cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Periple de la mar Eritrèa
vinheta|350x350px|Mapa del sègle XVI utilizant los [[Toponimia|toponimes citats dins lo Periple de la mar Ertrèa. La mapa es redigida en latin.]] vinheta|350x350px|Reconstitucion de las rotas maritimas segon Lo Periple de la mar Eritrèa, (començament de sègle I) vinheta|350x350px|Reconstitucion de las rotas maritimas segon Lo Periple de la mar Eritrèa, (començament de sègle I) vinheta|350x350px|Peninsula arabia e a l'entorn, segon le Periplus Maris Erythraei. Lo Periple de la Mar roja o Periple de la Mar eritrèa (en grèc politonic: Περίπλους τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, en latin: Periplus maris Erythraei) es un « periple » (raconte d'exploracion maritima) redigit en grèc descrivent la navegacion e las escasenças comercialas dempuèi los pòrts romanoegipcians coma Berenice long de la còsta de la mar Roja, alara nomenada mar Eritrèa (« roja » en grèc ancian), e d'autres lo long de l'Africa orientala e de l'Índia. Aquela rota maritima èra utilizada pel comèrci de l'evòri, de las espècias, de la canèla, de l'encens, de l'alibofièr, del lapislazuli, dels topazis e turquesas, de la seda, de l'indigòt, dels esclaus, mas tanben contribuiguèt a espandir lo cristianisme en Índia, la nocion de zèro en Mediterranèa e tanben de granas diverses graines (abricotièr, aubergina, cerièra...)
Origina e edicions
Lo tèxte ara utilizat ven d'un manuscrit bizantin del sègle X apartenent al fons de la bibliotèca universitària de Heidelberg e d'una copiá d'aquel datant del sègle XIV o XV apartenent al British Museum. Lo Periple a coneguèt sa primièra edicion modèrna par Sigismund Gelenius en 1553.
Mai sovent es datat de la primièra mitat del sègle I o del sègle III. Pasmens se l'autor siá desconegut, sa lectura indica que seriá una descripcion de primièra man d'un familhar d'aquela zona geografica e una font gaireben unica d'informacions al subjècte del mond antic dins las regions que bòrdan l'ocean Indian. En efièch, pasmens se la mar Eritrèa siá lo nom grèc antic de la mar Roja, lo tèxte inclusís la descripcion de l'ocean Indian e del golf Persic, partent de l'illa de Dioscorid (uèi Socotra).
Descripcion de l'òbra
L'òbra se compausa de seisenta e sièis capitòls, gaireben totes constituisson un long paragraf.
La primièra partida, capítol un a detz e uèit, descriu las rotas maritimas seguent l'axe Nòrd-Sud dempuèi l'Egipte lo long de la còsta d'Africa fins a çò que correspond benlèu a l'actuala Tanzania.
Lo rèste del tèxte seguís un axe Oèst Èst, dempuèi l'Egipte, fasent lo torn de la peninsula Aràbia e del golf Persic fins a la còsta de Malabar.
Lo cort capítol cinquanta e quatre, per exemple, dich dins sa totalitat:"« Tindís aparten al reialme de Cerobotra; es un vilatge plan visible dempuèi la mar. Muziris, del meteis reialme, abonda en naus enviadas aicí amb de cargaments dempuèi l'Arabia e pels Grècs; la vila es situada sus un flum, alunhat de Tindís de cinc cents estadis pel flum e mar, e tornant pujar lo flum de vint estadis dempuèi la riba. Nelcinda es alunhada de Muziris pel flum e la mar d'unes cinc cents estadis, e aparten a un autre reialme, aquel dels Pandia. Aquel luòc es tanben situat sus un flum, a gaireben cent e vint estadis de la mar. »"Per qualificar la qualitat d'aquelas informacions, Reinaud, p. 6, dich: « Quina diferéncia entre Ptolemèu, que, amb tota sa sapiéncia, èra un òme de cabinet, e l'autor del Periple, que parla segon çò qu'a vist! »
Interpretacion de l'òbra
Dins fòrça escasenças, la descripcion es pro precisa per poder identificar las plaças actualas correspondents, alara que per d'autres, los ipotèsis son fòrça nombrosas.
La vila de « Porto » es possiblament l'actuala Adèn al Iemèn.
Lo luòc nomenat « Rhapta » es mencionat coma essent lo mercat mai alunhat lo long de la còsta africana « d'Azania » ; de cercaires reconeguèron al mens cinc luòcs correspondent a la descripcion, dins una zona anant del sud de Tanga fins al flum Rufiji.
Una autra caracteristica del Periple es que de mots decrivon las mèrças apareissent dins pas cap autre tèxte de la literatura antica, obligant a far de conjecturas sus lor significacion.
Mamblas
Mamblas es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Marlín
Marlín es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Edoard Bosquet
thumb|250px|Retrach d'Edoard Bosquet en 1932 Edoard, Marius Bosquet (en francés Edouard Bousquet; Montelaimar, 8 de julhet de 1879 – Bèlasanha, 7 de febrièr de 1954) èra un politician e mètge occitan del país de Losera que foguèt Deputat de Losera de 1932 a 1942.
Biografia
Nascut a Montelaimar en 1879 dins una familha mendesa, Edoard Bosquet faguèt los estudis segondaris a Marselha, que son paire i èra contrarotlador de las contribucions indirèctas. Puèi s'inscriguèt a l'encòp a la Facultat de Medicina, a la Facultat de Letras e a la Facultat de Sciéncias de Montpelhièr. Intèrne dins los ospitals de la vila, puèi doctor en medicina il emporta également les diplômes de licencié ès lettres et de licencié ès sciences.
Tornèt dins son país e s'installèt aprèp coma mètge a Mende. Sas qualitats umanas e mai professionnalas lui attirèrent la sympathie de ses concitoyens, e se li donèt l'escais que li agradava mai: "mètge dels paures".
Foguèt mobilizat tre agost de 1914 e son comportament exemplar li faguèt recebre la Crotz de guèrra, la Crotz de la Legion d'Onor, e le grade de colonel-major de cadre de resèrva. Rendu à la vie civile, venguèt primièr adjonch au cònsol de Mende, e conselhièr general de Losera, mandat que servèt fins a 1940.
Puèi a las eleccions generalas legislativas del 1èr de mai de 1932 se presentèt per venir deputat dins la circonscripcion de Mende. Foguèt elegit tre lo primièr torn. Inscrich dins lo grop de la Federacion republicana, dintrèt dins la Commission de la marina militara, a la de las òbras publicas e dels mejans de comunicacion, e a celle de l'hygiène. Il intervint à la tribune, à diverses reprises sur : l'autorisation de rembourser ou de convertir divers fonds publics, la politica agricòla dekl Gouvernement (1932), l'amnistie, les fraudes du concours de l'internat, la loi de finances de l'exercice 1933 (1933); les budgets de la marine militaire, de l'Intérieur de l'éducation nationale de l'exercice 1935 (1934); le budget de la marine militaire (médecins des hôpitaux de la marine) et la loi de finances de l'exercici 1936 (1936). Depausèt a mai doas proposicions de lei concernant l'une le repeuplement des rivières et cours d'eau (1933), l'autre tendant à autoriser cèrtas communes a établir una taxa suls estivants (1934), ains qu'un rapport relatiu al còs dels farmacians-quimistas de la marina (1933).
Reelegit a las eleccions generalas del 26 d'abril de 1936, al premièr torn, il siégea aux meteissas commissions que durant la legislatura anteriora e aguèt l'escasença de se far entendre a prepaus del budgèt de l'agricultura de l'exercici 1937 au cours duquel il exposa son ponch de vista sus la profilaxia de la tuberculòsi bovina, e suls secours a accorder a las victimas de calamitats atmospfericas (1936). Lo doctor Bosquet èra president de l'òrdre dels mètges de Losera, mètge legista e mètge expèrt.
Lo 10 de genièr de 1939 foguèt elegit coma Secretari de la Cambra. Il demanda, cette même année, à interpeller lo govèrn a prepaus de sa politica coloniala.
Quand arribèt lo 10 de julhet de 1940, a Vichèi votèt en favor dels poders constitucionals que demandava lo Marescal Pétain. Aprèp se gardèt a l'écart de la vida politica.
Se moriguèt a Bèlasanha, còsta Mende, lo 7 de febrièr de 1954 a 75 ans.
La Ròcha Blancha
La Ròcha Blancha (La Roche-Blanche en francés) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi de Doma e la region de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Nòtas
<references group="N"/>
Alibofièr
L'alibofièr es lo nom commun del Styrax officinalis, un arbust de la familha de las Estiracacèas.
Descripcion
La florason de l'alibofièr se debana a la prima/estiu (mai - junh). La flor es blanca, perfumada e mellifèra. Las flors son bisexuadas, axilara, en esquilas pendentas (2 cm), amassada en ramelet terminals. La coròlla a 5-7 petals possedís fòrça antèras jaunas, lo calici es de cinc lòbes.
Los fruchs apareisson en estiu (julhet-agost), s'agís d'una drupa pichona ovoïda de la talha d'una avelana, carnuda, blanc verdenca. La drupa conten mai sovent una sola grana redonda, bruna, lisa e fòrça dura.
De varietats botanicas existisson:
Utilizacion
Plini, dins son Istòria naturala, indica qu'aquel arbust buta en Siria. alà, çò dich, se'n servís coma perfum e per far fugir las sèrps. Es utilizat tanben dins la medecina pendent l'antiquitat contra la tos, los mals de garganta e del peitrina, e tanben las escròlas (inflamacion de las glandolas linfaticas presentas dins lo còl); favoriza la menstruacion e la digestion. Fin finala, coma fòrça plantas per Plini, dintrava dins la composicion d'antidòtas contra los poisons, en subretot la jolverdassa.
Quand se realiza de talhs sul pé, raja de gotas blancas de estírax liquid que ven espés al contacte de l'aire. Aquel baume es ric en acid benzoíc. La resina de l'alibofièr es utilizada coma encens. Es una categoria de benjoïn, comercialament nomenat estorax.
Ara s'utiliza un baume a basa d'estírax, que ten proprietat cicatrizantas e antisepticas.
Mancera de Arriba
Mancera de Arriba es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Bletterans
Bletterans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Manjabálago
Manjabálago es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sent Joanh deth Castilhonés
Sent Joanh deth Castilhonés (Saint-Jean-du-Castillonnais en francés) es una comuna occitana de Gasconha, en Coserans, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Heisei (roman)
Heisei sostitolat Istòria de doman es un roman de sciéncia ficcion escriut per Joan Francés Blanc.
Istòria
Lo libe comença per ua cronologia d'istòria alternativa. Lo roman medish conta las hèitas de pirenencs deportats sus ua planeta lonhdana. ,
Istòria naturala (Plini)
vinheta|Naturalis historia, edicion de [[1669. Lo títol latin aparéis aul genitiu: Naturalis Historiæ]] L’Istòria naturala (en latin Naturalis historia) es una òbra en pròsa de 37 libres de Plini lo Vièlh, que volgava compilar lo mai grand nombre possible d’informacions e de cultura generala indispensables a l’òme roman cultivat. Publicada vèrs 77, del vivent de son amic l'emperaire Vespasian, es dedicada a son camarada de camp Titus, Plini essent alara un oficièr de cavalariá.
Plini aviá consciéncia que la vida d’un òme essent efemèra e que lo bonaur existissiá pas. Considerava que l’òme deviá utilizar lo temps coma cal per reduire pas sa capacitat d’apprene. Aquela òbra mòstra que Plini es un eestoïcian mescla d’un sceptic. Rebat la vision romana del mond e de la politica imperiala de l'epòca.
Aquela monumentala enciclopedia, ont Plini compilèt lo saber de son epòca, foguèt longtemps la referéncia en matèria de coneissença scientificas e tecnicas. Plini tanben i reculhèt d'elements meravelhoses e de miracles mas tot en metent de disténcia al respècte dels fachs contats. Per la realizar, Plini dich aver consultat 2000 obrtages deguts a 500 autors diferents (gaireben totes los tractas originals son perduts). Conta tanben de tecnicas experimentadas pendent sas campanhas militaras, coma lo biais melhor per un cavalièr de lançar sa javelina. Segon son nebòt Plini lo Jove, son metòde de trabalh consistava a prene de nòtas alara qu'un dels sieus esclaus li lisiá un libre de naute votz.
Istòria
Pasmens s'aquela òbra siá la mai complèta venguda de l’Antiquitat latina, ne demora pas cap de copiá sus papir, pas mai qu'unes fragments sus pargamin del sègle V e dels extrachs del sègle VIII. Cal esperar lo Sègle XII abans de veire apareisser una version integrala puèi una primièra publicacion fòrça pauc coneguda en 1469 per Nicolas Jenson. Una segonda publicacion es estampada en 1470 per Sweynheym e Pannartz a partir de la publicacion de Giovanni Andrea Bussi, evesque d’Aleria. Aquela version es considerada coma lo punt de partença de la tradicion textuala. Butat per Jean Garnier, lo jesuista Jean Hardouin prenguèt en carga d'editar l'òbra de Plini per la colleccion Ad usum Delphini del duc de Montausier, un pretzfach qu'acabèt en cinc ans (París, 1685, puèi 1723). Al sègle XVII marcat per la revolucion scientifica, los sabents prenon de la distança al vejaire d'aquel obratge mas al Sègle XVIII Buffon ne fa son modèl per son òbra màger, l’Istòria naturala, generala e particulara, amb la descripcion del Cabinet del Rei, per aquò foguèt chafrat lo « Plini de Montbard ». Al sègle XIX, l'òbra de Plini perdèt son interés scientific, mas est fòrça activament estudiada per d'istorians e erudits, çò qu'explica entre autre las dos cents edicions produchas a la fin del sègle XIX.
Taulas de las matèrias
La taula de las matèrias çai dejós es un resumit basat suls noms modèrnes dels principals domènis estudiats dins aquel tractat universal de trenta e set libres.
Montmirail (Sarthe)
Montmirail es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Harold II d'Anglatèrra
Harold II d'Anglatèrra (vèrs 1022 - 14 d'octòbre de 1066), tanben dich Harold Godwinson, foguèt lo darrièr rèi anglosaxon d'Anglatèrra. Foguèt elegit per remplaçar Edoard lo Confessor (1042-1066] e reinèt dau 5 de genier au 14 d'octòbre de 1066. Opausats a dos pretendents durant la Guèrra de succession d'Anglatèrra, capitèt de vencre e de tuar lo premier, Harald III, a la batalha de Stamford Bridge. Pasmens, foguèt a son torn desfach e tuat per Guilhèm de Normandia a Hastings.
Diablo
Lo juec rebetèt un acuèlh fòrça favorable de part de la premsa especializada e dei jogaires ambé mai de 2,5 milions d'unitats vendudas en 2001. Marquèt tanben una evolucion importanta dins lo genre dau juec de ròtle informatic gràcias a l'introduccion d'un principi de puntar-e-clicar fluide e aisat. Ansin, lei juecs seguents basats sus aqueu principi son de còps dichs Diablo-like e Diablo es ara considerat coma un classic dau videojuec. Una extension (Hellfire) foguèt editada en 1997 e una seguida (Diablo II) sortèt en 2000 e aguèt tanben un succès fòrça important.
Martiherrero
Martiherrero es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Martínez (Àvila)
Martínez (Àvila) es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Clans
Clans es un toponim galloromanic:
Enric Fontanièr
thumb|250px|Enric Fontanièr en 1932 Enric Fontanièr (en francés Henry Fontanier; Ferrièras Sant Marin, 15 de febrièr de 1880 - Vic de Bruèlh, 6 d'agost de 1938) èra un politician occitan que foguèt Deputat de Cantal de 1924 a 1928 e de 1932 à 1936.
China imperiala
Los tèrmes de China imperiala, o d'Empèri de China, designan dins son ensemble lo periòde pendent que la China foguèt dirigida per un sobeiran portant lo títol d'Emperaire de China. L'istòria de la China fa començar lo periòde imperial a l'an -2205 environ, amb la dinastia Xia. Mas es pas qu'amb la dinastia Qin (-221) que la China coneis un poder centralizat fòrt, le reialme de Qin Shi Huangdi - considerat coma lo - acabant amb los sègles de feudalisme.
Enric Fontanièr
Biografia
Enric Fontanièr nasquèt en 1880 dins l'arrondiment de Sant Flor. Faguèt totes sos estudis dins lo collègi de la vila abans de passar una licéncia de letras e mai tard l'agregacion d'istòria. Per tal de poder preparar lo concors, demandèt un emplec de repetidor, qu'obtenguèt en octobre de 1899 dins los collègis de Mauriac e de Riom, e mai als licèus d'Orlhac e de Clarmont d'Auvèrnhe. Aprèp l'obtencion de l'agregacion d'istòria e de geografia, foguèt nomenat en 1905 en licèu a la Reunion, puèi a Bastia, a Tula e Rodés. La Primièra Guèrra Mondiala l'empachèt de partir cap a Algèria ont èra estat nomenat. Foguèt mobilizat lo 2 d'agost coma sargent e lèu venguèt sosluòctenent dins lo 122e regiment d'infantariá. Foguèt nafrat en abril de 1915, mas malgrat la ferida tornèt al front ont demorèt fins a l'armistici. Recebèt lo 22 d'agost de 1917, dans lo valat qu'aviá envasit amb sa companhiá, lo guerdon de cavalièr de la Legion d'onor. A la fin de la guèrra recebèt la Crotz de guèrra. Tornèt a son prètzfach d'ensenhaire e foguèt nomenat a Marselha e aprèp a París.
China imperiala
La China imperiala dura fins al començament del sègle XX. Après de decennias de decadéncia jos la dinastia Qing, la revolucion chinesa de 1911 acaba amb lo sistèma imperial e la Republica de China es oficialament proclamada lo 1èr de genièr de 1912. La Republica demora fins a 1949 malgrat un ensag de restauracion en 1915-1916, qu'aviá per tòca d'establir una novèla dinastia, dicha Hongxian.
Enric Fontanièr
Biografia
Foguèt dins la capitala francesa que l'organ central del partit socialista, pr'amor de son passat de militant, li demandèt de s'inscriure en segonda posicion sus la lista del Cartel de las esquèrras en mai de 1924. La lista foguèt elegida entièra e Enric Fontanièr obtenguèt 24.337 vòts de 46.275 votaires. Le retour, lors des élections de 1928, au scrutin uninominal, ne lui est pas favorable : en tête dans la circonscription de Mauriac au premier tour de scrutin, le 22 avril, avec 4.130 voix sur 11.463 votants contre 3.762 à Fernand Brun et 3.207 à Lacombe, il est battu le 29 avril en obtenant 5.154 voix sur 11.341 votants alors que 5.994 voix se portent sur le nom de Fernand Brun. Le 1er mai 1932, s'il est encore une fois en tête, et largement, avec 4.823 voix sur 11.410 votants - le reste des suffrages se répartissant entre quatre autres candidats - il ne l'emporta le 8 mai, au scrutin de ballottage, que de 15 voix seulement, avec 5.600 voix sur 11.779 votants contre 5.585 à Serre, son adversaire le mieux placé. Les élections de 1936 lui sont défavorables. Il est en effet battu dès le premier tour, le 26 avril, par le docteur Fernand Talandier, avec 6.592 voix sur 11.991 votants contre 4.820 à lui-même.
Catarina Segurana
Catarina Segurana es una eroïna niçarda dau sègle XVI qu'aguèt un ròtle ben important dins lo sètge de la vila de Niça.
China imperiala
Periòdes dinastics
150px|thumb|right|L'Empereur [[Hongwu, fondator de la dinastia Ming.]] 150px|thumb|right|L'Emperaire [[Kangxi, tresen sobeiran de la dinastia Qing.]]
Enric Fontanièr
Biografia
Ensagèt, de badas, amb una proposicion de lei que foguèt depausada en 1928, de donar a las femnas lo drech de votar e d'èsser elegidas.
Catarina Segurana
La legenda de Catarina
L'existéncia de Catarina Segurana es pas gaire segura pasmens, coma la tolosana Clamença Isaura, venguèt un personatge simbolic de sa vila, celebrat per lu escrivans. Ansin Loís Andrioli li dediquèt un poèma epic en 1808, e en 1878 Joan Baptista Toselli li compausèt una pèça istorica.
China imperiala
Periòdes dinastics
Puyi fuguèt lo darrièr emperaire de la China imperiala. Foguèt tanben l'emperaire del Manchukuo, Estat fantòche creat pel Japon e jol jo de l'Empraire japonés.
Enric Fontanièr
Biografia
Venguèt especialista de las questions colonialas e de la politica estrangièra, subretot de l'Orient e de l'Extrèm Orient. C'est par ses interpellations qu'il manifesta subretot son activitat.
Catarina Segurana
La legenda de Catarina
Lo sègle seguent, en 1923 foguèt erigida una escultura tocant l'endrech de lu eveniments. A Niça, l'eroïna occitana es celebrada cada 25 de novembre, jorn de Santa Catarina.
Enric Fontanièr
Biografia
Lorsqu'il retrouvera, aprèp l'interrupcion d'una legislatura, son siège a la Cambra, il retrouvera aussi sa place dins las meteissas commissions e sas préoccupations resteront las meteissas que durant son mandat anterior.
Anna Magnani
Anna Magnani (Roma, 7 de març de 1907 – Roma, 26 de setembre de 1973) foguèt una actritz italiana de cinèma e de teatro.
Enric Fontanièr
Biografia
Aprèp que fracassèt a las eleccions de 1936, decidiguèt d'abandonar la politica. Moriguèt dins un accident lo 6 d'agost de 1938 al Pont de Jaça, dins la comuna de Vic de Bruèlh, quand aviá 58 ans.
Doğan Bayraktar
Doğan Bayraktar es un actor de nacionalitat turca nascut lo 24 d'abril de 1995 a Istambol.
Tresena Crosada
La Tresena Crosada, tanben dicha Crosada dei Rèis, es una crosada que se debanèt de 1189 a 1192. Foguèt una temptativa dei sobeirans principaus de l'Euròpa catolica de reconquistar lei Luòcs Sants d'Orient Mejan ocupats dempuei 1187 per Saladin. Opausèt donc una aliança d'estats catolics compausada dau Reiaume de Jerusalèm, dau Sant Empèri Roman Germanic, dau Reiaume d'Anglatèrra, dau Reiaume de França e dau Reiaume d'Ongria a una coalicion d'estats mediterranèus, musulmans o crestians, compausada dau Sultanat Aiobida de Saladin, dau Sultanat Zenguida, dau Sultanat de Rom, de l'Empèri Bizantin, dau principat bizantin de Chipre e dau Reiaume de Sicília. S'acabèt per un resultat indecís e la signatura d'una patz negociada entre lo rèi d'Anglatèrra Ricard Còr de Leon (1189-1199) e lo sultan aiobida Saladin (1174-1193). D'un caire, lei Crosats reconquistèron una partida dei regions maritimas dau Reiaume de Jerusalèm quasi anientat après la batalha de Hattin en 1187. De l'autre caire, Saladin gardèt lo contraròtle de Jerusalèm mai deguèt autorizar l'intrada de la vila ai romieus crestians.
Harald III de Norvègia
Harald III de Norvègia (vèrs 1015 - 25 de setembre de 1066), tanben dich Harald Sigurdsson o Harald Hardrada, foguèt un rèi de Norvègia que reinèt de 1046 a sa mòrt. Exilat durant sa jovença, partiguèt a Constantinòple onte venguèt lo cap de la Garda varega de l'Empèri Bizantin. Per la seguida, poguèt rintrar dins son país en 1043 e s'establiguèt un partiment dau poder ambé Magnus I que moriguèt en 1047. Harald venguèt alora l'unic rèi de Norvègia. En 1066, faguèt partida dei pretendents au tròne d'Anglatèrra e organizèt una expedicion armada per sostenir sei pretencions. Pasmens, maugrat un premier succès après son desbarcament, foguèt tuat per lei fòrças d'Harold II a Stamford Bridge.
Piennes-Onvillers
Piennes-Onvillers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Garda varega
La Garda varega foguèt una unitat militara d'elèit de l'armada bizantina. Foguèt formada coma garda personala de l'emperaire a la fin dau sègle X a partir de mercenaris d'origina vikinga e eslava dau Principat de Kiev. Venguèt rapidament una deis unitats pus eficaças e fidèlas dei fòrças bizantinas. Ansin, en 1204 durant l'invasion de Constantinòple per la Quatrena Crosada, la Garda varega foguèt l'unica tropa bizantica qu'opausèt una resisténcia vertadiera ai Crosats. Pasmens, la disparicion provisòria de l'Empèri après aquela desfacha entraïnèt sa disparicion.
Mediana de Voltoya
vinheta
Mont-Saint-Jean (Sarthe)
Mont-Saint-Jean  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sarta de la region dels Païses de Léger.
Mediana de Voltoya
Mediana de Voltoya es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Mont-Saint-Jean (Sarthe)
Nòtas
<references group=N/>
Roche-Charles-la-Mayrand
Roche-Charles-la-Mayrand (Roche-Charles-la-Mayrand en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Nòtas
<references group="N"/>
Augerville-la-Rivière
Augerville-la-Rivière es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Autinhac
Autinhac (Autigna en grafia mistralenca ; Autignac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Medinilla
Medinilla es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Autinhac
Lo gentilici es autinhagués -esa, pl. autinhagueses (fr. autignacois -oise o autignacien -ienne). Un sobriquet dels autinhagueses es los cauquilhats.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : domine de Altiniaco en 1155, (identificacion malsegura), castri de Altiniaco, cap a 1182, castrum de Altiniaco, de castro Altiniaco, castrum de Autiniaco en 1199, castro de Autinhaco en 1260, de Autinhaco en 1344, Autignaco, al sègle XVI, Autinhac en 1571, 1585, Aultignac en 1622, Authinhaco en 1636, Autignac en 1643, 1708, 1740-60, 1770-72 1 (mapa de Cassini).
Autinhac ven del gentilici latin Altinius amb lo sufixe -acum. Autinhac èra una proprietat galloromana,.
Fòrmas ancianas tiradas del (marrit) diccionari ortografic d'Eugène Thomas - Altinalgas villa en 990; Altiniacum castrum en 1120; Autiniacum en 1180; Altignacum en 1211; Autignac en 1518.
Serhí Tarota
thumb|250px|Serhí Tarota en 2013 Serhí Oleksíovych Tarota (en ucraïnian: Сергій Олексійович Тарута; en transcripcion internacionala: Serhiy Taruta; Vynohradne, Òblast de Donetsk, 23 de julh de 1955) es un entrepreneire e industrial ucraïnian. Aqueste oligarca, dels mai potents e influents d'Ucraïna, es l'ancian governador de la region de Donetsk.
Mesegar de Corneja
Mesegar de Corneja es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Flaminius Raiberti
thumb|250px|Flaminius Raibèrti en 1913 Flaminius Raiberti (Niça, 13 d'abril de 1862 – Niça, 16 de decembre de 1929) foguèt un politician occitan del país niçard que foguèt Deputat dels Alps Maritims de 1890 a 1922, Senador dels Alps Maritims de 1922 a 1929 e mai Ministre de la Guèrra del 16 de decembre de 1920 al 16 de genièr de 1921 e puèi Ministre de la Marina del 15 de genièr de 1922 al 29 de març de 1924.
Biografia
Lo baron Flaminius Raiberti nasquèt en 1862 a Niça dins una familha aristocratica del Comtat de Niça. Faguèt d'estudis brilhants que lo portèron a la facultat de drech e puèi al tribunal de Niça. Tre son jovent, foguèt atirat per la politica e a 28 ans quand èra ja conselhièr general, dintrèt a la Cambra dels deputats lo 30 de març de 1890 per remplaçar de Bischoffsheim, qu'èra vengut invalid. Foguèt elegit dins la 1èra circonscripcion de Niça.
Tre son arribada, prenguèt la paraula per suportar divèrses projèctes concernant mai que mai los servicis espitalaris, lo dégrèvement de l'impòst fonzièr pels camps semenats en blat et, durant la prima de 1892, sul projècte de lei relatiu al régime fiscal dins las successions e donations entre vivents.
Il fut elegit tornarmai, lo 8 de mai de 1898, per 9.240 voix contre 1.161 voix à M. Robini, radical, sur 11.982 votants dans la même circonscripcion de Niça.
Durant aquela legislatura, intervenguèt un autre còp dins los debats concernant la guèrra (proposicions de lei sus la defensa de las còstas e l'artillerie de marine) et l'instruction publique. C'est à cette époque qu'il rédigea un rapport sommaire sur la proposicion de lei de Millerand relativa a las accions de prioritat tendant à compléter l'article 34 du code de commerce.
En 1902, depausèt una proposicion de lei visant a obténer la reduction progressivacde la durada obligatòria del servici militar dins l'armada activa, puèi una autra sul contracta de logatge.
L'an seguent, raportaire del budget de las Armadas, il exposa les mesures qu'il entendait prendre sur le recrutement et l'avancement des officiers. Il déposa une proposition de loi tendant à compléter l'article 17 de la loi du 10 août 1871 sur les Conseils généraux. Il se préoccupa, comme représentant du Midi de la crise oléicole. En 1905, il prit part à la discussion de la lei sus la separacion de la Glèisa e de l'Estat e votèt contre. Reelegit le 6 mai 1906 par 9.545 voses contre 2.765 à Origet, 2.431 à Siely et 163 à Robini sur 15.371 votants, manifestèt son oposicion al projècte de loi concernant l'exercice public des cultes en votant contre. Durant aquesta legislatura, il porta son attention sur le problema de l'impôt sur le revenu, la propaganda antipatriotique, sur los dreches successorals en linha directa, et favorisa l'érection d'un monument en Russia aux morts de 1812.
Réélu le 26 avril 1914 par 8.632 voses contre 1.061 à Stackelberg sur 10.486 votants, son activité fut alors orientée suls problemas de l'armée : cadres, pensions d'ancienneté aux officiers retirats ayant repris du servici. Elu en 1917 vice-président de la commission du budget, il prit part à la discussion du projet de loi portant approbation du Tractat de Versalhas de 1919.
Réélu une nouvelle fois le 16 novembre 1919 sur la liste d'union républicana e democratica, il fut rapporteur des leis sur las pensions militaras, las indemnitats als ancians presonièrs de guèrra e las taxas successoralas. Nomenat president de la comission de las finanças, faguèt adoptar de dotacions al President de la Republica, aux présidents de la Chambre des députés et du Sénat et enfin aux maréchaux de France.
Le 16 décembre 1920, Raiberti se vegèt confier le ministère de la Guèrra dins lo gabinet de Georges Leygues, en remplaçament d'André Lefevre, defuntat, mais pour une courte période (16 décembre 1920-12 janvier 1921), où il s'occupa de l'ajuda França a Polonha et de l'entretien des tropas d'ocupacion. En effet, una crisi ministeriala était survenue presque aussitôt. Il fut alors élu vici president de la Cambra dels deputats en 1921 puis réélu en 1922.
Il entra le 15 janvier 1922 dans le 3e cabinet formé par Raymond Poincaré où il prit le portefeuille de la Marina. Il devait le conserver deux ans jusqu'au 29 mars 1924. Il eut la lourde charge de s'occuper du programme naval.
Une vacance survenue dans la représentation sénatoriale des Alpes-Maritimes l'appela à s'y présenter. Elu sénateur le 26 mars 1922 sans concurrent (400 voix sur 431 votants), il donna sa démission de député. Il fut admis sénateur des Alpes-Maritimes le 8 avril 1922 étant toujours ministre.
Ces deux années passées au ministère de la Marine lui suffirent pour donner sa mesure. Sous son impulsion, des solutions furent apportées au grand problème que posait la réorganisation de notre armée de mer bien éprouvée par la guerre de 1914-1918. C'est ainsi qu'il présenta des lois, votées par les chambres, sur les équipages et les cadres de la flotte, sur les constructions navales. Ce qui permit de dire que Raiberti fut un des auteurs de la rénovation de la marine nationale. Il défendit avec vigueur le commandant Guy, responsable de la perte du cuirassé France et répondit aux auteurs de l'interpellation sur la catastrophe du dirigeable Dixmude. Ses interventions permirent a son ministèri de servar lu crèdits que lui étaient alloués.
En 1924, dès qu'il eut quitté lo govèrn, il se remit au trabalh parlamentari. Intrèt dins la commission dei finanças, ne venguèt vicepresident e rapporteur dau budgèt de la Marina, nommé en outre membre de la commission de l'armada puèi de la commission de l'aire.
Su rapòrts, sas intervencions, surent retenir l'atencion sus lu problèmas de la defensa del territòri francés e lo desvolopament de la prosperitat agricòla. Il défendit vigoureusement des lais successivas sus lo programme naval, déposa des propositions de loi sur les invalides de la marina e sus lu contingents de decoracions amb traitement décernées ais equipatges.
Malaut dempuèi qualque temps, poguèt pas menar à bien la campanha electorala activa que la situacion lui imposait. Foguèt battu dans sa circonscripcion de Niça lo 20 d'octobre de 1929. Lo 7 de novembre de 1929, faguèt arribar sa demission de membre de la commission de las finanças, de la commission de l'armada e de la commission de l'aire.
Moriguèt a 67 ans, a Niça, lo 16 de decembre de 1929.
Roche-d'Agoux
Nòtas
<references group="N"/>
Étienne Daho
thumb|250px|Étienne Daho sus l'empont en 2008 Étienne Daho (Oran, 14 de genièr de 1956) es un cantaire francés. Eissit de l'empont rock de Rennes del començament de las annadas 80, ven fòrça popular a partir de 1984 e 1985 ambe dos tubes pop new wave, Week-end à Rome (ambe Lio) e Tombé pour la France. Aital, es vengut en França un cantaire màger de la pop francesa de las annadas 80 e 90.
En 1985, recep lo Bus d'Acier, lo Grand prèmi del rock francés.
A partir de l'album Pour nos vies martiennes en 1988, collabòra ambe Édith Fambuena (Caribbean Sea). Sas doas cançons mai vendudas son paradoxalament pas d'el, mès represas, una d'Édith Piaf, Mon manège à moi fin 1993, e l'autra de e ambe Dani, Comme un boomerang fin 2001, en realitat cançon compausada per Serge Gainsbourg.
Mengamuñoz
Mengamuñoz es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Enric VI d'Anglatèrra
Enric VI d'Anglatèrra e II de França (6 de decembre de 1421 - 21 de mai de 1471) foguèt rèi d'Anglatèrra de 1422 a 1461 e de 1470 a 1471 e rèi de França de 1422 a 1453. Coma son grand Carles VI de França (1380-1422), foguèt la victima de crisis de foliá e son rèine foguèt marcat per la desfacha anglesa durant la Guèrra de Cent Ans en 1453 puei per lo començament d'una guèrra civila per lo tròne d'Anglatèrra.
Andy Dick
Andrew Roane "Andy" Dick (Charleston, Carolina del Sud, 21 de decembre de 1965) es una actor american.
Enric VI d'Anglatèrra
Lo tractat de Troyes (1420) aguent previst qu'a la mòrt de Carles VI lo reiaume de França passariá a Enric V, n'eiretèt que son paire èra ja mòrt. Ne foguèt caçat per Carles VII après la batalha de Castilhon (1453).
Rodola
La Rodola es un riu aupenc que raja dins lo departament deis  Aups Maritims. Es un afluent senèstre de Var, en amont de Chans.
Geografia
La Rodola a sa font au pè dau Dòma du Barròt (2137 m). Se geta dins Var au Puget Tenier après una escorreguda de dotze quilomètres ont cava de gòrjas prigondas, escambarladas per d'obratges espectaclós, coma lo pònt penjat de Sant Léger.
Comunautat de comunas deus Costalats Arrats Gimona
La Comunautat de comunas deus Costalats Arrats Gimona es ua comunautat de comunas creada lo 1èr de genèr 2014, nascuda de la fusion de la Comunautat de comunas d'Arrats-Gimona e de la Comunautat de comunas deus Costalats de Gimona.
Composicion
Dambe l'anciana comunautat :
Allergia
L'allergia es una reaccion anormala e excessiva dau sistèma immunitari entraïnada per un contact amb una substància generalament estrangiera a l'organisme. Aquela substància, dicha allergèn, es supportada sensa dificultat per la màger part de la populacion. La branca de la medecina qu'estudia aqueu fenomèn es l'allergologia.
Arrauta
Arrauta (en basco: Arrueta, en francés: Arraute) qu'ei ua anciana comuna gascona de lenga basca, en Baisha Navarra. Qu'èra administrativament dens lo departament deus Baish Pirenèus (uei departament deus Pirenèus Atlantics).
Arrauta e Sharrita que s'unín lo 27 de junh de 1842 entà formar la comuna d’Arrauta e Sharrita.
Pierregot
Pièrgou en picard (Pierregot en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Mijares
Mijares es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Rod Roddy
Robert Ray "Rod" Roddy (Fort Worth, Tèxas, 28 de setembre de 1937) es una actritz americana.
Belenieg
Belenieg en breton ( Belligné en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Nazaret
Nazaret es un toponim:
El Mirón
El Mirón es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Saint-Aignan (Sarthe)
Saint-Aignan  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sarta de la region dels Païses de Léger.
Nòtas
<references group=N/>
Castèl de La Casa (omonimia)
Lo castèl de La Casa pòt designar:
Mingorría
Mingorría es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sharrita
Sharrita (en basco: Sarriko, en francés: Charritte) qu'ei ua anciana comuna gascona de lenga basca, en Baisha Navarra. Qu'èra administrativament dens lo departament deus Baish Pirenèus (uei departament deus Pirenèus Atlantics).
Arrauta e Sharrita que s'unín lo 27 de junh de 1842 entà formar la comuna d’Arrauta e Sharrita.
Bosrobert
Bosrobert en normand (Bosrobert en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Wilford Brimley
Anthony Wilford Brimley (Salt Lake City, Utah, 27 de setembre de 1934) es un actor american. A agut una exitosa carrièra tant en lo vessant umorista coma en lo d'actor en pelliculas.
Biografia
Diagnosticat de diabèta lo 1979, Brimley comencèt a trabalhar per aumentar la consciéncia de la malautiá. L'associacion American Diabetis Association (ADA) aunorèt a Brimley en 2008 amb un prèmi per reconéisser la siá vida de servici a aquela causa. Brimley participèt activament en visitant los espitals e de comunitats dels Veterans Administration per aconselhar als pacients sus coma portar las siás malautiás. L'ADA presentèt lo prèmi a l'actor en los burèus centrales a Pòrt St. Lucie de Liberty Medical lo 19 de decembre de 2008.
Rochefort-Montagne
Rochefort-Montagne (Rochefort-Montagne en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Enric V d'Anglatèrra
Enric V d'Anglatèrra (16 de setembre de 1386 - 31 d'aost de 1422) foguèt rèi d'Anglatèrra de 1413 a sa mòrt. Succediguèt a son paire Enric IV (1399-1413) e foguèt remplaçat per son fiu Enric VI (1422-1461 puei 1470-1471).
Manchukuo
Manchukuo (en chinés: 满洲国, en pinyin: Mǎnzhōuguó, en japonés: 満州国, en romaji: Manshūkoku, en occitan: Empèri Mancho), foguèt un estat creat pels japoneses sul territòri de Manchoria. Lo govèrn de Manchukuo èra totalament projaponés. Las fòrças armades manchós èran formadas per: la Marina Imperiala de Manchukuo, l'Armada Imperial de Manchukuo, e la Fòrça Aeriana Imperial de Manchukuo.
Enric V d'Anglatèrra
Cap militar experimentat après una tièra de guèrra còntra de revòuta de senhors feodaus durant lo rèine de son paire, decidiguèt d'acomençar tornarmai la Guèrra de Cent Ans còntra França. Venceire a Azincourt en 1415, capitèt d'aprofichar la foliá dau rèi francés Carles VI (1380-1422) e la guèrra civila entre Armanhac e Borgonha per prendre lo contraròtle dau nòrd de França. En 1420, aliat au duc de Borgonha, capitèt d'obtenir la signatura dau tractat de Troyes que donèt la corona de França a son fiu Enric VI après la mòrt de Carles VI. Pasmens, la mòrt sobda en 1422 entraïnèt la revirada d'aqueu projècte car son fiu èra encara un enfant.
Manchukuo
Istòria
La Manchoria èra jos una fòrta influéncia russa a causa de la construccion del camin de fèrre a Vladivostok. Lo Japon remplacèt aquela influéncia russa après de la guèrra russojaponesa de 1904, e installèt la linha Manchó Sud en 1906 fins a Pòrt Arthur (en japonés; Ryojun). Entre la Primera e la Segona Guèrra Mondiala, Manchoria venguèt un camp de batalha politica e militara. L'influéncia japonesa s'espandís après lo caòs de la Revolucion Russa, mas l'URSS tornèt prene parcialament lo contraròtle a partir de 1925. Après aver envasit la China en 1931, lo Japon declara la zona independenta de la China lo 18 de febrièr de 1932, jol nom de Grand Empèri Manchó. Changchun foguèt causida coma capitala i renomenada Xinjing o "la Nòva capitala".
centrat|vinheta|295x295px|Impèri de Manchukuo, entre 1933 e 1945, amb la Corèa formalament annexiada a l'Empèri Japonés.
Sant Joan d'Aigasvivas
Sant Joan d'Aigasvivas (Saint-Jean-d'Aigues-Vives en francés) es una comuna occitana de Lengadòc,, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [san,ʒ(w)an ,dajɣoj'βiβos] e la grafia Sant Joan d'Aigasvivas. P. Pojada coneis pas de fòrma anciana. Segon Dauzat e Rostaing, Sant Joan representa l'ebrèu Johannes, nom de Joan Baptista e de Joan l'Evangelista (d'après le nom del patron, s'agís del primièr coma sovent dins los vocables de glèisas). Segon Dauzat e Rostaing, Aigasvivas ven del latin aqua, « aiga » e viva (parièr en occitan) o de lors resultats en latin vulgar e en occitan, le tot al plural. Patrici Pojada apond als faits precedents que le determinant es identic al nom de la comuna d'Aigasvivas situada a 10 km al nòrd. Aig(u)a(s)viva(s) es un sintagma espandit coma toponime mai que mai en occitanoromanic (i a pas d'exemple, per las comunas o los municipis, d' *Aguaviva en iberoromanic o d' *Eauxvives en galloromanic; vertat es qu'en espanhòl o en portugués, l'adjectiu seriá diferent). Es mai que mai al plural, benlèu pas dempuèi l'origina, mès demòra al singular dins Aiguaviva de la Selva e Aiguaviva de Bergantes, les municipis catalans (lo monestier d'Aigües Vives, a Carcaixent, al País Valencian, usa çaquelà del plural). Le nom demanda pas de traduccion e pòt èsser motivat per la preséncia de rius, de fonts, o de rius que naisson de fonts; en mai del sens literal e concret, la motivacion del nom poguèt èsser son aspècte melioratiu o valorizant : es benlèu pas per azard se, almens per las comunas e municipis, se tròba sonque en clima mediterranèu o oceanic d'influéncia mediterranèa e s'es absent de Lemosin, d'Auvèrnhe e de Gasconha, que l'aiga i manca pas. Dins la practica, se limita (totjorn per las comunas o municipis), al catalan, al lengadocian meridional e oriental e a la broá del provençal : a donc un caractèr regional net.
Tractat de Troyes (1420)
thumb|right|Guèrra de Cent Ans en [[1429, nòu annadas après la signatura dau Tractat de Troyes.]]
Lo Tractat de Troyes foguèt signat lo 21 de mai de 1420 durant la Guèrra de Cent Ans. Après la desfacha francesa d'Azincourt en 1415, la foliá dau rèi Carles VI (1380-1422) e la guèrra civila entre Borgonha e Armanhac, marquèt l'apogèu de la supremàcia anglesa pendent lo conflicte. Sa clausa principala previsiá de donar lo tròne de França après la mòrt de Carles VI au fiu d'Enric V (1413-1422) per unificar lei dos reiaumes. Una segonda clausa importanta atacava la legitimat dau fiu de Carles VI, lo futur Carles VII (1422-1461), per l'empachar de rèinar. Pasmens, Carles VII refusèt de reconóisser lo tractat e, gràcias au sostèn dei senhors dau sud de França, poguèt contuniar la guèrra fins a sa victòria finala en 1453.
Castèth de La Casa (Gavardan)
Lo castèth de La Casa que's tròba a Parlebòsc, en Gavardan, dens lo departament de las Lanas. Que vadó per decision deu 12 d'aost de 1992. Qu'estó ua maison hòrta gascona, residéncia deus senhors feudaus locaus, qui podèva resistir a ua ataca de brigands; totun, n'èra pas eficaça contra ua armada vertadèra.
Mombeltrán
Mombeltrán es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Plini
Plini es lo retronim de dos personatges de la Roma antica:
Muriel Dacq
Muriel Dacq, escais de Muriel Desclée de Maredsous, nascuda lo 11 de julhet de 1962, es una cantaira de pop francesa de Belgica, coneguda pel tube Tropique en 1986. En seguida d'aqueste tube devengut emblematic de las annadas 80 en França, a sortit d'autres singles, que dos sonque auràn un pauc de resson, Là où ça (1986), e Je craque (1987).
Lio
Entre 1979 e 1985, a agut una relacion ambe lo cantaire francés Alain Chamfort qu'èra lo productor de son album Amour toujours.
Castèl de La Casa (Caunés)
right|thumb|250px|Lo castèl de La Casa Lo castèl de La Casa, amb sa font situada davant, venguèt en 1927.
Mirueña de los Infanzones
vinheta
Sant Joan del Falgar
Sant Joan del Falgar (Saint-Jean-du-Falga en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Nazaret (Neraqués)
Nazaret es una anciana comuna de Neraqués, annexada a Nerac en 1827. Administrativament, èra dins lo canton e l'arrondiment de Nerac, dins lo departament d'Òut e Garona de l'estat francés.
Jutjal
Jutjal es una anciana comuna de Lemosin. Es espandida en belier de 1927 per lo restachament del vilatge de Nazaret qu'era abans dins la comuna de Torena e pren en agost lo nom de Jutjal e Nazaret.
Ferdinand Foish
right|thumb|150px|Ferdinand Foish Ferdinand Foish (en francés Ferdinand Foch; Tarba, 2 d'octobre de 1851 – París, 20 de març de 1929) foguèt un grand militar occitan de Gasconha. S'illustrèt coma comandant en cap de las armadas aliadas durant la Primièra Guèrra Mondiala.
La Ròcha Nèira
La Ròcha Nèira (La Roche-Noire en francés) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi de Doma e la region de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Ferdinand Foish
Biografia
Ferdinand Foish nasquèt a Tarba en 1851, sieisen enfant d'una familha que ne comptava sèt, que son paire Napoleon Foish èra foncionari. Faguèt son escolaritat a Tarba, a Rodés e puèi passèt son bac a Lion ont s'inscriguèt a la facultat de sciéncias.
La Ròcha Nèira
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Monsalupe
Monsalupe es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Ferdinand Foish
Foish aprèp la guèrra
Per tal de recompensar son eroïsme Foish recebèt lo títol de Marescal de Camp britanic en 1919. E mai per encausa de sos conselhs durant la Guèrra Polonesobolchevica de 1920, e tanben per la pression que s'exerciguèt sus Alemanha del temps del Grand soslevament de Polonha, foguèt recompensat amb lo títol de Marescal de Polonha en 1923.
L'1 de novembre de 1921 Foish èra a Kansas City per participar a la ceremonia del Memorial a la Libertat que s'i construsiá. I èran tanben presents lo Luòctenent General Baron Jacques de Belgica, l'Amiralh David Beatty de Granda Bretanha, lo General Armando Diaz d'Itàlia e lo General John J. Pershing dels Estats Units. Un dels locutors principals ne foguèt lo vicepresident dels Estats Units, Calvin Coolidge. En 1935 de basses-relèus de Foish, Jacques, Diaz e Pershing foguèron aponduts al memorial per l'escultor Walker Hancock.
Foish moriguèt lo 20 de març de 1929, e foguèt enterrat als Invalides, a ras de Napoleon e fòrça autres militars celèbres de l'estat francés.
Doye
Doye es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Castèl de la Casa (Gòrjas de Tarn)
right|thumb|250px|Lo castèl de la Casa Lo castèl de la Casa, bastit en estil de la Renaissença e transformat uèi en ostalariá, se quilha dins dins las Gòrjas de Tarn, dins la comuna de la Val de Tarn e lo departament de Losera.