cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lista de ponts d'Azerbaitjan
Se fa mencion exprimís dels ligams al luòc Structurae, una destacada basa de donadas e galariá de las estructuras internacionalas. La lista se pòt classificar cossent a las desparièras intradas de la taula per veire los ponts e d'estructuras d'arc, o l'exemple mai recent.
Vianney (cantaire)
Vianney Bureau, mai conegut per son nom de scèna qu'es Vianney (nascut lo 13 de febrièr de 1991 a Pau) es un cantaire francés. Son promier album Idées blanches sieguèt certificat disc de platine.
Shlomo Sand
right|250px|thumb|Shlomo Sand Shlomo Sand (שלמה זנד en ebrèu) qu'ei professor d'Istòria a l'Universitat de Tel Aviv.
Que vadó a Linz en Àustria lo 10 de seteme de 1946 en ua familha de subervivents de l'Olocaust d'origina polonesa. Que passè los dus purmèrs ans de vida en camps de refugiats en Alemanha. Que creishó en Israèl. Arron de l'experiéncia traumatizanta de la Guèrra deus Sheis Dias, a la quau e participè com simple soldat, que s'estaquè a l'extrèma esquèrra israeliana favorabla a duas republicas diferentas dens la perspectiva d'ua confederacion. Au miei deus ans 1970 que completè los sons estudis universitaris a París on escrivó devath la direccion de Madeleine Rebérioux ua mestria sus Joan Jaurés e ua tèsi sus Georges Sorel redigida e sostienguda en francés. Tornat en Israèl, que s'interessè a l'istòria deu cinèma, a l'istòria intellectuau e, mei recentament, a l'istòria deu pòble judiu.
Qu'ei atau qu'en 2008 e publiquè.
Cunac
Cunac (Cunac en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi dins lo departament de Tarn e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Lucenay-lès-Aix
Lucenay-lès-Aix es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Geografia
left|thumb|220px|Mapa de Nièvre
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Coudekerque-Branche
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Lo Blootland vist dempuèi [[Cassel (Nòrd)|Cassel, Coudekerque-Met se situa a l'orizont a esquèrra]] thumb|left|Coudekerque-Branca en lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Le Blootland vu depuis [[Cassel (Nòrd)|Cassel, Coudekerque-Branche se situe à l'horizon à gauche]] thumb|left|Coudekerque-Branche dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
vignette|La vila #èsser desservie, al començament de la, pel [[tramvia de Dunquèrca, #qu'afranquissiá las vias del camin de fèrre per aquel pont-viaducte]] La municipalitat de Coudekerque #nàisser al XIe sègle en plena cœur del "creissent verd", zòna forestala reagrupant d'ara endavant lo Bòsc dels Fòrts, lo Fòrt Vallière e lo Fort Louis.A mencionat dempuèi 1067 en lo cartulaire del Abbaye de Sant-Winoc a Bergues. Lo sieu emblème èra l'agla. Coudekerque-Branca pren naissença l'an 1789 continuament a la separacion amb Coudekerque. Per decrèt pas 2008-1021 del 3 d'octòbre de 2008, la municipalitat de Coudekerque a rebatejat Coudekerque-Pòble.
La commune de Coudekerque naquit au XIe siècle en plein cœur du "croissant vert", zone forestière regroupant désormais le Bois des Forts, le Fort Vallière et le Fort Louis.Elle est mentionnée dès 1067 dans le cartulaire de l'Abbaye de Saint-Winoc à Bergues. son emblème était l'aigle. Coudekerque-Branche prend naissance en 1789 suite à la séparation avec Coudekerque. Par décret no 2008-1021 du 3 octobre 2008, la commune de Coudekerque est rebaptisée Coudekerque-Village.==Administracion==
Administracion
{{ElegitDebuta|insee= 59155 {{Elegit |Debuta= 2008 |Fin= 2014 |Identitat=  |Partit=  |Qualitat=  }} {{Elegit |Debuta= març de 2001 |Fin= 2008 |Identitat= |Partit= |Qualitat= }} {{ElegitDonadas}} {{ElegitFin}}
Nombre algebric
Un nombre algebric, en matematicas, es tot nombre qu'es solucion d'una equacion algebrica (o encara racina d'un polinòmi diferent de zèro) de coeficients entièrs (o de biais equivalent, de coeficients racionals). Sens mai de precision, se supausa qu'un nombre algebric es un nombre complèxe, mas se pòt tanben considerar los nombres algebrics dins d'autres còrses commutatius, coma lo còrs dels nombres p-adics. Los elements d'un còrs de nombres son (per definicion) de nombres algebrics.
Lo polinòmi irreductible unitari avent un tal nombre per racina es nomenat polinòmi minimal d'aquel nombre. L'estudi d'aqueles nombres, de lors polinòmis minimals e dels còrses que los contenon es l'objècte de la teoria de Galois.
Proprietats
Los nombres que son pas algebrics son nomenats nombres transcendents. Gaireben totes los nombres complèxes son transcendents, perque l'ensemble dels nombres algebrics es denombrable alara que l'ensemble dels nombres complèxes, e en consequéncia atal l'ensemble dels nombres transcendents, o es pas. Los exemples pus coneguts de nombres transcendents son \pi\, e e\,. D'autres exemples son donats pel teorèma de Gelfond-Schneider.
Commonwealth
thumb|right|[[Estats membres dau Commonwealth en 2020.]] thumb|right|[[Drapèu dau Commonwealth.]]
Nombre algebric
Proprietats
Totes los nombres algebrics son calculables.
Commonwealth
Lo Commonwealth of Nations, sovent dich Commonwealth, es una associacion internacionala que gropa d'estats eissits de l'Empèri Britanic. Aparegut durant l'entre doas guèrras, foguèt formalament creat en 1949 entre divèrseis estats units per l'usatge de l'anglés, per una istòria e una cultura comunas e per un ensemble de valors politicas (democracia, drechs umans, Estat de drech... etc.). Leis estats membres son pas liats per d'obligacions particularas mai dèvon acceptar de cooperar entre elei dins lei domenis comerciaus, culturaus ò diplomatics. En 2020, lo Commonwealth èra compausat de 54 país que sa populacion èra estimada a 2,6 miliards d'abitants.
Istòria
L'idèa de crear una comunautat de país de cultura britanica apareguèt tre lo sègle XIX. Per exemple, en 1839, lord Durham (1792-1840), governador dei colonias canadencas, aviá prepausat un tau projècte per empedir la secession d'aquelei territòris. Lo tèrme « Commonwealth of Nations » foguèt probablament imaginat per lord Rosebery, Premier Ministre de la rèina Victòria (1837-1901). Foguèt modificat per lo manescau Jan Smuts (1870-1950) que preferiguèt l'apelacion « British Commonwealth of Nations ».
Nombre algebric
Proprietats
S'un nombre algebric es racina d'una equacion polinomiala de gra n, e s'es racina de cap d'equacion polinomiala de gra estrictament inferior a n, se ditz qu'es un nombre algebric de gra n. Per exemple, los nombres algebrics de gra 1 son los racionals; i e \sqrt{2} son algebrics de gra 2.
Commonwealth
Istòria
La premiera definicion de l'associacion data de la conferéncia imperiala de 1926 que venguèt oficiala cinc ans pus tard a la publicacion de l'Estatut de Westiminster. Aqueu tèxte marcava la fin de l'Empèri Britanic qu'èra remplaçat per una « comunautat de nacions » que compreniá lo Reiaume Unit, lei dominions venguts independents (Canadà, Austràlia, Nòva Zelanda e Sud-Africa), lei protectorats de Londres e sei colonias. Aqueleis entitats èran liadas per un jurament de fidelitat a la corona britanica. Après la Segonda Guèrra Mondiala, aquelei principis foguèron modificats per la Declaracion de Londres que suprimiguèt l'obligacion de jurament e l'adjectiu British dau nom de l'associacion.
Nombre algebric
Proprietats
Lo concèpte de nombre algebric pòt èsser generalizat a d'extensions de còrs arbitraris; los elements dins de talas extensions que satisfàn a las equacions polinomialas son nomenats elements algebrics.
Commonwealth
Istòria
Aquelei cambiaments permetèron l'adesion de republicas au Commonwealth e lo nombre d'estats membres aumentèt durant la segonda mitat dau sègle XX amb l'independéncia progressiva dei colonias britanicas. Passèt ansin de 10 en 1956 a 54 en 2020 maugrat lo retirament de Sud-Africa de 1971 a 1994 e de Paquistan entre 1972 e 1989. D'avantatges economics e diplomatics lièron lei membres mai l'organizacion s'estructurèt gaire per demorar una associacion liura entre país de cultura britanica. Pasmens, una carta dei valors comunas foguèt adoptada. Entraïnèt brèvament lei retiradas de Gàmbia e dei Maldivas en causa de violacions deis institucions democraticas per sei caps.
Carta dau Commonwealth
Adoptada en 2012 e signada per Elisabèt II en 2013, la Carta dau Commonwealth es un tèxte que definís lei valors comunas dei membres dau Commonwealth. Devesidas en 16 ensembles, regardan la democracia, lo respècte dei drechs de l'Òme, la proteccion de la patz, la defensa de l'Estat de drech, la defensa dei drechs fondamentaus (accès a la santat, a l'educacion...), la reconoissença dei besonhs deis estats pichons e lo ròtle de la societat civila. Sei violéncias son l'objècte de condamnacions que pòdon menar a la suspension ò a l'exclusion d'un membre.
Cap dau Commonwealth
La posicion de cap dau Commonwealth foguèt creada en 1949 per la Declaracion de Londres. Es una foncion simbolica que representa l'union entre lei diferenteis estats membres. Sa designacion es l'objècte d'un consensus entre lei membres e dempuei sa mesa en plaça, lo ròtle foguèt unicament ocupat per Jòrdi VI (1936-1952), Elisabèt II (1952-2022) e Carles III.
Nombre algebric
Lo còrs dels nombres algebrics
La soma, la diferéncia, lo produch e lo quocient de dos nombres algebrics son encara algebrics (aquel resultat es gaire evident; lo biais mai simple d'o mostrar passa per l'utilizacion del resultant); per consequéncia, los nombres algebrics forman un còrs commutatiu, abitualament notat ; es inclús dins \mathbb{C}. Avèm : en efècte, l'ensemble es denombrable, alara que \mathbb{C} o es pas. Ne resulta l'existéncia de nombres que son pas algebrics: se ditz que son transcendents. Se pòt mostrar que cada racina d'una equacion polinomiala que sos coeficients son de nombres algebrics es encara algebrica. Aquò se pòt tornar formulat disent que lo còrs dels nombres algebrics es algebricament claus. En fach, es lo pus pichon còrs algebricament claus contenent los nombres racionals, e es en consequéncia nomenat clausura algebrica del còrs \mathbb{Q} dels racionals.
Commonwealth
Reünion dei caps de govèrn
La reünion dei caps de govèrn dau Commonwealth (Commonwealth Heads of Government Meeting ò CHOGM en anglés) es l'organ principau de decision de l'associacion. Eiretiera dei conferéncias imperialas, es organizada totei lei dos ans dins un país diferent. Presidida per lo cap dau govèrn òste, estúdia dei questions politicas regardant lei membres. Sei resultats son l'objècte d'une publicacion comuna sota forma de declaracion. De reünions amb lei ministres dei finanças, de la justícia de la santat son tanben regularament organizadas.
Secretariat dau Commonwealth
thumb|right|[[Fotografia dau palais de Marlborough House, sèti dau Secretariat dau Commonwealth.]]
Nombre algebric
Lo còrs dels nombres algebrics
Totes los enonciats çai sus son fòrça aisidament demostrats dins lo contèxte general dels elements algebrics d'una extension de còrs.
Commonwealth
Secretariat dau Commonwealth
Creat en 1965, lo Secretariat dau Commonwealth es l'organ permanent principau de l'associacion. Es cargat de facilitar lei consultacions e lei cooperacions entre lei govèrns deis estats membres. Dins aqueu quadre, s'ocupa de l'organizacion dei reünions institucionalas, dei rescòntres entre ministres, dei discussions tecnicas e pòu provesir una ajuda tecnica ai govèrns membres dins lei domenis dau desvolopament sociau e economic e de la defensa dei valors dau Commonwealth. Representa tanben l'associacion a l'Assemblada Generala dei Nacions Unidas amb l'estatut d'observator.
Nombre algebric
Nombres definits per de radicals
Totes los nombres que se pòdon obtenir dempuèi d'entièrs utilizant un nombre finit d'Addicions, de sostraccions, de multiplicacions, de divisions e d'extraccions de racinas n-ens (que n es un nombre entièr positiu) son algebrics. La recipròca, pasmens, es pas vertadièra: existís de nombres algebrics que se pòdon pas obtenir d'aquel biais (es lo teorèma d'Abel–Ruffini); segon la teoria de Galois, totes aqueles nombres son de gra superior o egal a 5. Un exemple d'un tal nombre es l'unica racina reala de x^5-x-1=0\,.
Commonwealth
Secretariat dau Commonwealth
Lo secretariat es dirigit per lo secretari generau dau Commonwealth qu'es elegit per lei caps de govèrn per un mandat de quatre renovelable un còp. Son sèti es installat dins lo palais de Marlborough House a Londres.
Adesion au Commonwealth
Lei règlas d'adesion au Commonwealth son estadas precisadas en 2007 per leis estats membres : Aquel ensemble limita l'adesion ais estats que foguèron totalament ò parcialament un protectorat ò una colonia britanica. Pasmens, leis estats membres accèptan egalament l'adesion d'un autre estat s'es possible de justificar d'una « circonstància excepcionala ». Ansin, Moçambic e Rwanda, de país sensa liame istoric amb l'Empèri Britanic, son venguts membres en 1995 e en 2009.
Nombre algebric
Entièrs algebrics
Un nombre algebric que satisfà una equacion polinomiala de gra n de coeficients ai apartenent a l'ensemble \mathbb{Z} dels entièrs, que lo primièr coeficient a_n val 1 (es a dire qu'es racina d'un polinòmi unitari), es nomenat un entièr algebric. Atal,, racina de x^2-6x+1 e 2~-~5i\,, racina de x^2-4x+29, son d'entièrs algebrics; quitament pel nombre d'aur , qu'es racina de x^2-x-1; aquel darrièr exemple mòstra que los "coeficients" d'un entièr algebric pòdon pas èsser entièrs.
La soma, la diferéncia e lo produch d'entièrs algebrics son encara d'entièrs algebrics, çò que significa que los entièrs algebrics forman un anèl. Le nom entièr algebric ven del fach que sonque los nombres racionals que son d'entièrs algebrics son los entièrs, e perque los entièrs algebrics dins tot còrs de nombres son jos plan d'aspèctes analògs als entièrs. Se es un còrs de nombres, son anèl d'entièrs es lo sosanèl dels entièrs algebrics dins, e es frequentament notat. Aqueles anèls son los exemples mai tipics d'anèls de Dedekind.
Commonwealth
Diplomacia e ciutadanatge dau Commonwealth
Au nivèu diplomatic, lei membres dau Commonwealth se consideran generalament pas coma « estrangiers ». Ansin, i a normalament ges de cambi d'ambaissadors entre país membres. En plaça, cada govèrn manda d'auts comissaris que son considerats coma lei representents de lor govèrn.
Nombre algebric
Generalizacion
Pus generalament: sián \mathbb{K} un còrs, e \mathbb{L} una extension de \mathbb{K}. Un element de \mathbb{L} es dich algebric sus \mathbb{K} s'es racina d'una equacion polinomiala de coeficients dins \mathbb{K}, non totes nuls; es dich transcendent sus \mathbb{K} dins lo cas contrari.
Commonwealth
Cooperacion economica e culturala
Leis estats membres dau Commonwealth an una politica de cooperacion dins lei domenis economicas e culturaus. Dins lei dos domenis, l'objectiu es de facilitar lei cambis entre membres. Ansin, lei cambis marchands entre membres son relativament importants gràcias a de discussions qu'an permés de redurre lei drechs de doana. Dins aquò, lo Commonwealth es pas un acòrdi economic e i a ges d'obligacion per lei membres de comerçar amb un autre membre. Dins lo domeni culturau, la cooperacion es facilitada per l'usatge comun de l'anglés. De Jòcs dau Commonwealth son egalament organizadas totei lei quatre ans.
Charly-sur-Marne
Geografia
Charly-Sus-Marna a situat al sud del departament de l'Aisne, a aperaquí 16 km a l'oèst de la vila de Castell-Thierry e a parièra distància de las catedralas de París e de Rems.
La municipalitat es desservie per una parca (Nogent-la Artaud - Charly) de la linha París - Castèl-Thierry.
Charly-sur-Marne est située au sud du département de l'Aisne, à environ 16 km à l'ouest de la ville de Château-Thierry et à égale distance des cathédrales de Paris et de Reims.
Édifiée sur la rive droite de la Marne et traversée par le Ru, la ville est encadrée de 950 ha de vigne qui servent à produire le champagne.
La commune est desservie par une gare (Nogent-l'Artaud - Charly) de la ligne Paris - Château-Thierry.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1749, la parròquia de Drachy a amassat a aquela de Charly-sus-Marna.
En 1749, la paroisse de Drachy est réunie à celle de Charly-sur-Marne.
Cledas
Cledas (Clèdes en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['kleðəs]. Las fòrmas ancianas son Cledes (mapas de 1714 e de 1733).
Dauzat qu'escriu lo nom ei ua fòrma meridionala deu latin clita « barrèra, barralha ».
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'explica Cledas ei lo plurau de l'occitan cleda e que dona un sens particular : cleda de parc d'aoelha. Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, qu'explica lo nom ei sortit deu celtic clita; lo sens en toponimia qu'ei « claus ».
Lòcs e monuments
thumb|250px|left|Lo castèth de Drolhet.
Ur
Ur pòt designar:
Toponimia Zoologia
Leis de Kepler
thumb|300px|Illustracion de las tres leis de Kepler amb doas orbitas planetàrias. En astronomia, las leis de Kepler descrivon las proprietats principalas del movement de las planetas al torn del Solelh, sens las explicar. Foguèron enonciadas per Johannes Kepler.
Aquestas leis s'aplican a totes los còrses qu'orbitan al torn d'un autre (per exemple la Luna o los satellits artificials e la Tèrra), sempre que negligiscam l'influéncia de tresens còrses. Se parlam pas d'orbitar al torn del Solelh, alavetz la constanta k mencionada dins la tresena lei prendrà una autra valor, que serà proporcionala a la massa del còrs central.
Formulacion de Newton de la tresena lei de Kepler
Kepler presentèt pas sas leis de manièra clara e concisa, mas dins de libres qu'an de nombroses detalhs e encara d'especulacions metafisicas. Isaac Newton extraguèt las leis de sos escriches, que'n liguèt amb sas pròprias descobèrtas (la lei de la gravitacion universala), en donant un sens fisic a de simplas leis empiricas. Newton dedusiguèt:
ont:
Òcra
L’òcra (f.) o òcre (m.), del grèc ancian ὤχρα / ốkhra, es una ròca ferrica compausada d'argila pura colorada per un pigment d'origina minerala (un idroxid de fèrre: l’ematita per l'òcra roja, la limonita per la bruna e goetita per la jauna). Aquela argila colorada es amalgamada amb de grums de sabla (qüars) e las òcras se tròban dins lo sol jos forma de sablas ocrosas compausadas amb mai de 80 % de qüars.
S'excava per exemple dins los Monts de Vauclusa, las òcras de Rustrèu o a Rossilhon. La darrièra peirièra encara en activitat es situada a Gargaç (Société des Ocres de France) que lo sèti social es a Ate.
L'òcra naturala es utilizada coma pigment dempuèi la Preïstòria, coma a Las Caus. Es totjorn estimada per sa non toxicitat e sa granda longevitat pels ornaments, bèlas arts e maçonariá.
Genèsi de l’òcra
800px|thumb|center|Òcras de [[Rustrèu.]] Pendent lo Cretacèu, fa 110 milions d'ans, al periòde de l'Atian, del nom de la vila d'Ate, un gres, constituit per de grums de sabla s'acumula sus 30 mètres d’espessor.
De brisum se mesclan als grums de qüars e escarpas de micas s’acumulant al fons d’una mar pauc prigonda. Aqueles sediments sabloses se pausèron en primièr dins mitan marin prèp de las còstas, puèi a la meteissa epòca lo bombament degut al rapròchament de l'Iberia, emergiguèt aquelas formacions sedimentàrias. Aquelas sablas seràn a l'origina de l'òcra, mercé a una argila d'origina marina e rica en fèrre: la glauconia.
La glauconia, un mineral particular, caracteristic del mitan marin, se forma sul fons de la mar. Aquela qualitat d’argila verda conten dins son malhum cristallin d'atòms de fèrre. Dempuèi los trabalhs del geològ Jean-Marie Triat, sabèm que amb de movements tectonics aqueles depauses sedimentaris marins emergiguèron. Sul novèl continent i aviá, al Cretacèu, un clima tropical, que provoquèt fòrça alteracions lateriticas, dissolvent entre autras la glauconia e liurant los atòms de fèrre. Las òcras apareguèron alara mercé a la cristallizacion d'un idroxid de fèrre, la goetita. L'alteracion al meteis temps donèt naissença a un silicat d’alumini, una novèla argila nomenada kaolinite. thumb|Escandalhonatge de diferentas colors d'òcras Dempuèi lor depaus e lor exposicion a de condicions atmosfericas, las estratas d'òcra subiguèron, per de processus d'alteracion de tipe lateritic, una fòrta oxidacion que conduguèron la formacion d'oxi-idroxids e d'oxids de fèrre, respectivament nomenada goetita (FeOOH) e ematita (Fe|2|O|3|), que las proporcions relativas fan variar de nuàncias de colors qu'aqueles pigments conferisson a las sablas ocrosas. S'i mesclan de sablas blancas que i domina la kaolinita (Al4Si4O10OH8).
La preséncia de manganès, d'alumini e de silicats es a l'origina d'autras gamas de colors e de las 24 tinta oficialament recensadas, que van del verdet, passant pel jaune e lo roge. Aqueles depauses marins son superats per de depauses pus grossièrs d'origina continentala, desprovesits inicialament de glauconia e doncas gaireben blancs, eles meteisses superats encara d'una capa ferruginosa. Es atal que nasquèron las òcras de Vauclusa e de Borgonha, formacions sablosas (grums de qüars) cimentadas per una argila constituida de cristallitas que la grandor es de l’òrdre del micromètre: la kaolinita, supòrt argilós essencial e la goethita (pigment colorat).
D'un punt de vista quimic, l’òcra es un silicat d’alumini ferruginós e siliciós.
Extraccion
thumb|left|Bauç de sabla ocrosa jaune a Rossilhon L’òcra es un material naturalament present dins las argilas e lo sol de forma de sediments, las « sablas ocrosas ». Los ròcs del Cretacèu es de nòu cobèrt per de sediments continentals e marins aprèp la formacion de las òcras tornèron a l’aflorament mercé als grands rasclatges del quaternari.
Dempuèi l’extraccion, es necessari de destriar l’òcra, fòrça fina, de las impuretats e de la sabla majoritària (80 a 90 %). S'utiliza per aquò d'aiga correnta. Las particulas colorantas pus leugièras son puèi filtradas e secadas.
Lo lavatge de l'òcra se fa amb fòrça aiga per pompatge. Un corrent d'aiga entraïna lo mineral ocrós dins d'estacadas. La sabla se depausava per gravitacion e l'òcra mesclada a l'aiga èra menada cap a de bacins de decantacion.
Aqueles, d'une capacitat de permetián de tornar far l'operacion mai d'un còp abans d'èsser plens. Aquela tecnica se faguèt fins als ans 1960 amb una renda de 200 kg per mètre cubic de mineral. Demandava d'esperar fins al mes de mai per que lo depaus venguèsse de consisténcia fèrma. Las mòtas d'òcra èran tiradas e amolonadas a l'entorn dels bacins per secar a l'aire.
Tecnicas artisticas
Las òcras jaunas (PY43 dins Colour Index) e roja (PR102) son de pigments importants de la paleta dels artistas de totas epòcas. Gràcias a lor cost mendre, son los rares pigments naturals encara presents dins los nuancièrs de pinturas, quitament se los fabricants tendon a los remplaçar per d'oxids de fèrre sintetics (PY42 o PR101), mai regulars e cobradisses.
Carly Simon
Carly Simon (n. 1945) es una cantaira americana de pop e rock.
Òcra
Tecnicas artisticas
Lo caufatge dels pigments permet tanben d’obtenir una granda varietat de nuanças. Atal, las òcras jaunas aprèp calcinaxion a se transforman en òcras rojas.
Coma lo vin, los òcras possedisson lors annadas: los òcras jaunas podon èsser verdencas o oranjadas e far d'òcras rojas mai o mens brunas e caudas. Las qualitats mai claras son tanben mai transparentas.
Usatges picturals, simbolics e medicals
De fragments d’òcras gravats datan de mai de foguèron descobèts a Blombos, en Sud-Africa. Las premièras pinturas parietalas europèas datant de abans lo present; aquela de Las Caua an prèp de, aquela d’Altamira entre  e. Las òcras son gaireben inalterablas dins lo temps, çò qu'explica la conservacion d'aquelas pinturas.
Comunautat de comunas del Centre del Tarn
La Comunautat de comunas del Centre del Tarn es un agropament de comunas occitanas creat en 2014 al bèl mièg del departament de Tarn. Èra compausada de 16 comunas a la debutat. Dempuèi la fusion de 6 d'elas en 2019, es compausada d’11 comunas.
Òcra
Usatges picturals, simbolics e medicals
D'estatuas femeninas nomenadas « Vènus paleoliticas » presentan de depauses de pintura. Es lo cas de la « Vènus impudica » de L'Aujariá Bassa en Peiregòrd Negre. D’autras presentan de gravaduras podent èsser interpretadas coma de pinturas corporalas: punctuacions sus la peitrina e lo ventre, dessenhs de colars o de braçalets als pès o cavilhas…
L'òcra es tanben present dins de sepulturas preïstoricas. thumb|Femna [[Himbas|himba de corps pintat d'òcra en Namibia]] Uèi, dins las culturas tradicionalas, l’òcra es ligada a la « Tèrra Maire ». Es utilizada pendent de rituals ligats a la mòrt (retorn del còs a la tèrra) o a la caça. En Africa, las colors roja e òcra son las colors de l’iniciacion. Pels Amerindians, lo roge es la color de la maturitat e l’òcra aquela de l’origina de l’Òme. L'òcra pòt tanben aver un ròtle foncional o profilactic: de gropes etnics africans, coma los Himbas, utilizan l'òcra roja per s'enduire lo còs e s'aparar dels rais del solelh, de la secada de l'aire e dels insèctes. L’òcra foguèt utilizada en medecina, subretot en Egipte, per sas proprietats apaisantas e cicatrizantas.
Foguèt longtemps utilizada per la conservacion de las pèls entre lo masèl e lo tanatge. Los embaumaires egipcians tenguèron lo còs dels òmes amb d’òcra roja e aquel de las femnas amb d’òcra jauna per lutar contra l'escurriment de la pèl provocat pel tractament.
Dins lo País d'Ate (Provença), l'òcra èra expleitada dempuèi la fin del sègle XVIII. Jean-Étienne Astier, lo primièr fabricant d'òcra a Rosselhon, i inventèt un procesus permetent d'extraire lo pigment de la sabla. Calguèt prèp d'un sègle per que l’extraccion e l'afinatge de las òcras se faga a una estapa industriala. Al començament del sègle XX, se produisiá 36,000 tonas d'òcra en País d'Ate, subretot dins las galerias de Gargaç. 98 % d'aquela òcra anava a l'exportacion. Foguèt l'edat d'aur dels pigments ocroses, amb la conquèsta dels marcats american e rus. En 1890, 20,000 tonas d'òcra foguèron comercializadas e lo doble en 1930.
Las usinas se concentravan al pus prèp de la gara d'Ate dins lo quartièr oèst de la vila.
L'òcra tanben foguèt utilizada coma substància impermeabilizanta, coma abrasiu pel poliment prim, e subretot coma colorant dins de domenis variats: alimentacion, filtre de cigarrettas, cauchó (los ronds dels bocals son encara tradicionalament roges e mai l'òcra siá pas mai utilizada), produchs cosmetics, eca.
L'òcra es una pèira pesuga, çò que ne fa qui un bon indicator de preséncia d'aur al fons dels rius.
Gualada
Gualada (Goualade en francés) qu'es ua comuna gascona de Vasadés administrada peu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La Cronica de Vasats que mentau per l'an 1111, « parrochiæ Aquælatæ vulgo de Goelade ». Bénédicte Boyrie-Fénié que horneish mèi d'atestacions : Goalade (Bertrandus de ~), en occitan peu nom, en 1110 (Cronica de Vasadés), Gaulade (inter terram hospitalis de ~), en 1273, Galada (par. de Sancto Severino de ~), en occitan peu nom, en 1274, Aqualatu (Capellanus de ~), en latin, shens data. La prononciacion qu'es [gwa'laðə]. Lo nom ven pas deu latin vadum qui dona gua en gascon, mès deu latin aqua lata : aiga lada, dens lo sens d'arriu larg. Aqua, en latin, que dona aiga en gascon (sovent aigua en catalan), quan lo purmèir a- pòrta l'accent, mès quan lo mot es seguit d'un adjectiu, com dens aqualata, l'accent se desplaça sus l'avant-darrèra sillaba e i a pas de diftongason en ai-. Aqualata que dona *Agualada, pui a- iniciau qu'es con-honut a epòca anciana dab la preposicion e lo nom que ven Gualada Que seré devut a las aigas deu Siron qui aiguejavan las baishas de la comuna. Lo nom, hargat suu latin aqua e non pas suu gascon aiga, muisha ua formacion hòrt anciana (tanbenh com l'arriu 'Guanèira', atestat aqua nigra au sègle XIIIau).
Istòria
Dinc au primtemps de 2015, la comuna qu'èra deu canton de Capsiuts.
Colectivo
200px|left|thumb|Un deus purmèrs colectivos, petit e ondrat de [[fileteado]] Colectivo qu'ei lo nom dat en castelhan aus bus de la ciutat de Buenos Aires (qui pertanhèn cadun a diferentas entrepresas privadas). 200px|right|thumb|Vielhs colectivos sus l'[[avienguda de Mayo dab la loas carroserias de camion]]Los colectivos qu'apareishèn a partir de las annadas 20. A la debuta, lo purmèrs colectivos que vadón de la necessitat peus cauhaires de taxis de subervíver a la crisi economica de 1929 a maugrat de la grana eficacitat (per l'epòca) deus transpòrts publics de Buenos Aires (dab mantuas linhas de Subte e de tram). Los colectivos que hon atau creata en tot alongar la carrosseria d'aqueth taxi puish en bèth préner carrosserias de camionetas e, en pranvant chic a chic, lo colectivos que manlhevèn quitament carrosserias de camions. Durant mantuas annadas los principaus modèus qu'èran fabricats dab ua carrosseria de camion (Chevrolet 1946 puish, a partir Mercedez Benz que he parièr). 200px|left|thumb|Modèl modèrne de 107 Après l'abandon deu tram, vençut per la concurréncia deus colectivos, e per'mor de l'endom limitat deu Subte (qui avèva deishat de créisher) lo colectivos que vadèn lo principau mejan de transport e un sibèu de la ciutat. Desempuish las annadas navanta, que son remplaçats per modèls mei modernes, mens ondrats e dotats de vertadèras carroserias de bus dab lo lor motors a l'arrèr deu veïcul. Atau, chic a chic, un deus simbèu de la ciutat que desapareish. 300px|right|thumb|Ancian 6 de carosseria de camion [[Mercedes Benz dab lo son fileteado]] A maugrat de la grana quantitat de linhas, los abitants de Buenos Aires que coneishen generaument plan los parcors de las linhas pricipaus e que designan cada colectivo directament peu lo son nombre ; que poden, per exempe parlar deu 109 o deu famós 60 shens aver cap besonh de precisar que devisan d'un bus.
Pendent mantuns decenis los colectivos que's hasèvan conéisher dab un emplec peronau e especific de color qui, en mei d'aquò, b'èran associats dab ua mena d'ondradura tradicionau de Buenos Aires aperada lo fileteado.
Feldbach
Feldbach en alemannisch (Feldbach en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Pareit de Bralhas
Pareit de Bralhas (Paray-sous-Briailles en francés) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Franz Holetschek
Franz Holetschek, que non cal pas confondre ambe un autre pianista, Alfred Holeček, es un pianista austriac nascut en 1911 - 1920.
Biografia
Recebèt l'ensenhament de George Szell e de Franz Langer a l'Acadèmia de musica de Viena. Foguèt actiu coma acompanhator e coma musician de cambra.
Son filh es (o èra) tanben pianista e sa pichona filha, Lili Holetschek, es violonista.
Labeuville
Labeuville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Guillon
Geografia
Guillon Es un vilatge bourguignon, situat en lo sud del departament del Yonne a mens de 2 km de la Còsta-d'Aur e prèp de la Nièvre.
Lo centre del vilatge es sul marge drech del Seren, en una sivella del riu #que se travèrsa per un pont de pèira del.
Cap de luòc de costat, caserius de Courterolles,  Perrigny e Montot.
Guillon est un village bourguignon, situé dans le sud du département de l'Yonne à moins de 2 km de la Côte-d'Or et proche de la Nièvre.
La Chapelle-aux-Choux
La Chapelle-aux-Choux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Guillon
Geografia
Le centre du village est sur la rive droite du Serein, dans une boucle de la rivière que l'on traverse par un pont de pierre du.
Chef lieu de canton, il est composé des hameaux de Courterolles, Perrigny et Montot.
Fe'fe'
Lo fe'fe' (o fe'efe'e) es una lenga bamileke parlada en Cameron.
Localisacion
Lo fe'fe' es parlat dins lo departament de Haut-Nkam, dins la Region de l'Oèst de Cameron.
La Chapelle-aux-Choux
Nòtas
<references group=N/>
Guillon
Istòria
Pendent la guèrra de, Guillon i aguèt ocupat per l'armada anglesa fins a #çò que i aurà signat entre la Bourgogne e la Angleterre un tractat conegut jol nom de "tractat de las fedas d'aur". La Bourgogne aital liberada del joug anglés li calguèt pagar 200 000 fedas d'aur. En lo moment d'aquela transaccion Édouard III séjourna dins lo castèl de Guillon. S'agís del un dels sols episòdis istorics ligats dins aquel castèl.
Nòtas
<references group=N/>
Paula Abdul
Paula Abdul (n. 19 de junh de 1962 en San Fernando, Califòrnia) es una cantaira americana de pop, R&B e "dance".
Draché
Draché es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fe'fe'
Classificacion
Lo fe'fe' fa partida d'un grop bamileke amb lo ngwe, lo ghomala', lo kwa', lo medumba, lo mengaka, lo nda'nda', lo ngiemboon, lo ngomba, lo ngombale e lo yemba.
Escritura
L'alfabet del fe'fe', sonat nufi, es:
Plini lo Vièlh
Plini lo Vièlh (var. Plini l'Ancian) (Gaius Plinius Secundus, 23–79) nasquèt probablament a Còme (dins l'actuala Itàlia) en l'an 23.
Estudièt a Roma ont aguèt coma mèstre Apió; participèt a las luchas de Germània dempuèi l'an 45 segon los òrdres del general Pomponi Secundus. Escriguèt una biografia d'aqueste general e una òbra intitulada De jaculatione equestri.
Après l'an 50 tornèt a Roma e comencèt d'escriure una istòria de las guèrras dels romans en Germània e mai tard una istòria del seu temps (continuament de la de Aufidi Basi) e lo tractat Studiosus consacrat al seu nebot e filh adoptiu Plini lo Jove.
Amb Neron coma Emperaire exerciguèt pendent quatre ans la carga de procuraire en la Tarracone sa e benlèu tanben exerciguèt la meteissa carga dins la província d'Africa.
Amb Vespasian tornèt a la Peninsula Iberica coma questor e procuraire en Betica, e pendent lo seu sejorn reculhiguèt divèrses materials qu'utilizèt dins la seuna Istòria naturala compausada de 37 libres.
S/2003 J 9
S/2003 J 9 es un satellit de la planeta Jupitèr descubèrt en 2003. Fa partida dau grop Carme e es probablament lo mai pichon satellit conegut dau sistèma jovian. Son nom es provisòri.
Marchaux
Marchaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Marchaux Es un vilatge situat en périphérie de Besançon (13 km).
Marchaux est un village situé en périphérie de Besançon (13 km).
Castèlnòu de Lèvis
Castèlnòu de Lèvis, , (ancianament Castèlnòu de Bonafós, e en francés Castelnau-de-Lévis) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban d'Albi sul Tarn Accès pels transpòrts en comun Albibus linha A1 Albibus
Istòria
Castèlnòu de Bonafós foguèt fondat en 1234 per Sicard Alaman.
En 1480, la senhoriá ven la possession d'Uc d'Amboise, baron d'Aubijoux. Aquela senhoriá demorèt dins la familha d'Amboise fins al sègle XVII. Lo pichon filh d'Uc, Loís d'Amboise d'Aubijoux, comte d'Aubijoux e baron de Castèlnòu de Bonafós, restaurèt e demorèt regularament al castèl, fòrça particular, amb sa torre de 40 mètres de naut.
La sala d'armas del castèl foguèt decorada per el de pinturas, que se i trapava lo retrach del comte d'Aubijoux e aquel del rei.
En 1950, la comuna de Senta Crotz se creèt a partir de la de Castèlnòu de Levís.
Economia
Viticultura : Galhac (vin)
Luòcs e monuments
right|300px|Roïnas del castèl de Castèlnòu de Lèvis La fortalesa de Castèlnòu de Bonafós foguèt bastida en 1235 per Sicard Alaman, poderós vassal del comte de Tolosa Ramon VII; èra un bastion avançat de las possessions tolosanas (nòrd del riu de Tarn) fàcia a la reialtat (sud du Tarn). Sus un puèg rocassut nomenat « puèg de Bonafós», lo castèl longtemps se nomenèt Castèlnòu de  Bonafós, abans que la familha de Levís ne foguèsse l'eretièra e li balhèsse son nom. Un vilatge foguèt bastit al pè de las muralhas a la meteissa epòca. De l'ancian castèl, demòra pas que qualques roïnas que una torre de gaita dominant la val de Tarn e la vila d'Albi. Deu son estat de roïna al fach que foguèt utilizat coma peirièra pendent los sègles XIX e XX.
Una restauracion parciala dempuèi lo començament dels ans 1980 permet de situar las muralhas del naut e aquelas de la basa, que ne demòra pas qu'una pòrta fortificada. La torre, nauta de 35 mètres, se compausa d'una torre en semicercle que se jonh a una torre carrada. I a tres estatges en vòltas. Cadun mòstra de rèstas d'un ancian plonde que doblava lo nombre dels estatges.
Saint-Gand
Saint-Gand es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Sant-Albin-an-Hiliber
Geografia
Le Grand Staobin es una estapa interessanta pels toristas. En venent de Fougères, se percep de luènh la siá siloeta ombrívola e solitaire dentelant una longa crête e en se desligant sul cèl a 113 mètres d'altitud.
Saint-Gand
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ordo
L'ordo (en ordo: اُردُو‎) es una lenga indoariana (entre las lengas indoeuropèas) que ten la foncion de lenga comuna e oficiala dins l'estat de Paquistan e mai dins la populacion musulmana d'Índia. Es gaireben la meteissa lenga que l'indi: ordo e indi son doas lengas per elaboracion qu'apertenon al diasistèma comun nomenat indostani. L'ordo s'escriu amb l'alfabet arabi mentre que l'indi utiliza l'alfabet devanagari.
Charmes (Aisne)
Charmes es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Geografia
Encants A vorejat pel Oise e a situat a 2 km de La Fère, a 19 km de Coucy-lo-Castèl-Auffrique, a 20 km de Ribemont, a 21 km de Crécy-sus-Hivernacle e a 22 km de Laon. L'accès al A 26 es a 9 km.
Charmes est bordée par l'Oise et est située à 2 km de La Fère, à 19 km de Coucy-le-Château-Auffrique, à 20 km de Ribemont, à 21 km de Crécy-sur-Serre et à 22 km de Laon. L'accès à l'A 26 est à 9 km.
Sant-Albin-an-Hiliber
Geografia
Le Grand Staobin es situat a 29 km al nòrd-es de Resnn e a 49 km al sud del Mont Saint Miché dins lo país de Fougères.
Las municipalitats vesinas son Mézières-sur-Couesnon, Saint-Jean-sur-Couesnon, Saint-Georges-de-Chesné, Mecé, Livré-sur-Changeon, Liffré, Gosné, Ercé-près-Liffré e Gahard.
Del punt de vista de la riquesa de la flòra, Le Grand Staobin fai de partida municipalitats del departament en possedar en son desparièrs biotopes çò de mès de taxons, siatz 519 per una mejana comunala de 348 taxons e un total départemental de 1373 taxons (118 familhas). Se compta sustot 56 taxons a fòrta valor patrimoniala (totala de 207) ; 15 taxons protegits e 53 apertenent a la lista roja del Massiu armorican (Conservatòri botanic nacional de Brèst, total départemental de 237).
Liars (Gers)
Liars (Lias en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Sant-Albin-an-Hiliber
Geografia
Saint-Aubin est une étape intéressante pour les touristes. En venant de Felger, on aperçoit de loin sa silhouette sombre et solitaire dentelant une longue crête et se détachant sur le ciel à 113 mètres d'altitude.
Liars (Gers)
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Gasconha. La comuna confronta lo departament de la Hauta Garona. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Per Dauzat, Lia(r)s que vengueré benlèu d'un nom latin d'òme Linus dab lo sufixe -acum. Las fòrmas ancianas que mancan per justifiar un passatge peu sufixe -ac. Ua auta possibilitat qu'es linus, « lo lin » e lo sufixe -are, de valor collectiva. Lo sens que seré « camp de lin, lòc on cultivan lo lin ». Qu'es l'idèa de Negre, liar(s) qu'es l'equivalent de l'occitan generau linar(s).
Sant-Albin-an-Hiliber
Geografia
Saint-Aubin-du-Cormier est situé à 29 km au nord-est de Rennes et à 49 km au sud du Mont-Saint-Michel dans le pays de Felger.
Liars (Gers)
Istòria
En 1827, la comuna de Godorvièla (nom supausat) qu'estoc incorporada a Liars.
Feldkirch (Haut Ren)
Feldkirch  en alemannisch ( Feldkirch en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Liars (Gers)
Istòria
Una pichona capèla se tròba sus la municipalitat al luòc dich Goudourvielle, un monument en aumenatge als abitants de la municipalitat mòrta pendent lo conflicte 1939-1945, dimensions :1,50 X 2m. 4 noms an inscrich sus una plaque en metal. A l'esquina un graffitti "l'amor trionfa totjorn".
Une petite chapelle se trouve sur la commune au lieu dit Goudourvielle, un monument en hommage aux habitants de la commune morts durant le conflit 1939-1945, dimensions :1,50 X 2m. 4 noms sont inscrits sur une plaque en métal. Au dos un graffitti "l'amour triomphe toujours".
Glèisa Confessanta
La Glèisa Confessanta (alemand: Bekennende Kirche) foguèt un movement de resisténcia crestian dins l'Alemanha nazi. En 1933 la Gleichschaltung forcèt las Glèisas protestantas a fusionar amb la Glèisa protestanta del Reich e a sostenir l'ideologia nazi. L'oposicion aguèt de se rescondre per s'amassar, e creèron la Glèisa confessanta al mes de setembre d'aquela annada. En 1934, la declaracion de Barmen, redigida mai que mai sos l'autoritat de Karl Barth amb la participacion d'autres pastors e congregacions de la Glèisa confessanta, foguèt ratificada al sinòde de Barmen. Tornava afirmar que la Glèisa alemanda èra pas un "organ de l'Estat" al servici de la consolidacion dels interèsses nazi, mas qu'èra somesa a Crist sol e a sa mission.
D'unes menaires de la Glèisa confessanta coma Martin Niemöller e Dietrich Bonhöffer, foguèron mandats en camps de concentracion o detenguts coma presonièrs personals. D'unes foguèron executats o moriguèron dins aqueles camps. Los crestians que s'endevenián pas amb los Nazis se trobèron sens menaires. La Glèisa s'engatgèt dins mai d'una forma de resisténcia, en particular amagar Josieus del regim nazi. La Glèisa confessanta es un exemple unic d'un movement criptocristian obrant dins un país majoritàriament crestian.
Sant-Albin-an-Hiliber
Geografia
Les communes limitrophes sont Mézières-sur-Couesnon, Saint-Jean-sur-Couesnon, Saint-Georges-de-Chesné, Mecé, Livré-sur-Changeon, Liffré, Gosné, Ercé-près-Liffré et Gahard.
Sean Burns
Sean Gilbert Peter Burns es un foncionari britanic. Foguèt administrador de l’archipèla de Tristan da Cunha de 2010 a 2013, de 2016 a 2020, e de 2022a sa mòrt, en 2023.
Sant-Albin-an-Hiliber
Geografia
Du point de vue de la richesse de la flore, Saint-Aubin-du-Cormier fait partie des communes du département possédant dans leurs différents biotopes le plus de taxons, soit 519 pour une moyenne communale de 348 taxons et un total départemental de 1373 taxons (118 familles). On compte notamment 56 taxons à forte valeur patrimoniale (total de 207) ; 15 taxons protégés et 53 appartenant à la liste rouge du Massif armoricain (total départemental de 237).
Luòcs e monuments
thumb|L'egleisa Saint-Aubin.
Marçac de Tarn
Marçac de Tarn (Marssac-sur-Tarn en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region d'.
Geografia
Comuna de l'airal urban d'Albi situada dins lo País d'Albi sus Tarn a 10 km à l'oèst d'Albi
Acamarachi
L’Acamarachi (6,046 m) es un estratovolcan dau nòrd de Chile. Es considerat coma actiu car sa darriera erupcion data de mens de 10,000 ans. Segon divèrsei descubèrtas arqueologicas, èra un santuari inca.
Abu (volcan)
L’Abu (621 m) es un volcan bloquier dau sud-oèst de Japon. Fa partida d'un grop de volcans que sa formacion comencèt i a 800,000 ans. Sa darriera erupcion data de 6,850 avC.
Saint-Gratien (Val d'Oise)
Saint-Gratien es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Removille
Removille es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
La municipalitat a situat a Unitat|10|km}} al nòrd de Châtenois, al confluisson de Vair e d'un afluent drech, la Vraine.
La commune est située à 10 km au nord de Châtenois, au confluent de Vair et d'un affluent droit, la Vraine.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo castèl-fòrt de la i aguèt destruit pels Suedeses en 1636.
Cap de-luòc d'un marquisat erigit l'an 1621, Removille aperteniá al bailliage de Neufchâteau, prévôté de Châtenois. Lo senhor de Removille i aviá drech d'anautita, mièja e bassa justícia. A l'esperital, la glèisa èra del diocèse de Toul, doyenné de Châtenois.
En 1790, Removille i aguèt designat coma cap de-luòc del seten costat del district de Neufchâteau mas un decrèt départemental del 25 de decembre de 1792 transferís aquela qualitat a Vouxey.
Le château-fort du fut détruit par les Suédois en 1636.
Chef-lieu d’un marquisat érigé en 1621, Removille appartenait au bailliage de Neufchâteau, prévôté de Châtenois. Le seigneur de Removille avait droit de haute, moyenne et basse justice. Au spirituel, l’église était du diocèse de Toul, doyenné de Châtenois.
En 1790, Removille fut désigné comme chef-lieu du septième canton du district de Neufchâteau mais un arrêté départemental du 25 décembre 1792 transfère cette qualité à Vouxey.
Vilhers (Vinhana)
Vilhers (Villiers en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Gorcs
Gorcs (Gours en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Guiana, situada dins lo departament de Gironda de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Cousolre
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
La municipalitat a traversat per la Thure ; lo masatge caseriu de Reugnies l'èst per la Freqüenta.
La commune est traversée par la Thure ; le hameau de Reugnies l'est par la Hante.
Sant Badèu
Sembadel (Sembadel en francés) z-es una comuna velaiesa d'Auvèrnhe, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Taingy
Taingy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Sant Badèu
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Taingy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>