cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alessandro Scarano
Biografia
Scarano nasquèt a Borgo Maggiore e es diplomat en drech de l'Universitat de Bolonha.
Sorbets (Lanas)
Sorbets (en francés tanplan com en occitan) qu'ei ua comuna gascona de Tursan situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sur'bets]. Bénédicte Boyrie-Fénié que cita ua fòrma anciana : Sorbets (mapa deu començament deu sègle XVIII).
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom que vien deu latin sorbus « sorbèr », dab lo sufixe -ellum.
Segon Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom que vien deu gascon sòrba (?), dab lo sufixe collectiu -et au plurau. Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, qu'ei un lòc on los sorbèrs lhèvan.
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'ei lo sufixe collectiu -et (vengut de etum); la finala en -s que rehorteish l'idèa de pluralitat. Sorbets qu'ei « un lòc on los sorbèrs abondan ».
Powari
Lo powari es una lenga indoariana parlada en Índia.
Localisacion
La lenga es parlada dins los districtes de Balaghat e de Bhandara de l'estat de Madhya Pradesh.
Classificacion
Lo powari es considerat per Masica (1991) coma un dialècte del bagheli. Aquesta lenga es amb l'avadhi e lo chhattisgarhi un parlar indi de l'èst, çò que classa lo powari mentre las lengas indoarianas centralas.
Economia de Maurici
Maurici basa la siá economia en l'agricultura (los principals produchs son lo sucre e lo tè) e en lo torisme de luxe. Es un bon luòc per los investiments estrangièrs perque se sarra als paradises fiscals en lo que tanh als impòsts. De nombrosas marcas (sustot textilas) an establit de cadenas a Maurici. Los grands investiments en infrastructuras e internet favorizan aquela implantacion.
L'economia a una creissença que destria lo país dels autres estats de la region. Los sieus sòcis comercials pus importants son Índia e Madagascar. Lo desvolopament afècta sustot los airals litorals e las grandas vilas, del temps que los vilatges de l'interior son fòrça mai paures.
Metzeresche
Metzeresche es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
La municipalitat de Metzeresche a situat a l'èst de Diedenhofen, entre Mètz e Luxemborg.
La municipalitat se situa en lo luòc inscrich de la vallée de la Canner.
La commune de Metzeresche est située à l’est de Thionville, entre Metz et Luxembourg.
La commune se situe dans le site inscrit de la vallée de la Canner.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nuelh
Nuelh (Nieuil en francés) es una comuna lemosina, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Masatges
Entre Nuelh e Janolhac: Fontafia
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Lognes
Lognes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villenauxe-la-Grande
Villenauxe-la-Grande es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region del Grand Èst.
Istòria
Sortida d'una anciana Villonisa, lo bourg de Villenauxe, vengut Villenauxe-la-Granda en lo moment de lo sieu rapprochement amb lo bourg vesin de Dival, se #desvolopar a partir de la, quand François #autorizar la vila a fortificar-se ''Villenauxe.
Issue d'une antique Villonisa, le bourg de Villenauxe, devenu Villenauxe-la-Grande lors de son rapprochement avec le bourg voisin de Dival, se développa à partir du, lorsque François autorisa la cité à se fortifier.
David Ben-Gurion
David Ben-Gurion (1886 - 1973) èra un òme politic israelian. Foguèt premier ministre d'Israèl de 1948 a 1953 puei de 1955 a 1963.
Joan Josèp Mariús Dieulofet
250px|thumb|Retrach de Dieulofet Joan Josèp Mariús Dieulofet (en francés : Jean Joseph Marius Diouloufet; Agulha, lo 19 de setembre de 1771 – Cucuron, lo 19 de mai de 1840) foguèt un escrivan e poèta occitan de Provença.
Biografia
Seminarista, emigrèt en Itàlia; foguèt negociant as Ais de Provença puei bibliotecari sota la Restauracion e fin finala licenciat durant la Monarquia de Julhet (segon Renat Merle. e Robèrt Lafont).
Extrach dei Manhans
thumb|180px|Lei [[Manhans, títol dau grand recuelh de Dieulofet]] [...] Quand lo matin au bèu soleu levant De son tombèu veiretz vòstre manhan Ressuscitar, prendre vida novèla, E tot galòi sortir de son cocon, Batent de l'ala e dejà parpalhon ; Meiconeissent sa premiera origina, Chanjant de nom e de vestit e de mina, Coma tant d'autrei e fasent lo pompós, Sus quauquaren botatz tot pela-mela ; Sortent de l'uòu es d'abòrd amorós, Ben lèu vesètz autorn de la fumèla Virar lo mascle e puei la careçant, Mesclar sei còrs, après se maridant ; Neisson diriatz que per aquela afaire, Manjan plus ren, elei n'an set ni fam ; Tanben perèu lei paures ! viscon gaire, E seis amors finisson lèu, pecaire ! Car sus lo soir lei desmaridaretz, sus un estraç la maire botaretz, Vos farà d'uòus certe ! una benurança ! Au galinier lo mascle gitaretz, E puei sa frema, après sa delivrança. Ansin finís l'amor e l'aliança. Dei parpalhons... A ! Tot passa es verai, Amor, plesir coma ròsa de mai;[...]
Òbras
thumb|150px|Premiera pagina dei Manhans
Província de Tucumán
La Província de Tucumán que's tròba au nòrd de la Republica Argentina ; que costeja au nòrd la Província de Salta, a l'oest la Província de Catamarca e a l'est la Província de Santiago del Estero.
thumb|200px|left|Ostau deu Govèrn, [[San Miguel de Tucumán]] thumb|left|200px|Rueinas [[Quilmes]] thumb|left|200px|[[Ostau de Tucumán on e ho declarada l'independéncia]]
Haryanvi
L'haryanvi es una lenga indoariana parlada en Índia.
Localisacion
L'haryanvi es parlat dins l'estat d'Haryana, que li dona son nom, e dins lo Territòri de Delhi. Lo nombre de locutors es pas aisit de conéisser, que fòrça abitants de l'Haryana declaran l'indi, e pas l'haryanvi, coma lenga mairala. La lenga èra coneguda jos divèrses noms, bangaru, hariani, o deswali, desari, dins la region d'Hisar, o jatu dins lo Territòri de Delhi.
Classificacion e istòria
L'haryanvi fa partida del grop dels parlars indis de l'oèst, çò que ne'n fa una lenga indoariana centrala.
Adele Tonnini
Adele Tonnini (nascuda lo 24 de junh de 1977) es una femna politica santmarinesa qu'es una dels dos capitanis regents dintrada en foncions lo 1èr d'abril de 2023, amb Alessandro Scarano.
Biografia
Adele Tonnini nasquèt a Sant Marin, se diplomèt a l'Institut d'Art Estatal d'Urbin e s'especializèt en la religadura de libres e la restauracion dels libres antics. Après, contunhèt sos estudis en conservacion del patrimòni cultural a l'Universitat d'Urbin. De 2001 a 2014 trabalhèt dins aqueste domeni, coma proprietària d'una librariá artesanala.
Sardón de los Frailes
Sardón de los Frailes es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
La Vespière
Istòria
Los papièrs del ban e del posterior ban de la vicomté de Auge per 1594 aprenon que lo senhor de la Vespière es alavetz Jehan Lo Portièr (v.1540-1606), general de las monedas, #qu'a taxat de 6 écus 40 sòls per lo sieu fief, en luòc de Bonadventure de Sant-Marc. (Bertrand Pâris, dépouillements De dom Lenoir, volum 12 pagina 480).
Les rôles du ban et de l'arrière ban de la vicomté d'Auge pour 1594 nous apprennent que le seigneur de la Vespière est alors Jehan Le Portier (v.1540-1606), général des monnaies, qui est taxé de 6 écus 40 sols pour son fief, en lieu de Bonadventure de Saint-Marc. (Bertrand Pâris, dépouillements de dom Lenoir, volume 12 page 480).
Lengas macro-ge
thumb|260px|Las lengas macro-ge, segon Kaufmann Las lengas macro-ge son una familha de lengas amerindianas ipotetica parladas al Brasil America del Sud.
Classificacion
Fòrça lengas fuguèsson perpausadas per far partida del macro-ge. las familhas e lengas lo mai sovent enclausas dins aquèla ipotèsi son:
Validitat del macro-ge
Segon Rivail Ribeiro et van der Voort, le macro-ge demòra una ipotèsi e pòt pas èsser vist coma una familha de lengas establida o provada. Las limits e l'inclusion de tala lenga o pas dins lo macro-ge varia grandament. Per ilhs, per exemple, l'estacamant del guató e de l'otí a la familha repausa sus d'elements pauc convencents.
Djòser
150px|left|thumb|Estatua de Djòser au Musèu deu [[Cairo]] 200px|left|thumb|Piramida de grads bastida per Djòser a [[Saqara]] 200px|left|thumb|L'[[Estela de la Hami]] Djòser que ho un faraon de la III dinastia durant l'Empèri ancian. Que seré estat lo hilh deu sarrèr faraon de la II dinastia : Khasekhemoi.
Qu'ei famós per aver hèit bastir peu son arquitècte Imhotep, a Saqqara, la Piramida graduada, lo mei ancian monument bastit dab pèiras talhadas.
Djòser e Imhotep que demorèn tant famós arron, dens l’istòria egipciana, que son mentavuts sus l’Estela de la Hami qui conta quin Imhotep e conselhè Djòser de convècer lo diu Khnom de tornar l’aiga a Egipte un còp que patishèva sequèr e hami.
Loís-Felip I
Loís-Felip I foguèt rèi de França entre lo 1830 e lo 1848. Son rèine ocupa la segonda partida de la Restauracion entre la caduda de Carles X (1824-1830) e la Segonda Republica (1848-1852).
Lo fiu de Felip Egalitat
Fiu de Loís Felip (1747-1793), duc d'Orleans, e de Maria Adelaïda de Borbon (1753-1821), foguèt educat per la mestressa de son paire, Estefània Felicitat dau Crèst (1746-1830), comtessa de Genlis. Figura intellectuala dau periòde, la comtessa li donèt una educacion avançada en mantu domenis. En lo 1785, segon la tradicion de l'Ancian Regim, Loís-Felip reçaupèt lo títol de duc de Chartres.
Progressista, èra favorable a la Revolucion e, coma son paire que votèt la mòrt de Loís XVI, sostenguèt li transformacions. Ensin, en lo 1790, èra membre dau club dei Jacobins. Pi, jonhèt li armadas dau Nòrd coma luòctenent-generau e participèt ai batalhas de Valmy e de Jemmapes. Totun, menaçat per lu revolucionaris après la desfacha de Neerwinden, emigrèt en març dau 1793. Mas, refusèt de servir dins li armadas contrarevolucionari.
S'installèt en Soïssa (1793) e en Alemanha (1795). Per assegurar sa subsistença, ensenhèt la geografia, lo francés e li matematicas. Pi, viatjèt en Suècia (1795) e ai Estats Units (1797) e s'installèt en Anglatèrra (1800). Si maridèt amb la filha dau rèi Ferrand Ièr dei Doi Sicília cen que lo menèt a s'installar dins l'isla (1810-1814). S'entornèt a París en lo 1814 mas Loís XVIII non li laissèt la possibilitat de jogar un ròtle politic. Ensin, après lu Cent Jorns, non posquèt s'entornar en França avant lo 1817.
Lo favorit dei liberaus
Après lo sieu retorn, Loís-Felip s'installèt au Palais Reial. Totun, afectèt d'adoptar un mòde de vida borgés e simple. Frequentèt lu caps de la borgesiá liberala coma lo banquier Jacques Laffitte. Ensin, venguèt fòrça popular. En lo 1824, a l'aveniment de Carles X, recuperèt lu sieus títols. Durant la Revolucion de julhet dau 1830, apareissèt coma l'unic òme capable d'empachar l'installacion d'una republica. Gràcias au sostèn de Laffitte e de Thiers, foguèt proclamat luòctenent generau dau Reiaume lo 31 de julhet. Pi, après l'abdicacion de Carles X, foguèt proclamat « roi dei Francés ».
La Monarquia de Julhet
Lo rèi Loís-Felip I acceptèt publicament de laissar lo Parlament dirigir lu afaires de l'Estat. De mai, conscient dau ròtle de la borgesia liberala dins la sieua accession a la corona, evitèt de perdre aqueu sostèn en exercissent directament lo poder. Maugrat tot, non perdèt una ocasion d'ocupar lo terren e de divisir lu sieus adversaris. Gràcias a aquela abiletat, posquèt influenciar la vida politica francesa.
Au començament dau sieu rèine, dirigiguèt l'Estat emb lo Partit dau Movement de Jacques Laffitte. Totun, l'escartèt rapidament per favorizar la presa dau poder per lo Partit de la Resisténcia de Casimir Perier. Mas, Perier dirigissèt solet lo govèrn e lo sieu decès, lo 16 de mai dau 1832, inaugurèt un periòde instable : insureccion republicana dau 1832, atemptat de Fieschi en lo 1835 , temptativas de còp d'Estat de Loís Napoleon en lo 1836 e en lo 1840 , conspiracion de Barbès e de Blanqui en lo 1839 , etc. Totun, en lo 1840, lo rèi trobèt lo sieu òme de confiança, Francés Guizot, que venguèt lo cap oficiós dau govèrn.
La caduda de la Monarquia de Julhet
En lo 1848, la colèra populara aumentèt fòrça e de susmautas comencèron dins la capitala. L'ultraconservatisme de Guizot, opausat ai reformas republicani, l'aparicion dau socialisme e lo maucontentament de la borgesia èran li causas principali d'aquela revirada. Per restablir la calma, Guizot foguèt remandat lo 24 de febrier dau 1848. Totun, un regiment tirèt sus la fola durant la serada. D'un còp, li susmautas si transformèron en revolucion e, lo 25 de febrier, l'armada batuda dau marescau Bugeaud abandonèt París. Loís-Felip abdiquèt e s'exilièt en Anglatèrra. Avant de partir, cerquèt de fisar lo poder a son felen per preservar la sieua dinastia. Pasmens, lu revolucionaris proclamèron la republica.
Senta Aulaia (Perigòrd)
Santa Aulaia (prononciacion [ʂɛ̃ntɔw’lajɒ] ) o Senta Eulàlia (en francés: Saint-Aulaye) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Connantray-Vaurefroy
Connantray-Vaurefroy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region deL Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Senta Aulaia (Perigòrd)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre dau territòri
Aquò's la situacion en 2015, abans las diferentas fusions de comunas.
Toponimia
thumb|250px|left|Paneu d'entrada a Senta Aulaia emb lo nom occitan escharonhat. La prononciacion es [ʂɛ̃ntɔw’lajɒ]. Chantal Tané e Tristan Hordé tròban qu'una sola fòrma anciana, fòrtament latinizada : Bastida de Sancta Eulalia. Mas los exemples daus autres cas semblables fan pensar que lo nom deviá èsser pauc diferent dau nom actuau (cf. Senta Eulàlia (Gironda), qu'es atestada Sancte-Eulaye-in Baresio, en 1273-1289, e Sancte Euladie-Embares, en 1311 ; la diferéncia es la prononciacion de la finala de senta, en [-ə], que fai que la comuna girondina podiá gardar lo E- iniciau d' Eula(d)ia). La senta onorada dins lo nom de la comuna es Senta Aulària de Barcelona, en latin Sancta Eulalia, martirizada a Barcelona en 304.
L'aferèsi, supression de la vocala iniciala dau segond mot, E- d' Eulalia, remplaçada per la vocala finala dau prumier, -a de Senta (Dauzat parla d'elision), dona, en partent d' Eulàlia, Aulàlia. Per la seguda, i a pas de certitud. Çò pus probable seriá : Aulàlia (o puslèu Aulalha, per palatalizacion) > Aulàdia (dissimilacion) > Aulaia. La question es de saber se i a pas agut d'estapa intermediària abans Aulàdia; un òrdre Aulàlia > Aulària (autra dissimilacion; la fòrma es plan espanduda en occitan, coma estapa o coma resultat finau) > Aulàdia > Aulaia, es pas impossible. Autra possibilitat : Aulàlia > Aulària > Aulaia. En tot cas, una fòrma coma Eulàlia o Aulàlia seriá artificiala : la finala -lia dona obligatòriament -lha (cf. latin filia > filha).
Veire tanben Senta Aulària.
Istòria
Sieti de chastelaniá en 1789, emb 3 parròfias (o partidas) dependentas.
Saucelle
Saucelle es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Villers-Pol
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Villers=Pol se situa sus una de la set anciana vias romaines a l'entorn de Bavay a 5 km al nòrd del Quesnoy. La municipalitat a traversat per la Rhonelle.
Villers=Pol se situe sur une des sept anciennes voies romaines autour de Bavay à 5 km au nord du Quesnoy. La commune est traversée par la Rhonelle. ==Istòria==
De traces d'abitacions romaines an #èsser d'amassadas a Villers-Pol. Un tèxt de 885 menciona Villare, quae es sita in pagui hagnoense (Villare dins lo país d'Enaut) Caliá plan specifier, amb tant de pòbles nomenats Villers. Lo clergé utilizava (1142) lo latin Villare episcopi. N'èra pas parièr pel pòble: Vulgo dictus Villare Polii, Gallicè Villers Pol (Trucat pel vilatge Villare Polii, en francés Villers Pol)
Lo senhor de Villare episcopi èra doncas un avesque: aiçò èra aquel de Cambrai, #que possedissiá dempuèi 885 la tèrra e la curació. En la periòde féodale l'avesque ofrit de las parts de la tèrra en don, las repren, mas totjorn los ligams de dependéncia cap a la évêché de Cambrai demòran enrasigats.
Totjorn a la mièja-edat, jols ducs de Bourgogne comtes palatins d'Enaut, lo bourg a soslinhat en los actes dels échevins, Villers Monseigneur Polle. Dels notables de Valencianas e del Quesnoy possedissián egalament bòsc (futaies), prés, tèrras ahanables (labourables), e courtils sus la entité. N'efièch, en l'archiu del Capítol metropolitan de Cambrai, Dels parchemins mencionan entre los ans 1451 e 1457, los eiretatges qu'aquelas familhas possedissián sus Villers-Pol e, #que qualques unas #far donations parcialas a la évêché : tales, Marguerite dels Ghaukiers veusa de Jehan de Monds, châtelain, governador del Quesnoy e, Marguerite de Maroilles veusa de Jehan de Surie (o, de Sury(e)), échevin del Quesnoy, #que ne detenián amassa prés al luòc-dich « al camin Tommesiau », contigu dins las tèrras de l'Ostal  (cense) del Follie, dins las tèrras de la cense del Linsoit e dins las tèrras de la abbaye de Orsinval ; Eiretatges de bòsques (futaies), al luòc-dich « al camin d'o Barra » detenguts per las hoirs Jacquemart de Bohaing e de Piérart de Ruesnes ; las tèrras de Hauwain de Kievraing (o, Hauwiel de Quiévrain, chevalier) e de Jacquemart dou Melz (o, del Melz), près de « l'arbre de la Croisette » ; las tèrras de Jehan de Oisy, de Jehan de Segry, e de Martin de Frasnes, contigu al luòc-dich « a las buissons a Welt », èca.. Aqueles parchemins, rics d'ensenhament per la coneissença dels ancians luòcs-diches de la municipalitat, relatan tanben los mouvances de fiefs e los passations d'eiretatges familiaux, #qu'una part, coma soslinhat mai elevat, ne quège en lo escarcelle del évêché. La parròquia de Villers-Pol, #que compreniá tanben Orsinval, dépendait del décanat de Valencianas, e #encobrir de la fins a la Revolucion.
En 1790 una incendia destruit l'archiu e estrosseja la glèisa aital coma una trentena d'ostals.
Villers-Pol, ocupat pendent la guèrra 1914-1918 gaireben fins a la fin de la guèrra, vei fluir fòrça sang per la siá desliurança, començament en novembre 1918.
De traces d'habitations romaines ont été trouvées à Villers-Pol. Un texte de 885 mentionne Villare, quae est sita in pago hagnoense (Villare dans le pays d'Hainaut) Il fallait bien specifier, avec tant de villages nommé Villers. Le clergé utilisait (1142) le latin Villare episcopi. Il n'en était pas pareil pour le peuple: Vulgo dictus Villare Polii, Gallicè Villers Pol (Appelé par le peuple Villare Polii, en français Villers Pol)
Le seigneur de Villare episcopi était donc un évêque: c'était celui de Cambrai, qui possédait dès 885 la terre et la cure. Dans la période féodale l'évêque offre des parties de la terre en don, il les reprend, mais toujours les liens de dépendance envers l'évêché de Cambrai restent enracinés.
Toujours au moyen-âge, sous les ducs de Bourgogne comtes palatins de Hainaut, le bourg est signalé dans les actes des échevins, Villers Monseigneur Polle. Des notables de Valenciennes et de Le Quesnoy possédaient également des bois (futaies), prés, terres ahanables (labourables), et courtils sur l’entité. En effet, dans les archives du Chapitre métropolitain de Cambrai, des parchemins mentionnent entre les années 1451 et 1457, les héritages que ces familles possédaient sur Villers-Pol et, dont certaines firent des donations partielles à l’évêché : telles, Marguerite des Ghaukiers veuve de Jehan de Mons, châtelain, gouverneur du Quesnoy et, Marguerite de Maroilles veuve de Jehan de Surie (ou, de Sury(e)), échevin de Le Quesnoy, qui détenaient ensemble des prés au lieu-dit « au chemin Tommesiau », attenant aux terres de la  Maison (cense) de le Follie, aux terres de la cense du Linsoit et aux terres de l’abbaye d’Orsinval ; héritages de bois (futaies), au lieu-dit « au chemin de le Haie » détenus par les hoirs Jacquemart de Bohaing et de Piérart de Ruesnes ; les terres de Hauwain de Kievraing (ou, Hauwiel de Quiévrain, chevalier) et de Jacquemart dou Melz (ou, du Melz), près de « l’arbre de la Croisette » ; les terres de Jehan d’Oisy, de Jehan de Segry, et de Martin de Frasnes, attenant au lieu-dit « aux buissons à Welt », etc.. Ces parchemins, riches d’enseignement pour la connaissance des anciens lieux-dits de la commune, nous relatent aussi les mouvances de fiefs et les passations d’héritages familiaux, dont une partie, comme signalé plus haut, tombait dans l’escarcelle de l’évêché. La paroisse de Villers-Pol, qui comprenait aussi Orsinval, dépendait du décanat de Valenciennes, et cela du jusqu'à la Révolution.
En 1790 une incendie détruit les archives et ravage l'église ainsi qu'une trentaine de maisons.
Villers-Pol, occupé pendant la guerre 1914-1918 presque jusqu'à la fin de la guerre, voit couler beaucoup de sang pour sa libération, début novembre 1918.
Bischholtz
Bischholz en alemannisch (Bischholtz en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Istòria
Los abitants de Bischholtz an sobrenomenat los arabes : "béschhéltzer orower"
Les habitants de Bischholtz sont surnommés les arabes : "béschhéltzer orower"
Eviden
Eviden es una marca del grop Atos destinada a venir lo nom de l’entrepresa eissida del partatge previst en 2023.
Millières
Millières pòt essèr:
Vilaseca de las Corbièras
Vilaseca (de las Corbièras) (Vilo-seco en grafia mistralenca e Biloséco en grafia de Savartés ; localament Vilaseca de las Corbièiras e Villesèque-des-Corbières en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Vilaseca (de las Corbièras)
Las atestacions ancianas son : Sanctus Andreas de Villa Sicca en 1177; Castrum de Villasicca en 1271; Vylaseca en 1390; Vialaseca al sègle XIV; Vialasequa en 1402; Vylha Seca…, Vylha Sequa en 1539; Vilasèque en 1595; Villesèque en 1781; Biloséco en 1912 (Savartés). Villa designa las grandas proprietats ruralas a partir del sègle IV, puèi pren pauc a pauc lo sens de « vilatge ». Lo nom es completat per [lo resultat de] l'adjectiu latin sicca, « seca ».
Dialectologia
La dialectologia es un sosensems de la lingüistica. A per tòca d'estudiar las variacions de la lenga essencialament en foncion d'una distribucion geografica. La dialectologia se maina de tèmas coma la divergéncia de dos dialèctes a partir d'un avantpassat comun e la variacion sincronica.
Una de las realizacions mai concrètas dels estudis dialectals foguèt la realizacion d'Atlàsses lingüistics tre la debuta del sègle XX. Lo precursor del model actual d'Atlàs lingüistic foguèt l'Atlas Linguistique de la France (ALF) realizat per Jules Gilliéron e Edmond Edmont.
Descripcion intèrna
La dialectologia pòt estudiar los dialèctes en los descrivent per eles-meteisses, en degatjant los traches (especifics o non) de lor fonetica, de lor fonologia, de lor morfologia, de lor sintaxi o de lor semantica. En aquò, la descripcion dialectala diferís pas dels autres trabalhs de descripcion lingüistica sincronica, a aquò prèp que s'interèssa a de parlars que la variabilitat es une caracteristica majora.
Descripcion contrastiva
Pòt tanben comparar un o mantun dialècte als autres dialèctes de la meteissa familha o del meteis grop lingüistic. O fa alara sovent en recorrissent a d'enquèstas de geografia lingüistica, que permeton de descriure la reparticion espaciala dels traches especificant los membres de ladicha familha. Aquestas enquèstas desbocan sovent sus l'elaboracion d'atlàs lingüistics, permetent de distinguir las diferéncias entre dialèctes gràcias al traçat de frontièras entre traches lingüistics, frontièras apeladas isoglòssas; una autra tecnica descrivent aquestas diferéncias d'un biais mai subtil es la dialectometria, o mesura quantificada de las oposicions entre mantun punt de la mapa dialectala.
Sepulcro-Hilario
Sepulcro-Hilario es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Xronari
Lo Xronari (o lingva xronari) es una lenga construcha inventada per Libor Sztemon.
Alfabet
Lo xronari s'escriu amb l'alfabet latin o l'alfabet ebrieu modificat.
Exemple de tèxte
Paire nòstre:
Vred
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Geografia
200px|left|thumb|Vred en lo sieu costat e lo sieu arrondissement
200px|left|thumb|Vred dans son canton et son arrondissement==Istòria==
Luòc gaulois, lo vilatge i aguèt donat al Abbaye de Anchin en lo moment de la siá fondacion l'an 1079.
Site gaulois, le village fut donné à l'Abbaye d'Anchin lors de sa fondation en 1079.
USA Today
drecha|sens_quadre USA Today es un jornal quotidian nacional american fondat en 1982 per Allen Neuharth e publicat per Gannett Corporation. S'agís del jornal lo mai difusat als Estats Units ambe mai de 2,25 milions d'exemplars escolats per jorn en 2007 e 1,8 milion en 2010 e lo sol quotidian a cobriment nacional ambe lo Wall Street Journal.
Schaan
Schaan ([ ʃaːn] en alemand; Schaa en alemanic) es una vila e una comuna de Liechtenstein, dins lo país naut.
Bundeli
Lo bundeli es una lenga indoariana parlada en Índia.
Localisacion
Lo bundeli es parlat dins l'estat de Madhya Pradesh, dins un espaci que compren las vilas de Gwalior, Jhansi, Chhindwara, Seoni, e Hoshangabad. Lo nombre de locutors es pas aisit de conéisser, que fòrça bundelis declaran l'indi, e pas lor lenga pròpia, coma lenga mairala.
Classificacion
Lo bundeli fa partida del grop dels parlars indis de l'oèst, çò que ne'n fa una lenga indoariana centrala.
Euclides
thumb|right|Euclides
Euclides, en grèc Εὐκλείδης Eukleidês (nascut vèrs -325, mòrt vèrs -265 a Alexàndria) es un matematician de la Grècia antica que poiriá aver viscut en Africa. Es l'autor dels Elements que son considerats coma l'un dels tèxtes fondadors de las matematicas.
Biografia
La vida d'Euclides es quasi desconeguda. En efièch, la font principala mencionant sa vida es un tèxt de qualques linhas escriches pel matematician Proclus al sègle IV apC. Declara qu'Euclides visquèt pendent lo regne de Ptolemèu e que foguèt mencionat per Arquimèdes. Explica egalament que, pendent la redaccion dels Elements, Euclides demostrèt de nombroses resultats balhadas de faiçon pauc rigorosa per sos predecessors. Nasquèt probable entre 330 abC e 325 abC. Partiguèt en Egipte per ensenhar las matematicas e trabalhèt al musèu d'Alexàndria e a l'escòla de matematicas. Amb sos disciples, menèt fòrça trabalhs de recèrcas. La data e lo luòc de sa mòrt son desconegudas. Alexàndria e una data situada entre 270 e 265 abC son generalament citats.
Los Elements de geometria
right|thumb|Un fragment dels Elements d'Euclides trobat a [[Oxirinque.]]
Los Elements son una compilacion de saber geometric e restèron lo nuclèu de l'ensenhament matematic pendent prèp de 2,000 ans. Es possible que qualques resultats contenguts dins los ''Elements' sián pas d'Euclides, mas l'organizacion de la matèria e son expausat son sieus. Lo tractat es dividit en tretze libres: Lo libre s'acaba per l'estudi de las proprietats dels cinc polièdres regulars e per una demostracion de lor existéncia. Los Elements son remarcables per la clartat amb la quala los teorèmas son enonciats e demostrats.
Se publiquèt mai d'un milièr d'edicions manuscritas dels Elements abans la primièra version imprimida en 1482. La rigor es pas totjorn a la nautor dels canons actuals, mas lo metòde consistent a partir d'axiòmas, de postulats e de definicions per deduire un maximum de proprietats dels objèctes considerats, tot dins un ensemble organizat, èra novèl per l'epòca. Los Elements devon lor succès a lor superioritat d'organizacion, de sistematizacion e de logica mas pas d'exaustivitat (ni conica, ni resolucion per neusis o ajustament). Las darrièras recèrcas entrepresas en istòria de las matematicas tendon a provar qu'Euclides es pas lo sol autor dels Elements. Foguèt vertadièrament acompanhat d'un collègi de disciples avent totes participat a lor elaboracion.
Los Elements foguèron establits per lo premièr còp de biais sciéntific per lo matematician e revolucionari velaiés Francés Peirard, que publiquèra son òbra - encara valida dos sègles aprèp- entre 1812 e 1818. La geometria coma definida per Euclides dins aquel tèxte foguèt considerada pendent de sègles coma la geometria e foguèt dificil de cambiar de modèl. Nikolai Ivanovich Lobachevskii foguèt lo primièr qu'ensagèt oficialament tre 1826, seguit per János Bolyai. Pasmens, la legenda ditz que foguèt pas pres al seriós fins a la mòrt de Gauss, quand se descobriguèt dins los borrolhons d'aquel darrièr qu'aviá tanben imaginat de geometrias non euclidianas.
thumb|Euclides (segon una pintura del sègle XV)
Dins sos libres, Euclides utilizèt sens la demostrar una proprietat de las drechas, lo "postulat d'Euclides", que s'exprimís a l'ora d'ara en afirmant que per un punt pres fòra d'una drecha passa una e una sola parallèla a aquela drecha. Existís essencialament tres sòrtas de geometrias : Riemann mostrèt qu'un modèl de la geometria esferica es la geometria de l'esfèra ont las drechas son los meridians o grands cercles. Poincaré donèt un modèl de la geometria de Lobatchevski. Coma aquelas tres geometrias an de modèls, i a pas rason de ne privilegiar una puslèu que l'autra. La teoria de la relativitat d'Einstein portèt un cop fatal a la geometria d'Euclides en mostrant la corbadura de l'espaci. En efèit quand l'espaci se corba, abandona son aspècte euclidian.
Euclides s'interessèt a l'aritmetica dins lo libre 7. Definiguèt la division que se nomena division euclidiana e un algoritme per calcular lo pus grand comun divisor (PGCD) de dos nombres, conegut jol nom d'algoritme d'Euclides.
Las Donadas
Las Donadas es lo sol autre obratge d'Euclides tractant de geometria dont se possedís una version en grèc. Se situan dins l'encastre de la geometria plana e son consideradas pels istorians coma un complement dels Elements, mes jos una forma mai adeqüata a l'analisi de problemas. L'obratge conten dotze definicions sus d'objèctes geometrics e 94 teorèmas. Aquestes explican coma se d'unes elements d'una figura son balhats, d'autras relacions o elements pòdon a son torn èsser determinats.
Optica
Optica es un obratge escrich en grèc. Es consacrat a de problèmas de perspectiva e èra probable destinat als astronòms de son epòca. Adòpta la forma dels Elements : es una seguida de 58 proposicions dont la pròva es basada sus de definicions e de postulats enonciats a la debuta del tèxt. Aquelas definicions seguisson lo ponch de vista de Platon que pensava que la vision veniá de rais anant de nòstre uèlh a l'objècte vist. Euclides mòstra tanben que las talhas aparentas d'objèctes egals son pas proporcionalas a lor distància de nòstre uèlh. Per sos estudis sus la perspectiva, lo libre es considerat coma l'un de las mai importantas òbras relatius a l'optica fins a Newton. D'artistas de la Renaissença — Filippo Brunelleschi, Leon Battista Alberti e Albrecht Dürer — se n'inspiran per elaborar lors pròpris tractats sus la perspectiva.
Òbras d'Euclides
thumb|Estatua d'Euclides a Oxford
Lengas mascòi
Las lengas mascòi son una familha de lengas amerindianas parladas al Paraguai dins la region del Chaco.
Classificacion
La classificacion de las lengas mascòi es
Marolles-en-Beauce
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Raids
Raids es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sequeros
Sequeros es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Villy (Iona)
Villy  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Província de Santa Fe (Argentina)
200px|left|thumb|[[Arriu Paraná]] 200px|left|thumb|Teatre Municipau de Santa Fe de la Vera Cruz 200px|left|thumb|Pont suspenut de Santa Fe de la Vera Cruz La Província de Santa Fe que's tròba en Argentina e que scosteja la Província deu Chaco au nòrd, la Província de Santiago del Estero e la Província de Córdaba a l'est, la Província de Buenos Aires au sud e las províncias de Corrientes e de Entre Ríos.
Rahay
Rahay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Bots
Bots (Boutx en francés) qu'ei ua comuna gascoa de Comenge (e de Coserans) administrada peth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Que's tròba dens era montanha a un trenteat de quilomètres de Sent Gaudenç.
Que compta dab ua estacion d'esquí aperada en francés Le Mourtis.
Villa Nougués
Ua familha originària de Bots que fondè la vila de Villa Nougués (Província de Tucumán, Argentina) qui la soa arquitectura b'ei inspirada d'aqueth vilatge de Comenge.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
En 1974, Argut Dessús (nom supausat) e Coulédoux (en francés) qu'estón annexats a Bots. Error de Cassini, qu'escriu Coudeloux.
Pendent eth Ancian Regime, Bots qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Jòrdi. Tanlèu 1790, Bots qu'èra deth canton de Sent Biat. Argut-Dessús (nom supausat) e Coulédoux (nom francés) que fusionèn damb Bots (fusion-associacion) per arrestat prefectorau deth 8 de julhet 1974.
Pendent eth Ancian Regime, Argut-Dessús qu'èra ua comunautat dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Bertomiu. Tanlèu 1790, Argut-Dessús que vengó comuna deth canton de Sent Biat. Eth son n° INSEE qu'èra 31016.
Pendent eth Ancian Regime, Coulédoux qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Sent Líser e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa qu'èra Sent Loís, ara Nòsta Dauna. Tanlèu 1790, Coulédoux que vengó comuna deth canton d'Aspèth. Ath moment dera fusion-associacion damb Bots, que passè deth canton d'Aspèth ath canton de Sent Biat. Eth son n° INSEE qu'èra 31154
Ger de Bots qu'èra ua parròquia dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Bots, qu'èra Sent Bonaventura, ara Nòsta Dauna.
Lengas lule-vilela
thumb|Localisacion de las lengas lule-vilela Las lengas lule-vilela son una pichona familha de lengas amerindianas parladas al Argentina.
Classificacion
Las doas lengas lule-vilela son :
Serradilla del Arroyo
Serradilla del Arroyo es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Archivistas sens Frontièras
L'associacion es membre del Conselh Internacional d'Archius (CIA), dins las brancas territorialas de l'ALA (America Latina), EURBICA (Païses Europèus) e a la seccion de la SPA (Associacions Professionalas de Archivistas e de Gestors de Documents). Dempuèi 1992 fa partida de la ret "Archivistas sens Frontièras Internacionalas".
Clergós
Toponimia
Las atestacions ancianas son Clergor vers 1315.
Segon los Féniés, ven de [terra] clericorum, qu'es la "terra daus clercs", proprietat de l'egleisa.
Marcilloles
Marcilloles es una comuna arpitana dau Daufinat, situada dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
La municipalitat a situat a unitat|30|km}} de Bourgoin-Jallieu.
La commune est située à 30 km de Bourgoin-Jallieu.
Sench Avit de Ribièra
Sench Avit de Ribièra (Saint-Avit-Rivière en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Domus de Riparia, en latin, en 1199 (a prepaus de la glèisa, que dependiá de l'abadiá de Cadonh), Sanctus Avitus de Ripia (sic), en latin, en 1556. Sench Avit es dins la ribièra de Cosa. La prononciacion es [ʂe n sa’βi] [deri’bjɛrɒ]. I a mai d'un sent del nom de Sanctus Avitus, mas n'i a un, sordat visigot convertit, qu'acabèt la vida en Perigòrd, près del monestièr de Sench Avit Senhor, , , ; probable qu'es aqueste qu'es onorat dins la glèisa del vilatge.
Gamit
Lo gamit (o gavit) es una lenga indoariana parlada en Índia.
Localisacion
La lenga es parlada per una populacion bhil, dins los districtes de Surat e Navsari, dins lo sud de Gujarat. Lo mawchi (o mauchi) es sens dobte la mateissa lenga.
Província de La Pampa
thumb|left|800px|Pampa dens lo Departament de Conhelo
Wahagnies
Geografia
thumb|left|Wahagnies En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Wahagnies dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
Ans 1710
../.. | Ans 1680 | Ans 1690 | Ans 1700 |  Ans 1710 | Ans 1720 | Ans 1730 | Ans 1740 | ../..
Istòria
1715 : mòrt de Loís XIV. Tre sa disparicion, Felipe d'Orleans obtenguèt dau Parlament de París l'annulacion dau testament dau rèi, çò que li permetèt de venir regent. Puei, per legitimar son poder, creèt divèrsei conseus, formats de senhors eissits de l'aristocracia auta, que remplacèron lei Secretariats d'Estat dau periòde precedent. Aquò menèt a una verificacion atentiva dei deutes publics entraïnant una demenicion de son montant de 596 a 190 milions de liuras. 1716 : mòrt dau negus Yostos. Dins lo corrent de son agònia, Yostos, qu'èra eissit d'una branca segondària de la dinastia salomoniana, esitèt de nomar lo sieu fiu coma eiretier car aquò auriá entraïnat un conflicte entre lei cortesans de la Cort (puslèu favorables au fiu dau sobeiran) e la garda imperiala (puslèu favorabla a l'eiretier de la branca principala de la dinastia). Fin finala, la situacion se reglèt avans la mòrt dau negus quand lei gardas designèron Dawit III (1716-1721) coma negus. 1716 : mòrt dau shogun Tokugawa Ietsugu qu'aviá ges d'eiretier. Foguèt remplaçat per Tokugawa Yoshimune, un cosin d'una branca segondària dau clan Tokugawa. Administrator competent e politic abil, engatjèt una politica de reformas ambiciosas e remandèt lo conselhier Arai Hakuseki jutjat tròp conservator. 1716-1718 : après la mòrt de Loís XIV, la regéncia ordonèt una importanta accion de verificacion dei finanças publicas. Aquò permetèt d'annular la màger part dau deute public e de suprimir divèrseis oficis.
1718 : signatura dau tractat de Passarowitz que marquèt la fin de la guèrra balcanica iniciada en 1714 entre la Republica de Venècia e l'Empèri Otoman. Gràcias a l'ajuda austriana, la guèrra s'acabèt per una desfacha turca : Constantinòble deguèt abandonar Banat, lo nòrd de Serbia e divèrsei territòris de Bosnia ò de Valaquia ais Austrians e acceptar la possibilitat per Venècia d'aumentar sei possessions en Dalmàcia e en Albania. Pasmens, Venècia deguèt cedir la màger part de sei possessions grègas. Ansin, en despiech dau succès teoric, aquela guèrra marquèt lo declin definitiu de la poissança veneciana.
1718-1720 : guèrra entre Espanha e una aliança formada per França,Anglatèrra, lei Províncias Unidas, lo Sant Empèri Roman Germanic e Savòia. L'objectiu èra d'empedir Felip V d'Espanha de tornar conquistar lei regions d'Itàlia qu'avián fachas partida dei possessions de la corona d'Espanha. Lo conflicte s'acabèt per una victòria deis Aliats e l'abandon dei conquistas de Felip V en Itàlia. 1719 : dins l'Empèri Mogòl, fin de la guèrra civila començada en 1712 per lo tròne. Muhammad Shah, felen de Bahadur Shah I, venguèt ansin l'emperaire novèu. 1719 : en Oman, l'eleccion de Saif ibn Sultan II coma sultan entraïnèt una guèrra civila entre lo poder novèu e la tribú dei Hinawi que refusèt lo resultat. Aquò marquèt lo començament dau declin de la poissança omanesa.
Cultura
1713 : acabament de la bastida de la glèisa de Lideta Mariyam a Gondar.
Sciéncias e tecnicas
1712 : invencion de la premiera maquina de vapor vertadiera per l'engenhaire anglés Thomas Newcomen (1664-1729). Amb John Calley, demostrèt son eficacitat per pompar l'aiga d'una mina inondada. Aquel engenh utiliza certanei dispositius ja utilizats per Thomas Savery (1698) e foguèt la premiera maquina de vapor comercializada. 1715 : invencion dau premier termomètre de mercuri per Gabriel Fahrenheit. 1715 : publicacion de Methodus incrementorum directa et inversa de Brook Taylor (1685-1731). Dins aquel obratge, lo matematician anglés publiquèt lo resultat de sei recèrcas sus doas descubèrtas importantas : l'integracion per partidas e lei seguidas de Taylor.
Bartolomeu Dias
thumb|150px|right|Estatua de Bartolomeu Dias a [[Londres.]]
Bartolomeu Dias (1450 - 29 de mai de 1500) foguèt un navegador portugués, nòble de la cor reiala, conegut per èsser lo primièr explorador europèu a aténher a partir de 1488 l'extrèm sud d'Africa, religant aital ocean Indian e ocean Atlantic, un dels eveniments mai importants de l'istòria de la navegacion a vela.
L'expedicion
En 1486 lo rei Joan II de Portugal l'encarguèt de montar una expedicion cap a la punta sud d'Africa dins l'espèr de trapar una rota maritima cap a las Índias. L'expedicion daissèt Lisbona en agost de 1487 amb doas caravèlas, la São Cristóvão, menada per Pêro de Alenquer, e la São Pantaleão, comandada per João Infante e menada per Alvaro Martins. Lo fraire de Bartolomeu, Pêro Dias èra lo capitani de la tresena nau encargada de l'intendéncia, amb João de Santiago coma pilòt. L'expedicion s'arestèt per se porgir en provisions a la fortalesa de Sao Jorge de Mina situada sus la "Còsta de l'aur" (Ghana actual). Dias atenguèt lo Golfo da Conceicão (Walvis Bay en Namibia actuala) en decembre. L'expedicion passèt al larg del Cap de Bona Esperança, e contuhèt a l'èst abans de dintrar dins l' Aguada de São Brás (Baia de Sant Blasi)- pus tard renomenada Mossel Bay - lo 3 de febrièr de 1488. Dias atenguèt lo punt extrèm de l'expedicion lo 12 de març de 1488 quora ancorèt a Kwaaihoek, prèp de la boca de la Bushman's River, ont un padrão -lo Padrão de São Gregorio - foguèt quilhat. Dias voliá contunhar cap a Índia, mas foguèt forçat de se'n tornar per son equipatge que refusèt d'anar pus luènh. Aquò foguèt pendent lo viatge de retorn que descobriguèt lo Cap de Bona Esperança, en mai de 1488. Dias tornèt a Lisbona en decembre del meteis an, aprèp una abséncia de setze meses.
La Vòuta (omonimia)
La Vòuta pòt èsser:
Kyle XY
Kyle XY es una seria televisada americana que conta l'istòria d'un jovent, Kyle, que se revelha per un bòsc fòra de Seattle, Washington sens brica de sovenirs de sa vida fins alara. La seria sèc Kyle dins sos ensages per comprendre los mistèris de qual es, coma per exemple perqué a pas d'embonilh o perqué se remembra pas de quand èra dròlle.
Nicolas Sarkozy
thumb|200px|right|Nicolas Sarkozy
Kyle XY
Lo programa s'estrenèt lo 26 de junh de 2006 sus la ret ABC Family; d'unes episòdis que i a son tanben difusats per ABC e se pòdon trobar sus iTunes Store
Nicolas Sarkozy
Nicolas Sarkozy (nom complet: Nicolas Paul Stéphane Sarközy de Nagy-Bocsa; escais familiar: Sarko; 28 de genièr de 1955 a París) es un òme politic francés. En 2007, es elegit president de la Republica en obténer 53,06 % de las voses al segond torn.
Es estat president de l'Union per un Movement Popular, ministre d'Estat, ministre de l'Interior e de l'Amainatjament del territòri, ministre del Budget, ministre de l'Economia, deputat dels Nauts de Sèina, eurodeputat, president del Conselh General dels Nauts de Sèina, cònsol de Neuilly-Sur-Seine e conselhièr municipal de Neuilly-Sur-Seine.
Biografia
Filh d'un aristocrata ongrés e d'una maire josieva sefardita grèga, en 1983, devenguèt cònsol de Neuilly-Sur-Seine. En 1993, lo nomenèron ministre del Budget dins lo govèrn d'Édouard Balladur. En 1995, sostenguèt Édouard Balladur a las eleccions presidencialas. En 1999, quitèt la vida politica, aprèp la desfaita de son partit a las eleccions europèas. Entre 2002 e 2004 e entre 2005 e 2007, devenguèt ministre de l'Interior; tanben foguèt ministre de l'Economia en 2004.
Kyle XY
Après una primièra sason de 10 episòdis sus ABC Family pendent l'estiu de 2006, un total de 23 episòdis foguèron comandats per la segonda sason. Lo filmatge dobriguèt lo talh lo 11 de junh de 2007 amb de redifusions sus ABC que comencèron lo 15 de junh de 2007.
Sinòpsi
Kyle es un adolescent de 16 ans que se revelha per un bòsc a la talvera de Seattle, complètament nud e sens cap de remembrança de sa vida passada. Kyle es coma un nenet que ven de nàisser per çò que li mancan los elements basics de la vida en societat. Sap pas res del manjar, del beure o de cossí comunicar amb lo monde. Quand Kyle sòrt del bòsc e comença de caminar pel vesinatge es arrestat per la polícia. Coma capitan pas de l'identificar, lo menan dins un centre juvenil que i descuèrbon qu'a pas d'embonilh. Nicole Trager, una psiquiatra s'interèssa al cas de Kyle. Se tracha que Kyle pòt pas demorar al centre e lo fa sègre a l'ostal mentre que la polícia cerca sa familha. La seria sèc Kyle e la familha Trager dins son evolucion sociala e sa recèrca de responsas sus son passat.
Musica
Lo 22 de mai de 2007 una benda sonora de Kyle XY s'estrenèt, lo meteis jorn que l'estrena del DVD de la primièra sason. Aquesta es la lista dels cançons:
Chris Mollere baileja la musica de la seria. Michael Suby escriguèt lo generic, tant coma la màger part de las replicas. Ni lo generic ni las musicas de fons son pas sul CD de la seria.
L'Île-d'Elle
L'Île-d'Elle es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Bischheim
Bischheim  en alemannisch (Bischheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
L'altitud vària entre 132 m e 150 m amb una mejana de 140 m. Lo ban communal s'estend sus una superficie d'unitat|4.4|km|2 #que près dels dos tèrces ne son urbanisés. La densitat s'elèva a unitat|3801|abitants}} a l'unitat||km|2. Aperaquí 35 % de lo sieu abitat a constituit de lotjaments socials. L'intrada es d'unitat|7459|€ per jorn per abitant l'an 2004.