cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avereda
Toponimia
Jacques Boisgontier, Nouvelle Revue d'Onomastique (N.R.O.) n° 21-22 1993 p. 189 : ei pas ua aubareda ni aubars. « Totas las fòrmas ancianas atau com la prononciacion dialectau actuau que s'acòrdan per nos miar au latin *avellaneta tractat segon la fonetica gascona. La fòrma oficiau deu toponime ei pas qu'un engana l'uelh absurde e inexplicat qui apareish sonqu'au sègle XVII ». Segon Miquèu Grosclaude, Avereda que vien deu gascon averan, dab lo sufixe collectiu (vienut de) -etam.
Filosa
vinheta|150x150px|Bandièra independentista de l'Índia en 1931, quand lo territòri se trobava encara jos dominacion britannica La filosa (dita conolha o quenolha per francesisme) es un instrument per filar manualament de fibras textilas. Aquel esturment consistís en un baston, generalament de cana, acabat per un cap ont s'enrotla la flòca de fibra que se vòl filar qu' incorpòra una ròda, una pedala o manivèla e una debanadora menuda o supòrt giratori fix en lo qual s'enrotla una marga per ne facilitar l'estenduda e l'utilizacion.
Istòria
esquèrra|vinheta|252x252px|Santa Elisabet d'Ongria a trabalhar amb la filosa; en aquel imatge se pòt veire fòrça ben lo cap que sosten la fibra. vinheta|Lo [[Mohandas Karamchand Gandhi|Mahatma Gandhi amb la siá filosa]] Las filosas son un esturment fòrça ancian e qu'an sovent agut importància coma simbòl. Entre las mai conegudas cal destacar la de Santa Elisabet d'Ongria que filava pels paures. Al conte de la Bèla Dorment la filosa representa lo destin inexorable. Malgrat que totas las filosas del palai ont viviá la princessa foguèron amagadas per evitar que lo malefici se faguèsse realitat, aquela s'acabèt per ponchar amb l'agulha d'una filosa, complint aital lo sieu destin.
A l'Índia la filosa es un simbòl de la lucha contra la imperialisme britannic. Coma part de la siá campanha de desobeïssença civil a, Mohandas Gandhi convenquèt loss sieus seguidors que la manière més bona d'atacar l'empèri britannic èra de non pas crompar las fibres textilas de Manchester e fabricar sa pròpria ròba (khadi) a l'Índia de forma artesanala. La campanha inspirèt fòrça gents e reüssiguèt a far de mal de biais pacific als poderoses interèsses del colonialisme, en ajudant los pòbles de l'Índia a aténher l'independéncia. Aital la filosa devenguèt un dels simbòls de l'independéncia de l'Índia.
Ouve-Wirquin
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vertault
Vertault es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Briot (Oise)
Briot es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Geografia
La municipalitat a una superficie de 649 a e se tròba a una altitud compresa entre 159 e 204 m.
La commune a une superficie de 649 ha et se trouve à une altitude comprise entre 159 et 204 m.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Antany Briot La vila, Briostel la vila, Borolium, Briotonvilla. Lo 13 d'octòbre de 1323, los religioses de Beaupré #erigir la glèisa de Briot en curació e se'n #reservar lo nomentament alternativement amb l'avesque de Beauvais. Lo territòri de Briot a apertengut fins a la Revolucion a la abbaye de Beaupré. I i aviá un establiment dels templiers a Briot la grange #que comptava 20 ostals l'an 1840. S'i es descobèrt sarcophages. Cap a 1850, se comptava 16 maires e 2 potz a Briot. Una tuilerie i aguèt creat l'an 1831 per Delompré en cara de la granja de las Alleux. Abans 1900, lo bourg compreniá un molin a vent, una bonneterie e s'i fabricava del bòsc a soufflets. En 1900, existissiá 2 bonneteries, una briqueterie, 3 épiceries e un fabricant de soufflet. En 1934, se trobava la briqueterie, 2 cafès épiceries e una scierie. En 1910, se #condicionar un camp de aviation a Briot cristianat « Briot aviation » per las grandas manœuvres de Picardie.
Autrefois Briot la ville, Briostel la ville, Borolium, Briotonvilla. Le 13 octobre 1323, les religieux de Beaupré érigèrent l'église de Briot en cure et s'en réservèrent la nomination alternativement avec l'évêque de Beauvais. Le territoire de Briot a appartenu jusqu'à la Révolution à l'abbaye de Beaupré. Il y avait un établissement des templiers à Briot la grange qui comptait 20 maisons en 1840. On y a découvert des sarcophages. Vers 1850, on comptait 16 mares et 2 puits à Briot. Une tuilerie fut créée en 1831 par Delompré en face de la ferme des Alleux. Avant 1900, le bourg comprenait un moulin à vent, une bonneterie et on y fabriquait du bois à soufflets. En 1900, il existait 2 bonneteries, une briqueterie, 3 épiceries et un fabricant de soufflet. En 1934, on retrouvait la briqueterie, 2 cafés épiceries et une scierie. En 1910, on aménagea un champ d'aviation à Briot baptisé « Briot aviation » pour les grandes manœuvres de Picardie.
Sauvian
Sauvian (Sauvian en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [s(alpha)u'bjan]. Las fòrmas ancianas son : ad Salviano en 946, De Salviano en 960, ad Salviano, villa Salviano, en 969, de Salviano en 1067 o 1187, en 1069 e en 1072, castro et villa de Salviano... et de ecclesia S. Cipriani en 1097, castellum... de Salviano en 1105, ecclesiam S. Cipriani de Salviano en 1106, castro de Salviano en 1146 e 1154, in terminio Falviani [legir: Salviani] en 1151, castello de Salviano; castel de Salvian en 1155-1161, ad Salvianum en 1181, de Salviano en 1187, 1188, 1222, 1323, al sègle XVI, en 1636, Salvian en 1571, Sauvilan en 1643, Sauvian en 1708, 1740-1760, 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat e Rostaing, Sauvian ven del nom latin d'òme Salvius, amb lo sufixe -anum ; segon Hamlin, Sauvian ven del gentilici latin Salvius, amb lo sufixe -anum. Sauvian èra una proprietat galloromana.
Broyes (Oise)
Broyes es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Elefant de guèrra
Un elefant de guèrra èra un elefant dreiçat per d'utilizacions militaras sus lo prat batalhier ò per transportar de cargas pesucas. Foguèt utilizat de l'Antiquitat au sègle XIX.
Una carga d'elefants èra basada sus la poissança deis animaus e èra malaisada d'arrestar per de fòrças d'infantariá soletas. De mai, l'aspèct e l'odor deis elefants entraïnavan de panicas generalas au sen dei chivaus. Enfin, tuar ò neutralizar un elefant èra una causa malaisada de realizar. Pasmens, de tacticas especialas foguèron desvolopadas per luchar còntra leis elefants e, dins lo cas d'una bleiçadura grèva ò d'una retirada grèva, un animau podiá s'entornar brutalament e infligir de pèrdas importantas a la sieuna armada.
Melquiades (papa)
Melquiades (mòrt lo 10 de genier de 314) fuguèt lo 32 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 2 de julhet de 311 au 10 de genier de 314. Succediguèt a Eusèbi (309-310) e fuguèt remplaçat per Silvèstre I (314-335).
Probablament d'origina berbèra, fuguèt elegit per remplaçar lo papa Eusèbi mòrt exilat en Sicília per l'emperaire Maxenç. Capitèt de melhorar lei relacions ambé l'autoritat imperiala car Maxenç acceptèt finalament d'autorizar son eleccion e de levar lei mesuras repressivas còntra lei crestians. Aqueu melhorament fuguèt per la seguida confirmat per l'adopcion de l'edicte de tolerància de Milan en 313 que marquèt la fin dei persecucions anticrestianas. Après l'eliminacion de Maxenç per Constantin, s'installèt dins lo palais de Latran donat per la maire de l'emperaire novèu. I organizèt en 313 un concili per s'ocupar deis afaires de l'evescat de Cartage e condamnar l'eretgia donatista.
Cerambyx cerdo
Lo banarut (var. capricòrn) Cerambyx cerdo, es una espècia de coleòpter polifag de la familha dels cerambicids, comun a Occitània.
Biologia
Las siás larvas son xilofagias e s'alimentan principalament de fusta de divèrsas espècias de Quercus. Lo sieu cicle biologic pot durar mantun ans.
Distribucion
Se tròba en Argeria, Armenia, Àustria, Azerbaidjan, Bielorussia, Croàcia, la Chequia, França, Georgia, Alemanha, Ongria, Iran, Itàlia, Moldàvia, Marròc, Polonha, Espanha, Suècia, Soïssa, Tunisia, Turquia, Ucraïna, e lo Reialme Unit. Se tròba per tota l'Espanha peninsular e Balearas.
Billancelles
Billancelles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Arrajon e Era Hita
Geografia
Era maison comuna qu'ei a Era Hita, eth vilatge mei important. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Arrajon
Era prononciacion qu'ei [arra'you] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son: De Raio en 1313, De Rayoo en 1342, de Arrayoo en 1379, Arrayon, Arrayo en 1429, Arrayoo en 1760, Arrajou en 1790 Arrayon (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat qu'a con·honut duas consonantas diferentas, [ʎ] e [j]. Eth etime qu'ei eth latin radium dab eth sufixe -onem, « arrai de sorelh », donc arrajon en gascon. Eth nom que s'explica per era situacion deth vilatge sus un penent plan ensorelhat.
Era Hita
Era prononciacion qu'ei ['éra 'hita] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de la Fite ath sègle XII o XIII, De Fita en 1313, De Fita en 1342 e 1379, Lafita, La Fite, Lafite en 1429, A Lafita en 1541, Lahitte ez Angles en 1736, La Hitte (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat, Era Hita que correspón ath ancian provençau fito, « bòrna, pèira plantada ». Segon Negre, Era Hita que s'explica peth gascon hite « bòrna, frontièra, limit ».
Segon Miquèu Grosclaude, eth sens de hita qu'ei « pèira quilhada, bòrna ». Era motivacion qu'ei ua situacion sus ua termièra, un limit. R. Aymard que remarca pr'amor d'era situacion au miei deth país deths Angles [baronia], pòt pas gaire estar eth limit d'aqueth país.
Era comuna d'Era Hita que portava en francés eth nom de Lahitte, puish, a partir de 1957, de Lahitte-lez-Angles.
Istòria
Era comuna d’Arrajon qu’ei annexada ara Hita (Lahitte-ez-Angles en francés) ath 1èr de genèr de 1965. Era comuna que pren eth nom d’Arrajon e Era Hita (Arrajou-Lahitte) eth medish dia.
Napalm
En 1980, lei Nacions Unidas declarèron l'utilizacion de gel de Napalm contre lei concentracions de populacions civilas coma crim de guèrra.
Chasteu d'Aubaterra
Lo chasteu d'Aubaterra, dins la Charanta Occitana, fuguet 'na importanta plaça fòrta erigida au centre de la vila bassa, mentre que la vila nauta s'era construcha a l'entorn de l'abadiá.
Istoric
Fuguet bastit sus lo mesme pueg ente era estada chavada l'egleisa monolitica. Los prumiers possessors d'Aubaterra coneguts son daus cosenhors en 1004. Puei a la fin dau segle XIII los cosenhors serián estats los Ramond e los Vigier. Durant la Guerra de Cent Ans fuguet pres e tornar pres mai d'un còp, lo darrier en 1453 data a la quala Francés Bochard, baron d'Aubaterra tornar constituiguet la senhoriá en fasent notar son independéncia au respecte de l'abat d'Aubaterra e dau comte d'Engoleime. Las guerras de religion separeren la familha; Dàvid Bochard, vescomte d'Aubaterra, convertit au Catolicisme, fuguet un fideu daus reis Enric III e Enric IV. Per sa filha lo chasteu passet au mareschau d'Aubaterra juscanta 1628. La prosperitat dau luec declinet per los desacòrdis de lors successors.
Arquitectura
Es monument istoric dempuei lo 1 de març de 1973. Las fòssas e las esplanadas fortificadas que l'enrodavan desaparegueren au segle XVII quand se croset la granda andana. Demòran las basas de las quatre tors redondas e daus tròç de las muralhas que las unissián, 'na tor carrada dau segle XVI (qu'era la posterna), 'na ala de las dependéncias, la lòtja, la chapela de la Renaissença e daus vestigis de 'na irangieriá daus jardins.
Conscripcion
La conscripcion ò lo servici militar obligatòri es la requisicion per un Estat d'una partida de sa populacion per servir sei fòrças armadas. Foguèt utilizat tre l'Antiquitat (Empèri Assirian, Grècia antica, Empèri Qin...) mai sa forma modèrna apareguèt durant la Revolucion Francesa e la mobilizacion generalizada de sei ciutadans a partir de 1793-1794. Dempuei la segonda mitat dau sègle XX, es pauc a pauc abandonat per leis armadas pus modèrnas au profiech dau volontariat e d'armadas professionalas.
Nòstra dama del suc
"Nòstra Dama del Suc", es un luòc de pelegrinatge sus la montanha de la Serrana, dins la val de Buòja, dins lo departament d'Erau.
Mario
thumb|200px|Estatua de Mario au sèti de Nintendo en [[Suècia, a Kungsbacka]] Mario es un eròi de jòc video. Son autor es Shigeru Miyamoto. A una salopeta, una casqueta e una mostacha. Sa companha es la princessa Peach. Mario es lo pòrto-bonur de Nintendo. A un fraire ; son non es Luigi.
One Direction
thumb|200px|Lei One Direction en 2012 Lei One Direction es un boys band anglo-irlandés compausat de cinc membres :
Wakfu
Wakfu es una seria animada francesa en 70 episòdis de 22, 24, 26, 45 minutas producha per Ankama Animations e France Télévisions destinada a un public jove e adolescent. Sa premiera difusion se debanèt entre lo 30 d'octòbre de 2008 e lo 3 de març de 2012 sus France 3. Son racònte es centrat sus leis aventuras d'un adolescent orfanèu, e de seis amics, a la recèrca de seis originas. L'Univèrs de l'intriga es un monde fantastic e magic s'inspirant dei jòcs videojòcs de ròtle Dofus e Dofus Arena. A l'ora d'ara, la seria es devesida en doas sasons. Chasca sason tèn sa sieuna intriga centrala formada per la lucha dau grop d'eròis còntra un enemic principau menaçant de destrurre lo monde. Una seguida es publicada sota la forma d'un manga.
Lo wakfu
Lo wakfu es una energia magica primordiala dau monde e cada persona pòu l'utilizar. Sa natura es desconeguda mai certanei personas pensan qu'es una forma d'energia collectiva a la fauna e a la flora. Existís una energia opausada dicha stasis qu'es liada a la destruccion.
Coctèl Molotov
Lo coctèl Molotov es una arma incendiària improvisada compausada d'una botelha de veire en partida emplida d'un liquide inflamable (esséncia, alcòl...). Foguèt inventat coma arma anticarri per l'armada finlandesa durant la Guèrra d'Ivèrn (1939-1940) e ironicament nomat en onor dau ministre deis Afaires estrangiers sovietic Vyacheslav Molotov. Es generalarament associat ai movements militars irregulars ò ais insureccions civilas mai es tanben fòrça utilizat per lei fòrças regularas en manca d'armas anticarri.
En Astruc de Lunèl
Abba Mari ben Moses ben Joseph (en ebrèu: אבא מארי הירחי Abba Mari HaYarḥi) sonat En Astruc de Lunèl, foguèt un rabin occitan, nascut a Lunèl, pròche Montpelhièr, cap a la fin del sègle XIII. Èra tanben dich Yarḥi de l'ebrèu Yeraḥ ('luna').
Patrolhaire
Un patrolhaire es un naviri militar leugier e pichon destinat a l'equipament dei fòrças navalas costièras. N'existís dos tipes principaus. Lo premier gropava inicialament de naviris rapides equipats d'artilhariá leugiera ò de torpilhas. Aquelei naviris assaiavan de s'aprochar d'un biais discret e rapide dei flòtas enemigas per leis atacar. Pasmens, sei capacitats èran limitadas en fàcia de l'aviacion ò de l'artilhariá navala pesuca. A partir deis ans 1960, lo desvolopament de la furtivitat e dei missils li donèron d'interès novèus e aqueu tipe de patrolhaire es a l'ora d'ara fòrça frequent au sen deis estats desirós de formar una flòta pauc costosa. La segonda categoria de patrolhaire gropa de naviris rapides amb un armament limitat e destinat a d'operacions de susvelhança dei zònas economicas ò de polícia.
Istòria
La patrolhaire apareguèt durant la Premiera Guèrra Mondiala en causa de l'aumentacion dau nombre de patrolhas necessàrias per susvelhar l'espaci maritim. Dins l'urgéncia, totei lei camps imaginèron de concèptes de naviris auxiliaris basats sus de naviris de pesca. L'armament èra sovent compausat de mitralhièras o de canons leugiers, de còps obsolèts.
Lo patrolhaire modèrne foguèt definit durant la Guèrra Freja. A sovent una velocitat auta (25 a 30 nos) e es destinat a de missions de susvelhança e de polícia maritima. Per aquò, lei modèls pus pesucs pòdon acuelhir un elicoptèr e un grop de fantassins. Participan ansin principalament a la susvelhança deis interès economics d'un Estat, a la lucha còntra la piratariá, a la lucha còntra lo comèrci illegau e a de missions de sauvament. En temps de guèrra, pòdon sostenir l'accion de naviris pus importants. Dins certanei cas, pòdon alora recebre d'armaments pus pesucs (torpilhas, missils antinaviri...) e de sistèmas de deteccion avançats. Quauquei modèls son dirèctament destinats a aquela utilizacion militara.
Gràcias a sa talha pichona e son còst feble, lo patrolhaire es actualament lo naviri militar pus frequent dins lo monde. D'efiech, la màger part dei marinas militaras dispausan d'unitats d'aqueu tipe, especialament lei flòtas encargadas de la proteccion d'un litorau.
Lo patrolhaire lança-missils
Apareguts durant leis ans 1960, lei patrolhaires lança-missils son de naviris leugiers equipats de missils, generalament de missils antinaviri. Pòdon donc constituir una menaça importanta per de naviris pus importants car sa poissança de fuòc es sufisenta per eliminar la màger part dei naviris actuaus. Son donc generalament presents dins lei marinas que dèvon protegir un litorau còntra la menaça d'una flòta enemiga.
Lo patrolhaire de susvelhança
Lei patrolhaires de susvelhança (o de polícia) son de naviris militars pauc armats (mitralhièras, canons leugiers...) destinats a d'operacions de susvelhança o de polícia dins de zònas de pesca o de navegacion. Dins lei marinas encargadas de susvelhar un espaci maritim important, s'utiliza de patrolhaires pesucs capables de navegar dins l'ocean e que pòdon dispausar d'un elicoptèr. Enfin, dins certanei país, d'administracions civilas, especialament lei doanas, pòdon aver de patrolhaires d'aqueu tipe.
Lo naviri de defensa costiera
Lei naviris de defensa costiera son de patrolhaires pesucs que jògan lo ròtle de patrolhaire de susvelhança, de naviri de guèrra dei minas e de naviri de guèrra electronica (deteccion acostica dei sosmarins...). En revènge, son pas concebuts per lo combat dirècte.
Callabiana
Callabiana es una comuna italiana de la Bièla, dins la region de Piemont.
Confronta las comunas de Andorno Micca, Bioglio, Camandona, Gaby (AO), Pettinengo, Piatto, Piedicavallo, Tavigliano, Vallanzengo.
Presonier de guèrra
Un presonier de guèrra es un combatent capturat e empresonat per una poissança enemiga durant ò immediatament après un conflicte armat. Aquel estatut es a l'ora d'ara definit per la Convencion de Genèva.
Reddicion
Una reddicion ò una capitulacion es un tèrme militar que designa l'abandon sensa combat d'un ò d'unei territòris, tropas, fortificacions, naviris ò d'autreis armaments a una poissança enemiga.
Sant Jacariá
Sant Jacariá (Saint-Zacharie en francés) es un vilatge de Provença administrat per lo departament de Var dins la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Edoard III d'Anglatèrra
Edoard III (13 de novembre de 1312 – 21 de junh de 1377) foguèt rei d'Anglatèrra de 1327 entrò sa mòrt. Remportèt nombroses succès militars e adobèt l'autoritat reiala après lo regne desastrós de son paire, Edoard II, Edoard III transformèt lo Reialme d'Anglatèrra en lo pus formidable poder militar d'Euròpa. Son règne vegèt d'importants desvolopaments en legislacion e governament, en particular l'evolucion del Parlament anglés, mas tanben los degalhs de la Pèsta Negra. Demòra un dels sièis monarcas que regnèron en Anglatèrra pendent pus de cinquanta ans.
Mina d'aur de Salsinha
La mina d'aur de Salsiha es una anciana mina d'aur tancada en 2004 que se situa dins las comunas de Salsinha e de Vilanièra a al nòrd de Carcassona dins la Montanha Negra, dins lo departament d'Aude e la region. Foguèt la mina d'aur pus importanta d'Euròpa Occidentala e la darrièra de la França metropolitana. Es marcada per un sègle de pollucion per l'arsenic e foguèt longtemps lo site mai polluat de França.
Govèrn de Jean-Marc Ayrault 2
Lo segond govèrn de Jean-Marc Ayrault es lo 36 govèrn de la cinquena Republica francesa.
Dado Coletti
Dado Coletti, nom de scèna de Riccardo Broccoletti, nascut lo 27 d'agost 1974 a Roma, es un actor, animador de television e animador de ràdio italian.
Govèrn de Jean-Marc Ayrault 2
Aprèp las eleccions legislativas de 2012, seguent l'abituda republicana, lo primièr minitre presentèt sa demission al president de la republica, aquel darrièr acceptèt e sulcòp encarguèt lo quite Ayrault de formar un novèl govèrn. Sa composicion foguèt fixada per un decrèt lo 18 de junh de 2012 ; s'agís del segon govèrn nomenat pel president de la Republica François Hollande.
Dado Coletti
Biografia
Es inscrich a l'escòla de Enzo Garinei, fa sas debutas al Teatro Sistina, per perseguir sos estudis en seguissent de corses de mime e de doblatge.
Govèrn de Jean-Marc Ayrault 2
Aquel govèrn respecta una estricta paritat entre òmes e femnas.
Dado Coletti
Biografia
Protagonista de la television per enfants, trabalha en 1991 pel Disney Club, ont rèsta fins en 1994 puèi tòrna un an mai tard fins en 1999 en binòmi amb Francesca Barberini. Ongan-ailà, a egalament animat, sus Raiuno, l'emission televisada Big!.
Tavigliano
Tavigliano es una comuna italiana de la Bièla, dins la region de Piemont.
Confronta las comunas de Andorno Micca, Bioglio, Callabiana, Pettinengo, Piedicavallo, Rassa (VC), Sagliano Micca, Veglio
Pernes-lès-Boulogne
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Russes blancs
Los noms de Russes blancs (en rus : Белые, o pejorativament nomenats pels bolchevics Беляки, Belyak) o de Movement blanc (Бѣлое движенiе/Белое движение, Beloye dvizheniye) designan la partida de la populacion russa avent pas acceptat la revolucion russa, o mai epecificament la presa de poder pels bolchevics, al començament del sègle XX. L'expression fa referéncia a aqueles avent luchats contra lo regim novèl pendent la guèrra civila russa dins las armadas blancas mas designa pasmens pas sonque de personnalitats militaras; al delà del contèxte de la guèrra civila, designa l'ensemble de las personas avent quitat la Russia après la Revolucion d'Octobre, veire après la Revolution de Febrièr. Gaireben sempre, l'expression Russes blancs fa referéncia als oposants monarquistas a la Russia sovietica, partisans del Tsar et de la Russia impériala. Lo tèrme pòt tanben designar los descendents dels primièrs emigrats.
La Guèrra civila
Fidèls al tsar Nicolau II de Russia o al regim del Govèrn provisòri, los Russes de las armadas blancas luchan contra l'Armada roja e contra las « armadas verdas ». Aquestes contrarevolucionaris son menats per d'ancians quadres de l'armada imperiala : Koltchak, Denikin e Wrangel. A recebuts entre autres l'ajuda de las tropas britanicas, francesas e americanas per luchar contra lo « comunisme de guèrra ». Se la Russia es alara plan aclapada la Primièra Guèrra mondiala, la guèrra civila qu'opausa los « Roges » comunistas e los « Blancs » tsaristas (entre autres conflictes intèrnes : revòlta dels païsans, lucha de las nacionalitats perifericas, guèrra contra las autras formacions socialistas) faguèt uèit a detz milions de mòrts.
Après la guèrra civila: l'emigracion blanca
Lo nom de Russes blancs es en seguida donat, de biais generic, a l'ensemble de l' "emigarcion blanca", es a dire la populacion dels russes monarquistas exiliats a la seguda de la revolucion, qu'ajan o non participat activament a las armadas blancas o a la guèrra civila russa. D'intellectuals coma Ivan Iline o d'aristocratas coma lo grand duc Nicolau e lo prince Iossopov èran de figuras dels mitans emigrats russes « blancs ». La comunautat "russa blanca" pòt comprene, al sens mai larg del tèrme, l'ensemble dels exiliats russes e de lors descendents, quitament s'aquestes son nascuts après la revolucion.
Lo nombre exacte de Russes blancs emigrats es pas conegut amb precision. En 1925, lo Burèl internacional del trabalh (BIT) parla d'unas 1 100 000 personas, mas d'autras fonts donan de chifres superiors. Sus un chifre approximatiu d'1 500 000 exiliats, unes 400 000 aurián causit la França. Refugiats politics, los Russes blancs se trapan a l'entorn d'institucions caritativas coma lo Comitat Zemgor e la societat de la Crotz Roja russa (que la direccion fa sesilha a París ), e tanben l'Institut Sant Sèrgi (fondat en 1924) e l'Accion crestiana dels estudiants russes (A.C.E.R.) (1926), qu'asseguran a lor comunautat un ligam associatiu, politic e religiós, e tanben una ajuda materiala. Los Russes blancs emigran pertot pel mond, en Euròpa, als EUA, unes en China (la comunautat dicha dels Russes de Shanghai). En França, una legenda dich que los grands ducs serián venguts menaires de taxis alara que la majoritat dels emigrats an trabalhat coma obrièrs dins las usinas Renault, Citroën o dins las usinas metallurgicas del nòrd e l'èst de la França.
De Russes blancs abandonèron pas l'activisme politic e militar, dins l'esper de capvirar un jorn lo regim comunista de Russia. Lo general Piotr Nikolaïevitch Wrangel, exiliat, fonda en 1924 l'Union generala dels combatants russes (ROVS). Wrangel morís en 1928, benlèu empoisonat pel Guepeó. Lo cap seguent de la ROVS, Alexandre Kotiepov, es raubat a París per d'agents sovietics. Ievgueni Miller, successor de Kotiepov, es tanben raubat per l'NKVD en 1938, e executat en URSS l'an seguent.
Pendent la Segonda Guèrra mondiala, la ROVS conéis un miègastre, unes de sos membres s'engatjan al costat dels Aliats, d'autres, subretot al sen de l'armada Vlassov, al contrari sostengent l'Alemanha nazia dins l'esper d'un revenge contra los comunistas. L'organizacion, tornada en Russia après lo desmembrament de l'URSS, acaba d'existir de facto en 2000.
Un autre movement, l'Union dels solidaristas russes (NTS), foguèt fondat en 1930 a Belgrad: acaba d'existir après la fin de l'URSS.
Armadas blancas
Los noms d'Armadas blancas, Armada blanca (rus:Бѣлая Армiя/Белая Армия, Belaïa Armia), Movement blanc (Бѣлое движенiе/Белое движение, Beloïe dvizhenie) o, tot simplament Blancs (бѣлые/белые, belye), designa las armadas russas, formadas après la revolucion d'Octobre de 1917, luchant contra lo poder sovetic novèl. Pendant la guèrra civila russa combatavan l'Armada roja, de 1917 a 1922.
Los istorians sovietics parlavan de Garda blanca (Бѣлая Гвардiя/Белая Гвардия, Belaïa Gvardia), per oposicion als gardas roges de la revolucion e amb un resson negatiu (refusant la qualitat d'armada als blancs).
Composicion
Lo nom d'armada blanca ven de çò que los soldats dels dos costats avián lo meteis unifòrme abans que los comunistas cambian lo lor en 1922. Per se diferenciar, las revòltas portavan de braçals blancs per se reconéisser entre eles.
Plan eterogenèu, èra formada de tsaristas, de partisans d'una monarquia constitucionala, de republicans, de socialistas revolucionaris e quitament unes batalhons anarquistas. L'armada blanca se referissiá al poder eissit de la revolucion de Febrièr e a l'assemblada nacionala dissolguda pels comunistas lo 10 de genièr de 1918. Reconessiá l'independéncia de la Finlàndia e de la Polonha, mas son incapacitat e respondre a la question de la reforma agrària remandada er après la victòria e son refús de l'independéncia de l'Ucraïna, per exemple, li faguèt pèrdre de sostens.
Camandona
Camandona es una comuna italiana de la Bièla, dins la region de Piemont.
Armadas blancas
Composicion
Las caracteristicas comunas a las armadas blancas èran:
Camandona
Confronta las comunas de Bioglio, Callabiana, Pettinengo, Piatto, Trivero, Vallanzengo, Valle San Nicolao, Veglio
Cabinet d'Azerbaitjan
Lo Cabinet de Ministres de la Republica d'Azerbaitjan (en azèri: Azərbaycan Respublikasının Nazirlər Kabineti) es l'organ suprèm executiu de la Republica d'Azerbaitjan que supervisa als ministèris o autres organs executius assessors de President de la Republica d'Azerbaitjan. Foguèt establit lo 7 de febrièr de 1991 per òrdre presidencial.
Foncions
Lo Cabinet promulga las leis, adòpta de decisions de la seguretat politica, financièra e nacionala de la Republica. Prepara tanben lo projècte del budgèt, supervisa la siá execucion e realiza la politica fiscala; e aplica los programas estatales de desvolopament economic e seguretat sociala. Lo Cabinet dels Ministres de la Republica d'Azerbaitjan es subordinat a President.
Estructura
Lo Cabinet compta primièr ministre, viceprimer ministres, ministre o autras caps dels organs principals executius.
Lo 21 d'abril de 2018 per la disposicion del President de la Republica d'Azerbaitjan foguèt convocada nòva composicion del Cabinet. Lo 8 d'octobre de 2019 nomenèt a Ali Asadov lo primièr ministre. A més, els membres Gabienete actual són:
Armadas blancas
Teatre de las operacions
Dins lo sud, en mai l’Armada dels Volontaris comandada pel general Denikin, i aviá aquela dels cosacs dirigida pels atamans Kaledin e Bogaïevski.
A l’èst, tota la Siberia e la region de l’Oral èran jol contraròtle de las armadas de l’amiral Koltchak. Las tropas mai o mens autonòmas de diferents atamans operavan en Asia centrala e a la frontièra amb la China e la Mongolia.
Dins lo nòrd-oèst, l’armada de Iodenitch avançavan cap a Petrograd. En Letònia l’armada de Bermondt-Avalov luchava de biais autonòm contra los bolchevics e los independentistas.
Reculada
A la fin de 1919, la situacion militara a cambiat al benefici de l’Armada roja e los fronts tenguts per las armadas blancas son practicament disperçada. Pasmens, Wrangel mèna un retorn ofensiu en Crimèa en 1920 (lo govèrn francés reconegut oficialament en 1920 lo govèrn Wrangel) e un movement armat persistís dins la region de Vladivostok fins a 1922. En agost de 1922, dos meses abans sa desfacha, lo comandant de l’armada blanca de l'Orient Extrèma Mikhaïl Dieterichs convoquèt un Zemski sobor dins la region de l’Amor a Vladivostok e a elegit (sens sa participacion) lo grand-duc Nicolas Nicolaïevitch Romanov coma tsar de tota la Russia. Mas las tropas blancas devon abandonar lo combat e son escampilhats. Los subrevivents s’embarcan sus las naus aliadas o se refugisson dins los païses limitròfs de l’URSS. vinheta|La bandièra a la tèsta de mòrt del regiment de Kornilov. Las rasons del fracàs de las armadas blancas son d’òrdre politic e militar. L’Armada roja beneficièt d’una superioritat numerica e d’un comandament unit e de melhora qualitat. De lor costat, las armadas blancas patiguèron de mancas dins lor comandament e capitèron pas a s’unir o a cooperar de biais eficaç entre elas. en mai d'aquesta aspècte, l’abséncia d’un programa politica e social qu'auriá podut raliar las populacions a l'entorn a la causa de la contrarevolucion foguèt determinant. Las mesuras impopularas, coma la mobilizacion dins las regions ocupadas e la restitucion dels grands domènis a lors proprietaris, alunhèron dels blancs la massa dels païsans qu'esperavan accedir a la proprietat de la tèrra.
Après la guèrra civila
Dins los ans 1920 e 1930, se formèt d'organizacions blancas a l'exterior de la Russia amb l'intencion de capvirar lo govèrn sovietic mejans la guerilha. De còrs de cabdets russes se creèron dins mai d'un paises en vista de preparar la generacion venenta a la « campanha de prima » (un tèrme inventat pels dels immigrats blancs, significant lo reviscol esperat de lor campanha contra los bolchevics). Un nombre important d'aquestas recrutas se son portadas volontàrias pel servici dins l'armada russa pendent la Segonda Guèrra mondiala.
Alara que fòrces Russes blancs volguèron participar a l'Armada Vlassov de liberacion de la Russia, al contrari, d'autres emigrats russes blancs coma Denikin sostenguèron l'armada roja e l'URSS contra l'Alemanha nazia, per patriotisme fàcia a çò qu'èra una agression estrangièra.
Cant
Lo Cant dels partisans blancs a estat escrich dins los ans 1960 per Alain Sanders e Bernard Lugan, en contrapunt a aqueste comunista dels Partisans. Las doas cançons reprenon la melodia del cant dels partisans de l'Amor « По долинам и по взгорьям » (compausat en 1828, utilizada en 1919 pel cant du regiment de Drozdovski).
Duèl
Un duèl es un combat ambé d'armas organizat segon un sistèma de reglas precisas entre dos advèrsaris. Es generalament motivat per la reparacion d'un tòrt causat per un advèrsari a l'autre. Se debana en preséncia d'arbitres sovent dichs testimònis. Frequent fins au sègle XIX, lo duèl declinèt durant la premiera mitat dau sègle XX e es d'ara endavant enebit per leis autoritats.
Hollywood girls : una novela vida en Califòrnia
Hollywood girls (en francés : Hollywood girls : une nouvelle vie en Californie) es una séria televisada francesa amb una equipa composada de 9 membres : Ayem Nour, Caroline Receveur, Kamel Djibaoui, Kevin Miranda, Sylvia Jagieniak, Nicolas Suret, Laura Coll, Shauna Sand, David Golis, Nabilla Benettia.
Sinòpsis
Caroline e Ayem an tot laissat de sa vida en França per la tornar faire a Hollywood.
Declaracion de guèrra
Una declaracion de guèrra es una declaracion formala d'un govèrn d'un estat per significar l'estat de guèrra entre aquel estat e un ò uneis autrei. Es generalament formada d'un discors public ò de la signatura d'un document per leis autoritats de l'estat. Sa forma modèrna foguèt definida en 1907 per una convencion internacionala. Pasmens, dempuei 1945, son utilizacion es mens frequenta.
Selhan (Var)
Selhan (Seillans en francés) es un vilatge de Provença administrat per lo departament de Var dins la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Lo 10 d'aost de 1970, la comuna de Bròva (Brovès en francés), foguèt incorporada a Selhan per fusion simpla.
Fourdrinoy
Fordinoé en picard (Fourdrinoy en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Vannecrocq
Vannecrocq en normand (Vannecrocq en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jarkko Nieminen
Jarkko Nieminen (nascut lo 23 de julhet de 1981, Masku) es un jogaire de tennis finlandés que foguèt professionau de 2000 a 2015. Ganhèt dos tornegs durant sa carriera e agantèt la 13 plaça dau classament mondiau en 2006. Participèt a 35 partidas de Copa Davis e arribèt tres còps en quart de finalas d'un torneg dau Grand Chelem (US Open en 2005, Wimbledon en 2006 e l'Open d'Austràlia en 2008).
Fourcigny
Fourcigny en picard (Fourcigny en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Geografia
Comuna d'un centenat d'abitants #que se tròba al Sud-Oèst del departament de la Soma a qualques centenats de mètres del Oise e qualques quilomètres de la Seine-Maritima.
Militarisme
Lo militarisme es una ideologia politica ò un corrent de pensada que preconiza la primautat de la fòrça militara dins lei relacions entre estats e dins l'organizacion estatica intèrna.
Fourcigny
Geografia
Lo masatge caseriu de Beaurepaire i a ligat.
Commune d'une centaine d'habitants qui se trouve au Sud-Ouest du département de la Somme à quelques centaines de mètres de l'Oise et quelques kilomètres de la Seine-Maritime.
Medalha
Una medalha es un objècte metallic generalament circulara e sovent compausat de metaus preciós. Es la marca de reconoissença dau compliment d'un acte militar, scientific, academic ò esportius.
Desercion
La desercion es l'acte d'abandonar ò de retirar un sostèn a una entitat après aver jurat ò pretengut deure una aleujança, una responsabilitat ò una leiautat. Au sen d'una unitat militara, es l'acte de quitar son unitat. La desercion es generalament considerada coma un crime grèu, especialament dins lo corrent d'una guèrra, que pòu entraïnar una condamnacion a la pena de mòrt.
Substancion
Substancion o puslèu Sustancion o Sestancion (pron. [süstansi'u(n)] e localament [sëstan'siw]/[sëstan'siun]), en latin Sextantio, es una anciana ciutat dont los vestigis se tròban actualament dins la comuna de Castelnau de Les.
Carrièra de la Republica (Tolosa)
La carrièra de la Republica es una via majora del quartièr Sant Çubran de Tolosa prolongada a l'oèst per la Passejada Charles de Fitte e a l'èst pel Pont Nòu cap a la riba drecha. Se trapa al tèrme èst la galariá del Castèl d'aiga, a la mitat la plaça Olivièr e al tèrme oèst la Plaça interiora Sant Çubran amb l'estacion del mètro Sant Çubran Republica.
Refugiat
Un refugiat es un individú que se tròba en fòra de son país de residéncia en causa de persecucions ò de crenhenças de persecucions.
Substancion
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Sextantione, al segond sègle ap. J.-C. (Taulas de Peutinger), mutatio Sostantione (variacion : Sustancione), cap a 300 (Itineraria Antoninii), Sextantione, Sextatione al sègle IV (?) (Itineraria Burdigalense) ; Sextantio al sègle VIII (?), Substancionensis castri en 801, pago Substantionense en 848, Sustantionensis castri, pago Sustantionense en 873 o 875, castro Sustantione, abans 923, castro Substantionensi en 926, taverna de Sustancione, cap a 1083, S. Amantii de Sustancione en 1109, parochia S. Felicis de Substancione en 1120, in Sustansonez en 1129, villam de Sustancione (variacion : Sustantione) en 1129, villa de Sostanson en 1146, in Sostoniensem en 1153, grano de Substantione, cap a 1160, Sostantionensi comitatu en 1164, parrochia S. Felicis de Sustancione en 1167, Sustancionem, et villam de Sustancione en 1171, villam de Sostanzon, villa de Sustancione en 1178, Guillelmus de Sustanzon en 1196, de Sostanciono, de Sostantiono, au sègle XII, Castrum-novum et villam de Sustantione, de Sustancione, alias de Castronovo, sense data [sègle XII ?], parrochia et villa S. Felicis de Substancione en 1202, S. Johannis de Sustantione en 1228, decimaria S. Felicis de Sostancions en 1257, prior de Sustantione en 1331, Sostanson, au sègle XIV, Soubztansou, Soubztanson, Soubztanso, Soustansou au sègle XVI.
Segon Hamlin, l'etimologia es escura (veire J. C. Richard, La région montpelliéraine à l'époque préromaine, p. 34-36). Lo nom venguèt lèu Sestantione en latin vulgar; la primièira sillaba foguèt atirada per la preposicion sub (puòi sotz > sos); lo nom venguèt atal *Sostantione > Sostanson. La grafia francesa es influenciada per lo mot substance. Segon d'autres, lo nom del site romanizat trobariá son origina dins lo fait que Sextantio èra la « sesena estacion de relais partissent dels Pirenèus sus la via Domícia ».
Lo site
Substancion èra bastit sus dos tucs, las còlas del Mas del Diable e de la Gàrdia que separavan un talveg ont passava lo camin de Substancion que la religava a la Via Domícia, al nòrd del borg de Castèlnòu de Les. En 1834, las traças de las fortificactions de l'oppidum, qu'ocupava  aquest suc a l'epòca gallesa, e los vestigis d'una glèisa de l'Edat Mejana èran encara visibles, mas de construccions pus recentas an recobèrt lo site que non a pas jamai pogut èsser completament excavat. Non i a, per consequent, cap de vestigi de Substancion que justificariá  sa visita.
L'actual camin de Substancion, dins la comuna de Castèlnòu de Les, descobrís una partida del traçat que religava Substancion al pòrt antic de Lattara.
Abans los romans
Lo luòc sembla ocupat dempuèi lo IIen millenari abans la nòstra èra, mas las poblaments se son sedentarizats en aquel luòc cap al sègle VII ab. J.-C. Lo luòc foguèt fortificat pels Vòlques Arecomics.
Epòcas visigòtas, merovingianas e carolngianas
En 739, Carles Martèl faguèt destrusir las fortificacions de l'abadia aital coma lo pòrt de Magalona amb la fin que pòscan pas servir de refugi als Sarrasins, causa qu'emmenèt lo transferiment de l'avescat de Magalona a Sustancion.
Jol regne de Carloman II (879-884), Sustancion (« Sustancione » sus las pèças de moneda) es un dels onze talhièrs monetaris ont se baton de pèças al sieu nom.
Edat Mejana
Lo transferiment de l'avescat a Magalona, en 1037, per l'avesque Arnaud Ier, e l'impulsion economica de la vila de Montpelhièr marquèron lo començament del declin de Sustancion.
Fourcigny
Geografia
Les villes les plus proches sont Aumale (Seine-Maritime) et Poix-de-Picardie.
Mercenari
Un mercenari es un soudat professionau recrutat mejançant finança per un Estat, per una companhiá, per un movement politic ò per una autra mena d'organizacion, legala ò no,n en fòra dau sistèma de son recrutament regular. Lo mercenariat apareguèt tre l'Antiquitat anciana d'un biais independent dins plusors regions diferentas.
Boneur
Boneur en breton ( Botmeur en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Mercenari
Dins lo corrent dau sègle XX, lo tèrme es vengut negatiu e lo mercenariat foguèt pauc a pauc definit e enquadrat per la lèi. Dempuei 1977, la màger part dei país an adoptat una definicion comuna dau mercenari qu'es un individú recrutat especialament per participar a un conflicte armat en cambi de l'obtencion d'un avantatge personau (generalament una sòlda fòrça superiora ai soudats realizant de missions identicas), qu'es pas de la nacionalitat dei territòris regardats per lo conflicte, que fa pas partida dei fòrças armadas regardadas per lo conflicte e qu'es pas mandat en mission oficiala per un autre Estat ò per una autra organizacion. Un mercenari capturat a pas drech a l'estatut de presonier de guèrra e es donc generalement jutjat segon lei lèis civilas.
L'interès de recrutar de mercenaris es sovent multiple. Permet d'aquistar rapidament de competéncias militaras, de completar d'efectius jutjats tròp febles ò de realizar d'accions onte la mòrt ò la preséncia de soudats dei fòrças regularas es pas considerada coma acceptabla per lo poder politic. Pasmens, i a tanben d'inconvenients. D'efiech, lo còst es sovent important, la fidelitat dei mercenaris es pas totjorn segura e la cooperacion amb lei tropas regularas es egalament pas sistematicament aisada en causa de rivalitats ò de tacticas diferentas.
Fourcigny
Geografia
Le hameau de Beaurepaire y est rattaché.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Muralha
Una muralha es un element de fortificacions compausat d'un paret aut destinat a la proteccion d'un ensems de bastiments, d'una vila, d'una region ò d'un passatge estrategic. Après lei progrès de l'artilhariá consecutius a l'aparicion deis armas de fuòc, lei muralhas foguèron pauc a pauc remplaçats per de barris.
Unifòrme militar
Un unifòrme militar es un costume reglamentari portat per una unitat militara ò paramilitara (polícia, pompier...). N'existís divèrsei tipes diferents adaptats a de condicions e d'environaments variats (combat, clima...).
Selhon Fònt d'Argenç
Selhon Fònt d'Argenç (Seillons-Source-d'Argens en francés) es un vilatge de Provença administrat per lo departament de Var dins la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Pacifisme
Lo pacifisme es un tèrme politic ò filosofic que designa l'oposicion a la guèrra ò a l'utilizacion de la violéncia.
Collectivitat territoriala
Una collectivitat territoriala, o autogovèrn local, designa tota division administrativa en dejós del nivèl de l'Estat (Estat centralizador coma França, o Estat multicomautaris coma Espanha e Estat federal coma los Estats Units d'America, lo Reialme Unit de Gran Bretanha e Alemanha) quand aquela divison administrativa es dirigida per una assemblada deliberanta elegida distincta de l'Estat : comunas, municipalitats (comunautats urbanas, districtes, eca), departaments français, provìncias, regions.
Los Estats federats e las Nacions constitutivas (del Reialme Unit), o las comunautats autonòmas d'Espanha son pas consideradas vertadièrament coma de collectivitats territorialas, mas seriá puslèu de collectivitat sui generis.
Bauson
Lo suc de Bauson [su de baw'zun], es un pic d'origina volcanica dins las montanhas del Vivarés que culmina a 1474 mètres d'altitud. Es un còn volcanic de tipe estrombolian.
Geologia
Una colada de lava espessa de 30 a s'es espandida dins lo leit de Léger.
Les Baux-Sainte-Croix
Les Baux-Sainte-Croix en normand (Les Baux-Sainte-Croix en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Sogdiana
Sogdiana ò Sogdia es una region anciana d'Asia Centrala situada a la crosiera entre Ozbequistan, Tatgiquistan e Afganistan. Èra limitròfa de Bactriana au nòrd, de Khwarezm a l'èst e de Kangju au sud-èst.
La populacion de lenga iraniana parlava lo sogdian, una lenga atestada del sègle IV al sègle IX.
Sa vila principala èra Samarcanda qu'èra un important centre economic lòng de la Rota de la Seda durant lei periòdes antic e medievau. Après l'arribada dei pòbles turcs dins la region, lo nom Sogdiana dispareguèt pauc a pauc e foguèt remplaçat per Transoxiana.
Sautairargues
Sautairargues (Sauteyrargues en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
La prononciacion es « soutèyrargés » (Negre, RIO XVII, p. 23). Las fòrmas ancianas son : villam S. Martini de Saltairanicis en 1161, 1208, villam S. Martini de Saltairac en 1208, S. Martini de Saytayranicis, Rostagni de Saltayranicis en 1212, mansum et totum honorem de Sautairanicis, honorem de Sauteyranicis en 1214, de Saltairanicis en 1263, districtu de Santayranicis [legir : Sau-] ; [parrochia] S. Martini de Santayranicis en 1293, parrochia de Santayranicis, sense data [sègle XIII ?], de Saurairanicis [legir : Sauteiranicis] en 1299, de Santayranicis en 1312, prior de Sautairanicis en 1392, Sauteirargues en 1740-60, Sauteirargues en 1774-75 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Sautairargues ven dau nom latin d'òme *Saltarius, « lo sautaire », amb lo sufixe -anicum ; segon Hamlin, Sautairargues ven dau gentilici latin Saltorius, amb lo sufixe -anicis. Sautairargues èra una proprietat galloromana. Per de rasons foneticas, lo sufixe -anicis emplegat sistematicament per Hamlin [pr'amor de las latinizacions medievalas] permet pas de menar a -argues; lo cal remplaçar per lo sufixe -anicos segon Joan Pèire Chambon.
Alairac
La prononciacion es [ale'rak]. Las fòrmas ancianas son : de Alairaco, de Alayraco, sense data [sègle XII ?], de Alayraco en 1263, parrochia de Laureto et de Alayraco, Alayrac en 1293, ad Alayracum en 1296-1305, de Alayraco en 1312, versus Aleyrac en 1318, de Aylaraco [legir : Alayraco] en 1323, de Aleyracio, a la fin dau sègle XIV, de Aleyraco en 1529, de Aleiraco en 1550, Aleyrac en 1520, 1526, 1740-60, Aleyrac corregit en Alairac en 1740-60, l'eglise d'Alayrac en 1740-60, Aleyrac en 1774-75 (mapa de Cassini).
Istòria
En 1836, Alairac e Lauret foguèron annexats a Sautairargues; en 1868, Lauret tornèt venir comuna. D'Alairac, au sud de la comuna, demòra pas qu'una glèisa, sense cap de vilatge.
Framerville-Rainecourt
Franmèrville-Rainecourt en picard (Framerville-Rainecourt en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>