cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Naturalisme (filosofia)
Naturalisme, pragmatisme e relativisme
Se Putnam refusa de veire identificat son pragmatisme a una forma de naturalisme, es plan diferent per Rorty, que lo neopragmatisme pòt legitimament èsser qualificat de « naturalista ». Puslèu que de basar sa concepcion de la natura sus las "sciéncias duras", aquel pragmatisme naturalista s'inspira de las sciéncias de la vida, de las scièncias umanas e istoricas (la sociologia, l'istòria, o quitament la teoria literària) per metre en relèu una concepcion de la natura qu'insistís sus sa contingéncia, sus l'azard e lo devenir en òbra en son sen. L'opcion filosofica defenduda per Rorty pòt lèu tornar cap al franc relativisme, çò qu'aquel assumís dobèrtament, revendicant fòrça son « etnocentrisme. »
Naturalisme e antropologia
Per Philippe Descola, lo naturalisme dintra dins un dels quatre mòdes d'identificacion dels existissents, umans e non umans; son lo totemisme, l’animisme, l'analogisme e lo naturalisme.
Per precisar, lo naturalisme es "simplament la cresença que la nature existís, o que qualques entitats devon lor existéncia e lor desvolopament a un principi estrangièr als efèctes de la volontat umana. Tipic de las cosmologias occidentalas dempuèi Platon e Aristòtel, lo naturalisme produit un domeni ontologic especific, un luòc d’òrdre o de necessitat o res arriba pas sens causa, d'aquela ligada a l’instància transcendenta o que siá immanenta a la textura del monde. Dins la mesura que lo naturalisme es lo principi director de nòstra pròpria cosmologia e que blòca nòstre sens comun e nòstre principi scientific, es vengut per nosautres un presupausat d'un biais « natural » qu'estructura nòstra epistemologia e en particular nòstra percepcion dels autres biaisses d’identificacion".
Aqueles tres autres mòdes son doncas:
L’animisme qu'es lo pròpri de las societats per que los atributs socials dels non umans permeton de categorizar de relacions; los non umans son los tèrmes d’una relacion.
Lo totemisme que caracteriza las societats per que las discontinuitats entre non umans permeton de pensar qu'aquelas dintran los umans; per aquelas societats los non umans son coma de signes.
L'analogisme que s'exprimís per una discontinuitat de las interioritats e de l'aspècte fisic dels umans e dels non umans. Las societats onte l'analogisme es present, se caracterizèron per de sistèmas fortament dualistas.
Lo naturalisme es doncas la sola ontologia a crear una frontièra entre se e altrú per mejan de l’idèa de "natura", aquela darrièra relevant pas de la cultura. Distincion occidentala recenta (fin del sègle XVI), es lo resultat d’una istòria particulara; es gaireben ignorada dins d'autras societats coma aquelas de l'Orient Extrèm onte l'animisme domina.
Ambiguïtat del tèrme, exemple del naturalisme politic
Se fa jorn : per mejan d'aquelas evolucions de sens successius, mai o mens estrechas, lo tèrme de « naturalisme » capita a enclure las posicions de las mai contradictòrias. L'usatge, al vam, de l'etiqueta naturaliste coma anatèma o punt de raliament facilita gaire las causas.
Coma exemple simple: C. Rosset qualifica de « naturalista » tota forma de filosofia fondada sus una concepcion fòrta de la natura, de la necessitat o de l'òrdre natural. Dins aquela perspectiva, la "natura" de las causas es gaire alunhada de lor Esséncia, e tot naturalisme, per Rosset, tend doncas cap a l'essencialisme: naturalizar una causa, es la fixar dins son esséncia, determinada per un biais de concebre la sciéncia de la natura. Dins lo domeni politic, lo filosòf elabòra atal las categorias de naturalisme « conservator » o « revolucionari » per designar las doctrinas per que la tasca primièra de la politica es de tornar establir dins sos drechs una Natura originala o perduda o reprimida. Dins aquela vision, Rosset opausa l'antinaturalisme de las filosofias centradas sus las idèas de contingéncia e d'artifici. Dans son obratge l'Antinatura, ensag de reabilitar los filosòfs artificialistas, coma los sofistas. Aquí i a una font d'inspiracion qu'es gaire alunhada d'aquela de Rorty. Aquel defend una filosofia politica que son principal objectiu es la creacion de consensus pel biais de la discussion. Rorty, defensor d'una forma de relativisme pragmatic, de contunh critica las filosofias de l'autenticitat, las doctrinas universalistas o essencialistas en questa d'una veritat ultima. Mas se pòt veire que, segon las categorias pròprias a Rosset, e que son fòrça coerentas, lo naturalisme pragmatista de Rorty es tot simplament... un antinaturalisme.
Naturalisme e religion
Lo naturalisme coma doctrina foguèt condamnat pel papa Piu IX dins son syllabus. Lo racionalisme, lo panteïsme e lo monisme tanben foguèron criticats per la Glèisa Catolica.
E mai, lo naturalisme foguèt atacat per dom Guéranger, subretot dins una seria d'articles pareguts dins L'Univèrs, en 1858.
Naturalisme e etica
Lo naturalisme dona una valor morala a çò qu'es designat coma "natural". Segon aquel precèpte, caldriá conéisser la natura en mai de la seguir, e mai de li obedir.
Lo naturalisme cèrca pas de destriar çò qu'es just o non mas çò que pensa qu'existís dins la natura o non. Es sus aquela revendicacion de çò qu'es natural o contra natura, que lo naturalisme vòl impausar çò que deuriá èsser o èsser pas.
Mametz (Sòma)
Mamé en picard (Mametz en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
(Embarg pas exaustiu !)
(saisie non exhaustive !)
Nòtas
<references group=N/>
Philippe Pétain
Henri Philippe Benoni Omer Joseph Pétain (24 d'abril de 1856, Cauchy-à-la-Tour– 23 de junh de 1951, L'Île-d'Yeu), generalament sonat Philippe Pétain o Marescal Pétain (Maréchal Pétain), èra un general francés que recebèt la  distinccion de Marescal de França, e que foguèt puèi cap de l'estat francés, entre 1940 e 1944.
Cap militar de primièr plan durant la Primièra Guèrra mondiala, Pétain es generalament presentat coma lo venceire de la batalha de Verdun e, amb Georges Clemenceau, coma l'artesan du redreiçament del moral de las tropas après las mutinariás de 1917. Foguèt nomenat commandant en cap de las forças francesas e ocupèt aquel pòst entrò la fin de la guèrra, mentre qu'en març de 1918, al moment ont es un comandement suprèma de las fòrças aliadas, la direccion de l'ensemble de las armadas aliadas li escapa al profièch de son rival Ferdinand Foish. Foguèt fait marescal de França en novembre de 1918.
En 1925, Pétain venguèt comandant de las fòrças francesas combatant als costats d'Espanha dins la guèrra del Rif, en luòc e plaça del marescal Lyautey qu'ocupava lo pòst dempuèi 1912. Aureolat d'un immens prestigi a l'endeman de la guèrra, venguèt academician en 1929 e ocupèt las fonccions de ministre de la Guèrra, de febrièr a novembre de 1934, es nomenat puèi ambaissador en Espanha, dirigida alara per lo general Franco (1939).
Rapelat al governament lo 17 de mai de 1940 après lo començament de l'invasion alemanda, s'opausèt a la perseguida d'ua guèrra que considerava coma perduda e dont imputèt lèu la responsabilitat al regim republican. Cap de fila dels partisens de l'arrèst dels combats, venguèt president del Conselh en remplaçament de Paul Reynaud lo ser del 16 de junh de 1940 e apelèt, tre lo 17 de junh de 1940, de cessar lo combat. Faguèt signar l’armistici del 22 de junh de 1940 amb l'Alemanha d'Adolf Hitler a Rethondes al meme luòc e dins la meme veitura de camin de fèrre ont èra estat signat autrecòps l'armistici de 1918 per l'Alemanha alara vencida, segon la volontat de Hitler, tirant aital França del conflicte.
Investit dels plens poders constituents per l'Assemblada nacionala, siá la reünion del Senat e de la Cambra dels deputats lo 10 de julhet de 1940, s'autrejèt l'endeman lo títol de « cap de l'Estat francés », que conservèt durant las quatre annadas de l'ocupacion de las armadas del IIIen Reich.
Installat en zona liura a Vichèi al cap d'un regim autoritari, aboliguèt las institucions republicanas e las libertats fondamentalas, e dissolguèt los sindicats e los partits politics, instaurèt una legislacion antimaçonica e antisemita tre agost e octobre de 1940, de son autoritat pròpria. Engatjèt lo país dins la Revolution nacionala e dins la collaboracion amb l’Alemanha nazia.
Lo regim que dirigiguèt fins a julhet de 1944 foguèt declarat illegitim per lo general de Gaulle a la Liberacion.
Emmenat contre son gra pels alemands en agost de 1944 a Sigmaringen, menat en Soïssa en abril de 1945 d'ont se rendrà a las autoritats francesas, foguèt jutjat en julhet de 1945 per intelligéncia amb l'enemic e nauta traison per la Nauta Cor de Justícia. Foguèt condemnat a la pena de mòrt, mas en rason de son grand atge la pena foguèt comuada en empresonament a perpetuitat per lo general de Gaulle, cap del govèrn provisòri de la Republica Francesa. Moriguèt lo 23 de julhet de 1951 en detencion a L'Île-d'Yeu, ont foguèt puèi rebondut.
Le Faouët (Còstas d'Arvòr)
Ar Faoued (Pontrev) en breton ( Le Faouët en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
A separat de Trémeven per "Lo Leff" e de Quemper Guézennec per "Lo Poul Jodour". Se tròba entre lo Trégor e lo Goëlo e entre lo Armor e lo Argoat.
Elle est séparée de Trémeven par "Le Leff" et de Quemper Guézennec par "Le Poul Jodour". Elle se trouve entre le Trégor et le Goëlo et entre l'Armor et l'Argoat.
Igny (Nauta Sòna)
Igny  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Sòna de la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Joan Antoni Samaranch
Joan Antoni Samaranch, (Barcelona, 17 de julhet de 1920 - Barcelona, 21 d'abril de 2010) foguèt un dirigent esportiu, e òme politic catalan qu'es estat president del Comitat Olimpic Internacional entre 1980 e 2001. Foguèt lo president del COI qu'ocupèt lo pòste lo pus longtemps,(21 ans), après lo baron Pierre de Coubertin que l'ocupèt 29 ans.
Pòrc-espin
Pòrc-espin es lo nom vernacular que designa d'unes rosegaires que se despartisson en doas familhas : los istricids, es a dire los pòrcs-espins del Mond Vièlh e los eretizontids, es a dire los del novèl Mond. Longtemps amassats dins un sol grop, las doas familhas son uèi separadas : en mai d'una ròba plena d'espinas e de sas costumas nocturnas partejadas, nombrosas e prigondas diferéncias los separan d'un grop a l'autre.
Lo nom dels pòrcs-espins ven de las espinas caracteristicas que los cobrisson la pel. Malgrat lo nom, los pòrcs-espins tenon pas cap parentat dirècte amb los pòrcs autentics, qu'apertenon al grop dels artiodactils. Se devon pas confondre tanpauc amb los erices, que e mai que sián tanben cobèrts d'espinas, apertenon a l'òrdre dels eulipotifles.
Champrond-en-Gâtine
Champrond-en-Gâtine es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mont Rysy
Lo mont Rysy es una cima de la cadena montanhosa dei Tatras dins l'arc exterior dei Carpats lòng de la frontiera entre Polonha e Eslovaquia.
Vocala barrada anteriora non arredondida
La vocala barrade anteriora non arredondida es una vocala emplegada dins fòrça lengas. Son simbòl dins l'alfabet fonetic internacional es [i], e son simbòl X-SAMPA es i
En Occitan
Aquela vocala existís en occitan dins totes los dialèctes. En occitan, aqueste son se representa generalament amb una "i". Ça que la, aquesta letra pòt far tanben lo son [j]. En gardiòl pòt far tanben lo son [ə]. Dins mai d'un dialècte, la letra e pòt realisar la [i] (exeple: Marselha se pòt prononciar [maʀ'sejɔ] o [maʀsijɔ] en provençal maritim). Vejatz pronóncia de l'occitan, gardiòl e provençal per mai de detalhs.
Lengas
La vocala [i] es fòrça comuna. Apareis dins gaireben totas las lengas dins la qualas i a mai de 3 vocalas;foneticament dins saique totas las lengas. Exemple:
Lo Pojòl
Lo Pojòl (Le Poujol-sur-Orb en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : 'castrum de Pojols en 1164, castro de Poiol en 1247-48, de Pojolio en 1271, de Pojolio en 1361, 1396, Pujelio en 1457, loco de Puiolio en 1459, seigneur de Pujol en 1529, Pujols en 1613, Poujol en 1643, Pujol en 1740-60, le Pujol ou Pozols en 1740-60, le Pujol et Pujol terre foraine en 1740-60, le Poujol en 1770-72 (mapa de Cassini).
Lo mot pojòl es format de puòg/puèg (del latin podium), [mot qu'a un sens oronimic mai que mai en occitanoromanic, ] e del sufixe diminutiu -eolum. Autrament dich, lo mot occitan Pojòl ven del latin podiolum e significa « tuca pichona ».
Vocala quasi barrada quasi anteriora non arredondida
La Vocala quasibarrada quasianteriora non arredondida es una vocala utilizada per qualques lengas parladas. Son simbòu dins l'alfabet fonetic internacionau es ɪ, valent a dire una I majuscula pichona. Son equivalent en X-SAMPA es I. Es generalament representada per una "i" dins las lengas emplegant l'alfabet latin, coma en anglés.
En Occitan
En Occitan, aqueste sòn existís pas qu'en auvernhat. En auvernhat, la "e" non tonica se pòt prononciar [ɪ] o [ə] segon los dialèctes. Tanben la "es" e la "és" en posicion finala o abans una consonanta se pronóncia [ɪj], levat en nòrd-auvernhat ont la "és" se pronóncia [(j)l]. Existís pas endacòm mai en occitan.
Dins las autras lengas
exemple:
Baia de Pomerània
La baia de Pomerània es una baia dau sud-oèst de la Mar Baltica situada lòng dei litoraus alemand e polonés. Es separada de la lòna de Szczecin per una faissa d'illas e de bancs de sabla. A una prefondor e una salinitat feblas que respectivament d'aperaquí 20 mètres e 8‰.
Baia de Gdansk
La baia de Gdansk es una baia situada au sud de la Mar Baltica dins la region dau litorau de la vila de Gdańsk.
Marcelcave
Marché en picard (Marcelcave en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Latèx
vinheta|293x293px|Latex de l'arbre de cauchó vinheta|Lo làtex d'Araujia sericifera es en irritant de la pèl e los uèlhs Lo latèx es un chuc d'aspècte lachenc que s'extrai de l'interior de diferentas plantas o fongis, subretot de las familhas de las Euphorbiaceae e Moraceae, que circula pels vaissèls lactifèrs. Lo nom de latèx es tanben nomenat lo produch obtengut artificialament amb de caracteristicas similaras.
Es produsit per las cellulas que secretan lo floèm e es compausat de 50% d'aiga. La composicion de cada latèx natural es variabla, es en general una emulsion complèxa que conten de proteïnas, alcaloïdes, amidons, de sucres, òlis vegetals, tanin, resina e goma naturala. La color del latèx pòt variar entre lo blanc (majoritari) lo jaune, iranja o escarlata.
Bracieux
Bracieux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Latèx
Lo latèx d'unas plantas es verenós, per d'autras es fòrça agre, coma aquel de la Figuièra comuna e d'autres doces e s'utiliza coma aliment. Los botanistas coneisson pas exactitament la foncion que delo latèx per las plantas. Per unas protegís de las feridas, que forma sus ela una sisa protectritz. Dins diferentas espècias es toxic e servís de defensa contra los animals. esquèrra|vinheta|220x220px|Vestit de latèx
Fonts de latèx
vinheta|220x220px|Bofiga amb una goma Dins las plantas coma la rosèla, lo cauchó (genre Hevea) e las de la familha de las asteraceas (coma la lachuga e d'autras) lo sistèma lactifèr se forma en lo meristèma de la tija o la raíç per dissolucion de la paret cellulara d'una fila de cellulas que forma atal los tubs menaires de latèx.
Bracieux
Geografia
Lo vilatge a situat entre val-de-Loire e la Sologne, e mai particularament dintre Chambord, Bles e Cheverny. Lo sieu centre se tròba en marge esquèrre del Beuvron.
Latèx
Fonts de latèx
Per d'autras vegetals coma aqueles de la familha euforbiaceae, lo sistèma lacrifèr es diferent e se pren de tota la planta d'unas cellulas lactifèras presentas dempuèi la germinacion donc lo latèx se tròba dins totas las partidas de la planta.
Bracieux
Geografia
Le village est situé entre val-de-Loire et la Sologne, et plus particulièrement entre Chambord, Blois et Cheverny. Son centre se trouve en rive gauche du Beuvron.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Latèx
Obtencion
A l'ora d'ara, lo màger productor de latèx es lo Brasil. Se comercializa tanben lo latèx fòrça païses de Sudamerica, Sudafrica e d'autres coma Malàisia.
Bracieux
Istòria
Bracieux Dempuèi l'Antiquitat s'es plaçat coma vilatge de accueil e de comèrci.
Situat sus una via romaine (anciana rota de Tolosa, Issoudun, Bles) aital coma sul camin de la bœufs #que pujan de Peitieus fins a París. A, lo comèrci i èra florissant amb de nombroses mercats #que cèrts noms de carrièra en testifiquen.
Bracieux depuis l'Antiquité s'est positionné comme village d'accueil et de commerce.
Moncontour (Còstas d'Arvòr)
Monkontour (en breton;  Moncontour en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
La comuna es situada a 25 km al sud-èst de Sant-Brieuc.
Palais de la Cultura e de la Sciéncia
Lo Palais de la Cultura e de la Sciéncia, en polonés Pałac Kultury i Nauki, es un gratacèu de Varsòvia bastit entre 1952 e 1955. Sa construccion foguèt decidica per Ïosif Stalin coma dona dau pòble sovietic au pòble polonés. Ansin, l'arquitectura d'inspiracion estaliniana dessenhada per l'arquitècte rus Lev Roudnev integrèt quauqueis elements de l'arquitectura polonesa de la Renaissença e lo còst de la bastida foguèt finançat unicament per l'Union Sovietica.
Tre sa construccion, l'aspèct generau dau bastiment causèt — e causa totjorn — de contestacions importantas au sen de la populacion de la capitala polonesa. Pasmens, lo Palais evolucionèt pauc a pauc de l'estatut de simbòl de la dominacion sovietica sus Polonha vèrs aqueu de simbòl de Varsòvia. Ansin, en 1989, après la casuda dau regime comunista, leis autoritats novèlas decidiguèron de pas destrurre lo bastiment qu'es a l'ora d'ara lo sèti d'unei musèus, salas de concèrt de congrès e cinèma, de dos teatres e d'un restaurant panoramic.
Charbonèir
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Brezhiel
Brezhiel en breton ( Breteil en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
En 1152, lo senhor de Montfort-Sus-Mieu #donar al Abbaye Sant-Jacques de Montfort dos domenis agricòlas de Breteil. #Far aquela donation amb la fin de participar a las bonas œuvres dels fraires. En lo bourg meteis de Breteil, un sacerdòt trucat Guillaume, #donar un ostal de Breteil a la abbaye de Montfort-Sus-Mieu
Raoul de Montfort, en 1120 compte en la dot de la siá filha per lo sieu matrimòni amb lo comte de la Riolaye, lo castèl de Breteil.
Cossí pertot en Bretanha e sustot en Anautita-Bretanha, las paysans possedisson de tèrras, mas generalament de flaca vasta. Los laboureurs #qu'an una cèrt facilitat son relativament minoritaires, los autres devon a mens d'èsser granger se logar coma jornalers e domestics. Amb 167 mossardets per 1271 abitants en 1774, son proportionnellement mens nombroses qu'en cèrtas parròquias vesinas.
Lo territòri de la parròquia depen principalament de doas juridictions :
La capitation, vintena e unas autras taxas avián requectat per collecteurs en recorrent la parròquia dividida dins quatre quartièrs o molzuts : lo bourg, lo Abbaye, la Rodava e Painbay.
La paroisse de Breteil est issue du démembrement de l'ancienne paroisse de Pleumeleuc, dès 1122. c'est pendant cette année-là que l'évêque d'Aleth consacra l'église de Breteil aux moines bénédictins de Saint-Melaine de Rennes.
En 1152, le seigneur de Montfort-Sur-Meu donna à l'Abbaye Saint-Jacques de Montfort deux domaines agricole de Breteil. Il fit cette donation afin de participer aux bonnes œuvres des moines. Dans le bourg même de Breteil, un prêtre appelé Guillaume, donna une maison de Breteil à l'abbaye de Montfort-Sur-Meu
Raoul de Montfort, en 1120 compte dans la dot de sa fille pour son mariage avec le comte de la Riolaye, le château de Breteil.
Comme partout en Bretagne et notamment en Haute-Bretagne, les paysans possèdent des terres, mais généralement de faible étendue. Les laboureurs qui ont une certaine aisance sont relativement minoritaires, les autres doivent à moins d'être fermier se louer comme journaliers et domestiques. Avec 167 domestiques pour 1271 habitants en 1774, ils sont proportionnellement moins nombreux que dans certaines paroisses voisines.
Le territoire de la paroisse dépend principalement de deux juridictions :
La capitation, vingtième et autres taxes étaient perçus par des collecteurs parcourant la paroisse divisée en quatre quartiers ou traits : le bourg, l'Abbaye, la Boulais et Painbay.
Pojòls
Pojòls (Poujols en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : in Poiols en 1027-1048, manso de Poiols en 1042, manso de Podols en 1122, capellam S. Crucis castelli de Poyolis en 1484, Poujols en 1740-60, Pujols en 1770-72 (mapa de Cassini).
Lo mot pojòl es format de puòg/puèg (del latin podium) [mot qu'a un sens oronimic mai que mai en occitanoromanic ] e del sufixe diminutiu -eolum. Autrament dich, lo mot occitan Pojòl ven del latin podiolum e significa « puòg pichon ».
Chaussy (Loiret)
Chaussy es una comuna francesa administrada per lo departament de Loiret de la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maizières (Nauta Sòna)
Maizières  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Sòna de la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nilon
Lo nilon (de la marca comerciala registrada: nylon®) es un polimèr artificial qu'aperten al grop de las poliamidas. Se genèra formalament per policondensacion d'un diacid amb una diamina. La quantitat d'atòms de carbòni dins las cadenas de l'amina e de l'acid se pòt indicar rèire las inicialas de la poliamida. la mai coneguda, la PA6.6 es alara lo produch formal de l'acid butandicarboxilic (acid adipinic) e de l'exametilendiamina.
Per de rasons practicas s'utiliza pas l'acid e l'amina, mas de solucions d'amina e de clorur de diacid.
Idrografia
L'idrografia designa l'estudi e la descripcion dei rius e deis estendudas d'aiga coma lei lacs, lei mars ò leis oceans.
Nilon
Un polimèr semblabla es lo perlon (nilon 6) que se forma de la dubertura e la polimerizacion ulteriora d'una lactama, mai sovent la caprolactama. La diferéncia es que pel nilon las cadenas son formadas de polimèrs de la formula de generala ( ..-NH-C(=O)-(CH2)n-C(=O)-NH-(CH2)m-...) alara pel perlon las cadenas an la sequéncia ( ..-NH-C(=O)-(CH2)n-NH-C(=O)-(CH2)n-...).
Lo nilon foguèt descobèrt per Wallace Hume Carothers. A sa mòrt l'entrepresa DuPont conservèt lo brevet. Los Laboratòris DuPont, en 1938, produguèron aquesta fibra sintetica fòrta e elastica, que se pòt substituir en partida la seda e la raiona.
Lo nilon es una fibra texila elastica e resistenta, es pas atacada per las arnas, es pas necessari de l'alisar e s'utiliza dins la confeccion de debàs, teissuts, tricotatges e "sedariá". Lo nilon motlar s'utiliza coma material dur dins la fabricacion de diferents instruments, coma ponhada de bròssas, penches, eca.
Aquesta invencion revolucionèt en 1938 lo mercat dels debás, amb la fabricacion de las debás de nilon, mas foguèt dificil de los obténer, que amb l'esclatament de la Segonda Guèrra Mondiala, lo mai important èra de realizar de material de guèrra, coma las còrdas de paracasudas. alara los primièrs parelhs arribèron en Euròpa en 1945.
Vocala semidobèrta anteriora arredondida
La vocala semidobèrta anteriora arredondida es una vocala emplegada dins quelques lengas parladas. Son simbòu dins l'alfabet fonetic internacionau es ⟨œ⟩, es a dire una ligatura entre una "o" e una "e". Aquesta ligatura coneis una forma majuscula Œ, mas sonque la forma minuscula es emplagada per representa la vocala semidobèrta anteriora arredondida.
Ròca sedimentària
miniatura|drecha|Fotografia d'una ròca sedimentària ([[argiela).]]
Una ròca sedimentària es una ròca formada per l'acumulacion de sediments que forman de depaus de jaç dichs estrats. Es una ròca exogèna, es a dire que sa forma a la superficia de la crosta terrèstra. Ansin, lei ròcas sedimentàrias cuerbon aperaquí 75% de la superficia dei continents mai representan solament 5% dau volum totau de la crosta terrèstra.
Universitat de Tolosa
right|200px|thumb|Lògo oficial de l’Universitat de Tolosa
Universitat de Tolosa (en francés: Université de Toulouse) es un comunautat de universitats e establiments superiors (en francés: Communauté d'universités et établissements o COMUE) de Occitània dont les autres membres fondators estàn:
Les autres membres estàn:
Malaca
Malaca es una vila de Malàisia e capitala de l'estat de Malaca.
Aquela vila foguèt colonizada pels Portugueses (1511-1641) (Malaca portuguesa), los Olandeses (1641-1824), los Angleses (1824- 1956).
Villiers-le-Duc
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat a portat lo nom de Villiers-lo-Bòsc.
Au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune a porté le nom de Villiers-la-Forêt.
Kerfot
Kerfod en breton ( Kerfot en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
left|300px
Braçac (Arièja)
Braçac  (Brassac en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [bɾa'sak]. Las fòrmas ancianas son Braciaco en 1263/1265, Brassac en 1317, 1385, 1390, 1401, 1442-43, 1445, 1446-47 e cap a 1460 (Cronica d'Esquerrièr), Brassatz en 1391, etc. Segon Dauzat, Braçac, coma las autras comunas d'aquel nom, ven de la fòrma latinizada *Braccius, del nom gallic d'òme *Braccus, fòrma intensiva de Bracus, ambe'l sufixe -acum. Se tracta donc d'una propietat rurala d'origina gallo-romana. Los Feniés, en seguida de Negre segon Paul Burgan e André Lafon, causisson puslèu Biracius, ambe'l meteis sufixe. Per Braçac (Tarn e Garona), Paul Burgan e André Lafon citan las solucions d'autres toponimistas : Biracius per Ernèst Negre, Braceus, derivat de Bracus, per Astor, e se pronóncian per Braccius o Bracius; i a pas de dobte sul sufixe -acum, latinizacion del sufixe celtic -*acon. Delamarre, per d'autres Braçacs, causís l'etime bracciācon, la proprietat de Braccios (la latinizacion Braccius es atestada). Segon Patrici Pojada, Braçac es format d'un nom de persona, Braccius, Bracius o tot autre nom prèp, ambe'l sufixe galloroman -acum. Pr'amor de las fòrmas ancianas, Pojada escriu Brassac, mès le critèri es pas pertinent.
Charbonnières-les-Varennes
Charbonèiras de Varenas (Charbonnières-les-Varennes en francés) es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Rouillac (Còstas d'Arvòr)
Rioleg en breton ( Rouillac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
Los 359 abitants de la municipalitat vivon sus una superficie d'unitat|16|km² amb una densitat de 22 abitants per km² e una mejana d'altitud d'unitat|150|mètres.
Las vilas vesinas son Sévignac, Éréac, Langourla, Mérillac, Plénée-Jugon.
Lo Prince
thumb thumbnail|Retrach postum de Nicolau Maquiavèl. Palazzo Vecchio. Florença Lo Prince (Il Principe o De Principatibus ) es un tractat de politica escrich per Nicolau Maquiavèl (1469 - 1527). L'òbra, escricha en 1513, interrompèt temporàriament la redaccion dels Discorses sul primièr decenni de Titus Livi, e completada mai tard lo primièr semestre de 1514; foguèt dedicada a Laurenç II de Medici que tanben dediquèt lo darrièr capítol (XXVI), escrich possiblament per lo pregar de liberar e d'unificar politicament Itàlia. Lo Prince foguèt publicat postumament en 1532 e representa una estapa importanta dins lo desvolopament d'una concepcion realista de la politica. L'òbra foguèt considerada coma lo punt de despartir de la sciéncia politica modèrna que Maquiavèl, se fondant sul naturalisme renaissentista, trenca amb la dependéncia de la politica amb la morala, la religion o a l'idealizacion e realiza un analisi e descripcion de la societat que se basa sus la realitat efectiva, segon de principis realistas e immanents.
Estructura de l'òbra
Es dividida en quatre partidas principalas:
Popian
Popian (Poupian en grafia mistralenca ; Popian en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo gentilici es popianet -eda.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : villa Pupiano en 842 (?), in ministerio Pupianense en 959, ministerium Pupianense en 962, vicaria Pupianense en 968, 972, vicaria Pupianianense [legir : Pupianense] en 990, valle Popianensi, cap a 1005, castro Popianense en 1013, vicaria Popianense en 1031-60, castri quod vocatur Popian, de castro Popiano en 1077-99, parrochia S. Vincencii de Popiano en 1094-1107, Popiano en 1094-1108, etc., de Popian en 1113, 1149, 1201, 1529, de Popiano en 1361, Popian en 1571, 1590, Poupian en 1622, 1626, 1643, 1740-60, cap a 1780, Paupian ou Poupian en 1740-60, Popian en 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat e Rostaing, Popian ven dau nom latin d'òme Poppius, amb lo sufixe -anum ; segon Hamlin, Popian ven dau gentilici latin Puppius, amb lo sufixe -anum. Popian èra una proprietat galloromana.
Vocala mejana centrala
La vocala mejana centrala es una vocala emplegada dins qualques lengas coma l'occitan (gascon) o lo catalan. Son simbòu dins l'alfabet fonetic internacionau es ⟨ə⟩, valent a dire una "e" au revèrs. Son equivalent X-SAMPA es @. Lo meteis simbòu es emplegat per la vocala mejana centrala arredondida e non arredondida. Pasmens, s'i a de besonh de distinguir la vocala mejana centrala arredondida a la non arredondida, se pòt escriure caduna d'entre-ela respectivament per [ɵ̞] ([ɵ] abaissada), e [ɘ̞] ([ɘ]).
En Occitan
En gardiòu e en gascon dau Bas Ador, la -a finala e dins los advèrbis en -ment se pronóncia [ə]. Tanben en gardiòu, la "e" davant una nasala en posicion atòna se pronóncia [ə] Tanben, en auvernhat, segon los dialèctes, la "e" atòna se pòt prononciar [ə] o [[vocala quasibarrada quasianteriora non arredondida|ɪ].
Busanh
Busanh (Buzan en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Vocala semidobèrta anteriora non arredondida
La Vocala semidobèrta anteriora non arredondida es una vocala, que se tròba dins qualques lengas parladas. Son simbòu dins l'alfabet fonetic internacionau es ⟨ɛ⟩, valent a dire una epsilòn grèc minuscula. Son equivalent X-SAMPA es E. Se representa dins las lengas qu'emplegan l'alfabet latin generalament siá per una "e" o una "e" diacriticada, siá per una "ä".
En Occitan
En occitan, en lengadocian, provençau, gascon e vivaroaupenc de l'èst, aqueste sòn se representa per una "è". En lengadocian orientau (montpelhierenc e cevenòu) la á fa tanben lo sòn [ɛ] Pasmens, la "uè" fa lo sòn [œ] en auvernhat, vivaroaupenc de l'oèst e lemosin, [ɥe] en vivaroaupenc de l'èst, provençau (inclusent lo niçard), e [we] en gascon. Lo limosin e l'auvernhat coneisson pas aquesta vocala.
Dins las autras lengas
exemple:
Malans (Nauta Sòna)
Malans  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Sòna de la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marché-Allouarde
Marché-Aloèrde en picard (Marché-Allouarde en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Clima continentau
Lo clima continentau es un clima de latitud mejana regardant lei regions alunchadas d'un litorau ò somes a l'influéncia dei precipitacions e dei vents venguts d'una zòna continentala. Se caracteriza per una amplitud termica importanta entre lo maximom e lo minimom de temperatura anuala.
Marché-Allouarde
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Fins en 1659, an de la signatura del Tractat dels Pirenèus, Mercat-Allouarde èra una vila frontièra. èra doncas en primièra linha en lo moment de las guèrras de la ancian Regim.
Jusqu’en 1659, année de la signature du Traité des Pyrénées, Marché-Allouarde était une ville frontière. Elle était donc en première ligne lors des guerres de l’ancien Régime.
Nòtas
<references group=N/>
Martinpuich
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Aquel vilatge #èsser totalament destruit pendent la batalha de la Soma l'an 1916. A #èsser reconstruit après la guèrra.
Ce village fut entièrement détruit pendant la bataille de la Somme en 1916. Il a été reconstruit après la guerre.
Antanaclasi
Una antanaclasi es una figura de retorica que consistís en reutilizar una expression (o un mot) dins un autre sens que possedís.
Es una figura que s'apièja subre la polisemia, o de còps que i a, subre la paronomasia.
Aicí un exemple famós de Pascal: "Le coeur a ses raisons que la raison ignore" amb un jòc sus la polisemia de raison.
Brielloù
Brielloù en breton ( Brielles en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
L'istòria d'una familha nòbla, seria televisada 2003
Seria televisada chinesa producha en 2003. Es una adaptacion del roman L'istòria d'una familha nòbla (金粉世家, en pinyin jīnfěnshìjiā) de l'escrivan Zhang Henshui. La seria compta 40 episòdis e foguèt difusida pel primièr còp subre CCTV.
Actors
Chen Kun, (陈坤, pinyin Chén Kūn ) dins lo ròtle de Jin Yanxi
Saint-Martin-sur-Ocre (Loiret)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
L'istòria d'una familha nòbla, seria televisada 2003
Actors
Dong Jie ,(董洁, pinyin Dǒng Jié) dins lo ròtle Leng Qingqiu
Liu Yifei, (刘亦菲, pinyin Líu Yìfēi) dins lo ròtle Bai Xiuzhu
Charbonèiras las Vielhas
Nòtas
<references group="N"/>
Burret (Arièja)
Burret  (Burret en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [by'ret]. Las fòrmas ancianas non son conegudas. Véser la partida istòria per començar a comprene. Lo nom de Burret, absent de la mapa de Cassini, apareis misteriosament a la creacion de la comuna. Segon Dauzat, le nom de Burret es lo diminutiu d'un probable aquitanic *bur « autura, puèg » (cf. basc buru « cap » . Totis les Burrets son en Arièja o en Nauta Garona e situats sus un puèg, non pas a la cima mès al bòrn, aquí ont la penda s'accelèra; vertat qu'una partida pòdon èsser de transferiments, de noms d'origina. Segon Negre, citat per Patrici Pojada, Burret ven de l'occitan borret, « de color negrosa», mot que ven burret dins le domèni gascon e a l'entorn « de color bruna ». Segon Paul Viteau, citat per Patrici Pojada, burret designa un brau jove, una borreta, un ase (latin burrus, burricus) . Patrici Pojada constata que l'explicacion de Dauzat es la mens improbabla, e mai calga admetre la possibilitat d'un sufixe diminutiu occitan [o latin !] sus una rasic preindoeuropèa, que se seriá donc conservada longtemps.
Istòria
En 1790-1794, segon lo site Cassini, a la comuna del Bòsc, La Cabiròla foguèt annexada al Bòsc e en 1833, Burret venguèt comuna. La dificultat es que la mapa de Cassini mòstra Le Bosc a l'emplaçament de Burret e la Cabirole a l'emplaçament del Bòsc; lo nom de Burret es absent de la mapa e apareis a la creacion de la comuna. L'impression es que lo nom del Bòsc, mai qu'una aglomeracion, designava al còp lo territòri d'aquela parròquia boscosa (probablament las doás comunas del Bòsc e de Burret) e, solament per extension, le lòc de sa glèisa (ara Burret). Cossí lo nom de Burret foguèt imaginat per designar la comuna novèla, partida orientala e pus bassa de la granda comuna despareguda, non se sap (véser la toponimia çaquelà).
Marœuil
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
La Scarpe travèrsa lo territòri de Maroeuil
thumb|none|La Scarpe
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo Nom Maroeuil, a pas cessat d'evolucionar als còrs dels sègles. Maraculum Dempuèi 680, Maroel en 1104, Maroeul en 1307 e fin finala Marœuil la an 1670. Lo istòria de la municipalitat se estretament ligada amb la istòria de Bertille, filha de Ricomer, senhor dels Atrébates. Bertille A #èsser una femna fòrça pieuse e charitable. A distribuit los sieus bens e las siás tèrras de contunh, se se fixada a Marœuil ont a bastit una glèisa en la onor de Sant Amand. Mòrta Lo an 697, las siás reliques sa venguts la objècte d'un culte continuament als nombroses miracles #que se son produsits sus lo sieu cavòt.
Le nom Maroeuil, n'a cessé d'évoluer au cours des siècles. Maraculum dès 680, Maroel en 1104, Maroeul en 1307 et enfin Marœuil en 1670. L'histoire de la commune est étroitement liée avec l'histoire de Bertille, fille de Ricomer, seigneur des Atrébates. Bertille a été une femme très pieuse et charitable. Elle a distribué ses biens et ses terres puis, elle s'est fixée à Marœuil où elle a construit une église en l'honneur de Saint Amand. Morte en 697, ses reliques sont devenues l'objet d'un culte suite aux nombreux miracles qui se sont produits sur sa tombe.
Cadarcet
Cadarcet (Cadarcet en francés) es una comuna occitana situada dins lo departament d'Arièja e la region d'.
Clima temperat
Un clima temperat designa lei climas dei regions amb una temperatura qu'es pas extrèma, ni torrida ni glaciala. Lei principaus son lei climas continentau, oceanic e mediterranèu.
Marchélepot
Marchèlpou en picard (Marchélepot en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Calzan
Calzan (Calzan en francés) es una comuna occitana situada dins lo departament d'Arièja e la region d'.
Saint-Julien (Còstas d'Arvòr)
Sant-Juluan-Pentevr en breton ( Saint-Julien en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
.संगठन
(saṅgaṭhana, "organizacion", còdi punycode .xn--i1b6b1a6a2e) es un nom de domeni indi. Es en servici dempuèi lo 9 de març de 2014.
Charensat
Charensat [tʃaʁɛ̃ˈsɛ] (Charensat en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Saskia Sassen
thumb|250px|Saskia Sassen en 2012 Saskia Sassen (L'Aia, 5 de genièr de 1949) es una sociològa e economista neerlandoamericana. Es especialista de la globalizacion e las migracions umanas internacionalas, es actualament professora a l'Universitat de Columbia. Aquesta autora del concèpte de ciutat globala (en anglés: Global City) es maridada amb lo sociològ Richard Sennett.
L'istòria d'una familha nòbla
L'istòria d'una familha nòbla (金粉世家, en pinyin jīnfěnshìjiā) es un roman chinés escrich per Zhang Henshui entre 1927 e 1932. Aquel`roman es considerat coma un dels cap d'òbras del romancièr. L'istòria es estada adaptada mantuns còps a la television o al cinemà, especialament en 2003 (consultar: L'istòria d'una familha nòbla, seria televisada 2003)
Intriga
Jin Yanxi, filh de bona familha (lo sieu paire es ministre) s'enamora d'una gojata paura Leng Qinqgiu. Aquela l'arrefusa e lo repellís. Parallèlament, Bai Xiuzhu, filha d'una familha plan rica es passinonalament amorosa de Yanxi. La primièira partida del roman cobrís aquel periòde, fins al moment que Leng Qingqiu, pertocada per l'insistencia de Yanxi, finisca per acceptar de se marridar amb el. La segonda partida del roman mòstra l'instabilitat de Yanxi que se lassa plan lèu de Qingqiu e entretenh una ligason adultèra amb Xiuzhu. Finalament, Xiuzhu e Yanxi daissan China e s'en van en Alemanha. La tèrça partida de l'intriga, pro braca, nos mòstra la fin de la residencia Jin qu'es victima d'un incendi. Yanxi pensa que sa femna e lo filh qu'aguèt amb Qingqiu son mòrts dins aquesta tragedia. Aquò lo fa soscar e regreta finalament son comportament infidèl.
Critica
Lo libre es pas solament una istòria sentimentala. Zhang Henshui vòl tanben mostrar e representar la societat chinesa de las annadas 1930. Per aquesta rason, lo libre es estat sovent comparat a Lo Sòmi de la cambra roja. La critica dels abuses e dels problèmas socials es constanta.
A clockwork orange
A Clockwork Orange es un filme de Stanley Kubrick, sortit en 1971.
Adaptat del roman eponime d'Anthony Burgess se deu classicar dins los filmes d'anticipacion, mas pòt tanben se veire coma una satira de la societat modèrna. Es la vision d'una ciutat urbana ont los joves prenguèron lo poder. Lo filme es tanben un pauc futurista, fòrça violent, fòrça psicologic, amb un costat faceciós e a vegada dramatic. Dins aquel filme, Stanley Kubrick sembla sustot privilegiar l'ambiant malsan e destorbant, e tanben lo costat visceral, puslèu que la violéncia grafica visuala.
Alex DeLarge, un sociopata que s'interessa al viòl, a la musica classica e a l'« ultravioléncia », dirigís un pichon gang de malfrás (Pete, Georgie e Dim), que nomena sos droogies (que ven del rus, друг que significa « amic »). Lo filme es la cronica de l'accion criminala del gang, de la tentativa de reabilitacion d'Alex mejans un controversiat condicionament psicologic. Alex conta a la primièra persona l'accion del filme dins lo lengatge Nadsat, un argòt adolescent comprenent de lengas slavas (sustot del rus), de l'anglés e del Rhyming slang Cockney.
Stanley Kubrick descriu son filme en decembre de 1971 dins Saturday Review coma
L'aficha del filme, es venguda una referéncia del cinèma, foguèt creada per l'artista Philip Castle e lo desenhaire Bill Gold.
Sinòpsi
En Angletèrra, dins un futur pas plan alunhat mas d'ambiant fòrça futurista (decors, mòbles), Alex DeLarge (Malcolm McDowell), jove delinquent passionat per la musica de Beethoven (« Ludwig van »), sustot la 9 sinfonia, es obsedat pel sèxe (« de partidas d'anar e tornar ») e adèpte de la violéncia (« ultravioléncia » dins son lo seu parlar).
Alex es lo cap de sa banda, los droogs o droogies. Sa banda se compausa de Pete (Michael Tarn), Georgie (James Marcus), e Dim (Warren Clarke). Es un dels fòrça gangs de joves que mudan dins un univèrs urban decadent. Parlan un argòt Anglés-rus que l'autor del roman, Anthony Burgess, nomenèt Nadsat, lo mòt « droog » fasent atal referéncia al mot « друг » (« amic » en rus). Lor bevenda preferida es lo Moloko Plus (« молоко » - « lach » en rus), un lach « dopat » (Anfetaminas). Aprèp s'èsser intoxicada, la banda s'engatja dins una nuèch "d'ultravioléncia". Comença per linchar un vièlh vagabond (Paul Farrell), puèi se bat contra un gang rival menat par Billyboy (Richard Connaught) que ven d'agressar la gojata (Shirley Jaffe). E rauban una veitura menada al mesprés del còdi de la rota, cap a l'ostal del camp de l'escrivan F. Alexander (Patrick Magee). Aquel darrièr es batut amb una tala violéncia que ne demorèt paraplegic a vida e Alex viola sa femna (Adrienne Corri) cantant Singin' in the Rain.
Lo jorn seguent, alara que demòra al lièch per anar pas a l'escòla, Alex recep la visita de son oficièr de probacion Mr P. R. Deltoid (Aubrey Morris), que l'avisa contra el meteis e sa violéncia. Alex a pas ges de far de sas remarcas e prefèra anar a çò del discaire ont abòrda e torna doas filhas a çò d'el, Sonietta (Gillian Hills) e Marty (Barbara Scott). Alex colca amb elas dins una scèna filmada en accelerat.
Aprèp los eveniments de la nuèch, Alex e lo seus droogs se retròban. Los droogs li fan part de lor mescontentament e demandan un partatge mai equitable de la presa e de se lançar dins de raubariá de mai granda envergura. Alex, sentent lo comendament li esapar, ataca per surpresa los companhs e los jèta dins un canal. La nuèch seguenta, Alex assetja lo castelet d'una rica "femna dels cats" (Miriam Karlin) que collecciona las obras d'art eroticas. Pendent que los droogies espèran a la pòrta, Alex frapa la femna amb una estatua en forma de fallus e l'ensuca. Entenden las sirènas de la polícia, Alex ensaja de fugir mas es traït pels droogs. Dim lo frapa amb una botelha de lach a la cara, lo daissant trantalhant e provisòrament cec. Alex es arrestat e maltractat per la polícia. A aquel moment, Mr. Deltoid arriba e anoncia a Alex que la femna acaba de morir de sas nafras, fasent del un murtrièr e li escopís a visatge. Al tribunal, es condamnat a 14 ans de reclusion criminala, amb per matricula n.655321.
Dos ans mai tard, lo ministre de l'Interior (Anthony Sharp) visita la prison e cerca de volontaris per experimentar la « tecniaca Ludovico ». Per sortir de prison, Alex se pòrta volontari per testar aquela terapia revolucionari, financiat pel govèrn dins l'encastre d'un programa experimental d'eradicacion de la delinquéncia d'una durada de doas setmanas. Lo tractament es fondat sus un principe semblabla a aquel dels reflèxes de Pavlov, consistissent en una terapia per aborriment. S'agís de menar Alex, ligat a un fautuèlh amb un aparelhatge que l'obliga a gardar los uèlhs obèrts, a associar d'stimuli (de scènas de violéncia o de sèxe projectadas sus un ecran qu'es obligat de regardar) a de dolors provocadas per las drogas que li son administradas pendent lo tractament. Pendent de sesilhas son projectadas de scènas del Alemanha nazia que la benda son es la Sinfonia nº9 de Beethoven, çò que paradoxalament transforma son admiracion pel cap d'òbra en una prigonda aversion, mostrant l'evidenta eficacitat del tractament.