cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Laurent-des-Autels
Geografia
''Los bòsques del Mésangeau, los bòsques del Parc e de la Foucaudière, lo bòsc del Ponceau constituisson un marc de verdure #que velha l'orizont e empresona l'agach. Sòla una leugièra depression de terren daissa percebre, al nòrd en un massís d'arbres, entre Liré e Drain, lo castèl de la Turmelière #que lo nom ne remembra Joachim del Bellay.''
En preséncia d'aquel païsatge barrat, cap se dobtariá pas #qu'a qualques quilomètres, la Loire ròda las siás aigas limpides al mièg de las siás verdas pradas amb las siás islas adornades de gigantescs massises de àlbers al feuillage totjorn en movement ».
Saint-Laurent-des-Autels est une commune située au nord des Mauges, au centre du triangle Cholet-Angers-Nantes. Elle est plus fortement soumise à l'influence de Nantes distante d'une trentaine de kilomètres qu'à celle d'Angers distante de plus de soixante kilomètres.
Située dans le canton de Champtoceaux, à l'extrême sud-ouest du département de Maine-et-Loire, elle est au carrefour de plusieurs axes importants de circulation :
Voici comment Auguste Guinhut, prêtre à Saint-Laurent-des-Autels vers 1925, décrivait son petit village :
« ''C'est un haut plateau de 93 à 98 mètres d'altitude au sud et au centre, incliné vers le nord où il n'atteint plus que 86 et 89 mètres. Son aspect est celui du reste des Mauges : aucune plaine, des champs tantôt plats, tantôt arrondis qui s'étagent en pente douce et qu'entoure une ceinture de haies vives et de chênes.''
En présence de ce paysage fermé, nul ne se douterait qu'à quelques kilomètres, la Loire roule ses eaux limpides au milieu de ses vertes prairies avec ses îles ornées de gigantesques massifs de peupliers au feuillage toujours en mouvement ».
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
N'efièch, Sant-Laurent-de detlos-Autars èra, a l'origina, una « fillette » o annèxa de la parròquia de Drain, la siá vesina. I aviá lo sieu territòri délimité #qu'èra probablament aquel d'uèi, la siá glèisa, lo sieu cementèri, lo sieu desservant #qu'èra un vicari del curé de Drain. Coma Drain, Sant-Laurent-de detlos-Autars dépendait, del punt d'enguarda religiós, de l'avesque de Nantas e del doyenné de Clisson ; del punt d'enguarda civil, de la sénéchaussée de Angieus e del graèr a sal de Sant-Florent-lo-Vièlh. Èra, seguent la pittoresque obsèrva de gents del país, « del diable de Anjau e del bon Dieu de Bretanha ».
La municipalitat a egalament pagat un pesat tribut a l'Istòria : a la Revolucion, coma totas las municipalitats avoisinantes, Sant-Laurent-de detlos-Autars i aguèt visitat per la una dels colomnas infernals, la neuvième, condusida per Cordelier (las 16 e 17 en marces 1794). Los soldats se #difondre en lo bourg, incendiant la glèisa e la majoritat dels ostals, de contunh en las granjas, #que #cremar e #qu'eles massacrèrent los abitants. I i aguèt 230 victimas : 71 mainats, 66 femnas e 93 òmes. En 1878, sus la una d'aquelas fòssas, se n'es bastit la Capèla dels Martirs #qu'a #èsser bénie lo 2 en junh 1879 per Monseigneur Freppel, avesque d'Angieus.
On trouve le nom latin de Saint-Laurent-des-Autels (Ecclesia Sancti Laurentii de Altaribus) dans des documents qui remontent aux années 1100-1120 et, en 1538, Saint-Laurent-des-Aultiers. Le nom « des Aultiers » ou « des Autels » indique une chapelle inférieure, une succursale dépendant d'une paroisse-mère.
En effet, Saint-Laurent-des-Autels était, à l'origine, une « fillette » ou annexe de la paroisse de Drain, sa voisine. Elle avait son territoire délimité qui était probablement celui d'aujourd'hui, son église, son cimetière, son desservant qui était un vicaire du curé de Drain. Comme Drain, Saint-Laurent-des-Autels dépendait, du point de vue religieux, de l'évêque de Nantes et du doyenné de Clisson ; du point de vue civil, de la sénéchaussée d'Angers et du grenier à sel de Saint-Florent-le-Vieil. Elle était, suivant la pittoresque remarque des gens du pays, « du diable d'Anjou et du bon Dieu de Bretagne ».
La commune a également payé un lourd tribut à l'Histoire : à la Révolution, comme toutes les communes avoisinantes, Saint-Laurent-des-Autels fut visitée par l'une des colonnes infernales, la neuvième, conduite par Cordelier (les 16 et 17 mars 1794). Les soldats se répandirent dans le bourg, incendiant l'église et la plupart des maisons, puis dans les fermes, qu'ils brûlèrent et dont ils massacrèrent les habitants. Il y eut 230 victimes : 71 enfants, 66 femmes et 93 hommes. En 1878, sur l'une de ces fosses, on a construit la Chapelle des Martyrs qui a été bénie le 2 juin 1879 par Monseigneur Freppel, évêque d'Angers.
Districte de Tuensang
Lo districte de Tuensang es un districte de l'estat de Nagaland en Índia.
Populacion
La populacion del districte èra de 196 596 abitants, al recensament de 2011. La populacion èra campèstra a 81,29 %, e per 18,17 % ciutadina.
Las lengas parlada son lo chang, lo sangtam, lo yimchungrü e lo khiamniungan.
Fuentepelayo
Fuentepelayo es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Ròsa-crotz
Brèva istòria
La societat foguèt creada, segon la legenda, pel cavalhièr germanic Christian Rosenkreutz (qu'auriá viscut, segon los autors, entre los sègles XIII e XV), mai que se divulguèt l'existéncia sonque a fins al començament del sègle XVII, amb la publicacion de las òbres Fama Fraternitatis Rosae Crucis (1614), Confessio Fraternitatis (1615) e Chymische Hochzeit Christiani Rosenkreuz (Les noces químiques de Cristià Rosacreu, 1616), atribuïdas al teològ protestant Johann Valentin Andreae (1586-1654). També foguèt propagada per las òbras de l'umanista anglés Robert Fludd (1574-1637).
Grops
Pendent los sègles XVIII e XIX se bastiguèron nombrosas societats que se revindicavan eretièras de la Ròsa-Crotz, coma la Fraternitas Rosae Crucis, l'Òrde Cabalistic de la Ròsa-Crotz, l'Òrde Mistic del Temple de la Ròsa-Crotz, l'Escòla de la Ròsa-Crotz d'Aur, d'ont venon l'Òrde Ermètic de l'Alba Daurada o l'Antiquus Mysticusque Ordo Rosae Crucis (AMORC).
Ara encara i a divèrsas brancas en activitat.
Josèp Maffre
Josèp Maffre (Rofiac d'Aude 1893-1975) foguèt un escrivan e folclorista occitan que s'interessèt a l'istòria e a las tradicions del país d'Aude. Publiquèt fòrça articles de tematica populara dins la revista Folklore.
Bibliografia
-Literatura:
-Articles (en francés):
(en occitan)
Artiga (Nauta Garona)
Artiga  (Artigue en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region administrativa d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Artiga qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Guaus de Luishon, qu'èra Sent Pau (ara Sent Pèr). Tanlèu 1790, Artiga qu'èra deth canton de Banhèras de Luishon.
Carpathian Forest
Carpathian Forest es un grope norvegian de black metal que qualifica sa musica coma misanthropic black metal.
Siguèt format en 1990 per Nattefrost. Lo grope aficha un imatge provocant e s'es totjorn atrach lei criticas de fòrça movements, catolics ò feministas. Sei tèmas dins leis albums son pron classics : satanisme, anticristianisme ò orrors sexualas. L'ambient qu'es creat varia dins cadun d'elei. Se lei premiers albums son d'a fons orientats sus un ambient negre e melancolic, lei seguents son pus rapides e an un envam punk.
Illa de França (província)
vinheta|110x110px|Escut d'Illa de França Illa de França es una anciana província de França. La soa capitau qu'estó París.
Auxais
Auxais es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Fuentepiñel
Fuentepiñel es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Castello di Annone
Castello di Annone es una comuna italiana de la Província d'Ast, dins la region de Piemont.
Confronta las comunas de Ast, Cerro Tanaro, Quattordio, Refrancore, Rocca d'Arazzo, Rocchetta Tanaro
Sent Lop (e Capmàs)
Sent Lop (e Capmàs) (Saint-Loup-Cammas en francés) es una comuna lengadociana de Tolosan, situada dins lo departament francés de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Sent Lop èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, Sent Lop èra del canton de Bruguièras; en l'an IX, del canton de Tolosa-centre (?); en 1973, de Tolosa-15 (ara de Puègbonieu). Le vocable de la glèisa es Sent Lop. Oficialament, Saint-Loup venguèt Saint-Loup-Cammas per decret del (data inconeguda) (efècte en 1913 ).
Verlush
Verlush (Verlus en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Duntzenheim
Dunzenheim en alemannisch (Duntzenheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst.
Verlush
Toponimia
Ni Dauzat e Rostaing, ni Negre, nimei los Féniés disen pas arren de Verlush. La finala chotada es benlèu pas d'origina (< *Verlús ?). La finala -ús es pas rara dens los toponimes gascons e per exemple en Bearn Miquèu Grosclaude que l'explica dab sufixes diferents. Per Eisús, qu'accèpta lo sufixe latin -uceum dab un antroponime (nom de persona) basco. Com solucion provisòria e shens l'ajuda de las fòrmas ancianas, aqueth sufixe que poderé s'ajustar a un nom gallic de persona, Verilos, citat per Xavier Delamarre per explicar Verlush.
Economia
Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)
Auguste Advenier
Auguste Advenier (Aigas Mòrtas, 1850 - Vèndres, 1909), es un mèstre d'escòla e escrivan d'expression occitana que collaborèt dins La Campana de Magalouna e La Cigalo d'or, demest d'autras publicacions. Publiquèt jos de pseudonims coma Balin Balan o Lou Ventre Blu.
Telecomanda
vinheta La telecomenda es un mejan per comunicar amb un aparèlh informatic (o simplament electronic). Gracia a la tecnologia Infraoge d’aquesta, se pòt faire sens fial.
De qu’es l’infraroge
L’infraroge es una color (coma lo blau, lo vèrd o lo jaune). Mas es una color que se vei pas (veire l’esquemà). Las colors primarias que vesèm son lo roge, lo blau et lo vèrd, totas la autras colors (vesibles) son de mesclas d’aquestas tres colors primarias (veire l’autra esquema). L’Infraroge es una autra color primaria. Podèm veire indirectament aquesta color amb un aparèlh fotó (l’objectiu d’un aparèlh fotó pót veire aquestà color). Es gracia a aquó que podèm faire de receptors, gracia a la tecnologia dels objectius d’aparèlhs fóto.
Conssi foncciona la telecomanda
La telecomenda es un circuit electronic que foncciona d’un part alimentat per de pila et d’autre part una LED infraroge (un emmetor de lum infraroge). Per seguir lo boton, la nuencia de infraroge determina sur quin boton l’utilisator a appuejat.
Història de la telecomenda
La telecomenda es estada creada en 1950 per Zenith Electronics (veire la fotò). Que sosquèt a un mejan per poder “zappar” sens aver a se levar de son sèti. Es lo cercaire Léo Cirésa e una vintenat d’autres ingeniors que trapèron aquesta idea. Mas la vertadièra telecomenda a ultrasons (avant l’infraròtge) foguèra inventada per Robert Adler, ajudat per Eugene Polley. Aquestes inventors foquèron recompesats per aquesta invencion devenguda culta.
Vilanòva (Aups d'Auta Provença)
Vilanòva (Villeneuve en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Angirey
Angirey es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge a #èsser totalament destruit levat de dos o tres ostals, pendent la guèrra de 1939-1945: Un incendi a #èsser alugat en représailles a las accions dels resistentes. L'escòla s'es facha de contunh en baraquements provisòrias édifiés a la prèssa. Lo 10 de setembre de 1944 los Alemands, en représailles d'un atac dels maquis, #incendiar 57 ostals sus 61 e fusillent 12 personas #qu'una femna de 63 ans.
Le village a été entièrement détruit sauf deux ou trois maisons, pendant la guerre de 1939-1945: Un incendie a été allumé en représailles aux actions des résistants. L'école s'est faite ensuite dans des baraquements provisoires édifiés à la hâte. Le 10 septembre 1944 les Allemands, en représailles d'une attaque du maquis, incendièrent 57 maisons sur 61 et fusillent 12 personnes dont une femme de 63 ans.
Rugny
Rugny es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Nòtas
<references group=N/>
Genetta
Las Genetas (genre Genetta) son de mamifèrs carnivòrs de la famillha de las viverridèas.
Lista de las espècis
Aquel genre comprend las 14 espècias seguentas, selon Mammal Species of the World                        (2 mars 2015) : Las genetas son de carnivòrs nocturns del continent african levat la geneta comuna, europèa (que seriá introducha pels moros o los romans).
En 2003 foguèt descricha (sus d'analisis genetics) una novèla espèci la geneta de Bourlon (Genetta bourloni), que viu dins lo bòsc de Guinèa.
Cernay (Vinhana)
Cernay es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Saint-Ébremond-de-Bonfossé
Saint-Ébremond-de-Bonfossé es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fuenterrebollo
Fuenterrebollo es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Beneset III
Beneset III (mòrt lo 17 d'abriu de 858) foguèt lo 104 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 29 de setembre de 855 au 17 d'abriu de 858. Succediguèt a Leon IV (847-855) e foguèt remplaçat per Nicolau I (858-867).
Foguèt elegit après lo refús dau futur Adrian II qu'èra estat inicialament chausit per succedir a Leon IV. Son eleccion menaçada per lei partisans d'un eclesiastic dich Anastasi ja conegut per doas temptativas d'usurpacion dau tròne pontificau en 850 e en 853. Pasmens, Beneset III foguèt sostengut per lo pòble e la màger part dau clergat. Aquò entraïnèt un esquisma car l'emperaire Loís II impausèt de negociacions entre Beneset III e Anastasi. Pasmens, lo papa e sei successors capitèron d'aprofichar aquela situacion per afeblir la tutèla imperiala sus la papautat.
Norroy-le-Veneur
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
« Nouroit-Lo-Vinour », ja citat l'an 1231, es un país de vignobles. Domeni del ancià duché de Bar e possession de Sant-Pierre de Suro, de contunh dels abbayes de Sant-Vanne de Verdun e de Sant-Vincent de Mètz. Distincion de las sires de Norroy amb poderós castèl fòrt a tres torns. La glèisa i aviá comprés en la fortalesa (chœur cairat massiu amb camin de ronda, campanal massiu a divèrses escalones antany voûtés). Lo vilatge i aguèt cremat pels messins l'an 1490, ocupat per las croatas l'an 1636. Lo tresen torn del sistèma fortificat #èsser démolie l'an 1863.
« Nouroit-le-Vinour », déjà cité en 1231, est un pays de vignobles. Domaine de l'ancien duché de Bar et possession de Saint-Pierre de Liège, puis des abbayes de Saint-Vanne de Verdun et de Saint-Vincent de Metz. Seigneurie des sires de Norroy avec puissant château fort à trois tours. La glèisa était comprise dans la forteresse (chœur carré massif avec chemin de ronde, clocher massif à plusieurs étages jadis voûtés). Le village fut brûlé par les messins en 1490, occupé par les croates en 1636. La troisième tour du système fortifié fut démolie en 1863.
Cabanas (omonimia)
Cabanas pòt èsser
Bell-lloc (la Seu d'Urgèl)
L'enclavament de Bell-lloc es situat a l'orient del tèrme de la Seu d'Urgèl, rodejat de la municipalitat d'Alàs i Cerc, als vessants del Tuc Redond, dels primièrs contrafòrts del Cadí, en contacte amb la plana adaigada.
I a l'ostal e santuari de la Verge de la Salut. Fins a la darreria del sègle XVIII foguèt residéncia d'estiu dels jesuistas de la Seu d'Urgèl. Quand aqueles foguèron expulsats, lo luòc passèt a mans privadas. Un dels personatges mai importants de l'ostal de Bell-lloc foguèt Lluís de Dalmau e Baquer, que foguèt secretari de l'Amassa Carlina de Berga e un dels pus fòrts opausants al comte d'Espanha. La devocion a la Verge de la Salut es estada fòrça importanta, e lo jorn de l'amassada se buidaven los pòbles de l'entorn.
Roberto Regazzi
thumb|Regazzi left|200px|thumb|Vriulon de Roberto Regazzi Roberto Regazzi qu' ei un famós laütièr italian vadut a Bolonha (Emília-Romanha) lo 20 d'agost de 1956.
Qu' a fabricat instruments de musicians deus miélhers com ac son los violonistas Anne-Sophie Mutter, Uto Ughi e Boris Belkin.
Piennes
Piennes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Pichon vilatge modèst al passat brilhant e minèr en lo nòrd es de la france.
Petit village modeste au passé brillant et minier dans le nord est de la france.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
upright 1|thumb|left|Cimetiere militar alemand. Existéncia d'un castèl fòrt, amb donjon, forn banal e sosterranh, conegut solament per la legenda. Vilatge estrossejat per las guèrras al 15ème. Comuna creada l'an 1908 per démembrement de Landres #que n'èra pas, fins alavetz, #qu'un caseriu. Minas de fèrre descobèrt l'an 1899, #çò que #determinar lo essor de la vila minaire.
En 1817, Piennes, vilatge de l'anciana província del barrois. A aquela epòca i i aviá 170 abitants repartits dins 31 ostals.
upright 1|thumb|left|Cimetiere militaire allemand. Existence d'un château fort, avec donjon, four banal et souterrain, connu seulement par la légende. Village ravagé par les guerres au 15ème. Commune créée en 1908 par démembrement de Landres dont il n'était, jusqu'alors, qu'un hameau. Mines de fer découvertes en 1899, ce qui détermina l'essor de la cité minière.
En 1817, Piennes, village de l'ancienne province du barrois. À cette époque il y avait 170 habitants répartis dans 31 maisons.
Cerro Tanaro
Cerro Tanaro es una comuna italiana de la Província d'Ast, dins la region de Piemont.
Confronta las comunas de Castello di Annone, Masio, Quattordio, Rocchetta Tanaro
Canton de Grisòlas
Le canton de Grisòlas es una anciana division administrativa de Lengadòc, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Montalban, le departament de Tarn e Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. De las 11 comunas, 3 (La Bastida Sent Pèire, Noïc e Orgulh) son dins le canton de Tarn-Tescon-Carcin-Verd (burèu centralizator La Bastida Sent Pèire), 2 (Bessens e Montbequin) dins le canton de Montuèg e las autras 6 son dins le canton de Verdun de Garona. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian, dins sa varianta meridionala.
Istòria
Le canton se creèt en 1790 dins lo districte dels Sarrasins de la Nauta Garona,.
Le canton èra en 1801 dins l'arrondiment dels Sarrasins, que passèc al Tarn e Garona quand le departament se creèc en 1808. En 1926, a l'ocasion de la supression de l'arrondiment de Moissac, quauques cantons ne profitèron per demandar a cambiar per l'arrondiment de Montalban, pr'amor de relacions comercialas pus intensas ambe la prefectura. Atal se passèt pel canton de Grisòlas, coma pels cantons de Verdun e de Montuèg.
Aldo Moro
Aldo Romeo Luigi Moro (Maglie, Polha, 23 de setembre de 1916 – Roma, 9 de mai de 1978) foguèt un jurista e politician italian. Foguèt dos còps President del Conselh de la Republica Italiana. Moriguèt assassinat per de membres de las Brigadas Rojas lo 9 de mai de 1978.
Fuentesoto
Fuentesoto es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Fiodor Dostoievskii
Fiodor Mikhàilovich Dostoievskii, en rus Фёдор Михайлович Достоевский (Moscòu, 11 de novembre de 1821 - Sant Petersborg, 9 de febrièr de 1881), es un dels escrivans pus grands de la literatura russa. La literatura de Dostoievskii explora la psicologia umana dins l 'atmosfèra politica, sociala e espirituala trebolada de la Russia del sègle XIX, e aborda una varietat de tèmas filosofics e religioses. Sas òbras mai famosas enclauson Crime e castig (1866), Lo nèci (1869), Los demònis (1872), e Los fraires Karamazov (1880). Lo còs de l'òbra de Dostoeivskii consistís en 12 romans, 4 novèlas, 16 istòrias cortas, e nombroses autres trabalhs. Nombroses critics literaris lo consideran coma un dels pus grands romancièrs psicologics de la Literatura mondiala. Son roman de 1864 Memòria del Sossòl es considerat coma un dels pus importants de la literatura existentialista.
Nascut a Moscòu en 1821, Dostoeivskii foguèt iniciat a la Literatura fòrça jove a travèrs de libres de contes e legendas d'autors tan russes coma estrangièrs. La maire moriguèt en 1837 quand aviá 15 ans, e a pauc près a la meme epòca, daissèt l'escòla per dintrar a l'Institut d'Engenh Militar Nikolaiev. Après aver obtengut son diplòma, trabalhèt coma engenhaire e profeitèt breuvament d'un estil de vida fastuós, tradusent de libres per ganhar pus d'argent. Al mitan dels ans 1840 escriguèt son primièr roman, Paure Monde, que lo faguèt dintrar dins los cèrcles literaris de Sant Petersborg. Arrestat en 1849 per apertenir a un grop literari que discutiá de libres enebits critics de la Russia Tsarista, foguèt condemnat a mòrt mas la pena foguèt comuada al darrièr moment. Passèt quatre ans dins un camp de presonièr en Siberia, seguit de sièis ans de servici militar obligatòri en exili. Dins las annadas seguentas, Dostoeivskii trabalhèt coma jornalista, publiquèt e editèt mantun magazinas de son sicap e pus tard Jornal d'un escrivan, una colleccion de sos escrits. Comencèt de viatjar en Euròpa occidentala e desvolopèt una adiccion al jòc, que lo menèt a de dificultats financièras. Per un temps, deguèt mendicar d'argent, mas venguèt fin finala un dels escrivans russes pus presats e legits.
Neuvila
Neuvila, fòrma a verificar (Neuville en francés), es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Fiodor Dostoievskii
Dostoeivskii foguèt influenciat per un grand nombre de filosòfs e d'autors coma Pushkin, Gogol, Agustin d'Ipòna, Shakespeare, Dickens, Balzac, Lermontov, Hugo, Poe, Platon, Cervantes, Herzen, Kant, Belinsky, Hegel, Schiller, Solovyov, Bakunin, Sand, Hoffmann, and Mickiewicz.
Sos escrits foguèron largament legits a l'encòp al dintre e al delà de sa Russia nadala e influencièron un grand nombre d'escrivans i comprés russes coma Alexandre Soljenitsin e Anton Chekhov, filosòfs coma Friedrich Nietzsche e Jean-Paul Sartre e l'emergéncia de l'existencialisme e del freudianisme. Sos libres foguèron traduits dins mai de 170 lengas, e inspirèron fòrças filmes.
Òbras principalas
thumb|Fòto de Dostoievski (1879)
Peso de Chile
thumb|Peso de Chile 1875, [[Argent (metal)|argent.]] Lo peso de Chile es la moneda del Chile, establida tre l’independéncia en 1817. Desapareguèt entre 1960 ez 1975, remplaçat que foguèt per l'escut de Chile.
Los còdes ISO son CLP e 152. Lo simbèl es "$".
Es devesit en 100 centavos, mas en rason de la valor de la moneda, pèças e bilhetas existisson pas qu'en pesos.
Faïna
La faïna (Martes foina) es una espècia de mamifèrs carnivòrs d'Euròpa et d'Asia, de pelatge gris brun, courta sus pata e de mòrs nocturnas. Es una martra fasent partit de la familha dels Mustelids, coma mostèla, lo tais, la loira, lo catpudre o lo furet, pichons mamifèrs carnivòrs se caracterizant sovent per lor odor fòrta.
Istòria
Dins l'antiquitat, las faïnas èran domesticadas per la caça d'animals considerats coma noisibles que son per exemple los autres mustelids o las sèrps.
Descripcion
Sa longor va de 40 a 54 centimètres e son pe se situa entre 1,1 e 2,3 quilogramas. La faïna a una esperança de vida de 3 a 12 ans, l'edat maxim en libertat es de 10 ans. En captivitat o en elevatge, pòt aténher 18 ans.
Quitament se son pas interfecondas, la faïna (Martes foina) e la Martre dels pins (Martes martes) son fòrça pròches, fins a que a l'observar la confusion es possibla. Lo critèra mau dirècte per determinar l'animal observat consistís a observar la color del pelatge situat jos la gòrja, sul pitre e lo naut de las patas. Per la martra una taca clara de color jaunenca es observabla sul pitre, alara que per la faïna aquela taca es francament blanca, cobrissent la gòrja, lo naut de las patas anterioras e lo pitre.
Un autre metòde mai sovent admesa per diferenciar una faïna e una martra dels pins : lo dejòs de las patas de martras es pelut al contrari d'aquel de las faïnas. Aquela epecificitat se pòt veire tanben a la lectura de las pesadas dins un sol mòl.
Comportament social
Las faïnas son d'animals solitaris, coma gaireben totas las autras espècias de martras. Evitan lors congenèris fòra dels periòdes de reproduccion. S'agís d'animals territorials que marcan lor territòri amb de secrecions e l'aparan al mens contre d'autres faïnas de meteis sèxe. La grandor del territòri es variabla, mas demora inferiora a aquel de la Martra dels pins. Lor grandor va de 12 a 21cm e varia en foncion del sèxe (los territòris dels mascles son mai grands qu'aqueles de las femes), de la sason (son mai pichons en ivèrn), de l'abitat (son grands al camp qu'en vila) e de la noiritura disponibla. Lor activitat es subretot nocturna. L’esprança de vida de la faïna es de gaireben dotze ans.
Alimentacion
La faïna es oportunista e se noirís, segon las sasons, de pichons mamifèrs, de fruchs, d'aucèls, de desgalhs trapats près de las abitacions.
Reproduccion
vinheta|Portada de tres pichons, dins la remesa d'una bòria, en [[Bulgaria.]] La feme s'ajaç un còp per an, en març o abril, quitament se l'acoblament se debana pendent l'estiu precedent (junh a agost). Aquel periòde d'uèit mes es la dormença, mas lo temps efectiu ont la feme pòrta los pichons es d'un mes. La portada de la faïna compta de dos a cinc pichons que naissob cècs e nuds. Obrisson los uèis après un mes, son desmamats après dos meses e son independents a la davalada. La maduretat sexuala ven entre quinze e vint e set meses.
Reparticion e abitat
esquèrra|vinheta|[[Airal de reparticion de la faïna pel mond.]] Se trapa de faïnas dins una granda partida d'Eurasia. Son airal de reparticion va de l'Espanha fins Mongolia, passant per l'Euròpa del Sud e l'Euròpa centrala e l'Asia centrala. La faïna es absenta de las illas Britanicas. Una populacion de faïnas foguèt tanben introducha dins l'Estat american del Wisconsin per tòca de comercializar lors forraduras.
Celles
Celles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Còl dei Nívols
Lo còl dei Nívols ò còl de Hai Van (Đèo Hải Vân en vietnamian) es un còl de la Cordilhèra Annamita situat dins lo centre de Vietnam lòng de la Mar de China Meridionala. Foguèt lòngtemps una frontiera naturala dau reiaume de Dai Viet, precursor dau Vietnam actuau. Avans la dubertura d'un tunèu en 2005, entraïnava d'encombraments rotiers majors dins lo país.
Faïna
Taxinomia
Segon Mammal Species of the World                        (9 juin 2013) e   :
Celles
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Faïna
Menaças per l'espècia
vinheta|Faïna victima de la rota. Los anticoagulants utilizats contra los rosegaires an per efièch d'empoisonar tota la cadena alimentària que se ne noirís. En efièch, l'empoisonament per anticoagulants es pas radical. Las victimas agonisan pendent d'oras e aquò, de jorns après la consomacion du poison. Mas, lo pròpri dels predators essent de s'atacar prioritariament als animals mai flacs, las faïnas per exemple s'empoisonan a lor torn en consoment de rats, mirgas e autres rosegairs agonisants e donc aisits de caçar. Mai, plan sovent, las lutas contra los rosegaires se debanan mai sovent a la prima, periòde de fòrt aument de las populacions. E, quand una faïna morís d'empoisonament en abril/mai, la probabilitat de subreviure de sa progenitura es fòrça flaca.
Celles
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Faïna
Desgalhs causats
Pòt destruire un galinièr quand cerca d'uòus. Excitada per la panica creada per las galinas, tua tot çò que se mòu. Quitament s'es subretot carnivòra, los produchs vegetals (baias et fruchs) constituisson una partida importanta de son alimentacion.
La faïna ama viure près de las abitacions umanas o jol teulat dels ostals. Per sa preséncia e son activitat nocturna, pòt destorbar los abitants que siá rosegant de materials isolants, pels crits e rambalhs en periòde de rut, o per las odors de las dejeccions o de las carònhas abandonadas,. Tanben pòt s'atacar als pichons animals d'elevayge, coma de la polalha, e los caçaires li repròchan de tuar las meteissas presas qu'elas, e cercan donc a ne limitar lo nombre.
Luta
Lo primièr mejan de luta consistís a empachar al maxim las faïnas d'intrar dins las abitacions o los galinièrs, barrant los camins d'accès als trasts. Es possible tannben de los dissuadir de demorar amb repulsius (bruchs aleatòris, esclairatge, odors, ultrasons...). En cas de nosença importanta, lo recors a de tendas o eliminacion radicala se regís per las legislacions localas.
Estatut de proteccion
La faïna es pas una espècia menaçada a l'escala mondiala. Se classifica coma preoccupacion minora (LC = Least Concern) per l'IUCN.
L'espèci es inscricha a l'annèxe III de la CITES.
En França, la faïna èra encara inscricha en 2009 sus la lista de las espècias susceptiblas d'èsser classificadas noisiblas, pontualament e localament, arèst abrogat en 2012.
Fuentidueña
Fuentidueña es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Nandy
Nandy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Giovanni Leone
Giovanni Leone, òme politic italian n.1908, foguèt President de la Republica Italiana entre 1971 e 1978.
Équeurdreville-Hainneville
Équeurdreville-Hainneville es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Commeaux
Commeaux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
En cobrint 638 ectaras, lo territòri de Commeaux es lo mens estendut del costat de Argentan-Oèst.
Couvrant 638 hectares, le territoire de Commeaux est le moins étendu du canton d'Argentan-Ouest.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
{{Image label|x= 6.38 {{Image label|x=0.752882438185|y=0.562622511326|scale=400|text=8px|Comuna amb 567 abitants (2000){{mida|80%|Occagnes (3,2km)}}}} {{Image label|x=0.390319978447|y=0.271161852994|scale=400|text=6px|Comuna amb 161 abitants (2000){{mida|80%|Rônai (3,4km)}}}} {{Image label|x=0.726249909712|y=0.282042972165|scale=400|text=6px|Comuna amb 304 abitants (2000){{mida|80%|Montabard (3,9km)}}}} {{Image label|x=0.198185916926|y=0.520660949834|scale=400|text=6px|Comuna amb 315 abitants (2000){{mida|80%|Habloville (4,1km)}}}} {{Image label|x=0.74374459929|y=0.750410249107|scale=400|text=6px|Comuna amb 299 abitants (2000){{mida|80%|Moulins-sur-Orne (4,3km)}}}} {{Image label|x=0.409170050877|y=0.852844355768|scale=400|text=6px|Comuna amb 347 abitants (2000){{mida|80%|Montgaroult (4,6km)}}}} {{Image label|x=0.39921539027|y=0.0741430298834|scale=400|text=6px|Comuna amb 494 abitants (2000){{mida|80%|Nécy (5,7km)}}}}
{{clear|left}}
Istòria
En 1824, Commeaux (187 abitants l'an 1821) absorbeix Brevaux (66 abitants, orthographié Breveaux abans 1801, Brévaux uèi).
En 1824, Commeaux (187 abitants en 1821) absorbe Brevaux (66 habitants, orthographié Breveaux avant 1801, Brévaux aujourd'hui).
Nòtas
{{Comunas de|insee= 61114
Ostal de Rachid
drecha|vinheta|L’Aràbia Rachidita al seu apogèu L’ostal de Rachid (arabi: آل رشيد ) es una familha que regnèt sus una bèla part de l’Aràbia, a l'entorn de Haïl, e que se faguèt desrocar pels enemics ereditaris de l'ostal de Saud.
Sant Ginèst
Sant Ginèst (Saint-Geniès-Bellevue en francés) es una comuna lengadociana de Tolosan, situada dins lo departament francés de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'Airal urban de Tolosa e al Nòrd-Èst de la vila.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Sant Ginèst èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, Sant Ginèst èra del canton de Bruguièras; en l'an IX, del canton de Tolosa-centre (?); en 1973, de Tolosa-15 (ara de Puègbonieu). Le vocable de la glèisa, annèxa de Sent Lop (e Capmàs), es Sent Ginèst. Oficialament, Saint-Geniès venguèt Saint-Geniès-Bellevue per decret del 22 de junh 1921.
Cortiglione
Cortiglione es una comuna italiana de la Província d'Ast, dins la region de Piemont.
Confronta las comunas de Belveglio, Incisa Scapaccino, Masio, Rocchetta Tanaro, Vaglio Serra, Vinchio
Sirac
Sirac pòt èsser :
Ressorça naturala
Las ressorças naturalas son de ressorsas qu'existisson dins l'environament a l'estat natural sens accions de l'umanitat. Sus Tèrra, aquò englòba la lutz del solelh, l'atmosfèra (lo vent), l'aiga, la tèrra (lo petròli, lo carbon, lo gas natural, totes los minerals), tota la vegetacion, la vida animala que subsistís naturalament dins l'environament.
Se d'unas ressorças son consideradas coma renovelablas (deurián pas s'agotar dins un futur previsible), coma per exemple la radiacion solara, l'energia geotermica, o l'aire, la granda majoritat de las ressorças terrèstras son en quantitat finida, e se pòdon agotar a mai o men long tèrme se son gestionada inadequadament. L'escomesa màger per l'umanitat al sègle XXIen es de demesir la consomacion de las ressorças naturalas non renovelablas que son a s'abenar.
Gallegos
Gallegos es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Meus
Meus (nom occitan ancian; Meaux en francés) qu'ei un vila francesa de l'anciana província d'Isla de França e tanben de la region francesa deus medish nom e la principau deu parçan de la Brie.
Fondada durant l'Empèri Roman, sa revòlta a l'Etat Mejana que ho reprimida peu vescomte de Bearn Gaston Febus ; durant la Reneishença, autorn de Guillaume Briçonnet, las idèas de la Refòrma que hon exploradas peu Cénacle de Meaux.
Nòtas
<references group=N/>
Chabournay
es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Alsàcia Champanha Ardena Lorena
La region  foguèt la fusion de las regions francesas d’Alsàcia, Champanha-Ardena e Lorena lo 1èr de genièr de 2016. Lo 28 de setembre de 2016 ven oficialament la region Grand Èst.
Incisa Scapaccino
Ansisa (en piemontés, Incisa Scapaccino en italian) es una comuna piemontesa de la província d'Asti. Comptava 2.290 abitants en decembre de 2010.
Little Big
Little Big es un grope d'electro-rave russe fondat en 2013 a Sant Petersborg, composat de 5 membres : Ilya Prusikin, Sergey "Gokk" Makarov, Olympia Ivleva, Sonya Tayurskaya e Mr. Clown, personatge que serv de mascòta au grope.
Creat en 2013, lu grope fai sa prumiera 'paricion publica en prumiera partida de Die Antwoord lu 2 julhet de la mesma annada au club A2 de Sant Petersborg. Avian desjà surtit lur prumier titre Everyday I'm Drinking sur la plata-fòrma YouTube en abriu 2013.
Lu 17 deu mes de març 2014, lu grope publia lur prumier album, With Russia from Love. La publicacion de lur album es seguida de tornadas en Euròpa, en Russiá e en America deu Nòrd, , ,.
Pierre-la-Treiche
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chambon (Combralha)
left|250px|thumb|Lo pont roman de Chambon.
Istòria
Dau temps de la revolucion se destriava Chambon e Chambon Campanha.
Personalitats nascudas dins la comuna
Pau Loís Granier
Nòtas
<references group="N"/>
Martinet
Martinet es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Garcillán
Garcillán es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Tojet
Tojet o Toget (Touget en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Aspret e eth Sarrat
Aspret e eth Sarrat (Aspret-Sarrat en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Aspret qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Fiacre. Tanlèu 1790, Aspret qu'èra deth canton de Sent Gaudenç. Era comuna que pren eth nom oficiau d'Aspret-Sarrat lo 3 de deceme 1943.
Tojet
Toponimia
Toget que ven deu gascon toja [cf. lengadocian toja, argelàs, babís], mot d'origina preceltica, damb lo sufixe collectiu -et (deu latin -etum), per un sens globau « ensemble de tojas [lòc on i a toja] »,.
Imidazòl
Exemples de compausats contenent un imidazòl :
Saint-Floxel
Saint-Floxel es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Antofagasta
vinheta|178px|drecha|Escut de Antofagasta thumb|Pasejada pedona Arturo Prat
Antofagasta es una ciutat de Chile, dins la region d'Antofagasta, al nòrd del país amb 298.000 abitants. Sa superficia totala es de 30718,1 km².
Noguièrs
Noguièrs (Noyers-sur-Jabron en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Alàs i Cerc
Alàs i Cerc es una municipalitat de la comarca de l'Aut Urgèl (Catalonha), creada en 1970, que se tròba a l'orient de la plana de la Seu. Lo vilatge d'Alàs es lo cap de la municipalitat, mas lo tèrme compren tanben los vilatges de Torres d'Alàs, Cerc, Artedó, la Bastida d'Hortons, el Ges, Vilanova de Banat, lo vilatjòt despoblat de Lletó, lo santuari de les Peces, lo de Sagàs, e divèrses ermitatges e de masadas esparsas de pertot, coma l'ermitatge de Sant Antoni del Tossal, la capèla e mas de Sant Miquel, e la masada de la Molina de Lletó.
Situacion
La municipalitat es situada a l'èst de la Seu d'Urgèl, a la riba esquèrra del Segre. Ten som limit al nòrd amb Estamariu, a l'èst amb Arsèguel e Cava, al sud amb la Vansa i Fórnols, a l'oèst amb lo Pla de Sants Tirs e al nòrd-oèst amb la Seu d'Urgèl. Dins lo tèrme d'Alàs i Cerc i a lo pichon enclavament de Bell-lloc, qu'aperten a la municipalitat de la Seu e qu'es situat dins los primièrs contrafòrts de la Sèrra del Cadí.
Lo Segre li fa de limit natural pel nòrd; unicament a la drecha de la ribièra i a un bocinòt de tèrras que correspond a l'ancian tèrme de les Torres, incorporat dempuèi la meitat del sègle XIX al d'Alàs. Lo termenal, per orient, remonta la riba drecha del la ribièra riu de Vilanova en passant pel calhau de la Gralla e lo calhau del Moixol e contunha aiga amont lo cors del torrent de la Molina fins a arribar a la crèsta de la sèrra del Cadí, que fa de limit per miègjorn dempuèi ponent de la Torre de Cadí en passant pel portell de Cadí e lo cap de la Fesa (2391 m).
Demografia
42.35361°N, 1.50917°W
Vietminh
Lo Vietminh, abreviacion de Frònt per l'independéncia de Vietnam, èra una organizacion politica e militara vietnamina creada en 1941 per lo Partit Comunista Indochinés. Èra una organizacion gropant diferentei tendàncias de nacionalistas e de comunistas per luchar per l'unitat e l'independéncia dau Vietnam colonizat per França. Son drapèu foguèt adoptat a l'eissida de la Guèrra d'Indochina per venir lo drapèu dau Vietnam dau Nòrd independent.
Gomezserracín
Gomezserracín es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sent Pardon la Ribiera
Sent Pardol la Ribiera o Sent Pardon la Ribiera (Saint-Pardoux-la-Rivière en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de la Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
thumb|250px|left|Paneu d'entrada a Sent Pardon.
Batalha de Dien Bien Phu
La batalha de Dien Bien Phu se debanèt dau 20 de novembre de 1953 au 7 de mai de 1954 dins lo corrent de la Guèrra d'Indochina. Foguèt la consequéncia d'una temptativa francesa de blocar una ofensiva de la guerilha comunista dau Vietminh en direccion de Laos. L'objectiu dei Francés èra d'atraire un maximom de fòrças dau Vietminh per lei destrurre durant una batalha convencionala.
Pasmens, lo plan francés mau capitèt car lei Vietnamians capitèron de reünir de fòrças importantas, sostengudas per de pèças d'artilhariá pesuca, e d'enceuclar la basa francesa. Lo 13 de març, lo Vietminh acomencèt una lònga ofensiva per redurre la garnison. En despiech de bombardaments importants e dau largatge de renfòrç aeroportats, lei Francés mau capitèron de rompre lo sètge e foguèron finalament obligats de capitular. Lei pèrdas umanas foguèron de 14,000 òmes per lei Francés (2,293 tuats, 11,721 bleçats que la mitat moriguèt en captivitat) e de 13,000 a 23,000 tuats e bleçats per lei Vietnamians.
Pesmes
Pesmes es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Situat al extremitat Sud-Oèst del departament, lo vilatge s'es implantat sus la bordure d'un scenari calcaire #que domina lo riu lo Ognon, afluent de la Saône.
Situé à l'extrémité Sud-Ouest du département, le village s'est implanté sur la bordure d'un plateau calcaire qui domine la rivière l'Ognon, affluent de la Saône.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1201 se crosavan Guy e Aymé de Pesmes. Prenián la crotz a la abbaye de Cîteaux abans de partir per la quatrena crosada. La baronnie de Pesmes comptava un grand nombre de vassaux que # an entre el podiá veire los sires de Rupt, de Valay e de La Risie. L'usatge de l'epòca voliá #que combaton totes jos l' autoritat d'un ostal #que reconeissián coma la tige de la la siá. Après lo extinction de l'ostal de Pesmes aiçò èra aquela de Rupt #que ne conservava las armas. A desapareissiá a lo sieu torn dins l'ostal de Rye, Mathé, filha de Guyot de Rye e d'Ostal de Rupt, portava la tèrra de Rupt dins l'ostal de Goux #que ne preniá lo nom e las armas abans de apagar-se en aquela de Clermont-d'Anjau.
En 1201 se croisaient Guy et Aymé de Pesmes. Ils prenaient la croix à l'abbaye de Cîteaux avant de partir pour la quatrième croisade. La baronnie de Pesmes comptait un grand nombre de vassaux parmi lesquels ont pouvait voir les sires de Rupt, de Valay et de La Risie. l'usage de l'époque voulait qu'ils combattent tous sous l'autorité d'une maison qu'ils reconnaissaient comme la tige de la leur. Après l'extinction de la maison de Pesmes c'était celle de Rupt qui en conservait les armes. Au elle disparaissait à son tour dans la maison de Rye, Mathé, fille de Guyot de Rye et de Marie de Rupt, portait la terre de Rupt dans la maison de Goux qui en prenait le nom et les armes avant de s'éteindre dans celle de Clermont-d'Anjou.
Magneux (Marna)
Magneux es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cavaèrs Teutonics
thumb|200px|left|Castèth de Mariengburg, bastit peus Cavaèrs Teutonics thumb|100px|Escut deus Cavaèrs Teutonics Los Cavaèrs Teutonics o Òrdi deus Cavaèrs Teutonics de l'Ostau de Santa Maria (var. Cavalèrs / Chivalier... e Òrdre dels/dei/daus Cavalèrs/Chivaliers ...) qu'ei un òrdi militar e religiós fondat en palestina durant las Crozadas (en 1190).
Vilanova (Catalonha)
Vilanova, toponima catalan, pòt designar :
Cavaèrs Teutonics
Militarment actiu durant las corizadas en Tèrra Santa e durant la Crozadas Baltas, que vadón purament caritatius durant lo sègle XIXe que hon dissots e vedats peu regim nazi deu Tresau Reish (e reviscolats a la soa caduda).
Grajera
Grajera es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Cavaèrs Teutonics
Durant la Crozada Balta, lo vescomte de Bearn Gaston Febus qu'integrè l'Òrdi deus Cavaèrs Teutonics.
Nicolau Ier (papa)
Nicolau I lo Grand (vèrs 800, Roma - 13 de novembre de 867, Roma) foguèt lo 106 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 24 d'abriu de 858 au 13 de novembre de 867. Succediguèt a Beneset III (855-858) e foguèt remplaçat per Adrian II (867-872).
Nascut dins una familha modèsta de Roma, acomencèt sa carriera au palais de Latran e venguèt sota-diague dins lo corrent dau pontificat de Leon IV (847-855). A la mòrt de Beneset III, foguèt elegit papa gràcias au sostèn de l'emperaire Loís II. Pasmens, capitèt rapidament de venir una figura majora de la vida religiosa e diplomatica dau continent europèu.
Regardant leis afaires religiós, capitèt d'impausar son autoritat ai metropolitas, especialament a l'arquevesque Joan VIII de Ravena que foguèt excomunicat après una temptativa d'usurpacion dei poders temporaus e espiritualas de la papautat. En Orient, capitèt de se mesclar ai querèlas entre lei partisans dei dos pretendents au Patiarcat de Constantinòple. Mandèt tanben d'evesques en Bulgaria per ajudar la formacion d'una glèisa locala après lo refús dei Bizantins. Definiguèt tanben lei divergéncias principalas entre lei Glèisas d'Occident e d'Orient. En 867, per l'ensems d'aquelei manòbras, foguèt excomunitat per lo patriarca Foci de Constantinòple.
Mombercelli
Mombercelli es una comuna italiana de la Província d'Ast, dins la region de Piemont.
Nicolau Ier (papa)
Pertocant lei questions diplomatics de son periòde, Carles lo Calvet li demandèt d'arbitrar lei conflictes entre son fraire e eu puei entre sei fius e eu. Intervenguèt tanben dins l'afaire dau divòrci de Lotari II e excomuniquèt leis arquevesques de Trèva e de Colonha qu'avián acceptat la repudiacion de la frema dau rèi de Lotaríngia. Maugrat una ataca de Loís II, fraire de Lotari, Nicolau I resistèt e mantenguèt sa posicion fins a sa mòrt.