cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fretin
Geografia
Faits historiques : Un parti de Français de cent-vingt cavaliers, pendant la guerre que Louis XI faisait à la maison de Bourgogne, en 1480, firent un grand ravage dans les environs de Lille, et em- portaient un grand butin lorsqu'à leur retour ils furent attaqués, ' à Fretin, par les paysans et perdirent quinze hommes; les autres furent tous faits prisonniers et amenés à Lille.
La terre de Fretin était franche et tenue de Cysoing.
En septembre 1708, Marlborough y établit son quartier.
Les habitants de Fretin, moyennant une redevance annuelle de quarante sols , monnaie de Flandre, payables à Lille, obtinrent, au mois de mai 1258 , de la comtesse Marguerite , le droit de pâturage, pour leurs bestiaux, dans les marais de leur voisinage.
Bainghen
Bainghen es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ormes (Auba)
Ormes  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Auba de la region de Champanha-Ardena.
Nouillonpont
Nouillonpont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Guiraud de Pepius
Guiraud de Pepius èra un chivalier faidit de la region de Menerbés que participèt a la Crosada deis Albigés. Fòrtament liat a l'eresia catara, assaièt de se sometre a Simon IV de Montfòrt après lei succès crosats a Besiers e Carcassona. Pasmens, sa posicion malaisada a respèct deis autoritats catolicas entraïnèt sa revòuta rapidà. En 1210, ataquèt la garnison de Puègserguièr e li causèt de pèrdas importantas. L'annada seguenta, dirigiguèt un còrs de faidits que participèt au succès occitan de Montjèi ambé lo còmte de Fois. Puei, dirigiguèt la resisténcia victoriosa de Sant Marcèu.
Richard Rorty
Richard McKay Rorty (Nòva York, 4 d'octobre de 1931 – Palo Alto, Califòrnia, 8 de junh de 2007) es un filosòf e professor universitari american. Comencèt de publicar après 1979. Es plan celèbre per sa vision postmodernista de la teoria de la representacion e sa volontat de renovelar la filosofia amb la deconstruccion.
Philosophy and the Mirror of Nature (1979)
Dins aquel ensag (La Filosofia e lo miralh de la natura), Richard Rorty mòstra que la filosofia occidentala foguèt un "tribunal de pura rason" (tribunal of pure reason) qu'eliminèt o deneguèt tot drech a las autras compausantas de la cultura. Es tanben a aquela epòca que la volontat de representacion èra mai estimada, atal coma la nocion de vertat.
Pasmens al sègle 20, de filosòfes coma Ludwig Wittgenstein, Martin Heidegger, John Dewey questionèron l'orientacion de la filosofia e cerquèron de dralhas novèlas per porgir una apròcha mai fondacionala. Pensèron atal que caliá abandonar la nocion d'una teoria generala de la representacion. Rorty parla quitament de "deconstrusir l'imatge del Miralh de la Natura" (deconstruct the image of the Mirror of Nature).
Fromelles
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Castèthnau de Ribèra Baisha
Castèthnau de Ribèra Baisha (Castelnau-Rivière-Basse en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Armanhac (e de Bigòrra per la diocèsi tradicionau) situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. Qu'èra la capitau deu País de Ribèra Baisha.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [cas'tèn naw dé ri'bèro 'bacho] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Castrum Novum de Auriberia, en 1256, en latin, Castrum Novum de Riparia, en 1300, en latin, de Castro Novo, de Castronovo in Ripparia, en latin, en 1342, Castetnau de Rivière-Basse, (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Glasi
Lo glasi (var. gladi e gleva) èra una espasa corta utilizada per lei legions romanas entre lo sègle III av. JC e lo sègle III ap. JC. Èra una arma corta (60-90 cm) amb una lama espessa (4-7 cm) e leugiera (0,6-1,5 kg). Permetiá d'infligir de bleçaduras largas gràcias a d'atacas d'estòc rapidas. Après la disparicion de l'Empèri Roman, de versions modernizadas dau glasi foguèron utilizadas fins au sègle XIX.
Simitarra
Lei simitarras avián generalament una longor de 90 cm, un talhant unic e una poncha permetent d'atacar d'estòc. L'interès principau de l'arma èra sa lama corbada. Premier, permetiá d'infligir de bleçaduras pus grèvas qu'una lama drecha car l'energia dau còp èra concentrada sus una seccion pus pichona. Puei, gràcias a sa corbadura, la lama aviá tendéncia a esquilhar sus lei superficias duras (bloquiers, lamas advèrsas... etc.), çò que limitava lo risc de blocatge de l'arma.
Burlats
Burlats (Burlats en francés) es una comuna lengadociana dins la montanha Negra situada dins lo departament de Tarn e la region d'.
Geografia
Lo vilatge es situat dins la Montanha Negra a la broa d'Agot, al dintre del Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc.
Istòria
Del castèl bastit pels vescomtes Trencavel demòra pas pus a l'ora d'ara que l'"Ostal d'Azalaís", exemple preciós de l'arquitectura civila del sègle XII. Lo castèl de Burlatz foguèt lo luòc ont visquèt Azalaís de Tolosa, comtessa de Burlatz, filha de Raimon V de Tolosa e de Constança de França.
Véser tanben
Comunas de Tarn
Claymore
Una claymore èra una espasa larga e lònga de doas mans utilizadas per lei Highlanders d'Escòcia entre la fin dau sègle XIII e lo sègle XVIII.
Trelier
Trelier en breton (Treillières en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Comunautat de comunas de País Segalin
La Comunautat de comunas de País Segalin es una intercomunalitat, roergata, situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Son còdi SIREN es 200 068 831.
Saint-Cassien
Nom desconegut en arpitan ( Saint-Cassien en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Comunautat de comunas de País Segalin
La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Saint-Cassien
Geografia
La municipalitat dauphinoise es a aperaquí 30 km de Grenòble,80 km de Lion, 95 km de Valença, 90 km de Chambéry e 550 km de París.
Comunautat de comunas de País Segalin
Istòria
La comunautat de comunas de País Segalin se creèt lo 1èr de genièr de 2017, per fusion de :
Saint-Cassien
Geografia
Sant Cassien se tròba a costat de La Murette (2.6 km),Réaumont (2.2 km) e Charnècles (2.7 km), Moirans (3.9 km) al sud e Voiron (2.8 km). Lo vilatge s'estend la longitud d'un pichon cors d'aiga trucada torn a torn Capadière, Ruche..., Rigudas de Olon. Conten divèrses caserius: Lo Pòble, lo Plànol, Maloza, lo Royer, la Ruche, lo Pavillet, los Gayères, lo Bessey, lo Curtet, lo Demay, l'Estacion, Charauze, la Nautor Santa Cassien, lo Carlin aital coma las Portièras.thumb|Sant-Cassien vist del cementèri Sant Cassien sus Google Maps
Comunautat de comunas de País Segalin
Composicion
L'intercomunalitat compren l'ancian canton de La Barraca de Fraisse-Sauvatèrra, l'ancian canton de Naucèla, tres comunas de l'ancian canton de Cassanhas de Begonhés, Cassanhas de Begonhés, Caumont de Plancatge e Senta Jaleda, puèi doás comunas de l'ancian canton de La Salvetat de Peiralés, Castèlmarin e Crespinh.
Saint-Cassien
Geografia
La commune dauphinoise est à environ 30 km de Grenoble,80 km de Lyon, 95 km de Valença, 90 km de Chambéry et 550 km de Paris.
Comunautat de comunas de País Segalin
Veire tanben
thumb|450px|center|Mapa dels EPCI d'Avairon lo 1èr de genièr de 2019
Saint-Cassien
Geografia
Saint Cassien se trouve à côté de La Murette (2.6 km),Réaumont (2.2 km) et Charnècles (2.7 km), Moirans (3.9 km) au sud et Voiron (2.8 km). Le village s'étale le long d'un petit cours d'eau appelé tour à tour Capadière, Ruche..., Ri d'Olon. Il contient plusieurs hameaux: Le Village, le Plan, Maloza, le Royer, la Ruche, le Pavillet, les Gayères, le Bessey, le Curtet, le Demay, la Gare, Charauze, le Haut Saint Cassien, le Carlin ainsi que les Portières.thumb|Saint-Cassien vu du cimetière Saint Cassien sur Google Maps
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Antany, La combe ont flueix lo ruisseau "Rigudas de Olon" dividissiá Sant Cassien l'an 2 parts desparièras: Aquel darrièr caseriu es nascut del encreuament de 2 itineraris fòrça freqüentats:
Jadis, la combe où coule le ruisseau "Ri d'Olon" divisait Saint Cassien en 2 parties distinctes: Ce dernier hameau est né du croisement de 2 itinéraires très fréquentés:
Soisy-sous-Montmorency
Soisy-sous-Montmorency es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Drapèu de l'Union dei Republicas Socialistas Sovieticas
Lo drapèu de l'Union dei Republicas Socialistas Sovieticas èra lo drapèu de l'Union dei Republicas Socialistas Sovieticas de 1922 a 1991. Doas versions principalas foguèron adoptadas. La premiera foguèt brèvament utilizada de decembre de 1922 au 12 de novembre de 1923. Èra un drapèu roge amb un simbòl que representava lo projècte comunista de revolucion mondiala. Pasmens, son usatge foguèt brèu que foguèt remplaçada per la version pus famosa dau drapèu sovietic. D'inspiracion comunista, èra fach d'un drapèu roge portant un martèu, un volame e una estela jauna : Aqueu drapèu foguèt lo drapèu de l'URSS fins a sa dissolucion en decembre de 1991. Dempuei aquela data, aparéis dins de manifestacions comunistas e dins de ceremònias de commemoracion de la victòria còntra lo nazisme. En Russia, s'utiliza un dei drapèus issats sus lo Reichstag a l'eissida de la batalha de Berlin. Dich bandiera de la Victòria, es considerat coma un tesaur nacionau dau país.
Chavanod
Chavanôd en arpitan (Chavanod en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Istòria
C'est à Chavanod qu'a été fondée en 1838 la congrégation missionnaire des Sœurs de la Croix de Chavanod par Claudine Echernier et Pierre-Marie Mermier. Cette congrégation se trouve aujourd'hui en Europe, en Afrique, en Amérique et en Asie.
Marquesat de Provença
Lo Marquesat de Provença èra un fèu medievau situat en Provença a l'èst de Ròse. En 1274, son còrs foguèt donada au papa per formar dau territòri papau d'Avinhon.
Dmitar Zvonimir
Dmitar Zvonimir (mòrt lo 20 d'abriu de 1089, Knin) foguèt rèi de Croàcia de 1075 a 1089. Succediguèt a Peter Kresimir IV (1059-1075) e foguèt remplaçat per Stjepan II (1089-1091).
Ban d'Eslavònia de 1064 a 1074, foguèt nomat duc de la Dalmàcia Croat per lo rèi Peter Kresimir IV en 1074. Aquò ne fasiá son successor designat e son conselhier principau. Ansin, Dmitar Zvonimir foguèt elegit rèi per l'aristocracia croata e coronat lo 8 d'octòbre de 1076 ambé lo sostèn dau papa Gregòri VII (1073-1085).
Establiguèt sa capitala en Knin e contunièt la politica de son predecessor d'organizacion d'un estat modèrne. Son rèine foguèt donc caracterizat per lo mantement de l'aliança ambé la papautat (abolicion de l'esclavatge, defensa de la Glèisa, introduccion dei reformas de Gregòri VII... etc.), la perseguida de la confrontacion ambé l'Empèri Bizantin (aliança ambé lei Normands còntra Constantinòble e Venècia... etc.) e per una activitat legislativa non negligibla (estatut dei vilas... etc.). Aquò li permetèt de mantenir la patz e la prosperitat economica au sen de son reiaume durant tot son rèine.
En revènge, en despiech dau renfòrçament de l'autoritat reiala, sa mòrt entraïnèt una guèrra de succession fòrça violenta. Lei combats foguèron a l'origina de l'afondrament dau reiaume que passèt sota senhoriá ongresa — mai mantenguèt son autonòmia intèrna — en 1102. Divèrsei versions de sa mòrt existisson. La principala depinta un decès naturau mai una segonda parla d'un assassinat organizat per d'adversaris d'una expedicion militara, demandada per lo papa, còntra lei Turcs que menaçavan Constantinòble.
Cramaille
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Village de l'ancien Valois, bâti au pied d'un coteau, à 50 km au sud de Laon et 30 de Soissons.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Longtemps orthographié Cramailles. Patron, St Martin. La tèrra de Cramaille portava antany lo títol de baronnie, e los senhors d'aquel villatge prenián aquel de primièrs barons del Valís.
Aquela baronnie #dintrar per matrimòni dins l'ostal de Harlus, en 1456 o 1476, d'ont #passar brièvement a Philippe de Longueval en 1560, de contunh, en 1573 a Claude Pinard, secretària d'Estat.
Lo castèl de Cramaille #èsser magnifiquement rebâti per l'ostal de Harlus jos François E. Aquel castèl i aguèt cremat aital coma lo villatge l'an 1652 pels Espanhòls.
Longtemps orthographié Cramailles. Patron, St Martin. La terre de Cramaille portait autrefois le titre de baronnie, et les seigneurs de ce village prenaient celui de premiers barons du Valois.
Cette baronnie entra par mariage dans la maison de Harlus, en 1456 ou 1476, d'où elle passa brièvement à Philippe de Longueval en 1560, puis, en 1573 à Claude Pinard, secrétaire d'Etat.
Montanha (Gironda)
Montanha (Montagne en francés) es una comuna majoritàriament deu País Gavai e parcialament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
Los vins de Montanha an dret a l'apellacion montanha-sent melhon (en francés, montagne-saint-émilion).
Istòria
En 1973, las ancianas comunas de Sent Jòrge (au sud) e de Parçac (au sud-èst) se restaquèren a Montanha.
Libre de Memòrias
Lo Libre de Memòrias es una cronica dels eveniments que se debanèron a Besièrs entre 1336 e 1390. Foguèt escricha per Jacme Mascaró, un escudièr e secretari del Consolat de Besièrs. Foguèt publicada per primièr còp en 1836 dins lo Butletin de la Societat Arqueologica de Besièrs, e posteriorament ne foguèt facha una autra edicion per Charles Barbier en 1890 a partir del manuscrich original. Aqueste foguèt editada dins la Revue des Langues Romanes.
Castèthnau de Gupia
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié dona atestacions ancianas : Castellinovi (parrochia ~), en latin, en 1274, Castelli Novi (bastide ~), en latin en 1276, Castello, en latin en 1307-1317, Castro Novo (de ~), en latin en 1307-1317, Castrum Novum (bastida de ~ prope Marmandam in Vasadesio, en latin en 1312 [comprene : Castethnau es en Vasadés, non pas Marmanda, qu'es en Agenés]. La prononciacion estut relevada e pas supausada per Bénédicte Boyrie-Fénié, perqué precisa que, a l'interior de Castèthnau, lo -è- dau mot castèth, normalament [ɛ], en venent pretonic, a passat a [e] [se pòt que lo fenomèn sia recent, coma per Bèthpug, ont bèth- a passat a beth-, pretonic, segon çò que ditz B. Boyrie-Fénié, dempui l'epòca de l'A.L.L.O.c, Atlàs Lingüistic del Lengadòc occidental, cap a 1970]. Aquera prononciacion es [kaste'naw de gy'pijə] . Mès precisa tanben (a l'article Lagupie) que la prononciacion dau segond element es [la'gypjə] (donc Lagúpia) en amont [çò qu'es sovent un critèri de conservatisme] e [lagy'pijə]] en aval (donc Lagupia). B. Boyrie-Fénié causís la grafia Gupia (la comuna deu estar dens la zòna de la prononciacion [lagy'pijə]], atau coma sa vesina Lagupia, e lo càmbiament d'accent deu estar ancian).
Lo sens de Castèthnau es simple: un castèth (castèl, castèu, chasteu, chastèl, castèlh...) qu'es nau (nòu, nueu, nuèu...),. Demòra a explicar Gupia (o Gúpia).
Dauzat e Rostaing, seguits de Negre segon Bénédicte Boyrie-Fénié, interprètan lo nom coma un resultat de Vippia (villa), dau nom latin d'òme Vippius.
Istòria
thumb|center|Mapa de Cassini, sègle XVIII
Castilhonés
Castilhonés (Castillonnès en francés) es una comuna considerada al còp coma agenesa e perigòrda, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
thumb|left|250px|Panèl d'entrada de Castilhonés.
Demografia Pompiac
Veire a Pompiac (Agenés).
Sent Sòrnin (Charanta)
Sent Sòrnin o Sent Sornin (Saint-Sornin en francés) es una comuna de Charanta occitana, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Administracion
miniatura|centre|La mairariá.
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Ausat
Ausat (Auzat en francés) es una comuna foissenca situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
thumb|200px|Roïnas del castèl de Montreial de Sòs a Olbièr
Geografia
Comuna situada dins los Pirenèus sul riu Vic de Sòs, es frontalièra amb los estats d'Andòrra e Espanha. Son trescòl es la Pica d'Estats (3 143 m) qu'es situada dins lo massís del Montcalm. Es tanben le "Teulat d'Arièja" e lo mai naut suc de Catalonha. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [aw'zat]. Las fòrmas ancianas son Auzato en 1246, villa de Aussaco en 1272, Ausaco en 1304, Auzat en 1370, Aussaco en 1375, Ausat en 1385 e 1390, Auzat en 1445 e cap a 1460 (Cronica d'Esquerrièr). Segon Dauzat e tanben Negre, citat per Patrici Pojada, le nom d'Ausat vendriá del nom latin d'òme Avitius ambe'l sufixe -acum. Segon Delamarre, Ausat èra auitiācon, la proprietat d'Avitios (nom frequent en Gàllia, coma Avitos e considerat celtic). Segon Astor, citat per P. Pojada, Ausat ven del nom latin d'òme Avitus (basat sus avitus « aujòl »). Segon Felip Carbona es un nom a religar ambe Ausate (La Guingueta d'Àneu, Pallars Sobiran). Pòt venir del basc aus(o) « ventada, bofaniá de vent e de nèu », o ausa « lhavet », ambe at(e) « còl, pòrt », donc « pòrt de las ventadas o dels lhavets ». Ausat poiriá tanben èsser (h)alzate « lòc o passatge dels vèrnhes », romanizat. Segon Patrici Pojada, de toponimistas considèran que lo sufixe -at es una evolucion de -ac(um) e dins aquel cas una minoritat de fòrmas ancianas anirián dins aquel sens. Mes es pas brica segur, los escribas an benlèu relatinizat un nom en -at en ne fasent un -acum. L'existéncia del lòc (desabitat) Ausate en Catalonha, a 30 km tot dret, jòga en favor de las ipotèsis de Carbona : -at pòt aver, coma sovent, le sens de « còl » e la primièra sillaba de « ventada, bofaniá de vent e de nèu », o de « lhavet »; (h)alzate es tanben possible, perqué una [z] permet la vocalizacion de [l] precedent (la dificultat es que z basca se pronóncia [s]). Per comprene lo rasonament, cal saber que l, en foissenc, se vocaliza en w davant [z] e se consèrva davant [s].
Istòria
Ausat incorporèt Olbier (nom francés) entre 1790 e 1794, e Saleix (nom francés) en 1964 (annexion efectiva en 1965).
Saint-Ouen-sur-Loire
Saint-Ouen-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Vincent Auriol
Vincent Auriol nascut Jules-Vincent Auriol (Juli Vincenç Auriòl en occitan) (1884-1966), avocat e òme politic, foguèt president de França en doas ocasions: entre lo 28 de novembre e lo 16 de decembre de 1946, e entre lo 16 de genièr de 1947 e lo 16 de genièr de 1954.
Bertreville-Saint-Ouen
Bertreville-Saint-Ouen es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Maria Cristina de Nàpols
thumb|right|250px|Maria Cristina de Nàpols Maria Cristina de Nàpols (en espanhòl María Cristina de Borbón-Dos Sicilias), foguèt la femna de Ferrand VII d'Espanha la maire d'Isabèl II d'Espanha.
Fresnes-sur-Escaut
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Istòria
|thumb|300px|left|Posicion dels potzes de minas a Fresnes-sus-Escaut. Çò 1 en julhet 1716, lo vicomte Jacques Désandrouin obten lo permís del Rei per metre en œuvre de las investigacions de Houille a Fresnes.
Lo 3 de febrièr 1720 Jacques Mathieu e la siá equipa de minèrs venguts de Charleroi descobriscan una vena de carbon prim de quatre pès de espessor (1 m 20) a 35 toises de prigondor. En una jornada se remonta doas charettes plenas. Lo évènement #far anar la multitud de pertot, qualqu'uns empòrtan en eles qualques preciosas gaillettes. Lo 24 de decembre 1720 las doas fòssas de Fresnes se éboulent jos l' invasion de las aigas.
Es tanben una vila ont s'a lo sens de la fèsta coma en testifica lo grand carnaval organizat lo 15 d'agost de cada an.
|thumb|300px|left|Position des puits de mines à Fresnes-sur-Escaut. Le 1 juillet 1716, le vicomte Jacques Désandrouin obtient la permission du Roi pour mettre en œuvre des recherches de Houille à Fresnes.
Le 3 février 1720 Jacques Mathieu et son équipe de mineurs venus de Charleroi découvrent une veine de charbon maigre de quatre pieds d'épaisseur (1 m 20) à 35 toises de profondeur (70 m). En une journée on remonte deux charettes pleines. L'évènement fit accourir la foule de partout, certains emportent chez eux quelques précieuses gaillettes. Le 24 décembre 1720 les deux fosses de Fresnes s'éboulent sous l'invasion des eaux.
C’est aussi une cité où l’on a le sens de la fête comme en atteste le grand carnaval organisé le 15 août de chaque année.
Malleville-sur-le-Bec
Malleville-sur-le-Bec en normand (Malleville-sur-le-Bec en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Azalaís de Tolosa
thumb|right|250px|L'ostal d'Azalaís a [[Burlats.]]
Azalais de Tolosa èra la filha del comte Ramon V de Tolosa e de Constança de França. Los seus grands mairals èran Loís VI de França e sa segonda femna Adelaida de Savòia.
Nascuda al castèl de Burlatz, èra apelada "comtessa de Burlatz" dins la vida d'Arnaut de Maruèlh.
Foguèt maridada a Rogièr II Trencavel, comte de Besièrs e Carcassona, en 1171; Èra la maire de Ramon Rogièr Trencavel, que moriguèt embarrat aprèp lo sètge de Carcassona en 1209. Azalais moriguèt ela en 1199.
Azalais de Tolosa es nomenada dins las poesias de mai d'un trobadors, inclús Ponç de la Gardia, Giraut de Salinhac. I es dich que las poesias d'Arnaut de Maruèlh forman una sequéncia que conta lo seu amor per ela. Anfós II d'Aragon èra son rival, e segon lo razó d'un dels poemas d'Arnaut, la gelosiá del rei la persuadiguèt de rompre son amistat amb Arnaut. Los mercandejatges d'Anfós amb Azalais foguèron ferojament criticats dins un sirventés per Guilhèm de Berguedan: "Vos a donada son amor, e li avètz pres doas vilas e cent castèls".
Les Capmases
Les Capmases (Les Cammazes en francés) es una comuna lengadociana de la Montanha Negra situada dins lo departament de Tarn e la region d'.
Geografia
Sus la rota de las restancas de la Montanha Negra, a la font del Canal del Miègjorn, suls bauces de las planas de Lauragués, comuna situada suls rius Sòr e Laudòt.
Ligams extèrnes
site dels Campmases
Gaston Guillaumie
Gaston Guillaumie (Astur, Perigòrd, 15 de mai de 1883 – Bordèu, 1961) foguèt un lingüista, occitanista e romanista occitan. Agregat de gramatica, aqueste universitari de la Facultat de Bordèu foguèt tanben president de l'Escòla Jaufre Rudèl.
Vendat
Vendac (Vendat en francés) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d’Alèir e la region francesa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Vendat. 1373, Vendacus. 1392 (PB 173, 215); = NP gaul. Venetus (GPN 278) + -acos :E. Negre
Bajus
Bajus es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Osne-le-Val
Osne-le-Val es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Boisset-lès-Montrond
Boisset-lès-Montrond es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Saint-Mard-lès-Rouffy
Saint-Mard-lès-Rouffy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Galan
Galan (Galan en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Sancan, Casanava, era Marca, era Barta, eths Masseis.
Toponimia
Segon Dauzat, eth nom qu'ei escur, benlhèu que vien d'ua arradic prelatina *gal-, « calhau » (en realitat gal- qu'ei celtic).
Maurice Chevalier
Maurice Auguste Chevalier (1888–1972) foguèt un actor de cinèma e cantaire francés.
Marcos Antonio Cabral
Marcos Ezequiel Antonio Cabral Figueredo, mai conegut en aquel temps coma Marco Antonio Cabral (Baní, Republica Dominicana, 10 d'abril de 1842 – Sant Domingo, 3 de març de 1903) foguèt un militar, escrivan a politician dominican. Foguèt president de la Republica Dominicana entre lo 10 e 26 de decembre de 1876.
Automobila ibrida
Una automobila ibrida es un veïcul que pòt utilizar divèrses tipes d'energia per se mòure. Se parla generalament d'automobila ibrida per designar pus particularament un engenh automobil de dos tipes de motorizacion: motor de combustion intèrna e motor electric.
Principi de foncionament
Existís un principi general de foncionament que consistís a far foncionar siá lo motor electric, siá lo motor de combustion, siá los dos a l'encòp segon los modèls.
Amb tres tipes de foncionament diferents, la causida del regim del motor es fisada a l'ordinator del bòrd. Pasmens, la transformacion de l'energia cinetica en energia electrica pendent las fasas de frenatge es pas disponibla sus totes los veïculs ibrids; la crompa dels engenhs qu'an pas aquesta foncion es doncas mens rendabla qu'aquela dels seus concurrents al respècte de las automobilas classicas.
Avantatges
Aqueste tipe de motorizacion demesís de 10 à 50 % la consomacion dels veïculs segon l'utilizacion (la menada urbana provesís los ganhs pus importants e la menada autorotièra pus febles) e permet tanben de limitar las emissions polluentas e mai se los dos, contràriament a un vejaire espandit, son pas ligats. La motorizacion ibrida es doncas particularament interessanta pels taxis e comença d'èsser utilizada pels autobús als USA, en Euròpa e en Japon.
En utilizar pas que l'energia eissida del carburant, una motorizacion ibrida se deu pas comparar a una motorizacion electrica; s'agís simplament d'une motorizacion termica qu'optimiza l'usatge de l'energia.
Lo primièr veïcul d'aqueste tipe d'èsser mes sul mercat en granda seria foguèt la Toyota Prius, a la fin de 1997 en Japon (dins una version pas jamai comercializada fòra de l'archipèla), seguida per l'Honda Insight en 1999, que foguèt tanben exportada als USA e dins qualques autres païses europèus. La tresena version de la Prius (modèl NHW20) recebèt lo títol europèu de "veitura de l'annada" en 2005, en julhet de 2006 Toyota vendiá 500,000 unitats de Prius de segonda generacion, e aqueste an, en 2007, Toyota ven amb sa novèla Camry ibrida de ganhar encara mantun prèmi d'importància dins lo mond automobila. Dempuèi, d'autres grands constructors automobilas an anonciat de programas de recèrcas importants dins aquel domeni, mai que mai General Motors, que s'associa amb Mercedes e BMW, e Ford qu'utiliza la tecnologia de Toyota de primièra generacion.
Desavènis
Los acomolators electroquimics d'aquestes veïculs an pas una durada de vida tan longa coma la quita veitura, los cal doncas cambiar un o mai d'un còp abans lo reciclatge total del veïcul, çò qu'entraïna un subrecost de mantenença e una obligacion importanta de reciclatge pel fabricant. Ça que là, las marcas que prepausan los sistèmas ibrids los comptan dins la garantida generala del veïcul.
Criticas
Cèrts constructors argumentan que l'economia en carburant obtenguda per la tecnica ibrida per de veïculs gasolina èra pròcha de la del passatge de la gasolina al diesel, e qu'èra doncas pas interessanta per els suls mercats qu'an un fòrt taus d'utilizacion de motors diesel coma Euròpa. Aquò ten pas compte de las emissions en NOX del veïculs diesel.
Coma exemple, se pòt comparar la quantitat de CO2 regetada per qualques modèls venduts sul mercat :
Veituras ibridas de seria
Las doas principalas veituras ibridas de seria son la Toyota Prius e la Honda Civic Hybrid (que sa version precedenta se sonava Honda Civic IMA). Lo modèl de Toyota es a l'encòp lo precursor, lo modèl pus vendut, e lo simbòl de la categoria dels veïculs ibrids. Es un modèl desvolopat especialament per la tecnologia ibrida, contràriament a la Civic Hybrid qu'es una adaptacion de la berlina Civic del constructor Honda.
Cinisme
Lo cinisme èra una escòla filosofica de la Grècia antica, fondada per Antistènes, que son discipol mai celèbre foguèt Diogènes de Sinope. Aquela escòla temptava una transposicion de las valors, e ensenhava la desenvoltura e l'umilitat als òmes grands e als poderoses de la Grècia antica. Radicalament anticonformistas, los cinics, e a lor tèsta Diogènes, prepausavan una autra vision de la filosofia e de la vida en general, subversiva e urosa.
Per una derivacion estranha del tèrme, se parla a nòstra epòca de cinisme per designar una manièra de pensar que diferís de las nòrmas establidas (en particular dins lo domeni de la morala). Se pòt ligar a aqueste autre cinisme una sòrta d'umor negre (de còps involontari), mordent e ironic, utilizat sovent per manifestar una cèrta rebellion fàcia a un mond incomprensible, a diferéncia del sarcasme, que per sa part cèrca pas qu'una demostracion de fòrça. Mas enlà d'aquela indiferéncia a la morala e a las convenenças, lo cinic modèrne a pas granda causa de veire amb los filosòfs antics.
Le Wast
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Lo territòri de la municipalitat se situa en lo Boulonnais, en la part Nòrd-Oèst del departament. Lo païsatge es bocager e vallonné.
Le territoire de la commune se situe dans le Boulonnais, dans la partie Nord-Ouest du département. Le paysage est bocager et vallonné.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Plan clinat
Un plan clinat es una paritida plana de sol que forma un angle amb l'oritzontala sens arribar a èsser vertical, es a dir, un l'angle tan que 0º < a < 90º.
Lo plan clinat permet de reduire la fòrça que se deu fornir per levar una carga mens que s'aquel èra vertical.
Imaginam que volèm trainar lo pes P d'una nautor 1 cap a 2; las posicions 1 e 2 èssent aquelas del centre de gravetat de cada blòc representat sus la figura.
center|Plan clinat
Lo pes del blòc, considerat es una grandor vectoriala (vertical e cap avant), pòt se descompausar en doas compausentas, H e V, parallela e perpendiculara al plan clinat respectivament:
E mai, quand lo blòc se desplaça per la superfícia del plan clinat, existirà en general una fòrça de frotament FR del blòc contra la superfícia que tanben aurèm de véncer per poder lo desplaçar. Aquesta força és:
amb µ lo coeficient de frotament.
De l'observacion de la figura, es imediat que per capitar a desplaçar lo blòc, la fòrça F qu'aurèm de fornir, serà:
Resulta evident que, se consideram lo plan clinat, ensagèm de levar lo blòc sens mai d'ajuda que los nòstres pròpi múscules, la fòrça G que seurèm fornir seriá simplament aquela del pes del blòc a causa de l'acion de la gravetat, es a dire
La qüestion es: en que condicions serà avantajòsa la utilizacion del plan clinat?
Noyers-Auzécourt
Noyers-Auzécourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|Esquèrra|345px|la glèisa de Auzécourt en 1916.
thumb|gauche|345px|l'église d'Auzécourt en 1916.
Mûres
Mûres en arpitan (Mûres en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Auvers-Saint-Georges
Auvers-Saint-Georges es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marey-sur-Tille
Marey-sur-Tille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arno Camenisch
thumb|250px|Arno Camenisch en 2014 Arno Camenisch (Tavanasa, Grisons, 1 de febrièr de 1978) es un escrivan soïs romanch. Escrivan en alemand e en romanch, se faguèt conéisser gràcias a son roman Sez Ner, que ten son nom de la montanha sonada Piz Sezner, publicat en 2009.
Bièrra
La bièrra (var. bierra, cervesa) es una bevenda alcoolizada obtenguda per fermentacion de matèrias premieras glucidicas e d'aiga. Seis ingredients pus frequents son, en fòra de l'aiga, lo malt (generalament de grans germinats d'òrdi) e l'oblon. Coneguda dempuei l'Antiquitat Auta, es la bevendua alcoolizada pus anciana e la bevenda pus consumada dins lo mond après l'aiga e lo tè.
Antiquitat
La bièrra sembla èsser apareguda ambé lei culturas de cerealas en Mesopotamia Anciana. Pasmens, en causa de la manca de donadas, la data precisa es desconeguda. D'un biais generau, es situada vèrs 6,000 avC car lei tecnologias dau periòde (mestritge de la produccion d'òrdi e de blat, terralhas capablas de protegir una bevenda alcoolizada...) permetián alora son existéncia. La premiera traça clarament atestada data dau milleni IV avC e foguèt descubèrta en Sumèr. Dicha « sikaru », fasiá partida dau manjar de la vida vidante e sa fabricacion èra protegida per la divessa Ninkasi. Èra producha a partir de fogassas d'òrdi ò d'espèuta trempadas dins l'aiga per entraïnar la fermentacion. D'autreis ingredients i èran de còps aponduts (mèu, espècias...) per ne melhorar lo gost.
A partir de Mesopotamia, la bièrra se difusèt vèrs lei regions vesinas. Pasmens, es tanben possible que dins certaneis endrechs, de descubèrtas independentas aguèron luòc. Que mecanisme de difusion que siegue, la bevenda se difusèt ben vèrs l'oèst. Per exemple, sa preséncia es atestada en Provença vèrs 500 avC. Vèrs l'èst, passèt en Pèrsia. En revènge, es pas segur qu'agantèt China. D'efèct, dins aqueu país, leis abitants desvolopèron la fabricacion d'una bevenda locala dicha huangjiu que sembla a una bièrra per l'aspèct nutritiu e a un vin per lo gost.
Durant lei periòdes ellenistic e roman, se privilegièt lo vin. Pasmens, pròva de sa difusion fòrça larga en Euròpa, la bièrra èra d'aqueu temps considerada coma la bevenda dei Barbars dau nòrd dau continent. De mai, lo mespretz de l'elèit grècoroman empediguèt pas lo desvolopament de la produccion. Au contrari, la conquista romana dau bacin mediterranèu ne favorizèt la difusion en delà dei latituds propícias a la vinha.
Se l'òrdi èra totjorn fòrça utilizat per la fabricacion, lei Romans introduguèron tanben l'usatge de l'oblon. Aquò entraïnèt l'aparicion de la cervesia, que donèt lo mot « cervesa » en occitan, que venguèt popular entre lei populacions cèltas. Durant aqueu periòde, la produccion de bièrra en Euròpa Occidentala comencèt de venir una activitat economica importanta. Produccion domestica assegurada per lei fremas, venguèt ansin pauc a pauc una industria artesanala dominada per de braçariás.
Aude Lancelin
Aude Lancelin (Tors, Torena, 1973) es una jornalista e filosòfa francesa. Foguèt directritz adjoncha de la redaccion del jornal francés L'Obs, dempuèi junh de 2014 al mes de mai de 2015. Foguèt destituïda de son trabalh de redactritz en mai de 2015, e a l'encòp menaçada de bandiment, aparentament per sas criticas de las politicas del govèrn de François Hollande, pel director de la redaccion, Matthieu Croissandeau.
Bièrra
Euròpa medievala
Après la disparicion de l'Empèri Roman, lo braçatge comencèt de venir una activitat estructurada per leis autoritats. En particular, Carlesmanhe (768-814) donèt de privilègis a de monges braçaires. Gràcias a la poissança dei rets monastics dau periòde, aquò permetèt d'estructurar de braçariás importantas e de menar divèrseis experimentacions sus lei tecnicas de produccion, sus l'aromatizacion e sus leis utilizacions.
La descubèrta dei vertuts asepticas e conservatritz de l'oblon per la sabenta alemanda Hildegard de Bingen (1098-1179) ne favorizèt mai l'utilizacion per lei monges que desvolopèron sa cultura. Aquò permetèt de concebre la fermentacion bassa (entre 9° e 22°C ). Alemanha venguèt alora lo centre de la bièrra e de guildas de productors poderosas s'i formèron. Pasmens, lei mejans tecnics de l'Edat Mejana permetián pas lo transpòrt de la benveda sus de distàncias lòngas. Aqueu limit dispareguèt dins lo corrent de la segonda mitat dau sègle XIII ambé l'exportacion dau saupre-faire dei monges en fòra dau territòri germanic. Ansin, per exemple, Loís IX de França (1226-1270) definiguèt en 1268 leis estatuts d'una Corporacion dei braçaires de París.
De la Renaissença a la Revolucion Industriala
Entre la fin de l'Edat Mejana e lo començament de la Revolucion Industriala, la consumacion de bièrra veguèt son importància aumentar en Euròpa, especialament dins lo nòrd. Au sègle XV, agantèt Anglatèrra, a partir dei Províncias Unidas, e i venguèt una bevenda populara. En parallèl, la consumacion contunièt de montar en Alemanha. Per exemple, dins la vila de Hamborg, èra estimada a 300 litres per individú au sègle XV e a 700 litres au sègle XVII.
Per contraròtlar aqueu comèrci e limitar lei fraudas, leis autoritats adoptèron de decrèts per definir de nòrmas de puretat. Lo pus conegut es lo Reinheitsgebot decidit per Guilhem IV de Bavièra (1508-1550) en 1516. Limitèt leis ingredients autorizats per la fabricacion a l'òrdi, l'oblon e l'aiga e es totjorn la basa dei legislacions alemandas modèrnas sus la bièrra.
La bièrra contemporanèa
La Revolucion Industriala e lo desvolopament de la quimia durant tot lo sègle XIX entraïnèron de transformacions importantas dins lo domeni de la bièrra. Premier, permetèt de melhorar lei procès de fabricacion gràcias a divèrsies invencions e descubèrtas. Premier, a partir de 1856, de sistèmas de refrejament dau most foguèron utilizats per produrre tota l'annada. En 1870, Carl von Linde (1842-1934) lei modernizèt per facilitar l'utilizacion de la fermentacion bassa – que son usatge èra limitada a Bavièra – e lei braçariás foguèron pauc a pauc mecanizadas.
De progrès significatius aguèron tanben luòc sus la qualitat dau beure. Per melhorar lo mestritge de la produccion, d'instruments de mesura (termomètre, idromètre...) foguèron installats per seguir lei paramètres importants. D'autra part en 1873, lei trabalhs Louis Pasteur (1822-1895) sus lei levaduras permetèron de mielhs comprendre lo foncionament de la fermentacion. Aquò permetèt pauc a pauc de produrre de bièrras lindas que popularizèron la bevenda dins lo rèsta dau mond, especialament en Asia onte la premiera braçariá modèrna foguèt fondada en 1855.
Après la Segonda Guèrra Mondiala, la reconstruccion e lei reparacions de guèrra entraïnèron lo gropament de plusors braçaires e l'industrializacion dau sector. Aquò entraïnèt la sarradura de miliers de braçaires artesanaus e la formacion de companhiás mai e mai concentrats coma InBev, SABMiller, Heineken ò Carlsberg. En parallèl, leis usinas de produccion se modernizèron mai ambé l'introduccion dau freg industriau, de l'electricitat e de l'automatizacion.
Ingredients
Per produrre de la bièrra, leis ingredients tradicionaus, definits dins lo Reinheitsgebot de 1516, son l'aiga, l'oblon e lo malt (una mena d'òrdi). L'aiga dèu èsser de bòna qualitat. Constituent principau dau beure (80 a 90%), li dòna sa lindetat e a una influéncia sus lo gost car permet au malt e a l'oblon de liberar sei sucres e seis aròmas. Lo malt es a l'origina de l'alcòl gràcias a la fermentacion. L'oblon contèn d'acids que permèton d'estabilizar la bièrra e li adutz son amarum. En mai d'aquò, a d'òlis essenciaus qu'enriquisson lo gost e es un conservator naturau.
Pasmens, se pòu tanben utilizar d'autreis ingredients siá coma complement siá coma substitut. Per exemple, lo malt pòu èsser remplaçat per de grans crus (froment per la bièrra blanca, ris per la budweiser...). Dins certanei bièrras, s'apond d'espècias ò d'ingredients similars (mèu, caramèu...) per donar mai de gost.
Gui de Montfòrt
Gui de Montfòrt (mòrt lo 31 de genier de 1228) èra lo fraire de Simon IV de Montfòrt e un nòble francés que participèt a la Quatrena Crosada e a la Crosada deis Albigés. Refusant de participar ais operacions còntra Constantinòple en 1203-1204, anèt ai Luòcs Sants per sei mejans pròpris ambé son fraire. Sa valor militara impressionèt lo rèi de Jerusalèm qu'assaièt d'obtenir sei servicis d'un biais definitiu e li permetèt de se maridar ambé la comtessa de Sidon. Gui i obtenguèt lo títol simbolic de còmte de Sidon car l'eiretier vertadier èra lo fiu de sa frema eissit d'un premier maridatge. Pasmens, durant la jovença d'aquel eiretier, Gui dirigiguèt lo comtat coma regent fins a 1210.
Bièrra
Lo maltatge
Lo maltatge es una etapa que consistís a reprodurre lo desvolopament naturau dau gran d'òrdi per entraïnar la formacion de certaneis enzims necessaris a la transformacion de l'amidon en sucre. Es donc un mecanisme que permet lo bòn debanament de la fermentacion. Lo maltatge se compausa de quatre etapas : A l'eissida dau maltatge, lo malt pòu èsser gardat un an.
Gui de Montfòrt
A aquela data, rintrèt en Euròpa per ajudar son fraire Simon dins la conquista deis estats Trencavel e tolosencs. Luòctenent principau de son fraire puei de son fiu Amalric VI de Montfòrt après la mòrt de Simon en 1218, participèt a la màger part dei campanhas fins a la desfacha finala dei Montfòrt en 1224. En 1226, decidiguèt de tornar venir en Occitània ambé la Crosada Reiala. Foguèt tuat au sètge de Varilhes.
Calendièr republican/RommeSystem
Les années sextiles après XVI sont calculées selon le système du Comité-Romme, parce que le système original n'est pas applicable pour les années après XVIII à cause des articles III et X du décret qui sont incompatibles.
Carbas
Carbas (Carbes en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Bièrra
La sacarificacion
La sacarificacion es una etapa que permet de transformar lei sucres complèxs (amidon) en sucres simples susceptibles de fermentar gràcias a l'accion deis enzims dau malt activats per caufatge. Per aquò, lo malt es concassat e idratat. Segon la mescla ansin formada, dicha « maische », tres tecnicas de caufatge existisson : A la fin de l'etapa, lo « malt primitiu » es retirat de la « maische » PER filtracion e percolacion dins una tina especiala dicha « tina filtra ». Lo residü pòu èsser utilizat per apasturar.
Calendièr republican/RommeSystem
Leap years after XVI are calculated according to the rule of the Romme Committee, because the original system cannot be applied to the years after XVIII because the articles III and X of the decree are incompatible.
Adolf Beltran
Adolf Beltran i Català (València, 8 de mai de 1958) es un jornalista e escrivan valencian. Faguèt inicialament d'estudis d'arquitectura qu'acabèt pas abans de s'interessar al jornalisme. A trabalhat a la debuta dins divèrses jornals coma El Temps o Noticias al día. De 1986 a 2015 foguèt redactor al jornal espanhòl El País abans de collaborar dempuèi 2015 a la rubrica de politica del jornal valencian Levante-EMV
Bièrra
L'oblonatge
L'oblonatge es l'etapa d'apondon de l'oblon e deis espècias eventualas. La mescla es portada a son ponch d'ebulicion. Aquò favoriza l'aparicion de l'amarum de la bièrra e permet de destrurre leis enzims que son ròtle es acabat.
Calendièr republican/RommeSystem
Schrikkeljaren na XVI zijn berekend volgens het systeem van de Commissie-Romme, omdat het oorspronkelijke systeem niet toegepast kan worden op de jaren na XVIII omdat de artikelen III en X van het decreet strijdig zijn.
Vic de Sòs (riu)
Vic de Sòs es un riu del parçan de Vic de Sòs sosafluent de Garona per Arièja.
Carbas
Geografia
Situada prèp de Castras e de Vièlhmur
Istòria
Lo territòri de Carabas èra partit de la viscomtat de Lautrèc de l'an 944 fins a la revolucion francesa. Comuna rurala, èra una paròquia que la glèisa foguèt bastida al sègle XVI.
Class
Sos membres son a l'ora d'ara: Mihaela Cernea (1994-present) Vlad Cernea (1994-present) Florin Cojocaru (1994-present)
Vic de Sòs (riu)
Geografia
Vic de Sòs a sa font dins los Pirenèus prèp d'Andòrra, provesís lo barratge de Solcem e s'escampa dins Arièja a Tarascon d'Arièja.
Bièrra
La fermentacion
La fermentacion es una etapa fòrça importanta qu'es formada de doas partidas. Premier, la fermentacion principala dura de 3 a 10 jorns amb una temperatura situada entre 18 e 26°C. Puei, a luòc la fermentacion segondària que despend dei levaduras utilizadas e de la temperatura. Tres metòdes existisson :
Carbas
Istòria
Los abitants, vivián subretot del terridor, amb qualques especialitats localas: teisseires, sartres, maçons, fustièrs, rodièrs, molinièrs, fabres,...
En 1984: Espotiment aerian
Bièrra
La garda e lo condicionament
Après la fin de la fermentacion, lo produch dèu èsser protegit deis agents patogèns e de l'oxigèn per empedir sa degradacion. La bièrra es donc gardada dins de sèrvas metallicas refrigeradas. Après un periòde de garda, es sostirada e condicionada en barrica, en botelhas ò en canetas d'alumini. L'empliment necessita un vuege d'èr. Una etapa de pasteurizacion a sovent luòc avans ò après car permet d'alongar la durda de conservacion. Pasmens, dins lo cas de bièrras artesanalas, la bièrra pòu aver luòc dirèctament en botelha, çò qu'empacha la pasteurizacion. Lei levaduras inactivas tomban alora sus lo fons e i fòrman una liá.
Color
La color resulta dei tipes de malts que son utilizats per la fabricacion. Lei bièrras blondas son ansin braçadas ambé de malts palles que dònan d'aròmas fruchats e floraus. Un malt un pauc torrat permet d'obtenir una color coirada e de savors caramelizadas que son la basa dei bièrras ambradas e rossas. Se lo malt es mai torrat, la coloracion vèn mai sorna, çò que permet de fabricar de bièrras brunas ò negras. Dins aqueu cas, l'amarum de l'oblon vèn pus fòrta. Enfin, lei bièrras blancas son eissidas de l'utilizacion de froment e de levaduras en suspension.
Goh Kun
Goh Kun, (en corean: 고건, hanja:高建) nascut lo (2 de genièr de 1938 - ) Primièr ministre de la Corèa del Sud entre 1998/2000 e 2003/04. President provisòri de la Corèa del Sud entre lo 12 de març de 2004 e lo 14 de mai de 2004.
Class
Dos membres an quitat lo grop:
Bièrra
Color
Lei bièrras son naturalament treblas. Pasmens, la filtracion se generaliza après la fermentacion per obtenir de bevendas lindas que son pus aisadas de vendre. Aqueu procès entraïna sovent una pèrda de gost e certanei bièrras son donc pas filtradas per gardar sei qualitats aromaticas. Per exemple, es lo cas dei bièrras trapistas. Un periòde de garda lòng permet d'obtenir un beure linde sensa pèrda de savors. Dins aquò, a un còst pus important.
Class
Mihaela „Miky” Florea (1994 - 2002) Anca Badiu (2002 - 2006): que comencèt pauc après una carrièra solo, en romanés e en anglés tanben.