cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Província d'Oulu
La província d'Oulu (Oulun lääni en finés, Uleåborgs län en suedés) es una de las 6 províncias de Finlàndia.
Maisoncelles-la-Jourdan
Istòria
En mai 1828, la foudre tòque la glèisa de Maisoncelles, en provocant la casuda d'una part del campanal sus la nef, en plena celebracion de la messa, e en aucint sièis personas, #que lo cònsol, De Maisoncelles, e en ferint una cinquantena.
Cropus
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Durant la Segonda Guèrra Mondiala, lo vilatge patiguèt de bombardaments lo 23 de decembre de 1943 e lo 4 de genièr de 1944.
Badafòl de Dordonha
Badadòl de Dordonha (Badefols-sur-Dordogne en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [badɒ’fɔl] [dedur’duɲɒ]. Las fòrmas ancianas son Badafol en 1243, Badefol en 1273, Batefol a la fin del sègle XIV, Badefol-sur-Dordogne al sègle XVI, Badifol-lez-Lalinde al sègle XVI, Badeffou al sègle XVII, Badefols-de-Cadouin entrò 1953. Badafòl es una formacion risolièra e trufandièra d'epòca occitana, un chafre collectiu donat als abitants; badafòl, del vèrbe badar, a lo sens de badaluc, badaire, badarèl, badaud, ,.
Hinacourt
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alterofilia
drecha|vinheta|250x250px|Un alterofil realizant un espatlat getat
L'alteroflia es un espòrt consistissent a levar de peses. Dins sa forma modèrna, es un espòrt de fòrça demandant tanben una mestresa tecnica particulara, velocitat, soplesa, coordinacion e equilibri.
En competicion, dos movements son evaluits: l'arrancat e l'espatlat getat. L'atlèta dispausa de tres ensags per cada movement. La soma de l'ensag melhor realizat per l'atlèta a l'arrancat e de l'ensag melhor a l'espatlat getat dona lo total olimpic. L'atlèta avent lo melhor total olimpic de sa categoria de pes de còs ganha.
L'alterofilia es par l'ara l'unic espòrt de fòrça inscrich al programa dels Jòc olimpics. Es un espòrt universal, practicat dins fòrça païses, mas es en Grècia, en Armenia, en Turquia e en Bulgaria qu'es mai popular. Russia, Iran, China e los païses d'Euròpa de l'Èst comptan tanben fòrça alterofils de naut nivèl.
La « fòrça atletica » que lo practicants se nomenan « dinamofils » (powerlifting en anglés) es una autra forma de levar de peses que consistís tanben de levar des barras, mas que se diferencia per sos movements mai basics e ont las cargas son mai pesugas.
Istòria
drecha|vinheta|250x250px|Perikles Kakousis als Jòcs olimpics de 1904. Los ensags d'evaluacion de la fòrça fisica dels òmes son fòrça ancianas. Las esprovas tradicionalas de fòrça ne testinònian encara.
A partir del sègle XIX, d'òmes fòrts acqueriguèron una granda notorietat e popularizèron los peses e altèris, subretot en Alemanha, en Àustria e en França. Alara, se vòl de codificar los peses e los movements per poder comparar e classificar las performanças dels atlètas. De clubs d'halterofilia naisson en Alemanha al començement dels ans 1880 mas lo primièr concors se debanèt a Londres en 1887. Los premièrs campionats d'Euròpa son organizats a Rotterdam en 1896.
L'alterofilia es presenta als primièrs Jòcs olimpics modèrnes, als Jòcs d'estiu de 1896. Doas esprovas son alara al programa: lo levat d'un braç e lo levat de dos braces. Absenta als Jòc olimpics d'estiu de 1900, l'alterofilia torna en 1904.
Pendent los concors dels Jòcs olimpics d'estiu de 1920, los movements son l'arrancat d'un braç, l'espatlat getat d'un braç e l'espatlat getat de dos braces. Als Jòcs olimpics d'estiu de 1924, los movements d'un braç desapareisson de la competicion al bebefici de tres movements de dos braces : lo desvelopat, l'arrancat e l'espatlat getat. Depuèi 1972 lo desvelopat es tanbent abandonat.
Las competicions femeninas datan dels ans 1980 e son presentas als Jcs olimpics dempuèi los Jòcs olimpics d'estiu de 2000. Las primièras competicions femininas son creadas en 1947 e los campionats del mond acculhís las femnas en 1986.
Las primièras categorias de pes aparéisson en 1905. Son ara al nombre d'uèit pels òmes e set per las femnas.
Los problèmas de dopatge toquèron fòrça aquela disciplina. Abans los campionats del mond de 1995, 64 cases de dopatge verificats son signalats... Lo CIO menaça la Federacion internacionala d'exclure l'alterofilia del programa olimpic. Los contraròtles venon draconians, los fautius suspenduts e totes los recòrds sont annulés. Malgrat aquela politica de severitat, los problèmas de dopatge demoran.
Arrancat
La barra es levada braces tibats al dessús del cap en un sol movement fòrça dinamic.
L'alterofil saisís la barra al sol, una presa de man larga es utilizada. Se torna levar accelerant progressivament, e se quilha pojant en extension sus la punta dels peses e aussant las espatlas. Los brases demoran tibats e l'esquina plana per transmetre lo maxim d'energia a la barra. Après aquela extension, l'atlèta cai mai aviadament possible jos la barra mercé a una accion de plegadas de las cambas. Pren la position acocolada, braces tibats al dessús del cap. Se torna qulhar per aténher la posicion finala : cambas tibadas, braces tibats e lo còs estable.
Espatlat getat
La barra es levada braces tibats al dessús del cap en dos còps.
L'alterofil saisís la barra al sol, una presa de man correspondent a la largor de las espatlas es utilizada. Se quilha accelerant progressivament, e se quilha pojant en extension sus la punta dels pès e auçant las espatlas. Los braces demoran tibats e l'esquina plana per transmetre lo maxim d'energia a la barra. Après aquela extension, l'atlèta cai mai avidament possible jos la barra e la pren en posicion acocolada, la barra repausant sus sas espatlas e lo naut del pitre, los coides essent levats. Se torna quilhar, la barra demorant au contacte de las espatlas. Un còp quilhat la primièra fasa, l'espatlat, es acabat. L'alterofil pren alara une impulsion, geta la barra e de nòu se baissa per poder sasir la barra braces tibats al dessús de la tèsta (lo getat). Aquel movement se fa mai sovent en fenda, es a dire una camba en avant, l'autra en arrièr. Un movement lateral dels pès o una plega son a vegada utilizats. Fin finala, se torna quilhar per aténher la posicion finala.
Categorias
Aquelas categorias son valablas sonque pels mai de 20 ans.
Noisy-le-Sec
Noisy-le-Sec es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Sant Danís e la region d'Illa de França.
Loulans-Verchamp
Loulans-Verchamp es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Ròcabrau
Segon Joan Francés Blanc, la comuna es partejat entre parlars lengadocians e un bocin auvernhat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Castrum de Larocabrou, en 1275, Ruppesbrou, en 1337, La Rocabrou, Locabrao, en 1347, Rappesbrau, latinizacion de 1370, Roquebraou, Rupesbraou, en 1449, Rupes Brou, en 1471, Rupesbrou, en 1472, Rocabrao, Roquabroa, Ruppesbrao, en 1486, La Roqua-Brous, en 1531, La Roqbrou, en 1617, La Rocque Brou, en 1634, La Rocqplouhi, en 1652, Roquebroal en Auvergne, en 1653, La Roquebro, en 1666, Larocque Bro, en 1669, La Roqubrau, en 1671, La Roquobrau, en 1675, La Roquobreau, en 1676, La Rocquebrou, en 1682, Rocque, en 1690. Segon certanas aparéncias, lo determinant (nom d'un ancian vilatge) èra Bròu e passèt a Brau, mas i a pas de certitud. Caldriá doncas conéisser lo nom d'aquel vilatge. Ròca ven de *rocca, un mot prelatin, absent del latin classic, aquí perqué los escribas ne donan sovent la traduccion rupes. Ròca prenguèt lo sens de « puèg, tuca, mont rocassós », puèis de « castèl fòrt, fortalesa ». Dins la practica, lo nom es La Ròca [la 'rɔkɔ], sense determinant.
Nòtas
<references group="N"/>
Soyaux
Soyaux (‘’Soeiaus’’ en occitan ?) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
{{Image label|x= 12.76 {{Image label|x=0.723032434116|y=0.314649858663|scale=400|text=14px|Comuna amb 3010 abitants (2000){{mida|80%|Magnac-sur-Touvre (3,6km)}}}} {{Image label|x=0.376739057026|y=0.767997383279|scale=400|text=12px|Comuna amb 2401 abitants (2000){{mida|80%|Puymoyen (3,9km)}}}} {{Image label|x=0.674703074643|y=0.203124630334|scale=400|text=16px|Comuna amb 7468 abitants (2000){{mida|80%|Ruelle-sur-Touvre (4,3km)}}}} {{Image label|x=0.8074807827|y=0.32567436553|scale=400|text=10px|Comuna amb 1100 abitants (2000){{mida|80%|Touvre (4,4km)}}}} {{Image label|x=0.87450188039|y=0.65587271853|scale=400|text=10px|Comuna amb 1764 abitants (2000){{mida|80%|Garac (5,1km)}}}} {{Image label|x=0.266764328045|y=0.146981419613|scale=400|text=16px|Comuna amb 6044 abitants (2000){{mida|80%|Gond-Pontouvre (5,4km)}}}} {{Image label|x=0.762572478443|y=0.84631383281|scale=400|text=10px|Comuna amb 1432 abitants (2000){{mida|80%|Dirac (5,5km)}}}}
{{clear|left}}
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
{{Comunas de|insee= 16374
Canteleux
Canteleux es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maisoncelles-Pelvey
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat a portat lo nom de Maisoncelles-sus-Sòlas.
Au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune a porté le nom de Maisoncelles-sur-Seules.
Michelbach-le-Haut
Obermìchelbe en alemanic (Michelbach-le-Haut en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Omont (Ardenas)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Çò de mès de pichon cap de-luòc de costat del departament. Ocupat sens interrupcion dempuèi la, anautit-luòc féodal, banc de la una dels uèch prévôtés del Rethélois, Omont fasiá partida del duché de Mazarin creat l'an 1663 per Armand-Charles de la Pòrta, Pòrti de Mazarin (dicha de Rethélois-Mazarini) e Parelh de França, espós de Hortense Mancini, nièce de Mazarin.
Le plus petit chef-lieu de canton du département. Occupé sans interruption depuis le, haut-lieu féodal, siège de l'une des huit prévôtés du Rethélois, Omont faisait partie du duché de Mazarin créé en 1663 pour Armand-Charles de la Porte, Duc de Mazarin (dit de Rethélois-Mazarini) et Pair de France, époux d'Hortense Mancini, nièce de Mazarin.
Villaz
Geografia
Villaz A situat a qualques quilomètres al nòrd-es del aglomeracion annécienne, al pè del Parmelan.
La municipalitat a vorejat al sud per l'Orgulhós e a l'oèst per la Fillière. D'aqueles dos rius grimpent dels coteaux en formant un scenari al pè del massís de las Hitas e sustot de la montanha del Parmelan. Lo scenari pren final quand comença las pendentas tampas d'una bòsc de conifères del Parmelan #que forma una falaise surplombant lo vilatge : lo cap del Parmelan.
thumb|left|400px|Lo Parmelan enneigé vist d'Anecí e las nautors de Villaz als sieus pès sus l' esquèrra.
Le point le plus bas en altitude de la commune, 455 mètres (à Onnex), est formé par la confluence du Fier et de la Fillière tandis que le point le plus élevé est le rocher du Béard (sous la pointe de l'Anglette) qui culmine à 1597 mètres.
thumb|left|400px|Le Parmelan enneigé vu d'Annecy et les hauteurs de Villaz à ses pieds sur la gauche.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Guerche
La Guerche es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
Lo territòri communal a adaigat pel riu Creuse.
Le territoire communal est arrosé par la rivière Creuse.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo castèl de la Guerche #conéisser un passat gloriós : #protegir n'efièch los amors de Charles VII de França e de la "madama de Beutat", Agnès Sorel. Lo rei mancava rarament de caçar en los bòsques vesins.
Le château de La Guerche connut un passé glorieux : il abrita en effet les amours de Charles VII de France et de la "dame de Beauté", Agnès Sorel. Le roi manquait rarement de chasser dans les forêts voisines.
Élise-Daucourt
Élise-Daucourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mittelwihr
Mittelweier en alemannisch (Mittelwihr en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Lo Pòrt
Lo Pòrt, dens un usatge local, o Lo Pòrt Senta Maria, dens un usatge larg (Port-Sainte-Marie en francés) es una comuna agenesa, lingüisticament gascona, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Crosville-sur-Scie
Crosville-sur-Scie es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Lo Pòrt
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Choisy
Choisy en arpitan (Choisy en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Lo Pòrt
Toponimia
La prononciacion es [lu'pɔr ,seŋtɔma'rijɔ]. Las fòrmas ancianas son : homines de Portu Beate Marie, en latin, en 1242-1255, de Portu Beate Marie, en latin, en 1253, Portus Sancte Marie, en latin, en 1293, Portus Sancte Marie, en latin, en 1307-1317, Port Ste Marie, en francés (mapa deu sègle XVII).
Crosville-sur-Scie
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Choisy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Pòrt
Toponimia
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, la fòrma usuala es Lo Pòrt e la fòrma mei formala Lo Pòrt Senta Maria. Lo sens de las prumèras atestacions es pòrt de la Benurada Verge Maria. Au Pòrt, se passava Garòna per la via antica Bordèu-Agen e la Tenarèsa.
Choisy
Istòria
La preséncia anciana a afirmat per la descobèrta d'un cavòt al masatge caseriu de Rossy.
Bardon
Bardon (Bardou en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [bar’du]. Lo nom es atestat en 1286, Bardo. Bardon vendriá d'un nom gallic d'òme, Bardus, emb lo sufixe -onem, o del mot occitan bard, probablament d'origina aquitanica, « tèrra argilosa », o del nom germanic d'òme Bardulf, nom bastit sus Bard, « pigassa d'armas » ; lo site de las comunas de Dordonha latiniza en Bardonem, d'un nom germanic d'òme, a priori diferent de Bardulf.
Neuville-sur-Vanne
Geografia
Situada a la cœur del País de Othe aubois a 5 km al nòrd es de Aix-en-Othe (generalament vist coma la "capitala" del País de Othe) e 25 km al sud-oèst de Tròias, la municipalitat a traversat per la Vanne.
Située au cœur du Pays d'Othe aubois à 5 km au nord est d'Aix-en-Othe (généralement vu comme la "capitale" du Pays d'Othe) et 25 km au sud-ouest de Troyes, la commune est traversée par la Vanne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Hirson
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Vigneulles-lès-Hattonchâtel
Vigneulles-lès-Hattonchâtel es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Istòria
Lo 27 d'octòbre 1870, lo pilòta pujada Vauban condusit pel aérostier Guillaume se vòla de la estacion de Orléans a París alavetz assiégée pels prussiens, amb a la siá près lo diplomatic Frédéric Rethinger E del colombophile Édouard Cassiers. Acaba la siá carrièra a Vigneulles-lès-Hattonchâtel après aver-i recorregut 248 quilomètres.
En 1285, Régnier de Creuë fait partie des invités du comte de Chiny aux festivités de Chauvency-le-Château. Il joute contre un chevalier anglais, et est choisi comme juge-arbitre pour répartir les forces en présence au tournoi où il se bat aux côtés des Briey.
Le 27 octobre 1870, le ballon monté Vauban piloté par l'aérostier Guillaume s'envole de la gare d'Orléans à Paris alors assiégée par les prussiens, avec à son bord le diplomate Frédéric Rethinger et du colombophile Édouard Cassiers. Il termine sa course à Vigneulles-lès-Hattonchâtel après avoir parcouru 248 kilomètres.
Traitiéfontaine
Traitiéfontaine es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vignot
Vignot es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Aquel pichon vilatge a situat en lo Sud Meusien, a 2 km a l'Èst de Commercy. Situat en una vallée venteuse, a environat de bòsc apertenent al Parc Natural Regional de Lorraine.
Se pòt i trobar sustot una curiositat, trucada "la Font de las Tres Bessones". Es perque sembla prene la siá origina a las raïses de tres gròsses arbres (uèi, dos an queigut) #que se l'es nomenada aital.
Comunas avoisinantes :
thumb|700px|center|Commercy al fons a esquèrra e Vignot al primièr plànol a drecha
Ce petit village est situé dans la Sud Meusien, à 2 km à l'Est de Commercy. Situé dans une vallée venteuse, il est entouré de bois appartenant au Parc Naturel Régional de Lorraine.
Molinot
Molinot es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Lo Grand Mas Diu
Lo Grand Mas Diu o erroneament Lo Grand Masdiu (Le Grand-Madieu en francés) es una comuna lemosina, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Geografia
Lo Grand Mas Diu se tròba dins la Charanta Lemosina au limite sud de Rufequés. Confronta Òrta e Tardoira.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Lista daus maires
miniatura|centre|La mairariá, au borg.miniatura|dreita|Roge: La [[Comunautat de comunas de Charanta Lemosina|CC de Charanta Lemosina dins Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas]]
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Molinot
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Kerbod
Kerbod en breton ( Villepot en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Bouillancy
Bouillancy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Kerbod
Demografia
.
Bouillancy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vignot
Geografia
On peut notamment y trouver une curiosité, appelée "la Source des Trois Jumeaux". C'est parce qu'elle semble prendre son origine aux racines de trois gros arbres (aujourd'hui, deux sont tombés) qu'on l'a nommée ainsi.
Communes avoisinantes :
thumb|700px|center|Commercy au fond à gauche et Vignot au premier plan à droite
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mittlach
Mittlach en alemannisch ( Mittlach en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Banuèlh
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ba’nɛj]. Las fòrmas ancianas son Banolium au sègle XIII, Banolhium en 1472 (latinizacions), Baneilh en 1582. Dauzat laissa la possibilitat del latin balneolum, derivat de balneum, « banh », que designa en general dels banhs romans, çò que Chantal Tanet e Tristan Hordé considèran puslèu improbable. L'autra possibilitat es una origina gallica o en partida gallica. Per Dauzat, seriá per exemple lo nom germanic de persona Banno e lo gallic -ialo-, « camp, esclarièra » ; per Tanet e Hordé, lo gallic *banno, « bana, còrna » o lo nom germanic de persona Banno, segut del gallic -*ialo, en primièr « espaci descobèrt, esclarièra, partida desboigada », puèi sufixe. Enfin, lo site de las comunas de Dordonha e Xavier Delamarre son per un nom completament celtic; lo site de las comunas de Dordonha causís los mots gallics banno, « bana, còrna », e -ialo, « esclarièra » emb un sens globau d'« esclarièra de la bana ». Delamarre dona per *bano-ialon (nom privilegiat) lo sens de vilatge (per fondar un vilatge, caliá desboigar lo bòsc) de las femnas o de la Femna, designacion d'una divessa qu'es pas nommada (tabó o eufemisme); d'autras possibilitats serián *banno-ialon, « vilatge de la punta » (mas en gallic i a puslèu benno dins aquel sens que banno) o *banuo-ialon, « vilatge dels pòrcs ». Pr'aquò, -u- de banuo auriá poscut laissar una traça fonetica.
Bréhal
Bréhal es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villécloye
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vesly (Eure)
Vesly en normand (Vesly en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lapònia finlandesa
Lapònia (Lapin lääni en finés, Lapplands län en suedés) es una de las 6 províncias de Finlàndia.
Sapignicourt
Sapignicourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Podanàs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'es [puda'nas]. las fòrmas ancianas que son : parrochia Sancti Johannis de Podenas au sègle XIII, parrochia d'Arbussan que est prope castrum de Podenas, au sègle XIII, parrochia d'Arbussa prope Podenas au sègle XIII, castrum de Podanas en 1259, de Podenasio, en latin, en 1279, castrum de Podonasio, en latin, en 1279, castrum de Podanas en 1286-87, parrochie de Cazaligrando de Podanas en 1286-87, de Arbussano, alias parrochie Sancti Stephani de Podenas en 1286-87, de Podenssano, en latin, en 1293, dominus de Podenas en 1294, Podanesio, en latin, en 1305, capella de Podanozio en latin, en 1317, Podenaz en 1366.
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, Podanàs que ven d'ua « basa oronimica » pod-, tirada deu latin podium, « poi », damb un doble sufixe -en e -às (aumentatiu), pr'amor deu penent en sus de Gueyze (nom francés) on bastiguèn lo vilatge. Comparar damb Podiç (Podiz en 1193, Podicio en 1384). Las fòrmas en Pode- que son majoritàrias, mes la prononciacion qu'impausa d'escríver Podanàs.
Perthes (Ardenas)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Laneuville-au-Pont
Laneuville-au-Pont es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Laneuville Au Pont est situé dans le Nòrd de la Haute Marne, à environ 10 km de Saint-Dizier (Sous-Préfecture de Haute-Marne). Il est aussi situé au limite de la BA 113 et est coupé en deux par la rivière "la Marne". La proximité du Lac du Der rend aussi ce bourg majesteux lorsque arrive la saison des grues.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Existís pas fòrça pauc d'informacions as de besonh en relacion amb l'istòria d'aquel pòble.
Il n'existe très peu d'informations précises concernant l'histoire de ce village.
Cuverville
Cuverville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mitzach
Mitzach en alemannisch ( Mitzach en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Buis-sur-Damville
Buis-sur-Damville en normand (Buis-sur-Damville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat de Buis-sus-Damville a compausat de 24 caserius : de Cervesas, Boissy, Creton, Ecorchevez, La Bretonnie, La Bourdonnière, La Briqueterie, La Gâtine, Lo Bòsc-Giroult, La Rachée, Lo Boulay, Lo Gròs Breuil, Lo Coudray, La Cunelle, Lo Gérier, Lo Fay, Lo Tilleul, Los Basses Camins, Los Erreux, Morainville, Pommereuil, Sant-Mamert, Saugueuse per una superfícia totala de 2456 ectaras.
Buis-Sus-Damville es nascut l'an 1972 de la fusion de las 3 comunas de Boissy-sus-Damville, Créton e Morainville-sus-Damville.
La populacion (las Buxéens) compte 875 abitants al 1er en genièr 2009.
L'altitud dins la comuna es de 159 mètres.
La commune de Buis-sur-Damville est composée de 24 hameaux : Bières, Boissy, Creton, Ecorchevez, La Bretonnie, La Bourdonnière, La Briqueterie, La Gâtine, Le Bois-Giroult, La Rachée, Le Boulay, Le Gros Breuil, Le Coudray, La Cunelle, Le Gérier, Le Fay, Le Tilleul, Les Bas Chemins, Les Erreux, Morainville, Pommereuil, Saint-Mamert, Saugueuse pour une surface totale de 2456 hectares.
Buis-sur-Damville est née en 1972 de la fusion des 3 communes de Boissy-sur-Damville, Créton et Morainville-sur-Damville.
La population (les Buxéens) compte 875 habitants au 1er janvier 2009.
L'altitude à la mairie est de 159 mètres.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Buis-sur-Damville est née le 31 décembre 1971 de la fusion des 3 communes de Boissy-sur-Damville, Créton et Morainville-sur-Damville mais les trois communes qui l'ont formée ont une existence beaucoup plus ancienne. En effet, si l'on se réfère au Dictionnaire Historique des Communes de l'Eure, de Charpillon, on en trouve des traces dès les environs de l'an 1000. Voir les articles dédiés :
Boullarre
Boullarre es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pocinhac
Pocinhac (Poussignac en francés) es una comuna gascona de Vasadés, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Dauzat e Rostaing explican Pocinhac per un nom latin d'òme, *Porcinius, derivat de Porcius, o *Poccinius, derivat de Poccius, dab lo sufixe -acum, latinizacion deu sufixe gallés -āco(n). La prononciacion es [pusi'ɲak]. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, aima mèi lo nom « roman » d'òme Poncinius, dab -acum. Bénédicte Boyrie-Fénié causeish meilèu la proposicion de Negre. Lo nom de Pocinhac es a l'origina lo de la glèisa, qu'es sola, mès adara designa meilèu lo petit borg, constituït de l'escòla, de l'ostau de comuna e de bastiments recents; sus las mapas, pòrta lo nom de L'École, mès suus panèus es Poussignac qu'es escrit. L'origina de çò que ven pauc a pauc una aglomeracion dessarrada es l'escòla, plan plaçada i a un pauc mèi d'un sègle a una crotzada e au centre de la comuna.
Barç (Perigòrd)
Barç (Bars en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [bɑːr]. Las fòrmas ancianas son Ecclesia S. Petri de Bars, en latin, en 1120, Bartz au segle XII, Barcium, en latin, au segle XV. Segon lo site de las comunas de Dordonha, Barç ven probablament dau nom occitan d'Eparchius, (I)barç. Segon Albèrt Dauzat, lo nom pòt èsser l'« ancian provençau » bart, « limon, terra argilosa » o un derivat dau gallic *barr-, « nautura » [sens que lo site, un travers, confirma pas emb evidéncia]. Chantal Tanet e Tristan Hordé examinan las tres possibilitats sens chausir. Bars seriá pas una fòrma de Sanctus Eparchius, per'mor que lo vocable de la gleisa au segle XII era Sent Peir.
Campagne-lès-Wardrecques
Campagne-lès-Wardrecques es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Campanha-lès-Wardrecques es al limit entre lo Nòrd e lo Passatge de Calava, a 7 km de Sant-Omer e 35 km de la Belgica
Campagne-lès-Wardrecques est à la limite entre le Nord et le Pas de Calais, à 7 km de Saint-Omer et 35 km de la Belgique
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Grefuèlh
Grefuèlh (Greffeil en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Agrifolium, en 870, In villa Agrifolio cum ecclesia Sancti Cyrici, en 951, Villula de Agrifolio Inferiori, en 1110, Ecclesia S. Cirici de Agrifolio, en 1119, Castrum Agrifolii Inferioris, en 1119, Villa Acrifolii Inferioris, en 1207, Ecclesia S. Quiri de Agrifolio Inferiori, en 1317, Agrefuelh, en 1325, Agrefeil, en 1404-1589, Agriffolium, en 1482, Agriffel, en 1552, Agrefueilh, en 1571, Agreffeilh, en 1594, Agreffeil, en 1594, Grefeil, en 1647, Grefeilh, en 1665. La prononciacion es Grefél (grafia de l'abat Sabarthès), doncas [gre'fel] o benlèu regularament [gre'fɛl] (se la notacion fonetica de l'abat Sabarthès èra aproximativa). Lo nom ven del latin acrifolium, « grifol, grefol, grefuèlh, agreu, agrifol, grefuèlha ». , . Agrifolio Inferiori se referís a un autre Agrefuèlh, Agrifolio Superiori, pus naut que lo primièr e qu'es ara pas mai qu'un ostal, Grefolhet o Grefelhet (fòrmas supausadas; sus la mapa IGN, Greffeillet), al sud-èst de Grefuèlh. L'aferèsi (Agrefuèlh > Grefuèlh) apareis a l'escrit al sègle XVII (la primièra sillaba es confonduda ambe la preposicion).
Istòria
Las fòrmas ancianas citan dos vilatges, ambedos de pauc d'importància (villula...), mas provesits d'una glèisa e d'un castèl o de fortificacions. Se sap pas, malurosament, lor nom exacte, perqué son citats en latin, Agrifolio Inferiori e Agrifolio Superiori, abans l'aflaquiment d'Agrafuèlh Sobiran (nom supausat), complit al sègle XV e probablament abans. Se sap que Grefuèlh èra annèxa de Clarmont (mès quin Grefuèlh ? solament lo sotiran o los dos ?) al mens d'aquí a 1304. Aprèp, Grefuèlh (sotiran) venguèt parroquiala e Clarmont provisòriament annèxa. Es probablament a aquel moment que bastiguèron la glèisa novèla, qu'es del sègle XIV. Sembla doncas que lo Grefuèlh sotiran prenguèt mai d'importància al sègle XIV e benlèu que son besson sobiran se voidèt a l'ocasion. Mès se sap pas a quin moment exacte la glèisa de Sant Joan (del Grefuèlh sobiran) foguèt abandonada e l'estatut parroquial (d'annèxa ?) se perdèt. Se sap que Clarmont patiguèt de la Crosada mès se sap pas res de çò qu'avenguèt a la modèsta fortalesa del Grefuèlh sobiran nimai als abitants. L'aflaquiment del vilatge naut foguèt benlèu progressiu, perqué i a encara cinc camins que convergisson a Greffeillet.
Bonvillet
Bonvillet es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region del Grand Èst.
Geografia
Bonvillet Se situa en l'anautita vallée de la Saône, primièr vilatge en amont de Darney. Lo riu i recep dos pichons afluents e los étangs son nombroses. La Forja-Kaitel es un masatge caseriu excentré sus la rota de Épinal.
Bonvillet se situe dans la haute vallée de la Saône, premier village en amont de Darney. La rivière y reçoit deux petits affluents et les étangs sont nombreux. La Forge-Kaitel est un hameau excentré sur la route d'Épinal.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom del pòble, Boisvillers, a testificat dempuèi 1241. La distincion de Bonvillet dépendait en partida del capítol de Darney e en partida del baron de Vioménil. Après la Revolucion, Bonvillet #far partida del costat de Darney. A l'esperital, Bonvillet dépendait del doyenné de Faverney, diocèse de Besançon.
Le nom du village, Boisvillers, est attesté dès 1241. La seigneurie de Bonvillet dépendait en partie du chapitre de Darney et en partie du baron de Vioménil. Après la Révolution, Bonvillet fit partie du canton de Darney. Au spirituel, Bonvillet dépendait du doyenné de Faverney, diocèse de Besançon.
Holnon
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Mœrnach
Mörnach en alemannisch ( Mœrnach en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Grand-Bourg
Grand-Bourg es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guadalope e la region de Guadalope.
Fontenelle
Fontenelle es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Lo pòble, #que compta aperaquí 120 abitants, es a la separacion de las rotas principalas, #çò que lududes a permeses de conservar un caractèr champêtre. Lo sieu territòri a adaigat per dos pichons rius : La Madeleine e lo Autruche. Un molin, accionat pel Autruche, foncionava antany.
Se situa al bòrd de dos pichons rius nomenats La Madeleine e la Autruche.
Se situa a la vora de dos petits rius anomenats La Madeleine i l'Autruche.
Istòria
Se tròba pas mencion de lo sieu nom en l'archiu #qu'a partir de 1458. La localité fa alavetz partida de la comuna de la Anautita-Seguda #que incluait tanben Chèvremont, Pichona-Crotz e una part de Bessoncourt.
En 1608, Jean Besançon, bourgeois de Belfòrt, aquerís lo fief de Fontenelle #que conservarà fins a la Revolucion.
En 1608, Jean Besançon, bourgeois de Belfort, acquiert le fief de Fontenelle qu'il conservera jusqu'à la Révolution.
Montcony
Montcony es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bònavau
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Méry-sur-Cher
Méry-sur-Cher es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Juvigny-le-Tertre
Juvigny-le-Tertre es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Omicourt
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Geografia
Omicourt Se situa en una plana alluvionnaire. La municipalitat a situat a unitat|13|km}} de Sedan (jos-prefectura de las Ardennes) e aperaquí de Charleville-Mézières (prefectura de las Ardennes). A adossat al canal de las Ardenas aital coma a un pichon riu trucat la Bar.
Los pòbles mai prèps d'Omicourt son Malmy, Connage, Chéhéry e Saint-Aignan.
Omicourt se situe dans une plaine alluvionnaire. La commune est située à 13 km de Sedan (sous-préfecture des Ardennes) et environ 20 km de Charleville-Mézières (préfecture des Ardennes). Elle est adossée au canal des Ardennes ainsi qu'à une petite rivière appelée la Bar.
Les villages les plus proches d'Omicourt sont Malmy, Connage, Chéhéry et Saint-Aignan.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria d'Omicourt data pas ièr, doncas que las fondacions de la siá glèisa datan de la.
La municipalitat a egalament protegit un prieuré (innocupé mas totjorn depès), en dependent del abbatiale del Mont-Dieu. Lo un e l'autre son pas d'ara endavant mai ocupats pels religioses.
Omicourt A protegit en lo moment de la darrièra guèrra mondiala una « escòla dels marcs » de la resisténcia ardennaise, e a #èsser lo teatre de batalhas acarnissades, lo pont d'Omicourt en essent lo un dels solelhs restants a quilomètres a la redonda.
L'histoire d'Omicourt ne date pas d'hier, puisque les fondations de son église datent du.
La commune a également abrité un prieuré (innocupé mais toujours debout), dépendant de l'abbatiale du Mont-Dieu (20 km). L'un et l'autre ne sont désormais plus occupés par les religieux.
Omicourt a abrité lors de la dernière guerre mondiale une « école des cadres » de la résistance ardennaise, et a été le théâtre de batailles acharnées, le pont d'Omicourt étant l'un des seuls restant à des kilomètres à la ronde.
Ymeray
Ymeray es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Mollau
Mollau en alemannisch ( Mollau en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Handbal
vinheta|Movement d'ataca tipic d'handbal
Lo handbal es un espòrt collectiu ont doas equipas de set jogaires s'afrontan amb un balon sus un terren rectangular de dimensions per, separat en dos camps. Lo nom ven de l'alemand: die Hand (« la man ») e der Ball (« la bala »).
Istòria
Lo jòc modèrne ven del sègle XIX, al Danemarc, jol nom de « håndbold » o encara en Checoslovaquia jol nom de « házená ». Dins los ans 1900, un irlandés del nom de Casey introduguèt un jòc semblable al handbal als Estats Units d'America. Tan plaguèt qu'una competicion se realizèt en 1919 a Los Angeles. Pasmens, lo handbal es considerat coma un espòrt de concepcion danesa. Lo danés Holger Nielsen creèt las règlas del handbal modèrne (håndbold) en 1898. En 1919, lo professor alemand Carl Schellenz, de l'Escòla normala germanica d'éducacion fisica de Leipzig, prepausa una adaptacion del Torball. Creèt alara lo handbal de onze. vinheta|Bernhard Kempa, pendent lo campionat del mond de onze en 1952. La Federacion internacionala de handbal nais en 1928. Lo jòc se practica en exterior, 11 contra 11. Es espòrt de mòstra als Jòcs de Berlin en 1936. En 1938, dos campionats del mond son organizats en Allemanha, e ganhat per Alemanha : un campionat de onze e un autre de sept, amb quatre equipas europèas (Alemanha, Àustria, Danemarc, França). En 1946 se bastís la nòva Federacion internacionala. Lo handbal es fòrça pauc practicat abans la Segonda Guèrra mondiala en França, mas en setembre de 1941 s'organiza, amb l'ajuda del regim de Pétain, una federacion francesa autonòma. Mai, lo handbal intrèt dins los programas de l'espòrt escolar. La federacion foguèt dissolguda en 1944 per renàisser en 1952. drecha|vinheta|Jòcs olimpics de Sydney en 2000. Dins los ans 1960, lo handbal de onze es pauc a pauc abandonat al benefici del handbal de set. Aquel espòrt fins alara practicat en exterior se jòga dins de gimnasis. Lo darrièr campionat del monde de 11 se debanèt en 1966. Lo handbal es al programa olimpic masculin en 1972 e femenin en 1976. Lo handbal foguèt longtemps considerat coma un espòrt de complement, practicat l'ivèrn al caud dins los gimnasis. Puèi, lèu, lo handbal ven al vam subretot a causa de son implantacion dins los mitans escolars e universitaris.
Principis
Al handbal, la tòca del jòc es de far intrar lo balon dins la gàbia advèrsa ne marcan mai que son adversari en utilisant pas que las mans per far mòure lo balon. Lo principi es de driblar amb lo balon o, lo far passar a un companh. Un còp qu'a lo balon en man, lo jogaire pòt avançar driblant mas pòt realizat pas que tres passes sens driblar e pòt pas gardar lo balon mai de tres segondas se demora imobil.
Duradas del jòc
La durada d'un partida eépend de la categoria d'edat dels actors de l'encontre, los tèxtes oficials indican. (amb arrèst del cronomètre sus las fautas e las sortidas del balon se l'arbitre o demanda)
La pausa entre dos temps de jòcs es normalament de 10 minutas.
Pòsts
Cada jogaire ocupa un pòst singular (las descripcions çai dejós dessous son consideradas dins lo sens de l'ataca e al respècte de la largor de terren). vinheta|Posicion tipica dels jogaires en ataca e en defensa dins lo cas de la defensa 6-0.
Terren
centrat
Poilcourt-Sydney
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Handbal
Airal de jòc
L'airal de jòc es un rectangle de longor de e de largor  comprenent una superfícia de jòc e doas superfícia de but. Los grands costats son nomenats linhas de tòca; los pichons, linhas de but o linhas de sortida de but. Una zona de seguretat deuriá enrodat l'airal de jòc. Sa largor es al mens d'un mètre le long de la linha de tòca e de dos mètres darrièr la linha de sortiada de but. Se pòt pas modificar pas las caracteristicas de l'airal de jòc pendant la partida dque favorizariá una sola equipa.
Poilcourt-Sydney
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Handbal
Gàbia
La gàbia es plaçada a la mitat de cada linha de sortida de but. Las gàbias devon èsser solidament fixadas al sol o parets murs darrièrs. An una nautor intèrna de e una largor de. Las barras de la gàbia son ligadas a una travèrsa. Lor aresta posteriora es alinhda sul costat posterior de la linha de but. Las barras e la travèrsa devon presentar una seccion carrada de. Devon èsser penchs sus las tres fàcias visiblas del costat de l'airal de jòc en doas colors en contrast (mai sovent roge e blanc). La gàbia es dotada d'un filat de darrièr penjat que lo balon i  dintrar se que pòsca sul pic rebombir o sortir.
Linhas
La linha de but es dessenhada entre los pals de la gàbia; fa de long. La linha exterieure (linha darrièra o linha de sortiada de but) contunha la linha de but al fond del terren, de biais que la gàbia se situa a la mitat de la linha; ambedos linhas exterioras limitan lo terren en longor. Las linhas lateralas (linhas de tòca) limitan la largor del terren. La linha mediana liga las mitats de las linhas de tòca. Aquela linhas son continús.
Devant cada gàbia i a la superfícia de but (o la a). Se limita per la linha de superfícia de but (linha dels siès mètres), desenhadas de biais seguent : una linha de  de long, parallèl a la linha de but e alunhada de  de la gàbia, e dos quarts de cercle de  de rai caduns que ligan la linha de  de long a la linha exteriora. La linha es continúa.
La linha de limita elu gardian (linha dels quatre mètres) es una linha de de long dessenhada en parallel fàcia a la gàbia, a una distança de. Lo gardian pòt avançar fins a aquela linha per s'aparar d'un get de (equivalent  la "penalti" del fotbòl), tirat per l'escasença dempuèi la linha de tir (linha dels set mètres)  : una linha d'un mètre de long en parallel a la linha de but, plaçada à  de la gàbia. La linha de get franc (linha dels nòus mètres) es una li nha discontinúa, desenhada a de la linha de superfícia de but, e donc a  de la gábia. Los trachs de la linha de get franc, coma los intervals, mesuran. La linha de cambiament (una partida de la linha de tòca) de cada equipa s'espandís de la linha mediana a una distança de d'aquela. Le tèrme d'aquela linha de cambiament es marcat per una linha parallèla a la linha mediana. Aquela linha contunha sus sus l'airal de jòc e de  fòra.
Las linhas separant doas zonas adjacentas se pòdon remplaçar per una diferéncia de color entre las zonas adjacentas del sol.
Balon
drecha|vinheta|Balon d'handbal. Lo jòc se practica amb un balon redond de :
Tòca del jòc
drecha|vinheta|Fàcia a fàcia entre lo tiraire e lo gardian. L'equipa ganhanta es aquela que ten la marca mai granda a la fin del temps reglamentari (60 minutas). Se marca un punt quand lo balon penetrar la gàbia advèrsa (entre los pals e darrièr la linha de but), amb las contrenchas màger seguentas: L'atacant a donc lo drech de sautar al dessús de la superfícia de but e realizar son tir abans de tocar le sol, per èsser mai près de la gàbia. Las partidas son mai sovent menadas per dos arbitres (a partir del nivèl regional) ajudats per un cronometraire e un secretari. Aqueles darrièrs forman la "aula de marca".
Manipulacion del balon
Los jogaires de camp pòdon jogar lo balon sonque amb las mans (en realitat, pòdon tanben utilizar la tèsta, lo coide, la cuèisha…). Es considerat coma fauta tot balon tocant una partida del còs inferiora als genolhs (o partida vesina). Sol lo gardian pòt desviar lo balon del pè (mas pas fòra de sa zona sa zone, ont se considèra coma un jogaire de camp), mas de segur pas jogar lo balon al pè. Es enebit a un dels sieus companhs de passar lo balon al gardian quand lo balon es en jòc, castigat per un get franc als nòus mètres per l'adversari.
Los jogaires pòdon driblar amb lo balon, e far al maxim tres passes, balon en man. Sasir lo balon amb las doas mans a l'encòp arrèsta lo drible (e alara, impausa un tir o una passa). Mai, se lo balon passa al dessús de la man que lo jogaire utilizava per driblar, se reconéis una represa de drible e lo balon torna a l'adversari.
Quand un equipa fa virar lo balon sens intencion d'atacar, los dos arbitres lèvon lo braç per demandar als jogaires concernats d'atacar. Se l'equipa atacanta reagís pas a l'avertiment, ee que lo balon recula, lo jòc passiu es validat, e lo balon torna als defensaires. Se lo balon tòca la barra es tornat pel gardian o se una sanccion es donada, l'avertiment de jòc passiu es levat.
Sortidas de terren
Per una linha laterala: l'equipa que toquèt lo balon en darrièr dona la tòca a l'equipa advèrsa. La remesa en jòc realiza un lançar de balon dempuèi l'exterior del terren, a la plaça de la sortida del balon, per un jogaire d'aquela equipa advèrsa devent metre un pè sus la linha de tòca.
Per una linha darrièra: lo balon torna al gardian s'es un jogaire advèrs o lo quita gardian que lo plaça rèire la linha. S'es un defensaire que tòca en darrièr lo balon, e que lo balon va darrière la sieuna linha de but (la contrant per exemple), es l'equipa advèrsa quie lo pren mejans un get de caire, levat se lo gardian torna tocar aquel balon demorant dins la zona dels.
La posicion dels jogaires sul terren près de la gàbia depend de las tacticas previstas. La mai classica es la posicion dicha de « 1-5 » ; consistís a defendre sus la zona pels 5 per tòca de contrar los tirs de luènh o d'aparar los 1 contre 1, e de prene un adversari jutjat dangierós o contrar las passas pel defensaires davant. La posicion dicha « 0-6 » es tanben correnta. D'autras existisson, mai raras; per exemple « 2-4 », 3-3 o 1-2-3.
Temps mòrt d'equipa
drecha|vinheta|340x340px|Temps mòrt pausat sus la taule de marca Cada equipa pòt beneficiar de tres temps mòrt per partida. Simbolizat per un carton verd numerotat T1, T2 o T3, es d'une durada d'1 minuta. L'obtencion d'aqula copadura de jòc demanda d'èsser possession del balon e de pausar son carton verd sus la taula de marca. La taula arrèsta lo cronomètre e designa als arbitres l'equipa que ven de pausar lo temps mòrt. L'utilizacion d'un temps mòrt es pas obligatòria. Dos temps mòrt al maxim pòdon èsser utilizats dins cada miègtemps. Un sol es autorizat per equipa dins las 5 darrirèras minutas de la partida. Entre dos temps mòrts d’una equipa, l’adversari deu aver èsser al mens un còp en possession del balon. A la fin del temps mòrt las equipas tornan al jòc al luòc ont s'èra arrestat.