cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs
Istòria
La commune a hébergé jusqu'au milieu des années 1990 la principale usine de production des skis de la célèbre marque française Dynamic, aujourd'hui absorbée par l'entreprise autrichienne Atomic. La commune est rebaptisée Marathon sous la Révolution française.
Castèl d'aiga de Tolosa
thumbnail|right|Castèl d'aiga Laganne
Lo castèl d'aiga Lagana es una torre de bricas situada prèp del cors Dillon, prèp del Pont Nòu, a Tolosa, e dominant la prada dels filtres. D'en primièr èra un castèl d'aiga puèi venguèt en espaci d'exposicion fotografic.
Istòria
La premièra foncion d'aquel castèl d'aiga èra de distriar l'aiga de Garona, captada e filtrada a qualques mètres d'aquí, sus la prada dels filtres.
Foguèt un capitol Carles Lagana que, en 1789, leguèt a la vila cinquanta mila francs-aur per tòca de. A la fin de sa construccion en 1828 aprèp cinc ans de trabalhs, l'obratge permetèt de distriar d'aiga potabla a prèp de seissanta mila Tolosencs.
La primièra partida del castèl d'aiga abrigava de ròdas per levar l'aiga. La partida superiora de l'ensems èra per las sèrvas e lo contraròtle de la maquinariá.
En 1870, de capacitat insufisenta, lo castèl d'eau daissèt de distriar d'aiga e foguèt transformat en depaus d'aisinas per la vila.
Galariá del castèl d'aiga
thumb|Exposicion [[Antanas Sutkus en 2011]] Dempuèi 1974, lo monument es una galariá e un musèu reservat a la fotografia. De contunh se succedisson las exposicions de produccions d'artistas famoses. Es Jean Dieuzaide qu'inicièt aquel projècte.
Aquela galariá recep la visita de mai de 30,000 personas per an, prepausa fins a uèit exposicions cada annada, 330 monografias, 5000 tiratges originals e une bibliotèca fotografica (anciana e contemporanèa) de mai de 12000 òbras. Dempuèi 1989, lo castèl d'aiga prepausa un segon espaci d'exposicion jos una de las arcas del Pont Nòu amb un centre de documentacion.
Nòtas e referéncias
<References/>
Glèisa de Nòstra Dòna del Taur
Segon la legenda, la glèisa de Nòstra Dòna del Taur, a Tolosa, foguèt bastida al luòc precís que lo còs de Sant Sarnin se desliguèt del taure que lo trainava enrè. La glèisa es situada dins la carrièra del Taur entre la Plaça del Capitòli e la Basilica de Sant Sarnin.
Istòria de la Glèisa
Sant Sarnin èra lo primièr evesque de Tolosa. D'en primièr un oratòri foguèt installat pels pelegrins sul luòc exacte de sa mòrt.
Las rèstas del sant i demorèron fins a 402, quand foguèron transferits a la basilica de Sant Sarnin. Malgrat los 150 ans del còs, la legenda ditz que lo fum de monde aimèt l'« odor suava » de las rèstas de sant Sarnin. Segon Roma, es una de las caracteristicas d'un sant.
La glèisa que vesèm foguèt bastida sus l'oratòri al sègle XIV. La verge representada es Nòstra Dòna dels Barris, menada dempuèi la plaça Vilanovèla (actuala plaça Wilson) en 1783.
.nowtv
(nom de marca) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa de Hong Kong Starbucks (HK) Limited. Es en servici dempuèi l’11 de mai de 2016.
Glèisa de Nòstra Dòna del Taur
Arquitectura de la glèisa
La faciada donant dins la carrièra del Taur data dels sègles XV e XVI e es dins la tradicion del gotic miègjornal.
L'orguena
La glèisa abriga una orguena de 40 jòcs d'Eugène Puget; foguèt inaugurada lo 17 de junh de 1880 per Alexandre Guilmant.
.dds
(acorcha de Doctor of Dental Surgery, "doctor en cirurgia dentària" en anglés) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa Minds + Machines Group Limited. Es en servici dempuèi l’11 de mai de 2016.
Arsaç
Arsaç (Assas en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo gentilici es arsadenc -enca (fr. assadin -ine o assadain -aine). Un escaisnom dels arsadencs es los beu-l'òli (béu-l'òli en grafia mistralenca ).
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Rostagnus de Arsads, cap a 1103, Rostangni de Arzas en 1130, apud Arzacium en 1156, castrum de Arsacio en 1167, 1185, P. de Arzas en 1191, de Arssacio, de Arsacio, prato de Arsassio, sense data [sègle XII ?], in castro Arsacii, in castro de Arsacio en 1217, parrochia S. Marcialis de Arsacio en 1239, 1288, ecclesie St Marcialis de Arsacio, castro de Arsacio en 1289, cum patuis de Arsacio en 1317, castri Arsassio, castrum de Arsassio, Arsas en 1320, prior de Assercio en 1392, de Arssacio, a la fin dau sègle XIV, la terra et segnorye d'Arsas en 1483, de Assacio en 1529, de Assassio en 1550, Assaz en 1626, Assas en 1622, 1648, 1740-60, 1771, Assas e (a l'èst) Jardin d'Assas en 1770-71 (mapa de Cassini)
Dauzat explica Assàs per un nom latin d'òme Arcius (o gallés Artius) amb lo sufixe -aceum e los Féniés i veson un derivat de ars, « cremat » (del vèrbe ardre) (mas amb quin sufixe ?). Segon Hamlin, Assas dins Sordèl es pas a identificar amb lo toponime. Seriá probablament un derivat dau participi passat occitan ars « cremat », amb lo sufixe -às de valor collectiva : « los luòcs cremats ». La « valor collectiva » dau sufixe -as (de -aceu-) es una nocion a interrogar.
Las propausicions modèrnas sonAssats, Assaç, o Assas (Assas en grafia mistralenca ).
Una reconstitucion fisabla es Arsaç.
Pujòus (Gironda)
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Pujous, en occitan, lo 2 de març de 1273, Poious (in parochiis deu ~), en 1273-1289, emb lo nom en occitan. Lo mot pujòu, en gascon (pujòl en lengadocian, pujol o puiol en catalan), es un derivat de pug/puèg, deu latin podium, emb lo sufixe -eolum, de valor diminutiva : marca la preséncia d'un petit pug/puèg,. La fòrma *pojòu, atau coma lo vèrbe pojar, lo nom pojada, seré pus etimologica. La varianta pujòu/pujòl, probablament pus espandida, s'explica per una ipercorreccion au moment deu passatge de la prononciacion de u de [u] a [y] : aquí ont aqueth passatge se fit tard, la prononciacion [y] s'espandit dens deus cas qu'èra pas etimologica (per puòg/puèg/pug, la preséncia de -u- s'explica autrament, per una diftongason condicionada per iòd).
Lo mot es sovent au plural en occitan, que sisca pr'amor de la pluralitat deus pujòus, o per una auta rason (frequéncia en Gironda deus noms emb finala -s non etimologica, e que son la marca d'ancians gentilicis (coma a Sent Pèir de Castèths, qu'avé qu'un sol castèth).
Bléquin
Bléquin es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Santo-Pietro-di-Tenda
Santu Petru di Tenda en còrs (Santo-Pietro-di-Tenda en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Bléquin
Geografia
Es la comuna font del Bléquin, riu afluente de la Aa.
Santo-Pietro-di-Tenda
Geografia
Santo-Pietro-di-Tenda es una municipalitat del Nebbio (Nebbiu en lenga corse), una microrégion situada al nòrd de la Corsega, entre la Balagne e la plana de la Marana. Es la una dels dètz comunas constituenta çò costat de la Nautor-Nebbio. thumb|upright=2.4|center|Vista del pòble
Bléquin
Geografia
C'est la commune source du Bléquin, rivière affluente de l'Aa.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Santo-Pietro-di-Tenda
Istòria
Los Agriates an #èsser ocupadas amb alternances d'aucupacions :
Les Agriates ont été occupées avec des alternances d'occupations :
.richardli
(nom de marca) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa de Hong Kong Pacific Century Asset Management (HK) Limited. Es en servici dempuèi l’11 de mai de 2016.
Aubòrn
Aubòrn (Aubord en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Willem Einthoven
Willem Einthoven (n. en 1862, m. en 1930) foguèt un mètge neerlandés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1924.
.pccw
(acorcha de Pacific Century CyberWorks) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa de Hong Kong PCCW (Pacific Century CyberWorks). Es en servici dempuèi l’11 de mai de 2016.
.hkt
(acorcha de Hong Kong Telecom) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa de Hong Kong PCCW (Pacific Century CyberWorks). Es en servici dempuèi lo 12 de mai de 2016.
James W. Black
James Whyte Black (nascut lo 14 de julhet de 1924, mòrt lo 22 de març de 2010) foguèt un mètge e farmacologista britanic. A recebut lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1988.
Thièvres (Pas de Calais)
Thièvres es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Thièvres En lo sieu costat e en lo arrondissement de Arras Lo vilatge a talhat pel limit départementale entre la Soma e lo -Calava, #çò que crèa doas comunas en portant lo meteis nom, amb una sola glèisa en datant de 1876 bastida sul territòri del -Calava.
Se localiza al confluisson del Authie e de la Kilienne.
Il se localise au confluent de l'Authie et de la Kilienne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bourville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Hocquigny
Hocquigny es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Balneário Camboriú
Balneário Camboriú es una vila del litoral de l'estat brasilièr de Santa Catarina. Sa populacion èra estimada a 100,000 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 46,5 km².
Foguèt fondada lo 20 de julhet de 1964. Actualament es una importanta vila toristica de l'estat e del sud de Brasil.
Fischbachau
Fischbachau es una comuna alemanda situada dins l'Arrondiment de Miesbach en Bavièra.
Fischbachau es situat dins la val de la Leitzach, al pè de la montanha Breitenstein. Lo vilatge es a de Rosenheim e a una cinquantena de km de Munic, capitala de Bavièra.
Boissy-le-Cutté
Boissy-le-Cutté es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Teneur (Pas de Calais)
Teneur es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Teneur Es un pichon vilatge situat dins lo país del Ternois.
Teneur est un petit village situé dans le pays du Ternois.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.guardian
(lo gardian, en anglés) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa americana The Guardian Life Insurance Company of America. Es en servici dempuèi lo 13 de mai de 2016.
Boiry-Notre-Dame
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Simbòl
Un simbòl (var. simbèu) es una representacion d'una idèa de tal biais qu'aquela pòsca èsser percebuda per certans dels sens; es una realitat que n'evòca d'autras dins nòstre esperit per mejan de processus d'analogia. Lo simbòl tanben pòt representar un sentiment. Segon Charles Sanders Peirce, un simbol es un tipe de signe especial.
L'etimologia del mot deriva del grèc ancian σύμβoλoν ('simbolòn'), que vol dir aproximativament "lançar amb" o "jòner amb", es a dir, lo simbòl mena a la lutz una autra realitat sens desaparéisser el meteis, mas combinant las doas, coma dins la metafòra. Lo simbòl es abitualament polisemic a causa de la connotacion, que l'enriquís.
thumb|Simbòls religioses Los simbòls pòdon èsser de diferents tipes: materials (una crotz es lo simbòl del cristianisme), visuals (la color roge es lo simbòl del movements socialistas), verbals (tot mot es un simbòl), numerics, sons...
La semiotica es la disciplina qu'estúdia los simbòls, presents dins la religion, la psicologia o l'art, entre autres.
Montferrand-le-Château
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Montferrand-Lo-Castèl es a l'ora d'ara una pichona municipalitat de 2000 abitants sise la longitud de la conca fluviala del Doubs. Malgrat aiçò lo sieu centre istoric se situa a la reünion d'un dels nombroses chaînons calcaires #que parsèment la vallée del Doubs, en donant una topographie particulara a la region bisontine.
De la nautor d'aquel ponch culminant a #èsser bastit un complèxe de fortificacions en datant sens dobte del Mièja Edat classica doncas compreses entre la e, #que ne demòra uèi de nombroses vestigis parsemés en lo bòsc, #qu'a recobert aqueles vestigis medievales. Totun, una anciana torn de guet, al tet queigut en ruïna, es clarament visible, facil d'accès se pòt i contemplar un magnific panorama, #que las apuntadas estrategicas n'èran evidentas a la Mièja Edat, perque d'ailà lo senhor de Montferrand podiá susvelhar #çò que podiá se tramer en las distincions avoisinantes coma Thoraise, Rancenay o Avanne, mas sustot d'observar lo Doubs, ais fluvial fòrça manlevat a la Mièja Edat perque çò de mès de rapid per çò qu'es de las vias terrèstres.
En contrebas d'aquel luòc de defensa perché, a #èsser bastit lo castèl de Montferrand, totjorn cench per las siás muralles en pèiras de talhas, délimitant aital lo domeni de la resèrva seigneuriale.
Montferrand-le-Château est actuellement une petite commune de 2000 habitants sise le long du bassin fluvial du Doubs. Cependant son centre historique se situe au sommet d'un des nombreux chaînons calcaires qui parsèment la vallée du Doubs, donnant une topographie particulière à la région bisontine.
Du haut de ce point culminant a été construit un complexe de fortifications datant sans doute du Moyen Âge classique donc compris entre les et, dont il reste aujourd'hui de nombreux vestiges parsemés dans la forêt, qui a recouvert ces vestiges médiévaux. Néanmoins, une ancienne tour de guet, au toit tombé en ruine, est nettement visible, facile d'accès on peut y contempler un magnifique panorama, dont les visées stratégiques étaient évidentes au Moyen Âge, car de là le seigneur de Montferrand pouvait surveiller ce qui pouvait se tramer dans les seigneuries avoisinantes comme Thoraise, Rancenay ou Avanne, mais surtout d'observer le Doubs, axe fluvial très emprunté au Moyen Âge car le plus rapide par rapport aux voies terrestres.
Christiaan Eijkman
Christiaan Eijkman (n. en 11 d'agost de 1858 - m. en 5 de novembre de 1930) foguèt un mètge neerlandés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1929.
Montferrand-le-Château
Istòria
En contrebas de ce site de défense perché, a été construit le château de Montferrand, toujours ceint par ses murailles en pierres de tailles, délimitant ainsi le domaine de la réserve seigneuriale.
Vaupillon
Vaupillon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Bouville (Sèina Maritima)
Bouville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Vaupillon
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dardilly
Dardilly es una comuna francesa situada dins la metropòli de Lion e la region d'.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les
Les pòt èsser:
Essigny-le-Grand
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nikolaas Tinbergen
Nikolaas Tinbergen (n. en 1907, m. en 1988) foguèt un etologista neerlandés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1973.
Sibiville
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Avinhonet
Avinhonet (Avignonet en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
Avinhonet, vilatge situat a 30 km de Grenòble, es entre Sinard e Sant Martin de la Clusa, sus la rota ligant autrecòps Sinard a la RN 75. La municipalitat fa partida de l'airal urban de Grenòble.
La proximitat de l'autorota A51 e la preséncia d'un escambiador ne facilitan l'accès.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Ivrac
Ivrac (Yvrac en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, gascona lingüisticament, situada dens lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Faussèrgas
Faussèrgas (Faussergues en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
S’i tròba Áŋpó Lúta, lo terrenh donat als Lacòtas.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Favanzanicas, cap a 972, Faussergiis, en 1382. Faussèrgas ven del nom latin d'òme *Faventius, tirat de favens, « favorable », ambe lo sufixe anicas, al femenin plural (villas o [puslèu] terras es sosentendut). Los autres noms de luòcs del meteis sufixe son passats per -argas o -argues, (-argues < -anicum, probablament).
Ernèst Negre, que dona una explicacion pus precisa que Albèrt Dauzat, explica pas, çaquelà, cossí -argas passèt a -èrgas en Albigés e Roergue. En realitat, i a pas cap de rason lingüistica que l'apocòpa del proparoxiton (la supression de la fin d'un mot accentuat sus l'avant-avant-darrèra sillaba) e lo càmbiament de vocala (-a- > -è-) sián pas concomitants; qu'aquel càmbiament venga aprèp seriá improbable e s'explicariá mal; çò que vòl dire que quand los escribas escrivon un -argas/-argues que aprèp serà un èrgas/èrgues, se cal pausar la question de la realitat fonetica que i a darrèr çò escrit : un son intermediari, un son mai o mens diftongat ?
Istòria
En 1827, Castelgarric (nom francés : Castèlgarric ?) es annexat a Faussèrgas.
Luòcs e monuments
" L'Arbre de Sully" sus la Plaça de la glèisa batejada en 1998 "Plaça de la Toleréncia" Monument istoric natural dempuèi 1912.
Ligams extèrnes
site de la Comuna
Sampigny
Sampigny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lalande
Lalande es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Bento Gonçalves
Bento Gonçalves es una vila de l'estat brasilièr de Rio Grande do Sul. Sa populacion totala èra 100,643 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 277,4 km².
Foguèt fondada en 1875 per d'immigrants italians.
Asco
Ascu en còrs (Asco en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Toponimia
Cal benlèu metre lo nom en relacion ambe Ascon (Arièja), Ascó (Catalonha), qu'es exactament lo meteis nom, Ascas, (Gironda), Ascas (Tarn e Garona) e Asca (Hauts Pirenèus). Son de noms qu'embarrassan los toponimistas. Per Ascon, Dauzat vei lo basque as, aitz, « punta rocassosa » e un sufixe escur, per Ascu, los dos Ascas e Asca, un tèma prelatin escur. Per Ascas de Gironda, Bénédicte Boyrie-Fénié tròba pas de solucion, mès evòca un mot prelatin, eretat pel basque aska, « besal, regòla, comba ». Burgan e Lafon veson pas tanpauc de solucion clara per Ascas de Tarn e Garona. La proposicion de Negre, un nom roman *asca, « fàstic » es regetada per B. Boyrie-Fénié e per Burgan e Lafon, coma de febla acceptibilitat toponimica,.
La situacion geografica d'aquels toponimes presenta çaquelà qualques semblanças. Ascon tresplomba de 100 m la val prigonda del riu nommat en francés La Lauze. La situacion es la meteissa per Ascu, que domina la frau del riu Asco, nommat localament Stranciacone. Son pr'aquò de situacions banalas en montanha e benlèu que lo nom a una autra origina. Mès per Ascas (Gironda), es quicòm mai. Dins la ribièra de Dordonha, las ribas alentorn despassan a pena lo nivèl del flume, tirat a Ascas, plaçat sus una tuca isolada del planòl calcari, que tresplomba dirèctament las aigas. Dins lo païsatge girondin pauc traversut, un tal siti deguèt impressionar los abitants. L'exemple d'Ascas fa comprene milhor perqué l'idèa de « lòc que tresplomba un riu » pòt èsser un punt comun. Per la vila d'Ascó, es pas tan caracteristic : l'aglomeracion es pus nauta qu'Èbre d'un desenat de mètres, çò qu'es banal dins un país mediterranèu, que los aigats i son perilhoses. Ascas (Tarn e Garona) es sus un planòl, mès entre dos rius a pauca distància, lo Riu d'Ascas e Riutòrt : l'idèa principala es mai o mens mantenguda. I a pas que per Asca (Hauts Pirenèus), que Michel Morvan explica per un mot basque aska, « nauc » qu'òm pòt èsser embarrassat; pr'aquò, la glèisa es sus un tap que domina un riu, çò que pòt justificar un bocin l'idèa prepausada.
Totis aquels noms son dins un airal aquitano-basco-iberic, fòra d'Ascu; mès la Corsega es pas exempta de toponimes aparentats al basque. Lo mot aska, « nauc » es pas la solucion çaquelà. Cal supausar un *as-k-, benlèu aparentat al tèma idronimic *as, qu'auriá quitat d'èsser un apellatiu en gascon, en catalan e en lenga euscarica. Encara que lo mot asque (grafia de Palay), « lhavet, avalanca, lit » que conten per natura l'idèa de naut e de bas, es benlèu pas desprovesit de ligam semantic ambe lo mot comun a totis nòstres toponimes.
Temple de Borobudur
thumb|right|[[Fotografia dau temple en 2007.]]
Lo temple de Borobudur es un edifici religiós bodista bastit en Java ai sègles VIII e IX. Sa bastida aguèt luòc a l'iniciativa dau rèi Sanjaya de la dinastia Sailendra. La construccion auriá durat de 760 a 830 e l'endrech venguèt un temple e un luòc de romavatge. Foguèt probablament abandonat entre 928 e 1006, periòde que correspond a un desplaçament dau poder javanés dau centre vèrs lei regions orientalas de l'illa en causa d'una tièra d'erupcions volcanicas. Lo temple foguèt en partida enterrat per lei centres e escondut per la jungle. Pasmens, foguèt pas totalament oblidat per la populacion lcala. En 1814, una mission de reconoissença olandesa i foguèt ansin mandada. Permetèt de tornar descubrir l'importància dau site e de desgatjar lo monument. Après l'independéncia d'Indonesia, de trabalhs de restauracion comencèron en 1973 amb l'ajuda de l'UNESCO.
Construch sus una còla, lo temple a una basa carrada de 123 × 123 m. Quatre galariás geometricas ornadas de bas relèus presentant la vida de Boda permèton d'agantar la cima. Aquela darriera es compausada de tres terrassas que menan a un stupa que protegís un estatua inacabada de Boda. L'origina d'aquela estructura es desconeguda (acte volontari, escultura inacabada ?). Existís tanben una cinquena galariá, enterrada e normalament inacessibla ai romieus, que representa lei turpituds de la vida terrèstra. La rason de sa dissimulacion son pas conegudas (volontat religiosa, besonh de consolidar lei fondacions dau bastiment ?).
Rognaix
Rognaix en arpitan (Rognaix en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Us (França)
Us es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Antonieta de Bèucaire
thumb|250px|Antonieta de Bèucaire Maria Antonieta Rivièra, mai coneguda sota l'escais d'Antonieta de Bèucaire (en francés: Marie Antoinette Rivière; Nimes, 21 de genier de 1840–Bèucaire, 27 de genier de 1865) foguèt una escrivana occitana dau país de Ròse que se moriguèt a l'edat de 25 ans.
Biografia
Maria Antonieta Rivièra nasquèt a Nimes en 1840 mas sei parents s'implantèron a Bèucaire quand aviá pas que tres mes.
Foguèt ben nafrada per la mòrt de son amiga intima Zoé en 1860, quand aviá 20 ans. Anava au cementèri cada jorn onorar la memòria de Zoé e un jorn de tempèri venguèt malauta e dempuèi aqueu jorn demorèt gaireben de contunh dins l'ostau. A partir d'aquela epòca, Antonieta aguèt pas una enveja fòrta de viure e maugrat sas curas dins d'establiments termaus, sa santat s'aflaquiguèt. Lo 13 de novembre s'aliechèt e sa santat se degradèt tant que ne posquèt pas pus sortir. S'amossèt lo 27 de genièr de 1865, e son amic Loís Romieu li faguèt companhiá fins au darrièr moment.
Postumament, en març de 1865, se publiquèron Lei belugas d'Antonieta que foguèron acompanhadas d'una trenada de vèrses d'escrivans amics de la felibressa de Bèucaire.
Coudray (Eure)
Coudray en normand (Coudray en francés) es una comuna normanda administrada per lo departament d'Eure de la region de la Nauta Normandia.
Anglin
L'Anglin es una aiga occitana e francesa que cola dins los departaments de Cruesa, d'Endre e de Viena. Afluent de Gartempa, es donc un sosafluent de Leire per Cruesa e Viena.
Coudray (Eure)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Anglin
Idronimia
Las fòrmas ancianas son fluvius Anguli au segle VIII, Fluvius Engle vers 1080, Riveria de Englis vers 1151, Fluvius Engliæ en 1210, Fluvius qui vocatur Anglia en 1247, Riparia d'Engleen en 1260, Aqua de l'Anglain en 1309, Fleuve de Englen en 1353, L'Anglen en 1450. Segon Ernèst Negre, lo nom ven dau latin angulus "angle" o de l'adjectiu angulinus "angulós" per descriure lo cors sinuós de l'aiga.
Chogha Zanbil
thumb|right|[[Fotografia de la zigorat de Chogha Zanbil.]]
Chogha Zanbil es un complèx religiós elamita situat dins lo sud-oèst de l'Iran modèrne. Fondat per lo rèi Untash-Napirisha (1345-1305 avC) durant l'apogèu de la poissança d'Elam, es famós per sa zigorat que sei vestigis son relativament ben conservats. Un palais e una vila completavan l'ensemble mai sa construccion foguèt pas acabada, probablament en causa de la disparicion de la dinastia d'Untash-Napirisha. Lei monuments religiós demorèron utilizats fins a sa destruccion en 640 avC per Assurbanipal.
Sombrin
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Edelmiro Julián Farrell
Edelmiro Julián Farrell, militar (1887-1980) foguèt president d'Argentina entre lo 25 de febrièr de 1944 e lo 4 de junh de 1946.
Sofre
Lo sofre o lo solpre (var. soupre) es un element quimic de nombre atomic 16 e simbòl S. Es un non metal abondant, insipid, inodòr. Lo sofre se tròba principalament jos forma de sulfurs (S2-) e sulfats (SO42-) e subretot en forma nativa (especialament per las regions volcanicas). Es un element quimic essencial per tots los organismes, present dins fòrça aminoacids e doncas tanben dins las proteïnas. S'utiliza principalament coma fertilizant mas tanben per la fabricacion de polvera, laxatius, aluquetas e insecticidas.
Palais dei Vents
thumb|right|[[Fotografia de la façada principala dau palais.]]
Lo Palais dei Vents (ò Hawa Mahal) es un palais situat dins la vila indiana de Jaipur. Bastit en 1799 per lo maharaja Sawai Pratap Singh, es inspirat per lo Khetri Mahal de Jhunjhunu. A una forma de piramida d'una autor de 15 m amb una façada principala compausada d'elements semioctogonaus que semblan a un nís d'abelha. L'estil generau es d'origina rajputa e islamica. L'edifici èra destinat au harem dau sobeiran.
Cormeilles (Eure)
Cormeilles en normand (Cormeilles en francés) es una comuna normanda administrada per lo departament d'Eure de la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Cormeilles A situat al Nòrd-Oèst del departament sus la Calonne, ruisseau #que se tira en la Touques. D'aquel fach, la region de Cormeilles es la sòla, en lo departament, #que fa pas pas partida de la conca en vessant de la Seine. E mai se situada en la Eure, la municipalitat fa tradicionalament partida del país de Auge.
Brachy
Brachy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Cormeilles (Eure)
Geografia
La municipalitat es egalament traversada pel Douet Tourtelle. thumb|left|500px
Brachy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cormeilles (Eure)
Geografia
Cormeilles est située au Nord-Ouest du département sur la Calonne, ruisseau qui se jette dans la Touques. De ce fait, la région de Cormeilles est la seule, dans le département, qui ne fait pas partie du bassin versant de la Seine. Bien que située dans l'Eure, la commune fait traditionnellement partie du pays d'Auge.
La commune est également traversée par le Douet Tourtelle. thumb|left|500px
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria de Cormeilles remonta a l'epòca gallo romaine, aiçò èra una bourgade, cap a Bailleul-la-Vallée e la longitud dels marges de la Calonne e i aviá traversat per una via romaine #que connectava Lisieux a Lillebone. . Divèrsas parròquias o constituissián : Sant-Pierre, Sant-Sylvestre e Santa-Crotz que la Revolucion francesa a scindé en tres municipalitats plan desparièras : Sant-Pierre-de-Cormeilles, Sant-Sylvestre-de-Cormeilles e Cormeilles. Cormeilles Èra fòrça réputé pel trabalh del lli e al, pel comèrci important de pèls. Aiçò èra alavetz lo segond centre comercial après Pont-Audemer pel trabalh de las pèls.
L'histoire de Cormeilles remonte à l'époque gallo romaine, c'était une bourgade, vers Bailleul-la-Vallée et le long des rives de la Calonne et était traversée par une voie romaine qui reliait Lisieux à Lillebone. . Plusieurs paroisses le constituaient : Saint-Pierre, Saint-Sylvestre et Sainte-Croix que la Révolution française a scindé en trois communes bien distinctes : Saint-Pierre-de-Cormeilles, Saint-Sylvestre-de-Cormeilles et Cormeilles. Cormeilles était très réputé pour le travail du lin et au, pour le commerce important de peaux. C'était alors le deuxième centre commercial après Pont-Audemer pour le travail des peaux.
Karl von Frisch
Karl von Frisch (1886-1943) foguèt un mètge e etologista austriac. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1973.
Biografia
Lo sieu prètzfach investigadora e ensenhaira se desvolopèt entre 1921 e 1923 a l'Institut de Zoologia de l'Universitat de Rostock, entre aquel an e lo 1925 a Wrocław, e nauament a Munic. Amb l'ajuda de la Fondacion Rockefeller supervisèt la nòva bastissa de l'institut zoologic. Après la destruccion de l'Institut durant la Segonda Guèrra Mondiala se transportèt a l'Universitat de Graz l'an 1946, per retornar a Munic lo 1950 après lo bastiment d'un nòu centre.
Moriguèt lo 12 de junh de 1982 dins la vila de Munic, situada a l'estat alemand de Bavièra.
Eduardo Lonardi
Eduardo A. Lonardi Doucet (1896-1956) militar, foguèt president de facto d'Argentina entre lo 23 de setembre e lo 13 de novembre de 1955.
Clòr
Lo clòr es un element quimic del grop dels alogèns. Balha un gas de color jauna verdassa, de formula Cl2, mai pesuc que l'aire, sufocant, toxic e irritant, de las proprietats oxidantas, descolorantas e antisepticas. Amb lo sòdi, es un component de la molecula de la sal marina (NaCl).
Dins la nauta atmosfèra lo clòr es un polluent que destruís lo jaç d'ozòn.
Virçac
Virçac [bir'sat] (Virsac en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de la Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Béru
Béru es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Voici Divèrsas designacions trobadas suls documents istorics.
Fins en 1789, Béru èra del diocèse de Langres, de la província de la Ile de França e del bailliage de Sant-Florentin.
Voici plusieurs désignations rencontrées sur les documents historiques.
Jusqu'en 1789, Béru était du diocèse de Langres, de la province de l'Ile de France et du bailliage de Saint-Florentin.
Nòtas
<references group=N/>
Luis Federico Leloir
Luis Federico Leloir (1906-1987) foguèt un mètge e bioquimista argentin. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1970.
Champigny-lès-Langres
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Symphorien-d'Ancelles
Istòria
Saint Romain des Iles et Saint Symphorien d'Ancelles sont deux villages qui se sont réunis en 1975 pour n’en former plus qu’un, tout en conservant toutefois leurs identités. Situé en bords de Saône, Saint Romain des Iles semble tout entier tourné sur son petit port, son camping en été, ses charmants bord de Saône et sa population accueillante. C’est aussi ici, sur son île, l'île d'Ancelle, que fut préparé le traité de partage de l’empire en 843, qui transforma la Saône en frontière.
Josic
Josic (Jusix en francés) es una comuna vasadesa, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Dauzat e Rostaing donan pas d'etimologia. Bénédicte Boyrie-Fénié hornís quauques fòrmas ancianas : Jusike (Geraldus de ~) (1242-1255), Judix (1263), Jusinxs, Jusis (1283), Jusinx, Jusics (1289). Permeten de comprene la grafia francesa, mès son parcialament en contradiccion damb la prononciacion actuala [ʒju'zik].
B. Boyrie-Fénié coneish dens lo nom de la comuna l'occitan jos/jus, deu latin deorsu(m), que la situacion deu borg dens una vòuta de Garòna, "en contrabàs" de La Mòta de Landeron poirè explicar, damb lo sufixe diminutiu -ic. B. Boyrie-Fénié estima que las finalas -x o -xs de las fòrmas ancianas representan -cs. I vei la marca d'un ablatiu-locatiu. Mes l'article de Miquèu Audoièr, publicat après la sortida deu Dictionnaire Toponymique des Communes [du] Lot et Garonne, qu'explica los nombrós noms en -ats < -acum per un collectiu (donc grafia -acs), pòt tanben far supausar Jusics, los abitants de *Jusic, puèi confusion deu nom de la parròquia damb lo deus abitants, que hut pas definitiva. La fixacion dau nom pòt estar posteriora a la fin de la declinason latina.
Yvignac-la-Tour
Ivinieg en breton ( Yvignac-la-Tour en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Courdemanche (Eure)
Courdemanche en normand (Courdemanche en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Yvignac-la-Tour
Istòria
Lo bailliage de " Las Tecles " aperteniá a las signeurs-abbés de la Abbaye La nòstra-Madama del Tronchet
Courdemanche (Eure)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Yvignac-la-Tour
Istòria
Abans lo decrèt del 21 de decembre 1999, la municipalitat se trucava Yvignac.
le bailliage de " Les Touches " appartenait aux signeurs-abbés de l'Abbaye Notre-Dame du Tronchet
Avant le décret du 21 décembre 1999, la commune s'appelait Yvignac.
Pò
Pò (en italian Po, en latin Padus), nommat tanben a l'Edat Antica Eridan (en latin Eridanus), es un grand flume d'Euròpa que nais en Occitània, dins los Alps (près dau mont Vísol, dins la Val Pò de las Valadas Occitanas) e que cor a travèrs de las planuras dau nòrd d'Itàlia (Piemont, Lombardia, Emília-Romanha, Venèt) per se getar dins la mar Adriatica. Passa per las vilas italianas de Turin, Cremona e Plasença. Es lòng de 652 km e son bacin a una superfícia de.
Saint-Memmie
Saint-Memmie es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jorçac
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Jursac, en 1288, Jursacum, latinizacion del sègle XIV, Joursac, en 1401, Jorsacum, latinizacion de 1443, Jorcassum, latinizacion de 1445, Goursat, en 1635, Joursaac, en 1664, Joursat, en 1693, Jourssac, en 1700. Jorçac vendriá del nom gallés d'òme Jurca, amb lo sufixe -iacum, segon Dauzat o, segon Delamarre, del nom gallés Iorcios, qu'a lo sens de « chabròl », amb lo sufixe -ācon. Jorçac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica, *Iorciācon, qu'aviá per mèstre Iorcios.
Nòtas
<references group="N"/>
Roberto Marcelo Levingston
Roberto Marcelo Levingston Laborda, militar n. 1920, foguèt president de facto d'Argentina entre 1970 e 1971.
Lèida
Lèida (Leiden en neerlandés) es una ciutat dels Païses Basses, situada dins la província d'Olanda Meridionala, entre Amsterdam e L'Aia, a una desena de quilomètres de la còsta de la mar del Nòrd. Al recensament de 2022, sa populacion èra de NaN abitants per una aglomeracion d'aperaquí 290 000 abitans. Sa superfícia totala es de 23,16 km².
Nâves-Parmelan
Nâves-Parmelan en arpitan (Nâves-Parmelan en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d' Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lèida
Vila universitària dempuèi 1575, Lèida es un dels centres scientifics pus importants d'Euròpa dempuèi mai de quatre sègles. Lèida es una vila universitària tipica, los bastiments universitaris son escampilhats dins la vila tota e los nombroses estudiants del monde entièr balhan a la vila una atmosfèra animada, viventa e internacionala.
Lèida es una vila de patrimòni cultural ric, non solament scientific, mas tanben artistic. Un dels pintres mai famoses del monde, Rembrandt, i es nascut e i faguèt los estudis. Entre los autres pintres famoses de Lèida trobam Lucas van Leyden, Jan van Goyen e Jan Steen.
Personalitats ligadas a la vila
thumb|430px|left|Leiden
Mario J. Molina
José Mario Molina-Pasquel Henríquez (1943) es un quimista mexican-american. A recebut lo Prèmi Nobel de Quimia en 1995.
Sassey-sur-Meuse
Sassey-sur-Meuse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Briennon
Briennon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Sassey-sur-Meuse
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bracquemont
Bracquemont es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de Normandia.
Arthies
Arthies es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Bracquemont
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Getty Center
thumb|right|[[Fotografia dau Getty Center en 2019.]]
Lo Getty Center es un campus culturau situat dins la vila de Los Angeles. Realizat entre 1985 e 1997 sus una còla per l'arquitècte estatsunidenc Richard Meier, l'endrech assosta d'institucions de prestigi coma una partida dau musèu J. Paul Getty, lo Getty Research Institute e lo Getty Conservation Institute.
Saint-Mihiel
Saint-Mihiel es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Traversada per la Meuse, Sant-Mihiel se situa al centre del departament homonyme, a ieu-camin entre Bar-lo-Pòrti e Verdun- 35 km.
Traversée par la Meuse, Saint-Mihiel se situe au centre du département homonyme, à mi-chemin entre Bar-le-Duc et Verdun- 35 km.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La legenda de la fondacion de la vila informa que cap a 709, lo comte Wulfoad #que tornava de pelegrinatge al mont Gargan e séjournait dins lo castèl de Heudicourt caçava en lo bòsc de Castelion, uèi Sant-Christophe. I aviá amb lududes un reliquaire que lo sieu chapelain i aviá enganchat a las brancas d'un avellaner. En volent partir e se prene del reliquaire, la branca se #levar, en fasent la meteissa manœuvre a divèrsas recuperacions amb lo meteis efièch, i viu un signe divin. #Decidir doncas de édifier en aquel luòc lo monastèri #que voliá crear. #Dotar lo abbaye de nombrosas tèrras #qu'aquela de Godonécourt, de las bénédictins en #prene suenh. Sant-Mihiel ne deu lo sieu nom al archange Michel #qu'es lo sant protecteur de la municipalitat a #qu'es dédiée lo abbaye bénédictine; la legenda vòl que set méchantes fées aurián volgut engloutir lo vilatge de Godonécourt jos las aigas de la Meuse en i precipitant caduna un rocher. Lo Archange Michel #intervenir e #daissar quèir los sieus rochers sus la riba ont se tròban encara. En 1203 dels drapiers de Verdun #venir s'installar dins vila e #contribuir aital a lo sieu desvolopament. thumb|Esquèrra|321px|Monument a la [[Guèrra de 1870 e de destruccions de la Primièra Guèrra mondiala.]]
Sant-Mihiel i aguèt ocupat pendent quatre ans pels Alemands a partir del 24 de setembre de 1914, #èsser de contunh al centre d'una importanta batalha de la Primièra Guèrra mondiala : lo en Sortint de Sant-Mihiel, los Aliats i #dintrar lo 13 de setembre de 1918 e #recebre la Visita de Raymond Poincaré e Clemenceau; i aviá patit d'importantas destruccions.
Lo 16 de junh de 1940, #èsser de nòu ocupada, una vintena de otages foguèron executats mas aguèron salvat per l'avançada fulminant dels Americanes #que #liurar la vila lo 1 en setembre 1944. thumb|Drecha|210px|Plaque commémorant la temptativa d'execucion.
La légende de la fondation de la ville rapporte que vers 709, le comte Wulfoad qui revenait de pèlerinage au mont Gargan et séjournait au château de Heudicourt chassait en la forêt de Castelion, aujourd'hui Saint-Christophe. Il avait avec lui un reliquaire que son chapelain avait accroché aux branches d'un noisetier. Voulant partir et se saisir du reliquaire, la branche se souleva, faisant la même manœuvre à plusieurs reprises avec le même effet, il y vit un signe divin. il décida donc d'édifier en ce lieu le monastère qu'il voulait créer. Il dota l'abbaye de nombreuses terres dont celle de Godonécourt, des bénédictins en prirent soin. Saint-Mihiel doit son nom à l'archange Michel qui est le saint protecteur de la commune à qui est dédiée l'abbaye bénédictine; la légende veut que sept méchantes fées auraient voulu engloutir le village de Godonécourt sous les eaux de la Meuse en y précipitant chacune un rocher. l'Archange Michel intervint et elles laissèrent tomber leurs rochers sur le rivage où ils se trouvent encore. En 1203 des drapiers de Verdun vinrent s'installer en ville et contribuèrent ainsi à son développement. thumb|gauche|321px|Monument à la [[Guerre de 1870 et destructions de la Première Guerre mondiale.]]
Elle fut chef-lieu de district de 1790 à 1795. Les moines chassés par la Révolution, la ville eut un collège puis après la guerre de 1870 elle devint le siège de la 40e division d'infanterie.
Saint-Mihiel fut occupée pendant quatre ans par les Allemands à partir du 24 septembre 1914, elle fut ensuite au centre d'une importante bataille de la Première Guerre mondiale : le Saillant de Saint-Mihiel, les Alliés y entrèrent le 13 septembre 1918 et elle reçut la Visite de Raymond Poincaré et Clemenceau; elle avait subi d'importantes destructions.
Lonny
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Saint-Mihiel
Istòria
Le 16 juin 1940, elle fut de nouveau occupée, une vingtaine d'otages allaient être exécutés mais furent sauvés par l'avance foudroyante des Américains qui délivrèrent la ville le 1 septembre 1944. thumb|droite|210px|Plaque commémorant la tentative d'exécution.
Lonny
Geografia
Lonny A situat a 12 km a l'oèst de Charleville-Mézières e a 20 km de la frontièra Bèlga. Es facil als abitants de prene çò cap de luòc : la rocade a la sortida de Cliron luòc Charleville a 10 minutas de Lonny. Lo vilatge a situat en bordure de la Nacionala 43, entre Charleville, e Hirson (02), la una de las rotas los mai freqüentades del nòrd de la França.
Charenton-le-Pont
Charenton-le-Pont es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val de Marna e la region d'Illa de França.
Lonny
Geografia
Lo vilatge a environat d'unas autras municipalitats : Renwez a 4 km, Sormonne a 1 km e Rimogne a 7 km.
Lonny est situé à 12 km à l'ouest de Charleville-Mézières et à 20 km de la frontière Belge. Il est facile aux habitants de rejoindre le chef lieu : la rocade au départ de Cliron place Charleville à 10 minutes de Lonny. Le village est situé en bordure de la Nationale 43, entre Charleville, et Hirson (02), l'une des routes les plus fréquentées du nord de la France.
Le village est entouré d'autres communes : Renwez à 4 km, Sormonne à 1 km et Rimogne à 7 km.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Plaça Naqsh-e Jahan
thumb|right|[[Fotografia de la plaça en 2016.]]
Lonny
Istòria
Çò 19 d'octòbre 1870, lo pilòta pujada Republica Universala egalament trucat La Fayette condusit per Louis Jossec e pujat per Antonin Dubost, secretari general de la Prefectura de Polícia de París e lo sieu secretari Gaston Prunières, se vòla de la estacion d'Orléans a París alavetz assiégé. Acaba la siá carrièra a Lonny en la Ardennes après aver-i recorregut 256 quilomètres.
Plaça Naqsh-e Jahan
La Plaça Naqsh-e Jahan es una plaça situada dins la vila iraniana d'Ispahan. Bastida au començament dau sègle XVII a l'iniciativa d'Abbas I (1588-1629), es un rectangle de 560 × 160 m bordejat per plusors edificis politics, religiós e economics importants coma lo palais d'Ali Qapu, la Mosqueta dau Chah, la Mosqueta dau Cheic Lotfallah e lo Grand bazar. Aquela construccion fasiá partida dau projècte de centralizacion de Pèrsia menat per la Dinastia Safavida e permetiá de liar, d'un biais simbolic, leis elèits politics, religiós e economics a l'entorn dau sobeiran.
Lonny
Istòria
Le 19 octobre 1870, le ballon monté République Universelle également appelé La Fayette piloté par Louis Jossec et monté par Antonin Dubost, secrétaire général de la Préfecture de Police de Paris et son secrétaire Gaston Prunières, s'envole de la gare d'Orléans à Paris alors assiégé. Il termine sa course à Lonny dans la Ardennes après avoir parcouru 256 kilomètres.
Plaça Naqsh-e Jahan
La plaça foguèt inscricha au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO en 1979.
Crasville (Eure)
Crasville en normand (Crasville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Abbecourt
Abbecourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Nauts de França.
Istòria
La municipalitat de Abbecourt s'es creat pendent la Segonda Guèrra mondiala, de l'es mens pendent aquel cuert periòde #que s'es ponduda a i aver vertadièrament un nom. S'es amagat aicí de nombroses militants, #que combatián l'invasion nazie. En essent, abans, un luòc-dich conegut jol nom de « la vila de las abbés », las siás abitantas revolucionàrias lududes se donat lo nom de còdi Abbecourt. Pauc de temps après la guèrra, los abitants, encantats de l'esfòrç de guèrra de lo sieu luòc-dich, an decidit de lududes donar un nom, e de « lo apprivoiser ».
La commune d'Abbecourt s'est créée pendant la Seconde Guerre mondiale, du moins c'est pendant cette courte période qu'elle s'est mise à avoir véritablement un nom. Il s'est caché ici de nombreux militants, qui combattaient l'invasion nazie. Étant, avant, un lieu-dit connu sous le nom de « la ville des abbés », ses habitants révolutionnaires lui on donné le nom de code Abbecourt. Peu de temps après la guerre, les habitants, ravis de l'effort de guerre de leur lieu-dit, ont décidé de lui donner un nom, et de « l'apprivoiser ».
Essigny-le-Petit
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Situada en la vallée de la Soma, Essigny-lo-Pichon es lo primièr villatge traversat per aquel fleuve litoral #que pren la siá font a Fonsomme. La municipalitat es egalament traversada per la badina del Noirieu #qu'alimenti ne de aiga lo Canal de Sant-Quentin.
Située dans la vallée de la Somme, Essigny-le-Petit est le premier village traversé par ce fleuve côtier qui prend sa source à Fonsomme. La commune est également traversée par la rigole du Noirieu qui alimente en eau le Canal de Saint-Quentin.