cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guèrra Civila de Còsta d'Evòri
Causas
La premiera causa dau conflicte foguèt la crisi economica regardant lei matèrias premieras a la basa de l'economia evoriana, especialament lo cacau. Cultivat per d'obriers estrangiers venguts de país dau nòrd de Còsta d'Evòri coma Burkina Faso, entraïnèt l'installacion d'una minoritat estrangiera fòrça importanta dins la mitat septentrionala de Còsta d'Evòri. Aquela minoritat deguèt faciar divèrsei discriminacions, especialament per intrar dins l'administracion evoriana o per participar a la vida politica dau país. Ansin, en 1998, lo president Henri Konan Bédié comencèt una refòrma agricòla tocant unicament lei ciutadans evorians empachant leis estrangiers d'obtenir un tenement. En 1999, se debanèt un còp d'estat que reversèt lo president Konan Bédié. La politica antiestrangiera foguèt parcialament abandonada dins la vida politica. Pasmens, l'article 35 de la Constitucion precisèt que lo president deguèsse èsser nascut de dos parents evorians. Aquò èra destinat a eliminar Alassane Ouattara, figura majora de la vida evoriana, de l'eleccion presidenciala. Una campanha foguèt tanben començada per determinar l'origina deis abitants dau país entraïnant de tensions importantas. De mai, lei mesuras antiestrangieras contunièron, e de còps s'estendèron, dins lo camp de la vida sociala.
Au sen deis institucions, lo govèrn eissit dau còp d'estat e dirigit per lo general Robert Guéï foguèt legitimat per la reconóissança de son poder per lei dos partits principaus dau país : lo Frònt Popular Evorian de Laurent Gbagbo e lo Rassemblament dei republicans de Còsta d'Evòri d'Alassane Ouattara. Divèrsei temptativas de còp d'estat foguèron organizats per de partisans d'Alassane Ouattara. Mau capitèron e seis autors, especialament lei militars, deguèron quitar lo país e anar au Burkina Faso. En 2000, leis eleccions presidencialas foguèron caracterizadas per l'utilizacion de l'article 35 per eliminar la màger part dei candidats, especialament Alassane Ouattara e Henri Konan Bédié, au profiech de Laurent Gbagbo e Robert Guéï. Puei, lo 22 d'octòbre de 2000, lei resultats de l'eleccion foguèron contestats per lei dos candidats e una crisi politica comencèt entre sei partisans. Robert Guéï foguèt rapidament vencut e Laurent Gbagbo foguèt oficialament proclamat president lo 26. En 2001, leis eleccions municipalas se debanèron d'un biais relativament democratic ambé la premiera desfacha (relativa) de l'istòria evoriana dau partit au poder.
Premiera partida (2002-2007)
Maugrat lei progrès de 2001, lei tensions liadas a la definicion dau concèpte de ciutadanetat evoriana contunièron. En 2002, un grop de militars refugiats dins lei país dau nòrd de Còsta d'Evòri organizèt un còp d'estat. D'operacions simultanèas foguèron organizadas dins lo país per prendre lo contraròtle dei vilas principalas e assassinar divèrsei personnalitats politicas. Lei rebèls capitèron de contraròtlar lo nòrd dau país mai lei fòrças fidèlas a Laurent Gbabgo resistèron dins lo sud. Divèrseis òmes politics foguèron assassinats coma Robert Guéï o lo ministre de la Defensa Emile Boga Doudou tant per la rebellion que per lei fòrças dau govèrn. Puei, lei fòrças evorianas assaièron de reconquistar la vila de Bouake mai lei rebèls i resistèron. Après aquela revirada, lei rebèls avancèron en direccion dau sud mai una intervencion francesa impausèt un acòrd d'alta-au-fuòc entre lei dos camps. Divèrseis atrocitats foguèron realizadas per lei dos camps.
Lei causas de l'intervencion francesa son nombrosas. De'n premier, França e Còsta d'Evòri èran liats per un acòrd de defensa còntra d'agression estrangiera. De mai, París èra desirosa de protegir l'importanta communautat francesa e leis interès economics francés importants dins lo país. Pasmens, leis arguments dei rebèls foguèron tanben entenduts e lei Francés se contentèron de separar lei dos camps. Lo 26 de genier de 2003, leis acòrds de Marcoussis foguèron signats entre lei dos camps. Laurent Gbabgo demorèt president fins a l'organizacion d'eleccions novèlas, un govèrn d'union nacionala deviá èsser organizat e lo país èra devesit entre tres zònas. Au nòrd, lei rebèls installèron un govèrn a Bouake onte lei divèrsei partits rebèls foguèron unificats sota la direccion de Guillaume Soro, lo sud demorèt sota lo contraròtle dau govèrn de Laurent Gbabgo e una faissa centrala èra ocupada per lei Francés e una fòrça dei Nacions Unidas per empachar la contuniacion dei combats. Pasmens, la question de la definicion de la ciutadanetat evoriana èra pas reglada e la formacion d'un govèrn d'union nacionala mau capitèt donc rapidament. Puei, la màger part deis acòrds de Marcoussis foguèt tanben pas respectats per lei dos camps.
A la fin de 2004, lei fòrças evorianas, renforçadas e reorganizadas, organizèron una ofensiva còntra la rebellion. Lo 6 de novembre, son aviacion bombardèt una posicion francesa tuant 9 soudats. Aquò entraïnèt una repòsta de l'armada francesa qu'anientèt rapidament lei fòrças aerianas evorianas. De manifestacions antifrancesas se debanèron a Abidjan e de soudats francés deguèron tirar sus la fòga per se desgatjar (Crisi francoevoriana). Aquela crisi causèt la partença de divèrseis estrangiers europèus. D'estrangiers foguèron tanben atacats e de còps tuats per de partisans de Gbabgo.
Segonda partida (2010-2011)
De 2007 a 2010, lei dos camps negocièron l'organizacion d'una eleccion presidenciala que foguèt reportada mai d'un còp. Finalament, lo 31 d'octòbre de 2010, lo premier torn s'acabèt per una victòria de Laurent Gbabgo (38%) en fàcia Alassane Ouattara (32%) e Henri Konan Bédié (25%). Puei, lo segond torn veguèt la victòria d'Alassane Ouattara (54,1%) segon la Comission Electorala. Pasmens, lo Consèu Constitucionau annulèt aquelei resultats e donèt la victòria a Laurent Gbabgo (51,5%). Lei representants de l'ONU e de l'UE reconoguèron la victòria de Ouatarra. Ansin, lo 4 de decembre, lei dos candidats se proclamèron venceire entraïnant una crisi novèla. Lei premiers combats vertadiers comencèron lo 16 de decembre quand lei partisans d'Alassane Ouattara assaièron sensa succès de prendre possession dau sèti de la television publica.
Lo teatre principau d'aqueu segond periòde de la guèrra civila foguèt la vila d'Abidjan devesida entre lei partisans dei dos presidents. Inicialament, lei fòrças de Gbabgo avancèron mai foguèron pas capablas de conquistar lo quartier generau d'Alassane Ouattara protegit per de fòrças de l'ONU. En març de 2011, lei fòrças rebèlas dau nòrd organizèron una ofensiva en direccion d'Abidjan e dins lei regions occidentalas dau país. Intrèron rapidament dins Abidjan onte comencèt una batalha malaisada (30 de març - 4 de mai de 2011) còntra lei fòrças fidèlas a Laurent Gbabgo que tenián un equipament superior. D'efèct, maugrat la desercion de divèrsei soudats e oficièrs, compres lo cap d'estat major Philippe Mangou, lei tropas de Laurent Gbabgo capitèron de resistir e una intervencion dei tropas francesas e de l'ONU foguèt finalament necessària per destrurre lei principaus ponchs de resisténcia. Lo palais presidenciau foguèt finalament ocupat lo 11 d'abriu e Laurent Gbabgo capturat. Pasmens, una partida de sei partisans contunièron de combatre e Abidjan foguèt totalament contrarotlada per lei fòrças dau president Ouattara lo 4 de mai de 2011.
Consequéncias
Après la guèrra, lo país foguèt dirigit per Alassane Ouattara coma president e Guillaume Soro coma cap dau govèrn. D'eleccions legislativas foguèron organizadas en decembre de 2011 mai lo partit de Laurent Gbabgo refusèt d'i participar. Après quasiment dètz annadas de guèrra, lei dificultats dau govèrn novèu son importantas e regardan magerament de reformas economicas, una restructuracion dei fòrças armadas, una lucha còntra la criminalitat que se desvolopèt durant lo conflicte, la gestion deis accusacions de crimes de guèrra o de crimes còntra l'umanitat pertocant divèrsei caps militars rebèls (especialament per d'atrocitats durant l'ofensiva finala de 2011), la restauracion de la seguritat intèrna e un procès malaisat de reconciliacion nacionala. França e divèrseis estats de la region o organizacions internacionalas sostenon aquelei politicas. Pasmens, lei mejans de l'estat son encara tròp febles per luchar d'un biais eficaç còntra lei problemas de criminalitat e de corrupcion (en particular quand la policiá o l'armada son implicadas). Laurent Gbabgo es a l'ora d'ara accusat de crimes còntra l'umanitat e son procès es en cors a La Haye.
Thézey-Saint-Martin
Thézey-Saint-Martin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Cette commune fut un village-frontière avec l'Allemagne entre 1871 et 1914.
Herdt
Herdt (en alemannisch, Hördt en alemand estandard, Hœrdt en "francés") es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Hœrdt est situé dans la partie nord du Bas-Rhin entre Strasbourg et Brumath. La commune est traversée par la route départementale 37 qui mène, au nord, vers Bischwiller (à 10 km) et qui se raccorde à 3 km au sud à l'autoroute A35 sur la section Strasbourg-Lauterbourg. La départementale 223, qui traverse le village d'est en ouest, relie La Wantzenau à Geudertheim et Brumath. La ligne TER Strasbourg-Haguenau-Niederbronn-les-Bains-Wissembourg dessert le village.
Sent Jal
Sent Jal (Saint-Jal en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Them
thumb|Them en 1965.
Them es un grop ròck anglofòn d'Irlanda del Nòrd format en 1964.
Them es sustot conegut per aver creat la cançon populara Gloria. Them a agut Van Morrison coma compositor e cantaire pendent dos ans. De 1964 a 1966, en dos albums, Them s'impausèt coma l'un dels grops de rhythm and blues los mai influents de son epòca.
Conferéncia de Brulh
La conferéncia de Brulh èra ua division de la diocèsi de Condòm, ua anciana diocèsi catolica en Occitània.
Ernest Mayer
Ernest Mayer (Zgornji Tuhinj, Eslovènia, 10 de novembre de 1920 - Ljubljana, 17 de març de 2009) foguèt un botanista eslovèn. Autor de mai de 100 articles scientifics de tematica botanica, s'interessèt subretot a l'identificacion fitogeografica, morphologica e taxonomica de las plantas que creisson sul territòri de l'anciana Iogoslavia e tanben dins lo demai de la peninsula balcanica, amb una enfasi sus l'endemisme e lo polimorfisme de las espècias.
Biard de Sera
Biard de Sera (Biars-sur-Cère en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Pontils
Pontils es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
El Tarter
thumb|250px|Glèisa de Sant Pere del Tarter El Tarter es un vilatge del Principat d'Andòrra, situat dins la parròquia de Canillo. En 2015 comptava 672 abitants.
Saint-Léger (Sèina e Marna)
Saint-Léger  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Ikaztegieta
Ikaztegieta es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Conferéncia de Condòm
La conferéncia de Condòm èra ua division de la diocèsi de Condòm, ua anciana diocèsi catolica en Occitània.
Bize (Nauta Marna)
Bize (Nauta Marna) es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Marna de la region de Champanha-Ardena.
Porrera
Porrera es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Joan (apòstol)
Joan (en ebrieu יהוחנן Yehohānan significant literalament Dieu es misericordiós) es un Josieu del sègle I vengut discípol de Jèsus. Dins los evangèlis sinoptics (evangèli de Marc, evangèli de Matèu e evangèli de Luc) e lo libres dels Actes dels Apòtols, e tanben dins una fin aponduda a l'Evangèli de Joan, « Joan, filh de Zebedèu », aparéis dins los primièrs de la lista dels dotze apòstols (Marc 3: 16-19, Matèu 10: 2-5 e Luc 6: 13-16), amb son fraire Jaume dich lo màger.
La tradicion crestiana atribuís a l'apòstol Joan l'Evangèli de Joan (identifica l'apòtol al « Discípol que Jèsus amava »), e tanben tres epistòlas, e l'Apocalipsi, que l'autor se presenta coma avent recebut una vision de Jèsus Crist dins l'illa de Patmos  : es lo còrpus joanic. Aquela paternitat es contestada, pasmens, per un grand nombre d'istorians modèrnes. Unes d'aqueles istorians assimilan l'autor de l'evangèli dich "segon Joan" a Joan lo Presbitre, e non pas a l'apòstol Joan.
Rei Momo
Lo Rei Momo es un personatge recurrent del carnaval brasilièr.
Joan (apòstol)
La tradicion crestiana
La tradicion crestiana considèra que Joan l'apòstol, Joan l'evangelista e lo "discípol que Jèsus amava" son la meteissa persona. Atal, vèrs 180, Irenèu de Lion, qu'aviá frecanta Policarp, evesque d'Esmirna que el aviá vu Joan, escriviá :
Rei Momo
Istòria
Momos (en grèc Μώμος) èra lo dieu grèc e roman de l'ironia. Foguèt faidit del Mont Olimp que se trufava tròp dels autres dieus. Un còp arribat sus tèrra, creèt carnaval.
Es per aquò, qu'al Brasil lo carnaval es sota son patronatge.
Joan (apòstol)
Los istorians modèrnes
Existís quasi consens per dire que l'evangèli atribuit a Joan, « es pas l'òbra d'un sol autor, mas d'una escòla », sovent nomenada « escòla joanica ». Segon Jean Zumstein, « Dins aquela darrièra succediguèt tota una seria de personatge: lo « discípol benamat « es pas l'òbra d'un sol autor, mas d'una escòla », a l'origina de las tradicions que noirisson l'evangèli; l'evangelista que donèt sa forma al raconta; un cercle editorial que realizèt una relectura de l'òbra abant de la metra en circulacion e qu'es benlèu a l'origina de la primièra epistòla de Joan; lo presbitre, fin finala, que redigiguèt la Segonda e la Tresena epistòlas dels Joan ».
Rei Momo
Rei Momo uèi
Per èsser elegits Rei Momo, los candidats se devon d'èsser simpatics e pesucs. Aquela segonda condicion es per disaparéisser qu'encoratja l'obesitat.
Joan (apòstol)
Mòrt de l'apòstol Joan
Segon la tradicion, Joan seriá anat en ‎Samària presicar amb Pèire, ont auriá mostrar fòrça ardor a organizar de Glèisas dins las vilas de Palestina. Puèi, fugissent la repression dels Romans, auriá quitat la Palestina, e se seriá refugiat a Efes ont auriá fach de miracles e batejat fòrça personas. La maire de Jèsus aurià demorat amb el a Efes.
Vèrs 180, Irenèu de Lion escriu dins Contra las eretgias III,1,1 : Clemenç d'Alexandria precisa que Joan, fuguèt enseguida exiliat dins l'illa de Patmos, en 94, a la seguida de persecucions contra los crestians, i auriá escrich l'Apocalipsi. Auriá recebut una vision del Crist de l'Apocalipsi, majestuós d'aparénciae, vestit de blanc, lo glasi de la « Paraula » dins la boca. Après la mòrt de Domician en l'an 96, l'emperaire Nerva permetèt a Joan de tornar a Efes. De là, raiona dins la region, invitat per las comunautats crestianas localas, « a vegada per i establir d'evesques, d'autra per i organizar de glèisas complètas, encara per causir coma clergue un d'aqueles qu'èran designats per l'Esperit ». Seriá mòrt a Efes en l'an 101, a l'edat de gaireben 90 ans. Seriá enterrat a Selçuk, près d'Efes, ont existava una basilica Sant-Joan uèi jorn en roïna.
Rei Momo
Rio de Janeiro
Lo carnaval del Riu de Genièr a un Rei Momo dempuèi 1933. Lista :
Joan (apòstol)
Celebracion
Sant Joan es festejat per l'Glèisa catolica lo 27 de decembre e per la Glèisa ortodòxa lo 26 de setembre (dormicion) e lo 8 de mai.
Representacion de Joan dins l'art
left|thumb|Crucifixion per [[Perugino]] right|thumb|248x248px|Sant Joan, per [[El Greco.]]
Rei Momo
Santos
Waldemar Esteves da Cunha foguèt lo Rei Momo de Santos de 1953 a 1990, e entrò a sa mòrt en 2013, foguèt lo Momo pus vièlh de tot Brasil.
Joan (apòstol)
Miracles atribuits a l'apòstol Joan
thumb|L'apòstol Joan e son agla simbolic per Dominiquin. Son atribuits a l'apòstol Joan fòrça miracles.
Per provar a Aristodèma e als Efesians la superioritat del cristianisme sul culte de las idòlas, Joan, requerit de beure una copa de poison, n'engolís lo contengut d'un còp e es absoludament pas incomodat, alara que los dos tastaires designats s'espatarran mòrts sul còp (seràn mai tard ressuscitats pel sant).
Pendent una fèsta en devocion a la divesa Artèmis, que la veneravan los abitants d'Efes, Joan poja lo puèg ont èra una grande estatua de la divesa e comença a arengar las gents paganas. Aqueles, furioses, ensajan de lo lapidar, mas totas las pèiras tustan l'estatua que foguèt trocejada, puèi las pèiras tornan contra aqueles que contunhavan de las lançar. A la pregària de Joan, tremòla la tèrra e aprigondís los mai vindicatius, mas après que las gents supliquèron Joan e cridèron sa misericòrdia, tornèron sortit totes los antres de la tèrra, venerant lo sant e demandant lo bateg.
A Efes tanben, Joan foguèt arrestat e menat al temple d'Artèmis fàcia a un oficièr imperial que l'acusa de mascaria malefica e volgava lo far morir. Joan comença pregar Dieu, e lo temple s'aclapa sens tocar pas cap de vida umana.
Un autre jorn, a Efes, enrodat d'una fola de discípols e d'abitants, bendesís lo còs d'una femna fòrça piosa, nomenada Drusiana, e aquela ressuscitèt.
Pendent son viatge d'exili cap a Patmos, guerrís amb sas pregàrias los soldats de son escòrta qu'avián totes la dissentariá.
A son arribada dins l'illa de Patmos, èra un mague malefic, nomenat Kynopse, amb fòrça servicials demoniacs. Los preires del temple d'Apollon demandèron a aquel darrièr que saque Joan, que començava a far de conversions. Joan, per la sola poténcia de sa pregaria cap a Jèsus-Crist, capita a caçar los servicials demoniacs del mague, mostrant que lo poder d'aquel darrièr èra pas qu'illusion, e a sa pregaria, la mar enfonsa lo mague e lo pren, coma autres còps lo Faraon lançat al percaç de Moïses.
Arribant dins l'illa, guerrís tanben amb pregarias lo filh d'un notable de l'illa, malaut d'un « esperit impur », çò que li permetèt de batejar tot l'ostal a son arribada.
Al moment de sa mòrt, se fa cavar una fòssa e i davala pregant Dieu. Acabada la pregaria, es enrodat d'una lutz tan viva que degun pòt pas la gaitar. Un còp la lutz desapareguda, s'i vei la fòssa emplida de manna divina. Una autra version de sa mòrt vòl que se seriáfach enterrar encara viu e cobèrt de tèrra pels sieus servicials, mas, quand los discípols arribèron e volguèron lo desenterrar, aviá desaparegut. Totes pensèron que son còs aviá estat ressuscitat e pojat al cèl, segon la paraula de Jèsus-Crist respondent a Pèire que lo questionavan sus Joan : « Se vòli que demora fins a que venga, que t'impòrtas? » (Joan 21. 22).
Notas
<references group="Nota" />
Irura
Irura es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Nerinhèi
Nerinhèi (Nérigners o Nérignet en francés) es una anciana comunautat d'Auvèrnhe, uèi dins la comuna de Baiet (departament d'Alèir).
Es fusionada amb Martilhèi en 1794 e las doas comunas son reünidas a Baiet en 1807.
Toponimia
Deformacion de Liriniacum, Neriniacum puèi Nérignet o Nérigners e quitament Nerignez sul cadastre napoleonenc. Seguissèm Viciacum > Vichèi en propausar Neriniacum > Nerinhèi.
Salas de Belvés
Salas de Belvés (Salles-de-Belvès en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Itsasondo
Itsasondo es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Salas de Belvés
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [‘ʂalɒ] [debɛl’βe]. Lo nom de Sala(s) (atestacion Sancta Maria de Sales, en 1053) ven del mot germanic e mai que mai francic saal (alemand Saal), « cambra, al sens de sala de recepcion d'un castèl », puèi « castèl » « residéncia senhorala fortificada » , ,. Lo site de las comunas de Dordonha pensa çaquelà a un preceltic *sal (riu, cors d’aiga), puèi atraccion de l’occitan salas (fèu, castèl). Lo determinant se referís a la vila vesina, capluòc del canton d'aquí a 2015.
Loré
Loré es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de Normandia. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2016 es venguda comuna delegada de la comuna novèla de Juvigny-Val-d'Andaine.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
El Serrat (Ordino)
thumb|250px|Glèisa de Sant Pere del Serrat El Serrat es un vilatge del Principat d'Andòrra, situat dins la parròquia d'Ordino. En 2009 comptava 138 abitants.
Avalanca
vinheta|300px| Una avalanca Una avalanca (var. lit, eslit, lavanca, lhavet, avalancha, eslur, chalança, chalancha, lavancha, nevèra, (a)glot, lau, laueg o lauègi) es una massa de nèu que se precipita pel versant d'una montanha. En relacion amb aquesta primièra significacion aqueste mot s'utiliza tanben per descriure una acumulacion de faches dins un moment determinat. Las avalancas de nèu se produson quand i a rompedura d'equilibri del mantèl nevós. Aquesta rompedura d'equilibri e l'avalanca que seguís pòdon èsser espontanèas o provocadas.
Avalancas espontanèas
Se produson per un excès d'acumulacion de nèu o per un cambiament dins las condicions de la massa de nèu. L'excès d'acumulacions se produtz al temps de nevadas importantas e son normalament de nèu polvàs novèla. Dins aquesta categoria entrarián las purgas continuas que se produson dins los luòcs mai penjadís de las montanhas, dins los tucs e dins los canals pus dreches, ont la nèu trapa pas de sosten e ont per aquò se vuejan fòrça sovent. Las avalancas espontanèas pòdon èsser causadas tanben per una alteracion de las condicions que mantenon establa la massa de nèu. Los auments de temperatura e la pluèja, son las alteracions mai frequentas e afèctan la nèu de tota qualitat: la nèu polvàs, per que aumenta de pes relatiu dins la superfícia fins al punt que los jaces inferiors la pòdon pas pus suportar; las grandas placas de nèu ventada, pr'amor que se trencan dins una linha dempuèi la quala la placa lisa; la nèu de prima o umida, per que aumenta sa fluiditat e lisa sus d'autres jaces de nèu endurcida, sense transformar, e tanben sul quite sòl, en se nomenant alavetz "avalanca de fons". D'entre las avalancas espontanèas, las mai perilhosas son las de nèu polvàs: se destacan d'un punt pro naut de la montanha e atal davalan en aumentar lor volum e lor velocitat que pòt arribar a 200 km/h. La combinason de massa e velocitat fan que son enòrmament destructritz: de grands arbres e de bòsques entièrs son desrasigats e asclats per la nèu, de ròcas de totas talhas son arrancadas de son lièch e empenhudas. Es frequent que quand una avalanca de nèu polvàs arriba al fons d'una val pas tròp larga, cobrís los rius e ribièras e arriba a remontar per inèrcia sul versant opausat. Es fòrça pauc probable que de personas o d'animals abastats per una avalanca de nèu polvàs pòscan subreviure. Ça que la, coma aquestas avalancas se produson regularament dins los meteisses luòcs, sovent evidents, conven d'evitar la zona que pòdon afectar. Aquesta règla a d'excepcions; atal, en genièr de 1996 dins los Pirenèus se produguèron d'avalancas nombrosas de nèu polvàs de grandas dimensions qu'afectèron de zonas infrequentas. Tanben dins los Alps, ont al delà causèron de pèrdas seriosas de vidas e d'installacions. Las avalancas espontanèas de placa e las de nèu umida son fòrça mens perilhosas, per que lor portada es fòrça menora, en mai de lor volum e velocitat.
Avalancas provocadas
Normalament, en cas d'avalancas provocadas de nèu polvàs, la rompedura se produtz per subrecarga, quand una o mantuna personas o animals dralhan una superfícia de nèu pro penjadissa. Lor pes provòca una subrecarga que romp l'equibri e la massa de nèu se destaca, d'en primièr jos lo luòc de passatge, mas immediatament tanben per dessús, per que pèrd son sosten inferior. Los èssers qu'an provocat l'avalanca son inevitablament emportats e lor subrevida es improbabla. A mai de l'espessor de nèu e del gra de la penda existisson d'autres factors al traversar dels pendís expausats: lo pus important es l'existéncia de mantun jaç de nèu, que pòdon restar pauc coesionats, en rason de diferéncias de densitats e tanben de temperaturas, en causant dins aqueste darrièr cas la nomenada "fractura termica". Existisson de subrecargas provocadas naturalas pus raras: la casuda de "lindal" de nèu es la mai classica. Lo meteis passatge de personas -quasi tostemp amb esquís e vers lo naut- pòt talhar la superfícia de las placas de nèu formadas pel vent. Se la penda es sufisenta, la placa lisarà coma dins lo cas de la rompedura espontanèa. Naturalament dins aqueste cas las avalancas de placa son perilhosas, per que emportaràn l'esquiaire que las provòca e los que son dins sa traça. Son lo cas d'avalancas provocadas mai frequent. A condicion d'un salvament pus rapid que lo temps d'asfíxia o d'ipotèrmia es possibla de subreviure. Las avalancas provocadas de nèu de prima, umida e pesuga, que son frequentament causadas pels esquiaires en davalar, son las mens perilhosas: lor velocitat es fòrça lenta e lor portada tanben, çò que fa qu'es possible e simple d'evitar lor trajectòria.
Escala de perilh
Dins las activitats ivernalas de montanha las avalancas se pòdon evitar amb una coneissença corrècta del luòc e una avaloracion continua del terren. En fach, son un dels perilhs objectius dins la practica de l'alpinisme e singularament de l'esquí de montanha. Donc, ont se practica aquestes dos espòrts se publica de donadas obtengudas jornalièrament en aganchant de mesuras sus lo terren- de "butletins de nèu" ont s'avalora lo risc d'avalanca dins una zona determinada, segon una "escala de perilh" amb de valors que son omogenèas per Euròpa tota.
Hoffen
Hoffen (oficialament en francés, çò meteis en alemand estandard) o Hoffe (en francic, lenga del país) es una comuna alsaciana. Administrativament, es del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst de l’estat francés.
Geografia
Es de la region naturala d’Oltrabòsc (Unteremwàld en alsacian, Outre-Forêt en francés), al nòrd del bòsc de Hagenau, en Alsàcia Bassa.
Istòria
En 1977, Hoffen annèxa las comunas de Hermerswiller e Leiterswiller.
Les Pinthières
Les Pinthières es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La localizacion de la Municipalitat, fondada al Mejan Age pels chartres, èra a l'origina probablament cobèrta d'espinas. Lo sieu nom primitif èra Epinetiere. En 1793, la municipalitat se trucava Los Peinthieres. A cambiat de nom l'an 1801 contra aquel dels Pintières.
Ansalonga
thumb|250px|Ansalonga en ivèrn Ansalonga es una comuna del Principat d'Andòrra, situada dins la parròquia d'Ordino. Se tròba a 1331 m d'altitud. En 2013 comptava 55 abitants.
Les Pinthières
Istòria
Al XIIIe sègle, la glèisa Santa Martin a #èsser bastida en pèiras e contreforts en grés. A fin finala #èsser venduda pel évêché l'an 1823 e los objèctes #que s'i trobavan cedits als unas autras parròquias. Uèi, aperten a la municipalitat e l'Associacion Restauracion Patrimòni dels Pinthières, creada l'an 1986, a l'objectiu de la reabilitar per ne far un Ostal de las Associacions.
L'emplacement de la Commune, fondée au Moyen Age par les chartres, était à l'origine probablement couvert d'épines. Son nom primitif était Epinetiere. En 1793, la commune s'appelait Les Peinthieres. Elle a changé de nom en 1801 pour celui de Les Pintières.
Au XIIIe siècle, l'église Saint Martin a été construite en cailloux et contreforts en grés. Elle a finalement été vendue par l'évêché en 1823 et les objets qui s'y trouvaient cédés aux autres paroisses. Aujourd'hui, elle appartient à la commune et l'Association Restauration Patrimoine des Pinthières, créée en 1986, a pour objectif de la réhabiliter pour en faire une Maison des Associations.
Alexandre Bidà
thumb|250px|Alexandre Bidà Alexandre Bidà (Tolosa, 1 d'octobre de 1813 – Bulh, Alsàcia, 2 de genièr de 1895) siaguèt un dessenhador, pintor e gravador occitan, caracteristic del periòde romantic.
Biografia
Bidà siaguèt un escolan d'Eugène Delacroix e s'especializèt dins l'orientalisme. Quand èra jove viatgèt e trebalhèt dins divèrses païses (Egipte, Grècia, Turquia, Liban e Palestina). Venguèt celèbre gràcias a sas exposicions entre 1847 e 1861. Tanben siaguèt un illustrador famós de la Bíblia. Aprèp de venir veuse se tornèt maridar. Amb sa segonda molhèr, Maria Astruc, agèt una filha en 1870 Elisabeth. Moriguèt en 1895 a Buhl, en Alsàcia ont aviá d'originas familialas.
Thrain I
Personatge nomentat pels protagonistas de Bilbon lo Hobbit. Nasquèt l'an 1934 de la Tresena Edat de la Tèrra Mejana. Aprés la mòrt del sieu paire, quora los nans fugiguèron de Khazad-dûm, dirigiguèt la majoritat d'aqueles vèrs lo nòrd, vèrs las tèrras de Rhovanion. En 1999 arribèt a Erebor e fondèt un nòu reialme. Foguèt lo primièr dels caps de la tribú de Durin nomentat coma que Rei jos la Montanha. Quand trabalhava dins la mina de la montanha descobriguèt lo celèbre joièl. Moriguèt l'an 2190. Lo sieu filh Thorin I foguèt alara nomentat rei de la montanha.
Veirinas (omonimia)
Veirinas pòt designar:
Martras de Ribèra
Martras de Ribèra (Martres-de-Rivière en francés) qu'es ua comuna lengadociana de Comenge, mès lingüisticament gascoa, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Martras que poiré venir deu latin eclesiastic martyres o martyrem, « martir », mès, com la fòrma es femenina, vau mèi acceptar la proposicion d'Ernèst Negre, lo plurau martyria > *martirias. Lo nom que prengó lo sens de « cementèri » per associacion entre lo culte deus sents martirs e lo culte deus mòrts,.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Martras de Ribèra qu'èra dera diocèsi civila de Petit Comenge, doncas dera província de Lengadòc, dera generalitat de Tolosa, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Poentís de Ribèra, qu'es Sent Bertomiu. En 1790, Martras de Ribèra qu'èra deth canton de Montrejau, en l'an X que passè ath canton de Sent Bertran, a partir de 1888 canton de Barbasan per càmbiament de caplòc.
Tèspies
Tèspies (en grèc ancian : Θεσπιαί) èra una ciutat grèga antica de Beocia situada entre Tebas e lo mont Elicon. Un festenal literari s'i teniá cada quatre ans. Èra tanben celebra per lo culte rendut a Eròs.
Ben Harper
Benjamin Chase "Ben" Harper (nascut lo 28 d'octobre de 1969) es un cantaire autor-compositor e multi-instrumentalista american. Harper joga una mescla eclectica de blues, folk, soul, reggae e rock e es conegut per sa tecnica de jòc de guitarra, sa votz, sas performàncias live e son activisme. Los fans d'Harper son presents dins mantun continents. Sos albums coneguèron un succès comercial en America del Nòrd, Euròpa e Oceania. Harper obtenguèt dos còps un Grammy Award, e ganhèt los prèmis de  Melhora Performància  instrumentala Pop e Melhor Album de Soul Gospel tradicional, en 2005.
Martilhèi
Martilhèi (Martilly o Martilhet en francés) es una anciana comuna d'Auvèrnhe, uèi dins la comuna de Baiet (departament d'Alèir).
Annèxa Nerinhèi en 1794 e las doas comunas son reünidas a Baiet en 1807.
Toponimia
Evolucion de Martiliacum, Martilhet o Martilhat o Martilly. Seguissèm Viciacum > Vichèi en propausar Martiliacum > Martilhèi.
Larraul
Larraul es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Soçairac de Carcin
Soçairac de Carcin o benlèu Soçairac en Carcin (Sousceyrac-en-Quercy en francés) es, dempuèi lo 1èr de genièr 2016, una comuna novèla de Carcin (Occitània), situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Recampa las comunas ancianas de Calviac, Comiac, La Calm d'Orcet, La Mativiá e Soçairac, que venon de comunas delegadas. Lo capluòc es Soçairac.
Geografia
Veire a las ancianas comunas.
Toponimia
Veire a las ancianas comunas.
Sègle IV abC
../.. | sègle VI abC | sègle V abC | sègle IV abC | sègle III abC | sègle II abC | ../..
Alex Hepburn
Alexandra Hepburn, pus conoscuda coma Alex Hepburn (Londras, 25 de decembre de 1986) es una cantaira e composidora escocesa. Se faguèt celèbra mondialament en 2013 gràcias a sa cançon Under. Sa votz particulara fa que siague sovent comparada a Janis Joplin.
Soçairac de Carcin
Istòria
La comuna novèla nasquèt lo 1èr de genièr de 2016 en seguida de l'arrestat prefectoral del 29 de setembre precedent.
Thorin I
Thorin I es un nan qu'aguèt com ancessor Durin a l'univèrs imaginàri de l'escrivan britanic J. R. R. Tolkien,. Nasquèt a Erebor en l'an 2035 de la Tresena Edat, filh de Thrain I e lo fondaire del Reialme Nan Jos la Montanha d'Erebor e atanben paire de Gloin. Pendent l'annada 2210 de la Tresena Edat del Solelh, Thorin I, amb lo sieu filh Gloin e mai nans d'Erebor fondèron una colònia a las Montanhas Grisas, que mai tard seriá mai coneguda encara que la pròpria Erebor e ont los reis i anirián a demorar. Moriguèt l'an 2289 de la Tresena Edat del Solelh. Apuèi regnèt son filh Gloin.
Pupitre
thumb|left|200px|Pupitre de hustathumb|200px|Pupitre plegadís de metauLo pupitre qu'ei un mòble vodat a portar e osténder particions o libes entaus poder léger shens non pas los tiéner dehens las mans. Qu'ei per aquesta rason emplegat mei que mei en musica desempuish mantuns sègles, au punt designar tanben sia lo cap d'orquèstra (qui gavida l'orquèstra "au pupitre") sia ua seccion d'ua orquèstra (los purmèrs vriulons, lo violoncèls, lo solista) o d'un ensemble musicau, generaument dens la musica academica.
Soçairac de Carcin
Lòcs e monuments
Veire a las ancianas comunas.
Pradell de la Teixeta
Pradell de la Teixeta es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Soçairac de Carcin
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire a las ancianas comunas.
Veiria
Veiria (Bithiriña en basco, Beyrie-sur-Joyeuse en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Los quartièrs que son Plaza, Obilozaharre, Bordibarre, Basabarne, Aintzi, Obiloa e Eremia.
Las comunas tòcatocantas que son Amoròs-Sucòs, Beguiòs e Lüküze-Altzümarta au nòrd, Amenduish-Oneis au nòrd-èst, Meharin au nòrd-oèst, Sent Palai a l'èst, Oreguer au sud-èst e Landibarre au sud-oèst.
Sègle IV abC
Istòria
402-395 : expedicion espartenca en Ionia per sostenir lei ciutats grègas de la region còntra Pèrsia. Leis Espartencs enregistrèron plusors succès mai deguèron finalament se retirar en causa de la Guèrra de Corint (→ 395 avC). 400-399 : guèrra entre Esparta e Elis que s'acabèt amb una victòria de la premiera. 398-396 : en Sicília, represa de la guèrra entre Cartage e Siracusa. Lei Grècs capitèron de destrurre Mòtia en 397 avC reconquista per lei Cartaginés un an pus tard. Puei, lei fòrças dau generau Imilcar assaièron d'assetjar Siracusa mai deguèron se retirar en causa d'una epidemia. 398 : en Itàlia, conquista de Veïes per Roma.
Alex Hepburn
Biografia
Alex Hepburn nasquèt a Londras en 1986 dins una familha originària d'Escòcia. En 1995 amb sos parents s'installèt en Provença, a Vaubona e lai demorèron quatre ans. Tornèron puèis a Londras e Alex arrestèt l'escòla quand aviá 16 ans. Quand aguèt 18 ans, la mòrt de son paire la nafrèt priondament. En 2011 faguèt la primièra part d'un concèrt de Bruno Mars. Sortiguèt son primièr album Together alone lo 15 d'abrial de 2013.
Sègle IV abC
Istòria
327-304 : tensions a l'entorn de Nàpols entre lei Romans e lei Samnitas. Lei Romans capitèron d'en prendre lo contraròtle, çò qu'entraïnèt la Segonda Guèrra Samnita. En 321 avC, lei Romans foguèron durament batuts ai Forcas Caudinas e obligats de demandar una trèva. Dins aquò, aprofichèron aquela pausa per se renfòrçar e enregistrar plusors victòris en 312 avC. Bateguèron tanben leis Etruscs au lac Vadimon (310 avC) e finalament vencre lei Samnitas en 305 avC e lo rèsta de seis aliats en 304 avC. 323-322 : en Grècia, començament de la Guèrra Lamiaca après una revòuta d'Atenas. La mòrt d'Alexandre permetèt ais Atenencs de trobar d'aliats au sen deis autrei ciutats grègas mai lei coalizats foguèron finalament batuts.
thumb|right|Partiment de l'empèri d'[[Alexandre lo Grand|Alexandre après la batalha d'Ipsos.]]
Sciéncias e tecnicas
Sègle IV avC : invencion de l'acier de « Damasc » dins la Peninsula Indiana. Contenent una concentracion auta d'oxigèn, permetiá de produrre d'espasas e de sabres de qualitat bòna gràcias a un procès metallurgic perdut durant lo sègle XVIII. 324 : pus anciana utilizacion documentada d'una aubaresta sus un prat batalhier (en China).
Lasarte-Oria
Lasarte-Oria qu’es ua comuna gascona, de lenga basca. Administrativament, qu’es de la província de Guipuscoa dens la comunautat autonòma espanhòla deu Bascoat.
Els Plans
Els Plans es un vilatge del Principat d'Andòrra, situat dins la Val de Ransol e la parròquia de Canillo. En 2009 comptava 54 abitants.
Auloron
300px|left|thumb|Barri ancian de Senta Crotzthumb|left|200px|Catedrala de Santa Maria, començada en [[1102 e site deth bisbat d'Auloron entà 1802]] Auloron (e Senta Maria) qu'ei ua comuna situada en Bearn, en eth departament deths Pirenèus Atlantics e ena region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La forma antiga èra Oloron, mes a trucas de prononciar a Oloron [aːwluˈrũ], lo nom de la comuna qu’ei deviengut Auloron.
Era prononciacion qu'ei [awlu'ru n ] o [ulu'ru n ]. Eras fòrmas ancianas que son Ilur... (bòrna milliara deth Sompòrt), Iluro/Ilurona (sègle IV, Itinerari d'Antonin), Civitas Luronensium : Elarona (Noticia provinciarum), Civitas Elloronensium : Elinia (Noticia provinciarum), Oloro Civitas en 506 (Concili d'Agde), Ecclesia Eloronensis, en 573 (Sinòde de París), Ecclesia Eloronensium, en 585 (Sinòde de Macon), Loron en 1009 (Cartulari de Sent Sever), Elloreus (inscripcion de Moissac), Episcopus Elorensis en 1078 (Reg. deth Papa Gregòri VII), Holorna, cap a 1080 (Cartulari de Morlans), Eleron ath sègle XIau (Cartulari de Bigòrra), Oleron en 1208 (C. de Barcelona, in Marca), Olero en 1212 (Sinòde de La Vaur), Pagus Oloronensis en 1235 (Reform. de Bearn), Oloron en 1271 (notaris d'Auloron), Oleiron en 1286 (Reg. de Bordèu, in Marca), Olaro ath sègle XIIIau (Canso de la Crosada), Oloronium en 1290 (C. de Bearn), Oloroo en 1343 (notaris de Pardias), Oron (Froissart), Lo Loron en 1442 (Contractes de Carressa, Oleron (mapa de Cassini, ara fin deth sègla XVIIIau), Oloron-Sainte-Marie despuish eth 18 de mai de 1858.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Auloron per eth nom deth diu Iluro.
Dauzat qu'explica Auloron per un derivat de l'ibèr ili, « vila ».
Segon Miquèu Grosclaude, la prumèra partida deth nom qu'ei ili (vienut iri en basco actuau), nom comun ath basco e ath ibèr. Era segonda partida qu'ei luro (cf. basco actuau lur, « tèrra »). Luro, derivat de lur, qu'a pres en Sola eth sens de « tèrra baisha dens ua prada », segon J.B. Orpustan. Iluro qu'ei sus un autar votiu trobat en Hauta Garona; aquò que poderé justificar un teonime, mès, justament, qu'ei benlhèu eth nom dera vila qui pòt explicar eth nom deth diu.
Kwere
Lo kwere (o nghwele) es una lenga banto parlada en Tanzania.
Localizacion
Lo kwere es parlat dins lo district de Bagamoyo, dins la Província Costièra e dins la region de Morogoro en Tanzania.
Monument istoric en França
thumb|Logo dels monuments istorics en França : lo labirint de la catedrala de Reims Un monument historique (MH, monument istoric en francés) es una denominacion juridica francesa de proteccion d'un monument pel seu interés istoric, artistic o arquitectural. Se tracta d'una reconeissença de l'interés public d'un immòble (edifici, jardin o parc, zona arqueologica, etc.), ensems d'immòbles o parts del meteis. Lo titól de MH se pòt aplicar tant a bens publics coma a privats e establís una seria de privilegis, al meteis temps que d'obligacions per sa conservacion corrècta e gaug public.
Prades (Bas Camp)
Prades es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Lazkao
Lazkao es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Azog
Azog foguèt un grand orc de Moria dins l'Univèrs de J.R.R. Tolkien.
Quora Thror tornèt del potz escur de Khazad-dûm Azog l'auciguèt davant las pòrtas d'aquela fortalesa e aquò provoquèt una crudèla guèrra entre los nans e los orcs de las Montanhas Nebladissas. Pendent la darrièra batalha d'Azanulbizar Thror dirigiguèt l'armada dels uruks, e foguèt tuat en aquela batalha per lo nan Dain Pedefèrre.
Son filh Bolg foguèt lo seguent cap dels orcs de Moria.
Valuelh
Valuelh (Valeuil en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Dempuei lo 1er de genier de 2019 es comuna delegada de la comuna novela de Brantòsme de Perigòrd.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Anyós
thumb|250px|Glèisa de Sant Cristòfol Anyós es un vilatge del Principat d'Andòrra, situat dins la parròquia de la Massana. En 2009 comptava 667 abitants.
Sideville
Sideville es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arinsal
thumb|250px|Glèisa de Sant Andreu d'Arinsal Arinsal es una aglomeracion del Principat d'Andòrra, situada dins la parròquia de la Massana a 1.467 m d'altitud. En 2009 comptava 1.623 abitants.
A partir de las annadas 1970 l'endrech venguèt lo centre d'una estacion d'esquí situada dins la val de Comallémpia e dempuèi genièr de 2001 es ligada a l'estacion d'esquí de Pal.
Escàs (la Massana)
Escàs es un vilatge del Principat d'Andòrra, situat dins la parròquia de la Massana. En 2009 comptava 79 abitants.
Lavernat
Lavernat es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Laurent Voulzy
thumb|Laurent Voulzy en 2007.
Enver Hoxha
Enver Hoxha (Gjirokastër, 16 d'octobre de 1908 - Tirana, 10 d'abril de 1984) siaguèt un politician albanés que venguèt dictador d'Albania entre 1944 e 1985. Fondèt en 1941 lo Partit comunista d'Albania (rebatejat puèi Partit del trabalh d'Albania) e dirigiguèt la republica populara d'Albania de 1945 fins a sa mòrt, coma Primièr secretari del partit.
Laurent Voulzy
Empòrta en 1967 un concors local per l'interpretacion de sa primièra cançon, Timide. En 1968, mentre qu'efectua son servici militar, apren qu'una de sas maquetas es estada enregistrada e producha per un ostal de disques. Tornat a París, signa alara son primièr contracte jol nom de Laurent Voulzy. Influenciat per la pop anglesa dels Beatles, dels Shadows e dels Rolling Stones, comença alavetz a compausar per el (quitament sens granda capitada) e per divèrses grops.
Enver Hoxha
Durant lo regim que metèt en plaça, Albania patiguèt d'un isolament prigond del rèsta d'Euròpa e d'una adesion sense concession a l' estalinisme. Sa dictatura es considerada coma una de las pus repressivas e pus sanhosas de l'istòria contemporana dl'Euròpa.
Laurent Voulzy
De 1969 a 1974, Laurent Voulzy es guitarrista e cap d'orquestra del cantaire francés Pascal Danel.
En 1974, encontra Alain Souchon per qui compausa la musica de la cançon J'ai dix ans, inspirada del títol Bip bop de Paul McCartney. Aquela cançon obten una gròssa capitada en 1975 : Laurent Voulzy e Alain Souchon contunhan a collaborar pels albums Bidon en 1976 e Jamais content l'annada seguenta, que compòrtan mantuns tubes remirables, Bidon, Allô maman bobo, Jamais content, Y'a d'la rumba dans l'air, totes compausats per Laurent, escriches e interpretats per Alain.
En 1977, Laurent Voulzy obten a son torn un primièr tube coma cantaire amb la cançon Rockollection, tube de l'estiu 1977, totjorn sus un tèxt d'Alain Souchon. Aquela cançon es un omenatge a las cançons pop ròck de las annadas 1960 (Little Eva, Los Beatles, Los Beach Boys, Them, Los Rolling Stones...).
D'ara enlà, Laurent Voulzy perseguís parallèlament las carrièras de compositor, per Alain Souchon amb un nombre de novèls tubes remirables (Le Bagad de Lann-Bihoué, La Ballade de Jim…), e de cantaire popular, amb las paraulas tostemps signadas Alain Souchon : Le Cœur grenadine, Désir désir, Les Nuits sans Kim Wilde, Belle-Île-en-Mer Marie-Galante, My Song of You, Le soleil donne, Paradoxal Système, Le Rêve du pêcheur, Le Pouvoir des fleurs, La fille d'avril, Amélie Colbert etc.
Santa Crotz d'Alausa
Santa Crotz d'Alausa (Sainte-Croix-à-Lauze en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Prat de Comte
Prat de Comte es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Instrument de còrdas puntejadas
thumb|200px|Musician medievau jogant dab un plèctreUn Instrument de còrdas puntejadas qu'ei un cordofòn (un instrument de musica qui produseish los sons sons au mejan de la vibracion d'ua còrda) qui las soas còrdas e son mesas en vibarcion mercés per un còp trucat sia per un dit sia per un [[plèctre]]. Aqueste instrument que s'amassan en familhas : la familha deu laüt (dab la famila de la guitarra, de la mandolina e deus laüts e tanhents), la familha de la citara dab lo sons tanhents (autoarpa, bandora ucraïnana eca), la familha de l'arpa e la familha deu clavecin.
La màger part deus instruments de còrdas hregadas (com lo vriulon) que pòden tanben estar puntejats dab los dits dab la tecnica deu pizicato (e per la contrabassa, qu'ei mèma dens certes estil musicaus com lo jazz, lo principau biais de'n jogar).
Anguilcourt-le-Sart
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Anguilcourt N'a absorbit Lo Sart entre 1790 e 1800.
Anguilcourt a absorbé Le Sart entre 1790 et 1800.
Idroxil
thumb|right|200px|Modèl 3D d'un grop idroxil. L'idroxil es un grop foncional compausat d'oxigèn e d'idrogèn: O-H
75pxEs caracteristic dels alcòls. A una carga (nombre d'oxidacion) de –1 unitat. S'utiliza lo tèrme de grop idroxil quand lo grop foncional -OH se compta coma un substitut d'un compausat organic. Las moleculas organicas que contenon lo grop idroxil son conegudas coma d'alcòls.
L'idroxid, lo nom utilizat per far referéncia a l'anion idroxil OH-, es un dels ions poliatomics mai simples e mai importants. Tanben, idroxid es un tèrme general per quina sal que siá que contenga de quantitats estequiometricas d'aqueste ion. Aquestas sals son generalament d'alcalis o de basas, es a dire, presentan pH superiora a 7 en d'aiga.