cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lo Mas d'Agenés
Toponimia
La prononciacion es [lu'mas daʒe'nes]. Las fòrmas ancianas son Pompejac, avant lo sègle XIV, Manso Agenensi (homines de ~), en latin, en 1242-1255, Manso (de ~), en latin, en 1289, Manso (priori de ~), en latin, en 1293, Mansus Agennesii, en latin, en 1307-1317, Mansus de Agennesio, en latin, en 1307-1317, Mauszani, en latin, en 1307-1317, Manso (Lo ~), en 1326, Mas d'Agenois (Le ~), en francés (mapa dau sègle XVII).
Lo mot latin mansus avèva lo sens d'una explotacion rurala tribalhada per un tenencèir (Dauzat e Rostaing), pui prengot eventualament lo sens de petit vilatge, segon Ernèst Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié,.
Pompejac, ancian vilatge avant l'aparicion deu Mas, es basat sus un nom latin d'òme Pompeius, segon l'exemple dau Pompejac girondin, dab lo sufixe -acum, , latinizacion dau sufixe gallés -āco(n). Pompejac èra donc probablament una anciana grana propietat antica qu'avèva per mèste Pompeius. Curiosament, Bénédicte Boyrie-Fénié escriu Pompedius, shens s'explicar suu càmbiament
Revenac, adara un castèth, es sus l'emplaçament probable de l'estacion gallo-romana d'Ussubium. Revenac, s'èra una vilatge ancian e pas un transferiment de nom, ven d'un nom latin d'òme Revinus dab lo sufixe -acum (mès lo Revenac biarnés tira son nom de Jean de Rébénacq ).
Maurici Sarraut
Biografia
Acabada la guèrra tornèt al Senat tre 1918. S'impliquèt dins las questions que concernissián las contribucions indirèctas e las pensions abans de s'integrar a las comissions sus l'alcoòl, los sanatòris e los fosfats, demest d'autras tematicas... Lo 9 de genièr de 1921 foguèt elegit tornarmai d'un biais plan contundent e contunhèt d'intervenir suls aspèctes economics: camins de fèrre, lei suls loguièrs, e subretot sul regim de las pensions e l'alcòl industrial. En 1924, venguèt raportaire de la lei sus l'emplec dels mutilats de guèrra e d'aquela dels liquids alcolics. En 1925, se preocupèt dels dreches pausat per Alemanha sus l'importacion del rasim fresc, En 1926, lo fisc e encora l'alcòl industrial ; la lei monetària en 1928; lo sucratge e le molhatage dels vins en 1929. Foguèt reeligit lo 20 d'octobre de 1929 per 618 vòtes sus 724 exprimats, a egalitat amb son fraire. En 1930, parlèt dels aigats du Sud-Oèst, du mercat dels vins, du l'estocatge dels blats e farinas. En 1931, son intervencion sul monopòli de l'alcòl industrial, coma president de la commission de l'alcòl, foguèt son cant del cicne. En efècte, per letra del 29 de març de 1932, demissionèt de son mandat:. Effectivament ne demorèt lo director al meteis temps que lo director de consciença politica de son fraire.
Albert Sarraut li rendèt publicament aquel testimòni:.
Entre autres distincions, èra estat vice president de la premsa departamentala e republicana. Foguèt, amb Léon Bourgeois, l'un dels fondadors del partit republican radical e radical-socialista. En 1926, foguèt president del partit radical e radical-socialista. En 1924, venguèt delegat de França a la Societat de las Nacions.
Moriguèt assassinat lo 2 de decembre de 1943 davant son ostal a Tolosa.
Montgon
Montgon es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Heimersdorf
Heimersdorf en alemannisch ( Heimersdorf en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Mesnil-Rousset
Mesnil-Rousset en normand (Mesnil-Rousset en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Martainville (Eure)
Martainville en normand (Martainville en francés) es una comuna normanda administrada per lo departament d'Eure de la region de  Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Branville-Hague
Branville-Hague es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Castèl de Pèirapertusa
Lo castèl de Pèirapertusa es un ancian castèl catar situat dins lo departament d'Aude en la Region Occitània. Es lo centre del pichon parçan e de l'anciana senhoriá de Pèirapertusés.
Geografia
Lo castèl es situat sus la comuna de Dulhac jos Peirapertusa, dins lo departament d'Aude e la region de Lengadòc-Rosselhon, dins las Corbièras. Se tròba sus una cresta calcària a prèp de d'altitud, al naut d'un puèg que separa Dulhac del vilatge de Rofiac de las Corbièras, dominant garriga e vinhals. Posicion estrategica que permet a l'encòp de veire luènh dins las diferentas vals a l'entorn, de contrarotlar los pòrts o de comunicar de senhals al castèl de Querbús cap al sud.
Monthermé
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Castèl de Pèirapertusa
Istòria
Lo site èra ocupat pendent l'epòca romana dempuèi lo començament del sègle I AbC, coma o mostrèron d'excavacions recentas. En 806 apareguèron las primièras mencions del castèl dins l'Istòria. Es alara catalan e se nomenava Perapertusès. Apartenguèt al comte de Besalú, pichona vila situada en Catalonha entre Figueres e Olot, dins un tèxte de 1020. La primièra mencion del castèl data de 1070
Monthermé
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Castèl de Pèirapertusa
Istòria
Passèt apuèi dins lo comtat de Barcelona en 1111, puèi dins lo vicomtat de Narbona. A partir 1180, lo comte de Barcelona, Anfós II alara rei d'Aragon s'emancipèt de sa vassalitat al rei de França. La zona venguèt de facto una frontièra.
A l'epòca de la Crosada contra los Albigeses, èra lo fèu de Guilhèm de Pèirapertusa que, volent pas far sa somission, foguèt excomuniat en 1224. Aquel darrièr se sometèt aprèp l'escaç del sèti de Carcassona, e lo castèl venguèt una possession francesa en 1240. En 1242, Loís IX de França decidiguèt de lo refortir e d'i apondre una segonda partida, lo donjon "Sant Jòrdi", situat mai naut sus la cresta; lo donjon Sant Jòrdi es alara bastit en 1250-51, lo Donjon Vièlh e la glèisa de Santa Maria foguèron adobats. La situacion demorèt confusa dins la region fins a la signatura del tractat de Corbeil en 1258 daissant liures Catalonha e Lengadòc. Fixèt atal la frontièra just al sud del castèl de Pèirapertusa. Aquel, coma sos vesins, los castèls de Puèglaurenç e Querbús, es una de las fortalessas reialas que se tornèt bastir a la fin del sègle XIII per aparar la frontièra contra lo reialme d'Aragon puèi Espanha fins al sègle XVII.
En 1355, lo castèl es armat tornarmai per Enric II de Castelha, pretendent al tròn de Castelha, desfach a Navarete, foguèt autrejat pel rei de França Carles V de França a s'i refugiar. En 1542, Joan de Gravas, senhor de Serinhan, prenguèt lo castèl al nom de la Reforma, mas es a son torn pres e executat.
Una garnison i demorèt fins a la Revolucion Francesa alara que ciutadèla aviá pas gaire de valors dempuèi l'annexion del Comtat de Rosselhon en 1658. Lo castèl foguèt desclassificat coma plaça frontièra a l'ocasion del Tractat dels Pirenèus en 1659 e la fortalessa foguèt abandonada. Vendut coma Ben Nacional en 1820, las roïnas demòran fins a uèi. La primièra campanha d'adomament del monument comencèt en 1950.
Uèi
thumb|Rèstas de la glèisa de Santa Maria
Las roïnas aculhisson uèi prèp de 100,000 visitors cada an. Dominan dempuèi los vinhals de la region e lo vilatge de Dulhac (vinhal de las Corbièras).
Arribam per una carrièra que s'arrèsta just en dejós del bauç sus un parcatge, los visitors pòdon caminar un quart d'ora per far lo torn del castèl par l'èst e dintrar per la dintrada principala costat nòrd. Malgrat que lo castèl siá enroïnat, fòrça parets son encara quilhadas, e de salas son encara plan conservadas (subretot la capèla fortificada dins lo Bas Castèl).
Sigogne
Sigogne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.
Castèl de Pèirapertusa
Uèi
Per temps d'auratge o de ventada, la montada es fòrça desconselhada e sovent enebida per aparar los visitaires de l'eslhauç e de las limpadas dangierosas dins l'escalièr Sant Loís, que liga l'ancian castèl al donjon, que ja es fòrça limpant per temps bèl.
Sigogne
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Castèl de Pèirapertusa
Uèi
Lo bauç de calcari permet aisidament l'escalada e las vias arriban totas (o gaireben!) dins la cencha.
Sigogne
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Castèl de Pèirapertusa
Descripcion
Lo castèl mesura 300 mètres de long e 60 mètres de larg per la majora. La dintrada se trapa al nòrd e tot lo rèsta del castèl demòra inaccessible per de bauces que susplomba. Tot lo castèl es entornejat de barris plan ancorats al naut del bècs. Mas la muralha de la partida nòrd mai accessible es mai pertocanta qu'al sud que n'es compausada de fòrça fòrts penjals escalabroses. Es compausat de dos replans a l'èst e a l'oèst. Aquel de l'èst es bordat d'una cortina de 120 mètres de long jalonada par doas torres de dessenh mièg circular. Aquela cencha "bassa" conservèt son camin de ronda format de malons repausant sus de caboquets. Lo costat sud es aparat per l'a pic del bauç. L'angle nòrd-èst abriga la pòrta de dintrada. Se pòt observar sus aquel replan lo castèl primitiu del comte de Besalú e la capèla del sègle XII. Una anciana sèrva d'aiga es visibla prèp del castèl primitiu.
Sigogne
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Castèl de Pèirapertusa
Descripcion
Lo donjon vièlh es format de la glèisa de Santa Maria, romanica, e d'un lotgís, constituit de doas salas de vòltas superpausadas. Quatre sèrvas alimentavan lo castèl.
Sul replan oèst i a lo castèl pus recent quilhat sul ròc de Sant Jòrdi. Foguèt bastit sus l'òrdre del rei Sant Loís en 1242 per refortir la fortalessa. Per i accedir, un escalièr dit de Sant Loís gaireben vertiginòs poja lo long de la paret del ròc. Lo "donjon de Sant Jòrdi" es un castèl amb son pròpri sistèma de defensa capable de resistir als assalidors que capitèron a accedir a la fortalessa e possedissiá sa pròpria capèla dins lo donjon, la capèla de Sant Jòrdi de nau unica. thumb|center|600px|Lo Castèl de Pèirapertusa, vist dempuèi la comuna de [[Rofiac de las Corbièras.]]
Las roïnas del castèl son monument istoric dempuèi lo 19 de març de 1908.
Tannois
Tannois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Andalgalomys
Lo genre Andalgalomys recampa de rosegaires de la familha dels murids, apelats chaco mice pels anglofòns.
Menetou-Salon
Menetou-Salon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Bailly
Bailly pòt essèr:
Heimsbrunn
Heimsbrunn en alemannisch ( Heimsbrunn en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region deu Grand Èst.
Neuvecelle
Neuvecelle en arpitan (Neuvecelle en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bournonville
Bournonville es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Per la pichona istòria Bournonville es la municipalitat natala de Jehan II lo Grand de Bournonville ( 1310-1360 ) Chevalier vengut Chambellan del Rei de França Philippe VI de Valís, maridat a Mahaut Baronne de Fiennes
Pour la petite histoire Bournonville est la commune natale de Jehan II le Grand de Bournonville ( 1310-1360 ) Chevalier devenu Chambellan du Roi de France Philippe VI de Valois, marié à Mahaut Baronne de Fiennes
Genillé
Genillé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
Lo territòri communal a adaigat pel riu Indrois.
Le territoire communal est arrosé par la rivière Indrois.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Genillé Es un fòrça ancian vilatge #que lo nom n'apareis sus monedas dempuèi l'epòca mérovingienne. La granda familha #que fa dintrar Genillé en l'istòria es aquela de Adam Fumada, metgesa humaniste e grand servidor dels reis Charles VII e Louis XI. A ludut #que fa reconstruire la glèisa Santa-Eulalie (-) e #que comença a édifier lo castèl Adam Fumada.
Masquièras
Masquièras (Masquières en francés) es una comuna agenesa, situada dins lo departament d'Òlt e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Montceaux-Ragny
Montceaux-Ragny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Masquièras
Geografia
Comuna situada al limit del departament d'Òut.
Montceaux-Ragny
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Masquièras
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [mas'kjɛrɔ]. Las fòrmas ancianas son : Mascheriis (parrochia de ~), en latin, en 1271, Masqueyras (prior e capella de ~), en occitan, en 1326, Masqueriis (prior de ~) e Masqueriis (rector de ~) et Sancti Petri de Bonevalle, en latin, en 1520. Lo nom se pòt interpretar coma lo resultat del bas-latin masca, « fachilhièra », ambe'l sufixe -aria, mès Bénédicte Boyrie-Fénié constata qu'una parròquia auriá dificilament poscut admetre un nom atal. La masca es tanben l'agalancièr, lo garrabièr. Seriá donc un lòc ont veniá aquela espècia vegetala.
Istòria
La comuna se creèt en 1876 a partir de Tornon d'Agenés (la comuna de Tornon e lo canton de Tornon avián lo meteis perimètre a la Revolucion).
Andinomys edax
Se rencontra aquesta espècia en America del Sud : en Argentina, Bolívia, Chile e a Peró (IUCN).
Heiteren
Heiteren en alemannisch ( Heiteren en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Bourthes
Bourthes es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Anisomys imitator
Lo genre Anisomys compòrta pas qu'una sola espècia, un rosegaire de la familha dels murids :
Ligams extèrnes
Genre : Espècia :
La Chapelle-du-Bourgay
La Chapelle-du-Bourgay es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ammospermophilus
L'Amospermofil o esquiròl-antilòp es un pichon rosegaire de la familha dels sciuridae. Sembla estranhament son cosin canadian lo (pichon) soís e tanben als tamias. Viu dins lo sud-oèst dels Estats Units e lo nòrd-oèst de Mexic dins los terrens de desèrt amb una vegetacion rara. Lo genre se repartís segon las espècias seguentas :
Aqueles esquiròls mesuran entre 14 e 17 cm de long, sens comptar la coa de 6 a 10 cm. Pesan solament environ un quart de liura.
Deu son nom d'antilòp a sa coa blanca e a son biais de la levar quand avertís sos congenères d'un dangièr imminent.
Anomalurus
Lo genre Anomalurus conten quatre espècias. Los anomalurs, coneguts tanben jol nom d’esquiròls volants, son de mamifèrs rosegaires que vivon dins los arbres en Africa subsaariana. Lor aspècte general es lo d'un esquiròl amb la coa longa e espessa. Una pèl fina, entre lo còrs e los membres, permet a aqueles animals de far de vols planats.
Ammospermophilus
Lo mantèl de l'esquiròl-antilòp es gris rosenc amb una raia blanca de cada costat del còs. Aquesta raia s'arrèsta abans lo cap. I a doas mudas cada an : lo mantèl d'ivèrn a un sospel pus fin que lo mantèl d'estiu, qu'a una textura mai dura.
La femèla a dètz pepelons.
L'esquiròl-antilòp s'alimenta de grans e d'insèctes. Aqueste rosegaire mena una existéncia principalament solitària. Son d'animals diürnes qu'ivèrnan pas (mas son mens actius pendent l'ivèrn).
Messigny-et-Vantoux
Messigny-et-Vantoux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chancenay
Chancenay es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Thizay (Endre)
Thizay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Biécourt
Biécourt es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Jos l'Ancian regim, Biécourt fa partida del bailliage de Mirecourt. A la Revolucion, la municipalitat a mes en costat de Roures, costat absorbit per aquel de Mirecourt dempuèi 1801.
Sous l'Ancien régime, Biécourt fait partie du bailliage de Mirecourt. À la Révolution, la commune est placée dans canton de Rouvres, canton absorbé par celui de Mirecourt dès 1801.
Saint-Martin-d'Ary
Saint-Martin-d'Ary es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Jussac
Jussac (Jussac en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Segon Joan Francés Blanc, la comuna es partejat entre parlars lengadocians e un bocin auvernhat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jussac
Las fòrmas ancianas son Jussiacum, en 1344, Jussacum, en 1445, Jessac, en 1598, Jussahac, en 1623, Jusac, en 1629, Jussact, en 1669, Jussat, en 1784. Jussac vendriá d'un nom latin d'òme, Justius, amb lo sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Jussac èra doncas probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Justius.
Autariba (capèla e montanha)
Alta-Rispa en 1312, Alta-Riba en 1464. Hauterive en français.
Caussac
Las fòrmas ancianas son Calsacum, en latin, en 1466, Calsac, en 1552, Camsac, en 1583, Calssac, en 1622, Lou Calsap, en 1623, Caussac, en 1663, Causac, en 1666, Causact, en 1669. Lo sufixe gallés (gal, gallic) -āco(n), latinizat en -acum dins los tèxtes, pausa pas de problèma e se lo nom es pas un transferiment, Caussac èra una anciana granda proprietat antica. Demòra a trobar lo nom del mèstre, en partent del nom medieval Calsac. Calsac o Calçac pòt venir d'un nom latin d'òme, Calicius, mas lo nom gallés Caletios (probablament derivat de *Caletos, « lo dur ») conven a la rigor : dona regularament *Calzac, mas l'assordiment de -z- darrèr una consonanta es pas impossible. I a benlèu d'autras solucions. La grafia es Cauçac se la prononciacion occitana es la que fan supausar la fòrma escrita francesa e las atestacions de la segonda mitat del sègle XVII.
Cautrunes
Las fòrmas ancianas son Caltruna, en 1369, Caltrina, en 1464, Caltrunas, al sègle XVI, Caltrunes, en 1552, Caultrunes, en 1622, Cautrunes, en 1664, Caultrune, 1665. L'origina de Cautrunes poiriá èsser Cartinios, citat per Delamarre e per Dauzat (o puslèu una varianta *Cartinos, perqué la finala es pas en -inha). Lo nom vendriá toponime per derivacion :*Cartinia, *Cartina. L'evolucion poiriá menar a un temps de polimorfisme entre *Cart- e *Catr-, puèi una fòrma de conciliacion *Cartr-. De *Cartrina, una dissimilacion menariá a *Caltrina (la fòrma de 1464). Veire Chartrené, ancian Cartiniacus al sègle VI. Possibilitat fragila.
Fontanelhas
Fontanelhas en 1522, Fontanilhas en 1522, Fontanelhes en 1616, Fontanilles en 1629, Fontanhles en 1662, Fontaneilles (non datat), Fontaneilhes en 1664, Fontanelles en 1672, Fontenilles en 1747, Fontanilhes en 1771. Fontenille en francés.
Heiwiller
Heiweiler en alemannisch (Heiwiller en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Jussac
Nierestanh
Probablament d'estanh e de la fòrma occitana anciana nier venent del latin nigrum ("negre").
Nosièras
La forteresse de Nozières en 1381, Nozieras en 1464. Nozières en français.
Renhac
Las fòrmas ancianas son Renhac, en 1622, Reniac, en 1655. Renhac es atestat tardivament e lo nom es benlèu un transferiment. Se n'es pas aital, Renhac es format d'un nom d'òme galloroman, Renius, del gallés Renos (Dauzat e Rostaing), o d'un nom d'òme gallés Renios o Rennios (Delamarre) amb lo sufixe gallés -āco(n),. Renhac èra doncas benlèu una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Ren(n)ios.
Nòtas
<references group="N"/>
Bailleval
Bailleval es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bèuvesin (Gard)
Bèuvesin (Beauvoisin en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Thierville-sur-Meuse
Thierville-sur-Meuse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Macelhs
Macelhs (Massels en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Huisnes-sur-Mer
Huisnes-sur-Mer es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Macelhs
Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié fornís doas fòrmas escritas, dont una anciana: Marseil (parrochia de ~), en 1271, Masseils, al sègle XVIII (mapa de Cassini). L'autora interprèta lo nom coma Marcellios (fundos), «propietat de Marcellius», ambe assimilacion de -r- dins lo grope -rs-, fenomèn acostumat en occitan. La prononciacion es [ma'sels] al sud de la comuna, e [ma'sel] al nòrd. La grafia es logicament Macelhs. La proximitat de Maçolés, comuna limitròfa, interpretada coma «propietat de Martiolus», poiriá daissar luòc a una autra interpretacion, mes res non permet pas de creire que i a un ligam entre los dos toponimes.
Istòria
La parròquia Sent Pèir de Macelhs èra l'annèxa de Senta Quitèira de Frespuèg (diferenta de Nòstra Dama de Frespuèg) segon Durengues, que compta 90 comuniants en 1789 per l'annèxa e 100 per la matritz. Durengues explica tanben que lo priorat de Macelhs es unit a l'abadiá de Moissac e que lo nom ancian de Sainte-Quitterie èra Trilhes.
Huisnes-sur-Mer
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bigorno
Bigornu en còrs (Bigorno en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Geografia
Bigorno Es una municipalitat de la vallée del Golo (marge esquèrre), la una de las tretze comunas del Costat de Alto-di-Casacconi.
Istòria
thumb|left|Santa-Maria Assunta
Muids (Eure)
Muids en normand (Muids en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Pichon vilatge situat la longitud de la Seine, sul marge drech del fleuve, entre Louviers e Los Andelys
Petit village situé le long de la Seine, sur la rive droite du fleuve, entre Louviers et Les Andelys
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Stenay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Abans de se trucar Stenay, la vila a longtemps portat un nom sensiblement desparièr. Lo héraut Vermandois, en lo sieu armorial dels ans 1275-1285, soslinha ja un chevalier nomenat Lermite de Sathenay, #que lo blason n'es : palé de sòus e de caras de 6 pèças 20px... 300 ans mai tard, en los sieus comentaris de las darrièras guèrras en la Gaule Belgica (an 1552), François de Rabutin parla tanben de la vila de Sathenay (d'una autra manièra pel lengatge corrompu telefonada Astenay)"... "Sathenay Ont i aviá pas ni artillerie ni munitions, de soldats ni garnison degun pel rei que los abitants e un capitani"... Soslinha l'importància de lo sieu pont sus la Meuse.
Lo 28 de junh 1654 : començament del banc per l'armada francesa - Vauban i participa (sens comandar) - #que s'acaba a l'extrèm de 32 jorns jos la direccion de Clerville.
"Lo Sr. De la Moussaye i aviá crompat la polida tèrra de Quintin a Bretanha del pòrti de la Trémoille lo sieu polit-fraire, #que los sieus fils #portar lo nom, #que n'èra fraire aîné del Sr. De la Moussaye, tinent general e ligat al Sr. Lo Prince, en lo partit #que #morir governador de Stenay sens i aver #èsser maridat." Memòrias de Sant Simon T2C5 1697.
Avant de s'appeler Stenay, la ville a longtemps porté un nom sensiblement différent. Le héraut Vermandois, dans son armorial des années 1275-1285, signale déjà un chevalier nommé Lermite de Sathenay, dont le blason est : palé d'argent et de gueules de 6 pièces 20px... 300 ans plus tard, dans ses commentaires des dernières guerres en la Gaule Belgique (année 1552), François de Rabutin parle aussi de "la ville de Sathenay (autrement par le langage corrompu appelée Astenay)"... "Sathenay où il n'y avait ni artillerie ni munitions, soldats ni garnison aucune pour le roi que les habitants et un capitaine"... Il signale l'importance de son pont sur la Meuse.
Le 28 juin 1654 : début du siège par l’armée française - Vauban y participe (sans commander) - qui s’achève au bout de 32 jours sous la direction de Clerville.
"M. de La Moussaye avait acheté la belle terre de Quintin en Bretagne du duc de La Trémoille son beau-frère, dont son fils porta le nom, qui était frère aîné de M. de La Moussaye, lieutenant général et attaché à M. le Prince, dans le parti duquel il mourut gouverneur de Stenay sans avoir été marié." Mémoires de Saint Simon T2C5 1697.
Elle fut chef-lieu de district de 1790 à 1795.
Nicolau Lassèrra
Nicolau Lassèrra (en francés Nicolas Lasserre; Aigas Mòrtas, 31 de mai de 1862 – 15 de genièr de 1947), escaissat Mèste Nicolau, foguèt un erudit e escrivan occitan de Lengadòc.
Biografia
Nicolau Lassèrra nasquèt a Aigas Mòrtas en 1862 dins una familha implantada dempuèi fòrça generacions dins l'airal. Laissèt l'escòla quand aviá onze ans per trabalhar coma maçon, dalhaire de palú o mai obrièr agricòla. Malgrat qu'aviá quitat los estudis d'ora capitèt de dintrar coma clèrgue d'un notari. Mai tard trabalhèt a l'agrandiment del canal de Bèucaire. Pasmens a vint ans, cambièt de dralha d'un biais drastic e s'engatgèt dins l'armada. I serviguèt cinc ans dins l'artilhariá de marina. Se portèt volontari per partir a Tonquin, i participèt a divèrsas batalhas abans d'èsser mandat en Cochinchina e mai a Cambòtja.
Tornèt puèi al país e se maridèt. Lo parelh aguèt dos enfants, un dròlle Claudius e una filha Elaïs. Trabalhèt coma comptable e aprèp coma viatjaire de comèrci. Qualque temps mai tard se n'anèt en Argeria coma fondat de poder dins un negòci de vin mas l'afar fracassèt e Nicolau tornèt a son airal. Se lancèt puèi dins la politica e se presentèt coma candidat socialista a l'eleccion legislativa mas capitèt pas d'èsser elegit.
Plen d'estrambòrd e d'energia Lassèrra fondèt un grop d'estudis socials, una corala obrièra e mai una caissa de crèdit agricòla. L'an que seguiguèt la Revòlta dels vinhairons, en 1908, foguèt causit per representar los interèsses dels agricultors per la Confederacion dels Vinhairons en contrarotlar las practicas dels negociants de vin dins lo nòrd de França. Malgrat son edat avançada, aviá 52 ans, capitèt de s'engatjar per la Primièra Guèrra Mondiala a Lion. Participèt a l'activisme occitan de París amb los Amics de la Lenga d'òc e dins mantuna autra associacion.
Nicolau Lassèra èra tanben pivelat per l'òbra de l'escrivan nimesenc Antòni Bigòt.
Petra (omonimia)
Antroponims
Petra es un patronim portat per exemple per:
Petra es un prenom feminin portat per exemple per:
Anonymomys mindorensis
Lo genre Anonymomys compren pas qu'una sola espècia de rosegaire, de la familha dels Murids :
Ligams extèrnes
Autres ligams:
Sathonay-Village
Sathonay-Village es una comuna francesa situada dins la metropòli de Lion e la region d'.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fressancourt
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Monthois
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montpothier
Montpothier es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Un ruisseau de 5,5 km, lo Réveillon, i pren naissença e pres un afluent de la Seine, lo Resson, a La Saulsotte, autre comuna de la Alba.
Un ruisseau de 5,5 km, le Réveillon, y prend naissance et rejoint un affluent de la Seine, le Resson, à La Saulsotte, autre commune de l'Aube.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Çò 27 d'octòbre 1870, lo pilòta pujada Jean-Bart N°1 se vòla de la estacion de Orléans a París alavetz assiégée pels prussiens e acaba la siá carrièra a Montpothier après aver-i recorregut après aver-i recorregut 114 quilomètres.
Le 27 octobre 1870, le ballon monté Jean-Bart N°1 s'envole de la gare d'Orléans à Paris alors assiégée par les prussiens et termine sa course à Montpothier après avoir parcouru après avoir parcouru 114 kilomètres.
Saint-Jean-de-Bournay
Nom desconegut en arpitan (Saint-Jean-de-Bournay en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Situada près de Viena, capital gallo-romaine, St-Jean-de-Bournay, alavetz coneguda jol nom de Castrum Sancti Johannis (aquel fins al XIIe sègle) èra situada sul un dels principals aqueles militars e comerçants en connectant Empèri de Roma dins las províncias rhodaniennes per las Alpes.
Dintratz la e  sègles, Sant-Jehan-de-Bornaz (Sants-Texans-de-Bournay) coneis un essor economic e industrial intens, mercés a la fabrica de teles per la marina, lo peignage e lo tissage del canabàs.
Al cors de la Revolucion francesa, e continuament a la déchristianisation operada, lo nom de la municipalitat a #èsser cambiat contra lo nom revolucionari de "Tela a Vel".
En 1801, continuament a la signatura del concordat de Napoleon Bonaparte e Pío VII, Tela a vel ne tròba lo sieu nom istoric de Sant-Jehan Dambournay.
uèi Sants-Texans-de-Bournay es un cap de-luòc de costat dinamic, portat per una creissement démographique important. Los encants de la campanha, aliats a la comoditat de la vila, boostent la demografia de la comuna.
Située à proximité de Vienne, capitale gallo-romaine, St-Jean-de-Bournay, alors connue sous le nom de Castrum Sancti Johannis (ce jusqu'au XIIe siècle) était située sur l’un des principaux axes militaires et commerçants reliant Empire de Rome aux provinces rhodaniennes par les Alpes.
En 1292, le bourg de Saint-Jean-de-Bournay, dénommé Sanctus Johannus de Bornay, a été affranchi par Amédée V de Savoie, comte de Savoie, mais dut attendre 1866 pour avoir ses propres armoiries ainsi que sa devise fixée : " De gueules au cheval échappé d'Argent", dit aussi "Liberté Aiguillonne". Laquelle est visible sur le fronton de l'hôtel de ville depuis 1880.
Århus (comtat)
Lo comtat de Aarhus (en danés Århus Amt) es un ancian comtat de Danemarc (en danés, amt).
Storstrøm
Storstrøm es un ancian comtat de Danemarc (en danés, amt).
Saint-Jean-de-Bournay
Istòria
Au cours de la Révolution française, et suite à la déchristianisation opérée, le nom de la commune a été changé pour le nom révolutionnaire de "Toile à Voile".
Le 3 février 1790, suite du décret de l’Assemblée nationale du 15 janvier 1790, le Dauphiné est divisé en 3 départements (dont celui de l’Isère) en 4 districts ou arrondissements et 91 cantons, Toile à Voile devint le canton du district de Vienne.
En 1801, suite à la signature du concordat de Napoléon Bonaparte et Pie VII, Toile à voile retrouve son nom historique de Saint-Jehan Dambournay.
Aujourd’hui Saint-Jean-de-Bournay est un capluòc de canton dynamique, porté par une croissance démographique importante. Les charmes de la campagne, alliés au confort de la ville, boostent la démographie de la commune.
Barbery
Barbery pòt èsser:
Bornholm
Bornholm es una illa danesa.
Bus (Pas de Calais)
Bus es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Grignoncourt
Grignoncourt es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Bus (Pas de Calais)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Grignoncourt
Geografia
Grignoncourt A situat a l'extrèm sud-oèst del departament dels Vòges, als confins de la Anautita-Saône e de la Anautita-Marna. Lo marge esquèrre de la Saône délimite a l'oèst lo territòri communal. A aquel endroit, l'altitud es pas que de 227 mètres, siá lo minim départemental.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|left|La campanha a segon [[Jan Monchablon|Monchablon ]] Lo 17 d'abril de 1601, una estancada del parlament de París declara Vougécourt, Grignoncourt e Lironcourt del ressort de la prévôté de Passavant.
1935	 : 46 paraments e 120 abitants ; 1921	 : 48 paraments e 132 abitants ; 1911	 : 54 paraments e 168 abitants ; en 1999 : mai que 38 abitants recensés ; en 2006 : 44 (pichona evolucion).
thumb|left|La campagne au selon [[Jan Monchablon|Monchablon ]] Le 17 avril 1601, un arrêt du parlement de Paris déclare Vougécourt, Grignoncourt et Lironcourt du ressort de la prévôté de Passavant.
1935	 : 46 ménages et 120 habitants ; 1921	 : 48 ménages et 132 habitants ; 1911	 : 54 ménages et 168 habitants ; en 1999 : plus que 38 habitants recensés ; en 2006 : 44 (petite évolution).
Maçolés
Maçolés (Massoulès en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié fornís de fòrmas escritas ancianas : Massoules (eccl. de ~), en 1235, Massoles (parrochie de ~), de Calvinhaco, en 1271, Massones (capella de ~), en 1326, Marsoles (p. de ~), en 1520.
Segon Dauzat e Rostaing, Macolés seriá format de mas e del gascon solèrs ("soulès" sic), coma per Soliers, en Provença. Lo gascon sembla un pauc luènh. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, i vei lo plural de l'occitan masolèr ("masoulè" sic) « carnsaladièr, tuaire de pòrcs ». Mas l' s de Maçolés es sorda. Bénédicte Boyrie-Fénié interprèta lo nom coma lo resultat de Martiolus, ambe sufixe -ense(m) (cf. Marçolan, ambe un autre sufixe). Se tracta d'un domeni antic. Lo nom deguèt conéisser l'assimilacion de -r- dins lo grope -rs-, fenomèn acostumat en occitan. La prononciacion es [masu'les] e la grafia Maçolés. La proximitat de Macelhs, comuna limitròfa, interpretada coma « propietat de Marcellius », poiriá daissar luòc a una autra interpretacion, mes res non permet pas de creire que i a un ligam entre los dos toponimes.
Anotomys leander
Anotomys leander es un rosegaire que se rencontra pas qu'en Eqüator. Es una espècia de rat aqüatic perfièchament adaptada a la captura e lo consum dels peisses en aiga doça. L'espècia es classada en dangièr.
Villiers-au-Bouin
Villiers-au-Bouin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
La municipalitat a situat al nòrd-oèst del departament del Indre-e-Loire e se situa al tripoint d'aquel, del Maine-e-Loire e de la Sarthe. Fa partida del Nautor-Anjau en la part de la Touraine angevine #que s'esperlonga en lo Maine angevin vesin.
La commune est située au nord-ouest du département de l'Indre-et-Loire et se situe au tripoint de celui-ci, du Maine-et-Loire et de la Sarthe. Elle fait partie du Haut-Anjou dans la partie de la Touraine angevine qui se prolonge dans le Maine angevin voisin.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al Mièja Edat e jos la Ancian Regim, la parròquia fasiá partida de la Anjau e dépendait de la sénéchaussée angevine de Baugé.
Au Moyen Âge et sous l'Ancien Régime, la paroisse faisait partie de l'Anjou et dépendait de la sénéchaussée angevine de Baugé.
Épargnes
Épargnes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Viborg (comtat)
Lo comtat de Viborg (en danés Viborg amt) es un ancian comtat de Danemarc (en danés, amt).
Bacouël
Bacouël es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Geografia
Bacouël Es una municipalitat rurala picarde del Santerre, situat a 13 km a l'oèst de Montdidier e a 7 km a l'èst de Breteuil.
La municipalitat a constituit per dos caserius distants d'un quilomètre aperaquí, aquel de Bacouël e aquel de Breteuil-Embrancament ont se tròba la parca de Breteuil-Embrancament e #qu'es desservi pel anciana rota nacionala 30 (actuala RD 930).
Lo luòc dich de las masures a donat lo sieu nom a la una de las carrièras del vilatge e fa ara partida intégrante de la comuna.
Bacouël Se tròba al centre d'una depression #que lo fons argileux n'èra antany lo passatge d'un pichon riu, #que Louis Grèus en lo sieu précis estatistica sul costat de Breteuil arrondissement de Clermont nòta coma en essent la Malvina, e #que preniá Rouvroy-las-Merles per fornir la Noye d'unas autras fonts parla del rû de Rouvroy (pichon cors d'aiga de Rouvroy-las-Merles).
Sus las nautors, al nòrd-es, se pòt veire lo bòsc Robinson ont, segon una legenda locala, dels soldats alemands de la Primièra Guèrra mondiala aurián #èsser barrats en un ancià forn a chaux.
A l'oèst, cap a Tartigny, se pòt percebre lo "Bòsc del Quesnoy".
Bacouël Compte de nombrosas maires #que quatre ne son encara en foncion.
Bacouël est une commune rurale picarde du Santerre, situé à 13 km à l'ouest de Montdidier et à 7 km à l'est de Breteuil.
La commune est constituée par deux hameaux distants d'un kilomètre environ, celui de Bacouël et celui de Breteuil-Embranchement où se trouve la gare de Breteuil-Embranchement et qui est desservi par l'ancienne route nationale 30 (actuelle RD 930).
Le lieu dit des masures a donné son nom à l'une des rues du village et fait maintenant partie intégrante de la commune.
Bacouël se trouve au centre d'une dépression dont le fond argileux était jadis le passage d'une petite rivière, que Louis Graves dans son précis statistique sur le canton de Breteuil arrondissement de Clermont note comme étant la Malvina, et qui rejoignait Rouvroy-les-Merles pour approvisionner la Noye d'autres sources parle du rû de Rouvroy (petit cours d'eau de Rouvroy-les-Merles).
Sur les hauteurs, au nord-est, l'on peut voir le bois Robinson où, selon une légende locale, des soldats allemands de la Première Guerre mondiale auraient été enfermés dans un ancien four à chaux.
À l'ouest, vers Tartigny, l'on peut apercevoir le "Bois du Quesnoy".
Bacouël compte de nombreuses mares dont quatre sont encore en fonction.
Istòria
http://commons.wikimedia.org/wiki/file:DOSSIÈR_CONTA_A_MI.jpg
Lo blason de Bacouël es : d'aur a tres ancolies de azur dispausats 2 e 1.
Bacouël A #èsser desligat de la municipalitat de Chepoix per una lei del 19 de junh de 1865. Votada lo 17 de mai de 1867 après acòrdi definitiu del còrs legislatiu e ratificat per Napoleon III, lo 19 de junh de 1867 al Palau dels Tuileries.
http://commons.wikimedia.org/wiki/File:DOSSIER_CONTE_A_MI.jpg
Le blason de Bacouël est : d'or a trois ancolies d'azur disposés 2 et 1.
Bacouël a été détaché de la commune de Chepoix par une loi du 19 juin 1865. Votée le 17 mai 1867 après accord définitif du corps législatif et ratifié par Napoléon III, le 19 juin 1867 au Palais des Tuileries.
Henflingen
Henflingen es una anciana comuna francesa del departament del Haut Ren e de la region del Grand Èst. Aquesta comuna es venguda, lo 1èr de genièr de 2016, una comuna delegada de la comuna novèla d'Illtal.
Talasani
Talasani es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Geografia
Talasani Es una municipalitat del littoral oriental de la Corsega, la una de las vint comunas del costat de Fiumalto-de Ampugnani, en Tavagna. Las ancianes pievi de Tavagna, Campoloro e Muriani constituiscan de los nòstres jorns la microrégion telefonada Còsta Verde, al nòrd de la Plana orientala.
Talasani est une commune du littoral oriental de la Corse, l'une des vingt communes du canton de Fiumalto-d'Ampugnani, en Tavagna. Les anciennes pievi de Tavagna, Campoloro et Muriani constituent de nos jours la microrégion appelée Costa Verde, au nord de la Plaine orientale.
Morre
Morre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Morre Auriá la siá origina de "Maïodurum" en significant "granda pòrta" e de mayorre "lo rocher". Morre Representa doncas "la granda pòrta en lo rocher".
Luòcs e monuments
thumb|right
Balagny-sur-Thérain
Balagny-sur-Thérain es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Geografia
Balagny A situat en la vallée del Thérain, entre Creil e Beauvais.
Balagny est situé dans la vallée du Thérain, entre Creil et Beauvais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat s'es primièrament trucada Baliniacum en 1157 de contunh Balagny.
La commune s'est tout d'abord appelée Baliniacum en 1157 puis Balagny.
Taillancourt
Taillancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Taillancourt N'a situat al sud-es del departament de la Meuse. Limitrophe Dels Vòges al sud e de la Meurthe-e-Moselle a l'Èst, a per ais la Vallée de la Meuse. La se truca tanben « la Vallée de las colors ».
Taillancourt est situé au sud-est du département de la Meuse. Limitrophe des Vosges au sud et de la Meurthe-et-Moselle à l'Est, il a pour axe la Vallée de la Meuse. On l’appelle aussi « la Vallée des couleurs ».
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Çò de mès d'ancian senhor coneguda es Pèira de Taillancourt (1175), la siá familha possedissiá un ostal fòrt uèi desapareguda.
En 1673, la distincion aperteniá, en partida, a las Sommievre, de Montbras. Antany diocèse De Toul, bailliage de Chaumont, prévôté de Vaucouleurs e de la Champagne (doncas de França).
Le plus ancien seigneur connu est Pierre de Taillancourt (1175), sa famille possédait une maison forte aujourd’hui disparue.
Tallincuria deviendra Taillancourt, et se prononcera en patois Tayocoû ; les habitants sont appelés les Taille-culs. "Tallancourt" en 1327 pourrait provenir du nom d'un homme germanique, ou encore viendrait du latin statio (arrêt de poste impériale) et cortis (domaine).
En 1673, la seigneurie appartenait, en partie, aux Sommievre, de Montbras. Jadis diocèse de Toul, bailliage de Chaumont, prévôté de Vaucouleurs et de la Champagne (donc de France).
Neuilly (Eure)
Neuilly en normand (Neuilly en francés) es una comuna normanda administrada per lo departament d'Eure de la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lézinnes
Lézinnes es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Baron
Baron pòt essèr:
Lhéry
Lhéry es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Baugy
Baugy pòt èsser:
Bazancourt
Bazancourt pòt essèr:
Herrlisheim-près-Colmar
Herrlisheim  en alemannisch ( Herrlisheim-près-Colmar en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Vejle (comtat)
Lo comtat de Vejle (en danés Vejle amt) es un ancian comtat de Danemarc (en danés, amt).
Quiers-sur-Bézonde
Quiers-sur-Bézonde es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Geografia
La Bezonde travèrsa lo territòri de la comuna.
La municipalitat a situat en lo unitat urbana de Bellegarde - Quiers-sus-Bézonde.
La Bezonde traverse le territoire de la commune.
La commune est située dans l'unité urbaine de Bellegarde - Quiers-sur-Bézonde.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ribe (comtat)
Lo comtat de Ribe (en danés Ribe amt) es un ancian comtat de Danemarc (en danés, amt).
Sant-Jord-Grehan
Sant-Jord-Grehan en breton ( Saint-Georges-de-Gréhaigne en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
La parròquia de Sant-Georges-de-Gréhaigne fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Georges
La paroisse de Saint-Georges-de-Gréhaigne faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Georges
Avant que les polders ne ferment progressivement l'accès à la mer, des bateaux pouvaient accoster au port du Pas au Bœuf. Un certain mouvement devait exister puisqu'un commis-greffier de l'amirauté de Sant-Maloù|Sant-Maloù y était en fonction.
Busnes
Busnes es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Demografia
{{DemogFR
Tartécourt
Tartécourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bouillante
Bouillante es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guadalope e la region de Guadalope.
Villeau
Villeau es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Boussy-Saint-Antoine
Boussy-Saint-Antoine es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa