cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Quinta del Sordo
Goya deishè aquesta residéncia en en 1827 entà exilià's a Bordèu. Lo son arrèr hilh, Mariano Goya, que'n venguè prorietari e que la venè en 1854. En 1874, lo banquier francés Émile d'Erlanger que'n èra proprietari e que demanè au restaurator Salvador Martínez Cubells de'us passar sus tela entà las véner, après las aver expausadas, a l'escasença de l'Exposicion Universau de París. La mauescaduda d'aquesta venta que'u miè a las dar au Musèu deu Prado on e s'estan desempuish.
Josiana Ubaud
Josiana Ubaud (en francés Josiane Ubaud; Marselha, 10 de mai de 1947) es una lingüista (especializada en lexicografia e gramaticografia) e una botanista occitana. Es l'autora de doas òbras essencialas per la coneissença de l’occitan modèrne, lo Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan e lo Diccionari scientific francés-occitan.
Biografia
Josiana Ubaud foguèt professora de matematicas durant 8 ans abans de s'avodar a la lexicografia occitana aprèp d'èsser tornada en país occitan en 1990. Foguèt responsabla, amb Patric Sauzet, del Gidilòc de 1991 a 2003. Es tanben formadora en etnobotanica a l'IUFM. Es intervenguda dins fòrça programas de ràdio (Divergence FM e France Culture) per i parlar de botanica. Es membre del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana e escriu d'articles d'opinion dins lo jornal electronic Jornalet.
Britta Thomsen
thumb|250px|Britta Thomsen en 2014 Britta Thomsen (Aalborg, 23 de genièr de 1954) es una politiciana danesa socialdemocrata. Es actualament membre del Parlament Europèu.
Serans
Serans pòt essèr:
Festas de Jul
Jul (dau nordic antic: júl) son de las festas celebradas chasque solstici d'ivern. Qu'es 'na celebracion daus pobles nordics, relacionada amb la mitologia germànica e lo paganisme nordic. Las festas de Jul originalament duravan tretze jorns e lo cristianisme l'a assimilat a la Nadau.
Maribel Verdú
thumb|Maribel Verdú. Maribel Verdú z-es ‘na actritz espanhòla (Madrid, lo 2 d’octòbre de 1970). Son nom d'ostal z-es María Isabel Verdú Rollán. Z-es la femna de Pedro Larrañaga.
Classa sociala
thumb|upright=1.5|Una representacion de la piramida sociala dins la societat capitalista ([[Industrial Workers of the World|IWW, 1911).]]
Las classas socialas eissidas d'un rapòrt antagonista
Mas Marx considerèt totjorn que las doas classas mai importantas èran lo proletariat, e la borgesiá capitalista (proprietària dels mejans de produccion), que son los dos pòls antagonistas actors de la lucha de las classas dins la societat industrializada. Distinga la classa en se (ligada a une organizacion objectiva) e la classa per se (ligada a la consciéncia collectiva). Sa concepcion de la Societat foguèt inspirada per l'estudi de l'istòria segon una metodologia, la concepcion materialista de l'istòria. Aqueles rapòrts de dominacion/somission travèrsan las edats mercé a la transmission de la posicion sociala per eretatge. Qualques marxistas del sègle XX, definisson ara une classa sociala coma una classa d'equivaléncia per una relacion sociala. Per exemple, la relacion « far partit de la Categoria socioprofessionala dels obrièrs » definís la classa sociala dels obrièrs coma un dels elements del quocient de la populacion (l'ensems dels individús) par la relacion sociala (aver la mèsma categoria socioprofessionala).
Lo filosòf Louis Althusser aprigondiguèt l'idèa de Marx estimant que la formacion sociala genèra un invariant estructural que la subredetermina pel fach que coma ierarquia de concèpte, procura la definicion e l'òrdre d'apareisson dels concèptes (çò que revèla un apròche estructuralista de la nocion de classa sociala).
Palmira
Palmira (en latin, grèc Παλμύρα Palmyra; ebrieu תַּדְמֹר Tadmor; arab تدمر Tedmor, que significa «Palma» o «vila dels palmièrs») foguèt una importanta vila de Siria dins un oasi a l'interior del país ben asagat per nombroses rivets, a 215 km al nòrd-èst de Damasc e 180 km al sud-oèst d'Eufrates, a Dayr al-Zor.
Classa sociala
Las classas socialas eissidas d'un rapòrt antagonista
Per Joan Jaurés, que seguís Marx sus aquel punt, .
Palmira
Lo site es fòrça ric en roïnas arqueologicas, e foguèt classat patrimòni mondial de l'UNESCO en 1980, puèi "en perilh" pendant la guèrra civila siriana.
Classa sociala
Las classas socialas eissidas d'un rapòrt antagonista
Per Vilfredo Pareto, las classas socialas naisson de l'oposicion de massa d'individús e dels elèits governamentals al poder. Atal, tot poder implica aquela separacion antagonista. Pasmens estima que los grops son eterogenèus, entre autre per que los individús aderisson a de valors diferentas, e que son evolutius: los elèits cambian donc coma las limitas d'aquela separacion antagonista.
Per Nicos Poulantzas, l'Estat fa perdurar aquelas estructuras socialas pel fach que la classa dirigenta favoriza los intereses de la classa dominanta. L'Estat es alara la condensacion materiala de rapòrts de fòrças entre classas.
Las classas socialas pas automaticament eissidas d'un rapòrt antagonista
Per Max Weber, las classas son pas d'òrdre social (foncion del prestigi), nimai d'òrdre politic (foncion del mòde de contraròtle de l'Estat) mas d'ordre estrictament economic, es a dire foncion del mòde de distribucion dels revenguts e del patrimòni. Aquela idèa es contradicha per Joseph Schumpeter qu'estima que la classa sociala nais de la foncion exercida (ja Platon aviá desvolopat l'idèa coma ideal social).
Per Maurice Halbwachs, las classas socialas son pas automaticament antagonistas mas forman de cercles concentrics segon sa teoria del fuòc de camp par la dominacion d'un modèl cultural orthodòxe. L'instruccion, la riquessa e lo nivèl d'integracion forman de cercles concentrics generant de classas qu'implican pas automaticament d'intereses divergents.
Per Ralf Gustav Dahrendorf, las classas socialas venon pas automaticament de rapòrts antagonistas obèrts. Los conflictes d'intereses genèran una granda diversitat de classas socialas. Lo nivèl de mobilitat sociala que provòca una libertat de manòbra rend las classas socialas tradicionalas mai difusas e divèrsas. Los conflictes racials e de religion pòdon tanben generar de cambiaments socials. Part dels principis de cambiaments exogèns de l'istòria e de possiblas negociacions novèlas al sen de la societat.
Henri Mendras descriu la societat coma una « baudufa » compausada de « constellacions »: la majoritat de la populacion s'agrèga dins una « constellacion populara » (50 % de la populacion) e una « constellacion centrala » (25 %), que constituisson, amb los independents (15 %), lo « ventre » de la baudufa; en dejós e al dessús, la « pauretat » (7 %) e « l'elèit » (3 %), minoritàris, ne constituisson las punchas. Dins aquela modelizacion, los grops socials son fluctuants, las frontièras socialas son porosas, e l'estratificacion sociala tend cap a la mejanizacion e l'estructuracion per classa d'edat. La diminucion de las capacitats d'accion autonòna mena en efièch a la mejanizacion de las classas socialas. La classa mejana ven una realitat sociologica (consciéncia de grop) quand es animada per un sentiment d'apartenença a ladicha classa e la volontat de far subreviure aquela classa.
La quita existéncia de las classas socialas es a vegada contestada, per causa qu'una classa sociala li caldriá una consciéncia de classa per èsser definida.
Les classas socialas en França
Segon lo sociològ Louis Chauvel, las classas socialas en França se presentan d'aquel biais :
Existís dans la societat francesa d'ecarts de revenguts importants, mas concernant lo patrimòni, « l’espaci entre los obrièrs e los cadres es badièr », lo quocient entre los 10 % mai rics e los 10 % mai paures essent d'1 a 70. Segon Louis Chauvel, « l’impermeabilitat de las classas » demora « un fenomèn central ».
Ràdio Lenga d'Òc Narbona e Besièrs
Ràdio Lenga d'Òc Narbona e Besièrs es una ràdio associativa occitana, nascuda en 2003 e bailejada per l'associacion Lenga d'Òc-Lenga viva.
En Narbonés e Besierenc, mai de 150 vilas e vilatges recebon aquesta ràdio. La frequéncia es 95.5 FM. La programacion es compausada de musica (occitana e latina) e d'un fum d'emissions (informacion, espòrt, cultura, cosina ...).
Jarrie
Jarrie es una comuna arpitana dau Daufinat, situada dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Monastèri de Voroneţ
thumb|300px|right|La famosa pintura dau jutjament darnier. En estile ortodòxe [[Empèri_Bizantin|bizantin]]
Jarrie
Geografia
La municipalitat a dividit en tres parts : Anautita-Jarrie, Bassa-Jarrie e las Chaberts. Cada part dins una escòla e una glèisa paroissiale. La comuna e lo musèu se tròban a Bassa-Jarrie.
Monastèri de Voroneţ
Lu monastèri de Voroneț (en romanés Mănăstirea Voroneț) es un monastèri de Bucovina en Romania, prèp de la vila de Gura Humorului. Eu fuguet bastit sos l'ordre de Estève III de Moldàvia ( Ștefan cel Mare) en 3 mes e 3 setmanas, dau 26 mai au 14 setembre 1488 après la victòria contra los Otomans.
Au niveu picturau, en mai de sas celebras pinturas muralas, 'queu monastèri es conegut per son blu, qu'apelem albastru de Voroneț (Blu de Voroneț).
Jarrie
Geografia
La commune de Jarrie est proche de Vizille, Grenoble et Champ-sur-Drac.
La commune est divisée en trois parties : Haute-Jarrie, Basse-Jarrie et les Chaberts. Chaque partie à une école et une église paroissiale. La mairie et le musée se trouvent à Basse-Jarrie.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Una via romaine passava per l'Anautita-Jarrie e las chaberts.
Lo 19 d'agost 1587 #debanar la batalha de Jarrie.
Als alentours de 1470 es édifié per Guillaume Armuet un castèl de quatre torns #que dominan la vallée jarroise. Après aver-i conegut una succession de divèrses proprietaris ; la municipalitat de Jarrie lo rachète als descendents de Jule Jouvin en 1976. Es dempuèi restaurat e animat per l'Associacion del castèl de Bon Repaus.
Une voie romaine passait par la Haute-Jarrie et les chaberts.
Aux alentours de 1470 est édifié par Guillaume Armuet un château de quatre tours qui dominent la vallée jarroise. Après avoir connu une succession de divers propriétaires ; la commune de Jarrie le rachète aux descendants de Jule Jouvin en 1976. Il est depuis restauré et animé par l'Association du château de Bon Repos.
Franey
Franey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Batalha de Texel (1673)
La batalha de Texel es un combat navau que se debanèt lo 21 d'aost de 1673 durant la Guèrra d'Olanda. Opausèt una flòta francoanglesa (92 naviris) comandada per lo prince Rupert de Ren e lo còmte d'Estrées a una flòta olandesa (75 naviris) dirigida per l'amirau Michiel de Ruyter. Maugrat sa superioritat numerica, leis Aliats mau capitèron de coordenar sei manòbras e foguèron tornarmai batuts per leis Olandés. En particular, lei Francés foguèron accusats d'aver laissat leis Olandés concentrar la màger part de sei fòrças còntra leis Anglés. Aquò entraïnèt de tensions importantas entre lei marins dei doas marinas. Per leis Olandés, la victòria permetèt la perseguida de la resisténcia d'Amsterdam transformada en illa l'annada precedenta ambé la dubertura dei restancas qu'aviá arrestat la progression terrèstra dei Francés. Ges de naviri foguèt destruch durant la batalha.
Vilamòs
Vilamòs (en catalan, Vilamós) ei un vilatge e municipi dera Val d'Aran, e eth cap deth terçon de Lairissa.
Administracion
Lo municipi a dus vilatges: Era Bordeta e Vilamòs.
Politica
Eleccions de 2015:
Eleccions de 2011:
Demografia
Era poblacion ei de abitants.
La Trinitat (Cantal)
La Trinitat (La Trinitat en francés) es una comuna occitana d'Auvèrnhe situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Segon Joan Francés Blanc, la comuna parla lengadocian.
Canejan
Canejan ei :
La Trinitat (Cantal)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
La Trinitat es atestat, al sègle XIV, en latin, de Trinitate. Aquò's a l'origina lo nom d'una chapèla vodada a la Santa Trinitat (ensemble de las tres personas en Dieu); après quò, lo nom s'espandiguèt al vialatge,. La prononciacion es [la trini'tat] a Sent Urcisi e a Jabrun.
Nòtas
<references group="N"/>
Meursac
Meursac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Saint-Remy-sous-Barbuise
Saint-Remy-sous-Barbuise es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Miranda Cosgrove
vinheta
Miranda Cosgrove (nascuda lo 14 de mai de 1993) es una actritz e cantaira americana.
Califat
Un califat (arab : خِلافة ) es lo territòri reconeissent l'autoritat d'un califa (arab  : خليفة ), successor de Maomet, lo profèta de l'islam, dins l'exercici politic del poder.
Mai d'un califats existiguèron dempuèi la fondacion de l'islam, a la seguida des lutas entre los diferents pretendents amb títol de successor del profèta Maomet, après los quatre primiers califas, dichs « paln guidats ». Los mai importants son los seguents:
Los primièrs califas (632-661)
A la mòrt del profèta d'Allà, Maomet, en 632, un diferend naís entre los abitants de Medina e de La Mèca al subjècte la succession del profèta de l'islam. Unes preferisson una succession eissida de la familha en prepausant entre autre Ali son gendre e cosin per li succedir. Los companhs s'opausan e nomenan Abu Bakr : lo primièr califa serà donc Abu Bakr (ou Abubakar) que contunha la conquista de la peninsula d'Arabia. A sa mòrt en 634, son conselhièr mai pròche Umar li succedís. Aquel conquerís Palestina, Mesopotamia, Egipte e Pèrsa; en 644, es escotelat per Abu Lu'lu'a (un esclau persan non musulman) dins la mosqueta alara que s'anava far la pregària de l’alba (Salat Al-Fajr). Après sa mòrt, un tresen califa foguèt designat per consultacion dels companhs de Maomet : Othman (644-656). Lo quatren califa es Ali, cosin e gendre del profèta de l'islam (656-661). Los khulafah Rashidun o alara los quatre califas plan guidats es un tèrme utilizat dins l'islam sunnita e subretot paer far referéncia pour se als quatre primiers califas.
Los Omeias (661-750)
Las Omeias son una dinastia de califas que governèron lo mond musulman de 661 a 750, establissent lor capitala a Damasc. Lor nom ven d'un de lors aujòs, Omeia. Apartenon a la tribú dels Quraishs, tribú dominanta a La Mèca dels temps de Maomet. Après s'èsser oposats a el, l'avián rejonh al darrièr moment.
En 680, a la mòrt de Muawiya, los notables de la vila majoritariament chiita de Kufa, en Mesopotamia, volguèron far tornar al tròn Hussein, segond filh d'Ali. Foguèron espotits a Kerbala per una armada omeia. En 683, un notable quraychita, Abd Allah ben az-Zubayr, lèva en Arabia las doas vilas santas de La Mèca e Medina, e espandís son poder fins a la vila de Basra (Bassora), en Iraq. A meteis temps naís a Kufa una revòlta organizada per Mukhtar al nom d'un dels filhs d'Ali. Mai, diferents gros kharidjitas provòcan de desòrdres en Arabia miègjornala, en Iran central e en Nauta Mesopotamia.
Aurosament pels Omeias, los diferents grops levats avián pas cap de ligam entre eles. Los Kharidjites s'espandiguèron pas fòra dels desèrts; Abd Allá foguèt vencut pel califa Abd-al-Malik, alara que Mukhtar èra espotit pel fraire d'Abd Allà, que governava Basra. Los adversaris del regim l'accusavan d'impietat per diferentas rasons : Mercé a de conquistas, lo califat omeia conéis un grand espandiment; cap a l'oèst al Magrèb (fondacion de Kairuan dans l'actuala Tunisia) e cap a Espanha, alara qu'a l'èst, il annèxia la Transoxiana e lo Sind.
Los Omeias foguèron enseguida detronadas en 750 per los abbassidas, que fondèron la lor dinatia. Gaireben totes los menmbre de la familha foguèron chaplats, mas lo prince Abd ar-Rahman I<abbr class="abbr" title="premier" contenteditable="false">, capitèt a fugir cap a Espanha e i establir una dinastia novèla a Còrdoa. L'emir Abd al-Rahman III prenguèt lo títol califa en 929, afirmissent atal la complèta independéncia de Còrdoa.
Apogèu e declin (750-945)
Los començaments del regne abbassida foguèron marcat per una reforma de l'empèri tractant melhor las populacion non arabas e non musulmanas. Foguèt tanben un periòde de desvolopament urban, simbolizat per la nòva capitala, Bagdad, fondada per Al-Mansur en 762. Pasmens, lo poder foguèt rapidament destabilizat, subretot a causa de la fòrta preséncia dels mecenaris turcs dins l'armada e dins la quita garda del califa. Las tensions provocadas per aquela situacion mena los califas a desplaçar a Samarra entre 836 e 883.
Mai, a parit del sègle IX, l'autoritat del califa s'estompa a periferia de l'empèri. Tunisia e Tripolitània prenguèron lor autonomia menats pels Aghlabidas, Egipte jos de Tolonidas. Transoxiana e Khurasan se trapan successivament jos la dominacion dels Tahiridas, de Saffaridas puèi dels Samanidas.
Lo poder abbassida acaba de s'aflaquir amb la fondacion du califat esquismatic fatimida, mas subretot, en matèria de politica intèrna, amb l'importança creissenta dels visirs e dels emirs turcs. En 936 foguèt creada la foncion de grand emir que lo poder es fòrça grand, tan dins le domèni militar coma dins las finanças.
Los Buídas (945-1055)
La familha dels Buídas, d'origina iraniana, pren en 945 la foncion de grand emir e domina subretot Iraq e Iran.
Los Seldjokidas (1055-1180)
Al començament del sègle XI, la tribú turca dels Oghuzas, dominada pel clan dels Seldjukidas, envasís las províncias orientalas de l'empèri arab puèi Iran. En 1055, lor cap Tuğrul Bey pren Bagdad e se fa reconéisser coma sultan. Son ambicion mostrada èra de tornar amb la legitimitat d'un poder sunnita fàcia als Buídas chiitas e al califat fatimida que s'èra espandit cap a Egipte puèi fins Siria e al Edjaz, e de tornar prene al non dels califa las vilas santas de La Mèca, Medina e de Jerusalèm.
Lo revoscòl del poder abbassida (1180-1258)
Lo declin dels sultans seldjukidas permit al califa An-Nasir de restaurar son autoritat sus l'Iraq. Mas l'invasion mongòla de 1258-1260 e l'execucion d'Al-Musta'sim acabèron per sempre al poder abbassida.
Lo califat fatimida (909-1171)
Vejatz Fatimidas
Lo califat de Còrdoa (929-1031)
Vejatz Califat de Còrdoa
Lo califat Almohada (1147-1269)
Vejatz Califat almohada
Lo sultanat mameloc (1261-1517)
Al-Mustansir, un membre de la familha abbassida, se refugia en Egipte ont Saladin aviá destruit la dinastia fatimida en 1171 e que dirigissiá los Mamelocs dempuèi 1250. Lo sultan mameloc Bibars faguèt renéissee Al-Mustansir coma califa per legitimar son autoritat politica. Mas, de fach, la linhada de califa que demorava jol sultanat mameloc aviá pas cap de bias de poder e possedava un títol sonque onorific. En 1517, lo sultan otoman Selim Ier conqueriguèt l'Egipte, acabant amb lo sultanat mameloc e, pel còp, al califat abbassida.
L'institucion del califat otoman (1517-1924)
Una tradicion tardièra conta que Selim Ièr volguèt contunhar l'institucion suprèma de l'islam en assumant a son torn lo títol de califa. Aquel fach se pòt pas èsser inverifiable e largament controversiat pels istorians arabs, mas los sultans otomans foguèron en efièt considerats coma portaires d'aquela dignitat. Un d'aquelas illustracion dins lo sonh que Mustafa Kemal Atatürk prenguèt d'abolir oficialament l'institucion del califat lo 3 de març de 1924, dos ans après aquela del sultanat. Lo darrièr e 101n califa (a partir d'Abu Bakr) de l'ostal otoman se nomena Abdul-Medjid. Moriguèt en exili a París, en 1944, e foguèt enterrat dins la vila santa de l'islam, Medina.
Fin del califat (1924)
Après lo desmantelament de l'Empèri Otoman, lo califat es abolit en 1924.
Enseguida, una tentativa per lo restablir es lançada pel cherif de La Mèca Hussein ben Ali (aujòl de la dinastia regnant actualament en Jordania), aliat dels Britanics pendent la Primièra Guèrra mondiala. Son objectiu es la fonction de califa del mond musulman. Sa tentativa evolua fàcia a l'existéncia de mai d'un Estats dins la region, coma la dinastia des Saüds (Abdel Aziz ibn Saüd) que contraròtla los luòcs sants.
D'istorians e especialistas del mond musulman considèran que existisson pas pas après 1924 ni califa ni califat sus tota o granda partida del mond musulman.
Al sègle XXI
Al sègle XXI, la volontat de restauracion del califat es presenta dins nombre de formacions politicas. D'organizacions vòlon i capitar per la via politica, e d'autres, vòlon i capitar per la guèrra. Ara, existís pas cap de dralha politica tocant a fusionar totes los païses musulmans; levat las initiativas dels corrents jihadistas.
Islam politica
De movements panislamic de l'islam politica, coma lo Hizb ut-Tahrir o los Fraires musulmans, an dins lor programa politic la volontat de restaurar lo califat.
Jihadisme
Fòrça movements jihadistas e extremistas an per objècte politic la restaurecion del califat, que partejan amb los movements eissits de l'islam politic coma Al-Qaïda qu'utilisa la violéncia per i capitar.
Lo dimenge 29 de junh de 2014, l'Estat islamic en Iraq e al Levant foguèt lo primièr dels movements djihadistas a pretendre aver restablit lo califat en proclamant califa son cap Abu Bakr al-Baghdadi, jol nom d'Ibrahim, lo movement djihadista exigís de totes los musulmans que li fagan jurament. De grops djihadistas pel mond poirrián acceptar de s'alinhar darrièr el.
Henry Laurens, istorian del mond arab al Collègi de França, parla al subjècte d' al sens que.
Seissons
Seissons, benlèu Saishons o Seishons en gascon segon l'atestacion medievala (Seissoun en grafia mistralenca; Saisho en occitan ancian; Soissons en francés; Suessiones en latin ), es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Geografia
thumb|left|Localizacion de Seissons
Ogaden
thumb|right|Carta topografica d'[[Etiopia ambé la localizacion d'Ogaden.]]
Ogaden es una region dau sud-èst d'Etiopia frontaliera de Jiboti, de Somalia e de Kenya. Es principalament poblat de Somalis de religion musulmana e es revendicada per Somalia dempuei son independéncia. En 1963-1964 e en 1977-1978, foguèt ansin l'enjòc de dos conflictes armats entre Etiopia e Somalia.
Augy (Iona)
Augy  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Geografia
Augy Se situa en lo departament del Yonne, a Unitat|2|km al sud de Aussèrra, Prefectura de la Yonne, la Cita, prèpa dels pòbles de Chablis, Sant-Bris-lo-Vineux, Coulanges-la-Vineuse.
Augy se situe dans le département de l'Yonne, à 2 km au sud d'Auxerre, Préfecture de l'Yonne, sur la, proche des villages de Chablis, Saint-Bris-le-Vineux, Coulanges-la-Vineuse.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Augy Es un pichon pòble, sens cessa en creissement, #qu'a vist lo jorn als alentours de la, jol nom de Algiac. Augy #èsser pendent qualque sègle, un vilatge viticole a l'image dels autres pòbles vesins, mas lo champignon phylloxera #destruir totes los plants.
Augy est un petit village, sans cesse en croissance, qui a vu le jour aux alentours du, sous le nom d'Algiac. Augy fut pendant quelques siècle, un village viticole à l'image des autres villages voisins, mais le champignon phylloxera détruisit tous les plants.
Nòtas
<references group=N/>
Senots
Senots es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Sent Aforian
Lo 1er de genier de 2019 fusionet emb Rossac e Sent Perdos dins la comuna novela de Sent Perdos dau Lac. Devenguet 'na comuna delegada.
Senots
Geografia
300 abitants residisson en la municipalitat de Senots sus una superficie de 625 ectaras (siatz 49,1 hab/km²).
Sent Aforian
Sos abitants s'apelan los Sent-aforiauds.
Senots
Geografia
Vilas près de Senots, Méru situada al Sud-Es de la municipalitat a 12,4 km, de contunh, Beauvais situada al nòrd-es de la municipalitat a 22,8 km.
Sent Aforian
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion de Sent Aforian en Nauta Vinhana
Senots
Geografia
Petit village situé au sud-ouest de l'Oise dans la Picardie, Senots fait partie du canton de Chaumont en vexin.
300 habitants résident dans la commune de Senots sur une superficie de 625 hectares (soit 49,1 hab/km²).
Villes à proximité de Senots, Méru située au Sud-Est de la commune à 12,4 km, ensuite, Beauvais située au nord-est de la commune à 22,8 km.
Óblast de Nizhni Nòvgorod
L' Óblast de Nizhni Nòvgorod (en rus: Нижегоро́дская о́бласть, Nijegorodskaïa oblast) es una subdivision administrativa de la federacion de Russia. Sa capitala administrativa es la vila de Nizhni Nòvgorod, qu'es la quatrena vila de Russia per la populacion.
L'Óblast ten un ròtle important coma luòc de transit entre Moscòu e las republicas de Vòlga e de Siberia. La via de comunicacion pus importanta es lo Transsiberian.
Villars-le-Sec
Villars-le-Sec es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Geografia
La municipalitat es administrativement ligada al costat de Beaucourt. Segon los plaisantins, Villars-lo-Shut deu lo sieu nom al fach #que seriá lo vilatge francés çò de mès d'aluenhat de tota còsta.
Lo pòble a situat en lo sud del departament, entre Sant-Dizier-l'Avesque e la frontièra suisse. Pòrta plan lo sieu nom, l'aiga en essent escassa sus aquel scenari calcaire a 550 mètres d'altitud.
Le village est situé dans le sud du département, entre Saint-Dizier-l'Évêque et la frontière suisse. Il porte bien son nom, l'eau étant rare sur ce plateau calcaire à 550 mètres d'altitude.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La primièra mencion de la localité en l'archiu data de 1282, jol nom de Ueler.
Villars-Lo-Shut a fach partida de la parròquia de Sant-Dizier-l'Avesque fins en 1698 abans d'èsser ligat a aquela de Bure en Soïssa.
Blumenau
thumb|left|250px|La vila de Blumenau.
Villars-le-Sec
Istòria
En 1829 es bastir la glèisa, dédiée a la Nativité-de-la-Vèrge e lo pòble ven una parròquia independenta.
Blumenau
Foguèt fondada en 1850 per d'immigrants alemands.
thumb|left|255px|Construccions d'estil alemand.
Villars-le-Sec
Istòria
A qualques centenats de mètres de l'intrada del pòble, en venent de Sant-Dizier, aflora una ampla plaque de ròca. Qualques peadas pòdon de passatge i èsser endonviades. La legenda conta qu'aquel son aqueles de Desiderius, futur sant Dizier, e aqueles del diable que # lo sant i auriá combatut amb el, e ganhat la batalha...
Una crotz a plantat a proximitat per remembrar al transeünt que lo luòc a jurat. Antany Lo pelegrin i aviá costum d'extraire sus aquela crotz un copeau #que lududes portava felicitat per la rèsta de lo sieu viatge.
Villars-le-Sec a fait partie de la paroisse de Saint-Dizier-l'Évêque jusqu'en 1698 avant d'être rattaché à celle de Bure en Suisse.
En 1829 est construire l'église, dédiée à la Nativité-de-la-Vierge et le village devient une paroisse indépendante.
À quelques centaines de mètres de l'entrée du village, en venant de Saint-Dizier, affleure une large plaque de roche. Des empreintes de pas peuvent y être devinées. La légende raconte que ce sont ceux de Desiderius, futur saint Dizier, et ceux du diable avec lequel le saint aurait combattu, et gagné la bataille...
Une croix est plantée à proximité pour rappeler au passant que le lieu est sacré. Autrefois le pèlerin avait coutume de prélever sur cette croix un copeau qui lui portait bonheur pour le reste de son voyage.
La Bocariá
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [labuka’rjɒ]. Las fòrmas ancianas son Botaricum, en latin, al sègle XIV, Bocaria en 1460, Boucaire al sègle XVII, Boucairie al sègle XVIII, La Bouquerie al sègle XIX.
Segon Dauzat, La Bocariá ven de l'« ancian provençal » boc; lo nom seriá motivat per un elevatge de bocs. Segon lo site de las comunas de Dordonha, La Bocariá ven del mot bocariá, motivat per un elevatge de caprins o seriá la proprietat d'un nom d'òme, Bouquièr. Segon Chantal Tanet e Tristan Hordé, la primièra fòrma Botaricum correspond a un nom germanic d'òme, Baldarich, puèi l'atraccion de bocaria auriá donat lo resultat actual.
Republica dels Maris
La Republica dels Maris o Mari Ėl (rus: Респу́блика Мари́й Эл, Respublika Mariy El; mari: Марий Эл Республик) es un Subjècte federal de Russia e una republica. Se situa geograficament en Russia europèa, en riba nòrd de Vòlga, e administrativament dins lo Districte Federal de Vòlga. La Republica a una populacion de 696 459 personas (recensament rus de 2010).
Iochkar-Olà es la capitala e la mai granda vila de la Republica.
La Republica dels Maris es una de las Republicas etnicas de Russia, representada per lo pòble indigèna dels maris, un grop etnic finoogric que viu tradicionalament long de las ribas dels rius Vòlga e Kama. La majoritat de la populacion es russa (47,4%) e mari (43,9%), amb una minoritat de tatars e chovàsh. Las lengas oficialas son lo rus e lo mari. La Republica confronta l'Óblast de Nizhni Nòvgorod a l'oèst, l'Óblast de Kirov al nòrd, Tatarstan a l'èst, e Chovàshia al sud.
Magesc
Magesc (Magescq en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [ma'jəs]. Las fòrmas ancianas que son (Sancta Maria de) Majesc, Majescars, Majesch, aus sègles XI-XII, Majek en 1254, Petro de Mayesqe en 1296, Maisce en 1299, Magesc (mapas deu sègle XVII, shens data, de 1630, de 1638, de 1651, de 1666, deu començament deu sègle XVIII), Magesq (mapas de de 1714 e de 1733).
Per Dauzat e Rostaing, Magesc qu'ei la fòrma masculina de l'ancian provençau magesca, ua redevença que pagavan per véner vin; Magesc qu'èra un vilatge o un entrepaus assubjectit a la magesca.
Per Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, Magesc qu'ei sus l'arriu de Magesc, un arriu qui's desmairava au mes de mai (magesc : deu mes de mai). Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, que torna préner l'explicacion de Dauzat.
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'accèpta l'idèa de Dauzat d'un vilatge somés a ua taxa suu vin. Magesc qu'èra donc un lòc on i avè un peatge.
Gujarati
Lo gujarati (gujarātī) ) es una lenga indoariana, parlada Gujarat, Daman e Diu e Dadra e Nagar Haveli en Índia.  Aperten a la granda familha de las lengas indoeuropèas.  Lo gujarati es eissit del gujarati ancian (1100–1500) qu'es l'aujòl del gujarati modèrn e de las lengas rajasthani, e la lenga principala dins l'estat de Gujarat.
La lenga es tamben parlada al sen d'una diaspòra importanta, als Estats-Units, en Canadà, al Reialme Unit, en Kenya o en Oganda.
Alby-sur-Chéran
Arbi en arpitan (Alby-sur-Chéran en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d' Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La vila i auriá #èsser çò cap de-luòc primitif del Albanais, pagus albanensis, lo un dels sèt districts de la Savoie jos Charlemagne. L'origina de Alby es n'efièch fòrça anciana doncas que lo sieu nom apareis sul un dels mai vièlhs documents en relacion amb la Savoie en 867.
Situada près d'un passatge a gué sul Chéran, lo bourg de Alby ocupava un ponch estrategic de la via de comunicacion entre las vilas d'Anecí e de Chambéry. Es perque, a la Mièja Edat, la vila comptava pas mens de sèt castèls per assegurar la defensa d'aquel ponch estrategic. S'agís dels castèls : de Châteauvieux apertenent als Comtes de Genève, de Montvuagnard, de Montdésir, de Montpont apertenent als Sires de Alby, de Pierre-Charve, de Montconon/Monquenoit e de Donjon.
La, lo comte Amédée II de Genève #concedir al bourg de Alby una charte de franchises, amb mercat setmanièr e una fièra annala al Sant-Martin #que s'a dempuèi totes los 11 de novembre ,.
A aquela epòca, la vila i aviá dividit en doas parròquias :
Las doas parròquias aguèron amassat definitivament en 1683, mas las doas comunitats auràn pas amassat #qu'en 1788.
La vila medievala èra celèbra per los sieus mèstres-cordonniers dempuèi lo. En 1880, comptava aperaquí tres #cent cordonniers e èra una capitala locala per la sabata. En lo moment de la guèrra de 1870-71 #que #opausar la França a la Prusse, las cordonniers #fabricar de novembre 1870 en març 1871 mai de 6.200 cobles de bòtas e de sabatas pels guardas nacionales reclutats per la IIIe Republica après la desbranda de las armadas imperialas. La vila comptava egalament una tannerie, de las tisserands, una carderie e una filature mecanica moguda per la fòrça hydraulique proporcionada pel Chéran. Totes los 25 d'octòbre, jorn del Sant-Crépin, lo sieu sant patron, i i aviá fèsta al cap de-luòc. Uèi lo musèu de la Cordonnerie, recuèlh los esturments de las cordonniers e de tot #çò que tanh lo trabalh del cuèr.
La cité aurait été le chef-lieu primitif de l'Albanais, pagus albanensis, l'un des sept districts de la Savoie sous Charlemagne. L'origine d'Alby est en effet très ancienne puisque son nom apparaît sur l'un des plus vieux documents concernant la Savoie en 867.
Située près d'un passage à gué sur le Chéran, le bourg d'Alby occupait un point stratégique de la voie de communication entre les villes d'Annecy et de Chambéry. C'est pourquoi, au Moyen Âge, la ville comptait pas moins de sept châteaux pour assurer la défense de ce point stratégique. Il s'agit des châteaux : de Châteauvieux appartenant aux Comtes de Genève, de Montvuagnard, de Montdésir, de Montpont appartenant aux Sires d'Alby, de Pierre-Charve, de Montconon/Monquenoit et de Donjon.
Billie Eilish
right|200px|thumb|Billie Eilish en 2022
Alby-sur-Chéran
Istòria
À cette époque, la cité était divisée en deux paroisses :
Billie Eilish
Billie Eilish, nascuda lo 18 de decembre de 2001 a Los Angeles (Califòrnia), es une autora, compositora e cantaira anglofòna americana.
Alby-sur-Chéran
Istòria
Les deux paroisses furent réunies définitivement en 1683, mais les deux communautés ne seront réunies qu'en 1788.
Billie Eilish
Artista precòça, compausa ja de musica de faiçon professionala mentre qu'a pas que tretze ans, en collaborant tre 2015 amb son fraire, el essent ja un pauc conegut coma actor als Estats Units.
Tres ans mai tard, en 2018, mentre qu'a a pena setze ans e qu'a ja començat de montar sus l'empont per una virada coronada de succès als Estats Units, publica la cançon Lovely, un duò amb lo cantaire american Khalid. Aquel títol ven un tube enòrme als Estats Units e dins fòrça païses anglofòns de lenga mairala e a quitament de resson als Païses Basses, en Àustria, en Norvègia e en Suècia, fasent de Lovely per Billie Eilich son primièr succès internacional.
E en seguida, en 2019, a pas solament dètz e uèch ans que sa cançon Bad guy ven aqueste còp un tube planetari, que foguèt tanben lo tròç qu'a revelat Billie Eilich en Occitània.
Alby-sur-Chéran
Istòria
La cité médiévale était célèbre pour ses maîtres-cordonniers depuis le. En 1880, elle comptait environ trois cents cordonniers et était une capitale locale pour la chaussure. Lors de la guerre de 1870-71 qui opposa la France à la Prusse, les cordonniers fabriquèrent de novembre 1870 à mars 1871 plus de 6.200 paires de bottes et de chaussures pour les gardes nationaux recrutés par la IIIe République après la défaite des armées impériales. La cité comptait également une tannerie, des tisserands, une carderie et une filature mécanique mue par la force hydraulique fournie par le Chéran. Tous les 25 octobre, jour de la Saint-Crépin, leur saint patron, il y avait fête au chef-lieu. Aujourd'hui le musée de la Cordonnerie, recueille les outils des cordonniers et de tout ce qui concerne le travail du cuir.
Oyapock
L'Oyapock, ancianament Wiapoco, en neerlandés e en portugués Oiapoque, es un flume que marca la frontièra entre Brasil e França en Guaiana dempuèi 1713 amb la signatura del tractat d'Utrecht. Mas, aquesta frontièra foguèt reconeguda per França sonque qu'après un arbitratge internacional en 1900; França estimava en que la Guaiana francesa s'espandissiá fins al Rio Araguari.
Geografia
De de longor en França, sa font es al Brasil, Estat d'Amapá, al Nòrd de la Serra Uassipein.
Un pont sus l'Oyapock Liga la vila de Saint-Georges-de-l'Oyapock en Guaiana e la vila d'Oiapoque al Brasil. Sa construccion es acabada dempuèi agost de 2011, mas foguèt inaugurat qu'en març de 2017. Fòrça piroguièrs permeton tanben de passar lo flume per anar a Oiapoque.
Aquesta frontièra es vigilada de contunh per la gendarmeria nacionala e pels legionaris del 3n REI a Saint-Georges-de-l'Oyapock e a Camopi. Aquestes pòstes avançats son utilizats coma partença de las missions de contraròtle de la gendarmeria e de l'armada (luta contra la recerca d’aur salvatge, immigracion clandestina, lo trafec d'esséncias etc.) esquèrra|vinheta|250x250px|Lo saut Maripa sus Oyapock. A vint minutas de veitura al sud de Saint-Georges, puèi detz minutas de caminada seguent una anciana via de camin de fèrre d’escart de servissent al transferiment de las pirògas o alara a vint minutas de priòga, se pòt decobrir saut Maripa, un dels mai bèls sauts de Guaiana.
Idrologia
La superfícia del bacin idrografic d'Oyapock es de a Maripa. Son debit interannal o modul i es de e son debit especific de  per km2. Lo flume presenta un peroòde d’aigada de febrièr a junh pendent la sason de las pluèjas e un periòde d’estivatge de setembre a novembre al moment de la sason seca. Las valors extrèmas mesuradas pel debit mensal sul periòde 1953-1995 son egalas a e.
Istòria
Es su las broas de l'Oyapock que moriguèt en 1624 Jessé de Forest qu’aviá organizat, amb Willem Usselincx, l'installacion de familhas josievas e protestantas wallonas vengudas d'Avesnes-sur-Helpe, jol capinajat de Jan de Moor, una de las primièras implantacions europèas sus la Còsta Salvatja. L'istòria cartografica del bas-Oyapock, de 1506 a 1900, foguèt marcada dins un obratge de Patrick Pérez en 2017.
Courpalay
Courpalay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Batalha de Palèrme (1676)
La batalha de Palèrme foguèt un combat navau que se debanèt lo 2 de junh de 1676 durant la Guèrra d'Olanda. Foguèt la consequéncia de l'ataca de la flòta francesa dau duc de Vivonne (29 vaissèus, 25 galèras e 9 brutlòts) còntra la flòta hispano-olandesa ancorada dins lo pòrt de Palèrme (27 vaissèus, 19 galèras e 4 brutlòts). Durament tocats per sa desfacha d'Agosta, leis Espanhòus e leis Olandés èran a reparar sei naviris e avián pres ges de mesura per protegir lo pòrt. Foguèron donc totalament suspres per l'ataca dei brutlòts francés que destruguèron aperaquí la mitat dei naviris presents.
Patric Sauzet
Patric Sauzet (en francés Patrick Sauzet; 30 de genièr de 1953) es un lingüista occitan contemporanèu. Es l'autor amb Josiana Ubaud d'una òbra essenciala per l'aprendissatge de l'occitan modèrne: Lo vèrb occitan/Le verbe occitan en 1995. Son domeni de predileccion es mai que mai la gramatica. Foguèt professor qualques annadas fa a l'Universitat de París 8 (Illa de França) e es actualament professor a l'Universitat de Tolosa-Lo Miralh ont a capitat de potenciar l'emplec de l'occitan dins mantas estructuras.
Tot en aver una solida formacion en gramatica generativa, a mostrat una dobertura impressionanta vèrs d'autres corrents de la recèrca en lingüistica, en particular vèrs la sociolingüistica. Dempuèi los ans 1980, a renovelat los estudis sociolingüistics que visan a estandardizar l'occitan e es lo conceptor del tèrme occitan larg. Foguèt president del Conselh de la Lenga Occitana de 2001 a 2021 (en seguida del lingüista catalan Xavier Lamuela) e es membre del Grop de Lingüistica Occitana. Es actualament amb Pèire Brechet vicepresident del Congrès Permanent de la Lenga Occitana.
Òbras divèrsas
Celtique (UA 374 CNRS), Université de Bretagne Occidentale, vol.5, 1988-1989 p1-40.
Her-Aha
vinheta|200px|esquèrra|Tròç de vaishera dab lo nom de Her-Aha : "Her lo combatent" Her-Aha (en egipcian ieroglific "Her lo combatent") que ho un faraon de la I dinastia egipciana, durant lo periòde tinita de l'istòria de l'Egipte antica.
Per la Pèira de Palèrme b'ei lo purmèr faraon. Aquesta mencion que pausa la question de la soa relacion dab lo rei Meni considerat com lo conquestaire de la Baisha Egipte e com l'unificador de la Hauta e de la Baisha Egipte (Her-Aha poderé estar lo son hilh, successor o quitament la medisha persona dab dus noms).
Dens la Lista Reiau d'Abidòs qu'ei mentavut après Meni e abans Iti (aute nom de Djer) e dab lo nom de Teti :
Sent Melhon
Sent Milion o puslèu Sent Melhon, eventualament Sent Milhon [semi'ʎuŋ]/[seme'ʎuŋ] (Saint-Émilion en francés ) es una comuna gascona, en Guiana e en Bordalés, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Her-Aha
De tot biais, la question de l'unificacion d'Egipte sembla tostemps d'actualitat durant lo regnat de Her-Aha puish que lo nom de la soa esposa qu'èra Nethetep ("Net qu'ei en patz", Neith estant ua de la màger divessas deu Dèlta, en Baisha Egipte). Qu'esposè tanben las reinas Benerib e Khenthap, aquesta darrèra que serè la mair deu son hilh e eretèr Djer.
Sent Melhon
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Sanctus Emilionus, Sanctus Milionus, en latin, aus sègles XI-XIII, S. Milionem, en latin, en 1228, S. Emilianum, en latin, en 1242, Sanctum-Emilianum, en latin, en 1273, de Sancto Emiliano, en latin, en 1274, Sancto Milione, en latin, en 1279, Sancti Emiliani, en latin, en 1288, Petrus de Sancto Emilione, en latin, en 1299, VIlla, honor...Sanctus Emilianus, en latin, en 1307-1317, Emilio, Milio, en latin, en 1307-1317, Seint Melion, en 1363-1364. Lo sent onorat dens lo nom de la comuna seré AEmilianus, avesque de Nantas au sègle VIII,. Pr'aquò Ernèst Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, aima mèi un monge, Emilion. L'aferèsi (Emilion > Milion) apareis tanlèu l'Edat Mejana dens los tèxtes. Bénédicte Boyrie-Fénié causís la fòrma improbabla de *Sent Milion e una prononciacion, impossibla en gascon, [semi'ʎu] e donc supausada, maugrat la fòrma de 1363-1364,.
En 1923, Pierre Bertin-Roulleau, archivista de la Societat Istorica e Arqueologica de Sent Melhon (traduccion) utiliza la fòrma Semelione, d'aparéncia latina. Pòt estar una fòrma atestada o simplament una latinizacion bastida d'après lo nom en occitan. Quala que sisca la solucion, es una pròva que lo nom autentic es Semelhon, esquematicament [sœmœ'ʎun] (una prononciacion *[sœmœ'liun], sense palatalizacion de l davant i es impossibla dens la fonetica locala), que fau grafiar regularament e etimologicament Sent Melhon (emb lh coma dens Milhan, Milhac). Cf. Sent Bebian de Medòc articulat [seme'bjan]. La prononciacion [sœmi'ʎun] es pas impossibla, mes existís ? Es valabla per lo cepatge.
Comunautat de comunas de Convergéncia Garona
La Comunautat de comunas de Convergéncia Garona es una intercomunalitat, bordalesa situada dens lo departament de Gironda e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Son còdi SIREN es 200069581. La lenga autoctòna es l'occitan gascon bordalés, dens las modalitats de l'Entre Duas Mars e deu sud de Garona.
Creacion
La Comunautat de Comunas de Convergéncia Garona se creè per la fusion en 2016 de tres comunautats de comunas, la CC de Podençac, la CC daus Tuquets de Garona (residéncia : Cadilhac) e tres comunas de la CC de la Coma de l'Artolie (nom francés) : Lestiac (anciana residéncia), Palhet e Rions.
Her-Aha
Nicolas Grimal que situa lo son regnat enter -3125 e -3100 e que soslinha que seré estat un regnat de pacificacion interiora mes dab campanhas contre los pòbles vesins de Libia (a l'oest) e de Nubia (au sud).
Comunautat de comunas de Convergéncia Garona
Evolucion
A la medisha data, prengut lo nom de Comunautat de comunas de Convergéncia Garona.
Composicion
Mapa de la Comunautat de comunas de Convergéncia Garona lo 1èir de genèir 2019.|thumb|center|upright=2.1 Densitat de populacion de las comunas de Convergéncia Garona lo 1èir de genèir 2019.|thumb|center|upright=2.1
Veire tanben
thumb|600px|center|Mapa daus EPCI de Gironda au 1èir de genèir 2019
Her-Aha
Com tots los rei de la I dinastia, que ho sepelit dens la necropòli d'Abidòs (suu lòc actuau de Umm el-Qa'ab - Tinis, au ras d'Abidòs, qu'èra la soa capitala - ).
Neuf-Mesnil
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Istòria
Nòu-Mesnil a lo sieu nom d'una granja #que #èsser lo nuclèu primitif del pòble. Aquela parròquia existissiá ja al. Los chanoinesses e la sœurs #negre de Maubeuge s'i partejavan la dîme. En 1773 la municipalitat compta pas que 9 fuòcs e 84 abitants.
La municipalitat a #èsser tocat lo 3 d'agost 2008 per una violenta tornade en avent egalament @frapper las municipalitats environnantes particularament Hautmont e Boussières-sus-Sambre.
Neuf-Mesnil tient son nom d’une ferme qui fut le noyau primitif du village. Cette paroisse existait déjà au. Les chanoinesses et les sœurs noires de Maubeuge s’y partageaient la dîme. En 1773 la commune ne compte que 9 feux et 84 habitants.
31 de març
Referéncias
Vejatz tanben:
Ramsès VI
thumb|250px|Fragment del sarcofag de Ramsès VI Ramsès VI foguèt lo cinquen faraon de la dinastia XX d'Egipte. Regnèt dempuèi aperaquí 1141 a 1133 aC (segon lo papir de Turin regnèt exactament uèch ans e dos meses). Era filh de Ramsès III e de la reina Iset (Isis Ta-Hemdjert).
Batalha de Seneffe
La batalha de Seneffe se debanèt lo 11 d'aost de 1674 durant la Guèrra d'Olanda. Foguèt la consequéncia d'una ataca olandesa còntra París de l'armada dau stadhouder Guilhem d'Aurenja (60,000 òmes e 70 canons) arrestada per lo prince de Condé (45,000 òmes e 60 canons). Lo combat foguèt fòrça murtrier e prefigurèt leis afrontaments saunós dau sègle seguent e dei guèrras revolucionàrias. Finalament, leis Olandés, menaçats d'enceuclament, foguèron obligats d'abandonar lo prat batalhier e 19,000 òmes (11,000 tuats, 7,000 bleçats e 1,000 presoniers). De son caire, l'armada francesa perdiguèt 8,000 (mòrts, bleçats e presoniers).
Sant Auban
Sant Auban (Saint-Auban en francés) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Blanca
Blanca es un prenom femenin occitan.
Difusion
Variantas:
Versions en autres idiòmas: