏଥିରୁ ଏକ ବିଶାଳ ସ୍ତୂପର ଅବଶେଷ, ଖୋଣ୍ଡାଲାଇଟ, ଷ୍ଟାଲାଇଟ, ସୁନା ଓ ରୂପରେ ତିଆରି ପୁରାତନ ଆଧାର ଆଦି ଏଠାରୁ ମିଳିଅଛି ।
ଉତ୍‌ଖନନ
୧୯୮୫ରୁ ୧୯୯୨ ମଧ୍ୟରେ ଲଳିତଗିରିର ଉତ୍‌ଖନନ କରାଯିବା ବେଳେ ବହୁ ଦୁର୍ମୂଲ୍ୟ ବୌଦ୍ଧ ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ସମ୍ପର୍କୀତ ଏକ ବିଶାଳ ସ୍ତୂପ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସିଥିଲା ୤ ଉକ୍ତ ସ୍ତୂପ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିତ ଭିତରେ ଗୋଟିଏ ଥାଇ ୪ଟି ଫରୁଆ ମିଳିଥିଲା ୤ ଖାଣ୍ଡେଲାଇଟ ପଥରରେ ନିର୍ମିତ ପ୍ରଥମ ଫରୁଆ ମଧ୍ୟରେ ଷ୍ଟେଟାଇଟ ନିର୍ମିତ ଏକ ଫରୁଆ, ତାମଧ୍ୟରେ ରୂପାର ନିର୍ମିତ ଫରୁଆ ଏବଂ ସେଥିମଧ୍ୟରେ ଏକ ସୁନା ଫରୁଆ ଥିଲା ୤ ଶେଷୋକ୍ତ ସୁନା ଫରୁଆ ମଧ୍ୟରେ ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଦେହାବଶେଷ ଥିଲା ୤ ଉକ୍ତ ଦେହାବଶେଷ ସହ ୪ଟି ଫରୁଆ ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ସଂସ୍ଥାର ଭୁବନେଶ୍ୱରସ୍ଥ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଅଛି ୤
ଅବସ୍ଥାନ
ଅକ୍ଷାଂଶ ୨୦.୨୫୯୪୫୮ ଉତ୍ତର ଓ ଦ୍ରାଘିମା ୮୬.୨୫୦୬୯ ପୂର୍ବ ଓ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ତୁପର ଅବସ୍ଥାନ ୨୦.୫୮୯୪୫୮, ୮୬୨୫୦୬୯ ।
ଆଧାର
"Indian Archaeology - A Review" (IAR) ଖଣ୍ଡରେ ଖନନ ବାବଦରେ ସବିଶେଷ ଏହିଠାରେ ଦେଖନ୍ତୁ:
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରାତନ ବୌଦ୍ଧ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରାତନ ଭାରତର ଅବଶେଷ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶର ପୁରାତନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ଥଳୀ
ପର୍ଫେନାଜାଇନ
ପର୍ଫେନାଜାଇନ, ଏକ ବେପାର ନାମ ଟ୍ରାଇଲାଫନ, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ସିଜୋଫ୍ରେନିଆ, ଉଦ୍‌ବେଗ ଏବଂ ଅଇ ଭଳି ସାଇକିସିସ ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ୍ସ ପରି ଏହାର ଉପକାର ଦେଖାଯାଏ । ବୌଦ୍ଧିକ ଅକ୍ଷମତା ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଆଚରଣଗତ ସମସ୍ୟା ପାଇଁ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଉପଯୋଗୀ ହେବା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇନାହିଁ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
୧୯୫୭ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ  ପର୍ଫେନାଜାଇନ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଏହାର ୪ ମିଗ୍ରା ବିଶିଷ୍ଟ ୯୦ଟି ବଟିକାର ମୂଲ୍ୟ ୩୩ ଡଲାର ଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଅନୁବାଦ ଦିବସ
ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଅନୁବାଦ ଦିବସ, ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ଅନୁବାଦକମାନଙ୍କ କାମକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ଜଣାଇବା ନିମନ୍ତେ ପାଳିତ ହେଉଥିବା ଏକ ଦିବସ । ଏହା ବାଇବେଲର ଅନୁବାଦକ ସେଣ୍ଟ ଜେରୋମଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧାବାର୍ଷିକୀ, ୩୦ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଇତିହାସ
୧୯୯୧ ମସିହାରୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଅନୁବାଦକ ସଂଘଦ୍ୱାରା ଏହି ଦିବସ ପାଳିତ ହେଉଛି । ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଅନୁବାଦକ ସଂଘ, ୧୯୫୩ ମସିହାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୧୭ ମସିହା ମେ ମାସ ୨୪ତାରିଖରେ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘରେ ୩୦ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ଦିନ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଅନୁବାଦ ଦିବସ ପାଳନ କରିବା ଏକ ପ୍ରସ୍ତାବ ପାସ କରାଯାଇଥିଲା । ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଅନୁବାଦ ଦିବସର ବାର୍ତ୍ତା ଥିଲା ବାଧା ରହିତ ଦୂନିଆ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ପାଳିତ ଦିବସ
ଲୋରାଟାଡିନ
ଲୋରାଟାଡିନ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Loratadine, ବିକ୍ରୟ ନାମ କ୍ଲାରିଟିନ/Claritin ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଆଲର୍ଜି ରୋଗ‌ଗୁଡ଼ିକ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଆଲର୍ଜିକ ରାଇନାଇଟିସ (allergic rhinitis ବା hay fever) ଓ ହାଇଭସ (hives) ଭଳି ରୋଗମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏହା ଦିଆଯାଏ । ଏହା ଏକ ଡିକଞ୍ଜେସ୍‌ଟାଣ୍ଟ (decongestant) ଔଷଧ ସୁଡୋଏପିନେଫ୍ରିନ (pseudoephedrine) ସ‌ହିତ ଲୋରାଟିଡିନ/ସୁଡୋଏପିନେଫ୍ରିନ (loratadine/pseudoephedrine) ନାମରେ ମିଳେ । ଏହାକୁ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ଲୋରାଟାଡିନର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନିଦ୍ରାଳୁ ଭାବ, ଶୁଖିଲା ପାଟି ଓ ମୁଣ୍ଡବଥା ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ପାଇପାରେ । କ୍ୱଚିତ ସାଂଘାତିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହେଲେ ଏହାର ଆଲର୍ଜି, ବାତ (seizures) ଓ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା (liver problems) ଇତ୍ୟାଦି ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ନିରାପଦ ଜଣାଯା‌ଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଅନୁଶୀଳନ ହୋଇନାହିଁ । ଦୁଇ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଏହି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏନାହିଁ । ଏହା ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ିର ଆଣ୍ଟିହିସ୍‌ଟାମିନ (second-generation antihistamine) ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ ।
ସନ ୧୯୮୧ରେ ଲୋରାଟାଡିନ ଆବିଷ୍କୃତ ହେବାପରେ ସନ ୧୯୯୩ରେ ମାର୍କେଟକୁ ଆସିଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ (World Health Organization's List of Essential Medicines) ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ (health system) ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ନାମରେ (generic medication) ବିକ୍ରୟ ହୁଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ (developing world) ଏହି ଔଷଧର ଏକ ଦିନ ଡୋଜର କ୍ରୟ ମୂଲ୍ୟ ୦.୦୧ରୁ ୦.୦୮ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହା ଖୁଚୁରା ଦୋକାନରେ (over the counter) ମିଳେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
୫୨୦
୫୨୦ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୫୨୦ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଏକିନୋକୋକୋସିସ
ଏକିନୋକୋକୋସିସ ବା ହାଇଡାଟିଡ ରୋଗ ବା ହାଇଡାଟିଡୋସିସ ବା ଏକିନୋକୋକାଲ ରୋଗ (ଇଂରାଜୀରେ ଯଥାକ୍ରମେ Echinococcosis, hydatid disease, hydatidosis, or echinococcal disease), ଏକ ପ୍ରକାର ଏକିନୋକୋକୋସ ଟାଇପର ଫିତାକୃମି ଜାତୀୟ ପରଜୀବୀ ରୋଗ ।  ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ରୋଗ ହୁଏ ଯଥା ସିସ୍ଟିକ ଏକିନୋକୋକୋସିସ ଓ ଆଲ୍‌ଭିଓଲାର ଏକିନୋକୋକୋସିସ । ସ୍ୱଳ୍ପ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦୁଇ ପ୍ରକାର ରୋଗ ନାମ ପଲିସିସ୍ଟିକ ଏକିନୋକୋକୋସିସ ଓ ୟୁନିସିସ୍ଟିସେକିନୋକୋକୋସ ।  ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆରମ୍ଭରୁ କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ ଓ ଏହା ବର୍ଷେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିପାରେ ।  ସିସ୍ଟର ସ୍ଥାନ ଓ ଆକାର ଅନୁସାରେ ଚିହ୍ନ ଓ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ।  ଆଲ୍‌ଭିଓଲାର ରୋଗ ଯକୃତରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ଏହା ଫୁସ‌ଫୁସ ଓ ମସ୍ତିଷ୍କ ଭଳି ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପିପାରେ । ଯକୃତରେ ରୋଗ ହେଲେ ପେଟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ, ଓଜନ ହ୍ରାସ ହୁଏ ଓ ହଳଦିଆ ଦେଖାଯାଏ । ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍‌ରେ ରୋଗ ହେଲେ ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଛୋଟ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା, କାଶ ଓ କଫ ହୁଏ ।
ସଂକ୍ରମିତ ପଶୁଙ୍କ ନିକଟ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ବା ପରଜୀବୀର ଅଣ୍ଡା ମିଶ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜଳ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏହି ରୋଗ ବ୍ୟାପେ । ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇଥିବା ମାଂସାହାରୀ ପଶୁଙ୍କ ମଳ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଣ୍ଡା ବାହାରିଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ କୁକୁର, କୋକିଶିଆଳି ଓ ଗଧିଆ ସଂକ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହି ପଶୁମାନେ ଖାଉଥିବା ମେଣ୍ଢା ଓ ରୋଡେଣ୍ଟଙ୍କର ଏହି ପଶୁମାନେ ଖାଉଥିବା ମେଣ୍ଢା ଓ ରୋଡେଣ୍ଟଙ୍କର (ମୂଷା, ଗୁଣ୍ଡୁଚି ଜାତୀୟ ଜୀବ) ଦେହରେ ସିସ୍ଟ ଥିଲେ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗର ମାଂସ ଖାଇବା ପରେ ହିଁ ସଂକ୍ରମଣ ହୁଏ । ଏକିନୋକୋକସ୍‌ର ପ୍ରକାର ଅନୁସାରେ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିମନ୍ତେ ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ ବ୍ୟବ‌ହାର କଲେ ମଧ୍ୟ ସି.ଟି. ସ୍କାନ ବା ଏମ.ଆର.ଆ‌ଇ. ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ । ରକ୍ତରେ ଆଣ୍ଟିବଡି ମିଳିଲe ବା ବାୟୋପ୍ସି କଲେ ରୋଗ ନିଧାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ ।
ମେଣ୍ଢାଙ୍କୁ ଟିକା ଦେଇ ଓ କୁକୁରଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା କରି ଏହି ରୋଗକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିହୁଏ । ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଚିକିତ୍ସା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ହୁଏ ।  ଚର୍ମ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ସିସ୍ଟ ଡ୍ରେନ କରି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । ବେଳେ ବେଳେ ରୋଗକୁ କେବଳ ନିରିକ୍ଷଣ କରାଯାଏ । ଆଲ୍‌ଭିଓଲାର୍ ଟାଇପ୍‌କୁ ଅପରେଶନ କଲାପରେ ଔଷଧ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଅନେକ ବର୍ଷ ନିମନ୍ତେ ଆଲ୍‌ବେଣ୍ଡାଜୋଲ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ ।  ଆଲ୍‌ଭିଓଲାର୍ ରୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ ।
ଜୁଆଙ୍ଗ ଜନଜାତି
ଓଡ଼ିଶାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ୧୩ ପ୍ରକାର ଆଦିମ ଜନଜାତି ମଧ୍ୟରୁ ଜୁଆଙ୍ଗ ଅନ୍ୟତମ । ଜୁଆଙ୍ଗମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଗୋନାସିକା ପର୍ବତ ପାଦଦେଶରେ ହୋଇଥିଲା । ସେମାନଙ୍କ ଭାଷାରେ ଜୁଅଙ୍ଗର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ମଣିଷ । ସେମାନେ ନିଜକୁ ପତ୍ର-ଶବର ମଧ୍ୟ କହିଥାନ୍ତି । ସେମାନେ ପତ୍ର ପରିଧାନ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏବେ ସେମାନେ ସଭ୍ୟତାର ଆଲୋକରେ ସାଧାରଣ ଜୀବନଶୈଳୀ ବିତାଉଛନ୍ତି । ଜୁଆଙ୍ଗ ଜନଜାତି ଓଡ଼ିଶାର କେନ୍ଦୁଝର, ମୟୁରଭଞ୍ଜ, ଢେଙ୍କାନାଳ, ସୁନ୍ଦରଗଡ, ସମ୍ବଲପୁର ଝାରସୁଗୁଡା, ବାଲେଶ୍ୱର, କଟକ, ଫୁଲବାଣୀ, କୋରାପୁଟ ଆଦି ଜିଲ୍ଲାମାନଙ୍କରେ ବସବାସ କରନ୍ତି । କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲାର ଗୋନାସିକା ଅଞ୍ଛଳଟି ଜୁଆଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଆଦିମ ସ୍ଥାନ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ଜିଲ୍ଲାରେ ଅଧିକାଂଶ ଜୁଆଙ୍ଗ ପରିବାର ବସବାସ କରିଥାନ୍ତି । ଜନଗଣନା ୨୦୧୧ ଅନୁଯାୟୀ ଓଡ଼ିଶାରେ ମୋଟ ଜୁଆଙ୍ଗ ଜନସଂଖ୍ୟା ୪୭,୦୯୫ ଜଣ ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ୨୩,୦୯୩ ଜଣ ପୁରୁଷ ଓ ୨୪,୦୦୨ ଜଣ ମହିଳା ଅଟନ୍ତି । ଜୁଆଙ୍ଗମାନେ ଦେବଦେବୀ ଭୂତପ୍ରେତାଦିଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ଜୁଆଙ୍ଗମାନଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି "ଧରମ ଦେବତା" ବା "ସୂର୍ଯ୍ୟ" । ବିଶ୍ୱର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ବସୁମାତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପାସନା କରନ୍ତି । ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବସୁମାତାଙ୍କ ବ୍ୟତିତ ସେମାନେ ଗ୍ରାମ୍ ଦେବ ଓ ଗ୍ରାମ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଗ୍ରାମଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୂଖ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି "ଗ୍ରାମଶିରି"। ତାଙ୍କ ପ୍ରତିକ କାଠସ୍ତମ୍ଭ ବା ଶିଳାଖଣ୍ଡ । ଗ୍ରାମର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥଳରେ ଗ୍ରାମଶିରି ପୂଜା ପାଆନ୍ତି । ଜୁଆଙ୍ଗମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟତମ ଗ୍ରାମଦେବ ହେଲେ "ଥାନପତି" ସେ ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ ଥିବା ପର୍ବତରେ ରହିଥାନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରାମଶିରିଙ୍କ ସ୍ୱାମି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । "ଭୀମା-ବଡମା" ଓ "କାଞ୍ଚୁରୀ" ହେଉଛନ୍ତି ଜୁଆଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟଦୁଇ ଦେବୀ । ଆମ୍ବ ନୂଆ ପର୍ବରେ ଯୁବକମାନେ ଏହି ଦୁଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି । ମାଳୟଗିରି ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଧନ ନିୟମଗିରି ଓ ଗୁପ୍ତଗଙ୍ଗାକୁ ଜୁଆଙ୍ଗମାନେ ଦେବପୀଠ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ଜୁଆଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଆଦିପିତା ଓ ଆଦିମାତା ହେଉଛନ୍ତି "ଋଷି" ଓ "ଋଷିଆଣୀ" ଓ ଏମାନେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଏହି ଚଳନ୍ତି ଧରିତ୍ରୀରେ ଆବିର୍ଭାବ ହୋଥିବାର ସେମାଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଅଟେ । ଭୂତପ୍ରେତ ଓ ଆଲୌକିକ ଶକ୍ତିକୁ ଜୁଆଙ୍ଗମାନେ ଅତିମାତ୍ରାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ।
ଏକିନୋକୋକୋସିସ
ପୃଥିବୀର ଆନେକ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ ଓ ଅଧୁନା ପ୍ରାୟ ଏକ ନିୟୁତ ଲୋକ ଏହି ରୋଗ ଭୋଗୁଛନ୍ତି । ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକା, ଆଫ୍ରିକା ଓ ଏସିଆର କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୧୦% ଏହି ରୋଗର ଶୀକାର ହୁଅନ୍ତି । ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ଏହାଦ୍ୱାରା ୨୦୦୦ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଏହା କମିଯାଇ ୧୨୦୦ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି । ଏହି ରୋଗର ବାର୍ଷିକ ଅର୍ଥନୈତିକ ଖର୍ଚ୍ଚ ହିସାବ କରି ଦେଖାଯାଇଛି ଯେ ଏହା ପ୍ରାୟ ୩ ବିଲିଅନ ଆମେରିକିୟ ଡଲାର ।  ଏହା ଘୁଷୁରୀ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କରେ ।
ଜୁଆଙ୍ଗ ଜନଜାତି
ସମଗ୍ର କେଉଁଝର ଜିଲ୍ଲା ଆଦିବାସୀ ଅଧ୍ୟୁଷିତ ଅଟେ । ଏହି ଜିଲ୍ଲାରେ ଜୁଆଙ୍ଗ, ବାଥୁଡି, ଭୂୟାଁ, ଭୁମିଜ, ଗୋଣ୍ଡ, ହୋ, ଖରଓ୍ବାର, କିଷାନ, କୋହ୍ଲ, କୋରା, ମୁଣ୍ଡା, ଓରାଓଁ, ସାନ୍ତାଳ, ସଓରୋ, ଶବର, ସାଉଣ୍ଟି ଆଦି ୧୬ଟି ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ବାସ କରୁଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଅନୁସୂଚିତ ଜନଜାତି
ଏକିନୋକୋକୋସିସ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ରୋଗ ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ସର୍ଜିକାଲ ମାସ୍କ
ସର୍ଜିକାଲ ମାସ୍କ ଶଲ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ସମୟରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିବା ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସୁରକ୍ଷା ସାଧନ ଅଟେ । ଏହା ରୋଗୀର ପାଟି ଓ ନାକରୁ ନିର୍ଗତ ହେଉଥିବା ରୋଗଜନକ ପଦାର୍ଥରୁ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ । ବ୍ୟବହାରକାରୀକୁ ଜୀବାଣୁ ଓ ଭୂତାଣୁଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଅସକ୍ଷମ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହା ଅନ୍ୟ ମାସ୍କ ବା ଶ୍ୱାସଯନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ନିକୃଷ୍ଟତର ।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ
ସର୍ଜିକାଲ ମାସ୍କ ଚିକିତ୍ସକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶଲ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଚିକିତ୍ସାଜନିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ରୋଗୀ ନାକ ଓ ପାଟିରୁ ନିର୍ଗତ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଓ ଏରୋସଲରୁ ରକ୍ଷା କରେ ଯଦିଓ ସର୍ଜରୀ ପରେ ହେଉଥିବା ସଂକ୍ରମଣରୁ ଏହି ମାସ୍କ ରକ୍ଷା କରିବାର କୌଣସି ସଠିକ ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ । ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସର୍ଜିକାଲ ମାସ୍କକୁ ପିନ୍ଧିବା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟବହାର ପରେ ନଷ୍ଟ କରିବାର ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଏ । ଠିକଭାବେ ଫିଟ ହେଉଥିବା ଏବଂ ପରୀକ୍ଷଣ କରାଯାଇଥିବା ଏନ୯୫ ବା ଏଫଏଫଏଫ୩ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଥାଏ ଯାହାଦ୍ୱାରା ସଂକ୍ରମଣରୁ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷା ମିଳିଥାଏ ।
ଜନସାଧାରଣ
ସାଧାରଣତଃ ଘର ବାହାରରେ ଏପରି ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଏନାହିଁ । ପୂର୍ବ-ଏସୀୟ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ସାର୍ବଜନିକ ସ୍ଥାନରେ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିବା ସାଧାରଣ କଥା ଅଟେ । ଚୀନ, ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ ଏବଂ ତାଇୱାନ ପରି ଦେଶରେ ବାୟୁଦ୍ୱାରା ସଂକ୍ରମିତ ରୋଗମାନଙ୍କଠାରୁ ନିଜକୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରାୟ ଲୋକମାନେ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧନ୍ତି । ଏହାଦ୍ୱାରା ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ କାରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧୂଳିଧୂଆଁରୁ ବଞ୍ଚିବା ସହ ସହଜରେ ନିଶ୍ୱାସ ନେବା ସମ୍ଭବ ହୁଏ । ଦକ୍ଷିଣ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ଧୂଆଁ ଏବଂ ପ୍ରଦୂଷଣର ବୃଦ୍ଧି ହେତୁ ଭାରତ, ନେପାଳ, ଥାଇଲାଣ୍ଡର ପ୍ରମୁଖ ସହରରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମାସ୍କର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି । ଏହାବ୍ୟତୀତ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ, ମାଲେସିଆ ଏବଂ ସିଙ୍ଗାପୁରରେ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆ ଗ୍ରୀଷ୍ମଋତୁରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ନିଶ୍ୱାସବାୟୁରୁ ପରିଷ୍କୃତ କରୁଥିବା ସର୍ଜିକାଲ ମାସ୍କର ବ୍ୟବହାରର ଚାହିଦା ଏସିଆରେ ବହୁତ ଅଧିକ ହୋଇଥିବାରୁ କମ୍ପାନୀମାନେ ସାଧା ମାସ୍କ ସହ ସୁନ୍ଦର ଡିଜାଇନ ଥିବା ମାସ୍କ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ବିକିଥାନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମ୍ପର୍କିତ ଯନ୍ତ୍ର
ବୁଦ୍ଧ ଜୀବନ ଚରିତ ଖୋଦିତ ହାତୀଦାନ୍ତ
ବୁଦ୍ଧ ଜୀବନ ଚରିତ ଖୋଦିତ ହାତୀଦାନ୍ତ' ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀସ୍ଥିତ ନ୍ୟାସନାଲ ମ୍ୟୁଜିଅମ ଡେକୋରେଟିଭ ଆର୍ଟସ ଗ୍ୟାଲେରିରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଉଥିବା ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ କୋଟିକମ ଖୋଦିତ ହାତୀଦାନ୍ତ । ଦାନ୍ତଟି ସଂଗ୍ରହାଳୟକୁ ଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ୫ ଫୁଟ ଲମ୍ବର ଏହି ଦାନ୍ତଟି ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଜୀବନର ୪୩ଟି ଘଟଣା ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି ଯାହା ଦିଲ୍ଲୀ ଅଞ୍ଚଳର କାରିଗରଙ୍କଦ୍ୱାରା ୨୦ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଗଢ଼ାଯାଇଥିବା ଅନୁମିତ ।
ବିବରଣୀ
୧୮ଶ ଓ ୧୯ଶ ଶତକରେ ଭାରତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାତୀଦାନ୍ତ ଖୋଦନ—ବର୍ମାକୁ ବାଦ ଦେଲେ ବିଶେଷ କରି ଦିଲ୍ଲୀ ଅଞ୍ଚଳରେ—ଜଣାଶୁଣା ଥିଲା । ଆଫ୍ରିକୀୟ ହାତୀଦାନ୍ତରେ ତିଆରି ସମାନ ଧରଣର ହାତୀଦାନ୍ତ କାମ କଙ୍ଗୋର ଅଇଭରି କୋଷ୍ଟରେ  ଏବଂ ବେନିନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ହାତୀଦାନ୍ତର କାମ ଭାରତରେ ଖୁବ ପୁରୁଣା ଏହାର ଆଧାର କାଳିଦାସଙ୍କ ମେଘଦୂତରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ଭାରତ ଭୂଖଣ୍ଡରୁ ମିଳିଥିବା ସର୍ବପୁରାତନ ହାତୀଦାନ୍ତ କାମ ତକ୍ଷଶିଳାଠାରୁ ମିଳିଥିବା ଏକ ୨ୟ ଶତାବ୍ଦୀର ପାନିଆ । ରାଜକୀୟ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା ମିଳୁଥିବାରୁ  ହାତୀଦାନ୍ତ କାମ ଆସାମ ଓ ମହୀଶୁରରେ ଉନ୍ନତିର ଶିଖରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା ।
ଏହି ହାତୀଦାନ୍ତରେ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଜୀବନଚରିତ ୪୩ଟି ମଣ୍ଡଳରେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି ଯେଉଁଥିରୁ ପ୍ରଥମ ୨୫ଟି ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଜନ୍ମରୁ ତାଙ୍କ ନିର୍ବାଣ ଯାଏ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ଓ ତା' ପରର ୧୮ଟି ତାଙ୍କର ନିର୍ବାଣରୁ ମହାନିର୍ବାଣ ଯାଏ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ବଖଣାଯାଇଛି । ସମାନ ଧରଣର କାହାଣୀ ଚିତ୍ରଣ ପ୍ରତିମା ଓ ଛବିରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ତେବେ ଏହି ହାଟିଦାନ୍ତ କାମରେ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଜୀବନର କେତେକ ନୂଆ କାହାଣୀ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ, ଯଥା ଏକ ଚଢ଼େଇ ସାଙ୍ଗରେ ସିଦ୍ଧାର୍ଥଙ୍କ ଲଢ଼େଇ, ତାଙ୍କର ପଶିବଳିକୁ ବିରୋଧ, ଓ ମରଣ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶିକ୍ଷା । ହାତୀଦାନ୍ତଟି ଉପର ଆଡ଼କୁ ଗୋଜିଆ ହୋଇଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ତିନୋଟି ବିଦିତ ମୁଦ୍ରା "ଭୂମିସ୍ପର୍ଶ ମୁଦ୍ରା", "ଅଭୟମୁଦ୍ରା" ଏବଂ "ଧର୍ମଚକ୍ରପ୍ରଭାତନ ମୁଦ୍ରା" ଗୋଲାକାରରେ ଖୋଦିତ । ଏସବୁ ଫୁଲ-ଲଟା ଆଦି ସୂକ୍ଷ୍ମ କୋଟିକମ ହୋଇଛି ।
ଶିଶୁ ଅନନ୍ତ ଦାସ
ଶିଶୁ ଅନନ୍ତ ଦାସ (ଜନ୍ମନାମ ଅନନ୍ତ ଦାସ) ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ଜଣେ ମହାନ ସାଧକ ଓ ଭକ୍ତକବି ଥିଲେ ଓ ଓଡ଼ିଆରେ ପୁରାଣ ରଚନା କରିବାରେ ଅନ୍ୟତମ ଥିଲେ । ସେ ଅନେକ ଭକ୍ତି କବିତା ରଚନା କରିଥିଲେ । ମହାପୁରୁଷ ଅନନ୍ତ ଦାସ ପଞ୍ଚସଖାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ । ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳରାମ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଯଶୋବନ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଅନନ୍ତ ଥିଲେ ଯୋଗଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଉତ୍କଳୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ମତବାଦର ଜଣେ ପରିପୋଷକ ସନ୍ଥ ।
ଜୀବନ
ଶିଶୁଅନନ୍ତଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ କପିଳ ମହାନ୍ତି ଓ ମା’ଙ୍କ ନାମ ଗୌରୀ । ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ‘ବାଲିପାଟଣା’ ଅଞ୍ଚଳରେ । ଗବେଷକ ସୂର୍ଯ୍ୟନାରାୟଣ ଦାଶଙ୍କ ମତରେ ଶିଶୁ ଅନନ୍ତ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଦେବଙ୍କ ରାଜତ୍ୱର ୨୫ ଅଙ୍କରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୧୪୮୬ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦଙ୍କ 'ଉଦୟ କାହାଣୀ'ରୁ ଜଣାଯାଏ । ଅନ୍ୟମତେ ଅନନ୍ତ ଦାସଙ୍କ ଜନ୍ମ ୧୪୭୨ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ହୋଇଥିଲା ।
'ଶିଶୁ' ଉପାଧି
ତାଙ୍କ ନାମ କାହିଁକି ଶିଶୁ ଅନନ୍ତ ହେଲା ଏ ବିଷୟରେ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲା ଅଞ୍ଚଳରେ ତିର୍ତ୍ତୋଲ ଥାନା ଅରିଲୋ ଗ୍ରାମ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ଗ୍ରାମଟି ପାଇକା ଓ ମୁକୁପାଇକା ନଦୀର ମଧ୍ୟସ୍ଥଳରେ ରହିଛି । ସେହି ଗାଁ ପାଖ ଗହୀର ଜମି ରାଧାକାନ୍ତ ଠାକୁରଙ୍କର । ସେହି ଜମି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଉଇହୁଙ୍କା ଥିଲା । ଗ୍ରାମର ପୁରୁଖା ଲୋକ ଓ ବୁଢ଼ୀମାନେ କହନ୍ତି, କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ବଳଦେବ ଜୀଉଙ୍କୁ ମନାସୁଥିବା ଭୋଗ ନପାଇ ପାରିଲେ ଏହି ରାଧାକାନ୍ତ ହୁଙ୍କା ପାଖରେ ସମର୍ପଣ କରିଦିଆଯାଏ । ଏହି ହୁଙ୍କାଟି କଣ୍ଟକିତ ଗୁଳ୍ମଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ । ବହୁ ସର୍ପଙ୍କର ବାସସ୍ଥଳୀ । ମୁଖ୍ୟ ସର୍ପଟି ଅତି ଭୟଙ୍କର । ୧୯୬୨ରେ ଏଇ ହୁଙ୍କା ମଧ୍ୟରେ ଶିଶୁ ଅନନ୍ତଙ୍କ ଆଭାସ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୋଇଥିବାର ଜଣାଯାଏ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀରୁ ଜଣାଯାଏ, ପାଖଡ଼ ଗ୍ରାମର ସତ୍ୟାନନ୍ଦ ସାହୁ ସେହି ହୁଙ୍କାବାଟେ ଯାଉଥିଲେ । ହୁଙ୍କାପାଖ ହିଡମୁଣ୍ଡରୁ ଜଣେ ବାବାଜୀ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ । ତାଙ୍କଠାରୁ ପାଚିଲା କଦଳୀ ଖାଇବାକୁ ମାଗିଲେ । ନାମ ପଚାରିବାରୁ କହିଲେ ‘ ମୁଁ, ଶିଶୁ ଅନନ୍ତ’ । କଦଳୀ ଖାଇ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ । ସେହିଦିନଠାରୁ ଶିଶୁ ଅନନ୍ତଙ୍କ ନାମ ପ୍ରଚାରିତ ହେଲା ।
ଅନ୍ୟ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀରୁ ଜଣାଯାଏ, ପଞ୍ଚସଖାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହାପୁରୁଷ ଅନନ୍ତ ଦାସ ‘ଶିଶୁ’ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ହୋଇଥିବାରୁ ଶିଶୁ ଅନନ୍ତ ଦାସ ନାମରେ ସର୍ବତ୍ର ପରିଚିତ । ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ 'ଶିଶୁ' ଗୋଷ୍ଠୀର କବିମାନେ ଉପାଧି ଧାରଣ କରିଥିବା ଜଣାଯାଏ, ଯେପରି- ଶିଶୁ ଅର୍ଜୁନ ଦାସ (କଳ୍ପଲତା, ରାମବିଭା), ଶିଶୁ ବନମାଳି ଦାସ (ରାସ), ଶିଶୁ ଶଙ୍କର ଦାସ (ଉଷାଭିଳାଷ), ଶିଶୁ ପ୍ରତାପରାୟ (ଶଶିସେଣା) ଓ ଶିଶୁ ଦୟାନିଧି ଦାସ (ଅଶ୍ୱମେଧ ଯାଗ) ।
ସାହିତ୍ୟିକ କୃତି
thumb|ବାଲିପାଟଣାରେ ଅନନ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି
ମୁଦ୍ରଣ
ଶିଶୁ ଅନନ୍ତଙ୍କର ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକ ମୁଦ୍ରିତ ନ ହୋଇଥିବାରୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବିଶେଷ କିଛି ଜାଣିବାର ସୁବିଧା ନାହିଁ । ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଥିବା ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ଗ୍ରନ୍ଥାଗାରରେ ତାଙ୍କର କେତୋଟି ଗ୍ରନ୍ଥର ପାଣ୍ଡୁଲିପି ଥିବା ଶିଶୁ ଅର୍ଜୁନ ଦାସଙ୍କ କଳ୍ପଲତା କାବ୍ୟର ମୁଖବନ୍ଧରେ ଶ୍ରୀ କେଦାରନାଥ ମହାପାତ୍ର ଲେଖିଛନ୍ତି । ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ଶିଶୁ ଅନନ୍ତଙ୍କ ଭଣିତା ରହିଛି ।
ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ
ବଳିଆ ବାବା କହନ୍ତି, ଶିଶୁ ଅନନ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ସତ୍ୟର ଶେଷଦେବ ନୃସିଂହ, ତ୍ରେତୟାର ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଦ୍ୱାପରର କୃଷ୍ଣ ବଳରାମ, ଜଗନ୍ନାଥ ଚେତନାର ଜଗନ୍ନାଥ ବଳଦେବ ଓ ବୈଷ୍ଣବୀୟ ଦର୍ଶନର ଗୌର ନିତାଇ । ଶିଶୁ ଅନନ୍ତ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯୋଗସାଧକ ଥିଲେ । ସେ ସ୍ୱକୀୟ ଯୋଗ ବଳରେ ଜଗତର ପିତାମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣଙ୍କର କୋଳରେ ଶିଶୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ରୂପରେ ଖେଳିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ନାମରେ ଅନେକ ଗ୍ରନ୍ଥମାନ ରଚିତ ହୋଇଛି । ଶିଶୁ ଅନନ୍ତଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନ ସମ୍ବଳିତ ରଚନା ଅପେକ୍ଷା ତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ମାଳିକା ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ।
ଅନନ୍ତଙ୍କ ରଚନାଗୁଡ଼ିକ ଓଡ଼ିଶାରେ ଏକଦା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାଥ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଧାରାରେ ରଚିତ ବୋଲି ଗବେଷକମାନେ କୁହନ୍ତି ।
ଅନନ୍ତ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ପଞ୍ଚସଖା (ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ, ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଦାସ, ବଳରାମ ଦାସ, ଅନନ୍ତ ଦାସ, ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ)ଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣେ । ଏହି ପଞ୍ଚସଖା ଓଡ଼ିଶାରେ "ଭକ୍ତି" ଧାରାର ଆବାହକ ଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ କାଳରେ ଅନେକ ଓଡ଼ିଆ ଭକ୍ତି ସାହିତ୍ୟର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ସନ୍ଥକବି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:କବି ଶ୍ରେଣୀ:୧୫ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କବି
ସାଧୁ ମେହେର
ସାଧୁ ମେହେର (ଜନ୍ମ ୧ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୪୦) ଜଣେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ ଅଭିନେତା, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ଲେଖକ ଓ ପ୍ରଯୋଜକ ।
ସାଧୁ, ୧୯୪୦ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ପହିଲା ତାରିଖରେ ବୌଦ୍ଧ ଜିଲ୍ଲାର ଗୁଡଭେଲିପଦର ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ବୁଣାକାର ଥିଲେ । ସୋନପୁର ସହରରେ ସେ ନିଜର ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପିଲାଦିନରୁ ସେ ଅଭିନୟ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ଥିଲେ । ଅଭିନୟରେ ସେ ଏପରି ମଗ୍ନ ଥିଲେ ଯେ, ମଞ୍ଚରେ ଅଭିନୟ କରୁଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁଖବର ମିଳିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ମଞ୍ଚଛାଡ଼ି ନଯାଇ ଅଭିନୟ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସ୍ନାତକ ଶିକ୍ଷାପରେ, ସେ କଲିକତାର ରବୀନ୍ଦ୍ର ଭାରତୀ ଯାଇଥିଲେ ଅଭିନୟରେ ଡିପ୍ଲୋମା କରିବା ପାଇଁ । ସେଠାରେ, ମଞ୍ଚ ଓ ସିନେମା ପ୍ରଭାବରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଗତିପଥ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥିଲା । ସେ ପୁନାର ଫିଲ୍ମ ଏଣ୍ଡ ଟେଲିଭିଜନ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ ଯାଇ ଅଭିନୟରେ ଡିପ୍ଲୋମା ହାସଲ କରିଥିଲେ । ତାପରେ ସେ ଥିଏଟରରେ ଯୋଗଦେଲେ ଓ ସତ୍ୟଦେବ ଦୁବେଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ଅନେକ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
କଥାଚିତ୍ର ଜୀବନ
୧୯୬୯ ମସିହାରେ ସେ ଭୂବନ ସୋମ କଥାଚିତ୍ରରୁ ଅଭିନେତା ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏଥିରେ ସେ ଏକ ମୂକ ପକ୍ଷୀଧରାଳୀ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୪ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଙ୍କୁର ତାଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ସ୍ଥରରେ ଜଣେ ଭଲ ଅଭିନେତାର ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିଲା । ସାଧୁ ୨୮ରୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ, ବଙ୍ଗଳା ଓ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିସାରିଛନ୍ତି । ଇଛା ପୂରଣ, ୨୭ ଡାଉନ୍, ମନ୍ଥନ, ଦେବଶିଶୁ, ନିଶାନ୍ତ, ସଫେଦ ହାତୀ, ମୃଗୟା, ଚରାଚର, ଉତ୍ତରଣ ଆଦି ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ । ୧୯୭୭ ମସିହାରେ ସେ ନିଜ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିମାନର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଥିଲେ, ଅଭିମାନ ଥିଲା ଅଭିନେତା ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତିଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ତାପରେ, ସେ ଅଭିଳାଷ, ଅପରିଚିତା, ଗୋପରେ ବଢୁଚି କଳାକହ୍ନେଇ ଆଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଛନ୍ତି । ଶୀତ ରାତି, ଭୁଖା ଆଦି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ମାନ ସମ୍ମାନ
ବର୍ତ୍ତମାନ, ସେ ନିଜ ଗ୍ରାମ ଗୁଡଭେଲିପଦରରେ ରହି ମଞ୍ଚ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଅଛନ୍ତି ।
ଅଧିକ ତଥ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ବିରୋଧୀ ଅବଜ୍ଞାକାରୀ ରୋଗ
ବିରୋଧୀ ଅବଜ୍ଞାକାରୀ ରୋଗ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Oppositional defiant disorder/ ODD ) ହେଉଛି ଏକ ପିଲାଦିନର ରୋଗ ଯାହା ଭାବନା ଏବଂ ଆଚରଣ ଜନିତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସମସ୍ୟା ସହିତ ଜଡିତ ଥାଏ । ଏହା ଏକ କ୍ରୋଧିତ ମନୋଭାବ, ଅସମ୍ମାନ ଆଚରଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରତିଶୋଧ ପରାୟଣତାର ଏକ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଢ଼ାଞ୍ଚା ସହିତ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ । ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ଉଦ୍‌ବେଗ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା, ବିକୃତ ମନୋଭାବ, ଆଚରଣ ବ୍ୟାଧି ଏବଂ ପଦାର୍ଥର ଅପବ୍ୟବହାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ ।
ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଜେନେଟିକ, ପରି ବେଶ ଏବଂ ସାମାଜିକ କାରଣଗୁଡିକ ସହିତ ଜଡିତ ଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ଜେନେଟିକର ସଙ୍କଟ ପ୍ରାୟ ଅଧା ଦାୟୀ ଅଟେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଙ୍କଟ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ହେଉଛି ଶିଶୁ ନିର୍ଯାତନା, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଏବଂ ଗରିବ ସାଥୀ ଗୋଷ୍ଠୀ ଦାୟୀ । ଶିଶୁ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ ଅନେକ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ ଉପକରଣ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ । ଓଡିଡି ରୋଗ ଆଚରଣ ବ୍ୟାଧିଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଅଟେ କାରଣ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ କମ୍ ଗୁରୁତର ଅଟେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଅଅଁଳା
ଅଅଁଳା, ଏକ ଦ୍ରୁମ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ । ଭାରତରେ ସର୍ବତ୍ର ଏହା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତେନ୍ତୁଳି ପତ୍ର ପରି ଦିଶିଲେ ବି ଏହାଠାରୁ ଟିକିଏ ବଡ଼ ଆକାରର ହୋଇଥାନ୍ତି । ଏହା ମଧ୍ୟମ ଉଚ୍ଚତା ବିଶିଷ୍ଟ ଗଛ । ଅନ୍ୟ ନାମ ଅଏଁଳା ।
ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଗୁଣ
ଏହା ଅଳ୍ପ ମଧୁର ମିଶ୍ରିତ କଷାୟରସ, ରସାୟନ, ଶୀତବୀର୍ଯ୍ୟ, କେଶବର୍ଦ୍ଧକ, ମେଧାବର୍ଦ୍ଧକ, ଚକ୍ଷୁପ୍ରୀତିକାରୀ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟବର୍ଦ୍ଧକ, ଶୀତଳ, ତୃପ୍ତିପ୍ରଦ, ବାତ, ପିତ୍ତ, ଶ୍ଳେଷ୍ମ, ମେହ, ପ୍ରମେହ, ଦାହ, ତୃଷ୍ଣାବମନ, ଅମ୍ଳପିତ୍ତ, ରକ୍ତଦୋଷ, ଧାତୁଦୋଷ, ମୂତ୍ରାକ୍ଷୟ ପୀଡ଼ା, ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ, ବାୟୁଶୂଳ ଓ ଅନିଦ୍ରା ନିବାରକ ଅଟେ ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଷାରେ ନାମ
ଓଡ଼ିଆରେ ଅଅଁଳା, ଅଏଁଳା ବଙ୍ଗଳାରେ ଆମଲା, ଆମଲକୀ, ହିନ୍ଦୀରେ ଆମଲା, ଅଶୋରା ତେଲୁଗୁରେ ଉସରକାୟ , ସଂସ୍କୃତରେ ଧାତ୍ରୀ, ଆମଳକୀ, ଅମୃତ ଆମଳକ ଓ ତିଷ୍ୟଫଳା ଆଦି କୁହାଯାଏ ।
ବ୍ୟବହାର
ଏହାର ମଞ୍ଜିକୁ ବାହାର କରି ଏହାର ଔଷଧୀୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଏହା ପେଟରୋଗ, ସର୍ଦ୍ଦି ଓ ପ୍ରମେହ ଆଦିପାଇଁ ଗୁଣକାରୀ । ଏହା ଜୀବସାର ଗର ଉତ୍ସ। ଏହା ଚ୍ୟବନପ୍ରାଶର ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ (ଶତକଡା ୯୦ ଭାଗରୁ ଅଧିକ)।
ତ୍ରିଫଳାର ତିନୋଟି ଉପାଦାନ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ଗୋଟିଏ ।
ଆହୁରି ଦେଖନ୍ତୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ଉଦ୍ଭିଦ ଜଗତ ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧୀୟ ଗଛ ଶ୍ରେଣୀ:ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନ
ସାହାରୁଖ ଖାଁ
ଶାହାରୁଖ ଖାଁ (ଜନ୍ମ ୨ ନଭେମ୍ବର ୧୯୬୫) ଭାରତର ସିନେ ଜଗତର ଜଣେ ଅଭିନେତା ଓ ପ୍ରଯୋଜକ । ସାଧାରଣତଃ "କିଙ୍ଗ୍ ଖାନ", "ଏସ.ଆର.କେ", "କିଙ୍ଗ ଅଫ୍ ବଲିଉଡ଼" ତଥା "ବଲିଉଡ଼ ବାଦଶାହ" ଭାବରେ ସେ ଜଣାଶୁଣା । ୧୯୯୨ ମସିହାରେ "ଦିୱାନା" ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ପଦାର୍ପଣ କରିଥିବା ଶାହାରୁଖ ତା' ଆଗରୁ ଟେଲିଭିଜନରେ ଜଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାରାବାହିକ ଅଭିନେତା ଭାବରେ ନାଁ କରିଥିଲେ । ଶାହାରୁଖ ୧୪ଟି ଫିଲ୍ମଫେୟାର୍ ପୁରସ୍କାର ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଜିତିଛନ୍ତି, ଯହିଁରୁ ୮ ଗୋଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତା ବିଭାଗରେ ଅଛି, ତଥା ଏହା ଏକ ରେକର୍ଡ଼ ଦିଲ୍ଲିପ କୁମାରଙ୍କ ସହିତ ।
ଶାହାରୁଖ ଖାଁ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଟେଲିଭିଜନ୍ ସିରିୟଲ ଫୈାଜୀରେ ନିଜର କ୍ୟାରିୟର୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ଦିୱାନା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ବଲିଉଡରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ଖାଁ ଅଭିନୀତ କେତେଗୋଟି ପ୍ରମୁଖ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭିତରୁ "ଡର୍" (୧୯୯୩), "ବାଜିଗର୍" (୧୯୯୩), "ଅଞ୍ଜାମ୍" (୧୯୯୪), "ରାଜୁ ବନଗୟା ଜେନ୍ଟଲ୍-ମ୍ୟାନ୍", କରନ-ଅର୍ଜୁନ, କୋଇଲା, ପରଦେଶ୍, ଦିଲ ତୋ ପାଲ ହୈ, ବାଦଶାହ, ହେ ରାମ, ଦିଲବାଲେ ଦୁଲହନିଆଁ ଲେ ଜାଏଙ୍ଗେ, କୁଛ୍ କୁଛ୍ ହୋତା ହୈ, ଦେବଦାସ, ମହୋବ୍ୱତେ, ଅଶୋକା, କଲ୍ ହୋ ନା ହୋ, ମେ ହୁଁ ନା, ବୀର୍-ଜାରା, ସ୍ୱଦେଶ୍, ପହେଲି, କଭି ଅଲବିଦା ନା କହ ନା, ଡନ, ଚକ ଦେ ଇଣ୍ଡିଆ, ଓଁ ଶାନ୍ତି ଓଁ, ରବ୍ ନେ ବନା ଦି ଜୋଡି, ବିଲ୍ଲୁ, ମାଇ ନେମ ଇଜ୍ ଖାଁ, ରା.୧ ଓ ଡନ-୨ ଆଦି ବହୁତ ଜନାଦୃତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ଶାହରୁଖ ୟଶ ଚୋପ୍ରାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 'ଜବ୍ ତକ୍ ହେ ଜାନ୍'ରେ ଆସିଥିଲେ । ଖାଁଙ୍କର ୨୦୧୩ -ମୁକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ  ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  'ଚେନ୍ନାଇ ଏକ୍ସପ୍ରେସ୍' , ଯାହାକୁ  ରୋହିତ୍ ସେଟ୍ଟୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହା ଏ ଯାବତ୍  ହିନ୍ଦୀ  ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର-ଜଗତର ସର୍ବାଧିକ ବ୍ୟାପାର କରିଥିବା ଚିତ୍ର । ଖାଁଙ୍କର ଆଗାମୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  କିଛି ହେଲା  ଫାରା ଖାନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ 'ହାପି ନ୍ୟୁ ଇୟର୍'  ଓ  ରାହୁଲ ଢୋଲକିଆ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ 'ରଈସ' । ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଖାଁ ଭାରତର ତଥା ବିଶ୍ୱର ଜଣେ ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଅଭିନେତା ଭାବରେ ଅନେକ ସମାଲୋଚକ ତଥା ଜନସାଧାରଣ ସାଦରେ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି । ସେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଉପାଧିରେ ଭୁଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ଫ୍ରାନ୍ସ, ମାଲେସିଆ, ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ ତଥା ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ଦେଶ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ତାଙ୍କର ତଥା ଭାରତର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତର ନାମ ସମୁଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି । ଲଣ୍ଡନର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମାଡାମ ଟୁଷଡ୍ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ତଥା ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କ ମହମ ପ୍ରତିମୁର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନା କରାଯାଇଛି । ବିଶ୍ୱ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତରେ ତାଙ୍କ ଅଭୁତପୂର୍ବ ପ୍ରଭାବ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆମେରିକାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ "ନିଉଜ-ଉଇକ" ପତ୍ରିକା ପୃଥିବୀର ପ୍ରଥମ ୫୦ଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକଙ୍କ ଭିତରେ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛି । ସେହିପରି ଆମେରିକାର ଜର୍ଜ୍-ଟାଉନ୍ ଇଉନିଭର୍ସିଟି ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱର ୫୦୦ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମୁସଲମାନଙ୍କ ତାଲିକାରେ ସାମିଲ କରିଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାଁ ଗୌରୀ ଖାଁ । ତାଙ୍କର ଆର୍ଯନ୍ ଓ ସୁହାନା ନାମରେ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଅଛନ୍ତି । ଶାହାରୁଖ ଖାଁ ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ଅଭିନେତା, ଜଣେ ପ୍ରଯୋଜକ, ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ତଥା ଜଣେ କ୍ରିକେଟ୍ ମାଲିକ (ତାଙ୍କ ଦଳର ନାମ ହେଲା କୋଲକାତା ନାଇଟ ରାଇଡର୍ସ୍) ଭାବରେ ଜନମାନସରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି । ଭାରତ ତଥା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ନୂତନ ଓ ଅଧୁନାତନ କଳାକାରମାନେ ଶାହାରୁଖ ଖାଁଙ୍କୁ ନିଜର ଦକ୍ଷତାର ମାପକାଠି ହିସାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି ତାଙ୍କ ପ୍ରବାଦତ୍ୱରେ ସାମିଲ ହୋଇଛନ୍ତି । ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ କେବଳ ଜଣେ ଅଭିନେତା ହିସାବରେ ନୁହେଁ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଭାରତର ଜଣେ ପ୍ରତିମୁଖ ଭାବରେ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଗୃହିତ ହେଉଛନ୍ତି
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଅଭିନେତା ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କୁମାର ମହାନନ୍ଦିଆ
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କୁମାର ମହାନନ୍ଦିଆ, ସ୍ୱିଡେନରେ ରହୁଥିବା ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଚିତ୍ରକର । ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ସ୍ୱିଡେନ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ସରକାରଙ୍କ କଳା ବିଭାଗର ପରାମର୍ଶଦାତା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ ।
କର୍ମ ଜୀବନ
ଦିଲ୍ଲୀରେରେ ହିଁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନିଜର କର୍ମଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ କରିବା ଓ ଜୀବନର ସର୍ବନିମ୍ନ ଆବଶ୍ୟକତା ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ବହୁ ସଂଘର୍ଷ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ଏହିପରି ଦୁଃସମୟରେ ତାରିକ ବେଗ ନାମକ ଜଣେ ବନ୍ଧୁ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖରେ ରଖିଥିଲେ । କ୍ରମେ ସେ ଦିଲ୍ଲୀର କନ୍ନଟ ପ୍ଲେସରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଓ ଧିରେ ଧିରେ ଲୋକପ୍ରିୟତା ହାସଲ କରିଲେ । କିନ୍ତୁ ରାସ୍ତାକଡରେ ବସି ଚିତ୍ର ଆଙ୍କୁଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଦିଲ୍ଲୀ ପୋଲିସର ଅତ୍ୟାଚାର ସହିବାକୁ ପଡୁଥିଲା । ଥରେ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ମହାକାଶଚାରୀ ଭାଲେଣ୍ଟିନା ତେରେସ୍କୋଭାଙ୍କ ଦିଲ୍ଲୀଗସ୍ତ ସମୟରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ତାଙ୍କର ଏକ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚିତ୍ର ଦେଖି ଖୁସି ହୋଇ ଭାଲେଣ୍ଟିନା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିଥିଲେ । ଏହି ଘଟଣାଟି ଦେଶବିଦେଶର ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଖୁବ ପ୍ରଚାରିତ ହୋଇଥିଲା ଓ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ବହୁ ଲୋକପ୍ରିୟତା ଆଣିଦେଇଥିଲା । ତତକାଳୀନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀମତି ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିଜର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କେଇଥିଲେ । ଏହି ଘଟଣାପରେ ତାଙ୍କୁ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇ ଦିଆଗଲା ଓ ଦିଲ୍ଲୀ ପୋଲିସଠାରୁ ସହଯୋଗ ମଧ୍ୟ ମିଳିଲା ।
ଏହି କ୍ରମରେ ୧୯୭୫ ମସିହା ୧୭ ତାରିଖ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଲୋଟ୍ଟା ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ସ୍ୱିଡେନର ଝିଅ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିଜର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କେଇଥିଲେ । ଏହି ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା ସମୟର ସ୍ୱଳ୍ପ କଥୋପକଥନ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଧୁତା ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା । ଅଳ୍ପ କେତୋଟି ମିଳନ ପରେ ସେମାନେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ବିବାହର କିଛି ଦିନ ପରେ ଲୋଟ୍ଟା ସ୍ୱଦେଶକୁ ଫେରି ଯାଇଥିଲେ । ବିବାହର ଦେଢ ବର୍ଷ ଓ ବହୁ ଚିଠିର ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ ପରେ ୧୯୭୭ ମସିହାରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସ୍ୱିଡେନ ଯିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ । ଦିଲ୍ଲୀରୁ କାବୁଲ ଯାଏଁ ବିମାନଯାତ୍ରା କରିବା ପରେ ସେଠାରୁ ତେହେରାନ ଓ ଇସ୍ତାନବୁଲ ଦେଇ ଭିଏନା ଯାଏଁ ସାଇକେଲରେ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ । ଭିଏନାରେ ସେ ନିଜର କିଛି ଚିତ୍ର ବିକି କିଛି ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ କରି ଗୋଥେନବର୍ଗ ଯାଏଁ ନିଜର ଟ୍ରେନ ଟିକଟ କିଣିପାରିଥିଲେ । ସେବେଠାରୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସ୍ୱିଡେନରେ ବସବାସ କରୁଛନ୍ତି ଓ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ତିଆରି କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି । ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଲୋଟ୍ଟାଙ୍କର ଏମିଲି ନାମକ ଏକ କନ୍ୟା ଓ କାର୍ଲ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ନାମକ ଏକ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ଅଛନ୍ତି ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ଏଞ୍ଜେଲ ବ୍ରେକ୍ଟସ୍ଲୋକାନଠାରେ, ଜଣେ କଳା ଶିକ୍ଷକ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ।
ସମାଜସେବା
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସଫଳତାରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଜୁନିଲିସ୍ତାନ ନାମକ ଏକ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱିଡେନ ସଂସଦର ନିର୍ବାଚନ ପାଇଁ ମନୋନୀତ କରିଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ସଫଳତା ମିଳିପାରିନଥିଲା । ଭାରତୀୟ କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ସ୍ୱିଡେନରେ ଓ ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ବହୁତ ଅବଦାନ ରହିଛି । କଳା, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗରିବ ମେଧାବୀ ଛାତ୍ର ଛାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ୧୯୭୯ ମସିହାରୁ ସେ ଏକ ସ୍କଲାରସିପ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ପୈତୃକ ଗ୍ରାମରେ ବିଭିନ୍ନ ଉନ୍ନତି ମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ ହାତକୁ ନେଇଛନ୍ତି । ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ଇକୋ-କଟେଜ ଗଠନ କରି ଗ୍ରାମୀଣ ପର୍ଯ୍ୟଟର ବିକାଶ ଦିଗରେ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଛନ୍ତି । ସେ ତାଙ୍କ ଉପାର୍ଜନର ୨୦% ଅଂଶ ଓଡ଼ିଶାର ବିକାଶ ଦିଗରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତି ନେଇଛନ୍ତି । ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ସ୍ୱିଡେନରେ ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସ୍କୃତିକ ରାଜଦୂତ ଭାବରେ ମନୋନୀତ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଚିତ୍ରକର
ଚଣ୍ଡୀ
ଉମା, ଗୌରୀ, ପାର୍ବତୀ, ହୈମ‌‌ବତୀ, ଶତାକ୍ଷୀ, ଶାକମ୍ବରୀ ଦେବୀ, ଜଗନ୍ମାତା, ଅନ୍ନପୁର୍ଣ୍ଣା ଓ ଭବାନୀ ଇତ୍ୟାଦି ତାଙ୍କର ଦୟାଳୁ ରୂପ; ଦୁର୍ଗା, କାଳୀ, ଶ୍ୟାମା, ଚଣ୍ଡି ଚଣ୍ଡିକା, ଭୈରବୀ, ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା ଇତ୍ୟାଦି ତାଙ୍କର ଭୟାନ‌କ ରୂପ ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ଅନ୍ୟ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ରକ୍ତବୀଜ ଅସୁର ସ‌ହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଚଣ୍ଡୀ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ରକ୍ତବୀଜର ଟୋପାଏ ରକ୍ତ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଏକ ନୂଆ ରକ୍ତବୀଜର ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବାରୁ ମା କାଳୀ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ପାନ କରିଦେଲେ ଓ ରକ୍ତରୁ ଜାତ ହୋଇଥିବା ଅସୁର ତ‌ଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସୁର ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଚଣ୍ଡୀ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ ରକ୍ତଜୀଜକୁ ନିଜେ ଚଣ୍ଡୀ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ । ସ୍କନ୍ଧ ପୁରାଣରେ ଏହି କାହାଣୀ ସାଥିରେ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ମହାକାଳୀ (ପାର୍ବତୀ) ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଲିଖତ ଅଛି ।
୫୨୨
୫୨୨ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୫୨୨ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଭାଷା
ମଣିଷ ଭାଷା ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ସର୍ଜୀବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର । ଏହାର ଜଟିଳ ଗଠନ ଶୈଳୀ ଭାବ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଏକ ବୃହତ୍ତର କ୍ଷେତ୍ର ଯୋଗାଇଥାଏ ଯାହାକି ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଜଣାଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଯୋଗାଯୋଗ ପ୍ରଣାଳୀ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ  । ଏହି ପ୍ରାଣୀ-ଯୋଗାଯୋଗ ପ୍ରଣାଳୀ ସାଧାରଣତଃ ମନୁଷ୍ୟ ଭଳି ସାମାଜିକ ନହୋଇ ଅନୁବଂଶୀୟ ହୋଇଥାଏ ।
ଭାଷା ବିଜ୍ଞାନ
ଐତିହାସିକ, ତୁଳନାତ୍ମକ, ବର୍ଣ୍ଣନାତ୍ମକ, ବ୍ୟାବହାରିକ, ବ୍ୟାକରଣଗତ କିମ୍ବା ଅର୍ଥଗତ ଭାଷା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଯେକୌଣସି ଆଲୋଚନାକୁ ଆମେ ଭାଷାତତ୍ତ୍ୱର ଅନ୍ତର୍ଗତ ବୋଲି ଧରିନେଉ । ଭାଷା ଆଲୋଚନା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଫିଲଲଜି ଓ ଲିଙ୍ଗୁଇଷ୍ଟିକସ୍ ବୋଲି ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ ପ୍ରଚଳିତ । ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସୂଚିତ ଅର୍ଥରେ ବିଶେଷ ବ୍ୟବଧାନ ଥିବା ପରି ମନେହେଉନଥିଲା । ଅନ୍ତତଃ ଭାରତବର୍ଷରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦୁଇଟିଯାକ ଶବ୍ଦକୁ ଏକପ୍ରକାର ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲୁ । ଏବେ କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି । ସେଥିପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ "ଫିଲଲଜି" ପାଇଁ "ଭାଷାଜ୍ଞାନ" ଓ "ଲିଙ୍ଗୁଇଷ୍ଟିକସ୍" ପାଇଁ "ଭାଷାବିଜ୍ଞାନ" ଶବ୍ଦ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଛି ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାଷା
ପ୍ୟାକ୍‌ଡ ରେଡ ବ୍ଲଡ ସେଲ୍‌ସ
ପ୍ୟାକ୍‌ଡ ରେଡ ବ୍ଲଡ ସେଲ୍‌ସ ବା ଏକତ୍ରିତ ଲୋହିତ ରକ୍ତ କଣିକା (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Packed red blood cells, ଅନ୍ୟ ନାମ ରେଡ ସେଲ ଇନସେଣ୍ଟ୍ରେଟ/red cell concentrate ବା ପ୍ୟାକ୍‌ଡ ସେଲ୍‌ସ/ packed cells) ପ୍ୟାକେଟରେ ପୃଥକ୍ କରାଯାଇଥିବା ଲୋହିତ ରକ୍ତ କଣିକା (red blood cells) ସମୂହ ରକ୍ତ ଟ୍ରାନ୍ସଫ୍ୟୁଜନ (en:blood transfusion) ନିମନ୍ତେ ଥାଏ । ଏହା ଆନିମିଆ ରୋଗରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ଯେଉଁଥିରେ ହେମୋଗ୍ଲୋବିନ ୭-୮ ଗ୍ରା/ଡେ:ଲି:ରୁ କମ୍ ଥାଏ । ଏକ ୟୁନିଟ ଦେଲେ ହେମୋଗ୍ଲୋବିନ ସ୍ତର ୧୦ଗ୍ରା/ଲି ହୋଇଯାଏ । କର୍କଟ କେମୋଥେରାପିରେ (cancer chemotherapy) ବା ହେମୋଗ୍ଲୋବିନୋପାଥିରେ (hemoglobin disorders) ବାରମ୍ବାର ଏହି ଟ୍ରାନସ୍‌ଫ୍ୟୁଜନ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ରକ୍ତଦାନ ପୂର୍ବରୁ କ୍ରସ ମ୍ୟାଚିଙ୍ଗ (Cross matching) ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଏହା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ (injection into a vein) ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ।
ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ଆନାଫାଇଲାକ୍‌ସିସ, ହେମୋଲାଇସିସ (red blood cell breakdown), ସଂକ୍ରମଣ (infection), ଭଲ୍ୟୁମ ଓଭରଲୋଡ଼ (volume overload) ଓ ଫୁସଫୁସ ଆଘାତ (lung injury) ହୋଇପାରେ । ଅଧୁନା ବିକଶିତ ଦେଶମାନଙ୍କରେ (developed world) ଏହାର ଉନ୍ନତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଯୋଗୁ ହେପାଟାଇଟିସ ସି ଓ ଏଚଆଇଭି/ଏଡସ ଭଳି ଭୁତାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ (viral infections) ସଙ୍କଟ ଏକ ନିୟୁତରେ ଗୋଟିଏ ହୋଇପାରେ । ଏହା ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ରକ୍ତରୁ (whole blood) ଆଫେରେସିସଦ୍ୱାରା (apheresis) ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ଏହା ୩ରୁ ୬ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିପାରେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧ
ଡେସ୍ଲୋରାଟାଡାଇନ
ଡେସ୍ଲୋରାଟାଡାଇନ, ଏକ ବେପାର ନାମ କ୍ଲାରିନକ୍ସ, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଅର୍ଟିକାରିଆ ଏବଂ ଆଲର୍ଜିକ ନାକ ପ୍ରଦାହ ଭଳି ଆଲର୍ଜି ସମ୍ପନ୍ନ ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହି ଔଷଧର ପ୍ରଭାବ ଏଇ ଘଣ୍ଟାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।
ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅଇ, ଥକାପଣ, ଶୁଖିଲା ପାଟି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ହୋଇପାରେ । ବୃକ୍‌କ କିମ୍ବା ଯକୃତ ଜନିତ ସମସ୍ୟାରେ କମ ମାତ୍ରା ଦେବାକୁ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ । ଯଦିଓ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ କ୍ଷତିର କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ, ସାଧାରଣତଃ ଏହାର ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ିର ଆଣ୍ଟିହିଷ୍ଟାମିନ ଔଷଧ । ଏହା ଲୋରାଟାଡାଇନର ଏକ ସକ୍ରିୟ ମେଟାବୋଲାଇଟ ।
୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଡେସ୍ଲୋରାଟାଡାଇନ୍ ପେଟେଣ୍ଟ୍ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୨୦୦୧ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାରରେ ଆସିଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ ଏବଂ ପ୍ରତି ମାସରେ ଏହା ବାବଦ ପ୍ରାୟ ୧.୫ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ରାଶି ପ୍ରାୟ ୧୭ ଡଲାର ଅଟେ । ଏହା ସୁଡୋଏଫେଡ୍ରିନ ସହିତ ଏକ ମିଶ୍ରଣ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ପୁଷ୍ପଗିରି ମହାବିହାର
ଇତିହାସ
୨୦୦୭ସୁଦ୍ଧା ଏହି ମହାବିହାରର ଭଗ୍ନାଂଶ ପୁରାପୁରି ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇପାରି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହାର ମୂଳ ଇତିହାସ ଜଣାପଡ଼ି ନାହିଁ । ମହାବିହାରର ମୁଖ୍ୟ ତିନୋଟି ଅଞ୍ଚଳ ଭିତରୁ କେବଳ ଲଳିତଗିରି କଟକ ଜିଲାରେ ରହି ଅଛି । ପ୍ରତିମା ଖୋଦେଇ ଗବେଷଣାରୁ ଜଣାଯାଇଛି ଯେ ଖ୍ରୀ.ପୂ. ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସୁଙ୍ଗ ଶାସନ ସମୟରେ ଲଳିତଗିରିର ନିର୍ମାଣ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା ଯାହା ତାହାକୁ ପୃଥିବୀର ସର୍ବପୁରାତନ ବୌଦ୍ଧ ସ୍ଥଳର ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥାଏ ।
ଏବେକାର ଅବସ୍ଥା
ଏବେ, ଏହାର ଭଗ୍ନାଂଶ ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ି ପାହାଡ଼ର ଉପରେ, ମହାନଦୀର ତ୍ରିକୋଣଭୂମିରୁ ୯୦ କି.ମି. ଦୂରରେ ଯାଜପୁର ଓ କଟକ ଜିଲାରେ ଏହା ରହିଛି ।
ଗଠନ ଶୈଳୀ
ମୁଖ୍ୟ ମହାବିହାର ପରିସର ପାହାଡ଼ ମୁଣ୍ଡିଆରେ ବ୍ୟାପିରହିଥିଲା ଯାହାର ଭଗ୍ନାଂଶ କେତେକ ସ୍ତୁପ, ବୌଦ୍ଧ ବିହାର, ମନ୍ଦିର ଓ ମୂର୍ତ୍ତୀ ତଥା ଗୁପ୍ତ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳାର ପ୍ରମାଣା ଦେଇଥାଏ । ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନଦୀର ଏକ ଶାଖାନଦୀ କେଳୁଆ ନଇ ଏହି ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ି ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାଗକୁ ବହିଯାଇଅଛି ଯାହା ସେକାଳର ମହାବିହାର ପରିସରକୁ ଏକ ମନୋରମ ପରିବେଶ ଯୋଗାଇଦେଇଥିବ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଇଥାଏ । ସମଗ୍ର ମହାବିହାରଟି ଆଖପାଖର ଲଳିତଗିରି, ରତ୍ନଗିରି ଓ ଉଦୟଗିରି ଆଦି ପାହାଡ଼ ଯାଏଁ ବ୍ୟାପି ରହିଥିଲା ।
ପର୍ଯ୍ୟଟନ
ଏ.ଏସ.ଆଇ (ASI) ଏହା ପାଇଁ ନାନାଦି ଯୋଜନା ଆରମ୍ଭ କରିଅଛି । ୨୦୦୭ରେ, ମହାବିହାର ପାଖରେ ଅଧିକ ଜାଗା ଅଧିଗ୍ରହଣ କାମ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା । ପୁନନିର୍ମାଣ ସରିଲେ ଏହା ପୃଥିବୀର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ବୌଦ୍ଧସ୍ଥଳ ଭାବରେ ପରିଗଣିତ ହୋଇପାରିବ । ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଅଧୁନା ଏଠାରେ ସବୁ ବର୍ଷ ଏକ ବୁଦ୍ଧ ମହୋତ୍ସବର ଆୟୋଜନ କରୁଅଛନ୍ତି ।
ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ି ପାହାଡ଼ରେ ଅନେକ ବୌଦ୍ଧ ସ୍ଥଳ ମାନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଏହା ନିକଟରେ ଥିବା "କାଇମା ପାହାଡ଼"ରେ ଚାରୋଟି ଖୋଣ୍ଡାଲାଇଟ (khondalite) ନିର୍ମିତ ଅଖଣ୍ଡ ଖମ୍ବଦେଇ ବେଢ଼ା ହାତୀର ପଥର ଖୋଦା ମୂର୍ତ୍ତୀ ରହିଛି, ଯାହା ମୌର୍ଯ୍ୟ ଶାସନ କାଳ ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୨ରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା । ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଓ କିମିରିଆ ନଦୀ କୁଳରେ ଥିବା "ଦେଉଳି ପାହାଡ଼"ର ଗୁମ୍ଫା ଭିତରେ ପଥର ଖୋଦା ବୌଦ୍ଧ ବିହାରସବୁ ଅଛି । ବଜ୍ରଗିରି, ସାରପୁର ଓ ପାଇକରାପୁରଠାରେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ବୌଦ୍ଧ ସ୍ଥଳସବୁ ଆବିଷ୍କାର କରାଯାଇଛି । ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ିଠାରେ ସମ୍ଭବତ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶର ସର୍ବବୃହତ ବୌଦ୍ଧ ବିହାର ରହିଛି ।
ଗମନାଗମନ
ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ୫ରୁ ଜାରକା ଓ ଚଣ୍ଡିଖୋଲ ଦେଇ ଯାଇହେବ । ଏଠାକୁ କଟକ ଓ ଭୁବନେଶ୍ୱରରୁ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ଯାଇହେବ । ଅକ୍ଟୋବରରୁ ଫେବୃଆରୀ ଏଠାକୁ ଯିବାର ସବୁଠାରୁ ଭଲ ସମୟ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଇତିହାସ ଶ୍ରେଣୀ:୬ମ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ମହାବିହାର ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଐତିହ୍ୟସ୍ଥଳ ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଶ୍ରେଣୀ:ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲା ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀ
ମନ ରହିଗଲା ତୁମରି ଠାରେ
ମହମ୍ମଦ ମହସୀନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ, ବ୍ରଜରାଜ ମୁଭିଜ୍ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ମନ ରହିଗଲା ତୁମରି ଠାରେ ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ବସନ୍ତ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଅଭିନୟରେ
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ‘ମନ ରହିଗଲା ତୁମରି ଠାରେ’ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ପ୍ରମୁଖ କଳାକାର ହେଲେ:
ଗୀତ
ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‘ମନ ରହିଗଲା ତୁମରି ଠାରେ’ରେ, ଗୀତ ଲେଖି, ଗୀତ ଗୁଡ଼ିକର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ସଙ୍ଗୀତକାର ସ୍ୱରୂପ ନାୟକ ୤ ‘ମନ ରହିଗଲା ତୁମରି ଠାରେ’ର ଗୀତଗୁଡ଼ିକରେ ଇରା ମହାନ୍ତି, ତୃପ୍ତି ଦାସ, ଟି. ସୌରୀ ଓ ସୁବାଷ ଦାସ ପ୍ରମୁଖ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ୤
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୯ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଆମ୍ଲୋଡିପିନ
ଆମ୍ଲୋଡିପିନ ଔଷଧ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ଓ କରୋନାରୀ ଧମନୀ ରୋଗ ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର ହୁଏ । ହୃତ୍‌‌ପାତ (heart failure) ରୋଗରେ କ୍ୟାଲସିଅମ ଚ୍ୟାନେଲ ବ୍ଲକିର ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ; ଆଞ୍ଜିନା ସମ୍ପର୍କୀୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ନିମନ୍ତେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଔଷଧ ଯଥେଷ୍ଟ ନ ହେଲେ ଆମ୍ଲୋଡିପିନ ଦିଆଯାଇପାରେ । ଆମ୍ଲୋଡିପିନ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ଓ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଅତି କମରେ ଗୋଟିଏ ଦିନ ରହେ ।
ଏହାର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା: ଇଡିମା (swelling), ଥକ୍କାଣ (feeling tired), ଉଦର ଯନ୍ତ୍ରଣା (abdominal pain), ଓ ଅଇ nausea. ସାଂଘାତିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା: ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ବା ହୃଦ୍‌ଘାତ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ସମୟରେ ଏହି ଔଷଧର ନିରାପତ୍ତା ବିଷୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ । ବୃଦ୍ଧ ଲୋକ ଓ ଯକୃତ ରୋଗଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ମାତ୍ରାର ଆମ୍ଲୋଡିପିନ ଦିଆଯାଏ । ଡାଇହାଇଡ୍ରୋପାଇରିଡିନ dihydropyridine ଟାଇପର କ୍ୟଲସିଅମ ଚ୍ୟାନେଲ ବ୍ଲକର ମଧ୍ୟରୁ ଆମ୍ଲୋଡିପିନ ଗୋଟିଏ । ଆଂଶିକ ଭାବରେ ଏହା ଧମନୀ ସ୍ପୀତ କରି (increasing the size of arteries) କାମ କରେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ସୋମ୍ବରୁ ମାଝି
ସୋମ୍ବରୁ ମାଝି (୧୫ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୩୫ - ୧୫ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୦୩) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୪ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ କୋଡ଼ିଙ୍ଗା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ସୋମ୍ବରୁ ମାଝି ୧୯୩୫ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ୧୫ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ମନୋଧର ମାଝି ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଅସଲି ମାଝି ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ସୋମ୍ବରୁ ମାଝି ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଉତ୍କଳ କଂଗ୍ରେସ କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସୁଲକ୍ଷଣା ଦେବୀ
ସୁଲକ୍ଷଣା ଦେବୀ ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ନାରୀକବି । ତତ୍କାଳୀନ ସାରସ୍ୱତ ମହଲରେ ସେ ‘ଜନନୀ ସୁଲକ୍ଷଣା’ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ । ୧୮୨୯ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ସୁଲକ୍ଷଣା ତିଗିରିଆ ରାଜ୍ୟର ଦେବାନ ଦାଶରଥି ବେବର୍ତ୍ତାଙ୍କ କନ୍ୟାଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଢେଙ୍କାନାଳ ଗଡ଼ର ରାଜମନ୍ତ୍ରୀ ସାମନ୍ତ ଦାଶରଥି ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ୧୮୮୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁପରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠପୁତ୍ର ଜଗନ୍ନାଥ ଢେଙ୍କାନାଳର ରାଜମନ୍ତ୍ରୀ ପଦବୀରେ ଓ କନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଦାମୋଦର ଅନ୍ୟ ଗଡ଼ଜାତ ରାଜ୍ୟର ଦେବାନ ପଦବୀରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ସାଂସାରିକ ଜଞ୍ଜାଳରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ହବିଷ୍ୟବ୍ରତରେ ବ୍ରତୀ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ମାଧବୀ ଦାସୀ, ବୃନ୍ଦାବତୀ ଦାସୀ ଓ ନିଃଶଙ୍କ ରାଣୀ ପ୍ରମୁଖ କେତେଜଣ ନାରୀକବି ପ୍ରାଚୀନ ରୀତିରେ ଭଜନ ଜଣାଣ ଲେଖିଥିଲେ । ସୁଲକ୍ଷଣା ଖଡ଼ିକାକୁ ଅଳତାରେ ବୁଡ଼ାଇ କାନ୍ଥରେ କବିତା ଲେଖୁଥିଲେ । ପରେ ତାଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଦାମୋଦର ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଗଜରେ ଉତାରି ନେଇ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲେ । ପ୍ରଥମେ ସେ କେତେଗୋଟି ଜଣାଣ ଓ ଢେଙ୍କାନାଳର ରାଜା ଦୀନବନ୍ଧୁଙ୍କ ଅକାଳ ବିୟୋଗରେ ‘କ’ଠାରୁ ‘କ୍ଷ’ ଅନୁପ୍ରାସରେ କରୁଣ ରସରେ ‘ଦୀନବନ୍ଧୁ କୋଇଲି’ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏହା ୧୮୮୯ରେ କବି ଦାମୋଦରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ପରେ ସେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ବାରମାସରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ପର୍ବପର୍ବାଣି, ଷଡ଼ଋତୁ ବର୍ଣ୍ଣନା ମାଧ୍ୟମରେ ଅଭିନବ ଶୈଳୀରେ ‘ପାରିଜାତମାଳା’ ନାମରେ କାବ୍ୟଗ୍ରନ୍ଥରେ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ଏହା ୧୮୯୬ ମସିହାରେ କଟକ ପ୍ରିଣ୍ଟିଂ କମ୍ପାନୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସୋମ୍ବରୁ ମାଝି
ମୃତ୍ୟୁ
ସୋମ୍ବରୁ ମାଝି ୨୦୦୩ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ୧୫ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୬୯ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ସୁଲକ୍ଷଣା ଦେବୀ
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୮୨୯ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:କବି ଶ୍ରେଣୀ:ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ମହିଳା
ସୋମ୍ବରୁ ମାଝି
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୩ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
୫୨୩
୫୨୩ ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ ଅଟେ |
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୫୨୩ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ବର୍ଷ ଲେଖା
ଗୁଗ୍ଲୈଲୋମ ମାର୍କୋନୀ
ଗୁଗ୍ଲୈଲୋମ ମାର୍କୋନୀ(୧୮୭୪ ଏପ୍ରିଲ ୨୫ - ୧୯୩୭ ଜୁଲାଇ ୨୦) ଜଣେ ଇଟାଲୀୟ ଉଦ୍ଭାବକ।ତାଙ୍କୁ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ରେଡ଼ିଓର ସ୍ରଷ୍ଟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।ସେ ମାର୍କୋନୀ ଆଇନ ଏବଂ ରେଡିଓ ଟେଲିଗ୍ରାଫ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉଦ୍ଭାବନ କରିଥିଲେ।ତାଛଡା ରେଡ଼ିଓ ଉଦ୍ଭାବନର ଶ୍ରେୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲା।
ମାର୍କୋନୀ ବହୁତ କମ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ।ସେ ନିଜ ପିତାଙ୍କର ଥିବା ଲାଇବ୍ରେରୀରେ ଥିବା ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ି ଅଧିକ ଜ୍ଞାନ ଆହାରଣ କରିଥିଲେ।ସେ ବିଦ୍ୟୁତ ଉପରେ ଥିବା ତଥ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଅଧିକାଂଶ ପଢ଼ିଥିଲେ।ଔପଚାରିକ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସେ ବାଲୋଗ୍ନା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଯାଇଥିଲେ।ପରେ ସେ ବିଶିଷ୍ଟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଅଗଷ୍ଟୋ ରିଘିଙ୍କ ଅଧିନରେ ପାଠପଢ଼ିବା ସହ ଇଲେକ୍ଟୋମ୍ୟାଗ୍ନେଟିକ ୱ୍ଏଭ (ବିଦ୍ୟୁତଚୁମ୍ବକୀୟ ତରଙ୍ଗ) ଉପରେ ଗବେଷଣା କଲେ।