cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cadena
Istòria
La cadena amb ligam de metal es en usatge dempuèi almens 225 AbC, que s'utilzava una cadena per traire d'aiga d'un potz en i penjant un farrat. Aquela cadena fòrça primairenca èra facha amb de ligams de metal connectat entre eles. vinheta| Presonièr encadenat Los romans partavan pas jamai a la guèrra sens portar de cadenas per poder ligar lo prisonièr que se podava far, èra de fèrre, d'argent e tanben d'aur, per las metre segon la classa o reng dels presonièrs o vencuts. Los soldats romans que s'èran distinguits a la guèrra recebián en recompensa dels sieus capitanis unas cadenas que se portavan coma un testimòni de sos bons servicis o accions.
Tractament dels presonièrs
De pòbles antics, coma en Israèl, avián una mena de cadenas, que ne parla Jeremias, amb a un tèrma una mena de malha triangulara, que se la passava pel cap dels presonièrs o esclaus, ligat a las mans amb la quita cadena, dempuèi los dos cantons de la basa de l'anèl.
Quand los romans fasián un òme presonièr ligavan son braç drech a un tèrma de la cadena e l'autre tèrme lo soldat encargat de lo vigilar se ligava son braç esquèrre a l'autre tèrme de la mèsma cadena. En cèrtas escasenças, s'encadeva lo presonièr amb una cadena als dos braces, e lo tèrme de caduna èra logat al braç esquèrre de cadun dels dos soldats destinats a lo susvelhar.
Quand un jutge voliá interrogar en secrèt a un presonièr susvelhat d'aqueste biais, fasiá desligar lo soldat e lo quita jutge prengava lo tèrme de la cadena. Aquesta mena de gardar un presonièr fasiá inutila mai sovent la precaucion de l'embarrar dins una preson preventiva e podiá demora lo presonièr amb son guardian dins un ostal particular. Èra pas totjorn de simples soldats los que se ligavan amb los presonièrs: se vegèron a vegada de tribuns e de centurions destinats a exercir aquela carga penosa.
Simbolisme
Flavi Josep explica qu'èra de costuma pels romans trencar las cadenas enlòc de las desligar quand un acusat èra absolgut de son supausat delicte. Los òmes venguts liures consagravan als dieus lars las cadenas qu'avián portat pendent lor esclavatge. Oraci fa mencion dins la Satiras d'aquesta costuma.
Las cadenas de metals precioses fasián partida dels ornaments dels romans e se'n trobèt fòrça dins la escavacions remembrant diferentas epòcas. A aqueste subjècte, lo mèsme Oraci parla de las cadenas en sas Epistòlas.
Aes Dana
Aes Dana es un grope francés de folk metal qu'es pasmens fòrça orientat sus lo black metal. Lo grope, format en 1994 a París, mescla de metal extrèm (black metal) e d'influéncias celticas (instruments, tèxtes), mesclum que s'acòrda armoniosament e que fa d'Aes Dana un grope totplen originau.
Saint-Clément-Rancoudray
Saint-Clément-Rancoudray es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brieva
Brieva es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Bosigas (Erau)
Bosigas (Bouzigues en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Comuna situada sus la riba nòrd de l'estanh de Taur, dins l'Erau, ligada a la mar Mediterranèa occidentala pels canals de Seta e Massilhan.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : ecclesiam S. Jachobi de Bocigis en 1146, ecclesiam S. Jacobi de Bocigis, de Bozicis en 1154, in terminio de las Bozigas, terminio de Bozigas en 1172, forcia de Bozigis (varianta : Bosigis) en 1219, castrum de Bosigis, territorii de Bosigis en 1303, de Bozagiis, de Bossigiis, a la fin del sègle XIV, Borigues en 1418, de Bossigues en 1518, de Bosigue en 1529, Bouzigues en 1626, 1643, Bouzigue cap a 1683, Bousigue en 1708, Bousigues en 1740-60, Bouzigues et Croix de Bouzigues en 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Bosigas ven del gallic bodica, « artiga, bosiga » ; segon Hamlin, l'origina es l'occitan bosiga, « artiga, bosiga », del gallic o pregallic *bodica. Lo mot bosiga es pauc usitat ara.
Mineralocorticoïde
Los mineralocorticoïdes, son d'ormonas qu'agisson sobre principalament los electrolites dels liquids extracellulars, en particular sus lo sòdi, lo potassi e los clorurs. Lo principal e pus potent es l'aldosterona, qu'aumenta notablament la concentracion de sòdi, clorurs e bicarbonats dins los liquids extracellulars.
Chacarera
200px|thumb|Un cople bolivian dançant la chacarerala Chacarera qu'ei ua dança argentina tradicionau de la Província de Santiago del Estero. que s'interpreta mei que mei dab vriulon, guitarra e bombo legüero sus un ritme ternari de 6/8. Que's dança en cople e/o en grop en bèth tornejar shens tocà's.
Tradicionau e ligat de segur a l'origina coloniau de Santiago del Estero (vila de lenga quíchoa - hòra deu territòri precoloniau d'aquesta lenga totun-, vila coloniau espanhòu de las mèi vielhas e centre agricòlas (chacarera que vien de "chacra", ua mena de proprietat agricòla) d'explèitacions d'esclaus africans) aquesta musica que ho teorisada, analisada e collectada per Andrés Chazarreta.
Lista de las etnias de la Republica populara de China
La Republica Populara de China es un país que compta oficialament 56 etnias. Aquela chifra es discutida vist que i a tanben qualques minoritats non-classificadas.
La granda majoritat de la populacion (91,6%) es d'origina han (chinés).
Lo tèrme han es un tèrme parapluèja que recampa totas las populacions que parlan una lenga chinesa.
Las 55 minoritats son d'originas plan variadas:
- de populacions tai-kadai dins lo sud, en particular dins la província de Guangxi
Forma (geometria)
La forma d'un objècte situat dins un espaci es una descripcion geometrica de la partida d'aqueste espaci ocupat per l'objècte, tal que determinada per sa frontièra extèrna — abstraccion facha de l'emplaçament e l'orientacion dins l'espaci, la talha e d'autras proprietats coma la color, lo contengut e los materials constitutius.
Uncyclopedia
L'Uncyclopedia es una version parodica de la wikipèdia anglesa.
Lista de las etnias de la Republica populara de China
- de populacions tongozas, en Manchoria
Forma (geometria)
Lo mathématician e estatistician David George Kendall escrich.
Lista de las etnias de la Republica populara de China
- de populacions yao-miao dins lo sud ( en particular dins la província de Yunnan)
- de Mongòls (subretot en Mongolia interiora)
Forma (geometria)
Forma geometrica simpla
vinheta|Formas geometricas planas. vinheta|Formas geometricas solidas. Una forma geometrica simpla pòt èsser descricha per un objècte geometric de base tal qu'un ensems de dos o mai punts, una linha, un corba, un plan, una figura plana (per exemple carrat o cercle), o una figura solida (cube o esfèra, per exemple).
Lista de las etnias de la Republica populara de China
- de Coreans (Manchoria, Shandong, Beijing)
- de Tibetans (Tibet,Qinghai, Sichuan, Yunnan)
- de Turcs (Cazacs, Kirguizes)
Forma (geometria)
Forma geometrica simpla
Gaireben totas las figuras geometricas que se produson dins lo mond fisic son complèxes. Unas, coma las estructuras vegetalas e los penjals, pòdon èsser tant arbitràrias que desfisan la descripcion matematica tradicionala — alara pòdon èsser analizadas per la geometria diferenciala, o coma fractala.
Lista de las etnias de la Republica populara de China
- d'Indoeuropèus ( Russes, Tajics)
- d'Austronesians
Forma (geometria)
Forma geometrica simpla
La forma geometrica o la figura geometrica es l ' entitat abstracha primitiva a l'entorn de que s'articula la geometria e d'autras brancas similàrias de las matematicas, coma la trigonometria.
Una forma geometrica elementària se pòt definir coma un ensemble continú de punts e de las relacions entre los mèsmes punts, caracterizat per la pertinéncia quantitativa e per la  pertinéncia dimensionala.
Lista de las etnias de la Republica populara de China
La minoritat dels Huis es mai que mai una minoritat religiosa, vist que designa los Han (mesclats amb diversas populacions) qu'an adoptat l'islam.
Lo govèrn a pres mai d'una mesura per servar lo patrimòni cultura. Pasmens l'assimilacion es importanta e la politica actuala es criticada (veire: Tibet).
La question de las minoritats es una question sensibla en China vist que los territòris occupats per de minoritats non-han occupan mai de 50% del territòri. Per aquesta rason, las minoritats an, per la Republica populara de China, una importància geopolitica majora dins la gestion de las raras e de las relacions internacionalas.
Lista e evolucion de las minoritats
14 minoritats sus 55 an vist son nombre total s'amermar. De mai l'assimilacion lingüistica s'accentua, tot ben que mai d'un centenat de lengas sián encara vigorosas. Segon lo siti ethnologue, sus las 298 lengas de la Republica populara de China, 122 son menaçadas e 28 moribondas. Parallèlament 111 son vigorosas e 23 dan de signes de desvolopament.
Lo tèrme "Han"
Han designa totas las populacions chinesas. Distinguís pas los regionalismes (Mandarin, Cantonés...) que son pas reconeguts oficialament. La doctrina oficiala declara que i a una lenga e una etnia chinesa unicas. Las lengas chinesas son consideradas coma de dialèctes e pòdon pas donar la possibilitat d'una reconoissença oficiala. Pasmens l'ensemble de las populacions que designa son pas unifòrmas.
Remarcas sus las classificacions
Los Otsols de Hainan, qu'aprtenon a la familha de las lengas cham, son recensats coma Huis. Ne son pasmens plan diferents (los Huis apartenon a las populacions siniticas, los Otsols son vesins dels Malais).
Estrangièrs
En 2010 i aviá 234 829 residents de Hong Kong, 21 201 residents de Macau, 170 283 residents de Taiwan, e 593 832 residents d'autres paises, per un total de 1 020 145 residents.
Pedro Sánchez Castejón
Pedro Sánchez Pérez-Castejón (Madrid, 29 de febrièr de 1972) es un economista e òme politic espanhòl, secretari general del Partit Socialista Obrièr Espanhòl (PSOE) e president del Govèrn d'Espanha dempuèi lo 1èr de junh de 2018. Foguèt deputat al Congrès dels Deputats dins les novena, desena, onzena e dotzena legislaturas de las Corts Generalas. Es professor d'Estructura Economica e d'istòria de la Pensada Economica a l'Universitat Camilo José Cela de Madrid. Es maridat e ten doas filhas. Lo 21 de mai de 2017 ganhèt las primàrias de Secretari general del partit.
Oingt
Oingt en arpitan (Oingt en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Lo vilatge se situa en lo Beaujolais, al nòrd-oèst de Lion e a l'oèst de Villefranche-sus-Saône e del autoroute A6. Es desservi per la D120 (del nòrd al sud, cap a Lo Bòsc-de Oingt) e la D96 (en connectant la municipalitat a Sant-Laurent-de Oingt a l'èst a Theizé a l'oèst).
Le village se situe dans le Beaujolais, au nord-ouest de Lyon et à l'ouest de Villefranche-sur-Saône et de l'autoroute A6. Il est desservi par la D120 (du nord au sud, vers Le Bois-d'Oingt) et la D96 (reliant la commune à Saint-Laurent-d'Oingt à l'est à Theizé à l'ouest).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ausevila Tolosana
Ausevila Tolosana (Auzeville-Tolosane en francés) es una comuna lengadociana del Tolosan, situada dins le departament francés de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Oingt
Istòria
Oingt #Èsser un castrum romain bastit en vista de Lion sus la via romaine de Anse a Feurs, alavetz nomenat Yconium. Los romains i #introdusir rapidament la cultura de la vinha, cultura encara predominanta de los nòstres jorns (Beaujolais).
Ausevila Tolosana
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Ausevila èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sent Seurin. Tanlèu 1790, Ausevila èra del canton de Castanet. Le 29 d'abril 1944, Auzeville venguèc oficialament Auzeville-Tolosane.
Oingt
Istòria
La primièra mencion de la distincion de Oingt figura en lo cartulaire del abbaye de Savigny : en un acte de 1093 i a mencionat Umfred de Oingt #que los descendents #exercir la distincion sul vilatge fins en 1382. Los senhors Guichard de Oingt #far bastir un castèl a motte e de nombrosas glèisas a las alentours ; la distincion de Oingt se n'estendiá, n'efièch, plan al delà del pòble actual. Se pòt encara admirar en aquel de nombres vestigis del XIIIe sègle del castèl Nòu, coma per exemple la Pòrta del Nizy, lo Donjon d'ont se domina tota la region de la Vallée de Azergues, l'ancian abitatge seigneurial. L'actuala glèisa es l'anciana capèla castrale ; es considerable per las siás estatuas en bòsc daurat, e pel chœur gotic ont los voûtes an sostengut a per uèch culots sculptés, #que s'es prepausat d'identificar amb la familha del senhor.
Per continuament de alliances matrimoniales, la distincion de Oingt #passar a la familha de Fougères, de contunh en 1525 a la familha de Châteauneuf, procedenta del Vivarais, #que #prene lo nom de Châteauneuf de Rochebonne.
Lo bourg de Oingt #èsser totalament destruit en 1562 pel Baron dels Adrets, el se ensuivit una epidèmia de peste #que décima una granda part de la populacion del pòble.
Lo darrièr senhor del linhatge dels Châteauneuf de Rochebonne #èsser Charles-François de Châteauneuf de Rochebonne, archevêque de Lion de 1731 a 1740. Après lududes, la distincion i aguèt vendut.
Lo 26 de junh de 1757, la foudre se #abatre sul campanal, que lo curé i aviá fach bastir en 1745, en aucint sièis personas e en cavant doas-#cent, #que quaranta #èsser bléssées. La tradicion n'informa que sol lo curé i aguèt estalviat.
Dempuèi 1952 lo pòble i aguèt restaurat per la salvaguarda de las siás riquesas : restauracion de la Capèla del castèl (uèi venguda la glèisa de Oingt) en l'estil intégral primitif, restauracion del Vièlh Ostal Comuna del XVe sègle (ont son a l'ora d'ara organizadas exposicions divèrsas), pavage de la carrièra Trayne-Cu (la una dels mai ancianas de la comuna), disposicion e dubertura al public del Donjon, mesa en marcha d'un éclairage al llanternes dins lo pòble, restauracion de la Comuna e de la ancià lavoir (Compluvium),...
En contra-bassa del bourg de Oingt se tròba lo castèl de Prony #qu'un dels proprietaris #èsser Gaspard-François-ne Marida-Ric de Prony (1755-1839), enginhèr, membre de l'Institut, director del Ecole nacional dels Ponts e Cauçadas.
Cossí de nombrosas municipalitats franceses, Oingt #èsser particularament deteriorada per la tempèsta de Noël 1999. L'escòla, la glèisa, e de nombrosas toitures majoritairement a l'oèst del pòble #èsser las victimas de la tempèsta del sègle. Uèi encara dempuèi lo donjon de Oingt, se pòt encara clarament veire las sequèlas #qu'an los bòsques al nòrd-oèst del pòble medieval. Los documents photographiques dels dégâts son consultables ne Comuna.
Oingt fut un castrum romain bâti en vue de Lyon sur la voie romaine d’Anse à Feurs, alors nommé Yconium. Les romains y introduisirent rapidement la culture de la vigne, culture encore prédominante de nos jours (Beaujolais).
La première mention de la seigneurie d'Oingt figure dans le cartulaire de l'abbaye de Savigny : dans un acte de 1093 y est mentionné Umfred d’Oingt dont les descendants exercèrent la seigneurie sur le village jusqu’en 1382. Les seigneurs Guichard d’Oingt firent construire un château à motte et de nombreuses églises aux alentours ; la seigneurie d'Oingt s'étendait, en effet, bien au-delà du village actuel. On peut encore admirer dans celui-ci de nombres vestiges du XIIIe siècle du château Neuf, comme par exemple la Porte du Nizy, le Donjon d’où l’on domine toute la région de la Vallée d’Azergues, l’ancien logis seigneurial. L'actuelle église est l'ancienne chapelle castrale ; elle est remarquable par ses statues en bois doré, et par le chœur gothique où les voûtes sont supportées par huit culots sculptés, que l'on a proposé d'identifier avec la famille du seigneur.
Par suite d'alliances matrimoniales, la seigneurie d'Oingt passa à la famille de Fougères, puis en 1525 à la famille de Châteauneuf, originaire du Vivarais, qui prit le nom de Châteauneuf de Rochebonne.
Le bourg d’Oingt fut totalement détruit en 1562 par le Baron des Adrets, il s’ensuivit une épidémie de peste qui décima une grande partie de la population du village.
Le dernier seigneur de la lignée des Châteauneuf de Rochebonne fut Charles-François de Châteauneuf de Rochebonne, archevêque de Lyon de 1731 à 1740. Après lui, la seigneurie fut vendue.
Le 26 juin 1757, la foudre s'abattit sur le clocher, que le curé avait fait construire en 1745, tuant six personnes et en terrassant deux-cent, dont quarante furent bléssées. La tradition rapporte que seul le curé fut épargné.
Dès 1952 le village fut restauré pour la sauvegarde de ses richesses : restauration de la Chapelle du château (aujourd’hui devenue l’église de Oingt) dans le style intégral primitif, restauration de la Vieille Maison Commune du XVe siècle (où sont actuellement organisées des expositions diverses), pavage de la rue Trayne-Cul (l’une des plus anciennes de la commune), aménagement et ouverture au public du Donjon, mise en place d’un éclairage au lanternes dans le village, restauration de la Mairie et de l’ancien lavoir (Compluvium),...
En contre-bas du bourg d'Oingt se trouve le château de Prony dont un des propriétaires fut Gaspard-François-Marie-Riche de Prony (1755-1839), ingénieur, membre de l'Institut, directeur de l'École nationale des ponts et chaussées.
Comme de nombreuses communes françaises, Oingt fut particulièrement endommagée par la tempête de Noël 1999. L'école, l'église, et de nombreuses toitures majoritairement à l'ouest du village furent les victimes de la tempête du siècle. Aujourd'hui encore depuis le donjon d'Oingt, on peut encore nettement voir les séquelles qu'ont les forêts au nord-ouest du village médiéval. Les documents photographiques des dégâts sont consultables en Mairie.
Caballar
Caballar es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Grover Cleveland
Stephen Grover Cleveland, avocat, foguèt president dels Estats Units d'America entre 1885 e 1889, puèi entre 1893 e 1897.
Abraham Lincoln
Abraham Lincoln (12 de febrier de 1809, comtat de Hardin - 15 d'abriu de 1865, Washington) foguèt lo 16 president deis Estats Units d'America. Succediguèt a James Buchanan e foguèt remplaçat per son vice-president Andrew Johnson. Premier president republican de l'istòria del país, Lincoln dirigiguèt leis Estats Units durant la Guèrra de Secession. Organizèt l'esfòrç de guèrra dau Nòrd partisan dau mantenement de l'Union. Après quatre ans de combats, aquò li permetèt de preservar l'unitat deis Estats Units e de reglar la crisi politica entre lo Nòrd e lo Sud en impausant definitivament leis interès dau Nòrd industriau. Per aquò, adoptèt de mesuras proteccionistas, encoratjèt la conquista de l'Oèst e aboliguèt l'esclavatge. Foguèt assassinat quauquei jorns après la capitulacion de l'armada sudista dau generau Lee per un simpatizant de la causa confederada. Gràcias a son ròtle dins la guèrra civila e dins la fin de l'esclavatge, es una figura fòrça respectada de l'istòria estatsunidenca.
Jovença e intrada en politica
Abraham Lincoln nasquèt lo 12 de febrier de 1809 dins lo comtat de Hardin en Kentucky, a proximitat de la « Frontiera ». Sei parents, Thomas Lincoln (1778-1851) e Nancy Hanks (1784-1818), èran de rendiers paures. Son paire èra lo descendent d'emigrats anglés arribats en America en 1637. Avián participat a la colonizacion dau país e a la Guèrra d'Independéncia. La familha de sa maire es mens ben coneguda per leis istorians mai Nancy Hanks s'ocupèt d'inculcar lo cristianisme a seis enfants.
En 1816, après de problemas juridics causats per la pèrda dei títols de proprietat de la familha en Kentucky, Thomas Lincoln decidèt de desmainatjar en Indiana. Lo periòde foguèt malaisat per lei Lincoln e Nancy Hanks moriguèt en 1818 en causa de la « malautiá dau lach ». Thomas Lincoln esposèt lèu Sarah Bush Lincoln (1788-1869), una veusa amiga de la familha qu'aviá tres enfants. Sarah Bush encoratjèt fòrça Abraham Lincoln a aprendre a legir e lei relacions entre lei dos foguèron bònas. L'interès de l'enfant per la lectura èra viu mai son educacion foguèt limitada per leis obligacions dau trabalh agricòla.
A 17 ans, Abraham Lincoln quitèt l'ostau familhau per trabalhar dins lo comèrci. Comencèt alora un periòde d'alternància entre participacions ai trabalhs dau tenement dei Lincoln (que s'installèron en Illinois en 1830) e emplecs alhors. En particular, foguèt matalòt sus divèrsei naviris marchands navegant dins la vau de Mississipí. Durant aquelei viatges, foguèt tanben magasinier, postier e susvelhant. En 1831, s'installèt dins lo vilatge de New Salem, lòng dau riu Sangamon en Illinois. Un an pus tard, intrèt dins la milícia locala e foguèt elegit capitani. A partir d'aqueu moment, decidèt de s'engatjar en politica amb lo partit whig. Après una premiera desfacha, foguèt totjorn elegit coma representant a l'assemblada de l'Estat. Menèt tanben d'estudis de drech e venguèt avocat en 1836.
De l'Illinois au Congrès
En politica, Lincoln foguèt representat a la Chambra dei Representants d'Illinois de 1834 a 1842 e a la Chambra dei Representants de 1847 a 1849. En mai de luchar per leis interès de son Estat, s'opausèt a la Guèrra Americanomexicana mai acceptèt de votar en favor dau mandadís de tropas suplementàrias. S'engatjèt tanben en favor de la promoccion dei concepcions politicas e economicas de l'elèit dau Nòrd. En particular, sostenguèt lei demandas dei companhiás ferroviàrias. Aquò lo menèt a s'opausar a l'esclavatge. En revènge, èra ostil a l'idèa d'una egalitat entre lei Blancs e lei Negres, compres au nivèu politic.
Son refús de sostenir totalament la guèrra còntra Mexic entraïnèt d'accusacions d'antipatriotisme còntra eu. En 1849, atacat per un adversari favorable au conflicte, assaièt pas de se representar a la Chambra dei Representants. Se concentrèt sus sa carriera d'avocat mai demorèt una figura politica importanta en Illinois. En 1854, jonhèt lo partit republican que remplacèt un partit whig en plen declin. Puei, en 1858, se presentèt au Senat. Foguèt batut de pauc per Stephen A. Douglas dau partit democrata. Pasmens, lei debats menats durant aquela campanha, sovent davant de publics de mai de 10,000 personas, li permetèron de venir una figura nacionala, capabla de se presentar a l'eleccion presidenciala de 1860.
Durant aqueu periòde, Lincoln se maridèt amb Mary Todd (1818-1882) en 1842. Sa femna sostenguèt e encoratjèt sa carriera politica mai foguèt pauc populara durant la guèrra en causa de seis originas sudistas. De mai, nascuda dins una familha richa qu'aviá d'esclaus per la servir, Mary Todd aguèt de dificultats per s'adaptar a la pauretat relativa de la vida d'avocat. Pasmens, lo pareu aguèt de relacions bònas e quatre enfants. Pasmens, l'ainat solament subrevisquèt. Dich Robert Todd Lincoln (1843-1926), foguèt un òme politic important de la scena politica estatsunidenca de la fin dau sègle XIX.
L'eleccion de Lincoln a la presidéncia
L'eleccion presidenciala estatsunidenca de 1860 aguèt luòc dins aqueu contèxte. Lo partit republican designèt Lincoln coma candidat lo 16 de mai. Aqueu succès foguèt relativament facil car leis autrei candidats suscitavan d'oposicions fòrtas dins lo partit. En revènge, lo partit democrata se devesiguèt entre delegats dau Nòrd e dau Sud sus la question de l'esclavatge. Foguèt impossible de trobar un compromés. Lo 26 de junh, lei delegats dau Nòrd designèron Stephen A. Douglas coma candidat e lo 28 de junh, John Cabell Breckinridge venguèt lo candidat dei delegats dau Sud. Per complicar mai la situacion, lo partit de l'Union Constitucionala, lo successor dau partit whig, presentèt John Bell.
Lo vòte se debanèt lo 6 de novembre. Lincoln arribèt en tèsta amb 1,865,907 votz (39,8% dei sufragis exprimits) gràcias au sostèn deis Estats dau Nòrd. Breckinridge ganhèt dins totei leis Estats dau Sud amb 848,019 votz (18,1%) e Bell s'impausèt dins leis Estats situats entre lei dos blòts amb 590,901 votz (12,6%). Douglas obtenguèt un nombre important de sufragis (1,380,202 votz siá 29,5%) mai sei partisans èran tròp dispersats per li permetre de ganhar d'Estats. Gràcias a sei succès dins lo Nòrd, Lincoln obtenguèt la majoritat dins lo collègi electorau amb 180 electors (sus 303). Pasmens, aquela victòria entraïnèt tanben la desintegracion de l'Union entre leis Estats.
La secession deis Estats dau Sud
thumb|right|Formacion de la Confederacion en [[1860-1861.]]
L'eleccion de Lincoln amb una majoritat febla agravèt la crisi entre lo Nòrd e lo Sud. Dins leis Estats dau Sud, lo president elegit èra percebut coma una menaça mortala en causa de sei declaracions ancianas còntra l'esclavatge. Aquela impression èra renfòrçada per lo ròtle important tengut durant sa campanha per lo camp abolicionista qu'esperava aprofichar son eleccion per obtenir un vòte definitiu còntra « l'institucion particulara ». De mai, Lincoln voliá impausar de tarifas doanieras proteccionistas. Sei proposicions de compromés sus la question de l'esclavatge foguèron donc pas escotadas.
Leis Estats dau Sud aprofichèron lo relambi de tres mes entre l'eleccion e la presa de foncion dau president per proclamar sa volontat de quitar l'Union. Lo premier foguèt la Carolina dau Sud que votèt la secession tre lo 20 de decembre de 1860. Foguèt imitada, en genier e en febrier de 1861, per sièis autreis Estats dau Sud qu'èran tanben dependents deis exportacions de coton.
La defensa de l'Union
Lincoln deguèt donc organizar l'armada unionista en favorizant lo vòte dei mesuras necessàrias per mobilizar de desenaus de miliers d'òmes. S'ocupèt tanben de mantenir l'isolament diplomatic dau Sud. La question de l'esclavatge foguèt un element decisiu d'aqueu plan. D'efiech, au començament dau conflicte, Lincoln s'opausèt a l'abolicion per pas complicar mai la situacion. Pasmens, l'acceptèt finalament lo 22 de setembre de 1862 per ganhar lo sostèn deis opinions publicas britanica e francesa. Aquela manòbra empachèt Londres e París d'ajudar lo Sud per afeblir lo Nòrd. Dins aquò, Lincoln demorèt prudent. Lo vòte de ratificacion definitiu dau XIII Amendament, que formalizava l'abolicion de l'esclavatge e son enebiment, aguèt luòc lo 6 de decembre de 1865.
La conducha deis operacions foguèt mens simpla. Lincoln aguèt de dificultats per trobar de generaus capables de rivalizar amb lei caps de l'armada sudista. Winfield Scott li conselhèt d'establir un blocus exterior de la Confederacion mai, a 75 ans, podiá pas comandar de tropas sus lo prat batalhier. George Brinton McClellan organizèt la premiera armada estatsunidenca e arrestèt una ofensiva sudista en direccion de Washington a la batalha d'Antietam (17 de setembre de 1862) mai totei seis atacas vèrs lo sud s'acabèron per de desfachas. Enfin, Ambrose Burnside perdiguèt 13,000 òmes sensa obtenir de resultats a la batalha de Fredericksburg (13 de decembre de 1862). La solucion venguèt d'un frònt periferic amb lo generau Ulysses Grant.
Sensa se preocupar dei pèrdas, Grant ataquèt lei fòrças dau generau Lee, encargat de protegir la capitala sudista. Lei Nordistas perdiguèron aquelei combats mai poguèron remplaçar sei pèrdas gràcias a la produccion industriala dau Nòrd. Lèu, Lee foguèt blocat sus de posicions defensivas. Puei, menaçat d'enceuclament per la superioritat numerica dei Nordistas, deguèt capitular lo 9 d'abriu de 1865. Dins lo rèsta dau país, lei generaus promòuguts per Grant ravatjèron lei territòris sudistas. En junh de 1865, la capitulacion deis unitats sudistas encara en estat de combatre marquèt la fin de la guèrra.
La victòria politica e economica dau Nòrd
L'abolicion de l'esclavatge, lei destruccions considerablas dins lei regions sudistas tocadas per lei combats, la mòrt d'un quart de la populacion blanca deis Estats Confederats e la mesa en plaça de culturas de coton dins lei colonias africanas e asiaticas per leis Europèus (per remplaçar lo coton sudista blocat per la marina federala) privèron tanben lo Sud de sei fondaments economics. Ansin, en 1865, lo Sud podiá plus rivalizar economicament amb lo Nòrd qu'èra vengut l'unic centre de la poissança estatsunidenca.
L'assassinat
Abraham Lincoln foguèt assassinat lo 14 d'abriu de 1865, quauquei jorns après la capitulacion dau generau Lee, per un simpatisant sudista dich John Wilkes Booth. Lo president recebèt una bala dins lo cotet durant una sortida au teatre. Tocat au cervèu, moriguèt l'endemans a 7h. Booth aviá recrutat una còla per tuar Lincoln, son vice-president e lo secretari d'Estat. Esperava crear una crisi institucionala mai son projècte capitèt mau car sei complicis agantèron pas seis objectius. Tot lo grop foguèt arrestat o tuat durant lo mes d'abriu. Quatre personas foguèron condamnats a mòrt e executats en julhet.
Tuat au moment de la victòria, Lincoln foguèt considerat coma un martir e un eròi deis Estats Units. De milions de personas participèron a sa procession funèbre. Puei, son còrs foguèt menat per un tren dins lei vilas pus importantas dau Nòrd coma Baltimore, Filadèlfia, Nòva York, Cleveland e Chicago. Foguèt enterrat a Springfield. En 1901, sa cròta foguèt fortificada per la protegir còntra lei menaças de depredacion. Aperavans, son ataüt èra estat desplaçat 17 còps.
Influéncia e posteritat
Abraham Lincoln es considerat coma un dei presidents pus importants e respectats de l'istòria deis Estats Units. Abòrd d'omenatges li son donc renduts. Per exemple, la capitala de l'Estat de Nebraska es dicha Lincoln. Son efigia figura tanben sus de pèças e de bilhets e lo jorn de sa naissença es un jorn feriat. Pasmens, l'omenatge pus famós es benlèu l'escultura de son retrach sus lo Mont Rushmore.
Lei circonstàncias de sa mòrt tènon un ròtle important dins aquela mena de culta. D'efiech, assassinat avans la fin de la guèrra, Lincoln foguèt pas criticat de son vivent per seis accions. De mai, obtenguèt un estatut de martir de la libertat tuat per lei partisans de l'esclavatge. S'aquela vision simplista es desenant contestada per lo trabalh deis istorians, demòra un imatge centrau de la cultura estatsunidenca. Ansin, leis ambigüitats de sa posicion sus l'abolicion, son ròtle dins l'entraïnament dau conflicte e son refús de negociar amb lei Sudistas son pauc discutits.
Aldosterona
thumb|right|Estructura de l'aldosterona L'aldosterona es una ormona esteroïda de la familha dels mineralocorticoïdes, produsida per la glandola suprarenala, e agís dins la conservacion del sòdi, secretant de potassi, e en aumentant la pression sanguina. Son taus es redusit dins la malautiá d'Addison e aumentat dins lo sindròm de Conn.
Tais (omonimia)
Zoologia
Lo nom tais designa d'espècias de mammifèrs:
Idiotisme animalièr
Aquesta es una lista de metafòras animalas, valent a dire las bèstias dins las expressions costumièras occitanas.
Las metafòras animalas de la mena de "adjectiu + coma + animal" (ex: aimable coma un anhèl) se pòdon trobar e ajustar aicí.
Gal, galina, pola, cloca
Èstre cloca. (Carcin)
N
Anar far tetar las negras. (Carcin)
Auvernhat
thumb|right|300px|Definicions de l'auvernhat. Silon P. Bonnaud, entre las linhas roge e iranja. Silon R. Teulat, entre las linhas roge e vard (emai los puntejats). Silon J. Roux, extension au Sud jusqu'a la linha varda continua. vinheta thumb|right|200px|Variacion dialectrometrica de l'occitan silon Hans Goebl : l'auvernhat es associat a 'na part dau vivaroaupenc (partida en jaune viu au nòrd e nòrd-èst)
Alan
Alan (Alan en francés) qu'es ua comuna gascona situada dens lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Auvernhat
L'auvernhat o auvernhàs (ancianament alvernhatz) es le dialècte occitan parlat dins la majura part d'Auvèrnhe (fuòra vèrs Orlhac), dins la majura part de Velai (levat vèrs Sinjau) e dins la mitat sud dau Borbonés, 'quo-es dire le departament entèir dau Puèi de Doma e 'na part dau Cantau, dau Naut Léger, d'Alèir e de Cruesa (petita partida entre Bòrt e Ausança, Aubuçon, Aiun, La Saunièra, Sent Laurenç e 'na partida dau terme d’Ajain situada au sud de la RN 145). La 'partenença d'Ussèl a un o autre domeni es contestada.
Idiotisme animalièr
P
N'es pas al delai de las polas. (Carcin)
Alan
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Alan qu'èra de l'eleccion de Ribèra-Verdun, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la diocèsi de Sent Bertran de Comenge e de la senescaucia de Tolosa. Le vocable de la glèisa qu'es la Nativitat de la Verge; que i a autas glèisas o capèras : la capèra puish espitau de Nòsta Dauna de Loreto, la capèra de Nòsta Dauna de Sent Bernat, las glèisas dispareishudas de Sent Pèr e de Sent Rame (nom francés). Tanlèu 1790, Alan qu'èra deu canton d'Aurinhac.
Auvernhat
'Quo-es un parlar nòrd-occitan, particularament evoluit sobre le plan fonetic dins sas varietats dau nòrd (le nòrd-auvernhat); silon le lingüista Albèrt Dauzat las innovacions foneticas e las innovacions lexicalas son franc pus nombrosas dins le Massís Central, estent los parlars auvernhats mai diferenciats entre ilhs que le lemosin. Pasmens l'auvernhat ten par le còp de recors expressius dreit conservators dins le lexic e la morfosintaxi.
Idiotisme animalièr
P
Lo picatar a las alas secas. (Carcin)
Auvernhat
Caracteristicas
Quauquas caracteristicas de l'auvernhat:
Idiotisme animalièr
Vaca, vacha, vedèl, vedeu
Idiotisme
Auvernhat
Plurals dels noms o adjectius acabats per -ç, -s, -tz
Son invariables al plural: ex. lo solaç> los solaç, levat dins l'extrem Sud de Velai ont apareisson qualques plurals sensibles: solaces, croses, fuses
Present d'indicatiu
La primièra persona del vèrbe dire es dic o disi
Imperfach d'indicatiu
èsser
Passat simple cort
Coma dins la lenga classica, en Bas-Auvèrnhe, e dins las Cevenas s'emplèga la forma corta del passat simple: trabalhèm, susèm = trabalhèrem, susèrem''.
Presents de subjontiu irregulars
Pueschas, pueschatz: pòscas, poscatz Vuelhas, vuelhatz: vòlgas, volgatz
Imperfachs de subjontiu irregulars
èsser
Condicionals irregulars
Moiriá [mejri' o] : moririái Muèrt, mòrt [mwòrt] : mòrt
EN + vèrbe en infinitiu
en + vèrbe inf. = en + vèrbe en gerondiu ex. En menar per la vila : mentre que menava vèrs la vila
Participis passats irregulars especials
(egalament conéisser, nàisser, téisser e tots los vèrbs en -éisser, -àisser) (egalament tots los vèrbs en -ànger, -énger e -ónger)
Acòrd del participi passat
L’acòrd del participi amb lo subjècte se fa, quin que siá l’auxiliar, en mesclant los dos auxiliars 'aver' e 'èsser' e lors atribucions. Certans vèrbs en occitan se conjugan amb 'aver' e d’autres amb 'èsser', d’autres encara amb l’un o l’autre auxiliar: "eriam partits d’ora", "auràs o seràs montat", "ai tombat o siei tombat", l’auvernhat possa aquesta facultat a son darrièr limit: "ai morit ou "sei mòrt", "mas sòrs son naissidas o an naissidas", "aviá o èra sortit", "fuguèssem o aguèssem dormit", "la pòrta a badada". Amb 'èsser' tanben: "sei estat o ai estat".
Comparason de las nòrmas
En auvernhat, doas nòrmas se fan concurréncia: la nòrma classica e la nòrma bonaudiana.
Variacion intèrna
thumb|right|400px|Quauques isoglòssas utilizadas per la delimitacion de l'auvernhat: Variacion intèrna: 1 auvernhat bas 2 auvernhat mejan segon Bonaud 2a sud auvernhat segon Bonaud 2+2a naut auvernhat Abreviacions: fr francés frp francoprovençal lg lengadocian lm lemosin m marchés va vivaroaupenc
Aquesta classificacion dels sosdialèctes de l'auvernhat es la de ????? D'autras classificacions son possiblas.
Expression de l'ora
Seguís siá lo sistèma catalan-espanhòl: Son las tres, Son las dotze, Es las dètz (http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011338278715bvBPte), sobre le còp de las v-onze dau ser (Francés Cognéras https://web.archive.org/web/20160304220117/http://macarel.net/files/parlem/Parlem_2-077.pdf), siá un sistèma intermediari: A l'entorn de las sèt oras, Vèrs las uèit oras, Quand las tres oras sonèran (exceptat per Es una ora), o lo sistèma general occitan: Cinc oras e detz, Sèis oras manca sèt.
La mèja de v-onze: onze oras e mièja.
Dixmont
Dixmont es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Geografia
Dixmont, Pòble del Iona]], a situat a unitat|15|km}} al Sud-Es de Sentit, a unitat|14|km de Joigny e a unitat|10|km  de Villeneuve-sus-Iona. La municipalitat a compausat de 24 caserius e s'estend sus una superficie d'unitat|4218|ectaras. L'altitud mièja de la municipalitat es de 181 mètres mas vària compte agut de l'estenduda del territòri entre 115 e 246 mètres.
Dixmont, village de l'Iona, est situé à 15 km au Sud-Est de Sens, à 14 km de Joigny et à 10 km de Villeneuve-sur-Iona. La commune est composée de 24 hameaux et s'étend sur une superficie de 4218 hectares. L'altitude moyenne de la commune est de 181 mètres mais varie compte tenue de l'étendue du territoire entre 115 et 246 mètres.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|La pòrta del collateral nòrd de la glèisa Santa-Gervais e Sant Protais de Dixmont, vesrtige roman de la glèisa primitive de la sègle del prieuré
thumb|La porte du collatéral nord de l'église Saint-Gervais et Saint Protais de Dixmont, vesrtige roman de l'église primitive du siècle du prieuré
Nòtas
<references group=N/>
Ròca plutonica
thumb|right|Esquèma simplificat d'una intrusion [[magmatica dins la crosta terrèstra.]]
Lei ròcas plutonicas (ò ròcas intrusivas) son de ròcas magmaticas granudas d'extension geograficas largas que s'observan generalament dins lei massís montanhós. Se fòrman per refrejament lent d'una intrusion de magma dins la crosta terrèstra. La lentor dau refrejament (generalament de l'òrdre de plusors desenaus de miliers d'ans) favoriza la formacion de cristaus gròs (visibles a uelh nus). Puei, l'erosion e lei movements geologics pòdon entraïnar son aparicion a la superficia. Lei ròcas venencas, qu'aparéisson generalament dins lei regions perifericas deis intrusions magmaticas, son de còps classadas entre lei ròcas intrusivas.
D'exemples caracteristics de ròcas plutonicas son lei granits, lei dioritas, lei gabros e lei peridotitas.
Eurville-Bienville
Eurville-Bienville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cabañas de Polendos
Cabañas de Polendos es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Tornay
Tornay pòt essèr:
Le Tilleul
Le Tilleul es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Palueu
Palueu [palè] (Palluaud en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Yvré-le-Pôlin
Yvré-le-Pôlin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Correja
vinheta|Transmission per correja planas : un sol motor entraïna diferentas maquinas. vinheta|Motor de gas orizontal Otto, de 4 cacals de fòrça, accionant dins la proprietat d'Ambreville (Eure) diferentas pompas e maquinas La correja es una pèça utilizada per la transmission del movement. Es realizada dins un material sople. Al respècte d'autres sistèmas, ten l'avantatge d'una granda soplesa de concepcion — lo concepteire a una granda libertat per plaçar los organs motor e receptor —, d'èsser economica, silenciosa e d'amortir las vibracions, tusts e sacadas de transmission. Mas presenta una durada de vida limitada e deu èsser cambiada, e la poténcia transmissibla es limitada, çò qu'es a vegada un avantatge (utilizacion coma limitor de parelh).
La correja es utilizada amb de carrèlas, e avegada de rodetas de tension. L'entraïnament se realiza:
Aqueste tipe de transmission a un rendiment naut, de l'òrdre de 98 %, levat per las correjas trapezoïdalas que li rendiment es mai feble (de 70 a 96 %).
Plan sovent, los motors de veituras tenon una correja oscada per entraïner la distribucion e una correja regada per entraïnar nombre de compausants periferics: alternator, pompa a aiga, pompa de direccion assistada, etc.
Tipologia
Existís dos tipes de correjas segon lor mòde d'installacion :
Correja plana
Benda de seccion rectangulara, autrescòp de cuèr, ara de composit: elastomèr e arma de fibré.
Correja trapezoïdala
vinheta|Parelh de correjas trapezoïdalas Las correjas trapezoïdalas son las mai utilizadas. De tension egala, transmeton una poténcia mai nauta que las correjas planas. Son utilizadas, per exemple, dins los variators de velocitat.
Correja regada
La correja regada es una correja de transmission de poténcia regada dins lo sens de la longor, çò qu'aumenta fòrça la superfícia de contacte entre la carrèla e la correja. Quitament fonciona per aderéncia de la dentura sus la carrèla. Son estructura monoblòt permet una reparticion omogenèa de la tension al contacte carrèla/correja.
Presenta fòrça avantatges :
La correja regada constituís la correja dicha d'accessòri sus las automobilas. Es presenta dins los lavalinge, secalinge, tractors, betonièras, compressors, biciclètas de sala, tondeiras,
Correja sincròna o dentada
vinheta|Correja dentada Las correjas sincrònas son dentadas. Se las utiliza, par exemple, per entraïner los arbres de camas, o per la transmission secondària d'unas motocicletas. Son tanben utilizadas sus fòrça de maquinas industrialas o agricòlas. Aqueste genre de correja es indispensable per evitar tot desfasatge entre la dintrada e la sortida.
Quitament plan tibada e sens lipada, una correja non oscada se decalarà a causa de son elasticitéat. En efièch son estirada serà diferenta entre lo tròç tibat e lo tròç mòl e es aquesta diferéncia que donarà lo descalatge.
Avarias
Una correja demanda pauc d'entreten. Mas, cal vigilar son estats : marcas d'usuras visiblas, tension  :
Causida de la tecnica de transmission
Tres principalas tecnologias de transmission s'ofrisson al conceptor: los engranatges, las cadenas e las correjas La solucion carrèlas-correja es donc adaptada:
An un cost de fabricacion inicial feble, e demandan pauc de mantenéncia senon la verificacion de la tension e lo cambiament regular per causa l'usura. Mas permeton pas una sincronizacion plan precisa (soplesa).
Constrenchas de concepcion
La concepcion de la transmission, es a dire la causida del tipe de correja, l'arquitectura d'implantacion, lo dimensionament… depend de las foncions que deu realizar la transmission, son de doas menas :
Dins aqueste cas :
D'aquestas constrenchas venon de la causida del tipe de correja, l'angle d'enrotlament a l'entorn de las carrejas, l'entrais e la tension de correja De biais general :
Rapòrt de transmission
La pèça de mòure deu tornejar a una frequéncia donada (foncion de servici) nomenada« frequéncia de sortida de la transmission » e notada Ns. Per de rasons de rendiment e de limitacion de l'usura, lo motor tornja a un regim causit (punt de foncionament), nomenat « frequéncia de dintrada de la transmission » e notat Ne.
Coma per las transmissions per engranatges, lo rapòrt de transmission se calcula per la formula :
S'agís d'un rapòrt teoric. Es efectivament lo rapòrt de transmission dins lo cas de las correjas sincrònas (oscadas). Dins lo cas de las correjas asincrònas (lisas), lo rapòrt real es inferior al rapòrt teoric, en rason de la rampada.
Se definís atal un rendiment cinematic ηc valent entre 0,98 e 1 :
Tension de correja e esfòrç transmissible
vinheta|500x500px|Un alternator d'automobila es abitualament guidat per un pivòt, e sa posicion es ajustada per un bolon limpant dins una lutz oblonga, qu'es quichar quand la tension obtenguda es satisfasenta. Aqueste dispositiu constituís lo tendeire de la correja. vinheta|400x400px|Parelh transmissible per una correja plana en foncion de l'angle d'enrotlament per de coeficients d'aderéncia de 0,5 e de 0,8. La correja deu èsser necessàriament tibada. Lo sistèma de transmission deu donc comprene un sistèma de mesa en tension; la correja es destibada quand se la lèva o la plaça, e tibada en foncionament.
Lo tendeire es constituit d'una carrèla mobila. Pòt èsser una carreja motritz o receptritz, mas pòt tanben s'agir d'una rodeta tendeira tornejant a vuèg.
Al repaus, los dos troces de la correja an la mèsma tension, que definís la tension de correja, notada T0. En foncionament, un dels troces se tiba, es lo « tròç tibat », sa tension es notada T; l'autra se destiba, es lo « tròç mòl », sa tension es notada t. Avèm :
Sus las correjas asincrònas, la tension assegura l'aderéncia : mai la tension es importanta, mai la transmission pòt transmetre un esfórç important. Sus una correja plana, lo rapòrt maxim entre la tension del tròç tibat T e aquesta del tròç mòl t depend de coeficient d'aderéncia ƒ entre la carrèla e la correja, e de l'angle d'enrotlament θ a l'entorn de la correja (en radians) :
S'aqueste rapòrt es mai naut, alara la correja patina. Lo coeficient d'aderéncia ƒ pren de valors anant de 0,5 a 0,8 segon los materials utilizats.
Lo parelh limit sus la carrèla receptritz es donc :
Se causís l'angle d'enrotlament en foncion d'aqueste parelh.
Lo parelh maxim transmissible, en considerant una aderéncia infinida o un angle d'enrotlament infinit (siá T = 2T0 e t = 0), val
Sus una correja trapezoïdala, l'angle del V, notat β, interven dins lo rapòrt limit de las tensions :
L'angle β es normalizat a 40°. Se vei qu'una correja trapezoïdala permet de transmetre un parelh mai important qu'una correja plana (que sin(β/2) < 1).