cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lidia Poët
Biografia
Dins lo corrent de las doas annadas seguentas, exercís lo drech dins lo gabinet de l'avocat e senator Cesare Bertea. Après aver reüssit los examèns per venir avocada, fa sa demanda per rejónher lo collègi de Turin. Es lo primièr còp dins lo reialme d'Itàlia qu'una femna fa una tala demanda e sa comanda provòque una rufa polemica dins lo mond juridica. Coma i a pas d'interdiction especifica, Lidia Poët es acceptada a la majoritat (8 vòts sus 12) lo 9 d'agost de 1883, venent aital la primièra femna inscricha a l'òrdre.
Inscripcion refutada
Lo procurador general del Rei près de la cort d'apèl de Turin s'opausa a aquela decision e ne retarda l'enregistrament. Malgrat los vejaires favorables e los exemples de femnas avocadas dins d'autres païses, sosten que las femnas pòdon pas legalament rejónher l'òrdre. Lo 11 de novembre de 1883, la cort d'apèl accèpta la demanda del procurador.
Los arguments son d'òrdre juridics e biologics. Juridicament, las femnas gaudisson pas dels meteisses dreches que los òmes (per exemple, pòdon pas testimoniar dins d'unes procèsses ni èsser testimònis a la redaccion d'un testament). Biologicament, lor cicle menstrual e lors organs permeton pas la serenitat e la fermetat necessàrias als plaidejaments. De mai, la preséncia de femnas dins los tribunals seriá una distraccion. Finalament, acceptar las femnas al collègi seriá las expausar a la discussion de subjèctes que las règlas de saber-viure permeton pas de debatre en preséncia del sèxe feble.
Lidia Poët presenta un recors detalhat a la Cort de cassacion, soslinhant que la lei garantís l'egalitat dels ciutadans e de las ciutadanas. Pasmens, lo 18 d'abril de 1884, la Cort refusa sa demanda e confirma la posicion del procurador general. A las rasons ja avançadas s'apond la question de l'autorizacion maritala : Lidia Poët essent celibatària, l'abséncia d'autorizacion maritala es un obstacle insurmontable als uèlhs de la cort. La decision de la Cort equival, dins los faches, a una interdiction a las femnas d'exercir la profession d'avocada.
Montanhac de Cremsa
Montanhac de Cremsa (Montagnac-la-Crempse en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Lidia Poët
Vida professionala
En 1883, participa al primièr congrès internacional penitenciari (en italian : Primo Congresso Penitenziario Internazionale) a Roma. Rejonh lo secretariat d'aquel congrès e representa Itàlia a de nombrosas recuperacions coma vicepresidenta de la seccion del drech, coma en 1890 a Sant Petersborg ont es delegada al quatren congrès internacional penitenciari. Lo govèrn francés la convida a París per li tornar metre las palmas academicas. Quand la Primièra Guèrra Mondiala esclata, rejonh la Crotz-Roja coma infirmièra, e recebrà una medalha d'argent en reconeissença.
Loi Sacchi
A la fin de la Primièra Guèrra Mondiala, la lei numèro 1179 del 17 de julhet de 1919, coneguda jol nom de lei Sacchi, aboliguèt l'autorizacion maritala, permetent aital a las femnas d'accedir a las foncions publicas, salve dins la magistratura, la politica e l'armada. En 1920, a l'edat de 65 ans, Lidia Poët dintra finalament al collègi dels avocats, venent oficialament avocada.
Montanhac de Cremsa
Campanhac
Lo nom es atestat en 1268 e escrit Campagnac-de-Cornecul au segle XVIII. Campanhac es format dau nom latin d'òme Campanius emb lo sufixe -acum; Campanius ven dau nom de la Campania, region dau sud de l'Italia.
Lidia Poët
Loi Sacchi
En 1922, ven presidenta del comitat prò-vòt de las femnas, creat a Turin en 1906.
Morís a Diano Marina a l'edat de 94 ans lo 25 de febrièr de 1949, e es enterrada al cementèri de San Martino, dins la val Germanasca. Sus sa pèira tombala, òm pòt legir prima avocatessa d'Italia (« Primièra avocada d'Itàlia »).
Un collègi public a Pinairòl e una carrièra a Ligorna pòrtan son nom. A Las Pòrtas, a qualques quilomètres de Pinairòl, una bibliotèca consagrada a las femnas li fa omenatge, la Biblioteca Donna - Lidia Poët.
Posterioritat
La vida de Lidia Poët es evocada dins la sèria de Netflix Lidia fa sa lei (Version Originala en italian La legge di Lidia).
Referéncias
<references responsive="1" group="">
Otilio Ulate Blanco
Luis Rafael de la Trinidad Otilio Ulate Blanco (1891-1973) jornalista e òme politic foguèt president de Còsta Rica entre 1949 e 1953.
Émilie du Châtelet
thumb|right|Émilie du Châtelet
Émilie du Châtelet (17 de decembre de 1706, París - 10 de setembre de 1749, Lunevila) es una matematiciana e una fisiciana francesa dau sègle dei Lutz. Figura de l'elèit intellectuau e de la Cort reiau dau periòde, es famosa per sa relacion amb Voltaire. Pasmens, aguèt tanben un ròtle scientific important dins l'introduccion de la mecanica newtoniana en França gràcias a sa traduccion en francés dei Principia Mathematica d'Isaac Newton. Entretenguèt
Bacin de La Sala
Lo Bacin de La Sala es un parçan d'Occitània situat en Roergue (Guiana).
Sa vila principala es La Sala.
Castropol
Castropol es un municipi de la província d'Astúrias.
Antti Hyvärinen
Antti Abram Hyvärinen (Rovaniemi, 21 de junh de 1932– Bad Nauheim, 13 de genièr de 2000) foguèt un sautaire amb esquís finlandés. Ganhèt la medalha d'aur a Cortina d'Ampezzo en 1956.
Arthur Harden
Arthur Harden (n. en 1865, m.1940) foguèt un quimista anglés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1929.
Cauma
vinheta|La cauma (Strajk), [[Stanisław Lentz, 1910]] La cauma es dempuèi lo sègle XIX, una accion collectiva consistent en un arrèst concertat del trabalh pels salariats d'una entrepresa, d'un sector economic, d'una categoria professionala o per extension de tota autre persona productiva, sovent a l'initiaciva de sindicats. Aquesta accion a per objectiu de piejar las revendicacions dels salariats en fasent pression suls superiors ierarquics o l'emplegaire (cap d'entrepresa o patron), per la pèrda de produccion que l'arrèst de trabalh provòca. S'agís cd'una mòstra de fòrça: lo caumaire es pas pagat alara que l'entrepresa produtz pas pus e pèrd d'argent.
L'estatut juridic de la cauma es variable segon los païses, de l'interdiccion (subretot en dictatura), a l'encastrament reglementari o legislatiu. Dins los païses ont la cauma es legala, mai sovent es interdita per una professions que realizan las foncions regalianas de l'Estat o dels servicis publics elementaris: militars, policièr, pompièrs, etc.
Istòria
Los mao ancians movements de trabalhador conegut, que l'Istòria fa resson, se debanè en Egipte:
vinheta|300x300px|Cauma dels transpòrts a París en 1891, un omnibus assaltat
Chavagnes-les-Redoux
Chavagnes-les-Redoux es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Cauma
França
La cauma foguèt de longas interdita, consequéncias de l'abolicion de las corporacions e de la promulgacion jos la Revolucion de la lei Le Chapelier del 14 de junh de 1791. Al començament de sègle XIX, lo Consulat de Napoleon Bonaparte reprimís la cauma e la fa castigar d'emprisonament fins a tres meses, per l'article 7 de la lei del 22 de germinal an XI (12 d'abril de 1803) enebissent atal « tota coalicion de la partida dels obrièrs per arrestar en mèsme temps de trabalhar, interdire lo trabalh dins unes talhèrs, empachar d'i anar e d'i demorar abans o après de cèrtas oras, e mai sovent per suspendre, penjar, enriquir las òbras ». A partir de 1864, jos l'Empèri liberal, la cauma es pauc a pauc legalizada. Las caumas foguèron encore mai longtemps interditas als foncionaris. Mas, a la seguida de la Liberacion en 1944, e en reaccion contra totes los interdits impausats per l'ocupacion nazia e le regim de Pétain, la Constitucion de 1946 autoriza la cauma dels foncionris, levat unes agents d'autoritat, « dins l'encastre de las leis que la reglamentan », d'ont l'obligacion de preavís de cauma.
Amb l’installacion d’un caumatge de massa, las caumas demenesigèron dins lo sector privat. E, mai l’entrepresa es pichona, mai las caumas son raras. La cauma en França es majoritàriament lo fach de la foncion publica. En 1989 près de 70 % des jorns de cauma se realizèron dins la fonccion publica,.
Chavagnes-les-Redoux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cauma
Canadà
Caumas notablas al Canadà:
Chavagnes-les-Redoux
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Cauma
Estats Units
Unas caumas majoras als EUA:
Cost economic de las caumas
La question del cost economic de las caumas es a vegada pausada.
Nombre de jornadas non trabalhadas
Lo nombre de jornadas non trabalhadas per causa de cauma es plan variable segon lo país.
Tipes de cauma
Diferents mòdes de caumas foguèron inventats pendent l'istòria:
Colunga
Colunga es un municipi de la província d'Astúrias.
Movement per la Democracia en Euròpa en 2025
Lo Movement per la Democracia en Euròpa en 2025: DiEM25 es un movement politic paneuropeu creat en 2015 per l'ancian ministre de las Finanças grec Yanis Varoufakis. Lo movement es estat oficialament presentat pendent una ceremonia tenguda lo 9 de feurier de 2016 au teatre Volksbühne de Berlin. Queu movement vòu reformar l'Union Europea per i promòure mai de transparéncia e de democracia dins son foncionament.
Grugé-l'Hôpital
Grugé-l'Hôpital es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villers-Saint-Genest
Villers-Saint-Genest es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Herblay
Herblay es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Lo Rialet
Lo Rialet (Le Rialet en francés) es una comuna lengadociana en Sidòbre, situada dins le departament de Tarn e la region d'Occitània.
Lo vilatge es traversat per la rota d'Anglés a Masamet (a 15 km).
Geografia
La situacion geografica del vilatge del Rialet faguèt que demorèt isolat de l'activitat de la val. Se pòt legir dins lo dictionnaire historique et géographique du Tarn, de 1862, que a aquela epòca.
Istòria
Per l'istòria, subretot se remembra del Rialet per son ròtle durant la Segonda Guèrra Mondiala. La region del Rialet abriguèt en 1944 un fogal de resisténcia conegut jol nom del Còs franc del Sidòbre. En represalhas los Alemands brutlèron las bòrias de Sanha Plana e del Catièr.
Luòcs e monuments
Demòra de l'anciana glèisa una campana del sègle XVI.
Personnalités liées à la commune
Son filh, Paul Schabaver (1869-1934)
Familha Pech. Nauts nagistrats.
Joonas Ikonen
Joonas Ikonen (Kuopio, Finlàndia, 8 de març 1987) es un ancian sautaire amb esquís finlandés.
Arcòmia
Arcòmia en francés) es una anciana comuna gevaudanesa situada dins lo departament de Losera e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon . Es ara dins la comuna dels Monts Verds.
Toponimia
Lo nom del riu Arcòmia es prononciat a Chalalher, [ar'kɔmjə], mas [ar'kɔmi] al borg d'Arcòmia (meteissa prononciacion pel nom de l'aglomeracion) ; la prononciacion del nom del vialatge es [ar'kɔmjɔ] a La Fageta ; Arcòmia ven d'un nom gallés d'òme, Arecomios, segon Delamarre, a l'origina dels Volques Arecomiques (Arecomici). Arcòmia seriá doncas « Arecomiā, los bens d'Arecomios » e implicitament lo nom del riu vendriá delh nom delh vialatge.
La prononciacion locala [ar'kɔmi] es benlèu ipèrcorrècta. Coma los parlars auvernhats pòdon pas prononciar sola la vocala -i en finala, i ajustan una vocala de sosten : [ar'kɔmjə] a Chalalher. Dins los parlars auvernhats de transicion, coma lo d'Arcòmia, los locutors pòdon doncas interpretar la vocala finala [-ɔ] coma una vocala de sosten, adventícia.
Istòria
La comuna de Bèrg se creèt en 1877, del territòri d'Arcòmia, La Fageta e Tèrmes.
Lo primièr de genièr 1973, Arcòmia foguèt estacada al Bacon (fusion-associacion), amb Bèrg, e la comuna novèla venguèt Los Monts Verds. Lo 17 de julhet 1990, la fusion-associacion se mudèt en fusion simpla.
Administracion
Lo darrèr cònsol d'Arcòmia foguèt lo sénher Joseph Farges.
Nathan Law
thumb|Nathan Law en setembre de 2019 Nathan Law Kwun-chung (en chinés: 羅冠聰; 13 de julh de 1993) es un politician de Hong Kong. Ancian menaire estudiantin, foguèt president de Demosisto, un partit politic novèl espelit de las protestacions de 2014 que foguèt dissolgut lo 30 de junh de 2020 a près l'adopcion de la lei sus la securitat nacionala. Candidat independentista, es estat elegit lo 4 de setembre de 2016, a la constituéncia geografica de l'isla de Hong Kong, çò qu'a fach d'el amb 23 ans, lo deputat mai jove de l'istòria del Conselh Legislatiu de Hong Kong. A la ceremonia del jurament serment, prononcièt pas la formula rituala. Son jurament foguèt declarat invalid e poguèt pas votar per elegir lo president del Conselh Legislatiu. Lo 14 de julhet de 2017, foguèt destituït. Lo 13 de julhet de 2020, Nathan Law s'exilièt a Londres après la mesa en plaça de la lei novèla de securitat nacionala per regim chinés.
Pontens
Pontens (Pontenx-les-Forges en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bòrn situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [pun'tœns]. Las fòrmas ancianas que son ecclesia Sancti Martini de Ponteys en 1266, ''par. de Pontons, Pontencs, en 1274, de Pontencii in Borno, en latin, en 1274, S. Martinus de Pontenx, shens data, Potenxs en 1315, Pontens (mapa de 1638), Fontencx (mapa de 1647, Potens (mapa deu començament deu sègle XVIII), Pontens'' (mapas de 1714 e de 1733).
Dauzat e Rostaing qu'explican Pontens, shens certitud, per un nom germanic d'òmi Ponto, dab lo sufixe tanben germanic -ing.
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'accèpta l'ipotèsi de Dauzat, lo nom germanic Ponto. Lo sufixe que seré lo sufixe indigèna -enc, d'origina probablament prelatina, crosat dab lo sufixe latin -ense(m) de sens equivalent. L'autora que precisa lo vocable de la parròpia (Sent Martin) pròva son ancianetat; la fixacion deu nom qu'ei d'epòca romanica.
Cabrièras d'Avinhon
Cabrièras d'Avinhon (Cabrières-d'Avignon en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Ensio Hyytiä
vinheta|Hyytiä, 1958.
Ensio Hyytiä (Rovaniemi, Finlàndia, 24 de març 1938) es un atlèta de combinat nordic e sautaire d'esquis finlandés.
Bartolomeo Giuseppe Guarneri
thumb|200px|[[Il Cannone]]Bartolomeo Giuseppe Antonio Guarnieri (lo 21 d'agost de 1698 – lo 17 d'octobre de 1744), conegut com del Gesù, que ho un laütièr cremonés gessit de la dinastia deus Guarneri e autor (amassa dab Antonio Stradivari) deus instruments de la familha deu vriulon los mei famós, mei recercats e jogats per musicians deus màgers. Los sons instruments que son aperats Guarnerius o Guarnerius del Gesù.
Que deu lo son chafre au hèit qu'incorporava la nomina sacra IHS dens las soas etiquetas.
Qu'èra lo hilh Giuseppe Giovanni Battista Guarneri e l'arrèr hilh d'Andrea Guarneri qui èra, eth medish, estat (amassa dab Antonio Stradivari) eslhève de Nicolò Amati.
Joseph Joachim, Eugène Ysaÿe, Fritz Kreisler, Jascha Heifetz, Isaac Stern, Leonid Kogan, Henryk Szeryng, Itzhak Perlman, Gidon Kremer, Pinchas Zukerman, Michael Rabin, Bartek Niziol, Marie Soldat, Maud Powell, Rachel Barton Pine, Richard Tognetti, Midori e Sarah Chang que joguèn o jogan suber un Guarneri del Gesù.
Corvera de Asturias
Corvera de Asturias es un municipi de la província d'Astúrias.
Vença
Vença (Vence en francés) es una comuna d'Occitània, en Provença, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Toponimia
Lo nom portat en títol e donat per Laurenç Revest, Vença, amé e barrada, sembla l'adaptacion dau nom que eu-meteis fornís en grafia mistralenca, Venço; çaquelà, Mistral escriu Vènço, amé è dobèrta. Normalament, en provençau -en s'articula [-ɛn] per subrevolucion e fau benlèu comprene Vènço.
Cudillero
Cudillero (officialament Cuideiru) es un municipi de la província d'Astúrias.
Joan-Daniel Bezsonoff
thumb|right|Joan-Daniel Bezsonoff Joan-Daniel Bezsonoff i Montalat (Perpinhan, 15 de setembre de 1963) es un escrivan nòrd-catalan. Collabòra sovent al Quadern de l'edicion barcelonesa del jornal El País. Es apassionat per la cultura occitana e dempuèi la Santa Estela de 2012 es sòci del Felibritge.
Apchièr (comuna de Prunièiras)
Apchièr o Z-Apchièr (prononciacion locala; Apchie, Achié en nòrma mistralenca ) es un vilatge e un ancian chastèl de la comuna de Prunièiras, residéncia principala de l'anciana baroniá d'Apchèr. Apchièr es en Gavaudan e en Lengadòc, dins lo departament de Losera e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lalœuf
Laloeuf es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Apchièr (comuna de Prunièiras)
Geografia
Apchièr es al sud-oèst de Prunièiras e al nòrd-èst de Sench Èli de Z-Apchièr.
Risto Jussilainen
Risto Jussilainen (Jyväskylä, Finlàndia, 10 de junh 1975) es un ancian sautaire amb esquís finlandés.
Apchièr (comuna de Prunièiras)
Toponimia
La prononciacion, relevada a Prunièiras e a Arfuelha, comuna d'Aubaret, es [za'tʃɔ]. La prononciacion [-ɔ], analogica de -iá, del sufixe -ièr es regulara dins la màger partida del Gevaudan.
Lo nom de l'anciana baroniá es present dins Sench Èli de Z-Apchièr e Arzenc de Z-Apchièr.
Banca Grameen
La Banca Grameen o Grameen Bank (literalament, « Banca dels vilatges ») es una banca especializada dins lo microcredit. Foguèt creada oficialament en 1976 per Muhammad Yunus al Bangladèsh. Ten gaireben 1400 sucursalas e trabalha dins mai de 50000 vilatges. Dempuèi sa creacion, paguèt 4,69 miliard de dolars de prèss e dona de taus de remborsament de gaireben 96,54 %.
L'organizacion e son fondator recebèron lo prèmi Nobel de la patz en 2006. Ole Danbolt Mjøs (president del Comitat Nobel norvegia) diguèt qu' "Una patz durabla se pòt pas obténer sens qu'una partida importanta de la populacion trapa los mejans per sortir de la pauretat" e "lo microcredit es un d'aqueles mejans". Son fondator, Muhammad Yunus, foguèt destituit de la Grameen Bank lo 2 de març de 2011, benlèu a causa pressions venent del govèrn de Bangladèsh.
Istòria
drecha|vinheta|Muhammad Yunus, lo fondator de la banca Grameen. Lo fondator de la banca es Muhammad Yunus, doctor en economia de la Vanderbilt University als Estats Units d'America. L'idèa li venguèt pendent una terribla famina al Bangladèsh en 1974. Lo prèst donat de 27 dolars americans (sens los riscs dels « prestaires sus gatge ») a un grop de 42 familhas lor permetèron de crear d'objetots per vendre. Yunus cresiá que prepausar de tals prèsts disponibles a granda escala poiriá melhorar la condicion de pauretat del mond rural de Bangladèsh.
La Grameen Bank nasquèt de las idèas de Muhammad Yunus. La banca comença coma projècte de recerca de Yunus associat als Projèctes economics e rurals de l'universitat del Bangladèsh de Chittagong e aquò, per far lo tèst de sa metòda de credit e de servicis bancaris prepausats a las zonas ruralas pauras. En 1976, lo vilatge de Jobra e d'autres vilatges a l'entorn de l'universitat de Chittagong foguèron los primiers de profeichar dels servicis de la Grameen Bank. La banca capitèt fòrça plan e lo projècte, amb l'ajuda del govèrn, foguèt espandit en 1979 al districte de Tangail (al nòrd de la capitala Dhaka). La capitada de la banca contiunha e s'espandís a d'autres districtes de Bangladèsh. En 1983, foguèt transformada en banca independenta pel govèrn de Bangladèsh.
Al començament de sègle XXI, la banca contunha de créisser pel país, e contuha de prepausar de prèsts pichons als paures de las zonas ruralas. Mièg de 2006, la banca ten mai de 21000 agéncias. Sa capitada  inspirèt de projèctes similars pel mond.
Lo metòde del microcredit
Aqueles principis son la basa du microcredit e de la gestion de « gros d'autoajuda », aquel sistèma fonciona dins mai de 43 païses. Se prèsta d'argent a un grop de 5 personas, e es pas mai possible pel grop d'empruntar de nòu se una de las cinc personas fa fracas. Aquò crèa una dinamica de grop en tèrmes de responsabilitat (per que los autres membres del grop pòscan empruntar encara), aumentant atal la viabilitat economica de la Grameen Bank.
Dins un país ont pauc de femnas accedisson al credit pel biais de las bancas classicas, la Grameen Bank se focalizèt sus las femnas. En efièt, representan 97 % dels empruntaires. Un estudi de la Banc mondiala mostrèt que l'accès a la femna al microcredit lor permet d'aver un melhor accès a las fonts e una participacion melhora a las decisions. D'autres economistas pensan que lo ligam entre le microcredit e la liberacion de la femna es mens important. Segon d'autres vejaires, la Grameen Bank es tanben pro remarcabla, son taus de remborsaments passa los 98 %. Pasmens segon lo Wall Street Journal, un cinquen dels remborsaments aurin al mens 1 an de retard en 2001. La Grameen Bank se defend declarant que mai de la mitat dels empruntaires al Bangladèsh (près de 50 milions) sortiguèro de la paureté mercé a lors emprunts. Concretament, totes los enfants en edat d'è!sser escolarizats son a l'escola, totes leo membres d'una familhan manjant 3 repais cada jorn, an de sanitaris, un ostal maison estanc a la pluèja, an accès a l'eaiga potabla, e son capables de remborsar 300 taka per setmana (unes  3 €).
Criticas
La feminista de Bangladèsh Edwige Peemans Poullet critica fòrça la Grameen Bank dins « La miniaturizacion de l’endeutament dels païses paures passa pe las femnas » febrièr de 2000,.
Grace Slick
Grace Slick, nascuda Grace Barnett Wing lo 30 d'octobre de 1939 a Evanston dins l'Illinois, Estats Units d'America, èra cantaira dins los grops The Great Society, Jefferson Airplane, puèi Jefferson Starship e Starship, dels ans 1960 fins als 1980. Amb aquel grops contribuiguèt a popularizar lo ròc psiquedelic. Èra una icòna de la scèna psiquedelica.
Biografia
left|thumb|Grace Slick en 1967. thumb|Grace Slick en 1976. Nasquèt en 1939 dins la region de l'Illinois, son paire Ivan Wing (1907–1987) es d'origina norvegiana e suedesa e sa maire es Virginia, nascuda Barnett (1910–1984). A un fraire Chris. En 1949, la familha muda a Los Angeles e mai tard a San Francisco.
Estudièt a Palo Alto en Califòrnie, al Palo Alto Senior High School e al Castilleja High School. De 1957 a 1958, estudia al Finch College a Nòva York, e de 1958 a 1959 a l'Universitat de Miami a Coral Gables en Florida.
Formèt a San Francisco lo grop de folk psiquedelic The Great Society (1965-1966), tanben conegut jol nom de « The Great! Society ». La formacion primièra comptava son marit d'alara, Jerry Slick, a la bateriá, lo fraire d'aquel, Darby, a la guitarra, David Minor als cants e guitarra, Bard DuPont a la bassa e Peter Vandergelder au saxofon.
En 1966, après la disparicion de The Great Society, remplacèt Signe Anderson al sen de Jefferson Airplane. Canta et joga del piano e de l'orga sul segond disc, Surrealistic Pillow, (1967), e suls seguent. Montèt amb aquel grop sus l'empont del festenal de Woodstock.
Grace Slick participèt a d'autres discs en mai de Jefferson Airplane amb son companh, lo guitariste Paul Kantner, Sunfighter en 1971 e Baron Von Tollbooth & the Chrome Nun en 1973. Manhole, son primièr disc sola, sortiguèt en 1974. Qualques meses mai tard, Grace Slick tornèt amb Jefferson Airplane, qu'èra vengut Jefferson Starship. Particiapa a la composicion dels discs Dragon Fly, Red Octopus et Spitfire, abans de daissar un temps lo grop en 1978. Slick tornèt dins los ans 1980 suls discs Modern Times, Winds of Change e Nuclear Furniture. Tanben contunhava amb sa carrièra sola amb los dos discsDreams e Welcome to the Wrecking Ball, (1980), e Software (1984).
Al partir de Paul Kantner, Jefferson Starship venguèt Starship. Slick es suls discs Knee Deep in the Hoopla e No Protection, puèi quitèt lo grop en 1988. Sa darrièra collaboracion data de 1989, dins una reunion brèva de Jefferson Airplane. Retirada del mond de la musica en 1990, s'installèt Malibu, dins la comtat de Los Angeles e comencèt a pindre. Es membre de l'associacion de defensa dels animals People for the Ethical Treatment of Animals (PETA). Son autobiografia, ''Somebody to Love? A Rock and Roll Memoir'' fuguèt editada en 1998.
Una personalitat explosiva
thumb|Grace Slick en 2008. Grace Slick se faguèt conéisser tan per sa musica que per sa personalitat qualificada d'explosiva per unes jornalistas. Amb Tricia Nixon <span class="indicateur-langue" title="Équivalent de l’article « Tricia Nixon Cox » dans une autre langue">(en), fillha del president Richard Nixon anèt al College Finch. Invitada per la Tricia en 1969 amb d'autres estudiants a un té a l'Ostal Blanc, Slick se presenta amb lo militant politic Abbie Hoffman e 600 microgramas d'LSD (aviá projectat de metre d'LSD dins lo té presidencial ). Reconeguts pel personal de seguretat, foguèron empachats d'intrer car Slick èra sus la lista negra de l'FBI, los membres del grop Jefferson Airplane èran tierats per « tèxtes de cançons suspèctes ».
Pendent la virada europèa de Jefferson Starship en 1978, l'alcoolisme de Grace Slick venguèt un problèma pel grop que deu anullar la primièra representacion en Allemanha qu'èra tròp bandada per cantar, provocant una levada del public. Joguèt lo ser seguent mas encara bandada que podava pas cantar plan, insultèt lo public e se'n trufa del país d'aver perdut la Segonda Guèrra mondiala. L'endeman, quitèt lo grop.
Internada dins un centre de desintoxicacion per dos còps al mens, un còp dins los ans 1970 e un autre dins los 1990, Slick reconeguèt publicament son alcoolisme. Parlèt de sas experiéncias de reabilitacion e de sa consomacion d'LSD, de marijuana e d'autras substanças dins son autobiografia e intrevistas.
Dins los ans 1980, alara que Slick es la sola anciana membre de Jefferson Airplane dins Jefferson Starship, lo grop faguèt tres sucesses, malgrat aquò, Slick denega la musica del grop. Lo quita en 1988, pauc de temps après la sortida de lor darrièr album. En 1989, Slick e los ancians membres de Jefferson Airplane sortiguèron un album e faguèron una virada.
Slick foguèt maridada al fotograf Gerald « Jerry » Slick de 1961 a 1971, puèi a Passer Johnson. Sa filha China Wing Kantner nascuda lo 25 de genièr de 1971 de sa relacion (de 1969 a 1975) amb l'ancian guitarista de Jefferson Airplane Paul Kantner.
Notas e referéncias
<div class="references-small decimal" style="-moz-column-count:2; -webkit-column-count:2; column-count:2;">
Rotland Pecot
Rotland Pecot (nascut a Castèurainard, Provença en 1949) es un poèta e cantautor occitan contemporanèu.
Fouju
Fouju es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Rotland Pecot
Biografia
Rotland Pecot nasquèt en 1949 a Castèurainard e foguèt impregnat dempuèi son enfança d'occitan qu'ausissiá subretot parlar per son grand. S'installèt jove a Montpelhièr. En 1965 publiquèt sos primièrs poèmas en grafia mistralenca a l’Armana Provençau. En 1972 formèt lo grop literari Quatre Vertats amb Joan Larzac, Claudi Alranc, Joan Maria Petit e Jòrdi Blanc.
Fouju
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Rotland Pecot
Biografia
Sas òbras son estadas estudiadas dins lo libre Enrasigament o nomadisme, trajectoire d'un écrivain occitan de la fin du XXeme siècle, Roland Pécout, escrich per Maria-Joana Verny, en seguida de sa tèsi de doctorat que bastiguèt sus aqueste autor.
Villeneuve-Saint-Germain
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat de Villeneuve sant Germain alberga l'anciana vila de Soissons. Aquela vila celte, o mai exactament Belgae, protegissiá alavetz las Suessones. La legenda vòl #qu'un rei Celte i i aja reinatge: Divitiac.
La commune de Villeneuve saint Germain héberge l'ancienne cité de Soissons. Cette ville celte, ou plus exactement Belgae, abritait alors les Suessones. La légende veut qu'un roi Celte y ait régné: Divitiac.
Montigny-le-Gannelon
Montigny-le-Gannelon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Crivèl d'Eratostenes
Lo crivèl d'Eratostenes es un procés que permet de trobar totes los nombres primièrs inferiors a un certan entièr natural donat N. Es l'aujòl del crivèl d'Atkin qu'es mai aviat mai mai complèxe.
Algoritme
L'algoritme fonciona per eliminacion: s'agís de suprimir d'una taula d'entièrs de 2 cap a N totes los multiples d'un entièr. Suprimissent totes los multiples, a la fin demora pas mai que los entièrs que son multiples de pas cap d'entièr, e que son doncas los nombres primièrs.
Començam per barrar los multiples de 2, puèi cada còp barram los multiples del mai petit entièr demorant.
Podèm s'arrestar quand lo carrat del mai petit entièr demorant es superior al mai grand entièr demorant, perque dins aquel cas, totes los nonprimièrs ja foguèron barrats de per abans.
A la fin del procés, totes los entièrs que foguèron pas barrats son los nombres primièrs inferiors a N.
L'animacion çaijós illustra lo crivèl d'Eratostenes per N=120 : center
Degaña
Degaña es un municipi de la província d'Astúrias.
Corazón Aquino
María Corazón Sumulong Cojuangco-Aquino (1933-2009) femna politica, foguèt presidenta de las Filipinas entre 1986 e 1992.
El Franco
El Franco es un municipi de la província d'Astúrias.
Estadi (mesura)
L ' Estadi es una unitat de longor antica.
Existís mai d'una valors:
Illa de Moçambic
L'illa de Moçambic, en portugués Ilha de Moçambique, es una illa de Moçambic situada dins lo canal de Moçambic.
Geografia
L'illa de Moçambic es situada dins lo Nòrd de Moçambic, dins lo canal de Moçambic. Es situada prèp de la còsta amb qu'es ligada per un pont rotièr. Tota la superfícia de l'illa es ocupada par la vila del meteis nom.
Istòria
La vila fortificada de l'illa de Moçambic es un ancian establiment de comèrci fondat a la fin del sègle XV pels Portugueses sus la rota de las Índias. La vila presenta una granda unitat arquitecturala, amb fòrta influéncia portuguesa.
Proteccion
L'illa e la vila son marcadas sus la lista del Patrimòni Mondial de l'UNESCO dempuèi 1991.
Paradòxa dels anniversaris
La paradòxa dels anniversaris resulta de l'estimacion probabilista del nombre de personas que l'òm deu acampar per aver al mens una possibilitat sus dos que doas personas d'aquel grop ajan lor anniversari lo meteis jorn. Se troba qu'aqueste nombre es de 23, çò que truca un pauc l'intuicion. A comptar d'un grop de 57 personas, la probabilistat es superiora a.
S'agís d'una paradòxa non pas dins lo sens de contradiccion logica, mas dins lo sens ont es una veritat matematica que contraditz l'intuicion : la màger part de las gents estiman qu'aquesta probabilistat es fòrça inferiora a.
Veikko Kankkonen
Veikko Kankkonen (Sotkamo, Finlàndia, 5 de genièr 1940) es un ancian sautaire amb esquís finlandés.
Haute-Kontz
Haute-Kontz es una comuna lorena, administrada pel departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Geografia
Vilatge de la val de Mosèla.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Vilatge del parçan de Rodemack, possession de l'abadiá de Rettel.
Aulis Kallakorpi
Aulis Arnold Kallakorpi (Kuusankoski, 1 de genièr de 1929 - Mikkeli, 15 de mai de 2005) foguèt un sautaire amb esquis finlandés.
Actibus immensis urbs fulget masiliensis
vinheta|Las armas de [[Marselha, ambe la devisa.]] Actibus immensis urbs fulget masiliensis es una locucion latina utilizada coma devisa de la vila de Marselha. Significa en occitan.
Les Rues-des-Vignes
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
La municipalitat a situat en la vallée de Vinchy sul Canal de Sant-Quentin, a dotze quilomètres al sud de Cambrai.
Se pòt accedir a la municipalitat via çò autoroute A26, sortida n°9.
La commune est située dans la vallée de Vinchy sur le Canal de Saint-Quentin, à douze kilomètres au sud de Cambrai.
On peut accéder à la commune via l'autoroute A26, sortie n°9.
Istòria
La municipalitat de las Carrièras-de detlas-Vinhas a poblat dempuèi lo periòde gallo-romaine. A l'epòca mérovingienne, lo vilatge i aguèt trucat Vinchy. La municipalitat #èsser lo teatre d'una batalha oponent Charles Martel e Rainfroi, Cònsol del palai de Chilpéric II, rei de Neustrie. Après aquela batalha de Vinchy, lo poder #passar definitivament de mans de las Mérovingiens a aquelas de las Carolingiens. Charles Martel #aténher la victòria lo 20 o lo 27 de març 717.
Lo masatge caseriu de Vaucelles se #formar a l'entorn de abbaye cistercienne de Vaucelles, fondada en 1132 per sant Bernard. Una trèva de cinc ans, dicha trèva de Vaucelles, i i aguèt signat la dintre Henri II e Charles Quint.
La commune des Rues-des-Vignes est peuplée depuis la période gallo-romaine. À l'époque mérovingienne, le village fut appelé Vinchy. La commune fut le théâtre d'une bataille opposant Charles Martel et Rainfroi, Maire du palais de Chilpéric II, roi de Neustrie. Après cette bataille de Vinchy, le pouvoir passa définitivement des mains des Mérovingiens à celles des Carolingiens. Charles Martel remporta la victoire le 20 ou le 27 mars 717.
Le hameau de Vaucelles se forma autour de abbaye cistercienne de Vaucelles, fondée en 1132 par saint Bernard. Une trêve de cinq ans, dite trêve de Vaucelles, y fut signée le 5 entre Henri II et Charles Quint.
Winnipeg
Winnipeg (pronóncia AFI: [ˈwɪnɨpɛg]) es la capitala e pus granda vila de la província canadenca de Manitòba. Se situa prèp del centre longitudinal d'America del Nòrd, al jonhent del riu Roge e del Riu Assiniboine, un endrech ara comunament sonat The Forks. Lo nom de Winnipeg es derivat dels mots Cree de win e nippi que se traduson per «aiga fangosa». Winnipeg es lo còr cultural e lo centre economic de la region, qu'a una populacion de 730,305 personas. La vila de Winnipeg es la setena de Canadà amb una populacion de 633,451 personas. thumb|left|500px|Winnipeg, vista del centre
Miramont e La Tor
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Miramont
Miramont qu'es format de l'ancian vèrbe mirar, « güeitar », dab lo mot mont. Negre qu'interprèta mira com un imperatiu « mira ! admira lo mont ! » (lòc haut, plan en vista), çò que contèsta Bénédicte Boyrie-Fénié. En realitat, Miramont qu'es un tipe de toponime qui associa un vèrbe a l'indicatiu dambe un nom o un adjectiu. Mes, lo sens es lo d'un poi qui « güèita la montanha » ?
La Tor
Nom d'un castèth.
Istòria
Abans la revolucion, Miramont qu'èra parròpia, La Tor sonque un castèth.
Economia
Costalat de Montastruc (VDP)
Lòcs e monuments
Musèu de Patrick De Lary De Latour : musèu qui expausades ancianas maquinas agricòlas.
Jukka Kalso
Jukka Kalso Finlàndia, es un ancian sautaire amb esquís finlandés.
Gozón
Gozón es un municipi de la província d'Astúrias.
Montagrier
Mont Agrier, o Montagrier , segon las règlas de la grafia classica (Montagrier en francés), es una comuna occitana dins la region istorica de Perigòrd administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [mũ n tɒgri’je]. Las fòrmas ancianas son Castrum Montagrierum, en latin, au segle XI, Mota de Montagrer en 1150 (mota, « chasteu »), Mons Agrerius, en latin, en 1382.
La prumiera partida, Mont-, de mons, montem, es clara. Agrier poiriá èsser en latin *acer-arium, un luec plantat d'aseraus o d'asers (Dauzat e Rostaing) ; Chantal Tanet e Tristan Hordé ajustan a quela prumiera possibilitat lo latin agrarius, « relatiu aus champs », nom d'una redevença en drech feodau (latin ager, « terras cultivadas »). Lo site de las comunas de Dordonha laissa la chausida entre montem acerarium e la renda agrària.
Luòcs e monuments
left|thumb|300px|La gleisa de Senta Magdalena thumb|right|300px|Lo Molin dau Pont
Vallant-Saint-Georges
Vallant-Saint-Georges es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
V-Iolet
V-Iolet [bju'le] o V-Iolec (Yolet en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Yaulecum, en latin, en 1340, Bualetum, en latin, en 1352, Yoletum, en latin, en 1378, Yeuletum, en latin, en 1488, Yeulecum, en latin, en 1522, Bieuletum, Yeletum, en latin, en 1531, Vyolet, en 1581, Vioullet, Bioullet, en 1610, Jeulet, Joillet, en 1613, Viaulet, en 1622, Jollet, en 1625, Iolloit, en 1626, Iollon, en 1627, loulet, en 1628, Viole, en 1628, Yolac, en 1665, Yollet, en 1668, Hyolet, en 1676. Ni Dauzat e Rostaing, nimai los Féniés dison pas ren de V-Iolet. V- inicial es epentetic (pas etimologic, ajustat, fenomèn corrent en auvernhàs dins los noms de luòc que començan per una vocala), mas dejà present al sègle XIV, atal coma lo betacisme (confusion de v e de b, a l'avantatge del segond). Notarem pasmens que I- es una consonanta, al mens dins la prononciacion actuala. Lo vocalisme de la primièira sillaba deviá èsser diferent, non pas o, mas un diftongue. Un I- inicial + vocala auriá donat J- (*iorciācon > Jorçac), mas un I- inicial + consonanta se consèrva (*īccio-duron > Içoire > Soire); donc Iau- o Ieu- de Yaulecum o Yeulecum correspond probablament a i + consonanta. Una consonanta, al mens una, se pòt mudar en vocala, en -u- : aquò's lo -b- intervocalic (faber > faure). Un nom de persona gallés coma *Iblios o *Ebelios ( > *Eblios) pòt èsser lo radical del nom e lo sufixe -iccu (« prelatin » segon Dauzat ), mas probablament gallés, completa lo nom (evolucion *Ibliccu- > *Iulico- > *Iuligo- >*Ieulego ?). Normalament, -i- del sufixe -icco- se consèrva, mas pòt passar a -e- per dissimilacion (a causa de l'iniciala). La consonanta finala, muda en auvernhàs modèrna, se pòt escriure -c per de rasons etimologicas.
Nòtas
<references group="N"/>
Cascais
Cascais es una vila portuguesa prèp de Lisbona e que fa part de la Granda Lisbona, amb prèp de 33,300 abitants.
Se situa a 30 minutas de Lisbona, sus la còsta.
La municipalitat es limitada al nòrd per la municipalitat de Sintra, a l'èst per Oeiras e al sud e al oèst per l'Ocean Atlantic, sus la famosa còsta de l'Estoril.
Fa un pauc mai d'un sègle, a causa de sos marrits accèsses, se disiá que a. Mentretant la vila de Cascais es, dempuèi la fin del sègle XIX, una destinacion toristica portuguesa pus apreciadas pels nacionals e estrangièrs, de cop que lo torista pòt gausir d'un clima agradable, de las plajas, dels païsatges, d'una ofèrta ostalièra e gastronomica variada.
thumb|left|350px|... [[Cascais......]]
Neuilly (Iona)
Neuilly es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha Franca Comtat.
Ruesnes
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Neuilly (Iona)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ruesnes
Geografia
Ruesnes A situat sul Roniau e lo Mortry a 4 km del Quesnoy, la vila la mai prèpa. La municipalitat a environat de tucs e de pâturages, aital coma de qualques bòsques de talha modèsta.
Ruesnes est situé sur le Roniau et le Mortry à 4 km du Quesnoy, la ville la plus proche. La commune est entourée de collines et de pâturages, ainsi que de quelques forêts de taille modeste. ==Istòria==
De las rèstas de fondacions e d'un aqueduc romain an #èsser trobats sul territòri de Ruesnes.
Dempuèi 1336, la distincion de Ruesnes depen del comte d'Enaut. La municipalitat coneis doncas los périples d'aquel comtat #qu'a cambiat de divèrsas fes de poténcia sobirana (la Bourgogne, l'Àustria, l'Espanha) e a ligat a França en 1668 al Tractat de Nimègue. La glèisa Santa-Pierre-de detlos-Ligams a #èsser bastida l'an 1763 sus las ruïnes de #çò que i aguèt cremat l'an 1550 amb lo pòble, pendent la guèrra entre los Franceses e l'emperaire Charles Quint.
Des restes de fondations et d'un aqueduc romain ont été trouvés sur le territoire de Ruesnes.
Depuis 1336, la seigneurie de Ruesnes dépend du comte de Hainaut. La commune connaît donc les périples de ce comté qui a changé plusieurs fois de puissance souveraine (la Bourgogne, l'Autriche, l'Espagne) et est rattaché en France en 1668 au Traité de Nimègue. La glèisa Saint-Pierre-des-Liens a été bâtie en 1763 sur les ruines de celle qui fut brûlée en 1550 avec le village, pendant la guerre entre les Français et l'empereur Charles Quint.
Molton
Molton (nom segon la toponimia; Mouton en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Molton en 1110, Multone au segle XIII e Mouton au segle XVIII sus la Cassini.
L'origina dau nom de Molton remontariá a un nom de persona gallés Multo- dont deriva lo francés "mouton".
Lista daus maires
miniatura|dreita|Las comunas de Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Banhòus
Banhòus (Bagnols-en-Forêt en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Crollon
Crollon es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Nicolas-de-la-Taille
Saint-Nicolas-de-la-Taille es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ville Kantee
Ville Kantee (Joutseno, Finlàndia, 8 de decembre 1987) es un ancian sautaire amb esquís finlandés.
Grado
Grado es un municipi de la província d'Astúrias.
Ferdinand Marcos
Ferdinand Emmanuel Edralín Marcos (1917-1989) avocat e òme politic, foguèt president de las Filipinas entre 1965 e 1986. Venguèt de facto dictator en 1972.
Saint-Nicolas-la-Chapelle
Saint-Nicolas-la-Chapelle en arpitan (Saint-Nicolas-la-Chapelle en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Situat a la cœur de la Nautor Val de Arly en Savoie, lo vilatge se tròba a 15 minutas de Megève e 15 minutas de Ugine. Situat en cara del mont Blanc e al pè del mont Charvin, a gardat lo sieu aspècte sauvatge e preservat lo sieu authenticité.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Baia d'Hudson
thumb|right|250px|Mapa de la baia d'Hudson La baia d'Hudson (en anglés Hudson Bay, en francés Baie d'Hudson, en inuktitut Kangiqsualuk Ilua, en cree Wînipekw o Wînipâkw) se tròba al nòrd-èst de Canadà. Banha lo nòrd de las províncias d'Ontàrio, Quebèc, Manitòba e lo sud-èst de Nunavut. La baia d'Hudson forma una part de l'ocean Artic. Es connectada per l'èst amb l'ocean Atlantic per l'estrech d'Hudson, e pel nòrd amb la rèsta d'Artic pel canal de Foxe, qu'es pas considerat coma part de la baia. A l'extrèm sud-oriental se dobrís sus la baia de James. Totas las illas de la baia d'Hudson apertenon a Nunavut.
La baia es pauc prigonda e pr'amor de la seuna nauta latitud se congèla totalament durant almens sièis meses l'an. Per sas còstas, principalament en Manitòba, abita l'ors blanc, que se consacra a la caça sus la superfícia gelada; quand lo glaç se fond cap al mes de junh, los orses tornan per la còsta en esperar la nòva sason ivernala.
La baia foguèt nomenada aital en onor de Henry Hudson, que en 1610 l'explorèt a bòrd del vaissèl Discovery e que un an abans aviá batejat tanben lo flume Hudson dins l'estat de Nòva York.
Ciriaco de Mita
Ciriaco Luigi de Mita (1928) òme politic italian, foguèt President del Conselh (primièr ministre) de la Republica Italiana entre 1988 e 1989.
Solhanèls
Solhanèls (Souilhanels en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Pontons d'Ador
Pontons (Pontonx-sur-l'Adour en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Dauzat e Rostaing qu'escriven Pontoux per error. Lo nom que seré format, com Pontens deu nom germanic Ponto. Lo sufixe que seré -one.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'explica Pontons ei lo plurau deu latin pontonem, « transbordador, batèu qui sèrv a har un pont de batèus ».
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'ei d'acòrd dab la proposicion de Negre; lo nom ponton qu'ei atestat (diccionari Palai, p. 798).
Grandas de Salime
Grandas de Salime es un municipi de la província d'Astúrias.
Ibias
Ibias es un municipi de la província d'Astúrias.
Illano
Illano es un municipi de la província d'Astúrias.
Maudena
Maudena (Modène en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Morlana
thumb|200px|[[Castèth de Morlana]] Morlana (Morlanne en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Que possedeish ua glèisa fortificada e un castèth bastit per Gaston Febus, restaurat peu medievista Raimond Ritter e vadut musèu dens las annadas 70.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [mur'lana]. Las fòrmas ancianas que son Morlana, en 1286, Morlane en 1288 e 1385, Morlana en 1537, Morlane (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat e Rostaing, Morlana que pòt representar lo nom latin d'òmi *Maurilus o Maurellus, dab lo sufixe -ana, o Mauri lanna, « la lana de Maurus ».