cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Félix (Charanta Maritima)
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Centre Internacionau de l'Escrich en Lenga d'Òc
Lo Centre Internacionau de l'Escrich en Lenga d'Òc (« Centre International de l’Écrit en langue d'Oc » en francés generalament abreujat en CIEL d'Oc) es un organisme basat dins la vila provençala de Bèrra que son objectiu es de centralizar per memorizacion informatica totei lei documents escrichs en lenga d'òc. Lo projècte es menat en associacion ambé l'Universitat de Provença.
Saint-Félix (Charanta Maritima)
Toponimia
Lo nom de Saint-Félix es lo de tres papas canonizats, d'avesques e martirs, dont un martir a Girona en 304.
Francés Josèp I d'Àustria
Francés Josèp I (alemand: Franz Joseph I., ongrés: I. Ferenc József), (18 d'agost de 1830– 21 de novembre de 1916), foguèt emperador d'Àustria e rei d'Ongria de 1848 entrò a sa mòrt en 1916. Entre lo 1 de mai de 1850 e lo 24 d'agost de 1866 foguèt President de la Confederacion Germanica.
Reao
Reao es una comuna polinesiana, situada dins la collectivitat d'otramar de la Polinesia Francesa sus l'archipèla de las Illas Tuamotu e de Gambier.
Leis dictatorialas
Contengut de las leis
Las leis contenon de provisions que permeton: thumb|right|130px|La disruption del trafic per una motorcade de mai de 5 veituras pòt èsser sancionat per una pèrdia del permés de menar durant 1 o 2 ans e la confiscacion del veïcul
Vieux-Château
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat a portat lo nom de Laure-sus-Seren.
Marc Pastor
Marc Pastor (Barcelona, 12 d'octobre de 1977) es un escrivan catalan e membre de la seccion scientifica de la polícia catalana. Se revelèt subretot gràcias a son roman La mala dona, publicat en 2008, que tracha d'un personatge istoric Enriqueta Martí que torturèt e assassinèt de gents dins la Barcelona de la debuta del sègle XX. Aqueste libre, revirat en anglés e publicat en genièr de 2014 jol títol de Barcelona Shadows, a portat una reconeissença internacionala a l'escrivan.
Belezeg
Belezeg en breton (Balazé en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
Per continuament d'aquela donation, los religioses de La nòstra-Madama de Vitré lèvan los dos tèrces dels #dire de la parròquia de Balazé, recuèlhon las prémices e las oblations fachas a la glèisa, e bastisson al bourg una grange per reculhir las siás #dire. Mas pèrdon pauc a pauc la siá influéncia en aquela parròquia, ont possedisson pas gaireben mai res a. An quitament a lutar de còps amb l'avesque de Roazhon per conservar lo sieu drech de presentacion al benefici de la curació de Balazé, drech en provenent de la donation #que se los i aviá facha de la glèisa paroissiale (Archiu départementales de Ille-e-Vilaine, 18 H, 15).
Un grand nombre de recteurs de Balazé #èsser al meteis temps doyens de Vitré. Malgrat aiçò res pròva pas qu'aquela dignitat décanale i aguès jonch a la rectorerie de Balazé ; doas causas semblan quitament contràrias a aquel sentiment : la presentacion ordinària del benefici de Balazé pel abbé de Sant-Melaine, — e la certitud que divèrsas doyens de Vitré pas #èsser ponch recteurs de Balazé. En 1790, lo recteur de Balazé jouit dels dos tèrces de las gròssas e menues #dire, — de las #dire novales, — del presbytère, amb un jardin e un pichon pré ; lo tot aimat per Renascut Lo Maridat, recteur d'alavetz, valer 4 500 libres de renda. A la meteissa epòca, la fabrica jouit de 182 libres 16 sòls de renda (Archiu départementales de Ille-e-Vilaine, 1 V, 28).
Lo Châtelet succedís a la s-|XVII|e}} a la Bouëxière coma distincion de la parròquia. Lo Châtelet es a la familha Sévigné l'an 1355, passa de contunh a la familha Hay. Lo Châtelet a erigit en marquisat en 1682.
Se tròba los appellations seguents : Ecclesia de Balazé (en 1116), Balazeum (en 1500).
La glèisa de Balazé appartient au commencement du aux chanoines de la collégiale de Notre-Dame de Vitré. Mais lorsqu'en 1116 Marbode, évêque de Rennes, souhaite supprimer cette collégiale et donne Notre-Dame de Vitré à l'abbaye de Saint-Melaine de Rennes, Balazé suit le sort de Notre-Dame et devient ainsi la propriété des Bénédictins de Saint-Melaine. Le seigneur de Vitré approuve ce changement et assure solennellement aux moines la possession de l'église de Balazé et de la partie du bourg qui en dépend, « ecclesia de Balaze cum sua parte burgi » (Dom Morice, Preuves de l'Histoire de Bretagne, I, 531, 630). En 1170 Etienne, évêque de Rennes, en 1185 le pape Luce III, et en 1213 Pierre, autre évêque de Rennes, confirment successivement l'abbé de Saint-Melaine dans la jouissance de l'église de Balazé (Cartulaire de l'Abbaye de Saint-Melaine).
Par suite de cette donation, les religieux de Notre-Dame de Vitré lèvent les deux tiers des dîmes de la paroisse de Balazé, recueillent les prémices et les oblations faites à l'église, et construisent au bourg une grange pour ramasser leurs dîmes. Mais ils perdent peu à peu leur influence dans cette paroisse, où ils ne possèdent presque plus rien au. Ils ont même à lutter parfois avec l'évêque de Rennes pour conserver leur droit de présentation au bénéfice de la cure de Balazé, droit provenant de la donation qu'on leur avait faite de l'église paroissiale (Archives départementales d'Ille-et-Vilaine, 18 H, 15).
Un grand nombre de recteurs de Balazé furent en même temps doyens de Vitré. Cependant rien ne prouve que cette dignité décanale fût unie à la rectorerie de Balazé ; deux choses semblent même contraires à ce sentiment : la présentation ordinaire du bénéfice de Balazé par l'abbé de Saint-Melaine, — et la certitude que plusieurs doyens de Vitré ne furent point recteurs de Balazé. En 1790, le recteur de Balazé jouit des deux tiers des grosses et menues dîmes, — des dîmes novales, — du presbytère, avec un jardin et un petit pré ; le tout estimé par René Le Marié, recteur d'alors, valoir 4 500 livres de rente. À la même époque, la fabrique jouit de 182 livres 16 sols de rente (Archives départementales d'Ille-et-Vilaine, 1 V, 28).
Le Châtelet succède au à la Bouëxière comme seigneurie de la paroisse. Le Châtelet est à la famille Sévigné en 1355, puis passe à la famille Hay. Le Châtelet est érigé en marquisat en 1682.
On rencontre les appellations suivantes : Ecclesia de Balazé (en 1116), Balazeum (en 1500).
Bèthpuei
Bèthpuei o Vathpuei [bap :w'eī] (Betpouey en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [bap'pwéy] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Bet Puey, Bed Pui ath sègle XII, Betpuy, Belpuy, en 1251, Bed Poey en 1285, De Bello Podio, en latin, en 1313, De Villapodio, en latin, en 1342, Bet Poey en 1429, Bapoey en 1614, Batpoëy en 1760, Batpouey en 1768, Betpoey (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat e Negre, Bèthpuei que vien deth latin De bellum podium, « bèth e puei ».
Segon Miquèu Grosclaude, Bèthpuei que vien de bèth e de puei (latin podium). Grosclaude que pensa eras grafias de 1342, 1614, 1760 e 1768 e son fautivas. Rai per 1342, mes eras autas tres que son confòrmas ara prononciacion modèrna e probable, deths sègles XVII e XVIII.
Jean-Louis Massoure qu'interprèta era prumèra sillaba com vath. Qu'ei totalament inversemblable eth nom d'origina sia *Vathpuei. Que's cau ahidar arrasonablament aras fòrmas ancianas. Eth passatge de Bèthpuei a Batpuei que s'explica benlhèu foneticament o per atraccion posteriora de Vath.
Diapositiva
thumb|Una diapositiva en colors dins d'un quadre de plastic. Una diapositiva  es una fotografia positiva creada sus un supòrt transparent mejans de processus fotoquimics. Es diferent dels filmes negatius e de las Impressions fotograficas. La diapositiva tanben es utilizada pels filme de cinèma, perque produsís un imatge positiu sens l'intervencion de negatius.
Las diapositivas èran preferidas del professionals e de fòrça amators al respècte de la netetat de reproduccion cromatica dins la fotografia tradicionala. La durada de conservacion de las diapositivas es majora qu'aquela de las impressions en color, de fach, lo procés Kodachrome es reconegut pels sas qualitats archivisticas.
Lo procés K-14 de Kodachrome èra fòrça dificil de realizar, perque un cambi minim de las especificacions podava afectar la qualitat del produch final, essent un metòde naturalament imperfècte integrant de pichonas quantitats contaminantas dins las capas de color produson un efècte especific e irreproductible. A causa del desvam e la complexitat, s'abandonèt la fabricacion en 2010 Los filmes per diapositivas Ektachrome e Fujichrome seguissián lo procés estandard E-6.
Projeccion frontala
La projeccion frontala o matte painting en anglés es un procediment cinematografic que consistís a pintrar un decòr n'i daissant d'espacis vuèits, ont una o mai d'una scènas filmadas son incorporadas.
Aquel sistèma economic permet d'espandir fins a l'infinit los rèireplans sens aver a bastir de decòr gigant. Foguèt pro utilizat pels films de sciéncia-ficcion (que Star Wars), perque permet de daissar larga plaça a la creativitat e a l'imaginari.
Diapositiva
Lo tipe mai comun de las diapositivas es de 35 mm, qu'es un imatge en positiu tirat sus un filme de 35 mm estandard que, al seu torn, se plaça dins un quadre de plastic o carton; la talha estandard del quadre per un filme de 35 mm es de 50x50 mm.
Projeccion frontala
Tecnica
Tradicionalament, s'utilizava de pinturas acrilicas sus veire per crear de scenas de talha variabla (a l'entorn de dos mètres carrats), verges de pigments sus de luòcs precís. Una scèna vertadièra (amb d'elements de decors en armonia) èra filmada a part, de biais que coïncide amb l'espaci daissat liure. I aviá tres tecnicas per fusionar l'ensems:
Diapositiva
Los projectors mai ancians utilizavan un mecanisme de passatge que manualament tirava la diapositiva d'un costat de la maquina, ont podava èsser remplaçada per la seguenta. Los projectors modèrnes utilizan un disc, nomenat "carrossel", que comprend un grand nombre de diapositivas que son tiradas automaticament fòra d'el per las plaçar fácia a la lutz incandescenta.
Projeccion frontala
Tecnica
Lo nivèl de detalh de las pinturas sul veire depend de la durada de la scena: per mens de quatre segondas l'uèlh demora gaire suls details, arribat a detz o pòt. Una scèna de jorn demanda èsser mai detalhada qu'aquela realizada de nuèch. Tanben, lo centre de la pintura es trabalhat melhor que los marges, perque l'uèlh s'i pausa naturalament en primièr. La qualitat finala es garantida per un ajustament precís dels contorns, de l'esclairatge, e pel fach que se dona mai l'attencion sus l'accion (qu'es vertadièrament filmada), puslèu que sul decosr.
Diapositiva
La companiá Polaroid produguèt un filme per diapositivas instantanèas, nomenat Polachrome.
Istòria
Lo procés mai ancian de la fotografia en color foguèt l'autocrom. Èra un metòde de sintèsi additiva de color que donava de diapositivas en colors, mas escuras e amb una resolucion cromatica limitada. Al contrari, lo procés de sintèsi sostractiva de color Kodachrome donava de diapositivas de colors brilhantas. Introdusit en 1935, se fabriquèron dins un format de 16 mm pels filmes cinematografics, 35 mm per las diapositivas e 8 mm pels filmes ostalièrs.
Projeccion frontala
Tecnica
L'utilizacion de decors sus veire fa impossible l'estereoscopia impossible.
Diapositiva
Istòria
Al començament dels ans 1940, d'amators utilizavan lo Kodachrome per far de fotografias personalas, d'autres utilitzavan adaptadors de rotlèus de filmes per de camèras ordinàrias de 4 "x 5". A l'epòca, los filmes en color avián fòrça dècas, èran costoses e les impressions pregavan fòrça temps. Los amators las utilizèron fins als ans 1970, quand l'impression en colors va comencèt a remplaçar.
Fins a 1995, las diapositivas en color èran l'unic mejan fotografic utilizat dins la publicacion, e foguèt fòrça utilizadas dins la fotografia publicitària, de documentaris, esportiva, e de natura. Los mejans digitals remplacèron pauc a pauc las seunas aplicacions. Kodak atudèt la seuna produccion de filmes e sonque aquels de Fujifilm encara se tròbar sul mercat.
Blanc e negre
Las diapositivas a blanc e negre se pòdon confeccionar dirèctament amb fòrça tipes de filmes en blanc e negre, utilzant un procés invèrse. La projeccion de diapositivas en blanc e negre es rarament realizada ara, levat pel cinèma. Pasmens se las diapositivas en blanc e negre son encara utilizadas, lo metòde per las crear utiliza subretot un internegatiu e un procés estandard, a luòc d'un procés quimic invèrse. Dins lo cinèma en blanc e negre s'utiliza encara per capitar l'aparéncia de "cinema negre".
Brenniliz
Brenniliz en breton ( Brennilis en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Aspremont (Auts Aups)
Aspremont (Aspremont en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Beaumontel
Beaumontel en normand (Beaumontel en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat de Beaumontel a situat sus la Risle, enclavée entre lo scenari del Neubourg e lo bòsc de Beaumont-lo-Roger.
La Risle, lo ruisseau de la Georgettes es lo cors d'aiga de Beaumontel. Es una font.
La commune de Beaumontel est située sur la Risle, enclavée entre le plateau du Neubourg et la forêt de Beaumont-le-Roger.
Dimitri Vegas & Like Mike
Dimitri Vegas & Like Mike es un grop belga e grèc de musica house, compòst pèls fraires Dimitri Thivaios (Dimitri Vegas) e Michael Thivaios (Like Mike).
Beaumontel
Geografia
La Risle, le ruisseau de la Georgettes est le cours d'eau de Beaumontel. C'est une source.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Telescòpi
Un telescòpi es un sistèma optic que permet de veire d'objèctes alunhats, en tot agrandir sa mesura angulara e sa luminositat aparentas. Los telescòpis son entre las aisinas mai importantas en astronomia e astrofisica. E mai que lo mot "telescòpi" se referisca generalament als telescòpis optics, existís de  telescòpis per gaireben totas las frequéncias de l'espèctre electromagnetic.
Tot telescòpi optic es format per un objectiu e un ocular. L'objectiu forma un imatge (normalament real) de l'objècte alunhat sus son plan focal; aqueste imatge es puèi agrandida per l'ocular o ben impressionada sus una pellicula fotografica o detectada per una camera CCD. Si l'objectiu es una lent se parla de telescòpi refractor, se l'objectiu es un miralh concau se parla de telescòpi reflector; s' utiliza una combinason de lents e de miralhs se nomena telescòpi catadioptric.
Rimatara
Rimatara es una comuna polinesiana, situada dins la collectivitat d'otramar de la Polinesia Francesa sus l'archipèla de las Illas Australas. .
Lampa d'arc
Una lampa d'arc es un sistèma procurant de lutz mejans d'electricitat jos forma d'un arc electric.
L'arc electric
thumb|Un arc electric entre dos electròdes. Dempuèi la descobèrta de l'arc electric pel quimista anglés Sir Humphry Davy, en 1809, las recercas foguèron nombrosas. Aviá obtengut un arc de de long, aprèp aver menat al comtacte doas latas de carbon ligadas als dos pòls d'una bateria d'elements Volta; entre ambedoas latas se produguèt una flama que se corbava en forma d'arc de cercle jos l'efècte del corrent d'aire caud ascendent, vaqui lo nom de la flama d'arc electric, nom que foguèt conservat fins ara.
Grandvilliers (Oise)
Geografia
thumb|left|200px|left|Grandvilliers e los sieus environs l'an 1885. Bourg Del Plâteau picard, situat a 28 quilomètres al nòrd de Beauvais, 100 km al nòrd de París e 40 km al sud-oèst de Amians.
Lampa d'arc
Plaçament dels electròdes
Per un arc de corrent continú, l'electròde (d'en primièr de carbon) positiu es toujours plaçat sus la partida superòra e se cava a son extremitat un cratèr, pichona depression en forma de calòta esferica concava, qu'es portada cap a incandescéncia. Es lo quite cratèr que produtz la mai granda partida (85 %) de la lutz balhada per l'arc. L'electròde negatiu plaçat en dejós forma una punta erodada que cobrís de nodositats; es menada cap al roge e dona prèp de 10 % de la lutz emesa. Lo quite arc, es a dire las vapors situdas dins l'espaci comprés entre ambedos electròdes dona prèp de 5 % de la lutz emesa. L'arc deu èsser dispausat de biais que lo cratèr siá orientat cap a la superfícia a esclairar e l'electròde negatiu deu èsser mai prima possible, per formar un ecran minim per la lutz produch pel cratèr. L'arc demòra fòrça instable a la variacions de tension o de corrent. Per mermar aquel inconvenient sufisís de plaçar en seria una resisténcia ohmica.
Alucatge de l'arc electric
Per alucar un arc, cal sarrar los electròdes, los menar cap al contacte e los alunhar enseguida. Aquela operacion se realiza automaticament.
Dins l'aire liure
A mesure que los electròdes s'usan, un dispositiu los serra per mantenir un alunhament constant. Ambedos electròdes s'usan per combusction, perque l'electròde positiu es mai caud, s'usa mai aviadament. Dins un arc jos e de  de long, l'electròde positiu s'usa de  per ora. En mejana la durada d'un parelh d'electròdes, per un arc a aire liure, es de (foncion de la longor dels electròdes). L'usuadís tròp rapid dels electròdes demòra lo problèma máger, demandant una man d'òbra costosa e los arcs a aire liure an ara desapareguts.
Grandvilliers (Oise)
Istòria
thumb|left|Granvilliers avant la [[Première Guerre mondiale.]] left|thumb|La Place Barbier, avant la Première Guerre mondiale. Au premier plan, la statue du Général Saget, édifiée sur les plans de [[Charles Garnier (architecte)|Charles Garnier par M. Grauck le 18. Son métal fut récupéré par les Allemands pendant la Seconde Guerre mondiale .]] thumb|left|Grandvilliers, avant les destructions de la [[Seconde Guerre mondiale.]]
Lampa d'arc
En mitan miègclaus
Charles F. Brush, que contribuguèt fòrça al desvelopament de la lampa d'arc, foguèt un dels primièrs a aver l'idèa d'operar l'arc dins un mitan miègclaus. La quantitat d'oxigèn admesa essent escás sufisenta per produire la combustion, los electròdes brutlan fòrça mens aviadament (fins a ), quitament se lo rendament luminós es mendre al respècte dels arcs a aire liure. La dinamò de Gramme foguèt utilizada per provesir las lampas d'arc amb lo régulator de Serrin, donca en corrent continú.
Las lampas d'arc miègclaus de Brush, e aquela de Thomson-Houston (mai tard General Electric) e d'Adams-Bagnall, foguèron al vam per esclairar los airals comercials, industrials e carrierencs de l'America del Nòrd fins als ans 1910, mas la Primièra Guèrra Mondiala e l'apareisson de las lampas d'incandescéncia de mai fòrta poténcia, menèron a la retirada d'aquela tecnologia. Una granda majoritat de las lampas d'arc acabèron a la ferralha per provesir en municions l'armada pendent la guèrra.
La candela de Jablochkoff
Paul Nicolaïewich Jablochkoff aguèt l'idèa simple de plaçar los electròdes pas mai de fácia mas de costat, verticalament. Ambedos electròdes son isolats amb una capa d'argila e l'arc electric se fa al suc d'ambedoas extremitats. Una listròta de carbon fa l'amorsatge. Per obtenir un usadís egal dels electròdes, Jablochkoff pensèt ja a utilizar lo corrent alternatiu. En 1876, un an abans la lampa d'incandescéncia d'Edison, de lampas d'arc de Jablochkoff foguèron utilizada per l'esclairatge de las vias dels grands magazins a París e a Londres. Jablochkoff melhorèt encara las lampas d'arc per far un remplaçament aisit e aviat dels electròdes usats ,
A l'ora d'ara
thumb|Une lampe d'arc al [[Xenon de utilizada dins los projectors de cinèma de talha mejana.]] Las lampas d'arc son utilizadas per totes los projectors de cinèma e per l'esclairaige de l'empont. Las emissions musicalas tele, las mòstras d'artistas utilizant de projectors rotatius nomenats scanners e de projectors de percaç equipats de lampa d'alogenurs metallics (lampas HMI) o lampas de Xenon. Es l'aspècte pontual e poderós de la font qu'es interessant per l'espleitacion optica. Lor vida es de 500 fins a.
Per l'esclairatge, las lampas d'arc foguèron remplaçadas per las lampas de descarga bassa o nauta pression que se vei per las carrièras e los estadis
Nòtas e referéncias
<References/>
Halloy (Oise)
Halloy  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Oise de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge a #èsser una creacion de la Abbaye de Lannoy
Le village a été une création de l'Abbaye de Lannoy
Éric Alégret
Éric Alégret (Sarlat e La Canedat, 1965) es un jogaire de rugbi de XV.
Jean-Luc Joinel
Jean-Luc Joinel (Sent Vincenç de Còssa, 1953) es un jogaire de rugbi de XV. Jòga per l'equipa de França.
Sent Miquèl (Tolosa)
Le quartièr Sent Miquèl de Tolosa, situat al sud del centre vila, a l'entorn del caireforc de l'anciana Pòrta Narbonesa, es plan residencial e popular. Le quartièr deu son nom a la Granda Carrèra de Sent Miquèl.
Al centre del quartièr i a l'estacion de mètro Sent Miquèl Marcel Langer sus la Linha B.
Lucha anticarri
thumb|right|[[Fotografia d'un sistèma de tir de missils anticarri Milan de l'armada francesa en 2007.]]
Le Bizot
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lucha anticarri
La lucha anticarri designa lei tecnicas e dei tacticas militaras destinadas a combatre lei carris de combat e, pus generalament, l'ensemble dei veïculs blindats d'una armada enemiga. En causa de l'importància dei carris de combats sus lo prat batalhier, es un aspècte fondamentau de la guèrra modèrna.
La Premiera Guèrra Mondiala
La necessitat de desvolopar un armament especific per destrurre lei blindats advèrs apareguèt durant la Premiera Guèrra Mondiala (1914-1918) amb l'invencion dau carri de combat. D'efiech, se lei premiers modèls èran vulnerables ais obús explosius utilizats per l'artilhariá, foguèt rapidament necessari de metre en plaça de mejans novèus per arrestar lei carris produchs a partir de 1917. Leis Alemands aguèron un ròtle motor dins aqueu procès car deguèron faciar lo desvolopament de l'armada blindada francesa e britanica. Inventèron donc lei premiereis obstacles anticarri, lo premier fusiu anticarri e lo premier canon anticarri. De mai, observèron l'interès d'utilizar de pèças antiaerianas còntra de blindats. De minas foguèron tanben fòrça utilizadas. Pasmens, d'un biais generau, aqueleis esfòrç foguèron pauc eficaç car lei mejans anticarri de 1917-1918 èran pauc adaptats ai carris aliats ò ai condicions dau prat batalhier.
De l'entre doas guèrras a la Guèrra Freja
thumb|right|[[Fotografia d'un canon anticarri checoslovac en 1937.]]
En causa dau ròtle novèu dau carri dins la guèrra, lo periòde de l'entre doas guèrras e de la Segonda Guèrra Mondiala (1939-1945) veguèt donc lo desvolopament de la lucha anticarri. Per aquò, d'unitats de combat anticarri foguèron creadas e integradas au sen de la màger part deis unitats de combat. En parallèl, l'armament foguèt melhorat amb l'invencion d'armas especializadas. L'element pus important d'aquela evolucion foguèt l'adopcion de la carga vueja coma projectil anticarri. D'efiech, coma sei proprietats de perforacion dependon pas de sa velocitat, poguèt èsser adaptada sus d'armas simplas e leugieras coma de granadas (granada britanica n°68 AT, RPG-43 sovietica...), de roquetas (Bazooka estatsunidenc, Panzerfaust alemand...), de minas e d'obús. Regardant lei canons, d'esfòrç importants foguèron menats per aumentar lo calibre, la velocitat iniciala de l'obús e la portada. Leis exemples pus famós son lei canons de 75 e de 88 mm alemands que foguèron adaptats per l'artilhariá, per la defensa antiaeriana e per lei carris.
Aqueu darrier ponch es una evolucion importanta de la Segonda Guèrra Mondiala. D'efiech, en causa de l'aumentacion constanta de la mobilitat dei carris e dei blindatges, lei carris venguèron rapidament l'arma principala dau combat anticarri. Per exemple, lei T-34 e lei KV sovietics ò lei Tiger e Panther alemands se destrièron per sei performàncias dins lo combat blindat. Ansin, foguèron concebuts de carris, dichs caçaires de carris, dedicats a la destruccion dei blindats enemics (Jagdpanzer V, Archer, SU-100...).
Enfin, un autre cambiament important dau periòde foguèt l'aparicion de l'aviacion anticarri que tenguèt un ròtle significatiu dins mai d'un combat de la Guèrra Germanosovietica ò durant la batalha de Normandia. Per aquò, foguèron utilizats d'avions d'ataca au sòu (Ilyushin Il-2...) ò d'avions de caça transformats (P-38 Lightning, P-47 Thunderbolt...) per tirar de roquetas aire-sòu sus lei formacions blindadas advèrsas.
La Guèrra Freja e lo periòde actuau
thumb|right|[[Fotografia d'un tir de missil anticarri per un veïcul leugier estatsunidenc.]] thumb|right|[[Fotografia de missils anticarri aire-sòu installats sus un elicoptèr d'ataca rus.]]
Durant la Guèrra Freja, la lucha anticarri foguèt marcada per la disparicion dei canons desplegadas sus lo prat batalhier, per l'aparicion dau concèpte de carri de combat principau e per la generalizacion dau missil. Ansin, lo combat anticarri modèrne es principalament menat per lei carris elei meteissei e per d'unitats terrèstras e aerianas equipadas de missils especializats dins l'ataca dei blindatges.
L'aparicion dau carri de combat principau es la consequéncia de l'intrada en servici de carris dotats d'una mobilitat fòrta, d'un blindatge espés e d'una poissança de fuòc importanta. Rapidament, aquelei carris venguèron un element major dau combat anticarri car èran superiors ai carris mejans, ai carris pesucs e ai caçaires de carris. Per aquò, d'obús novèus foguèron imaginats per batre lei blindatges e certanei carris son capables de tirar de missils. La generalizacion dau missil anticarri es l'autre aspècte major de la lucha anticarri modèrna. D'efiech, aquelei missils foguèron l'objècte de recèrcas importantas que permetèron de leis adaptar a de sistèmas de combat divèrs. Per exemple, dins leis unitats terrèstras, remplacèt en partida la roqueta e permetèt de donar de capacitats anticarri importantas ai fantassins e ai veïculs (Milan, Tow...). Pasmens, en causa dau còst de fabricacion dei missils, la roqueta demòra utilizada dins d'armas de portada corta (RPG-7, LRAC F1...). Dins l'aviacion, la roqueta es encara venguda pus rara amb l'aparicion dei missils anticarri aire-sòu. En particular, aquò favorizèt la concepcion de bombardiers e d'elicoptèrs especializats dins la caça ai carris de combat (A-10 Thunderbolt, Mi-24...).
Lei darrierei guèrras convencionalas implicant d'armadas equipadas de formacions blindadas importantas (Guèrra Iran-Irak, Guèrra de Kowait, Guèrra d'Ossetia...) an mostrat lo mantenement de l'importància dau carri de combat sus lo prat batalhier. En consequéncia, la lucha anticarri demòra un aspècte major dau combat modèrne e d'evolucions novèlas son en cors per desvolopar de missils capables de passar lei proteccions dei carris de la fin dau sègle XX (blindatge reactiu, produccion d'interferéncias, tir d'enganas...) ò integrar de plataformas de combat coma lo dròna.
Obstacles
Leis obstacles fixs ò mobils destinats a geinar l'avançada dei carris son apareguts tre la Premiera Guèrra Mondiala. L'objectiu es generalament de damatjar lei canilhas. Per aquò, pòu s'utilizar de barrieras d'arena ò d'elements especializats coma l'eiriçon chèc ò lei dents de drac. Aqueleis obstacles son totjorn utilizats a l'ora d'ara e sovent completats per d'explosius.
Municions
Lo desvolopament de municions especializadas dins l'ataca de blindatge comencèt a la fin de la Premiera Guèrra Mondiala. Es l'objècte de recèrcas importantas per adaptar lei municions anticarri ais evolucions dei blindatges e dei proteccions. D'un biais generau, lei tipes principaus de municions anticarri son :
Fusiu anticarri
thumb|right|[[Fusiu anticarri alemand Tankgewehr de 1918.]]
Lei fusius anticarri son apareguts durant la Premiera Guèrra Mondiala. Son de fusius pesucs destinats a tirar de municions pesucas, de 7,92 a 20 mm, amb una velocitat iniciala auta. Èran eficaç còntra lei premierei generacions de carris de combat e foguèron utilizats fins au començament de la Segonda Guèrra Mondiala. Abandonats dins lo corrent deis ans 1940, lei fusius anticarri son a l'origina dei fusius antimateriau actuaus.
Canon anticarri
thumb|right|[[Canon anticarri alemand Pak38.]]
Lei canons anticarri son de canons destinats a tirar de projectils anticarri. Foguèron fòrça utilizats durant l'entre doas guèrras e durant la Segonda Guèrra Mondiala car èran aisats de produrre. Plusors modèls èran en realitat polivalents e susceptibles de tirar de municions variadas. Dispareguèron amb l'aparicion e la generalizacion dau missil mai d'utilizacions son encara possiblas dins de conflictes aguent luòc dins de regions pauras onte lei blindats son rars.
Lança-roquetas anticarri
thumb|right|Tir d'una roqueta anticarri durant un entraïnament de l'armada estatsunidenca.
Lei lança-roquetas anticarri son apareguts au començament deis ans 1940 amb lo famós Bazooka estatsunidenc. Es concebut a l'entorn d'un tube que permet de tirar una roqueta portant una carga vueja. Relativament leugier, aqueu tipe d'arma conferís una capacitat anticarri importanta ais unitats d'infantariá e son còst de produccion es relativament feble. Ansin, en despiech de l'aparicion dau missil, lei lança-roquetas son totjorn utilizats per leis armadas modèrnas.
Caçaire de carris
thumb|right|[[Caçaire de carris alemand Hetzer de la Segonda Guèrra Mondiala.]]
Lei caçaires de carris son de veïculs blindats dedicats a l'ataca de carris enemics. Per aquò, dispausan generalament d'un canon poderós, d'un blindatge espés e d'una autor limitada per facilitar sa dissimulacion sus lo prat batalhier. Fòrça utilizats durant la Segonda Guèrra Mondiala, lei caçaires de carris foguèron pauc a pauc abandonats durant la Guèrra Freja car lei carris de combat principau podián tenir son ròtle.
Autrei carris e veïculs
Lei carris foguèron utilizats per destrurre d'autrei carris tre la Premiera Guèrra Mondiala. D'efiech, lei carris dispausan dei proteccions e de l'armament necessaris per aprochar e atacar un blindat enemic. Ansin, dins leis armadas modèrnas, lei carris de combat principau son un actor major dau combat anticarri. Segon lei situacions, d'autrei veïculs blindats pòdon i participar gràcias a de missils anticarri.
Avions d'ataca au sòu
Leis avions d'ataca au sòu especializats dins l'ataca dei blindats son apareguts durant la Segonda Guèrra Mondiala. Conoguèron un certan desvolopament durant la Guèrra Freja au sen deis armadas estatsunidenca e sovietica amb l'A-10 Thunderbolt ò lo SU-25 Frogfoot. Son equipats d'un canon automatic poderós, de missils anticarri e de bombas. Pauc d'armadas modèrnas dispausan desenant d'avions d'aqueu tipe.
Elicoptèrs d'ataca
thumb|right|Tir de [[roquetas per un elicoptèr d'ataca britanic en Afganistan.]]
Lei premiereis elicoptèrs d'ataca destinats au tir de missils foguèron imaginats per França dins lo corrent deis ans 1950. L'idèa foguèt rapidament desvolopada per leis Estatsunidencs que concebèron d'elicoptèrs capables de sostenir lo combat de l'infantariá e d'atacar de veïculs enemics. Per aquò, foguèron dotats d'un canon mitralhaire, de roquetas e de missils anticarris. Aqueleis elicoptèrs remplacèron lei caçaires de carris e fan totjorn partida de l'armament de mai d'una armada modèrna.
Saint-Léger (Charanta Maritima)
Saint-Léger  es una comuna francesa administrada per lo departament de Charanta Maritima de la region de Peitau-Charantas.
Œuf-en-Ternois
Œuf-en-Ternois es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Saint-Léger (Charanta Maritima)
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Potigny
Potigny es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
La vila de Potigny a situat a aperaquí 23 quilomètres al sud de Can e 9 quilomètres al nòrd de Falaise.
Œuf-en-Ternois
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Busca
Le Busca es un quartièr de Tolosa, situat entre le Canal de las Duas Mars, e le Jardin de las Plantas.
Passenger (cantaire)
thumb|250px|Passenger durant un concèrt a Southampton en 2013 Michael David Rosenberg, mai conegut artisticament coma Passenger (Brighton and Hove, Anglatèrra, 17 de mai de 1984) es un cantaire e cantautor de musica folk anglés. Gardèt lo nom del grop Passenger qu'existiguèt de 2003 a 2009 e n'èra lo menaire. Quand lo grop se dissolvèt en 2009, Rosenberg contunhèt sa carrièra musicala en solista. Sa cançon "Let Her Go" li balhèt una notorietat internacionala en 2013 e lo propulsèt a la cima de las vendas de disques dins mantun país. Qu'ei suportaire de l'Arsenau FC.
Le Busca
Le nom del quartièr ven de l'ancian castèl, qu'èra situat sus la plaça Henry-Russel. La familha de Busca i possediá una bòria. Èra alara le Barri del Salzat. Aprèp de vicissituds, le domeni agricòla venguèt al sègle XIX al sénher Daran aïnat, que protestava contra l'establiment de las escorsièras (Actuala Avenguda Crampel) que separava la sia proprietat, e plaçava l'autreg a qualques mètres de las fenèstras del castèl.
En 1841, le canal desbordèc, e le domeni del Busca patiguèt un grand damatge, èra alara la proprietat del marqués de Castelana. Es una dels mès bèls ostals de plasença de la banlèga Tolosenca, amb una bèla andana de pibols (carrièr Edouard-Branly), jardin, bosquet a l'anglesa, cabinets chinés, giscles d'aiga, iranjariá, pont sus besals, ...
En seguida, le domeni fosquèc trocejat e lotejat, una partida ven a la vila, e ven domeni public, l'autre fosquèc aquesa per de promotors privats. Le castèl jutjat malaisit fosquèc deroït en 1859.
Al començament del sègle XX, doas balòchas se succediguèron, l'una sus la plaça del Busca, l'autre sus la plaça de la Graveta (Henri-Russel):
L'Anric del Busca (1904)
Azay-le-Ferron
Azay-le-Ferron es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Saint-Léger (Charanta Maritima)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Potigny
Geografia
Potigny Es desservie per la N158 #que li cal evolucionar en A88. Aquela autoroute connectarà Can a Alençon.
La ville de Potigny est située à environ 23 kilomètres au sud de Caen et 9 kilomètres au nord de Falaise.
Potigny est desservie par la N158 qui doit évoluer en A88. Cette autoroute reliera Caen à Alençon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom de Potigny ven de Potiniacum (demòra de Potinus).
Abans la Revolucion francesa, l'ancian solar de Potigny èra lo banc d'una anautita justícia.
De 1790 a 1802 la municipalitat de Potigny #èsser un cap-luòc de costat, i aguèt de contunh ligat al costat de Falaise-Nòrd.
En 1907, La Societat de las Minas de Soumont vei lo jorn. Aquela mina de fèrre métamorphose aquel pichon bourg rural dins vila minaire cosmopolita. Dempuèi los ans 1920, lo arribada de populacions estrangièras per trabalhar a la mina trastoca indéniablement lo patrimòni local. Aquel son pas pas mens de dètz-e-uèch nacionalitats desparièras #que venon constituir la populacion. « La pichona Varsovie » es lo subernòm donat a aquela pichona municipalitat, continuament a l'implantacion d'una importanta comunitat polonaise.
Dempuèi 1908, lo bastiment de lotjaments individuales e collectius de briques roges remembra los corons del Nòrd de la França. Final dels ans 1940, la comunitat polonaise erigeix la siá pròpria capèla « La nòstra Madama de Czestochowa ». La messa i a dich per un curé polonais. Los minèrs esperaràn la fin dels ans 1950 per dédier una capèla a la siá patrona, santa Barba.
La clausura de las minas de Soumont ne serà un real bouleversement per Potigny.
Le nom de Potigny vient de Potiniacum (demeure de Potinus).
Avant la Révolution française, l'ancien manoir de Potigny était le siège d'une haute justice.
En 1907, La Société des Mines de Soumont voit le jour. Cette mine de fer métamorphose ce petit bourg rural en cité minière cosmopolite. Dès les années 1920, l’arrivée de populations étrangères pour travailler à la mine bouleverse indéniablement le patrimoine local. Ce ne sont pas moins de dix-huit nationalités différentes qui viennent constituer la population. « La petite Varsovie » est le surnom donné à cette petite commune, suite à l’implantation d’une importante communauté polonaise.
Dès 1908, la construction de logements individuels et collectifs de briques rouges rappelle les corons du Nord de la France. Fin des années 1940, la communauté polonaise érige sa propre chapelle « Notre Dame de Czestochowa ». La messe y est dite par un curé polonais. Les mineurs attendront la fin des années 1950 pour dédier une chapelle à leur patronne, sainte Barbe.
La fermeture des mines de Soumont en août sera un réel bouleversement pour Potigny.
Le Gouray
Le Góràè en galò; Gorre en breton ( Le Gouray en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Tahaa
Tahaa es una comuna polinesiana, situada dins la collectivitat d'otramar de la Polinesia Francesa sus l'archipèla de las Illas jol Vent.
Jusèp Loís Sans Socasau
thumb|Jusèp Loís Sans Socasau Jusèp Loís Sans Socasau (Betren, Val d'Aran, 1956) ei un politician, professor de matematiques e militant occitanista aranés. Ei sustot coneishut com fomentador e divulgador occitanista e director dera politica lingüistica deth conselh generau dera Val d'Aran.
Politicament nacionalista aranés, occitanista e catalanista ei president d'Esquèrra Republicana Occitana (ÈRO), seccion locau deth partit catalan Esquèrra Republicana de Catalonha. Aué, ajude eth procés independentista catalan en tot demanar eth reconeishement deth het aranés e occitan laguens Catalonha. ÈRO ei ara ena coalicion damb CiU actuaments ath poder en Aran damb eth sindic Carles Barrèra Sánchez.
Participe en articles d'opinion deth jornal electronic Jornalet e ei dempús 2014 president der Institut d'Estudis Araneses-Acadèmia Aranesa dera Lengua Occitana.
Escriuèc tanben quauqui libres com Er estudi ena memòria (2007) o Occitan en Catalonha (2008).
Ei casat damb era cantaira Lúcia e era sua hilha, Alidé Sans, ei cantautora occitana tanben.
Rurutu
Rurutu es una comuna polinesiana, situada dins la collectivitat d'otramar de la Polinesia Francesa sus l'archipèla de las Illas Australas. .
Taiarapu Èst
Taiarapu Èst es una comuna polinesiana, situada dins la collectivitat d'otramar de la Polinesia Francesa sus l'archipèla de las Illas Marquesas. .
Espinassas
Espinassas (Espinasses en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Veireda e Jumet
Veireda e Jumet (Beyrède-Jumet en francés) qu'ei ua anciana comuna gascona de Comenge, ena Vath d'Aura, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Eth 1èr de gèr de 2019, que fusionè dab Camors dens era comuna navèra de Veireda, Jumet e Camors.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn. thumb|300px|Vista de Jumet
Veireda
Era prononciacion qu'ei [bey'rédo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Arnaldus de Beireda, en latin, en 1216, De Beyreda en 1387, Beyrede (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Miquèu Grosclaude e Jacques Boisgontier, eras proposicions de Dauzat e de Negre que son irrealistas; era ipotèsi d'Aymard qu'ei foneticament convenabla e Veire- que pòt correspóner ath latin vitrum. Era sola dificultat, solinhada per Boisgontier qu'ei eth sufixe eda, de -etam, ei normaument un collectiu vegetau. Se vertadèrament i a agut veirèras (veirias), que seré ua excepcion ara règla.
Jumet
Era prononciacion qu'ei [yu'mét] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de Jumeto Vezano, de Jumeto, en latin, en 1387, Jumet (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
R. Aymard que prepausa eth gascon jumèu, « besson », deth latin gemellum, utilizat com nom de persona. Berganton cita pas de nom Jumet, mes gemellum qu'ei foneticament possible. Mes, dus vilatges bessons, dus Jumet que son citats ara Edat Mejana, quasi en fàcia un deth aute, Jumet Vezan, sus era arriba esquèrra dera Nèsta ath sud de Veireda [eth Jumet actuau], e Jumet Membrat, en arriba dreta, ath sud d'Ilhet. Pr'aquò, a despieit d'aquera circonstància, Miquèu Grosclaude qu'aima mei considerar eth nom com dobtós.
Baosan
Baosan en breton ( La Baussaine en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Geografia
La commune est située sur la D20 entre Tinténiac et Bécherel.
Nuncq-Hautecôte
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gapennes
Gapeinne en picard (Gapennes en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Artannes-sur-Indre
Artannes-sur-Indre es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
A ieu-camin entre Montbazon e Azay-la-Cortina, Artannes fa partida de la Vallée de l'Indre. Lo territòri communal a adaigat pel riu Indre.
À mi-chemin entre Montbazon et Azay-le-Rideau, Artannes fait partie de la Vallée de l'Indre. Le territoire communal est arrosé par la rivière Indre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Un dolmen e una sagèra del Age de bronze mòstran lo ancienneté de l'aucupacion dels luòcs. Los dos fontaines, probablament juradas antany, #qu'enquadran lo bourg e lo roure de las Danças remembran que lo vilatge de Artannes èra actiu a l'epòca gallo-romaine. En 1830, Balzac #far estapa a Artannes en disposicion a pè de Jogat-lès-Torns a Saché.
Un dolmen et une cachette de l’Age de bronze montrent l’ancienneté de l’occupation des lieux. Les deux fontaines, probablement sacrées jadis, qui encadrent le bourg et le chêne des Danses rappellent que le village d’Artannes était actif à l’époque gallo-romaine. En 1830, Balzac fit étape à Artannes en allant à pied de Joué-lès-Tours à Saché.
Bètas
Bètas (Bettes en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e en Bigòrra. Qu'ei administrada peth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn. Eth vilatge que's situa en eras Baronias Gasconas.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei ['bètas] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : A Betas, cap a 1200-1230, De Betas en 1313, De Vetis, en latin, en 1342, de Betis, en latin, en 1379, Vetas en 1429, Betas en 1541, Betes en 1760, Bettes (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat, Bètas que vien deth nom germanic d'òmi Betto, ath cas subjècte. Segon Negre e R. Aymard, citats per M. Grosclaude, Bètas qu'ei eth plurau de veta, « som, lòc haut », pr'amor eth vilatge qu'ei sus un costalat enter duas comas.
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa era proposicion de Dauzat, pr'amor eras fòrmas ancianas son ath femenin plurau; veta, « som, lòc haut » qu'ei un mot lengadocian, pas gascon; ua possibilitat qu'ei eth mot panoccitan veta, « riban, vena, filon »; mes com lo motivar a Bètas ? eth nom que demòra escur. En l'abséncia d'etimologia versemblabla, era grafia qu'ei fonetica.
Algèbra lineara
L'algèbra linear es lo domeni dei matematicas pertocat per l'estudi deis espacis vectoriaus.
Igea
Igea pòt designar:
Estela Sant Cirici
Estela Sant Cirici (Étoile-Saint-Cyrice en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
Lo vilatge es al sud-oèst del departament dels Anautitas-Alpes. La municipalitat se situa a 19 quilomètres de Laragne-Montéglin. Es al limit del departament de la Drôme.
Le village est au sud-ouest du département des Hautes-Alpes. La commune se situe à 19 kilomètres de Laragne-Montéglin. Elle est à la limite du département de la Drôme.
Istòria
A la Mièja Edat, la glèisa paroissiale dépendait de la abbaye de Chardavon (a l'ora d'ara en la municipalitat de Sant-Geniez), abbaye #que requectava las intradas ligadas dins aquela glèisa.
Au Moyen Âge, l’église paroissiale dépendait de l’abbaye de Chardavon (actuellement dans la commune de Saint-Geniez), abbaye qui percevait les revenus attachés à cette église.
Othman ibn Affan
Othman ibn Affan (576-656) foguèt lo tresen califa de l'Islam que reinèt de 644 a son assassinat.
Jean-Henri Naderman
thumb|Edicion per Naderman deu Concerto per arpa en Fa Major Opus 9 de [[Jan Křtitel Krumpholtz qui lo son Vivace e ostenta l'aire dei Filhetas de Tolon]] Jean-Henri Naderman (lo 20 de julhet de 1734 - Paris, lo 4 de heurèr de 1799) que un arpista, un editor de paritcions e mei que mei un laütièr d'arpas germano-francés.
Que neishó dens lo Sant Empèri Roman Germanic mes que s'intellè en França de cap a 1756. Que beneficiè deu sostien jus la forma de comanda de la Reina maria Antonieta d'Àustria e que ho deus purmèrs a bastir d'arpa dab pedalas (dab moviments simples, que Sebastian Erhard malhorore en moviment doble, qui dore l'arpa de concèrt modèrna).
Qu'ei un deus possibles inventors de l'arpa de pedalas, mes d'autes laütièrs que sembla d'aver desvolopat lo mecanisme a la medisha epòca e b'ei establit qui ho eth purmèr.
Qu'avó dos hilhs : François-Joseph Nadermann, arpista e professor d'arpa e Henri Nadermann, eth tanben laütièr.
Arlun
Arlun (en lombard, prononciat localament Arlungn, Arluno en italian) es una comuna d'Itàlia situada dins la Ciutat Metropolitana de Milan dins la region de Lombardia.
Toponimia
Entre las ipotèsis prescientificas sus l'origina del nom, i a la del latin Ara Lunae (« Autar de la luna »), deguda a Filippo Argelati dins son òbra Bibliotheca Scriptorum mediolanensium publicada en 1745.
Masatges
Poglianasca, Rogorotto
Comunas confrontantas
Casoesso, Nervian, Parabiai, Pojan, Sidrian, Vittuòn, Corbetta, Ossòna, Sastevan e Vanzagh
Craiova
Craiova es la 6 vila de Romania en populacion totala.Capluòc del județ de Dolj. Es sitadaée près de la riba senèstra de Jiu, en Oltenia centrala, a mièg-camin entre los Carpats meridionals e Danubi e a a l'oèst de Bucarèst. Sa populacion s'enauçava a 269,506 abitants en 2011.
Maxamed Cabdulaahi Maxamed
Maxamed Cabdulaahi Maxamed dich Farmaajo (Mogadishu, 5 de mai de 1962. Son nom es sovent anglicizat en Mohamed Abdullahi Mohamed) es un politician somali. Foguèt primièr ministre de 2010 a 2011.