cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Infinit
L'infinit potencial pels ancians
Galileo Galilei remarca qu'existís una correspondéncia biunivòca entre los nombres e lors carrats, d'aquò dedutz que l'afirmacion comuna se verifica pas quand se tracta de quantitats infinidas. Pasmens, i pas cap de motivacion per l'estudi dels ensembles infinits, i vei la pròva del caractèr non operacional de tals ensembles, posicion aprovada mai de dos sègles aprèp per Cauchy. Atal doncas, quasiment fins a l'epòca modèrna, los matematicians an pas volgut utilizar dirèctament los ensembles infinits e an preferit rasonar « en compreneson » sus las proprietats de lors elements. Se contentavan alara de la possibilitat d'aumentar tota grandor donada, o de la demenir se s'agís d'una grandor continua.
Aquò empacha pas la naissença de calcul infinitesimal, atal la frasa, doncas, atal que o reconeis Bourbaki, aquela posicion aviá permés de desvolopaments importants tot en pausant de parabandas.
L'infinit potencial pels constructivistas modèrnes
Eissit de la « crisi dels fondaments » del començament del sègle XX, lo corrent intuicionista promogut per Brouwer, refusa los metòdes de la logica classica, supausada de s'aplicar pas en tot cas als objèctes infinits. Uèi ara aquel tèrme d'intuicionista s'aplica a una axiomatizacion ben precisa de la logica sens tèrç exclús. Una fòrma de filosofia matematica que se revendica volontièrs d'aquela de Brouwer es la del corrent constructivista, qu'un representant conegut, Roger Apéry expausèt atal la concepcion de l'infinit:
Se vei segon aquel tèxte que pels constructivistas, contrariament al punt de vista majoritari que considèra d'ensembles que lors partidas son donadas simultaneament, las matematicas an per objècte un procèssus, que sas estapas se construisson sequencialament; perque per eles s'agís ben d'una activitat umana; diguèt Apéry.
L'infinit actual e lo temps
Un sofisme celèbre, imaginat pel creacionista american W.L. Craig segon una parabòla de Bertrand Russell que sa tòca èra autra, pretend de demostrar l'impossibilitat d'una durada infinida acabada, e doncas provat atal que lo monde aguèt un començament, per l'istòria de Tristram Shandy, qu'escriguèt son autobiografia al ritme d'un an d'escritura per jornada viscuda, e faguèt aquò totas las annadas del passat. Se doncas lo temps jamai comencèt, quin jorn de sa vida Tristram Shandy es a comentar aquela annada? Cap de jorn del passat convendriá pas, doncas es pas possible que lo temps aja pas una origina.
Dins l'imatjariá populara
Dins l'expression populara, l'adjectiu « infinidas » es a vegadas emplegat per qualificar d'espandidas fòrça vastas o de quantitats fòrça grandas.
Remarquem que quitament finits, los fòrça grands nombres pòdon èsser dificils a concebre. Atal las seguidas de Goodstein son de seguidas definidas fòrça simplament que concebon de nombres que despassan l'entendement.
Qualques autors modèrnes s'inspirèron de l'istòria biblica de la Torre de Babel per comparar « lo cèl » a una tòca infinidament alunhada. .
Las notacions
Lo simbòl ∞ que se tròba sovent en analisi foguèt emplegat pel primièr còp en 1655 per John Wallis, dins son obratge De sectionibus conicis, e pauc aprèp dins l'Arithmetica Infinitorum :
Tres ipotèsis existisson sus l'origina d'aquela causida. La mai comunament admesa es que s'agís d'une evolucion de la chifra designant '1000' dins la numeracion romana : successivament Ⓧ, puèis CIƆ, abans de venir M. L'evolucion grafica del segon simbòl auriá donat \infin. Lo simbòl actual seriá doncas simplament l’evolucion de la ligadura minuscula cıɔ en escritura manuscrita onciala.
Una autra ipotèsi es que lo simbòl seriá eissit de la letra grèga ω, darrièra de l'alfabet grèc, e metafòra correnta per designer l'extremitat finala.
E darrièra, Georges Ifrah, dins son enciclopèdia « L'istòria universala de las chifras », explica que la grafia de l'infinit remonta a la civilizacion indiana, e pus precisament a la mitologia indiana. L'Ananta (tèrme sanskrit per infinit), la « sèrp infinida » del dieu Vishnu, se representa enrotlada d'esperela semblant un « uèit reversat ».
(1473) Ounas
(1473) Ounas es un asteroïde.
Lòdas
Lòdas (en francés Lodes) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, en Nebosan, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Lòdas qu'èra de Nebosan, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Joan Baptista. Tanlèu 1790, Lòdas qu'èra deth canton de Sent Gaudenç. Eth nom dera comuna qu'èra Lodes et Guittet en l'an IV.
Guittet qu'èra ua comunautat non parròpia dera eleccion de Comenge.
Schneider
Schneider pòt èsser :
Sent Estefe la Genesta
Sent Estefe la Genesta (Saint-Étienne-la-Geneste en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Estrech de Taiwan
L'estrech de Taiwan (ò estrech de Formosa) es un estrech que separa la China continentala e l'illa de Formosa. Partida de la Mar de China Meridionala, l'unís a la Mar de China Orientala.
Forès
Forès es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Tanconville
Tanconville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Tanconville Se situa al pè occidental del massís dels Vòges.
La municipalitat se tròba al sud-es del departament de Meurthe-e-Moselle, al limit amb aquel de Moselle. Se tròba a aperaquí per la via viària a l'èst de la jos-prefectura Lunéville. Lo vilatge a traversat per una pichona rota départementale (D177) #que permet de prene la rota nacionala 4 (París-Estrasburg), a mens de dètz quilomètres.
Tanconville se situe au pied occidental du massif des Vosges.
La commune se trouve au sud-est du département de Meurthe-et-Moselle, à la limite avec celui de Moselle. Elle se trouve à environ 39 km par la voie routière à l'est de la sous-préfecture Lunéville. Le village est traversé par une petite route départementale (D177) qui permet de rejoindre la route nationale 4 (Paris-Strasbourg), à moins de dix kilomètres.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arpa andina
left|thumb|Arpa andina La arpa andina qu'ei un instrument de còrdas puntejadas de la familha de l'arpa ; qu'ei una adaptacion andina d'aqueste instrument importat peus conlons espanhòus, e mei que mei peus jesuitas.
Qu'ei diatonica e qu'ei a còps jogada en tot estar portada sus ua espalla de l'interpret qui n' pòt quitament jogar en bèth caminar.
Comparada dab las autas arpa latinoamericanas, sa caisha de resonància qu'ei mei larja.
Taijac
Taijac (Teyjat en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [tei’ʣa]. Las fòrmas ancianas son Teygacum, en latin, en 1365, Teygat au segle XVI. Taijac ven d'un nom d'òme, benleu gallic, emb lo sufixe -acum [latinizacion dau sufixe celtic -ācon]. Chantal Tanet e Tristan Hordé prepausan un nom gallic inatestat *Tago, mas Taijac demòra mai o mens escur,.
(1474) Beira
(1474) Beira es un asteroïde. de la cencha principala d'asteroïdes.
(1475) Yalta
(1475) Yalta es un asteroïde.
Freginals
Freginals es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Combeaufontaine
Combeaufontaine es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Situada a la encreuament d'una rota nacionala, la RN19 e de doas départementales la CD70 e 54, Combeaufontaine es un luòc de passatge entre la Bourgogne, las Vòges, l'Anautita Marna e l'Anautita-Saône.
Située au carrefour d'une route nationale, la RN19 et de deux départementales la CD70 et 54, Combeaufontaine est un lieu de passage entre la Bourgogne, les Vosges, la Haute Marne et la Haute-Saône.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Smith
Smith pòt èsser :
Combeaufontaine
Istòria
Lo passatge de las tropas de Louis XVIII l'an 1814 e 1815 #entrenar de nombroses estralls en la municipalitat de Combeaufontaine.
Le passage des troupes de Louis XVIII en 1814 et 1815 entraîna de nombreux ravages dans la commune de Combeaufontaine.
Lussan
Lussan o Luçan es un toponim e un antroponim occitan.
(1476) Cox
(1476) Cox es un asteroïde.
Taylor
Taylor pòt èsser :
Sègle VI abC
../.. | sègle VIII abC | sègle VII abC | sègle VI abC | sègle V abC | sègle IV abC | ../..
Istòria
thumb|right|Empèris principaus d'Orient Mejan vèrs 600 avC. 601-597 : repòsta egipciana en Siria onte lei Caldèus deguèron faciar de revòutas. La pus importanta foguèt aquela dau reiaume de Juda que foguèt reprimida en 597 avC. Lo rèi babilonian Nabuchodonosor II i installèt un rèi feble. 20px v. 600 : fondacion de Massalia per lei Grècs de Focèa. 595-593 : importanta revòuta de la populacion de Babilònia. Afebliguèt Nabuchodonosor II que poguèt pas combatre una tiera de revòutas en Siria-Palestina (Juda, Edòm, Moab, Ammon e Fenicia). Lei rebèls recebèron l'ajuda d'Egipte. 591-586 : en Siria-Palestina, reaccion caldèa après lei revòutas deis ans precedents. A partir de 589 avC, Nabuchodonosor II i engatjèt de mejans importants. En 587 avC, prenguèt Jerusalèm e anientèt lo reiaume de Juda en desportant la màger part de son elèit a Babilònia. Pauc a pauc, Tir, ben protegida per sei defensas naturalas e sa flòta, demorèt l'unic de resisténcia dins la region. 590 : destruccion de Rushahinili, capitala d'Urartu, per lei Medes e leis Escites. Aquò marquèt la disparicion dau reiaume coma poissança importanta de Mesopotamia. Dins aquò, Urartu subrevisquèt benlèu quauquei decennis suplementàrias e lei circonstàncias precisas de sa disparicion son desconegudas. 585 : gràcias a una intervencion diplomatica de Nabuchodonosor II, fin de la guèrra entre lei Lidians e lei Medes. 585-572 : sètge e presa de Tir per Nabuchodonosor II. Pasmens, leis abitants de la vila capitèron de gardar una autonòmia importanta en cambi de la participacion de sei naviris ais operacions caldèas còntra leis Egipcians. 570-567 : perseguida de la guèrra entre Egipte e Babilònia. Après de victòrias entre Palestina, lei tropas de Nabuchodonosor II capitèron d'intrar en Egipte. Poguèron pas i demorar mai lei trèbols intèrnes que toquèron lo territòri dau faraon Apriès empediguèron una còntra-ofensiva egipciana. La situacion s'estabilizèt ansin pauc a pauc marcant l'acabament d'un conflicte començat en 610 avC. 562 : mòrt de Nabuchodonosor II que marquèt lo començament dau declin definitiu de Babilònia. 561 : en Atenas, de trèbols sociaus grèus permetèron a Pisistrates de prendre lo poder amb lo sostèn dei faccions popularas. Dins aquò, se turtèt a l'oposicion dei populacions litoralas e deis abitants pus rics. Finalament, foguèt obligat d'abandonar la direccion de la vila. 556-539 : en Babilònia, rèine de Nabonide. Desirós de sostenir la divinitat Sin, se turtèt a l'ostilitat dau clergat de Marduk qu'esistèt pas de sostenir seis adversaris. Ansin, en 539 avC, la vila foguèt aisament conquista per lei Pèrsas que l'annexèron a son empèri. 554-550 : en Atenas, presa dau poder per una aliança formada per Megaclès e Pisistrates. Aquela aliança durèt solament quatre ans avans un exili novèu de Pisistrates.
Sartilly
Sartilly es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bèlfòrt de Carcin
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
La Galera
La Galera es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
La Ciutat de la paur
La Ciutat de la paur, una comèdia familiala (tanben conegut ambe lo nom Lo filme de Les Nuls) es un filme comic francés realizat per Alain Berbérian, sus un scenari del trio comic Les Nuls, sortit en 1994.
Sinòpsi
Los projeccionistas successius de Red Is Dead, un marrit filme d'orror, son assassinats a la faus e al martèl. Vertadièra bona fortuna per l'agent de premsa del filme Odile Deray (Chantal Lauby) qu'i vei una escasença inesperada pel filme d'aver una bona cobèrta mediatica. Atal, gràcias a aquels murtres, lo filme deven un eveniment del Festenal de Canas al qual ela e son actor principal, Simon Jérémi (Dominique Farrugia), un « pèc del vilatge », son invitats. Per assegurar lor proteccion, un gardacòrs lor est assignat : Serge Karamazov (Alain Chabat). D'aquel temps, lo comissari de polícia Patrick Bialès (Gérard Darmon) mena l'enquèsta.
Influéncias e referéncias
vinheta|Graffiti fasant referéncia a una replica del filme.
Keny Arkana
Keny Arkana (Boulogne e Billancourt, 20 de decembre de 1982), es una cantaira e rapera francesa de rap d'origina argentina qu'a crescuda a Marselha. Militanta altermondialista, fa partida del collectiu La Rage du peuple creat en 2004, dins lo quartièr de Noalhas a Marselha.
Bazouges-sur-le-Loir
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Ambleny
Ambleny es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Redfoo
thumb|Redfoo 2011
Ambleny
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Redfoo
Stefan Kendal Gordy aliàs Redfoo, és un cantant i DJ nord-americà, famós per formar part del grup LMFAO. Va crear èxits com Party Rock Anthem i Sexy and I Know it, que va vendre més de 10 milions de parelles cada any.
Ans 2020
../.. | Ans 1990 | Ans 2000 | Ans 2010 |  Ans 2020 | Ans 2030 | Ans 2040 | Ans 2050 | ../..
Sciéncias e tecnicas
2021 : dins lo quadre de la mission estatsunidenca Perseverance, premier vòl d'un engenh terrèstre sus una autra planeta.
Ikoma
L'ikoma es una lenga banto parlada a Tanzania.
Localizacion
L'ikoma es parlat al nòrd del Parc Nacional de Serengeti per tres grops bantos, los ikoma, los nata e los isenye, que lors dialèctes son pròches.
Delhi
Delhi (indi: दिल्ली, ordo: دیلی, penjabi: ਦਿੱਲੀ, AFI: [d̪ɪlːiː]; conegut localament coma Dilli) es la segonda megapòli mes poblada d'Índia e la 7ena mes poblada del monde dab 15,9 milions d'abitants.
Delhi es lo Territòri de l'Union de la capitala Nòva Delhi. Delhi es situat a la broa de la ribièra Yamuna, e es dempuèi longtemps una vila importanta, plaçada sus las rotas comercialas del nòrd-oèst a las planas de Gange. Foguèt la capitala istorica de mantun empèris indians.
Districte de West Sikkim
Lo districte de West Sikkim es un districte de l'estat de Sikkim en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Gyalshing, o Geyzing.
Populacion
La populacion del districte èra de 136 435 abitants al recensament de 2011 e èra a 96,15 % campèstra, e a sonque 3,85 % ciutadina. La densitat de populacion es de 117 abitants/km².
Las lengas parladas son lo nepalés, lo bhutia, tamben sonat sikkimés e lo lepcha.
Roald Amundsen
thumb|Retrach de Roald Amundsen
Roald Engelbregt Gravning Amundsen (16 de julhèt de 1872, Borge - 18 de junh de 1928, Mar de Barents) foguèt un marin norvegian, explorator dei regions polaras. En particular, foguèt lo premier navegaire que capitèt de passar per lo Passatge dau Nòrd-Oèst en 1905. Foguèt tanben lo cap de la premiera expedicion qu'agantèt lo Pòl Sud lo 14 de decembre de 1911.
Jovença
Nascut lo 16 de julhet de 1872 a Borge dins la region d'Òslo, Roald Amundsen èra lo quatren fiu d'un capitani de marina, dich Jens Amundsen (1820-1886), qu'èra vengut armator. Sa maire assaièt de faire pression per l'alunchar de l'activitat maritima au profiech d'estudis de medecina. En 1890, venguèt donc estudiant. Pasmens, après lo decès de sa maire e d'examens mancats en 1893, decidiguèt d'abandonar l'universitat per venir marin. S'engatjèt donc per una campanha de sièis mes sur lo Magdalena, un naviri de caça ai fòcas. Puei, contunièt son aprendissatge sus de batèus de la companhiá de son paire.
L'expedicion de la Belgica (1897-1899)
thumb|right|Lo naviri Belgica pendent son expedicion en [[Antartida.]]
En 1896, lo comandant bèlga Adrien de Gerlache de Gomery (1866-1934), que preparèt una expedicion d'exploracion de l'Antartida, cromprèt un naviri de caça ai fòcas norvegian que foguèt renomat Belgica. Reüniguèt un equipatge internacionau onte prenguèt Roald Amundsen coma segond luòctenent. L'expedicion comencèt en octòbre de 1897 e agantèt la Tèrra de Graham en genier de 1898.
Amundsen participèt a de missions d'exploracion sus lo continent e venguèt lo premier explorator qu'utilizèt d'esquís en Antartida. Pasmens, en març, lo vaissèu foguèt pres per lei glaç e deguèt esperar sièis mes dins la mar de Bellingshausen avans de s'entornar en Belgica. I recebèt un acuelh trionfau après la capitada de la premiera ivernada passada per una expedicion dins la region. De son caire, Amundsen venguèt amic amb lo mètge de la mission, l'Estatsunidenc Frederick Cook, qu'aviá agut un ròtle decisiu durant lei sièis d'immobilizacion dau naviri. Aquò li permetèt de se familiarizar amb lei tecnicas medicalas de subrevida dins un mitan ostil, element major dins la perseguida de sa carriera.
Lo Passatge dau Nòrd-Oèst (1903-1906)
thumb|right|Fotogràfia dau [[Gjøa utilizat per l'expedicion dau Passatge dau Nòrd-Oèst.]]
Après l'expedicion Belgica e son retorn en Norvègia, Amundsen obtenguèt son brevet de capitani e preparèt alora sa premiera expedicion personala amb coma objectiu la dubertura maritima dau Passatge dau Nòrd-Oèst descubèrt dempuei lo litorau american en 1822. Plusors explorators famós coma Jean Cabot (1450-1498), Jacques Cartier (1491-1557), Henry Hudson (1565-1611) ò John Franklin (1786-1847) avián ja assaiat sensa succès d'explorar aqueu passatge. Amundsen foguèt obligat de vendre sei parts dins la societat de son paire per finançar son projècte e crompar un naviri de 47 tonas dich Gjøa. L'equipèt d'un motor e obtenguèt lo sostèn de l'explorator Fridtjof Nansen (1861-1930) que donèt un objectiu scientific a l'expedicion (l'estudi dau Pòl Nòrd Magnetic).
L'expedicion naviguèt dins la mar de Baffin avans de prendre lei destrechs de Lancaster, de Peel, de James Ross e de Rae. Refusant d'imitar Franklin, anèt pas a l'oèst de l'Illa dau Rèi Guilhèm. En plaça, decidiguèt de passar de lòng dau litorau orientau. Pasmens, lo 9 de setembre de 1903, foguèt blocat per lei glaç dins una baia dau sud de l'illa. I demorèt dos ans e i realizèt de mesuras magneticas. Intrèt tanben en contacte amb leis Inuits de la region. Aquò li permetèt d'aprendre divèrsei tecnicas de subrevida que foguèron pus tard decisivas durant son expedicion en Antartida.
Après lo tresen ivèrn passat dins la region, l'expedicion poguèt contuniar son viatge. Capitèt de trobar un passatge dins la mar de Beaufort e d'arribar au destrech de Bering. Amundsen e son expedicion capitèron ansin la premiera traversada dau Passatge dau Nòrd-Oèst. Après aqueu succès, lo naviri contunièt son viatge lòng dau litorau american mai Amundsen poguèt anonciar son succès gràcias au telegraf de la vila de Nome. Enfin, l'expedicion poguèt contuniar son camin e arribar a San Francisco lo 19 d'octòbre de 1906.
L'expedicion au Pòl Sud (1910-1912)
thumb|right|Fotografia de l'expedicion Amundsen dins son camp de Polheim establit au Pòl Sud.
Après lo succès de l'expedicion de 1903-1906, Amundsen decidiguèt de preparar una expedicion novèla per venir lo premier òme d'agantar lo Pòl Nòrd. Per aquò, Nansen li prestèt un naviri novèu, lo Fram, e un projècte foguèt estudiat per s'approchar dau Pòl en quatre ò cinc ans. Dins aquò, en setembre de 1909, leis explorators Frederick Cook (1865-1940) e Robert Peary (1856-1920) annoncièron aver agantat lo Pòl Nòrd en abriu. Amundsen decidiguèt donc de dirigir son expedicion vèrs lo Pòl Sud onte d'autreis expedicions èran en preparacion, especialament l'expedicion britanica dirigida per Robert Falcon Scott (1868-1912).
Arribèt en Antartida lo 14 de genier e installèt son camp dins la Baia dei Balenas. Aprofichant son experiéncia artic, utilizèt d'esquís e de cans per se desplaçar rapidament. Ansin, après quauquei mes de preparacion per establir de depaus d'avitalhament, lo plan èra de se dirigir vèrs lo Pòl Sud segon una linha drecha. Après una premiera revirada lo 8 de setembre de 1911, un segond assai comencèt lo 19 d'octòbre de 1911 amb Amundsen, Olav Bjaaland (1873-1961), Helmer Hanssen (1870-1956), Sverre Hassel (1876-1928) e Oscar Wisting (1871-1936). En despiech de l'obligacion de cercar son camin dins una region desconeguda, lo grop capitèt de passar per un accès novèu dins lo sector dau glacièr Axel Heiberg. Aquò li permetèt d'arribar sus lo plan polar lo 21 de novembre e d'agantar lo Pòl Sud lo 14 de decembre de 1911, un mens avans l'expedicion Scott.
Lo retorn se debanèt sensa problema major e la basa de partença foguèt agantada lo 25 de genier de 1912. Lo 30, l'expedicion quitèt la Baia dei Balenas per anar en Austràlia informar lo monde de son succès. L'acuelh foguèt trionfau mai lei metòdes d'Amundsen e son « professionalisme » li vaudràn lo mespretz d'una partida de l'elèit anglosaxon, especialament après la descubèrta dau destin tragic de Scott
Darriereis expedicions
thumb|right|Fotogràfia dau naviri d'exploracion Maud utilizat pendent la mission d'exploracion dau Passatge dau Nòrd-Èst.
Weber (omonimia)
Weber pòt èsser :
Hindisheim
Hindisheim en alemannisch (Hindisheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
A una vintena de quilomètres al Sud-Es de Estrasburg e pas luènh de la linha SNCF Estrasburg-Bâle, Hindisheim, vilatge de plana, a lo privilègi de s'estendre en un marc rural ideal.
Hindisheim Es un vilatge situat sus la rota départementale 207, leugièrament a la separacion de la RD 1083.
Lo pòble a localizat en lo Bruch del Andlau. Convidan de pas confondre lo Bruch (sens "e") #que designa de planas inundables amb lo riu éponyme (la Bruche) #que llom d'en un autre luòc la cara oèst de Hindisheim. Se pòt totun anotar que lo étymologie dels dos a ligat.
La municipalitat a ligat al costat de Erstein.
Lo ban communal de 1 183 a, traversat en la siá longitud per la Andlau, compte 880 li cal prés e de camps e 303 li cal de bòsques ; lo pòble, a lududes sol, ocupa una superficie de 52 a.
À une vingtaine de kilomètres au Sud-Est de Strasbourg et non loin de la ligne SNCF Strasbourg-Bâle, Hindisheim, village de plaine, a le privilège de s'étendre dans un cadre rural idéal.
Hindisheim est un village situé sur la route départementale 207, légèrement à l'écart de la RD 1083.
Roald Amundsen
Darriereis expedicions
Après lo succès de l'expedicion en Antartida, Amundsen deguèt remplaçar lo Fram, vengut tròp vièlh, per lo Maud. Amb aqueu naviri, organizèt una expedicion vèrs lo Passatge dau Nòrd-Èst dubèrt en 1879 per lo Suedés Adolf Erik Nordenskiöld (1832-1901). Son objectiu èra de derivar dins l'Ocean Artic mai lo naviri mau capitèt de s'immobilizar dins la glaç. Pasmens, d'estudis scientifics importantas i foguèron complidas per Harald Sverdrup (1888-1957) pendent lo viatge e Amundsen venguèt lo premier òme de passar lei dos passatges arctics.
Hindisheim
Geografia
La commune est rattachée au canton d'Erstein.
Roald Amundsen
Darriereis expedicions
En parallèl, vèrs la fin deis ans 1910, Amundsen s'interessèt a l'aviacion e obtenguèt un brevet de pilòt en 1918. Cins ans pus tard, preparèt una expedicion aeriana per susvolar lo Pòl Nòrd mai son aparelh s'esquichèt quauquei jorns avans la partença. Un milionari estatsunidenc, Lincoln Ellsworth (1880-1951), li prepausèt alora de finançar lo projècte a condicion de faire partida de l'equipatge. Amundsen acceptèt e, en mai de 1925, una expedicion compausats de dos idravions, dichs N-24 e N-25, se dirigiguèt vèrs lo Pòl Nòrd. Deguèron realizar un aterratge d'urgència a la latitud 87°44'. L'expedicion deguèt passar tres setmanas per bastir una pista avans de despegar e rintrar. En despiech de sa revirada, recebèt un acuelh positiu car lo public la pensava perduda.
Hindisheim
Geografia
Le ban communal de 1 183 ha, traversé dans sa longueur par l'Andlau, compte 880 ha de prés et champs et 303 ha de forêts ; le village, a lui seul, occupe une superficie de 52 ha.
Roald Amundsen
Darriereis expedicions
Un an pus tard, en 1926, una segonda temptativa aguèt luòc en utilizant un balon. L'engenhaire aeronautic italian Umberto Nobile (1885-1978) aguèt un ròtle important dins la preparacion en prepausant un naviri de sostèn. La mission se debanèt dau 11 au 13 de mai e foguèt un succès. Amundsen e Oscar Wisting venguèron lei premiereis òmes d'agantar lei dos pòls terrèstres.
Hindisheim
Istòria
L'istòria del pòble remonta al periòde gallo-romaine, mas las primièras mencions escriches de la siá existéncia datan de la nautor Mièja Edat. A traversat los sègles coma nombre de municipalitats alsaciennes en patint los grands episòdis de l'istòria : los procèsses en sorcellerie (11 victimas an #èsser condemnadas a hindisheim per sorcellerie), la guèrra de Trenta Ans, lo rattachement al Reialme de França, la Revolucion, los tres conflictes entre la França e l'Alemanha.
Lo pòble comportava initialement dos castèls. Destruits cap a la mitat del (la data exacta es desconeguda), pas #èsser jamai reconstruits.
Roald Amundsen
Disparicion
Amb cinc autrei personas, formèt l'equipatge d'un idravion francés que dispareguèt lo 28 de junh de 1928 durant una mission. Quauquei tròç foguèron descubèrts dins lo sector de la costat de Tromsø e lo govèrn norvegian contunièt de recercar Amundsen sensa succès fins au mes de setembre. Lei còrs foguèron jamai retrobats. Segon la version pus probabla, l'aparelh auriá realizat un aterratge d'urgéncia e l'equipatge seriá mòrt dins de circonstàncias desconegudas.
Michel Desjoyeaux
thumb|right|Michel Desjoyeaux Michel Desjoyeaux (nascut lo 16 de julhet de 1965 a Concarneau (Bretanha)) es un navegador francés. Es lo sol navegador a aver ganhat 2 còps, en 2001 e 2009, l'espròva en solitari : Vendée Globe.
Roald Amundsen
Onor e posteritat
Explorator major de la premiera partida dau sègle XX, Roald Amundsen foguèt a l'origina de l'introduccion de tecnicas novèlas permetent de facilitar l'exploracion dei regions polaras. Demòra ansin una figura majora d'aquela disciplina e divèrsei luòcs geografics pòrtan son nom. Lei principaus son la basa estatsunidenca Amundsen-Scott, la mar d'Amundsen e lo glacièr Amundsen en Antartida, lo gòf Amundsen dins l'Ocean Artic e lo cratèr Amundsen que se situa a proximitat dau Pòl Sud de la Luna.
Hindisheim
Istòria
A anotar #qu'una de las originas plausibles del nom del pòble es Huno Villis, siá lo sojorn del Hun, una de la legenda sus la creacion del pòble en essent #qu'un guerrer hun de Attila s'i seriá fixat sus aquel luòc, al cors d'una de las invasions que la region a patida.
L'histoire du village remonte à la période gallo-romaine, mais les premières mentions écrites de son existence datent du haut Moyen Âge. Il a traversé les siècles comme nombre de communes alsaciennes en subissant les grands épisodes de l'histoire : les procès en sorcellerie (11 victimes ont été condamnées à hindisheim pour sorcellerie), la guerre de Trente Ans, le rattachement au Royaume de France, la Révolution, les trois conflits entre la France et l'Allemagne.
Le village comportait initialement deux châteaux. Détruits vers la moitié du (la date exacte est inconnue), ils ne furent jamais reconstruits.
À noter qu'une des origines plausibles du nom du village est Huno Villis, soit la demeure du Hun, une des légende sur la création du village étant qu'un guerrier hun d'Attila se serait fixé sur ce site, au cours d'une des invasions que la région a subie.
Resolucion 1973 del Conselh de Seguretat de las Nacions Unidas
La Resolucion 1973 del Conselh de Seguretat de las Nacions Unidas, subre la situacion en Libia, es una mesura adoptada lo 17 de març de 2011. La resolucion del Conselh de Seguretat foguèt prepausada per França, Liban e lo Reialme Unit. Dètz membres del Conselh de Seguretat votèron en favor (Bòsnia e Ercegovina, Colómbia, Gabon, Liban, Nigèria, Portugal, Sud-Africa e los membres permanents França, lo Reialme Unit e los Estats Units). Cinc membres ( Brasil, Alemanha e Índia, e los membres permanents Russia e la China) s'abstenguèron, e cap s'i opausèt pas. La resolucion ordena un alt al fuòc immediat e autoriza la comunitat internacionala a establir una zona d'exclusion aeriana subre Libia e a far usatge de totes los mejans necessaris levat de l'ocupacion estrangièra per protegir los civils.
Plats
Plats (Plats en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Lodet
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Lodet qu'èra de Nebosan, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Francavièla, qu'es Nòsta Dauna. Tanlèu 1790, Lodet qu'èra deth canton de Montrejau.
(1478) Vihuri
(1478) Vihuri es un asteroïde.
(1477) Bonsdorffia
(1477) Bonsdorffia es un asteroïde.
Estrech de Tsugaru
L'estrech de Tsugaru es un estrech que separa leis illas japonesas de Honshu e de Hokkaido. Unís la Mar de Japon e l'Ocean Pacific.
Panasòu
Panasòu (Panazol en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Geografia
miniatura|gaucha|330px|Situacion de Panasòu dins l'aglomeracion de Limòtges miniatura|gaucha|250px|Situacion de Panasòu en Nauta Vinhana
(1479) Inkeri
(1479) Inkeri es un asteroïde.
Luçan (Armanhac)
Geografia
Comuna de Gasconha situada dens l'aira d'atraccion d'Aush. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, Luçan que veng deu nom latin d'òme Lucius, dab lo sufixe -anum. Segon Negre, Luçan que vengueré deu nom de persona Luccianus, shens sufixe. Luçan que seré donc ua anciana grana propietat antica qui avè per mèste Lucius (o Luccianus ?). Que sembla Luccianus > Luishan, shens comptar que Lucius es plan mei espandit.
Moirans
Moirans es una comuna arpitana dau Daufinat, situada dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Moirans Se situa al centre del departament, a una vintena de quilomètres de Grenòble, entre Voreppe e Marges.
Aquela municipalitat a traversat pel Isère e un pichon riu, la Morge. Compòrta sustot de zònas humides telefonadas las isles de Moirans, regularament inondadas pendent las cregudas de la Isère abans #que i aja pas bastit la disi #que voreja ara lo riu.
Moirans se situe au centre du département, à une vingtaine de kilomètres de Grenoble, entre Voreppe et Rives.
Cette commune est traversée par l'Isère et une petite rivière, la Morge. Elle comporte notamment des zones humides appelées les isles de Moirans, régulièrement inondées pendant les crues de l'Isère avant que ne soit construite la digue qui borde maintenant la rivière.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Telefonada pendent l'antiquitat Morginum e implantada la longitud de la via romaine #qu'anava de la Itàlia a Viena pel caulet de Montgenèvre e Grenòble, Moirans èra una vila-estapa fòrça activa. De totes tempses, los auberges de Moirans, estapa sus la rota Grenòble-Lion, #èsser de reputacions. La mai celèbra, aquela del "Grand Sant François" aperteniá a la familha Pâris #que donarà las quatre famós financièrs del XVIII° sègle. Aquel sojorn de Moirans i aviá cantat en vèrs dempuèi lo XV° sègle : "Se vuelx aler a lo tieu ayze ''de Grenòble droict a Lion, A Moyranc, " A la Cymaise", I i aurà de pan blanc e de vin bon..." Lo nom a testificat jos la forma latinisée Moringum l'an 928. Segon Albert Dauzat e Charles Rostaing, S'agís del suffixe germanique -ingos #qu'a donat los noms en -ans en la region, precedit del nom de persona roman Maurus o germanique Arab. Homonymie étymologique Amb los noms de tipes Mourens del Sud Oèst de la França.
Lo cònsol actual, Gérard Simonet, a #èsser president de la Comunitat d'aglomeracion del País voironnais de 2001 a 2008.
Appelée pendant l'antiquité Morginum et implantée le long de la voie romaine qui allait de l'Italie à Vienne par le col de Montgenèvre et Grenoble, Moirans était une ville-étape très active. De tous temps, les auberges de Moirans, étape sur la route Grenoble-Lyon, furent renommées. La plus célèbre, celle du "Grand Saint François" appartenait à la famille Pâris qui donnera les quatre fameux financiers du XVIII° siècle. Ce séjour de Moirans était chanté en vers dès le XV° siècle : "Se vuelx aler à ton ayze ''de Grenoble droict à Lyon, A Moyranc, " A la Cymaise", Y aura pain blanc et vin bon..." Le nom est attesté sous la forme latinisée Moringum en 928. Selon Albert Dauzat et Charles Rostaing, il s'agit du suffixe germanique -ingos qui a donné les noms en -ans dans la région, précédé du nom de personne roman Maurus ou germanique Moro. Homonymie étymologique avec les noms de type Mourens du Sud Ouest de la France.
Le maire actuel, Gérard Simonet, a été président de la Communauté d'agglomération du Pays voironnais de 2001 à 2008.
Gandesa
vinheta|[[Fichièr:Bodega cooperativa de Gandesa.jpg|vinheta|Bodega cooperativa de Gandesa. Arquitectura Modernista.Bodega Cooperativa de Gandesa (Terra Alta, Tarragona)]]
Gandesa es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Sent Genes au Merle
Sent Genes au Merle (Saint-Geniez-ô-Merle en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Canau de Yucatan
Lo canau de Yucatan es un estrech que separa la peninsula de Yucatan e l'illa de Cuba. Unís la Mar Cariba e lo Golf de Mexic.
Bouy-sur-Orvin
Bouy-sur-Orvin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
thumb|300px|left|L'ancian castèl e lo sieu [[pigeonnier]] Aquel pòble, al limit de la Champagne crayeuse e del Nogentais se situa en la vallée de la Orvin. Aquela diversité de regions naturalas se tròba en l'abitat. Los ostals son en grès o en briques cossí en la region de Nogent-sus-Seine mas la craie o lo silex son de còps utilizats coma matériaux de bastiment.
thumb|300px|left|L'ancien château et son [[pigeonnier]] Ce village, à la limite de la Champagne crayeuse et du Nogentais se situe dans la vallée de l' Orvin. Cette diversité de regions naturelles se retrouve dans l'habitat. Les maisons sont en grès ou en briques comme dans la région de Nogent-sur-Seine mais la craie ou le silex sont parfois utilisés comme matériaux de construction.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La foti n es pas l anciana chateau ; mas la granja del chateau lo sieu nom vendriá del fach qu i auriá ete bastida amb las pèiras del chateau situa luòc dich lo vièlh chateau a 800 m d'ailà ! Publicacion : cònsol de bouy sus orvin michel JEROME
la photo n est pas l ancien chateau ; mais la ferme du chateau son nom viendrait du fait qu elle aurait ete construite avec les pierres du chateau situe lieu dit le vieux chateau a 800 m de là ! publication : maire de bouy sur orvin michel JEROME
Johnson
Johnson pòt èsser :
Els Garidells
Els Garidells es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Wanga
Lo wanga (o hanga) es una lenga banto parlada a Kenya.
Localizacion e classificacion
Lo wanga es parlat dins lo comtat Kagamega de la Província Occidentala de Kenya. Es un dels dialèctes del continuum lingüistic luhya.
(1480) Aunus
(1480) Aunus es un asteroïde.
Hinsbourg
Hinsburg en alemannisch (Hinsbourg en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Istòria
En 1314 Hugues de Fleckenstein,cosin de Nicolas de detla-Pichona-Pèira s'èran coalisés contra la vila d'Estrasburg. Estrasburg #resòlvre d'atacar Nicolas a la-Pichona-Pèira.Sus lo sieu passatge los soldats #cremar los pòbles apertenentes dins lo comtat, Wingen,Speckwiller,Buchberg(Puberg)Husberg(Hinsbourg),Haselau e lo faubourg de detla-Pichona-Pèira. Dels 5 pòbles destruits, sonque Wingen e Hinsbourg #èsser reconstruits a las siás ancianas localizacions.
En 1314 Hugues de Fleckenstein,cousin de Nicolas de La-Petite-Pierre s'étaient coalisés contre la ville de Strasbourg. Strasbourg résolut d'attaquer Nicolas à La-Petite-Pierre.Sur leur passage les soldats brûlèrent les villages appartenant au comté, Wingen,Speckwiller,Buchberg(Puberg)Husberg(Hinsbourg),Haselau et le faubourg de La-Petite-Pierre. Des 5 villages détruits, seuls Wingen et Hinsbourg furent reconstruits à leurs anciens emplacements.
Les transformations du journalisme de 1945 à 2010
'''Les transformations du journalisme de 1945 à 2010. Le cas des correspondants étrangers de l’AFP''' es un libre de Camille Laville de 2010.
Manhòlia
Los manhòlias forman un genre de plantas de flors, de la familha dels Magnoliacèas, que comprend gaireben cent e dètz espècias, subretot d'arbres e arbrilhons, de las regions temperadas caudas.
Los manhòlias apareguèron abans los coleoptèrs, las flors son fachas per encoratjar la polinizacion pels insèctes. Per evitar los domatges causats pels coleoptèrs polinizators, los carpèls de las flors de manhòlia son plan fòrtas. Los especimens fossilizats de Magnolia acuminata datan de 20 milions d'anadas e d'especimens apartenent a la familha dels Magnoliaceae a 95 milions d'anadas. Un autre aspècte primitiu deld Manhòlias es lor abséncia de sepals o de petalas distincts.
Los manhòlias an un espandiment natural discontunh, amb un centre principal a l'Èst e al Sud d'Asia e un centre secondari dins l'Èst de l'America del Nòrd, America Centrala, las Antilhas e qualques espècias en America del Sud.
Etimologia
Aquel genre foguèt nomenat Magnolia pel fraire Charles Plumier (1646-1704), en onor de Pèire Manhòl (1638-1715), mètge e botanista director del Jardin de las Plantas de Montpelhièr. Una autra ipotèsi seriá que lo quite Carl von Linné auriá creat lo mòt Magnolia, tanben dedicat a Pèire Manhòl e del seu concèpte de familha, utilizat dins la classificacion botanica.
Principalas caracteristicas
Arbres o arbrilhons, de fuèlhas mai sovent grandas, altèrnas, ovalas o elipticas, caducas o persistantas, mai sovent coriàcias.
Las flors solitárias, son grandas, fòrça dacorativas, sovent quilhadas, enn forma de copa. Lo perigòn es format de sièis a nòu petals petaloìds (petals e sepals indiferenciats) de color clara, blanc rosat, jaune clar. Las etaminas, nombrosas son lamellárias. Los carpèls son dispausats en pinha sul receptacle. Pels botanistas, es una flor primitiva. La florason apareis mai sovent aprèp quinze a trenta ans. Los fruchs, en forma de pinha, son de dehiscéncia longitudinala. Son compausats d'un ensems de folliculas (fruch sèc derivat d'un sol carpèl) e contenon de granas de tegument roje.
Formula florala: 3S + 6nP + nE + (nC)
Espandiment
Los manhòlias son originaris d'Orient Extrèm (Japon, China), d'Asia Centrala (Imalaia), d'America del Nòrd (Sud des Estats Units d'America), e d'America Centrala. Foguèron plan aclimatats en Euròpa.
Aqueles arbres gausisson de sols frèscs, unifèrs, de pH neutre. Qualques espècias supòrtan de pH superiors a 7, mas aman pas lo calcar actiu.
Principales espècias
thumb|[[Magnolia ×soulangeana|Manhòlia de Soulange]] thumb|Manhòlia en flor
Arbrilhons
thumb|Magnolia stellata
Utilizacions
thumb|Flor de manhòlia
Medecina
tanben atifongic pel magnoliol (molecula activa)
Jackson
Jackson es un antroponim anglés e pòt èsser:
Saint-Germain-sur-École
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Districte de South Sikkim
Lo districte de South Sikkim es un districte de l'estat de Sikkim en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Namchi, o Namtse.
Populacion
La populacion del districte èra de 146 850 abitants al recensament de 2011 e èra a 85,56 % campèstra, e a sonque 14,44 % ciutadina. La densitat de populacion es de 196 abitants/km².
Las lengas parladas son lo nepalés, lo bhutia, tamben sonat sikkimés, lo lepcha e lo limbu.
Oresund
Oresund (Øresund en danés e Öresund en suedés) es un estrech que separa l'illa danesa de Seeland e Suècia. Fa partida de l'ensems maritim de Kattegat e permet d'intrar ò de sortir de la Mar Baltica, situada au sud. En causa de sa prefondor febla e de la frequentacion importanta, es un passatge martim malaisat.
Globalizacion
La globalizacion o mondializacion es la mesa en relacion creissenta de las diferentas partidas del glòbe, per un ensemble de flux (capitals, migracions, torisme, comunicacions, comèrci, ...).
Alanis Morissette
Alanis Nadine Morissette (n. 1 de junh de 1974 a Ottawa) es una cantaira e compositora canadiana.
Es una de las artistas de vendas màgers mercé a son tresen album, Jagged Little Pill qu'es estat l'album debut pus vendut de tota l'istòria, lo pus vendut de la part d'una artista femenina e lo 7 pus vendut de l'istòria. Sons musicas an superat la barrièra dels 60 milions de copias vendudas dins tot lo mond.
Al cors de la siá vida es estat nomenada 14 còps pels Prèmis Grammy, en avent obtengut lo guerdon en 7 escasenças, en mai de l'album de l'an lo 1996. A recebut tanben 16 prèmis Juno (lo Grammy del Canadà).
Hauterive-la-Fresse
Geografia
Hauterive-La-Fresse fa partida del Saugeais.
Hauterive-la-Fresse fait partie du Saugeais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Genilac
Genilac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Catedrala de Sant Nasari (Besièrs)
thumb|250px|Vista de la catedrala de Sant Nasari thumb|180px|Vista oèst de la catedrala La catedrala de Sant Nasari e Sant Cèls es lo monument pus important d'estil gotic de Besièrs. Siaguèt bastida dins la part oèst de l'anciana ciutat medievala, sus un truc que domina la plana d'Òrb. A l'endrech ont se tròba lo bastiment se sap qu'existiguèt un ancian temple roman qu'èra dedicat a l'emperador August e a sa molhèr Lívia. I a d'atestacions escrichas de la preséncia d'un edifici tre lo sègle VIII e una glèisa romanica i èra situada que foguèt destrucha en 1209 del temps del chaple de Besièrs. Quauque temps aprèp se tornèt construire lo bastiment qu'es la catedrala actuala.
Es un dels monuments pus simbolics de la localitat, e se pòt véser de fòrça luènh, subretot dempuèis la rota de Narbona.
La catedrala siaguèt classificada dins los monuments istorics en 1840.
Ginestar
Ginestar es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Tenac
Tenac (Thénac en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Montbòs
Las fòrmas ancianas son Manbos en 1135, Monbo e Monbos al sègle XIII, Monbosc (sic) al sègle XVI. Montbòs es format de l'occitan mont, eretier del latin mons e del nom germanic d'òme Boso.
Puègguilhèm
Anar a l'article.
Istòria
En 1972 (aplicacion lo 1èr de genièr de 1973), Puèg Guilhèm (INSEE 24342) e Montbòs (INSEE 24275) fusionèron emb Tenac, jos l'estatut de fusion-associacion, que se cambièt en fusion simple en 2011.
Rhinolophus hipposideros
Lo pichon rinolòf o pichon fèrre de caval es una espècia de ratapenada. Es lo mai pichon e lo mai septentrional dels rinolòfs europèus.
Ventes-Saint-Rémy
Ventes-Saint-Rémy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Comuna de la Eawy e del país de Bray
Commune de l'Eawy et du pays de Bray
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mètro de Marselha
Lo mètro de Marselha es un malhum de mètro servissent Marselha e una part de son aglomeracion. Es administrat per la RTM.
Malhum
vinheta|250px|Los projèctes dau malhum (en [[francés) .]] Lo malhum de mètro es format de doás linhas e 28 estacions.
Linha 1
S'estend a partir de l'estacion La Ròsa - Tecnopòl de Castèu Gombèrt e fins a l'estacion La Forratgièra, la linha a 18 estacions e 12,7 km d'extension.
Linha 2
S'estend a partir de l'estacion Bougainville e fins a l'estacion Santa Margalida Dromeu, la linha a 12 estacions e 8,8 km d'extension.
Igor Stravinskii
Igor Fiodorovich Stravinskii (en rus: Игорь Фёдорович Стравинский) foguèt un pianista e compositor rus de musica classica del sègle XX. Stravinsky nasquèt lo 18 de junh 1882 ( lo 5 dins l'ancian calendari rus) a Oranienbaum. Son paire èra bassa al teatre imperial de Sant Petersborg, e l'ambient familial èra fòrça musical. Igor estudièt lo piano amb sa maire e a 9 ans, amb un nòva professora, escolana del famós Antòn Rubinstein. D'aquela epòca tanben anava sovent escotar son paire cantar, aital coneissiá plan los opèras.
Pendent sos estudis de drech rescontrèt lo filh de Nikolai Rimski-Korsakov, puèi faguèt la coneissença del compositor meteis. A la debuta, los sieus conselhs ajudèt Igor a estudiar, al biais d'un autodidacte, las composicions. Per la seguida prenguèt de corses particulars de Rimsky-Korsakov, que serà tanben son testimòni a son matrimòni amb Katerina Nosenko en 1906.
En 1907 compausèt sa primièra sinfonia, Scherzo fantastica, e Fuòcs d'artifici. Aquel darrièr trabalh foguèt remarcat per Sergei Djagilev, qu'organizava de concèrts. Quand cerquèt un compositor per un balet sul legendari aucèl de fuòc, prepausèt doncas a Stravinsky de compausar son primièr balet. Aquel balet aguèt un grand succès, quand foguèt mes en scèna a París en 1910 pendent una virada dels balets russes. Stravinski venguèt alara un nom conegut coma lo d'un compositor amb un estil nòu, tant primitiu coma scientific. Susvendrà un nòu succès pendent la sason seguenta amb Petrushka.
Per contra, la creacion de la Consecracion de la primavèra en 1913 faguèt un grand escandal, mas es malaisit de saber perqué, s'es en causa de la musica, de la coregrafia o dels dançaires. En fach, a la debuta de 1914, la meteissa musica foguèt un grand succès pendent un concèrt, e Stravinsky capitèt a èsser conegut en Euròpa tota a solament 31 ans.
Aprèp L'istòria del soldat, se transportèt a França, e cambièt entièrament son estil, en tornant a l'influéncia classica : Pulcinella, un balet e Mavra, un opèra comic, son d'òbras d'aquela epòca.