cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frétigny
Frétigny es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Lhôpital
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bescat
Bescat (Bescat en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Lhôpital
Istòria
Lo villatge;ble, mencionat dempuèi lo, deu la siá origina a un establiment dels espitalaris de Sants-Texans-de-Jerusalem
Montbrun (Droma)
Montbrun dei Banhs (Montbrun-les-Bains en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Lhôpital
Istòria
Le village, mentionné dès le, doit son origine à un établissement des hospitaliers de Saint-Jean-de-Jérusalem.
Gwerc'h-Breizh
Gwerc'h-Breizh en breton ( La Guerche-de-Bretagne en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Geografia
La Guerche-de-Bretanha a situat en Bretanha istorica (los Caminas Dessús de Bretanha, zòna frontièra) e administrativa, departament de Ille-e-Vilaine, a l'èst de la conca de Roazhon (Roazhon a 35 km a l'O-PAS), al sud del País de Vitré (Vitré a 22 km a la N), entre los corses de la Seiche (al nòrd) e del Ardenne (al sud).
Étymologiquement, guerche Deriva del tèrme "werki". Es una 'labor fortificada', generalament en bòsc, bastit sus una butte naturala o artificiala. A La Guerche de Bretanha, pas en subsisteix cap de vestigi, s'aquel es pas las rèstas de la motte féodale (terrens privats), vast butte de tèrra uèi partiellement arasée, ampliament de la motte originelle, e que # aguèron sus el bastit los castèls successius de la Guerche.
Montbrun (Droma)
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Gwerc'h-Breizh
Geografia
'' La majoritat de las toponymes "guerche" datan e. D'après l'istorian N.-I. Tonnerre, La Guerche èra pas pas un luòc fòrt creat contra los Franceses o los Angevins, mas per se protegir de las invasions normandes. Per d'autras, aquel son lo Franc #que, a, an implantat una vasta ret de luòcs fortificats als limits de lo sieu territòri. Aurián creat en la region aquelas labors termierèras per se protegir dels Bretons (cf Meuret J.Cl. - Peuplement.Poder e païsatge la camina dessús Anjau-Bretanha . SAHM). ''
Montbrun (Droma)
Istòria
thumb|left|Façadas dels ostals en formant fortificació thumb|Montbrun-Los-Bains, anautit-luòc del calvinisme Los Romains i aguèron un establiment.
Gwerc'h-Breizh
Geografia
La bòsc de la Guerche (a l'ora d'ara sus la municipalitat de Rannée, aquel bòsc en essent "lo bòsc del senhor de la Guerche) es una relique del bòsc-frontièra #que separava antany la distincion de la Guerche (Duché de Bretanha) del Bas-Maine. Pas existent probablament pas en tant que tal al començament de lo nòstre ère, s'es desvolopada a partir de la Mièja Edat.
La Guerche-de-Bretagne est située en Bretagne historique (sur les Marches de Bretagne, zone frontière) et administrative, département d'Ille-et-Vilaine, à l'est du bassin de Rennes (Rennes à 35 km à l'O-NO), au sud du Pays de Vitré (Vitré à 22km au N), entre les cours de la Seiche (au nord) et de l'Ardenne (au sud).
Montbrun (Droma)
Istòria
La distincion #aperténer a las de Agoult e a las Mévouillon, de contunh a las Dupuy.
Cubrial
Cubrial es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Montmairan
Montmairan (Montmeyran en francés) es una comuna occitana de Daufinat situada dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups
Gwerc'h-Breizh
Geografia
'' La plupart des toponymes "guerche" datent des et. D'après l'historien N.-Y. Tonnerre, la Guerche n'était pas une place forte créée contre les Français ou les Angevins, mais pour se protéger des invasions normandes. Pour d'autres, ce sont les Francs qui, au, ont implanté un vaste réseau de sites fortifiés aux limites de leur territoire. Ils auraient créé dans la région ces ouvrages frontaliers pour se protéger des Bretons (cf Meuret J.Cl. - Peuplement.pouvoir et paysage sur la marche Anjou-Bretagne . SAHM). ''
Ventajor e Serèr
Ventajor e Serèr (Bentayou-Sérée en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Benejac
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bene'jak]. Las fòrmas ancianas que son Banayacum en 1216, en latin, Beneigac en 1376, Beneyac en 1385, Benejac (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Hanc
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montmairan
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Ventajor e Serèr
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Estats latins
Organizacion politica e sociala
En causa de la natura religiosa dei Crosada, la Glèisa aguèt un ròtle important dins leis Estats latins. Au nivèu espirituau, lei santuaris majors de Jerusalèm èran de centres importants per lo cristianisme medievau. Pasmens, lo trach pus important de la preséncia de la Glèisa en Tèrra Santa foguèt la creacion deis òrdres militars religiós. Lei dos pus famós son leis Espitaliers, encargats d'ajudar materialamemnt lei romieus, e lei Templiers, encargats de protegir lei romieus durant lo viatge. Venguèron pauc a pauc de poissanças militaras e politicas autonòmas a respècte dau clergat secular.
Hanc
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Benejac
Toponimia
Segon Dauzat, Benejac que vien deu nom gallic d'òmi Benaia o Benagius dab lo sufixe -acum.
Ventajor e Serèr
Ventajor
Segon Dauzat, lo nom que vien probablament de *ventalionem, derivat de ventalh. Lo nom qu'ei motivat per un lòc propici au tribalh deus ventadors.
Bescat
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Montbrun (Droma)
Istòria
Al, lo abbaye Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon i possedissiá un prieuré e tres glèisas, #que ne requectava las intradas. Al, ela ne conserva una aital coma lo prieuré. Lo nom del vilatge apareis las primièras fes en las chartes en 1274, Montis Bruni.
Benejac
Toponimia
Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'explicacion de Dauzat. Benejac que vien deu nom d'origina gallica Benagius, dab lo sufixe -acum. Benejac qu'èra la proprietat de Benagius.
Felgerieg-Veur
Felgerieg-Veur en breton ( Grand-Fougeray en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Estats latins
Organizacion politica e sociala
Enfin, la darriera caracteristica politica e sociala deis Estats latins foguèron son liame amb lei republicas marchandas italianas, principalament Venècia e Gènoa. D'efiech, gràcias a sei flòtas, lei marchands italians avián portat una ajuda decisiva dins lo succès de la Premiera Crosada. Poguèron installar de comptadors que venguèron de centres fòrça actius gràcias a sa posicion a l'oèst dei Rotas de la Seda. En mai d'aquò, transportavan lei romieus. Per aquelei rasons, avián una autonòmia quasi totala. Fins a 1291, lei pòrts latins desvièron donc una partida dei flux de bens qu'èran tradicionalament dirigits vèrs Constantinòble ò vèrs Egipte.
Biost
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Vernadèths
Vernadèths o Vernadèts, dab un sufixe basco (Bernadets en francés), qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Estats latins
Cultura
L'importacion dau modèl feudau europèu au Levant aguèt per consequéncia aquela de l'arquitectura europèa dei sègles XII e XIII. Dins lo domeni religiós, d'edificis romanics e gotics foguèron bastits coma la Glèisa Santa Ana de Jerusalèm ò la  Glèisa Sant Nicolau de Famagosta. Dins lo domeni militar, l'aplicacion dei principis europèas es tanben visible dins mai d'un obratge fortificat dau periòde. Pasmens, foguèt mens estricta e d'elements arabis ò bizantins foguèron de còps adoptats. Per exemple, es lo cas dins lo famós Krak dei Chivaliers.
Ventajor e Serèr
Ventajor
Segon Miquèu Grosclaude, lo mot ventajor « lòc ventós » o « lòc propici au tribalh deus ventadors » existeish pas en gascon (que disen ventadèr), nimei en lengadocian (que disen ventador). Mès, que sembla ben ei lo sens deu toponime. Adara, lo vilatge qu'ei dens ua vath, e donc ei pas ventat, mès qu'a devarat. Au sud-oèst deu borg, au som d'un tuc, que i a enqüèra los vestigis d'un campanari, lo de l'anciana glèisa de Sent Joan. L'ancian site que pòt justificar lo sens deu nom.
Gwerc'h-Breizh
Geografia
La forêt de La Guerche (actuellement sur la commune de Rannée, cette forêt étant "la forêt du seigneur de La Guerche) est une relique de la forêt-frontière qui séparait autrefois la seigneurie de La Guerche (Duché de Bretagne) du Bas-Maine. N'existant probablement pas en tant que telle au début de notre ère, elle s'est développée à partir du Moyen Âge.
Estats latins
La formacion e lei dificultats dei Latins
thumb|Lo partiment de l'[[Empèri Bizantin après la Quatrena Crosada.]]
Biost
Bagès
La prononciacion qu'ei [ba'gès] (grafia de Grosclaude, dab un g estranhament dur, incompatible dab la grafia Bagès donada per l'autor, donc ua error probabla per [ba'jɛs]; lo còdi fonetic de l'autor, p. 34, que defineish g com « g dur »). Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn que senhala l'error.
Lisle (Loir e Char)
Lisle es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Vernadèths
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Biost
Bagès
Las fòrmas ancianas que son Baies au sègle XII, Bayees en 1385, Bagees en 1538, Bagés (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). La comuna, qui s'aperava Béost-Bagès, que s'apèra adara Béost.
Segon Dauzat [en realitat per Bagert, lo bòsc e lo vilatge de Bager], lo nom que vien benlhèu deu latin fagus o deu gallic bago, « hau, hag, hai » qui donèn lo basco bago; lo sufixe qu'ei escur.
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom que deriva deu latin fagus « hau, hag » mudat en bago shens influéncia deu gallic, pr'amor de la fonetica « basco-aquitana ». Lo sufixe qu'ei probablament lo collectiu basco -etz, çò qui hè deu nom l'equivalent deu gascon haget. Lo sens qu'ei donc « ahorest de hais ».
Montbrun (Droma)
Istòria
Charles Dupuy de Montbrun (1530-1575), tinent, de contunh successor del baron dels Adrets, ven lo cap dels calvinistes e se bat amb una bravoure a tota pròva. La s'a sobrenomenat lo Bayard en protestant, o lo Desafia. Ferit e fa presoèr al pont de Blacons en Diois, a condusit a Grenòble ont çò parlament lo condemna a mòrt, per estancada de la. La siá execucion a luòc l'endeman.
Ventajor e Serèr
Serèr
La prononciacion qu'ei [se'rɛ], shens nasalizacion. Las fòrmas ancianas que son Sere en 1602, Séré en 1675, [Seré (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau)], Bentayou-Sérée despuish qu'apleguèn las duas comunas en 1845.
Felgerieg-Veur
Geografia
Del punt d'enguarda de la riquesa de la flore, Granda-Fougeray es a la douzième luòc de las municipalitats del departament en possedint en los sieus desparièrs biotopes çò de mès de taxons, siatz 601 per una mejana communale de 348 taxem e un total départemental de 1373 taxem (118 familhas). Se compta sustot 52 taxem a fòrta valor patrimoniala (totala de 207) ; 30 taxem protegits e 26 apertenent a la lista roja del Massís armoricain (total départemental de 237).
Estats latins
La formacion e lei dificultats dei Latins
Leis Estats latins de la Mar Egèa foguèron creats a partir dau partiment de l'Empèri Bizantin. Lei Venecians, qu'avián largament participat au destornament de l'expedicion vèrs Constantinòble, aguèron un ròtle important dins aquel eveniment. En particular, per mantenir sei privilègis marchands, organizèron l'eleccion de Baudoïn de Flandra coma emperaire de l'Empèri Latin, estat crosat principau amb Constantinòble coma capitala. Pasmens, per contentar Baudoïn de Montferrat, cap teoric de la Crosada, deguèron acceptar la creacion d'un Reiaume de Tessalonica, en teoria vassau de Constantinòble. Lo rèsta de Grècia foguèt partejat entre de principats pus reduchs.
La Chapelle-Hullin
La Chapelle-Hullin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Montbrun (Droma)
Istòria
Les Romains y eurent un établissement.
Estats latins
La formacion e lei dificultats dei Latins
Coma au Levant, lei barons occidentaus importèron dirèctament lo sistèma feudau sus lo territòri bizantin. Pasmens, a respècte deis estats precedents, deguèron faciar un contèxte pus ostil. Premier, plusors caps bizantins avián gardat lo contraròtle de províncias imperialas. Fondèron donc d'Estats que son objectiu oficiau èra la restauracion de l'Empèri. De mai, en Anatolia e en Bulgaria, d'Estats poderós existián. Per elei, la disparicion de la poissança bizantina èra una ocasion d'acréisser son territòri. Enfin, lei Latins avián pas lei mejans financiers ò umans per entretenir leis infrastructuras dei vilas bizantinas. Foguèron donc esplechats de vendre pauc a pauc totei lei richessas qu'avián escapat ai pilhatges de 1204 per trobar quauquei ressorsas.
Montbrun (Droma)
Istòria
La seigneurie appartint aux d’Agoult et aux Mévouillon, ensuite aux Dupuy.
Saint-Céneré
Saint-Céneré es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Saint-Michel-de-Livet
Saint-Michel-de-Livet es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Céneré
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Biost
Biost
La prononciacion qu'ei [bjust]. Las fòrmas ancianas que son Beost en 1328 e 1654, Béost (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Béost-Bagès après la fusion de las duas comunautats, Béost adara.
Montbrun (Droma)
Istòria
Au, l’abbaye Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon y possédait un prieuré et trois églises, dont elle percevait les revenus. Au, elle en conserve une ainsi que le prieuré. Le nom du village apparaît la première fois dans les chartes en 1274, Montis Bruni.
Port-Brillet
Geografia
Pòrt-Brillet es una municipalitat situada a aperaquí 20 quilomètres a l'oèst del cap de-luòc Laval.
Pòrt-Brillet es desservie per la rota nacionala 157.
Estats latins
L'anarquia latina e la restauracion de l'Empèri Bizantin
Au nivèu uman, lei Crosats perdiguèron rapidament una partida importanta de sei chivaliers a la batalha d'Andrinòple en 1205. Tre 1207, Tessalonica èra donc menaçada per lei Bulgars e lei Bizantins dau Despotat d'Epira après la mòrt de Baudoïn de Montferrat dins una emboscada. En despiech de la capitada d'una còntra-ofensiva de l'emperaire latin Enric I (1206-1216), lo Reiaume de Tessalonica s'afonsèt dins lo caòs e foguèt conquistat per Epira en 1224.
Felgerieg-Veur
Geografia
Du point de vue de la richesse de la flore, Grand-Fougeray est à la douzième place des communes du département possédant dans leurs différents biotopes le plus de taxons, soit 601 pour une moyenne communale de 348 taxons et un total départemental de 1373 taxons (118 familles). On compte notamment 52 taxons à forte valeur patrimoniale (total de 207) ; 30 taxons protégés et 26 appartenant à la liste rouge du Massif armoricain (total départemental de 237).
La Chapelle-Hullin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Céneré
Istòria
Sant Cénéré es un sant local en avent participat al évangélisation de la França rurala amb lo sieu fraire Sant Cénéri (lo vilatge de Sant-Céneri-lo-Gérei existís per en un autre luòc en lo Adorna). Èra d'origina italiana e se #installar n'ermita a las immeditaeses de la Erve ont operava de miracles. I auriá sustot agut lo don de retre la vista e far quèir la fèbre de las souffrants. Se conta egalament #que sabiá fléchir lo cèl, dintrava sovent en extase e penetrava la cœur d'aqueles #que trobava.
Biost
Biost
Segon Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, ua fòrma anteriora de Biost que pòt estar *Benost, qui permet d'associar lo nom dab lo cognomen Venos, atestat en Espanha.
Montbrun (Droma)
Istòria
Charles Dupuy de Montbrun (1530-1575), lieutenant, puis successeur du baron des Adrets, devient le chef des calvinistes et se bat avec une bravoure à toute épreuve. On l’a surnommé le Bayard protestant, ou le Brave. Blessé et fait prisonnier au pont de Blacons en Diois, il est conduit à Grenoble où le parlement le condamne à mort, par arrêt du 12. Son exécution a lieu le lendemain.
Biost
Biost
Miquèu Grosclaude que compara Biost, en mei deus lòcs citats abans, dab Bious (en francés), deu lac de Bious-Artigues, comuna de Laruns, dab Bion (benlhèu lo medish radicau), dab Arbiost, dab Beuste, per certanas fòrmas ancianas [en realitat sonque au sègle XVIau, çò qui ei tròp tardiu per estar significatiu e Grosclaude eth-medish qu'admet ei benlhèu un simple rencontre d'azard]. Lo toponime que demòra escur.
Saint-Céneré
Istòria
Existís un oratoire del meteis nom prèp de Saulges #que se tròba èsser un luòc touristique e de pelegrinatge.
Estats latins
L'anarquia latina e la restauracion de l'Empèri Bizantin
Après la mòrt d'Enric I qu'aviá organizat un Estat vertadier per dirigir l'Empèri Latin, sei successors foguèron incapables de perseguir son trabalh. De mai, foguèron atacats per lo Despotat d'Epira e per l'Empèri de Nicèa. En 1225, Epira prenguèt Andrinòple e lo territòri de Constantinòble foguèt reduch au relarg de la vila. En 1228, la proclamacion d'un chivalier experimentat, Baudoïn II de Courtenay (1228-1261), permetèt de protegir la capitala còntra mai d'un assaut. Dins aquò, la manca de finanças empachèt de redreiçar l'Estat. Finalament, en 1261, un traïment permetèt a Miquèu VIII Paleòleg, emperaire de Nicèa, d'intrar dins la vila e de restaurar l'Empèri Bizantin.
Ventajor e Serèr
Serèr
Dauzat e Rostaing que tractan pas de Serèr. Per Sent Seren, que horneishen lo nom latin d'òmi Serenus. Segon lo doctor Lemoine, citat per Miquèu Grosclaude, lo nom que deriva de cella, « petita glèisa, petit monastèri ». Lo diccionari Simin Palay, p. 903, que contién lo nom de mestièr serèr.
Bescat
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bes'kat]. Las fòrmas ancianas que son Bescad, en 1154, Abescat en 1270 e 1385, Besquat en 1418, Bescat (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Port-Brillet
Geografia
Port-Brillet est une commune située à environ 20 kilomètres à l'ouest du chef-lieu Laval.
Ventajor e Serèr
Serèr
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom pòt pas estar Serenus pr'amor i a pas nada nasalizacion. L'accent tonica sus la darrèra sillaba que hè supausar ua consonanta finau latenta; ei pas -n, que demora -r. La causida qu'ei entre cerèr e serèr; mès lo segond qu'ei tanben vienut un patronime, çò qui va meilèu dens lo sens de serèr.
Bescat
Toponimia
Segon Dauzat, lo nom que vien deu latin episcopatus, « avescat ». Que correspón a ua tèrra qui apertién a un avescat.
Segon Miquèu Grosclaude, l'adjectiu avescat ei pas acceptable en toponimia. Demòra la solucion de Dauzat, mès i a pas de pròvas que Bescat ho ua tèrra d'avescat. Grosclaude tròba pas de solucion.
Port-Brillet
Geografia
Port-Brillet est desservie par la route nationale 157.
Felgerieg-Veur
Istòria
La populacion de la municipalitat es favorabla als cambiaments aportats per la Revolucion francesa, sustot après la fin de la Terror. La principala celèbra revolucionària es aquela en celebrant l'anniversari del execucion de Louis XVI, acompanhada d'un serment d'òdi a la royauté e a la anarchie, celebrada a partir de 1795. La fondacion de la Republica es tanben celebrada totes los ans.
Vernadèths
Toponimia
La prononciacion qu'ei [berna'dɛts] (-s netament prononciada). Las fòrmas ancianas que son Bernedet cap a 1030, dens un tèxte latin, Bernadegs en 1385, Bernadegx en 1402, Bernadetz en 1538, Bernadets (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau)
Estats latins
L'anarquia latina e la restauracion de l'Empèri Bizantin
Lei principats latins grècs subrevisquèron pus lòngtemps en causa de son isolament. Lo Principat d'Acaia foguèt l'objècte de plusors guèrras de succession. Foguèt reconquistat per lei Bizantins dau Despotat de Morèa en 1428. Lo Ducat d'Atenas passèt sota lo contraròtle de la Companhiá Catalana en 1311. Per legitimar son poder, reconoguèron nominalament la senhoriá dau rèi d'Aragon. O gardèron fins a 1390. Puei, lo Ducat venguèt la possession de marchands italians fins a la conquista de la region per leis Otomans en 1458. Enfin, lo Ducat de Naxos, constituït d'illas dau centre de la Mar Egèa, venguèt la proprietat de nobles d'origina italiana. Protegit per Venècia, se mantenguèt fins a 1566 e sa conquista per lei Turcs.
Felgerieg-Veur
Istòria
En 1847, lo nom de la municipalitat de Fougeray a #èsser modificat en Grand-Fougeray.
Vernadèths
Toponimia
Segon Dauzat, lo nom qu'ei lo diminutiu deu nom [d'origina] germanica Bernat. Lemoine, citat per Miquèu Grosclaude, qu'explica lo nom per vernet, en gascon, « lòc on i a vèrnhes »
Port-Brillet
Geografia
Près de la commune se situent des forêts (bois de Misedon, bois des Gravelles, bois de Clermont), et des étangs (le Moulin Neuf, l’étang de la Forge).
Vernadèths
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, lo sufixe ei pas -ittum (> -et), pr'amor è ei drubèrt. Grosclaude qu'exclutz tanben lo sufixe -ellum (> èth), qui seré justificat sonque per la fòrma de 1385 [e la de 1402]; Grosclaude qu'argumenta ei un sufixe rare (?), qui a pas generalament un sens diminutiu e sustot qui no's pòt ajustar a un nom de persona. Que demora donc lo sufixe de tipe basco -tz, dab shiulanta. Que s'ajusta generalament a noms de vegetaus (mès a còps a noms de personas). Que i a ua ipotèsi antroponimica (derivat de Bernat) e ua ipotèsi vegetau, verneda e sufixe -ètz, mei sovent ajustat a un radicau vegetau qu'antroponimic. Generalament, los Bernadet que son ipocoristics de Bernat e los Bernadets (en francés, donc los Vernadèts) que son derivats de verneda. Mès la paronimia que devó jogar e crear confusions. Per acabar, Vernadèts qu'ei format de vèrn (arbo), -et (sufixe latin collectiu vegetau -etam) e ètz (sufixe locatiu basco), dab un sens globau de « lòc on i a vèrn(he)s ».
Port-Brillet
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Céneré
Istòria
Una legenda conta que, febril e ferit, tres femnas son passadas près de lududes ; #demandar a la primièra un pauc de la hydromel #qu'ela transportait, la vièlha femna lududes #prepausar de invocar sant Méen e se'n #anar. Lo segond, mai jove, #respondre a la demanda de sant Cénéré per una question : « #Que me retria aqueles rais de mèl se las te donava ? ». Fin finala una jove filha paura, gaireben un mainat, #ofrir espontanèament los sieus servicis al malaut. Se n'anava invocar la clémence de la fée verda del pont del gué perque s'estofa pas en lo moment de las inondacions e tirar un ram de églantine, de verveine e de palha de lo sieu lièch per favorir lo matrimòni. En vesent lo polit mainat òc pura e òc ingènua, sant Cénéré #pregar de tota la siá arma e #plorar sul sòl pesat ; alavetz aquel se troua e en jaillit la font de sant Cénéré.
Felgerieg-Veur
Istòria
La Lengon es ponduda en servici en novembre 1864, per la companhiá dels camins de fèrre de l'Oèst, siatz dos ans après l'inauguracion de la linha. La station a establit Sul marge drech de la Vilaine près del Pont-de-la-Fosse. Pòrta lo nom del cap de luòc de costat, Fougeray dicha tanben Granda-Fougeray (6,264 abitants) situat a environs, e de la municipalitat de Langon (1,698 abitants) #que lo bourg n'es a aperaquí.
La population de la commune est favorable aux changements apportés par la Révolution française, surtout après la fin de la Terreur. La principale fête révolutionnaire est celle célébrant l’anniversaire de l’exécution de Louis XVI, accompagnée d’un serment de haine à la royauté et à l’anarchie, fêtée à partir de 1795. La fondation de la République est aussi fêtée tous les ans.
En 1847, le nom de la commune de Fougeray a été modifié en Grand-Fougeray.
Berencs
Berencs (Bérenx en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Felgerieg-Veur
Istòria
La Lengon est mise en service en novembre 1864, par la compagnie des chemins de fer de l'Ouest, soit deux ans après l'inauguration de la ligne. La station est établie sur la rive droite de la Vilaine à proximité du Pont-de-la-Fosse. Elle porte le nom du chef lieu de canton, Fougeray dit aussi Grand-Fougeray (6,264 habitants) situé à environs 12 km, et de la commune de Langon (1,698 habitants) dont le bourg est à environ 1 km.
Saint-Céneré
Istòria
Auriá per poder de sonhar los malauts quand la siá aiga i auriá begut. Los linges en avent servit a aleugerir los membres magola, unas fes shutas, significarián la guérison de la persona.
Saint Cénéré est un saint local ayant participé à l'évangélisation de la France rurale avec son frère Saint Cénéri (le village de Saint-Céneri-le-Gérei existe par ailleurs dans l'Orne). Il était d'origine italienne et s'installa en ermite aux abords de l'Erve où il opérait des miracles. Il aurait notamment eu le don de rendre la vue et faire tomber la fièvre des souffrants. On raconte également qui savait fléchir le ciel, entrait souvent en extase et pénétrait le cœur de ceux qu'il rencontrait.
Berencs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Port-Brillet
Istòria
Per testament del 5 d'abril 1634, lo fondator declara #que vòl « #que se bastiguèsse una capèla a la commodité de las forges — afin, dicha-el, que los mieus mainats e los sieus obrièrs pòscan i presenciar la messa ». La capèla i aguèt bastit sens retard, perque la campana, en fonte, #que subsisteix, i aguèt fluït aquel meteis an a la forja al nom de Nicolas Lemaçon e de Élisabeth Moland, la siá femna La capèla i aviá mes jos la invocació de la La nòstra-Madama de Liesse.
Saint-Céneré
Istòria
Il existe un oratoire du même nom proche de Saulges qui se trouve être un lieu touristique et de pèlerinage.
Une légende raconte que, fiévreux et blessé, trois femmes sont passées près de lui ; il demanda à la première un peu de l'hydromel qu'elle transportait, la vieille femme lui proposa d'invoquer saint Méen et s'en alla. La seconde, plus jeune, répondit à la demande de saint Cénéré par une question : « Qui me rendrait ces rayons de miel si je te les donnais ? ». Enfin une jeune fille pauvre, presque une enfant, offrit spontanément ses services au malade. Elle s'en allait invoquer la clémence de la fée verte du pont du gué pour qu'elle ne se noie pas lors des inondations et jeter un bouquet d'églantine, de verveine et de paille de son lit pour favoriser le mariage. Voyant la belle enfant si pure et si naïve, saint Cénéré pria de toute son âme et pleura sur le sol lourd ; alors celui-ci se troua et en jaillit la source de saint Cénéré.
Elle aurait pour pouvoir de soigner les malades lorsque son eau serait bue. Les linges ayant servi à soulager les membres meurtris, une fois secs, signifieraient la guérison de la personne.
Port-Brillet
Istòria
En 1799, dos fraires, François Paillard-Ducléré e Paillard-Dubignon, fan valer amassa las gròssas forges e de foguets de Pòrt-Brillet. En 1817, Constant Paillard-Ducléré a elegit deputat e reelegit fins a la siá mòrt en 1839. Pendent aquel periòde, daissa la direccion de l'establiment métallurgique a lo sieu fraire cadet #que lududes escriu jornalièrament. Aquela correspondéncia a conservat a l'archiu de la Sarthe. Lo sieu clientèle èra principalament de la region Domfront-Tinchebray.
Pendent la Revolucion francesa, del temps que las municipalitats environnantes sostenián la chouannerie, los ferrièrs de Pòrt-Brillet s'èran constituits en Guardas nacionales.
Naissença de la comuna : lo vilatge a l'entorn dels Forges en avent grossi, Pòrt-Brillet a erigit en municipalitat en 1874. Pòrt-Brillet èra una parròquia desligada d'aquela de Olivet, a l'esperitala, en 1828, erigida en succursale per ordonnance del 26 de març 1840, en municipalitat per decrèt del 4 d'agost 1874. Los forges #que #venir la principala intrada del comtat de Laval avián donada naissença a la primièra aglomeracion.
La légende : un jour, Guy IV de Laval, chassait dans la forêt et faillit perdre la vie. Dans ce moment critique, il fit vœu à sainte Marie-Madeleine d'ériger une chapelle s'il échappait au danger, ce qu’il fit. C’était en l’an 1100. Aujourd’hui une réplique de cette chapelle existe sur la commune. L’histoire du village est liée aux forges. La présence d'un moulin dès le milieu du, une topologie et une géologie favorable, accrédite l'hypothèse de la présence d'une forge rudimentaire au milieu du siècle. Des écrits mentionnent la présence de la forge dès 1452 (l’Aveu du comté de Laval en 1452 mentionne la forge Brielle). À proximité du moulin de la Poulardière, Michel Deguerre en 1619 obtient le droit de faire bâtir et construire une grosse forge avec les bâtiments des forgerons. Ces forges sont dues à l'initiative de Nicolas Lemaçon, sieur de la Poulardière, et datent de 1621.
Par testament du 5 avril 1634, le fondateur déclare qu'il veut « que l'on bâtisse une chapelle à la commodité des forges — afin, dit-il, que mes enfants et leurs ouvriers puissent y assister à la messe ». La chapelle fut construite sans retard, car la cloche, en fonte, qui subsiste, fut coulée cette même année à la forge au nom de Nicolas Lemaçon et d'Élisabeth Moland, sa femme La chapelle était placée sous l’invocation de la Notre-Dame de Liesse.
En 1799, deux frères, François Paillard-Ducléré et Paillard-Dubignon, font valoir ensemble les grosses forges et fourneaux de Port-Brillet. En 1817, Constant Paillard-Ducléré est élu député et réélu jusqu'à sa mort en 1839. Pendant cette période, il laisse la direction de l'établissement métallurgique à son frère cadet qui lui écrit quotidiennement. Cette correspondance est conservée aux archives de la Sarthe. Leur clientèle était principalement de la région Domfront-Tinchebray.
Pendant la Révolution française, alors que les communes environnantes soutenaient la chouannerie, les forgerons de Port-Brillet s’étaient constitués en Gardes nationaux.
Berencs
Toponimia
La prononciacion qu'ei [be'renks]; Simin Palay qu'escriu Berens. Las fòrmas ancianas que son Berencs en 1240, Berens en 1241, Berenxs en 1461, Verencxs en 1548, Berenlx en 1582, Berenx (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Ernèst Negre, citat per Grosclaude, qu'explica Brens (Berens cap a 972, Berencs e Berengis en 1305) per un nom germanic d'òmi Bero e lo sufixe germanic -ingos.
Per Dauzat, lo prumèr element qu'ei escur e lo segond qu'ei lo sufixe preceltic -incum.
Miquèu Grosclaude que considèra l'explicacion germanica de Negre per Brens ei pas transposabla en Bearn. Berlana (comuna de Morlans), dens la vath deu Lui de Bearn e la vath de Barlanés/Berlanés (comuna de Lana de Varetons), qui ei la vath de Vert (en francés) que contenen la medisha arrasic ber. Aqueth element que correspón pas a vèrn, pr'amor, i a pas -n etimologica. Grosclaude que pensa, shens certitud, au basco ibar, « plana, vath » o belhar, « prada, erbatge, pastenc ». Que son sonque possibilitats.
Martignat
Martegnê en arpitan ( Martignat en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Martignat Es distant de 27 km de lo sieu gaireben-homonyme Martigna en lo #Jurar.
Martignat est distante de 27 km de son quasi-homonyme Martigna dans le Jura.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Julhec (Doas Sèvras)
Julhec (Juillé en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Irais
Probablhament Irai (Irais en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas, mas i a pas de rasons de vestir en grafia occitana un nom francés, fòra de las vilas coneissudas.
Geografia
Comuna situada a quinze quilomètres al sud-es de Toars.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Marchamp
es una comuna francesa situada dins la region d' Auvèrnhe Ròse Aups e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chapelon
Chapelon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Plédran
Pledran en breton ( Plédran en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
Comuna de la comunitat d'aglomeracion de Sant-Brieuc, Plédran possedís particularités fòrça atractiuas : un bòsc condicionat e una campanha #que la encant n'incita a las descobèrtas de lo sieu patrimòni istoric ric e variat : mégalithes E de legendas, epòca gallo-romaine, viking, solaras e castèl, epòca de la Revolucion e de la chouannerie, èca.
Commune de la communauté d'agglomération de Saint-Brieuc, Plédran possède des particularités très attractives : un bois aménagé et une campagne dont le charme incite aux découvertes de son patrimoine historique riche et varié : mégalithes et légendes, époque gallo-romaine, viking, manoirs et château, époque de la Révolution et de la chouannerie, etc.
Veiria (Bearn)
Veiria (Beyrie-en-Béarn en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bəj'riɔ]. Las fòrmas ancianas que son Beyrie en 1101, Beyriee en 1424, Beyries en 1487, Beyria en 1539, Veyrie en 1546, Beyrie en 1590, Boyrie en 1675, Beyrie (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, lo nom que vien deu latin vitrina, « fabrica de veire, obrador de veirèr ». Comparar dab La Veiria, Veiria (Bascoat), , Veirias.
Saint-Fraimbault-de-Prières
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Monteison
Montaison (Montoison en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Condé-sur-Risle
Condé-sur-Risle en normand (Condé-sur-Risle en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vetrac
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, lo nom que vien d'un nom d'òmi galloroman (= celtic) *Bettirius, inatestat, tirat deu gallic Bettius, dab lo sufixe -acum.
Segon Miquèu Grosclaude, i a pas de rason d'utilizar un nom supausat, postulat per la batalha de Betriacum enter Othon e Vitellius. Ua solucion qu'ei Victorius, a l'origina deus Vitrac, o, enquèra milhor foneticament, lo nom latin d'òmi Vetus o meilèu lo son acusatiu Veterem, dab lo sufixe -acum. Vetrac qu'èra segon Grosclaude la proprietat de Vetus. Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn qu'escriu Veter-acum mia a Veirac.
Beuste
Beuste (Beuste en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['bewste]. Las fòrmas ancianas que son Belste au sègle XIIau, Beuste en 1385, Beusta en 1510, Beosta en 1546, Beost en 1568, Beoste en 1578, Benste (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Sainte-Gemmes-le-Robert
Sainte-Gemmes-le-Robert es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Beuste
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Beuste qu'ei un nom escur, benlhèu arreligat dab lo basco belz, « negre » dab lo sufixe collectiu -te.
Per Miquèu Grosclaude, un nom qu'a per sens « negre » qu'ei possible sonque com nom de persona, un shafre d'origina basca. Grosclaude que s'interròga sus l'omonimia de quauques atestacions [en realitat, sonque enter 1546 e 1578] dab la de Biost.
Montmiral
Montmirâr en arpitan (Montmiral en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Montmiral Se situa a 15 quilomètres al nòrd de Rumans. A soslinhar de polits punts d'enguarda sul Vercors e sus la Drôme dels tucs.
Las municipalitats los mai prèps son Sant-Michel-sus-Savasse, Santa-Casqueta-de-Valclérieux, Parnans e Montanha.
Montmiral se situe à 15 kilomètres au nord de Rumans. À signaler de beaux points de vue sur le Vercors et sur la Drôme des collines.
Les communes les plus proches sont Saint-Michel-sur-Savasse, Saint-Bonnet-de-Valclérieux, Parnans et Montagne.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
Al cors de la Mièja Edat, lo vilatge a conegut tres glèisas :
Au cours du Moyen Âge, le village a connu trois églises :
Montreal (Daufinat)
Montreiau (Montréal-les-Sources en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Marignieu
Marignieu en arpitan ( Marignieu en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Comuna situada dins la zòna de appellation contarotlada vins del Bugey
Commune située dans la zone d'appellation contrôlée des vins du Bugey
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montipouret
Montipouret es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Juscorps
Juscorps es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Lageon
Lageon es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Saint-Ellier-du-Maine
Saint-Ellier-du-Maine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo luòc-dich « lo Burèu » en direccion del Loroux deu lo sieu nom a l'ancian burèu de gabelle #que i i aviá establit dempuèi Louis XIV fins a la Revolucion. De nombrosas amagas a sal subsisteixen en la region, permetián de dissimular la sal défiscalisé glané illégalement a Bretanha tota prèpa per las manqui sauniers... Sovent fachas de pòdes encastrés en un mur de pèira, coma la Hoguenaie, sembla aver-i escapat a la vigilance de las gabelous.
Lo castèl de la Pihoraye es en l'estil dels malouinières del, a la cœur d'un parc a la francesa, adornat de rhododendrons. I aguèt bastit pels senhors de la Hautonière en Fougerolles-de detlo-Plessis per venir lo sieu nòu sojorn.
Le lieu-dit « le Bureau » en direction du Loroux doit son nom à l'ancien bureau de gabelle qui y était établi depuis Louis XIV jusqu'à la Révolution. De nombreuses caches à sel subsistent dans la région, elles permettaient de dissimuler le sel défiscalisé glané illégalement en Bretagne toute proche par les faux sauniers... Souvent faites de pots encastrés dans un mur de pierre, comme à la Hoguenaie, elle semble avoir échappé à la vigilance des gabelous.
Le château de la Pihoraye est dans le style des malouinières du, au cœur d'un parc à la française, orné de rhododendrons. Il fut bâti par les seigneurs de la Hautonière en Fougerolles-du-Plessis pour devenir leur nouvelle demeure.
Massieux
Massieux en arpitan ( Massieux en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Situada a las confins oèst del departament de l'Ain, al bòrd de la Saône e al nòrd de la metròpoli lionesa, Massieux presenta un territòri estrech de forma alongada #que se étire sus aperaquí 3 quilomètres del marge de la Saône fins a las primièras nautors del scenari de la Dombes.
Cap de massís apòrta pas de pertorbació al climat de la Dombes. Patís doncas una dobla influéncia continentala e océanique caracterizada per una umiditat importanta.
Située aux confins ouest du département de l'Ain, au bord de la Saône et au nord de la métropole lyonnaise, Massieux présente un territoire étroit de forme allongée qui s'étire sur environ 3 kilomètres de la rive de la Saône jusqu'aux premières hauteurs du plateau de la Dombes.
Aucun massif n'apporte de perturbation au climat de la Dombes. Il subit donc une double influence continentale et océanique caractérisée par une humidité importante.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
1888 en l'Archiu de l'Ain :
"Massieux, aquel villatge;ble a situat a 7 quilomètres de Trévoux e a 49 de Bourg, sus una pichona nautor (250 mètres) pas luènh de la Saône. Lo sòl es excellent pel blat ; s'i récolte un vin fòrt passable. La populacion es de 254 abitants e la superficie de 310 ectaras.
La municipalitat a una intrada de 75 francs e 115 centimes. La mitat de la municipalitat dépendait del Franc-Lionès. S'es trobat sus lo sieu territòri de las urnas cinéraires, de las tuiles e de las condecores. Dempuèi aquela data e fins en 1990 la municipalitat a pas pas vertadièrament crescut. Aquel es pas #qu'après que los artesans an començat a s'i installar aital coma un primièr comèrci : la farmacia.
1888 dans les Archives de l'Ain :
"Massieux, ce village est situé à 7 kilomètres de Trévoux et à 49 de Bourg, sur une petite hauteur (250 mètres) non loin de la Saône. Le sol est excellent pour le froment ; on y récolte un vin fort passable. La population est de 254 habitants et la superficie de 310 hectares.
La commune a un revenu de 75 francs et 115 centimes. La moitié de la commune dépendait du Franc-Lyonnais. On a trouvé sur son territoire des urnes cinéraires, des tuiles et des médailles. Depuis cette date et jusqu'en 1990 la commune n'a pas véritablement grandi. Ce n'est qu'après que les artisans ont commencé à s'y installer ainsi qu'un premier commerce : la pharmacie.
Bidòs
Bidòs (Bidos en francés) qu'ei ua comuna de Bearn situada ena vath d'Aspa. Qu'ei administrada peth departament deths Pirenèus Atlantics dera region de Navèra Aquitània ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [bi'ðɔs]. Eras fòrmas ancianas que son Bidos, en 1154 e cap a 1200), Abidos cap a 1220, Bedos en 1287, Bydos en 1289 e 1305, Bedos en 1306, Bydos en 1313, Abidos en 1367, Bidos en 1380, Viudos cap a 1540, Vidos en 1546, Bidos (mapa de Cassini, ara fin deth sègla XVIIIau).
Dauzat qu'explica Bidòs, shens certitud, per *Avitossum, deth nom latin d'òmi Avitus dab eth sufixe « aquitanic » -ossum.
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat que dona era medisha explicacion per Avidòs; mès dens aqueth darrèr cas, la prumèra fòrma [e la majoritat deras fòrmas] qu'èra en Av-, ací ei pas atau; las raras fòrmas Abidos que's pòden explicar per l'aglutinacion de la preposicion a. Que sembla donc eth nom vertadèr deth vilatge que sia Bidòs, explicable meilèu per ua arrasic basco-aquitana bide, « camin ». Totun, se pòt pas completament escartar eth nom latin Avitus.
Largeasse
Largeasse es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Ladoye-sur-Seille
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chaux-des-Crotenay
Chaux-des-Crotenay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Georges-le-Fléchard
Saint-Georges-le-Fléchard es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Montsegur (Droma)
Montsegur de Lauson (Montségur-sur-Lauzon en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Saint-Georges-le-Fléchard
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lezay
Lezay es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Mantenay-Montlin
Geografia
thumb|left|Localizacion de Mantenay-Montlin (en verd) en lo departament del [[Ain (departament)|Ain.]]
Mantenay-Montlin Fa partida de la Bressa, suls bòrds de la Reyssouze.
Mantenay-Montlin fait partie de la Bresse, sur les bords de la Reyssouze.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Fort
Saint-Fort es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat es limitrophe a Castell-Gontier. A situat en lo sud-Mayenne.
La commune est limitrophe à Château-Gontier. Elle est située dans le sud-Mayenne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat fasiá partida de la sénéchaussée angevine de Castell-Gontier en dependent de la sénéchaussée principala d'Angieus dempuèi lo Mièja Edat fins a la Revolucion francesa.
Manziat
Manziat en arpitan ( Manziat en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Saint-Fort
Istòria
La commune faisait partie de la sénéchaussée angevine de Château-Gontier dépendante de la sénéchaussée principale d'Angers depuis le Moyen Âge jusqu'à la Révolution française.
En 1790, lors de la création des départements français, une partie de Haut-Anjou a formé le sud mayennais sous l'appellation de Mayenne angevine.
Manziat
Geografia
Manziat Es una municipalitat situada en lo Costat de Bâgé-lo-Châtel a 10 km de Mâcon, en la plana de la vallée de la Saône, en Bressa.
Manziat est une commune située dans le Canton de Bâgé-le-Châtel à 10 km de Mâcon, dans la plaine de la vallée de la Saône, en Bresse.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jóae
Jóae (ELG), Jouë (ABCD, MOGA), Joueu (MOGA) en galò, Yaoued en breton ( Joué-sur-Erdre en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger. .
Friaize
Friaize es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Georges-sur-Erve
Saint-Georges-sur-Erve es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lhoumois
Lhoumois es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>