cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iurii Gagarin
Biografia
Aprèp un aprendissatge en metallurgia, Gagarin foguèt seleccionat per sa formacion tecnica dins una escòla segondària de Saratov. Un còp alà, s'incorporèt al "Aeroclub", aprenguèt a volar dins un avion leugièr, una passion que l'ocupava cada còp mai de temps. Amb mai d'esfòrç que de talent, en 1955 capitèt una escolaritat tecnica, comencèt la practica a l'escòla militara de vòl d'Orenborg. Alà encontrèt Valentina Goriacheva, amb qui se maridèt en 1957, après que ganhèt sas alas de pilòt amb un Mig-15. Aprèp son diplòma, foguèt assignat a Luostari a la basa aeriana de l'Óblast de Mormansk, prèp de la frontièra norvegiana, ont las condicions meteorologicas terriblas fasián los vòls plan arriscats. Gagarin mesurava solament, aquò venguèt un avantatge dins la pichona cabina de la nau Vostok. Venguèt lòctenent de la Fòrça Aeriana Sovietica lo 5 de novembre de 1957 e lo 6 de novembre de 1959, amb lo reng de lòctenent superior.
Seleccion e entraïnament
En 1960, après un procèssus de seleccion, lo programa espacial sovietic causiguèt Gagarin entre 20 autres cosmonautas. Foguèt somés a una seria d'experiéncias e de tèstes per determinar sa resisténcia fisica e psicologica. Gagarin competiguèt en aquela seleccion amb un autre cosmonauta, Gherman Titov. Es possible que la causida definitiva de Gagarin, pasmens que capitèt los examèns amb los nivèls pus nauts, se basèt dins son caractèr modèst e son origina umila, alara que Titov èra eissit d'una familha de classa mejana e aviá un caractèr un pauc fred e reservat.
Lo vòl espacial
Lo12 d'abril del 1961, Gagarin venguèt lo primièr èsser uman a viatjar dins l'espaci amb la nau Vostok 1. Sa senha pendent lo vòl foguèt cèdre (en rus: Кедр). Segon los comentaris dels mejans sovietics, pendent l'orbita Gagarin comentèt:
Pendent lo vòl, foguèt elevat al reng de Segon Lòctenent a Major. Las autoritats sovieticas pensavan qu'aviá mai de possibilitats de morir dins la descenduda que de sobreviure.
Activitats posterioras
Aprèp son vòl, Gagarin viatgèt a l'entorn del monde per far la promocion de l'"eroïcitat" sovietica. Ensagèt de s'adaptar a la celebritat mas capitèt pas. Sa nòva situacion, amb los problèmas dins son matrimòni faguèt que comencèt de beure. En octobre de 1961 se feriguèt grevament dins una escapada alcolica en Crimèa acompanhat d'una jove infirmièra.
Dempuèi 1962 foguèt deputat al Sovièt Suprèm e pus tard tornèt a la Ciutat de las Estèlas, ont trabalhèt coma dessenhaire de naus espacialas reütilizablas. En 1967 foguèt seleccionat per participar al primièr lançament d'una nau Soiuz.
Mòrt e eretatge
Gagarin moriguèt lo 27 de març de 1968 quand lo Mig-15 que pilotava pendent un vòl banal tombèt prèp de Moscòu. I a pas de certituds sus las causas de l'accident, mas en 1986 una enquèsta suggeriguèt que la turbuléncia provocada per un autre avion poiriá aver desestabilizat la nau de Gagarin. Las condicions meteorologicas tanpauc foguèron favorablas.
Alara la propaganda sovietica explicava que Gagarin aviá desviat l'avion per evitar una escòla, e atal salvar de milièrs d'escolans, mas qu'aguèt pas lo temps de saltar de l'aparelh. Aquela istòria es considerada mai coma una legenda que coma una realitat.
Lo 12 d'abril de cada an se fa una celebracion internacionala per remembrar son esplech; es la Nuèch de Iurii.
Poiekhali!
Poiekhali! (En rus: Поехали!; "Anem nos en!") foguèt la frasa que diguèt Gagarin al moment de l'enlairament de sa nau, Vostok 1. Venguèt un dels simbòls de l'èra espaciala (al costat de la famosa frasa de Neil Armstrong "Es un pichon pas per un òme, mas un gran saut per l'umanitat"), e mai comencèt d'èsser part de la cultura populara russa. S'utiliza abans de començar un trabalh o projècte, especialament s'es complicat o arriscat. Tanben ven a s'utiliza coma brinde.
Lista de las decoracions
thumb|right|285px|Part del panèl de contraròtle del Vostok 1.
Omo 1 e Omo 2
Omo 1 e Omo 2 son es noms damb que s'aperen es crans descurberts en Kibish, en Etiopia, en 1967. Eth sòn nom ei pr'amor que er arriu Omo ère eth sud deth lòc on sigueren trapats.
Era sua morfologia ei arreconeguda coma era de Homo sapiens mès en 2005 tot e que era sua datacion enqüera avie pas estat confermada, se pensava qu'èren d'uns d'aperaquí 130.000 ans. Es uassi descurberts en Herto en 1997 e datats en 2003 avien 154.000 ans e se pensava qu'èren es mès ancians d'Homo sapiens jamès coneguts e pr'açò sigueren aperats Homo sapiens idaltu.
En hereuèr 2005 una navèra datacion hèta per Ian McDougall confermèc es sedeiments on avien estat trapats qu'es crans d'Omo 1 e Omo 2 avien ua edat de 195.000 annades (1).
Aguesti son aué es uassi mès ancians d'Homo sapiens jamès descurberts. Ajuden a confermar era teoria actuau que parla dera aparicion d'Homo sapiens hè uns 200.000 ans.
Notes e referéncies
1.- ↑ Nature, 2005 [archive]
Arrancy-sur-Crusne
Arrancy-sur-Crusne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge remonta a una anautita antiquitat, coma la majoritat de las localités lorraines, de nombroses vestigis ancians ne son lo testimoniatge. Se sona #que Aigulphe, avesque de Mètz (578-598), #procurar pel favor de Théodebert, rei de Austrasie, la tèrra de Arrancy a la abbaye de Saint-Pierre de Mètz. Lo capítol de la catedrala de Verdun possedissiá a Arrancy dels bens mencionats en la bulle de Léon IX l'an 1049. Après aver-i fach partida del comtat de Bar, Arrancy i aguèt comprés dins las Tèrras Comunas, apertenenta per indivis als Comtes de Bar e de Luxemborg. Dintratz 1193 e 1212, #obténer una charte de affranchissement de Ermesinde, comtesse de Luxemborg e de Thiebaut 1er de Bar, comte de Stenay e de Briey lo sieu marit.
Lo pòble #demorar en possession dels dos ostals fins en 1601, epòca ont una convencion entre lo pòrti Charles III de Lorraine e lo infante Isabelle, régente dels Païses-Basses, la #assignar definitivament a la Lorraine.
Las originas del pòble son pro escuras perque nos cal pas certituds de datas e de condicions de la creacion de Arrancy. Segon Jeantin, Arrancy e los Eurantes formavan "als tempses ancians" (sens precision) un sol domeni de sèt granjas. Manca sentir per ailà una vasta "villa" mérovingienne de contunh carolingienne ? Harbulot (En la Meuse de antany), suggerís en ensajada de las luses de la toponymie, una origina gallo-romaine ; l'actual toponyme en avent #èsser compausat (cossí l'avèm mencionada mai elevat) d'un nom de proprietari seguit de la désinence "-acum" #que s'es transformat en -ey al fil dels tempses, de contunh ne -i. Fauta de certitud, apareis #que Arrancy a #èsser creat cap a 560 al meteis temps que Remenoncourt, del temps que las Eurantes an donat l'an 596, pel pòrti Eleutère e la siá filha Waldrade primièra, abbesse de Saint-Pierre-a los-Nonains de Mètz.
550-560 : Aigulphe, avesque de Mètz #procurar Arrancy (Aranceim) pel favor de Théodebert II, rei de Austrasie, al abbaye de Saint-Pierre de Mètz.
Le village remonte à une haute antiquité, comme la plupart des localités lorraines, de nombreux vestiges antiques en sont le témoignage. On dit qu'Aigulphe, évêque de Metz (578-598), procura par la faveur de Théodebert, roi d'Austrasie, la terre d'Arrancy à l'abbaye de Saint-Pierre de Metz. Le chapitre de la cathédrale de Verdun possédait à Arrancy des biens mentionnés dans la bulle de Léon IX en 1049. Après avoir fait partie du comté de Bar, Arrancy fut compris dans les Terres Communes, appartenant par indivis aux Comtes de Bar et de Luxembourg. Entre 1193 et 1212, il obtint une charte d'affranchissement d'Ermesinde, comtesse de Luxembourg et de Thiebaut 1er de Bar, comte de Stenay et de Briey son mari.
Le village demeura en possession des deux maisons jusqu'en 1601, époque où une convention entre le duc Charles III de Lorraine et l'infante Isabelle, régente des Pays-Bas, l'assigna définitivement à la Lorraine.
Les origines du village sont assez obscures car nous n'avons pas de certitudes de dates et de conditions de la création d'Arrancy. Selon Jeantin, Arrancy et les Eurantes formaient "aux temps anciens" (sans précision) un seul domaine de sept fermes. Faut-il entendre par là une vaste "villa" mérovingienne puis carolingienne ? Harbulot (dans la Meuse d'autrefois), suggère en regard des lumières de la toponymie, une origine gallo-romaine ; l'actuel toponyme ayant été composé (comme nous l'avons mentionné plus haut) d'un nom de propriétaire suivi de la désinence "-acum" qui s'est transformé en -ey au fil des temps, puis en -y. Faute de certitude, il apparaît qu'Arrancy a été créé vers 560 en même temps que Remenoncourt, tandis que les Eurantes sont données en 596, par le duc Eleutère et sa fille Waldrade première, abbesse de Saint-Pierre-aux-Nonains de Metz.
550-560 : Aigulphe, évêque de Metz procura Arrancy (Aranceim) par la faveur de Théodebert II, roi d'Austrasie, à l'abbaye de Saint-Pierre de Metz.
Villamediana de Iregua
Villamediana de Iregua es una comuna de la Rioja.
Vòrs e Bar
Vòrs e Bar (Bor-et-Bar en francés, Bors en 1793, Bors et Bars en 1801 ) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Abans la Revolucion, i aviá doas comunautats, Vòrs e Bar. Sembla que venguèron totas doas comunas, mas tre 1794 s'èran jonchas dins una sola comuna.
La Pobla Llarga
220px|vinheta Pobla Llarga es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Namur
Ocupat tre lo Neolitic, lo jonhent de Sambre e de Mòsa vegèt náisser la ciutat romana al començament de nòstra èra. Ancian fèu dels comtes de Namur restacat successivament als ostals de Flandra e d’Enaut, de Courtenay, de Luxemborg puèi de Dampierre, possession dels ducs de Borgonha puèi de l'Empèri Absborgés, la ciutadèla de Namur foguèt l'enjòc de nombroses sètges durant los sègles. Malgrat los degalhs patits pels conflictes, la vila consèrva un patrimòni ric. Es tanben lo sètge de la diocèsi que ne pòrta lo nom dempuèi sa crecion en 1559.
Uèi capitala regionala, la vila es lo sètge del Parlament de Valonia, del Govèrn Valon e del Servici Public de Valonia, mas tanben la vila ostessa del Festenal Internacional del Filme Francofòn, del festenal d'arts foranas Namur en Mai, del KIKK Festival e del Verdur Rock, e d'un maraton internacional. Aculhís tanben mai d’un establiment d'ensenhament superior dont una universitat. thumb|left|400px|Vista de Namur
Aurensan (Gers)
Aurensan o Aurençan (Aurensan en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Aurensan qu'es atestat au sègle XI, Auranza (o Aurenza, segon Negre). Segon Dauzat, Aurensan / Aurençan que veng d'un nom latin d'òme *Aurentius (inatestat, inferit de Aurentus), dab lo sufixe -anum. Aquera explica que mia a la grafia Aurençan. Segon d'Ernèst Negre, Aurensan que veng de l'etnic *Auriensis / Aurensis « sortit d'Ourense, en latin Auria » ; aquera invencion de Negre qu'ei de segur especulativa. Pr'aquò, dens lo dobte, la grafia Aurensan qu'ei admissibla.
Gelamala
Gela o Gèla qu'ei una varianta de vièla, era-medisha varianta de vila (sovent un francisme en Gasconha, o un latinisme), deu latin villa, , , ací au sens medieval de « vilatge ». Los noms d'aqueth tipe que son conservats dens la meitat oèst de Gers, especiaument au nòrd, près de Condòm, mès tanben dens los Hauts Pirenèus, maugrat lo remplaçament per vila, pr'amor deu francés (o deu latin villa). Mala qu'avè lo sens de « maishanta » e benlèu que la motivacion d'aqueth adjectiu es la maishanta qualitat deus sòus (lo lòc qu'es tot penent).
Economia
Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)
Matèria
En fisica, la matèria es tota causa que possedís una massa, ocupa un espaci e es subjècte a inèrcia.
Après la descubèrta de l'identitat onda-particula per Louis-Victor de Broglie, e de l'equacion E = mc2, se pòt pas far una distincion clara entre matèria e energia. Maugrat aquò se considèra generalament que la matèria es tot fermion, doncas leptons, o quarks. Lei leptons se caracterizan per complir lo principi d'exclusion de Pauli que fa que dos fermions identics pòdon pas ocupar un meteis estat quantic au meteis temps. Mentre que lei bosons, que transmeton lei fòrças entre lei fermions, e complisson pas l'exclusion de Pauli, doncas fòrça bosons pòdon èsser au meteis estat quantic a un temps, se considèran energia.
Saint-Laurent-sur-Sèvre
Saint-Laurent-sur-Sèvre es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Nòtas
<references group="N"/>
Vilanòva de Magalona
Vilanòva de Magalona (Villeneuve-lès-Maguelone en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lanaudière
Lanaudière es una region administrativa de la província canadiana del Quebèc, situada a unes trenta quilomètres al nòrd-èst de Montreal.
Vilanòva de Magalona
Geografia
Situada a las pòrtas de Montpelhièr e banhada per la Mediterranèa, Vilanòva de Magalona beneficia d’una situacion geografica privilegiada.
Lo territòri es situat dins la plana de la Mausson, au ras dels estanhs e de la mar Mediterranèa, compren tanben una partida dau massís de la Gardiòla.
Los paisatges variats - garriga, lònas, litoral - abrigan una fauna e una flòra d’une granda diversitat.
L'aglomeracion principala, se tròba a aperaquí uèit quilomètres au sud-sud-oèst dau centre istoric de Montpelhièr. Compren un vilatge medieval enrodat per de quartièrs de villas. Entre la vila e lo pont de Vilanòva (sus la rota D612, l'anciana rota nacionala 112), l'abitat es escampilhat a l'entorn de l'arrèst SNCF, levat au masatge lo Pont de Vilanòva. Au nivèl de l'escambiador entre la D612 e la D185 religant Vilanòva a Fabrègas foguèron bastidas una preson e una zona d'activitat, dicha dau Larzat.
La plana a permis la viticultura a partir du, mentre que las primièras còlas e pendas dau massís la Gardiòla son utilizats coma camp de tir militar e carrièra.
thumb|left|Lo "Mas daus Quinze". Le sud-èst dau territòri es constituït d'estanhs dont la superfícia es partejada amb Palavàs (estanhs de l'Arnel e dau Prevost) e Vic de la Gardiòla (estanhs dels Morres e de Pèira Blanca). Aqueles estanhs son copats en dos pel canal de Ròse a Sèta. Au sud d'aquel, se tròba un cordon de dunas long d'aperaquí nòu quilomètres e l'illa de Magalona que i foguèt fondat lo sètge de l'avescat a l'Edat Mejana. Au sud-oèst de la vila, a proximitat de l'estanh de Vic, una zona umida a permés l'activitat salina.
Toponimia
La comuna de Villeneuve-lez-Maguelonne (en francés) es nomada Villeneuve-Angoulême a la restauracion monarquica de 1815 e retròba son nom en 1830. En 1992, pèrd una n dins Maguelone.
Las fòrmas ancianas son : villam... cujus vocabulum est Villanova en 819, Magalone seu Villenove en 1055, in territorio Villenove en 1080-1104, [ecclesia]... de Villanova en 1095, hominum de Villanova en 1097, castello de Villa-nova en 1114,  castro de Villa nova en 1121, in mercato de Villanova, in furnis de Villanova en 1143, parrochia S. Stephani de Villanova en 1152, 1177, de Villanova, sense data [sègle XII ?], castri Villaenovae en 1208, de Villanova prope Magalona en 1330, vicarius de Villanova en 1392, Vilanova de Magalona en 1419, Villeneufve en 1514, 1526, 1626, Villenove en 1529, 1550, 1570, Villeneufve de Maguelonne en 1632, Villeneuve en 1648, 1740-60, 1771, Villeneuve-les-Maguelonne en 1740-60,  Villeneuve Les Maguelone en 1740-60, Villeneuve les Maguelonne en 1770-71 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, una Vilanòva es una aglomeracion novèla, fondada a l'Edat Mejana per un senhor o una comunautat religiosa, sense que la preséncia de franquesas acordadas als abitants siá mençonada dins lo nom ; segon Hamlin, lo latin villa nova a lo sens de « domèni novèl », fondat generalament per un senhor a l'Edat Mejana; l'evolucion semantica del mot villa > vila es en rapòrt amb l'importància creissenta de certanas fondacions.
Magalona
Veire a l'article.
Bissy-la-Mâconnaise
Bissy-la-Mâconnaise es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Polinyà de Xúquer
Polinyà de Xúquer es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Villanueva de Cameros
Villanueva de Cameros es una comuna de la Rioja.
Ngungwel
Lo ngungwel (o egungwel, ngangoulou) es una lenga banto parlada en Republica de Còngo.
Classificacion
Per Nurse e Philippson (2003), lo ngungwel fa partida d'un grop teke.
Villarejo
Villarejo es una comuna de la Rioja.
Nikola Gruevski
thumb|250px|Nikola Gruevski en 2007
Nikola Gruevski (en macedonian: Никола Груевски; Skopje, 31 d'agost de 1970) es un politician macedonian. Foguèt Primièr ministre de la Republica de Macedònia dempuèi lo 27 d'agost de 2006 fins que se vegèt constrench de demissionar lo 18 de genièr de 2016 en seguida de la Revolucion de las Colors e de l'acòrdi de Pržino.
Villar de Torre
Villar de Torre es una comuna de la Rioja.
Villemareuil
Villemareuil es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Bergues-sur-Sambre
Bergues-sur-Sambre es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Comuna situada sus la RD 1043
Commune située sur la RD 1043.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villarroya
Villarroya es una comuna de la Rioja.
Lista dels primièrs ministres de Sant Vincenç e las Grenadinas
border|thumb|right|100px|Bandièra de Sant Vincenç e las Grenadinas Lo primièr ministre es lo cap de govèrn de Sant Vincenç e las Grenadinas.
Sulla mia pelle
Sulla mia pelle es lo títol del primièr album de Noemi.
Pacé (Orne)
Pacé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Çò meridià De Greenwich trauèssa Pacé als luòcs-diches Montrayé, La Gouvrie, La Baujum e Lo Rocheret.
Le méridien de Greenwich traverse Pacé aux lieux-dits Montrayé, La Gouvrie, La Folie et Le Rocheret.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Anura
L'òrdre dels Anoras o Salientia recampa d’anfibians sens coa. Entran dins aquesta categoria las granhòtas, reinetas e grapauds, amb cap larg, de patas posterioras e una cintura pelviana plan desvolopada que lor permet de sautar.
L'òrdre dels Anoras foguèt creat per Blasius Merrem (1761-1824) en 1820.
Potries
Potríes es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Miralhs dels princes
Los Miralhs dels princes (Specula principium) son del genre literari del miralh, aparegut a l’Edat Mejana, e son de menas de tractats d'etica, de dralha de seguir, de precèptes morals especificament destinats als caps d'Estat.
Istòria
vinheta|Super Physicam Aristotelis, 1595 Escrichs per de conselhièrs (sovent de teologians) destinat a de sobeirans, existisson ja pendent l'Antiquitat jos una forma diferenta, mas se desvelopèron subretot al sègle VIII. Los Miralhs dels princes constituisson una mena de manual compausat de conselhs e de precèptes morals destinats a mostrar al sobeiran la dralha de seguir per regnar segon la volontat de Dieu. Coma lor nom l'indica, aquestes tractats fan figura de miralh renbatent l'imatge, la descripcion del rei perfièche.
Fòrça tèxtes redigits en grèc per de filosòfs pagans (Jamblic, Sopatros, Temistios) e un teologian crestian (Eusèbi de Cesarèa) a sègle IV ApC, a una epòca de cambiament de l'empèri roman, un periòde de transicion entre lo mond grecoroman e los començaments de las civilizacions medievalas (latina, bizantina e arabia). Aqueste diferents corrents de pensada pòrtan sus çò que seriá lo bon govèrn; sus çò que fa qu'un rei es bon; sus las qualitats moralas e intellectualas, las responsabilitats e las foncions del melhor governaire; sul sens de la politica.
Dins la tradicion islamica, los mai ancians tractats d'etica gouvernamentala coneguts son del sègle VIIIe, ,. Los primièrs Miralhs dels princes serián aquestes d'Abd al-Hamid Ibn Yahya e l'Adab al-kabir d'Ibn al-Muqaffa.
Un dels mai celèbres, lo Kitâb at-tibr al-masbûk fî nasîhat al-mulûk (Lo miralh duel prince e lo conselh als reis), es compausat per l'imam Abû Hamid Al-Ghazâlî a la fin de sa vida, entre 1105 e 1111.
Centre-du-Québec
Centre-du-Québec es una region administrativa de la província canadiana del Quebèc, situada a la riba sud del Sant Laurenç entre Montreal e la Vila de Quebèc.
Miralhs dels princes
Istòria
En Euròpa, lo primièr verai « Miralh dels princes » de l'epòca carolingiana foguèt la Via regia escricha per Emaragd de Saint-Mihiel vèrs 813, e que lo destinatari seriá Loís lo Pitós, alara qu’èra pas encara emperaire. Lo tèxte d’Esmaragde ten una fòrça valor morala que l'autor liga estrechament al domèni politic e a la persona del roi. D’entre d'autres escrichs d’aqueste tipe, la Ciropedia de Xenofont foguèt imitada a l’Edat Mejana coma modèl del genre Miralh dels princes. Cal tanben citar De regis persona et regio ministerio d'Incmar de Rems, redigit en 873, que ten un vejaire de la fonccion dels evèsques qu’es plan destriada de l'autoritat reiala. Un obratge màger dins la linhada dels Miralhs dels princes es De institutione regia que Jonas d'Orleans vèrs 831 per Pepin d'Aquitània, un dels filh de Loís lo Pietós. De institutione regia fonda la reialtat sus de vertuts moralas necessàrias per la recerca de l’esalut de l'alma e de l'amor de Dieu. Din aqueste agach, los Miralhs dels princes tòcan tanben los rapòrts dels poders, lp poder temporal e lo poder sacerdotal, e lor posicion a vejaire de Dieu.
Vetulicolia
Los vetulicolis (Vetulicolia), es a embrancament d'animals arcaïcs, apareguts dins lo biotòp d'Ediacara.
Los pus ancians d'entre eles, los Didazoonidae e los Vetulicolidae, avián l'aparéncia de coissins circulars.
Nombre positiu
Un nombre positiu es un nombre qu'es superior a zèro, per exemple 3 o e.
Quand se parla de nombres positius o negatius, lo nombre zèro es sovent exclusit. Per exemple, N. Bourbaki soslinha:.
Niederlauterbach
Niederlauterbach en alemannisch (Niederlauterbach en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst.
Nombre positiu
Proprietats
La diferéncia de dos nombres positius pòt èsser positiva o negativa. Per exemple 2 − 3 = −1 e 5 − 2 = 3.
Lo produch d'un nombre positiu e d'un nombre estrictament positiu es pas necessàriament estrictament positiu, que lo primièr nombre pòt èsser nul.
Puçol
Puçol es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Grand Central Terminal
drecha|sens_quadre Grand Central Terminal (sovent apelat Grand Central Station) es una gara ferroviària nòvayorkesa, situada al centre de l'arrondiment de Manhattan, dins lo quartièr de Midtown (entre la 42e carrièra e Park Avenue). Al temps que sèm, es un terminal de trens locals (de banlèga e regionals) espleitats per la MTA. Los trens de grandas linhas an totes estat reportats sus la modèrna Pennsylvania Station.
Es tanben una granda estacion del mètro, ont l'òm troba de correspondéncias entre las linhas 4, 5, 6 e 7.
Montvalezan
Montvalezan en arpitan (Montvalezan en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Situada en la pujada del caulet del Pichon-Sant-Bernard.
Située dans la montée du col du Petit-Saint-Bernard.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les Portes-en-Ré
Les Portes-en-Ré es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Èra Saka
L'èra Saka s'utiliza dins lo calendier nacionau d'Índia, quauquei calendiers indoïstas coma aqueu de Bali en Indonesia e lo calendier bodista en Cambòtja. Son an zèro es pròche de l'equinòcci d'ivèrn de l'an 78 après J.-C.
« Saka » es tanben lo nom d'una dei tribús nombrosas que conquistèron Índia partent dau nòrd-oèst, onte establiguèron la dominacion deis Indo-Scitas.
Mascarvila
Mascarvila (Mascarville en francés) es una comuna lengadociana de Lauragués, situada dins lo departament de la Nauta Garona e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situat al nòrd de Lauragués al còr d'Occitània a 30 km a l'èst de Tolosa suls rius de Gojona e de Dragona. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Dauzat e Rostaing qu'explican Mascarvila per un nom germanic d'òme, Mascarius (latinizacion), ambe l'apondi del resultat de villa, « granda proprietat ». Es logic : la finala vila a la fin del nom e pas al començament es sovent associada a la colonizacion franca e donc Mascar a plan de rasons d'èsser un nom germanic.
Miquèu Grosclaude explica tanben Mascaràs, Mascarans e Haron e Mascarans per un nom de persona Mascarus. Cal precisar tanben que Mascarus èra dins una inscripcion latina de 55, çò qu'empacha, segon Ernèst Negre, de l'interpretar coma germanic; Mascarus seriá gallés e Ernèst Negre se pensa qu'auriá lo sens de « negre » [suposicion benlèu explicada pel vèrbe occitan mascarar]. Xavier Delamarre coneis pas Mascaros, mès sonque Mascios. Que Mascar(us) siá purament germanic o manlevat a data anciana pels germans als cèltas, la preséncia de l'òrdre germanic determinant-determinat a Mascarvila, d'un sufixe germanic a Mascarens (comuna de Lautrèc) mòstran que los germans utilizèron lo nom.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Mascarvila èra del comtat de Caramanh [incorporat a la província de Lengadòc en 1779], de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa, annèxa d'Albiac, es Sent Estève (o Estèfe). Tanlèu 1790, Mascarvila èra del canton de Caramanh. En 2015, suprimiguèron le canton de Caramanh e Mascarvila passèc al canton de Revèl, largament espandit.
Robert Kocharian
Robert Sedraki Kocharian, engenhaire e òme politic n. 1954, foguèt president d'Armenia entre 1998 e 2008. Tanben foguèt primièr ministre del país, entre 1997 e 1998.
Puebla de San Miguel
Puebla de San Miguel es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Champ Menesterí
Champ Menesterí  (Champnétery en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Champ-menesteris.
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion de Champ Menesterí en Nauta Vinhana
Servigny-lès-Sainte-Barbe
Servigny-lès-Sainte-Barbe es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Servigny-lès-Santa-Barba a situat en lo Nòrd-Es de la França. Se tròba entre la plana de la Woëvre, lo scenari lorrain e lo massís palatin. La municipalitat se tròba sus un talus alongat seguent la Rota Départementale 3 e environat de planas. Al Nòrd-Es de la municipalitat s'estend lo bòsc de Sant-Hubert. Servigny-lès-Santa-Barba a situat a una trentena de quilomètres de la frontièra alemanda e a una desena de quilomètres del centre de Mètz.
Servigny-lès-Sainte-Barbe est située dans le Nòrd-Est de la France. Elle se trouve entre la plaine de la Woëvre, le plateau lorrain et le massif palatin. La commune se trouve sur un talus allongé suivant la Route Départementale 3 et entouré de plaines. Au Nord-Est de la commune s'étale la forêt de Saint-Hubert. Servigny-lès-Sainte-Barbe est située à une trentaine de kilomètres de la frontière allemande et à une dizaine de kilomètres du centre de Metz.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lee Hsien Loong
Lee Hsien Loong, militar e òme politic n. 1952, es l'actual Primièr ministre de Singapor.
Samuel de Champlain
Samuel de Champlain nascut Samuel Champlain; Brouage o La Rochelle, Aunis, França, batejat lo 13 d'agost de 1574 - Vila de Quebèc, Nòva França, 25 de decembre de 1635) foguèt un explorador, geograf, cartograf, soldat e diplomat francés. Conegut coma lo Paire de la Nòva França, fondèt la vila de Quebèc lo 3 de julh de 1608. Es important dins l'istòria de Canadà perqué faguèt la primièra mapa precisa de la còsta, çò qu'ajudèt a establir de poblaments nòus.
Metropolitan Transportation Authority
drecha|sens_quadre|60px La Metropolitan Transportation Authority (conneguda jos l'acronim MTA) es una entrepresa publica, cargada de la gestion dels transpòrts publics dins la vila de Nòva York e son aglomeracion. Desservís dotze comtats del sud de l'Estat de Nòva York, atal que dos comtats dins l'Estat vesin de Connecticut. Constituís lo mai grand malhum de transpòrt en comun d'America del Nòrd e desservís una populacion de mai de 15 milions de personas.
Los malhums de la MTA
La MTA espleicha sièis malhums :
Montbonnot-Saint-Martin
Montbonnot-Saint-Martin es una comuna arpitana dau Daufinat, situada administrativament dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
En s'estendent de la plana de la Isère a las coteaux de la Chartreuse, Montbonnot pòt èsser dividida en doas parts principalas.
S'arriba d'una part a l'autre pel camin de la Souchière, sentier piétonnier, o per doas rotas, la rota de la Doça e lo camin Sant-Martin de contunh la RN90 (après un passatge dins la vila de Meylan)
S'étendant de la plaine de l'Isère aux coteaux de la Chartreuse, Montbonnot peut être divisée en deux parties principales.
On passe d'une partie à l'autre par le chemin de la Souchière, sentier piétonnier, ou par deux routes, la route de la Doux et le chemin Saint-Martin puis la RN90 (après un passage dans la ville de Meylan)
Halldór Már Stefánsson
Halldor Mar es lo nom artistic que Halldór Már Stefánsson desvolòpa jos el la siá carrièra musicala. Cantautor e guitarrista nascut a Reykjavík, Islàndia. La siá musica es basada en lo fòlc acostic e alternatiu. Es a l'ora d'ara tanben compausant del grop de pop ròck Wiggum.
Biografia
Halldór Már Stefánsson, Nascut a Reykjavík (Islàndia), es estat musician dempuèi pichon, quand li donava a las olas e padenas de la siá maire dins un pichon pòble d'Islàndia. Mas se consacrèt pas ni a la batariá, ni al piano, coma el desirava: foguèt la guitarra çò que li enamorèt. L'a tocada en totas las siás formas, mas estudièt a fons la siá version classica.
Inícia los sieus estudis de guitarra amb lo professor Örn Vinðar Erlendsson al Conservatòri de Akureyri. Lo 1993 se transpòrta a Barcelona per realizar d'estudis de perfeccionament de guitarra a l'escòla Luthier d'Arts Musicales amb los professors Arnaldur Arnarson e Alex Garrobé. A participat coma actor a cursets internacionales amb mèstres coma David Russell, Hopkinson Smith, Manuel Barrueco o José Tomás Pérez Selles. Mai endavant recor Islàndia e Espanha coma solista e fa partida de «Mosaic, Barcelona's Pernejar Quatrin».
A 2004 collabòra en lo disc "Amb las mans" del compositor e guitarrista Eduard Rodès en interpretant una pèça nomenada "La Luz" e inspirada en la vida de Ferrer e Gàrdia, conegut lliurepensador afusellat l'an 1909 ras dels disturbis de la Setmana Tragica. O fa de forma magistrala e apòrta una interpretacion perfiècha. La pèça se presentèt en public lo 13 d'octòbre de 2003, anniversari del afusellament de Ferrer e Gàrdia, en los locales de la Fondacion Ferrer e Gàrdia de Barcelona.
A 2006, lo quite Eduard Rodès edita un nòu disc jol nom "Republica Mediterránea", ont Halldor Mar tòrna collaborar en interpretant lo tèma "Al Iskandariyah".
Amb lo passatge del temps comencèt a crear la siá pròpria musica en la presentant en pichons concèrts per pubs irlandeses, ont fa d'ans qu'anima la nuèch barcelonesa.
L'an 2009 s'edita lo sieu primièr album en solitari, Simple, jol sagèth Daruma Remembres. Lo disc se graua a l'estudi Lo Tostadero amb l'ajuda del productor Marc Molas.
E tal coma ditz lo sieu nom es, dins de la siá complexitat, un disc simple. Variat, intens, elaborat, mas simple. Lo disc arriba al mercat en novembre del meteis an.
Lo disc a recebut de bonas criticas de la part de mejans informatius musicales coma Mondosonoro, Binaural o Planeta Indie.
A decembre d'aquel meteis an fichan pel sagèth Lo Genio Equivocado Discs.
La Calm d'Orcet
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Halldór Már Stefánsson
Biografia
Lo 2014 publica lo disc "Winds", ont versiona a l'anglés un total de dètz cançons del movement de la nòva cançon catalana, coma "País Pichon" de Lluis Llach o "Al vent" de Raimon.
Referéncies
<div class="reflist references-column-count references-column-count-2" style="column-count: 2; -moz-column-count: 2; -webkit-column-count: 2; list-style-type:decimal;">
Briciole
Briciole es lo títol del primièr single de la cantaira italiana Noemi.
Substituciabilitat
La substituciabilitat es un principi de la programacion informatica. Afirma que se S es un sotatipe de T, alora se pòu substituir d'objèctes de tipe S en d'objèctes de tipe T sens alterar lei proprietats desirablas d'aqueu programa (exactitud, pretzfach ben executat...).
Lo principi es sovent utilizat en programacion orientada objècte.
Arbeishan
Arbeishan (Arbéchan o Arbechan en francés) qu'es ua anciana comuna gascoa, situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. Despuish 1821, qu'es annexada a Sent Joan lo Comdau.
Geografia
Lo vilatge d'Arbeishan qu'es sus ua tuca de 264 m a l'oèst-sud-oèst e a 2 km de Sent Joan lo Comdau. Que i a un accès dirècte a la RN 21 dempuish Aush sense passar per Sent Joan (cap a Pey) e ua sortida en direccion de Tarba (cap a La Poste Neuve, en passant per En Bidet, direccion de Labejan). Lo vilatge qu'èra tant vau díser arren, mès dempuish quauques annadas que i a plan de construccions navèras, pr'amor de las vistas e perqué Aush qu'es a 13-14 km. La glèisa que s'es conservada.
Toponimia
Ni Dauzat e Rostaing, nimei los Féniés disen pas arren d'aquera anciana comuna. Çò qui sembla segur qu'es en finala lo sufixe latin -anum (o gallés -ānon). Arbeishan qu'èra probablament ua grana proprietat antica. Lo nom deu mèste qu'èra benlèu Albicius, nomen latin (resultat esperat *Aubeishan), o *Arbacios, nom gallés inatestat (resultat esperat *Arbaishan). Teoricament, dens lo prumèr cas, lo nom que pòt passar de *Albeissan(o) a *Arbeissan(o) per rotacisme; dens lo segond cas, *Arbaishan que's pòt dissimilar en *Arbeishan. Tanben, un crosament deus dus noms de persona es pas impossible : *Arbicius. Mès tombam dens l'especulatiu e benlèu que la solucion es diferenta.
Aubréville
Aubréville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Giovanni Gasparro
Giovanni Gasparro es un artiste-pintre italian nascut lo 22 d'octòbre de 1983 a Bari. Es conegut per son art neo-barròc amb tèmas traches de la tradicion catolica e qu'assaja de seguir la grand linhada de la pintura de la Renaissença.
Lequio Berria
Lequio Berria (Lech en piemontés) es una comuna del marquesat de Saluças, situada a unes 60 quilomètres al sud-èst de Turin e a unes 50 quilomètres al nòrd-èst de Coni. Administrativament, es dins la Província de Coni e la region de Piemont, dins l'estat italian. Es coneguda per sas avelanas.
Istòria
Es cedit al marqués de Saluças en 1190. Càmbia de mans abans de tornar an aquel marquesat entrò son annexion a Savòia en 1601.
Villaverde de Rioja
Villaverde de Rioja es una comuna de la Rioja.
Anonai Ròse Agló
La Comunautat d'aglomeracion Anonai Ròse Agló es una intercomunalitat de la Republica Francesa, situaa dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups ancianament de Ròse-Aups. Son còdi SIREN es 200072015.
Bains
Bainhs o Bains [bojs] (Bains en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Villoslada de Cameros
Villoslada de Cameros es una comuna de la Rioja.
Anonai Ròse Agló
Istòria
Lo 1èr de genèir 2017, la comunautat d'aglomeracion resulta de la fusion de la comunautat d'aglomeracion dau Bassin d'Anonai (a Davesiu), las 16 comunas), de la comunautat de comunas Vivaròse (a Peugre), las 11 comunas) e de las comunas d'Ardoitz e de Quintenàs, vengüas de la de la comunautat de comunas de la Vau d'Ai, a Quintenàs). La CA residís a Davesiu.
Bains
Geografia
Coendres (fr. Cordes)
Anonai Ròse Agló
Composicion
Le nom de la comuna es segut dau nom de l'intercomunalitat precedenta. Per l'òrdre alfabetic, los agionimes son per defècte en Sant(a).
Una partida daus noms son supausats.
Bains
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
La larja via que lo camin seg cap al nord es l'anciana Via Bolena, represa pels Romans, connectava Lion a Tolosa.
Associacion Canadiana de Fotbòl
L'Associacion Canadiana de Fotbòl (Canada Soccer Association CSA) es una associacion agropant lei clubs de fotbòl de Canadà e organizant lei competicions nacionalas e lei partidas internacionalas de la seleccion de Canadà.
La federacion nacionala de Canadà foguèt fondada en 1912. Es afiliada a la FIFA despuei 1913 e es membre de la CONCACAF despuei 1961.
Viniegra de Abajo
Viniegra de Abajo es una comuna de la Rioja.
Marin
Marin en arpitan (Marin en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
L'amore si odia
L'amore si odia es lo títol del segond single de la cantaira Noemi, interpreta amb Fiorella Mannoia.
Lista dels primièrs ministres de Singapor
thumb|right|100px|Blason de Singapor Lo primièr ministre es lo cap de govèrn de Singapor.
Vaquí la lista dels primièrs ministres de Singapor dempuèi 1959.
Arronda (solfegi)
100px|thumb|Arronda e pausa En solfegi, ua arronda (var. redonda, redona) qu'ei ua nòta qui la soa durada b'ei la mei longa e qui vau 4 temps dens ua mesura. Que dura lo doble d'ua blanca.
Sant Andrieu
Sant Andrieu (Sent Andrieu) pòt èsser :
Arronda (solfegi)
Lo silenci d'ua longor egau qu'ei notat dab ua pausa.
Marcat de l'Abasto
thumb|150px|left|Interior de l'abastothumb|200px|Famosa façada de l'abasto sus l'avienguda Corrientesthumb|left|200px|Ancian marcat de l'Abasto en 1925thumb|200px|McDonald's Kosher de l'AbastoLo Marcat de l'Abasto de Buenos Aires que provesí la ciutat en fruts e legumatges dinc au son abandon en 1984. A partir de 1999 que cambiè de vocacion entà tornà's en un deus centers comerciaus màgers de la capitala argentina dab lo nom d'Abasto Shopping.
Sofòcles
Sofòcles (en grèc: Σοφοκλῆς (Sophoklễs)), nascut a Colonos (actual quartièr popular d'Atenas) en 496 o 495 ab. C. e mòrt en 406 o 405 ab. C. es un dels tres grands tragedians grècs que lor òbra es en partida coneguda, amb Esquil (526-456) e Euripides (480-406). Es subretot l'autor de cent vint-e-doas pèças (que una centena de tragedias), mas se ne coneis pas que sèt uèi. Citat coma paradigma de la tragedia par Aristòtel, subretot per l'usatge que fa del còr e per sa pèça Edip rei, ganhèt tanben lo pus grand nombre de victòrias al concors tragic de las grandas Dionisias (dètz e uèit), e jamai foguèt darrièr.
Marcat de l'Abasto
Que's tròba sus l'avienguda Corrientes (au numèro 3247) dens lo quartièr de Balvanera.
Arrondiment de Rodés
L’arrondiment de Rodés es una division administrativa e una anciana division electorala francesa situada dins la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus e lo departament francés d'Avairon. Lo capluòc es la vila roergassa de Rodés. L'arrondiment s'espandís en Roergue. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Sofòcles
Son teatre rompèt amb la trilogia « ligada » e aprigondiguèt los aspèctes psicologics dels personatges. Sas pèças metent en scèna d'eròis, sovent solitaris o fòragetats (Aias, Antigòna, Edip, Electra), e confrontats a de problèmas morals que venon de la situacion tragica. Comparat amb Esquil, Sofòcles met pas o pauc en scèna los dieus, qu'intervenon solament amb los oracles que lor caractèr escur engana sovent los òmes, sul mòde de l'ironia tragica.
Elements biografics
Los detalhs de la vida de Sofòcles son coneguts, pasmens fòrça mal, mercé a una compilacion anonima, la Soda (Σοῦδα) e a d'autres coma Plutarc o Atenèa. Foguèt lo filh de Sofilòs e nasquèt en 496 (segon la cronica de Paros ) o en 495 (segon son biograf anonim ), a Colonos, vilatge près d'Atenas, ont situèt sa darrièra pèça Edipe a Colonos. Seguèt una fòrt bona educacion, subretot en musica, avent per mèstre lo celèbre Lampros, e en gimnastica: a setze ans, foguèt el que conduguèt lo còr del trionf de Salamina. Contemporanèu de Pericles, Sofòcles coneguèt l'apogèu atenenc, e participèt a la vida politica: foguèt designat entre los elenotames (tresorièrs de la Liga de Delos) en 443 442, e entre los estrategias dos còps. A uechanta tres ans, foguèt tanben un dels dètz conselhièrs designats aprèp lo desastre de Sicília.
Marcat de l'Abasto
Lo purmèr marcat bastit a la fin deu sègle XIX que ho remplaçat peu bastiment actuau que ho bastit enter 1931 e 1934, aqueth dab la capacitat de véner carn e peish.
Lo son nom qu'ei associat dab lo famós cantaire Carlos Gardel chafrat El Morocho del Abasto ("Lo Moret de l'Abasto").
Sofòcles
Elements biografics
La carrièra de tragedian de Sofòcles comencèt en 468. Aquela annada, la trilogia, e en particular son Triptolèm, es coronada del primièr prèmi, davant Esquil. Sofòcles foguèt lo rival d'aquel pendent dotze ans, abans qu'Euripides lo concurrencièsse a son torn a partir de 455.
Sofòcles moriguèt en 406 o 405. Foguèt lo paire de Iofon, filh de l'atenenca Nicostrata, e d'Ariston, filh de la sicioniana Toris. E tanben Leostenès, Stefanos e Menecleidès. Ariston es lo paire de Sofòcles lo Jove, tanben dramaturg thumb|left|Poèta (Sofòcles ?), [[bas relèu en marbre d'epòca ellenistica.]]
Òbras
Sofòcles es l'autor de cent vint-e-tres tragedias, e mai de dramas satirics. Fòrça son perdudas: demòran cent catòrze títols e solament sèt pèças, amb los fragments importants del drama satiric Los Limièrs, trobats en 1912. Sofòcles ganhèt en 468 sa primièra victòria, per la trilogia que Triptolèm, vencent Esquil. Ganhèt en tot dètz e uèit victòrias a las grandas Dionisias e sièis autras a las Leneanas, per un total de vint-e-quatre victòrias, jamai egalat dins la Grècia classica. Ganhèt la darrièra en 409, a uechanta sèt ans, per Filoctetes.
En mai de sas pèças, Sofòcles es l'autor d'òbras divèrsas, coma una òda a Erodòt o, segon Plutarc, un tractat Sul còr (Περὶ χοροῦ), ont expliquèt son pròpri estil e son evolucion. On lui attribue aussi un Παιάν (pean) per Asclepiòs, que Sofòcles participèt a n'introduire lo culte.
Arrondiment de Rodés
Istòria
L'arrondiment se creèt en 1800 dins lo departament d'Avairon. Lo 10 de setembre de 1926, amb la supression de l'arrondiment d'Espaliu, los cantons d'aquel arrondiment siaguèron transferits a l'arrondiment de Rodés : d'Entraigas, d'Espaliu, d'Estanh,  de La Guiòla, del Mur de Barrés, de Sent Amanç, de Sanch Èli, de Sent Ginièis d'Òlt, de Sant Jurvèva. L'arrondiment de Rodés venguèt alara lo pus espandit (3974,36 km²) e lo pus poblat (143 841 abitants en 2014) del departament.
Lo 1èr de genièr de 2017, los arrondiments siaguèron atermenats autrament per tal de s'adaptar als limits de las intercomunalitats. Los arrondiments de Milhau e de Vilafranca de Roergue siaguèron espandits al punt de dintrar dins la corona de l'aglomeracion rodanesa : La Barraca de Fraisse es ara dins l'arrondiment de Vilafranca, Flavinh dins lo de Milhau. Al contrari, los ancians cantons de Severac e de Campanhac passèron de l'arrondiment de Milhau a l'arrondiment de Rodés, mas aquò compensa pas. L'arrondiment de Rodés, limitat a sa partida septentrionala, a perdut 900 km² (2869,7 km²) e mai de 30 000 abitants (111 875 abitants en 2018). L'arrondiment demòra çaquelà lo pus poblat (lo de Milhau, lo pus espandit amb 3741,7 km², a pas que 79 522 abitants).
Composicion a partir de 2015
Dempuèi 2015, los limits dels cantons novèls pòdon èsser acavalats sus dos arrondiments e lo nombre de comunas pòt variar en seguida de la creacion de comunas novèlas : 139 en 2015, 127 en 2016 (dins l'ancian territòri), 79 en 2017 e en 2020.
Sofòcles
Aias
Ben lèu representada vèrs 445, çò que ne fariá la pus anciana de las pèças conservadas de Sofòcles, Aias (Αἴας) conta l'episòdi de la foliá d'Aias: lo guerrièr massacrèt lo bestial de l'armada en cresent d'assassinar los caps Atrides. Davant lo còr dels marins de Salamina, Aias revengut, desesperat, refusa d'èsser consolat per sa companha Tecmessa, exòrta son filh Eurisaces a l'onor e anóncia que se va purificar, se suicidant sus la scèna meteissa, solament amagat per un bartàs. Los pròches constatant sa mòrt se ploran, e Agamemnon accèpta aprèp las suplicacions de Teucros la sepultura d'Aias.
Equacion del segond gra
En matematicas, una equacion del segond gra, o equacion quadratica, es una equacion polinomiala de gra 2, es e dire que pòt s'escriure sota la forma :  ont x es l'inconeguda e las letras a, b e c representon los coeficients, amb a diferent de 0.
Sofòcles
Antigòna
Antigòna (Ἀντιγόνη, Antigónê) es datada amb precision de 442. Per aver enterrat son fraire rebèl Polinices, tuat dins sa luta amb son fraire Eteocles, Antigòna qu'enfrangís la lei de Creon deu èsser punida de mòrt. Lo tiran refusa de cambiar sa decision malgrat los plors del còr dels aujòls de Tebas e las suplicacions de son pròpri filh Emon, promés d'Antigòna. Son los presagis de Tiresias que lo fan cambiar d'avís, mai èra tròp tard: Antigòna e Emon se tuèron l'un l'autre, e la femna del prince, Euridice, se suicidèt tanben.
Equacion del segond gra
Dins l'ensemble dels nombres reals, una tala equacion admet al maxi doas solucions, que correspondon a las abscissis dels eventuals punts d'interseccion de la parabòla d'equacion  amb l'axe de las abscissis dins lo plan dotat d'una marca afina. La posicion d'aquesta parabòla al respècte de l'axe de las abscissis, e donc lo nombre de solucions (0, 1 o 2) es donada pel signe del discriminant. Aqueste darrièr permet tanben d'exprimir aisidament las solucions, que son tanben las raiças de la foncion del segond gra associada.