cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luzay
Luzay es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània.
Buelh, Buelhòu e Lasque
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Luzay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Buelh, Buelhòu e Lasque
Buelh
La prononciacion qu'ei [bweʎ]. Las fòrmas ancianas que son Boeil, en 1681, Boueilh (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Boueilh-Boueilho-Lasque en 1843, quan las tres comunas e s'apleguèn.
Meillonnas
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Buelh, Buelhòu e Lasque
Buelh
Segon Dauzat, Buelh que vien deu latin bovile, « estable de bueus ».
Luzay
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Buelh, Buelhòu e Lasque
Buelh
Segon Miquèu Grosclaude, per rasons foneticas, bovile pòt pas miar a Buelh; que caleré partir de *boviculum, « petit bueu » (cf. viticulum > vedilh). Buelh qu'ei un nom de familha plan espandit en Gasconha. Grosclaude que hè l'ipotèsi lo nom deu vilatge qu'ei un ancian shafre, deu sens de « petit bueu », vienut nom de familha. A l'Edat Mejana, que i avè personas deu nom de Bos/Boos/Boz : lo nom benlhèu èra pas tirat deu bueu, mès qu'èra comprés atau. Un passatge del cartulari de Berdoas que cita lo nom de Willelmo Bove, qui avè un hilh designat atau Arnaldus filius Bovis qui dicitur Vitulis, « Arnaud hilh de Bueu qu'apèran Vetèth »; lo latin vitulis qu'ei un sinonime de *boviculum (segon M.F. Berganton, Le dérivé du nom individuel..., p. 198).
Meillonnas
Istòria
thumb|left|upright=0.9|Otèl Marron de Meillonnas a Bourg
Lo baron de Marron e la siá esposa Anne-Marida Carrelet de Loisy an jogat un papièr important, lududes en lo desvolopament de la municipalitat doncas qu'es lo fondator l'an 1760 de la famosa faïencerie #qu'a fach la reputacion del villatge;ble, ela per lo sieu gost dels arts e de las cartas.
Buelh, Buelhòu e Lasque
Buelhòu
La prononciacion qu'ei [bwe'ʎɔ]. Las fòrmas ancianas que son Boilho, en 1538, Boeilho en 1673, Boueilho (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Boueilh-Boueilho-Lasque en 1843, quan las tres comunas e s'apleguèn.
Segon Dauzat, Buelhòu qu'ei un derivat de Buelh.
Meillonnas
Istòria
Los pintors venián de luènh, fins de Moustiers, per descobrir los celèbres faïences del pòble. La siá originalitat a a causa de la color de l'argila utilizada, la tèrra roja de Meillonnas, #que va de la ròsa als tons rougeâtres e las decoracions floraux a las tinturas caudas (gamma de roges, jaunes e violetes). Una entrepresa artesanala (Nicole Reverdiau) prossegueix la tradicion.
thumb|left|upright=0.9|Hôtel Marron de Meillonnas à Bourg
Le baron de Marron et son épouse Anne-Marie Carrelet de Loisy ont joué un rôle important, lui dans le développement de la commune puisqu'il est le fondateur en 1760 de la fameuse faïencerie qui a fait la renommée du village, elle par son goût des arts et des lettres.
Buelh, Buelhòu e Lasque
Lasque
La prononciacion qu'ei ['laske]. Las fòrmas ancianas que son Laskes en 1182 (segon Pau Raimond, mès l'identificacion ei pas segura), Lasque en 1205 e 1305, Lasque (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Boueilh-Boueilho-Lasque en 1843, quan las tres comunas e s'apleguèn.
Meillonnas
Istòria
Ils ont fait édifier à Bourg-en-Bresse un superbe hôtel particulier, l'hôtel Marron de Meillonnas situé au numéro 5 de la rue Teynière qui possède une remarquable bibliothèque et renfermait alors de superbes pièces de faïence provenant bien sûr de la fabrique de Meillonnas. Il a été entièrement rénové au cours des années 2008-2009.
Buelh, Buelhòu e Lasque
Lasque
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom que sembla arreligat dab Lascun e Lescar. Ua ipotèsi qu'ei ua origina basco-aquitana lats, « arriu » e kaine « per dessús » (lo vilatge qu'ei en suspart d'Arriutòrt e de Gabàs sus un turon estret), mès que caleré supausar un reculament de l'accent tonic, pr'amor normaument lats+kaine > *Lascain.
Meillonnas
Istòria
Les peintres venaient de loin, jusque de Moustiers, pour découvrir les célèbres faïences du village. Leur originalité est due à la couleur de l'argile utilisée, la terre rouge de Meillonnas, qui va du rose aux tons rougeâtres et les décors floraux aux teintes chaudes (gamme de rouges, jaunes et violets). Une entreprise artisanale (Nicole Reverdiau) poursuit la tradition.
Le Cormier
Le Cormier en normand (Le Cormier en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat del Cormier s'estend sus aperaquí 1000 ectaras e se compausa del bourg e de set caserius : la Houssaye, lo Bòsc-Brac, Martainville, lo Buisson-Sagout, la Longa Barralha, la Brosse e lo Bòsc-Millon.
La commune du Cormier s'étend sur environ 1000 hectares et se compose du bourg et de sept hameaux : la Houssaye, le Bois-Brac, Martainville, le Buisson-Sagout, la Longue Haie, la Brosse et le Bois-Millon.
Saint-Ouen-le-Houx
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Cormier
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mosnay
Mosnay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Le Cormier
Istòria
La municipalitat a preses lo sieu nom actual l'an 1862. Auparavait, Se sonava Martainville-de detlo-Cormier. Lo sieu nom provendriá de l'arbre intitulat lo cormier (sorbus domestica), #que la frucha ne sembla a una poma o una pera.
Mosnay
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Le Cormier
Istòria
La commune a pris son nom actuel en 1862. Auparavait, elle s'appelait Martainville-du-Cormier. Son nom proviendrait de l'arbre intitulé le cormier (sorbus domestica), dont le fruit ressemble à une pomme ou une poire.
Gallardon
Gallardon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Orcinas
Orcinàs (Orcinas en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Omblèsas
Omblèsas (Omblèze en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Orcinas
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Omblèsas
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Orcinas
Istòria
Villa Orciniano VIIIn, Orcinassium 1507 A. Dauzat
Mijoux
Mijoux en arpitan (Mijoux en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Manhec (Doas Sèvras)
Manhec (fòrma etimologica; Magné en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Mijoux
Geografia
E mai se fòrça étirée - a setze quilomètres de longitud per doas solament de largeur mièja - es un encreuament : la rota del fons de la vallée crosa #çò que connècta Sant-Claude a Genève pel caulet de la Falç.
Manhec (Doas Sèvras)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Mijoux
Geografia
Lo pòble s'es installat a aquela intersection, a 1000 mètres d'altitud aperaquí. La municipalitat se compausa tanben caserius dels Sèt-Fontaines e Los Mart.
Géographiquement, le village est situé dans la partie supérieure de la vallée de la Valserine, étroite et encaissée entre les hautes corniches calcaires du premier anticlinal jurassien et le rebord du plateau de Lajoux (Jura). Mais elle n'en possède que le versant oriental, de la « Combe-en-haut » où la rivière prend sa source, jusqu'à la « Combe-en-bas », près de l'entrée du village voisin de Lélex.
Bien que très étirée - elle a seize kilomètres de long pour deux seulement de largeur moyenne - c'est un carrefour : la route du fond de la vallée croise celle qui relie Saint-Claude à Genève par le col de la Faucille.
Le village s'est installé à cette intersection, à 1000 mètres d'altitude environ. La commune se compose aussi des hameaux des Sept-Fontaines et Les Mars.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cuse-et-Adrisans
Cuse-et-Adrisans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Cuse-E-adrisans
Cuse-et-adrisans
Montluel
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Orcha
Orcha (Ourches en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Bornòs
Bornòs (Bournos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Bornòs per lo nom gallic d'òmi Burnus dab lo sufixe aquitanic -ossum. Aqueth cognomen qu'ei dens los noms de Bornac (Agenés), Bornago e Bornasco (Lombardia), Bornate (Piemont) mei qu'ei atestat en Espanha.
Dauzat que torna préner l'explicacion de Rohlfs.
Miquèu Grosclaude qu'accepta l'explicacion de Dauzat, « la proprietat de Burnus, mès precisa qu'ei un nom d'origina gallica passat lèu en latin. A la soa epòca, sabèva pas arren de la preséncia celtica en Gasconha o i cresèvan pas.
Lajoux
Lajoux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Jean-sur-Mayenne
Saint-Jean-sur-Mayenne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat a situat suls rius Mayenne e Ernée.
Mérignat
Geografia
Mérignat A situat sus una combe de montanha #que se llaura en direccion de Poncin, sul vessant nòrd del massís de Chenavel, entre Cerdon e lo caseriu de Ménestruel, a una llegua aperaquí de Jujurieux, e en gardant los enòrmes rochers de Sant-Alban.
Saint-Jean-sur-Mayenne
Geografia
La commune est située sur les rivières Mayenne et Ernée.
Mérignat
Geografia
Lo païsatge a variat : un espaci cobèrt de vinhas, de jardins e d'òrtas, la rèsta, mai sauvatja, a compausat de ancians pâturages environats de bòsques e vorejats de rochers abruptes. La vinha, amb los sieus nòus plànols cobrís de mai en mai de superfícia. Lo villatge;ble èra près de la granda rota de Lion a Genève per Poncin e Cerdon, la rota nacionala 84. Èra desservi per una rota #que pujava de Jujurieux e davalava sus Cerdon per la vespra rota romaine de la Coriat. La municipalitat engloba una part de Préau (caseriu de Cerdon) : la capèla, sièis ostals e una part de la cartonnerie Dubreuil.
Saint-Jean-sur-Mayenne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bergarona
Bergarona (Burgaronne en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Mérignat
Geografia
Le paysage est varié : un espace couvert de vignes, de jardins et de vergers, le reste, plus sauvage, est composé d’anciens pâturages entourés de bois et bordés de rochers abruptes. La vigne, avec ses nouveaux plans couvre de plus en plus de surface. Le village était à proximité de la grande route de Lyon à Genève par Poncin et Cerdon, la route nationale 84. Il était desservi par une route qui montait de Jujurieux et descendait sur Cerdon par la veille route romaine de la Coriat. La commune englobe une partie de Préau (hameau de Cerdon) : la chapelle, six maisons et une partie de la cartonnerie Dubreuil.
Bergarona
Geografia
vignette|upright=1.4|centre|Comunas a l'entorn.
Mérignat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bergarona
Toponimia
La prononciacion qu'ei [berga'runə]. Las fòrmas ancianas que son Burgarone en 1235, Burgarona en 1323, Bulgarona en 1548, Burguarona en 1614, Burguerone en 1656, Burgaronne (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Bergarona que vien deu bas latin burgus, « borg, lòc fortificat », d'origina germanica, benlhèu dab un nom d'arriu Aronne.
Segon Miquèu Grosclaude, que i a tot just un petit arriu pro luenh deu borg e ua explicacion idronimica qu'ei improbabla. Bergarona, lo lòc mei haut deu canton, qu'a ua vista en suspart de Sauvatèrra. Grosclaude que prepausa, shens certitud, un descopatge bur/gar/ona :
Sainte-Marie-du-Bois
Sainte-Marie-du-Bois pòt essèr:
Saint-Mars-du-Désert
Saint-Mars-du-Désert pòt essèr:
Fréhel
Frehel en breton (Fréhel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Lannerell
Lannerell en breton (Le Landreau en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Mézériat
Mézériat en arpitan ( Mézériat en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
La municipalitat se situa a aperaquí vint quilomètres de la prefectura Borg de Bressa, en la plana de la Bressa, a la confluence entre la Veyle e la Irance.
La commune se situe à environ vingt kilomètres de la préfecture Bourg-en-Bresse, dans la plaine de la Bresse, à la confluence entre la Veyle et l'Irance.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pòble mencionat dempuèi lo, distincion d'una familha #que ne portava lo nom.
Mairé-Levescault
Mairé-Levescault es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Mézériat
Istòria
Village mentionné dès le, seigneurie d'une famille qui en portait le nom.
Mairé-Levescault
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
La Chaux-du-Dombief
La Chaux-du-Dombief es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montracol
Montracol en arpitan (Montracol en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Montracol Se situa en lo departament de l'Ain a una desena de quilomètres de Borg de Bressa e a 40 quilomètres a l'èst de Mâcon.
Montracol se situe dans le département de l'Ain à une dizaine de kilomètres de Bourg-en-Bresse et à 40 kilomètres à l'est de Mâcon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Buròs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [by'rɔs]. Las fòrmas ancianas que son Buros en 1385, Buroos en 1457.
Segon Dauzat, lo nom que vien segon Rohlfs, d'un nom gau d'òmi Burus, dab lo sufixe aquitan -ossum, o deu basco buru, « cap, turon ».
Segon Miquèu Grosclaude, Buros qu'ei aparentat a Buròssa; l'autor qu'aima mei l'explicacion per ua arrasic aquitana *bur-, aparentat au basco buru, « cap, turon », dab lo sufixe aquitan -ossum. Buros qu'ei sus la prumèra linha de costalats en suspart de la lana de Pont-Long (o Pallong).
Corneuil
Corneuil en normand (Corneuil en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Corneuil Fa partida del costat de Damville.
Corneuil fait partie du canton de Damville.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maisonnay
Maisonnay es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Auriòl de Roians
Auriòl de Roians (Oriol-en-Royans en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Saint-Julien-du-Terroux
Saint-Julien-du-Terroux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Auriòl de Roians
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Julien-du-Terroux
Geografia
Sant-Julien-de detlo-Terroux es una pichona municipalitat de 264 abitants, es de Laval, a Unitat|8|km  –  de Bagnoles-de-lo Adorna e a aperaquí  del mont Sant-Michel, de Can, de Bayeux e de las plajas del débarquement.
Auriòl de Roians
Toponimia
Las atestacions istoricas son Auriolum (1193), Oriol (1152), Ecclesia Sancte Marie de Auriolo (1204), Capella de Auriolo in Roianis (1265), Parrochia Beate Marie de Oriolo (1296), Ecclesia Beate Marie de Auriolo (Sègle XIII), Auriolum in Royanis (1359), Capella Aurioli in Roianis (Sègle XIV), Saincte-Marie d'Oriol (1449), Perrochia Beate Marie Orioli mandamenti Sancti Nazarii (1466), Cura Beate Marie Aurioli in Royanis (Sègle XV),  Oriol en Royans (1788), Orioles (1789). F.Mistral a ortografiat lo toponim en nòrma mistralenca Auriòu, Auruou dins una intraa comuna amb Aurioù, comuna provençala de las Bocas de Ròse.
Lo nom de la comuna se pronóncia [ɔ'ʀjɔ de ʀu'jɑ̃]. D'efiech, la vocalizacion finala de la -L es pas realizaa en Roians, ont s'escafa completament. La realizacion fonetica dau diftong -au- es simplificaa en [ɔ]. L'apondon dau qualificatiu Roians, establit tre lo sègle XIII, permet de diferenciar lo luòc amb d'autres luòcs a toponim identic.
Saint-Julien-du-Terroux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Monthieux
Geografia
Monthieux Fa partida de la Dombes.
Monthieux fait partie de la Dombes.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Busi
Busi (Buzy en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['byzi] (accent tonic sus la prumèra sillaba). Las fòrmas ancianas que son Busia en 1170, Busi au sègle XIIau, en 1328 e en 1385, Buzi en bag en 1343, Busii en 1429, Buzy en 1608, Buzi (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
La Chapelle-Saint-Laud
La Chapelle-Saint-Laud es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat a situat sus un tuc boisée en bordure de la vallée del Loir en culminant a unitat|98|m}}.
Lo Pègue
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
La Chapelle-Saint-Laud
Geografia
La commune est située sur une colline boisée en bordure de la vallée du Loir culminant à 98 m.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maisontiers
Maisontiers es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Busiet
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [by'zjet]. Las fòrmas ancianas que son Busieg en 1385, Vusiet en 1440, Busiet en 1544, Buziet (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Dauzat qu'explica Busiet per lo « provençau » buza/boza e doble sufixe -in -ellum.
Saint-Loup-du-Gast
Saint-Loup-du-Gast es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La vila a traversat per la Mayenne. La linha de camin de fèrre #que connectava Can e Laval passa a lo-dessus de la Mayenne sul viaducte de la Rosserie.
La ville est traversée par la Mayenne. La ligne de chemin de fer qui reliait Caen et Laval passe au-dessus de la Mayenne sur le viaduc de la Rosserie.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Montellier
Le Montellier en arpitan ( Le Montellier en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Comuna situada en la plana de la Dombes.
Commune située dans la plaine de la Dombes.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brutges, Capbis e Mieihaget
Brutges, Capbis e Mieihaget (Bruges-Capbis-Mifaget en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Véder toponimia Capbís.
Combertault
Combertault es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Brutges, Capbis e Mieihaget
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Brutges
La prononciacion qu'ei ['brytjes]. Las fòrmas ancianas que son Brutges en 1360, Brudges en 1580, Bruges (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Bruges-Capbis-Mifaget adara.
Capbís
La prononciacion qu'ei [kab'bis]. Las fòrmas ancianas que son Cabbis au sègle XIIau, Grangiam Capbisii, en latin, en 1235, Espitau de Capbis en 1385, Capbiis en 1536, Capbis (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Bruges-Capbis-Mifaget adara.
Que pensan generalament lo nom e vien de la situacion de Capbís a la mair de Bes (francés Béès). Cap qu'a lo sens ordinari, mès tanben lo d'« extremitat ». Miquèu Grosclaude qu'escriu Capbís, dab un accent.
Mieihaget
La prononciacion qu'ei, en grafia fonetica de Miquèu Grosclaude, [mifa'get] e, çò sembla, mei rarament [miéihaget] (probabla error senhalada per Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, léger [mifa'iet], [miéihaiet] ).
Las fòrmas ancianas que son Medium-Faget en 1100, Faied au sègle XIIau, Medium Fagetus, en latin, en 1257, Mieyfaget en 1287, Mieyfayet en 1385, Myfaget en 1538, Mieyhaget en 1675, Mihaget (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Bruges-Capbis-Mifaget adara.
Segon Dauzat, Mieihaget que vien deu latin medius, « qui ei au miei », fagus, « hau, hag, hac, hai » dab lo sufixe collectiu -etum.
Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'explicacion de Dauzat. Mieihaget qu'ei format de miei, hac e sufixe collectiu -et. Lo sens globau qu'ei « au miei de l'ahorèst de hacs ».
Bunhenh
Bunhenh (Bugnein en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [by'ɲeɲ]. Las fòrmas ancianas que son Bugneng en 1282 e 1286, Bunhen au sègle XIIIau, Bugnhenh en 1334, Vunhenh en 1385, Bunhenh en 1396, Bunheng au sègle XIVau, Bunhenh en 1539, Bunienh en 1546, Bugneng en 1608, Buneinh en 1612, Bugnein (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Bunhenh que vien deu nom germanic d'òmi Buno dab lo sufixe germanic -ing.
Miquèu Grosclaude que pensa a l'arrasic oronimica basca buno, varianta de muno/muño, « tap, turon, sèrra ». Mès lo borg qu'ei dens l'arribèra deu Gave d'Auloron, donc un tèma oronimic qu'ei improbable e, d'auta part, lo sufixe -enh, qui ei pas germanic, que s'ajusta a radicaus antroponimics. Se Bunius, latinizacion deu germanic Buno, èra present dens la region, que seré ua solucion.
Gwizien
Gwizien en breton ( Guichen en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Saint-Mars-sur-la-Futaie
Saint-Mars-sur-la-Futaie es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Gwizien
Geografia
Situada a aperaquí vint quilomètres al sud de Roazhon en Ille-e-Vilaine, la vila s'estend sus una ampla superficie d'Unitat|42.99|km|2, délimitée per las aigas de la Vilaine a l'èst e al nòrd, del Canut al sud e de la Seiche, al nòrd-oèst.
Saint-Mars-sur-la-Futaie
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gwizien
Geografia
Los marges de la Vilaine s'estendon sus 12 km dempuèi lo Pont de Pont-Réan fins al confluisson del Canut, a Sant-Senoux.
Las municipalitats limitrophes son : Sant-Senoux, Bourg-de detlos-Comptes, Goven, Guignen, Lassy, Laillé e Bruz.
La vila a bastit a l'entorn d'un centre istoric preservat e s'estend vèrs de nòvas zònas d'activitats e de lotissements residencialas. La proximitat de Roazhon incitan de nombroses comèrcis e entrepreneires a s'i installar.
De còps requectada coma una municipalitat a despart entièra en essent donat l'importància #qu'a presa, l'aglomeracion de Pont-Réan es en realitat un vilatge partejat entre las municipalitats de Guichen e de Bruz, #que la Vilaine n'assegura la separacion géographique. La part la mai importanta de l'aglomeracion de Pont-Réan se tròba sus la municipalitat de Guichen - glèisa, cementèri, escòlas, salas d'espòrt, basa de canoë-kayak…
Del punt d'enguarda de la riquesa de la flore, Guichen es a la onzième luòc de las municipalitats del departament en possedint en los sieus desparièrs biotopes çò de mès de taxons, siatz 604 per una mejana communale de 348 taxem e un total départemental de 1373 taxem (118 familhas). Se compta sustot 60 taxem a fòrta valor patrimoniala (totala de 207) ; 31 taxem protegits e 31 apertenent a la lista roja del Massís armoricain (total départemental de 237).
Situat dins la zòna centri-armoricaine, lo sòl de Guichen a compausat de grès e de schiste. S'i tròba sustot lo schiste roge ordovicien de Pont-Réan (- 460 LA MIÁ). Bellevue E Traveuzot son de luòcs fossilifères réputés, s'i tròba de nombroses fossils #que lo Guichenia dufouri #que ne tira lo sieu nom de la comuna.
Située à environ vingt kilomètres au sud de Rennes en Ille-et-Vilaine, la ville s'étend sur une large superficie de 42.99 km, délimitée par les eaux de la Vilaine à l'est et au nord, du Canut au sud et de la Seiche, au nord-ouest.
Les berges de la Vilaine s’étendent sur 12 km depuis le Pont de Pont-Réan jusqu'au confluent du Canut, à Saint-Senoux.
La ville est bâtie autour d'un centre historique préservé et s'étend vers de nouvelles zones d'activités et de lotissements résidentiels. La proximité de Rennes incitent de nombreux commerces et entrepreneurs à s'y installer.
Parfois perçue comme une commune à part entière étant donné l'importance qu'elle a prise, l’agglomération de Pont-Réan est en réalité un village partagé entre les communes de Guichen et de Bruz, dont la Vilaine assure la séparation géographique. La partie la plus importante de l'agglomération de Pont-Réan se trouve sur la commune de Guichen - église, cimetière, écoles, salles de sport, base de canoë-kayak…
Du point de vue de la richesse de la flore, Guichen est à la onzième place des communes du département possédant dans leurs différents biotopes le plus de taxons, soit 604 pour une moyenne communale de 348 taxons et un total départemental de 1373 taxons (118 familles). On compte notamment 60 taxons à forte valeur patrimoniale (total de 207) ; 31 taxons protégés et 31 appartenant à la liste rouge du Massif armoricain (total départemental de 237).
Situé dans la zone centre-armoricaine, le sol de Guichen est composé de grès et de schiste. On y trouve notamment le schiste rouge ordovicien de Pont-Réan (- 460 MA). Bellevue et Traveuzot sont des sites fossilifères réputés, on y trouve de nombreux fossiles dont le Guichenia dufouri qui tire son nom de la commune.
Istòria
Demòra pas uèi mai res del vièlh Guichen, #que las originas conegudas ne remontan a 1101, amb la fondacion de la Parròquia de Guichen, #que la glèisa i n'auriá #èsser implantada primitivement al nivèl del masatge caseriu de St-Marc, part intégrante del centratz vila uèi. La glèisa actuala, bastida l'an 1620 per Mèstre Jacques Blouet, de contunh reconstruite l'an 1838, e fin finala tronquée pendent la segonda guèrra mondiala.
La familha Del Bouexic es particularament ligada a l'istòria de Guichen, #que lududes a per en un autre luòc donat los sieus armoiries. Lo amiral de Guichen, Luc Urban de Bouexic, comte de Guichen es çò de mès de celèbre representant de la familha. Los senhors de Bagatz exercissián la justícia en Pont-Réan abans la avènement de las règlementations judicialas.
Il ne reste aujourd'hui plus rien du vieux Guichen, dont les origines connues remontent à 1101, avec la fondation de la Paroisse de Guichen, dont l'église aurait été implantée primitivement au niveau du hameau de St-Marc, partie intégrante du centre ville aujourd'hui. La glèisa actuelle, construite en 1620 par Maître Jacques Blouet, puis reconstruite en 1838, et finalement tronquée durant la seconde guerre mondiale.
La famille Du Bouexic est particulièrement liée à l'histoire de Guichen, qui lui a par ailleurs donné leurs armoiries. L'amiral de Guichen, Luc Urbain de Bouexic, comte de Guichen est le plus célèbre représentant de la famille. Les seigneurs de Bagatz exerçaient la justice en Pont-Réan avant l'avènement des règlementations judiciaires.
Saint-Mars-sur-Colmont
Saint-Mars-sur-Colmont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mureils
Meruely en arpitan (Mureils en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Mureils es situat en Drôme dels tucs en la vallée de la Galaure a 11 km a l'èst de Sant-Vallier (cap de-luòc de costat), a 9 km al sud-oèst de Hauterives e a 18 km al nòrd-es de Tinh de l'Ermitatge.
Las municipalitats los mai prèps son : Fay-lo-Clos, Claveyson, La Motte-de-Galaure e Châteauneuf-de-Galaure.
Mureils est situé en Drôme des collines dans la vallée de la Galaure à 11 km à l'est de Saint-Vallier (chef-lieu de canton), à 9 km au sud-ouest d' Hauterives et à 18 km au nord-est de Tinh de l'Ermitatge.
Les communes les plus proches sont : Fay-le-Clos, Claveyson, La Motte-de-Galaure et Châteauneuf-de-Galaure.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los desparièrs noms de la municipalitat al cors del temps en los ans 1100 : MIRUL en 1513 : MUROIL en 1770 : ST JEAN DE MUROIL per se transformar en ST JEAN DE MURET de contunh en ST JEAN DE MUREIL e fin finala MUREILS cap a 1800
Les différents noms de la commune au cours du temps dans les années 1100 : MIRUL en 1513 : MUROIL en 1770 : ST JEAN DE MUROIL pour se transformer en ST JEAN DE MURET puis en ST JEAN DE MUREIL et enfin MUREILS vers 1800
Cabidòs
Cabidòs (Cabidos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [kaβi'ðɔs]. Las fòrmas ancianas que son Cabidos, en 1442, Cabidos en France en 1675, Cabidos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Cabidos per lo cognomen aquitano-latin o gallo-latin Capitu, atestat a Peitieus, Aush e Bordèu, dab lo sufixe aquitan -ossum. Dauzat que torna préner la solucion de Rohlfs, en bèth precisar lo nom d'òmi ei gallic. Lo nom qu'ei absent de las listas de noms celtics de Delamarre
Miquèu Grosclaude que considèra aquera proposicion que pòt estar bona.
Charsonville
Charsonville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Montcet
Montcet en arpitan ( Montcet en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Marnas
Probablhament Marnas (Marnes en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novèla Aquitània ancianament de Peitau-Charantas.
Montcet
Geografia
La municipalitat a situat suls marges del Irance, entre Bressa e Dombes.
Marnas
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lunay
Lunay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Montcet
Geografia
La commune est située sur les rives de l'Irance, entre Bresse et Dombes.
Marnas
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Miribel (Ain)
Miribel en arpitan ( Miribel en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Marnas
Nòtas
<references group="N"/>
Miribel (Ain)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lunay
Geografia
Lunay Se situa a 15 km a l'oèst de la vila de Vendôme, al nòrd-oèst del departament de Loir-e-Doncas qu'e a 180 km al sud-oèst de París. Lo riu Lo Loir llom la municipalitat a l'èst e al sud sus 8 km.
Montvendre
Geografia
Lo vilatge de Montvendre a situat en lo Valentinois, a 11 km de Valença e a 4 km al sud de Chabuelh, pas luènh dels contreforts del Vercors.
Lunay
Geografia
Lunay se situe à 15 km à l'ouest de la ville de Vendôme, au nord-ouest du département de Loir-et-Cher et à 180 km au sud-ouest de Paris. La rivière Le Loir longe la commune à l'est et au sud sur 8 km.
Montcet
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montvendre
Geografia
Lo vilatge de Montvendre es nichée entre un tuc surmontée d'una Vèrge e d'una multitudes de pichonas crêtes.
Lunay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Martin-de-Connée
Saint-Martin-de-Connée es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Montvendre
Geografia
La municipalitat a traversat pel Riousset e lo Bost #que se tiran totes los dos en la Véore.
Saint-Martin-de-Connée
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montvendre
Geografia
Le village de Montvendre est situé dans le Valentinois, à 11 km de Valence et à 4 km au sud de Chabeuil, non loin des contreforts du Vercors.
Le village de Montvendre est niché entre une colline surmontée d'une Vierge et d'une multitude de petites crêtes.
La commune est traversée par le Riousset et le Bost qui se jettent tous les deux dans la Véore.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
Montvendre ven del nom latin Puja Vendrio an 1100 (Cartulaire de Romans, 310). En 1157, se lèva sus las mapas lo nom de Castrum Montis Venères (Castell del Mont Vénus)(Gal. christ., XVI, 104)- De contunh Montvenre l'an 1171 (Cartulaire de Léoncel, 19) -Fin finala Apud Montem Venères, 1483 (De Coston : Étymologie de la Drôme, 44).
La tradicion locala voldriá #qu'un temple a Vénus i aja pogudas se trobar al nivèl de la capèla del cementèri mas la Mapa archéologique de la Drôme de 1957 pas facha mencion #que de la descobèrta, en 1876, de 400 a 500 monedas. Divèrses villae aurián egalament pogudas èsser establidas a Villeplat, la Obérie e dins lo quartièr Sant-Pierre.
En 1183, Montvendre, #que i aviá apertengut a una familha de senhors, #venir proprietat de la avesque valencian.
Lo pòble i aguèt bastit al pè del tuc ont deviá se levar un castèl fòrt (#que ne demòra pas mai que la motte castrale).
Al, lo castèl dels avesques valencians #èsser édifié jos la direccion dels fraires de Sant Ruff, aital coma los remparts del pòble #que pas subsisteix uèi #qu'una pòrta fortificada. Los douves ne son uèi comblées. La glèisa, #que ne demòra pas uèi que lo chœur, i aguèt bastit en defòra dels remparts.
Abans 1790, Montvendre èra una comunitat de l'eleccion, subdélégation e bailliage valenciana, en formant una parròquia del diocèse valencian, #que los #dire n'apertenián al capítol valencian. L'avesque valencian èra senhor temporal de Montvendre, dempuèi la donation #que lududes i aviá #èsser facha d'aquela tèrra, per una familha de lo sieu nom, en 1183; mas aquel prélat i aviá cedit dempuèi sièis ans (1783) una part de los sieus dreches als Starot de Sant-Germain, quand #esclatar la Revolucion.
Montvendre Fa partida del canton de Chabuelh dempuèi 1790. I aviá en 1688, en aquela municipalitat, 120 paraments, e 185 caps de familha l'an 1789.
Font : Bibliotèca_nacionala_de_França
thumb|left|Charrèira vièlha de Montvendre
Montvendre vient du nom latin Monte Vendrio an 1100 (Cartulaire de Romans, 310). En 1157, on relève sur les cartes le nom de Castrum Montis Veneris (Château du Mont Vénus)(Gall. christ., XVI, 104)- Puis Montvenre en 1171 (Cartulaire de Léoncel, 19) -Enfin Apud Montem Veneris, 1483 (De Coston : Étymologie de la Drôme, 44).
La tradition locale voudrait qu'un temple à Vénus ait pu se trouver au niveau de la chapelle du cimetière mais la Carte archéologique de la Drôme de 1957 ne fait mention que de la découverte, en 1876, de 400 à 500 monnaies. Plusieurs villae auraient également pu être établies à Villeplat, l'Obérie et au quartier Saint-Pierre.
En 1183, Montvendre, qui avait appartenu à une famille de seigneurs, devint propriété de l'évêque de Valence.
Le village fut bâti au pied de la colline où devait se dresser un château fort (dont il ne reste que la motte castrale).
Au, le château des évêques de Valence fut édifié sous la direction des moines de Saint Ruff, ainsi que les remparts du village dont il ne subsiste aujourd'hui qu'une porte fortifiée. Les douves sont aujourd'hui comblées. L'église, dont il ne reste aujourd'hui que le chœur, fut construite en dehors des remparts.
Avant 1790, Montvendre était une communauté de l'élection, subdélégation et bailliage de Valence, formant une paroisse du diocèse de Valence, dont les dîmes appartenaient au chapitre de Valence. L'évêque de Valence était seigneur temporel de Montvendre, depuis la donation qui lui avait été faite de cette terre, par une famille de son nom, en 1183; mais ce prélat avait cédé depuis six ans (1783) une partie de ses droits aux Starot de Saint-Germain, lorsqu'éclata la Révolution.
Montvendre fait partie du Canton de Chabuelh depuis 1790. Il y avait en 1688, dans cette commune, 120 ménages, et 185 chefs de famille en 1789.
Saint-Ouen-le-Pin
Saint-Ouen-le-Pin es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Pena (Droma)
La Pena d'Ovèsa (La Penne-sur-l'Ouvèze en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Parnans
Parnans ò Pernanç (Parnans en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Parnans es atestat en 1068, Pernans : -s finala (que poiriá benlèu representar -ç) es doncas ancian. Dauzat e Rostaing explican Parnans per un nom latin d'òme Perna amb lo sufixe -anum, qu'explica pas completament la finala. Perna a en latin lo sens de cuèissa. Xavier Delamarre se pensa qu'un nom latin es pas necessari e supausa un gallic *pern- inatestat, basat sus de noms atestats, Perna, Pernius, trobats a Clusium (Toscana, ara Chiusi; Parnans seriá doncas Pernānon, « la (granda) proprietat de Pernos » ; mas aquí tanben -s finala, anciana e probablament etimologica, passa per malha. Dos toponimes franceses, Pernand e Pernant, son explicables per un pario-nantu, mas amb un sens de vau dau pairòu improbable. Cau benlèu supausar un nom d'òme e una finala -nantio-, que convendriá foneticament. La primièra partia poiriá aver lo sens de pairolièr, mas los indoeuropèus coneissián un pairòu magic que permetriá de trobar una origina pas tan plebèa a l'òme que laissèt son nom. En mai de nantu-, « val, riu », los mots namanto-, « enemic » e nametos, « noven » poirián, au prètz d'una sincòpa, explicar la segonda partida dau nom.
Marigny (Doas Sèvras)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Montceaux
Montceaux en arpitan ( Montceaux en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mogneneins
Mogneneins en arpitan ( Mogneneins en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
La municipalitat de Mogneneins a situat sul marge esquèrre de la Saône, a 5 km al sud de Thoissey, banc de la comunitat de municipalitats Val-de-Saône Chalaronne. Se situa doncas a l'oèst del departament de l'Ain ; depen administrativement de Borg de Bressa, cap de-luòc.
La municipalitat de 671 abitants (Insee 2007) a constituit de tres quartièrs separats los unes dels autres e de las separacions :
L'abitat se concentra en la nautor de las coteaux (230 m), en dominant la Saône. Un autre ruisseau, Jorfon (o Gerfond) pren la siá font al centre de la municipalitat en un dénivelé de 50 m en separant lo scenari dombiste e la plana oèst de la Saône. Aquela recep las crussas #que se produsisson regularament cada an.
La commune de Mogneneins est située sur la rive gauche de la Saône, à 5 km au sud de Thoissey, siège de la communauté de communes Val-de-Saône Chalaronne. Elle se situe donc à l’ouest du département de l’Ain ; elle dépend administrativement de Bourg-en-Bresse, chef-lieu.
La commune de 671 habitants (Insee 2007) est constituée de trois quartiers séparés les uns des autres et des écarts :
L’habitat se concentre sur la hauteur des coteaux (230 m), dominant la Saône. Un autre ruisseau, Jorfon (ou Gerfond) prend sa source au centre de la commune dans un dénivelé de 50 m séparant le plateau dombiste et la plaine ouest de la Saône. Celle-ci reçoit les crues qui se produisent régulièrement chaque année.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A la revolucion de 1789, Mogneneins aperteniá a la Principauté de la Dombes. La Parròquia Santa-Vincent e los sieus bens avián gerit per un Conselh de Fabrica. La instauració de la Republica a modificat la vida civila e administrativa dels abitants de Mogneneins #que fan partida ara del costat de Thoissey.
Las guèrras de Religion, la Revolucion Francesa an entrebolit lo quartièr del villatge;ble; las guèrras modèrnas an décimé la joenessa masculina e estrossejada los larèrs ont las femnas, particularament en las espleitacions agricòlas, an preses lo relèu dels òmes.
A la révolution de 1789, Mogneneins appartenait à la Principauté de la Dombes. La Paroisse Saint-Vincent et ses biens étaient gérés par un Conseil de Fabrique. L’instauration de la République a modifié la vie civile et administrative des habitants de Mogneneins qui font partie maintenant du canton de Thoissey.
Les guerres de Religion, la Révolution Française ont troublé le quartier du village; les guerres modernes ont décimé la jeunesse masculine et ravagé les foyers où les femmes, particulièrement dans les exploitations agricoles, ont pris le relais des hommes.
Massais
Massais es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Pairin
Pairin (Peyrins en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Lokenole
Lokenole en breton ( Locquénolé / Lokenole en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
thumb|left|Locquénolé, En bordure de la [[Ritz de Morlaix (Dossen)]] Locquénolé a situat sul marge esquèrre de la Ritz de Morlaix, a aperaquí de Morlaix, cara a la desbocadura del Dourdu e es tota prèpa de la Mange. La superficie de la municipalitat es pas que d'unitat|0.85|km|2. Lo finage communal, de talha redusida, es pentu (en vessant oèst del Riu de Morlaix), amb un fòrt dénivelé, actiu de 81 mètres d'altitud al nivèl de la mar (lo bourg es cap a 15 mètres d'altitud) ; la municipalitat beneficia d'un climat d'abric, autentic microclimat, per çò qu'es dels vents d'oèst.
thumb|left|Locquénolé, en bordure de la [[Rivière de Morlaix (Dossen)]] Locquénolé est situé sur la rive gauche de la Rivière de Morlaix, à environ 7 km de Morlaix, face à l'embouchure du Dourdu et est toute proche de la Manche. La superficie de la commune n'est que de 0.85 km. Le finage communal, de taille réduite, est pentu (versant ouest de la Rivière de Morlaix), avec un fort dénivelé, allant de 81 mètres d'altitude au niveau de la mer (le bourg est vers 15 mètres d'altitude) ; la commune bénéficie d'un climat d'abri, véritable microclimat, par rapport aux vents d'ouest.
Lamoura
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Buròssa e Mendossa
Buròssa e Mendossa (Burosse-Mendousse en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Buròssa
La prononciacion qu'ei [by'rɔsɔ]. Las fòrmas ancianas que son Burossium, en latin, en 1312, Burossa en 1402, Burossa cap a 1542, Burosse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Burosse-Mendousse lo 27 de junh de 1842, data de la fusion de las duas comunas.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Buròssa com Buròs, per lo nom gau d'òmi Burus, dab lo sufixe aquitan -ossum.
Dauzat qu'explica Buròssa, a la seguida de Rohlfs, per lo nom gau d'òmi Burus, o per un mot probablament aquitanic, buru, « cap, turon », los dus dab lo sufixe aquitan -ossum.
Miquèu Grosclaude qu'aima mei l'explicacion per *bur-, qui convién au site (l'ancian o lo navèth ?).
Mendossa
La prononciacion qu'ei [men'dusɔ]. Las fòrmas ancianas que son Mendaosse, en 1286, Mendeossa au sègle XIIIau, Bendaosse en 1323, Mendeossa en 1385, Mendosa en 1538, Mendousse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau),, Burosse-Mendousse lo 27 de junh de 1842, data de la fusion de las duas comunas.
Negre, citat per Grosclaude, qu'explica Mendossa, per lo basco mendi, « montanha » e -oza, « freda ».
La Mota de Fulhit
La Mota de Fulhit (La Motte-Feuilly en francés) es una comuna, apertenent probable a Occitània e a Lemosin, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
La Chaux-en-Bresse
La Chaux-en-Bresse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Plélan-le-Petit
Plelann-Vihan en breton ( Plélan-le-Petit en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Empèri Roman d'Occident
L'Empèri Roman d'Occident es l'Estat successor de l'Empèri Roman, quand aquel foguèt divisat lo 395 ApC a la mòrt de Teodosi I lo grand, que daissèt la part occidentala de l'empèri a lo sieu filh Onòri, e la partida orientala al sieu filh Arcadi.
Son istòria essenciala seguís aquelas dels Visigòts federats.