cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atena
Atena (en grèc ancian: Αθηνά, transliterat Athēnā o Aθηναία, Athēnaia; tanben sonada Palas Atena (Παλλάς Αθηνά) es dins la mitologia grèga, la divessa de la guèrra, de la civilizacion, de la saviesa, de l'estrategia, de las arts, e de la justícia. Coma una de las principalas divinitats del panteon grèc e un dels dotze Dieus olimpans, Atena recebèt un culte dins tota la Grècia Antica e dins tota son aira d'influéncia, dempuèi las colonias grègas d'Asia menora entrò las de la Peninsula Iberica e lo nòrd d'Africa. Sa preséncia es atestada entrò a proximitat d'Índia. Per aquesta rason son culte pren diferentas formas, de sa figura sola entrò a un sincretisme amb divèrsas autras divinitats eissidas de totas las regions a l'entorn de la Mar Mediterranèa, en alargar aital la varietat de las formas de culte.
Souzay-Champigny
Souzay-Champigny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat situada en lo Saumurois a unitat|6|km –  a l'èst de Saumur, a constituit de dos bourgs distants d'unitat|2|km  –  :
La commune située dans le Saumurois à 6 km à l'est de Saumur, est constituée de deux bourgs distants de 2 km :
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1930, les deux communes de « Souzay » et de « Champigny » fusionnent pour former la commune de « Souzay-Champigny ».
Thoissia
Thoissia es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Saint-Martinien
Saint-Martinien (en francés) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
La Bòrda (site arqueologic)
Caracteristicas
Es una anciana cavitat carstica esfondrada de tipe avenc, completament rasada per un comolatge sedimentari ric en fauna e en industria litica preïstorica; la sequéncia biocronologica se referís a un periòde indeterminat del Pleistocèn Mejan Final o del començament del Pleistocèn Superior. Los animals dominants i son l'ur (Bos primigenius) representat pel pus mens per 40 individús. Las autras espècias presentas son lo caval, lo cèrvi (Cervus elaphus), l'ase europèu (Equus hydruntinus) e lo lop (Canis lupus).
Hontans
Hontans (Hontanx en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [hun'tans]. Las fòrmas ancianas que son senhor de Fontans en 1346, Hontans (mapas deu sègle XVII, shens data, de 1651, deu començament deu sègle XVIII, de 1714).
Per Dauzat, lo nom que vien deu latin *fontanum, derivat de fons, « hont », dab lo sufixe -anum, ací de sens collectiu.
Per Negre, Astor, los dus darrèrs citats per Bénédicte Boyrie-Fénié, Bénédicte Boyrie-Fénié era-medisha, lo nom que vien deu latin fontana, « hont », a l'ablatiu-locatiu en -is.
Esculhens e Sant Just de Belengard
Esculhens e Sant Just de Belengard (Escueillens-et-Saint-Just-de-Bélengard en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Esculhens
Las fòrmas ancianas son : Villa Enscha en 1050, Ecclesia Sancti Saturnini de Sevilencos (comprene Scuillencos) en 1114, Villa de Esculencs en 1231, Apud Escullum en 1238-1538, Ecclesia de Eschalensis en 1318, De Escalenchis = Esculenchis en 1318, De Sculenchis en 1319, De Stalenchis en 1319, Rector de Esculenchis et Lauras en 1351, Ecclesia de Estulenchis en 1360, Esqulhens..., Esculhens en 1389-1587, Escullens en 1594, Escuilhens..., Escullienx en 1594, Escuelhens en 1665, Escueillens en 1781. La prononciacion occitana es Sculhéns, probablament après vocala (a). Esculhens ven del nom germanic d'òme Scudilo, ambe'l sufixe germanic -ing(os),.
Orsalhièr
thumb|320px|Un orsalhièr a [[Luishon (fotografiat per Eugèni Trutat)]] L'orsalhièr (var. orsalhèr) foguèt un personatge essencial dins la cultura occitana dels Pirenèus. Èra un mestièr itinerant plan implantat dins lo país d'Èrce tre lo sègle XIX. Aquesta vida seminomada portava l'orsalhièr e son ors, que fasiá publicament divèrses torns, cap a mantun endrech d'Occitània, dins las vilas grandas de França coma París e mai luènh de còps que i a coma per exemple en America.
Aquesta tradicion que se coneis dempuèi l'Edat Mejana, e que foguèt probablament importada per de ròms, se desvolopèt mai especificament dins los airals montanhoses (país d'Arièja, Abruces en Itàlia e dins los Balcans) de l'Euròpa occidentala e centrala durant lo sègle XIX. Los orsalhièrs qu'èran plan presents quand arribavan las vòtas dins mantun vilatge e vila an desaparegut gaireben completament actualament, en defòra d'activitats mai professionalas coma dins los circs. thumb|Orsalhièr als Estats Units (cap a 1900) En 1984 se faguèt un film en occitan L'Orsalhèr dirigit per Joan Flechet que contava la vida d'un orsalhièr e de sa bèstia.
La vida de l'orsalhièr e de son ors
Dins los Pirenèus, l'ors èra capturat nenet e èra abalit dins l'estable. A l'entorn de l'edat d'un an, deviá patir l'operacion de l'anèl. Aprèp de l'aver ligat, l'orsalhièt li traucava la nas e lo pòt superior per i far passar un anèl. Aital per mejan de l'anèl e amb una còrda l'òme èra capable de dominar e dirigir aqueste animal que podiá èsser ferotge. Aprèp lo temps d'adomergiment de l'ors, d'aver aquesit una fisança dins son animal e de li aver ensenhat qualques torns, l'orsalhièr començava son itinerància per tal de far d'espectacles per carrièras.
Istòria
Los orsalhièrs èran presents dins Euròpa tota durant l'Edat mejana e subretot durant lo sègle XIII, pasmens aquesta tradicion se perdèt dins los païses d'Euròpa occidentala mentre que perdurèron dina la part orientala. Actualament lo mestièr se presèrva encara dins qualques airals d'Euròpa centrala e orientala, en Índia o en Siberia. Pasmens en seguida de las pressions d'associacions de defensa dels animals, coma la PETA, los orses son estats sovent liberats d'aquesta domesticitat coma foguèt lo cas en decembre de 2009 a Agra (Índia).
Païses e regions d'origina dels orsalhièrs
Los orsalhièrs venián sovent de regions ruralas, montanhosas e pauras. Pro sovent tanben venián de populacions marginadas socialament coma los ròms.
Los orsalhièrs d'Occitània
thumb|250px|Un orsalhièr e sos dos orses en Camarga Foguèt a partir del sègle XIX que lo mestièr d'orsalhièr se desvolopèt dins los Pirenèus occitans, mai que mai dins las vals d'Alet (a Uston e de Garbet (Èrce, Aulús e Ost). En tèrras occitanas se podián trobar doas menas d'orsalhièrs, los lengadocians que venián de vilatges pirenencs e se reconeissián a sa boneta e los gitans que se podián conéisser gràcias a son capèl de broas amplas. Existiguèt a Èrce una escòla d'orses, que comptava aparentament a l'entorn de 1890 un cinquantenat d'orsalhièrs mai o mens prestigioses coma los fraires Ajàs, Joan Barat, Alexis Cau e lo mai famós de totes Baptista Faur Crostet escaissat Tatai (que sonava lo claron per far venir los espectadors). Aqueste darrièr faguèt una carrièra internacionala per mantun país d'Euròpa e puèi per Canadà e los Estats Units. Ailà se moriguèt son ors que foguèt naturalizat e expausat al Musèu de Nòva York. Tre la fin del sègle XIX la demanda en orses venguèt lèu tròp importanta e contribusiguèt grandament a la mermada de las populacions autoctònas dels Pirenèus que deviá portar mai tard, a la fin del sègle XX, a decidir d'una reintroduccion de l'animal gràcias a d'espècias vengudas de l'èst. A Marselha se desvolopèt un mercat de venda d'orses que los comerciants s'anavan aprovisionar dins los Balcans. Lo mestièr desapareguèt en país occitan aprèp la Primièra Guèrra Mondiala.
Gli orsanti, orsalhièrs d'Abruces e de Parma
En Itàlia, l'adomergiment dels orses coneguèt una fòrta implantacion dins la region dels Abruces. Los orsanti (orsalhièrs en italian), per contra, venián majoritàriament de la region de Parma. An son musèu, lo Museo degli orsanti, que conta sa vida a Compiano. A Bedonia, dins la meteissa província, un registre parroquial de 1767 fa mencion d'un don ofèrt per dos fraires tre que tornèron de "dos ans [passats] en Alemanha amb un ors e una monina.
Aprèp un an d'adomergiment de l'animal qu'avián crompat en Abruces amb la moneda obtenguda de la venda d'una part importanta de sos bens o mai la totalitat, los orsalhièrs se n'anavan per de "campanhas" que duravan sovent dos ans. Traversavan Alps a pè e se dirigissián, en passar per Lombardia e Venècia, cap a Alemanha o d'autres païses d'Euròpa orientala. Fasián cada jorn un espectacle sus las plaças dels vilatge e vilas que traversavan. Los que morissián pas durant son periple s'installavan tornarmai en cò sieu aprèp mantas viradas, o alara se n'anavan encara mai luènh, cap a de païses mai distants coma Russia, Finlàndia, Norvègia o se dirigiguèron devèrs lo continent american. Foguèron aqueles orsalhièrs qu'inspirèron l'escrivan francés Hector Malot per tal de crear lo personatge de Vitalis de Sans famille. D'unes d'aqueles foguèron los precursors de las gents del circ, que montèron de companhiás de maitas personas qu'exibissián tota mena d'animals, mai o mens exotics e mai o mens sabents. Dapasset doncas dempuèi lo viatge isolat a la "companhiá", de l'ors a l'animalariá, del circ als cavalets de fusta, se pòt trobar demest aqueles descendents dels orsanti italians un dels promotors del Luna Park de Nòva York. Los orsalhièrs e autres caminaires anavan dobrir la rota de las migracions massissas que deviá conéisser Itàlia a la fin del sègle XIX e a la debuta del XX.
Los "ursari", orsalhièrs dels Balcans
thumb|Dròlle ròm "Ursar", en [[Ongria.]]
thumb|left|Familha Ursari en [[Transilvania (Gravadura de 1869)]]
Dins los Balcans, aqueste mestièr donèt nom a un grop de ròms: los ursari, que practicavan una endogamia fòrta per preservar sas tradicions. Aquel grop èra originari de Romania coma o indica son nom (urs es ors en romanés) mas las migracions an fach que los trobam ara dins mantun país balcanic vesin d'aquel airal geografic. Aital se tròban de familhas d'orsalhièrs qu'an d'autres noms coma los meckari en Bulgaria e en Serbia (que mecka significa "ors"), los arushgjike en Albania e a Kosovo o los arkoudhiares en Grècia.
Los orsalhièrs en Índia
thumb|250px|Un orsalhièr e son ors a Pushkar en 2003 Fins fa pas gaire los orses èran una atraccion de carrièra dins una granda part d'Índia. La preséncia d'orsalhièrs deviá èsser anciana e considerabla dins la val d'Indus ja que s'i tròban d'estatuas d'orses que fan pensar qu'èran emplegats per divertir dempuèi fòrça temps.
Sant Cierge la Serre
Istòria
Existéncia del consulat a. Levava del diocèse de Viviers. Fòrta majoritat de protestants dempuèi la.
Englos
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Saint-Palais-du-Né
Saint-Palais-du-Né es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Englos
Geografia
thumb|left|Englos En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Englos dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
Los religioses de St-Eloi, de Noyon, avián un prieuré a Englos. Jean de Vendeville, avesque de #Virar, lo #donar als Jesuïtes d'aquela vila. Après la dissolucion d'aquela societat, se'n #vendre los bens n'execucion d'una estancada del Conselh d'Estat del 5 de març de 1783. Lo abbaye de Vezelay i i aviá tanben un prieuré #que, a la XVII e sègle , #anar als Jesuïtes.
Les religieux de St-Eloi, de Noyon, avaient un prieuré à Englos. Jean de Vendeville, évêque de Tournai, le donna aux Jésuites de cette ville. Après la dissolution de cette société, on en vendit les biens en exécution d'un arrêt du Conseil d'État du 5 mars 1783. L'abbaye de Vezelay y avait aussi un prieuré qui, au XVII e siècle , alla aux Jésuites.
Martincourt-sur-Meuse
Martincourt-sur-Meuse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Saint-Palais-du-Né
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Martincourt-sur-Meuse
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Palais-du-Né
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Sant Cierge la Serre
Istòria
Existence du consulat au. Relevait du diocèse de Viviers. Forte majorité de protestants depuis le.
Hugh Laurie
Hugh Laurie est un actor, productor, musician, cantaire e escrivan anglés d'origina escocesa, nascut lo 11 de junh de 1959 a Oxford.
Joguèt principalament dins de serias televisadas o de telefilmes britancs, especialament dins las serias d'sketchs A Bit of Fry and Laurie e Jeeves and Wooster amb l'actor Stephen Fry. Es tanben conegut al Reialme-Unit per sos ròtles dins La Vipèra negra, amb Rowan Atkinson. De 2004 a 2012, interpretèt lo doctor Gregory House dins la seria de television americana Dr House, ròtle que li permiguèt d'obténer lo Golden Globe del melhor actor dins una seria dramatica en 2006 e 2007. Al cinèma, joguèt dins Stuart Little e sas seguidas, e dins Al percaç de deman. Asseguerèt tanben qualques doblatges de filmes d'animacion, notadament Mostres contra Aliens.
Saint-Vrain
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bassa Vila (Tolon)
thumb|Catedrala A Tolon, la Bassa Vila es lo nom donat a la vila anciana bastida dedins lo plan istoric dau barri medievau e pre-modèrne ; tan vau dire, subretot, la vila inclusa dins lei fortificacions medievalas en mai dei terrenhs ganhats subre la mar sota lo regnat d'Enric III de Navarra e IV de França. La majoritat de seis ostaus son dei sègles XVII e XVIII (e mai se lei sègles seguents son representats tanben) ambé de portaus ben identificables d'aquesteis epòcas.
Fins a la segonda mitat dau sègle XIX, lei diversas classas socialas de la societats tolonenca li demoravan ensems e s'i mesclavan ; ambé la destruccion dei fortificacions se bastiguèt l'Auta Vila monte la borgesiá s'anèt viure per abandonar la Bassa Vila e sei carrieras estrechas ambé pauc de lutz e un accès limitat a l'igiena e a la salubritat modèrnas. La Bassa Vila venguèt un quartier popular e meme paure, abandonat e en mau estat. Durant la segonda mitat dau sègle XX sieguèt un luòc de delinquéncia escaissat meme lo Pichon Chicago (en referéncia a l'activitat criminala de la principala vila d'Illinois dins leis annadas de la Proibicion).
Durant la Segonda Guèrra Mondiala lo quartier sieguèt fòrça tocat per lei bombardaments nòrd-americans. L'ancian Cai dau Pòrt sieguèt entierament avalit e un certe nombre d'edificis caigueron, e mai se globalament l'emsemble de l'Auta Vila demorèt dquilhada.
L'abandon pasmens e una politica municipala de demolicion marqueron leis annadas de la legislatura de Maurici Arreckx e faguèron tombar una granda partida de l'Auta Vila (en particular l'ostau de Vincent Cordoan).
Dempuei la legislatura d'Hubert Falco, un certe nombre de carrieras son en reabitacion ; mantun immòble, pasmens, son encara avalits, victimes de tròp d'annadas de negligéncias.
Dins l'Auta Vila se tròban :
Anvéville
Anvéville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Comuna del país de Caux, situada en lo costat de Ourville-en-Caux.
Commune du pays de Caux, située dans le canton d'Ourville-en-Caux.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lavasan
Lavasan (Lavazan en francés) qu'es ua comuna gascona de Vasadés administrada pr'eu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La sola fòrma anciana citada per Bénédicte Boyrie-Fénié es Lavazan, en occitan, en 1289. L'origina, en mèi deu sufixe -anum, es lo nom latin d'òme *Lavatius, inferit de Lavius (Dauzat) o Lavasus, atestat (Bénédicte Boyrie-Fénié) ,
Tresena circonscripcion de Nauta Garona
La tresena circonscripcion de Nauta Garona es una de las uèit circonscripcions legislativas francesas que compta lo departament de Nauta Garona (31) situat en region de Miègjorn-Pirenèus.
Descripcion geografica e demografica
La tresena circonscripcion de Nauta Garona es delimitada pel decopatge electoral de la lei n°86-1197 del 24 de novembre de 1986 , recampa las divisions administrativas seguentas :
D'aprèp lo recensament general de la populacion en 1999, realizat per l'Institut Nacional de l'Estatistica e dels Estudis Economics (INSEE), la populacion totala d'aquesta circonscripcion es estimada a 128407 abitants ,.
Eleccions de 1988
Las eleccions legislativas francesas de 1988 se debanèron los dimenges 5 e 12 de junh de 1988.
Eleccions de 1993
Las eleccions legislativas francesas de 1993 se debanèron los dimenges 21 e 28 mars 1993.
Lo taus d'abstencion foguèt de ?% al primièr torn, e de ?% al segond torn.
Eleccions de 1997
Las eleccions legislativas francesas de 1997 se debanèron los dimenges 25 de mai e 1 de junh de 1997.
Eleccions de 2002
Las eleccions legislativas francesas de 2002 se debanèron los dimenges 9 e 16 de junh de 2002.
Escoba
Una escoba o granièra es una aisina de netejatge que consistís en un fais de branquihons flexibles, de palmas, de bruc, de plastic, etc. ligat generalament al cap d'un baston o cana (dit margue), que s'utiliza per amassar e levar los detritús, la posca o la brutícia (las escobilhas) d'una superfícia.
Tresena circonscripcion de Nauta Garona
Eleccions de 2002
Lo taus d'abstencion foguèt de ?% al primièr torn, e de ?% al segond torn,.
Eleccions de 2007
Las eleccions legislativas francesas de 2007 se debanèron los dimenges 10 e 17 de junh de 2007.
Lo taus d'abstencion foguèt de ?% al primièr torn, e de ?% al segond torn.
Arques (Pas de Calais)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mark Hamill
thumb Mark Hamill (Concord, Califòrnia, 25 de setembre de 1951) es un actor american que se faguèt plan celèbre a partir de son incarnacion de Luke Skywalker dins los films Star Wars.
Cerisières
Cerisières es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Quinton Flynn
thumb Quinton Joseph Flynn es un actor e productor american nascut lo 10 d'octobre de 1964 a Cleveland, Ohio (Estats Units d'America).
Bessay-sur-Allier
Bessay-sur-Allier es una comuna francofòna de Borbonés del departament d’Alèir, dins la region d’Auvèrnhe.
Sant Gausenç
Sant Gausenç (Saint-Gauzens en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Bainville-aux-Saules
Bainville-aux-Saules es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Murlin
Murlin es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Istòria
En 1052, se'n #far una parròquia jol nom de Murlunium, Murellanium, d'ont lo nom Murlin o Meurlin, aital coma se o pronóncia encara qualque còp.
Aquela anciana parròquia #far longtemps partida del diocèse de Aussèrra e èra jos la dependéncia del prieuré de La Caritat-sus-Loire. A la revolucion, aquela pichona municipalitat #èsser pendent una desena d'ans ligats coma aquela de st Aubin e L'Aquela, al costat de Beaumont la Ferrière e al district de la Caritat. District E costat en avent #èsser suprimits en l'an XIII, Murlin #far, de contunh partida del costat de la Caritat e de Cosne. La municipalitat de Murlin #èsser sectionnée l'an 1791. Lo cadastre i aguèt acabat sul terren l'an 1818 e revisat l'an 1827. Mas, las chifras d'aquela epòca an sensiblement variat per continuament de demolicions, bastiments, confeccion de rotas, déssechements de étangs, défrichements. Los abitants de Murlin #èsser, longtemps per los sieus redevances someses als sieus senhors particulars #que lor caliá a el la corvée e la dinni. La municipalitat #far, de contunh partida de la généralité d'Orleans,e de l'eleccion de la Caritat. En 1697, Murlin es de la généralité de Borges. Los impots talha e capitation, èran, alavetz extraches per collecteurs nomenats en cada municipalitat pels abitants. De contunh, los roles aguèron mes en adjudication, e, i agut un percepteur dins cada pòble. En 1806, Murlin #èsser réunni a la perception de Beaumont. Lo budgèt de Murlin s'elevava en 1805 a 159 F per las recèptas e una soma parièra per las despensas. Industie. I agut, antany sul territòri de Murlin,divèrses establiments métallurgiques, los unes jonh pel ruisseau de st Vincent, los autres pel Mazou, #çò qu'a testificat per de nombrosas buttes de laitier, telefonadas perrier. Forgis Limousins: Aquela forja, la mai importanta de totas, aperteniá de tempses immémorial, al prieuré de la Caritat. Passada a las mans de l'estat a la Revolucion, i aguèt vendut a Mr Bourdier, acquéreur de la proprietat de las Limousins. La forja Limousins,amb la siá fonderie de fèrre produsissiá en l'an IX, 3427 miriagrammes de pichon fèrre.
En 1052, on en fit une paroisse sous le nom de Murlunium, Murellanium, d'où le nom Murlin ou Meurlin, ainsi qu'on le prononce encore quelquefois.
Cette ancienne paroisse fit longtemps partie du diocèse d'Auxerre et était sous la dépendance du prieuré de La Charité-sur-Loire. A la révolution, cette petite commune fut pendant une dizaine d'années rattachée comme celle de st Aubin et La Celle, au canton de Beaumont la Ferrière et au district de La Charité. District et canton ayant été supprimés en l'an XIII, Murlin fit, ensuite partie du canton de La Charité et de Cosne. La commune de Murlin fut sectionnée en 1791. Le cadastre fut terminé sur le terrain en 1818 et révisé en 1827. Mais, les chiffres de cette époque ont sensiblement varié par suite de démolitions, constructions, confection de routes, déssechements d'étangs, défrichements. Les habitants de Murlin furent, longtemps pour leurs redevances soumis à leurs seigneurs particuliers auxquels ils devaient la corvée et la dine. La commune fit, ensuite partie de la généralité d'Orleans,et de l'élection de la Charité. En 1697, Murlin est de la généralité de Bourges. Les impots taille et capitation, étaient, alors prélevés par des collecteurs nommés dans chaque commune par les habitants. puis, les roles furent mis en adjudication, et, il y eu un percepteur dans chaque village. En 1806, Murlin fut réunni à la perception de Beaumont. Le budget de Murlin s'élevait en 1805 à 159 F pour les recettes et une somme égale pour les dépenses. Industie. Il y eu, jadis sur le territoire de Murlin,plusieurs établissements métallurgiques, les uns unis par le ruisseau de st Vincent, les autres par le Mazou, ce qui est attesté par de nombreuses buttes de laitier, appelées perrier. Forges des Limousins: cette forge, la plus importante de toutes, appartenait de temps immémorial, au prieuré de la Charité. Passée aux mains de l'état à la Révolution, elle fut vendue à Mr Bourdier, acquéreur de la propriété des Limousins. Elle cessa de fonctionner vers 1837 et fut démolie en 1847, par Mme veuve Monteignier. En, 1876, Mr Berfaurt ou Perfaurt, gendre de Bourdier, propriétaire de l'ancienne forge, fait construire un bocard pour écraser le laitier. Ce bocard a également disparu en 1890. La forge des Limousins,avec sa fonderie de fer produisait en l'an IX, 3427 miriagrammes de petit fer.
Chivres-Val
Chivres-Val es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los abitants de Chivres-Val an trucat los Béronais. Al cors de la Segonda Guèrra mondiala, lo 20 de mai 1940, un Potez 63.11 de reconeissença (n° 430) apertenenta a la tresena escadrille del segond grop de la 55 Escadre s'es esclafat sul territòri de la comuna. Dos dels tres ocupants de l'avion #trobar la mòrt en lo moment del crash d'aquel aparelh : lo tinent pilòt Albert Rambaud e lo jos-tinent observaire Gaston Bruna. Sòl survécut lo sergent-cap de Maurici Sève, mitrailleur ràdio.
Aquel évènement aperten mai lèu al patrimòni de Bucy-la-Longitud, es un istorian aficionat local, Louis Férin #qu'a reconstitué aquel combat aerian e #qu'a redigit a aquel afar un pichon opuscule publicat a las premsas Recto Verso a Laon en 2000.
Les abitants de Chivres-Val sont appelés les Béronais. Au cours de la Seconde Guerre mondiale, le 20 mai 1940, un Potez 63.11 de reconnaissance (n° 430) appartenant à la troisième escadrille du deuxième groupe de la 55 Escadre s'est écrasé sur le territoire de la commune. Deux des trois occupants de l'avion trouvèrent la mort lors du crash de cet appareil : le lieutenant pilote Albert Rambaud et le sous-lieutenant observateur Gaston Brune. Seul survécut le sergent-chef Maurice Sève, mitrailleur radio.
Cet évènement appartient plutôt au patrimoine de Bucy-le-Long, c'est un historien amateur local, Louis Férin qui a reconstitué ce combat aérien et qui a rédigé à ce sujet un petit opuscule publié aux presses Recto Verso à Laon en 2000.
Abitat
En ecologia, l'abitat es lo territòri o lòc ont viu un organisme o una comunautat d'organismes, caracterizat per una tièra de caracteristicas d'environament.
Aiga potabla
L'aiga potabla, aiga bevable (var. gasc. aiga bevedera) o aiga bona es una aiga que pòt èsser consumida pels òmes e que pòt servir per preparar de manjar, per qu'es pro pura quimicament e biologicament.
Narcy
Narcy pòt essèr:
Fley
Fley es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Myennes
Myennes es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
Situada al bòrd de la Loire, a lo sieu confluisson amb lo ruisseau Sant-Lop.
Située au bord de la Loire, à son confluent avec le ruisseau Saint-Loup.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat #èsser lo banc del abbaye cistercienpas de las Ròcas, fondada en 1134.
Myennes Aperteniá al commencement a la familha del Deffens al començament del sègle, cap a 1450 #èsser crompada per Charles de Bourgogne, comte de Nivèrns de contunh per Henriette de Clèves duchesse de Nivèrns cap a la fin del, #que la #vendre a lo sieu torn a la familha de Vieilbourg.
Myennes I aguèt erigit en marquisat en 1661 en favor de Renascut de Vieilbourg, senhor del luòc.
Myennes a porté précédemment les noms de Mitigaunae et Miennae.
La commune fut le siège de l'abbaye cistercienne des Roches, fondée en 1134.
Myennes appartenait au commencement à la famille du Deffens au début du siècle, vers 1450 fut achetée par Charles de Bourgogne, comte de Nevers puis par Henriette de Clèves duchesse de Nevers vers la fin du, qui la vendit à son tour à la famille de Vieilbourg.
Myennes fut érigée en marquisat en 1661 en faveur de René de Vieilbourg, seigneur du lieu.
Canton de Moissac-2
Lo canton de Moissac-2 es una anciana division administrativa de Carcin creada en 1973 per despartiment de l'ancian canton de Moissac, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment dels Sarrasins, lo departament de Tarn e Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Lo canton es dempuèi 2015 dins lo canton de Moissac que la refòrma tornèt crear. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian, carcinòl de transicion ambe'ls parlars meridionals (fòc e non pas fuòc o fuèc, adissiatz a costat de adissiàs).
NB. L'imatge representa pas que las comunas de Lisac a l'Èst e de Senta Tecla al Nòrd. Moissac (talhat entre lo canton de Moissac-1 e lo canton de Moissac-2) es al mèg.
Istòria
Lo canton se creèt en 1973 a partir del canton de Moissac. Despartiguèron lo canton de Moissac en canton de Moissac-1 e canton de Moissac-2 pel decret del 13 de julhet 1973. Cada canton compreniá una partida de la comuna de Moissac e d'autras comunas.
A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, lo canton dispareguèt tanplan coma lo canton de Moissac-1 e se tornèt crear lo canton de Moissac pel decret del 27 de febrièr 2014. Lo canton de Moissac novèl compren la comuna de Moissac e las autras doás comunas del canton de Moissac-2.
Camilo Castelo Branco
Camilo Ferreira Botelho Castelo-Branco (1825-1890) foguèt un escrivan, revirador, romancièr, cronicaire, critic, dramaturg, istorian e poèta portugués.
Aguèt una vida bandejada que li serviguèt fòrça còps d'inspiracion per las siás romans. Foguèt lo primièr escrivan de lenga portuguesa a viure exclusivament de los sieus escrits literaris. Malgrat d'aver d'escriure per un public, sometèt aital als jutjaments de la mòda, atenguèt aver una escritura fòrça original.
Doyayo
Localisacion e dialèctes
Lo doyayo es parlat dins l'arrondiment de Poli del departament de Faro, dins la region del Nòrd, per los Dowayo (Doo²waa²³yɔ¹).
Classificacion
Lo doyayo es classat dins las lengas samba-duru.
Ardouval
Ardouval es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dii
Lo dii (o duru, dourou) es una lenga adamawa, de la familha nigèrocongolesa parlada en Nigèria e en Cameron.
Localisacion
Lo dii es parlat dins l'arrondiment de Ngaoundéré del departament de la Vina, dins la region de l'Adamawa, e dins l'arrondiment de Tcholliré del departament de Mayo-Rey, que fa partida de la region del Nòrd.
Artiodactyla
thumb|300px|L'[[impala, Aepyceros melampus .]]
Dii
Classificacion
Lo dii es classat dins las lengas samba-duru.
Artiodactyla
Lo taxon dels artiodactils (Artiodactyla), del grèc artios « par » e dactylos « det », es, segon la classificacion tradicionala, un òrdre de mamifèrs placentaris. La pròcha parentat entre los ipopotamids e los cetacèus sembla averada, sus la basa d'analisis geneticas, çò que significa qu'aqueste taxon es parafiletic. L'acamp dels artiodactils amb los cetacèus forma lo taxon dels cetartiodactils, que es, el, monofiletic.
Dii
Escritura
L'alfabet dii es : La nasalizacion es indicada amb una cedilha: : a̧, ȩ, ə̧, i̧, o̧, u̧. Las vocalas ɨ, ɔ, ʉ son jamai nasalizadas.
Es possible d'escriure los tons, mas son generalament daissats de caire:
Soveria
Soveria es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Geografia
Situat a mens de 10 km al nòrd de Corte, Soveria es desservi per la RN 193 e per la una estacion ferroviaire sus lo sieu territòri. Comuna del costat de Niolu-Omessa dempuèi l'an 2000, lo vilatge a conegut, mercés al bastiment d'un lotissement, un accroissement important de la siá populacion.
Situé à moins de 10 km au nord de Corte, Soveria est desservi par la RN 193 et par la une gare ferroviaire sur son territoire. Commune du canton de Niolu-Omessa depuis l'an 2000, le village a connu, grâce à la construction d'un lotissement, un accroissement important de sa population.
Aigassas
Las aigassas son d'aigas cargadas de matèrias divèrsas, venent de l'industria, dels establiments umans o d'activitats agricòlas o d'elevatge.
Sant-Brizh-Gougleiz
Sant-Brizh-Gougleiz en breton ( Saint-Brice-en-Coglès en francés) es una anciana comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha. Lo 1èr de genièr de 2017 fusionèt amb Saint-Étienne-en-Coglès per formar la comuna novèla de Maen Roch.
Besson (Alèir)
Besson es una comuna francofòna de Borbonés del departament d’Alèir, dins la region d’Auvèrnhe. .
Istòria
Luòc druidique, de contunh gallo-romain.
Site druidique, puis gallo-romain.
Sent Guinièis
Sent Guinièis (Saint-Genest-de-Contest en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Charmont-sous-Barbuise
Charmont-sous-Barbuise es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gueve
Lo gueve (o doli-gueve, duli-gewe, gey) es una lenga adamawa, de la familha nigèrocongolesa qu'èra parlada en Cameron. La lenga es atudada. La lenga es sonque coneguda per un vocabulari de Strümpell (1922-1923) e qualques mots relevats per Baudelaire (1937). Aquel nòta alara que la lenga desapareis.
Localisacion e dialèctes
Lo gueve èra parlat près de la ribièra Bénoué dins lo nòrd de Cameron, dins dos vilatges, Douli e Guéwé. Per Kleinewillinghöfer, los dos parlars de Doli e Guewe èran de dialèctes d'una meteissa lenga.
Classificacion
Boyd (1989) classa lo douli coma una branca de las lengas duru. Aquela classificacion es seguida per Gordon (2005) que presenta de mai lo guéwé coma una branca cap e tot de las lengas adamawa. Kleinewillinghöfer regèta aquela vision: per el, lo douli e lo guéwé son una sola lenga que fa pas partida del samba-duru, mas que ne'n es pròcha. Evòca la possibilitat d'un ligam d'un ensem adamawa central, dont lo gueve, amb las lengas gor.
Arcy-sur-Cure
Arcy-sur-Cure es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Geografia
La municipalitat a situat sus la RN6 a 30 quilomètres al sud de Aussèrra e a 20 quilomètres al nòrd de Avallon #que reven al començament del Morvan. Arcy-Sus-Curació es accessible dempuèi la sortida 21 (Nitry) de la autoroute A6 a 18 quilomètres. Es desservie per una estacion situada sus la linha de Cravant - Bazarnes a Dracy-Sant-Lop.
La commune est située sur la RN6 à 30 kilomètres au sud d'Auxerre et à 20 kilomètres au nord d'Avallon qui correspond au début du Morvan. Arcy-sur-Cure est accessible depuis la sortie 21 (Nitry) de l'autoroute A6 à 18 kilomètres. Elle est desservie par une gare située sur la ligne de Cravant - Bazarnes à Dracy-Saint-Loup.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los tutas de Arcy-sus-Curació son un anautit luòc préhistorique. La tuta principala travèrsa lo tuc. En lo moment d'un lavage de las parets de la tuta (èran venguts totas negras a causa del fum de las espelmes), s'es descobèrt l'existéncia de las fresques. Desgraciadament, Fòrça de dintre an #èsser destruidas pel meteis lavage. La temperatura interiora es constante a 12 °C.
An #èsser ocupadas dempuèi 200 000 ans e las pinturas datan de 33 000 ans.
Arcy-Sus-Curació #èsser una distincion #que i aviá controtlat sustot per una familha nomenada de Aulnay. Se coneis almens los senhors seguents :
Antérieurement, s'a la traça d'unes Texans de Lys, senhor cap a 1349 (data de bastiment del primièr solar del Chastenay).
Les grottes d'Arcy-sur-Cure sont un haut lieu préhistorique. La grotte principale traverse la colline. Lors d'un lavage des parois de la grotte (elles étaient devenues toutes noires à cause de la fumée des bougies), on a découvert l'existence des fresques. Malheureusement, beaucoup d'entre elles ont été détruites par le même lavage. La température intérieure est constante à 12 °C.
Elles ont été occupées depuis 200 000 ans et les peintures datent de 33 000 ans.
Arcy-sur-Cure fut une seigneurie qui était contrôlée notamment par une famille nommée d'Aulnay. On connaît au moins les seigneurs suivants :
Antérieurement, on a la trace d'un Jean de Lys, seigneur vers 1349 (date de construction du premier manoir du Chastenay).
Nòtas
<references group=N/>
Mesgrigny
Mesgrigny es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lèja e lo Horet
Lèja e lo Horet (Lège-Cap-Ferret en francés) es una comuna d'Occitània, en Gasconha, administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.
Toponimia
Per lo toponime Cap-Ferret (en francés), véder l'article Lo Horet.
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'es causeish Lèja - Lo (Cap deu) Horet coma nom de la comuna. Totun la costuma toponimica occitana que prefereish la conjoncion “e” au junhent.
Jongiec
Jongiec, ancianament Joanziec (Jonzieux en francés) es una comuna occitana de Forés. Administrativament, es dins lo departament de Léger e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups de l’estat francés.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son Iunsiaco en 1183, Jonziaco en 1356, Jaonzeu en 1361, Junziaco en 1361, Johanziaco en 1375, Ecclesia Johanziaci en 1377, Juyeu en 1378, Juzeaco en 1378, Johansiaco e curatus Johansiaci en 1385, Johanzeo en 1386, Joanzeo en 1387, Johanzeaco en 1387, Janziaco en 1390, de Johanzieu lo Velh parrochie Johanzeacii en 1391, Johanzieu en 1394, Johanzeu en 1395, Ecclesia Johanzeacii en 1400, curatus Johanziaci en 1402, Johanzieu en 1446, Locus Junzeacii en 1460, Junzieu en 1463, Parrochia Junziaci en 1463, Jonzieu en 1535, Jonsieu en 1630, Jounjieu en 1641 e Jonzieux ou les Étœufs au siecle XVIII sus la mapa de Savigny.
Bessoncourt
thumb|Una vista de Bessoncourt. Bessoncourt es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de Borgonha Franca Comtat.
Geografia
Sus las 780 ectaras del territòri communal, mai d'un tèrç an constituit de bòsc (181,62 li cal bòsc communale, 126,36 li cal bòsc domaniale).
Visualizacion de las coordinadas géographique 47.64639°N, 6.93306°W
Sur les 780 hectares du territoire communal, plus d'un tiers sont constitués de forêt (181,62 ha de forêt communale, 126,36 ha de forêt domaniale).
Le territoire de la commune est arrosé par deux petites rivières : La Madeleine et L'Autruche.
Lo territòri de la municipalitat s'adaigat per dos pichons rius : La Madeleine e Lo Autruche.
El territori del municipi es regat per dos petits rius : La Madeleine i L'Autruche.
Administracion
thumb|La comuna de Bessoncourt.
Chivy-lès-Étouvelles
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Archius/Mar 2006 Gen 2007
2 de març
s'un consensus clar se desgatja lo 7 de març, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 15 de març.
30 de març
s'un consensus clar se desgatja lo 4 d'abril, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 12 d'abril.
4 d'abril
s'un consensus clar se desgatja lo 9 d'abril, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 17 d'abril.
5 d'abril
s'un consensus clar se desgatja lo 10 d'abril, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 18 d'abril.
6 d'abril
s'un consensus clar se desgatja l'11 d'abril, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 19 d'abril.
12 d'abril
s'un consensus clar se desgatja lo 19 d'abril, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 26 d'abril.
13 d'abril
s'un consensus clar se desgatja lo 20 d'abril, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 27 d'abril.
2 de mai
s'un consensus clar se desgatja lo 9 de mai, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 16 de mai.
Pin blanc
Lo pin blanc o pin d'Alèp, (Pinus halepensis), es un arbre del genre Pinus originari de la region mediterranèa del nòrd e del sud. Lo nom scientific de l'espècia ven de la vila siriana d'Alèp.
Archius/Mar 2006 Gen 2007
6 de mai
s'un consensus clar se desgatja lo 13 de mai, l'article es, segon lo consensús obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 20 de mai.
Pin blanc
Descripcion
Arbre de fins a de naut, las brancas e la rusca son grisencas (d'aquí li ven lo nom de pin blanc). Fuèlhas de 0,7 a de larg e de 3,5 a  de long d'un verd jaunenc. Florís en abril o en mai. Nombrosas pinhas, de 5 a de long, amb un pecol clar e amb escatas amb pochons pauc proeminents.
Archius/Mar 2006 Gen 2007
21 de mai
s'un consensus clar se desgatja lo 28 de mai, l'article es, segon lo consensus obtengut, siá conservat siá suprimit per un administrator e la discussion archivada. Dins lo cas contrari, la discussion se perseguís fins al 4 de junh.
Pin blanc
Descripcion
Es un arbre pro xerofil e eliofil.
Archius/Mar 2006 Gen 2007
2 de julhet
Prepausicion de supresion Tolosan (parlar): ai creat l'article alara qu'existissia ja Tolosan sul meteis tèma.--Gavach 2 jul 2006 à 11:41 (UTC) Suprimit Cedric31 4 jul 2006 à 13:15 (UTC)
8 de decembre de 2006
suprimit Cedric31 8 de decembre de 2006 a 20:01 (UTC)
18 de decembre de 2006
suprimit Cedric31 18 de decembre de 2006 a 21:05 (UTC)
Pin blanc
Descripcion
Es l'arbre dominant a grandas expansions dins lo domeni de l'euse, que colonizèt a causa de las silviculturas abandonadas, ja que es d'una espècia oportunista. Tanben los encendis favorizan sa propagacion, perque lo fuòc fa esclatar les pinhas se n'escampan las granas e mai las nautas temperaturas favorizan la dubertura de las pinhas: es una espècia pirofita.
Aurador
Geografia
Lo borg vièlh, emb la glèisa e qualques ostals, es sus un travèrs. L'ostal de comuna, l'escòla e las construccions recentas son al borg novèl, dins la comba, a 200 m del vièlh.
Toponimia
La prononciacion es [awra'ðu]. Las fòrmas ancianas son : Orador (parrochia de ~), au sègle XIII, Orador (parrochia de ~), en 1271, Auredor (capella de ~), en 1326, Aurador (parrochialis B. Martini de ~), en 1338, Oratorio (ecclesia de ~), en 1494, Oratorio (de ~), en 1520.
Totes los toponimistas coneisson qu'Aurador s'explica per lo resultat del mot latin oratorium, del vèrbe orare, « pregar », donc un edifici que sèrv a pregar. Las diferéncias son mai que mai dins l'explicacion de l'evolucion Orador (fòrma etimologica) > Aurador. Dauzat e Rostaing i veson l'influéncia d' aurum e Bénédicte Boyrie-Fénié, en donant l'exemple de aunor, crei d'i trobar un fenomèn general d'evolucion de o- inicial en au-, frequent en lengadocian e encara mai en gascon. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, sembla fondat d'explicar lo fenomèn per l'aglutinacion de la preposicion a [e dins lo cas de honorem > onor > aunor, l'explicacion es que lo mot èra femenin : la aunor > l'aunor]. Bénédicte Boyrie-Fénié remarca que dins lo mot *orator(i)u, lo [-j-] foguèt amudit; postula dins aquel cas l'influéncia del sufixe -atore, plan espandit.
Grézac
I a un Grézac al nòrd de la comuna sus la RD 103, qu'es probablament Saint-Clair de Grézac, annèxa de Sainte-Foy près de Penne, glèisa situada un o dos km pus al nòrd, dins la direccion de Pena e dins aquela comuna. Grézac vendriá probablament del nom latin d'òme Gratius e sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -ācon. Grézac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Gratius, mès la fòrma occitana seriá normalament *Grasac.
Argentenay
Nòtas
<references group=N/>
La Faye
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Comtat de Rodés
200px|right|thumb|Armoriau de gules sus leopard d'aur Lo Comtat de Rodés èra un fèu que fasiá partida de l'anciana província de Roergue, uèi dins lo departament d'Avairon, e que sa capitala èra Rodés. Sas armas son "De gules sus leopard d'aur".
Istòria
A la casuda de l'Empèri Roman, Roergue cambièt mantun còp de patron: apertenguèt successivament als visigòts en 472 ; als francs en 507; tornarmai als visigòts en 512 ; als reis d'Austrasia en 533 ; en 588 als ducs d'Aquitània, que ne foguèron despolhats per Pepin lo Brèu en 768. Carlesmanhe l'incorporèt en 778 al reialme d'Aquitània e i establiguèt de comtes que s'erigiguèron apuèi en senhors ereditaris de lor Comtat.
Lo Comtat de Roergue
Cap al mitan del sègle IX, Carles II lo Calvet confirmèt los comtes de Roergue dins lors possessions e i apondèt lo Comtat de Tolosa que desliguèt del ducat d'Aquitània.
La Chapelle-Huon
La Chapelle-Huon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Nòtas
<references group=N/>
Ennetières-en-Weppes
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Ennetières-En-Weppes en lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Ennetières-en-Weppes dans son canton et son arrondissement|180px.
Istòria
Ennetières Se trucava Anetières en 1066, Hanetières en 1140, Anetirs en 1163, Anethieres en 1202, Anetiers e Annetières en Weppes l'an 1361. A situat a una altitud d'unitat|41|m e a una superficie d'unitat|1044|a.
Las costums particularas aguèron concedit a Ennetières per Philippe II rei d'Espanha. Aquela municipalitat fasiá antany partit de la Flandre Wallonne e del Diocèse de #Virar.
Ennetières s'appelait Anetières en 1066, Hanetières en 1140, Anetirs en 1163, Anethieres en 1202, Anetiers et Annetières en Weppes en 1361. Il est situé à une altitude de 41 m et à une superficie de 1044 ha.
L’église et la seigneurie appartenaient à partir de 1111 à l’abbaye St Pierre de Gand qui y entretenait un maire, le châtelain de Lille. Il y percevait des droits pour son droit d’avouerie (chargé d'avoué) et de protection.
Les coutumes particulières furent accordées à Ennetières par Philippe II roi d’Espagne. Cette commune faisait autrefois parti de la Flandre Wallonne et du Diocèse de Tournai.
Canton de Moissac-1
Lo canton de Moissac-1 es una anciana division administrativa de Carcin creada en 1973 per despartiment de l'ancian canton de Moissac, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment dels Sarrasins, lo departament de Tarn e Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. La fraccion de la comuna de Moissac es dempuèi 2015 dins lo canton de Moissac que la refòrma tornèt crear. Malausa es ara dins lo canton novèl de Garòna Lomanha Brulhés e las autras tres comunas dins lo canton de Valença d'Agen.