cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Desconstruccion
La desconstruccion per Heidegger
Pasmens, s'Heidegger anoncia aquela desconstruccion a la fin de l'Introduccion de Sein und Zeit, aquela partida, que deuriá constituir, segon lo plan de 1927, la segonda de l'obratge, jamai foguèt redigida coma atal. Pel mens se pòt considerar que d'autres obratges o conferéncias la rejonh parcialament, amb d'enprimièr per l'obratge Kant e lo problèma de la metafisica, publicat en 1929.
La desconstruccion per Derrida
En traduisent e prenent al seu compte la nocion de desconstruccion, Derrida entendava que la significacion d'un tèxte donat (ensag, roman, article de jornal) es lo resultat de la diferéncia entre los mots emplegats, pusleu que de la referéncia a la causas que representon; s'agís d'una diferéncia activa, que trabalha cavant lo sens de cada mots qu'opausa, del meteis biais que la significacion diferenciala saussuriana en linguistica. Per marcar lo caractèr actiu d'aquela diferéncia (al luòc del caractèr passiu de la diferéncia relativa a un jutjament contingent del subjècte), Derrida suggerís lo tèrme de différance (diferáncia), mot combinant « diferéncia » e « diferenciant ». Es a dire que las diferentas significacions d'un tèxte pòdon èsser descobèrtas en descompausant l'estructura del langatge qu'es redigit.
La desconstruccion se vòl nimai un metòde, nimai un sistèma filosofic, mas pusleu una practica. Los detractors li repròchan sovent son escuritat o las formulas complicadas. Pauc coneguda en França, que demòra ligada a la figura de Derrida, faguèt l'objècte de violentas atacas, subretot als Estats Units d'America qu'abondava dins los departaments de literatura. Derrida respondèt, de biais pro agressiu, a las criticas del filosòf american John Searle dins lo seu libre Limited Inc.
Pensaires influenciats per la desconstruccion
Jean-Luc Nancy, Philippe Lacoue-Labarthe, Bernard Stiegler, Julia Kristeva, Hélène Cixous, Avital Ronell, Richard Rorty, Luis de Miranda, Edward Said, Paul de Man, François Nault, George Steiner, Yves Citton, Jacques Ehrmann, Théodore Adorno, Gayatri Chakravorty Spivak.
Rocquancourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Dels trabalhs recents pel franchissement de la RN 158 an meses a jorn dels vestigis en revelant l'existéncia d'una granja gauloise en remontant a formatnum:2000 ans aperaquí.
En 1225, la glèisa de Rocquancourt a donat a Acarin, lo primièr doyen del capítol del Sant-Sepulcre per Pétronille de Mondeville. Los sòls en mancant de fertilité, es aital coma al mièg del, un tèrç de las tèrras de la parròquia an daissat a l'abandon. L'an li cal èsser pluvieuse per aténher una récolte.
Per contra, lo jos-sòl es ric en minaré de fèrre. D'aquel fach, al començament del, una carrièra de velocitat se compromet entre las desparièras companhiás minaires per l'obtencion de las concessions sus la comuna. En 1923, lo potz Urban Lo Verrier a Lorguichon a dobèrt per la mina de May-sus-Adorna ; i aurà barrat en 1962. Lo luòc i aurà représ per GDE, una entrepresa de recyclage de déchets industrialas, en 1968.
La municipalitat a fòrça sofèrt en lo moment dels combats de la batalha de Normandie e a #èsser destruida en mai de 95 %. A #èsser liberada la, en lo moment del operacion Totalize per las Canadiens del South Saskatchewan Regiment de la division de infanterie. Una stèle sul luòc del vilatge commémore aquel eveniment.
Des travaux récents pour le franchissement de la RN 158 ont mis au jour des vestiges révélant l'existence d'une ferme gauloise remontant à 2,000 ans environ.
En 1225, l'église de Rocquancourt est donnée à Acarin, le premier doyen du chapitre du Saint-Sépulcre par Pétronille de Mondeville. Les sols manquant de fertilité, c'est ainsi qu'au milieu du, un tiers des terres de la paroisse sont laissées à l'abandon. L'année doit être pluvieuse pour réussir une récolte.
Par contre, le sous-sol est riche en minerai de fer. De ce fait, au début du, une course de vitesse s'engage entre les différentes compagnies minières pour l'obtention des concessions sur la commune. En 1923, le puits Urbain Le Verrier à Lorguichon est ouvert par la mine de May-sur-Orne ; il sera fermé en 1962. Le site sera repris par GDE, une entreprise de recyclage de déchets industriels, en 1968.
La commune a beaucoup souffert lors des combats de la bataille de Normandie et a été détruite à plus de 95 %. Elle a été libérée le 8, lors de l'opération Totalize par les Canadiens du South Saskatchewan Regiment de la 2 division d'infanterie. Une stèle sur la place du village commémore cet événement.
Seirau
Seirau [si'ʁo] (Ceyrat en francés) z-es una comuna auvernhata situada dins le departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Toponimia
La prononciacion es quincòm coma [si'ro] embei una evolucion de la finala -acu- que seriá -ago > -au > -o (evolucion en -o de quauquas comunas a l'entorn de Clarmont).
L'origina de Seyrac (atestacion de 1100) es le nom latin d'òme Serius ambei le sufixe -acum segon Dauzat e Rostaing, mas, per le quasi-omonime de l'Avairon, avòra integrat a la comuna de Gabriac, Ceyrac, los Féniés chausisson Cerius. Le sufixe ensenha que s'agís probablament d'una anciana propietat gallo-romana. La grafia es en Sei- : quand i a un dobte sus l'etime, òm chausís la solucion pus simpla. Per la segonda sillaba, -rat es impossible, la sola grafia fonologica es -rau e Seirac seriá una grafia abusivament etimologica, perqué le nom a pas jamai existit com'aquò, solament coma *Seirago, o un exonime (le nom pòt èsser vertadèirament Seira- a una certana distància), o una fòrma convencionala analogica d'autras finalas de toponimes auvernhats (coma dejà l'atestacion de 1100).
Nòtas
<references group="N"/>
Louvencourt
Louvincourt en picard (Louvencourt en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Arna
vinheta|L'arna de vestits Una arna o es dins lo lengatge venacular un insècte de tipe lepidoptèrs mai sovent nocturns que las larvas s'atacan als teissuts naturals e produchs servats (manjar o d'autres) los fasent "arnats". Las arnas son mai sovent de las familhas dels tineids o Piralids qu'apertenon als eterocèrs. Son mai sovent considerats coma d'organismes noisibles.
Belmont (Nauta Sòna)
Belmont  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Sòna de la region de la Franca Comtat.
Geografia
Belmont A situat en lo costat de Melisey, al limit d'aquel de Faucogney. La municipalitat a traversat pel riu La Llanterna.
Belmont est situé dans le canton de Melisey, à la limite de celui de Faucogney. La commune est traversée par la rivière La Lanterne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aberdeenshire
Actuaument, lo council area d'Aberdeenshire comporta pas la vila d'Aberdeen, que constituís un council desseparat. Amassats, los dus councils forman l'Aberdeenshire istoric. Lo conselh de l'Aberdeenshire sed a Woodhill House, a Aberdeen. Es lo sol council area escocés dont la sedença sia hòra deus sons limits. Aberdeenshire es bordat per Angus e Perth e Kinross au sud e Highland e Moray a l'oest.
Istòria
Aberdeenshire a un ric eiretatge preistoric e istoric. Es lo lòc de numerós sits archeologics neolitics e de l'Edat deu Bronze.
Lo council area actuau es nomat d'après lo Comtat d'Aberdeen qu'estó abolit en 1975 per lo Local Government (Scotland) Act 1973.
Demografia
Aberdeenshire a una populacion de 236 260 poblants, çò que hè 4,6% de la populacion totau d'Escòcia.
Ceissat
Ceissat [sɛjˈsɔ] (Ceyssat en francés) z-es una comuna occitana dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe..
Nòtas
<references group="N"/>
Sublimacion (psicanalisi)
La sublimacion es una nocion conceptualizada per Sigmund Freud a partir de 1895 e subretot dempuèi 1905.
Definicion
Freud definís la sublimacion pel primièr còp en 1905 dins Tres ensags sus la teoria sexuala, per rebatre un tipe particular d'activitat umana (la creacion literària, artistica e intellectuala) sens rapòrt aparent amb la sexualitat mas tirant sa fòrça de la pulsion sexuala quand passa cap una tòca non sexuala en investissent d'objèctes socialament valorizats. Autrament dit, s'agís del procès de transformacion de l’energia sexuala (libido) la fasent deribar cap a d’autres domènis, coma las activitats artisticas.
Segonda topica
A partir de la segonda topica, la sublimacion serà vista coma la transposicion d'una tòca pulsionala sexuala mas tanben agressiva. Freud la definissá atal entre autre se referissent a l'agressivitat:
Desexualizacion
La tòca de la pulsion es desviada : a la diferéncia del simptòma nevrotic, luènh d'implicar ànsia e culpabilitat, es associada a una satisfaccion estetica, intellectuala e sociala. Freud dubriguèt la bralha cap a aqueste tipe d'analisi explicitant lo contengut latent d'òbras tan diferentas coma Hamlet, o lo Moïse de Michelangelo. A la foncion catartica de l'acte de creacion s'apond un benefici narcissic. "Sovent citada, retenent subretot la desexualizacion de tòca e la valorizacion sociala de l'objècte, la sublimacion constituís una nocion indispensabla per la psicanalisi al meteis temps qu'un questionament". »
Epistemofila
Per Mélanie Klein e los psicanalistas kleinians, lo concèpte d'epistamofia conten en partida aqueste de sublimacion.
Laventie
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Laventie Se tròba dins lo País del Alloeu près de la Lys e de la Belgica. Possedís de frontièras comunas amb las municipalitats de Estaires, la Gorgue, Richebourg, Nòva-Capèla, Aubers e Fleurbaix.
Laventie se trouve dans le Pays de l'Alloeu à proximité de la Lys et de la Belgique. Elle possède des frontières commune avec les communes d'Estaires, la Gorgue, Richebourg, Neuve-Chapelle, Aubers et Fleurbaix.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Region Sud (Brasil)
La Region Sud (en portugués Região Sul) es una region del Brasil formada dels estats de Paraná, Santa Catarina e Rio Grande do Sul. La subdivision del Brasil en regions es pas politica o administrativa, mas qu'es solament facha amb fins geografics, economics e estatistics. Aital, quand nos fasèm referéncia a la «Region Sud» parlam dels estats localizats a la part sud del país.
Populacion
L'esperança de vida dels abitants de la region Sud es de 74,68 ans - la màger entre las regions de Brasil.
Laventie
Istòria
Es una region huguenote d'ont #partir d'abitantas per s'installar a las Amériques, a Sudafrica, a Alemanha,a Olanda,en Angleterre... Lo País de Lalloeu i aviá ligat al Comtat de Flandre e al País d'Artés,.
Region Sud (Brasil)
Populacion
La region Sud es la mai pichona en superfícia territoriala del Brasil e la segonda mai desvolopada, ocupa près de 7% del territòri brasilian, mas d'autra banda, la siá populacion es dos còps màgers que lo nombre d'abitants de las regions Nòrd e Centre-Oèst. Los sieus 27.384.815 abitants lo 2010 representan una densitat demografica de 47,59 ab./Km², dos còps mai grand que la de Brasil. Amb un desvolopament relativament parièr en los sectors primaris, segondari e terciari, aquela populacion doncas, presenta los mai nautes indèxes d'alfabetizacion enregistrada a Brasil, la que causa explica lo desvolopament social e cultural de la region.
Sublimacion (fisica)
En fisica, la sublimacion es lo passatge dirècte d'un còrs de l'estat solid a l'estat gasós, , sens passar per l'estat liquid. En consequéncia, aquesta transformacion se fa sens passar per una estapa de fusion (de solid en liquid), ni una estapa de vaporizacion (de liquid en gas). Lo procès invèrs se nomena deposicion o condensacion solid o encara sublimacion invèrsa.
Laventie
Istòria
Laventie a fait partie d'une région appartenant à l'origine aux 17 provinces des Pays Bas espagnols, dite pays de L'Alloeu, regroupant 4 communes : Fleurbaix, (Laventie), Sailly (Sailly-sur-la-Lys) et La Gorgue, outre Laventie.
C'est une région huguenote d'où partirent des habitants pour s'installer aux Amériques, en Afrique du Sud, en Allemagne,en Hollande,en Angleterre... Le Pays de Lalloeu était rattaché au Comté de Flandre et au Pays d'Artois,.
Sublimacion (fisica)
La sublimacion necessita de fornir una energia al còrs que la subís e es donc una transicion de fasa endotermica. La calor de sublimacion (entalpia de sublimacion) se pòt èsser calculada coma la soma de l'entalpia de fusion e de l'entalpia de vaporizacion.
Exemples
Lo dioxid de carbòni (CO2) solid se sublima rapidament jos la pression atmosferica a. Es utliza correntament per manténer las temperaturas frejas jols noms de « glaç sec » o de « nèu carbonica ». Al contrari lo CO2 liquid existís pas qu'a de pressions superioras a son ponch triple, ), coma indica son diagrama de fasa.
La nèu e lo glaç pòdon se sublimar lentament a de temperaturas inferioras a la temperatura de fusion. Es perque en ivèrn la nèu pòt desapareisser lentament quitament se la temperatura passa pas.
Lo naftalèn, autrecòps utilizat coma bola antiarna, es un solide amb una pression de vapor importanta a temperatura ordinària, qu'alara se sublima aisidament a de temperaturas inferioras à son punt de fusion.
Aplicacions
Per definicion, la sublimacion representa lo passatge dirècte d'un còrs de l'estat solid a l'estat gasós sens passar per un estat liquid. Dins una imprimideira de sublimacion termica, la cera pigmentada remplaça la tinta. Es caufada a près de 200 per des microresisténcias espandidas sus la tèsta d'impression que li permet de passar instantanèament de l'estat solida  l'estat gasòs puèi, d’èsser projectada sus la fuèlha ont refregís e torna solida.
L'interés d'un tal procediment es qu'utiliza las propriats de transparéncia de la cera. Amb la sublimacion termica, l'equacion es simpla : un punt de color sus l'imatge numeric correspond a un punt de color sus la fotografia imprimida. Atal, per imprimir un punt d'una color donada, l'imprimideira superpausa tres sisas de cera de densitat variabla (jaune, magenta e cian) que van ensemble compausar la tinta cercada, dins una paleta de 16,73 milions de colors.
Alcontrari de las impressions de jet de tinta qu'afichan de resolucions en tons continús de onque 300 ppp, las imprimantas de sublimacion termica pòt aténher una definicion anant fins 9 600×2 400 ppp. La diferéncia ten dins lo fach que la tecnologia jet de tinta fa pas que reproduire per efièch optic un punt de la color cercada alara que dins l’impression per sublimacion quina que siá color es atenguda per l'impression d'un sol punt fisic. Mai precisament, una imprimideira de jet de tita o laser dona pas que 2 tons par primari; qund se vòl esimular un ton continú, per exemple amb 256 nivèls per primari (valor considerada coma minimala pels professionals), aqueste genre d'imprimideira deura imprimir entre 0 e 256 punts fisics (donc un carrat de 16×16) que representaràn ensemble un sol punt de ton continú; dins aqueste cas la resolucion donada pel fabricant deurà èsser divisada per 16 per se poder comparar a la resolucion d'una imprimideira de sublimacion termica. Aquesta engana optica, utilizada per las imprimideiras de jet de tinta o laser, es a vegada visible a l'uèlh nud, jos forma de trama o de punts aparents; una deca absenta de las impressions per sublimacion termica.
Gres dei Reptiles
Lo Gres dei Reptiles es un site riche en fossiles situat en dins.
Vedelha (Arièja)
Vedelha (Bédeille en francés) es una comuna occitana, situada dens lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Triniac
Triniac (tanben la Torre de Triniac, la Torre de Fenolhedés, la Torre de França ; en francés oficial Latour-de-France, en francés informal Triniach     ) es una comuna de Lengadòc, situada dins lo parçan de Fenolhedés o la Fenolheda, lo departament dels Pirenèus Orientals e la region dicha , ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Se tròba dins una zòna de lenga occitana amb cèrtas influéncias catalanas. Es lo caplòc del canton de Triniac.
Toponimia
En occitan e en catalan, los noms istorics de la comuna son Triniac (Triniach), puèi la Torre de Fenolhedés (la Torra de Fenolledes) e la Torre de França, adaptat en francés per l'administracion jos la forma Latour-de-France. Las primièras mencions del vilatge apareisson jos de formas latinas Turris Triniago en 1020 («Torre de Triniac»), Triniac essent Triniacum lo nom d'un domeni galloroman situat sus la comuna, format a partir del nom del proprietari Trinius e del sufixe -acum.
Prenguèt la forma Triniac e d'autras semblablas a l'epòca romana, Turris Triniago essent mencionat tre lo sègle XI, del nom de la torre fortificada que se trapava dins aquel vilatge. Un vilatge nòu se desvolopèt a la broa d'Aglin a l'entorn d'una fortalesa nòva, qu'èra sonada simplament la Tor: la Torre de Fenolhedés (la Torra de Fenolledes) dins un document de 1393 e Tor de Fenolledès en 1423.
Lo Tractat de Corbeil (1258) fixèt la frontièra del reialme de França e del reialme d'Aragon pròche lo vilatge. A partir d'aqueste moment, los catalans comencèron de nommar lo vilatge La Torre de França, nom que passèt en francés e que foguèt servat, quitament après lo tractat dels Pirenèus qu'annexava lo Rosselhon a França. La Tour de France se documenta pel primièr còp en francés en 1750.
Suéter
Los sons membres que hon : Miguel Zavaleta (votz), Jorge Minissale (guitarra e votz), Gustavo Donés (baisha e còr) e Juan del Barrio (piano).
Enter las soas cançons las mei famosas que's pòt mentàver : Amanece en la ruta, Él anda diciendo, Extraño ser e Comiendo Gelfite fish.
Sant Breç
Sant Breç (Saint-Brès en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Mercat
vinheta|300x300px|Mercat de legums a Singapor Un Mercat, en economia, es un ensemble de transaccions de procediments o d'escambis de bens o servicis entre d'individús. Lo mercat fa pas referéncia dirèctament al benefici o a las entrepresas, mas simplament a l'acòrdi mutual dins l'encastre de las transaccions. Aquelas pòdon aver coma participants d'individús, d'entrepresas, de cooperativas, d'ÒNG, entre d'autres.
Sant Breç
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Mercat
Lo mercat es tanben l'environament social (o virtual) que dona las condicions per l'escambi. En d'autres mots, se deu interpretar coma l'institucion o organizacion sociala que los ofreires (productors, vendeires) e demandeires (consomators o crompraires) d'un tipe detereminat de ben o servici, dintran dins una estrecha relacion comerciala per de realizar de transaccions comercialas.
Los primièrs mercats de l'istòria foncionavan mejançant lo tròc. Après l'apareisson de la moneda, comencèron a se desvolopar de còdis de comèrci que, en darrièra instància, ne resultant las entrepresas modèrnas nacionalas e internacionalas.
A mesura que la produccion aumentava, las comunicacions e los escambis comencèron a exercir un ròtle mai important dins los mercats.
Una definicion de mercat segon lo marqueting: Organizacions o d'individús amb de besonhs o de desirs qu'an la capacitat e qu'an la volontat per crompar de bens e de servicis per satisfar los sieus besonhs.
Feràmia
Feràmia es un grop de musica occitan creat en 2015 pel saxofonista Hugo Collin e lo cantaire Louis Pezet. Son acompanhats per un bateire, Simon Flouret, un bassista, Aurelio Espinoza e un trompetista, Ludovic Schmidt.
Mercat
Tipes de mercats
Entre las diferentas de classas de mercats se pòdon distinguir: Autra division o classament se pòt far Lo tèrme mercat s'emplega tanben per se far referéncia a la demanda de consomacion potenciala o estimada. Lo concèpte classic de mercat de liure concuréncia definís un tipe de mercat ideal, ont la quantitat dels agents economics en interrelacions, tant los crompaires coma los vendeires, an pas la capacitat de modificar lo prètz (concuréncia pura e perfiècha), se n'es autrament, dins un mercat ont concorrisson un nombre redusit de vendeires, es un oligopòli. Dins lo cas extrèma, a ont la competéncia es inexistenta, se destria lo mercat qu'es contarotlat per un sol productor: un monopòli. Dins totas aquelas situacions i a los productors partejant lo mercat amb una granda quantitat de crompaires, amb paucs o amb pas mai qu'un. Segon l'estructura intèrna, lo nombre d'agents que participan al mercat e lo nivèl de concurréncia, se los pòdon classificar en:
Mercat de concurréncia perfiècha
Totes los mercats son pas eficaces dins lo sens que pas per totes existís de condicions tecnicas requeridas per una concurréncia perfiècha. Los mercats eficaces o de concurréncia perfiècha son aqueles ont existisson fòrça vendeires e crompaires d'un meteis ben o servici que pas degun d'aqueles, agissent independentament, pòt influenciar sus la determinacion del prètz e qu'aquel es donat e fixat per las quita fòrças del mercat.
Sant Breç
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : apud S. Bricium en 1109, villam que vocatur S. Briccii (varianta : Bricii) en 1123, de S. Briccio en 1124, in S. Briccii en 1134, S. Brixii en 1144, apud S. Bricium en 1145-1159, ad S. Briccium, terra S. Briccii en 1153, decimaria S. Briccii en 1154, villam S. Bricii (varianta : Briccii) en 1156, de S. Brixio, de S. Bricio, sense data [sègle XII ?], villam S. Britii en 1208, villam S. Bricii en 1208, 1228, parrochia S. Briccii en 1218, pontem S. Briccii, ecclesiam de S. Briccio en 1307, prior de S. Bricio en 1331, prior S. Bricii en 1392, S. Brixii en 1529, S. Brissii en 1536, S. Brixi en 1550, Sambres en 1570, S. Brest en 1622, 1636, St Bres en 1626, 1648, S. Brest en 1703, l'eglise de St Brès en 1740-60, St Brez en 1740-60, St Bres en 1770-71 (mapa de Cassini).
Mercat
Mercat de concurréncia perfiècha
La concurréncia pura e perfiècha es una representacion idealizada dels mercats de bens e servicis que l'interaccion recipròca de l'ofèrta e la demanda determina lo prètz. Un mercat de concurréncia pura e perfiècha existís quand i a fòrça crompaires e fòrça vendeires, de biais que pas cap de crompaire o vendeire individual exercís una influéncia decisiva sul prètz. Per que se realize, se cal complir aqueles set elements: L'esséncia de la concurréncia pure e perfiècha fa pas tant reféncia a la rivalitat qu'a la dispersion de la capacitat de contraròtle que los agents economics pòdon exercir al subjècte del mercat. Quand se viòla o se realiza pas una d'aquelas exigéncias de la concurréncia perfiècha se produsís una defalhença de mercat.
Sant Breç
Toponimia
Segon Dauzat, Sant Breç, dau gallic Brictius, èra avesque de Tors e successor de Sant Martin au sègle V.
Mercat
Lo foncionament dels mercats en concurréncia perfiècha
Dins un mercat liure de restriccions o un mercat de concurréncia perfiècha, l'ofèrta e la demanda dels diferents bens determinan un prètz d'equilibri per cada plan, e a un dich prètz las entrepresas decidisson liurament de la quantitat de produire. Donc, lo mercat determina lo prètz e cada entrepresa accèpta aquel prètz coma una donada fixa sus que pòt pas influir. Quand la demanda d'un produch afectarà pas significativament los possibles produchs complementaris o suplementaris, se poirà definir la corba de demanda e determinar l'equilibri parcial per un mercat d'un ben unic. Amb lo prètz d'equilibri cada entrepresa individuala produirà la quantitat que li indica sa corba d'ofèrta per aquel prètz concrèt. La corba d'ofèrta de cada entrepresa es condicionada per son còst de produccion. (Còst marginal en tèrmes mai precises).
Pasmens s'aquela situacion pòt existir a cort tèrme (pr'aquò siá pas possible de cambiar la talha de l'entrepresa), se mantendrà pas quand las organizacions capitaràn a tornar adaptar los sieus procediments productius. En mai, los beneficis qu'obtengan las entrepresas mai eficientas, seràn preses en compte per las companhiás dels autres mercats o sectors. De nòu, al cort tèrme, aquelas poiràn pas quitar lo sector ont son, mas del moment que poiràn liquidar lors installacions, o faràn.
Atal, dins un mercat de concurréncia pura e perfiècha i a una tendéncia a que se minimizen los còstes e tanben s'equilibren los beneficis.
La concurréncia pura e perfiècha e l'eficiéncia economica
Dins los mercats de concurréncia pure e perfiècha, lo benefici a long tèrme es nul, e que se un mercat ofririá la possibilitat d'obténer un benefici net d'un investiment farà dintrar totjorn mai de productors fins a que lo benefici s'annule. Naturalament en practica la concurréncia perfiècha es irrealizabla e a cort e tèrme mejan lo mercat es pas perfièchament concurencial, e es dins aquela situacion que las entrepresas pòdon obténer de beneficis. Quand lo mercat es près d'èsser perfièchament competitiu, las entrepresas que pretenon obténer de beneficis devon mai sovent profiechar de la tecnologia per reduire de còstes e aumentar lo marge de benefici entre lo prètz de venta e lo còst unitari de produccion.
Mercats de concurréncia imperfiècha
Los mercats de concurréncia imperfiècha son aqueles ont de bens e de productors son sufisentaments grands per aver un efècte notable sul prètz. Existisson de diferents modèls d'aquel tipe de mercat entre eles lo mercat monopolistic e los diferents modèls oligopolistics. Existisson tanben de mercats ont un crompaire a una part sufisenta del mercat per influenciar lo prètz d'aquel tipe de mercats, unes dels exemples son los monopsònis e los oligopsòni.
La diferéncia fondamentala amb los mercats de concurréncia perfiècha residís dins la capacitat qu'an las entrepresas d'ofèrtas de contrarotlar lo prètz. Dins aqueles mercats, lo prètz s'accèpta pas coma una donada forastièra, mas que los ofrèires qu'intervenon activament per sa determinacion.
En practica lo mercat real es imperfièch, la concorréncia perfiècha essent un parangon teoric. Al contrari, dins de mercats fòrtament monopolistics, la concurréncia se realiza entre los capitals, que cercan lo benefici maxim en concurréncia amb los investiments dins d'autres mercats.
En general, se pòt afirmar que tant mai naut es lo nombre de participants, mai competitiu serà lo mercat, mas lo monopòli implica pas qu'existisca pas de concurréncia.
Lo Mercat segon lo Marqueting
vinheta|Aisina del mercat Del punt de vista del marqueting, lo mercat es format de totes los consomators o crompaires actuals e potencials d'un produch determinat. Lo procediment de mesura es un aspècte fondamental de l'estudi dels mercats. La mesura dels fenomèns de mercat es essencial pel procediment de provesir una informacion significativa per la presa de decisions. Los aspèctes que son mesurats comunament son: lo potencial del mercat per un produch novèl, los crompaires de grops segon las caracteristicas demograficas o psicograficas, las accions, percepcions o preferéncias dels crompaires cap a una novèla marca, o determinar l'efectivitat d'una novèla campanha publicitària. Per fòrça projèctes d'enquèsta, l'error de mesura pòt èsser fòrça mai granda que l'error factuala. Lo fach d'aver una compreneson clara del problèma de la mesura e la forma de contrarotlar aquela error es un aspècte important del dessenh d'un projècte eficaç d'estudi de mercats. Lo prètzfach de seleccionar e dessenhar las tecnicas de mesura es de responsabilitat de l'especialista d'enquèsta. Pasmens, mai sovent la persona que pren de decisions deu aprovar las tecnicas de mesuras recomandadas e a deu èsser segura qu'aquestas tecnicas son eficaças pel contraròtle de l'error de mesura. La talha d'un mercat, d'aquel pont de vista, demora en una estrecha relacion amb lo nombre de crompaire deurián existir per una ofèrta determinada. Totes los participants del mercat deirián reunir las tres caracteristicas: desir, renda e possibilitat d'accedir al produch.
Dètz (Collectiu audiovisual)
Dètz, collectiu creatiu es una associacion segon la lei de 1901 creada en julhet de 2010 per dètz amators e professionals de l'audiovisual, dins la tòca de crear e d'experimentar de novèlas formas mediaticas en tot valorizant la lenga e la cultura occitanas. Lo collectiu nasquèt a l'ocasion de l'edicion de 2010 del festenal Estivada, e collabòra regularament amb la societat de produccion Piget.
thumb|Logo Dètz
Cogordas Awards
Las Cogordas awards (Award significa recompensa en anglés) es una ceremònia de remesa de prèmis que recompensa amb umor los actes e presas de paraula los mai mespresants de cap a de culturas e lengas minorizadas.
Cada an, l'acadèmia de las cogordas recompensa las colhonadas comesas pendent l'annada civila precedenta. Los laurejats de cada categoria recebon una Cogorda d'aur, un trofèu perissable.
L'acadèmia
L'acadèmia de las Cogordas awards òbra tota l'annada per recensar los nomenats de cada categoria, e s'acampa puèi qualques jorns abans la ceremònia oficiala per causir sos laurejats.
Duscas a ara, l'acadèmia de las Cogordas awards a pas jamai volgut revelar l'identitat de sos membres.
Dètz e l'Acadèmia de las Cogordas awards presican per la non-ierarquizacion de las culturas. Lor apròchi umoristic es, segon eles, un mejan de sensibilizar un public larg a aquel messatge tot en fasent ausir la lenga occitana.
Aramèu
L'aramèu (en aramèu ארמיא ܐܪܡܝܐ arāmāyā) es una branca de las lengas semiticas. Son nom ven d'Aram, una anciana region del centre de Siria. Aquesta lenga es, mai precisament, part de la sosfamilha semitica occidentala septentrionala, que compren tanben las lengas cananèas coma l'ebrèu e lo fenician. L'alfabet aramèu foguèt adoptat per mantuna lenga de la contrada e es l'avantpassat dels alfabets ebrèu e arab modèrns. Foguèt la lenga administrativa de l'Empèri Pèrsa al sègle VI aC. Actualament de varietats de l'aramèu subsistisson dins maitas comunitats mai o mens isoladas en Asia e l'Orient Mejan, que sián crestianas o jusievas que la mai importanta son los assirians. Pasmens en general es una lenga en perilh d'extincion.
Dètz (Collectiu audiovisual)
L'acadèmia
L'acadèmia de las Cogordas awards a coma devisa luita, amor e verduras.
Aramèu
Classificacion
thumb|Estèla amb una inscripcion en aramèu dedicada al dieu Salm, del sègle V aC, trobada a Taima en Arabia. la classificacion dels parlars aramèus es :
Dètz (Collectiu audiovisual)
Categorias de recompensas
World Cogorda / prèmi planetari.
Frenchy Cogorda / prèmi exagonal.
Counties Cogorda / prèmi provincial.
Honorery Cogorda / prèmi d'onor, per l'ensemble de son òbra.
Cogordas awards 2012
Mèstre de ceremònia : Laurenç L'Abadiá (Dempuèi 2012) Acompanhat de l'orquèstre dels cucurbitacèas.
Laurejats de la ceremònia de las Cogordas Awards 2012 : World Cogorda : RAI TV Itàlia,
Per sa seria de spots publicitaris « Fratelli d'Italia », difusada a l'ocasion de la fèsta nacionala que celebrava los 150 ans de l'unitat del país, pas gaire valorizante pels dialèctes italians e lors locutors. Frenchy Cogorda : Henri Guaino la pluma de Nicolas Sarkozy,
Per èsser responsable de la posicion del president francés contra las lengas regionalas, per aver estigmatizat los immigrats e los locutors en lengas regionalas al discors de Marselha. Counties Cogorda : Robert Hadjadj de Vilanova de Magalòna,
Per sos problèmas de vista qui l'on conduit à déposer un recours au tribunal administratif de l'Hérault, pour la suppression du bilinguisme de l'affichage routier : « On a vu des panneaux énormes, plus gros que ceux en français. » Honorery Cogorda : ex-aequo Marine Le Pen & Claude Guéant.
Marine Le Pen, pour sa position globale sur les langues et cultures autres que franco-françaises. Claude Guéant, pour sa célèbre maxime : « Toutes les civilisations ne se valent pas ». Cogordeta del public : , pour la commercialisation de strings occitans made in Taiwan.
Cogordas awards 2013
Mèstre de ceremònia : Laurenç L'Abadiá (Dempuèi 2012) Acompanhat de l'orquèstre dels cucurbitacèas.
Laurejats de la ceremònia de las cogordas awards 2012 : World Cogorda : José Ignacio Wert, Ministre espanhòl de l'educacion e de l'espòrt,
Per son famós « La bouse ou la vie : manuel de survie pour branchés de la campagne » - n°162 - ont es clarament afichada una posicion mespresanta de cap a Crosa e de sos abitants, signat Alexandre Majirus. Counties Cogorda : Jean-Pierre Richard, President du «Couleitièu Prouvençò».
Per sa manca de fair-play, quand Joël Giraud, deputat e vicepresident del Conselh Regional PACA, qu'aviá demandat al President francés d'intervenir per « éviter l'écrasement des langues ancestrales des pays d'Oc par l'une d'entre elles, le languedocien-occitan », cambièt de vejaire, e decidiguèt finalament de « soutenir l'occitan ». Honorery Cogorda : Michel Onfray, lo pensaire francòfrancés
Recompensat abans tot per sa tribuna liura pareguda dins lo jornal Le Monde, intitulada « Les deux bouts de la langue » en 2011. « La langue régionale exclut l’étranger, qui est pourtant sa parentèle républicaine. Elle fonctionne en cheval de Troie de la xénophobie, autrement dit, puisqu’il faut préciser les choses, de la haine de l’étranger, de celui qui n’est pas «né natif»comme on dit. ».
Cogordeta del public : lo PÒC, partit occitan
Per la campanha de comunicacion « Lo Pòc lèva lo bas ».
Glapam
Glapam Tolosa es una cronica mesadièra aviada en 2011 ; a per tòca de far descobrir los artistas e los luòcs culturals tolosans. alt= Dètz TV a l'Estivada 2015|thumb|Dètz TV a l'Estivada 2015
Estivada e festenals
Lo collectiu Dètz nasquèt a l'ocasion de l'edicion de 2010 del festenal Estivada e i va encara cada annada per i produsir de creacions in-vivo difusadas cada ser sus l'interplatèu. Dètz participa tanben e amb aqueste meteis principi a mantun festenals cada annada.
Los talhièrs joves creators
Dètz, amb lo concors del Conselh regional de Miègjorn-Pirenèus e de l'Acadèmia de Tolosa, Dètz animèt pendent l'annada 2011-2012 dos talhièrs d'escritura e de tornatges vidèo en occitan amb los liceans que seguisson l'opcion occitan dels licèus de La Vaur(81) e de Galhac(81). Los dos corts metratges realizats entièrament en occitan an remportat lo prèmi del melhor projècte dins la categoria projeccion al Festiv' 2012.
Mameta representa
En 2012, Dètz realiza lo primièr cort-metratge d'animacion en occitan.
Annèxes
http://www.cultures.toulouse.fr/documents/10180/99114/Guideoccitanie_BD.pdf (p26)
http://www.franceculture.fr/emission-tout-un-monde-presences-d-oc-2-lieux-et-realites-de-l-occitanie-en-2013-2013-02-12
http://occitan.blogs.sudouest.fr/archive/2013/02/23/casting-per-detz-tv-e-piget-produccion-a-tolosa-e-montpelhie.html
https://web.archive.org/web/20150924034100/http://www.in-oc.org/index.php/fr/actualites-81/agenda/832-soiree-detz
http://occitan.blogs.sudouest.fr/tag/detz+tv
http://www.ladepeche.fr/article/2012/07/28/1408972-rodez-detz-pour-l-amour-de-l-occitan-et-de-la-video.html
http://www.jornalet.com/nova/1853/piget-prod-e-detz-organizan-de-castings-a-pau-e-a-bordeu
http://www.jornalet.com/nova/278/festiv-2012-lo-melhor-projecte-categoria-projeccion-es-en-occitan
http://www.jornalet.com/nova/52/las-cogordas-awards-2012
Lambres
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sublim
drecha|vinheta|Lo Vitjaire contemplant una mar de nívols ([[1817) de Caspar David Friedrich, Kunsthalle Hamburg. L'artista romantica del sègle XIX utiliza la grandor de la natura coma una expression del Sublim.]] Sublim (latin : sublimis, « que se'n va s'auçant » o « que ten en l'aire » ) designa dins lo langatge quotidian una causa grandiosa e impressionanta (capviranta), que pasmens se pòt pecebre o o comprene sonque amb una sensibilita fòrça fina.
Coma concète estetic, lo sublim designa una qualitat d'extrèma amplitud o fòrça, que transcendís la beutat. Lo sublim es ligat al sentiment d'inaccessibilitat (al respècte de l'incommensurable). Atal, lo sublim provòca un estonament, inspirat per la crenta o lo respècte.
Estetica del sublim
Lo concèpte d'estestetica del sublim apareis subretot en Anglatèrra, amb lo desvolopament del Grand Torn, ont las esplendors immensas de la Natura que contemplan los viatjaires los menan a descriure lor sensacion fasent apèl al sens del sublim.
Es subretot lo cas de Joseph Addison, que se'n va relizar son Grand Torn en 1699, e escriur dins Remarks on Several Parts of Italy etc. que "los Alps emplisson l'esperit d'un palsent sentiment d'orror" « les Alpes remplissent l'esprit d'un plaisant sentiment d'horreur. »
Lo sens del concèpte del sublim d'Addison es que los tres plasers de l'imaginacion qu'identifiquèt, la grandor, la singularitat e la beutat, venon d'objèctes visibles (es a dire de la vista, puslèu que de la retorica). Cal tanben notar qu'escrivant sul « sublim dins la Natura de fòra », utiliza pas lo tèrme « sublim », mas de tèrmes que pòdon èssent entenduts coma de superlatius absoluts, coma « sens bòrnas », « sens limitas », o encara « vast », « grandor », veire a l'escasença de tèrmes mostrant l'excès.
Per Addison, la grandor, lo grandiós, fa partit integrant del concèpte de « sublim ». Un objècte d'art es benlèu sens aténher la grandor. L'òbra d'Addison Pleasures of the Imagination peut, amb Pleasures of the Imagination (1794) de Mark Akenside e de Night Thoughts d'Edward Young, es considerad coma lo punt de partença de l'analisi del sublim desvolopada per Edmund Burke.
Edmund Burke puèi Kant estiman que la beutat es pas l’unica valor estetica. se pòt ligar lor reflexion al vam del preromantisme a partir de la mitat del sègle XVIII. Vesent una tempestassa o una sinfonia de Beethoven, es le sentiment del sublim, mai que bèl, que dominariá. Nascut de la volontat d’exprimir l’inexprimable, lo gost del sublim capvira aquel de la beutat.
August Ames
thumb|August Ames (2015) August Ames, nascuda sos lo nom vertadier de Mercedes Grabowski lo 23 d'agost de 1994 a Antigonish, Nòva Escòcia e defuntada lo 5 de decembre de 2017 a Ventura County, Califòrnia (USA). Foguèt una actritz pornografica e manequin canadiana.
Paul Ricœur
Paul Ricœur (27 de febrièr de 1913 a Valença – 20 de mai de 2005 a Châtenay-Malabry) es un filosòf francés. Desvolopèt fenomenologia e l'ermeneutica, de contunh en dialòg amb las sciéncia umanas e socialas. Il s'interessa tanben a l'existencialisme crestian e a la teologia protestanta. Son òbra es axada a l'entorn dels concèptes de sens, de subjectivitat e de la fonccion euristica de la ficcion, per exemple dins la literatura e l'istòria.
Biografia
Nascut en 1913, Paul Ricœur, orfanèl de maire, pèrd son paire a la guèrra en 1915. Descobrís la filosofia al licèu de Renas amb Roland Dalbiez. Es de confession protestanta. Licenciat en filosofia a l'universitat de Renas a vint ans, recebèt la segonda l'agregacion en 1935. Ongan, eposa Simone Lejas, a Renas.
Tres enfants nasquèron abant la guèrra, dos après los ans de captivitat. Longtemps partisan del pacifisme e d'una teologia d'esquèrra radicala, se resòlv tardièrament a l'importança de las institucions etaticas. Es a París, dins los ans 1930, que contunha son aprendissatge filosofic amb Gabriel Marcel. I descobrís los escrichs d'Edmund Husserl, trabalh que contunha tradusent a l'amagat Ideen  pendent sa captivitat en Pomerània a l'Oflag II-B de 1940 a 1945.
Après la guèrra, ensenha tres ans al Collègi Cevenòl del Chambon ont acaba sa tèsis sus la volontat. En 1948, es nomenat a l'universitar d'Etrasborg, abant de venir professor a la Sorbona en 1956.
Anèt viure als Murs blancs, luòc comunautari personalista fondat per Emmanuel Mounier a Châtenay-Malabry ont vivián tanben Paul Fraisse e Simone Fraisse. Escriu reguliarament dins la revista Esprit e Christianisme social.
En parallèl ensenha pendent detz ans a la facultat de teologia protestanta de París. En 1964, rejonh lo departament de filosofia de l'universitat de Nanterre. Lo 17 de mai de 1968, solidari dels estudiants en luta, demissiona de la direccion del departament de filosofia. Lo 18 d'abril de 1969, es elegit degan de la facultat de Letras e Sciéncias umanas. Son burèl es alara regularament envasir, es insultat, fins a èsser cofat d'una pobèla.
La reforma dicha « Edgar Faure » provòca una viva oposicion. Lo ministre de l'Interior, Raymond Marcellin, envia la polícia sul campus. Las cargas violentas faràn près de dos cents nafrats. Demissiona lo 9 de març de 1970 de sas foncions de dogan e accèpte un pòste a l'universitat catolica de Lovaina qu'abriga los archius d'Husserl; i ensenha pendent tres ans. Dintra en 1970 al departament de filosofia de l’universitat de Chicago e parteja son temps entre los EUA e França. A partir dels ans 1980, Paul Ricœur altèrna d'òbras e de recuelhs de tèxtes ont la filosofia dialòga amb lo drech, l'exegèsi, l'istòria, etc
Òbra
L'òbra de Paul Ricœur comencèt après la guèrra jol signe de la Filosofia de la volontat (1950) e de l'etica sociala (Istòria e vertat, 1964). Son percors lo mena de la fenomenologia de l’agir a una ermeneutica critica (De l'interpretacion, ensag sus Freud, 1966, e Lo Conflicte de las interpretacions, 1969), puèi a una poetica del temps e de l'accion (La Metafòra viva, 1975, Temps e Recit, 1983-1985, Del tèxte a l'accion, 1986), que trenca amb la tencadura estructuralista del lengatge.
Se-meteis coma un autre (1990) prepausa de variacions sul subjècte sensible, parlant e agissent. S'i trapa fortament articulada una filosofia morala e politica, perlongada per de recuèlhs de tèxtes tractant du problèma de la justícia coma vertut e coma institucion (Lecturas 1 e Lo Just 1 e 2 entre 1991 e 2001). Pasmens arrèsta pas de demorar en debat amb de fonts non filosoficas de la filosofia, coma los tèxtes biblics (Lecturas 3, 1994, Pensar la Bíblia, 1998). En 2000, publica La Memòria, l'Istòria, l'Oblit sus la question d'una justa representacion del passat, e en 2004 encara un Percors de la reconeissença que plaça aquela, amb sas incertituds e sas dificilats mutualitats, al còr del ligam social.
La fenomenologia
Ricœur s'interessèt a la fenomenologia husserliana e contribuiguèt a l'introduire en Fran!a. Traduguèt las Ideen I de Edmund Husserl e realizèt una òbra sus l'eritatge fenomenologic en general en 1986, titulat A l'escòla de la fenomenologia.
Sa tèsi de doctorat data de 1950 e pòrta sus la Filosofia de la volontat es banhada de pensada fenomenologica. Consistís (pel primièr volum) dins una eidetica de la volontat, dins lo perlongament de la teoria husserliana de l'eidetica.
La fenomenologia es pasmens pas l'orizont complèt de la metodologia de Ricœur. Lo paragrafe titulat « Lo metòde descriptiu e sas limitas », que se trapa dins las primièras paginas de la Filosofia de la volontat, apiejant las limitas del metòde descriptiu, o de la fenomenologia, marca lo caractèr limitat de çò que pòt pas colomar l'aspiracion de filosòf a l'incondicionat, es a dire a l'unitat. Es perque lo metòde fenomenologic, que descriu los fenomèns pas que per tant que los « trenca», que ne mòstra la dualitat d'intelligibilitat, se lo deu passar.
Challet
Challet es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Paul Ricœur
La fenomenologia
Segon Paul Ricœur, la foncion centrala de l'ermeneutica es de recampar e de restaurar lo sens. Causís lo modèl de la fenomenologia de la religion, en soslinhant qu'es caracterizada per la preoccupacion sus l’objècte. Escriu sus unes autors dins lo domèni coma: Rudolf Otto, Gerardus van der Leeuw, Maurice Leenhardt et Mircea Eliade. Segon Rudolf Otto, lo sacrat es mysterium tremendum et fascinans. Gerardus van der Leeuw l’envisatja coma una autocracia. Aquela autocracia ven una teoria de cratofania pel fenomenològ neerlandés de la religion e d'ierofania pel fenomenològ romanés de la religion, Mircea Eliade. L’objècte de la religion, lo sacrat, es vist amb la relacion amb lo profan. Mircea Eliade seguís lo modèl prepausat per Paul Ricœur, escrivent suls tres grands reduccionistas: Karl Marx, qu'es reductionista, que redusís la societat a l'economia, supretot als rapòrts de produccion; Friedrich Nietzsche, qu'es reductionista, que redusí l’òme a un concèpte arbitrari del subreòme e Sigmund Freud, qu'es reductionista, que redusís la natura umana a un instincte sexual. Paul Ricœur los nomenava los tres grands destructors, los mèstres de suspicion.
Challet
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Paul Ricœur
Estudis biblics
Aqueles estudits consacrats a l'ermeneutica e a l'exegèsi biblica son un autre aspècte de sa filosofia. El meteis protestant, Paul Ricœur acordèt una importança al dialòg entre filosofia e religion (veire per exemple L'ermeneutica biblica in Lecturas t. III)
Ermeneutica
La finalitat de l'ermeneutica preocupa Ricœur, es a dire son ròtle dins la constitucion de la subjectivitat. L'ermeneutica es atal limitada, es pas una fin en se, mas l'objècte d'un detorn dins lo « retorn a se ». Es la rason que la reflexion ermeneutica es ligada a una preocupacion ontologica. L'èsser es pas sonque interpretat; se torna trobar per l'interpretacion, mas passa al delà. Aquel esfòrç de tornar trobar l'èsser que fonda l'interpretacion se desplega coma dins lo darrièr capítol de Se-meteis coma un autre, ont Ricœur s'esfòrça de biais « exploratòri » de descriure en tèrmes de conatus l'origina del se.
Analiso de la metafòra
L'estudi de la metafòra es un element significatiu dins son trabalh. Dins La Metafòra viva, paregut en 1975, Ricœur estudia en efièch la foncion poetica de la lenga e mai precisament le concèpte de tròpi qu'es analizat jos l'angle lingüistic, poetic e filosofis. Que la figura d'estil, e subretot la metafòra, es per Ricœur un procediment cognitiu original e amb la sieuna valor.
Aquela descobèrta de la foncion cognitiva de la metafòra repausa sul despassament del tractament abitual de la metafòra que vei en ela un simple fenomèn linguistic de « transpòrt de sens ». Per comprene aquò, Ricœur prepausa de veire que la metafòra pren tot son sens que restituida dins lo tèxte dins son ensemble.