cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Massai
Musica e dança
Eunoto, la ceremonia de la venguda de l'atge del guerrièr, pòt implicar dètz jorns o mai de cants, de danças e de rituals. Lo guerrièr de Il-Oodokilani executa una mena de passacarrièra  coma  l' adumu, o l' aigus, de còps que i a nomenat "danças dels sauts”  pels non-massai. ( adumu e aigus son ambedós de vèrbs que significan "sautar" e adumu mai precisament sautar dins una dança)) Los guerrièrs son fòrça famoses per aquelas danças e sovent fotografiats pendent que son a sautar. Un cercle es format pels guerrièrs, e un o dos a un moment dintran dins lo cercle  e  començan de sautar en tot manténer una  postura redda, sens jamai daissar sos talons tocar lo sòl. Los sòcis del grop pòdon enauçar lo nivèl de sas voses basat sus la nautor dels sauts.
Las amigas dels moran (intoyie) paradan dins sos mai espetaclós vestits en participar a l'eunoto. Las maires dels moran cantan e dançan en onor del coratge e de l'ardidesa dels sieus filhs.
Influéncia del mond modèrne
La politica governamentala tot coma la preservacion dels pargues e de las resèrvas, amb lo fòrabandiment dels massais, amassa amb l'aumentacion de la populacion, etc, fan que lo biais de viure massai tradicional sembla de mal manténer.
Amb la pujada de la pauretat e de las migracions, l'autoritat tradicionala dels ancians a cò dels massais sembla d'èsser a mermar.
Pendent d'annadas, divèrses projèctes comencèron d'ajudar los caps de tribús massais a trobar de biais d'aparar sas tradicions en tot tanben lor far acceptar l'educacion del mainatges necessària pel mond modèrne. Los emplecs novèls pels massai foguèron boriaire, tenguda de negòci (venda de medecina tradicionala),restaurants, comèrci de minerals, venda de lach produch per las femnas, de brodariás, e d'emplecs salariats (garda de securitat, guida pels torists), e d'autres engatjats dins los sectors public e privat.
Fòrça massais se moguèron de la vida nomada cap a de pòsts de responsabilitats dins lo negòci o lo govèrn. Malgrat l'estil de vida urban e sofisticat que pòdon menar, fòrça d'entre els aiman de tornar a çò sieu vestits a la darrièra mòda, sonque per se destriar de la familha vestida d'un biais tradicional amb shuka (pèça de vestit mirgalhada), sandalas de pèl de vaca e portant un baston de fusta (o-rinka) - d'aise amb se meteisses e lo mond.
Modificacion corporala
Lo traucament e l'estirament dels aurelhons es comun demest los massais. Divèrses materials s'utilizan per traucar e estirar los aurelhons, coma d'espinas per traucar, de bregols o faissèls de bregols de fusta, pèiras, seccion de defensa d'elefant o boitas vuejas de filmes fotografics. De mens en mens de massais seguisson aquesta costuma, mai que mai entre los gojats . Las femnas se cargan de divèrsas formas d'ondraduras de pèrlas a l'encòp pels aurelhons, e de traucaments pichons a la part nauta de las aurelhas .
L'extraccion dels ulhals de lach dins la pichona enfança es una practica que foguèt documentada a cò dels dels massais de Kenya e Tanzania. Existís una cresença fòrta demest los massais que escorrença, vomidura, e autras malautiás febrinosas de la pichona enfança son causadas per una enfladura de la region gingivala canina, qu'es supausada de conténer de vèrmes o dents de nylon. Aquestas cresenças e practicas son pas especificas dels massais. Dins lo Kenya rural un grop de 95 mainatges annadits entre sièis meses e dos ans foguèron examinats en 1991/92. 87% foguèron trobats qu'avián endurat lo desrabatge d'una o mai d'una dent de lach. Dins un grop mai annadit (3–7 ans), 72% dels 111 enfants examinats mostravan la pèrda d'ulhals mandibulars o maxillars . diagram
Alando
Alandu en còrs (Alando en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Massai
Alimentacion
Tradicionalament, lo regim massai es constituit de carn, lach, e sang de bestial. Un estudi de l'ILCA (Nestel 1989) ditz :
Alando
Geografia
Alando S'una municipalitat del Boziu ; fa partida del Costat de Bustanico #que compta 24 comunas. Alando Se situa en lo « territòri de vida » del Centre Corsega (Centru di Corsica) del Parc natural regional de Corsega #que se'n adherent.
Massai
Alimentacion
D'estudis del Centre Internacional del Bestial per Africa (Bekure et al. 1991) mòstran un cambiament grandàs dins lo regim massai cap a de produches que son pas pus eissits del bestial amb de milh entre 12 e 39 del cent e de sucre entre 8 e 13  del cent; aperaquí un litre de lach es begut per persona cada jorn. Una granda part del lach es consomat fermentat o jos forma de lach de burre - un sosproduch eissit de la fabricacion del burre. Las corbas que traduson la consomacion de lach son fòrça enauçadas per mantun estandards. Los besonhs en proteïnas e aminoacids essencials son mai que satisfaits. Pasmens, lo porgiment en fèrre, niacina, vitamina C, vitamina A, tiamina e energia es pas jamai cobèrt completament amb un pur regim lachenc. A causa de circonstàncias variadissas, especialament de la natura sasonièra del porgiment de lach e de las secadas frequentas, fòrça pastres, i comprés los massais, ara incluson d'apòrts substancials de gran dins sos regims.
Alando
Geografia
Alando Se detla una de las jamai pichonas municipalitats de la collectivitat territoriala de Corsega (342 sus 349), e la 218 sus las 225 comunas del departament del Anautita-Corsega.
Massai
Alimentacion
Los massais abalisson de cabras e de fedas, entre las qualas la "feda roja massai" un dels bestials mai presat. De tèsts d'electrocardiograma faits en çò de 400 joves òmes massais trobèron pas de malautiás cardiacas, decas o malfoncion. D'estudis complementaris amb traçaires al carbon 14 mostrèron que lo taus de colesteròl mejan èra aperaquí de 50  del cent d'aquel d'un american. Aquestas trobadas foguèron atribuidas a la formidabla forma fisica dels morans, considerada coma un "estandard olimpic".
Alando
Geografia
Alando est une commune du Boziu ; elle fait partie du Canton de Bustanico qui compte 24 communes. Alando se situe dans le « territoire de vie » du Centre Corse (Centru di Corsica) du Parc naturel régional de Corse dont elle est adhérente.
Massai
Alimentacion
La barreja de sang de bestial, obtengut per una entalha de la vena jugulara, e de lach es facha per fin de preparar una beguda rituala per las celebracions especialas e per noirir los malauts. Pasmens, l'inclusion de sang dins lo regim tradicional es a mermar a causa de la reducion del nombre del bestial. Pus recentament, los massai son venguts dependents de mangisca produita dins d'autres endreits coma lo milh, lo ris, las trufas, los caulets (sonats pels massais "fuèlhas de cabras"), etc. Los massais que vivon prèp de las bòrias se son engatjats dins l'agricultura coma primièr mejan de subsisténcia. Dins aquestes airals, la plaça manca per far d'elevatge, e doncas los massais i son forçats de cultivar.
Alando
Geografia
Alando est l'une des plus petites communes de la collectivité territoriale de Corse (342 sur 349), et la 218 sur les 225 communes du département de la Haute-Corse.
Massai
Vestits
Shúkà es lo mot maa per, tradicionalament portats enrodats a l'entorn del còs, una subre cada espatla, e una tresena per dessús. Son tipicament rojas, amb maitas autras colors (blau) e modèls. Lo ròse, de còps que i a amb de flors es pas refusat pels guerrièrs. Los vestits d'una sola peça dits kanga, un tèrme swahili, son comuns. Los massais prèp de la còsta pòdon portar lo kikoi, una mena de sarong qu'existís en colors e teissuts variats. Pasmens, l'estil preferit son las raiaduras.
Mantun massais en Tanzania pòrtan de simplas sabatas, que, fins recentament èran fachas de còrda. Ara son soladas amb de tròces de pneumatic o de plastic.Òmes e femnas ambedós pòrtan de braçalets de fusta. Las femnas regularament teisson e utilizan de pèrlas per far de joielariá. Lo trabalh de las pèrlas representa una granda part dins l'ornamentacion dels còsses. Las colors de las pèrlas an de significacions particularas, qualques unas son: lo blanc per la patz; lo blau per l'aiga; lo roge pels guerrièrs, la sang e lo coratge.
Lo trabalh de las pèrlas, fach per las femnas, a una longa tradicion en çò dels massais, en rebatre l'identitat e la posicion dins la societat a travèrs de las ondraduras e de las pinturas del còs. Abans lo contacte amb los europèus las pèrlas èran produitas mai que mai amb los materials bruts locals. Las pèrlas blancas èran fachas d'argila, de cauquilhas, d'evòri, o d'òs. Las pèrlas negras o blavas èran de fèrre, de carbon vegetal, de granas, d'argila, o de bana. Las pèrlas rojas èran de granas, de fusta, de carabassas, d'òs, d'evòri, de coire, o de laton. Quand pus tard al sègle XIX, de grandas quantitats de pèrlas europèas de veire colorat brilhant arribèron en Africa de l'Èst, s'utilizèron a costat de las ancianas per crear d'esquèma de colors nòus mai elaborats. Uèi se preferís las pèrlas de veire opacas sens ondradura e naturalament liscas.
Cabeladura
thumb|right|200px|Cabeladura d'un jove guerrièr massai Lo rasatge del cap es comun a mai d'un rite de passatge, en representar una partença nòva o lo passatge a un capítol nòu de la vida. Los guerrièrs son los sols sòcis de la comunitat a pòrtar los cabels longs, que téisson en brins prims trenats.
Tre l'atge de tres "lunas", lo mainatge èra nomenat e son cap èra rasat, levat un tufet que semblava una cresta, del copet fins al front. La cocarda simboliza l'"estat de gràcia" acordat als enfants. Una femna qu'a perdut un enfant dins una prensa passada dispausa sos cabels endavant o darrièr son cap, segon que perdèt un dròlle o una dròlla.
Coma los mascles an sos caps rasats al passatge d'un estat de la vida a un autre, una nòvia aurà son cran rasat e dos marrans seràn maselats per aquesta ocasion.
Audembert
Audembert es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aimeric de Sarlat
Aimeric de Sarlat (Sarlat, fin sègle XII o debuta del XIII) foguèt un trobador occitan de Peiregòrd.
Cauna de Cuçac
La cauna preïstorica de Cuçac se tròba al Boisson de Cadonh. Embarra pus de 150 gravaduras paleoliticas restacadas al Gravetian, en mai de nombrosas rèstas umanas, sens dobte de sepulturas, ligadas en aparéncia a las figuras parietalas.
Aimeric de Sarlat
Òbras
Son estadas servadas sonque cinc composicions d'aqueste trobador, totas de cançons d'amor. Son estil ramenta sovent, o imita, Bernat de Ventadorn.
Cauna de Cuçac
Localizacion e istoric
Se dobrís dins la val de Dordonha, en Brageiragués, dins la region istorica de Peiregòrd e lo departament de Dordonha. A una longor de.
Las rèstas umanas
Amb la cauna de Vilonor en Charanta Occitana, tanben considerada coma gravetiana, la de Cuçac constituís un dels rars testimònis d'associacion d'òbras parietalas e de sepulturas umanas del Paleolitic europèu. Al mens cinc individús -4 adultes e 1 adolescent- foguèron depausats dins de zonas de voludament dels orses.
Saint-Arey
Nom desconegut en arpitan (Saint-Arey en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Sant Aray es una municipalitat del Trièves situaa a 9 km de la Mure e 54 km al sud de Grenòble, sul marge drech del Dragon.
Saint Aray est une commune du Trièves située à 9 km de la Mure et 54 km au sud de Grenoble, sur la rive droite du Drac.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Uc de Sant Circ
Uc de Sant Circ (Tegrà ), Carcin, 1217-1253 ) foguèt un trobador occitan carcinòl, qu'es conegut mai que mai pel fach que foguèt aparentament l'autor d'un bèl nombre de vidas de trobadors. Pr'aquò la sola vida que li podèm atribuir sens dobte es la de Bernat de Ventadorn.
Biografia
Uc de Sant Circ foguèt mandat jove per sos fraires a Montpelhièr per i far d'estudis religioses mas ailà s'interessèt puslèu a la poesia trobadoresca. Sembla qu'acompanhèt lo trobador Savarin de Mauleon per Espanha ont visitèt la cort de Castelha. Partiguèt puèi en Itàlia ont se maridèt e probablament elaborèt las vidas.
Òbras
Son estadas servada 44 poesias d'aqueste trobador, que 15 son de cançons d'amor, 18 de sirventeses e còblas, un salut e dètz debats. Sa darrièra poesia databla es un sirventés qu'escriguèt contra Manfred II Lancia entre 1253 e 1255.
Es tanben considerat coma l'autor dels Donatz proensals, la gramatica mai anciana coneguda en occitan.
Lantheuil
Lantheuil es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Montfaucon-d'Argonne
Montfaucon-d'Argonne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Mòta (Lanas)
La Mòta (Lamothe en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [la'mɔtə]. Las fòrmas ancianas que son de Mota en 1299, La Mota en 1305, La Motte (mapa de 1638), La Mothe (mapa deu començament deu sègle XVIII), La Motte (mapas de 1714 e de 1733).
Per Dauzat, lo nom que vien deu bas latin motta, d'origina prelatina. Lo nom s'utiliza per ua hautor e, plan lèu, un tap naturau o artificiau dab un castèth bastit dessús; per extension dona lo nom au castèth. Negre e Astor, citats per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'escriven la medisha causa.
Lo lòc qu'estó ocupat tanlèu l'epòca galloromana. Ua parròpia, benlhèu un castèth que s'i installèren, probablament. En tot cas, l'etimologia qu'ei plan coneishuda.
Colonfay
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Cartage
Cartage (قرطاج Qartāj en arabi,Carthage en francés) es una vila de Tunisia, a una desena de quilomètres au nòrd-èst de Tunis. A 20,715 abitants segon lo recensament de 2004. La vila nòva foguèt fondada subre lei roïnas de la ciutat-estat antica de Cartage, capitala feniciana fins a l'an 146 aC, puei ciutat romana importanta.
Lo gentilici es cartaginés -esa.
Messias
Segon lo judaïsme, lo Messias (en ebrieu: משיח Mašíaḥ 'onch') serà un descendent del rei Dàvid, que refarà la nacion d'Israèl e restaurarà lo reialme de Dàvid, en portant la patz al mond.
Segon lo cristianisme, Jèsus foguèt aquel Messias. Lo mot Crist ven del grèc Χριστος = Christos, traduccion literala de "Messias".
Cheminàs
Cheminàs es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d' Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Quercus
Lo casse (var. casso, cassi, chassanh, chaisne, chasnhe ), garric (var. jarric) o rover (var. rove) es lo nom vernacular de nombrosas espècias d'arbres e d'arbustes apartenentas al genre Quercus, de la familha de las Fagacèas.
Lo genre es present dins tot l'emisfèri Nòrd, e compren d'espècias de las fuèlhas caducas e d'autras de las fuèlhas persistentas que lor airal de despartiment s'estend dempuèi las latituds nautas fins als airals tropicals d'Asia e de las Americas. Lo garric es l'arbre magic dins la mitologia basca.
Vejatz la Lista de las espècias del genre Quercus.
Toponimia
Un fum de toponims pòrtan lo nom del casse o de sas variantas:
Biàs
Biàs (Bias en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [bjas]. Las fòrmas ancianas son : ecclesia de Bias prope Piolum en 1264, parrochia de Vias, en 1271, capella Sancti Nicolay de Pogolis et beate Marie de Bras, en 1326, Nostre Domine de Vias cum annexa Sancti Stephani de Villanova, en latin, en 1510, de Stephani Villenove, en latin, en 1513.
Lo nom a pas recebut d'explicacion.
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, las fòrmas Vias son benlèu de fausses latinizacions perqué lo latin vias, « camins, viás » a l'accusatiu plural auriá agut ['bijɔs] per eretièr [en realitat, los escribas podián pensar sonque a *Viàs e non pas a Vias; de mai, l'eretièr de vias es regularament [bjɔ] en lengadocian]. Lo nom es diferent de Biars (Lanas), eretièr de l'occitan biard « terrenh gras e prigond », ara de prononciacion identica. Una ipotèsi seriosa es un nom semblable a Viaç, (Erau), villa Aviatio e Aviatis en 922, que ven d'un nom latin d'òme Avius, ambe'l sufixe gallic -àtis. Ambe una aferèsi, lo nom pòt donar [bjas] e s'escriure Viaç. Pr'aquò, coma i a pas de certitud, B. Boyrie-Fénié causís una grafia purament fonetica Biàs.
Istòria
La comuna, qu'èra dins Vilanuèva d'Òut, se creèt en 1935.
Lòtja Lautaro
thumb|200px|Monument a Miranda a Londres thumb|left|200px|Escaire e compàs maçons La Lòtja Lautaro - a l'origina aperada Lòtja deus Cavèrs Racionaus (reg. Lòtja dels Cavalièrs Racionaus) que ho ua branca de la francmaçoneria qui ho fondada a Londres peu militar, aventurèr e revolucionari veneçolan Francisco de Miranda en 1797 dab lo pretzhèit de liberar l'America espanhòla de l'autoritat coloniau.
Enter los sons membres que comptè :
Lo son que ren omatge a l'indian araucan mapuche Lautaro que dab maquiavelisme resistí aus conquistadors espanhòls.
Volum
Las formas matematicas plaçadas dins l'espaci donan luòc a de volums. Los volums formats per de figuras simplas –com las formas regularas, circularas o d'arèstas dechas– se pòdon calcular aisidament utilisant de formulas matematicas. D'autra costat, las formas mai complicadas se tròban mejans lo calcul integral s'existís una formula per la frontièra. Las figuras d'una dimension (coma la linha) e las formas de doas dimensions (coma los carrats) an un volum zèro dins l'espaci tridimensional.
Lo volum d'un solid (que siá de forma regulara o irregulara) se pòt determinar a partir del desplaçament de fluid. Lo desplaçament de liquid tanben se pòt utilizar per determinar lo volum d'un gas. Lo volum combinat de doas substàncias es generalament mai elevat que lo volum d'una de las substàncias. Pasmens, a vegadas una substància se dissòlv dins l'autra, atal lo volum, dins aquel cas, es pas additiu.
En geometria diferenciala, lo volum s'exprima dins de tèrmes de forma volum, e es un invariant riemanniana globala importanta. D'autra costat, en termodinamica, lo volum es un paremètre fonamental, e es la variabla conjugada de la pression.
Unitats
Quina que siá l'unitat de longor a la seuna correspondéncia en unitat de volum, normalament lo volum del cube l'arèsta qu'a la longor donada. Per exemple, un centimètre cubic (cm³) es lo volum del cube que las arestas mesuran 1 cm de longor.
Dins lo Sistèma Internacional d'Unitats (SI), l'unitat estandard de volum es lo mèstre cubic (m³). Lo sistèma metric tanben inclutz lo litre (l) coma unitat de volum; un litre es lo volum d'un cube d'arèsta detz centimetres (un decimetre cubic). Alara: llavors Las quantitats pichonas de liquid se meruran en millilitres, onte
D'autres unitats tradicionalas de volum dins d'autres sistèmas qu'encara son en vigors dins qualques païses son entre autre las seguentas: poce cubic, pè cubic, onça liquida, pinta, quart, galon], barril, còrda, peck, bushel o hogshead.
Volum dels solids platonics
Los solids platonics comprenon los cinc unics polièdres regulars. Se l'arèsta del polièdre es a, lo seu volum se dona per la taula seguenta:
Saulnot
Saulnot es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de Borgonha Franca Comtat.
Saulcet
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Augy
Augy pòt essèr:
Volum
Proporcion entre los volums d'un còn, esfèra e cilindre del meteis radi e nautor
thumb|upright=1.5|Un còn, esfèra e cilindre de radi r e nautor h Las formulas anterioras se pòdon utilizar per demostrar que los volums d'un còn, esfèra e cilindre del meteis radi e nautor seguisson la proporcion 1 : 2 : 3. La demostracion es la seguenta: siá lo radi r e la nautor h (que per l'esfèra es 2r). Lo volum del còn es:
Lo volum de l'esfèra es:
Lo volum del cilindre es:
La descobèrta de la proporcion 2 : 3 entre los volums de l'esfèra e lo cilindre s'atribuís a Arquimèdes.
Calcul del volum per integralas
L'integrala multiple es una partida limitada de \R^2, lo volum del cilindre qu'a per generatriu la frontièra de \mathcal D, delimitat pel plan z=0 e la superfícia d'equacion z=f(x,y) –amb f positiva e continua sus \mathcal D– es:
Dins lo cas que lo domèni \mathcal D es definit per las condicions simplas x_1<x<x_2,, lo calcul se reduch a:
Dins lo cas que lo domèni \mathcal A es definit per las condicions simples, e z_1<z<z_2, aquel calcul se redutz a:
Per la linealitat de l'integracion, un domèni dificil de definit se pòt partir en diverses susdomènis exprimables per de condicions simples.
Coordenadas non cartesianas
Se lo domèni \mathcal A s'exprima melhor en coordenadas cilindricas per las condicions simplas \mathcal A', lo calcul es:
Se lo domèni \mathcal A s'exprima melhor dins las coordenadas esfericas per las condicions simplas, lo calcul dona:
Solid de rotacion
Dins lo cas que lo domèni \mathcal A es un solid de revolucion la frontièra qu'es engendrada per la rotacion d'una corba d'equacion y = f(x) a l'entorn de l'axe (Ox), lo calcul del volum se reduch a una integrala simple
Teorèma de la divergéncia
El teorema de la divergència permet reduir el càlcul del volum a una integrala de superfícia:
Onte es la frontièra de \mathcal A e \vec n lo vector unitari normal a \mathrm dS dirigit cap a l'exterior de \mathcal A.
Saulnot
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Derby Museum and Art Gallery
thumb|Bastissa de lo Derby Museum and Art Gallery. Lo Derby Museum and Art Gallery es un musèu istoric de bères arts de la ciutat de Derby (Anglatèrra). S'establiguèt, amassa amb la Bibliotèca Centrala de Derby («Derby Central Library»), l'an 1879 dins una bastissa nòva dessenhada per Richard Knill Freeman e donada a Derby per Michael Thomas Bass. Lo musèu expausa de pèças de geologia, art decoratiu, pintura, istòria militar e naturala. Se destacan las porcellanes dels sègles XVIII e XIX, faches per la Royal Crown Derby, e per las pinturas de Joseph Wright, que se distinguís per èsser «lo primièr pintor professional a representar l'esperit de la Revolucion Industriala». La galariá d'art dobriguèt las siás pòrtas lo 1882.
Estourmel
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Solids de Kepler-Poinsot
Los quatre solids de Kepler-Poinsot son de polièdres que, en mai dels cinc solids platonics, se pòdon bastir de biais regular, dos d'aqueles que las fàcias son de poligòns regulars estelats (o crosats): los solids de Kepler, e dos avent de fàcias regulars, mas que pòdan s'interpenetrar: los solids de Poinsot.
Estourmel
Istòria
Al, Rimbold Creton de Estourmel èra un chevalier de Godefroy de Bouillon. #Èsser amb lududes lo primièr a metre los pès sul mur de Jerusalem. Lo sieu en jasent se tròba a la glèisa de Estourmel.
Solids de Kepler-Poinsot
los solids
Estourmel
Istòria
Uèi, las ruïnes del castèl e de los sieus sosterranhes son encara visibles jos la forma d'una butte boisée près de la glèisa de Estourmel.
Solids de Kepler-Poinsot
Geometria
Lo pichon e lo grand dodecaèdre estelats an de fàcias en forma de pentacles no convèxes regulars. Lo grand dodecaèdre e lo grand icosaèdre an de fàcias en forma de pentagòns convèxes, mas an figuras de vertèx en forma de pentacles. Lo primièr parelh e lo segon son lo duals un dels autres.
Estourmel
Istòria
Au, Rimbold Creton d'Estourmel était un chevalier de Godefroy de Bouillon. Il fut avec lui le premier à poser les pieds sur le mur de Jérusalem. Son gisant se trouve à l'église d'Estourmel.
Solids de Kepler-Poinsot
La caracteristica d'Euler
Un solid de Kepler-Poinsot cobrís la seuna esfèra circonscricha mai d'un còp. A causa d'aquò, son pas necessàriament topologicament equivalents a l'esfèra coma o son los solids platonics, e sobretot, la caracteristica d'Euler
Estourmel
Istòria
Aujourd'hui, les ruines du château et de ses souterrains sont encore visibles sous la forme d'une butte boisée à proximité de l'église d'Estourmel.
Solids de Kepler-Poinsot
La caracteristica d'Euler
es pas totjorn valida.
La valor de la caracteristica d'Euler χ depend de la forma del polièdre. Considerant per exemple lo pichon dodecaèdre estelat. Es bastir per un dodecaèdre amb una piramida pentagonala sus caduna de las seunas dotze fàcias. Caduna de las dotze fàcias es un pentacle amb la part pentagonala amagada dins lo solid. La partida exteriora de cada fàcia es bastida de cinc triangles que se tòcan sonque en cinc punts. Alternativament, se poirián comptar aqueles triangles coma fàcias separadas - n'i a 60 (mas son pas que de triangles isoscèls, e non poligòns regulars). De biais similar, cada arèsta quedariá ara dividida en tres arèstas (mas alara, son de doas menas). Los "cinc punts" que s'acaban de mencionar, forman ensems los 20 vertèxes suplementaris, atal, i a un total de 32 vertèxes. Los pentegòns intèrnes amagats son pas necessaris per formar la superfícia del polièdre e pòdon despareisser. Ara, la relacion d'Euler es vàlida: 60 - 90 + 32 = 2. Mas, aquel polièdre es pas aquel descrich pel simbol de Schläfli {5/2,5}, e, pòt pas èsser un sòlid de Kepler-Poinsot encara qu'i ressembla de l'exterior.
Vis (aiga)
Vis es un riu d'Occitània, en Lengadòc, e de França. Se geta dins lo riu Erau.
Auzouville-Auberbosc
Geografia
Commune du pays de Caux située dans le canton de Fauville-en-Caux.
Ian Khama
Seretse Khama Ian Khama (n. 1953) militar e òme politic es l'actual president de Botswana.
Auzouville-Auberbosc
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Auzouville E Auberbosc fusionan en 1828.
Auzouville et Auberbosc fusionnent en 1828.
Sent Julian e Gaulena
Sent Julian e Gaulena (Saint-Julien-Gaulène en francesa) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Luòcs e monuments
A la glèisa de Sant Nicolau de Gaulena i a trelhon manual de 13 camapnas, que 10 tornejantas.
Canton de Montalban-2
Lo canton de Montalban-2 es una division administrativa de Carcin, venguda dempuèi 2015 sonque circonscripcion electorala, creada en 1973, situada dins l'arrondiment de Montalban, lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. A la refòrma cantonala de 2014, aplicada a las eleccions de 2015, lo canton se conservèt e demorèt limitat a una fraccion (pus granda) de Montalban. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian bas carcinòl.
'''NB. Per de rasons tecnicas, una partida de las informacions de l'Infobox (n° INSEE, populacion) son las de la situacion d'abans 2015. Lo n° actual es 82 07 e la populacion en 2018 es de 19 974 abitants. La superficia e la densitat son pas conegudas.'''
Istòria dels cantons de Montalban
Lo canton de Montalban se creèt en 1790 dins lo districte de Montalban. En 1801, foguèt despartit en canton de Montalban Èst e canton de Montalban Oèst, puèi en cantons de Montalban-1, Montalban-2, Montalban-3 e Montalban-4 pel decret del 13 de julhet de 1973. Pel decret del 27 de febrièr de 1991, s'i ajustèron los cantons de Montalban-5 e Montalban-6 ,.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-273 del 27 de febrièr de 2014, los cantons de Montalban foguèron redusits a tres (Montalban-1, Montalban-2, Montalban-3), ambe de cantons limitats a una fraccion de la vila, sense apondi d'autras comunas.
Istòria del canton de Montalban-2
De 1973 a 1991, lo canton compreniá tanben la comuna de Leujac. En 1991, lo territòri del canton foguèt cambiat. En 2015, lo canton foguèt conservat ambe un territòri pus grand.
Pouilly-sur-Loire
Pouilly-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
La municipalitat se situa sul marge drech de la Loire e se tròba a parièra distància de la desbocadura e de la font del fleuve.
La commune se situe sur la rive droite de la Loire et se trouve a égale distance de l'embouchure et de la source du fleuve.
Istòria
Pauliacum Supèr Fluvium Ligerium es a l'origina un domeni gallo-romain. Lo sieu nom proven siá d'un eventual fondator, siá d'una déformation de la paraula celte pol en significant luòc humide.
Es en aquel mièg natural privilegiat façonné per la Loire, #qu'an #èsser implantadas las primièras vinhas, probablament al.
Dempuèi, Loire e Vignoble son íntimament ligats... Es a l'entorn d'aqueles dos elements #que s'es organizat lo essor de la vila...
Pauliacum Super Fluvium Ligerium est à l'origine un domaine gallo-romain. Son nom provient soit d'un éventuel fondateur, soit d'une déformation du mot celte pol signifiant lieu humide.
C'est dans ce milieu naturel privilégié façonné par la Loire, qu'ont été implantées les premières vignes, probablement au.
La Chambre
La Chambra en arpitan (La Chambre en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
La Cambra a situat en la vallée de la Bassa-Mauriana, a una altitud mièja de 500 m, a la encreuament del caulet de la Madeleine e del caulet del Glandon e en l'ais Lion- Turin.
Dempuèi 1996, la circulacion s'es considerablament melhorada amb la dubertura de la seccion Aiton - Sants-Texans-de-Mauriana del autoroute A 43 en direccion de la Itàlia. La Cambra se tròba a parièra distància de Lion e Turin (160 km)e es desservie per la linha SNCF TGV París-Turin.
La municipalitat a traversat pel riu glaciaire del Arc.
La Chambre est située dans la vallée de la Basse-Maurienne, à une altitude moyenne de 500 m, au carrefour du col de la Madeleine et du col du Glandon et dans l'axe Lyon- Turin.
Depuis 1996, la circulation s'est considérablement améliorée avec l'ouverture de la section Aiton - Saint-Jean-de-Maurienne de l'autoroute A 43 en direction de l'Italie. La Chambre se trouve à égale distance de Lyon et Turin (160 km)et est desservie par la ligne SNCF TGV Paris-Turin.
La commune est traversée par la rivière glaciaire de l'Arc.
Sent Quentin (Montmaurelian)
Sent Quentin, o mai recentament Sent Quentin de Chalés (noms fòrça probables; en francés Saint-Quentin-de-Chalais) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Canton de Montalban-4
Lo canton de Montalban-4 es una anciana division administrativa de Carcin suprimida en 2015, creada en 1973, situada dins l'arrondiment de Montalban, lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. A la refòrma cantonala de 2014, aplicada a las eleccions de 2015, lo canton foguèt suprimit. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian bas carcinòl.
Istòria dels cantons de Montalban
Lo canton de Montalban se creèt en 1790 dins lo districte de Montalban. En 1801, foguèt despartit en canton de Montalban Èst e canton de Montalban Oèst, puèi en cantons de Montalban-1, Montalban-2, Montalban-3 e Montalban-4 pel decret del 13 de julhet de 1973. Pel decret del 27 de febrièr de 1991, s'i ajustèron los cantons de Montalban-5 e Montalban-6 ,.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-273 del 27 de febrièr de 2014, los cantons de Montalban foguèron redusits a tres (Montalban-1, Montalban-2, Montalban-3), ambe de cantons limitats a una fraccion de la vila, sense apondi d'autras comunas.
Istòria del canton de Montalban-4
Lo canton foguèt creat en 1973 e suprimit en 2015.
Comunautat de comunas del Grand Sud Tarn e Garona
La Comunautat de comunas del Grand Sud Tarn e Garona es una intercomunalitat, lengadociana e gascona, situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Son còdi SIREN es 200 066 652.
La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian meridional (tolosan) e lo gascon de transicion.
Istòria
Creada lo 1èr de genièr de 2017, a la seguida d e l'Esquèma de cooperacion intercomunala (SDCI), la Comunautat de comunas del Grand Sud Tarn e Garona es lo resultat de la fusion de tres comunautats de comunas :
La residéncia es la de l'anciana comunautat de comunas del Terrador Grisòlas Vilabrumièr a La Bastida Sent Pèire mès los burèus de las ancianas comunautats de comunas de Garòna e Canal a Montuèg e Garòna e Gasconha a Verdun de Garòna serviràn d'antena de proximitat.
Doás comunas quitèron la CC per la comunautat d'aglomeracion del Grand Montalban : La Cort de Sent Pèire lo 1èr de genièr de 2018, Escatalens lo 1èr de genièr de 2019.
center|450px|Mapa de la CC thumb|center|350px|L'anciana CC de Garòna e Canal thumb|center|360px|L'anciana CC de Garòna e Gasconha
thumb|center|360px|L'anciana CC del Terrador Grisòlas Vilabrumièr; al limit del departament, Pompinhan, Canals e Favars son estadas oblidadas
Composicion
thumb|500px|center|Mapa de las densitats de populacion.
Slavisk
L’slavisk es una lenga construcha per Libor Sztemon. Fa partida de las lengas eslavas del nòrd, ambe lo lydnevi, l’slavëni e lo seversk tanben fargats pel meteis glossopoèta. Se sap paucas causas sus aquela lenga, qu'a pas qu'una pagina sus la rantèla, e que son creator moriguèt jovent.
=Grafia= L’slavisk s'escriu ambe l'alfabet latin emai Ä, Č, Ð, É, Ǧ, Ó, Š e Ž.
Gramatica
Coma lo bulgar e lo macedonian, l’slavisk a pas de declinason. Los cases se mercan mercé a de preposicions :
Lo plural se forma aital :
Adjectius
Los adjectius son ligats al nom per la particula i. Ex. dane i daštyny (de jorns de pluèja).
Numerals
* la descripcion de L. Sztemon es probablament falsa, que 3x pòt pas èsser identic a 13x
Conjugason
Lo vèrbe slavisk coneis 3 tempses – passat, present e futur (indicatiu). Lo condicional se forma mercé al prefixe bi- e al passat. Lo subjontiu o conjontiu se forma mercé a -i-. La negacion se merca amb lo prefixe ne-.
neméty, aver pas, se conjuga aital : nemalem, nemales... nemem, nemes... budem neméty... nemeläs... nemejim, nemetis... bi-nemalem... neméty, nemétije, nemaja, nemaliv.
Lexic
Lo lexic slavisk es eslau. Donam lo chèc qu'es la lenga mairala de l'autor.
Saulnay
Saulnay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Lautaro
thumb|200px|Lautaro idealizat peu pintre occitano chilen [[Pedro Subercasaus]]Lautaro (deformacion espanhòla deu mapundungun Leftaru) que ho un indian araucan mapuche hilh d'un capdau qui ho hèit presoèr peus conquistadors espanhòls de Pedro de Valdivia. Durant la soa captivitat que s'amigalhè dab eths (o au mens que he com se hosse atau) e un dia que s'escapè e dab totas las coneishenças tecnicas suu manejament de las armas e deus chivaus après auprès d'eths, que gavidè los mapuches contre los conquistadors en bèth remportar granas batalhas e quitament virar se las entà'us horabandir deu terrotòri deus mapuches. Fin finala que ho des.hèit e aucit, mes que demorèr com un simbòl de resisténcia revindicat sègles après peur libertadores latino-americans com Bernardo O'Higgins, membre de la famosa Lòtja Lautaro.
Rouvres-en-Xaintois
Rouvres-en-Xaintois es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Coma lo sieu nom l'indica per o distinguir de Roures-la-Chétive, lo vilatge fa partida de la region del Xaintois, a ieu-camin entre Mirecourt e Châtenois.
Comme son nom l'indique pour le distinguer de Rouvres-la-Chétive, le village fait partie de la région du Xaintois, à mi-chemin entre Mirecourt et Châtenois.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo toponyme de Roures (Ruver) a testificat dempuèi 1109. La municipalitat compreniá doas distincions, desparièras en la reparticion de las affouages : la granda aviá per senhors los sieurs de Removille e del Châtelet, de contunh après 1621 los marques de Rémoville #que los darrièrs representants de l'ostal de Bassompierre ne residissián a Baudricourt ; la pichona dépendait de Châtenois e aperteniá al pòrti de Lorraine de contunh al rei. Lo abbé de Chaumousey possedissiá antany d'autre partís qualques dreches seigneuriaux. Jos l'Ancian Regim, Roures-en-Xaintois aperteniá al bailliage de Mirecourt.
En 1790, Roures-en-Xaintois i aguèt designat per cap de-luòc del sièisen costat del district de Mirecourt. Aquel costat a subsistit fins al 19 vendémiaire an X.
La glèisa, dédiée a sant Élophe, èra del diocèse de Toul, doyenné de Porsas. La curació èra del diocèse de Toul e, antérieurement, a la collation del capítol de Brixey.
Una ordonnance del 6 de julhet 1832 a amassat a aquela municipalitat lo bòsc dich lo Pransieux, précédemment enclave de Baudricourt. La glèisa actuala a #èsser bastida l'an 1856. La comuna e l'escòla dels gojats an #èsser bastidas l'an 1833 ; l'escòla de las filhas l'an 1836.
Le toponyme de Rouvres (Ruver) est attesté dès 1109. La commune comprenait deux seigneuries, distinctes dans la répartition des affouages : la grande avait pour seigneurs les sieurs de Removille et du Châtelet, puis après 1621 les marquis de Rémoville dont les derniers représentants de la maison de Bassompierre résidaient à Baudricourt ; la petite dépendait de Châtenois et appartenait au duc de Lorraine puis au roi. L’abbé de Chaumousey possédait autrefois d’autre part quelques droits seigneuriaux. Sous l’Ancien Régime, Rouvres-en-Xaintois appartenait au bailliage de Mirecourt.
En 1790, Rouvres-en-Xaintois fut désignée pour chef-lieu du sixième canton du district de Mirecourt. Ce canton a subsisté jusqu’au 19 vendémiaire an X.
L’église, dédiée à saint Élophe, était du diocèse de Toul, doyenné de Porsas. La cure était du diocèse de Toul et, antérieurement, à la collation du chapitre de Brixey.
Une ordonnance du 6 juillet 1832 a réuni à cette commune le bois dit le Pransieux, précédemment enclave de Baudricourt. L’église actuelle a été construite en 1856. La mairie et l’école des garçons ont été construites en 1833 ; l’école des filles en 1836.
Virac (de Trec)
Virac (Birac-sur-Trec en francés) es una comuna agenesa situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Auvers-sur-Oise
Auvers-sur-Oise es una comuna francesa situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Larbei
Geografia
L'arriu de Lauròla qu'esparteish la comuna de Larbei e la de Mailís. Lo Los, afluent de l'Ador que dessepara Larbei de Caupena. Au nòrd, la Guauga e l'arriu deu Pistolat que hèn lo limit dab la comuna de Sent Aubin.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre deu territòri
thumb|300px|right|Lo [[Lots|Los enter Larbei e Caupena]]
Toponimia
La prononciacion qu'ei [lar'bej]. Las fòrmas ancianas que son S. Johannis de Larby en 1263, Larbey en 1291, Larbei (mapa de 1638), Larbes (mapa deu començament deu sègle XVIII), Larbey (mapas de 1714 e de 1733).
Lo nom que demòra escur. Lo nom qu'ei a arreligar dab Larbiei, adara La Granja. J.B. Orpustan qu'associa aqueth darrèr nom dab lo basco larre, « lana », shens poder precisar la seguida.
Les Monthairons
Les Monthairons es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Sarcelles
Sarcelles es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Audincthun
Audincthun es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Istòria
Seguent una legenda locala, Lyonnel de Wandonne récupéra l'espasa de Jeanne d'Arc #qu'el emmura dins la glèisa de Wandonne.
Suivant une légende locale, Lyonnel de Wandonne récupéra l'épée de Jeanne d'Arc qu'il emmura dans l'église de Wandonne.
Souancé-au-Perche
Souancé-au-Perche es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Geografia
Bastís a l'entorn del riu la Rhone, afluent del marge esquèrre de la Huisne, lo vilatge prepausa una vision typique del Portamantèl : bocage, lavoir e de fonts. Doas fonts flueixen dins lo vilatge als fontaines Sant-Marc e Sant-Georges.
Construit autour de la rivière la Rhone, affluent de la rive gauche de l’Huisne, le village propose une vision typique du Perche : bocage, lavoir et sources. Deux sources coulent dans le village aux fontaines Saint-Marc et Saint-Georges.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Subdivision Territorial de Nogent-Lo-Rotrou, aquela municipalitat intègra l'aglomeracion de dètz comunas : Argenvilliers, Brunelles, Champrond-en-Perchet, La Gaudaine, Margon, Nogent-lo-Rotrou, Sant-Jean Pierre Fixa, Souancé-a lo-Portamantèl, Trizet-Coutretôt-Sant-Serge e Vichères.
Subdivision territoriale de Nogent-Le-Rotrou, cette commune intègre l’agglomération de dix communes : Argenvilliers, Brunelles, Champrond-en-Perchet, La Gaudaine, Margon, Nogent-le-Rotrou, Saint-Jean Pierre Fixe, Souancé-au-Perche, Trizet-Coutretôt-Saint-Serge et Vichères.
Saulzet (Alèir)
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Luganhac (Gasconha)
Luganhac (Lugaignac en francés) es una comuna occitana deu Vasadés istoric, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Auzouville-l'Esneval
Auzouville-l'Esneval es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Baudricourt
Baudricourt es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Auzouville-l'Esneval
Geografia
Commune du pays de Caux située dans le canton de Yerville.
Baudricourt
Istòria
Lo nom de Baldrici curtis a testificat dempuèi la. Lo érection del marquisat de Baudricourt en 1719 #aver per efièch lo cambiament de nom del vilatge #que se trucarà Saint-Mangi fins en 1766. I aguèt arturat pel Conselh de Lunéville lo 17 de febrièr de 1766, e aprovat per cartas brevets de Louis XV del mes de julhet seguent, que lo nom de Bassompierre i auriá atribuit a la distincion de Baudricourt. Fin finala, la municipalitat repren lo sieu nom actual l'an 1790.
Auzouville-l'Esneval
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Baudricourt
Istòria
Baudricourt Aperteniá al bailliage de Mirecourt. La siá glèisa, dédiée a sant Remi, èra del diocèse de Toul, doyenné de Porsas. La curació èra a la collation del capítol de Remiremont e al concors.
Auzouville-l'Esneval
Istòria
Aquela municipalitat a fusionat amb la municipalitat de Sant-Etienne-lo-Vièlh l'an 1823.
Baudricourt
Istòria
Baudricourt #Aperténer al costat de Roures-en-Xaintois de 1790 a l'an X, de contunh al costat de Vittel, e fin finala, a partir de l'an XI, a aquel de Mirecourt coma uèi.
Le nom de Baldrici curtis est attesté dès le. L’érection du marquisat de Baudricourt en 1719 eut pour effet le changement de nom du village qui s’appellera Saint-Menge jusqu’en 1766. Il fut arrêté par le Conseil de Lunéville le 17 février 1766, et approuvé par lettres patentes de Louis XV du mois de juillet suivant, que le nom de Bassompierre serait attribué à la seigneurie de Baudricourt. Finalement, la commune reprend son nom actuel en 1790.
Baudricourt appartenait au bailliage de Mirecourt. Son église, dédiée à saint Remi, était du diocèse de Toul, doyenné de Porsas. La cure était à la collation du chapitre de Remiremont et au concours.
Baudricourt appartint au canton de Rouvres-en-Xaintois de 1790 à l’an X, puis au canton de Vittel, et enfin, à partir de l’an XI, à celui de Mirecourt comme aujourd’hui.
Buc (Territòri de Belfòrt)
Buc es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de Borgonha Franca Comtat.
Geografia
Lo pòble, Situat a la separacion de tot camin freqüentat a #aver una vocacion agricòla fins cap als ans 1970, fins a #çò que lo desvolopament del automobila permetrà a citadins en trabalhant a Belfòrt dempuèi e far bastir un ostal individual en un marc particularament agréable.
Le village, situé à l'écart de tout chemin fréquenté a eu une vocation agricole jusque vers les années 1970, jusqu'à ce que le développement de l'automobile permette à des citadins travaillant à Belfort de s'y faire construire une maison individuelle dans un cadre particulièrement agréable.
Montiers-sur-Saulx
Montiers-sur-Saulx es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Sant Lionç e La Fenassa
Sant Lionç e La Fenassa (pron. /san liws/) (en francés, Saint-Lieux-Lafenasse) es una anciana comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region d'. Lo 1èr de genièr de 2019, es fusionada dins la comuna novèla de Tèrra de Bancaliá e ne ven una comuna delegada.
Montiers-sur-Saulx
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Just-Sauvage
Saint-Just-Sauvage es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La ville s'est également appelée Saint-Just-en-Champagne
L'Arribèra de Sent Savin
L'Arribèra de Sent Savin  o L'Arribèra Sent Savin (Larrivière-Saint-Savin en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [larri'βɛrə sen saβiŋ]. Las fòrmas ancianas que son Lazibore (mapa de 1638), La Rivière-Saint-Sevin (mapa de 1714), La Rivière (mapa de 1733).
Lo mot arribèra, deu latin riparia, qu'a lo sens de « bòrn d'ua aiga, ribatge, vath traversada per ua aiga, lòc a l'entorn, a bèths còps la quita aiga »,.