cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tibiran e Jaunac
Jaunac
Era prononciacion qu'ei [jaw'nak] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Jaunac (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), Tibiran-Jaunac en 1806. Jaunac es pas citat en 1387.
Tuí
Toponimia
La prononciacion qu'ei [tui] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Tuy en 1429, Tuy en 1768, Thuy (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Tibiran e Jaunac
Jaunac
Segon Negre, per Jaunac (Ardecha), era explicacion qu'es Johannes, dab eth sufixe -acum. Segon R. Aymard, Johannes que sembla impossible dens aqueth cas.
Tuí
Toponimia
Segon R. Aymard, Tuí que vien, devath totas resèrvas, de toja, « thuie », ja que la posicion permeta de pensar a tuha, « hautor boscada o pas ».
Tibiran e Jaunac
Jaunac
Segon Miquèu Grosclaude, eth sufixe d'apertenéncia (proprietat de) -acum qu'es segur. Era dificultat qu'es eth nom deth proprietari qui precedeish aqueth sufixe :
Tuí
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, thuie ei pas que la francizacion de toja, la solucion qu'ei impossibla, e dens tuha (deu latin tufa), h que's consèrva. Lo nom qu'ei escur.
Vistula
Vistula a donat son nom a un periòde glaciairi : la glaciacion de la Vistula (en alemand: Weichsel-Kaltzeit . Forma la frontièra istorica entre los pòbles eslaus e balts.
Geografia
La font se trapa dins los Beskides occidentals en nauta Silèsia a 1106 m d'altitud. Percorís a travèrs la Polonha abans de se traire dins la mar Baltica près de Gdańsk. Lo debit annadièr mejan a la boca es de.
Lo cors del flume pòt èstre devesit en tres seccions :
Bacin versant
Loe bacin versant de Vistula s'estend sus, çò que representa mai de 60 % de Polonha e tota sa part orientala (lo restant del país es principalament drenat per Oder (en polonés Odra). Le punt mai naut d'aquel bacin es situat dins Tatras, a d'altitud, e son altitud mejan es de . Pasmens, 55 % de la superfícia se situa a d'altituds comprés entre 100 e  e meme, 75 % entre  e . Lo bacin es fòrça disimetric, sa pus granda part s'estend a l'èst del flume.
Piramida dau Soleu
La Piramida dau Soleu es una piramida de la vila antica de Teotihuacan. Foguèt bastida lòng de la Cauçada dei Mòrts qu'es una carriera importanta enviroutada per divèrseis edificis religiós. Sa bastida se debanèt entre leis an 1 e 150 apC. Amb una autor d'aperaquí 71 mètres, es la piramida pus auta de la vila. Sa cima es destrucha mai un temple ò un autar i èra probablament installat coma per leis autrei piramidas mesoamericanas. En causa d'aquela destruccion, la divinitat tutelària dau monument es desconeguda.
Mossolens
Mossolens (Moussoulens en nòrma mistralenca ; Moussoulens en francés) es una comuna lengadociana en Cabardés, dins lo departament d'Aude e a la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo gentilici es mossolensòl -a. Los escais-noms son sanguetós -osa/sanquetós -osa e manja-sanqueta.
Geografia
Comuna de l'Airal urban de Carcassona, Mossolens es situada sus la Rojana e sus l'anciana RN629 entre Montoliu e Pesens. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
Mossolens vendriá, segon Ernst Gamillscheg, d'un nom germanic d'òme *Muskila, derivat de Musco, amb lo sufixe -ing. Los Féniés, probablament a la seguida de Negre, accèptan pas l'explicacion e aiman mai lo nom Macciolus.
Istòria
Entre 1790 e 1794, Caunettes-Les-Moussoulens (nom francés) foguèt annexat a Mossolens. Sus la mapa IGN, se vei a l'èst de la comuna Caunettes-Hautes e Caunettes-Basses. Sembla que Caunetas èra pas parròquia abans la Revolucion.
Piramida dau Sèrp de plumas
La Piramida dau Sèrp de plumas ò Temple of Quetzalcoatl es una piramida de la vila antica de Teotihuacan. Se situa dins la partida sud de la Cauçada dei Mòrts qu'es una carriera enviroutada d'edificis religiós monumentaus. Sa bastida se debanèt probablament vèrs lo sègle III. Èra dedicada au Sèrp de plumas que sa forma dicha Quetzalcoatl venguèt una divinitat fòrça importanta de Mesoamerica fins a son afondrament au sègle XVI.
Loc-Envel
Lokenvel en breton ( Loc-Envel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
La localizacion actuala de la glèisa a aculhit lo ermitage del abbé Envel al sègle. Lo bourg de Loc-Envel (concaténation de « lok », en significant luòc sant e Envel, del nom del abbé) fa partida de la parròquia de Plougonver jos la Ancian Regim. Qualques minas de zinc e de sòus, #que se'n tròba encara la traça en lo bòsc de Coat An Noz, an espetat a partir de 1740. La municipalitat de Loc-Envel nais en 1790, a suprimit e ligada a aquela de Polida-Isle-dins-Tèrra l'an 1805 e es fin finala restablida l'an 1820.
Gambais
Gambais es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Patti Smith
Patti Smith (Chicago, 30 de decembre de 1946) es una cantaira e poetèssa americana. Venguèt famosa tre 1975 gràcias a son album Horses espelit en plen movement punk.
Hedi Slimane
Hedi Slimane (París, 5 de julh de 1968) es un fotograf e costurièr francés.
Lo Taluc
Lo Taluc (Taluch en piemontés, Talucco oficialament en italian) es una vilatge occitan d’Itàlia. Administrativament, es una seccion o fraccion de la comuna de Pineròl, dins la Ciutat Metropolitana de Turin e la region de Piemont.
Istòria
Lo fèu de Costagranda, qu'inclutz Lo Taluc, es aquesit per Pinairòl en 1745.
Jeu-Maloches
Jeu-Maloches es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Madroñera
Madroñera es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Majadas
Majadas es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Vaux-sur-Somme
Vaux-sur-Somme (Veu en Picard) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
Vali-sus Soma es un vilatge picard de la vallée de la Soma, situat a unitat|21|km a l'èst de Amians e a unitat|4|km  de Corbie
Vaux-sur-Somme est un village picard de la vallée de la Somme, situé à 21 km à l'est d'Amiens et à 4 km de Corbie
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Personalitats ligadas amb la comuna
Es a Vaux-sur-Somme que moriguèt lo 21 d'abriu de 1918 Manfred von Richthofen, la legènda de l'aviacion alemanda, conoissut sota l'escais dau Baron Rotge.
Nòtas
<references group=N/>
Tèrmes
Tèrmes (Thermes-Magnoac en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Lo Padoen, la Barta. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['tèrmés] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : de Terminis, en latin, en 1383-1384, en 1405 e au sègle XV, Termes, en 1739-1790 e en 1746, Termes-Magnoac en 1748, Termes en Magnoac (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII), Termes en 1790, Thermes en 1806.
Segon Dauzat, Tèrmes que vien deu latin terminus, « frontièra, termièra, bòrna, limit ».
Segon Negre, Tèrmes que vien deu gascon tèrme, « tuquet, costalat ».
Segon Miquèu Grosclaude, Tèrmes que vien deu gascon tèrmes, latin termen (e non pas terminus). Lo vilatge qu'es aus limits d'Astarac, Manhoac e Comenge e lo sens qu'es « limit ».
Malpartida de Plasencia
Malpartida de Plasencia es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Alfabet fenician
thumb|right|Comparason dei caractèrs utilizats dins leis alfabets latin, grèc, fenician, ebrieu e arabi.
L’alfabet fenician es un alfabet consonantic non pictografic utilizat per l'escritura dau fenician e d'autrei lengas cananèas. A partir dau sègle IX avC, foguèt difusat dins lo mond mediterranèu per lei marchands fenicians. Gràcias a seis innovacions (sistèma fonetic, nombre limitat de simbòls... ), rescontrèt un gròs succès e inspirèt la creacion d'alfabets similars dins plusors culturas. En particular, l'alfabet grèc – e donc sei derivats ulteriors coma l'alfabet latin ò l'alfabet cirillic – es una adaptacion dau fenician amb de modificacions destinadas a permetre la representacion de vocalas. Dins lei lengas semiticas, l'alfabet aramèu, a l'origina de l'alfabet ebrieu e de l'alfabet arabi, es egalament una forma modificada de l'alfabet fenician.
Malpartida de Cáceres
Malpartida de Cáceres es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Rèina d'Arle
Lo títol de rèina d'Arle designa la laureata d'un concors trisannuau que la tòca es d'elegir una ambassadritz de la cultura provençala Se basa sus lei coneissenças dei candidatas en istòria, literatura, arquitectura, art, tradicion e dau provençau.
Aqueu titre es atribuït desempuèi 1930.
Designacion
Lei candidatas au títol de Rèina d'Arle devon satisfaire mantun critèri: parlar provençau, conéisser perfectament leis us e costumas de la vila, assaupre se vestir e se coifar d'esperelas, estre nascudas dins lo país arlatenc e, enfin, aguer entre 18 e 24 ans.
Amb aquò, lei candidatas son evaluadas per una jurada de cataus de la cultura arlatenca, chausits per lo comitat Festiv'Arles, qu'avalora sei coneissénças gràcia a de tèsts e de rescontres. Lo nom de la candidata chausida es desvelat lo 1er jorn de mai, mai la rèina es intronizada d'un biais oficiau solament en julhet mentre que se festeja la «fèsta dau vestit».
Lo títol de rèina, a la debuta d'una durada de 4 an, o es vengut per 3 ans desempuèi l'eleccion d'Odila Pascau (1978-1981). S'emplega, per o designar, lo terme de « règne » precedit d'un ordinau. Se parla ansin de « 24n règne » per lo periòde 2021-2024. La rèina es segondada per de domaisèlas d'onor, chausidas demieg leis autrei candidatas.
Organizacion Maritima Internacionala
thumb|right|[[Estats membres de l'organizacion en 2014.]]
L’Organizacion Maritima Internacionala es una institucion especializada dei Nacions Unidas basada a Londres. Fondada en 1948, es encargada de la gestion dei questions relativas a la navegacion. Seis objectius principaus son lo desvolopament de la collaboracion entre leis Estats membres dins lo domeni de la reglementacion maritima, la definicion e l'adopcion dei règlas de seguretat, la prevencion dei pollucions marinas e la lucha còntra lei discriminacions. En 2022, 174 Estats èran membres de l'organizacion e 3 entitats territòrialas (Hong Kong, Macau, Illas Feròe) èran membres associats.
Dent umana
La dent umana pòt èsser:
Marchagaz
Marchagaz es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Cernon
Cernon pòt essèr:
Arnaud Montebourg
Arnaud Montebourg nascut lo 30 d'octobre de 1962 a Clamecy (Nièvre), es un òme politic francés. Foguèt nomenat lo 16 de mai de 2012 Ministre del Redreçament productiu dins lo govèrn de Jean-Marc Ayrault.
Membre del partit socialista dempuèi 1985, foguèt elegit deputat a l'Assemblada nacionala dins la 6 circonscripcion de Sòna e Léger, dempuèi las eleccions legislativas francesa de 1997. Foguèt tanben president del Conselh general de Sòna e Léger dempuèi lo 20 de març de 2008 e, a partir del congrès de Rems, secretari nacional del Partit socialista encargat de la renovacion. Arribèt en tresena posicion del primièr torn de la primària presidenciala socialista de 2011.
Pierre Poivre
Pierre Poivre (Lion, 23 d'agost de 1719 - Saint-Romain-au-Mont-d'Or, 6 de genièr de 1786) foguèt un orticultor, botanista, agronòm, missionari e administrador colonial francés.
Arnaud Montebourg
Carrièra d'avocat
Arnaud Montebourg comencèt sa carrièra professionala coma avocat a la Cort d'apèl de París (en 1990).
Josep Ferrer i Bujons
Josep Ferrer i Bujons (Sant Martí de Maçana, Rubió, 12 de mai de 1959) ei un poèta, escrivan e professor catalan. Licenciat en Filologia Catalana, a estat professor de lengua e literatura catalana en diferenti instituts de Segondària e corrector e redactor as pagines deth setmanèr La Veu de l'Anoia. Tanben a collaborat a Regió 7, ena sua edicion d'Anoia.
Ei sòci fondador dera Revista d'Igualada (2a epòca). Actuauments trabalhe coma lingüista as pagines dera edicion en catalan d'El Periódico de Catalunya.
Claude Bourgelat
Claude Bourgelat (Lion, 11 de novembre de 1712 - París, 3 de genièr de 1779) foguèt un erudit e veterinari francés.
Dimitris Michalopoulos
Es un istoric grèc francophone, ancian bolseire del govèrn francés, qu'es actualament l'istorian en cap de l'Institut d'Istòria Maritima grèga.S'ocupa subretot de las migracions de pòbles preïstorics e protoïstorics.
Josep Ferrer i Bujons
Òbres
Josep Ferrer Bujons a escrich quatre recuèlhs de poèmas e un roman. L'an 1987 ganhèt lo prèmi  Les Fulles de la Tardor , a la Ataneu Igualadí.
Dimitris Michalopoulos
Biografia
L'Odissèa d'Omèr
Dens lo son libe "l'Odissèa d'Omèr au delà deus mites", qui estó publicat en francés per l'Institut d'istòria maritima ellèna en 2016 (ISBN: 978-618-80599-2-4) e qui s'auhereish a títol gratuit peu dit Institut, que horní las pròvas de çò qui l'Odissèa avó lòc dens l'Ocean Atlantic e dens islas d'America. Aquò d'alhors qu'èra plan coneishut per autors classics, tau com Strabon e Plutarc.Aqueste qu'explica que l'isla d'Ogygie se tròba a l'oèst deus Ïles britanics, près deu continent gran qui “embarra” l'Ocean Atlantic e qu'un viatge de cinque dias sufitz entà la ganhar. Strabon, en mei, qu'afirma que la simpla lectura deu tèxte omeric ei sufisent entà que's comprenga que las aventuras deu rei d'Itaca avón lòc non pas dens la Mediterranèa mes dens l'Ocean. E per dessús-lo-mercat, gràcias a la descripcion deu país deus Lestrygons, que vad clar qui aqueste que's trobava dens Euròpa deu nòrd.
Los Catars
Ligams extèrnes
https://www.babelio.com/auteur/Dimitris-Michalopoulos/567227
Pau Ricard
Pau Ricard (en francés Paul Louis Marius Ricard, Marselha, 1909-Sinha, 1997) es un entrepreneire e òme politic occitan.
Biografia
PPau Ricard es l’amic d’un autre marselhés Carles Camprós, d’un an son ainat. Totes dos son amics d’enfança, Ricard es originari dal quartier marselhés de Santa Marta, Camprós es originari de La Bèla de Mai. Motivats per l’occitanista felibre Jòrgi Rebol, ja fondator de l’Accion Sociala e Felibrenca Lou Calen, se lànçan amb el en 1934 dins lo Partit Federalista Provençau. De notar que lo partit es parierament nomenat Partit Prouvençau sus las afichas electoralas. A prepaus, de notar l’unitat sus las questions graficas, Ricard ò Rebol escrivián Partit Prouvençau dins la grafia mistralenca, Camprós escriviá Partit Provençau dins la grafia classica de Perbòsc. Lo principal èra de defendre ensèms un avenir politic per Occitània e non de se batre sus de questions de grafia.
Dimitris Michalopoulos
https://pascal-francis.inist.fr/vibad/index.php?action=getRecordDetail&idt=12693531
Pau Ricard
Biografia
Ben a d’aise per menar de projects, Pau Ricard es lo president natural d’aquela chorma de marselheses. Aquel partit es lo vertadier primier movement politic dals Païses d’Òc modèrnes. Lo Partit Prouvençau èra la soleta seccion realament activa de la federacion dal Partit Occitanista situada a Marselha mas tanben -via d’associacions estudiantas- a Montpelhier e Tolosa. Fondan la revista L’Araire que deven Occitania après aver rescontrat Max Roqueta. Ricard ajuda la revista e i fai passar de publicitats en occitan: “Bevètz un Ricard, aperitiu d’anís”.
Dimitris Michalopoulos
https://data.bnf.fr/16921998/di_mi__tri_s_michalopoulos/
Brigitte Fontaine
Brigitte Fontaine (Morlaix, 24 de junh de 1939) es una escrivana, cantautora e comediana francesa.
Pau Ricard
Biografia
Dins un numèro d’Occitania es desvelopat lo “Programa Occitanista Basic”. Revendica l’autonomia de las regions d’un ponch de vista politic, economic e culturau dins l’encastre d’un sistèma federalista amb la paritat de l’occitan e dau francés lanïs l’ensenhament, per exemple. Son influenciats per Proudhon.
Membrío
Membrío es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Pau Ricard
Biografia
En 1935, Carles Camprós publica un libre clau sus l’avenir politic occitanista Per lo camp occitan. Aquel recuelh d’articles politics publicats dins Occitania prepausa de basas per bastir un avenir d’Occitània. Es per un federalisme inter e intra nacional, sus la basa de la lenga. Ansin redusís lo problèma de la “nacion”. Es una argumentacion per evitar la guerra en Euròpa, que ne’n conoguèt lo perilh amb la mòrt de son paire dal temps de la Premiera Guerra: una Occitània federala dins una França federala dins una Euròpa federala. Amb una organisacion federala, las guerras son impossiblas, aquò èra sa tòca.
Dimitris Michalopoulos
https://www.idref.fr/075698307
Pau Ricard
Biografia
En 1936 se presentan a las eleccions legislativas a Brinhòla. An qualques problèmas amb los gendarmas. Ricard e Rebol an un procès per afichatge politic irregular. De pichins embestiaments en soma. Lors afichas èran en negre e blanc mentre que d’afichas en aquèlas colors èran solament reservadas ais afichatges oficials de l’Estat francés. Al Tribunal, refusèron de respòndre en francés. Son defenduts per l’avocat Frederic Mistral nebot. Bèla unitat e sosten dins lo mitan d’Òc. Après aiçò, cambièron e metèron lors afichas a las colors d’Occitània aur e sang, ambé per si trufar de lor malparaia, la mencion de “Aicèsta aficha [...] es plaçada sota la proteccion de la Gendarmariá”.
Dimitris Michalopoulos
http://catalogo.bne.es/uhtbin/authoritybrowse.cgi?action=display&authority_id=XX1709310
https://cantic.bnc.cat/detall/61050/0
Pau Ricard
Biografia
En 1940 lo pastís es interdich per Petain. Ricard fai alora de resisténcia economica. Comercializa l’aiga Ventadour de la sorça dal Pestrin a Mairàs en Vivarés (Alvernhe), produse de jus de fruchas e distila d’alcòl per la Resisténcia. Compra lo domèni de Mejana en Camarga per i faire de risicultura, de bovina. Evita ansin a sos emplegats de faire lo Servici dal Trabalh Obligatòri.
Après la guerra de 1939-45, Ricard sembla destacar son interés per la politica. Belèu es agut maucorat per lo pauc de monde resistent? Fau notar que Charles Pasqua que trabalhèt dins l’entrepresa Ricard lo vesiá coma un grand sénher, fòra nòrma. Diguèt que Ricard considerava totes los òmes politics coma sensa interés. Belèu Ricard sentiá que seriá ben complicat per tornar presentar sas idèas en politica dins l’après-guerra? La societat èra traumatisada, belèu blocada. Pasmens per simpatiá per d’uns occitanistas continuèt d’ajudar a l’occitanisme, per exemple per de publicacions. Fins a la fin, serà l’amic pròche de Carles Camprós devengut universitari a Montpelhier.
Coma proprietari d’un domèni de mil ectàrias a Sinha, s’engatja encara dins la societat en èstre cònsol de la comuna per 8 ans de 1972 a 1980. Mas la vision de l’òme èra mai granda. Ce que posquèt ren desvolopar en politica, dins un ambient dificil, lo posquèt desvolopar en comèrci per devenir lo segond grop mondial dins lo sector de la fabricacion e la distribucion de vins e alcòls ambé 12 000 salariats. Lo sèti de Ricard es sempre aüra basat a Marselha.
Aicí e ailí, los simbèls parèishon repréner la crotz occitana, que siáia per la crotz sus las tèstas de bovins dal lògo dal Club Taurin Paul Ricard ò, per lo blason de l’isola de Bendòrt. Coma i aguèt un avant-guerra e un après-guerra, i es agut una Occitània avant Ricard e una après Ricard. L’òme, Pau Ricard es talament celèbre qu’en son temps, se creèt un film ambé Fernandèl. S’i parla de la mitologica fondacion dal pastaga a Marselha, per aquel enfant de vendeire de vins. A la manièra de Frederic Mistral que cantava las Isclo d’Or, Paul Ricard fai de sas illas e de son esperit un paraís simbèl de biais de viure occitan a la Ricard.
Foncine-le-Haut
Foncine-le-Haut es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mata de Alcántara
Mata de Alcántara es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Organizacion Idrografica Internacionala
thumb|right|Estats membres (blau), suspenduts (marron) e en cors d'adesion (verd) en [[2019.]]
L’Organizacion Idrografica Internacionala es una organizacion intergovernamentala consultativa e tecnica creada lo 3 de mai de 1967. Basada a Mónegue, es encargada de la coordenacion deis activitats dei servicis idrografics nacionaus, de l'estandardizacion dei cartas nauticas e dei documents nautics, de l'adopcion de metòdes eficaç e fisables per realizar e esplechar leis informacions idrografics e dau desvolopament dei sciéncias liadas a l'idrografia e a l'oceanografia descriptiva. Son organ principau es lo Burèu Idrografic Internacionau que foguèt fondat en 1921. En 2022, 98 Estats èran membres de l'organizacion.
Lo Vilar de Pèlis
Lo Vilar de Pèlis o Lo Vilar (Villar Pellice en italian) es una comuna italiana de la comunautat montanhòla de la Val Pèlis, dins las Valadas Occitanas. Administrativament dins la província de Turin, dins la region de Piemont.
Ussiau
Istòria
Al moment de l'unificacion italiana, la comuna d'Ussiau (Usseaux) la es dins la província de Turin del Reialme de Sardenha. Lo 6 de novembre de 1927, lo regim fascista l'annèxa a la comuna de Finistrèlas, abo Mentolas. La es restablia lo 23 de març de 1948.
Lhi Vialars
Lhi Vialars (Villar Perosa en italian) es una comuna italiana de la comunautat montanhòla de la Val Cluson, dins las Valadas Occitanas. Administrativament dins la província de Turin, dins la region de Piemont. Fa partia de la Comunautat montanhòla de las Vals Cluson e Germanasca.
Noir Désir
An recebut en 1989 lo Bus d'Acier, lo Grand prèmi del rock francés.
Foguèt lo grop màger de l'empont rock exagonau entre 1992 e 2002. Mès a partir de 2003, aguèt un percors complicat pr'amor que lo cantaire del grop, Bertrand Cantat, foguèt empresonat per aver tuat sa galanta, l'actritz Marie Trintignant.
Noir Désir a sortit siès albums entre 1987 e 2001.
Vecquemont
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Mesas de Ibor
Mesas de Ibor es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Christiane Taubira
thumb|300px|Christiane Taubira, 2013
Christiane Taubira, nascuda lo 2 de febrièr de 1952 a Cayenne (Guaiana), es una femna politica francesa, Garda dels sagèls, ministra de la Justícia, nomenada lo 16 de mai de 2012, dins lo govèrn de Jean-Marc Ayrault. Desmissiona lo 27 de genièr de 2016.
Candidata PRG a l'eleccion presidenciala francesa de 2002, foguèt elegida de Guaiana 1993 a 2012. Es membra del comitat executiu del Walwari.
Origina
Christine Taubira es eissida d'una familha modèsta — sa maire, ajuda sonhanta s'ocupèt sola dels seus cinc enfants. Divorciada, es d'esperela maire de quatre enfants. Titulara d'un doctorat d'economia e d'agroalimentari a París, e un de de sociologia e d'etnologia afroamericana, èra professora de sciéncias economicas en 1978.
Parcours politic
Comencèt sa carrièra politica coma militanta autonomista, movement qu'encara se revendica. Enseguida, creèt lo partit Walwari en 1993 e ne venguèt la presidenta. Lo meteis an, foguèt elegida deputada « non inscricha » de Guaiana e reeligida en 1997. En 1993, votèt, a l'assemblada, l'investitura del govèrnement Balladur. Dintrèt dins un pichon grop parlamentari, Republique e libertat. L'an seguent, èra quatrena de la lista del Energia radicala menada per Bernard Tapie a las eleccions europèas de 1994. En abril de 1994, èra observatritz parlementària a las primièras elections multiraciales en Africa del Sud.
A sa reeleccion en junh de 1996, se liga al grop socialista, e se vegèt confiar per Lionel Jospin un rapòrt sus la recèrca de l'aur en Guaiana. Fins a novembre de 2001, es aparententada al PS. Se jonguèt enseguida al grop RCV (PRG-MDC-Verds-PCR).
En 2002, es la candidata del Partit Radical d'Esquèrra a l'eleccion presidenciala amb una campanha basada sus l'« egalitat de las escasenças ». Obtenguèt 2,32 % dels vòtes al primièr torns. Segon de socialistas, aquela candidatura auriá contribuit a l'escampilhament dels vòtes « d'esquèrra » e seriá estat una de las causas de l'escac de Lionel Jospin par accedir al segond torn de l'election presidenciala. Mas segon d'autres observators, coma Jacques Séguéla, Christiane Taubira aviá prepausat une aliança a Lionel Jospin qu'auriá pas acceptat.
Es tornarmai elegida per deputada lo 16 de junh de 2002, per la XII legislatura, dins la Primièra circonscripcion de la Guaiana. Es aparentada al grop socialista. Tot demorant membre del partit guaianés Walwari, venguèt, aprèp lo Congrès de Tolose (sepembre 2002), primièra vicepresidenta del Partit Radical d'Esquèrra. Es al cap de la lista « Euròpa fraternala » del PRG a las eleccions europèas de 2004, dins la circonscripcion Illa de França: obtenguèt pas que 1,54 %, e cap d'elegit.
En 2004, es condamnada pel Conselh dels prudòmes de París per licenciament injustificat e ruptura de CDD « abusiva » concernissent son anciana assistenta parlamentària e lo deguèt tornar.
Lo 12 de julhet de 2006, se declarèt candidata a l'investitura del PRG per l'election presidenciala francesa de 2007]. Lo 22 d'octobre, lo PRG reünit en Congrès renoncièt a presentar une candidatura, a la favor d'un acòrdi amb lo Partit socialista. Lo 20 de genièr de 2007, Christiane Taubira se liga l'equipa de Ségolène Royal que nomenèt « delegada a l'expression republicana. Aprèp la campanha de las legislativas de junh de 2007, derarèt qu'aviá estat « aprochada » per l'entorn de Nicolas Sarkozy « abans la fin de la presidenciala » per far partida del govèrn, mas refusèt l'ofèrta.
Foguèt elegida deputada lo 17 de junh de 2007 per la XIII legislatura, dins la Primièra circonscripcion de la Guaiana, aparentada al grop Socialista, radical, ciutadan e divèrsas esquèrras.
A l'ocasion del referendum de 2010 sul passatge Guaiana a un estatut d'autonomia, apelèt a votar « Òc » dins lo movement de Guyane 74.
Christiane Taubira es candidata, al cap d'una lista divèrsas esquèrras a l'eleccion réeionala de 2010 en Guaiana. Arribèt en primièr de las quatre listas d'esquèrra en preséncia mas fòrça enrè del candidat de la majoritat presidenciala, Rodolphe Alexandre, conduguèt una lista d'union d'esquèrra al segond torn. Lo 21 de març de 2010, perdèt contra la lista del cònsol de Caièna, Rodolphe Alexandre, soutengut par l'UMP, que realizèt 56,11 % dels vòtes contre 43,89 per la lista de Christiane Taubira.
Lo 14 de decembre de 2010, anoncièt son sosten a Arnaud Montebourg dins las primàrias del Partit socialista per l'eleccion presidenciala francesa de 2012.
Parcors ministerial
Aprèp la victòria del socialista François Hollande a l'eleccion presidenciala francesa de 2012, dintrèt pel primièr còp al govèrn venent lo 16 de mai Garda dels Sagèls dins lo Govèrn de Jean-Marc Ayrault.
Òbras e presas de posicion
Christiane Taubira donèt son nom a la lei francesa n° 2001-434, votada lo 10 de mai de 2001, que reconeis coma crime contra l'umanitat la tracha negrièra transatlantica e l'esclavatge que ne resultèt.
Es sovent considerada pels politics coma un « electron liure », a causa de sas presas de posicion personalas en divergéncia amb la logica de partit. A contrari del PS e del PRG s'opausèt en 2004 al vòte de la Lei francesa suls signes religioses dins las escòlas publicas considerant que En 2005, se pronocièt pel « Non » al referendum francés sul tractat etablissent una Constitucion per Euròpa, al contrari del PRG, que n'es a l'epòca encara la vicepresidenta.
En abril de 2008, foguèt incargada pel president de la Republica Nicolas Sarkozy d'une mission suls acòrdis de partenariat economic entre Union Europèa e los païses ACP. Son rapòrt terminat dos meses mai tard fasiá plan de criticas suls dispositius e preconizacions jutjadas audaciosas mal acceptadas per l'Elisèa, lo cap de l'Estat n'en faguèt cap mai de comentari.
En 2012, sostenguèt publicament le cap Raoni dins sa luta contra la retanca de Belo Monte.
Miajadas
Miajadas es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Teve
Teve (Thèbe en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei ['téwé] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Theve, en latin, en 1387, Thèbe (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon R. Aymard, Teve que vien benlhèu deth gascon tèbe (latin tepidus). Que s'explica per ua bona exposicion ath sud-èst.
Gambaiseuil
Gambaiseuil es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Abadiá de Fontgombault
L'abadiá de Fontgombault es una abadiá benedictina de la congregacion de Solesmes que se situat dins la localitat de Fontgombault, un vilatjòt del departament francés d'Indre. Es una de las mòstras mai preciosas de l'art romanic. Lo monument foguèt classificat dins la lista dels Monuments Istorics Franceses en 1862.
Gambaiseuil
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Charts
thumb|350px|[[Calogero|Calogero Maurici, cantaire dels "Charts" entre 1987 e 1998]]
Los Charts es un grop de pop rock francés format en 1987 au sud de Grenòble (Daufinat arpitan). Es compausat dels fraires Calogero e Gioacchino Maurici, de lor amic Francis Maggiulli, e compreniá a l'origina un quatren sòci, Fred Mattia, que quitèt lo grop au cap de siès meses.
Lor cançon la mai coneguda se ditz Je m'envole.
Lo grop se desseparèt en 1998 pr'amor del pauc de resson de lor darrièr album, Changer.
Frédéric Taddeï
Frédéric Taddeï (París, 5 de genièr de 1961) es un jornalista e animador de television e de ràdio francés. Es maridat amb l'actritz Claire Nebout.
Chauvàè
Chauvàè en galò, Kalveg en breton ( Chauvé en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Millanes
Millanes es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Mohedas de Granadilla
Mohedas de Granadilla es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Baioneta
Una baioneta es una arma blanca, destinada au combat raprochat, qu'es concebuda per s'adaptar au canon d'un fusiu.
Nitrur
Lei nitrurs son de compausats tenent un atòm au nombre d'oxidacion -III. Fòrma un ensems larg e variat ambé de nitrurs ionics e covalents. L'ion nitrur pòu tanben agir coma ligand e formar de complèxs.
Baioneta
Lo tèrme de baioneta remonta a la fin dau sègle XVI, mas se sap pas precisament se a aquesta epòca lei baionetas èran de cotèus que se podián fixar au cap daus fusius, o simplament un tipe de cotèu. Per exemple, Lo Diccionari Cotgrave en 1611 descriu la baioneta coma "una mena de pichona daga de pòcha plata,; o un grand cotèu per penjar a la cintura". Pèire Borèl escriu en 1655 qu'una mena de long cotèu sonat baioneta èra fargat a Baiona mas baila pas pus de precisions. Foguèt donc probable inventada en Occitània durant la premiera mitat dau sègle XVII avans d'èsser oficialament adoptada en 1671. Coma lei fusius dau periòde avián una fisabilitat limitada e podián pas èsser tornats cargar rapidament, aquela arma èra un complement fòrça util per lei fantassins. Son usatge se generalizèt ais autreis armadas europèas e remplacèt aqueu dei picas.
Nitrur
Certanei nitrurs an d'aplicacions. Lo pus important es probable lo nitrur de titani que permet de renfòrçar la duretat deis otís.
Baioneta
L'utilitat vertadiera de la baioneta comencèt de declinar a partir de la segonda mitat dau sègle XIX. Per exemple, la baioneta foguèt probable a l'origina de solament 1% dei pèrdas enregistradas durant la Guèrra de Secession (1861-1865). L'aumentacion de la cadença de tir e de la portada eficaça dei fusius foguèron largament a l'origina d'aqueu declin. Dins aquò, la baioneta es pas estada abandonada ambé lo desvolopament de lamas novèlas capablas, per exemple, de copar de barbelats. De mai, dins certanei circonstàncias, l'usatge de la baioneta demòra interessant. Ansin, l'armada francesa l'utilizèt en 1995 en Iogoslavia e l'armada britanica en Afganistan durant leis ans 2000-2010.
Mirabel (Cáceres)
Mirabel es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Burey
Burey en normand (Burey en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Vilatge del país de Ouche.
Village du pays d'Ouche.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Miquel Martí i Pol
Miquel Martí i Pol (Roda de Ter, Osona, 19 de març de 1929 – Vic, 11 de novembre de 2003) foguèt un poèta, escrivan e traductor catalan. Aqueste autor, dels mai populars de la literatura catalana del sègle XX, escriguèt un dels libres de poesia en catalan mai venduts Estimada Marta, publicat en 1978.
Montánchez
Montánchez es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Falguièra
Las falguièras (var. faugièra, faugiera, heuç, feuse, heuguèra, hoguèra) son un grop d'aperaqui 12,000 espècias de plantas apertenent a la division Pteridophyta. A la diferéncia de las mofas, possedisson xylèma e floèma (çò que ne fa de plantas vascularas). An una camba, de fuèlhas, e de raices coma las autras plantas vascularas. Las falguièras se reproduson mejançant d'espòras e an pas ni granas ni flors.
Montehermoso
Montehermoso es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Velennes (Sòma)
Velennes (Somme) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Monroy
Monroy es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Teotihuacan
Teotihuacan es una vila mesoamericana dau Periòde Classic situada dins la Vau de Mexico a 48 quilomètres au nòrd-èst de la capitala mexicana.
La formacion de la ciutat acomencèt probablament dins lo corrent dau sègle II avC belèu a l'iniciativa dei Totonaques. Tre lo sègle seguent, venguèt una vila fòrça poblada e un centre intellectuau, culturau e religiós major dau periòde. Conoguèt son apogèu entre lo sègle III e lo sègle VI. Dins lo corrent d'aqueu periòde, sa populacion èra probablament situada entre 100,000 e 200,000 abitants e Teotihuacan èra alora la premiera vila dau continent e la seisena pus importanta dau mond. Èra tanben lo centre religiós pus important de Mesoamerica amb uneis edificis monumentaus, coma lei Piramidas dau Soleu, de la Luna e dau Sèrp de plumas, bastits a l'entorn d'una lònga carriera dicha Cauçada dei Mòrts. Son influéncia intellectuala, culturala e religiosa aguèt de consequéncias importantas sus lei Maias e sus lo desvolopament dei civilizacions ulterioras de la region. En particular, lo Sèrp de plumas e sa forma Quetzalcoatl, divinitat que sembla originària de Teotihuacan, gardèron una importància gròssa fins a la conquista espanhòla au sègle XVI. En revènge, l'existéncia d'un estat ò d'un empèri poderós centrat sus la vila es totjorn l'objècte de debats car, en fòra de l'importància dei vestigis descubèrts, ges d'element permet de l'establir d'un biais segur.
Calogero
Calogero Maurici, nascut en 1971 a Échirolles (au sud de Grenòble, Daufinat arpitan), es un cantaire, guitarrista e compositor francés. Comencèt per cantar a partir de 1987 dins Los Charts, puèi s'es virat cap a una carrièra en solitari a partir de 1998, e es aital devengut un dels compositors e cantaires francés màgers del començament de las annadas 2000.
Teotihuacan
Lo declin de la vila acomencèt dins lo corrent dau sègle VI. Sei monuments principaus foguèron pilhats e cremats e la ciutat abandonada entre lei sègles VII e VIII. Lo scenari classic explicant aqueu declin es basat sus d'invasions dei nomadas chichimècs ò d'autrei vilas de la region. Pasmens, d'estudis pus recentas mòstran tanben la possibilitat d'un afondrament entraïnat per de crisis intèrnas, especialament de crisis agricòlas que semblan venir recurrentas a partir deis annadas 530.
Calogero
Sa cançon la mai coneguda es benlèu En apesanteur, pr'amor que foguèt un gròs tube en França en 2002.
A tanben avut una fòrça polida capitada en duo ambe lo rapaire Passi en 2004 ambe la cançon Face à la mer.
Daniel Rutherford
Daniel Rutherford (3 de novembre de 1749, Edimborg – 15 de decembre de 1819, Edimborg) es un fisician, un quimista e un botanista Escòcia de la fin dau sègle XVIII e dau començament dau sègle XIX. Es famós per sa descubèrta de l'azòt en 1772.
Tarastèish
Tarastèish (Tarasteix en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Moraleja
vinheta Moraleja es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Tarastèish
Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Bernadina, Vaquèr.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [taras'tèch] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : De Tarrastezio, en latin, en 1342, De Tarastexio, en latin, en 1379, Teresteix, Terestex en 1429, Taratteix (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
I a pas avut d'explicacion. Segon Miquèu Grosclaude, lo sufixe -èish qu'ei signe d'ua origina prelatina. Que i a benlhèu un rapòrt dab Tardets (en basco Atharratze) qui a ua vibranta dobla (rr dobla) com dens l'atestacion de 1342.
Prescripcion aquisitiva
La prescripcion aquisitiva, o usucapion, es lo fach d'aquerir juridicament un drech real que que se realiza sens ne possedir de títol, après l'escorriment d'un cèrt delai, dich de Prescripcion, pendent que tota persona pòt lo contestar o lo revendicar en justícia. Aqueste drech pòt èsser mòble (per exemple una marca, un objècte) o immòble (per exemple la proprietat d'un immòble o d'una servitud continua aparenta).
Aquesta prescripcion s'opausa a la prescripcion extinctiva que fa pèrdre un drech real o personal, del fach de l'inaccion perlongada del titular del drech.
Es possible d'aquerir par prescripcion essent possessor sens títol, e quitament de mala fe, mas se pòt pas prescrire contra son títol quand se'n possedís un.
La prescripcion es interrompuda per tota accion en justícia contestant aqueste drech.
Origina istorica: l'usucapio romana
Se d'escasença un proprietari de bona fe gardava sa res (causa, propertat) dins sa possession per un cèrt periòde de temps (dos ans per una tèrra, un an per de bens mòbles) son títol vengava en plena proprietat e se podava prevaler d'èsser dominus. l' Usucapion èra la solucion qu'emergiguèt per remediar a las decas del regim de propietat romana qu'èra tròp formal. Demanda cinc elements: Aquò melhorèt fòrça los problèmas encontrats pel transferiement de proprietat formalissims coma mejan d'establir la proprietat, mas podava encara produire de resultats marrits. Un crompaire d'una res mancipi podava èsser al punt de capitar sa presa de propritat per usucapion (per ex. 11 meses en possession) mas podava pèrdre sa demanda se sa possession èra contestada abans lo periòde necessari a l'usucapion per qualqu'un mai que'n podava establir un títol. L'Usucapion foguèt modificada per l' Actio Publiciana (veire Gai 4.36) que desvolopèt la vindicatio (un accion en propertat) per realizar d'usucapions fictivas. Una tala situacion pòt solament arribar se la possession del demandaire de la proprietat a estat interrompida abans lo periòde necessari a l'usucapion acabat. L' Actio Publiciana prevei que lo tenent reputat far un usatge astrat de la propietat ven plen propriatari se pòt mostrar qu'auriá pogut prene en possion l'usucapion s'aviá pas estat interronpuda. D'aqueste biais l'usucapion venguèt lo biais dominant per establir la proprietat a Roma.
En França
En França, existís dos « tipes » de prescripcion aquisitiva, la procedura dicha normala o la prescripcion abreujada. S'aquerís quand la possession a atengut trente, o detz ans segon las escasenças. De jure, las condicions nessàrias a la prescripcion trentenària son : Alara sonque, après un periòde de trente annadas pendent que lo proprietari legal es pas manifestat (pasmens que los actes del proprietari de fach ajan estat aparents, non clandestins, non equivòcs, etc.), l'occupant pòt debans lo tribunal de granda instància declarar l'usucapion e atal venir lo proprietari del ben. Mas lo TGI pòt pas prendre sa decision sonque en collegialitat.
La prescripcion abreujada, ela, s'aquerís après detz o, ancianament, vint ans segon la domiciliacion del proprietari legal, e aquò unicament pels possessors a non domino (qu'aqueriguèron lo ben d'una persona autra que lo proprietari, sovent un tenent precari) de bona fe (avián pensat tractar amb lo proprietari verai).
En Catalonha
Actualament, lo temps de prescripcion a Catalonha es de 20 ans, se pren pas en compte la bona o mala fe del possessor. Dins lo drech comun espanhòl i a dos tipes de prescripcion: l'ordinària, ont lo possessor es de bona fe e lo temps necessari per prene per usucapion es de 10 ans entre personas presentas e 20 anys entre absents, e l'extraordinària, ont es pas necessari ni títol ni bona fe del possessoor, amb tèrme de prescripcion de 30 ans (Còde civil espanhòl articles 1957 e 1959 respectivament). Aquí, lo Drech catalan diferís del Drech roman -qu'inspira dins aqueste punt lo Còdi civil espanhòl-, e demora fidèl a la raíç visigotica del Liber Iudiciorum  traferit per Jaume I als Usatges Omnes Causae en 1251. L'usucapion èra utilitzada a l'edat mejana coma instrument per favozar lo repoblament dels territòris frontalièrs entre los comtats crestians del nòrd e los reialmes musulmans del sud de Catalonha pendent lo chòc de civilizacions que se devanava pendent de sègles dins la peninsula Iberica. Los colons crestians prengavan una tèrra a la frontièra, la partejavan, la cultivavan e la defendavan contra los musulmans. Après 30 ans la fasián seuna de drech, e dependava de pas cap de nòble.
Wujing Zongyao
Lo Wujing Zongyao (« Principis generaus dau classic de la guèrra » en occitan) es un libre d'engenhariá e de sciéncia militara chinés publicat en 1044. Foguèt escrich per Zeng Gongliang, Ding Du e Yang Weide que fasián partida de l'administracion auta de la dinastia dei Song dau Nòrd. Tracta de divèrsei tecnologias militaras. En particular, depinta unei tipes de naviris militars, d'armas de sètge, de recèptas de polvera e d'armas explosivas ò incendiàrias.
Azòt liquid
L’azòt liquid es una apelacion que correspond au diazòt liquid. Es un liquid criogenic fòrça utilizat en causa de sa temperatura fòrça febla (-196°C) e de còst fòrça feble a respèct deis autrei liquids criogenics. Sei domenis principaus d'aplicacion son lei servicis espitaliers que dèvon conglaçar de mòstras biologicas (sang, gametas...) e lei sectors que dèvon refrejar d'equipaments necessitant una temperatura fòrça freja per foncionar (aparelhs de laboratòri, equipaments medicaus, ordinators...). D'aplicacions segondàrias son la congelacion de norridura ò de bornèus per i arrestar una circulacion de liquid.
Prescripcion aquisitiva
En Catalonha
Pels bens mòbles lo temps de prescripcion es de 3 ans.
Engrais
Un engrais (var. engrèish ) es una substància organica ò minerala. Es destinada a portar ai plantas dei complements d'elements nutritius per melhorar sa creissença ò aumentar lo rendement e la qualitat dei culturas. L'usatge deis engrais es fòrça ancian qu'apareguèt probable amb l'agricultura.
Oder
Oder (Odra en polonés, chèc e sorab, Oder en alemand) es un flume d’Euròpa Centrala principalament situat sus lo territòri polonés d'una longor de 854 km e un debit final de 529 m3/3. Son afluent principal es Warta.
Conilhac de las Corbièras
Conilhac (de las Corbièras) (Conilhac-Corbières en francés) es una comuna lengadociana de las Corbièras, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Oder
Dempuèi sa font situada en Republica Chèca, Oder remonta dins lo sud-oèst de Polonha, puèi es rejonh par la ribièra Neisse (en polonés: Nysa), e forma alara la frontièra naturala entre Alemanha e Polonha, entrò sa boca sus la laguna de Szczecin que dona sus la mar Baltica. Es lo segond pus long flume polonés après Vistula.
Conilhac de las Corbièras
Toponimia
Las atestacions ancianas son : Castrum nomine Conneracum en 1142; De Oneraco en 1165; Honairacum en 1257; Rector de Conilhaco en 1351; Conilac al sègle XIV; Counilhac en 1537; Conylhac en 1538; Conilhac en 1781. I a dos Conilhacs e totis dos son del departament de l'Aude, Conilhac de las Corbièras e Conilhac de la Montanha (ancian canton de Coisan). Las fòrmas ancianas d'ambedós presentan d'anomalias : per Conilhac de las Corbièras, Conneracum, en 1142, Conilhaco en 1351, per Conilhac de la Montanha, de Corniliaco, en 1165, de Conilhaco, en 1319. En supausant que la fòrma autentica de cadun siá Conilhac, donc que las atestacions del sègle XII sián d'errors o de cacografias dins cada cas, lo nom vendriá de Connilios, latinizat en Connilius, atestat al mens en abreviacion (Connil[), derivat del nom gallés d'òme Connos, ambe'l sufixe -acum, , latinizacion del sufixe gallic -ācon. Se n'es atal, cada Conilhac èra una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Connilios / Connilius. Dauzat [e Delamarre après Dauzat] supausa que la fòrma de 1165 de Conilhac de la Montanha, Corniliaco, es falsa perqué l'èrra se seriá conservada; pausa tanben lo problèma de las doás atestacions contradictòrias de Conilhac de las Corbièras e pensa que lo vilatge auriá poscut cambiar de nom se Conneracum correspond a qualque realitat; estima tanben qu'una atraccion del nom d'una localitat per l'autra es pas gaire probabla, perqué los dos vilatges son tròp luènh. Vertat es qu'una atraccion per viá orala es gaireben impossibla; mès en supausant una influéncia a l'escrit, en partent de l'error d'un escriba, qu'auriá contaminada la prononciacion, la possibilitat existís (veire lo cas de Lusinhan Petit e de son omonime e vesin Lusinhan Grand qu'avián pas de -u- a la primièra sillaba abans lo sègle XVII e que l'an manlevada a l'oral a la fòrma oficiala); un ancian *Cornilhac (lo nom existís) auriá poscut passar a Conilhac (mès lo passatge de *Conerac a Conilhac seriá pus malaisit). La fòrma Conneracum de Conilhac de las Corbièras fa pensar al vilatge francés de Connerré, *Coniduralion; mès la responsabilitat d'un escriba francés qu'auriá interpretat Conilhac segon la localitat de son país seriá pus versemblabla al sègle XIII qu'al sègle XII. Los dos noms gardan doncas de mistèris.