cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bhimrao Ramji Ambedkar
Los 22 vòts d’Ambedkar
Pendent la conversion dels intocables presents, Ambedkar apond, a la presa dels Refugis e dels Precèptes, 22 vòts que d’esperel redigiguèt. Son d’instruccions practicas destinadas d'un costat a iniciar pels convertits una reala practica bodica, e d'autra a evitar que fagan pas d’amalgama entre lo bodisme e l’indoïsme, çò que fan los indós. Aquestes 22 vòts son los seguents (cal notar que los vòts n° 13 a 17 correspondon als cinc precèptes bodics, lo primièr sota sa forma positiva, los quatre autres sota lor fòrma negativa): vinheta|Inscripcion dels 22 vòts a Deekshabhoomi (luòc de la conversion), a Nagpur.
Difusion de la pensada d'Ambedkar
Lo movement de conversion al bodisme iniciat per Ambedkar lo jorn de sa conversion contunha fins ara; tocant a l'origina los sols Dalits del Maharashtra, s’espandís uèi lo nombre de personas de bassa casta, dins un nombre grandissent d'Estats de l'Índia. La promocion del movement bodiste dalit es donc a l'origina d'un reviudament d'interés pel bodisme dins fòrça partidas de l'Índia; mai, aqueste desvelopament del bodisme es sempre mai fòra d'Índia.
A la fin de las annadas 1990, de Roms ongreses vegèron de parallels entre la lor situacion e aquesta dels Dalits en Índia, e comencèron avse convertir al bodisme, inspirats per l'apròche d'Ambedkar.
Lo celèbre cantaire carnatic indian T._M._Krishna explica las rasons que lo mèron mené a èsser un adèpte del bodisme.
Escrichs e discors
Lo Ministèri de l'Educacion del Maharashtra publiquèt la colleccion dels escrits et discors de "Dr. Babasaheb Ambedkar: Writing and Speeches" en diferents volums.
Nòtas e Referéncias
<references responsive="" group="">
Gorgonas
vinheta|Gorgoneion d'epòca arcaïca. Dessenh d'una terralha encontrada en 1836 sota lo [[Partenon.]] Las Gorgonas (en grèc ancian ou ), al singular Gorgona ou Gorgo, son, dins la mitologia grèga, de creaturas fantasticas malfasentas que l'agach a lo poder de petrificar las personas que las regardan.
Son tres sòrres: Medusa (la mai coneguda e sola a èsser mortala), Euriala e Steno (que son immortalas). Lors sòrres ainadas e tanben lors gardianas sona las Grèas.
Mite antic
Al sègle V AbC<abbr class="abbr nowrap" title="avant Jésus-Christ">. , Euripid es menciona una version diferenta amb una sola Gorgona, un monstre concebut per Gèa (la Tèrra) per ajudar sos filhs, los Gigants, dins lor batalha contra los dieus, e que foguèt tuada per Atena.
Al sègle I, l'autor roman Igin dona encara una autra filiacion: Gorgona seriá eissida del Gigant Tifon e d'Equidna, qu'engendrèt Medusa e sas sòrres. Lor demora se trapa de l'autra costat de l'Ocean occidental, al mont Elicon e segon d'autras versions, en Libia.
Segon la descripcions dels ancians coma Ovidi (Metamorfòsis), las Gorgonas èran descrichas coma de joventas amb alas d'aur e de mans de bronze. De sèrps èran enrotladas a l'entorn de lors caps e de lors cenchas. Segon unas traduccions, èran tanben dotadas de defensas de singlars.
Segon los mites, vivián a l'occident extrème, al delà l'Ocean e las Esperidas. Las e defendavan l'accès d'aqueste país mitic. Las Gorgonas terrorizavan los mortals, e los dieus las evitavan, levat Poseïdon, que decidiguèt de s'unir amb Medusa. Dos enfants sortiguèron d'aquesta union: Pegàs, e Crisaor.
Lor agach calhavan aquestes que vesián lors caras. Son mai sovent consideradas coma fòrça laidas: Ovidi parla de « la cara repugnanta de Medusa ».
Persèu, armat d'un bloquièr, que l'interior l'utilizèt de miralh per estar pas petrificat per l'agach del monstre, e d'una espasa ofèrta per Ermès, podèt trencar la tèsta de Medusa. Del sang que gisclèt de son còl sorgiguèron Crisaor e Pegàs, ambedos concebuts per Poseidon. Persèu ofriguèt a Atena la tèsta de Medusa, nomenada le Gorgoneion, (Bibliotèca, II, 4, 2-3). La divesa n'orna son bloquièr, l'egida, qu'es censat aver lo poder de petrificar los enemics.
Segon de versions del mite, de sang levat del costat drech d'una Gorgona podiá tornar un mòrt a la vida, alara qu'aqueste levat de son costat esquèr veniá un poison fatal e instantanèu.
Se ditz tanben que'Eracles recebèt d'Atena una bocla de la caveladura de Medusa (que possedissiá las mèsmas vertuts que sa tèsta) e la donèt a Steopèa, la filha de Cefèa, per protegir la vila de Tegèa contra los atacs.
Ceramica grèga
vinheta|Una Gorgona sus una aenfòra de còl atic de caras negras, vèrs 520–510 AbC. Sus las scènas penchas dels vases grècs antics, las Gorgonas an mai sovent l'aparéncia de creaturas ibridas semiumanas e semimonstrosas. An un còrs uman e pòrtan de vestits umans, mas possedisson d'alas (doas o quatre) e una cara monstruosa amb una larga boca, de cròcs de falba e una cabeladura de sèrp. Causa rarissima suls vases penches, an la cara virada non pas de perfil mas de fàcia e regardan los espectators. Tiran la lenga. Corron, gesticulan e brandissent sovent de sèrps dins lors mans. Sus las scènas representant lo mite de Persèu, se vei sovent doas o tres Gorgonas percaçant l'eròi.
Lo Gorgoneion
La representacion de la tèsta d'una Gorgona, sovent Medusa (sempre de fàcia, esculptada o grabada dins la pèira, o alara dessenhada, sovent amb de sèrps emergissent del crani e amb la lenga tirada entre los cròcs) foguèt sovent plaçada amb de variacions dins sa composicion, sus las pòrtas, las muralhas, las ceramicas, las monedas, l'equipament militar o las pèiras tombalas per alunhar lo malastre e los esperits malins o terrificar los enemics. Lo Gorgoneion es per exemple representat sul bloquièr d'Atena, la divesa de la guèrra e de la saviesa. Dins aqueste cas, lo simbòl para la pèça d'equipament d'una dobla valor, a l'encòp l'imatge de la victòria sul monstre mas tanben atribuís al guerrièr una identitat e una fòrça capabla d'esglasiar l'enemic. Lo bloquièr es un bon exemple de las variacions graficas d'aquesta figura.
Autres usatges antics del tèrme
vinheta|Esculptura d'una tèsta de Gorgona dins lo Forum severian de la ciutat de [[Leptis Magna a Khoms, a unes a l'èst de Tripol en Libia.]] Lo tèrme « Gorgonas » foguèt utilizat quora per designar de guerrièras de Libia, quora per d'animals fabuloses que l'agach petrificava las gents. Plini lo vièlh las descriviá coma de salvajonas recobèrta de pels e de la tinhassa irsuta, çò qu'auriá fa naícer aurait lo mite de la cabeladura de sèrps.
Literatura
Lo tèma de las Gorgonas es a vegada utilizat de biais allegoric. Dins son roman Lo Conte de doas ciutats en 1859, l'escrivan britanic Charles Dickens compara l'aristocracia francesa expleitant son país a una Gorgona e desvelopa aquesta metafòra pendent un capítol entièr titulat « La Tèsta de la Gorgona » (S'agís del capítol 9 del libre II).
La literatura fantastica del sègle XIX posa a vegada son inspiracion dins lo mite de las Gorgonas, e tanben la sciéncia ficcion a partir de la fin del sègle XIX.
Als sègle XX e XXI, la fantasiá posa sovent dins las mitologias anticas, qu'es l'escasença de diferentas aparicions de las Gorgonas.
Cinèma
Las Gorgonas apareisson tanben dins los films de fantasiá s'inspirant dirèctament de la mitologia grèga. Percy Jackson: Lo Panaire de pericle, film american de Chris Columbus sortit en 2010 e adaptat d'un roman de Rick Riordan, met en scèna los dieus e creaturas de la mitologia que contunha d'existir als EUA de l'epòca contemporanèa. Percy Jackson i afronta entre autres la Medusa, mai coneguda de las Gorgonas.
Videojòc
Dins li videojòc Castlevania: Lords of Shadow 2 (2014), Dracula encontra e afronta las tes Gorgonas.
Dins lo videojòc Assassin's Creed: Odyssey (2018), lo jogaire deu tuar Medusa per trobar un artefacte.
Bendas desenhadas e mangas
Dans One Piece, Boa Hancock, Boa Sandersonia, Boa Marigold son las tres sòrres gorgonas de l'equipatge dels piratas Kuja e de l'illa Amazon Lily.
Molpré
Molpré es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fresne-l'Archevêque
Fresne-l'Archevêque en normand (Fresne-l'Archevêque en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Aquela municipalitat del departament de l'Eure a situat entre Écouis e Los Andelys, sul scenari del Vexin Normand. Es un pòbli-carrièra situada la longitud de la Départementale 1.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La descobèrta d'una pigassa, de la age del bronze, en 1896, testifica de la preséncia umana sus aquel territòri dempuèi longtemps.
Los archevêques de Roan aquerisson lo domeni de Fresne al meteis temps #que Andely, abans la. Los archevêques, barons de Fresne, i possedisson un solar. En 1256, Eudes Rigaud, archevêque de Roan, dona la gestion de Fresne a divèrs particulars.
La découverte d'une hache, de l'age du bronze, en 1896, atteste de la présence humaine sur ce territoire depuis longtemps.
Les archevêques de Rouen acquièrent le domaine de Fresne en même temps qu'Andely, avant le. Les archevêques, barons de Fresne, y possèdent un manoir. En 1256, Eudes Rigaud, archevêque de Rouen, donne la gestion de Fresne à divers particuliers.
(946) Poësia
(946) Poësia es un asteroïde.
Canton de Podençac
Lo canton de Podençac es ua anciana division administrativa francesa de Bordalés suprimida en 2015, situada dens l'arrondiment de Lengon, lo departament de Gironda e la region d'Aquitània, adara de Novèla Aquitània. Las 13 comunas son dempui 2015 dens lo canton de las Lanas de las Gravas, burèu centralizator a Salas.
Geografia
Aqueth canton es organizat a l’entorn de Podençac dens l'arrondiment de Lengon (arrondiment de Bordèu avant 2006). La soa altitud vària de 0 m (Serons) a 83 m (Landiràs) dab ua altitud mejana de 35 m.
Composicion
Lo canton de Podençac amassava 13 comunas e comptava 16 029 habitants (recensament de 1999 sens dobles comptes).
Istòria
Lo canton se creèt pendent la Revolucion, normalament en 1790. Landiràs e Barçac avèvan tanben un canton entre 1790 e 1801.
Nant
Nant (Nant en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
(948) Jucunda
(948) Jucunda es un asteroïde.
(947) Monterosa
(952) Caia es un asteroïde.
Quintana Roo
Quintana Roo es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic. vinheta|Quintana Roo
Rofinhac del Sigolés
Rofinhac del Sigolés (Rouffignac-de-Sigoulès en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Valencianas
Valencianas (Valenciennes en francés) es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Rofinhac del Sigolés
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [rufi’ɲa] [dɛlʂigu’le]. Lo nom es atestat Roffinhac al sègle XVI. Rofinhac ven d'un nom latin d'òme, Rufinius (Dauzat e Rostaing, Tanet e Hordé escrivon *Ruffinius, varianta de Rufinius, Rufinus) emb lo sufixe celtic -acum, , , latinizacion del sufixe celtic -acon. Chantal Tanet e Tristan Hordé precisan que dins la region una rófia es una espeluga, una cauna, mas foneticament aquò permet pas d'explicar lo nom de la comuna.
(949) Hel
(949) Hel es un asteroïde.
Sent Estève dei Sòrbs
Sent Estève dei Sòrbs (Saint-Étienne-des-Sorts en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Vau d'Oronaia
Vau d'Oronaia (en francés, Val-d'Oronaye) es una comuna occitana d’Auta Provença. Administrativament, es dins lo departament dels Aups de Provença Auta e la region Provença-Aups-Còsta d'Azur de l’estat francés.
Es una comuna novèla creaa per la fusion de las comunas de L'Archa e Maironas, lo 1èr de genièr de 2016.
Douaumont-Vaux
Douaumont-Vaux es una comuna francesa novèla siuada dins lo departament de la Mòsa, en region Grand Èst.
La comuna novèla es nascuda lo 1èr de genièr de 2019 de la fusion de las comunas de Douaumont e Vaux-devant-Damloup. Son capluòc de comunas es fixat a Vaux-devant-Damloup. A sa creacion, èra la comuna novèla mens poblada de França davant Saligòs (110 ab. 2016 ) o Val d'Oronaia (118 ab. 2016 ).
Regropa doas de las nòu comunas consideradas coma mòrtas per la França e destruitas en 1916 pendent la batalha de Verdun que foguèron pas rebastidas pr'amor que classadas en zona roja del departament de Mòsa. E mai que destruitas, las comunas delegadas de Douaumont e de Vaux-devant-Damloup son abitadas e an beneficiiat caduna d'un conselh municipal elegit fins a la creacion de la comuna novèla. Lo vilatge de Vaux-devant-Damloup foguèt tornar bastit a sus un site novèl respècte al precedent, çò qu'es un cas unic sul territòri del camp de batalha de Verdun.
Xasan Sheekh Maxamuud
Xasan Sheekh Maxamuud (Hassan Sheikh Mahamoud en anglés), universitari e òme politic n. 1955, foguèt president de Somalia entre lo 10 de setembre de 2012 e lo 16 de febrièr de 2017.
(950) Ahrensa
(950) Ahrensa es un asteroïde.
Sinaloa
Sinaloa es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic.
Sauvion
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [saw'bjuŋ]. Las fòrmas ancianas que son Sancta Maria de Saubiono, en latin, aus sègles XI-XII, Saubion en 1242, Saubion (mapas de 1647, de 1714 e de 1733).
Segon Dauzat e Rostaing, Sauvion que vien deu nom latin d'òmi Salvius, dab lo sufixe -onem. Astor, citat per B. Boyrie-Fénié, que dona la medisha solucion e ajusta Salvius deriva de salvus, « sauve ». ,.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que causeish lo nom latin d'òmi Silvio(n).
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'escarta pas la solucion de Negre, mès que causeish de preferéncia lo cognomen Salvius, atestat abondantament, dab lo sufixe -one. Que precisa pr'aquò ei ua solucion miei-sabenta, pr'amor lo grope [wj] dona de costuma [ʒ] o [j].
Chatt el-Arab
Chatt el-Arab ò Arvand Rud es lo canau principau dau deltà comun d'Eufrates e de Tigre. Lòng d'aperaquí 200 quilomètres, es un axe de comunicacion important, especialament per Iraq, e foguèt un enjòc major de la Guèrra Iran-Iraq de 1980-1988.
Egleisa de Sent Peire dau Cairoi
D'arquitectura gotica, datant daus segles XIII e XVI, serva daus elements d'arquitectura romanica. Au segle XIX, s'i ajustet daus chapiaus, de las balustradas, daus techs en pabalhon recuberts de lausa, tots d'estil gotic. Lo cluchier demòra sens dobte d'inspiracion romanica.
Venguet lo 9 de julhet de 1909.
Chenebier
Chenebier es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Geografia
- 10 km de Héricourt- 13 km de Belfòrt - aperaquí 20 km de Lure e Montbéliard
- 10 km d’Héricourt- 13 km de Belfort - environ 20 km de Lure et Montbéliard
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Abadiá daus Alòdis
L'abadiá benedictina daus Alòdis se tròba en Lemosin, dins lo departament de Nauta Vinhana. Fuguet fondada a la Janestosa vers 960, sos la regla de Sant Agustin, eissida d'un priorat de religiosas somés au superior de 'na comunautat de chanonges regulars, e l'abadessa deviá obediéncia aus chanonges d'Aurèlh.
La regla de Sant Beneset, adoptada au segle XII o au començament dau segle XIII, era seguda alternativament de la de Sant Agustin.
En 1503, i aviá 123 religiosas. Lo 6 de mai de 1506, au nom dau grand prior de Clunhic, un monge de l'abadiá de Sant Peire de Brantòsme i anet far visita. Totjorn au nom dau grand prior de Clunhic, agueren puei la visita dau prior d'Aurèlh.
'Questa abadiá aviá totjorn servat l'independéncia juscanta 1653 quand l'evesque de Lemòtges demandet son agregacion a Clunhic, qu'enviet un comissari lo 20 d'aost de 1653.
Las monjas segueren la regla de Sant Agustin juscanta 1810.
Cinc priorats dependián de l'abadiá daus Alòdis:
En 1750, fugueren transferidas a Lemòtges e se restacheren a las Urbanistas de Santa Clara, sonadas las grandas claras de Lemòtges, dins lor convent entre la plaça de la ciutat e la catedrala de Sant Estève.
En 1790, lo convent de las Ursulinas brulet dins lo grand incendi de Limòtges, doncas se prepauset de las alotjar au convent daus Alòdis en las unissent mas 'queu projecte chapitet pas.
L'ensems de las bastissas formava un qüadrilater qu'un de sos costats era l'egleisa abadiala destrucha a la Revolucion en 1793. 'Questa egleisa de Sant Genest se trobava a l'emplaçament actuau daus numeros 2 a 4 de la charriera daus Alòdis. Mesurava de lonjor e  de larjor.
La lòtja abadiala formava un autre costat e i son adorsadas 'nas clastras que pòrtan inscricha la data de 1687.
En 1806, monsenhor Dubourg tornar crompet la resta de las bastissas conventualas per i alotjar los preires de sant Sulpici directors dau seminari.
Districte de Bhadradri Kothagudem
Lo districte de Bhadradri Kothagudem (badradri còtagodem, en telogo, భద్రాద్రి కొత్తగూడెం జిల్లా bhadrādri kottagūḍeṁ jillā) es un districte de l'estat de Telangana en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Kothagudem.
Castèlnòu d'Arri
thumb|250px|Lo bacin del [[Canal del Miègjorn a Castèlnòu d'Arri]]
Castèlnòu d'Arri, o localament Castèlnau d'Arri (pron. [kastenˈnaw/kastanˈnaw 'darri]   ) (Castelnaudary en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region administrativa d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Es la capitala e vila mai importanta de Lauragués.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Castèlnau d'Arri (atestacion Castrum novum Darri, en 1214) es format primièr d'un sintagma medieval plan espandit, Castèlnòu, vengut “Castèlnau” dins una granda partida del lengadocian, tradusit en latin Castellum novum, mès lo sintagma es d'origina medievala. En mai del sens literal, lo nom de castèlnòu/castèlnau designava de pichonas aglomeracions apiejadas sus una fortalesa que las aparava. Lo determinant es lo nom de persona Arri (Ari, per Dauzat e Rostaing, que probable devián pas conéisser que la forma grafica francesa),. Non se sap perqué Alibèrt escriviá -ari. La forma autentica al sègle XIX e al començament del sègle XX èra ben Castèlnau d'Arri.
Cogny
Cogny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fontaine-lès-Dijon
Fontaine-lès-Dijon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
The Ramones
thumb|right|The Ramones.
Lei Ramones (The Ramones) son un grop de punk fondat en 1974 a Nòva York. Fòrça especialistas considèran qu'es aqueu grop que fondèt la musica punk en 1975.
Marange-Silvange
Marange-Silvange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
(951) Gaspra
(951) Gaspra es un asteroïde.
Marange-Silvange
Geografia
Còstas de Moselle.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Anciana possession de la glèisa de Verdun. Disputat entre Lorraine e Mètz.
Napoleon scele los pòbles de Marange e de Silvange per un decrèt signat a Schönbrunn lo 29 de setembre de 1809 per formar Marange-Silvange. La municipalitat de Silvange compta alavetz 72 abitants.
D'après un recensement de 1817, Marange a per annèxa lo vilatge de Silvange, la granja de Frémécourt, los molins de Ternel, Lacroix e Jailly. A aquela epòca i i aviá 828 abitants repartits dins 111 ostals a Marange e 73 abitants repartits dins 13 ostals a Silvange.
Panassac
Panassac (en occitan e en francés) qu'es ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Comuna suu Gers.
Toponimia
Segon Negre, Panassac (atestat Furo Sacco cap a 985, de Panessaco en 1338) que veng probablament de l'imperatiu gascon pana ! e de sac, benlèu per caracterizar un molin. Negre que preng seriosament lo jòc de mots deu sègle X. Segon Dauzat e Rostaing, Panassac que veng, com Pannecé, d'un nom latin d'òme Panicius, dab lo sufixe -acum, latinizacion deu sufixe gallés -ācon. Panassac (o meilèu Panaçac), qu'èra donc probablament ua anciana grana propietat antica qui avè per mèste Panicius.
(952) Caia
(952) Caia es un asteroïde.
Manonviller
Manonviller es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Contràriament dins los autres pòbles del costat, l'istòria del vilatge rèsta desconeguda abans lo XVIII sègle. Malgrat aiçò, lo vilatge a originas mai ancianas doncas qu'una bulle del pape Eugène III menciona per las primièras fes lo nom del pòble l'an 1148 amb lo appellation "Magnovillari". Es solament dins lo XX sègle que lo pòble i aguèt marcat per un fach de l'istòria : la Primièra Guèrra mondiala amb lo bastiment d'un fòrt d'estancada dempuèi 1879. Aquel fòrt, meses en servici l'an 1914, #aver un papièr notable Pendent la Primièra Guèrra mondiala doncas que i aviá per objectiu de stopper l'avançada dels alemands. Malgrat aiçò lo 27 d'agost de 1914 i aguèt luòc la rendicion del fòrt #que capitula après 52 oras de pilonnage intensiu de la part dels alemands. Lo fòrt pas #resistir pas als bombardements mas #permetre de reténer qualques tempses las tropas alemandas sens quoi aurián trach lo grand coronat e aurián enfosquit sus París en traversant la Marna sens aver a i liurar batalha.
Contrairement aux autres villages du canton, l'histoire du village reste inconnue avant le XVIIIème siècle. Cependant, le village a des origines plus anciennes puisqu'une bulle du pape Eugène III mentionne pour la première fois le nom du village en 1148 avec l'appellation "Magnovillari". C'est seulement au XXème siècle que le village fut marqué par un fait de l'histoire : la Première Guerre mondiale avec la construction d'un fort d'arrêt dès 1879. Ce fort, mis en service en 1914, eut un rôle notable Pendant la Première Guerre mondiale puisqu'il avait pour but de stopper l'avancée des allemands. Cependant le 27 août 1914 eut lieu la reddition du fort qui capitula après 52 heures de pilonnage intensif de la part des allemands. Le fort ne résista pas aux bombardements mais permit de retenir quelques temps les troupes allemandes sans quoi ils auraient enlevé le grand couronné et auraient foncé sur Paris en traversant la Marne sans avoir à y livrer bataille.
Personalitats ligadas amb la comuna
Juli Cubaynes lai foguèt coma soldat. Ne parla dins un poèma, "Velhada lorrenca" paregut dins Òc en 1931.
Joan Zonaras
Joan Zonaras (vèrs 1074 - mòrt après 1159) foguèt un foncionari, un teologian e un istorian bizantin dau sègle XII. Es considerat coma un deis istorians pus important dau sègle XII.
Sa vida es mau coneguda. Sembla eissit d'una familha que fasiá partida de l'aristocracia civila. Son paire èra un foncionari imperiau avans de se retirar coma abat d'un monastèri. Joan Zonaras recebèt ansin una bòna educacion que li permetèt de venir a son torn foncionari. Mostrèt tanben rapidament un interès per l'escritura de poèmas e de discors. Remarcat per l'emperaire Alexis I Comnèn (1081-1118), foguèt cargat de redigir un commentari sus lo drech canon e venguèt cap de la cancelariá imperiala puei cap dau departament juridic. Dins lo corrent deis annadas 1130, se retirèt dins un monastèri après la mòrt de se frema e d'un mens un de seis enfants. I escribuèt son òbra principala, l’Epitome historion, entre 1135 e 1145.
Son òbra literària es fòrça importanta car escriguèt sus de subjèctes variats. Pasmens, sei dos domenis principaus foguèron la teologia e l'istòria. Son estile èra clar e concís mai, coma la màger part deis escrivans bizantins, utilizava un lengatge inspirat dau grèc atenenc antic. Son trabalh pus important es l’Epitome historion qu'es una istòria dau mond de la Creacion a la mòrt d'Alexis Comnèn en 1118. Es l'istòria medievala en lenga grèga pus lònga que foguèt conservada. A respèct dei trabalhs de sei contemporanèus, coma Ana Comnèn, a la particularitat de presentar d'un biais negatiu leis eveniments dau rèine d'Alexis Comnèn considerat coma un dictator per l'autor.
Kid Ory
Kid Ory (lo 25 de deceme de 1886 – lo 23 de genèr de 1973) que ho un trombonista e cap d'orquèstre de jazz de Loïsiana e un deus fondators e deus haures d'aquesta mòda d'expression musicau. Que desvolopè la tecnica d'acompanhament au trombon coneguda devath lo nom de tailgate. Que joguè notament dab lo cornetista Joe "King" Oliver e tranben dab lo famós trompetista Louis Armstrong.
Senta Liurada
Senta Liurada es un toponim occitan:
Plottier
thumb|280px|right|Localitat de Plottier.
Plottier qu'ei ua localitat d'Argentina, situada dins la província deu Neuquén. Sa superfícia es de 142.6 km² e sa populacion en 2001 es 25 186 abitants.
Benfeld
Benfeld en alemannisch (Benfeld en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
(953) Painleva
(953) Painleva es un asteroïde.
(954) Li
(954) Li es un asteroïde.
Chambaret
Chambaret (Chamberet en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Le Plat Pays
Le Plat Pays (Lo Plan País) es una cançon francofòna compausada pel cantaire bèlga Jacques Brel que parla del sieu país natal. De mai, existís una version neerlandesa sonada "Mijn vlakke land" (Mon Plan País), tanben interpretada per Brel. Las paraulas francesas foguèron escrichas per Jacques Brel, e las neerlandesas foguèron adaptadas per Ernst van Altena.
Concèpte
Enregistrada lo 6 març 1962, la cançon descriu la Mar del Nòrd com ultim èrm de la frontièra flamenca, la bruma, los vents e las catedralas descrichas com unic element montanhós del paisatge del sieu país. Brel descriu lo cèl bas ont se pèrd lo canal delà de la grisalha, e ont aquel canal se penjariá per la grisalha del cèl. Ditz qu'aqueste cèl bas pòrta al pòble la siá umilitat. Ça que la, malgrat lo cèl gris e la pluèja, un paisatge triste e gaireben monotòn, lo cantaire declara que lo país es sieu. Lo país plan dont parla lo cantaire es la Flandra Occidentala. Es una region amb fòrça planas e pauc d'arbres. Per rason d'un paisatge tipic similar als flamencs, la version neerlandesa d'aquela cançon se ve tanben populara als Païsses Basses.
Dins la cultura populara
L'exit conegut a París pel sieu amic mentor soís Jean Villard Gilles pel sieu poèma "La Venoge", sus un flumet desconegut, l'inspirèt e l'encoratgèt a escriure la cançon.
Lo cantaire valencian Ovidi Montllor compausèt una version fòrça modificada sonada "El Meu Poble Alcoi" ("Lo Mieu Vilatge Alcoi"), que dediquèt a la siá vila natala.
La cançon tanben foguèt mencionada dins la version originala francofòna d'Asterix Chez Les Belges, ont lo cap bèlga ditz a Asterix, Obelix e Vitalstatistix que "dins lo sieu país plan, los oppidums son las unicas montanhas."
L'escrivan e cantaire italian Herbert Pagani escriguèt e interpretèt una version sonada "La Lombardia".
Maurane
Claudine Luypaerts, dita Maurane, que vadó lo 12 de novembre de 1960 a Ixelles e que's morí lo 7 de mai de 2018 a Schaerbeek. Qu'èra ua cantaira, autora, compositora e comediana bèlga de lenga francesa.
Enfança e adolescéncia
Claudine Luypaerts que creishó dens un ambient musicau : la mair ei professora de piano e lo pair qu'èra compositor e director d'ua acadèmia de musica de Verviers. Que seguí cors de vriolon a ueit ans mes que preferí après apréner lo piano, lo cant e la guitarra en autodidacta.
De cap a 16-17 ans, que participè a concors de cant e hestenaus. Que's hè aperar Claudie Claude. A 19 ans, que participè a l'espectacle Brel en mille temps. quan estó arremarcada per lo compositor Alain Barouh que produsí los sons prumèrs 45 torns a partir de 1980.
Debuta de carrièra
Los prumèrs 45 torns, com J'me roule en boule, n'encontrèn pas lo succès. Tà completar las retribucions qui n'èran pas importants, que cantè en los restaurants e per las carrèras. En 1985, que hasó un concèrt a París, au Sentier des Halles. Aqueste espacle que lança la carrièra de la cantaira e que'u permet de produsir un album, Danser, pareishut en 1986. La medisha annada, que participè au Printemps de Bourges e au Hestenau de Jazz de Montreal.
Aviada de la carrièra e succès public
En 1992, l'album Ami ou ennemi qu'estó tanben un succès public dab 450 000 ventas. Que cab las cançons Ça casse e Sur un prélude de Bach. Que hasó un torn en Euròpa.
En 1994, que receu la Victòria de la Musica de la melhora artisa interpèta feminina francofòna de l'annada.
Que participè a concèrts caritatius, per Solidarité Enfants Sida (Sol en Si) o a l'espectacle deus Restos du coeur.
En 1995, que pareishó l'album Différente.
En 1998 que perpausa ua compilacion L'un pour l'autre e qu'interpètra un ròtle dens Le comptoir, un film realizat per Sophie Tatischeff, hilha deu cineasta Jacques Tati.
Qu'enregistrè los albums Toi du monde, inspirat de la mort deu pair en 2000 e Quand l'humain danse, album collectiu en 2003.
Qu'encontrè un navèth succès public en 2009 dab l'album Nougaro ou l'espérance en l'homme, on interprèta las cançons deu cantaire qu'admirava.
Que patí problèmas de santat e qu'estó operada d'un edèma a las còrdas vocaus en 2016.
De 2012 a 2014, qu'estó jurada a l'emission televisada Nouvelle Star, sus la cadena D8.
En 2018, qu'anóncia sus los hialats sociaus que tribalhava a un album navèth en interpretar cançons deu cantaire bèlga, Jacques Brel, aute cantaire qu'admirava. e natiu com era de Schaerbeek.
Vida privada
Lo 29 de deceme de 1993, Maurane e Pablo Villafranca vadón pairs d'ua hilha, Lou.
Mort
Lo 7 de mai de 2018, qu'estó trobada shens vita a soa casa. Qu'avè 57 ans. L'autoritats judiciàrias bèlgas qu'aubrín ua enquèsta entà determinar la causa deu decès. La tèsi d'ua mort naturau qu'ei privilegiada.
Lo 15 de junh, lo parquet que clavè lo dossièr pr'amor de l'abséncia d'infraccion e que declarè que l'encausa deu decès ei accidentau.
Las funeralhas que's debanèn lo 17 de mai de 2018 en la glèisa Notre-Dame des Gràces a Woluwe-Saint-Pierre.
Toars
Toars es un toponim occitan:
Laütièr
Lo saber que deben mestrejar un mèste o un aprenedís laütier que s'apera la laüteria.
Fotbòl american
vinheta|L'equipa nacionala d'[[Àustria contra aquela d'Alemanha.]]
Lo fotbòl american es un espòrt collectiu jogat entre doas equipas d'onze jogaires qu'altèrnan entre la defensa e l'ataca. Derivat del rugbi, es l'espòrt pus popular ais Estats Units. La competicion principala del mond es lo National Football League (NFL).
Per conservar la possession, l'equipa atacaira deu recórrer almens 10 yards (9,1 m) en 4 temptativas (downs). Dins lo meteis temps, l'equipa en defensa deu empedir l'ataca d'aténher aquel objectiu, amb la tòca de repréner la possession del balon. Se l'equipa atacaira valida 10 yards o mai durant sa possession, beneficia de quatre nòvas temptativas per contunhar a ganhar de terrenh.
Los ponches pòdon èsser marcats de diferentas faiçons: en passant la randa amb lo balon, en lançant lo balon a un autre jogaire situat de l'autre costat de la randa o en tirant al pè lo balon entre las barras advèrsas. Lo venceire es l'equipa avent marcat lo mai de ponches a la fin de la partida.
Colobrieras
thumb|200px|left|Lei menhirs dau Lambèrt
Colobrieras (Collobrières en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Se tròba dins lo Massís dei Mauras e es reputada per sei castanhas.
Setsuko Hara
thumb|right|600px| n' [[Hara Setsuko]]
Gioconda de Vito
thumb|Gioconda de Vito a la fi de la soa carrieraGioconda de Vito (Martina Franca, lo 26 de julhet de 1907 - Roma, 14 d'octobre de 1994) que ho ua violonista italiana, ua de las màgers de la soa generacion e ua academician de las màger de l'Santa Cecilia e tanben que ho èra qui he tornar lo Stradivarius Toscan en Italia.
Géza Alföldy
thumb|250px|Géza Alföldi guerdonat amb la Crotz de Sant Jòrdi per Jordi Pujol en 2011 Géza Alföldy (Budapèst, 7 de junh de 1935 - Atenas, Grècia, 6 de novembre de 2011) foguèt un istorian e epigrafista ongrés. Ensenhaire a l'Universitat de Heidelberg èra un especialista de l'antiquitat romana. Recebèt la Crotz de Sant Jòrdi en 2011 que li foguèt autrejada pel president catalan Jordi Pujol.
Gioconda de Vito
Que vadó a Martina Franca en Polha, hilha d'un vinhairon. Qu'arrecebè ua modesta e locala educacion musicala mès fin finala qu'impresionè un oncle seu qu'èra violonista profesionau en Alemanha e qui la he intrar au conservatòri a Bari au 11 ans ; aus 13 qu'èra diplomada e que comencè ua carrièra de solista e puish de profesora, fin finala a l'Academia Nazionale de Santa Cecilia a Roma.
(955) Alstede
(955) Alstede es un asteroïde.
Gioconda de Vito
La soa carrièra qu'espelí après la Segonda Guèrra Mondiau ; que joguè entau Papa Piu XII a Castelgandolfo, en Escòcia, Argentina, Israèl, Índia, Austràlia e qu'estreè com jurada lo Concors Trachkovski en Union Sovietica a la demanda de David Oistrakh.
Setsuko Hara
segon l'us tradicional millenari nipon d'emplec dels noms pichons e d'ostal, del sieu nom vertadièr Masae Aida idem Aida Masae... O-Chan del sieu nom d'artista... nascuda a Yokohama lo 17 de junh de 1920) es una actritz de cinèma japonesa.Nipona.
Interprèta de fòrça filmes dels cineastas màgers del cinèma nipon e de molts autres d'engèni mendre mas de pro bèla qualitat, d'Akira Kurosawa (Hakuchi ...L'Idiòt, d'après l'òbra de Fiodor Dostoievskii, 1951), de mantun cap d'òbra de Yasujiro Ozu ( Tokyo Monogatari ...Conte de Tòquio, 1953, bèl primièr) e preferida de Mikio Naruse (Meshi ...Lo repais, 1951, per exemple, demest un plenponh d'òbras mèstras...) es estat (se n'es pas una "star", çò  dison... daissatz-li las estelas al Cèl disi ieu... ) e foguèt una actritz remirabla pel sieu jòc tot plen de matisses, nuanciat que non sai e discret mas sempre present, presenta ela totjorn, tot moment, coma una figura immanenta de la femenitat universala (... una estela de las duradissas, eternalas... e ges estelona limpaira...), aladoncas es, e foguèt, es estat e sempre serà una actritz de las pus importantas e excepcionalas de l'Istòria vertadièra del 7en Art. thumb| [[Yokohama a la debuta del sègle XX (mòstra de crisantèmes)]] thumb| [[Yokohama a la debuta del sègle XX (joventas e flors)]] thumb| [[Yokohama a la debuta del sègle XX (al restaurant del pargue)]]
1920-1945
Nascuda a Yokohama lo 17 de junh de 1920, es lo sieu paire un " trabalhador " (las miás fonts japonesas balhan pas maitas precisions).
La siá maire, n'Aida Nami se ne ditz.
Una carrièra debonorièra
N'èra estada introdusida als estudios de la Nikkatsu o Nippon Katsudo Shashin Kabushiki Kaisha (id est literalament "Societat (o  " corporacion ") de fotografias (" imatges ") animadas (" activas "...) de Japon"...), societat de produccion fondada en 1912 e doncas decana de las companhiás màgers cinematograficas niponas, pel sieu conhat n'Hisatora Kumagai.
Mas la primièra òbra d'importància que i va participar serà, en 1937, la coproduccion (s'agís d'un contracte del Ministèri japonés de la Cultura) amb Alemanha, Atarashiki Tsuchi ... Die Tochte des Samurai (id est, quora La nòva Tèrra, lo sieu títol japonés, quora La Filha del samorai, títol comercial alemand)  d'Arnold Fanck e Itami Manzaku...
Colobrieras
Dins son canton se tròba tanben la Chartrosa de Verna e la campa notabla (de 1645) de sa comuna venguèt d'ailà.
Possedís tanben de menirs.
Setsuko Hara
Una carrièra debonorièra
Es produsida per Nagamasa Kawakita de la Towa, (especializada alavetz d'en primièr dins la distribucion de filmes europèus a Japon).
Segon Tadao Sato, dins la siá Istòria del cinèma nipon, se tracha d' " una òbra importanta e rara, que glorifica l'èime japonés".
Lo filme es un succès immens, tant en Japon coma en Alemanha, e se ne pòt afortir sens dobte degun, que l'envòl de la carrièra de la jove Setsuko comencèt amb aiceste filme.
Exigéncia e qualitat
Ven l'ora puèi de las adaptacions literàrias... La dels Miserables de Victor Hugo, que se titola Kyojinden ...La Legenda dels Gigants, en 1938.
Lo sieu ròtle es lo de Cosette, o Chiyo en japonés.
La meteissa annada, ne serà Yukiko dins lo filme de Satsuo Yamamoto, Denen Kokyogaku ... La Sinfonia pastorala, d'après encara un francés, André Gide.
Escorreguda planetària
Va far una virada mondiala per presentar e promòure sos filmes.
Viatjarà en Euròpa e als Estats Units d'America, causa pas gaire acostumada a l'epòca per un japonés e d'encara mens una niponeta de 18 haru    tot just justet picadets picadòts.
Viatjarà a bòrd del Queen Mary, que sarpèt lo 17 de junh de 1937, fins abastar als EUA.
Lai, lo sieu sojorn se repartirà entre una virada en per las vilas màgers del país de l'Uncle Sam (Nòva York, Nòva Orleans e ca) e l'arribada a la tòca primièra de la siá escorreguda, Hollywood, ont rescontrèt na Marlene Dietrich, exiliada a Los Angeles dempuèi l'arribada dels nazis al poder dins la siá Alemanha natala, en 1933. thumb|200 px|left|... na [[Marlene Dietrich 1930]]
Visitèt Leipzig, Amborg, Munic, Colonha, Düsseldorf... e Berlin.
thumb|right|... [[La maquina de tornar far la vida]] Tornada a casa, a Yokohama, a bòrd del Tatsuta Maru, va signar un contracte amb los estudios Toho, major company japonesa fondada en 1935 e que ne vendrà mai que tot especializada dins la produccion de filmes d'accion, de comèdias amai de superproduccions.
En 1951, signarà quitament un contracte d'exclusivitat amb aicesta companhiá.
Las annadas de guèrra
Durant la guèrra (guèrras sinojaponesa e contra los Estats Units d'America), joguèt ela dins mantun filme de caractèr politic o de propaganda, filmes produsits sonque per tal d'exaltar lo patriotisme (o sembla patriotisme...) e l'expansionisme suicidari de l'Empèri del Solelh Levant, ocupacion de China e Corèa fins a Malàisia o Birmania, mai tard, amb chaples e repressions, exaccions de tota mena, aquí ne voles aquí n'as.
Los lors sols títols sufíson per nos balhar una idèa de çò qu'èran e çò que mostravan: Hawai Mare oki Kaisen ...Batalha d'Hawaii fins a Malàisia, 1943; Boro no Kesshitai ... Los Combatents de la torre de gacha (d'un cineasta que n'anava pr'aquò venir chic pus tard un dels mestierals excèlsis del cinèma japonés de la reconstruccion democratica, de maita importància e talent màger, dequ'unas annadas mai tard, amai membre del Partit Comunista Nipon, en Tadashi Imai, que n'O-chan tanben lo se tornarà lèu trobar...
Mas un actor, una actritz, se ne son de verai responsables del contengut ideologic o politic dels filmes que lai jògan susquetot dins l'escaufèstre e lo borrotladís totals qu'èra vengut lo mond e qu'èran venguts los òmes dins aquela pontannada d'absolut folitge mondial? Tanben joguèt dins mantun filme que lai fasiá de chinesa, (Shanhai Rikusentai, 1939... e la seria Onna no Kyoshitsu...... idem
O Shori no Himade ...Cap al Jorn de la Victòria, d'un tal en Naruse Mikio...
Pauròts, praubins... trantolats per l'astrada... de qué lai ne fasián ambedós?
Ventum de l'istòria...
Se ganhavan la tonha ediu.
1946-1963
Passada la guèrra, lo sieu contacte amb çò que li ne poiriam dire de flor del cinèma nipon contemporanèu, va començar amb lo sieu ròtle de Yukie Yagihara dins lo filme del quasi novelari Akira Kurosawa, Waga Seishun ni Kuinashi ...Deplori pas cap ma joinessa, en 1946.
Ne contunharà atal fins a 1962, amb 4 filmes de Mikio Naruse e 6 de Yasujiro Ozu.
Lo temps dels guerdons
Joguèt tanben dins mantun autre filme d'importància, coma Aoi Sanmyaku ...Las verdas montanhas de Yuhiko Shimazaki, en 1949 (que li ne valdrà d'èsser guerdonada coma melhora actritz en 1950 del Mainichi Film Concours), o Ojosan Kanpai ...Santat, joventas!, de Keinosuke Kinoshita (que pro lèu se ne convertirà el en l'autor del primièr filme japonés en colors Karumen Kokyo ni kaeru ...Carmen se'n torna a país, en 1951...), lo meteis an, idem lo prèmi aquel.
En 1952, se ne gasanharà lo Blue Ribbon Award, melhora actritz per Bakushu e Meshi, doble guerdon amb tornar lo Mainichi Film Concours.
Prèmis e guerdons a Japon
thumb|250 px|right|... Edifici del [[Tokyo Nichi Nichi Shinbun circa 1910'']] N'existisson aladoncas quatre prèmis cinematografics que màgers a Japon.
Lo mai ancian es lo Kinema Junpo Awards.Es decernit per la revista Kinema Junpo, creada en 1919 e qu'es la revista de cinèma pus importanta e influenta del país. Lo prèmi, çò que d'el, ne data de 1924.
n'Ozu Yasujirō se ne recacèt 6, en 1933, 1934, 1935, 1942, 1950 e 1952. thumb|250 px|left|...Torre del [[Mainichi Shinbun  Tòquio]]
Venguèron puèi los prèmis, aprèp la guèrra, en 1946, del Mainichi Shinbun (id est literalament lo jornal de cada jorn...), un dels tres grops de premsa mai importants de l'archipèla.
Lo sieu  " aujòl "  n'èra estat lo Tokyo Nichi Nichi Shinbun, creat pendent l'èra Meiji, en 1872.N'espeliguèt un  " frairon "  sieu en 1874, a Osaka, l' Osaka Mainichi Shinbun.
Fusionèron en 1911 mas en tot ne demorar independents un de l'autre e publicar a despart.
Ne venguèt e foguèt efectiva e definitiva la dicha fusion sonqu'en 1943 e la creacion de l'entitat que pòrta lo nom actual.
L'autreg dels prèmis, çò que d'el, es titolat Mainichi Film Concours o Mainichi Eiga Konkūru.
L'autor d' Akibiyori se ne gasanhèt 5, dont 3 en 1950, 1 en 1952... e un ultim darrièr, en 1964, id est post mortem... for his carreer achievement.
En 1950, se creèt lo Blue Ribbon Award o Buru Ribon Shō, decidit per una jurada de jornalistas e critics de la profession.
Un, per Ozu-san, en 1952.
Enfins, lo darrièr a crebar l'uòu ne foguèt lo Japan Academy Prize o Nippon Akademī-shō, en 1978.
Problèmas personals
A l'epòca del filmatge de Sirao, en 1953, assistís a l'accident mortal del sieu fraire, en Aida Yoshio, trucat per un tren, sul cai d'una gara, que lai filmava, èra quadraire de cinèma.Se moriguèt lo dematin seguent.
Ja tocada per dequ'unes problèmas de santat (una malautiá intestinala cronica que n'empejorarà en decembre de 1952 e necessitarà una espitalizacion...), en genièr de 1954, es tocada per una cataracta de l'uèlh esquèr detectada a l'Espital Universitari de Juntendo.
Ne serà quitement operada en novembre, a l'espital Keio, e deurà interrompre la carrièra pendent mai d'un an.
Una partença per totjorn
A la seguida de la mòrt de Yasujirō Ozu lo 12 de decembre de 1963, se ne va ela lèu retirar, a sonque 43 ans e tan radiosa coma Hi... Taiyō..., lo solelh... lo sorelh doble de Nihon..., aprèp 27 ans de carrièra e 72 filmes, qu' entre totes un bon quarantenat d'òbras mèstras a un nivèl o a un autre (per çò quar lo cinèma japonés es pas cap sonque 4 gènis immenses mas un molon d'autors e artistas, de cineastas remirables, que pas gaire païses al mond li'n pòdon èsser comparats).
Se ne va... totjorn discrèta discretona... non sens far dequ'unas ultimas darrièras aparicions dins dos filmes ultims, en 1966.
Lo sieu darrièr eiga d'importància ne serà estat Chushingura, d'Hiroshi Inagaki, en 1962, una enesenca evocacion de l'istòria dels 47 ronins (amb en Mifune Toshiro, totun!!!) La primièra version ne data de 1910 e es rèirefamosa, tan populara a Japon coma Robin Hood per exemple ne pòt èsser al Reialme Unit.
La version melhora ne serà evidentament lo cap d'òbra realizat en 1941 e 1942, d'en Kenji Mizoguchi, Genroku Chushingura, de doas parts.
E coma çò ne poirem veire çai-jos, en la nòstra passejada al briu de la siá carrièra, ne joguèt ela, ja, dins una version de qualitat, de doas parts, en 1939.
Cimèl dostoievskian
No'n podiam pas evidentament calar sens ne parlar e celar lo sieu ròtle que màger benlèu, id est lo de na Taeko Nasu dins lo cap d'òbra absolut (òrrament mutilat e acorchit e retalhat ailàs ailas ailàs, trois fois hélas!!!, ailassàs, per e censura e interèsses economics e estultícia de tota mena... e ca etc) d'en Kurosawa Akira, L'Idiòt, en 1951.
Un ròtle qu'es, e qu'èra, gaireben l' antiròtle per excelléncia per ela, lo d'una seductritz, d'una femna fatala (çò dison... mas o disi ieu tanben, e çò n'aclararem lo concèpte...) d'una aura extraordinària, d'una belor glaçada e brutlanta a l'un còp, dins Hakuchi, de n'AK.
Veniatis dins l'article especial que li consacrèrem...
Lenga dels signes alemanda
La lenga dels signes alemanda (Deutsche Gerbärdensprache en alemand) es una lenga dels signes emplegada per la Comunautat Sorda en Alemanha, valent a dire per 50,000 a 8,000,000 personas.
Setsuko Hara
la patz de la retirada
Se retirèt alavetz per anar viure a Kamakura (Kanagawa-ken, id est Prefèctura de Kanagawa, dins la region de Kanto, qu'es tanben la de Tòquio e Yokohama, e la mai rica e industrializada de Japon).
Es pr'aquò una vila mejana, d'unes 150,000 abitants, e viu ela dins lo quartièr de Jōmyōji, gaire luènh del temple Engaku-ji, temple famós entre los famoses de l'escòla zen japonesa, lai que repausan per sempre los cendres de l'autor immortal d' Ohayo. thumb|300 px|right| Jardin del temple [[Engaku-ji]] thumb|300 px|left|... Tombèl de n'[[Ozu Yasujirō|Ozu-san... Temple Engaku-ji de Kamakura... ]]
Lai viu ela, dins son ostalon, (e segon las miás " informalas " sempre meteissas fonts japonesas) amb los sieus, e d'unes amics...