cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melon
Utilizacion
thumb|Melon amb [[cambajon]] Los fruches madurs se manjan cruds, en primièr plat o en dessèrt. Se pòdon los còire per ne far de compòstas e de confituras.
Marcòs
Marcòs o Marcós (Marcoux en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Melon
Utilizacion
Un bon melon deu èsser pesuc (signa qu'es plen de sucre: lo taus de sucre deu passar 10 gras de Brix per èsser comercializat, en dejós es classificat coma cocorda), sentit una odor tipica qu'es signe de maduretat. Pel melon de Cavalhon la preséncia d'una fendilha o del destacament del pedoncul, es un signe de maduretat, mas aquò es pas de totes los tipes de melons. Un bon melon lis o brodat deu aver 10 tralhons (9 es un signe de non maduretat), plan dessenhada per un trach verd blauenc.
Laloret e era Fitau
Laloret e era Fitau (Lalouret-Laffiteau en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Marcòs
Geografia
Lo vilatge es situat a 730 m d'altitud.
Laloret e era Fitau
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Marcòs
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Laloret e era Fitau
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Laloret qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Larcan, qu'èra Sent Laurenç. Tanlèu 1790, Eth Espitau qu'èra deth canton de Sent Gaudenç.
D'aqueth temps, Era Fitau, « Laffiteau » o « La Petite-Fiteau » qu'avè eras medishas apertenéncias. Qu'an pas retrobat eth vocable dera glèisa, annèxa de Cardelhac. Tanlèu 1790, Era Fitau qu'èra deth canton de Sent Gaudenç. Laloret e Era Fitau que fusionèn per ordenança deth 25 de genièr 1848.
Corona chèca
thumb|right|230px|Bilhets e peças La corona chèca (en chèc koruna česká o, mai sovent, koruna) es l'unitat monetària de la Republica Chèca. Es devesida en 100 haléřů (que son simbòl es h).
Tisséo
Tisséo es una entrepresa publica francesa, que gerís los transpòrts en comun de Tolosa e de son aglomeracion.
Corona chèca
La corona chèca a remplacçat en 1993 la corona checoslovaca en Republica chèca aprèp la dissolucion de Checoslovaquia. Foguèt creada en paritat amb la corona eslovaca.
Tisséo
Presentacion
La forma juridica de Tisséo es aquela d'un establisment public de caractèr industrial e comercial (EPIC) dempuèi lo 1èr d'abril de 2010.
(1412) Lagrula
(1412) Lagrula es un asteroïde.
Melon
Utilizacion
Per qualques gastronòms, la preséncia d'una larga aureòla a la basa del fruch, es un signe de qualitat, indicant un melon « feme ». Es pas vertadièr, la largor de l'aureòla es pas qu'un indicator de la varietat. A res de veire amb la qualitat gustativa, e los melons son pas sexuats (son de fruches).
Jiří Rusnok
Jiří Rusnok (Ostrava, 16 d'octobre de 1960) es un economista e politician chèc e lo president del govern chèc de 10 de julh de 2013 fins a 17 de genièr de 2014.
Melon
Utilizacion
Lo melon se consèrva melhor dins un armari o una cava frega qu'al refrigerator.
Apòrt nutricional
En general, lo melon passa pas las 48 calorias pels 100 gramas.
Lo potassi es util dins la prevencion dels calculs renal. Lo cantalop es en general un bon laxatiu mercé a sas fibras.
Lo taus en vitamina varia segon lo tipe de cultivar, la talha del fruch, e subretot lo tipe de sol de cultura. Un estudi portant suls tauses en acid ascorbic total (AAT), en acide ascorbic (AA), e en Acid desidroascorbic (DAA), coma en acid folic (AF) e potassi (K) foguèt determint a plana maduretat dins los fruches de talha comerciala. Lo taus d'acid ascorbic total aumentèt amb la talha dels fruches, fins a un maximum (talha 6 o 5), e diminuissent quand le fruch es mai gros. L'acid ascorbic total e lo contengut en acid folic èra pauc ligat a la talha, mas mai nauts dins los fruches venent de sols argiloses.
Istòria
La region d'origina del melon es pas coneguda, siá Índia, o Iran o encara quitament d'Africa. Segur qu'èra cultivat en Egipte 2000 ans AbC. 5 sègles AbC, sa produccion de la Bòca de Nil èra celèbre. D'aquí, sa produccion passèt en Grècia, puèi en Itàlia al sègle I ApC. Los grècs nomenavan de cucurbitacèas de carn doça pel nom "pepon" (sens literal: cuèch pel solelh - lo solelh es sosentendu-, madur ) , de "peptein" (còire). Aquò donèt en latin "pepo". D'aquí ven "melopepon" en grèc (literalament poma cocorda cuècha al solelh, de "melo" que vòl dire poma, e "pepon") e doncas "melopepo" en latin.
Fa partit de las plantas d'òrt de la tièra del capitulari De Villis per Carlesmanhe al començament del sègle IX. En 1495, lo rei Carles VIII de França, de retorn de las guèrras d'Itàlia, lo tornèt introduire en França. Pasmens, las varietats d'alara èran pauc sucradas e manjadas en saladas.
Al sègle seguent, de monges menèron a Roma dempuèi Armenia, una varietat redonda de carn iranjada e gostosa, que fuguèt cultivada dins los òrts de la demorança d'estiu dels papas a Cantalupo, a l'entorn de Roma. Es la varietat « Cantalop » e dempuèi lo sègle XVI sa cultura s'espandiguèt en Provença, dins la val du Ròse, dins lo Lengadòc, puèi rejonguèt la Val de Léger, l'Anjau e la Torena. D'aquí, arribèt a la Cort e los mercats de París. Mai tard s'espandiguèt en Charanta, que per seleccion, los celèbres « cantalop charanteses », puèi lo « charentés brodat », foguèron creats.
Al sègle XVIII, la Marquesa de Sévigné en repaus a Grinhan ne venguèt leca e Voltaire, lo qualifiquava de « cap d'òbra de l'estiu ».
Alexandre Dumas qu'amava los melons e subretot aqueles de Cavalhon demandèt, en cambi de la dona de la totalitat de son òbra publicada (prèp de 400 volums) que faguèt en 1864 a la bibliotèca de la vila, una renda viatgèra de 12 melons cada an. Çò qu'acceptèt lo conselh municipal que li serviguèt fins a sa mòrt en 1870. Atal foguèt creada la confrairiá dels Cavalièrs del melon de Cavalhon.
Esa
Esa (Èze en francés e Eza en italian) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo despartament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Sexey-les-Bois
Sexey-les-Bois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge s'es trucat Sexey-a los-Bòsques a mas tanben Sexey-ne-Barra.
Le village s'est appelé Sexey-aux-Bois au mais aussi Sexey-en-Haie.
Esa
Geografia
La comuna s'estend sus un territòri escalabrós anant de la riba de mar dont un masatge forma Esa de Mar, fins au puèg escalabrós dont d'ostaus vielhs e medievaus forman Esa vilatge.
Lo quartièr de Sant Laurenç d'Esa religa la riba de mar au vilatge. Lo còl d'Esa es situat a proximitat de la comuna.
Toponimia
|250px|Panèl al còl d'Esa.
Istòria
Coma lo rèsta dau litorau deis Aups Maritims, lo territòri de la comuna d'Esa es estat ocupat despí lu temps ancians.
La tradicion locala, fondada sus li elucubracions daus saberuts dau sègle XIX} e dau començament dau sègle XX, ne fa una fondacion feniciana, un palai micenian o un oppidum ligura en remontant au promier edat dau Fèrre.
Li recercas recentas permetèron la mesa a jorn un gròs borg agricòla protegit per una solida encencha. L'organizacion urbana es fòrça serrada. De granas abitacions de pèira seca d'un estanci s'organizan a l'entorn d'una grana carrièra que travèrsa lo vilatge de part en part. Lo planpè de cada abitacion assosta una pressa destinada a la fabricacion dau vin o de l'òli.
Ligue du LOL
La Ligue du LOL (en francés) es lo nom d'un grop privat sus Facebook creat en 2009 per lo jornalista francés Vincent Glad. Lo grop se compausa principalament de joves òmes parisencs, jornalistas en primièr, puèi de comunicants e de publicitaris. En febrièr de 2019, d'unes de sos membres son acusat de secutament en grop a connotacion sexista o omofòb suls malhums socials, especialament Twitter.
Esa
Istòria
Li traças d'ocupacion pus ancianas remontan au sègle IIe ab. J.-C., Mai lo periòde d'activitat pus intensa se situa entre l'epòca d'August e aquela dei Flavians.
Sègle X abC
Istòria
969-935 : en Fenicia, rèine de Hiram I de Tir. La ciutat conoguèt durant aqueu periòde un important desvolopament economic e venguèt un centre comerciau en Mediterranèa Orientala. 908-902 : guèrra entre Babilònia e Assiria. Lo conflicte s'acabèt per una victòria assiriana que permetèt a Adad-nerari II de tornar conquistar plusors territòris dins lo nòrd de l'Iraq actuau.
Sciéncias e tecnicas
v. 1000 : apogèu dei tecnicas de momificacion en Egipte. v. 1000 : difusion e generalizacion de la produccion de fèrre en Orient Mejan.
Rémelfang
Rémelfang es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sandrine Kiberlain
vinheta|Sandrine Kiberlain al [[Festenal del Cinèma American de Deauville 2018.]] Sandrine Kiberlain, nascuda Sandrine Kiberlajn, lo 25 de febrièr de 1968 a Boulogne e Billancourt, es una actritz e cantaira francesa.
En 1996, obten lo Cesar del melhor espèr feminin per En avoir (ou pas), seguit d'aquel de la melhora actritz en 2014 per 9 mes fèrm.
Federacion de Bòsnia e Ercegovina
La Federacion de Bòsnia e Ercegovina (en sèrbocroat: Federacija Bosne i Hercegovine, Федерација Босне и Херцеговине en cirillic), es amb la Republica Sèrba e lo district de Brchcò, una deis que compausan Bòsnia e Ercegovina.
Sa superficia es de, e sa populacion de 2,852,732 abitants.
Esa
Istòria
Esa èra desser, entre 1900 a 1929, per una linha dau trambalan de Niça e dau Litorau.
Era Andòrta
Era Andòrta ( Landorthe en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Era Andòrta qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Bertomiu. Tanlèu 1790, Era Andòrta qu'èra deth canton de Sent Gaudenç.
Canton de Marciac
Lo canton de Marciac qu'es ua anciana division administrativa de Gasconha, situada dens l'arrondiment de Miranda, lo departament de Gers e la region de Miègjorn-Pirenèus, adara d'. 18 de las 19 comunas son dempuish 2015 dens lo canton de Pardiac-Ribèra Baisha (burèu centralizator Plasença) e dens la Comunautat de comunas Bastidas e Vaths de Gers. Sonque Becàs es dens lo canton de Miranda-Astarac (burèu centralizator Miranda) e dens la Comunautat de comunas Astarac Arròs en Gasconha. La lenga autoctòna qu'es l'occitan gascon.
Cultura de Shulaveri-Shomutepe
La cultura de Shulaveri-Shomutepe es una cultura neolitica de la region centrala de Transcaucàsia descubèrta dins lo corrent deis annadas 1960. Seis originas son desconegudas mai d'influéncias meridionalas (Mesopotamia) e occidentalas (Anatolia) son probablas. Apareguèt au començament dau millenari VI av. JC e dispareguèt vèrs la fin dau millenari seguent.
Poleymieux-au-Mont-d'Or
Poleymieux-au-Mont-d'Or es una comuna francesa situada dins la metropòli de Lion e la region d'.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lomwe
Lo lomwe (o makhuwa de l'oèst, makua de l'èst) es una lenga banto parlada a Moçambic.
Localizacion
Lo lomwe es subretot parlat dins las Províncias de Zambezia, Niassa, e Nampula.
Un dialècte, lo lomwe de Malawi, es parlat a Malawi.
Han (etnia)
Los Han (chinés simplificat : 汉 ; chinés tradicional : 漢 ; pinyin : hàn) representan l'etnia chinesa. Tots los ciutadans chineses son pas de Han, 8,5% apartenon a de minoritats etnica distinctas de la familha chinesas. L'etnia Han es la primièira en nombre del mond amb mai de 1 300 000 000 membres.
Istòria
La primièira dinastia recordada coma chinesa es la de la dinastia Xia (-2070 duscas -1600).
La Plata
La Plata es la capitala de la província de Buenos Aires, en Argentina. Sa populacion èra 574,369 abitants en 2001. Sa superfícia totala es 940 km². Es situada a 60 km a l'èst de la ciutat de Buenos Aires, la capitala del país.
thumb|left|230px|[[Catedrala de La Plata.]]
Sent Cirgues la Loira
Sent Cirgues la Loira (Saint-Cirgues-la-Loutre en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
(1413) Roucarie
(1413) Roucarie es un asteroïde.
Isaac Asimov
Isaac Asimov (nascut en Russia lo 2 de genièr de 1920, mòrt als Estats Units lo 6 d'abril de 1992) foguèt un escrivan celèbre de sciéncia-ficcion del sègle XX.
Berrobi
Berrobi qu’es ua comuna gascona, de lenga basca. Administrativament, qu’es de la província de Guipuscoa dens la comunautat autonòma espanhòla deu Bascoat.
Sòrges
Sòrges (Sorges en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Dempuei lo 1er de genier 2016, es comuna delegada e chapluec de la comuna novela de Sòrges e Ligüers de Perigòrd, emb Ligüers.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Sorges, au segle XII, Sorbges, en 1382. La prononciacion es [‘ʂɔrzej]. Sòrges vendriá d'un nom latin d'òme, Sorbius, o eventualament Surdius : Sorbia (villa), o Surdia (villa), donc la propietat de Sorbius (o de Surdius). , ,
Aguilcourt
Aguilcourt es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
President del govèrn de la Republica Chèca
Lo President del govèrn de la Republica Chèca (en chèc: Předseda vlády České republiky) es lo cap de govèrn del país dempuèi lo 8 de genoièr de 1969 e es regit per la Constitucion del 1èr de genoièr de 1993.
Dempuèi lo 10 de julh de 2013, lo president de la Republica Chèca es l'economista Bohuslav Sobotka.
Brémoy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tors (Puèi de Doma)
Tors [ˈtyʁ] (Tours-sur-Meymont en francés) es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Villy-Bocage
Villy-Bocage es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Magnoliophyta
vinheta|Magnoliophyta Los angiospèrmes o plantas de flors o magnoliophyta constituisson lo grop pus important de plantas superioras. Lo caractèr principal del grop es que l'ovul caup dins un ovari que après fecondacion evolucionarà cap a un fruch. Lo tèrme d'angiosperme ven del grèc angeion e sperma (semenatge).
L'autre grop màger de las plantas superioras es lo dels gimnospèrmes, d'ovuls nuses.
Susana Giménez
thumb|250px|Susana Giménez Susana Giménez (nascuda María Susana Giménez Aubert, lo 29 de genièr de 1944 a Buenos Aires, Argentina) es una actritz e una animatritz de television argentina.
Pichòt Talamus
Lo Pichòt Talamus o en latin Thalamus parvus es una cronica de la vila de Montpelhièr escrita en occitan (e mai tard en francés mejan) entre 1088 a 1426. La cronica foguèt probablament escrita pels oficials de la vila que volián servar un enregistrament de l'istòria locala per tal de los ajudar dins l'administracion.
Manuscrits
La cronica subrevisquèt en cinc manuscrits. Los annals de Montpelhièr H119, que se trapan ara entre las fonts ancianas de la Bibliotèca de la Facultat de Medecina de Montpelhièr, cobrís lo periòde entièr 816–1364. Lo manuscrit perdut dich Joubert, ancianament a la Bibliotèca Reiala a París, conteniá solament los annals de 1088–1264. Lo Talamus dels archius del rei es ara tanben perdut, demòran pas que Lo grand Talamus de Montpelhièr e Lo Pichòt Talamus de Montpelhièr, que son servats dins los archius municipals de Montpelhièr e cobrisson los ans 814–1604. Totes los manuscrits derivan d'una font unica pels ans qu'an en comun.
Bidania-Goiatz
Bidania-Goiatz es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
(1414) Jérôme
(1414) Jérôme es un asteroïde.
Parasit
thumb|Cimex lectularius
Un parasit es un organisme que passa una granda partida de sa vida dins los teissits d'un autre organisme, e que i causa un damatge mas sens arribar a l'aucir dirèctament. Lo parasitisme existís dins totes los tipes d'èssers vius e dins totes los ecosistèmas. L'espècia que comença lo procèssus se nomena  e l'espècia parasitada se nomena. Lo parasitisme se produtz dins totes los tipes d'èssers vius e dins totes los ecosistèmas. Los damnatges causats pels parasits pòdon préne de formas variadas, dempuèi de patologias dirèctas fins a d'efèctes pus subtils coma de cambiaments de compòrtament de l'òste. Per exemple, las Cuculidae (cucus) meton lors uòus dins de nis d'autras espècias de manièra que lors creaturas siagan noiridas per d'autres parents; las creaturas de las Cuculidae (cucus) creisson pus rapidament que las autras, e fins finala las van fòrabandir del nis. L'interaccion biologica entre l'òste e lo parasit pòt arribar a se convertir en simbiòsi se lo parasit alluòc de noire a l'òste li pòrta de benefici. Se distinguís dos tipes de parasitisme, lo necrofag e lo biotrofic. Los necrofags son de parasits qu'utilizan l'òste fins a çò que l'aucisson; per contra los biotrofics mantenon viu l'òste. Atanben se classifica en, en cas de parasits que demòran a l'exterior de l'òste e , en cas de parasits que demòran a l'interior de l'òste. Evolutivament, lo parasitisme biotrofic es un sistèma de vida fòrça capitat. Se s'usa una definicion larga, fins a la mitat de las espècias animalas an mantuna fasa de sa vida coma forma parasita, e lèu la totalitat dels animals salvatges albèrgan mantun parasit.
La Lande-sur-Eure
La Lande-sur-Eure es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de Normandia.
Geografia
Situada entre la bòsc de Longny-a lo-Portamantèl e aquela de La Ferté-Vidame, la municipalitat de la Lande-sus-Eure s'estend sus formatnum:1578 ectaras e se tròba en la part orientala del parc natural regional del Portamantèl. Es localement réputée per los sieus haras. Lo sieu nom ven de l'aspècte géographique de lo sieu entorn. A traversat pel Eure #que, a 6 km de la siá font, es pas #qu'un pichon ruisseau.
Lo bourg, los caserius e de luòcs-diches : lo Vièlh Pòble, lo Solar, èca.
Située entre la forêt de Longny-au-Perche et celle de La Ferté-Vidame, la commune de La Lande-sur-Eure s'étend sur 1,578 hectares et se trouve dans la partie orientale du parc naturel régional du Perche. Elle est localement réputée pour ses haras. Son nom vient de l'aspect géographique de son environnement. Elle est traversée par l'Eure qui, à 6 km de sa source, n'est qu'un petit ruisseau.
Le bourg, les hameaux et lieux-dits : le Vieux Village, le Manoir, etc.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge es relativament recent e lo sieu estructura es typique del Portamantèl.
Le village est relativement récent et son architecture est typique du Perche.
Saint-Denis-lès-Rebais
Saint-Denis-lès-Rebais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Guilhèm Ièr de Provença
Guilhèm I lo Liberator (vèrs 955 - 993) foguèt un important senhor provençau de la fin dau sègle X. Fiu de Boson II d'Arle (vèrs 910 - 968) e de Constància de Provença, venguèt còmte d'Avinhon (962, còmte de Provença en 972, marqués de la Provença Arlatenca en 979 e prince de la totalitat de Provença en 991.
A la mòrt de Boson II, lo Comtat de Provença foguèt devesit entre Guilhèm, que venguèt còmte d'Avinhon, e son fraire Rotboald (mòrt en 1008) que venguèt còmte d'Arle. Se maridèt entre 968 e abriu de 970 amb Arsinda de Comenge (vèrs 950 - 982 ò 983). En julhet de 972, lo raubament de l'abat Maiol de Cluny per una tropa de Sarrasins installats dins lo Massís dei Mauras entraïnèt una reaccion viva dei senhors crestians de Provença. Guilhèm e Rotboald prenguèron la tèsta de l'ost provençau, renfòrçat per un còrs de chivaliers menat per lo còmte de Turin, e acomencèron una guèrra de conquista sistematica. En 973, ganhèron la batalha de Tortor qu'entraïnèt l'afondrament rapide dei possessions sarrasinas en Provença.
Aquela victòria importanta permetèt ai venceires de distribuir de fèus novèus a sei fidèus e de renfòrçar son contraròtle sus lei vilas, leis aristocracias localas e lei comunautats ruralas dau Comtat. Guilhèm obtenguèt alora la senhoriá de facto sus la region e lo rèi Conrad III (vèrs 925 - 993) li laissèt lo contraròtle deis afaires fiscaus provençaus.
Ròcafòrt
Ròcafòrt o sa varianta Ròcahòrt pòt designar divèrs toponims d'Occitània :
Lomwe de Malawi
Lo lomwe de Malawi es una lenga banto parlada a Malawi. Es un dialècte eissit del lomwe de Moçambic.
Localizacion e vitalitat
Los lomwe son lo segond grop etnic del país amb 14,5% de la populacion. Vivon dins lo sud de Malawi, dins los districts de Mulanje, Thyolo, Chiradzulu e Zomba. Una enquèsta lingüistica de 1996 revela una realitat diferenta. Solament 33% dels lomwe malawians parlan la lenga, los autres parlan la lenga nacionala, lo chewa.
Eibar
Eibar es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Larcan
Larcan (Larcan en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Larcan qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Ròc. Tanlèu 1790, Larcan qu'èra deth canton de Sent Gaudenç.
Impòst
thumb|right|[[Pintura suedesa dau sègle XIX representant la collècta dau dèime, un impòst en favor de la Glèisa, durant l'Edat Mejana.]]
Un impòst es una quantitat de sòus exigida per un Estat a sei ciutadans per contribuir au foncionament deis institucions publicas. Es un element fondamentau dau budget de l'Estat qu'es aparegut tre l'Antiquitat Auta. Permet ansin lo foncionament deis institucions d'una comunautat politica e la mesa en òbra de sei decisions. Son organizacion es donc definida per lo poder politic e, dins lei societats modèrnas, es enquadrada per la lèi.
Se destrian leis impòsts dirèctes e indirèctes. Lei premiers tòcan una matèria impausabla permanenta mentre que lei segonds regardan d'accions particularas de consumacion ò de produccion. Per cada impòst, son definits un assetament, un metòde per fixar son montant e un procès per permetre son pagament per lo contribuitor. S'es necessari, l'Estat pòu organizar de contraròtles ò un pagament fòrçat. Per aquò, leis administracions cargadas d'organizar la collècta dei taxas son sovent d'institucions ierarquizadas emplegant un nombre important de foncionaris. Ansin, se l'impòst es un element indispensable a l'organizacion de la societat, l'aspècte autoritari de son recobrament pòu suscitar d'oposicions (movements antifiscaus, evitament fiscau, formacion de movements politics ostils ais autoritats...).
De l'aparicion de l'impòst a la fin de l'Antiquitat
thumb|Estela [[Antiquitat|antica representant lo pagament de l'impòst (sègles II-III apC).]]
Lo concèpte « d'impòst » sembla aparegut tre la formacion dei premierei societats estatalas mai son origina precisa es desconeguda. Existís doas ipotèsis principalas : Durant l'Antiquitat, l'impòst èra rarament la fònt premiera dei revenguts d'una comunautat politica. D'efiech, lo recors a l'esclavatge, a la requisicion (ò au pilhatge) e ai corvadas èra fòrça frequent e èra sovent una fònt de richessas pus importantas que l'impòst per leis Estats. Pasmens, leis impòsts, inicialament fondats sus la proprietat fonsiera, la capitacion e lei drechs de doana, conoguèron una diversificacion importanta durant lo periòde antic amb l'aparicion de sistèmas fòrça variats. Per exemple, la fiscalitat dirècta, fòrça importanta en Egipte, èra quasi inexistenta en Grècia qu'utilizava principalament un sistèma de taxacion indirècta.
L'impòst medievau
thumb|right|Representacion dau pagament de l'impòst a un senhor a la fin dau sègle XV.
Durant l'Edat Mejana, lo sistèma d'impòst èra pas unificat e fòrça divèrs. En Euròpa Occidentala, existiá ansin la corvada, un impòst en natura que correspondiá a un temps de trabalh donat en cambi de la proteccion dau senhor , la talha qu'èra un impòst en espècias que remplacèt pauc a pauc la corvada a partir dau sègle XI , lo dèime qu'èra un impòst en natura pagat a la Glèisa ò a un senhor , la gabèla qu'èra un impòst indirècte sus certanei produchs (sau, vin, textils...) , lei drechs d'autreg e de peatge qu'èran d'impòsts indirèctes sus lei transpòrts ò lei banalitats qu'èran una taxa particulara permetent d'utilizar d'equipaments comuns bastits per un senhor (molin, forn...).
Dins la màger part deis estats medievaus, pauc centralizats, la levada deis impòsts dirèctes èra pas sistematica. Per exemple, èra possible a un sobeiran de demandar una ajuda financiera per menar una guèrra. Pasmens, aquò necessitava sovent d'obtenir l'acòrdi dei comunautats regardadas e, dins certanei cas, la respònsa èra negativa. Un autre problema recurrent dau periòde èra lo pagament en natura que permetiá pas au govèrn de desgatjar rapidament de fons. Un objectiu politic deis estats en formacion durant l'Edat Mejana foguèt donc de rendre permanent l'excepcionau e de levar l'impòst sota forma monetària. De mai, fòrça sobeirans assaièron de s'afranquir dei limits dau contraròtle per lei comunautats pagant l'impòst.
Dins aquò, aqueu procès entraïnèt d'aumentacions fòrtas de l'imposicion. Ansin, dins mai d'una region, aquò aguèt per consequéncias de revòutas. En causa de la feblessa deis estats medievaus, aqueleis insureccions podián èsser d'eveniments grèus coma o mostrèt l'afondrament de la Dinastia Tang au començament dau sègle X.
Vèrs l'impòst modèrne
thumb|right|Representacion dau burèu d'un collector d'impòsts vèrs [[1640.]]
L'impòst modèrne apareguèt amb la centralizacion deis estats d'Euròpa Occidentala a partir dau sègle XVI. Plusors evolucions marquèron sa formacion. La premiera foguèt la reacion d'institucions especializadas dins l'organizacion e la collècta dei taxas coma lo Tesaur de l'Esparnhe creat per lo rèi Francés I en 1523. Una autra etapa importanta foguèt la question dau contraròtle politic de la levada e dau montant deis impòsts. Lei Revolucions Anglesas, la Guèrra d'Independéncia Estatsunidenca e la Revolucion Francesa legitimèron ansin l'idèa d'un vòte per lei representents dau pòble e d'una inscripcion de sei règlas dins la lèi.
(1415) Malautra
(1415) Malautra es un asteroïde.
Impòst
Impòsts dirèctes e indirèctes
thumb|right|[[Fotografia d'un sagèu fiscau, un exemple d'impòst indirècte.]]
Lo destriament entre la fiscalitat dirècta e indirècta es la caracteristica majora dei sistèmas fiscaus actuaus. Segon una definicion anciana, lei premiers son leis impòsts dirèctament pagats per lo contribuidor e lei segonds èran leis impòsts que sa carga podiá èsser regitada per lo contribuidor sus d'autrei personas. Pasmens, aqueu critèri es pauc precís e doas autrei definicions son estadas emesas per o completar : Au nivèu administratiu, la collècta dei dos tipes d'impòsts es sovent fisada a doas administracions diferentas car an pas lei meteissei caracteristicas. Leis impòsts dirèctes son permanents, pauc costós de percebre e son d'otís de politica economica eficaça per redistribuir la richessa au sen d'una populacion. Dins aquò, son rendement es dependent de la situacion economica generala. Leis impòsts indirèctes an l'avantatge d'èsser mens visibles que leis impòsts dirèctes car son prelevament es sovent integrat dins lo còst d'un produch ò d'un servici. Pasmens, son sovent considerats coma injusts, especialament aquelei tocant la consumacion, car penalizan mai lei familhas modèstas ò nombrosas.
Assetament
thumb|right|Declaracion d'impòst [[Canadà|canandenca de 1914, un exemple de document permetent de fixar lo montant de pagar per un contribuitor.]]
L'assetament d'un impòst es la basa de l'impòst. Es generalament definida per una legislacion fiscala que definís lei facultativas contributivas retengudas e lei critèris necessaris per leis avalorar. Sa chausida es fòrça importanta car influencia l'eficacitat de l'impòst. Per aquò, existís tres tipes principaus d'assetament : Existís dos metòdes d'avaloracion de l'assetament. L'avaloracion automatica es realizada a respècte d'un signe ò d'una valor coneguda. Per aquò, s'utiliza d'indicis (coma un signe exterior) ò de pretzfachs calculats a partir d'una donada coneguda. Dins lei dos cas, l'avaloracion automatica es un sistèma simple qu'a l'inconvenient de desplaçar l'impòst vèrs lo signe ò la valor utilizada per l'estimacion. L'avaloracion dirècta es un metòde pus lòng qu'estima d'un biais precís la matèria impausabla gràcias a una declaracion realizada per lo contribuitor eu meteis ò a una verificacion menada per l'administracion fiscala. Considerat coma autoritari, lo segond procès es generalament reservat ai situacions de contraròtle ò de contenciós.
Liquidacion
thumb|right|[[Fotografia d'una granja utilizada a la fin de l'Edat Mejana per estocar lo resultat de la collècta dei dèimes pagats a una abadiá dins leis Ardenas avans son partiment per l'evesque locau.]]
La liquidacion d'un impòst es l'operacion que permet de fixar lo montant de pagar per un contribuitor. Per aquò, existís dos sistèmas principaus. Lo premier es l'impòst de reparticion qu'es caracterizat per un rendement totau fixat per la lèi e repartit dins cada division territòriala entre lei contribuitors. Aqueu procès a l'avantatge de permetre au govèrn d'aver una conoissença precisa de la soma totala que serà collectada. Pasmens, presenta d'inconvenients importants coma d'inegalitats sovent non negligiblas entre lei divisions territòrialas. Ansin, aqueu procès, fòrça utilizat durant l'Antiquitat e l'Edat Mejana, es vengut rar.
Lo segond sistèma es l'impòst de quotitat qu'es fondat sus un taus determinat per la lèi. Aqueu metòde presenta una certana inseguretat per lo Tesaur Public car lo rendement de l'impòst es pas conegut a l'avança. Dins aquò, permet una reparticion pus justa de l'impòst entre lei diferents contribuitors, çò qu'a favorizat sa generalizacion. N'existís dos tipes que son l'impòst proporcionau amb un taus constant e l'impòst progressiu amb de taus variables segon lei contribuitors.
Primièras Nacions
<div class="toccolours" style="width: 270px; font-size: 95%; margin-left:1em; margin-bottom:1em; float:right">
Impòst
Liquidacion
La progressivitat es considerada coma un otís de justícia sociala. Pasmens, dèu èsser organizada car una progressivitat mau mestrejada pòu entraïnar la confiscacion de la totalitat dei revenguts dei personas pus aisadas :
Primièras Nacions
Las Primièras Nacions son divèrses pòbles autoctòns de Canadà que son pas ni inuits ni mestisses. Son actualament mai de 630 grops reconeguts pel govèrnament canadenc presents en Canadà, que mai de la mitat se tròba dins las províncias d'Ontàrio e Colómbia Britanica. La populacion totala es de mai de 850 000 personas.
Impòst
Recobrament
thumb|right|Ròtle de la [[talha (impòst)|talha de París utilizat au sègle XII.]]
Lo recobrament de l'impòst es son pagament per lei contribuitors. Dins lei societats actualas, es generalament realizat sota forma monetària mai dins durant lei periòdes antics e medievaus, lei pagaments en natura ò en jornadas de trabalh èran fòrça frequents. Son organizacion varia segon la natura de la taxa : Un autre aspècte dau recobrament es la determinacion dau deveire. Normalament, es lo contribuitor mai de cas existisson ont es necessari de cercar un autre deveire (per exemple, dins lo cas dau decès dau deveire iniciau). Puei, se destria tres tipes principaus de recobrament :
Impòst e societat
Leis impòsts son una fònt majora dau budget d'un Estat, çò que permet de provesir sei mejans d'intervencion a la poissança publica. Permèton donc d'assegurar lo foncionament de l'Estat e la mesa en òbra d'una politica. Pasmens, lo sens d'aquelei missions varia segon leis orientacions dau govèrn. Per exemple, pòdon servir a finançar un Estat reduch a sei missions regalianas, una politica de reduccion deis inegalitats socialas ò un programa de desvolopament economic. Aquò es sovent resumit per una citacion d'Henry Morgenthau (1891-1961), secretari au Tesaur deis Estats Units, que diguèt « Leis impòsts son lo pretz de pagar per una societat civilizada ».
Oposicion a l'impòst
thumb|right|Aficha de propaganda antifiscala [[França|francesa.]]
L'oposicion a l'impòst es probablament aparegut amb l'impòst eu meteis. Pren d'aspèctes diferents segon leis endrechs e lei periòdes. Lei revòutas ò manifestacions còntra la fiscalitat son d'eveniments mai ò mens violents que pòdon entraïnar de conflictes importants. Per exemple, la Guèrra d'Independéncia Estatsunidenca ò la Revolucion Francesa an de causas fiscalas. Una varianta de la revòuta antifiscala es la grèva antifiscala, pus rara e pus recenta, que consistís en un pagament parciau de l'impòst.
Enfin, un tresen mejan eficaç per redurre ò evitar l'impòst es l'accion politica. D'efiech, divèrsei movements ò corrents politics an per volontat de demenir la fiscalitat. Dins la vida politica modèrna, aquò es sovent l'òbra de partisans de politica d'inspiracion liberala desirosa de limitar lo ròtle de l'Estat. Durant lei periòdes pus ancians, de movements antifiscalistas podián recampar de comunautats feudalas desirosas de restrénher lo poder reiau.
Alternativas a l'impòst
thumb|right|Inscripcion onorifica en onor a un ciutadan [[Atenas|atenenc, probablament après la construccion d'un gimnasi per la ciutat.]]
Existís d'alternativas que permèton de limitar ò de desplaçar dins lo temps lo recors a l'impòst. La pus anciana es probablament lo recors ai revenguts dau domeni public. Atestat tre l'Antiquitat, aqueu metòde es totjorn utilizat quand l'Estat es dirèctament proprietari de bens ò d'entrepresas. Pasmens, es limitat car es sovent malaisat d'aumentar rapidament lei revenguts eissits d'aqueu domeni.
Una autra tecnica anciana es la soscripcion publica. Obligatòria ò facultativa, foguèt fòrça utilizada durant l'Antiquitat per permetre lo finançament de trabalhs importants. Un exemple caracteristic es l'evergetisme grèc e roman. Lei notables d'una vila devián participar a la construccion d'edificis, a l'entretenença d'unitats militaras, a l'organizacion de fèstas ò a l'avitalhament. En cambi, recebián d'onors votats per leis autoritats localas e la popularitat obtenguda gràcias a aquelei despensas èra sovent utilizada per menar una carriera politica. Lo mecenat es una autra forma de soscripcion publica que permet de finançar de projèctes pus reduchs, generalament dins lo domeni de la cultura ò deis arts.
L'emprunt es un biais eficaç per desplaçar e repartir un besonh financier dins lo temps. Dins aquò, entraïna una aumentacion dau deute public e necessita de remborsar lo montant prestat e leis interès. Es egalament possible de modificar la valor de la moneda (creacion monetària, devaluacion...). Pasmens, aqueu metòde engendra sovent de trèbols economics (inflacion...).
Ròcafòrt (formatge)
Lo ròcafòrt es un formatge occitan de Roergue (Avairon), del vilatge del meteis nom, Ròcafòrt. Benefícia d'una Apellacion d'origina contrarotlada dempuèi 1925 e d'una AOP dempuèi 1996. Es un formatge a basa de lach de feda de la raça de La Cauna amb un pes mejan de 2,5 kg. Lo lach ven dels departaments de Losera, d'Avairon, de Tarn, d'Aude, d'Erau e de Gard (dins un rai de 100 km a l'entorn del vilatge de Ròcafòrt) mas l'afinatge se fa solament dins las cavas del vilatge de Ròcafòrt.
Veauville-lès-Quelles
Veauville-lès-Quelles es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Veauville-lès-Quin es un vilatge del país de Caux
Aiçò èra al darrièr recensement una municipalitat de 103 abitants (580 l'an 1851) sus 321 a a 125 mètres d'altitud, a 49°44’40 de Latitud Nòrd e 0°42’34 de Longitude Es, en Caux maritim.
Veauville-lès-Quelles est un village du pays de Caux
C'était au dernier recensement une commune de 103 habitants (580 en 1851) sur 321 ha à 125 mètres d’altitude, à 49°44’40 de Latitude Nord et 0°42’34 de Longitude Est, en Caux maritime.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom d'Escalièrs remembra l'anciana familha d'Escalièrs #que #precedir las Lo Marge, coneguts a la XII e s, e #qu'an porgit de cònsols dins la vila de Roan.
Thomas Lo Marge (Ripa en latin medieval) senhor de Veauville e de Herville, possedissiá la primièra porció de la curació. Lo segond aperteniá a Lucas La Mallet, senhor de Auffay. En 1250, Guillaume de Houdetot, maridat a Mlle de Ripa, #venir lo senhor de Herville e de Veauville.
En 1381, Richard de Houdetot, chevalier chambellan del roy, bailli de Roan, #metre la possession d'aquelas tres seigneureries. La mitat-fief de Oherville èra un démembrement del fief de Veauville, #que #contunhar a levar fins a, epòca ont la confession n'i aguèt retut al rei.
En 1820, lo masatge caseriu de Attemesnil, a l'ora d'ara sul territòri de Carville-ne Pòt-de Fèrre #èsser ligat provisoirement a Veauville. La populacion #passar a 600 abitants.
Le nom d’Escales rappelle l’ancienne famille d’Escales qui précéda les La Rive, connus au XII et s, et qui ont fourni des maires à la ville de Rouen.
En 1381, Richard de Houdetot, chevalier chambellan du roy, bailli de Rouen, remit la possession de ces trois seigneureries. Le demi-fief d’Oherville était un démembrement du fief de Veauville, dont il continua à relever jusqu’au, époque où l’aveu en fut rendu au roi.
En 1820, le hameau d’Attemesnil, actuellement sur le territoire de Carville-Pot-de-Fer fut rattaché provisoirement à Veauville. La population passa à 600 habitants.
Ramon Berenguièr III de Barcelona
right|thumb|Ramon Berenguièr III dins lo castèl de [[Fòs (Fòs, Provença), pintura de l'artista catalan Mariano Fortuny de 1856 o 1857, Reial Acadèmia Catalana de Belles Arts de Sant Jordi de Barcelona.]]
Ramon Berenguièr III lo Grand (en catalan: Ramon Berenguer III el Gran; Rodés, 11 de novembre de 1082 - Barcelona, 23 de genièr de 1131) èra un sobeiran catalanoccitan que foguèt Comte de Barcelona e Girona (1097-1131), Comte d'Osona (1097-1107 e 1111-1131), Comte de Provença (1113-1131) e Comte de Cerdanha (1118-1131). Sa devisa latina èra: Raimundus, Dei gratia Barchinonensis et Hispaniarum marchio, Bisuldunensium et Provincie comes.
Antecedents
Ramon Berenguièr III nasquèt en 1082 a Rodés, filh del comte de Barcelona Ramon Berenguièr II Cap d'Estopes e de sa molhèr Mafalda de Pulla-Calàbria, que li succediguèt al tron comtal de Barcelona.
L'assassinat de son paire pauc de temps après sa naissença causèt una granda emocion, aprofechada a l'exterior pel vescomte de Besièrs, Bernat Aton. Aqueste prenguèt aital la Ciutat de Carcassona e Rasés, mentre qu'a l'interior se produsissián divisions e afrontaments que s'acabèron en 1086, quand lo seu oncle Berenguièr Ramon II lo Fratricida, considerat instigador de l'assassinat, acceptèt la tutèla del nebot e lo compromés de l'associar al govèrn. Amb la partença del seu oncle cap a Tèrra Santa, vèrs 1097, comencèt a poder regnar tot solet.
Politica sarrasina
Sas relacions amb los sarrasins, qu'en aquel temps ocupavan una part importanta de la peninsula iberica foguèron plan conflictivas. Ramon voliá espandir son territòri cap al sud e decidiguèt doncas d'atacar Tortosa en 1095 e puèi Amposta en 1097 mas fracassèt.
Aqueste interès cap al sud lo portèt a se maridar amb la filha del Cid, Maria Rodrigo de Vivar. Pensava aital poder senhorejar tot lo litoral valencian, mas los almoravits intervenguèron e o faguèron tot tombar.
(1416) Renauxa
(1416) Renauxa es un asteroïde.
Solenhac
Solenhac (Solignac en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Solenhauds.
Geografia
miniatura|gaucha|330px|Situacion de Solenhac dins l'aglomeracion de Limòtges miniatura|gaucha||330px|Situacion de Solenhac en Nauta Vinhana
Istòria
right|miniatura|Lu pont roman
Sionviller
Sionviller es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alfred Jarry
Alfred Jarry (1873-1907) foguèt un autor de teatre francés, creator del Teatre de l'Absurde.
Torre fenestrèla
250px|thumb|La Torre Fenestrèla La Torre Fenestrèla es un dels monuments mai caracteristics de la ciutat d'Usès. Es lo cloquièr original de l'anciana catedrala Sant Teodorit que siaguèt destrusida durant las guèrras de religion entre catolics e protestants. Ten son nom de las nombrosas fenèstras ostentadas pel bastiment. Es nauta de 42 mètres e aquesta representanta de l'art romanic es unica per sa forma arredondida dins tot l'espandi occitan e mai dins l'estat francés. Conosquèt pr'aquò una restauracion importanta durant lo sègle XVII. Compta actualament tres campanas. Son cobèrt es fach amb de teules gruècs e verds. Es, amb lo palais ducal, un dels simbòls de la ciutat d'Usès.
Alfred Jarry
Biografia
Conegut principalament per l'òbra de teatre Ubú Rei (1896), qu'es citada sovent coma precursora del teatre surrealista dels ans 20 e 30, Jarry utilizèt de divèrses genres literaris. Escriguèt d'òbras de teatre, romans, poesia, assag e articles de jornalisme especulatiu. Los sieus tèxtes representan un trabalh pionièr en lo teatre del absurd. Sovent grotesc e incomprés, inventèt una pseudociència nomenada "patafisica".
Lo succès primairenc de las siás òbras lo portèt a una vida desordenada e irregulara. Moriguèt en la praubesa lo 1 de novembre de 1907, de meningitis tuberculosa, dins l'Espital de la Caritat.
Rasengas
Rasengas (Razengues en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, Rasengas que vengueré benlèu deu gallic rati (Dottin), au sens de « planèr », dambe lo sufixe prelatin -inca. Segon Negre, Rasengas que vengueré benlèu de l'adjectiu occitan rasenc « confrontant, limitròfe », au femenin plurau : (tèrras) rasencas. La glèisa qu'es just au ras deu territòri de Bèthpoi.
Victor Maurici Garrigon
Victor Maurici Garrigon (Victor Maurice Garrigou tà l'estat civiu francés) qu'ei vadut a Bône (auèi Annaba en Argeria), lo 13 de seteme de 1846. Après aver obtengut son diplòma de bachelièr en Argeria, e vienguè har lo son dreit a Tolosa. Laureat de la facultat pendent las tres annadas de licéncia (1866, 1867 e 1868), que ho recebut doctor lo 15 de heurèr de 1872. La soa tèsi, engulhada per en Gustau Breçòlas (Gustave Bressolles) que porta com títol: Deu pagament deus deutes dens las successions ab intestat e testamentàrias, en dreit roman e en dreit francés. Estagiari al Barrèu, que i ganha la medalha Remanier, la recompensa suprèma d'aqueth estagi.
Au lòc de har-se inscríver sus lo tablèu de l'òrdre deus avocats, va tribalhar en un estudi de notari (au 3, carrièra del Pes de l'Òli de Tolosa)) en tot i har pendent d'aubuas annadas de primièr clerc. Que va aténher lo notariat lo 29 d'abriu de 1878, e n'estar successivement sòci e président de la Cramba deus notaris dera ciutat mondina.. Elegit a l'Acadèmia de legislacion de Tolosa (sòci ordinari en 1894, puish clavaire en 1900), que'u hen Cavalièr de la Legion d'Aunor e oficièr d'acadèmia.
Apuish lo son maridatge damb Augustina Maria Margarita d'Albis de Rasengas, hilha deu baron d'Albis de Rasengas (domiciliat au castèth de Rasengas, tocant l'Isla de Baish), està's que va au 20 de la plaça Sent Pantaleon.Que's moreish a Tolosa lo 7 de deceme de 1912.
L'Acadèmia de legislacion de Tolosa e va crear, en 1913, ua fondacion Maurici Garrigon, qui balharà cada an, aus tribalhs juridics mei remercables, « ua o mantua medalha d'aur, per ua valor de cent a tres cents francs ». Lo 11 de julhet d'aquera annada medisha, au dia inaugurau de la sesilha deu conselh de la Facultat de Dreit, lo decan Maurici Hennira e va liéger ua letra de la veusa d'en Maurici Garrigon que i anonciava la soa intencion de har ua renda annadèra a la Bibliotèca de la Facultat de Dreit de Tolosa :
<< " Car sénher decan,
Elduain
Elduain qu’es ua comuna gascona, de lenga basca. Administrativament, qu’es de la província de Guipuscoa dens la comunautat autonòma espanhòla deu Bascoat.
Karakorum
Karakorum (en mongòl: Хар Хорум, "khar khorum", valent a dire "muralha negra" o "muralha del Nòrd") foguèt la capitala de l'Empèri Mongòl de 1235 a 1260.
(1417) Walinskia
(1417) Walinskia es un asteroïde.
Combat dau 4 de mai de 1917
Lo Combat dau 4 de mai de 1917 se debanèt durant la Premiera Guèrra Mondiala (1914-1918). Opausèt lo zeppelin alemand L43 au crosaire leugier australian HMAS Sydney. S'acabèt sensa resultat après agotament dei municions per lei dos adversaris.
Les Trois-Bassins
Les Trois-Bassins es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Reünion e la region de la Reünion.
Plantae
Las plantas o vegetals son d'èssers pluricellulars a la basa de la cadena alimentària. Fòrman un clad qu'inclutz las plantas de flors, los conifèrs e autres gimnospèrmes, las falguièras, las mofas, e en foncion de la definicion, las algas verdas. Las plantas verdas tenon de parets celluras cellulosicas e obtenon son energia de la lutz solara per fotosintèsi mejançant la clorofilla que caup dins los cloroplasts, que lor balha sa color verda. Fòrman una de las subdivisions (o règne) dels Eucariòtas. Son, classicament amb las algas (amb las cianobacterias) e los campairòls, l'objècte d'estudi de la botanica. . Le nombre d'espècias de plantas es dificil de determinar, mas en 2010, s'estimava entre e  espècias descritas, que la màger part, entre  e, serián d'espermafitas.
Saint-Pierre-de-Soucy
Saint-Pierre-de-Soucy en arpitan (Saint-Pierre-de-Soucy en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
La municipalitat de Sant-Pierre-de-Soucy a compausat de 8 pichons caserius :
A coma vilas o pòbles limitrophes : Planaise, Villard-Sallet, Santa-Hélène-de detlo-Lac. Chambéry A situat a 17 km.
La municipalitat de Sant-Pierre-de-Soucy es prèp del parc natural regional del Massís dels Bauges.