cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moneda
Lo declin dau bimetallisme
Leis evolucions de la Renaissença e dei Temps Modèrnes permetèron l'instauracion d'un sistèma bimetallic en Euròpa basat sus l'aur e l'argent. Pasmens, lei quantitats d'argent necessàrias a son foncionament comencèron pauc a pauc de mancar. Dins lo corrent de la segonda mitat dau sègle XIX, la descubèrta de jaciments aurifèrs fòrça importants agravèt aquela situacion ambé la produccion de 2,000 tonas d'aur entre 1851 e 1860. Aquò representava la mitat dei quantitats extrachas durant lei quinze sègles precedents e leis estats poguèron plus mantenir la paritat entre l'aur e l'argent. Lo monometallisme basat sus l'aur (escandau aur) venguèt donc la nòrma.
Lei sistèmas bimetallics e monometallic èran basats sus la convertibilitat de la moneda en aur ò en argent. Necessitavan de resèrvas importantas au sen dei bancas centralas per n'assegurar la valor. Pasmens, aqueu sistèma permetèt tanben d'emetre mai de bilhets e de batre de pèças fachs de metaus mens preciós (coire, bronze...) ò francament banaus (niquèl...).
Lei trèbols monetaris de la Premiera Guèrra Mondiala
La Premiera Guèrra Mondiala (1914-1918) entraïnèt de despensas considerablas que destabilizèron prefondament l'economia mondiala. Après la revirada dei politicas classicas, sa consequéncia principala foguèt un renovelament de la pensada monetària que favorizèt l'emergéncia de teorias intervencionistas.
D'efèct, après la guèrra, leis estats mau capitèron de restablir lo monometallisme que prevaliá avans 1914 (inflacion en Alemanha, recessions economicas deis ans 1920...). Puei, la crisi economica de 1929 escobèt lei temptativas de restauracion. Dins aqueu contèxte malaisat, s'impausèron leis idèas eissidas de l'òbra majora de l'economista britanic John Maynard Keynes (1883-1946), Teoria generala de l'emplec de l'interès e de la moneda (1936), que se prononciava en favor de politicas intervencionistas menats per lei govèrns per assegurar lo plen emplech.
Lei monedas fluctuantas e la desmaterializacion
Lo sistèma de Bretton Woods foncionèt corrèctament fins a la crisi economica deis ans 1970. Tre 1971, leis Estats Units d'America abandonèron oficiosament l'escandau aur. En parallèl, lei teorias keynesianas foguèron suplantadas per lei teorias neoclassicas de l'Escòla Austriana e de l'Escòla de Chicago que depintan la moneda coma la manifestacion d'un òrdre espontanèu e condamnan l'intervencion monetària de l'Estat.
Dempuei leis ans 1970, lei monedas son donc vengudas fluctuantas e varian entre elei segon lei variacions dei mercats financiers. Leis estats gardan la possibilitat de devaluar mai dins lei fachs, aqueu tipe de manòbra es vengut rar. L'autra consequéncia majora es que la fiduciarizacion de la moneda es venguda la nòrma universala car ges de país a restablit l'escandau aur.
D'autra part, leis evolucions tecnologicas aparegudas a la fin dau sègle XX ambé lo desvolopament dei rets informatics aguèron de consequéncias sus lei cambis monetaris. D'efèct, la generalizacion dei [carta de crèdit|cartas de crèdit]] e dei viraments electronics remplaça mai e mai sovent l'utilizacion e la manipulacion de pèças e de bilhets. Ansin, la moneda es d'ara endavant sovent desmaterializada e l'usatge de la moneda escripturala es vengut fòrça frequent dins la vida vidanta.
La Plaine-des-Palmistes
La Plaine-des-Palmistes es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Reünion e la region de la Reünion.
Moneda
Moneda fiduciària
Una moneda fiduciària es una moneda que sei supòrts an ges de valor intrinsèca. Sa valor es donc basada sus la fisança que li dona la societat. A l'origina, lo tèrme designa lei pèças d'aliatges industriaus de la fin dau sègle XIX e dau començament dau sègle XX. Pasmens, ambé l'abandon de l'escandau aur, la generalizacion dei bilhets e l'utilizacion de metaus a bòn mercat per la fabricacion dei pèças, tota la moneda actuala es venguda fiduciària.
Moneda escripturala
La moneda escripturala es formada dei depaus bancaris sus lei còmptes corrents dins lei bancas comercialas. Es materializada per una escritura dau còmpte. Uei, aqueu tipe de moneda fòrma la màger part de la massa monetària en circulacion (entre 80 e 90%). Amb lo desvolopament deis otís informatics, la moneda escripturala es desenant sovent numerizada.
Foncions economicas
La moneda a tres ròtles economics essenciaus que son aquelei d'unitat de còmpte, de ben dirèctament escambiable e de resèrva de valor :
Ben public
Gràcias a sei tres foncions economics, la moneda a un ròtle fondamentau au sen dei societats. D'efèct, en facilitant lei cambis de bens ò de servicis, permet de rendre de servicis collectius a la comunautat ont es en circulacion. Per aquela rason, la moneda es considerat coma un ben public que pòu pas faire unicament l'objècte d'una regulacion per lei financiers. Ansin, d'institucions estatalas (bancas centralas...) foguèron creadas per representar l'interès collectiu dins la gestion monetària.
Otís de iearquizacion
Dins certanei societats, la moneda es un otís de iearquizacion sociala que permet de mesurar la richessa deis individús. Dins l'Empèri Roman, lo reng sociau deis abitants èra dirèctament determinat per sei revenguts. Se un sistèma tant rigorós es uei rar, la richessa es totjorn un element important au sen de mai d'una societat actuala car es considerada coma un factor de capitada per una partida importanta de la populacion.
Instrument d'integracion economica e politica
La moneda es tanben un instrument d'integracion economica e politica d'una zòna somesa a un meteis poder politic. Per exemple, durant l'Antiquitat, Atenas utilizèt lo primat de sa moneda per renfòrçar son contraròtle sus la Mar Egèa en exclusent l'usatge de monedas de ciutats rivalas. Autre exemple, en Occitània, la liura tornesa, adoptada per Loís IX (1226-1270) en 1262, aguèt un ròtle important dins la mesa en plaça de la dominacion francesa en suplantant pauc a pauc leis autrei monedas en circulacion e en s'impausant coma unitat de còmpte.
En causa de l'importància politica de la moneda, la fabricacion de moneda faussa es una infraccion grèva dempuei l'invencion de la moneda au sègle VII av. JC. La màger part dei país la classan entre lei crimes pus grèus. Per exemple, en França, la pena de mòrt foguèt encorruda per lei faus-monediers fins a 1832. Uei, riscan totjorn 30 ans de preson, çò qu'es identic a la pena encorruda per un murtre sensa premeditacion. Entre país, la fabricacion de moneda faussa es de còps utilizada coma arma de guèrra (operacion Bernhard dau III Reich còntra la liura britanica...) e leis atacas còntra una moneda estrangiera son d'otís d'influéncia poderós entre lei mans dei poissanças pus importantas de la planeta.
Lei teorias economicas principalas
Diferentei teorias modèrnas de regulacion de la moneda existisson. Lei pus frequentament aplicadas fan partida dei còrpus classics (ò liberaus) e keynesians. Lo premier corrent es istoricament lo pus ancian qu'es aparegut au sègle XVI ambé lei trabalhs de Copernic. Dominèt fins a la crisi economica de 1929 avans de conóisser una lònga eclipsi fins ais 1970. Durant aqueu periòde, foguèt suplantat per lo corrent keynesian que posa son origina dins lei preconizacions defendudas per John Maynard Keynes e lei politicas de l'après guèrra.
Per leis economistas classics, lo ròtle de la moneda es unicament economic e se limita a la facilitacion dei cambis de marchandisas e de servicis. Segon l'economista Jean-Baptiste Say (1767-1832), la moneda es donc solament una vela qu'escond lo fach qu'un ben se càmbia còntra un autre ben segon la lèi de l'ofèrta e de la demanda. Segon aquela concepcion, la quantitat de moneda en circulacion a donc un efèct sus lei prètz mai pas sus lo foncionament vertadier de l'economia. La moneda auriá donc un ròtle neutre e tota politica monetària dèu aver per objectiu d'empedir una aumentacion de la massa monetària que seriá desconnectada de la creissença de l'activitat economica.
Lei keynesians defendon, au contrari, una vision pus intervencionista dau ròtle de l'Estat. Per elei, la politica monetària pòu influenciar e estimular l'economia e seis actors. Segon aquela concepcion, la gestion de la moneda es donc un aigre politic fondamentau. Per exemple, redurre lei taus d'interès pòu crear mai de moneda e favorizar la demanda e l'investiment.
Crisis monetàrias
Dins certanei, lei mecanismes de regulacion monetaris mau foncionan e la moneda pèrd d’un còp una partida importanta ò la totalitat de sa valor. Dicha crisi monetària, aquela situacion entraïna generalament una crisi economica grèva car tot lo sistèma de cambis utilizat per la societat conoís de perturbacions. Au pièger, de pans entiers de l'economia son susceptibles d'èsser blocats per manca de liquiditats. N'existís plusors tipes :
Ruesga
Ruesga es un municipi de la província de Cantàbria.
(1196) Sheba
(1196) Sheba es un asteroïde.
Engranatge
vinheta|Un engranatge elicoïdal de contacte exterior en accion Un engranatge es un sistèma mecanic compausat de doas ròdas dentadas o mai engranadas utilizats per:
Dins lo cas de la transmission de movement, las doas ròdas dentadas son en contact l’una amb l’autra e se transmeton de poténcia per obstacle. Un engranatge es compausat d’un pinhon, es atal que se nomena la sola ròda o la ròda mai pichona, e d’una ròda, d’un cremalh, d’una corona o d'una vitz. Quand mai de doas ròdas dentadas son presentas, forman un sistèma d’engranatges.
Descripcion
Lo perfil mai espandit, en mecanica generala, es lo perfil en desvolopanta de cercle utilizat mai sovent en mecanica generala; lo perfil en epicicloïd essent mai sovent utilizat pels mecanismes relotgièrs.
Se destria diferents tipes de dentat:
Tanben, existís diferents tipes d’engranatges:
Lo mai vièlh mecanisme d'engranatge conegut es la maquina d'Anticitèra.
En relotgeriá, cal pas confondre amb mobil, assemblatge d'una ròda montada sus son pinhon.
Generalitats
vinheta|Engrenatges d'una usina de concassatge L'engranatge es una de las uèit maquinas simplas. Los engranatges son utilizats dins totas las brancas de la mecanica per transmetre de movements, de la relotgeriá fins als reductors de l’industria pesuga. La transmission se fa amb un plan bon rendiment energetic donant qu'es mai sovent superior a 95 % dins de condicions corrèctas de montatge e de lubrificacion en servici.
Lo rapòrt de velicitats angularas obtengut entre la dintrada e la sortida, tanben conegur jol nome de « rapòrt d'engranatge » e « rapòrt de transmission », depend sonque del nombres de dents de las ròdas en contacte. Es tanben egal al rapòrt dels rais, e, a fortiori, dels diamètres de las ròdas (al signe près).
Per de transmissions de grand entrais, al vejaire de la dimension de las pièces, es preferit una cadena, una correja o un sistème d’engranatges.
Vocabulari
Dins aqueste article s'utiliza los tèrmes seguents:
Las dents
vinheta|Mòstra del punt de contacte entre las dents Existís diferents tipes de dentada, amb de proprietats particularas. Gaireben totas la formas son dichas conjugadas: pendent la rotacion, las dents demoran en contacte dins un plan sagitaal, e quand lo luòc geometric d'aqueste punt de contacte es una drecha, los perfils de las dents son de desvelopantas de cercle. Una excepcion notabla es l’engranatge « Novikov », dich tanben de « Fisher », ont lo contacte entre doas dents se fa pendent un temps « ponctual » tot lo long del perfil.
Perfil en desvelopanta de cercle
Aqueste perfil gaireben universalament utilizat per la transmission de poténcia. La desvolopanta del cercle es la trajectòria d’un punt d’una drecha que ròtla sens limpar sus un cercle. Aqueste cercle es nomenat « cercle de basa », de diamètre db.(= dprimitiu*cos(α)) La zona d’existéncia de la desvolopanta se situa entre lo cercle de basa e l’infinit. Existís pas de desvolopanta a l’interior del cercle de basa. Cal donc pas cercar a far foncionar un engranatge a l’interior dels cercles de basa de las dentadas que lo constituisson.
Se consideram dos cercles de basa associats a doas ròdas d’un mèsme engranatge, es possible de far rotlar sens limpar una drecha simultanèament suls dos cercles. D'aqueste fach la velocitat circonferenciala dels punts dels cercles es la mèsma qu'aqueste de la drecha. Un punt de la drecha (punt d’engranament) generarà, sus las doas ròdas, lo flanc de dent. vinheta|Traçat d'una dent per perfil en desvolopanta de cercle (equacion parametrica)
Engranatge classic
esquèrra|vinheta|Engranatge classic : la drecha interiora ròtla sens limpar simultanèament suls dos cercles de basa. Se la drecha passa entre los centres dels cercles, s'obten l’engratnage classic. Las ròdas tornejan alara en sens contrari e lo rapòrt de transmission depend dels diamètres. Quand es exteriora, l’engranatge es dich paradoxal e las ròdas tornejan dins le mèsme sens.
Dins lo cas de l’engranatge classic, e mai particularament d'engranatges estandards, los cercles de basa son raprochats de tal biais que la drecha interiora forma un angle de pression α amb la perpendiculara a la drecha que passe pels aises. Segon l'estandard, α val 20 ° en Euròpa, 25 ° als EUA e 14,5 ° pels ancians engranatges.
Las dents son limitadas a una zona a l'entorn del punt I, dich « punt d’engranament », ont las velocitats de limpament de las dents son infimas, çò que contribuís a un rendiment optimal de l’engranatge. S'obten los dos flancs de dent en considerant las doas tangentas interioras.
La fòrça exercida d’una dent sus l’autra se descompausa en doas : una tangenciala (utila) que transmet lo parelh, e una radiala (parasita) que tend a alunhar las ròdas. Un angle de pression pichon a l’avantatge de limitar aquesta fòrça de repulsion parasita, mas dona una forma de dent fragila. A l’opausat, un angle de pression naut dona de dents trapetas donc mai resistentas, mas genèra plan de fòrças suls aises.
Engranatge paradoxal
vinheta|Engranatge paradoxal : la tangenta comuna es exteriora als dos cercles. Las doas ròdas tornejan dins lo mèsme sens. L’engranatge paradoxal es un engranatge de doas ròdas tornejant dins lo mèsme sens ; es utilizat dins unes diferencials (coma le diferencial Mercier, ingenhaire per Renault). Las velocitats importantas de limpament relatiu sus las dents permeton un « blocatge » parcial del diferencial quand las ròdas de veïcul dispausan pas de la mèsma aderéncia al sòl. S’agís pas quitament un blocatge que la resisténcia al movement es pas obtenguda per obstacle, mas per frejament. Per assegurar lo relais de la presa de las dents, es sovent necessaro de pausar las dents dins de plans radials diferents, o utilizar una dent d'eliç.
Generacion de las dents
esquèrra|vinheta|Dentada drecha e dentada elicoïdala. Las tres ròdas an lo mèsme modul aparent e las doas grandas ròda lo mèsme nombre de dents.
Lestaurs
Lestaurs (Lestards en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Engranatge
Dentada drecha
La generatitz de forma de las dents es une drecha parallela a l’ais de rotacion. Es lo tipe de dentada mai corrent. Es utilizat dins totas las aplicacions de mecanica generala. En efièch, s'agís del sistèma que permet de transmetre lo maxim d’esfòrç. Pasmens, son manca màger es d’èsser brusent.
Dentada elicoïdala
La generatritz de forma de las dents es une linha elicoïdala de mèsma ais que l’ais de rotacion. Aqueste tipe de dentada presenta l’avantatge d’èsser mai silenciós que la dentada drecha, creant mens de vibracions. Las dentadas elicoïdalas permeton tanben d’aumentar la conduche de la transmission, fasent que lo nombre de dents simultanèament en contacte venga constant, çò que permet de transmetre d'esfòrces mai importants e subretot de demesir las vibracions e los bruchs.
Engranatges de cabrions
vinheta|Engranatges de cabrions en V d’[[André Citroën, venguts emblèma e log de las automobilas Citroën.]] Una dentada de cabrions, o dentura « Citroën », es compausada de doas dentadas elicoïdalas de dimensions identicas, mas d'elices en sens contraris de biais a annular l’esfòrça axial sus l'ensemble. De teoria biaisuda, aqueste tipe de dentada es, en practica, complicat de realizar quand lo perfil es pas desgatjant a l'interseccion dels dos elices; es de fach car de realizar. De constructors usinan una rega centrala per permetre de desgatjar aisidament las aisinas de talhatge a l'interseccion dels dos elices; la rega fa tanben mai aisida l'evacuacion del lubrificant, permetent atal de demesir la temperatura de foncionament. Las dentadas en cabrions son utilizadas subretot dins l’industria pesuca. Dins aqueste cas, s’agís sovent de dos engranatges d'eliç contraris associats e mai rarament de ròdas monoblòts. Se pòt tanben ne trobar en aeronautica, per exemple dins lo reductor d'un turbopropulsor tipe PW100.
Engranatges de vitz
Un engranatge de vitz es un engranatge esquèr constituit d’una vitz sens fin e d’una ròda de vitz conjugada, nomenada « ròda e vitz sens fin ». Lo perfil de la vitz es mai sovent trapezoïdal.
Dins fòrça escasenças, aqueste dispositiu es « irreversible », aquò significa que se la vitz pòt entraïnar la ròda, la ròda pòt pas, per de rason de frejaments e d'angle de l'eliç de la vitz, entraïnar aquesta. Aqueste aspècte es interessant per exemple per la comanda d’un torn que pòt pas se desenrotlat tot sol. Son ròtle de reductor de velocitat es tanben plan interessant, que permet un rapòrt de rotacion fòrça naut amb solament dos elements, e aquò dins un espaci pichon e amb un retorn d'angle de 90 ° mai amb un rendiment plan inferior a aqueste d'un engranatge conic. Es mai aqueste marrit rendiment que li permet d'assegurar dins unas condicions l'irreversibilitat.
Pels engranatges d'aises parallels
Las formulas çai dejós son valablas per una dentada normalizada.
amb:
rapòrt de reduccion d’un sistèma d’engranatges :
Talhatge o fabricacion dels pinhons e de las ròdas
Per las pèças metallicas, las dentadas son realizadas, subretot, per emportada de matèria (usinatge). S’agís mai sovent d’un engranament simulat entre una aisina (pinhon, cremalh, o fresa) e la ròda de talhar. D'aquesta fach, lo modul de dentada es impausat per l'esplecha. Lo movement d'engranament contribuís que que siá al movement d'aviada dins l'operacion d'usinatge. Lo movement de talh depend del procediment.
Per las pèças de matèria plastica, las pèças unitàrias son mai sovent talhadas, mas per las fabricacions en seria, son mai sovent motladas.
Los moduls son normalizats. I a las valors principalas, las valors secondàrias (entre parentèsis) e las valors admesas a títol excepcional (entre parentèsis e en italic):
Condicions d’engranament
Es pas possible de realizar que que siá engranatge. Las bonas condicions d’engranament limitan la causida del nombre de dents de cada ròda. Los critèris de considerar son :
Tipes d’engranatges
vinheta|Pinhon sus un [[cremalh]]
Engranatge de ròda e cremalh
Lo sistèma de pinhon-cremalh es subretot utilisat per transformar un movement rotatiu en movement de translacion o lo contrari. Es constituit d’una ròda dentada (pinhon) e d’una barra tanben dentada (cremalh). La ròda dentada, en tornejant, entraïna las dents de la barra que se mòu, alara, en translacion. Aqueste mecanisme es corrent dins los sistèmas de direccion d'automobilas.
Engranatges parallèls o cilindrics
Los aises de las doas ròdas dentadas son parallèls.
Engranatges concorrents o conics
Los aises de las doas ròdas dentadas son concorrents. Los sucs dels còns primitius (o còns tangents a las ròdas de friccions de mèsme dimensions) devon èsser confonduts.
Aquestes engranatges son mai sovent utilizats per aver un angle entre la dintrada e la sortida de l'engranatge. Aqueste sistèma es utilizat dins los diferencials automobils per aver un angle drech entre la dintrada e la sortie de la transmission (en mai de la foncion diferencial).
Lantèrnas e rodets
S'agís d'un engranatge d'aises concorrents o parallèls. Es un sistèma ancian d'engranament. Es comausat en dintrada d'una « lantèrna » (dos discs espaciats al perimètre per de fuses o cilindres) e en sortida d'un « rodet » (equipat de receptaires de parelhs en forma de fus o de dent). Dins los sistèmas de relotgeriá, las pèças son metallicas; mas dins los mecanismes dels molins d'aura, las lantèrnas e las dents son mai sovent de fusta: lo remplaçament en cas d'usadura o de trencadura es alara mai aisit e economic.
Sistèmas d’engranatges
Un sistèma d’engranatges es une combinason d’engranatges.
Sistèma simple
Lo rapòrt de reduccion es lo produche del nombres de dents de las ròdas menantas divisat per aqueste de las ròdas menadas. Siá:
Amb:
Sistèma planetari (o epicicloïdal)
vinheta|Un sistèma epicicloïdal comportant tres satellits Son de sistèmas compausats de satellits montats sus un pòrta-satellit tornejant a l'entorn de dos planetaris. Presentan donc tres elements mobils al respècte d'un autre fixe. Son utilizats atal dins los sistèmas diferencials.
En blocant un element, s'obten, amb la mèsme geometria, diferents rapòrts de reduccion entre los elements encara mobils. Es lo principi utilizat dins las bóstias de velicitats « automaticas ».
Aquestes sistèmas son fòrça utilizats en mecanica que pòdon donar de rapòrts de reduccion nauts, amb de pèças de talha rasonabla, e de rendiments acceptables (98 % per estatge). Mai lor geometria abotís sovent a una configuracion ont l’arbre de dintrada es coaxial amb l’arbre de sortida. I a dins le comerci de reductors epicicloïdald compatibles amb de motors electrics (venent alara motoreductors).
Sistème esferic
Sul principi, lo sistème esferic sembla a l'epicicloïdal. Los engranatges son conics e semblan donc dispausats sus un esfèra. Es la geometria del diferencial dels aissèls motors dels veïculs automobils. Combinat aisidament la foncion retorn d’angle, la reduccion, e la foncion diferenciala.
Representacions normalizadas
En dessenh tecnic, la representacion dels engranatges es codificada per desir de simplificacion. Se destria, lo dessenh de l'esquèma.
Simbolica
vinheta|Escut del [[Laos]] L'engranatge es un simbòl corrent de l'industria.
Dins aqueste títol, es present per exemple suls escuts del Laos, o del Vietnam.
Engranatge biologic
Lo 13 de setembre de 2013, dos cercaires angleses de l'universitat de Cambridge descobriguèron que la larva de la cigala Issus coleoptratus es dotada d'un engranatge li permetent de sincronizar sas doas patas pendent d'un salt.
Thonnance-les-Moulins
Thonnance-les-Moulins es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
La localité est traversée par l'ancienne Route nationale 427.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
(1197) Rhodesia
(1197) Rhodesia es un asteroïde.
Ognéville
Ognéville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Biofisica
La biofisica es la sciéncia qu'estúdia la biologia amb de principis e de metòdes de la fisica. Se discutís se la biofisica es una branca de la fisica o de la biologia. D'un ponch de vista se pòt concebre que lei coneissenças acumuladas en la fisica "pura" pòdon s'aplicar a l'estudi de lei sistèmas biologics. En aqueste cas la biofisica pòrta de coneissenças a la biologia, mai pas a la fisica.
Ruiloba
Ruiloba es un municipi de la província de Cantàbria.
Cornonterralh
Cornonterralh (Cournonterral en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : castellum quod vocant Cornonc, abans 1032, castellum de Cornone, cap a 1032-1060, castello de Cornone, cap a 1062, ecclesia S. Petri de Cornone en 1121, de Cornone en 1122, de castro Cornun en 1122-1134, in terminio de Cornone en 1138, domini de Cornone en 1157, apud Cornonum en 1161, eu Ot de Cornon en 1161-66, ecclesie S. Petri de de Cornone, castro de Cornone en 1181, de canabaria de Cornon al sègle XII (identificacion mausegura), de Cazaligiis, id est de Cornone Terralli, sense data [sègle XII ?], castri de Cornone Terrallo en 1207,  in terminio de Cornone Terralio, in castro de Cornone en 1211, prioris de Cornone Terralli en 1222, jurisdiccionis Cornonisterralli en 1281, castro de Cornoneterralli, Cornonterralh en 1312, Cornonterral en 1319, prior de Cornone et de Gazaligiis en 1331, prior de Cornhone (varianta : Cornione) Terralh en 1392, castri de Cornone Terralhi, dicti castri Cornonis en 1398, de Cornoneterralh, a la fin dau sègle XIV, Cornonterral en 1526, de Cornone Terrali en 1529, S. Crucis de Cornone Terralio en 1536, de Cornoneteral en 1550, Cournon terrail en 1626, Cornonterral, en 1648, Cornon Terral, l'eglise de Cornon-Terral en 1740-60, Cournonterail, dit Vignols en 1740-60, Cournonterral en 1740-60, Cornonterral en 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Cornonterralh ven dau tèma celtic e preceltic *cor-n-, « bauç, calanc, escarpament, nautor, autura », amb lo sufixe -onem ; segon Hamlin, l'etimologia de Cornon es escura e la topografia dau vilatge justifica pas lo tèma oronimic supausat per Dauzat. L'origina sembla la d'un castrum del nom de Cornon, puòi après de Cornonterral, amb un terral qu'auriá lo sens de « vent que bufa de la tèrra » e seriá justificat per la situacion de Cornonterral(h) au nòrd dau vilatge vesin de Cornonsec. L'establiment dau vilatge, çaquelà, datariá environ de 1200 e seriá atestat pel nom de Cazaligiis, « barracas, ostalons ». Se vei pas clarament dins las explicacions perqué lo castèl d'origina es puslèu a Cornonterralh qu'a Cornonsec. En mai d'aquò, lo determinant sembla d'èsser -terralh e non pas terral. Lo primièr mot, dins lo Tresòr dau Felibritge, a lo sens de « tèrra, terren, terranha, terrassa ». Doncas un Cornon sus la tèrra e non pas sus la ròca (o, se se vòu, sus lo planièr e non pas sus un puòg).
Joan Pèire Chambon, a prepaus de l'origina de Cornon, fornís lo cognomen Cornus, atestat, amb lo derivat -ŌNE.
(1198) Atlantis
(1198) Atlantis es un asteroïde.
San Felices de Buelna
San Felices de Buelna es un municipi de la província de Cantàbria.
Benassay
Benassay es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Pression atmosferica
vinheta|222x222px|Baromètre aneroïd, instrument de mesura de la pression atmosferica. La pression atmosferica es una grandor fisica exprimissent lo rapòrt entre la fòrça insistenta del pes de la colomna d'aire per una superfícia preissada. La pression presenta en cada ponch de l'atmosfèra terrèstra de faiçon eterogenèa. Dins la màger part dei cas la pression atmosferica es equivalenta a la pression idrostatica exercida per lo pes de l'aire present au dessús dal ponch de mesura. Dins lo Sistèma Internacional, son unitat de mesura es lo pascal e son instrument de mesura conegut coma lo baromètre.
Al nivèl de la mar (h0), la pression atmosperica atenh 1013 ectopascals. Las zònas de bassas pressions dichas de depressions exercisson una pression inferiora a la valor d'aquela situat al nivèl de la mar. Las zònas de nautas pressions dichas anticiclonicas exercisson ela una pression superiora a la valor referenciada. La pression atmosferica demenís quand l'altitud aumenta, aquò s'exprimís per la raretat de l'aire en altitud, demesissent lo pes de la colomna d'aire sus la seccion delimitada que d'aquel fach redutz la pression atmosferica. La pression atmosferica varia tanben en foncion dels paramètres de latitud, de temperatura e de la quantitat de vapor d'aiga contenguda dins l'atmosfèra.
Formula
Galilèu (1640) a demostrat lo pes de l'aire en pesant un glòb de veire, plen e void d'aire. La diferéncia entre los peses èra de 1,293 grama per cada litre de capacitat del balon al nivèl de la mar, siá lo pes aproximatiu d'un litre d'aire, mentre qu'un litre d'aiga pesa 1 000.
Istoricament, la pression atmosferica èra mesurada amb precision per la primièra virèt d'Evangelista Torricelli (1643) pel tub diguèt de Torricelli, lo primièr exemple de baromètre. Perque 76 cm³ de mercuri an una massa de 1 033 kg, se pòt dire que la pression atmosferica qu'apièja sus son centimètre carrat de susfàcia a una fòrça pel pes d'una massa de 1 033 kg. Aquela valor presonièra coma unitat de mesura de la pression atmosferica, s'es l'atmosfèra (simbòl atm) : 1 atm = 1033 g/cm². Las unitats de mesura de la pression atmosferica:
Pression atmosferica normal
La pression atmosferica normala, es aquela que se mesura a la latitud de 45°, au nivèu de la mar e a una temperatura de ; correspònde a una colomna de mercuri de 760 mm d'autor. Dins leis autreis unitats de mesura correspònde a:
Amb la difusion de l'usatge del Sistèma Internacionau d'Unitats, comprés dins lo domeni meteorologic, la pression atmosferica se mesura en ectopascals (ἑκατόν, hekaton « cent »), unitat dont lo simbòl es hPa.
Formula internacionala del nivelament barometric
En prenent lo nivèl de la mar coma altitud de referéncia h0, una atmosfera mijana (temperatura 15 °C = 288,15 K; pression 1 013,25 hPa; gradient vertical de temperatura 0,65 K per 100 m), la la formula de nivelament barometric es obtenguda:
Matti Nykänen
Matti Nykänen (Jyväskylä, Finlàndia, 17 de junh 1963) es un ancian sautaire amb esquís finlandés.
Sent Vertunian
Sent Vertunian (Saint-Victurnien en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion de Sent Vertunian en Nauta Vinhana
Montceaux-lès-Meaux
Montceaux-lès-Meaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Sent Marçau d'Artenset
Sent Marçau d'Artenset (Saint-Martial-d'Artenset en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃ m mɒr’ʂaw] [dɒrtɛ̃ n ’ʂe]. Las fòrmas ancianas son Sancti Martialis de Artencia, en latin, en 1148, S. Marsal d'Artensa e -d'Arthenssa en 1228. Martialis es lo nom dau prumier evesque de Limòtges. Dins Artenset, lo sufixe (escrit -ec au segle XIX) es tardiu. Artensa poiriá èsser un nom gallic d'òme, *Artos, vengut de *artos, « ors », emb lo sufixe -entia. I a una autra ipotèsi, un latin vulgar *artentia, « clausura, barradissa », format sus lo latin classic artare, « barrar ». Lo site de las comunas de Dordonha suggerís un diminutiu dau país d'Auvèrnhe, l'Artensa, mas lo diminutiu seriá tardiu.
Juho Sunila
Johan (Juho) Emil Sunila (1875-1936) foguèt un politician finés, primièr ministre de sa país en doas ocasions: 1927-1928 e 1931-1932.
1316
França
Perseguida de la Granda famina de 1315-1317 que causèt de centenaus de milièrs de mòrts (belèu de milions dins lo reiaume) fins a 1317.
Empèri Bizantin
Per renfòrçar mai la dinastia dei Paleòlegs, l'emperaire Andronic II Paleòleg (1282-1328) nomèt son felen, lo futur Andronic III Paleòleg, coma coemperaire.
Majapahit
Rebellion dau generau Nambi, ancian companhon de guèrra dau rèi Raden Vijaya, que foguèt reprimida victoriosament (→ 1319).
Medecina
Après sa dissecion publica de l'annada precedenta, lo mètge italian Mondino dei Luzzi (vèrs 1275 - 1326) publiquèt un obratge d'anatomia (Anathomia en latin) que foguèt lo premier libre dedicat a aqueu domeni.
Arbin
Arbin en arpitan (Arbin en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Arbin Es una pichona comuna (mens de 200 ectaras) situada tot près de la pichona vila de Montmélian, en aquela part de la vallée del Isère coneguda jol nom de Combe de Savoie. Aquela municipalitat es sus un vessant expausat al sud. La Combe de Savoie a situat en lo sòli aupin géologique. La Combe de Savoie (en vessant sud) es réputée, per la qualitat dels vins #que produsís.
Ce village a été bâti au pied de la montagne de la Thuile, sur les derniers contreforts du massif préalpin des Bauges. Son église domine d'une façon pittoresque les vieilles maisons de la partie ancienne de la commune. En face d'Arbin, de l'autre côté de la rivière Isère, se dressent les sommets neigeux des Alpes de Maurienne et de la chaîne de Belledonne. Le Grésivaudan et la Combe de Savoie forment une seule et même vallée, dans le sillon alpin géologique. Ces deux régions sont simplement séparées par 1000 ans d'histoire : le Grésivaudan (province du Dauphiné) était en France et la Combe de Savoie dans le duché de Savoie jusqu'en 1860 (année durant laquelle la Savoie est devenue française).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria de Arbin a #èsser aprigondida per dos erudits : Félix BERNARD (#que #èsser curé de Arbin), e Philibert FALCOZ. Per tota informacion detalhada a recomandat de consultar las labors d'aqueles autors. Siá a l'archiu départementales, siá a la bibliotèca de Montmélian.
Arbin, En principi Ligure (edat del bronze) #èsser de contunh poblat pels Cèltas "Allobroge" (edat del fèrre), amb la conquista romaine de la Allobrogie, Arbin #venir romaine, de contunh gallo-romaine. Del periòde celte Allobroge, Arbin a conservat la siá vocacion viticole. Per contra la siá vocacion minotière, creada amb las Romains, s'a apagat cap a 1940-1945. Uèi Arbin es una municipalitat residenciala, viticole e industriala.
L'histoire d'Arbin a été approfondie par deux érudits : Félix BERNARD (qui fut curé d'Arbin), et Philibert FALCOZ. Pour toute information détaillée il est recommandé de consulter les ouvrages de ces auteurs. Soit aux archives départementales, soit à la bibliothèque de Montmélian.
Arbin, d'abord Ligure (âge du bronze) fut ensuite peuplé par les Celtes "Allobroge" (âge du fer), avec la conquête romaine de l'Allobrogie, Arbin devint romaine, puis gallo-romaine. De la période celte Allobroge, Arbin a conservé sa vocation viticole. En revanche sa vocation minotière, créée avec les Romains, s'est éteinte vers 1940-1945. Aujourd'hui Arbin est une commune résidentielle, viticole et industrielle.
Província de las illas Leialtat
La província de las illas Leialtat es una de las tres províncias que constituisson la Nòva Caledònia. Correspond a l'archipèla de las illas Leialtat, arc insulari situat al nòrd-èst de la Grande Terre e comprenent quatre illas dispausadas segon un ais sud-èst - nòrd-oèst : Maré, Tiga, Lifou et Ouvéa.
Las illas fan partit dels airals costumièrs Drehu (Lifou et Tiga), Iaai (Ouvéa) et Nengone (Maré).
(1199) Geldonia
(1199) Geldonia es un asteroïde.
Le Sappey
Geografia
Lo Sappey a situat entre Anecí e Genève, sul Salève, a 8 km de Cruseilles. Dispausa d'una fòrça polida vista sus las Alpes en particulara sul massís del Mont-Blanc.
Le Sappey est situé entre Annecy et Genève, sur le Salève, à 8 km de Cruseilles. Il dispose d'une très belle vue sur les Alpes en particulier sur le massif du Mont-Blanc.
San Miguel de Aguayo
220px|vinheta San Miguel de Aguayo es un municipi de la província de Cantàbria.
Trève
Trève (Trèves en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Las fòrmas ancianas serián Trevidon, al sègle IV [en realitat Trevidon pòt èsser Sent Laurenç de Trevas, çò que sembla mai versemblable geograficament se Trevidon èra sus una via romana de Nimes a Sant Flor, mas una omonimia es totjorn possibla], Treve, en 1227. L'origina del nom, per Dauzat e Rostaing, pòt èsser benlèu lo latin trivium, « caireforc », o d'un nom latin *Trebus, d'aprèp Trebenus, doncas *Treba (villa) ; Dauzat e Rostaing refusan doncas implicitament lo mot gallés treb-, « abitacion, domicili », que los Féniés causisson en li donant lo sens de « vila, vilatge ».
Severo Ochoa
Severo Ochoa de Albornoz (n. en 1905, m.1993) foguèt un cercaire espanhòl. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1959, amb Arthur Kornberg, per son trabalh sus la sintèsi de l'ARN.
Canac
Los canac son los abitants indigèns melanesians de la Nòva Caledònia, una collectivitat d'otramar de França situada dins lo sud-oèst del Pacific. Segon lo recensament de 2014, representan 39,1% de la populacion totala, siá aperaquí 104 000 personas.
Emai que de colonias melanesianas sián repertoriadas sus la presqu'illa de Foué de Grande Terre e remontan a la cultura lapita, l'origina del pòble canac es pas clara. Las recercas etnograficas mostrèron que los marins polinesians se maridèron amb de canac durant de sègles. Los canac nomenan Caldoches los europèus de la Nòva Caledònia.
La Nòva Caledònia foguèt annexada a França en 1853 e ne venguèt un territòri d'otra-mar en 1956. Un movement d'independéncia menèt a una revòlta mancada en 1967 e foguèt reviscolat en 1984, perseguissent l'estatut d'independéncia totala de la dominacion francesa.
Lo secret deus sons uelhs
Argument
Devath lo son argument de filme policièr, l'òbra qu'aborda au còp sobtilament e concretament lo tèma de la Dictatura Militara.
Que comença a la debuta deu sègle XXI ; Benjamín Espósito (Ricardo Darín), un emplegat retirat deus Tribunaus de Buenos Aires que decida escríver un roman sus un cas escadut en 1974 d'ua hemna originària de la ciutat de Chivilcoy trobada violada e morta. Entà resòlver lo cas lèu, Romano, un aute emplegat deus Tribunaus, que hè avoar en emplegar la tortura un obrèr maçon bolivian. Espósito qu'ac descobra e que hè expulsar Romano deus Tribunaus. A medish temps que promet la perpetuitat entau copable a Ricardo Morales (Pablo Rago), l'espós de la victima. thumb|200px|left|[[Estadi Tomás Adolfo Ducó|Estadi d'Huracán, lòc de la scèna mei famosa]] En bèth espiar ua vielha fòto de classa de la victima, Espósito qu'obsèrva un espiar estranh dens los uelhs d'un camarada, Isidoro Gómez e que'u recèrca. En horrucant illegaument l'ostau de la soa mair a Chivilcoy, Espósito e lo son assistent Pablo Sandoval (Guillermo Francella) que tròban paucas informacions a despart de noms de personas desconegudas. Après reflexion, que s'averan estar noms de jogadors deu Racing Club. Que'u se van donc cercar Gómez (evidentament suportaire de Racing) a l'escadença d'ua partida enter Racing e Huracán e, au cap d'ua scèna ara famosa de corruda dens l'Estadi d'Huracán (dab un susvòu de l'estadi e deus suportaires), qu'arrestan lo copable qui ei condemnat.
Totun, a l'escadença d'un reportatge a la television e dens lo contèxte qui precedí lo còp d'Estat de 1976 dab la debuta de l'activitat de la triple A (l'Aligança Anticomunista Argentina - la debuta de la repression illegau e clandestina de la dreta capitalista -), Morales que torna véder Gómez libre acompanhant la presidenta María Estela Martínez de Perón. Après verificacion d'Espósito e deu son cap Menéndez-Hastings, qu'apareish de Gómez que ho liberat per Romano e entà emplegar au prohèit de la repression d'estat las soas qualitats de criminau e tanben vengà's d'Espósito.
thumb|200px|Teatre kodak, lòc d'autrejament deus [[Prèmis Oscar]]En ensajar d'aucíder Espósito, lo Sandoval qu'ei tuat per error dens lo son apartament. Dab l'ajuda de Menéndez-Hastings, Espósito que s'exília dens la Província de Jujuy. Gómez, quitament mantuas annadas après lo retorn de la democracia, que demòra desapareishut.
Un dia, Espósito que cossira en çò de Morales qui s'a hèit mudar en província dens un lòc isolat e qui'u conta aver aucit eth medish l'assassin de la soa esposa. Incèrt d'aquesta version, Espósito que torna en çò de Morales e que tornar trobar, au caps de mantuas annadas, Gómez, incarcerat. Espósito que'u bremba alavetz qu'avèva promesa la perpetuitat.
Narbéfontaine
Narbéfontaine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Istòria
Dépendait De l'anciana província de Lorraine.
L'istòria de Narbéfontaine a ligat dempuèi totjorn a l'anciana via romaine #que condusissiá de Mètz a Mayence e #que, encara uèi, délimite lo ban communal al Nòrd. Es encara a causa d'aquela via #que i aguèt fondat un espital per viatgèrs probablament près d'una plaça de vigilància, S'es trobat sul ban de Narbéfontaine fòrça poteries e de monedas d'aquel periòde e las traces d'un cementèri mérovingien. Los primièrs senhors coneguts èran los sires de Varsberg mas dempuèi 1222, los chevaliers teutoniques de Mètz (es lo sieu espital #que #donar lo sieu nom a la pòrta dels Alemands de Mètz) #prene possession de la municipalitat e en 1285, se sap #que i dirigissián un espital. Lo vilatge i aurà ligat a partir de 1553 a la commanderie de Beckingen en Sarre e lo #demorar fins a la Revolucion. Sus un plànol de 1754, figura encara aquel espital #que se trobava darrièr de la glèisa actuala. Los chevaliers teutoniques èran, de mai, de proprietaris fonciers de 356 jorns de tèrras (siá près de 80 ectaras) sens comptar los 150 jorns queigudi en déshérence continuament a la guèrra de Trenta Ans e #que tornaràn doncas al senhor.
L’histoire de Narbéfontaine est liée depuis toujours à l’ancienne voie romaine qui conduisait de Metz à Mayence et qui, encore aujourd’hui, délimite le ban communal au Nòrd. C’est encore à cause de cette voie que fut fondé un hôpital pour voyageurs probablement à proximité d’un poste de surveillance, On a trouvé sur le ban de Narbéfontaine beaucoup de poteries et de monnaies de cette période et les traces d’un cimetière mérovingien. Les premiers seigneurs connus étaient les sires de Varsberg mais dès 1222, les chevaliers teutoniques de Metz (c’est leur hôpital qui donna son nom à la porte des Allemands de Metz) prirent possession de la commune et en 1285, on sait qu’ils y dirigeaient un hôpital. Le village sera rattaché à partir de 1553 à la commanderie de Beckingen en Sarre et le resta jusqu’à la Révolution. Sur un plan de 1754, figure encore cet hôpital qui se trouvait derrière l’église actuelle. Les chevaliers teutoniques étaient, de plus, propriétaires fonciers de 356 jours de terres (soit près de 80 hectares) sans compter les 150 jours tombés en déshérence suite à la guerre de Trente Ans et qui reviendront donc au seigneur.
Embriologia
300px|thumb|Desvolopaments comparats de divèrsas espècias L'embriologia qu'ei la sciéncia qui estudia lo desvolopament deus organismes animaus a partir de las gametas (tant vau díser las cellulas sexuaus) puish de l'ueu fecondat o zigòt.
Segond l'embrancament filogenetic estudiat e lo grad d'evolucion de l'espècia que's ditz sovent que, çò qui vòu díser que l'embrion, au cors deu desvolopament, que's basteish en tot seguir las etapas evolutivas deu son embrancament filogenic.
Morula
thumb|Blastulacion
Gastrula
En çò deus animaus cordats l'embriogenèsi que segueish las etapas seguentas :
Débats-Rivière-d'Orpra
Débats-Rivière-d'Orpra es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Orette Bruce Golding
Orette Bruce Golding, òme politic n. 1947, es l'actual primièr ministre de Jamaica.
Entomologia
240px|right|thumb|[[Eristalinus a butinar]] L'entomologia (del grèc entemos, «insècte» e logos, «sciéncia») es la branca de la biologia qu'estúdia los insèctes. Generalament compren tanben l'estudi d'autres artropòdes coma las aranhas e los acarians.
Chaudefontaine (Marna)
Chaudefontaine es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.
Olli Pekkala
Olli Pekkala (Kärkölä, Finlàndia, 5 de febrièr 1987) es un sautaire amb esquís finlandés.
Chaudefontaine (Marna)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bershawn Jackson
thumb|250px|Bershawn Jackson en 2015 a Doha Bershawn D. Jackson (Miami, Florida, 8 de mai de 1983) es un atlèta american. Especializat dins los 400 mètres amb baranhas, ganhèt una medalha de bronze dins aquesta categoria durant los Jòcs Olimpics d'Estiu de 2008.
San Roque de Riomiera
San Roque de Riomiera es un municipi de la província de Cantàbria. 200px|vinheta|esquèrra
Espon
Espeon (Espaon en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
Comuna situada dens lo Comenge en Savés. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Espon que veng deu nom latin d'òme Hispanus, nom d'origina, dab lo sufixe -onem .,.
Oriolles
Oriolles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Eric Gonzales
Eric Gonzales (neishut a Pau lo 18 de mai de 1964, mort a Sent Afeiran lo 26 de mai de 2023 ) qu'èra un escrivan bearnés. Qu'escrigó regularament dens las revistas Reclams e País Gascons (de Per Noste) e tanben mantuns còps dens la colleccion A Tots de l'IEO. Qu'èra membre deu conselh lingüistic deu Congrès Permanent de la Lenga Occitana.
Enter los sons romans mei famós que's pòt mentàver : Lo melic de Silvia Chasaus, L'òrra istuèra d'un hilh de Gelòs e Arantxa (suu conflicte enter ÈTA e autoritats espanhòlas e las soas consequéncias dens la realitat sociau).
San Vicente de la Barquera
San Vicente de la Barquera es un municipi de la província de Cantàbria.
Matti Pietikäinen
Matti Pietikäinen (Kuopio, 29 d'octobre de 1927 – 15 de novembre de 1967) foguèt un sautaire amb esquís finlandés.
Chandai
Chandai es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
La municipalitat es als confins del país de Ouche, del Thymerais e del Portamantèl. Lo sieu bourg es a l'èst de L'Agla, a Unitat|11|km  al sud de Rugles e a Unitat|15|km  a l'oèst de Verneuil-sus-Avre.
La commune est aux confins du pays d'Ouche, du Thymerais et du Perche. Son bourg est à 8.5 km à l'est de L'Aigle, à 11 km au sud de Rugles et à 15 km à l'ouest de Verneuil-sur-Avre.
Santa Cruz de Bezana
Santa Cruz de Bezana es un municipi de la província de Cantàbria.
Aatto Pietikäinen
Aatto Pietikäinen (Kuopio, 7 d'octobre de 1921 – Kouvola, 2 d'abril de 1966) foguèt un sautaire sus esquís finlandés que foguèt actiu durant las annadas 1940. Acabèt ochen dins las pròvas individualas de saut sus esquís de las Olimpiadas d'Ivèrn de 1948 que se debanèron dins la localitat de Sant Murezzan en Soïssa.