cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charles Trenet
Enfança
En 1920, sos parents se desmaridan. Alara, Charles viu mitat a Narbona, que sa maire i demòra, e mitat a Sanch Inhan que son paire, Lucien, notari e violonista amator i abita. Mai tard, Trenet parlarà de sa vision de la feminitat a Narbona coma aquela de la masculinitat a Perpinhan. Desvolopa sa sensibilitat a la musica e al ritme mercé a sa maire que jòga al piano lo tròç de musica Hindustan e escota sul fonograf familial estandards de jazz de George Gershwin, mas tanben mercé a son paire que descobriguèt aquestes ritmes amb los soldats americans del temps de la Primièra Guèrra Mondiala.
Charles e son fraire Antoine son plaçats dins un collègi religiós de Besièrs. Mai tard, dirà « L'escòla èra liura mas non pas ieu ». Lo poèta se remembra que sofrissiá malament de l'abséncia de sa maire, tèma recorrent dins son òbra (Le Petit Pensionnaire, L'Abbé à l'Harmonium, Vrai vrai vrai…).
Trenet descobrís, la poesia e lo sens de la farcejada mercé a Albert Bausil, poèta de Perpinhan, amic de son paire que crompèt un estudi de notari en 1922, e creèt lo jornal « Le Coq catalan », que lo títol n'es un calambor (coq à talent). Charles, a l'atge de 13 ans, ja publica poèmas dins aquel jornal amb lo pseudonim de « Charles » o « Jacques Blondeau », e jòga dins mantuna pèças de teatre. Pendent 2 ans, legís amb voracitat los obratges de poësia de la bibliotèca de Bausil e acreis sa cultura literària. Es una temporada gaujosa de complicitat intellectuala, Bausil l'inicia als jòcs de mots mas tanben probablament als jòcs sexuals.
Charles e Johnny
vinheta|Inscripcion sus la paret d'un ostal de Narbona, prèp de la catedrala Saint-Just. Sa vila de naissença rend omenatge Charles Trenet en escrivent las paraulas d'una cançon de 1951, L'Âme des poètes. D'autres parets de la vila fan onor tanben al « Fou chantant », particularament un retrach cai de Lorrena.. A la debuta de las annadas 1930, se'n va de Narbona per devenir jornalista a Paris. Fa creire a son paire qu'estúdia lo dessenh e l'arquitectura a l'escòla dels arts decoratius, coma son gran qu'èra arquitècta. Per ganhar de moneda, quand arriba a París, trabalha dins los estudiós del cinèma Pathé, coma qu'accessorista :es cargat de far las « claquetas » per anonciar la debuta d'una scèna. Se mescla amb los artistas de Montparnasse. Rescontra Antonin Artaud, Jean Cocteau e Max Jacob. Lor parla de sas envejas literàrias. L'an escaissat « lo temerari». Compausa sas primièras cançons pel film Bariole de son paraire Benno Vigny. S'inspirant de Pills et Tabet, forma en 1933 lo duò « Charles et Johnny » amb son amic lo pianista soïsse Johnny Hess, rescontrat en 1932 al Collègi Inn, un club de jazz. Los dos compaires, familiars del cabaret Le Bœuf sur le toit, escontran sovent lo cantaire Jean Sablon, li balhan l'interpretacion d'una cançon qu'an compausat un ser, ''Vous qui passez sans me voir. '' Deven lèu un succès planetari.. Joséphine Baker prepausa a Henri Varna e signar un contracte amb eles al Palace. Adèptes de l'estile « fleur bleue », cantan tanben al acabar Le Fiacre fins a 1936. Lo servici militari fa desaparéisser lo duò.
Començament en solo capitat
En octobre 1936, Charles Trenet es soldat a la basa d'Istres. Participa a d'unes galas en solo, especialament un a Marselha al cabaret del Grand Hôtel Noailles, En aquela escasença, l 'escais-nomman lo « Fou chantant ». An aqueste moment compausa e escriu las cançons mai conegudas : Y'a d'la joie, Je chante, Fleur bleue.A la debuta, aquestas cançons son cantadas per d'interprètas : Y'a d'la joie cantada d'en primièr per Maurice Chevalier al Casino de Paris, dins la revista Paris en joie, per la Mòstra Internacionala de febrièr 1937, puèi dins lo film L'Homme du jour, de Julien Duvivier. La Valse à tout le monde est interpretada per Fréhel, e Quel beau dimanche per Lys Gauty. Luènh de París, Charles Trenet capita de se far mudar a la basa de Vélizy dins Yvelines.
Liberat del servici militar en decembre de 1937, il commence véritablement sa carrière en solo par une première séance d'enregistrement chez Columbia : Je chante et Fleur bleue. En janvier 1938, Trenet grave Y'a d'la joie et se réapproprie « son » œuvre par la même occasion. En mars 1938, grâce a l’imprésario Audiffred, vient son premier grand triomphe sur la scène d'un music-hall, à l'A.B.C. Il chante également au micro de Radio Cité, notamment le titre Boum !, pour lequel il reçoit sa première consécration : le Grand Prix de Disque.
En 1938, es la figura dels films La Route enchantée e Je chante.
Aima pas tròp sa cara popuda, crespa sos pèls, bota sul cap un capèl de feutre mòl rebatut en darrièr, se vestís amb un costume blau e fica un ulhet roge dins sa botonièra : lo « Fou chantant » entamena una virada internacionala longa, passa per Anglatèrra , Espanha, Itàlia, Marròc, Grècia, Turquia e Egipte.
La guèrra
La Segonda Guèrra Mondiala e Trenet es mobilizat. E mai, los jornals anóncian oficialament sa mòrt !Balha una entrevista, en agost de 1940 al quotidian l'Éclaireur de Nissa e declara : « Es lo tresen còp que me tuan.»
Pendent l'Ocupacion, Trenet se consacra essencialament al cinèma e jòga dins sièis filmes, particularament Je chante, Romance de Paris e Adieu Léonard. Escrich per Jacques Prévert en collaboracion amb son fraire Pierre e realizat per aqueste, Adieu Léonard es lo sol film que los cinefiles se remembran. Sa carrièra cinematografica s'acaba amb la guèrra.
Al temps de l'Ocupacion, canta a París des de 1941 a las Folies Bergères, que i interprèta cançons coma  Espoir ", " Tous les jours noirs ont leurs lendemains " – e Douce France''. La sala torna cantar lo repic coma un imne nacional de la resisténcia, la cançon èra lo sosten moral dels « expatriats de fòrça », non pas un acte de collaboracion. . Trenet denóncia son contracta après quatre jorns, quand descòbra dins lo public la preséncia de soldats alemands.
En 1944, lo jornal Je suis partout denóncia Trenet per sa semblança amb « lo josieu Harpo Marx » o lo jornal Le Réveil du peuple, perque Trenet es una anagrama de Netter, "nom espicificament josieu". En fugissent la Gestapo, es nafrat per una bala dins la camba. espitalizat, deu tornar a l'ostal de sa maire per trapar de papièrs que pròvan sa « non-judeitat » sus quatre generacions. Après aquò, serà pas pus embestiat per la Gestapo. A la Liberacion, la comission d'epuracion lo critica, notadament per aver compausat d'imnes per lo governament de Vichèi e cantat dins un concèrt en Alemanha (tres èran previstes) amb Tino Rossi. Es condemnat a 8 meses d'inactivitat, que seràn transformats en 3 meses. Li agrada mai de partir en America <sup class="reference cite_virgule">,.
Paroy-sur-Saulx
Paroy-sur-Saulx es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Charles Trenet
La guèrra
Charles Trenet evòca aqueste periòde de l'Ocupacion dins doas cançons, Jeunesse plumée, escricha en 1962 e Nous, on rêvait, escricha en 1992. Admet qu'aqueste periòde escur tariguèt son inspiracion : segon el, sas òbras posterioras a la guèrra an pas pus la frescor e l'inchalhença de sos primièrs repic.
Paroy-sur-Saulx
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Charles Trenet
Retorn en França
En 1954, Trenet torna a París, lo public l'a pas doblidat. Sas capitadas novèlas coma La Mer – escricha dins un trin entre Perpinhan e Montpelhièr – o Nationale 7 confortent sa notoriété. afortisson sa notorietat. D'autras cançons celèbras datan de las annadas 1950 : La Folle Complainte, Moi, j'aime le music-hall e L'Âme des poètes.
A la debuta de las annadas 1960, amb l'andada yéyé, Charles Trenet deven mai rare sus l'empont. Pendent aquestas annadas, se consacra a la pintura e a l'escritura. Publica lo roman Un Noir éblouissant (cò de Grasset). En 1968, Trenet a cinquanta-cinc ans e trenta annadas de carrièra. Vòl festar aquò sus l'empont de Bobino,mas en cause de los eveniments de mai 68 i renóncia, e fa una tornada discreta al Don Camilo. Sa tornada màger se farà l'annada seguenta al Teatre de la Vila.
Segon retorn e primièrs adessiatz
vinheta|Bust Charles Trenet - Ostal de naissença Charles Trenet, Narbona En 1971, tornamai, monta sus l'empont e enregistra dins los estúdios. En 1975, ditz adessiatz a son public a l'Olympia. Es ajat de seissanta-dos ans. Tocat per la mòrt de sa maire en 1979, s'embarra dins lo silenci e tòrna dins sa proprietat de sud de França.
Lo productor quebequés Gilbert Rozon, que bada Trenet, decidís de tornar lançar sa carrièra, e acaba de convéncer Charles Trenet. Tòrna sus l'empont en1983 à l'escasença del Festenal Juste pour rire de Montreal.S'arrestarà pas pus. En 1987, Vièlh de seissanta-catòrze ans, obten una capitada màger al Printemps de Bourges. Jacques Higelin, incondicional de las cançons de Trenet, l'i a ja presentat – quasi impausat – al moment que lo festenal èra mai que rock, en 1977.
Las annadas passan, mas « le Fou chantant » es indesmodable. Festeja sos quatre-vints ans sus l'empont a l'Operà Bastille en mai 1993 davant nombroses admirators, demest eles lo President de la Republica Francesa François Mitterrand. En 1999, deven membre de l'Académie des beaux-arts aprèp aver estat refusat a l'Académie française en 1983. Enregistra sa darrièra cançon Les poètes descendent dans la rue en estudiò, lo 5 de mars de 1999, amb musicaires de l'Orquèstra Filarmonica de Radio France, a l'escasença de la primièra edicion de la Prima dels poètas. Son darrièr concèrt se ten en novembre 1999, sala Pleyel a Paris. Balha tres concèrts en cantant assietat.
Decès
vinheta|Tomba de Charles Trenet al cementèri de l'Oest de Narbona Cansat, Charles Trenet se cantona a l'ostal. Aprèp dos accidents cardiò-vasculars successius, es aganit. Transportat a l'espital Henri-Mondor de Créteil, se morís lo 19 de febrièr de 2001 a l'atge de quatre-vint-set ans. Son còs es incinerat e sas cendres son posadas al cementèri de l'oèst de Narbona, dins lo cavòt familial en simple ciment.
Qualques annadas abans, daissèt la totalitat de son patrimòni a Georges El Assidi, son secretari pendent mai de vint ans. Lucienne Trenet (sorrastra de Charles) e Wulfran Trenet (filh de Claude e nebot de Charles) pòrtan lo clam contra Georges El Assidi qu'auriá degalhat l'eretatge, e contèstan en 2008 lo testament signat lo 28 decembre de 1999. Acusan Georges El Assidi per « abús de flaquesa, extorsion de fons, violéncia e omicidi volontari » .Lor demanda es regetada mas Lucienne Trenet contunha soleta. Aprèp tres accions en justícia, que totjorn balharàn rason a Georges El Assidi, Lucienne Trenet abandona.
Discografia
Discografia de Charles Trenet
Sant Joan lo Centenièr
Sant Joan lo Centenièr (Saint-Jean-le-Centenier en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Varennes-en-Argonne
Varennes-en-Argonne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
thumb|L'Airal a Varennes-en-Argonne Varennes es un cap de luòc de costat en vivent, d'aperaquí 700 abitants, vorejat a l'oèst per la bòsc de Argonne, al limit dels departaments dels Ardennes e de la Marna. A traversat pel Airal #que pren la siá font en lo Sud Meusien e #que se tira en lo Aisne a nautor de Senuc (Ardennes).
Las municipalitats limitrophes son : Montblainville (al nòrd-oèst), Charpentry (al nòrd), Cheppy (a l'èst), Boureuilles (al sud) e Viena-lo-Castèl (al sud-oèst, en la Marna).
Coma fòrça comunas de la region, es jumelée amb una municipalitat alemanda, Petershausen, (granda banlèga de Munich, en Bavière).
thumb|L'Aire à Varennes-en-Argonne Varennes est un chef lieu de canton vivant, d'environ 700 habitants, bordé à l'ouest par la forêt d'Argonne, à la limite des départements des Ardennes et de la Marne. Elle est traversée par l'Aire qui prend sa source dans le Sud Meusien et qui se jette dans l'Aisne à hauteur de Senuc (Ardennes).
Les communes limitrophes sont : Montblainville (au nord-ouest), Charpentry (au nord), Cheppy (à l'est), Boureuilles (au sud) et Vienne-le-Château (au sud-ouest, dans la Marne).
Comme beaucoup de communes de la région, elle est jumelée avec une commune allemande, Petershausen, (grande banlieue de Munich, en Bavière).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
vignette|Esquèrre|Torn del relòtge amb la plaque de la detencion de Louis XVI vignette|Esquèrre|Soldat american ferit lo lo 26 de setembre de 1918 a Varennes-en-Argonne. vignette|Lo mémorial de [[Pennsylvanie]] Lo vilatge s'a retut celèbre en lo moment de l'episòdi de la detencion de Louis XVI e de la siá familha, lo 21 de junh 1791 al ser, en lo moment d'una temptativa de fugida #que #fracassar. Lo sieu projècte preniá tropas demoradas fisèlas a la monarchie a Montmédy. Lo rei e la siá familha aguèron arturat a causa de Jean-Baptiste Drouet, mèstre de plaça de Santa-Menehould. La municipalité de Santa-Menehould en avent de dobtes sus passatgièrs soslinhats al relèu de plaça #demandar a Drouet de rattraper la Berline #que s'i èra arturat en lo sieu relèu de plaça una ora per endavant. #Prene, acompanhat de Guillaume, la rota de l'èst e #trobar los sieus postillons #que la #informar de l'itinerari d'aquela Berline; siatz la direccion de Varennes. #Arribar abans la Berline e, amb l'ajuda de las autoritats localas #que i aviá convencut de far controtlar escrupolosament los passapòrts dels ocupants #organizar un barrage. La familha reiala i aguèt confondut. Una plaque, situada près de l'actuala beffroi de la vila, indica la localizacion de « la auberge del braç d'Aur », que # la rota del Rei s'es arturada davant el. Es al continuament d'aquela temptativa de fugida de París, ont lo rei èra de fa gaireben presoèr, al mensprètz del respècte de la Constitucion que la destitution del rei e l'idèa d'una Republica #prene còrs en l'esperit de la Nacion.
En lo moment del començament de la Primièra Guèrra mondiala, Varennes es alavetz ocupat per las tropas alemandas. Lo vilatge se #trobar dessús o près de la linha de tèsta pendent la màger part del conflicte e #èsser gaireben entièrament destruit per 4 ans de bombardements franceses. Contràriament a cèrts pòbles meusiens #qu'an pas jamai trobat la vida, Varennes #èsser totalament reconstruit.
Lo sieu musèu, lo musèu de Argonne, retrace lo passat del pòble e de la siá region, dempuèi l'epòca gallo-romaine fins al, en transeünt plan segur per la detencion de Louis XVI e los ombrívoles ans de la Primièra Guèrra mondiala.
Se pòt egalament admirar, a costat d'aquel musèu, lo mémorial de Pennsylvanie, édifié en 1927 pels Americanes, a la glòria de las regiments de l'armada americana #que #liberar Varennes ; aquela labor superbe e majestuós, d'estil néo-classic, domina lo bourg e se pòt descobrir de la nautor de la siá terrassa un panorama sus la campanha environnante.
vignette|gauche|Tour de l'horloge avec la plaque de l'arrestation de Louis XVI
Le village s'est rendu célèbre lors de l'épisode de l'arrestation de Louis XVI et de sa famille, le 21 juin 1791 au soir, lors d’une tentative de fuite qui échoua. Leur projet était de rejoindre des troupes restées fidèles à la monarchie à Montmédy. Le roi et sa famille furent arrêtés à cause de Jean-Baptiste Drouet, maître de poste de Sainte-Menehould. La municipalité de Sainte-Menehould ayant des doutes sur des passagers signalés au relais de poste demanda à Drouet de rattraper la Berline qui s'était arrêtée dans son relais de poste une heure auparavant. Il prit, accompagné de Guillaume, la route de l'est et rencontra ses postillons qui l'informèrent de l'itinéraire de cette Berline; soit la direction de Varennes. Il arriva avant la Berline et, avec l'aide des autorités locales qu'il avait convaincu de faire contrôler scrupuleusement les passeports des occupants il organisa un barrage. La famille royale fut confondue. Une plaque, située près de l'actuel beffroi de la ville, indique l'emplacement de « l'auberge du bras d'Or », devant laquelle la route du Roi s'est arrêtée. C'est à la suite de cette tentative de fuite de Paris, où le roi était de fait quasi prisonnier, au mépris du respect de la Constitution que la destitution du roi et l'idée d'une République prirent corps dans l'esprit de la Nation.
Lors du début de la Première Guerre mondiale, Varennes est alors occupé par les troupes allemandes. Le village se trouva sur ou à proximité de la ligne de front pendant la majeure partie du conflit et fut presque complètement détruit par 4 années de bombardements français. Contrairement à certains villages meusiens qui n'ont jamais retrouvé la vie, Varennes fut entièrement reconstruit.
Son musée, le musée d'Argonne, retrace le passé du village et de sa région, depuis l'époque gallo-romaine jusqu'au, en passant bien sûr par l'arrestation de Louis XVI et les sombres années de la Première Guerre mondiale.
On peut également admirer, à côté de ce musée, le mémorial de Pennsylvanie, édifié en 1927 par les Américains, à la gloire des régiments de l'armée américaine qui libérèrent Varennes ; cet ouvrage superbe et majestueux, de style néo-classique, domine le bourg et l'on peut découvrir du haut de sa terrasse un panorama sur la campagne environnante.
Criquetot-sur-Longueville
Criquetot-sur-Longueville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de  Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cambrin
Cambrin es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Moitron
Moitron es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Trôo
Trôo es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Luttenbach-près-Munster
Luttenbach bei Münster en alemannisch ( Luttenbach-près-Munster en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Olivièr lo Templièr
Olivier lo Templier (...-...) foguèt un cavalièr templari e trobador probablament catalan. Es nomenat dins un cançonièr amb lo nom de lo templièr En'Olivier, ont s'a trobat la sieuna unica peça qu'a demorat fins uèi lo jorn, Estat aurai lonc temps en pessamen. Poiriá èsser lo meteis Ramon Oliver qu'es comandant d'un Ostal del Temple a Gardeny al sètge de Lhèida en 1295. Non a d'èsser confndut amb un autre trobador templièr, Ricaut Bonomel, qu'aviá un estil fòrça desparièr e qu'escriguèt a Tèrra Santa.
La sieuna cançon foguèt ben classada pr'amor que faguèt una referéncia a la flota dels crosats que sortiguèt de Barcelona en 1269 e qu'aviá coma cap Jacme I d'Aragon. Olivèr escriguèt la cançon per Jacme I de qu'èra un admirator e per la capitada dels barons catalans.
L'dentitat catalana d'Oliver a pogut èsser confirmada per divèrsas pròvas trobadas en la meteissa cançon coma nomenar lo sénher de Gelida, Guerau de Cervelló, que benlèu n'èra familha. Al delà d'aquò, dins lo sieu escrit i a fòrça catalanismes maugrat qu'aquò poiriá èsser una fauta dels copistas e non pas d'el. Que foguèsse un afogat de Jacme I non pòt, totun, èsser considerat coma una pròva mai de la sieuna catalanitat.
Bibliografia
· (ES) Martín de Riquer. Los trovadores: historia literaria y textos. 3 vol. Barcelona: Planeta, 1975.
Haramont
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
vignette|300px|centrat|Prieuré del anciana abbaye
vignette|300px|centré|Prieuré de l'ancienne abbaye.
Novy-Chevrières
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Geografia
Lo pichon vilatge de Novy-Chevrières se situa en lo departament ardennais a aperaquí 45 km de la vila de Rems.
Le petit village de Novy-Chevrières se situe dans le département ardennais à environ 45 km de la ville de Reims.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Hadigny-les-Verrières
Hadigny-les-Verrières es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gravitacion
right|350px|thumb|La gravitacion manten las planetas en orbita a l'entorn del Solelh. (escala pas respectada). La gravitacion es una de las quatre interaccions fondamentalas que regisson l'Univèrs, es l'interaccion fisica responsabla de l'atraccion dels còsses massius. Se manifesta especialament per l'atraccion terrèstra que nos reten al sòl, la gravitat, qu'es responsabla de plusors manifestacions naturalas ; las marèas, l'orbita de las planetas a l'entorn del Solelh, l'esfericitat de la màger part dels còsses celestials ne son qualques exemples. D'un biais mai general, l'estructura a granda escala de l'Univèrs es determinada per la gravitacion.
Harcigny
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Les Salles
Les Salles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Harcigny
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gravitacion
Mai d'unas teorias an ensajat d'explicar la gravitacion. A l'ora d'ara encara, la teoria de la relativitat generala d'Albert Einstein (1915) demòra la mai satisfasenta. Per far las mesuras experimentalas compatiblas amb las previsions teoricas, d'observacions en cosmologia menèron a postular d'ipotèsis suplementàrias : l'existéncia d'una forma d'energia sorna, que constituriá aperaquí 68 % de la densitat d'energia totala de l'Univèrs, e d'una matèria escura « freda ». La lei de la gravitacion de Newton, ellaborada a la fin del sègle XVII, demòra pr'aquò una excellenta aproximacion dins los cases non relativists (velocitat febla respècte a la de la lutz e massas de l'òrdre de la massa solara).
A l’escala microscopica, la gravitacion es la pus febla de las quatre interaccions fondamentalas de la fisica ; ven dominanta a mesura que creis l’escala de grandor. Es amb la fòrça electromagnetica, una de las doas interaccions qu'agisson al-delà de la dimension del nuclèu atomic. En mai, coma es sempre atractiva, domina sus las fòrças electromagnetis que l'empòtan a pus corta portada, essent quora atractivas, quora repulsivas.
Gramasia
Gramasia o Gramàsia (en francés Gramazie) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Garmatia, en 931, Villa Garmacia cum ecclesia, en 932, Gunamarsia en 950, Gramazia en 1234, Garmesia en 1262, Beata Maria de Garmasia en 1319, Gramasia en 1351, De Garmasio en 1353, Genazia en 1377, De Agramasia en 1445, Gramasie en 1552, Gramazie en 1594. La prononciacion occitana es Gramázio, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [gra'maʒjɔ]. Segon Dauzat, Gramàsia vendriá d'un nom gallic d'òme *Gramus o d'un nom latin d'òme *Garmus, derivat en *Garmatius. Segon Delamarre, Gramàsia seriá la proprietat de Garmati(o)s, nom celtic; lo nom d'origina seriá *garmatiā e lo passatge del nom de persona al toponime se seriá fait pel sufixe -ā que ne fa un neutre plural,. Lo nom actual s'explica per una metatèsi, Garm- > Gram-. L'evolucion regulara supausa un accent tonic sus la segonda sillaba, *Gramàsia, que correspond a la prononciacion donada per l'abat Savartés. *Gramasia èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre *Garmatius / *Garmati(o)s.
Lo Passatge
Lo Passatge d'Agen o Lo Passatge o La Passa (Le Passage en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [lu pa'sadʒe]. Las fòrmas ancianas son : Lo Passatge au sègle XII, Passagium Garonne, en latin, en 1307-1317.
Segon Dauzat e Rostaing, Lo Passatge es un derivat deu latin passus, « passatge, estret »
Segon Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom representa l'occitan passatge, damb probablament lo sens de « ga, traversada, quai per traversar en barca, balandra ».
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, lo lòc correspond a un passatge de Garòna, un ga a l'origina. Lo toponime es tardiu, pr'amor lo site antic èra a Dolmayrac (Domairac ?) on an descobèrt ua villa importanta. Ua fòrma orala, La Passa, estot atestada cap au començament de las annadas 1990. Bénédicte Boyrie-Fénié l'a pas trobada (cap a 2010).
Per Domairac (nom supausat), véser un omonime probable.
Sent Just de Clais
Sent Just de Clais (Saint-Just-de-Claix en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Équevilley
Équevilley es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Boisset e Gaujac
Boisset e Gaujac (Boisset-et-Gaujac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Gaujac
Las fòrmas ancianas son Gauiacum, en latin, en 1060, Gaudiacum, en latin, en 1247. Gaujac ven dau nom latin d'òme, Gaudius, amb lo sufixe -acum, latinizacion dau sufixe gallés -ācon. Gaujac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Gaudius.
Vavincourt
Vavincourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Criquetot-sur-Ouville
Criquetot-sur-Ouville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat a situat en lo país de Caux.
La commune est située dans le pays de Caux.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fontaine
Fontaine es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Borgonha Franca Comtat.
Geografia
Lo vilatge a situat a 12 km de Belfòrt, capluòc del departament, tot près de la RD 419 en connectant Belfòrt a Altkirch.
Astur
Astur (Atur en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Dempuei lo 1er de genier 2016, es comuna delegada de la comuna novela de Bolasac Eila Manoire, emb Bolasac, Chinhac (en 2017) e Sent Laurenç de Manoire.
Noyers-Pont-Maugis
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Astur
Geografia
thumb|centre|500px|Lo borg d'Astur. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Noyers-Pont-Maugis
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Astur
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Astureu, au segle XIII, Asturio, latinizacion de 1382, Astuers, en 1399, Astur, en 1760. La prononciacion es [ɑː’tyr].
Dauzat jutjava lo nom escur, a causa de la prumièra atestacion. Astur vendriá d'un nom « galloroman » d'òme Asturius,. Segon Xavier Delamarre, lo nom Asturios / Asturius es probablament celtic, mas Dauzat ne'n fasiá un nom latin. L'evolucion fonetica s'explica benleu (en partida) per l'anteposicion dau -i- de la finala (migracion dins la sillaba precedenta) : *Astuir- ? *Astuer > Astur ? Astureu es benleu una cacografia per *Astuer.
Montreuil-l'Argillé
Montreuil-l'Argillé es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Gourville
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montreuil-l'Argillé
Geografia
Montreuil-Lo Argillé es un pòble-centri del País de Ouche establit en la vallée del Guiel. Aquel bourg se tròba approximativement al centre d'un sector délimité per las vilas de Bernay, Gacé, Lisieux e L'Agla, totas distants d'una trentena de quilomètres.
Gourville
Toponimia
Las formas ancianas son Godoreti vila au segle X, Godor vila en 1180 e Gorvilla en 1302.
Lo nom de Gourville es de forma Gothorum vila, çò que significa "domeni daus gòts". Remonta a las colonias de visigòts establidas en Aquitània jos l'Emperi Roman tardiu.
D'autra banda, la pus-part daus noms en -vila en Charanta, subretot frequents dintra Berbezilh e Châteauneuf, serián eissits de las implantacions francas apres lo segle VI en Aquitània, coma au sud-est de Tolosa. Tot pròche, a Herpes (comuna de Courbillac), se tròba un important cementeri de guerriers barbars. Òm a longtemps esitat entre de Francs o daus gòts.
Lista daus maires
miniatura|centre|La mairariá de Gourville.
Intercomunalitat
De 1992 a sa fusion emb Rouillac (Rolhac?), la comuna fasiá part de la comunautat de comunas dau Rouillacais (dau Rolhaqués?).
Fiscalitat
La fiscalitat es d'un taus de 24,36 % sul bastit, 56,01 % sul non bastit, e 10,47 % per la taxa d'abitacion (chifras 2007).
La comunautat de comunas dau Rouillacais preleva 10,80 % de taxa professionala.
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Aubàs (Perigòrd)
Aubàs (Aubas en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Montreuil-l'Argillé
Geografia
La municipalitat a traversat del sud al nòrd pel Guiel. Lo bourg a establit la longitud de los sieus marges.
Montreuil-l'Argillé est un village-centre du Pays d'Ouche établi dans la vallée du Guiel. Ce bourg se trouve approximativement au centre d'un secteur délimité par les villes de Bernay, Gacé, Lisieux et L'Aigle, toutes distantes d'une trentaine de kilomètres.
La commune est traversée du sud au nord par le Guiel. Le bourg est établi le long de ses rives.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Montreuil #Èsser un fief de la familha Giroie a partir del començament del. Aquela familha es probablament a l'origina de la motte féodale del pòble, testimòni d'una fortificació de la primièra mitat del sègle,.
La municipalitat absorbeix Sant-Aquilin-de Augerons (120 abitants) l'an 1963.
Montreuil fut un fief de la famille Giroie à partir du début du. Cette famille est probablement à l'origine de la motte féodale du village, témoin d'une fortification de la première moitié du siècle,.
La commune absorbe Saint-Aquilin-d'Augerons (120 habitants) en 1963.
Bonvillers
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Bonvillers Ven del latin Bonus Villare, "lo bon vilatge / lo bon domeni" (domeni agricòla).
Dintratz Paillart, Bonvillers e Ansauvillers, la rota manlèva en partida lo traçat d'una via romaine, actiu de Senlis a Amians e #que se pòt reconnaitre sus la distància en separant aqueles pòbles. A designat sus las mapas jol nom de Cauçada Brunehaut
thumb|Soldats dels [[Estats Units n'accion lo 22 de mai de 1918.]]
Bonvillers vient du latin Bonus Villare, "le bon village / le bon domaine" (domaine agricole).
Boran-sur-Oise
Boran-sur-Oise es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Bonvillers
Istòria
Entre Paillart, Bonvillers et Ansauvillers, la route emprunte en partie le tracé d'une voie romaine, allant de Senlis à Amiens et que l'on peut reconnaitre sur la distance séparant ces villages. Elle est désignée sur les cartes sous le nom de Chaussée Brunehaut
thumb|Soldats des [[États-Unis en action le 22 mai 1918.]]
Boran-sur-Oise
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aubàs (Perigòrd)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ɔw’ba]. Las fòrmas ancianas son Ambas (cacografia per Aubas) al sègle XIII, Aubas en 1365, Albacium, en latin, en 1479, Les Bas al sègle XVII. Aubàs, vendriá del nom latin d'òme *Albasius (segon Dauzat), Albatius o Albasius (Chantal Tanet e Tristan Hordé) o del nom dels aubars (site de las comunas de Dordonha), , (vocalizacion alb- > aub- al sègle XIII ? abséncia de -r finala a la meteissa epòca ?).
Luòcs e monuments
thumb|250px|Lo colombier dau chasteu de Sauvebœuf
Lubudi (afluent del Lualaba)
vinheta|Lo riu Lubudi es un afluent del riu Lualaba. Lo riu Lubudi es un fluvi de la provincia de Katanga (Republica Democratica del Còngo), e a la sieuna origina dins lo territòri de Mutshatsha. Se geta dins lo fluvi Còngo ont ja es nomenat Lualaba, dins lo territòri de Kamina.
Geografia
Maugrat qu'a lo meteis nom, aqueste fluvi non passa pas per Lubudi, un territòri e localitat de Katanga.
Nans-sous-Sainte-Anne
Nans-sous-Sainte-Anne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lutterbach
qu’ei ua comuna de Hauta Alsàcia. Administrativament francesa, que depend deu departament deu Haut Ren e de la region deu Grand Èst.
Méry-ès-Bois
Méry-ès-Bois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bois-de-Champ
Bois-de-Champ es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Villard-Léger
Villard-Léger en arpitan (Villard-Léger en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Noisy-le-Grand
Nòtas
<references group=N/>
Verdun (omonimia)
Verdun pòt essèr:
Estève VIII
Estève VIII (mòrt en octòbre de 942) foguèt lo 127 papa de la Glèisa Catolica dau 14 de julhet de 939 a octòbre de 942. Succediguèt a Leon VII (936-939) e foguèt remplaçat per Marin II (942-946).
Son pontificat es mau conegut mai coma son predecessor, deguèt servir la politica italiana d'Alberic II de Spoleto. En revènge, demorèt independent per dirigir leis afaires espiritualas de la Glèisa. Contunièt ansin l'òbra de reformas monasticas iniciadas en França e en Itàlia. Aguèt tanben un ròtle important dins la reconóissença de Loís IV de França per sei barons.
Neuville-sur-Seine
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Oches
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Harly
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Velaines
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Magny (Haut Ren)
Magny (Haut-Rhin) en alemannisch ( Magny en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Le Tremblay
Le Tremblay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Dracé
Drècié en arpitan (Dracé en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Audrics
Audrics (Audrix en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ɔw’driː]. Las fòrmas ancianas son Audris, al sègle XIII, Audricum, en latin, en 1382. Audrics ven d'un nom germanic d'òme, Aldrik (Audricus per Chantal Tanet e Tristan Hordé), ,.
Paulhac (Agenés)
Paulhac, (Paulhiac en francés) es una comuna occitana d'Agenés, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
I a al mens un autre Paulhac en Agenés, a Folaironas ,; la parròquia Sent Jacme èra l'annèxa de Sent Julian de Terrefosse, comuna actuala de Madalhan.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Cornilhon (Isèra)
Cornilhon de Triviés (Cornillon-en-Trièves en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Paulhac (Agenés)
Toponimia
I a qualques fòrmas escritas ancianas : Paoylhacum, Paluacum, Paluatum, en latin, en 1307-1317, Pauliac, Poliak, en latin, en 1307-1317, Paulhac, en occitan, en 1504. La prononciacion actuala es [paw'ʎat]. Dauzat e Rostaing interprètan lo nom coma lo resultat del nom latin d'òme Paulius o Paullius, ambe'l sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -aco(n). Negre, citat per B. Boyrie-Fénié, causís Paullius (ambe -acum), seguit per Bénédicte Boyrie-Fénié, que precisa que Paullius es una varianta del cognomen Paullus, plan espandit. Paulhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Paullius o Paulius. La fòrma francesa oficiala Paulhiac garda la grafia occitana de -l- palatala (-lh-, prononciada [-ʎ-]) e ne precisa la prononciacion en apondent un -i-. La varianta mal latinizada de 1307-1317, Paluatum, pròva que -ac final s'èra dejà mudat en -at al sègle XIV.
Cornilhon (Isèra)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pena d'Agenés
Pena d'Agenés (Penne-d'Agenais en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Velosnes
Velosnes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Pena d'Agenés
Toponimia
La prononciacion es ['penɔ datse'nes]. Las fòrmas ancianas son Pena (de ~), en 1142, Penna Agennensi (homines de ~), en 1242-1255, Pennam (versus ~), Penne in Agenesio (castrum de ~), en 1282, Penna, Penne, Pene, La pen, La Penne, en 1307-1317, Pene in Agennesio, en 1307-1317, Penne de Agenen en 1307-1317, Pendegeneys, en 1307-1317, Pene (chasteu de ~), en 1325, Pennes sus una mapa francesa del sègle XVII.
Campagne-lès-Boulonnais
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pena d'Agenés
Toponimia
Lo mot occitan pena a lo sens de « puèg mai o mens ponchut, ròc, pinacle, cresta de montanha, acrin, montanha », mas es d'origina diferenta segon los autors : de penna, mot prelatin, probablament ligur, per Dauzat e Rostaing, d'una basa pre-indoeuropèa *penna, segon Astor (citat per Bénédicte Boyrie-Fénié). Cossí que siá, es un oronime d'origina prelatina. Xavier Delamarre explica que lo mot penno-, ambe un sens de « cap, extremitat », es gallés e a de correspondents dins las autras lengas celticas. Lo determinant es oficial en francés dempuèi 1919, mas es pas absent de las atestacions medievalas.
Auginhac
Auginhac (Augignac en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [owʣi’ɲa]. Las fòrmas ancianas son Auginhac vers 1315, Auguilhacum (latinizacion aproximativa) en 1365. Auginhac ven d'un nom gallic d'òme, Adgennus (Dauzat), un nom germanic o gallic Algeinus o Adgennus (Chantal Tanet e Tristan Hordé), un nom « galloroman » d'òme Aligenus (site de las comunas de Dordonha), emb lo sufixe -(i)acum, , , latinizacion dau sufixe celtic -ācon. Auginhac èra la propietat d'Adgennus, d'Algeinus o d'Aligenus.
Saint-Stail
Saint-Stail es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Vilatge verd doncas que lo bòsc cobrís 538 ectaras de la municipalitat, siá mai de 85 %. La majoritat de las abitacions se nichent en un masatge caseriu #que empiète sus la municipalitat vesina de Grandrupt. La départementale 45A permet de prene Senones cap a l'oèst o, en l'impòrt cap a l'èst, la D61 en connectant Saales al caulet del Hantz e #que travèrsa lo bòsc communale.
Village vert puisque la forêt couvre 538 hectares de la commune, soit plus de 85 %. La plupart des habitations se nichent dans un hameau qui empiète sur la commune voisine de Grandrupt. La départementale 45A permet de rejoindre Senones vers l'ouest ou, en la montant vers l'est, la D61 reliant Saales au col du Hantz et qui traverse la forêt communale.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bonneuil-les-Eaux
Geografia
Vilatge rural del Scenari picard, situat entre los vallées de la Selle e de la Noye.
La municipalitat a situat entre Beauvais e Amians, als confins de l'Oise e de la Soma, e es accessibla per la sortida de la autoroute A16 o la Rota nacionala 1.
Village rural du Plateau picard, situé entre les vallées de la Selle et de la Noye.
La commune est située entre Beauvais et Amiens, aux confins de l'Oise et de la Somme, et est accessible par la sortie de l'autoroute A16 ou la Route nationale 1.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Un vicus gallo-romain ocupava lo luòc, traversat per una via romaine en connectant Beauvais a Amians.
La distincion aperteniá al al Comte d'Amians e #passar per matrimòni al comte de Clermont al.
Bonneuil Possedís un ric passat istoric. Aquela pichona municipalitat rurala protegís una magnifica glèisa a la géométrie pro particulara. A costat d'aquela, se tròban los vestigis d'un prieuré. A la cœur del vilatge se lèva egalament una motte féodale del, fòrça plan conservada e #que fa l'objècte de nombroses estudis.
Lo Pape Léon III confirma la fondacion de la abbaye La nòstra-Madama, prèpa de la motte féodale.
Lo vilatge a sofèrt de la peste l'an 1668 e #èsser en partida dévasté per divèrses incendis. De nombrosas muches sortidas de l'activitat de extraction de calcaire minen lo pòble.
Un vicus gallo-romain occupait le site, traversé par une voie romaine reliant Beauvais à Amiens.
La seigneurie appartenait au au Comte d'Amiens et passa par mariage au comte de Clermont au.
Bonneuil possède un riche passé historique. Cette petite commune rurale abrite une magnifique église à la géométrie assez particulière. À côté de celle-ci, se trouvent les vestiges d'un prieuré. Au cœur du village se dresse également une motte féodale du, très bien conservée et qui fait l'objet de nombreuses études.
Le Pape Léon III confirme la fondation de l'abbaye Notre-Dame, proche de la motte féodale.
Le village a souffert de la peste en 1668 et fut en partie dévasté par plusieurs incendies. De nombreuses muches issues de l'activité d'extraction de calcaire minent le village.
L'ancienne usine de velours est aujourd'hui reconvertie...
Borest
Borest es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vaudrey
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Juilley
Juilley es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Magstatt-le-Haut
Obermagstatt en alemannisch ( Magstatt-le-Haut en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Hargicourt (Aisne)
Hargicourt es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Hargicourt Es situat a 15 quilomètres al nòrd-oèst de la vila de Saint-Quentin.
Hargicourt està situat a 15 quilòmetres al nord-oest de la ciutat de Saint-Quentin.==Istòria==
Al Mièja Edat, banc de distincion, en lo sieu centre se trobava la ostal fòrt de la Cologne. La pleta seigneurial a environat d'una enceinte, una grange, #qu'a la siá pròpria intrada se tròba cara al donjon, près de la maire.
Au Moyen Âge, siège de seigneurie, en son centre on trouvait la maison forte de la Cologne. L'enclos seigneurial est entouré d'une enceinte, une grange, qui a sa propre entrée se trouve face au donjon, à proximité de la mare.
Olizy-Primat
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Magstatt-le-Bas
Niedermagstatt en alemannisch ( Magstatt-le-Bas en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
La Peiruga
La Peiruga (Lapeyrugue en francés) es una comuna auvernhata d'Occitània, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, *La Peiruga (nom probable) ven del mot occitan pèira, amb lo sufixe -uca.
Istòria
La comuna se creet en 1870 per desmembrament de la comuna de La Beceireta.
Nòtas
<references group="N"/>
Vauquois
Geografia
Vauquois Es un pichon vilatge del departament de la Meuse, situat a 35 quilomètres al nòrd-oèst de Verdun. A dominat per una butte anautita de 290 mètres e que # abans la Primièra Guèrra mondiala, se trobava sus el lo pòble.
Vauquois est un petit village du département de la Meuse, situé à 35 kilomètres au nord-ouest de Verdun. Il est dominé par une butte haute de 290 mètres et sur laquelle avant la Première Guerre mondiale, se trouvait le village.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'aucupacion del luòc data de l'epòca gallo-romaine.
Lo vilatge es sustot celèbre per la siá batalha, dicha batalha de Vauquois, #que se #desenrotllar pendent gaireben tota la Primièra Guèrra mondiala, de 1914 a 1918 (4 ans e 2 jorns exactament) e #que #opausar los #armada franceses e americanes contra l'armada alemanda.
Lo pòble i aviá bastit sus la butte del meteis nom #çò que ne fasiá un luòc estrategic per las armadas en preséncia. N'efièch, en dominant la plana de la nautor de la siá 290 m, aquela posicion permetiá d'aver una vista imprenable sus las vias de comunicacions de Verdun e Santa-Menehould e permetiá de dirigir los tirs de artillerie contres las posicions enemiques. Anautit-luòc de la guèrra dicha de las minas que # cada adversari creusait de prigondas galariás (minas) e i enterrava pendent el de tonas d'explosius amb la fin de parlar d'importantas dégâts en superfícia abans de lançar un assaut. Terrible afrontament ont la paur de sautar èra constantament a l'esperit dels combatents. Los prigonds cratères encara visibles testifiquen de la violéncia dels combats e forman una prigonda tranchée a la reünion de la butte. La linha de tèsta i aguèt perforat pels Americanes en lo moment d'una ofensiva de granda envergadura l'an 1918. Lo futur president american Harry Truman o lo futur general Patton #combatre en lo sector. Demòra pas mai cap de traça de l'ancian pòble.