cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drech de l'Union Europèa
Las evolucions del tractat de Roma de 2004, puèi de Lisbona en 2007
Lo tractat de Lisbona, dintrat en vigor lo 1 de decembre de 2009 abandona aquelas modificacions, e consèrve las denominacions de "reglaments", "directivas" e "decisions".
Dagny-Lambercy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Drech de l'Union Europèa
Un òrdre juridic pròpri
L'ensems de las normas que constituís lo drech comunautari constituís un òrdre juridic distinct dels òrdres juridics nacionals. Entreten amb eles de rapòrts marcats per tres principis: autonomia sens separacion, primautat e efècte dirècte.
L’autonomia del drech de l'Union Europèa
Segon la formulacion de la Cort de justícia, lo drech comunautari forma un òrdre pròpri, distincte d'aquel dels Estats membres, eissit d'una font autonoma (arrèst van Gend en Loos de 1963 e arrèst Costa contra ENEL, 1964). Las normas europèa son integradas a l'òrdre juridic nacional mas conservent lor estatut e lor autoritat de normas comunautàrias.
Las normas comunautàrias son validas quina que siá las circonstàncias localas e quitament en preséncia de normas localas legalas, veire constitucionalas, contràrias (veire pasmens l'arrèst Bosphorus de 2005 per que la Cort Europèa dels drechs de l'Òme se declarèt competenta per verificar la conformitat d'actes d'aplicacions de las normas comunautàrias quand una marge nacionala d'apreciacion es daissada a l'Estat membre). Tanben, l'interpretacion d'aqielas normas deu èsser unificat al nivèl europèu: lo jutge nacional es pas liure d'interpretar la norma europèa diferentament del jutge d'un autre país.
Fins finala, al respècte del drech internacional, la Cort de Justícia Europèa consacrèt lo seu poder de contraròtle judiciari d'actes comunautaris pres en aplicacion de la resolucions del Conselh de seguritat de las Nacions Unidas ela meteis presas jol capítol VII (juridicament contrenhent) de la Carta de las Nacions unidas (Yassin Abdullah Kadi e Al Barakaat International Foundation / Conselh e Comission (2008)).
Lo principi de lprimautat suls drechs nacionals
Lo principi de primautat foguèt consacrat per l’Arrèst Costa contra ENEL de la CJCE del 15 de julhet de 1964 (af. 6/64). L’apòrt d'aquel arrèst es primordial. En efècte, la Cort consacrèt un principi non contengut dins los tractats comunautaris e pasmenst fondamental perque significa que la primautat beneficia a totas las normas comunautaris e s’exercís al subjècte de totas las normas nacionalas.
La Cort deduguèt d'aquel principi d’un rasonament repausant sus tres arguments:
La primautat es atal una « condicion existenciala » (P. Pescatore) del drech comunautari que pòt pas existir coma drech sonque a condicion de poder pas èsser mes en escaç pel drech dels Estats membres.
Pasmens, nombre d’Estats membres refusan a adoptar la tèsi desvolopada per la Cort. França, entre autres, considèra que la Constitucion es la norma suprèma e doncas superiora al drech comunautari. L’afrontament entre corts constitucionalas nacionalas e CJCE coneguèt doas estapas:
L’efècte dirècte de qualques normas europèas
Se dich qu'una norma europèa, per exemple un reglament o una directiva, a un « efècte dirècte » quand es dirèctament invocable per un particular a l'occasion d'un litigi. L'efècte dirècte es « vertical » quand lo particular pòt utilizar aquela norma contra un Estat. Es « orizontal » se lo particular pòt se ne prevaler contra un autre particular.
Se las normas europèas benefician totas de la primautat del drech comunautari, son pas totas d'efècte dirècte. D'un biais general, la Cort de Justícia Europèa examina lo contengut de l'acte. S'una disposicion es sufisentament precisa e incondicionala, pòt èsser invocada pels particulars. La Cort de justícia indica tradicionalament que cal considerar « l'esperit, l'economia e lis tèrmes » de cada disposicion. Qualques elements d'aquel regime dependon pasmens de la denominacion de l'acte: reglament, directiva, acòrdi internacional conclutz per la Comunautat.
Lo principi de l'efècte dirècte, de contunh met en avant per la Cort de justícia, contribuiguèt a assegurar l'efectivitat del drech comunautari.
Lo principi de l’efècte dirècte
La Cort de Justícia Europèa pausèt lo principi de l'efècte dirècte amb l'arrèst van Gend en Loos del 5 de febrièr de 1963. Affirmèt a l'occasion que las disposicions del tractat CE (alara tractat CEE) èran invocables per de particulars devant lors jurisdiccions nacionalas. En efècte, lo tractat instituiguèt segon ela un òrdre juridic novèl que los Estats an transferit definitivament lors competéncias dins qualques domènis. Los actes comunautaris pòdon doncas s'adreçar dirèctament als particulars. Dedutz del ròtle donat a la Cort de justícia per l'article 177 del tractat (actual article 234 CE) que lo drech comunautari pòt èsser invocat per un particular devant le jutge nacional.
L'efècte dirècte es reconegut pel reglament comunautari, qu'es per definicion « dirèctament aplicable dins totes Estat membre » (article 249 CE). Es lo meteis per las decisions que los particulars son destinataris. Los acòrdis internacionals conclusits per la Comunautat europèa son tanben invocables per de particulars, segon la Cort de justícia, per de disposicions sufisentament precisas e incondicionalas.
Pòdan las directivas aver un efècte dirècte ?
La situacion es mai incertana per las directivas comunautàrias. La posicion de la Cort de justícia es diferenta sua aquel punt d'aquela de qualques jurisdiccions nacionalas.
La question se pausa a l'eissida del periòde fixat per la directiva per la transposicion de la seunas disposicions en drech intèrne. Pòdon los particulars, se l'Estat a pas pres las mesuras de transposicion d'una directiva, se prevaler dels drechs que lor donariá de disposicions d'aquela directiva?
Una lectura literala de l'art 288 TFUE (ex-art 249 TCE) mena qualques jurisdiccions nacionalas a considerar que las directivas pòdon pas aver d'efècte dirècte: la directiva e creariá doncas de drechs e obligacions sonque pels Estats. Es la posicion expausada pel Conselh d'Estat francés dempuèi l'arrèst Cohn-Bendit del 22 de decembre de 1978. Lo 30 d'octobre de 2009, lo Consemh d'Estat dins la seuna formacion en assemblada, tornèt sus l'arrèst Cohn-Bendit per consacrar la plena aplicacion de las directivas suls actes individuals.
Pasmens, la Cort de justícia n'admet qu'un efècte dirècte vertical: conformament a l'art 288 TFUE (ex-art 249 TCE), una directiva « liga tot Estat membre » e ne produtz doncas pas d'obligacion a la carga dels particulars. Atal refusèt d'accordar a un particular la possibilitat de se prevaler contra una entrepresa d'una disposicion d'una directiva non transposada dins lo drech nacional.
Los recors contenciós
Lo tractat CE crea cinc principals recors e accions permetent d'assegurar l'aplicacion efectiva del drech comunautari.
L'ajornament prejudicial
L'ajornament prejudicial permet a un jutge nacional d'interrogar la CJCE quand un punt de drech comunautari se pausa dins lo debanament d'un procès. L'objècte de l'ajornament prejudicial es d'assegurar l'unitat d'aplicacion del drech comunautari dins l'ensems dels Estats membres. I a dos principals camps d'aplicacion:
Segon l'article 234 CE, aquela sasina es facultativa per las jurisdiccions qu'an pas de darrièr ressòrt (jutges del fons que la decision es susceptibla d'apèl o de cassacion al nivèl nacional). Es al contrari obligatòri per las jurisdiccions de darrièr ressòrt coma la Cort de cassacion o lo Conselh d'Estat en França.
Pels ajornaments en interpretacion, de jurixdiccions nacionalas de darrièr ressòrt estiman qu'an pas totjorn l'obligacion d'ajornar. Lo Conselh d'Estat francés fa una aplicacion larga de la teoria de « l'acte clar » segon que lo jurge nacional es tengut de portar la question a la Cort de justícia sonque s'exista una dificultat vertadièra d'interpretacion o de validitat.
La Cort de justícia reconeis al jutge nacional la possibilitat de far pas usatge de l'ajornament prejudicial se la règla de drech comunautari daissa cap de plaça a cap dopte rasonable. Mas aquel arrèst valida pas la teoria de l'acte clar perque encastra de biais estricte aquela possibilitat. Lo jurge national deu en particular tenir compte dels riscs de divergéncias d'interpretacion dugudas a las diferentas versions lenguisticas, las nocions juridicas pròprias al drech comunautari.
L'objectiu es d'evitar tota divergéncia de jurisprudéncia entre las jurisdiccions intèrnes dels Estats membres. Pels ajornaments en apreciacion de validitat, la Cort estimèt que las jurisdiccions nacionalas pòdon en cap de cas declarar invalid un acte comunautari, poder qu'aparten pas qu'a la Cort de justícia d'esperela. Sola la Cort de justícia, per exemple dins un ajornament prejudicial o d'un ajornament en anulacion, pòt declarar invalid un acte comunautari.
La resonsa de la Cort s'impausa en mai del jutge nacional que li pausèt la question dins l'encastre de l'afar concernada, mas tanben a totas las jurisdiccions nacionalas dels Estats membres: totes deurán interpretar las règlas de drech comunautari dins lo meteis sens que la Cort de justícia.
L'accion en mancament
Aquel recors pòt èsser iniciat per la Comission Europèa (article 226 TCE). Aprèp aver mes en mesura l’Estat en question de presentar las seunas observacions, la Comission emetrá un avís motivat que l’Estat se deurá conformar. Dins aquel cas, la Comission poiriá sasir la Cort de Justícia Europèa.
Del fach de l’article 227 CE, l’Estat pòt tanben èsser a l’origina del recors en mancament. Dins aquel cas, l’Estat deuriá de per avant sasir la Comission que poirá emetre un avís dins un delai de 3 meses. Pasmens, l’abséncia d’avís fa pas obstacle a la sasina de la CJUE.
L’article 228 CE prevei doas proceduras diferentas.
Atal, lo contenciós de l’article 228 CE será o declaratòri o repressiu.
A l’origina, existissiá sonque la constatacion en mancament mas sens sanccion. Du fach de la multiplicacion dels mancaments sus mancament, la Cort demandèt una reforma del recors en mancament ; reforma qu’obtenguèt amb l’adopcion del TUE 92 qu'instituiguèt aquela procedura dins l’article 228§2.
Las libertats de circulacion del drech de l'Union Europèa
L'article 26 TFUE, ancian article 14 CE, prevei l'instauracion entre los Estats membres d'un mercat interior caracterizat per la liure circulacion:
N.B. : las references seguentas concernan lo tractat CE e son pas encora mesas a jorn aprèp la dintrada en vigor del tractat de Lisbona.
La liura circulacion de las merças
Es garantida per dos dispositius distinctes: aquel dels articles 23 a 25 que visa e suprimir los obstacles tarifaris e aquel dels articles 28 a 30 que s’interessa a las limitacions quantitativas de las importacions e exportacions.
L’eradicacion dels obstacles tarifaris
Los articles 23 a 25 eradicant los obstacles tarifaris prevei:
Los articles 23 a 25 del TCE an vocacion a s’aplicar tant als produchs que sont originaris d'Etats membres qu’aqueles que se trapan en liura practica dins los Estats membres.
La definicion d’un produch en liura practica es pausada a l’article 24 CE. Un produch en liura practica es doncas un produch originari d’un Estat tèrç a l’Union europèa, qu'emplís tres condicions: Lo produch mes en liura practica es atal assimilat a un produch fabricat dins la Comunautat europèa e beneficia doncas tanben de la liura circulacion de las merças.
Existís dos tipes d'obstacles tarifaris:
Los tarifs doanièrs e taxas aquivalentas (article 25 CE)
Als tèrmes de l’article 25 CE, totes tarifs doanièrs e taxas d’efècte equivalent devon èsser eradicadas.
Al subjècte dels drechs de doana:
L’interdiccion concerna los drechs a l’importacion mas tanben los drechs a l’exportacion que van frapar los produchs originaris d’un Estat membre mas tanben lis produchs mes en liura practica.
Al subjècte de las taxas d’efècte equivalent als drech de doana (TEE):
Per èsser estimada equivalenta a un drech de doana, la taxa se compren per tota carga pecuniària, quitament minima, autre qu’un tarif doanièr d'esperel, imposada per un Estat membre o per una collectivitat competenta d'aquel (Carbonati, 2004) e aquò, quinas que sián la seuna apelacion e la seuna tecnica.
Atal, una TEE vendrá frapar las merças nacionalas o estrangièras en rason del fach que passan la frontièra, en augmentant lor còst de retorn final.
Pauc impòrta qu’exercís cap d'efècte discriminatòri o protector. Quitament, cap de justificacion sociala, embientala o culturala (o mai) se pòt avançar. Es una interdiccion totala de las TEE. La sola excepcion concerna la carga pecuniàriae que viseriá a l'estricta « remuneracion d’un servici, pron identifiable e efectivament rendut a l’operator economic » (Cadsky, 1975).
Las imposicions interioras discriminatòrias (article 90 CE)
Atal, l’article 90 CE impausa una dobla proïbicion:
L’interdiccion de las restriccions quantitativas e de las mesuras d’efècte equivalent a las restriccions quantitativas
Definicion
Los articles 28 e 29 CE (ara 34 e 35 TFUE) preveson l’interdiccion de las restriccions quantitatiaes (RQ) e de las mesuras d’efècte equivalent a la restriccions quantitativas (MEERQ) tant a l’importacion qu’a l’exportacion.
Aqueles dos tèxtes visan atal a la proïbicion dels quòtas o de mesuras visant a limitar quantitativament l’importacion ou l’exportacion de qualques merças.
La nocion de MEERQ foguèt definida per l’arrèst Dassonville de la CJCE del 11 de julhèt de 1974 : es une reglamentacion commerciala d’un Estat membre susceptible d’empachar dirèctament o indirèctament, dins l'actualitat o pobablament lo comèrci intracomunautari.
Camp d’aplicacion
Segon los articles 28 e 29 CE los RQ e MEERQ son enebits tant a l’importacion coma a l’exportacion. PAsmens, aquò val tanben pels produchs que son pas qu’en transit sul territòri d’un Estat membre. Aquò ven explicitament de l’article 30 CE (que concerna la justificacion e doncas la legalitat de qualques restriccions). La Cort l’afirmèt tanben implicitament, dins l’arrèst « Comission contra França » del 9 de decembre de 1997 puèi explicitament dins l’arrèst « Schmidberger contra Republica d’Àustria » del 12 de junh de 2003.
E mai, se pausèt tanben la question de saber se podava i aver RQ o MEERQ dins lo cas d’inaccion de l’Estat membre. En efècte, visualisam aisidament l’idèa d’una accion positiva d’un Estat metent en plaça per exemple un quòta de merças autorizadas a l’importacion. Pasmens, una abstencion pòt aver lo meteis efècte.
Tal èra lo cas dins l’afar Comission contra França perque l’empachament èra pas lo fach de l’Estat mas de particulars. L’Estat francés, los sanccionavan pas, dametjava pas la liura circulacion de las merças.
La Cort tanben considerèt que las abstencions pòdon tanben constituir una MEERQ. Aquò ven doncas pas dirèctament de l’article 28 mas de la seuna lectura combinada amb l’article 10 TCE qu'obligavan los Estats membres a prene totas las mesuras generalas o particularas pròprias a assurar l’execucion de las obligacions venent del tractat e a s’abstenir de totas la mesuras susceptiblas de metre en perilh la realizacion de las tòcas del tractat.
Dins aquel domèni, un reglament de 1998 venguèt: lo tèrme « entravas a la libertat de circulacion » remplacèt MEERQ. De mai, prevei que l’inaccion pòt constituir una entrava e que lo simple transit es concernat per la nocion d’entrava.
La justificacion de las entravas
Per establir una infraccion al tractat, sufís pas qu’aja una restriccion de principi relevant dels articles 28 e seguents imputables a l’Estat membre. Una tala restriccion pòt èsser justificada sus la basa de l’article 30 CE o segon la linha jurisprudenciala « Cassis de Dijon »
L’article 30 TCE
Segon l’article 30 CE, los articles 28 e 29 fan pas obstacle a « la interdiccions o restriccions d’importacion, d’exportacion, de transit, justificadas per de rasons de moralitat publica, d’òrdre public, de securitat publica, de proteccion de la santat e de la vida de las personas e dels animals o de preservacion dels vegetals, de proteccion dels tresaurs nacionals avent una valor artistica, istorica o arqueologica o de proteccion de la proprietat industriala e comerciala ». Aquò val, a condicion que constituisson « ni un mejan de discriminacion arbitrària ni una restriccion amagada dins lo comèrci entre los Estats membres ».
La jurisprudéncia presisa las conditions d’aplicabilitat e d’aplicacion d'aquel article. Atal: Pòt doncas s’agir tanben una mesura indistinctament aplicabla, coma d'una mesura que visa pas que las importacions o exportacions. En mai, la justificacion será acceptada se la mesura es apta, necessària e proporcionada; la cara de la pròva ven a l’Estat autor de la mesura.
L’arrèst « Cassis de Dijon »
L’arrèst CJCE, 20 de febrièr de 1979, Rewe-Zentral (dich « Cassis de Dijon »), introduguèt una nòva justificacion a las entravas mesas per de mesuras indistinctament aplicablas. S’agís d'exigéncias imperativas. Atal, dempuèi qu’una entrava es necessària per satisfar a d'exigéncias imperativas, coma l’eficacitat dels contraròtles fiscals, la leialtat de las transaccions comercialas o la defensa del consomator, será acceptada. Pasmens, la mesura en causa deu respondre a la doble condicion de necessitat e de proporcionalitat.
S'un país s’apercep qu’un meteis produch arriba en quantitat enòrma, çò que poiriá provocar una destabilizacion economica alara una procedura es prevista al sen de la Comunautat per permetre de restriccions.
Sintesi del sistèma de las MEERQ
Mesuras destinadas a las importacions
Mesuras indistinctament aplicablas
La liura circulacion de las personas
Aquela libertat a tres elements. Consernís:
La liura circulacion dels capitals
Lo tèxte fondator de la liura circulacion dels capitals es la directiva 88/361.
Modificacions de la Constitucion francesa
La Constitution francesa foguèt revisada per tres còps dempuèi 1992:
Drech de l'Union Europèa dérivat e leis intèrnes francesas
Cada an, lo Conselh adopta mai de 600 reglaments e mai d'una centena de directivas, sus preposicion de la Comission Europèa.
En França, segon un rapòrt de Bernard Carayon de julhèt de 2006, la Delegacion a l'Union Europèa de l'Assemblada nacionala francesa sometèt 231 tèxtes a la deliberacion dels deputats pendent l'an parlementari 2004-2005. Dins la majoritat dels cas, la lei a per objècte d'aplicar una disposicion comunautària, o al titre d’una transposicion formala, o perque que la matèria es de competéncia comunautària.
Lo secretariat general del govèrn estima que la proporcion del drech comunautari dins la produccion legislativa es 60 a 70 % dles tèxtes novèls
Carbòni 14
Carbòni 14, 14C, o radiocarbòni, es un isotòp radioactiu del carbòni que foguèt descobèrt en 27 de febrièr de 1940, per Martin Kamen e Sam Ruben. Son nuclèu atomic conten 6 protons e 8 neutrons. Sa preséncia dins los materials organics s'utilizèt coma a basa per un metòde de datacion que s'utiliza en arqueologia, geologia e idrogeologia.
Saint-Just-Luzac
Saint-Just-Luzac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Carbòni 14
Apareis de biais natural amb una preséncia de 0.0000000001% del carbòni de la tèrra entièra. La sieuna vida mejana es5730 ±40 ans. Se transforma en azòt 14.
L'activitat estandard del radiocarbòni es de 14 desintegracions per minuta (dpm) per grama de carbòni (aproximativament 230 mBq/g). Lo Carbòni 14 se genèra dins los nauts jaces de la troposfèra e de l'estratosfèra.
Saint-Just-Luzac
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Carbòni 14
Quand los rais cosmics dintran dins l'atmosfèra, subisson de transformacions divèrsas qu'inclusisson la produccion de neutrons que reaccionan coma atal:
Datacion amb lo 14C
La datacion amb lo carbòni 14 es una datacion dels materials organics basada sul procèssus fisic de la desintegracion radioactiva. La matèria organica se compausa fondamentalament de carbòni. Lo carbòni se fixa dins las plantas a partir del CO2 de l'atmosfèra. Lo carbòni presenta diferents isotòps, que lo 12C n'es mai abitual, pasmens s'i tròba tanben 14C. Lo carbòni 14 presenta la particularitat d'èsser instable e se desintègra de contunh. De fach lo carbòni 14 a una semivida de 5730 ans, es a dire qu'al cap d'aquel temps la mitat del 14C s'es desintegrada. Lo carbòni assimilat per las plantas pren una proporcion establa entre l'isotòp 12 e 14.
Atal doncas, amb una mòstra de material organic e en laboratòri amb de tecnicas adeqüadas, se pòt determinar la proporcion entre lo 14C e 12C e arribar a determinar aproximativament quora aquel material cessèt d'assimilar lo carbòni. Atal se permet de datar aquel material e, indirectament, l'edat de l'objècte que n'es partit.
Departament d'Abidjan
Lo departament d'Abidjan es un departament de la Còsta d'Evòri. Lo caplòc n'es Abidjan. Es l'unic departament del districte autonòm d'Abidjan. La populacion n'es de 4,707,404 abitants (recensament de 2014) per 563 km².
Istòria
Es devesit mai d'un còp per crear d'autres departaments: En 2001 ven un districte, puèi en 2014 un districte autonòme.
Divisions
Lo departament es divisit en cinc parts: la ciutat d’Abidjan (compausada de 10 comunas) e quatre sosprefecturas: Anhama (Anyama), Bròfòdome (Brofodoumé), Sòngòn (Songon) e Treichvila (Treichville).
Cublize
Cublize en arpitan (Cublize en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Cap de traça d'aucupacion a pas testificat pendent la periòde romaine, tant al nivèl archéologique #que bibliographique.
Villers-Brûlin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Jos Louis XIV,al moment de la guèrra de succession d'Espanha(1701-1714)#que la sortida ne viu sustot lo rattachement de l'Artés al reialme de França,lo vilatge de Villers Brulin i auriá servit de camp militar a las tropas anglesas del pòrti de Marlborough vengudas combatre las tropas francesas(banc de #Dotar en Junh 1710). Un document manuscrit*, en data del 15 de Julhet de 1710,en prononciant la promocion d'un oficiar,signat del pòrti de Marlborough, fa estat del passatge d'aquela armada anglesa.
Font:Bauman Escàs Books
Sous Louis XIV,au moment de la guerre de succession d'Espagne(1701-1714)dont l'issue vit notamment le rattachement de l'Artois au royaume de France,le village de Villers Brulin aurait servi de camp militaire aux troupes anglaises du duc de Marlborough venues combattre les troupes françaises(siège de Douai Juin 1710). Un document manuscrit*, en date du 15 Juillet 1710,prononçant la promotion d'un officier,signé du duc de Marlborough, fait état du passage de cette armée anglaise.
Bois-Himont
Bois-Himont es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Messatge d'Arecibo
200px|thumb|Messatge d'Arecibo. Las colors foguèron apondudas per mostrar las diferentas partidas. Lo messatge original a pas d'informacion sus las colors Lo messatge d'Arecibo es un messatge de ràdio enviat per l'espaci dempuèi lo radiotelescòpi d'Arecibo lo 16 de novembre del 1974 per remembrar la remodelacion del radiotelescòpi. Lo messatge aviá una longor de 1679 bits e foguèt enviat cap a l'estelum M13 (Grand estelum d'Ercules) que se tròba a 25,000 annadas lutz e consistís en 1679 nombres binaris. Conten d'informacions sus la situacion del Sistèma Solar, de la planeta nòstra e de l'èsser uman. Lo messatge foguèt dessenhat per Frank Drake, Carl Sagan e d'autres.
L'an 1679 foguèt causit perque aquel millesim es lo producte de dos nombres primièrs e alara se pòt compausar pas qu'amb 23 linhas e 73 colomnas o 23 colomnas e 73 linhas, de biais qu'aquel que legirà poirà organizar las donadas en forma de quadrilatèr. L'informacion organizada de la primièra mena generava pas cap de tipe d'informacion coerent, mas de la segonda conten d'informacion sus la Tèrra e l'espècia umana.
Legit d'esquèrra a drecha (l'imatge d'aquel article es inversat al respècte del messatge original), presenta los mombre d'un a detz, los numeros atomics de l'idrogèn, carbòni, nitrogèn, oxigèn e fosfòr (compausants de l'ADN de l'homo sapiens, l'espècia qu'envia lo messatge); las formulas dels sucres e basas dins los nucleotids de l'ADN; Lo nombre de nucleotids dins l'ADN e son estructura elicoïdala dobla; la siloeta d'un èsser uman e sa nautor; la populacion de la Tèrra; nòstre Sistèma Solar; e un imatge del radiotelescòpi d'Arecibo amb son diamètre.
Denat que lo messatge viatjarà pendent 25,000 ans per arribar a sa destinacion (e benlèu 25,000 de mai per la responsa), Lo messatge d'Arecibo es mai una demostracion de las possibilitats tecnologicas umanas qu'una temptativa reala d'establir una comunicacion amb los extraterrèstres.
Nombres
none
La primièra "linha" del messatge a los nombres de 1 a 10 escrichs en format binari.
Legissent d'esquèrra a drecha, los nombres 1 a 10 apareisson en format binari (la linha del bas mòstra la posicion verticala de cada nombre).
Quitament en coneissent le sistèma binari, lo codatge dels nombres pareis pas totalament evident, a causa del biais que foguèron escrichs. Per legir los sièis primièrs nombres, en ignorant la linha del bas, los cal legir ne prenent los tres nombres binaris del naut cap al bas. Los nombres 8, 9 e 10 son un pauc diferents perque compòrtan una autre colomna, a la drecha de la primièra.
Compausanta de l'ADN
none
Los nombres 1,6 ,7 ,8 e 15 representan respectivament l'idrogèn (H), lo carbòni (C), l'azòt (N), l'oxigèn (O) e le fosfòr (P). Sont los elements que constisson l'ADN.
Nucleotids
left|left <br style="clear: left"/>
Desoxiribòsa, Adenina , Timina , Desoxiribòsa
Fosfat, Fosfat
Desoxiribòsa, Citosina , Guanina , Desoxiribòsa
Dobla eliç
left|left <br style="clear: left"/>
Dobla eliç de l'ADN (la barra verticala representa lo nombre de nucleotids)
Umanitat
L’element al centre representa un Òme. L’element a l'esquèrra la talha mejana d’un òme: 1764 mm. Aquò correspond al nombre binari 14 escrich orizontalament multipliat per la longor d’onda del messatge: 126 mm). L’element sus la drecha correspond a la populacion umana en 1974 encodada en 32 bits siá 4,292,853,750.
Planetas
left|left <br style="clear: left"/>
Lo Sistèma Solar: lo Solelh, Mercuri, Vènus, Tèrra (decalada per mostrar d'ont ven lo messatge), Mart, Jupitèr, 	Saturne, Uranus, Neptun e tanben Pluton (alara considerada coma planeta).
Telescòpi
La darrièra partida representa lo radiotelescòpi d’Arecibo amb son diamètre (2,430 multiplicat per la longor d’onda, çò que dona ).
Peçac de Dordonha
Peçac de Dordonha (en francés: Pessac-sur-Dordogne) es una comuna occitana deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Revigny-sur-Ornain
Revigny-sur-Ornain es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Peçac de Dordonha
Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié cita una fòrma anciana : Paciaco (apud portus de ~), sense data. Lo nom vendré deu nomen Peccius, rare e atestat solament en Norica, emb lo sufixe -acu(m), , latinizacion deu sufixe gallés -acon. Peçac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'avé per mèste Peccius.
Revigny-sur-Ornain
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ternant
Ternant pòt essèr:
Toponimia
Lo sens de Ternant, del gallés taro-, « que travèrsa », e nantu- / nanto-, « val, riu, cors d'aiga », seriá de « vilatge situat sus un cors d'aiga que los travèrsa », o « passatge dins una val ». La primièra sillaba tar- es presenta dins una atestacion de 1023 del Ternant de Còsta d'Aur, ,.
La dificultat ambe'l compausat Ternant es que gaireben totas las comunas son traversadas per una val o una comba e que lo sens es donc fòrt pauc discriminant. La comuna de Puèi de Doma domina de mai de 100 m la val d'un riu. La de Nièvre domina tanben una comba. Lo Ternant d'Orne es sus un planòl, en naut d'un travèrs que domina tanben una val segondària. Al revèrs, lo de Charanta Maritima domina de 10-15 m la ribièra bassa d'un cors d'aiga important, Boutonne, e lo de Ròse es dins la val d' Azergues, tanben mai qu'un riu. Lo siti del Ternant de Còsta d'Aur es encara diferenta : l'angle d'una val seca, en país karstic, e coma pel precedent, lo vilatge es gaireben al fons de la val. Lo Ternant de la comuna d'Orsinas es pas luènh del fons d'una comba. Riu o cors d'aiga important, siti de fons de val, de travèrs, etc, la realitat que representa lo tipe Ternant es donc plan generala. Amai cal pas oblidar qu'en 2000 ans, la posicion exacta de l'aglomeracion a poscut cambiar. En mai de l'aspècte geografic concret, los noms galleses an tanben sovent un sens religiós e se n'es atal pels diferents Ternants, aquel sens riscarà longtemps de nos escapar.
Petit-Palais-et-Cornemps
Petit-Palais-et-Cornemps qu'ei ua comuna francofona d'Occitània, en Gasconha, administrada peu departament de Gironda de la region de Novela Aquitània.
Outremécourt
Outremécourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Personificacion
Una personificacion es una figura de retorica que consistís en balhar a d'èssers non-umans de caracteristicas umanas, de far d'els de creaturas que se compòrtan coma de personas.
Literatura
Foguèt utilizada tre l'Antiquitat (Faulas d'Esòp) amb un fum de bèstias que parlan e se compòrtan coma d'umans. L'idèia foguèt represa en França amb La Fontaine que sas faulas foguèron reviradas en occitan.
Es une figura tanben plan utilizada en poesia.
Benda dessenhada
La personificacion es tanben plan correnta dins las bendas dessenhadas (Babar...) e es mai que mai associada als genres fantastic, fantasia e sciéncia ficcion.
Relacion mab d'autras figuras de retorica
La personificacion es vesina de la prosopopèia mas la prosopopèia s'aplica tanben als mòrts e als absents. De mai la prosopopèia es centrada sus un escambi dialogic amb lo narrator o lo locutor (uman) vist coma exterior al mond de l'entitat convocada e personificada.
Randens
Randens en arpitan (Randens en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fouqueure
Fouqueure es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Lafauche
Lafauche es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lafauche A #èsser çò cap de-luòc d'una importanta baronnie fins a la Revolucion ; fasiá partida del doyenné de Reynel, diocèse de Toul e dépendait de l'eleccion e del bailliage de Chaumont, prévôté de Andelot. Un important castèl fòrt i a #èsser bastit. Lo anciana baronnie compreniá las parròquias de Prez, Vesaignes-jos-Lafauche e Liffol-lo-Pichon amb afegiment mai recent de las distincions de Semilly, Chalvraines, Aillianville, Avrainville e Orquevaux. Aquela baronnie èra sègle possedit pel maréchal de Broglie. Lo castèl levava de Joinville. La Revolucion lududes #far pèrdre la siá importància féodale.
Lafauche a été le chef-lieu d'une importante baronnie jusqu'à la Révolution ; elle faisait partie du doyenné de Reynel, diocèse de Toul et dépendait de l'élection et du bailliage de Chaumont, prévôté d'Andelot. Un important château fort y a été bâti. L'ancienne baronnie comprenait les paroisses de Prez, Vesaignes-sous-Lafauche et Liffol-le-Petit avec adjonction plus récente des seigneuries de Semilly, Chalvraines, Aillianville, Avrainville et Orquevaux. Cette baronnie était au siècle possédée par le maréchal de Broglie. Le château relevait de Joinville. La Révolution lui fit perdre son importance féodale.
Beaurainville
Beaurainville es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Es dins lo primièr castèl de Beaurainville (designat jol nom de latin de Belrem sus la Tapisserie de Bayeux), alavetz bastit en bòsc, que lo comte Guy E de Ponthieu i auriá retengut presoèr lo rei anglosaxó Harold II e los sieus compagnons. Aqueles avián fracassat sus las còstas de Ponthieu, continuament a una tempèsta, del temps que Harold se retia près de Guillaume de Normandie per regular la Crisi de succession al tròn de Angleterre. Cara a la menaça del Guillaume, ordonnant la desliurança de Harold, lo comte Guy en tement un cas de casus belli i aurà obligat de liberar los anglosaxons.
C’est dans le premier château de Beaurainville (désigné sous le nom de latin de Belrem sur la Tapisserie de Bayeux), alors construit en bois, que le comte Guy I de Ponthieu aurait retenu prisonnier le roi anglo-saxon Harold II et ses compagnons. Ceux-ci avaient échoué sur les côtes de Ponthieu, suite à une tempête, alors qu’Harold se rendait auprès de Guillaume de Normandie pour régler la Crise de succession au trône d'Angleterre. Face au menace du Guillaume, ordonnant la libération d’Harold, le comte Guy craignant un cas de casus belli sera contraint de libérer les anglo-saxons.
Joan X
Originas e eleccion pontificala
Originari de Tossignano, èra au servici de l'evesque de Bolonha que lo nomèt diague e legat. Éra donc regularament mandat a Roma onte jonhèt la faccion de Teodòra l'Anciana, frema dau còmte Teofilacte de Tusculum. Gràcias a l'influéncia de sa protectritz, venguèt evesque de Ravena. S'i raprochèt de Berenguer I de Friol. En particular, sostenguèt lo projècte avortat dau papa Sèrgi III (904-911) de li donar la corona imperiala.
Après la mòrt dau papa Landon en 914, una partida de la noblesa romana, dirigida per Teofilacte de Tusculum li demandèt de venir papa. Aquela designacion sensa eleccion foguèt fòrça criticat per lei contemporanèus car èra una violacion grèva dau drech canonic. Pasmens, la poissança dei còmtes de Tusculum e la fidelitat de Joan X li permetèt de demorar en plaça fins a la disparicion de son protector.
Rogièr I Trencavel
Rogièr I Trencavel († 1150) foguèt un nòble occitan, vescomte de Carcassona e d’Albi de 1129 a 1150. Èra filh de Bernat Aton IV Trencavel, vescomte d’Agde, d’Albi, de Besièrs, de Carcassona e de Nimes, e de Ceselha de Provença.
Biografia
A la mòrt de son paire, partegèt los vescomtats d'aquel amb lo seus fraires recebèt Albi, Carcassona e le Rasés. Alara qu'aviá fach omenatge a Anfós Jordan, comte de Tolosa, a vegada lo combatèt, per exemple quand aquel darrièr temptava de sometre lo vescomtat de Narbona e la seuna eretièra, Ermengarda. Bernard de Canet, un dels seus cavalièrs, capturèt Anfós en 1143, e Rogièr li impausèt un tractat renonciant a ambicions en Lengadòc. Anfós se n'anèt a la crosada en 1148 e moriguèt en Tèrra Santa.
En 1149, Rogièr jurèt fidelitat al comte Ramon V de Tolosa, lo filh d’Anfós Jordan. Sens dobte se sentissiá menaçat pel comte de Barcelona. Mas Rogièr moriguèt l’an seguent.
Maridatge e enfants
Esposèt lo 28 d'abril de 1139 Bernarda de Comenge, filha de Bernard, comte de Comenge e de Dias de Samatan, mas semblèran pas qu'aguèron d’enfants. En tot cas es lo seu fraire Ramon que li succedèt
Joan X
L'eliminacion de l'avant-pòste sarrasin de Garigliano
Au començament dau sègle X, lei Sarrasins tenián un avant-pòste lòng dau riu Garigliano que permetiá l'organizacion d'incursions per pilhar lei regions interioras d'Itàlia. Aprofichant lei ressorsas de la diplomacia pontificala e sei relacions ambé Berenguer de Friol, lo papa capitèt d'organizar una expedicion de princes italians que menèron un sètge de tres mes per destrurre la fortalesa sarrasina. En cambi, Joan X coronèt Berenguer coma emperaire roman e donèt divèrsei títols ai senhors de la coalicion. Aquò permetèt d'alunchar la menaça dei piratas musulmans de la peninsula.
Lo renfòrçament de la preséncia catolica en Euròpa Orientala
En Euròpa Orientala, Joan X se preocupèt d'arrestar e de rebutar l'influéncia de Constantinòble. En particular, dins lei Balcans, enebiguèt l'ordinacion de prèires parlant pas lo latin e impausèt l'usatge de la liturgia romana en Dalmàcia e en Croàcia. En 926, ordonèt l'organizacion d'un sinòdi a Split per obtenir la ratificacion de sei decisions per lo clergat locau. En parallèl, mandèt de legats en Bulgaria onte lo tsar prepausava de reconóisser la primautat eclesiastica de Roma. Pasmens, lo papa demorèt prudent. Acceptèt de donar lo títol d'emperaire au tsar Pèire I mai favorizèt una reconciliacion entre Bizantins e Bulgars. De mai, refusèt de donar lo reng d'emperaire roman au tsar. Enfin, a la fin de son pontificat, assaièt d'arrestar una guèrra entre Croats e Bulgars.
Politica e afaires eclesiastics d'Euròpa Occidentala
Regardant l'organizacion de la Glèisa d'Occident, Joan X donèt autoritat a l'arquevesque de Brèma sus leis evesques de Suècia, de Danemarc, de Norvègia e d'Islàndia en 917. Sostenguèt tanben de movements de modernizacion coma lei reformators de l'abadiá de Cluny.
Reversament e assassinat
En despiech de sostèns importants au sen de l'aristocracia italiana, Joan X perdiguèt sei protectors entre 923 e 925 ambé lo reversament de Berenguer de Friol e la mòrt dau còmte Teofilacte de Tusculum. Òr, sei relacions ambé la filha de Teofilacte, Mariozza, èran fòrça marridas.
Per se protegir còntra aquela menaça, lo papa sostenguèt activament lo projècte de donar la corona d'Itàlia a Uc d'Arle. Aquò li permetèt de tornar trobar un protector poderós. Pasmens, Uc deguèt rapidament mobilizar sei fòrças per luchar còntra un pretendent au Reiaume d'Itàlia e poguèt plus intervenir a Roma en favor de Joan X. Aqueu darrier assaièt alora de donar lo ducat de Spoleto a son fraire Pèire. Gràcias a una tropa de mercenaris magiars, Pèire capitèt d'intimidar Mariozza e son marit, Guiu de Toscana.
Dins aquò, aquela situacion èra instabla. En 928, Guiu de Toscana capitèt d'organizar una ataca suspresa dau palais de Latran. Pèire foguèt tuat durant l'assaut e Joan X capturat puei executat en preson en 928 ò en 929.
Thoré-la-Rochette
Geografia
Thoré-La-Rochette a situat sus la vallée del Loir a Unitat|10|km a l'oèst de Vendôme.
Thoré-la-Rochette est située sur la vallée du Loir à 10 km à l'ouest de Vendôme.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Thoré-La-Rochette es la pàtria del Maréchal de Rochambeau #que se #illustrar en lo moment de la guèrra d'independéncia de las Estats Units, sustot en lo moment de la victòria de Yorktown çò 19 d'octòbre 1781. Lo sieu còrs pausa al cementèri de la comuna. Lo sieu sojorn, lo castèl de Rochambeau es un polit sojorn de la.
Thoré-la-Rochette est la patrie du Maréchal de Rochambeau qui s'illustra lors de la guerre d'indépendance des États-Unis, notamment lors de la victoire de Yorktown le 19 octobre 1781. Son corps repose au cimetière de la commune. Sa demeure, le château de Rochambeau est une belle demeure du.
Comunautat de comunas d'Aira
La  qu'ei ua comunautat de comunas francesa, situada dens le departament de las.
Composicion
Nòtas per las grafias :
Canton de Bòsols
Lo canton de Bòsols es una anciana division administrativa de Roergue, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Rodés, lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Dempuèi 2015, totas las comunas son del canton novèl del Causse Comtal (burèu centralizator : Sebasac). La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
Lo canton de Gabriac se creèt en 1790 dins lo districte de Sent Ginièis de Riba d'Òlt e los de Concorès e de Gages (nom francés) se creèron en 1790 dins lo districte de Rodés.
De 1795 a 1801 lo canton de Gages venguèt canton de Montrosièr a causa de la fusion entre las doás comunas. En 1801, lo canton de Gabriac siaguèt suprimit e Gabriac passèt dins lo canton d'Espaliu (de Bòsols en 1973) ; los cantons de Montrosièr e de Concorès siaguèron suprimits e lo canton de Bòsols creat,.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-205 del 21 de febrièr de 2014, lo canton siaguèt suprimit.
Colombes
Colombes es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Nauts de Sèina e la region d'Illa de França.
Nancy-sur-Cluses
Nancy-sur-Cluses en arpitan (Nancy-sur-Cluses en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunautat de comunas de la Gasconha Tolosana
La  qu'ei ua comunautat de comunas francesa, situada dens le departament de Gers.
Composicion
Nòtas per las grafias :
Castèthnau de Medòc
Castèthnau de Medòc (Castelnau-de-Médoc en francés) es una comuna medoquina de Guiana, lingüisticament gascona, administrada pr'au departament de Gironda de la region de la Noèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las atestacions son en latin, en 1273, Castrum-Novum (apud ~), e en 1278, Castro Novo (de ~). Damb castèl/ castèth/chastèl, etc, mot vengut dau latin castellum (e abans de castrum), l'adjectiu nòu, de novum, e sas fòrmas pus evolucionadas nau e nuèu, es lo que se tròba mèi sovent en toponimia. En mèi dau sens literau, lo nom de castèlnòu/castèlnau designava petitas aglomeracions apiejadas sus una fortalesa que las emparava, qu'èran donc borgs castraus medievaus (sègles XI a XIII), , qu'estudièt per exemple Benoît Cursente.
Tazilly
Tazilly es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
left|thumb|220px|Tazilly se tròba a 7km al sud-oèst de [[Luzy]] Tazilly aperten dins lo país de Luzy, a l'extrèm sud del departament de la Nièvre, limitrophe del Bas-Morvan. Lo païsatge es un bocage bas, parsemé de bòsques de feuillus.
Christiane Nüsslein-Volhard
Christiane Nüsslein-Volhard (neishuda en 1942) qu'ei ua biologista alemana. Qu'arrecebó lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1995.
Tazilly
Geografia
left|thumb|220px|Tazilly se trouve à 7km au sud-ouest de [[Luzy]] Tazilly appartient au pays de Luzy, à l'extrême sud du département de la Nièvre, limitrophe du Bas-Morvan. Le paysage est un bocage bas, parsemé de forêts de feuillus.
Christiane Nüsslein-Volhard
Biografia
Que vadó lo 20 d'octobre de 1942 dens la vila de Magdeborg, situada dens l'estat de Saxònia-Anhalt. B'estudiè iniciauament la biologia a l'Universitat de Frankfurt, puish que's virè de cap entà la fisica e que's graduè fin finala en bioquimica. En 1978, que ho nomentada directora de l'Institut Europèu de Biologia Moleculara (EMBL) e desempuish 1985 qu'ei directora de la division de genetica de l'Institut Max Planck de Biologia deu Desvolopament a Tübingen.
Tazilly
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al epòca modèrna, las tèrras de Tazilly dépendent principalament dels senhors de Ternant.