cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lin cultivat
Anatomia d'una fibra de lin
Lo ròtle de las pectinas es, d’un costat, d’assegurar la coesion entre los faises de fibras formant un complèxe amb los ions calci e, d’un autre, dins la paret secondària, de constituir una matritz contenent de microfibretas de cellulòsa. Las fibras compòrtan tanben d’autres polimèrs cargats negativament, e de proteïnas (e entre autre rica en glicina). La composic laion des fibras varia segon l’origina e la varietat de la planta.
La produccion de lin de fibra
Al començament de las annadas 2000 lo lin representa mens d'1 % de las fibras produchas pel mond.
En 2014 80 % del lin europèu, subretot cultivat en França, Belgica e als Païses Basses sus près de 81 300 ectaras en 2014) foguèt exportat fòra d'Euròpa, subretot cap a la China, l'Índia, lo Brasil e lo Mexic. L'Euròpa es lo primièr productor de fibras longas (130 000 produchas en 2014). Amb 50 000 a 75 000 ectaras segon las annadas, la França produch 75 % del lin mondial. Aquesta posicion de líder es deguda a la disponibilitat de terredors plan favorables a sa cultura e als saber far tecnics dels linicultors. Aquestes avantatges s’accompanhan de l’imatge plan positiu qu'a lo lin que la biomassa es entièrament valorizada e que las fibras son un simbòl de produch natural e nòble, e sovent associat a l'elegància.
Una cultura de terredors
Lo lin de fibra demanda de sòls prigonds ont los limons predominan, e de temperaturas passan pas 25 pendent tota sa creissença. La Normandia, la Picardia, lo Nòrd-Pas de Calais e l’èst de l’Illa de França reünissent aquestas condicions e concentran 99 % de parcèlas.
Un actor sul plan social
Lo lin fibra contribuís a manténer un teissut economic e social en zones ruralas. Sa cultura e sa primièra transformacion mobilizan una man d’òbra importanta e non delocalizabla fasent 1 500 emplecs dirèctes.
La produccion de lin de grana
vinheta|Capsulas de lin vinheta|Granas de lin brunas Pel mond, lo lin es tanben cultivat per sa grana que conten unes 41 % d'òli, ric en omega-3, subretot de l'acid gras nomenat acid alfalinolenic. L'òli de lin ne conten 57 % en mejana, e tanben 16 % d'acid linoleic.
Nutricion animala e umana
La grana de lin se consèrve plan ben alara l'òli de lin, contenent fòrça poliinsaturats e gairement pas de vitamina E (antioxidant natural d'òli vegetalas), se degrada rapidament. Conten subretot dos acids grases que los noms son pròches (e que la raiça es lo mot "lin"), l'acid alfalinolenic (un omega 3) e l'acid linoleic. L'òli se deu utilizar rapidament après trissatge, e la cal gardar de la lutz e de l'oxigèn. Los usatges tecnics classics de l'òli de lin son las pinturas, lo tractament de la fusta e la produccion de revestiments de sòls coma lo linoleum.
La grana es utilizada en alimentacion animala, subretot per las galinas pondeiras que se vòl aumenter lo taus en omega 3 dels uòus.
En consomacion umana, se pòt considerar que las granas entièras son fòrça pauc digestas dins lo sens ont son trobadas intactas dins las sèlas non assimiladas. Se conselha donc de las trissar o de la moúre just abans consomacion que los compausants sián assimilables. Las granas entièras an un efièch laxatiu, mens important se las granas son mogudas.
Las granas de lin, coma plan d'autras granas, contenon de pichonas quantitats d'un glicosid cianogèn - la linamarina - que son destruchas per coseson a pendent 15–18 minutas o per bolh. aqueste tractament es conselhat dins la preparacion dels tortèls dins l'alimentacion animala,. Las granas pòdon tanben èsser termoextrudadas,. Pasmens, la preséncia de glicosids cianogèns pausa pas cap de risc dins l'alimentacion umana, los taus essent paln inferiors a aquestes de las amètlas amèras o dels clòscs d'albricòt.
Efièchs sus la santat
La grana possedís segon de fonts d'autras vertuts, ligadas a son taus en lignan especifica, lo diglucosid de secoisolariciresinòl (SDG) (veire Secoisolariciresinòl diglucosid).
Segon d'estudis, la consomacion quotidiana de granas de lin molgudas (30 g / jorn) demenís lo risc de càncer de la prostata.
Le motif du champ de lin en fleur
Quintana Redonda
Quintana Redonda es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Serraval
Serraval en arpitan (Serraval en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Serraval S'una municipalitat rurala de montanha en se en situant en lo massís dels Aravis entre las montanhas de La Tournette e de Sulens, mas beneficia d'una bona situacion géographique del ponch de la vista economica perque en se en trobant a ieu-camin entre Thônes e Faverges, doas pichonas vilas dinamicas. La municipalitat beneficia tanben de la proximitat de Anecí e de las stations d'esquí dels Aravis La Clusaz e Lo Grand Bornand.
Serraval est une commune rurale de montagne se situant dans le massif des Aravis entre les montagnes de La Tournette et de Sulens, mais bénéficie d'une bonne situation géographique du point du vue économique car se trouvant à mi-chemin entre Thônes et Faverges, deux petites villes dynamiques. La commune bénéficie aussi de la proximité d'Annecy et des stations de ski des Aravis La Clusaz et Le Grand Bornand.
Istòria
L'agricultura, particularament la cultura de las céréales, lo bòsc e la caça an permeses dempuèi longtemps d'alimentar una populacion nombrosa (1,428 h l'an 1561 e 1,685 h l'an 1848). Una pichona activitat artesanala a totjorn #èsser presenta en la comuna : extraction del gypse e sciage del bòsc.
Al, la parròquia a conegut un fòrt movement d'immigracion, #que se amplifica al. En 1877, la parròquia se separa en doas amb la creacion de la municipalitat del Bouchet. A la fin de la XIX sègle, la produccion de pomas de taula se desvolòpa e permet alavetz als agricultors locales de melhorar las siás intradas. A partir de 1902 s'implanta una pichona activitat de talha de diamants.
En lo moment de la Primièra Guèrra mondiala, la municipalitat pèrd 26 joves suls camps de batalha. Lo artisanat, activitat importanta de la municipalitat dempuèi es totjorn alavetz dévasté.
L’agriculture, particulièrement la culture des céréales, la forêt et la chasse ont permis depuis longtemps de nourrir une population nombreuse (1,428 h en 1561 et 1,685 h en 1848). Une petite activité artisanale a toujours été présente dans la commune : extraction du gypse et sciage du bois.
Au, la paroisse a connu un fort mouvement d'immigration, qui s'amplifie au. En 1877, la paroisse se sépare en deux avec la création de la commune du Bouchet. À la fin du XIX siècle, la production de pommes de table se développe et permet alors aux agriculteurs locaux d’améliorer leurs revenus. À partir de 1902 s'implante une petite activité de taille de diamants.
Lors de la Première Guerre mondiale, la commune perd 26 jeunes sur les champs de bataille. L'artisanat, activité importante de la commune depuis toujours est alors dévasté.
George W. Bush
Sa presidéncia foguèt marcada pels atemptats terrorists de l'11 de setembre de 2001, per la politica internacionala dita de « guèrra contre lo terrorisme », per las Guèrras d'Afganistan e d'Irak, per l'adopcion pel Congrès dels Estats Units de l'USA Patriot Act e la creacion del departament de la securitat interiora, puèi per la crisi de las subprimas e lo plan Paulson mes en plaça per faire faça a la crisi financièra de 2008 a la fin de son mandat.
Leopoldo Bard
thumb|200px|left|Leopoldo Bard Leopoldo Bard (Buenos Aires, 11 de novembre de 1893 - Buenos Aires – 1973) Buenos Aires que ho un fotbolaire, un fondator, un capitani e sustot lo purmèr president de River Plate.
Qu'èra a l'origina membre de l'equipa de Santa Rosa qui, en bèth jutà's dab La Rosales, e formè River Plate.
A la fondacion deu club que ho tanben un deus qui impausèn lo nom de River Plate suber los autes e notament Forward.
(1296) Andrée
(1296) Andrée es un asteroïde.
Castèl de Puèglaurenç
Lo castèl de Puèglaurenç (Puilaurens en francés), es un castèl situat sus la comuna de La Pradèla e Puèglaurenç en Lengadòc (departament d'Aude).
La fortalesa es quilhada sus un puòg rocós que domina la val de Bolsana a 697 mètres d'altitud. Lo castèl verrolhava las pòrtas del Fenolhedés e fasiá partida dels "cinc filhs de la Ciutat de Carcassona."
ambe'ls castèls de Las Tors
Tramvai de Montpelhièr
Lo tramvai de Montpelhièr es un malhum de tramvai servissent Montpelhièr e una part de son aglomeracion.
Malhum
esquèrra|vinheta|234x234px|Lo malhum de tram en francés. Lo malhum de tramvai es format de quatre linhas e 84 estacions.
Coma per la màger part dels autres tram de França, l'alimentacion electrica se fa per catenari de 750 vòlts.
Linha 1
La linha 1 dobriguèt lo 30 de junh de 2000. S'estend a partir de l'estacion Mausson e fins a l'estacion Odysseum, la linha a 30 estacions e 15,7 km d'extension.
Linha 2
La linha 2 dobriguèt lo 16 de decembre de 2006. S'estend a partir de Jacon e fins a Sant Joan de Vedats, la linha a 28 estacions e 17,5 km d'extension.
Linha 4
La linha 4 dobriguèt amb la linha 3, lo 7 d'abril de 2012.
Lurs (Provença)
Lurs (Lurs en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Sa devisa es: "(Fau que) Lurs luse".
Finistrèlas
Finistrèlas o Fenestrèlas (Fenestrelle en italian) es una comuna de la Val Cluson, dins las Valadas Occitanas. Administrativament es dins la Ciutat Metropolitana de Turin, dins la region de Piemont e l'Estat italian.
Istòria
Fins a 1714, Finistrèlas èra en Daufinat. En 1927, Finistrèlas annèxa Mentolas e Ussiau. Ussiau la es restablia en 1948.
Getúlio Vargas
La primièra ocasion, entre 1930 e 1945 (non elegit per la populacion), se devesís en 3 periòdes:
Lluís Pericot
Lluís Pericot i Garcia, vadut en Girona en 1899 (1)e mort en Barcelona en 1978, siguec un arqueològ e preïstoriador (2). Hilh de familha de Torroella de Montgrí, siguec vadut en Girona. Aciu, eth sòn pair, Joan, trabalhaua coma farmaceutic militar.
Estudiec enquiar Institut de Girona e dempús estudiec Istoria ena Universitat de Barcelona en tot éster un deisheble de Pere Bosch i Gimpera. En 1925 auec eth doctorat en Madrid damb era tesi Era civilizacion megalitica e era cultura pirinenca.
Ocupec era catedra de Preïstoria, en prumèr lòc en Santiago de Compostel·la e dempús en València. Siguec escauador der important jadiment arqueologic dera Balma deth Parpalló, en eth parçan valencian dera Safor, proche de Gandia, sus eth què publiquéc ua memoria en 1942.
Siguec especialista en eth Paleolitic Superior en es Païses Catalans. en 1933 tornec a Barcelona e trabalhéc coma professor d'etnologia. Quan Bosch i Gimpera s'exiliéc per arrasons politiques, Lluís Pericot siguec capmestre dera escola d'arqueologia de Barcelona e vicepresident deth Conselh Superior d'Investigacions Scientifiques (CSIC).
Bibliografia
Lluís Pericot publiquéc diuersi trabalhs scientifics e es sues recerques aueren un gran arreconeishment a nivèu internacionau.
º Prehistoria de la península ibérica (1923)
º La civilización megalítica catalana y la cultura pirenaica (1925) tesi doctoral
º La España primitiva y romana (1934)
º La América indígena (1936)
º La cueva del Parpalló (1942),
º Grandeza y miseria de la prehistoria (1948)
º Las raíces de España (1952)
º La España primitiva (1950)
º Prehistoria de Marruecos: el paleolítico (1957)
º Manual de Prehistoria africana (en col·laboració amb Miquel Tarradell, 1961),
º The Balearic Islands (1973; en castellà, Las Islas Baleares en los tiempos prehistóricos, 1976),
Referéncies
1.- ↑ Castells, Pere. «El darrer adéu a un amic entranyanble: el Dr. Lluís Pericot» (PDF). Libre dera Festa Major [Torroella de Montgrí], 1979, p. [Consulta: 20 març del 2012].
2.- ↑ Ripoll Perelló, Eduard. «Necrologia - PROF. LLUÍS PERICOT I GARCIA (1899-1978)» (PDF). , 1979, p. 507-536 [Consulta: 20 març del 2012]. «Inclodís ua relacion extensa de més de tres-centes referéncies bibliografiques sus es publicacions deth Dr. Pericot»
Mendoza
Lo nom de Mendoza pòt designar:
(1297) Quadea
(1297) Quadea es un asteroïde.
Quintanas de Gormaz
Quintanas de Gormaz es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Heinrich Brüning
Heinrich Brüning (Münster, Alemanha, 26 de novembre de 1885 – Norwich, Estats Units, 30 de març de 1970) foguèt un economista e politician alemand. Ocupèt la foncion de cancelièr d'Alemanha entre 1930 e 1932.
Saint-Pois
Saint-Pois es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tordun
Tordun (Tourdun en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Tordun qu'es format de dus mots gallics, turno-, « tuca, poi, hautor, turon » e dūnon, « hortalessa ». Lo sens qu'es donc « hortalessa suu turon » (Xavier Delamarre qu'i associa una auta possibilitat : « proprietat de Turnos »),. La geografia s'opausa pas a la prumèra ipotèsi. Curiosament, Negre qu'explica lo nom, shens certitud, per lo latin turris « tor » e lo gallic dunum, per un sens de « hortalessa provesida de tors ».
Quiñonería
Quiñonería es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Metal (musica)
L'apellacion metal en musica que correspon a realitats artisticas hòrt divèrsas. Que i a totun quauques denominators comuns enter tots los grops (o casi) qui's revendican d'aqueste estil.
La musica
La musica metal qu'utiliza lo mei sovent
L'estetica
Qu'ei hèra importanta dens lo monde deu metal. Las pochetas de cèrts discs que son hèra esteticas e los grops que las se hèn har per artistas especializats. Quauquas tematicas que son recurrentas : la mort, la guèrra, ua vision fantasmada de l'Edat Mejana, l'heroic fantasy, la religion (en particular lo satanisme) e l'esoterisme.
La mòda
La màger part deus musicians e deus fans de metal qu'an lo peu long, que sian hemnas o òmis. Hèra que's vesteishen dab quessòts a l'efigia de grops. Los bracelets dab claus que son tanben hèra presats. Que vedem tanben mei de tatoatges e de piercings en se passejar dens un concèrt de metal que non pas sus ua plaça publica. Enfin las gojatas que pòrtan tanben raubas dab dentelas negras. Aquesta mòda recenta que vien deu moviment goth-electro.
Mes cada sotaestil de metal qu'a tanben los sons còdes particulars.
Marsan
Marsan pòt èsser :
(1298) Nocturna
(1298) Nocturna es un asteroïde.
Arturo Chiappe
Arturo Chiappe que ho un jogador de fotbòl argentin de River Plate. Qu'èra arrèr defensor e qu'avó lo parat de jogar a duas escadença claus dens la vita deu club : la pujada en purmèra division en 1908 e la conquesta deu purmèr campionat de la medisha en 1920.
Persec
thumb|200px|Prunus persica
Lo persèc (var. pressèc, pressègue) (provençal: persègue o persègui; gascon: p(r)essec, pe(r)shec, preshec, preshic; lemosin: prossec) o la persèga, la persègue? (provençal: persega o pessega?; gascon: p(r)esca e pershega; aupenc: pèrsia, perseja o pescha; lemosin: prosseja; auvernhat: p(r)escha o perseja) és un fruit originari de la China e produsit per l'arbre conegut amb lo nom de perseguièr (prov.: perseguier, pesseguier, gasc. pers(h)eguèr, pershiguèr, perseguèr, pesseguèr, persequèr?, presquèr; lem.: prossegièr, auv.: p(r)eschèir, persegèir''), (Prunus persica en latin). Deu lo sieu nom au fait que, de la China, foguèt transmés als europèus per lo biais de Pèrsia (<persicum malum: fruit de Persa)''.
Alumni Athletic Club
thumb|200px|Escut d'Alumni Alumni Athletic Club que ho ua equipa de fotbòl d'Argentina hèra poderosa a la debuta deu sègle XX. que ho fondada en 1898 dab eslhèves deu Buenos Aires English High School e dab ua iniciativa de Alexander Watson Hutton, un escocés considerat com un deus fondators de la tradicion deu fotbòl en Argentina. A maugrat d'estar dissòuta en 1911, aquesta equipa que's ganhè (enter autas competicions) 10 campionats argentins de purmèra division.
(1299) Mertona
(1299) Mertona es un asteroïde.
Hauterive
Hauterive pòt essèr:
Rinhac
Rinhac es un toponim occitan:
Can (vila)
Can (Caën en normand e Caen en francés) es una comuna francesa situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Normandia. Lo gentilici es canés -esa, Caennais en francés.
Israeli American Council
Lo Conselh American-Israelian (en anglés: Israeli-American Council, en ebrèu: ארגון הקהילה הישראלית-אמריקאית ) s'una organizacion americana que te coma mission: "bastir e manténer joncha a la comunitat israeliana-americana pendent las prèpas generacions e fomentar lo sieu supòrt cap a l'estat d'Israèl."
Informacion generala
Lo Conselh American-Israelian (IAC), foguèt conegut inicialament coma Conselh de Lideratge Israelian (ILC), foguèt fondat dins la vila de Los Angeles a l'an 2007 per tal d'organizar a la comunitat israeliana-americana. Un grop de liders comunitaris israelianes-americanes s'amassèron per formar lo primièr conselh de directors de l'organizacion, qu'èra alavetz nomenada (ILC) Israeli Leadership Council. Lo grop constitutiu formulèt tres pilars claus pel futur de l'organizacion: enfortir a las futuras generacions de ciutatdans israelianes-americanes, aital coma comptar amb lo supòrt de la comunitat josieva americana cap a l'Estat d'Israèl. Lo rapid creissement de l'organizacion faguèt que la IAC lèu se establis coma la màger organizacion israeliana-americana dels Estats Units. En arribar l'an 2013, l'organizacion cambièt lo sieu ancian nom, e adoptèt lo sieu nom actual Conselh American-Israelian (IAC). L'an 2014, lo IAC celebrèt la siá primièra conferéncia nacionala a Washington D.C.. L'an 2015, lo IAC aumentèt la siá preséncia e establiguèt 7 burèus a divèrses endrechs del territòri nacional dels Estats Units: Lo sieu cuarter general se tròba dins la vila de Los Angeles, te burèus regionales a Naua Yòrk, Washington, Miami, Boston, e Nòva Jersei.
Istòria
right|thumb|270x270px|Celebrate Israèl Festival als Angeles, 2013. right|thumb|270x270px|Manifestacion pro-israeliana als Angeles, 2014. A l'estiu de l'an 2006, pendent la Segonda Guèrra del Liban, lo consulat israelian als Angeles organizèt una manifestacion pro-israeliana. Del temps que la comunitat e los sieus dirigents, aital coma centenats de membres comunitaris assistiguèron a l'acte, tant sonque un ponhat d'israelianes-americanes i participèron. Los organizadors èran decebuts en veire la bassa participacion dels mai de 200,000 israelianes-americanes que residissián en aquela area, en prenent en compte que los israelianes-americanes seguissián de aprop los eveniments que debanavan alavetz a Israèl, e que qualqu'uns d'eles lideravan quitament iniciativas de supòrt. Coma comunitat, èran pas organizats o afiliats amb cap de institucion que foguèsse capabla de los jónher e los liderar.
En reconeissent lo potencial pas aprofechat d'aquela comunitat, lo consul israelian qu'èra als Angeles en aquel moment, Ehud Danoch, s'amassèt amb dos veteranes locales de la comunitat israeliana-america, Danny Alpert e Eli Marmour. Danny preparèt una reünion preliminar en cò sieu amb los membres actius de la comunitat Adam Milstein, Eli Tene, Steve Erdman, Naty Saidoff, Eli Marmour e Shoham Nicolet. Eles fondèron lo Conselh de Lideratge Israelian, en anglés: Israeli Leadership Council (ILC), amb l'objectiu de bastir una comunitat israeliana-americana per enfortir a las prèpas generacions de la comunitat josieva americana, e sosténer dins l'Estat d'Israèl.
En Julhet de l'an 2007, aperaquí 80 caps comunitaris, aital coma òmes e femnas de negòcis americanes-israelianes s'amassèron dins l'Otèl Hilton de Beverly Hills per assistir a un dinnar organizat pel ILC, en aquel acte i participèt lo cònsol de Los Angeles e lo consul general d'Israèl. En liderant lo ILC èran los membres fondators del conselh: Adam Milstein, Steve Erdman, Eli Marmour, Naty Saidoff, Shawn Evenhaim, Yossi Rabinovitz e Nissan Pardo. Eles van nominar a Danny Alpert e a Eli Tene coma co-presidents del conselh. Shoham Nicolet Serviguèt coma membre fondator e coma Director Executiu.
A l'an 2008 lo ILC aviá atengut atraire a fòrça liders comunitaris e d'òmes de negòcis de la comunitat, entre eles èran Beny Alagem, Leo David e Haim Saban, que venguèron de personas qu'aguèron un papièr clau, en sostenent al ILC. Life for Sderot En catalan: vida per Sderot, foguèt la primièra inicitiva importanta del ILC, aquel projècte beneficièt a la populacion del sud d'Israèl, que se trobava jos un fuòc constant a causa dels atacs amb cohets. En un esfòrç conjonch amb lo consulat israelian, lo ILC amassèt a 1,800 assistens, entre eles celebritats de Hollywood caps comunitaris e personatges publics. Los candidats per la presidéncia dels Estats Units de l'an 2008, Barack Hussein Obama, Hillary Rodham Clinton, e John McCain, envièron lo sieu supòrt a travèrs de messatges de video. Los estalvis que s'atenguèt amassar en aquel eveniment, ajudèron a portar las tecnologias educacionals dins las escòlas de la vila de Sderot. Aquela foguèt lo primièr còp que los israelianes-americanes residents als Estats Units, liderèron un acte benefic per aténher amassar d'estalvis, a travèrs d'un eveniment comunitari dirigit cap l'ensems de la comunitat josieva de Los Angeles.
L'an 2008 lo ILC, lancèt lo projècte nomenat Tzav 8, tot en emplegant las nòvas tecnologias per mobilizar a milièrs de membres comunitaris per sosténer publicament a Israèl. Aquel esfòrç donèt coma resultat una manifestacion de mai de 6,000 personas davant la Bastissa Federala Wilshire. D'alavetz ença, l'organizacion a emplegat lo còdi d'alèrta Tzav 8 quora an debanat de grèus crisis a Israèl.
L'an 2009, lo ILC mantenguèt lo sieu primièr sopar de gala annala. Centenats d'israelianes-americanes s'amassèron pel primièr còp per assistir a un acte benèfic de recuelhuda de fons, amb lo proposit de contribuir amb la siá pròpria comunitat. En lo segond sopar annal de gala, e desde alavetz cada an, lo President israelian, lo Primièr ministre, e d'autras cargas del govèrn israelian an enviat de messatges de supòrt a l'organizacion e a la comunitat. En los seguents dos ans, lo ILC comencèt a sosténer a un cèrt nombre d'organizacions, una d'aquelas organizacions se Tzofim, los escotas israelianes, que compta amb l'ajuda e lo supòrt de la comunitat.
Uèi l'associacion femna supòrt en mai de 50 organizacions sens anim de lucre dels Estats Units. Lo ILC desvolopèt tanben nòus programas. L'an 2010 lo ILC fondèt BINA, una associacion josieva americana de joves professionalas, e a l'an 2011, lo ILC introdusiguèt lo sieu primièr programa a nivèl nacional, nomenat Sifriyat Pijama Be America, un programa per apendre a legir en ebrèu, per enfants d'entre 2 e 8 ans, qu'autreja gratuitament cada mes, libres en ebrèu pels enfants de milièrs de families israelianas-americanas residentas als Estats Units.
En Setembre de l'an 2011, lo ILC va reclutar lo sieu primièr director a temps complit, Sagi Balasha, qu'ajudèt a dirigir l'organizacion en un periode de rapid creissement e expansion. Lo mes de novembre de 2011, l'iniciativa volontària nomenada ILC Care foguèt lançada amb un concèrt que comptèt amb l'assisténcia de 6,000 personas en los Estudis Universales de Hollywood.
A abril de l'an 2012, lo ILC inicièt lo Celebrate Israèl Festival, un festival que celèbra lo Yom a-Atsmaüt, lo Jorn de l'independéncia de l'Estat d'Israèl, aquel acte comptèt amb l'assisténcia d'unas 15,000 personas als Angeles. Lo mes de mai de l'an 2012, Shawn Evenhaim foguèt nomenat nòu president del conselh, en liderant lo rapid creissement de l'organizacion en los prèps ans, amassa amb l'Executiu en cap de Sagi Balasha e lo conselh directiu del ILC. Entre l'estiu de l'an 2011 e l'estiu de l'an 2012, mai de 30,000 personas participèron dins los programas del ILC e als sieus eveniments.
A mejans de l'an 2013, l'organizacion va gaireben arribar a doblar las siás activitats, amb mai de 50,000 participants. Coma resultat, programas adicionals foguèron desvolopats, e los programas ja existents venguèron mai fòrts per servir a las necesitats canviants de la comunitat.
A octòbre de l'an 2014, Adam Milstein se convertiguèt en lo nòu president nacional del Conselh American-Israelian (IAC), e Shoham Nicolet tornèt per exercir la carga d'Executiu en cap.
Creissement nacional
right|thumb|270x270px|Celebrate Israèl Festival a Miami, 2015. L'an 2013, l'organizacion passèt a se nomenar Conselh American-Isrelià (IAC). Lo nòu nom foguèt anonciat pendent lo sopar de gala annala, que debanèt dins lo mes de març de l'an 2013. Pendent la gala, filantropistes e de divèrses activistas pro-israelianes, coma lo matrimòni format de Sheldon Adelson e Miriam Adelson, se van comprometer en provesir los recorses necessaris per far possible que lo IAC se convertisca en una associacion nacionala. En Setembre de 2013, lo plà d'expansion nacionala de la IAC foguèt lançat, en ofrint un modèl per arribar en mai de 600,000 d'israelianes-americanes residents als Estats Units.
L'an 2015, lo IAC aviá establit 7 burèus regionales: als Angeles se tròba la sedença nacionala, i a de burèus regionales del IAC a: Naua Yòrk, Washington DC, Las Vegas, Miami, Boston, e Nòva Jersei. Lo conselh nacional del IAC va creixer, tot en apondent a representants de divèrsas regions, entre eles; Pepin Almozlino (Boston), Rachel Davidson (Naua Yòrk), Yohanan Lowie (Las Vegas), Rani Plan David (Florida) e Gilly Arie (Washington DC). Amb un personal de 70 membres professionales, e un budgèt annal de 17 milions e mièg de dolars americanes, l'organizacion es estada en servint a 200,000 participants amb un ample gama de programas e eveniments.
En Novembre de l'an 2014, lo IAC aguèt la siá primièra conferéncia nacionala a Washington DC, l'acte amassèt en mai de 750 caps comunitaris de 23 estats. Lo programa de la conferéncia presentava a divèrses caps politics dels Estats Units e de l'Estat d'Israèl, a filantropistes, e a divèrsas voses prominents del ma de los negòcis, aital coma a membres de la comunitat israeliana-americana.
Lo IAC te plans per dobrir mai de burèus regionales, per satisfar las necesitats creissentas de la comunitat. Los membres de la comunitat israeliana-americana son entre mièg milion, e unas 800,000 personas, que residisson a l'ora d'ara en lo territòri dels Estats Units. centre|thumb|725x725px|Primièra Conferéncia Nacionala de la IAC (en Novembre 2014)
La Haute-Chapelle
La Haute-Chapelle es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Genòs (Nauta Garona)
Genòs  (Génos en francés) qu'es ua comuna gascona de Comenge, situada dens lo departament de la Hauta Garona e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Genòs qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Malavedia, qu'èra Sent Martin (adara, Sent Ròc). Tanlèu 1790, Genòs qu'èra deth canton de Sent Bertran, a partir de 1888 canton de Barbasan per càmbiament de caplòc(era comuna qu'es absenta de la nomenclatura de l'an X).
Partit politic
Un partit politic es una organizacion politica duradissa formada de plusors d'individús ò grops d'individús qu'assaian de conquistar e de conservar lo poder politic. Aquel objectiu o diferencia dei grops parlamentaris que son de gropaments de parlamentaris durant una mandatura e dei grops de pression que son d'organizacions destinadas a influenciar la politica sensa prendre lo poder.
Istòria
Lei partits politics son d'organizacions relativament recentas que son eissidas dei faccions e dei grops parlamentaris qu'existián dins certanei sistèmas politics (democracia atenenca, Republica Romana, republicas marchandas italianas...). De còps ben estructuradas, lei faccions èran pasmens dependentas de la fortuna de son fondator e subrevivián rarament a sa disparicion. Lei grops parlamentaris èran puslèu d'associacions entre elegits sensa liame amb lo pòble. Pasmens, la mesa en plaça d'una vida democratica establa e la generalizacion dau sufragi foguèron donc de condicions necessàrias a l'aparicion dei premiers partits politics vertadiers.
Lo pus ancian es probablament aparegut ais Estats Units durant la presidéncia d'Andrew Jackson (1829-1837). D'efiech, aqueu president prenguèt de mesuras per alargar la basa electorala dau país e imaginèt lo sistèma dei « despolhas » que permetiá au president elegit de remplaçar totei lei foncionaris superiors per de fidèus. Aquò entraïnèt la constitucion de grops estructurats que se mantenguèron en plaça per conquistar e tenir lo poder. Aqueu modèl se difusèt lentament dins d'autrei país desvolopats coma lo Reiaume Unit (benlèu vèrs la fin deis ans 1860) e França (vèrs lo començament deis ans 1880).
Una autra etapa dins la formacion dei partits politics foguèron l'aparicion de movements revolucionaris, sovent dins de país onte leis eleccions èran raras ò inexistentas. Organizats per reversar de regims autoritaris, se dotèron d'estructuras capablas de resistir a la repression e de dirigir un nombre creissent de sòcis. En particular, foguèt lo cas dei movements revolucionaris ò reformators que se desvolopèron en Russia e que venguèron una referéncia per lei partits que se formèron durant la lucha anticoloniala e que dominan uei la vida politica dins la màger part dei país.
Tipes de partits
Existís ges de tipologia clara dei partits politics. Dins aquò, es aparegut un vocabulari especific basat sus l'ideologia, la foncion e l'organizacion. L'ideologia oficiala dau partit es sovent definida dins seis estatuts oficiaus e es susceptibla de cambiar. Segon sa natura, laissa un nivèu d'autonòmia mai ò mens importants a sei sòcis (possibilitat de crear de corrents intèrnes, d'aderir a un autre partit ... etc.). Aquela ideologia pòu determinar lo caractèr territòriau dau movement (transnacionau, nacionau, regionau...).
Lei classificacions basadas sus la foncion sociala ò politica dau partit son mens claras. Ansin, segon lei regions e lei periòdes, lo vocabulari utilizat varia fòrtament. Dins lei país de tradicion democratica, se pòu observar de partits « constituents » que fan generalament partida dau sistèma politic en plaça, coma lei dos grands partits estatsunidencs, de partits « programatics » que s'interessan principalament a la politica e ai resultats obtenguts e de partits « responsables », coma lei grands partits europèus, que cumular lei ròtles constituent e programatic. Pasmens, aquela presentacion es sovent fòrça contestada.
Son pereu definits de tipes de partit en foncion de la natura de sei sòcis. Lo partit de « quadres » es compausat de sòcis ben formats e politicament fisables, çò qu'assegura normalement un foncionament eficaç de son aparelh. Lei partits de « captaus » an un principi de foncionament similar, basat sus lo prestigi sociau ò morau de seis aderents. A l'opausat, lo partit de « massas » tèn un nombre important de sòcis mai dèu organizar lor educacion politica per desgatjar un elèit capable de constituïr l'estructura de son organizacion. En revènge, lo nombre important d'individús qu'un tau partit es capable de mobilizar representa sovent una fòrça politica importanta. Enfin, dempuei la fin dau sègle XX, son apareguts lei concèptes de « partit d'electors » e de « partit de sòcis » (que pòu venir un « partit d'elegits » se multiplica lei succès electoraus).
Estructuras dei partits
L'organizacion intèrna d'un partit pòu presentar de variacions importantas segon lo luòc, lo periòde e l'importància dau movement. L'element de basa n'es generalament lo sòci que paga una cotisacion per far partida dau partit. Aquò o destria dau simpatizant que pòu ajudar lo partit d'un biais ponctuau, per exemple per organizar una campanha electorala. Lei sòcis se reünisson regularament au sen d'una unitat locala que li permèton de discutir de subjèctes politics ò liats a l'organizacion dau partit. Segon leis organizacions, lei sòcis ò lei cellulas localas designan lei membres deis institucions superioras.
La darriera question importanta de l'organizacion d'un partit politic es aquela de son finançament. Lei doas fònts principalament son generalament lei cotisacions dei sòcis e aquelei deis elegits dins lei país ont existisson d'indemnitats de foncion. Lei dons d'individús ò d'entrepresas son sovent susvelhats amb de mecanismes permetent lor publicacion. Dins mai d'un país, la corrupcion es tanben un mejan frequent per finançar un partit, çò qu'a entraïnat l'adopcion d'una legislacion especifica sus l'origina dei fons (amb de còps la mesa en plaça de finançaments publics) e lo montant maximom dei dons.
Monopartisme
Lo monopartisme es una situacion ont un partit unic exercís lo poder efectiu. Se caracteriza per l'abséncia d'alternativa politica. Dins aquò, aquel estat pòu descriure de situacions fòrça diferentas. Dins lo cas dei regims de partit unic, la lèi autoriza unicament l'existéncia d'un partit qu'es aqueu dau govèrn. De partits minoritaris integrats au sistèma pòdon èsser tolerats mai son influéncia vertadiera es fòrça febla. Per exemple, durant la Guèrra Freja, èra lo cas en Republica Democratica Alemanda onte lo Partit Socialista Unificat d'Alemanha (SED) teniá la realitat dau poder e coexistiá amb divèrsei partits segondaris.
Dins lei situacions de regims autoritaris mantenent una façada democratica coma la Russia de Vladímir Pótin, de partits d'oposicion pòdon èsser autorizats mai lo partit dominant utiliza divèrsei mejans coma la corrupcion, lo clientelisme ò la frauda electorala per gardar lo poder. Aquelei país son egalament sovent accusats de violacions dei drechs de l'òme.
Enfin, dins de país amb d'institucions democraticas reconegudas, pòu s'observar una situacion de preponderància d'un partit que ganha cada eleccion durant un periòde lòng. Dins aqueu cas, es sovent considerat coma lo movement pus consensuau ò aproficha un contèxte favorable coma una division de seis adversaris. Per exemple, lo Partit Sociau Democrata Suedés dei Trabalhaires dirigiguèt Suècia de 1932 a 1976 gràcias a 13 succès consecutius ais eleccions legislativas.
Bipartisme
Lo bipartisme es una situacion que s'oberva principalament dins lei país anglosaxons coma leis Estats Units d'America, lo Reiaume Unit ò Alemanha. Es caracterizat per una alternància politica limitada a dos partits, generalament un partit d'inspiracion progressista e un autre d'inspiracion liberala. Es sovent fondat sus un mode d'escrutinh que favoriza lei partits pus importants mai aquò es pas obligatóri. D'autrei partits pòdon existir mai son influéncia demòra febla e mai se participan, de còps, a de govèrns de coalicion.
Multipartisme
Lo multipartisme correspond a una situacion politica amb mai de dos partits susceptibles de ganhar una eleccion. Pasmens, son rarament capables de s'impausar ò de dirigir lo país solet, çò que mena a la formacion quasi sistematica de coalicions. Aquò es sovent lo cas dins lei país amb un mòde d'eleccion proporcionau ò aguent de divisions politicas duradissas. D'exemples caracteristics son Israèl ò Belgica.
Republica de Gènoa
thumb|right|250px|Bandièra de la Republica de Gènoa thumb|right|250px|La Republica de Gènoa e la peninsula italiana en 1796 La Republica de Gènoa foguèt un estat independent de Ligúria qu'existiguèt entre lo sègle XI e 1797, quand foguèt envasida per las armadas de la França revolucionària. Napoleon Bonaparte la transformèt en la Republica Ligura, que foguèt annexada al Primièr Empèri Francés en l'an 1805. Emai que foguèsse brevament restaurada en 1814, aprèp la desfacha finala de Napoleon, foguèt absorbida pel Reialme de Sardenha.
Iperbòla
Lo tèrme iperbòla ven del grèc iperbolé, de iper, que significa « al delà », e ballein, que significa « getar » :
Joan Jaurés
Joan Jaurés (nascut lo 3 de setembre de 1859 a Castras, mòrt lo 31 de julhet de 1914 a París) foguèt un òme politic occitan. Es una granda figura del socialisme francés.
Biografia
Es agregat de filosofia. Trabalhèt a l'universitat de Tolosa. Foguèt deputat moderat de Tarn a 25 ans. Sosten en 1892, la grèva dels caras negras de Carmauç e deven socialista. S'inspira del filosòf Karl Marx. Dins l'afar Dreyfus, Jaurés e los socialistas defendon Alfred Dreyfus. En 1904, fonda lo jornal L'Humanité qu'existís encara uei. En 1905, participa a la lei de separacion entre las glèisas de l'Estat. Al cors d'un viatge a Lisbona en 1911, Joan Jaurés que parlava l'occitan declarèt que las lengas regionalas devián èstre ensenhadas dins las escòlas. Pacifista mas pas antimilitarista, Joan Jaurés apèla a la cauma generala abans la Primièra Guèrra Mondiala. Lo 31 de julhet de 1914, es assassinat a París per Raoul Villain, un nacionalista francés. De doas balas de pistolet dins lo cap.
I aguèt plan manifestacions a sa mòrt.
Posteritat
Sas cendres repausan al Panteon dempuèi 1924. I a fòrça carrièras, plaças, estacions de metro e una universitat que pòrtan son nom en França.
Dins la Russia sovietica, Jaurés es vengut un prenom, Жорес, transcrich Zhores (Жарэс/Žares en bielorús). L'escriveire rus Zhores Medvedev (1925), lo fisician bielorús Žares Alfioròu (1930), lo jornalista rus Zhores Troshev (1926-2005) pòrtan aquel pichon nom.
Rábanos, Los
Rábanos, Los es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
The Smashing Pumpkins
200px|right||thumb|Billy Corgan, cantaire dels Smashing Pumpkins.
Per l'anecdòta, Melissa Auf der Marr a cantat sul títol Le grand secret (2002) del grop francés Indochine, succès en França au començament de l'annada de 2003.
Gimont
Gimont (Gimont en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
La dus còps duas vias Aush-Tolosa que desvia Gimont despuish 2022; l'escambiader qu'ei rota de Saramon. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Gimont qu'ei atestat abbati Gemundi en 1153. Segon Dauzat, Gimont que vengueré probablament deu nom germanic d'òme Gimmund; lo nom de Gimona que vengueré deu nom de la vila. Segon Negre, lo nom de Gimont que veng deu nom de Gimona, puish de l'atraccion de mont. Gimona qu'es ua aiga de debit feble, son nom que vengueré benlèu deu gascon chimar, chumar « aigolejar, gotejar, ressudar ».
(1300) Marcelle
(1300) Marcelle es un asteroïde.
Intel
Intel (Nasdaq: INTC) es una entrepresa multinacionala fondada per Gordon Moore e Robert Noyce en 1968, que fabrica microprocessadors, circuits integrats especializats e d'autres dispositius electronics.
Gordon Moore o Robert Noyce volián nomenar a l'entrepresa 'Moore Noyce', mas sonava pas gaire plan per una entrepresa de compausants electronics, — Moore Noyce se sembla fonèticament a 'More Noise': mai bruch ont 'bruch' en l'electronica significa interferéncias pas desiradas (parasitàries) — e decidiguèron prene las siglas de 'Integrated Electronics' (Electronica Integrada). Aquel nom èra enregistrat per una cadena otelièra, e lor calguèsse crompar los dreches per poder l'utilizar.
Villers-le-Sec (Marna)
Villers-le-Sec es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.
Intel
La companhiá comencèt coma fabricanta de memòrias abans de donar lo grand saut cap als microprocessadors. Lo primièr microprocessador d'Intel foguèt creat lo 1971 per facilitar lo dessenh d'una calculadora. Alloc d'aver de dessenhar desparièrs circuits integrats per cada part de la calculadora, ne dessenhèron un que segon un programa emmagazinat a la memòria fasiá unas accions o unas autras (un microprocessador). Se contunha uèi lo jorn en debatent sus l'autoria del primièr microprocessador.
Intel domina lo mercat dels microprocessadors x86. A l'ora d'ara, l'unic competitor important de Intel dins lo mercat dels microprocessadors x86 es Advanced Micro Devices AMD, entrepresa qu'Intel arribèt amb el a un acòrdi per'mor de partejar tecnologia: cada sòci podiá utilizar las innovacions tecnologicas patentades per l'autre sens qu'aiçò representèsse cap de còst.
Villers-le-Sec (Marna)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gallus gallus
La galina (Gallus gallus, Gallus gallus domesticus) (var. jalina, garia) es un ausèl domestic (polalha) elevat per sa carn e per sos uòus, e de còps per sas plumas. Los uòus de galina son de luènh los mai consomats demest los divèrses tipes d'uòus meses sul mercat. Lo mascle de la galina es lo gal. Un polet es un jove de la familha de la galina. Lo capon e la polarda son de polets castrats e elevats per lor carn. Es l'ausèl mai espandit sus tèrra.
Biologia e ecologia
La galina, maugrat que siá d'origina tropicala, a una reparticion geografica fòrt larga, deguda a l'accion de l'òme. S'adapta a una multitud de mitans, se se fa excepcion de las latituds nautas, al delà del cercle polar, ont los jorns son tròp corts d'ivèrn. Los uèlhs de las galinas lor permeton pas de veire de nuèch (abséncia de bastonets), çò que ne fa un animal diürne exclusivament.
Es omnivòra, son alimentacion naturala se compausant de graminèas, d'invertebrats del sòl e de qualques fuèlhas d'erbacèas.
La galina aparten a l'òrdre dels gallifòrmes, es un animal adaptat a la corsa (tres dets pausats al sòl), mas pauc al vòl. Çaquelà, l'arquetipe salvatge (gal daurat o bankiva), originari d'Asia del Sud-Èst es fòrça mai leugièr que la galina comuna (700 g contra 2,5 kg). Las espècias pròchas - que se pòdon ibridar amb la galina: faisan e catla - son pas de marrits velièrs.
La galina es un animal terrèstre e nidifug. L'edat adulat es atencha en 7-9 meses. Los uòus son ponduts dins de nis grossièrament bastits. Son de colors variadas. Los consomators urbans compran cèrtas colors : uòus ròses en Euròpa, blancs als Estats Units, per exemple; aquò procedís d'un prejutjat fòrtament ancorat.
vinheta|drecha|250px|Un gal e de galinas
Dins son airal d'origina, pond tota l'annada, las sasons essent gaire marcadas. Dins las zònas temperadas, acaba de pondre quand los jorns s'acorchisson (d'agost a decembre) e tòrna començar quand los jorns s'alòngan, de còps dès genièr, almens dins los climas jos influéncia oceanica.
Un còp que 8 a 12 uòus son depausats dins lo nis, la galina càmbia de compòrtament, se met a clocar e se despluma al nivèl de la paleta, lo tot es determinat per una aumentacion del taus de progesterona. Los uòus son alara incubats : la galina se lèva un còp per jorn per s'alimentar e prendre un banh de tèrra ; vira regularament los uòus (indispensable al desvolopament armoniós del fètus). Al començament, difusa fòrça calor, mas vèrs la fin, calfa mens los uòus, lo metabolisme dels poletons pren la relèva. La clocada arriba a tèrme de biais perfièchament sincròn, e i a comunicacion entre los poletons prèstes d'espelir (cal 19 a 21 jorns, segon las raças e la talha).
Los poletons son elevats pendent 1,5 a 3 meses segon las raças. Los joves s'empluman progressivament. Quand lo taus de progesterona de la maire baissa, e que va recomençar a pondre, rejeta los joves, que vivon alara en tribú fins a l'edat adulta.
Sa longevitat poiriá aténher 18 ans, mas plan sovent la galina vielhís mal e presenta una santat marrida que li fa rarament despassar 12 ans. La menopausa subreven vèrs 7-9 ans, quand los ovocits de l'ovari unic (lo d'esquèrra) son agotats. Una galina menopausada pòt prendre, a causa dels desreglaments ormonals, lo plumatge d'un gal !
Istòria
La primièra domesticacion de la galina aguèt probablament luòc en Nòva Guinèa, se l'òm se basa sul fach que lo mot per designar lo polet domestic — *manuk — aparten a la lenga reconstituida protoaustronesiana. Las galinas, amb los cans e los pòrcs, fasián partida dels animals domestics de la cultura Lapita, la primièra cultura neolitica d'Oceania.
vinheta|esquèrra|250px|Lo poleton ( o cotin, cotinon... ) es lo pichon de la galina
Gràcias al comèrci maritim, arribèron sul continent asiatic, e d'ailà s'espandiguèron vèrs l'oèst, en Euròpa e en Asia Occidentala.
Las primièras representacions de galinas en Euròpa se tròban sus las ceramicas corintianas del sègle VII abans J.C.
Dins la Grècia anciana, las galinas èran raras e constituissián una noiridura de luxe. Sembla que Delos foguèsse estat un centre d'elevatge del polet. Sus l'Illa de Pascas, las galinas foguèron introduchas pels navigadors polinesians pas que vèrs lo sègle XII, e i èran lo sol animal domestic, a l'excepcion probabla del rat polinesian (Rattus exulans). Èran lotjadas dins de galinièrs de pèira particularament solids.
Biais de parlar
La galina cascareleja (o cascalha, o cascaleja) quand convèrsa amb sos congenères, cloca quand parla a sos poletons dins l'uòu. Li arriba quitament, rarament, de cantar coma un gal.
L'elevatge de las galinas pondeiras
vinheta|drecha|300px|Quatre uòus de galinas
Tradicionalament, se fasiá en polassariá. L'elevatge industrial se fa lo pus sovent en gàbias dispausadas en batariás, mas tanben al sòl dins de galinièrs. Lo legislator a degut intervenir per reglamentar l'espaci vital de las galinas en batariá. En Euròpa, la directiva 1999/74/CE del Conselh impausa que las gàbias amainatjadas ofriscan una superfícia minimala de 750 cm² per animal. Per estimular la ponduda, se jòga sus l'esclairatge, que sa durada quotidiana es progressivament aumentada per aténher 16 oras en periòde de ponduda.
Genetica
Lo 9 de decembre de 2004, la revista scientifica Nature anoncièt qu'una equipa internacionala de 170 cercaires èra pervenguda a establir lo sequenciatge del genòma de la galina. Es lo primièr ausèl dins aqueste cas.
(1301) Yvonne
(1301) Yvonne es un asteroïde.
Gallus gallus
Simbolica
Dins la simbolica occidentala, la galina es associada a la feconditat, la maternitat e l'instint maternal.
L'origina d'aquesta simbolica residís dins lo fach que la galina pòt pondre un uòu per jorn, coa sos uòus per los protegir e los tenir al caud.
Fòtos
vinheta|esquèrra|300px|Galina "col nut" vinheta|esquèrra|300px|Una galina de l'[[ecomusèu d'Ungersheim]]
(1302) Werra
(1302) Werra es un asteroïde.