cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sent Perdon e Eisac
Aisac o Isac o Eisac ?
Per las atestacions, en mai de las donadas per Sent Pardon, Nicolas de Villars, dins sos Memòris, citadas per Durengues, nòta S. Pardoux... et S. Léger d'Isac. La prononciacion relevada per Bénédicte Boyrie-Fénié es [ɛj'Ʒa], que correspond pas a las fòrmas ancianas Guisaco e enquèra mens Quissaco (mas, en conclusion, B. Boyrie-Fénié nòta la prononciacion, eventualament pus vertuosa que scientifica, [ʃeŋper'du / iƷa], contradictòria emb lo resultat de son enquèsta). Per explicar [ɛj'Ʒa], Bénédicte Boyrie-Fénié compara emb Aisac e Òst, Aisac e autres luecs, eretièrs de Asius o Atius, emb lo sufixe -acum, e tanben, per lo cas que la fòrma d'origina seriá Isac, çò que crei, emb Izé (Ille et Vilaine) e autres luecs, que venon de Itius + -acum. En realitat, l'explicacion es simpla : dins de frasas coma Vau a Isac o Demòra a Isac, [-e-] sèrv de transicion entre a e i- en iatus. Quand la novèla prononciacion comença a s'installar, sembla tota naturala dins un parlar que multiplica los cas de [ej-] o [ɛj-], mai que mai abans l'accent tonic (venguts de ai- pretonic o de es + consonanta). Justament, las atestacions emb iniciala consonantica, Guisaco e Quissaco, son l'indici de la dificultat a manténer l'iniciala -i-, a l'origina d'iatus.
Determinacion del vestit grafic
L'agionime Sent Perdon / Pardon (que, en teoria, se poiriá tanben escriure Pardó o Perdó, es precedit de Sent, varianta locala e regionala e non pas de Sant. Sa grafia es confòrma a la prononciacion e ten compte de l'atraccion, generala en occitan, de pardon/perdon, per tots los toponimes eretièrs de Sanctus Pardulphus. Los dos noms, que correspondon a dos vilatges, son regularament separats per la conjoncion e (malgrat lo site del Congrès, que respècta pas la règla generala). Pel nom del segond vilatge, la prononciacion relevada fai preferir la grafia Eisac puslèu que Isac o Aisac (la region coneis l'afebliment de -ai- pretonic en [-ei-], mas las atestacions medievalas e la contradiccion intèrna a son paragrafe consacrat a la comuna, que pòdon marcar que la fòrma d'origina es Isac, laissan gaire de plaça a una grafia Aisac. Se Isac es la fòrma d'origina, venguda [ɛj'Ʒa] per la rason dejà dicha, Ai- pretonic es pas etimologic e Eisac seriá la sola grafia rigorosa. Comparar emb un autre cas que I- inicial e etimologic es vengut Ei- en realitat : Eiçac.
Istòria
En 1793, la municipalitat èra « 1793, La Sauvetat, Izaac, Puysserampion et Aignac » (en francés), dont La Sauvetat, Eisac, Puèg Arampion e Anhac, mas en 1800, « Saint-Pardoux-Isaac » (en francés) èra una comuna independenta.
Brantigny
Brantigny es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom del pòble, Brantinis, a testificat dempuèi 1163. Brantigny dépendait Del pòrti de Lorraine e del abbé de Moyenmoutier. Fasiá partida del bailliage de Encants. A l'esperital, la municipalitat èra çò cap de-luòc d'una parròquia #que dépendaient Dommartin, Ubexy, Évaux-et-Ménil e Varmonzey.
Le nom du village, Brantinis, est attesté dès 1163. Brantigny dépendait du duc de Lorraine et de l’abbé de Moyenmoutier. Elle faisait partie du bailliage de Charmes. Au spirituel, la commune était le chef-lieu d’une paroisse de laquelle dépendaient Dommartin, Ubexy, Évaux-et-Ménil et Varmonzey.
Ernèst Malric
thumb|250px|Ernèst Malric Ernèst Malric (en francés Ernest Malric; Rabastens, 23 de decembre de 1883 – Rabastens, 6 de mai de 1966) foguèt un politician del país d'Albigés, deputat de Tarn entre 1932 e 1942 e cònsol de Rabastens.
Biografia
Ernèst Malric èra lo filh d'un trabalhador viticultor de Rabastens. Aprèp que faguèt de bons estudis dirigiguèt amb son fraire una fabrica de mòbles. A l'encòp s'impliquèt d'ora dins los afars publics del país. Tre 1919, foguèt elegit conselhièr municipal e adjonch del cònsol de Rabastens. En 1925, venguèt cònsol de la vila e i demorèt fins a 1944. Aquel an, capitèt a mai de venir conselhièr general del canton de Rabastens. Tanben foguèt secretari general de l'assemblada departamentala en 1929, 1930 e 1931.
L'ascension politica
En 1932 contunhèt d'un biais mai consequent son ascension politica que la federacion radicala, radicala-socialista e republicana socialista de Tarn li demandèt de la representar per las eleccions legislativas dins la circonscripcion de Galhac. Lo 8 de mai de 1932, a la fin del segond torn, Ernèst Malric foguèt elegit deputat de Tarn amb 7.415 vòtes d'un total de 15.404 inscriches e 13.057 votaires. Dins sa declaracion de candidat s'èra presentat del biais seguent: "Filh d'obrièr, ieu tanben obrièr, mon passat es per vosautres una garantida de mon avenidor. Soi dispausat a estalviar pas cap d'esfòrç per tal d'assegurar utilament la defensa dels interèsses de nòstre car arrondiment que ne coneissi per experiéncia los besonhs e las aspiracions". En primièra plaça dins son programa i aviá marcat la defensa dels interèsses dels agricultors.
Las catastròfas agricòlas lo fasián intervenir plan activament, per exemple depausèt un amendament a la lei de finanças de 1936 amb tòca de crear una caissa d'assegurança per tot l'estat francés, e de compensacions, pr'amor d'ajudar los proprietaris qu'èran estat victimas de calamitats agricòlas.
Quand arribèron las eleccions legislativas de 1936, Ernèst Malric se tornèt presentar. Foguèt reelegit lo 3 de mai de 1936, al segond torn, amb 6.194 vòtes per 13.218 votaires. Fins a 1940 intervenguèt amb los deputats membres du partit radical-socialista. Durant son mandat sas preocupacions l'alunhèron pas ges de la defensa dels interèsses de l'arrondiment de Galhac. Venguèt membre de la comission del trabalh e puèi de las pensions.
Tre 1936, depausèt una proposicion de lei qu'aviá per tòca d'assegurar als productors de blat la venda de lor produccion a un prètz normal.
Un dels darrièrs actes de la vida parlamentària d'Ernèst Malric foguèt en 1939, aprèp que foguèsse estada declarada la guèrra, son avís suplementari a prepaus de la proposicion de resolucion d'Edouard Barthe e de mantun de sos collègas, per incitar lo govèrn a organizar de distribucions reglamentàrias de vin caud a las gents de tropa durant los periòdes de grand freg.
Chagnon
Chagnon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Ernèst Malric
La davalada
Lo 10 de julh de 1940, Ernèst Malric figurava demest los parlamentaris que votèron la delegacion de poders demandada pel marescal Pétain. Sa vida politica sul plan nacional s'acabèt sulpic.
A mai se servèt sas foncions de cònsol de Rabastens durant l'ocupacion alemanda, Ernèst Malric s'esperforcèt de defendre çò melhor possible los interèsses dels abitants de la comuna e se refusèt de far passar a las autoritats una lista dels militants e simpatizaires comunistas de Rabastens.
Condamnat a cinc ans de degradacion nacionala per la Cambra civica de Tarn, sa pena li foguèt annulada cinc meses mai tard, amb un decrèt del general de Gaulle en data del 27 d'agost de 1945. Durant las eleccions municipalas que seguiguèron la Liberacion, son fraire, Marius, venguèt cònsol de Rabastens. Ernèst Malric èra titular de la crotz de guèrra 1914-1918 e de la medalha d'onor departamentala e comunala.
Kergaval
Kergaval en breton (La Chevallerais en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Petit-Bourg
Petit-Bourg es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guadalope e la region de Guadalope.
Sent Pastor
Sent Pastor (Saint-Pastour en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Orcier
Orciér en arpitan (Orcier  en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Sent Pastor
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Orcier
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Pastor
Toponimia
Las fòrmas ancianas son coërentas : Sancti Pastoris (bastida de ~), en latin, en 1288, Sanctus Pastor in Agennesio, en latin, en 1307-1317, Sancti Pastoris (eccl. ~), en latin, en 1316, Sancti Pastori (balliva ~), en latin, en 1330, Sancti Pastoris (capella ~), en latin, en 1326, Sancti Pastoris (r. ~), en latin, en 1520.
Lo nom de Sent Pastor es lo d'un sent, martirizat emb Sent Just, quand èran mainatges, jos lo renhe de Dioclecian, a Complutum, futur Alcalá de Henares. La prononciacion es [,sempas'tu].
Istòria
Anfós de Peitieus fondèt la bastida en 1250. La comuna se fondèt de la fusion de las parròquias de Sent Pastor e d'Aygues-Vives (nom francés, donc normalament Aigas Vivas).
Lorsèira
Lorsèira (Lorcières en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
Lappion
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montainville (Eure et Loir)
Montainville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Geografia
Ancian nom : Montainvillae in Belsia
Lo vilatge es compausat caserius seguents :
Ancien nom : Montainvillae in Belsia
Le village est composé des hameaux suivants :
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo territòri de Montainville a fach partida :
Le territoire de Montainville a fait partie :
Evriged
Evriged en breton ( Évriguet en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Orvilliers-Saint-Julien
Orvilliers-Saint-Julien es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Eslettes
Eslettes es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Orvilliers-Saint-Julien
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Eslettes
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chignin
Chignin en arpitan (Chignin en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d' Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Lo vilatge de Chignin a situat entre las municipalitats Los Caminas Caminas, de Montmélian, Sant-Jeoire-Prieuré e de Challes-las-Aigas, darrièr del tuc del Mont-Ronjou que # passa davant el la ex-nacionala 6. Chignin Es compausat caserius de Montlevin, Torméry, lo Plan dels molins, çò Cap de-luòc, las Còstas, lo Viviers, lo Villard e, de l'autre costat de la RN6, Chignin-Estacion.
Lo vilatge a dominat per un rocher #que, quitament jos l'efièch de la dynamite al començament del, pas #cedir pas.
Le village de Chignin est situé entre les communes des Marches, de Montmélian, Saint-Jeoire-Prieuré et de Challes-les-Eaux, derrière la colline du Mont-Ronjou devant laquelle passe l'ex-nationale 6. Chignin est composé des hameaux de Montlevin, Torméry, le Plat des moulins, le Chef-lieu, les Côtes, le Viviers, le Villard et, de l'autre côté de la RN6, Chignin-Gare.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al Mièja Edat se lèva l'existéncia de doas mottes castrales.
Au Moyen Âge on relève l'existence de deux mottes castrales.
Arriu sosterran de la Boisha
L'arriu sosterran de la Boisha qu'ei un site preïstoric situat dens las comunas de Vernajol e Baulon, a au nòrd-oèst de Fois, en Lengadòc, dens lo departament d'Arièja.
Istòria
Lo doctor Jules Dunac, installat a Fois despuish 1898, que'u descrobí en aost de 1908. Acompanhat deus sons dus hilhs e de dus joens oficièrs, que comencè l'exploracion en pujant dinc a un purmèr sifon situat a de l'entrada aperada l'.
L'exploracion que contunhè enter 1909 e 1912, en companhia deu doctor Pierre Crémadells e de l'espeleològ Édouard-Alfred Martel.
En 1935, Pau Saleta e Pierre Crémadells ajudats de Norbèrt Casteret e de Josèp del Telh que descobrín de hialat actiu mes que trapèn un dusau sifon impracticable. Pau Saleta que fondè ua companhia bordèra entà l'espleita toristica de l'espeluga, l'electrificacion, la seguretat, la construccion d'ua plataforma d'embarcament, l'installacion d'un cable entà la traccion de las barcas... L'arriu sosterran qu'aubrí au public en 1938. Òm que correish en barca -que cau transbordar dus còps- a  devath tèrra. Durant la Dusau Guèrra Mondiau, las visitas que's copèn mes enter 1940 e 1943 Louis Méroc e Emilien Soulier qu'efectuèn recèrcas arqueologicas e que trobèn vestigis galloromans e preïstorics.
Descobèrtas
Las galerias superioras de l'arriu qu'amuishan ua aucupacion au Magdalenian Mejan (Paleolitic Superior) a partir de las descobèrtas d'ustensilhas e armas de silex, de còrns de rèns e de l'art mobiliari (plaquetas de gres arrepresentant enter autes un leon, tròç de cervid e un bisont modelat dens l'argila).
Ablon
Ablon en normand (Ablon en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Chiry e Ourscamp
Chiry e Ourscamp (en francés, oficialament, Chiry-Ourscamp) es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La comuna es la fusion, en 1835, de las comunas de Chiry e Ourscamp.
Ar Faoued (Mor-Bihan)
Ar Faoued (Mor-Bihan) en breton ( Le Faouët en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Montlandon (Eure et Loir)
Montlandon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Istòria
Montlandon Recep lo títol de vila l'an 1335.
Bornhac
Toponimia
La prononciacion es [bur’ɲa]. Las fòrmas ancianas son Bornac en 1117, Bornhacum, en latin, en 1360. Bornhac ven d'un nom d'òme, Burnius, latinizacion dau gallic Burnus (o eventualament Bornius, nom d'origina a precisar, per lo site de las comunas de Dordonha), emb lo sufixe -acum, , , latinizacion dau sufixe celtic -acon. Bornhac èra la propietat de Burnius (o beleu de Bornius).
Férel
Ferel en breton ( Férel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Bouligney
Bouligney es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Montmoyen
Montmoyen es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bouligney
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cabrièira (Gard)
Cabrièira ( Cabrières en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament de Gard e la region.
Varennes-sur-Fouzon
Varennes-sur-Fouzon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Changy
Geografia
Changy Fa partida del Charolais-Brionnais.
Changy fait partie du Charolais-Brionnais.
Davesiu
Davesiu ò Daveisiu (Davézieux en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Largny-sur-Automne
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Grandvillars
Grandvillars es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Geografia
La vila, #que reagrupava al recensement de 2006, a situat sus la rota nacionala RN19 e la via ferrée en connectant Belfòrt a Delle e a la Soïssa tota prèpa. A adaigat per un afluent del Doubs, lo Allaine. La siá superficie es de 1517 a.
La ville, qui regroupait 3 114 habitants au recensement de 2006, est située sur la route nationale RN19 et la voie ferrée reliant Belfort à Delle et à la Suisse toute proche. Elle est arrosée par un affluent du Doubs, l'Allaine. Sa superficie est de 1517 ha.
Istòria
thumb|left|Un solar a Grandvillars
A l'epòca romaine, Grandvillars èra ja un luòc de passatge viscut doncas qu'un embrancament de la via romaine Mandeure-Augst e en connectant Bourogne a Delle traversava lo sieu territòri. Un establiment gallo-romain i auriá quitament ocupat lo luòc ont la vila s'es desvolopada se se'n crei los vestigis trobats cap a 1850. Se tròba mencion del nom del vilatge en 1147 en lo cas de las capèlas de Sant-Ostal e de Santa-Ursanne #que possedissiá lo prieuré de Lanthenans.
La i aguèt signat a Grandvillars lo tractat de patz réconciliant lo comte Frédéric  de Ferrette e lo comte Richard  de Montbéliard. Lo fief de Grandvillars #èsser de contunh l'objècte d'un litige entre Renaud de Bourgogne, comte de Montbéliard e l'avesque de Bâle. Différend #Que dégénéra en conflicte quand Renaud s'i aguèt atacat a las possessions de la évêché. L'emperaire Rodolphe de Habsbourg li calguèt intervenir per portar lo comte de Montbéliard a la rason. Lo fief de Grandvillars #èsser aital partejat entre lo évêché e Henri de Grandvillars, vassal del comte de Montbéliard. Es a aquela epòca que lo bourg i aguèt fortificat e lo castèl bastit.
Qualques mans de Jeanne de Montbéliard, comtesse de Ferrette, Grandvillars #passar en 1347 a Ursule, segonda filha de Jeanne e de Ulrich de Ferrette. Se tròba de contunh un Guillaume de contunh un Thiébaut, sires de Grandvillars. En 1444 çò bourg #èsser dévasté pels Écorcheurs. Après 1648, Grandvillars, vengut francés, es çò cap de-luòc d'una comuna reagrupant egalament Thiancourt e Morvillars.
La familha dels ancians barons de Grandvillars i aguèt pas descendent dirècte. Una branca cadette de la familha s'i èra installat a Delémont en Soïssa e #donar de divèrses notables coma François Conrad de Grandvillers, chevalier de tribunal e cap de bailli de Sant-Ursanne, Sant-Imier e del Ajoie. Lo viu l'expansion de la familha en la region de Bâle, #que los membres n'aguèron conegut jos divèrses noms tales que Granwiller e Grauwiler. Es a aquela epòca #que i auriá #èsser destruit lo castèl féodal. A la siá localizacion i aguèt bastit cap a 1787 suls plànols del architecte Jean-Baptiste Kléber, lo futur general del Primièr Empèri, un castèl (veire fòto) vendut cossí plan nacional a la Revolucion.
En los ans 1980, Grandvillars a conegut de realas dificultats economicas amb la supression de 600 trabalhs industriales al continuament de la demolicion de la fabrica del Molin, de la clausura dels establiments Châtel e de l'estancada de divèrsas activitats sul luòc de la fabrica de las Forges. Cela s'es tradusit per una pèrda de 450 abitants al recensement de 1989.
thumb|left|Un manoir à Grandvillars
À l'époque romaine, Grandvillars était déjà un lieu de passage habité puisqu'un embranchement de la voie romaine Mandeure-Augst et reliant Bourogne à Delle traversait son territoire. Un établissement gallo-romain aurait même occupé le lieu où la ville s'est développée si l'on en croit les vestiges retrouvés vers 1850. On trouve mention du nom du village en 1147 à propos des chapelles de Sainte-Marie et de Sainte-Ursanne que possédait le prieuré de Lanthenans.
Le 15 fut signé à Grandvillars le traité de paix réconciliant le comte Frédéric de Ferrette et le comte Richard  de Montbéliard. Le fief de Grandvillars fut ensuite l'objet d'un litige entre Renaud de Bourgogne, comte de Montbéliard et l'évêque de Bâle. Différend qui dégénéra en conflit quand Renaud se fut attaqué aux possessions de l'évêché. L'empereur Rodolphe de Habsbourg dut intervenir pour ramener le comte de Montbéliard à la raison. Le fief de Grandvillars fut ainsi partagé entre l'évêché et Henri de Grandvillars, vassal du comte de Montbéliard. C'est à cette époque que le bourg fut fortifié et le château construit.
Des mains de Jeanne de Montbéliard, comtesse de Ferrette, Grandvillars passa en 1347 à Ursule, seconde fille de Jeanne et de Ulrich de Ferrette. On trouve ensuite un Guillaume puis un Thiébaut, sires de Grandvillars. En 1444 le bourg fut dévasté par les Écorcheurs. Après 1648, Grandvillars, devenu français, est le chef-lieu d'une mairie regroupant également Thiancourt et Morvillars.
La famille des anciens barons de Grandvillars n'eut pas de descendant direct. Une branche cadette de la famille s’était installée à Delémont en Suisse et donna plusieurs notables comme François Conrad de Grandvillers, chevalier de cour et chef bailli de Saint-Ursanne, Saint-Imier et de l’Ajoie. Le vit l'expansion de la famille dans la région de Bâle, dont les membres furent connus sous divers noms tels que Granwiller et Grauwiler. C'est à cette époque qu'aurait été détruit le château féodal. À son emplacement fut construit vers 1787 sur les plans de l'architecte Jean-Baptiste Kléber, le futur général du Premier Empire, un château (voir photo) vendu comme bien national à la Révolution.
En 1828, l'industriel Jean-Baptiste Migeon y installe une fabrique de visserie. L'industrie, qui se développa dans le courant du, provoqua une augmentation nette de la population qui passa de 761 habitants en 1803 à 1954 en 1872. L'arrivée de nombreux Alsaciens fuyant la germanisation de leur province porta à 3072 le nombre d'habitants en 1911. La voie ferrée et la gare ont été mis en service le 29 juin 1868.
Dans les années 1980, Grandvillars a connu de réelles difficultés économiques avec la suppression de 600 emplois industriels à la suite de la démolition de l’usine du Moulin, de la fermeture des établissements Châtel et de l’arrêt de plusieurs activités sur le site de l’usine des Forges. Cela s’est traduit par une perte de 450 habitants au recensement de 1989.
Coyecques
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Coyecques Vendriá De Coiacum (domeni de Coius)
- Coika en 1075
Coyecques viendrait de Coiacum (domaine de Coius)
Lucy-sur-Yonne
Lucy-sur-Yonne es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La glèisa Romane, La nòstra Madama, del acuèlh dempuèi setembre 2000 de las vidrieres diboishadas per Luc Simon e realizats pel talhièr Simon Marq de Rems. Aquela glèisa a classificat monument istoric dempuèi la.
La glèisa Romane, Notre Dame, du accueille depuis septembre 2000 des vitraux dessinés par Luc Simon et réalisés par l'atelier Simon Marq de Reims. Cette église est classée monument historique depuis le 14.
Nòtas
<references group=N/>
Borniquèl (Perigòrd)
Borniquèl (en francés Bourniquel) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion es [burni’kɛl]. Las fòrmas ancianas son Bruniquelt al sègle XI o benlèu al IX, Bruniquel en 1281. Borniquèl ven d'un nom germanic de femna, Brunehilde, Brunihild, Brunihelt, que Tanet e Hordé semblan confondre emb la reina dicha « Brunehaut » en francés (534-613), , ; quò's improbable.
Esteville
Esteville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lairièra
Lairièra (Lairière en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Sent Per de Busèth
Sent Per de Busèth, (Saint-Pierre-de-Buzet en francés) es una comuna gascona d'Agenés situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La sola atestacion medievala citada per Bénédicte Boyrie-Fénié es Font Clara (Granja de ~), en 1326, qu'es en rapòrt dab un grand maine monastic, lo deus premontrés establits dempui 1269; lo mot granja avèva aqueth sens. La prononciacion es [sem'pe deby'zɛt]. Lo nom deu sent ven deu grèc Petros, latin Petrus, traduccion deu nom ebrèu de l'apòstol. La fòrma locala actuala es Per, dab un e barrat [e], (la fòrma etimologica es Pèr). Lo determinant es lo nom de la comuna de Busèth (los dus borgs son separats de 2 km).
Bussy-le-Château
Bussy-le-Château es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Villemoisson-sur-Orge
Villemoisson-sur-Orge es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les Autels (Aisne)
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les Fougerêts
Felgerieg-al-Lann en breton (Les Fougerêts en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Sent Pèr e Sent Simon
Sent Pèr e Sent Simon (Saint-Pé-Saint-Simon en francés) qu'es una comuna gascona situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Sent Pèr
La prononciacion qu'es [sem'pɛ]. Que i a ua fòrma anciana son : Sancti petri de Homine Mortuo, en latin, en 1293.
Sent Pèr qu'ei lo nom gascon de l'apòstol, Petros en grèc, Petrus en latin, traduccion de l'ebrèu [Kephas, shafre de Simon]. Lo determinant citat dens la fòrma anciana que pòt estar l'occitan om mòrt, « olom mòrt, orme mòrt »; la confusion damb òme qu'es banala. Durengues que precisa lo nom èra Saint-Pé de Boulogne, las duas parròpias que formavan la vescomtat de Bolonha en Albret,.
Sent Simon
La prononciacion qu'es [,seŋsi'muŋ]. Que i a un dobte sus l'identitat deu sent : l'apòstol Simon (diferent de Sent Pè) o [meilèu segon Astor] lo germanic Sigismund o Sigismun (Sig-mund). Mes lo canonge Durengues que precisa la hèsta deu sent es lo 28 d'octobre, çò qui permet de díser lo sent es Simon, l'apòstol,.
Ar Govelioù
Ar Govelioù en breton (Les Forges en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Les Côtes-d'Arey
Geografia
La municipalitat a environat per las municipalitats de Reventin-Vaugris, Cheyssieu e Vernioz, Las Còstas-de Arey a situat a 8 km al Sud-Oèst de Viena la mai granda vila a proximitat. La municipalitat es prèpa del parc natural regional del Pilat a aperaquí 6 km.
La commune est entourée par les communes de Reventin-Vaugris, Cheyssieu et Vernioz, Les Côtes-d'Arey est situé à 8 km au Sud-Ouest de Vienne la plus grande ville à proximité. La commune est proche du parc naturel régional du Pilat à environ 6 km.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Semur-en-Brionnais
Semur-en-Brionnais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Niché Sus un tuc, coma lo sieu nom l'indica, Semur fa partida del Brionnais.
Niché sur une colline, comme son nom l'indique, Semur fait partie du Brionnais.
Istòria
De la a, los barons de Semur #èsser una familha poderosa. Aital Dalmace Ier, dicha Dalmace lo Grand (1000? A 1048) #maridar la siá filha Hélie al pòrti de Bourgogne Robert. Çò de mès de celèbre membre de la familha de Semur #èsser unes autres fils de Dalmace lo Grand, Sant Hugues (1024-1109),  #que #venir Grand Abbé de Clunhic, e #jogar un papièr important en l'ensems de la chrétienté.
Al cors de la Revolucion francesa, la municipalitat #portar provisoirement lo nom de Semur-la-Montanha.
Du X au, les barons de Semur furent une famille puissante. Ainsi Dalmace Ier, dit Dalmace le Grand (1000? à 1048) maria sa fille Hélie au duc de Bourgogne Robert. Le plus célèbre membre de la famille de Semur fut un autre fils de Dalmace le Grand, Saint Hugues (1024-1109),  qui devint Grand Abbé de Cluny, et joua un rôle important dans l'ensemble de la chrétienté.
Au cours de la Révolution française, la commune porta provisoirement le nom de Semur-la-Montagne.
Choisy-au-Bac
Choisy-au-Bac es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Catelet
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Le Catelet Es a 18 quilomètres al nòrd-oèst de la vila de Saint-Quentin.
Le Catelet està a 18 quilòmetres al nord-oest de la ciutat de Saint-Quentin.==Istòria==
Jòcs Olimpics d'estiu de 1896
thumb|250 px|right|... thumb|500 px|right|... Ceremonia d'obertura dels [[Ièrs Jòcs Olimpics de l'Èra Modèrna... Atenas 1896]]
Los primièrs Jòcs Olimpics d'estiu de l'èra modèrna (Jòcs de la Ièra Olimpiada) se debanèron dins la capitala de Grècia, Atenas, del 5 al 15 d'abril de 1896.
Delegacions
thumb|250 px|left 14 equipas per 241 atlètas: aicí la chifra istorica dels bels primièrs Jòcs Olimpics de l'Èra Modèrna...
Medalhièr general
thumb|100 px|left
Villy-le-Pelloux
Villy-le-Pelloux en francés (nom pas documentat en arpitan), es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jòcs Olimpics d'estiu de 1900
thumb|400 px|right|...
Saint-Baldoph
Saint-Baldoph en arpitan (Saint-Baldoph en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Jòcs Olimpics d'estiu de 1900
Los Jòcs Olimpics d'estiu de 1900 (Jòcs de la 2nda Olimpiada) se debanèron a París ( 14 - 28 de mai de 1900 ).
Saint-Baldoph
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Magneux-Haute-Rive
Magneux-Haute-Rive es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Saint-Baldoph
Istòria
En l'Antiquitat, lo territòri de la municipalitat de Sant Baldoph a revelat una preséncia romaine pas localizada. N'efièch divèrs objèctes trobats pòdon la testificar : Aquel son las traces los mai ancianas #que coneisson aquel territòri.
Jòcs Olimpics d'estiu de 1900
Delegacions
thumb|300 px|left 24 equipas, 927 atlètas...
Saint-Baldoph
Istòria
En 1248, lo Mont Granier coneis un éboulement espectacular #que destruissi de divèrses pòbles de la cluse de Chambéry e fach de nombrosas victimas. Après lo éboulement, lo prieuré de La nòstra Madama del Granier es alavetz transferit a Sant-Baldoph, estalviada. La municipalitat acuèlh alavetz una comunitat de fraires mas la siá populacion declina pauc a pauc.
Jòcs Olimpics d'estiu de 1900
Medalhièr general
thumb|100 px|left
Saint-Baldoph
Istòria
En decembre 1742, un fraire sacristain de la municipalitat a vist los Espanhòls venir en Savoie per Chaparaillan (al sud) en longeant lo pè del Granier per las Espatlas e Apremont.
Sent Pèir de Clairac
Sent Pèir de Clairac, (Saint-Pierre-de-Clairac en francés) es una comuna agenesa, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Saint-Baldoph
Istòria
Los Espanhòls #ocupar en 1742 la Savoie amb la fin de ne tirar profit. Totes los ostals de Sant-Baldoph aguèron saquejat aital coma la Glèisa. ''« #Dintrar dins l'ostal presbytéral del Révérend Joseph Bouvier, curé per en lo moment de ladite parròquia, d'ont #traire totes los registres de bateg, matrimòni, sépulture, e unes autres títols. »'' A la patz, en 1749, los abitants #demandar una ajuda financièra amb la fin de levar las ruïnes.
Sent Pèir de Clairac
Geografia
Dempuèi lo 1 de genièr de 2016 es dins la, dispareguda en 2013, ara Aglomeracion d'Agen (SIREN 200035459 ). vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Saint-Baldoph
Istòria
A l'epòca de l'ancian regim, lo vilatge aperteniá a la distincion e la baronnie de Apremont. La distincion passa alavetz en desparièras mans e tòrna a la s-|XVII|e}} a la familha Coudrée de Allinges, de quitament la familha Millet de Arvillard deten un important territòri a Sant-Baldoph.
Dans l’Antiquité, le territoire de la commune de Saint Baldoph a révélé une présence romaine non localisée. En effet divers objets retrouvés peuvent l'attester : Ce sont les traces les plus anciennes que connaissent ce territoire.
En 1248, le Mont Granier connaît un éboulement spectaculaire qui détruit plusieurs villages de la cluse de Chambéry et fait de nombreuses victimes. Après l’éboulement, le prieuré de Notre Dame du Granier est alors transféré à Saint-Baldoph, épargnée. La commune accueille alors une communauté de moines mais sa population décline peu à peu.
En décembre 1742, un moine sacristain de la commune a vu les Espagnols venir en Savoie par Chaparaillan (au sud) en longeant le pied du Granier par les Abîmes et Apremont.
Les Espagnols occupèrent en 1742 la Savoie afin d'en tirer profit. Toutes les maisons de Saint-Baldoph furent pillées ainsi que l’Église. ''« Ils entrèrent dans la maison presbytéral du Révérend Joseph Bouvier, curé pour lors de ladite paroisse, d’où ils enlevèrent tous les registres de baptême, mariage, sépulture, et autres titres. »'' À la paix, en 1749, les habitants demandèrent une aide financière afin de relever les ruines.
À l’époque de l’ancien régime, le village appartenait à la seigneurie et la baronnie d’Apremont. La seigneurie passe alors dans différentes mains et revient au à la famille Coudrée d’Allinges, de même la famille Millet d’Arvillard détient un important territoire à Saint-Baldoph.
Torçac
Torçac (Torsac en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Valay
Valay es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Valay Aperten al costat de Pesmes (situat a una desena de quilomètres), e a lo arrondissement de Vesoul. La municipalitat a traversat per un pichon cors d'aiga trucada la Tourouge, #que pren la siá font al luòc-dich Pichona Valay e se tira en lo riu Lo Ognon en amont de Broye-Aubigney-Montseugny
Valay appartient au canton de Pesmes (situé à une dizaine de kilomètres), et a l'arrondissement de Vesoul. La commune est traversée par un petit cours d'eau appelé la Tourouge, qui prend sa source au lieu-dit Petit Valay et se jette dans la rivière L'Ognon en amont de Broye-Aubigney-Montseugny
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Crépy (Pas de Calais)
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Noëllet
Noëllet es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chepoix
Chepoix es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Geografia
La municipalitat de Bacouël a #èsser desligada de Chepoix per una lei del 19 de junh de 1865. Votada lo 17 de mai de 1867 après acòrdi definitiu del còrs legislatiu e ratificat per Napoleon III, lo 19 de junh de 1867 al Palau dels Tuileries.
La commune de Bacouël a été détachée de Chepoix par une loi du 19 juin 1865. Votée le 17 mai 1867 après accord définitif du corps législatif et ratifié par Napoléon III, le 19 juin 1867 au Palais des Tuileries.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Butteaux
Butteaux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Chepoix
Istòria
Los sires de Chepoix aguèron una fortalesa importanta pendent lo Mièja Edat. Desgraciadament El pas en rèsta res uèi.
Butteaux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chepoix
Istòria
Aquela Familha d'anciana chevalerie procedenta del Santerre. O la fortalesa de Chepoix i aviá situat #aver de l'importància a la Mièja Edat. Thibaut, sire De Chepoix, amiral e grand-mèstre dels arbalétriers de França, #retre de grands servicis A Philippe-lo-Polit. Emplís la carga de amiral de la mar en l'expedicion de Romanie de 1306 a 1308 e recebiá en aquela qualitat trenta sòls per jorn de émoluments (mémorial cotté Pater. )
Butteaux
Nòtas
<references group=N/>
Chepoix
Istòria
Jean II de Chepoix #comandar las galeres que Philippe de Valís #enviar contra las Turcas l'an 1334. (Don Cange. )
Louis de Chepoix #morir a Azincourt.
Charles de Chepoix #venir chambellan de Louis XII.
Méry De Chepoix i aguèt fach chevalier per François E." A la batalha de Marignan. #Morir vici-amiral de Bretanha.
Aquela illustra ostal se #apagar per la mòrt de Robert de Chepoix, governador de Sant-Quentin e bailli del Valís, a la fin del xvi.* Sègle. Alliances Amb los Coucy, Lannoy, Ongnies, Renty, Rubempré, Saveuse, èca. Armas : d'aur, dins cinc castèls maçonnés de sable. Los tourelles e portails de caras, 2, 2 e 1.
Les sires de Chepoix eurent une forteresse importante pendant le Moyen Âge. Malheureusement il n'en reste rien aujourd'hui.
Cette Famille d'ancienne chevalerie originaire du Santerre. Ou la forteresse de Chepoix était située eut de l'importance au Moyen Âge. Thibaut, sire de Chepoix, amiral et grand-maître des arbalétriers de France, rendit de grands services A Philippe-le-Bel. Il remplit la charge d'amiral de la mer dans l'expédition de Romanie de 1306 à 1308 et recevait en cette qualité trente sols par jour d'émoluments (mémorial cotté Pater. )
Jean II de Chepoix commanda les galères que Philippe de Valois envoya contre les Turques en 1334. (Do Cange. )
Charles de Chepoix devint chambellan de Louis XII.
Méry de Chepoix fut fait chevalier par François I." à la bataille de Marignan. Il mourut vice-amiral de Bretagne.
Cette illustre maison s'éteignit par la mort de Robert de Chepoix, gouverneur de Saint-Quentin et bailli du Valois, à la fin du xvi.* siècle. Alliances avec les Coucy, Lannoy, Ongnies, Renty, Rubempré, Saveuse, etc. Armes : d'or, à cinq châteaux maçonnés de sable. les tourelles et portails de gueules, 2, 2 et 1.
Gavr
Gavr (Mor-Bihan) en breton ( Gâvres en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Montreuil (Eure et Loir)
Montreuil  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Eure e Loir de la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Créquy
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Yestael
Yestael en breton ( Gestel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha. .
Saint-Pierre-d'Amilly
Saint-Pierre-d'Amilly es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Lanet
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Haréville
Haréville es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ouhans
Ouhans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Borgonha Franca Comtat.
Saint-Michel-en-Beaumont
Sant Michèl de Bèlmont  ò Sant Michèu de Bèumont (Saint-Michel-en-Beaumont en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
Sant-Michel-en-Beaumont a situat en la region del Beaumont.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Borron
Borron (Bourrou en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [bu’ru] (r multipla). Las fòrmas ancianas son Borrelum, en 1337, Borronium, en 1360, Nemus [bòsc] de Borrona, en 1472, Borro, en 1490. Probable que Borrelum es una meschanta latinizacion. Borron deu venir de Burrus, nom d'origina gallesa (*Burros), emb lo sufixe -onem,. Chantal Tanet et Tristan Hordé ajustan lo nom germanic Boro(n), mas aquò supausariá lo passatge de r simpla a r multipla. Borron èra la propietat de Burrus/Burros.
Rozoy-le-Vieil
Rozoy-le-Vieil es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Pèir de Dròt
Sent Pèir de Dròt es una comuna agenesa, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
La comuna es en partida dens la ribèira de Dròt, riu que la bòrna au nòrd.
Toponimia
Las fòrmas ancianas donan lo nom d'un determinant [es lo nom ancian de l'aglomeracion ?] que se pòt pas plan fixar sa fòrma exacta, nimèi son etimologia : Sancti Petri de Moturico (ecclesia ~), en 1305, Sancti Petri de Matherico (ecclesia ~), en 1506, Sancti Petri de Monturc (r. ~), en 1520, Saint-Pierre de Montheure ou de Lévignac, au sègle XVII (Pouillé Mascaron, avesque d'Agen entre 1680 e 1703). Oficialament, Saint-Pierre-de-Lévignac vengut Saint-Pierre-sur-Dropt en 1926. Lo nom deu sent ven deu grèc Petros, latin Petrus, traduccion deu nom ebrèu de l'apòstol,.
Botelha e Sent Sabàstian
Botelha e Sent Sabàstian (Bouteilles-Saint-Sébastien en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Botelha
La prononciacion es [bu'teʎɒ]. Las fòrmas ancianas son Botelha en 1099, Botelhat au segle XIII. Lo mot occitan botelha, « botelha, gerla », ven dau latin vulgar butticula, diminutiu dau bas latin buttis, « gerla » e tanben « toneu, barriu ». Non se sap se lo nom se fixet a l'epòca latina de butticula o occitana de botelha. Lo nom designa una fabrica de botelhas o d'autres recipients,.
Sent Sabàstian
La prononciacion es [ʂɛ̃nʂɒ’bɑːtjɒ]. Lo nom es atestat au segle XIII, Sanctus Sebastianus. Sent Sebastian es un martir roman dau segle III, naissut a Narbona e martirizat a Roma en 288,.
Istòria
La comuna se creet per la fusion de Botelha e de Saint-Sébastien-de-Bourzac (en francés), en 1825. Borzac era un chasteu.
Luòcs e monuments
thumb|250px|left|La maison comuna de Botelha.
Jòcs Olimpics d'estiu de 1904
thumb|300 px|right|... thumb|300 px|right|... Ceremonia d'obertura [[Saint Louis 1904... ]]
Los Jòcs Olimpics d'estiu de 1904 (Jòcs de la 3ena Olimpiada) se debanèron a Saint Louis ( 1èr de julhet - 23 de novembre de 1904 )
Delegacions
thumb|300 px|left
12 equipas, 651 atlètas...
Passenans
Passenans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Coclois
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Passenans
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Choisy-la-Victoire
Choisy-la-Victoire es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gourhael
Gourhael en breton ( Gourhel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Estouteville-Écalles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
BombardementS pendent la Segonda Guèrra mondiala, de genièr en març 1944.
Bombardements durant la Seconde Guerre mondiale, de janvier à mars 1944.
Morvilliers (Eure et Loir)
Morvilliers es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Servon-Melzicourt
Servon-Melzicourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Morvilliers (Eure et Loir)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Servon-Melzicourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Glenneg
Glenneg en breton ( Glénac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Bures-sur-Yvette
Bures-sur-Yvette es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria de la municipalitat de Bures-sus-Yvette es arribat principalament mercés a Jules Lair, plaidejat a la tribunal de crida de París e membre de la Institut de França, #que #publicar en 1876 la Istòria de la Distincion de Bures. Las siás investigacions an #èsser represas e prosseguides en 1994 en una œuvre collectiva, Bures-sus-Yvette, La memòria d'una vila.
L’histoire de la commune de Bures-sur-Yvette nous est parvenue principalement grâce à Jules Lair, avocat à la cour d’appel de Paris et membre de l’Institut de France, qui publia en 1876 l’Histoire de la Seigneurie de Bures. Ses recherches ont été reprises et poursuivies en 1994 dans une œuvre collective, Bures-sur-Yvette, La mémoire d’une ville.
Cordey
Cordey en normand (Cordey en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Situat al sud del Calvados, délimité del Adorna per la Baize, e lo sieu afluent la Bilaine, Cordey a mes sus un vessant, orientat al sud.
Situé au sud du Calvados, délimité de l'Orne par la Baize, et son affluent la Bilaine, Cordey est placé sur un versant, orienté au sud.
Le petit bourg est installé en bordure de la RD 509 (ancienne route nationale 809), route Falaise - Bazoches, et traversé parallèlement à la vallée de la Baize par la RD 244.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Noë-Poulain
La Noë-Poulain en normand (La Noë-Poulain en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jòcs Olimpics d'estiu de 1908
thumb|400 px|right|...
Delegacions
thumb|300 px|left