cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bonaür
Lo bonaür coma fin
« Lo dever deu èsser una necessitat practica incondicionada de l'accion : deu donc valer per totes los èsser rasonables (los sols per qual pòt s'aplicar absoludament un imperatiu) e es sonque a aquel títol qu'es tanben una lei per tota volontat umana. Al contrari, çò qu'es derivat de la quita natura de l'umanitat, çò qu'es derivat d'une sentiments e d'unes penjals e quitament, s'èra possible, d'una direccion que seriá particuliara a la rason umana e deuriá pas necessàriament valer per la volontat de tot èsser rasonable, tot aquò pòt ben nos prevesir una maxima a nòstre usatge mas non una lei...non un principi objectiu segon qu'auriam l'òrdre d'agir, alara que quitament totes los nòstres penjals, las nòstra inclinacions e las disposicions de la nòtra natura i serián contraris. »
Perseguir lo seus bonaür es donc pas un dever, es un punt sus que Kant torna plan sovent. La dissociacion rigorosa entre dever e recerca del bonaür repausa d’en primièr sus un argument purament logic:
« Lo bonaür personal es en efièch una mira que de segur totes los òmes (en rason del vam de lor natura) mas aquela mira se pòt jamai èsser envisatjada coma un dever sens que se contradigam. Çò que cadun inevitablament vòl ja de se meteis, aquò aparten pas al concèpte de dever. Es contradictòri de dire que sèm obligat de concórrer de totas sas fòrças al sieus bonaür. »
A aquò s’apond un obstacle practic, es que las esperenças e los desirs dels uns e dels autres essent contradictòris, se cadun cercava pas que lo sieu bonaür, ne resultariá de conflictes de contunh, çò que avalariá tota escasença de bonaür:
« Es dons estranh, alara que lo desir del bonaür es universal e enseguida tanben ne fa la maxima en vertut de que cadun pausa aquel desir coma principi determinant de sa volontat, qu’aja pogut venir a l’esperit d’òmes sensats de'n far per aquò una lei practica universala. En efièch, alara que d’ordinari una lei universala de la natura fa que tot concòrda, dins aquel ca, se volriam atribuir a la maxima la generalitat d’una lei, ne seguiriá exactament lo quita contrari de l’acòrdi, lo pièger dels conflictes e lo complet anientament de la quita maxima e de sa fin…. Descobrir una lei regissent l’ensemble d'inclinacions tot satisfasent a la condicion de los acordar complètament, vaquí qu'es perfièchament impossible. »
Mas lo fach que soslinhe aquela dificultats significa pas que Kant siá un enemic del bonaür. Al contrari, lo dever al vejaire d'altrú consistís a contribuir a son bonaür:
« Quinas son las fins que son en meteis temps de devers? Son: ma quita perfeccion e lo bonaür d'altrú. Se pòt pas intervertir los tèrmes... Quand es question d'un bonaür que deu èsser per ièu un dever de travalhar coma a ma fin, s'agís necessàriament del bonaür d'autres òmes, de la fin (legitima) que fai tanben per aquí la mieuna fin. »
« Coma lo nòstre amor de nosaltre meteis pòt pas èsser separat del besonh d’èsser tanben amat per d’autres (e de n'èsser ajudat en cas de dangièr), coma fasèm de nosaltre meteis una fin pels autres e qu'aquela maxima pòt pas jamai obligar autrament ques qualificada per formar una lei universala, per enseguida, pel biais de la volontat de far tanben dels autres une fin per nosaltres, lo bonaur d’altrú es une fin qu'es tanben un dever. »
Se donc lo dever al vejaire de se meteis consistís a trabalhar a sa perfeccion morala personala e non a cercar lo sieu bonaür, la dicha recerca es pas per tant contrari a la morala, que pòt contribuir a entretenir la moralitat:
Comunautat d'Aglomeracion Montluçon Comunautat
La  es un agropament de comunas occitanas del departament francés d’Alèir, dins la region administrativa d’Auvèrnhe Ròse Aups.
Bonaür
Lo bonaür coma fin
« L'adversitat, la dolor, l'indigéncia son de grandas tentacions d'enfrànher son dever; lo gaubi, la fòrça, la santat e la prosperitat en general, que s'opausan a aquela influéncia, pòdon donc tanben çò sembla èsser gaitats coma de fins que son en meteis temps dels devers, a saber aquel de trabalhar al sièu bonaür e non pas sonque a aquel d'altrú. Mas alara es pas lo bonaür qu'es la fin mas la moralitat del subjècte. »
Arribats a aquel estadi, vejam aparéisser una question : se deu trabalhar al bonaür d’altrú, mas que pòdi tanben trabalhar al mieu pròpri, cossí repartir los mieus esfòrces entre aqueles qu'an una mira egoïsta e aqueles qu'an una mira altruista? La responsa de Kant es a l'encòp imprecisa e nuanciada :
« Devi far als autres lo sacrifici d’una partida de mon bien-èsser sens esperar de compensacion, qu’est un dever, mas es impossible de determinar amb precision fins a quinas limitas aquò pòt anar. Cal fòrça saber çò qu'es vertadièrament un besonh per cadun seguent son biais de sentir, e cal daissar a cadun lo sonh de le determinar per se meteis. En efièch, exigir lo sacrifici del sieus bonaür, dels sieus besonhs vertadièrs, vendriá una maxima contradictòria en se se s'erigís en lei universala. Atal aquel dever es pas qu’un dever larg, ofrís la latitud de far mai o mens sens que si possible de n'indicar precisament las limitas. La lei val solament per las maximas, non pas per las accions determinadas. »
Pasmens cal pas abandonar per sempre l'exigéncia del bonaür...
Lo bonaür coma consequéncia
Far son dever es la font d’un cert contentament :
« L’òme pensant, quand trionfèt de l’incitacion al vici e qu'es conscient d’aver complit son dever sovent amar, se trapa dins un estat de patz interiora e de contentament que se pòt fòrça plan nomenar bonaür, ont la vertut es ela meteissa la sieuna gratificacion. ….Pasmens es clar que, que pòt se prometre aquela gratificacion de la vertut que de la consciénça d’aver fa son dever, aquela que se nomena en darrièr deu pasmens venir en primièr; es a dire que deu se trapar obligat de far son dever quitament abans e nimai sens que pensa que lo bonaür será la consequéncia de l’observacion del dever. »
Mas lo contentament qu'es aisí question constituí pas un bonaür complet e, dins lo mond tal coma es, se pòt esperar pas que lo bonaür de cadun siá proporcionat a sa vertu t :
« Lo bonaür es l’estat dins lo mond d’un èsser rasonable, per que, dins tota son existéncia, tot va segon son desir e sa volontat, e s'apièja per consequent sus l’acòrdi de la natura amb la mira tota entièra perseguida per aquel èsser, del meteis qu’amb lo principi determinant essencial de sa volontat. Mas la lei morala, coma lei de la libertat, ordona per de principis determinants que devon èsser plan independents de la natura e de l’acòrdi d'aquela amb la nòstra facultat de desirar (coma mobilas); d’un autre costat, l’èsser rasonable qu'agís dins lo mond es de segur pas al meteis temps causa del mond e de la natura d'esprela. Donc, dins la lei morala, i a pas lo mendre principi per una connexion necessària entre la moralitat e lo bonaür proporcionat d’un èsser que, fasent partida del mond, ne depend, e que justament per aquò pòt pas, per sa volontat, èsser causa d'aquela natura e, per çò qu'es de son bonaür, la metre per las sieunas fòrças complètament d’acòrdi amb sos principis practics. »
E pasmens, es la vertut que fa digne d’èsser aürós, e « Per que lo ben siá complet, cal qu'aquel que se conduguèt pas de biais a se far indigne del bonaür pòsca esperar i participar. »
Se trapam aici debans l’antinomia de la rason practica : sola la practica de la vertut fa meritar lo bonaür, mas en fach, segon los mecanismes de la natura, pas res garantís que l'obtenga  efectivament. Per resòlvre aquela antinomia, la rason practica es menada a postular l’immortalitat de l’alma e l’existéncia de Dieu. Aquò, dins l’al delà de la mòrt, premia la vertut pel bonaür.
Kant es tanben un filosòf, non del bonaür, mas de l'especulacion, de l'etica e de la morala.
Friedrich Nietzsche (1844-1900)
Segon Nietzsche, le bonaür es : « Lo sentiment que la poténcia créis, qu'una résisténcia es en via d'èsser susmontada. »
Aquela citacion extracha de l'Antecrist mèna a pensar que Nietzsche vei dins la poténcia la sola viá per l'òme d'aténher aquel sentiment.
Filosofia contemporanèa
Longtemps mespresat pels filosòfs al benefici de la recerca metafisica de la vertat o de la reflexion sus la sciéncia, lo bonaür tornèt recentament lo centre de la reflexion d'unes filosòfs dins la linhada d'Epicur e Espinoza, coma André Comte Sponville (Lo bonaür, desesperadament), Clément Rosset (La fòrça màger), Robert Misrahi (Tractat del bonaür), Michel Onfray (L'art de gausir), Bruno Giuliani (L'experiéncia del bonaür) o Vincent Cespedes (Magica estudi del Bonaür).
Definís coma una « aprobacion incondicionala de l'existéncia » (Cl. Rosset), un « gai deseper » (Comte Sponville) o encara « una jòia totala de viure » (Giuliani), la nocion de bonaür recobrís tot sentiment de « satisfaccion globala ». L'apròche filosofic s'enriquís de las apròches psicologics coma Csikszentmihalyi (Viure, psicologia del bonaür), Tal Ben Shahar (L'aprendisstage del bonaür) o Christophe André (Imparfièch, liures e auroses), d'apròches esperitals coma Krishnamurti (Lo sens del bonaür) o Matthieu Ricard (Plaid pel bonaür) e quitament apròches psicofilosofics coma aquela de Frederic Fappani von Lothringen (Educacion al bonaür, Los complexats del bonaür).
Chanet
Chanet (oficialament en francés Chanet) es una anciana comuna auvernhassa, situada dins lo departament del Chantal e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe. Dempueis 1964, es annexada a la comuna d'Alancha.
Bonaür
Filosofia contemporanèa
La filosafia contemporanèa torna donc a l'Etica coma recerca d'una saviesa practica al quotidian, basada suls exercicis esperituals de l'antiquitat (cf. Pierre Hadot), çò qu'explica sens dobte lo reviudament d'interés recent del grand public per la filosofia. Fàcia a aquela tendéncia que fa de la filosofia una viá per aténher lo bonaür, Roger-Pol Droit publica en 2015 La filosofia fa pas lo bonaür… e es tan melhor ont « s'ofusca que se pòsca considerar que la filosofia siá reducha a la simpla e anacronica reviscòl de la pensada dels sabents antics, es a dire un exercici esperital permetent « la liberacion de la jòia aclapada dins lo còr de cadun », per utilizar l'expression de Frédéric Lenoir, l'un dels « prèire » mai actius d'aquela novèla evangelizacion de las massas malaürosas. » ..
Chanet
Geografia
La superficia de la comuna èra de 11,04km².
Bonaür
Filosofia bodista
En filosofia bodista, l'èsser evitarà d'èsser dins lo desir que sens que, sa vida trantolarà entre lo plaier e lo desplaser. Donc lo bonaür es mai la recerca d'un estat de consciéncia d'èsser a se e d'apartenença al mond. L'èsser mira un cert destacament eventualament tintat de compassion. Las emocions son de factors de perturbacions alara que lo bonaür es calma e armonia. Lo Nirvana es l'expression suprèma d'un bonaür que seriá pas mai (alara) qualifiable tant seriá intemporal e acausal.
Chanet
Toponimia
Lo nom es atestat en 1187, Chanet. Vendriá del latin canna, « canavèra, rausa, rausèl » e del sufixe collectiu (que marca la preséncia o l'abondància) -etum, o de lors resultats.
Ipodròm de la Cepièra
L'ipodròm de la Cepièra se situa dins le quartièr de la Cepièra a Tolosa en Lengadòc.
Presentacion
La vila de Tolosa es proprietària de l'ipodròm e renda los terrens a la Societat Esportiva de las Corsas de Tolosa. Situat a 4 quilomètres de la Plaça del Capitòli, sus un airal de 34 ectaras. Fosguèc inaugurat en 1866.
Accès e acuèlh del public
L'ipodròm de la Cepièra es accessible:
Bonaür
En psicologia
drecha|vinheta|250x250px|Plenitud de l'instant, los pescaire al solelh levar sus la plaja de Nusa Dua a Bali.
Psicanalisi
L'apròche de la psicanalisi invita a pensar l'èsser uman coma essent neurosat, es a dire subjècte a de frustracions veire de sofrenças psiquicas, ligadas subretot al viscut de l’enfança. Es un estat normal, ligat al mecanisme del desir e de la pulsion, que devèm aprene a satisfar dins las constrenchas impausadas per la vida en societat, a començar per la familha.
L'idèa d'un pessimisme freudian es ligada a la teoria d'una pulsion de mòrt. Sigmund Freud considèra a partir de 1920 qu'a la sexualitat psiquica insaciable s'apond a una tendéncia a l'autodestruccion, a l'avaliment. Se la psicanalisi dels començaments presenta un èsser frustrat, nafrat, benlèu tustat pels sieus desirs sexuals, incapable qu'es de se los avoar e de los tolerar, la psicanalisi d'après 1920 prepausa donc una vista pessimista ont lo bonaür es pas un estat ultim de l’existéncia que poiriam pretendre. Es en revenge possible segon Freud de trapar dels mejans d'existéncia que nos alunhan de la soufrença veire nos procuran una cèrta satisfaccion.
Lo psicanalista Jacques Lacan estudièt amb suènh a estudiar a manca : manca de l'autre, jos totas sas formas; si Lacan es pas particularament pessimista, per contra formalizèt aquel aspècte de l'estudi de la vida psiquica.
Psicologia positiva
La psicologia positiva, avança que los corrents de la psicologia se concentrèron de tròp sul patologic e prepausa d’axiar sas recercas sul ben èsser mental. La psicologia positiva s’interessa pas unicament a l’estudi dels pacients mas tanben a l’estudi de las personas sens patologia e de personas avent susmontat los eveniments de vida dificiala o los traumatismes, sens desvolopar de patologia. L’idèa es d’anar descobrir, per las personas mai resilientas, mai optimistas, las claus del ben èsser uman e de desvolopar las resorgas naturalas e las fòrças. La psicologia positiva s’interessa subretot a las nocions de bonaür, de resiliença, de ben èsser, d’optimisme.
Rebuta: la categorizacion e la patologizacion de l’experiéncia umana; lo postulat segon que los dichs trèbles mentals existisson dins l’individú puslèu que dins las relacions d'aquel amb los autres e amb la cultura; l’idèa que la compreneson de çò qu'es lo pièger e lo mai fèble pels umans es mai importanta que la comprenson de çò qu'es lo melhor e lo mai fòrt.
Autres corrents
De psicològs coma Reich, Carl Gustav Jung, Perls, Fromm o Maslow afirman que lo bonaür es lo sentiment natural qu'esprova la psiquèa umana quand s'espelís d'un biais integrat, çò que supausa una mena de cultura fondada sus l'amor e l'èsser puslèu que sus la paur e l'aver.
D'apròches psicologics « integratius » contemporanèus, estudian tanben la compreneson del bonaür.
Pauc de teorizacion en sociologia
Levat las òbras de Jacques Ellul, la sociologia teoriza pas lo bonaür, qu'a per sola e unica mira d'estudiar los comportaments dels individús los uns cap als autres. Pamens, constata que la recerca del bonaür es un dels elements essencials de cèrtas societats. Lo bonaür foguèt pasmens pas definit segon un tèrme precís en sociologia; mai, aquela nocion essent fòrça varidissa entre los individús e las societats diferentas, una tala definicion deuriá segur èsser reviscolada.
Un fach politic
L'idèa que lo bonaür es un objectiu politic apaaréis a la fin del sègle XVIII. Emergís jos la forma institucionala als EUA. En 1776, l'article 1 de la Declaracion dels drechs de l'Estat de Virginia afirma que « all men are by nature equally free and independent, and have certain inherent rights of which...[they cannot divest;] namely, the enjoyment of life and liberty, with the means of acquiring and possessing property, and pursuing and obtaining happiness and safety ». La formula es utilizada dins la Declaracion d'independéncia dels Estats Units d'America (ongas): ''« Tenèm per evidentas per elas meteisssas las vertats seguentas totes los òmes son creats egals; son dodats pel Creator d'unes drechs inalienables; d'entres aqueles drechs se tròban la vida, la libertat e la recerca del bonaür. Los govèrns son establits d'entre los òmes per garantir aqueles drechs, e lor just poder emana del consentament dels governats. Cada còp qu'una forma de govèrn ven destructritz d'aquel objectiu, lo pòble a lo drech de la cambiar o de l'abolir e d'establir un govèrn novèl, lo fondant suls principis e en l'organizant dins la forma que loi pareisseran mai pròpres a li donar la seguretat e lo bonaür. »''
En Euròpa, la nocion de bonaür pren un sens politic qu'un ventent d'ans plus tard, jos la Revolucion francesa. L'article 1 de la constitucion de 1793 postula de biais explicit que « l'objectiu de la societat es lo bonaür comun », idèa que foguèt desvelopada a apartir de l'an seguent per Saint-Just amb sa celèbra frasa: ''« lo bonaür es una idèa nòva en Euròpa. »'' . Se pòt pas comprene le sens d'aquela citacion sens realizar que las Luses assignan a l'Estat un ròtle en tot punt comparable a aquel qu'ocupava de per abans la Glèisa. Atal, amb lo temps se desvolopèt lo concèpte d'Estat del benestar, lo « bonaûr es çai-bas » ocupant la plaça fins alara tenguda per « l'esalut dins l'al-delà ». Lo bonaür es donc probablament la melhora expression del materialisme contemporanèu.
Edward Brongersma
Edward Brongersma (Haarlem, 31 d'agost de 1911 – Overveen, 22 d'abril de 1998) foguèt un jurista, politic e escrivan neerlandés. Foguèt membre de la Cambra Nauta del parlament neerlandés pel Partit del Trabalh de 1946 a 1950 e de 1963 a 1977. Es conegut principalament per lo sieu trabalh en defensa de l'acceptacion sociala de la pedofilia. A la fin de la siá vida defendèt tanben l'eutanàsia e lo drech al suicidi.
Manganèl
thumb|Manganèl segon [[Eugène Viollet-le-Duc ]]
Syd Barrett
Foguèt lo cantaire, guitarrista e compositor del grop per son primièr album The Piper at the Gates of Dawn (1967). A mesura que la reputacion de Pink Floyd creissiá, sos abuses de drògas psicoactivas (mai que mai LSD) o afectèron de mai en mai, fins a o empachar de far de concèrts o d'assumir quina responsabilitat que siá coma membre del grop.
Solament dos ans après la fondacion de Pink Floyd, Syd daissèt la banda e ensagèt una brèva carrièra en solitari que va fructificar en dos albums, se retirèt puèi, dins l'ostal de sos parents. Pink Floyd subrevisquèt a la siá pèrda, mas la malautiá mentala de Syd aguèt una influéncia prigonda sus las paraulas qu'escriguèron los nòus caps del grop: Roger Waters, e lo substitut a la guitarra de Syd, David Gilmour, coma se pòt veire dins sos mai grands succèsses (The Dark Side of the Moon, Wish you were here e The Wall) amb tèmas fòrça còps inspirats de la desintegracion del sieu excompanh.
Manganèl
Lo tèrme manganèl (derivat del mòt Grècolatin manganon, que significa "maquina de guèrra", ) designa una maquina militara ofensiva de l'epòca medievala, una mena de catapulta, una maquina de sètge utilizada per lançar de projectils contra las parets dels castèl fòrts, similar al trabuc.
Lo trabuc, per son movement brusc, èra eficaç per lançar de projectils per dessús de nauts barris, amb una granda precision sus de tenalhs, mas podavan pas donar al projectil une parabòla fòrça alongada s'aprochant de la linha orizontala. Lo tir del manganèl podava se reglar fòrça melhor en nautor e en distància qu'aquel del trabuc, perque donava un mai grand arc de cercle, e qu'èra possible d'accelerar son movement.
Rosey (Nauta Sòna)
Rosey  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Sòna de la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pink Floyd
Pink Floyd foguèt un grop de musica britanica, considerat coma un dels mai influents de l'istòria del ròck. Los sieus membres fondators foguèron Syd Barrett (guitarra e votz), Roger Waters (bassa e votz), Richard Wright (òrgue, clavièrs e votz) e Nick Mason (batariá). Lo grop se faguèt conéisser, fins a 1966, pels clubs underground de Londres. Enregistrèron son primièr single en genièr de 1967 («Arnold Layne»), e lo meteis an publiquèron lo primièr disc de longa durada, The Piper at the Gates of Dawn.
En 1968 Barrett foguèt substituit per David Gilmour. A comptar d'aquel moment lo grop, menat per Waters e Gilmour, comencèt de daissar de costat lo psicodelisme underground dels primièrs tempses e comencèt a crear un estil sonòr fòrça pròpri, basat sul virtuosisme instrumental, l'experimentacion amb l'electronica, l'inclusion d'efièches sonòres d'estudi e l'utilizacion de còrs e recorses sinfonics. Aital, las siás òbras, resultat d'un perfeccionisme obsessiu inedit fins alavetz aquò dels grops de ròck, venon longas, densas e de granda riquesa musicala e emotiva. Los disques mai representatius d'aquela epòca, qu'aguèron un grand succès comercial e que fondamentèron lo sieu prestigi artistic, son The Dark Side of the Moon (1973), Wish You Were Here (1975) e Animals (1977). Malgrat lo sieu succès comercial, lo grop gaudiguèt de libertat artistica e se permetèt quitament d'excentricitats coma rodar una pellicula per las roïnas de Pompeia (Live at Pompeii), far de musica per espectacles teatrals e de balet o passar dos ans per gravar un disc.
Pus tard, Waters ensagèt de venir lider tot sòl, e los trabalhs del grop, sens pèrdre la siá particulara personalitat sonòra, derivèron cap a de tèmas mai escurs coma The Wall (1979) lo disc representatiu d'aquela epòca e a l'encòp lo succès comercial mai grand del grop. Lo disc seguent, The Final Cut (1983), es un trabalh practicament en solitari de Waters, ont la rèsta del grop, a l'excepcion de Wright -que foguèt donat comjat-, fan los musicians d'acompanhament.
Minotaure
vinheta|200px|Bust del Minautore de Miron, Musèu arqueologic nacional, Atenas Dins la mitologia grega, lo Minotaure es un monstre fabulós amb un còrs d'òme e una tèsta de taur o semiòme e semitaure.
Bonaür
Un fach politic
Es pendnet lo periòde dels Trenta Gloriosas (1945-1975) que l'idèa de bonaür se manifèsta plenament dins los païses industrializats e dichs « developats » jos una perspectiva politica : quand la creissença economica, equipa los fogals en equipaments de totas menas (automobila, television...) e que la societat dels lésers sembla poder respondre a las esperenças de totes los ciutadans.
Minotaure
Nascut dels amors de Pasifaèa (esposa del rei Minos) e d'un taure blanc enviat per Poseidon, es embarrat per Minos dins lo labrint. Situat al centre de la Creta, lo labirint es bastit especialament per Dedal que lo Minotaure pòsca pas se n'escapar e que pas degun descobrisca son existéncia. Cada nòu ans, Egèu, rei d'Atenas, serà constrench de liurar set jovents e set joventas al Minotaure que se noirirà d'aquesta carn umana. Tesèu, filh d’Egèu, serà volontari per anar dins lo labirint e tuarà le monstre.
Minos èra vengut rei mercé a Posidon en cambi del sacrifici d'un superbe taure tot blanc. Mas Minos aviá sacrificat una autra mena de bèstia. Ofensat, Poseidon enamorèt la femna de Minos del taure. Lo Minotaure serà tuat amb l'ajuda d'Ariana, que sonhava d'espodar Tesèu, li donant una pelòta de fil qu'encontre son camin dins lo labirint. Mas, un còp lo Minotaure tuat, Tesèu daissa Ariana.
Dins los tèxtes ancians, lo minotaure tanben se nomena Asterios, o Asterion, del nom del rei de Creta Asterion a qui Zèus aviá confiat Minos, fruch de son union amb Euròpa.
Al nivèl simbolic, lo minotaure representa l'òme dominat per sas pulsions instinctivas. Es una figura celèbra del bestiari teriantropic grèc, qu'es utilizada dins fòrça òbras, dins las arts plasticas, la literatura, lo cinèma, lo jòc de ròtle e lo videojòc.
Etimologia
Lo mot « Minotaure » ven del grèc ancian, que significa " lo taure de Minos ". Aqueste nom es format etimologicament de Μίνως (Minos) e del substantiu ταύρος (taure). Lo taure èra conegut en Ceta jol nom d'« Asterion », qu'es tanben lo nom del paire noiriguièr de Minos.
Mite
Lo mite del minotaure es contat pels autors grecoromans: Apollodòr e Igin fan detalhs de la concepcion del monstre e sa mòrt. Virgili e Ovidi evòcan lo mite brèvament.
Comunautat d'Aglomeracion Molins Comunautat
La  es un agropament de comunas francesas del departament d’Alèir, dins la region administrativa d’Auvèrnhe Ròse Aups, amb doas comunas dins lo departament de Nièvra.
Minotaure
Naissença
vinheta|Lo palais de Cnossos poiriá èsser a l'origina del mite del labirint segon unes arqueològs. vinheta|Pasifaèa e lo Minotaure. Quilix atic de figuras rojas, -340 - -320 AbC, Cabinet de las medalhas de la Bibliotèca Nacionala de França|Bibliotèca nacionala de França. Lo pseudo-Apollodòr conta dins sa Bibliotèca la concepcion del monstre:
Minos obtenguèt atal lo tròn, pasmens, li agradèt tant l'animal que decidiguèt d'enganar lo sobeiran de las mars plaçant lo taure dins son cabal e de ne sacrificar un autre. Minos obten pro rapidament lo contraròtle de las mars a l'entorn de son illa mas Poseidon, ofensat de siá pas estat onorada sa paraula, faguèt lo taure fèr e faguèt naícer en Pasifaèa, originària d'Axos, la femna de Minos, una passion per el. Fòrça enamorada del taure, Pasifaèa tropèt un complici en la persona de Dedal, un arquitècte qu'aviá estat exilit d'Atenas per murtre. Aqueste bastiguèt una vaca de fusta que placèt sus ròdas, lo cura de l'interior, puèi apondèt la pèl d'una vaca recentament escorgada, e, l'avent plaçada dins una prada ont lo taure aviá costuma de pàisser, près de Gortin, i figuèt penetrar Pasifaèa. Lo taure arribèt e s'aparia amb ela coma s'èra una veraia vaca. Pasifaèa fa alara naícer a Asterios, o Asterion, que se nomena Minotaure: Aviá la tèsta d'un taure e le rèste del còrs d'un òme. Seguent los conselhs de sos oracles, Minos embarrèt aqueste monstre dins una prison especiala bastida per Dedal, lo Labirint. Amb son entrenosament de contorns, èra impossible pel Minotaure d'ncontrar la sortida.
Bonaür
Un fach politic
Pasmens, aquel concèpte de las Trenta Gloriosas es contradich per las òbras del doctor en istòria contemporanèa Rémy Pawin que mòstra que lo bonaür es encara pendent aquel periòde una valor segondari, plan sovent associada a l'egoïsme fàcia a las valors superioras que son lo dever, la religion o la grandor nacionala incarnada per exemple en França pel general de Gaulle. Se de guidas de bonaür familhal subretot destinats a las femnas se multiplican a partir dels ans 1950, es pas d'après las guèrras de decolonizacion e qu'entre 1962 e 1975 que los sondatges d'indici de bonaür declarat indican que los Franceses son auroses. Mai, un corrent critica se desvolopa alara, afirmant que la creissença economica ne pòt contribuir al bonaür. L'idèa se developa segon que la societat de consomacion, en satisfasent de contunh los besonhs materials, ne genèra automaticament d'autres, provocant atal una mena novèla d'alienacion.
Citam, per exemple, las òbras del sociològ francés Jean Baudrillard (1929-2007) e de son contemporanèu Guy Debord (1931-1994) o lo roman Las Causas de Georges Perec en 1965 que critica los promotors de la societat de consomacion qu'instrumentalizan la nocion de bonaür. Mas es benlèu Jacques Ellul (1912-1994) que desvolopèt a critica mai pertinenta en 1967, mejans son concèpte d'ideologia del bonaür
Minotaure
Naissença
L'esséncia del mite de la naissença del minotaure foguèt exprimida de biais fòrça brèu dins las Eroïdas atribuidas a Ovidi, ont la filha de Pasifaèa se planh de la malediccion de l'amor non partejat de sa maire : "Lo taure es la forma amagada d'un dieu, Pasifaèa, ma maire, victima d'aquesta illusion, enfantèt dins la dolor".
South Park
South Park (SP) es un programa de television d'animacion american, creada par Trey Parker e Matt Stone, e difusada per Comedy Central.
Bonaür
Un fach politic
Mas aquela nocion d'un « autre bonaür » (alternatiu a aquel prepausat per la societat de consomacion) foguèt recobrada depuèi l'ora per... aquela quita societat de consomacion. Per exemple dins los imatges de publicitat e lo cinema utilizant de biais recurrent l'ideal eternal del retorn a la natura.
Minotaure
Naissença
Segon unas interpretacions, la version mai coneguda del mite auriá podut èsser intencionalament creda per amagar l'aspècte d'un maridatge mistic entre la reina e un dieu en forma de taure.
Bonaür
Un fach politic
Jacques Ellul vei dins aquela utilizacion de l'ecologia pel capitalisme una expression de la propaganda de çò que nomena lo sistèma tecnician.
Minotaure
Naissença
Lo minotaure, tal coma los ancians Grècs l'imaginavan, aviá lo còrs d'un òme amb la tèsta d'un taure. Pasifaèa se n'ocupèt alara quèra petit, mas lèu grandiguèt e venguèt fèr. Minos, après aver demandat conselh a l'oracle de Delfes, ordona a Dedal la construccion du gigantesc labirint per l'embarrar.
Bonaür
Un fach politic
En 2011, l'OCDE instituís lo Better Life Index, indici per una vida melhora. Segon aquel indici, Austràlia es lo país mai aürós del mond en 2013. Segon lo World Happiness Report, Rapòrt annal sul bonaür lançat per l'ONU en 2012 (basat sus sièis critèris ), los païses escandinaus son los mai aüroses e los mens aüroses son en Africa.
Estudis estatistics
vinheta|Bonaür dels parents per [[Jean-Eugène Buland.]] Mai d'una equipas de cercaires ensagèron de racionalizar e de quantificar lo bonaür a l'escala de las nacions, per tòca de comparasons internacionalas.
Minotaure
Combat amb Tesèu
vinheta|[[Tesèu afrontant lo Minotaure, segon una esculptura de Jules Ramey, marbre, 1826, expausat al jardin de las Tularias, a París.]] Lo combat de Tesèu contra lo Minotaure rebat la quista de l'eròi per passar sas pulsions inferioras. Deu percorrir lo labirint de son inconscient per véncer a l'interior de se mèsme sa natura animala.
Bonaür
Fisiologia del bonaür
En neurosciéncias, de moleculas nomenadas « ormònas del bonaür » coma la dopamina e la serotonina contribuïrián al sentiment de bonaür, essent escampilhats dins « centres de recompança ».
Minotaure
Combat amb Tesèu
Lo combat del Minotaure amb Tesèu ne'n detralhs Apollodor:
Pink Floyd
Après de grèvas dissensions, en 1983 Waters abandonèt la formacion per començar una carrièra en solitari e, de mai, inicièt un litigi amb sos excompanhs, que perdèt fin finala en 1987, pra'mor que aqueles poguèsson pas utilizar lo nom del grop. Aital, lo 1987, lo grop format de Gilmour, Wright e Mason, tornèt a l'activitat. Entre aquel moment e los ans 90 enregistrèron solament dos disques d'estudi amb de material nòu, A Momentary Lapse of Reason (1987) e The Division Bell (1994), e realizèron de nombrosas viradas.
Bonaür
Fisiologia del bonaür
Quand lo bonaür es absent, se pòt parlar de malaür, e en tèrme clinic, de depression. Los antidepressors actuals (ISRS) agisson sus la degradacion de la serotonina, entraïnant un aument de sa concentracion dins la fenda sinaptica. Amb lo temps, l'individú depressiu torna trobar un cert « bonaür », una cèrta jòia de viure.
Lo temps de reaccion de l'individú al respècte de la concentracion en serotonina (gaireben 2 setmanas) daissa a pensar que lo procediment de bonaür es fòrça mai complèxe qu'una simpla concentracion dins una sola molecula : semblariá qu'una fasa del procediment siá de natura autocatalitica.
Neurodiversitat
vinheta|drecha|Lo simbòl de l'infinit de [[color arc de Sant Martin representa la diversitat de l'espèctre autista, atal que lo pus grand movement de la neurodiversitat .]] La neurodiversitat es un enfocament de l'aprenentatge e de la discapacitat que argumenta que diverses condicions neurologicas son el resultat de variacions normals del genòma uman.
Bonaür
Fisiologia del bonaür
Mai, lo bonaür intens que fan sentir de drògas coma l’eroïna, mòstra que las endorfinas endocrinas e las moleculas opiacèas o opioïdas (derivats sintetics) son, a causa de lor concentracion un factor clau regulant lo bonaür de l'individú. Los efièchs de l'eroïna per exemple son sentits pels sieus consomators coma essent Lo bonaür, absolut e intens, çò que mòstra tanben que lo bonaür, coma tot sentiment uman, demora, per la sciéncia, de simplas reaccions quimicas.
Una ereditat del bonaür?
L'idèa segon que la personnalitat es entièrament acquerida foguèt plan admesa pendent las vint derrièras annadas. Atal, foguèt mai sovent supausat que lo fach d'èsser aürós es determinat, dins una larga mesura, per l'experiéncia. Pasmens, d'estudis comparant los gèns de vertadièrs e fals bessons permetèt de metre en lutz de novèlas perspectivas. Lo resultat dels estudis suggerisson d'efièch l'existéncia d'un ligam fòrt entre le bonaür e l'eritatge genetic.
Existís naturalament fòrça factors que determinan se lo subjècte es aürós o non. D'entre eles, se destria per exemple las circonsténcias exterioras, coma lo fach d'èsser o non al caumatge. L'edat ten un ròtle determinant tanben. Pasmens, lo caractèr es un dels factors màger : un subjècte ansiós serà estatisticament mens aurós qu'un subjècte confisant dins l'avenir.
Pink Floyd
Après mai de 20 ans de dissensions, en julhet de 2005 Waters, Gilmour, Mason e Wright tornèron jogar amassa amb Pink Floyd al concèrt benèfic Live 8, organizat per Bob Geldof. Malgrat aiçò, las rumors sus una possibla reunificacion del grop foguèron desmentidas sulpic.
Bonaür
Una ereditat del bonaür?
Un grop de scientifics de l'University College de Londres, de Harvard Medical School, dat l'Universitat de Califòrnia a San Diego e de l'Universitat de Zurich examinèron près de mila parelhs de bessons. Lors resultats, publicats dins un rapòrt titulat « Genes, Economics and Happiness » (gèns, economia e bonaür), acabant a la concluson que l'eritatge genetic es responsable de près d'un tèrç dels cambiadises de bonaür entre los individús.
Pink Floyd
Lo 5 de julhet de 2014 se sabèt, a travèrs de divèrsas personas, entre elas la femna de David Gilmour, Polly Samson, que lo mes d'octòbre del meteis an, Pink Floyd editariá un nòu album d'estudi nomenat The Endless River, basat sus las sessions de 1993 e 1994 que realizèron per The Division Bèl, aital coma en la darrièra accion de Rick Wright. Lo lançament debanèt lo 10 de novembre.
Bonaür
Una ereditat del bonaür?
Encara mai, lo cercaire Jan-Emmanuel De Neve de l'University College, comparèt los subjèctes s'interessant al gèn responsable de l'encodatge de la proteïna transportaira de la serotonina. La serotonina se conéis per aver una larga implicacion dins la regulacion de las umors. Lo cercaire comparèt los diferents allèls, longs e corts, dins lor produccion de transportaires de serotonina. Aparéis que los allèls mai long produson mai de transportaires de serotonina que los corts. Atal, los subjèctes avent dos allèls longs son, segon los resultats de De Neve, estatisticament mai aüroses qu'aqueles possedissen un long et un cort. Eles meteis son mai aüroses qu'aqueles portant dos allèls corts.
L'estudi d'aquel cercaires es pasmens venguda controversiat quand lo darrièr establiguèt un ligam entre la preséncia d'un cèrt tipe d'allèls e l'apartenéncia a un grop etnic. Se l'estudi d'aquel darrièr foguèt realizat pas que sus d'Americans, pasmens establiguèt que los negres americans de son estudi avián mai d'allèls longs que los blancs americans, qu'eles meteisses n'avián netament mai que los americans d'origina asiatica. Aquel resultat es en acòrdi amb d'estudis precedents, mòstrant que los Asiatics son sovent mens aüroses que çò que lor taus de riquesa podava preveire.
Cornon (Auvèrnha)
Nòtas
<references group="N"/>
Minotaure
Autras mencions del mite
Virgili, dins l’Eneïda, evòca lèu fach lo mite:
Igin, dins sas Fablas, tanben utilisa unes episòdis de la legenda, la concepcion del minotaure per Pasifaèa e sa mòrt de la man de Tesèu.
Las Metamorfòsis d'Ovid comprenon tanben un brèu recit d'aqueste mite.
Pels etruscs
Lo mite del Minotaure se compren subretot del vejaire atenian coma l'antagonista de Tesèu e las fonts literàrias son biaisadas que son totas en favor de las perspectivas d'Atenas. Los Etruscs an una version diferenta del mite que fan d'Ariana l'esposa de Dionís. Tesèu, el se contenta d'esposar Fedra, sa sòrre, e de pausar Ariana sus l'illa de Dia, d'esperela o d'esperel …
Lo vejaire etrusc dona una alternativa al mite del Minotaure, jamai vist dins l'art grèc: sus une tassa de vin de figuras datadas del començament del sègle VI AbC, Pasifaèa estrenh tendrament lo Minotaure enfant sus ses genolhs.
Symbolica e origina
vinheta|Tesèu tuant lo Minotaure, per [[Antoine-Louis Barye|Barye.]] Segon Jorge Luis Borges, la figura del Minotaure es nascuda del cult del taure e lo destral de doble fil (labris, que donèt lo mot al labirint) qu'es frequent dins la religion preellenica que celebrava tanben de tauromaquias sagradas. De pinturas muralas representant d'òmes amb una tèta de taure foguèron trobadas, e aquesta creatura benlèu faguèt partida de la demonologia cretesa. L'istòria del minotaure seriá alara una version "tardièra e malaisida" de mites fòrça mai ancians e de "sòmis esglasiants". L'imatge del minotaure es gaireben indissociabla d'aquesta del labirint, sempre segon l'interpretacion de Borges, que l'idèa d'u ostal bastit per de gents s'i perdent es tant estranh qu'aquela d'un òme amb una tèsta de taure, e qu'es normal qu'al centre d'un ostal monstruós visca un abitant monstruós. Tanben, per Vincent Message, "l’arquitectura fòranòrma del labirint respond a la natura ibrida del Minotaure, lors monstruositats se correspondon  « l’architecture hors-norme du labyrinthe répond à la nature hybride du Minotaure, leurs monstruosités se correspondent . »
La luta entre Tesèu e lo Minotaure foguèt sovent representada dins l'art grèc. Un didracme cnossian presenta sur una fàcia lo labirint, sus l'autre lo minotaure amb a l'entorn un miègcercle amb de pichonas bilhas figurant benlèu d'estelas, de segur en relacion avec l'autre nom del Minotaure, Asterion, que significa « estelata » (de l'etimon aster significant "estela", associada al suffixe -ion, que ne fa un diminutiu).
Las roïnas del palais minoïc de Cnossos, amb son grand nombre de cambras, d'escalièrs e de corredors, faguèt pensar a d'arqueolgòs que lo quita palais es a l'origina del mite del labirint, ; d'autras localizacions foguèron prepausats : a Gortina, a Skotinu e a Aghia Irini.
De mitològs modèrnes veson lo Minotaure coma una personificacion solara e una adaptacion minoïca del Baal-Moloch dels Fenicèus. Lo murtre del Minotaure per Tesèu, dins l'escqsença, indica la trencadura de las relacions atenianas amb la Creta minoïca.
Segon A.B. Cook, Minos e lo Minotaure son pas que de formas diferentas del mèsme personatge representant lo dieu-solelh dels Cresteses, ont lo solelh apareis coma un taure. James George Frazer e li explican l'union de Pasifaèa amb lo taure coma una ceremonia sagrada quand la reina de Cnossos èra maridada a un dieu de forma taurina, tot coma l'esposa del tiran d'Atenas èra maridada a Dionís. E. Pottier, que contradich pas la personalitat istorica de Minos, al respècte de l'istòria de Falaris, estima qu'es probable qu'en Creta (ont un culte del taure poiriá aver existit a costat d'aquel de la labris), las victimas èran tormentadas essent embarradas dins lo ventre d'un taure d'aram. L'istòris de Talos, l'òme cretés de bronze, que se calfava a viu e quichava los estrangièrs dins sos braces del moment que debarcavan sus l'illa, es benlèu de la mèsma origina.
Una explicacion istorica del mite seriá una illustracion de la relacion de dependéncia de la Grècia continentala al respècte de la Creta minoïca pendent lo segond millenari AbC.
Evocacions artisticas
vinheta|[[Tesèu e lo Minotaure, detalh d'un stamnos atic de figuras rojas pel Pintre d'Altamura, v. 460 AbC., Staatliche Antikensammlungen de Munich.]]
Literatura
La literatuae utilizèt lo subjècte, fasent de la recerca du Minotaure al fons del labirint una esprova iniciatica visant a destruire lo monstre bestial que s'amaga en cadun de nosaltre. Dante, dins son Enfèrn, imagina lo minotaure amb un còrs de taure e una tèsta d'òme, benlèu que coneissiá los ancians tèxtes, mas pas lors representacions artisticas.
Dans la novèla « Lo Minotaure de Fòrt Bull » (inserida dins lo recuèlh La Caça Salvatge del colonel Rels), Armand Cabasson plaça la version metaforica del mite del Minotaure pendent la Guèrra de Secession.
Alara que lo Minotaure qu'aviá estat de longas pas qu'un far valer de l'eròi, es valorizat a partir del sègle XX.
Art antic, arts plastics e peintura
La batalha entre Tesèu e lo Minotaure es un subjècte frequent dins l'art antic, particularament sus la ceramica, mas tanben dins la estatuària amb lo grop de Tèsèu combatent lo Minotaure degut a Miron. Los arts plastics occidentals ne fan tanben lo rebat, per exemple : Rodin, Minotaure; Picasso, Tesèu tuant lo Minotaure; René Iché, Minotaure o Tesèu tuant lo Minotaure.
Moel (Bretanha)
Moel (Muel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
- Bibliotèca : Consulta sus luòc de libres e de documents, emprunts
- Espaci Multimèdia : accès dins las plaças informaticas e internet (pels pagats)
- Espaci d'amassada e d'escambi
- Un luòc d'exposicion e d'animacion
- Un accès per l'escòla
- Bibliothèque : Consultation sur place de livres et de documents, emprunts
- Espace Multimédia : accès aux postes informatiques et internet (pour les abonnés)
- Espace de rencontre et d'échange
- Un lieu d'exposition et d'animation
- Un accès pour l'école
Sylvia Kristel
Sylvia Maria Kristel (Utrecht, 28 de setembre de 1952 - Amsterdam, 17 d'octobre de 2012) foguèt una modèla, cantaira e actritz neerlandesa. Atenhèt una bèla notorietat en 1974 gràcias a son ròtle dins lo film francés Emmanuelle.
Moriguèt en 2012 d'un cancèr d'esofag que ne patissiá dempuèi 2001.
Cabra dau Rove
thumb|right|[[Fotografia de cabras dau Rove dins la vau de Durença.]]
La cabra dau Rove es una raça de cabra occitana originària dau vilatge dau Rove. Son pelatge es generalament castanh amb de tacas blancas ò negras. Pasmens, de variacions importantas existisson. Son trach pus caracteristic son sei banas lòngas, triangularas e torsadas. En lo mascle, pòdon agantar una longor de 1,2 m. Raça rustica, es ben adaptada ai climas arids car es capabla de valorizar una vegetacion fòrça paura.
Segon la legenda, es eissida de tropèus de cabras desbarcats per lei Fenicians ò per lei Grècs. Dins lei fachs, l'origina precisa de la raça es pauc clara. Avans l'industrializacion, èra utilizada per acompanhar lei tropèus de motons e provesir dau lach ai pastres e ais anhèus. Durant aqueu periòde, èra tanben una fònt de carn. Uei, es subretot utilizada per fabricar de fromatges, especialament la brossa dau Rove, e per entretenir de zònas d'accès malaisat dins lo quadre de la prevencion deis incendis. Après un periòde de declin a la fin dau sègle XX, leis efectius son en aumentacion amb 5,500 cabras recensadas en 2007 e 14,000 en 2014.
Houlle
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Geografia
La Houlle es egalament una pichona riu prèp del pòble, afluent del Aa, incluse en lo PRUDENTAS de la Audomarois.
La Houlle est également une petite rivière proche du village, affluent de l'Aa, incluse dans le SAGE de l'Audomarois.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mezeg
Mezeg  en breton ( Messac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Geografia
La municipalitat es sul marge esquèrre la Vilaine. Afronta aquela de Guipry situada sul marge drech. Los dos bourgs an connectat via un pont pels pòrts de Messac e de Guipry.
Istòria
Divèrses vestigis de la Préhistoire son visiblas sul territòri de la municipalitat de Messac, sustot los menhirs de las Aparelles e de las cupules del Neolític - Age del Bronze condicionat sus rochers de la Vilaine près de de lo vilatge de Clédy (visibles en totas estacions) e aquelas del Pòrt de Messac, divèrsas desenas (visiblas en lo moment de las bassas aigas). Aquel luòc es probablament çò de mès d'important del departament.
Vestigis fòrça començats d'una motte medievala a Raulin sul marge esquèrre de la Vilaine cara a aquela situada sus l'autre marge a Baron (comuna d Guipry). Un gué enrajolat existissiá a aquel endroit en lo lièch de la Vilaine.
La populacion de la municipalitat es favorabla als cambiaments aportats per la Revolucion francesa, sustot après la fin de la Terror. La principala celèbra revolucionària es aquela en celebrant l'anniversari del execucion de Louis XVI, acompanhada d'un serment d'òdi a la royauté e a la anarchie, celebrada a partir de 1795. La fondacion de la Republica es tanben celebrada totes los ans.
Plusieurs vestiges de la Préhistoire sont visibles sur le territoire de la commune de Messac, notamment les menhirs des Grées et des cupules du Néolithique - Age du Bronze aménagées sur des rochers de la Vilaine près du village de Clédy (visibles en toutes saisons) et celles du Port de Messac, plusieurs dizaines (visibles lors des basses eaux). Ce site est probablement le plus important du département.
Vestiges très entamés d'une motte médiévale à Raulin sur la rive gauche de la Vilaine face à celle située sur l'autre rive à Baron (commune d Guipry). Un gué dallé existait à cet endroit dans le lit de la Vilaine.
En 843, la bataille de Messac voit la victoire de Renaud de Nantes sur le chef viking Hasting, allié au comte de Nantes Lambert et au Breton Nominoë.
La population de la commune est favorable aux changements apportés par la Révolution française, surtout après la fin de la Terreur. La principale fête révolutionnaire est celle célébrant l’anniversaire de l’exécution de Louis XVI, accompagnée d’un serment de haine à la royauté et à l’anarchie, fêtée à partir de 1795. La fondation de la République est aussi fêtée tous les ans.
Coflens
Coflens o mai etimologicament Conflenç (Couflens en francés e Con·hlenç a Salau, es una comuna occitana, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Comunautat d'Aglomeracion Vichèi Comunautat
La  es un agropament de comunas francesas del departament d’Alèir, dins la region administrativa d’Auvèrnhe Ròse Aups.
Farsàlia
La Farsàlia o Bellum Ciuile es un poèma epic latin en examètres escrich per Lucan. Compta 10 libres, 3 dels quals publicats en l'an 62. Los autres son postums. Lo subjècte es la guèrra entre Juli Cesar e Pompèu. Lo títol ven del nom de la ciutat de Tessàlia, Farsàlia, ont se liurèt la batalha decisiva ganhada per Cesar. Lo poèma a un caractèr republican e es largament influénciat per l'estoïcisme.
Katalin Novák
Katalin Novák (en ongarés, Veresné Novák Katalin Éva, valent a dire “Katalin Éva Novák molhèr de Veres”) es una femna politica (n. 6 de setembre de 1977) e la presidenta de la republica d'Ongria dempuèi lo 10 de mai de 2022.
Bouhey
Bouhey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Coçan (Arièja)
Coçan  (Coussa en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Braye-sous-Faye
Braye-sous-Faye es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
Braye-Jos-Faye a situat a 5 km de Richelieu. Braye A traversat per la Veude.
Braye-sous-Faye est située à 5 km de Richelieu. Braye est traversée par la Veude.
Méaulte
Geografia
Méaulte est voisine de son chef-lieu de canton Albert, et est traversée par la rivière l'Ancre et l'un de ses affluents le Fossé.