cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anor
Geografia
thumb|Naut=lo étang de Milourd a Anor|Lo étang de Milourd es un dels fòrça nombroses étangs de Anor. Anor Se tròba :
Avesnes-Sus-Helpe, la jos-prefectura, se tròba. Lille, La prefectura se tròba.
Anor jouxte La vila de Fourmies.
La municipalitat se tròba dins la frontièra de la Belgica e de la Aisne. Lo departament dels Ardennes se tròba a una dotzena de quilomètres a panatòri d'ausèl.
Lo territòri inclut lo ponch culminant del departament del Nòrd amb d'altitud en lo bòsc de Sant-Hubert, près de la frontièra bèlga. A anotar tanben qu'aquela municipalitat es #çò qu'es çò de mès al sud del departament del Nòrd e del meteis còp de la region Nòrd—Calava.
Anor, Vila del Parc natural regional del Avesnois (PNRA), es la sola municipalitat del Nòrd a tirar las siás aigas en la Seine via l'Oise.
Avesnes-sur-Helpe, la sous-préfecture, se trouve à 21 km. Lille, la préfecture se trouve à 120 km.
Sade
Sade (prononciat [ʃɑːˈdeɪ]) es un grop musical anglès que barreja dins sas cançons los estils R&B, jazz, soul e soft rock. Deu son nom a la cantaira e menaira de la formacion, Sade Adu. Arribèron a la notorietat internacionalament en 1984 gràcias a son primièr album Diamond Life, que se classifiquèt segond dins las listas de classificacion britanicas e que se vendèt a mai d'1,2 milions d'exemplars al Reialme Unit. Aquel album lor faguèt recebre lo Brit Award del melhor album britanic en 1985.
Anor
Geografia
La commune se trouve à la frontière de la Belgique et de l'Aisne. Le département des Ardennes se trouve à une douzaine de kilomètres à vol d'oiseau.
La gare d'Anor est desservie par la ligne Calais-Bâle et des TER Hirson-Lille.
Le territoire inclut le point culminant du département du Nord avec 271 mètres d'altitude dans le bois de Saint-Hubert, près de la frontière belge. À noter aussi que cette commune est celle qui est le plus au sud du département du Nord et du même coup de la région Nord-Pas-de-Calais.
Anor, ville du Parc naturel régional de l'Avesnois (PNRA), est la seule commune du Nord à jeter ses eaux dans la Seine via l'Oise.
Istòria
thumb|Nauta=estatua del pelut|L'estatua del pelut sul luòc del meteis nom, davant la Comuna. Luòc de las ceremònias commemorativas.
thumb|alt=statue du poilu|La statue du poilu sur la place du même nom, devant la Mairie. Lieu des cérémonies commémoratives.
Couture
Couture es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Lista daus maires
miniatura|dreita|Las comunas de Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Creveney
Creveney es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Patricia Highsmith
Patricia Highsmith (n. Mary Patricia Plangman en 1921, m. 1995) foguèt una escrivana americana de romans policièrs. En 1951 Alfred Hitchcock a transformat son libre Strangers on a train en un filme.
Lac de Garda
Lo lac de Garda o Benaco (Lach de Garda en lombard e trentin; Łago de Garda en venèt), es lo pus grand lac italian, d'una superfícia d'aperaquí 370 km² (tresen en prigondor après Come e Maggiore). Carnièra entre tres regions, Lombardia (província de Brescia), Venèt (província de Verona), e Trentin e Naut Adige (província de Trent), es situat parallèlament amb Adige, del qual es desseparat pel massís del Monte Baldo. Al nòrd, estreit e en forma d'embut mentre qu'al sud s'alarga, enrodat de còlas morenicas que balhan un paisatge pus suau. Lo lac es una destinacion toristica importanta e es visitat per milions de personas cada an.
Geografia
thumb|left|Cassone - La Torresela - Ai Vogaor. La superfícia del lac de Garda es de, sa longor maximala de 51,6 km e sa pus granda largor de 17,2 km, per un perimètre de 158,4 km. Sa prigondor maximala es de 346 m, e l'altitud del plan d'aiga de 65 m al dessús del nivèl de la mar. La partida septentrionala del lac es longa e estreita, e enrodada de montanhas, principalament las del Monte Baldo. Sa forma es la caracteristica d'un val fluviala : òm estima qu'aquesta partida del lac foguèt creada per l'accion de Sarca, principal afluent contributor del lac. La partida meridionala, pus larga, es deguda al movement d'un glacièr neozoïc, que formèt tanben dins los environs nombrosas còlas morenicas. L'emissari del lac es Mincio, afluent de Pò.
Tradicionalament, los italians distinguisson doas zonas : lo « Naut-lac » (Alto Lago) al nòrd, un estreit corredor alongat entre dos bauces e lo « Lac Bas » (Basso Lago), de las ribas men escalabrosas al sud d'una linha Gardone Riviera / Torri del Benaco. En estiu, la zona de l'Alto Lago es balajat durant de la jornada per de vents termics regulars e poderoses (de direccion opausadas durant la jornada) que se succedisson en una mecanica ben reglada : L'Orà et lo Peler.
Dieppe-sous-Douaumont
Dieppe-sous-Douaumont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Première mention de Dieppe en 984 sous la forme Despia, probablement hydronyme composé avec l'élément apa, eau, déjà rencontré dans Jemappes. Homophonie fortuite avec Dieppe, nom de rivière anglo-scandinave signifiant profond.
Enèu
right|thumb|280x280px|Enèu portant Anquises, enocoè de figuras negras, v. 520-510 AbC., [[lovre ]] Enèu (en grèc ancian Αἰνείας /, en latin Aeneas significant « coivrat » (derivat del mot Aeris designant lo coire), filh del mortal Anquises e de la divesa Afrodita (Vènus), es un dels eròi de la guèrra de Tròia. Es cantat per Virgili dins l’Eneïda, que n'es lo personatge central.
Sas originas
thumb|Ascendéncia mitica d'Enèu Anquises èra de la parentat de la familha reiala de Tròia. Èra d'una branca eissida d'Assaracos, filh de Tros (que balhèt son nom a Tròia) e fraire d'Ilos (fondator mitic de Tròia, vila tanben coneguda jol nom d'Ilion).
Alara qu'Anquises gardava los seus tropèls sul Mont Ida, près de Tròia, Afrodita l'encontrèt e s'enamorèt, tocada per sa beutat. S'uniguèt a ela e li donèt un filh, Enèu.
Afrodita ordona a Anquises de revelar jamai lor union. Per l'aver fa un ser d'embriaguesa, lo castiguèt Zèus, folzejat demorèt garrèl (o cèc segon las versions) fins a sa mòrt.
La guèrra de Tròia
Enèu i participa : foguèt gravament ferrit per Diomedes, mas sa maire Afrodita lo salva. Ela tanben foguèt ferrida per Diomedes e fugiguèt sul Mont Olimp. Apollon amaguèt Enèu dins un nivol e lo transpòrta a Pergama ont Artèmis lo sonha. De retorn al combat, Enèu se mòstra coma un guerrièr dels melhors troians, Tua entre autres Orsiloc e Creton, Afare, Jas e Medon. Al punt d'èsser ferrit per Aquiles, encara un còp foguèt salvat per un dieu, Poséidon. A la mòrt d'Ector, venguèt lo principal empara dels Troians. Al moment del sèti de Tròia, Enèu fugiguèt portant son paire, Anquises, acompanhat de son filh Ascani (o Iul).
Eneïda
thumb|Denièr batuda jos Juli Cesar celebrant lo mite d'Enèu e d'Anquises.Descripcion envèrs   : Enèu nud caminat cap esquèrra, tenent en la man drecha lo palladium e portant, sus l'espatla, son paire Anquises. thumb|Enèu fugissent  Tròia, portant son paire Anquises. Estatua de Pierre Lepautre, commençada en 1697 e acabada en 1716, Love, París thumb|Vènus abandona Enèu sus las ribas de Libia, per Tiepolo ([[1757)]] L'Éneïda es lo pèma mai long de l'antiquitat latina, l'escriguèt Virgilli. Aquel poèma es inacabat car Virgili morriguèt abas d'aver podut l'acabar. Es divisat en doas grandas partidas. conta l'istòria d’Enèu, un semidieu, filh d'Afrodita (Vènus en latin). Vaquí lo resumit de l'Eneïda :
Casèras
Casèras pòt èsser lo toponim de:
Enèu
Eneïda
Partits del pòrt d'Antandros, arribèron a Cartage ont la reina Didon s'enamora d'Enèu. Pasmens s'anèt sus l'òrdre d'Ermès, çò que provòca lo suicidi de la reina. Alara Enèu davala dins los Infèrns a Cumas per parlar a son paire Anquises, lo fantasma de Didon refusa de li perdonar. Las imprecacions que formula Didon, a la partença d'Enèu, prefiguran l'arribada d'Annibal e de las guèrras Punicas.
Près de las còstas de Basilicata, un dels òmes d'Enèu, Palinur, s'endormiguèt e cai dins l'aiga. Nada fins a  la plaja, mas fuguèt tuat pels Lucanians. Lo mont Palinuro coma lo vilatge de Palinuro son nommenats se remembrant lo personatge. En Sicília, Enèu fuguèt aculhit per Acestes e reculhiguèt un dels marins de l'Odissèa d'Ulisses, Aquemenides.
A son arribada en Itàlia, la pichona tropa faguèt la guèrra contra la vila de Falerii.
Latinus, lo rei dels Latins, aculhiguèt Enèu e los companhs, e lor permetèt de s'installar dins lo Latium. Alara que sa filha Lavinia èra promena à Turnus, rei de Rutulia, Latinus volgava la maridar a Enèu. A la demanda insistenta d'Èra (Junon), Turnus declara la guèrra a Enèu mas la perdèt: lo rei dels Rutuls fuguèt tuat. Ascani, lo filh d'Enèu que l'autor roman Virgili nomenava Iule, fondèt alara Alba Longa que ne venguèt rei.
Enèu e Lavinia aguèron un filh, Silvi. Aculhiguèron la sòrra de Didon, Anna Perenna que se suicida al aprener la jelosiá de Lavinia. Enèu fonda fin finala la vila de Lavinium en onor de sa femna Lavinia e venguèt lo dieu Indiges après sa mòrt.
Segon lo recit de Virgili, Romul e Rème serián los descendents d'Enèu per lor maire Rea Silvia, e filh del dieu de la guèrra Mart.
La familha dels Julii (la gens Julia en latin) de Roma traça son origina genealogica dempuèi Iul, filh d'Enèu. Lo membre de la familha mai celèbre èra Juli Cesar (Caius Julius Caesar). Los Romans consideravan Enèu coma lo paire fondator de lor civilizacion.
Communay
Communay en arpitan (Communay en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Communay Se situa entre Lion (a mens de 20 quilomètres de lo sieu centre-vila) e Viena (a 12 quilomètres), e près de Givors (a 8 quilomètres).
Communay se situe entre Lyon (à moins de 20 kilomètres de son centre-ville) et Vienne (à 12 kilomètres), et près de Givors (à 8 kilomètres).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Patrice de Mac-Mahon
Marie Edme Patrice Maurice, còmte de Mac Mahon, duc de Magenta, nascut lo 13 de julhet de 1808 al castèl de Sully (Sòna e Léger) près d'Autun, mòrt lo 8 d'octobre de 1893 al castèl de la Forêt, a Montcresson (Loiret), foguèt marescal de França, e lo tresen president de la Republica Francesa de 1873 a 1879.
Sent Sarnin (Carcin)
Sent Sarnin (Saint-Cernin en francés) es una anciana comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2016, es comuna delegada e capluòc de la comuna novèla dels Puèges de Vèrn (nom supausat), ambe Sent Martin de Vèrn.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Boèmia
Boèmia (en chèc Čechy, en alemand Böhmen) es una granda region istorica que constituís la part occidentala de Chequia.
Lo gentilici es boèmi boèmia.
Jackson Browne
thumb|250px|Jackson Browne en concèrt lo 23 de març de 2008 Clyde Jackson Browne (Heidelberg, Alemanha, 9 d'octobre de 1948) es un cantautor e musician american. Venguèt celèbre dins las annadas 1970. Browne a vendut mai de 18 milions d'albums als Estats Units.
Sévignac
Sevinieg en breton ( Sévignac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
Origina del nom :
L'origina de Sévignac remonta a l'epòca gallo-romaine e vendriá de la paraula latina « Sabinius ».
Sabinius #Poder èsser un vétéran de la légion romaine a #que, al 1er temps del ère crestiana, lududes a #èsser atribuit un domeni en recompensa de la siá bravoure.
Totun, cal pas négliger qu'en la paraula Sévignac (Seminiacum) se tròba la forma sem(e)nio #que significa gargamèla.
Mas la paraula engrèisha #que fa mai lèu pensar a una vallée sembla pas pas tròp apropriat a Sévignac.
Sévignac A mencionat jol nom de « Seminiaca plebs » en una charte de la abbaye de Redon del 29 de novembre de 869 #que menciona que Roiantdreh, filha de Louvenan, dona per eiretatge la parròquia de Sévignac al prince Salomon, prince de Bretanha, los sieus fils adoptius.
A, los fraires cistériens de Boquen édifient una grange, espleitacion agricòla viscuda per las convers #qu'entrena la prospérité dels caserius de Pengave e de Pengly aital coma lo bastiment de la capèla de Sant Cado.
Los castèls de Limoëlan,, son édifiés sul luòc de l'anciana distincion possedida per la familha de Rousselot. Sévignac A vist nàisser lo darrièr avesque de Tréguier, Auguste Louis Marida Lo Mintier, aital coma Joseph Pierre Picot de Limoëlan, autor d'un atemptat contra Napoleon.
A la vespra de la Revolucion, mai de 10 sacerdòts asseguran lo encadrement religiós. Jol Primièr empèri, Sévignac comptava 3 000 abitants, #que la majoritat d'agricultors. La municipalitat ne coneis un fòrt dépeuplement a la fin de la e al cors de la.
Origine du nom :
L’origine de Sévignac remonte à l’époque gallo-romaine et viendrait du mot latin « Sabinius ».
Sabinius put être un vétéran de la légion romaine à qui, au 1er temps de l’ère chrétienne, lui a été attribué un domaine en récompense de sa bravoure.
De telles attributions se faisaient à un moment où suite à une baisse démographique, une pénurie de main d’œuvre laissait un certain nombre de terre en friche.
Toutefois, il ne faut pas négliger que dans le mot Sévignac (Seminiacum) on retrouve la forme sem(i)nio qui signifie gorge.
Mais le mot gorge qui fait plutôt penser à une vallée ne semble pas trop approprié à Sévignac.
Sévignac est mentionnée sous le nom de « Seminiaca plebs » dans une charte de l’abbaye de Redon du 29 novembre 869 qui mentionne que Roiantdreh, fille de Louvenan, donne par héritage la paroisse de Sévignac au prince Salomon, prince de Bretagne, son fils adoptif.
Au, les moines cistériens de Boquen édifient une grange, exploitation agricole habitée par les convers qui entraîne la prospérité des hameaux de Pengave et de Pengly ainsi que la construction de la chapelle de Saint Cado.
À la veille de la Révolution, plus de 10 prêtres assurent l’encadrement religieux. Sous le Premier empire, Sévignac comptait 3 000 habitants, dont la majorité d’agriculteurs. La commune connaît un fort dépeuplement à la fin du et au cours du.
Yaoundé
Yaoundé es la capitala de Cameron. Sa populacion èra de 1,248,200 abitants, en 2001.
thumb|330px|left|Plaça dau 20 de mai, Yaoundé.
Saint-Mars-d'Égrenne
Saint-Mars-d'Égrenne es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Le bourg se situe au sud-ouest du département de l'Orne, au sud de la région Basse-Normandie, dans la région naturelle et bocagère du Domfrontais, également appelée « Passais ».
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Albricòt
l'albricòt (var. abrecòt, abricòt, ambricòt, aubricòt) es un fruch comestible de l'albricotièr.
Miralh (Tolosa)
thumb|Estanc de la Reinariá al Miralh, vista dels nauts del pargue a l'entorn. Lo Miralh un ensems compausat de tres quartièrs de Tolosa: del nòrd al sud, Miralh-Universitat, La Reineriá e Bèlafont. 67% dels lotjaments d'aquel ensems son de lotjaments socials. Al cens de 1999, a Bèlafont aviá prèp de 8900 abitants, a la Reineriá 9800 e al Miralh Universitat 4300. Lo territòri nomenat Grand Miralh foguèt espandit als grands ensems precedents que lo tòcan (Bagatèla, Faorèta, Papus, Tabar, Bòrdalonga…) formant un quartièr de prèp de 40,000 abitants.
Situacion
Los quartièrs del Miralh son situats al sud-oèst de Tolosa, immediatament a l'exterior del periferic tolosenc. Se situan dins una zona que se trapa a pauc près centrada segon un axe nòrd sud sul tèrme entre la plana bassa de Garona e la primièra laissa alluviala.
Dessèrta
Los quartièrs son desservits pel mètro, per las estacions Miralh Universitat, La Reinariá, Belafont e Bassacamba, e pel malhum de vias aviadas urbanas de l'aglomeracion: lo periferic oèst, la rocada Arc en Ciel e l'A64. La ret de bus es en contra fòrça pauc desvelopada: qualques linhas s'arrèstan al Miralh Universitat, una autra a Belafont, e lo sol punt plan desservit es lo centre comercial Géant de Bassacamba (es lo cap d'una desena de linhas).
Istòria
La construccion de Belafont èra una de las primièras estapas de la construccion del Miralh. En 1961, la municipalitat SFIO de Tolosa, capitanejada per Loís Bazerque, sensibilizat pel debat del moment sus París-Parallèla, lancèt un concors pel dessenh de l'urbanizacion. Los arquitèctes Georges Candilis, P. Dony, A. Josic, S. Woods acompanhats dels engenhaires N. Piot e J. François ganhèron lo concors. Sonque en octobre de 1964 lo quartièr de Belafont comencèt, per s'acabar en 1972. Se deguèt respondre a un besonh de lotjaments. Aqueles aurián degut aculhir de joves fòcs, los estrangièrs. Lo centre regional previst sul projècte se bastiguèt en seguent: ipermarcat Casino, tres organismes administratius, l'escòla d'arquitectura, la radiotelevision, la Direccion Regionala de las Doanas e lo sèti regional del PCF. Las zonas d'activitats son situadas a la periferia, coma previst. Mas lo constat es amar, segon l'arquitècte que parlèt d'un "ghetto dels paures", e segon lo cònsol:. Es un problèma vertadièr perque contribuiguèt a una segregacion fisica entre la vila e los quartièrs. Lo Miralh es isolat per las zonas industrials a l'entorn, mas tanben pel periferic.
Projècte arquitectural e construccion
thumb|left|Un immòble a Belafonta. Al començament dels ans 1960, l'equipa de l'arquitècte Georges Candilis ganhèt un apèl d'ofèrta de la vila de Tolosa per un projècte de vila novèla a l'oèst de Tolosa, dins l'encastre d'una procedura de Zona a urbanizar en prioritat (ZUP). Lo projècte presentat utilizava de principis d'urbanisme dels grands ensems de la region parisenca mas i apondent d'elements novators dins la concepcion de l'andan: la separacion dels pedons e dels veïculs per un molon ligant los tres quartièrs, associada a de corsièras anant lo long de las barras d'immòbles als estatges 5 e 9. Lo molon cobrissiá una partida importanta dels espacis de parcatge, e permetiá d'anar a pè pels centres comercials e los centres escolars de cada quartièr sens jamai aver besonh d'anar al nivèl de la carrièra. L'idèa generala èra de facilitar lo contacte e los encontres entre los abitants.
Organizadas en tripòdes en forma d'Y, las barras d'immòbles constituissián d'unitats centradas sus de pargues, jardins e equipaments (comèrcis, escòlas, servicis). Qualques elements del passat agricòla de la zona èran conservats e integrats dins los pargues, coma per exemple de colombièrs. De baloards urbans marcavan los tèrmes dels tres quartièrs e asseguran los ligams cap al centre vila e de rotas fasián lo ligam amb los vilatges a l'entorn.
Fin finala, un estanc èra establit, a causa de montada de la jaça freatica dins la zona escavada per obtenir los gravièrs necessaris per fabricar lo beton de las construccions. Las ribas de l'estanc foguèron agençadas en pargue e espacis de jòc. L'estanc servís tanben a absorbir lo debit de las aigas de pluèja menadas cap a Garona.
Los tres quartièrs foguèron realizats per estapa: Belafont, La Reineriá puèi Miralh Universitat. Pasmens, per de rasons politicas puèi economicas, lo projècte cambièt fòrça al respècte dels dessenhs inicials. Lo projècte comencèt amb 4 ans de retard, e demorèt inacabat en 1972 alara que foguèt realizat un pauc mai dels dos tèrces. L'urbanizacion del darrièr quartièr s'acaba en particulièr per la construccion d'ostalets ocupant una partida de terren mai granda que prevista. Fin finala, a la plaça d'aculhir cent mila abitants, lo Miralh ne compta pas que mens de la mitat.
Evolucions del quartièr e reagençaments
A la fin dels 1980, los comèrcis situats sul malon pedon desanèron, los problèmas de vandalisme e d'insecuritat dins los parcatges aumentèron, mens ligats a l'arquitectonica del quartièr qu’al caumatge e a l’exclusion que los abitants patissián. Aqueles elements conduguèron fin finala a fòragetar lo principi del malon dins los ans 1990. Los comèrcis de contunh foguèron transferits al nivèl de la carrièra, puèi amb l'arribada del mètro en 1993, una partida importanta del malon foguèt destruit amb l'agençament de la plaça Abbal e las ribas de l'estacion de mètro de Belafont.
En 2001, la partida sud (Reineriá e Belafont) foguèt fòrça tocada per l'explosion de l'usina AZF.
Los quartièrs de La Reineriá e de Belafont foguèron lo site de trebles en 2005 e en 1998, per aquò lo Miralh venguèt celèbre. Lo naut taus de caumatge, la descolarizacion, una populacion d'origina immigrada nombrosa e mal integrada ne faguèron de quartièrs sensibles malgrat la convivialitat.
Un Grand Projècte de Vila, en reagençament dempuèi 2005, a subretot per objectiu de demenir la proporcion de lotjaments socials a 50% e de remplaçar 1363 lotjaments repartits dins qualques barras per de lotjaments nòus amassats dins d'immòbles pus pichons (4 a 6 estatges). Aquel projècte intègra en mai los quartièrs d'Empalòt, Bagatèla e La Faureta. En mai, a per tòca de reagençar los accèsses al quartièr amb un novèl malhum de carrièras e passatges.
Martras Tolosana
Martras Tolosana (Martres-Tolosane en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de la Hauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Martras Tolosana que poderé venir deu latin eclesiastic martyres o martyrem, « martir », mès, com la fòrma es femenina, vau mèi acceptar la proposicion d'Ernèst Negre, lo plurau martyria > *martirias. Lo nom prengó lo sens de « cementèri » per associacion entre lo culte deus sents martirs e lo culte deus mòrts. Lo determinant hornit sonque en 1929 que s'explica per la proximitat de Tolosa,.
Istòria
thumb|left|Bust roman (sègles II e III) descobèrt a Chiragan en 1826
Pendent l'Ancian Regime, Martras qu'èra de l'eleccion de Comenge (nocion diferenta de la diocèsi de Comenge), doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la diocèsi de Rius e de la senescaucia de Tolosa. Le vocable de la glèisa qu'es Sent Vidian. En 1790, Martras qu'èra deu canton de Casèras; en l'an III que vengó caplòc de canton; en l'an X que tornè au canton de Casèras. Martres que prengó le nom de Martres-Tolosane per décret deu 22 de març 1929.
Segonda Guèrra Mondiala: execucions e chaple lo 10 de junh comés per d' elements de la 2a division SS Das Reich e encara los 8 e 18 d'agost.
Still
Still en alemannisch (Still en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Still est une commune de France, située en Alsace, dans le Canton de Molsheim. Entourée de collines et de prés, elle est un peu à l'écart de l'axe routier principal. Elle se trouve également dans la Vallée de la Bruche.
Mpotovoro
Lo mpotovoro (o botovro) es una lenga oceaniana parlada a Vanuatu.
Localizacion
Lo mpotovoro es parlat dins lo nòrd de la còsta oèst de l'illa de Malakula, al sud de la region ont se parla lo vovo.
Classificacion
Lo mpotovoro es una lenga vanuatu central, un grop de las lengas oceanianas del sud restacat a las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana.
John Mc Cain
A sèt mainatges. John McCain es maridat amb Cindy Lou Hensley (n. 1954) thumb|left|200px|John e Cindy McCain
Linha 1 dau tramvai de Marselha
Traçat e estacions
vinheta|Estacions de la linha en [[francés.]]
Curitiba
Curitiba es la mai granda vila de la Region Sud del Brasil e la capitala de l'Estat de Paraná. Sa populacion èra estimada a 1,828,092 abitants en 2008. La populacion de la metropòli de Curitiba (la vila amb 29 autras vilas) es de mai de 3 milions d'abitants. Sa superfícia totala es 434,967 km². Es situada a 1386 km de la vila de Brasília. Es un centre important de comèrci e servicis, torisme e tanben industrial.
Lo gentilici es curitibano -na.
250px|thumb|left|[[Transpòrt.]]
Quidditat
La quidditat, del latin quidditas utilizant quid (« que »), en grec : τὸ τί ἦν εἶναι (to ti ên einai), designa, dins lo vocabulari de l’escolastica, un « principi actiu del compausat substancial, que, s'unissent a la matèria, constituís amb ela un còrs natural e lo situís dins una espècia determinada » (Étienne Gilson ). Per Aristòtel, "la forma substanciala es lo principi qu’individuís una substància. Las causas fisicas son compausada de matèria passiva e d'una forma activa: i a un principi substancial generator de la causa. La natura d'una causa es pas res pus que la forma d’aquesta causa. La forma es lo principi intèrne de movement que situís un èsser dins la classa dels èssers naturals." .
Descripcion
Per l’escolastica, « l’alma de l'òme es la forma substanciala de son còrs, de tal biais que l'òme se pòt definir ni lo còrs destriat, ni l'alma destriada, ni una alma que dintrariá simplament en contacte amb lo còrs sens participar a son mòde d'èsser, mas l'unitat substanciala compausada de l'alma e del còrs. »
Lo Diccionari de terminologia escolastica dich aquò: « Forma substantialis: La forma substenciala es çò que constituís un èsser dins son espècia determinada. Es lo princip que determina la matèria primièra a una quita espècia, d’èsser arbre, animal, òme, etc ».
La forma substenciala o quidditat de cada causa, dich sant Bonaventura, « considerada en se, se nomena esséncia e, considerada al vejaire de l'operacion, natura ». La forma substenciala d'un èsser es donc lo principi de sa quita vida, de son espècia e de sas operacions.
Istoric
La nocion remonta a Aristòtel. Per el, es çò que definís çò cada essent es; es la responsa a la question « qu'es aquò? » (en latin, « quid sit »). La quidditat de l'òme, per oposicion a las formas accidentelas, es l'alma. Per traduire lo sintagma τὸ τί ἦν εἶναι, to ti ên einai, las diferentas versions dels mèsmes tèxtes d'Aristòtel òdon variar: « quidditat », , « forma substanciala », « esséncia » ., « esséncia de la causa », « çò que fa que la causa es çò qu'es », « l'èsser, lo dacòs qu’es de quicòm » , « l'essencial de l'esséncia d'una causa ». Dins sa Metafisica, libre Z, Aristòtel dona la definicion seguenta:Maimonides escrich: « Se sap que l'existéncia es un accident arribar a çò qu’existís; es perque es quicòm d'accessòri a la quidditat de çò qu’existís. Aquò es una causa evidenta e necessària dins tot çò que l'existéncia ten una causa; que son existéncia es una causa aponduda a sa quidditat. »
Descartes remanda las qualitats sensiblas d'Aristòtel (caud, freg, sec, umid, que son pas que d’esfòrces de las determinacions mecanicas, e non pas de principis), las formas substancialas dels escolastics, las qualitats ocultas de Galian (inintelligiblas). Pensa possible de tot explicar per la fisica mecanista, grandor, figura e movement. La pesantor s'explica pel movement. Las formas substancialas confondon atributs del còrs e atributs de l'alma.Pasmens, Descartes admet un cas ont gardar la forme substenciala: l'experiéncia de l'union substenciala de l'alma e del còrs de l'òme. L'alma es la forma substenciala de l'òme (anima est vera forma substantialis hominis).
Leibniz dona l'expression « forma substenciala » lo sens d'alma o de ment. El tanben, coma Descartes, remanda pas tot. Per el las formas substancialas son los principis metafisics que fondon las determinacions mecanicas. La forma substenciala emplís la foncion d'un principi d'identitat de las substéncias corporalas.
Autre
Lo filosòf W. V. Quine titulèt Quiddities, An intermittently Philosophical Dictionary un recuèlh de pensadas:
Nitocris
Nitocris (dilhèu de cap a -2200) que seré estada ua regina d'Egipte, darrèra representanta de la VI disnatia, e esposa deu faraon Pepí II. Qu'ei mentavuda peus istorians Erodòt e Maneton dab lo nom que li coneishem (Νιτωκρις) qui nse condan qu'auré venjat la mort deu son hrair e espós en envitant los sons murtrèrs dens ua sala on los auré tots negats en la bèth plear dab las aigas deu Nil, abans de suicidà's peu huèc entà escapar ua auta conspiracion.
Que i avó mantua temptativa de har correspóner lo nom grèc de Nitocris (gessit de honts grègas tardivas) dab honts egipcianas mes au dia de uei arren de segur non ho pas jamei provat. Que s' perpausat, mes shens cap de certitud, que podosse estar mentavuda lo nom Nitiqreti  dens lo Canon Reiau de Turin (un document egipcian tanben tardiu per la VIau dinastia) mes que's discuteish en purmèr lo lòc autrejat au moment de la restauracion deu document au fragment qui contien aqueth nom, e que's discuteish tanben, un còp tornat plaçar dens un aute lòc putatiu que sia quitament un nom de hemna.
Nitocris que demora donc parciaument fictiva en beth deishar (peu moment) a la regina Hatshepsot lo títol de purmèra hemna istorica e de purmèra hemna cap sobirana de l'istòria.
Sasnières
Sasnières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
Pòbles e de vilas prèpas :
A 10 minutas : de Montoire sul Loir e de St Amand Longprès
Raúl Alberto Lastiri
Raúl Alberto Lastiri, administrator public e òme politic (1915-1978), foguèt president d'Argentina pendent 3 mes en 1973.
Sasnières
Geografia
A 15 minutas : de Vendôme (jos prefectura del Loir e Doncas que (41))
A 40 minutas : de Bles Nòrd (Prefectura del Loir e Doncas que)
A 45 minutas : de Tors Nòrd
A 1h20 : de las Mans
A 1h30 : de Romorantin Lanthenay (jos prefectura del Loir e Doncas que (41))
Zòna : rural, agricòla, vallonné e forestal
Villages et villes proches :
Jean-Marie Le Pen
thumb|right|200px|Jean-Marie Le Pen
Sasnières
Geografia
A 10 minutes : de Montoire sur le Loir et de St Amand Longprès
Jean-Marie Le Pen
Jean-Marie Le Pen (nascut lo 20 de junh de 1928) es un òme politic francés d'extrèma drecha. Fondèt lo partit Front Nacional e foguèt son president (1972-2011). Se presentèt a las eleccions presidencialas en 1974, 1988, 1995, 2002, e 2007. En 2002 arribèt al segond torn de las eleccions presidencialas. En 2007, cabussèt a la quatrena plaça a las eleccions presidencialas (10%). Es lo paire de Marine Le Pen, l'actuala presidenta del partit.
Sasnières
Geografia
A 5 minutes : de Houssay, Villavard et Prunay
A 15 minutes : de Vendôme (sous préfecture du Loir et Cher (41))
Jean-Marie Le Pen
Es estat orfanin e pupil de la nacion après la mòrt de son paire, marin pescador tuat per una mina en nauta mar en 1942. De formacion juridica, es estat paracasudista. Sos detractors l'acusan d'aver participat a la tortura dins l'armada francesa en Argeria malgrat qu'el, o denegue.
Le Pen es estat mantun còp a l'origina de polemicas e de procès pr'amor, entre autras causas, d'aver ensajat de minimizar l'Olocaust. Entre sas declaracions mai polemicas i aguèt lo jòc de mot Durafour crematòri contra un adversari sonat Durafour, lo vejaire de que lo genocidi dels jusieus non seriá estat qu'un "detalh" de la Segonda Guèrra Mondiala.
Sasnières
Geografia
A 40 minutes : de Blois Nòrd (Préfecture du Loir et Cher)
A 45 minutes : de Tours Nord
A 1h20 : de Le Mans
A 1h30 : de Romorantin Lanthenay (sous préfecture du Loir et Cher (41))
Juda Haleví
Juda Haleví (יהודה הלוי Yehudah ha-Levi en ebrieu) foguèt un poèta, filosòf e mètge jusieu nascut cap a 1070 a Tudèla dins l'Emirat de Saragossa e mòrt cap a 1141.
Sasnières
Geografia
Zone : rural, agricole, vallonné et forestière
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Juda Haleví
Biografia e òbra
En sa joventut viatgèt a Còrdoa e Granada. S'establiguèt a Toledo ont exerciguèt la medecina. Foguèt protegit per Josef ibn Ferrusel, Cidellus, foncionari d'Anfós VI de Castelha. Coneissiá prigondament la Torah, la literatura rabinica, la poesia aràbia, la filosofia grèga e la medecina. Son Díwan es una colleccion de poèmas profans en ebrieu, ont canta a l'amistat, a l'amor e a la natura, e de poèmas religioses emplegats posteriorament dins la liturgia jusieva, ont exprimís son desir de Dieu e de Sion e son esperança de la redempcion messianica del pòble jusieu. Son Libre del ḥazar o lo Kuzarí es un dialòg en arabi ont explica lo Judaïsme a un convèrs. A una data desconeguda viatgèt a Palestina e demorèt quauques temps en Egipte, mai que mai a Alexàndria e al Caire. Segon la legenda foguèt tuat per un bandit a las pòrtas de Jerusalèm. Es considerat coma un dels poètas de lenga ebrieva mai grands de l'Edat Mejana. Son òbra poetica es inspirada per de tèmas divèrses: l'amor, l'amistat, la mar... Poèta culte, autor d'una poesia lirica amb de metafòras nombrosas, de descripcions e de reflexions filosoficas e religiosas. Utiliza mantuna metrica e estrofa. Es continuaire del gènre de las ḥarjas (de vèrses finals, escriches en lenga romanica, de la darrièra estròfa d'un muwashshah, poèma profan arabi o ebrieu), en mai de sas geulot e sas ahavot de tematica religiosa, coma l'Imne de la creacion. Foguèt lo creador del genre poeticoreligiós de las Sionidas. Sa pensada es fòrça interessanta pr'amor que i coïncidisson las civilizacions ebrieva, aràbia e crestiana, e pr'amor que representa la posicion jusieva ortodòxa davant las religions crestiana e musulmana, mas tanben davant la pensada filosofica e teologica d'origina grèga. Son òbra principala es lo Libre del Ḥazar o lo Kuzarí o lo Libre de la pròva e del fondament sus la defensa de la religion menspreciada"), escrich entre 1130 e 1140, compausat de cinc discors en arabi; lo nom ven del rei dels ḥazars, que vòl conéisser la religion vertadièra e que, après anar a filosòfs aristotelics, a crestians e a musulmans, sonque trapa la vertat dins las fonts biblicas del Judaïsme, reveladas en tota sa vertat e integritat per un sabent jusieu ortodòxe; atal, fa una apologia del Judaïsme coma revelacion vertadièra e, encara que es una òbra de caractèr principalament edificant e apologetic, a de concèptes teologics e filosofics nombroses. Constituís un compendi extraordinari de tradicions oralas e costumas jusievas.
Asnières-sur-Saône
Asnières-sur-Saône en arpitan ( Asnières-sur-Saône en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gennetines
Gennetines es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Gennetines Se situa a 10 km al nòrd de Molins.
São Tomé
São Tomé es la capitala de São Tomé e Príncipe. Sa populacion èra de 56,166 abitants, en 2005.
Moràvia
Moràvia (en chèc e en eslovac Morava, en alemand Mähren) es una region istorica que constituís uèi la part orientala de Chequia.
Lo gentilici es morau, -ava. ,.
Fidelio
Fidelio qu'ei lo títol deu sol opèra de Ludwig van Beethoven. Lo libret en aleman es de Joseph Sonnleithner inspirat deu libret en francés de Jean-Nicolas Bouilly per l'opèra de Pierre Gaveaux : Léonore, ou L’amour conjugal de 1798. Com lo son modèl francés, Fidelio, aqueste còp escadut en Espanha, que conda la hèita de Leonore qui, vestida de guarda, e ensaja de liberar lo son espós Florestan retiengut dens ua prison per rason politica e per vengença personala deu director e condemnat a estar executat.
Ligam extèrne
thumb|left|300px|Representacion de Fidelio, [[Berlin 1945]]
Talca
vinheta|228px|drecha|Talca Talca qu'ei ua vila chilena. En 2002 aviá una populacion de 207 797 abitants. Sa superfícia totala es 232 km².
Gasaupoi
Gasaupoi (Gazaupouy en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
Comuna de Gasconha situada sus l'Auvinhon.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, Gasaupoi que seré format de l'ancian occitan casal [> casau], « cabana », e [lo resultat] deu latin podium, « turon ». Segon Negre, Gasaupoi que vengueré benlèu deu gascon gasaube (Stellaria media), damb lo mot poi. Comparar pr'aquò damb Gasava e Gasòst.
Anzin
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Liura aranesa
Era liura aranesa (catalan: lliura aranesa; espanhòu: libra aranesa) ei era moneda tradicionau d'Aran. Ei atestada dinc ath miei deth sègle XIX.
Valèue 1,852 pessetes (e 0,69 liures catalanes). Vau dongues 1,113 centim d'èuro.
Veirariá obrièra d'Albi
La Veirariá obrièra d'Albi o VOA es une societat que produtz e comercializa de botelhas de veire. Son usina es situada dins la comuna d’Albi e emplegava prèp de 300 salariats en 2011. Aparten a Verallia (segond mai grand productor de botelha e pòts al monde), filiala del Grop Saint-Gobain.
Presentacion de la VOA
La VOA, considerada coma lo « laboratòri industrial » de Verallia, s'especializèt dins lo desvolopament e la produccion de botelhas naut de gama e de pichonas serias, amb una granda flexibilitat industriala al mai naut nivèl.
L'usina fonciona a fuòc de contunh: fonciona jorn e nuèch, 24 oras sus 24 e 365 jorns per an. Una partida de son personal trabalha al ritme dels 3x8 amb 5 equipas de trabalh (sus de pòstes de trabalh comprenent las dimenjadas e jorns ferièrs).
L’usina prepausa mai d'unas tintas per la fabricacion de sas botelhas:
Un pauc d'istòria
Es amb lo sosten de Joan Jaurés (alara Deputat de Carmauç), qu'una souscripcion nacionale foguèt lançada per la Dépêche de Tolosa e La Petite République en mai aguèt fòrça donas solidàrias e individualas, a lo projecte se realizèt. La veireriá obrièra s’instalèt alara a Albi sus la carrièra de Cordas. La veireriá evoluèt alara cap a un estatut de cooperativa obrièra de produccion (SCOP) e malgrat de dificultats financièras, l’usina contunhèt de foncionar e a se modernizar.
Toutas las botelha son encastrada, al nivèl del fons de la botelha, d'una marca pausada al moment que pren forma dins lo mòtle. Aquela marca permet de conéisser l'origina de l’emballatge de veire quand es enviaat al client. Las botelhas fabricadas par la VOA son reconeissables mercé a la marca « VOΛ » sul fons o en bas de la botelha.
Qualitat, environament e securitat
La VOA es un site fabricant de botelhas de veire destinadas al contacte alimentari amb quatre certificacions :
La VOA seguís lo metòde de gentioon japonés dels 5S (per Destriar, Estremar, Espolsar (descobrir las anomalias), Far evident, Èsser rigorós)
Linha 2 dau tramvai de Marselha
vinheta|Una estacion sul baloard Lòngchamp. La linha 2 dau tramvai de Marselha es una linha del malhum de tramvai a Marselha.
Traçat e estacions
vinheta|Estacions de la linha en [[francés.]]
Nòtas
<references group="Nòtas" />
Orontes
L'Orontes, en arab Nahr al-`Assi (« lo flume rebèl »), tanben nomenat Draco, Tifon o Axius, es un flume de l'Orient Pròche.
Se font se situa al centre del Liban, passa per la Siria occidentala e s'escampa dins la Mediterranèa près del pòrt de Samandağ, dins la region d'Hatay, al sud-èst de la Turquia (region revendicada per la Siria). Es long de 571 km e son debit natural (al nòrd del val de la Bekaa) es de 420 milions de m/an (1100 milions de m/an a la boca).
Font de l'Orontes
A vòl d'aucèl, la font de l'Orontes se situa a mens de 50 km de la Mediterranèa, que n'es separada pel Mont Liban (Qurnat as Sawda', 3 083 m). Se situa dins la region d'Hermel, dins l'Anti-Liban, platan desertic ligant la Bekaa libanesa a la Siria, ont lo flume Orontes escavèt un vabre de 50 a 90 m de prigondor. La quita font se situa al Liban, a 660 m d'altitud.
La font de l'Orontes, nomenada Aïn es Zarqa, es de fach l'emergéncia, dins lo quita lièch d'un ancian riu sec, d'una podeosa font artesiana. Aquelas aigas pojan, per una falha coupant l'axe d'un sinclinal, mejans los sediments calcaris del plan. La zona provesiment de la capa captiva se situa sul Mont Liban e l'aiga ven donc de la fonda de las nèus d'aquel.
Dempuèi sa naissénça, la font de l'Orontes presenta un debit poderós e regular, de 12 a 15 m3/s, que provesís fòrça culturas de son cors superorr (arbres fruchièr subretot, coma de noguièrs). Après aver recebut las aigas de dos afluents, l'Afrin e lo Karasu, al nivèl del lac d'Antiòquia en Turquia, lo debit atenh 32 m3/s a la boca sus la Mediterranèa.
Contenciós idropolitic
Coma pels flumes vesins, lo Tigre, l'Eufrates o lo Jordan, pas cap de païses per ont passa capitèt pas a donar un estatut juridic dins las aigas de l'Orontes, creant alara de tensions e afrontament dins una region marcada per las carestia d'aiga. Un acòrdi pasmens foguèt signada entre la Siria e lo Liban (jos son contraròtle) per despartit las aigas de l'Orontes a nautor de 90 % per la Siria e 10 % per lo Liban. Aquel acòrdi exclusís la Turquia d'aquel partiment que la proprietat de la província turca d'Hatay es contestada per la Siria. Lo flume provesís d'estacions de pompatge e besal subretot en Siria : lo debit mejan passa de 370 milions de m a la frontièra sirolibanesa, a 170 milions a la frontièra siroturca.
L'Orontes dins l'Antiquitat
vinheta|Nadaire, personificacion del flume Orontes. Bronze del sègle II ([[Lovre).]] drecha|vinheta|L'Orontes al pé del Djebèl Ansariyeh, dins la província d'Idleb, près d'Aïn Azzaqa. L'Orontes es lo riu màger de la Siria antica. Son nom arab es Nahr-el-'Assi, que significa lo « flume rebèl », que vendriá de fach qu'al contrari dels autres flumes de la region, raja del sud cap al nòrd. Seguent la meteissa explicacion, tanben portèt lo nom arab d'El Maqloub, es a dire « capvirat » o « aquel que raja a revèrs ».
L'Orontes giscla entre los massíss del Liban e de l'Anti-Liban, a la nautor d' Eliopolis (l'actuala Baalbek). Asaga sus una longor de 600 km (comparable al cors de Garona) las vilas d'Emesa (Homs), Aretusa, Epifania (Hama), Larissa e Antiòquia per s'escampar dins la mediterranèa a la nautor de Seleucia de Pieria.
Jos Estrabon, l'Orontes, sus una distança d'8 km, rajariá jos tèrra entre Apamèa e Antiòquia; de fach, fa pas que passar per una gòrja fortament encastrada gaireben inaccessible just après Epifaneia (l'actuala Hama).
L'Orontes seriá estat, al contrari d'uèi, navigable entre sa boca (Seleucia de Pieria) e Antiòquia pendent l'Antiquitat, coma o mòstran los escrichs d'Estrabon e de Pausanias.
Antiocos XI Filadèlf, rei seleucida, s'i neguè en 90 AbC
Rancagua
vinheta|228px|drecha|Rancagua Rancagua qu'ei ua vila chilena. En 2002 aviá una populacion de 214 344 abitants. Sa superfícia totala es 260 km².
Malvalette
Malvalette (Malvalette en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Aunay-en-Bazois
Aunay-en-Bazois es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat, ancianament de Borgonha.
Geografia
Aunay-En-Bazois a situat a unitat|9|km}} de Châtillon-en-Bazois e a unitat|26|km de Castell-Chinon (Ciutat).
Aunay-en-Bazois est située à 9 km de Châtillon-en-Bazois et à 26 km de Château-Chinon (Ville).
Toponimia
Lo nom es atestat en 1130, de Onacho, Onaco. Aunay vendriá segon Dauzat del nom gallés d'òme Aunus, ambe'l sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -*aco(n). Aunay èra donc, dins l'idèa de Dauzat, una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Aunus. Mès las atestacions de 1130 farián puslèu pensar a un nom en O- e se cal virar cap a l'opinion de Delamarre, qu'i vei *onnācon, un compausat de onno-, « fraisse » ambe -āko-. Lo vilatge se seriá fondat sus l'emplaçament d'un bòsc de fraisses.
Goiânia
Goiânia es la capitala de l'estat brasilièr de Goiás. Sa populacion totala èra 1 244 645 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 789 km².
La vila foguèt un projècte de l'urbanista Atílio Correa Lima. Sa construccion comencèt en 1933 e foguèt inaugurada lo 20 de novembre de 1935.
Bujumbura
Bujumbura es l'anciana capitala de Burundi. Sa populacion èra estimada a NaN abitants, en 1994.
En 2019 la capitala de Burundi es transferida a Gitega.
thumb|330px|left|Vista dau centre de Bujumbura.
Wikimedia Foundation
Wikimedia Foundation, Inc. es una foundation 501(c)(3) regida per las leis de l'Estat de Florida als Estats Units. Son existéncia oficiala es estada anonciada lo 20 de junh de 2003, per Jimmy Wales, fondator de Wikipèdia. Sovent es apelada fondacion Wikimèdia en occitan.
Silèsia
Silèsia (en polonés Śląsk, en chèc Slezsko, en alemand Schlesien) es una granda region istorica au sud-oèst de Polonha e au nòrd-èst de Chequia. Avans 1945 tanben una partida importanta de Silèsia èra au centre-èst d'Alemanha, avans que la restaquèsson a Polonha.
Lo gentilici es silesian -a.
Saulgé-l'Hôpital
Saulgé-l'Hôpital es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lamanon
Lamanon (Lamanon en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Cuiabá
Cuiabá es la capitala de l'estat brasilièr de Mato Grosso. Sa populacion èra estimada a 542 861 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 3985 km².
Foguèt fondada lo de 1727. Actualament es un important centre regional de comèrci, servicis e industria.
thumb|left|250px|La vila de Cuiabá.
Mondion
Mondion es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Neverver
Lo neverver (o nevwervwer, lingarakh) es una lenga oceaniana parlada a Vanuatu.
Localizacion
Lo neverver es parlat dins lo nòrd de la còsta èst de l'illa de Malakula, dins tres vilatges.
Classificacion
Lo neverver es una lenga vanuatu central, un grop de las lengas oceanianas del sud restacat a las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana.
Braux-le-Châtel
Geografia
Es un pichon vilatge.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
José Luis Rodríguez Zapatero
José Luis Rodríguez Zapatero (Valhadolid, lo 4 d'aost de 1960) z-es un òme politic d'Espanha. Z-èra lo president del govèrn socialista espanhòl dins la monarquia parlamentària espanhòla de Joan Carles I d'Espanha del 14 de març de 2004 al 20 de decembre de 2011.