cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erupcion volcanica
vinheta|Imatge satellit de la colomna de fum volcanica cofat d'un pileus e de [[Flux piroclastic|fluses piroplatics del Sarytchev en Russia pendnet una erupcion pliniana.]] Una erupcion volcanica es un fenomèn geologic caracterizat per l'emission, per un volcan, de lavas e/o d'ejectats acompanhats de gases volcanics. Quand une erupcion volcanica provòca de dematges materials e de mòrts d'entre l'espècia umana e tanben per d'autras espècias animalas o vegetals çò qu'es la majoritat de las escasenças pels volcans terrèstres, aqueste fenomèn constituís, a cort o mejans tèrme, una catastròfa naturala avent un impacte local o mondial e podent capvirar las abituds animalas, umanas, la topografia, etc.
De recercas recentas mòstran que las erupcions volcanicas an un impacte significatiu sul climat mondial e devon èsser considerat coma de fenomèns catalitics essencials per explicar los cambiaments ecologics e los revolums istorics de las societats umanas.
Mecanismes
Se destrian tres tipes d'erupcions per lor mecanisme :
Reigneville-Bocage
Reigneville-Bocage es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de Normandia.
Erupcion volcanica
Durada
La durada de las erupcions es plan variabla : unas duran unas oras, coma l'erupcion del Vesuvi de 79; sus près de 1 500 volcans terrèstres actius, un pauc mai de la mitat de las erupcions passan pas dos meses d’activitat e un pauc mai d'una centena dura mai d’un an. I a abitualament 50 a 70 erupcions paroxisticas cada an, pendent en mejana 15 jorns. Lo Puʻu ʻŌʻō, una de las bocas eruptivas del Kilauea, es en erupcion de contunh dempuèi lo 3 de genièr de 1983.
Lo tablèu seguent dona las diferentas reparticions de durada :
Tipes d'erupcions volcanicas
Diferentas categorizacions de las erupcionsfoguèron prepausadas amb lo temps. Al començament del sègle XIX George Poulett Scrope destria las erupcions permanentas, intermediàrias e paroxismalas. A la fin del sègle XIX un autre sistèma destria las erupcions explosivas, intermediàrias e calmas. En 1908 Alfred Lacroix concep una classificacion de quatre tipes, hawaian, estrombolian, plinian/vulcanian, peleana, enriquida mai tard pel tipe islandés e l'estadi solfatarian. Evoluiguèt capa diferentas vers classificacions contemporanèas, coma: Aquestas denominacions a partir de noms de volcans o de regions deu pas far creire qu'aquestes volcans an d'erupcions sistematicament del tipe correspondant, nimai donc lo fach qu'un volcan es caracterizat per un sol tipe d'erupcion. Mòstran simplament lo fach que la descripcion del modèl foguèt fach a partir d'una erupcion d'aqueste volcan o d'aquesta region. En realitat las transformacions que subís lo magmà dins la cambra magmatica induson una evolucion de las erupcions que siá al cors de la vida del volcan o al cors d'un cicle eruptiu. Lo refregiment del magmà al plafond de la cambra provòca una cristallizacion fraccionada de la fasa liquida, los primièrs cristals de se formar son de minerals basics, mai pesucs, que decantan al fons de la cambra e daissan al suc un magmà enriqui en silici, çò que se nomena la diferenciacion del magmà. Atal lo començament d'una erupcion, particularament se la precedenta es anciana, poirá èsser caracterizada per una lava mai viscosa e un tipe mai explosiu que la seguida. Mai, sus de periòdes longs, lo magmà tend a dissòlvre parcialament las ròcas encastradas. Pels volcans continentals s'agís en general de minerals felsics de la rusca que van aquí enriquir lo magmà en silici. Dins aqueste cas mai lo volcan vendrà vièlh mai sa lava serà viscosa e sas erupcions explosivas. I a d'excepcions : se la cambra magmatica se trapa dins de sediments calcaris, coma dins lo cas del Vesuvi, lo magmà vendrà sempre mai basic e las erupcions sempre mens explosivas.
Erupcions efusivas
Las erupcions efusivas emeton de lavas basalticas, pauvras en silici e donc plan fluids e liberant lors gases volcanics aisidament. Las erupcions son relativament calmas, sens grandas explosions e produson de grandas coladas de lava. Aquestes « volcans roges » son aquestes dels punts cauds coma aqueste d'Hawaii, lo Piton de la Fournaise o encara l'Ètna. Lo sol dangièr per las populacions son las coladas de lava que pòdon avançar a de desena de quilomètres per ora mas en general, las populacions an lo temps d'evacuar tranquilhament portant uns afars.
Reigneville-Bocage
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Erupcion volcanica
Erupcions explosivas
Las erupcions explosivas emeton, elas, de lavas andesiticas, ricas en silici e donc fòrça viscosas e liberant lors gases volcanics dificilament. Aquestas erupcions fòrman pas de colada de lava mas s'acompanhan puslèu d'explosions produsent de grandas quantitats de cendras fasent naícer de fluses piroplastics e de fums volcanics. Près 80 % de las erupcions volcanicas se debanan sus aqueste tipe de volcans. Fòrça dangierós que imprevisibles, aquestes tipes d'erupcions daissan a vegada pas lo temps d'evacuar las populacions menaçadas per des gases e las cendras brutlantas. Los volcans mai representatius son los « volcans grises » de la « cencha de fuòc del Pacific » coma lo Pinatubo, lo Krakatoa, lo Mayon o lo Merapi.
Prediccion de la distància d'impacte dels ejectats e de lor velocitat
Pendent una erupcion volcanica, un volcan projècta de la lava e dels ejectats. Per estimar lo luòc ont aquestas projeccions van càser, se pòt utilizar las equations seguentas:
Prediccion de la velocitat
Lo professor Lionel Wilson, de l’Universitat de Lancaster, utiliza lo teorèma de Bernoulli modificat per calcular la velocitat d'ejeccion de las projeccions :
amb:
Wilson utiliza tanben una segonda equacion desviada del teorèma de Bernoulli, l’équation du canon, qu'es utilizada per calcular la velocitat de projectils rapids passant per una obertura estrecha :
Piramidas d'Egipte
La Piramidas d'Egipte qu'èran tombas de gran endom bastidas peus monarcas faraons. Las purmèras tombas qui coneishem que son los mastabas, monuments funeraris bastits en purmèr dab bricas de tèrra cuèita, puish dab pèiras talhadas. Durant Empèri ancian, lo faraon Djòser e lo son arquitècte Imhotep que bastín la purmèra piramida a partir deu modèl deus mastabas : la Piramida graduada a Saqara. Puish Snefro, que bastí tres piramidas sonque per eth medish en bèth cercar la forma perhèita e qu'inventè la piramida romboïdala e la piramida de fàcias lissas. Atau, puish que n'avèva pas sonque un còs, las piramidas que vadón au còp tombas o cenotafs.
Serinhan
Serinhan, prononciat Serinhà (Serignan en grafia mistralenca ; Sérignan en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo gentilici es serinhanenc -a, serinhanòt -òta, serinhanés -esa.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
la prononciacion es [seriña].
Las fòrmas ancianas son : Surignano en 960, mansum, ubi Surignanus habitavit, en 969, villa Surignano en 983 e 990, in Sirignano ecclesiam S. Marie en 990, de Surignano en 1067 o 1187, de Sirignano en 1068, de Serrignano, de Sirignano en 1069, a Surignano, abans 1100, villa de Sirignano, de Serignano en 1137, terminio de Serignano en 1144, 1157, de Sirignano en 1157 e 1162, ad Serignanum en 1184, castro de Sirignano en 1184, de Siriniano en 1222, de Serinhano, cap a 1300, de Serignano en 1323, la Mayre de Dieu de Serinha en 1368, Serignan en 1529, 1571, 1585, de Serignano, al sègle XVI e en 1636, Serignan et Grau de Serignan en 1643, 1708, 1740-1760, 1771-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat e Rostaing, puslèu que de Serenius, Serinhan ven probablament del nom latin d'òme Surinus, amb lo sufixe -anum ; segon Hamlin, Serinhan ven de l'escais-nom (cognomen) Surinus, o, pas tan probablament, del gentilici latin (nomen) mai rare Surinius, amb lo sufixe -(i)-anum. Serinhan èra una proprietat galloromana. Surinhan(o) passa a Serinhan per l'intermediari foneticament logic de Sirinhan.
Beljòc
Beljòc (Biôjor en arpitan, Beaujeu  en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
En lo sieu encyclopédie théologique publicada la an 1849, la Abbé Jacques-Paul Migne relata la istòria seguenta :
"... La situacion de Beaujeu, al fons de la vallée de la Ardière, entre las montanhas de Gonty e de Cornillon, #que forman sus aquel ponch un vallon resserré, a donat luòc a una tradicion seguenta #lo que la localizacion ocupada per aquela vila èra antany un vast étang, e lo inspeccion dels luòcs ret aquela conclusion pro versemblant; ne efièch, en en en barrant lo riu en lo endroit trucat Lo estrech-Pont, seriá facil de convertir en un lac Beaujeu e las pradas avoisinantes.
S'assegura que los de fils d'un senhor de Beaujeu en se en en essent estofat en condusint dels cavals al étang, lo sieu paire #far vœu de bastir una glèisa a la endroit ont e auriá trobat lo còrs del jove prince; #que de contunh #far mètre lo étang a shut e se #absòlvre de la siá vœu; #que lèu dels ostals se #elevar a l'entorn de la nòva glèisa e #donar naissença dins la vila, ..."
Dans son encyclopédie théologique publiée en 1849, l'Abbé Jacques-Paul Migne relate l'histoire suivante :
"... La situation de Beaujeu, au fond de la vallée de l'Ardière, entre les montagnes de Gonty et de Cornillon, qui forment sur ce point un vallon resserré, a donné lieu à une tradition suivant laquelle l'emplacement occupé par cette ville était autrefois un vaste étang, et l'inspection des lieux rend ce constat assez vraisemblable; en effet, en barrant la rivière dans l'endroit appelé L'étroit-Pont, il serait facile de convertir en un lac Beaujeu et les prairies avoisinantes.
On assure que le fils d'un seigneur de Beaujeu s'étant noyé en conduisant des chevaux à l'étang, son père fit vœu de bâtir une église à l'endroit où serait trouvé le corps du jeune prince; qu'ensuite il fit mettre l'étang à sec et s'acquitta de son vœu; que bientôt des maisons s'élevèrent autour de la nouvelle église et donnèrent naissance à la ville, ..."
En lo sieu encyclopédie théologique publicada l'an 1849, la Abbé Jacques-Paul Migne relata l'istòria seguenta :
"... La situacion de Beaujeu, al fons de la vallée de la Ardière, entre las montanhas de Gonty e de Cornillon, #que forman sus aquel ponch un vallon resserré, a donat luòc a una tradicion seguenta #lo que la localizacion ocupada per aquela vila èra antany un vast étang, e l'inspeccion dels luòcs ret aquela conclusion pro versemblant; n'efièch, en barrant lo riu en lo endroit trucat L'estrech-Pont, seriá facil de convertir en un lac Beaujeu e las pradas avoisinantes.
S'assegura que los fils d'un senhor de Beaujeu en s'essent estofat en condusint dels cavals al étang, lo sieu paire #far vœu de bastir una glèisa a la endroit ont i auriá trobat lo còrs del jove prince; #que de contunh #far metre lo étang a shut e se #absòlvre de la siá vœu; #que lèu dels ostals se #elevar a l'entorn de la nòva glèisa e #donar naissença dins la vila, ..."
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Beaujeu Se detla capitala istorica de la anciana província del Beaujolais. La micro-region en environant Beaujeu, siatz approximativement la arrondiment de Villefranche-sus-Saône del departament del Rhône, a gardat lo nom de Beaujolais. Se uèi mondialement coneguda per los sieus vins.
En 1833, Beaujeu fusiona amb la municipalitat vesina dels Étoux. En 1831, Beaujeu comptava 1596 abitants contra 1228 pels Étoux ; en 1836 Beaujeu (amassada amb las Étoux) anonciava 3172 abitants, se-a dire jamai que la simpla addition de las doas populacions.
Pòl Nòrd magnetic
Lo Pòl Nòrd magnetic es un punt variable a la superficia de la Tèrra ont lo camp magnetic terrèstre punta en direccion verticala. Lo pòl nòrd magnetic deu pas èsser confondut amb lo mens conegut Pòl nòrd geomagnetic e amb lo Pòl Nòrd.
Beljòc
Istòria
Beaujeu est la capitale historique de l'ancienne province du Beaujolais. La micro-région entourant Beaujeu, soit approximativement l'arrondissement de Villefranche-sur-Saône du département du Rhône, a gardé le nom de Beaujolais. Aujourd'hui elle est mondialement connue pour ses vins.
Pòl Nòrd magnetic
En 2005 lo pòl nòrd magnetic se situava prèp de l'Illa d'Ellesmere al nòrd del Canadà, approximativament a 82.7°N, -114.4°W. Lo punt correspondent dins emisfèri sud es lo Pòl sud magnetic. Mas los pòls magnetics son pas antipòdes un de l'autre: la linha que los reünís passa pas pel centre de la Tèrra (mas a 530 km).
Beljòc
Istòria
En 1833, Beaujeu fusionne avec la commune voisine des Étoux. En 1831, Beaujeu comptait 1596 habitants contre 1228 pour les Étoux ; en 1836 Beaujeu (réunie avec les Étoux) affichait 3172 habitants, c'est-à-dire plus que la simple addition des deux populations.
Pòl Nòrd magnetic
Istòria
L'astronòm, matematician e fisician chinés Shen Kuo (1031-1095) foguèt lo primièr a comprendre las coneissenças sul magnetisme, coma declinason magnetica e pòl nòrd magnetic. En temps ancians los navigadors europèus pensavan que las agulhas de las bossòlas èran atiradas per una "montanha magnetica" o "illa magnetica" al nòrd luenchenc, o per l'estela polara. L'idèa que la Tèrra agís coma un aimant gigant foguèt prepausada inicialament per Sir William Gilbert, en 1600, un membre de la cort de la Reina Isabèl I d'Anglatèrra. Foguèt lo primièr a definir lo pòl nòrd magnetic, ont lo camp magnetic terrèstre punta a la verticala, cap a l'interior de la Tèrra. Aquò es la definicion uèi utilizada, encara que lo progrès de la compreneson dels mecanismes geomagnetics prenguèt qualques sègles per èsser destriats.
Beljòc
Istòria
Beaujeu Es la capitala istorica de la anciana província del Beaujolais. La micro-region en environant Beaujeu, siatz approximativement la arrondiment de Villefranche-sus-Saône del departament del Rhône, a gardat lo nom de Beaujolais. Es uèi mondialement coneguda per los sieus vins.
Pòl Nòrd magnetic
Expedicions e mesuras
La primièra expedicion a aténher lo punt del pòl magnetic nòrd foguèt conduita per James Clark Ross, que l'atenguèt amb lo Cap Adelaïda dins la Peninsula de Boothia lo 1 de junh de 1831. Roald Amundsen atenguèt lo punt en posicion leugièrament diferenta en 1903. La tresena observacion foguèt conduita per de scientifics de Canadà, Paul Serson e Jack Clark, del Dominion Astrophysical Observatory, que l'atenguèt al lac Allen Lake, dins l'Illa del Prince de Galas.
Lo govèrn de Canadà faguèt divèrsas mesuras dempuèi, que mòstran que lo pòl nòrd magnetic es continuament en movement per nòrd-èst. En 1996 una expedicion certifiquèt que la seuna posicion amb magnetomètres e teodolites a 78.595°N, -104.19833°W. En 2005 en 82.7°N, -114.4°W, a l'oèst de l'Illa d'Ellesmere, dins l'Archipèla Artic Canadian. Durant lo sègle XX se desplacèt de 1100 km, e dempuèi 1970 lo seu movement passèt de 9 km/an a 41 km/an. Se se manteniá a aquel ritme al meteis cap podriá aténher Siberia en cinquanta ans, mas es possible que càmbie de direccion e descelère.
Lo movement es per l'observator una variacion quotidiana ont lo pòl nòrd magnetic descriu aproximativament una ellipsa, amb un desviament maximum de 80 km de sa posicion mejana. Aquel efèit es degut a las perturbacions del camp geomagnetic per de particulas cargadas venent del Solelh.
Nòrd magnetic e declinason magnetica
thumb|300px|Declinason magnetica del nòrd vertadièr en 2000. La direccion ont l'agulha d'una bossòla punta es coneguda coma nòrd magnetic. En general, aquela es pas exactament en direccion del Pòl Nòrd magnetic. La bossòla s'alinha segond lo camp geomagnetic local, que vària d'un biais complèxe en foncion del luòc a la superficia de la Tèrra, tanben amb lo temps. La diferéncia angular entre lo nòrd magnetic e lo nòrd vertadièr (definit en referéncia al Pòl Nòrd geografic, d'un punt particular de la Tèrra, es nomenat declinason magnetica. La màger part dels sistèmas de coordenadas son basadas al nòrd vertadièr (puèi lo nòrd cartografic causís una projeccion cartografica) e aquò es abitualament mostrat dins las legendas de las mapas indicant la valor de la declinason magnetica.
Pòl nòrd geomagnetic
Coma aproximacion de primièr ordre, lo camp magnetic terrèstre se pòt modelizar coma un dipòl simple (un sistèma de dos cargas de meteis valor, mas de senhals opausats, situats a corta distància l'un de l'autre), desviant de prèp de 11º amb l'axe de rotacion terrèstre e centrat al centre de la Tèrra. Los demais forman un camp non dipolar. Los pòls geomagnetics nòrd e sud son antipòds entre eles, ont l'axe d'aquel dipòl teoric travèrsa la superficia terrèstra. Se lo camp magnetic terrèstre èra un dipòl perfèit alara las linhas del camp magnetic serián verticalas amb los pòls geomagnetics e coïncidirián amb los pòls magnetics. Pasmens, existís una distància entre los pòls magnetics e geomagnetics.
Coma lo pòl nòrd magnetic, lo pòl nòrd geomagnetic atira lo pòl nòrd d'un aimant e, al sens fisic, es en realitat un "pòl sud". Es lo centre de la region de la magnetosfèra ont l'auròra boreala se pòt observar. En 2005 se situada aproximativament 79.74°N, -71.78°W, al nòrd-oèst de la còsta de Groenlàndia, mas se va de l'America del Nòrd a Siberia.
Reversament geomagnetic
Al long de las èras geologicas, l'orientacion del camp magnetic terrèstre (e aquel de las autras planetas) pòt cambiar, atal que lo nòrd magnetic ven sud e vice versa — un eveniment conegut coma reversament geomagnetic.
Ligams extèrnes
Nordpol Biegun północny
Humberto de Alencar Castello Branco
Humberto de Alencar Castello Branco (1900-1967) foguèt un militar e politic brasilièr, primièr president del regim militar instaurat pel Còp Militar de 1964.
Nomenat cap de l'Estat-Màger de l'Armada per l'alavetz president de la Republica João Goulart lo 1963, Castelo Branco foguèt un dels caps militars del Còp d'Estat de 31 de març de 1964, que destituiguèt João Goulart.
Wavrin
=Geografia==
Damien Seguin
Damien Seguin (naissut lo 3 de setembre de 1979 a Briançon) es un esquipper occitan paralimpic.
Sent Laurenç de Gosa
Sent Laurenç de Gosa (Saint-Laurent-d'Aigouze en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Problèma dels sèt ponts de Königsberg
<span class="plainlinks nourlexpansion" title="Cartes, vues aériennes, etc.">54° 42′ 12″ N 20° 30′ 56″  E    /   54.70333, 20.51556
Lo problèma dels sèt ponts de Königsberg es un problèma matematica conegut per èsser a l'origina de la teoria dels grafes. Resolgut per Leonhard Euler en 1736, se presente atal :
180x180px → 179x179px → 180x180px
Resolucion del problèma
Una tala caminada existís pas, e foguèt Euler que donèt la solucion del problèma caracterizant los grafs que se nomena ara « eulerians » en referéncia a l'illustre matematician, a l'ajuda d'un teorèma que la demonstracion rigourosafoguèt  publicada per Carl Hierholzer en 1873.
Lo problèma a jos aquela forma non generalizada sonqu'un interés istoric, car pel cas, es pro intuitiu de demostrar que la caminada demandada existís pas. Per o veire, sufís d'associar un graf a la vila coma dins la figura çai-sus e de supausar que la caminada cercada existís. Se pòt alara, dempuèi la caminada, ordonar las sèt arestas del graf de biais que doas arestas consecutivas al respècte de nòstre òrdre sián adjacentas dins lo graf (considerant que la darrièra e la primièra aresta son consecutivas, perque i a retorn al punt de partença).
Atal tot som del graf es necessariament incident a un nombre par d'arestas (perque es incident a une arèsta es  tanben incident a l'aresta precedenta o que li succèda dins l'òrdre). Mas lo graf a de soms que son incidents amb tres arestas, d'ont l'impossibilitat.
Notam que quitament se renonciam a exigir lo retorn al punt de partença, una caminada passent un e un sol còp cada pont existí tampauc pas. Existeririá se pel mai dos soms del graf, correspondon als punts de causir respectivament coma partença e arribada, èran incidents a un nombre impar d'arestas, mas los soms del graf dels ponts de Königsberg son totes quatre dins aquel cas; la caminada es donc impossible. Pasmens caldriá de suprimir o d'apondre un pont quin que siá per que lo graf modificat permeta de caminadas per totes los ponts sens retorns (sols dos soms demorant d'incidéncia impara). E son al mens dos ponts, plan causits, que caldriá apondre o levar per permetre la caminada amb retorn d'en primièr cercat.
Se pòt donar a aquel problèma una solucion mens teoric. Sufís de remarcar qu'i a quatre zonas, las doas rivas e las doas ilas, caduna ligada a las autras per un nombre impar de ponts. Aquel nombre impar fat que s'intram dins una region R, devèm i demorar. Mas se pòt acabar sa caminada dins mai d'una d'aquelas quatre regions.
Problèma dels nòus punts
thumb|right|Sens levar lo gredon, cossí ligar los nòu punts amb sonque quatre traits dreits que se tocan? thumb|upright=1.0|Lo Christopher Columbus's Egg Puzzle in Cyclopedia of Puzzles (1914) de [[Sam Loyd.]] thumb|upright=1.0|Una de las solucions possiblas a trencacap.
Lo problèma dels nòu punts apareis dins Cyclopedia of Puzzles (1914) de Sam Loyd. En 1930, N. R. F. Maier s'interessèt « a l’interpretacion de l’enonciat del problèma e tanben a la percepcion que n'a lo subjècte ». Dins una compilacion de trencacaps pareguda en 1951, lo problèma dels nòu punts es attribuit a Henry Dudeney. Lo lexicograf David Barnhart raportèt qu'aviá vist aquela expression en 1975.
Lo problèma es:
Sam Loyd lo nomenèt "Trencacap de l’uòu de Colomb",. Dessemhant lo trencacap en perspectiva pluslèu que dins un plan euclidian, Loyd incita lo lector a traçar doas longas linhas per jònher doas colomnas contigüas, los uòus de la tresena colomna essent junts per un cort trait e un autre trait perpendicular.
Dificultat de resolucion
Segon Kihn, los consultants dels ans 1970 e 1980 ensagèron de mostrar a lors clients potencials èran fòrça pauc astucioses lor demandant de resòlvre aquel trencacap. Se resòlv aisidament se las linhas son traçadas en partida fòra del carrat imaginari « definís » pels nòus punts. L'expression angloamericana thinking outside the box « pensar fòra de la bóstia ») espeliguèt. Lo professor Daniel Kies remarca que lo trencacap es dificil sonque perque.
Thinking outside the box
Thinking outside the box significa, en anglés american, pensar diferentament, de biais non convencional o segon una perspectiva novèla. L'expression qualifica una mena originala, creativa e biaisuda de reflechir. Aquel apròche es a vegada qualificat de pensada laterala.
Als Estats Units d'America subretot, l'expression es regularament utilizada en 2008 dins los mitans d'afars, mai sovent pels consultants en management. Aparéis jos un biais o un autre dins mai d'unas diversas publicitats.
John Adair (espécialista del lideratge) afirma aver lo primier prepausat lo problèma dels nòus punts en 1969 per incitar los seus clients a penser diferentament. Lo consultant en management Mike Vance afirmèt que l'usatge del problèma dels nòus punts dins los cercles de consultacion ven de la cultura d'entrepresa de Walt Disney Company, ont lo trencacap èra corentament utilizat a l'epòca. Martin Kihn de Fast Company e The Mavens' Word of the Day publicat per Random House afirmisson tanben que l'expression foguèt bastida dempuèi un trencacap nomenat « problèma dels nòu punts ».
Ligam amb los metòdes de management
Aquela proposicion de pensar diferentament implica que de metòdes de resolucion de problèma non convencionals poirián se substituir a de metòdes convencionals. Als EUA, una mesa en relèu de contunh d'aquel metòde benlèu amaguèt l'importança dels metòdes convencionals, çò que ne fa de novelums.
Kevin Magnussen
Kevin Magnussen (n. a Roskilde lo 5 d'octobre de 1992), es un pilòt danés de Formula 1.
Jean-François Ducay
Jean-François Ducay, (nascut a Briva lo 22 de junh de 1979) es un pongista andisport occitan.
Se ganha una medalha d'argent a Londres en tennis de taula de classa T1, e una medalha d'aur a Rio de Janeiro per equipas (amb l'equipa de França, classas T1 e T2).
Colin Kaepernick
thumb|250px|Colin Kaepernick amb los 49ers en 2012 Colin Rand Kaepernick (Milwaukee, Wisconsin, 3 de novembre de 1987) es un jogaire de fotbòl american american. Jòga actualament amb los San Francisco 49ers.
Rurikidas
thumb|right|Extension e division de la Rus' de Kiev vèrs [[1054-1132.]]
Lei Rurikidas son una dinastia d'Euròpa Orientala d'origina vikinga. Fondatritz de la Rus' de Kiev, venguèt lo centre d'un important Estat medievau e aguèt un ròtle major dins lo cristianizacion de la region. A respècte deis autrei dinastias europèas dau periòde, aguèt un sistèma de succession originau fondat sus un sistèma de rotacion dei pretendents au tròne que cambiavan regularament de fèu en foncion de l'evolucion de la ierarquia dei successors dau Grand Prince de Kiev. Ansin, au començament de sa « carriera », un prince rurikida èra nomat a la tèsta d'un principat alunchat. Puei, abandonava son fèu au profiech d'un autre pus important ò pus pròche de la capitala. Après la desintegracion de la Rus' dins lo corrent de la segonda mitat dau sègle XII, aqueu sistèma permetèt a la dinastia de gardar lo contraròtle dei principats venguts independents.
Mike van Diem
Mike van Diem (Sittard, 12 de genièr de 1959) es un realizador de films neerlandés.
Candes-Saint-Martin
Candes-Saint-Martin es una comuna francesa dau departament d'Indre e Léger dins la region dau Centre qu'es sus la lista dei vilatges de França mai bèus.
Geografia
thumb|300px|left|O confluisson Viena (en bas, aigas ombrívolas) e de la Loire (n'elevat, aigas mai claras.) La municipalitat a situat cara al confluisson de la Loire e de la Viena, a 40 km a l'oèst de Tors en direccion de Saumur. A situat en limit del departament de Indre-e-Loire ; basta amb far un sol quilomètre per retre's en lo departament de Maine-e-Loire.
Fa partida del Parc natural regional Loire-Anjau-Touraine e se tròba a la cœur del Val de Loire, promu al patrimòni mondial de l'UNESCO.
La commune est située face au confluent de la Loire et de la Vienne, à 40 km à l'ouest de Tours en direction de Saumur. Elle est située en limite du département d'Indre-et-Loire ; il suffit de faire un seul kilomètre pour se rendre dans le département de Maine-et-Loire.
= 5.77
thumb|left|Carreró dins lo pòble.
Las primièras traces d'aucupacion del luòc datan del periòde gallo-romaine.
Sants Martin de Tors a defallit dins la glèisa collégiale de Candes en novembre 397. Una legenda nosautras renseigne #qu'en en transportant lo sieu còrs en vaissèl fins a Tors, lo vilatge s'es percebut que los bòrds de la Loire avián cobèrt de flors, en detriment del mes de novembre. S'agís de l'origina del « estiu del Sant-Martin ».
A, lo rei Louis XI freqüentava lo vilatge de Sant-Martin de Candes, retent aumenatge a aquel sant. En decembre 1473, #confirmar de nòu la siá proteccion reiala per las siás cartas brevets.
Les premières traces d'occupation du lieu datent de la période gallo-romaine.
Saint Martin de Tours est décédé dans l'église collégiale de Candes en novembre 397. Une légende nous renseigne qu'en transportant son corps en bateau jusqu'à Tours, le peuple s'est aperçu que les bords de la Loire étaient couverts de fleurs, en dépit du mois de novembre. Il s'agit de l'origine de l'« été de la Saint-Martin ».
C'est en 1949 que la commune de Candes prendra le nom de Candes-Saint-Martin.
Mondelange
Mondelange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
upright 1|thumb|left|La sala de las fèstas e lo castèl d'aiga.
Mondelange dépendait Del Luxemborg, en la distincion de Distroff. La municipalitat i aguèt incendiat l'an 1517 e dévastée en 1642. En 1817, Mondelange comptava 188 abitants repartits dins 26 ostals. Coma los autres comunas de Moselle, Mondelange siás annexada a l'Empèri alemand de 1871 a 1918 e de 1940 a 1944. Lo 1er en decembre 1940, los costats de Moyeuvre-Grand (Großmövern) e de Mondelange (Mondelingen) del arrondissement de Diedenhofen (Diedenhofen) an ligat al arrondissement de Mètz (Landkreis Mètz). L'archiu communales fan defècte: en 1812, Mondelange #venir una annèxa de Richemont, vilatge vesin, per rasons de facilitat de gestion.
upright 1|thumb|left|La salle des fêtes et le château d'eau.
Mondelange dépendait du Luxembourg, dans la seigneurie de Distroff. La commune fut incendiée en 1517 et dévastée en 1642.
Ans 1770
../.. | Ans 1740 | Ans 1750 | Ans 1760 |  Ans 1770 | Ans 1780 | Ans 1790 | Ans 1800 | ../..
Istòria
thumb|[[Pintura de la batalha de Chesma durant la Guèrra Russoturca de 1768-1774.]]
1768-1774 : après un ultimatum turc demandant l'evacuacion de Polonha-Lituània per lei tropas russas estacionadas dins lo país dempuei la Guèrra de Sèt Ans, guèrra entre Russia e l'Empèri Otoman que foguèt batut e deguèt faciar una temptativa de revòuta grèga. Pasmens, leis autrei poissanças se mobilizèron per limitar lo succès rus. Après de negociacions que durèron de 1772 a 1774, Russia obtenguèt lei pòrts d'Azov e de Kinburn. Lo Khanat de Crimèa venguèt tanben independent, sota la proteccion russa. 1770 : degalhs importantas a Kyoto en causa d'un ciclon. Lo novèu palais de l'emperaire foguèt destruch per la tempèsta. 1770 : en Etiopia, començament d'una guèrra entre Tigre e una coalicion gropant Begamder e Gondjar. 1771-1776 : en Jinchuan, conflicte violent entre lei tribüs localas e l'armada chinesa qu'exterminèt lei populacions localas per impausar son contraròtle. 1772 : a partir d'aquela annada, l'emperaire Qianglong (1735-1799) renforcèt la politica de censura imperiala còntra lei libres e leis escrichs ostils a la dinastia Qing, tractant de questions militaras ò solament considerats coma « barbars ». Mai d'un escrivan foguèt executat durant la fin dau rèine en aplicacion d'aquela politica e aperaquí 3,100 obratges foguèron enebits. 1772-1775 : en Japon, tiera de catastròfas e de desastres amb un incendi d'Edo (1 d'abriu, 6,000 mòrts e 10,500 bastiments destruchs) e de vengudas deis aigas dins la region de Kanto (2 d'aost) e dins la vila d'Edo (10,500 bastiments destruchs). Puei, d'epidemias causèron la mòrt de 190,000 abitants dins diferentei regions. thumb|right|Pintura representant leis insurgents estatsunidencs durant la [[Guèrra d'Independéncia deis Estats Units d'America.]]
1775-1778 : premiera partida de la Guèrra d'Independéncia deis Estats Units d'America. Maucontents deis aumentacions d'impòst entraïnadas per la Guèrra de Sèt Ans (1756-1763), lei colons anglés dei Tretze Colonias refusèron de pagar sensa representacion parlamentària. Lei tensions s'agravèron e se transformèron en guèrra. La victòria deis insurgents a Saratoga decidèt d'autrei país, especialament França, d'aprofichar la situacion per redurre la poissança britanica. Aquò generalizèt rapidament lo conflicte dins lei colonias d'America, d'Africa e d'Asia.
1776 : publicacion de Recèrcas sus la natura e lei causas de la richessa dei nacions dau filosòf escocés Adam Smith (1723-1790). Òbra majora de la pensada economica e sociologica modèrna, desvolopèt de teorias economicas basadas sus la division dau trabalh, lo mercat, la moneda, la natura de la richessa, lei salaris, lei profiechs e l'acumulacion dau capitau. En particular, desvolopèt l'idèa d'un òrdre naturau qu'es eissit de l'interès personau que permet de resòuvre la question de l'interès generau gràcias a la concurréncia liura. Modernizada mai d'un còp, aquelei nocions son la basa dau liberalisme economic (→ 1848). 1778 : en Japon, tiera de catastròfas que causèron de miliers de mòrts a Kyoto (venguda deis aigas) e a Kagoshima (erupcion de Sakurajima). thumb|right|Combat navau entre lei marinas francesa e britanica en julhet de [[1778.]] 1778-1781 : segonda partida de la Guèrra d'Independéncia deis Estats Units d'America. Leis insurgents capitèron de conclure una aliança amb França e d'obtenir lo sostèn d'autrei poissanças (Espanha, Províncias Unidas...). De son caire, la flòta britanica, mobilizada per lo transpòrt de l'avitalhament necessari ai tropas terrèstras, aguèt de dificultats per s'opausar a la marina francesa. Lei Francés enregistrèron ansin divèrsei succès.
Sciéncias e tecnicas
thumb|right|[[Fotografia dau fardier de Joseph Cugnot.]] 1770 : fin de la construccion dau « fardier » creat per lo generau francés Joseph Cugnot (1724-1804). Èra un veïcul d'artilhariá destinat au transpòrt de canons amb una velocitat d'aperaquí 3,5 km/h. Es considerat coma la premiera automobila. 1772 : descubèrta de l'azòt per Daniel Rutherford (1748-1819). O trobèt dins l'encastre de cèrcas sus la combustion que li permetèron d'identificar d'un biais segur la preséncia de diazòt dins l'atmosfèra terrèstra. En particular, capitèt de diferenciar lo diazòt e lo gas carbonic (qu'èra ja conegut dei quimistas). Pasmens, sospichèt pas la preséncia d'un element quimic novèu dins sei resultats d'experiéncias. 1774 : descubèrta dau clòr per lo quimista suedés Carl Wilhelm Scheele (1742-1786) a partir de l'estudi de la reaccion quimica entre l'acid cloridric e lo dioxid de manganès. 1775 : descubèrta per lo mètge britanic Percivall Pott (1714-1788) d'una frequéncia importanta de cancèr dau scròtum au sen dei populacions de rasclachaminèias. Aquò èra en contradiccion amb la teoria deis umors qu'èra utilizada dempuei l'Antiquitat per tractar aqueu tipe de patologia e permetèt la lenta emergéncia de la teoria modèrna explicant lo cancèr (→ 1902).. 1777 : a l'iniciativa dau matematician Leonhard Euler (1707-1783), introduccion de la notacion i per designar l'unitat imaginària. 1777 : mencion novèla de la toxicitat dau blanc de plomb per lo mètge francés Anne-Charles Lorry (1726-1783). Pasmens, coma sei predecessors, foguèt pas escotat e l'usatge d'aquela substància se difusèt fòrça durant la Revolucion Industriala. 1779 : darriera utilizacion documentada d'un trabuc sus un prat batalhier per la garnison britanica de Gibartar. Aquela arma medievala foguèt bastida car lei canons de la vila avián una portada tròp limitada per tirar sus certanei posicions espanhòlas. Son eficacitat es desconeguda. 1779 : descubèrta de la nana blanca situada au sen de la Nebulosa de la Lira per Antoine Darguier, premiera observacion enregistrada d'una estèla d'aquela categoria.
Sent Front d'Alems
Sent Front d'Alems (Saint-Front-d'Alemps en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃ n ’frũ m ] [dɒ’lɛ̃ m ]. Lo nom es atestat au segle XIII en latin Sanctus Frontus de Lemps. Fronto es un sent en partida legendari, discípol dau Crist e prumier evesque de Periguers (mas lo nom dau prumer evesque de Periguers es Paternus). Lemps es l'anciana fòrma d'Alemps, emb aglutinacion de la preposicion a; seriá lo resultat dau nom « galloroman » de Lentius (fundus sosentendut), segon Chantal Tanet e Tristan Hordé; lo site de las comunas de Dordonha aima mai lo nom germanic Adalheim, , , , pas tan convenable foneticament.
N.B. Lentios es un nom gallic; conven per (A)lemps. En Perigòrd, la finala -m correspond rarament (o jamai) a un -m etimologic. Escriure Alenç ? Alens ?
.lat
(acorcha d'America latina) es un nom de domeni generic geografic. Es en servici dempuèi lo 9 de genièr de 2015.
Faiença
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Bandièra de Catalonha
vinheta|La senyera La bandièra de Catalonha se basa sus las colors tradicionalas del reialme d'Aragon. Conegut popularament en catalan coma la senyera, es la bandièra tradicionala als quatre bendas orizontalas de color roja sus fons aur, las ancianas colors del blason de l'ostal de Barcelona (le comte Guifred le Velu et son lignage masculin), e puèi del blason de Catalonha e de la Corona d'Aragon. Es oficial dempuèi 1979.
Per la lei, deu èsser present sus totes los bastiments publics e al moment de totes los actes oficials en Catalonha (article 8.2 de l'Estatut d'Autonomia de Catalonha de 2006).
Montfuron
Montfuron (Montfuron en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
De las traces d'aucupacion gallo-romaines an #èsser d'amassadas sus la municipalitat. Un pressoir a olia a #èsser trobat a Mériton.
Lo vilatge a soslinhat per las primièras fes en las charte en 1060. La comunitat levava de la viguerie de Forcalquier. Antany fortificat, Lo vilatge a saquejat pels viaris en 1392 (guèrra de ) e preses de assaut en 1560 (guèrras de religion). En 1690, la distincion a erigit en marquisat per Léon de Valbelle.
Pendent la Revolucion, la municipalitat compta una societat patriotique, creada après la fin de 1792. En 1815, servís de repaire a una tropa #que terrorise la region (Terror blanca).
De nombroses caserius an #èsser abandonats. Qualques refugiats albanais n'an restaurat un cèrt nombre.
Des traces d’occupation gallo-romaines ont été retrouvées sur la commune. Un pressoir à huile a été retrouvé à Mériton.
Le village est signalé pour la première fois dans les charte en 1060. La communauté relevait de la viguerie de Forcalquier. Autrefois fortifié, le village est pillé par les routiers en 1392 (guerre de Cent Ans) et pris d’assaut en 1560 (guerres de religion). En 1690, la seigneurie est érigée en marquisat pour Léon de Valbelle.
Durant la Révolution, la commune compte une société patriotique, créée après la fin de 1792. En 1815, il sert de repaire à une troupe qui terrorise la région (Terreur blanche).
Carlos Sainz Jr.
Carlos Sainz Jr. (n. a Madrid lo 1èr de setembre de 1994), es un pilòt espanhòl de Formula 1.
Fraignot-et-Vesvrotte
Fraignot-et-Vesvrotte es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Juan Antonio Pezet
Juan Antonio Pezet y Rodríguez de la Piedra, (Lima, 11 de junh de 1834 - Chorillos, 24 de març de 1879) es un militar e òme d'estat perovian d'origina occitana. Lo grand Antòni, nascut en 1740 près de Narbona, s’establiguèt al Peró en 1765.
Foguèt president de Peró del 2 d'agost de 1863 al 25 d'abril de 1865.
Grizzly Park
Grizzly Park es un filme d'orror american realizat per Tom Skull que sortèt en 2008.
Mirabèu (Vivarés)
Mirabèu (Mirabel en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Maison-Rouge
Maison-Rouge es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
.fit
(anglés "condrech") es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 9 de genièr de 2015.
Sergio Pérez
Sergio Pérez (n. a Guadalajara lo 26 de genièr de 1990), es un pilòt mexican de Formula 1.
Usclats del Bòsc
Usclats del Bòsc (Usclas-du-Bosc en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : villa quam vocant villare Usclato en 988, S. Egidio de Usclas en 1159, ecclesia S. Egidii de Usclas en 1219, de Usclatio (varianta : Usclassio) en 1252, de Usclatio in Lotvesio en 1344, de Usclacio en 1484, Usclatio al sègle XVI, Usclas en 1740-60, Usclas-de-Plaux en 1740-60, Usclas de Plaux en 1770-1772 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Usclats ven del latin ustulatum, « cremat » ; segon Hamlin, Usclats ven de l'occitan usclat, del latin ūstŭlatum, « cremat »; l'adjectiu remembra l'incendi d'una localitat poblada. Lo determinant Plaux (nom francés), de plebes, es l'ancian nom de Sant Joan de la Blaquièira. Bénédicte Boyrie-Fénié e Jean-Jacques Fénié motivan puslèu lo mot Usclats per un luòc ont fasián cremar la landa per far rebrotar l'èrba tendra.
Margaux Avril
right|250px|thumb|Margaux Avril (de Fouchier) en 2013
Margaux Avril, coneguda tanben coma Margaux de Fouchier (son nom vertadièr), nascuda a París (França) lo 8 d'abrial de 1991, es una cantaira francesa. A tanben la nacionalitat americana. Trabalha amb lo guitarrista Tristan Salvati. Es mai que mai coneguda per son tube de 2013, L'air de rien.
Castèu-Arnós e Sant Auban
Castèu-Arnós e Sant Auban (localament Castèl-Arnós e Sant Auban) (Château-Arnoux-Saint-Auban en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Mrezisk
Lo mrezisk es una lenga construcha creada per Libor Sztemon. Coma lo lydnevi, lo seversk, lo slavëni (que n'es pro vesin) e lo slavisk, fa partida del grope fictiu de las lengas eslavas septentrionalas. Se sap paucas causas sus aquela lenga qu'a pas qu'una pagina sus la rantèla, e que son creator moriguèt jovent.
Alfabet
Lo mrezisk s'escriu amb l'alfabet latin, e mai las letras Ö e Š.
Declinason
I a uèch cases. I a quatre declinasons.
Conjugason
Los vèrbs del mrezisk fan servir tres temps fondamentals (passat, present, futur). La relativitat de l'accion se construís mercé a l'aspècte (imperfectiu : lo passat a lo sens d'imperfach, lo futur es compausat ; perfectiu : lo passat a lo sens de perfach, lo present a lo sens de futur immediat). Lo condicional se bastís mercé al prefixe bi- e al passat. La negacion, mercé al prefixe ne-.
Lexic
Lo lexic del mrezisk es essencialament eslau.
Trentin e Aut Adige
Trentin-Aut Adige (var. Trentin-Naut Adige)(en alemand Trentino-Südtirol; en italian Trentino-Alto Adige/Südtirol; en ladin Trentin-Südtirol) es una region autonòma d'Itàlia septentrionala comptant mai d'un milion d'abitants. Compausat d'una populacion majoritàriament germanofòna, es oficialament una region bilingüe que partetja sa frontièra amb la region tiroliana d'Austria via lo còl de Brenner e dont l'economia repausa sul torisme amb las nombrosas estacions d'esquí dins lo sector alpenc de las Dolomitas. En 1972, un estatut novèl transferiguèt las competéncias legislativas e administrativas, emai las ressorsas financièras de la region de cap a las doas províncias de Trent e Bolzano.
Istòria
La region foguèt austriaca entrò 1919, quora foguèt restacada a Itàlia a l'eissida de la Primièra Guèrra mondiala. Le territòri foguèt rebatejat Venezia Tridentina. Lo regim faissista ensajèt d'italianizar la populaction de lenga alemanda, mas capitèt pas. Conjuntament, favorizèt una imigracion italiana massisa.
Après la Segonda Guèrra Mondiala, lo Naut Adige demorèt italian, mas los Aliats impausèron a aquesta un engatjament de proteccion de la minoritat de lenga alemanda, autrejant una autonomia vertadièra a la província de Bolzano (Accòrd De Gasperi-Gruber, 5 de setembre de 1946). Lo president del conselh italian, Alcide de Gasperi, originari de Pieve Tesino dins la província de Trent, volguèt estendre aquesta autonomia a sos ciutadans. Aital foguèt creada la region Trentin e Naut Adige, ont los Italians èran majoritaris, fasent venir impossibla l'autoadministracion dels Tirolians del Sud. Per aquesta rason e per la de l'installacion d'italofòns, l'insatisfaccion de la populacion alemanda creissèt e culminèt dins los ans 1960 amb lo movement terrorista del BAS (al. Befreiungsausschuss Südtirol - Comitat per la liberacion del Sud Tiròl), que revendicava la reünificacion de Tiròl al sen d'Àustria. Al començament, las accions èran dirigidas exclusivament contre los bens (monuments faissistas, linhas electricas) e non pas contra las personas.
En 1972, estatut novèl d'autonomia dintrèt en vigor. La màger part de las competéncias legislativas e administrativas e las ressorsas financièras foguèron transferidas de la region del Trentin-Naut Adige a las doas províncias de Trent e Bolzana.
Geografia
Compte tengut de l'orografia del territòri, existisson de diferéncias considerablas entre la densitat d'abitants de las zonas de nauta montanha (ont i aguèt despoblament e migracion cap a las vilas de las val principalas) e las de las vals principalas, especialament la val dell'Adige, ont se tròban Trent e Bolzano.
Gaston Maspero
Gaston Maspero (París, 23 de junh de 1846 – París]], 30 de junh de 1916) ho un egiptològ francés d’origina lombarda, e professor au Collègi de França.
Biografia
Maspero qu’avó la soa voacion de mainatge e qu’aprengó hèra com autodidacte. Que hasó los estudis a l’Escòla Normau e, en 1867 que conegó l’egiptològ Auguste Mariette qui’u balhè dus tèxtes ieroglifics mauaisits d’arrevirar, çò que Maspero hasó suu pic en los bèth publicar e en començar atau de bastir la soa reputacion (ad aquera epòca la filologia egipciana que n'èra encara a la soa joenessa e arrevirar que podèva estar, encara mei que uei lo dia, ua vertadèra aventura scientifica). Que tribalhè un temps en America deu Sud, puish tornat en França, que ho nommat repetitor d’egipcian ancian a l’Escòla Practica de Hauts Estudis abans de préner la cadièra de Joan Francés Champolion au Collègi de França. A partir de 1880 que comencè los sons recèrcs en Egipte en amassant e copiant tèxtes e en lutant contra lo trafec d’antiquitats egipcianas (un mau hèra espandit per’mor deus colleccionaires europèus e americans). Qu’ei atau qui hasó arrestar los hrairs Abd al-Russul qui avoèn on e’strabavan las tombas que pilhavan. Enter 1886 e 1899 que s’estó en França abans de tornar en Egipte tà sonhar las roïnas de Karnak alebadas per un terratrem. Mercés a las soas reponsabilitats, qu’avó loparat de recomendar lo joen egiptològ Howard Carter au son futur mecènas Lord Carnavon. Que’s morí a París en 1916 e que ho sepelit au Cemitèri Montparnasse.
Andreu de Segurola
Andreu Perelló de Segurola, tanben sonat en espanhòl Andrés de Segurola (València, 27 de març de 1874 - Barcelona, 23 de genièr de 1953) foguèt un cantaire d'opèra catalan.
Sent Laurenç de Carnòls
Sent Laurenç de Carnòls, fòrma mausegura (Saint-Laurent-de-Carnols en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lance Stroll
Lance Stroll (n. a Montreal lo 29 d'octobre de 1998), es un pilòt canadian de Formula 1.
Jakob Nielsen
Jakob Nielsen (Copenaga, 5 d'octobre de 1957) es un expèrt dins lo domeni de l'ergonomia informatica e de l'usabilitat dels sits web. Es titular d'un doctorat en interaccions òme-maquina, obtengut a l'Universitat Tecnica de Danemarc.