cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sevinhac
Toponimia
Las fòrmas ancianas que son : Sevinhac (1101, Cartulari de Lescar, citat per Marca, Histoire de Béarn), Seviniacum (1115, Cartulari de Lescar, citat per Marca, Histoire de Béarn), Sevinhacum (1270, Cartulari deu castèth de Pau, n° 1), Sebinhac (sègle XIII, Fòrs de Bearn), Sevinhac-Darrer (1385, Recensament), Sevignacq (fin deu sègle XVIII, Mapa de Cassini), Sévignacq-Thèze (dinc au decret deu 18 d'agost 1989).
Lo nom de Sevinhac que deriva deu nom latin Sabinius dab lo sufixe d'origina celtica -acos, latinizat en -acum; Sevinhac qu'èra la proprietat de Sabinius. L'origina qu'es semblabla a la deus nombrós Sevinhac (noms biarnés), Savinhac (autres noms occitans), Savigneux (noms arpitans), Savigny, Savigné, Sévigny o Sévigné (noms francés). L'ancian nom oficiau Sévignacq-Thèze que s'explicava per la volontat d'evitar la confusion dab Sévignacq-Meyracq, en òc Sevinhac e Meirac, au ras d'Arudi.
Saint-Martin-d'Août
Sent-Martin-dʼÔs en arpitan (Saint-Martin-d'Août en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Sant-Martin-d'Agost a situat a 18 km a l'èst de Sant-Vallier (capluòc del canton), a 26 km al nòrd de Rumans e a 24 km al nòrd-es de Tinh de l'Ermitatge.
Las municipalitats limitrophes son Sant-Avit, Châteauneuf-de-Galaure, Tersanne,Bathernay e Montchenu.
Saint-Martin-d'Août est situé à 18 km à l'est de Saint-Vallier (chef-lieu du canton), à 26 km au nord de Rumans et à 24 km au nord-est de Tinh de l'Ermitatge.
Les communes limitrophes sont Saint-Avit, Châteauneuf-de-Galaure, Tersanne,Bathernay et Montchenu.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Plévin
Plevin en breton ( Plévin en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
Aquela municipalitat a conegut per faches ligats a la Revòlta de las Casquetas Rojas en 1675.
Lo 28 de setembre 1999, lo depaus d'explosius de la societat Titanite installat sus aquela municipalitat a saquejat ; veire Question de Plévin.
Cette commune est connue pour des faits liés à la Révolte des Bonnets Rouges en 1675.
Le 28 septembre 1999, le dépôt d'explosifs de la société Titanite installé sur cette commune est pillé ; voir Affaire de Plévin.
Sètza e Maubèc
Sètza e Maubèc (Sedze-Maubecq en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Maubèc
La prononciacion qu'ei [maw'bɛk]. Las fòrmas ancianas que son Malbeg en 1170, Malbec au sègle XIIau, Maubec en 1385, Maubecq en 1546, Sèdze-Maubecq despuish lo 13 de heurèr de 1845, quan apleguèn los dus vilatges.
Segon Dauzat, per vilatges deu medish nom, Maubèc que vien deu latin malus, « maishant » e gallic beccos, « bèc », aplicat a un castèth hòrt.
Segon Miquèu Grosclaude, i a pas de castèth hòrt a Maubèc. Lo mot bèc qu'ei d'origina gallica, passada en gascon per l'intermediari deu bas-latin, mès lo nom deu lòc vien pas dirèctament deu gallic. Lo sens deu nom de Maubèc qu'ei « maishant som (bèc) » e lo site justifica completament lo mot bèc. Daubuns que considèran que la purmèra sillaba pòt estar l'arradic preindoeuropèa *mal, « puei, som » com dens lo malh (lo pic), mès aquera arradic que's tròba sonque dens la partida montanhosa.
Longwy-sur-le-Doubs
Longwy-sur-le-Doubs es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Sètza e Maubèc
Sèdza
Segon R. de Saint-Jouan (Le nom de famille en Béarn et ses origines), citat per Miquèu Grosclaude, Sèdza qu'ei un adjectiu numerau. Lo nom que pòt designar un lòc plan ventós : los setze vents. Segon Lemoine, tanben citat per Miquèu Grosclaude, lo nom que vien deu latin sedes, « sièti ».
Longwy-sur-le-Doubs
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sètza e Maubèc
Sèdza
Dauzat qu'accèpta mei o mens la solucion de R. de Saint-Jouan, mès que suggereish ua varianta de céser, atau com Setzèra dab lo sufixe -aria.
Miquèu Grosclaude que constata la finau femenina s'opausa a l'ipotèsi de R. de Saint-Jouan e caleré un nom mei explicit, com los setze vents. L'ipotèsi de Lemoine fonciona pas : que's ditz sèti/sièti e foneticament sedes pòt pas miar a Sètza. La de Dauzat qu'ei tanben impossible : lo resultat deu latin cicer qu'ei céser e non pas sètza. De mei, un vilatge pòt pas apera's céser, ceserar, « camp de césers » que seré possible, mès ei pas lo nom de Sètza.
Boisemont (Eure)
Boisemont en normand (Boisemont en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de Normandia.
Geografia
Boisemont A situat en lo departament de l'Eure e en la region Anautita-Normandie.Boisemont A situat a 8 km de Etrepagny e a 10 km dels Andelys.
Boisemont est située dans le département de l'Eure et dans la région Haute-Normandie.Boisemont est située à 8 km d'Etrepagny et à 10 km des Andelys.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Semiac e Blaishon
Semiac e Blaishon (Séméacq-Blachon en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Blaishon
La prononciacion qu'ei [bla'ʃu n ] o [ble'ʃu n ]. Las fòrmas ancianas que son Blaysso au sègle XIIau, segon Marca, Blexoo en 1343, Blasxoo en 1385, Blaxoo en 1396, Blaixoo en 1538, Blaxon en 1546, Blachon (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Semiac
La prononciacion qu'ei [se'mjak]. Las fòrmas ancianas que son Semeacum en 1118, Semeagon en 1674, Semiac en 1683, Séméacq en 1739, Semeac (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Séméac-Blachon despuish qu'apleguèn las duas comunautats.
Illiers-Combray
Geografia
Illiers A situat sul marge esquèrre del Loir, a 13 km de Brou, a 19 km de Courville-sus-Eure, a 20 km de Bonneval, a 21 km de Thiron Gardava, a 25 km de Chartres, a 28 km de La Loupe, a 29 km de Châteaudun e a 32 km de Voves.
Semiac e Blaishon
Semiac
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Semiac, d'après Michelena (De onomásticon aquitana, in Pirineos, 1954, p. 409-458), per lo cognomen aquitan Semeno, dab lo sufixe -acum.
Illiers-Combray
Geografia
Lo luòc-dich lo Pichon Grand Bòsc se situa a 7 km al sud-oèst del centre.
Illiers est située sur la rive gauche du Loir, à 13 km de Brou, à 19 km de Courville-sur-Eure, à 20 km de Bonneval, à 21 km de Thiron Gardais, à 25 km de Chartres, à 28 km de La Loupe, à 29 km de Châteaudun et à 32 km de Voves.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Malta-Brun informa, en La França illustrada (1882) : <p style="text-indent: 1em">« Illiers Èra una dels mai ancianas baronnies del país chartrain, e lo sire de Illiers #èsser un dels quatre barons #qu'avián lo privilègi de portar lo nòu avesque de Chartres en lo moment de la siá intrada solemna dins la vila. Los senhors d'aquela familha, #que d'en un autre luòc a donat de divèrses avesques de lo sieu nom al diocèse de Chartres, se son sovent distinguits a las grandas epòcas de la nòstra istòria ; çò de mès de considerable es Florent de Illiers #que, al temps del rei Charles VII, #èsser un dels desafias mai compagnons de Jeanne Darc [sic], e #contribuir amb La Hire, Dunois e Xaintrailles, a retre al rei de Borges lo sieu vièlh eiretatge #que lududes roboient las Anglois. Los murs #que protegissián la pichona vila an desaparegut dempuèi longtemps, e de lo sieu ancian castèl demòra a penas uèi qualques traces recognoscibles.
Coiserette
Coiserette es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Illiers-Combray
Istòria
<p style="text-indent: 1em">Pendent la guèrra franco-prussienne de 1870-1871, aquela localité a patit, dempuèi lo 19 d'octòbre, los dolors de l'invasion e quitament un commencement de bombardement. »
Coiserette
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aumont (Sòma)
Aumont (Sonme) en picard (Aumont en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Illiers-Combray
Istòria
Malte-Brun rapporte, dans La France illustrée (1882) : <p style="text-indent: 1em">« Illiers était une des plus anciennes baronnies du pays chartrain, et le sire d'Illiers fut un des quatre barons qui avaient le privilège de porter le nouvel évêque de Chartres lors de son entrée solennelle dans la ville. Les seigneurs de cette famille, qui d'ailleurs a donné plusieurs évêques de son nom au diocèse de Chartres, se sont souvent distingués aux grandes époques de notre histoire ; le plus remarquable est Florent d'Illiers qui, au temps du roi Charles VII, fut un des plus braves compagnons de Jeanne Darc [sic], et contribua avec La Hire, Dunois et Xaintrailles, à rendre au roi de Bourges son vieil héritage que lui roboient les Anglois. Les murs qui protégeaient la petite ville ont disparu depuis longtemps, et de son antique château il reste à peine aujourd'hui quelques traces reconnaissables.
Aumont (Sòma)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Illiers-Combray
Istòria
<p style="text-indent: 1em">Pendant la guerre franco-prussienne de 1870-1871, cette localité a subi, dès le 19 octobre, les douleurs de l'invasion et même un commencement de bombardement. »
Mouster-al-Loc'h
Mouster-al-Loc'h en breton (Montoir-de-Bretagne en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Sansais
Sansais es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Cholet
Cholet es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Luòcs e monuments
Lo pargue de monge Lo pargue de monge es un luòc fòrça presat. Es lo luòc pels esportius amb un estadi omnispòrt e un caminòl de randolejada que permet de rejónher lo lac de Ribou. Las familhas tanben se retròban dins aqueste pargue amb los enfants per se passejar, far de bicicleta o beure un còp.
Cimacorba
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sima'kurbɔ]. Las fòrmas ancianas que son Cimacorba au sègle XIIau, Simacorba au sègle XIIIau, Simbe-Corbe en 1383, Sime-Corbe en 1385, Cimecorbe en 1402, Simacurva en 1418, Symecorbe en 1540, Sumacourbe en 1546, Simacourbe (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, lo nom que vien deu latin cyma, « cima, som » e curva, « arredondida » .
Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'origina deus mots latins, mès que constata l'adjectiu curvus a lo sens de « incurvat, sinuós » e non pas d'« arredondit », atau com escrivèva Constant Lacoste (Promenade archéologique en Vic-Bilh, Pau, Marrimpouey, 1978, p. 41) « Ce nom désigne la sinuosité du côteau sur lequel est assis le village ». .
Ajanh
Agenh o Ajanh (Ajain en francés) es una comuna occitana de Lemosin situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lansade, los parlars de la comuna son l'auvernhat e lo marchés.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Alairac (Cruesa)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Monthou-sur-Bièvre
Monthou-sur-Bièvre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Sant Sauve de Tol
Sant Sauve de Tol (Saint-Silvain-sous-Toulx) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Purid
en breton (Peumerit en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Istòria
Aquela municipalitat a conegut per faches ligats a la Revòlta de las Casquetas Rojas l'an 1675.
Rena
E tanben:
Purid
Istòria
Cette commune est connue pour des faits liés à la Révolte des Bonnets Rouges en 1675.
Daubeuf-la-Campagne
Daubeuf-la-Campagne en normand (Daubeuf-la-Campagne en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Autheux
Auteux en picard (Autheux en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Crécey-sur-Tille
Crécey-sur-Tille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Somolon
Somolon (Soumoulou en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sumu'lu]. Las fòrmas ancianas que son Somolon en 1372, Somoloo/Somolo en 1385, Somolon (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Lo diccionari de Simin Palay, p. 915, a soumeriquet, qu'explica Somolon per « lo petit som ».
Grosclaude que prepausa un nom de persona medievau Bosom, qui vien benlhèu de bonus homo, « bon òmi ». Aqueth nom qu'a un ipocoristic atestat en 1385, Bosomolo (cf. Domenge ---> Menjon ---> Menjolon). Per aferèsi (frequenta dens los noms de persona), Bosomolo que pòt venir (Bo)Somolo.
Dontrés
Dontrés (Dontreix en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Siròs
Siròs (Siros en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
Dauzat e Rostaing qu'explican Siros per lo nom gallic d'òmi Sirus dab lo sufixe aquitan -ossum.
Saurais
Saurais es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Sent Cristòu
Sent Cristòu (Saint-Christophe en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
École e Valentin
École e Valentin (en francés, École-Valentin) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de Borgonha Franca Comtat.
Geografia
La municipalitat, situada al nòrd de Besançon, a traversat per la Rota nacionala 57. Fa partida del Grand Besançon.
Lo peatge de la sortida del autoroute A36 a situat sus la municipalitat d'Escòla-Valentin.
Una importanta zòna comerciala a implantat sus la municipalitat d'Escòla-Valentin (aital coma sus las municipalitats limitrophes de Miserey-Salines e de Châtillon-lo-Pòrti).
Le péage de la sortie de l'autoroute A36 est situé sur la commune d'École-Valentin.
Une importante zone commerciale est implantée sur la commune d'École-Valentin (ainsi que sur les communes limitrophes de Miserey-Salines et de Châtillon-le-Duc).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Resulta de la fusion de las comunas d'École e de Valentin.
Montbochier (Marcha)
Montbochier o Montboschier (Montboucher en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Automne
Caracteristicas
Es una epòca de precipitacions, dins qualques partidas del monde, e de baissa progressiva de la temperatura. Los jorns demenisson progressivament e las nuèches s'alongan. Las plantas caducas pèrdon la clorofilla e las fuèlhas venon jaunencas o rogencas abans que casan. Fòrça fruches son madurs a punt. Los animals se preparan pel temps fred emmagazinant lo manjar.
Simbolisme
Per las colors de la natura, es un periòde fòrça evocador per las arts. Es associat a l'edat madura. Es lo començament de la rotina dins la majoritat dels païses, fins al punt qu'en psicologia se parla de "sindròme post-vacacional". Per aquò se nomenava abans la sason de la malenconiá e dins la teoria de las quatre umors, li correspond la bila negra.
Arfuelha Chastenh
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Ploëzal
Pleuzal en breton ( Ploëzal en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Jaudrais
Jaudrais es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les Écorces
Les Écorces es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Municipalitats limitrophes : Maîche, Charquemont, Frambouhans, Fournet-Blancheroche
Communes limitrophes : Maîche, Charquemont, Frambouhans, Fournet-Blancheroche
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ault
Eut en picard (Ault en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Geografia
Situada al bòrd de la Manja, Ault es un ponch de transition litorala entre las falaises de craie en començant a Ault ont elas surplombent una plaja de galets, e en se contunhant cap al sud sens interrupcion fins a la estuaire de la Seine ; e, en direccion del nòrd, una còsta bassa de galets (e de sable a marée bassa) fins a la desbocadura de la Soma, de contunh de sable al delà. La falaise s'acaba al nivèl de la plaja de Onival-sus-Mar #que depen tanben de la municipalitat de Ault.
Immediatament al nòrd de Onival se tròba lo Hâble-de Ault, espaci natural protegit compausat principalament de terrens sédimenteux als espacis enherbés mai lèu marécageux, ganhats sus la mar e ricas n'espècias d'ausèls divèrses. N'efièch lo Hâble-de Ault es al limit sud del anciana baia de la Soma, fòrça mai estenduda #qu'uèi a l'epòca romaine doncas qu'anava de Ault al sud fins a Quend al nòrd. A aquela epòca comportava d'illòts #qu'an permeses l'installacion de qualques larèrs, en donant naissença de contunh dins pòbles (Cayeux, Lo Crotoy). Aqueles illòts an de contunh #èsser connectats los unes als autres pels depauses de alluvions, en redusint aital la superfícia de la baia. Aquela evolucion se prossegueix de los nòstres jorns e sembla s'accelerar quitament amb lo ensablement progressiu de la baia.
thumb|Ault, Lo Bòsc-de-Cise e los falaises
Située au bord de la Manche, Ault est un point de transition côtière entre les falaises de craie commençant à Ault où elles surplombent une plage de galets, et se continuant vers le sud sans interruption jusqu'à l'estuaire de la Seine ; et, en direction du nord, une côte basse de galets (et de sable à marée basse) jusqu'à l'embouchure de la Somme, puis de sable au-delà. La falaise se termine au niveau de la plage d'Onival-sur-Mer qui dépend aussi de la commune de Ault.
Immédiatement au nord d'Onival on trouve le Hâble-d'Ault, espace naturel protégé composé principalement de terrains sédimenteux aux espaces enherbés plutôt marécageux, gagnés sur la mer et riches en espèces d'oiseaux diverses. En effet le Hâble-d'Ault est à la limite sud de l'ancienne baie de la Somme, beaucoup plus étendue qu'aujourd'hui à l'époque romaine puisqu'elle allait de Ault au sud jusqu'à Quend au nord. À cette époque elle comportait des îlots qui ont permis l'installation de quelques foyers, donnant naissance ensuite à des villages (Cayeux, Le Crotoy). Ces îlots ont ensuite été reliés les uns aux autres par les dépôts d'alluvions, réduisant ainsi la surface de la baie. Cette évolution se poursuit de nos jours et semble même s'accélérer avec l'ensablement progressif de la baie.
Authie (Sòma)
Eutie (Sonme) en picard (Authie en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Nauts de França.
Ault
Geografia
thumb|Ault, le Bois-de-Cise et les falaises
Authie (Sòma)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ault
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Authie (Sòma)
Nòtas
<references group=N/>
Ault
Nòtas
<references group=N/>
Pérassay
'Pérassay' (nom francés; lo nom occitan es pas documentat) es una comuna, apertenent probable a Occitània e a Lemosin, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre e Vau de Léger.
Geografia
L
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
La Chapela Talhafer
La Chapela Talhafer (La Chapelle-Taillefert en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Sauzé-Vaussais
Sauzé-Vaussais es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Marçac (Cruesa)
Marçac (Marsac en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Chàrd
Chàrd ? (Chard en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Marçac (Cruesa)
Lo parlar de la comuna es lo lemosin, possiblament lo marchés tanben.
Chàrd
Nòtas
<references group="N"/>
Marçac (Cruesa)
Toponimia
Las atestcions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Susmior
Susmior (Susmiou en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sys'mju]. Las fòrmas ancianas que son Sus Menor/Sus Mion au sègle XIIau, Susmeor au sègle XIIIau, Susmioo en 1385, Susmio en 1536, Susmioo en 1538, Susmyon en 1546, Sus mion (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Per Sus, segon Dauzat e Rostaing, lo latin sursum ei pas adaptat. Lo nom que vien deu nom latin d'òmi Sucius. Miquèu Grosclaude, lo vilatge qu'ei en plana, un sens topografic qu'ei donc improbable. Que poderé aver lo sens de « au sud ». Solament, aqueras precisions que son normalament per parelhs, tipe « dessus/devath ». Lo nom Sucius qu'ei ua solucion, mès ei pas atestat dens la region. Lo nom que demora escur. Que cau citar lo castèth de Sus dens la comuna de Borg Garbèr e l'anciana comuna de Sussauta (canton de Sent Palais).
Coisia
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Sauve de Bèlagarda
Sent Sauve de Bèlagarda o probablament Sent Sauva de Belagarda, pas tan probablament Sent Sauvan de Belagarda (Saint-Silvain-Bellegarde en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Anzesme
Anzesme (Anzême en francés) es una comuna occitana de Lemosin situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon la mapa lingüistica de Jornalet, la comuna es de parlar marchés lemosin, mas es limitròfa emb lo marchés auvernhat.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Intercomunalitat
Dempuei lo de genier de 2013, Anzesme fa partida de la comunautat d'aglomeracion dau Grand Garait.
Nòtas
<references group="N"/>
Taron, Sadirac e Vièlanava
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Enez-Eusa
Eusa en breton o Ouessant en francés, es una comuna francesa, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
Es la setena isla mai granda de França. Fa 8 km de long per 4 km d'ample. Es la tèrra abitada mai occidentala de França metropolitana. A forma de pinça de cranc, doncas a l'Oèst l'isla se dividís en doas puntas: la Punta de Pern e la Punta de Feuntenvelen, a l'entorn de la Baia de Lampaul.
A l'èst l'unic luòc accessible per mar es la Badia del Stiff. L'isla es separada de l'Archipèl de Molène pel Estrech de Fromveur, que presenta de rapidas correntas marinas que pòdon arribar fins a 10 nuds de velocitat e 60 m de prigondor. Es environat de divèrsas islas, coma çò Illòt de Keller al Nòrd. Ouessant Marca tradicionalament lo dintrat Sud del Marga.
És la setena illa més gran de França. Fa 8 km de llarg per 4 km d'ample. És la terra habitada més occidental de França metropolitana. Té forma de pinça de cranc, doncs a l'Oèst l'illa es divideix en dues puntes: la Punta de Pern i la Punta de Feuntenvelen, al voltant de la Badia de Lampaul.
A l'est l'únic lloc accessible per mar és la Badia del Stiff. L'illa està separada de l'Arxipèlag de Molène per l'Estret de Fromveur, que presenta ràpids corrents marines que poden arribar fins a 10 nusos de velocitat i 60 m de profunditat. Està envoltat de diverses illes, com el Illot de Keller al Nord. Ouessant marca tradicionalment l'entrada Sud del Canal de la Mànega.
Istòria
thumb|Vista d'una de las nombrosas ruïnes #que compta Ouessant, [[2002.]] thumb|Ròcas granitiques thumb|Lo molin de Karaes a Ouessant. Ouessant Es una isla dempuèi los tempses préhistoriques. A la fin de la darrièra ère glaciaire, èra ja separada del continent. Los elements d'aucupacion los mai ancians remontan a 1 500 abans J.-C. S'es descobèrt un vilatge préchrétien en avent existit pendent de nombroses sègles a Ouessant, signe d'una civilizacion ja anciana. Se pòt ne trobar las traces sul luòc archéologique de Mez Notariou en lo centre de l'isla, près de la còsta Santa-Michel.
L'isla èra un repère pels marines de l'Antiquitat (Carthaginois, de contunh Grècs e Romains) #que fasián lo comèrci del étain amb los Balearas Cassitérides (Cornouaille o Sorlingues) : lo géographe grèc Strabon la designa jol nom d'Oυξισαμη, Plini lo Vièlh cossí Axanta, mas lo nom latin usuel es Uxantis.
Ouessant A pendent longtemps #èsser una isla isolada a causa de las nombrosas dificultats d'accèsses a la siá còsta escarpée, en creant aital una societat autarcique. La populacion locala, gaireben exclusivament compausada de femnas (meses a despart los joves mainats e los ancians), practicava principalament l'agricultura coma mejan de subsistance. Los òmes avián compromés en la Marina reiala jos la Ancian Regim e partissián per de longas missions. Una part de dintratz eles tornava pas jamai. Pel continuament, lo desvolopament de las linhas comercialas a favorit los contracta en la marina vendeira. Las femnas, demoradas dins tèrra, avián per prètzfach de s'ocupar de l'ostal (una pichona masure sens la mendre comoditat), dels mainats e dels trabalhs agricòlas. Èran los autentics caps de familha.
La preséncia de « cavals nans » a testificat sus l' isla per qualques escassas fonts. « Fòrça meses en examen e considerables per lo sieu vivacité e l'elegància de las siás formas, pas mens que per l'extrèm petitesse de la siá talha », èran ja en neta diminucion a l'epòca de Jean-Baptiste Ogée (XVIII). An crosat amb estendèm còrsas, prèps de lo sieu morphologie, a. François-Marida Luzel n'a vist pendent la siá joenessa, mas verifica en lo moment d'un viatge #qu'an desaparegut.
Lo melhorament de las connexions amb lo continent, necessari al desvolopament de l'isla, interven pas #qu'en 1880 amb la ponduda en servici del primièr « vapor » en efectuant una connexion regular. Per endavant, las connexions avián assegurat, quand las condicions meteorologicas o permetián, per de pichons voiliers pesadament cargats.
Començament 2012, l'isla de Ouessant expérimentera una centrala electrica en foncionant mercés a hydroliennes, cosinas submarines de las eolianas, e #que lor caldriá permetre d'assegurar 40 % de la consomacion electrica de l'isla.
thumb|Vue d'une des nombreuses ruines que compte Ouessant, [[2002.]] thumb|Roches granitiques thumb|Le moulin de Karaes à Ouessant. Ouessant est une île depuis les temps préhistoriques. À la fin de la dernière ère glaciaire, elle était déjà séparée du continent. Les éléments d'occupation les plus anciens remontent à 1 500 avant J.-C. On a découvert un village préchrétien ayant existé pendant de nombreux siècles à Ouessant, signe d'une civilisation déjà ancienne. On peut en retrouver les traces sur le site archéologique de Mez Notariou dans le centre de l'île, près de la côte Saint-Michel.
L'île était un repère pour les marins de l'Antiquité (Carthaginois, puis Grecs et Romains) qui faisaient le commerce de l'étain avec les Îles Cassitérides (Cornouaille ou Sorlingues) : le géographe grec Strabon la désigne sous le nom d'Oυξισαμη, Plini l'Ancian comme Axanta, mais le nom latin usuel est Uxantis.
Ouessant a pendant longtemps été une île isolée à cause des nombreuses difficultés d'accès à sa côte escarpée, créant ainsi une société autarcique. La population locale, presque exclusivement composée de femmes (mis à part les jeunes enfants et les vieillards), pratiquait principalement l'agriculture comme moyen de subsistance. Les hommes étaient engagés dans la Marine royale sous l'Ancien Régime et partaient pour de longues missions. Une partie d'entre eux ne revenait jamais. Par la suite, le développement des lignes commerciales a favorisé leur embauche dans la marine marchande. Les femmes, restées à terre, avaient pour tâche de s'occuper de la maison (une petite masure sans le moindre confort), des enfants et des travaux agricoles. Elles étaient les véritables chefs de famille.
L'amélioration des liaisons avec le continent, nécessaire au développement de l'île, n'intervient qu'en 1880 avec la mise en service du premier « vapeur » effectuant une liaison régulière. Auparavant, les liaisons étaient assurées, lorsque les conditions météorologiques le permettaient, par de petits voiliers lourdement chargés.
Début 2012, l'île d'Ouessant expérimentera une centrale électrique fonctionnant grâce à des hydroliennes, cousines sous-marines des éoliennes, et qui devraient permettre d'assurer 40 % de la consommation électrique de l'île.
Tabalha e Usquenh
Tabalha e Usquenh (Tabaille-Usquain en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.4|centre|Comunas a l'entorn.
Tabalha
La prononciacion qu'ei [ta'baʎə]. Las fòrmas ancianas que son Tavalhe en 1385, Tebalhe en 1548, Tabaille (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Tabaille-Usquain lo 18 d'abriu de 1842, data de la fusion de las duas comunas.
Lo nom qu'ei omofòne dab lo mot gascon tavalha, mès i cau pas trobar un sens toponimic. Tabalha que hè pensar a la vila de Tafalla, mès l'etimologia d'aquesta ei pas coneishuda. Com lo basco ancian coneish pas de T- a l'iniciala, aquera lenga ei pas d'ajuda. Lo vilatge qu'ei en plana e donc cau pas cercar un derivat deu preindoeuropèu tap, « tuc, som arredondit ». Shens certitud, Grosclaude que prepausa tap, cf. Latàpia; qu'ajusta un sufixe collectiu pejoratiu -alha, deu latin -alia. Lo sens globau qu'ei « ensemble de casas bastidas en tàpia ».
Usquenh
La prononciacion qu'ei [ys'keɲ], lo nom basco qu'ei Uskaine. Las fòrmas ancianas que son Usken cap a 1100, Usquen en 1150-1177, Usquenh en 1385, Usqueinh en 1399, Usquain (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Tabaille-Usquain lo 18 d'abriu de 1842, data de la fusion de las duas comunas.
Lo nom basco que horneish la solucion. Uzkaine qu'ei compausat de dus mots bascos, uzt/ust, « terren planèr, plana » e kaine, varianta soletina de gaine, « lòc situat en hautor, dessús, som », çò qui hè « en suspart de la plana », descripcion qui correspón plan au site deu vilatge.
Crépand
Crépand es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mousterlez
Mousterlez en breton (Montrelais en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Coullons
Coullons es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Geografia
Çò Beuvron, afluent de la Loire, pren la siá font sul territòri de la comuna.
Le Beuvron, affluent de la Loire, prend sa source sur le territoire de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Sant Genolh es tradicionalament aunorat a Coullons.
Saint Genou est traditionnellement honoré à Coullons.
Authieule
Eutieule en picard (Authieule en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Sauve Montagut
Sant Sauve Montagut (Saint-Silvain-Montaigut en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Monthou-sur-Cher
Monthou-sur-Cher es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Sassy
Sassy es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Monthou-sur-Cher
Geografia
S'y rattache le hameau de Vineuil
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arç
Arç o benlèu Arcs (Ars en francés) es una comuna occitana de Marcha, dins lo domeni dialectau de l'auvernhat. Administrativament es situada dins l'arrondiment de Garait, lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Istòria
Lo 6 de març de 2017 passet dins l'arrondiment de Garait.
Nòtas
<references group="N"/>
La Pérouille
Benleu La Perolha o La Peroliá (La Pérouille en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Sciecq
Sciecq es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Lamblore
Lamblore es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mamodzo
Mamodzo es una comuna de Maiòta e es tanben lo sèti de la prefectura e del conselh departamental (emai se lo caplòc demòra oficialament a Dzaodzi). En aviá 0 abitants (0 sens comptes dobles).
Mamodzo es partida en tres cantons (populacion en ):
Écot
Écot es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de Borgonha Franca Comtat.
Sent Fiel
Sent Fiel (Saint-Fiel en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Écot
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Fiel
Segon la mapa lingüistica de Jornalet, la comuna es de parlar marchés lemosin, mas es limitròfa emb lo marchés auvernhat.
Nòtas
<references group="N"/>
Tadossa e Aussau
Tadossa e Aussau (Tadousse-Ussau en francés) qu'ei ua comuna bearnesa deu Vic Vilh administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Colonne
Colonne pòt essèr:
Tadossa e Aussau
Tadossa
La prononciacion qu'ei [ta'dusɔ]. Las fòrmas ancianas que son Tadeossa, au sègle XIII, Thedeosse en 1343, Tedeosse en 1385, Tadoose en 1402, Tadossa en 1540, Tadoze/Tadoza en 1542, Tadosse en 1546, Tadousse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Tadousse-Ussau despuish la fusion de las duas comunas en 1831,.
Segon Dauzat Tadossa que vien deu nom latin d'òmi Tatina dab lo suffixe aquitan -ossa.
Segon Miquèu Grosclaude, l'origina ei pas basca, pr'amor lo lexic basco ancian qu'avè pas de t- a l'iniciau. Lo nom latin Tatina dab lo suffixe aquitan -ossa qu'ei donc possible (tombada de -n- intervocalica *Tadenossa > Tadeossa).
Aussau
La prononciacion qu'ei [aw'saw]; mès que disen [lu kar'tje du'saw], [ke baw a u'saw]. Las fòrmas ancianas que son Ossau, au sègle XIII e en 1385, Ossau en Vic Bilh en 1538, Du Sault (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Tadousse-Ussau despuish la fusion de las duas comunas en 1831,.
Segon Miquèu Grosclaude, que i a tres ipotèsis : 1) lo rapòrt dab saltum, « ahorèst » (fòrma de Cassini) qu'ei impossible foneticament; 2) Pau Raimond que senhala ua aiga deu nom de Lousse, mès qu'ei desconeishuda de la populacion; 3) un rapòrt istoric dab la vath d'Aussau, tanben desconeishut. L'origina qu'ei escura
Lohieg
Lohieg en breton ( Lohéac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Daubeuf-près-Vatteville
Daubeuf-près-Vatteville en normand (Daubeuf-près-Vatteville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Situada en un vallon en la marne de la Seine.
Située dans un vallon dans la marne de la Seine.
Hameaux : Aumare, les Buspin, Fretteville et le Mont-Joyeux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
S'es descobèrt sul territòri de Daubeuf un cementèri mérovingien e una condecora dicha pannoniène. Fretteville Es una anciana villa romaine. L'origina del nom del vilatge es probablament ligada a las invasions Normandes (Vikings).
La distincion #aperténer a la familha de Daubeuf fins vèrs 1370, quand Catherine de Daubeuf, hereva del domeni se #maridar amb Texans de Boissay.
On a découvert sur le territoire de Daubeuf un cimetière mérovingien et une médaille dite pannoniène. Fretteville est une ancienne villa romaine. L'origine du nom du village est probablement liée aux invasions Normandes (Vikings).
La seigneurie appartint à la famille de Daubeuf jusque vers 1370, quand Catherine de Daubeuf, héritière du domaine se maria avec Jean de Boissay.
Lohieg
Istòria
En 1845, lo anciana comuna de Sant-Germain-de detlos-Prés a #èsser ligat a la municipalitat de Lohéac.
Ploeuc-sur-Lié
Ploec-Gauczon en galò (Ploheg en breton e  Plœuc-sur-Lié en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
La municipalitat de Plœuc es de formats pòbles : Caribet, la Tecla, Gouromplet, Las Fonténieux, Sant-Éloi, la Vila Rouault, Berlugeon, la Saudrette, lo Grand-Roz, la Vièlha-Vila, la Tecla-Oisel, Gourmeneuf, las Norniers, Hidrio, la Vila Prigien, la Vila Jagu, lo Chesnay, Douancre, Launais Louis, la Roncière, Coatrion, Tréveret, lo Nòu-Fontaines, Pourhon, Sant-Magnan, Branlée, la Hazaie, Sant-Just, la Bernardais, Cosseul, lo Paimpoux, Lo Plessis, Damareuc, La Corbière, lo Bas-Plessis,La Talaia, La Gabegie a… traversat Eca pel Ligat #que se tirèt en lo Oust.
La commune de Plœuc est formée des villages : Caribet, la Touche, Gouromplet, Les Fonténieux, Saint-Éloi, la Ville Rouault, Berlugeon, la Saudrette, le Grand-Roz, la Vieille-Ville, la Touche-Oisel, Gourmeneuf, les Norniers, Hidrio, la Ville Prigien, la Ville Jagu, le Chesnay, Douancre, Launais Louis, la Roncière, Coatrion, Tréveret, les Neuf-Fontaines, Pourhon, Saint-Magnan, Branlée, la Hazaie, Saint-Just, la Bernardais, Cosseul, le Paimpoux, Le Plessis, Damareuc, La Corbière, le Bas-Plessis,La Guette, La Gabegie etc… Elle est traversée par le Lié qui va se jeter dans l'Oust.
Istòria
Jeanne De Ploeuc es hereva del primièr Ostal de PLOEUC. En 1292, ela esposa Tanguy de KERGOLAY, e es a l'origina del segond Ostal de PLOEUC. Los armoiries de la familha son « Chevronnées de sièis pèças de hermine e de caras » e pòrtan lo lèma « L'arma e l'onor ».
L'Ostal de Ploeuc es sortida dels comtes de Poher. L'Ostal del Riu tira la siá origina dels ancians comtes de Madur e de Corlay #que davalarián eles-meteisses dels poderoses comtes de Cornouaille.
Lo 22 de febrièr de 1664, Yves-Olivier del Riu crompa la distincion de Ploeuc, presa l'an 1662 sus la marquise de Montgaillard. Per cartas brevets del 14 d'abril de 1696, la tèrra de Ploeuc a erigit dins comtat (Archiu de las Còstas-de Armor, 1E 658). Lo 5 d'agost de 1783, Gilbert de la Fayette e lo sieu cosin, lo marques de Lusignan, #que venon d'eretar de la familha del Ritz (continuament al defalhiment de Charles Yves Thibaut del Ritz lo 20 d'abril de 1781), vendon la distincion de Ploeuc a la marquise de la Caça.
Jeanne de Ploeuc est héritière de la première Maison de PLOEUC. En 1292, elle épouse Tanguy de KERGOLAY, et est à l'origine de la deuxième Maison de PLOEUC. Les armoiries de la famille sont « Chevronnées de six pièces d'hermine et de gueules » et portent la devise « L'âme et l'honneur ».
Les différents seigneurs de Ploeuc :
La Maison de Ploeuc est issue des comtes de Poher. La Maison de la Rivière tire son origine des anciens comtes de Mûr et de Corlay qui descendraient eux-mêmes des puissants comtes de Cornouaille.
Le 22 février 1664, Yves-Olivier de la Rivière achète la seigneurie de Ploeuc, saisie en 1662 sur la marquise de Montgaillard. Par lettres patentes du 14 avril 1696, la terre de Ploeuc est érigée en comté (Archives des Côtes-d'Armor, 1E 658). Le 5 août 1783, Gilbert de La Fayette et son cousin, le marquis de Lusignan, qui viennent d'hériter de la famille de la Rivière (suite au décès de Charles Yves Thibaut de la Rivière le 20 avril 1781), vendent la seigneurie de Ploeuc à la marquise de la Chasse.
Authuille
Eutuile en picard (Authuille en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Scillé
Scillé es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Cizay-la-Madeleine
Cizay-la-Madeleine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat se situa en lo Saumurois a l'èst de Dotat-la-Fontaine e al sud-oèst de Saumur.
La commune se situe dans le Saumurois à l'est de Doué-la-Fontaine et au sud-ouest de Saumur.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Uròst
Uròst (Urost en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [y'rɔs] e mei rarament [y'rɔst]. Ua sola fòrma anciana : Urost (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica lo radicau Ur- (Uri, Uria, Uriassus, Uriaxe) ei frequent dens l'onomastica de las inscripcions pirenencas.
Segon Dauzat e Rostaing, Urost que vien deu nom gau d'òmi Urus (« Bos primigenius ») e sufixe aquitan -ost, varianta de -ossum.
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa lo radicau « basco-aquitan » ur, « aiga », pr'amor i a pas nat arriu a Uròst. Donc, que vau mei un radicau antroponimic pirenenc (Rohlfs) -ur e sufixe aquitanic -os(t); un nom celtic (Dauzat) ei pas tant versemblable.
Charoms
Nòtas
<references group="N"/>
Saonnet
Saonnet es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Saonnet A situat a 13 quilomètres a l'oèst de Bayeux, en lo parc natural regional dels Marais del Cotentin e del Bessin. A traversat pel riu la Tortonne.
Saonnet est située à 13 kilomètres à l'ouest de Bayeux, dans le parc naturel régional des Marais du Cotentin et du Bessin. Elle est traversée par la rivière la Tortonne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat s'es successivament telefonada Saunnet, Sanohetum, de contunh Saonet al.
En lo moment de la batalha de Normandie, las Aliats #condicionar un aérodrome en un camp.
La commune s'est successivement appelée Saunnet, Sanohetum, puis Saonet au.
Lors de la bataille de Normandie, les Alliés aménagèrent un aérodrome dans un champ.
Avelesges
Avlège (Sonme) en picard (Avelesges en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Sent Soupise las Chams
Luecs e monuments
Ancian estanh assechat de Ventenac/Ventenat en francés.
Nòtas
<references group="N"/>
Loulle
Loulle es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Coulmiers
Coulmiers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Geografia
La municipalitat a situat en lo airal urban de Orléans.
La commune est située dans l'aire urbaine d'Orléans.
Chastelar
Chastelar (Châtelard en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Usenh
Usenh (Uzein en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Coulmiers
Istòria
La batalha de Coulmiers lo data|9|de votz la victòria del general de Aurelle de Paladines #que #liurar Orléans.
Usenh
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Coulmiers
Istòria
La bataille de Coulmiers le 9 voit la victoire du général d'Aurelle de Paladines qui délivra Orléans.
Nòtas
{{Comunas de|insee= 45109
Usenh
Toponimia
La prononciacion qu'ei [y'zeɲ]. Las fòrmas ancianas que son Usenh en 1385, Uzein (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat e Rostaing, Usenh que vien deu nom latin d'òmi Utius/Usius, dab un sufixe escur.
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom de persona Usen qu'ei atestat en Bearn; aqueth nom que deriva benlhèu eth-medish deu latin Utius/Usius. Lo sufixe qu'ei -enh.
Aveluy
Geografia
400px|left||Distanças e posicion relativa