cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ, ପୁରୀ
ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ (ଇଂରାଜୀ: Shree Jagannath Temple Administration) ଓଡ଼ିଶାର ପୁରୀଠାରେ ଥିବା ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରାଶାସନିକ କାମ କରୁଥିବା ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଏକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ।
ଇତିହାସ
ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହେବାର ପ୍ରାରମ୍ଭ କାଳରୁ ତତ୍କାଳୀନ ଉତ୍କଳର ଗଜପତି ଏହାର ପୃଷ୍ଠପୋଷକ ରହି ଆସୁଥିଲେ । ୧୨୧୧-୧୨୩୮ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ତୃତୀୟ ଅନଙ୍ଗଭୀମଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିଲା । ଗଙ୍ଗ ବଂଶୀୟ ରାଜାଙ୍କ ଭଳି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଂଶୀୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପକ ଭୂମି, ଅଳଙ୍କାର ପୂଣ୍ୟାର୍ଥ ରୂପରେ ମନ୍ଦିର ଦେବଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନ କରିଥିଲେ । ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାଧୀନ ରାଜାମାନଙ୍କ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ମନୋଭାବ ଓ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଯୋଗୁଁ, ଏହି ମନ୍ଦିର ଧନଧାନ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ବିକଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଦେବଦେବୀଙ୍କ ପୂଜାପାଠ ଓ ଆରାଧନା ୮୦୦ ବର୍ଷ ପୁରାତନ ଅଖଣ୍ଡ ପରମ୍ପରା । ମନ୍ଦିରର ସରଳ ଓ ସହଜ ପ୍ରଶାସନ ନିମନ୍ତେ, ପୁରୀ ଗଜପତି ମହାରାଜା ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଶିଳାନ୍ୟାସ କରିଥିଲେ । ବ୍ରିଟିଶ୍ ଶାସନ ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ପରିଚାଳନା ଓ ପ୍ରଶାସନ ନିମନ୍ତେ, ପୁରୀ ମହାରାହଜା ପ୍ରଥମେ ମୁଖ୍ୟ ଅଧୀକ୍ଷକ ରୂପେ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ । ଉନ୍ନତ ମାନର ପରିଚାଳନା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି, ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ଆଇନ ୧୯୫୨ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ଓ ଏହାର ସମ୍ପତି ତାଲିକାର ପୁନହ ସଙ୍ଗଠନ ଏବଂ ପରିଚାଳନା ନିମନ୍ତେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଅଧିନିୟମ, ୧୯୫୫ ପ୍ରଣୀତ ହୋଇଥିଲା । ଫଳ ସ୍ୱରୂପ ୨୭ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ଏହି ଆଇନ୍ କର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଆଇନର ପ୍ରାବଧାନ ଅନୁଯାୟୀ, ମନ୍ଦିରର ପ୍ରଶାସନ, ସଞ୍ଚାଳନ ଓ ପରିଚାଳନା ଭାର ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପରିଚାଳନା କମିଟି ଉପରେ ନ୍ୟସ୍ତ । ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ, ପୁରୀ ପରିଚଳନା କମିଟିର ସଦସ୍ୟମାନେ ହେଲେ ।
ବିଶ୍ଵ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ
ବିଶ୍ୱ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ଭାରତୀୟ କମ୍ପ୍ୟୁଟର କମ୍ପାନୀ National Institute of Information Technology (NIIT)ଦ୍ୱାରା ଏହାର ୨୦ତମ ବାର୍ଷିକୀ ପାଳନ କରିବା ଅବସରରେ ୨୦୦୧ରେ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା । ପ୍ରତିବର୍ଷ ଡିସେମ୍ବର ୨ ତାରିଖରେ ଏହି ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଇତିହାସ
ଏକ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାଗଲା ଯେ ବିଶ୍ୱର ଅଧିକାଂଶ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବ୍ୟବହାରକାରୀ ଥିଲେ ପୁରୁଷ । ଏହି ଦିବସ ପାଳନର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ବୈଷୟିକ ଜ୍ଞାନକୌଶଳର ବିକାଶକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ତଥା ବିଶେଷକରି ଶିଶୁ ତଥା ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ "ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା । ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ମୂଳତଃ NIITଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏବଂ ଏହା ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର ଶିକ୍ଷାଦାନରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଡିସେମ୍ବର ମାସର ପାଳିତ ଦିବସ
ସୁମନ କଲ୍ୟାଣପୁର
ସୁମନ କଲ୍ୟାଣପୁର (ଜନ୍ମ ନାମ ସୁମନ ହେମ୍ମାଦୀ; ୨୮ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୩୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଓ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ୍ଟ ଗାୟିକା । ତାଙ୍କ କଣ୍ଠକୁ ସବୁବେଳେ ଲତା ମଙ୍ଗେସକରଙ୍କ ସହ ତୁଳନା କରାଯାଇଥାଏ । ୧୯୫୪ ମସିହାରୁ ସୁମନ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ୍ଟ ଗାୟନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୦ ଓ ୧୯୭୦ ଦଶକରେ ସେ ଜଣେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟା ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ୍ଟ ଗାୟିକା ଥିଲେ । ସେ ହିନ୍ଦୀ, ବଙ୍ଗଳା, ମରାଠୀ, ଅସମୀୟା, ଭୋଜପୁରୀ, ପଞ୍ଜାବୀ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଅନେକ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି । ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ସୁମନ ୧୯୩୭ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୮ ତାରିଖରେ ଢାକାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପରିବାର ସାଙ୍ଗିଆ ହିସାବରେ ତାଙ୍କ ନାମ ପ୍ରଥମେ ସୁମନ ହେମ୍ମାଦୀ ଥିଲା । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଶଙ୍କର ରାଓ ହେମ୍ମାଦୀ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ସୀତା ହେମ୍ମାଦୀ ଥିଲା । କର୍ଣ୍ଣାଟକ ରାଜ୍ୟର ଉଡ଼ୁପି ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ କୁଣ୍ଡପୁର ତାଲୁକରେ ତାଙ୍କର ପୈତୃକ ଗ୍ରାମ ଥିଲା । ପିତା ଶଙ୍କର ରାଓ ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଚାକିରୀ କରୁଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ବହୁ ବର୍ଷ ଢାକାରେ ବିତାଇବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ସେମାନେ ୫ ଭଉଣୀ ଓ ଜଣିଏ ଭାଇ ଥିଲେ । ସୁମନ ଥିଲେ ପରିବାରର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ । ୧୯୪୩ ମସିହାରେ ହେମ୍ମାଦୀ ପରିବାର ଢାକାରୁ ମୁମ୍ବାଇକୁ ଚାଲି ଆସିଥିଲେ ।
ସୁମନ ପିଲାଦିନୁ ଚିତ୍ରାଙ୍କନ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ଥିଲେ । ସେ ମୁମ୍ବାଇର ଷେଣ୍ଟ କଲମ୍ବା ହାଇସ୍କୁଲରୁ ନିଜ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷାପରେ ସେ ଜେ ଜେ ସ୍କୁଲ ଅଫ ଆର୍ଟସଚିତ୍ରକଳାରେ ଅଧିକ ଶିକ୍ଷା ଆହରଣ ପାଇଁ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ । ସେହି ସମୟରେ ସେ ପୁନେର ପଣ୍ଡିତ କେଶବ ରାଓ ଭୋଲେଙ୍କଠାରୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଆକର୍ଷଣ ବଢ଼ିବାରୁ ସେ ପରେ ଉସ୍ତାଦ ଖାନ, ଅବଦୁଲ ରେହମାନ ଖାନ ଓ ଗୁରୁ ମାଷ୍ଟର ନବରଙ୍ଗଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ସୁମନଙ୍କ ସାନ ଭଉଣୀ ଶ୍ୟାମା ହେମ୍ମାଦୀ ମଧ୍ୟ ଜଣେ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ।
୧୯୫୮ ମସିହାରେ ସୁମନ ମୁମ୍ବାଇର ବ୍ୟାପାରୀ ରାମାନନ୍ଦ କଲ୍ୟାଣପୁରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଓ ବିବାହ ପରେ ନିଜ ନାମ ସୁମନ ହେମ୍ମାଦୀରୁ ସୁମନ କଲ୍ୟାଣପୁରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତୀତ କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ କନ୍ୟା ଚାରୁଲ ଅଗ୍ନୀ ବିବାହ କରି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ରହନ୍ତି । ତାଙ୍କ ନାତୁଣୀ ଐଶାଣୀ ଅଗ୍ନୀ ମୁମ୍ବାଇଠାରେ ସୁମନଙ୍କ ନାମରେ ଏକ ଏନଜିଓ ସଂସ୍ଥା ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି ।
ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ସୁମନ, ୧୯୫୨ ମସିହାରେ ଆକାଶବାଣୀର ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ପ୍ରଥମେ ନିଜ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ୧୯୫୩ ମସିହାରେ ସେ ଶୁକ୍ରାଚୀ ଚାନ୍ଦନୀ ନାମକ ଏକ ମରାଠୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ । ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜକ ଶେଖ ମୁଖତାର ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣି ନିଜ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମଙ୍ଗୁରେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ମଙ୍ଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସେ ୩ଟି ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପରିଶେଷରେ ତାଙ୍କର କେବଳ ଗୋଟିଏ ନାନାବାୟ ଗୀତ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା । ଏହି ଗୀତଟି ଥିଲା କୋଇ ପୁକାରେ ଧିରେ ସେ ତୁଝେ । ମଙ୍ଗୁରେ ପ୍ରଥମ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦରୱାଜା ଥିଲା ତାଙ୍କର ରିଲିଜ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ପରେ ସେ ହିନ୍ଦୀ ସମେତ ଅନେକ ଭାଷାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଲତା ମଙ୍ଗେସକରଙ୍କ ସହ ସୁମନଙ୍କ କଣ୍ଠ ମିଶିଯାଉଥିବାରୁ, ଗୋଟିଏ ସମୟରେ ଲତା ଯେଉଁ ଗୀତ ଗାଇ ପାରୁନଥିଲେ ସେ ସବୁ ଗୀତ ସୁମନ ଗାଉଥିଲେ । ସେ ୭୪୦ରୁ ଅଧିକ ଗୀତରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୬୦ ଦଶକରେ ମହମ୍ମଦ ରଫିଙ୍କ ସହ ୧୪୦ରୁ ଅଧିକ ଦ୍ୱେତ ସଙ୍ଗୀତରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଛନ୍ତି ।
ଓଡ଼ିଆରେ ସେ ଅନେକ ଗୀତରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଗାଇଥିବା ଦୁଇଟି ପ୍ରମୂଖ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ୧୯୭୫ ମସିହାର ସମୟ ଓ ପ୍ରଥମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗୀନ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଗପ ହେଲେ ବି ସତ । ସେ ଗାଇଥିବା କିଛି ଲୋକପ୍ରିୟ ଗୀତ :
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ: ୧୯୩୭ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ: ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ସମ୍ମାନିତ
ରୁଦ୍ର ପ୍ରତାପ ସିଂହ , କ୍ରିକେଟର
pronunciation <small class="metadata audiolinkinfo" style="cursor:help;">(help·info) (ଜନ୍ମ ୬ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୮୫ ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ବାମ ହାତି ଦ୍ରୁତ ବୋଲର । ସେ ଭରତକୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଟେଷ୍ଟ, ଏକଦିବସିୟ ଓ T୨୦Iରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଛନ୍ତି ।
ପାକିସ୍ଥାନ ସହ ଏକଦିବାସୀୟ ସିରିଜରେ ସେ ଚତୁର୍ଥ ମେଚରେ ୪ ୱିକେଟ ନେବା ଫଳରେ ଭରତ ସିରିଜ କାବୁ କରିଥଲା ଓ ସେ ପୁଣି  'men of the match' ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ତାହା ପରେ ସେ ତାଙ୍କର ଫର୍ମ ବଜାୟ ରଖିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଇଥିଲେ ଓ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଜାତୀୟ ଦଳରେ ସ୍ଥାନ ପାଇ ନଥିଲେ ।
୨୦୦୬ରେ ସେ ଇଂଲଦର କାଉନ୍ତି ମେଚ ଖେଳିଥିଲେ । ତାହା ପରେ ସେ ପୁଣି ଭାରତୀୟ ଦଳକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତନ କରିଥିଲେ । ଇଂଲଣ୍ଡରେ ସେ ଟେଷ୍ଟ ଖେଳି ଭଲ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ ।
ଭାରତ ଜିତିଥିବା ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଥମ T୨୦ ବିଶ୍ୱ କପ, ୨୦୦୭ରେ ରୁଦ୍ର ପ୍ରତାପ ଖେଳିବା ପାଇଁ ମନୋନୀତ ହେଇ  ସେହି ତୁର୍ଣାମେଣ୍ଟରେ ୧୨ଟି ୱିକେଟ ନେଇ ଭାରତକୁ ଜିତିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସୁପର ୮ ସ୍ତରରେ ସେ ଆଫ୍ରିକା ବିପକ୍ଷ ମେଚରେ ସେ ୧୩ ରନ ଦେଇ ୪ ୱିକେଟ ନେବା ଫଳରେ ଭାରତ ଫାଇନାଲ ରାଉଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା ।
ତାହା ପରେ ସେ ଭରତରେ ଆସ୍ତେଲିଆ ବିରୁଦ୍ଧ ଏକଦିବାସୀୟ ସିରିଜରେ ୧୧ଟି ୱିକେଟ ନେଇଥିଲେ । ୨୦୧୧ରେ ୩ ବର୍ଷ ବ୍ୟବଧାନରେ ପୁନର୍ବାର ଜାତୀୟ ଦଳକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତନ  କରି ଇଂଲଣ୍ଡ ଗସ୍ତରେ ଖେଳିଥିଲେ ।
ଆଇପିଏଲରେ ରୁଦ୍ର ପ୍ରତାପ
ଆଇପିଏଲରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ଡେକାନ ଚାର୍ଗର, ହଇଦରାବାଦ  ଦଳ ପାଇଁ ଖେଳି ପରେ ପୁନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଖେଳିଥିଲେ । ୨ ୟ ଆଇପିଏଲରେ ସେ ୨୩ଟି ୱିକେଟ ନେବା ସହ ସର୍ବାଧିକ ୱିକେଟ ନେବାର କୃତି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ଓ ସେହି ପ୍ରଦର୍ଶନ ବଳରେ ୨୦୦୯ T ୨୦ ବିଶ୍ୱକପ ପାଇଁ ମନୋନୀତ ହେଲେ ।IPLରେ ସେ ୫୨ଟି ୱିକେଟ ନେଇ ସର୍ବାଧିକ ୱିକେଟ ନେଇଥିବା ବୋଲର ହେଇଥିଲେ । ୨୦୧୨ରେ ସେ ମୁମ୍ବାଇ ଦଳ ପାଇଁ ଆଇପିଏଲ ଖେଳିଲେ । ତତ୍ ପର ବର୍ଷ ସେ ବାଙ୍ଗାଲୋର ଦଳକୁ ଯାଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ୨୦୧୪ରେ ସେ କୌଣଶି ଦଳ ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି ବଦ୍ଧ  ହେଇପାରି ନଥିଲେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ରାଜଦେବୀ ମନ୍ଦିର
ରାଜଦେବୀ ମନ୍ଦିର (Devanagari:राजदेवी मन्दिर) ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦର ଓ ପୂର୍ବ ନେପାଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ଶକ୍ତି ପୀଠ । ଏଠାକାର ଦେବୀ ରାଜଦେବୀ ଅଟନ୍ତି । ରାଜବିରାଜର ସପ୍ତରୀରେ ଥିବା ରାଜଦେବୀ ତୋଳେରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ ଓ ବଡ ଦଶଇନରେ ଭାରତ ଓ ନେପାଳରୁ ଅନେକ ଯାତ୍ରୀ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି । ଦଶଇନ ଦିନ ଏଠାରେ ହଜାର ହଜାର ଛେଳି ବଳି ପଡ଼ନ୍ତି ।
ଇତିହାସ
ସ୍ଥାନୀୟ ଓ ପଡ଼ୋଶୀ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ଏହି ମନ୍ଦିରର ଐତିହାସିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ଧାର୍ମିକ ମହତ୍ୱ ଅଛି । ରାଜଦେବୀଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ୧୦୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା ଓ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛି । ନବେ ଦଶକରେ ଏହି ମନ୍ଦିରର ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା । ରାଜା ଜନକଙ୍କର ଭାଇ ରାଜା କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କର (Kushadhwaja) ଏହା ପାରିବାରିକ ମନ୍ଦିର ଥିଲା । ନୟନଦେବଙ୍କ ଦାୟାଦମାନେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ମନ୍ଦିରର ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା
ପ୍ରତି ବର୍ଷ ନେପାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଶମାନଙ୍କରୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀମାନେ ମା ଭଗବତୀଙ୍କର ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା ନିମନ୍ତେ ଭଗବତୀ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସନ୍ତି । ତିହାର (Tihar) ଓ ଦଶଇନ (Dashain) ପର୍ବରେ ଅଧିକ ଜନ ସମାଗମ ହୁଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ନେପାଳର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ, କଟକଠାରେ ଅବିସ୍ଥିତ ଏକ ସ୍ୱୟଂଶାସିତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ । ଏଠାରେ +୨, +୩ ସ୍ତରର ଶିକ୍ଷାପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ । ୩,୫୦୦ରୁ ଅଧିକ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଏବେ ଏଠାରେ ପାଠ ପଢୁଛନ୍ତି । ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ନ୍ୟାକ (ରାଷ୍ଠ୍ରୀୟ ମୁଲ୍ୟାୟନ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟାୟନ ପରିଷଦ), ଏହି ମହାବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ବି+ ଶ୍ରେଣୀର ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଇତିହାସ
୨୧ ଜୁଲାଇ ୧୯୪୪ରେ "ଉତ୍କଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ କଲେଜ" ନାମରେ ଏହି ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା । "କଟକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଏଜୁକେସନ ବୋର୍ଡ଼" ଏହି କଲେଜକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ଏହା "ମିଶନ ସ୍କୁଲ" ପରିସର ମଧ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲା । ରେଭରେଣ୍ଡ ଜୋନାଥନ ମହାନ୍ତି ଏହି ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରିଥିଲେ । ରେଭରେଣ୍ଡ ବ୍ରଜାନନ ମହାନ୍ତି ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଅଧକ୍ଷ । ପ୍ରଥମେ ୬୪ଜଣ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ଏଠାରେ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ । ୧୯୪୯ମସିହାରେ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇ 'ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ' ରଖାଯାଇଥିଲା । ୧୯୫୧ମସିହାରେ ଏହା ନିଜସ୍ୱ କାମ୍ପସକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ହୋଇଥିଲା । ସ୍ଥାପନ କାଳରୁ ଏଠାରେ କେବଳ କଳାରେ +୨ ଓ +୩ସ୍ଥରର ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଉଥିଲା ବେଳେ ୧୯୬୦ମସିହାରେ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ୨୦୦୫ରେ ବାଣିଜ୍ୟ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସାହିବଗଞ୍ଜ
ଏକ ଭାରତୀୟ ଅଟେ । ଏହା ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ସହିବ୍ଗଞ୍ଜ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
୨୫.୨୪୨୪ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୭.୬୪୯୧ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୮୫ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୭୯୭୪ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୩୦% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୭୦% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୪୭.୫୩% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧୭.୩୧% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୨୮.୮୫% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୧୮.୬୮% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୮.୮୧% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାଷା
ଓଡ଼ିଆ, ହିନ୍ଦୀ ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ2 ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done
ବାଲିଗୁଡ଼ା (ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ)
ବାଲିଗୁଡ଼ା (କ୍ରମିକ ସଂଖ୍ୟା: ୮୨) କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ବାଲିଗୁଡ଼ା ବ୍ଳକ, କ. ନୂଆଗାଁ ବ୍ଳକ ଓ କୋଟଗଡ଼ ବ୍ଳକ ଓ ତୁମୁଡ଼ିବନ୍ଧ ବ୍ଳକ ।
ଗତ ୨୦୧୪ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ରାଜୀବ ପାତ୍ର ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ପ୍ରାର୍ଥୀ କ୍ଲେଶ ପ୍ରଧାନଙ୍କଠାରୁ ୨୬୯୬ ଖଣ୍ଡ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଗତ ୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ କରେନ୍ଦ୍ର ମାଝି, ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ପ୍ରାର୍ଥୀ ସଦାନନ୍ଦ ମଲ୍ଲିକଙ୍କଠାରୁ ୩,୨୩୭ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ
* : ମୋଟ ବୈଧ ଭୋଟର ଶତକଡ଼ା ଭାଗ
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ
ୱିମସ ଅର୍ବୁଦ
ୱିମସ ଅର୍ବୁଦ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Wilms' tumor, ଅନ୍ୟ ନାମ ନେଫ୍ରୋବ୍ଲାଷ୍ଟୋମା) ଏକ ପ୍ରକାର ବୃକ୍‌କ କର୍କଟ ରୋଗ ଯାହା ସାଧାରଣତଃ ପିଲାମାନଙ୍କଠାରେ ହୁଏ | ଏହାର ଲକ୍ଷଣରେ ରକ୍ତମେହ, ଉଦରରେ ଗୋଟାଳି, ଉଦର ଯନ୍ତ୍ରଣା କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ହୋଇପାରେ ।  ପ୍ରାୟ ୫% କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଭୟ ବୃକ୍‌କ ଜଡ଼ିତ ଥାଏ । ଏହା ଫୁସଫୁସ, ଯକୃତ, ହାଡ, ମସ୍ତିଷ୍କ କିମ୍ବା ଲସିକା ଗ୍ରନ୍ଥିକୁ ବ୍ୟାପିପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଟିଳତାରେ ଭନ ୱିଲବ୍ରାଣ୍ଡସ ରୋଗ ହୋଇପାରେ।
ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହାର କାରଣ ଅସ୍ପଷ୍ଟ, ଯଦିଓ ଏହା ଅନେକ ଜେନେଟିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଥାଏ | ଏହିପରି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପିତାମାତା ପ୍ରଭାବିତ ହେବା ବିରଳ ଘଟଣା ଅଟେ। ପ୍ରାୟ ୧୦% କ୍ଷେତ୍ରରେ ଡବ୍ଲ୍ୟୁଏଜିଆର ବା ଡ୍ରାସ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଭଲି ଜନ୍ମ ତୃଟି ରୋଗ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଥାଆନ୍ତି । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସାଧାରଣତଃ କେବଳ ମେଡିକାଲ ଇମେଜିଙ୍ଗ ସାହାଯ୍ୟରେ କରାଯାଏ, ବାୟୋପ୍ସି କଲେ ରୋଗ ବ୍ୟାପିବା ଆଶଙ୍କା ଥାଏ ।
ଚିକିତ୍ସାରେ ସାଧାରଣତଃ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରି ବୃକ୍‌କ ଅପସାରଣ କରାଯାଏ ଓ କେମୋଥେରାପି ଦିଆଯାଏ । ଅପରେଶନ କରିବା ସମୟରେ ଆଓର୍ଟା ବା ମହାଧମନୀ ପାଖରେ ଥିବା ଲସିକା ଗ୍ରନ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ ଯାଞ୍ଚ କରାଯାଏ। ଅଧିକ ଗୁରୁତର ରୋଗରେ ବିକିରଣ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଇପାରେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୯୨% ଏବଂ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ୭୮% ବଞ୍ଚିବା ହାର ଥାଏ ।
ୱିମସର ଅର୍ବୁଦ ପ୍ରାୟ ଏକ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ୧୦,୦୦୦ ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଏବଂ ବର୍ଷକୁ 15 ବର୍ଷରୁ କମ୍ ୧୦୦,୦୦୦ ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପ୍ରଭାବିତ ହେବା ଦେଖାଯାଏ | ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ବର୍ଷକୁ ପ୍ରାୟ ୬୫୦ ମାମଲା ଘଟେ । ୧୫ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ୍ ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃକ୍‌କ କର୍କଟ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ କର୍କଟ ଏବଂ ପିଲାଙ୍କ କର୍କଟର ଚତୁର୍ଥ ସାଧାରଣ କର୍କଟ ଅଟେ | ପୂର୍ବ ଏସିଆ ଲୋକଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଆଫ୍ରିକାରେ ଏହି ରୋଗ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ | ଜର୍ମାନୀର ସର୍ଜନ ମ୍ୟାକ୍ସ ୱିମସଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ଏହି ରୋଗର ନାମକରଣ ହୋଇଥିଲା ଯିଏ ୧୮୯୯ ମସିହାରେ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଏହାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ତୋ ବିନା ଭଲ ଲାଗେନା
ତୋ ବିନା ଭଲ ଲାଗେନା, ୨୦୦୮ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ପ୍ରଶାନ୍ତ ଜେନା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଏବଂ କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ପ୍ରକାଶ ବରାଳ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଜ୍ୟୋତି ଦାସ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ସବ୍ୟସାଚୀ ମିଶ୍ର, ରୂପାଲି ବିହାର ଓ ପୁପିନ୍ଦର ସିଂହ । ପ୍ରଭାସ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଅନିତା ଦାସ, ମିହିର ଦାସ, ମୀନକେତନ, ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ, ସାହେବ ସିଂହ, ଜର୍ଜ ତିଆଡ଼ି ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ।
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୮ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଚିନ୍ତାମଣି ଦ୍ୟାନ ସାମନ୍ତରା
ଚିନ୍ତାମଣି ଦ୍ୟାନ ସାମନ୍ତରା (ଜନ୍ମ: ୧୩ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୪୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ତିନିଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୮୦, ୧୯୮୫ ଓ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଚିକିଟି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୮ମ, ୯ମ ଓ ୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ଚିନ୍ତାମଣି ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ତିନିଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଉପ-ବାଚସ୍ପତି ଭାବରେ ୧୯୮୫ରୁ ୧୯୯୦ ଓ ୧୯୯୫ରୁ ୧୯୯୬ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୬ ମସିହାରୁ ୨୦୦୦ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବାଚସ୍ପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୦ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୮ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୯ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ବିଲିଆରି କଲିକ
ବିଲିଆରି କଲିକ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Biliary colic, ଅନ୍ୟ ନାମ ବିଲିଆରି ଆକ୍ରମଣ) ଏକ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ନାମ ଯାହା ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ଜନିତ ପିତ୍ତନଳୀର ଅସ୍ଥାୟୀ ଅବରୋଧ ଯୋଗୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଉଦରର ଡାହାଣ ଉପର ପାର୍ଶ୍ୱରେ କଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଡାହାଣ କାନ୍ଧକୁ ଗତି କରିପାରେ । ଯନ୍ତ୍ରଣା ସାଧାରଣତ ଏକରୁ କିଛି ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ | ଏହା ଭାରୀ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ପରେ କିମ୍ବା ରାତିରେ ହୋଇଥାଏ | ବାରମ୍ବାର ଆକ୍ରମଣ ସାଧାରଣତଃ ହୁଏ । ବିଲିଆରି କଲିକ ଥିବା ପ୍ରାୟ ୧୫% ଲୋକଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା କରା ନ ଗଲେ ଅବଶେଷରେ ପିତ୍ତକୋଷ ପ୍ରଦାହ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନାଶୟ ପ୍ରଦାହ ହୋଇପାରେ ।
ବିକଶିତ ଦେଶମାନଙ୍କରେ୧୦ରୁ ୧୫% ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ଥାଏ । ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ଥିବା ୧ରୁ ୪% ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଲିୟାରି କୋଲିକ ପ୍ରତିବର୍ଷ ହୁଏ | ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ଥିବା ପ୍ରାୟ ୩୦% ଲୋକଙ୍କର ଆକ୍ରମଣର ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷରେ ଅଧିକ ସମସ୍ୟା ଦେଖାଯାଇପାରେ । ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି। ସାଧାରଣତଃ ବୃଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି | ବିଲିଆରି କଲିକର ପ୍ରଥମ ସ୍ପଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣନା ୧୫୦୬ ମସିହାରେ ଆଣ୍ଟୋନିଓ ବେନିଭିଏନି କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ବଡ଼ଦିନ ଗଛ
କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଟ୍ରି ବା କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ବା ବଡ଼ଦିନ ଗଛ (ଇଂରାଜୀରେ Christmas tree) ଏକ କୋନାକାର ଗଛ ଯାହାକୁ ବଡ଼ଦିନ ଉପଲକ୍ଷେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀମାନେ ସୁସଜ୍ଜିତ କରିଥାନ୍ତି । ପାଇନ୍ ଜାତୀୟ କୌଣସି ଗଛର ଅଂଶ ବା କୃତ୍ରିମ ଗଛକୁ ବଡ଼ଦିନ ଉପଲକ୍ଷେ ସଜାଇବାର ପ୍ରଥା ଉତ୍ତର ୟୁରୋପରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଲିଭୋନିଆରେ (ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟର ଇଷ୍ଟୋନିଆ ଓ ଲାଟ୍‍ଭିଆ) ଏହି ପ୍ରଥା ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଆଧୁନିକ ଯୁଗର ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ଜର୍ମାନୀର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ୍‍ମାନେ ଏହି ସଜ୍ଜିତ ଗଛ ଘରକୁ ଆଣୁଥିଲେ ବା ଗଛକୁ ଘରକୁ ଆଣି ସଜାଉଥିଲେ । ପରେ ଏହି ପ୍ରଥାର ଲୋକପ୍ରିୟତା ଜର୍ମାନୀର ଲୁଥେରାନ୍ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଅନ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି ଯାଇଥିଲା । କ୍ରମଶଃ ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଦ୍ଧରେ ବଲ୍‍ଟିକ୍ ସାଗରତଟସ୍ଥ ଦେଶଗୁଡ଼ିକର ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ପରିବାରମାନଙ୍କରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପ୍ରଥା ପ୍ରଚଳିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ କାଗଜର ଗୋଲାପ ଫୁଲ, ସେଓ ଫଳ, ୱେଫର୍, ଚକମକିଆ ଝରା ବା ଝାଲେରୀ ଓ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଇତ୍ୟାଦିଦ୍ୱାରା ସଜାଇବାର ପ୍ରଥା ରହିଛି । ଅଷ୍ଟଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ମହମବତୀ ଓ ଦୀପର ଆଲୋକମାଳାରେ ଏବଂ ଅଧୁନା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆଲୋକମାଳାରେ ସୁସଜ୍ଜିତ କରାଯାଉଛି । ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଏହି ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ନୂତନ ବଡ଼ଦିନ ମାଳା, ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗ ବଲ୍ ଓ ଚକୋଲେଟ୍ ଇତ୍ୟାଦିଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସଜାଯାଉଛି । ଗଛର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାଗରେ ଏକ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳମାନ ତାରକା ଖଚିତ ହୋଇଥାଏ, ଯାହା ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମ ବୃତ୍ତାନ୍ତ କାହାଣୀର ଜଣେ ଚରିତ୍ର ବେଥ୍ଲେହେମ୍ ତାରକାର ଦେବଦୂତ (ଏଞ୍ଜେଲ୍) ଗାବ୍ରିଏଲ୍‍ଙ୍କ ସୂଚକ । ରିବନ୍ ଫିତା ସାହାଯ୍ୟରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ଡାଳରୁ ଜିଞ୍ଜର୍ ବ୍ରେଡ଼୍ (ଅଦା ପାଉଁରୁଟି), ଚକୋଲେଟ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଇଦ୍ୟାଦି ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଝୁଲାଇ ଦିଆଯାଏ ।
ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପରମ୍ପରାରେ ଦେଶ ଅନୁସାରେ କେଉଁ ଦିନ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଯିବ ବା ହଟାଇ ଦିଆଯିବ, (ଆଗମନର ପ୍ରଥମ ଦିନ ବା ବଡ଼ଦିନର ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ) ସେଥିରେ ସାମାନ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ଦେଖାଯାଏ । ସେହିପରି ଆଗମନର ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ ରାତ୍ରରେ ବା ପ୍ରଭୁପ୍ରକାଶ ଋତୁର ଶେଷ ଦିନ (କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍‍ମାସ୍) ଦିନ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ହଟାଇ ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ କେହି କେହି "ୟୁଲ୍ ଗଛ" ବା "ୟୁଲ୍ ଟ୍ରି (Yule tree)" ସହ ତୁଳନା କରିଥାନ୍ତି ଯାହାର ଉଲ୍ଲେଖ ବିଭିନ୍ନ ଲୋକକଥାରେ ରହିଛି ।
ଆଧୁନିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପ୍ରଥାର ଆରମ୍ଭ
ଆଧୁନିକ ଜର୍ମାନୀର ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଯୁଗରେ ଆଧୁନିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ପ୍ରଚଳନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରଚଳିତ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ତତ୍କାଳୀନ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନେତା ମାର୍ଟିନ୍ ଲୁଥର୍‍ଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି କେହି କେହି ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ମାର୍ଟିନ୍ ଲୁଥର୍ ପ୍ରଥମେ ଏକ ଚିରହରିତ୍ ଗଛରେ ମହମବତୀ ରଖି ସଜାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରୁ ଆଲୋକମାଳା ଶୋଭିତ ଗଛ ପ୍ରଥାର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଇପାରେ ।
୧୫୭୬ ମସିହାର ଏକ ପ୍ରସ୍ତର ଖୋଦିତ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ଉଲ୍ଲେଖ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଯାହାକୁ ପ୍ରଥମ ଲିପିବଦ୍ଧ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ବିବେଚନା କରାଯାଇପାରେ । ଏହି ପ୍ରସ୍ତରକଳା ତୁର୍କହାଇମ୍ (ତତ୍କାଳୀନ ଜର୍ମାନୀ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ଫ୍ରାନ୍ସରେ ଅବସ୍ଥିତ) ସହରର ଏକ ଘରେ ରହିଛି ।
ଯଦିଓ ବର୍ତ୍ତମାନ କାଳରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ବଡ଼ଦିନ ଛୁଟି ସମୟର ଆଗମନର ସୂଚକ, ପୂର୍ବେ କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ପାଗାନ୍ ପ୍ରଥା ଥିଲା ଓ ଏହାର ବଡ଼ଦିନ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧ ନଥିଲା ।
ସମ୍ଭାବ୍ୟ ପୂର୍ବତନ ମୂଳ ପ୍ରଥା
ବାଇବେଲ୍ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ "ସ୍ୱର୍ଗର ଗଛ (ଇଂରାଜୀରେ tree of life ବା tree of paradise)" ସହିତ ଆଧୁନିକ ସମୟର କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି । ବାଇବେଲ୍‍ର ଏକ କାହାଣୀ ଅନୁସାରେ ଆଡାମ୍ ଓ ଇଭ୍ ନାମକ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କଠାରୁ ମାନବ ଜାତିର ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଏହି କାହାଣୀ ବିଭିନ୍ନ ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ନାଟକ ମାଧ୍ୟମରେ ଡିସେମ୍ବର୍ ୨୪ ତାରିଖ ଦିନ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୁଏ । ଏହି ସବୁ ନାଟକର ମଞ୍ଚର ପ୍ରଚ୍ଛଦଭୂମିରେ ଲାଲ୍ ସେଓ (ନିଷିଦ୍ଧ ଫଳ - forbidden fruitର ସୂଚକ) ଓ ୱେଫର୍ (ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ବା ମୁକ୍ତିର ସୂଚକ) ଇତ୍ୟାଦିରେ ଲଦା ଏକ ଗଛ ରହିଥାଏ । ଯୀଶୁ ଜନ୍ମ ବୃତ୍ତାନ୍ତର ଦୃଶ୍ୟ ସହିତ ଏହି ସ୍ୱର୍ଗର ଗଛକୁ ମଧ୍ୟ ଘରମାନଙ୍କରେ ଲୋକେ ସଜାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଗଛମାନଙ୍କରେ ସେଓ ଫଳ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ଚକମକିଆ ପେଣ୍ଡୁ ବା ବଲ୍ ଖଞ୍ଜି ଦିଆଗଲା ।
ମଧ୍ୟଯୁଗ ପରେ (ପ୍ରାୟ ୧୪୦୦ ମସିହାରେ) ପର୍ତ୍ତୁଗାଲର ଆଲ୍କୋବାକାରେ ଆଧୁନିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ଆଉ ଏକ ପୂର୍ବ ରୂପର ଉଲ୍ଲେଖ “ଅର୍ଡର୍ ଅଫ୍ ସିଷ୍ଟର୍”ର ରେଜିମେଣ୍ଟ୍ (ନନ୍ ଓ ପାଦ୍ରୀଙ୍କ ସଙ୍ଗଠନ)ର ବିଧିରେ ମିଳେ । ଏଥିରେ ବଡ଼ଦିନ ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଏକ ବୁଦାଳିଆ ସବୁଜ ଗଛର ଡାଳ ବାଛିବା, ସେ ଡାଳରେ କମଳା ଫଳ କେତୋଟି ଲଗାଇବା, ମହମବତୀ ଲଗାଇବା, ଡାଳକୁ ଏକ ଲମ୍ବା ଦଣ୍ଡରେ ଓହଳାଇବା ଇତ୍ୟାଦିର ବିଧି ଉଲ୍ଲିଖିତ ରହିଛି ।
ପ୍ରାକ୍-ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ପ୍ରଥା ଓ ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଜର୍ମାନ୍ ପ୍ରଥା ସମାନ ବୋଲି କହିବା ବିବାଦୀୟ ହୋଇପାରେ । କାରଣ, ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥାର ଉତ୍ସ ହେଉଛି ଲୁଥେରାନ୍ ସଂସ୍କୃତି । ତେବେ ଅନ୍ୟ ବହୁଗୁଡ଼ିଏ ଉତ୍ସ ପ୍ରାକ୍-ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରଥା ଓ ୧୬୦୦ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ରହିଥିବା କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ପ୍ରତୀକବାଦ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥିବା ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଛନ୍ତି । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ବ୍ରିଟାନିଆ ଜ୍ଞାନକୋଷରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ରହିଛି ଯେ, "ଚିରହରିତ୍ ବୃକ୍ଷ, ରଙ୍ଗିନ୍ ମାଳା ପ୍ରାଚୀନ ମିଶରୀୟ, ଚୀନୀ ଓ ୟେହୁଦି ପରମ୍ପରାରେ ରହିଥିବା ଅମର ଜୀବନ ମତବାଦକୁ ସୂଚୀତ କରିଥାଏ । ପାଗାନ୍ ୟୁରୋପୀୟମାନେ ବୃକ୍ଷପୂଜନ ପରମ୍ପରାର ବିଶ୍ୱାସୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସ୍କାଣ୍ଡିନେଭୀୟ ଦେଶରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ ସମାଜରେ ନବବର୍ଷ ସମୟରେ ଘରେ ଓ ଖଳାରେ ଚିରହରିତ୍ ଗଛ ସଜାଇବାଦ୍ୱାରା ଶସ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ହିଂସକ ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ରହିଆସିଥିଲା ।"
ମଧ୍ୟ-ଶୀତ ଋତୁରେ ପ୍ରାଚୀନ ରୋମାନ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ "ସାଟର୍ଣ୍ଣାଲିଆ" ବୋଲି ଏକ ପର୍ବ ପାଳିତ ହେଉଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ଘରମାନଙ୍କରେ ଚିରହରିତ୍ ଗଛର ପତ୍ର ଲଗାଇ ସଜାଯାଉଥିଲା ଓ ଏପରି ସବୁ ପ୍ରଥା ବଡ଼ଦିନ ଉପଲକ୍ଷେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଇବାର ପ୍ରଥାର ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ସ ହୋଇପାରେ ।
ଭାଇକିଂ ଓ ସାକ୍ସନ୍‍ମାନେ ମଧ୍ୟ ବୃକ୍ଷ ଉପାସକ ଥିଲେ । ଏକ ଗଳ୍ପାନୁସାରେ ସନ୍ଥ ବୋନିଫେସ୍ ଡୋନାର୍‍ର ଓକ୍ ଗଛ କାଟି ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ସବୁ ଲୋକଗଳ୍ପରୁ ପ୍ରତୀତ ହୁଏ ଯେ, ୮ମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଜର୍ମାନ୍‍ମାନେ ପାଗାନ୍ ଉପାସକ ଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟର ଏକ ଲୋକଗଳ୍ପରେ କଥିତ ଅଛି ଯେ, କଟାଯାଇଥିବା ଓକ୍ ଗଛରୁ ପୁଣି ଏକ କୋନାକାର ଚିରହରିତ୍ ଗଛ ବଢ଼ି ଉଠିଥିଲା । ଏହି କୋନାକୃତି (ବା ୨-ଆୟାମର ତ୍ରିଭୂଜାକାର) ଗଛର ଅଗ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଦିଗ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା, ଏହାର ତ୍ରିଭୂଜାକାର ଲୋକଙ୍କୁ ପରମପିତା (ଯେ କି ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ବ୍ରହ୍ମା ନୁହଁନ୍ତି), ପରମପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର (ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ) ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାର ତ୍ରିକୋଣ ବିଷୟରେ ମନେ ପକାଉଥାଏ ବୋଲି ଏହି ଗଳ୍ପରେ ଲିଖିତ ଅଛି ।
ଜର୍ଜିଆ
ଜର୍ଜିଆ ଦେଶର ପରମ୍ପରାରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ଚିଚିଲାକି ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ । ଶୁଖିଲା ହେଜେଲ୍‍ନଟ୍ ବା ୱାଲ୍‍ନଟ୍ ଶାଖାକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଏକ ଛୋଟ କୋନାକାର ଗଛର ଆକାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ । ଅବସନ୍ନ ରଙ୍ଗର ସାଜସଜ୍ଜା ରହିଥିବା ଏହି ଗଛ ୨୦ ସେଣ୍ଟିମିଟର୍‍ରୁ ନେଇ ୩ ମିଟର୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚତାବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଜର୍ଜିଆର କୃଷ୍ଣ ସାଗର ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଗୁରିଆ ଓ ସାମେଗ୍ରେଲୋ ଅଞ୍ଚଳରେ ଚିଚିଲାକି ରଖିବା ଏକ ସାଧାରଣ ପ୍ରଥା । ତେବେ ରାଜଧାନୀ ତିବ୍ଲିସୀରେ ମଧ୍ୟ ଚିଚିଲାକି ପ୍ରଥାର ପ୍ରଚଳନ ଦେଖାଯାଇପାରିବ । ପ୍ରାଚ୍ୟ ପାରମ୍ପରିକ ଗୀର୍ଜାଘରମାନେ ଜାନୁଆରୀ ପହିଲାରେ ସନ୍ଥ ବେସିଲ୍‍ଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ଓ ଜର୍ଜୀୟମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଅନୁସାରେ ଚିଚିଲାକି ମହାନ୍ ସନ୍ଥ ବେସିଲ୍‍ଙ୍କ ଦାଢ଼ି ପରି ଦେଖାଯାଏ ।
ପୋଲାଣ୍ଡ୍
୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଓ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ ବେଳକୁ ଜର୍ମାନ୍ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ବୃକ୍ଷ ପ୍ରଥାର ଆଗମନ ହେଲା ଓ ଏହି ସବୁ ପୁରାତନ ପ୍ରଥା ଲୋପ ପାଇଗଲା ।
ଇଷ୍ଟୋନିଆ, ଲାଟ୍‍ଭିଆ ଏବଂ ଜର୍ମାନୀ
ବଡ଼ଦିନ ସମୟରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଗଛ ଲଗାଇବାର ପ୍ରଥା ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଯୁଗର ଉତ୍ତର ଜର୍ମାନୀ ଓ ଲିଭୋନିଆରେ ରହିଥିଲା । ବଡ଼ଦିନ ଉପଲକ୍ଷେ ଗିଲ୍ଡହଲ୍‍ମାନଙ୍କରେ ରହିଥିବା ସଜ୍ଜିତ ବୃକ୍ଷ, ସେଥିରୁ ଛୁଆମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଝୁଲୁଥିବା ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଇତ୍ୟାଦି ଏହି ପ୍ରଥାର ପ୍ରମାଣ ହୋଇପାରେ । ୧୪୪୧, ୧୪୪୨, ୧୫୧୦ ଓ ୧୫୧୪ ମସିହାର ବଡ଼ଦିନ ଛୁଟି ସମୟରେ ଲିଭୋନିଆରେ ନିଜ ଗିଲ୍ଡହାଉସରେ ବ୍ଲାକ୍-ହେଡ୍ ଭ୍ରାତୃସଂସ୍ଥା ସଜ୍ଜିତ ଗଛର ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ । ଛୁଟି ଆରମ୍ଭ ହେବାର ପୂର୍ବରାତିର ସମାରୋହରେ ସଂସ୍ଥାର ସଦସ୍ୟମାନେ ଏହି ଗଛ ଚାରିପଟେ ନାଚିଥିଲେ ।
ବ୍ରେମେନ୍‍ର ୧୫୭୦ ମସିହାର ଏକ କ୍ରୋନିକଲ୍ କୁହେ ଯେ ବଡ଼ଦିନ ସମୟରେ ଗୋଷ୍ଠୀ (ଗିଲ୍ଡ) ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ଘରେ ସେଓ, ବାଦାମ, ଖଜୁରୀ, କାଗଜର ଫୁଲଦ୍ୱାରା ସଜ୍ଜିତ ଛୋଟ ଗଛ ରଖାଯାଉଥିଲା । I ବାଲ୍‍ଥାସାର୍ ରୁସୋ ୧୫୮୪ ମସିହାର ନିଜର କ୍ରୋନିକଲ୍ Chronica der Provinz Lyfflandtରେ ଏକ ପ୍ରଥାର ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି । ଏହି ପ୍ରଥାନୁସାରେ ଗାଁ ବଜାରର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଏକ ସଜ୍ଜିତ ସ୍ପ୍ରୁସ୍ ଗଛ ରଖାଯାଉଥିଲା, ସେଠାକୁ ଯୁବକ ଓ ଯୁବତୀମାନେ ଦଳ ହୋଇ ଯାଉଥିଲେ, ନାଚଗୀତ ହେଉଥିଲା ଓ ଶେଷରେ ଗଛଟିକୁ ଜଳାଇ ଦିଆଯାଉଥିଲା ।
ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ୍ ବାଦର ପ୍ରଚଳନ ପରେ କ୍ୟାଥୋଲିକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀଙ୍କ ଘରେ ଯୀଶୁ ଜନ୍ମବୃତ୍ତାନ୍ତର ସାଜସଜ୍ଜା ଓ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀଙ୍କ ଘରେ ବଡ଼ଦିନ ଗଛ ରଖିବାର ପ୍ରଥା ଦେଖାଗଲା । ୧୮-୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ଗୋଷ୍ଠୀ ଗୃହରୁ ଏପରି ଭାବେ କ୍ରମେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପ୍ରତି ଘରକୁ ବ୍ୟାପିଯାଇଥିଲା ।
ଜର୍ମାନୀ
ଅଷ୍ଟଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ ବେଳକୁ ଉପର ରାଇନ୍ ଉପତ୍ୟକାର ସହରମାନଙ୍କରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଏକ ସାଧାରଣ ପ୍ରଥା ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଏହା ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳକୁ ସେତେ ବ୍ୟାପି ନଥିଲା । ସେତେବେଳେ ମହମବତୀ ଏକ ମହଙ୍ଗା ବସ୍ତୁ ଥିଲା ।
ତଳ ରାଇନ୍ ଉପତ୍ୟକାରେ ଅଧିକାଂଶ କ୍ୟାଥୋଲିକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ଥିଲେ । କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ସେମାନେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ୍ ପ୍ରଥା ରୂପେ ପରିଗଣିତ କରୁଥିଲେ । ଫଳରେ ବହୁ ବର୍ଷ ଯାଏଁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ପ୍ରଥା କେବଳ ଉପର ରାଇନ୍ ଉପତ୍ୟକାରେ ସୀମିତ ଥିଲା । ୧୮୧୫ ମସିହାରେ ପ୍ରୁସିଆନ୍ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ଏହି ପ୍ରଥାର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର ଘଟିଥିଲା ।
ଫ୍ରାଙ୍କୋ-ପ୍ରୁସିଆନ୍ ଯୁଦ୍ଧ ବୋଳେ ଜର୍ମାନ୍ ସେନା ସବୁ ଛାଉଣୀ ଓ ଚିକିତ୍ସାଳୟରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଉଥିଲେ । ୨୦ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରେ ଗୀର୍ଜାଘରମାନଙ୍କରେ ଆଲୋକମାଳାରେ ଝଲସୁଥିବା କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଯିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ୟୁରୋପର ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଘରମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ ହେବା
୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ୟୁରୋପରୁ ନେଇ ଋଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଓ ରାଜକୀୟ ଲୋକଙ୍କ ଗହଣରେ ଏହି ପ୍ରଥା ବିଶେଷ ଭାବେ ଆଦୃତ ହୋଇଥିଲା । ୧୮୧୬ରେ ଅଷ୍ଟ୍ରିଆର ରାଜକୁମାରୀ ଭିଏନାରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ପ୍ରଚଳନ କରାଇଲେ ଏବଂ ଏହି ପ୍ରଥା ଅଷ୍ଟ୍ରିଆରେ ବ୍ୟାପିଗଲା । ୧୮୪୦ ମସିହାରେ ଫ୍ରାନ୍ସର ରାଜକୁମାର ଫର୍ଡିନାଣ୍ଡ୍ ଫିଲିପେ ଏହାର ଆରମ୍ଭ କରାଇଲେ । ଏକ ଦିନାମାର ଖବରକାଗଜ ଅନୁଯାୟୀ ହୋଲ୍‍ଷ୍ଟାଇନ୍ ବର୍ଗ୍‍ର ରାଣୀ ଡେନ୍‍ମାର୍କରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ପ୍ରଥା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୮୬୫ରେ ବୁଢ଼ୀ ରାଣୀ ପ୍ରଥମ ଦିନାମାର କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ଇତିହାସ ବିଷୟରେ ଲେଖକ ହାନ୍ସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ୍ ଆଣ୍ଡର୍ସନ୍‍ଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ । ଆଣ୍ଡର୍ସନ୍ କିନ୍ତୁ ୧୮୪୪ ମସିହାରେ ଏକ ଗପ ଲେଖିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ଫିର୍ ଗଛ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହେବା ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ ଥିଲା ।
ବ୍ରିଟେନ୍
ଯଦିଓ ବଡ଼ଦିନରେ ଗୀର୍ଜାଘର ଓ ଘରର ସବୁଜ ଡାଳପତ୍ରରେ ସଜାଇବା ପ୍ରଥା ବହୁ କାଳରୁ ଚଳିଆସୁଥିଲା, ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଛକୁ ସଜାଇବାର ପ୍ରଥା ଦୁଇ ଶତାବ୍ଦୀ ପୂର୍ବେ ବ୍ରିଟେନ୍ ଦେଶରେ ଅଜଣା ଥିଲା । ହାନୋଭର୍ ରାଜାଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁମିଳନ ଅବସରରେ ରାଜା ତୃତୀୟ ଜର୍ଜଙ୍କ ଜର୍ମାନ୍ ପତ୍ନୀ ଶାର୍ଲଟ୍ ୧୮୦୦ ମସିହାରେ ପିଲାଙ୍କୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ସହିତ ପରିଚିତ କରାଇଲେ । ସେ ସମୟରେ ରାଜ ପରିବାରକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟତ୍ର ଏହି ପ୍ରଥାର ସେତେ ଚଳନ ନଥିଲା । ନିଜ କିଶୋରାବସ୍ଥାରୁ ରାଣୀ ଭିକ୍ଟୋରିଆ ଏହି ପ୍ରଥା ସହିତ ପରିଚିତ ଥିଲେ ଓପ୍ରତିବର୍ଷ ବଡ଼ଦିନରେ ତାଙ୍କ କୋଠରୀରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ରଖାଯାଉଥିଲା । ୧୮୩୨ ମସିହାର ବଡ଼ଦିନ ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ସେ ଲେଖିଥିବା ଜର୍ଣ୍ଣାଲରେ ୧୩ ବର୍ଷୀୟା ଭିକ୍ଟୋରିଆ ଲେଖିଥିଲେ : ରାତ୍ରଭୋଜନ ପରେ... ଆମେ ତା’ପରେ ଭୋଜନପ୍ରକୋଷ୍ଠ ନିକଟସ୍ଥ ବୈଠକଘରକୁ ଗଲୁ... ସେଠାରେ ଦୁଇଟି ବଡ଼ ଗୋଲ ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଆଲୋକମାଳା ଓ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ସଜ୍ଜିତ ଦୁଇଟି ଗଛ ରହିଥିଲା । ଗଛ ଦୁଇଟି ଚାରିପଟେ ସମସ୍ତ ଉପହାର ରହିଥିଲା ... ୧୮୪୧ ମସିହା ବେଳକୁ ଭିକ୍ଟୋରିଆ ଓ ଆଲବର୍ଟ୍‍ଙ୍କ ବିବାହ ହୋଇସାରିଥିଲା ଓ ସେ ସମୟ ବେଳକୁ ଏ ପ୍ରଥା ବହୁଳ ପ୍ରସାର ଲାଭ କରିଥିଲା । ବିତ୍ତଶାଳୀ ମଧ୍ୟମ-ଆୟ ବର୍ଗର ଲୋକେ ଏହାକୁ ଏକ ଫ୍ୟାଶନ୍ ପରି ପାଳନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ୧୮୪୨ ମସିହାର ଏକ ଖବରକାଗଜରେ ପ୍ରକାଶିତ ବଡ଼ଦିନର ବିଜ୍ଞାପନରୁ ଏହାର ଜର୍ମାନ୍ ସଂସ୍କୃତି ସହ ସମ୍ପର୍କ, ଛୁଆଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉପହାର ବଣ୍ଟନର ପରମ୍ପରା ଇତ୍ୟାଦି ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦିଏ । ୧୮୪୪ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ମାସରେ “ଦ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଟ୍ରି” ନାମକ ଏକ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ସମ୍ପର୍କିତ ଅନେକ ତଥ୍ୟ ରହିଥିଲା । ୧୮୪୬ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨ ତାରିଖରେ ଏଲିଜାବେଥ୍ ଫିଲ୍ଡିଂ ଲେଲକ୍ ଆବେରୁ ହେନେରି ଫକ୍ସ-ଟାଲ୍‍ବଟଙ୍କୁ ଏକ ଚିଠିରେ ଲେଖିଥିଲେ ଯେ: "କନ୍‍ଷ୍ଟାନ୍ସରେ ସଭିଏଁ ବୋହେମୀୟ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ସଜାଇବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ । କ୍ୟାରୋଲିନ୍ ଜର୍ମାନୀରେ ଦେଖିଥିବା ଯେଉଁ ଗଛ ବିଷୟରେ କହିଥିଲା, ଠିକ୍ ସେହିପରି" । ୧୮୪୭ ମସିହାରେ ରାଜକୁମାର ଆଲ୍‍ବର୍ଟ୍ ଲେଖିଥିଲେ: "ମୁଁ ଓ ଅର୍ନେଷ୍ଟ୍ ପିଲାବେଳେ ଯେପରି ଥିଲୁ, ଯେପରି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲୁ, ଯେପରି ଭାବୁଥିଲୁ, ତାହାର ଏକ ପ୍ରତିଛବି ନିଜ ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିପାରୁଛି; ଓ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ଦେଖି ଆମେ ଯେପରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିଲୁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି" । ୧୮୪୮ ମସିହାରେ ଯେବେ ଦ ଇଲଷ୍ଟ୍ରେଟେଡ଼୍ ଲଣ୍ଡନ୍ ନ୍ୟୁଜ୍ (The Illustrated London News) ଅନ୍ୟ ଖବରକାଗଜମାନଙ୍କରେ ପ୍ରକାଶିତ ଖବରକୁ ଭିତ୍ତି କରି ଏକ ରିପୋର୍ଟ ପ୍ରକାଶ କଲା ଓ ଏହାର ପ୍ରଥମ ପୃଷ୍ଠାରେ ୱିଣ୍ଡସର୍ ଗଡ଼ରେ ଥିବା କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଓ ତାହା ନିକଟରେ ରାଜ ପରିବାରର ଲୋକଙ୍କ ଚିତ୍ର ଛାପିଲା, ବ୍ରିଟିଶ୍ ସମାଜରେ ଏହି ପ୍ରଥା ଅଧିକ ଆଦୃତ ହେଲା । ଅଳ୍ପ କିଛି ବର୍ଷରେ ଅନେକ ଘରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଦେଖାଗଲା । ୧୮୫୬ ମସିହା ବେଳକୁ ଉତ୍ତର ପ୍ରୋଭିନ୍ସର ଏକ ଖବରକାଗଜରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛରେ ଆଲୋକ ସଜାଇବା ବେଳେ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଖବର ଓ ତତ୍-ସମ୍ପର୍କିତ ଏକ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ ୧୮୫୮ ମସିହା ବେଳକୁ ବର୍ଲିନ୍ ପରି ବ୍ରିଟେନ୍‍ର ଘରେ ଘରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ନଥିଲା ବରଂ କେବଳ ଉଚ୍ଚ ବର୍ଗର ଲୋକଙ୍କ ଘର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ଥିଲା ବୋଲି କିଛି ଖବରକାଗଜରୁ ଜଣାଯାଏ ।
ବଜାର, ଚିକିତ୍ସାଳୟ ପ୍ରଭୃତିରେ ଏମାନଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କ ମହଲରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରାଇଲା । ୧୯୦୬ରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଆୟୋଜନ ହୋଇଥିଲା ଯାହା ଫଳରେ ଲଣ୍ଡନର ଗରୀବ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ଦେଖି ପାରିଲେ ଓ ସେହି ବର୍ଷର ବଡ଼ଦିନକୁ ଅଧିକ ଉପଭୋଗ କରି ପାରିଲେ । ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଜର୍ମାନ୍-ବିରୋଧୀ ମନୋଭାବ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ଲୋକପ୍ରିୟତା କିଛି ପରିମାଣରେ ହ୍ରାସ ପାଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ଥିଲା । ୧୯୨୦ ଦଶନ୍ଧିର ମଧ୍ୟଭାଗ ବେଳକୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପ୍ରଥା ସମାଜର ସବୁ ବର୍ଗକୁ ବ୍ୟାପି ଯାଇଥିଲା । ୧୯୩୩ ମସିହାରେ ବାହାର ଦେଶରୁ ଗଛ ଆମଦାନୀ ଉପରେ କଟକଣା ଲାଗିବାରୁ ବ୍ରିଟେନ୍‍ର ଚାହିଦା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱଦେଶୀ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ବ୍ୟବସାୟରେ ଏକ ନୂତନ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ୨୦୧୩ ମସିହା ବେଳକୁ ବ୍ରିଟେନ୍‍ର ବଡ଼ଦିନ ବ୍ୟବସାୟର ଆନୁମାନିକ ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୮୦ ଲକ୍ଷ ପାଉଣ୍ଡ୍ ହୋଇସାରିଥିଲା । ତେଣୁ ବଡ଼ଦିନ ଉପଲକ୍ଷେ ବ୍ରିଟେନ୍‍ର ଦୋକାନ ବଜାରରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଇତ୍ୟାଦି ବିକ୍ରି ହେବା ଏକ ସାମାନ୍ୟ କଥା ।
ଉତ୍ତର ଆମେରିକା
୧୭୮୧ ମସିହାର ଶୀତ ଋତୁରେ କ୍ୟୁବେକ୍‍ଠାରେ ଥିବା ଜର୍ମାନ୍ ସୈନ୍ୟମାନେ ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ ଏହି ପରମ୍ପରାର ଆରମ୍ଭ କରାଇଥିଲେ । ସେନାଧ୍ୟକ୍ଷ ଫ୍ରାଇଡ୍ରିଖ୍ ଆଡଲ୍ଫ୍ ରିଡେସେଲ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଫ୍ରେଡେରିକା ଶାର୍ଲଟ୍ ସେନାର ଅଫିସର୍‍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସମାରୋହର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ । ଏହି ସମାରୋହରେ ଆଲୋକମାଳା ଓ ଫଳରେ ସଜ୍ଜିତ ଏକ ଗଛ ଏହି ସମାରୋହର ଶୋଭା ବର୍ଦ୍ଧନ କରୁଥିଲା ।
ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଏକ ସାମାନ୍ୟ ପ୍ରଥା ପାଲଟିଗଲା । ୧୮୩୬ ମସିହାରେ ହର୍ମାନ୍ ବୋକୁମ୍‍ଙ୍କ ଦ ଷ୍ରେଞ୍ଜର୍ସ୍ ଗିଫ୍ଟ (The Stranger's Gift) ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପ୍ରଥା ଥିବାର ସର୍ବପୁରାତନ ପ୍ରମାଣ ବହନ କରେ । ଆମେରିକୀୟ ସାହିତ୍ୟରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ସର୍ବ ପୁରାତନ ଉଲ୍ଲେଖ କ୍ୟାଥେରିନ୍ ମାରିଆ ସେଜ୍ୱିକ୍‍ଙ୍କ "ନ୍ୟୁ ଇଅର୍ସ୍ ଡେ"ରେ (ଦ ଟୋକନ୍ ଏଣ୍ଡ୍ ଆଟ୍ଲାଣ୍ଟିକ୍ ସୁଭିନିର୍‍ର ୧୮୩୬ତମ ପ୍ରକାଶନ) ମିଳିଥାଏ । ଏଥିରେ ଜଣେ ଜର୍ମାନ୍ ଚାକରାଣୀ ନିଜ ମାଲିକାଣୀଙ୍କ ଗଛକୁ ସଜାଇବାର କାହାଣୀ ବର୍ଣ୍ଣିତ । ୧୮୫୦ ମସିହାରେ ଆମେରିକାର “ଗୋଡେସ୍ ଲେଡିସ୍ ବୁକ୍”ରେ ୱିଣ୍ଡସର୍ ଗଡ଼ର କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର (ଯାହା ୧୮୪୮ ମସିହାରେ “ଦ ଇଲଷ୍ଟ୍ରେଟେଡ଼୍ ଲଣ୍ଡନ ନ୍ୟୁଜ୍”ରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା) ଚିତ୍ର ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ଗୋଡେ ମୂଳ ଚିତ୍ରରୁ ବ୍ରିଟିଶ୍ ରାଜାରାଣୀଙ୍କ ଚିହ୍ନ ବାହାର କରି ଏକ ଆମେରିକୀୟ ଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
୧୯୩୫ରୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ
ଋଷରେ ଅକ୍ଟୋବର ବିପ୍ଳବ ପରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପ୍ରଥା ନିଷିଦ୍ଧ ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ ୧୯୩୫ ବେଳକୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପ୍ରଥା ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇ ନବବର୍ଷ ସ୍ପ୍ରୁସ୍ (New-year spruce) ଭାବେ ପୁନର୍ସ୍ଥାପିତ ହେଲା । ଏହା ନବବର୍ଷ ପାଳନର ଏକ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଗୃହୀତ ହେଲା । ଶୀର୍ଷ ତାରକା ବେଥ୍ଲେହେମ୍ ତାରକା ଭାବେ ପରିଚୟ ହରାଇ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ମତବାଦର ଲାଲ୍ ତାରକାର ନୂତନ ପରିଚୟ ହାସଲ କଲା । ଗଛକୁ ଉଡ଼ାଯାହାଜ, ସାଇକେଲ୍, ମହାକାଶଯାନ, ଋଷୀୟ ଲୋକଗଳ୍ପର ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଜାଗଲା । ସୋଭିଏତ୍ ସଂଘର ପତନ ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରଥା ଜୀବିତ ରହିଛି ଏବଂ ଋଷୀୟ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନବବର୍ଷ ବଡ଼ଦିନଠାରୁ (ଜାନୁଆରୀ ୭) ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ବହନ କରୁଛି ।
୧୯୬୫ ମସିହାର ଟେଲିଭିଜନ୍ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏ ଚାର୍ଲି ବ୍ରାଉନ୍ କ୍ରିସ୍ମସ୍ (A Charlie Brown Christmas) କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପପ୍ ସଂସ୍କୃତି ଉପରେ ପ୍ରଚୁର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ୧୯୬୦ ଦଶନ୍ଧିରେ ଆଲୁମିନିୟମ୍ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଖୁବ୍ ଲୋକପ୍ରିୟ ଥିଲା । ଚାର୍ଲି ବ୍ରାଉନ୍ ଶୋରେ ଏହା ଉପରେ ବ୍ୟଙ୍ଗ କରାଯାଉଥିଲା ଯାହା ବଡ଼ଦିନର ବ୍ୟବସାୟିକ ପ୍ରଚାରରେ ସହାୟକ ହୋଇଥିଲା । ଯେକୌଣସି ଖରାପ ଦେଖୁଥିବା ଗଛକୁ ଏହି ଶୋ ପରେ ଚାର୍ଲି ବ୍ରାଉନ୍ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା ।
କ୍ରିସ୍‍ମନ୍ ଗଛ
"କ୍ରିସ୍‍ମନ୍ (Chrismon)" ଶବ୍ଦଟି Christ ଓ monogram ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱୟକୁ ମିଶାଇ ("Christ-monogram") ସୃଷ୍ଟ ।
ଗଛ ଲଗାଇବା ଓ ହଟାଇବା
କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ବସାଇବା ଓ ବାହାର କରିବାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିନ ରହିଥାଏ । ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ କିଛି ସ୍ଥାନରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ବସାଇବା ଓ ସଜାଇବା କାମ ବଡ଼ଦିନର ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟା (ଡିସେମ୍ବର ୨୪) ଓ ଅନ୍ୟ କିଛି ସ୍ଥାନରେ ଡିସେମ୍ବର ୨୩ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରାଯାଉନଥିଲା । ସେହିପରି ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ (ଜାନୁଆରୀ ୫) ପରେ ଗଛକୁ ବାହାର କରାଯାଉଥିଲା । ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଗଛ ଲଗାଇବା ବା ବାହାର କରିବା ଘରର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଆଣିବ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଘରର ଲୋକଙ୍କ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ପ୍ରତିକାର ପାଇଁ ୧୨ଟି ରାତି ଅତିବାହିତ ହେବା ପରେ ଗଛକୁ ବାହାର କରାଯାଉଥିଲା ।
ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ଆଗମନ କାଳର (Advent Season) ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଇବାର ପ୍ରଥା ରହିଛି । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଓ କାନାଡ଼ାର କିଛି ପରିବାରରେ ଥ୍ୟାଂକ୍ସଗିଭିଂ (ନଭେମ୍ବର ମାସର ଚତୁର୍ଥ ଗୁରୁବାର)ର ଗୋଟିଏ ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଇ ଦିଆଯାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ହାଲୋଇନ୍‍ର (ଅକ୍ଟୋବର ୩୧) ପର ଦିନରୁ ବଡ଼ଦିନ ପାଇଁ ଗଛର ସାଜସଜ୍ଜା ଆରମ୍ଭ କରାଯିବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି । କାନାଡ଼ାରେ ସହୀଦମାନଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ପାଳିତ “ରିମେମ୍ବ୍ରେନ୍ସ ଡେ”ର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନଠାରୁ ଅନେକ ଦୋକାନୀ ବଡ଼ଦିନ ସାଜସଜ୍ଜା ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି । କିଛି ଘରେ ଡିସେମ୍ବର ଦ୍ୱିତୀୟ ସପ୍ତାହ ପରଠାରୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଯାଇ ପ୍ରଭୁପ୍ରକାଶ (ଜାନୁଆରୀ ୬) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖାଯାଇଥାଏ । ଜର୍ମାନୀରେ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଡିସେମ୍ବର ୨୪ ତାରିଖ ଦିନ ଗଛ ବସାଯାଇ ଜାନୁଆରୀ ୭ ତାରିଖ ଦିନ ବାହାର କରିନିଆଯାଏ । କେହି କେହି ଡିସେମ୍ବର ୨୪ର ୧-୨ ସପ୍ତାହ ଆଗରୁ ଗଛ ବସାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥାନ୍ତି । କ୍ୟାଥୋଲିକ୍ ରୋମାନ୍ ପରିବାରମାନଙ୍କରେ କ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍‍ମାସ୍ (ଫେବୃଆରୀ ୨) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଛକୁ ଲଗାଇ ରଖିଥିବାର ବିଧି ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ଇଟାଲୀ, ଆୟାର୍ଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍, ଆର୍ଜେଣ୍ଟିନା ଓ ଲାଟିନ୍ ଆମେରିକାର ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଶରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ଡିସେମ୍ବର ୮ ତାରିଖରୁ ଜାନୁଆରୀ ୬ ତାରିଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲଗାଇ ରଖାଯାଏ । ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ଖରା ଛୁଟି ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ (ଡିସେମ୍ବର ୧ ତାରିଖରୁ) କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଯାଇଥାଏ । ଦକ୍ଷିଣ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ନଭେମ୍ବର ମାସରେ “ଆଡିଲେଡ୍ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ପେଜେଣ୍ଟ୍”ର ସମାପନ ପରେ ଲୋକେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଦିଅନ୍ତି । ଏହାର ପ୍ରଭାବରେ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କରେ ନଭେମ୍ବର ମାସରୁ ବଡ଼ଦିନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବ୍ୟାପାର ଓ ସାଣ୍ଟା କ୍ଲସ୍ ଦେଖାଯିବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ । କିଛି ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ ଫେବୃଆରୀ ୨ ସୁଦ୍ଧା କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ବାହାର କରିଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ କାରଣ କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍‍ମାସ୍ ପରେ ବଡ଼ଦିନ ଋତୁ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଏ । କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍‍ମାସ୍‍ର ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ନ ବାହାରିବା ଏକ ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ବୋଲି ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ସାଜସଜ୍ଜା
ବଡ଼ଦିନ ସାଜସଜ୍ଜା ସାମଗ୍ରୀ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛରେ ଲଗାଇବା ବା ଖଞ୍ଜିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଓ ଏଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ କାଠ, କାଚ, ଧାତୁ ବା ଚୀନାମାଟିରେ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ । ପ୍ରଥମେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛରେ ସେଓ, ଚକୋଲେଟ୍, ପ୍ରେମ-ଫୁଲ-ତାରକା ଆଦି ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ପେଷ୍ଟ୍ରି ଓ କେକ୍ଦ୍ୱାରା ସଜା ଯାଉଥିଲା । ପୂର୍ବେ ଜର୍ମାନୀର ଲାଉଶା ସହର କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ସଜ୍ଜା ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗ କାଚ ପେଣ୍ଡୁ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା । ପେଣ୍ଡୁ ସହିତ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛରେ କାଚର ସ୍ଫଟିକ ମାଳା, ଟିଣ ନିର୍ମିତ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଖଞ୍ଜି ବା ଝୁଲାଇ ଦିଆଯାଏ । ବଡ଼ଦିନ ସାଜସଜ୍ଜାର ଲୋକପ୍ରିୟତା ବଢ଼ିବାରୁ କୁଶଳୀ କାରିଗରମାନେ କାଚ଼ ନିର୍ମିତ କଣ୍ଢେଇ ଇତ୍ୟାଦି ତିଆରି କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛରେ ରଙ୍ଗୀନ୍ ମାଳ, ଚିକିମିକି ଓ ରିବନ୍ ଫିତା ଲଗାଇ ମଧ୍ୟ ସଜାଯାଇଥାଏ । ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ରଙ୍ଗୀନ୍ କାଚ ଓ ଅଳଙ୍କୃତ ସଜ୍ଜା ସାମଗ୍ରୀ ପାଇଁ ଥୁରିଂଗିଆନ୍ ବନ ପ୍ରଦେଶ ଓ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷଆଡ଼କୁ ଲାଉଶା ଖୁବ୍ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ବଡ଼ଦିନ ସଜ୍ଜାସାମଗ୍ରୀର ଉଦ୍ୟୋଗ ବିକାଶ ଲାଭ କରିଥିଲା । କାଚ ବା ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ନିର୍ମିତ ପେଣ୍ଡୁ ଉପରେ ଆଲୋକ ପ୍ରତିଫଳନ ପାଇଁ ପତଳା ଧାତବ ପରସ୍ତ ଚଢ଼ାଯାଏ ଓ ଏହି ସବୁ ରଙ୍ଗୀନ୍ ପେଣ୍ଡୁ (Bauble) କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ସଜାଇବାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥାଏ । କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ଜାଜ୍ଜ୍ୱଲ୍ୟମାନ ଆଲୋକମାଳାରେ ସଜାଇ ଦିଆଯାଇଥାଏ । ଗଛ ଉପରେ ଏକ ତାରକା ବା ଦେବଦୂତର ଚିହ୍ନ ଲଗାଇ ଦିଆଯାଏ ।
୧୮୦୦ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ବେଳକୁ ପତ୍ରହୀନ ଗଛ ବା ଡାଳରେ ତୁଳା ଲଗାଇ ତୁଷାରାଚ୍ଛନ୍ନ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ରୂପ ଦେଇ ସଜା ଯାଉଥିଲା । ୧୯୩୦ ଦଶନ୍ଧିର ହଲିଉଡ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଫ୍ଲକିଂ ବା ଇଂରାଜୀରେ flocking (texture) ସଜ୍ଜାବିଧି ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇ ଉଠିଲା ଓ ୧୯୪୦-୧୯୫୦ ଦଶନ୍ଧିରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ପଶ୍ଚିମ ଉପକୂଳରେ ବହୁଳ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା ।
କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ଚାଷ ଓ ଉତ୍ପାଦନ
ପ୍ରତିବର୍ଷ ଆମେରିକାରେ ୩୩୦-୩୬୦ ଲକ୍ଷ ଏବଂ ୟୁରୋପରେ ୫୦୦-୬୦୦ ଲକ୍ଷ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଉତ୍ପାଦନ (ଚାଷ) କରାଯାଏ । ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ଆମେରିକାରେ ପ୍ରାୟ ୧୫୦୦୦ ଜଣ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ରୋପଣ ଓ ଚାଷ କରୁଥିଲେ । ସେହି ବର୍ଷ ୧୫୦ କୋଟି ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର୍ ମୂଲ୍ୟର କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ବ୍ୟବସାୟ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୧୬ ମସିହା ବେଳକୁ ଏହି ବ୍ୟବସାୟ ବଢ଼ି ୨୦୪ କୋଟି ଡଲାର୍‍ର ପ୍ରାକୃତିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଓ ୧୮୬ କୋଟି ଡଲାର୍‍ର କୃତ୍ରିମ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ବିକ୍ରି ହୋଇଥିଲା । ୟୁରୋପରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ୭୫୦ ଲକ୍ଷ ଗଛ ଚାଷ ହୁଏ ଯାହାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୨୪୦ କୋଟି ୟୁରୋ (୩୨୦ କୋଟି ଡଲାର) ।
ଗଛର କିଣା ଦାମ୍
ଜିଅନ୍ତା ଗଛ କଟାଯାଇ “କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ” ଭାବେ ବିକ୍ରି କରାଯାଇଥାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଏପରି ଏକ ଗଛ ପାଇଁ ଗ୍ରାହକଙ୍କୁ ହାରାହାରି ୬୪$ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା ଯାହା ୨୦୧୭ ମସିହା ବେଳକୁ ବଢ଼ିଯାଇ ୭୩$ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଏହି ଦାମ୍ ପୂର୍ବ ବର୍ଷ ସହ ପ୍ରାୟ ସମାନ ରହିଥିଲା ।
ପ୍ରାକୃତିକ ଗଛ
ପ୍ରାକୃତିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପାଇଁ ପ୍ରଧାନତଃ “ଫିର୍” (Abies) ଜାତୀୟ ପାଇନ୍ ଗଛ ଅଧିକ ଉପଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ସାମାନ୍ୟ ଶୁଖିଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଏମାନଙ୍କ ଶୁଙ୍କ ନ ଝଡ଼ିବା ଓ ପତ୍ରର ରଙ୍ଗ ସବୁଜ ହୋଇ ରହୁଥିବାରୁ ଲୋକେ ଏହି ଗଛକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । ତେବେ କିଛି ଅନ୍ୟ ପାଇନ୍ ଜାତୀୟ ବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଉତ୍ତର ୟୁରୋପରେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ସାଧାରଣ ପ୍ରାକୃତିକ ବୃକ୍ଷମାନ ହେଲେ :
ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଏବଂ ଉତ୍ତର, କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାରେ ବ୍ୟବହୃତ ବୃକ୍ଷ ପ୍ରଜାତିମାନ ହେଲେ :
ଜାୟାଣ୍ଟ୍ ସିକୋଆ, ଲେଲାଣ୍ଡ୍ ସାଇପ୍ରସ୍, ମଣ୍ଟେରେ ସାଇପ୍ରସ୍, ଇଷ୍ଟର୍ଣ୍ଣ ଜୁନିପର୍ ପରି ଗଛ ମଧ୍ୟ ବେଳେବେଳେ ବ୍ୟବହୃତ ହେବା ଦେଖାଯାଏ । ନୀଳ ସ୍ପ୍ରୁସ୍, ଧଳା ସ୍ପ୍ରୁସ୍ ପରି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର ସ୍ପ୍ରୁସ୍ ଗଛ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ । କଟା ସ୍ପ୍ରୁସ୍ ଗଛର ପତ୍ର ଶୀଘ୍ର ଶୁଖିଯାଉଥିବାରୁ ଏବଂ ଏହାର ଶୁଙ୍କ ମୁନିଆ ହୋଇଥିବାରୁ ସଜାଇବାରେ ଅସୁବିଧା ହୋଇଥାଏ । ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର କିଛି ତୋଟାରେ ଭର୍ଜିନିଆ ପାଇନ୍ ଗଛ ଦେଖାଯାଏ ଯାହା କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ, ତେବେ ଏହି ଗଛର ରଙ୍ଗ ଶୀତ ଋତୁରେ ସାମାନ୍ୟ ଫିକା ପଡ଼ିଯାଇଥାଏ । ବଡ଼ ଶୁଙ୍କବିଶିଷ୍ଟ ଇଷ୍ଟର୍ଣ୍ଣ ଧଳା ପାଇନ୍ ଗଛରେ ମଧ୍ୟ ସାଜସଜ୍ଜା କରିବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ, ତେଣୁ କିଛି ଲୋକେ ଏହା ବ୍ୟବହାର କରିବା ନାପସନ୍ଦ କରିଥାନ୍ତି ଓ ଏହା କ୍ୱଚିତ୍ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ କ୍ୟାସୁରିନା, ଆଲୋକ୍ୟାସୁରିନା, ମଣ୍ଟେରେ ପାଇନ୍ ପ୍ରଭୃତି ଗଛ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଦକ୍ଷିଣ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ଆଲବାନୀ ୱୁଲି ବୁଦାକୁ ଗମଳାରେ ଲଗାଇ ପ୍ରତିବର୍ଷ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଶୀଘ୍ର ଝଡ଼ି ଯାଉଥିବାରୁ ଓ ଅଧିକ ଓଜନିଆ ସାଜସଜ୍ଜା ବହନ ନ କରିପାରୁଥିବାରୁ ହେମ୍‍ଲକ୍ ପ୍ରଜାତିର ଗଛ ଅନୁପଯୁକ୍ତ ।
ପୂର୍ବେ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଜଙ୍ଗଲରୁ କାଟି ଅଣାଯାଉଥିଲା କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏଗୁଡ଼ିକୁ କୌଣସି ଉଦ୍ୟାନ ବା ତୋଟାରେ ବ୍ୟବସାୟ ପାଇଁ ଲଗାଯାଇ ବିକା ଯାଉଛି । କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ଉଦ୍ୟାନ ବା ତୋଟାରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିବାକୁ ଦିଆଯାଏ ଓ ତାହା ପରେ କାଟି ନୂତନ ବୃକ୍ଷ ରୋପଣ କରାଯାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର କୃଷି ବିଭାଗଦ୍ୱାରା ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁଯାୟୀ ୫୭୧୫.୦୯ ବର୍ଗ କି.ମି. ପରିମିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ୨୧୫୩୭ଟି କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ତୋଟା ରହିଥିଲା । ଗଛର ପ୍ରଜାତି ଓ କୃଷି ପ୍ରଣାଳୀ ଅନୁସାରେ ମଞ୍ଜି ପୋତିବାଠାରୁ ୨ ମିଟର୍ ଉଚ୍ଚତା ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛକୁ ୮-୧୨ ବର୍ଷ ସମୟ ଲାଗିଥାଏ । ପ୍ରଥମେ ବଡ଼ ଗଛମାନଙ୍କରୁ ବୀଜ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇ ଏମାନଙ୍କୁ ନର୍ସରିରେ ୩-୪ ବର୍ଷ ରଖିବା ପରେ ତୋଟା ମାଲିକମାନଙ୍କୁ ବିକି ଦିଆଯାଏ । ଗଛ କେତେ ବଢ଼ିପାରିବ ତାହା ମୃତ୍ତିକା, ଜଳବାୟୁ ଓ ଚାଷୀର ଯତ୍ନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ ।
କୃତ୍ରିମ ଗଛ
ଆଧୁନିକ ସମୟରେ ବହୁ ପ୍ରକାରର କୃତ୍ରିମ ସାଜସଜ୍ଜା ଓ ଶୈଳୀ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଛି ଓ ଲୋକପ୍ରିୟତା ହାସଲ କରିଛି । ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ଆଡିସ୍ ବ୍ରଶ୍ କମ୍ପାନୀ ବ୍ରଶ୍‍ ବା ତୁଳୀରୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ତିଆରି କରିଥିଲେ । ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମେ ଶିକାଗୋରେ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ନିର୍ମିତ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଓ ପରେ ୱିସ୍କନ୍ସିନ୍‍ଠାରେ ବହୁସଂଖ୍ୟାରେ ଆଲୁମିନିୟମ୍‍ର କୃତ୍ରିମ ଗଛ ଉତ୍ପାଦନ କରାଯାଇଥିଲା । ବ୍ୟବହୃତ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‍ର ପୁନର୍ବ୍ୟବହାର କରି ପଲିଭିନାଇଲ୍ କ୍ଲୋରାଇଡ୍ (ପିଭିସି) ପରି ପଦାର୍ଥରୁ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଗଛ ତିଆରି କରାଯାଉଛି । ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ପରି ପଦାର୍ଥର ପୁନର୍ଚକ୍ରଣ ବା ଜୈବବିଲୟ ହେବା ସମ୍ଭବପର ନୁହେଁ, ତଥାପି ପ୍ରାୟ ୧୦% କୃତ୍ରିମ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଭର୍ଜିନ୍ ସସ୍ପେନ୍ସନ୍ ପିଭିସି ରେଜିନ୍‍ରୁ ତିଆରି ହୁଏ ।
୨୦୦୦ ଦଶନ୍ଧିରୁ ଅନେକ ନୂତନ ଶୈଳୀ ଓ ପଦାର୍ଥ ବ୍ୟବହୃତ ହେବାରେ ଲାଗିଲାଣି । ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଅପ୍ଟିକାଲ୍ ଫାଇବର୍ ନିର୍ମିତ ଗଛ ଅନ୍ୟତମ ଓ ଏହା ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରାୟ ପାରମ୍ପରିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପରି । ଡାଲାସ୍‍ର ଏକ କମ୍ପାନୀ ହୋଲୋଗ୍ରାଫିକ୍ ମାଇଲାର୍‍ ବ୍ୟବହୃତ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଓ ବିକ୍ରି କରିଥାଏ । କାର୍ଡବୋର୍ଡ୍ (କାଗଜ ଡବା), କାଚ, ଚୀନାମାଟି ଓ ଅନ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ନିର୍ମିତ ଗଛ ପରି ସଜ୍ଜା ସାମଗ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରାଯାଏ । କିଛି ଦୋକାନୀ ଓଲଟା ଝୁଲନ୍ତା କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଲଗାଇ ଗ୍ରାହକଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ଝୁଲନ୍ତା ଗଛରେ ସାଜସଜ୍ଜା ନିକଟରୁ ଦେଖି ହୁଏ ଓ ଦୋକାନରେ ଅନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ବିକିବା ପାଇଁ ଅଧିକ ଜାଗା ମିଳେ । ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ କୃତ୍ରିମ ଗଛ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇଉଠିଲେ । ପ୍ରାକୃତିକ ଅପେକ୍ଷା କୃତ୍ରିମ ଗଛ ପୁନର୍ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ, ଶସ୍ତା ଓ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ସୁବିଧାଜନକ । ପ୍ରାକୃତିକ ଗଛ ଯୋଗୁଁ ଅଗ୍ନି ବିତ୍ପାତର ଆଶଙ୍କା ରହିଥାଏ, କିନ୍ତୁ କୃତ୍ରିମ ଗଛ ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷିରେ ସୁରକ୍ଷିତ । ୨୦୦୧ରୁ ୨୦୦୭ ମଧ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ କୃତ୍ରିମ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ବିକ୍ରି ୭୩ ଲକ୍ଷରୁ ୧୭୪ ଲକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ବଡ଼ଦିନ ବେଳେ ବିକ୍ରି ହେଉଥିବା ସମୁଦାୟ ଗଛରୁ ୫୮% କୃତ୍ରିମ ଓ ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ବିକ୍ରି ହେଉଥିବା ସମୁଦାୟ ଗଛରୁ ୬୬% କୃତ୍ରିମ ଗଛ ।
ପରିବେଶିକ ସମସ୍ୟା
କୃତ୍ରିମ ଗଛମାନେ ପ୍ରାକୃତିକ ଗଛଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପରିବେଶକୁ ଅଧିକ ହାନି ପହଞ୍ଚାନ୍ତି ବୋଲି କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଚାଷୀମାନେ ଅଭିଯୋଗ କରିଆସିଛନ୍ତି । “ଆମେରିକାନ୍ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଟ୍ରି ଆସୋସିଏସନ୍” ପରି ସମିତି କିନ୍ତୁ ପୁନର୍ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ପିଭିସି କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛର ପ୍ରଚଳନକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥାନ୍ତି ।
ପ୍ରାକୃତିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଚାଷ ପରି ରୋପଣ କରାଯାଏ, କଟାଯିବା ପରେ ପୁଣି ନୂଆ ଗଛ ଲଗାଯାଏ, କଟାଗଛର ପତ୍ରଡାଳକୁ ଗୋରୁଗାଈଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । କିନ୍ତୁ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ତୋଟା ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ କୀଟନାଶକ ଔଷଧ ପ୍ରୟୋଗ କରାଗଲେ ଏହା ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କ ପରିବାସ ନଷ୍ଟ କରେ । କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ପାଇଁ ଲୋକେ କିଛି ବିରଳ ପାଇନ୍ ଓ କୋନିଫର୍ ଗଛ କାଟି ଦେଉଥିବାର ଅଭିଯୋଗ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ।
ପ୍ରାକୃତିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଓ ଏହାକୁ ମୃତ୍ତିକା ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ ।  ପ୍ରାକୃତିକ କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ଜୀବନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ଶୋଷଣ କରେ କିନ୍ତୁ କଟା ହେବା ପରେ ଏହାର ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ କମ୍ କରିବାରେ କୌଣସି ଭୂମିକା ନଥାଏ । ତେବେ କୃଷିରେ ବ୍ୟବହୃତ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଉପକରଣ ଓ ପରିବହନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଗାଡ଼ି ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାନ୍ତି । ଏକ ଶୌଧରୁ ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ଯେ ପ୍ରାକୃତିକ ଗଛ ବାର୍ଷିକ ହାରାହାରି ୩.୧ କି.ଗ୍ରା. ସବୁଜଘର ଗ୍ୟାସ୍ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ବେଳେ କୃତ୍ରିମ ଗଛରୁ ତା’ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନକାଳରେ ୪୮.୩ କି.ଗ୍ରା. ସବୁଜଘର ଗ୍ୟାସ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଚଳନ୍ତି କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ କିଣି ରଖିବା ବା ଭଡ଼ାରେ ଆଣିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ରହିଥାଏ ।
ଟିଣର ଷ୍ଟାବିଲାଇଜିଂ କାରକ ବ୍ୟବହାର କରି ପିଭିସି ପତଳା ଚଦରରୁ ଅଧିକାଂଶ କୃତ୍ରିମ ଗଛ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ପୂର୍ବେ ସୀସାର କାରକ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା । ଚୀନରେ ସୀସା ଷ୍ଟାବିଲାଇଜିଂ କାରକ ନିଷିଦ୍ଧ ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୦୪ ମସିହାର ଏକ ଗବେଷଣା ଅନୁସାରେ ସୀସା କାରକ ବ୍ୟବହୃତ କୃତ୍ରିମ ଗଛ ବିଷାକ୍ତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଯୋଗୁଁ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପ୍ରତି କ୍ଷତିକାରକ । ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ସଂସ୍ଥାନର ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ ପିଭିସି କାଳକ୍ରମେ ଖରାପ ହେବାକୁ ଲାଗେ । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ୫୦୦ ଲକ୍ଷ କୃତ୍ରିମ ଗଛରୁ ୨୦୦ ଲକ୍ଷ ପ୍ରାୟ ୯ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଓ ଏହାର ସୀସାରେ ବିଷାକ୍ତ ପ୍ରଭାବ ସୃଷ୍ଟି ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଥିଲା । ଆଉ ଏକ ଗବେଷଣା ଅନୁସାରେ ୨୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାକୃତିକ ଅପେକ୍ଷା କୃତ୍ରିମ ଗଛ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପରିବେଶ ପକ୍ଷେ ଲାଭଦାୟକ ।
ଧାର୍ମିକ ସମସ୍ୟା
କ୍ରିସ୍ମସ୍ ଗଛ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଖ୍ରୀ. ୭୨୩ ବେଳର ଓ ଏଥିରେ ଜର୍ମାନୀରେ ସନ୍ଥ ବୋନିଫେସଙ୍କ ଜର୍ମାନୀରେ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ । ଏହି କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ବୋନିଫେସ୍ ଥରେ କିଛି ପାଗାନ୍ ଉପାସକଙ୍କ ମେଳରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ଓ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଏକ ସୁସଜ୍ଜିତ ଓକ୍ ଗଛ ଚାରିପଟେ ନାଚି ଏକ ଶିଶୁର ବଳି ଚଢ଼ାଇବାର ପ୍ରସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି । ବୋନିଫେସ୍ ଏକ କୁରାଢ଼ି ଧରି ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ନେଇ ଗୋଟିଏ ଚୋଟରେ ଗଛଟିକୁ କାଟି ଦେଲେ ଯାହା ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଚକିତ କରିଦେଇଥିଲା । କଟା ଗଛ ପଛରେ ଏକ ଛୋଟ ଫିର୍ ଗଛ ଅଙ୍କୁରିତ ହୋଇଥିଲା । ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଏହି ଛୋଟ ଗଛଟି ଚିରହରିତ୍ ହେବ ଓ କେବେ ମରିବ ନାହିଁ ବୋଲି ବୋନିଫେସ୍ କହିଥିଲେ । ଗଛଟିର ଶୁଙ୍କଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ର ସ୍ୱର୍ଗର ଦିଗକୁ ସୂଚୀତ କରୁଛି । ତେଣୁ ପାଗାନ୍ ସଂସ୍କୃତିର ଏହି ପ୍ରଥା ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ବହନ କରି ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇଗଲା ।
ପଞ୍ଚାନନ ମିଶ୍ର (ରାଜନେତା)
ପଞ୍ଚାନନ ମିଶ୍ର (ଜନ୍ମ: ୧୮ ମଇ ୧୯୫୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିନିକା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ପଞ୍ଚାନନ ମିଶ୍ର ୧୯୫୬ ମସିହାର ମଇ ୧୮ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଗୌରୀ ଶଙ୍କର ମିଶ୍ର ।
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ପଞ୍ଚାନନ ମିଶ୍ର ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦଳୀୟ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ି ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୬ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ବିଶ୍ଵ ସଞ୍ଚୟ ଦିବସ
ଅକ୍ଟୋବର ୩୧ ତାରିଖ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ବିଶ୍ୱ ସଞ୍ଚୟ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳିତ ହୁଏ । ତେବେ ଭାରତରେ ଏହି ଦିବସ ଅକ୍ଟୋବର ୩୦ରେ ପାଳିତ ହେଉଛି ।
ଦାମୋଦର ରାଉତ
ଦାମୋଦର ରାଉତ (ଜନ୍ମ: ୨ ଜୁଲାଇ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୪୨) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ସାତ ଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୫୭, ୧୯୬୧, ୧୯୬୭ ଓ ୧୯୭୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଏରସମା ଓ ପାରାଦ୍ୱୀପ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୭ମ, ୮ମ, ୧୦ମ, ୧୨ଶ, ୧୩ଶ, ୧୪ଶ ଓ ୧୫ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା କୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ବିଶ୍ଵ ସଞ୍ଚୟ ଦିବସ
ଇତିହାସ
ଅକ୍ଟୋବର ୩୧, ୧୯୩୪ରେ ଇଟାଲୀର ମିଲାନରେ ପ୍ରଥମ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଞ୍ଚୟ ବ୍ୟାଙ୍କ ଅଧିବେଶନ(World Society of Savings banks) ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା । ସେହି ସମୟରେ ଅକ୍ଟୋବର ୩୧କୁ ବିଶ୍ୱ ସଞ୍ଚୟ ଦିବସ ଭାବେ ପାଲନ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା । ଇଟାଲୀର ପ୍ରଫେସର ଫିଲିପ୍ପୋ ରବିଜା ଅଧିବେଶନର ଶେଷ ଦିନରେ ଏହି ଦିନକୁ ବିଶ୍ୱ ସଞ୍ଚୟ ଦିବସ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି । 29ଟି ଦେଶର ପ୍ରତିନିଧୀମାନେ ବିଶ୍ୱର ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମନରେ “ସଞ୍ଚୟ ଚିନ୍ତା” ଜାଗ୍ରତ କରିବା ସହ ଦେଶ ତଥା ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧିରେ ସଞ୍ଚୟର ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତାକୁ ପ୍ରାଅଧାନ୍ୟ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ।
ଦାମୋଦର ରାଉତ
ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା
ଦାମୋଦର ରାଉତ ୧୯୪୨ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ୨ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ କପିଳ ଚରଣ ରାଉତ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ସ୍ନେହା ରାଉତ । ତାଙ୍କ ପୁଅ ସମ୍ବିତ ରାଉତରାୟ ଜଣେ ରାଜନେତା ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ।
ବିଶ୍ଵ ସଞ୍ଚୟ ଦିବସ
ଇତିହାସ
ଆଜିକାଲି ବିଶ୍ୱ ସଞ୍ଚୟ ଦିବସ ଆୟୋଜନ କରୁଥିବା ବ୍ୟାଙ୍କଗୁଡିକର ଧ୍ୟାନ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶଗୁଡିକ ଉପରେ ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଲୋକ ବ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଯୋଡ଼ି ହୋଇପାରି ନାହାନ୍ତି । ଏଭଳି ସ୍ଥଳେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଲୋକ, ବିଶେଷ କରି ଅଣ-ସରକାରୀ ସଂଗଠନ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଞ୍ଚୟ ଖାତା ସଂଖ୍ୟାକୁ ଦ୍ୱିଗୁଣିତ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ଅଭିଯାନ ଏବଂ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯାଇ ଏହି ଦେଶରେ ସଞ୍ଚୟ ବୃଦ୍ଧିରେ ସଞ୍ଚୟ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଅକ୍ଟୋବର ମାସର ପାଳିତ ଦିବସ
ଦାମୋଦର ରାଉତ
ବାହାର ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୨ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୭ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୮ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୨ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୪ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ:୧୫ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଲିଟିଲ୍ ଆଉଲ୍
ଲିଟିଲ୍ ଆଉଲ୍ ବା ଛୋଟ ପେଚା (ଏଥେନ୍ ନୋକ୍ଟୁଆ), ୟୁରୋପ, ଏସିଆରେ କୋରିଆର ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଆଫ୍ରିକାର ନାତିଷିତୋଷ୍ଣ ଓ ଉତ୍ତପ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଦେଖାଯାଏ । ଏହା ବ୍ରିଟେନ୍‌ରେ ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷରେ ଓ ନ୍ୟୁ ଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍‌ର ସାଉଥ୍ ଆଇଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍‌ରେ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ପେଚା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବା ସତ ପେଚା ପରିବାର, ସ୍ତ୍ରୀଗିଡାଏର ସଦସ୍ୟ, ଯେଉଁଥିରେ ପେଚାର ବ‌ହୁତ ପ୍ରଜାତି ଆସିଥାନ୍ତି । ଏହି ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାର୍ଣ୍ଣ ଆଉଲ୍, ଟାଇଟୋନିଡ଼ାଏ ଅନ୍ୟତମ । ଏହା ଏକ ଛୋଟ, ରହସ୍ୟମୟ ରଙ୍ଗର, ମୁଖ୍ୟତଃ ନିଶାଚର ଜୀବ ଓ କୃଷି ଜମି, ଜଙ୍ଗଲ, ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ-ମରୁଭୂମି ଅଞ୍ଚଳରେ ଦେଖାଯାଏ । ଏହା ପତଙ୍ଗ, ଜିଆ, ଅନ୍ୟ ଅମେରୁଦଣ୍ଡୀ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଛୋଟ ମେରୁଦଣ୍ଡୀ ପ୍ରାଣୀ ଖାଏ । ପୁରୁଷମାନେ ବାସସ୍ଥାନ ଜଗନ୍ତି ଓ ଅନୁପ୍ରବେଶରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି । ଏହା କୋରଡ଼ରେ ରୁହେ ଓ ବସନ୍ତରେ ଚାରୋଟି ଅଣ୍ଡା ଦିଏ । ସ୍ତ୍ରୀ ଅଣ୍ଡା ଉଷୁମାଏ ଓ ପୁରୁଷ ପ୍ରଥମେ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ ଓ ପରେ ଛୁଆଙ୍କ ପାଇଁ ବସାକୁ ଖାଦ୍ୟ ଆଣେ । ଛୁଆମାନେ ବଢ଼ିଲେ ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ଖାଦ୍ୟ ଆଣନ୍ତି ଓ ସାତ ସପ୍ତାହ ବୟସରେ ଛୁଆମାନେ ବସା ଛାଡ଼ନ୍ତି ।
ଏହା ଏକ ସାଧାରଣରେ ଦେଖାଯାଥିବା ତ‌ଥା ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ପକ୍ଷୀ ହୋଇଥିବା ହେତୁ, ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପ୍ରକୃତି ସଂରକ୍ଷଣ ସଂଘ ଏହାର ସଂରକ୍ଷଣ ଟୀପଣିକୁ ସବୁଠାରୁ କମ୍ ଦେଖାଶୁଣାରେ ରଖିଛି ।
ବର୍ଣ୍ଣନା
ଲିଟିଲ୍ ଆଉଲ୍ ଏକ ଚେପଟା ମୁଣ୍ଡ ବିଶିଷ୍ଟ, ଫୁଲିଲା ଭଳି କିନ୍ତୁ compact ଶରୀର ଓ ଛୋଟ ଲାଞ୍ଜ ଥିବା ଏକ ଛୋଟ ପେଚା । ମୁହଁର ଭାଙ୍ଗ ଆଖି ଉପରେ ଚେପଟା ଆକାରର, ଯାହା ତାକୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ମୁଖଭଙ୍ଗୀ ଦେଇଥାଏ । ଏହାର ପର ଧୂସରିଆ, ଛିଟ ଓ କିଛିଟା ଧଳା ରଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ । ତଳପଟେ ହାଲକା ରଙ୍ଗ ସ‌ହ ଗାଢ ରଙ୍ଗର ଛିଟା ପଡ଼ିଥାଏ । ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗରେ ଲମ୍ବାରେ 22 cm, ପର ଲମ୍ବା 56 cm, ଓଜନ ପ୍ରାୟ 180 g.
ବଡ଼ ଲିଟିଲ୍ ଆଉଲ୍, ଯାହା ଏ ଏନ୍ ନୋକ୍ଟୁଆ ଭାବେ ପରିଚିତ, ଏକ ଧୂଷର ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀ । ଏହାର ଏକ ବଡ଼ ମୁଣ୍ଡ, ଲମ୍ବା ଗୋଡ ଓ ହଳଦିଆ ଆଖି ଅଛି ଓ ଏହାର ଧଳା ଆଖି ପତା ଏହାକୁ ଏକ କଠୋର ମୁଖଭଙ୍ଗୀ ଦିଏ । ଯୁବକମାନେ ଉଦାସ ପ୍ରକାରର ଓ ବଡ଼ମାନଙ୍କଠାରେ ଥିବା ଧଳା ଦାଗ ଏମାନଙ୍କ ପାଖେ ନଥାଏ । ଏହାର କାଠହଣଆ ପକ୍ଷୀ ଭଳି ଏକ ଗୋଲିଆ ପର ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ଆକାର ସାଧାରଣ ପକ୍ଷୀଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଧରଣର । Moult begins in July and continues to November, with male starting before female.
ଏହା କ୍ୟୁ, କ୍ୟୁ ଭଳି ରାବ ଦିଏ । କମ୍ ବାରମ୍ବାରତାରେ ଏହା ବୋବାଉଥାଏ । ଛୁଆଦେବା ସମୟରେ ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସ୍ୱରରେ ରାବ ଦିଅନ୍ତି ।
External links
ଶ୍ରେଣୀ:ପେଚା ପକ୍ଷୀ
ଦେବାଶିଷ ପାଣିଗ୍ରାହୀ
ଦେବାଶିଷ ପାଣିଗ୍ରାହୀ (୨୯ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୬୫ - ୧୮ ଜୁନ ୨୦୨୧) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପୋଲିସ ଅଧିକାରୀ ଓ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ପୁଲିସ ସେବା ଅଧିକାରୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ୨୦୧୬ ଡିସେମ୍ବର ୨୫ ତାରିଖରୁ ସେ ଭିଜିଲାନ୍ସ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରଚିତ ବିଭିନ୍ନ ଗଳ୍ପ ଇଂରାଜୀ, ହିନ୍ଦୀ, ବଙ୍ଗଳା, ତେଲୁଗୁ ଓ କନ୍ନଡ଼ ଆଦି ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦିତ ହୋଇଛି । ୨୦୦୨ ମସିହାରେ ନିଜର କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ସଂକଳନ "ତଥାକଥିତ" ପାଇଁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଲାଭକରିଥିଲେ ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ଦେବାଶିଷ ପାଣିଗ୍ରାହୀ ୧୯୬୫ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୯ ତାରିଖରେ ବାଲେଶ୍ୱରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ଝୁମକି ରଥଙ୍କ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଓ ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଅଛନ୍ତି ।
ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା
ସେ କଟକସ୍ଥିତ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ରାଜନୀତି ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ ଓ ଭୁବନେଶ୍ୱରସ୍ଥିତ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ । ପରେ ସେ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀସ୍ଥିତ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଏମଫିଲ ଓ ଡକ୍ଟରେଟ ଲାଭକରିଥିଲେ ।
ପୋଲିସ ସେବା
୧୯୯୧ ମସିହାରେ ସେ ଭାରତୀୟ ପୋଲିସ ସେବାରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ । ସେ କଟକ, ପୁରୀ, ଖୋର୍ଦ୍ଧା, ଗଞ୍ଜାମ, କେନ୍ଦୁଝର ଆଦି ଜିଲ୍ଲାରେ ପୋଲିସ ସବଇନିସ୍ପେକ୍ଟର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ପୋଲିସ ପ୍ରଶାସନ ବିଭାଗର ଡିଆଇଜି, ମଡ଼ର୍ଣ୍ଣନାଇଜେସନ ଓ ପର୍ସନେଲ ବିଭାଗର ଆଇଜି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୬ ମସିହାରୁ ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଭିଜିଲାନ୍ସ ବିଭାଗରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥିଲେ । କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଦର୍ଶିତା ପାଇଁ ସେ ଅନେକ ପୋଲିସ ମେଡ଼ାଲ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୫ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୧ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଗାଳ୍ପିକ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଔପନ୍ୟାସିକ ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତରେ କୋଭିଡ-୧୯ ମହାମାରୀ ଯୋଗୁ ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ମୃଣାଳ ଚାଟାର୍ଜୀ
'''ଡ. ମୃଣାଳ ଚାଟାର୍ଜୀ''' (ଜନ୍ମ: ୧୯୬୧ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୯ ତାରିଖ) ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକ, ସ୍ତମ୍ଭକାର ଓ ଶିକ୍ଷାବିତ । ସେ ଭାରତୀୟ ଜନ ସଞ୍ଚାର ସଂସ୍ଥାନର ମୁଖ୍ୟ ଓ ପ୍ରଫେସର ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟରତ । ତାଙ୍କର ଅନେକ ବହି ସାମ୍ବାଦିକତା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ, ବ୍ୟଙ୍ଗାତ୍ମକ, ଉପନ୍ୟାସ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ ସଂକଳନ ଆଦି ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଛି । ସେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ରଣୀ ସମ୍ବାଦପତ୍ର ମାନଙ୍କରେ ନିୟମିତ ସ୍ଥମ୍ଭକାର । ସମାଜ ସାପ୍ତାହିକୀରେ ତାଙ୍କର ନିୟମିତ ସ୍ତମ୍ଭ ଭାବେ 'ଜଗତେ ଥିବା ଯେତେ ଦିନ' ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ସେ ୧୯୬୧ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୯ ତାରିଖ ଦିନ ରବିବାର ଦିନ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ କଟ୍ୱାଠରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପେଶାଦାର ଜୀବନ
ମୃଣାଳ ଇଂରାଜୀ ସାହିତ୍ୟରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପାସ୍‌ କରିବା ପରେ କିଛି ଦିନ ପାଇଁ ଅଧ୍ୟାପନା କରିଥିଲେ। ପରେ ସେ ଆସିଥିଲେ ସାମ୍ବାଦିକତା ଜଗତକୁ। ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା- ସମ୍ବାଦ ଖବରକାଗଜ। ପ୍ରଥମ ପୀଢି ସାମ୍ବାଦିକ ଭାବେ ମୃଣାଳ ସେଥିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ଖବରକାଗଜ ସଂସାରରେ ଆସିଥିବା ବିପ୍ଳବର ସୂତ୍ରଧର ସାଜିଥିଲେ। ପରେ ସେ ମୟୁରଭଂଜ ଜିଲ୍ଲରେ ଜିଲ୍ଲା ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ଦୀର୍ଘ ଦିନ କାମ କରିଥିଲେ। ତା'ପରେ ବାଲେଶ୍ୱର ସମ୍ବାଦର ଏଡ଼ିସନ୍-ଇନ୍-ଚାର୍ଜ ଭାବେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ୧୯୯୬ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ମାସରେ। ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ସେ ପ୍ରାଧ୍ୟାପକ ଭାବେ ଭାରତୀୟ ଜନସଞ୍ଚାର ସଂସ୍ଥାନରେ ପୁଣି ଥରେ ଅଧ୍ୟାପନା ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏଥର ବିଷୟ ଥିଲା- ସାମ୍ବାଦିକତା ଓ ଗଣ ଯୋଗାଯୋଗ। ୮ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ସେହି ସଂସ୍ଥାନର ପ୍ରଫେସର ତଥା ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ। ଏବେ ସେ ଭାରତୀୟ ଜନସଂଚାର ସଂସ୍ଥାନର ପୂର୍ବ ଭାରତୀୟ ଶାଖାର ମୁଖ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଦେଶର ଅନ୍ୟତମ ବିଶିଷ୍ଟ ସାମ୍ବାଦିକତା ଶିକ୍ଷକ ଭାବେ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସ୍ତମ୍ଭ
ମୃଣାଳ ଓଡ଼ିଆ ଖବରକାଗଜ ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅନେକ ସ୍ତମ୍ଭ ଲେଖିଛନ୍ତି। 'ସମ୍ବାଦ'ରେ ସେ ଲେଖୁଥିବା ପ୍ରଥମ ସ୍ତମ୍ଭ ଥିଲା-ରୋଜାନାମଂଚ। ପରେ ଆଖି ସାମ୍ନାର ଘଟଣାକୁ ନେଇ ଲେଖିଲେ-ପଥେ ପ୍ରାନ୍ତରେ। 'ସମାଜ ସାପ୍ତାହିକୀ'ରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତମ୍ଭ- ଜଗତେ ଥିବ ଯେତେଦିନ ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ୮ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଆସୁଛି। ପଏଣ୍ଟ ବାଇ ପଏଣ୍ଟ ନାମରେ ଏକ ସ୍ତମ୍ଭ ଲେଖନ୍ତି। ଇଂରାଜୀ ଓ୍ବେବସାଇଟ୍‌ ନିମନ୍ତେ ସେ - ଓ୍ବିଣ୍ଡୋ ସିଟ୍‌ ନାମକ ସ୍ତମ୍ଭ ଲେଖୁଛନ୍ତି। ୨୦୧୭ରେ ଦୀଘ' ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ସେ ଦୈନିକ 'ସମୟ'ର ରବିବାର ପୃଷ୍ଠା ପାଇଁ ପୁଣି ଥରେ- ପଥେ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି।
ସହଜନୱା
ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା
୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୫୦୯୧ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୯୨% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୦୮% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୫୭.୪୦% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୭.୪୪% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୭.୦୭% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୦.୩୨% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୭.୪୪% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ରାଧାକାନ୍ତ ପଣ୍ଡା
ଜନ୍ମ, ପରିବା ଓ ଶିକ୍ଷା
ରାଧାକାନ୍ତ ପଣ୍ଡା ୧୯୩୭ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୨୪ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପଣ୍ଡା ଏବଂ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ କାଳନ୍ଦୀ ପଣ୍ଡା।
ଅନନ୍ତ ବଳଦେବଜୀଉ ମନ୍ଦିର
ଅନନ୍ତ ବଳଦେବଜୀଉ ମନ୍ଦିର ବାଲେଶ୍ୱରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର । ଏହି ମନ୍ଦିରଟିରେ ବଳଦେବଜୀଉ ପୂଜା ପାଉଛନ୍ତି । ୧୨୮୯ ସନରେ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସହଜନୱା
ବାହାର ଲିଙ୍କ
ଶ୍ରେଣୀ:ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ସହର ଶ୍ରେଣୀ:Check some error ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶ୍ରେଣୀ:ବଟ ତିଆରି ଭୌଗଳିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ2 ଶ୍ରେଣୀ:Cleanup done
ରାଧାକାନ୍ତ ପଣ୍ଡା
ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ
ରାଧାକାନ୍ତ ପଣ୍ଡା ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୭ ଜନ୍ମ ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ ଶ୍ରେଣୀ:୯ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ
ଶବରପଲ୍ଲୀ
ପୂରାଣ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାକୃତିକ ବଣଜଙ୍ଗଲ ଘେରା ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶବରରାଜ ବିଶ୍ୱାବସୁ ରହୁଥିଲେ । ଯିଏକି ଜରାଶବରଙ୍କ ବଂଶଧର ଭାବେ ଲୋକ‌କଥା ରହିଛି । ସେଠାରେ ସେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ନୀଳମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ଥିଲା ଶବରପଲ୍ଲୀ । ଏହା ଶବରରାଜାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳ, ସେଥିପାଇଁ ତାକୁ ଶବରପଲ୍ଲୀ ନାମରେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ମହାରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ବିଦ୍ୟାପତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ‌ହଞ୍ଚିବା ପରେ ପ୍ରଥମେ ଖବର ନେଇ ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ନୀଳମାଧବଙ୍କ ସୂଚନା ପାଇ ବିଦ୍ୟାପତି ଫେରିଯାଇଥିଲେ । ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତ ଓ ଓଡ଼ିଆ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଏହି ଐତିହ୍ୟକୁ ବନଯାଗ ଲୀଳାର ଦାରୁ ଅନ୍ୱେଷଣ ବିଧିରେ ବଞ୍ଚାଇ ରଖାଯାଇଛି । ସେଥିପାଇଁ ବଣଜଙ୍ଗଲ ଘେରା କାକଟପୁରର ଦେଉଳିମଠ ପରିସରରେ ପ୍ରାଚୀ ନ‌ଦୀର ଧାରାରେ ପ୍ରଚୀନ କାଳର ଏକ ଶବରପଲ୍ଲୀ କଳ୍ପନା କରାଯାଏ ।