cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pau
Toponimia
Lo nom que vieneré d'un preindoeuropèu *pal-, deu sens de « montanha arrocosa »; la fòrma que seré palum, analòga au latin palus, « pau » (Dauzat e Rostaing precisan pas s'aquera analogia supausa ua influéncia deu mot latin). Per Miquèu Grosclaude, que's cau mauhidar deus blasons e la preséncia d'un paon/pavon ([paw] en bearnés) a pas cap valor toponimica. D'autes, com lo quite Vastin Lespin, qu'an supausat que i averé ua palencada, donc paus, autorn deu castèth; mès lo mot que seré au plurau. Pau que vien meileu d'ua arrasic preindoeuropèa *pal o *bal e lo sens que seré « ròc escarpat », çò qui convien per l'endret on lo castèth e la vila anciana son situats.
Istòria
thumb|left|Barri vielh deu Hedàs Pendent los purmèrs sègles, l'istòria paulina que's con•hon dab l'istòria deu son castèth apitat peus vescomtes de Bearn entà contarotlar lo gua suu gave e qui los sons paus e betagèn la futura ciutat. Gaston Fèbus que ahortí aquesta hortalessa dens lo son projècte arquitecturau de gran endom qui acompanhè lo son saunei de bastir un Estat pirenenc. D'aqueth temps, totun, la vila qu'èra chic de causa e la capitala bearnesa b'èra Ortès.
Dab Enric II de Labrit, Pau que vadó capitala deu reiaume de Navarra (lo navèth títol aquesit peus vescomtes de Bearn) e lo castèth que ho modernizat (dens l'estil reneishentista viengut d'Itàlia) entà arcuélher la navèra cort reiau (dab la regina Margalida de Navarra).
Qu'ei dens aqueth castèth que vadore lo Noste Enric, futur rei de França.
En 1620, dab l'integracion de Bearn dens lo reiaume de França, Pau non demorè pas sonque lo sèti deu Parlament de Navarra e que demorè estremat deus grans eveniments istorics. 200px|thumb|left|Pau a la debuta deu sègle XX La Revolucion e las Guèrras Napoleonencas que desvelhèn la ciutat ; en 1790, Pau que vadó capitala deu departament navèth deus Baishs Pirenèus e l'Emperaire que s'interessè a la ciutat paulina en decidint lo purmèr de restaurar las rueinas deu castèth e en tot bastir la rota Pau-Saragossa e lo Haràs Nacionau de Gelòs. En mei d'aquò, lo passatge de l'armada anglesa de Wellington que marquè la debuta de l'establiment d'ua comunautat britanica en cèrcas deu microclima paulin (vantat peu mètge Alexandre Taylor) e deus sons païsatges vantats peus romantics. Aquesta comunautat hèra rica qu'adaptè la ciutat au son biais de víver modèrne e modernista en favorizant, dab l'ajuda de las autoritats locaus la bastida deu Baloard deus Pirenèus, deu casinò e deu purmèr gòlf bastit suu continent europèu.
A la debuta deu sègle XX, lo medish clima paulin qu'encoratgè los hrairs Wright d'apitar a Pau la purmèra escòla d'aviacion deu mòn.
Patrimòni e curiositats
200px|right|thumb|Lo funicular de Pau
Bannes (Nauta Marna)
Bannes es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Marna de la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Bannes A situat a 5 km de Neuilly-l'Avesque, a 8 km de Langres, a 11 km de Rolampont e a 15 km de Montigny-lo-Rei. La municipalitat a banhat pel Val de Gris #que i alimenti un lac de barrage, lo réservoir de Encants.
Bannes est située à 5 km de Neuilly-l'Évêque, à 8 km de Langres, à 11 km de Rolampont et à 15 km de Montigny-le-Roi. La commune est baignée par le Val de Gris qui y alimente un lac de barrage, le réservoir de Charmes.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sègle V abC
../.. | sègle VII abC | sègle VI abC | sègle V abC | sègle IV abC | sègle III abC | ../..
Istòria
434-431 : revòuta de plusors ciutats de la Liga de Delos e tensions vivas entre Atenas e Corint que se combateguèron a prepaus dau contraròtle de Còrcira (una colonia de Corint en revòuta còntra sa metropòli) e de Potidèa. Menaçada, Corint demandèt l'ajuda d'Esparta entraïnant l'intrada en guèrra de la Liga de Peloponès còntra la Liga de Delos (guèrra de Peloponès). 431-421 : premiera partida de la Guèrra de Peloponès. Atenas, decimada per una epidemia de « pèsta » (→ 429 avC) que tuèt Pericles, se retirèt en Atica ont èra protegida per sei fortificacions. Esparta foguèt donc obligada d'atacar lei linhas d'avitalhament de la vila en Mar Egèa. Pasmens, avián ges d'aliat e deguèron donc trobar de naviris. Lei combats aguèron donc luòc principalament sus de frònts periferics. Leis Atenencs ganhèron la batalha d'Esfacteria (425 avC) e leis Espartencs aquela d'Amfipólis en 423 avC. En 421 avC, lei doas ciutats signèron donc una patz de compromés mau segura (→ 418 avC). 429-426 : premiera pandemia istoricament atestada. Probablament entraïnada per lo tifús, apareguèt en Etiopia avans de se difusar en Egipte, en Cirenaïca, en Grècia e en Pèrsia. 418 : victòria espartenca de Mantinèa còntra Argos. D'efiech, sostenguda per Atenas, la ciutat aviá assaiat d'estendre son influéncia en Peloponès au detriment deis aliats d'Esparta. 415-413 : expedicion de Sicília. Per sostenir seis aliats dins l'illa e vencre Siracusa, sostèn supausat d'Esparta, Atenas mandèt un important còrs expedicionari dins l'illa. Pasmens, l'operacion s'acabèt per un desastre. 412-404 : darriera partida de la Guèrra de Peloponès. Desenant sostenguda per Pèrsia, Esparta poguèt construrre de flòtas. Maugrat plusors desfachas, leis Espartencs capitèron finalament de destrurre la flòta atenenca a la batalha d'Aegospotami (405 avC). Aquò li permetèt de realizar lo sètge dirècte d'Atenas que capitulèt en 404 avC. La vila vencuda foguèt obligada de prononciar la dissolucion de la Liga de Delos, de liurar lo rèsta de sa flòta e de destrurre sei fortificacions. 409-405 : aprofichant la situacion critica de Siracusa après sa victòria còntra Atenas (→ 413 avC), lei Cartaginés mandèron una armada per atacar la colonia d'Agrigenta. Pasmens, foguèron decimats per una epidemia e lei doas ciutats signèron una trèva. 404 : insureccion novèla d'Egipte que capitèt de restaurar son independéncia. 403 : restabliment de la democracia atenenca.
Montferri
Montferri es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Malavedia
Malavedia (Malvezie en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Malavedia qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Julian. En 1790, Malavedia qu'èra deth canton de Sent Bertran, a partir de 1888 canton de Barbasan per càmbiament de caplòc. La comuna qu'es absenta de la nomenclatura de l'an X.
Charles Monro
thumb|right|Charles Monro Sir Charles Carmichael Monro, 1er baron de Bearcrofts, naissut lo 15 de junh de 1860 e defuntat lo 7 de decembre de 1929, siguèt un generau britanic de la Premiera Guèrra Mondiala. Siguèt governador de Gibartar de 1920 a 1929.
Districte del Siquim Oriental
Lo districte del Siquim Oriental (East Sikkim en anglés) es un districte de l'estat de Sikkim en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Gangtok, qu'es tamben la capitala de Sikkim.
Populacion
La populacion del districte èra de 283 583 abitants al recensament de 2011 e èra a 56,81 % campèstra, e a 43,19 % ciutadina. La densitat de populacion es de 297 abitants/km².
Las lengas parladas son lo nepalés, lo bhutia, tamben sonat sikkimés, lo lepcha, lo tamang, lo limbu, lo rai, lo newari, lo gurung, lo magar e lo sunwar.
Sistèma electoral dels Estats Units d'America
Lo drech federal e aquel de cada estat federats regulan lo procediment dels divèrses procediment electorals. La Constitucion dels Estats Units, dins los seus primièrs e segonds articles e modificacions posterioras, definís l'encastre legislatiu basic desvolopat amb los documents de fòrça juridica que regulan los diferents procediments electorals. En particular, amb una lei estatala, cadun dels estats desvolopa la majoritat d'aspèctes de totes los procediments electorals, coma las eleccions primàrias, la condicion d'elector (presisant de la definicion constitucionala basica), l'eleccion dels membres del collègi electoral estatal qu'eligís lo president o la nòrma de las eleccions estatalas e localas. Lo finançament dels procediments electorals sempre foguèt un tèma controverciat, a causa de la possibilitat que fonts privadas que contribuisson fòrça a las divèrsas candidaturas, subretot dins las eleccions federalas.
Metòde
Lo sistèma eletoral, de bias generic, es conegut coma first-past-the-post: lo candidat, amb lo màger nombre de vòts es elegit. Al subjècte del collègi electoral presidencial es lo partit amb lo nombre de vòtes mai elevats ganha 100% dels representants designats per aquel estat, levat los estats de Maine e Nebraska, que seguisson un sistèma proporcional. I a pas cap d'obligacion legala per un percentatge minim per obténer una representacion. Lo nombre de representants assignats seguís tanpauc una relacion estrictament proporcionala al nombre total de vòtes, nimai existís d'obligacion o de lindal minim per èsser exigible e que venga lo procediment coma valid; a vegada, la participacion es arribada a èsser inferiora a 50%.
Electors
Las condicions per èsser elector son descrichas dins lo tractat constitucional dels Estats Units d'America qu'establís l'escastre legal, precisat per la nòrma de cada estat. La constitucion manifèsta que lo sufragi actiu se pòt pas refusar per causa de raça, color, sèxe o edat d'entre las personas majoras de detz e uèch ans. Al delà d'aquelas qualificacions basicas, son los organs legislatius estatals que regulan la condicion d'elector dels ciutadans. Unes estats, per exemple, restrenhon lo drech de vòte a una categoria determinada de delinquents e per un temps determinat. Aquela sancion pòt venir permanenta. Se crei que lo nombre d'adults dels EUA que son a l'ora d'ara considerats coma inelegibles per votar de biais permanent seriá 5 milions. Unes estats an tanben de declaracions constitucionalas qu'exclusisson necis o fòls del drech de votar; de talas referéncias son consideradas mai obsoletas e se devon revizar o suprimida.
Registre dels electors
Totes los estats, levat lo Dakota del Nòrd, exigisson que los ciutadans que volgatz exercir lo drech de vòte l'exprimiscan de per abans dins un registre, malgrat se un grand nombre d'estats permeton de s'enregistrar lo meteis jorn de las eleccions. Tradicionalament, los votants s'inscrivon dins los burèls electorals estatals, e mai se dempuèi la segonda mitat dels ans 1990 lo govèrn federal faguèt un esfòrç per far mai aisit lo procediment e ensajar d'aumentar los indicis de participacion. La National Voter Registration Act de 1993 exigís que los govèrns estatals recépian de finançament federal per far mai aisit lo registrament dels votants. Dins los estats que lor legislacion compren la possibilitat d'enregistrar los votants lo meteis jorn del vòte aquela lei s'aplica pas; aqueles estats son Dakota del Nòrd, Idaho, Minnesòta, Nòu Hampshire, Wisconsin, e Wyoming.
Vòte dels absents
Un elector que, per quin motiu que siá, pòt pas depausar son vòte lo jorn de l'eleccion, pòt causir de votar amb los absentee ballots. Los absentee ballots s'envian mai sovent per l'United States Postal Service a l'ostal de las personas que lo sollicitan. Malgrat lo seu nom, dins unes estats los absentee ballots se pòdon presentar per votar en persona dins son collègi electoral. Près de la mitat dels estats e totes los territòris periferics del país permeton çò que se nomena desencusi pas absentee, que fa referéncia a un tipe de absentee ballot que s'exigís pas de rason especifica per poder demandar aquel tipe de vòte. Autres estats demandan una rason valida –coma una malautiá o aver previst un viatge– per que se pòsca autrejar la possibilitat de participar al procediment electoral per l'absentee ballot. Califòrnia e Washington permeton als seus ciutadans sollicitar la condicion d'absentee voters (votants absents) de bias permanent, de biais que l'administracion engatja aquel procediment de vòte per corrièr per cada eleccion sens que l'elector o demande.
La granda majoritat dels electors qu'utilizan aquel sistèma son d'estatsunians que demòran en fòra del país. En 1986 lo Congrès promulguèt l'Uniformed and Overseas Citizens Absentee Voting Act (UOCAVA) qu'exigissiá que tant los militars coma las familhas basadas o en missions fòra delas limitas nacionalas dels Estats Units d'America sián inscrits d'ofici coma votants absents, de biais que siá facilitada tant la condicion d'elector coma la possibilitat d'exercir lo drech de vòte. EDe fach, la promulgacion d'aquela lei uniformizèt al nivèl nacional la cituacion ja existissent dins fòrça estats, es a dire, que totes los ciutadans majors de 18 ans que demran fòra dels Estats Units d'America pendent lo periòde electoral sián automaticament susceptibles d'aténher la condicion de votants per absentee ballot. La remesa dels bulletins se fa dirèctament dins lo luòc de demorança, per fax o, quitament, per corrièr electronic.
Vòte per corrièr
Lo vòte per corrièr pareis fòrça a l'absentee ballot, amb la diferéncia que pel vòte per corrièr i a pas besonh collègi electoral dobèrt per recebre los electors. Un fach especial existís en Oregon, ont cada grand elector deu dispausar d'un periòde de mai de doas setmanas per poder legir la bulletin e lo programa electoral e las proposicions dels candidats; tot aquò es enviat per l'administracion via corrièr postala.
Infrastructura electorala
Los votants exercisson lo seu drech de vòte per de mecanismes diverses, malgrat se lo mai corrent consistís en d'escanèrs optics preparats per l'escasença. L'autoritat per causir las maquinas de vòte es jurisdiccion locala de l'estat, que son los comtats, las vilas e municipalitats. Fòrça aquelas jurisdiccions localas cambièron lo material de vòte en 2000 a causa de la promulgacion de la lei Help America Vòti Act (HAVA).
Nivèls d'eleccion
Los Estats Units d'America an un sistèma electoral fòrça complèxe que dona l'oportunitat de conéisser l'opinion de la basa dels ciutadans, mas supausa tanben un còst elevat: demandar de contunh l'avís popular per las urnas fa que fòrça electors se senton aclapats per la complexitat del sistèma e, coma consequéncia, decidisson de votar pas.
Eleccions primàrias
Dins las eleccions primàrias los votants s'enregistran dins una circonscripcion e dins un partit politic determinat per causir per l'eleccion venenta lo candidat del partit. I a de divèrses tipes de primàrias: las primàrias obèrtas, que totas las personas enregistradas pòdon votar e causir lo candidat, e las primàrias tancadas, que solament los votants enregistrats independents o solament los militants del partit pòdon causir lo candidat.
Las eleccions primàrias que los electors podavan causir los candidats de quin partit que siá foguèron anulladas per la cort suprèma après lo cas California Democratic Party vs Jones, que violavan lo primièr emendament a la constitucion. Las primàrias s'utilizan tanben per seleccionar los candidats al nivèl estatal, coma per exemple dins las eleccions del governador.
Caucus
Los caucus tanben nominan de candidats per una eleccion, mas son fòrça diferents de las eleccions primàrias. Los caucus son de reünions que se debanan 	a pòrta barrada ont se discuta d'autres afars e de questions que van al delà de la quita eleccion del candidat. Onze estats (Dakota del Nòrd, Iowa, Maine, Nevada, Nòu Mexic, Hawaii, Minnesòta, Kansas, Alaska, Wyoming, Colorado e Washington DC) causisson los candidats amb aquel sistèma.
Convencions politicas
Per las eleccions presidencialas, cada partit organiza una convencion que se debana a la fin de l'estiu de l'an de las eleccions. Dins aquelas convencions, los delegats qu'an obtengut la representacion dins los caucus o las eleccions primàrias ratifican las decisions presas e seleccionan de biais oficial lo candidat. Pel passat, aquelas convencions èran tanben usadas pel Partit Republican e lo Democrata per causir, de biais real, los candidats, mas aquel ròtle s'es perdèt pauc a pauc, convertissent aquelas convencions en un miting politic de grand escala.
Eleccions federalas
thumb|Lo Congrès dels Estats Units d'America abriga lo poder legislatiu del país, mas decidís pas los membres qu'exercisson lo poder executiu. Los Estats Units d'america an un sistèma de govèrn presidencial basat en que lo poder executiu es independent del poder legislatiu. Las personas qu'exercisson aqueles poders son causits per de procèsses electorals diferenciats, al contrari per exemple, de çò que se passa dins l'estat francés, espanhòl o italian ont los membres del poder executiu causisson entre los membres de la cambra los tenents del poder legislatiu. Dins lo primièr article de la Constitucion dels Estats Units d'America es exigit que l'eleccion per la carga de president se deu debanar dins un unic jorn a nivèl nacional, alara que las eleccions per causir los representants dins lo congrès (cambra dels representants e senat) se pòdon debanar de biais diferits. Atal doncas, lo meteis jorn qu'i a d'eleccions presidencialas se causisson los 435 membres de la cambra dels representants per un mandat de dos ans. Al cap de dos ans de l'eleccion del president, la meteissa cambra torna èsser elegida dins çò que se nomena la midterm election. Las eleccions pel senat seguisson un autre esquèma, que los mandats duran sièis ans.
La constitucion indica que los membres de la Cambra dels Representants devon aver almens 25 ans, èsser de ciutadans dels Estats Units d'America amb una ancianatat minima de 7 ans e èsser registrats dins l'estat que representan; los senadors devon aver almens 30 ans, èsser de ciutadans dels Estats Units d'America amb una ancianetat minima de 9 ans e èsser enregistrat dins l'estat que representan; e, fin finala, lo President deu aver almens 35 ans, èsser nascut dins del territòri dels Estats Units d'America e aver residit dins lo país almens pendent catorze ans. Es de la responsabilitat de l'administracion de cada estat federal de regular las exigéncias que un ciutadan venga candidat, e mai una de las consicions abitualas es de demandar que l'aspirant recépia lo supòrt d'un nombre de signaturas definidas legalament.
Eleccions presidencialas
thumb|Billetin utilizat per las eleccions presidencialas de 2000, qu'al Gore obtenguèt mai vòtes mas [[George W. Bush foguèt nomenat president pel collègi electoral.]] Las eleccions presidencialas se debanan totjorn cada quatre ans lo primièr dimars après l'1 de novembre, per evitar atal la coïncidéncia amb lo festenal d'Halloween. Lo president e lo vice-president son elegits ensems dins lo meteis procediment electoral e jos una candidatura joncha. L'eleccion es indirecta, doncas qu'aquel que vòta pel president e vice-president es un collègi electoral que los membres son designats d'una lista d'electors dels diferents partits o candidats e que s'engatjan endavant a votar pels candidats del seu partit. Lo ganhant de las eleccions es lo candidat qu'obtenguèt almens 270 vòtes al collègi electoral. Es possible, pasmens, qu'un candidat obtenga un nombre màger de vòtes que los oposants mas pèrda l'eleccion al collègi electoral, coma foguèt lo cas per Al Gore contra George W. Bush en2000: malgrat que recèt mièg milion de vòtes en mai, obtenguèt mens de representants. Lo dosen amendament a la Constitucion establís que la carga de vice-president es tanben causida pel collègi electoral.
Los vòtes del collègi electoral se debanan dins cada estat per un grop d'electors; cada grand elector a un vòte al collègi electoral. Uèi jorn, cada grand electors s'engatja a votar per un candidat e se fin finala aquel elector vòta per un autre que previst se nomena faithless electors ("electors desleials"). La nòrma permet que las quitas leis de cada estat regulen cossi s'atribuís cadun dels vòtes del collègi electoral; en realitat, dins totes los estats –levat Maine e Nebraska– es lo candidat qu'obten mai vòtes dintre los representants de l'estat al collègi electoral. Mas dins dos estats, dempuèi 1969 en Maine e dempuèi 1991 en Nebraska, dos vòtes al collègi electoral donan de biais proporcional, e lo rèsta (dos a Maine e tres a Nebraska) van a qui obtenguèt lo màger nombre de vòtes.
Los presidents en exercici e los candidats mai sovent cercan amb la nominacion del vice-president un equilibri que va plan entre los diferents sectors. En linhas generalas, aquel equilibri se pòt basar sus l'experiéncia geografica, l'ideologia del govèrn o en tèrmes federals. Lo candidat per èsser vice-president es conegut popularament coma lo running mate. Malgrat que la candidatura d'un president pòt se pòt perdre dins las eleccions primàrias de cadun dels partits, pas cap de president en exercici a perdèt la nominacion del seu partit dins los darrièrs ans (malgrat que Gerald Ford foguèt prèste de las pèrdre l'an 1976). Lo darrièr president que renoncièt a un segond mandat foguèt Lyndon B. Johnson, qu'aviá ganhat per escàs marge dina las primièras eleccions primàrias del Partit Democrata davant un candidat practicament desconegut decidiguèt renonciar a la corsa presidenciala.
Lo sistèma del collègi electoral es plan criticat per diversas rasons. Una de las principals oposicions es lo caràcter indirècte, al contrari d'un sistèma dirècte d'eleccion presidencial com en França. Una altra critica es que crea una inegalitat entre los votants de diferents estats: normalament, sonque los votants dels estats ont se pòt cambiar la majoritat (coneguts coma los swing states) determinan lo resultat de l'eleccion i, per contra, los estats ont tradicionalament ganha l'un o l'altre partit (per exemple l'estat de Nova York pels democratas o Kentucky pels republicans) son ignorats pels candidats dins las campanhas electoralas. Se lo collègi electoral s'abolissiá e lo país vengava en una unica circonscripcion electorala alara lo resultat dependriá pas mai dels swing states. Una autra critica es que crea una inegalitat entre ciutadans, que las poblacions d'estats mai pichons –qu'an un minim de 3 vòtes al collègi electoral– son sobrerepresentadas al comparar los votants dels estats mai grans. Per exemple, Wyoming a una populacion de 563.626 abitants e 3 vòtes al collègi electoral, que la proporcion es de 187.875 personas per cada vòte, alra que Califòrnia a una populacion de 37.253.956 abitants e 55 vòtes al collègi electoral, o 677.344 personas per cada vòte al collègi electoral. Abolir lo collègi e lo cambiar per un sistema de circonscripcion unica impachariá qu'un candidat que rebèt mens vòtes ganhe las eleccions. La refoma o l'abolicion del collègi electoral demandariá un novèl amendemant constitucional.
Un autre aspècte de las eleccions presidencialas es l'efièt Bandwagon o efièt bòla de nèu. Als Estats Units existís pas de jornada de reflexion e la campanha dura quitament fins al moment que se coneisson los resultats oficials. De fach, en consequéncia de la diferéncia orària entre los estats, los electors de la còsta oèst e d'Hawaii pòdon exercir lor drech en coneissent los resultats que los candidats presidencials an obtengut dins los estats de la còsta èst. L'efièt bòla de nèu se produsís quand un candidat atenh una granda majoritat a la còsta èst, alara ven impossibla que se pèrde las eleccions e, doncas, provòca la desmobilizacion dels votants de l'autre candidat dins la còsta oèst, que s'abstenon, fasent que lo candidat qu'a ganhat a la còsta èst ganhe dins practicament tot lo país. Lo darrièr còp que se produguèt foguèt a las eleccions presidencialas de 1984, quand la victòria de Ronald Reagan dins gaireben totes los estats de la còsta èst –tanben los estats tradicionalament democratas coma Nòva York o Massachusetts– s'acabuèt amb un resultat final amb Reagan ganhant dins totes los estats del país levat Washington DC e Minnesòta.
Eleccions al Senat
Lo Senat compren 100 senators que son elegits per un mandat de sièis ans. L'estat es la circonscripcion electorala e cada circonscripcion a dos senadors. Lo modèl es dessenhat de tal biais que cada dos ans se renovela un tèrç del senat. Segon l'an de las eleccions, los senators se dividisson en senators de classa I, classa II e classa III. Lo metòde d'eleccion es dirècte e de majoritat simpla, de biais que lo candidat qu'obten mai de vòtes dins la circonscripcion ont se presenta es nomenat senator.
Eleccions dins la Cambra dels Representants
Aquel procediment electoral coïncidís cada quatre ans amb las eleccions presidencialas e las mid-term elections. Abitualament, quand aquelas eleccions coïncidisson amb las eleccions presidencialas lo partit del nòu president trai lo melhors resultats. D'un autre costat, i a un modèl istoric que lo partit del president recep un vòte castig quand s'agís de las mid-term elections.
Eleccions estatalas
thumb|Bulletin utilizat per las eleccions coma governador de [[Puerto Rico en 2004]] Las constitucions e la nòrma electorala estatala, dictada pels organs legislatius dels estats, regulan los procediments electorals tant al nivèl estatal coma local. Dins aquelas eleccions se causissons de nautas cargas electivas de l'administracion, de las cambras legislativas e del poder executiu (qu'escai al governador). Cadun d'eles es elegit en procediment electorals separats. Los governadors e los vicegovernadors son elegits dins totes los estats, mas en foncion de cada estat pòdon èsser causits dins una candidatura joncha o per separada; quitament, dins qualques estats l'eleccion se fa dins de cicles electorlas diferents. Los governadors dels territòris de la Samoa Americana, Washington DC, Guam, las islas Mariannas del Nòrd, Puerto Rico e las Illas Verges son tanben elegits. La majoritat d'aqueles procediments electorals coincidisson amb las eleccions presidencialas o las mid-term elections, malgrat qu'unes estats seguisson de cicles electoral pròpris. Dins unes estats, las cargas de Procuraire general e Secretariat de l'Estat son electivas. Totes los membres de las cambras legislativas estatalas son elegits: dins aquel sens, totes los estats an de senators e de representants estatals (levat a Nebraska, qu'es unicameral), de biais que sonque los senators son elegits per las urnas. Dins d'autres estats, los membres de la Cort Suprèma de l'Estat e d'autres membres del poder judiciari son tanben elegits. Dins aquelas eleccions se pòt tanben votar d'amendaments a la constitucion de l'estat en forma de referendum.
Eleccions localas
A nivèl local, las circonscripcions son los comtats e a las municipalitats, subretot per que fa referéncia al poder legislatiu. Lo poder executiu e judicial pòt variar segon l'estat o de la vila. Unes exemples de cargas electivas comprenon los cherifs al nivèl del comtat, cònsols, conselhièrs, eca. Coma las eleccions estatalas, la data del procediment electoral es de la responsabilitat de l'administracion estatala, alara pòt coïncidir amb las mid-term elections, las eleccions presidencialas o seguir un cicle electoral pròpri.
Sistèma dels partits politics
thumb|Lo prètzfach dels partits politics estatsunians en campanha electorala es de constituir una plataforma per las equipas tecnicas dels candidats Los estatsunians vòtan per un candidat especific al luòc de seleccionar dirèctament un partit politic en particular. La Constitucion dels Estats Units d'America jamai regulèt pas formalament los partits politics. De paires fondators de la nacion, coma Alexander Hamilton e James Madison, al redigir la Constitucion, prevesián las dificultats que poirián venir de las luchas intestinas dels partits politics, e alara èra refractaris a sa creacion. E mai, lo primièr president dels Estats Units d'America, George Washington, èra pas afiliat a pas cap de partit politic al moment de son eleccion ni pendent son mandat coma president. Washington, de fach, esperava que los partits politics se formarián que per paur dels quita conflictes e a l'endrona politica. E lo sistèma bipartidista s'instaura als Estats Units, en partida, coma una idèa sorgida dempuèi son cercle immediat dels conselhièrs.
Formalament, la persona de vòl èsser candidata decidís per quin partit vòl èsser candidat. Per las eleccions primàrias l'organizacion del partit se manten neutre fins a qu'un candidat siá elegit. Cada candidat fa la seuna campanha, que finança d'esperel, eca. Las eleccions primàrias dels principals partits s'organizan en foncion dels estats e enregistran l'afiliacion al partit dels votants cada sason, alara sa foncion es de facilitar l'eleccion del candidat de forma purament administrativa. Per las eleccions principalas, lo prètzfach del partit es la d'organizacion de la campanha electorala del candidat, aquela qu'es dessenhada per sas equipas tecnicas.
Candidaturas
Lo ballot access se fa referéncia als dreches que regulan jos quinas condicions se pòt presentar una candidatura. Cada estat a sa pròpria regulacion. Segon l'article primièr, seccion 4, de la Constitucion dels Estats Units d'America, l'administracion cal regular la data, luòc, e lo biais de presentar de las candidaturas, levat se lo Congrès legifèra autrament. Segon la carga e l'Estat, existís la possibilitat qu'un elector vòte en favor d'un candidat que lo nom apareis pas sul bulletin, mas es extremament rar qu'un tal candidat acabe per ganhant las eleccions.
Finançament electoral
Lo finançament de las campanhas electoralas es sempre un afar controverciat dins la politica nòrdamericana. Lo drech a la libertat d'expression qu'es lo tèma lo primièr amendament de la constitucion es un argument que se quilha contra las restriccions de las contribucions a las campanhas dels candidats. D'autre costat, las possibilitats de la corrupcion que sorgisson de las contribucions illimitadas e lo besonh d'una egalitat politica son d'arguments en favor de la limitacion economica dins campanha electorala. Los fons privats son una font essenciala de finançament, que venon d'individús o d'organizacions. Lo primièr assag de regular la finançament de campanha data de 1867, mas la legislacion essenciala sus lo finançament de campanha foguèt introdusit a la fin dels ans 1970.
L'argent que se collecta dins las campanhas se pòdon classificar en hard money e soft money. L'hard money ("argent dur") son d'argent portats dirèctament a una campanha, que siá per un individú o organizacion. Lo soft money ("argent doç") es l'argent d'un individú o d'una organizacion que se collecta pas dirèctament dins la campanha, mas que son destinats a una publicitat especifica pel candidat o per d'autras entitats que beneficien al candidat, o plan destinats a de grops pròche del candidat mas que legalament fan pas partit la campanha oficiala.
La Federala Election Campaign Act de 1971 exigís que los candidats mòstran las fonts de las contribucions e la despensa de la campanha. La lei foguèt amendadaen 1974 per limitar legalament las contribucions de campanha. S'enebiguèt la collècta près de la corporacions e dels sindicats e foguèt limitadas las donacions individualas a 1.000 $ per una campanha electorala, entre autre. La lei establissiá tanben que los comitats d'accion politica (political action committees, PACs) serián limitats a 5.000 $. Es lo sistèma qu'utilizan las corporacions e sindicats per contrubuir a la campanha, alara aqueles se constituisson en PACs. Se compta pels Estats Units d'America près 4000 PACs.
Mas la lei acabèt als tribunals amb lo cas Buckley vs Valeo. La majoritat de las disposicions de la pròpria lei es aparada, levat lo limit de las despensas obligatòrias impausadas que segon lo tribunal èra anticonstitucionala, tot coma lo limit de las despensas de campanha derivat de la quita fortuna personala del candidat e la disposicion que limitava de despensas independentas pels individús e organizacions que donavan mas que siá oficialament en ligam a la campanha. L'efièt de la primièra decision foguèt de permetre a de candidats coma Ross Perot o Steve Forbes despensar de quantitats enòrmas del seu argent per las seunas campanhas. L'efièt de la segonda decision judicial foguèt permetre la fuctificacion dels soft money per se desvolopar.
La Bipartisan Campaign Reform Act de 2002 enebiguèt als partits locals e nacionals de despensar lo soft money e los comitats de partit nacional los acceptar o los despensar. La lei aumentèt la limita de contribucions per individu de 1.000 $ fins a 2.000 $ e enebiguèt a las corporacions o als sindicats de finançar de publicitats que mencionan un candidat federal dins un periòde de 60 jorns abans una eleccion generala o de 30 jorns abans unas eleccions primàrias. La constitucionalitat de la lei foguèt remesa en causa, mas la Cort Suprèma dels Estats Units d'America la declarèt constitucionala.
Mai, fòrça organizacions sens tòca lucrativa an de severas restriccions per la participacion a d'activitats politicas pel còdi dels impòsts dels Estats Units d'America, lo Servici dels Renvenguts Intèrnes (IRS) nomena de biais diferents las organizacions sens tòca lucrativa que volgan s'implicar especificament dins d'accions politicas. Aqueles grops se nomenan los 527, qu'es la designacion numerica donada per l'IRS. Los 527 son un grop sens tòca lucrativa qu'ajuda a explicitat las questions ligadas a la candidatura d'una persona, o que pòt excipir las leis o las reformas. Los 527 pòdon tanben èsser de comitats d'accion politica (PACs), quitament s'aqueles son subjèctes a de nòrmas mai estrictas al subjècte de las donacions.
Modificar las leis de finançament de las campanhas es un tèma fòrça controversiat. Los reformistas vòlon que cambie la lei per melhorar la competeticion electorala e l'egalitat politica, e los opausants a la reforma desiran veire que lo sistèma demòre atal o amb mens restriccions a la libertat de despensar e de contribuir a las candidaturas amb d'argent.
Mizoguchi Kenji
Filmografia complèta comentada
thumb|400 px|right|... [[Ugetsu Monogatari / Conte de la luna vaira... ]]
libres
amai subretot, soprattutto...
e ca
revistas
e ca
istòria del cinèma nipon
e ca
Documents audiovisuals
e ca
Rhinocerotidae
Lo rinocèros es un mamifèr erbivòr que son pes pòt avesinar las doas tonas. Aperten a la familha dels Rhinocerotidae, òrdre dels perissodactils.
Pòt mesurar 5 m de long per 1,80 m de nautor. Es lo mamifèr terrèstre actual mai long aprèp l'elefant, que lo mai naut es la girafa.
Al meteis títol que l'elefant, lo rinocèros brama.
Lo mot de rinocèros ven del grèc rhinos, nas, e keras, bana, perque pòrta una o doas banas sul nas, e non pas sul front coma los autres mamifèrs banaruts.
Se descriu quatre genres e cinc espècias :
En Africa
En Asia
Generalitat
La principala caracteristica visibla dels rinocèros, son lors banas sul nas. Segon l'espècia n'i a una o doas; ça que la, demest los rinocèros fossils, se tròba tanben d'espècias desprovesidas de banas. La bana de davant creis sus l'òs nasal, la bana de darrièr (quand existís) sul davant del cran. Malgrat lor duretat, las banas se compausan pas d'una substància ossosa, mas de queratina aglutinada, una proteïna fibrilària que se tròba tanben dins los cabels.
Dins cèrtas culturas d'Asia Orientala, s'atribuís a las banas trissadas d'efièches terapeutics e afrodisiacs, es perqué se tua fòrça rinocèros per lors banas.
La bana mai granda que s'es conegut fins ara mesurava 1,58 m.
Los rinocèros possedisson un còs massís e de cambas gròssas e cortas. Cada pè a tres dets e cadun s'acaba per una bata larga. La pèl es espessa e de color grisa o bruna.
Los rinocèros an una capacitat visuala febla, mas aquel inconvenient es compensat per un odorat subtil e una audicion fòrt bona.
Los mascles an pas d'escròt: los testiculs se tròban a l'interior del còs.
Populacions
En Africa :
En Asia
Slavëni
L’slaveni (en slavëni, Slavëni) es una lenga construcha per Libor Sztemon. Fa partida de las lengas eslavas del nòrd, ambe lo lydnevi, lo mrezisk, lo seversk (una evolucion de l’slavëni) e l’slavisk tanben creats pel meteis glossopoèta.
Grafia
L’slavëni s'escriu ambe l'alfabet latin (a pas la Q, la W nimai l’X), emai Ë, Ğ e Š. A tanben una grafia especifica.
Gramatica
Lo plural se forma aital :
Senta Maria (Gers)
Senta Maria (Sainte-Marie en francés) es ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Slavëni
Adjectius
Los adjectius son ligats al nom per la particula i o ği. Ex. dane ği daštyny (de jorns de pluèja).
Advèrbis
* irregular
Senta Maria (Gers)
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Slavëni
Numerals
* la descripcion de L. Sztemon es probablament falsa, que 3x pòt pas èsser identic a 13x
Senta Maria (Gers)
Toponimia
Lo nom es format de senta e de l'ebrèu Miriam, nom de la Verge Maria (maire de Jèsus), latinizat en Maria, per analogia damb lo latin Marius,.
Slavëni
Conjugason
Lo vèrbe slavëni coneis 3 tempses – passat, present e futur (indicatiu). Lo condicional se forma mercé al prefixe bi- e al passat. Lo subjontiu o conjontiu se forma mercé a -i-. La negacion se merca amb lo prefixe ne-.
* L. Sztemon escriu betiye. Es probable una deca, que los autres tipes verbals an la terminason -ije.
nemeti, aver pas, se conjuga aital : nemalem, nemales... nemem, nemes... budem nemeti... nemelës... nemejim, nemetis... bi-nemalem... nemeti, nemetije, nemaja, nemaliv.
Lexic
Lo lexic slavëni es eslau. Donam tanben lo chèc, lenga mairala de l'autor.
Exemple
Paire nòstre :
Stéphane Wagner
Stéphane Wagner, naissut lo 1er d'aost de 1979 an Estrasborg, es un jogaire francés de basquetbòl.
Tosca
Tosca es un opèra en tres actes de Giacomo Puccini, sur un libret de Luigi Illica e Giuseppe Giacosa, segon la pèça de Victorien Sardou. Foguètcreat lo 14 de genièr de 1900 au Teatro Costanzi de Roma.
Puccini pendava metre en musica la pèça de Sardou a partir de 1889, a acabèt per obténér l'autorizacion de l'autor, qu’accèpta la suppression d'un acte de la pèça (lo segon), mas exigís lo manten de la fin, aviada e violenta, de l'obratge. La primièra representacion faguèt grand fracàs. La critica es sens pitetat. Mas lo public, d'en primièr reticent, ne faguèt lèu un grand succès popular. La Scala torna jogar l'òbra lo 17 de març sota la direccion d’Arturo Toscanini.
Argument
L'accion se debana a Roma en junh de 1800.
Las tropas francesas instaurèron en 1798 una « Republica romana ». Ferrand II de las Doas Sicílias e son esposa, la reina Maria Carolina d’Àustria, ajudats pels Angleses, tornan prene la vila l'an seguenta, e lo baron Scarpia es encargat d’oranizar una polícia secrèta. Es la tela de fons que se jòga l'accion de l'opèra.
Acte I
Cinc acòrdis violents jogats tutta forza introduson l'òbra, qu’a quitament pas de dobertura. La tela se lèva su la glèisa de Sant'Andrea della Valle. Lo pintre Mario Cavaradossi acaba un retrach de Maria Magdalena, que la penchèt coma una jevent avenguda preguiar longament. Arriba Cesare Angelotti, ancian Cònsol de la Republica de Roma, venent de s'escapar del castèl del Sant Ángel, que n’èra presonièr politic. Li promet de l'ajudar a fugir, mas son interromputs per l'arribada de Floria Tosca, mestressa del pintre e celèbra cantatritz. Abans d'èsser apercbut, Angelotti s’amaga dins la capilha familhala.
Floria Tosca es una femna fòrça gelosa. Se faguèt l’idèa que son amant acabava de parlar amb una autra femna. Alara que Cavaradossi capita a la calmar e accèpte le rendetz-vos prepausada per la vèspra, Tosca descobrís lo quadre e, reconeissent los trachs de la joventa pressa per modèl — la marquesa Attavanti —, daissa un còp mai desborda de gelosia. Cavaradossi encar capita a desviar sos dobtes, e li promet de remplaçar la color blava dels uèis del retrach pel negre.
Après la Tosca partida, Cavaradossi rejonh Angelotti, que li aprend que la marquesa Attavanti, qu’es sa sòrre, amaguèt de vestits de femna dins la capèla que son fraire pòsca se’n vestir per s'escapar discrèt. Lo pintre li prepausa de s’amagar a çò d’el, dins un potz amenatjat. Un còp de canon tirat depuèi lo castèl del Sant Ángel signala que l'evasion es descobèrta. Los dos òmes aviadament quitan la glèisa.
Lo baron Scarpia, cap de la polícia, arriba dins la glèisa. Quand descobrís la pòrta dobèrta de la capèla Attavanti, la banasta de manjar vuèja que Cavaradossi pasmens volgava pas. tocar — coma lo raporta lo sacristan —, lo retrach de la marquesa e un ventalh de sas armas, Scarpia lèu conclutz a la complicitat del pintre dins la fugida de son presonièr.
Es a aqueste moment que Tosca fa irrupcion, revenguda per dire a son amant que poiriá pas anar al rendètz-vos previst, obligada de cantar. Scarpia, fasent mòstra del ventalh, afisca la gelosia de Tosca volent far comprene qu’i a cèrtas relacions entre la marquesa Attavanti e Cavaradossi. La cantatritz, enferonida, se geta dins lo ret pausat pel cap de la polícia anant sul pic a la villà del pintre per susprene los pretenduts amants, sens se dobtar qu’Scarpia la farà seguir per sos esbirras per descobrir ont s’amaga Angelotti.
L'acte s'acaba per un Te Deum, ont Scarpia exprimís sa volontat de sosmetre Tosca a sos desirs utilizant sa gelosia.
Acte II
Scarpia sopa, solet, dins sos apartaments del palais Farnese, aquí on deu cantar la Tosca. Redigís un messatge a la cantatritz l'invitant a lo rejónher apres lo recital.
Arriba alara Spoletta, l'un dels esbirras d’Scarpia, que li anóncia que lo pecaç de Tosca permetèt pas de descobrir Angelotti, pasmens l'arrestacion de Cavaradossi se realizèt. Après de questions repetidas d’Scarpia, lo peintre sempra nega fèr aver ajudat lo presonièr a fugir.
Arriba la Tosca, son amant liva discrètament saber que revelar çò qu'aviá vist a la villá seriá lo condamnar a mòrt. Scarpia fa contunhar l'interrogatòri de Cavaradossi dins la pèça atenenta, e se consacra a aquesta de Tosca. Vesent son refús de la mendre avoacion, li dich que son amant es, mentrtant, torturat, e que sa sofrenças s’acabaràn sonque se decidís de parlar. Los brams del peintre fan rompre Tosca, que revèla a Scarpia la reconduda d'Angelotti.
Cavaradossi es menat près de Tosca, e el la rebuta quand apren qu'ela parlèt. Pasmens fa mòstra de sa jòia qunad un agent drScarpia conta que Bonaparte ganhèt la batalha de Marengo. Aquò provòca la furor del cap de la polícia, que lo condamna a mòrt.
Vesent las suplicacions de Tosca, li propausa de liberar son amant se se liura a el per una nuèch. Tosca suplica que siá pas exigit d'ela aqueste sacrifici. Alara, torna Spoletta, qu’anóncia qu'Angelotti se suicidèt après aver estat descobèrt. En destressa, Tosca canta una arià Vissi d'arte. Spoletta demanda çò qu’i a de far pel presonièr Cavaradossi, e Scarpia se vira cap a Tosca per li daissar la causida d'acceptar o non son ultimatum.
Aquesta acaba per acceptar lo mercat. Podent pas anullar dobertament la senténcia, organisarà un simulacre d'execucion del pintre amb de balas a blanc. Pasmens, Tosca exigís un salconduit per ela e son amant, que lor permetrà de quitar Roma en seguretat. Mas, del moment que lo cap de la polícia acabèt de parlar e avança cap a ela per recebre lo degut, ela lo tua d'una cotelada al pitre: Questo è il bacio di Tosca (« Aquò es, lo bais de Tosca »). Enseguida se’n va a l’esconduda, sens mancar de prene lo salconduit salvador dins las mans del mòrt.
Acte III
Terrassa del castèl de Sant Ángel, d’ora lo matin. S’ausís de luènh lo cant d'un pastorèl. Cavaradossi es menat suls barris, e demanda a escriure un darrièr mot a sa benaimada. Pensa a son bonaür passat près d'ela, plen de desesper (E lucevan le stelle).
Tosca surgís, e l'informe dels darrièrs eveniments: le chantatge d‘Scarpia, lo mercat qu'obtenguèt d’el, lp passa redigit de sas mans, e lo fach qu'acabèt per lo tuar puslèu que de se donar a el. Solaçat e capvirat, Cavaradossi lausa son coratge. Tosca li explica lo ròtle que deu jogar pendnet lo simulacre d'execucion, se daissar caire coma un mort de biais credible quand ausirà las detonacions a blanc dels fusilhs.
L’escabòt d’execucion arriba suls luòcs, lo parelh se separa, la fusilhada retentís e Cavaradossi s'aclapa. Tosca admira la credibilitat de la casuda de son amant. Après los soldats partits, la cantatritz s'apròcha deli e l'exòrta que se quilhe. Orrificada, descobrís la perfidia diabolica d’Scarpia, que los fusilhs avián de fach tirat de verai. Mentretant, lo murtre d’aqueste darrièr foguèt descobèrt, e los esbirras del cap de la polícia se precipitan sus la terrassa per arrestar Tosca. De deseper, se suicida en se getant dins lo Tibre del naut d'una torre del castèl de Sant Ángel.
Interprètas celèbres
D’entre las cantatriças celèbras qu’interpretèron la Tosca, una plaça particulara deu èsser reservada a Maria Callas.Tosca constituís lo sol testimòni vidèo de Maria Callas sus l’empont dins un opéra (los autres son de recitals) : l'acte II foguèt filmat pendent una representacion a Covent Garden lo 9 de febrièr de 1964, dins la mesa en scènade Franco Zeffirelli, amb Tito Gobbi coma Scarpia e Renato Cioni coma Cavaradossi.
El Montmell
El Montmell es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Pécsi Mecsek FC
Lo Pécsi Mecsek FC es un club de fotbòl ongrés de la vila de Pécs.
Orquèstra de plèctres
200px|thumb|Orquèstra de plèctres anglésthumb|left|200px|Orquèstra de plèctres de l'Universitat de [[Tulane]]Ua orquèstra de plèctres qu'ei un ensemble de musica academica on lo pupitres qui son generaument ocupats per instruments de còrdas hregadas dens ua orquèstra de crampa be son remplaçats per un instrument de còrdas puntejadas de tessitura equivelenta : la mandolina enlòc deus purmèrs e segond vriulons, mandòlas enlòc deu vriulons altos, guitarras e/o mandoloncèls enlòc deus violoncèls, guitarras baishas classica enlòc de la contrabassa (ua contrabassa que tien a còps aqueste pupitre o, miélher, ua mandobaisha).
Las orquèstras de plèctres que comencèn de formà's a la fin deu sègle XIX e a la debuta e purmèra meitat deu sègle XX, tempsada qui l'instrument e ho lo mei espandut e popular per'mor d'estar considedat aisit de començar a estudiar. Que mermèn tanben dab la popularitat e la difusion de la mandolina classica napolitana.
Dens las musicas russa e ucraïnana, com la familha de la balalaika e coneish tanben totas las tessituras, òm tròba orquèstras equivalentas.