cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trith-Saint-Léger
Istòria
thumb|left|230px|Lo Teatre dels Forgis René Carpentier (patrimòni industrial) a ossature de fonte e acièr, restaurat e dobèrt al public thumb|left|230px|Lo gigant "Mononque Hubert", effigie d'un pintor artesan que los mainats trucavan "Lo mieu oncle Hubert". A en la siá man esquèrra un pòt de pintura, e de l'autre un veire de cervesa. Creat en [[1949 sus una suggestion del conselh municipal, mesurava 4 mètres de nautor]]
En 1170, lo vilatge establit suls dos marges del Escaut se trucava Pont-de-Trith (de trajectus, passatge de cors d'aiga). Un vièlh pont recebiá un camin descendent de Famars e en remontant dirèctament cap al masatge caseriu de Sant-Leugièr #que portava lo nom del martir #que i #sofrir.
Aquel passatge important se trobava defendut per una fortalesa #qu'ocupavan de poderoses senhors. Entre eles, Rénier de Trith #que #participar als crosadas de Constantinople. Es per las siás nautors fachas d'armas en Orient que los descendents de Renier de Trith #portar en los sieus armoiries « un creissent de cara en un camp de sòus ».
Es a la s-|XI|e}} #qu'a fach mencion de Trith #que los senhors n'èran de parelhs del comtat de Valencianas. Rics e poderoses, #èsser longtemps en guèrra amb aqueles de Aulnoye fins a #çò que Baudouin V, Comte d'Enaut, los obliga a renonciar a las siás disputas en 1171.
A la fin del, lo castèl de Trith passa a la familha de Roeulx de contunh al Comte de l'Enaut.
La houille, #que se cercava ja a la fin del e #que s'espeta en 1826, façonne de contunh la cara de Trith-Sant-Leugièr, aital coma la sidérurgie.
Esperidas
vinheta|280x280px|[[Eracles|Eraclès al jardin de las Esperidas, peliqué atic de figuras rojas, 480-470 AbC., Lovre (M 11).]] Dins la mitologia grèga, las Esperidas (en grèc ancian, « filhas d’Esperis, l’Occident, lo Ponent personificat ») son las ninfas del Ponent, filhas d'Atlas e d'Esperis (o de Nix (la Nuèch) sola, de Nix e d'Erèb, de Forcis e Ceto, d'Esperos o de Zèus e Tèmis segon las versions). Son tradicionalament tres (los noms varian, mas aquestes que sortison mai sovent sont Egla, Eritia e Esparia). Domoran dins un vergièr fabulós, lo jardin de las Esperidas, situat al tèrme occidental del mond.
Trith-Saint-Léger
Istòria
La municipalitat, coma fòrça d'autras d'aquela region, a #èsser durement tocada per las sequèlas economicas, socialas e mieiambientalas de la mina, las sequèlas de doas guèrras mondialas de contunh de la crisi de la sidérurgie (ex : clausura del luòc métallurgique de Usinor, #qu'en tèrmes de trabalh a pas #èsser que fòrça partiellement compensada per l'installacion de la fabrica PSA Peugeot-Citroën, e #qu'a daissat de sòls pollués sus aperaquí 30 a (gazomètre (uèi destruit), ancian crassier sidérurgique #qu'una part n'a ocupat per la aciérie LME (USINOR - LME) #qu'a tanben « espetat una descarga intèrna pel stockage de poussières de aciérie fins junh 99 »). Aqueles luòcs son a l'origina d'una contaminacion de la capa de las alluvions per metals pesats (plomb, chrome, arsenic issus de déchets industriales especiales, e dels hidrocarburs aromatiques polycycliques (HAP).
Esperidas
Lo mite de las pomas d'aur
esquèrra|vinheta|Ercules panant las pomas d'aur. Detalh d'un mosaïc illustrant las 12 òbras d'Ercules de [[Llíria (Valéncia, Espanha), primièra mitat del sègle III.]] vinheta|Partida laterala d'un vas que mòstra [[Atlàs (mitologia)|Atlas portant a Eracles las pomas del jardin de las Esperidas. (fonts: lecit de fons blanc creat entre 490 e 480 AbC., Musèu nacional arqueologic d'Atenas).]] L'onzen dels Trabalhs d'Eracles consistís a portar los fruchs d'aur d'un pomièr, present de Zèus a Era. Ela aviá plantat dins son jardin divin qu'èra suls penjals del mont Atlas, aquí ont los cavals del carri del Solelh acaban lor rcorreguda se colcant a l'oèst de l'ocean Atlantic. Un jorn, Era s'apercebèt que las filhas d'Atlas, las Esperidas, a qui aviá confiat la garda de l'arbre, panvan las pomas; placèt alara un dragon de cent tèstas, Ladon, a l'entorn del pomièr per interdire d'aprocha. Après mantas peripecias, Eracles obten de Nerèu unas entresenhas: que las pomas d'aur espelisson dins un jardin situat dins « l'Occident extrèma » ont vivon las ninfas Esperidas. Mas aquestas informacions un pauc vagas daissan Eracles dins lo fosc, e Nerèu profita d'aqueste moment d'inatencion per se transformar en sèrp e serpeja entre doas pèiras. Eracles se dirigís ja cap a las tèrras de l'oèst qu'a l'escasença de son periple visitèt lo realme de Gerion. Après unes jorns de viatge atenh la region de Tartessos près de Gadès en Ispània.
(968) Petunia
(968) Petunia es un asteroïde.
Trith-Saint-Léger
Istòria
La municipalitat se lèva progressivament d'aquelas crisis, en sostenent lo desvolopament cultural e en integrant los principis del desvolopament durable e del bastiment de anautita qualitat mieiambientala en las siás nòvas inversions.
Esperidas
Lo mite de las pomas d'aur
Eraclas passa l'Estrech de Gibartar d'ont s'açan la colomans de son nom, per encontrar lo Titan Atlàs, qu'aqueste a sol lo poder l'ajudar dins sa quista de las pomas d'aur espelissent dins aqueste fabulós jardin de las Esperidas, situat dins aquesta region extraoceanica reservada unicament als immortals. Arribat sus la punta nòrd del continent african, Eracles descobrís l'immens Atlàs plegat jol pes de la vòlta celèsta qu'es encargat de portar, dempuèi la desfacha dels Titans contra los dieus de l'Olimp. Atlàs escocha las rasons de sa visita e li prepausa d'anar al jardin de las Esperidas per i culhir tres pomas d'aur, mas a la sola condicion qu'Eracles pòrte lo fais de la vòlta celèsta. Aqueste darrièrr accèpta et endorsa sus sas espatlas lo pes del cèl alara qu'Atlàs se'n va cercér los fruchs d'aur. Après d'oras d'espèra, Atlàs torna amb tres frucha d'aur a la main. se prepausa d'anar portar d'esperel las pomas a Euristèu. Conscient del risc que pèsa sus el, Eraclas utiliza una rusa, falseja d'acceptar lo servici del Titan e lo prega que torne prene lo pe del cèl, per unes instants solament, lo temps de trapar un bon coissin per sas espaltas. Atlàs pausa las pomas d'aur sul sol e torna prene la vòlta celèsta plan fisançós; mas, quand apercep Eraclès recampar los fruchs que culhiguèt e s'alunhar amb un senha d'adissiatz, pren alara consciéncia qu’Eracles l’enganèt.
Trith-Saint-Léger
Istòria
thumb|left|230px|Le Théâtre des Forges René Carpentier (patrimoine industriel) à ossature de fonte et acier, restauré et rouvert au public thumb|left|230px|Le géant "Mononque Hubert", effigie d'un peintre artisan que les enfants appelaient "Mon oncle Hubert". Il tient dans sa main gauche un pot de peinture, et de l'autre un verre de bière. Créé en [[1949 sur une suggestion du conseil municipal, il mesurait 4 mètres de hauteur]]
Esperidas
Feda
Lo mite se vei per Palefat e Diodòr de Sicília racionalizat repausant sus l'omonimia en grèc ancian de, las fesdas (plural de μῆλον (1)), e , las pomas plural de μῆλον (2)). Atal, segon las Istòrias incresablas de Palefat, las Esperidas son las doas filhas d'un milesian nomenat Esperos, abitant de Caria. Possedissiá de bèlas fedas (en grèc ancian ), bonas productriças de lana, d'una espècia que se trapava al entorns de Milet, dichas « d'aur », e que lo pastre se nomenava Dragon. Eracles los amassèt, los panèt a Dragon, que tuèt, e las menèt a çò d'el. Esperos mòrt a l'epòca, las fedas apartenián a sas filhas. Après l'eveniment, segon brug qu'Eracles aviá panat« las pomas [las fedas] d'aur » a las Esperidas, après aver tuat lor gardian, Dragon.
Trith-Saint-Léger
Istòria
En 1170, le village établi sur les deux rives de l'Escaut s'appelait Pont-de-Trith (de trajectus, passage de cours d'eau). Un vieux pont recevait un chemin descendant de Famars et remontant directement vers le hameau de Saint-Léger qui portait le nom du martyr qui y souffrit.
Ce passage important se trouvait défendu par une forteresse qu'occupaient de puissants seigneurs. Parmi eux, Rénier de Trith qui participa aux croisades de Constantinople. C'est pour ses hauts faits d'armes en Orient que les descendants de Renier de Trith portèrent dans leurs armoiries « un croissant de gueule dans un champ d'argent ».
Esperidas
Iranges
Segon una autra interpretacion, las pomas d'aur serián d'iranges, desconegudas dels Grècs, aquestas semblant a de pomas d'una color estranha. La color « daurada » de las pomas èra la color de la pelanha de l'irange e son gost mai sucrat èra aqueste de l'orange. Per extension, los agrums son a vegada nomenats « esprids » en referéncia als trabalhs d'Eracles e a sa mission de culhir las pomas d'aur del jardin de las Esperidas.
Trith-Saint-Léger
Istòria
C'est au qu'il est fait mention de Trith dont les seigneurs étaient pairs du comté de Valenciennes. Riches et puissants, ils furent longtemps en guerre avec ceux d'Aulnoye jusqu'à ce que Baudouin V, Comte de Hainaut, les oblige à renoncer à leurs querelles en 1171.
Esperidas
Codonhs
Es tanben possible qu'aquestas pomas fagan de fach referéncia e de codonhs, nomenats « pomas » dins l'Antiquitat. En efièch, lo climat mediterranèu asagat de la faciada atlantica ofrís de condicions idealas (precipitacions de 800 mm/an, entre 100 e 500 oras de freg, pH mejan a bas) per la cultura dels codonhèrs (Cydonia oblonga). Dona de fruchs d'una bèla color aur, especialament agradables, que n'existís de cultivars de codonhs doces. Aquesta ipotèsi es confòrma a l'iconografia que mòstra d'arbrilhons de tipe Rosaceae. Columella menciona una varietat de codonh nomenat « poma d'aur ».
Localizacion de las Esperidas
vinheta|300x300px|Mapa de Gilles Robert de Vaugondy (1752) indicant las illas de las Esperidas situadas a las [[Antilhas.]] Las Esperidas se trapa primièr localizadas per Esiòde dins una region oceanica fosca e alunhada. La localizacion extrèmoccidentala es encontrada dins los recits de ls Trabalhs d'Eracles : la quista de las pomas d’aur fa passar Eraclas a çò dels Ligurs d'après un fragment del Prometèu desliurat e per Tartessos segon Ferecides. Aquestas estapas semblan far testimònia de doas tendéncias, l'una situant las Esperidas aldelà del mond italic, veire al nòrd, l'autra pròche de las còstas africanas. Se la localizacion exacta del jardin de las Esperidas varia segon las fonts grègas, la localizacion en Libia (en Granda Sirta o en Cirenaïca, benlèu al lòc l'actuala Bengazi), tend a s'impausar seguent l’installacion de colonias grègas en Libia Cirenaïca. Las fonts latinas retenon una localizacion al larg de las broas oceanicas de l'Espanha o del Marròc, pròche de la ciutat de Lixus,, al lòc actual de la region situada entre Tànger e Larache.
Trith-Saint-Léger
Istòria
La houille, que l'on cherchait déjà à la fin du et que l'on exploite en 1826, façonne ensuite le visage de Trith-Saint-Léger, ainsi que la sidérurgie.
La fosse « Ernest » était ouverte en 1826 à Trith (actuel territoire de La Sentinelle). On peut lire dans une statistique de 1832 : « il existe à Trith sept fosses à charbon des mines d'Anzin et… un établissement considérable contenant des forges et laminoirs à l'anglaise, où l'on étire les fers; plus une fonderie où l'on coule des pièces en fonte du poids de 12 à 15 000 livres. » Cet établissement avait été créé en 1823. La « Maison César Sirot », aujourd'hui Laminés Marchands Européens, société détenue par le groupe Beltrame et ArcelorMittal, y a été créée en 1875.
La commune, comme beaucoup d'autres de cette région, a été durement touchée par les séquelles économiques, sociales et environnementales de la mine, les séquelles de deux guerres mondiales puis de la crise de la sidérurgie (ex : fermeture du site métallurgique d'Usinor, qui en termes d'emploi n'a été que très partiellement compensée par l'installation de l'usine PSA Peugeot-Citroën, et qui a laissé des sols pollués sur environ 30 ha (gazomètre (aujourd'hui détruit), ancien crassier sidérurgique dont une partie est occupée par l'aciérie LME (USINOR - LME) qui a aussi « exploité une décharge interne pour le stockage de poussières d'aciérie jusqu'en juin 99 ») . Ces sites sont à l'origine d'une pollution de la nappe des alluvions par des métaux lourds (plomb, chrome, arsenic issus de déchets industriels spéciaux, et des hydrocarbures aromatiques polycycliques (HAP).
Contrabassa
200px|thumb|right|Contrabasathumb|200px|thumb|left|Acòrd de la contrabassa (de 4 o 5 còrdas) e endom deu son registre La contrabassa qu'ei un instrument de còrdas hregadas pertanhent ams a las familhas deu vriulon (gessida de la familha de l'antica Lira da braccio) e de la viola da gamba. Uei lo dia qu'ei l'instrument lo mei grave de correntament emplegat dens la grana familha de las còrdas hregadas (devath l'octobassa, mei grava e chic utilizada dens l'istòria de la musica).
Com los autes instruments de còrdas hregadas, que pòt estar jogada au mejan d'un arquet o en bèth puntejar la soas còrdas (tecnica aperada pizzicatto), estant aquesta segonda possibilitat la mei emplegada dens lo jazz.
La diferentas partidas de l'intrument
La cotrabassa que's compausa de la medishas peças que lo vriulon (véder aqueth article) mes dab hèra mei de variantas possiblas.
Arquet
thumb|200px|left|Arquet alemandthumb|200px|right|Arquet francés Los contrabassistes que causeishen duas menas principaus d'arquet : l'arquet francés (gahat com los arquets deus instruments de la familha du vriulon) et l'arquet alemand (gahat com los arquets de la familha de la viola da gamba.
Augusto César de Almeida de Vasconcelos Correia
Augusto César de Almeida de Vasconcelos Correia (1867 - 1951) mètge, professor de medecina e òme politic foguèt Primièr ministre de Portugal entre 1911 e 1912.
Windows Home Server
Windows Home Server es un sistèma operatiu orientat servidor domestic concebut per Microsoft. Foguèt anonciat lo 7 de genièr de 2007 al Consumer Electronics Show per Bill Gates. Son but es d'ofrir als fogals equipats de mantun PC una solucion centralizada e conviviala pel partatge de fichièrs, las salvagardas automaticas e l'accès a de ressorsas a distància. Es basat sul còdi de Windows Server 2003 R2.
Windows Home Server foguèt lançat per oficialament lo 16 de julhet de 2007.
Òrus Escorpion
thumb|200px|left|Cap de maçuga d'Escorpion, [[Ashmolean Museum]] Lo rei Òrus Escorpion o Her Sekhet (o Escorpion, Escorpion II o Sekhet, paraula qui vòu díser escorpion en la lenga egipciana - au mens dens lo son estat mei posterior ad aqueth rei - ) qu'èra un faraon egipcian deu periòde predinastic, e, adonc, de la dinastia 0.
N'avem com document sus eth pas sonque paucas mencions istoricas e, mei que mei, lo cap d'ua maçuga qui representa un òmi victoriós portant la corona de la Hauta Egipte dab un escorpion (probablement un ieroglif qui'u simboliza) e un haucon (ua de las mei vielhas representacions deu diu deus faraons Her (Òrus). Aqueth rei qu'a precedit de pauc temps lo faraon Narmer (tanben conegu com Nemes) de la I dinastia qui juntè la Hauta e la Baisha Egipte, se n'èra pas la medisha persona com uns ac creden.
(969) Leocadia
(969) Leocadia es un asteroïde.
Blatna (Novi Grad)
Blatna (en sèrbe: Блатна) es un vilatge de Bòsnia e Ercegovina. Si situa dins la municipalitat de Novi Grad, Republica Sèrba de Bòsnia. Au recensament de 1991, comptava 443 abitants, amb una majoritat de Sèrbes.
Isle-Aubigny
Isle-Aubigny es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vilalonga d'Aude
Vilalonga (d'Aude) (Vila-Loungo? en nòrma mistralenca e Bilolóungo en grafia de Savartés ; Villelongue-d'Aude en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn. thumb|left|Autra vista de Vilalonga
Region francesa
thumb|right|289x289px|Departaments e regions de França metropolitana en 2017. Dins lo sistèma administratiu de l'Estat francés, una region (en francés: region; plur. regions) es una collectivitat territoriala de nivèl que son al nombre de 18, dont 13 se tròban en França metropolitana (inclusa Corsega) e 5 collectivitats d'otramar. Cada region de la part europèa de l’estat es tanben subdevesida en departaments. Cinc regions son totalament o en partida situadas en Occitània.
Istòria
La region es a l’origina una division administrativa que recampa un cèrt nombre de servicis de l’Estat. Los primièrs assages de recampar de departaments datan de las annadas 1920. En 1941, l'Estat francés crèa de prefèctes de region. De 1944 a 1946, de comissaris regionals de la Republica reprenon la foncion. Al mièg de las annadas 1950, de regions son creadas, mas lor establiment efectiu se fa en 1960. A partir de 1982, la descentralizacion fa de las regions de collectivitats localas amb divèrsas competéncias.
Açòres
L'archipèla dels Açòres (os Açores en portugués) es una region autonòma de Portugal situada dins l'Ocean Atlantic, entre los continents american, europèu e african.
Economia
De veire: Economia dels Açòres
Simeon Mamantis
Simeon Mamantis ò Simeon lo Teologian Novèu (949 - 12 de març de 1022) foguèt un monge, un teologian e un poèta bizantin de la Renaissença Bizantina. Es un sant dei Glèisas Catolica e Ortodoxa.
Nascut au sen d'una familha de l'aristocracia bizantina, recebèt una educacion superiora. A 14 ans, faguèt lo rescòntra de Simeon l'Estudita, monge famós dau monastèri de Stoudios, e decidèt de dedicar sa vida a la preguiera e a l'ascèsi. A 30 ans, venguèt lo cap dau monastèri de Sant Mammas que se transformèt en centre religiós important gràcias a sa reputacion de santetat.
Son òbra teologica se concentrèt sus la defensa de l'ascèsi espirituala e plusors de seis escrichs foguèron integrats au Philokalia, una compilacion de tèxtes escrichs per de mèstres ortodoxs de l'ascèsi. Son ensenhament encoratjava la recèrca d'un contacte dirècte ambé Dieu e la chausida d'una guida espirituala. Foguèt tanben lo premier ermita bizantin que parlèt liurament dei sieunas experiéncias misticas. Enfin, escriguèt d'imnes e de discors sus l'etica e la teologia.
Brizambourg
Brizambourg es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Sadilhac
Sadilhac (Sadillac en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Saint-Jean-de-la-Croix
Saint-Jean-de-la-Croix es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
E mai se en essent excentrée a l'oèst, fa partida de la Comunitat de municipalitats Loire Aubance.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A lo vilatge @dénommer Crotz de la Fosse i aviá ligat a la parròquia de Santa-Gemmes. A la Revolucion, la notícia comuna pren lo nom de L'Isla Verda. La denominacion actuala fa referéncia al patron de la parròquia : sant Jean-Baptiste. La levada #que la connècta uèi a las Ponts-de-Cé a #èsser realizada per corvées l'an 1695 e 1783.
Au le village dénommé Croix de la Fosse était rattaché à la paroisse de Sainte-Gemmes. A la Révolution, la nouvelle commune prend le nom de L'Île Verte. La dénomination actuelle fait référence au patron de la paroisse : saint Jean-Baptiste. La levée qui la relie aujourd'hui aux Ponts-de-Cé a été réalisée par des corvées en 1695 et 1783.
Sassetot-le-Mauconduit
Sassetot-le-Mauconduit es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Situat a una quinzena de quilomètres a l'èst de Fécamp, lo vilatge de Sassetot se tròba sus la falaise dintre las Pichonas-Lòsas e las Grandas-Lòsas, doas plajas.
Situé à une quinzaine de kilomètres à l'est de Fécamp, le village de Sassetot se trouve sur la falaise entre les Petites-Dalles et les Grandes-Dalles, deux plages.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canton de La Tronquièra
Lo canton de La Tronquièra es una anciana division administrativa de Carcin, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Fijac, lo departament d'Òut e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. A la refòrma cantonala de 2014, aplicada a las eleccions de 2015, una comuna, Ladirat, passèt al canton de Sent Seren e las autras 12 al canton de La Capèla de Marival. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian naut-carcinòl, probablament segalin.
Istòria
Lo canton se creèt lo 15 de febrièr 1790. Lo canton foguèt conservat lo 13 de brumaire an X (4 de novembre 1801), mas en venent canton de Gòrsas; tornèt venir canton de La Tronquièra en 1818,.
Nòtas
<references/
Anna Akhmàtova
thumb|250px|Retrach d'Anna Akhmàtova per Kozma Petrò-Vòdkin Anna Andrèievna Gòrenko, mai coneguda coma Anna Akhmàtova (en rus: Анна Андреевна Ахматова; Odessa, 23 de junh de 1889 – Moscòu, 5 de març de 1966) foguèt una escrivana e poèta modernista russa.
(970) Primula
(970) Primula es un asteroïde.
(971) Alsatia
(971) Alsatia es un asteroïde.
Quim Torra
Joaquim Torra Pla, coneishut coma Quim Torra, (Blanes, 28 de deseme de 1962) ei un avocat, editor, escrivan e òme polític catalan. Eth 2015 siguec president d'Òmnium Cultural en substitucion de Muriel Casals, cargue que traspassèc a Jordi Cuixart a fins deth madeish an. Eth 2017 siguec elegit deputat en Parlament de Catalonha per Amassa per Catalonha. Eth 10 de mai de 2018 siguec suggerit coma candidat tara Presidéncia dera Generalitat de Catalonha per Carles Puigdemont. Siguec investit coma president eth 14 de mai de 2018.
Stradivarius Comte Cozio di Salabue
thumb|200px|Lo Comte Cozio di Salabue dab los autes istruments deu Tkyo QuartetLo Paganini - Comte Cozio di Salabue o simplament Comte Cozio di Salabue qu'ei un vriulon deu laütièr cremonés Antonio Stradivari, que la soa etiqueta mentau l'annada 1727.
En 1737 que passè d'Antonio Stradivari au hilh qui principaument a gavidè lo talhèr a la seguida deu mèste : Francesco Stradivari, puish enter diversas mans ; puish a un aute hilh, Paolo Stradivari en 1743 e au comte Ignazio Alessandro Cozio di Salabue en 1775 e Niccolò Paganini que'u se crompè en 1817 ; a la soa mort deu son hilh lo baron Achille Paganini e, en tot passar per lo talher de Jean-Baptiste Vuillaume que ho venut au Count de Vireille ; los autes propritaris coneguts après que hon 1893 Gand & Bernardel, Freres puish Adelina Patti, en 1894, 1894Ernest Nicolini, 1896 George Hart, 1897 Jan W. L. van Oordt, Frederic Smith, 1911 W. E. Hill & Sons, 1914 Felix E. Kahn, 1920 Helen Jeffrey, 1924 W. E. Hill & Sons, 1926 Gittleson & Howard, Emil Herrmann, 1942 Henry Hottinger, 1944 Emil Herrmann, 1946 Anna E. Clark, 1964 Corcoran Gallery of Arts. Fin finala la Nippon Music Foundation que'u crompè en 1994.
Enter los violonistas famós que li son associats que's pòden mentàver : Donald Weilerstein, Henri Temianka, Lukas Hagen, Mikhail Kopelman.
Paganini declarè qu'avèva un son omparable a lo d'ua contrabassa e que no's separarè pas jamei d'eth.
Lo Paganini - Comte Cozio de Salabue que he partida deu Paganini Quartet, deu Cleveland Quartet, deu Tokyo Quartet, deu Hagen Quartet e deu Quarteto di Cremona.
Turriás
Turriás (Turriers en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
Lo vilatge a situat a unitat|1040|m}}, sus una crête, surplombant lo void dels dos costats. Se escalona sus una éminence (las Baumelles) al centre d'una vasta conca de pradas vorejades per reünions boisés d'altitud modèsta ( al mai elevat).
Le village est situé à 1040 m, sur une crête, surplombant le vide des deux côtés. Il s'étage sur une éminence (les Baumelles) au centre d'un vaste bassin de prairies bordées par des sommets boisés d'altitude modeste (1850 m au plus haut). thumb|left|Turriás dins las montanhas vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
La localité apareis per las primièras fes en las chartes l'an 1050 (Turrias). Lo fief aperten en principi als Vintimille (-), de contunh a las de Hugues de la XVII sègle a la Revolucion. Las doas glèisas Santas-Ostal e Sant-Geniès levavan del abbaye Sant-Victor de Marselha #que nomenavan los prieurs desservants e requectavan las intradas ligadas dins aquelas glèisas. La comunitat levava de la baillie de Sisteron.
En 1477, lo archevêques de Bruma accèpta que los abitants bastisson una capèla dins lo pòble, la glèisa paroissiale en essent sul promontori del Mouriers pro aluenhada del pòble.
Pendent la Revolucion, la municipalitat compta una societat patriotique, creada après la fin de 1792. En 1793, lo castèl a mes als enchères per demolicion.
La localité apparaît pour la première fois dans les chartes en 1050 (Turrias). Le fief appartient d’abord aux Vintimille (-), puis aux d’Hugues du XVII siècle à la Révolution. Les deux églises Sainte-Marie et Saint-Geniès relevaient de l’Marselha qui nommaient les prieurs desservants et percevaient les revenus attachés à ces églises. La communauté relevait de la baillie de Sisteron.
En 1477, l’archevêques d’Embrun accepte que les habitants construisent une chapelle dans le village, l’église paroissiale étant sur le promontoire du Mouriers assez éloignée du village.
Durant la Révolution, la commune compte une société patriotique, créée après la fin de 1792. En 1793, le château est mis aux enchères pour démolition.
thumb|left|Turriás au començament dau sègle XX.
Miroslav Klose
Miroslav Josef Klose  (n. 9 de junh de 1978) es un fotbolaire alemand.
Saubuça
Saubuça o Sauvussa (Saubusse en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sow'bysə]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Johannes de Suseiaus sègles XI-XII, Sanctus Johannes de Salbuza, en latin, aus sègles XI-XII, Saubuce, Sabuce au sègle XII, Saubussa, en latin, en 1242, Saubusa, en latin, en 1261, Saubusse, Séùbist, en 1289, Sobusse (mapas de 1630 e deu sègle XVII, shens data), Saubusse (mapas de 1638 e de 1647), Sanbusse (mapa de 1651), Sobuse (mapa deu començament deu sègle XVIII), Saubusse (mapas de 1714 e de 1733).
Segon Dauzat e Rostaing, Saubuça que vien deu latin sambucus, sabucus, « saüc, sambuc », dab lo sufixe -ea (segon Hermann Gröhler).
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que ditz en gròs la medisha causa, adjectiu femenin sabucea (terra), « tèrra dab sambucs ». Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, que precisa l'etime en sambucea; -am > -an, puish a s'ei pas nasalizat, la nasala qu'a dispareishut e lo resultat qu'ei estat un diftongue au, com dens lo gascon saubuc.
Lo monde de Gasconha.com qu'an ua auta explicacion : seuva (latin silva, « ahorest ») e sufixe pejoratiu -us (= -uç),.
Lòcs e monuments
thumb|300px|left|Lo pont sus Ador.
Servidor de claus
En seguretat informatica, un servidor de claus es un servidor que :
Las claus geridas per un servidor de claus son en general de certificats numerics contenent non solament una clau de chiframent, mas tanben d'informacions d'identitat permetent de reconéisser lo proprietari de la clau.
Evonne Goolagong
Evonne Fay Goolangong es una ex-jogaira de tennis australiana. Nasquèt lo 31 de julhet de 1951 en Griffith (Austràlia). Foguét nº1 del mond pendent 2 setmanas en 1976. Goolangong ganhèt 7 torneges de Grand Chelem e 3 còps la Fed Cup. Ganhèt 68 torneges en individuales e 7 en dobles.
Goolagong se retirèt en 1983.
(972) Cohnia
(972) Cohnia es un asteroïde.
Manu (vedisme)
drecha|vinheta|Manu salvat per Matsya Dins l'indoïsme, Manu es lo primièr uman sur Tèrra (aujòl dels umans). Es comparable a l’Adam de las religions Abrahamicas. Es associat al dieu Vishnó e son avatar Matsya, lo peisson, per aver tornat la vida sus Tèrra (salvèt Manu, sa familha e un grand nombre d'animals). Manu es tanben celèbre per aver escrit las Leis de Manu o Manava Dharma Shastra un libre antic fòrça conegut sul soscontinent indian que dona pels fidèls los devers, las leis de seguir.
Segon las Purana, i a 14 periòdes de Manu (manvantara) Pendent un kalpa.
(973) Aralia
(973) Aralia es un asteroïde.
Teodòr Prodom
Teodòr Prodom (vèrs 1100 - entre 1156 e 1170) foguèt un poèta e un retor bizantin dau sègle XII.
Sa vida es mau coneguda. Sembla originari de Constantinòple e foguèt l'estudiant de plusors professors famós coma Estève Skylitzès e Miquèu Italikos. Acomencèt d'escriure de poèmas sus leis eveniments dau periòde a partir de 1122 e faguèt partida dei letruts pròches de la Cort Imperiala dins lo corrent dei rèines deis emperaires Joan II Comnèn (1118-1143) e Manual I Comnèn (1143-1180). Venguèt monge quauquei temps avans sa mòrt.
Son òbra es considerabla e gropa d'escrichs en pròsa, en vèrs, en lenga sabenta ò en lenga vernaculària. Au mens 163 tèxtes encara coneguts li son atribuits. La màger part regardan l'istòria e la biografia mai se troba tanben d'òbras de teologia, de filosofia, de retorica, de dialògs satirics ò de romans. Son utilizacion de la lenga « vulgara » — es a dire de la lenga utilizada per la populacion dins la vida vidanta — èra una innovacion importanta a respèct deis autors bizantins dau periòde qu'utilizavan un lengatge inspirat per lo grèc atenenc antic. Seis òbras pus famosas son un roman versificat de 4,614 alexandrins dich Rhodanthè e Dosiclès e la Catomiomaquia, òbra borlesca contant la guèrra entre un gat e una rata.
Teodòr Estudita
Biografia
Nascut en 759 dins la capitala de l'Empèri, èra lo fiu d'un important foncionari. Vèrs 780, sa familha abandonèt sa vida per seguir Platon de Sakkoudion, l'oncle de Teodòr Estudita, e fondar lo monastèri de Sakkoudion en Bitínia. Sostenguèron la fin de l'iconoclasme decidida per lo segond concili de Nicèa en 787. Puei, en 794, Teodòr remplacèt son oncle coma cap dau monastèri. S'opausèt a la repudiacion de l'impetratritz per Constantin VI (780-797), çò qu'entraïnèt son arrestacion e la sarradura dau monastèri fins au còp d'estat còntra Constantin VI en 797. Sostenguts per l'imperatritz Irèna (797-802), lei monges acomencèron de trabalhs importants.
Dins aquò, Teodòr e son oncle intrèron rapidament en conflicte ambé l'emperaire Nicèfor I (802-811) a prepaus de sa chausida de Nicèfor I de Constantinòble coma patriarca de Constantinòble en 806. Aquò foguèt la causa d'una novèla arrestacion. Puei, en 809, foguèron declarats eretics e exilats fins au perdon de l'emperaire Miquèu I Rangabé (811-813).
Sota lo rèine de Leon V l'Armèni (813-820), Teodòr s'opausèt tornarmai ai decisions de l'emperaire que voliá restaurar l'iconoclasme. Arrestat per lo tresen còp, foguèt rapidament transferit dins una fortalesa d'Anatolia Centrala per l'empachar de comunicar ambé sei partisans. Liberat après l'assassinat de Leon V, rescontrèt l'emperaire Miquèu II l'Amorian (820-829) que permetèt ai monges de venear leis icònas en fòra de Constantinòble.
Òbra
Teodòr Estudita foguèt un teologian major de son periòde. En particular, s'interessèt a la vida monacala qu'èra alora devesida entre lo modèl de l'ascèsi e lo modèl de monges urbans implicats dins la vida de l'Empèri. Maugrat un respèct afirmat per leis ermitas, Teodòr Estudita conselhèt de pas leis imitar e defendiguèt puslèu lo concèpte de monastèris comunautaris amb una gròssa importància donada au trabalh. Apliquèt aquelei principis, especialament lo trabalh intellectuau e manuau obligatòri, a son monastèri. Sa regla foguèt codificada quauqueis annadas après sa mòrt.
Roh Moo-hyun
Roh Moo-hyun, 6 d'agost de 1946 - 23 de mai de 2009, avocat, foguèt lo setzen president de la Corèa del Sud.
Sallanches
Salenches en arpitan (Sallanches en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Thury (Iona)
Thury  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Lenga dels signes italiana
La lenga dels signes italiana es una lenga dels signes emplegada per la Comunautat Sorda en Itàlia (3.525.000 -40.000 ), Soïssa (426.800 -10.000 ) e Sant Marin (1.460 ).
Lescherolles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Dinastia egipciana zèro
La dinastia egipciana zèro qu'ei la dinastia on e son amassats los reis de Hauta Egipte de la fin deu periòde predinastic (abans la purmèra dinastia). Las tres principaus vilas de la region qu'èran Tinis, Nobt (tanben coneguda com Nagada, sit de longa ocupacion preïstorica) e Nekhen (Ἱεράκων πόλις en grèc, transliterat Iereconpolis). Tinis que dà justament lo son nom au periòde tinita (lo de las duas purmèras dinastias).
Ad aquesta epòca Hauta e Baisha Egipte b'èran pas eqüèra unificadas e la ciutat principau d'aqueths reis sudistas de la dinastia 0 que sembla fin finau d'estar estada Nekhen.
Qu'avem pauc de documents suber aquesta dinastia, e quan n'avem, que son presentacions graficas d'òmis e de hèitas o protoieroglifs mei que mei figuratius (aquò que vòu díser qu'un signe qu'ei aquiu entà simbolizar ua idèa o un nom, e, dilhèu, lo son associat ad aquesta idea). Dens aquesta dinastia òm hica per exemple lo rei Òrus Escorpion.
La dinastia 0 (e lo periòde predinastic dab era) que s'acaba dab l'unificacion d'Egipte (tant vau díser la conquesta de la Baisha Egipte per la Hauta Egipte) peu rei semilegendari Narmer.
Barçac (Gironda)
Barçac (Barsac en francés) es una comuna bordalesa de Gasconha o de Guiana, lingüisticament gascona, situada dens lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn. Situada a esquèrra de Garona e sus Siron, a 37 km de Bordèu.
Johannes Rau
Johannes Rau (1931-2006) jornalista e òme politic foguèt president d'Alemanha entre lo 1 de julhet de 1999 e lo 30 de junh de 2004.
Èra filh d'un pastor protestant opausat al nazisme. Fòrça religiós, faguèt partit de la Glèisa Confessionala, o Confessanta (Bekennende Kirche), un movement ecumenic protestant fòrça actiu contra lo Tresen Reich.
Carrièra politica
S'afilièt en decembre de 1952 al Partit Popular Pan-Alemand (GVP), de Gustav Heinemann, grop pacifista favorabla a la reunificacion d'Alemanha e opausada al rearmament (limitat) coma o volián las poténcias occidentalas.
En 1957 sostenguèt Gustav Heinemann dins l'idèa de dissòlvre lo GVP e dintrar en Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD). Johannes Rau serà secretari de las Joinessas Socialistas de Wuppertal e conselhièr de la comuna (1964-1978). N'ocupèt tanben la comuna entre en 1969 e en 1970.
En 1958 foguèt elegit membre del Landtag (parlament) de l'Estat de Ren del Nòrd-Vestfàlia. En 1967 dirigiguèt lo grop parlamentari del sieu partit dins lo Landtag e en 1970 foguèt nomenat ministre de l'educacion e de la recerca de l'Estat de Ren del Nòrd-Vestfàlia dins lo govèrn de Heinz Kühn. Atenguèt un prestigi per la siá gestion en aquel departament (se fondèron cinc universitats e la primièra universitat a distància d'Alemanha).
En 1977 Rau foguèt nomenat cap del grop parlamentari del SPD dins lo Landtag e en 1978 venguèt ministre-president de l'Estat de Ren del Nòrd Vestfàlia, carga qu'ocupèt fins 1998. Lo SPD venciguèt a las eleccions de 1980, 1985, 1990 e 1995.
En 1987 se presentèt a las eleccions de cancelièr d'Alemanha amb lo SPD, s'opausèt a pactar un govèrn de coalicion amb los ecologistas e foguèt derrotat per Helmut Kohl, candidat de l'Union Democrata Crestiana d'Alemanda (CDU) qu'aviá ganhat a las eleccions. En 1994 presentèt pel primièr còp la siá candidatura a la presidéncia federala d'Alemanha mas foguèt derrotat per Roman Herzog.
(975) Perseverantia
(975) Perseverantia es un asteroïde.
Lengas muscogèas
Classificacion
Segon Pamela Munro, la classificacion de las lengas muscogèas es :
La Jaille-Yvon
La Jaille-Yvon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat a situat en lo Segréen.
La commune est située dans le Segréen.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maron
Maron pòt essèr:
Vegetarisme
vinheta|[[Noiridura|Norridura vegetariana]]
Lo vegetarisme es una dièta principalament vegetala que refusan tota carn animala, mas qu'admet en general la consomacion de produches d'origina animala coma los uòus, lo lach e los produches lachièrs (formatge, iogort).
Lo vegetarisme se practica per dels motivacions divèrses. Qualqu'uns son vegetarians per rasons eticas, religiosas, culturalas, environamental o de santat.
Una dièta vegetariana es encoratjada o prescricha per divèrsas religions, sustot los religions d'Índia: Bodisme, Indoïsme e Jaïnisme; tanben istoricament en Euròpa per Pitagòrisme e en Occitània per los Catars.
(976) Benjamina
(976) Benjamina es un asteroïde.
Plebiscit
Un plebiscit es un escrutini per lo quau una persona au poder demanda a l'ensèms dei ciutadans de li manifestar lo sieu sostèn en si prononciant per un òc ò un non. Actualament, aqueu tipe d'escrutini es estat remplaçat per lo referendum. Lo mot plebiscit designa finda una consultacion au cors de la quala la populacion d'un territòri deu causir l'Estat au quau vòu apartenir.
Dins l'Antiquitat, un plebiscit èra una lèi votada per l’assemblada de la plèbe dins la Ròma antica.
Riupeirós
Riupeirós o Ropeirós (Rieupeyroux en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Reiaume d'Alodia
Lo Reiaume d'Alodia foguèt un reiaume crestian de Nubia (lo Sodan actuau) de l'Edat Mejana. Situat au sud de la V cataracta de Nil ambé Soba coma capitala, son istòria es quasi totalament desconeguda. Participèt probablament a la defensa de Nubia còntra leis invasions aràbias de 642 e de 652 car foguèt incluch dins lo tractat de patz signat entre Nubians e Arabis. Puei, demorèt probablament en patz ambé sei vesins e ambé leis estats que se succediguèron en Egipte. Son declin acomencèt entre lei sègles XIV e XV ambé l'arribada de nomadas musulmans dins la Vau Mejana de Nil. I opausèt una resisténcia lònga fins a son afondrament finau marcat per la conquista militara de sa capitala per lei Funjs en 1504. Pasmens, sa cultura aguèt una influéncia importanta sus lei venceires que s'inspirèron d'Alodia per fondar lo Sultanat de Sennar.
Mutinaria
Una mutinaria (var. mutinariá) es l'accion de si rebellar collectivament e dubèrtament còntra l'autoritat. Es generalament considerada coma un acte grèu que necessita una repression exemplara. Finda, li penas aplicadi pòdon anar fins a la pena de mòrt.
NSAKEY
_NSAKEY es lo nom d'una variabla descobèrta en agost de 1999 dins lo sistèma operatiu Windows NT 4.0 (SP5) de Microsoft. Aquesta version foguèt difusada sens que las informacions destinadas al debogatge sián enlevadas.
Las claus al format PGP
En setembre de 1999, un cercaire anonim a aplicat de la retro-engenheria sus las claus per obténer las donnadas equivalentas al format PGP e a publicat lo resultat sus un servidor de claus :
Clau principala
Type Bits/KeyID   Date       User ID pub  1024/346B5095 1999/09/06 Microsoft's CAPI key <postmaster@microsoft.com> -BEGIN PGP PUBLIC KEY BLOCK- Version: 2.6.3i mQCPAzfTc8YAAAEEALJz4nepw3XHC7dJPlKws2li6XZiatYJujG+asysEvHz2mwY 2WlRggxFfHtMSJO9FJ3ieaOfbskm01RNs0kfoumvG/gmCzsPut1py9d7KAEpJXEb F8C4d+r32p0C3V+FcoVOXJDpsQz7rq+Lj+HfUEe8GIKaUxSZu/SegCE0a1CVABEB AAG0L01pY3Jvc29mdCdzIENBUEkga2V5IDxwb3N0bWFzdGVyQG1pY3Jvc29mdC5j b20+iQEVAwUQN9Nz5j57yqgoskVRAQFr/gf8DGm1hAxWBmx/0bl4m0metM+IM39J yI5mub0ie1HRLExP7lVJezBTyRryV3tDv6U3OIP+KZDthdXb0fmGU5z+wHt34Uzu xl6Q7m7oB76SKfNaWgosZxqkE5YQrXXGsn3oVZhV6yBALekWtsdVaSmG8+IJNx+n NvMTYRUz+MdrRFcEFDhFntblI8NlQenlX6CcnnfOkdR7ZKyPbVoSXW/Z6q7U9REJ TSjBT0swYbHX+3EVt8n2nwxWb2ouNmnm9H2gYfXHikhXrwtjK2aG/3J7k6EVxS+m Rp+crFOB32sTO1ib2sr7GY7CZUwOpDqRxo8KmQZyhaZqz1x6myurXyw3Tg== =ms8C -END PGP PUBLIC KEY BLOCK-
Restigné
Restigné es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marange-Zondrange
Geografia
La municipalitat compren çò cap de-luòc Marange, lo masatge caseriu Zondrange e la granja de Henning. Lo territòri de Marange-Zondrange presenta un relief vallonné caractéristique dels Païses de la Nied, amb dos cors d'aiga (Perdsbach a Marange, Hesselterbach a Zondrange), e dos bòsques. Lo vilatge de Marange a implantat ne fond de vallée. Lo nuclèu originel del vilatge a format d'un vast luòc central al mièg #que flueix lo ruisseau, e #que n'èra antany gaireben totalament barrada per ostals mitoyennes. La glèisa, lo cementèri e lo anciana métairie de la abbaye de Longeville #que lududes fasiá cara (fòrça fòrtament transformada e partiellement démolie) ocupen lo flanc de serral en gardant lo Sud. Lo pòble de Zondrange es un pòbli-carrièra de typologie lorraine en s'estendent sul marge drech d'un pichon ruisseau. La part superiora del pòble a completat per una segonda carrièra en fasent lo torn de la capèla. La granja de Henning a establit sus un scenari entre los pòbles de Zondrange, Brouck e Narbéfontaine.
La commune comprend le chef-lieu Marange, le hameau Zondrange et la ferme de Henning. Le territoire de Marange-Zondrange présente un relief vallonné caractéristique des Pays de la Nied, avec deux cours d'eau (Perdsbach à Marange, Hesselterbach à Zondrange), et deux forêts. Le village de Marange est implanté en fond de vallée. Le noyau originel du village est formé par une vaste place centrale au milieu de laquelle coule le ruisseau, et qui était autrefois presque totalement fermée par des maisons mitoyennes. L'église, le cimetière et l'ancienne métairie de l'abbaye de Longeville qui lui faisait face (très fortement transformée et partiellement démolie) occupent le flanc de coteau regardant le Sud. Le village de Zondrange est un village-rue de typologie lorraine s'étendant sur la rive droite d'un petit ruisseau. La partie supérieure du village est complétée par une seconde rue faisant le tour de la chapelle. La ferme de Henning est établie sur un plateau entre les villages de Zondrange, Brouck et Narbéfontaine.
Istòria
Marange Es un ancian domeni del abbaye Sant-Martin-de-Glandières, tèrra lorraine fins en 1766 de contunh francesa en lo moment del rattachement del duché a la França a aquela data. Zondrange, Fasiá partida en un primièr temps per mitat de las possessions lorraines de la abbaye de Longeville, e per mitat de la distincion de Raville, ligat al duché de Luxemborg. Henning, fief lorrain, I aviá #èsser concédé dempuèi la XVI sègle als Navier, familha al servici dels ducs de Lorraine. Per aquela concession, Etienne de Navier i aguèt creat baron, e la familha #prene lo nom francisé de Hennin, abans d'èsser elevada a la dignitat de comte a la XVIII sègle. Los Hennin èran n'efièch vengut de poderoses senhors locales, e avián elegida abitança en çò de mès de polit otèl de la vila de Sant-Avold (actual otèl de vila). François de Hennin #èsser inhumé en lo chœur de la glèisa de Marange. La parròquia de Marange, fòrça anciana, en essent la siá juridiction sus la municipalitat vesina, Hallering. De la XVI sègle a la fin de la XVIII sègle, compreniá egalament lo pòble de Fouligny, #que #trobar la siá independéncia paroissiale après la Revolucion. A la XIX sègle, la parròquia de Marange-Zondrange-Hallering #comptar fins a près de 800 abitants, en entrenant lo besonh de engrandir considerablament la glèisa Santa-Martin.
NSAKEY
Clau segondària (_NSAKEY)
Type Bits/KeyID   Date       User ID pub  1024/51682D1F 1999/09/06 NSA's Microsoft CAPI key <postmaster@nsa.gov> -BEGIN PGP PUBLIC KEY BLOCK- Version: 2.6.3i mQCPAzfTdH0AAAEEALqOFf7jzRYPtHz5PitNhCYVryPwZZJk2B7cNaJ9OqRQiQoi e1YdpAH/OQh3HSQ/butPnjUZdukPB/0izQmczXHoW5f1Q5rbFy0y1xy2bCbFsYij 4ReQ7QHrMb8nvGZ7OW/YKDCX2LOGnMdRGjSW6CmjK7rW0veqfoypgF1RaC0fABEB AAG0LU5TQSdzIE1pY3Jvc29mdCBDQVBJIGtleSA8cG9zdG1hc3RlckBuc2EuZ292 PokBFQMFEDfTdJE+e8qoKLJFUQEBHnsH/ihUe7oq6DhU1dJjvXWcYw6p1iW+0euR YfZjwpzPotQ8m5rC7FrJDUbgqQjoFDr++zN9kD9bjNPVUx/ZjCvSFTNu/5X1qn1r it7IHU/6Aem1h4Bs6KE5MPpjKRxRkqQjbW4f0cgXg6+LV+V9cNMylZHRef3PZCQa 5DOI5crQ0IWyjQCt9br07BL9C3X5WHNNRsRIr9WiVfPK8eyxhNYl/NiH2GzXYbNe UWjaS2KuJNVvozjxGymcnNTwJltZK4RLZxo05FW2InJbtEfMc+m823vVltm9l/f+ n2iYBAaDs6I/0v2AcVKNy19Cjncc3wQZkaiIYqfPZL19kT8vDNGi9uE= =PhHT -END PGP PUBLIC KEY BLOCK-
Marange-Zondrange
Istòria
Marange est un ancien domaine de l'abbaye Saint-Martin-de-Glandières, terre lorraine jusqu'en 1766 puis française lors du rattachement du duché à la France à cette date. Zondrange, faisait partie dans un premier temps pour moitié des possessions lorraines de l'abbaye de Longeville, et pour moitié de la seigneurie de Raville, rattaché au duché de Luxembourg. Henning, fief lorrain, avait été concédé dès le XVI siècle aux Navier, famille au service des ducs de Lorraine. Par cette concession, Etienne de Navier fut créé baron, et la famille prit le nom francisé de Hennin, avant d'être élevée à la dignité de comte au XVIII siècle. Les Hennin étaient en effet devenus de puissants seigneurs locaux, et avaient élu domicile dans le plus bel hôtel de la ville de Saint-Avold (actuel hôtel de ville). François de Hennin fut inhumé dans le chœur de l'église de Marange. La paroisse de Marange, très ancienne, étant sa juridiction sur la commune voisine, Hallering. Du XVI siècle à la fin du XVIII siècle, elle comprenait également le village de Fouligny, qui retrouva son indépendance paroissiale après la Révolution. Au XIX siècle, la paroisse de Marange-Zondrange-Hallering compta jusqu'à près de 800 habitants, entraînant la nécessité d'agrandir considérablement l'église Saint-Martin.
(977) Philippa
(977) Philippa es un asteroïde.
Marieulles-Vezon
Marieulles-Vezon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
A absorbut entre 1790-1794, Bury e en 1812 Vezon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Gué-de-Velluire
Le Gué-de-Velluire es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Matalòt
Un matalòt (var. marin, marinier, matelòt, nauta) es un marinier que participa a la manòbra e au manteniment d'una nau. Lo tèrme designa finda un militari dau reng dins fòrça marinas militari (per exemple dins la Marina Nacionala).
Le Gué-de-Velluire
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Bras-Panon
Bras-Panon es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Reünion e la region de la Reünion.
Le Gué-de-Velluire
Nòtas
<references group="N"/>
Balasuc
Balasuc, Balasun (Balazuc en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa