cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meteorit
Lo mot meteorit significa e descriu la lutz que se produsís quand un fragment de matèria dintra dins l'atmosfèra de la Tèrra e se desintègra. Lo mot meteoroïde s'aplica a la particula pròpria, sens far referéncia al fenomèn que se produsís quand dintra dins l'atmosfèra. I a fòrça meteoroïdes qu'i dintraràn jamai.
Gomel
Istòria
En 1854, Bielitsa foguèt annexada a Gomel, que ne forma dempuèi un quartièr.
Le Plessis-Bouchard
Le Plessis-Bouchard es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Mohamad V de Quelantan
Mohamad V de Quelantan (n. lo 6 d'octobre de 1969) es un monarca malai. Es soltan de Quelantan dempuèi lo 13 de setembre de 2010 e rei federal (Yang di-Pertuan Agong) de Malàisia dempuèi lo 13 de decembre de 2016.
Drech d'autor
Fondaments economics
A l'invèrs, lo supòrt fisic amb que l’òbra se comunica es un ben rival e exclusiu. Per exemple, al moment d'una representacion teatrala, l’òbra dramatica ela meteissa es un ben public, alara que los sètis logats pels espectators son de bens rivals e exclusius. Se pòt alara deduire doas problematicas economicas principalas ligadas a las òbras :
Drech moral
L’autor aprofèita d’un drech moral, que reconeis dins l’òbra l’expression de la personalitat de l’autor, e l'apara a aquel títol. Lo drech moral regropa plusors dreches. Lo drech moral de l’autor se rapròcha dels dreches de la personalitat, coma lo drech al respècte de la vida privada. Coma aqueles dreches, es essencial a la persona e inalienable.
Lo drech moral es estacat a la persona de l’autor :
Dreches patrimonials
Los dreches patrimonials balhan a l’autor lo drech exclusiu d'autorizar o d'enebir tota utilizacion de sas òbras. Los dreches patrimonials son de prerogativas exclusivas, e se distinguisson d'un simple drech de pagament. Levat los cases de licéncias legalas e d'infraccion al drech de la concurréncia, lo titular dels dreches pòt interdire l’utilizacion de son òbra a un tèrç, e mai s'aquel darrièr vòl pagar per aquel usatge. A la diferéncia del drech de proprietat sus los bens corporals, qu'es perpetual, los dreches patrimonials de l’autor li son balhats solament per una durada limitada.
Dintran dins lo camp del drech de reproduccion, la realizacion d'una còpia d'un filme o d'una musica, la realizacion d'una fotografia d'una òbra grafica, d'arquitectura o de dessenh.
Durada del drech d'autor e domeni public
Per natura, certans coneissements o òbras de l'esperit pòdon pas èsser somés al drech d'autor :
Copyleft
thumb|upright=1.0|Lògo del [[projècte GNU]]
Articulacion amb las autras brancas del drech
Lo drech d’autor se distinguís del brevet, que conferís un drech exclusiu sus una invencion, e de la marca, qu'apara los signes distintius utilizats dins lo comèrci e l’industria. Un meteis objècte pòt çaquelà èsser aparat per plusors tipes de dreches de proprietat intellectuala.
Union Europèa
Las autras directivas abòrdan las questions del cable e del satellit, del drech de locacion , e dels semiconductors.
Canton de Tolon-9
Istòria dei cantons de Tolon
Eis eleccions departamentalas dau 22 de març de 2015, en aplicacion dau decret n° 2014-270 dau 27 de febrier de 2014, que pòrta delimitacion dei cantons dins lo departament de Var, demorèron quatre cantons : canton de Tolon-1, canton de Tolon-2, canton de Tolon-3 e canton de Tolon-4. Doncas, lo canton de Tolon-9 foguèt suprimit.
Composicion
Lo canton compreniá una partida de la vila de Tolon.
Bèlagarda de Vauserina
Toponimia
Garde ven del germanic *wardon, « gardar », wart, « garda », puèi « torre de gaita », puèi « fortalesa » en general; belle es simplament un adjectiu valorizant. Los noms del tipe Bèlagarda son doncas associats a de fortalesas, de torres de gaita; son presents en Occitània e en Arpitània e gaireben absents en França pròpiament dita. La sola comuna d'aquel nom i es Bellegarde, dins lo Loiret, e lo nom es un transferiment d'un nom occitan francizat : lo vilatge se disiá Choisy-aux-Loges fins al 6 d'agost 1645, quand son senhor, Roger II de Saint-Lary de Bellegarde (~1562-1646), que sa familha sortiá de Belagarda, dins lo Gers e de Sent Lari, dins la Nauta Garona, instaurèt lo nom novèl.
Lo Haugar
Geografia
Comuna de Gasconha situada en Armanhac e tòca-tocanta dab lo departament de las Lanas vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Òrdre de Clunhic
L'òrde de Clunhic es un òrde benedictin (o, puslèu, una congregacion benedictina que ne reforma la nòrma) creat per Guilhèm Ièr, duc d'Aquitània e comte de Macon, en un acte redigit a Borges l'11 de setembre de 909 (o 910) ont cedís de terrens de Borgonha al monge Bernon per i fondar un monastèri de dotze monges, l'Abadiá de Clunhic, que foguèt fondada l'an 910 mercés a Guilhèm Ièr d'Aquitània d'Aquitània e, situada a Maconés concrètament entre Sòna e Léger.
Un òrde religiós es un tipe d'institut de vida consagrada ont totes los sieus membres emeton de vòts solemnes. Cada comunitat se comporta de biais diferent segon lo caractèr e de la tòca de cada institut.
Mortlockés
Lo mortlockés es una lenga oceaniana parlada als Estats federats de Micronesia.
Sant Alban d'Ai
Sant Alban d'Ai (Saint-Alban-d'Ay en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Isserpent
Geografia
Tres ruisseaux recorron lo territòri de la comuna :
La commune est bordée au nord et à l'ouest par Saint-Christophe, à l'est par Lo Bruelh, au sud par Châtel-Montagne, Nizerolles et Molles.
Istòria
La municipalitat deu lo sieu nom a una de las mai ancianas familhas nòblas del Bourbonnais, l'ostal de Isserpent.
Uhlwiller
Geografia
Le village d'Uhlwiller possède une vue sur les Vosges du Nord ainsi qu'une forêt toute proche.
Istòria
Ciutat per las primièras fes en un document relatiu a l'aquesiment d'una proprietat per la abbaye de Wissembourg lo data|25|de mai: 742, Olenchaim, mai tard Uhlwiller, #èsser ja viscut 4000 ans abans J.C. Sul ban de la municipalitat, son répertoriés un cèrt nombre de vestigis, tales dels monuments funéraires trucats tumulus.
Filogenia
La filogenia es l'estudi de la formacion e de l'evolucion dels organismes vivents en vista d'establir lor parentat. La filogenèsi es lo tèrme mai utilizat per descriure la genealogia d'una espècia, d'un grop d'espècias mas tanben, a un nivèl intraspecific, la genealogia entre populacions o entre individús.
Codificacion (drech)
En drech la codificacion consistís a acampar de tèxtes normatius de naturas divèrsas dins de recuèlhs concernissent una matèria donada. Cadun d'aqueles grops atal constituits ven un còde.
Formas e tipes de codificacion
La nocion de « codificacion » agropa de fach de practicas diferentas sus divèrses camps, que los juristas e los istorians ne remarquèron la varietat, que siá dins l'elaboracion o dins la matèria.
Prigondor
Qualques istorians del drech, coma l'Italian Mario Viora, emplegan lo mot de « consolidacion » per las doas primièras formas, reservant lo mot de codificacion per la tresena.
Trêgad
Istòria
Evolucion del nom de la municipalitat en lo temps :
Amatrice
Geografia
Sus son territòri s’estend un plan amb una altitud compresa entre 900 et, lo lac Scandarello, una restanca artificiala enrodada a l’èst par de montanhas de mai de. Sus lo territòri municipal s’enauça lo Mont Gorzano, pus naut somalh de Laci.
Ispània
La conquista romana
En 105 AbC els cimbris obtenguèron una granda victòria suls romans e passèron en Ispània, partida que devastèron en 104 aC e 103 aC, mas la resisténcia de la populacion locala e lo perilh roman los obliguèron a la retirada.
Rius principals
Los rius principals èran:
Comarcas a montanhas
La partida centrala es nomenava Idubeda al nòrd i Orospeda al sud. La region de Sièrra Morena se nomenava Marianus Mons e la Sierra Nevada Ilipula. Las muntanhas del nòrd èran lo Vasconum Saltus e aquelas del sud Castulonensis Saltus e Argentarius Mons
Blismes
Istòria
En 1820, absorbeix la municipalitat vesina de Poussignol.
Saint-Laurent-Rochefort
Saint-Laurent-Rochefort es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
François Englert
Recebèt lo 8 d'octobre de 2013 lo Prèmi Nobel de fisica, amassa amb lo fisician anglés Peter Higgs, per sos trabalhs dins la deteccion del boson conegut jol nom de boson de Higgs.
Billy-sur-Oisy
Billy-sur-Oisy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo bourg es vengut châtellenie a la Mièja Edat. Al sud del pòble, la butte isolada del Castèl-Musard #èsser antany coronada d'un castèl féodal (enceinte de 900 m en comprenent dotze torns), bastit cap a 1215 pel comte de Nivèrns, Hervé IV de Donzy, e Mahaut (o Mathilde) de Courtenay, la siá esposa. Après la mòrt d'aquela en 1257, lo castèl #èsser progressivament délaissé. Pas en subsisteix uèi que de las ruïnes.
Antiquitat classica
Grècia antica
La civilizacion de la Grècia antica aguèt una granda influencia sus la lenga, la politica, los sistèmas educatius, la filosofia, la sciéncia, l'art e l'arquitectura del mond modèrn, en ainspirant la Renaissença de l'Euròpa occidentala e los divèrses movements neoclassics dels sègles XVIII e XIX tant en Euròpa coma en America.
Periòde ellenistic
Lo periòde ellenistic foguèt definit pels istorians del sègle XIX (lo tèrme "ellenistic" foguèt utilizat pel primièr còp per l'istorian alemand Johan Gustav Droysen dins lo sieu libre "Geschichte dempuèi Hellenismus"), a comptar d'un critèri lingüistic e cultural, per far referéncia a l'espendident de la cultura grèga cap als pòbles non grècs que foguèron conquistats per Alexandre lo Grand. Segon Droysen, la civilizacion ellenistica es la fusion de las culturas de Grècia e l'Orient Mejan, causa que permetèt mai tard lo vam del cristianisme. Los principals centres culturals s'espandiguèron fòra de Grècia, a Pergam, Ròdas, Antakya e Alexàndria. Aquò foguèt un encontre de las civilizacions ancianas orientalas e grègas que se sona sovent segon los istorians l'"empèri grecoroman". Las limitas cronologicas del periòde ellenistic son, doncas, convencionalas e politicas: començan amb la conquista d'Alexandre lo Grand e s'acaban amb lo suicidi del darrièr grand sobeiran ellenistic, la reina d'Egipte, Cleopatra VII, quand comença la dominacion romana.
Se considèra que la fin del periòde ellenistic data de 31 AbC, quand lo reialme ptolemaic d'Egipte foguèt derrotat pels romans dins la batalha de Actium.
Roma Antica
La Roma antica èra la civilizacion que masquèt la ciutat-estat de Roma fondada dins la peninsula italiana a l'entorn del sègle IX AbC. Pendent la sèna existéncia -dotze sègles- la civilizacion romana evoluèt d'una monarquia cap a una republica oligarquica e fin finala a un vast empèri. Dominèt l'Euròpa Occidentala, l'Orient Mejan e lo nòrd d'Africa après la conquista e l'assimilacion d'aqueles territòris e lors pòbles. Mas, de factors divèrses menèron al declin de l'Empèri Roman. La region occidentala de l'empèri, qu'inclusisiá Hispània, Gàllia e Itàlia, se separèt en formant l'Empèri Roman d'Occident que se dividirá fin finala en divèrses reialmes après las invasions e conquistas dels pòbles germànics. L'Empèri Roman d'Orient, èra governat dempuèi Bizanci, e sonat a partir de 476 ApC coma Empèri Bizantin, data tradicionala de la casuda de Roma e començament de l'Edat mejana.
Criteuil-la-Magdeleine
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Jack London
Foguèt un dels primièrs Americans a far fortuna dins la literatura.
Naissença e enfança (1876-1885)
La maire de Jack es Flora Wellman. Fòrça biografs, coma Clarice Stasz, escrivon que lo paire probable de Jack seriá estat l'astrològ William Chaney. Pasmens, se o pòt pas afirmar pr'amor que lo tèrratrem de 1906 a San Francisco destruguèt gaireben totes los registres de la vila. William Chaney saca Flora del domicili abans de partir, precisant dins una letra que l'aviá abandonada non pas a causa d'un refús de se far avortar, mas que son emprenhament constituissiá una avoacion d'infidelitat. Flora assag alara de se suicidar dos còps.
Lo trabalh o la vida barrutlaira (1890-1894)
Cambia de trabalh per anar pelejar de carbon dins una centrala electrica. Jack London abandona aqueste emplec, descorat, quand apren que remplaça sol dos obrièrs, per un salari tres còps mendre, e qu’un dels dos obrièrs que remplaça se suicidiguèt. Trapa encara l'Estat de Califòrnia devastat per la panica de 1893: Oakland es roïnat per la crisi de l'emplec. Torna pas trobar de trabalh e rejonh l'armada de Kelly, una armada de cent mila caumaires protestant contra lo sosemplec, que camina cap a Washington amb Jacob Coxeyper obténer del president lo lançament d'òbras publicas. Jack arriba tanben a Washington, ont participa a la tragica manifestacion del 1èr de mai de 1894, e ven socialista.
Lo retorn a la vila: lo començament de sos escrichs (1894-1897)
vinheta|Jack London en 1914. A la davalda de 1894, a 18 ans, quita sa vida de vagabond e torna a Oakland per integrar lo licèu d'Oakland en 1895. Vòl estudiar las òbras de Karl Marx e d'Herbert Spencer. Escriu d'articles dins lo jornal del licèu The Aegis. Son primièr raconta socialista es publicat en març de 1895. Participa tanbenals debats del Henry Clay Club, ont encontra Edward Appelgarth e sa sòrre Mabel. S'enamora de Mabel, li inspira lo personatge de Ruth Morse dins son roman Martin Eden.
Los viatges e las publicacions
En 1907, comença un torn del mond a bòrd de sa nau Le Snark mas, en Austràlia, deu èsser sonhat e torna fin finala en Califòrnia en 1909. Dins l'equipatge, lo futur aventurièr Martin Johnson es emplegat coma cosinièr. Contunha a viatjar (Hawaii, lo cap Hòrn).
.theatre
("cinèma, teatre, sala d'espectacle", en anglés britanic) es un nom de domeni generic. , Es en servici dempuèi lo 13 d'agost de 2015.
Parlar negue
Fonetica
La caracteristica principala d'aqueste sosdialècte, que li dona son nom (negue vòl dire 'fosc'), es la prononciacion [ə] de la letra e, prononciada [e] alhurs. Per contra, la letra è damòra totjamèi prononçada [ɛ]. Una particularitat es tanben la prononciacion [lə] de l'article la.
Alaric Ièr
Alaric foguèt rei dels visigòts de 395 a 410.
Campanha de Grècia
Lo 18 de novembre de 401, profeitent qu'Estilicon s'èra anat a la frontièra del Danubi per frenar las atacas dels vandals e dels alans, Alaric envasiguèt Itàlia, assetjèt Aquileia e en febrièr de 402 se presentèt davant Milan e ataquèt Ravena sens succès. Estilicon, amb las legions del Ren e de mercenaris barbars, ataquèt e desfaguèt Hasta e Pollentia; dins aquel combat, del 6 d'abril de 402, foguèron fachs presonièrs la femna e los filhs d'Alaric. Una ataca sorpresa visigòta a Verona foguèt rebutat pel general Saule e fin finala Alaric tornèt a Illiria.
Lo sac de Roma
Alaric tornèt a Roma e los esclaus d'una dama romana de religion arriana, nomenada "Proba", li dubriguèron la pòrta Salària (24 d'agost de 410). Alaric donèt tres jorns als seus òmes per sacatjar la ciutat, mas ordenèt de respectar los temples e las femnas e enebiguèt los mòrts sens justificacion, mas los soldats incendièron la majòra partida de la ciutat aprèp lo sacatge; los ciutadans romans s'èran refugiats dins los temples de Sant Pèire e Sant Pau. Aprèp siès jorns sortiguèron cap al sud, menant coma ostatges l'ex emperaire Atal e Galla Placidia, fraire d'Onori. Devastèt Campània, Apúlia e Calàbria e arribèt a l'Estrech de Messina, ont preparèt la conquèsta de Sicília, que podava pas far perque una tempèsta dispersèt las naus. Alara voliá passar en Africa mas moriguèt d'una corta malautiá abans d'acabar los preparatius, quand assetjava Cosença. Li succediguèt lo seu conhat Ataülf, qu'aviadament faguèt la patz amb l'Empèri, sortissent d'Itàlia en cambi de la concession del govern de Gàllia. Alaric foguèt enterrat prèp de Cosentia, sus la riba del riu Busentinus.
Las principalas fonts pel seu reialme son Zosim I e Jordannes, e en mendra mesura Orosi, Jerònim, Procopi e Isidòr de Sevilha.
Amalfi
Istòria
Las primièras mencions d'Amalfi remontan al sègle VI. La vila venguèt lèu una poténcia maritima fasent lo comèrci de las cereales, de sal e d'esclaus, exportant de fusta cap a Egipte e Siria e important en occident las sedas de l'Empèri Bizantin. Los marins d'Amalfi, los primièrs d'Occident a utilizar la bossòla, faguèron la fortuna de la vila. Al sègle IX, los marcands amalfitans utilizavan ja una moneda d'aur alara que la mai granda partida d'Itàlia encara practicava una economia d'escambis.
Luna Orbiter 4
Luna Orbiter 4 es una mission espaciala estatsunidenca mandada per la NASA en 1967 per fotografiar la superficia lunara. L'objectiu èra de trobar de luòcs per capitar l'aterratge d'una sonda (programa Surveyor) o d'una mission umana (programa Apollo) sus la Luna. La mission foguèt un succès.
Seenku
Lo seenku (o seeku, sembla) es una lenga mande, una branca de las lengas nigèrocongolesas, parlada en Burkina Faso.
Pohnpeian
Localizacion
Lo pohnpeian es parlat dins l'illa de Pohnpei, dins las Illas Carolinas. L'Estat de Pohnpei es un dels membres dels Estats federats de Micronesia.
Idrac e Hrespalhers
Idrac
Lo nom qu'ei atestat en 1120, de Idraco. Segon Dauzat, Idrac que vengueré benlèu d'un nom latin d'òme Ituraeus (« qui sòrt d'Iturèa, en Siria »), dab lo sufixe -acum, latinizacion deu sufixe gallic -ācon. Ua auta possibilitat, segon Delamarre, pus versemblabla perqué lo nom es pas tant exotic, qu'es lo nom celtic Itur(i)os, atestat en latin com Iturius, dab lo medish sufixe. Negre qu'aimava mei lo nom germanic Itharius, dab lo sufixe -iacum [?]. Un nom germanic qu'ei possible dab -acum, mes la solucion totalament celtica qu'ei mei evidenta Idrac qu'èra donc probablament ua anciana grana proprietat antica qu'avè per mèste Ituros, Itharius o benlèu Ituraeus.
Enric Molin
La vida d'Enric Molin
Foguèt premiat de l’Acadèmia dels Jòcs Florals (mèstre en Jòcs Florals) abans de ne venir membre puèi. Foguèt tanben vicepresident de l’Escòla Occitana e Majoral del Felibritge demest fòrça autras activitats qu'èra tanben un òme d'accion.
Camin de Sant Jaume
Los camins
Los Camins de Sant Jaume son sus la Lista dau Patrimòni Mondiau de l'UNESCO.
Còfre
Caissas de nòvia
Las caissas de nòvia èran tipicas e abitualas. S'usavan per gardar los vestits e lo noviatge (verquièra o dòt o legitima) de la nòvia.
Grandas Esperanças
Intriga
Pip s’installa a Londres a Barnard's Inn amb Herbert Pocket, lo filh de son tutor, Matthew Pocket, qu’es lo cosin de Mla Havisham. Herbert e Pip s’èran ja encontrats a l’Ostal Satis, ont Herbert aviá estat rebutat coma camarada d’Estella. Conta a Pip cossí Mla Havisham foguèt escrocada e abandonada per son promés. Pip encontra sos companhs, Bentley Drummle, rufe filh d’una familha nòbla rica, e Startop, qu’es agradiu. Jaggers provesís l’argent que Pip a besonh.
Una setmana après aver fach sos 23 ans, Pip apren que son benifactor es lo condemnat qu’aviá encontrat dins lo cementèri, Abel Magwitch, qu’aviá estat transferit en Nòva Gala del Sud après aver estat capturat. Venguèt ric après aver ganhat sa libertat mas pòt pas tornar en Anglatèrra jos pèna de mòrt. Pasmens, torna veire Pip, qu’es la motivacion de son succès. Pip es destorbat, e arrèsta de prene d’argent d’el. Mai tard, Pip e Herbert Pocket organizan un plan per far Magwitch escapar d’Anglatèrra.
Mokilés
Lo mokilés es una lenga oceaniana parlada als Estats federats de Micronesia.
Grandas Esperanças
Intriga
Après aver trabalhat onze ans en Egipte, Pip torna en Anglatèrra e visita Joe, Biddy e lor filh, Pip Jr. Puèi dins las roïnas de l’Ostal Satis encontra la veusa Estella, que demanda Pip que la perdone, l’assurant que lo malastre li a dobèrt lo còr. Alara que Pip pren la man d’Estella quitant las roïnas a la lutz de la luna, vei "pas cap d’ombra que poirá lo separar d’ela."
Sr Jaggers e son cercle
vinheta|Sr Wemmick e "Lo vIèlh P.", illustracion de Sol Eytinge Jr.
Contèxte
Amb sos aspèctes biografics e literaris, Grandas Esperanças aparéis, segon Robin Gilmour, coma "una fabla representativa de l’Edat". Dickens èra conscient que lo roman "parla" a una generacion aplicant, al mens, lo principi d’ "autoajuda" qu’èra supausat auçar l’ordonança de la vida videnta. Que l’eròi Pip aspire a s’auçar, pas amb l’esnobisme, mas per la cresença Victorian dins l’educacion, lo rafinament social, e lo materialisme, èra vist coma un objectiu nòble e digne. Pasmens, desenhant las originas de las « grandas esperanças » cap al crime, l’engana e fins al bendiment dins las colonias, Dickens compara desfavorablament aquesta generacion amb la precedenta, aquestra de Joe Gargery, que Dickens pench coma essent mens sofisticada mas subretot acorada dins de valors sonadas, presentant una critica indirècta de son temps.
Lo flus narratiu
Mai encara, entre las sequéncias cronologicas e lo téisser de diferents escenaris dins una intriga serrada, l’encastre sentimental e la moralitat dels personatges taben fa modèl. L’estructura narativa de Grandas Esperanças ten dos elements màger: primièr los "parents noiriguièrs", Mla Havisham, Magwitch, e Joe, e segond los "joves", Estella, Pip e Biddy. I a en mai un autre element organizacional que poiriá se nomenar "Amors dangierosas", coma Compeyson, Bentley Drummle e Orlick. Pip es lo centre d’aqueste ret amorós, rebut e òdi. Dickens opausa aqueste "amor dangierós" amb la relacion entre Biddy e Joe, que passan de l’amistat al maridatge.
Estil
Unes dispositius narratius que Dickens utiliza son la caricatura, menas de discors comic, intriga, l’atmosfèra Gotica, e lo personatge central que cambia gradualament. Earl Davis nota lo ret sarrat de l’estructura e l’equilibri dels contrastes, e lausa la narracion a la primièra persona donant de la simplicitat que cal a l’istòria tot en evitant lo melodrama.
Personatge leitmotiv
vinheta|Sr Wopsle jogant Hamlet, per Harry Furniss Los quita personatges venon de tèmas, al biais del leitmotiv Wagnerian, que las actituds se repetisson a caduna de lors aparicion coma una frasa musicala signalant sa dintrada. Per example, Jaggers de contunh mastega lo mèsme ongle e unta sas mans d’una locion perfumada, Orlick trantòla son enòrme còrs, e Matthew Pocket sempre tira sos pels. Al vejaire del narrator, lors actituds son mecanicas, tot coma un automata: dins l’esquèma general, lo geste revèla lo malèsser de l’òme inaccomplit o exasperat, son espèr traït, sa vida insatisfacha. Dins aqueste ensems, cada personatge es orbitat per un personatge "satellit". Wemmick es una copia de Jaggers al trabalh, mas ordonèt a Walworth un jardin secret, un castèl amb una familha compausada d’un paire vielh e senil, una serviciala arquetipala que devòra amb bonaür de pan burrat. Wopsle ten lo ròtle d’un Pip paure, sens pas gaire de succès, mas divertissent de mèsme, fin finala jòga Hamlet a Londres, e Pumblechook esita pas a èsser l’instrument de la fortuna de Pip, es a dire lo mentor de sa resurreccion.
Bildungsroman
Mas, en mai dels dos precedents romans David Copperfield e Bleak House (1852), tanben parteja diferents sosgenres populars a l’epòca de Dickens.
Riquesa
Quand l’argent li ven en secret per Magwitch permetent a Pip de dintrar dins la sicietat de Londres, dos tèmes novèls e ligats, riquesa e gentum, son introduchs. vinheta|Capítol 20, a l’exterior de Bartholomew Close, Jaggers menaça la femna del chal nomenada Amelia, de F. A. Fraser Coma lo títol lo fa comprene l’argent es un tèma de las Grandas Esperanças, centrat sus l’idèa que la riquesa es sola acceptabla per la classa dirigenta se ven del trabalh dels autres. La riquesa de Mla Havisham ven pas de la sodor de son front mas de la renda de sas proprietats eritadas se son paire bierraire. Sa riquesa es "pura", e la profession de son paire coma bierraire la contamina pas. Herbert dich al capítol 22 que "alara qu’es pas possible d’èsser requist e fornièr, podètz èsser nòble coma jamai e bierrièr." A causa de sa riquesa, la vielha dama, malgrat son excentricitat, agrada l’estima del public. Garda una constanta relacion d’afars amb son jurista Jaggers e ten sarrada sa "cort" de manèus, de biais que, luènh de representar l’exclusion sociala, es lo quite imatge de la poderosa aristocracia fonzièra del passat e "embaumat dins lo sieu ufan".
Gentum
I a d’autres personatges associats a l’idèa d’una mena de gentum, per example, lo secuctor de la Sra Havisham, Compeyson, lo condemnat marcat a la cara. Quitament quand Compeyson es corromput, Magwitch se remembra qu’es gentilòme. I a tanben Estella, qu’ignora lo fach qu’es la filha de Magwitch e un autre criminal.
La consciéncia de Pip
Dins Grandas Esperanças, las valors veraias son l’enfança, la jovença e lo còr. L’eròi de l’istòria es lo jove Pip, un verai visionari, una persona encara en desvolopament, dobèrt, sensible, qu’es secutat per d’adults sens alma. Puèi los adolescents Pip e Herbert, imperfèctes mas liures, intactes, amusants, dotat de fantasiá dins un mond fastic e frivòl. Magwitch es tanben una figura positiva, un òme de còr, victima de las falsas aparéncias e dels imatges socials, redobtable e umil, bestial mas pur, a vagabond de Dieu, mespresat pels òmes. I a tanben un amic afectuós de Pip, Joe, l’enemic de la messorga. Fin finala, i a de femnas coma Biddy.
Belmont-Luthézieu
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maisons-lès-Soulaines
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Hamlet
Hamlet foguèt l'objècte d'analisis criticas extrèmament nombrosas e variadas, psicanaliticas, tematicas, estilisticas, istoricas...
Fonts de la pèça
L'istòria de Hamlet se tròba dins la Gesta Danorum (vèrs 1200) de l'escrivan Saxo Grammaticus. François de Belleforest l'adapta en 1570, dins sas istòrias tragicas. La font mai dirècta es versemblablament una pèça non conservada, atribuida a Thomas Kyd qu'auriá lo primièr introdusit lo personatge del glari. Gaireben totes los eveniments son lo produch de l'imaginacion de Shakespeare.
Nomenats
cortesans e ambaissadors del rei.
Literatura
Ophelia (1870) d'Arthur Rimbaud se concentre sul suicide de la jove filha.
Arts plasticas
thumb|Illustracion de l'edicion de 1709, aparicion del fantauma dins la cambra de Gertrude La pèça foguèt tanben font d'inspiracion per de nombroses artistas, escultors, pintres o gravaires. De scènas, las disparicions del fantauma, mai que mai Hamlet jogant amb lo crane de Yorick son de vertadièras icònas.
Arabs
Etimologia
L’origina del mot Arab demòra fosca, malgrat fòrça recercas. Dins la mitologia grèga aquel nom ven de l'eròi Arabos, nascut dins una vasta contrada que li balhèt son nom, l'Arabia, e a son pòble. Es filh del dieu Ermès paire de Cassiopèia. L’etimologia araba considèra que lo mot ven del vèrbe « exprimir ». Aquel radical poiriá tanben designar « luòc ont lo solelh se colca » (cf. Ereb, las tenèbras), es a dire l’Occident. Arab e Euròpa poirián venir del semitic `ereb, qui significa « colc del solelh » (donc occident), en ebrieu Arab / Arabi a la meteissa raiç que « Erev »: lvèspre (« méArav »: l'occident, lo ponent). L'arab es mencionat mai d'un còp dins la Bíblia, çò que fa pensar que l'ebrieu (« Ivri » ve d'Ever / Eber, volent dire la traversada, lo passatge) veniá a l'origina de l'èst de l'Arabia. « Erev » (« ser » en ebrieu) e Ever (personatge biblic aujòl dels Ebrieus, representant lo movement d'una traversada) son constituits de las meteissa letras mas a absoludament pas la meteissa raiç (las lengas semiticas èran bastida sus de raices/ de radicals de letras), ni etimologia, ni significacion. (Erev # Ever).
Identitat araba
Per Maxime Rodinson, se pòt « considerar coma apartenent a l’etnia, pòbla o nacionalitat araba aqueles que : 1˚ parlan una varianta de la lenga araba e, en meteis temps, considèran qu'es lor lenga “naturala”, aqueles que devon parlar, o alara, sens la parlar, la considèran atal; 2˚ veson coma lor patrimòni l’istòria e los trachs culturals del pòble que se nomenèt d'esperel e que los autres nomenèron Arabs, aqueles trachs culturals comprenon dempuèi lo sègle VII l’adesion massissa a la religion musulmana (qu'es luènh d’èsser  lor exclusivitat) ; 3˚ (çò que torna al meteis) revendican l’identitat araba, an una consciéncia d’arabizat ».
Recits antics e medievals
Segon Tabari, un istorian musulman, Èva auriá demorat a Jeddah e Adam sol a Sarandib (Sri Lanka) dins un mont. L'explorator Ibn Battuta pretend aver identificat aquel mont, que se nomena pic d’Adam. Adam e Èva serián passats per l’actuala Arabia saudita, o Adam faguèt son pelegrinatge e tornèt a sa novèla demora, a saber La Mèca actuala.
Tabari ne ven a Ismaèl, passant per Abraam e Noè, a Adam.
Antiquitat
Entre lo sègle IV e VI, la region se degrada. Los Bizantins e los Sassanidas se'n desinteressèron. La societat araba demora tribala. L’elevatge èra important per la subrevida; a vegada los Bedoins atacan las caravanas dels Arabs sedentaris. Las tribús arabas aviá un cap elegit e avián un conselh format de membre de la meteissa familha (Ahl al Bayt) (las gents de l'ostal). La religion de las tribús èran lo polidemonisme. La vila amassava los grands marcands de la tribú dels Quraychitas. Aquel darrièrs conclusián de tractats amb lo Bizantins, los Ethiopians, los Sassanidas, eca. La Mèca èra una vila marcanda. Sos notables dirigissián tot mejans un conselh (Madjls).
Istòria
D'Arabs practicavan de religions monoteistas (cristianisme, judaïsme, eca.) abant l’aparéisson de l’islam. Fòrça arabs de religion josieva vivián dins la region, coma a Yathrib (Medina) ont èran agricultors e artesans. Unes i demorèron fins al sègle XX per exemple al Iemèn. Après l'Egira, una granda partida dels Arabs prenguèron la religion musulman.
Cristianisme
Tanben existís existe gaireben quinze milions d’Arabs crestians dins l’airal geografic arabomusulmane : en Egipte (de 8-16 %), en Siria (5,4-9,4 %), al Liban (34-41 %), en Palestina (6 % (11 % abant la diaspora palestiniana), en Israèl, en Jordania (3-4 %), en Iraq (2,7-3,5 %).
Berlats
Berlats (Berlats en francés) es una comuna lengadociana en Caunés situada dins lo departament de Tarn e de la region de Miègjorn-Pirenèus.
Dun-sur-Meuse
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ciutat Metropolitana de Nàpols
La Ciutat Metropolitana de Nàpols (en italian: Città metropolitana di Napoli) es una division administrativa italiana, dins la region de Campània, que lo capluòc n'es Nàpols. Remplaça la província de Nàpols dempuèi lo 1èr de genièr de 2015.
Ramonchamp
Istòria
Latinisation fantaisiste En Romanici Campus (sens data) ; Ramonchamp. Del nom de persona germanique Radmund que lo tròba en Ramonville, caseriu de Rombas, Seguit del ben conegut camp (postposition del appellatif segon la faiçon de composicion germanique).
Latinisation fantaisiste en Romanici Campus (sans date) ; Ramonchamp. Du nom de personne germanique Radmund que le retrouve dans Ramonville, hameau de Rombas, suivi du bien connu champ (postposition de l'appellatif selon le mode de composition germanique).
Brizon
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Realme de Numidia
Epòca puniconumida
Al morrir de Massinissa en 148 AbC. preparèt lo partiment del reialme entre tres de los sièus filhs, Micipsa, Manastebal e Gulussa. Mas Micipsa capitèt a tornar l'unificar. Aliat de Roma, envièt de tropas numidas sul site de Numància 134-133 AbC. jols òrdres del sèu nebot Jugurta. A la mòrt Micipsa 118 AbC. se faguèt una nòva particion: Jugurta recebèt la zòna occidentala e Adherbal l'orientala, mejancièr del territòri roman. Esclatèt lèu la guèrra entre ambedós reis.
Escudariá
vinheta|Escudariás de l'escòla nacionala d'equitacion a Saumur. Una escudariá (var. escuderia, arc. escura) es un bastit destinat al lòtjament dels equids, subretot dels cavals. Se presenta jos la forma d'un bastit unic o mai dispausatss a l'entorn d'una cort centrala. Los diferents elements que la compausan devon satisfar las condicions d'utilitat e d'igièna necessàrias al manten en interior dels equids. Diferents tipes de lòtjament son possibles: lòtja, castron estabulacion liura. Dins una escudariá, los cavals son totalament dependents dels umans.
Trebles del comportament
Lo caval es naturalament pas fach per viure sol e embarrat, la vida al prat amb de congenèrs essent çò que paréis mai a las condicions de vida a l'estat natural. Pòt donc desvolopar de trebles del comportament se tradusent per de mordejadas, de virar redonds, balanç d'un pè sus l'autre, mordejar un supòrt en avalant d'aire, se piejar sus supòrt per contractar sos muscles en aspirant d'aire.
Figueres (Aut Empordan)
Art e arquitectura
thumb|left|200px|Glèisa de Sant Pere thumb|left|200px|Teatre-Musèu Dalí Entre autres, Figueres compta los monuments seguents:
Enclutge (esplech)
Los enclutges grosses son sovent installats sus una basa de fusta enforçada avegada de cerclatges metallics que supòrte los tusts, e que redusís la vibracion. Pòdon èsser jonchas al blòt de supòrt per una tresena « punta » fissant verticalament dins la fusta.
Olimp
Geografia
thumb|left|Animacion representant lo massís de l'Olimp en tres dimensions.
Allemond
Istòria
La vila i aguèt tanben una activitat minaire jos Louis XIII e XIV, albergava las fonderies reiala que # i aviá foguèsse lo minaré en provenent de minas de la municipalitat, principalament dels sòus, del plomb e del coeire. Una part de las bastissas de la anciana fonderie reiala #protegir longtemps l'otèl "LOS TILLEULS" (uèi desaparegut). Aquel otèl, al superbe escalièr en estofar, #èsser racheté en los ans 1920 per un ancian Cònsol de la comuna (pendent 40 ans). Las siás doas filhas, Raymonde e Marguerite Giroutru, de personalitats localas, an de contunh longtemps velhat a las destinadas d'aquel establiment. Napoleon III i séjourna, dicha-se.
Província de Trent
La Província de Trent (Provincia autonoma di Trento en italian; Autonome Provinz Trient en alemand; Provinzia Autonoma de Trent en ladin, Sèlbstendig Provintz vo Tria en cimbro, Autonome Provinz va Trea't en mocheno, Provincia de Trent en dialècte de Trentin), que li dison comunament Trentino, es un província italana del Trentin e Aut Adige de 542214 abitants, amb per capitala Trent; confronta al nòrd la província del Sud-Tiròl, a l'èst e al sud las províncias venètas de Belluno, Vicença e Verona, e a l'oèst las províncias lombardas de Brescia e Sondrio.
Brèves (Nièvre)
Geografia
La commune est traversée par le canal du Nivernais et l'Yonne, ainsi que par son affluent, l'Armance.
Avesnelles
Geografia
Avesnelles est placé sur l'axe routier connu qu'est la RN2 (Route Nationale 2) reliant Paris à Bruxelles.
Jerzy Kosiński
Que suberviscó dab sa familha a la Dusau Guèrra Mondiau devath ua identitat faussa (Jerzy Kosiński) estujat en çò de païsans polonés a l'èst deu país; un prèste catolic que'u balhè un certificat faus de baptisme.
Bény
Geografia
Bény Fa partida de la Bressa.
Urbeis
Geografia
À l’extrême ouest du Val de Villé, à 8 km en amont du chef-lieu de canton, la commune s’inscrit à l’origine de la vallée du Giessen d’Urbeis. Celle-ci, bien encaissée, est encadrée par de puissants reliefs :
Istòria
La localité se tròba a las abans-plaças en 1477 al moment del banc del castèl del Bilstein pels Strasbourgeois #que vòlon liurar lo comte de Nassau #que i i aviá retengut presoèr.
A, Urbeis, #que parteja la destinada d'o distincion de Villé, a donat en penyora a las Müllenheim, vendut als Bollwiller en 1551 passa de contunh a las mans de las Fugger.
Au, Urbeis, qui partage la destinée de le seigneurie de Villé, est donné en gage aux Müllenheim, vendu aux Bollwiller en 1551 puis passe aux mains des Fugger.
Les évènements de 1789 permettent aux villageois de s’administrer eux-mêmes ; François Colin est le premier maire. En 1835 Urbeis se dote d’une mairie-école. Au cours du, la population ne cesse d’augmenter provoquant la misère, l’émigration vers Paris et les États-Unis. Urbeis est un des rares villages à posséder encore un arbre de la Liberté planté en 1848.
Lista dels reis d'Espanha
Abans l'unificacion espanhòla
Atal, i aguèt per exemple de reis d'Astúrias nomenats Anfós I, Anfós II e Anfós III, puèi de reis de Leon e Galícia nomenats Anfós IV e Anfós V, puèi de reis de Castelha nomenats Anfós VI, Anfós VII e Anfós VIII, puèi un rei de Leon redevengut independent Anfós IX, puèi de reis de Castelha nomenats Anfós X e Anfós XI. Los reis d'Espanha modèrnes Anfós XII e Anfós XIII s'inscrivisson doncas dins una continuitat remontant a Pelagi, primièr rei d'Astúrias a la debuta del sègle VIII. (Per la continuitat d'aquestes reis abans l'unificacion espanhòla, vejatz : Lista dels sobeirans de la corona de Castelha)
Primièra Republica
right|thumb|100px|Armas dels [[Ostal capecian de Borbon en Espanha|Borbons, reis d'Espanha.]]
Savigny-en-Véron
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
La toponimia es una activitat scientifica de la lingüistica qu'estúdia los noms de luòcs (los toponims). Se prepausa de recercar lor significacion, lor etimologia, mas tanben lors transformacions al fial dels sègles. Amb l'antroponimia (estudi dels noms de personas), fa partida de l'onomastica (estudi dels noms pròpris), ela meteissa branca de la lingüistica. Lo nom dels abitants derivat dels toponims es l'etnonim o lo gentilici.
Canton de La Sèina
La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Paulhac (Naut Léger)
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Fabre
Istòria
esquèrra|vinheta|Dins la segonda mitat del sègle XIX, lo [[Proletariat|proletari mostrat dins la seria d'imatges d'Epinal « La Jornada del proletari » es un ajuda fabre.]] vinheta|un fabre evorian dins son talhièr L'activitat del fabre apareguèt al mèsme temps que la descobèrta del trabalh dels metals, 5 000 ans AbC.; venguèt un quite mestièr a mesura que los pòbles exprimiguèron lor besonh d'aver d'objèctes mai resistents e als usatges variats : aisinas, armas, pèças mecanicas, grasilhas, claus, jòias, etc. Dins l'Antiquitat, los fabres utilizavan dins lors forn lo carbon vegetal puslèu que de carbon de tèrra. Aquò se faguèt a causa que lo carbon vegetal es un combustible mai dificil d'abrandar que la lenha mas que dona una calor plan superiora a aquesta producha per la combustion de la lenha.
Sus las medalhas e moneda, la farga es sovent presentada pel martèl e l'enclutge.
Caudavalh
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Republica de Venècia
Las guèrras d'Itàlia
Al sègle XV, la Republica fasiá partida de las cinq principalas poténcias en Itàlia, als costats del ducat de Milan, del reialme de Napòls, de la republica de Florença, e dels Estats del Papa. Aqueles diferents Estats s'afrontavan per la supremacia en Itàlia. Venècia ne profeitèt per espandir lo seu territòri sus la tèrra fèrma (Bergama, Brescia, Lodi, Friol), subretot als despens del ducat de Milan.
En 1499, Venècia prenguèt Cremona, Rimini en Romanha e Trieste. Aquela creissença sus la Tèrra Fèrma inquietèt los seus vesins que formèron en 1508 una liga contra ela: la Liga de Cambrai. Comptava d'enemics redotables, a saber lo papa, l'emperaire, los reis de França, d'Anglatèrra, d'Espanha e d'Ongria. Sens comptar Florença e Ferrare. Le papa Juli II, que le poder temporal èra menaçat pels Venecians en Romanha, prononcèt l'excomunicacion de la Republica lo 27 d'abril de 1509. Alara, podava doncas pas mai celebrar d'oficis religioses sul seu territòri. Parallelament, lo rei Loís XII de França capitanejava las operacions militàrias. Dintrèt en Venèt e desfisèt las tropas venecianas a Ghiaradadda. Malgrat la granda desfacha, Venècia capitèt miraculosament de salvar lo seu Estat. La ciutat foguèt pas presa e quitament demorèt sus la Tèrre Fèrma mercé al sosten dels païsans o dels mestierals. Melhor, en 1511, la Liga de Cambrai se tornèt contra lo rei de França: lo papa, los Espanhòls e los Angleses lo cacèron d'Itàlia.
Qualques ans mai tard, las alianças cambièron encara. Los Venecians sostenguèron aquel còp lo rei Francés Ièr de França que s'engatjava dins une reconquèsta del Milanés. Aquel sosten se revelèt decisiu a la victòri francoveneciana de Marignan en 1515.
Pèrda de la supremacia comerciala e maritima (sègle XVI-1797)
Fàcia a la menaça turca, Venècia deguèt se ligar a Àustria, qu'èra venguda la principala potencia en Itàlia del Nòrd. Son economia foguèt fòrça saquejada per las guèrras. Aprèp prèp un milleni d'independéncia, la Republica de Venècia foguèt ocupada per las tropas de Napoleon Bonaparte lo 12 de mai de 1797 al tèrma de la campanha d'Itàlia. L'invasion dels Franceses acabèt lo sègle que Venècia coneguèt l'apogèu de son rai, venent la vila europèa mai eleganta e rafinat del sègle XVIII, amb una fòrta influéncia sus l'art, l'arquitectura e la literatura.
Lo Tractat de Campo Formio signat lo 18 d'octobre de 1797 entre França e l’Empèri d'Àustriac, liurèt l’ex-« Serenissima Republica » dins aqueles que la transformèron sul còp dins una provícia de lor Empèri.
Queer
Origina
Lo primier concernava las controversias feminista, qui devesèron las teoricianas e militantas feministas sul ròtle de la pornografia dins l'opression de las femnas.
Longevelle-sur-Doubs
Istòria
Pendent aquel periòde, divèrses actes mencionan una familha nòbla de Longevelle : Humbert de Longevelle. La familha de Longevelle #desaparéisser cap al mièg de la. Portava los armoiries "de caras a una banda d'aur al primièr costat d'un ponch de tauler".
Fin finala, la guèrra de 1935-1945 #far #qu'en novembre 1944, Longevelle se #trobar practicament dos mes sus la tèsta. Lo 14 de novembre de 1944 a 11h20, las tropas de la Regiment de Tirailleurs Marocains e la Division de Infanterie Coloniale, en companhiá del regiment del Lomont (F.F.E), #lançar l'atac contra los soldats alemands #qu'èran retranchés al cementèri en lo bòsc del Chânois.
Constitucion francesa de 1958
Lo preambul de la Constitucion cita dos tèxtes fondamentals: la Declaracion dels Dreches de l'Òme e del Ciutadan del 26 d'agost de 1789 e lo Preambul de la Constitucion de 1946. La Carta de l'environament de 2004 i foguèt joncha pus tard. Aqueles tèxtes, coma los principis fondamentals reconeguts per las leis de la Republica, forman lo blòc de constitucionalitat.
Longevelle-sur-Doubs
Istòria
Comme les autres villages du Comté de Montbéliard, les habitants de Longevelle eurent beaucoup à souffrir des guerres, des meurtres, de la famine et épidémies dans les.
Corbas
Istòria
Lo vilatge apareis de contunh, en un document en datant de 937, jol nom de « Villa Corbatis ».
Brinon-sur-Beuvron
Brinon-sur-Beuvron es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
L'Escala (omonimia)
L'Escala es un toponim designant:
Canton de Sièis Forns
La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Loko
Localisacion
Lo loko es parlat dins lo nòrd de Libèria, mas fòrça loko vivon dins la capitala Freetown.
Osijek
Osijek es la vila mai poblada de Croàcia e lo sèti del Comitat de Osijek-Baranja. Al sens de 2011, le comitat comptava e la vila.
Écouviez
Geografia
Lo vilatge se tròba sus la rota départementale 981 en connectant Montmédy (Meuse) a Virton (Belgica). A adaigat pel Ton, gròs ruisseau afluent de la Chiers #que pren la siá font dins lo vilatge bèlga de Châtillon. Aqueles corses d'aiga forman la frontièra franco-bèlga al sud del pòble. La municipalitat se tròba en una pichona enclave orientada cap a l'èst en la província bèlga de Luxemborg.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Basse-Vaivre
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
William S. Burroughs
Biografia
Burroughs s'anèt a Londres en 1960 ont publiquèt fòrça textòts dins de revistas underground, trabalhant dins lo mèsme temps sus un projècte que foguèt publicat en tres partidas : Los Garçons salvatges, Las ciutats de la nuèch escarlata e Cala Dels Sants. Torna Nòva York en 1974, ont venguèt professor d'escritura pendent un temps, abans de realizar que l'escritura podava pas s'ensenhar.
Graignes-Mesnil-Angot
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Miquèl I de Portugal
Regne
Miquèl èra un catolic tradicionalista convencut. S'aquel fach lo faguèt impopular près de la borgesiá portuguesa, mai oberta a las influéncias liberalas, aviá una granda popularitat près del pòble. Las guèrras contra Espanha e França avent tancar lo país dins la misèria, s'esperava un rei fòrt per salvarr la nacion.
Aira (Lanas)
Antiquitat
Caplòc deus pòbles sosmetuts de cap a l'an 56 abans Jèsus Crist per Crassus, lòctenent de Juli Cesar, lo nom d'Aira e principaument lo nom deu son borg, es romanizat en Vicus Julii.
Lo pelegrinatge de Sant Jacme de Compostèla
Los espitalets qu'èran tienuts per con·hrairias jacobitas compausadas en cada vila d'aqueths e aqueras qui avèn hèit lo pelegrinatge. Atau, en tornant çò qui avèn recebut, que mantienèn la tradicion. Qu'arcuelhèven los pelegrins qui passavan capvath la vila e qu'aprestavan los qui volèn partir. Los espitalets qu'èran tanbenh tienuts per ordis espitalèrs de cavaleria.
Personalitats ligadas dab la comuna
Naissance à Aira
Guilhèm Tell
Lo mite
Alara qu'èra tranferit dins lo castèl de Gessler, e mercés a una tempèsta près d'Axemberg, Tell podèt escapar. Segon la legenda, Tell tuèt Gessler amb la seuna balesta e organizèt la rebellion contra los Absborg.
Arcinges
Administracion
thumb|L'ostal de la comuna.
Mende (lenga)
Lo mende es una lenga mande, una branca de las lengas nigèrocongolesas, parlada en Sierra Leone e en Libèria. Es la lenga la mai parlada de Sierra Leone.
Classificacion
Lo mende fa partida del sosgrop mande del sud-oèst, amb lo looma, lo bandi, lo zialo, lo loko e lo kpelle.
Casten Nemra
Casten Nemra es un òme politic de las Illas Marshall que foguèt president de la Republica pendent 17 jorns en genièr de 2016.
Canton d'Oliulas
Istòria
Lei cantons d'Oliulas e de Sant Nari se creèron en 1790 dins lo districte de Tolon.
Nèguev
Populacion
La vila principala es Beer-Sheva (prèp de ) al nord. Lo limit sud es lo golf d'Eilat e d'Aqaba e la vila balneària israeliana d'Eilat. Las autras vilas son Dimona e Mitzpe Ramon e las ciutats bedoïnas que Rahat e Tel Sheva.
Flora
La vegetacion es fòrça rara, pasmens, qualques arbres capitan a subsistir e qualques pichons boissons secats pel solelh. La vida dins lo desèrt se situa totjorn a l'entorn dels oasis o a l'entorn dels poses cavats per l’òme.
Geologia
Se trapa fòrça curiositats geologicas e culturalas, coma tres grands circs o machteshim, unics dins la region: ha-Machtesh ha-Gadol (« lo grand cratèr »), ha-Machtesh ha-Katan (« lo pichon cratèr ») e lo cratèr Ramon, lo mai vast. Aqueles son pas de cratèrs d'impacte.
Intercomunalitats d'Òlt
Lista de las estructuras intercomunalas de las comunas del departament d'Òlt.
Bulcy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Torre Glòries
thumb|La Torre Glòries
La Torre Glòries es un gratacèl situat a la Plaça de les Glòries catalanes, dins lo districte de Sant Martí de Barcelona. Foguèt dessenhada per l'arquitècte francés Jean Nouvel. Foguèt dobèrta en junh de 2005, mas son inauguracion oficiala se debanèt lo 16 de setembre de 2005.
Andělská Hora (Karlovy Vary)
Andělská Hora (lo mont de l'anjo) qu'ei ua comuna de la Republica Chèca dens lo districte de Karlovy Vary e la region de Karlovy Vary.
Metz-Tessy
Metz-Tessy en arpitan (Metz-Tessy en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Es inclus en una esfèra de desvolopament urban e economic #que lo épicentre n'es Anecí.
Los molasses #que afloren dins la zòna del Crêt forman un mur impermeable.