cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Acre (Brasil)
Economia
Las principalas activitats economicas de l'estat son l'extraccion del cauchó e de castanha de Brasil, l'elevatge e l'agricultura.
Comunautat de comunas dau Crionés
La Comunautat de comunas dau Crionés es una intercomunalitat, bordalesa situada dens lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Son còdi SIREN es 243 301 215. La lenga autoctòna es l'occitan gascon bordalés, dens sa modalitat dau nòrd-èst de Garona.
Istòria
La Comunautat de Comunas dau Crionés se creèt per arrestat prefectorau dau 13 de julhet 2000 .
La comuna de Cronhon quitèt la comunautat lo 31 de decembre 2013 per juntar, lo 1èir de genèir 2014, la Comunautat de comunas daus Tuquets Bordalés.
En siguda de l'esquèma de cooperacion intercomunala (SDCI) que prenèva efècte lo 1 1 2017, la comunautat de comunas perdut Linhan de Bordèu qu'angut cap a la Comunautat de comunas de las Pòrtas de l'Entre Duas Mars e ganhèt Capian, Cardan e Vilanava de Rions de l'anciana Comunautat de comunas de la Comba de l'Artolie (en francés.
Lo 1èr de genèir 2018, Cardan quitèt la comunautat de comunas per la comunautat de comunas de Convergéncia Garona e Camiac, que venèva de la CALI, aderit a la comunautat de comunas.
Composicion
Mapa de la Comunautat de comunas dau Crionés lo 1èir de genèir 2019.|thumb|center|upright=2.1 Mapa de las densitats per comuna lo 1èir de genèir 2019.|thumb|center|upright=1.9
Veire tanben
|thumb|600px|center|Mapa daus EPCI de Gironda au 1èir de genèir 2019
Essey-et-Maizerais
Geografia
Administrativement, La municipalitat de Essey-e-Maizerais fa partida :
La municipalitat a situat en lo parc natural regional de Lorraine e compren sus lo sieu territòri lo lac de Madine (a l'oèst) e lo bòsc de Mòrta-Maire (al sud-es del pòble). A traversat pel riu Rupt-de-Mad.
La municipalitat acuèlh encara lo ESOL Es (basa logistique de la Seguretat Civila per l'Èst de la França) e una escòla de déminage.
Essey-E-Maizerais es lo resultat de la concentracion de las municipalitats de Essey (en compausant lo bourg principal) e de Maizerais (destruissi en lo moment de la Primièra Guèrra mondiala). Sonque qualques bastissas d'abitacion e de granja e una capèla subsisteixen encara a Maizerais (situat al sud-oèst del bourg principal).
Administrativement, la commune d'Essey-et-Maizerais fait partie :
La commune est située dans le parc naturel régional de Lorraine et comprend sur son territoire le lac de Madine (à l'ouest) et la forêt de Mort-Mare (au sud-est du village). Elle est traversée par la rivière Rupt-de-Mad.
Les voies de communication principales y accédant sont la départementale 904 (rue Raymond Poincaré puis rue de Verdun) et la voie de chemin de fer Metz-Paris.
Essey-et-Maizerais est le résultat du rassemblement des communes d'Essey (composant le bourg principal) et de Maizerais (détruit lors de la Première Guerre mondiale). Seuls quelques bâtiments d'habitation et de ferme et une chapelle subsistent encore à Maizerais (situé au sud-ouest du bourg principal).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bembibre
Bembibre es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
(120) Lachesis
(120) Lachesis es un asteroïde.
Tomás Villalba
Tomás Villalba Albín (Dolores, Soriano, Uruguai, 9 de decembre de 1805 - Montevideo, 12 de julh de 1886) foguèt un entrepreneire e politician uruguaian. Foguèt president interin d'Uruguai entre lo 15 e lo 20 de febrièr de 1865.
.tiffany
(de Tiffany, prenom anglés) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa americana Tiffany and Company. Es en servici dempuèi lo 21 de genièr de 2016.
Saint-Martin-lès-Langres
Saint-Martin-lès-Langres es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Benavides
Benavides es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Olivièr de Tèrme
Olivièr de Tèrme, nascut cap a 1200 a Tèrme, Lengadòc e mòrt lo 12 d'agost de 1274 a Sant Joan d'Acre, Reialme de Jerusalèm (actuala Israèl), foguèt un dels pus famoses cavalièrs occitans del sègle XIII, entre los pus actius dels opausants a la crosada dels Albigeses e un aparaire dels catars. Venguèt puèi un fidèl del rei de França Loís IX e de la Glèisa Catolica en Lengadòc e en Tèrra Santa ont moriguèt a la tèsta de las armadas crosadas.
Olivièr aquistèt una larga fama alprèp dels sieus contemporanèus e venguèt un familiar de mantun reis e papas mercé a son energia, sa valentiá e sa mestresa de l'art dels sètges e de la guerilla que ne'n faguèt la pròva dins son mestièr de cavalièr fins a sa mòrt.
(121) Hermione
(121) Hermione es un asteroïde.
Le Châtelet-en-Brie
Le Châtelet-en-Brie es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Villers-devant-le-Thour
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
(122) Gerda
(122) Gerda es un asteroïde.
Conselh departamental de Tarn
Lo Conselh departamental de Tarn es l’assemblada deliberativa de la collectivitat territoriala francesa del meteis nom, que curbís lo departament de Tarn. Es instituït en 2015 per prene la seguida del Conselh general de Tarn.
Compausicion
Lo Conselh departamental a 46 elegits, valent a díser un òme e una femna per cadun dels 23 cantons de Tarn.
Direccion
Lo president es Christophe Ramond (PS) que prenguèt la seguida de Thierry Carcenac (PS) en 2017.
Benuza
Benuza es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Saint-Pryvé-Saint-Mesmin
Saint-Pryvé-Saint-Mesmin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Iracoubo
Iracoubo es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guaiana e la region de Guaiana.
Saint-Pryvé-Saint-Mesmin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maquina de vapor
Una maquina de vapor es un motor de combustion extèrna que transforma l'energia d'una quantitat de vapor d'aiga en trabalh mecanic.
Etapas del trabalh d'una maquina de vapor
thumb|left|325 px|Animacion d'una maquina de vapor
Etapa I
Dins una caudièra se genèra la vapor per la cremason de combustible (autres còps lenha o carbon, actualament petròli e gas natural). La vapor es introduita dins lo cilindre arrossegant lo piston.
Etapa II
Portant a tèrme un mecanisme de bièla-manivèla, aqueste se pòt convertir en un movement de rotacion de, per exemple, lo rotor d'un generador electric.
Etapa III
A la fin de las doas etapas, lo piston torna a la sieuna posicion iniciala, expulsant la vapor d'aiga. Lo cicle es contrarotlat per una seria de valvulas d'entrada e de sortida, que regulan la modificacion de la carga, es a dire, los fluxes de la vapor cap al e dempuèi lo cilindre.
Istòria
Es pas coneguda la data exacta de la creacion de la maquina de vapor, e del meteis biais la podèm pas tanpauc associar amb un sol creator, per que l'evolucion istorica de la maquina de vapor es fòrça longa, e s'es pas creat un prototipe d'un còp, mas s'es fach lentament en passar per las mans de fòrça inventors, que pauc a pauc l'an melhorada, e l'an adaptat a las circonstàncias socialas, economicas e politicas de cada periòde istoric. La Revolucion industriala, los sègles XVII e XVIII son de periòdes istorics que l'evolucion de la maquina de vapor foguèt fòrça accelerada. E aquesta invencion a començat d'èsser utilizada dins l'industria, e lo transpòrt, en se substituent als tradicionals motors de l'epòca: la traccion animala, lo molin d'aiga o de vent o la pròpria fòrça de l'òme.
Traças istoricas
Demest los vestigis de la civilizacion grèga, trobam la primièra traça coneguda de la maquina de vapor dins lo manuscrit d'Eron d'Alexàndria titulat Spiritalia seu Pseuneumàtica.
Mai tard, en 1825 foguèt descobèrta una publicacion de 1695 que relatava qu'en 1543 Blasco de Garay, oficièr de la marina espanhòla jol comandament de Carles V, assagèt d'impulsar un vaissèl amb de ròdas de palas mogudas per una maquina de vapor.
Seringes e Nesles
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Maquina de vapor
Traças istoricas
En 1601, Giovanni Battista della Porta descriu un aparelh per elevar l'aiga pel mejan del fuòc, similar a aquel descrit per Eron mas emplegant la vapor per impulsar lo liquid e en 1615 Salomon de Caus descriu un aparelh fòrça semblant per far foncionar una font.
Seringes e Nesles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maquina de vapor
Traças istoricas
La primièra maquina foguèt inventada per Eduard Somerset en 1663, e de per sa descripcion, èra fòrça similara a la font de Claus. Malgrat aquò, Somerset dispausava pas del capital sufisent per produire e vendre sa maquina, e moriguèt dins la pauretat. La maquina de Somerset foguèt "patentada" per Thomas Savery en 1698.
Seringes e Nesles
Istòria
Los pòbles de Seringes e de Nesles an fusionat entre 1790 e 1794.
Maquina de vapor
Traças istoricas
A partir del sègle XVII totes los elements necessaris de la maquina de vapor ja èran estats inventats e mes en practica. Ara sonque mancava l'engenhaire que combinèsse las coneissenças practicas e teoricas disponiblas per crear una maquina capabla d'aprofechar lo poder de la vapor d'un biais economic e aquò en defòra de Thomas Newcomen, que, amb son assistent John Calley inventèt una nòva maquina en 1705 que sonèt maquina de vapor atmosferica. James Watt prepausèt de melhorar la maquina de Newcomen, en descobrir al long de sas experimentacions que la vapor èra una resèrva de calor fòrça pus elevada que l'aiga e comprenguèt qu'èra necessari de limitar totas las pèrdas de calor que se produsián dins la maquina de Newcomen, per demesir la consomacion de combustible, qu'èra un dels principals problèmas d'aquestas maquinas. De sos trabalhs sortiguèron una tièra de conclusions, que lo faguèron realizar una patent en 1769.
Seringes e Nesles
Istòria
Les villages de Seringes et de Nesles ont fusionné entre 1790 et 1794.
Maquina de vapor
Traças istoricas
Inicialament los dreches de patent èran de James Watt, e de John Roebuck, la persona que finançava las sieunas experimentacions. Mas après fòrça dificultats economicas, Roebuck decidiguèt de transmetre sos dreches de patent a Matthew Boulton, que pus tard bastirà la firma “Boulton & Watt”, que metèt en practica las invencions de Watt. La primièra maquina amb condensador foguèt construida en 1774 a Kinneil, pròche de Boroughstoness. Aquesta data es presa per fòrça istorians coma l'an de l'invencion de la maquina de vapor.
Era Estela de Sent Martòri
left|thumb|200px|Era glèisa.
Era Estela de Sent Martòri o L'Estela de Sent Martòri (Lestelle-de-Saint-Martory en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, administrada peth departament de Hauta Garona e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Heraudica
100px|left|thumbL'escut dera Estela que's blasona atau : deth camp d'argent ara montanha de sinòple cargada d'un arbe deth medish e acostada de duas tors de gulas.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Era Estela qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Miquèu. Tanlèu 1790, Era Estela qu'èra deth canton de Sent Martòri. Era comuna que prengó eth nom oficiau de Lestelle-de-Saint-Martory per decret deth 22 de junh 1921.
Tartuf o l'Impostor
200px|thumb|left|Lo personatge de Tartufthumb|200px|Tartuf o l'Impostor (en francés Tartuffe ou l'Imposteur) qu'ei ua comedia en 5 actes e en vers alexandrins de Molière estreada lo 12 de mai de 1664 au teatre deu castèth de Versalhas. Que critica los faus devòts.
La Madeleine (Nòrd)
La Madeleine es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Geografia
thumb|left|La Madeleine en lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|La Madeleine dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
Les Métairies
Les Métairies es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
12 de setembre
Eveniments
1213 - Batalha de Murèth. Victòria de l'armada crosada e mòrt del rei Pèire II d'Aragon. Retirada de las tropas catalanoaragonesas e de las milícias comunalas occitanas. Casuda de tota possibilitat d'un Estat occitanocatalan.
Decèsses
Vejatz tanben:
Les Métairies
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Natalís Cordat
Vicari de la parròpia de Cuçac, Tarrèiras e Malpàs en Velai, sabem pas gran causa sus sa formacion, autant musicau coma literària. Egau, apareish coma una evidéncia qu'estut format, au vist dau nivèu de sas coneishenças literàrias e poeticas.
Les Métairies
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Natalís Cordat
Sos nadaus, en occitan e en francés, amb timbres musicaus, son servats a la Bibliotèca Universitària de Clarmont d'Auvèrnhe, dens un manuscrit.
Canton de Revèl
Le canton de Revèl es una division administrativa de Lengadòc, venguda simpla circonscripcion electorala en 2015, situada dins l'arrondiment de Tolosa, lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. A la refòrma de 2015, lo canton fosquèc conservat e passèc de 13 a 59 comunas. Revèl, l'ancian caplòc venguèc burèu centralizator. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian, dins sa varianta meridionala.
'''NB. Per rasons tecnicas, una partida de las informacions de l'Infobox son las de la situacion d'abans 2015.'''
Istòria
Le canton de Revèl se creèc en 1790 jos la Revolucion Francesa. L'incorporèron al districte de Revèl. Los districtes foguèron suprimits en 1795. En 1800-1801, les arrondiments remplacèron los districtes. Le canton de Revèl fosquèc suprimit e incorporat al canton de Sant Felitz, que dependiá de l'arrondiment de Vilafranca. En 1802, le caplòc passèt de Sant Felitz a Revèl. En 1926, suprimiguèron l'arrondiment de Vilafranca e le canton passèc a l'arrondiment de Tolosa.
A la refòrma cantonala de 2015, le canton fosquèc conservat e passèc de 13 a 59 comunas. Revèl, l'ancian caplòc venguèc burèu centralizator. Lo canton compren totas las comunas de l'ancian canton de Revèl (13), de l'ancian canton de Caramanh (19), de l'ancian canton de Vilafranca de Lauragués (21) e 6 comunas de las 10 de l'ancian canton de Lantar.
Bercianos del Páramo
Bercianos del Páramo es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Capolier dau Felibritge
Lo capolier es lo cap dau Felibritge. Fondat en 1854, lo Felibritge s’organizèt a partir de 1876 (estatuts) e formalizèt la foncion de capolier qu’èra dempuèi lo començament tenguda per Frederic Mistral.
Vyškov (districte)
Lo districte de Vyškov es un districte de  la region de Moràvia del Sud,   en Republica Chèca,   que son capluòc es Vyškov.
(124) Alkeste
(124) Alkeste es un asteroïde.
(123) Brunhild
(123) Brunhild es un asteroïde.
Michael Faraday
Michael Faraday (Newington, 22 de setembre de 1791 - Hampton Court, 25 d'aost de 1867) es un fisician e quimista britanic de la premiera mitat dau sègle XIX. Scientific major de son periòde, es famós per sa descubèrta de plusors lèis e fenomèns fondamentaus en electroquimia, en electricitat e en electromagnetisme. A ansin laissat son nom a plusors relacions capitalas coma la lèi de Lenz-Faraday en induccion electromagnetica, lei lèis de Faraday en electroquimia ò l'efiech Faraday e la lèi de Maxwell-Faraday en electromagnetisme. Lo farad, unitat de capacitat electrica, foguèt dich en son onor.
Enfança e jovença
Michael Faraday nasquèt lo 22 de septembre de 1791 a Newington Butts au sen d'una familha modèsta. Son paire, James Faraday, èra un fabre que frequentava la sècta protestanta dei Glasites, movement religiós qu'anava fòrtament influenciar la vida de son fiu. Sa maire, Margaret, èra estada domestica avans son maridatge. Lo pareu aguèt quatre enfants.
A 13 ans, Michael Faraday deguèt abandonar l'escòla per venir l'aprendís d'un librari dich George Riebau. I demorèt de 1805 a 1812, çò que li permetèt de legir un nombre important d'obratges scientifics. Aquistèt ansin un interès per la quimia e per l'electricitat e comencèt de realizar d'experiéncias personalas per verificar lei conoissenças dau periòde.
Carriera scientifica
thumb|right|Retrach de Faraday vèrs [[1826.]]
En 1812, après la fin de son aprendissatge, Faraday obtenguèt, gràcias a una practica de son mèstre, un accès a una tiera de conferéncias donadas per lo quimista Humphry Davy (1778-1829) sus l'accion fisiologica de certanei gas. Impressionat, mandèt una letra a Davy, acompanhada d'un libre de 300 paginas redigit a partir de nòtas presas durant lei presentacions. Aquò convenquèt Davy de l'engatjar coma assistent en març de 1813.
Aqueu trabalh permetèt a Faraday de menar d'experiéncias sus lo foncionament dei pilas e de viatjar en Euròpa, oficialament coma domestic de Davy, onte rescontrèt plusors sabents importants. A partir deis ans 1820, multipliquèt lei descubèrtas, principalament dins lei domenis de l'electrolisi e de l'electricitat. Se maridèt en 1821 amb Sarah Bernard (1800-1879 ) e, tres ans pus tard, foguèt elegit sòci de la Royal Society.
En 1833, Faraday venguèt professor de la cadiera de quimia dau Royal Institut, sensa obligacion d'ensenhar. Venguèt pereu membre de plusors societats sabentas d'Euròpa. En revènge, refusèt leis onors pus importants coma la presidéncia de la Royal Society ò un anobliment.
Fin de vida
thumb|right|[[Laboratòri de Faraday dins lo corrent deis ans 1850.]]
A partir deis ans 1840, Faraday foguèt pauc a pauc afeblit per de problemas de pèrda de memòria. Aquò l'empediguèt pas de realizar de descubèrtas importantas, especialament en electromagnetisme. Pasmens, foguèt finalament obligat de se retirar en 1858. S'installèt dins un ostau ofèrt per lo govèrn e i demorèt fins a sa mòrt lo 25 d'aost de 1867. Foguèt enterrat dins lo cementèri londonenc de Highgate.
Electroquimia
En quimia, l'òbra principala de Faraday es la descubèrta dei lèis fondamentalas de l'electrolisi a partir d'una tiera d'estudis realizats entre 1832 e 1834. Aquò li permetèt d'establir que : Totjorn utilizadas a l'ora d'ara, especialament en metallurgia, aquelei lèis permèton de preveire ò de seguir aisament l'avançament d'una reaccion d'electrolisi a partir de l'intensitat e de la durada de reaccion.
En mai d'aquò, Faraday participèt largament a la difusion dei tèrmes « anòde », « catòde », « electròde » e « ion » que fan uei partida dau vocabulari de basa de la quimia modèrna.
Quimia organica e autrei descubèrtas
Faraday contunièt e perseguiguèt leis experiéncias d'Humphry Davy dins lo domeni de la quimia organica. En particular, s'interessèt au carbòni e au clòr. Publiquèt ansin, en 1821, la premiera sintèsi dau tetracloroetilèn C2Cl4 e de l'exacloroetan C2Cl6. Dos ans pus tard, establiguèt la composicion de l'idrat de clòr. Puei, en 1825, descurbiguèt lo benzèn, molecula fòrça importanta per la quimia modèrna.
Observacion d'una solucion colloïdala d'aur
En 1847, Faraday observèt que leis atòms d'una solucion colloïdala d'aur avián de proprietats diferentas d'aquelei dau metau correspondent. Aquò correspond probablament a l'observacion pus anciana d'une solucion de nanoparticulas. Ansin, se Faraday foguèt pas capable d'explicar aqueu fenomèn, es uei relativament documentat qu'es a la basa de la fabricacion de materiaus fachs de nanoparticulas.
Realizacion dau premier motor electric
thumb|right|Representacion dau [[motor omopolar de Michael Faraday.]]
La descubèrta de l'electromagnetisme per lo quimista danés Hans Christian Orsted (1777-1851) en 1820 decidèt plusors sabents dau periòde, compres Humphry Davy, de concebre un motor electric. Pasmens, mau capitèron e lo premier motor d'aqueu tipe foguèt l'òbra de Faraday, en 1821. Per aquò, placèt un fieu conductor dins un banh de mercuri que son centre èra ocupat per un aimant. Puei, observèt lo fieu, quand èra percorrut per un corrent electric, realizar un movement circular a l'entorn de l'aimant.
Dich motor omopolar, aqueu sistèma permetèt de confiermar la possibilitat d'utilizar d'electricitat per produrre un movement. Durbiguèt ansin un camp larg de l'engenhariá bòrd que la màger part dei maquinas modèrnas son electricas. En revènge, lo motor omopolar eu meteis aguèt pauc d'aplicacions.
Descubèrta de l'induccion mutuala
thumb|right|Representacion de l'experiéncia que permetèt a Faraday de descubrir l'[[induccion electromagnetica|induccion mutuala.]]
Faraday reprenguèt sei recèrcas sus l'electromagnetisme en 1831. Plaçant dos fieus conductors isolats a l'entorn d'un disc metallic, descurbiguèt que lo passatge d'un corrent electric dins un fieu entraïnava l'aparicion d'un corrent dins lo segond. Aqueu fenomèn s'explica per la capacitat d'un camp magnetic variable de congrear una fòrça electromotritz dins un conductor.
Dich induccion mutuala, aqueu fenomèn es un aspèct fondamentau de l'electromagnetisme modèrne. Matematizat per lo fisician escocés James Clerk Maxwell (1831-1879) dins la relacion de Maxwell-Faraday, fa partida dei quatre eqüacions de Maxwell que permèton de descriure leis ondas electromagneticas.
Trabalhs sus la natura de l'electricitat
En 1832, Faraday menèt divèrseis experiéncias necessitant d'electricitat (electrolisi, attraccion, magnetisme...) a partir de fònts d'electricitat estatica, de fònts d'electricitat animala e de pilas electricas. Aquò li permetèt de descubrir la natura unica de l'electricitat e d'invalidar lei teorias imaginant de fenomèns de natura diferenta segon la natura dau generator. Foguèt un progrès important per la comprenença globala de l'electricitat.
Diamagnetisme
thumb|right|[[Fotografia de Faraday vèrs 1861.]]
En 1845, Faraday descurbiguèt lo diamagnetisme, es a dire la proprietat d'un materiau somés a un camp magnetic exterior de crear un camp magnetic intèrne opausat au premier. Sovent esconduda per lo paramagnetisme ò lo fèrromagnetisme, aquela reaccion es presenta dins totei lei materiaus. Es fòrça estudiada car es una proprietat de remarca de la matèria qu'explica, per exemple, la supraconductivitat.
Polarizacion de la lutz
Gràcias a sei recèrcas sus la fabricacion de vèires especiaus, Faraday foguèt capable d'estudiar la polarizacion de la lutz, proprietat deis ondas electromagneticas de presentar una orientacion preferenciala dei vibracions que lei compausan. En particular, descurbiguèt l'efiech Faraday qu'es lo fenomèn de desviacion dau plan de polarizacion d'una onda linearament polarizada per un camp magnetic.
Gàbia de Faraday
Faraday descurbiguèt lo principi de la gàbia de Faraday dins lo corrent deis ans 1830 e li donèt son nom en 1836. Lo trobèt gràcias a d'experiéncias que li prrmetèron d'establir que la carga electrica portada per un conductor èra localizada sus sa fàcia extèrna. Aqueu fenomèn es uei utilizat per protegir d'equipaments electronics sensibles ò per formar de sistèmas de seguretat.
Onor e guierdons
thumb|right|[[Fotografia d'una estatua de Michael Faraday.]]
Scientific major de la premiera mitat dau sègle XIX, Faraday refusèt lei guierdons pus importants que li foguèron prepausats (ennobliment, presidéncia de la Royal Society). Recebèt pasmens una quantitat considerabla d'onors coma la medalha Copley (1832 e 1838 ), la Royal Medal (1835 e 1846 ) e la medalha Rumford (1846 ). Foguèt tanben elegit sòci de plusors societats sabentas europèas.
A la fin de sa vida e, subretot, après sa mòrt, recebèt d'onors postums variats coma una unitat derivada de son nom, lo farad, que foguèt adoptada per lo sistèma internacionau coma unitat de capacitat. Un cratèr lunar pòrta son nom dempuei 1935 e foguèt representat sus de bilhets de banca. Au mens quatre prèmis scientifics foguèron dichs en son onor.
Gàllia Narbonesa
thumb|300px|La Gàllia Narbonesa dins l’Empèri Roman La Gàllia Narbonesa o Narbonesa foguèt una província de l'Empèri Roman creada en 121 abC, sus l'actual territòri de Lengadòc e de Provença.
Noms
Dins un primièr temps, aquela província romana es estat coneguda coma Gallia Transalpina. Pus tard, la província de Gallia Transalpina es estada renomenada Gallia Narbonensis, aprèp que la capitala de la colonia deven Narbo Martius (Narbona) (fondada en 188 ab J-C). Los romans l'apelèron tanben la Provincia Nostra o simplament Provincia, perqué la Narbonesa foguèt la primièra conquista romana fòra la Peninsula Italiana.
Istòria
Roma ocupa la region entre -125 et -121. La zona ocupada s'espandís de Tolosa al lac Leman. La colonia grèga de Massalia (Marselha) e son país forman una enclava liura dins la Narbonesa. Juli Cesar, proconsul de la Narbonesa de -58 à -49, ne faguèt sa basa de darrièr per la conquista de las Gàllias, e acabèt en -49 la conquista de la Narbonesa en prenant Massalia e son territòri, qu'aviá pres lo partit de Pompèu.
Amb lo principat d'August, a partir de 27 abC, Narbona va prene d'importància.
L'emperaire August ven a Narbona e i sejorna per recensar los Galleses e organizar lor territòri. En 22 abC, reorganiza l'administracion de la « Província » de Gàllia transalpina en Província senatoriala sos l'autoritat del Senat roman. La capitala es fixada a Narbona e aquela region deven la Narbonesa. Aquel territòri foguèt devesit en 22 ciutats.
Narbona deven un dels mai grands pòrts de comèrci mediterranèu, al crosador de las doas grandas rotas romanas : la Via Domícia : d'Itàlia en Espanha per la Narbonesa, bastida en 120 abC, e la Via Aquitània anant de Narbona cap a Tolosa e Bordèu.
Al Sègle IV, sos la Tetrarquia, la Narbonesa foguèt divisada en doas províncias :
En 406, la Narbonesa primièra foguèt ocupada pels Visigòts e la Narbonesa segonda per los Burgondis en 476.
Bercianos del Real Camino
Bercianos del Real Camino es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Znojmo (districte)
Lo districte  de Znojmo es un districte de   la region de Moràvia del Sud,   en Republica Chèca,   que son capluòc es Znojmo.
Rafael Zaldívar
Rafael Zaldívar (1834-1903) mètge e òme politic foguèt president del Salvador entre 1876 e lo 6 d'abril de 1884, e entre lo 21 d'agost de 1884 e 1885.
Lieusola
Lieusola, Liéusoulo segon la nòrma mistralenca (Isola en francés) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo despartament deis Aups Maritims e la region de Provença-Alpa-Còsta d'Azur.
Toponimia
Dins lu archius trobam lu noms de Leudola, en 1097, Lensola, en 1200, de Leuzolan, en 1296, Lieusola, en 1333 e 1562. Es la deformacion d'aquela darrièra transcripcion per lu cartografs qu'aurìa donat Isola en francés au sècolo XVII. La primièra transcripcion porìa venir dau ligur *leu significant "penda erbosa"
Andrieu Gojàs
Andriu Gojars (1883-1950) estut un industriau, òme politic, bibliofil, poèta, cronicaire e filològ occitan. Originari de Sent Antòni (Gironda), proprietari d'una segaria, sa colleccion de libes lo hit famós. Poèta e cronicaire d'expression occitana a l'escadença, nos deishèt quauques articles trufandièrs dens lo jornau Le Cubzaguais, on signava "Lou Gascoun", entre 1909 e 1914. Estut màger de St Antòni.
Lieusola
Geografia
Niça si situa a 73 km al sud-èst.
Lo vilatge es implantat au jonhent de Tiniá e de Guercha, a 870 mètres d'autessa. L'estacion d'esqui de Lieusola 2000 si tròba a 17 km dau vilatge a 2000 m. d'autessa.
Burundi
Burundi (pr. Borondi) es un pichon país d'Africa situat dins una region d'altitud dei Grands Lacs Africans. A ges de frontiera maritima e es enviroutat per Rwanda au nòrd, per Tanzania a l'èst e a l'oèst e per la Republica Democratica de Còngo a l'oèst. Sa capitala es Gitega dempuèi 2019. Sa populacion èra d'aperaquí 11,2 milions d'abitants en 2015. Eissit d'un reiaume african plaçat sota protectorat en 1903 per leis Europèus (Alemands puei Bèlgas), retrobèt son independéncia en 1962. Pasmens, dempuei aquela data, conois de trebols recurrents en causa de l'oposicion intèrna entre Hutus e Tutsis.
Eudicotiledonèas
Las Dicotiledonèas vertadièras (anglés "eudicots") o Eudicotiledonèas son un clad important dins las classificacions filogeneticas dels Angiospèrmes APG (1998) e APG II (2003). Conten la màger part de las Dicotiledonèas tradicionalas :
Burundi
Lo gentilici es burundés -esa.
Geografia fisica
Burundi es un país d'altitud situat lòng dau Grand Rift African. Son relèu principau es la cadena de montanhas dau mont Heha (2,670 m) que domina lo centre. Vèrs l'oèst, son pendís es arrestat per una zòna d'afondrament d'altitud situada entre 800 e 1,000 m qu'es ocupada, au nòrd, per lo plan d'Imbo e, au sud, per lo Lac Tanganyika. Vèrs l'èst, l'altitud demenís regularament fins a 1,500 m. Lo relèu i es irregular ambé de platèus d'altitud que dominan de regions palunosas situadas entre 200 e 1,400 m.
Eudicotiledonèas
N.B.:  + .... = familha opcionala
Burundi
Clima
Burundi a un clima eqüatoriau temperat per l'altitud important dau país. La temperatura mejana i es de 17 a 23°C e lei precipitacions annualas i passan generalament 1,000 mm. Pasmens, se fau nòtar la preséncia de zònas mens umidas dins la zòna d'afondrament occidentala (plan d'Imbo) onte lei precipitacions mejanas son puslèu compresas entre 800 e 900 mm.
Demografia
En 2015, la populacion de Burundi èra estimada a 11,2 milions d'abitants e lo país èra donc fòrça poblat amb una densitat mejana de 206 ab/km². Son estructura demografica èra caracteristica dei país en desvolopament amb una creissença demografica fòrta e una populacion jove. D'efèct, lo nombre d'abitants èra de solament 2,4 milions en 1950, l'esperança de vida passava gaire 50 ans (51 ans per leis òmes, 53 ans per lei fremas) e lo temps mejan èra de 17 ans. La creissença demografica èra de 3,2%.
Au nivèu etnic, la populacion es principalament d'origina hutu (~85%) mai existís tanben una minoritat tutsi qu'es significativa (~14%). Lo rèsta es format de minoritats frontalieras pichonas ò d'estrangiers.
Lengas
Lo kirundi es la lenga principala de Burundi qu'es parlada per 97% de la populacion. A l'estatut de lenga oficiala e la constitucion de 2005 la considèra coma la « lenga nacionala ». Pasmens, eiretatge de la colonizacion, lo francés e l'anglés an tanben l'estatut de lenga oficiala. Lo premier es la lenga de l'elèit, dau govèrn, deis administracions e deis afaires. Lo segond es parlat per una pichona minoritat (que fa generalament partida de l'elèit) e per leis estrangiers. Dins certanei regions, lo swahili es utilizat dins lo sector marchand mai aquela situacion a ges de reconeissença oficiala.
Religion
La libertat religiosa es assegurada per un acte constitucionau de 2001 e es respectada. Pasmens, lei grops religiós an l'obligacion d'èsser enregistrats auprès dau Ministèri de l'Interior.
Lo Reiaume de Burundi
thumb|right|Africa Orientala vèrs [[1875.]]
En causa de l'abséncia de documents escrichs, l'istòria burundesa es mau coneguda avans l'arribada deis Europèus. Pasmens, Burundi es un estat relativament ancian que se formèt entre la fin dau sègle XVI e lo començament dau sègle XVIII dins una region poblada dempuei lo millenari I abC. Èra una monarquia de drech divin fòrça ierarquizada. Sei sobeirans successius, dichs mwamis, aumentèron son territòri gràcias au sostèn d'una aristocracia militara (lei Baganwas). Durant la premiera mitat dau sègle XIX, Ntare Rugamba (vèrs 1800 - vèrs 1850) donèt au reiaume de limits pròches dei frontieras actualas dau país. Son successor, Mwezi Gisabo (vèrs 1850 - 1908), renforcèt lo poder reiau mai poguèt pas empachar de guèrras dinasticas qu'afebliguèron pauc a pauc lo reiaume.
Lo protectorat alemand
Isolacionista, lo Reiaume de Burundi assaièt de s'opausar a la penetracion dei marchands estrangiers durant la segonda mitat dau sègle XIX. Pasmens, a la fin dau sègle, lei querèlas de succession avián fòrça afeblit lo país que poguèt pas empachar l'installacion d'un pòste militar alemand a Usumbura (a l'origina de Bujumbura) en 1899. Quatre ans pus tard, Burundi venguèt un protectorat alemand après lo Tractat de Kiganda.
Lo reiaume deguèt durbir sei frontieras ai missions catolicas e protestantas. Dins aquò, en fòra dei questions religiosas, lo poder coloniau [(Alemanha|alemand]] aguèt gaire d'influéncia sus la societat burundesa car durèt gaire. D'efèct, en 1916, de tropas colonialas bèlgas ocupèron lo protectorat e n'expulsèron lei fòrças alemandas.
Lo mandat bèlga
Après la Premiera Guèrra Mondiala, la Societat dei Nacions (SDN) donèt un mandat a Belgica per administrar lei protectorats de Rwanda e de Burundi (sota lo nom de Ruanda Ulundi). Restacat au Còngo Bèlga en 1925, patiguèt una colonizacion dura que fisèt un ròtle important ai missionaris catolics. En mai d'aquò, lei Bèlgas transformèron l'òrdre tradicionau dei societats burundesa e rwandesa e favorizèron lei Tutsis, etnia eissida de l'aristocracia guerriera de la region, au detriment dei Hutus, pòble eissit dei païsans e dei norriguiers locaus qu'èra puslèu favorizat per la Glèisa.
Fòrça afeblida per la Segonda Guèrra Mondiala, Belgica deguèt laissar mai d'autonòmia a Ruanda Ulundi après 1945. Rwanda e Burundi se separèron tornarmai durant aqueu periòde. En 1959, lo govèrn bèlga legalizèt lo multipartisme. Ais eleccions legislativas de setembre de 1961, lei Burundés chausiguèron l'Union per lo Progrès Nacionau (UPRONA) dirigit per lo prince tutsi Louis Rwagasore que foguèt assassinat un mes pus tard. Pasmens, aquò arrestèt pas lo procès de desengatjament e l'independéncia de Burundi foguèt proclamada lo 1 de julhet de 1962.
Lista dels presidents d'Haití
thumb|250px|bandièra d'Haití Vaquí la lista dels presidents e caps d'Estat d'Haití aprèp l'independéncia en 1804.
Burundi
Lo reversament de la monarquia
Après l'independéncia, Mwambutsa IV (1915-1966 instaurèt una monarquia constitucionala que li permetèt de gardar lo contraròtle de la politica dau país. Pasmens, en 1965, perdiguèt leis eleccions legislativas que sei resultats donavan la majoritat ai Hutus. Mwambutsa IV refusèt de reconóisser l'escrutinh, çò qu'entraïnèt una temptativa de còp d'estat organizada per d'oficiers hutus e de chaples de Tutsis. Puei, la situacion se desgradèt rapidament e lo mwazi foguèt reversat per son fiu, lo futur Ntare V, en 1966. Dins aquò, lo sobeiran novèu gardèt pas lòngtemps lo poder car foguèt reversat en novembre de la meteissa annada per son Premier Ministre — tutsi — Michel Micombero.
Lista dels presidents d'Haití
De 1806 fins a 1820 Haití foguèt dividit en l'Estat d'Haití (aprèp, Renhe d'Haití) al nòrd, e la Republica d'Haití al sud.
Saint-Mards-en-Othe
Saint-Mards-en-Othe es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Burundi
La I Republica
La I Republica de Burundi durèt de 1966 a 1992. Foguèt un periòde relativament caotic marcat per de conflictes recurrents entre Tutsis e Hutus. D'efèct, Michel Micombero, vengut president, instaurèt un regime autoritari de partit unic e excluguèt mai d'un Hutu de l'armada ò de l'administracion. En 1972, aquò entraïnèt una revòuta hutu que foguèt durament reprimida : de 100,000 a 300,000 Hutus foguèron executats per lo poder. Aquelei masèus decimèron l'elèit hutu e permetèron ais elèits tutsis de prendre lo contraròtle dei vilas. Pasmens, lo manteniment de rivalitats importantas entre clans tutsis continuèt d'agitar lo país.
Micombero foguèt ansin reversat per de militars tutsis en novembre de 1976 e lo luòctenent coronèu Jean-Baptiste Bagaza — egalament un Tutsi — venguèt president. Sostengut per l'UPRONA, mantenguèt la primautat tutsi sus la societat mai nommèt quauquei ministres hutus dins son govèrn. Pasmens, aquela dubertura foguèt limitada per sa volotat de demenir l'influéncia dau clergat catolica jutjat tròp favorable ai Hutus. En 1987, un novèu còp d'estat portèt lo major Pierre Buyoya au poder. Buyoya assaièt de melhorar la posicion dei Hutus au sen de la societat burundesa mai aquò empachèt pas de trebols grèus dins lo nòrd. Aperaquí 50,000 Hutus s'enfugiguèron en Rwanda e i demorèron fins a la nominacion d'un Hutu, Adrien Sibomana, coma Premier Ministre.
Saint-Mards-en-Othe
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Burundi
La II Republica e la guèrra civila
En 1992, una constitucion novèla foguèt adoptada marcant la fondacion de la II Republica. Lo multipartisme foguèt autorizat e leis eleccions de 1993 vegèt l'eleccion dau Hutu Melchior Ndadaye, cap dau Frònt per la Democracia en Burundi (Frodébu). Pasmens, tre lo mes d'octòbre, d'oficiers tutsis assassinèron Ndadaye e plusors dignitaris hutus. Aquò entraïnèt una guèrra civila saunosa (300,000 mòrts) e la fugida de 400,000 abitants vèrs Rwanda e Tanzania.
En genier de 1994, Cyprien Ntaryamira — un Hutu dau Frodébu — foguèt elegit a la presidéncia abans de morir tres mes pus tard dins l'avion dau president rwandés Juvénal Habyarimana. Après un lòng periòde de combats entre milícias tutsis e hutus, de negociacions comencèron en 1999 sota l'egida de Julius Nyerere e de Nelson Mandela. Permetèron la signatura deis Acòrds d'Arusha en 2000 e la fin de la guèrra en 2001.
Lo periòde de Pierre Nkurunziza
Après un periòde de transicion politica consecutiva a l'intrada en vigor deis acòrds de patz, Pierre Nkurunziza foguèt elegit president en 2005. Capitèt de signar la patz ambé lei darrierei guerilhas encara activas dins lo país en 2006. Negocièt tanben lo desarmament dei rebèls e l'integracion d'una partida d'entre elei ai fòrças armadas. Pasmens, son regime venguèt rapidament autoritari e sa reeleccion en 2010 foguèt tacada per de fraudas importantas.
Leis annadas 2010 a 2015 foguèron marcadas per una aumentacion dei conflictes entre lo poder e una oposicion renforçada per lo retorn dei refugiats. En 2015, la reeleccion de Pierre Nkurunziza per un tresen mandat jutjada inconstitucionala per seis adversaris entraïnèt ansin de violéncias novèlas, especialament dins la capitala. Lei 13 e 14 de mai, plusors oficiers assaièron sensa succès d'organizar un còp d'estat militar. Après aquela revirada, una guerrilha (lei Fòrças Democraticas de Burundi, Fodebu) se formèt, çò que menaça d'entraïnar una novèla guèrra civila entre partisans e adversaris de Nkurunziza.
Cultura
La cultura burundesa es eissida dei tradicions localas e fa partida de l'ensems culturau de la region dei Grands Lacs. Leis influéncias vengudas dei país vesins son donc frequentas. Lei movements culturaus dei país colonizators e lei tendéncias internacionalas an tanben una influéncia certana sus la cultura dau país.
Pasmens, l'aspèct pus important de la cultura dau país son sei danças e sei musicas tradicionalas, especialament aquelei que necessitan l'usatge de tambors. D'efèct, lei tamborinaires de Burundi ocupan un ròtle important dins aquelei ceremònias e lo tambor burundés (lo karyenda) es representat sus lo drapèu nacionau. De santuaris destinats a la garda dei tambors existisson e lo grop de tamborinaires burundés dich Royal Drummers of Burundi es internacionalament reconegut.
Villeneuve-de-Marc
Nom desconegut en arpitan (Villeneuve-de-Marc en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Essey-la-Côte
Essey-la-Côte es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Anna Sundström
Anna Sundström, nascuda Anna Christina Persdotter (Kymlinge, Spånga, 26 de febrièr de 1785 - 1871) foguèt una quimista suedesa. Aquesta scientifica, que trabalhèt coma assistenta de Jöns Jacob Berzelius, es considerada coma la primièra femna quimista de Suècia.
13 d'abril
Referéncias
Vejatz tanben:
Jan Vigèr
Jan Vigèr (1842-1915) èra un cronicaire e contaire d'expression occitana, originari de Sent Andriu de Cubzac (Gironda). Cabaretèir, proprietari d'un establiment, èra coneishut per las seradas qu'animava, au cors de lasquaus parlava gascon. Dens la tradicion de Mèste Verdièr (se hasè tanben dire "Mèste Vigèr"), passèt tanben a la posteritat per sa cronica umoristica e trufandièra en occitan Lou Peysan daou Champ de Feyre (Lo Paisan dau Champ de Fèira), que pareishut dens lo jornau Lo Cubsagués entre 1909 e 1914. Nos leishèt tanben una poesia, Malhan la Boquetèira, pareishuda a Bordèu en 1867.
Lo Borgés gentiu
thumb|200px|Monsieur JourdainLo Borgés gentiu (en francés Le Bourgeois gentilhomme) qu'ei ua comedia-balleti en 5 actes en pròsa e en vers de Molière (peu tèxte) dab musica de Jean-Baptiste Lully e balletis de Pierre Beauchamp. Que ho estreat lo 14 d'octobre de 1670 ens lo castèth de Chambord.
Intriga
Monsieur Jourdain qu'ei un borgés qui vòu aquerir mercés aus sons denèrs, l'anar d'un aristocrata e, per aquò, qu'ensaja d'apréner las letras, la filosofia, l'escrima, de vestí's de com cau e de sedusir ua dauna de qualitat, Dorimène. L'aimador d'aquesta, Cleonte, que's perpausa d'espleitar economicament la naïvetat de Monsieur Jourdain.
Plonger
Plonger en breton (Ploumoguer en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
Ploumoguer A situat tot a l'oèst del departament del Finistère entre las municipalitats del Conquet e de Plouarzel a 25 km a l'oèst de Brèst. La municipalitat possedís doas plajas (Kerhornou e Illien) e 7 km de còsta rocosa e déchiquetée. Lo sieu ponch mai elevat (143 m) es la reünion del Bas-Léon.
Ploumoguer est située tout à l'ouest du département du Finistère entre les communes du Conquet et de Plouarzel à 25 km à l'ouest de Brest. La commune possède deux plages (Kerhornou et Illien) et 7 km de côte rocheuse et déchiquetée. Son point le plus haut (143 m) est le sommet du Bas-Léon.
Un belvédère y a été aménagé permettant d'admirer les alentours avec une visibilité pouvant aller jusqu'à 70 km.
=38.93
Ploumoguer Es una anciana parròquia primitive #que, en mai de Lamber la siá trève (uèi en Ploumoguer), englobava lo territòri de Trébabu. La parròquia de Ploumoguer (parrochia Macoer) a mencionat per las primièras fes dins lo XI sègle en la vida de sant Tugdual, #que i auriá fondat un ermitage a la localizacion actuala de Trébabu. La parròquia de Ploumoguer dépendait antany de la ancià évêché de Léon.
En 1798, la municipalitat aperten al costat de Plouzané, de contunh a aquel del Conquet. Ploumoguer Compren doas parròquias autonòmas : Ploumoguer e Lamber #que #èsser comuna de 1789 a 1793. Lamber (Lampezre, En 1451 e Lambezre, en 1552), #que la vièlha paraula breton "lann" n'es aicí associat al nom del apôtre Pierre, es una fondacion monastique de la Nautor Mièja Age.
Se tròba los appellations seguents : Plebs Macoer e parrochia Macoer (dins lo XI sègle), Ploemagoer (en 1324), Ploemoguer (vèrs 1330) e Guymoguer (en 1572).
En 1798, la commune appartient au canton de Plouzané, puis à celui du Conquet. Ploumoguer comprend deux paroisses autonomes : Ploumoguer et Lamber qui fut commune de 1789 à 1793. Lamber (Lampezre, en 1451 et Lambezre, en 1552), dont le vieux mot breton "lann" est ici associé au nom de l'apôtre Pierre, est une fondation monastique du Haut Moyen Age.
On trouve les appellations suivantes : Plebs Macoer et parrochia Macoer (au XIème siècle), Ploemagoer (en 1324), Ploemoguer (vers 1330) et Guymoguer (en 1572).
Nota : c'est à la pointe de Kermorvan (pays d'Ac'h), dans l'anse de Pors-Pabu, qu'aurait abordé saint Tugdual, et ses compagnons lorsqu'ils vinrent de Grande-Bretagne en Armorique, au début du VIème siècle.
Kathleen C. Taylor
Kathleen Christine Taylor (14 de març de 1942) es una quimista americana. Sa contribucion mai notabla es la creacion d'un convertidor catalitic per las veituras amb de collègas quand trabalhava a General Motors. Aquesta realizacion li faguèt ganhar la medalha Garvan–Olin en 1989.
(127) Johanna
(127) Johanna es un asteroïde.
Grosbliederstroff
Geografia
Situada en la vallée de la Sarre, dins la zòna del Canal dels houillères de la Sarre, Grosbliederstroff ocupa una posicion singulara. Lo vilatge afrontat lo sieu vesin alemand, Kleinblittersdorf. En formant pas #qu'un sol e meteis vilatge divèrses centenats d'ans per endavant, los dos entités son d'ara endavant de nacionalitats desparièras.
Los préfixes Gròsses(s)- e Klein- (respectivament Granda e Pichon en francés) fan dirèctament referencia a la talha del pòble. Aiçò èra cèrt antany, mas d'ara endavant, es Kleinblittersdorf, Gemeinde en comunitat de pòbles fins a la Blies, #que compta çò de mès d'abitantas, tot en essent membre del (Stadtverband de Sarrebruck). Grosbliederstroff Es membre de la Comunitat d'aglomeracion de Sarreguemines.
Située dans la vallée de la Sarre, dans la zone du Canal des houillères de la Sarre, Grosbliederstroff occupe une position singulière. Le village fait face à son voisin allemand, Kleinblittersdorf. Ne formant qu’un seul et même village plusieurs centaines d’années auparavant, les deux entités sont désormais de nationalités différentes.
Les préfixes Gros(s)- et Klein- (respectivement Grand et Petit en français) font directement référence à la taille du village. C’était vrai autrefois, mais désormais, c’est Kleinblittersdorf, Gemeinde en communauté de villages jusqu’à la Blies, qui compte le plus d’habitants, tout en étant membre du (Stadtverband de Sarrebruck). Grosbliederstroff est membre de la Communauté d’agglomération de Sarreguemines.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Unifòrme
vinheta|Unifòrme L'unifòrme es un vestit reglamentari, que totes los membres d'un grop devon portar segon de règlas dictadas. Es una tradicion que ven de l'Empèri roman.
Berlanga del Bierzo
Berlanga del Bierzo es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
La Fosse-de-Tigné
La Fosse-de-Tigné es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Élie Ducommun
Élie Ducommun (1833 - 1906) foguèt un jornalista e pacifista soís. Recebèt lo Prèmi Nobel de la Patz en 1902, amb Charles Albert Gobat.