cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tuberculòsi
Los simptòmas tipics de la tuberculòsi son una tos cronica amb expectoracion de sang, escupinha, fèbre, sudacion, e pèrda de pes. L'infeccion d'autres organs provòca una longa tièra de simptòmas. Lo diagnostic es basat sus la radiologia, lo tèst a la tuberculina, los tèsts sanguins, l'examen microscopic e la cultura microbiologica dels fluids del còrs. Lo tractament es malaisit e necessita l'utilizacion d'antibiotics. Las resisténcias als antibiotics son un problèma de mai en mai important. La prevencion repausa sus las ràdios dels palmons e la vaccinacion, generalament amb lo Bacil Calmette-Guérin (vaccin BCG).
Lei Forala dau Basc
300px|thumb|right|Mapa dei zonas bascofòna, mixta e non bascofòna La Lei Forala dau Basc (Euskararen Foru Legea en basc, Ley Foral del Vascuence en espanhòu) de 1986 es una lei dau Parlament de la Comunautat Forala de Navarra qu'establís l'estatut dau basc dins l'administracion e son ensenhament o non dins aquela comunautat segon la localizacion de sei comunas dins lei zonas bascofòna, mixta o non bascofòna.
Saint-Martin-de-Fraigneau
Saint-Martin-de-Fraigneau es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Uzay-le-Venon
Uzay-le-Venon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jules-Jean Ravel
Jules-Jean Ravel (6 de març de 1901, Guilherme - 19 de junh de 1986, Niça) èra un sindicalista, un militant e un òme politic comunista. Secretari dau sindicat unitari deis emplegats dau gas de Niça de 1931 a 1933, venguèt secretari dau rai de Niça dau PCF en 1935. Après la Liberacion, foguèt premier cònsol de Guilherme de 1945 a 1947 e demorèt conselhier municipau de la vila fins a 1953.
ADOC Tarn
L'ADOC Tarn, Agéncia de Desvolopament de l'Occitan de Tarn es una associacion segon la lei de 1901, creada en 2004 e que trabalha dins los domenis de l'economia e del torisme. Son prètzfach es de provar que la lenga e la cultura occitanas son d'atots prigonds per la creacion e l'avalorizacion dels produches. Aquel objectiu es integrat dins la concepcion de projèctes divèrses tocant al comèrci, servicis, comunicacion, creacion d'animacions, de produches, de circuits e animacions toristicas. Un partenariat se pòt far amb d'associacions, las institucions, d'entrepresas, comèrcis, artesans, restaurants, sindicats professionals, etc.
Qualques projèctes en cors :
Diocèsi de Viana (Empèri roman)
La diocèsi de Viana (Dioecesis Viennensis en latin) èra una division administrativa de l’Empèri Roman creada per la refòrma de Dioclecian a l’entorn de las annadas 300. La capitala n’èra Viana. La diocèsi cobrissiá una bèla part d’Occitània.
Compausada de cinc províncias (Aquitània, Aups Maritims, Narbonesa, Novempopulània e Vianesa), èra tanben apelada diocèsi de las Cinc Províncias. Après la division en doas províncias d'Aquitània e Narbonesa, foguèt apelada diocèsi de las Sèt Províncias.
Beaumont (Naut Léger)
Bèumont (nom ipotètic) (Beaumont en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Vilatge situat a qualques quilomètres de la vila de Briude.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Torrebaja
250px|vinheta Torrebaja es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Hauville
Hauville en normand (Hauville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Mycobacterium
Las micobacterias o micobactèris son un genre d'Actinobacteria, avent sa familha pròpria, las Mycobacteriaceae. Lo genre inclutz de bacterias patogènas conegudas per provocar de malautiás grèvas dins los mamifèrs, coma la tuberculòsi e la lèpra. Lo prefixe grèc myco significa a l'encòp e ; s'utiliza aici per caracterizar los compausats cerós de la paret cellulara.
Hauville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Torrella
Torrella es un municipi de la província de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Eoliana
right|250px|thumbnail|Una eoliana dins un païsatge rural.
Una eoliana un aparelh per convertir l'energia amodada pel vent, se genera de corrent electric es un aerogenerator.
Auriac (Aude)
Auriac (en francés tanplan coma en occitan) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
Arrondiment de Barcilona de Provença
L’Arrondiment de Barcilona de Provença es una division administrativa francesa situada dins la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur e lo departament deis Aups d'Auta Provença.
Istòria
En 1985, pèrd l'ancian canton d'Alòs, qu’es annexat per l’arrondiment de Castelana, a l’escasença de la creacion del canton d'Alòs e Cormarç.
Charles Ravel
Charles Gabriel Justinien Henri Ravel (20 de febrier de 1887, Puget Vila - 17 de març de 1961, Puget Vila) èra un militant e un òme politic comunista. Foguèt premier cònsol de Puget Vila de 1935 a 1940 e de 1944 a 1947.
Torres Torres
Torres Torres es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Neuilly-l'Évêque
Neuilly-l'Évêque es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bèlmont de Rance
Bèlmont de Rance (Belmont-sur-Rance en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Nombre negatiu
Un nombre negatiu es un nombre real qu'es inferior a zèro, coma −3 o −π.
Avesan
Avesan (Avezan en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Nombre negatiu
Istòria
La primièra apareisson coneguda dels nombres negatius es dins Los Nòu Capítols sus l'art matematic (Jiǔzhāng Suànshù), que las versions conegudas fins ara datan del començament de la dinastia Han, sens que se pòsca datar las versions originalas, de segur mai ancianas. Los Nòu Capítols utilizan de pals de numeracion roges pels nombres positius e de negres pels negatius,. Aquò permetava als Chineses de resòlvre un sistèma d'equacions lineàrias de coeficients negatius.
Avesan
Geografia
Avesan es situat en Lomanha, sus l'arriba dreta de l'Arrats. La vath de l'Arrats es bordada de hortalessas. Lo borg es suu bòrd d'un planèr, a 160 m d'altitud, entornejat de tres costats sus quate per las vaths : la de l'Arrats a l'oèst e vaths afluentas au nòrd e au sud. L'agricultura cerealèra es l'activitat principala dens lo paisatge. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, lo nom d'Avesan veng deu nom latin d'òme Avitius damb lo sufixe latin -anum. Segon Negre, Avesan veng deu nom « romanic » (---> latin) d'òme Avitianus. Segon Delamarre, los noms de persona Avitiano-mara, Avitianus (frequent en Gàllia) que son atestats. Per un etime auitiānon, lo toponime que pòt estar format mei probablament suu nom d'òme Avitiāno-, dambe ua derivacion neutra, que sus un nom Avito- derivat en -āno-. Pr'aquò, peus toponimes en Ausac, Avesac, etc, Delamarre qu'es forçat de supausar la proprietat d'Avitios. Com que sia, Avesan èra donc probablament una grana proprietat gallo-romana.
Nombre negatiu
Istòria
Los concèptes indians se difuson lentament cap a l'oèst; vèrs l'an 1000, los matematicians arabomusulmans coma Abu l-Wafa utilizan de biais corrent lo zèro e los nombres negatius (per representar de deutes, encara), e l'Occident dintra en contacte amb aquestes concèptes.
Pasmens la nocion de quantitat negative demora longtemps desconvenenta; quand de nombres negatius apareisson son considerats coma « absurds » o fals. Per exemple Diofant d'Alexandria (sègle III), al respècte de l'equacion 4x + 20 = 0, que la solucion es −5, ditz qu'es « absurda ». En Índia, Bhāskara II (sègle XII) utiliza los nombres negatius mas rebuta las solucions negativas de l'equacion quadratica; los considèra coma inadequatas e impossiblas d'interpretar. Se farà de mèsme en Occident al mens fins al sègle XVIII. S'autoriza pasmens a se'n servir, quita a los nomenar « absurds » coma Nicolas Chuquet (sègle XV) que se'n servís coma expausant.
Los matematicians occidentals resistisson al concèpte, levat dins lo contèxte comercial (ièu encara) ont se pòt los interpretar coma de deutes (Fibonacci, cap. 13 de Liber Abaci, 1202) o de pèrdas (Fibonacci, Flos, 1225).
Los nombres negatius prenguèron pauc a pauc drech de ciutat pendent lo sègle XIX, per èsser plan acceptats al sègle XX.
Generalitats
Quand se parla de nombres positius o negatius, lo nombre zèro es sovent exclusit. Per unes autos pasmens, , , los adjectius « positiu » e « negatiu » son preses al sens larg, es a dire que zèro es inclusit; zèro es donc, alara, un nombre (lo sol) a l'encòp positiu e negatiu. Quand un nombre es negatiu e non nul, se pòt precisar, per evitar tota confusion, qu'es estrictament negatiu.
Los entièrs negatius pòdon èsser vists coma una extension dels entièrs naturals, tala que l'equacion x − y = z aja una solucion significativa per totas las valors de x e y ; l'ensemble dels entièrs positius o negatius se nomena l'ensemble dels entièrs relatius. Los autres ensembles de nombres pòdon èsser alara bastits, coma d'extensions progressivament mai elaboradas o coma de generalizacions a partir dels entièrs.
En comptabilitat, se presenta un nombre negatiu per un nombre escrit en roge, o per un nombre entre parentèsis.
Interpretacion
Los nombres negatius an de sens per:
Addicion e sostraccion
Apondre un nombre negatiu ne ven a sostraire lo nombre positiu correspondent :
Sostraire un nombre positiu d'un mai pichon nombre positiu dona un resultat negatiu :
Sostraire un nombre positiu d'un nombre negatiu dona un resultat negatiu:
Sostraire un nombre negatiu equival a apondre lo nombre positiu correspondent:
Tanben:
Genêts
Genêts es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Nombre negatiu
Multiplicacion
Lo produch d'un nombre negatiu per un nombre positiu dona un resultat negatif: (−2) · 3 = −6.
Genêts
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nombre negatiu
Multiplicacion
La multiplicacion de dos nombres negatius dona un resultat positiu: (−2) · (−3) = 6.
Interpretacion : aurem una multiplicacion d'aqueste genre quand la disparicion (que se representa par un nombre negatiu, se las creacions son comptadas positivament) d'una quantitat negativa (un deute per exemple) ; per exemple, 3 anullacions de deutes de 2 € caduna (avèm plan un enriquiment de 6 €), o encara la supression de 2 voids de cadun 3 unitats (correspondent plan a l'apond de 6 unitats).
Torna la distributivitat de la multiplicacion :
Lo membre d'esquèrra d'aquesta relacion es egal a 0 · (−2) = 0. Lo costat drech es una soma de −6 + (−3) · (−2); per que los dos membres sián egals, avèm besonh que (−3) · (−2) = 6.
Diocèsi de las Sèt Províncias
La diocèsi de las Sèt Províncias (Dioecesis Septem Prouinciarum en latin) èra una division administrativa de l’Empèri Roman que prenguèt la seguida de la de Viana. La capitala n’èra Arle. La diocèsi cobrissiá una bèla part d’Occitània.
Èra sèt províncias: Aquitània primièra, segonda e tresena (o Novempopulània), Aups Maritims, Narbonesa primièra e segonda e Vianesa.
Authe
Authe es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Artur Rasizade
Artur Rasizade (Artur Tahir oğlu Rasizadə) es lo primièr ministre actual d'Azerbaitjan. Tanben foguèt primièr ministre entre 1996 e agost de 2003.
Ma maire vòu
Ma maire vòu es una comptina, una formuleta occitana :
Ma maire vòu que n'aimi un, (bis) N'en aimerai ni un, ni degun. Au bout de la douzèna Aimerai cu voudrai. (bis)
Ma maire vòu que n'aimi doui, (bis) N'en aimerai ni doui, ni un, ni degun. Au bout de la douzèna Aimerai cu voudrai. (bis)
Ma maire vòu que n'aimi tré, (bis) N'en aimerai ni tré, ni doui, ni un, ni degun. Au bout de la douzèna Aimerai cu voudrai. (bis)
Ma maire vòu que n'aimi quatre, (bis) N'en aimerai ni quatre, ni tré, ni doui, ni un, ni degun. Au bout de la douzèna Aimerai cu voudrai. (bis)
Etc…
Lenveja (Vic Vilh)
Lenveja ( localament, o  en Gerç o Bigòrra), qu'ei ua vila de Bearn, anciana capitala de la region gascona deu Vic Vilh. Qu'ei situada dens lo departament francés deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei. Las fòrmas ancianas que son Invidia, en latin, en 1286, Lambeya en 1318, Lembeye en 1385, Lembege en 1402, La Enbeye au sègle XV, Lambege en 1538, Lambeya en 1542, Lembeye en 1648, Lembege (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, la fòrma latina de 1286, invidia, qu'ei ua faussa latinizacion e lo nom qu'ei inexplicat.
Segon Miquèu Grosclaude, lo sens deu nom qu'ei efectivament enveja. Qu'ei un mot banal, qui a un sens medievau laudatiu, un lòc qui da enveja. En mei de la vila, que i a hèra de lòcs d'aqueth nom en Bearn e Gasconha.
Mètro d'Atenas
Lo mètro d'Atenas (en grèc : Μετρό Αθήνας, Metró Athínas) es un dels sistèmas de transpòrt en comun servissent las vilas d'Atenas, del Pirèu e lor aglomeracion. Espleitat dempuèi 2011 per la STASY SA, comporta tres linhas en site pròpri sus fèrre totalizant dont  sosterranhs, mai  partejats amb lo malhum de l'OSE. Lo malhum de mètro es completat per un malhum de tramvai, atal que per un malhum de linhas de banlègas.
Włodzimierz Cimoszewicz
Włodzimierz Cimoszewicz (n. 1950) avocat e òme politic foguèt primièr ministre de Polonha entre 1996 e 1997.
Brancaleone
Brancaleone es una associacion occitana segon la lei de 1901, animada, entre autres per Francés Bacabe.
La Mativiá
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brancaleone
Dins la bèla tradicion de la transmission orala, l'associacion bota en òbra una estrategia d'accions enrasigadas, e d'encontres transfrontalièrs e intergeneracions, per desvolopar e regenerar las practicas e los escambis de musicas popularas e tradicionalas, e mai particularament d'Euròpa del sud, mas tanben del mond entièr, en ligason particularament amb las populacions eissidas de l'immigracion.
Shubi
Lo shubi (autonim igishuúbi) es una lenga banto parlada en Tanzania.
Localisacion
Lo shubi es parlat dins lo district de Ngara, situat dins la region de Kagera, dins lo nòrd-oèst de Tanzania.
Classificacion
Per Nurse e Philippson (2003), lo shubi fa partida d'un grop ruanda-rundi amb lo kinyarwanda, lo kirundi, lo fuliiru, lo vira, l'hangaza, l'ha e lo vinza. Lo gra d'intercompreneson del shubi amb l'hangaza, l'ha, lo kinyarwanda e lo kirundi es naut.
Brancaleone
Una postura resolgudament occitanista, per la pluralitat de las lengas e cultura en dialòg.
Sa tòca es de desvelar e coitivar las riquesas de las arts popularas e de las culturas que los noiriscan, estimular e experimentar una soscadissa sus lor foncion e mai largament sus las questions d'identitat per l'accion sul terren e sa mesa en òbra en ligam duradís amb d'Endacòm mai druds, prèps o luènhs.
Escambis e transmission de musica populara e tradicionala, d'aicí o d'alhors, per la pluralitat de las lengas e de las culturas.
Intervencions dins lo camp civic : experimentar e estimular una soscadissa sus las questions d'identitat.
Organizacion, produccion, e difusion d'eveniments e talhièrs artistics.
Mon paire, pecaire
Mon paire, pecaire es una comptina occitana :
Mon paire, pecaire Aviá qu'una dent E mai trantolava quand fasiá de vent La la la la….
Ma maire, pecaire…
Mon fraire, pecaire…
Mon paire, ma maire, mon fraire Avián qu'una dent E dins la familha Fasiá que tres dents La la la.
Sotzeling
Sotzeling es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tous
Tous es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Villeneuve-Saint-Denis
Villeneuve-Saint-Denis es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Pèire de Saluças
Pèire de Saluças o Peire de Saluces es un pintor que trabalhèt dins las Valadas Occitanas (actual estat italian). Son d'aqueste pintor lhi frescs de la chapèla de Sant Manh ental santuari de Chastèlmanh, fachs entre 1475 e 1480, aquilhi de la chapèla de Sant Bernard a Valgrana e de Sant Bastian a Montrós.
Arrondiment de Forcauquier
L’arrondiment de Forcauquier es una division administrativa francesa situada dins la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur e lo departament deis Aups d'Auta Provença.
Istòria
L’arrondiment de Forcauquier es creat en 1800. En 1926 annèxa l’arrondiment de Sisteron.
Tuéjar
Tuéjar es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Treichvila
vinheta|Treichvila dins Abijan Treichvila (en francés Treichville) es 'na comuna d'Abijan, en Còsta d'Evòri. Fuguet creada lo 27 de decembre de 1934 per lo governador coloniau Reste: per decret donet aqueu nom au barri d'Anomabò, en omenatge a Marcel Treich-Laplène.
Embessonatge
La comuna es embessonada emb Comassi, au Gana.
Canton de Savinhac de las Gleisas
Lo canton de Savinhac de las Gleisas es una anciana division administrativa dau Perigòrd, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Periguers, lo departament de Dordonha e la region d'Aquitània, adara de Novela Aquitània. Dempuèi 2015, lo canton es totalament esbocinat, despartit entre 4 cantons noveus o modificats : lo canton de Trelhissac, lo canton d'Eila-Loa-Auvesera (burèu centralizator : Eissiduelh), lo canton dau Naut Perigòrd Negre (burèu centralizator : Tenon), lo canton de Tivier. En tenent compte de l'intercomunalitat, du canton e de l'arrondiment, i a sieis situacions diferentas :
La lenga autoctòna es l'occitan lemosin, dins sa varianta perigòrda.
Istòria
Los cantons de Savinhac de las Gleisas, de Cujac (districte d'Eissiduelh), d'Antona e de Ligüers, remplaçat en novembre per lo canton d'Agonac (districte de Periguers), se creeren en 1790,.
Lo Chastanet
Lo Chastanet (Le Châtenet-en-Dognon en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Chastanets.
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion dau Chastanet en Nauta Vinhana
Canton de Savinhac de las Gleisas
Istòria
Lo 13 de brumaire an X (4 de novembre 1801), sol se conservet lo canton de Savinhac de las Gleisas, , ,.
A las eleccions departamentalas del 22 de març 2015, en aplicacion dau decret dau 21 de feurier de 2014 que delimita los cantons del departament de Dordonha, lo canton de Savinhac de las Gleisas fuguet suprimit.
Avioth
Avioth es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat de Avioth i aviá ja un cònsol e un tribunal échevinal #que foncionavan dempuèi los ans 1230. Cònsol e échevins recebián los actes de venta e donation de bens situats sul territòri de la vila.
La commune d'Avioth avait déjà un maire et un tribunal échevinal qui fonctionnaient dès les années 1230. Maire et échevins recevaient les actes de vente et donation de biens situés sur le territoire de la ville.
Courtagnon
Courtagnon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
{{Image label|x= 3.95 {{Image label|x=0.565309473889|y=0.257094197991|scale=400|text=6px|Comuna amb 391 abitants (2000){{mida|80%|Chamery (3,2km)}}}} {{Image label|x=0.724708579559|y=0.359008571703|scale=400|text=8px|Comuna amb 587 abitants (2000){{mida|80%|Sermiers (3,3km)}}}} {{Image label|x=0.672033326563|y=0.79196605346|scale=400|text=6px|Comuna amb 272 abitants (2000){{mida|80%|Saint-Imoges (4,2km)}}}} {{Image label|x=0.322836997119|y=0.794231278285|scale=400|text=6px|Comuna amb 120 abitants (2000){{mida|80%|Cormoyeux (4,5km)}}}} {{Image label|x=0.203808857944|y=0.298878883599|scale=400|text=6px|Comuna amb 154 abitants (2000){{mida|80%|Marfaux (4,8km)}}}} {{Image label|x=0.544890917567|y=0.12394254033|scale=400|text=6px|Comuna amb 319 abitants (2000){{mida|80%|Écueil (4,9km)}}}} {{Image label|x=0.333659793242|y=0.911352114111|scale=400|text=6px|Comuna amb 158 abitants (2000){{mida|80%|Romery (5,7km)}}}} {{Image label|x=0.523788161491|y=0.0394322295722|scale=400|text=6px|Comuna amb 369 abitants (2000){{mida|80%|Sacy (6,0km)}}}} {{Image label|x=0.296961806389|y=0.0945817416441|scale=400|text=6px|Comuna amb 179 abitants (2000){{mida|80%|Courmas (6,0km)}}}}
{{clear|left}}
Józef Oleksy
thumb|250px|Józef Oleksy en 2009
Józef Oleksy (Nowy Sącz, 22 de junh de 1946 - Varsòvia, 9 de genièr de 2015) foguèt un economista e politician polonés. Membre de l'Aliança de l'esquèrra democratica, foguèt primièr ministre de Polonha entre 1995 e 1996.
Mòstra de Venècia
thumb|right| Lo [[leon de Venècia, logo de la Mostra]]
La Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica di Venezia idem Mostra di Venezia o mai simplament la Mostra, es un festenal cinematografic, una mòstra d'art cinematografic, que se debana dempuèi 1932 dins la ciutat dels Dògis, al Lido, dins lo ja istoric Palazzo del cinema, per çò essencial.
Coneguèt mantun nom oficial, que lo primièr foguèt Esposizione internazionale d'Arte cinematografica l'annada de sa creacion.
Ne comencèt l'aventura amb la volontat pròpria e determinada de Benito Mussolini, per tal de, bèl primièr, li ne far lo contra a Hollywood, e bèl segond, se trobar de tombadas pel cinèma transalpin amb, que se ne concretizarà d'unas annadas apuèi, la creacion de Cinecittà e los sius complèxe e malhum d'estudios gigantals, en 1936-1937 al sud-èst de la capitala italiana.Sempre dins la meteissa amira de contarotlar o almens dominar lo mercat del filme europèu, e quitament mondial, o aguèssen pogut far... O faguèt tot quitament lo Duce per o s'abastar, amb moltas leis de proteccion de la produccion nacionala.En de badas benlèu per una dominacion planetària,mas pro sufisentas pr'aquò, per n'aver atal fondamentat tot lo cinèma italian.
thumb|300 px|left| Leon a l'espèra
Tot lo long de la siá ja longa istòria, n'aguèt lo meriti la Mostra, entre autres e molts, d'abrivar, per exemple, la coneissença del cinèma japonés en Euròpa, en li decernir lo siu trofèu màger, lo Leon d'Aur, a n'Akira Kurosawa per Rashomon tre 1951.
Seguiguèt un autre guerdonat de la recompensa màger nipon, n'Hiroshi Inagaki, amb lo siu Muhomatsu no Issho (idem Lo Buta-buta), en 1958.Tanben se ne floquèron en Kenji Mizoguchi, de dos Leons d'argent en 1953 pel siu cap d'òbra excepcional Ugetsu Monogatari ...Conte de la luna vaira e Sansho Dayu ...L'intendent Sansho l'an seguent, quand los autres festivals europèus ne fasián los refastinhoses, en tot rufir lo siu nas tapat, davant las òbras japonesas, de tan malaisit exportar e comprene, çò disián.Quitament se li n'autregèron pas jamai la recompensa suprèma (malgrat un omenatge postum excepcional de la retrospectiva de son òbra complèta, en 1980...) Lo quite AK tornèt recebre un Leon d'argent per Shichinin no Samurai ...Los sèt samorais en 1954, ex aequo amb lo mèstre de Quiòto.
Ne foguèt aiceste un dels meritis màgers de Venècia de trencar la vision aquela e tant estequida d'Occident fàcias a ailò tot que diferent, autre, e produch d'una civilizacion millenària.Se ne passarà exactament o quasi çò meteis amb los cinèmas indian, corean o chinés, per sonque parlar dels asiatics, mas n'auriam tot parièr pogut parlar del brasilièr, o dels cinèmas arabis, d'Africa, e d'endacòm mai.
Èra lo temps (ne sèm a parlar de las annadas 60 del sègle passat) qu'un François Truffaut, per exemple, al festenal de Canas, voliá pas veire de filmes d'en Satyajit Ray perque, çò disiá, ne vòli pas veire d'istòrias de mond que manjan amb las mans (sic).O s'èra un pecic d'umor trufaldian, d'un Truffaut qu'aital se trufava d'el meteis... o li volèm ben concedir, amb un dobtàs màger totun.
Balalin balalan, plan planin, pian pianino, se ne faguèt endavant la Mostra, fins a n'èsser una de las 3 manifestacions cinematograficas que mai ne comptan al mond, amb lo siu vesin (gaireben...) Festenal de Canas, e la ceremònia de l'Oscar, los Oscars d'Hollywood, a Nuestra Señora de los Ángeles (... Porciunculo... and so on!!) ailaluènh, tan luènh de Sant Marc. 280 px|thumb|right| d'un autre leon a la demòra thumb|320 px|right| [[Plaça de Sant Marc]] |thumb|300 px|right| [[Pòrt de Venècia]]
Vologés V
Vologés V (o Vologases V) foguèt un emperaire part que regnèt de 191 o 192 o de 190/191 o 192/193 a 207 o 208. Succediguèt a son paire Vologés IV.
Règne
Lo règne de Vologés V comencèt quand Roma èra dins l'anarquia après la mòrt de Commòde. Vologés n'en profiechèt per envasir lo reialme d'Osroene, vassal de Roma. Lo nòu emperaire Septimi Sever entrèt en campanha en 194, mas deguèt tornar en Occident per eliminar un general usurpator en Gàllia, Clodius Albinus. En 197, dirigiguèt la seconda campanha contra Vologés. Las legions romanas poguèron avançar dins lo territòri part, mas en 199, un benefici feble e de pèrdas importantas, lo menèron a laissar la Partia. Gardèron ça que la lo contraròtle subre Osroene e una part de Mesopotamia.
Fuliiru
Lo fuliiru (autonim kifuliiru) es una lenga banto parlada en Republica Democratica de Còngo.
Localisacion
Lo fuliiru es parlat dins lo territòri d'Uvira, situat dins la region de Kivu del Sud.
Classificacion
Per Nurse e Philippson (2003), lo fuliiru fa partida d'un grop ruanda-rundi amb lo kinyarwanda, lo kirundi, lo shubi, lo vira, l'hangaza, l'ha e lo vinza.
Guèrras de Siria
Lei guèrras de Siria son un ensems de sièis conflictes militars qu'opausèron lei reiaumes ptolemaïc e seleucid de 274 a 168 avC per lo contraròtle de Siria. Fòrça costós, afebliguèron lei dos estats que deguèron faciar de trèbols intèrnes grèus e que foguèron incapables de s'opausar au desvolopament de l'influéncia romana dins la mitat orientala de la Mar Mediterranèa.
Causas
thumb|Partiment de l'Empèri d'[[Alexandre lo Grand après la batalha d'Ipsos (301 avC)]]
Après la mòrt d'Alexandre lo Grand (336-323 avC), sei generaus intrèron en conflicte per se partejar sei conquistas. Siria foguèt ansin integrada dins lo domeni d'Antigòna lo Bòrni que fondèt un reiaume centrat sus Anatolia, Siria e Palestina. Pasmens, seis ambicions l'opausèron a una larga coalicion formada de Seleuc I, de Lisimac, de Cassandre e de Ptolemèu I. Lo combat decisiu aguèt luòc en 301 avC a la batalha d'Ipsos que s'acabèt per la mòrt d'Antigòna e lo partiment de son reiaume entre lei venceires : Cassandre mantenguèt sa preséncia en Macedònia e en Grècia, Lisimac annexèt l'Asia Menora fins ai Monts Taurus, Ptolemèu ocupèt una partida de Palestina e lo sud-èst d'Anatolia e Seleuc la màger part de Siria e l'Anatolia Orientala.
Per legitimar son poder dins aqueleis estats recentament formats, lei generaus macedonians decidèron d'adoptar lei tradicions reialas localas. En Egipte, lo fiu de Ptolemèu adoptèt ansin lo títol de faraon après lo decès de son paire. De son caire, lei Seleucids, qu'ocupavan la màger part de Pèrsia, adoptèron lo modèl aquemenida. Ansin, tant en Egipte qu'en Pèrsia, doas dinastias d'origina grèga restaurèron a son profiech d'estats qu'existián avans lei conquistas d'Alexandre. Pasmens, restaurèron tanben l'imperialisme tradicionau d'aquelei reiaumes.
Dins aqueu contèxte, Siria venguèt rapidament una fònt de tensions car la província èra estada mai d'un còp egipciana. Pasmens, au sègle VI avC, èra estada conquistada per Cir II lo Grand e Pèrsia podiá legitimament la revendicar. De mai, en fòra dei drechs istorics dei dos estats, la region èra un centre economic important gràcias a l'influéncia dei marchands fenicians en Mediterranèa. Lei liames personaus entre Seleuc e Ptolemèu, qu'avián combatut ensems còntra Antigòna, empediguèron probablament lo conflicte de començar durant sei rèines. Pasmens, après la mòrt dei dos òmes, lei tensions se transformèron rapidament en guèrra.
Premiera Guèrra de Siria (274-271 avC)
La Premiera Guèrra de Siria durèt de 274 a 271 avC. Foguèt entraïnada per una temptativa d'Antiòc I (281-261 avC) d'ocupar lei territòris egipcians de Siria e d'Anatolia. Rescontrèt una viva resisténcia de part de Ptolemèu II (283-246 avC) e l'armada egipiciana ocupèt probablament una partida de Cilícia e de Caria en 271 avC. Pasmens, lo conflicte s'acabèt sensa cambiament frontalier major car lei dos camps deguèron faciar de revòutas intèrnas que mobilizèron sei tropas vèrs d'autrei regions. En particular, en Egipte, Ptolemèu II deguèt faciar una temptativa d'usurpacion menada per son fraire Magas, fondator d'un reiaume independent en Cirenaïca que foguèt pas reconquist avans 250 avC.
Segonda Guèrra de Siria (268-261 avC)
La Segonda Guèrra de Siria (260-253 avC) es mau coneguda car lei fònts istoricas pertocant aqueu conflicte son raras e son pas totjorn aisadas de destriar d'aquelei regardant la Guèrra de Cremonides (268-261 avC). Foguèt probablament decidida per la politica agressiva d'Antiòc II (261-246 avC) e veguèt benlèu la participacion dau Reiaume de Pergama dins lo camp egipcian. Lei combats s'acabèron a l'avantatge dei Seleucids que prenguèron lo contraròtle de Cilícia e d'Ionia.
Tresena Guèrra de Siria (246-241 avC)
thumb|right|Representacion de [[Ptolemèu III sus una pèça de moneda.]]
Après 15 ans de patz entre l'Empèri Seleucida e l'Egipte ptolemaïca, la Tresena Guèrra de Siria aguèt per origina una crisi de succession que comencèt a la mòrt d'Antiòc II en 241 avC. D'efiech, lo sobeiran defunt laissava doas femnas que volián plaçar lor fiu respectiu sus lo tròne. La premiera èra Laodicèa qu'èra estada repudiada en 261 avC a l'eissida de la guèrra precedenta. La segonda èra Berenitz qu'èra la filha de Ptolemèu II e la maire de l'eiretier legitim. Rapidament, demandèt l'ajuda de son fraire, Ptolemèu III (246-222 avC), que veniá de succedir a son paire. Pasmens, Berenitz e son fiu foguèron assassinats avans son arribada dins la capitala seleucida. Ptolemèu III declarèt alora la guèrra au fiu de Laodice, Seleuc II (246-226 avC).
Ben comandada per lo generau espartenc Xanthippus, l'armada egipciana enregistrèt d'importants succès en Siria e en Anatolia e ocupèt brèvament Antiòquia e Babilònia. En revènge, perdiguèt lo contraròtle dei Ciclades après sa desfacha navala d'Andros còntra Macedònia (246 avC).
Dins lo camp seleucid, aquelei reviradas foguèron agravadas per una guèrra civila entre Seleuc II e son fraire segond, Antiòc Hierax, qu'èra a assaiar de formar un reiaume independent en Anatolia. La patz de 241 avC foguèt donc largament au detriment de l'Empèri Seleucida que perdiguèt lo litorau nòrd de Siria e Antiòquia. De son caire, amb aquelei conquistas, la Dinastia Lagida s'estendiguèt sus una partida importanta d'Orient Mejan e agantèt l'apogèu de sa poissança.
Quatrena Guèrra de Siria (219-217 avC)
La Quatrena Guèrra de Siria foguèt entraïnada per leis ambicions de restauracion de la poissança seleucida dau rèi Antiòc III (223-187 avC) e per l'afebliment d'Egipte après la mòrt de Ptolemèu III. D'efiech, son successor, Ptolemèu IV (222-204 avC), semblava pauc interessat per leis afaires de son reiaume e sa cort èra minada per de conflictes de faccion. Après una temptativa mancada en 221 avC, Antiòc III aprofichèt aquelei circonstàncias per atacar en 219 avC. Ocupèt aisament Siria onte renforcèt sei posicions.
En causa de sa situacion malaisada, Egipte deguèt esperar un an per recrutar e entraïnar una armada formada de Grècs e d'Egipcians. Aquela fòrça permetèt a Ptolemèu IV de ganhar la batalha de Raphia (22 de junh de 217 avC) e de tornar conquistar la màger part dei territòris perduts. Pasmens, lo sobeiran lagida renoncièt a l'idèa d'esplechar aqueu succès. De mai, deguèt rapidament faciar de problemas novèus causats per una revòuta de la populacion egipciana qu'èra lassa de subir la dominacion dei Grècs. Lei soudats egipcians qu'avián participat a la batalha de Raphia ralièron aqueu movement e fondèron un reiaume independent en Egipte Auta que resistiguèt ai Ptolemèus fins a 185 avC.
Cinquena Guèrra de Siria (202-195 avC)
thumb|right|Bust d'[[Antíoc III.]]
En 204 avC, lo decès de Ptolemèu IV entraïnèt un conflicte saunós a prepaus de la regéncia. Dos ministres, Sosibios e Agatocles, prenguèron lo poder après aver organizat l'assassinat de la maire de Ptolemèu V (204-181 avC). Après aquel eveniment, Sosibios dispareguèt dei tèxtes dins de circonstàncias desconegudas. Agatocles dirigiguèt lo país durant quauquei mes avans d'èsser tuat durant una esmoguda populara en 203 ò en 202 avC. A sa seguida, d'autrei ministres prenguèron lo poder mai degun capitèt d'estabilizar la situacion.
Ptolemèu V assaièt de repostar mai la situacion interiora de son reiaume l'empachèt de reünir una armada. Menaçat per una insureccion sostenguda per lo clergat egipcian, foguèt obligat d'abandonar Siria a son adversari e d'esposar sa filha. Aquò li permetèt de concentrar sei tropas còntra lei rebèls d'Egipte Auta que foguèron anientats a l'eissida d'una guèrra saunosa que s'acabèt en 186-185 avC.
Seisena Guèrra de Siria (170-168 avC)
Lei causas de la Seisena Guèrra de Siria son desconegudas. Foguèt declarada per Eulaeus e Lenaeus qu'èran lei regents de Ptolemèu VI (180-145 avC). Leis operacions militaras comencèron en 169 avC e lei Seleucidas d'Antiòc IV (175-164 avC) prenguèron rapidament l'avantatge. Ocupèron Pelusa e assetgèron Alexàndria sensa arribar de blocar totalament la ciutat. Trobèt alora un acòrdi amb Ptolemèu VI per plaçar Egipte sota lo contraròtle dei Seleucids.
Pasmens, Antiòc IV foguèt rapidament obligat d'anar reprimir una revòuta judieva en Palestina e leis Egipcians se revoutèron. Lo sobeiran seleucida menèt alora una segonda campanha còntra Egipte en 168 avC. Prenguèt Chipre e Memfis e tornèt menaçar Alexàndria. Dins aquò, aqueu conflicte començava d'inquietar Roma que mandèt una ambaissada cargada d'exigir lo retirament de l'armada seleucida en fòra d'Egipte. Incapable de s'opausar a la poissança militara romana, Antiòc IV acceptèt l'ultimatum entraïnant la fin de la guèrra.
Consequéncias
Lei guèrras de Siria s'acabèron amb una victòria militara de l'Empèri Seleucida que gardèt lo contraròtle de Siria. Pasmens, a l'eissida d'aquelei conflictes, lei dos adversaris èran intrats dins l'esfèra d'influéncia romana e avián perdut lei capacitats de s'i opausar. Ptolemèu VIII (170-163 avC) laissèt ansin Cirenaïca ai Romans en cambi de sa proteccion e l'Egipte Lagida venguèron pauc a pauc un protectorat roman.
De son caire, l'Empèri Seleucida conoguèt un destin similar après la mòrt d'Antiòc IV. D'efiech, en causa de successors mediòcres, de trèbols intèrnes favorizats per lei Romans e leis autreis adversaris de l'Empèri e de la pression militara dei Parts, l'estat seleucida perdiguèt sei territòris iranians. Au començament dau sègle I avC, èra vengut una poissança segondària, limitada a Siria, que s'afondrèt definitivament dins lo corrent deis 60-50 avC e que foguèt partejada entre Romans e Parts.
Duna
right|250px|thumbnail|Dunas de l'[[èrg Chebbi dins lo Sahara marròquin.]] Una duna (var. montilha; tuca; ròca) es una montanheta de sabla. bélyegkép|400px|jobbra|thumb|La formacion dunària Las dunas se forman dins de zonas que la sabla i es abondanta e pas fixada per la vegetacion (desèrt, plaja, lieit fluvial a l'etiatge). La sabla es erodada e carregada pel vent (deflacion). Es transportada al ras del sòl per saltacion, e s'amolona puèi quora la competéncia del vent se demesís (versant jol vent). Una duna se pòt desplaçar per erosion del versant al vent e amolonament sul versant opausat.
Pervenchères
Pervenchères es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
En cobrint, lo territòri de pervenchères es çò de mès d'estendut de lo sieu costat.
Couvrant 2835 hectares, le territoire de pervenchères est le plus étendu de son canton.
L'Huisne, qui prend sa source sur la commune voisine de La Perrière, traverse puis limite l'est du territoire communal.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Elisha Peyre Ferry
thumb|300px|Elisha Pèire Ferri (1825-1895) Elisha Peyre Ferry (Comtat de Monroe, Michigan, Estats-Units, 25 d'agost de 1825 - Seattle, 14 d'octobre de 1895) mai conegut coma Elisha P. Ferry es un òme politic american d’origina occitana, que foguèt lo primièr governador de l’Estat de Washington.
Lo paire Pèire (nascut a Marselha en 1769) èra colonel dins l’armada francesa, puèi emigrèt en America. S’installèt dins lo Michigan, ont nasquèt lo filh Elisha. Òme de lei, Elisha Peyre Ferry foguèt president del conselh (1856, 1857) puèi primièr cònsol (1859) de Waukegan. Se batèt dins l’armada del Nòrd del temps de la guèrra de secession. Venguèt amic amb lo futur president Grant que lo nommèt governador del territòri de Washington en 1872 (o demorèt per dos tèrmes, entrò 1880). Trabalhèt après dins l’economia locala, primièr dins lo drech, puèi dins la banca. Quand lo territòri venguèt un estat en 1889, investit pel Partir Republican, ne foguèt elegit primièr governador.
Lo comtat de Ferry, dins l’Estat de Washington, li deu lo nom.
Mausac (Nauta Garona)
Mausac  (Mauzac en francés) qu'es ua comuna gascona istoricament e lingüisticament, situada dens lo departament de la Nauta Garona e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 10 km al sud de Murèth e a 30 km au sud de Tolosa sus Garona, accès per l'A64 sortida 31.
vignette|upright=1.8|centre|Mapa de la comuna de Mausac e de las comunas prèpas.
Toponimia
Mausac que vengueré deu nom latin d'òme Maletius o gallés *Mausos, dambe'u sufixe acum (Dauzat e Rostaing), latinizacion deu sufixe gallés -ācon. Mausac qu'èra donc benlèu ua anciana grana proprietat antica qu'avè per mèste Maletius.
Delamarre, especialista deu celtic, coneish pas de nom *Mausos, mès meilèu *Magusos. Qu'explica los Mausacs per *Magusācon, « las tèrras de *Magusos », nom celtic, mès los Meauzac (en francés) que venguerén de Melitios.
Economia
Centre ONERA de Mausac-Le Haugar, soflaria experimentala de l’ONERA : aquera installacion se compausa de soflarias de grandors variadas per tal d'estudiar l'aerodinamisme deus avions.
Utiel
Utiel es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Canton de Periguers Centre
Lo canton de Periguers Centre es una anciana division administrativa dau Perigòrd, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Periguers, lo departament de Dordonha e la region d'Aquitània, adara de Novela Aquitània. Compreniá qu'una partida de la comuna de Periguers. Dempuèi 2015, lo canton es despartit entre los dos cantons noveus de Periguers-1 e Periguers-2 (cantons que son exclusivament dina la comuna de Periguers). La lenga autoctòna es l'occitan lemosin, dins sa varianta perigòrda.
Istòria
Lo canton de Periguers fuguet creat en 1790 dins lo districte de Periguers, e conservat lo 13 de brumaire an X (4 de novembre 1801).
En 1973, lo canton de Periguers fuguet despartit en tres cantons : canton de Periguers Centre, canton de Periguers Nòrd-Èst e canton de Periguers Oèst.
A las eleccions departamentalas del 22 de març 2015, en aplicacion dau decret dau 21 de feurier de 2014 que delimita los cantons del departament de Dordonha, lo canton de Periguers-Centre fuguet suprimit.
Breizh en òc
Breizh en Òc ("Bretanha en Occitània") es una associacion segon la lei de 1901 fondada lo 28 de mai de 2001 per de sòcis de l'Amicala dels Bretons de Tolosa que volián metre en davant e far viure las musicas e las danças dins la region de Tolosa. Son sèti social es a Tolosa.
La tòca de l'associacion es de far conéisser e apreciar la cultura tradicionala bretona en general e las musicas e danças en particular, e aquò a travèrs de corses setmanièrs de danças, de musica o de cant, de l'organizacion d'estagis d'iniciacion o de perfeccionament en dança o instruments tradicionals, l'organizacion de balètis tradicionals bretons (festoù-noz) e occitans, etc.
Breizh en Òc prepausa sos corses de musica, de dança, escambis de coneissenças (tradicions, lenga, cosina, istòria, etc.). Son dubèrts a totes, del simple començant a l'amator confirmat, del Breton al curiós interessat.
L'associacion participa al Forom de las Lengas e a la Capitada organizat pel Caireforc Naut Bernat e al Festenal Occitània organizat per l'IEO 31.
Val Maira
thumb|right|300px|La Clapiera ai pè de la ròcha Provençala
La Val Maira (var. non localas: Vau Maira, Vath Maira) es una de las Valadas Occitanas e un parçan d'Occitània (una comunautat montanhòla), dins la província de Coni (estat italian). Lo riu de Maira li dona son nom.
Sa capitala es Sant Damian e sas vilas principalas son Buscha e Draonier.
Geografia
En montant al lòng de l'as central de la Valada s'arriba a la Clapiera (1614 m), ai pès de la Provençala.
Estòria
Viòls e vias militaras pòrton ai còls de las vielhas vias de l'emigracion d'ente se calava en França, dins Ubaia e Ubaieta. La Valada presenta un bòn numre d'òbras d'art: gleisas romànicas-gòticas, frescs d'escòla prestigiosa (H. Clemer, Baleison), pònts merlats, fònts, maisons bo fenèstras bessonaas e testas talhaas.
Economia
La richessa estòrica-artística e naturalística e la presença d'estructuras per las excursions (G.T.A., Percors Occitans) an permés lo desvolopament d'un torisme cultural qu'a ben de succès dins lhi país de lenga tedesca, bo un moviment d'excursionistas d'Alemanha, Soïssa e Àustria. Ent'aquesti ans, an començaas a retornar en valada de fòrças joves: filhs d'emigrats o joves de la vila que, chausit un autre estil de vita, an enchaminaas d'activitats agrícolas, artisanalas, torísticas.
Torisme
Los Camins Occitans (it. Percorsi Occitani) son un camin toristic, divisat en las tretze estapas, que passa de long de tota Val Maira.
Cauderòt s'i lèva
Cauderòt s'i lèva es una comptina, una formuleta occitana :
S'aquò'vs desarrenga Ve'n torn'ratz tà vos Cauderòt vira, vira Ve'n torn'ratz tà vos Cauderòt viratz-vos.
Vallada
Vallada es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Los esclòps
Los esclòps es una comptina, una formuleta occitana :
1 Quant te costèron, quant te costèron, Quant te costèron los esclòps? Quant te costèron, quant te costèron, Quant te costèron los esclòps? Quand èran, quand èran, Quand èran nòus, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus.
2 Cinc sòus costèron, cinc sòus costèron Cinc sòus costèron los esclòps? Cinc sòus costèron, cinc sòus costèron Cinc sòus costèron los esclòps? Quand èran, quand èran, Quand èran nòus, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus.
3 Ieu los batèri, ieu los batèri Ieu los batèri los esclòps Ieu los batèri, ieu los batèri Ieu los batèri los esclòps Quand èran, quand èran, Quand èran nòus, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus.
4 Ieu los clotèri, ieu los clotèri Ieu los clotèri los esclòps Ieu los clotèri, ieu los clotèri Ieu los clotèri los esclòps Quand èran, quand èran, Quand èran nòus, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus.
5 Ieu los vernèri, ieu los vernèri, Ieu los vernèri los esclòps, Ieu los vernèri, ieu los vernèri, Ieu los vernèri los esclòps, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus.
6 Fasián clic clic clic, fasián clac clac clac, Fasián clic clic clic clac clac clac los esclòps, Fasián clic clic clic, fasián clac clac clac, Fasián clic clic clic clac clac clac los esclòps Quand èran, quand èran, Quand èran nòus, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus.
7 Ieu los trauquèri, ieu los trauquèri, Ieu los trauquèri los esclòps, Ieu los trauquèri, ieu los trauquèri, Ieu los trauquèri los esclòps, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus.
8 Ieu los vendèri,(o ieu los brutlèri) ieu los vendèri ieu los vendèri los esclòps, Ieu los vendèri, ieu los vendèri, ieu los vendèri los esclòps, Quand èran, quand èran, Quand èran viles, Quand èran, quand èran, Quand èran vièlhs.
_____
Una autra version
3 Cinc sòus de batas, cinc sòus de batas, Cinc sòus de batas pels esclòps, Cinc sòus de batas, cinc sòus de batas, Cinc sòus de batas pels esclòps, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus, Quand èran, quand èran, Quand èran nòus.
4 Cinc sòus de tachas…
5 Cinc sòus de fèrres…
Kwakum
Localisacion
Lo kwakum es parlat dins los dos districts de Dimako e Doumé del departament del Naut-Nyong, dins la Region de l'Èst al Cameron.
Los esclòps
6 Cinc sòus de ligas…
Kwakum
Classificacion
Per Nurse e Philippson (2003), lo kwakum fa partida d'un grop kaka amb lo pol e lo kako.
Los esclòps
8 Los me tornèron… quand èran vièlhs
La Bauche
La Bauche en arpitan (La Bauche en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Giorgio Demetrio Gallaro
Giorgio Demetrio Gallaro (Pozzallo, 16 de genièr de 1948) es un avesque particulier italian, de l'éparchie de Piana degli Albanesi, un diocèse de l'Église grecque-catholique italo-albanaise.
Foguèt consagrat prèire en 1972 en l'Estats Units d'America. Comencèt coma pretre al dans plusieurs paroisses de rite oriental aux États-Unis. En 1987, il est incardiné à l'éparchie de Newton des Melkites.
Lo 31 de març 2015 foguèt fach avesque de Piana degli Albanesi ; il serà consacrè le 28 de junh suivant par mgeur Ercole Lupinacci, eparque de Lungro.