cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maionesa
Origina e etimologia
Poiriá venir de Maon, capitala de Menòrca, dins las illas Balearas, ocupada pels Angleses e conquerida per marescal de Richelieu en 1756. Son cosinièr li auriá presentat aquela salsa, batejada la mahonnaise, fabricada amb los dos unics ingredients que dispausava: uòu e òli. Pasmens, aquela salsa començava a èsser descricha un pauc avant l'eveniment.
Joseph Fabre afirma, el, que maionesa es una alteration del mot magnonaise, derivat de Manhon en Òlt e Garona qu'un cosinièr del luòc la vulgarizèt d’en primièr en Occitània.
Preparacion
La recèpta originala de la maionesa se compausa de rossèl, d'òli, de sal e de pebre. Se pòt i apondre diferents ingredients per melhorar lo gost coma lo citron, la mostarda, Aquela darrièra melhora la fermetat de l'emulsion. Pòt èsser leugièrament sucrada, coma en Alemanha e als Païses Basses.
Favre, qu'utiliza d'òli d’oliva, a donat tres recèptas a freg diferentas (maionesa de blancs d’uòu, d’uòu entièr, de rossèls) e una a caud (amb de rossèls).
La salsa podent « virar » (s’alterar), divèrsas astúcias foguèron prepausadas als cosinièrs; per exemple, se pòt apondre una mica de farina a l’uòu crud.
Usatge
thumb|Realizacion d'una maionesa en video. Accompanha de preferéncia las preparacions fredas e constituís un element indispensable per qualques plats e servís de basa per d'autras salsas, coma l'Aiòli.
Aspèctes fisicoquimics
La maionesa deu montar, es a dire s'emulsificar; se transformant en una massa ontuosa e omogenèa. Lo principi es lo seguent: lo rossèl es un element tensioactiu que permet de realizar una emulsion d'òli dins l'aiga. L’aiga pòt doncas èsser remplaçada per tot element que ne conten, per exemple de la Mostarda, del vinagre o del citron que ne modifican tanben lo gost. L'apond d'òli fa mai epessa la maionesa alara que l'apond d'aiga provòca lo contrari.
La salsa maionesa es l'exemple mai corrent dels fluids antitixotròps o reoespessissents. Aqueles fluids an la proprietat de venir totjorn mai viscoses quand son someses a un esfòrt. Quand una maionesa « tomba », es a causa de l'inversion de l'emulsion (passant de « òli dins aiga » a « aiga dins òli »). La causa n'es, gaireben tostemps, un apond tròp aviat d'òli.
Carlos Latuff
thumb|200px|Carlos Henrique Latuff de Sousa
Gouy-en-Ternois
Gouy-en-Ternois es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Carlos Latuff
Carlos Henrique Latuff de Sousa, nascut lo 30 de novembre de 1968 a Rio de Janeiro, es un dessenhaire brasilian, autor de caricaturas politicas.
Latuff comencèt sa carrièra coma ilustrador en 1989, dins una pichona agéncia de comuniacion situada al centre Rio de Janeiro. Venguèt dessenhairede premsa après que publiquèt sa primièra carictura dins buletin del Sindicat dos Estivadores, en 1990, e contunha fins ara trabalhar pel sindicalisme.
Amb lo vam d'Internet, Latuff comencèt son ativisme artistic, produsent de dessenhs luire de drech pel movemento zapatista.
Après un viatge pels territòris ocupats de Cisjordania, en 1999, venguèt un simpatisant de la causa palestiniana, dins lo contèxte del Conflicte araboisraelian e virèt una bona partida de son trabalh cap a aquel tèma.
Sas òbras son espandidas pel mond entièr. . Foguèt primat, en 2006, ex aequo amb la Francesa Chard, amb lo segond prèmi del Concors internacional de caricaturas sus l'Olocaust organisat a Teheran pel jornal Hamshahri en rispòsta a las caricaturas de Maomet, publicadas en Danemarc. Lo concors faguèt mòstra de 204 òbras vengudas del mond entièr, al Musèu de Art Contemporanèu de Teheran. Lo desenh primat mòstra un palestian al desespèr fàcia al mur de Cisjordania, vestit de l'unifòrme dels prisionièrs del camps de concentracion nazis. Sus l'uniforme, i a lo Creiscent Roge, un simbòl musulman, a la plaça de l'Estrela de David, simbòl del judaïsme, qu'èra impausat al prisionièrs josièus dins camps de concentracion nazis (veire galariá).
Las grandas manifestacions de protestacion de 2011, que s'espandiguèron per tote lo Mond Arabi - per la "Prima Araba" -, faguèt impacte sul trabalh de Latuff, que gaireben jornalament deesenhava d'editorials suls eveniments. Lo SCAF, en Libia e l'OTAN son de tèmas recurents de son trabalh. Las seunas òbras sus la "Prima Araba" venguèron importantas pels pòbles concernits, que s'encontrava de reproducions de las caricaturas de Latuff exibidas dins las mans dels manifestants, dins lo Mond Arabi e las autras regions del mond. . , explica lo dessenhaire. "Charge incomoda", resume.
Pholcus phalangioides
Pholcus phalangioides es una espècia d'aranha de la familha dei Pholcidae. Aranha formada d'un pichon còrs enviroutat per de patas lòngas, es una aranha caracteristica deis ostaus. Viu dins lei regions temperadas sus totei lei continents.
Gouy-en-Ternois
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canton de Castèlnòu de Montmiralh
Lo canton de Castèlnòu de Montmiralh es una anciana division territoriala occitana d'Albigés, administrada pel departament francés de Tarn e la region de Miègjorn-Pirenèus, integrada dins la region d' desempuèi.
Geografia
Lo canton èra de l'arrondiment d'Albi. Lo capluòc èra Castèlnòu de Montmiralh. L'altitud minimala èra de 115 m, a La Ròca, e la maximala de 485 m a Castèlnòu de Montmiralh, ambe una mejana de 244 m. La partida meridionala e orientala, d'altitud pus bassa, es pus poblada que la partida septentrionala e occidentala, pus auta, rocassuda e boscosa, que compren una bona partida de la Gresinha.
Istòria
Lo canton es suprimit pel decret del 17 de febrièr 2014, que s'aplica a las eleccions departamentalas de 2015 de març 2015.
Composicion
Lo canton de Castèlnòu de Montmiralh compreniá dotze comunas :
Gaspard Gustave Coriolis
Gaspard Gustave Coriolis, nascut a París lo 21 de mai de 1792 e mòrt a París lo 19 de setembre de 1843, es un matematician e engenhaire d'ascendéncia occitana (lo paire èra d'Ais de Provença). Donèt son nom a l'acceleracion de Coriolis e a la fòrça de Coriolis tocant lo movement dels còrs dins un mitan en rotacion.
Biografia
Es lo filh de Joan Baptista Elzear de Coriolis e Marie Sophie de Maillet. Lo paire, oficièr dins l'Armada reiala avant la Revolucion, venguèt industrial a Nancí après la mòrt del rei Loís XVI. Coriolis i grandiguèt e se presentèt en 1808 al concors de l'Escòla politecnica que ne sortiguèt segond. Integrèt los ponts et chaussées i trabalhèt pendent qualques ans en Meurthe e Mosèla e dins las Vòges. Après la mòrt del paire, venguèt ensenhar a l’Escòla politecnica en 1816.
En 1829, Coriolis venguèt professor d'analisi geometric e de mecanica generala a l’Escòla centrala dels arts e manufacturas, que lo sògre Eugène Péclet (espos de la sòrre Cécile) èra un dels fondators. Aprèp la Revolucion de 1830 se consacrèt a d'activitats de recerca. A partir de 1832, ensenhèt amb Henri Navier la mecanica aplicada a l'Escòla centrala. Quatre ans mai tard, a la mòrt de Navier, Coriolis ocupèt son emplèc a l'Escòla centrala e sa plaça a l'Acadèmia de las sciéncias.
En 1838, Coriolis, decidiguèt d’arrèstar l'ensenhament per venir director de las estudis a l'Escòla politecnica, a la mòrt de Dulong. De santat fragila, desirava demissionar de Politecnica, mas lo general commandant l’Escòla decidiguèt de lo mantenir en foncion fins a sa mòrt en 1843. Es enterrat al cementèri de Montparnasse.
Carrièra scientifica
Lo coneissèm subretot pel teorèma de mecanica que pòrta lo seu nom e per la fòrça de Coriolis que correspond a una lei de la cinematica:
Dins lo libre Du calcul de l'effet des machines (1829) nomena « trabalh » la quantitat usualament nomenda a aquela epòca poténcia mecanica, quantitat d'accion o efècte dinamic en precisant l'ambiguïtat qu'aportan aquelas expressions: las considerava inapropriadas. Amb el e Jean-Victor Poncelet (1788-1867), lo teorèma de l'energia cinetica prend sa forma quasidefinitiva e l'ensenhament de la mecanica foguèt renovelat. La question de las unitats e de l'omogèu de las formulas venguèt fondamentala. Fòrça venguèron d'articles del Dictionnaire de l'industrie.
Sava (Danubi)
La Sava es un grand riu navegable afluent del Danubi que s'escor per las actualas Eslovènia, Croàcia, Bòsnia e Ercegovina e Serbia. Mai sovent se considèra coma la limita nòrd dels Balcans. Al temps de l'Empèri Roman lo nomenèron Savus (Σάος o Σάουος). A l'epòca una part del riu èra de frontièra entre lo Reiaume de Norica e Panònia; la partida bassa del riu s'escorriá per Panònia e las principalas ciutata èran situadas sus ls seunas ribas.
thumb|left|Lo cors naut de la Sava, a la ciutat eslovèna de Kranj La Sava a doas fonts principalas, ambedoas al nord-oèst d'Eslovènia, als Alps. L'origina de la Sava Dolinka es a Zelenci prèp de Kranjska Gora. L'autra branca del riu nais jol nom de Savica ("pichona Sava") e s'escampa dins lo lac Bohinj, al sortir pòrta lo nom de Sava Bohinjka. Las doas brancas del riu confluisson a Radovljica, e a partir d'aquel punt lo riu pren lo nom de Sava e las tèrras que l'entornan son la val de la Sava. Aquel s'ecorre cap a l'èst parallel al Drave, que raja mai al nòrd, s'escampant dins lo Danubi a Singidunum.
Los afluents mai importants son rius: Ljubljanica (que passa a Ljubljana), Savinja, Mirna, Krka, Sotla, Kupa, Lonja, Orljava, Bosut, Una, Vrbas, Ukrina, Bosna, Tinja, Lukovac, Drina a Kolubara.
Joaquín Almunia Amann
thumb|Joaquín Almunia Amann (2007) Joaquín Almunia Amann (Bilbao, Bascoat, 1948), es un economista e politic socialista espanhòl, actual responsable de la competéncia de la Comission Europèa.
Sava (Danubi)
Entre las ciutata banhadas per la Sava i a Kranj, Zagorje ob Savi, Trbovlje, Hrastnik, Radeče, Sevnica, Krško e Brežice en Eslovènia; Zagrèb, Sisak, Slavonski Brod e Županja en Croàcia; Bosanski Šamac e Brčko en Bosnia e Ercegovina; Sremska Mitrovica, Šabac e Belgrad en Serbia.
Necropòli de Giza
La Necropòli de Giza qu'ei un ensemble de monuments situats sus lo plan de Giza, Egipte. Compren los tres Piramidas de Giza dont la Grana Piramida de Giza.
Tarenta leopard
La tarenta leopard (Eublepharis macularius) es una espècia de tarenta nocturna e terrèstra pròpria dels desèrts del sud d'Afganistan, de Paquistan e de las zònas nòrd-occidentala d'Índia qu'aperten a la familha Gekkonidae. Es una espècia practicament insectivora e generalament d'una color jauna amb de tacas negras, d'ont ten son nom, per l'esquina e lo cap, l'abdomen essent de color blanca, fa entre 20 e 25 cm, lo mascle essent un pauc mai grand. A diferéncia de la majoritat de las tarentas, la tarenta leopard possedís de parpèlas.
Charbonnières (Sòna e Léger)
Charbonnières  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
S'a recensé de las traces d'activitats del temps dels gaulois sul luòc uèi cristianat Carboneres. Aperaquí 400 tailleurs de pèiras avián establit la longitud de la Mouge, riu en traversant la municipalitat e los esturments trobats per Georges Renoud-Grapin son visibles al Musèu dels Ursulines de Mâcon.
Aquel vilatge tira lo sieu nom d'una importanta activitat dels carboners en produsint del carbon de bòsc en los bòsques de l'actuala municipalitat de Carboneres. Qualques traces de las meules son encara visiblas uèi. Lo vilatge #que lo centre (administratiu) n'a #èsser desplaçat cap a 1830 de la siá origina, uèi lo masatge caseriu los Renauds, cap als 3 caserius los Xavals, los Minets, los Michauds. I a #èsser bastida comuna, glèisa e escòla 1850.
Carboneres Possedís la mai anciana, si que non la una de las mai ancianas capèlas romanas de Bourgogne, datada en lo moment de lo sieu renauiment de 960, siá pauc après lo bastiment de la abbaye de Clunhic. A costat de la capèla (uèi proprietat privada) a #èsser bastida cap a 1450 una granja fortificada de manièra versemblant « grange de Clunhic », a las fes dominatz agricòla e domeni viticole pel continuament. Uèi una part protegís de cambras de hostes.
En lo moment de la Revolucion francesa de 1789, las insurgés en venent de Igé an meses lo fuòc a la capèla e provat de bruler la granja de las Renauds. Los paysans de l'epòca, mitgers dels carmélites de Mâcon, l'an defenduda de sòrta que lo 27 de julhet de 1789, pas #èsser destruida.
On a recensé des traces d'activités du temps des gaulois sur le site aujourd'hui baptisé Charbonnières. Environ 400 tailleurs de pierres étaient établis le long de la Mouge, rivière traversant la commune et les outils retrouvés par Georges Renoud-Grapin sont visibles au Musée des Ursulines de Mâcon.
Ce village tire son nom d'une importante activité des charbonniers produisant du charbon de bois dans les bois de l'actuelle commune de Charbonnières. Des traces des meules sont encore visibles aujourd'hui. Le village dont le centre (administratif) a été déplacé vers 1830 de son origine, aujourd'hui le hameau les Renauds, vers les 3 hameaux les Gaillards, les Minets, les Michauds. Il y a été construit mairie, église et école 1850.
Charbonnières possède la plus ancienne, sinon l'une des plus anciennes chapelles romanes de Bourgogne, datée lors de sa rénovation de 960, soit peu après la construction de l'abbaye de Cluny. À côté de la chapelle (aujourd'hui propriété privé) a été bâtie vers 1450 une ferme fortifiée vraisemblablement « grange de Cluny », à la fois domaine agricole et domaine viticole par la suite. Aujourd'hui une partie abrite des chambres d'hôtes.
Lors de la Révolution française de 1789, les insurgés venant d'Igé ont mis le feu à la chapelle et essayé de bruler la ferme des Renauds. Les paysans de l'époque, métayers des carmélites de Mâcon, l'ont défendue de sorte que le 27 juillet 1789, elle ne fut pas détruite.
Le quartier des Minets tire son nom de l'exploitation de mines de fer au
La Cuelha
La Cuelha [laˈkøjɔ] (Laqueuille en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Anne Hidalgo
Anne Hidalgo (nascuda Ana María Hidalgo Aleu; San Fernando, 19 de junh de 1959) es una politica francesa, del Partit Socialista, es cònsol de París dempuèi 2014. Es la primièra femna cònsol de París.
Carièch
Carièch (Cayriech en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Banlèga
La banlèga (var. leng. forécia, gasc. vegarau) designa comunament la zona urbanizada que se situa al ròdol d'una vila e que n'es administrativament distinta.
Etimologia e significacion
Lo mot banlèga es un francisme qu'a per raiç, tèrme feudal d'origina francica que designa la lei senhorala, puèi la convocacion dels vassals per lor suseiran e d'aquí, lo territòri jos la jurisdisccion d'un senhor que sas decisions èran proclamadas.
Carièch
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Columbidae
Los Columbidae (colombids) son una familha d'aucèls constituïts d'una quarantena de genres e d'un pauc mai de 320 espècias existentas de colombs e aparentats. Es la sola familha viventa de l'òrdre dels Columbiformes que compòrta tanben la familha atudada dels Raphidae (dodo e Dronte de Rodrigues).
Descripcion
Sont d'aucèls de talha pichona a granda (de 17 a ), de cap pichon, patas e bèc corts. An los muscles del vòl plan desvolopats.
Abitats e reparticion
Cosmopolits, s'encontran dins gaireben totes los abitats terrèstres, del bòsc dens al desèrt, de las regions temperadas fredas a las tropicas.
Lista de las sosfamilhas e genres
Genres per òrdre alfabetic :
Atypus affinis
Atypus affinis (ò migala comuna) es una espècia d'aranha de la familha deis Atypidae. De talha mejana (7-9 mm per lei mascles e 10-15 mm per lei femèlas), es negra e glabra. Fabrica de teranhinas caracteristicas qu'an una forma de cauceta, una basa qu'ocupa una cavitat per sòu e una partida aeriana orizontala. Son airau de difusion se situa en Euròpa e en Magrèb.
Guisy
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Retrait d'una dòna (Van der Weyden)
Retrait d'una dama (o Retrait d'una jove) es una pichona pintura sus taula executada a l'entorn de 1460 per Rogier van der Weyden, un pintor flamenc primitiu. La composicion se bastís a partir de las formas geometricas que forman las linhas del vel de la femna, lo descoletat, la cara e los braces, aital coma la trajectòria de la lutz qu'illumina sa cara e sa cofadura. Los contrastes clarescurs enauçan la beutat e l'elegància gotica, gaireben subrenaturala, del modèl. Dempuèi 1937, la pintura se tròba a la National Gallery of Art de Washington, DC. S'es descrich coma un quadre "famós entre totes los retraits de femnas de totas las escòlas".
Antonio González Velázquez
Antonio González Velázquez (Madrid, 1723 - Madrid, 1794) foguèt un pintor espanhòl.
Aiglun
Aiglun pòt designar:
Los Borgeses de Calais
Los borgeses de Calais (en francés, Les Bourgeois de Calais) es una escultura que presenta sièis borgeses que en 1347, al començament de la Guèrra de Cent Ans (1337-1453), decidiguèron d'ofrir lor vida per salvar los abitants de la vila francesa, assetjada, de Calais. L'escultor Auguste Rodin recebèt en 1885 la comanda de realizar una escultura commemorativa dels borgeses. Après gaireben quatre ans de dessenh conceptual, l'escultura foguèt creada en 1888, e après qualques cambiaments de situacion, lo monument foguèt inaugurat en 1895. Eugeni d'Aurs descriguèt l'escultura coma «... Los borgeses de Calais, figuras gaireben grotescas que pasmens embellisson l'arma de la vila ...]».
La Ròda
La Ròda [laˈʁɔdɔ] (Larodde en francés) z-es una comuna occitana dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Nòtas
<references group="N"/>
Cudògn
Cudògn (forma lombarda e emiliana; en italian e oficialament: Codogno) es una comuna italiana de 15.462 abitants dins la província de Lòdi en Lombardia (Itàlia). La vila es un centre per totes los vilatjòts entre Lodi e Plasença.
Josep Llimona i Bruguera
Josep Llimona e Bruguera (Barcelona 8 d'abril de 1864 - 27 de febrièr de 1934) foguèt un escultor, considerat un dels melhors representants de l'escultura modernista catalana.
Cudògn
L'origina del nom, ven benlèu del codonhièr, en Latin Malum Cotoneum, fòrça comun en aquesta part de Lombardia durant l'Edat Mejana.
Geografia
Cudògn es situat a 25 km al sud de Lodi, a 15 km al nòrd de Plasença, e a 20 km al oèst de Cremona.
Curiositat
De per la preséncia de 15 bancas per solament 15.462 abitants, Cudògn es considerada coma una pichona Soïssa.
Personalitats
A Cudògn nasquèron l'arquevesque Rino Fisichella, e l'actor Maurizio Milani.
Casals (Tarn e Garona)
Casals (Cazals en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Cunco
thumb|200px|Pobles indigenas de Chile.
Los cuncos o puncos (kunkunche) eran un pòble sedentari, considerat en generau coma una partida daus williches, la brancha meridionala dau pòble mapuche. Abitavan au sud de l'actuau territòri dau Chile, dins una franja costera qu'anava dau sud de Valdivia d'aiciant'au riu Maullín, quauques còps, mai los abitants de la porcion nòrt de l'isla de Chiloé e de las islas aledañas son nomats entau. Parlavan mapudungun, linga comuna a tots los pobles vesins daus mapuches.
Beluga
La beluga, balena blanca o marsoin (Delphinapterus leucas) es una espècia de cetacèu odontocèt qu'abita la region artica e subartica. Recep sovent lo nom erronèu de «balena blanca» («balena», dins un sens mai estricte, es pas aplicable als cetacèus dentats e se reserva pels membres del subòrdre dels misticèts). Es l'unica espècia del genre Delphinapterus que forma la familha dels monodontids amb lo narval (Monodon monoceros).
Es adaptada plenament a la vida dins l'Artic e per aquò ten una seria de caracteristicas anatomicas e fisiologicas que la diferencian dels autres cetacèus. Se caracteriza per la color totalament blanca dels adults e per la manca d'aleta dorsala. Ten una prominéncia frontala distintiva qu'alberga l'organ nomenat melon, que dins aquela espècia es fòrça voluminós e deformable. A una talha intermediària entre la de las balenas e los dalfins, amb una longor e pes maximums pels mascles de 5,5 mètres e 1.600 kg e un còs robust amb lo percentatge mai naut de graissa de tots los cetacèus. Son sens de l'ausida es fòrça desvolopat e ten la capacitat d'ecolocalizacion que li permet de se mobilizar e trobar respiradors desota les placas de glaç.
Tegenaria parietina
Tegenaria parietina (ò tegenària dei muralhas) es una espècia d'aranha de la familha deis Agelenidae que son airau de difusion cubrís Euròpa, lo bacin mediterranèu e l'Africa dau Sud. Es una gròssa aranha que son còrs pòu agantar 11 a 20 mm en lei dos sèxes ambé de patas de 50-60 mm. A de motius anelats caracteristics sus sei patas.
Vidalòs
Vidalòs (Vidalos en francés) qu'ei ua anciana comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, en eth estrema/estreme ? de Salas, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. Despuish 1846, qu'ei aplegada dab Agòs.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn. Eth vilatge de Vidalòs qu'ei ath OSO deth d'Agòs, a pauca distància.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [bida'lòs] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Bidalos, cap a 1184, cap a 1200-1230, cap a 1285, De Vidalossio, en latin, en 1313, De Bidalossio, en latin, en 1342 e en 1379, Bidalos en 1429, Vidalos en 1541, Vidalos (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVII).
Las Meninas (Picasso)
Las Meninas Es una sèria de 58 quadres que Pablo Picasso pintèt lo 1957 en realizant una analisi exaustiva, en reinterpretant e en recreant de divèrses còps Las Meninas de Diego Velázquez. La suite se conserva integralament al Musèu Picasso de Barcelona, en essent l'unica sèria completa de l'artista que perdura conselh. S'agís d'un estudi d'òbra fòrça vast, que compta 45 interpretacions de l'òbra, 9 scènas d'un colomer, 3 païsatges e 1 Retrait de Jacqueline.[2]
Vidalòs
Toponimia
Vidalòs que vien deth nom latin d'òmi Vitalis, dab eth sufixe aquitan -ossum, segon tots los autors (Dauzat e Rostaing, Negre, R. Aymard, Miquèu Grosclaude et alii). Vidalòs qu'èra era propietat de Vitalis,.
Habarcq
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Zenon d'Elèa
thumb|right|[[Pintura de Zenon mostrant lei pòrtas de la Veritat e de la Faussetat (vèrs 1590).]]
Zenon d'Elèa (v. 490 - 430 avC) es un filosòf grèc dau sègle V avC. Discípol de Parmenides e membre de « l'Escòla d'Elèa », es una figura majora dei pensaires presocratics. Seis òbras son perdudas. Pasmens, son trabalh es frequentament citat per d'autrei filosòfs importants coma Platon (427-348 avC) e Aristòtel (384-322 avC). Uei, es principalament conegut per la formulacion de plusors paradòxas que permetèron un important renovelament de la logica grèga. De mai, segon Aristòtel, inventèt la dialectica.
Aiglun (País de Niça)
Aiglun (Aiglun en francés) es una comuna occitana dau Comtat de Niça situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Lo gentilici es aglunenc (puslèu aiglunenc ).
Pride and Prejudice (filme de 1940)
Pride and Prejudice (en occitan: Orguèlh e Prejujats) es una adaptacion cinematografica del roman del meteis nom de Jane Austen. dirigida per Robert Z. Leonard en 1940, lo filme, en blanc e negre, foguèt la primièra version de Hollywood d'una òbra de Austen e lo primièr longmetratge de las aventuras de las sòrres Bennet. Un relat que tornariá pas a l'ecran fins a 2005 amb Pride & Prejudice de Joe Wright.
Los sieus principals protagonistas son Greer Garson e Laurence Olivier qu'interpretèron Elizabeth Bennet e lo Sr. Darcy respectivament. Cal senhalar, en mai, la participacion d'Edna May Oliver, que joguèt per l'abans-darrièr còp dins aquel filme en interpretant la totjorn drecha Lady Catherine de Bourgh, e l'intervencion de Maureen O'Sullivan, dins lo ròtle de la bèla e refinada Jane Bennet.
Charbonnières
Charbonnières pòt essèr:
La Ròca d'Òlmes
La Ròca d'Òlmes (Laroque-d'Olmes en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Istòria
Entre 1790 e 1794, Cirzas (nom francés) foguèt annexat a La Ròca d'Òlmes
Alatoz
vinheta
Alatoz es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Mitan intergalactic
thumb|right|[[Fotografia dau telescòpi espaciau Hubble que mòstra de galaxias separadas per lo mitan intergalactic.]]
Abengibre
vinheta
Abengibre es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Morchain
Morchain es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Cluis
Cluis es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Kantpig
Kantpig en breton ( Chantepie en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
Existís pauc de fonts sus l' istòria de Chantepie. Aquela parròquia èra, al moment del rattachement de la Bretanha a la França (1532), lo banc d'una poderosa distincion, la distincion de las Porterias. A, èra a lo sieu apogée (deteniá l'Anautita-Justícia). Cela dicha, es malaisida d'aver de documents sus l' estenduda d'aquela distincion e sul territòri #que recobra. Benlèu lo exploration de l'archiu revelariá dels plànols terriers.
Qualques libres sus l' istòria de Chantepie existisson plan. Cela dicha, respondon pas a aquel tipe de question. Aquel son mai lèu d'excellentes recueils suls luòcs-diches amb la lista de los sieus proprietaris successius. Per la rèsta, eles retracent mai lèu a la vida a Chantepie al cors de grands évènements generales (Revolucion, guèrras...) Mai que la quita istòria del luòc.
Il existe peu de sources sur l'histoire de Chantepie. Cette paroisse était, au moment du rattachement de la Bretagne à la France (1532), le siège d'une puissante seigneurie, la seigneurie des Loges. Au, elle était à son apogée (elle détenait la Haute-Justice). Cela dit, il est difficile d'avoir des documents sur l'extension de cette seigneurie et sur le territoire qu'elle recouvre. Peut-être l'exploration des archives révélerait-elle des plans terriers.
Des livres sur l'histoire de Chantepie existent bien. Cela dit, ils ne répondent pas à ce type de question. Ce sont plutôt d'excellents recueils sur les lieux-dits avec la liste de leurs propriétaires successifs. Pour le reste, ils retracent plutôt à la vie à Chantepie au cours de grands évènements généraux (Révolution, guerres...) plus que l'histoire propre du lieu.
HMS Argus (I49)
Lo HMS Argus es un pòrta-avions britanic que foguèt en servici dins la Royal Navy de 1918 a 1944. Es lo premier pòrta-avions de l'istòria construch amb un pònt continü per permetre l'enaurament e l'aterratge deis avions e a donat sa forma generala a totei lei pòrta-avions seguents.
Foguèt inicialament construch en 1914 a Glasgow coma paquebòt transatlantic destinat a Itàlia. Pasmens, avans l'acabament dei trabalhs, foguèt crompat per la marina britanica en vista de lo transformar en pòrta-avions dotat d'un pònt unic. Lei trabalhs principaus foguèron acabats lo 2 de decembre de 1917 e, après d'assais, lo naviri foguèt integrat dins la flòta lo 6 de setembre de 1918. Tròp pichon (14,000 tonas) e tròp lent, foguèt pas utilizat coma vaissèu de combat mai coma naviri d'entraïnament e de desvolopament dei tecnicas de combat aeronavau.
A la fin deis ans 1920, vengut totalament obsolèt, foguèt retirat de la flòta de premiera linha e utilizat unicament per l'entraïnament. Pasmens, en causa dei pèrdas importantas de la Royal Navy entre 1939 e 1941, foguèt tornarmai plaçat dins la flòta activa. En 1941-1942, participèt ansin a la proteccion de convòis a destinacion de Malta, de Gibartar o de basas situadas dins l'Ocean Artic. En 1942, sostenguèt lo desbarcament aliat en Africa dau Nòrd. Tornèt venir un naviri d'entraïnament en 1943 e foguèt definitivament transferit a la flòta de resèrva en 1944. Puei, foguèt retirat dau servici e destruch en 1946.
Tegenaria atrica
Tegenaria atrica (ò tegenària negra, tegenària deis ostaus, tegenària giganta) es una espècia d'aranha de la familha deis Agelenidae que son airau de difusion cubrís la quasi totalitat d'Euròpa. Es una gròssa aranha que son còrs aganta 12-18 mm en lei femèlas e 10-15 mm en lei mascles. Ambé sei patas, son diamètre passa aisament 10 cm. Es de color sorna ambé doas bendas claras sus lei costats dau cefalotorax e un abdomèn ambé de tacas claras. Es una aranha discrèta que viu dins leis endrechs umids coma lo dessot dei ròcas. Es fòrça frequenta dins leis ostaus ont ataca totei leis artropòds pus pichons qu'ela.
Fieffes-Montrelet
Fièfe-Montèrlet (Sonme) en picard (Fieffes-Montrelet en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
Fieffes-Montrelet Es al nòrd-nòrd-oèst de Amians, a ieu-camin entre Canaples (al sud) e Fienvillers (al nòrd). La municipalitat a constituit de 2 pòbles desparièrs, Fieffes en essent çò de mès al sud.
Fieffes-Montrelet est au nord-nord-ouest d'Amiens, à mi-chemin entre Canaples (au sud) et Fienvillers (au nord). La commune est constituée de 2 villages distincts, Fieffes étant le plus au sud.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1975, los 2 comuna de Fieffes e de Montrelet an amassat per constituir administrativement una sòla e meteissa comuna.
Albatana
Albatana es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Fieffes-Montrelet
Nòtas
<references group=N/>
Rumesnil
Rumesnil en normand ( Rumesnil en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Situada a 18 quilomètres de Lisieux e 24 de Can, Rumesnil jouit de païsatges typiquement augerons.
Lo territòri communal a traversat per la Dorette, afluent de la Dives.
Située à 18 kilomètres de Lisieux et 24 de Caen, Rumesnil jouit de paysages typiquement augerons.
Le territoire communal est traversé par la Dorette, affluent de la Dives.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1840, Rumesnil (152 abitants l'an 1836) absorbeix Los Groiselliers (28 abitants, a l'oèst del territòri) e Sant-Gilles-de-Livet (70 abitants, al sud-oèst).
Alborea
vinheta
Alborea es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Arboish
Arboish (Arbouix en francés) qu’ei ua comuna de Bigòrra, reünida a Airòs per eth rei deus francés en 1846. Era comuna fusionada qu’ei aperada Airòs e Arboish.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [ar'bouch] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Arbox ath sègle XII o XIII, De Arboys en 1313 e 1349, De Arboxio, en latin en 1342, d'Arboxis, en latin, en 1379, Arboix en 1406 e en 1429, Arbouix en 1790, Arbouch en 1790, Arbouix (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon R. Aymard, Arboish qu'ei un derivat de buxus, « boish », dab un prefixe Ar qui a eth sens de « près de », segon l'exemple de Biost e Arbiost.
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa era ipotèsi d'Aymard, a despièit dera présencia dens era comuna d'un vilatge nommat Boish. Segon eth autor, eth prefixe ar- qu'ei totaument desconeishut en gascon e era toponimia basca, « eretèra dera lenga aquitana » (sic), qu'a pas cap prefixe. Eth nom qu'ei escur e un quite rapòrt dab boish, « buxus » qu'ei mausegur.
Chassy (Sòna e Léger)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Es n'en abril 1164, que lo Pape Alexandre III, refugiat a França, dona una Bulle a la Abbaye de Sant-Martin de Autun, en confirmant lo patrocini de la glèisa al benefici d'aquela abbaye.: " Ecclesiam De Chariaco ".
C'est en avril 1164, que le Pape Alexandre III, réfugié en France, donne une Bulle à l'Abbaye de Saint-Martin d'Autun, confirmant le patronage de l'église au bénéfice de cette abbaye.: " Ecclesiam de Chariaco ".
Airòs
Airòs (Ayros en francés) qu’ei ua comuna de Bigòrra, reünida a Arboish per eth rei de França en 1846. Era comuna fusionada qu’ei aperada Airòs e Arboish.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [ay'ròs] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Airos ath sègle XII o XIII, Ayros en 1313 e 1349, De Airosio, en latin, en 1342, De Ayrossio, en latin, en 1379, Ayros en 1429, Airos e 1790, Airos (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Negre, atau com Dauzat, Airòs que vien deth nom latin d'òmi Arius, dab eth sufixe aquitan -ossum. Segon R. Aymard, ara possibilitat Arius + -òs, que's pòt ajustar eth nom gallic d'òme Ario, medish sufixe, o eth adjectiu gascon airós.
Segon Miquèu Grosclaude, era darrèra proposicion d'Aymard càmbia shens motiu lo sufixe -ossum en sufixe latin -osum [e mei eth timbre dera vocala]. Jacques Boisgontier qu'èra meileu per l'ipotèsi de Dauzat e Negre.
Pòia (pòble)
Apelem pòia (poya en castelhan) o ténesch una partida daus tehuelches septentrionaus (gennakenk o günün-a-künna), que abitavan au bòrd de la cordilhera daus Andes, dins l'actuau territòri de las provincias chilenas de Llanquihue (dins la partida cordilherana) e Palena, dins l'est e lo sud dau lac Nahuel Huapi, dins las provincias argentinas dau Río Negro e dau Chubut.
La Sèrra (Arièja)
La Sèrra (Lasserre en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament d'Arièja e la region.
Istòria
Coma los vilatges vesins, La Sèrra foguèt repoblada per mond venguts de Sentonja.
Mar dels Sargasses
thumb|300px|La mar dels Sargasses, delimitada pels corrents oceanics de l'Atlantic Nòrd
La mar dels Sargasses, nomenada atal pel tipe d'algas del gènere Sargassum qu'i butan, es una region s'espandissent al mièg de l'Atlantic Nòrd, a l'entorn dels corrents oceanics: a l'oèst, i a lo corrent del Golf, al nòrd lo corrent de l'Atlantic Nòrd, a l'èst lo corrent de las Canàrias e al sud lo corrent Nòrd-equatorial. Aquel sistèma de corrents fòrma lo corrent subtropical de l'Atlantic Nòrd.
Fa prèp de de larg per  de long; s'espandís suls 70º N fins als 40º O, e dels 25º N als 35º N. Las illas Bermudas se tròban près del tèrme occidental d'aquela mar, qu'es l'unica del mond que banha pas cap de còstas de tèrra fèrma.
Aquela mar es coneguda per aver estat tradicionalament l'endrech de famosas desapeissons de naus; demorants imobils per manca totala de vent pendent de longs periòdes e que las algas cobrissonent la mar pòdon atormerar las eliças, fins a que foguèt nomenada «la tomba de las naus». Tanben a una foncion majòra al cicle de vida de l'anguila europèa, un peis que torna al mar dels Sagasses per se reproduire.
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Tor (Puèi de Doma)
Nòtas
<references group="N"/>
Capreolus capreolus
Lo cabiròl (var. cabiròu) o lo cabròl (var. cabròu, chabròl, chabròu) (Capreolus capreolus) es una espècia de mamifèr romiaire de la familha dels cervids.
Larnat
Larnat (Larnat en francés) es una comuna foissenca, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Dramaturg
Un dramaturg es un escrivan, autor de pèça de teatre, la dramaturgia essent l’estudi o l’art de la composicion teatrala.
Aquela darrèra se practica tanben al cinèma, e se pòt donc tanben de parlar de la dramaturgia d'un film, las règlas d'escritura d'un scenari podent s'aparentat a aquelas del teatre.
Alara que lo dramaturg/autor dramatic escriu sa pèça mai sovent abans que sa produccion siá realizada, e de biais independant de las repeticions e a vegada quitament sens pas cap de relacions amb los artistas, lo dramaturg/conselhièr dramaturgic interven directament dins lo teatre, amb la tropa o lo meteire en scèna: se carga de diferentas questions al subjècte del tèxte. Tanben pòt seguir lo trabalh dels diferents creators en scèna, en repeticion, pendent las reunions de produccion, assistent tot lo procediment de creacion sens pasmens se confondre amb l'estatut d'autor.
Leet
Leet (escrit 31337, 1337, L337, 13370rz o l33t ), o Leetspeak, es un sistèma d'escritura usat principalament a Internet, qu'emplega diverses combinasons de caractèrs ASCII per substituir l'alfabet latin.
Inicialament lo mot leet s'utilitzava coma adjectiu, per derscriure lo comportament de personas de la comunitat. Amb la proliferacion de l'us d'Internet dempuèi lo decenni de 1990, lo Leet es vengut part de la cultura d'Internet.
Lastic (Puèi de Doma)
Lastic [laˈtji] (Lastic en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Toponimia
Le nom z-es le mèsma qu'aquel de Lastic (Cantal) e l'explicacion deu èsser semblabla : probablament un nom latin d'òme Lastus, embei le sufixe -icum, accentuat.
Nòtas
<references group="N"/>
Lhassur
Lhassur ( Lassur en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Bomba (arma)
3O0px|thumb|[[Massive Ordnance Air Blast Bomb ]] thumb|Modèl de bomba artisanala. thumb|Cargament d'una bomba classica per un [[Republic F-84 Thunderjet|F-84 portugués pendent la guèrra d'independéncia de l'Angòla.]] thumb|[[Grand Slam (bombe)|Bomba Grand Slam de 11 tonas de la Segonda Guèrra Mondiala.]]
Lhassur
Toponimia
Lo nom es atestat en 1390, Lassuur. Ni Dauzat nimai los Feniés dison pas res de Lhassur. Lo basque lats(a), « riu, cors d'aiga », aplicat al Ruisseau de Fontargente (en francés), es una possibilitat, mès que se mescla mal, per natura, ambe -ur, « aiga ». Lo nom a conegut la palatalizacion de L- iniciala, que manifèsta la proximitat del catalan. En tot cas L(h)as- pòt dificilament èsser un article.
Bomba (arma)
Una bomba es una maquina explosiva consistent abitualament dins un contenent emplit de material explosiu avent per tòca de causar una destruccion quand es desenclavada. A partir del sègle XX, lo mòt es subretot utilisat per designar de dispositius explosius lançats depuèi d'avions.
Foncionament
L'explosion d'una bomba es provocada, abitualament, per un relòtge, una telecomanda o quin que siá biais de detector (pression, radar, contacte, eca.). S'es autopropulsada, fa partit d'un missil. De bombas pòdon èsser de sosmunicions, que pòdon se comportar coma de minas antipersonala.
Istòria
Las bombas (aerianas) se desvelopèron pendent la Primièra Guèrra mondiala, amb ja de « bombardièrs pesucs » mes en servici per las fòrças alemandas en 1917 (Zeppelin Staaken R.VI ), mas las bombas foguèron massivament utilizadas sonque a partir de la Segonda Guèrra Mondiala.
Las bombas son sovent utilizadas pendent de guèrras, e tanben dins las activitats terroristas.
Tipes
De talhas variablas e destinadas a tractar d'objectius diferents, se distinguís entre autras:
thumb|Bomba guidada per lasèr
Tederic Quatre
Tederic Quatre (n. lo 22 de decémer de 1973, en francés Thierry Quatre) es un pedagòg e escrivan occitan originari deu parçan de Nerac.
Es ensenhaire a Bordeu e secretari de l’Ostau occitan, la seccion girondina de l’Institut d’estudis occitans. Es editor scientific de l’edicion de las Papilhòtas de Jansemin en 2014. Lo son roman Lo papagai president es editat per l’IEO, dens la colleccion A Tots, en 2022. Tanben escriu e compausa de cançons en francés, e es l’autor de vidèos sus la literatura occitana.
Etèr (fisica)
L’etèr es un concèpte fisic abandonat que foguèt utilizat, a d'epòcas diferentas, per explicar divèrsei fenomèns fisics. Sa definicion varièt donc segon lei periòdes. Pasmens, totei leis etèrs foguèron considerats coma de substàncias subtilas, diferentas de la matèria, que permetián de transmetre d'efiechs entre lei còrs. Aqueleis efiechs foguèron principalament la trajectòria dei planetas (Descartes), la transmission de la fòrça gravitacionala (Newton), lo transpòrt de la lutz (Descartes, Newton, Hooke...) ò lo transpòrt de la fòrça electromagnetica. La preséncia d'aquela substància èra necessària per comolar lei limits dei teorias contemporanèas.
En 1887, l'experiéncia de Michelson-Morley marquèt lo començament dau declin de la teoria de l'etèr. D'efiech, lei resultats experimentaus permetèron pas donc de trobar lei proprietats previstas per l'etèr. Aquò engendrèt plusors questions e debats que foguèron finalament resòugudas per Albert Einstein en 1905. D'efiech, dins lo quadre de la teoria de la relativitat, mostrèt l'inutilitat de l'etèr per explicar lei fenomèns fisics observats. Dins leis ans 1920, plusors experiéncias permetèron de confiermar lei previsions d'Einstein e lo concèpte d'etèr es desenant considerat coma erronèu.
Château (Sòna e Léger)
Château  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Frédéric Bastiat
Frederic Bastiat, nascut lo 30 de junh de 1801 Baiona e mòrt lo 24 de decembre de 1850 (a 49 ans) a Roma, es un economista, òme politic e polemista liberal francés. Dintrat tardièrament dins lo debat public: collabora regularament al Journal des économistes e entreten una polemica virulenta amb Proudhon. Elegir a l'Assemblada, participa a la vida politica francesa a vegada amb l'esquèrra, a vegada amb la drecha.
Desvolopa una pensada liberala, caracterizada per la defensa del liure escambi o de la concurréncia e l'opposicion a socialisme e al colonialisme. Es considerat coma un davancièr de l'escòla austriaca d'economia e de l'escòla de las causidas publicas. Fòrça citat pel corrent minarquista.
Biografia
Daissa l'escòla a 17 ans per rejónher lo comerci familial. Segon Thomas DiLorenzo es aquèl que li permèt de plan conneisser los mecanismes essencials del mercat. Sheldon Richman constata alara que grandís dins lo contèxte de las guèrras napoleonianas marcadas per un fòrt intervencionisme estatic. Dins los ans 1820, Dintraen francmaçoneria.
Jove, legís lo Censeur Européen, jornal creat ear Charles Dunoyer, que donarà, segon los sieus tèrmes, la direccion de sos estudis e de son esperit.
Economista e pamfletista, sa carrièra publica dura pas que 6 ans : comença per escriure d'articles dins lo Journal des Économistes en 1844. Doas annadas mai tard, crèa e ven redactor en cap d'un jornal liure escambista publicat a París, e fa pareisser d'obratges ont combat a l'encòp lo sistèma proïbitiu e lo socialisme.
Pensada
La pensada de Bastiat es una pensada fondamentalament individualista e liberala que defend de biais constant la libertat de l'individú fàcia a tota autoritat :"« I a tròp de grands òmes dins lo mond; i a tròp de legislators, organizaires, institutors de societat, menaires de pòbles, paires de la nacion, eca. Tròp de gents se plaçan al dessús de l'umanitat per la reglamentar, tròp de gents fan mestièr de s'ocupar d'ela » Frederic Bastiat, La lei (1850)"Dins una letra a Alphonse de Lamartine, Se reclama de « l'escòla economista o liberala » als costats d'Adam Smith, David Ricardo, Thomas Malthus, John Stuart Mill, Thomas Jefferson, Jeremy Bentham, Nassau William Senior, Richard Cobden, George Thompson, William Huskisson, Robert Peel, Destutt de Tracy, Jean-Baptiste Say, Charles Comte, Charles Dunoyer, Joseph Droz. Frederic Bastiat menciona sovent Adam Smith e Jean-Baptiste Say coma los economistas font de sa pensada, pasmens s'es plan critica al subjècte de lors teorias de la valor e de lors consequéncias. Mai pròches d'el, cita tanben sovent Charles Comte e Charles Dunoyer (los fondators del jornal Le Censeur) que sempre fa lo laus.
Frederic Bastiat foguèt tanben influenciat per Henry Charles Carey sus las questions de renda fonsièra. Carey acusa l'autor de las Armonias economicas, d'aver plagiat son obratge Armonias dels intereses. Acusacion que Bastiat se defend dins una letra adreçada al Journal des Économistes. Coma Carey, Bastiat es critica al respècte de teoria de la renda fonsièra de David Ricardo que procedís segon Bastiat de sa teoria erronèa de la valor.
Fòrça independent d'esperit, Bastiat deplora l'abséncia d'esperit critica dels sieus contemporanèus fàcia als grands autors. Esita encara de tornar sus la autoritats reconegudas coma Platon, Montanha, Montesquieu, Jean-Jacques Rousseau, Fenelon o Thomas More. Tanben deplora — benlèu jos l'influéncia de Charles Comte — la tròp granda admiracion al respècte de las societats anticas (Grècia e Roma) que l'economia èra en granda partida basada sul pilhatge e l'esclavatge.
Frederic Bastiat redigís fòrça tèxtes que son de fach de responsas a las doctrinas dels sieus contemporanèus. Dins sos Sofismes economics, respond a las idèas protectionistas del comte d'Argout, de Bugeaud, Saint Cricq, Dupin, Dombasle o Lestiboudois. S'ataca a las teorias de Louis Blanc amb Individualisme e Fraternitat e Proprietat e Lei, de Victor Considerant amb Proprietat e Espoliacion, de Pierre Leroux amb Justícia e Fraternitat, de Pierre-Joseph Proudhon amb Capital e Renda, de Auguste Mimerel amb Protectionnisme e Comunisme o dels montagnards amb l'Estat.
Sofismes economics
L'òbra de Bastiat e per exemple sos Sofismes economics denoncian precisament los sofismes economics, es a dire los rasonaments economics erronèus, que son vectors de prejutjats espandits, per los rebutat per una analisi e un plag liberal.
Defensa del liure escambi
Dins un estil plan dirècte, sos escrich menjan las comparasons pedagogicas e las fablas satiricas. Desboscan los principals mites o sofismes entretenguts a l'entorn de l'Estat ( «aquela granda ficcion mejans que totòm s'esfòrça de viure al despens de totes»), del socialisme (« l'espoliacion legala»), de riquesa («lo benefici de l'un es lo benefici de l'autre»), de la solidaritat («m'es absolusament impossible de concébre la Fraternitat legalament forçada, sens que la Libertat siá legalament deroïda, e la Justícia legalament trolhada»), de l'impòst, de l'intervencionisme, eca. Sap tanben redigir de pamflets o menar la pelemica, subretot contra Proudhon amb qui entreten una controvèrsia pendent 13 setmanas dins lo jornal La voix du peuple.