cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zimbabwe
Lo periòde imperiau
En 1683, una revòuta permetèt a Changamire Dombo de prendre lo contraròtle de Butua onte fondèt la dinastia dei Changamire. Dins lo corrent deis annadas 1680-1690, prenguèt lo contraròtle de Monomotapa e n'expulsèt lei Portugués. Dich Empèri Rozvi, son estat instaurèt un contraròtle estricte dau comèrci exterior que foguèt limitat a certanei comptadors de Zambèzi e a la vila de Manica. En cambi d'aur, de coire e d'evòri, aquò permetèt l'importacion de produchs de luxe e d'armas de fuòc.
Leis invasions deis annadas 1830-1840
A partir deis annadas 1830, la region de Zimbabwe foguèt tocada per lei trèbols liats au Mfecane. En particular, foguèt victima d'atacas de guerriers nguni venguts dau sud sota la direccion de Zwangendaba. Lei Changamire foguèron durament batuts e deguèron laissar lei venceires establir de principats a l'entorn dau Lac Malawi. Puei, vèrs 1836-1837, foguèt lo torn dei Ndebele de Mzilikazi de venir s'installar dins la region. Fondèron un reiaume (dich Matabeleland) pròche de l'Empèri Rozvi que mau capitèt de tornar trobar sa poissança anciana e dispareguèt definivitament en 1866.
La conquista britanica
Dins lo corrent deis annadas 1850, l'explorator britanic David Livingstone menèt divèrsei missions dins la Vau de Zambèzi. Establiguèt de contactes bòns ambé lei pòbles de la region. En 1889, Cecil Rhodes aprofichèt aquelei relacions favorablas per fondar la British South Africa Company (BSAC) que foguèt cargada de prendre lo contraròtle dei regions minieras de Zimbabwe. Tre l'annada seguenta, la BSAC aviá creat una armada que foguèt mandada entre Zambèzi e Limpopo. En 1895, aquela region foguèt dicha Rodèsia en onor dau fondator de la companhiá.
Atirats per lei jaciments d'aur, de colons venguèron rapidament s'installar dins lo territòri de la BSAC. Fondèron Salisbury (uei Harare) mai lei venas aurifèras se revelèron finalament decebeiritz. A partir de 1893, ataquèron donc lei Ndebele que son reiaume èra sospichat d'assostar de minas d'aur. En 1896, aquò entraïnèt una revòuta generala dei Ndebele e dei Shona que foguèt reprimida dos ans pus tard per una intervencion militara de l'armada britanica. La BSAC dominèt alora la region fins ais annadas 1920. Puei, per limitar sei despensas, renoncièt a son ròtle administratiu e sei tèrras foguèron declaradas proprietat de la Corona (e donadas ai colons). Rodèsia foguèt devesida entre doas partidas : una Rodèsia dau Nòrd a l'origina de Zambia e una Rodèsia dau Sud a l'origina de Zimbabwe. En 1923, lo sud recebèt l'estatut de colonia e foguèt dotat d'una assemblada e dau govèrn pròpris. Gràcias a l'instauracion d'un sistèma censitari fòrça desfavorable ais Africans, lei Blancs (aperaquí 3% de la populacion) i prenguèron lo poder e i instaurèron una societat segregacionista.
La Federacion de Rodèsia e de Nyassaland
Dins lo corrent deis annadas 1930, lo desvolopament de l'industria miniera de Rodèsia dau Nòrd atirèt un nombre important de Blancs (70,000 personas en 1955) e suscitèt una demanda importanta en bens manufacturats. Dins lo sud, la produccion de tabac venguèt lo còr de l'economia e favorizèt l'industrializacion. A l'èst, lo protectorat de Nyassaland (uei Malawi) venguèt la resèrva de man d'òbra de sei dos vesins. En causa de la complementaritat d'aqueleis economias, leis autoritats britanicas assaièron donc d'unificar lei tres entitats e fondèron una Federacion de Rodèsia e de Nyassaland en 1953.
Pasmens, aqueu projècte se turtèt a l'oposicion dei populacions negras de Rodèsia dau Nòrd e de Nyassaland que crenhavan la generalizacion dau sistèma segregacionista de Rodèsia dau Sud. Ansin, après de trèbols grèus au començament deis annadas 1960, lo drech de secession foguèt reconeguda e la federacion dispareguèt en 1963-1964. En Rodèsia dau Sud, aquela agitacion favorizèt l'emergéncia de movements africans coma l'Union Populara Africana de Zimbabwe (ZAPU) de Joshua Nkomo fondada en 1962 (e tanlèu enebida) ò coma l'Union Nacionala Africana de Zimbabwe (ZANU) de Robert Mugabe e de Ndabaningi Sithole fondada en 1963.
La Rodèsia d'Ian Smith
Après la fragmentacion de la Federacion, la Rodèsia dau Sud, dirigida per Ian Smith (cap de la colonia dempuei 1962), prenguèt lo nom de Rodèsia e la minoritat blanca i renforcèt rapidament son poder. La ZANU foguèt enebida en 1964 e lei caps politics africans politics (Nkomo, Mugabe, Sithole...) foguèron arrestats. Puei, Smith comencèt de negociar l'independéncia ambé Londres. Pasmens, lei demandas britanicas (reformas de la lèi electorala en favor deis Africans, fin dei mesuras segregacionistas...) foguèron jutjadas inacceptablas. En 1965, Rodèsia proclamèt donc unilateraument son independéncia mai lei Nacions Unidas li impausèron de sancions economicas tre l'annada seguenta.
Pauc a pauc, de guerilhas organizadas per la ZAPU e per la ZANU comencèron de luchar còntra lo regime. Aquò entraïnèt l'emigracion de certanei colons mai Ian Smith obtenguèt un important sostèn sud-african que permetèt a sei fòrças armadas de resistir. Puei, assaièt de devesir la guerilha mai son raprochament ambé lei moderats menats per l'evesque Abel Muzorewa entraïnèt l'unificacion de la ZAPU e de la ZANU sota lo nom de Frònt Patriotic. De mai, l'ONU e lo Reiaume Unit refusèron de reconóisser lo govèrn multiraciala — de façada — mes en plaça en 1978. Dins aquò, una constitucion adoptada en 1979 aviá permes l'eleccion d'una assemblada formada de 72 Africans e de 28 Blancs e Abel Muzorewa èra vengut Premier Ministre.
Pasmens, aquò empachèt pas la generalizacion de la guerilha a la màger part dau país. Gràcias a l'ajuda de Moçambic e dau blòt sovietic, la guerilha prenguèt militarament l'avantatge en 1979 e lei Blancs deguèron acceptar leis acòrds de Lancaster House : en cambi de l'aplicacion immediata dei principis democratics, lei Blancs gardèron sei proprietats (que formavan la màger part de l'economia). Lei Britanics reprenguèron alora lo contraròtle dau país e organizèron d'eleccions en febrier de 1980 avans de reconóisser son independéncia en abriu. La ZANU ganhèt largament l'escrutinh (63% dei sufragis exprimits) e Robert Mugabe prenguèt lo poder.
Lo periòde de Rubert Mugabe
Robert Mugabe dirigís lo país, d'ara endavant dich Zimbabwe, dempuei 1980. Au començament deis annadas 1980, respectèt leis acòrds de Lancaster House. Pasmens, renforcèt pauc a pauc son poder, eliminèt plusors adversaris politics e reprimiguèt durament l'oposicion dei Ndebele en 1982-1983. Puei, escartèt son aliat Joshua Nkomo e suprimiguèt lei sètis reservats ai Blancs avans d'instaurar un regime presidenciau amb un partit unic en 1987. La fin de la Guèrra Freja marquèt la fin d'aqueu renfòrçament e, en 1990, lo multipartisme foguèt restaurat. Pasmens, de fraudas recurrentas e de violéncias electoralas permetèron a Mugade de se mantenir au poder maugrat lo renfòrçament continú de l'oposicion gropada au sen dau Movement per lo Cambiament Democratic (MDC).
En parallèl de l'autoritarisme creissent dau regime, Mugabe assaièt de liberalizar l'economia de Zimbabwe. Pasmens, en causa de la corrupcion generalizada dau poder, de l'emigracion de la màger part dei Blancs (que formavan la man d'òbra pus qualificada e l'elèit economic) e d'una reforma agrària mau organizada en 2002, l'economia zimbabwesa conoguèt una crisi grèva dins lo corrent deis annadas 2000 amb una inflacion catastrofica (superiora a + 10,000,000%/an en 2008). En 2009, lo taus de caumatge agantèt 94% de la populacion activa e lo país foguèt obligat d'abandonar sa moneda nacionala au profiech dau rand sud-african e dau dolar estatsunidenc.
Afeblit per aquelei desastres e per de sancions internacionalas après lei violéncias de l'eleccion presidenciala de 2008, Robert Mugabe deguèt negociar ambé l'oposicion en 2011. Durant doas annadas, partejèt ansin lo poder ambé Morgan Tsvangirai, cap de l'oposicion nomat Premier Ministre. En 2013, lei dos òmes sostenguèron l'adopcion d'una constitucion novèla que demenís lei poders dau president e limita a dos lo nombre de mandats presidenciaus successius. Pasmens, dins lei fachs, Mugabe gardèt la realitat dau poder e lo pòste de Premier Ministre foguèt suprimit en 2013. Aquela meteissa annada, una novèla eleccion trucada permetèt au president Mugabe de demorar en plaça.
Geografia
Zimbabwe qu'ei un país desprovesit de còsta maritima e qu'ei tanben pro eslhavat dab un platèu centrau haut de 1 200m a 1 400m. Qu'ei composat subretot de savana mes totun sa partida orientau mei montanhosa qu'acesa de bòsc tropicaus. Suu son fluvi Zambesi, au nòrd de cap tau Zambesi justament, que's troban las Cataractas Mosi-oa-Tunya (segon lor nom tonga) tanben conegudas coma "Victoria".
Division administrativas
Zimbabwe qu'ei dividit en 8 províncias inclusent 2 vilas-províncias :
Economia
De veire: Economia de Zimbabwe.
Arquillos
Arquillos es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Régina
Régina es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guaiana e la region de Guaiana.
Ipotèsi
Una ipotèsi (del grèc ancian ὑπόϑεσις hypothesis, compausat de hypo, "sota" e thesis, "posicion") es la premissa sostenguda a un rasonament o una demostracion.
Lo sens del mot a l'origina èra una idèa intelligenta o un metòde matematic capable de simplificar los calculs, mas qu'èran pas necessariament reals. Amb aqueste sens lo cardenal Bellarmine usèt lo mot quand avertiguèt Galileo Galilei de pas tractar lo movement de la Tèrra coma real.
Dins l'usança comuna, una ipotèsi es una idèa provisòria que la siá valor a d'èsser assolidada.
L'ipotèsi exigís aital un esfòrç de la part dels investigadors per la confirmar o la negar. Dins lo metòde ipotetico-deductiu, una ipotèsi i aviá d'èsser falsificabla, amai i aviá la posibilitat de la se declarar falsa, usualament a travèrs l'observacion e per consequéncia la formulacion d'una autra ipotèsi logica.
Lo mot "ipotèsi" es estat utilizat d'un mòde incorrècte per l'ipotèsi de Riemann, que n' aviá d'èsser pus pròpriament apelada conjectura.
Per exemple, una persona qu'arriba dins un país e que vei una feda blanca, poiriá formular l'ipotèsi que totas las fedas d' aquel país seràn blancas.
Aquesta pòt èsser considerada coma una ipotèsi per çò qu' es falsificabla, valent a dire, que ne pòt èsser ensajat lo contrari: ne sufís de veire una sola feda d'una autra color.
De còps las demostracions matematicas son enonciadas en tres parts: ipotèsi, tèsi e demostracion, ont l'enonciat per demostrar es pas l'ipotèsi mas la tèsi, las ipotèsis son en cambi las condicions dins las que s'operan, que son emplegadas ensemble amb los axiòmas de la teoria onte s'opera per obténer la demostracion, per exemple:
Nurhachi
thumb|right|Retrach de [[Nurhachi.]]
Regalian
Lo regalian es un concèpte politic francés que definís l'ensemble deis elements estacats a la sobeiranetat d'un Estat o de son cap suprèm. Es aparegut durant lo periòde de la monarquia francesa per designar lei drechs estacats a l'exercici de la reiautat. Après lo transferiment dau poder sobeiran de la corona au pòble, a pauc a cha pauc designat lei foncions politicas e administrativas de basa que despendon dirèctament de l'Estat. Pòt de còps èsser utilizat per descriure d'una maniera pus especifica de prerogativas dau president de la Republica que son d'eiretatges dirèctes dau poder reiau coma lo drech de gràcia.
Lo nombre de foncions regalianas es pas clarament definit. Generalament, son mencionadas lei cinc missions seguentas : Segon certanei corrents politics, de missions son suprimidas o apondudas. Per exemple, per lei liberaus coma Adam Smith, lo regalian èra constituït dei pretzfachs de proteccion de la societat còntra la violéncia, de definicion e d'aplicacion dei lèis e de construccion e maintenança deis infrastructuras e institucions publicas necessàrias au ben de la societat que lo sector privat podiá pas gerir (educacion, santat publica, aiga potabla, energia...).
Nurhachi
Nurhaci (1559-1626) foguèt lo fondator de la dinastia imperiala chinesa dei Qing. Inicialament cap d'una tribú dau pòble dei Jurchens, capitèt d'unificar la màger part de sei tribús per formar un estat novèu. Inicialament vassau de l'Empèri chinés Ming, rebutèt aquela dominacion en 1618 e attaquèt lo nòrd de China. Moriguèt en 1626 après una revirada sètge de Liaoning e son fiu Huang Taiji li succediguèt.
Ipotèsi
La tèsi es la proposicion d'aquel que ne desira s'abastar vertat. Lo rasonament que vòl far per arribar a una tala vertat s'apèla demostracion.
Howard Carter
thumb|250px|Howard Carter Howard Carter (nascut lo 9 de mai de 1874 – mòrt lo 2 de març de 1939) èra un arqueològ e egiptològ anglés. Es lo descobridor mai famós per sa descobèrta de KV62, la tomba de Totankhamòn dins la Val dels Reis a Loxòr en Egipte.
Familha
Howard Carter nasquèt en 1874 a Kensington, Londres, lo cabdet de uèch enfants. Son paire, Samuel Carter, èra un artista coma o èra tanben son fraire William Carter, (1863-1939). Sa maire èra Martha Joyce (Sands) Carter. Carter cresquèt a Swaffham, dins lo nòrd del Norfolk, e aguèt pas d'educacion formala. Son paire li aprenguèt las fondamentas del dessenh e de la pintura.
Òbras de joventut
Carter comencèt a trabalhar en 1890, quand aviá 17 ans, en copiar d'inscripcions e de pinturas en Egipte. Trabalhèt dins l'excavacion de Beni Hasan, l'endrech ont se tròban las tombas dels princis del Middle Egypt, c. 2000 BC. Mai tard passèt jos la direccion de William Flinders Petrie.
Es tanben celèbre ja que trobèt las remasilhas de la tomba de la Reina Hatshepsut a Deir el-Bahri. En 1899, a l'edat de 25 ans, un emplec dins lo Servici de las Antiquitats Egipcianas, foguèt prepausat a Carter. Pasmens ne demissionèt lèu en resulta d'una disputa entre de gardas de sit egipcians e un grop de toristas franceses èbris en 1905.
La tomba de Totankhamon
Aprèp maitas annadas dificilas, Carter foguèt presentat, en 1907, a Lòrd Carnarvon, un amator entosiasta qu'èra decidit a pagar los fraisses necessaris per permetre que lo trabalh de Carter contunhèsse. Plan lèu, Carter èra a supervisar totas las excavacions de Lòrd Carnarvon.
Lòrd Carnarvon financèt las recèrcas de Carter per trobar la tomba d'un faraon desconegut abans, Totankhamon, que Carter n'aviá descobèrt l'existéncia. Aprèp qualques meses de recèrcas sens resultas, Carnarvon comencèt de se lanhar de la manca de resultas de son investiment e, en 1922, balhèt a Carter un darrièr finançament per trobar la tomba.
Lo 4 de novembre de 1922, a la fin de 15 annadas de recèrca e de finançament, Carter finalament trobèt l'escalièr que menava a la tomba de Totankhamon (que seriá puèi denominada KV62). Aquesta tomba es per ara la tomba de faraon melhor preservada e mai intacta que siá estada trobada dins la Val dels Reis. Mandèt un telegraf a Lòrd Carnarvon per tal que venguèsse, e lo 23 de novembre de 1922, acompanhat de Lòrd Carnarvon, la filha d'aqueste, e d'autres in attendance, Carter faguèt la celèbra "pichona bèrca dins lo canton en naut a man esquèrra" de la dintrada, e aital poguèt espinchar dedins gràcias al lum d'una candela e veire qu'una bèla part dels tresaurs d'aur e d'ebèn èran encara en plaça. Sabiá pas encara en aquel moment s'aquò èra pas qu'"una tomba o sonque un amagatal," mas vegèt a debon una dintrada sagelada prometedoira entre doas estatuas sentinèlas.
Las nombrosas setmanas seguentas foguèron passadas a catalogar menimosament los contenguts de l'antecambra. Lo 16 de febrièr de 1923, Carter dobriguèt la dintrada sagelada, e trobèt que menava a debon a la cambra burial, e vistalhèt aital per primièr còp lo sarcofag de Totankhamon.
NB: Los quites documents de Carter suggerisson que el, Lòrd Carnarvon & Lady Evelyn Herbert dintrèron dins la tomba just aprèp que la descobriguèssen - sens esperar l'arribada dels oficials egipcians (coma o estipulava lo permés d'excavacion). De teorias estranhas e aparentament inexactas son estadas presentada a prepaus de çò que se passèt exactament; pasmens sembla probable que s'agissiá purament (en realitat) d'un cas de curiositat impacienta. Probable se sentiguèron entitled a agachar qu'avián investit fòrça temps, esfòrces e argent sul projècte pendent un bon nombre d'annadas - Es comunament acceptat que sas relacions e los agents del govèrn interessats per las descobèrtas èra agotada fins al ponch que la non-cooperacion tacita venguèt gaireben una segonda natura per Carter.
Mentre que desfasián las bendas de la momia, segurament en cèrca d'un tresaur, lo crani de l'ancian rei se destaquèt del còs. L'impacte de la casuda en fòra de la tomba faguèt una dent dins lo crani. Los egipcians pensavan qu'un rei podiá èsser immortal sonque se son còs demorava pas destorbat, donc d'unes creson que lo nom del rei deu encara èsser evocat uèi coma a remembrance.
Trabalh posterior e mòrt
Aprèp qu'aguèsse catalogat sas trobalhas considerablas, Carter se retirèt de l'arqueologia e venguèt un colleccionaire. Visitèt los Estats Units en 1924, e faguèt una seria de conferéncias illustradas dins Nòva York que foguèron seguidas per un public plan important e entosiasta. Se moriguèt en Anglatèrra en 1939 a l'edat de 64 ans. La mòrt de l'arqueològ, tant de temps aprèp la dobertura de la tomba, es la pròva mai abituala qu'es avançada per las personas scepticas per tal de rebutar l'idèa d'una malediccion (la "Malediccion dels Faraons") que patiguèsse lo grop pr'amor qu'aviá violat la tomba de Totankhamon.
Howard Carter es enterrat al cementèri de Putney Vale dins l'oèst de Londres. Es escrich sus sa tomba: "May your spirit live, May you spend millions of years, You who love Thebes, Sitting with your face to the north wind, Your eyes beholding happiness." (a ras de la Wishing Cup de Tutankhamon)
Forciolo
Furciolu en còrs (Forciolo en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
Howard Carter
Trabalh posterior e mòrt
right|thumb|225px|L'ostal de Carter dins la Necropòli tebana
Rivecourt
Rivecourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Geografia
Rivecourt Es un vilatge situat près de Compenha en l'Oise, en Picardie.
Rivecourt est un village situé près de Compiègne dans l'Oise, en Picardie.
Istòria
La municipalitat de Rivecourt es réputée per lo sieu Prieuré #que i aguèt fondat a, continuament a un don de Childebert III al Abbaye de Sant-Wandrille (Charte Reial de 693 confirmada l'an 704). Lo Prieuré de Rivecourt a protegit fins en 1596, data #que #èsser sécularisé, una comunitat de 12 fraires #que li seguissián a el la nòrma de sant Benoît. Son a l'origina del bastiment de la glèisa Sant Wandrille. La glèisa e lo Prieuré de Rivecourt an #èsser reconstruits après l'incendi de 895 continuament a las invasions Normandes de contunh cap a 1513 jos Louis XII.
Lo Prieuré de Rivecourt a protegit los reliques de Sant Wandrille a 2 recuperacions. An #èsser transferidas de Fontenelle al prieuré de Rivecourt, continuament als estralls perpetrats pels Normands. La primièra d'aquelas translations a assignat a l'an 862 e la darrièra a l'an 944.
Rivecourt Protegís tanben un castèl classificat, a l'inventari suplementari dels Monuments istorics en rason de lo sieu Jardin d'òci en datant de la.
La commune de Rivecourt est réputée pour son Prieuré qui fut fondé au, suite à un don de Childebert III à l'Abbaye de Saint-Wandrille (Charte Royale de 693 confirmée en 704). Le Prieuré de Rivecourt a abrité jusqu’en 1596, date à laquelle il fut sécularisé, une communauté de 12 moines qui suivaient la règle de saint Benoît. Ils sont à l'origine de la construction de l'église Saint Wandrille. La glèisa et le Prieuré de Rivecourt ont été reconstruits après l’incendie de 895 suite aux invasions Normandes puis vers 1513 sous Louis XII.
Le Prieuré de Rivecourt a abrité les reliques de Saint Wandrille à 2 reprises. Elles ont été transférées de Fontenelle au prieuré de Rivecourt, suite aux ravages perpétrés par les Normands. La première de ces translations est assignée à l’année 862 et la dernière à l’an 944.
Fernando Botero
200px|thumb|Fernando Botero
Fernando Botero (Medellín, Colómbia, lo 19 d’abrial de 1932) z-es un pintre, dessenhaire e escultor colombian.
Teulaire
thumb|Haymerand Mullner. teulaire. 1537 Un teulaire es un professional del bastiment que pausa suls teulats una cobèrta estanca, que l'entreten e la remenda. Trabalha de materials diferents coma: los teules, la lausa, lo zinc, las tòlas, lo bitume, lo cluèg, de postarèls, la fusta, eca . Cal tanben pausar lo supòrt de la cobèrta e d'òbras accessòrias destinats a la proteccion climatica del bastit (isolacion termica, sosteulat) e mai.
Lo teulaire dels teulats penjats
Aquel tipe de teulaire realiza totas las operacions relativas a la pausa, a l’entreten o a la refeccion de las cobèrtas, subretot de teules, de lausa per de teulats penjats e de faciadas. Abans de la quita pausa, realisa l’isolacion del teulat, plaça lo sosteulat e las latas (ensems que sostenon los teules) prenent en compte la possibilitat d’installar de fenèstras de teulats, dels panèls solars e de sistèmas de ventilacion, de las antenas diversas. Un còp la cobèrta acabada, realiza d'òbras de finicion sus bòrds dels teulats, al biscre e d'autre sistèmas de voidada de las aigas pluvialas.
Presfachs relatius al mestièr
right|thumb|Lo teulaire d'Albert Desenfans.
Condicions generalas d'exercici del mestièr
Aquela profession s'exerci en plen aire, sus d'òbras de construccion o de renovacion. L'activitat es mai sovent organizada en equipas. L'exercici d'aquel mestièr implica de respectar escrupulosament las règlas de seguretat e d'entretenir de bonas relacions amb los autres professionals de la construccion.
10cc
right|250px|thumb|10cc en 1974
Fanlac
Fanlac (en francés tanplan coma en occitan) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
10cc
Graham Gouldman a tanben fondat lo duò Wax dins las annadas 80 ambe lo cantaire american Andrew Gold.
Fanlac
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [fɔ̃nː’la]. Lo nom es atestat al sègle XIII, Fallacum (per *Fanlacum ?). Fanlac ven d'un nom latin d'òme, Fanula (Albèrt Dauzat, site de las comunas de Dordonha), derivat del nom gallic Fanos (Dauzat), Famulus o Fanula (Chantal Tanet e Tristan Hordé), emb lo sufixe -acum, , , latinizacion del sufixe celtic -acon.
Yuan Chonghuan
thumb|right|Retrach de Yuan Chonghuan.
Yuan Chonghuan (1584-1630) foguèt un generau chinés de l'EMpèri Ming. Participèt au començament de la guèrra còntra la rebellion Ming a partir de 1622. Entre 1623 e 1625, sota leis òrdres de Sun Chengzong, s'ocupèt de fortificar la vila de Ningyuan onte resistiguèt a una ofensiva dei Manchós de Nurhachi en 1626. Vengut Governador de Liaodong après sa victòria, capitèt de replegar lei fòrças manchós mandant un plan per reconquistar lo nòrd dau país en cinc ans. Pasmens, a partir de 1629, lei Manchós cambièron d'estrategia e assaièron de prendre Pequin per sospresa en 1630. Yuan capitèt de replegar aquela ofensiva davant la vila en 1630 mai foguèt fòrça criticat e executat per traïson après un complòt preparat per la Cort e l'Emperaire. Sa mòrt marquèt lo començament de l'afondrament definitiu dau poder de la dinastia Ming.
Isabella Rossellini
Isabella Rossellini (nascuda Isabella Fiorella Elettra Giovanna Rossellini lo 18 de junh de 1952 a Roma) es una actritz italiana de cinèma.
La Vida
Es filha del grand cineasta transalpin en Roberto Rossellini, considerat per fòrça istorians del 7en art coma lo "paire" del neorealisme italian amb subretot lo sieu cap d'òbra Roma città aperta e ca, e de l'actritz suedesa n'Ingrid Bergman, estela màger d'Hollywood e del cinèma internacional. Es germanastra de Pia Lindström, sòr bessona de Isotta Ingrid Rossellini, sòr mendre de Roberto Ingmar Rossellini, germanastra de Gil Rossellini, neboda de Renzo Rossellini, cosina del cineasta Franco Rossellini, maire biologica de Elettra Rossellini Wiedemann (Elettra Ingrid Wiedeman) e maire adoptiva de Roberto Rossellini. Divorciada del cineasta Martin Scorsese (1979-1982) e del modèl e cineasta Jon Wiedeman. Èx coble del cineasta David Lynch, de l'actor e cineasta Gary Oldman e del productor teatral Gregory Mosher. Debuta dins lo cinèma en las pelliculas de lo sieu paire.
Tom DeLonge
thumb|250px|Tom DeLonge en 2008 Thomas Matthew DeLonge, Jr., mai conegut coma Tom DeLonge (Poway, Califòrnia, 13 de decembre de 1975) es un cantautor e musician american. Es conegut que foguèt lo guitarrista e un dels vocalistas del grop de rock american Blink-182 de 1992 a 2015 abans de passar a la formacion Angels & Airwaves.
Calcarea
Las Espongas calcàrias son d’organismes apartenent al grop dels Metazoaris (animals) d'organizacion fòrça simpla : presentan pas que dos fulhets cellulars (endodèrma e ectodèrma), son doncas qualificadas de diploblastics.
Estructura
L'esqueleta d'aquestas Espongas es exclusivament constituit d'espiculas calcàrias, lo mai sovent jos la forma de calcita, formant de còps una massa continua. Una diferéncia amb las autras « Espongas » es l'abséncia d'una diferenciacion de las espiculas en microsclèras e megasclèras. Aquestes dos punts constituisson de caracteristicas pròprias a aqueste grop.
Las formas rencontradas van dels pus simples (tipe ascon), als mai complèxes (tipe leucon), en passant per las formas intermediàrias (tipe sycon).
Abitat
Las Espongas calcàrias son totas marinas. Mas, probablament a causa de la composicion de lor esquelèt, la màger part de las espècias se rescontra dins los 100 primièrs mètres jos la superficia. (Vejatz solubilitat del carbonat de calci). Çaquelà, cèrtas espècias abitan a de prigondors abissalas.
Etologia
Aquestes organismes an besonh d'un substrat dur per se desvolopar. La larva se fixa sus un supòrt per l'extremitat blastoporala.
Embriologia
La gastrulacion es estada observada dins las formas Sycon.
Classa de las espongas calcàrias (Calcarea)
leucosoleniidats, staurorafidats, sicettidats.
De legir
Classificacion filogenetica del vivent per Guillaume Lecointre e Hervé Le Guyader a las edicions Belin
J.F. Kennedy (mètro de Rennes)
vinheta|L'estacion sus l'avenguda Winston Churchill. J.F. Kennedy es una estacion cap de la linha A del mètro de Rennes.
Istòria
L'estacion dobriguèt lo 15 de març de 2002.
Situacion
Es situada dins lo quartièr de Villejean.
Saint-Loup-de-Buffigny
Saint-Loup-de-Buffigny es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Installat en Champagne crayeuse e sul marge drech del Ardusson, Sant-Lop-de-Buffigny a situat a uèch quilomètres al sud-oèst de Romilly-sus-Seine.
Installé en Champagne crayeuse et sur la rive droite de l'Ardusson, Saint-Loup-de-Buffigny est situé à huit kilomètres au sud-ouest de Romilly-sur-Seine.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Buffigny, Un nom issu dels patronymes Buvinus o Boffo.
Entre los noms ancians apertientes: « Sanctus Lupus de Riviera Arducei » (1145), « Sanctus Lupus juxta Ferreus » (1239), « Sant-Lop de Buffigny » (1295), « Sant-Lop de la Fosse Gelane » (1575), e « Bussigny ». Lo pòble, al fil dels sègles a doncas #èsser nomenat: Sant-Lop del Riu Ardusson, Sant-Lop près de Ferreux, e Sant-Lop de la Fosse Gelane. A l'epòca de la Revolucion lo vilatge se nomena: Buffigny-sus-Ardusson.
Buffigny, un nom issu des patronymes Buvinus ou Boffo.
Parmi les noms anciens pertinents: « Sanctus Lupus de Riviera Arducei » (1145), « Sanctus Lupus juxta Ferreus » (1239), « Saint-Loup de Buffigny » (1295), « Saint-Loup de la Fosse Gelane » (1575), et « Bussigny ». Le village, au fil des siècles a donc été nommé: Saint-Loup de la Rivière Ardusson, Saint-Loup près de Ferreux, et Saint-Loup de la Fosse Gelane. À l'époque de la Révolution le village se nomme: Buffigny-sur-Ardusson.
De très beaux vestiges, en partie déposés au musée de Troyes, indiquent d'anciens peuplements successifs, de la Préhistoire à l'âge du bronze, et à la période gallo-romaine.
Vaissèla
La vaissèla es l'ensemble dels objèctes utilizas per manjar, servar e servir los aliments. Son d'aisinas, mai sovent clòtas, realizada dins de matèrias diferentas (terralha, porcelana, faïença, metal, fusta, veire, plastics, etc.).
Istòria
esquèrra|vinheta|Vas campanifòrme. vinheta|Lo tresaur de Villena. La vaissèla es utilizada dempuèi los temps preïstorics.
La cultura campanifòrma, que se desvelopa en Euròpa aproximativament pendent lo tresen millenari abans nòstra èra, a coma objècte tipics de vas, gòts, escudèlas o copas am pès en ceramica, abondentament decorar e en forma de campana, mai sovent trobats dins de contèxtes funeraris.
Pendent l'edat del bronze, la vaissèla es concebuda dins de material variats. Lo tresaur de Villena descobèrt en 1963, es entre autres constituit de vaissèla reiala d'aur e d'argent. vinheta|Lo tresaur traci de Panagyurichté. En Grèc antic, las descobèrtas arqueologicas sus de sites micenians mostrèron de vaissèlas de ceramica (gèrlas, pegals, bòls, vases) e de metal (trespès, bacinas o lampas mai sovent de laton) essencialas pel foncionament de l'economia palaciala: servisson de contenents pels aliments servats e desplaçats, per exemple per las distribucions de racions, d'ofrendas als dieus. Son tanben un mobilièr essencial a aqueste periòde per d'usatges corrents coma la coisina e l'alimentacion. La vaissèla d'aquesta epòca presentada dins los musèus son de pèças eissidas dels banquets. En Tràcia, dins la necropòli de Panagyurichte, foguèt descobèrt en 1949 un dels mai celèbres servicis de taula antics. Datant de l'epòca ellenistica del sègle III AbC, es capausat de 9 aisinas d'aur pur : una amfòra-riton, sèt ritons (tres en forma de tèsta d’animals, un de protome (tòrs) de boc, tres tèstas femnas) e una fiala. vinheta|Pòr de coire roman. Dins la Roma antica, pauc de vaissèla d'argenteriá foguèt trobat alara que los tèxtes ancians precisan que als Romans l'agrada fòrça, coma lo mòstra lo tresaur d'Hildesheim. Lo servici d'aparat argentat daissa la plaça a la ceramica sigillada pel servici a taula quotidian, la produccion d'aqueste tipe de ceramica se difusant en Gàllia, Africa (sigilladas claras africanas) e Asia Minora seguent la conquista romana.
A l'Edat Mejana, las descargas revèlan de vases de tipes diferents (topins, gèrlas, amfòras, pegals, olas, escudèlas, gargolhetas, caçòlas, plats mai sovent en ceramica; gòtsde metal, mai rarament en veire, etc.), e tanben fòrça troces de vaissèla subretot de ceramica, a vegada de metal, mai rarament de fusta tornada (que se garda mal) o de veire (l'arrèst gaireben complèt dels escambis entre Orient e Occident a l'Edat Mejana provòca un fòrt declin de l'utilizacion del veire pasmens en espandiment pels Romans), aquestes tèsts essent associats a d'autres objècte (boitas, penches, joguina, lampas, mange d’esplech).
A la Renaissença, los ostals aristocratics dispausan de tres tipes de vaissèla: la « vaissèli d’ofici » qu'es la vaissèla utilizada per las preparacions e cosesons en cosina, la « vaissèla de taula e de dignitat » qu'es presentada sul luòc del repais (vaissèla de taula utilizada pels convidats et vaissèla de dignitat ostentatòria que marca la plaça d’onor lors d'un banquet), la « vaissèla d’aparat » o « de mòstra » qu'es destinada a pas qu'a èsser expausada. Alara que los aliments medievals son servits a çò del païsan o del borgés sus de talhadors de pan o de fusta, los nòbles utilizan de talhadors de metal preciós, la sieta apareissent pas qu'al sègle XVI. La vaissèla d'aparat (rafrescadisses de botelhas, aiguièras en esmalt o de faiança, anaps, bacins e copas de metal preciós, etc.) es expausada pendent lo banquet sus d'escudelièrs, de vaisselièrs simples o de bancs (fins a dotze grases) puèi servada dins un armari un còp le repais acabat. La vaissèla es d'argent dins los grands ostals aristocratics, d'estam pels mens fortunats e es sovent refonduda per poder tornar faiçonar de pèças al vam.
La produccion industriala a l'Epòca contemporanèa e l'espandiment del mercat son a l’origina d'una melhoracion del nivèl de vida e una bassa dels servicials, d'ont una recerca del foncional per de la vaissèla industriala unifòrma, podent aisidament se recaptar e netejar.
Material
esquèrra|vinheta|[[Còssa de melamina, una resina fòrça]] Tradicionalament, la vaissèla es en objècte dur, coma veire, metal, fusta, terralha e porcelana.
A vegada, de formas de plastics pòdon èsser utilizadas, mas ofrisson pas cap garantida al subjècte de las emanacions quimicas eventualas (ftalat, bisfenòl, etc).
13 de genièr
Decèsses
Veire tanben :
Danny MacAskill
thumb|300px|Danny MacAskill en 2009 Danny MacAskill (Dunvegan, Isla de Skye, 23 de decembre de 1985) es un ciclista de trial escocés. Aqueste professional de la Bicicleta Tot Terrenh emplegat per la firma Inspired Bicycles Ltd] se faguèt conéisser en abril de 2009 gràcias a una vidèo de 5 minutas 30 que venguèt populara sus YouTube. Foguèt pr'aquò en octobre de 2014 que sa notorietat cresquèt internacionalament per mejan del cort metratge The Ridge filmat sus son isla nadiva de Skye amb un circuit long de la sèrra de Cuillin, que sonque dins los 5 primièrs jorns de preséncia, foguèt visionat mai de 10 milions de còps.
Maçon
Origina
L'origina de la maçonariá ven dels temps mai alunhats, dempuèi que l'òme sentiguèt lo besonh de bastir per se lotjar. Lo mestièr de maçon s'establiguèt de biais diferent sogon las fonts soterranhas localas e la terminologia utilizada en construccion es subretot ligada al terrador e a de tradicions multisecularas: La manca de pèira de talha de qualitat faguèt de Tolosa una vila de brica, París foguèt bastit avec de calcari e lo mestièr de maçon s'adaptèt.
Abans l'apareisson del ciment e del beton, lo trabalh del maçon se fa donc estrechament amb lo trabalh de las peirièras e los peirièrs mas tanben amb lo trabalh de la tèrra (molon de tèrra) de la calç e del gip. Aquela associacion amb lo trabalh del gip creèt lo maçon gipier. Lo maçon gipier, hordís e rebat las parets de gip, realiza de motladuras.
La dobla revolucion de l'acièr e del beton de ciment fa trentalhar la tradicion: Amb l'acièr, s'utiliza pas mai la pèira naturala coma material estatic. L'apareisson del beton e de las pèiras artificialas (Bricas, cairons, eca.), mens car de produire, mai aisidas per la realizacion acaban amb aquela mutacion.
A l'ora d'ara, amb l'usatge del beton, de materials estandardizats coma las bricas o los cairons, las tecnicas d'empegatge puslèu que de cimentatge, mas tanben la mecanizacion, lo biais de trabalhar e los espleits del maçon son gaireben pas los meteisses que dins lo temps.
Espleits
Los esplèits del maçon, son la tibla, la talòssa, lo martèl del maçon, lo malhet, lo burin e la punteròla, la pala de maçon, la bròssa, lo pic, le nivèl de botiòla, lo plombèl, la règla de maçon, lo doble mèstre, lo gredon, de cordèl, escaira e escaira falsa, eca, qu'unes se plaçan dins una caisseta d'espleits. Deu tanben utilizar d'escalas e emponts, de carriòls. Tanben deu s'equipar de maquinas coma la betonadeira, la ressèga de discs, l'amoladeira, lo concassader de mortièr, lo compressor.
Quand s'ocupa de pichon desbastiment, utiliza de conhs, de maças, de martèl picaire.
Quand s'ocupa de beton d'encofrar deu utilizar los espleits del fustièr, coma la ressèga circulara, lo martèl de fustièr, los cisèls e bèc d'ane, las claus planas, las limas, raspas e rabòts, las pièjas, las perçadoiras, lo virabrequin, las vissadoiras eca.
Autrecòps, le maçon s'occupava de la construccion de las parets en cairon o pèira moliala, totes los gips, e a vegada la pausa de pèira. Aquela associacion amb lo trabalh del gip fa que ven un maçon gipièr.
Los espleits qu'utilizavan los maçons èran, la linha, la règla e lo compàs, lo nivèl, l'escaire, lo plombèl, lo pigasson, los martèl, masses la pinça, lo cisèl, la lima, las tiblas, la gamata, lo ferrat, l'escoba, la pala, lo sedaç, la banasta, le rabòt, los cariòls e diables, los pics, las pinças, los ponçons. En mai dels espleits necessaris de la man, utilizavan de maquinas per levar de cargas pesucas; coma la grua, la cabra, los torns e cabestrants, las carèlas, lo palfèr, e per menar de peirassas, de carris, lo balard, los postes, eca. . Tanben i aviá de cables, cordatges, los camions.
Opèra de Tolon
thumb|200px|Opèra de Tolon, façada meridionala thumb|200px|left|Fronton de l'opèra L'Opèra de Tolon foguèt bastit entre 1860 e 1862 subre lei plans de l'arquitècte Léon Feuchère e acabat per Théodore Charpentier. Foguèt inaugurat lo 12 d'octobre de 1862 (inspirèt ansin la creacion e la bastison de l'Opèra Nacionau de París, inaugurat 13 ans après).
En 1988 foguèt classificat coma Monument Istoric de França. Compta ambé 1329 plaças e constituís un dei majors opèras d'Occitània.
Zacàrias (papa)
Zacàrias (mòrt lo 22 de març de 752) foguèt lo 91 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 3 de decembre de 741 au 22 de març de 752. Succediguèt a Gregòri III (731-741) e foguèt remplaçat per Estève II (752-757).
Originari d'una familha grèga installada en Calàbria, Zacàrias èra un erudit, traductor dei Dialògs dau papa Gregòri lo Grand (590-604), e un predicator eloquent. Son eleccion se debanèt dins un contèxte militar e politic malaisat en causa de la menaça lombarda còntra Roma e de la mòrt de Carles Martèl qu'aviá sostengut lo papa Gregòri III. Zacàrias foguèt donc obligat de negociar ambé lo rèi lombard Luitprand. Puei, deguèt empachar lei Lombards d'atacar lei possessions de la Glèisa. En 749, deguèt defendre Perosa còntra lo rèi Ratchis. Après de negociacions, capitèt d'obtenir la levada dau sètge e Ratchis abdiquèt per venir monge de l'Abadiá dau Mont Cassin.
Zacàrias foguèt tanben un diplomata abil que capitèt d'establir de relacions bònas ambé lei Francs e lei Bizantins. D'efèct, sostenguèt lo govèrn dirigits per lei fius de Carles Martèl e prenguèt en 750 lo partit de Pepin lo Brèu dins lo corrent de la despausicion dau rèi Childeric II. Aquò permetèt d'establir una aliança solida entre lei Carolingians e la papautat. Regardant lei relacions ambé Constantinòple, en despiech de l'iconoclasme qu'èra estat condamnat per lei papas, lei relacions entre Zacàrias e l'emperaire Constantin V (741-755), qu'aviá de preocupacions pus importantas dins lo domeni militar, demorèron bònas.
Mark Hoppus
thumb|250px|Mark Hoppus en 2004 Mark Allan Hoppus (Ridgecrest, Califòrnia, 15 de març de 1972) es un cantautor e musician american. Es famós pel fach qu'es lo bassista e un dels vocalistas del grop de rock Blink-182.
Glatigny
Glatigny pòt èsser:
Senta Crotz dau Mont
Senta Crotz dau Mont (Sainte-Croix-du-Mont en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Arroyo del Ojanco
Arroyo del Ojanco es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Skye
300px|thumb|Skye e las islas vesinas L'isla de Skye (en gaelic escocés: An t-Eilean Sgitheanach) es l'isla mai granda e mai septentrionala de las Ebridas Interioras, dins lo nòrd-oèst d'Escòcia. Es situada dins la Mar de las Ebridas.
Camin dels bons òmes
Lo camin dels bons òmes es un itinerari toristic de 189 km entre lo castèl de Montsegur en Arièja e lo santuari de Queralt situat en Berguedà en Catalonha - que se pòt far a pè, a caval o en bicicleta de montanha.
Los bons òmes o bons crestians, èran los tèrmes qu'utilizavan los catars per se nomenar els meteisses.
Lo camin dels bons òmes, uèi transformat en GR-107, porgís la possibilitat de tornar percórrer las rotas de migracion qu'an utilizat los catars, entre los sègles XII e XIV, quand fugissián la persecucion de la crosada e de l'Inquisicion.
Lo Camin dels bons òmes torna seguir las traças del catars al travèrs de vilatges medievals, de glèisas romanicas e de castèls. Aquesta rota que, a mai del seu aspècte istoric, camina per la zona protegida del Pargue Natural del Cadí-Moixeró permet de contemplar de païsatges emmascants e de visitar de vilatges de montanha, e d'endreches que consèrvan legendas e tradicions centenàrias.
Es indispensable abans de començar la rota de se documentar sobre las caracteristicas del percors e de se provesir del material necessari.
Ligams extèrnes
Sobre la referéncia a l'usança del tèrme de Bons Crestians:
Huang Taiji
thumb|right|Retrach de Huang Taiji.
Huang Taiji (1592-1643) foguèt lo successor de Nurhachi a la tèsta de la dinastia Qing de 1626 a 1643. Renfòrçant l'òbra de son paire, contunièt de combatre lei Ming que foguèron rebutats vèrs lo sud de China.
Benny B
Benny B èra lo trio compausat del rapaire francofòn Abdel Hamid Gharbaoui (nascut l'11 de decembre de 1968 a Molenbeek-Sant Joan, còsta Brussèlas en Belgica) amb Perfect e Daddy K.
Benny B obten una capitada comerciala enòrma a partir de 1990 amb lo títol Vous êtes fou !, puèi ambe Qu'est-ce qu'on fait maintenant ? (sortit en 45 torns al mes de decembre de 1990), Dis-moi bébé pendent l'estiu 1991, o encara Parce-qu'on est jeunes en 1992, fasent de Benny B la primièra estela del rap francés old school, quitament un pauc abans lo famós MC Solaar, que lo primièr tube serà Bouge de là au mes de julhet de 1991 sonque. .
Craig Mello
Craig Cameron Mello (n. en 1960) es un paleontològ e biologista american dels aujòls sortits dels Açòres. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 2006, amb Andrew Fire per son trabalh sus las interferéncias de l'ARN.
Cherves Chastelar
Cherves Chastelar, Cherves Chastelars o Cherves (e Chastelar) (Cherves-Châtelars en francés) es una comuna situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo lemosin.
Comunas limitròfas
miniatura|gaucha|upright=1.8|Mapa de Cherves Chastelar e de sas comunas vesinas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Istòria
La via romana d'Agripa de Sentas a Lion per Saint-Cybardeaux e Limòtges traversava la municipalitat dau sud-oest al nòrd-est.
Lista daus maires
miniatura|centre|La mairariá.miniatura|dreita|Roge: La [[Comunautat de comunas de Charanta Lemosina|CC de Charanta Lemosina dins Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas]]
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Givrycourt
Givrycourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Ciutat fondat l'an 1629 pel cardinal Givry, avesque de Mètz sus la localizacion d'un bòsc trucat la Hampatle nom #que se donava tanben a la municipalitat Givry dicha Hampatle l'an 1735.
La municipalitat fa partida del departament de la Meurthe abans 1870.
En 1973, Albestroff absorbeix Givrycourt. O municipalitat de Givrycourt redevient independenta l'an 1998.
La commune fait partie du département de la Meurthe avant 1870.
En 1973, Albestroff absorbe Givrycourt. Le commune de Givrycourt redevient indépendante en 1998.
Lavatoggio
U Lavatoghju en còrs (Lavatoggio en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Geografia
Lavatoghju a situat en Balagna. Es una de las 19 comunas del canton de Bargudè. Autrecòps, Lavatoggio se trobava dins la pieve d'Aregnu. Lo sieu nom significa "lavador".
Baeza
Baeza es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Ante Bilobrk
Ante Bilobrk, tanben conegut jos l'escais Žila (Brštonovo, 3 d'abril de 1919 — Vlasenica, 25 o 26 de junh de 1943) foguèt un militar e eròi nacional iogoslau.
Cornimont
Cornimont es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Cornimont Se situa a Unitat|25|km}} de Remiremont, de Gérardmer,  de Thann e  del Thillot. Lo sieu ponch en culminant es çò Grand Ventron, a Unitat|1205|m d'altitud, e lo ponch çò de mès es bas.
thumb|left|Cornimont Vist de la Crotz de Mission
La cœur de la vila se niche en la vallée de la Moselotte, entre La Bressa e Saulxures, mas lo peuplement a escampilhat : lo masatge caseriu de Xoulces ocupa una vallée sens sortida (vallée del Xoulces), aquel de Travexin se situa en direccion de Ventron e del Thillot, los adrets an vist l'implantacion de granjas de contunh de chalets : lo Drech de Cornimont, lo Drech de Xoulces, Parfongoutte, lo Brabant... De amont en aval, la Moselotte travèrsa los quartièrs de Lansauchamp, Cherménil, lo Faing, lo Daval e los Meix Fraiteux.
La municipalitat es délimitée en totas las direccions per reünions cobèrtas de résineux : lo Cap de l'Anet (927 m) al sud-oèst, lo Cap de Zéfeu (966 m), lo Cap del Saut (974 m) e lo Péchin (975 m) al nòrd-oèst, lo Rondfaing al nòrd, lo Faing Berret (999 m) al nòrd-es, lo Altenberg, lo Hasenlochkopf  e lo Rothenkopf  a l'èst, lo Grand Ventron, lo Cap de la Vaca cremada , lo Cap del Enquaderna  e la Nautor de Tomteux  al sud-es.
Cornimont Es membre de las municipalitats en compausant çò Parc natural regional de las Pilòtas de las Vòges.
Cornimont se situe à 25 km de Remiremont, 20 km de Gérardmer, 35 km de Thann et 12 km du Thillot. Son point culminant est le Grand Ventron, à 1205 m d'altitude, et le point le plus bas est à 493 m.
thumb|left|Cornimont vu de la Croix de Mission
Le cœur de la cité se niche dans la vallée de la Moselotte, entre La Bresse et Saulxures, mais le peuplement est dispersé : le hameau de Xoulces occupe une vallée sans issue (vallée du Xoulces), celui de Travexin se situe en direction de Ventron et du Thillot, les adrets ont vu l'implantation de fermes puis de chalets : le Droit de Cornimont, le Droit de Xoulces, Parfongoutte, le Brabant... D'amont en aval, la Moselotte traverse les quartiers de Lansauchamp, Cherménil, le Faing, le Daval et les Meix Fraiteux.
La commune est délimitée dans toutes les directions par des sommets couverts de résineux : la Tête du Canard (927 m) au sud-ouest, la Tête de Zéfeu (966 m), la Tête du Saut (974 m) et le Péchin (975 m) au nord-ouest, le Rondfaing (1066 m) au nord, le Faing Berret (999 m) au nord-est, l'Altenberg (1197 m), le Hasenlochkopf (1135 m) et le Rothenkopf (1137 m) à l'est, le Grand Ventron, la Tête de la Vache brûlée (1135 m), la Tête du Broche (1103 m) et la Haut de Tomteux (1066 m) au sud-est.
La Sauvetat de Sent Gili
La Sauvetat de Sent Gili (La Salvetat-Saint-Gilles en francés) es ua comuna lengadociana istoricament, mès lingüisticament gascona, situada dens lo departament de la Hauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Cornimont
Geografia
Cornimont est membre des communes composant le Parc naturel régional des Ballons des Vosges.