cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villadin
Istòria
Villadin a conegut en la region coma en essent lo país dels Cruches e los sieus abitants pòrtan allègrement lo sobriquet de Cruchons. La preséncia sus luòc de jaciments d'argilas de divèrsas qualitats a permeses lo desvolopament d'un important artisanat de poterie #qu'a perduré fins en 1885. Lo primièr potier conegut es Jacquin #qu'en 1399-1400 liurava a l'avesque de Tròias dins lo sieu castèl de Aix-en-Othe dels pòdes vernissés e dels tuèus dins tèrra coduda per alimenter la siá fontaine. Al mièg de la, i i aviá 9 potiers a Villadin e en 1788, se'n recensait 20. En 1992, un forn datat del regna de Henri IV a #èsser descobèrt al centre del pòble. La poterie de Villadin èra essencialament una poterie de boca de flaca valor : pòdes, cruches, gourdes, égouttoirs a fromages, de coquèlas a coa drecha a fach Èca. la reputacion de la localité mas ne demòra pas practicament res. Per contra, se tròba aicí e ailà, i compreses al musèu de Tròias, dels cabelhs de toiture locales de la en faïence #que representan per la majoritat dels soldats de Louis XV penchenats del tricorne.
Los tuileries
L'argila locala e d'importants recorses en bòsques an permeses egalament lo desvolopament  d'una importanta activitat de tuilerie-briqueterie sul tuc #que domina la comuna. Cap a 1850, cinc tuileries en emplegant una trentena de personas produsissián annalament dos milions de merças de totas sòrtas, tuiles, briques, corbs, carreaux, #que se venián en un rai d'unitat|30|km. Se s'apond los 54 bonnetiers-paysans en trabalhant a manièra per négociants de Tròias, se compren que Villadin i aja pogudas comptar fins a 523 abitants l'an 1866 contra 142 a l'ora d'ara. Uèi lo principal recors de la municipalitat es lo sieu bòsc. Lo sol comèrci de la localité es la botiga Natura e Paysans #que vend de produchs bio, i compreses del pan codut en un forn a bòsc de la.
Les origines
La première mention écrite connue du village ne date que du mais le site était déjà habité à l’époque néolithique comme en témoignent les nombreux vestiges découverts sur le finage ou les environs immédiats : haches de pierre plus ou moins polies, couteaux et pointes de flèches en silex, un polissoir à 15 rainures, un dolmen renfermant un cadavre détruit en 1854. De l’époque celtique, il reste un important dépôt de scories témoignant d’une intense activité métallurgique exploitant le minerai de fer local aux lieudits la Ferrière et Mâchefer. De la fin de l’époque gallo-romaine date une importante nécropole mise au jour en 1842 sur le chantier de l’actuelle D 374 : trente tombes contenant des vases funéraires et autres céramiques ainsi que des clous et crochets rouillés.
Le Moyen Âge
Le premier nom du village est Viler Adam mentionné en 1264 dans une charte de l’abbaye de Sellières. Le nom évoque un petit domaine agricole fondé par un certain Adam, probablement à l’époque mérovingienne. Villadin a d’abord eu des seigneurs laïques mais en 1342 le fief est tenu par le prieuré Notre-Dame de Pont-sur-Seine, filiale de l’abbaye de Cormery en Touraine, qui le conservera jusqu’à la Révolution. Le seul seigneur laïque connu de Villadin est Félix le Camus, chevalier, vassal du duc de Bourgogne, cité en 1320 dans une charte de l’abbaye du Paraclet. La maison seigneuriale se situait face à l’église où se dresse aujourd’hui une imposante demeure construite au que tout le monde appelle le Château. En 1308, le curé de Villadin est le principal témoin à charge dans le procès de Guichard, évêque de Troyes accusé d’avoir fait mourir par ensorcellement la reine Jeanne de Navarre et tenté d’empoisonner le prince héritier Louis-le-Hutin. Au Moyen Âge existait à l’est du village le hameau de Verrois ou Verrault détruit pendant la guerre de Cent-ans.
Le pays des Cruches
Atbara
Atbara es un riu african que traversa lei territòris etiopian e sodanés. Es lo darrier afluent important de Nil avans la Mar Mediterranèa. Sa fònt se situa 50 km au nòrd dau Lac Tana e a una longor totala d'aperaquí 805 km avans de se gitar dins Nil dins la region de la vila sodanesa d'Atbara. Presenta un debit fòrça variable de 0,3 m3/s en març a mai de 2 000 m3/s en aost.
Villadin
Istòria
L’argile locale et d’importantes ressources en bois ont permis également le développement  d’une importante activité de tuilerie-briqueterie sur la colline qui domine la commune. Vers 1850, cinq tuileries employant une trentaine de personnes produisaient annuellement deux millions de marchandises de toutes sortes, tuiles, briques, corbeaux, carreaux, qui se vendaient dans un rayon de 30 km. Si on ajoute les 54 bonnetiers-paysans travaillant à façon pour des négociants de Troyes, on comprend que Villadin ait pu compter jusqu’à 523 habitants en 1866 contre 142 actuellement. Aujourd’hui la principale ressource de la commune est sa forêt. Le seul commerce de la localité est la boutique Nature et Paysans qui vend des produits bio, y compris du pain cuit dans un four à bois du.
Arròc de Gibartar
right|250px|thumb|L'Arròc de Gibartar, costat oèst L'Arròc (o l'Arròca) de Gibartar qu'ei un monolit calcari situat sus la còsta meridionau de la Peninsula Iberica. Qu'atenh ua hautor de 426 mètres. Qu'èra considerat a l'Antiquitat, dab Jbel Musa sus la còsta africana, com ua de las Colomnas d'Ercules. L'arròc qu'ei ua possession de la corona britanica. Qu'estó cedit per Espanha a la Gran Bretanha peus Tractats d'Utrecht, a la fin de la Guèrra de Succession d'Espanha.
Geologia
250px|thumb|left|Vista panoramica desempuish lo som de l'arròc Aquera formacion geologica qu'estó creada durant lo Jurassic, 200 milions d'ans a, quan la placa africana e tumè la placa euroasiatica. L'Ocean Atlantic que traversè l'Estreit de Gibartar e l'aigat seguent que creè la Mar Mediterranèa. L'arròc que hè part de las Cordilhèras Beticas, ua cadea de montanhas qui dominan lo sud-èst de la Peninsula Iberica.
Baldenheim
Baldenheim en alemanic (Baldenheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst.
Geografia
thumb|left|200px|Mièg del vilatge e los sieus ostals a colombages thumb|200px|left|Anciana granja en pan de bòsc thumb|left|200px|Lo vilatge e qualques ostals a colombages thumb|left|200px|Marida a colombage magnifiquement fleurie Vilatge del costat de Marckolsheim e del arrondissement de Sélestat-Erstein situat sus la rota dintre Hessenheim e Muttersholtz. Los abitants an trucat los Baldenheimois. Ober-Rathsamhausen A fach partida de la comuna.
thumb|left|200px|Milieu du village et ses maisons à colombages thumb|200px|left|Ancienne ferme en pan de bois thumb|left|200px|Le village et quelques maisons à colombages thumb|left|200px|Maison à colombage magnifiquement fleurie Village du canton de Marckolsheim et de l'arrondissement de Sélestat-Erstein situé sur la route entre Hessenheim et Muttersholtz. Les habitants sont appelés les Baldenheimois. Ober-Rathsamhausen a fait partie de la commune.
Istòria
L'aucupacion del luòc a testificat per l'existéncia d'un cementèri mérovingien e carolingien d'un centenat de quès, #que lo ric mobilier libre sustot lo celèbre casc de Baldenheim conservat al musèu archéologique de Estrasburg. Lo pòble n'a apertengut cap a 1324 al duché de Wurtemberg. Aquel la li aviá de contunh donat en fief a la familha Rathsamhausen zum Stein. Al extinction d'aquela nòbla familha, Louis XIV lo #donar a l'enginhèr de Chamlay, a carga per lududes de prestar aumenatge al pòrti de Wurtemberg, #qu'en lo moment de la mòrt del commandeur de Chamlay, concéda çò fief a la familha de Sondersleben-Coligny. Fins a la Revolucion, i aviá possedit per la familha de Waldner Freundstein #que çò castèl #èsser démoli en 1820. A partir de la, lo tissage dins abitança n'a una fòrça grand luòc en l'economia locala.
Baldenheim A conegut per la siá fèsta del « Pfingstpflitteri » #que la desena edicion n'a #aver luòc en 1999.
L'occupation du site est attestée par l'existence d'un cimetière mérovingien et carolingien d'une centaine de tombes, dont le riche mobilier livre notamment le célèbre casque de Baldenheim conservé au musée archéologique de Strasbourg. Le village a appartenu vers 1324 au duché de Wurtemberg. Celui-ci l'avait ensuite donné en fief à la famille Rathsamhausen zum Stein. À l'extinction de cette noble famille, Louis XIV le donna à l'ingénieur de Chamlay, à charge pour lui de prêter hommage au duc de Wurtemberg, qui lors de la mort du commandeur de Chamlay, concéda le fief à la famille de Sondersleben-Coligny. Jusqu'à la Révolution, il était possédé par la famille de Waldner Freundstein dont le château fut démoli en 1820. À partir du, le tissage à domicile tient une très grande place dans l'économie locale.
Baldenheim est connu pour sa fête du « Pfingstpflitteri » dont la dixième édition a eu lieu en 1999.
Larrodrigo
vinheta
Larrodrigo es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Herman Van Rompuy
Herman Achille Van Rompuy undefined ( 31 d'octobre de 1947, Etterbeek) es un politician flamenc que foguèt primièr ministra de Belgica entre 2008 e 2009 e president del Conselh de l'Union Europèa entre. 2010 e 2014.
Maurin dei Mauras
150px|left|thumb|[[Joan Aicard]] thumb|200px|[[Massís dei Mauras]] Maurin dei Mauras es un roman de Joan Aicard de 1906 e, de segur, lo mai emblematic de la  de  dins la literatura de lenga francesa.
Resumit
Maurin es un caçaire tant respectat dins lei Mauras que ne'n vèn una legenda e una autoritat locala fòrça respectada. Es tanben un seductor e Tonia, la filha d'un garda de caça còrsa e seducha per eu ; pasmens, es fiançada amb un gendarma, còrse tanben, que ne'n vèn fòrça gelós ; en mai d'aquò, Maurin es au còp un pauc braconier e ansin sempre a la termiera de la legalitat, mai d'un autre costat, es fòrça coratjós e onèste e umilia lei gendarmas en arrestant eu mèsme de delinquants escapats que lei gendarmas capitavan pas de prene.
Quand un novèu Prefècte arriba a Draguinhan, après avís assantat de son secretari, aqueu se cèrca l'ajuda politica de Maurin.
Lo prefècte demanda en premier l'ajuda de Maurin per organizar una partida de caça ambé de monde fòrça important; pus tard, li demanda d'ajudar son candidat a l'eleccion legislativa seguenta. Maurin accèpta e capita mai que mai perque crètz en son onestetat e perque es republican.
Après un grand nombre d'aventuras ambé lei gendarmas, lei fremas e la politica, lo roman se clava tot sobte ambé la rumor de la mort de Maurin que sembla atestada mai que pauc la vòlon crèire.
Anchenoncourt-et-Chazel
Anchenoncourt-et-Chazel es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Economia d'Alemanha
L'economia d'Alemanha es la principala de l'Union Europèa, e la 5 del mond, aprèp los Estats Units d'America, China, Japon e Índia.
Passat un periòde d'estagnacion entre 2001 e 2005, amb un taus de creissença annuala de 0,7% e un caumatge elevat en aquel periòde, l'economia creissèt de 2,6% en 2007.
Dintre las principalas rasons per aiçò èra lo caumatge elevat e l'estancada macroeconomica amai la reduccion del nivèl d'inversions en novèlas fabricas e equipaments, en mai de la pauca creissença del consum intèrne.
La modernizacion e integracion de l'èst alemand contunha d' èsser un procès en demòra e de còst elevat, amb la transferéncias d'oèst a èst de 80 miliards de dolars per an.
Tourcoing
es una vila francesa del departament del Nòrd dins la region dels Nauts de França.
Geografia
Tourcoing se trapa dins la plana de Flandra.
Le siu relèu es sustot plan, a un nautor que fa gaireben una cinquantenat de mètres en dessús del nivèl de la mar.
Aquesta tèrra umida ten força rius amb mai o mens un grand debit d'aiga, entre autres l'Espierre e la Becque de Neuville. Aquestes rius son ara jos la tèrra a causa de l'expandiment urban. Le sol camin navegable e a l'aire liure es actualament lo canal de Tourcoing, cavat al sègle XIX, a la seguida de l'industrializacion e del prodigiós cambiament economic de la vila. Lo canal servís de lòc ont se fa le festenal de Tourcoing pendent lo periòde d'estiu.
Personalitats ligadas amb la comuna
François Masurel Pollet (1826-1913), industrial del textil, es nascut e mòrt a Tourcoing.
Gustave Dron (1846-1930), mètge ; maire de 1899 a 1919 e de 1925 a 1930, conegut per son bèl accion social.
Mangonville
Mangonville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Justin Long
vinheta
Justin Long es un conegut actor American de comèdias del cinèma.
Saüc
Lo saüc o sambuc (var. sambuquièr, saüquèr, saücal, saücau) (Sambucus) designa un arbust e una planta erbacèa del genre Sambucus qu'aperten a la familha de las Caprifoliaceae. Los trabalhs recents en sistematica situan ara aquel genre dins las Adoxaceae. Lo saüc es una planta nitrofila, sa preséncia indica doncas un sòl ric en azòt.
En Euròpa i a tres espècias de saücs :
Malling
Malling es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
(908) Buda
(908) Buda es un asteroïde.
Mecenat
De las originas a la Renaissença
left|thumb|Retrach de Giuliano da Sangallo per Piero di Cosimo, entre 1500 e 1520. Lo mot « mecenat » se referís al personatge de Cai Cilni Mecenàs, protector de las arts e letras dins la Roma antica. Pauc a pauc ven a designar dins lo lengatge corrent una persona fisica o morala que sosten per son influéncia o sos mejans financièrs un projècte cultural o un artista. Pendent l'istòria lo mecenat pren una importança variabla e foguèt marcat per de personalitats: se parla encara de mecenat de las princessas medievalas coma Matilda d'Artés o Isabèla de Bavièra que las comandas faisián viure fòrça artistas.
L'edat d'aur del mecenat surgís amb la Renaissença italiana. Los Artis a Florença, qu'aparan lors corporacions mercandas, financian tanben las bèlas arts e los artistas en comanditant d'òbras pels edificis religioses (subretot l'Arte di Calimala). Los Medicis, coma Laurenç lo Magnific, son coneguts per espandre lors benfachs pels artistas que ne vendrán celèbres; apacionat enlusit, Laurenç de Medici preguèt jos sa proteccion fòrça artistas coma Miquèl Àngel, Andrea del Verrocchio, los arquitectes Giuliano da Maiano e Giuliano da Sangallo o d'umanistas o savents coma Picp della Mirandole. A Ferrare, Hercule I d'Este aguèt un ròtle comparable. Lo banquièr sienés Agostino Chigi sosten financierament d'artistas e d'escrivans coma Perugino, Giovanni da Udine, Giulio Romano, Baldassarre Peruzzi, Sebastiano del Piombo, Il Sodoma, Rafèl e L'Aretin.
A la meteissa epòca, lo cardenal e ministre Georges d'Amboise, grand mecèn, foguèt un dels introductors màger de la Renaissença en França. Lo rei Francé Ièr<abbr class="abbr" title="premier" contenteditable="false"> e lo conestable de França, Anne de Montmorency, foguèron tanben de grands mecèns. Lo rei utilizèt lo mecenat per far mòstra de sa poténcia. Per exemple dins lo castèl de Fontainebleau aculhiguèt fòrça artistas d'Itàlia e de França, e Leonardo da Vinci que Francés Ièr<abbr class="abbr" title="premier" contenteditable="false"> menèt d'Itàlia en 1516 e installèt a Amboise, al Clos Lucé.
L'emperaire Rodòlf II foguèt tanben un grand mecèn, confirmant en 1595 los privilègis de la corporacion dels pintres e crompant fòrça quadres del Tician, d'Albrecht Dürer o dels Brueghel que installa au Castèl de Praga. L'Italian Giuseppe Arcimboldo lo penguèt de vertumne e recebèt lo títol de comte palatin.
De la Renaissença al sègle XIX
thumb|Gustave Courbet - L'Encontra (Gustave Courbet representat a drecha encontrant Alfred Bruyas e son vailet) L'Itàlia del sègle XVIII coneguèt fòrça importants mecèns, coma Ferran III de Medici o los cardinals Pietro Ottoboni e Benedetto Pamphilj.
En França, la reina Caterina de Medici, eritièra dels gosts dels Medicis, es considerat en França coma un mecèn màgere del sègle XVI. Amava s'enrodar d'artistas, de poètas, d'òmes de letras, de musicians et d'arquitèctas que fasiá venir a la cort e pensionava al seu servici, çò que pas cap reina de França aviá jamai fach abans.
Al sègle seguent, lo Cardenal Mazarin faguèt bastir lo Collègi de las Quatre Nacions e presenta Charles Le Brun a rei Loís XIV. Madama de Pompador e Joseph París Duverney financèron la construccion de l'Escòla militara (1751-1756).
Russia coneguèt fòrça mecèns als sègles XVIII e undefined XIX e al començament del XX, coma Ivan Chovalov, Pavel Tretiakov, Savva Mamontov, Savva Morozov, Ivan Morozov, Margarita Morozova, eca.
Sègles XX e XXI
Lo sègle XX marquèt un periòde de reviscol als Estats Units d'America e en Euròpa. d'entre los grands noms de l'epòca se pòt citar Charles e Marie-Laure de Noailles, l'ostal Rothschild, Alexis de Redé, Peggy Guggenheim, lo marqués de Cuevas, Marcellin e Madeleine Castaing, Francine Weisweiller, Pierre Cardin, Pierre Bergé e Yves Saint Laurent.
Una  tendéncia que sembla s'enforçar al sègle XXI començant es la creacion per de fondacions de luòcs d'exposicions, veire la privatizacion per un temps de luòcs publics. Son d'exposicions nomadas.
En França
En França, de la monarquia a la Republica, passant per l'Empèri, l'art foguèt longtemps d'en primièr un afar d'Estat. Segon Guy de Brébisson, ara, la legitimitat del mecenat demora mendre en França qu'als EUA, quitament se las mentalitats an plan evoluat dempuèi los ans 1980. Demora sobretot una practica de las grandas entrepresas.
Lo pes economic de las fondacions
Le mecenat d'entrepresa passa mai sovent per la creacion de fondacions, subretot dins los païses de anglosfèra. Als EUA, i aviá en 2006, 62 000 fondacions investisson cada an 3,6 miliards de dolars dins la cultura. Las doas mai grandas dins lo domèni son la fondacion Ford (gaireben 80 milions de dolars per an) e la fondacion Reynolds (58 milions de dolars ean). En França se ne  comptava alara 2 100, contra 14 000 al Danemarc, 10 000 en Alemanha, 8 800 au Reialme Unit o 3 300 en Itàlia.
Lo camp d'accion de las fondacions es plan larg, de la pintura a la fotografia, passant per las letras o l'arquitecture. La Fondacion del Patrimòni per exemple a per tòca de financiar la restauracion del patrimòni local que será pas jamai classificat. Lo Fons mondial pels monuments, financiat per de mecèns americans, paguèt la restauracion de 450 monuments dins 90 païses, coma las clastras de Sant Trefume a Arle o Preah Khan al Cambòtja.
Estats Units d'America
Las fondacions americanas, coma las associacions de tòca non lucrativa, son regidas per l'alinea 501c3 del còdi dels impòsts americain. En consequéncia son miègpublicas (car an un interés general e n'obesisson pas a las règlas del marcat), e miègprivadas (per lor capital, lor foncionament e lors metòdas).
Christina Applegate
thumb
Mecenat
França
Per las entrepresas, lo mecenat ofrís 60 % de reduccion d'impòst, plafonat a 0,5 % du chifre d’afars.
Christina Applegate
Christina Applegate es una actora americana de cinèma.
Mecenat
Quinas son las motivacions?
Lo mecenat es mai sovent un don sens contrapartida. Lo mecèn espera en un benefici per la seuna imatge e de reconeissença. Lo mecenat servís a fabregar l'imatge del mecèn - sovent una entrepresa o una marca- suportant d'artistas o de disciplinas cibladas.
Aquel aspècte obliga l'entrepresa a una certa rigor, per que se pòsca pas confondre mecèn e esponsor.
La logica fiscala es tanben importanta dins lo mecenat, a causa de la deduccion totala o parciala dels pagaments engatjats dins aqueles operacions. En consequéncia lo mecenat interessa teoricament mai las entrepresas mai ricas, perque per aquelas lo mecenat costa mens. .
Las entrepresas s’engatjan dins lo mecenat per una de las cinc rasons : Per çò far lo tipe de mecenat mai utilizats son:
La plaça del mecenat dins l'economia de la cultura
Se demoram dins la nocion estrecha del mecenat, s'agís per las entrepresas d'ave des comportaments socialament responsables. S'aquela responsabilitat sociala o societala s'inscrich tanben dins una logica de comunicacion e d'imatge e tanben dins una logica fiscala, pasmens demora qu'un mecenat d'entrepresa important es un signe del bon rapòrt entre lo mond economic e lo mond de las arts, del patrimòni e de la creacion.
Mas, se cal constatar que dins fòrça païses, lo mecenat d'entrepresa representa una de las fonts mai flaca del sector cultural. Quitament als EUA, passa pas 2,5 % de l'ensems de las fonts del sector cultural. Màger que lo mecenat d'entrepresa, i a l'engatjament dels individús e lo mecenat individual que se realiza per las donas, los legats. E, los païses ont lo mecenat d'entrepresa e l'individual son mai nauts son tanben aqueles que presentan de modèls de gestion que s'apièjan sus de fonts pròpris mai importants. Çò que balha a aqueles activitats culturalas mai d'independéncia a respècte dels poders publics.
Tennessee
Tennessee es un estat american. Confronta al nòrd amb Kentucky e Virgínia, a l'èst amb la Carolina del Nòrd, al sud amb Georgia, Alabama e Mississipí, e a l'oèst amb Arkansas e Missorí.
Istòria
L'airal conegut actualament coma Tennessee foguèt abitat pel primièr còp pels paleoindians fa aperaquí 11,000 ans. Quand los exploradors espanhòls dirigits per Hernando de Soto visitèron la region en 1500, èra abitada per de tribús cherokee, creek e chickasaw. A mesura que los colons europèus s'establissián dins l'airal la populacion nativa foguèt forçada de se desplaçar cap a l'oèst. En 1838–1839 prèp de 17,000 cherokees foguèron forçats de se desplaçar de l'èst de Tennessee cap al territòri indian a l'oèst d'Arkansas. Aqueste fach es conegut coma «lo camin de las lagremas» (Trail of Tears), que prèp de 4000 cherokees i moriguèron pendent la marcha cap a l'oèst.
Tennessee foguèt admés dins l'Union en 1796 coma lo 16en estat, e foguèt creat en se basant sus las frontièras nòrd e sud de l'estat de Carolina del Nòrd, en las estendent cap al flume Mississipí, a la frontièra oèst de Tennessee. Foguèt lo darrièr estat confederat que se separèt de l'Union, causa que se faguèt lo 8 de junh de 1861. Après la Guèrra Civila, Tennessee adoptèt una nòva constitucion qu'abolissiá l'esclavatge (lo 22 de febrièr de 1865), ratifiquèt la 14 esmena de la constitucion dels Estats Units lo 18 de julhet de 1866, e foguèt lo primièr estat que tornèt dins l'Union, lo 24 de julhet del meteis an.
Govèrn
thumb|right|150px|Phil Bredesen, actual governador de Tennessee. Lo governador de Tennessee assumís sa carga pendent un periòde de quatre ans, en avent pas limit pel nombre de legislaturas, e mai se pòdon pas èsser mai de doas de seguida. Lo pòrtaparaula del Senat a lo títol de vicegovernador.
La Cort Suprèma es l'instància judiciària pus nauta en Tennessee. A un tribunal principal e quatre associats. La Cort d'apellacions es formada de 12 jutges del temps que la Cort Criminala d'Apellacions a 9 jutges.
La constitucion actuala de Tennessee foguèt adoptada en 1870. L'Estat aguèt doas constitucions prealablas. La primièra foguèt adoptada en 1796, l'an que Tennessee entrèt dins l'Union, e la segonda foguèt adoptada en 1834.
Geografia
thumb|right|200px|Mapa de Tennessee amb las rotas principalas. L'estat de es tradicionalament devesit per sos abitants en tres grandas partidas: Èst, Centre e Oèst. Se considèra generalament que lo riu Tennessee es la frontièra entre l'oèst e lo centre de l'estat, mentre que la plana de Cumberland es considerada coma la linha de division entre l'èst e lo centre. Lo punt culminant de l'estat es lo mont Clingmans Dome, amb 2025 m d'altitud.
Lo clima de l'estat es subtropical umid, levat dins las nautas montanhas.
Tennessee es l'estat qu'a lo mai de balmas als Estats Units: fins a uèi ja ne foguèron enregistradas 8350.
Ormenans
Ormenans es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Tennessee
Economia
Segond l'U.S. Bureau of Economic Analysis, en l'an 2003 lo PIB de Tennessee atenguèt los 199,786,000,000 dolars, en representant 1,8% del total dels Estats Units.
Ormenans
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tennessee
Economia
Los principals produchs de l'estat son los textils, coton, l'elevatge e la produccion d'electricitat. L'estat a mai de 82,000 proprietats ruralas, e l'elevatge es present en aperaquí 59% de las bòrias de l'estat. Malgrat que lo coton siá una cultura anciana dins l'estat, la cultura a granda escala comencèt pas que pendent lo decènni de 1820, amb la dubertura de las tèrras entre los rius Tennessee e Mississipí. La part nauta del dèlta de Mississipí s'estend per lo sud-oèst de l'estat, e foguèt dins aquesta region fertila que foguèt plantat lo coton. A l'ora d'ara se cultiva soia a granda escala a l'oèst de l'estat, principalament al nòrd-oèst.
Laozi (filosòf)
Laozi (老子, en pinyin Lǎozǐ) foguèt un filosòf e un poèta de China antica. Fondèt lo taoïsme. Demòra amb Confuci lo pensador mai renomenat e celebrat de China. Es tanben considerat coma l'autor del libre fondamental del taoïsme: lo Daodejing. Es considerat coma una figura legendària e sa realitat istorica es subjècta a fòrça discussions, amb de recercaires que dobtan de sa quita realitat istorica.
Significacion del nom Laozi
Lo nom de naissença de Laozi es Li Er (李耳, pinyin Lǐ Ěr).
Lo nom Laozi es un nom onorific: 老 (en pinyin Lǎo) significa 'vièlh' e 子(en pinyin zǐ) significa 'mèstre'.
Es tanben venerat pels taoïstas jol nom de 太上老君 ( en pinyin: Tàishàng Lǎojūn) çò que significa 'lo suprèm vièlh senhor'. Es tanben nomenat Daode Tianzun (道德天尊), 'Lo Grand Pur'.
Vida
Tradicionalament sa naissença es plaçada en - 571 mas aquesta data es contestada coma o es tanben l'istoricitat de Laozi. Segon la tradicion, èra un letrat que s'occupava dels archius de la cort reiala de la dinastia Zhou. Aquesta posicion li permetèt de legir las òbras de l'Emperaire Jaune atal coma de mantuns classics d'aquela epòca.
Dobriguèt pas jamai oficialament una escòla mas aguèt de nombroses disciples. Son ensenhament foguèt presat tre la debuta per un fum de seguidors e, per aquesta rason, son ensenhament s'espandiguèt rapidament en China.
Encontrèt tanben Confuci. La version mai coneguda d'aquest encontre es relatada dins lo Zhuangzi.
Segon unas tradicons, seriá originari del vilatge de Chu Jen dins l'Estat Chu. Es tanben pretendut a vegadas qu'èra marridat e qu'aguèt un filh que se faguèt soldat.
Un fum de clans de la familha Li pretendèron qu'èran descendents de Laozi, atal coma los emperaires de la dinastia Tang. Aiçò es degut a l'immens prestigi qu'aguèt Laozi dins l'istòria de China.
Daodejing
De consultar tanben, l'article Daodejing.
Laozi es tradicionalament considerat coma lo qu'escriguèt lo Daodejing. Es un dels libres mai significatiu de la cosmogonia chinesa. Lo libre es tanben sovent nomenat Laozi, coma son autor.
Aquest libre es sovent citat en China e las citations son plan conegudas per la majoritat dels Chineses. Aicí qualques citacions celèbras :
Quand la bontat es perduda, es remplaçada per la moralitat.
Nashville
thumb|220px|right|Lo Partenon de Nashville.
Laozi (filosòf)
Daodejing
L'utilitat d'un pòt ven de sa vacuitat.
Nashville
Nashville foguèt un grand centre de l'industria del disc als Estats Units e de la musica country (amb sa sala d'espectacles de Grand Ole Opry). La vila es la primièra aglomeracion du Tennessee, amb 1,589,935 abitants dins son aira urbana. La comuna de Nashville compta 601,222 abitants.
Laozi (filosòf)
Daodejing
Mai se dòna d'importància a las leis e a las règlas, mai i a de raubaires e de panaires.
Joaquim Manuel de Macedo
Joaquim Manuel de Macedo (1820-1882) foguèt un escrivan brasilièr del sègle XIX, del periòde literari del Romantisme.
Romans
(Títols en portugués)
Laozi (filosòf)
Concepcions filosoficas
Las concepcions filosoficas de Laozi son en partida originalas, emai se reprenon mantuns elements de la religion tradicionala chinesa.
Nashville
Nashville compta plusors universitats, coma l'universitat d'Estat du Tennessee (publica), l'universitat de Belmont, l'universitat Lipscomb e la prestigiosa universitat Vanderbilt (privada). thumb|550px|center|Panorama de la ciutat de Nashville, Tennessee.
Laozi (filosòf)
Concepcions filosoficas
Lo Dao es la font e la fin de tota existéncia. Los òmes an volontat e liure arbitri. Per aquestas rasons los òmes pòdon alterar lor natura e agir contra lor natura. Aquestas accions trebolan la balança del Dao. Lo Daodejing ensaja de propausar un camin per tornar a l'estat natural.
Aquest retorn a l'estat de natura se manifesta dins lo Wu Wei (無爲), tèrme que pòt èsser revirat per 'non-accion', 'accion espontanèa', 'viure dins lo moment present'.
Lo ziran (自然) es un autre concèpte major ligat al Wu Wei. Designa l'armonia amb lo Dao e l'actitud drecha que deu èsser seguida. Demest totas las vertuts, l'umilitat e la simplicitat son las mai presadas.
Beaulandais
Beaulandais es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de Normandia. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2016 es venguda comuna delegada de la comuna novèla de Juvigny-Val-d'Andaine.
Roman lo Melode
Roman lo Melode ò Roman l'Imnograf (vèrs 493 - après 555) foguèt un monge, un imnograf e un poèta bizantin. Es considerat coma l'imnograf pus important dau sègle VI. Es tanben un sant dei Glèisas Catolica e Ortodoxa.
Sa vida es mau coneguda en causa de la manca de documents. Nasquèt probablament dins una familha judieva d'Emèsi en Siria. Foguèt batejat durant sa jovença per de rasons desconegudas (benlèu dins l'encastre d'una conversion de tota ò d'una partida de sa familha). Per la seguida, venguèt diague de la glèisa de Beirot puei sacrestan de Santa Sofia a Constantinòple.
Son òbra seriá compausada d'aperaquí un milièr d'imnes religiós dichs kontaria. Pasmens, solament 85 son encara coneguts a l'ora d'ara (un seissantenau li es clarament atribuit, lo rèsta es l'objècte de debats). Son escrichs dins una lenga inspirada per la koinè d'Atenas ambé d'expressions semitizantas. Lo premier aspèct es tradicionau dins la literatura bizantina que revendicava seis originas anticas. Lo segond es pus originau e probablament a l'origina judieva de Roman lo Melode. En mai d'aquò, l'autor utilizava un nombre important d'imatges, de metafòras, de comparasons, d'antitèsis e, de còps, d'expressions novèlas per donar una intensitat dramatica a sei cants.
Ledesma
Ledesma es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Gama
Gama es una vila del Districte Federal del Brasil. Sa populacion èra estimada a 127,121 abitants, en 2012. Sa superfícia totala es 276,30 km².
Catetinho, la primièra residéncia oficiala del president Kubitschek a son arribada a Brasilia, es sul territòri de Gama.
Rampiu
Rampiu (Rampieux en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Haidarabad
Haidarabad (en telogo, హైదరాబాద్ haidarābād, en ordo حیدر آباد haidar ābād) es la capitala de l'estat de Telangana en Índia.
Administracion
Haidarabad es la capitala de Telangana, un estat creat en 2014, a partir del sud-èst d'Andhra Pradesh. Aquela situacion recenta explica qu'Hyderabad servís tamben la capitala administrativa d'Andhra Pradesh. La vila es tamben lo capluòc del districte d'Haidarabad.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion de la metropòli èra de 7 674 689 abitants.
Vilarzèl de Rasés
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las atestacions ancianas son : Vilarzel en 1134; Vilarzellum, … Vilarcellum en 1163; Villa de Villardel en 1212; Villarium in Reddensi en 1264; Villarzellum en 1274-1494; Ecclesia de Vilarsello en 1360; Villarsel en 1552; Villarzel en 1594; Vilarzel en 1781; Bilarzèl en 1912 (Savartés). Lo nom es un derivat de vilar, ambe'l sufixe diminutiu -icellum. Vilar ven del latin villare que seriá una partida de la villa, doncas una bòria, un escart, un masatge. Villarzel (nom francés) èra dejà oficialament Villarzel-du-Razès en 1801, per evitar la confusion ambe Vilarzèl Cabardés, dins lo meteis departament.
Bonafont
Bonafont (Bonnefond en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Leon lo Diague
Leon lo Diague foguèt un istorian e un cronicaire bizantin dau sègle X.
Nascut vèrs 950 en Asia Menora, foguèt educat a Constantinòple onte venguèt diague dins lo palais imperiau. I escriguèt de cronicas, sovent basadas sus lo sieu testimoniatge, sus lei rèines deis emperaires Roman II (959-963), Nicèfor II Focas (963-969), Joan I Zimisces (969-976) e Basili II lo Bulgaroctòn (976-1025). En particular, es famós per sa descripcion de l'invasion de Sviatoslav de Kiev] en 969.
Coma la màger part deis escrivans bizantins dau periòde, son estile es dich « classic ». Es a dire qu'es inspirat dei tèxtes de l'Antiquitat, especialament aquelei d'Agàties e de Teofilacte Simocatta. I introguèt pasmens de modificacions coma l'utilizacion d'expressions estrangieras, subretot latinas, e de biais d'escriure de còps jutjats extravagants.
(910) Anneliese
(910) Anneliese es un asteroïde.
Rip Torn
vinheta
Rip Torn es un conegut actor American de comèdias del cinèma.
Las Teulas
Las Teulas (Les Thuiles en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ledrada
Ledrada es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
(911) Agamemnon
(911) Agamemnon es un asteroïde.
(912) Maritima
(912) Maritima es un asteroïde.
Alagna
Alagna (en pavés lombard: Lagna) es una comuna italiana, situada dins la província de Pavia en Lombardia.
Diu vi Salvi Regina
Istòria
Lo Diu vi Salvi Regina es un cant religiós a la Verge Maria creat en Italia per Sant Francesco de Geronimo vèrs 1675. Adoptat coma imne nacional de Corsega a la Consulta de Corte, lo 30 de genièr de 1735, quand la Republica de Corsega proclamamèt la seuna independéncia de la Republica de Gènoa e a demandat la proteccion de la Verge Maria. Desempuèi lo nacionalisme còrs revendiquèt aquel cant coma imne nacional.
Endon
Endon (en italian, Andonno) es una anciana comuna de la Val Ges, dins las Valadas occitanas. Administrativament, èra del canton de Vaudier, de l'arrondiment e de la província de Coni dins l'estat italian.
Istòria
Lo 1èr de genièr de 1929, foguèt annexaa per lo regim fascista a la comuna vesina de Vaudier, e foguèt pas restablia a la liberacion. Es aüra una ruaa de la comuna de Vaudier, dins la província de Coni e la region de Piemont de l'estat italian.
(913) Otila
(913) Otila es un asteroïde.
Diu vi Salvi Regina
Istòria
Lo primièr, segond e darrièr
Viladanha
Viladanha (Vilo-Dagno en nòrma mistralenca e Bilodàgno en grafia de Savartés ; Villedaigne en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lòc:
Gourgançon
Gourgançon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Çò 17 de decembre 1870 çò pilòta pujada Parmentier, se vòla de la estacion de Orléans a París alavetz assiégé pels prussiens e acaba la siá carrièra a Gourgançon après aver-i recorregut 150 quilomètres.
Bahía Blanca
thumb|280px|right|Plaça Rivadavia, en Bahía Blanca.
Bahía Blanca es una important ciutat portoària en la Província de Buenos Aires, Argentina. Sa populacion en 2001 es 274 509 abitants.
Morfina
La morfina (nom bastit a partir del grèc Μορφεύς, Morfèu dieu dels sòmis) es un alcaloïde que se fa servir coma medicament contra la dolor (sonat mai scientificament analgesic).
Aquesta substància es coneguda dempuèi 1688 jol nom d'òpi, latèx trach de Papaver somniferum, pasmens foguèt en 1804 que foguèt descobèrta per Seguin, Courtois e Charles Derosne. Foguèt un farmacian alemand Friedrich Sertürner que l'estudièt que li balhèt son nom actual. La molecula foguèt comercializada pel primièr còp en 1827 per la societat Merck.
La morfina èra administrada inicialament per via estomacala, en levar lo dèrma e introduire la dòsi necessària. Finalament obtenguèt una popularitat bèla, gràcias a l'invencion de la seringa de Pravaz e mai que mai per son emplec massiu pels militars pendent la Guèrra de 1870. A partir de 1952, la sintèsi quimica de derivats morfinics venguèt possibla.
Actualament, la morfina contunha d'èsser l'analgesic classic mai eficaç per aleugerir las dolors agudas, mas son emplec es a demesir vist qu'apareisson de novèlas drògas sinteticas, las qualas se suposa que son mens addictivas e permeton que las personas allergicas a la morfina pòscan ateunir sas dolors. thumb|Vista tridimensionala de la molecula de morfina
Lumbrales
Lumbrales es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Gondenans-les-Moulins
Gondenans-les-Moulins es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Communes limitrophes : Cuse-et-Adrisans, Fontenelle-Montby, Romain-la-Roche, Gouhelans, Rougemont.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Linares de Riofrío
Linares de Riofrío es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Le Givre
Le Givre es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Anhui
Anhui es una província chinesa (en chinés, 安徽省, en pinyin, Ānhuī Shěng) situada dins la partida orientala de China. Sa superficia es de 139 700 km² e sa populacion es de 59 500 510 abitants.
Demografia
La província d'Anhui comptava 59 500 510 abitants al recensament de 2010. Lo taus de natalitat en 2010 èra de 12,7 mentre que lo taus de mortalitat èra de 5,95 siá un creis natural superior a la mejana chinesa. Tot ben que la demografia d'Anhui siá mai dinamica que la mejana, la populacion creis mens lentament pr'amor que la region, relativament paura, es un fogal d'emigracion cap als centres economics majors (Shanghai, Beijing, Canton...). Per exemple, entre 2000 e 2010, la populacion aguèt un creis natural de gaireben 4 000 000 de personas mas s'amermèt de 360 000 a causa d'una emigracion de mai de 4 000 000 de persones (7% de la populacion).
Etnias
Etnicament Anhui es una província etnicament omogenèa amb 99% de han. Las minoritats representan 1% de la populacion (subretot de hui 0.6%).
Religions
En 2007, 94,22% de la populacion seguissiá una religion tradicionala (Taoïsme, Bodisme...) o l'ateïsme oficial de la Republica Populara de China. 5,20% de la populacion èra cristiana (catolics e protestants) e 0,58% dels abitants èran musulmans (mai que mai de Huis).
Lengas
La lenga oficiala d'Anhui es lo mandarin estandard. Las lengas mairalas son lo mandarin Jianghua, lo wu, lo gan e lo huizhou. Lo mandarin es parlat dins lo nòrd d'Anhui mentre que lo sud es dominat per d'autras lengas chinesas (wu, gan, huizhou). Lo mandarin oficial es largament conegut, especialament demest los joves, mas es la lenga mairala d'una minoritat reducha.
Lied der Deutschen
Lo 3en coplet de Das Lied der Deutschen (Lo Cant dels Alemands) es l'imne nacional d'Alemanha. Einigkeit und Recht und Freiheit für das deutsche Vaterland! Danach laßt uns alle streben brüderlich mit Herz und Hand! Einigkeit und Recht und Freiheit sind des Glückes Unterpfand; blühe im Glanze dieses Glückes, blühe, deutsches Vaterland. (bis)
Cronica de Morèa
La Cronica de Morèa es una cronica dau periòde finau de la literatura bizantina que conta la conquista de Peloponés per lei Francs a l'eissida de la Quatrena Crosada (1204) e la fondacion dau Principat d'Acaia. Es la fònt istorica pus importanta regardant aqueu principat per lei sègles XIII e XIV. Son autor es anonim.
Ne'n existís quatre versions diferentas. Una version escricha en francés e en pròsa depinta lo periòde 1095-1305. Es benlèu la version originala escricha per de chivaliers francs dau Principat. Pasmens, una version grèga versificada regardant leis annadas 1095-1295) es l'autre candidat au títol de version originala. Enfin, existisson una version aragonesa qu'es una traduccion e una extension de la version francesa que va de 1200 a 1377 e una version en italian qu'es un resumit (en pròsa) dau tèxte grèc.
Jutigny
Jutigny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Pontiac
Pontiac, o Obwandiyag (c. 1720 – 20 d'abril de 1769, foguèt un cap de guèrra Ottawa que venguèt famós per son ròtle dins la Rebellion de Pontiac (1763–1766), una lucha dels indians americans contre l'ocupacion militara britanica de la region dels Grands Lacs. La rebellion que pòrta son nom seguiguèt la victòria britanica dins la Guèrra franco-indiana, front nòrd american de la Guèrra de Sèt Ans.
Blieus
Blieus (Blieux en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
En l'Antiquitat, lo vilatge installat en a l'arribada de las Romains es aquel de las Sentii.
La localité apareis per las primièras fes en las chartes en 1110, coma apertenenta a Raimundus de Blaus. Lo fief aperten al capítol episcopal de Senez, passa de contunh als Castelana a, a las Pontevès a , a las Engelfred a. Las glèisas de las parròquias de Blieus (a Blieus e a Melle), e las intradas #que i an ligat, passan successivament al abbaye Sant-Victor de Marselha, al avesque de Senez, de contunh al abbaye de Lérins.
En 1342, la comunitat de Blieus a ligat a la viguerie de Castellane pel comte de Provence,.
A la fin dels guèrras de religion, los abitants de Blieus destruisson la siá glèisa per evitar que los sieus enemics se n'apoderan.
Pendent la Revolucion, la municipalitat compta una societat patriotique, creada après la fin de 1792.
Dans l’Antiquité, le peuple installé dans à l’arrivée des Romains est celui des Sentii.
La localité apparaît pour la première fois dans les chartes en 1110, comme appartenant à Raimundus de Bleus. Le fief appartient au chapitre épiscopal de Senez, puis passe aux Castelana au, aux Pontevès au , aux Engelfred au. Les églises des paroisses de Blieus (à Blieus et à Melle), et les revenus qui y sont attachés, passent successivement à l’Marselha, à l’évêque de Senez, puis à l’abbaye de Lérins.
En 1342, la communauté de Blieus est rattachée à la viguerie de Castellane par le comte de Provence,.
À la fin des guerres de religion, les habitants de Blieus détruisent leur église pour éviter que leurs ennemis s’en emparent.
(914) Palisana
(914) Palisana es un asteroïde.
Espaliu
Espaliu (Espalion en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
thumb|250px|left|Panèl de dintrada d'Espaliu. Las fòrmas dels sègles X e XI son : Spelevo, Speleu, Speleuvo; cap a 1169 ad Espeleu,. Se pòt donc supausar un ancian *Espeleu vengut Espaliu. Coma, en Roergue, -iu e -ion se confondon en [-ju] (al revèrs de la majoritat del lengadocian), la grafia francesa es erronèament en -ion e Dauzat postula a tòrt *Spalione, d'un nom d'òme gallo-roman Spalia e sufixe -onem (o una basa preceltica *spal, « bauç »).
Nercillac
Nercillac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.
Steve Jobs
vinheta|250px|Steve Jobs Steven Paul Jobs, mai conegut coma Steve Jobs (San Francisco, Califòrnia, 24 de febrièr de 1955 - Palo Alto, Califòrnia, 5 d'octobre de 2011) foguèt un informatician american. Foguèt una de las personas mai importantas del mond de l'informatica del sègle XX que l'1 d'abril de 1976 creèt a Cupertino, amb Steve Wozniak, l'entrepresa informatica Apple. En 1986, crompèt la division Graphics Group de Lucasfilm que transformèt en Pixar Animation Studios. Amb aquesta companhiá coneguèt un grand succès comercial en 1995 gràcias al film Toy Story, que n'èra lo productor delegat. Demorèt director general proprietari de l'entitat (amb 50,1 % de las parts) fins a son aquisicion per la Walt Disney Company en 2006.
Danny DeVito
thumb|250px|Danny DeVito en 2010 Daniel Michael DeVito, Jr., mai conegut coma Danny DeVito (Neptune Township, Nòva Jersei, 17 de novembre de 1944) es un actor, realizador e productor american. Foguèt revelat gràcias a son ròtle de Louie De Palma dins la sèria Taxi (1978–1983), que li faguèt ganhar un prèmi Golden Globe e un Emmy.
Espaliu
Istòria
thumb|Lo pont vièlh.
(916) America
(916) America es un asteroïde.
Soumaintrain (Iona)
Soumaintrain  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
(915) Cosette
(915) Cosette es un asteroïde.
Nercillac
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Soumaintrain (Iona)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nercillac
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Soumaintrain (Iona)
Nòtas
<references group=N/>
Espaliu
Luòcs e monuments
right|250px|thumb|Espalion: [[Lo Castèl de Calmont d'Òlt.]] thumb|left|Lo Pont Vièlh.
Steve Jobs
Biografia
Filh d'una maire americana, Joanne Carole Schieble, e d'un paire sirian, Abdulfattah John Jandali, professor de Sciéncias politicas. En julhet 2004, es obrejar d'una nòda.
(917) Lyka
(917) Lyka es un asteroïde.
Principat de Catalonha
Lo Principat de Catalonha (catalan: Principat de Catalunya) foguèt un estat medieval e modèrn localizat a la Peninsula Iberica. Pendent la màger part de la siá istòria, lo Principat se trobava en union dinàstica amb lo Reialme d'Aragon, en formant amassa la Corona d'Aragon. A jorn d'uèi, lo tèrme s'emplega per nomenar a la comunitat autonòma de Catalonha, en comprenent sovent a la Catalonha Nòrd, dins l'estat francés.
(918) Itha
(918) Itha es un asteroïde.
Maisse
Maisse es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aficha de Jean-Baptiste de Coincy
L'Aficha de Coincy es un document politic que foguèt publicat e cridat a Tolon un pauc avans la Revolucion Francesa per lo luòctenent generau deis Armadas dau Rei, Jean-Baptiste de Coincy.