cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chambost-Longessaigne
Istòria
Vers l'an 1000, Vuichardus et son épouse, Eymodis, donnent à l'abbaye de Savigny une église consacrée à Saint Maurice et située sur le territoire de Chambost. Le 16 décembre 1150, le pape Eugène II confirme le prieuré de Saint Irénée dans toutes ses possessions, au nombre desquelles figure l'église de Chambost (Chambosco).
En 1229, le pays aurait été cédé aux sires de Beaujeu par le Comte de Forez. Hugues de Mauvoisin, en novembre 1261, reconnait tenir en fief, de l'abbaye de Savigny, ce qu'il possède à Chambost.
Cette terre appartient en 1539 à Arthaud de Saint Germain puis à la famille Querières et enfin vers 1640 aux De Thélis. Au, le seigneur est Monsieur de Riverieux, ancien prévôt des marchands de Lyon.
Cette localité ne parait pas avoir été le théâtre d'évènements importants mais nous trouvons son nom cité dans les plus anciens documents archivés.
Jan d' l'Eiretto
Ai jo fach balà Guitin e pa 'nca Madleno e Guitin i balo ben e Madleno es bono a ren
Jan d' l'Eiretto e soun viouloun W Jan d' l'Eiretto Jan d' l'Eiretto e soun viouloun fan balà tuchi i couioun (marsoun ental bis)
Alcalá de Moncayo
Alcalá de Moncayo es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Medina de Rioseco
Medina de Rioseco es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Òrdre (Regim Ancian)
thumb|right|Caricatura dei tres òrdres formant la societat [[França|francesa avans la Revolucion de 1789.]]
Un òrdre es un grop sociau qu'existiguèt dins certanei societats medievalas europèas. Èra caracterizat per son ròtle au sen de la societat dau periòde. Lei tres pus frequents èran lo clergat qu'èra cargat dei missions religiosas, la noblesa qu'èra cargada de la defensa de la societat e lo Tèrç Estat qu'èra cargat d'assegurar l'entretenença dei dos premiereis òrdres. Pasmens, existiá de variantas. Per exemple, en Russia ò en Suècia, existiguèt un òrdre especific per lei borgés e un autre per lei païsans. En certanei regions, èra necessari d'èsser proprietari per far partida d'un òrdre.
Leis òrdres dispareguèron largament amb lei movements revolucionaris iniciats per lei Lutz que metèron en plaça lo concèpte de ciutadans egaus entre elei ai nivèus politic e judiciari. Dins aquò, an de còps subreviscut dins lei tradicions ò dins leis institucions politicas de certanei país (House of Lords britanica...).
Lista de las raças bovinas de França
En 2004 en França, se compta 39 raças bovinas elevadas.
Per la produccion de lach, la que senhoreja es de luènh la prim'holstein, 2,8 milions de vacas, seguida per la montbeliarda, 700 000 vacas, e la normanda, 600 000 vacas (totas doas consideradas coma de raças mixtas). Per la produccion de carn, tres raças senhorejan : la charolesa, 1,8 milion de vacas, la lemosina, 900 000 vacas, e la blonda d'Aquitània, 500 000 vacas. Dotze raças comptan mens de 1000 vacas : armoricana, bearnesa (raça bovina), bretona pigada negra, casta, ferrandesa, froment de Leon, lordesa, maraîchine, mirandesa, nantesa, saosnesa, villard-de-lans. Fan l'objècte d'accions de conservacion aprèp aver mancat de desaparéisser dins los ans 1960.
Espadañedo
Espadañedo es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Egida
L'Egida es una arma meravilhosa de la mitologia grèga tenguda per Zèus e qu'es lo simbòl de sa poissança sobeirana. Permet a Zèus d'entraïnar lo tròn e leis ulhauç. Sa descripcion varia en foncion deis autors e dei racòntes. Pasmens, sa forma pus frequenta es aquela d'un pèu de cabra (Amaltèa segon leis autors pus tardius). Es de còps prestada a Atena e pus rarament a Apollon.
La Motte-Servolex
La Motte-Servolex en arpitan (La Motte-Servolex en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mairac
Mairac (Mayrac en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom de Mairac, format a l'epòca gallo-romana, ven del nom d'òme Marius o Matrius, ambe'l sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -aco(n). Mairac èra donc probablament una villa antica qu'aviá per mèstre Marius o Matrius. Lo nom a un diminutiu, Mairaguet (en francés Meyraguet), dins la comuna de La Cava.
Mairona, a qualques km, separat de Mairac per la comuna de Sent Sòsi, que se pòt explicar, segon Bazalgues, per la divessa maire Màtrona (ambe desplaçament d'accent), presenta una proximitat fonetica ambe Mairac qu'es probablament deguda a l'azard.
Istòria
Mairac foguèt annexat (ambe Mairona) per Sent Sòsi entre 1800 e 1806. Tornèt venir comuna en 1946.
Azerbaitjan als Jòcs Paralimpics
L'Azerbaitjan (AZE) a participat as Jòcs Paralimpics dempuèi la sua edicion d'Atlanta 1996. Enes Jòcs Paralimpics de Barcelona 1992 ac hec coma membre dera Equipa Unificada. En sòn istoriau, Azerbaitjan a conquistat un totau de 38 medalhes paralimpics: 9 medalhes d'aur, 18 medalhes d'argent e 11 medalhes de bronze. Era melhora participacion d'ua delegacion azeri siguec as Jòcs Paralimpics de Londres 2012 damb ua cuelhuda de 4 medalhes d'aur, 5 d'argent e 3 de bronze entà somar un totau de 12 medalhes paralimpics. Azerbaitjan non a participat as Jòcs Paralimpics d'iuèrn. Eth país ei representat peth Comitat Paralimpic Nacionau d'Azerbaitjan.
Montesquiu de Lauragués
Montesquiu o Montesquiu de Lauragués (calc occitanizat del toponim oficial francés Montesquieu-Lauragais) es une comuna lengadociana en Lauragués, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Lauragués sul Canal del Miègjorn a 28 km al Sud-Èst de Tolosa.
Istòria
Etimologia: Mont: a causa de sa situacion, Esquiu: salvatge, abrupte. Lauragués ven de Laurac un dels pus ancians castelars d'Aude.
Abans l'epòca galloromana: los primièrs abitants coneguts èran los Vòlcas Tectosages.
A l'epòca galloromana: An 100 ab. C., los soldats avian una "Mansion" a En Selva.
Crosada contra los Albigeses: En 1219 Simon IV de Montfòrt combatèt la poderosa noblesa eretica dins los valats de la vila.
Pendent l'Ancian Regime, Montesquiu, Montesquieu o Montesquieu-sur-le-Canal, èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa es Sant Jacme. En 1790, Montesquiu èra caplòc d'un canton; en l'an IX, èra del canton de Vilafranca. Montesquieu venguèt oficialament Montesquieu-Lauragais per decret del 22 de març 1929.
Bolhadissa
Bolhadissa (La Bouilladisse en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Alconchel de Ariza
Alconchel de Ariza es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Mairinhac de l'Entorn
Mairinhac de l'Entorn (Mayrinhac-Lentour en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Montrond (Jura)
Montrond es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Medina del Campo
Medina del Campo es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Gray-la-Ville
Gray-la-Ville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mende
Mende (Mende en francés) es una vila occitana de Gavaudan en Lengadòc. Es situada dins lo departament de Losera e la region administrativa d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
thumb|left|300px|Plen èst, amb la N 88, en direccion de [[Badarosc e Lengònha.]]
Mende es situat dins la nauta val d'Òlt, en zona de mejana montanha, dins lo país de Gavaudan, lo Riucròs s'i geta en riba drecha. La vila es dominada pel mont Mimat e son bòsc de pins negres. Per i anar, cal prene la còsta de la Crotz Nòva. Riba drecha, los quartièrs residencials s'estendon suls causses. Situat sus l'ais Lion-Tolosa, la vila foguèt longtemps un caireforç comercial entre Auvèrnhe, Ròse e Lengadòc.
Florac
Florac es una anciana comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament de Losera e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Lo 1èr de genièr de 2016, fusionèt amb La Sala dins la comuna novèla de Florac Tres Rius.
Mende
Geografia
La comuna confronta Rieutòrt de Randon e Lo Chastèl al nòrd, Badarosc a l'èst, Lanuèjols al sud-èst, Brenosc e Sent Bausèli al sud, Balsièja al sud-oèst, Barjac e Cervièiras a l'oèst.
Florac
Toponimia
Lo nom de Florac ven del nom latin d'òme Florus amb lo sufixe acum, latinizacion del sufixe gallés -aco(n). Florac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica que son mèstre èra Florus.
Mende
Luòcs e monuments
thumb|300px|left|Vista de la catedrala de Mende.
Didelphis virginiana
thumb|300px|L'opossòm de Virgínia, Didelphis virginiana.
L'opossòm de Virgínia (Didelphis virginiana), tanben opossòm nòrd-americana, es una espècia de marsupial sarigua de la familha Didelphidae.
Es l'unic marsupial de America del Nòrd que viu al nòrd del Riu Grand. Es un animal nocturn e solitari del tamanha d'un gat domestic. Es un existosa oportunista, que se plaça al cors d'America del Nòrd, de l'ocean Atlantic al Pacific. S'introdusiguèt en Califòrnia en 1910. Arriba uèi lo jorn fins al sud de Canadà, e sembla qu'estend encara lo sieu abitat fasiá lo nòrd. Los sieus ancestres evolucionèron en America del Sud, mas se li facilitèt l'invasion en America del Nòrd per l'aparicion d'Istme, aital coma pendent lo grand escambi american fa 3 milions d'ans.
Voisenon
Voisenon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Steven Spielberg
vinheta|Spielberg en 2017 Steven Allan Spielberg (Cincinnati, Ohio, 18 de decembre de 1946) es un director, scenarista e productor american, recebèt l'Òrdre de l'Empèri Britanic. La revista Forbes estima la valor neta de Spielberg a 3,1 miliards de dolars. En 2006, la revista Premiere lo cita coma la figura mai importanta e influenta de l'industria del cinèma. Lo Time lo classifica coma una de las 100 personas pus importantas del sègle. A la fin del sègle XX, la revista Life lo nomena la persona mai influenta de sa generacion. Dins una carrièra de quaranta ans, los filmes de Spielberg toquèron totes tipes de tèmas e genres. Los primièrs filmes de sciénciaficcion e aventuras, sovent per un public jove, son considerats coma un arquetipe de las superproduccions de Hollywood. Los ans seguents sos filmes abordèron de tèmas coma l'Olocaust, l'esclavatge, la guèrra e lo terrorisme.
Spielberg ganhèt l'Oscar del melhor director en 1993 per La lista de Schindler e en 1998 per Salvar lo soldat Ryan. Tres filmes de Spielberg, Jaws (1975), ET, l'extraterrèstre (1982), e Jurassic Park (1993), batèron los recòrds de dintrada.
Fondador de la societat de produccion Amblin Entertainment e cofondador dels estudios DreamWorks SKG, tanben creèt la Shoah Foundation Institute for Visual History and Education, amb l'objectiu de recolhir los testimònis de totes los subrevivents de la Shoah.
Biografia
Aprèp que foguèt refusat a las escòlas de cinèma tradicionalas, Spielberg dintrèt a la California State University de Long Beach per estudiar l'anglés. Obtenguèt un Bachelor of Arts en anglés e estudièt lo cinèma.
Començament de sa carrièra professionala
Spielberg comencèt de se far remarcar per sas competéncias tecnicas e se fotgèt una reputacion. Dirigiguèt Joan Crawford dins l'episòdi The Eyes de la seria Night Gallery. Foguèt un dels tres episòdis pilòts d'aquela emission fantastica, jos la direccion de Rod Serling. Tanben dirigiguèt de serias nombrosas, subretot lo primièr episòdi de Colombo: Lo libre testimòni.
Produguèt Amblin', un filme de solament 24 minutas que lo faguèt lo director mai jove a obtenir un contracte amb l'estudio mai grand de Hollywood: Universal. Lo filme obtenguèt un prèst de porgit per un amic. Amblin' ganhèt divèrses prèmis en diferents festivals e foguèt presentat al Festival de Cinèma d'Atlanta en 1969 e signèt un contracte de 7 ans per la division de la television. Aprèp aver passat 4 ans e aver dirigit una granda varietat de programas de television, dirigiguèt un filme a la television plen de suspens e nomenat Duèl, que foguèt aclamat tant per las criticas coma pel public. Finalament lo filme foguèt presentat als cinèmas.
En 1974, Spielberg optenguèt la realizacion de son primièr long metratge pel cinèma: Sugarland Express. Lo filme tracta d'una istòria vertadièra, conta l'aventura de dos marginalizats (interpretats per Goldie Hawn e William Atherton) e de son ostatge, perseguits per un desplegadament carnavalenc de policièrs e de jornalistas. Lo filme foguèt un fracàs total.
Jaws
Pasmens, la meteissa annada, Spielberg dintrèt efectivament dins l'industria del cinèma amb Jaws. Ne faguent lo director lo mai celèbre e important del monde. Dins los burèls de sos productors de Sugarland Express, Spielberg trobèt un manuscrit portant lo títol de Jaws, que significa «maissa» en anglés. Tornant a l'ostal, devorèt lo libre e decidiguèt de ne far l'adaptacion cinematografica. Malgrat lo fracàs de son fime precedent capitèt a reünir un prèst de dotze milions de dolars. Reüniguèt d'actors pauc coneguts a l'epòca (Robert Shaw, Richard Dreyfuss, Roy Scheider), e lo rodatge poguèt enfin començar. Las anecdòtas de rodatge de Jaws son nombrosas e pauc bendisentas: un rodatge laboriós de cent cinquanta cinc jorns, un dels tres peis-cans mecanics foncionava pas tojorn fòrça ben (es perqué se vei pauc lo terrible animal al començament del filme), los tecnicians voliàn solament que lo projècte s'acabèsse, e lo meteis pels actors, e Spielberg el meteis foguèt descoratjat, los capricis de la meteorologia e de l'ocean emmalissent las causas. A la fin d'aquel rodatge laboriós, la paur de l'aiga qu'aviá Spielberg se transformèt en una fòbia vertadièra.
Mas contra tota esperança, lo filme obtenguèt un succès superant. De fach, per las primièras projeccions d'un filme, despassèt cent milions de dolars per aténher finalament dos cents seissanta milions. Grand admirador d'Alfred Hitchcock, utilizèt per Jaws un metòde de presa de vistas creada pel mèstre de Vertigo: lo triple zoom invertit (la camara recuola sus un ralh pendent un rapid zoom endavant).
Close Encounters of the Third Kind
Aprèp lo succès de Jaws, Spielberg se lancèt dins un autre grand projècte, que somiava de realizar dempuèi longtemps. Se tracta d'una istòria d'extraterrèstres pacifics que desembarcan sus la Tèrra, per encontrar l'Òme. En 1977 dirigiguèt doncas Encontres de la tresena fasa, filme per que obtenguèt una nominacion a l'Oscar coma melhor director. Lo filme surfís sus l'onda de Star Wars, l'òbra es un succès comercial, lo public s'atropèla per veire aquel novèl filme de sciènciaficcion. Las interpretacions de Richard Dreyfuss e de François Truffaut, del qual Spielberg es admirador, venguèron culte.
Malgrat sos primièrs succèsses, Spielberg faguèt un fracas amb 1941, una comèdia sus la Segonda Guèrra Mondiala. Aprèp aquò se jonguèt amb son amic George Lucas per rodar Raiders of the Lost Ark (los cercaires de l'arca perdida), amb lo personatge de Indiana Jones jogat per Harrison Ford. Lo filme li donèt una autra nominacion a l'Oscar coma melhor director.
Tornant cap a la sciénciaficcion e l'exploracion de vida extratèrrestra, Spielberg dirigiguèt en 1982 ET, l'extratèrrestre, venguèt lo filme amb mai d'intrada del moment e un classic del cinèma, obtenguèt lo prèmi de la National Society of Film Critics coma melhor director e tanben de Los Angeles Film Critics Association Awards coma melhor director e melhor filme.
Primièrs filmes dramatics
Aprèp aver dirigit las seguidas d'Indiana Jones (Indiana Jones e lo temple maudit i Indiana Jones e la darrièra crosada), Spielberg dirigiguèt La color porpra en 1985 en responsa a aqueles que pensavan que poiriá pas dirigir un drama, filme ont comença la carrièra d'Oprah Winfrey. Malgrat que foguèt pas un succès comercial, recebèt 11 nominacions als Oscar e obtenguèt lo prestigiós prèmi Irving G. Thalberg en 1987 e lo prèmi Directors Guild of America.
En 1993 Spielberg suspren lo monde amb Jurassic Park, una istòria de dinosaures creats per manipulacion genetica, e amb un filme en omenatge a Oskar Schindler, La lista de Schindler. Amb la primièra ganhèt 100 milions de dolars en solament nòu jorns, amb la segonda obtenguèt l'Oscar del melhor filme e del melhor director.
En 1997 Spielberg tornèt la segonda partida de Jurassic Park, Lo monde perdut: Jurassic Park, e tanben dirigiguèt Amistad, per que recebèt una nominacion al Glòbe d'Aur pel melhor director.
En 1998, dirigiguèt Saving Private Ryan, un drama jogat per Tom Hanks e Matt Damon, e lausat per sos imatges realistas del prat batalhièr. Recebèt un autre Oscar coma melhor director.
En 2001 dirigiguèt Artificial Intelligence: AI, amb Jude Law e Haley Joel Osment, filme basat sus la possibilitat que los robòts pòscan èsser tan reals que poirián aver la capacitat de ressentir coma los umans. En 2002 salguèt Minority Report, amb Tom Cruise, un autre filme ont se mescla la tecnologia del futur e la fantasia, ont la polícia pòt arrestar las personas abans que cometan los crimes.
En 2002 dirigiguèt Catch Me if You Can, amb Leonardo DiCaprio e Tom Hanks, basada sus l'istòria vertadièra d'un òme que frauda e engana totes amb divèrsas personalitats.
En 2005, Spielberg totjorn tan prolific rodèt l'adaptacion de La guèrra dels mondes, òbra de H. G. Wells, amb Tom Cruise coma personatge principal, e Dakota Fanning coma sa filha. Lo filme faguèt miranda.
Lo 23 de decembre de 2005 del meteis an, rodèt son filme pus ambiciós, Munich, relata las accions d'un dels escadrons de la mòrt enviats pel govèrn d'Israelian per venjar los assassinats dels atlètas olimpics en 1972. Malgrat sas originas josievas, lo director temptèt de mantenir la neutralitat. Aquela decision li valguèt de criticas de la Comunitat Josieva dels Estats Units d'America. Eric Bana ten lo ròtle principal d'Avner, lo cap de l'escadron de la mòrt, e per Daniel Craig, que joguèt James Bond. Per aquel filme, foguèt nomenat al prèmi Glòbe d'Aur e de l'Acadèmia de Hollywood, al Oscar, coma melhor director; sens pasmens capitar.
Produccions
Spielberg prodiguèt Poltergeist, Retorn cap al futur, The Flintstones, Casper, Men in Black, Deep Impact, per las mai conegudas.
Tanben produguèt de filmes d'animacion coma Tiny Toon Adventures e Animaniacs.
En mai de fondar sa pròpria productora (Amblin Entertainment), Spielberg fondèt DreamWorks SKG amb Jeffrey Katzenberg e David Geffen en 1994. Aquel estudio es responsable dels filmes coma American Beauty, Gladiator, Cast Away, Memòrias d'una geisha e lo fime d'animacion per ordenador Shrek, e mai.
Spielberg es tanben reconegut per sas accions de caritat per las organizacions de la Segonda Guèrra Mondiala e la Righteous Persons Foundation (que regropa divèrses projèctes josieus, especialament d'organizacions en memòria de l'Olocaust). Tanben fa partida de la Junta de Conselhièrs de l'Escola de Cinèma-Television de la Califòrnia State University.
Steven Spielberg es maridat amb l'actritz Cate Capshaw, que coneguèt pendent las audicions pel filme Indiana Jones e lo temple maudit.
Filmografia
1982:
Arbís
Arbís (Arbis en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, situada dens lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Lo 1èr de genièr de 2019 fusionèt damb Cantòis dens la comuna novèra de Pòrta de Benauja e ne'n vengut caplòc.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son ''a cappella Darbiat arch. Benaugensis, en 1326, cappella d'Arbis, en 1342, cappella d'Arbitz'', en 1361. Dauzat supausa damb bravament de dobtes una racina *arb- de sens escur. Bénédicte Boyrie-Fénié i coneis lo sufixe collectiu latin -iceu, associat damb un nom, benlèu de vegetaus o de mineraus.
Vahl-lès-Bénestroff
Vahl-lès-Bénestroff es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Costat de Albestroff, Arrondissement de Castell-Salins, superficie : 897 a
Canton d'Albestroff, Arrondissement de Château-Salins, superficie : 897 ha
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Vahl S'es trucat successivament :
Lo vilatge comportava alavetz annèxas encara existentas, Neufvillage e Waldhouse e las annèxas desaparegudas, Münchenhard, Sheuerm (o Schirdorf) e Weiler. Pendent la guèrra de trenta ans (de manièra versemblant en 1635) lo vilatge i aguèt destruit e los abitants #que pas #perir la peste o de la guèrra aguèron escampilhat. En 1660, lo pòble #èsser rebâti.
En 1714, lo senhor de Vahl èra Alexandre de HAUSEN, chevalier, veuse Marida de MARCHEVILLE remarié a aquela data amb Anne Marida Françoise Béatrice de la NOUE, filha de Étienne, chevalier, senhor de Bourgaltroff, capitani de cavalleria al regiment de Rottembourg)
l'an 1752, lo comte Charles Louis de Ludres (1704-1783) alavetz senhor de Vahl #far engrandir la pichona glèisa #que i li aguèt a el apondut un campanal l'an 1844. 3 campanas aguèron installat l'an 1881. Aquelas aguèron aicí pres per l'Alemand l'an 1917 e remplaçadas l'an 1925. Lo électrification del relòtge e de las campanas i aguèt luòc l'an 1963.
Les premiers actes faisant mention de Vahl furent établit au. Un sieur Folmer de Metz en hérita de l'abbaye de Saint-Avold.
Vahl s'est appelé successivement :
Le village comportait alors des annexes encore existantes, Neufvillage et Waldhouse et les annexes disparues, Münchenhard, Sheuerm (ou Schirdorf) et Weiler. Pendant la guerre de trente ans (vraisemblablement en 1635) le village fut détruit et les habitants qui ne périrent pas de la peste ou de la guerre furent dispersés. En 1660, le village fut rebâti.
Amazonomaquia
Una amazonomaquia es un tèma iconografic de l'Antiquitat grèga e romana. Es compausat de scenas de combats opausant d'amazonas e de Grècs, especialament d'eròis mitologics. En particular, doas scenas èran relativament popularas : la captura de la rèina Ipolita per Tesèu e la victòria d'Aquilles còntra Pentesilea.
Vahl-lès-Bénestroff
Istòria
En 1714, le seigneur de Vahl était Alexandre de HAUSEN, chevalier, veuf Marie de MARCHEVILLE remarié à cette date avec Anne Marie Françoise Béatrice de LA NOUE, fille d’Étienne, chevalier, seigneur de Bourgaltroff, capitaine de cavalerie au régiment de Rottembourg)
En 1752, le comte Charles Louis de Ludres (1704-1783) alors seigneur de Vahl fit agrandir la petite église à laquelle fut ajouté un clocher en 1844. 3 cloches furent installées en 1881. Celles ci furent prises par les Allemand en 1917 et remplacées en 1925. L'électrification de l'horloge et des cloches eut lieu en 1963.
Vahl-lès-Faulquemont
Vahl-lès-Faulquemont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Vahl-lès-Faulquemont Es un pichon vilatge situat a 18 km de Sant-Avold (la granda vila la mai prèpa) e los sieus vesins mai prèps son Guessling-Hemering, Adelange, Pontpierre e Faulquemont.
Lo vilatge es essencialament compausat d'una carrièra principala en comportant en la siá cœur las desparièras bastissas administratius : escòla, comuna. Una carrièra perpendiculaire pòrta al lotissement, sector çò de mès de jove de la comuna.
Vahl-lès-Faulquemont est un petit village situé à 18 km de Saint-Avold (la grande ville la plus proche) et ses voisins les plus proches sont Guessling-Hemering, Adelange, Pontpierre et Faulquemont.
Le village est essentiellement composé d'une rue principale comportant en son cœur les différents bâtiments administratifs : école, mairie. Une rue perpendiculaire ramène au lotissement, secteur le plus jeune de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Joan Cavalièr (cançon)
Joan Cavalièr es una cançon de Lo Dalfin :
Vai 'ma lo vent Caval bianc de Camarga Ferma te pas Nhanca a tirar lo fiat.
Vai que l'ora Rebela es arubàa, mon fraire Anen fito Jontar se ai camisards.
Flor de garriga Aura de revòlta Pron de vergonha Anen, lo cap levat.
Sença mestre Cadena, joc e pòur, mon fraire Dins ton sabre Es nòstra libertat
D'un cant a l'autre Nòstra terra crema Cada montanha Estrema un escabòt.
D'òmes libres Senhors de lor destin, mon fraire Camisards Sèm mestres del chamin.
Joan Cavalier Comanda la bregada Lo rei de França Comença a tramolar. Joan Cavalier Comanda la bregada Contr i borrels Nos anarem ganhar.
Qui renoncia A batalhar pr'aquò que àma Se costuma E una aquò que a Qui renoncia A batalhar pr'aquò que àma Al se rend e perd sa dinhitat.
Lengas polinesianas
Classificacion
La classificacion intèrna del polinesian es segon Lynch, Ross e Crowley (2002) :
Megeces
Megeces es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Saint-Arnoult-des-Bois
Saint-Arnoult-des-Bois es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La dançarem pus
La dançarem pus es una cançon de Lo Dalfin :
La dançarem pus, la borrea d'Auvèrnha la dançarem pus, los violons son romputs (bis) Los farem adobar ambé de paresina, los farem adobar, puèi tornarem dançar (bis)
La dançarem pus, la borrea d'Auvernha la dançarem pus, avèm d'autes passions La dançarem pus, la borrea d'Auvernha avèm pas pus vuelha de balar rigaudons Ma que bèla causa, d'estar tuchi i seràs a beicar a casa la television. Ma que bèla causa, d'èstre tuchi i seràs da solets a casa, que sodisfacion!
Canton de Tolosa-2
Lo canton de Tolosa-2 es una division administrativa francesa, situada dins lo departament de Nauta Garona e la region.
Composicion
Lo canton de Tolosa-2 se compausa d'una fraccion de la comuna de:
Administracion
Canton que fa partida de la quatrena circonscripcion de Nauta Garona
Réveillon
Réveillon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Besòlas
Besòlas (Bezolles en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, l'ancian occitan vezola « veusa » qu'es pauc versemblable; lo nom qu'es benlèu prèp de l'oronime *ves-, damb un sufixe diminutiu òla. Segon Negre, Besòlas que veng deu gascon besòla, bosòla « limit, bòrna ».
Senèrgas
Senèrgas (Sénergues en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Istòria
Anciana vigariá carolingiana ?
Aldehuela de Liestos
Aldehuela de Liestos es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Alfajarín
Alfajarín es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Fariza
270px|vinheta|drecha Fariza es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Dur-Kurigalzu
Dur-Kurigalzu es un site arqueologic de Mesopotamia situat a 30 km a l'oèst de Bagdad. Fondada vèrs 1400 av. JC, foguèt la capitala d'un rèi cassita de Babilònia (Kurigalzu I ò Kurigalzu II). Èra centrada sus un complèx religiós format d'un zigorat e d'au mens tres temples e sus un palais qu'es encara mau conegut. Un barri permetiá de protegir una zòna d'una superficia de 225 ectaras. Aquel ensems presentava mai d'una innovacion coma lo nombre d'unitats, l'existéncia d'un portau de maçonariá ò de processions lòngas de personatges pintadas sus lei muralahs que semblan pas èsser estadas conservadas per la seguida.
Saint-Valérien (Vendèa)
Saint-Valérien es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Béthelainville
Béthelainville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Bethelainville A situat a l'oèst de Verdun sus Meuse, a la pòrta de la Argonne, en un païsatge vallonné. Lo vilatge a bastit a flanc de tuc, environats camps espetats pels agricultors del pòble. Bethelainville Se situa a 3 km dels pòbles de Sivry lo Portamantèl, Montzéville, Fromeréville-las-Vallons e a 6 km Dombasle-en-Argonne. Es dempuèi 2007 près de l'estacion TGV.
Altitud : 260 m
Altitude : 260 m
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Blanzy-lès-Fismes
Blanzy-lès-Fismes es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canton de Tolosa-1
Composicion
Lo canton de Tolosa-1 se compausa d'una fraccion de la comuna de:
Melgar de Abajo
Melgar de Abajo es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Canton de Tolosa-1
Composicion
Quartièrs de Tolosa incluses dins lo canton :
Administracion
Canton que fa partida de la primièra circonscripcion de Nauta Garona
Mance (Meurthe e Mosèla)
Mance  es una comuna francesa administrada per lo departament de Meurthe e Mosèla de la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Las siás originas remontan en mai de dos mil ans, quand dels Gaulois Bèlgas Médiomatriques se son installats sul marge esquèrre de la Alis-Mancia (en celte : lo riu boueuse). Uèi, aquel riu se truca lo Woigot. En 1817, Mance de l'anciana província del barrois sul Woigot aviá per annexis los caserius de la Malmaison e de Magdelaine. A aquela epòca i i aviá 353 abitants repartits dins 83 ostals. Los sieus abitants an trucat los Mançois. Mance I aguèt ligat al departament de Meurthe-e-Moselle en 1871. Abans aquela data, lo vilatge fasiá partida de la Moselle.
Ses origines remontent à plus de deux mille ans, quand des Gaulois Belges Médiomatriques se sont installés sur la rive gauche de l'Alis-Mancia (en celte : la rivière boueuse). Aujourd'hui, cette rivière s'appelle le Woigot. En 1817, Mance de l'ancienne province du barrois sur le Woigot avait pour annexes les hameaux de la Malmaison et de Magdelaine. À cette époque il y avait 353 habitants répartis dans 83 maisons. Ses habitants sont appelés les Mançois. Mance fut rattaché au département de Meurthe-et-Moselle en 1871. Avant cette date, le village faisait partie de la Moselle.
Liberçac
left|250px|thumb|Chabeç de l'[[Glèisa (edifici)|Egleisa de Sant Estiene]] left|250px|thumb|Chabeç - [[Capitèl|Chapiteu de la translacion de las relíquias de sant Estiene]] Liberçac (Lubersac en francés) es una comuna d'Occitània, en Lemosin, situada dins lo País de Pompador ; es administrada per lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Toponimia
Per Dauzat e Rostaing, Liberçac ven del nom d'òme latin Lūpercius, emb lo sufixe -acum. Probable qu'èra la propietat d'un òme d'aquel nom. U longa demòra u (laidonc que u brèva se muda en o); a Liberçac, i aguet una evolucion suplementària de la vocala de la prumiera sillaba.
Immunologia
L'immunologia es la sciéncia qu'estudia l'estructura e lo foncionament dau sistèma immunitari. Apareguèt tre l'Antiquitat dins lo corrent dei premiereis estudis sus lo tractament dei malautiás. La referéncia pus vièlha coneguda regardant lo subjècte aguèt luòc pendent l'episòdi de pèsta atenenca de 430-425 avC quand Tucidides (vèrs 460 - 400 avC) i observèt la resisténcia dei subrevivents de l'epidemia que podián s'ocupar dei victimas sensa contractar la malautiá un segond còp. Dempuei lo sègle XIX e lo melhorament dei tecnicas d'observacion, aquela sciéncia a conegut de progrès fòrça importants.
Chadrac
Chadrac (Chadrac en francés) z-es una comuna velaiosa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Fermoselle
Fermoselle es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Linha D del mètro de Lion
vinheta|Tren a l'estacion Bellecour. La linha D del mètro de Lion es una linha del malhum de mètro a Lion. La premièra seccion d'aquesta linha dobriguèt en 1991 e religa uèi l'estacion Gare de Vaise dins lo nòrd-oèst de Lion, a l'estacion Gare de Vénissieux.
Alfamén
Alfamén es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Linha D del mètro de Lion
Amb una longor de 12,6 km, es una linha èst - oèst importanta per l'aglomeracion lionesa.
MAGGALY (Métro Automatique à Grand Gabarit de l'Agglomération LYonnaise en francés) es un nom de còdi designant lo sistèma automatic de la linha, al moment de sus construccion.
Traçat e estacions
vinheta|Traçat de la linha.
Material rotlant
La linha es espleitada ambe de trens automatics MPL 85, ambe lo sistèma MAGGALY.
Pakita
Pakita es una cançon de Lo Dalfin :
Karrika ilun baten buruan eskaler ttipi bat jausten ate bat parean aurkitzen da ate gibelean aie aie aie Pakita
Ate hura pasatuz cerozu Usainak tekilaz ta tabakoz begi ta sudur xut arazten ditu fite burua gal artzen du
Zigaroek mutxatxoen ahoetan dute guziek denek batean lano xuri bat sortzen kixkaltzean zonbrero punten gainean
Beti bere ostatua gibelean Pakita da lekuko nagusea begi beltz, handi ta beltxaran Pakitak mants arazten edozoun gizona
bere klienten andreek ez dute sobera gustuko etxeratekoan gizon gaixoek xanborra bezain beroak diruditelako
Ròcabruna (Vasadés)
Ròcabruna (de Vasadés) (Roquebrune en francés) es una comuna deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament gascona o maròta, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom es atestat en 1157, en latin, Rokebrunam. Ròca ven de *rocca, qu'es un mot prelatin e preceltic, absent deu latin classic [sovent remplaçat a l'escrit per rupe(s)]. Ròca prit lo sens de « castèth fòrt, fortalessa ». Lo determinant es l'adjectiu femenin bruna,. Astor, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, precisa que lo pug rocós fortificat es dens aqueth cas de color escura. Segon B. Boyrie-Fénié s'agís d'un ostau deus Templèirs, vengut après propietat de l'Òrdre de Malta.
Senta Catarina de Pauliac
Paulhac ven de Pauliacu(m), la propietat de Paulius. Preséncia de vestigis galloromans, atau coma dens lo sossòl de l'anciana glèisa Sent Seurin.
Melgar de Arriba
Melgar de Arriba es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
La Glacerie
La Glacerie es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Rossinholet salvatge
Rossinholet salvatge es una cançon de Lo Dalfin :
La Glacerie
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Rossinholet salvatge
Rossinholet sarvatge, bel aucelon dal bòsc mòsta-me ton lengatge e ta chançon di-me coma se pòrta la mía Françon?
Françon ilh es ben malauta, ilh tira i balandrans Françon ilh es pas malauta - ditz l'aucelon - deman fai lo marriatge a Briançon.
Françon, la mía pichona, Françon, çò que m'as fach? Charría venesse a pilhar-te abó un paloc tu m'as laissat perque pòs ren veire i chocs.
Saint-Nicodème
Sant-Nigouden en breton ( Saint-Nicodème en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Vallerange
Vallerange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Prignac
Prignac (pr. Prinhac) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Sidney Altman
Sidney Altman (n. en 1939) es un bioquimista canadian. A recebut lo Prèmi Nobel de Quimia en 1989, amb Thomas Cech per la descobèrta de las proprietats cataliticas de l'acid ribonucleïc.
Nerville-la-Forêt
Nerville-la-Forêt es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Canton de Tolosa-3
Lo canton de Tolosa-3 es una division administrativa francesa, situada dins lo departament de Nauta Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Composicion
Lo canton de Tolosa-3 se compausa d'una fraccion de la comuna de:
Quartièrs de Tolosa incluses dins lo canton :
Administracion
Canton que fa partida de la quatrena circonscripcion de Nauta Garona
Lutra lutra
La loira europèa (Lutra lutra) es un mamifèr carnivòr de la familha dels mustelids d'abitat aqüatic.
Se caracteriza per sa talha granda (mesura de 62 a 69 cm pel còs e de 37 a 42 cm per la coa, e pesa unes 11 kg); ten un taca blanca per la gargamèla e de membranas entre los dets de las extremitats anterioras e posterioras. Lo pelatge es brun e cort.
Es presenta dins los Pirenèus.
Louvaines
Louvaines es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger. Es dempuèi lo 15 de decembre de 2016, una de las 15 comunas delegadas de la comuna novèla de Segré-en-Anjou Bleu.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chamblet
Chamblet (en francés Chamblet) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d’Alèir e la region francesa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
La Garda (Var)
La Garda (La Garde en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Leis abitants si dison gardéens, -ennes en francés.
Geografia
Si situa a l'èst de Tolon, entre Marselha e Niça. Son territòri s'estende sus 1554 ectaras, despartidas coma aquò : vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
La Garda possedisse de vestigis de l'Antiquitat e dau periòde roman.
Citat en 1056 sota lo nom de Guarda, lo castèu siguèt lo fèu deis evesques de Tolon au sègle XIII, dei Castelanas au sègle XV, puei senhoriá dei Glandeves puei dei Tomàs. Uèi ne'n sobra que la capèla e una torre d'angle.
Gacha de Tolon a l'Atge Mejan, la Garda subissèt d'invasions nombrosas mai tanben lei guèrras de religion. Siguèt saquejada en 1707 per lei tropas de Savòia au moment que son nom èra La Garda de Tolon.
Sant Maur, patron de la comuna, es en fach un òme nomat Maur que passèt d'aquí en 542. Afamat quand intrèt dins lo vilatge, una vièlha li donèt de pan e de cebas. Maur lei benesissèt e decidissèt qu'a partir d'aqueu jorn, lei cebas de la Garda aurián la doçor de la poma.
Ancian centre agricòla prospèr, la Garda venguèt banlèga urbana de Tolon. Dau rocàs d'andesita s'extraguèron lei caladas de Tolon.
Administracion
En 2010, la comuna de la Garda siguèt recompensada per lo labèl "Vila Internet @@@@".
}}
Personalitats
L'ostau venguèt lo rendètz-vos dei celebritats de l'epòca : Claude Michelet (Claudi Michelet), Émile Ollivier (Emili Ollivier), Frederic Mistral, Édouard Schuré, Ernest Reyer, Gaston Bonnier, Pierre Loti, Juliette Adam, Charles Richet, Antoine Albalat (Antòni Aubalat), etc.
Luecs e monuments
left|thumb|250px|Glèia de Nòstra Dama de la Nativitat
left|thumb|220px|Carriera de la vila vièlha
Arsin
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Arcyns, en 1279, domus templi d'Arcinhs, en 1343, Arscins.
Dauzat explica lo nom de la comuna per un nom latin d'òme *Arcinius, inatestat,derivat de Arcius, emplegat sol. Xavier Delamarre presenta una fòrma celtica arcinon, la propietat d'Arcinos. Bénédicte Boyrie-Fénié utiliza lo cognomen Arsinus, o *Arsinius, pr'amor de la fòrma de 1343, çò que hèi qu'escriu lo nom Arsin, curiosament shens -s finala, maugrat las fòrmas ancianas.
-S finala pòt estar un gentilici shens sufixe : los *arcins, los abitants d'*Arcin, pui confusion dau nom dau lòc emb lo daus abitants ; coma que sia, es generala dens las fòrmas ancianas. La fòrma de 1343 emb -n- palatalizada s'explica probablament per l'esfòrç articulatòri diuvut a la succession de -n- e de -s. D'auta part, la constància grafica dau -c- haré eliminar la proposicion grafica de B. Boyrie-Fénié e conservar dens lo dobte la grafia tradicionala Arcins. Veire Medòc.
Guèrra Civila d'Angòla
La Guèrra Civila d'Angòla se debanèt dau 11 de novembre de 1975 au 4 d'abriu de 2002 en Angòla e en Namibia. Opausèt lo govèrn de Luanda, dirigit per lo partit marxista dau Movement Popular de Liberacion d'Angòla (MPLA) e sostengut per lo blòt sovietic (URSS, Cuba) o la guerilha independentista de Namibia, a divèrsei guerilhas anticomunistas (UNITA, FNLA, FLEC) sostengudas per leis Estats Units d'America, lo Sud-Africa e d'autreis aliats estatsunidencs coma Zaire. S'acabèt per una victòria dau govèrn dau MPLA après l'abandon dau modèl sovietic per lo govèrn de Luanda.
Causas
Lo conflicte aguèt divèrsei causas. Premier, lei guerilhas dau MPLA e de l'UNITA, aliadas còntra lei Portugués durant la Guèrra d'Independéncia d'Angòla, èran opausadas sus l'avenidor dau país. Puei, dins lo corrent de la Guèrra Freja, leis Estats Units e lo Sud-Africa aprofichèron aquela division per minar lo poder dau govèrn de Luanda dirigit per lo MPLA. Ansin, l'UNITA se presentèt pauc a pauc coma anticomunista (maugrat una ideologia inicialament comunista) e obtenguèt de sostèns estatsunidencs e sudafricans per conquistar lo poder. Durant leis annadas 1980, l'armada sudafricana, en guèrra en Namibia còntra lo movement independentista SWAPO, intrèt sus lo territòri d'Angòla per sostenir l'UNITA. De son caire, lo govèrn de MPLA poguèt se presentar coma oficialament comunista e obtenir l'ajuda dau blòt de l'Èst, especialament de Cuba que mandèt un còrs expedicionari fòrça important en Angòla.
Debanament
Lo debanament militar dau conflicte se pòu devesir entre tres periòdes principaus :
Consequéncias
La guèrra aguèt de consequéncias economicas fòrça importantas sus lo país que conoguèt un declin economic important dins lo corrent dau conflicte maugrat de ressorsas majoras coma petròli. Au nivèu uman, mai de 500,000 personas foguèron tuadas e 4,3 milions desplaçadas per lei combats. Au nivèu politic, lo MPLA deguèt abandonar sa politica comunista e acceptar la creacion d'un sistèma democratic liberau. Enfin, après lei reviradas de son armada en 1987-1988, Sud-Africa deguèt acceptar de reconóisser l'independéncia de Namibia en 1991 puei acceptar de reformar lo sistèma d'apartheid entre 1991 e 1994.
Canton de Tolosa-4
Lo canton de Tolosa-4 es una division administrativa francesa, situada dins lo departament de Nauta Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Composicion
Lo canton de Tolosa-4 se compausa d'una fraccion de la comuna de:
Quartièrs de Tolosa incluses dins lo canton :
Administracion
Canton que fa partida de la primièra circonscripcion de Nauta Garona
Ondas
Ondas (Ondes en francés) es una comuna lengadociana, benlèu gascona lingüisticament, situada dins le departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Rio Grande
Lo Rio Grande (en espanhòl: Río Bravo del Norte, o simplament Río Bravo ; en navaho: Tooh Baʼáadii ) es un dels principals flumes (amb lo flume Colorado) del sud-oèst dels Estats Units e del nòrd de Mexic. Lo Rio Grande comença dins lo centre-sud de Colorado als Estats Units e s'escampa dins lo golf de Mexic. Après aver traversat lo Nòu Mexic en rota, fa frontièra entre Mexic e los Estats Units. Segon l'International Boundary and Water Commission, sa longor totala èra de 3 051 km a la fin de las anadas 1980, e mai que de cambiaments de cap entrainen de còps que i a de cambiaments de longor. Segon lo biais qu'es mesurat, lo Rio Grande es lo quatren o lo cinqen malhum fluvial pus long d'America del Nòrd.
Ondas
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Ondas èra de la diocèsi civila de Tolosa, donc de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sent Joan Baptista. En 1790, Ondas èra del canton de Granada, en l'an VIII de Castèlnau d'Estretasfonts, en l'an IX, de Frontonh; tornèc al canton de Granada per decret del 5 de mai 1947.
Rio Grande
Lo flume servís de frontièra naturala entre l'Estat american du Tèxas e los Estats mexicans de Chihuahua, Coahuila, Nuevo León e Tamaulipas. Un trocet del flume forma la frontièra entre los Estats americans de Tèxas e del Nòu Mexic. Dempuèi lo mitan del sègle XXen, la fòrta consomacion d'aiga de las bòrias e de las vilas e nombrosas grandas restancas de derivacion sul flume an pas daissada que 20% de son debit natural s'escolar cap al golf. Près de la boca del flume, la bassa val del Rio Grande fortament irigada es una region agricòla importanta.
Le bacin versent du Rio Grande cobrís 472 000 km2. De nombroses bacins endoreïcs son situats al dintre o a costat del bacin du Rio Grande, e aqueles son de còps que i a inclus dins la superfícia totala del bacin fluvial, aumentant sa talha a aperaquí 870 000 km2.