cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Qüartet Kocian
Lo Qüartet Kocian, en chèc Kocianovo kvarteto, es un qüartet de còrdas chèc del sègle XX, fondat en 1972. Son primièr nom èra Novèl Qüartet de Còrdas (traduccion de Nové smyčcové kvarteto) e l'ensemble compreniá tres musicians de l'Orquèstra Simfonic de Praga e Pravoslav Kohout. Se tornèt batejar Qüartet Kocian en 1975, d'après lo nom del violonista Jaroslav Kocian (1883-1950.
Composicion
Los musicians d'origina èran Pravoslav Kohout, (1èr violon), Jan Odstrčil (2nd violon), Jiří Najnar (alto), Václav Bernášek (violoncèl). En 1975, Pavel Hůla (23 de genièr 1952 - 7 de decembre 2021) prenguèt la plaça de primièr violon.
Dempuèi 2001 (segon un article de 2009), la composicion es : Pavel Hůla (1èr violon), Miloš Černý (2nd violon), Zbyněk Paďourek (alto) e Václav Bernášek (violoncèl). Après que l'altista dels Kocian arrestèt, en 2010, Pavel Hůla remplacèt Václav Remeš en tant que primièr violon del qüartet Pražák. Las informacions mancan per actualizar l'article, mès se pòt que'l Qüartet Kocian siá ara una formacion del passat.
Aut Penedés
L'Aut Penedés (en catalan Alt Penedès) es una de las quatre comarcas en qué demorèt dividit lo Penedés en la division comarcala de 1936. Limita amb l'Anoia pel nòrd; amb lo Bas Llobregat per l'èst; amb lo Garraf pel sud, e amb lo Bas Penedés e l'Aut Camp per l'oèst.
Amb la recuperacion de las vigariás s'espèra poder reagrupar tot lo domeni istoric e social penedesenc, en eliminant aital l'assignacion dels divèrses nuclèus de populacion a demarcacions que los son alunhadas.
Sainte-Geneviève
Sainte-Geneviève pòt essèr:
The White Stripes
thumb|The White Stripes (Megan Martha White e John Anthony Gillis).
The White Stripes es un grop de ròck anglofòn american, originari de Detroit, dins Michigan (Estats Units). Es un duò format en 1997 compausat de Jack White (John Anthony Gillis) al cant, a la guitarra, al piano e a l'escritura, e de Meg White (Megan Martha White, son esposa fins en 2000, annada de lor divòrci), a la batariá, al cant e al piano.
Carles III (Reiaume Unit)
Es lo rei del Reialme Unit e dels autres reialmes del Commonwealth dempuèi lo 8 de setembre de 2022.
The White Stripes
Lo grop se separa lo 2 de febrièr de 2011.
Lo riff de guitarra de lor títol de 2003, Seven Nation Army, mi-mi-sòl-mi-re-dò-si, es vengut un repic immensament popular en Euròpa pels suportaires dels clubs de fotbòl. Seriá estat cantat per de suportaires lo primièr còp lo 22 d'octobre de 2003 pendent una partida entre lo Club Bruges contra l'AC Milan. Aqueste repic foguèt alavetz représ en liga italiana, puèi pels suportaires de l'equipa nacionala d'Itàlia en 2006 pendent la Copa del mond de fotbòl, ganhada aquela annada contra França.
Aldealseñor
Aldealseñor es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Saint-Vrain (Marna)
Saint-Vrain es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Maur-des-Bois
Saint-Maur-des-Bois es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Germain
Saint-Germain pòt èsser:
Jules Boissière
Jules Boissière (Clarmont d'Erau, 1863 - Hanòi, Vietnam, 1897) es un escrivan d'expression francesa e occitana.
Foguèt l'espós de Teresa Romanilha, filha de Josèp Romanilha,
Lista dels primièrs ministres de Barbados
thumb|right|250px|Blason de Barbados Lo primièr ministre es lo cap de govèrn de Barbados.
Vaquí la lista dels premiers, entre 1954 e 1966 (abans l'independéncia) e dels primièrs ministres de Barbados dempuèi 1966.
Lista dels sobeirans d'Aragon
Vaquí la lista dels reis d'Aragon
Ostal de Trastamara
100 px|right|thumb|Armas dels reis d'Aragon e de Sicília
Nòta [1] Entre 1462 e 1472, Joan II deguèt far fàcia a una revòuta de Catalonha e d'Aragon, que reconeguèron de reis concurrents, que descendián totes, a de gras mai o mens divèrses, del rei Pèire IV "lo Ceremoniós". Aqueles sobeirans renhèron pas que dins lo reialme d'Aragon e lo comtat de Barcelona:
Aldehuela de Periáñez
Aldehuela de Periáñez es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Tavers
Tavers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Francés de Bavièra
thumb|200px|right|Francés de Bavièra Francés de Bavièra (Franz Bonaventura Adalbert Maria' Duc de Bavièra - naissut Prince de Bavièra a Munic lo 14 de julhet de 1933) es lo cap de l'Ostau Reiau de Wittelsbach (la darrièra familha reinanta sobre Bavièra) ; es tanben l'eretièr dirècte e legitim dau rei Carles I d'Anglatèrra e de l'Ostau de Stuart e es ansin reconegut com lo vertadier rei d'Anglaterra, d'Irlanda e d'Escòcia (emai catolic) per lei jacobitas (pasmens, fins ara a jamai reclamat aquelei drets).
Naissèt a Munic en 1933 e foguèt reconegut coma prince de Bavièra per son paire Albrecht de Bavièra. En 1939 la familha s'exilièt a Budapèst perque Albrecht èra opausat ai Nazis ; per aquesta rason foguèron totei deportats dins lei camps de concentracion e foguèron liberats per l'armada americana.
Condiment
Un condiment qu'ei ua salsa utilizada per donar de gost a la noiridura.
Piper nigrum
Lo Pebrièr negre o Pebre negre (Piper nigrum) es una liana de la famillha des Piperacèas originària de la còsta de Malabar. Aquela planta es cultivada dins la zona tropicala per las baias que donan una espècia cercada: lo pebre.
Lo pebre
Segon lo tractament e l'estadi de culhida, las granas donan: Lo pebre una espècia quasiuniversalament consomida. Sa savor picanta es duguda a d'amids.
List de las varietats
thumb|Pebrièr negre
Cultura
Una malautiá ravatja los plants de pebrièr dempuèi 1992. Contamina lo sòl e provòca un poiriment racinal subte. Lo fongi Phytophtora capsici, que paréis a una alga, n'es l'origina. Pòt demorar d'ans dins lo sol. Aquelas cellulas se reproduson amb la calor e las pluèjas. L'ONU financièt un programa de recerca per combatre la malautiá.
Libe d'Estèr
300px|right|thumb|Un rotlèu d'Estèr redigit en Itàlia (1616). Bibliotèca Nacionau d'Israèl. Jerusalèm Lo Libe d'Estèr, o Rotlèu d'Estèr (מגילת אסתר Megillat Ester en ebrèu), qu'ei lo vint-e-unau libe deu Tanaḥ (Bíblia ebraïca). Que hè partida deus Ketubim, qui forman la tresau e darrèra partida deu Tanaḥ. L'istoricitat deu raconte qu'ei mesa en dobte: que sembla lo libe qu'estó concebut com ua apologia de la hèsta de Purim.
Aldehuelas, Las
Aldehuelas, Las es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Puisieux (Sèina e Marna)
Puisieux  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Talamin
Talamin (Thalamy en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novèla Aquitània, ancianament de Lemosin.
Lassicourt
Lassicourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tiberiàs
thumb|right|300px|Vista aeriana de Tiberiàs Tiberiàs (en ebrieu: טבריה Tverya; en arabi: طبرية Ṭabariyyah) es una ciutat d'Israèl, anciana capitala de Galilèa. Es situada sus la riba sud-oèst del Lac de Tiberiàs. Uèi ten 39 900 habitants.
L’anciana ciutat teniá un palais reial e un estadi. Foguèt construïda per Eròdes Antipas en onor de l'emperaire Tibèri, que li donèt lo nom. Entre lo regne d'Eròdes Antipas e lo d'Agripa II foguèt la capitala politica, e foguèt probablament una de las quatre ciutats que Neron apondèt al reialme d'Agripa. Coma principala ciutat de Galilèa (amb Seforis) estava fortificada; los abitants vivián de la pesca. Après la destruccion de Jerusalèm la ciutat aurà una acadèmia rabinica. Pròche de la ciutat i aviá los banhs d'Emmaus.
Penedés
Lo Penedés (en catalan: Penedès), es un encastre foncionau territoriau e un territòri istorice catalan, e tanben una comarca naturala. La comarca naturala, en la division comarcala de 1936, demorèt subdividida en las comarcas de l'Aut Penedés, lo Bas Penedés e lo Garraf (tanben nomenada Penedés Maritim o Marina del Penedés). Istoricament lo Penedés èra integrat en la Vigariá de Vilafranca del Penedés qu'inclusiá de mai la sotavigariá d'Igualada qu'amb la division comarcala, la sotavigariá correspond a l'actuala comarca de la Anòia.
Tiberiàs
En 637 foguèt conquestada pels arabis. En 1099 los crosats l'ocupèron. Passèt jol poder dels otomans amb la resta de Palestina en 1566, lo soldat Soliman la liurèt a Iosef Hannassi en 1567, e foguèt lo sèti d’una comunitat josieva. En 1837 foguèt destrucha per un terratremol. En 1918 passèt als britanics que ne'n recebèron lo mandat e en 1948 es integrada dins las frontièras d'Israèl.
La vila modèrna es pròcha de las roïnas de l’antica ciutat.
Sent Pèr d'Irúber
Sent Pèr d'Irúber (Hiriburu en basco, Saint-Pierre-d'Irube en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Labord,. Qu'ei administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Lo toponim que vien d'*Iru(n)berri (Yruber en 1170) qui significa 'maine navèth'. Lo gentilici actuau qu'ei hiriburutar e ancianament b'èra irubertar.
Comunas tòcatocantas
.
Plaine-de-Walsch
Plaine-de-Walsch es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Carmen Martín Gaite
Carmen Martín Gaite (Salamanca, 8 de decembre de 1925 - Madrid, 22 de julhet de 2000) foguèt una escrivana espanhòla. Doctoressa en Filosofia e Letras, escriguèt roman, assag, poesia e teatre.
Recebèt fòrça prèmis, entre eles los Prèmis Prince d'Astúrias e lo Prèmi Nadal.
Golan
300px|thumb|eright|Localizacion geografica de Golan Golan (en ebrieu: רמת הגולן Ramat HaGolan, en arabi: هضبة الجولان Haḍbatu 'l-Jawlān) es un plan situat a la frontièra entre Israèl, Liban, Jordania e Siria. En 1967 Israèl annexèt aqueste territòri de Siria (que lo revindica activament) pendent la Guèrra dels Sièis Jorns e, un autre còp, pendent la Guèrra de Yom Kipur en 1973). Las Nacions Unidas, a travèrs de sa resolucion 242, lo considèran coma territòri ocupat.
Geograficament, Golan es confrontat a l'oèst per un bauç de 500 m, lo Lac de Tiberiàs e lo fluvi de Jordan; al sud per lo fluvi de Yarmuk; al nòrd per la termièra internacionala amb Liban, e a l'èst per una larga plana, sonada Hauran. Golan es generalament devesit en tres regions: nòrd (entre Sa'ar e las vals Jilabun ), centrala (entre las vals de Jilabun e de Daliyot), e sud (entre las vals Dlayot e Yarmouk). Lo platèu de Golan a una altitud compresa entre 120 m e 520 m.
Òrdre d'onor
Un Òrdre d'onor es una decoracion balhada a una persona en recompensa d'una accion.
Costiera de Nimes
La Costiera de Nimes (var. mens locala Costièra/-èra/-èira de Nimes) es un parçan d'Occitània situat istoricament en Lengadòc e culturalament en Provença.
Sa vila principala es Nimes.
Cofolentés
Cofolentés (o Confolentés) es un parçan d'Occitània situat en Lemosin (en Charanta Occitana).
Sa vila principala es Cofolents, grafiat tanben Confolent per lo lingüista lemosin Ives Lavalada.
Caracteristicas lingüisticas
Lingüisticament, l'occitan dau Confolentés es partatjat entre lemosin en "a", mai confòrme a la prononciacion occitana majoritària, e lemosin dich en "è" (accent dich "de Chasluç"), evolucion mai recenta. Dins una partida dau Cofolentés, l'accent en "è" realiza a l'orau "è" (e quitament "é" per endrechs) totas las "a" tonicas mai los "-ar" de l'infinitiu e lo digrama "-as" quau que siá sa posicion (aimar [ej'mè]'', las vachas = [lè vachè], la montanha [lo mun'tèño], las montanhas [lè mun'tañè], las chastanhas = [lè chè'tañè]).
L'occitan dau Confolentés se demarca tanben per un sistema de conjugason atipic dins l'airau lemosin.
thumb|left|400px|Espaci dialectal de l'occitan Lemosin e dau Marchés
Itelmèns
right|250px|thumb|Itelmèn Los itelmèns (itenme'n, en lenga itelmèna, vòl dire 'abitant de la tèrra seca' o 'èsser uman'), coneguts tanben coma kamchadals (de kamchalo, nom que donavan los russes als koriaks e als chokchis) son un pòble indigèna de Russia que demòra dins la província de Kamchatka (principalament dins lo districte de Koriakia). Segon lo recensament rus (2002), èran 3180 individús que solament 10% parlavan la lenga itelmèna. 60% demòran dins la província de Kamchatka (40% en Koriakia) e 22% dins la província de Magadan. Son de shamanistas cristianizats. Al sègle XVIII entrèron en contacte amb l'Empèri Rus e foguèron decimats pels cosacs. Fòrça d'eles se maridèron amb de cosacs, doncas lo tèrme kamchadal servís tanben per nomenar la populacion mixta de cosacs e itelmèns.
Filme
Un filme es un procediment fotografic que consistís a projectar d'imatges successius en sequéncias sus un ecran, amb una velocitat tala que balha l'illusion qu'aquestes imatges son en movement.
Alentisque
Alentisque es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon. Aperten a la comarca d'Almazán.
Marines (Val d'Oise)
Marines es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Pagasarri
Pagasarri es una còla de d'altitud. Son som delimita las comunas de Bilbao, Arrigorriaga e Alonsotegi (en Biscaia, dins lo País Basc). Fa partida de la cadena montanhosa de Ganekogorta.
Se i tròba 60 caunas e en particular dos sistèmas carstics ( e ) espectacloses.
Coreth
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Coreth, « Couret e Escaich » qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Soeish, qu'es Sent Martin. Tanlèu 1790, Coreth qu'èra deth canton d'Aspèth. Escatch (Escaig sus era mapa d'Estat-major) qu'es ar sud dera comuna.
Geerschte
Geerschte (en alemannisch; Gerstheim en alemand estandard e oficialament dins l’estat francés) es una comuna alsaciana. Administrativament es del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst de l'estat francés.
Geografia
Situat entre lo canal del Rhône al Rhin e lo Rhin lududes-meteissa. Vilatge situat al nòrd del Grand Ried, a 20 km al sud de Estrasburg. Gerstheim Es una estapa sus la Véloroute Rhin EV 15 (1 320 km) #que connècta la font del Rhin, situada a Andermatt a Soïssa, a la siá desbocadura a Rotterdam.
La municipalitat possedís tres flors al palmarés dels vilatges florits.
Personalitats ligadas amb la comuna
Un branca de l’ostal roergat de Casalis s’establiguèt a Geerschte e li bastiguèt un ostalas. Dos d'eles foguèron primièrs cònsols: Henri-Louis de Bancalis de Pruynes (1843-1851) e Raphaël de Bancalis de Pruynes (1881-1891 e brèvament en 1919).
Aliud
Aliud es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Casimir III de Polonha
thumb|Casimir III lo Grand.
Casimir III de Polonha (en polonés Kazimierz III Wielki) es un rèi de Polonha que reinèt de 1333 a 1370. Fiu de Ladislas I, foguèt lo darrier rèi de la dinastia dei Piast car moriguèt sensa eretièr. Pasmens, son rèine permetèt d'afirmar la poissança dau reiaume polonés gràcias a sei succès militars e ai refòrmas que realizèt.
Concerto per dus vriulons (Bach)
thumb|200px|Johann Sebastian BachLo concerto per dus vriulons, còrdas e baisha continua en re menor (o doble concerto per vriulon) qu'ei ua de las òbras mei famosas de [[Johann Sebastian Bach]]. Que ho compausat de cap a 1730 e que pòrta lo numèro de catalòg BWV 1043. Bach qu'i desvolopè enter autas causas fugas e contrapunt.
Bach que compausè tanben ua version entau clavièr mes transcripta en do menor e qui ei catalogada dab lo numèro BWV 1062.
Lo doble concerto per vriulon que's compausa deus movements seguents :
Attignat e Oncin
Attignat e Oncin (Attignat-Oncin en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Attignat e Oncin es una comuna rurala (un tèrç de bòsces) creada per la fusion d'Attignat e d'Oncin.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria anciana de la municipalitat es fòrça interessanta pels archéologues. N'efièch, dins lo sègle, en lo moment del élargissement d'una rota, se #trobar de nombroses cavòts viradas cap a l'orient, acompanhadas d'utises Gallo-Romains, mas egalament de las lòsas, de las tuiles e de las graviers dâtant de la antiquitat.
Fins a la Revolucion francesa, i i aviá dos pòbles, amb doas parròquias desparièras, Oncin e Attignat. La Revolucion los #unificar.
L'histoire ancienne de la commune est très intéressante pour les archéologues. En effet, au siècle, lors de l'élargissement d'une route, on trouva de nombreuses tombes tournées vers l'orient, accompagnées d'ustensiles Gallo-Romains, mais également des dalles, des tuiles et des graviers dâtant de l'antiquité.
Nalliers (Vinhana)
Nalliers es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Geografia
Lo territòri comunau es arrosat per Gartempa.
Chinhac
Chinhac (Sainte-Marie-de-Chignac en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Nalliers (Vinhana)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Chinhac
Dempuei lo 1er de genier 2017, es comuna delegada de la comuna novela de Bolasac Eila Manoire, creada l'annada d'avant, emb Astur, Bolasac e Sent Laurenç de Manoire.
Ermafrodita
drecha|vinheta|250x250px|Ermafrodita endormit, copia romana d'un original grèc, epòca imperiala (II ApC), [[Lovre (Ma 231)]] Ermafrodita (en grèc ancian / Hermaphróditos) es un personatge de la mitologia grèga. Son nom foguèt utilizat per crear lo tèrme ermafrodisme, que designa çò qu'unís las caracteristicas dels dos sèxes.
Mite
esquèrra|vinheta|270x270px|Gravadura d'Ermafrodita, copia d'una fresca d'[[Herculanum, sègle XIX]] Filh d'Ermès e d'Afrodita, coma son nom l'indica, Ermafrodita erita a sa naissença, sul mont Ida de Troada, de la beutat de sos dos parents. Se banhant dins lo lac de Caria abitat per la naïada Salmacis, aquesta s'enamora del bèl jovent. Coma Ermafrodita la rebuta, Salmacis l'estrenh de fòça e suplica los dius d'èsser unida a el per sempre. Lo vòt se realiza e forman pas qu'un sol èsser bisexuat, a l'encòp mascle e feme. Ermafrodita fa alara un vòt a sos parents, que tot òme se banhant dins lo lac de la nimfa ne sortiriá el tanben dotat d'atributs femenins.
James Clerk Maxwell
thumb|right|[[Fotografia de James Clerk Maxwell.]]
Ermafrodita
Representacions artisticas
drecha|vinheta|267x267px|Detalh de la fresca del Vièlh satir e Ermafrodita, Musèu arqueologic de Nàpols Ermafrodita foguèt un subjècte frequent d'inspiracion. En escultura, la representacion mai celèbra es aquesta de l'Ermaphrodita endormit, estatua de l'epòca ellenistica que de copias figuran al Palais Massimo alle Terme, a la Galariá Borguesa a Roma, a la Galariá dels Oficis a Florença, al Lovre a París e al Musèu de las Bèlas Arts de Lila. D'esquina, Ermafrodita mòstra un còrs amb gaubi e de corbas femeninas, de l'autre, s'apercep lo sèxe masculin del personatge.
Las representacions d'Ermafrodita son espandidas dins las pinturas mitologicas amb subjècte erotic qu'agrada la societat romana e descobèrtas al sègle XVIII dins las ciutats del Vesuvi, subretot Pompei. Lo Cabinet secrèt del Musèu arqueologic nacional de Nàpols ne ten cinc: Ermafrodita (inv. 9224), Pan e Ermafrodita (inv. 27700), Vièlh satir e Ermafrodita (inv. 27875), Satir e Ermafrodita (inv. 27701), Satir ensagent de s'unir a Ermafrodita (inv. 110878).
Chinhac
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
James Clerk Maxwell
James Clerk Maxwell (13 de junh de 1831, Edimborg - 5 de novembre de 1879, Cambridge) es un fisician e matematician escocés dau sègle XIX. Es considerat coma un fisician major de l'istòria dei sciéncias per aver unificat l'electromagnetisme a partir dei descubèrtas realizadas sus l'electricitat, lo magnetisme e l'induccion durant la premiera mitat dau sègle XIX (eqüacions de Maxwell). De mai, demostrèt que lei camps electric e magnetic se desplaçan dins l'espaci sota la forma d'una onda a la velocitat de la lutz. Aquelei resultats permetèron ulteriorament lo desvolopament de la relativitat generala e de la mecanica quantica. Dins leis autrei domenis de la fisica, Maxwell participèt a l'establiment de la teoria cinetica dei gas que foguèt lo premier modèl permetent d'explicar au nivèu microscopic lei nocions de temperatura e de pression. Pausèt tanben lei basas de l'analisi dei colors e de la fotografia color.
Chinhac
Toponimia
La prononciacion es [ɕi’ɲa].
James Clerk Maxwell
Jovença e formacion
James Clerk Maxwell nasquèt lo 13 de junh de 1831 dins la vila escocesa d'Edimborg. Son paire, John Clerk Maxwell, èra avocat e aparentada a la familha Clerk de Penicuik que teniá lo títol de baronet Clerk. Apondiguèt lo nom Maxwell a Clerk après aver eiretat d'una proprietat dins la region de Middlebie gràcias a un liame amb la familha Maxwell. La maire de James Clerk Maxwell èra dicha Frances Cay e mens coneguda que son marit.
Chinhac
Toponimia
Chinhac es atestat en occitan au segle XIII : Sancta Maria de Chinhac. La prononciacion es [ɕi’ɲa]. Maria, latinizacion de l'ebrèu Miriam, es lo nom de la Senta Verge, mair de Jesus dins la religion crestiana, e dins los toponimes Nòstra Dama es l'equivalent de Senta Maria (cf. a costat Nòstra Dama de Sanilhac). Chinhac es lo resultat d'un nom gallo-roman Canius (gallés Cānios), pusleu que Cannius, emb lo sufixe -acum, , , latinizacion dau sufixe gallés -ācon. Chinhac (o un luòc vesin) èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mestre Cānios. Lo nom es marcat per una dissimilacion anciana : Cāniacon > *Chaniaco > *Chanhac > Chinhac. La comuna d'a costat s'apela Sent Peir de Chinhac; aquò's impossible d'èsser segur que Chinhac es a l'emplaçament de l'ancian Cāniacon, lo nom occitan, sens referéncia a un agionime (nom de sent o de senta), es solament un indici.
James Clerk Maxwell
Jovença e formacion
La familha, relativament aisada, s'installèt a Glenlair dins un ostau bastit sus la proprietat de Middlebie e James Clerk Maxwell recebèt una educacion dins la religion protestanta. L'enfant èra tanben fòrça curiós e sa maire s'interessèt rapidament au desvolopament de son potenciau intellectuau. Pasmens, moriguèt en 1839 en causa d'un cancèr. L'educacion de James Clerk Maxwell foguèt alora assegurada per son paire e per la sòrre de sa maire, Jane Cay. Puei, a la fin de 1841, James Clerk Maxwell foguèt mandat a l'Edinburgh Academy. Après de dificultats d'adaptacion, i rescontrèt Lewis Campbell (1830-1908) e Peter Guthrie Tait (1831-1901) que venguèron seis amics e foguèt pauc a pauc reconegut per sei talents scientifics. En particular, redigiguèt son premier article (sus leis ellipsas) a 14 ans.
Nalliers (Vinhana)
Nòtas
<references group="N"/>
Billy Ze Kick
thumb|right|200px|Billy Ze Kick (Nathalie Cousin) en 2015 Nathalie Cousin (nascuda lo 10 de setembre de 1967), dicha Billy Ze Kick, o amb son grop, Billy Ze Kick et les Gamins en Folie, es una cantaira francesa originària de Rennes, en Bretanha.
James Clerk Maxwell
Jovença e formacion
En 1847, Maxwell contunièt seis estudis a l'Universitat d'Edimborg amb l'objectiu de venir scientific. Aguèt lo filosòf William Hamilton (1788-1856), lo matematician Philip Kelland (1808-1879) ò lo fisician James Forbes (1809-1868) coma professor. Pasmens, èra gaire content dau quadre d'estudi e decidèt de començar lei sieunas recèrcas. Aquò lo menèt a estudiar la lutz polarizada ò la birefringéncia. Comencèt tanben de publicar regularament d'articles dins de revistas e a legir lei trabalhs de matematicians francés coma Augustin Louis Cauchy (1789-1857) ò Siméon Denis Poisson (1781-1840).
Billy Ze Kick
Lo grop Billy Ze Kick et les Gamins en Folie aguèt una capitada considerabla en 1994 amb son primièr album Billy Ze Kick et les Gamins en Folie, gràcias al tube ''Mangez-moi ! Mangez-moi !''.
James Clerk Maxwell
Començament de sa carriera universitària
thumb|right|[[Fotografia de Maxwell durant son periòde a Cambridge.]]
Après una formacion solida a Edimborg, Maxwell decidèt d'acabar seis estudis a l'Universitat de Cambridge que li permetiá d'aumentar sei possibilitats d'obtenir un pòste de scientific. I desvolopèt sei competéncias en matematicas mai comencèt subretot a s'interessar a l'optica e a l'electromagnetisme. Amb l'ajuda de Forbes, descurbiguèt que la lutz blanca es una mescla de lutz roge, verd e blau, çò que li permetèt de pausar lei basas de la combinason dei colors. Tre 1855, sei descubèrtas li permetèron de venir fellow dau Trinity College, una importanta institucion de Cambridge onte foguèt cargat de cors d'optica e d'idrostatica e de la preparacion de subjèctes d'examen.
Billy Ze Kick
Demest los Gamins en Folie, se pòt citar Matthieu Chedid, guitarrista del grop en 1996.
James Clerk Maxwell
Començament de sa carriera universitària
En 1856, Maxwell obtenguèt un pòste a Aberdeen amb l'ajuda de son paire que moriguèt dins lo corrent de l'annada. Aquò li permetèt d'obtenir mai de libertat d'ensenhament e d'aprofichar lo materiau experimentau de son predecessor. I demorèt fins a 1860 e s'interessèt principalament a la question de la natura deis anèus de Saturne qu'èra l'objècte dau Prèmi Adams. Concluguèt qu'èran formadas de particulas finas en orbita a l'entorn de la planeta e foguèt reconegut venceire en 1859. Son ipotèsi foguèt confiermada dins lo corrent deis ans 1980 per lo programa Voyager. En parallèl, Maxwell se maridèt amb Katherine Mary Dewar, la filha d'un reverend qu'èra vengut son amic.
Puei, Maxwell s'interessèt ai trabalhs dau fisician alemand Rudolf Clausius (1822-1888), pionier de la termodinamica. Participèt ansin a la formacion de la teoria cinetica dei gas en calculant la fraccion de moleculas que lo modul de la velocitat es comprés entre lei velocitats v e v + dv per un gas perfiech monoatomic. Publiquèt aquelei resultats en 1860.
Lo periòde londonenc
En 1860, Maxwell perdiguèt son pòste après la fusion de son establiment amb una autra institucion. Obtenguèt una cadiera de filosofia naturala au King's College de Londres. Tocat per la variòla, deguèt esperar la fin de l'annada per s'installar dins la capitala britanica. Aquò li permetèt d'assistir a de reünions de la Royal Society e de rescontrar lo fisician Michael Faraday (1791-1867). Durant aqueu periòde, s'interessèt principalament a l'electromagnetisme. D'efiech, lo domeni èra estat l'objècte d'avançadas importantas durant lei decennis precedents mai l'ensemble èra pas estat unificat.
Premier, Maxwell contunièt son trabalh sus lei colors que li permetèron de recebre la medalha Rumford de la Society en 1860 e de'n èsser elegit sòci un an pus tard. Puei, estudièt la natura dei camps electromagnetics. Aquò li permetèt de definir un modèl conceptuau de l'induccion electromagnetica, de discutir de la natura de l'electrostatica e dei corrents de desplaçament e de tractar de la rotacion de plans de polarizacion de la lutz sota l'efiech d'un camp magnetic.
De 1864 a 1865, desvolopèt leis idèas de Faraday e arribèt a unificar l'electromagnetisme dau periòde au sen d'una teoria unica centrada sus lei quatre relacions que pòrtan desenant son nom. De mai, definiguèt una partida dau vocabulari utilizat dins la disciplina e capitèt de calcular una valor quasi corrècta de la velocitat de la lutz (310,740 km/s).
Fin de vida
thumb|right|James Clerk e Katherine Maxwell en [[1869.]]
En 1871, Maxwell s'installèt tornarmai a Cambridge per concebre un laboratòri de sciéncia experimentala finançat per William Cavendish. La construccion durèt de 1872 a 1874. Maugrat aqueu succès, Maxwell se retirèt pauc a pauc de la vida scientifica en causa de la degradacion de la santat de sa femna. Acceptèt pasmens de participar a la redaccion dei recèrcas de Henry Cavendish (1731-1810) realizada a partir de divèrsei documents originaus. En particular, descurbiguèt que Cavendish aviá d'estudis sus la densitat de la Tèrra e sus la composicion de l'aiga.
La santat de Maxwell se desgradèt a son torn a partir de la prima de 1877 en causa d'un cancèr de l'estomac. Aquela malautiá entraïnèt sa mòrt lo 5 de novembre de 1879. Foguèt enterrat dins lo cementèri de Parton Kirk a proximitat de Galloway. L'ensemble de sei trabalhs foguèt publicat per l'Universitat de Cambridge en 1890.
Electromagnetisme
thumb|right|Placa commemorativa representant lei quatre [[eqüacions de Maxwell.]]
L'estudi de l'electricitat representa la màger part de l'òbra scientifica de Maxwell. D'efiech, perseguiguèt lei trabalhs de Michael Faraday e d'André-Marie Ampère per obtenir un ensemble de 20 eqüacions diferencialas amb 20 variablas que foguèron pauc a pauc reduchas a 4. Lo resultat finau d'aquelei trabalhs es un ensemble de quatre eqüacions que son dichas eqüacions de Maxwell. Fòrça importantas, permèton de descriure lo comportament e lei relacions dau camp electromagnetic e son interaccion amb la matèria : De mai, lei trabalhs de Maxwell necessitan l'existéncia d'una onda associada ai variacions dei camps electric e magnetic. A l'origina de l'electromagnetisme, aquela teoria permetèt de calcular la velocitat de la lutz. Maxwell trobèt una valor de 310,740,000 m/s qu'es relativament pròcha de la valor modèrna (299,792,458 m/s). En revènge, per explicar aquela propagacion deis ondas electromagneticas dins lo mitan interstellar, foguèt obligat d'introdurre un supòrt, dich etèr, que son existéncia foguèt invalidada a la fin dau sègle.
Analisi dei colors
thumb|right|Premiera [[fotografia color realizada per Thomas Sutton amb l'ajuda de Maxwell.]]
De 1855 a 1872, Maxwell foguèt l'autor de plusors recèrcas regardant la percepcion dei colors e lo daltonisme. En particular, s'interessèt a la construccion dei colors a partir de mesclas dei tres colors primàrias. En 1861, aquò li permetèt d'ajudar Thomas Sutton (1819-1875) a realizar la premiera fotografia color.
Matematicas
En matematicas, Maxwell es sovent considerat coma lo fondator de l'engenhariá de contraròtle gràcias a sa descripcion matematica d'un sistèma de contraròtle de la velocitat d'una maquina de vapor.
Influéncia e posteritat
thumb|right|Estatua de Maxwell a [[Edimborg.]]
En causa d'aquela importància, Maxwell recebèt divèrsei guierdons durant sa vida coma la medalha Rumford. Un trentenau de relacions fisicas ò matematicas ò d'instruments scientifics pòrtan tanben son nom. Enfin, pus recentament, son nom foguèt donat a una importanta cadena de montanhas de Vènus (Maxwell Montes), a una lacuna deis anèus de Saturne (lacuna de Maxwell), a un asteroïde ((12760) Maxwell), a un cratèr lunar e a quatre prèmis scientifics.
Almajano
Almajano es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Concerto per vriulon en la menor (Bach)
Lo concerto per vriulon en la menor de Johann Sebastian Bach que's compausa deus tres movements seguents :
Qu'ei catalogat dab lo numèro BWV 1041.
Un version entau clavièr qu'existeish : lo concerto en sol minor per clavièr BWV 1058.
Lengas eslavas del nòrd
Las lengas eslavas son tradicionalament classificadas en tres grops : meridional, occidental e oriental.
Las lengas eslavas del Nòrd pòdon èsser :
Vilacomdau d'Arròs
Vilacomdau d'Arròs (Villecomtal-sur-Arros en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
Comuna de Gasconha situada sus la rota nacionala 21 entremiei Miranda e Tarba. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Vilacomdau qu'es format de vila e d'un adjectiu relatiu a un títol feudau [qu'èra la capitala urbana deu Comtat de Pardiac]; vila que ven deu latin villa, « grana proprietat ---> vilatge ---> lo nom actuau ». Sovent la fòrma locala, qui sembla gela dens l'èst de Gers (véser Gelanava) qu'estó remplaçada per la fòrma sabenta (villa) o d'origina francesa vila. Lo determinant Arròs qu'es un petit flume. Segon Negre a perpaus de Vilacomtal (Roergue), lo nom qu'ei format de l'occitan vila e de l'adjectiu femenin comtal « qui apertén au comde » (femenin identic au masculin).
Istòria
Fortificat a l'Edat Mejana, lo vilatge qu'ei documentat dejà en 1337. Pendant la Revolucion, la vila prenguec tempsalament lo nòm de Pont-Libre.
Industries
thumb|300px|Era usina [[Danone]] Vilacomdau d'Arròs compde damb 845 estatjants (en 2016) e possedís un des airaus industriaus e artesanaus mès importants deth Departament de Gers, pr'amor qu'i emmane un gran nombre de lòcs d'emplec. Atau, entre es sues unitats mès respresentatives destaquen :
Dispause de nombroses autres unitats de produccion artesanau mès pichones, atau coma un ensemble de comèrci e servicis publics e privats.
Era leitaria « Villecontal » siguec creada en 1956 per Léonce Salat e desvolopada per Alain Fremont. Adara qu'ei proprietat dera multinacionau Danone.
En 2005 compdaue damb :
Associacions
Lo FIVA qu'ei ua associacion creada en 1970. Amasse activitats esportives e culturaus. Las activitats que s'i prepausen son : costura, bibliotèca, codina, dansa contemporanèa, dances gascones, escacs, escorreguda, lengua occitana (activitat nomentada « Patois des Villages »), memòria des vilatges, tenis e tir damb arc
Gacé
Gacé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Almaluez
Almaluez es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
La Gioconda
thumb|right|250px|La Gioconda La Gioconda o Mona Lisa, es una pintura de Leonardo da Vinci, lo retrach mai famós de l'istòria e, benlèu, lo quadre mai conegut de la pintura occidentala. Es un retrach de mièg còs ont apareis una femna qu'agacha directament l'espectator amb una expression que sovent foguèt descrita coma enigmatica. Pintat entre 1503 e 1506 o 1507, es un òli sus taula d'albar de 77 × 53 cm retocat divèrses còps per l'autor. La tecnica utilizada foguèt l'esfumat (sfumato), procediment caracteristic de Leonardo. Lo quadre es proprietat del govèrn francés e es expausat al Musèu del Lovre de París amb lo títol Retrach de Lisa Gherardini, esposa de Francesco del Giocondo. Protegit per de multiplas sistèmas de seguretat dins de condicions de consevacion optimalas, es somés a un processus de revision constant per ne'n verificar e prevenir la deterioracion.
Referéncias
<References />
Cascada
vinheta|Cascada, [[Ontàrio , Canadà]] Una cascada o un saut (var. chorrèra) es un luòc ont l'aiga sauta per dessús un obstacle.
Oigor
L'oigor (ئۇيغۇر تىلى, uyghur tili), es una lenga turquesa amb 8 a 11 milion de parlaires, parlada principalament pels oigors en Xinjiang, Region autonòma de la Republica Populara de China. De comunautats significativas de parlaires d'oigor son situadas en Cazacstan e Ozbequistan, e dins d'autras regions que i se tròban de comunautats oigors expatriadas. L'oigor es una de las lengas oficialas de la Region autonòma de Xinjiang.
Pontiç
Pontiç (Pontis en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Hainan
Hainan es una Província de la Republica Populara de China.
Garum
Lo garum, o liquamen (que vòl dire « chuc » o « salsa » en latin) èra una salça, lo principal condiment utilizat a Roma dempuèi los etrusques e en Grècia antica (garos). S'agissiá de carn o de tripalha de peis, o encara d'ustras, qu'avián rebolhits longtemps dins una fòrta quantitat de sal, per evitar tot poiriment. Dintrava dins la composicion de fòrça plats, per encausa de son fòrt gost salat.
Origine du garum
Lo siqqu es una salça mesopotamiana a basa de peisses lactofermentats. Aquel condiment a la sabor e als efluvis fòrça poderoses èra utilizat dins los païses de l'Orient Mejan. Foguèt adoptat puèi pels Grècs, e pels Romans, amb lo nom de garum. right|thumb|Fabrica de garum a Tipaza, Argeria thumb|Una de los quatre mosaïcs qu'ornava los cantons de l'atri dans la villá d'Aulus Umbricius Scaurus a Pompei. L'amfòra conteniá de garum de vairat: G(ari) F(los) SCAM(bri) SCAURI
Lo garum a l'epòca romana
Una mèscla de garum amb d'òli o de vin, nomenat œnogaros, dintrava dins la confeccion del galavard.
Lo garum mai celèbre, dich garum dels alliats (garum sociorum), èra fabricat en Betica (coma Baelo Claudia), dins lo sud de l'Espanha actuala, amb de ton roge que migra de l'Atlantic a la Méditerranèa. Se ne fasiá una granda pèsca, que lo produch èra comercializat salat. Lo quite garum, èra fach de sang, d'uòu e de tripas de peis, mesclat amb fòrça sal (al mens 50 % del volum total)..
De garums de mendre qualitat, preparats dirèctament amb la carn del ton, o d'un autre peis (coma lo vairat), èran fabricats dins tot lo Bacin Mediterranèu. Totes aqueles garums èran comercializat dins d'anfòras pichonas, per encausa del prètz del contengut. Se comercializava tanben l'allec (lat. hallex), mens car, qu'èra çò que demorava quand lo dessús liquid aviá estat levat.
Lo garum ara
En 2008, d'arqueològs utilizèron lo rèste del darrièr lòt de garum de Pompei qu'èra a basa de bòga, un pei que s'amassa l'estiu.
La sabor del garum semblariá a aquela del nuoc-mâm vietnamian e aquela de l'allec del surströmming suedés.
Lo garum es a l'origina del pissalat, fach de sardinas e d'anchòias, consomit dins la region de Niça.
Saint-Maurice-en-Cotentin
Saint-Maurice-en-Cotentin es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Firmin Boissin
Firmin Boissin (Vernon (Ardecha), 1835 - 1893) es un jornalista e escrivan catolic e regionalista d'expression francesa e occitana.
Saint-Maurice-en-Cotentin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lista de nòrmas ISO
A la fin de 2005, l'Organizacion Internacionala de Normalizacion (ISO) compta aperaquí 15,000 nòrmas activas, dont:
Nòrmas ISO : 14000 Environament
Sus l'analisi del cicle de vida :
Nòrmas ISO : 26000 responsabilitat sociala de las organizacions
Lo processus de redaccion de l'ISO 26000 a començat a Salvador de Bahia del 7 al 11 de març de 2005. los acamps seguents an luòc a Bangkok del 30 de setembre al 7 d'octobre de 2005 e a Lisbona del 13 al 19 de mai de 2006. Sit de l'ISO sus la RS
Bibliografia
Recuèlh de nòrmas :
amb bibliografia normativa internacionala per subjèctes
Almarza
Almarza es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Koltsovo
thumb|right|[[Fotografia d'un laboratòri de la vila.]]
Koltsovo es una vila russa situada dins l'oblast de Novossibirsk. Fondada en 1979 per l'Union Sovietica, es una ciutat scientifica que teniá 13,678 abitants en 2013. Es un centre de biotecnologia, de biologia e de virologia.
Cracòvia
Cracòvia (en polonés Kraków) es una vila de Polonha entre lei mai importantas e mai ancianas. Foguèt la capitala polonesa entre 1078 e 1596. Uèi, la ciutat es la segonda dau país amb una populacion de 850,000 abitants. Pasmens, es totjorn la capitala cultura e scientifica de Polonha.
Pèsta antonina
La Pèsta antonina es una epidemia que toquèt l'Empèri Roman entre 165 e 190 durant lei rèines de Marc Aurèli (161-180) e de Commòde (180-192). Relativament ben document per una epidemia antica, foguèt probablament causada per la variòla mai d'autreis ipotèsis evòcan una forma grèva de varicèla ò lo senepion. Entraïnèt probablament la mòrt de 5 a 15 milions de personas au sen de l'Empèri sus una populacion estimada a 64 milions d'abitants en 166. En causa d'aquela mortalitat importanta, es de còps avançada coma un dei factors explicant lo declin de la poissança romana au sègle seguent.
Soliman lo Magnific
Soliman I lo Magnific (en turc otoman, سليمان (Sulaymān), en turc modèrne, I. Süleyman ) (Trebizonda, Turquia, 6 de novembre de 1494 - Szigetvár, Ongria, 5/6 de setembre de 1566) foguèt lo desen sultan de l'Empèri Otoman (1520-1566). En Occident es conegut jol nom de Soliman lo Magnific, mentre que dins lo mond islamic o es coma Soliman lo Legislador (en turc, Kanuni; en arabi, القانونى (al‐Qānūnī)).
Primièrs ans
right|thumb|Retrait del jove Soliman
Soliman nasquèt a Trebizonda, en Turquia actuala, segurament lo 6 de novembre de 1494. A 7 ans foguèt enviat estudiar las sciéncias, la literatura, la teologia e la tactica militara a l'escòla del Palatz de Topkapı a Istambol. Jove faguèt coneissença amb Pargali Ibrahim Pasha, un esclau que mai tard seriá un dels sieus conselhièrs de fisança. A 17 ans foguèt nomenat governador d'Istambol, e pus tard de Sarukhan (Manisa) amb una passa a Andrinòple (Edirne). Dins lo periòde que passèt a Manisa entrò al sieu coronament lo sultan ganhèt en experiéncia de l'administracion. Tormentat pels bandits, Soliman restaurèt la lei e l'òrdre dins la província, periòde que i aquesiguèt l'experiéncia legislativa que pus tard li balharà lo nom de Kanuni o legislador. A 26 ans, Soliman ereitèt lo títol de califa après la mòrt de son paire Selim I (1515-20) e comencèt de governar lo poderós Empèri Otoman, que contunhèt a espandir entrò a sa mòrt, 46 ans pus tard.
Euròpa
Après aver succedit al sieu paire, Soliman entreprenguèt una sèria de conquistas militaras, començant per reprimir una revòlta del governador de Damasc en 1521. Soliman preparèt la conquista de Belgrad al Reialme d'Ongria, que son rèire grand Mehmed II i aviá fracassat. La sieuna captura foguèt fòrça importanta per desfar los ongreses, que après de las victòrias subre los sèrbes, bulgars e bizantins èran l'unica fòrça d'importància que podiá aturar l'expansion otomana per Euròpa. Soliman enrodèt Belgrad e comencèt de la bombardar intensament dempuèi una illa de Danubi. Amb una garnison d'a pro pena sèt cents òmes e sens recebre ajuda d'Ongria, Belgrad caiguèt en agost de 1521.
Las novèlas de la conquista d'una de las grandas fortalesas de la crestiantat s'espandiguèt lèu lèu per Euròpa tota. Coma o senhalèt l'ambaissador del Sant Empèri Roman Germanic «la captura de Belgrad foguèt a l'origina dels dramatics eveniments que desintegrèron Ongria. Menèt a la mòrt del Rei Loís, a la captura de Buda, a l'ocupacion de Transilvània, a la roïna d'un reialme florissent e a la terror de las nacions vesinas que podián patir del meteis destin...»
left|thumb|Soliman durant la [[Batalha de Mohacs (1526)|batalha de Mohacs en 1526]]
Lo camin d'Ongria e Àustria se dobriguèt davant el, mas Soliman dirigiguèt son atencion cap a l'illa mediterranèa de Rodes, amor que la proximitat d'Asia Menora e d'Orient li aviá causat fòrça problèmas dins l'Empèri. L'estiu de 1522, aprofiechant l'avantatge de la flòta qu'aviá eiretat del sieu paire, menèt personalament aperaquí 400 vaissèls e 100,000 òmes dempuèi l'Asia Menora en direccion de l'illa. Après un sètge de cinc meses, que i se produguèron d'afrontaments brutals, Rodes capitulèt e Soliman permetèt als Cavalièrs de Rodes que marchessen cap a Malta, ont establiguèron sa nòva basa.
Bibliotèca Nacionala d'Alemanha
La Bibliotèca Nacionala d'Alemanha (en alemand Deutsche Nationalbibliothek, DNB) es la bibliotèca oficiala d'Alemanha. Utiliza la classificacion Gemeinsame Normdatei.
Blandin de Cornoalha
Blandin de Cornoalha es un raconte anonim del sègle XIII o XIV compausat en vèrs, en lenga occitana (provençal).
Trama
Dos cavalièrs, Blandin de Cornoalha e lo sieu amic Guilhot Ardit de Miramar (o Guiòt), van d'aventuras. Un can los guida fins a una cauna. Alà Blandin venç un gigant e salva las doas domaisèlas sequestradas. Los dos cavalièrs e las domaisèlas van fins a un castèl ont la familha d'aquelas se tròba capturada per d'autres gigants. Blandin e Guilhot los desbandan tanben. Après aquel episòdi, ambedós se tròban amb un ausèl que parla e lor indica un pin a partir de que començan un camin larg e autre estrech. Guilhot pren lo camin larg e acaba a lutar contra un Cavalièr Negre, que capita a aucir. Malgrat aquò, los òmes del Cavalièr Negre lo prenon. Blandin, el, s'ana pel camin estrech e s'encontra amb una domaisèla e a l'amagat li escambia lo caval. Aquel lo mena fins a un nomenat Peitavin, que ven lo sieu escudièr, e lo mena cap a un castèl a i a encerrada una domaisèla nomenada Brianda. Lo paire d'aquela l'aviá fach càser dins una mena de sòn emmascat. Blandin desbanda dètz òmes e intra dins lo castèl. Se tròba alà amb lo fraire de la domaisèla dormenta, que li explica que per la desrevelhar deu que se'n apieja una paloma blanca. Per çò far Blandin venç una sèrp, un dragon e un sarrasin. Fin finala la paloma, apiejant la man de Brianda, la libèra de la mascariá. Aquela revèla a Blandin que la domaisèla que li cambièt lo caval èra lo sieu enviat per que el anèsse l'ajudar. Blandin daissa un moment Brianda e va cercar Guilhot. Après que venquèt lo senhor que l'emprisonava, lo liberèt. Ambedós tornan al castèl de Brianda. Blandin se marida amb ela. Irlanda, la sòrre de Brianda, se marida amb Guilhot. Los dos de cavalièrs decidisson alara de contunhar pas mai amb las aventuras.
Autor
I a tres ipotèsis de basa al subjècte de l'autor del raconte. Segon la primièra, l'auriá compausat Alienòr de Provença. Aquela ipotèsi se basa sus que Joan de Nostradamus sostenguèt qu'aquela dama l'aviá enviat a un membre de l'ostal reial anglés. Claude Charles Fauriel mai tard exagerèt aquela afirmacion, que ja èra pas pro segura, fasent d'Alienòr l'autòra, e encara mai tard Agnes Strickland o tornèt afirmar. Es considerat a l'ora d'ara coma improbabla. La segonda ipotèsi estudiant lo tèxte: l'autor es anonim es un provençal. La preséncia d'elements lingüistics explica Camille Chabaneau que lo tèxte l'escriguèt un occitan non erudit. . e, en 1961, Pere Bohigas i Balaguer, tornan afirmar aquela ipotèsi. A l'ora d'ara, e mai se l'autor demòra anonim, se considèra que pòt aver apertengut al domeni linguistic catalan, que lo tèxte es redigit dins un occitan plen de catalanismes. L'occitan èra una lenga literària prestigiosa e pròcha del catalan, çò que fa mai possibla l'ipotèsi d'un poèta catalanofòn que s'esforcèsse d'escriure en provençal. A l'ora d'ara aquela darrièra es l'ipotèsi mai acceptada.