cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cuigy-en-Bray
Geografia
Cuigy-en-Bray est une petite commune de l'Oise, située à 20 kilomètres de Beauvais et dont la population dépasse les 1001 habitants et dont la superficie est égale à 981 hectares (7ème plus grande commune du canton). Le point culminant de Cuigy s'élève à 226 mètres (du côté des Larris). Cuigy est composée de plusieurs hameaux : Les Larris, Les Solons, Les Eaux Ouïes. D'autres petits hameaux tels que Corleux, Calimont, Saint Leu participent au découpage de la commune.
Cuigy-en-Bray fait partie de la communauté de commune du pays de Bray créée en juin 1997. Ce canton est composé de 22 communes, et d'une population de 14 837 habitants (2007) pour une superficie de 224 km². Le siège de la communauté est situé au Coudray Saint Germer et sa présidente est Nadège Lefevre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo luòc a testificat jos la forma latinisée Cogiacum cap a 1013, Cugiacum en 1015. Benlèu d'un nom de persona gallo-romain *Cudius, issu del nom gaulois Cudos, seguit del suffixe celtique de localizacion -āko vengut -acum a l'epòca romaine, al sens de « proprietat ».
Lo en determinant -en-Bray fach referéncia al ancià pagus mérovingien de Braco (celtique = terren humide), dividit en doas parts per la creacion de la Normandie l'an 911 e de las modèrnas regions Picardie e Anautita-Normandie.
Saint-Quantin-de-Rançanne
Saint-Quantin-de-Rançanne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Cuigy-en-Bray
Istòria
Le déterminant -en-Bray fait référence à l'ancien pagus mérovingien de Braco (celtique = terrain humide), divisé en deux parties par la création de la Normandie en 911 et des modernes régions Picardie et Haute-Normandie.
Saint-Quantin-de-Rançanne
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Sant-Gwênoù
Sant-Gwênoù en breton ( Saint-Guinoux en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
La parròquia de Sant-Guinoux fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Guinou.
Lo bailliage de Sant-Guinoux dépendaient del Abbaye La nòstra-Madama del Tronchet.
La paroisse de Saint-Guinoux faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Guinou.
Le bailliage de Saint-Guinoux dépendaient de l'Abbaye Notre-Dame du Tronchet.
Hautmougey
Hautmougey es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Hautmougey Domina lo marge drech de Côney al nòrd-oèst de Bains-los-Bains. Lo canal de l'Èst separa egalament la municipalitat de lo sieu cap-luòc de costat.
Hautmougey domine la rive droite de Côney au nord-ouest de Bains-les-Bains. Le canal de l'Est sépare également la commune de son chef-lieu de canton.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al gré de las mapas se tròba lo orthographe de Haulmongey en 1611, Haultmougé en 1663.
Harsault Coma Haumougey fa partida tèrras de surséance. En lo moment de la conferéncia de Fontenoy-lo-Castèl l'an 1612, a decidit de prene l'opinion de las populacions abans de decidir de la siá appartenance a la Comtat o a la Lorraine. Fin finala en 1614, a decidit que Harsaut e Hautmougey seràn del comtat de Bourgogne.
Es en 1856 #que Hautmougey ven una municipalitat independenta. Per endavant aquela separacion fasiá partida de la municipalitat de  Harsault.
La Garriga (Castrés)
La Garriga (Lagarrigue en francés) es una comuna occitana de Lengadòc situada administrativament dins lo departament de Tarn e la region de Occitània.
Hautmougey
Istòria
Au gré des cartes on trouve l'orthographe de Haulmongey en 1611, Haultmougé en 1663.
La Garriga (Castrés)
Geografia
La comuna de La Garriga es al sud extrèm del departament de Tarn. Es al tèrme amb la sosprefectura de Tarn, Castras.
Hautmougey
Istòria
Harsault comme Haumougey fait partie des terres de surséance. Lors de la conférence de Fontenoy-le-Château en 1612, il est décidé de prendre l'avis des populations avant de décider de leur appartenance à la Comté ou à la Lorraine. Enfin en 1614, il est décidé que Harsaut et Hautmougey seront du comté de Bourgogne.
C'est en 1856 que Hautmougey devient une commune indépendante. Auparavant cet écart faisait partie de la commune d' Harsault.
Cuignières
Cuignières es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Erquinvillers #Èsser una dependéncia de Cuignières al Mièja Edat e de 1826 a 1832. Lo vilatge es lo luòc de naissença de Pèira de Cuignières, mòrt en 1355, grand conselhièr dels reis Philippe lo Polit, Louis X, Philippe la Longitud e Charles lo Polit. En 1329, i aguèt cargat pel rei de sosténer lo principi de la separacion dels poders laics e eclesiastics. Possedissiá lo pichon domeni de Saintines, près de Crépy-en-Valís. En 1330, lo rei ludut #confirmar los privilègis seigneuriaux d'aquela tèrra e lududes octroya n'indigne lo drech d'usatge de la bòsc de Codetz.
Erquinvillers fut une dépendance de Cuignières au Moyen Âge et de 1826 à 1832. Le village est le lieu de naissance de Pierre de Cuignières, mort en 1355, grand conseiller des rois Philippe le Bel, Louis X, Philippe le Long et Charles le Bel. En 1329, il fut chargé par le roi de soutenir le principe de la séparation des pouvoirs laïques et ecclésiastiques. Il possédait le petit domaine de Saintines, près Crépy-en-Valois. En 1330, le roi lui confirma les privilèges seigneuriaux de cette terre et lui octroya en outre le droit d'usage de la forêt de Cuise.
Saint-Cassin
Saint-Cassin en arpitan (Saint-Cassin en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Clermont-Créans
Clermont-Créans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Nòtas
<references group=N/>
La Queue-en-Brie
La Queue-en-Brie es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val de Marna e la region d'Illa de França.
Riencourt-lès-Cagnicourt
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Perriers-la-Campagne
Perriers-la-Campagne en normand (Perriers-la-Campagne en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Riencourt-lès-Cagnicourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Perriers-la-Campagne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cuvilly
Cuvilly es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Mousterdelav
Mousterdelav en breton ( Montertelot en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha. .
Lugny (Aisne)
Lugny es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Geay
Geay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Casolés
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [kɒʐu’le]. Las fòrmas ancianas son Cazalet en 1326, Casaleys, al sègle XIV, Cazalosium al sègle XIV. Lo primièr nom representa casalet, « petit ben rural », derivat de l'occitan casa (del latin casa, « cabana ---> ostal rural > ben »). Lo sufixe actual es -ulum (Dauzat, site de las comunas de Dordonha), o -ula (Chantal Tanet e Tristan Hordé), l'ensemble garda lo sens de « petit ben rural »; lo tot es acompanhat d'un derivat, que los toponimistas precisan pas, ,.
Maurç
Maurç (Maurs en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Senonges
Senonges es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nicey
Nicey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
La Milhariá
La Milhariá ( Lamillarié en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Trolhac
Trolhac (Tourliac en francés) es una comuna perigòrda, , situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié coneis pas de fòrmas ancianas. La prononciacion es [tru'ʎa]. Trolhac ven del nom latin d'òme Turilius, emb lo sufixe -acum, , latinizacion del sufixe gallés -ācon. Trolhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Turilius. La prononciacion actuala ven d'una metatèsi (Torlhac > Trolhac) perqué lo contacte entre r e l demandava un esfòrç articulatòri.
Pierrefontaine-les-Varans
Pierrefontaine-les-Varans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Pierrefontaine-Los-Varans a situat en l'èst del Doubs, a 52 km de Besançon e 55 km de Montbéliard.
Las municipalitats limitrophes de Pierrefontaine-los-Varans son : Bretonvillers, La Sommette, Laviron, Germéfontaine, Plaimbois-Vennes.
thumb|400px|Pierrefontaine vist de la Ròca Barchey
Pierrefontaine-les-Varans est situé dans l'est du Doubs, à 52 km de Besançon et 55 km de Montbéliard.
Les communes limitrophes de Pierrefontaine-les-Varans sont : Bretonvillers, La Sommette, Laviron, Germéfontaine, Plaimbois-Vennes.
thumb|400px|Pierrefontaine vu de la Roche Barchey
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Magnoray
Le Magnoray es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Jean-marida Faivre es lo cònsol del Magnoray. Es los fils de Edmond Faivre, #que #èsser longtemps cònsol d'aquela comuna.
Jean-marie Faivre est le maire du Magnoray. Il est le fils d'Edmond Faivre, qui fut longtemps maire de cette commune.
Moréac
Mourieg en breton ( Moréac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Beauvoir (Marga)
Beauvoir  es una comuna normanda administrada per lo departament de la Marga de la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cohennoz
Le Kouéno en arpitan (Cohennoz en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Joué-lès-Tours
Joué-lès-Tours es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Monterrein
Mousterrin en breton ( Monterrein en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Joué-lès-Tours
Geografia
La vila de Jogat-lès-Tors a situat al sud del Doncas que, e constituissi lo prolongement natural de la vila de Tors, doncas que n'es la banlèga sud.
La ville de Joué-lès-Tours est située au sud du Cher, et constitue le prolongement naturel de la ville de Tours, puisqu'elle en est la banlieue sud.
Tombabuèu
Geografia
Lo borg de Tombabuèu es sus la penda d'una tuca del calcari blanc de l'Agenés (coma la de Monbaús), situacion ideala per un castèl (e n'i aviá un).
Tombabuèu es a una estèla de viás de comunicacions : s'i crosan principalament la RD 667, de Miramont de Guiana a Senta Liurada d’Òut, la RD 124 cap a Marmanda d'un costat, a Cancor de l'autre, la RD 120 cap a Tonens. Aquels camins pòdon èstre posteriors al sègle XVIII (la mapa Cassini mòstra que lo camin Miramont-Tombabuèu dirècte existissiá pas dins la segonda meitat del sègle XVIII ). L'abséncia d'un estatut administratiu valorizant (lo capluèc del canton èra Montclar) a limitat lo desvolopament comercial e demografic de l'aglomeracion.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son : Cumbabove (prioratus de ~), en 1309, en latin (que sembla d'èstre una maissanta lectura per Tumbabove, segon Durengues), Tombeben (seigneur de ~), en 1324, en francés, Tombabon (capella de ~), en 1326, en occitan, Tombeben (dominus de ~), en 1330, Tombabove (eccl. B.M. de ~), en 1516, en latin, Tombabove (r. de ~), en 1520, en latin.
Tant Dauzat coma Ernèst Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, interprètan lo nom coma un compausat de tombar e de buèu, mas lo sens que li donan es diferent. Per Dauzat e Rostaing, lo mot designa un masèl e Negre postula lo chafre d'un òme fòrt, capable (metaforicament) de desquilhar un buèu en lo tenent per las banas, vengut nom de luèc. L'acceptabilitat toponimica de la proposicion de Dauzat es milhora que per la de Negre. Mas Bénédicte Boyrie-Fénié, tot en acceptant l'idèa de masèl, evòca tanben la possibilitat d'un crosament entre buèu (ancianament bòu) e bòsc : l'accion de tombar un bòsc seriá la d'eissartar, de rompre, d'artigar; una tala confusion sembla atestada en d'autres luècs.
La prononciacion presenta un detalh interessant : la persisténcia de la prononciacion de a pòsttonic, a la plaça de [ɔ] : [,tumba'bɛw], que fai pensar a un fenomèn semblable que coneis una partida de l'èst de l'Entre Duas Mars : [,senta'fe] per Senta Fe, [pəla'grujə] per Pelagru(i)a.
Luzoir
Luzoir es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cela (Perigòrd)
Cela (en francés Celles) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion es [‘ʂɛlɒ]. Lo nom es atestat en 1382, Cella. Cela ven dau latin cella, « petita chambra », puei « cellula de monge », puei « ermitatge, petit monasteri, chapela privada », ,.
Malay-le-Grand
Malay-le-Grand es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge de Maslacius subterior a citat l'an 519. En 1003, lo vilatge a designat jol nom de Masliacus Màger (Malay-lo-Grand). En 1187, la denominacion de Malay-lo-Grand ven Malaium Vice-comitis (Malay-çò-Vicomte) fins a la Revolucion. Aquel es pas #que del temps que Malay-lo-Vicomte redevint Malay-çò de-Grand e que lo pòble vesin Malay-lo-Rei #venir Malay-lo-Pichon.
Nòtas
<references group=N/>
Daméraucourt
Daméraucourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bellefontaine (Marga)
Bellefontaine  es una comuna normanda administrada per lo departament de la Marga de la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bricquebosq
Bricquebosq es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Wissous
Wissous es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Martragny
Martragny es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Moustoir-Ac
Moustoer-Logunec'h en breton ( Moustoir-Ac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Javrezac
Javrezac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Bruyères-sur-Oise
Bruyères-sur-Oise es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Tonens
Tonens, Tonencs a l'Edat Mejana (Tonneins en francés) es una comuna agenesa situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Tonens es lingüisticament gascon.
Bruyères-sur-Oise
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Moustoir-Remungol
Moustoer-Remengol en breton (Moustoir-Remungol en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Tonens
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Ernèst Negre dens sa Toponymie générale de la France balha: Tonencs (1197), Toninge (1253), Tonencs (començ del s. XIV), deu nom de persona visigotic Tunno damb sufixe germanic au datiu-locatiu plurau -ingen romanizat en -ingos, que significava a las tèrras, o a la gent de Tunno. Es tanben l'explicacion de Dauzat e Rostaing, d'Astor e de Bénédicte Boyrie-Fénié. Astor, citat per B. Boyrie-Fénié, precisa qu'aqueth sufixe germanic correspón a de, damb lo sens « lo monde, las gens de ». L'evolucion deu sufixe es -encs (notat sovent -enx per los escribas), pui -ens. Bénédicte Boyrie-Fénié pensa que lo lòc de Thonens o Tounens, a Molinet, que correspón a l'emplaçament d'una villa, a la medisha explicacion,. Mes, poiré tanben estar tanben un transferiment, motivat per la preséncia d'un natiu de Tonens.
Trelins
Trelins es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Auvèrnhe Ròse Aups.
Muzillac
Muzillac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha..
Tonens
Toponimia
Lo -s final de Tonens es pas prononciat en occitan (lengadocian) nimèi en francés a Vertuèlh d'Agenés e Montclar (riba nòrd d'Òut), mas s'ausís a Santa Liurada (riba sud) ; coma son muts los -s deu plurau.
Istòria
La comuna de Tonens es la fusion, decretada en 1790, de las duas comunas de Tonens e Tonens Dessús. Au temporau, las duas comunautats existeishen dempuish au mensh lo s. XIII, e au començament deu s. XVII i avèva 3 borgs: Los tres borgs eston cremats per las armadas reiaus en 1622. La reconstruccion comencèt en 1623 mès lo borg de Cujas n'estot pas mei mentavut.
Carçan
Carsan (Carsan en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Istòria
de Carsanum, Carensanum.
Le Pavillon-Sainte-Julie
Le Pavillon-Sainte-Julie es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region del Grand Èst.
Ly-Fontaine
Ly-Fontaine es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vezzani
Geografia
Vezzani Es una municipalitat de la façada orientala de la Corsega, sens littoral, la una de la set comuna del costat de Vezzani #que n'es çò cap de-luòc, en limit del « territòri de vida » Centru di Corsica del Parc natural regional de Corsega.
Fa partida de la anciana pieve de Castello. Lo sieu imponent e polida glèisa de la Annonciation a succedit a la capèla San Giovanni Battista de Ghisoni per portar lo títol de glèisa piévane de Castellu. Lo mestièr del Torisme de Ghisonaccia l'a aponduda a la lista de las municipalitats en fasent partida de la Còsta Serena.
Vezzani est une commune de la façade orientale de la Corse, sans littoral, l'une des sept communes du canton de Vezzani dont elle est le chef-lieu, en limite du « territoire de vie » Centru di Corsica du Parc naturel régional de Corse.
Elle fait partie de l'ancienne pieve de Castello. Son imposante et belle église de l'Annonciation a succédé à la chapelle San Giovanni Battista de Ghisoni pour porter le titre d'église piévane de Castellu. L'office du Tourisme de Ghisonaccia l'a ajoutée à la liste des communes faisant partie de la Costa Serena.
Linhairòlas
Linhairòlas (Lignairolles en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : In loco apellat Linhayrolis en 1265, Bastida nova de Lynairollis en 1269, Linarolae en 1271, Linayrolae en 1302, Linyairolles..., Lingairolles en 1389-1589, Lignieirolles en 1672, Ligneroles, Legneroles en 1639, Lignerolles en 1781, Lignayrolles en 1807. La prononciacion occitana es Lignairólos, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [liɲai'ɾɔlɔs]. Lo nom ven de linarium, Linaria, « lòc, camp ont lo lin se cultiva », ambe'l sufixe [en teoria] diminutiu -ola, ; lo sens general seriá de « lòc ont i a de linièras (linals), de camps de lin », coma los Orsairòlas son de lòcs poblats pels orses : quina es la valor diminutiva que lo sufixe supausa, dins aquelis noms ? la pichonetat dels lòcs, benlèu.
Saint-Pierre-de-Bressieux
Nom desconegut en arpitan (Saint-Pierre-de-Bressieux en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
La municipalitat es limitrophe de divèrsas municipalitats: Sant-Siméon-de-Bressieux, Bressieux, Brézins, Sant-Etienne de Sant-Geoirs, Sant-Geoirs, Brion, Chasselay, Roybon, Marnans
La commune est limitrophe de plusieurs communes: Saint-Siméon-de-Bressieux, Bressieux, Brézins, Saint-Etienne de Saint-Geoirs, Saint-Geoirs, Brion, Chasselay, Roybon, Marnans
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Montelariá
La Montelariá (Lamontélarié en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Situada al tèrme d'Erau suls monts de La Cauna. Es dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc. Se situa a aperaquí 1 ora d'Albi e 35 minutas de Castras.
Una granda partida de la comuna es cobèrta de selvas d'avets amb encara un pauc d'espaci per l'espleita de la tèrra.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, La Montelariá es una formacion romana, bastida sul nom d'òme Montel, amb doble sufixe -ar e -ia. Pel nom «Montel», que siá de persona o non, probable que se tracta de Montèl (sufixe latin -ĕllus); una autra possibilitat seriá Montelh (sufixe -ĭlium), mas supausariá una despalatalizacion de -lh (supausariá que -lh se foguèsse simplificat en -l), coma dins la prononciacion en lengadocian modèrne, abans la formacion del nom de la parròquia o del vilatge. Notatz çaquelà lo gentilici monteliòt (montelhòt ?).
Istòria
Èra amb Angles e fins a la fin del sègle XVIII, del departament d'Erau (diocèsi de Sant Ponç e Senescauciá de Carcassona).
Rouvroy (Pas de Calais)
Rouvroy es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bellegarde-Poussieu
Bellegarde-Poussieu en arpitan ( Bellegarde-Poussieu en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situada dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Bellegarde-Poussieu A situat a 29 km de Viena
Bellegarde-Poussieu est situé à 29 km de Vienne
Villeneuve-l'Archevêque
Villeneuve-l'Archevêque es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Bellegarde-Poussieu
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villeneuve-l'Archevêque
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Royon
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
,
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En lo Marquenterre e las baias de Soma, Authie e Canche, las royons, Designavan disis bastida per ganhar de tèrras sus la mar #que se trucava alavetz 'relèu de mar', 'enclôtures', o 'renclotures'. Aqueles renclorures sarran Polders de las País-Bas. Sus la mapa joncha, figuran en roge amb lo sieu an de creacion. Lo sieu nom perduri suls camins o rotas de la region bastida dessus.
Le Déluge
Le Déluge pòt essèr:
Royon
Istòria
Dans le Marquenterre et les baies de Somme, Authie et Canche, les royons, désignaient des digues construites pour gagner des terres sur la mer qu'on appelait alors 'relais de mer', 'enclôtures', ou 'renclotures'. Ces renclorures sont à rapprocher des Polders des Pays-Bas. Sur la carte jointe, elles figurent en rouge avec leur année de création. Leur nom perdure sur les chemins ou routes de la région construites dessus.
Bellegarde-Poussieu
Istòria
La commune a été créée entre 1790 et 1794, par la fusion des communes éphémères de Bellegarde et Poussieu.
Maast e Violaine
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montpont-en-Bresse
Montpont-en-Bresse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Belval (Marga)
Belval  es una comuna normanda administrada per lo departament de la Marga de la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chamarande
Chamarande es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Istòria
Lo vilatge se trucava Bonas. En 1685, la familha de Ornaison, procedenta d'un masatge caseriu del Forez, Chalmazel, #obténer del rei l'autorizacion de trucar lo vilatge Chamarande.
Lo pòble a totjorn viscut en grand symbiose amb lo castèl. Lo Pòrti de Persigny, ministre de l'Interior de Napoleon, #contribuir financièrement a l'edificacion de l'estacion de las Escomesas-Orléans, uèi, station del RER C.
Dives
Dives pòt essèr:
Forges-les-Eaux
Forges-les-Eaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Combloux
240px|left|thumb Combloux en arpitan (Combloux en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jòcs Olimpics d'estiu de 1960
thumb|300 px|right|... sagèl de la pòsta magiara [[Roma 1960... ]]
Los Jòcs Olimpics d'estiu de 1960 (Jòcs de la 17ena Olimpiada) se debanèron a Roma ( 25 d'agost - 11 de setembre de 1960 ).
Delegacions
thumb|300 px|left 83 equipas, 5338 atlètas...
Medalhièr general
thumb|100 px|left|...
Fontenay (Sèina Maritima)
Geografia
Aquela municipalitat a situat sul marge drech de la Seine, a una quinzena de quilomètres del Havre, en lo costat de Montivilliers.Es la preséncia de nombrosas fonts e fontaines #qu'a donat lo sieu nom dins lo vilatge aital coma un maco lèma : « La font flueix totjorn ». Niché A flanc de serral ont se daura al sòl la charmante glèisa Santa-Michel, un pauc ne retrai de la trépidante périphérie havraise, lo vilatge compti 1174 abitants. En 2006, la municipalitat a obtengut amb granda satisfaccion lo « prètz d'onor » al Concors de las vilas e pòbles fleuris.
Cette commune est située sur la rive droite de la Seine, à une quinzaine de kilomètres du Havre, dans le canton de Montivilliers.C'est la présence de nombreuses sources et fontaines qui a donné son nom au village ainsi qu'une jolie devise : « La source coule toujours ». Niché à flanc de coteau où se dore au soleil la charmante église Saint-Michel, un peu en retrait de la trépidante périphérie havraise, le village compte 1174 habitants. En 2006, la commune a obtenu avec grande satisfaction le « prix d'honneur » au Concours des villes et villages fleuris.
Naizin
Neizin en breton ( Naizin en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Fontenay (Sèina Maritima)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Roquetoire
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dargies
Dargies es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
petite anecdote. Dans cette commune, est né le 23/02/1769 Jean >Baptiste Joseph Desbureaux qui a servi dans les armées de Bonaparte de l'an 4 à l'an 8 en qualité de chirurgien de 1ère classe
Delincourt
Delincourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sendrius
Dempuei lo 1er de genièr 2017, es comuna delegada de la comuna novèla de Val de Loira e Caudau emb la comuna novèla, aura anciana comuna, de Senta Alvèra e Sent Laurenç deus Bastons, creada lo 1er de genièr 2016.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Sendreux, au sègle XI, Sendreos, en 1276, Sendreus, en 1370 La prononciacion es [ʂɛ̃n’driw].
Chantal Tanet e Tristan Hordé pensan a un nom germanic d'òme seguit d'un sufixe, Sendarius, derivat de Sind-, « camin », o a un derivat de l'occitan sendièr, qu'a donat en occitan perigòrd lo diminutiu sendarèu.
Lo site de las comunas de Dordonha causís, coma Dauzat, lo nom germanic Sinder, emb lo sufixe -eu (mas, quala es l'etimologia d'aquel sufixe modèrne ?).
Per Cendrats, Xavier Delamarre utiliza lo nom gallés d'òme Cintirios e compte tengut de l'importància deu gallic dins la toponimia perigòrda, aqueu nom es un candidat seriós, mas dins la lista de derivacions toponimicas que prepausa, cap permet pas d'explicar la finala eu/èu de las atestacions.
Lenga
La comuna es probablament lengadociana, de transicion, a pauca distància deu lemosin (vejatz la mapa deu dialècte lemosin). 350px|left|thumb|
Tortrés
Tortrés (Tourtrès en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òlt e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion es [tur'tre]. Bénédicte Boyrie-Fénié cita tres fòrmas ancianas : Tortret (parrochia Sancti Petri de ~), al sègle XIII, Tortrès (annexa Sancti Petri de ~), en 1516, Tortres (r de ~), en 1520.
Per Dauzat, l'origina del nom de Tortrés es lo mot latin turtur, « tortora », emb lo sufixe -ensem. En realitat, « lo nom de la tortora a jamai servit a designar un luèc abitat » segon Charles Rostaing, qu'estudièt la basa oronimica (en relacion emb lo relèu) *TŭR- (cf. Tortròl e lo mont Turturu, a Lekunberri (Baisha Navarra)). Justament, Tortrés es sus una tuca del calcari blanc de l'Agenés, impressionanta perqué es la prumièra en venent de l'oèst, pus nauta que la de Tombabuèu, la comuna vesina situada al levant, çò que justifica plenament un nom en relacion emb lo relèu. Lo nom de Tortrés pòt venir d'un redoblament de la basa *Tŭr- : *Tŭrtŭrénse > *Tŭrt(ŭ)rés (sincòpa de la pretonica) > Tortrés. La prononciacion actuala es [tur'tre], emb l'amudidament de la consonanta finala.
Castelnòu e La Capèla
Castelnòu e La Capèla, o Castèlnau e la Capèla (Castelnaud-la-Chapelle en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Castèlnòu
La prononciacion es [kɒhtɛl’nɔw]. Las atestacions ancianas son las del castèl o las del vilatge : Castellum nomine Castrum novum, en 1124, Castelnou (pel vilatge, sense data), Castelnau-sur-Dordogne e Castelnau-des-Berbières (Berbiguièras probablament), al sègle XVI, e Castelnau-des-Mirandes (auèi en francés Les Milandes), en 1625. Emb castèl, mot vengut del latin castellum (e abans de castrum), nòu, de novum, e sas fòrmas pus evolucionadas nau e nuèu, es l'adjectiu que se tròba pus sovent en toponimia. Mas la formacion castelnau a un sens autre que çò que marca l'evidéncia : dins l'oèst occitan, se referís a de pichonas aglomeracions aparadas per un castèl, de borgs castrals medievals (sègles XI a XIII) estudiats per exemple per Benoît Cursente, sens qu'es pas contradictòri emb lo sens literal.
La Capèla
La prononciacion es [lɒkɒ’pɛlɒ]. Lo mot capèla agèt los sens successius de « partida de la glèisa de Tors que gardava lo mantèl, la cappa, de Sent Martin, de « partida de glèisa emb un autar segondari » (sens encara conservat), puèi de « pichona glèisa ». A moment donat, La Capèla Puèg-aut èra benlèu una annèxa d'una autra parròquia.
Fairac
Las atestacions ancianas son Afayrac al sègle XIII, Feyracum (latinizacion que fai veire que -ai- pretonic s'èra dejà afeblit en [ej]). Chantal Tanet e Tristan Hordé explican lo mot per un nom germanic de persona, *Fara, de la familha de fahren, « viatjar» seguit del sufixe acum. Mas fariá *Farac. Cal donc supausar lo sufixe -iacum (derivat de -acum), o una autra etimologia, çò que suggerís la primièra atestacion, sense donar de solucion (un derivat del latin Afer ?). Dauzat dona a fara lo sens, plan diferent, de « familha »
Les Milandes (nom francés)
Las Milandas èra abans Las Mirandas, nom evident per un castèl, que mira lo paisatge per veire ont son los enemics; una miranda es un tor de gach. Lo passatge a Milandes (nom francés), foneticament aisit, es degut a la pèrda de la compreension del mot e a l'atraccion de landa.
Istòria
La comuna se formèt per la fusion en 1973 de Castèlnòu e Fairac e de La Capèla Puèg-aut (noms deduits dels etimes e de las atestacions medievalas). En 1827, Castèlnòu aviá dejà fusionat emb Fairac. La Capèla Puèg-aut demòra comuna associada e elegís un cònsol delegat.
Administracion
miniatura|centre|La mairariá.
Demografia de Fairac
Per la demografia de La Capèla Puèg-aut, anar a l'article.
Ludes
Ludes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Néant-sur-Yvel
Neant en breton ( Néant-sur-Yvel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Kerrigon
Kerrigon en breton (La Grigonnais en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Cercle (Perigòrd)
Cercle (Cercles en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània. Dempuei lo 1er de genier de 2017, es comuna delegada de La Tor Blancha e Cercle.
Senac e Sent Julian
Senac e Sent Julian (Cénac-et-Saint-Julien en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Cercle (Perigòrd)
Toponimia
La prononciacion es [ʂær’kle]. Lo nom es atestat en 1169, en latin, Circulum. Cercle ven dau latin circulus, mas la motivacion dau nom es dobtosa. Segon Chantal Tanet et Tristan Hordé, lo nom s'explicariá per la fòrma dau luec onte lo vilatge es bastit o segon d'autres per un edifici redond,.
Senac e Sent Julian
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Senac
La prononciacion es [ʂe’na]. Las fòrmas ancianas son Senaco, en latin, en 1149, Cenacum, en latin, en 1480; la comuna fuguèt tanben nommada Dome-Basse. Senac ven d'un nom latin d'òme, Cennus (Chantal Tanet e Tristan Hordé, Dauzat) o gallic Senos (Dauzat, site de las comunas de Dordonha), emb lo sufixe -acum, , , latinizacion del sufixe celtic -acon.
Aigre (Charanta)
Probablament Aigra o Agria (Aigre en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son Acria e Acriacis en 1274, puei Agria au segle XVII e Aigre au segle XVIII sus la mapa de Cassini.
Lo vilatge poiriá esser estat bastit a l'entorn de la proprietat d'un ric galloroman nommat Acrius sufixat de -a.
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Saint-Pierre-d'Allevard
Nom desconegut en arpitan (Saint-Pierre-d'Allevard en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
La municipalitat, situada en la part septentrionala del Massís de Belledonne, fa partida del « País de Allevard » (lo costat) e de la sèria de bourgades bastidas sus las replats dels « Balcons de Belledonne », entre Allevard al nòrd e Uriage al sud. S'estend en un élargissement entre la montanha de Bramefarine (1,192 m), al nòrd-oèst (#que la separa de la vallée del Grésivaudan), los Cinc Crêts, al sud-sud-oèst, e lo épaulement (#que culmini a formatnum:1726  m amb lo Crêt del Pol) #que la separa a l'èst de la vallée de la Nautor-Bréda. Largament dobèrt cap al nòrd, del costat de Allevard, aquel « scenari », #qu'es la part sud d'un synclinal parallel a la vallée del Grésivaudan, comunica amb ela per las gargamèlas del Fay al sud-oèst e amb los autres comunas del Balcon de Belledonne pel caulet del Barioz (1,041 m). Lo bourg ancian s'es bastit sul adret, al pè de Bramefarine, per aprofechar al maximal del ensoleillement, acorchit n'ivèrn pels Cinc Crêts (de 1,285 a formatnum:1150 m).
Una dels particularités de la municipalitat es lo sieu amplitude d'altitud : lo bourg s'estend, del sud al nòrd entre 490 e 543 m, del temps que lo masatge caseriu mai elevat, sus la rota del caulet del Barioz, se tròba a aperaquí 880 m d'altitud. Lo ponch çò de mès de bas de la municipalitat, al luòc dich « lo Camp del pont » es a 430 m, e çò de mès d'elevat es çò Crêt del Pol, a formatnum:1726 m. Las pendentas pro raides en transformant per tempses de orage o de pluèjas persistantes las ruisseaux de còps intermittents en torrents dévastateurs an portat la municipalitat a susvelhar los sieus marges. Lo fons marécageux a servit a establir al nòrd lo lac del Flumet (conca EDF de 4,7Mm) e subsisteix al sud-es dins una zòna classificada« espaci natural sensible » : lo marais de Sailles Pierre.
Istòria
L'istòria anciana de Sant-Pierre es encara a escriure. Situat en una region boisée al minaré de fèrre ric en manganèse e facilament exploitable, lo bourg, bastit a l'entorn d'un prieuré clunisien, participa a l'istòria industriala del costat de Allevard, iniciada per las chartreux de Sant Hugon l'an 1170, a una epòca ont çò Dauphiné e la Savoie se vertèbran en doas principautés antagonistes, e #que veirà la siá edat d'aur a la fin de la amb l'espleitacion intensiva de la Taillat per la societat Schneider del Creusot e la fabricacion d'acièrs especiales e de imants l'an 1874.
L'histoire ancienne de Saint-Pierre est encore à écrire. Situé dans une région boisée au minerai de fer riche en manganèse et facilement exploitable, le bourg, bâti autour d'un prieuré clunisien, participe à l'histoire industrielle du canton d'Allevard, initiée par les chartreux de Saint Hugon en 1170, à une époque où le Dauphiné et la Savoie se structurent en deux principautés antagonistes, et qui verra son âge d'or à la fin du avec l'exploitation intensive de La Taillat par la société Schneider du Creusot et la fabrication d'aciers spéciaux et d'aimants en 1874.
Cause de Clarenç
Cause de Clarenç (Cause-de-Clérans en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Cause e Clarenç son dos luècs diferents situats a un gròs km un de l'autre. Lo borg es a Clarenç, escrit sus las mapas Cause-de-Clérans...
Cause
La prononciacion es [‘kawʐe]. Las fòrmas ancianas son Cauzia, en latin al sègle XII, Cause al sègle XIII, Cauze en 1338.
Dauzat interprèta Cause coma lo latin causa, al sens de « propietat », mas Chantal Tanet e Tristan Hordé, ental coma lo site de las comunas de Dordonha, coma lo vièlh occitan cause, vengut causse o (Boyrie-Fénié), variante de causse, derivat del latin calx (Tanet e Hordé) o del latin calcis (Boyrie-Fénié), mas es lo meteis mot. I a d'autres luècs en Perigòrd : Le Cause, Causanel,.
Clarenç
La prononciacion es [klærɛ̃ n ], [‘kawʐe] [deklærɛ̃n] per l'ensemble de la comuna. Las fòrmas ancianas son Clarentium (latin) al sègle XII, Clarenz (òc ancian, B. de Bòrn) au sègle XII o XIII , Clarens al sègle XIII, Clarenx al sègle XV dins Hospitale de Clarenx. Puslèu que la raiç gallica o preindoeuropèa *kl-ar, de *kal, « pèira, ròc », Clarenç ven d'un nom latin (los autors escrivon escurament galloroman) d'òme, Clarentius, , inferit de Clarius.
Mâchecourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pirey
Pirey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pirey Tira sens dobte lo sieu nom de lo sieu sòl pierreux.
Lo sieu orthographe a evolucionat al cors del temps : Piré, Pyrei (1143), Pirey (1178), Pièger (1244), Pyre (1285), Pirei (1316), Pyrey (1323), de Pireyo (1394).
La primièra mencion importanta de Pirey data de 1334, en un acte de parteja entre Poncart, Guillaume e Jacques de Thoraise. En 1477, presoèr dels òmes del rei de França, Hugues de Chalon-Chatelguyon, senhor de Pirey, #vendre aquela tèrra a Pèira Despotots per pagar la siá rançon.
Divèrses senhors se #partejar aquel territòri al cors dels sègles seguents : las familhas Despotots, Perrenot, Achey, Gorrevod, Thomassin, Arnoulx de Pirey, aital coma lo capítol metropolitan de Besançon e l'espital del Sant-Esperit.
En 1674, Pirey #sentir los efièches désastreux del banc de Besançon per las tropas de Louis XIV. En 1805, la municipalitat recebuda una importanta part del mobilier del Coatz Minimas de Consolation. En 1814, lo vilatge #èsser a nòu estrossejat per las tropas d'aucupacion.
Pirey tire sans doute son nom de son sol pierreux.
Son orthographe a évolué au cours du temps : Piré, Pyrei (1143), Pirey (1178), Pire (1244), Pyre (1285), Pirei (1316), Pyrey (1323), de Pireyo (1394).
Divers seigneurs se partagèrent ce territoire au cours des siècles suivants : les familles Despotots, Perrenot, Achey, Gorrevod, Thomassin, Arnoulx de Pirey, ainsi que le chapitre métropolitain de Besançon et l'hôpital du Saint-Esprit.
En 1674, Pirey ressentit les effets désastreux du siège de Besançon par les troupes de Louis XIV. En 1805, la commune acquit une importante partie du mobilier du Couvent des Minimes de Consolation. En 1814, le village fut à nouveau ravagé par les troupes d'occupation.
Pisseloup
Pisseloup pòt essèr:
Stains
Stains es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Sant Danís e la region d'Illa de França.
Tornon d'Agenés
Tornon d'Agenés (Tournon-d’Agenais en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [tur'nu ,datse'nes]. Las fòrmas ancianas fornidas per Bénédicte Boyrie-Fénié son : Turnun (Galfridus de ~), en 1242-1255, Turnum (castrum de ~), en latin, en 1281, Turnon en occitan, en 1283, Turnone (de ~), en latin, en 1284, Tornon, en occitan, en 1294, Turnon, en occitan, en 1296, Turno, Turnouer, en latin, en 1307-1317, Turnoun, en 1307-1317.
Per Dauzat e Rostaing, lo nom de Tornon pòt venir del nom gallic d'òme Turnus [latinizat], o del prelatin turno- [gallic ], « puèg, nautor », ambe'l sufixe -onem o ambe'l mot gallés magos, « mercat ». Ernèst Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, òpta pel nom de persona romanic Turnus e lo sufixe -onem; Negre constata qu'es pas un magos, puèi que -n finala es pas prononciada (el sabiá la prononciacion, a la diferéncia de Dauzat). B. Boyrie-Fénié ten compte de la situacion sus un puèg escarpat e adòpta l'ipotèsi oronimica de Dauzat, ambe'l sufixe -one(m).
Xavier Delamarre interprèta la finala de qualques Tornon en -magos, quand la finala es sonòra, e se sèrv del nom (gallic ?) d'òme Turnos e de turnā, « los puègs » o « proprietat de Turnos ».
Istòria
300px|thumb|left|Tornon sus sa tuca.
Tornon es una bastida que fondèt Anfós de Peitieus en 1270.
Tornon annexèt abans 1806, La Mòta (nom supausat), Puèg-ricard, Ante, Borlens, Casin de Ròca,  Corbiac, Masquièras, Montairal, Sent Vit de Dòrn, Tesac. Es a comparar ambe l'informacion del meteis siti : en 1793, la municipalitat èra « Tournon, Anthe, Bourlens, Cazideroque, Courbiac, Lamothe, Masquieres, Montairal, Pericart, Saint Georges, Saint Vite et Thezac », donc Tornon, Ante, Borlens, Casin de Ròca, Corbiac, La Mòta (nom supausat), Masquièras, Montairal, Puèg-ricard, Sent Jòrdi, Sent Vit de Dòrn e Tesac. Donc, tot lo canton èra en una sola comuna, Tornon.
Tornon perdèt, en 1837, Montairal e Sent Vit de Dòrn, e en 1876, Ante, Borlens, Casin de Ròca, Corbiac, Masquièras, Tesac, que venguèron de comunas (Sent Jòrdi, que dependiá de Sent Vit, ne venguèt independent en 1846).
Mialet (Cantal)
Mialet (Méallet en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nod-sur-Seine
Nod-sur-Seine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Mialet (Cantal)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nod-sur-Seine
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mialet (Cantal)
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Melet ecclesia, en latin, al sègle XII, Mealetum, en 1535, Méalé, en 1632, Miallet, en 1633, Méalet, en 1645, Meallelz, en 1668, Meialliet, en 1684. Mialet poiriá venir del latin melus, « pomèir », amel sufixe collectiu -etum, o de lors eiretèirs. Una autra possibilitat, segon Jacques Lacroix, es lo gal (gallés, gallic) miletu-, « destruccion, roina ». La fòrma occitana actuala del nom es Mialet, amb una prononciacion [mja'gi] (l'alteracion de -l- intervocalica en [-g-] e la barradura en [-i-] de -e- tonic son regularas). La diftongason de la prumeira sillaba (Mel- > Meal-, pusleu a la fin de l'Edat Mejana), saguèt completada apueissa per l'evolucion de -e- en meija consonanta [-j-]. La grafia garda -l- e -e- tonic etimologics, mas pas -ea- transitòri de la prumeira sillaba; coma aquò lo nom s'escriu Mialet e pas *Miaguit.
Nòtas
<references group="N"/>
Bion (Marga)
Bion es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Domfront
Domfront pòt essèr:
Limosins
Limosins (Limousis en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.