Sègle_IX
Istòria
861 : assassinat dau califa Al-Mutawakki per un soudat turc de sa garda personala. Son fiu Al-Muntasir, que li succediguèt, es probablament a l'origina d'aqueu complòt qu'afebliguèt grèvament leis Abbassidas (→ 862). D'efiech, lei soudats turcs ocupèron desenant la màger part dei pòstes importants en despiech de l'oposicion deis autrei pòbles dau Califat. De revòutas aguèron luòc dins mai d'una vila entraïnant un periòde d'anarquia que durèt fins a 870. 862 : mòrt dau califa Al-Muntasir. Sei soudats turcs chausiguèron Al-Mustain per lo remplaçar. Aquò entraïnèt una revòuta de Bagdad que foguèt reprimida (→ 863). 863 : evangelizacion dei Cazars per lei prèires de Ciril e Metòde. 863-864 : en Anatolia Orientala, importanta desfacha deis armadas de l'Emirat de Melitèn que perdiguèron de miliers d'òmes a la batalha de Poson. Aqueu combat marquèt lo començament d'un periòde de reconquista bizantina en Orient. La novèla entraïnèt una insureccion novèla de Bagdad ont una guèrra santa foguèt declarada còntra lei Turcs. Lo movement foguèt pasmens vencut en 864. 20px 864 : revòuta d'Aquitània menada per Pepin II d'Aquitània que se proclamèt rèi. Pasmens, foguèt batut e capturat permetent a la restauracion dau poder de Carles lo Calvet dins la region. 864 : creacion de la Moneda de París per lo rèi Carles lo Calvet. Aquela institucion existís totjorn au sègle XXI. 864 : importanta ofensiva bizantina còntra lei Bulgars. En cambi de la restitucion dei territòris perduts, lo khan Boris I acceptèt de se convertir au cristianisme de rite bizantin. 864 : aprofichant lei dificultats deis Abbassidas, lei princes de Tabaristan, region situada au sud de la Mar Caspiana e tradicionalament ostila au poder deis Abbassidas, venguèron de facto independents. Pasmens, foguèron pron prudents per mantenir de facto l'autoritat nominala dau califa. 865-867 : per assaiar de demenir l'influéncia de seis oficiers turcs, lo califa Al-Mustain ordonèt lo retorn de la capitala a Bagdad. Lei Turcs se revoutèron e proclamèron Al-Mutazz coma califa. Assetjat e batut dins Badgad, Al-Mustain foguèt finalament assassinat en 866 après aver acceptar la pèrda de son títol. Aquò entraïnèt una insureccion de Bagdad que foguèt tornarmai reprimida en 867. 866 : dins l'Empèri Bizantin, arrestacion e execucion de l'influent Bardas, oncle de l'emperaire Miquèu III. L'emperaire nomèt son favorit Basil lo Macedonian coma coemperaire (→ 867). 866-869 : incursions vikingas importantas en Escòcia. 867 : assassinat de Miquèu III per Basil lo Macedonian que demorèt lo sobeiran unic de l'Empèri Bizantin. 868 : independéncia de facto d'Egipte après la decision dau governador Ahmad ibn Tulun d'arrestar la transmission deis impòsts au poder centrau dau Califat. 869 : inauguracion dau darrier monument conegut bastit dins la ciutat-estat maia de Tikal. En crisi, probablament en causa d'un afondrament de la produccion agricòla, la vila declinèt rapidament (→ 950). 869 : dins lo Califat Abbassida, reversament dau califa Al-Mutazz per un grop de soudats turcs. Foguèt remplaçat per son cosin Al-Muhtadi. Aqueu darrier assaièt de restaurar l'autoritat califala (→ 870). Aquò entraïnèt una revòuta novèla de la populacion de Bagdad còntra lei soudats turcs e berbèrs de la capitala. 869 : començament de la rebellion dei Zanj, un grop d'esclaus negres inspirats per lo kharigisme. Ocupèron lo sud de Mesopotamia (→ 871). 870 : partiment dau territòri de Lotari II de Lotaríngia entre Carles lo Calvet e Loís II de Germania. 870-875 : importanta incursion vikinga en Escòcia. Pilhèron e destruguèron Dumbarton. Puei, capitèt d'ocupar lei Lowlands 870 : arrestacion e execucion dau califa Al-Muhtadi per sei soudats turcs. Nomèron un califa fantòche, son cosin Al-Mutamid, per lo remplaçar. Pasmens, aquò permetèt de reconstituir un poder centrau capable de dirigir lo Califat. 871 : incendi de Basra per lei Zanj (→ 879). 871 : campanha navala bizantina còntra lei piratas arabes de la Mar Adriatica. Lei naviris ajudèron l'emperaire germanic de conquistar lo pòrt de Bari que passèt sota contraròtle bizantin en 876. 20px 872 : capitada d'una campanha bizantina còntra la vau auta d'Eufrates. En particular, permetèt a Constantinòble d'anientar la ierarquia pauliciana. Lei subrevivents se retirèron en Euròpa ont inspirèron benlèu d'eresias maniquèas coma lo catarisme occitan. 875 : assaiant de protegir la frontiera orientala dau Califat, lo visir Al-Muwaffaq, cap vertadier de l'Estat, reconoguèt la possession de Khorasan ai Saffaridas (→ 876). 876 : revirada d'una ataca saffarida còntra Mesopotamia (→ 886). 877 : mòrt de Carles lo Calvet, rèi de Francia Occidentala, que foguèt remplaçat per son fiu Loís II. thumb|right|Situacion territòriala deis Illas Britanicas a la fin dau sègle IX après la [[batalha d'Ethandum.]] 877-878 : dins leis Illas Britanicas, desfacha dei Vikings a la batalha d'Ethandum còntra Alfred de Wessex. Aquò marquèt la fin de l'expansion vikinga dins l'archipèla. 877-878 : conquista de Siria per l'emir d'Egipte, Ahmad ibn Tulun. 879 : importanta desfacha dei Vikings durant una incursion dins lo domeni carolingian. 879-881 : importanta revòuta kharigista en Mesopotamia Auta. Foguèt reprimida mai la region demorèt agitada. 879-883 : anientament de la rebellion dei Zanj dins lo sud de Mesopotamia. 880 : mòrt de Loís II e partiment de son territòri entre seis eiretiers. Aprofichant lo caos, Boson II de Provença se proclamèt rèi e assaièt de restaurar lo Reiaume dei Burgonds (→ 885). thumb|right|Partiment dau domeni carolingian en [[880.]] 20px 881-882 : destruccion d'una armada vikinga per lei Francs ai batalhas de Saucourt-en-Vimeu e d'Avaux (→ 883). 882 : reconstitucion de la Francia Occidentala après la mòrt de Loís III. 882 : en Euròpa Orientala, Oleg lo Savi installèt sa capitala a Kiev. Aquò marca una etapa decisiva dins la formacion de la Rus' de Kiev, premier Estat estructurat format per leis Eslaus Orientaus. 883-884 : incursion vikinga dins lo nòrd de la Francia Occidentala. Se retirèron après lo pagament d'un important tribut. 884 : mòrt dau rèi Carloman II. Coma son eiretier èra un ennfant de sièis ans, lei senhors de Francia Occidentala demandèron a l'emperaire Carles III lo Gròs de venir regent. 884-886 : mòrt de l'emir Ahmad ibn Tulun. Lo visir Al-Muwaffaq aprofichèt sa mòrt per reconquistar Egipte mai seis armadas foguèron batudas. 885 : en cambi d'un jurament de fidelitat simple, l'emperaire Carles III lo Gròs acceptèt de laissar son territòri e son títol reiau a Boson II de Provença. Aquò permetèt de restablir la patz dins la region mai dins lei fachs, Provença sortiguèt de la zòna d'autoritat dei Carolingians. 885-887 : sètge de París (885-886) per lei Vikings. Lo regent Carles III lo Gròs foguèt obligat de pagar una indemnitat e d'autorizar lo pilhatge de Borgonha (en revòuta còntra son autoritat). Aquel acòrdi suscitèt l'indignacion quasi generala de l'aristocracia franca (→ 888). 886 : pèrda de la region de Fars per lei Saffaridas après lo succès d'una campanha abbassida (→ 889). 886 : mòrt de l'emperaire bizantin Basil lo Macedonian que foguèt remplaçat per Leon VI l'Avisat. 888 : mòrt de l'emperaire carolingian Carles III lo Gròs. En causa de l'indignacion suscitada per lei negociacions de 887 amb lei Vikings, l'aristocracia refusèt d'elegir son fiu coma successor. En plaça, nomèt lo còmte Audoïn de París (→ 889). 889 : signatura d'una trèva entre leis Abbassidas e lei Saffaridas. 889 : au nòrd de la Mar Negra, lei Pechenègs decidèron de tornar venir independents. Passèron Vòlga e anèron s'installar entre Dòn e Dnièpr. Lei Cazars, poissança principala de la region, poguèron pas leis empachar. Pasmens, gràcias a son aliança amb Constantinòble, poguèron limitar leis efiechs d'aquela revirada car lo territòri novèu dei Pechenègs èra desenant situat entre l'Empèri Bizantin e l'Empèri Cazar. 20px 889 : en Aquitània, campanha dau rèi Audoïn per sometre Ramnulf II de Peitius. Obtenguèt un jurament de fidelitat fòrça teorica. 891 : mòrt dau visir Al-Muwaffaq qu'èra lo cap vertadier dau Califat dempuei leis ans 870. Durant son « rèine », capitèt de redreiçar l'autoritat dau poder centrau e de restablir l'òrdre dins lei províncias encara tengudas per Bagdad. Son fiu Al-Mutadid lo remplacèt. Ordonèt au califa de lo nomar coma eiretier e li succediguèt en 892. 892-894 : en cambi de lor ajuda còntra Moràvia, Arnulf de Carintia, rèi de Francia Orientala, autorizèt l'installacion deis Ongrés, un pòble nomada originari de l'estèpa, en Panònia (892-894) e en Dàcia (893). La màger part deis abitants de Panònia foguèron tuats ò expulsats e la region venguèt la basa deis incursions futuras deis Ongrés còntra lei regions vesinas. 893 : divèrsei negociacions permetèron d'amaisar lei relacions entre leis Abbassidas, lei Tulunidas e lei Saffaridas. Entraïnèron la definicion d'esfèras d'influéncia e permetèron de mantenir la ficcion de l'autoritat dau califa sus l'ensemble dau mond musulman. 894 : aliança entre Bizantins e Ongrés per combatre lei Bulgars. 895 : importanta reforma de la fiscalitat abbassida que permetèt de melhorar la percepcion deis impòsts per lo govèrn centrau. 895-896 : capitada d'una incursion ongresa còntra lei regions bulgaras. Pasmens, lei Bulgars s'alièron amb lei Pechenegs. Aquò li permetèt de tornar concentrar sei fòrças còntra lei Bizantins que foguèron batuts. Negocièron la fin deis ostilitats en cambi dau pagament d'un tribut anuau (→ 912). 896-897 : aprofichant lei dificultats intèrnas dei Tulunidas d'Egipte, lo califa Al-Mutadid li impausèt la cession d'una partida de Siria (region de Homs) e lo pagament d'un important tribut anuau. Capitèt tanben de conquistar lei regions tengudas per la dinastia dei Dulunidas en Pèrsia. En revènge, en Anatolia Orientala, deguèt laissar mai d'autonòmia ai Hamdanides. 898 : en Caucàs, independéncia de facto dei Sajides que contunièron de respectar nominalament lo primat deis Abbassidas. 898-900 : guèrra entre lei Saffaridas e lei Samanides en Pèrsia Orientala e en Asia Centrala. S'acabèt per la victòria dei Samanides. Lo califa acceptèt de transferir ai venceires lei títols e cargas tenguts per lei Saffaridas. 899-900 : incursions ongresas dins lo nòrd d'Itàlia. En revènge, revirada d'una expedicion dirigida còntra Francia Orientala. 900 : reconquista de l'Emirat de Tarsus per lei Bizantins. Aquò permetèt ais armadas de Constantinòble d'agantar Armenia.