cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tapejara
Classament
Tot e que eth cos ère tipic d'un pterosaure pterodattiloide (damb ales longues, pates cuertes e ua coa enqüera mès cuerta), era sua forma ère estonanta peth sòn cran. Aguest qu'ère naut e cuert e damb dus linhes pas clares sus es maishères. Era prumèra espècie descuberta Tapejara wellnhoferi avia un cran cuert e ua cresta cuerta entà endarrèr. Dempús sigueren descurbertes dues espècies mès; Tapejara imperator e Tapejara navigans, damb ua estructura enqüera mès estonant: Tapejara impertor avia dus espines d'uas que gessien de darrèr deth cap mès tanben deth morre. Estudis hèts confermen qu'aguestes èren enqüera mès granes e hètes de queratina. Tapejara navigans, ath sòn torn, avia ua cresta semblanta, mès plan desvolopada en nautitud, coma se fosse ua còrna. Es diverses espècies de Tapejara èren desparièrs demest eri ena forma dera cresta mès tanben en es mesures que podien èster des 1,5 m de longada des ales en Tapejara wellnhoferi enquias 6 m de Tapejara imperator. Era estructura qu'avien sus eth cap des diverses espècies èren utilizades probablaments coma senhaus intraespecifics coma hèn es tocans d'aué damb eth sòn bèc. Dilhèu eth bèc e era "vela" des Tapejara avien colors vius coma es tocans.
· In the Sky (Dinosaurs) (Library Binding) (ISBN 0-8368-2918-2)
Siluriformes
L' dels Silurifòrmes (peisses gats) còmpta environ lo quart de las espècias de peisses d'aiga doça. Actualament, 2743 s de peisses gats son conegudas mas los scientifics estiman que n'exista puslèu de 3600 a 4500.
Bretteville-sur-Dives
Bretteville-sur-Dives es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Claude Oronce Fine de Brianville
Claude Oronce Fine de Brianville (8 d'abril de 1608-setembre de 1674) es un clèrgue e istorian del s. XVII. Abat de Saint-Benoît de Quinçay, en Peitau, publiquèt fòrça libres d'istòria e d'eraldica.
Dins son abreujat metodic de l'istòria de França, publicat en 1664 e mai d'un còp reeditat, fa servir lo mot “Occitanie” en francés.
Biografia
Es lo filh de François Fine e Catherine de Berard e nebot del geograf Oronce Fine. Los Fine (Fina) son un ostal occitan sortit de Daufinat Naut (a l'entorn de Gap).
Dos Fraires
Dos Fraires es una anciana comuna occitana de Provença, annexada en 1841 per Lo Bròc. Èra administrada per lo departament francés de Var, mas son territòri passèt en 1860 au departament deis Aups Maritims.
Vallois
Vallois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1944 es a Vallois que la 2e DB afranquís la Mortagne.
En 1944 c'est à Vallois que la 2e DB franchit la Mortagne.
Heleta
Heleta en basco o Hélette en francés qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Lo gentilici qu'ei heletar.
Los quartièrs que son Antxarteta, Garreta, Gibelherri, Habia, Heguagaraia, Heraitze, Hozkaitzeta, Madarieta, Plaza, Urbeltzeta, Ur-zabaleta, Xistela, Zihorri e Zuharritze.
L'arriu de Harana que sorgenta dens lo quartièr de Heraitze; lo son afluent Garraldako e los arrivets d'Arberoa (afluent de Lihurri) e de Lakako (afluent de Niva) que i passan tanben.
Qu'ei un punt de partença de cap a la montanha de Baigura.
Enter Heleta e Mendiondo en Labord que i a ua hortificacion protoistorica.
Economia
L'agricultura qu'ei la principau activitat economica de la comuna. Ua cooperativa que produtz hormatge. Cada an, en novème, que s'i celèbra ua hèra d'ègas.
Hèstas
Las hèstas de Heleta que's celèbran lo 15 d'agost.
La Boissière (Eure)
La Boissière en normand (La Boissière en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Podarcis muralis
L'anglòra (var. claupèire, claveta, lagremusa, grisòla) (Podarcis muralis) es una espècia de saurians de la familha dels Lacertids presenta en Euròpa del sud e que foguèt introdusida en America del Nòrd. Abita los murs vièlhs, muralhas, clapasses o luòcs rocoses.
Descripcion
Es un lausèrt, de forma prima, espècia extrèmament polimorfa, amb una variabilitat extraordinària de las escatas, una coloracion fòrça variadissa, brun, grís o verdenca. La fàcia ventrala es clara, jauna, balva o rogenca. La garganta es pigalhada de negre.
Lo mascle mesura, excepcionalament , la feme 18 cm. Se pòt pas determinar lo sèxe abans la maturitat.
Répartition
L'espècia s'encontra en Euròpa, d'Espanha al sud cap a Alemanha al nòrd, e de França a l'oèst fins a Grècia e Turquia a l'èst.
Foguèt introduit al Reialme Unit, en Colómbia Britanica en Canadà e en Ohio e Kentucky als Estats Units.
Noms dialectals
sinsòla o shinshòla (del País de Foish al Fenolhedés), lhausardina (Fenolhedés oriental), clau tòrta, clau de Sant Jòrdi, cliu-clau e clau-clau (Peirapertusés e Narbonés).
En auvernhat beleta.
En gascon sisangla, shishangla, sanglanha, sancalina/sangalina, sang(l)arina, sanga(r)leta, singaleta, sicolana, sanglureta, singraula, singrauleta, angròta.
Saint-Gengoux-le-National
Saint-Gengoux-le-National es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Lo vilatge a situat sus un serral en dominant la bassa Grosne.
Le village est située sur un coteau dominant la basse Grosne.
La Mal Coiffée
400px|thumb|Lo grop occitan La Mal Coiffée en julh de 2010 a la Fèsta d'Òc a Besièrs La Mal Coiffée (valent a dire en occitan La Mal Penchenada) es un grop musical lengadocian, basat dins Aude e dins Erau.
Réaumur
Réaumur es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
La Mal Coiffée
Composicion
Aqueste grop vocal es compausat de quatre femnas del país de las Corbièras (Myriam Boisserie, Marie Coumes, Laeticia Dutech e Karine Berny). Lor repertòri, fargat a partir de, coma o dison elas, "cançons lengadocianas de las vinhas e dels bistròts", es en lenga occitana. Lo quartèt canta de tèxtes occitans tradicionals e de poesias en lor portant una tòca personala amb l'ajuda de Laurent Cavalié (Du Bartàs), e amb per sol acompanhament de percussions.
Réaumur
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pau Football Club
Lo Pau Football Club, abreviat en Pau FC, ei un club de fotbòl francés, fondat en 1959 e situat a Pau dins los Pirenèus-Atlantics, qu'ei la capitala de Bearn.
Lo Pau FC ei hèit a partir de la patronatge des Bleuets de Notre-Dame, creat en 1920 dins lo quartièr Mayolis, e qu'arribè a la mais alta division amatora francesa al debut de la sason 1958-1959. Las autoritats religiosas estimèren entà aquò que lo nivèl esportiu del patronatge passava ara lo estadi de l'associacion esportiva de quartièr.
Sota la direccion del son president-fondator José Bidegain, l'equipa primièra del patronatge des Bleuets de Notre-Dame se torna lo Fotbòl-Club de Pau e s'instala des las annadas 1960 al Estadi deu Hameau, dab l'ambicion de har partida de las divisions professionals. Des las prumèras annadas, lo club se defineish coma un dels principals clubs en Bearn e Gasconha.
Enfragilitat per las soas dificultats financèras recurrentas, que obligan la mairia de Pau d'intervenir a mantunas represas, lo FC Pau coneish finalament las penas de la relegacion e torna en Liga deu Sud Oest. En despiar de l'ambicion deus dirigents, lo club fracassa d'aténer lo mond professional. Las annadas 90 vèden lo club gastar de manera inconsidèrada en la soa recèrca de l'estatut professional, mancant la promocion en segonda division a mantunas represas. Exsanha financèrament, lo FC Pau depausa lo bilanç e ei relegat en 1995 en Nacional 2, lo 4au esquèl del fotbòl francés.
Lo club se relança sota l'impulsion de dus ancians jogaires, Bernard Laporte-Fray e Joël Lopez, e amb ua nòva apelacion de Pau Football Club. Las finanças son assanhidas e lo club se stabiliza en Nacional fins en 2007. Finalament relegat en Nacional 2, lo Pau FC non torna en tresena division qu'au debut de la sason 2016-2017.
Dus ans après, 59 ans aprèp la soa fondacion, lo Pau FC inaugura lo prumèr estadi de la soa istòria: lo Nouste Camp.
Vencedor deu Nacional a la sason 2019-2020, lo club coneish dempuish la mèi florissenta periòda de la soa istòria e cerca de s'arrestar de manèra duradèra dins lo panorama deu fotbòl francés professional, sota la direccion de Didier Tholot.
Istòri
alt=La carrèra deu Molin.|esquèrra|vinheta|La carrèra deu Molin.
Bleuets de Notre-Dame (1920-1959)
L'histoèra deu fotbòl a Pau comença en 1888 dab la creacion de l'Associacion Bourbaki. En 1904, la seccion de fotbòl d'aqueth patronatge nait sota lo nom de Football Association Bourbaki. Quau que sia que la practica deu fotbòl guanya en importància a Pau a partir de 1909 dab l'iniciacion de la JAB de Pau, lo Rugbi demora lo desport màger en Bearn e Gasconha.
Desempuish la Liberacion, lo FA Bourbaki ei lo club que brilha dens lo fotbòl bearnés.
A l'entorn de las Tretze Gloriosas, lo patronatge des Bleuets de Notre-Dame, situat dens lo Quartièr Mayolis, accedeish a la mais alta division amatora deu fotbòl francés, la Division Nationale.
L'evescat, considerant que aquel nivèu esportiu supera lo marcatge d'ua simpla associacion esportiva de quartièr, cerca de se desenganhar. Atau, entameish la recèrca deus dirigents capables de gestionar un club d'aquera envergadura.
Réaumur
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Pau Football Club
Creacion deu Football-Club de Pau e èra José Bidegain (1959-1965)
Lo "Football-Club de Pau" ei estat oficialament hèit lo 19 de mai de 1959 per José Bidegain, devenent aisi lo sol club bearnés o gascon a evoluir dins las divisions nacionaus en dehòra de Tolosa e Bordèu. En principi, lo club èra itinerant, n'avent pas d'installacions permanents e utilizant diferents estadi a Pau (Estadi des Bleuets, Estadi Bourbaki). Lo club a conservat los colors blu e blanc del patronatge aissí coma lo lema "Vaincre ou sourire", per perpetuar lo trabalh de formacion menat per los Pioniers deu quartièr Mayolis.
Réaumur
Nòtas
<references group="N"/>
Pau Football Club
Creacion deu Football-Club de Pau e èra José Bidegain (1959-1965)
Lo club a aconseguit de recuperar la plaça des Bleuets en Campionat de França amator per la sason 1959-1960. Totun, la situacion financèra deu club èra precària a causa deu son manca d'infrastructuras. Lo FC Pau s'es acabat en 7au plaça deu grop de CFA Sud-Oest en la son prumèra sason. Dens la segonda sason, lo club s'es consolidat e a atraure jogaires confirmats. En despiar de despartidas e cambiaments d'entrenaires, lo club s'a aconseguit de se mantenir en campionat.
Retirada progressiva de José Bidegain e declin lents
En 1964-1965, lo FC Pau a coneish la soa prumèra relegacion de l'istòria. José Bidegain se retira pauc a pauc de la direccion deu club, laishant James Chambaud prene la presidéncia. La relegacion deu club en nivèu regional a causat dificultats financèras. Lo club èra totun sempre itinerant, n'avent pas d'infrastructuras adèquatas. Lo jove jogaire Paul Escudé se faguè remarcar dens aquera periòda e devèn lo prumèr palois a integrar l'equipa de França Juniors.
Lo FC Pau torna accedir au nivèu amator mai haut en 1968-69, sason qui vè la despartida deu mainatge prodige Paul Escudé cap a los Girondins de Bordèu.
Lo FC Pau demòra relativament isolat dins la scèna esportiva paloisa, los patros historics non reconeishent pas la legitimitat deu nòu club. Gérard Forgues, l'ancian eròi de la Resisténcia devenut Inspector de la Joinessa e dels Espòrts, balha au President Chambaud un veredicte sans apèl:
Construccion & ambicion sota la direccion de Pierre Clède (1975-1981)
Pierre Clède presiguèt la direccion del club en 1975, alara que se tròbava dins una situacion esportiva e comptabla dificila. Lo club evoluciona en Promocion de la Ligua del Sud-Oèst pendent dos saisons abans de tornar a la Quatrièma Division en 1978-1979. Clède aviá l'ambicion d'accedir a la segonda division en mens de cinc saisons, mas los resultats e la frequentacion de l'estadi èran en baissa.
Finalement, al començament de la sason 1981-1982, Julien Escudé presiguèt la responsabilitat de l'equipa primièra e a reüssit a insuflar una novèla dinamica al club. Mas las dificultats financièras persistiguèron e l'estadi de l'Ousse-des-Bois, ja vetust, ja responiá mai als besonhs del club.
Era Paul Escudé & lucha per l'accession en Segonda division (1981-1991)
Dins los ans 1980, lo president Clède, a l'imatge de son predecesor José Bidegain, exprimís son sostèn a la fusion dels clubs istorics de fotbòl de Pau per remedià al mancança d'infrastructures dins la vila35. Mas se heurtèt a la resisténcia feroç dels tres clubs locals, los Bleuets de Notre-Dame, lo FA Bourbaki e la JAB de Pau.
La Mal Coiffée
Viradas e espectacles
Lo grop s'es produch dins de festenals nombroses de l'estat francés (Vieilles Charrues, Les Suds, Jeudis de Perpinhan, Festenal Occitània de Tolosa, rencontres de Cants Polifonics de Calvi, Babel Med Music a Marselha, Voix d'été en Cròsa, ...) e sus mai d'un empont (Le Nouveau pavillon de Bouguenais, ...). Tanben an fach una virada en Mongolia en agost de 2008 amb l'associacion dels "Champs de l'homme".
Son passadas sur France 2 dins l'emission Tenue de soirée, en dirècte de Montpelhièr, lo 27 d'octobre de 2007 e faguèron de concèrts durant los estius de 2010, 2012 e 2022 dins l'encastre de l'Estivada de Rodés.
Pau Football Club
Era Paul Escudé & lucha per l'accession en Segonda division (1981-1991)
Dins aquelus clubs, la JAB de Pau se distingís coma lo melhor centre de formacion, amb al son palmarés tres premiats del Concors del jove fotbolari: Jean-Michel Larqué (1964), Dominique Vésir (1971) e Serge Torreilles (1978), e una participacion als quarts de finala de la Copa Gambardella en 1981-1982. La JAB èra alara dirigida per Jean Larqué, paire de Jean-Michel Larqué e feros oponent a tota temptativa de fusion.
Salvatore Adamo
right|200px|thumb|Salvatore Adamo en 2007
Pau Football Club
Era Paul Escudé & lucha per l'accession en Segonda division (1981-1991)
Davant l'impasse, lo president Clède abandonèt lo projècte de fusion e decidiguèt modelar lo club a l'imatge de l'AJ Auxerre o del Stade Lavallois, de clubs sortits de las vilas pichonas e qu'avètz apondut l'estatut professional.
Lo Pau FC torna a la Division 3 al començament de la sason 1983-1984, amb a la direccion l'entrenaire emblematic Paul Escudé, qu'a dins son equipa de jugaires talentosos coma Bernard Laporte-Fray e Joël Lopez.
Salvatore Adamo
Salvatore Adamo es d'origina italiana : es nascut lo 1èr de novembre de 1943 a Comiso en Sicília ; sa familha emigrèt en Belgica en 1946. A passat son enfança a Jemappes (Belgica) dins lo monde dels obrièrs carbonièrs del Enaut.
Pau Football Club
Era Paul Escudé & lucha per l'accession en Segonda division (1981-1991)
Lo retorn del Pau FC desperta un engouament creissent e atira mai de 8 000 espectators al partit d'anada dels 32avals de finala de la Copa de França 1983-1984 a l'estadi de la Cros del Prince.
Salvatore Adamo
Salvatore Adamo comença de cantar en 1960 e obten una capitada internacionala a partir de 1964 amb lo tube Tombe la neige (Tomba la nèu). Demest los autres títols plan celèbres de Salvatore Adamo, se pòt tanben citar Mes mains sur tes hanches (Mas mans sus tas ancas, en 1965) e Inch'Allah (Se Diu o vòl, en 1967).
Pau Football Club
Era Paul Escudé & lucha per l'accession en Segonda division (1981-1991)
Dins la sason 1984-1985, lo Pau FC manca de pauc d'accedir al mond professional, cedissent son plaça de cap de classament al Chamois niortés en fin de sason malgrat lo retorn de Dominique Vésir.
La sason seguenta, lo club atén de novèl los 16avals de finala de la Copa de França, ont afaronta l'AS Nancy-Lorraine dirigida per Arsène Wenger. Aqueste partit, perdut 1-0, atira mai de 10 000 espectators a la Cros del Prince.
Foto de Xavier Gravelaine en 2014. Cedit a Pau, lo Nantés Xavier Gravelaine marca una vintena de gòls. Dins la sason 1988-1989, Xavier Gravelaine, jove mieg de tèrra, es reposicionat coma atacant per Paul Escudé e marca 20 gòls. Sota la direccion d'Escudé, los "Maynats", emportats pel jove Xavier Gravelaine e Hermann Kingue, campion de la Copa d'Africa de las Nacions, afarontan l'Olympique de Marselha pendent los 32avals de finala de la Copa de França a Aguilèra. Malurosament, lo partit se soldeja per una derrota 4-0 contra jogaires coma Papin, Huard, Sauzée e Allofs. Malgrat las pluèjas que se desbandan sus Biarritz, 10 000 espectators assistisson a aquel encontre deslocalizat.
A la fin de la sason 1989-90, Paul Escudé es lachats pels son jugaires e destituït de sos foncions après uèit sasons consecutivas al cap del club. Sa rigor e son professionalisme, adaptats a un club amateur, èran a còps mal percepits per quicòm jugaires. Totun, Escudé lassa una empronta indelebila, lo club abandonant un estil de jòc fisic a l'anglèsa per adoptar un estil mai ric e ofensiu.
Escudé es remplaçat per son ancian capitan Robert Péré-Escamps. Aprèp, a la tòca d'una novèla sason descebedora, Jean Gallice pren las rênas de l'equipa primièra pendent la sason 1990-91. Lo FC Pau arriba a evitar la relegacion en fin de sason gràcias a un penal de Joël Lopez dins las darrièras minutas. Hervé Loustaunau, un dels melhors butaires de l'istòria del club, pren sa retirada a la fin d'aquela sason.
Aquela sason es marcuda per la mai faibla afluéncia enregistrada, testimòni de la mala reputacion del vetust Estadi de l'Ousse-des-Bois. Lo club a grand besonh d'un novèl alè per retrobar son dinamisme.
Âge d'or sous la présidence Pitoun (1991-1993)
Lo 15 de julhet de 1991, Alain Pitoun, un promotor a la tèsta d'un pichòt emperaire de setze societats, pren lo contraròtle del FC Pau. Pitoun nomena Paul Escudé coma entrenaire. L'objectiu afichat del club es, un còp de mai, la promocion en segonda division, e lo slogan del club deven « FC Pau, lo fotbòl amb passiença » en remplaçament del celebre « Véncer o sorrir ». Lo club palois abandona alavetz los colors jaune e blau per retrobar los colors originèls dels Bleuets de Notre-Dame : lo cèl e blanc.
L'arribada d'aquel promotor immobiliari, sovent comparat a Bernard Tapie per lo soènh per lo lux, provòca un choc dins lo milhòc del fotbòl palois. Sota la presidéncia de Pitoun e amb Richard Allenda coma director esportiu, lo club fa un recrutament de relús, atirant jogaires coma Claude Lowitz, Patrick Cubaynes, Slavko Radovanovic, Jean-Jacques Nono, Pascal Plancque, Dominique Deplagne e l'internacional american Billy Thompson, vengut deu Heat de Los Angeles.
Salvatore Adamo
Salvatore Adamo es amb Jacques Brel e Frédéric François l'un dels cantaires franceses de Belgica los mai populars, cantaire mai que mai emblematic de las annadas 1960.
Salvatore Adamo canta en uèch lengas, mai que mai en francés, en alemand, en italian e en espanhòu. Mas canta tanben un pauc en anglés, japonés, portugués e neerlandés.
Pau Football Club
Âge d'or sous la présidence Pitoun (1991-1993)
Thompson, jogaire fantasque capabla de dribles esplegants, deven rapidament lo preferit deu Stade du Hameau.
Lo club aficha de grans ambicions e atira un public nombros e fidel, malgrat lo soestat en tresena division pendent la temporada 1991-1992. Los "Maynats" enregistren regularament afloçaments de 6 000 a 7 000 personas au Stade du Hameau, dins un Bearn fòrtament attachat au rugbi.
A partir de 1991, Alain Pitoun es la ciba de l'organizacion separatista basca Iparretarrak. Son iot es escridassat dins lo pòrt de plaeséncia de Larraldenia a Cibòra, un atemptat atribuit al grop independentista. De mai, la soa agéncia immobiliària paloise es devastada pendent un aute atemptat en mai de 1991. En paralèl, lo president del FC Pau coneis problèmas judiciaris importants e de dificultats financièras grèvas. Sus lo plan esportiu, los resultats en campionat son descebutants, amb una modèsta 8au plaça en Division 3 per la temporada 1991-1992. Cependant, lo club realisa un parcurós esclatant en Copa de França, arribant per la prumèra còp de la soa istòria en los 8aus de finalas en abrial de 1992.
Au començament de la temporada 1992-93, Alain Pitoun nomena Slavo Muslin a la tèsta de l'equipa. Après los fracàsses passats, lo grop es revanchard e pren pretencion mai que jamai de pausar l'escaduda. Muslin atira nombroses promessents coma Aleksandar Jankovic, Franck Rolling o Samuel Boutal. Lo FC Pau acaba en prumèra plaça deu soen grop de Division 3.
Nonobstant, a contrari d'edicions precedents, lo vencedor deu grop n'accedís mes automaticament a la segonda division. Atau, lo FC Pau disputa un partit de barratge lo 8 de junh de 1993 en front de Lyon-Duchère, perdut 2-1 aprèp pròrrogacion, but de Hervé Musquère, entachat d'ua posicion de hors-jòc. Doble peniténcia per los palois, la DNCG refusa la demanda d'estatut professional de La Duchère, e lo FC Gueugnon es repescat en segonda division.
Menvila
Menvila (Menville en francés) es una comuna gascona de Savés, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Pau Football Club
Âge d'or sous la présidence Pitoun (1991-1993)
Lo FC Pau accede nonobstant aua categoria nacionala navèrament creada.
Menvila
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 25 km al nòrd-oèst de la vila, sus Sava.
Pau Football Club
Nouveau départ (1995)
Lo « Football-Club de Pau » renaît de sonas censtas a la suite de la liquidacion judiciària gràcias a un ancién gardian de but dus club, en la persona de Bernard Laporte-Fray. Bernard Laporte-Fray étoit en efecte titular lors de la sason de 1982-83 onde lo FC Pau accede en Division 3, dab Joël Lopez en 10 et Robert Péré-Escamps en 6. L'ancién gardian de but devén, dotze ans après aquera darrièra sason, president dus novèu Pau Football Club.
Menvila
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Menvielle o Manville èra de l'eleccion de Lomanha, donc de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescaucia de L'Isla de Baish. Lo vocable de la glèisa, annèxa de Levinhac, es Sent Germèr. En 1790, Menvila èra deu canton de Granada, figura pas dens la nomenclatura de l'an II mès en l'an VIII, pareis com deu canton de Levinhac; en l'an IX, èra deu canton de Granada.
Pau Football Club
Nouveau départ (1995)
L'ancian capità emblèmatic dus ans 1980, Robert Péré-Escamps, es nomat au post d’entrenaire dab per mission de manténer lo club en National 2, lo club qu'èra estat relegat administrativament la sason prècedenta. La massa salariala es dividida per 2, passent de 375 000 francs a 175 000. Frédéric Viseux, José Dalmao, Bob Senoussi et Pascal Plancque que'ns abandonan lo club, pr'amor que la politica esportiva dus club cambia drasticament.
Lo Pau FC escriu la prumèra pagina de la sua novèla istòria au estadi du Hameau enfront deu Dijon FCO, s'impausent sus lo score de 1 a 0.
Malurosament, los resultats que seguissen non pas en National, e Girard es desmis de las suas foncions en deceme 1997. Girard'se plenhe en particular de l'influéncia en suor de Richard Allenda e de non pas aver avut la man dens lo recrutament. René Girard poursegueish lo club en justícia. Joël Lopez e Richard Allenda asseguran l'intèrim e donan aus Maynats ua victòria enfront de l'Association sportive de Saint-Étienne en huitavau torn de la Copa de França.
Sent Robèrt
Sent Robèrt (Saint-Robert en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Pau Football Club
Nouveau départ (1995)
Foto de Pascal Planque en 2019 a l'RC Lens. Pascal Plancque bota la sua carrièra d'entrenaire a Pau. Pascal Plancque, ex-jogaire dus club qui aviá acabat la sua carrièra hens los basques de l'Arin luzien en DH, es nomat entrenaire en janvier 1998. Plancque guida lo club fins aus 8e de finala de la Copa de França, eliminat per lo Paris Saint-Germain. Pr'amor d'aqueste partit istoric dus club bearnés, Joël Bats aviá metut en garda las suas tròpas, en dificultat en championat, contra lo « temperament deth Sud-Oest », estimant qu'èra « un partit esconduda ». Allenda torna èster director esportiu.
Aqueste partit enfront deu PSG qu'ei estat disputat dens un estadi du Hameau en fusion devant personas, e lo solament gole de la partida qu'ei estat inscrit per lo capità de la Seleçao Raí. Lo PSG alinhèra totun ua equipa experimentada mes non parven a's impausar que sus la margina pus petita après prorogacion. Edouard Cissé hè son intrada, reemplaçant Laurent Fournier.
Per los sostiens dus Pau FC, aqueste gole qu'ei a totjorn tachat d'un hsor de jòc flagrant.
Lo partit, tan com previst per Bats, qu'ei estat especialament tajat e se termina sus ua « generala » que s'estén hens los vestiaris. L'essenciau qu'ei aute, lo Pau FC, equipa amatora (soles Vacher e Rémy beneficien de contrats federals), a tornat lo Bearn fier enfront d'un adversari mei superior, fòrt de « grinta » per contrecarrar los plans dus entrenaires dus PSG, Ricardo Gomes e Joël Bats. " Aviam marcat lo noste territòri, som dens lo Sud-Oest, la cultura rugbi, sabiam que tecnicament, non podiam rivalizar, alavetz avem metut autas argumént ! ", declarava Denis Baylac a l'escaduda deu partit. Aqueste partit memorabla enfront deu PSG, a permés de resserar lo grop e de ganhar lo grop C de CFA dens la sason 1997-1998.
Lo club accedeish aital a la tèrça division, mei coneguda sota lo nom de National.
Amintore Fanfani
Amintore Fanfani (nascut en 1908 a Pieve Santo Stefano, mòrt en 1999 a Roma), foguèt un òme politic italian. Foguèt President del Conselh de la Republica Italiana cinc còps e aussi ministre.
Pau Football Club
Nouveau départ (1995)
A l'inici de la sason 1999-2000, lo Pau FC dispon d'un budget de 6,5 milions de francs, permètent au club de tornar a las ambicions dus ans 1990. Partenariats pòc productius son signats dab los Girondins de Bordeaux, puish lo Toulouse Football Club.
Nouviaus remes, demission de Laporte-Fray e relegacion en CFA (2001-2008)
En 2001, lo club passa ua navèra périòda problèma a la seguida de la condamnacion deu son president Bernard Laporte-Fray e deu son director esportiu Richard Allenda a de prison amb sursis per possessien de cocaina. La presidéncia qu'ei assegurada per Jacques le Coadou, abans que Joël Lopez prenga la man. Lo club confirma la soa orientacion cap au futbol espanhòl, en organizant un partit amical au Hameau dab lo Deportivo Alavés, recent finalista de la Copa de l'UEFA.
Coma consequéncia d'aquesta afer, lo president Laporte-Fray se vese proibit de tota activitat en relacion dab lo mond esportiu fins en 2009, mes conserva totun la soa posicion d'accionari majoritari dau club, continuant donc de trabalhar per la professionalizacion dau club.
En 2002, lo club solicita Jean-Marc Ferratge per prene la tèsta de la cellula de formacion dau club. Ferratge pren puish las rinhas de l'equipa prumiera en 2003. Lo club evolua a vista e se cercà ua identitat.
Au cors de la sason 2005-2006, lo Pau FC, uei dirigida per Marc Lévy, s'apresta un jove jogaire de nom André-Pierre Gignac. Ara nòvèu de 21 ans, "Dédé" inscriu huit goles en vint partits sota las crompas dus Maynats, contribuïnt grandament a la mantenéncia dau club. Fidel a la soa reputacion de bon vivent, se integra vite a l'equipa.
Lo Pau Football Club se manten en National fins en 2008, annada en que passa en CFA, après dètz sasons en National.
Aquesta sason-la, David Vignes que foguèt nommat entrenaire lo 8 d'octòbre 2007, en plaça de Jean-Luc Girard de qui era l'adjont. Durant aquesta ultima sason de National, Joël Lopez traça ua constatacion sense concessions de l'estat dau futbol bearnés, que, totun 6 000 licenciats, manca de "cultura futbolistica", mentre que las competicions e nivèls de jòc regionaus son faibles, çò qui amaga lo club per la deteccion de talents regionaus. Edouard Cissé, icona dau Pau FC qui evolua entà lo Beşiktaş JK, se pròpa a venir au salvament deu son club formator e de tornar veire la estructura en plaça.
Colors
Las berojas colors deu club
Lei grops de suportaires
Brigada Biarnesa
Estadi
Jòga a Nouste Camp (4000 plaças).
District Evenc
Lo district Evenc (Rus: Эвенки́йский райо́н), o Evenkia (Rus: Эвенкия), es un territòri del krai de Krasnoiarsk, dins la partida russa de Siberia. Sa superfícia es de 762 300 km² çò que ne fa una de las divisions territòrialas mai granda de Russia e del mond. Èra poblat de 16 253 abitants en 2010, en majoritat d'origina russa. La vila de Tura (5 535 abitants en 2010) es lo centre administratiu del district e son unica vila.
Istòria
Lo district foguèt fondat lo 4 de decembre de 2006 e remplaça l'okrug autonòm Evenc.
Pau Football Club
Ligams extèrnes
Site oficiau
District Evenc
Evolucion demografica
Entre 1989 e 2010, lo district a perdut 33,4% de sa populacion a causa d'una emigracion de las fòrtas (-2% per an) que lo creis natural pòt pas compensar. Totun lo taus de natalitat (18.1) despassa largament lo taus de mortalitat (13) e la populacion enregistra cada an un creis natural positiu plan superior a la mejana de Russia.
Populacion urbana, populacion rurala
Lo district demòra encara largament rural (65,1% segon lo recensament de 2010). De fach, i a una sola vila, Tura, dins lo district, e aquesta recampa 100% de la populacion urbana.
Etnias
Segon lo recensament etnic de 2002, i aviá una majoritat de Russes demest los 17 697 abitants del district.
Lengas
Lo rus es la lenga dominanta del district. Es la lenga mairala de tots los Russes e d'un tèrç de las minoritats. Es tanben una lenga segonda parlada per 20% de la populacion. Malgrat sa cooficialitat l'evenki es largament minorizat.
Lo rus en 1989
L'evenki èra la lenga mairala de 74,1% dels Evencs en 1989 (2 565 personas) atal coma la lenga mairala de 3 personas d'autras etnias. Al total èra la lenga mairala de 10,4% dels abitants.
Las autras lengas èran parladas coma lengas mairalas per 11,4% de la populacion.
1491 personas avián una autra lenga mairala (esp. iacot, khaka, ket, tatar e alemand).
Sauria
Los saurians (Sauria) fòrman un taxon pas classat que recampa los ausèls e bon nombre de reptils vivents.
Aqueste taxon designaca autres còps l'ensemble de las cernalhas e dels dinosaures, çaquelà, lo sens a evoluat a causa de las descobertas recentas. Los ausèls descendent dels dinosaures son estats incluses a aquel grop qui, de sosòrdre es estat desclassat e plaçat aprèp los Diapsids e abans los Lepidosauria e los ausèls. Lo grop Lacertilia, pendent un temps sinonim, el, es estat declarat obsolèt.
Sosòrdre dels Lepidosaurians. Grop que muda per fragments. Lor cran possedís un trauc pineal sul dessús del cap, çaquelà l'uèlh pineal es pas foncional. Los Saurians son dodats d'autotomia caudala, amb regeneracion parciala
Taxonomia
Lo tèrme Sauria es estat format a partir del grèc ancian σαύρα, σαυ̃ρος, tèrme equivalent a lo de cernalhas.
Nisan de Gessa
Nisan de Gessa (Nizan-Gesse en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Republica socialista d'Eslovènia
La Republica socialista d'Eslovènia èra un dei sièis republicas constitutivas de la Republica Socialista Federativa de Iogoslavia. Creada en 1945, venguèt independenta en 1990 per formar la Republica d'Eslovènia.
Keffenach
Keffenach en alemannisch (Keffenach en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Saint-Thiébaud
Saint-Thiébaud es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Los 100 libres del sègle segon ''Le Monde''
Cal notar que, d'aquela lista, la literatura occitana n'es exclusa totala e inexorablament.
A partir d'una tièra prèvia de 200 títols establida per los libraris e jornalistas, 17 000 franceses votèron per tal de respondre a la question «Quals libres son demorats per la vòstra memòria?».
Le palmarés mescla de romans bèls amb de poesia e de teatre, en passar per de benda dessenhada. Los 50 primièrs obratges de la lista son l'objècte d'un ensag de Frédéric Beigbeder, Dernier inventaire avant liquidation, que i es revelat mai que mai son caractèr francocentrat.
Lokournan
Lokournan en breton (Saint-Renan en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Ficcion
Una ficcion es la creacion d'istòria a partir de l'art, especialament la literatura.
2004
Aquesta pagina concernís l'an  del calendièr gregorian.
Hozta
Hozta en basco o Hosta en francés qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Lo gentilici qu'ei hoztar.
Lo nuclèu qu'ei Munhoa.
Garona
Era Garona o Garòna (prononciacion dels ribeirencs levat en Aran) es un grand flume occitan (oficialament francés e espanhòl) que raja sus 647 km. Era Garona nais dins los Pirenèus espanhòls de la Val d'Aran.
Lista dels primièrs ministres d'Ucraïna
thumb|200px|Blason d'Ucraïna Lo primièr ministre es lo cap de govèrn d'Ucraïna. Vaquí la lista dels primièrs ministres d'Ucraïna depuèi l'independéncia, en 1990.
Garona
Geografia
Sa font es situada en Val d'Aran, al luòc dich l'Uelh deth Garona, al Plan de Beret. Lo riu se dirigís d'en primièr cap al nòrd, dintra en França al Pont del Rei a Fos, recep la Pica davalada dels massís de Luishon. Daissa los Pirenèus après aver asagat lo site antic de Sent Bertran de Comenge, puèi recep la Nesta, càmbia de direccion cap al nòrd èst dins una val larga, asaga Sent Gaudenç passa los pichons Pirenèus entre Sent Martòri e Martras Tolosana, recep lo Salat davalat de Sent Guironç. Lo flume travèrsa Murèth, recep Arièja a Portèth per aténher Tolosa ont càmbia de direccion cap al nòrd-oèst per se getar dins l'Ocean Atlantic a sa boca comuna amb Dordonha ont forman l'estuari de Gironda.
Entre Tolosa e Bordèu lo flume travèrsa Agen e recep sos principals afluents en riba drecha, Tarn e Òlt eissits del sistèma idrologic del Massís Central.
Lo flume es navegable de l'ocean fins a Langon. Un canal lateral foguèt bastit al sègle XIX per jónher Langon e Tolosa (ligason amb lo Canal de las Doas Mars de Tolosa a Seta).
Entre los Pirenèus e Tolosa lo flume es adobat per l'industria idroelectrica. Mai recentament doas centralas nuclearas foguèron bastidas sus las ribas, a Brau e Sent Loís en Blaiés e a Golfuèg.
A Bordèu lo flume es fòrça larg e jos l'influéncia de las marèas. A marèa nauta se forma un mascaret que puja lo flume.
Principals afluents
[toponims de tornar veire]
En seguir lo cors del flume, s'encontran los afluents seguents :
Ólafur Ragnar Grímsson
Ólafur Ragnar Grímsson, professor de sciéncias politicas, foguèt lo president d'Islàndia, elegit en 1996 e tornar elegit en 2000, 2004, 2008 e 2012.
Se maridèt en 1974 amb Guðrún Katrín Þorbergsdóttir (1934-1998) e a doas bessonas, nascudas en 1975, Guðrún Tinna e Svanhildur Dalla. Sa molher es dempuèi 2003 Dorrit Moussaieff.
Procès adiabatic
Un procès adiabatic es, en termodinamica, una transformacion realizada sensa transferiment termic entre lo sistèma estudiat e son environament. Es un cas important de transformacions termodinamicas car, en l'abséncia de cambis de calor, permet de simplificar leis eqüacions depintant lo sistèma. De mai, de procès adiabatics son implicats dins lo cicle de Carnot e dins de tecnicas de refrejament per evaporacion d'aiga.
Gavaudan
Gavaudan (forma classica) o Gevaudan o Gigaudan (formas popularas) es un país occitan situat dins lo Massís Central. Lo departament de Losera li correspond gaireben mas i cal tirar l'ancian canton de Maruèis e i ajustar lo de Saug en Naut Léger e qualques comunas d'Ardecha. Son nom li ven de la tribú celtica dels Gabals.
Lo gentilici es gavaudanés -esa, gevaudanés -esa o gigaudian -ana
Gavaudan e Losera an de termièras particularament establas dins l'istòria: lo territòri dels Gabals devenguèt la ciutat romana del meteis nom que devenguèt l'avescat de Mende e a la Revolucion Francesa lo departament de Losera.
S'unitat i a dins las termièras istoricas, lo país es particularament variat e compartimentat. Destriem las regions seguentas:
Aquelas doas regions forman lo Naut Gavaudan o "Montanha".
Aquelas tres regions forman lo Bas Gavaudan (mai se lo mot es plan pauc emplegat e l'identitat gavaldanesa pus fosca)
Entre aquelas regions se tròban
Caduna d'aquelas regions es plan tipada e las lors termièras "culturalas" o "geograficas" correspondon pas a las termièras istoricas de Gavaudan. Aital Aubrac es a l'encòp en Gavaudan, Roergue e Auvèrnha, las Cevenas en Gavaudan, Vivarés e Cevenas Gardesas.
Aristides Pereira
Aristides Maria Pereira (n. 1923) administrator de telecommunicacions e òme politic foguèt president de Cap Verd entre 1975 e 1991.
Pòrta del Sang
La Pòrta del Sang (localament Pòrta dal Sang) es lo nom d'una pòrta de l'enclava occitana de La Gàrdia en Calàbria, (Itàlia). Aquel vestigi a una significacion fòrta per la comunautat vaudesa de l'Estat italian, quitament se demòra pas tan conegut de la comunautat protestanta del demai d'Occitània.
Deu son nom als chaples dels Vaudeses per l'Inquisicion en 1561.
Al ras de la Pòrta se tròba lo Centre Cultural Vaudés Joan Loís Pascal (en italian: Centro di Cultura Giovan Gian Luigi Pascale).
Tirepied
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bettino Craxi
Benedetto Craxi, mai conegut coma Bettino Craxi (Milan, 24 de febrièr de 1934 – Hammamet, 19 de genièr de 2000), foguèt un politician italian. Foguèt President del Conselh de la Republica Italiana entre 1983 e 1987. Craxi foguèt lo primièr politic socialista que venguèt primièr ministre d'Itàlia.
Valdooccitans
Foguèron persecutats e chaplats, en particular al sègle XVI per l'Inquisicion.
Òlt (aiga)
Òlt (o Òut) es un flume d'Occitània. Es un afluent de Garona.
Geografia
Òlt a la font en Losera, sus la Montanha del Golet.
Idronimia
Qualques fòrmas ancianas : Oltis, al sègle V, Out, a Caors, al sègle XIII, Ultra Outum, a Vilanuèva d'Òut, en latin, en 1271.
La fòrma Òlt es la de regions del Massís Central que gardan -l en finala de sillaba davant t (oposicion nalta/nauta). Dins la practica, -t s'amudís en finala. Endacòm mai, la fòrma regulara es Òut, sense article, prononciada generalament [ɔw]. Dins la lenga parlada, la fòrma majoritària es lo Lòt.
Dins los parlars lexicalament conservators de Gavaudan, i a mai que mai doás situacions : Z-Òlt [zwɔl] (situacion a l'entorn de La Canorga), [lu lɔt], ambe consciéncia de l'anciana fòrma [zwɔl] (observat a Esclanedes).
Camburat
Camburat (Camburat en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Plumas
Plumas (nom complèt: Plumas: estudis de literatura d'òc modèrna e contemporanèa, ISSN 2967-7734) qu'ei ua revista publicada dempuish 2021 per l'Université Paul-Valéry, Montpellier III, l’équipe de recherche ReSO e lo CIRDOC – Institut occitan de cultura. . Sa tòca qu'ei de crear, en ligam damb çò qui ja existeish, un territòri navèth, dedicat unicament a l'estudi de la literatura occitana modèrna e contemporanèa, dempuish las purmèras renavidas barròcas dinc a uei.
Médavy
Médavy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de Normandia.
Geografia
La municipalitat se situa a l'intrada de la plana de Argentan, al limit del Bocage normand e del Portamantèl. A limitat al nòrd pel Adorna e lo sieu afluent lo Dòn e a la siá origina al sud-es pels ruisseaux de Gironde e de la Riba.
La siá superficie de 434 ectaras ne fa la municipalitat la mens estenduda del costat e de la comunitat de municipalitats del País de Mortrée. Pas subsisteix mai que doas espleitacions agricòlas.
Lo jos-sòl homogène e argileux dona tèrras fredas e malaisidas a trabalhar, antany propices al desvolopament dels herbages.
La commune se situe à l'entrée de la plaine d'Argentan, à la limite du Bocage normand et du Perche. Elle est limitée au nord par l'Orne et son affluent le Don et à son origine au sud-est par les ruisseaux de Gironde et du Rivage.
Sa superficie de 434 hectares en fait la commune la moins étendue du canton et de la communauté de communes du Pays de Mortrée. Il ne subsiste que deux exploitations agricoles.
Le sous-sol homogène et argileux donne des terres froides et difficiles à travailler, jadis propices au développement des herbages.
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom de Médavy poiriá venir de Mesurava Via (mitat camin entre Sées e Argentan) o de me (per Mesnil, domeni) de David.
L'istòria de la municipalitat a ligat a aquela de lo sieu castèl #que defendiá lo passatge del Adorna al encreuament de doas vias ancianas. Lo luòc-fòrt, erigida al i aguèt desmantellat en 1630 e a cedit al luòc dins un castèl del  (V. Aicí-dessous).
Çò de mès d'ancian senhor conegut es Hugues de Médavy governador de Alençon en 1113.
Le nom de Médavy pourrait venir de Media Via (moitié chemin entre Sées et Argentan) ou de Me (pour Mesnil, domaine) de David.
Le plus ancien seigneur connu est Hugues de Médavy gouverneur d'Alençon en 1113.
Colòbra verda e jauna
La colòbra verda e jauna (Hierophis viridiflavus) es una espècia de sèrp de la familha dels Colubridae que se rencontra principalament al nòrd de la Mediterranèa e mai un pauc mai a l'interior de las tèrras (França, Itàlia, sud de Soïssa, Espanha, l'airal de l'anciana Iogoslavia, Grècia, e mai qualques illas coma Malta o Chipre).
Es sovent citada jol nom latin de Coluber viridiflavus, mas dempuèi, l'espècia es estada desplaçada dins lo genre Hierophis.
Descripcion
La coloracion es dominada pel jaune sens èsser, çaquelà, la color de fons. L'esquina presenta un vintenat de linhas longitudinalas discontinúas jaune verdàs.
La longor es d'1 m a 1,80 m, excepcionalament 2,20 m.
Aquesta espècia es diürna. Se noirís d'autras sèrps (la vipèra d'Orsini).
Sembla pas menaçada en França e pareis quitament en expandiment dins lo nòrd del país.
Idrogenoïd
Un idrogenoïd es un atòm qu'a gardat unicament un electron en orbita a l'entorn de son nuclèu. Es donc un cation monoelectronic qu'a una estructura similara a aquela de l'atòm d'idrogèn. Sa caracteristica principala es d'aver un espèctre electromagnetic similar a aqueu de l'idrogèn e interpretable dins lo quadre dau modèl de Bohr. D'exemples d'idrogenoïd son l'atòm H, leis ions He+, Li2+ ò Be3+, l'anti-atòm d'idrogèn, lo positròni e lo muòni.
Totankhamòn
Totankhamòn que ho lo darrèr faraon de la XVIIIau dinastia, hilh deu faraon Amenòfis IV (tanben conegut com Akhenaton). Durant lo son brèu regnat (que's morí quan èra enqüera adolescent) la religion egipciana arrenegada peu son pair, que ho restablida peu regent Horemheb. Totankhamòn qu'ei tanben famós per'mor de la descobèrta, dens las annadas vint deu sègle XX, deu son tombèu e de las riquessas qui contienevan per l'egitològ Howard Carter. Ua legenda de malediccion qu'acabè de sagerar la soa fama contemporanèa.
Jeholopterus Ningchengensis
Jeholopterus ei un reptil escantit volador apartenhent ara familha des pterosaures. Demorèc pendent eth jurassic miei-superior (d'aperaquí 165-155 milions d'ans) e es sues rèstes an estat trapades en China.
Safwa
Lo safwa es una lenga banto parlada en Tanzania.
Jeholopterus Ningchengensis
Descripcion
Jeholopterus non arribava as 90 cm de longada d'ales e ei conegut per ua esqueleta quasi sancera damb era qual s'an trapat troçi d'ala e un tipe de pèth. Jeholopterus avia ua coa cuerta e un cran naut e ample, plan semblant ath d'Anurognathis mès enqüera mès long. Era sua boca ère, totun, coma era d'ua graulha e avia dents cuertes e ponchudes.
Es dets èren longui e corvi, sustot en es pates anteriors. Tot eth cos ère caperat per un tipe de fibra semblanta ara pèth, cuerta e corva. Totun, que plan de paleontològs díden qu'aguest estudi ei pas serios pr'amor dera fauta d'ua manèra de trabalhar pauc paleontologica (Bennet, 2005).
Classament
Es caracteristiques deth cran confermen que Jeholopterus apertenhia ara familha des anurognatids, un grop de pterosaures que demorèc pendent eth jurassic e eth cretacèu inferior e qu'avien un cran plan cuert e naut. Jaholopterus ei classat coma er anurognatid mès gran de tota era sua familha. Un aute anurognatid que demorèc en China ère Dendroryncoides.
Vida
Era forma deth cap e es sues dents petites suggereishen qu'aguest animal ère insectivòr. Es dents o canins hèn pensar, totun, que poderie minjar peishi segontes quauqu'ns scientifics mentres que d'autes díden qu'ère ematofag coma es vampirs d'aué (genre Demodus). Tanben se pensa qu'es sòns longs dets èren utilizats tà demorar gahat en es branques des arbes.
Bibliografia
· Wang, X., Zhou, Z., Zhang, F., and Xu, X. (2002). "A nearly completely articulated rhamphorhynchoid pterosaur with exceptionally well-preserved wing membranes and 'hairs' from Inner Mongolia, northeast China." Chinese Science Bulletin 47(3), 226 – 232.