cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tèrmes romans
Arquitectonica dels tèrmes
Aprèp lor matinada de trabalh, los Romans anavan plan sovent als tèrmes per se pausar e seguissián un « percors » de caufament progressiu puèi de refregiment. D'en primièr, daissavan los vestits dins los vestiaris (apodyterium o spoliatorium), gardats per d'esclaus, s'escalfavan en fasent d'espòrt al gimnàs per transpirar (jòcs de balas, corregudas, alterofilia), e aqueles qu'amavan pas l'esfòrt fisic anavan dins lo tepidarium, sala tedesa, puèi dins una sala mai caufada, lo laconicum (estuba sèca) o sudatorium (estuba umida) per transpirar.
Passavan aprèp als banhs cauds, se raspavan la pèl amb lo strigil, rasclet de fèrre corb, puèi dintrava dins l'estuba. Atal s'acabava lo banh de propretat.
Dins lo caldarium, se pausavan puèi passavan als banhs tebeses, als banhs fregs, e fin finala, se fasián massar, epilar o encara perfumar... Generalament, s'onchavan dins lo destrictarium (los Romans utilizavan pas lo sabon, pasmens conegut dels Galleses). Los òlis e perfums èran servats dins un unctuarium.
Tèrmes del mond roman
thumb|Scèna de banh romana
Notas e referéncias
<References/>
Dèime (Lauragués)
Dèime  (Deyme en francés) es una comuna lengadociana, situada administrativament dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Dèime èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa es Santa Magdalena. Tanlèu 1790, Dèime èra del canton de Montgiscard.
Domician
Domician (24 d'octòbre de 51, Roma - 18 de setembre de 96, Roma) foguèt un emperaire roman de la dinastia flaviana que reinèt dau 14 de setembre de 81 a sa mòrt. Succediguèt a son Titus e foguèt remplaçat per Nerva, fondator de la dinastia antonina, après son assassinat. Après sa mòrt, foguèt condamnat au damnatio memoriae per lo Senat.
Rèine
Son rèine foguèt dominat per de guèrras dins la region de Danubi de 83 a 89, per una guèrra civila còntra una temptativa d'usurpacion dau poder menada per lo legat Antonius Saturninus en 89 e finalament per una guèrra en Germania fins a 93.
Sa politica interiora permetèt de redreiçar l'economia romana e de modernizar la capitala. Aquela òbra foguèt contuniada per sei successors Nerva e Trajan que venguèron fòrça populars. En revènge, Domician poguèt gaire aprofichar sei resultats car son mespretz per lo Senat e la repression saunósa de la fin de son rèine li donèron una gròssa impopularitat dins la populacion romana. Ansin, unei personalitats importantas de la Cort organizèron un complòt per l'assassinar en 96 e lo Senat prononcièt sa condamnacion damnatio memoriae. Aquò entraïnèt una crisi militara grèva car Domician èra popular dins l'armada e Nerva deguèt donc permetre ai soudats de sa garda d'eliminar lei caps dau complòt.
Mouriez
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|alt=Carte administrative de la commune de Mouriez dans le canton de Hesdin, dans l'arrondissement de Montreuil, dans le département du Pas-de-Calais|upright=1.1|Localisation de la commune de Mouriez (en bleu) dans le canton de Hesdin (en mauve) et l'arrondissement de Montreuil (en rouge).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|Nauta=Mapa de la Gaule Belgica per Abraham Ortelius realizada l'an 1594.|right|upright=1.1|Mapa de la Morinie per Abraham Ortelius (1594). La preséncia de las Atrébates en Artés fins a Hedana.
thumb|alt=Carte de la Gaule Belgique par Abraham Ortelius réalisée en 1594.|right|upright=1.1|Carte de la Morinie par Abraham Ortelius (1594). La présence des Atrébates en Artois jusqu'à Hedana.
Sant Estève de Devoluí
Sant Estève de Devoluí o Sant Estève de Devolui (Saint-Étienne-en-Dévoluy en francés) es una anciana comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups. En 2013, es incorporaa dins la comuna novèla de Devoluí.
Hénencourt
Hinincourt en picard (Hénencourt en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Geografia
Vilatge rural picard situat a 6 km a l'oèst de Albert.
Village rural picard situé à 6 km à l'ouest d'Albert.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Illusion
Una illusion es une percepcion reconeguda coma diferenta de la realitat.
Sus l'empont
alt=Im Reiche der Illusion (« Dans le domaine de l'illusion »), attraction au Prater de Vienne en Autriche, photographiée par Emil Mayer entre 1905 et 1914.|vinheta|Im Reiche der Illusion (« Dins lo mond de l'illusion »), attraccion al Prater de Vienne en [[Àustria, fotografia d'Emil Mayer entre 1905 e 1914.]] Las arts de l'espectacle, amb los decòrs, los costums, los efièchs especials, etc., permeton als espectators de gausir d'un imaginari fortament espandit.
Los prestidigitators o illusionnistas cultivan l'art de l'illusion amb la complicitat embalausida d'aquestes que lo miran.
A l'ostal
Dins l'espectacle musical, lo son estereofonic crea l'illusion auditiva de fonts de son entre las encenchas acosticas.
Objèctes d'estudi
Per que semblan prene en fauta lo foncionament dels senses, las illusions, quand son partejadas per un grand nombre de personas que presentan pas cap de patologia, donan als cercaires de las questions interessanaes sul sistèma de la percepcion. Mai sovent, los obligan e se separar d'una concepcion ont la percepcion seriá un encadenament de causas e d'efièchs anant de la realitat fisica cap a la consciéncia passant per d'organs especializats.
Dempuèi los començament de las recercas psicofisicas, Helmholtz indica al respècte de la percepcion visuala la necessitat d'explicar "cossí l'experiéncia pòt contradire l'experiéncia, e cossí d'elements levats de l'experiéncia pòdon produire d'illusions, pasmens se semblariá que l'experiéncia podèt nos ensenhar pas que le verai" ».
Séguretat
vinheta|Dins un avion, l'abséncia de las marcas abitualas pòt menar a d'illusions persistentas. Las illusions sensorialas son, per las personas s'ocupant de seguretat, un important objècte d'estudis aplicats.
Es subretot le cas dins los sistèmas complèxes coma l'aeronautica ont es conegut que d'errors radicalas e persistentas pòdon menar a de catastròfas. L'illusion sensoriala espelís en companhá de las errors radicalas e persistentas que menan a la catastròfa : l'opinion erronèa informa la percepcion illusòria, que l'enforça.
Segon una estatistica dels EUA, en aviacion leugièra, la desorientacion espaciala per illusions sensorialas es responsable de 37 % dels accidents mortals, e en aviacion comerciala, segon un estudi britanic, son a l'origina de 12 % dels accidents.
Existisson de preocupacions semblablas dins la prevencion dels accidents de sotada e quitament los cirurgicals.
Classificacion
Richard Gregory, un neuropsicològ britanic especializat dins la percepcion, faguèt una classificacion de las illusions visualas; los critèris de classament pòdon aisidament se generalizar a l'ausida e al tocar.
Lo cercaire deu pas tractar de biais identic dos fenomèns de natura diferenta. Lo classament de las illusions per origina permet d'evitar una explicacion embrolhada, ont un principi general simple, al respècte d'una foncion del sistèma, es satisfasent. Par exemple, l'illusion lunària pòt provocar e provoquèt mantunas d'explicacions plan engenhosas, e que totas contradison una partida de l'experiéncia, d'el moment que postulam l'origina dins l'atmosfèra, dins la retina o dins la percepcion de la disténcia, puslèu de considerar l'illusion coma une de las nombrosas insténcias d'una percepcion dels contrastes.
Las limitas entre las categorias son subjèctas a discussion. Subretot, aquestas entre lo fisiologic e lo cognitiu son uèi indecisas; la psicologia s'interessa a de sistèmas fòrça elementaris e la fisiologia espandís son airal als sistèmas complèxes. Las doas disciplinas s'encontran dins las neurosciéncias, ont las illusions constituisson d'indices del mòde de foncionament dels senses.
Illusions memorialas
A aquestas illusions basadas sus la reconeissença erronèa d'un fenomèn present, se pòt apondre las illusions ont se concep lo present convenablament, mas avèm l'impression d'un remembre, pasmens impossible; es lo sentiment de « déjà vu ». Coma dins las illusions sensorialas, aqueste sentiment ven d'una confrontacion problematica entre la memòria e la realitat verifiabla.
Literatura e filosofia
Sigmund Freud, definís l'« illusion » coma una cresença qu'estructura la percepcion, sens pren en compte sa capacitat de produire d'efièchs.
De filosòfs prenguèron a còr de « destruire l'illusion », implicant atal que la realitat, tal coma la percebon, es objectiva, e que la descripcion que ne donan es pas cap l'objècte d'una construccion mentala. Aquesta tendéncia tanben se vei pels autors que la pensada s'opau endacòm en tot punt: idealistas e materialista, crestians e atèus, scientistas e pragmatistas. Dins aquestes escrichs polemics, se pòt considerar illusion, cresença, supersticion, ideologia coma sinonims. Desmascar, desvelra, mostrar lo caractèr illusòri de las aparéncias o del biais comun de las considerar es una competéncia abituala de la retorica. Es qu'aquestas « illusions » produson d'efièchs a condition que sián partajadas. L'objècte de la retorica es justament de lor far substituir d'autras nocions, mai favorablas als intereses defenduts per l'orator.
Un autre corrent, sue l'apròche sembla mai a aqueste dels psicològs qu'utilizan l'illusion sensoriala coma indici, estudia las cresenças, supersticions, ideologias, coma rebats e instruments de manten de l'estructura sociala. Segon l'expression de James Sully "l'illusion dèu èsser considerada coma l'estat natural dels mortals" ». Per eviter l'aspècte polemica ligat a la figura retorica del desvelament, l'antropologia sociala pòt designar las illusions collectivas coma « classificacions comunas ».
Bauma de Ranconha
La bauma de Ranconha es un daus sites mai importants en ratapenadas o quiropters de França. Se tròba en Charanta Occitana, dins lo País d'Òrta e Tardoira, au sud de la Ròcha Focaud e a l'est d'Engoleime. Fai partida dau malhum Natura 2000.
Lo vilatge susplomba Tardoira, un sosafluent de Charanta.
Geografia
'Quelas bauma se formet au cors daus temps dins los calcaris jurassics dau carst de la Ròcha Focaud. Las aigas de Tardoira s'engorgueren dins lo carst, creant un ensemble de cròs senhalats per lo paire Chabenat en 1784, puei explorats en 1822 per Peire Espinhat. Seguissent las descripcions de l'epòca, un passatge estrech mena a 'na prumiera sala elliptica; chau de las eschalas per aténher las galariás superioras e 'na sala apelada lo. Totas las salas presentan de las estalactitas, de las estalagmitas, de las colomnas e de las lamas sonoras apeladas.
Lo Silenci
Lo Silenci (Tystnaden en lenga suedesa...) es un filme de n' Ingmar Bergman, considerat lèumens coma lo tresen d'una trilogia subre lo silenci de Dieu amb En pel miralh e Lutz d'ivèrn.
Sinòpsi
Se tracha d'un país estrangièr a mand de cridar guèrra, çò sembla, e que se ne comprenon pas cap la lenga quitament se l'Estèr es traductritz professionala. Ne sabrem sonque lo nom de la vila, que Timoka se ne ditz... Los sols clients de l'otèl semblan d'èsser de nanets d'un espectacle de teatre vesin... ne van far irrupcion vestits d'un biais istoric teatrós, coma nans eissits sobte d'una tela d'en Diego Velázquez, dins l'otelàs immens e ensilenciat de las parets ofegantas e dels sieus plafons ben tròp nauts.
Mentre n'Anna assistís a l'espectacle teatral, se vei un parelh a far l'amor davant ela, sens pas cap amagar sa passion. N'es tota atissada l'Anna que li ne va far bèl-bèl a un cambrièr del cafè.
Mentretant ne demòra l'Estèr soletona al lièch, ajudada per un vielhòt.
L'Anna amb lo cambrièr van aver una relacion mèrament fisica, amb sodomia, qu'es lo primièr còp al cinèma, que çò se ne menciona quicòm a perpaus d'aquel tipe de relacion sexuala.
O va far tot l'Anna per que la siá sòrre o sàpia de que se passèt, que sempre son en conflicte e se ne tenon de carpinhadas.
Lo Johan es el que li va aprene a sa tanta que sa maire dintrèt dins una cambra amb un òme inconegut.
Estèr ne va far un infart mas l'Anna la se va daissar soleta en mans d'un vièlh cambrièr, en tot partir amb lo sieu filh.
Aiceste li ne va legir a sa maire una letra corta que n'Estèr escriguèt dins la lenga desconeguda e que ne serà la darrièra Hadjek, valent a dire arma umana. thumb|400 px|left|... [[L'autor amb en Sven Nykvist...]]
INXS
INXS qu'ei un grop de musica rock de Sydney, Austràlia.
Membres del grop
Lo grop es format per Michael Hutchence († 1997.), J. D. Fortune (2005.), Andrew Farriss, Jon Farriss, Tim Farriss, Kirk Pengilly, Garry Gary Beers.
Sos membres començan lor carrièra en jogant de represas dins de pubs e dels clubs, e ocasionalament dels tròces originals. Pendent vint ans, INXS a coma cantaire Michael Hutchence, desaparegut en 1997, dont la preséncia magnetica sus scèna fach d'el lo ponch central del grop. A l'origina conegut per son estil new wave/pop, lo grop desvolopa un estil pub ròck que compren d'elements de funk e dance.
En 1980, INXS atenh los classaments australians amb son primièr album eponim, puèi encontra la capitada internacionala amb l'album Shabooh Shoobah (1982) e son single The One Thing. Kick, paregut en 1987, es l'album mai conegut del grop.
Titan (mitologia)
drecha|vinheta|Los Titans encadenats dins lo Tartar. Illustratcon del libre la [[Divina Comèdia de Dante – Los Enfèrns –, par Gustave Doré (1857).]] Dins la mitologia grèga, los Titans (en grèc ancian e  al plurial - a femenin  e  respectivament) son las divinitas primordialas gigantas que precedèron los dieus de l'Olimp. Èran filhs d'Oran e de Gaïa.
Basats sul Mont Otrís, los Titans mai celèbres inclusisson los dotze primièrs enfants de la Gaïa primordiala (Tèrra Maire) e Oran (Cèl Paire). Èran de divinitats gigantas d'una fòrça incredibla, que regnavan pendent lo legendari Edat d'aur, e tanben compausèron lo primièr panteon de las divinitats grègas.
Etimologia
Per Daniel E. Gershenson, l'etimologia del nom Titan es benlèu « aquel qu'abita dins los cèl ». Le meteis nom seriá a l'originia del mot « Satan » en ebrieu.
Precision del tèrme
Los Titans — Titanidas al femenin — son los enfants d'Orans e de Gaïa, e mai generalament la primièra generacion divina (pasmens s'existís pas de traça d'un cult que lor foguèt rendut).
Segon La Teogonia d’Esiòde, son sièis fraires e sièis sòrres : « dels embraçaments del Cèl (Oran), enfanta Ocean dels remolins prigonds, - Koios, Crios, Eparion, Japèt - Teïa, Rèa, Tèmis e Mnemosina - Febèa, couronada d'aur, e l'aimabla Tèt. Lo mai jove après eles ven al mons Cronos ». Per resumir, per Esiòde existisson sèis Titans e sièis Titanidas: Ocean, Koios, Crios, Eparion, Japèt e Cronos, puèi Tèia, Rèa, Tèmis, Mnemosina, Febèa e Tètis.
Mas lo nombre de Titans varia segon las tradicions. Per exemple, Apollodòr dins sa Bibliotèca apond una setena Titanida Dionèa: '' « Aguèt enseguida d'autres fillhs, nomenats Titans, de saupre, l'Ocean, Ceús, Iperion, Crios, Japèt, e Saturn, lo darrièr de totes; e de filhas, nomandas les Titanidas, que foguèron Tètis, Rèa, Tèmis, Mnemosina, Febèa, Dionèa e Tia »''
Los ciclòps dichs, del « còr violent » : Brontes, Steropes e Argues, e tanben los Ecatonquires : Cottos, Gies e Briarèu, totes filhs d'Oran e de Gaïa, son pas considerats coma de Titans.
Lo règne dels Titans
vinheta|Cap de Titan au Musèu arqueologic d'Atenas.
Lo capvirament d'Oran
Premièr mèstre del mond, considerant sa progenitura coma monstruosa e crentant per sa courona, Oran manda los Ecatonquires e los Ciclòps dins lo Tartar, la region mai bassa dels Infèrns grècs.
Segon una primièra version, volgava s’unir a Gaïa encara un còp mas fin finala, damorant en ela, empachèt sos nòus enfants, los Titans, de sortir del ventre de lor maire.
Segon una segonda version, Gaïa se seriá plangut près de son filh Cronos dels maltractaments d'Oran; Cronos, per venjar sa maire, auriá esperat que son paire venga se jaire al costat de sa femna per l'emascular.
Que que siá, per combatre Oran, Cronos libèra sos fraires e sòrres : los Ecatonquires e los Ciclòps prisonièrs dins lo Tartar per lor paire. Cronos capvira Oran e ven atal mèstre del mond e dels cèls; mas rapidament, ven tan rufe que son paire e manda los gigants dels 100 braces e los Ciclòps dins lo Tartar per evitar que prengan sa plaça a lor torn.
Règne de Cronos : l'Edat d'Aur
esquèrra|vinheta|Cronos, armat de sa [[fauç; segon una gema gravada (Aubin-Louis Millin de Grandmaison, Gallerie mithologique, 1811).]] Per Esiòde, dos vèrs del poèma Los Trabalhs e los Jorns presentan lo règne de Cronos coma un Edat d'aur una epòca aurosa ont los òmes vivián dins la patz e l'abondança, en armonia amb los dieus : « d'aur foguèt la primièra raça dels òmes perissablas que creèron los Immortals abitant, demorant de l'Olimp. Èra al temps de Cronos quand regnava encara al cèl ».
Per Platon, dons Lo Politic, la perfeccion iniciala del mond jol règne de Cronos s'explica per la preséncia del dieu sus la tèrra. Aquel que reglava la vida dels òmes segon la mai perfiècha justícia, dins un mond de patz e d'abondança. Vaquí cossí dins Lo Politic, l’Estrangièr decriu a Socrates la naicença e la vida dels òmes jos Cronos : ''« Es lo quita Dieu que velhava sus eles e los fasent paréisser, dels meteis qu’uèi los òmes, raça diferenta e mai divina, apasima d’autras raças inferiora a eles. Jol sieu govèrn, i aviá ni Estats ni possession de femnas e d’enfants; qu'es del sen de la tèrra que totes tornavan pojar a la vida, sens gardar pas cap de sovenir de lor passat. Coneissavan donc pas cap d'aquelas institucions; al contrari, aviá abondança de fruchs que lor donavan los arbres e fòrça autras plantas, fruchs que butavan sens cultura e que la tèrra produsiá d’esprela. Vivián gaireben sempre en plen aire sens vestit e sens lièch; que las sasons èran tan ben temperada que ne'n sofrissiá pas cap d'incomoditat e trobavan de lièchs suaus dins l’espesa pelena que sortissiá de la tèrra »''
Luta pel poder e la Titanomaquia
vinheta|Rèa, l'esposa del Titan Cronos. Pasmens, Oran e Gaïa aviá predich a Cronos qu'un jorn seriá el tanben capvirat pel sieus filhs. Per evitar que la profecia se realize, Cronos avala sos enfants al moment que Rèa (sa sòrre e eposa) los fasiá naícer. Atal engolís successivament Estia, Demetèr, Èra, Ades e Poseidon.
Encara prensa, Rèa se refugís en Creta e fa naícer son darrièr nascut, Zèus, dins una bauma del mont Ida e, per l'aparar de son paire, dona a aquel una pèira envolopada d'un mudatge pretendent que s'agissiá del recent nascut. Zèus, nenon, es noirís per la cabra Amaltèa e elevat per las nimfas Ida e Adrastèa. Los Curètas deuriá far un bruch permanent que Cronos entenda pas son filh plorar.
Après sa victòria, Zèus parteja lo mond amb sos fraires Poseidon e Ades. Zèus obten lo Cèl, Poseidon la Mar e Ades lo Mond de las ombas. Cronos e sos fraires (levat Ocean, aliat de Zèus) son enviats dins lo Tartar.
Cronos e Rèa
Segon la tradicion d'Esiòde, Cronos e Rèa engendran la primièra generacion dels Olimpians : Estia, Demetèr, Èra, Ades, Poseidon e Zèus.
Japèt
Encara segon Esiòde, Japèt aguèt quatre filhs amb la filha d’Ocean, Climèna : Atlàs, Prometèu, Menetios e Epimetèu.
Iperion e Tèia
Segon La Teogonia, Iperion e Tèia donèreon naissança a tres enfants : Elios, Selenèu e Eòs, es a dire lo solelh, la luna e l’auròra.
Ceos e Febèa
Segon Esiòde, Ceos e Febèa aguèron doas filhas: Asteria e Leto.
Tèmis
Segonda esposa de Zèus, Tèmis faguèt naícer Astrèa, las Moiras e las Oras.
Mnemosina
Mnemosina, una de las « grandas » companhas de Zèus, engendra las nòus Musas.
Herbécourt
Hèrcourt en picard (Herbécourt en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo 2 de julhet de 1916, lo 22éme Regiment de Infanterie Coloniale Francés combat los Alemands.
Nòtas
<references group=N/>
Guèrra de Devolucion
La Guèrra de Devolucion se debanèt dau 24 de mai de 1667 au 2 de mai de 1668. Foguèt entraïnada per lei revendicacions de Loís XIV sus plusors províncias espanhòlas au nom de sa frema Maria Terèsa. Espanha recebèt lo sostèn d'Anglatèrra, dei Províncias Unidas e de Suècia mai èra mau preparada a una guèrra, au contrari dei Francés. Lo conflicte s'acabèt donc per una victòria francesa rapida e aisada que permetèt a Loís XIV d'annexar plusors vilas de Flandra, especialament Lilla.
L'afebliment espanhòu e lei pretencions francesas
Pasmens, sensa esperar, Loís XIV decidèt de formular de pretencions, au nom de sa frema l'infanta Maria Terèsa, sus plusors províncias espanhòlas. Per s'aparar còntra aquela menaça, lo Tractat dei Pirenèus e lo contract de maridatge entre Loís XIV e Maria Terèsa avián precisat la renonciacion de sei drechs de part de l'infanta. Pasmens, la clausa de renonciacion dau Tractat dei Pirenèus èra assortida dau pagament d'una dòt de 500,000 escuts d'aur. Òr, Espanha podiá pas pagar aquela sòma en causa de sei dificultats financieras. Ansin, segon una costuma vièlha de Brabant, dicha drech de devolucion que designa leis enfants d'un premier maridatge coma leis eiretiers unics au detriment deis enfants nascuts d'un segond maridatge, Maria Terèsa podiá èsser presentada coma l'eiretiera legitima de la region.
Lei dificultats militaras espanhòlas
En 1667, la situacion militara èra fòrça favorabla au reiaume de França en causa dei dificultats militaras espanhòlas e de la manca d'organizacion dei defensas dei País Bas Espanhòus. D'efèct, Espanha èra alora engatjada dins la Guèrra de Restauracion Portuguesa que mobilizava la màger part de sei fòrças. De mai, en Flandra, la defensa dei vilas èra fisada ais vilas elei-memei. I aviá donc ges de coeréncia generala e la màger part dei ciutats èran pas ò mau preparadas a un sètge. Au contrari de son adversari, França podiá comptar ambé la màger part de sei fòrças car lo país participava solament, e d'un biais fòrça limitat, a la guèrra dei Províncias Unidas còntra Anglatèrra. Loís XIV poguèt tanben se fisar d'un govèrn eficaç e aumentar sei fòrças de 50,000 a 80,000 òmes a la prima de 1667.
La campanha de Flandra
La guèrra acomencèt dins lo corrent de mai de 1667 sensa declaracion de guèrra vertadiera. Una mission francesa èra encara en camin per Madrid e Loís XIV èra oficialament en « viatge » e non en campanha. Pasmens, lei preparatius francés èran importants amb aperaquí 51,000 òmes mobilizats entre Mézières e la mar. Èran devesits entre tres còrs dirigits per lo rèi eu-meme e lo vescòmte de Torèna (centre), lo manescau Antoine d'Aumont de Rochebaron (senèstre) e lo luòctenent generau François de Créquy (drecha). En fàcia, coma lei vilas èran mau preparadas a un sètge, lo governador espanhòu Francisco de Castel Rodrigo decidèt d'assaiar de luchar en fòra dei vilas. Per aquò, assemblèt una armada de campanha despariera ambé de soudats regulars eissits dei garnisons dei País Bas Espanhòus e de milicians venguts dei vilas.
Leis operacions acomencèron lo 24 de mai e lei Francés ataquèron Charleroi que tombèt lo 2 de junh maugrat una temptativa de Castel Rodrigo per rompre lo sètge. Après una pausa de dètz jorns, lei fòrças de Torèna contornejèron lei fortificacions de Mons per atacar Ath. Suspres, leis Espanhòus perdiguèron la vila tre lo 16 de junh permetent ai Francés de preparar una ofensiva còntra Lilla. Aquò necessitèt de conquistar una partida dei fortalesas enviroutant la ciutat coma Tournai que capitulèt lo 26 de junh e Douai que foguèt a son torn ocupada lo 7 de julhet. En parallèl d'aquelei victòrias, lo còrs dau manescau d'Aumont prenguèt lei vilas de Bergues (6 de junh), de Furnes (12 de junh) e de Courtrai (18 de julhet). Puei, d'Aumont e Torèna reüniguèron sei tropas per conquistar Oudenaarde (31 de julhet) e Armentières.
Après aqueleis ofensivas, lei principalei fortalesas espanhòlas (Lilla, Mons, Ypres) èran isoladas. Pasmens, aquelei vilas foguèron pas immediatament atacadas car lei Francés assaièron premier de conquistar l'important pòrt d'Anvèrs. Pasmens, se turtèron a una resisténcia acarnada a Termonde qu'entraïnèt la revirada d'aqueu projècte. Dirigida per Vauban, l'armada francesa acomencèt alora lo sètge de Lilla que sa garnison negocièt son retirament de la fortalesa en cambi de sa libertat. Aquò foguèt rapidament acceptat per lei Francés e Lilla foguèt oficialament ocupada lo 17 d'aost.
Pasmens, la novèla d'aquela desfacha arribèt pas immediatament au marqués de Castel Rodrigo que reüniguèt una armada de 12,000 òmes plaçats sota lo comandament dau còmte de Marchin. Lo 31 d'aost, aquela armada ataquèt lo còrs dau marqués de Créquy per solatjar Lilla mai deguèt finalament se retirar. En parallèl, lo vescòmte de Torèna prenguèt Alost (12 de setembre) e finalament Mons (13 de setembre) marcant la fin de la campanha.
La campanha de Franca Comtat
La victòria aisada de l'armada francesa en Flandra suscitèt rapidament l'inquietud dei país vesins. Anglatèrra e lei Províncias Unidas èran en particular opausadas a un renfòrçament de la preséncia francesa dins la region. En julhet de 1667, trobèron donc un acòrdi ambé seis enemics (tractat de Breda) e acomencèron de negociacions amb Espanha. En genier de 1668, lei Províncias Unidas e Espanha concluguèron una aliança còntra França. Foguèron jonhadas per Suècia. Leis autoritats de Franca Comtat concluguèron de son caire un acòrdi ambé Confederacion permetent d'i recrutar de tropas per se defendre còntra una ataca francesa.
Pasmens, lei plans d'aquela coalicion foguèron davançats per lo prince de Condé que recebèt lo comandament dei tropas francesas estacionadas lòng de la frontiera de Borgonha lo 8 de decembre de 1667. D'efèct, au contrari dei costumas militaras dau periòde, decidèt d'organizar una campanha d'ivèrn que comencèt lo 4 de febrier de 1668. D'efèct, maugrat lei succès diplomatics d'Espanha, lei defensas de Franca Comtat èran encara tengudas per de tropas dispersadas e pas pron nombrosas. Lei Francés conquistèron donc aisament la region après una brèva campanha de 17 jorns marcats per la presa de Besançon (7 de febrier) e de Dole (14 de febrier).
La patz d'Ais d'Alemanha e sei consequéncias
La fin de la guèrra entre Espanha e Portugal que liberava de tropas espanhòlas, l'acomençament de preparatius de guèrra de part deis aliats d'Espanha e la conquista deis objectius principaus de la guèrra per sei fòrças decidèron Loís XIV a durbir de negociacions. Se debanèron en Ais d'Alemanha e un tractat de patz foguèt signat lo 2 de mai de 1668. França gardèt lei conquistas realizadas en Flandra mai deguèt restituir la Franca Comtat. Pasmens, aqueu tractat èra precari en causa de la volontat de Loís XIV de destrurre lei Províncias Unidas que l'avián obligat de redurre seis ambicions. Espanha èra tanben desirosa de prendre son revenge dei desfachas infligidas per lei Francés dempuei lo Tractat dei Pirenèus.
Illusion lunara
thumb|upright=1.3|La luna près de l'orizont. Se nomena illusion lunara lo fenomèn que la Luna (e tanben lo Solelh), segon que sa posicion es pròche del zenit o de l'orizont, pareis de grandor diferenta e pasmens s'i a pas de causas fisicas, astronomicas o opticas qu'explican aquesta diferéncia amb la realitat, e uèi encara sas possiblas explicacions demoran en discussion. Es conegut dempuèi l'antiquitat e registrat dins diferentas culturas.
Pròva de l'illusion
Existís una cresença populara, que data almens a Aristòtel dins lo sègle IV AbC sosten que la Luna sembla mai granda quand se tròba près de l'orizont a causa d'un grossiment real causat per l'atmosfèra terrèstra. Aquò es pas vertat, se de segur l'atmosfèra cambia la color percebuda de la Luna, aquesta la fa pas mai o mens grossa.
Un biais simpla de mostrar que l'efièch es una illusion es téner un objècte pichon amb lo braç parat e lo plaçar près de la Luna quand es a l'orizont. Quand la Luna se trobarà a un ponch mai naut dins lo cèl e fasent la comparason amb l'objècte escandalh per constatar que se faguèt pas de cambiament de grandor de la Luna.
Grandor angulara e percepcion de la grandor
vinheta|300x300px|Grandor angular e percepcion de la grandor. Per aver una percepcion corrècta de la grandor d'un objècte, es important de dispausar tanben d'una informacion corrècta sus la distància reala amb l'observator. Lo cervèl uman calcula la grandor dels objèctes a partir de la grandor de l'imatge projectat dins la retina (la grandor angulara) e de la coneissença disponibla sus sa distància (lei d'Emmert). Donat qu'un objècte mai pròche de la retina produsís un imatge de grandor màger qu'es mai aluenhat, lo cervèl, utiliza l'experiéncia, interprèta qu'es mai pròche. Coma la Luna es sempre a una distància constanta pendent una meteissa nuèch, lo supausat cambiament de grandor de la Luna dependent de sa proximitat a l'orizont es una illusion.
Las errors de la percepcion de la grandor se passan subretot quand existís una falsa estimacion de la distància: prenent un objècte (D) a la distància (f) que produsís un imatge dins la retina de grandor (A), se la distància s'estima de biais erronèu cossí (e), pòt se percebre coma s'èra mai pichon de çò qu'es (C), donc un objècte d'aquesta grandor que la distància produiriá un imatge de la meteissa grandor (A). Un exemple d'aquò es la Luna a son zenit o lo nomenat "Efièch de las veituras joguinas": Quand se mira dempuèi una tor nauta, per manca d'experiéncia, se sosestima la distància e las veituras semblan mai pichonas, coma s'èran de veituras joguinas.
De biais invèrs: un objècte (C) a una distància (e) que produsís un imatge (B) dins la retina, e la distància d'ont s'interprèta de biais errèu cossí (f), se percebrà d'una grandor mai granda del real (D). Un exemple es la «Luna en l'orizont». Entre la Luna e l'observaire pòt i aver fòrça objèctes (ostals, arbres, montanhas -mai informacion sus la prigondor) que per la luna dins la partida nauta del cèl e l'espectador, cas ont la distància pòt èsser sosestimada. Se s'estima melhor la distància a l'objècte mas la grandor de l'imatge dins la retina es la meteissa, l'objècte se percep coma de mai grand, per manténer la coeréncia. Atal, la Luna (o lo Solelh) pòdon se percebre mai grands quand son a la proximitat de l'orizont.
Lo firmament aplatat
vinheta|300x300px|Lo firmament aplatat La grandor reala de la Luna pròche del zenit se percep pas corrèctament. Totes los astrònoms sabon, que la Luna a un diàmetre fòrça mai grand (3.476 km), d'aqueste que la persepcion umana leugièrament defectuosa permet d'apreciar. Atal apareis l'apreciacion incorrècta de la distància: l'enòrma distància (unes 385.000 km) de la Luna es pas perceptible per l'òme, mas la «Luna a l'orizont» sembla mai prèpa que quand es dins la partida nauta del firmament. A causa de la preséncia d'informacion de referéncia (arbres, ostals, èca.) al bòrd de la vision de la linha de l'orizont e de l'abséncia d'aquelas referéncias cap al naut fa que lo cèl, pareissent penjar de la Luna, lo Solelh e las estelas, sembla aplatat. Recebut que dins ambedos cases la grandor de l'imatge dins la retina es lo meteis, a causa de la diferéncia percepcion de las distàncias semblariá mai granda la Luna a l'orizont e mendre pròche del zenit.
A causa de la forma aplatada del firmament tanben las estelas d'unas constellacions, coma aquesta del Cigne se percebon coma mai esparças, doncas la constellacion complèta sembla mai granda, quand es a la proximitat de l'orizont que quand es al bòrd del zenit: sa grandor sembla amendrir progressivament quand per exemple se desplaça pendent la nuèch de l'orizont oèst a l'entorn del zenit. I a un cambiament de grandor linara e continú dependent de sa posicion dins lo cèl dins las constellacions, pasmens s'es pas tan clar coma per la Luna o lo Solelh.
Auza
Auza (Oze en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Moringhem
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tom Hardy
thumb| Tom Hardy es un actor britanic de cinèma e de teatre que naissèt lo 15 de setembre de 1977.
Hardy comencèt sa carriera dins la seria Frères d'armes en 2001.
Son premier ròtle au cinèma foguèt dins La Chute du faucon noir de Ridley Scott.
En 2009 Tom Hardy obtenguèt lo ròtle de Michael Gordon Peterson (escaissat Charles Bronson), per lo quau prenguèt de massa musculara puei faguèt partida dau « casting » de Inception ambé Leonardo di Caprio e Marion Cotillard.
En 2011 joguèt dins lo filme Warrior au costat de Joël Edgerton.
En 2012 foguèt causit per jogar lo ròtle de Bane dins lo filme The dark night rises la 11ena adaptacion de Batman au cinèma.
Per lo filme Mad Max :Fury road que sortirà en 2013, jogarà lo ròtle de Max Rockatansky lo celèbre policier australian.
Cresença
Una cresença es un jutjament de valor, una idèa o generalizacion mentala sens logica ni rasonament que se percep coma èssent la realitat e que pòt s'installar per l'experiéncia del viscut o per aprendissatge, pas totjorn amb consciéncia de l'aver aquerida. Las cresenças mai importantas son las conviccions e los prejutjats.
Las cresenças pòdon provenir de dichs populars, mòdes sociala, pòdon passar pels membres de la familha que tanben las tenon (paires, grands), pòdon èsser instauradas per una autoritat, pòdon far referéncia a una relacion mentala, eca.
Un exemple de cresença pòt èsser que la natura es 	intrinsècament bona. E un autre es que la vertat es unica o que la logica e las idèas son l'unica causa que se cal prene en compte. Aquel que la tendriá mespresarà las emocions e sentiments, en refusant quitament las sieunas, e tanben aquelas de las personas amb d'autras idèas e vertats.
Religions
Dins las religions monoteistes, i a la cresença en l'existéncia de Dieu associat en l'acceptacion d'unas nòrmas moralas e unes jutjaments de valors pròprias a cada religion.
Los cresents religioses accèptan los postulats de sa religion se basant sus la revelacion divina, la tradicion o que son de concèptes evidents per eles. e mai, de filosòfs portèron d'arguments per justificar l'existéncia de Dieu, coma per exemple Tomàs d'Aquin e René Descartes.
Pseudociències
D'autres tipes de cresenças son ligats mai dirèctament a la supersticion o la pseudociéncia; coma per exemple los arts devinatòris, la futurologia, mitologia, numerologia, parapsicologia, supersticions, satanisme e l'ufologia.
Adrien de Gerlache de Gomery
Lo baron Adrien de Gerlache de Gomery (1866-1934) foguèt un explorator bèlga dei regions polaras. En particular, dirigiguèt la premiera mission que passèt l'ivèrn en Antartida.
Cresença
Pseudociències
Malgrat que fòrça defensors d'aquelas disciplinas las defendon coma essent de disciplinas scientificas seriosas, la majoritat de la comunitat scientifica internacionala crei qu'an pauc de fondament.
Camembert (Orne)
Camembert (Orne) es una comuna francesa administrada per lo departament d'Orne de la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Lo vilatge de Camembert se situa en lo país de Auge, en lo Adorna en Bassa-Normandie. Se tròba doncas en una region bocagère. Se situa tanben a 4 km al sud-es de la vila de Vimoutiers, a 22 km al nòrd-es de Argentan, a 50 km al sud-es de Can e a 160 km a l'oèst de París.
Le village de Camembert se situe dans le pays d'Auge, dans l’Orne en Basse-Normandie. Il se trouve donc dans une région bocagère. Il se situe aussi à 4 km au sud-est de la ville de Vimoutiers, à 22 km au nord-est d’Argentan, à 50 km au sud-est de Caen et à 160 km à l’ouest de Paris.
Istòria
En 1791: Ostal Harel i i auriá inventat lo camembert.
En 1791: Marie Harel y aurait inventé le camembert.
Sylvains-les-Moulins
Sylvains-les-Moulins en normand (Sylvains-les-Moulins en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat a vorejat pel riu lo Iton que # se son sus el batètz de divèrses molins a aiga vraisemblalement a. Se tròba lo molin de febrièr, lo molin del coq e lo molin de Villez situat a aperaquí 1 km los unes dels autres
La commune est bordée par la rivière l'Iton sur laquelle se sont bati plusieurs moulins à eau vraisemblalement au. On retrouve le moulin de février, le moulin du coq et le moulin de Villez situé à environ 1 km les uns des autres
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo castèl de Coulonges a longtemps apertengut a la familha Dampierre. Marc-Antoine de Dampierre a preses de pseudonyme de Henri Coulonges en remembrar d'aquela proprietat. A obtengut lo grand prètz del roman de l'Academia Francesa per lo sieu libre "lo Adieu a la femna sauvatja". Per en un autre luòc se tròba la preséncia del coronèl Remy en un dels molins de la municipalitat, lo molin de Villez, se sona que lo General de Gaulle i auriá séjourné qualques jorns en lo coronèl Rémy en lo moment de lo sieu retorn en france. Se tròba en las correspondéncias del coronèl Rémy un papièr a en cap amb un pichon molin siglé " molin de Villez"
Le château de Coulonges a longtemps appartenu à la famille Dampierre. Marc-Antoine de Dampierre a pris de pseudonyme de Henri Coulonges en souvenir de cette propriété. Il a obtenu le grand prix du roman de l'Académie Française pour son livre "l'Adieu à la femme sauvage". Par ailleurs on retrouve la présence du colonel Remy dans un des moulins de la commune, le moulin de Villez, on dit que le Général de Gaulle aurait séjourné quelques jours chez le colonel Rémy lors de son retour en france. On retrouve dans les correspondances du colonel Rémy un papier à en tête avec un petit moulin siglé " moulin de Villez"
Alemanic
L'alemanic (autonim: Alemannisch, []) es un ensemble de dialèctes parlats en Soïssa (Soïssa alemanica), dins lo sud-oèst d'Alemanha (Bade-Würtemberg e Bavièra), en França (Alsàcia e País de Falsborg, dins l'oèst d'Àustria (Vorarlberg e Reutte), al Liechtenstein e dins lo nòrd d'Itàlia (Piemont e val del Lys), per 6,5 milions de personas . Istoricament l'alemanic es un ensemble de lengas que se desvelopèt dins le bacin de poblament dels Alamans. L'airal linguistic dels Alamans, nomenada Alemània correspond al perlongament istoric de la província romana de Germània superiora.
Preséncia
Gaireben cada locutor de l'alemanic parla l'alemand a un nivèl correspondent a aquel de l'alemanic. En Soïssa, l'alemanica se difusa en mai dins las regions o lo romanch es parlat. La populacion i es sovent bilenga o parla pas que l'alemanic.
Segon un cens de 1936, 84 % de la populacion alsaciana parlava l'alemanic. En 1984, los Alsacians èran pas mai que 13,1 % a parlar alemanic dins lo departament del Naut Ren e 20 % dins aquel del Bas Ren.
L'alemanic es tanben parlat fòra d'Euròpa, a Colonia Tovar, au Veneçuèla.
Sosgrops
I a tanben d'autras divisions, per exemple l'alemanic oriental e occidental, la frontièra essent entre lo plural dels verbs presentant una sola forma a l'oèst (exemple: mir mache, ihr mache, sii mache) e doas a l'èst (mir mache, ihr machet, sii mache). En mai, n'i a que senomenan Badisch (badés), Schwizerdütsch (soís alemanic), Elsàssisch (alsacian), que, pasmens se plan coneguts, son pas corrèctes d'un punt de vista linguistic, car los dialèctes que i apartenon son pas dins lo meteis dels quatre sosgrops (soabi, basalemanic, nautalemanic, alemanic superior). Atal, la majoritat dels dialèctes en Alsàcia apartenon al basalemanic alara qu'una partida al tèrme sud èst es nautalemanic. Aqueles dos dialèctes pòdon pas èsser gropats jol nom d'« alsacian » qu'i a tanben de dialèctes apartenent a aqueles grops, parlats fòra d'Alsàcia. Ne va çò meme amb lo « soís alemand » (o « soís alemanic ») que los dialèctes apartenon als tres grops basalemanic, nautalemanic e alemanic superior, e lo « badés » que regropa de dialèctes del bas e del nautalemanic.
Origina del mot « alemanic »
Lo nom de l'alemanic foguèt introduch als temps modèrnes de Johann Peter Hebel. Escriu dins son libre Allemannische Gedichte (Poèmas alemanics)
En linguistica, lo nom fogut utilizat al sègles XIX e XX.
La denomacion de Hebel e dels linguistas ven dels Alamans, que se son establits al primièr millenàri mai o mens dins la region ont se parla uèi l'alemanic.
Denominacions popularas
Lo mot « alemanic » es plan conegut en Bade e dins lo Vorarlberg, a vegada utilizat unicament per designar lo sieu dialècte. En Soïssa, en Alsàcia e en Soaba, es subretot utilizat en linguistica e sovent remplaçat per Soís alemanic/Soís alemand, Alsacian, o encara Soabi dins la lenga correnta. e mai la denominacion pòt èsser mai precisa coma Berndütsch (literàriament « alemand de Bèrna »), « Markgräflerisch » (pel dialècte dins lo país entre las vilas de Friborg de Brisgòvia e Lörrach), « Vorarlbergisch » (« vorarlbergés »), etc. vinheta|Los airals linguistics de Soïssa en 2014 vinheta|L'alemanic en Alsàcia (zonas verdas). vinheta|L'alemanic en Mosèla (zonas verdas).
Diferéncia amb l'alemand estandard
E Mai, i a fòrça vocabulari diferent d'aquel de l'alemand; sovent, i a de fòrta diferéncias entre las regions.
Ortografia
Existís pas d'ortografia uniformament utilizada o estandardizada per l'alemanic. La majoritat dels alemanics se basa sus aquela de l'alemand estandard per perdre lo lector. Per exemple, los digrafs e trigrafs (tz, ch, sch) e lo redoblament de las consonas après de vocalas cortas son d'elements venent de l'ortografia estandardizada alemanda que son normalament utilizada en alemanic.
D'autres autors desconselhan de se basar sus l'alemand estandard. Lo libre Schwyzertütschi Dialäktschrift (« Escritura dialectala pel soís alemanic »), qu'es l'obratge sus l'escritura alemanica adaptat melhor, introduch una ortografia que paréis pas mai a l'alemand estandard : Lo doblament de las vocalas es sovent utlizat pels escrivans alemanics. Pasmens, pas gaire q'aqueles utilizan d'accents o d'autres caractèrs especial levat <ä, ö, ü, ß> que son utilizats per l'alemand estandard (lo darrièr dels quatre caractèrs es utilizat sonque en Soís). Los digrafs e caractèrs complètament novèl son gaireben jamai utilizats.
Villebichot
Villebichot es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Missil balistic intercontinentau
Un missil balistic intercontinentau (ICBM en anglés) es un missil balistic de portada lònga (superiora a 5,600 km). Es principalament destinat au tir d'ogivas nuclearas còntra de butas alunchadas. Per aquò, son generalament plaçats dins de silòs ben protegits, de sosmarins ò de veïculs que se desplaçan regularament. Lei missils balistics intercontinentaus son donc un pielon major de la dissuasion nucleara.
Boutigny-Prouais
Boutigny-Prouais es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los noms de Boutigny (Boteneium) e de Prouais (Proeis), apareisson al en l'archiu d'Eure-e-Loir. Malgrat aiçò, los esturments préhistoriques descobèrts suls bòrds de la Opton e a la Moguèsse, testifiquen que lo territòri i aviá ocupat pels òmes dempuèi longtemps. L'istòria de los nòstres dos pòbles a ligat als azards del moment, amb los sieus lòts de dramas e de destruccions a causa de las invasions, a las epidèmias, a las disettes, a las intempéries e a las guèrras. Las guèrras an pas pas estalviat las glèisas #que lor calguèsse èsser reconstruites o remaniées al. Dempuèi aqueles tempses, lo campanal de Prouais conserva lo sieu aspècte martiale de torn defensiu. Mas en 1947, la glèisa de Boutigny i aguèt estrossejat per un incendi. Rebâtie En 1957, despunta a nòu lo sieu campanal en lo païsatge. Los abitants son BOTIPRATIENS. A partir del, los limits territoriales an evolucionat. En 1846, la municipalitat de Sant-Projècte, amb los sieus caserius del Mesnil-sus-Opton e Dannemarie, a ligat a aquela de Boutigny, per ordonnance del rei Louis Philippe. En 1972, las doas comunas de Boutigny e de Prouais jonhon lo sieu astre pel pièger e lo melhor. Fin finala, en 1998 la municipalitat de Boutigny-Prouais dintre en la Comunitat de municipalitats del país Houdanais, en se projectant aital resoltament cap al futur. La pellicula la communale de Yves Robert a #èsser virat l'an 1964 a Boutigny sus Opton
Les noms de Boutigny (Boteneium) et de Prouais (Proeis), apparaissent au dans les archives d’Eure-et-Loir. Cependant, les outils préhistoriques découverts sur les bords de l’Opton et à la Musse, attestent que le territoire était occupé par les hommes depuis fort longtemps. L’histoire de nos deux villages est liée aux aléas du moment, avec leurs lots de drames et de destructions dus aux invasions, aux épidémies, aux disettes, aux intempéries et aux guerres. Les guerres n’ont pas épargné les églises qui durent être reconstruites ou remaniées au. Depuis ces temps, le clocher de Prouais conserve son allure martiale de tour défensive. Mais en 1947, l’église de Boutigny fut ravagée par un incendie. Rebâtie en 1957, elle pointe à nouveau son clocher dans le paysage. Les habitants sont des BOTIPRATIENS. À partir du, les limites territoriales ont évolué. En 1846, la commune de Saint-Projet, avec ses hameaux du Mesnil-sur-Opton et Dannemarie, est rattachée à celle de Boutigny, par ordonnance du roi Louis Philippe. En 1972, les deux communes de Boutigny et de Prouais unissent leur sort pour le pire et le meilleur. Enfin, en 1998 la commune de Boutigny-Prouais entre dans la Communauté de communes du pays Houdanais, se projetant ainsi résolument vers l’avenir. Le film la communale d'Yves Robert a été tourné en 1964 à Boutigny sur Opton
Canapville (Orne)
Canapville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comandò
Un comandò es una unitat militara de combat destinada a d'operacions especializadas e cibladas.