cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciral
Ciral es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Sumi
Localisacion
La lenga es parlada en Nagaland, subretot dins lo districte de Zunheboto.
Dinsheim-sur-Bruche
Istòria
Le 7, l'église fut victime d'un grave incendie qui détruisit presque totalement l'orgue. Il a été restauré en 1990.
Parux
Istòria
Vilatge deteriorat l'an 1914-1918.
Village endommagé en 1914-1918.
Mareuil-sur-Lay-Dissais
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nibles
Nibles (Nibles en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Istòria
La localité apareis per las primièras fes en las chartes jol nom de Umebellus, de contunh jos la forma Nibla solament cap a 1200. Aperten al òrdre de Malta a partir del. Las glèisas del luòc, #que çò prieuré de Ulmebel ne levavan del abbaye Sant-Victor de Marselha. Lo fief a amassat al marquisat d'Oracion en 1588, passa de contunh a la familha André a la XVII sègle, de contunh als Arnaud a la XVIII sègle. Indigne aquel fief, existissiá un segond fief sul territòri de la municipalitat, a Antraix, orthographié uèi Entraix (d'après l'estat de afflorinement de 1783 .)
Lengas gunwinyguanas
Las lengas gunwinyguanas son una familha de lengas, parladas per d'aborigèns australians dins lo nòrd d'Austràlia.
Saint-Christophe-en-Brionnais
Geografia
Saint-Christophe-en-Brionnais est un village situé au sud de la Saône-et-Loire, qui, comme son nom l'indique, fait partie du Brionnais.
1349 (grop de musica)
Lo grope crèa una musica pus tradicionala que d'autrei formacions de black metal. D'efècte la produccion es pus sonhada qu'aquela de gropes coma Darkthrone. L'estil e l'estructura musicala son fidèus a la segonda vaga dei gropes norvegians de la segonda mitat deis annadas 1990. 1349 siguèt comparat a Enslaved, Burzum, Gorgoroth, Immortal e Mayhem. De mai, 1349 es celèbre per son bateire, Frost (que jòga tanben dins Satyricon), un dei pus rapides dau monde. Lo nom 1349 siguèt chausit per lo grope que siguèt l'an de l'arribada de la pèsta en Norvègia.
Glucocorticoïde
Los glucocorticoïdes son d'ormonas formadas per doas autras ormonas, la corticosterona e lo cortisòl. Lor accion es contrària a la de l'insulina dins la sang. Agisson tanben dins lo metabolisme intermediari dels lipids e de las proteïnas.
Vilars de Colmars
Vilars de Colmars (Villars-Colmars en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Gaïac
Utilizacion
Un dels constituents de la resina, l'acid mesonordiidroguaïaretic, es un bon antioxidant, mas donariá de litiasis renalas, donc deu èsser prés sonque sus prescripcion medicala. Es una planta rica en saponosidas.
La subreexpleitacion menèt a una reduccion dangierosa de las populacions salvatjas d'aquela diferentas espècias. Totas las espècias de Guaiacum son plaçadas sus la lista de la CITES.
Comunautat de comunas de Casals-Salviac
Istòria
La comunautat de comunas de Casals-Salviac nasquèt lo 31 de decembre de 2012 de la fusion de la comunautat de comunas de Sud Boriana, que correspondiá al canton de Casals e de la comunautat de comunas del País de Salviac ,que correspondiá al canton de Salviac. La comunautat contunha d'associar las quinze comunas dels ancians cantons de Casals e de Salviac.
Dunquèrca
Geografia
Dunquèrca es la sosprefectura pus septentrionala de França, situada dins lo departament del Nòrd a 65 km al nòrd-oèst de Lilla e a 241 km al nòrd de París a vòl d'aucèl. En mai, Dunquèrca es a mens de 300 km de tres autras capitalas europèas : Amsterdam, Bruxelles e Londres. La vila es taben sul Meridian de París, e dempuèi 2000 sus la Meridiana Verda. Enfin, Dunquèrca es banhada per la mar del Nòrd.
Mansac
Mansac (Mansac en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Bosigas (Erau)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Lista de las etnias de la Republica populara de China
Mai d'una minoritat a pas de lenga pròpria (los Huis e los Manchos parlan chinés).
Lista e evolucion de las minoritats
Après un desvolopament demografic favorable, las minoritats de China se son reduchas en proporcion de la populacion totala entre 2000 e 2010. Es lo primièr còp dempuèi 1964.
Abraham Lincoln
De l'Illinois au Congrès
De 1836 a 1860, Lincoln venguèt pauc a pauc un òme politic nacionau reputat brilhant, eloquent e onèst. D'efiech, après un desmainatjament a Springfield, capitala d'Illinois, se destrièt coma avocat dins mai d'un afaire famós. Per exemple, en 1858, dins l'afaire Duff Armstrong, un òme accusat de murtre, foguèt opausat a un testimòni a carga que pretendiá aver vist Armstrong tirar sus la victima gràcias au lume de la Luna. Demostrèt la messòrga d'aqueu testimoniatge en utilizant un armanac. Sus la basa dei fasas lunaras indicadas dins l'obratge, Lincoln sostenguèt que l'esclat de la Luna èra pas sufisent per permetre au testimòni de veire corrèctament la scena. Obtenguèt lèu l'aquitament.
L'eleccion de Lincoln a la presidéncia
A la fin deis ans 1850, leis Estats Units èran dins una situacion de crisi politica en causa de la divergéncia mai e mai importanta entre leis interès deis Estats industrializats dau Nòrd e aquelei deis Estats agricòlas dau Sud. D'efiech, lo Nòrd èra partisan d'una politica proteccionista per s'aparar còntra leis exportacions europèas e protegir sa basa industriala en cors de formacion. Au contrari, lo Sud èra partisan dau liure cambi que li permetiá de vendre sei produccions, especialament lo coton, ai centres industriaus d'Anglatèrra e de França. Pauc a pauc, la question de l'esclavatge, vist coma una necessitat per lo Sud e coma un fren au Nòrd, cristallizèt lei tensions.
La defensa de l'Union
Lincoln foguèt un adversari acarnat de la secession deis Estats dau Sud. Segon eu, l'union èra indissolubla. Sensa entraïnar dirèctament lo conflicte, prenguèt divèrsei posicions que facilitèron son començament. En particular, ordonèt d'avitalhar la garnison de Fort Sumter, un fòrt encara ocupat per lei fòrças unionistas en Carolina dau Sud. Lo 12 d'abriu de 1861, lo Sud ataquèt la posicion e la guèrra comencèt. Dins aquò, l'armada estatsunidenca de 1860 aviá pauc de mejans e la màger part deis oficiers èran originaris dau Sud. Lo Nòrd foguèt donc obligat de crear una armada novèla a partir de quauqueis unitats dispersadas e pauc preparadas a una guèrra modèrna.
La victòria politica e economica dau Nòrd
Durant lo conflicte, Lincoln favorizèt l'adopcion de mai d'una mesura que permetèron de reglar la crisi politica estatsunidenca au profiech dau Nòrd. Premier, contentèt lei revendicacions ancianas de l'elèit economic dau Nòrd coma l'adopcion de tarifas doanieras proteccionistas per protegir leis industrias estatsunidencas. Favorizèt tanben la conquista de l'Oèst en permetent ai familhas capablas de justificar l'ocupacion d'un terren dempuei 5 ans de'n revendicar la proprietat dins lo limit de 65 ectaras (Homestead Act). Lo finançament de la guèrra foguèt egalament realizat gràcias a de bancas estatsunidencas, çò que permetèt la creacion d'un sistèma de bancas nacionalas a partir de 1863. L'industria poguèt se desvolopar gràcias a de mesuras similaras.
Idiotisme animalièr
Per mai de coeréncia las metafòras animalas proverbialas se pòdon trobar e ajustar a la lista de provèrbis.
P
Ai lo picatar. Ai lo picatar que tusta.
Auvernhat
Adjectius possessius
Tanben s'utiliza ''mon/ma, ton/ta, son/sa, nòstre/nòstra, vòstre/vòstra, lor... (mon [mon], mos [mo])
Present d'indicatiu
La primièra persona del vèrbe faire es fauc [fuòk]
La primièra persona del plural es en -AM: nos. fasam (faire), volam (voler), avam (aver) levat en Velai e Gavaudan.
Lista de las vilas italianas de mai de 25 000 abitants
Lista de vilas d'Itàlia, per òrdre alfabetic. Entre parentèsis, lo nombre aproximatiu d'abitants. - Vejatz tanben Projècte:Vilas del monde
Correja
Tipologia
Mai se destria las correjas segon la forma de lor seccion.
Causida de la tecnica de transmission
Se considèra una maquina ont una pèça se deu mòure per rotacion. Existís mai d'unas solucions al conceptor segon las constrenchas del sistèma. Se considèra que lo responsable de l'accion causit es un motor, que crèa donc movement de rotacion. Lo ròtle de la transmission es de transmetre aquesta rotacion de l'arbre del motor cap a l'arbre portant la pèça de mòure, adaptant la velocitat de rotacion (nocion de reductor).
Constrenchas de concepcion
E, mai l'esfòrç de transmetre es important, mai l'angle d'enrotlament e la tension devon èsser nautas.
Longor de correja
vinheta|400x400px|Relacions geometricas de l'angle d'enrotlament. S'utiliza mai sovent la formula aprochada
Brux
Nòtas
<references group="N"/>
Plutarc
Biografia
Se conéis pas exactament la data exacta de sa mòrt, sinon entre 119 e 127.
Argentina
Argentina o lo Riu de la Plata (en espanhòl e oficialament Nación Argentina, Provincias Unidas del Río de la Plata, República Argentina e Confederación Argentina ) es un estat situat al sud de l'America del Sud. Confronta Chile a l'oèst, Bolívia e Paraguai al nòrd, Brasil al nòrd-èst, e Uruguai a l'èst. Es bordat per l'ocean Atlantic a l'èst, sud-èst e al sud.
Geografia fisica
L'idrografia es dominada per lo Rio Paraná que son ret s'estend dins la partida septentrionala dau país, en Paraguai e en Brasil. D'una longor de 4,099 km, es un fluvi poderós (debit mejan de 16,800 m3/s) que son estuari assosta Buenos Aires. Leis autrei rius importants d'Argentina son lo Río Negro (1,135 km) e lo Río Colorado (1,114 km) que rajan dins lo centre dau país e lo Río Santa Cruz (477 km) que se tròba en Patagònia.
Ligam quimic
Istòria
La question de la natura dei liames permetent de liar d'elements quimics entre elei es apareguda durant l'Antiquitat dins lei trabalhs de filosòfs ò d'alquimistas. Pasmens, en l'abséncia de teorias fisablas sus l'origina dei mecanismes reaccionaus, lei diferenteis ipotèsis èran generalament totalament erronèas. Lei premiers progrès vertadiers semblan datar dau sègle XII quand apareguèt la nocion « afinitat quimica ». Permetèt d'introdurre l'idèa de l'existéncia d'una fòrça capabla de lei mantenir ensemble, pensada exprimida per exemple per lo fisician Isaac Newton (1642-1727) dins son tractat Opticks de 1704. Per la seguida, l'influéncia de la mecanica newtoniana menèt lei quimistas a imaginar una interaccion de tipe gravitacionau.
Liame ionic
Un liame ionic (ò liame electrovalenta) es un liame format per un pareu d'atòms amb una importanta diferéncia d'electronegativitat (per convencion, superiora a 1,7), generalament un metau e un non metau. Lo metau dòna un ò plusors electrons per formar un ion cargat positivament (cation). Lo non metau capta aqueleis electrons per formar un ion de carga negativa (anion). Lei dos ions formats an generalament una configuracion electronica de gas noble e lo liame entre elei resulta de l'interaccion entre lo cation e l'anion.
Liame covalent
Lei liames covalents son orientats e generalament localizats, çò que mena a l'adopcion de formas caracteristicas per lei solids covalents. De mai, au contrari dei liasons ionicas, aqueu fenomèn permet l'existéncia de moleculas distintas dins leis estats solid, liquid e gasós. Per exemple, es lo cas de l'aiga H2O.
Liame alogèn
Una liason alogèn es un tipe de liason febla establida entre un atòm d'alogèn aisat de polarizar (bròme, iòde) d'un edifici atomic electrodeficient, es a dire amb una densitat electronica febla, e una entitat presentant una densitat electronica fòrta. Generalament lo premier ròtle es tengut per un acid de Lewis e lo segond per una basa de Lewis, es a dire una molecula amb un atòm d'oxigèn ò d'azòt aguent de doblets non liants.
Argentina
La restauracion de la democracia
En 1989, lo peronista Carlos Saúl Menem remplacèt Alfonsín. Pasmens, au contrari de Perón, adoptèt una politica de privatizacions. Fernando de la Rúa li succediguèt. Dos ans pus tard, la situacion economica s'èra totjorn pas melhorada e lo país arrestèt de remborsar son deute public. D'esmogudas entraïnèron la demission dau president que foguèt finalament remplaçat, après quauquei trèbols, en 2003 per lo peronista Néstor Kirchner. De negociacions li permetèron d'impausar una importanta reduccion dau deute argentin a sei creditors, çò que li permetèt de finançar de programas sociaus e de redreiçar la situacion economica intèrna.
Economia
De veire: Economia d'Argentina.
Lo gojat de noveme
A despart de la semblança enter lo narrator (aperat Bernat) e l'autor, Bernat Manciet que declarè : "Aqueth libi estó pas, e' pensi, escriut dab l'esperit, mès dab la pèth. E la pèth non mentís pas."
Gaudreville-la-Rivière
Geografia
Se compausa de 3 caseriux : los murets, lo vilatge e los boscherons. S'estend sus una superficie de 674 ectaras, #que 350 de bòsc.
Vida
Lo debanament de la vida
Totei lei cellulas viventas, quina que siegue sa complexitat, conoís de cicles alternats de creissença e de multiplicacion. En mai d'aquò, dins leis organismes pluricellulars, s'observa una diferenciacion dei cellulas que pòdon formar de teissuts organics fòrça especializats (muscle, cellulas immunitàrias... etc.). I existís tanben de cellulas sexualas, encargadas d'assegurar la reproduccion que permèton de realizar la transmission dau materiau genetic e de mesclar lei gèns d'individús diferents.
La vida extraterrèstra
Segon lei conoissenças actualas, la vida existís unicament sus la planeta nòstra. Divèrsei missions espacialas an cercat sensa succès de traças de vida sus d'autreis objèctes dau Sistèma Solar. Pasmens, l'existéncia d'aiga liquida, condicion necessària ai reaccions quimicas observadas dins lei teissuts vivents d'origina terrèstra, permet de considerar la possibilitat de mitans favorables a la vida dins certanei regions de Mart ò dei satellits pus importants de Jupitèr e de Saturne. De mai, la descubèrta regulara d'exoplanetas e l'immensitat de l'Univèrs laissa pensar que la vida terrèstra es pas unica.
Batalha d'Otumba
Durament batuts durant l'insureccion de Tenochtitlan (Noche Triste), leis Espanhòus e seis aliats indigèns èran en dificultat e foguèron enceuclats per seis adversaris dins lei plans d'Otumba. La superioritat tecnologica deis Europèus li permetèt de resistir mai poguèron pas rompre lei linhas advèrsas. Cortés menèt alora una carga còntra lo cap astèc pus decorat per assaiar de trebolar lo comandament astèc. Amb solament 13 cavaliers, la carga susprenguèt Matlatzincatzin que foguèt tuat d'un còp d'espasa. Aquò entraïnèt ben l'afondrament de l'armada astèca.
La batalha d'Otumba foguèt donc una victòria majora deis Espanhòus que poguèron perseguir sa retirada vèrs Tlaxcala sensa subir d'autreis atacas. Poguèron ansin tornar organizar sei fòrças per assetjar Tenochtitlan en 1521. Pasmens, sei fòrças èran reduchas a mens de 500 combatents desprovesits d'artilhariá. Per leis Astècs, la desfacha foguèt una ocasion perduda de destruire leis Espanhòus. Assaièron de negociar un tractat de patz amb seis adversaris mai lei discussions capitèron mau. Foguèron ansin vencuts un an pus tard.
Cantalejo
Cantalejo es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Joan XIII
Joan XIII (vèrs 938, Roma - 6 de setembre de 972, Roma) foguèt lo 133 papa de la Glèisa Catolica dau 1 d'octòbre de 965 au 6 de setembre de 972. Succediguèt a un periòde de caòs marcat per lei pontificats de Joan XII (955-963), Beneset V (mai-junh de 964) e de Leon VIII (963-965) e foguèt remplaçat per Beneset VI (972-973).
Petit-Failly
Istòria
Vilatge de l'anciana província del Barrois.
Ictiologia
Epòca de la colonizacion (1600 – 1800)
Los progrèsses notables realizats dins la navigacion e la construccion navala son lo punt de partida d'una practica novèla de l'ictiologia. La Renaissença coïncidís amb lo periòde mai ric en tèrme d'exploracion e de colonizacion, e sus la basa de l'interès per la navigacion, l'istòria naturala se pòt desvolopar. Georg Markgraf (1611-1648), originari de Saxònia, escriu lo Naturalis Brasilae en 1648. Aqueste obratge conten una descripcion de cent espècias de peisses indigènas de las còstas brasilièras. En 1868, John Ray (1627-1705) e Francis Willughby (1635-1672) publican conjuntament l'Historia Piscium, un manuscrich scientific recensant 420 espècias de peisses, demest las qualas 178 èran de descobèrtas recentas.
Aut Urgèl
Eth Aut Urgèl a ua forma alongada, coma ua sòrta de piramida invertida. Era llargada li ei dada pes 46 km der arriu Segre, qu'adaigüe era val principau e ei er èish dera comarca, deth temps que suggerissen era amplada dera entèsta es 22 km der arriu de Lavansa, es 16 km der arriu de Pallerols e es 12 km dera Valira, que corren peth sòn sector de mès ath nòrd, enquia junher-se damb eth Segre.
Mite fondator
Dempuèi l'apareisson de las primièras ciutats, entre lo milenari IV e II AbC, de Mites contan la fondacion d'unas d'aquelas. L’epopèa de Gilgamesh a Babilònia, lo mite de Romul e Rème a Roma, lo mite d'Erectèa a Atenas e lo Kalevala en Finlàndia son de mites de fondacion : d'un biais general, cada pòble a besonh de dire sas originas.
Mites modèrnes
thumb|American progress, John Gast, 1872 Aquel tipe de recits existís tanben dins la construccion de recits de fondacion modèrnes, utilizats o bastits de sègles après los eveniments que contan. Venguèt tanben corrent de parlar de « mites fondator » per de recits d'originas mai recent : Soïssa, Estats Units d'America, França, Israèl, eca.
Periòde roman d'Egipte
Egipte que passè devath l'autoritat romana en -30 après deu suicidi de Cleopatra VII. Qu'èra governada per prehèits nomats per l'Emperaire roman. Per Roma, qu'èra un país sosmés e la màger hont de blat, qui los sons abitants libres non podon vader ciutadans pas sonque a partir deu regnat de l'emperaire Caracalla (a la debuta deu sègle IIIau). A maugrat d'aquesta situacion viscuda com ua mena de decadéncia lo certes dius egipcians que conquesten l'Empèri e lo temple d'Isis a Pompeia be n'ei un exemple. A la division de l'emperi roman enter Occident e Orient, Egipte que passè devath l'autoritat deu dusau e que ho l'emperaire de Constantinòble qui ordonè la clavadura e destruccion deus temples. En 391, lo temple d'Isis a Filae que ho barrat lo darrèr. Abandonada la religion, tanben qu'hon la soa escritura ieroglifica e las tradicions com la momificacion.
Diocèsi d'Urgèl
Era diocèsi d’Urgèl (bisbat, evescat) es ua division eclesiastica en Catalonha, Aran e Andòrra qui depend dera seu metropolitana de Tarragona. Era sua origina ei, aumens, deth sègle V damb caplòc en la Seu d'Urgèl e eth nòm der avescat ei restacat damb eth territòri istoric der Urgellet a on se tròbe eth caplòc. Ath madeish temps eth caplòc deu eth sòn nòm ar avescat d'Urgèl donques qu'eth latin vicus Sedes Urgelli signifique quartièr de la Seu d'Urgèl o caplòc deth bisbat d'Urgèl.
Saugy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Côme-du-Mont
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Districte de Wokha
Lo districte de Wokha es un districte de l'estat de Nagaland en Índia.
President de Burundi
thumb|200px|Blason de Burundi. Lo president de Burundi es lo cap d'Estat e lo cap de govèrn del país. La carga foguèt creada lo 28 de novembre de 1966, après la deposicion e assassinat del rei Ntare V de Burundi.
Péas
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Bibliografia: René Guyot, Cartulaire de Péas e recueil dels actes en levant del prieuré de Péas dempuèi las siás originas fins a lo sieu extinction, Ed. Avitus, Rems, 2004.
Bibliographie: René Guyot, Cartulaire de Péas et recueil des actes relevant du prieuré de Péas depuis ses origines jusqu'à son extinction, Ed. Avitus, Reims, 2004.
Paire nòstre
Versions gasconas
que ton regne arribe,
com perdonam aus autes.
Atau sia.
Version de Miquèu Grosclaude :
Sant Martin de Sèina
Sant Martin de Sèina (Saint-Martin-lès-Seyne en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Istòria
La localitat es assenhalada pel primièr còp en las cartas a la fin del. Coma nombroses fèus e comunitats prèpas, lo fèu de Sant Martin dependèt dels fraires de l'abadiá de l'Illa Barba,. En 1237, totes los priors de l'Illa Barba son meses jos la proteccion del comte de Provença. L'abadiá vend totun lo castèl e lo fèu en 1578.
Sismoscòpi
thumb|right|[[Fotografia d'una replica dau premier sismoscòpi concebut per Zhang Heng.]]
Club Atlético Rosario Central
Lo Club Atlético Rosario Central qu'ei ua de la associocion esportivas mei ancianas d'Argentina (que ho fondat en 1889), originari de la ciutat de Rosario, Província de Santa Fe.
Epopèia de Gilgamesh
Lo tèxte a per origina lei racòntes mitics sus Gilgamesh, cinquen rèi (probablament legendari), de la I dnastia d'Uruk. Tèn dotze partidas, mai segon la màger part deis especialistas, la partida XII es un apondon ulterior independent dau rèsta de l'òbra. L’Epopèia èra probablament un tèxte popular durant l'Antiquitat car de fragments dau racònte son estats descubèrts dins plusors vilas en Mesopotamia, en Siria e en Anatolia. Pasmens, foguèt perduda après la disparicion dei civilizacions mesopotamiana fins a sa redescubèrta dins lo corrent deis ans 1870 dins lei roïnas de la bibliotèca dau rèi assirian Assurbanipal de Niniva. Dempuei aquela data, es venguda un objècte d'estudi important de la literatura mesopotamiana antica en causa de seis influéncias sus de tèxtes ulteriors coma la Bíblia que reprèn lo mite dau Diluvi present dins la tauleta XI.
Genèsi e contèxte
L’Epopèia de Gilgamesh es un racònte literari ancian qu'es estat reconstituït a partir de tèxtes descubèrts sus de tauletas mesopotamianas datant de periòdes istorics fòrça diferents anant de la fin dau milleni III avC au sègle VII avC. Divèrsei variantas son donc estadas identificadas e quauquei partidas son torjorn desconegudas. Lei fònts principalas fòrman quatre ensembles : Après lo declin de la Mesopotamia Anciana, l'òbra foguèt perduda fins a sa redescubèrta dins la Bibliotèca d'Assurbanipal de Niniva. De miliers de fragments de tauleta i foguèron descubèrts e mandats au British Museum. Sa traduccion foguèt organizada per l'assiriològ Henry Rawlinson (1810-1895). La premiera publicacion d'aqueu trabalh foguèt fisada a George Smith (1840-1876) e aguèt luòc en 1864. Aguèt un succès restontissent car èra lo premier tèxte antic presentant de similituds tant importantas amb la Bíblia.
Resumit
Lo racònte comença amb lo maucontentament deis abitants de la ciutat mesopotamiana d'Uruk, lassats per leis excès e per l'arbitrari de son rèi Gilgamesh. Demandon donc l'ajuda d'Arura, divinitat protectritz de la ciutat, per corregir lei defauts dau rèi. Per aquò, la divessa decidís de crear un « doble » de Gilgamesh nomat Enkidu. Lo ròtle d'aqueu darrier es d'èsser lo mirau dau rèi. Ansin, a son aparicion, Enkidu es un óme bòn mai non civilizat que viu amb d'animaus.
Tauleta II
Dins la tauleta II, Shamhat e Enkidu arriban dins la ciutat d'Uruk ont Enkidu vèn rapidament l'objècte de l'admiracion de la fòga. Enkidu descuebre lei maufachs de Gilgamesh e decidís donc d'assistir a una ceremonia de maridatge per protegir leis espós còntra leis abús dau rèi. Dins la version paleobabiloniana, se parla explicitament de drech de cueissa. Un combat comença per carrieras entre leis dos eròis. Indecís, s'acaba sensa venceire e Gilgamesh e Enkidu realizan finalament un pacte d'amistat.
Tauleta III
thumb|right|Representacion [[Empèri Assirian|assiriana supausada de Gilgamesh datant dau sègle VIII avC.]]
Lo rèsta dau racònte es pauc clar. Sembla depintar de rites per assegurar lo succès de l'expedicion e presentar leis instructions de Gilgamesh per dirigir la vila durant son abséncia. Lei conseus de prudéncia son tanben renovelats.
Tauleta IV
Après aquel episòdi, Gilgamesh e Enkidu arriban en vista dau domeni dau demòni. Lo rèi d'Uruk demanda e obtèn l'ajuda de Shamash que li dòna divèrsei conseus per vencer son adversari. Lei dos eròis avançan alora vèrs la seuva e entendon lo crit d'Humbaba.
Lusàcia
thumb|170px|Bandièra de Lusàcia e dels sorabs Lusàcia (en naut sorab Łužica, en bas sorab Łužyca, en alemand Lausitz, en polonés Łużyce) es al sens larg una region istorica d'Euròpa e al sens restrench pòt designar lo país del pòble sorab e de la lenga soraba. Al sens larg Lusàcia ocupa especialament l'angle del centre-èst d'Alemanha (èst de Saxònia e sud-èst de Brandeborg) e de zonas adjacentas de Polonha.
Joan d’Espanhet
Biografia
De 1609-12 a 1615, après la mòrt misteriosa de son predecessor, tornèt tener sèti a la Cambra de l'Edicta a Nerac, a títol onorific. Demandèt la preeminéncia sul president en exercici e l'obtenguèt. En 1621, comprèt la domora del curat de Sent Sulpici que transformèt en ostal ric.
Trabalh e òbras
Faguèt una inscripcion latina per l'estatua d'Enric, qu'ornará lo pont Nòu e una prefàcia del libre de De Lancre suls mascs.
Tipologia de las lengas
La tipologia de las lengas se compausa de dos critèris. D'un latz, l'ordi de la frasa simpla (SVO, SOV..), de l'autra se la lenga es agglutinanta, isolanta, etc.
Èsser
Lo tèrme èsser pòt èsser utilizat coma vèrb o substantiu. Fòrça utilizar dins la filosofia dins aqueste cas, pòt designar sueguent lo contèxte « çò qu’es ; la Realitat ; l'Existéncia ; una persona dins sa sensibilitat intima ». Coma vèrb, designa mai sovnt çò que sentissèm qu’existís d'un biais o d'un autre dins la percepcion, que siá sensibla o intelligibla. L'ontologia es una branca de la metafisica qu’estúdia las proprietats de l'èsser d'un biais general, coma l’existéncia, la durada, lo devenir.
Semantica de l'èsser
Lo mot èsser es polisemic e a d’usatges variats, que cal d'analizar per far pas de confusions. Cal mai prene en compte d’emplecs o de tèrme(s) equivalent(s) d’« èsser » dins d'autras lengas per passar pas unes aspèctes.
Caractèr intuitiu de l'èsser
Jos la forma mai bruta e mai consensuala, se deu admetre qu’i a quicòn de l'èsser. Mas aquesta intuicion sens verai contengut realiza d’interpretacions plan diferentas. Lo caractèr immediat e fosc d’aquesta intuicion es atal plan pròche del nonrés, e foguèt plan diferentament apreciada, o coma intuicion de l'infinit, o coma punt de partença absolut de la pensada, o coma pura illusion; l'indeterminacion de l'èsser es a vegzada valorizada d’esprela, coma dins la filosofia araba (cf. Avicena, filosòf d'origina pèrsa).
Unas divisions ontologicas
E diferentas mènas de determinar sas afeccions:
Castrojimeno
Castrojimeno es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Antishan de Frontinhas
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Antishan qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa qu'es Nòsta Dauna. En 1790, Antishan qu'èra deth canton de Sent Biat, en l'an X deu canton de Sent Bertran, a partir de 1888 canton de Barbasan. Oficiaument, Antichan que's mudè en Antichan-de-Frontignes per decret deu 22 de junh 1921.
Castroserna de Abajo
Castroserna de Abajo es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Ángel Labruna
thumb|200px|Pertrèit mei famós de Labruna dab lo malhòt de [[River Plate]] thumb|left|200px|Ángel Labruna (abans darrèr) dab [[La Maquina]] Ángel Labruna (Buenos Aires, lo 28 de seteme de 1918 - lo 20 de seteme de 1983) que ho un jogador e un entrenaire de fotbòl argentin.
Castroserracín
Castroserracín es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Suc gastric
Lo suc gastric es un liquid biologic secretat per lei glandas dau paret de l'estomac que participa a la digestion. Permet de redurre la talha dei porcions deis aliments e d'acomençar la fragmentacion de certanei moleculas organicas coma lei proteïnas. Permet pereu d'activar la secrecion d'enzims digestius que van perseguir la fragmentacion dei moleculas gròssas.
Puègbonieu
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Labastide-Constance (benlèu La Bastida Constança en occitan) èra una comunautat non parròquia de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, èra del canton de Bruguièras; en l'an IX, del canton de Tolosa-centre (?), puèi fosquèc annexada a Puègbonieu per decret del 27 de genièr 1812.
Clairefougère
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dorlisheim
Geografia
A la cœur del Alsace, Dorlisheim a situat a l'intrada de la vallée de la Bruche, al caireforc dels aisses en connectant Sélestat a Saverne e Estrasburg a Sant-Dié.
Batalha dei Mès
Après lo combat, lei presoniers donèron d'informacions ais insurgents qu'èran sensa novèla deis eveniments qu'avián luòc dins lo rèsta dau país onte lei bonapartistas èran venceires. En causa de son isolament, lei caps republicans aupencs decidèron donc d'ordonar la dispersion tre lo 9. Quauqueis actes de resisténcia isolada aguèron encara luòc per la seguida mai la segonda ofensiva de l'armada trobèt ges de resisténcia importanta. Totei lei vilas e lei vilatges ocupats per l'insureccion foguèron reconquistats lo 15. Ambé 300 partisans, Ailhaud de Vòus menèt d'accions de guerilha fins a genier avans d'èsser obligat d'abandonar tornarmai lo combat en causa de la manca de viures. Foguèt arrestat a Marselha dins lo corrent dau mes en assaiant de s'enfugir en Itàlia. La repression foguèt dura amb aperaquí 1,700 personas que deguèron faciar d'acusacions de participacion a l'insureccion e l'ocupacion dau departament per l'armada.
Sent Pancraci (Perigòrd)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
José de San Martín
El Libertador
thumb|400px|left|[[Combat de San Lorenzo]] thumb|400px|San Martín a [[Lima proclamant l'independéncia de Peró]] A Cadis (lòc on e s'èra refugida la cort espanhòla hidèu a Ferrand VII d'Espanha), San Martín qu'entrè dens la lòtja maçonica deus Cavèrs Racionaus (qui amassava d'autes argentins com Carlos María de Alvear - l'aute gran creòle de l'armada espanhòla qui tornè dens l'Arriu de la Plata enta'u liberar - e José Matías Zapiola) qui obrava entà la liberacion de las colonias americanas ; San Martí que demandè alavetz la retirada de l'armada ; un còp aquesta autrejada, qu'acabè la soa carrièra espanhòla.
Lo Libertador que viatgè en Anglatèrra on s'associè e tractè dab sons hrairs francmaçons latinoamericans (com Francisco de Miranda e Andrés Bello entà adobar los plans de liberacion deu poder coloniau (plans començats peu veneçolan Francisco de Miranda, eth tanben francmaçon).
Suu plan personau, a Buenos Aires que conegó e qu'esposè a 34 ans la joena Remedio de Escalada, ua gojata de 14 ans de la hauta societat qui's morire quauques annadas après e qui hore la mair de la hilha deu Libertador.
Lo Chabrand
Lo Chabrand (Chiabrano oficialament, en "italian") la es una anciana comuna de las Valadas occitanas, dins la Val Sant Martin. En 1928 la es annexaa alh Perrier. La es aüra administrativament una ruaa de la comuna delh Perrier, dins la Ciutat Metropolitana de Turin e la region de Piemont de l’Estat italian.
Machu Picchu
upright=1.6|thumb|300px|right|Vista de Machu Picchu, del sud al nòrd. A l'esquèrra se vei lo sector Hanan de la ciutat (amb l'estructura piramidala del puèg del Intihuatana) e a drecha lo sector d'Urin. Los desseparan la plaça principala. Al detràs, lo Cerro de [[Huayna Picchu. L'imatge es pres del naut del sector agricòla, al sud del complèxe]] 300px|thumb|right|Vista de Machu Picchu e d'un lama que lo contempla dempuèi una cima
Machu Picchu (nom castelhan) o Machu Pikchu (nom quíchoa, de machu, vièlh, e pikchu montanha, es a dire, ) es lo nom contemporanèu de la vièlha llacta (ciutat) inca de pèira (que son nom original foguèt Pikchu ) bastida principalament a la mitat del sègle XV sul puèg rocós que religa las montanhas de Machu Picchu e de Huayna Picchu sul pendís oriental dels Andes Centrals, al sud de Peró.
Epòca Inca (1438-1534)
thumb|230px|right|Pachacutec Inca Yupanqui segon la cronica de Martín de Murúa (1615)
Machu Picchu, ça que la, foguèt pas jamai un complèxe isolat (donc, lo mite de la "ciutat perduda" e de "refugi secrèt" dels emperaires incas, manca d'autenticitat istorica).
Machu Picchu al sègle XIX
En 1865 lo naturalista italian Antonio Raimondi passèt al pè de las roïnas sens o saber e faguèt allusion al fach que la region èra fòrça pauc poblada. En 1870, lo nòrdamerican Harry Singer vengut prospectar per las minas mencionèt pel primièr còp dins una carta l'emplaçament del tuc de Machu Picchu e se referís al Huayna Picchu coma tuc de "Huaca de l'Inca", nom que revèla clarament una coneissença del ligam amb los incas e tanben suggerís un caractèr religiós (una huaca, dins los Andes Ancians, èra un luòc sagrat). Dins la carta de 1874 de l'alemand Herman Gohring son mencionadas e plaçadas dins lors luòcs exactes las doas montanhas. Lo viatjaire francés Xerris Wiener afirmava que i aviá de "roïnas a Machu Picchu" en 1880 mas las poguèt pas aténher. Tot indica que l'existéncia de las roïnas s'èra pas desbrembada.
Descripcion de Machu Picchu
250px|thumb|La pèira Intihuatana de Machu Picchu
L'airal bastit a Machu Picchu es de 530 m de long per 200 m de larg e includís almens 172 encenchas. Lo complèxe es clarament dividit en doas grandas zonas: la zona agricòla (formada per un ensemble de terrassas de cultura), que se tròba al sud, e la zona urbana (qu'es, supausada, aquela ont visquèron sos ocupants e ont se desvolopèron las principalas activitats civilas e religiosas). Las doas zonas son separadas per un mur, una val pichona e una escaleta, elements que corrisson en parallèl per la còsta èst de la montanha.
Zona agricòla
Cinc grands bastiments se plaçan sus las terrassas a l'èst del camin inca qu'arriba a Machu Picchu del sud. Foguèron emplegats coma zonas de provesiment. A l'oèst del camin se tròban d'autres grands ensembles de terrassas: d'unes concentrics de forma semicirculara e d'autres dreches.
Sector Hanan
Ensemble 1
Engenhariá idraulica e dels sòls
Una ciutat de pèira bastida amont d'un "istme" entre doas montanhas e entre doas falhas geologicas, dins una region somesa a de constants tèrratrems e, subretot, a de fòrtas pluèjas tot l'an supausa una escomesa per que que sia bastisseire: Defugir que tot lo complèxe se demolisca. Segon Alfredo Valencia e Keneth Wright Lo Secret de la longevitat de Machu Picchu es son sistèma de drenatge . D'efièch lo sòl de las zonas non cobèrtas es provesit d'un sistèma de drenatge que consista en jaces de grava (pèiras trituradas) e ròcas per evitar l'infiltracion de l'aiga de pluèja. 129 canals de drenatge. s'espandisson per tot l'airal urban, concebut d'un biais d'evitar regiscladas e erosion, desembocant dins sa màger part dins lo valat que dessepara l'airal urban de l'agricòla, qu'èra en realitat l'escolador principal de la ciutat. Se calcula que los 60% del esfòrç constructiu de Machu Picchu foguèt per las fondacions sus las terrassas emplidas de gravas per un bon drenatge de las aigas restantas
Émile Zola
Émile Édouard Charles Antoine Zola (París, 2 d'abril de 1840 - París, 29 de setembre de 1902) foguèt un escrivan e jornalista francés. Considerat coma lo menaire del movement literari sonat naturalisme, es un dels romancièrs mai legits e populars en França e a l'encòp se situa demest los autors franceses mai revirats e publicats internacionalament.
Busseròlas (Vinhana)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Machu Picchu
Pòrtas, fenèstras e nichas
Las parets interioras d'una bona partida de las construccions tenon de nichas de forma trapezoïdala, joncha a las fenèstras. De blòts cilindrics o rectangulars despassan dels murs, dispausats d'un biais simetric amb las nichas e las fenèstras.
A l'entorns e camins incas
Machu Picchu, coma partida integranta d'una region de grands movements economics al temps de Pachacutec, èra integrada dins lo malhum de camins incas de l'empèri. Per aquestas vias podèm, encara uèi, accedir a d'autres complèxes incas pròches que presentan un grand interès. Al nòrd, per las bifurcacions del camin de Huayna Picchu se pòt arribar al nomenat Temple de la Luna o a la cima de la montanha ont i a de construccions incas. A l'oèst es lo camin que mena a Intipata e passa pel famós Pont mobil. Un autre camin, que preniá Agustín Lizárraga, mena fins al riu e a Sant Miquèl.
Casc antic de la Seu d'Urgèl
Lo Casc antic (casc ancian o centre istoric en occitan) de la Seu d'Urgèl reven al perimètre de l'anciana vila emmurallada, es a dire que s'estend entre la carrièra de Sant Ot e lo camin de Sota Palau, coma ditz lo sieu nom, jol Palais Episcopal (Palais Episcopau). La vila se bastiguèt sus una terrassa fluviala del riu Segre, qu'abans que se bastiguèsse la muralha, lo riu semblava d'èsser una defensa naturala.
Cada an, la primièra dimenjada d'agost, dins la carrièra Màger se debana la vòta de la Verge del Lach, tanben nomenada fèsta de la carrièra màger o del casc ancian (en catalan Festa del Carrer Major).
Theodore Roosevelt
left|80px|Medalha prèmi Nobel
Rota nacionala 124
vinheta|280x280px|La rota nacionala 124 a la sortida 12 au nivèu de [[L'Isla de Baish.]] La rota nacionala 124 (o RN124) es, en Occitània, una rota traversant la Gasconha e religa la metropòli de Tolosa a la comuna de Sent Jors de Maremne. La rota es desclassada deu hialat rotèr nacional dempuish 2005 entre Sent Jors de Maremne e Espans (Gers), la partida orientala essent mantenguda dens la domanialitat nacionala, coma partida de l'itinerari de Gran Gabarrit.
Psicoterapia cognitiva e comportamentala
Las psicoterapias cognitivas e comportementalas (o terapias cognitivas e comportementalas, TCC) amassant un ensems de curas dels trebles psiquiatrics (coma addictions, psicòsis, depressions e trebles ansioses) qu'an en comun un apròche que la terapeutica se deu basar sus las coneissenças eissidas de la psicologia scientifica. Se deu obesir a de protocols pro estandardizats. Evalua sovent l'evolucion del pacient pendent la terapia. Accèpta lo caminament de medecina basada suls fachs. Las TCC an la particularitat d'afrentar las dificultats del pacient dins « l'aicí e ara » amb d'exercicis practicas centrats suls simptòmas observables mejans lo comportament e per l'acompanhament pel teurapeuta per tòca d'intervenir suls procediments mentals o procediment cognitius, conscients o non, considerats coma a l'origina de las emocions e de lors desòrdres. L'estandardizacion de la practica de las TCC contribuiguèt a la reconeissença de lor eficacitat per lor caractèr reproductible qu'es una de las exigéncias del caminament scientific. Son plan indicadas pels trebles ansioses (coma las fobias) e las addiccions.
Antinhac (Nauta Garona)
Geografia
Vista generala d'Antinhac.|thumb|right|200px |thumb|right|200px
Golden State Warriors
Equipa Actuala
''Actualizat a 22.10.2009. Font: NBA.com
Venèrca
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Venèrca èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa es Sent Pèir(e). Tanlèu 1790, Venèrca èra del canton d'Autariba.
Dossenheim-Kochersberg
Dossenheim-Kochersberg en alemanic (Dossenheim-Kochersberg en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst.
La Manelha
La Manelha (Maniglia oficialament, en "italian") la es una anciana comuna de las Valadas occitanas, dins la Val Sant Martin. En 1928 la es annexaa a Lo Perrier.
Menç
Geografia
Mentís es lo cap de-luòc del costat mai meridional del departament, en limit dels departaments dels Auts Aups e de Droma, dels Aups del Nòrd e dels Aups del Sud, e beneficia d'aquel fach d'un clima pus caud e pus sèc que los massises e vals vesinas de Vercòrs, de Mataisana o d'Oesen. Leugièrament a l'escart dels aisses rotièrs, Menç es desservit a l'oèst per la RN 75 e la linha SNCF Grenòble-Gap (gara de Clelles-Mentissi), a l'èst per la RN 85 o Rota de Napoleon. La municipalitat es al centre del principal bacin agricòla del Trièves. Lo canton que n'es lo capluòc es separat dels territòris vesins per las gòrjas prigondas de Drac e de Ébron.
Districte de Dimapur
Populacion
La populacion del districte èra de 378 811 abitants, al recensament de 2011. La majoritat de la populacion èra campèstra a 78,96 %, e 21,04 % ciutadina.
La lenga mai parlada es lo creòl nagamés, parlat per los kacharis.
Cobos de Fuentidueña
Cobos de Fuentidueña es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Taula dels caractèrs Unicode/U2600
Simbòls divèrses
Jòc de simbòls iconografics : simbòls meteorologics e astrologics (solelhs, nívol, parapluèjas, estelas, tròn), telefòn, casas de marcar, beguda cauda (icòna d’espèra), pèças de jòc d’escacs japonés, trefuèlh negre, piuse florala decorativa, mans amb det puntat, signes de dangièr, caducèa, simbòls religiós (crestians, crotz de Lorena, musulmans, comunisme, patz, yin yang) o politicas, trigramas Yi Jing, ròda de dharma, binetas (emoticònas), simbòls zodiacals, pèças d’escacs, simbòls de jòc de cartas (negres o blancs), simbòls musicals (nòtas, bemòl, becarra, dièsa), simbòls de reciclatge, faças de dat, marcas de go, monogramas e bigramas Yi Jing, simbòls per diccionaris e cartografics, flor de lis, simbòls de genres (o alquimics), cercles mejans, simbòls genealogics.
Las Travèrsas
Las Travèrsas (Traverse oficialament, en "italian") la es una anciana comuna de las Valadas occitanas, dins la Val Sant Martin. En 1928 es annexaa a Lo Perrier. Es aüra administrativament una ruaa de la comuna de Lo Perrier, dins la Ciutat Metropolitana de Turin e la region de Piemont de l’Estat italian.
Paracelse
Darrièrs ans
Encara decebut per sa vila Villach, que publicava pas los seus libres coma promés, s'anèt a Klagenfurt (1540), puèi cap a la vila qu’aima pas tant: Salzborg, ont lo nomenèt en abril de 1541 l’arquevèsque duc Ernèst de Bavièra, qu'aimava las sciéncias ocultas. Redigiguèt son testament. Moriguèt a 48 ans, d’un càncer del fètge o alara tocat per d'emanacions de mercuri tant de còp respirat, a Salzborg, lo 24 de setembre de 1541. Son còs es enterrat, segon sas volontats, dins lo cimentèri de la glèisa de Sant Sebastian de Salzborg. Sos rèstes se trapan ara dins una tomba situada jol pòrgue de la glèisa, amb l'epitafi: Pax vivis - requies aeterna sepultis (« Patz als vivents - repaus eternal als defunts »).
thumb|upright=0.60|Retrach per Augustin Hirschvogel, 1538 Sa devisa èra  ( o encara ).
Lo davancièr de la toxicologia
Escriguèt d'obratges majors Dels minors e De la malautiás dels monts [minas] (Von der Bergsucht) (1533). Escriguèt suls riscs professionals, pulmonaris, ligats a l’escavament dels minerais e al trabalh dels metals, abordèt lo tractament medical e las estrategias de prevencion. Es alara lo davancièr de la medecina del trabalh. La malautiá que descriguèt e que se conesi a l’epòca jol nom de « mal dels monts » èra deguda a una irradiacion pel radon, un gas format per la desintegracion del radi qu'emana dels ròcs, subretot dins las regions graniticas, volcanicas, uranifèras, e que s’acumula dins l’atmosfèra de las cavitats sosterranhas mal ventiladas (cavas, minas). Son inalation de longas pòt provocar un càncer del palmon pels professionals expausats (los minors) e tanben pels abitants dels ostals poluits per aquelas emanacions naturalas. Lo radon seriá responsable de 9 % dels mòrt per càncer del palmon en Euròpa.
Los quatre pilars de la medecina segon Paracelse
Dins lo Paragranum (1530), Paracelse basa sa medecina sus « quatre pilars »: « la filosofia, l’astronomia, l’alquimia, e la vertut » del mètge.
Primièr piliar: la filosofia
Segon Daniel-P. Walker,  Mas sa teoria dels coses subtils es dificile de comprene. Alexandre Koyré o vei atal: lo microcòsme rebat lo macrocòsme; lo macrocòsme (o Univèrs) a tres estatges: mond material, mond astral (Gestirn, Astrum, Alma del mond) e Dieu; lo microcòsme (o Òme) es, tanben triple, compausa de còs, alma e esprit, es a dire de matèria, astre e Dieu; d'aquel biais, 1) lo còs material a per doble l’esperit corporal, que demora un temps après la mòrt coma « ombra » o « larvas » ; 2) l’alma, qu'es fòrça e consciéncia, a per doble lo còs astral (evestrum), que permet als magues de comunicar entre eles; e 3) l’esperit a per doble lo còs esperitual.
Segon pilar: l’astrologia
thum|drecha|250 px|Astrologia medicala de l'òme
Tanben foguèt astrològ, coma fòrça mètges formats a l’universitat qu'exercián a l'epòca époque en Euròpa. L’astrologia jogava un ròtle plan important dins la medecina de Paracelse. Dins los seus Nòu libres de l’Arcodòxa, consacrèt mai d'un capítols a l’usatge de talismans per garir las malautiás, prepausant de talismans per diferentas malautiás coma de talismans per cada signe del Zodiac. Tanben inventèt un alfabet nomenat Alfabet dels Magues, per gravar lo noms dels àngels suls talismans.
Tresen piliar: l’alquimia
Paracelse coneissiá las minas de coire de Villach (1502), las minas de fèrre de Suècia (1519), las minas d’argent de Schwaz (1533), que siá sus l’aspècte practic, medical, o sus l’aspècte tecnologic, alquimic. Atal resuma sa pensada:  Fasiá donc de filosofia ermetica o de l'iatroquimia (medecina ermetica), non pas de quita alquimia. Johann Huser, un dels seus editors, montrèt que Paracelse escriguèt pas un sol libre d’alquimia al sens tradicional del tèrme.
Paracelse remplacèt los quatre elements classics (aiga, tèrra, fuòc e aire) per tres Substéncias, o puslèu, apondent la Sal a las doas substéncias fins alara admesas (Sofre e Mercuri). Placèt las tres Substéncias dins los quatre Elements.
Tanben cal remarcar qu’una caracteristica de Paracelse èra de dire a qui volgava o entendre e l'escriguèt dins los seus obratges, que . Alara Paracelse presica:  A la naissença de Paracelse, èra l’epòca del descobriment de las Americas, e fòrça son aqueles que penson que l'engenh e lo progrés de las sciéncias anavan sortir de segur l'Edat Mejana de l’obscuritat e de la misèria ont èra. Raimon Arola escriu: ' E: '
Canton de Lusèg
Lo canton de Lusèg es una division administrativa de Carcin, venguda dempuèi 2015 sonque circonscripcion electorala, situada dins l'arrondiment de Caors, lo departament d'Òut e la region d' ancianament de Miègjorn-Pirenèus. A la refòrma cantonala de 2014, aplicada a las eleccions de 2015, lo canton se conservèt e passèt de 13 a 26 comunas, que en 2020 son pas mai que 17.
Cantons d'Aude
Omonimias
Non i a pas d'omonimia exacta per lo canton de Saint-Hilaire, mas la comuna chef-lieu a plusors omonims exactes e parcials.
Canton de Lusèg
Istòria
Lo canton se creèt lo 15 de febrièr 1790. I aviá tanben un canton de Belaiga,. Lo canton foguèt modificat lo primièr còp lo 13 de brumaire an X (4 de novembre 1801) e lo canton de Belaiga despartit entre los cantons de Puèg l'Avesque, de Montcuc e de Lusèg,.
Licèu de l'imatge e del son d'Engoleime
L'arquitectura
Vertat qu'ei que cau partir a la descobèrta deu virat d'uèlh qui ei lo LISA, entà realizar a quau punt l'arquitècte qu'a jogat dab de multiplas fòrmas d'un aute costat plan conegudas : Observatz dens las pòrtas exterioras de l'obelisc, deus satellits, las proporcions tiradas de l'arquitectura egipciana. L'obelisc eth medish… d'inspiracion egipciana, cèrtas, mes las proporcions e  son las serviciaus ? La colomnada sus la plaça Félix Gaillard qu'ei greco-latina, tau un decòr de teatre. Lo rapòrt enter lo sòcle e la colomnada qu'ei aqueth utilizat peus arquitèctes antics ?