cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frits Bernard
Biografia
Lo 1987 apareguèt coma convidat especial dins lo programa en dirècte de Phil Donahue a la NBC, The Phil Donahue Show (transmés a travèrs de 250 canals de television dels Estats Units e lo Canadà) e defendèt dobertament la pedofilia e l'activisme pedofile pendent una ora sens interrupcions, amb lo supòrt d'un jove de 23 ans que pendent la siá mainadesa aviá mantengut de relacions sexualas amb adults. Aquel fach resulta important, doncas que 1987 èra una data que l'activisme pedofile s'afrontava ja a una ostilitat publica coma va mai mai granda, en comparason amb la situacion dels ans setanta.
En una entrevista de 1988, Bernard diriá que fins aquel moment el meteis, coma part de lo sieu trabalh psicologic e tanben coma testimòni expèrt autorizat en divèrses litigis, aviá tractat amb "mai de mil adults pedòfils e amb aperaquí tres mil mainats e adolescents qu'avián mantengut de contactes [sexuales] amb adults".".
.sexy
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Saint-Laurent-des-Combes
Saint-Laurent-des-Combes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
.tattoo
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Transpiracion vegetala
vinheta|Escambis al nivèl d'una [[fuèlha : De gas carbonic (CO2) es absorbat. D'oxigèn (O2) e d'aiga (H2O) son rebutats]] vinheta| 1) L'aiga penètra dins las raiças (passivament); es guidada cap als teissuts del [[xilèma per la benda de Caspari. Un gradient de concentracion dels solutats dins lo xilèma mena a un transpòrt ulterior passifu de l'aiga dins los elements de vaissèls de la planta. 2) Un còp dins lo xilèma, las fòrças d'aderença e de coesion agisson sus l'aiga (capillaritat). Provòcan l'aderença de las moleculas als parets dels vaissèls, e la coesion mena las moleculas a aderirr las unas a las autras, formant una colomna d'aiga que s'espandís de la raiç a la partida superiora de la planta. 3) L'aiga del xilèma arriba dins lo mesofi espongós, ont es possiblament expausada a l'aire exterior se los estomats son dobèrts; l'evaporacion se realiza alara, creant de tensions dins la colomna d'aiga, que las fòrças de coesion de las moleculas vesinas tiran cap al naut, creant una fòrça de traccion sus tota la longor del xilèma ]] vinheta|estomatas dubèrts sus una fuèlha d'Arabidopsis per quals l'aiga de la planta es transpirada (microscòpi electronic) vinheta|300x300px|De plantas dels mitan arids (dichas « xerofitas ») pòdon - pendnet un cert temps - reduire lor superfícia foliari per limitar lor transpiracion en cas de estrès idric (a esquèrra). Quand la temperatura merma e que l'aiga es de nòu disponible, las fuèlhas se gavan daiga e tornan prene lor forma normala (a drecha) La transpiratcon vegetala es, per las plantas, lo procediment de contunh causat per l'evaporacion d'aiga per las fuèlhas (e la reprisa qu'i correspond a partir de las raiças dins lo sol).
Pels angiospèrmas
La transpiracion es mai importanta pels angiospèrmas, qu'aquelas plantas dispausan dins lors fuèlhas d'un malhum de nervaduras quatre còps mai dense qu'aquel de las autras plantas.
La quantitat d'aiga rebutada dins l'atmosfèra per la transpiracion de las plantas
Pels vegetals de granda talhas e los elofitas, pòt èsser fòrça importanta.
Per illustrar, dins una zona temperada e se manca pas d'aiga, un ectara de fau (Fagus sylvatica) emés dins l'atmosfèra gaireben 25 tonas de vapor d'aiga per jorn pendent una sason de vegetation. Aquò explica lo ròtle jogat per las grandas formacions vegetalas, coma las sèlvas sul cicle de l'aiga e sul clima.
Factors estructurals
Superfícia e espessor de las fuèlhas: Una fuèlha mai pichona transpirera mens lèu qu’una fuèlha mai granda, qu'i a mens de pòres disponibles per la pèrda d’aiga. L’epidèrma de gaireben totes los vegetals terrèstres es cobèrt d’una cuticula. Aquel atot balha una proteccion impermeabilisanta qu'apara de l’assecament. mai la cuticula es espessa mai la transpiracion serà fèbla.
Nombre d'estomatas: L’aiga de la transpiracion essent evacuada pels estomatas es proporcionala al nombre de pòres d'estomatas. Mas n'i a, mai la transpiracion serà fòrta.
Nombre de fuèlhas: Un nombre de fuèlhas, o autres organs fotosintetics, mai grand aumenta tanben lo nombre d'estomatas disponibles per la transpiracion. I aurà donc mai d’escambis gasoses amb lo mitan extèrne.
Factors extèrnes
Umiditat relativa: La diminucion de l’umiditat relativa, fasent l’aire mai sec, merma fòrça lo gradient potencial idric atmosferic çò que contribuís a aumentar la transpiracion. La diferéncia mai granda entre lo potencial idric intèrne de las fuèlhas e extèrne encoratja l’aiga a las daissar aquelas.
Vent: Lo vent desfach la sisa termièra que servís a protegi la superfícia de las fuèlhas comolant una vapor d’aiga que merma lo nivèl d’aiga a evacuar d'aquelas darrièras. Lo vent aumenta donc lo dessecament. Lo cambiament d’aire a l'entorn de la planta mai frequent favoriza l’evaporacion de l’aiga. Puèi, la diferéncia de potencials idrics entre los mitans, intèrne e extèrne, es aumentada, çò que crèis alara sul pic la transpiracion, cercant lo renovelament de sa sisa termièra.
Luminositat: Coma gaieben totas las plantas dubrisson lors estomatas pendent lo jorn per far de fotosintèsi, levat las plantas de la familha CAM, la velocitat de transpiracion aumenta amb l’intensitat de la lutz daissant l’aiga s’evaporar pels pòres de las fuèlhas. La sensibilitat de las plantas a la luminositat varia segon las espècias. La transpiracion es donc mai nauta lo jorn e merma fòrça de nuèch.
Temperatura: La temperatura encoratja la dubertura d'estomatas per permetre l’evaporacion de l’aiga cellulara. Mai fa caud, mai los estomatas se dubrissont e donc, mai i aurà de transpiracion. Çò que se realiza fins a que la temperatura atenh un cert lindal, de 25 a 30ºC. A aquel lindal, los estomatas començaràn a se tancar e atal bassar la transpiracion per evitar lo dessecament.
Courpignac
Courpignac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Chaourse
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Potomac
Potomac es un flume de l'Èst dels Estats Units d'America.
Geografia
esquèrra|vinheta|220x220px|Lo Potomac a Harpers Ferry, en [[Virgínia Occidentala.]] Lo Potomac a sa font a 933 m d'altitud al sud-oèst de l'Estat de Maryland, ribairenc sus gaireben tot son cors, long de gaireben 665 km, e que la riba drecha li servís de frontièra naturala d'en primièr amb la Virgínia Occidentala, puèi amb Virgínia, levat lo districte de Columbia que s'interpausa sus una corta distança de 20 km.
Raja dins la vilas de Cumberland (Maryland) e subretot Washington DC, la capitala federala dels EUA, situada a 182 km de son larg estuari desembocant dins la baia de Chesapeake. L'estuari de boca fa 17 km de larg.
Se designe a vegada per « region del Potomac » la zona de bacin e los Estats rajats per aquel flume: Maryland, Virgínia e Virgínia Occidentala, coma lo districte de Columbia. Cinc milions de personas vivon dins aquel bacin.
Istòria
Quand se desencadena la guèrra de Secession en 1861, una partida de la Virgínia fa secession, las comtats del Nòrd-Oèst demorant dins l'Union (aqueles constituisson l'actual Estat de Virgínia Occidentala); l'Estat de Maryland, pasmens s'es esclavagista, demora tanben dins l'Union.
Atal una granda partida del cors del Potomac e de son estuari formavan la limita entre l'Union e los Estats confederats.
Tanben aquel flume garda una importança istorica pels Americans.
Catastròfa aeriana
Lo 13 de genièr de 1982, lo vol 90 Air Florida assegurèt per un Boeing 737 d'Air Florida s'abima dins lo fluvi just après son envòl, a causa d'une tempèsta de nèu.
Su las 79 personas a bòrd, aguèt 5 subrevivents, malgrat l'eroïsme d'unes passatgièrs que daissèron lor vida dins las aigas glaçadas del Potomac. La scèna se debanèt jos las camèras de la television.
Vejatz tanben
Plana del Potomac (Montana) : nomenada d'après l'armada del Potomac, que garda son títol après la guèrra de Secession, alara dirigida pel general George Crook qu'i perdèt la mitat de sos effectius pendent la campanha dels Black Hills (guèrras indianas) en 1876 a la batalha de Rosebud Creek (detz jorns abans la batalha de Little Big Horn).
Thésy
Thésy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.technology
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Ecateríni Saquellaropólo
thumb|Ecateríni Saquellaropólo (2020) Ecateríni Saquellaropólo (Αικατερίνη Σακελλαροπούλου), n. lo 30 de mai de 1956 a Tessalonica, es una magistrata e femna politica gregala. Lo 22 de genièr de 2020 es elegida presidenta de la Republica. Dintra en foncions al mes de març.
.plumbing
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Noyant-d'Allier
Noyant-d'Allier es una comuna francofòna de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Geografia
thumb|left|Vist sus en Estofant a partir de còstas Matras La municipalitat a traversat per la Queune, afluent del marge esquèrre de la Aliar.
La commune est traversée par la Queune, affluent de la rive gauche de l'Allier.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
En estofant-d'Aliar e los sieus environs an #èsser marcats a per l'espleitacion minaire del carbon. La mina a barrat pendent la Segonda Guèrra mondiala, al continuament d'un important incendi #qu'a costat de vidas umanas.
Après los acòrdis de Genève (1954) en metent final a la guèrra de Indochine, la vila de en Estofant protegís un Centre de accueil dels Franceses de Indochine (CAFI), #Que recep 1,500 repatriats de 1955 a 1965, aculhits en los ancians corons dels minèrs.
Hobart
Hobart es la vila mai poblada e la capitala de Tasmania, en Austràlia. Fondada en 1804 coma colonia penitenciària, es la pus vièlha capitala d'Estat australian, aprèp Sydney. La vila deu son nom a Robert Hobart, ancian Secretari d'Estat a la Guèrra e a las Colonias.
Classun
Classun (en francés tanplan com en occitan) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Juvigny-sur-Loison
Geografia
Lo vilatge a situat al Nòrd de la Meuse, a 10 quilomètres de Montmédy, a 12 quilomètres de Stenay, e a 15 quilomètres de Damvillers, en una region cobèrta de vasts bòsques.
Hobart
Situat a la boca del riu Derwent, Hobart es aparat pel mont Wellington a l'oèst e lo mont Nelson al sud. Lo pòrt de Hobart servís de punt de partença per las expedicions antarticas. Es a Hobart que Roald Amundsen, en tornar de la conquista del pòl Sud, acòstèt lo 7 de març de 1912 e envejèt, de la pòsta centrala, un messatge per anonciar al rei de Norvègia, Haakon VII, e al mond la capitada de son expedicion.
Es la vila nadala de l'actor Errol Flynn (nascut lo 20 de junh de 1909) e de Mary Donaldson, la Princessa Mary de Danemarc (nascuda en 1972).
Lo Lin e La Pujòla
Lo Lin e La Pujòla (Lelin-Lapujolle en francés) qu'ei ua comuna gascoa, situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo Lin que vengueré d'un nom latin d'òme Laelius e deu sufixe -inum. Benlèu pr'amor de l'article francés le, lo nom qu'es estat comprés com « lo lin », per exemple per Negre, qui constata disen [lu lin]]. Los toponimes occitans fondats sus la cultura deu lin que venen deus resultats deu latin vulgar linarum, > Linars e deus derivats de linarium, linaria, Linhares (dab -etum), Linhairòlas (dab -ola), mei que mei au plurau. Lo lin es pas un toponime fondat sus la cultura deu lin.
Economia
Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)
Noyant-d'Allier
Istòria
Noyant-d'Allier et ses environs ont été marqués aux par l'exploitation minière du charbon. La mine a fermé pendant la Seconde Guerre mondiale, à la suite d'un important incendie qui a coûté des vies humaines.
Juvigny-sur-Loison
Geografia
Lo riu #que i flueix se truca lo Loison (telefonada en lo passat la Loison). En serpentant en la vallée, forma una amplària arrissa a l'entorn d'una leugièra éminence alluviale ont s'es desvolopat la localité, #qu'a l'abric de los sieus coteaux (longtemps ocupats per la vinha) sembla aprofechar d'un #erós micro-climat, en aquela region ont s'afrontan las massas d'aire océanique e continental : d'ont los cambiaments de tempses segon las influéncias del un o l'autra tèsta. Lo vent d'Èst o Sud-Es, #que portava lo polit temps, i aviá trucat pels ancians lo 'Messin' (vent de Mètz).
Noyant-d'Allier
Istòria
Après les accords de Genève (1954) mettant fin à la guerre d'Indochine, la ville de Noyant abrite un Centre d'accueil des Français d'Indochine (CAFI), qui reçoit 1,500 rapatriés de 1955 à 1965, accueillis dans les anciens corons des mineurs.
Juvigny-sur-Loison
Geografia
Le village est situé au Nòrd de la Meuse, à 10 kilomètres de Montmédy, à 12 kilomètres de Stenay, et à 15 kilomètres de Damvillers, dans une région couverte de vastes forêts.
La rivière qui y coule s'appelle le Loison (appelée dans le passé la Loison). En serpentant dans la vallée, elle forme un large boucle autour d'une légère éminence alluviale où s'est développée la localité, qui à l'abri de ses coteaux (longtemps occupés par la vigne) semble profiter d'un heureux micro-climat, dans cette région où s'affrontent les masses d'air océanique et continentale : d'où les changements de temps selon les influences de l'un ou l'autre front. Le vent d'Est ou Sud-Est, qui amenait le beau temps, était appelé par les anciens le 'Messin' (vent de Metz).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Juvigny A travèrs dels sègles s'es orthographié de desparièras manièras. Se tròban los graphies seguents en divèrses actes e documents : Jevigny (1252), Gevigney (1264), Gevigny (1285), Guiwini (1285), Lo nom del vilatge vendriá de Joviniacum, derivat del nom del proprietari, Jovinius, #que possedissiá las tèrras, las bastissas de granja e la villa a aquel endroit. Pel continuament, i i auriá #èsser fondada en 874 per la reina Richilde e lo sieu espós, Charles II lo Chauve, una abbaye de femnas, ont #èsser alavetz depausadas las reliques de santa Scolastique, venerada cossí en essent sœur de sant Benoît de Nursie. Quaranta abbesses aurián presidit, a travèrs dels sègles, a las destinadas de Juvigny-las-Madamas : una tradicion del coan preteniá que la primièra abbesse i auriá #èsser la reina Richilde ela-meteissa ... O Bertrande venguda del monastèri Sant-Aure de París. Aquela polida abbaye i aguèt vendut, coma plan nacional, en lo moment de la Revolucion francesa, e totalament destruida pauc après per las siás acquéreurs #que la dépecèrent e la #transformar en carrièra de pèiras ! D'aquel coan de moniales, pas subsisteix mai que qualques vestigis uèi : demòran aital l'espital (1629), la distillerie, lo grand ostal de las Prévôts, l'ostal de las Chapelains (1634), la cerveseria, la vacherie, lo molin, aital coma divèrses potzes e soscaves, e, sus qualques mètres, intacte, lo mur de clausura crénelé (1636), elevat de 6 mètres e en environant tota la abbaye. En 1285, en lo sieu reportatge poétique del Tournoi de Chauvency, lo trouvère Jacques Bretel cita lo senhor de Gevigny o Gviwini (segon los graphies dels manuscrits de Mos o de Oxford) #que se mesura al cors d'una joute a Henri de Blâmont. Ne descriu egalament lo blason, #que se tròba pintat en la neuvième miniature al recto del folio 117, adornant lo relat d'aquelas fèstas chevaleresques (veire la armorial del Tournoi de Chauvency). En 1965, del temps qu'el creusait un cavòt al cementèri Sant-Denis, lo fossoyeur de l'epòca #descobrir un grand pommeau d'espasa daurada aital coma una coriosa condecora en vermeil d'un diamètre de 2,5 cm. Aquela, datada de 1486, representa en effigie, sus lo sieu caval caparaçonné, un chevalier armat, esgrimint la siá bandièra. En exergue, los sieus 16 quartièrs de noblesa : 16 blasons desparièrs testificant del ancienneté e de la qualitat de las siás ancêtres... Desgraciadament Alavetz, lo nòstre fossoyeur, poivrot notoire, #vendre lo pommeau de l'espasa per brindar ! Après la destruccion del coatz, la darrièra abbesse #far don de las reliques de santa Scholastique a la glèisa paroissiale, ont son totjorn veneradas, en lo moment d'un triple pelegrinatge annal. Longtemps figé a l'entorn de las muralles de lo sieu monastèri, #que n'èra lo nuclèu e la cœur, lo pòble, uèi, perdent de mai en mai lo sieu caractèr rural, se banalitza, se engrandeix, se lotit e s'installa a present a l'entorn de la siá glèisa, bastida l'an 1777.
Classun
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Laurence Olivier
Laurence Kerr Olivier, Baron Olivier (Dorking, Surrey, 22 de mai de 1907 - Steyning, West Sussex, 11 de julhet de 1989), conegut popularament coma Laurence Olivier, foguèt un actor e director e teatre e productor britanic. Foguèt un dels actors del sègle XX mai famoses e reverenciats, amassa amb los sieus contemporanèus John Gielgud, Peggy Ashcroft e Ralph Richardson.
Classun
Toponimia
La prononciacion qu'ei [kla'syŋ]. Las fòrmas ancianas que son Classun (mapa de 1638, dita « de Classun »), Classum (mapa deu sègle XVII, shens data), Classun (mapa de 1714).
I a pas cap d'explica deus toponimistas coneishuts, Dauzat, Negre o Astor. Que representa lo sufixe -un ? lo gau -dunu, lo latin umine, lo latin -unu, la reduccion deu sufixe locatiu basco gun/kun ? La basa ei pas milhor coneishuda, benlèu ua contraccion de calass-, mès lo sens que seré escur. Classun qu'ei situat près de Buanas, aute toponime escur.
Buxières-lès-Villiers
Buxières-lès-Villiers es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Al nòrd-oèst de Buxières nais la Renne.
Au nord-ouest de Buxières naît la Renne.
Ans 1960
Leis ans 1960 cuèrbon lo periòde de 1960 a 1969. Es un periòde revolucionari : revolucions agricòlas, modernizacion de la Glèia Catolica, revòuta estudianta que desboca a Mai de 68, Printemps de Praga, Festivau de Woodstock e lei seguents, premiers pas de l'Òme sus la Luna en 1969, tractats internacionaus de desnuclearizacion, etc... Dins de lengas divèrsas de còups si rescoantre lo tèrme anglés Sixties, en rason de l'influéncia economica e socioculturala deis Estas Units e dau Reiaume Unit dins lo corrent d'aquesta decenia.
Juvigny-sur-Loison
Istòria
Juvigny à travers les siècles s'est orthographié de différentes façons. Se rencontrent les graphies suivantes dans divers actes et documents : Jevigny (1252), Gevigney (1264), Gevigny (1285), Guiwini (1285), Le nom du village viendrait de Joviniacum, dérivé du nom du propriétaire, Jovinius, qui possédait les terres, les bâtiments de ferme et la villa à cet endroit. Par la suite, y aurait été fondée en 874 par la reine Richilde et son époux, Charles II le Chauve, une abbaye de femmes, où furent alors déposées les reliques de sainte Scolastique, vénérée comme étant sœur de saint Benoît de Nursie. Quarante abbesses auraient présidé, à travers les siècles, aux destinées de Juvigny-les-Dames : une tradition du couvent prétendait que la première abbesse aurait été la reine Richilde elle-même ... ou Bertrande venue du monastère Sainte-Aure de Paris. Cette belle abbaye fut vendue, comme bien national, lors de la Révolution française, et totalement détruite peu après par ses acquéreurs qui la dépecèrent et la transformèrent en carrière de pierres ! De ce couvent de moniales, il ne subsiste plus que quelques vestiges aujourd'hui : ainsi restent l'hôpital (1629), la distillerie, la grande maison des Prévôts, la maison des Chapelains (1634), la brasserie, la vacherie, le moulin, ainsi que plusieurs puits et caves, et, sur quelques mètres, intact, le mur de clôture crénelé (1636), haut de 6 mètres et entourant toute l'abbaye. En 1285, dans son reportage poétique du Tournoi de Chauvency, le trouvère Jacques Bretel cite le seigneur de Gevigny ou Gviwini (selon les graphies des manuscrits de Mons ou d'Oxford) qui se mesure au cours d'une joute à Henri de Blâmont. Il en décrit également le blason, qu'on retrouve peint dans la neuvième miniature au recto du folio 117, ornant le récit de ces fêtes chevaleresques (voir l'armorial du Tournoi de Chauvency). En 1965, alors qu'il creusait une tombe au cimetière Saint-Denis, le fossoyeur de l'époque découvrit un grand pommeau d'épée doré ainsi qu'une curieuse médaille en vermeil d'un diamètre de 2,5 cm. Celle-ci, datée de 1486, représente en effigie, sur son cheval caparaçonné, un chevalier armé, brandissant sa bannière. En exergue, ses 16 quartiers de noblesse : 16 blasons différents attestant de l'ancienneté et de la qualité de ses ancêtres... Malheureusement alors, notre fossoyeur, poivrot notoire, vendit le pommeau de l'épée pour trinquer ! Après la destruction du couvent, la dernière abbesse fit don des reliques de sainte Scholastique à l'église paroissiale, où elles sont toujours vénérées, lors d'un triple pèlerinage annuel. Longtemps figé autour des murailles de son monastère, qui en était le noyau et le cœur, le village, aujourd'hui, perdant de plus en plus son caractère rural, se banalise, s'agrandit, se lotit et s'installe à présent autour de son église, construite en 1777.
Ans 1960
../.. | Ans 1930 | Ans 1940 | Ans 1950 |  Ans 1960 | Ans 1970 | Ans 1980 | Ans 1990 | ../..
A.C. Bradley
Andrew Cecil Bradley, (26 de març de 1851- 2 de setembre de 1935) foguèt un universitari anglés, critic magèr de Shakespeare, e influencièt la critica fins a las annadas 1970. Es encara considerat coma son mai grand critic.
Ans 1960
Istòria
1962 : après la descubèrta de l'installacion de missils nuclears sovietics en Cuba, crisi grèva entre leis Estats Units e l'URSS (14-28 d'octòbre). Washington organizèt lo blocus navau de l'illa e bloquèt un convòi militar sovietic. Pasmens, lei dos camps decidèron de negociar e un acòrdi foguèt finalament trobat : en cambi de la retirada dei missils estatsunidencs installats en Turquia e de la promessa de pas envaïr lo territòri cuban, lei Sovietics retirèron l'ensemble de seis armas nuclearas de l'illa. thumb|right|Manifestents antisegregacionistas assemblats a [[Washington.]] 1963 : dins lo Sud deis Estats Units, la lucha còntra la segregacion – fòrça activa dempuei 1954 e encoratjada per plusors succès recents – passèt una etapa decisiva ambé l'organizacion de la marcha sus Washington. Gropant entre 200,000 e 300,000 personas, permetèt ai militants de la causa antisegregacionista d'afiermar sa fòrça. Lo discors de Martin Luther King (I have a dream) marquèt prefondament la societat dau periòde. D'ara endavant politicament en dificultat, lei partisans de la segregacion aumentèron sa violéncia mai aquò empachèt pas la preparacion de plusors lèis per establir l'egalitat entre Blancs e Negres (→ 1964). 1963 : en Iraq, extension dau drech de vòte ai femnas. 1963 : independéncia de Kenya (12 de decembre). 1964 : independéncia de Malawi (6 de julhet). 1964 : en Sodan, començament de la Premiera Guèrra Civila Sodanesa amb l'aparicion d'una guerilha dins lei regions dau sud ostilas a l'islamizacion de la societat. 1966 : independéncia de Guyana (26 de mai). 1966 : independéncia de Barbados (30 de novembre).
A.C. Bradley
Òbras
- 1904: Shakespearean Tragedy ( la tragedia shakespeariana ): dins aquel libre de referéncia donèt sa vision de la tragedia. Sa critica es puslèu modèrna pel periòde vist que, influenciat per Hegel, vei puslèu la tragedia coma una dialectica.
Ans 1960
Istòria
1969 : lo 20 de julhet, capitada de la mission lunara estatsunidenca Apollo 11 Buzz Aldrin, Michael Collins e Neil Armstrong) que se pausèt dins la Mar de la Tranquillitat. Permetèt la premiera exploracion umana d'una autra planeta. Lo 14 de novembre, novèla capitada d'una mission Apollo (Apollo 12) que se pausèt dins la region d'Oceanus Procellarum.
A.C. Bradley
Òbras
-1909: Oxford Lectures on Poetry (lecturas d'Oxfòrd subre la poesia).
Ans 1960
Cultura
1961 : publicacion dau roman de sciéncia-ficcion Solaris de l'escrivan polonés Stalinas Lem (1921-2004). A travèrs lo racònte deis interaccions entre un grop de scientifics e un ocean misteriós dotat d'intelligéncia, depinta lei dificultats d'una comunicacion entre l'òme e una autra espècia intelligenta. 1963 : publicacion dau roman La Planeta dei Moninas de l'escrivan francés Pierre Boulle (1912-1994). Depinta lo remplaçament de l'òme per la monina coma espècia dominanta de la planeta en causa dau declin de la pensada e de la reflexion umana. Aquela òbra aguèt un succès important e conoguèt plusors adaptacions cinematograficas. 1969 : publicacion de Sason de la migracion vèrs lo nòrd, òbra principala de l'escriban sodanés Tayeb Salih (1929-2009). Aqueu libre es vengut una òbra majora de la literatura internacionala e donèt a Tayeb Salih l'estatut d'autor major de la literatura aràbia.
La Vila Dieu
La Vila Dieu (La Villedieu-du-Clain en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Lo nom dau borg provendriá dau latin Villa Dei, la Maison o lo Domeni de Dieu. 'Quau nom a benleu estat atribuit pels Templiers, aqueles darriers avent installat una comandariá sus 'queu territòri. Una comandariá era una vasta explotacion agricòla eissida d'un don fait a l'Òrdre per li permetre de perseguir sas òbras de benfasença e subretot d'ajudar sos fraires d'Orient.
Las atestacions ancianas son Villa Dei vers 1172, Ecclesia de Villa Dei (sens data), La Vile Dé en 1324, la Ville Dieu en 1337, Lospital de la Villedé en 1360, La Villedieu des Roches en 1492, S. Jean-Baptiste de la Villedieu en 1782, La Villedieu-du-Clain en 1859.
Nòtas
<references group="N"/>
Eteimbes
Eteimbes en alemannisch ( Eteimbes en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
.land
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Vau d'Oira e Gartempa
Vau d'Oira e Gartempa (en francés, oficialament, Val-d'Oire-et-Gartempe) es 'na comuna novela de Lemosin, creada lo 1er de genier de 2019 per la fusion de Bussiera, Darnac, Sent Barbant e Tiat, que devenen de las comunas delegadas. Lo chaplòc es a Bussiera. Administrativament, depend de l’arrondiment de Belac, dau departament de la Nauta Vinhana e de la region de Novela Aquitània. Electoralament, es partida entre los cantons de Belac (Bussiera e Sent Barbant) e de Chastel (las autras comunas delegadas). Es tanben de la tresena circonscripcion legislativa de Nauta Vinhana.
Éteignières
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Geografia
thumb|left|Un nin de cigognes a Éteignières Éteignières a aderit a la charte del Parc natural regional de las Ardenas, a la siá creacion en decembre 2011.
Éteignières a adhéré à la charte du Parc naturel régional des Ardennes, à sa création en décembre 2011.
Éteignières a adhéré à la charte du Parc naturel régional des Ardennes, à sa création en décembre 2011 .===Comunas vesinas===
400px|left||Distanças e posicion relativa
Scolca
Scolca es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Istòria
Pendent las doas guèrras 14-18 e 39-45, 26 mainats natius del vilatge an defallit al combat.
Durant les deux guerres 14-18 et 39-45, 26 enfants natifs du village sont décédés au combat.
En face de l'église paroissiale, un obélisque surmonte la sépulture des trois résistants du village fusillés par les occupants Allemands en 1943.
Cucunhan
Cucunhan (Cucugnan en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Cucunianum en 951, Cucugnanum, Chugunanum en 1195, Kuguagnanum, Kuguegnanum, Cugunianum en 1247, Castrum de Cuguniaco en 1240, Qugudianum en 1258, Cugunha en 1341, Ecclesia de Cugunhano en 1360, Evainhanum = Cucunhanum en 1360, Qugunhan al sègle XIV, Eugunhanum = Cugunhanum en 1377, Cuguinha en 1538, Qugunha en 1538, Cugnian en 1595, Cugunhan en 1639, Cuguinhan, viguerie de Fenouillèdes en 1351-1587, Cugunha en Termenès en 1671, Cucunhan en 1781. La prononciacion occitana es Cucugná, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [kyky'ɲa]. Cucunhan vendriá d'un nom gallic d'òme *Cucculnius, pas atestat, varianta de Cuculnius ambe una valor intensiva, e lo sufixe -anum (segon Dauzat ), de Cuculnius ambe -anum segon los Féniés (lo nom del vilatge es plaçat dins las formacions latinas, mes l'origina del nom de persona es pas explicitament definida coma latina), d'un nom gallic d'òme *Cuccunios, tanben inatestat, ambe'l sufixe -ānon (Delamarre). Foneticament, la proposicion dels Féniés (manlevada a Negre ?) supausa que Cugunhan (atestacions nombrosas) aja passat a Cucunhan, per recèrca, totjorn contestada, d'un redoblament comic.
Gornac
Gornac (Gornac en francés) es una comuna deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son parrochia de Guasnag, terra de Guasnac,parrochia de Gasnac, en 1184-1192, deu Cartulari de La Seuva Majora. La prononciacion que Bénédicte Boyrie-Fénié relevèt es, anormalament, [gɔr'nak], çò que benlèu pòt s'explicar per una francizacion. Segon Dauzat, Gornac porré venir d'un nom galloroman d'òme, *Gordinus, inferit deu gallés Gordus, damb lo sufixe -acum, latinizacion deu sufixe gallés -ācon. Bénédicte Boyrie-Fénié estima que las fòrmas ancianas, que venen de la medisha origina e dau medish tèxte, s'explican puslèu per una maishanta lectura e prepausa lo nom Cornus, o Corona, que supausa una sincòpa (*Coronacum > *Gor(o)nag(o)); aqueths C- serén sonorizats (*Co- > *Go-). Mes, quand i a duas anomalias dens un cas, sembla senat de cercar se s'explican pas una per l'auta.
En prenent au seriós la fòrma Gasnac e en supausant que la fòrma orala es tradicionala, Gasnac pòt venir *Garnac (coma los Cas(t)lús venen Carlús) e, dens lo procès de rotacizacion de s-, la vocala de la prumièra sillaba se pòt drubir en [-ɔ-] devath l'influéncia de -r-, s'alongar mèi o mens, en donant eventualament quauqua ren coma [gɔwr'nak], probablament dens un contèxte de hòrt polimorfisme. Un Gasnac medieval pòt venir de *Vadinu-, varianta deu nom germanic Vado (cf. Gasny < *Vadinius + -acum). Per arribar a la situacion de las fòrmas ancianas, l'evolucion seré *Vadinacu- > Gasenago > Gasnag (Gaznag). Cèrtas, lo gascon coneish pas tant de sincòpas que lo francés, mes la vocala pretonica e, articulada [ə], es especialament fragila en gascon occidentau (veire Pugmiclan).
Kœur-la-Petite
Kœur-la-Petite es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los abitants de Koeur-la-pichona an votat en mai de 35 % pel FN pendent lo primièr torn de las eleccions presidencialas 2012.
Les abitants de Koeur-la-petite ont voté à plus de 35 % pour le FN durant le premier tour des élections présidentielles 2012.
Sofrologia
La sofrologia foguèt creada en 1960 pel neuropsiquiatre Alfonso Caycedo, es definida per son creador coma una "nòva escòla scientifica qu'estúdia las modificacions de la consciéncia umana". Las fonts d'inspiracion de la sofrologia son multiplas: l'ipnòsi, la fenomenologia, la relaxacion progressiva d'Edmund Jacobson, lo training autogèn de Schultz, aital coma lo iòga, la meditacion zen, tibetana e tumo,.
Lo tèrme sofrologia es utilizat per divèrses corrents per designar de practicas distintas del metòde de Caycedo que depausa, tre 1988, la marca de sofrologia caycediana. De multiplas expressions, de còps que i a en contradiccion amb çò qu'es reivindicat pels corrents eles meteises, son utilizadas per qualificar la sofrologia — indistintament caycediana o non — talas que: metòde de relaxacion, psicoterapia, practica psicocorporala, tecnica de desvolopament personal, etc.
En França, lo ministre de la santat explica en 2004 que "la sofrologia es pas una disciplina definida ni reconeguda dins l'encastre del còdi de la santat publica. [...] A aquel jorn, cap de estudi seriós avent estat realizada dins aquel sens sus la sofrologia, aquela activitat sauriá èsser considerada coma un metòde terapeutic a promòure". En practica es pasmens utilizada dins lo sector de la santat, en complement de l'apròchi terapeutic subretot per de malautiás cronicas, e es mencionada dins lo plan Càncer 2014-2019 coma un "suènh de supòrt", susceptible de reduire l'ànsia dels pacients,. Malgrat son abséncia d'eficacitat demostrada, es egalament utilizada dins l'espòrt e lo mond de l'entrepresa o encara dins la gestion de l'estrès. A faguèt l'objècte de mesas en garda tocant al risc d'empresa o de deriva sectària.
.graphics
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Lormes
Lormes es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
left|thumb|220px|Mapa de la Nièvre Lormes a situat a la cœur de la França sul rebord nòrd-oèst del massís del Morvan e es adherent a lo sieu parc natural regional. Cap de-luòc de costat, Lormes es la primièra vila estapa del Morvan quand se ven de París. Bastida en una gargamèla ont flueixen doas ruisseaux, #que van de cascades en cascades, formar al fons de la vallée a l'Oèst la principala font del riu de Auxois.
Lo sieu territòri, compòrta a l'Èst de vasts bòsques. A dominat a l'Oèst per la montanha de Sant-Alban, d'ont s'a una vista considerabla.
left|thumb|220px|Carte de la Nièvre Lormes est située au cœur de la France sur le rebord nord-ouest du massif du Morvan et est adhérente à son parc naturel régional. Chef-lieu de canton, Lormes est la première ville étape du Morvan quand on vient de Paris. Bâtie dans une gorge où coulent deux ruisseaux, qui vont de cascades en cascades, former au fond de la vallée à l'Ouest la principale source de la rivière d'Auxois.
Son territoire, comporte à l'Est de vastes forêts. Elle est dominée à l'Ouest par la montagne de Saint-Alban, d'où l'on a une vue remarquable.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Seuva de Semena
La Seuva (La Séauve-sur-Semène en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Es una municipalitat dau Massís Centrau situada a l'èst de Velai.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
.gallery
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
.estate
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Magny-Montarlot
Magny-Montarlot es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Comunas dei Bocas de Ròse
Lista dei 119 comunas dei Bocas de Ròse per òrdre alfabetic, amb lor còde INSEE e lor còde postal principal, e mai lor apartenéncia a lei principalas estructuras intercomunalas en 2004. Vejatz tanben la lista dei cantons e la lista dei comunas ancianas.
(CUM) Comunautat urbana de Marselha Provença Metropòli, creada en 2000.
(CAAP) Comunautat d'aglomeracion dau País d'Ais, creada en 2001.
(CAA) Comunautat d'aglomeracion d'Arle Crau Camarga Montanheta, creada en 2004.
(CAG) Comunautat d'aglomeracion de Garlaban Evèuna Santa Bauma, creada en 2000.
(CAS) Comunautat d'aglomeracion de Bèrra Selon Durença, creada en 2002.
(SANB) Sindicat d'aglomeracion nòva de l'Oèst Provença, creat en 1984.
Franklin Delano Roosevelt
Franklin Delano Roosevelt foguèt president dels Estats Units d'America entre 1933 e 1945. Sol president que siá estat elegit quatre còps, Roosevelt metèt en òbra la politica del New Deal per lutar contra la Granda Depression e tanben foguèt president pendent la Segonda Guèrra Mondiala. Marquèt l'istòria de son país.
Translacion (geometria)
Una translacion, en geometria, es una isometria dins l'espaci euclidian caracterizada per un vector \vec{u}, de sòrta que dins cada punt P d'un objècte o d'una figura se correspond amb un autre punt P, de sòrta que:
Las translacions se pòdon entender coma de movements dirèctes sens cambiaments d'orientacion, doncas gardan la forma e la talha de las figuras o dels objèctes trasladats, que liscan segon lo vector. Segon lo caractèr d'isometria per tot punt P e Q se complís l'identitat seguenta entre distàncias:
Steve Townsend
Steve Townsend es un foncionari britanic. Es previst que venga deven administrador de l’archipèla de Tristan da Cunha lo 24 d’abril de 2020. Es estada nomenat en alternància amb sa femna, Fiona Kilpatrick, cadun essent administrador per tres meses.
Translacion (geometria)
Encara mai, se complís que:
Constanta de Planck
La constanta de Planck, que ten son nom del fisician alemand Max Planck, es una constanta fisica notada h e utilizada per descriure la talha dei quantas. Sa valor es egala a : h ≈ 6,62606957×10-34 ± 0,000 000 29×10-34 J.s.
.construction
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Villereau
Villereau pòt essèr:
Hambye
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dédé
Dédé es un roman francés escrich per Achille Essebac e publicat en 1901 a París per l’editoriala Ambert. L’òbra atenguèt un grand nombre de reimpressions, en i comprenent una edicion illustrada per Georges Bigot, e venguèt la granda referéncia literària dels pedofiles de la Belle Époque fins als ans trenta.
L’argument del roman, escrich en primièra persona, se centra en l’admiracion sensuala de Marcel Thellier, d’unes 30 ans, cap a André Dalio, nomenat afectuosament Dédé, dempuèi que se coneguèron a l’edat de 14 ans a l’escòla catolica ont totes dos residissián, fins a la mòrt de Dédé, amb 16 ans. Quinze ans après, obsessionat pel remembre d’en Dédé, Marcel viatja a Verona per visitar lo sieu cavòt e experimenta una granda decepcion en constatar que degun pas se’n remembra d’André dins la vila. De passada per Venècia se crosa per edart amb un gondolaire adolescent e sedusent, tanben nomenat Dédé, mas renóncia a viure amb el çò qu'auriá pogut viure amb l’autre Dédé. L’òbra s’acaba amb l'evocacion fantaumagorica de la resurreccion d’una multitud d’adolescents mòrts abans qu'aguèsson pogut conéisser l’amor.
Escrich en un lengatge poetic e al meteis temps impregnat de gravetat, l’estil de Dedé es extrèmament dirècte, sustot en comparason amb Les amitiés particulières de Roger Peyrefitte. Encara uèi, dempuèi d’un cèrt punt d'enguarda, se pòt considerar lo roman mai bèl consacrat a l’amor pederastic que s’a publicat en francés.
Ròcavaira
Ròcavaira (Roquevaire en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
La Chapelle-Saint-Luc
La Chapelle-Saint-Luc es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montflanquin
Montflanquin (Monflanquin en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
La vila es bastida sus un puèg. Mas aquel puèg es pas planièr, puja del sud al nòrd. La glèisa de Sent Andrieu, bastida sus la partida pus nauta, es sus la plaça del Cap del Puèg. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
L'ancian canton de Montflanquin
Veire Canton de Montflanquin.
Paray-le-Frésil
Paray-le-Frésil es una comuna francofòna de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fontriu
Fontriu (Fontrieu en francés) es una comuna occitana d’Albigés. Es administrada pel departament de Tarn e la region de.
Foguèt creada lo 1èr de genièr de 2016 per la fusion de Castèlnòu de Braçac, Lo Marnhès e Ferrièiras que son vengudas comunas delegadas. Lo caplòc es a Castèlnòu de Braçac. Lo 26 de junh de 2020, las tres comunas delegadas son suprimidas.
.bike
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 8 de novembre de 2013.
Lista dels administradors de Tristan da Cunha
220px|thumb|Escut de l'Archipèla de Tristan da Cunha. Vaquí la lista dels administradors de Tristan da Cunha.
Saint-Martin-en-Bresse
Saint-Martin-en-Bresse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Sant-Martin-en-Bressa fa partida de la Bressa bourguignonne.
Saint-Martin-en-Bresse fait partie de la Bresse bourguignonne.
Villemort
Villemort es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Flacey-en-Bresse
Flacey-en-Bresse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Flacey-En-Bressa fa partida de la Bressa louhannaise.
Flacey-en-Bresse fait partie de la Bresse louhannaise.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Recarga dels aqüifèrs
vinheta|Water balance La recarga dels aqüifèrs o infiltracion resulta naturalament d'un procediment idrologic que las aigas de superfícia percolan pel sol e se comolan sul primièr orizont impermeable encontrat (banc d'argila o de marla); se pòt tanben realizar artificialament per de poses filtrants. Aquel procediment s'amorça mai sovent a partir de la zona vadosa, jos la pedosfèra ont las raices dels vegetals captan encara l'essencial de l'aiga intersticiala. La recraga es caracterizada pel debit de filtracion alimentant la capa de l'aquifère.
Principals mecanismes
Las capas aquifèras son naturalament realimentadas per las precipitacions e fonda de las nèus e, a un mendre gra, pels escorraments de superfícia (rius e lacs); mas aquela recarga pòt èsser tocada per las activitats antropicas coma l'impermeabilizacion dels sols, los eissartatges o l’expleitacion forestièra : s'accompanhan de la destruccion de la sisa umica, aquò merma l'infiltracion, favoriza lo regòlament e alentís la recarga de las jaças. L'expleitacion dels aquifères, subretot per l’irrigacion, pòt tanben bassar lo nivèl de las jaçax. La recarga de la jaças es importanta pel desvolopament sostenable de la font en aiga, qu'a long tèrme lo debit sostrai a un aquifère arrèsta de compensar los pompatges.
L'infiltracion contribuís tanben a far migrar los nitratas e autres sals qu'acaban per saturar la pedosfèra, cap a la sisa de sol mai prigondas, veire dins los aquifères. Las raices dels arbres prenon l'aiga e ne tornan una partida cap a l'aquifère, al prejudici de regòlament.
Las aigadas aumentan temporàriament la permeabilitat del lièch màger cassant los silts cap aval, e contribuisson tanben a facilitar la realimentacion de l’aquifère.
La recarga artificiala de las jaças se fa correnta en Índia, ont lo subrepompatge dels terrens pels agricultors èra arribat a de proporcions dramaticas: dempuèi 2007, sus la basa de las recomandacions de l'International Water Management Institute, lo govèrn federal indian 400 milions de $ per financiar de poses d'injeccion dins una centena de districtes de set estats tocats pel subrepompatge. L'autre aspècte environamental es la contaminacion de las jaças pel regòlament de las aigas mejans las descargas, e los degalhs agricòls, industrials e urbans.
Ròtle favorable de las zonas umidas
Las zonas umidas contribuisson al manten del nivèl de las jaças e tenon un ròtle favorable dins la carga idraulica, , autrament dich la pression condicionant lo debit de filtracion. La partida presa per une zona umida dins la recarga d'una jaça depend naturalament de la permeabilitat del sol, de la vegetacion, del relèu (taus perimètre/volum) e du gradient idraulic,. La recarga de las jaças se realiza per filtracion mejans de ròcas que s'encontra subretot a l'entorn de las zonas umidas. Lo sol on se forman gaireben totas las zonas umidas es necessàriament relativament impermeable. Lo taus perimètre/volums de las sompas naut, caracteristica de zonas umidas d'espandiment modèste coma los fangases o concas, significa que la superfícia d'infiltracion serà tanbent importanta. Aquelas sompas pòdon contribuir de biais significatiu a las aigas sosterranhas (fins a 20% de lor volum a cada sason).
Estimacion del debit d'alimentacion
es dificil de mesurar lo taus de renovelament dels aquifères per infiltracion, car l'alimentacion se realiza per de procediment concurrents coma l’evaporacion, la transpiracion (o l’evapotranspiracion) e l’infiltracion : Cal donc destriar aqueles diferents aponds.
Metòdes geofisics
Los metòdes geofisics son o « dirèctes » (bilanç del volum d'aiga vertadièrament infiltrat), o « indirectes » : mesura de las caracteristicas fisicas del sol (permeabilitats orizontala e verticala, eca.), e aplicacion de las equacions de Darcy. D'escsenças pòdon ajudar a l'estimacion : per exemple, dins las regions de clima umid, après de meses de secada, los rius son a l'estivatge e l'aiga s'infiltra dirèctament. Se pòt donc estimar lo debit de recarga determinant l’espandiment del bacin idrolic.
Seguit per produchs traçaires
Per determinar la direccion dels escorraments, s'utiliza sovent de traçaires solubles pro inertes, coma los traçaires isotopics o los clorures, percolant mejans le sol.
Aponds de la modelizacion numerica
Amb de retancatges de terren mejans de piezomètres, Es encora possible d'estimar los debits de recarga per de metòdes numerics. Aqueles modèles, integrats dins de logicials integrant l'equacion de Darcy veire l'equacion de Richards coma diferentas donadas meteorologicas, donan una descripcion tridimensionala dels regòrgaments sosterranhs mejans la zona vadosa. Lo logicial unidimensional HYDRUS1D, per exemple, es telecargeable gratuitament.
Lista de ponts d'Azerbaitjan
thumb|right|220px|Lo Pont Roge entre Georgia e l'Azerbaitjan. Aquel article recuèlh, en forma de taula, una lista de ponts d'Azerbaitjan e a coma objectiu presentar los ponts mai notables del país, tant per las siás dimensions, coma per lo sieu interès arquitectonic o istoric.