cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
L'Étoile (Sòma)
Istòria
Al començament de la XII sègle, existís benlèu un vilatge dich Arguvium, mas a una autra localizacion #qu'aquel de l'Estela actuala. Un coan de religiosas de la òrdre de Fontebrau a fondat l'an 1165 a Moreaucourt. El déménage a Amians en 1635.
Los senhors en possedint lo fief de l'Estela apertenon successivament a las familhas de las châtelains d'Amians (XII-XVI), Leblond (1516), Gouffier (XVII), Langlois de Septenville, Calonne de Cocquerel, e Jourdain de l'Elògi (1765).
Al començament de la Segonda Guèrra mondiala, lo vilatge a deslotjat entre lo 20 de mai e lo 4 de junh de 1940, sustot per beguts de la companhiá Santa-Fraires, per las Mans, de contunh tren fins a Montauban ont a previst d'albergar los refugiats. Qualqu'uns trabalhèron dins la fabrica Santa-Fraires de Puyoo en lo 64.
La municipalitat a #èsser recompensada per la Crotz de guèrra 1939-1945.
Un cimetière mérovingien est découvert en 1817.
Au début du XII siècle, il existe peut-être un village dit Arguvium, mais à un autre emplacement que celui de l’Étoile actuel. Un couvent de religieuses de l’ordre de Fontevrault est fondé en 1165 à Moreaucourt. Il déménage à Amiens en 1635.
Les seigneurs possédant le fief de l’Étoile appartiennent successivement aux familles des châtelains d’Amiens (XII-XVI), Leblond (1516), Gouffier (XVII), Langlois de Septenville, Calonne de Cocquerel, et Jourdain de l’Éloge (1765).
Au début de la Seconde Guerre mondiale, le village est évacué entre le 20 mai et le 4 juin 1940, notamment par des bus de la compagnie Saint-Frères, par le Mans, puis train jusqu'à Montauban où il est prévu d’héberger les réfugiés. Certains vont travailler à l’usine Saint-Frères de Puyoo dans le 64.
La commune a été récompensée par la Croix de guerre 1939-1945.
Gredian
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [gre'dio] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Bernat Col de Grisigna, Bernard Col de Grizinga, cap a 1125, Jordan de Grisigna, Grizigna, cap a 1180, De Gresinhano, en latin, en 1387, de Gresilhano, en latin.
Segon Dauzat, Gredian que vien deth nom latin d'òmi Gratius, dab eth sufixe -anum. Segon Negre, Gredian que vien deth nom latin d'òmi Græcinius, dab eth sufixe -anum. .
Segon Miquèu Grosclaude, Gredian que vien deth nom latin d'òmi Gratius o Græcinius, dab eth sufixe -anum. Gredian qu'èra la proprietat de Gratius o Græcinius. Contràriament ara prononciacion donada, Grosclaude qu'escriu misteriosament « dens era fòrma gascona [Grédio] l'accent tonic qu'a remontat sus l'avant-darrèra sillaba, atau com dens era màger part deths toponimes dera Vath d'Aura, de finala -an, vienuda deth latin -anum ».
Eras fòrmas ancianas qui pròvan eth nom èra de tipe Grisinhan o *Gresinhan dinc ath sègle XIV e benlhèu mei, que hèn impossibla ua origina dab Gratius. Dauzat non coneishèva eras fòrmas ancianas (de mei que's borrava, Gratianum > Grasan, non pas Grasian / Gresian). Perqué Grosclaude sauva era possibilitat de Gratius ? Mistèri.
Autostereoscopia
L'autostereoscopia es un tipe de representacion d'imatge en relèu o estereoscopic necessitant cap de dispositiu complementari per donar l'efècte tridimensional. Atal, un ecran autostereoscopic aficha l'efècte de relèu sens que, per exemple, lo pòrt de lunetas especialas associadas siá necessari.
Lo principi de l'autostereoscopia existís en fotografia dempuèi lo començament del sègle XX. Atal, de cartas postalas, de pichons objèctes an expleitat lo procediment mai ancian, basat sus la tecnica dels malhums lenticularis. Los mai evoluats son axats sus de tecnologias coma l'olografia, la projeccion sus de supòrts aquatics, fums, vapors, gases inèrtes, « fotostereosintèsi », eca.
Autostereoscopia de malhum lenticular
L'impression de relèu es obtenguda mercé a un malhum de microlents plaçat a la superfícia de l'imatge, constituit d'imatges imbricats representant caduna un punt de vista pris jos un angle diferent. Lo malhum permet d'adreçar a cada uèlh un imatge diferent, lo cervèl de l'observador redona alara lo relèu.
Inventat en 1908 per Gabriel Lippmann puèi realizat en 1920 per Hess, lo principi del malhum lenticular foguèt pron melhorat per la fotografia per Maurice Bonnet.
Alara que dos punts de vista sufison a donar le relèu, Maurice Bonnet aviá multiplicat de punts de vista fins a un desfilament de contunh simultanèu de l'optica e de la fenda de separacion, arribant atal a l'equivalent d'una infinitat de punts de vista.
thumb|upright=1.5|Vaquí un exemple de la permutacion circulara de las colors roge verda e blava, amb de lents esferics, per un ecran permetent la vision de 4 imatges diferentas, çò que dona 3 parelhs estereoscopics corrèctes - solucion adaptada als ordinators personals e telefòns mobils.
En 1987, lo Francés Pierre Allio adaptèt aquel principi a la vidèo, creant una cadena complèta dempuèi la captura fins a l'afichatge puèi comercializa d'ecrans autostereoscopics de malhum lenticular que nomena alioscopia , e la depausèt jos la marca Alioscopy. D'autras marcas comercializan d'ecrans basats sus aquela tecnologia, que l'american Magnetic. L'una de las caracteristicas d'aqueles ecrans es de donar mai de punts de vista que los dos estrictament necessaris (respectivament 8 per Alioscopy, 6 o 9 segon los modèls per Magnetic), de biais a permetre un posicionament mai liure dels espectators; los ecrans son dichs « multiscopics ».
En 2009 e 2010, totes los grands fabricants que Philips e LG subretot presentèron lors ecrans autostereoscopics, qu'utilisan gaireben totes de malhums lenticulars de lents cylindrics clinats.
Lo francés Franck Guigan adaptèt a la television en relèu lo sèu principi d'Imatgeriá lenticulara de lents esferics dispausats en nis d'abelhas, en prepausant de disposicions adaptadas a 4 e a 10 vistas diferentas, que melhoran sensiblament la resolucion percebuda pels espectators.
Los grands productors d'ecrans indican generalament que l'arrivada dels ecrans autostereoscopics dins los fogals se fará pas abans 2016, e que lor usatge será limitat fins alara a la publicitat dins de luòcs publics.
Autostereoscopia a barrièra de parallaxa
Tanben utilizada en vidèo, lo principi es per l'enssecial lo meteis que l'autostereoscopia de malhum lenticular, a la plaça de qu'un filtre (la barrièra) distria en alternança los punts de vista destinats a l'un o l'autre dels dos uèlhs. La barrièra de parallaxa es mai anciana que l'ecran lenticular (Berthier, 1896). Coma pel malhum lenticular, un bon posicionament de l'espectator es necessari. Mas al contrari dels malhums lenticulars las posicions lateralas per plan veire l'imatge entièr son totas a la meteissa distança del plan de l'imatge. Aquela tecnologia es, entre autres, utilizada pels ecrans de las marcas Tridelity (2 o 5 punts de vista), Spatial View (5 punts de vista), NewSight (8 punts de vista), coma la Nintendo 3DS.
Autostereoscopia d'illuminacion
S'agís d'una varianta de la barrièra de parallaxa, en fach constituida de doas barrièras de parallaxe superpausadas. Sistèma inventat en 1987 per Kaneko compausat d'un ecran de cristals liquids superpausat a un ecran compausat de colomnas luminosa d'una largor de dos pixèls. Les colonmas paras son vista par l'uèil esquèrra e las colonmas imparas per l'uèlh drech. Sistèma desvolpat per las societats Sharp e NEC.
La Rosonha
La Rosonha (Larrasoaña en basco unificat, Larsuein en lo basco local, La Rossoigne en francés medievau) qu'ei un concejo de la vath d'Esteribar, en Nauta Navarra, en lo Bascoat. Fins a 1932, foguèt una municipalitat independenta.
Batalha dau cap Matapan
La batalha dau cap Matapan es una batalha navala major de la Segonda Guèrra Mondiala qu'opausèt lei flòtas britanica e italiana dins la region dau cap Matapan. S'acabèt per una victòria britanica decisiva e per la destruccion de la màger part de la flòta de superficia italiana que perdiguèt 2,300 marins e 3 crosaires.
Pintarda
Las pintardas (var. pintrada, pinca, pinta), son d'aucèls de l'òrdre dels Galliformes e de la famille dels Numididae (a vegada plaçat dins aquela dels Phasianidae), originaris d'Africa, al plumatge escur pigalhat de blanc, que se noirisson de granas e tanben de vèrms,  formiga, aranhas, langasta. Unas son domesticadas. Polalha d'ornament, son subretot apreciadas per lor carn.
Istòria
La principala pintarda domestica (Numida meleagris) garda de son aujòl l'instincte de se jocar e un caractèr fèr. Importada d'Africa pels Grècs e los Romans que l'utilizan coma ofèrta als dieus e se fa venir en polassariá. Foguèt un navigator venecian al servici del Portugal que menèt un especimèn d'Africa de l'Èst. Foguèt introducha al sègle XV en França qu'es lo primièr país de seleccionar de pintardas per abalir, e en 2010 èra lo primièr productor mondial amb sas regions d'elevatge dels Païses de Léger, d'Aquitània, de Ròse Alps e de la Region Centre.
Sonda espaciala
thumb|right|[[Fotografia de la sonda estatsunidenca Voyager.]]
Pintarda
Descripcion
Es un aucèl gregari e terrèstre popoda, de talha mejana (de 40 a 72 cm), de pichon cap cornat e de coa corta e penjanta. De largas zonas de pèl nuda ornan lo còl e lo cap; fòrça espècias pòrtan una cresta o un casc ossificat.
Sonda espaciala
Una sonda espaciala es un veïcul espaciau sensa equipatge destinat a l'estudi d'objèctes celestiaus. Aparegut en 1959 amb lo programa sovietic Luna, aqueu tipe de veïcul presenta de caracteristicas fòrça variablas segon la mission prevista. Generalament, una sonda embarcada un sistèma de comunicacion amb la Tèrra, un sistèma de motorizacion, d'instruments d'observacion e d'instruments de mesura scientifica. Lei missions pus complèxas pòdon tanben contenir de sondas autonòmas ò de sistèmas permetent d'aterrar sus un objècte, d'estudiar sa superficia e de mandar de mòstras vèrs la Tèrra.
Pintarda
Descripcion
Aquel gallinacèu es omnivor; se noirís de verd, de baias, de granas, d'insèctes e autres pichons invertebrats, de pichons vertebrats (mirgas, granhòtas...). Quitament s'es capabla de volar, es subretot correire.
La pintarda pond entre 12 a 15 uòus. Après 27 a 28 jorns d'incubacion, es l'espelida. Los dos parents participan a l'elevatge dels pintadons.
Dragaire de minas
Un dragaire de minas es un naviri militar leugier destinat a la lucha còntra lei minas marinas. Utiliza per aquò una draga qu'es un dispositiu mecanica, acostica o magnetica remoucat dins una zòna susceptibla d'èstre minada. Doas menas de dragatge existisson : Au contrari d'un caçaire de minas que lo remplaça dins lei flòtas pus modèrnas, lo dragaire de minas es pas equipat per detectar lei minas.
Bailleul-la-Vallée
Bailleul-la-Vallée en normand (Bailleul-la-Vallée en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat a traversat per la Calonne.
La commune est traversée par la Calonne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Revolucion d'Octobre
La revolucion d’Octobre (en rus: Октябрьская революция, Oktiabrskaia revolioutsiia), tanben coneguda jol nom de revolucion bolchevica, es la segonda fasa de la Revolucion Russa après la revolucion de Febrièr e que se debanèt dins la nuèch del 25 d'octobre de 1917 (7 de novembre de 1917). La revolucion d'Octobre foguèt largament favorizada per la Primièra Guèrra mondiala. Del temps de la dintrada en guèrra, totes los partits politics foguèron favorables a la participacion de Russia al conflicte, levat lo Partit obrièr socialdemocrata de Russia. Mas, l'armada russa deguèt subir de desfachas pesugas. Las usinas èran pas pro productivas, lo malhum ferroviari e la logistica ineficaças.
L'insisténcia del govèrn provisòri per contunhar la Primièra Guèrra mondiala — plan impopular — empachèt la realizacion de grandas reformas. Lo programa bolchevic, rebatut dins lors eslogans "la patz, lo pan e la tèrra" e "tot lo poder als soviets" favoriza los bolchevics. La crisi economica, qu'a pejorat dempuèi l'estiu, la decepcion deguda a l'abséncia de reformas e lo sosten del govèrn provisòri per gaireben totes los autre partits politics favorizèron los bolchevics que lancèron una intensa campanha de propaganda a Petrograd.
Lo 25 d'octobre de 1917, Lenin e Trotski lançan lors partisans dins una susmauta armada a Pétrograd contra lo govèrn provisòri dirigit per Kerenski. L'endeman, Trotski anóncia oficialament la dissolucion del govèrn provisòri pendent l'obertura del Congrès panrus dels soviets dels deputats obrièrs e païsans (que compte 649 delegats, amb 390 bolchevics). Los representants al soviet de tot lo país apròban l'insurreccion. Lo congrès adòpta los decrets transferissent totes los poders als soviets e adopta tanben un decret sus la tèrra, sus la patz, sus las nacionalitats e sus lo contraròtle obrièr sus la produccion.
L'endeman de la revolucion d'Octobre, Russia ven lo primièr regim comunista (al sens marxista) de l'Istòria.
Contèxte
Totjorn mai d’obrièrs e soldats penson qu’es pas possibla la conciliacion entre l’anciana societat defenduda per Lavr Kornilov e la novèla. Lo putsch e l’aclapamement del govèrn provisòri, donant als soviets lo cap de a la resisténcia, enfortís l’autoritat e aumenta l’audiéncia dels bolchevics. Lor prestigi resulta mai grand : estimulats per la contrerevolucion, las massas se radicalizan, de soviets, de sindicats se plaçan del costat bolchevics. Le 31 d'agost, lo soviet de Petrograd dona la majoritat als bolchevics, e elegís Léon Trotski a sa presidéncia lo 30 setembre.
Totas las eleccions mòstran la pojada; atal, a las eleccions municipalas de Moscòu, entre junh e sptembre, los SR passan de 375 000 vòtes a 54 000, los menchevics de 76 000 a 16 000, los democratas constitucionals (KD) de 109 000 a 101 000, alara que los bolchevics passan de 75 000 a 198 000 vòtes. Lo mot d’òrdre « tot lo poder als soviets » passa largament los bolchevics e es tanben utilisat per d'obrièrs SR o menchevics. Lo 31 d'agost, lo soviet de Petrograd e 126 soviets de província votan una resolucion en favor du poder dels soviets.
La revolucion contunha a s’accelerar, surbretot dins las campanhas. Pendent l'estiu de 1917, los païsans passan a l’accion, e prenon de tèrras als senhors, sen esperar mai la reforma agrària promesa e de contunh retardarda pel govèrn. La paisanariá russa torna de fach sa longa tradicion de vastas sosmautas espontanèas (lo bunt), qu'aviá ja marcat lo passat nacional, alara pendent las grandas sosmautas de Stenka Razine al sègle XVII o d'Emelian Pougatchev (1774-1775) al temps de Catarina II. Pas totjorn violentas, aquestas occupacions massisas des tèrras sont pasmens sovent lo teatre de desencadenaments espontanèus o las proprietats dels mèstres son brutladas, eles meteisse maltractats veire assassinats. Aquesta grandassa revòlta païsana, benlèu la mai importanta de l’istòria europèa, es globalament victoriosa, e las tèrras son pertejadas, sens que lo govèrn condamne o ratifique lo movement.
Aprenent que lo « partatge negre » es de s’acomplir dins lors vilatges, los soldats, plan sovent d’origina païsana, desèrtan en massa per poder participar a temps per la redistribucion de las tèrras. L’accion de la propaganda pacifista, lo malcòr après lo fracàs de l’ultima ofensiva de l’estiu fan lo rèste. Las trencadas se voidan pauc a pauc.
A partir de junh de 1917, dins una sesilha del Ièr congrès dels sovets, Lenin aviá ja anonciat dobertament que los bolchevics èran prèts a prene lo poder, mas sul moment sas paraulas avián pas esta presas en seriós.
L'insurreccion
vinheta|Retrach de Lenina, realizat en 1919 per Isaak Brodsky. En octobre de 1917, Lenin e Trotski considèran que lo moment es vengut de n'acabar amb la situacion de doble poder (govèrn provisòri e soviet dels deputats obrièrs e dels delegats dels soldats de Petrograd).
Los debats al sen del comitat central del Partit bolchevic per qu'aqueste organize una insurreccion armada e prenga lo poder son vius. Unes amb Kamenev e Zinoviev considèran que cal encara esperar, que lo partit es ja assegurat de la majoritat dins los soviets, e seriá a lors avís isolat en Russia coma en Euròpa se prengava lo poder sol e non al sen d’un& coalicion de partits revolucionaris. Mas Lenin e Trotsky l’emportan e après aver resistit, lo Comitat apròba e organiza l’insurreccion, que Lenin fixa la data per la velha de l’obertura del IId congrès dels soviets, que l'amassada deu se far lo 25 d'octobre.
Un Comitat militar revolucionari es creat al sen del soviet de Petrograd e dirigit per Trotski, que n'es president. Es compausat d’obrièrs armats, de soldats e de marins. S’assegura lo raliament o a neutralitat dee la garnison de la capitala, e prepara menonosament la prisa d’assalt dels punts estrategics de la vila. La preparacion del còp de fòrça se fa gaireben pas a l'amagat, los plans liurats per Kamenev e Zinoviev son quitament disponibles dins los jornals, e lo quita Kerensky ne venon a desirar l’afrontament final que voidariá l’abcès.
L’insurreccion es lançada dins la nuèch del 6 al de novembre de 1917 (24 al 25 d'octobre del calendièr julian). Los eveniments se debabanan gaireben sens sanguinièra. Los gardas rojas menats pels bolchevics prenon sens resisténcia lo contraròtle dels ponts, de las garas, de la banca centrala, dels centres postals e telefonics, abans de lançar un assalt final sul palais d'Ivèrn. Los films oficials filmats mai tard montrèron aquestes eveniments jos un angle eroíc, mas dins la realitat los insurgents enfrentèron una resisténcia flaca. En efièch, d'ntere las tropas cantonadas dins la capitala, sels unes batalhons d’escolans oficièrs (junkers) sostenon lo govèrn provisòri. I aurà cinc mòrts e unes ferrits. Pendent l’insurreccion los tramvais contunhant a circular, los teatres de jogar, los cemeèrcis demoran dobèrts. Un dels eveniments decisius del sègle XX se realiza dins l'indiferéncia.
Mas una partida dels delegats consideravan que Lenin et los bolchevics avián pres lo poder de biais illegal, e un cinquentenat quitèron la sala. Los demissionaris, socialistas revolucionaris de drecha e menchevics, creèron a partie de l'endeman un « Comitat de Salut de la Patria e de la Revolucion ». Aquestas defeccions foguèron acompanhadas d'aquesta resolucion improvisada de Leon Trotski : « Lo 2d Congrès deu constatar que la partença dels menchevics e dels SR es un ensag criminal e sens esper de trencar la representativitat d'aquesta assemblada al moment ont las massas s’esfòrçan de defendre la revolucion contra las atacas de la contrarevolucion ». Lo jorn seguent, los Soviets ratifican la constitucion d’un Conselh dels commissaris del pòble integralament constituit de bolchevics, coma basa del govèrn novèl, esperant la convocacion d’una assemblada constituenta. Lenin se justificarà l'endeman als representants de la garnison de Petrograd afirmant « Es pas culpa nòstra se los S-R e los menchevics son partits. Lor aviam prepausat de partejar lo poder [...]. Avèm invitat tot lo mond a participar al govèrn. »
Lo govèrn novèl
Dins las oras seguentas, una ponhada de decrets anava jetar las basas del regim novèl. Quand Lenin faguèt sa primièra aparesisson publica, foguèt ovacionat e sa primièra declaracion foguèt : « Anam ara precedir maintenant a la construccion de l’òrdre socialista ».
D'en primièr, Lenin anóncia l’abolicion de la diplomacia secrèta e la proposiciona tots los païses belligerants de coneçar de des parlaments « en vista d’una patz equitabla e democratica, immediaae, sens annexion e sens indemnitat ».
En 1871, los obrièrs parisencs avián pres lo poder pendent la Comuna de París. Aquesta primièra experiéncia de « dictatura de proletariat » (coma la qualifiquèt Friedrich Engels ) s’acabèt pel chaple de 10 000 à 20 000 comunards e de desportacions en massa. Prenent lo poder a Petrograd, Lenin e Trotski sabián que poirián pas tenir sens lo renfòrç de païses industrializats, l’Alemanhqa, la França e l’Anglatèrra; per l'ora, per eles cal tenir mai que los 72 jorns de la Comuna de París.
Cap a una guèrra civila
drecha|vinheta|300x300px|Orfelans de las carrièras, victimas de la famina de 1920-1921. Quand los bolchevics prenon lo poder a Pétrograd, l'Estat rus es en descomposicion, l'armada existís gaireben pas pus, l'empèri es via de dislocacion jos l'accion de fòrças centrifugas, e la populacion en presa e de grandas convulsions socialas revolucionàrias. Mas, la Granda Guèrra contunha.
Alara, fòrça gents vesián la revolucion d'Octobre que coma una peripecia suplementària, e pauc volián creire a la subrevida durabla del novèl regim bolchevic. Es en genièr sz 1918, Lenin comença a far de passes de dança dins la nèu lo jorn ont son govèrn passèt d'un jorn la durada d la Comuna de París de 1871.
A partir del 12 de novembre, lo poder novèl deu far fracaçar un ensag de reconquista de Petrograd menadapar Kerenski e los Cosacs del general Krasnov. Aquastes darrièrs son ajudas dins la quita Petrograd per una mutineriá dels oficièrs escolans (junkers), que los prenguèron lo cap. Los junkers son lèu desfachs pels gardas roges. Arribats a 20 quilomètres de la capitala, los cosacs encontrèron la resisténcia d'aquestes darrièrs, e patisson pèrdas importantas.
Étréjust
Utruju (Sonme) en picard (Étréjust en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Revolucion d'Octobre
Cap a una guèrra civila
De son costat, le grand Quartièr general (la « stavka ») de l’armada russa annóncia le 31 d'octobre sa volontat de marchar sus Petrograd « per i restablir l’òrdre ». Rejonh pels caps del parti SR, Tchernov e Gots, prepausa la creacion d’un « govèrn de l’òrdre ». Pasmens, la massa dels soldats passa pauc a pauc als bolchevics, arrestant los oficièrs. Lo 9 de novembre, Lenin crida mos soldats a s’opausar a l'ensag contrarevolucionari dels oficièrs, a elegir de representants e engatjar dirèctament de negociacions d’armistici. Lo 18 de novembre, l’estat-major deu fugir dins lo sud, lo generalissim Dokhonin essent massacrat pels sieus soldats.
Perroy (Nièvre)
Perroy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Revolucion d'Octobre
Cap a una guèrra civila
L'armistici amb los Empèris centrals es signat lo 15 de decembre. Pendent de negociacions que s'engat a Brest-Litovsk, los bolchevics cercan subretot a ganhar de temps espaerant que la contagion revolucionària ganhe las linhas alemandas. Mas es sonque en març de 1918, un còp la asperanças perdudas, qu'es signat lo plan celèbre tractat de Brest-Litovsk.
Étréjust
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Revolucion d'Octobre
Cap a una guèrra civila
A partir de la prima de 1918, dins las vilas coma los camps, las oposicions enflan contra lo regim novèl, que sián popularas, liberalas, socialistas o monarquistas - alara que las pténcias estrangièras començan a intervenir sul territòri rus. Los quita bolchevics prenguèron d'avança una polícia politica, la Tcheka, a partir de decembre de 1917, e dissolvent la Constituenta russa a partir de sa premièra sesilha en genièr de 1918. A la prima de 1918, après aver plaçat fòra la lei los partits borgeses e liberals, engatgèron la repression dels anarquistas, puèi trenca amb los SR d'esquèrra.
Après unes combats esporadics a partir de la davalada de 1917, la prima de 1918 e marcada per la constitucion d'una primièra armada blanca dins la region del Dòn, per de milièrs d’oficièrs e de junkers, e tanben pel general Kornilov, arrestat a la seguida de son ensag de putsch en setembre e qu'a podut quitar lo monastèri ont èra prisonièr. L'armada dels volontaris es formada pel general tsarista Alexeïev. Aquesta armada remanda las susmautas bolchevicas a Rostòv de Dòn e Taganrog, los 26 de novembre e 2 de genièr. Las gardas roges obrièras de Moscòu e Petrograd, jol comandament d’Antonov-Ovseïenko convergisson cap al sud e manan una guèrra de partisans, qu'acaban per caçar Kornilov. Es al punt qu'aprenent la desbandada dels Blancs, Lenin crei poder s'exclamar, lo 1èr d'abril de 1918, que la guèrra civila es acabada.
Perroy (Nièvre)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Revolucion d'Octobre
Cap a una guèrra civila
De verai, es vertadièrament a partir de l'estiu de 1918 que s'engatja la guèrra civila russa, que l'eissida permet la subrevida del regim novèl, mas amb un pretz fòrça car.
Leif Ericson
Leif Ericson (vèrs 970, Eiríksstadir - vèrs 1020, Groenlàndia) es un navegaire e un explorator viking de la premiera partida dau sègle XI. Personalitat importanta de l'expansion vikinga, organizèt plusors viatges a l'oèst d'Islàndia per explorar la region de Groenlàndia. Aquò li permetèt de descubrir America e, probablament, d'i fondar un comptador viking au nòrd de l'illa de Tèrra Nòva. Pasmens, deguèt arrestar sei recèrcas après la mòrt de son paire e lei Vikings abandonèron sei colonias americanas en causa de l'ostilitat dei populacions localas.
Revolucion d'Octobre
Victòria e crisi del« comunisme de guèrra »
Lo poder comença tanben un enòrme esfòrç d'alfabetizacion, d'educacion e de propaganda en favor dels soldats e de las massas popularas. Encoratja un vam artistic plaçant los creators de las avantgardas al servici de la revolucion per una vasta produccion d'òbras e d'afichas qu'ajuda lo raliament de las massas als bolchevics.
Aquesta politica salva lo regim, mas provòca l'enòrme malcontentament popular e a l'esfondrament radical de la produccion, de la moneda e del nivèl de vida. L'economia es roïnada, lo malhum de transpòrts desmargat. Lo mercat negre e lo tròc florisson. L'inegalitat institucionala del racionament al benefici dels soldats e dels bureaucratas provòca de rancunas popularas. Las vilas se despòblan, fòrças obrièrs e ciutadans afamats tornan a la tèrra. Atal Moscóu e Petrograd se vuèjan de mitat, alara que la classa obrièra se descompausa : compta mens d'un milion d'actius en 1921, contra mai de tres milions en 1917.
En 1921-1922, una famina doblada d'una fòrça granda epidemiá de tifus fa de milions de mòrts pels camps russes.
La revòlta de Kronstadt e l'instauracion de la NEP (març de 1921)
vinheta|300x300px|Ataca de Kronstadt par l'[[Armada Roja|Armada roja.]] Fàstics pel monopòli del poderr aquerit pel partit bolchevic, e tanben per la violença e la repression desplegada pels camps o contra los obrièrs en cauma, los marins de Kronstadt se revòltan en març de 1921 e exigisson lo retorn al poder dels soviets, d'eleccions liuras, la libertat del mercat interior, la fin de la polícia politica. En practica l'insurreccion consistís en la dissolucion del soviet de Kronstadt e en la designacion d'un « comitat revolucionari provisòri » a sa plaça. La susmauta es espotida per Trotski e Tokhatchevski.
Mentretent, lo poder plaça los menchevics fòra la lei, reprimís las darrirèras grandas èrças de protestacions obrièras, e comença una violenta campanha de « pacificacion » contra los païsans insurgents. Lo Xn congrès del Parti, tengut al meteis temps que l'insurreccion de Kronstadt, abolís tanben lo drech de fraction al sen del Partit.
Mas dins l'androna del « comunisme de guèrra » e l'esfondrament de l'economia, Lenin decidís un retorn limitat e provisòri al capitalisme de mercat: la Novèla politica economica (NEP) es adoptada pendent lo meteis congrès. Aquesta liberalizacion economica, que s'acompanha de pas cap de liberalizacion politica, permetrà de reviscolar l'economia.
Mièg de dubertura (rugbi de XV)
Lo Mièg de dubertura o obreire (en anglés : Fly-Half) es un pòste de rugbi de XV associat mai sovent al numèro 10. Es lo jogarga cargat de l’orientacion del jòc de la seuna equipa aprèp una fasa de conquèsta (mesclada, tòca) dubrissent suls tres quarts (que lo nom) o frapant lo balon al pé. Amb lo mièg de mesclada, forma una associacion: la noseda, importanata dins l'organizacion d'una equipa. Amb la lor causida, influencian de biais determinant la mena de jogar de l'equipa. Lo mièg de dubertura a un ventalh larg de possibilitats tacticas que s'ofrisson a el segune las situacions.
thumb|left|upright=0.7|Lo mièg de dubertura [[Jeremy Staunton ensag un penalitat.]] Lo jòc de pé es important per aquel pòste. En fasa defensiva, lo jòc de pé del mièg de dubertura a sovent per tòca de sostar l'equipa trapan una tòca mai luènh possible dels seus pals. En ataca, lo seu jòc de pé pòt permetre d'ocupar lo prat en gardant le balon dins l'airal de jòc per quichar enseguida l'equipa advèrsa. Pòt tanben frapar una candèla, mai sovent cap a l'arrièr advèrs per l'obligar a un dual aerian escalabrós e atal desorganizar la defensa. Pòt tanben utilizar lo cop de pé de seguida, per el meteis o un coequipièr, a tèrra o ben en dessús del mièg de dubertura e los centres advèrses. Pòt tanben se trobat posicion d'ensejar de tombats.
Dubrir lo jòc de pé, lo mièg de dubertura utiliza sovent lo jòc de man. Dins aquel cas, es el qu'anòncia las combinasons de jòc, causís d'escartar lo balon fins a las alas o de far jogar los seus centres en percussion al centre del terren. Lo jòc de man es utilizat per mira de marcar un ensag en utilisant la velocitat e l'agilitat dels tres quarts d'en primièt o, pendent las fasas del jòc mai prolongadas, per començar e destabilisar la defensa abans de començar un nòu movement ofensiu. Aquela alternativa es pasmens rarament utilizada quand l'equipa es jos pression dins los seus 22 mètres, levat cas excepcional (fin de partida amb enjòc o superioritat numerica per exemple).
Lo seu ròtle fòrça estrategic sul prat ne fa la cibla principala de las tresenas linhas advèrsas, que cercan a tornar mai aviadament sus el per l'empachar de desvelopar lo jòc de l'equipa. Lo fach qu'atrai lo primièr ridèl defensiu pòt aver tanben una granda importança tactica. Amb d'enganas de passas e de trajectòrias de correguda dels seus centres, pòt alara prene de contrapé la defensa advèrsa se decidís de corrir amb lo balon a la man.
Batalha de l'Estrech de Drobak
La batalha de l'Estrech de Drobak se debanèt lo 9 d'abriu de 1940 durant l'invasion alemanda de Norvègia. Opausèt una flòta alemanda de sièis naviris cargat d'atacar la capitala norvegiana a la fortalessa costièra d'Oscarborg. Bastidas a la fin dau sègle XIX, lei defensas norvegianas èran pas consideradas coma una menaça vertadiera per leis Alemands. Pasmens, l'armada terrèstra de Norvègia i aviá installat en secrèt doas batariás de torpilhas que chonèron un crosaire pesuc e endomatjèron un segond entraïnant l'aplant de l'ofensiva alemanda. Aquela pausa permetèt au rèi norvegian de se retirar d'Òslo puei de quitar lo país per dirigir la resisténcia.
Mièg de dubertura (rugbi de XV)
Qualques mièg de dubertura: Fred Allen(NZ), Phil Bennett(GAL), Naas Botha(RSA), Mark Ella(AUS), Barry John(GAL), Diego Dominguez(ARG, ITA), Jack Kyle(IRL), Michael Lynagh(AUS), Ian McGeechan(ECO), Cliff Morgan(GAL), Bennie Osler(RSA), Hugo Porta(ARG), Jonny Wilkinson(ANG), Stephen Larkham(AUS), Carlos Spencer(NZ), Grant Fox(NZ), Ronan O'Gara(IRL), Daniel Carter(NZ), Brock James(AUS), François Trinh-Duc(FRA), Frédéric Michalak(FRA).
center|400px
Vejatz tanben
Posicions del rugbi a 15
Gastina peitavina
La Gastina peitavina o Gastina de Partenai (traduccions dau francés, mas lo nom Gastina sembla esser occitan d'origina franca) es una parçan peitavin situada au còr de las Doas Sevras en Novela Aquitània.
Sa vila principala es Partenai.
Toponimia
Las atestacions ancianas son Gastinenses en 1037; Gastinia en 1145; Territorium Gastine au seglhe XII; Vastina en 1267; Guastine en 1327; Gastine en 1482.
Nòtas
<references group="Nòta"/>
Banaleg
Banaleg en breton ( Bannalec en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
.政务
(zhèngwù, govèrn, còdi punycode .xn--zfr164b) es un nom de domeni chinés. Es en servici dempuèi lo 17 de decembre de 2013.
Sainte-Austreberthe (Pas de Calais)
Sainte-Austreberthe es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Geografia
thumb| En lo sieu costat e en lo arrondissement de Montreuil-sus-Mar
thumb| dans son canton et dans l'arrondissement de Montreuil-sur-Mer
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.公益
(gōngyì, caritat, còdi punycode .xn--55qw42g) es un nom de domeni chinés. Es en servici dempuèi lo 17 de decembre de 2013.
Le Tilleul-Othon
Le Tilleul-Othon en normand (Le Tilleul-Othon en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Minador
Un minador es un naviri militar leugier e discret destinat a la negada de minas marinas. Fòrça frequent au començament dau sègle XX, dispareguèron ambé lo desvolopament de tecnicas novèlas permetant de negar de minas dempuei un naviri militar quin que sigue o dempuei d'aeronaus (avions o elicoptèrs). Au començament dau sègle XXI, la marina finlandesa èra l'unica flòta operacionala qu'utiliza de minadors que servisson tanben de patrolhaire.
.academy
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 17 de decembre de 2013.
Lauris Reiniks
thumb|Lauris Reiniks (2008) Lauris Reiniks (Dobele, 11 de julhet de 1979) es un cantaire e actor leton. Venguèt famós tre 2010 dins totes los Païses baltics gràcias a l'adaptacion de sa cançon mai famosa "Es skrienu" al lituanian e a l'estonian.
Saint-Hilaire-Cottes
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Espargue
L'espargue m. (var. f. esparga, espèrja, aspèrja, asparja) o lo parre es una planta de la familha de las Asparagaceae originària de l'èst del bacin mediterranèu. Conegut dels Romans, es cultivada coma planta d'òrt en França dempuèi lo sègle XV. Lo tèrme designa tanben sos brots comestibles, que venon de rizòmas d'ont buta cada an los grelhs sosterranhs que fan nàisser de tijas des s'auçant entre 1 e 1,5 mètre.
Descripcion
esquèrra|vinheta|Fleurs d'[[Asparagus officinalis.]] esquèrra|vinheta|Baias d'Asparagus officinalis. L'aspargue es una planta vivaça mercé a son rizòma. Se forma a partir de granas que produson aquel un rizòma portant d'uèlhs que donan de grelhs dins la partida superiora a de raices carnosas radianta en estela dins la partida inferiora. Los grelhs (partida consomida dels aspargues) donant de tijas drechas podent aténher 1,5 mètre de naut amb un folham prim e ramificat.
Es una espècia dioïc : los pés mascles produson d'en primièr de brots comestibles que, en seguida, donan des flors amb etaminas qu'emet de pollen, alara que los brots que se desvelopan suls pés femes forman de flors que, un còp fecondadas pel pollen, produsent de pichona baias rojas, de fruchs, contenent de granas negras. Lo còst metabolic per produire aquelas granas agota los pés femes, alara s'utiliza subretot de pés mascles dins los camps d'espargue.
Origina
Aquela espècia es originària de las regions temperadas de l'Eurasia : Euròpa centrala e miègjornala, Africa del Nòrd, Asia centrala e occidentala. Buta dins de terrens sabloses a l'estat salvatge. Se cultiva dempuèi l'Antiquitat mas la realizacion de varietats data del sègle XVIII. Uèi es fòrça cultivadas dins fòrça païses per totes los continents, pasmesn se lo primièr exportator mondial d'espargues en conserves es la China. Le Chili e lo Peró son de productors importants.
A l'estat salvatge n'existís dotze espècias en Euròpa, que cinc en França segon Tela Botanica :  Asparagus officinalis, Asparagus acutifolius fòrça comuna a çò nòstre, Asparagus macrorrhizus, Asparagus albus e Asparagus tenuifolius. Totas son comestiblas mas l'espargue maritima es fòrça amara.
Istoric
vinheta|La cultura dels espargues dins lo Tacuinum sanitatis, [[sègle XV]] Los espargues son dempuèi lontemps utilizats coma legums e plantas medicinalas, a causa de lor sabor delicata e lors proprietats diureticas. Una frèsca egipciana datant de 3000 ans AbC. la mòsta en ofèrta als dieus. Es tanben apreciada per son gost delicat pels Grècs e los Romans que la cultivan dins de fòssas e la manjan fresca en sason de culhida e sèca en ivèrn.
Es venerada coma afrodisiac, a causa de sa forma, dins lo conte arab Las Mila e Una Nuèchs. Cultivada a partie del sègle XI a Bizanci, l'Euròpa occidentala sembla aver ignorat l'espargue pendent de sègles e es pas que vèrs lo sègle XV que se cultiva a çò nòstre. Los productors realizan una novèla tecnica: cobrisson los brots per los protegir dels parasits e gardar la calor, descobrissent alara l'espargue blanca, remplaçant lo cauçatge.
Varietats cultivadas
Unas varietats inscrichas en França : Près de 20 varetats son inscrichas al Catalòg oficial de las espècias e varietats creadas per près de 10 entrepresas de seleccion e mai de 85 son inscrichas al Catalòg europèu.
L'espargue en cosina
vinheta|Bòtas d'espargues blancas e verdas. En cosina, s'utiliza los brots verss o blancs o roges : la frescor de las tijas se jutja segon mai d'un critèris (espargues fèrmas e trencantas, de meteissa espessor, amb de puntas quichadas) e aquelas qualitats permeton d'obéner una coseson omogenèa.
Al crompar, l'espargue deu emetre una agradabla odor d'espiga de blat madur, lo tocar deu èsser a l'encòp fèrme e sople jos det e resistissent a la trencadura, lo talon deu pas èsser tròp sec (lo chuc que ne sortís deu pas èsser amar), çò que mòstra una culhida recenta.
La coseson dels espargues
Se deu levar lo tèrle linhòs (lo talon) los talhant o melhor los trencant per los rafrescar, puèi pelar la partida blanca del naut cap al bas, fins a quatre centimètres sota lo rasim, dels espargues mai vièlhs e grosses. L'espargue verd avent una pèl mai prima, lo pelatge del tèrç inferior es sufisent.
Per gardar la color e la textura, las cal far còire tan pauc de temps que se pòt.
La coseson dels espargues deu de preferéncia se far a la vapor per conservar tota lor delicatesa. se pòt far dins una ola estrecha e nauta, o doblat d'un panièr perforada. Senon, plaçatz los espargues ligadas en bòta, de pé, l'aiga devent aflorar leugièrament en dejós de las puntas per que cògan a la vapor.
Utilizada dins l'aiga salada, far bolhir a fuòc viu, per una coseson rapida que gardarà pel melhor la textura e la sabor dels espargues. Un còp l'aiga de bolh, perlongar la coseson de dotze a dètz e uèit minutas, segon la grossor de las tijas.
.viajes
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 17 de decembre de 2013.
Espargue
La coseson dels espargues
La melhora coseson dels espargues blancs es de lo far dins una mescla (aiga + farina + vinagre blanc o citron), sens sal, que gardarà lor blancor e lor sabor doça e subtila.
Astucia : per conserver los bèla color als espargues verdas, las asagar d'aiga glaçada just après los aver levadas de l'aiga de coseson.
Idèas de preparacion
vinheta|Espargues verds amb burre blanc. esquèrra|vinheta|Espargues amb cambajon
La produccion d'espargues
esquèrra|vinheta|Espargues blancs venduis sus un mercat de Provença, lo 24 de febrièr de 2016 vinheta|Culhida dels espargues en Alemanha vinheta|Punta d'espargue sortissent de tèrra L'espargue se cultiva en plen camp o jos veiral. L'esparguicultura utiliza doas tecnica: Los rizòmas pòdon aténher sièis mètres de longor en tèrra sablosa. D'aquelas raiças espelisson cada printemps de grelhs carnuts : cobèrts d'escatas quichadas, aqueles brots pòdon créisser de 10 cm/jorn. Se son pas copats, los grelhs fan de tijas ramificadas de dos mètres de naut e que pòrta, de cladodas. Un camp d'espargues pòt produire lo segond e tresen an e pendent una decena d'annadas. La produccion es de seissenta a cent quilogramas l'ara (100 m2).
Produccion mondiala
esquèrra|vinheta|Cultura d'espargues als Païses Basses (Reusel). esquèrra|vinheta|Cultura en plen camp dins la val del Danubi.
Proprietats medicinalas
vinheta|Illustracion botanica alemanda. De la meteissa familha que l'alh e la ceba, l'espargue aa de compausantas comuna amb aquelas dos plantas : riquesa en vitaminas A, B9 e PP, fosfor e manganès.
Saint-Laurent-Blangy
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Sant-Laurent-Blangy en lo sieu costat e en lo arrondissement de Arras Comuna situada sus la comunitat urbana de Arras, a 2 oras de París, 45 min de Lille, 2 h 30 min de Londres, 1 h 30 min de Brusselles.
thumb|left|Saint-Laurent-Blangy dans son canton et dans l'arrondissement d'Arras Commune située sur la communauté urbaine d'Arras, à 2 heures de Paris, 45 min de Lille, 2 h 30 min de Londres, 1 h 30 min de Bruxelles.
Espargue
Proprietats medicinalas
Son la rices qu'èran un pauc utilizadas en erboristariá. Los grelhs contenon un grand nombre de vitaminas (A e C), d'aminoacids e d'oligoelements.
Saint-Laurent-Blangy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Espargue
Proprietats medicinalas
Plini lo Vièlh los conselhavan coma afrodisiac.
De metanetiòl es produch pendent la digestion de l'espargue. Es responsable d'un cambiament notable de l'odor de l'urina dins las 15 minutas après la consomacion d'espargues. .
Saint-Laurent-Blangy
Istòria
l'an 1819 las municipalitats de Sant Laurent e de Blangy se reagrupen en una sòla e meteissa comuna : Sant-Laurent-Blangy.
L'ais natural de circulacion formada de la vallée de la Scarpe, al fons #que se n'es édifiée Sant-Laurent-Blangy (nom de la municipalitat fins a la siá destruccion completa pendent Primièra Guèrra mondiala), favoriguèt l'implantacion d'un abitat virat cap a la riu.
Espargue
Fitopatologia
L'espargue es la cibla d'unes destrucis coma la mosca de l'espargua, lo criocèr de l'espargue, la mosca grisa de las semenadas e lo pesolh de l'espargue (brachycorynella asparagi). Aquel aptèr de 1,2 a 1,7 de color verd blau grisenc plan espandit als EUA foguèt descobèrt en Lengadòc en 1989. Per sas fissadas provòca de desformacion de la planta. La sintèsi dels sucres blocada provòca l'an seguent un nanisme. MAi un fongi fusarium moniliforme (fusariòsa) pòt provocar de biais oportunista lo deperiment de las plantas aflaquidas pel pesolh. L'arrancament ven alara inevitable.
Saint-Laurent-Blangy
Istòria
Los totas primièras traces d'aucupacion umana sul territòri de la municipalitat datan del periòde neolític mas aqueles testimoniatges demòran totun ténus.
La municipalitat serà dempuèi 1914 fòrtament marcada per la violéncia dels combats de la Primièra Guèrra mondiala, e a nòu tocada per la Segonda Guèrra mondiala un pauc mai de 20 ans mai tard.
thumb|left|250px|Premières [[Séquelles de guerre à Saint-Laurent Blangy, en 1914. La commune sera ensuite entièrement rasée par les obus]]
.systems
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 17 de decembre de 2013.
Saint-Laurent-Blangy
Istòria
Les toutes premières traces d'occupation humaine sur le territoire de la commune datent de la période néolithique mais ces témoignages restent toutefois ténus.
La commune sera dès 1914 fortement marquée par la violence des combats de la Première Guerre mondiale, et à nouveau touchée par la Seconde Guerre mondiale un peu plus de 20 ans plus tard.
.management
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 17 de decembre de 2013.
Gusha
Gusha (Guchan en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath d'Aura, situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei ['gucho] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Sans Adil de Iussa, cap a 1125, Bernardus de Jussan, de Jussa en 1190, Bernad de Juxan abans 1249, De Juxano, en latin, en 1387.
Segon Joan Seguí, puei Albèrt Dauzat, Gusha que vien benlhèu de Justianum, deth nom latin d'òmi Justius, dab eth sufixe -anum. Segon Grosclaude, qui tribalhava benlhèu dab ua auta edicion, Dauzat qu'escriu : « probablament un nom de persona aquitan * Guxo d'après Rohlfs ». O Grosclaude a barrejat era ipotèsi de Dauzat e era de Negre ? Segon Negre, Gushen que vien benlhèu deth nom preceltic d'òmi *Gux-ano, d'après Rohlfs.
A despieit deras fòrmas ancianas, Miquèu Grosclaude que pensa, shens cap de dobte, pr'amor dera proximitat deths vilatges, Gusha e Gushen an eth medish radicau, probablament eth de Guishe (Guissen ath sègle XII), un nom prelatin, aquitan d'òmi, segon Berganton. Eth nom qu'ei completat per eth sufixe -anum, sufixe latin o sufixe aquitan ? Com sovent en vath d'Aura, eth accent tonic qu'a reculat sus l'abans-darrèra sillaba. Precisament pr'amor eths dus lòcs son a costat, que vau mei partir de Justius + -anum e postular era influéncia tardiva de Gushen sus [jy'ʃa] (*Juishan), vienut [ɡy'ʃa] puei ['ɡy'ʃɔ].
.recipes
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 17 de decembre de 2013.
.photos
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 17 de decembre de 2013.
Bolchevics
vinheta|Reunion del Partit bolchevic ([[Lenin es a drecha).]] Los bolchevics son los membres d'una de las doas faccions del Partit obrièr social democrata de Russia, creada en 1903 jos la direccion de Lenin, majoritària al sen del POSDR, venguda enseguida partit independent en 1912, l'autre faccion essent compausada dels menchevics.
Après la revolucion russa de febrièr de 1917, los bolchevics prenon lo poder al nom dels soviets en octobre de 1917 dins l'encastre de la Republica socialista federativa sovietica de Russia. En 1918, lo Partit bolchevic es nomenat Parti communista. Après la realizacion de l'URSS (1922), ven lo Partit comunista de l'Union sovietica (PCUS), apondent fins a 1952 a aqueste nom l'adjectiu bolchevic (plaçat entre parentèsis).
La creacion de la tendéncia bolchevica
La scission que faguèt espelir la fraccion bolchevica se realiza en 1903, pendent lo segond congrès del partit, que se debana a Brussèlas puèi a Londres. Lo partit adòpta un programa redigit per Plekhanov e Lenin, que dona lo mot d'òrdre de « dictatura del proletariat », "condicion indispensable de revolucion sociala".