cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sexualitat umana
Vielhum
La frequéncia de las activitats sexualas demenesís amb l'edat, pasmens se de nombrosas excepcions existisson que de personas déclaran aver de relacions mai interessantas e satisfasentas a l'edat madur que dins lor jevença. D'explicacions a la bassa de l'activitat sexuala pendent lo vielhiment pòdon èsser avançadas. Per las femnas, la degradacion de la condicion fisica a causa de factors coma la malautiá cronica, l'abús de noiritura o d'alcoòl, pòdon explicar aqueste declin. Pels òmes, de trebles de l'ereccion pòdon apareisser e son associats a de malautiás cronicas, a una mala condicion fisica ligada per exemple al tabagisme e a l'ipertension o de problèmas mentals coma l'ància o la depression. Pels dos sexes, la diminucion de la frequéncia dels rapòrts sexuals pòt tanben s'explicar per la monotonia de la relacion conjugala, l'abséncia de partenari, la paur o alara los cambiaments d'aparéncia fisica que tòca los dos sèxes.
Oi!
Lo Oi! es una categoria ròck punk nascut en lei annadas 70 e 80. Es compausat de grops punk que pronan lei valors de la classa obriéra, coma lo grop Angelic Upstarts o Cockney Rejects.
Sexualitat umana
Desir sexual e libidò
Lo desir sexual que Freud teorisèt jol nom de libidò designan lo aspècts psicologics associats a la pulsion o instincte sexual.
Torigneg-Fouilharzh
Istòria
La municipalité de Thorigné-sur-Vilaine relança un nouveau dossier en mars 1980 et le 4 décembre 1981, un décret de rattachement de Fouillard (partie de la commune de Liffré) à la commune de Thorigné-sur-Vilaine est signé.
Sexualitat umana
Orientacion sexuala
drecha|vinheta|[[Eterosexualitat: Scèna erotica entre un jovent e una etera. Detalh d'una enocoèa atica de figuras rojas, v. 430 AbC., Locri (Itàlia).]]
Acceptacion e desviaments
Los autres atrachs sexuals pòdon a vegada èsser nomenats « orientacion » qunad son majoritàrias per una persona, son mai sovent jutjadas coma sortissent de las nòrmas acceptadas. Son alara classificadas dins las parafilias (vejatz OMS). Aquestas « perversions » son jutjadas desviantas o non, segon lo luòcs e l'epòca: segon de legislacions, lor mesa en aplicacion se pòt considerar coma delictuosa o criminala. Las leis e las normas socialas encastrant l'orientacion e l'atrach sexuals tendon a variar segon las culturas.
Omo- e bisexualitat
Los estudis estatistics sus la sexualitat definisson de multiples categorias anant de l’atrach exclusiu per l’autre sèxe (« eterosexualitat »), un atrach preferencial pel mèsme o l’autre sèxe (« bisexualitat »), e un atrch exclusiu pel mèsme sèxe (« omosexualitat »); dins aqueste sens qu’inclutz pas la nocion de las practicas (passar lo cap) o de frequéncia (fan quant de temps), unes 10 % de la populacion se pòt considerar coma bisexuala amb una leugièra superioritat de las femnas que s’explica subretot per una reticéncia a lo revelar pels òmes. Cal notar que las populacions omo/bisexualas an de caracteristicas pròprias comuna: un edat mens vièlh pel primièr rapòrt, un mai grand nombre de partenaris (rarament exclusiu per un sol sèxe) e que s’acompanha d’un perfil social tanben diferent (estudis mai longs, grandas vilas…).
Genre e identitat
Se la diferéncia anatomica dels sèxes es biologica, aquesta del genre pòt s’afirmar coma « sociala » veire « militanta », al sens anglosaxon del mot gender ligat als movements LGBT, a la revolucion sexuala e a la contracultura. Las definicions òme/femna son alara afar de revendicacions. L'apartenéncia revendicada a un genre determina pas cap los comportaments o l'orientacion sexuals.
Identitat sexuala
Le genre descriu lo sentiment qu’a un individú d'aver una identitat sociala « femenina », « masculina » o autra, de biais indepent de son sèxe. Venet de las gender studies, lo « genre », a vagada nomenat « sèxe social », es una identitat bastida per un individú dins son mitan, que se pòt considerar non pas coma de donadas « naturalas » (organ sexual), mas coma lo resultat de mecanismes plan fòrts de construccion e de reproduccion sociala, se religant als ròtles atribuits a las personas segon lor sèxe, es a dire la « masculinitat » o la « feminitat ».
Transsexualisme
Considerat per l’OMS coma una parafilia, le transsexualisme e pasmens una orientacion sexuala mas una identificacion sociala de genre. Dins los fachs, un transsexual pòt plan èsser eterosexual, omosexual, bisexual, o alara asexual - lo transsexualisme avent pas cap d'incidéncia sus la sexualitat efectiva d'un èsser uman.
Malautiás sexualas transmissiblas
drecha|vinheta|150x150px|Preservatiu masculin enrotlat. La sexualitat e subretot las practicas sexualas a riscs pòdon causar fòrça malautiás transmissiblas pels rapòrts sexuals (MST). De metòdes de proteccion permeton de demensir los riscs (preservatius masculins o femenins). Aquestes metòdes son associats als metòdes de contracepcion. La planificacion familiala realizan los mejans permetent a las familhas de contrarotlar las naissenças.
Religions
[[Fichièr:Hans_Baldung_001.jpg|vinheta|La representacion del nud e de la sexualitat umana jos l'influéncia del cristianisme.
La religion e l’origina geografica exercisson encara una influéncia notabla suls comportaments: los crestians o los musulmans practicants declaran tanben mens de partenaris sexuals dins lor vida e an una dintrada dins la sexualitat sensiblament remandada, al contrari de las personas se declarant sens pas cap cresença. Enfin, las religions jògan un ròtla màger dins la realizacion de las nòrmes comportamentales sexualas: Alain Corbin mostrèt l'estructuracion dels comportaments sempre considerats coma mai « acceptables » dins la societat crestiana (sexualitat exclusivament limitada coït eterosexual, posicion recomandada de missionari, interdit de la masturbacion…), e tanben dins las figuracions pornograficas (toleréncia de l’omosexualitat femenina, rebut de la sodomia…). D’autras religions, coma lo tantrisme, semblan al contrari aver rebutat a lors limitas las expressions « liuras » dels comportaments sexuals.
Classificacions juridicas
Subjècte a de variacions seguent los païses, la natura e l'importança de las religions, los Estats pòdon considerar de practicas sexualas coma condamnablas per la lei:
Diferéncias entre païses
La sodomia demora illegala dins unes païses e Estats, quitament entre adults consentants.
Lo tèrme fornicacion designa un rapòrt sexual entre dos individús non maridats entre eles, practica condamnada per unas religions. La fornicacion es illegala dins de païses musulmans coma l'Arabia Saudita, le Paquistan, Afganistan , Iran, Kowait, Maldivas, Marròc , Oman , Mauritània, Emirats Arabis Inits , Qatar, Sodan, Iemèn.
La prostitucion es una activitat consistissent a escambiar de relacions sexualas contra un pagament. L'estatut legal de la prostitucion varia segon los païses e pòt tanben se classificar de l'illegalitat a las activitats legalas professionalas.
Molièras (Perigòrd)
Molièras (Molières en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion es [muljɛ’rɒ]. Las fòrmas ancianas son Molerii, en latin, en 1115, Sanctus Jo(hannus) de Molieras en 1292, Molieras/Moliers en 1315, Moulieres en 1482. Molièras ven de l'occitan molièra, « tèrra umida, mòla, fangàs », el-meteis resultant de mollis e del sufixe -aria; l'etime seriá *mollisaria (?) segon lo site de las comunas de Dordonha, ,.
Istòria
A la fin del sègle XIII, Molièras venguèt una bastida anglesa, mas que foguèt jamai acabada.
Catanduanes
Catanduanes (en bikol: Probinsya nin Catanduanes e en filipin: Lalawigan ng Catanduanes) es una isla e província de las Filipinas. Es situada dins la Region Bicol de Luzon. Sa capitala es Virac e la província se tròba a l'èst de Camarines Sur a travèrs del Canal Maqueda. En 2015 comptava una populacion de 260.964 abitants.
Bandòu
Bandòu (Bandol en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Ménil-en-Xaintois
Ménil-en-Xaintois es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Ménil-En-Xaintois es una pichona municipalitat rurala de la Plana vosgienne, traversada per la anciana RN 66, expedís uèi départementale 166, la longitud #que se'n concentra l'abitat. Lo vilatge a environat de pâturages e de camps. Las municipalitats vesinas son Dombasle-en-Xaintois a Unitat|2|km a l'èst, Gironcourt-sus-Vraine a Unitat|6|km  a l'oèst e Sant-Manjatz a Unitat|5|km  al sud-oèst. D'unas autras municipalitats son limitrophes mas sens via de comunicacion dirècta amb Ménil : Biécourt e Totainville al nòrd, Gemmelaincourt e Roures-en-Xaintois al sud. Ménil Parteja amb Dombasle e aquelas darrièras lo bòsc del Bòsc dessous Haye.
Ménil-en-Xaintois est une petite commune rurale de la Plaine vosgienne, traversée par l'ancienne RN 66, aujourd'hui route départementale 166, le long de laquelle se concentre l'habitat. Le village est entouré de pâturages et de champs. Les communes voisines sont Dombasle-en-Xaintois à 2 km à l'est, Gironcourt-sur-Vraine à 6 km à l'ouest et Saint-Menge à 5 km au sud-ouest. D'autres communes sont limitrophes mais sans voie de communication directe avec Ménil : Biécourt et Totainville au nord, Gemmelaincourt et Rouvres-en-Xaintois au sud. Ménil partage avec Dombasle et ces dernières la forêt du Bois dessous Haye.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Murray Bookchin
vinheta Murray Bookchin (nascut lo 14 de genièr de 1921 a Nòva York e mòrt lo 30 de julhet de 2006 a Burlington, Vermont) foguèt un escrivan e militant anarquiste que desvolopèt la teoria de l'Ecologia Sociala.
Dins sa jovença, seguís una linha marxista ortodòxa mas venguèt decebut amb son autoritarisme. Pus tard, desvolopèt de las idèas pus libertàrias e ecologicas qu'enfluençat l'evolucion del PKK en Curdistan.
Londres
Londres es una anciana comuna occitana d’Agenés, dins lo departament francés d’Òlt e Garona. En 1839 foguèt annexada a Pugmiclan.
Toponimia
Londres es un masatge sus la rota de Marmanda a Tombabuèu. Sent Pèir de Londres e Sent Estèfe de Londres son doas parròquias qu’èran sul territòri de l’anciana comuna.
Sent Pèir de Londres
Sent Pèir de Londres es citat dins lo pouillé (inventari de bens eclesiastics) de Valèri (1520): In archiprebyteratu Vesalmensi [= de Vesaume], Rector de Leda sive Londres, Sancti-Stephani et Sancti-Laurencii. Sent Pèir es lo nom de l'apòstol e Leda, un idronime semblable al nom del riu del canton de Montflanquin deviá èsser lo prumièr nom del luèc. Aquò tomba fòrt plan perqué la glèisa es dins la comba d’un riu, Manet, afluent de Trec, çò qu’explica los aigats qu’arroïnèron la glèisa e la fasquèron abandonar. Lo riu a simplament cambiat de nom. La bastida del sègle XIV situada a proximitat portava lo nom de la capitala del duc-rèi.
Saint-Étienne de Londres (nom francés)
Sent Estève o Sent Estèfe ? Dins l'oèst occitan, las glèisas dedicadas al sent an sovent la fòrma mièja-sabenta Estèfe, mas aquò demandariá verificacion. Sent Estève es considerat coma lo primièr martir de la Glèisa,. Abans d'èsser de Londres, lo determinant èra de Prunhac (del nom latin d'òme Provinius e sufixe -acum, o de prunus, « prunièr » e sufixe -iacum. Lo vilatge a donc de las originas anticas.
Populacion
Londres aviá 226 abitants al recensament de 1836.
2 Baruc
L'Apocalipsi siriaca de Baruc o 2 Baruc es un apocrif de l'Ancian Testament atribuit a Baruc ('secretari' de Jeremias pendent l'exili de Babilònia au segle VI avC), datable a la fin dau segle I, aprep la destruccion dau Temple de Jerusalem en 70. 'Queste libre es pas considerat coma canonic per los judius ni per la majoritat de las egleisas crestianas. Present dins la Pešiṭta, fai partida dau canon de l'Egleisa siriaca ortodòxa. Es divisat en 87 chapítols. L'apocalipsi pròpriament dicha ocupa los 77 prumiers chapítols. Los chapítols 78-87 son coneguts coma la "Letra de Baruc a las nòu tribús e mieja".
30 d'octobre
Decèsses
Vejatz tanben :
Scaphognathus
thumb|Es dus prumèrs fossils trapats deth pterosaure 'Scaphognathus provenien des caucinoses de Solnhoffen, un lòc famós pes sues trobalhes paleontologiques. Eth genre Scaphognathus (maissa de tube) ei conegut sonque per dus fossils trapats dens caucinoses de Solnhofen. Eth prumèr ère un des pterosaures mès ancians e siguec dejà descrit en 1831 peth professor de Bonn August Goldfuss. Coma que era region dera coa auia pas suberviscut, Goldfuss pensèc qu'ère un pterodactylus qu'aperèc Pterodactylus crassirostris.
Era trobalha ère trapada en Eïchstatt. Eth dusau fossil d'Scaphogntahus prevenia des caucinoses de Solnhofen en Mülheim, proche de Solnhoffen. Aguest óc qu'auia era longa coa e açò voliá díder qu'eth genre podiá éster classat dens des pterosaures de longa coa, es Rhamphorhynchoidea.
Eth fossil de Mülheim ère era meitat de gran qu'eth d'Eïchstatt. Eh petit grad d'uassificacion en eth fossil mès petit conferma qu'ère un animal joen que moriguèc auans qu'aguesse creishut. Ambdús fossils èren dera madeisha espècie.
Scaphognathus auia un cran mès solide e cuert que Rhamphoryncus. Es sues dents èren 18 ena maissa superior e 10 ena superior e èren pas entà deuant mès èren plan nautes ena maissa. Es parts dera maissa acabauen pas amassa mès proches coma en un gabarròt e d'aciu eth nom.
Es henestres preorbitals tamben son mès granes qu'es de Rhamphorhyncus. Eth Scahognathus joen auia un ala de 50 cm e er adult de 90 cm. Scaphogntahus auia ues proporcions deth cos regulars e ua coa longa, açò darrèr en comun damb Rhamphorhynchus mès eth sòn cap ère un shinshau mès cuert e es puntes dera maissa mens ponchudes.
Hònt: The illustrated Directory of dinosaurs and Other Prehistoric Creatures, Greenwich Editions, 2005.
Saillenard
Saillenard es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Saillenard Fa partida de la Bressa louhannaise.
Saillenard fait partie de la Bresse louhannaise.
Istòria
Cap a l'an 931, primièra mencion escrich de Saillenard : La Villa de Appugniacum amb la siá capèla Santa Pierre, epòca gallo romaine.
Lo nom "Saillenard" ven de Sant Léonard #qu'es pas, e a pas totun jamai #èsser lo sant patron del pòble. Un pichon monastèri o barralha monastique dédié a aquel sant sembla aver-i existit e èsser a l'origina de la comuna.
Saillenard, Del Duché de Bourgogne, dépendait jos l'ancian regim del vicomté de Auxonne, del bailliage de Chalon-sus-Saône, del ressort del parlament de Dijon aital coma del diocèse de Besançon.
Saillenard Comptava 1720 abitants en l'an 1800.
Vers l'an 931, première mention écrite de Saillenard : La Villa d'Appugniacum avec sa chapelle Saint Pierre, époque gallo romaine.
Le nom "Saillenard" vient de Saint Léonard qui n'est, et n'a cependant jamais été le saint patron du village. Un petit monastère ou ferme monastique dédié à ce saint semble avoir existé et être à l'origine de la commune.
Saillenard, du Duché de Bourgogne, dépendait sous l'ancien régime du vicomté d'Auxonne, du bailliage de Chalon-sur-Saône, du ressort du parlement de Dijon ainsi que du diocèse de Besançon.
Saillenard comptait 1720 habitants en l'an 1800.
Fresse
Fresse es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Geografia
La municipalitat ocupa una superficie de 2776 ectaras #que 1406 de bòsc. Lo territòri de Fresse n'es fòrça accidentat amb una vallée principala orientat es-oèst e recorreguda per la Ognon. De nombrós vallons secondaires venon se greffer a la vallée principala. Se pòt admetre que lo massís dels Vòges comença a Fresse.
La municipalitat de Fresse a compausat del vilatge del meteis nom, lo Bourg, e de fòrça nombroses caserius, principalament lo Magny, lo Volvet, los Viaux, la Montanha, lo Bas, los Potets, lo Montaujeux, lo Sapoz, lo Montvilley o Montvilliers, lo Larmet, la Chevestraye (prononciar "chevêtraie"), lo Plainet (#que coma lo sieu nom l'indica pas pas, es çò de mès n'altitud).
Fòrça aqueles caserius son uèi jos-ocupats, un nombre elevat d'ostals en avent l'estatut de residéncia secondaire, qualques unas en essent simplament abandonadas. La populacion es freqüentment màger.
L'altitud la mai bassa es d'aperaquí 350 m (los Guèines). Los ponches culminantes son lo Calhau del Plainet (807 m), lo cap de Arobert (811 m) e lo Coporot (843 m), situats totalament en la municipalitat, #que parteja egalament amb la municipalitat de Belfahy una linha de crête en ressortint la 900 m.
La commune occupe une superficie de 2776 hectares dont 1406 de forêt. Le territoire de Fresse est très accidenté avec une vallée principale orientée est-ouest et parcourue par l'Ognon. De nombreux vallons secondaires viennent se greffer à la vallée principale. On peut admettre que le massif des Vosges commence à Fresse.
La commune de Fresse est composée du village du même nom, le Bourg, et de très nombreux hameaux, principalement le Magny, le Volvet, les Viaux, la Montagne, le Bas, les Potets, le Montaujeux, le Sapoz, le Montvilley ou Montvilliers, le Larmet, la Chevestraye (prononcer "chevêtraie"), le Plainet (qui comme son nom ne l'indique pas, est le plus en altitude).
Beaucoup de ces hameaux sont aujourd'hui sous-occupés, un nombre élevé de maisons ayant le statut de résidence secondaire, certaines étant simplement abandonnées. La population est fréquemment âgée.
L'altitude la plus basse est d'environ 350 m (les Renards). Les points culminants sont le Roc du Plainet (807 m), la tête d'Arobert (811 m) et le Coporot (843 m), situés entièrement dans la commune, qui partage également avec la commune de Belfahy une ligne de crête dépassant les 900 m.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Panèl de risc de vent lateral en França
Lo panèl de vent lateral es un panèl de senhalizacion qu'indica la possibilitat de vent lateral. Es situat a una distància d'environ 50 mètres del debut del perilh en zòna urbana, e 150 mètres dins la campanha.
Masan (Vauclusa)
Toponimia
Las fòrmas ancianas son villa Madazano, en 982, Madaza, vèrs 1100, de Mahasano, en latin, en 1225, Mesanum, en latin, en 1269. Masan vendriá d'un nom latin d'òme *Matasius, inferit de Matusius, amé lo sufixe -anum,. Masan èra doncas probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre *Matasius. Notem que lo nom pòt venir de Matusius (*Matusianum > *Madusan) e passar de *Madusan a Madasan per assimilacion vocalica (es l'explicacion pus probabla). L'explicacion per Masan de l'Abadiá es diferenta.
Saint-Martin-Osmonville
Saint-Martin-Osmonville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Union
La Union es una província de Filipinas, dinsa la isla de Luçon.
Celeste
thumb|right|200px|CelesteLo celeste o celesta (deu francés celeste per'mor de la natura celestiau qu'inspira lo son timbre) qu'ei un instrument de percussion provesit d'un clavièr arreligat a matèth qui pican tròç de metau e qui permet dar l'impression de jogar particion de clavièr dab esquiras e cacavèths.
Gomesende
Gomesende es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
Pès negres
vinheta|Emblèma pè negre. Los Pès negres (en francés Pieds-noirs) foguèron los colons franceses que visquèron en Argeria pendent lo periòde colonial entre 1830 e 1962. Per extension, lo tèrme pòt far referéncia a totas las personas, crestianas o jusievas originària de tota la Mediteranèa, que la familha migrèt al sègle XIX o XX en Argeria francesa o dins lo Protectorat francés de Tunisa, o lo del Marròc. Apuèi l'independéncia d'Argeria, la majoritat d'entre eles quitèron Argeria e s'installèron en Occitània.
Origina del tèrme
Lo nom veniá del fach que los caufaires dels batèls, que foguèron sovent argerians indigèns, caminèron pès nus dins la sota de carbon. Lo tèrme foguèt utilizat pejorativament per los Argerians fins a 1955 per se referir als «Franceses nascuts en Argeria».
Una autra teoria populara afirma que lo nom veniá de las bòtas negras dels soldats e colons franceses, mas aquò es pas verificat.
Origina de la comunautat
La colonizacion francesa d'Argeria se faguèt per l'assimilacion de pòbles venent de mantuns païs d’Euròpa. De França la màger part veniá d'Occitània, de Catalonha Nòrd e d'Alsàcia. A Oran la màger part veniá d'Espanha, particularament d'Alacant e de las Illas Balearas. En Argeria orientala fòrça venián d'Itàlia e de Malta.
Sovent considerat coma pès negres, los sefarditas d'Argeria foguèron naturalizats par lo decret de Crémieux en 1871.
En Argeria coloniala
La communautat pè negre compreniá los grands colons e proprietaris terrenals pus poderoses, mas tanben los pichons agricultors e obrièrs. Çaquelà, totes beneficièron de privilègis e dreches refusat als argerians musulmans, qu'èran pas considerats coma franceses, e qu'an pas partejat los meteisses beneficis politics e economics.
En 1959, los pès negres èran 1 025 000 siá 10,4 % de la populacion d'Argeria. Çaquelà, d'unas region d'Argeria avián una concentracion enauçada de pès negres, coma la region de Bône (uèi Annaba), Argièr, e tota la zona compresa entre Oran e Sidi Bel Abbès. La populacion d'Oran aviá 49,3 % pès- negres en 1959.
Cultura
La cosina pè negre es coma los autras cosinas magrebins (coscós mergeuz) tanben amb fòrça la influéncia espanhòla e provençala.
Lo dialècte francés pè negre dels quartièrs populars se disen «pataouete». Utilize fòrça mots espagnols, catalans, occitans e arabis amb un accent distint.
Virginy
Virginy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo abbaye de Moiremont i aviá de bens. Los bergers dels environs i celebravan Noël, en portant un xai a la Messa de Miejanet.
L'abbaye de Moiremont y avait des biens. Les bergers des environs y célébraient Noël, portant un agneau à la Messe de Minuit.
Pierre Ouzoulias
Pierre Ouzoulias (n. a Amians lo 28 de genièr de 1964) es un istorian e un òme politic de las originas occitanas e champanhesas. Es senator dels Nauts de Sèina dempuèi 2017.
Biografia
Pierre Ouzoulias es un istorian e arqueològ. Es lo filh de Maurice Ouzoulias e lo felen d’Albert Ouzoulias, lo resistent. Los Ouzoulias sortigueren de Lemosin (Sent Angel) e s'establigeren en Arpitània. Aderís al partit comunista francés. Es elegit senator dels Nauts de Sèina en 2017.
Es signatari del manifèst Pour le respect des libertés et des droits fondamentaux en Catalogne. .
En 2023 pausa una question escricha al govèrn sus la demesida de las plaças al CAPES d’occitan.
Vida personala
Es maridat amb Laïla Nehmé (n. a Beirot). An doas bessonas, Aurélie e Fanny.
Charango
100px|right|thumb|Charango hèit dab un clesc de [[tató]] Lo charango qu'ei un instrument de musica de las còrdas puntejadas originari de las regions andinas de Bolívia e Peró mei que mei mes egaument utilizat dens las musicas tradicionaus d’Argentina, Chile e Eqüator.
L'acòrd deu charango qu’ei miélher adaptat que non pas los instruments europèus entà interpretar las melodias e los acòrds pentatonics de la musica andina.
Desempuish las annadas setanta deu sègle XX, las comunautats latinoamericanas qui emigrèn de cap Euròpa qu’exportèn las loas musicas e lo charango qu’a conegut un desenvolopament dens quauques ciutat d’Euròpa, e a París en particular.
Existisson tres talhas de l'instrument : 300px|left|thumb|Charango bolivian modèrne de husta Mas fòrça variantas se tròban en Bolívia e Peró :
Pecorada
Pecorada (Pécorade en francés) qu'ei ua comuna gascona de Tursan situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [peku'raðə]. Bénédicte Boyrie-Fénié que cita ua fòrma anciana, Pecorade (mapa de 1714).
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que precisa lo borg qu'ei sus un turon près d'ua petita coma; donc gascon locau puèi e corada, « cometa ».
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom que deriva deu plurau deu latin pecus, « tropèth », pecora. *Pecorata (terra) que seré un lòc adaptat a las activitats pastoraus, shens la sonorizacion de l'oclusiva intervocalica -c- (çò qui explica la prudéncia de Dauzat e Rostaing, qui's son guardats de donar una explicacion).
Maguindanao
Maguindanao (en tagalòg: Maguindanaw) es una província filipina de la Region Autonòma del Mindanao Musulman. Sa capitala es Shariff Aguak.
Kerling-lès-Sierck
Kerling-lès-Sierck es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Panèl d'anóncia d'una traversada d'aira de perilh aerian en França
Lo panèl de traversada d'una aira de perilh aerian es un panèl de senhalizacion qu'indica la traversada d'una aira de perilh aerian. Es situat a una distància d'environ 200 mètres del debut del perilh.
Gnathosaurus
thumb|Era prumèra trobalha deth pterosaure Ganthosaurus dejà auia sigut descrita en 1832 pes scientifics. Se'n trapèc pas arren mès enquia 1951. Eth darrèr mès important genre de pterosaure de Solnhoffen trapat ei Gnathosaurus (maissa de reptil). Aguest ei tamben un aute pterosaure plan estranh. Es dus fossils discurberts son es soletes despulhes d'aguest animal, sonque conegut pes caucinoses de Solnhoffen.
Siguec pas probat qu'era creatura ère un pterosaure enquia se trapèc ua dusaua trobalha en 1951, damb un cran de 28 cm de longada. S'a trapat pas arren mès dera esqueleta mès ei pas impossible que uassi aisladi des ales e pates, d'autes pterosaures e encara per classar apertenhessen ara espècie Gnathosaurus.
3 Baruc
L'Apocalipsi grèga de Baruc o 3 Baruc qu'ei un apocrif de l'Ancian Testament atribuit a Baruc ('secretari' de Jeremias pendent l'exili de Babilònia au sègle VI abC), escriut versemblablament enter 130 e la debuta deu sègle III. Aqueth libe n'ei pas considerat com canonic peus judius ni per nada glèisa crestiana. Qu'ei preservat dens quauques manuscrits grècs e eslavons.
Gnathosaurus
Tot e qu'aguest ère un pterosaure gran damb ua ala d'aperaquí es 1,7 m, se pensa qu'ère un hiltrador. E açò qu'es sues dents son mès poderoses qu'es de Ctenochasma mès son pas tant denses. Sonque n'i a 130. Gnathosaurus auia ues dents qu'anauen entà darrèr damb un bec en forma de culhera. Coma Ctenochasma procristata, Gnathosaurus tamben auia un uas de cresta baish sus eth sòn cran.
Vervins
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Gnathosaurus
Coma que es sues dents èren plan estranhes, Ctenochasma e Gnathosaurus son disparièrs d'autes pterodactyloides. Pr'açò se classen en ua familha propia, coneguda coma es Ctenochamatidae.
Vervins
Geografia
Vervins, Anciana capitala de la Thiérache, es una pichona vila situada sus un dels afluents del Vilpion : lo Chertemps.
Gnathosaurus
Hònt: The Illustrated Directory of Dinosaurs and Other Prehistoric Creatures, Greenwich Editions, 2005.
Vervins
Geografia
Vervins, ancienne capitale de la Thiérache, est une petite ville située sur un des affluents du Vilpion : le Chertemps.
Istòria
Vervins a mencionat en la itinerari de Antonin jol nom de Verbinum e en la Taula de Peutinger jol nom de Vironum. Aquela vila èra principalament situada al nòrd de la vila medievala. S'i es trobat de vestigis gallo-romains sus una granda estenduda. Possedissiá un centre monumental (teatre e temple). Aquelas descobèrtas archéologiques testifiquen de la siá relativa importància.
Al Mièja Edat, la vila se resserra sus una nautor e i aguèt dotat d'una enceinte encara largament conservada.
En lo moment de la Fronde, la vila a représ a la prima 1654 per l'armada reiala francés. I i aviá una preson al luòc d'una escòla a l'ora d'ara.
Vervins est mentionnée dans l’itinéraire d'Antonin sous le nom de Verbinum et dans la Table de Peutinger sous le nom de Vironum. Cette ville était principalement située au nord de la ville médiévale. On y a retrouvé des vestiges gallo-romains sur une grande étendue. Elle possédait un centre monumental (théâtre et temple). Ces découvertes archéologiques attestent de sa relative importance.
Au Moyen Âge, la ville se resserra sur une hauteur et fut dotée d'une enceinte encore largement conservée.
Lors de la Fronde, la ville est reprise au printemps 1654 par l’armée royale française. Il y avait une prison au lieu d'une école actuellement.
A Gudiña
A Gudiña es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
Rieulay
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
200px|left|thumb|Rieulay en lo sieu costat e lo sieu arrondissement |thumb|left|Lo pigeonnier de Rieulay. |thumb|left|Lo pigeonnier de Rieulay.
200px|left|thumb|Rieulay dans son canton et son arrondissement |thumb|left|Le pigeonnier de Rieulay. |thumb|left|Le pigeonnier de Rieulay.==Istòria==
Mezozà
Pel ròl de pergamin son inscriches tròces del Tanaḥ, eissits del Shemà Israèl, que rapèlan los comandaments de la mezozà (libre del Deuteronòmi): lo primièr passatge del Shema (versets 6:4 a 6:9), e lo segond (versets 11:13 a 11:21). Lo quite estug es pas necessari al compliment de la mitsvà
Ganimèdes (luna)
Ganimèdes es un satellit naturau de Jupitèr. D'un diamètre mejan de 5,264 km, es lo satellit naturau pus gròs de l'ensemble dau Sistèma Solar. Descubèrt en 1610 per Galilèu, fa partida dei satellits galileians que dominan lo Sistèma Jovian. Son estructura intèrna es diferenciada amb un nuclèu metallic e rocassós dens, un mantèu de silicats e una crosta de glaç. Es l'unic satellit conegut que produtz un camp magnetic pròpri, probablament gràcias a un movement dins un jaç intèrne metallic liquid. Sa superficia mòstra de vestigis d'activitat tectonica que datan d'un periòde desconegut. Es cubèrta per una atmosfèra fòrça tèuna de dioxigèn.
Istòria
Ganimèdes foguèt descubèrt lo 7 de genier de 1610 per lo sabent italian Galilèu (1564-1642) qu'utilizèt una luneta astronomica de sa fabricacion per observar Jupitèr. I descurbiguèt de ponchs que se desplaçavan entre doas nuechs e, tre lo 15, concluguèt a l'existéncia de quatre objèctes en orbita a l'entorn de la planeta. L'astronòm alemand Simon Marius (1573-1624) assaièt sensa succès de contestar l'anterioritat de la descubèrta de Galilèu en 1614. En revènge, gràcias a un conseu de Johannes Kepler (1571-1630), foguèt a l'origina dau nom actuau dei satellits galileians.
Fins a l'Èra Espaciala, leis informacions sus Ganimèdes foguèron limitadas en causa dei limits de l'observacion dirècta a partir de la Tèrra. La premiera sonda espaciala que passèt a proximitat dau satellit foguèt la mission de la NASA Pioneer 10 en 1973, rapidament seguida en 1974 per Pioneer 11. Lei doas sondas permetèron de melhorar la determinacion dei caracteristicas fisicas dau satellit e de fotografiar sa superificia amb una resolucion de 400 km. Lei premierei fotografias claras foguèron presas per lo programa Voyager en 1979. Capitèron tanben de precisar la talha de Ganimèdes. Descurbiguèron certanei caracteristicas de la superficia dei satellits galileians.
La fònt principala d'informacions sus Ganimèdes es la mission seguenta mandada per la NASA dins lo sistèma jovian entre 1995 e 2000, la mission Galileo. D'efiech, aquela sonda realizèt sièis susvoladas de la luna e s'aprochèt a 264 km de sa superifica. L'ensemble de la mission foguèt un succès important amb la descubèrta dau camp magnetic de Ganimèdes, d'un ocean sosterranh, de mesuras de la composicion de la superficia e la realizacion de mai d'una fotografia. Enfin, en 2007, durant son passatge a proximitat de Jupitèr, la sonda New Horizons realizèt egalament quauquei mesuras sus Ganimèdes.
Estructura intèrna
Ganimèdes es un còrs diferenciat amb un nuclèu, un mantèu e una crosta. En causa de sa densitat e de son moment d'inèrcia feble, lo modèl pus frequent representa Ganimèdes amb un nuclèu compausat de fèrre e de sulfurs, un mantèu de silicats e una crosta de glaç. Lo rai dau nuclèu podriá aver una talha entre 700 e 900 quilomètres per una densitat situada entre 5,5 e 6,0. Sa temperatura seriá de 1,200 a 1,400 °C per una pression de 10 GPa. Una partida seriá en fusion dau fach de la deteccion d'un camp magnetic per la sonda Galileo. Lo mantèu auriá una espessor de 800 a 1,000 quilomètres amb una densitat de 3,4 a 3,6. L'existéncia d'un jaç d'aiga liquida dins lo mantèu ò dins la crosta foguèt confiermada per Galileo. Es de còps citat coma un endrech d'existéncia possibla d'una vida extraterrèstra mai aquela possiblitat sembla fòrça febla en causa dei condicions generalas pauc favorablas a la vida sus lo satellit.
Atmosfèra
Ganimèdes a una atmosfèra fòrça tèuna similara a aquela d'Euròpa e facha principalament de dioxigèn. La pression i es probablament compresa entre 0,2 e. Aqueu dioxigèn es produch per lo dissociacion dei glaç de la superficia bombardats per lo vent solar e lei particulas venent de Jupitèr. La preséncia d'una ionosfèra es probabla mai, a l'ora d'ara, es pas encara detectada.
Superficia
La superficia de Ganimèdes a una temperatura mejana de 110 K amb de variacions situadas entre 70 e 152 K. Son albedo es de 0,44. Es compausada d'una mescla de dos tipes de terrens. Lei regions sornas son lei pus ancianas dau satellit e recuerbon un tèrç de la planeta. Lei zònas claras son lei pus recentas e compausan lo rèsta de la superficia. I a de coronas polaras sus la planeta fins ai latituds egalas a 40°, probablament compausadas de glaç d'aiga.
Camp magnetic
Ganimèdes a un camp magnetic intrinsèc significatiu e independent d'aqueu de Jupitèr. L'origina d'aqueu camp es probablament un movement dinamo dins l'interior de Ganimèdes coma per la Tèrra. A respècte de l'aisse de rotacion dau satellit, son enclinason es egala a 176°. Lo camp es donc directament dirigit vèrs lo moment magnetic de Jupitèr e un fenomèn de reconnexion magnetic es possible. Son intensitat es auta, egala a a l'eqüator e  ai pòls. Lo satellit a tanben un camp magnetic de dipòl induch per lei variacions dau camp de Jupitèr coma per Euròpa e Callisto. La fòrça d'aqueu camp es pus febla qu'aquela dau camp intrinsèc amb una valor egala a a l'eqüator.
Lo camp magnetic de Ganimèdes fòrma donc una magnetosfèra pichona, d'un rai de 4 ò 5 còps lo rai de Ganimèdes, situada dins la magnetosfèra de Jupitèr. Es una situacion unica dins lo Sistèma Solar. La magnetosfèra a de linhas de camp sarradas entre lei latituds ±30°. Autrament, lei linhas son reconnectas amb l'ionosfèra de Jupitèr explicant probablament leis auròras polaras vistas ai pòls dau satellit. L'interaccion amb lo plasma de Jupitèr es similara au contacte entre la magnetosfèra terrèstra e lo vent solar. Pasmens, la velocitat dau plasma essent mens importanta, i a pas d'arc de tuert per Ganimèdes.
Orbita e rotacion
Ganimèdes orbita a l'entorn de Jupitèr a una distància mejana de en 7 jorns e 3 oras amb una excentricitat egala a 0,0013. Lo plan de sa trajectòria es quasi dins lo plan eqüatoriau de la planeta e l'enclinason de son aisse de rotacion es egalament quasi nulla. Coma per la màger part dei satellits dau Sistèma Solar, la rotacion de Ganimèdes es sincròna. Es a dire que lei periòdes de rotacion dau satellit a l'entorn de son aisse e a l'entorn de Jupitèr son identics. Enfin, l'orbita de Ganimèdes mòstra doas resonàncias amb Io (4:1) e Euròpa (2:1).
Observacion
thumb|right|Fotografia amatora de [[Jupitèr (planeta)|Jupitèr e de sei quatre satellits principaus.]]
Ganimèdes es teoricament visible a uelh nus car sa magnitud aparenta es de + 4,6. Pasmens, una tala observacion necessita de condicions fòrça favorablas (elongacion maximala a respècte de Jupitèr) car, en temps normau, lo lume dau satellit es escondut per aqueua de la planeta. Amb un instrument amator, Ganimèdes es un objectiu aisat d'observar e es egalament possible de seguir son desplaçament entre doas nuechs d'observacion.
Hédouville (Val d'Oise)
Hédouville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Joppécourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1817, Joppécourt, vilatge de l'anciana província del Barrois sus la Crusnes aviá per annèxas la granja de Martin-Fontaine e lo molin de Barnawé. A aquela epòca i i aviá 342 abitants repartits dins 66 ostals.
31 d'octobre
Decèsses
Vejatz tanben:
Pangasinan
thumb|250px|Situacion geografica de Pangasinan dins Filipinas Pangasinan (en pangasinan: Luyag na Pangasinan) es una província de Filipinas. Sa capitala provinciala es Lingayen. La lenga oficiala de l'airal es lo pangasinan.
O Irixo
O Irixo es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
Ctenochasma
En Solnhofen tamben se traparen pterosaures damb coa cuerta mès açò ère estranh e pas comun coma en diuerses strata deth Jurassic francés o eth nòrd alemanh. Eth prumèr Ctenochasma (maissa corvada) ère sonque un troç deth deuant d'ua maissa inferior damb plan de dents primes e siguec descrit dejà en 1851. Auia sigut trapat eth fossil en ua caucinosa marina contemproanea en er airau de Hannover e siguec donques aperat Ctenochasma roemeri.
Eth fossil ère un cran aislat damb era part de deuant damb dent e provenia deth districte peirièr d'Eïchstatt.
Eth nom Ctenochasma siguec escolhit pr'amor qu'aguest pterosaure auia ues dents plan longues qu'anauen entàth deuant enes maisses superior e inferior. Açò formava un aparelh plan estranh e damb aguestes dents aguesta creatura podiá hiltrar eth minjar hòra dera aigua.
Era dita dents corves tamben ei utilizada tà descríuer aguest tipe de dents. Ctenochasma auia 260 dents. Eth fossil mès gran auia un cran de 20 cm e ua ala d'1,2m. Se pensa donques que minjaua coma hèn es audèths marins d'aué. Eth genre Ctenochasma tamben demoréc pendent eth Jurassic ena Lorrena francesa sus era forma d'un cran aislat de 24 cm de longada e 200 dents planes, longues, solides, hètes tamben tà hiltrar.
Hònt: The Illustrated Directory of Dinosaurs and Other Prehistoric Creatures, Greenwich Editions, 2005.
Sant Pèire de Vassòus
Sant Pèire de Vassòus (Saint-Pierre-de-Vassols en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Panèl senhalant una cauçada limparosa en França
Lo panèl de cauçada limparosa es un panèl de senhalizacion qu'indica la possibilitat que cauçada siá limparosa. Aqueste panèl es sovent masquetat en defòra de l'ivèrn.
La Fontaine-Saint-Martin
La Fontaine-Saint-Martin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Larouco
Larouco es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
Moglia
Moglia (La Mòja en lombard) es una comuna de la província italiana de Màntoa en Lombardia. Sa populacion èra estimada a 5,711 abitants en 2014. Sa superfícia totala es 31,85 km². Lo 29 de mai 2012 i aguèt luòc lo tèrratrem d'Emília-Romanha qu'atenhèt una magnitud de 5,8.
Laza
Laza es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
Luc (Roergue)
Luc (Luc-la-Primaube en francés) es una comuna roergassa. Administrativament, es situada dins lo departament d'Avairon e la region d’Occitanie de l’estat francés, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Aquela comuna es situada al sud-oèst de Rodés. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Fleury-en-Bière
Fleury-en-Bière es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cort dels Comptes Europèa
La Cort dels Comptes Europèa foguèt instituida pel Tractat de Brussèlas del 22 de julhet de 1975, e entrèt en foncion en octobre de 1977. Son sèti es a Luxemborg.
Fleury-en-Bière
Nòtas
<references group=N/>
Cort dels Comptes Europèa
Foguèt elevada al reng d'Institucion Europèa, le 1èr de novembre de 1993, amb l'entrada en vigor del Tractat de Maastricht.
Ròtle
Es una Institucion Superiora de Contraròtle (I.S.C.) que contraròtla la gestion financièra de l'Union Europèa, e de sas institucions :
La Cort dels Comptes Europèa permet a l'Union Europèa de dispausar d'un organ de contraròtle extèrne independent, destriat dels responsables de la gestion financièra al sen meteis de las institucions.
La Cort dels Comptes examina la leialtat e la regularitat de las recèptas e de las despensas de l'Union Europèa, e s'assegura de la bona gestion financièra dels fons comunitaris (respècte de la règla de las 3 "E" : Economia, Eficiéncia, Eficacitat). Los rapòrts de la Cort (Rapòrt Annadièr e rapòrts especials) constituisson, certament, un biais de pression sus las institucions e autres organs administratius per qu'asseguren una bona gestion dels fons. Concretament, l'autoritat budgetària (Parlament Europèu e Conselh Europèu) se fonda en particular sus las apreciacions del Rapòrt Annadièr de la Cort per balhar (o non) a la Comission descarga de la seuna gestion.
Quand la Cort identifica de mancaments, d'irregularitats e de cases de fraudas potencials, avisa las administracions e organs competents per qu'agiscan en consequéncia.
Montguyon
Montguyon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Viòl
vinheta|Viòl Lo viòl, lo violament o la violacion es l'acte d'obtenir de relacions sexuals amb una autra persona sens son consentiment, e doncas utilizant la violéncia fisica, psicologica e emocionala, amb de mejans qu'anullan lo consentiment de la persona otrajada, o alara quand la persona otrajada pòt pas donar son consentiment, coma es lo cas dels menors d'edat o las personas dins un estat de inconsciéncia. La majoritat dels còdis penals actuals considèra un delicte grèu o un crime que damatja los dreches fondamentals de las personas.
Segon un rapòrt de las Nacions Unidas publicat en 2010 e un estudi de l'Organizacion Mondiala de la Salut de 2017, la majoritat dels viòl son realizats per d'òmes e la majoritat de personas agarridas son de femnas, amb la mèesma proporcion qu'existís per las agressions sexualas e la violéncia domestica.
Causas
Un estudi finançat per Hunt Alternatives trobèt una correlacion entre òmes que pagan per aver de sèxe (prostitucion) e òmes violadors de diferentas edats, educacion e etnias. Aquel trobèt que los putejaires an mai de propension que los autres òmes a cometre de viòl e autras agressions sexualas.
Sembla qu'unes violadors e potencials violadors son excitat per la violéncia sexuala.
Lo antropològa Peggy Reeves Sanday estudièt los viòls dins 150 societats umanas pendent 40 ans e trobèt que lo corollari per las societats absentas de viòls èra que las femnas avián l'autoritat non pas ligada a la reproduccion de la comunitat, i aviá pas de relacion ierarquica basada sul lo sèxe, los gojats èran ensenhats a respectar a gojatas e femnas en compte de los ensenhar a las aparar, èran establas e pacificas, las religions presentavan pas de divinitats totas masculinas e ocupavan pas lo mitan ambient.
Lo corellatiu de las societats amb tendéncia als viòls èra que tolèran, promòvon e sovent glorifican la violéncia coma marca de la masculinitat pel nenon, l'autoritat e lo trabalh es segregat per sèxe ont las femnas an pauc o gaireben pas d'autoritat al respècte de la reproduccion e de las qualitats consideradas femeninas son consideradas coma inferioras.
Tipe
Quatre dels cinc viòls son realizat pels d'agressors que coneisson la persona otratjada, essent d'amics, ancians partenaris o companhs o un partenari novèl. Aquò fa que fòrça pauc son denonciats, segon associacions de sosten a las victimas. Cal prene en compte que las familhas se plaça rarament del costat de l'agarrida. Lo viòl de la part del parelh o dins lo maridatge es pas reconegut coma delicte o crime pertot pel mond quitament s'es inclusit dins lo primièr grop de viòls. Un autre tipe es lo ius primae noctis. Se considèran tanben coma viòls los contactes sexuals que los òmes an amb lors esposas dins l'encastre del maridatge forçats e se considèran coma violadors aqueste putajan los enfants, femnas e personas en general (vejatz tanben: esclavatge sexual).
Un tèrç grop es l'abús sexual a monors d'edat, mai sovent perpetrat dins la familha dels enfants. Segon la Fondacion Vicky Bernadet, 23% de femnas e 17% d'òmes patiguèron d'abuses sexuals quand èran menors.
Puèi existisson los viòls en institucions, coma centres de menors, presons o asimilats. D'entre que i a los viòls "correctius", supausats sonhar "de malautiás" coma l'omosexualitat o la isteria. Los viòls se pòdon classificar tanben segon lo sèxe dels implicats dins l'acte.
Patologia
Segon las Nacions Unidas, una de las detz femnas aptiguèron d'una agression sexuala pendent sa vida.
A Euròpa, una enquèsta sus violéncia maschista de l'Agéncia Europèa dels Dreches Fondamentals concluguèt que quatre milions d'europèas an estadas violentadas almens un còp pendent l'annada 2015.
La violacion es una agression sexuala realizada, mas i a pas d'estatisticas suls ensags de viòls abocadas, que se sap que son fòrça nombroses. Unes pòdon èsser qualificat en delictes de secutament sexual o de violéncia psicologica o fisica.
Consequéncias
Las consequéncias comprenon de traumatismes fisics e biologics, que pòdon comprene de malautiás de transmission sexuala o d'autras que pòscan contaminar lo violador, escarnadas e de feridas divèrsas amb riscs d'infeccion, de sangnaments e mai, damatges al sistèma reproductor e quitament, segon lo tipe de viòl, la pèrda de fertilitat e quitament la mòrt.
Los traumatismes son tanben psiquics e an de consequéncias sociopsicologicas e neurologica grevas. Dins quatre dels cinc cases se manifesta un estrès pòst traumatic e, a causa d'una cultura sociala maschista, que culpa de la femna subreviventa o victima, aquela patís d'un fòrt sentiment de culpabilitat e vergonha. Las consequéncias non fisicas del viòl tòcan tanben l'entorn de la persona agarrida e pòdon se transmetre pendent de generacions.
Violéncia contra las subreviventas e victimas de viòl
Dins fòrça culturas, las subreviventas e de victimas de violacion patisson, pel fach d'èsser estat agarridas, encara mai de violéncia familiala, sociala o d'autras entitats, e tanben de la polícia que'n son encaradas, lo sistèma juridic e los mitans de comunicacion.