cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Denuelha de Chantela
Denuelha de Chantela (en francés Deneuille-lès-Chantelle) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Vratsa (region)
La region de Vratsa (Област .......) es una region de Bulgaria.
Capitòli dels Estats Units
Lo Capitòli dels Estats Units (en anglés: United States Capitol) es lo bastiment que servís de sètge al Congrès–lo poder legislatiu dels Estats Units–. Es situat dins la capitala federala, Washington, DC. La construccion d'estil neoclassic comencèt en 1793 e s'acabèt en 1812. Es constituït d'un dòme e de doas alas. L’ala nòrd es lo sètge del Senat e l’ala sud es la de la Cambra dels representants.
Lo bastiment foguèt dessenhat a l'origina per William Thornton. Los plans foguèron puèi modificats per Benjamin Henry Latrobe puèi per Charles Bulfinch. Lo dòma actual e las alas de la Cambra e del Senat foguèron dessenhats per Thomas U. Walter e August Schoenborn, un imigrant alemand, puèi acabats jos la direccion d'Edward Clark.
Lo Capitòli compòrta un sistèma de transpòrt integrat, inaugurat en 1909 : lo mètro del Capitòli dels Estats Units. Consistís en tres linhas e sièis estacions e permet de religar las diferentas salas del Capitòli.
Occitans a París
right|thumb|Purmèra paja deu n° de mai de 1982 de la revista Occitans a ParísOccitans a París (ISSN 0755-6683) qu'ei ua revista editada per la seccion parisenca de l'Institut d'Estudis Occitans abans 1983.
Nación Andaluza
vinheta|[[Bandièra nacionalista segon lo partit.]] Nación Andaluza (en occitan La Nacion Andalósa) es un partit nacionalista andalós fondat en 1991. Lo bulletin es la revista Independencia. L'organizacion es anticapitalista e antiimperialista. Sa tòca es la liberacion nacionala e sociala d'Andalosia e una Andalosia independenta pels trabalhadors.
Mbabane
Mbabane es la capitala d'eSwatini. Sa populacion èra estimada a 70,000 abitants, en 2003.
Administrativament, es caplòc de la region de Hhohho e de las circonscripcions de Mbabane de l'Oèst e Mbabane de l'Èst.
Marcilhac
Marcilhac pòt èsser :
Martin Weinek
Martin Weinek, nascut lo 26 de julhet de 1964 a Leoben en Stiria, es un actor austriac. Es conegut per aver interpretat lo ròtle del Comissari Fritz Kunz de la Polícia Criminala dins Rex, can flic. Tanben s'interèssa al vin e a la viticultura, e produsís de vin dins una vièlha bòria en Àustria.
Weinek s'es format entre 1983 e 1986 alprèp del Prof. Peter P. Jost, puèi s'es consacrat al teatre a partir de 1986 dins qualques produccions vienesas. Son primièr pichon ròtle dins un filme es lo de liftièr dins lo filme Nachsaison (Sason bassa).
En 1987, a un ròtle dins l'òbra teatrala Der Lechner Edi schaut ins Paradies de Jura Soyfer jos la direccion de Georg Mittendrein, dins l'encastre del festenal Ruhrfestspiele Recklinghausen, e lo ròtle d'un fangós dins lo filme Müllomania de Dieter Berner.
Entre 1988 e 1989, es engatjat pel Jura-Soyfer-Theater a Viena e per d'autres teatres pus pichons, ont trabalha coma meteire en scèna, director artistic e productor. Puèi, en 1989, jòga dins la seria de la television austriaca, Calafati Joe. De 1990 a 1991, es director artistic del Hernalser Stadttheater a Viena.
Dempuèi 1999, tanben deu sa popularitat a la seria televisada, Rex, can flic, que n'es actor permanent.
Martin Weinek es un amator de vin e de viticultura : en efièch, dempuèi 1993, a sa pròpria produccion de vinhas al Hagensdorf, una ostalamenta en plena campanha dins la comuna d'Heiligenbrunn, qu'assegura personalament amb sa femna Eva, ela tanben actritz e dramaturga. L'espleitacion es installada dins un vièlh ostal de païsans, renovat e modernizat jos la direccion de Dòna Eva Weinek. La proprietat dels Weinek a environ tres ectaras.
Orador Sent Genès
Orador Sent Genès (Ouradou en grafia mistralenca ; Oradour-Saint-Genest en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion de Orador Sent Genès en Nauta Vinhana
Vinhal de Marcilhac
Lo vinhal de Marcilhac es un vinhal de 161 ha situat dins lo departament d'Avairon que benefícia d'una AOC dempuèi 1990 ; es l'unic vinhal del departament d'Avairon que benefícia d'una AOC. La produccion de vin roge es de 7000 hl per an, la produccion de vin rosat es de 400 hl per an.
Lo vitatge principal es lo Fer servador, qu'es present almens a 90% dins lo vin; los autres vitatges son lo Merlòt e lo Cabernet.
Situacion
Lo rasim ven d'11 comunas : Balsac, Claravals, Gotrens, Marcilhac, Moret, Nòuviala, ‎Prunas, Sent Cristòfa, Sent Cebrian, ‎Salas Comtals, ‎Valadin.
Orinoco
Orinoco es amb 2 250 quilomètres un dels pus longs flume d'America del Sud. Son bacin de drenatge, cobrís 880 000 km², dont 76,3% al Veneçuela e lo rèsta en Colómbia. Es lo quatren pus grand flume al monde en tèrmes de debit. Orinoco e sos afluents constituïsson lo principal sistèma de transpòrt per l'èst e l'interior de Veneçuela e los llanos de Colómbia. L'environament dins lo bacin d'Orinoco es extrèmament diversificat; abriga una granda varietat de flòra e de fauna.
Bossey
Bossey en arpitan (Bossey en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Orinoco
Geografia
L'escorreguda d'Orinoco forma un larg arc elipsoïdal, enrodant l'escut guaianés es devesit en quatre tròces de longor inegala que correspondon a pauc près la zonacion longitudinala d'un grand flume tipic:
Bossey
Geografia
Le village est situé à proximité de Saint-Julien-en-Genevois et de Genève.
Istòria
Il exista une production de vin, depuis le Moyen Âge et jusqu'au début du XXe siècle, le vin de Bossey est cité dans un document des comtes de Genève datant de 1178. La petite production de vin s'étendait sur quelques rares parcelles du côté de Savigny, Nyaux, La Perrousy et Murcier, en 1870, la vigne occupait une surface de 14 hectares. Le chemin de fer permit grâce aux vins du midi de la France de suppléer à l'insuffisance de qualité et d'augmenter la teneur d'alcool par coupage. Le vignoble a disparu avec l'arrivée du phylloxera. Il ne restait plus qu'un hectare en 1929.
Pelafòl
Pelafòl (Pellafol en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vidin (region)
La region de Vidin (Област .......) es una region de Bulgaria.
Guindrecourt-aux-Ormes
Guindrecourt-aux-Ormes es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
El gran Carlemany
El gran Carlemany es l'imne nacional d'Andòrra
El gran Carlemany, mon Pare dels àrabs em deslliurà I del cel vida em donà de Meritxell, la gran Mare Princesa nasquí i Pubilla entre dues nacions neutral Sols resto l'única filla de l'Imperi Carlemany. Creient i lluire onze segles, creient i lliure vull ser Siguin els furs mos tutors i mos Prínceps defensors! I mos Prínceps defensors!
Colonha (Gers)
Colonha (Cologne en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Lòcs e monuments
thumb|350px|Lo mercat cobèrt de Colonha. Colonha qu'ei ua bastida gersesa damb un mercat cobèrt medievau situat sus la plaça.
Pèirahorada
Pèirahorada o Pèira Horada segon Bénédicte Boyrie-Fénié (Peirahorada en basco, Peyrehorade en francés) qu'ei ua comuna deu País d'Òrta, en Gasconha, administrada peu departament de las Lanas de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
Que's situa enter las Lanas de Gasconha, lo Bascoat e Bearn. Las tèrras de la comuna que son adaigadas peu Gave de Pau e lo Gave d'Auloron.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [,pɛjrəhu'raðə]. Las fòrmas ancianas que son ad petras cavas, en latin, cap a 1105, Pereforade en 1305, Pierrehourade (mapa deu sègle XVII, shens data), Peyrehourade (mapa de 1630), Peire Hourade (mapa de 1638), Peyrehourade (mapas de 1651 e deu començament deu sègle XVIII), Peirehourade (mapa de 1714), Peyrhourade (mapa de 1733).
Dauzat e Rostaing que donan l'etimologia latina, Petra forata e lo sens : « traucada ».
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que dona lo sens de pèiras [perqué au plurau ?] e de l'adjectiu horadas; que constata totun lo diccionari Palai dona a hourà lo sol sens de « marchar dessús » e que precisa lo sens de houradà. Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, que dona lo sens de pèira horada e que precisa la motivacion eventuala : preséncia d'anfractuositats, d'espelugas, de conduits sosterranhs.
Horada e horat que son los participis passats de l'ancian vèrbe horar, deu latin forare. Pr'amor de l'omonime horar (latin fullare « marchar dessús »), aqueth ancian vèrbe ei estat remplaçar per horadar, vèrbe format a partir deus participis passats precedents. Lo nom qu'ei benlhèu motivat per d'ancianas peirèras o de murs despeirats d'ancianas construccions. Que i a un bastiment preromanic arroeinat a Pardies (lo nom que significa « muralhas ») qui explica benlhèu lo nom de la vila, d'epòca romanica.
Istòria
A la fin deu sègle XVI judius sefarditas refugiats arribats d'Espanha e subertot de Portugal que s'installèn a Baiona, d'on s'escampilhèn dens las tres petitas vilas de Pèirahorada, on los arcuelhó lo senhor d'Aspremont, e de Bidaishe e de La Bastida de Clarença (on los protegí lo purmèr duc de Gramont Antòni II).
Estafarda
Estafarda o Staffarda es una fraccion de la comuna occitana de Revèl, coneguda per son abadiá.
Istòria
Es istoricament dins lo marquesat de Saluças.
Lenga construcha
Las lengas construchas (tanben dichas artificialas o bastidas ) son de lengas creadas per l'òme d'un biais conscient, e que son doncas pas lo resultat de l'evolucion d'una autra lenga. Lo glototeta (o glossopoèta) o fargaire de lenga o crea tot : la fonologia, la gramatica, lo vocabulari. Lo procès de creacion d'una lenga artificiala es apelat glossopoesia.
Aquela creacion conscienta pòt respondre a mai d'un motiu :
Mitologia
thumb|right|[[Pintura representant una scena dei racòntes mitologics nordics : lo dieu Tòr se batent còntra de gigants.]]
Lenga construcha
Terminologia
Se pòt emplegar, notadament per l'esperanto, lo tèrme de lenga planificada. La majoritat dels lingüistas aiman melhor reservar aquela apelacion a las lengas naturalas que son reformadas (coma l'ebrieu modèrne o l'alemand).
Paginas occitanas
thumb|right|300px|Lògo de las paginas occitanas Las paginas occitanas es un site internet en occitan de referenciament, que permet de trobar las entresenhas sus los actors de la cultura occitana, son economia, l’ensenhament, l’espòrt, los lésers… Es un projècte bailejat per l’Institut d’Estudis Occitans.
Dins las son recensadas las estructuras qu'an una competéncia dins - o a l’entorn de l’occitan. Lo pavat central « cercar e trobar » vos permet de far una recèrca rapida: o en se passejar dins las diferentas categorias e soscategorias.
Lenga construcha
Acorchas
Mantunas lengas, jos l'influéncia de l'anglés, an creat de neologismes que se sap pas encara se capitaràn plan.
Albina
Albina (Albine en francés) es una comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Lenga construcha
Acorchas
Per « lengas construcha » avèm:
Mitologia
La mitologia es l'ensemble dei mites que fan partida de la cultura d'un pòble. Au nivèu scientific e literari, es tanben l'estudi sistematic d'aquelei mites. D'efiech, dempuei l'aparicion de l'escritura, divèrseis elements istorics mòstran que totei lei societats umanas, compres lei pus avançadas, an desvolopat un ensemble de crèires comuns fondats sus de racòntes legendaris e simbolics destinats a explicar l'origina e l'òrdre dau mond. Dins mai d'un cas, aquò foguèt lo ponch d'origina d'una importanta òbra literària.
Albina
Geografia
Comuna situada al còr del Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Mitologia
Caracteristicas e foncions dau mite
Lei mites an per foncion premier d'explicar una causa en se fondant sus de construccions imaginàrias. Es ansin diferent de la legenda (que pòu integrar de fachs istorics), dau cònte (que cèrca pas d'explicar lo fantastic) e dau roman (que cònta principalament una istòria). Lei confusions entre aquelei genres fictius son frequentas.
Lei diferentei mitologias presentan de trachs comuns que permèton de lei diferenciar deis autrei genres literaris presents au sen d'una meteissa cultura. D'efiech, es possible de classar lei mites en foncion de seis elements narratius. Ansin, aparéisson d'ensembles principaus que son lei mites cosmogonics (creacion dau mond), escatologics (destruccion dau mond), liats a la naissença ò la renaissença d'una civilizacion (mites civilizators) ò liats a la fondacion d'una vila ò d'un Estat (mites fondators).
Leis elements constitutius de la mitologia
Lo mite es un racònte situat dins un temps definit mai que se situa entre leis originas dau mond e una epòca tant anciana qu'es desenant oblidada per totei leis èssers umans. Es donc un racònte que se considèra coma istoric mai qu'es plaçat en defòra dau temps. En mai d'aquò, existís un procès d'adesion de l'ensemble de la comunautat que la mena a considerar totei lei fachs presents dins lo mite coma verais, compres aquelei que son inversemblables.
Ansin, se desgatjar una definicion precisa e consensuala dau mite es un pretzfach complèx, es possible d'identificar de diferéncias amb lei genres literaris vesins. Coma la faula, pòu metre en scena d'objèctes, de plantas, d'animaus ò de creaturas subrenaturalas que son umanizats. Pasmens, son objectiu premier es pas de prepausar un ensenhament morau adaptabla a la vida vidanta a la fin de l'istòria. La dimension istorica dau mite o diferéncia dau cònte qu'es un racònte que se debana dins un periòde indeterminat (« Un còp, i aviá... »). Enfin, lo mite es pròche de l'epopèia e de la saga mai aquelei genres intègran de fachs istorics que permèton de datar – mai ò mens – son accion dins lei temps istorics. De mai, leis eròis deis epopèias e dei sagas son frequentament de personatges aguent existit.
Lenga construcha
Acorchas
Per « lenga auxiliara » avèm
Mitologia
Leis elements constitutius de la mitologia
En causa d'aquelei caracteristicas, la natura ficcionalas dau mite pòu normalament èsser percebuda que per una consciéncia exteriora. Ansin, sa natura de vertat disparéis unicament quand de cambiaments sociaus pron importants per la rendre inutila an luòc. Dins aquò, en cas de besonh, lei mites pòdon subir de procès de transformacion per s'adaptar a lor societat. Per exemple, foguèt lo cas après la premiera unificacion d'Egipte : foguèt necessari lei mitologias de l'Auta e de la Bassa Egipte, çò que traguèt la creacion d'un panteon divin novèu e de trasnformacions dins leis atributs dei dieus. Aquela facultat d'adaptacion mòstra l'existéncia d'un liame entre la mitologia e l'istòria d'una comunautat.
De foncions explicativas e socialas
Lei mites participan a l'elaboracion dau sistèma de pensada de la societat. Permèton ansin de transmetre de sabers e d'explicar de fenomèns que semblan inexplicables. Permèton de luchar còntra l'ànsia e d'amaisar lei relacions socialas. D'efiech, entraïnan sovent la formacion de rites comuns que favorizan la coësion entre lei diferenteis individús. Per exemple, en Egipte, lo mite dau combat nuechenc entre Ra e lo sèrp malefic Apofis permetiá d'explicar l'alternància entre lo jorn (assimilat au ben) e lei tenèbras (assimilats au mau). Ansin, aqueu mite foguèt a l'origina de mai d'un rite religiós.
Lenga construcha
Acorchas
Per « lenga engimbrada o logica avèm:
Mitologia
De foncions explicativas e socialas
Dins mai d'una societat, lei mites prepausan tanben la forma dau rite. Aquò melhora ansin l'enquadrament dei practicas socialas e, de còps, renforçat lo messatge explicatiu dau racònte. Dins lei mites, la divessa Demetèr ensenha lei tecnicas agricòlas ais òmes. Ben observadas, lei practicas ritualas permetián d'establir un liame simbolic amb lei rèires, çò que podiá aver una certana importància dins lei religions aguent un culte dei rèires.
Lenga construcha
Acorchas
Per « lenga artistica » avèm:
Mitologia
De foncions explicativas e socialas
Enfin, le mites permetián sovent d'estabilizar e de legitimar lo poder. Per exemple, en Mesopotamia, èra lo cas dei mites e dei rites associats au dieu Marduk. Ansin, cada an a Babilònia, la fèsta de l'akitu permetiá de celebrar aqueu dieu coma lo venceire de la guèrra còntra lei fòrças dau mau, lo creator dau mond e lo rèi vertadier de la ciutat. Pasmens, lo procès de « delegacion » dei poders divins au rèi uman permetiá mai que mai de legitimar l'autoritat reiala. Dau meteis biais, de rites existián per explicar d'autrei realitats socialas coma la possession d'un territòri, un òrdre politic e sociau, de lèis, de practicas alimentàrias ò igienicas, etc. Per exemple, lo mite fondator d'Atenas explicava l'enebiment fach ai femnas de participar a la vida politica de la Ciutat. D'efiech, d'unei mites atenenc presentan aquela exclusion coma la consequéncia d'una punicion divina infligida per Poseidon.
Lenga construcha
Exclusion
S'exclutz normalament de las lengas construchas las lengas de jòc (argòt, revèrs, etc.)
Mitologia
Lei mitologia grèga e romana
La mitologia grèga es probablament la pus coneguda en Occitània. Se desvolopèt dau periòde micenèu a la fin de l'Antiquitat e influencièt fòrça la mitologia romana. De racòntes famós son eissits d'aquela mitologia coma l’Iliada e l’Odissèa. Comprèn fòrça mites que cuerbon d'aspèctes divèrs : explicacion dau mond, de l'origina dei ciutats, de l'òrdre sociau, etc. De mai, lo còrpus dei mites grècs es relativament ben conegut gràcias a una bòna conservacion dei tèxtes.
Lenga construcha
Tipologia
Las lengas construchas se pòdon classificar segon lor logica de creacion. I a d'un latz las lengas a posteriori (o naturalas) que parton d'una o de mantuna lenga naturala (aital l'esperanto es fondamentalament romanic) e de l'autre latz las lengas a priori (o artificialas) que son complètament elaboradas.
Mitologia
Lei mitologia grèga e romana
La mitologia romana es l'eiretiera principala de la mitologia grèga. D'efiech, i a fòrça emprunts romans ai mites grècs. Existís ansin una equivaléncia entre lei divinitats romanas e grègas (Zèus e Jupitèr, Èra e Junon, Dionís e Bacus...) e mai d'un mite grèc foguèt adaptat per Roma. Pasmens, la mitologia romana tèn d'autrei fònts coma de cultes arcaïcs italians e de mites etrucs ò, pus tard, orientaus. En revènge, d'un biais generau, sa richessa poetica es mens importanta car lei mites romans venguèron pauc a pauc un otís au servici de l'ideologia imperiala. Per aquela rason, lei mites romans an engendrat una importanta produccion culturala dins leis espacis urbans (estatuas...) e un nombre important de racòntes de fondacion de vilas.
Lenga construcha
Tipologia
Las lengas a posteriori son tanben classificadas dins las familhas de lengas naturalas que ne son inspiradas. Per exemple, un fum de lengas eslavas del nòrd existisson, creadas notadament per Libor Sztemon : lo lydnevi, lo seversk... Se lo grop eslau del nòrd existís pas, poguèt aver agut existit a la debuta del desvolopament de las lengas eslavas, del costat de Nòvgorod.
Las lengas artisticas se pòdon tanben classificar segon dos biaisses : pòdon èsser utilitàrias (aital lo klingon creat per Marc Okrand que lor fasiá mestièr una lenga pels klingons dins Star Trek) o creativas (aital lo sindarin creat per J. R. R. Tolkien fa partida de l'univèrs artistic de la Tèrra del Mièg – aquelas lengas son de còps dichas tanben ficcionalas).
Abans lo sègle XIX
Tre l'Antiquitat, amb lo Cratil de Platon, se comencèt a especular ambe la gramatica. Los mecanismes serviguèron primièr a explicar las lengas naturalas (latin, grèc, sanscrit) mai qu'a crear de lengas novèlas. Pasmens, Panini, dins sa gramatica del sanscrit, bastiguèt un ensems de règlas per explicar lo lengatge : sa gramatica es doncas una barreja de lenga naturala e de lenga artificiala.
Mitologia
La mitologia egipciana
Comprèn un ensemble complèt de mites que permetián d'explicar la creacion dau mond e sa fin, l'estructura de l'Univèrs e dau mond fisic e l'òrdre sociau e politic. D'un biais generau, la nocion de cicle i ocupa una plaça centrala amb de racòntes importants centrats sus lo cicle circadiari de la renaissença e la disparicion dau Soleu cada jorn, lo cicle annuau dei vengudas deis aigas de Nil e lo cicle de la vida marcat per la succession dei naissenças e dei mòrts (amb un sistèma d'immortalitat de l'arma).
La mitologia mesopotamiana
La mitologia mesopotamiana es probablament la pus vièlha qu'es coneguda a l'ora d'ara e aguèt una influéncia importanta sus lo desvolopament dei mites ulteriors en Orient Mejan. D'efiech, seis originas pòdon èsser traçadas fins au milleni IV avC. La feconditat, concèpte centrau dins una societat agricòla, i ocupèt una plaça majora dins lei premiers mites coma aquelei de Tammuz e d'Inanna. Lei mites seguents venguèron pus divèrs e s'interessèron a la question deis originas, dau sens e de l'autoritat dau sobeiran. Aquò correspònd au renforçament de l'institucion reiala dins la region a partir dau milleni III avC. Per exemple, es lo cas dei mites centrats sus lo dieu Ninurta que mòstra leis aspèctes guerriers e protectors de la reiautat.
Dins aquò, lo mite mesopotamian pus conegut es benlèu l’Epopèia de la Creacion que cònta leis aventuras dau dieu babilonian Marduk. Aquela istòria illustra ben lo liame entre una comunautat e sei mites car es una composicion relativament tardiva, probablament redigit au sègle XII avC après la renaissença babiloniana iniciada per Nabucodonosòr I (1125-1204 avC). Es una reescritura de plusors mites precedentes qu'es destinada a metre en scena la creacion dau mond e de l'òme per Marduk. Permetèt de justificar lo retorn de l'imperialisme babilonian.
Lenga construcha
Abans lo sègle XIX
Los cercaires cabalistics volián retrobar la lenga d'origina parlada al paradís per Adam e Èva. Lo primièr projècte crestian de lenga ideala, ne parla Dante Alighieri dins De vulgari eloquentia, qu'i cèrca la melhora varietat d'italian per la literatura. Un autre projècte de lenga perfiècha es lo de Ramon Llull, que son Ars magna aviá per tòca de convéncer los infidèls de la vertat de la fe crestiana. Èra una combinatòria basica d'una tièra de concèptes.
Mitologia
La mitologia chinesa
Maugrat l'importància de l'influéncia de la cultura chinesa en Asia, lei traças escrichas pus ancianas de mites chinés datan dau sègle IV avC (Shan-hai Ching). De mai, aquelei tèxtes foguèron l'òbra de letruts qu'an de còps reinterpretats lei racòntes en acòrdi amb sei concepcions filosoficas. Per exemple, transformèron ansin de dieus en sobeirans vertuós ò marrits. Tanben, aquò a entraïnat l'enregistrament de plusors versions d'un meteis contengut. Aquela mitologia es marcada per l'existéncia d'un dualisme cosmologic qu'opausa dos principi, un clar representat per la lutz, lo Soleu e lo fuòc e un sorn representat per la sorniera, la Luna e l'aiga.
Lenga construcha
Abans lo sègle XIX
A la Renaissença, los trabalhs de la Cabala e de Llull foguèron représ dins una amira magica, per d'aplicacions criptograficas. Un exemple ne poiriá èsser lo manuscrit de Voynich.
Mitologia
La mitologia indiana
La mitologia indiana aguèt una influéncia importanta en Asia dau Sud e, dins una mendra mesura, en Pèrsia. La redaccion de sei tèxtes pus ancians, coma lo Rigveda, comencèt probablament durant la premiera mitat dau milleni II avC. A respècte deis autreis ensembles mitologics majors, la mitologia indiana se caracteriza per seis evolucions constantas liadas ai mutacions religiosas e ais invasions qu'an tocat lo soscontinent dins lo corrent de son istòria. Aquò se manifèsta per de transformacions e d'adaptacions regularas de divinitats (aparicion, disparicion, cambiament d'estatut...) e de rites.
Lenga construcha
Abans lo sègle XIX
L'interès per l'Egipte anciana, en particular après la descobèrta de l'Hieroglyphica d'Horapollo, e los primièrs rescontres amb l'escritura chinesa virèron los esfòrces de cap a una lenga escricha perfiècha. Johannes Trithemius, dins Steganographia e Polygraphia, ensagèt de mostrar que totas las lengas pòdon èsser reduchas a una sola. Al sègle XVII, las lengas magicas foguèron de l'interès dels rosicrucians e dels alquimistas (coma John Dee). En 1623, Jakob Boehme parla d'una lenga naturala (Natursprache) dels sèns.
Mitologia
Lei mitologias precolombianas
Lei mitologias precolombianas son un ensemble divèrs qu'es l'òbra dei diferents pòples que visquèron dins la region avans l'arribada deis Europèus. A una istòria fòrça lònga, au mens 2,000 ans, mai es mau coneguda en causa dei destruccions causadas per la conquista espanhòla dei civilizacions mesoamericanas e andinas. Pasmens, segon lei tèxtes descubèrts e lei testimoniatges enregistrats après l'arribada deis Espanhòus, i aviá de liames entre lei diferentei mitologias, au mens au sen de cada sosensemble (Mesoamerica e Andes). Aquò s'obsèrva dins lei similituds dei rites (assimilacion de divinitats ancianas, preséncia de piramidas, sacrificis umans , importància dei visions dualistas ...). Dins aquò, maugrat aquelei trachs comuns, fau ben nòtar que la mitologia precolombiana èra pas un ensemble unificat. D'efiech, lei conoissenças actualas sus lei religions precolombianas mòstran de diferéncias importantas e lei convergéncias dins lei practicas ritualas, l'arquitectura sacrada ò lei simbòls dèvon pas escondre lei diferéncias prefondas entre lei mites pròpris a cada pòble (mites de la creacion diferents, dieus diferents, celebracions diferentas, etc.).
Lenga construcha
Abans lo sègle XIX
Lo sègle XVII foguèt lo de las lengas filosoficas o a priori. Demèst los autors, avèm Francis Lodwick (A Common Writing (1647) e The Groundwork or Foundation laid (or So Intended) for the Framing of a New Perfect Language and a Universal Common Writing (1652)), Thomas Urquhart (Logopandecteision, 1652), George Dalgarno (Ars signorum, 1661) e John Wilkins (Essay towards a Real Character, and a Philosophical Language, 1668). Lor produccion es una classificacion ierarquica que sa tòca èra a l'encòp l'expression orala e escricha. Dins sa lingua generalis (1678), Gottfried Leibniz a la meteissa tòca : un lexic de caractèrs que l'usancièr se'n servís per calcular de proposicions vraias.
Leibniz e los enciclopedistas se mainèron qu'organizar la coneissença umana dins una ierarquia univòca èra pas possible, nimai de bastir una lenga a priori sus la sola classificacion de concèptes. Dins l'article Charactère de l ' Encyclopédie, d'Alembert fa una revista critica dels projèctes de lengas filosoficas del sègle d'avants. Après l ' Encyclopédie, los projèctes de lenga a priori venguèron de mai en mai marginals. D'individús, pas al fial de l'istòria de l'idèa, contunhèron de propausar de lengas filosoficas entrò la debuta del sègle XX (cf. Ro), mas las lengas engimbradas pus recentament an de tòcas plan mai modèstas : d'unas son limitadas a un domeni especific, coma lo formalisme matematic o lo calcul (cf. lo lincos e los lengatges de programacion), d'autres an per tòca d'eliminar las ambigüitats (cf. lo loglan e lo lojban) o de far al mai concís (p. ex. l'ithkuil, l'arahau).
Mitologia
La mitologia cèlta
La mitologia cèlta es un ensemble de mites importants en Euròpa Occidentala car d'elements d'aquelei racòntes foguèron représ dins mai d'una istòria ulteriora (per exemple, dins la legenda arturiana). Pasmens, lei conoissenças sus aquela mitologia son parcialas car lei fònts disponiblas son eissidas de regions relativament perifericas de l'espaci cèlta coma Irlanda, lo País de Galas e Bretanha. Lo saber sus lei regions pus centralas, coma Gàllia, es fòrça limitat car la màger part dei mites cèltas èran oraus. D'un biais, la mitologia cèlta sembla constituïr un ensemble proteïfòrme liat per de correspondàncias entre lei divinitats dei zònas diferentas.
Lenga construcha
Abans lo sègle XIX
Ja l ' Encyclopédie començava de s'interessar a las lengas auxiliaras a posteriori. Joachim Faiguet dins l'article Langue escriguèt una proposicion de gramatica laconica regularizada del francés. Al sègle XIX, una estonanta varietat d'aquelas lengas internacionalas auxiliaras foguèt producha. Louis Couturat e Léopold Leau dins l ' Histoire de la langue universelle (1903) parlan de 38 projèctes.
Mitologia
La mitologia contemporanèa
Parlar de mitologia a prepaus dei religions contemporanèas es mai complicat car fòrça cresents son tot dispausats a prendre una tala declaracion per una ofensa envèrs lor fe ò, au minimom, per una manifestacion d'intolerància. En particular, lei dieus dei religions monoteïstas son considerats coma la sola instància possibla dau concèpte de dieu. Ansin, lo cresent es aisament menat a pensar que son dieu es lo vertadier. En consequéncia, leis autrei religions son declaradas unilateralament paganas. Tanben, l'ateïsme, coma negacion de l'existéncia dau Dieu, es condamnat.
Dins aquò, la màger part dei libres sacrats que fondan lei religions contemporanèas son eissits de tèxtes pus ancians. I a donc una basa mitologica dins aquelei regions. Per exemple, per lei religions abraamicas, es lo cas dau racònte de la fondacion de l'Univèrs e dau mond per Dieu. Es ansin possible d'i aplicar leis otís de l'analisi dei mites per comprendre sa formacion e seis originas.
Lenga construcha
Dempuèi lo sègle XIX
La primièra lenga qu'aguèt un resson internacional foguèt lo volapük, propausat en 1879 by Johann Martin Schleyer. En 10 annadas espeliguèron 283 clubs volapüquistas pel monde. Pasmens, lo succès de la lenga li faguèt pèrdre son unitat, e desapareguèt en qualques annadas, daissant la plaça liura a l'esperanto, presentat en 1887 per Ludwik Lejzer Zamenhof. L'ido, presentat en 1907, èra una refòrma de l'esperanto. Finalament, en 1951 apareguèt l'interlingua, òbra de l'International Auxiliary Language Association.
Mitologia
La mitologia contemporanèa
En parallèl, la nocion de mite e de mitologia a ganhat de domenis novèus. Ansin, dempuei lo sègle XIX, son apareguts de mites basats sus de fachs istorics. Son de racòntes que presentan una vision idealizada d'una epòca anciana qu'es sortida dau temps istoric. Per exemple, es lo cas dei presentacions idilicas de l'Edat Mejana, de l'Ancian Regim ò dei Trenta Gloriosas que son presentas en certanei programas politics. Lo desvolopament d'aquelei mites aguèt un ròtle major dins la construccion dei nacions actualas (roman nacionau). Pasmens, lo fenomèn a tanben agut luòc en direccion d'autrei camps dau saber coma lei sciéncias ò la tecnica.
Lenga construcha
Dempuèi lo sègle XIX
En 2013, apareguèt lo perciscan, lenga d'inspiracion latina qu'a coma objectiu de servir de mejan de comunicacion entre los païses de lengas romanicas sens aver a passar per l'anglés.
Lo loglan (1955) e sos descendents constituisson un retorn pragmatic cap a las tòcas primadièras d'una lenga a priori, moderada per la sofracha d'utilizabilitat de las lengas auxiliaras. Pasmens totas las lengas a priori modèrnas an pas qu'un nombre reduch d'usancièrs..
Las lengas artisticas, elaboradas dins l'encastre de la produccion literària o sonque per de rasons esteticas, sens cap de recèrca utilitària, comencèron d'aparéisser dins la literatura premodèrna (dins Pantagruel, e dins l'Utopia), mas comencèron a èsser construchas seriosament al començament del sègle XX. Se pensa que la primièra ficcion del sègle XX amb una lenga construcha es A Princess of Mars d'Edgar Rice Burroughs. Lo primièr a desvolopar una familha de lengas construchas foguèt Tolkien. Aqueste foguèt tanben lo primièr universitari a discutir de las lengas artisticas: ne parlèt en 1930 a un congrès esperantista coma un vici secrèt (A Secret Vice). A costat, la lenga nòva (Newspeak) d'Orwell èra mai una parodia de lenga auxiliara que non pas una lenga artistica.
Las lengas construchas en occitan
Se tròban pas gaire d'exemples de lenga construcha dins la literatura occitana.
Sul web, trobam dos exemples d'occitan modificat, per Joan Francés Blanc :
Se discutís tanben de saber se d'unas formas d'occitan comun (estandard, referencial) constituisson de lengas construchas. Cal puslèu aicí parlar de lengas planificadas.
Ligams
Sul web :
Disanayaka Mudiyanselage Jayaratne
Disanayaka Mudiyanselage Jayaratne (n. 1931) professor e òme politic es l'actual primièr ministre de Sri Lanka.
Peste Noire
Peste Noire (Pèsta Negra en occitan) es un grop de black metal format en 2000 a Avinhon. Lor musica e lor presentacion son marcadas per de tèmas nacionalistas franceses e un umor negre e satiric. Son controversiats a causa de ligams amb NSBM e las organizacions d'extrèma-drecha en Euròpa orientala.
Lucha Obrièra
vinheta|Logotipe oficial. Lucha Obrièra (oficialament en francés Lutte ouvrière), abreujat LO, es un partit politic francés d'extrèma esquèrra. S'agiguèt del nom d'usatge de l'Union Comunista (Trotskista), principala organizacion del regropament internacional Union Comunista Internacionalista.
Comunista e internacionalista, LO defen las idèas del trotskisme en França e met l'accent sul ròtle central de la classa obrièra.
La pòrtaparaula de LO es Nathalie Arthaud, que succedís en 2008 a Arlette Laguiller, figura istorica del partit.
En 2018, LO reivindica 8 000 aderents.
Veliko Tarnòvo (region)
La region de Veliko Tarnòvo (Област .......) es una region de Bulgaria.
Kassaman
Kassaman es l'imne nacional d'Argeria.
Qasaman bi-n-nâzilât il-mâhiqât Wa-d-dimâ' iz-zâkiyât it-tâhirât Wa-l-bunûd il-lâmi'ât il-khâfiqât Fi-l-jibâl ich-châmikhât ich-châhiqât Nahnu thurnâ fahayâtun aw mamât Wa 'aqadnâ l-'azma an tahya l-jazâ'ir. fa-chhadû ! fa-chhadû ! fa-chhadû !
Nahnu min abtâlinâ nadfa'u jundâ Wa 'alâ achlâ'inâ nasna'u majdâ. Wa 'alâ arwâhinâ nas'adu khuldâ. Wa 'alâ hâmatinâ narfa'u bundâ. Jabhat ut-tahrîri a'ataynâki 'ahdâ Wa 'aqadnâ l-'azma an tahya l-jazâ'ir. fa-chhadû ! fa-chhadû ! fa-chhadû !
Sarkhat ul-awtâni min sâh il-fidâ Fa-sma'ûhâ wa-stajîibû li-n-nidâ Wa-ktubûhâ bi-dimâ' ich-chuhadâ Wa-qra'ûhâ li-bani l-jîli ghadâ qad madadnâ laka yâ majdu yadâ Wa 'aqadnâ l-'azma an tahya l-jazâ'ir. fa-chhadû ! fa-chhadû ! fa-chhadû !
Varna (region)
La region de Varna (Област .......) es una region de Bulgaria.
Limonada
La limonada es un beure freg constituida de jus de citron, d'aiga e de sucre. Segon lei país, pòu èsser gasificada.
Ancerville
Ancerville pòt essèr:
Alquezra
Alquezra (nom aragonés SLA/GO) (Alquézar en espanhòl) es una comuna de la comarca del Semontano de Balbastro‎ e la província d'Òsca. Son nom ven d'un castèl (القصر al-qasr en arabi) bastit pels musulmans al sègle IX per fin de defendre sa capitala plaçada a Barbastre‎. La vila es monumentala e d'interès istoric.
Calvinisme
thumb|Joan Calvin Lo calvinisme es una doctrina crestiana protestanta basada suls ensenhaments teologics del reformador Joan Calvin.
Istòria e influéncia del calvinisme
Joan Calvin aguèt una influéncia internacionala importanta dins lo desvolopament de la Reforma Protestanta, dempuèi l'edat de 25 ans, quand comencèt d'escriure sa primièra edicion de las Institucions de la Religion Cristiana en 1534, e publicat en 1536. Aquela òbra, que foguèt revisada mai d'un còp pendent la vida de Calvin, en mai d'una reünion de fòrça letras pastoralas e comentaris biblics venguèt la font de la granda influéncia de contunh qu'aguèt sus totas las doctrinas del Protestantisme lo long de lor istòria.
La creissença de l'importància de las Gleisas reformadas, e de Calvin, es la segonda fasa de la Reforma Protestanta, periòde que se formèron las glèisas evangelicas aprèp l'excomunion de Martin Luther de la Glèisa Catolica. Calvin, d'origina picarda, s'exilièt en Soïssa. Aviá signat la confession d'Augsborg (tèxte fondator del luterianisme) en 1540, mas son influéncia se vei mai dins la Reforma Soïssa, qu'èra pas luteriana mas que se basava suls ensenhaments d'Hudrlich Zwingly. Los ensenhaments e la doctrina protestanta evoluèron d'un biais separat de Martin Luther, jos l'influéncia de fòrça escrivans e reformadors, que Calvin venguèt major.
Encara que lo calvinisme se pòt referir subretot a la doctrina de las glèisas calvinistas, foguèt una pèça clau dins lo fondament de la doctrina protestanta, e influencièt fòrça teologians sens relacion amb la glèisa calvinista per se, coma Franciscus Gomarus, lo fondator de la glèisa presbiteriana, John Bunyan, un teologian baptista e lo teologian estatsunian Jonathan Edwards, qu'aguèt un ròtle dins lo desvelh esperital anomenat "Lo Primièr Grand Desrevelh" als Estats Units d'America.
Doctrina calvinista
En mai que lo calvinisme se basa sus la Reforma Protestanta, presenta un tèma caracteristic fondamental, e es sa doctrina de la salvacion, qu'afirma que l'òme es incapable d'apondre res per capitar la salvacion, e que sonque Dieu es l'iniciator de tota salvacion, de totes temps; es a dire, Dieu es l'iniciator de la salvacion dempuèi la formacion de la fe cap a la decision de l'òme que vòl seguir Crist. La doctrina calvinista es, doncas, una doctrina del monergisme (del grèc mono que vòl dire "un" e ergon que vòl dire òbra); es a dire, que la salvacion es pas un esfòrç cooperatiu entre Dieu e l'òme, mas que depend completament de Dieu. Atal, Dieu ja destinèt los òmes que devon recebre la salvacion; aquela doctrina es coneguda coma "predestinacion".
Los cinc punts de la teologia calvinista
Los sièis grands principis del protestantisme son lo resumit del calvinisme, perque mòstran la diferéncia entre la doctrina de la salvacion evangelica e la doctrina de la Glèisa Catolica.
Los cinc punts de la doctrina calvinista son:
La vida es religion
Lo calvinisme es centrat sus la consciéncia de la "sobeiranetat de Dieu". Pel calvinisme, Dieu a preeminéncia pas sonque en teologia, mas en totas las activitats de la vida umana. La bontat e lo poder de Dieu an una portada illimitada d'influéncia, que ven la conviccion que Dieu òbra en totes los airals de l'existéncia, que sián esperital, fisic, intellectual, secular, sagrat, public, privat, sus la tèrra o al cèu. Aquò dona una dependéncia absoluda de Dieu, que se demòstra pas amb los actes temporals de pietat (coma la preguièra), mai qu'acompanha totas las activitats de la vida, fins a las mai ordinàrias. Pel calvinista, tota la vida es la religion cristiana.
Movements crestians en relacion amb lo calvinisme
Aqueles moviments o grops son en relacion amb la doctrina o l'istòria del calvinisme:
Lo Verdicte (novèla)
Lo Verdicte (títol original en alemand: Das Urteil) es una novèla de l'escrivan pragués de lenga alemanda Franz Kafka, publicada en 1913.
Redaccion
Escricha dins la nuèch del 22 al 23 de setembre de 1912, de detz oras de vespre a sièis oras del matin, met en scèna un conflicte entre un filh, Georg Bendemann, e son père. Aquesta novèla remembra las relacions conflictualas que lo quite Kafka entreten amb lo sieu paire tot lo long de sa vida.
Publicacion
Max Brod publica la novèla pel primièr còp dins la revista Arkadia, ein Jahrbuch für Dichtung a la prima de 1913, puèi en volum separat en setembre de 1916 dins la colleccion Der jüngste Tag de las edicions Kurt Wolff a Leipzig.
Resumit
Un dimenge matin, Georg Bendemann acaba d'escriure una letra a un de sos amics d'enfança que s'èra establit a Sant Petersborg. Los afars d'aqueste darrièr, qu'avián conegut un començament encoratjant, sembla alentir e capitar pas lo succès esperat. Georg sap pas tròp cossí li far saber son inquietud e esitar a li aprene sas recentas acordalhas amb Frieda Brandenfeld, una filha d'una rica familha. La dificultat es tant mai granda que los destins de Georg e de son amic semblan opausats: dempuèi la mòrt de sa maire, dos ans abans, los afars de Georg e son paire son benastradas. Al moment d'anar postar sa missiva, Georg passa dins una pèça ocupada per son paire, pèça ont gaireben jamai dintra, son paire e el partejant regularament lo repais de miègjorn. Georg es d'en primièr surprés per la vida reclaus que mèna son paire : pèça escura, finèstras tancadas, repai gaireben pas tocat, farda mal tenguda. Mai, lo paire, puslèu que de li far bona aumenança l'aclapa de repròchis. Acaba fins a dobtar de l'existéncia d'aqueste misteriós amic « rus ». Enseguida, partejat entre las remarcas plenas d'acrimoniá e una mena de deliri senil, rebuta que son filh s'ocupa d'el.
Lo paire li fa repròchi enseguida d'aver estat sedusit per una filha qu'a sabut l'afiscar e afirma aver jogat la comèdia, de conéisser melhor « l'amic petersborgés que el ». Après li aver reprochat d'èsser vengut madur tardièrament, conclutz sa diatriba per « E es perqué, sàpia aquò: te condamni a aqueste instant a la negada. » Georg, bandit de la cambra, sortís de l'ostal e, desesperat, passa la parabanda e se daissa caire dins l'aiga: « Cars parents, vos ai amat sempre pasmens ! » e se daissa càser dins lo void. A aqueste moment, un flus ininterroput circulava sul pont ».
Fin
La fin de la novèla pausa un problèma de traduccion gaireben insurmontable, a causa de l'emplec volontàriament ambigú del mot « Verkehr » dins la darrièra frasa del raconte (« A aqueste moment, la circulacion sul pont èra veraiament incessanta »), que a l'encòp pòt significar « Trafic » e « rapòrt » (que siá social o sexual). Al subjècte, Franz Kafka escriguèt a Max Brod, son biograf e amic : « Sabes çò que significa la frasa finala? Ai pensat en l'escrivant a una fòrta ejaculacion », çò que dona mai de pes a l'ipotèsi d'una fin de lectura dobla.
Sarrewerden
Saarwerden en alemannisch (Sarrewerden en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Istòria
thumb|left|upright|Minerve Trobada a Pisdorf ([[Musèu archéologique d'Estrasburg)]]
Sarrewerden #Èsser lo banc d'un comtat de Sarrewerden o de Nassau-Saarwerden, tèrra de Empèri e de tradicion reformada protestanta. #Aperténer a la Ostal de Nassau, mas i aguèt annexat per la França en 1793.
Abans la Revolucion de 1789, continuament al tractat de Ryswick (1697), Louis XIV i li aviá calgut restituir als comtes de Nassau en lo marc de l'Empèri (es-a dire del reialme d'Alemanha) l'ancian comtat de Sarrewerden, a l'excepcion de Bockenheim-Sarrewerden, recobrats per Léopold E pòrti de Lorraine. En 1766 aquelas doas vilas #tornar amb la Lorraine a la corona francesa. Dintratz temps, per compensar la pèrda de Sarrewerden, la anciana capital del comtat, los princes de Nassau avián fondat l'an 1702 (sul ban communal de Zollingen) l'actual « Villeneuve »(Neustadt) telefonada Neusaarwerden. En 1794 Neusaarwerden e Bockenheim o Boquenom aguèron amassat jol nom de Saar-Union. Saar Union a #èsser francisé en Sarre-Union après la primièra guèrra mondiala.
Los autres localités de l'ancian comtat de Sarrewerden e de la prévôté de Herbitzeim aguèron repartit entre las Nassau-Sarrebrücken (bailliage de Harskirchen) e las Nassau-Weilburg (bailliage de Neusaarwerden).
Sarrewerden fut le siège d'un comté de Sarrewerden ou de Nassau-Saarwerden, terre d'Empire et de tradition réformée. Il appartint à la Maison de Nassau, mais fut annexé par la France en 1793.
Avant la Révolution de 1789, suite au traité de Ryswick (1697), Louis XIV avait dû restituer aux comtes de Nassau dans le cadre de l'Empire (c'est-à-dire du royaume d'Allemagne) l'ancien comté de Sarrewerden, à l'exception de Bockenheim-Sarrewerden, recouvrés par Léopold I duc de Lorraine. En 1766 ces deux cités revinrent avec la Lorraine à la couronne française. Entre temps, pour compenser la perte de Sarrewerden, l'ancienne capitale du comté, les princes de Nassau avaient fondé en 1702 (sur le ban communal de Zollingen) l'actuelle « Villeneuve »(Neustadt) appelée Neusaarwerden. En 1794 Neusaarwerden et Bockenheim ou Boquenom furent réunies sous le nom de Saar-Union. Saar Union a été francisé en Sarre-Union après la première guerre mondiale.
Sant-Filberzh-Deaz
Sant-Filberzh-Deaz en breton (Saint-Philbert-de-Grand-Lieu en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Jus d'arange
Lo jus d'arange (var. chuc d'irange), es un beure preparat a partir d'aranges esquichats.
Sent Maurice de Carcin
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Angola Avante
Refranh (dos còps) Angola, avant! Revolução, pelo Poder Popular ! Pátria Unida, Liberdade, Um só povo, uma só Nação !
Levantemos nossas vozes libertadas Para glória dos povos africanos. Marchemos, combatentes angolanos, Solidários com os povos oprimidos. Orgulhosos lutaremos pela Paz Com as forças progressistas do mundo. Orgulhosos lutaremos pela Paz Com as forças progressistas do mundo.
Ezaa
L'ezaa (o ezaa) es una lenga igboïda parlada en Nigèria.
Sent Loba e Amadas
Sent Loba e Amadas (Saint-Loube en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Ezaa
Localisacion
L'ezaa es parlat dins las zònas de govèrn local d'Ezza e Ishielu de l'Estat d'Anambra, e dins aquela d'Ohaozara, dins l'Estat d'Abia.
Classificacion
l'ezaa, mai qu'una lenga, es un parlar que fa partida d'un continuum dialèctal amb l'izi, l'ikwo e lo mgbo.
Sent Loba e Amadas
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Sent Loba que vengueré probablament deu latin Lupercius, martir a Eusa au sègle XIII, com Sent Lobèrt. Segon Negre, la glèisa de Sent Loba qu'ei dedicada a Sent Lop; Sent Loba que veng deu gascon sent e deu nom de sent Lupus, un deus 20 recensats a l'Acta Sanctorum. Solament Negre explica pas com Sent Lop ei vengut Sent LobA.
Coordenadas geograficas
Las Coordenadas geograficas d'un luòc son la latitud e la longitud d'aqueste luòc.
Aash Al Maleek
Aash Al Maleek es l'imne nacional d'Arabia Saudita.
Sarei Lilmajd Oualalya Mjjedi Le Khaleg Assama Ouarfay El Khaffag Akhdar Yahmil Al-Nour al-Mosattar Raddedi Allahou Akbar Yamaouteni Maouteni 'Icht Fakhr al-Mouslymyn Aach Al-Malik Lelalam oua al-Ouatan
Villecelin
Villecelin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bubalus
Lo genre Bubalus regropa los bufles asiatics.. Lo bufle es infeudat a l’estat salvatge dels mitans umids, es atirat per las zonas aquaticas e existís pas de « bufle de tèrra », al mens de nomenar atal lo genre salvatge african Syncerus, qu’a una morfologia diferenta.
Lista d'espècias
Segon ITIS (29 janvier 2014), aqueste genre de bufles comprend quatre espècias originàrias d'Asia:
E una espècia atudada:
Paleobiology Database                  (29 janvier 2014) dona las espècias desaparegudas:
Targovishte (region)
La region de Targovishte (Област .......) es una region de Bulgaria.
Malicorne-sur-Sarthe
Malicorne-sur-Sarthe es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Nòtas
<references group=N/>
Mgbo
Lo mgbo (o ngbo) es una lenga igboïda parlada en Nigèria.
Localisacion
Lo mgbo es parlat dins la zòna de govèrn local d'Ishielu dins l'Estat d'Anambra.