Colonizacion
Las colonias viking
Al Sud e l'Èst, la colonizacion dels Vikings venguts d'Escandinàvia se desvolopan a d'escalas e nivèls variables pertot en Euròpa : en Anglatèrra, en Normandia, e fins en Sicília, puèi en Tèrra santa, pendent las Crosadas. Mas establiguèron pas un verai sistèma colonial, que las novèlas colonias rendon pas de comptes a una citutat, un reialme o una nacion-maire. Vèrs l'an 800, comencèron e saquejar, lors principalas ciblas èran las glèisas, que siá en Gàllia o dins la futura Russia. Avançan amb lors naus prigondament a l'interior de las tèrras pels grands flumes e terrorizan los païses cretians. Al punt que la Glèisa instituís una preguièra especiala. Lors expeditions son nombrosas. Mentretant, en familha fan d'agricultura dins lors país de partença. Puèi començan a establir diferents establiments comercials suls luòcs de lors « comèrcis », coma Nòvgorod a nòrd del lac Ilmen dins la futura Russia, o sur l'illa de Man entre l'Anglatèrra e l'Irlanda. Un de lors caps, Rollon, obten la cession en ducat d'un territòri al bòrd de la Marga incluissent la boca de la Sèna, s'engatjant a reconeisser lo rei de França per suzeran, e tanben a blocar, de là, d’eventualas incursions d'autres Vikings cap al còr de la Gàllia. I installa sos òmes e alliats, e lo territòri prend lo nom de Normandia, o país dels òmes del Nòrd. Los immigrants normands i adòptan lo parlar dels Francs, la polícia i es plan estricta, e la separacion entre cultivators e cavalièrs, i es plan mendre. L'adopcion rapida del cristianisme pels Vikings foguèt un dels factors facilitant l'integracion. L'Islanda es l'un dels rares cas de colonizacion que, dins lo periòde istoric, se realizèt sus una tèrra sens poblament inicial, coma tesmònian las nombrosas sagas islandesas, veria raconte de la conquite e del partatge d'aquesta novèla tèrra islandesa. Se la situacion foguèt semblabla per lor installacion al Groenlàndia, alara gaireben inabitat, es diferent en America de Nòrd (Vinland) ont los conquerants vikings foguèron confrontats a la preséncia dels indians. Mas, lo fracaç de la colonizacion foguèt subretot degut a las condicions dificilas d'establiment dins aquestas regions de condicions climaticas extrèmas. Segon Jared Diamond, l'error principala dels colons foguèt de desboscar. L'Islàndia, alara cobèrta a son quart de boscs, mas desboscat gaireben entièrament per de besonhs diferents es un exemple frapant de l'expleitacion forestièra dels colons escandinaus. La futura Russie a l'epòca de las invasions nordicas es un país de païsans eslaus a vegada dominats per de pòbless seminomads coma los Khazars, venguts de las estèpas de Siberia amb los Uns, e installats al nòrd del Caucàs e de la mar Negra, entre l'Euròpa centrala e l'Oral. Segon un procediment classc de dominacion, protegisson los pòbles que lor èran someses, exigissent en contrapartida lo pagament periodic d'un tribut. Lor proteccion se realiza contra los Varègs, nom donat als Vikings de la region, que portavan tanben lo nom de "Russ", e al sud contre los Arabs qu'ensejavan de contornar la Caspiana, per prene Bizanci a revèrs. Los "Russ" èran ja plan presents dins la region quand un d"eles, Rurik, pren Nòvgorod puèu de Kiev, fins alara tributari dels Khazars, e i establiguèt la Principat de Kiev, poténcia dominanta en Russia d'Euròpa fins a las invasions mongòlas al sègle XII.