cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pedro Álvares Cabral
Partença e arribada dins una tèrra novèla
Los jorns seguents se consacrèron a cargar aiga, manjar, fusta e mai. Los portugueses tanben bastiguèron una enòrma crutz de fusta — benlèu de set metres de naut. Cabral constatèt que la nòva tèrra èra a l'èst de la linha de demarcacion entre Portugal e Espanha establida pel Tractat de Tordesilhas. Lo territòri èra, plan, dins l'emisfèri atribuit a Portugal. Per far solemna la revindicacion de Portugal sus aquelas tèrras, s'erigiguèt la crutz de fusta e una segonda messa foguèt celebrada lo 1èr de mai. En onor a crutz, Cabral nomenèt la tèrra novelament descobèrta Illa de Vera Cruz. Lo jorn seguent, una nau de progiment comandat per Gaspar de Lemos o André Gonçalves (existís una controvèrsia entre las fonts suls mandat), tornèt cap a Portugal per informar lo rei de la descobèrta, amb la carta escricha per Pero Vaz de Caminha.
Tragedia al larg de l'Africa del Sud
Las naus demorantas, a causa del temps marrit e l'equipament damatjats, se separarèron. Una de las naus, comandada per Diogo Dias, partiguèt sola en davant, alara que los autres sièis podèron se regropar. Constituiguèron doas formacions de tres naus cadunas, e lo grop de Cabral naviguèt cap a l'èst, passant pel Cap de Bona Esperança. Determinada la posicion e en vista de la tèrra, contunhèron cap al nòrd e desbarquèron edacòm dins l'arquipèla de canal de Moçambic al nòrd de Sofala. La flòta màger demorèt près de Sofala detz jorns per de reparacions. L'expedicion, en seguida, anèt al nòrd, arribant a Quíloa lo 26 de mai, ont Cabral faguèt un ensag fracassat per negociar un tractat de comèrci amb lo rei local.
Chaple a Calecute
Los portugueses demorèron indignats de l'ataca de l'establiment e de la mòrt dels companhs e ataquèron 10 naus mercantas dels arabs ancoradas al pòrt. Tuèron gaireben 600 membres d'equipatge e confisquèron lo cargament abans d'incendiar las naus. Cabral tanben ordonèt que sas naus bombardèsson Calecute pendent un jorn entièr en represalha de la violacion de l'accòrd. Lo chaple foguèt atribuit, en partit, a l'animositat portuguesa contra los musulmans, resultat dels sègles dels conflictes amb los moros dins la Peninsula Iberica e en Africa del nòrd. E mai, los portugueses èran determinats a dominar lo comèrci de las espècias e avián pas intencion de permetre que la concuréncia espeliguèsse. Los arabs tanben avián pas interés a permetre que los portugueses trenquèsson lo lor monopòli sus las espècias. Los portugueses avián començat a insistir que lor sián reservat un tractament preferencial dins totes los aspèctes del comèrci. La letra del rei Manuèl I donada per Cabral al governaire de Calecute — tradusida pels sieus interpretas arabs — demandava l'exclusion dels comerçants arabs. Los comerçants musulmans, estimavan qu'anavan perdre sas oportunitats comercialas e lors mejans de subsiténcia, ensagèron de tornar lo governaire indó contra los portugueses. Portugueses e arabs fasián pauc fisança lor uns dels autres outros.
Retorn al Portugal
thumb|248x248px|Manuèl I de Portugal. Avertit pel reconte de viatge de Vasco da Gama cap a Índia lo rei Manuèl I informèt Cabral de l'existéncia de l'autre pòrt, al sul de Calecute, ont tanben se poiriá establir de relacions comercialas. La ciutat en question èra Cochin, ont la flòta debarquèt lo 24 de decembre. Cochin èra nominalament un territòri vassal de Calecute, qu'el meteis tanben èra dominat per d'autras ciutats estats indianas. Lo governaire de Cochin èra preocupat per aténher l'independéncia de la ciutat, e los portugueses èran dispausats a utilizar la desunion indiana — coma los britanics tanben o faràn 300 ans mai tard. La tactica acabèt per assegurar l'egemonia portuguesa sus la region. Cabral realizèt una aliança amb lo governaire de Cochin, e amb lo líders d'autras ciutats estats, essent capable de realizar un establiment. Fin finala, cargada d'espècias preciosas, la flòta anèt a Cananor, per tòca de comerciar un còp mai abans de partir pel viatge de retorn a Portugal lo 16 de genièr de 1501.
Venta de Baños
Venta de Baños es un municipi de la província espanhòla de Paléncia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Pedro Álvares Cabral
Fin de vida
Après la pèrda de las fovors del rei, Cabral realizèt un avantajós maridatge en 1503 amb Isabel de Castro, una nòble rica e descendenta del rei Ferrand I. Sa maire èra la sórre d'Afonso de Albuquerque, un dels caps militars màger de Portugal pendent l'Éra de las Descobèrtas. Ensems aguèron quatro enfants: dos filhs (Fernão Álvares Cabral e António Cabral) e doas filhas (Catarina de Castro e Guiomar de Castro). Tanben aguèt doas autras filhas, nomenadas Isabel e Leonor, segon d'autras fonts, tanben disent que Guiomar, Isabel e Leonor foguèron admesas dins d'òrdres religioses. L'ainat de Fernão foguèt lo sol dels dos filhs de Cabral a li donar d'eritièrs, un còp António mòrt en 1521 sens se maridar. Afonso de Albuquerque intercedèt en favor de Cabral e, lo 2 de decembro de 1514, demandèt a Manuèl I que lo perdone e permita lo retorn a la cort, mas capitèt pas.
Reabilitacion postuma
Las descobèrtas de Cabral, e quitament lo luòc on foguèt enterrat, demorèron obliat pendent gaireben 300 ans. La situacion comencèt a cambiar al començament dels ans 1840, quand l'Emperaire Pèire II, filh e sucessor de Pèire I, promouguèt de recercas e publicacions sus la vida e l'expedicion de Cabral amb l'Institut Istoric e Geografic Brasilenc. Aquò fasiá partit del plan ambiciós de l'Emperaire per encoratjar e enforçar un sentimento de nacionalisme dins la diversificada societat brasilenca — donant als ciutadans una identitat e istòria comunas coma residents de l'unic país de lenga portuguesa de las Américas.Lo començament del ressorgiment de l'interés per Cabral ven de la descobèrta del sieu tombèl per l'istorian brasilenc Francisco Adolfo de Varnhagen (mai tard nomenat Vesconte de Porto Seguro) en 1839. L'Estat fòrça negligent al subjècte del tombèl de Cabral foguèt encontrat gaireben provoquèt una crisi diplomatica entre Brasil e Portugal — aquel darrièr èra alara governat per la sòrre mai vièlha de Pedro II, Maria II. En 1871, l'emperaire brasilenc — alara en visita oficiala en Euròpa — visitèt lo tombèl de Cabral e prepausèt una exumacion a de fins scientifics, que foguèt realizada en 1882. Una segonda exumacion, en 1896, autorizèt a levar una urna contenent de tèrra e de fragments d'òs. En mai dels rèstes mortals demorant encara al Portugal, l'urna foguèt benlèu transportada a l'Antiga Sé de Rio de Janeiro lo 30 de decembre de 1903. Dempuèi alara, Cabral venguèt un eroí nacional de Brasil. Al Portugal, pasmens, los autors afirman que lo sieu prestigi es amagat per la renomada de Vasco da Gama. Per l'istorian William Greenlee, lo viatge de Cabral es important "pas tant a causa de sa posicion dins l'istória de la geografia, mas a causa de son influéncia dins l'istòria e l'economia de l'epòca". Mai aquel autor reconéis que pauc de viatges "avián d'importància màger per la posteritat", ditz tanben que "pauc foguèron mens apreciadas al sieu temps". Pasmens, l'istorian James McClymont afirmèt que "la posicion de Cabral dins l'istòria de las conquistas e descobèrtas portuguesas es imprenable malgrat la supremacia d'òmes mai o mens astrats". Segond el, Cabral "será sempre remembrat dins l'istòria coma lo principal, se non lo primièr, descobreire de Brasil".
Omenatges
Cabral es un dels eròis nacionals brasilencs, que se fa omenatge lo 22 d'abril. Pasmens, la data es pas un jorn feriat. Lo 22 d'abril de 2000, d'eveniments promouguts pel govèrn brasilenc marquèron las comemoracions dels 500 ans de la descobèrta de Brasil, o que provoquèron fòrça protestacions dels pòbles indigènas.
Lista dels presidents del govèrn espanhòl
Lista dels presidents del govèrn dempuèi 1977
Aquesta lista compren solament lo periòde democratic actual, dempuèi 1977; es ordenada per legislatura:
Itsaso
Que s'i tròba la montanha Artzamendi (931 m), la mei hauta de Labord, pròcha de la Baisha Navarra.
Sent Jors de Maremne
Toponimia
Per Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom de Georgius qu'ei estat tractat coma Georius.
Espècia (biologia)
Problematica de la nocion d’espècia
La definicion mai comunament citada es deguda a Ernst Mair. Segon aquesta definicion, qu’es la del concèpte d’espècia biologica (o espècia isolada), las espècias son de « gropes de populacions naturalas, efectivament o potencialament interfeconds, que son geneticament isoladas d’autres gropes similars ». Maitas autras definicions an tanben cors (veire çai-dejos definicions de l’espècia), l’espècia es alara definida coma una populacion que sos membres se pòdon crosar sens dificultats dins de condicions naturalas.
Tanben, certanas raças de cans (Canis familiaris) s’ibridan sens problèma — e an una descendéncia feconda — amb de lops comuns (Canis lupus), mentre que lor ibridacion amb d’autras raças de lor pròpria espècia Canis familiaris rèsta plan problematica - dins lo cas per exemple d’una femèla Chihuahua e d’un mascle Sant-Bernat !
Aquò s’explica per dos faches : lo can domestic es fòrça polimòrf e es una seleccion artificiala a partir dels lops - i a ara de pròvas geneticas. Deuriá doncas èstre nomenat Canis lupus familiaris, valent a dire una sosespècia del Lop doncas perfièchament interfeconda amb el...
Sosespècia
Las autras sosespècias auràn un nom terminal diferent (per exemple Tarentola mauritanica fascicularis).
Tortura
La tortura foguèt practicada dins gaireben totas las civilizacions a totas las epòcas de l'istòria, subretot en contèxtes de guèrra o d'autres formas de conflicte, o al servici del poder judiciari. La Declaracion universala dels drche de l'Òme, adoptada lo 10 de decembre de 1948 per l'ONU, es lo primièr tèxte internacional a declarar illegala la tortura, dins son article 5 : « Degun será pas somés a la tortura, nimai a de penas o tractaments crudèls, inumans o desgradants ». Las quatre Convencions de Genèva adoptadas en 1949 e lors Protocòls addicionals (1977) enebisson la tortura (que ne s'identifica pas, malgrat las semblanças e los zonas d'indiscernabilitat, a la nocion de « pena o tractament crudèl, inuman o desgradant »). D'autres tèxtes internacionals e regionals l'an, dins las annadas seguentas, interdita tanben. Lo primièr es la Convencion europèa dels drech de l'Òme, adoptada en 1951 pel Conselh de l'Euròpa, qu'es lo primièr tractat interdisant la tortura (article 3).
Metòdes e instruments
L'asfixia per absorpcion d'aiga de longas foguèra negada mas de decisions juridicas intervenguèron per ensejar d'interdire aquesta practica en la qualificant de tortura. Ara, son estatut de tortura es oficialament reconengut mas aquesta practica es encara autorizada jos de condicions.
Electricitat
Lo « Comitat de l’ONU contra la tortura e autres pena o tractaments crudèls, inumans o desgradants » concluguèt, dins sa 39a sesilha (novembre de 2007), que l’utilizacion d'aqueste pistolet a impulsion electric « provòca una dolor aguda constitissent una forma de tortura ».
Charlie Bauer
Naissut dins una familha de resistents, faguèt partida dei Jovenças Comunistas, mai laissèt lo Partit Comunista Francés perque eu voliá sostenir lo Front de Liberacion Nacionala d'Argeria. Foguèt incarcerat dins lei quartiers d'auta seguretat de la Preson de la Santat ; durant seis annadas de detencion passèt doas licéncias en psicologia e en filosofia e tanben un doctorat d'antropologia. En 1988 sortiguèt de preson e après escriguèt sei memòrias Fractures d'une vie.
Tortura
Torturas imaginàrias
Es lo cas de la celèbre Verge de fèrre, o Verge de Nuremberg, inventada en 1793 pel filosòf alemand Johann Philipp Siebenkees (1759-1796), a partir d'una supausada mencion figurant dins La Cronica de Nuremberg datada de 1493.
Lucifèr
Lucifèr qu'ei un nom pròpri latin qui significa "portaire de la lutz". Originàriament, qu'ei un deus noms qui los romans e balhavan a l', autament dit lo planeta Vènus. Qu'ei tanben un personatge de las mitologias romana e grèga, diu de la lutz e de la coneishença.
Tortura
Evolucion de la nocion dempuèi 1948
Las violénchas fachas a la femnas, quinas que siá las escasenças, son atal tocada pels tèxtes e las instàncias de defensa dels drechs umans (TPII e TPI). Las violéncias fachas als enfants demora gaireben sempre impunidas. L’aplication de la pena de mòrt fa question.
Pòbles autoctòns e rites d'iniciacion
drecha|vinheta|« Autotortura dins una ceremonia religiosa sioux », pintura de [[George Catlin, 1835-1837.]] Pasmens se se considèra pas coma tortura al sens modèrne (es a dire qu'a per objectiu ni d'obténer d'avoacions o d'entresenhes, ni a terrificar una populacion), los pòbles autoctòns utilizan a vegada de mojans pareissent, per d'observators exteriors, a d'actes de tortura, dins l'encastre dels rites d'iniciacion. Lo pintre George Catlin observè de talas ceremonias, a çò dels Mandans, als EUA, al sègle XIX, e tanben l'etnològ Pierre Clastres, pels Guayaki e Mbaya-Guaycurú (Paraguai), al sègle XX. P. Clastres nota, per exemple, que l'escarificacion se realiza volontàriament amb los instruments mai doloroses possibles. La dolor deu èsser tala que mena a l'esvaniment.
Estats Unitsd'America
Reconeguèt laa CIA, dimart 5 de febrièr de 2008, aver utilizat la simulacion de negada. L'administracion Obama comandèt una comission d'enquesta al Senat suls interrogatòris e las detencions de la CIA. Se concentrèt sus la question de saber s'aquestes « metòdes duras » permetèron o non vertadièrament d'obténer d'informacions, coma l'afirmava l'administracion Bush. Lo rapòrt de la comission de 2012 e publicat en cort en 2014 establiguèt que los actes de tortura èran estat ineficaces e tanben que la CIA donèt al decedeire public d'informacions aganairas, e que las tecnicas d'interrogacions èran plan mai brutalas que çò comunicat.
Prevencion
De tribunals internacionals per l'exIogoslavia e lo Rwanda foguèron realizats. En 1998, l'Estatut de Roma de la Cort penala internacionala, es adoptat. Totas aquestas instàncias son destinadas a jutjar dins un encastre internacional los individús acusats de crims de guèrra, de crims contra l'umanitat o de fachs de genocidi, e tanben d'actes de tortura.
Luis Eduardo Pérez
Luis Eduardo Pérez Pagola (1774-1841), òme politic, foguèt lo primièr president d'Uruguai, entre lo 24 d'octobre e lo 6 de novembre de 1830.
Paisac e Lo Mostièr
Paisac
La prononciacion es [pɛj’ʐa]. Las fòrmas ancianas son Peyzac al sègle XIV, Peyzaco, en latin, en 1555. Paisac ven d'un nom galloroman d'òme (gallic) Pasius o, en celtic, Pasios (Chantal Tanet e Tristan Hordé ajustan Patius), emb lo sufixe -acum, , , , latinizacion del sufixe celtic -acon.
Sant Andrieu (País d'Albi)
Sant Andrieu (Saint-André en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi, situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Sepmeries
Geografia
Sepmeries se trouve administrativement dans l'Avesnois et historiquement dans le Hainaut. Le village est située entre Le Quesnoy à 7 km et Valenciennes à 9 km.
Glay
Glay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Tui
Tui es un municipi de la província espanhòla de Pontevedra dins la Comunautat Autonòma de Galícia.
Hampigny
Hampigny es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Saint-Florentin (Iona)
Istòria
E paradoxe, Se fa partida del departament del Yonne dempuèi 1790 e de la region Bourgogne, las siás armoiries pòrtan las armas de Champagne e de Navarra dempuèi 1234.
Elle fut chef-lieu de district de 1790 à 1795.
Villacidaler
Villacidaler es un municipi de la província espanhòla de Paléncia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Joseph Szigeti
Vadut dens ua familha de musician, que pravè en Transilvània e que ho durant la soa joentut eslhève de Jenő Hubay. En 1917, qu'avò de mudà's a Genèva on e demorere, per rason de santat.
Hautefeuille
Hautefeuille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Matèu Bloin
Sa vida
Nascut a Galhac en Albigés (Lengadòc, uèi Tarn e Miègjorn-Pirenèus). Autor de l'«Historio vertadieiro de las causos pus memourablos fachos a la vilo de Gailhac en Albigés duran lous troubles de Franso» (Istòria vertadièira de las causas pus memorablas fachas a la vila de Galhac en Albigés durant los trobles de França), una epopèia de dos libres e en vèrses que conta las guèrras de religion dins sa vila entre 1559 e 1572 dins del costat catolic (amb una cèrta objectivitat peraquò). L'òbra foguèt escrita pauc de temps après aqueles eveniments que conta, entre 1574 e 1582, puèi cambiada fins al 1595 mas pas jamai publicada. Un tresen libre, que sembla que deviá contar los fachs arribats après 1572 foguèt «cremat» e sabèm pas perqué. Vengut canonge, Bloin mòr a Galhac.
Bar (vila)
Bar (Bar en occitan ancian ; Bàre en napolitan; Bari en italian) es la capitala de la region italiana de Polha e de la província de Bari. Sa populacion èra estimada a 328,458 abitants. Sa superfícia totala es 116 km².
Glannes
Glannes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Pasaiac
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Sent Bonet del Gard
Sent Bonet (Saint-Bonnet en francés e, dempuèi 1962, Saint-Bonnet-du-Gard) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Monacia-d'Aullène
Munacia d'Auddè en còrs (Monacia-d'Aullène en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
Sent Joan de Lièr
Toponimia
Lo determinant Lièr qu'ei benlhèu lièr, « camp de lin ».
Lixheim
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La ville nouvelle fut fondée par le comte Palatin Georges Gustave en 1608 pour remplacer Phalsbourg que son père le comte Palatin Georges-Jean avait dû céder. Les comtes Palatins, dans leur petite principauté du comté de Lutzelstein (La Petite-Pierre), voulaient ainsi créer des villes fortifiées capables d'accueillir leurs coreligionnaires réformés, chassés du duché de Lorraine.
À la mort de la princesse, les territoires de la principauté firent retour au duché de Lorraine. Le duc Léopold observa à sa manière la tolérance promise par Henri II : les réformés avaient permission d'aller au culte dans le comté voisin de Nassau-Sarrewerden (Alsace bossue), concession modeste mais louable de la part d'un souverain dont la Maison avait toujours farouchement défendu le catholicisme.
Pussigny
Pussigny es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Viènç
Viènç (Viens en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Ètna
Ètna (en sicilian Muncibeddu, en italian Mongibello), es un volcan actiu de la còsta èst de Sicília, situat entre las províncias de Messina e Catània. Es lo volcan actiu mai grand d'Euròpa e la montanha pus nauta d'Itàlia (3323 m) fòra dels Alps. Ètna cobrís un airal de 1570 km². L'aparicion d'Ètna es datada de 500 000 ans, çò que ne'n fa un volcan recent a l'escala dels temps geologics.
Durant lo sègle XX la sieuna altitud cambièt frequentament d'aperaquí 100 m amont o aval en foncion de las erupcions de lava. La sieuna altitud elevada implica que i aja al sieu entorn un microclima umid que contrasta amb lo clima de la region siciliana : es una tèrra d'agricultura fertila, i a d'estacions d'esquí, etc.
Mitologia
Lo nom d'Ètna ven del mot grèc αίθω, "cremar" o del fenician attano. Ètna (Aetna) es tanben lo nom d'una ninfa siciliana filha d'Uran. Dins la gigantomaquia, lo gigant Encelad desèrta lo prat batalhièr; la diva Atena lo castiga en li tirant al dessús l'illa de Sicília, jos la quala contunha d'èsser empresonat. Lo sieu alen de fuòc sortís d'Ètna e provòca de seïsmes quand bolega. Segon la mitologia grèga, las fargas del dieu Efèst se tròban jos Ètna. Es aquí que fabricava las armas dels dieus de l'Olimp: lo trident de Poseidon, l'ulhauç de Zèus, etc. Foguèt ajudat pels ciclòps fabres, que se devon pas confondre amb los ciclòps pastres, coma Polifèm, que viviá tanben en Sicília. Los bruches sords que s'escapan del volcan son la martelada de las aisinas sobre los enclutges. Los romans pensavan que Vulcan se trobava sus l'illa del meteis nom, al nòrd de Sicília.
Warmeriville
Warmeriville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Istòria
En lo moment de la protohistoire, Warmériville èra un oppidum Celte que # aguèron sus el trobat dos tumulus e una nécropole l'an 1894 per Senhor Bosteaux-cosin. Étymologiquement, L'origina del nom ven de "Warinhari", un nom germanique #que se compausa de "Warin" (=Proteccion) e de "Hari" (=Garda o armada). Per çò qu'es de la terminaison del Nom, lo tèrme "Villae", d'influéncia Gallo-romaine, significa "l'espleitacion agricòla" en lo sieu contèxt istoric originel. Tot a la longitud de l'istòria, Warmériville demòra un luòc fòrt doncas qu'aperteniá conjointement als Archevêques de Rems e als Comptes de Rethel, e #qu'eles i édifièrent un castèl sus una butte trucada "La motte a las Griffons" al luòc dich Ragonet.
Morancez
Geografia
Morancez Se situa en Eure-e-Loir près del autoroute A11 dicha "la Océane" a l'oèst : Barjouville a l'èst : Gellainville al Nòrd : Lo Coudray al Sud : Ver-los-Chartres
Morancez se situe en Eure-et-Loir près de l'autoroute A11 dite "l'Océane" à l'ouest : Barjouville à l'est : Gellainville au Nòrd : Le Coudray au Sud : Ver-les-Chartres
Avatar
Religion
D'autres dieus que Vishnó an tanben d'avatars: Arjuna l'eròi de la Bhagavad Gita es un avatar d'Indra; Shankaracharya es considerat coma un avatar de Shiva.
Alèxi Peiret
thumb|200px|Alèxi PeiretAlèxi Peiret (en castelhan, Alejo Peyret, Sèrra Casteth, l'11 de deceme de 1826 - 1902), escrivan occitan, engenhaire agronòm e professor d'istòria bearnés qui s'estremè en Argentina per'mor deus sons engatjaments dens la Revolucion de 1848 e de la soa oposicion au regim deu III empèri.
Vita
Peiret que vadó en Bearn dens ua familha conservadora e agricòla. Lo son ajòu e lo son pair qu'èran estats consos de Sèrra Castèth. Aus detz ans qu'entrè au Collègi Reiau de Pau (uei Collègi Loís Barton). Après escàder s'i au bachilierat qu'etudiè au Collègi de França un deus sons professors èra Jules Michelet. Que participè a la Revolucion de 1848, en ajudar dab los sons escrits dens lo jornau L'Avenir. Aquò que'u miè entau tribunal on savó virar se las e bèth obtiéner l'aquitament. Totun, en 1852, per'mor de l'escaduda de Napoleon III que s'aviè de cap a l'immigracion, entà Montevideo puish entà Argentina qui, arron de la caduda deu son capdau Juan Manuel de Rosas, entrava dens ua temporas de grans cambiaments. En 1855 que ho nomat professor d'istòria en la vila Argentina de Concepción del Uruguai. Lo generau e president Justo José de Urquiza lo mandè alavetz fondar ua colonia a San José, província d'Entre Ríos on e's carguè de l'administracion, de la logistica e da la justícia per detz annadas, abans de tornar préner la soa cadièra de professor en tot publicar de contunh un sarròt de libes sus l'istòria argentina. Arron, que ho nomat Inspector de Tèrras e Colonias e que participè a la representacion d'Argentina per l'escadença de l'Exposicion Universau de París de 1889.
São Paulo (ciutat)
São Paulo es la mai granda vila de Brasil, la mai granda d'America del Sud, e la capitala de l'Estat de São Paulo. Sa populacion èra estimada a 11,8 milions abitants en 2013. La populacion de la metropòli de São Paulo (la vila amb 38 autras vilas) es de mai de 20 milions d'abitants. Es situada a 1020 km de la vila de Brasília, 420 km de la vila del Rio de Janeiro e 78 km del pòrt de Santos.
La vila es tanben sèti de l'importanta Universitat de São Paulo, fondada en 1934 e una de las principalas universitats d'America del Sud, e tanben d'autras importantas institucions d'ensenhament superior.
Kerma
Kerma es la capitala supausada dau Reiaume de Kush dins lo corrent dau Segond Periòde Intermediari Egipcian (vèrs 2450-1480 av. JC). Èra un centre fòrça fortificat qu'ocupava una posicion estrategica dins la Vau Mejana de Nil per susvelhar e contraròtlar lo comèrci african en direccion d'Egipte. Foguèt conquistat au sègle XV av. JC per leis Egipcians.
Quebèc
Geografia de Quebèc
Quebèc es la província pus estenduda de Canadà ; es un vast territòri, aproximativament 2,8 còps lo territòri francés, que sa màger part es pauc poblada. Mai de 90% de la superficia de Quebèc fa partida del bloquièr canadenc, un grand territòri que, istoricament, se disiá la region d'Ungava. Del temps de la Nòva França, Quebèc consistissiá en una franja de tèrra abitabla de qualques desenats de quilomètres de larg que costejava las doas ribas del fluvi de Sant Laurenç. Es aquí que los primièrs colons franceses s'installèron per cultivar la tèrra, aprèp l'aver desbosigada.
La val del fluvi de Sant Laurenç es una region fertila ont se cultivan fruchs e cerealas e mai los produchs lachièrs, lo siròp d'aserau (que Quebèc n'es lo productor mai important del mond), e s'abarís de bestial.
Rugbi
La definicion dei règlas
D'autra part, divèrsei partidas dau jòc conoguèron d'evolucions ò de precisions. Aqueleis evolucions regardèron fòrça lei regropaments que son l'objècte de reformas leugieras mai frequentas, especialament dempuei leis ans 1990. En particular, es lo cas de la mesclada. A l'origina, èra un regropament de jogaires venent expulsar la bala vèrs la linha d'embut advèrs quand un blocatge aviá luòc entre un atacaire placat e lo defensor. Èra iniciada per l'expression ''« Have it done ! »''. Aqueu sistèma durèt fins a la fin dau sègle XIX que veguèt l'aparicion de la mesclada modèrna. Pasmens, durant la premiera mitat dau sègle XX, divèrsei configuracions foguèron assaiadas (3-2-3, 3-4-1 e 3-3-2) fins a la generalizacion dau 3-4-1. Dins leis ans 1960, de règlas suplementàrias limitèron lo drech deis alièrs de venir contestar la possession dau balon en sortida de la mesclada. Aqueu cambiament donèt son aspècte actuau ai mescladas mai de modificacions regularas aguèron luòc ulteriorament per melhorar la seguretat dei jogaires ò donar mai de possibilitats de jòc ais atacants. Per exemple, en 2018, una tiera de reformas permetèt a totei lei jogaires de la premiera linha de talonar lo balon e au tresena linha centre d'o sortir en plaça dau mieg de mesclada.
Lo rugbi en Occitània
thumb|right|Clubs principaus de rugbi de XV en [[Occitània.]]
Aunay-les-Bois
Aunay-les-Bois es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Lixing-lès-Rouhling
Istòria
Le village est aussi marqué par l'exploitation des mines de charbon du bassin houiller de Forbach, les Houillières du Bassin de Lorraine étant le premier employeur de la commune. Le dernier puits, celui de la Houve, a fermé le 23 avril 2004, laissant derrière lui de nombreux villageois en retraite anticipée.
Literatura bizantina
La formacion de la literatura bizantina
Pertocant leis autrei genres literaris grècs, mai d'un foguèt adaptat per d'escrivans crestians per servir la religion novèla. Premier, l'istoriografia foguèt fusionada ambé la pensada crestiana ambé d'autors coma Eusèbi de Cesarèa (vèrs 265-340), Sozomèn (vèrs 375-450) e subretot Teodoret de Cir (vèrs 393-460) que desvolopèt l'estudi de l'istòria de la Glèisa. S'interessèt egalament a l'evolucion deis idèas crestianas e son òbra es una fònt importanta per l'estudi dei premiereis eresias. Lo roman foguèt pus tardivament adoptat per leis autors crestians ambé lo racònte dau martir de Ciprian d'Antiòquia per l'imperatritz Eudòcia (vèrs 400-460). Enfin, lo teatre foguèt adaptat per servir la propaganda teologica gràcias a de pèças sabentas.
Lo sègle de la dinastia justiniana
La literatura religiosa i foguèt donc abondosa. Tres formas principalas s'i desvolopèron. Premier, una literatura centrada sus lei questions de dògmas que trobavan sa vivacitat dins lei querèlas entre l'ortodoxia, lo monofisisme e lo nestorianisme. Son autor pus important foguèt Leonci de Bizància (vèrs 480-545) que mesclèt la teologia ortodoxa ambé la filosofia de Platon e d'Aristòtel e qu'es considerat coma lo fondator vertadier de l'escolastica bizantina. Lo segond corrent de la literatura religiosa regardava leis escrichs dau movement ascetic, fòrça important dins lo corrent dei premiers sègles de l'Empèri. Se devesiguèt entre una tendància populara e una tendància pus cultivada. Lei figuras marcantas d'aqueu miticisme foguèron Joan Mosc (550-619) ambé lo Leimon (« lo Prat Espirituau » en occitan) e Joan Climac (sègle VI ò VII) ambé lo Klimax (« l'Escala Espirituala »). Enfin, lo tresen ensems de l'escritura religiosa dau sègle VI foguèt la poesia dei melodes que son d'imnes liturgics. Son escrivan principau foguèt Roman lo Melode (vèrs 493-555) subrenomat « l'Imnograf », autor d'aperaquí un milièr de cants.
Literatura francesa
Las grandas etapas de la literatura francesa
Lo sègle XVII es l'epòca classica, lo sègle d'aur de las Letras francesas. Las règlas classicas codificadas per Boileau s'impausan al teatre amb Racine que pren lo contrapè de son ainat Corneille, per la tragèdia, e amb Molière, per la comèdia. Fòra del teatre, lo màger cap d'òbra del sègle son las famosas Faulas de Jean de La Fontaine. Descartes e Pascal englòrian lo genre de l'ensag, Bossuet lo de l'eloquéncia e Malherbe lo de la poesia, La Rochefoucauld escriu sas Maximes e lo roman, aprèp l'enòrma produccion de las codrilhas "preciosas", agandís tanben la puretat classica amb La Princesse de Clèves de Mme de la Fayette.
Orsonede
Orsonede [ʁsuˈnədə] o [ʁsuˈnydə] (en francés Orsonnette) z-es una anciana comuna d'Auvèrnha, dins le departament dau Puèi de Doma e la region Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Pitit Braçac
Toponimia
La prononciacion es [pitibrɒ’ʂa]. Las fòrmas ancianas son Bersacum, en latin, en 1360, Brassac en 1625.
Vitamina K
La vitamina K son en realitat un ensems de fòrça vitaminas, per exemple, lei vitaminas K1, K2, K3. Son totei analògas de la 1,4-naftoquinona o derivadas d'aquela. Lei vitaminas K constituisson lei factors de coagulacion dau sang; protrombina (factor II), factor VII, factor IX, factor X, proteïna C, proteïna S e proteïna Z. La premiera forma de vitamina K foguèt descubèrta per lo danés Henrik Dam en 1935 ensajant de garir de galinas que morián en pauc de temps d'una malautiá emorragica. Per aquela descubèrta, recebèt lo Prèmi Nobel de Medecina en 1943. D'un biais naturau se tròba en quauqueis aliments: leis aliments dei fuèlhas verdas (leis espinarcs, la carda, ...), la pomas d'amor, lo fetge, lo caulet, lo caulet flòri, la pastenaga, lo chocolat e la bièrra.. 300px|thumb|left|Estructura de la vitamina K1
Lo Silmarillion
Après una introduccion cosmogonica (« Ainulindalë »), e una presentacion dels Valars, las poténcias que governan lo mond (« Valaquenta »), lo còr de l'obratge es constituit per la Quenta Silmarillion, un long recit de las tribulacions e explèchs dels Elfs fins a la casuda de Morgoth, lo primièr Senhor de las tenebras. Lo títol d'aquela seccion, e del libre, ven dels Silmarils, tres joièls del poders fabuloses que son lo catalisador de l'istòria. Lo rèsta del libre tracta de la glòria e la casuda dels Òmes de Numenor a l'Edat Segonda (« Akallabêth »), e a l'istòria de la Tèrra Mejana fins a guèrra de l'Anèl e après (« Los Anèls del Poder e l'Edat Tresena »).
Resumit
Lo Silmarillion se compausa de cinc partidas.
Sent Priet de Marcha
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Lo Silmarillion
Los Anèls del poder e l'Edat Tresena
Los Anèls de poder e l'Edat Tresena (Of the Rings of Power and the Third Age) descriu cossí los Anèls del poder foguèron fabregats pels Elfs amb l'ajuda de Sauron, e cossí aquel darrièr los utiliza per ensejar d'asservir la Tèrra Mejana a l'Edat Segonda e a la Tresena. Tanben conta de biais fòrça condensat los eveniments del Senhor dels Anèls.
Cavalaira
thumb|200px|left|Vista de la baia de Cavalaira 200px|thumb|left|Desbarcament a Cavalaira
Babsk
thumb|250px|Glèisa([[1806)]] Babsk es un vilatge de Polonha amb una populacion de 690 abitants, entre Varsòvia e Łódź subre lo riu. Es situat dins la comuna (en polonés gmina) de Biała Rawska e lo destrech (en polonés powiat) de Rawa Mazowiecka, qu'es una subdivision administrativa dau Voivodat de Łódź.
Vreselha
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
Bhagavad Gita
Contèxte
drecha|vinheta|300x300px|Un dessenh illustrant la batalha de Kurukshetra, entre los Kauravas e los Pandavas, descrich dins lo Mahabharata. L'istòria se debana al començament de la granda guèrra entre los Pandava, filh del rei Paṇḍu, e los Kaurava. Près d'Hastinapura, Arjuna un dels 5 Pandavas e Krishna — que ven lo cochièr del carri d'Arjuna per lo menar al combat — son sul camp de batalha de Kurukshetra entre las doas armadas prèstas a combatre. Arjuna deu bufar dins une conca per anonciar lo començament dels combats mas, vesent d'amics e de parents dins lo camp opausat, es desolat a la pensada que la batalha farà fòrça fera mòrts del sieus, oncles, cosins. Demanda conselh a Krishna per exprimir son dilema, far son dever condusent son armada e, atal, tuar des membres de sa familha.
Extrachs
Verset 2.71:
Villamartín de Campos
Villamartín de Campos es un municipi de la província espanhòla de Paléncia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Musica
Lei nòtas de la gamma temperada
Lei nòtas permèton de representar la durada d'un son segon un sistèma de color e de simbòls addicionaus. Son plaçadas dins una portada, un ensemble escrich de cinc linhas e quatre interlinhas que permet de representar l'autor de la nòta. Lei nòtas son definidas per de rapòrts de frequéncia. Aqueleis eissidas d'un meteis sistèma forman una escala musicala (ò gamma). La pus utilizada es la gamma temperada qu'es constituida de sèt nòtas : dò, re, mi, fa, sòl, la, si. Pasmens, existís d'autrei gammas utilizadas dins d'autrei país ò per nòtar d'òbras ancianas realizadas segon de règlas musicalas diferentas de la musica europèa.
L'aparicion de la musica « sabenta »
En parallèl, se desvolopèt la polifonia. Combinason de plusors melodias ò partidas musicalas jogadas d'un biais simultanèu, foguèt creada per la Glèisa e conoguèt un premier apogèu entre lei sègles XI e XIII. Lei messas, lei motets e lei cançons foguèron lei genres principaus d'aqueu periòdes, especialament amb de personalitats coma Leonin (vèrs 1150-1210) ò Perotin (vèrs 1160-1230) que trabalhavan per la Catedrala de Nòstra Dòna de París. La polifonia aguèt un segond apogèu durant lo sègle XIV amb un estil, dich Ars Nova, caracterizat per una composicion pus liure. En particular, de genres novèus venguèron pus populars (virolai...) e la qualitat poetica veguèt son importància aumentar. Philippe de Vitry (1291-1361), Guillaume de Machaut (vèrs 1300-1377) e John Dunstable (vèrs 1385-1453) son d'exemples caracteristics d'aqueu movement.
Lo periòde barròc
Durant lo sègle XVII, l'opèra e, pus generalament, la musica barròca se difusèron en Euròpa amb Heinrich Schütz (1585-1672) en Alemanha e Jean-Baptiste Lully (1632-1687) e Marc-Antoine Charpentier (1643-1704) en França. Puei, de formas instrumentalas, especialament la sonata e lo concerto, apareguèron e trobèron un succès important amb de compositors coma Arcangelo Corelli (1653-1713) e Antonio Vivaldi (1678-1741). Durant la premiera mitat dau sègle XVIII, l'opèra demorèt totjorn un genre important. Pasmens, se fau tanben nòtar l'usatge pus important de l'òrgue amb Jean-Philippe Rameau (1683-1764), Johann Sebastian Bach (1685-1750) e Georg Friedrich Händel (1685-1759).
Lo periòde modèrne
En parallèl, emergiguèron d'autrei compositors, coma Maurice Ravel (1875-1937), Sergueï Prokofiev (1891-1953), Paul Hindemith (1895-1963) ò Olivier Messiaen (1908-1992), que revendiquèron tanben una libertat pus importanta per prepausar d'apròchis personaus coma una musica basada sus la simplicitat e l'armonia ò sus de mesclas amb de genres ancians ò non europèus. Aquò menèt, après la Segonda Guèrra Mondiala, a la definicion de la « musica seriala », un movement fondat sus l'utilizacion de combinasons predeterminadas de nòtas ò de sons. Leis actors principaus d'aqueu corrent foguèron probablament Luigi Nono (1924-1990), Pierre Boulez (1925-2016), Luciano Berio (1925-2003) e Karlheinz Stockhausen (1928-2007).
Sent Joan de Marsac
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sen'jwan]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Johannes de [M]arzag, en latin, aus sègles XI-XII, Sanctus Johannes de Marzag, en latin, aus sègles XI-XII, Sanctus Johannes de Marciacum, en latin, aus sègles XI-XII, S. Iean de Marsac (mapa de 1638), S. Jean de Marsain (mapa de 1647), S. Jean de Marsac (mapa de 1714), S. Jean (mapa de 1733.
Tèrra Mejana
Originas de l'emplec del tèrme per Tolkien
En quenya, la Tèrra Mejana es nomenada Endórë o Endor e en sindarin, Ennor.
Sin-le-Noble
Istòria
L'étymologie du nom de la commune aurait une double source :
Montromant
Istòria
En 1793, la municipalitat #prene lo nom de Montroman-la-Combe. A aquela epòca, Montromant èra un centre de la « Pichona Vendée » lionesa, en protegint de sacerdòts rebèls, déserteurs, insoumis e royalistes. De contunh, Montromant #amassar los rengs del bonapartisme en vesent en lududes la fin de la Revolucion abans de se virar progressivament, mas de dolenta cœur, cap a la republica.
En 1793, la commune prit le nom de Montroman-la-Combe. À cette époque, Montromant était un centre de la « Petite Vendée » lyonnaise, abritant prêtres réfractaires, déserteurs, insoumis et royalistes. Puis, Montromant rallia les rangs du bonapartisme voyant en lui la fin de la Révolution avant de se tourner progressivement, mais de mauvais cœur, vers la république.
La Ferrière (Vendèa)
Nòtas
<references group="N"/>
Mertrud
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Equus asinus
L'ase es un mamifèr qu'a un pelatge gris amb una linha negra sus l'esquina; se noirís d'èrbas. Servís a portar de causas o a far de randonadas.
Erinaceus europaeus
L'eriç europèu, Erinaceus europaeus, es un pichon mamifèr omnivòr de la familha dels Erinaceids.
Animal totemic
L'eriç es l'animal totemic de la vilòta de Rojan (departament d'Erau)
Pèire Ròda
Que ho solista de Napoleon e que trauquè l'Euròpa sancèra. Ludwig van Beethoven que'u vodè la soa darrèra sonata entau vriulon.
Aunou-le-Faucon
, page 88. )''. | descripcion= | lògo= | escut= | escais= | region ist    =  | parçan= | arrondiment= Argentan | canton= Argentan-Èst | insee = 61014 | sitweb= | cp = 61200 | mandat         = 2008-2014 | gentilici = Aunouais (en francés) | longitud= 0.0402777777778 | latitud= 48.7305555556 | alt mej =  | alt maxi = 200 | km²            = 6.69 }} Aunou-le-Faucon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Linha M1 del mètro de Palma
La linha M1 del mètro de Palma es la primièra linha del malhum metropolitan de Palma sus l'illa de Malhòrca. Es inaugurada lo 25 d'abril de 2007, compta 9 estacions e s'estend sus. Religa la gara de la Plaça d'Espanha (estacion intermodal de Palma) a l'universitat de las Illas Balearas. La linha aparten al Govèrn de las Illas Balearas e es espleitada per las Servicis Ferroviàrias de Malhòrca (SFM).
Silybum marianum
Descripcion
Fuèlhas ovalas de fins a 30 cm, distribuidas en roseta, bròques amb de subregessents irregulars e espinas, color verda brilhanta amb de nèrvis blancs; autor entre 20 e 180 cm; flors de color rosa intens qu'aparéissen generalament lo segond an, que pòdon aténher fins a 8 cm de diamètre, estaminas interioras soldadas dins un solet fes, bracters en forma de ponch corb.
Matsuo Bashō
Biografia
Installat dens la vila, Basho adoptè lo subernom « Tosei » e aucupè emplecs divèrs. De cap a 1675, comencè d'ensenhar l'art deu haiku e prenó discípols. Compausè e publiquè tanben lo son prumèr recuelh de poèmas. En 1680, que's retirè sobte dens lo vilatge de Fukagawa. Las rasons d'aquera mudada son desconegudas mes contunhè a practicar lo son art dab lo son grop de discípols.
Òbra
Au demiei deus sons discípols mei coneguts figuran Takarai Kikaku (1661-1707) e Hattori Ransetsu (1654-1707). Lo prumèr es coneishut per son estile mei grossièr, mei pròche deus haikus deu periòde precedent. Lo segond, au contrari, es coneishut per son estile austèr. Escrivó tanben racontes de viatge.
Estile e influéncia
L'estile qui caracteriza l'escòla de Basho es l'estile shofu qui pòt estar definit peus quate principis seguents : Per Basho, lo haiku n'es pas donc dens lo sens literau deus mots mes dens lo còr e la sensibilitat deu legidor. Atau, s'esfòrça d'exprimir la beutat contenguda dens las mei simplas causas de la vita com, per exemple, dens un deus sons tèxtes mei celèbres : ''« Patz deu vielh estanh Ua graulha que cabussa. Bruch de l'aiga ».
Sent Julian d'Armanhac
Sent Julian d'Armanhac (Saint-Julien-d'Armagnac en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Devoluí
Le ponch culminant de la vau es la Granda Testa d'Obio.
Socx
Socx (pr. Sòx) es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Istòria
En 1067, une charte octroyée par Baudouin V, comte de Flandre, cite "Chocas". Ce nom devient Chox en 1225, Sox en 1528, avant de prendre son orthographe actuelle. Socx dépendait de la Châtellenie de Bergues et du diocèse d'Ypres.
Rospez
Geografia
Située à 9 kilomètres à l'est de Lannion, cette petite commune compte aujourd'hui environ 1,600 habitants. Essentiellement rurale, Rospez s'est considérablement développée ces dernières années. Aujourd'hui, le bourg s'agrandit aux dépens de l'agriculture. De nouvelles zones d'habitations, comme le lotissement Convenant Nonen, ont vu le jour encore tout récemment.
Comunautat dels Païses de Lenga Portuguesa
Membres
Maurici, qu'èra desconeguda dels europèus fins a l'arribada dels portugueses e a de ligams fòrt amb Moçambic, obtenguèt l'estatut d'observaire associat en 2006. En 2008, Senegal, amb de ligams istorics per la colonizacion portuguesa en Casamança, tanben foguèt admés coma observaire associat.
Galícia
En febrièr de 2006, Anxela Bugallo, alara responsabla del dossièr de la cultura dins lo govèrn autonòm de la Galícia, repèta son interés dels govèrn Galèc d'una adesion oficiala coma membre de plan drech a la CPLP.
Macau
Macau foguèt lo darrièr territòri ultramarin portugués a èsser descolonizat, essent tornat en devolucion a China en 1999. Encara manten vius de traças de la cultura Portuguesa. Lo Portugués es una de la lengas oficialas d'aquel territòri. La demanda per obténer l'estatut d'"Observaire Associat" foguèt pas realizat pel Govèrn de la Region Administrativa Especiala de Macau - RAEM, pasmens en 2006, pendnet lo 2d Encontre Ministerial entre China e los Païses de Lenga Portuguesa, lo Secretari Executiu-Adjunt de la CPLP, embaissador Tadeu Soares, representant la CPLP envièt una invitacion al Cap de l'Executiu, Edmundo Ho Hau Wa, per la RAEM que venga Observaire Associat de l'Organizacion.
Adamswiller
Geografia
A conegut e réputé en lo sector, sustot mercés al Entrepresa ECA Raucher per lo sieu grès ròsa dels Vòges del Nòrd, fòrça apreciat de los sieus clients fisèles per la siá qualitat, la siá elegància, lo sieu saber-far amb jamai de 100 ans d'experiéncia, aital coma lo sieu òci a la restauracion dels monuments istorics.
Istòria
Cette commune faisait anciennement partie du comté de La Petite-Pierre. Entre Adamswiller et Mackwiller on a trouvé des tombeaux antiques qui ont fait donner à la hauteur où ils se trouvent le nom de Totdenberg (colline des morts).
Morosaglia
Geografia
Par quelques vers du poète Gnaziu Colombani :
Morosaglia, mon village (Gouverneur Colombani Ignace) :
Awngi
L'awngi es una lenga afroasisatica del grop coshitic parlada en Etiopia.
Equidae
vinheta|Equidae
Los equids (Equidae) son los mamifèrs apartenent a la meteissa familha biologica que lo caval, coma los ases e los zèbres. Son de perissodactils, doncas an un nombre impar de dets, en l'occurréncia un.
Bigflo et Oli (rap francés)
Biografia
Florian e Olivio nasquèron d'un paire argentin e d'una maire francesa d'origina argeriana, a Vilanuèva d'Òlt, e creissèron dins lo quartièr dels Minimes a Tolosa,. Recebèron tre l'enfància una formacion musicala e instrumentala solida, Olivio estudiant la trompeta e Florian la battariá e lo piano al Conservatòri de Tolosa. Es en ausissent la cançon J'voulais de Sully Sefil, sortida en 2001, que los dos fraires començèron de far de rap, avián respectivament nòu e sièis ans,. Èran ja iniciats a la musica mercé a sos parents : lo paire essent cantaire de salsa e la maire qu'escotava fòrça cançon francesa (Jacques Brel, Charles Aznavour e Francis Cabrel notadament).
Villaumbrales
Villaumbrales es un municipi de la província espanhòla de Paléncia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Annecy-le-Vieux
Annecy-le-Vieux es una anciana comuna situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
François Couperin
thumb|200px|François CouperinFrançois Couperin (París, lo 10 de noveme de 1668 – París, l'11 de seteme de 1733) que ho un compositor barròc e un organista francés. Que vadó hens ua familha de musicians e qu'avó atau lo parat d'arrecéver de d'òra ua educacion musicau dab lo son pair, puish dab Jacques Thomelin. A la mort deu son mèste, que prengó la soa posicion d'organista de la Capèra Reiau. Que viscó atau en har lo musician de cort dab la carga de dar concèrts quotidians com membre ordinaire de la musique de la chambre du Roi (ordinari de la musica de la crampa deu rei).
Jean de Sainte-Colombe
Jean de Sainte-Colombe (ca 1640 - ca 1700) que ho un compositor barròc francés e un gambista. Certas recercas que sugereishen qu'èra en vertat bearnes (lo son nom que seré alavetz tanben Joan de Santa-Coloma). Qu'ei conegut per las soas composicions per la viòla de gamba, peus concèrts qui dava en çò son e per estar estat lo mèste de Marin Marais (çò qui ei evocat, com tanben lo jansenisme de Santa-Coloma, dens lo libe Tous les matins du monde e dens la soa adaptacion cinematografica).
Digenis Akritas
Digenis Akritas es un poèma epic bizantin probablament escrich dins lo corrent dau sègle XII. Conta leis aventuras d'un eròi dins lei regions orientalas de l'Empèri a la frontiera dau mond arabi. Fiu d'un emir sirian e d'una nobla bizantina, Digenis lucha còntra d'animaus, de creaturas fantasticas ò de bregands per restaurar la patz dins la region. Dins certanei versions, après un rescòntre ambé l'emperaire Basili II, obtenguèt l'autoritat sus lei regions frontalieras e s'installèt dins un palais lòng d'Eufrates. I moriguèt d'un beure tròp freg coma Alexandre lo Grand.
Batalha de Kyiv (1943)
Lo bilanç uman de la batalha foguèt important dins lei dos camps car lei Sovietics avián infligit de pèrdas significativas ais Alemands au començament de novembre. Pasmens, perdiguèron tanben mai d'una unitat per arrestar lei còntra-ofensivas de novembre-decembre.
Blay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Electron
Descobèrta de l’electron
alt=Modèle atomic de Joseph John Thomson, dit plum pudding|vinheta|Modèle atomic de Joseph John Thomson, dit plum pudding Lo quimista anglés Richard Laming (1798-1879) que publica articles enter 1838 e 1851 tà perpausar l’idèa que l’atòm ei constituit d’un còr materiau entornejat de petitas particulas dab ua carga electrica. Lo fisician irlandés George Stoney (1826-1911) que va evaluar aquera carga e causir lo nom d’electron.
L’estat duau de l’electron
λ=h/mv​
Longeville-lès-Metz
Longeville-lès-Metz es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa