cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luta del Larzac
Desobesisença civila
De setembre a decembre de 1978, la prefectura signa los arrestats d’expropriacion dels terrens de 14 comunas. Per respondre als 150 tractors agricòls e 5 000 personas van laurar los terrens de l’armada.
En mai de 1980, l’accion de remanda de papièrs militaes començada en 1972 contunha e 1 030 librets militars son pausats a Estrasborg a la presidéncia del Parlament europèu; 3 000 ciutadans feran de mèsme. Una novèla enquèste parcellara es dobèrta en octobre de 1980.
Organizacion del collectiu
vinheta|275x275px|Gendarmas e manifestants al Larzac L'organizacion intèrna de la resisténcia aviá a la basa a son cap un burèl formal. Quand las assembladas generalas son vengudas sempre mai frequentas, un burèl compausat de « quartièrs » (Larzac-Èst, Oèst, Nòrd, Sud e La Cavaleriá) s'encontrava. Una règla que pas degun abandonèt pendent detz ans èran que sols los païsans e abitants del luòc aviá poder de decision dins les assembladas generalas. La presa de decision per consens tanben foguèt aplicada pendent tot le conflicte, levat de proceduras de negociacion amb l'Estat en 1977 que foguèron fachas democraticament. Las reünions èran d'una frequéncia d'al mens un còp per setmnana pendent los detz ans. vinheta|Aficha De Larzac pertot ! Lo collectiu, tot lo long de sa luta, creèt de ligams amb d'autras accions de desobesisença civila en França sul tèma « De Larzac pertot ! ». En 1972 e 1973, d'accions simbolicas foguèron menadas pels obrièrs en cauma a Milhau. Una autra luta contemporanèa del Larzac son los LIP de Besançon e los dos movements d'oposicion se sostenguèron recipròcament. En l'estiu de 1975, aportèron tanben lor sosten en favor dels salnièrs de Gueranda.
Lo collectiu del Larzac sostenguèt tanben la causa antinucleara e sostenguèt las resisténcias contra la construccion de centralas a Braud et Saint-Louis en 1975. En 1980, una jaça es bastida sul site del projècte de centrala nucleara a Plogoff e las larzacians i menan trenta de lors fedas.
Se compte 150 comitats del Larzac (coordinacions localas de totes los movements militants que relevan las informacions e organizan de manifestacions localas) que se crean en França e dins de vilas europèas. De pòrtavotz d'aquestes grops venon cada meses sul plan per una reünion. Lo 28 d'octobre de 1978 se debana la jornada nacionala d’accion organizada pels Comitats de Larzac: desfilats, reünions, caumas de la fam mobilizan des desenas de milièrs de simpatizants. Jean-Paul Sartre, dos ans abans sa mòrt, envièt una letra de sosten:
Lo 6 de junh de 1975 pereis lo primier numero del jornal Gardarem lo Larzac. Lèu comptèt 4 000 abonats e foguèt la gaseta de la resisténcia.
De referendums locals foguèron organizats dins las comunas a l'entorn (Milhau, Creissèls, La Cobertoirada) en febrièr de 1979. De 88 a 95 % dels electors votan « non » e l’extension del camp.
Pendent l'estiu de 1979, de centenats de trabalhadors benevòls passan una partiada de lors vacanças sul causse per i arrenjar las infrastructuras (telefòn, vias, bestitts).
Ganh de causa
a partir de l'abandon del projècte d'extension, los païsans estudian un mejan juridic per la gestion dels 6 300 ectaras tot en favorizant las novèlas installacions agricòlas puslèu que l'agrandiment usual de las fermas existissentas. Pren la forma d'una Commission intercantonala per l'amenatjament fonzièr del Larzac (CIAF) e d'una Comission Comunala d'Amenatjament Fonzièr (CCAF), creadas en febrièr de 1982 dins caduna de las dotze comunas. Aquestas comissions causisson de candidats a l'agricultura portant de projèctes demandant una granda man d'òbras, per objectiu d'aumentar la populacion e d'amplificar la vida sociala. Permeton de comptar las tèrras disponiblas, la reparticion e lor classament agronomic. Lo ritme de trabalh es d'una reünion cada mes. 2 800 ectaras foguèron donadas a de novèlas expleitacions. Aquó mena a 22 expleitacions novelament creadas en mai de manten des 103. D'escambis de tèrras entre païsans tanben se realizan, creant de lòts coerents a l'entorn dels sètis d'expleitacion existents abans la luta. Pendnet unes 2 ans, la discussion demora collectiva amb sempre aquestes esprit de grop.
Creacion de la Societat civila de las Tèrras del Larzac (SCTL)
Lo conselh de geréncia, compausat de 11 membres, pren las cargas, los impòsts fonzièrs, ligam amb la MSA, etc. Lo 29 d'abril de 1985, las 6 300 ectaras de tèrras e bastits son confiats per l'Estat francés a la SCTL per balh emfiteotic de 60 ans.
Dempuèi, la SCTL contunha de gerir lo territòri demorat agricòl del projècte avortat d'extension de camp militar del Larzac. Pauc a pauc se pausèt la question de la seguida del balh après los seissenta ans que los investiments son carestioses per un novèll installat dins l'agricultura e la generacion de la Luta ver arribar la retirada. Le ministre de l'agricultura Stéphane Le Foll signèt lo 17 de julhet de 2013, amb tres dels gerents de la SCTL, lo perlongament del balh emfiteotic fins a 2083. Al subjècte del camp militar del Larzac, creat en 1902, espandit sus 3 000 ectaras, la barradura envisatjada dins las annadas 2010 es pas encara decidida
Posteritat
Lo contengut de la Lei montanha foguèt inspirada per las lutas socialas en region de montanha, per exemple la luta del Larzac.
En setembre de 1985, de païsans del Larzac ofrisson simbolicament de tèrrea e una cabana a la comunautat kanake representada per Jean-Marie Tjibaou, líder del FLNKS.
Pel 30n aniversari de la mobilizacion, en agost de 2003, es organizat al mèsme luòc un forum social que reünís de centenats de milièrs de personas.
De païsans e personalitats del Larzac contribuisson amb la Confederacion païsana a las accions sindicalas agricòlas o/e als movements de desobesisença civila altermondialista en França coma per luta antiOGM o contra lo gas controverses sur le gaz de sistre que tòca los causses.
La luta del Larzac es une referéncia istorica per fòrça zadistas, come aquestes de la ZAD a Nòstra Dòna de la Lanas que dison se n'inspirar fòrça e sont sostenguts per una partida del païsans e personnalitats de Larzac.
Lavars
L'Avarç (Lavars en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fuente Álamo de Murcia
Fuente Álamo de Murcia es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
Radio Occitania
Radio Occitania es una ràdio locala associativa, creada en setembre de 1981 a Tolosa de que la tòca n'es la promocion de la lenga e de la cultura occitanas.
Loury
Loury es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Geografia
Lo vilatge se situa al limit nòrd de la conca en vessant de la Loire e es alimenté per un ruisseau nomenat lo Esse. Lo sieu principal atractiu residís en la proximitat immediata de la bòsc de Orléans #que cobrís una bona part del territòri de la comuna.
Radio Occitania
Dins la region Occitània, mantunas ràdios associativas prepausa de programas en lenga occitana. Çaquelà, i a pas que tres ràdios localas que difusan un volum d'emissions pròche de 80% de lor gresilha: son Ràdio Albigés a z-Albi, Ràdio País a l'oèst, entre Atlantic e Garona, Radio Lenga d'Òc a Montpelhièr, a l'est e Radio Occitània dins le parçan de Tolosa, en Comenge e en Lauragués.
Loury
Geografia
Le village se situe à la limite nord du bassin versant de la Loire et est alimenté par un ruisseau nommé l'Esse. Son principal attrait réside dans la proximité immédiate de la forêt d'Orléans qui couvre une bonne partie du territoire de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Radio Occitania
Les programas occitans e catalans son realizats ambe coma amira de botar en davant lo patrimòni regional europèu, a concurréncia d'un vintenat d'oras cada jorn.
Loury
Istòria
Loury A mencionat per las primièras fes al jol nom latin Lauriacus en 938 aital coma en una charte del rei carolingien Raoul E en 925.
Radio Occitania
S'i difusa tanben de corses d'iniciacion e de perfeccionament a la lenga occitana, atal coma cada jorn, 13 rendètz-vos d'informacions regionalas, nacionalas e internacionalas en occitan (ambe dos bulletins bilingües de mièja ora francés-occitan) mostrant atal lo caractèr actual e viu de la lenga dels Trobadors.
Loury
Istòria
A partir de la fin de la, Loury coneis un periòde de grandas dificultats : incendi del campanal pels Huguenots, epidèmias de pèstas…
En 1824, la municipalitat absorbeix la municipalitat vesina de Bourgneuf.
A partir de la, Loury #sofrir de la èxode rurala, de las tres guèrras, e en particulara dels combats de junh 1940, oponent l'armada francesa en déroute e las colomnas alemandas enfosquint sus Orléans.
Es a partir d'ans 1960 que la tendéncia s'invertís en rason de las implantacions industrialas orléanaises : la municipalitat se repeuple. Dempuèi los ans 1980, los Louriots e los Louriotes son de mai en mai nombroses.
Loury est mentionné pour la première fois au sous le nom latin Lauriacus en 938 ainsi que dans une charte du roi carolingien Raoul I en 925.
Du XIV au, la paroisse est le lieu de marchés hebdomadaires et de deux foires annuelles : Saint-Bon et Saint-Dulcide.
À partir de la fin du, Loury connaît une période de grandes difficultés : incendie du clocher par les Huguenots, épidémies de pestes…
En 1824, la commune absorbe la commune voisine de Bourgneuf.
À partir du, Loury souffrit de l’exode rural, des trois guerres, et en particulier des combats de juin 1940, opposant l'armée française en déroute et les colonnes allemandes fonçant sur Orléans.
Buksa
Localisacion
La lenga es parlada dins los districtes indians de Nainital e de Bijnor, dins l'estat d'Uttar Pradesh.
Classificacion
Lo buksa fa partida del grop tharu de las lengas bihari, una branca de las lengas indoarianas, que fan partida de la familha indoeuropèa.
Maithili
Lo maithili es una lenga indoariana parlada en Índia e en Nepal.
Localisacion
En Índia la lenga es parlada dins lo nòrd de l'estat de Bihar. Lo magahi es parlat tamben en Nepal, dins las planas del Sud, una region coneguda sos lo nom de Tarai. Lo nombre de locutors es pas aisit de saver, que fòrça maithilis en Índia lo veson coma un dialècte e preferisson, declarar l'indi coma lor lenga mairala dins los recensaments. En Nepal, es la segonda lenga la mai parlada, après lo nepalés.
Classificacion dialèctes
Lo maithili fa partida de las lengas bihari, una branca de las lengas indoarianas, que fan partida de la familha indoeuropèa.
Mescola
Mescola (Mescoules en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [meʂ’kulɒ]. Las fòrmas ancianas son Parochia Sancti Martini de Mescola en 1131, Moscola en 1365. Mescola es un nom isolat e las proposicions toponimicas mancan o son mal asseguradas. Per Chantal Tanet e Tristan Hordé, la finala -a orienta cap a un nom d'òme galloroman sgut de villa. Mascula dona un resultat solament se la vocala -u-, brèva dins aquel nom, es venguda longa. Siquenon, -u- dispareis. Per lo site de las comunas de Dordonha, lo nom es escur, mas i a benlèu un ligam emb l’occitan mescola, « domaisèla (insècte) » o, al sens figurat, « garnidura de metal »,.
Raismes
Raismes es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Ciutat situada al Nòrd de Valencianas amb un accès per la sortida de la autoroute A23 , Raismes possedís, amb Sant-Amand-las-Aigas e Wallers, un grand bòsc dominat al sud pel terril de Sabatier, elevat de mai de 100 mètres.
Ville située au Nord de Valenciennes avec un accès par la sortie de l'autoroute A23 , Raismes possède, avec Saint-Amand-les-Eaux et Wallers, une grande forêt dominée au sud par le terril de Sabatier, haut de plus de 100 mètres.
Istòria
vignette|Esquèrra|Voga de la [[ancian tramvia de Valencianas, #que desservit la vila de 1881 a 1964, a l'epòca de la tracció vapor]] vignette|none|La carrièra Henri-Dupré pendent lo [[Dintratz-doas-guèrras, amb, a drecha, la plataforma de la ancian tramvia de Valencianas.]]
vignette|none|La rue Henri-Dupré pendant l'[[Entre-deux-guerres, avec, à droite, la plate-forme de l'ancien tramway de Valenciennes.]].
Évora
Evora es una vila de Portugal, en Alentejo. Sa populacion èra estimada a 39,515 abitants, en 2001, e 55,420 en lei "concelho". Sa superficia totala es 1308,25 km².
Féricy
Féricy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Anarcoprimitivisme
thumb|right|Bandièra verda e negra de l'anarcoprimitivisme L'anarcoprimitivisme es una doctrina politica que s'apieja sus un reget radical de la civilizacion industriala, considerada coma la font principala de las divèrsas formas d'alienacion que pesan sus la libertat umana; es una critica anarquista de las originas e del progrès de la civilizacion e fa tanben partida del ecologisme radical.
Concèptes
Segon los primitivistas, abans l'arribada de l'agricultura, los umans vivián dins de tribús nomadas qu'èran socialament, politicament e economicament egalitàrias. Sense aver cap de ierarquia, aquestas tribús son vistas de còps coma una personificacion precursora de l'anarquisme. John Moore ditz que l'anarcoprimitivisme cèrca de descobrir, desfisar e abolir totas las formas de poder qu'estructuran l'individú, las relacions socialas e las interaccions amb lo mond natural. Los primitivistas pretendon que coma resultat de l'agricultura, las societats son vengudas progressivament pus dependentas dels procèssus tecnologics e de l'estructura de poder que sorgiguèt de la division del trabalh e de la ierarquia. Los primitivistas son pas d'acòrd sul gra de preséncia de l'orticultura dins una societat anarquica: encara que mai d'un crei que la permacultura deuriá aver una utilitat, d'autres militan per una subsisténcia estrictament caçaira-culheira. Malgrat son refús cap al scientifisme, lo primitivisme s'es basat sus la cultura antropologica e l'arqueologia. Dins la darrièra mitat del sègle XX, mantuna societat qu'abans èra vista coma barbara es estada examinada per d'academicians qu'an verificat que los primièrs umans vivián dins un estat de patz e prosperitat relativas. Per exemple Frank Hole, un especialista de l'agricultura "primairenca" e Kent Flannery, un especialista de la civilizacion centroamericana, an constatat que.
Tièla
250px|right|thumb|Tièla a la setòria
Istòria
La tielle èra un biais pels paisans o pescaires d'aver un repais complet que se podiá conservar d'unes jorns. E mai nos venga das migrants de Gaeta dau sègle XIX, podem dire qu'es una derivacion de las empanadas d'Espanha. En effiech los espanhòls contrarotlavan lo pais de Gaeta entre los sègles XVI e XVII.
La tièla foguèt a l'encòp importada e e tornar adaptada pels immigrants italians de la fin dau sègle XIX. Adriana Verducci foguèt la primièira a la commercializar en 1937.
Compausicion
Es una mena de torta de color iranja, qu'es garnida amb de pofre, e de salsa tomata. La pasta es una pasta de pan. Se manja tebesa o freja. Se pòt crompar a Seta e dins los vilatges dau pais de Taur dins de Tielariás.
Moïta
Geografia
Moïta (Moita, En la siá graphie corse) se tròba en lo centre-es de la Corsega, en la pieve de la Ressèga, a la orée de la Castagniccia (paraula a paraula : la châtaigneraie) a 20 km de las plajas de la plana orientala, a 40 km de Corte (al centre de l'isla) e 23 km de Aleria, anciana capitala de la Corsega romaine. A una altitud mièja de 450 m, lo vilatge dominat, a l'Èst pel mont Sant'Appianu (1100m), se tròba sus un territòri de mièges tucs (ancianas tèrras a vinhas) descendent al Sud Es cap a la Bravone, #que se tira en la Mediterrani tota prèpa. Ièr vilatge entre los mai poblats del costat de Moita Verde, Moita es demorat cap de-luòc del costat de Moita-Verde, e mai se compta pas mai uèi que 76 abitants, la chifra en prenent pas ne compta pas los nombroses abitants, principalament dels jubilats, en residint dins lo pòble pendent 6 mes de l'an. En lutant contra la désetification, coma nombre de pòbles de montanha dins l'isla, Moita coneis uèi un regain d'activitat mercés a la ramaderia (pòrcs, cabras, vacas) #que manten una vida economica e manten l'esperança d'un renouveau. Lo bastiment de gîtes communaux o particulars a permeses dins lo pòble de se dobrir al torisme. Los nombroses bastiments nòvas, la restauracion empresa de l'abitat ancian sembla confirmar aquela renaissance.
Moïta (Moita, dans sa graphie corse) se trouve dans le centre-est de la Corse, dans la pieve de la Serra, à l'orée de la Castagniccia (mot à mot : la châtaigneraie) à 20 km des plages de la plaine orientale, à 40 km de Corte (au centre de l'île) et 23 km d'Aleria, ancienne capitale de la Corse romaine. À une altitude moyenne de 450 m, le village dominé, à l'Est par le mont Sant'Appianu (1100m), se trouve sur un territoire de moyennes collines (anciennes terres à vignes) descendant au Sud Est vers la Bravone, qui se jette dans la Méditerranée toute proche. Hier village parmi les plus peuplés du canton de Moita Verde, Moita est resté chef-lieu du canton de Moita-Verde, bien qu'il ne compte plus aujourd'hui que 76 habitants, le chiffre ne prenant pas en compte les nombreux habitants, principalement des retraités, résidant au village pendant 6 mois de l'année. Luttant contre la désetification, comme nombre de villages de montagne dans l'île, Moita connaît aujourd'hui un regain d'activité grâce à l'élevage (porcs, chèvres, vaches) qui maintient une vie économique et entretient l'espoir d'un renouveau. La construction de gîtes communaux ou particuliers a permis au village de s'ouvrir au tourisme. Les nombreuses constructions nouvelles, la restauration entreprise de l'habitat ancien semble confirmer cette renaissance.
Istòria
Moïta A #èsser la pàtria del convencional Andrei (1733 - 1815) #que refusa de votar la mòrt de Louis XVI. #Èsser egalament lo pòble natal del baron d'Empèri Morandini (1766- 1831). La siá mai granda glòria demòra benlèu d'aver-i aculhit n'en agost 1836 Padre Albini, uèi béatifié, vengut de lo sieu coan de Vico per portar la bona paraula als abitants del pòble. La tradicion lududa atribuissi la realizacion d'un miracle #que testificaria encara la fontaine situada près de la Granda Crotz a l'intrada del pòble, e #que Padre Albini #elevar coma marca de lo sieu passatge. A, en lo tumulte dels eveniments #que #marcar aquela epòca, Moita #prene lo partit de Pascal Paoli #que li caliá venir lo General de la Nacion corse, primièr estat democratic de l'Euròpa, #que Louis XV #annexar de manièra brutala a lo sieu reialme.
Moïta a été la patrie du conventionnel Andrei (1733 - 1815) qui refusa de voter la mort de Louis XVI. Il fut également le village natal du baron d'Empire Morandini (1766- 1831). Sa plus grande gloire reste peut-être d'avoir accueilli en août 1836 Padre Albini, aujourd'hui béatifié, venu de son couvent de Vico pour porter la bonne parole aux habitants du village. La tradition lui attribue la réalisation d'un miracle dont témoignerait encore la fontaine située près de la Grande Croix à l'entrée du village, et que Padre Albini éleva comme marque de son passage. Au, dans le tumulte des événements qui marquèrent cette époque, Moita prit le parti de Pascal Paoli qui devait devenir le Général de la Nation corse, premier état démocratique de l'Europe, que Louis XV annexa de manière brutale à son royaume.
Jumilla
Jumilla es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
(100454) 1996 SA6
(100454) 1996 SA6 es un asteroïde.
Vius (Tarn)
Vius (Vieux en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Las atestacions son Viantium, al sègle VI, Viancio en 961, Viaus en 1259, Viousso en 1382, Vieucio en 1444. Lo nom sembla venir de *viantium, mot de bas-latin derivat de viare, « viatjar », ambe lo sens d'« estacion, relai »,. Lo començament de l'evolucion a partir de *Vianç- es una vocalizacion de -n en -u davant [-s], coma per exemple a Confolèuç < *Confolenç.
Blòc 0410
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Sa superfícia es de 0.
Castèth de Gramont (Lomanha)
200Px|thumb|left|Portau deu castèth de Gramont Lo castèth de Gramont (situat a Gramont en Lomanha dens l'actuau departament francés de Tarn e Garona) que ho proprietat de Simon de Montfòrt e aqueth que'u balhè a Odon de Montaut lo son lòctenent. 200px|thumb|Castèth de GramontAu sègle XIV un castèth navèth que ho bastit sus lo purmèr deu quau be'n demora pas sonque la tor Simon de Montfòrt. Que ho modificat a la Reneishença.
Guarujá
Guarujá es una vila de l'estat brasilièr de São Paulo. Sa populacion èra estimada a 305 171 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 142,6 km².
Règne (biologia)
Un règne es una categoria de classificacion dels organismes vius.
La classificacion en dos grops (vegetal / animal) a evoluit per arribar a la constitucion dels cinc règnes del viu.
D'aprèp la classificacion en 5 règnes, al cors de l'evolucion cellulara dels organismes s'es producha una copadura fondamentala que distinguís lo grop dels eucariòtas e lo dels procariòtas.
Los procariòtas son unicellulars, e lor material genetic es pas entampat dins un nuclèu. An d'enzims localizats dins la paret cellulara e se multiplican per scissiparitat. Constituisson lo primièr règne.
Los eucariòtas pòdon èstre unicellulars o pluricellulars. Los eucariòtas unicellulars son apelats de protistas e constituisson lo segond règne.
Enfin, los eucariòtas pluricellulars son devesits en 3 règnes, los campairòls, los metafitas (vegetals clorofillians) e los metazoaris (animals pluricellulars).
En biologia, la classificacion scientifica tradicionala es tala que cinc règnes devesisson lo monde vivent :
Vejatz règnes del viu per una discussion de las modificacions portadas a aquesta classificacion tradicionala
Lista dels presidents de Mexic
thumb|right|160px|Bandièra de Mexic. Quand Mexic venguèt independent d'Espanha en 1821, la primièra forma de govèrn del país foguèt la monarquia. Agustín de Iturbide venguèt emperaire amb lo nom d'Agustín I, e governèt fins en 1823.
En 1824 Mexic venguèt una republica. Guadalupe Victoria foguèt lo sieu primièr president e governèt fins en 1829.
Après una invasion francesa en 1864, Mexic tornèt èsser una monarquia. Maximilian foguèt emperaire amb lo nom de Maximilian I. En 1867 foguèt depausat per Benito Juárez e fusilhat. Mexic tornèt a èsser una republica.
Vaquí la lista dels presidents e emperaires de Mexic dempuèi l'independéncia, en 1821.
Govèrn Conservador
(sèti en la Ciutat de Mexic)
Presidents aprèp l'amendament constitucional de 1926
Aprèp l'amendament constitucional de 1926, lo periòde de govèrn dels presidents eligits aprèp 1928 augmentèt a 6 ans sense possibilitat de reeleccion. Aprèp l’eleccion presidenciala de 1934, tots los presidents eligits governèron durant 6 ans.
(100464) 1996 TE15
(100464) 1996 TE15 es un asteroïde.
Librilla
Librilla es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
Verdilly
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
95Km de París / 40Km de Soissons / 55Km de Rems
95Km de Paris / 40Km de Soissons / 55Km de Reims
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Martin-du-Vivier
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Panèl d'indicacion d'un tunèl en França
Lo panèl d'indicacion d'un tunèl es un panèl de senhalizacion carrat de fons blau, bordat d’un listèl blanc, portant en son centre un pictograma de color blanca representant lo fronton d'un tunèl rotièr.
Blòc 0411
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
(100638) 1997 VS2
(100638) 1997 VS2 es un asteroïde.
Blòc 0411
Sa superfícia es de 0.
Ramillies (Nòrd)
Geografia
thumb|Çò [[Canal del Escaut a Ramillies]]
thumb|Le [[canal de l'Escaut à Ramillies]]==Istòria==
Lorca
Lorca es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
(100645) 1997 VP8
(100645) 1997 VP8 es un asteroïde.
Castèth de Miglòs
300px|thumb|Castèth de Miglòs Lo castèth de Miglòs que's troba dens lo comtat de Fois (dens lo departament francés d'Arièja)
Chauvirey-le-Châtel
Chauvirey-le-Châtel es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunautat de comunas dau Briançonés
La comunautat de comunas dau Briançonés es una comunautat de comunas francesa, situaa dins lo departament daus Auts Aups en region Provença-Aups-Còsta d'Azur. Lo chapluec es Briançon. La comunautat creaa lo 28 de decembre de 1995, amassa 13 comunas e 20 987 abitants (2014), per una superfícia de 843,75 km2.
Chauvirey-le-Châtel
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lòis Nicolau
Lòis Nicolau (Louis Nicolas en francés) (15 d'avost de 1634 a Aubenàs -?) fuguèt un Jesuista occitan e francés, autor d'estudis remarcables sobre l'America delh Nòrd, tant en lingüistica e etnografia coma en istòria naturala.
Sa vida
Naissegut en Vivarés, vèrs Aubenàs (onte, despuèi 1603, i aviá un collègi de Jesuistas), venguèt membre de la Companhiá de Jèsus en 1654 a Tolosa e fuguèt ordenat en 1663. Mandat per missionari en Nòva França, arribèt en 1664 en Canadà ont demorèt entrò 1674 o 1675.
Aculhit alh collègi daus Jesuistas de Sillery (localitat vesina de la vila de Quebèc ), sejornèt tres ans dins l'encontrada, sobre las ribas delh fluvi de Sant Laurenç, ont aprenguèt l'algonquin, lenga que'n venguèt un especialista.
De 1667 a 1671 alternèt los sejorns a Sillery e las missions en Outaouais, a Chagüamigon (alh bòrd delh Lac Superior, près de la vila actuala d'Ashland en Wisconsin), enfin a Tionontoguen vèrs los Agniers (d'Iroqueses, sedentaris contràriament aus Algonquins, e que lhor lenga es d'una familha diferenta — que Nicolau coneissiá pas).
Tornat a Sillery en 1671, i demorèt entrò 1673 per curat, levat d'una brèva mission a las Sept Isles. Fuguèt puèi mudat a Batiscan, possession senhorala daus Jesuistas en amont de la vila de Quebèc, a un pòst administratiu, avans de tornar en França.
Es notòri que Nicolau èra gaire presat per sos superiors (se li reprochava de negligir sos devers de missionari e, ço sembla, se comportèt pas totjorn ben envèrs los Amerindians). Segon Guy Tremblay, son biograf, aiçò explica la multiplicitat de las missions que li fisèron sens que donèsse satisfaccion. En conflicte amb sa ierarquia, quitèt l'òrdre daus Jesuistas en 1678, après son retorn de Nòva França, e se sap pas çò que devenguèt puèi. D'istorians an afirmat sens pròva que defuntèt en 1682, mai d'elements suggerisson qu'èra en vida en 1700.
Son òbra
Lòis Nicolau es autor d'òbras restadas ineditas entrò recentament, que la Companhiá de Jèsus n'autorizèt pas jamai la publicacion.
Histoire naturelle de l'Inde occidentale
Lo manuscrit originau de 196 paginas es conservat a la Bibliotèca Nacionala de França. Es signat de las inicialas M. L. N. P. (çò es: Messire Louis Nicolas Prêtre) e escrit de la meteissa man que la gramatica. Es una descripcion de la flòra e de la fauna, que balha de noms dins las lengas amerindas.
Codex canadiensis
Lo manuscrit originau de 79 paginas es proprietat delh Gilcrease Museum a Tulsa en Oklahoma (aus Estats Units d'America). Se pòt datar aproximativament de 1700. Mai que siaja pas signat, generalament s'atribuís ara a Lòis Nicolau (çò que suggerís qu'èra en vida en 1700). Es un recuèlh de 180 dessenhs consagrat aus Amerindians, a lhor tecnicas, e a l'istòria naturala de Canadà.
Autras òbras
D'autras òbras existisson, per exemple un Traité des animaux conservat a la Bibliotèca Nacionala de França. D'autras encara daupeguèron existir; en particular, la gramatica algonquina anóncia «deux dictionnaires fort amples» francés-algonquin e algonquin-francés.
Trannes
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Abel (ominid)
Abel ei teh nom d'un ominid fossil (sonque s'a trapat aquest solet individú) descurbert d'Australopithecus bahrelghazali. Abel siguec trapat en gèr de 1995 en Chad, ena region de Kanem, peth paleontològ Michel Brunet (1) qu'aperèc eth fossil Abel tà aunorar eth sòn proche amic Abel Brillanceau, qu'auia mòrt de malaria en 1989. Es despulhes d'Abel son sonque un troç de maissa e pr'açò se sap plan pauc de son estil de vida. Es pauques dents confermen qu'ère deth genre d'Australopithecus, ei un dusau premolar samb ua corona ampla de tipe molar qu'ei disparièr deth fossil aperat Lucy, un Australopithecus afarensis.
Tà véder tamben
Referències
1. Brunet, M., Beauvilain, A., Coppens, Y., Heintz, É., Moutaye, A.H.E et Pilbeam, D. (1995) - « The first australopithecine 2,500 kilometres west of the Rift Valley (Chad) », Nature, 378, pp. 273-275.
(100669) 1997 WK50
(100669) 1997 WK50 es un asteroïde.
Blòc 0412
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Sa superfícia es de 0.
Shanghai
thumb|right|250px|Los [[gratacèls de Shanghai]] thumb|right|250px|Localizacion en China Shanghai (en chinés: ) es la pus granda vila de China en tèrmes de populacion e que ten un dels pus important airal metropolitan del mond, amb mai de 20 milions de personas. Situada al centre de la còsta èst chinesa prèp de la desbocadura del riu Yangzi, la vila es administrada coma una municipalitat amb reng de província.
Consumerisme
Lo mot « consumerisme » a mai d'un sens :
Shanghai
A l'origina vila de pesca e textils, Shanghai cresquèt en importància al sègle XIV mercé a la situacion favorabla del seu pòrt e coma vila dobèrta al comèrci internacional pel Tractat de Nanking de 1842. La ciutat floriguèt coma un nos del comèrci entre Orient e Occident, e venguèt un centre multinacional de la finança e dels afars dins los ans 1930. La prosperitat de Shanghai foguèt interrompuda aprèp 1949 per la presa de poder comunista e l'arrèst de l'investiment estrangièr que ne'n seguèt. Las reformas economicas de 1990 aguèron per resultat un fòrt desvolopament economic e financièr, e en 2005 Shanghai venguèt lo port de cargo pus actiu del mond.
Consumerisme
Defensa dels consomators
Son sens primièr, segon l'etimologia anglesa « consumer », que significa « consomator », es aquel de l'accion concertada de consomators per tòca de defendre lors interesses fàcia a las entrepresas. Lo tèrme es atestat a partir de 1915 per l'Oxford English Dictionary amb per definction :.
Las raíças son ja ancianas e venon d'una part al Movement de las Cooperativas de consomacion actiu pendent tota la segonda mitat del sègle XIX, e d'autra part a las diferentas ligas e associacions reünissent coma al Danemarc al començament del sègle, de femnas crompairas e ont se creèt en 1935 un Conselh economic per la proteccion dels consomators.
Lo movement ven al vam als Estats Units d'America e al Canadà ont en 1967 foguèt creat lo Department of Consumer and Corporate affairs. A partir de la fin dels ans 1970 apareguèron en Euròpa una seriá de legislacions volent protegir lo consomator: França (1978), Àustria (1979), Belgica (1991), Soïssa (1992).
Sens donat pels sociològs
Jean De Munck pausa la question.
Autres usatges
Un usatge corrent tend a utilizar lo mot « consumerisme » coma l’epistemè associat a la societat de consomacion. S’agiriá d’una ideologia ont la consomacion de bens pren una importança capitala, aquela situacion essent plan illustrada dins lo roman Les Choses de Georges Perec.
Ne faguèron aquel usatge d'analistas, ensagistas, demografs (Emmanuel Todd, eca.), filosòfs (Bernard Stiegler, etc.) o de grops engatjats coma las associacions denonciant la subreconsomacion.
Lorquí
Lorquí es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
Mosqueta
thumb|250px|Mosqueta en Afganistan Una mosqueta o mesquita (catalanisme ?) es un luòc de culte per lei fidèus de l'islam, lei musulmans. Lo mot occitan de mosqueta ven de l'arabi masjid (plurau masājid).
Ròtle de la mosqueta
La foncion majorala de la mosqueta es de servir de luòc d'amassada ai musulmans per que se i pòscan acampar e pregar. Dau ponch de vista arquitecturau, lei mosquetas an evolucionat significativament dempuei leis espacis a l'aire liure que constituissián lo tipe de la mosqueta de Quba coma la Masjid An Nabawī dau sègle VII. Uei la màger part dei mosquetas tenon de copòlas elaboradas, de minarets e de salas per pregar. Culturalament, son simplament de luòcs per adorar mai tanben per aprene l'islam e conéisser d'autrei fidèus.
Craintilleux
Craintilleux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Jeandelaincourt
Jeandelaincourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
(Veire lo luòc consagrat dins lo pòble)
(Voir le site consacré au village)
Eliseu Reclus
Vida
Nais dins una familha protestanta sortida del Fleis, en Perigòrd. Lo paire Jacques es un pastor e ensenhaire a Santa Fe. En 1842, als dotze ans, quita l'ostal del paire amb lo fraire ainat, Elias, per se ganhar la vida e conéisser lo monde. Va en Alemanha.
La revolucion de 1848, a París, càmbia l'orientacion intelectuala d'Elisèu, que va apondre a sas lecturas Saint-Simon, Charles Fourier, August Comte e Lamennais. Elisèu frequenta alara las classas de Carl Ritter, professor de geografia a l'Universitat de Berlin, autor de "La geografia dins sa relacion amb la natura e l'istòria de l'òme", una òbra inacabada de dètz volums, escrichs entre 1822 e 1859, una de las òbras fondamentalas de la geografia comparada que serà completada mai tard per la "Geografia Universala" del quite Elisèu Reclus, inclusent los estudis d’Euròpa, d’America e d’Oceania.
Pendent lo sètge de París en 1870, escriguèt una òbra per sosténer la Comuna de París e foguèt empresonat puèi fòrabandit.
Anarquisme
Elisèu Reclus èra un militant dels mitans anarquista, èra tanben en relacion amb nombre de personas del movement libertari de l'epòca. Uèi, es vist coma un precursor de l’ecologia sociala que serà desvolopada mai tard per Murray Bookchin.
Vegetarisme
Lèu rebutat per la carn, Elisèu Reclus èra un vegetarian convencut. Partejava aquela concepcion amb lo fraire Elias.
Anost
Anost es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
thumb|left|Glèisa de Anost Perché a una altitud d'unitat|550|m, lo pichon vilatge de Anost se situa a la cœur de la Nautor-Morvan montagnard, mai justament en la part nòrd de la region del Nautor Folin e del Mont Beuvray a las reünions massivas, arrodonits o tabulaires, separats per vallées sovent dintradas, a pendentas raides. Anost A per vesins los pòbles de Arleuf e de Cussy-en-Morvan.
D'un punt d'enguarda géologique, la Nautor-Morvan montagnard a compausat de divèrs granites e d'un conjonch complèxe de ròcas volcano-sédimentaires, als sòls generalament acides (pH vesin de 5) e principalament desprovesits de calcaire.
Plan adaigat, la Nautor-Morvan montagnard connait una pluviométrie annala importanta (d'unitat|1600|mm a unitat|2000|mm  seguenta las reünions).
Lo bòsc domina lo païsatge. I alternen de bòsques de feuillus (hêtres, roures) e de bòsques de résineux (importants plantacions de avets, de épicéas, de douglas), bòsques mixtes e zònas de tourbière. L'espleitacion forestala i es doncas importanta (la enrésinement va creissenta).
thumb|left|Église d'Anost Perché à une altitude de 550 m, le petit village d'Anost se situe au cœur du Haut-Morvan montagnard, plus précisément dans la partie nord de la région du Haut Folin et du Mont Beuvray aux sommets massifs, arrondis ou tabulaires, séparés par des vallées souvent encaissées, à pentes raides. Anost a pour voisins les villages d'Arleuf et de Cussy-en-Morvan.
D'un point de vue géologique, le Haut-Morvan montagnard est composé de divers granites et d'un ensemble complexe de roches volcano-sédimentaires, aux sols généralement acides (pH voisin de 5) et principalement dépourvus de calcaire.
Bien arrosé, le Haut-Morvan montagnard connait une pluviométrie annuelle importante (de 1600 mm à 2000 mm suivant les sommets).
La forêt domine le paysage. Y alternent forêts de feuillus (hêtres, chênes) et forêts de résineux (importantes plantations de sapins, d'épicéas, de douglas), bois mixtes et zones de tourbière. L'exploitation forestière y est donc importante (l'enrésinement va croissant).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Se pòt pas pas parlar de Anost sens evocar los gisants (Jehan e Isabeau de Roussillon) dins la glèisa sul bas-costat esquèrra, lo castèl de Roussillon (dicha lo vièlh castèl) o encara la capèla Santa-Clara de Velée.
On ne peut pas parler d'Anost sans évoquer les gisants (Jehan et Isabeau de Roussillon) dans l'église sur le bas-côté gauche, le château de Roussillon (dit le vieux château) ou encore la chapelle Sainte-Claire de Velée.
Mar de China Orientala
thumb|right|300px|Situacion de la mar de la China Orientala La mar de China Orientala es una mar costièra de l'èst d'Asia e forma una part de l'ocean Pacific. Cobrís una aira de 1,249,000 km². Es limitada a l'èst per las illas japonesas de Kyushu e Ryukyu, al sud per Taiwan e a l'oèst per la China continentala. Es religada amb la Mar de China Meridionala per l'estrech de Taiwan, e amb la mar de Japon per l'estrech de Corèa; al nòrd, se dobrís sus la mar Jauna.
Los territòris ribairencs de la mar son (en començant al nòrd e en seguir dins lo sens de las agulhas del relòtge): la Corèa del Sud, Japon, Taiwan e la Republica Populara de China. En chinés se sona la mar de l'Èst (东海, Dong Hai), en japonés 東シナ海 (Higashi Shina Kai) e en corean 동중국해 (Dong Jungguk Hae). En Corèa de vegadas tanben la dison mar del Sud (Nam Hae).
Entre autres, i desboca lo fluvi blau o Yangtzi. A part de las illas mencionadas, per la còsta chinesa s'i tròban las de Chongming, Putuoshan e Zhoushan, e al nòrd de l'archipèla de Ryukyu i a las illas Senkaku, administradas per Japon e reclamadas per China.
Òrcs
Òrcs (Orx en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [ɔrks]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Martinus de Oreso, Oresum, en latin, aus sègles XI-XII, Oresc, Ors, Os aus sègles XI-XII, Oresk en 1242, Aqua de Stang d'Oresk prope Labenne en 1255, Orst (mapa de 1714), Orx (mapa de 1733).
La prumèra fòrma, Oreso (deu cartulari de Dacs), que contién ua cacografia, la letra o finala que representa probablament -c etimologic qui's tròba dens las atestacions seguentas. Lo nom que correspón a l'epòca aquitanica e qu'ei format benlhèu de oru, « proprietat agricòla, sòu » (ur, « aiga, en basco », per J.B. Orpustan) e de eski, « biule, vèrnhe, tremble, tot arbo qui's plai dens l'aiga », çò qui dona lo sens generau de « sòu propici a aquera vegetacion », coërent dab la natura deu lòc, format de braus. L'origina deu nom, pr'aquò, ei pas assegurada. La fòrma recenta deu nom qu'ei diuvuda a ua metatèsi : *òresc > *òrsc (dab un -c qui risca afebli's en -t, véder l'atestacion de 1714) > òrcs; la metatèsi que sauva probablament lo timbre de l'oclusiva c.
Nòtas
[
Castèth de Ròca Fixada
thumb|200px|left|Castèth de Ròca Fixada Lo castèth de Ròca Fixada que ho ua hortelessa deu comtat de Fois qui resistè duran la Crosada Albigesa. thumb|200px|Castèth de Ròca FixadaQue ho presa au comte de Fois Rogèr-Bernat III peu rei Felip III de França (Felip lo Hardit). Que ho avalit en 1632 per òrdi deu rei de França Loís XIII.
Mazarrón
Mazarrón es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
Virac
Virac (Virac en francés) es una comuna lengadociana de Segalar situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Viragio, cap a 1100, Virag, en 1135, e segon Negre, Virac ven del nom latin d'òme Virius amb lo sufixe -acu-, latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Virac èra donc benlèu una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Virius. La causida de Negre supausa l'absorcion del segond -i- per -r-. Totjorn amb -acum, Dauzat e Rostaing considèran que lo nom de persona es un nom gallés d'òme, *Viros, causida qu'es pas luènh de la de Xavier Delamarre, Vīrios (de l'adjectiu vīro-, « just, vertadièr », diferent de viro-, « òme »); per Delamarre, lo nom d'origina seriá Uīriācon (aquò supausa tanben l'absorcion posteriora del segond -i-, fenomèn que, totjorn per Delamarre, sembla pas automatic : lo meteis etime mena segon el a Viriat e a Virieu , luòcs arpitans).
Vastin Lespin
Vastin Lespin (Pau, lo 6 de heurèr de 1817 - Pau, lo 21 de heurèr de 1897- en Francés Jean-Désiré -Vastin qu'èra lo son chafre- Lespy) qu'ei un deus màgers filològues occitans qui, dab l'ajuda deu paleografe e achivista deus Baishs Pirenèus (uei Pirenèus Atlantics), e harguè un diccionari bearnés e gramaticas bearnesas (ua quitament en anglés). Que vadó a Pau en ua familha de sartos. Après estudis de letras que ho professor au licèu de Pau. En 1858 que publiquè la soa Grammaire Bearnaise e que he coneishenças deu son futur amic e collaborator scientific vadut en region parisenca : Pau Raimond.
Lo son diccionari titolat Dictionnaire béarnais ancien & moderne qu'ei un tribalh apregondit de recèrca lexicografica qui amassa las paraulas trobadas dens los tèxtes bearnés despuish l'Etat Mejana dinc au sons temps e shens ne cambiar la grafia d'origina. Qu'amassa atau las paraulas bearnesas de totas las epòcas e de tots los nivèus de lenga. Qu'ei atau qui mantuas paraulas qu'i son mentavudas dab mantuas versions e,a còps, dab ua fòrma ipercorregida. L'òbra de Lespin que's basa sus ua grana erudicion bearnesa mes tanben ispanisanta e sus la coneishença d'autes parlars e d'autes filològues occitans ; que cita regularament Frederic Mistral o l'abat Sauvatges, per exemple, entà illustrar tau o tau paraula bearnesa (o ua varianta pròcha) mentavuda per eths.
Que ho considerat com un mèste peus felibres de l'Escòla Gaston Febus, mes que's morí un an arron de la fondacion de l'associacion. Los felibres que hasón pausar ua placa en aumatge a Lespin suu davant de la casa de Pau on demorè (a la carrèra Manescau Joffre).
Saint-Pierre-en-Faucigny
Saint-Pierre-en-Faucigny en arpitan (Saint-Pierre-en-Faucigny en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Se situa entre Bonneville e La Ròca-sus-Foron, a la confluence entre lo Hita e la Arve. La municipalitat possedís la siá pròpria sortida de autoroute.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al, la distincion de Rumilly en Faucigny compreniá quatre parròquias, Sant-Pierre, Sant-Laurent, Sant-Maurici-de-Rumilly, Passeirier, aital coma sèt caserius. S'estend alavetz sus vint quilomètres cairats, en un luòc extrèmament variat e pittoresque, de la despunta de Andey, en mai de 1 800 mètres d'altitud, a las ricas planas dels bòrds de la Arve.
Lo castèl de Sant-Pierre-en-Faucigny e aquel de Sant-Laurent, se fan cara de part e d'autra de la vallée, en en dominant la Gargamèla de las Éveaux, ont flueix la Hita a una granda prigondor. Comandan alavetz la rota de Anecí a Bonneville per Thones. Lo senhor viu lo castèl de Sant-Pierre, banc de la châtellainie e de la justícia seigneuriale. Los dreches de peatge an requectat per los sieus officiers al pont sul riu.
Au, la seigneurie de Rumilly en Faucigny comprenait quatre paroisses, Saint-Pierre, Saint-Laurent, Saint-Maurice-de-Rumilly, Passeirier, ainsi que sept hameaux. Elle s'étend alors sur vingt kilomètres carrés, dans un site extrêmement varié et pittoresque, de la pointe d'Andey, à plus de 1 800 mètres d’altitude, aux riches plaines des bords de l'Arve.
Le château de Saint-Pierre-en-Faucigny et celui de Saint-Laurent, se font face de part et d'autre de la vallée, en dominant la Gorge des Éveaux, où coule la Borne à une grande profondeur. Ils commandent alors la route d'Annecy à Bonneville par Thones. Le seigneur habite le château de Saint-Pierre, siège de la châtellainie et de la justice seigneuriale. Les droits de péage sont perçus par ses officiers au pont sur la rivière.
Lista dels presidents d'Indonesia
thumb|right|120px|Blason d'Indonesia. Lo president es lo cap d'Estat e lo cap de govèrn d'Indonesia.
Nòta (¹): Soekarno perdèt lo poder executiu lo 11 de març de 1966, mas seguiguèt oficialament en la carga fins a un an mai serada.
Castèth de Lagarda
300px|thumb|Castèth de Lagarda Lo castèth de Lagarda dens lo comtat de Fois (uei en estat de rueinas) qu'èra compausat de quate tors arreligadas per cortias e andamis dab ostaus.
Que ho bastit enter 1063 e 1065 per Ramir I de Navarra, rei d'Aragon e comte de Barcelona. En 1212, durant la Crosada Albigesa, Simon de Monfòrt que'u balhè (dab la senhoria de Mirapeis) au son lòctenent Gui de Levís. Au sègle XIV, Francés de Levís que'u transformè en ua hortalessa varadada hornidas de las soas quate tors, puish, au sègle XVII, Loisa de Rocalaura, veusa de Lissandre de Levís-Mirapeis que'u transformè en palais.
Lo castèth que ho classat monument istoric shens qu'aquò b'estanqui la soa degradacion. Desempuish la fin deu sègle XX qu'ei en restauracion.
Ménarmont
Ménarmont es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Lo vilatge es limitrophe del departament de Meurthe-e-Moselle.
Le village est limitrophe du département de Meurthe-et-Moselle.
De 1977 à fin 2011, un centre d'enfouissement technique y accueillit chaque année 150000 tonnes de déchets ménagers et industriels. La saturation du site, déjà prévue pour juin 2005, a motivé un nouveau projet d'extension très contesté par les habitants des communes avoisinantes, à Bazien notamment.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Ménarmont Fasiá partida del ban de Nossoncourt fins en 1751, ont #passar al bailliage de Lunéville. En 1790, del district de Rambervillers, costat de Nossoncourt.
Ménarmont faisait partie du ban de Nossoncourt jusqu'en 1751, où il passa au bailliage de Lunéville. En 1790, du district de Rambervillers, canton de Nossoncourt.
Biologia
La biologia es la sciéncia de la vida.
La biologia, dau grèc bios (βιος) e logos (λογος), es la sciéncia de la vida. Aquesta generalitat etimologica recuèrbe mai d'una realitat :