cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albert d'Unha
Albert d'Unha (Unha, Naut Aran, Val d'Aran) siguec un sant legendari, venerat localaments coma patron des segadors.
Loís Pastre
200px|thumb|Fotografia de Loís Pastre a la debuta del sègle XX Loís Pastre (en catalan Lluís Pastre; Clarmont d'Erau, Lengadòc, 27 d'octobre de 1863 – Perpinhan, 15 de febrièr de 1927) foguèt un gramatician e escrivan occitan de la Catalonha del Nòrd.
Albert d'Unha
Legenda
Era tradicion ditz qu'Albert ère hilh deth pòble d'Unha, ena Val d'Aran. Ère segador e fòrça devòt: coma recompensa divina, eth solei segaue mès forment qu'es sòns companhs plegadi; açò hège que li auessen enveja e li hessen males passades, mès tostemp se ne gessie ben. Un còp que la percaçauen, arribèc en arriu Garona e volec trauessar-lo; com qu'eth barquer ère d'acòrd damb es auti segadors, non volie passar-lo: Albert prenec eth sòn capèl e lo lancèc ar arriu, s'i metec dessús sòn e trauessèc er arriu sense problèmes. Per açò, tanben siguec invocat pes barquers.
Loís Pastre
Biografia
Loís Pastre nasquèt a Clarmont d'Erau en 1863. Arribèt a la Catalonha del Nòrd quand aviá 25 ans e i trabalhèt coma repetidor dins lo Collègi de Perpinhan. Puèi venguèt regent dins lo primari e passèt per mantuna localitat de Rosselhon abans de residir d'un biais definitiu dins la capitala del país a partir de 1900. Pastre foguèt una de las figuras mai representativas del catalanisme rosselhonés de la debuta del sègle XX. Foguèt un dels fondadors en 1906 de la Societat d'Estudis Catalans, que n'ocupèt la carga de secretari e venguèt un dels membres mai actius dins la difusion de la lenga e dins la demanda de son ensenhament. Publiquèt maites articles de pedagogia dins la Revue Catalane.
Albert d'Unha
Legenda
Partic, mès, e deishèc era val entà anar tath Gironès, a on tanben siguec segador. Tanben i siguec envejat pes auti segadors, que lo heren dehòra a còps de pèira. En hugir, arribèc en un arriu shut; era legenda transmetuda per Joan Amades ditz qu'eth sant pishèc ath lhet der arriu e se hec un cabau tan abondiu qu'eth nau arriu detenguec es sòns perseguidors: dempús de semes, er arriuet arrecep eth nòm de Unyà (ara escrit Onyar), a causa dera procedéncia deth sant.
Orléat
Orlhac de Ledós (o Lesós?) (AFI: /vuˈrja/) (Orléat en francés) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe.
Loís Pastre
Biografia
Pasmens doblidèt pas sas originas occitanas que publiquèt un libre sul parlar de Clarmont d'Erau qu'es plan ric d'elements culturals divèrses enlà de l'aspècte lingüistic.
Orléat
Toponimia
Lo nom Orlhac proven d'un personatge de l'epòca gallo-romana, Aurelius (antroponime latin), sens dobte proprietari d'una villa en aqueste terrador; es un tipe de formacion toponimica fòrça espandit, amb lo sufixe -acum qu'a evoluat gràficament vèrs -at. I a la mencion Orleaco cap a l'an 1112.
Nòtas
<references group="N"/>
Sornay (Sòna e Léger)
Sornay  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Geografia
La Municipalitat de Sornay a situat a proximitat immediata de Louhans, plena cœur de la Bressa louhannaise, e cobrís una superficie de 1 812 Ectaras.
A talhat per dos grands aisses de comunicacion :
Níjar
Níjar es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Sornay (Sòna e Léger)
Geografia
A adaigat per dos rius :
Totas las doas son sortidas del #Jurar. Patisson las casudas d'aiga de las plateaux jurassiens, amb consequéncias sovent fòrça grèus per las espleitacions agricòlas del Val de Seille en aval de Louhans.
La Commune de Sornay est située à proximité immédiate de Louhans, plein cœur de la Bresse louhannaise, et couvre une superficie de 1 812 Hectares.
Elle est coupée par deux grands axes de communication :
Elle est arrosée par deux rivières :
Istòria
La Municipalitat de Sornay, #que las primièras traces escrichas ne remontan a la s-|XII|e}} èra segurament situada sus una via romaine de flaca importància e una glèisa i èra ja mencionada (l'actuala es recent, doncas que rebâtie en 1980).
Lo Senhor dels luòcs n'èra lo Sire de Santa-Crotz. Mencionat l'an 1155 jos la forma : Ecclesia de Saonay (diccionari topographique de S. E L. De Rigault) e en 1183 : Ecclesia de Saornaco #que daissariá endonviar un nom de persona gallo-romain Sorinus, compausat amb lo suffixe de proprietat -acum. Homonymie Amb Sornac.
Lo nom de Sornay apareis en 1225. En 1490, 62 fuòcs son recensés (aperaquí 340 personas).
L'istòria de la Municipalitat serà aquela d'una Comunitat agricòla, sens eveniment en marcant, fòrça en dependent de Louhans. Es perque cap de luòc o Monument Istoric o Archéologique es pas recensé en la Comuna.
La Commune de Sornay, dont les premières traces écrites remontent au était certainement située sur une voie romaine de faible importance et une église y était déjà mentionnée (l’actuelle est récente, puisque rebâtie en 1980).
Le Seigneur des lieux en était le Sire de Sainte-Croix. Mentionné en 1155 sous la forme : Ecclesia de Saonay (dictionnaire topographique de S. et L. de Rigault) et en 1183 : Ecclesia de Saornaco qui laisserait deviner un nom de personne gallo-romain Sorinus, composé avec le suffixe de propriété -acum. Homonymie avec Sornac.
Le nom de Sornay apparaît en 1225. En 1490, 62 feux sont recensés (environ 340 personnes).
Ohanes
Ohanes es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Orsinas
Toponimia
L'etimologia d'Orsinas, dau latin ursinus, es presenta per l'ors negre qu'el afrontat.
Pel passat, Orsinas s'escriviá Oreines jos l'an II e Orienes et Villars jos lo Bulletin des lois.
Fontanas, vilatjòt pròche de Roiat, tira son nom de l'occitan fontanas que, amb aquel plural, vòl dire « las fonts » quitament una gròssa font e derivariá dins aquel cas de. Les nombrosas fontaines que son dispausadas a chasca canton de carrèiras confirman aquela origina.
Nòtas
<references group="N"/>
Antonin Gadal
vinheta Antonin Gadal, nascut lo 15 de març 1877 a Tarascon d'Arièja e mòrt lo 15 de junh 1962 a Ornolac e Ussat, foguèt un mistic e istorian occitan qui dediquèt son existéncia a l'estudi dels Catars dins l'Arièja, lor espiritualitat, cresenças e ideologias.
Biografia
Gadal nasquèt dins una vila pirenenca que foguèt l'un dels centres del movement gnostic crestian conegut jol nom de Catars o d'Albigeses als sègles XII e XIII. Gadal cresquèt dins un ostal prèp de l'istorian tarasconés Adol Garrigon, especialista de l'istòria dels Catars (amb son filh, es onorat d'una placa sus la bastenda qu'abitava a temps passat una de las plaças de Tarascon). Garrigon se considerèt coma un conservador de la memòria de la sècta crestiana e, vesent un esperit parion en çò del jove, o pren en carga coma eiretièr de son saber. A l'edat adulta, Gadal trabalhèt coma ensenhant, mas sa fascinacion pels catars lo menèt a trabalhar per l'Ofici de torisme d’Ornolac e Ussat. Çò fasent, podèt explorar las caunas pirenencas elas meteisas, que cresiá èsser dels amagatals e dels luòcs de culte pels Catars. Gràcias a sas enquèstas, espandiguèt un imatge detalhat de çò que cresiá èsser los mistèris interiors de sa fe.
Justinian Ier
Son rèine foguèt marcat per lo projècte ambiciós de « restauracion de l'Empèri » que foguèt parcialament cumplit ambé lei conquistas d'Itàlia (Guèrra dei Gòts), dau reiaume vandal dau nòrd d'Africa e dau sud d'Espanha. Son rèine aguèt de consequéncias pus importantas per l'uniformizacion dau drech roman. Enfin, marquèt un periòde d'activitat artistica excepcionau que veguèt lo començament de la bastida de la basilicia Santa Sofia que venguèt lo centre de l'Ortodoxia pendent de sègles. Per aquelei rasons, lo periòde de Justinian es considerat coma l'apogèu de l'Empèri Bizantin.
Antonin Gadal
Gadal e espiritualitat catara
La cresença de Gadal èra que l'espiritualitat catara remontava a travèrs de divèrsas cresenças gnostics (talas que lo maniqueïsme, lo gnosticisme crestian) fins a las sorsas mai ancianas de la tradicion occidentala dels mistèris - los essenians, l'ermetisme, los mistèris egipcians, etc. - mas vist dins un contèxt crestian. Sosten que dins lo bacin ariejenc, e en particular dins las caunas de Lombrives, los Perfièches catars (l'elita espirituala del movement) an patit un periòde d'iniciacion de tres ans dins lo corrent de la quala a viscut una transformacion de l'anma umana, tala qu'aquela viscuda pel Crist dins los Evangèlis - Transfiguracion, Mòrt e Resurreccion. Transformats pel Sant-Esperit, los Perfièches sortirián alara dins lo mond, i essent «mòrts», espandirián la fe catara près dels Cresents. La cresença de Gadal èra qu'aquel procès d'iniciacion fasiá part del messatge crestian dels Evangèlis e del cicle de l'istòria del Crist e èra lo sens amagat de la legenda del Grasal. Per son interès pel cristianisme gnostic dels Catars e sa cresença dins lo ligam amb una tradicion anciana, Gadal a pres contacte dins sas darrièras annadas amb los dirigents del movement neo-gnostic crestian-rosicrucian, l’Escòla de la Ròsa Crotz d'Aur de J. van Rijckenborgh e Catharose de Pétri. Las teorias e las idèas de Gadal venguèron mai tard un element fòrça important dins la cosmologia de l’Escòla e, a aquel jorn, los membres entreprenon de romieuatges a las caunas d'Arièja e de Lombrives totes los cinc ans.
Justinian Ier
Es un sant de la Glèisa Orientala.
Olula de Castro
Olula de Castro es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Gauchin-Légal
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Istòria
Gauchin-Lo-Gal Deu lo sieu nom al Gal una pesada pèira #que se desplaçava « per magia » davant la pòrta de las esposas desleialas. A dempuèi estiu enchaînée.
La municipalitat se desservie per la rota départementale 341 dicha Cauçada Brunehaut en en connectant Arras a Thérouanne.
Gauchin-le-Gal doit son nom au Gal une lourde pierre qui se déplaçait « par magie » devant la porte des épouses infidèles. Elle a depuis été enchaînée.
La commune est desservie par la route départementale 341 dite Chaussée Brunehaut reliant Arras à Thérouanne.
Pallava
Lei Pallava son una dinastia indo dau sud-èst d'Índia qu'existiguèt dau sègle III au sègle IX. Sa capitala èra Kanchipuram e, a son apogèu, l'estat Pallava s'estendiá sus la màger part dau sud de la peninsula. Aqueu periòde foguèt caracterizat per de cambiaments religiós importants. Lo bodisme declinèt au profiech dau jaïnisme.
Durant lo rèine de la dinastia, lo comèrci maritim foguèt fòrça actiu ambé Ceilan e lo sud-èst d'Asia. Foguèt tanben un periòde prospèr per leis arts, la musica, la pintura, la literatura e l'arquitectura. Pasmens, au sègle VIII, l'estat Pallava declinèt e foguèt finalament vencuts e remplaçats per lei Cholas coma poissança majora de la region.
Chapel-Sant-Alverzh
Chapel-Sant-Alverzh en breton ( La Chapelle-Saint-Aubert en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Geografia
Las municipalitats limitrophes son Sant-Salvador-de detlos-Lanas, Romagné, Billé, Vendel,  Sants-Texans-sus-Couesnon e Sant-Marc-sus-Couesnon.
La Chapelle-Saint-Aubert est situé à 39 km au nord-est de Rennes et à 43 km au sud du Mont Saint-Michel dans le pays de Felger.
Les communes limitrophes sont Saint-Sauveur-des-Landes, Romagné, Billé, Vendel,  Saint-Jean-sur-Couesnon et Saint-Marc-sur-Couesnon.
Givenchy-le-Noble
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Partaloa
Partaloa es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Daire Ièr
Daire I o Dàrius I (nascut vèrs -550, mòrt en -486; Daire en grafia mistralenca; Daire o Dari en occitan ancian ; Dārayawuš en persan; Δαρεῖος / Dareios en grèc), dich Daire/Dàrius lo Grand, foguèt un grand rei de l'Empèri Aquemenida; aparten a la dinastia dels Aquemenids.
Daire es filh d'Istaspès, e lo falen d'Arsamès. Dins son inscripcion a Behiston, Daire se presenta coma venent en linha dirècta d'Aquemenès, mas s'agís sens dobte, al contrari d'o acertit, d'una branca que produguèt pas de reis fins a el.
Daire pòrta los títols aulics de « pòrtacarcais » de Cir II lo Gran, puèi de « pòrtalança » de Cambisa II per la conquèsta de l'Egipte. Maridèt una de las filhas de Gobrias, un dels sèt conjurats, amb que aguèt tres filhs que Artobarzanès l'aïnat, e Ariabignès.
Pujada cap al poder
thumb|120px|left|Daire, vas grèc
Lo regne de Bardia provoquèt l'insatisfaccion de l'aristocracia pèrsa, fins a que lo general Otanès decidisca de lo capvirar sonqu'uns meses après son aveniment en -522. D'entre los cinc autres conjurats n'èra Gobrias que faguèt apèl a Daire qu'èran ligats per un escambi de mariadatges (Gobrias maridèt una sòrra de Daire).
Lo còp d'Estat es presentat per Erodòt coma l'òbra d'un grop pichon, s'engulhant dins lo palais e assassinant Bardia dins son lièch, mas Daire dins l'inscripcion de Behiston se presenta coma « cap d'una armada de Medes e de Pèrsas ». Es mai probable que lo revirament de Bardia donèt de batalhas militaras, los insurjats lo percaçant e l'executant dins una plaça fòrta ont s'èra refugiat.
Segon la costuma que volgavat que lo nòu rei espose las femnas de son davancièr, mas tanben per refortir sos ligams amb la branca regnanta dels Aquemenids, Daire mardèt dos de las filhas de Cir II, Atossa, veusa de Cambisa II e de Bardia/Esmèrdis, e Artistonèa, una d'aquelas felenas, Parmis, e Fedimia, veusa de Bardia/Esmèrdis e tanben filha d'Otanès. Mai tard esposèt Fratagonèa, fila de son fraire Artanès.
Las revòltas de las províncias
La presa du poder per Daire provoquèt sul còp de revòltas en Elam, aviadament espotidas, e en Babilònia, mai dificilament mestrejadas. Alara qu'èra a Babilònia, gaireben totas las autras províncias se rebellèron: Pèrsia, Elam encara, Media, Assiria, Egipte, Parthia, Armenia, Margiana, Sattagidia, e Saces. Daire se far fòrt d'aver véncer totes los rebèls sonque en un an, çò que sembla pauc credible. Las batalhas son menadas sus mai d'un fronts simultanèament pels generals de l'armada de Daire, aquel dirigissent las operacions dempuèi Babilònia, puèi dempuèi Media. L'òrdre foguèt fin finala establit dins l'empèri al tèrma de l'an -521, levat Armenia; Elam se revoltèt encara en -519, puèi los Saces. Los caps rebèls e lors seus son sistematicament suppliciats e executats.
Aquelas revòltas mòstrant que la legitimitat de Daire èra gaire unanima, la quita Pèrsia se revootèt menada per un prince se presentant coma lo vertadièr Bardia. Revèlan tanben fins a que l'empèri pèrsa èra politicament e administrativament pas estable, al punt d'esclatar a la primièra succession dificila. Fin finala, lo pes de las tribús e la crenhença de las noblesas localas de perdre lors prerogativas fàcia als dirigents pèrsas aguèron un ròtle. Al contrari, aquelas revòltas semblan gaire aver estat popularas, çò que confòrta l'imatge d'una dominacion pèrsa puslèu plan acceptada per las populacions localas.
Nòva organizacion de l'Empèri
Daire tornèt complètament lo sistèma de las satrapias, establidas per Cir. Lo tribut de cada satrapia èra fixat pel poder central, e non pas mai lo satrap car èra una de las causas de las revòltas del començament del reialme. Sola la satrapia de Pèrsia èra examptada de tribut. Dins cada satrapia, la justícia se donava segon las tradicions localas; en Egipte, Daire comanda una compilacion de totes los tèxtes de lei fins a Amasis. Se cada satrapia consèrva la seuna administracion, lo poder aquemenid demòra fòrça present e interven frequentament. Del meteis biais que los Pèrsas avián pas difusat las lors leis, tanpauc impausèron la lor lenga: l'aramean èra lingua franca d'una granda partida de l'empèri, qu'èra utilizat per las comunicacions entre las satrapias e lo poder central, los òrdres essent enseguida traduchs en lenga locala.
Lo rei bastidor
thumb|Estatua de Daire, sègle V AbC, sens la tèsta. D'en primièr plaçada a [[Eliopòlis (Grècia)|Eliopòlis, tornda a Susa par Xerxes I. Conservada al musèu nacional d'Iran.]]
Après l'espotiment de las revòltas, Daire comença la construccion d'un monument destinat a proclamar sa legitimitat, un imens bas relèu sul bauç de Behiston. S'i vei Daire en Grand Rei espotissent Gaumata, e los nòus reis messorguièrs encadenats. Lo bas relèu es encastrat d'un tèxte traduch en tres lengas, persan ancian, elamit e Babilonian, contant lo revirament de Gaumata, la repression dels reis mensorguièrs, e donant totas las justificacions sus la legitimitat de Daire, coma sa linhada e l'ajuda recebuda d'Ahura Mazda.
Daire comença d'importantas òbras de construccion a Susa. Se la vila aviá estat una capitala pels seus davancièrs Cir e Cambís, aviá fach pas cap d'òbras notablas e Susa concervava son aspècte de capitala elamita. Jol vam de Daire, es tota la vila que foguèt remodelada: de nòu barris foguèron auçats, e bastit terrassas, un apadana, un palais, d'ostals, una pòrta monumentala. Es probable que las òbras contunhèron pendent tot le regne de Daire e mai tard, car foguèron emplegats d'artesans ionians e carians desportats après la revòlta d'Ionia; lo plan d'ensemble benlèu fooguèt dessnhat al començament del regne de Daire. Los talhièrs s'espandissian sus, que per la sola terrassa dels palais; coma a Persepòlis.
Daire decidiguèt de bastir una nòva capitala: foguèt Parsa (Persepòlis en grèc). Coma a Susa, los palais foguèron bastits sus una imensa terrassa fortificada de. Se pòt datar del regne de Daire: lo Tresaur, lo palais de Daire, lo grand escalièr sud (remplaçat per l'escalièr oèst jos Xerxes) e benlèu Triptilon. Mas coma a Susa, benlèu que l'ensems del site aviá estat concebut jos Daire, e que sos successors sonque perceguèron sa vision.
En Egipte, Daire restaurèt lo canal dels faraons ligant la mar Roja a Bubastis, dins la booca del Nil, començat jos Nekao II. Un temple d'Ibis foguèt bastit en lo seu nom dins l'oasi de Kharga, e aquel de Nekheb tornèron èsser bastits. A Babilònia, i a un palais bastit per Daire. A Jerusalèm, alertat pel governaire que s'inquietava de la fervor a l'entorn de la reconstruccion del temple, Daire ordona la seguida de las òbras, per que faguèt una dona. L'immens malhum de las carrièras e pòstas reialas, començat jos Cir, contunhèt per ligar l'ensems de las satrapias.
Las conquèstas
Las conquèstas de Daire foguèron portadas cap a l'oèst de l'empèri; apareisson coma un esfòrç de consolidacion e de securizacion de las frontièras eretadas de Cir e Cambís, puslèu que coma una volontat d'expansion.
Lo primièr territòri conquerit, vèrs -519, foguèt Samos, que pr'amor s'integrèt a l'empèri mas foguèt confiada al tiran Siloson, obligat de Daire. Foguèt la primièra incursion dels Pèrsas dins la mar Egèa.
En -513, après una guèrra civila a Cirene, la mai granda partida de Libia foguèt somesa.
L'espedicion en Scithia
En -513, lo quite Daire prenguèt lo comandament d'una espedicion cap a Scitia, que l'objectiu final demòra pas segur. Segon Erodòt (IV, 87), reüniguèt, accompanhats de , los òmes essent subretot provesits per las ciutats de l'Ellespont. Daire faguèt bastir un pont de naus sul Bosfòr per far passar l'armada d'Asia cap a Euròpa. Daire sometèt alra una partida de Tràcia e las Gètas alara que sa flòta se dirigís cap al Danubi. Rejonguent la flòta a la boca del Danubi, l'armada s'enfonza en territòri scit, mas las populacions localas, fòrça diversas, resistissent tot en refusant l'afrontament dubèrt. Daire fin finala se deguèt retirar, lo Danubi marcant atal una frontièra definitiva de l'empèri pèrsa. Sul camin del retorn, la conquèsta de Tràcia acabate. Devant la menaça, la Macedònia se sometèt sens combat e venguèt un protectorat.
La revòlta d'Ionia
En -500, après l'apèl a l'ajuda de tirans de Naxos caçats per lor pòble, lo tiran de Milet, Aristagoras, prepausèt al satrapa Artafernès de prene Naxos, e d'aqui, las Cicladas e l'Eubèa. L'espedicion foguèt aprobada per Daire, mas de dissensions dins lo comandament la faguèron fracassar, e per evitar lo castig del Grand Rei, Aristagoras se rebelèt, declarèt Ionia independenta e impausèt l'isonomia. Obtenguèt l'ajuda d'Atenas, qu'envièt vint e cinc naus. La primièra ataca se faguèt en -499 contra Sardes, que foguèt incendiada mas l'acropòla demòra imprenable; los rebèls subiguèron una desfacha pesuca près d'Efès, e Atenas retirèt son ajuda. Pasmens, la rebellion s'espandiguèt dins tota la region, de Bizanci a la Caria e a Chipre. Après lo primièrs succeses contra l'armada pèrsa, lo rapòrt de fòrça cambièt e las ciutats tornèron als mans dels Pèrsas totas. Aristagoras morriguèt dins un combat contre los Tracians. La flòta ioniana foguèt fin final vencuda a Ladèu en -494, e Milet tombèt. Los Pèrsas se mostrèron despietadoses contra los vencuts.
En -493, Daire envièt son gendre Mardonios en Asia Menora, qu'integrèt la Macedònia a l'empèri, e tanben los Briges e Thasos.
La mar Egèa
La conquèsta de la Grècia se preparèt a partir de -491, que totas las ciutats d'Asia Menora son mesas a contribucion; lo primièr objectiu sembla èsser la captura de las illas de la mar Egèa: Naxos tombèt en -490, puèi Delos, Caristos, e l'Eubèa. La dominacion pèrsa sus la mar Egèa èra complèta. La segonda partida foguèt lèu interrompuda: los Pèrsas desbarquèron dins la plana de Marathon, ont foguèron espotidas pels Grècs reünits menats pels Atenians, e deguèron se retirar. Lo pauc d'insisténcia dels Pèrsas mòstra que l'objectiu principal d'aquela espedicion èran de segur la mar Egèa e non pas la Grècia continentala.
L'empèri pèrsa atenguèt son espandiment atteint maxim.
La mòrt de Daire
thumb|Una tomba reiala de [[Naqsh-e Rostam.]]
Le seu filh Xerxes li succeguèt al cap de l'Empèri.
Notas
<References/>
Ar Folgoad
== Histoire = La commune constituait autrefois la paroisse d'Elestrec et faisait partie de l'archidiaconé de Kemenet-Ily, relevant de l'évêché de Léon, et était sous le vocable de saint Jacut. Elle est issue d'un démembrement de la paroisse primitive de Plouider.
Architecture
La basilique très riche par son architecture et sa statuaire, possède un des très rares jubés de France.
Cyclope
Cyclope èra un grop de rock e punk rock francés parisenc fondat au començament de las annadas 80 e desseparat en 1993.
Ar Folgoad
Architecture
Ar Folgoad en breton ( Le Folgoët / Ar Folgoad en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Cyclope
Biografia
Cyclope es estat format a París per los fraires Philippe (bassa) e Didier Austry (batariá), ambe Gérard Cousin al cant e a la guitarra. Las doas darrèras annadas d'activitat del grop (1992 e 1993), es estat Patrick Perrot que remplacèt Philippe Austry a la bassa.
Ar Folgoad
Istòria
La commune constituait autrefois la paroisse d'Elestrec et faisait partie de l'archidiaconé de Kemenet-Ily, relevant de l'évêché de Léon, et était sous le vocable de saint Jacut. Elle est issue d'un démembrement de la paroisse primitive de Plouider.
Cyclope
Biografia
Entre 1983 e 1996, lo grop sortiguèt quatre albums. Quitament se lor composicion la mai coneguda es Wen story (Seul dans la nuit), son coneguts tanben pr'amor d'aver enregistrat una represa version punk rock de las cranas de L'hymne à l'amour d'Édith Piaf.
Oria
Oria es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Brazey-en-Morvan
Brazey-en-Morvan es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Padules
Padules es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Pechina
Pechina es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Paterna del Río
Paterna del Río es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Pradetas (Arièja)
Pradetas (Pradettes en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
300px|left|thumb|Panèl de Pradetas.
Viry (Sòna e Léger)
Viry  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region del Grand Èst.
Crimèa
Crimèa (Crimèio en grafia mistralenca, dialècte provençau ; Крим - Krym en ucraïnian; Крым en rus; Qırım en Tatar) es una peninsula dau sud d'Ucraïna lòng de la Mar Negra.
Correspondent a l'antica Taurica, apertenguèt successivament, dempuèi lo sègle XVen, a l'Empèri Otoman, a l'Empèri rus e a l'URSS, d'en primièr dins la Republica socialista federativa sovietica de Russia, puèi, en 1954, dins la Republica socialista sovietica d'Ucraïna. En 1991, demorèt estacada a l'Ucraïna independenta, en tot essent de majoritat russofòna.
Levat la vila de Sebastòple, de l'estatut especial, Crimèa foguèt una republica autonòma que la capitala n'es Simferopol coma una partida d'Ucraïna, mas en març de 2014 la peninsula de Crimèa foguèt ocupada per Russia.
Lo Viatge dels comedians
Lo Viatge dels Comedians (O θίασοσ, trascrich literalament O Tiasos) es lo tresen filme d'en Theo Angelopoulos e lo siu primièr indiscutible cap d'òbra, que çò no'n va narrant de la viatjada d'una còla, una tropa de comedians ambulants e populars en per totas las estradas de Grècia, tant las de l'espaci coma las del temps (istòria e sasons...), demercé un biais de filmar tras qu'original e una utilizacion del plan sequéncia (sonque 80 per un filme de gaireben 4 oradas...) pas jamai vista de per abans.
Analisi
thumb|300 px|left|... [[en plaças...]]
Distribucion
thumb|300 px|right|... [[amai de vilas en ciutats !!!... ]]
Offoy (Sòma)
Offoy (Somme) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Pardines (Puèi Domat)
Pardinas (Pardines en francés) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi de Doma e la region de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Etimologia
Lo nom de Pardinas a sas originas dins lo mot parietinas (del latin PARETINA, 'las parets'), que vòl dire roïnas d'un edifici, endreit ont i aviá agut una construccion que uèi es arroïnada.
Nòtas
<references group="N"/>
Diors
Diors es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Bosguérard-de-Marcouville
Bosguérard-de-Marcouville en normand (Bosguérard-de-Marcouville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Istòria
Sembla que lo castèl fòrt de Marcouville aperteniá als poderoses senhors del Thymerais. D'après los tèxtes, la fortalesa aperteniá a Gervais E, senhor de Châteauneuf-en-Thymerais. Los sieus fils Hugues II, #que i aviá épousé Abérée, filha de Robert, comte de Meulant i aviá abraçat los interèsses de Guillaume Cliton. I aguèt de faches presoèrs en lo moment de la batalha de Bourgtheroude en 1124.
Comuna formada l'an 1844 de la reünion de Marcouville e de Sant-Denis-de detlo-Boscguérard.
Il semble que le château fort de Marcouville appartenait aux puissants seigneurs du Thymerais. D'après les textes, la forteresse appartenait à Gervais I, seigneur de Châteauneuf-en-Thymerais. Son fils Hugues II, qui avait épousé Abérée, fille de Robert, comte de Meulant avait embrassé les intérêts de Guillaume Cliton. Il fut fait prisonniers lors de la bataille de Bourgtheroude en 1124.
Commune formée en 1844 par la réunion de Marcouville et de Saint-Denis-du-Boscguérard.
Ludwig von 88
thumb|350px|Ludwig von 88
Ludwig von 88 es un grop parisenc de punk rock e rock francés fondat en 1983. Eissit de la scèna independenta dita alternativa de la fin de las annadas 80, èra vengut plan popular dins las annadas 90.
Biografia
A la debuta, Ludwig von 88 es format en 1983 per lo bassista Laurent Manet e un guitarrista ex-sòci des Béruriers, Olivier « Olaf » Felingstone, ambe au cant Fabrice Barthelon e Laurent Portes en seconda guitarra.
En 1984 arriba Karim Berrouka au cant, mentre que lo guitarrista Laurent Portes es remplaçat per Bruno Garcia. Coma bateriá, t'emplegan puslèu una maquina ritmica, qu'es un pauc la marca sonòra dels grops punks exagonals de l'epòca (Bérurier Noir, Metal Urbain).
Quitament punk rock francés, a contra briu de l'esperit no future de la punk attituda, la musica de Ludwig von 88 se vòl risolièra e festiva. Per contra, lor nom es clarament ligat a Orange Mécanique, una referéncia comuna ambe lo mitan punk e mai precisamant ambe Bérurier Noir, que lo personatge principal de l'istòria es un fan de Ludwig van Beethoven. Per lo 88, es mens clar, n'i a que dison que seriá une provocacion punk en reférencia a un simbole amagat dels nazis (88 per SS), mentre que d'autres dison qu'es un resson al 77 (1977, l'annada del punk) en previson d'un reviscòl punk per 1988.
En parallèla de Ludwig von 88, Bruno Garcia va tanben aver fòrça succès ambe son projècte Sergent Garcia a partir de 1999 (Acabar mal ). Participarà tanben al duò Titi et Nobru, Nobru per Bruno, la Titi ela qu'èra una corista dels Bérurier Noir.
Quitament pas brica representativa de la discografia del grop, es fin finala la cançon New Orleans, sortida en single en 1991 e tirada de l'album Ce jour heureux est plein d'allégresse, qu'es benlèu la mai coneguda de Ludwig von 88.
Dvaravati
La civilizacion de Dvaravati se desvolopèt dau sègle VI au sègle XI dins lo centre de Tailàndia e lo sud de Birmania. Se saup pas encara se lo tèrme « Dvaravati » regarda una ciutat, un reiaume, un ensems geografic o una cultura.
La destruccion de l'Empèri de Funan a partir dau sègle III, après una tièra de guèrras còntra lei Chinés, permetèt d'establir divèrsei reiaumes. Dvaravati èra un d'aquelei reiaumes. Èra constituit de Mons, populacion bodista de la peninsula d'Indochina. De relacions comercialas foguèron establidas amb Índia e la cultura indiana intrèt dins la region de Dvaravati.
Au sègle X, Dvaravati venguèt vassau de l'Empèri Khmer. Situats entre leis estats khmer, birman e tai, la pression militara de sei vesins entraïnèt sa disparicion entre 1050 e 1200. Una partida dei Mons migrèt vèrs lo nòrd de la Tailàndia modèrna per fondar lo reiaume Haripunchai. Pasmens, Davaravati aguèt una influéncia gròssa deis estats seguents de la region.
Vincelles (Sòna e Léger)
Vincelles es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Geografia
Vincelles Fa partida de la Bressa louhannaise.
Vincelles fait partie de la Bresse louhannaise.
Kevin Anderson
Kevin Anderson, (Johannesburg, 18 de mai de 1986) es un jogaire de tennis sud-african.
Purchena
Purchena es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Groffliers
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Pulpí
Pulpí es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Rágol
Rágol es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Rioja
Rioja es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Tula (civilizacion toltèca)
Tula èra la capitala de la civilizacion toltèca que succediguèt a la civilizacion de Teotihuacan coma poissança mesoamericana major de Mexic a partir dau començament dau sègle VIII. Ocupèt una superficia de 14 km² e conoguèt dos periòdes de desvolopament de 800 a 900 puei de 900 a 1150. Èra un centre religiós compausat magerament de tres piramidas, d'un palais e d'un ensems d'estatuas massivas. Aguèt una influéncia importanta car permetèt de desvolopar lo culte de Quetzalcoatl dins la region. L'abandon de la vila se debanèt entre 1149 a 1167. Foguèt probablament brutala car de traças d'un incendi contemporanèu au declin de la civilizacion toltèca foguèron descubèrtas per leis arqueològs.
Palladuc
Benlèu Paladun (Palladuc en francés) es 'na comuna auvernhata dau departament dau Puei de Doma e de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Lo borg es a un crosament.
Toponimia
Las atestacions ancianas son Paladuc au sègle XVIII sus la mapa de Cassini.
Segon Dauzat e Rostaing, es probable que lo nom es un compausat de "preïndoeuropèu (ligur)" pal-, montanha rochassosa, e delh gallés dūnon, puèg fortificat; lo -c final es parasit (veire Los Banhs de Balaruc).
Istòria
Sus la mapa de Cassini, Paladuc apareis pas coma paròcha, mas coma un simple luec sus una nautor, non pas de quont i a lo borg, mas au luec nommat avòra sus la mapa Le Vieux Palladuc. Pasmens, probable que i aviá un chastèu perqué i aviá de senhors d'aqueu nom. Ancianament partida de la comuna de Sant Ramèi, Palladuc es devenguda comuna en 1908.
Nòtas
<references group="N"/>
Pradas (Arièja)
Pradas (Prades en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es ['praðes]. La grafia occitana es Pradas, Pradas d'Alion [o d'Alhon], Prades, Prades d'Alion [o d'Alhon] (lo parlar articula -es lo plural dels noms en -a final : la vaca, les vaques). Las fòrmas ancianas son Pradas, cap a 1034, Prades en 1118, Pradas en 1228, 1244, 1267, castra de Pradis, en 1272, Pradis, Pradas en 108, Pradis en 1310, Pradas, Pradas Alionis en 1318-25, 1320, Pradis in Alione en 1329, Pradis en 1375, Pradas en 1385, 1390, Pradas dalio en 1401, Pradas, Prades, Pradas d’Alio, Prades de Alio en 1445, Pradas (Cronica d'Esquerrier).
Roquetas de Mar
Roquetas de Mar es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Parent (Puèi Domat)
Parent (Parent en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Les Garçons Bouchers
Los Garçons Bouchers èran un grop de punk puèi de rock francés fondat en region parisenca en 1986. Ambe Bérurier Noir, los Wampas o Ludwig von 88, los Garçons Bouchers son estats l'un dels grops màgers del rock independent francés dit alternatiu de la fin de las annadas 80. Lo grop s'es desseparat au mes d'abril de 1997.
Biografia
Au començament, los Garçons Bouchers fan de punk e t'an per cantaire Éric « Blitz » Liszt. Aital son a l'iniciativa d'un dels imnes del punk francés : La bière.
Éric « Blitz » Liszt quita lo grop en 1988. Alavetz, lo grop s'estabilisa autorn del musician e compositor François Hadji-Lazaro e del novèl cantaire Pierrot « Sapu » (Pierre Fabre). D'ara enlà, lor musica glissa progressivament del punk rock (Carnivore, Le rap des Garçons Bouchers) cap al rock parodic (La lambada, on n'aime pas ça) e quitament de còps a la cançon francesa (Province Paris, Arthur), ambe d'influéncias trad pr'amor de l'emplec de vièla a ròda, violon, armonicà etc.
En mai d'ètre lo compositor e co-cantaire dels Garçons Bouchers, François Hadji-Lazaro es tanben compositor e cantaire d'un autre grop, Pigalle, aqueste clarament mai orientat cançon francesa e musica tradicionala (Pigalle, Dans la salle du bar tabac de la rue des Martyrs, Patate...). E de còps, lo monde fan sovent la confusion entre los dos grops.
Entre 1986 e 1995, los Garçons Bouchers sortiguèron cinq albums, sièis se l'òm pren en consideracion lor primièr enregistrament autoproduit de 1986.
Lo paure François Hadji-Lazaro defuntèt lo dissabte 25 de febrièr de 2023.
Treponem Pal
Fòrça musicians sont passats per Treponem Pal, coma per exemple François Soulier qu'a tanben jogat de batariá dins Indochine entre 2002 e 2014.
Biografia
Treponem Pal s'es format en 1986 a París e a sortit son primièr album en 1989. Es istoricament considerat coma lo primièr grop francés de metal industrial. Es ara compausat de Marco Neves, Polak, Didier B. e Mathys Dubois. En 1991 sortís lo segond album. Alavetz, Treponem Pal comença de virar, puslèu sus l'empont mai que mai en America del Nòrd ont an mai de capitada qu'en França, coma per exemple en primièra partida de Ministry en 1992. De caps la fin de las annadas 90, comença de s'impausar en França coma un grop màger e sulfurós de la scèna nu metal.
En tot, dempuèi 1989, lo grop a sortit sèt albums.
Pradièras
Pradièras (Pradières en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [pɾaðjɛɾos]. Las fòrmas ancianas son Praderiis en 1272, Praderie en 1318-25, Pradieras en 1387, 1390, 1413-36, 1445 e cap a 1460 (Cronica d'Esquerrièr), Praderes en 1448. Segon Dauzat, Pradièras es format del latin prata, plural de pratum, « prat », ambe'l sufixe -arium (de segur al femenin, donc -aria). Pradièras es un derivat de prada, ambe un sufixe collectiu que marca la preséncia de prats, de pradas.
Santa Cruz de Marchena
Santa Cruz de Marchena es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Santa Fe de Mondújar
Santa Fe de Mondújar es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Prat e Bonrepaus
Prat e Bonrepaus (Prat-Bonrepaux en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Serón
Serón es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Allonnes (Sarthe)
Allonnes  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sarta de la region dels Païses de Léger.
Therapie Taxi
Therapie TAXI èra un grop pop rock francés e hip-hop de París (França), compausat de la violoncellista Adélaïde Chabannes de Balsac al cant, de Raphaël Faget-Zaoui, de Félix Gros a la guitarra e als clavièrs e de Renaud Bizart a la batariá. Foguèron actius entre 2013 e 2021. Lor cançon mai coneguda es de 2018 e se ditz Hit sale. Es cantada ambe la participacion del rapaire Roméo Elvis. Se separèron en octòbre de 2021 après 8 ans d’activitat.
Allonnes (Sarthe)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Therapie Taxi
Biografia
En 2013 Adélaïde Chabannes de Balsac publiquèt una anóncia sus un malhum social de mesa en relacion d’artistas. Raphaël Faget-Zaoui li respondèt.
Allonnes (Sarthe)
Nòtas
<references group=N/>
Therapie Taxi
Biografia
Se rescontrèron a París al barri Pigalle, títol d’una de lors cançons. La jove violoncellista aviá pas que 17 ans al moment de lor rescontre, interpretèt Jimmy del grop Moriarty. Comencèron lor repeticions amb d’en primièr de cançons en anglés abans de passar al francés, inspirats per La Femme e Fauve. Lo primièr nom del grop èra Milky Way, camin de Sant-Jacme en lenga nòstra. En junh de 2016 venguèron Therapie Taxi amb l’arribada d’en Féliz Gros e d’en Renaud Bizart. Lo primièr disc un títol jos nom de Therapie Taxi es Salop(e), salòp(a).
En 2019 èran nominats pels prèmis de las Victoires de la Musique dins la categoria « Revelacion en viu ». Aquela annada viravan de concèrts en concèrts, al Zenith de París, als festenals coma Solidays o Garorock en Occitània. Una virada deviá seguir la sortida de l’album Cadavre exquis mas a causa de la pandemia de Covid foguèt anullada.
Discografia
L’album Hit Sale Xtra Cheese es una reedicion del disc Hit sale sortit a la debuta de 2018 amb uèch pistas de mai e dos remixes per Yuksek (Coma Idyllique) e Contrefaçon (Pigalle).
Pica (arma)
thumb|right|Reconstitucion modèrna d'una tropa de piquiers.
La pica es una lança lònga principalament destinada a arrestar lei cargas de cavalariá e a atacar lei formacions de lanciers enemics. Foguèt mai que mai utilizada durant dos periòdes istorics. Lo premier es l'Antiquitat grèga ont èra l'armament principau de la falanja. Lo segond es l'epòca anant de la fin de l'Edat Mejana a la Renaissença per servir d'arma principala a un retorn de formacions compactas similaras a la falanja grèga. L'invencion de la baioneta, a la fin dau sègle XVII, entraïnèt lo declin de la pica sus lei prats batalhiers. Pasmens, demorèt utilizada per lei milícias urbanas fins au sègle XVIII.
Alfasillabari etiopian
L'alfasillabari gueez o mai largament alfasillabari etiopian, es un sistèma d'escritura alfasillabic utiliza subretot en Etiopia e Eritrèa. Dins las lengas que l'utilizan ara, coma l'amaric o lo tigrigna, aquela escritura es nomenada fidäl (ፊደል).
La version de basa, utilizada a l'origina per escriure lo gueez, compta 26 signes consonantics, que coneisson set variacions (o òrdres) vocalics permetent de denotar una consonanta seguida de diferentas vocalas. Mai tard, son adaptacion a diferentas lengas provoquèt la creacion d'autres signes que pòrtan l'ensemble a 35. Mai, de signes coneisson de formas que son d'acorchis d'escritura notant una labiovelarizacion de la consonanta. Aquò pòt apondre fins a cinq formas a de caractèrs (ቀ, ኀ, ከ, ገ).
L'alfasillabari gueez s’escriu d'esquèrra cap a drecha.
Usatge
Aquel alfasillabari foguèt creat per l'escritura del gueez. Aquela lenga es gaireben sonque emplegada pels tèxtes e practicas liturgicas de la Glèisa etiopiana ortodòxa, de la Glèisa eritrèa ortodòxa, de la Glèisa catolica etiopiana e del josieus Falachas (Beta Israèl). Enseguida foguèt utilizat per d'autres lengas de la bana s'Africa, subretot de las lengas etiosemiticas, subretot a partir del sègle XIX. Servís tanbe a escriure l'amaric, lo tigrigna, lo tigré, las lengas goragué e gaireben totas las lengas en Etiopia levat l'oromo.
En Eritrèa, es utilizat pel bilen, qu'es una lenga cochitica de la branca agew.
D'autras lengas de la Bana de l'Africa, coma l'oromo, foguèron escricha amb l'alfasillabari etiopian pendent l'istòria mas o son ara en caractèrs latins.
Istòria
L'alfasillabari guèz compta 26 signes consonantics de basa. Al respècte de las 29 consonantas de l'alfabet sudarabic, mancan ġ, ẓ, ḏ, ṯ et s3 : 24 grafèmas trapan atal lor contrapartida dins l'escritura guèza. Mai, doas consonantas novèlas foguèron apondudas: P̣äyt ጰ qu'es una modificacion de Ṣädai ጸ, e Pesa ፐ qu'es basat sus Tawe ተ.
En seguida, 8 caractèrs foguèron aponduts per permetre l'escritura de sons presents dins d'autres lengas, e tanben de sons utilizats dins de mots de lengas europèas utilizat dins los usatges contemporanèus (coma ፖስታ de l'italien posta).
Principes
L'escritura guèza es un alfasillabari: cada grafèma representa la combinason d'una consonanta e d'una vocala. Los signes son organizats sus la basa de la consonanta, modificada per diferents trachs representant la vocala que seguís (o l'abséncia de vocala). Lo nombre de caractèrs pòt variar entre 182 (26 consonantas x 7 vocalizacions) e 245 (35 consonantas x 7 vocalizacions) segon la lenga, sens comptar los acroches d'escritura. Lo sens de l'escritura es de l'esquèrra cap a drecha.
Roger Torrent
Roger Torrent i Ramió (n. lo 19 de julhet de 1979 a Sarrià de Ter) es un politològ e òme politic catalan. Lo 17 de genièr de 2018 es elegit president del parlament de Catalonha. Es conse de Sarrià de Ter e milita a Esquèrra Republicana de Catalonha dempuèi 2000.
Alfasillabari etiopian
Principes
I a 26 caractèrs de basa per las consonantas:
Cada consonanta pòt se combinar amb 7 vocalas:
Variantas labiovelaras
Las consonantas velaras possedisson una varianta labiovelarizada:
A la diferéncias de las autras consonantas, aquelas variantas pòdon se combinar sonque amb 5 vocalas diferentas:
Letras addicionalas
D'unas letras possedisson de variantas per d'autras lengas que lo gueez.
Lo tablèu seguent combina los signes de basa amb las vocalas.
Sierro
Sierro es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Parentinhac
Parentinhac (Parentignat en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Mass Hysteria
Mass Hysteria es un grop francés de metal industrial fondat a París en 1993.
Fòrça musicians sont passats per Mass Hysteria, coma per exemple Olivier Coursier, qui aprèp fondèt AaRON en 2004.
Sorbas
Sorbas es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Somontín
Somontín es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Civilizacion toltèca
La civilizacion toltèca èra una cultura precolombiana de Mesoamerica que se desvolopèt a l'entorn de la vila de Tula entre 900 e 1200. Èra originària d'un pòble nomada que participèt probablament au pilhatge de Teotihuacan vèrs 750. S'afondrèt après la destruccion de sa capitala Tula entre 1149 e 1168. Pasmens, lei Toltècs semblan pas de disparéisser totalament car de vestigis arqueologics e de cronicas indican un movement d'emigracion vèrs lei regions orientalas de Mesoamerica, especialament en direccion dei ciutats-estats maias dau nòrd de la peninsula de Yucatan. Foguèron considerats coma de dieus per lei culturas pus tardivas de Mesoamerica. Ansin, leis Astècas se presentavan coma leis eiretiers dei Toltècs per legitimar la supremàcia de la Tripla Aliança sus la region.
La religion toltèca sembla de tipe chamanica, politeïsta e parcialament eiretada de la civilizacion de Teotihuacan. D'efècte, lo dieu Quetzalcoatl, originari d'aquela vila, i aguèt un ròtle important. Èra opausat a Tezcatlipoca que l'exilèt. La cultura toltèca presentan tanben de trachs comuns ambé leis autrei civilizacions mesoamericanas coma lo desvolopament d'una escultura massiva, la bastida d'edificis religiós piramidaus ò la practica dau jòc de bala.
Guemps
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Ambillou-Château
Ambillou-Château es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tabernas
Tabernas es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Guarbecque
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Geografia
Un marais comun existissiá antany suls territòris de Guarbecque, Ham, Norrent-Fontes, Mazinghem, Molinghem e Berguette. S'i conreava sustot lo cresson.
Un plànol de lotissement d'aquel marais a #èsser levat lo 2 messidor an II. A citat pel archiviste départemental