cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atemptats de l'11 de setembre de 2001
Las atacas del 11 de setembre de 2001 (conegudas pels numerenims 9/11 dins lo mond anglosaxon), es una seriá de quatre atemptats suicidaris coordinats per al-Qaïda als Estats Units d'America lo dimars 11 de setembre de 2001. Aquel matin, 19 terroristas sequestrèron quatre avions comercials. Los raubaires esclafèron intencionadament dos dels avions dins las Torres Bessonas del World Trade Center a Nòva York, tuant totes los passatgièrs e de milièrs de personas que trabalhavan dins los bastits. Ambedoas torres s'esfondrèron en doas oras, destruisent tanben de bastiments pròches e ne damatjant d'autres. Un tresen avion foguèt esclafat al Pentagòn. Los raubaires avián cambiat lo cap del darrièr vòl cap a Washington, D.C., Amb objectius incerts que poirián èsser l'Ostal Blanc o lo Capitoli dels Estats Units; mas, s'esclafèt dins un prat près de Shanksville dins la Pensilvània rurala après que los passatgièrs ensagèsson de prene lo contraròtle de l'avion. I aguèt pas subrevivents dins pas cap dels vòls.
Veney
Geografia
En lo moment de l'eleccion presidenciala de 2007, al primièr torn, Jean-Marie Le Pen #reculhir lo sieu melhor score de França a Veney. #Obténer 55,56 % dels sufragis.
Le Ménil-Guyon
Istòria
Lo Data|31|de : la municipalitat abandona la comunitat de municipalitats del País de Essay per la comunitat de municipalitats del País de Courtomer.
Gòts
Origina
Segon Jordanes los gòts son originaris de Scandza, es a dire d'Escandinàvia que daissèron, conduches per un rei, per s'establir dins lo dèlta de la Vistula. Aquí sometèron los pòbles que l'i vivián, los vandals e los ulmerugians, doas populacions qu'èran tamben germanicas de l'èst. Una autra branca dels gòts, los gepids, s'establit parièrament dins la region.
Occitan
L'occitan Fichièr:ltspkr.png (o lenga d'òc Fichièr:ltspkr.png) es una lenga romanica parlada en Occitània e pels occitans emigrats de pel mond. Es una lenga fòrça similara al catalan que d'unes considèran aquel coma un dialècte.
Istòria de l'occitan
A partir de la fin del sègle XV (e tre lo sègle XIII dins lo Creissent), lo francés penetrèt en Occitània coma lenga del poder politic e del prestigi cultural al detriment de l'occitan. Ansin comencèt la diglossia o subordinacion lingüistica. Aquò s'accentuèt al sègle XVI amb l'imposicion del francés e de l'italian coma solas lengas oficialas dins los territòris occitans someses al reialme de França o al ducat italianizat de Savòia.
Classificacion
La sola classificacion incontestada es aquela: l'occitan fa partida de las lengas romanicas (eissidas del latin), que son una branca de las lengas italicas (latin e divèrsas lengas anticas d'Itàlia), que son a lor torn una branca de las lengas indoeuropèas.
Fonologia
thumb|Fondacion dau [[Felibritge en 1854]]
Cal senhalar lo fenomèn de l'alternància vocalica. En posicion atòna, certanas vocalas son impossiblas e se transforman en vocalas pus barradas:
Grafia
A l'Edat Mejana l'occitan s'escriviá d'un biais pro unificat e autoctòn que se sona grafia classica.
Generalitats
Entre los parlars de transicion cap a las lengas vesinas, podèm citar lo roiasc e los parlars del Creissent.
Classificacion supradialectala
Segon lo lingüista Pèire Bèc. Aquesta classificacion supradialectala es compatibla amb la precedenta, mas se fa segon de critèris diferents.
thumb|right|Classificacion supradialectala de l'occitan segon Domergue Sumien
La classificacion supradialectala es estada reformulada ansin, pus recentament.
Plotocracia
La plotocracia es un sistèma politic oligarchic onte la richessa constituís la basa principala dau poder. Es un tipe de regime relativament rar e lo tèrme es uei subretot utilizat d'un biais pejoratiu per denonciar lei derivas d'un regime donant tròp d'importància ai revendicacions dei riches.
Ellipsa
Directritz e fòcus
Notem K la projeccion ortogonala de F sus (d). Es clar que la drecha (KF) es un axe de simetria de l'ellipsa, dich axe focau o axe major.
Definicion bifocala de l'ellipsa
thumb|right|200px|Construccion de l'ellipsa per dos fòcus e una còrda de longor constanta thumb|right|200px|Fòcus e vertèx de l'ellipsa Sián F_1 e F_2 dos ponchs distints dau plan, e a un reau tau que Se sòna ellipsa de fòcus F_1 e F_2 l'ensemble dei ponchs M dau plan que verifican la proprietat seguenta: D'elements de simetria de l'ellipsa (axes de simetria, centre de simetria) apareisson immediatament:
Imatge d'un cercle per una afinitat
Per construire lo ponch M de l'ellipsa, imatge dau ponch m_1 dau grand cercle, se construtz lo ponch m_2 dau cercle (C_2) situat sus [Om_1]. Se traça per m_1 la perpendiculara a (xx') e per m_2 la parallèla a (xx'). Lei drechas se copan en M. D'efiech, se m' es la projeccion ortogonala de m_1 sus (xx'), alora, d'après lo teorèma de Talès,
Tangenta e bisectritz
Aquela proprietat s'utiliza en optica geometrica dins lei miraus elliptics: un rai luminós que passa per un dei fòcus, quand es reflectit, passa per l'autre fòcus. Ansin, se se plaça una ampola a un fòcus d'un mirau elliptic, lo fais luminós se concentra sus l'autre fòcus.
Parametrizacion
dins lo sistèma de coordenadas definit per l'axe major e l'axe menor; lo reau t es l'anomalia excentrica dau ponch M de l'ellipsa.
Circonferéncia
La circonferéncia c d'una ellipsa es 4aE(e), onte E es una integrala elliptica complèta de segonda espècia.
Urville-Nacqueville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Llengües Vives
Istòria
L’an 1993 Frederic Perers -fondator e editor de Llengües Vives- visita pel primièr còp Euskal Herria e Galícia, dont seguís de prèp l'actualitat lingüistica. Lo trajècte cap a la nacion galèga lo pòrta a descobrir per edart las lengas aragonesa e asturiana. De retorn a l'ostal, las dificultats per aténher informacion contunhada e actualizada d’aquelas lengas -e tanben de l’occitana- lo fa prepausar la creacion d’un malhum qu'amasse de militants lingüistics dels sièis territòris.
Las fins de l’entitat son: 1) Far possible l’escambi d’opinions, experiéncias, estudis, documentacion e tot çò que tòca a las divèrsas lengas del sud-oèst europèu entre los divèrses membres de cada comunautat lingüistica. 2) Desvolopar de projèctes per difusar la realitat plurilingua del sud-oèst europèu dins e defòra d’aquel territòri. 3) Sosténer de campanhas per la normalizacion de l’aragonés, l’asturian, lo catalan, lo basc, lo galaico-portugués e l’occitan. 4) Sosténer de campanhas per l’oficialitat d'aquelas lengas sus la totalitat dels domenis geografics respectius.
L’an 1996 de membres d’L6 prenon part activa en d’actes e manifestacions que se debanan dins la majoritat dels sièis domenis lingüistics: "Corsa Aran per sa lengua", "Kilometroak", "Día de les Lletres Asturianes", "L’Aragonés en a carrera"…
L’an 2005 Llengües Vives repetís la campanha de l’an anterior, aqueste còp amb la participacion de La Setmana (Occitània) e Qriterio (Aragon). L’Avenç e El Punt (Païses Catalans) i prenon part amb una implicacion maxima, en enviant per envelopa lo numèro 50 del Llengües Vives los jorns 16 e 26 de setembre respectivament, e en ne fasent lo numèro pus difusat de l'istòria del bulletin (30,000 exemplars). A l’escasença de l’edicion del numèro 50, Llengües Vives es convidat a parlar sus las lengas minorizadas dins los programas Si més no e Escolta la nit de Catalunya Ràdio.
Courcelles-Sapicourt
Courcelles-Sapicourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Diccionari General Occitan
Lo Diccionari General Occitan Cantalausa es un diccionari en occitan, òbra de Loís Combas. Foguèt publicat lo 2002 per Edicions Cultura d'Òc. A mai de 100.000 intradas e 200.000 definicions e 1.056 paginas e es lo primièr diccionari occitan que las definicions son tanben en aquela lenga.
Casals (Carcin)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Margarida de Bearn
thumb|100px|left|[[Sagèth de Margarida de Bearn]] thumb|100px|Escute de Margarida de Bearn Margarida de Bearn o Margarida de Montcada (ca 1245/1250 - 1319) qu'èra la hilha deu vescomte Gaston VII de Bearn (e l'eretèra de la soa sòr Constança, era medisha eretèra shens nat posteritat deu vescomte) e de Mata de Mata, vescomtessa de Marsan. Que ho atau vescomtessa de Bearn de 1290 a 1310. Qu'esposè Rogèr-Bernat III de Fois (co-princi d'Andòrra) en bèth juntar atau Fois, Bearn e la meitat d'Andòrra.
Huanne-Montmartin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Rillo
thumb|Glèisa de Santo Domingo de Silos
Rillo es un municipi de la província espanhòla de Teròl dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Lekunberri (Baisha Navarra)
Lo gentilici qu'ei lekunbertar.
Abraam ben Meir bin Ezra
Abraam ben Meir ibn Ezra (אברהם בן מאיר אבן עזרא en ebrieu), aperat tanben lo Sabent, lo Gran, l'Admirable, qu'estó un rabin, poèta, lingüista, traductor, comentador, filosòf, matematician e astronòm judiu vadut en 1092 a Tudèla en Navarra (quan aquera vila e apartienèva a l'Emirat de Saragossa) e mort en 1167 a Calahorra.
Vernaison
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Julien-du-Sault
Nòtas
<references group=N/>
Guilhelma:brolhon2
Dins Wikipèdia, un ligam intèrne es un iperligam que sa destinacion es pas una autra pagina d'un projècte de la Wikimedia Foundation, per exemple : Lo Congrès
Sintaxi de basa
Se volètz picar dirèctament lo còdi, la sintaxi se compausa d'un croquet dobrant seguit de l'adreça URL, d'un espaci, del títol del ligam puèi d'un croquet tampant : Notatz que cal un espaci entre l'URL e lo tèxte mas cal pas daissar d'espaci entre lo croquet dobrant e l'URL.
Còdi de lenga
Se la pagina cibla es en occitan, la sintaxi de basa sufís. Per contra se la pagina cibla es escrita dins una autra lenga, pòt èsser util d'o senhalar al lector per un còdi de lenga.
Un site es sovent temporari
Cal tanben verificar lo ligam. De còps que i a, dins la pagina consultada, un menut permet de trobar un ligam estable (permalink).
Pujada al Pòrt de Salau
La Pujada se realiza cada primièr dimenge d'agost e i participan los cònsols de totas doas comarcas, en reivindicar aital una longa tradicion de relacions transfrontalièras.
Tzar
vinheta|300x300px|[[Nicolau II, darrièr tzar de l'Empèri rus.]] Lo tzar es lo sobeiran de Russia (de 1547 a 1917), de Bulgaria (de 917 a 1422) o de la Serbia (de 1346 a 1371). Lo tsarisme es una forma d'autocracia (mai tard d'absolutisme) especific al grand principat de Moscòu (vengut en seguida lo tzarat de Russia, puèi l'Empèri rus). Lo neotsarisme es la politica observada dempuèi la revolucion de 1917 per unes govèrns sovietics, que paréis al tsarisme segon la premsa o los oposants.
Royuela
Royuela es un municipi de la província espanhòla de Teròl dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Rosnay
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Caunas de Presca
Las caunas de Presca, en Carcin, dins lo departament d'Òlt, abrigan de nombroses e extraordinaris espeleotèmas: aragonitas, estalactitas, estalagmitas, antiestalagmitas, excentricas, fistulosas, colomnas, caulets-flòris...
Miquèu Grosclaude
Enter mantuns subjèctes de cultura, qu'estó un mèste en onomastica gascona (patronimia, toponimia).
Prèmi Rei En Pèire
Los Prèmis Rei En Pèire foguèron instituïts pel Cercle d'Afrairament Occitano-catalan lo 1978 a Montpelhièr, en l'onor del Comte-Rei En Pèire que moriguèt a Murèth al mes de setembre de 1213, en luchant per la libertat d'Occitania e per l'union catalanò-occitana".
Rubielos de la Cérida
Rubielos de la Cérida es un municipi de la província espanhòla de Teròl dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Monopòli
Lo monopòli dins l'istòria
De companhiás de comèrcis nationalas (obtienon segon las escasenças) lo monopòli del comèrci d'unes produchs, o lo monopòli amb unas regions. Lo monopòli de comèrci es establit amb unas regions del mond per la metropòli nacionala, exclusissent de fach del mercat las autras poténcias europèas. Lo monopòli de fabricacion es tanben lo mejan de tenir jol contraròtle de l’Estat d'unas produccions: las nombrosas manufacturas reialas de l’epòca de Colbert ne son l'exemple. Al subjècte del comèrci amb l'estrangièr - font de poténcia economica e de rai politic pels regims novèls de Reialtat absoluda, los exemples mai celèbres son:
Principi economic
Dins aquel genre de situacion, lo monopòli pòt èsser mai eficaç que la concurréncia mercé a las economias d'escala s realizadas. Pasmens, amb lo temps, l'abséncia de concurréncia pòt presentar un fren al dinamisme. En efièch, lo benefici provocat per una renda garantida pòt dissuadir l'entreprisa de far de recerca en novelums, indispensablas a sa subrevida dins una situacion concurrenciala.
La recerca de renda
L’Estat dispausa de la capacitat legislativa de restrénher la concurréncia per tòca de garantir, dins de cases particular, la coeréncia e la rendabilitat d'unes sectors economics. Mas dins los fachs, los monopòlis balhats per l’Estat tornan pas necessàriament a d'entrepresas publicas. Coma una situacion de monopòli representa una escasença per l’entrepresa privada que ne beneficia, aquela darrièra pren un comportament racional quand es prèsta a despensar una soma pròcha d'aquela de demai de benefici autrejat per una restriccion legala de la concurréncia.
Determinacion de l'equilibri de monopòli
Lo monopòli determina lo prètz (lo monopolaire es faseire de prètz – o price maker) alara qu'una firma en situacion de perfiècha concurréncia pren lo prètz coma donada (o price taker).
Apròche grafic
drecha|vinheta|350x350px|La determinacion de l'equilibri del monopòli en cort periòde. La superfícia verta representa le benefici Dins una situacion de concurréncia, lo prètz èra determinat pel mercat, e l'entrepresa produtz tant que la venta d'una unitat suplementària d'un ben li torna mai que'n li còsta, es a dire tan que lo prètz es superior al còst marginal (lo còst de produccion d'una unitat suplementària). L'equilibri de concurréncia es donc determinada per l'interseccion de la corba de recepta mejana e de la corba de còst marginal.
L'entrepresa monopolària créis son benefic tant que la venta d'una unitat suplementària torna mai que còsta, es a dire tant que la recepta marginala es superiora al còst marginal. Logicament, l'equilibri se realiza donc quand la corba de recepta marginala intercèpta aquela del còst marginal. Lo novèl equilibri correspond a aquel d'un prètz (Pm>Pc) mai naut qu'en situacion de concurréncia, e a una quantitat producha inferiora (Xm<Xc).
Apròche matematica
Al contrari, se supausa que Cm creis, car es rare qu'una entrepresa pòsca pas far creisser sa produccion quand se trapa dins de volums de produccion ont la fabricacion d'unitats suplementàrias se fa a mendre còst que las unitats precedentas. Avèm donc :
Autres determinants de prètz
Fòrça estudis empirics estudièron lo nivèl de rendement dels investiments de las entreprisas en fonccion del gra de concentracion dels mercats, (es a dire la flaquesa de la concurréncia). Aqueles estudis mòstran que la profitabilitat de las entrepresas e lor concentracion sarián pas que flaquament correladas. Segon George Stigler, mens de 25 percent de la variacion dels profièchs son atribuibles a la concentracion.
Monopòli, Dinamisme e novelum
Es pas clar que Schumpeter considerava aquel segond argument coma decisiu. Mas l'analisi del monopòli coma prèmi del novelum es mai sovent aprovada pels economistas.
Se remarca tanben que lo prètz de crompa dels brevets varia segon de l'intensitat de la concurréncia. En efièch, una entrepresa profiechant d'una avançada tecnologica a mai d'interés de consolidar aquela avançada per l'acquisicion de nòus brevets quand l'obtencion del brevet per una entrepresa concurrenta es susceptible de tornar sus sa dominacion tecnologica. Una situacion de monopòli non contestat implica donc una flaca remuneracion dels brevets, e donc una reduction dels esfòrces de recerca.
Union europèa
L'abús pòt èsser dins la fixatcon d'un prètz excessius o predator - que la tòca es d'eliminer los concurrents.
País Valencian
Províncias
En 1822 se prepausa pel primièr còp de províncias semblablas a las actualas, que se dividís lo País, de nòrd a sud, en las províncias de Castelló, Valéncia, Xàtiva e Alacant. Fin finala, en 1833, es amb la division prepausada per Javier de Burgos, quand fin finala lo nombre de províncias demòra en tres, en suprimint la de Xàtiva.
Comarcas e regions
Malgrat tot aquò, l'agropacion de las comarcas en quatre regions prepausadas per Joan Soler recebèt pas supòrt politic en la creacion de la comunitat autonòma valenciana en l'an 1982, e los s'ajustèt a la division provinciala espanhòla preexistent. Aquelas regions s'agissián d'agropacions comarcalas segon critèris istorics, lingüistics, e socioeconomics. Per darrièr, en l'an 1999 se crèa lo Consòrci de las Comarcas Centralas del País Valencian amb l'objectiu d'aténher una quatrena província espanhòla, que s'i apond una cinquena region valenciana.
Demografia
Dins los darrièrs ans, s'es accentuat la concentracion dins las grandas capitalas e sas localitats dels airals metropolitans (en ne destacant Torrent, Mislata, Paterna, Burjassot, Sant Vicent del Raspeig, èca.) e, fòrça mai que mai, dins pòbles e vilas litoralas. Aital, de localitats tradicionalament menudas, (coma Benidorm o Torrevella) an patit un aument demografic fòrça remarcable (encara mai remarcable pendent las sasons caudas de l'an) degut fondamentalament a las migracions generadas pel torisme.
Canton de Montesquiu
Lo Canton de Montesquiu qu'es ua anciana division administrativa de Gasconha, situada dens l'arrondiment de Miranda, lo departament de Gers e la region de Miègjorn-Pirenèus, adara d'. 14 de las 17 comunas que son dempuèi 2015 dens lo canton de Pardiac-Ribèra Baisha (burèu centralizator Plasença), las autas 3 que son dens lo canton de Fesensac (burèu centralizator Vic de Fesensac). 13 de las comunas que son de la Comunautat de comunas Còr d'Astarac en Gasconha (residéncia : Miranda), ua, Cortias, qu'es de la Comunautat de comunas Bastidas e Vaths de Gers (residéncia : Marciac), las autas 3 que son de la Comunautat de comunas d'Artanhan en Fesensac (residéncia : Vic de Fesensac). La lenga autoctòna qu'es l'occitan gascon.
Aus d'aur
Interpretacions
L'interpretacion d'aquel mite grèc se deu cercar d'en primièr dins la cultura e las cresenças de la Grècia antica. L'espròva impausada a Jason consistís dins un primièr temps dins un viatge dins un al delà misteriós d'ont deu tornar transformat: lo simbolisme d'un tal vitage es pareissièr a aquel d'una davalada a çò dels mòrts e pren la valor d'una initiacion. La toison d'aur del marran meravilhós que deu tornar representa un talisman de poténcia, veire d'imortalitat, dins las reialtats aqueanas, e es gatge de feconditat : se lo vei amb l'anhèl portant un aus d'aur aparegut a Argos e que parla Euripides : l'eraud de la vila invita los Micenians a venir « contemplar l'apareisson qu'anoncia un reialme benaurós ». Aquel aus d'aur es en efièch lo presagi anonciant lo reialme de Tiesta per l'ostal dels Atrids. Un tal simbolisme venon de proprietats magicas atribuidas a la pel de l'animal sacrificat, subretot à la pel lanosa. Segon los autors que tornan aquela legenda, aquela toison possèda en mai un treslus d'aur o de porpre: es de porpre per Simonid de Ceos, e se sap que la porpra es la color reiala; es o blanc, o porpre per Apollonios de Ròdes. Dins son treslús d'aur o de porpre, s'agís d'un simbòl d'imortalitat emmantelant son possessor d'un rai vivent. L'obratge de René Roux insistís que la toison d'aur representa plan un rite reial. Es tanben dins aquel sens que Pindar conta l'episòdi de la toison d'aur : Jason deu tornar, al tèrme d'una conquista menada al perilh de sa vida, digne del sceptre pairal. Es çò demandat pel seu oncle Pelias: Mas tanben apond a aquel mite un simbolisme iniciatic, perque l'expleit de Jason, familhièr als espectators de Pitagoras, èra figurat sus los estucs de la basilica pitagoriciana. Dins la doctrina orficopiagoriciana, la quista de la toison d'aur simboliza atal un rite de passatge cap a una forma superiora de vida umana.
País Valencian
Lenga
Al sègle XIX lo País Valencian agrandís los airals d'agricultura, sustot ligats al coitiu de de la mòta, lo ris, los irangièrs, e l'ametlièr. Lo passatge cap a l'indústria lo situarà en lo quatren luòc d'Espanha fins l'actualitat. Al començament del sègle XX la societat valenciana reivindica l'autogovèrn del País Valencian e, après un primièr assag pendent la Segonda Republica Espanhòla e après un periòde de totalitarisme de 1939 a 1975, dispausa fin finala d'autonomia en 1977 pendent la Transicion Espanhòla. Pendent la segonda mitat d'aquel sègle sorgís un nòu sector economic que substituissi practicament lo luòc de l'agricultura en çò que tanh al nivèl d'intradas economicas, lo torisme. Amb l'aprovacion de son Estatut en 1982 recupèra son pròpri govèrn, la Generalitat Valenciana, que n'assegura l'administracion.
Erau (flume)
Erau (escrich tanben Eraur) es un flume d'Occitània, en Lengadòc, que va dins la mar Mediterranèa e que dona son nom al departament del meteis nom.
Nòtas
<references group="Nòta"/>
Jason
Dins la mitologia grèga, Jason o Iason (en grèc ancian Ἰάσων, « lo medecinaire ») es filh d'Eson, rei d'Iolcos en Tessalia, e un descendant d'Eòl. Es subretot conegut per sa quista de l'Aus d'aur amb los Argonautas. Es un dels eròis grècs màger e subretot onorat a Atenas.
Mite
thumb|right|Jason e Medèa se donant la mans en signe de maridatge, sarcofag roman de la fin del sègle I ApC, palais Altemps Jason es filh d'Eson, rei d'Iolcos. Lo nom de sa maire varia seguent las tradicions: per d'unas s'agís de Polimedèa, filha de Filacos, segon d'autras, de Polimelèa, filha d'Autolicos, çò que fariá de Jason un cosin d'Ulisses. Jason vei lo seu paire despossedat del tròn pel frairastre d'aquel darrièr, Pelias. Salvat dels vejaires omicidis de Pelias per d'amics, es elevat pel centaure Quiron sul mont Pelion.
La quista de l'Aus d'aur
Pelias li promet lo tròn mai que li torna l'Aus d'aur, que se situava alara en Colquida. Amb l'ajuda d'Atena e d'Èra, Jason fa bastit una nau fabulosa, l ' Argo (« lo rapid »). Un còp acabada embarca amb 50 jòves companhs eroícs, los Argonautas (s'agís de la generacion precedenta als eròis de la Guèrra de Tròia), que partegèron amb el los ensenhaments del centaure Quiron. Entre eles, èran Eracles, Tesèu e los bessons Castor e Pollux. Benoît de Sainte-Maure conta qu'es Pelias que demanda a un constructor grèc de talent nomenat Argus, de bastir una nau per l'occasion, la primièra nau de vela nomenada l’Argo.
L'exili a Corint
Pendent dètz ans, faguèron una vida astruca e elevèron lors enfants, fins a que Jason abandone Medèa e acaba per maridar una princessa locala, Creusa, filha del rei Creont. Medèa se venja en tuant Creusa e sa familha, e tanben los seus enfants, Mermeros e Ferés.
Sètge de Constantinòble (674-678)
thumb|right|Utilizacion dau [[fuòc grèc per un naviri bizantin.]]
Acceleracion
thumb|right|[[Fotografia d'una veitura de corsa dins una fasa d'acceleracion.]]
Istòria
La nocion d'acceleracion es apareguda amb lo desvolopament de la mecanica classica après la publicacion dei trabalhs d'Isaac Newton (1643-1727). Sa definicion foguèt l'òbra dau matematician francés Pierre Varignon (1654-1722) en 1700. Utilizant lo formalisme dau calcul diferenciau, la definiguèt coma una variacion infinidament pichona de velocitat dv durant una durada infinidament pichona dt
Definicions generalas
Se parla tanben de còps d'acceleracion tangenciala e d'acceleracion normala. Aquelei tèrmes designan la descomposicion dau vector acceleracion segon d'aisses normau e tangenciau au movement.
Composicion deis acceleracions
La composicion dei movements permet de liar leis acceleracions e lei velocitats observadas dins dos referenciaus distints. Aquò es necessari per obtenir l'expression de l'acceleracion d'un ponch dins un referenciau en movement a respècte d'un autre. Pasmens, au contrari de la velocitat, la composicion deis acceleracions es pas intuitiva car l'acceleracion absoluda d'un ponch M dins un referenciau R’ en movement a respècte d'un referenciau R es egala a la sòma de tres acceleracions diferentas :
Krautwiller
Krautweiler en alemannisch (Krautwiller en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Istòria
Dans un acte de vente de 742, le site de Krautwiller est mentionné sous la forme Chrodoltesvillare. Nom en -willer, forme prise en alémanique par le terme d'origine latine villare, établissement rural, français -vill(i)er(s), précédé comme le plus souvent par un nom de personne germanique Hrodhold > Grotold.
Lactoserum
Valorizacion del lactoserum
Los progreses de la tecnologia permeton aquelas darrièras deceniás de resòlvre los problèmas de valorizacion d'un produch que conten la mitat de la matèria seca del lach. Per çò far, una seria d'extraccions son realizadas : 1) eliminar l'aiga, lo constituissent màger del lactoserum, 2) extraïre lo lactòsa, 3) enriquir e extraïre las proteïnas sericas e 4) eliminar una partida dels minerals.
L'industria del lactoserum se desvolopa fòrça dempuèi los ans 2000 e vei la progression de marcats que donan de miliards d'èuros, de polvera de lactoserum, de proteïnas de lactoserum, de fraccions de proteïnas de lactoserum, sens parlar del marcat del lactòsa, del lactòsa farmaceutic, dels permeats e dels derivats del lactòsa.
Utilizacions industrialas
La polvera de lactoserum es subreot utilizada en alimentacion animala ( en Euròpa), dins los lachs infantils, la chocolateriá , las glaças , en biscuiteriá , pels formatges fonduts e las salças
Guèrras Arabobizantinas
Debanament
Lo debanament dei Guèrras Arabobizantinas es tradicionalament devesit en doas fasas principalas. Durant la premiera, de 634 a 718, leis Arabis enregistrèron plusors victòrias còntra un Empèri Bizantin afeblit per la Granda Guèrra Pérsa (602-628) e minat per lei tensions religiosas. En 636, la batalha de Yarmuk li permetèt de conquistar Siria (636), Palestina (638), Mesopotamia (639-640), Armenia (640) e Egipte (642). L'ostilitat dei monofisistas a respècte dau poder centrau facilitèt aqueleis avançadas car lei populacions localas resistiguèron gaire. Una còntra-ofensiva bizantina a Alexàndria mau capitèt e leis Arabis assetjèron sensa succès Constantinòble en 674-678. Dins aquò, contunièron d'avançar en Africa onte Cartage foguèt presa e destrucha en 698. Puei, lei Bizantins deguèron resistir a un segond sètge de Constantinòble en 717-718. Mai, aqueu còp, infligiguèron una gròssa desfacha ais Arabis, çò que menèt a una estabilizacion globala dei posicions en despiech de batalhas frontalieras frequentas.
La Ròca de Taur
La Ròca de Taur es un masatge de la comuna occitana de Gauriac, près del castèl de Taur.
Aquitània (Occitània)
Lo gentilici es aquitan -a.
Torrenquets
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Torrenquets que vengueré deu prelatin *tor- o deu latin torus « puei, poi » damb lo sufixe prelatin -incum e lo sufixe diminutiu -ellum ; que sembla ua error sistematica de Dauzat e Rostaing en Gasconha, l'atribucion au sufixe -ellum (> -èth) de çò qu'es lo sufixe -ittum (> -et) : non coneishèvan la prononciacion. Segon Negre, Torrenquets qu'es lo plurau deu gascon torroquet, turoquet « montet arredondit, terrèr, tap, turon », damb atraccion de torrent (!). Torrenquets qu'es de segur lo diminutiu de Torrencs, vilatge d'origina; lo mei petit qu'ei vengut lo mei gran.
Pueireiau
Pueireiau (nom segon la toponimia; Puyréaux en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Pré-Saint-Évroult
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Partit de la Nacion Occitana
Lei presidents successius dau PNO son estats Francés Fontan (de 1959 a 1979), Jaume Ressaire (de 1979 a 2009) e Felip Bonet (2009-2011). Dempuèi la demission d'aqueste la presidéncia es veguda collegiala.
Kriegsheim
Geografia
Kriegsheim, Traversat per la expedís départementale 263 en connectant Estrasburg a Haguenau, se situa en los tucs lœssiques del nòrd de Brumath.
.ar
Es normalament reservat a d'entitats en Argentina.
Kerlean
Istòria
La municipalitat a #èsser creada en 1850 per démembrement de la municipalitat de Sant-Suliac.
Castèl dels Tres Dragons
Istòria
En 2015 se faguèt publica l'intencion de promòure la reabilitacion d’aquela bastissa patrimoniala emblematica coma "ostal del conte", un centre cultural orientat al public familial per la promocion de la literatura infantila e juvenila. Un equipament connectat amb l’ofèrta culturala e de léser exsitenta a l'ora d'ara dins lo Parc de la Ciutadèla.
.as
Es fòrça utilizat en defòra per exemple per de societats anonimas (a. s., en danés, chèc, etc.)
Perelli
Geografia
Perelli A situat en lo Parc natural regional de Corsega a 18 km de Piedicroce, a 20 km de Cervione e a 22 km de Moïta, a 45 Minutas en veitura de las primièras plajas.
Realisme socialista
Raïces
Las tendéncias inicialas cap al realisme socialista datan de la mitat del sègle XIX. Compren la literatura revolucionària en Grand Bretanha, la poesia del cartisme, en Alemanha (Herwegh, Freiligrath e G. Weerth) e França (la literatura de la Comuna de París e l' "Internationale" de Pottier). Lo realisme socialista emergiguèt coma metòde literari al començament del sègle XX en Russia, subretot amb l'òbra de Maxim Gorky. Tanben aparéis amb las òbras d'escrivans coma Kotsiubinski, Rainis, Akopian e Edvoixvili. A partir de Gorki, los escrivans de diferents païses combinèron la descripcion realista de la vida l'expremissent al vejaire socialista. Entre aqueles i a Barbusse, Martin Andersen Nexø e John Reed.
Caracteristicas
En comparason a l'eclectica varietat de l'art occidental del sègle XX, lo realisme socialista dona sovent una gamma fòrça lissa e previsibla dels produchs artistics (los criticas occidentals descrivián los principis del realisme socialista coma una "gojata tròba tractor"). Los pintres podavan descriure païsans e trabalhadors astrucs e musculoses dins las usinas e a las bòrias collectivas; e pendent l'estalinisme produguèron fòrça retrachs eroïcs dels dictators servissent lo culte de la personalitat. Los païsatges agricòlas e industriales èran de motius populars, ont se glorificavan los successes de l'economia sovietica. S'esperava dels romancièrs que produguèsson d'istòrias edificantas e en acòrdi amb la doctrina marxista del materialisme dialectic. Los compositors devián donar una musica viva que mostrèsse la vida e la lucha del proletariat. S'afirmava qu'una representacion simplament fotografica dels faches èra pas de naturalisme, alara lo realisme socialista se destriariá per la volontat e l'intencion de l'artista, e la reconeissença que fa d'aqueles faches coma una vision de l'ensemble. Quitament los jornalistas ensajavan de far de lors comentaris de recits orientats.
Òbras e d'artistas notables
Hanns Eisler compausèt fòrça cançons, marchas e baladas pels trabalhadors se basant suls topics politics abituals, coma "Cançon de la Solidaritat", "Cançon del Front Unit" e "Lo Comitern". Foguèt lo fondator d'un nòu estil de cançon revolucionària per las massas. Compausèt tanben d'òbras de long format coma lo "Rèquiem per Lenin". Entre las òbras màger d'Eisler i a las cantatas "Sinfonia Alemanda", "Serenata de l'Edat" e "Cançon de la Patz". Sa musica sinfonica es coneguda per son orquestració complèxa e subtila.
En Union Sovietica
La primièra exposicion organizada pel Sindicat d'Artistas de Leningrad se debanèt en 1935. Los participants, qu'èran entre autre Piotr Butchkin, Rudolf Frentz, Alexander Samokhvalov, Issaak Brodski, Kuzma Petrov-Vodkin, Kazimir Malevitx, Nikolai Dormidontov e Mikhaïl Avilov, venguèron los paires fondators de l'Escòla de Leningrad, alara que lors òbras formavan un de lor patrimònis mai rics e las basas de las màgers colleccions dels màgers musèus de pintura sovietica dels decènnis de 1930 e 1950.
En 1957 se debanèt lo primièr Congrès d'Artistas Sovietics, a Moscòu. En 1960 s'organizèt lo Sindicat d'Artistas. Totes aqueles eveniments influencièron la vida artistica a Moscòu, Leningrad e dins las províncias. Lo domèni de l'experimentacion s'alarga, subretot, dins la forma e lo lengatge plastic. Los imatges de joves e estudiants, los pòbles e vilas que cambiavan a tota velocitat, las tèrras verges que venián en cultura, los grandiosos plans de bastiment realizats Siberia e dins la region del Volga, los grands successes de la sciéncia e la tecnologia sovietica venguèron los topics de la nòva pintura. Los Eròis del moment (joves scientifics, trabalhadors, mètges, enginhaires civils, foguèron faches eròis mai populars de la pintura.
Krautergersheim
Geografia
Les habitants sont appelés les Chouvillois et les Chouvilloises.La commune occupe une superficie de 6,4 km². Les villages les plus proches sont Meistratzheim, Innenheim, Hindisheim,  et à 12 km au Sud-Ouest, Illkirch-Graffenstaden la plus grande ville la plus proche.
Istòria
Le village sera dévasté en 1587 lors de la guerre de Religion; il est incendié par des mercenaires de passage. Durant la Guerre de Trente Ans les troupes du général Ernst von Mansfeld au service des protestants pillent et saccagent les églises et les abbayes, maltraitant les paysans, et brûlant le village. En 1632 ce sont les Suédois du Roi Gustave II Adolphe, venus au secours des protestants allemands,  qui pénètrent en Alsace, occupant toutes les villes fortifiées dont Benfeld  et mettent à sac Krautergersheim. En 1634, deux ans après la mort de leur roi, les Suédois quittent l’Alsace, mais leur souvenir demeure fortement enraciné dans la mémoire collective. À partir du, plusieurs familles seigneuriales se partagent le village. La famille Berckheim possède un château qui sera acheté plus tard par Bernard-Frédéric de Turckheim et son épouse Lili Schoenemann - l'amour de Goethe - Au début du, le préfixe Kraut est ajouté au nom de la localité pour la distinguer de son homonyme, situé à proximité de Molsheim le village témoigne de l'ancienneté de la culture intensive du chou et de la fabrication de la choucroute. Lors de la chute de l'Empire, des unités autrichiennes occupent Krautergersheim durant trois années.
Albumina
Las albuminas (del latin albus, blanc) son de proteïnas solublas dins l'aiga pura, mens dins l'aiga salada. Lor massa molara es de gaireben, son compausadas de gaireben 580 Aminoacids e contenent pas de glucids.
Basili II lo Bulgaroctòn
thumb|right|Representacion de Basili II realizada vèrs [[1018.]]
Montclar de Lauragués
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Lauragués a 36 km al Sud-Èst de Tolosa.
Àustria
Es un país ancian d'Euròpa qu'acomencèt sa formacion au sègle X. Au sègle XIII, passèt sota lo contraròtle de l'Ostau de Habsborg e foguèt integrat a l'empèri europèu d'aquela dinastia. Au sègle XVI, venguèt lo centre dei possessions dei Habsborg d'Àustria. La disparicion d'Ongria que son rèi foguèt tuat per leis Otomans en 1526 li permetèt de venir una poténcia majora dau continent. Pasmens, se turtèt ais interés deis autrei poissanças coma França que luchèron per limitar lo poder dei Habsborg. Après una tièra de conflictes ai sègles XVI e XVII, la Guèrra de Trenta Ans s'acabèt en 1648 per una desfacha austriana que empachèt lei Habsborg de prendre lo contraròtle dau Sant Empèri Roman Germanic. Au sègle XVIII, la poissança austriana foguèt menaçada per l'emergéncia de Prússia que menacèt son influéncia en Alemanha. Lei guèrras napoleonencas arrestèron aquela rivalitat fins a 1815 e permetèron a l'Empèri d'Àustria d'agantar son apogèu. Pasmens, la rivalitat ambé Prússia acomencèt tornarmai a partir de la mitat dau sègle XIX. En 1866, Prússia expulsèt Àustria deis afaires intèrns d'Alemanha. Afeblit, Viena deguèt acceptar de reconóisser lei drechs de la minoritat ongresa per formar Àustria-Ongria. De mai, deguèt tanben dirigir seis ambicions vèrs lei Balcans onte se turtèt au govèrn rus. Aquela rivalitat venguèt una fònt de tensions en Euròpa e foguèt una causa de l'entraïnament de la Premiera Guèrra Mondiala. Vencuda, Àustria-Ongria esclatèt e foguèt remplaçada per una tièra d'estats novèus. Se formèt una Republica d'Àustria que foguèt annexada en 1938 per lo Tresen Reich e participèt a la Segonda Guèrra Mondiala dins lo camp alemand. Ocupada en 1945 per lei venceires, lo país foguèt evacuat en 1955 en cambi de sa neutralitat dins leis afaires internacionaus.
De l'Antiquitat a l'establiment de l'Ostau dei Habsborg dins la region de Danubi
Lo rèine de l'Ostau de Babenberg sus Àustria durèt tres sègles de 976 a 1246. La dinastia capitèt de venir un ostau influent dins leis afaires intèrns dau Sant Empèri e d'aumentar son territòri. Au sègle XII, èra venguda un advèrsari de l'Ostau dei Welf e assaièt de prendre lo contraròtle de Bavièra. Pasmens, l'emperaire Frederic I (1152-1190) èra desirós de destendre sei relacions ambé lei Welfs. En cambi de l'abandon deis ambicions dei Babenberg, l'emperaire donèt l'estatut de duc a Enric II d'Àustria e creèt lo Ducat d'Àustria en 1156. A partir d'aquela data, lei Babenberg van donc se concentrar sus Àustria que foguèt aumentada de Stiria en 1192 e de Carniola en 1232. Pasmens, en 1246, lo duc Frederic II d'Àustria (1230-1246) moriguèt sensa eiretier durant una batalha còntra leis Ongrés entraïnant la fin de la dinastia.
Lista dels vescomtes de Besièrs
Ostal de Carcassona
1030-1060 : Pèire Raimon († 1060), comte de Carcassona, vescomte de Besièrs, filh de la precedenta.
1067-1099 : Ermengarda († 1099), vescomtessa de Carcassona e de Besièrs, sòrre del precedent
Ostal de Trencavèl
1099-1129 : Bernat Aton IV († 1129), vescomte d'Albi, de Besièrs e de Carcassona, filh de la precedenta.
La Crosada dels Albigeses entra dins sos vescomtats venc Raimon Rogièr Trencavèl, e atribuís sos vescomtats a un dels crosats, Simon de Montfòrt.
Ostal de Montfòrt
100px|right|thumb|Ostal de Montfòrt 1209-1218 : Simon de Montfòrt († 1210), senhor de Montfòrt, vescomte d'Albi, de Besièrs e de Carcassona.
En 1224, remet sos vescomtats al rei Loís VIII de França que los estaca al domeni reial.
Singra
Singra es un municipi de la província espanhòla de Teròl dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Ruillé-en-Champagne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Viéville-en-Haye
Istòria
Viéville-En-Haye i aguèt arruïnat per la soldatesque messine en lo moment del conflicte de 1427-29 #que #opausar la vila de Mètz al pòrti de Lorraine e los sieus aliats. Alarmat per Jean Griffon, abbé de Sant-Ostal-a los-Bòsques #que deteniá la collation de la curació de Viéville, lo pòrti de Lorraine Renascut d'Anjau ordonna la restauracion d'aquel vilatge per una charte datada de 1436. Setanta ans mai tard, aquel luòc èra totjorn arruïnat e void d'abitants. Mercés als dons del chevalier Nicolas d'Aja e del genet Nicolas Remiat #qu'abandonavan als Prémontrés « tot tal drech, wagiere, distincion, segudas, retenudas, rendas, censes, droictures e tornats » en los localités de Viéville-en-Haye e de Vilcey-sus-trey, Pèira de Prény, abbé de Sant Ostal-a lo-Bòsc #pasturar apelar en 1504 a colons amb la fin de reconstruire aquela localité e la siá concéda a aquela fin los terrens necessaris per édifier « dos arnelhs d'ostals », aital coma de las tèrras a conrear; de quitament una part del bòsc abbatiale i aguèt cedit a la nòva comunitat villageoise de Viéville-en-Haye. Aquela restauracion #èsser aquelas fes un succès e los religioses de Sant-Ostal #poder extraire #dire e de rendas #que « la seguda » sus las siás notícias ouailles.
Viéville-en-Haye fut ruiné par la soldatesque messine lors du conflit de 1427-29 qui opposa la cité de Metz au duc de Lorraine et ses alliés. Alarmé par Jean Griffon, abbé de Sainte-Marie-aux-Bois qui détenait la collation de la cure de Viéville, le duc de Lorraine René d'Anjou ordonna la restauration de ce village par une charte datée de 1436. Soixante-dix années plus tard, ce lieu était toujours ruiné et vide d'habitants. Grâce aux dons du chevalier Nicolas de Heu et de l'écuyer Nicolas Remiat qui abandonnaient aux Prémontrés « tout tel droit, wagiere, seigneurie, assises, retenues, rentes, censes, droictures et revenus » dans les localités de Viéville-en-Haye et de Vilcey-sur-trey, Pierre de Prény, abbé de Sainte Marie-au-Bois put faire appel en 1504 à des colons afin de reconstruire cette localité et leur concéda à cette fin les terrains nécessaires pour édifier « deux reins de maisons », ainsi que des terres à cultiver; de même une partie de la forêt abbatiale fut cédée à la nouvelle communauté villageoise de Viéville-en-Haye. Cette restauration fut cette fois une réussite et les religieux de Sainte-Marie purent prélever dîmes et rentes dont « l'assise » sur leurs nouvelles ouailles.
Yainville
Yainville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Normandia.
Istòria
Yainville Èra fins a la Revolucion la una de las tres parròquias en compausant la Baronnie de Jumièges, domeni dirècte del abbaye del meteis nom.
Qualques scènas de la pellicula Un pont entre dos marges (1999) de Gérard Depardieu e Frédéric Auburtin i an #èsser viradas.
Première activité industrielle : une carrière de pierre située à Claquevent et exploitée à la Révolution par le syndic du village, Jacques Rollain et au {{s-|XIX|e}} par Émile Sylvestre. Tous deux furent maires d'Yainville. Sur le site s'édifia ensuite une centrale électrique exploitée par la SHEE (Société havraise d'énergie électrique) puis une centrale thermique détruite à la fin des années 1990.
Le Lion-d'Angers
Le Lion-d'Angers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Poicasquèr
Economia
Costalats de Montastruc (VDP)
Tormón
Tormón es un municipi de la província espanhòla de Teròl dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Libertat d'expression
La facultat de s'exprimir, fenomèn social
Pendent encara unes sègles, se contunhava a pensar la transmission de las idèas al respècte de la necessitat de protegir de valors socialas, subretot religiosas, consideradas coma suprèmas. Atal, per Sant Agustin, las discussions a l’entorn de la fe en Dieu èran sempre vanas e ociosas que l'òme desirant viure d’esperse viu de verai segon la messorga alara que sol Dieu es la Vertat.
Lo movement dich de las «Luses» contribuiguèt al vam e a la difusion d’aquesta concepcions valorizant la plaça de l'individú dins lo sistèma social, per abotir a la consecracion de la libertat d'expression coma norma juridica. « Sens la libertat de blaimar i a pas de laus flataire ». La celèbra replica de Figaro, personatge principal de la Nòça de Figaro de Beaumarchais, fa d’aqueste autor una figura tria de la libertat d’expression.
Nòrmas internacionalas
En Euròpa, libertat de religion e d'expression son a l’encòp garantidas pels articles 9 e 10 de la Convencion europèa de salvagarda dels drech de l'òme e de las libertats fondamentalas, que liga los 47 Estats membres del Conselh de l'Euròpa, e pels articles 10 e 11 de la Carta dels drechs fondamentals de l'Union europèa, applicabla als 28 d'entre eles ara fasent partit dins l'Union europèa.
Nòrmas nacionalas
Tanben lo faguèt l'Empèri rus, amb los articles 79 e 81 de la constitucion que lo tsar aviá degut cedir a sos subjèctes lo 23 d’abril de 1906, e en seguent en Finlande, reconeguda autonòma jos forma de Grand ducat per una lei organica del 20 de julhet de 1906. Puèi, los articles 124 e 125 de la constitucion de l'URSS de 1936 preveson de disposicions analògas, e tanben los articles 28 e 29 de la Constitucion de la Feferacion de Russia.
Doe
Localizacion
Lo doe es parlat dins los district de Bagamoyo de la region de Pwani.
Libertat d'expression
Règlas corollàrias
Se totes aquestes factors semblan conferir a la libertat d'expression un camp d'aplicacion gaireben illimitat, son exercici n'es pas mens susceptible d'èsser estrechament encastrat. Atal, dins un contèxte sociopolitic globalament favorable a la promocion de las libertats, son las multiplas restriccions venent d’aqueste encastrament que provòcan subretot discussions e comentaris.
La proteccion dels individús e de las comunautats
Se en general, dins las societats se reclamant del liberalisme, la satira e l’escarni son mai sovent admeses quand se fan al prejudici da sas conviccions politicas es pas lo mèsme quand an per subjècte la fe religiosa, qu’unes tenon a vegada lo besonh de tutar en se reclamant de las libertats d'expression o de creacion artistica e culturala, e a vegada tanben un drech al blasfèmia.
Dans un contexte d'exacerbation des tensions autour des questions de religion, les solutions adoptées s'efforcent aujourd'hui d'opérer de manière nuancée une difficile conciliation en ménageant la sensibilité religieuse tout en ne restreignant pas à l'excès la liberté d'expression. Ainsi, statuant sur des affaires relatives à divers États européens, la Cour Européenne des droits de l’homme, dans des arrêts généralement controversés, a admis que les croyants ont le droit de « ne pas être insultés dans leurs sentiments religieux par l’expression publique des vues d’autres personnes », et donc que des créations artistiques, voire de simples opinions, jugées provocatrices à l'égard des religions peuvent être censurées.
Defensa de las institucions e de lors representants
Al temps de l'Empèri roman, per exemple, èra la foncion essenciala del crimen maiestatum, infraccion creada jos la Republica per castigar los complots contra lo regim, e servissent subretot ara de reprimir tot comportament considerat coma un afront a la majesta tde l'emperaire.
Proteccion de l'òrdre public
Unas activitats d'expression publica coma la comunicacion audiovisuala, l'expleitacion d'un film , son subordonadas a autorizacion; d'autras, coma las manifestacions , la publicacion de periòdics destinats a la jovença , son somesas a declaracion; d'autras encara, las mai nombrosas, coma la publicacion d'un jornal o una representacion teatrala, pòdon s'exercir sens formalitats prealablas. Quin que siá le regim de venon, totas pòdon èsser remandadas o interditas per de motius ligats a un òrdre public apreciat nacionalament o localament, coma lo mòstran, entre autres, unes exemples venent de l'abondanta jurisprudéncia administrativa sus la question.
Gepids
Origina
L'ostrogòt Jordanes, dins son obratge redigit vèrs lo mitan del sègle VI, l'Istòria dels gòts, en latin De origine actibusque Getarum'', presenta los gepids coma un grop de gòts.
Domvallier
Geografia
A la separacion dels grands aqueles, lo vilatge s'es en partida implantat sus la còsta de Bulgnéville. Dintratz lo scenari elevat del vilatge e lo bas de la butte, lo dénivelé es d'Unitat|46|mètres. Lo païsatge fòrça vallonné permet la juxtaposition de desparièras unitats ecologicas : d'òrtas, vinhas, bòsc, pradas. La màger part de las tèrras an constituit de marnes #compacte e pesadas, en favorint récoltes fructueuses de blat. Mas òc longtemps la cultura del blat èra predominanta, a l'ora d'ara lo pòble es essencialament environat de vastes pradas. Es un pòbli-carrièra constituit de granjas en datant de la. Lo bastit tradicional i es encara fòrça visible, pavage en pèira, murs en pèiras shutas, usoirs donan un exemple de pòble typique de la region
Istòria
Las originas del pòble de Domvallier son alunhadas. Lo primièr nom data del : Wridicus Pinguis de Damviliaco de contunh se succèderont : lo fiei de Donvaleir, Curatus de Dompno Valerio, Dompvalier, Donvalier, Donvalley, Dompavillier.