cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charles Glover Barkla
Charles Glover Barkla (n. en 1877, m. en 1944) foguèt un fisician britanic. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisica en 1917.
Villoria
Villoria es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Latas
Latas (Lattes en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es ['latas]. Las fòrmas ancianas son : Lattar (inscripcion de la « pèira d'Astrapton » de la resèrva arqueologica de Latas), stagnum Latera al primièr sègle ap. J .-C., castellum Latara, al primièr sègle ap. J .-C., (Pomponius Mela), de Latas (varianta : Latis) en 1114, paludem de Latis en 1121, honore de Latis, cap a 1129, manso de Latis (varianta : Latas), cap a 1140, ad portum de Latis en 1140, terminium de Latis en 1147, porto de Latis en 1158, in portu de Latis en 1170, ad Latas en 1186, de Coquono seu de Latis, de Coquone, id est de Latis, sense data [sègle XII ?], castrum de Latis en 1228, castro de Palude, quod vulgo dicitur Latas en 1236, navigium de Latis en 1247, castrum Latarum, de Latis en 1272, feudis... Latarum en 1292, versus Latas en 1322, ecclesia de Latis en 1331, castrum de Palude, quod vulgo dicitur Latas en 1341, castrorum... de Lattis en 1349, prior de Latis, a la fin dau sègle XIV, lo pont de Latas, vers Latas en 1468, camyn de Lathas en 1469, Lates en 1526, de hospitalerio de Latis en 1529, beatae Mariae de Latis en 1536, prior de Latis en 1550, Lates en 1570, Tour de Latte en 1613, Tour de la Latte en 1622, Lattes en 1626, 1648, [Grasindo de Latos, en occitan, en 1650 ], chemin de Lattes en 1668-69, Latte, après 1670, Lattes en 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Latas es un nom escur, preceltic pr'amor dau sufixe -ara, -era, inaccentuat ; segon Hamlin, Latas èra un pòrt important pendent l'Antiquitat, çò que pròvan l'arqueologia e las atestacions dau primièr sègle. Lo nom d'origina èra un proparoxiton que coneguèt la tombada de la finala abans l'epòca normala de supression de la sillaba finala dins los mots d'aquela categoria e non se sap perqué. A l'Edat Mejana, lo vilatge actuau èra sonat de preferéncia Palude e sa glèisa èra a 1,7 km cap au nòrd-oèst, a Cocon. Au sègle XII, Latas èra pas qu'un pichon pòrt sus Les. Lo nom ven benlèu d'un radicau preindoeuropèu *latt- de sens desconegut, amb un sufixe atòn -ara. Çaquelà, Ernèst Negre expliquèt a Frank R. Hamlin en 1996 e tanben dins son libre (TGF, l, p. 385) que lo nom vendriá dau latin latera, « brica, teula », puòi recebèt l'atraccion paronimica de latta, « lata, pèrga ». Segon Xavier Delamarre, Latarā o Lātarā es un nom probablament celtic, benlèu basat sus la soca lāt-, « eròi », benlèu las proprietats de *Lātaros, inatestat (Latos, Latios atestats).
(Plan Mas) Cocon
Plan Mas Cocon es lo nom d'un lotejament que continua lo nom d'una parròquia medievala. Las fòrmas ancianas son S. Johannis de Cucone en 1095, ecclesiam de Caucone en 1116, parrochia S. Johannis de Cocon en 1146, villam de Cocone en 1156, ecclesiam de Cocone, de Cocone, cap a 1160, parrochia S. Johannis de Cocone, feudum de Cocone, feudi de Cocono, villam de Cocone en 1161, decimaria S. Johannis de Cocone en 1171, decimaria S. Johannis de Cocon, de Cocone en 1173, mansus de Cocon au sègle XII, de Taurono [legir : Caucono], de Caucono, sense data [au sègle XII ?], de Coquono, de Coquone, id est de Latis, sense data [au sègle XII ?], villam de Coquone, de Cocone en 1208, S. Johannis de Cocone en 1228, de Cocone ad Latas en 1252, priore de Cocone en 1331, un lieu appelé mas de Cocou en 1577. Lo nom es escur; la topografia sembla exclure lo radical oronimic *kŭkk-. I aviá un autre luòc probablament vesin, Ad Coconetum, de Coconeto en 1171, Guillelmi Ebrardi de Coconeto en 1158-1178, honore de Coconeto en 1172, via qua itur de Coconeto en 1173, ad Coconetum, apud Coconetum en 1192.
Warhem
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Warhem En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Warhem dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
Villoruela
Villoruela es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sant-Ervlan
Saent-Erbelaen en galò, Sant-Ervlan en breton ( Saint-Herblain en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Saint-Jean-des-Mauvrets
Saint-Jean-des-Mauvrets es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
Sants-Texans-de detlos-Mauvrets es un pichon vilatge d'Anjau, situat suls bòrds sud de la Loire. I residís près de 1,700 abitants sus una superfícia de 1,275 ectaras. Vilatge agricòla e sustot viticole, en essent dempuèi divèrses ans l'influéncia creissenta d'Angieus, prefectura del departament, #que se situa a mens de 20 quilomètres.
La siá granda superficie ofèrta dins lo vilatge dels païsatges variats : lo bourg important, bastit en pissarra, tot en longitud, la longitud de la départementale 751, 70 ectaras de bòsques (lo bòsc d'Angieus, lo bòsc del Eclanchau, lo bòsc de Sant-Jean, o encara los Garennes), près de 200 ectaras de prés e 300 ectaras de vinhas. Sant-Jean a egalament una rica istòria e possedís de divèrsas bastissas interessantas sus lo sieu territòri.
Sa grande superficie offre au village des paysages variés : le bourg important, construit en ardoise, tout en longueur, le long de la départementale 751, 70 hectares de bois (le bois d’Angers, le bois de l’Eclanchau, le bois de Saint-Jean, ou encore les Garennes), près de 200 hectares de prés et 300 hectares de vignes. Saint-Jean a également une riche histoire et possède plusieurs édifices intéressants sur son territoire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo primièr document manuscrit ont figura lo nom latinisé de la parròquia, de partisca malvereti "del costat de la mauveraie", data de 1040. Designa un luòc en la vallée, al bas del tuc de Sant-Saturnin. Lo capítol de Toussaint d'Angieus i establís après 1149, data ont l'avesque Ulger lududes fa don, un prieuré-curé, près del castèl-fòrt, fief de la familha de las Châteaubriant fins a. Fins a aquela meteissa epòca, la parròquia englobarà La Daguenière sus l'autre marge. Compòrta una enclave, a l'oèst, la Capèla Santa-Almand (primièra mencion l'an 1081). Fins a, lo temporal d'aquela capèla aperten en pròpria a l'avesque d'Angieus. I possedís una residéncia, lo solar de las Salas, ont ret la justícia. Lo fòrt de Mécrin, sul camin de Brissac, protegís las abitacions.
Fins a la Revolucion, los senhors de Sants-Texans-de detlos-Mauvrets e de Sant-Almand se prévalent cadun de las intradas d'aqueles dos pòbles desparièrs, separats pel ruisseau de Sant-Almand. La vida dels abitants (200 fuòcs l'an 1688) s'orienta, aicí, cap a las tèrras de la vallée. Es rythmée per las inondacions del fleuve capritxós : el engloutit a las pradas e los bòsques #que s'estendián al delà de Polida-isla. Es en 1869 solament #qu'una levada sindicala fixarà lo lièch fluvial.
Sainte-Colombe-sur-Gand
Sainte-Colombe-sur-Gand es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Saint-Jean-des-Mauvrets
Istòria
Lo scenari, orientat cap al Aubance, compòrta, lududes, fins al remembrement de 1955, un parcellaire fòrça morcelé ont alternen los blats, los pâturages e las vinhas entretallades de bosquets. L'intrada n'aprofècha a hobereaux, per la fertilité del terroir, dels espacis giboyeux e l'informe de la meunerie, fondan de pichons fiefs en lo marc de la distincion. Aquel movement s'afirma a partir de la. Aital, entre Sant-Almand e Sant-Jean, se édifient los solares de la Gâchetière e del Moleton, e virats cap al Aubance, aqueles de Versillé, del Grand-Beaumont e de Avrillé, pendent que Mécrin ven un poderós otèl fortificat. Victimas a la fin de la de las échauffourées entre Ligueurs e de tropas reialas, aqueles domenis trobaràn a la s-|XVII|e}} una nòva joenessa.
Mai que l'efièch de la Revolucion, es lo jòc de las poténcias localas #que #portar lo cambiament en Sants-Texans-de detlos-Mauvrets. En particular la demolicion de l'anciana glèisa del vièlh-Bourg, desirada pel proprietari del castèl, #entrenar lo desplaçament de l'ancian centre cap als Luòcs, al sud-oèst. Aguèron ailà bastit l'an 1862 la nòva glèisa aital coma un presbytère, #que vendrà l'actuala comuna l'an 1908. Amb l'aparicion de nombrosas botigas la longitud de la rota d'Angieus a Saumur, nais un pòbli-carrièra, a la separacion del Vièlh-Bourg, isolat encara mai a partir de 1875, quand l'estacion de Buchêne, sus la linha d'Angieus a Montreuil-Bellay ret caduque la navegacion sus la Loire. Parallèlament, la desaparicion del bocage modifica lo païsatge de Sants-Texans-de detlos-Mauvrets, consagrat als grands espacis viticoles.
La tendéncia actuala es de salvaguardar lo patrimòni architectural de la municipalitat, tot en sonhant un vignoble renommé, enquadrat d'espacis naturales ont flore e fauna sauvatja tròban refugi en lo marc del plànol Natura 2000.
Jusqu'à la Révolution, les seigneurs de Saint-Jean-des-Mauvrets et de Saint-Almand se prévalent chacun des revenus de ces deux villages distincts, séparés par le ruisseau de Saint-Almand. La vie des habitants (200 feux en 1688) s'oriente, ici, vers les terres de la vallée. Elle est rythmée par les inondations du fleuve capricieux : il engloutit au les prairies et les forêts qui s'étendaient au delà de Belle-île. C'est en 1869 seulement qu'une levée syndicale fixera le lit fluvial.
Le plateau, orienté vers l'Aubance, comporte, lui, jusqu'au remembrement de 1955, un parcellaire très morcelé où alternent les blés, les pâturages et les vignes entrecoupées de bosquets. Le revenu en profite à des hobereaux, par la fertilité du terroir, des espaces giboyeux et le rapport de la meunerie, ils fondent de petits fiefs dans le cadre de la seigneurie. Ce mouvement s'affirme à partir du. Ainsi, entre Saint-Almand et Saint-Jean, s'édifient les manoirs de la Gâchetière et du Moleton, et tournés vers l'Aubance, ceux de Versillé, du Grand-Beaumont et d'Avrillé, pendant que Mécrin devient un puissant hôtel fortifié. Victimes à la fin du des échauffourées entre Ligueurs et troupes royales, ces domaines retrouveront au  une nouvelle jeunesse.
Plus que l'effet de la Révolution, c'est le jeu des puissances locales qui amena le changement dans Saint-Jean-des-Mauvrets. En particulier la démolition de l'ancienne église du vieux-Bourg, souhaitée par le propriétaire du château, entraîna le déplacement de l'ancien centre vers Les Places, au sud-ouest. Là furent construits en 1862 la nouvelle église ainsi qu'un presbytère, qui deviendra l'actuelle mairie en 1908. Avec l'apparition de nombreuses boutiques le long de la route d'Angers à Saumur, naît un village-rue, à l'écart du Vieux-Bourg, isolé encore davantage à partir de 1875, quand la gare de Buchêne, sur la ligne d'Angers à Montreuil-Bellay rend caduque la navigation sur la Loire. Parallèlement, la disparition du bocage modifie le paysage de Saint-Jean-des-Mauvrets, voué aux grands espaces viticoles.
la tendance actuelle est de sauvegarder le patrimoine architectural de la commune, tout en soignant un vignoble renommé, encadré d'espaces naturels où flore et faune sauvages trouvent refuge dans le cadre du plan Natura 2000.
Le Vey
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vilvestre
Vilvestre es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Johannes Stark
Johannes Stark (n. en 1874, m.1957) foguèt un fisician alemand. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisica en 1919.
Sent Joan de Sèrres
Sent Joan de Sèrres o Sent Jan (de Sèrres) o mens probable Sant Joan de Sèrres (Saint-Jean-de-Serres en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
Vitigudino
Vitigudino es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
'Rena
'Rena (Arrènes) es una vila occitana de Marcha situada en Lemosin, dins los Monts d'Embasac. Administrativament, se tròba dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Mae West
Mary Jane West dicha Mae West (17 d'aost de 1893, Brooklyn – 22 de novembre de 1980, Los Angeles) es una actritz estatsunidenca e vedeta importanta dau cinèma deis annadas 1920-1940. Sei films principaus son I'm No Angel (1933), Belle of the Nineties (1934) e Klondike Annie (1936).
'Rena
Lo dialecte locau es lo marchés.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Istòria
Luec de passatge daus pelegrins dau Chamin de Sent Jacme sus la Via Lemovicensis.
Nòtas
<references group="N"/>
Champtercier
Champtercier (en francés coma en occitan) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Machault
Machault es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Sainte-Agnès
Sainte-Agnès es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Greenwich Village
Greenwich Village, o simplament The Village coma l'apelan la màger part dels nòvayorkeses, es un quartièr de Nòva York, mai que mai residencial, situat dins lo sud oèst del borough de Manhattan.
Localizacion
The Village es enrodat per Broadway a l'èst, lo fluvi Hudson a l'oèst, Houston Street al sud, e la carrièra 14 al nòrd. Los quartièrs qu'o enrodan son East Village a l'èst, SoHo al sud, e Chelsea al nòrd. East Village, qu'èra autrescòps conegut jol nom de Bowery o Lower East Side, es de còps que i a mencionat coma fasent partit de Greenwich Village. Es pasmens considerat coma un quartièr vesin. Los noms dels luòcs a Nòva York càmbian, a causa de l'influéncia dels promotors imobilièrs, de las autoritats localas, o tot simplament per que lo nom agrada pas pus als abitants.
Plan de la vila
Greenwich Village èra autrescòps un vilatge rural pichon abans d'èsser inclús dins Nòva York. Per aquò, la disposicion de sas carrièras es diferenta de la màger part del plan cadastral en forma de grasilha de Manhattan (establit d'après lo Commissioners' Plan de 1811). Greenwich Village foguèt autorizat a manténer lo modèl del sieu traçat de carrièras quand lo plan foguèt mes en aplicacion, çò qu'a per efièch una disposicion que trenca amb l'estructura ordenada d'autras parts de la vila. Mantuna carrièras son estrechas e presentan de viradas en luòc dels caireforcs d'angles dreches. En mai, las carrièras del Vilatge pòrtan de noms puslèu que de numèros.
James Stewart
James Maitland Stewart (20 de mai de 1908, Indiana – 2 de julhet de 1997, Los Angeles) es un actor e una vedeta dau cinèma estatsunidenc. Sa carriera es jalonada de caps d'òbra coma Mr. Smith Goes to Washington (1939), The Shop Around the Corner (1940), The Philadelphia Story (1940), It's a Wonderful Life (1946), Winchester ’73 (1950), Thunder Bay (1953), The Glenn Miller Story (1953), Rear Window (1954), Vertigo (1958), The Man Who Shot Liberty Valance (1962) e How the West was won (1962). Recebèt un Oscar d'onor en 1985.
Warlaing
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Bresolettes
Bresolettes es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Situada a las confins del Portamantèl, lo vilatge es al mièg d'un clar : lo Clar de Bresolettes, luòc protegit e inscrich dempuèi 1985.
Située aux confins du Perche, le village est au milieu d'une clairière : la Clairière de Bresolettes, site protégé et inscrit depuis 1985.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Illa de França (region)
L’Illa de França (en francés Île-de-France) es una region de França situada dins lo centre-nòrd del país. Son còde INSEE es 11.
Yecla de Yeltes
Yecla de Yeltes es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sent Crespin de Richemont
Sent Crespin de Richemont (Saint-Crépin-de-Richemont en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Dempuei lo 1er de genier de 2019 es comuna delegada de la comuna novela de Brantòsme de Perigòrd.
Illa de França (region)
Son capluòc es París.
Sent Crespin de Richemont
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Illa de França (region)
Lo gentilici es francillian -a.
Istòria
La region d’Illa de França foguèt creada en 1976. Aperabans, la disián Region Parisenca (dempuèi la creacion de las circonscripcions d’accion regionala en 1960).
Sent Crespin de Richemont
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃nkrɛj’pi] [deriɕe’mũm]. Las fòrmas ancianas son Sanctus Crispinus, en latin, au segle XIII, Sanctus Crispinus prope Brantholmium, en latin, en 1382. Sent Crespin es un martir a Soissons, coma son frair Crispinianus (Crespinhan) au segle III; ne'n faguèron los patrons daus cordoniers. Richemont es compausat de mont e de riche, mot germanic qu'a lo sens de « poderós »; çò que dona lo sens d'un mont que domina; mas se coneis pas de chasteu a l'entorn, ,.
Esclusa de Fontfila
Es situada dins la comuna de Blomac dins lo departament d'Aude.
La esclusa tripla es inscricha al títol dels monuments istorics dempuèi 1996.
Telefòn intelligent
Caracteristicas
vinheta|Un telefòn intelligent Samsung Galaxy Nexus. I a fòrça diferéncias entre los telefòns mobils e intelligentùs, mas i a pas una division clara nimai de caracteristicas oficialas. Una de las diferéncias mai significativas es que los telefòns intelligents contenon de sistèmas operatius amb accès a d'aplicacions tèrças (que son pas aquelas dels fabricants ni dels operators); aquò se realiza mercés a la distribucion d'APIs avançadas que permeton crear d'aplicacions mobilas. Alara que los mobils convencionals foncionan mai sovent amb de firmware proprietari qu'ofrís un supòrt limitat dels programas tèrces mejançant Java ME o BREW. Pasmens dins lo mercat actual de telefòns mobils "convencionals" an de capacitats equivalentas a la de qualques telefòns intelligentes.
Donc la diferéncia màger consistís dins lo sistèma operatiu utilizat. Los elements visuals e tecnologics destrant los telefòns intelligents an un ecran de dimensions notablas e tactil e son connectats (internet mobil, Bluetooth, GPS, NFC, eca.).
Istòria
vinheta|279x279px|Telefòn mobil avançant [[IBM Simon, sus sa basa de recarga, an 1994.]]
Apogèu d'iPhone e Android
A fin de 2007 Apple introduguèt son primièr telefòn intelligent: l'iPhone. Foguèt un dels primièrs a utilizar coma basa l'ecran tàctil per l'ensemble de sos usatges e se destrièt per èsser lo primièr telefòn mobil a far l'usatge d'una interfàcia multitactila. Un autre avantatge decisiu foguèt la qualitat de son navigator web en comparason amb las alternativas existentas. En Julhet de 2008 Apple lancèt un nòu modèl amb un prètz mendre e de supòrt 3G. Se creèt tanben l'App Store amb d'aplicacions gratuitas o de pagar, que permet d'installar d'aplicacions desvolopadas tèrças. Aquela botiga d'aplicacions aguèt un grand vam, per exemple en abril de 2010 ofrissián ja mai de 185.000 aplicacions. La capitada de l'iPhone afortiguèt de tendéncias dins lo mond dels telefòns intelligentes coma l'usatge de las interfàcias tactilas, l'abandon dels clavièrs o l'importància de las botigas d'aplicacions.
Lo sistèma operatiu Android, desvolopat per Google, apareguèt dins los telefòns intelligents en 2008. S'agís d'un sistèma operatiu de còdi dobèrt basat sus Linux e utilizat per Open Handset Alliance. Lo primièr telefòn intelligent a l'utilizar foguèt l'HTC Dream, nomenat G1 per l'operator american T-Mobile que lo distribuissiá. Lo logicial compren dins lo sistèma operatiu intègra los quite servicis de Google coma corrièr, calendièr, navegacion, eca. Las aplicacions tèrças son disponiblas sus Android Market.
Sistèmas operatius
Los sistèmas operatius mai frequents utilizats pels telefòns intelligents son Symbian, RIM (BlackBerry), Android, iOS (Apple) e Windows Mobile/Windows Phone. D'autres sistèmas operatius per telefòns intelligents son Bada -de Samsung- o MeeGo (fusion de Moblin e Maemo).
Tendéncias
La tendéncia sembla indicar que los telefòns intelligents comprenon l'accès a internet, calendièr, camèra de fòtos, agenda de contactes, connexion per infraroigs e Bluetooth, navigacion GPS, e diferentas possibilitats de legir de documents de formats variats, coma PDF e Microsoft Office. Mai sovent amb camèra de vidèo e receptor de television.
Referéncias
<div class="reflist references-column-count references-column-count-2" style="-moz-column-count: 2; list-style-type: decimal;">
Joan Francés Tisnèr
Joan Francés Tisnèr vadut a Salias de Bearn en 1954 qu'ei un autor-compositor, especialista de musica electroacostica, creator per la dança, cantaire e musician occitan.
Qu'ei per alhors un deus membres fondators deu grop Verd e Blu.
Un aspècte important deu tribalh qu'ei la relacion de la musica, deu son e deu movement. Qu'ei especialista per la musica electroacostica. Qu'ei enfin un ciutadan engajat dens los movements per l'occitan.
Disques per viéner
Probable que los obratges seguents que's trobaràn devath format dematerializat tanben
- Camelicà edicion navèra aumentada, mesclada de navèth, masterizada de nau - Musica per la dança
Creator per la dança
Joan Francés Tisnèr qu'ei creator per la dança : Lo bal e lo public deu bal que son tostemps un lòc e un temps qui l'inspiran. Au long de la soa vita artistica jamei n'a deishat, au truvèrs deu bal, d'entertiéner aquera relacion dab los dançaires qui hè qu'au cap de tot canta-dança, cantaire-dançaire e son un. Que crotza los univèrs de Jakes Aymonino, de Roman Baudoin o de Francés Jumeaux tà un bal on inventivitat, interpretacion e son au servici deus dançaires. Votz solide e tanben percussions, guitarra, maquinas, sonsaina e acordeon per ua musica a dançar excepcionau.
Curamonta
Curamonta (Curemonte en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Google Workspace
Google Apps es un servici de Google que povesís de biais independent las versions personalizadas de diverses produchs de Google amb un nom de domeni personalizat pel client. Compta divèrsas aplicacions Web amb de foncions similaras de las seguidas buroticas tradicionals: Gmail, Google Groups, Google Calendar, Google Talk, Google Docs, Google Drive e Google Sites. Foguèt la vision de Rajen Seth, un emplegat de Google que mai tard desvolopèt Chromebooks.
Descripcion
Google Apps es gratuit e ofrís la meteissa quantitat d'estocatge que los comptes personals de Gmail. Google Apps for Work es destinat a las entrepresas e ofrís mai d'estocatge que lo corrièr electronic. Es disponible amb un drech anal/compte d'usatgièr. Google Apps pels sectors educatius e per las associacions sens tòca lucrativa son gratuïts e an la meteissa capacitat d'estocatge que las edicions per entrepresas. En mai de las aplicacions partejadas (calendièrs, documents, eca.), i a Google Apps Marketplace, qu'es una botiga virtuala pels usatgièrs de Google Apps. Conten de divèrsas aplicacions, gratuïtas o de pagar, que se pòdon installar per poder personalizar l'experiéncia de l'usatgièr amb Google Apps.
Google Apps for Work
Es un servici de Google que povesís de divèrses produchs de Google amb un nom de domèni personalizat pel client. Compta divèrsas aplicacions web amb de foncions similaras a las seguidas buroticas tradicionalas, coma Gmail, Hangouts, Calendar, Drive, Docs, Sheets, Slides, Groups, News, Play, de Sites e Vault. Foguèt la creacion de Rajen Sheth, un emplegat de Google que desvolopèt posteriorament los Chromebooks.
Referéncias
<div class="reflist references-column-count references-column-count-2" style="-moz-column-count: 2; list-style-type: decimal;">
Canton de Bèumont de Lomanha
Lo canton de Bèumont de Lomanha es ua division administrativa de Gasconha, venguda dempuèi 2015 sonque circonscripcion electorala, situada dens l'arrondiment dels Sarrasins, lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Dempuèi 2015, lo canton navèth de Bèumont de Lomanha compren 32 comunas, totas las deu canton precedent e autas 14 comunas, vengudas deus cantons de Montuèg (2), Sent Micolau de la Grava (10) e Verdun de Garona (2). Lo burèu centralizator es Bèumont de Lomanha. La lenga autoctòna deu canton d'origina es l'occitan gascon, dens sa varianta orientala, dambe fenomèns de transicion cap au lengadocian (vocalizacion frequenta de s dau plurau : [laj'bakɔs], enonciatius pas totjorn presents). La composicion de 2015 conten comunas lengadocianas, lingüisticament e quauques còps istoricament.
'''NB. Per rasons tecnicas, ua partida de las informacions de l'Infobox son las de la situacion d'abans 2015.'''
Composicion a partir de 2015
thumb|left|300px|Lo canton en 2015
Canton de Bèumont de Lomanha
Las 18 comunas.
Istòria
En 1801, lo canton de Bèumont estó conservat.
A las eleccions departamentaus deu 22 de març de 2015, en aplicacion deu decret n° 2014-273 deu 27 de heurèr de 2014, lo canton estó conservat e agrandit.
Haley Paige
thumb|right|Haley Paige
Haley Paige, naissuda Maryam Irene Haley lo 30 de decembre de 1981 a Chihuahua e defuntada lo 21 d'aost de 2007 a King City, siguèt una actritz pornografica mexicana-americana.
Zamarra
Zamarra es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sant Marin
La republica serenissima de Sant Marin (Serenissima Repubblica di San Marino en italian) es lo tresen estat pus pichon d'Euròpa après Vatican e Monegue e la decana de las republicas. Completament enrodada per Itàlia entre Emília-Romanha e las Marchas, l’estat compta aperaquí 32,000 abitants.
Nòrd e Pas de Calais
Lo Nòrd-Pas de Calais (le Nord-Pas-de-Calais en francés) èra una region administrativa de l'extrèm nòrd de França. Se compausava de dos departaments: lo Nòrd e lo Pas de Calais. Las províncias istoricas son mai que mai Flandra e Artés.
Sant Marin
La capitala n’es Sant Marin.
Nòrd e Pas de Calais
Son capluòc èra Lilla.
Istòria
Abans 1973 se disiá region del Nòrd.
Lo 1èr de genièr de 2016, fusiona amb Picardia dins la nòva region dels.
Sant Marin
Lo gentilici es santmarinés -esa.
Politica
La republica es dirigida per dos capitanis regents, elegits per un mandat de 6 mes. Retipan los cònsols de Roma. Los mandats començan lo 1èr d’abril e lo 1èr d’octobre.
Mittersheim
Mittersheim es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
A la cœur del País dels Étangs, Mittersheim a environat de magnifics bòsques de feuillus en evocant un païsatge pittoresque e attrayant ont la natura a gardat totes los sieus dreches.
Lo pòble d'una populacion d'aperaquí 600 abitants presenta a las fes un aspècte tradicional de pòble lorrain e un aspècte touristique mercés al canal de la Sarre #que lo travèrsa, e a lo sieu étang (lo lac Verd) d'una superficie de 255 a. Aquel darrièr, e mai se en servint principalament de réservoir d'alimentacion dins lo canal de la Sarre, es vengut la destination de nombrós vacanciers, sustot de la vila Sarrebruck e d'autras del Saarland prèp, #qu'aprofèchan aital plasers del persec e de las activitats nàutiques #que los an prepausats. Lo Iot-Club de Sarrebruck a la siá basa de vel al Grand Etang de Mittersheim.
L'aspècte ancian e tradicional del pòble se tròba en de nombroses detalhs de l'arquitectura dels ostals #que lo compausan :
C'est un petit village agréable et calme. En été le village accueille 2,000 à 3,000 touristes ou vacanciers.
Au cœur du Pays des Étangs, Mittersheim est entouré de magnifiques forêts de feuillus évoquant un paysage pittoresque et attrayant où la nature a gardé tous ses droits.
Le village d’une population d’environ 600 habitants présente à la fois un aspect traditionnel de village lorrain et un aspect touristique grâce au canal de la Sarre qui le traverse, et à son étang (le lac Vert) d’une superficie de 255 ha. Ce dernier, bien que servant principalement de réservoir d’alimentation au canal de la Sarre, est devenu la destination de nombreux vacanciers, notamment de la ville Sarrebruck et autres du Saarland proche, qui ainsi profitent des plaisirs de la pêche et des activités nautiques qui leur sont proposées. Le Yacht-Club de Sarrebruck tient sa base de voile au Grand Etang de Mittersheim.
L’aspect ancien et traditionnel du village se retrouve dans de nombreux détails de l’architecture des maisons qui le composent :
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La region de Mittersheim i aguèt poblat dempuèi la préhistoire, n'efièch, doas pigassas de pèira en datant de l'epòca neolític aital coma qualques objèctes en bronze aguèron descobèrt als alentours de la comuna. Cèrts noms de luòcs-diches an encara gardats noms a consonance celtique.
L'epòca romaine a quitat de nombrosas traces. Al cors de trabalhs a la fin de la, una statuette del dieu Mercuri en bronze, aital coma una sépulture a incinération en contenent una urna aguèron descobèrt sul ban de la comuna. De nombrosas traces de tuiles an permeses de localizar la localizacion de divèrsas villas gallo-romaines près del pòble.
En rason de la reforma introdusida l'an 1565, la municipalitat #venir una parròquia luthérienne.
En lo moment de la guèrra de Trenta Ans, a, lo pòble #èsser gaireben totalament destruit, un sol ostal demorava habitable.
Del, lo pòble fasiá partida de la una de las distincions de la baronnie de Fénétrange, la distincion del « Caulet de cygne » #que se compausava de pòbles de Langatte, Berthelming, Bettborn, Mittersheim, Vibersviller e Wolfskirchen.
De 1870 a 1918, lo pòble i aguèt annexat per l'Alemanha, e viu lo passatge de la linha de camins de fèrre Mètz – Estrasburg en 1892.
En 18 d'agost 1914, en lo moment de la primièra guèrra mondiala, d'importants combats aguèron luòc a las immeditaeses del pòble. Lo pòble #èsser a nòu ligat a la França en 1918.
En lo moment de la Segonda Guèrra mondiala, lo pòble #èsser a nòu lo luòc de passatge e de halte de nombrosas tropas en principi francés, de contunh alemanda. Lo periòde del annexion demòra encara prigondament grauada en las memòrias de bon nombre d'abitants.
La région de Mittersheim fut peuplée dès la préhistoire, en effet, deux haches de pierre datant de l’époque néolithique ainsi que quelques objets en bronze furent découverts aux alentours de la commune. Certains noms de lieux-dits ont encore gardés des noms à consonance celtique.
L’époque romaine a laissé de nombreuses traces. Au cours de travaux à la fin du, une statuette du dieu Mercure en bronze, ainsi qu’une sépulture à incinération contenant une urne furent découvertes sur le ban de la commune. De nombreuses traces de tuiles ont permis de localiser l’emplacement de plusieurs villas gallo-romaines près du village.
En raison de la réforme introduite en 1565, la commune devint une paroisse luthérienne.
Lors de la guerre de Trente Ans, au, le village fut presque entièrement détruit, une seule maison restait habitable.
Du, le village faisait partie de l’une des seigneuries de la baronnie de Fénétrange, la seigneurie du « Col de cygne » qui se composait des villages de Langatte, Berthelming, Bettborn, Mittersheim, Vibersviller et Wolfskirchen.
De 1860 à 1866 on assiste à la construction du canal des Houillères de la Sarre et à l'agrandissement de l’Étang grâce à la construction d’une nouvelle digue qui amena la destruction du moulin situé sur l’étang.
De 1870 à 1918, le village fut annexé par l’Allemagne, et vit le passage de la ligne de chemins de fer Metz – Strasbourg en 1892.
En 18 août 1914, lors de la première guerre mondiale, d’importants combats eurent lieu aux abords du village. Le village fut à nouveau rattaché à la France en 1918.
Lengas chocó
Las lengas chocó son una familha de lengas amerindianas de lengas parladas al Colómbia, en Eqüator e al Panamà.
Classificacion
Segon Herrera, que seguís Loewen (1969) e Mortensen (1999), la classificacion de las lengas chocó es ,
Zamayón
Zamayón es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Periòde de Halaf
Lo Periòde de Halaf es un periòde de la Protoïstòria mesopotamiana situada entre 5,500 e 4,700 av. JC. Seguís lei Periòdes de Hassuna (5,800 - 5,500 av. JC) e de Samarra (5,600 - 5,000 av. JC) mai tèn de trachs pròpris fòrça particulars que semblan indicar una origina anatoliana. A son apogèu, s'estendiá en Mesopotamia Auta e existiá una zòna periferica larga de l'Anatolia Centrala a l'oèst de l'Iran actuau que copiavan sa terralha.
Javernant
Javernant es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Joan de Ceba
Sent Joan de Ceba (Saint-Jean-de-Valériscle en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Carl von Marr
thumb|250px|Carl von Marr Carl von Marr (Milwaukee, Wisconsin, 14 de febrièr de 1858 – Munic, Alemanha, 10 de julh de 1936) foguèt un pintor alemand.
Testudo hermanni
thumb|right|[[Fotografia d'una tartuga dei Moros.]]
La Tartuga dei Moros (nom scientific : Testudo hermanni), egalament dicha Tartuga d'Hermann, es una espècia de tartuga mediterranèa de la familha dei Testudinidae. Es presenta en Occitània dins quauqueis endrechs localizats en Provença.
Es una tartuga terrèstra pichona que sa talha varia de 18 a 30 cm. La clòsca, fòrça bombada, es caracterizada per de motius jaunes e sorns relativament simetrics sus la partida superiora e de bendas negras caracteristicas de l'espècia sus lo plastron. Espècia mediterranèa, la tartuga dei Moros es subretot presenta dins lei regions meridionalas dei Balcans e lòng dau litorau d'Itàlia, de Sicília, de Sardenha, de Corsega e deis Illas Balearas. De populacions isoladas existisson en Provença e en Catalonha. Erbivòra, utiliza son odorat per trobar lei plantas necessàrias a son alimentacion. L'ivernacion dura d'octòbre a març. Sei predators principaus son de mamifèrs coma lo taisson, lo rainard, la faïna ò lo rat e d'aucèus coma lei corvids.
La reproduccion pòu se debanar a de periòdes variats car la femèla es capable de gardar l'espèrme dins son aparelh reproductiu durant 5 ans. Quand lei condicions semblan favorablas, cava un nís dins la tèrra onte pond d'uòus. L'espelida a luòc après 60 a 75 jorns, generalament en setembre. Lo sèxe es determinat per la temperatura mejana dau nís. Lo nombre de naissenças es feble car leis uòus son cercats per mai d'un predator. La creissença de l'individú dura au mens 20 ans.
La tartuga dei Moros es una espècia domestica frequentament adoptada coma animau de companhiá. En revènge, dins la natura, es menaçada per la destruccion progressiva de son environament. Ansin, en 2020, èra classada coma « quasi menaçada ».
Warneton (Nòrd)
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Mérida (Veneçuèla)
thumb|thumb|300px|Vila de Mérida La vila de Santiago de los Caballeros de Mèrida o Simplament Vila de Mèrida es la capitala de la municipalitat Libertador e de l'estat Mèrida e una de las principalas localitats dels Andes veneçolans. Foguèt fondada en 1558, en fasent partida de la Nòva Granada, malgrat aiçò, passèt a aperténer a la Capitania Generala de Veneçuèla, en jogant un ròtle actiu pendent la Guèrra d'Independéncia. La populacion de la vila principala es de 204,879 abitants e l'airal metropolitan que compren la Municipalitat Libertador atenh las 300,000 personas (Cens 2001). La vila representa 28% de la populacion totala de l'Estat Mèrida, qu'a mai de 750,000 abitants (Cens 2001). Es sieu de l'Universitat dels Andes e de l'Arquidiocèsi de Mèrida. De mai ostenta lo telefèric pus naut e lo segond del mond per la longor. Es lo màger centre estudiantil e toristic del cogant veneçolan. Presenta tanben coma un atractiu lo Sistèma de Transpòrt Massiu Trolebús de Mèrida lo que s'expausa coma un mejan de transpòrt turistico mercés a la siá estructura. Aquela vila s'assenta sus un altiplà enclavat dins la val del riu Chama, que la recor d'extrèm a extrèm. La localitat de Mèrida se tròba situada a una altitud de 1600 msnm. Coma cortina de fons s'auça en l'orizont merideño la cresta mai elevada del país: lo bèc Bolívar.
Arratzua-Ubarrundia
Arratzua-Ubarrundia es una comuna d'Alaba dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Zarapicos
Zarapicos es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Verd e Blu
Verd e Blu qu'ei un grope de musica tradicionau occitana per dançar de Gasconha creat en 1987 per Joan Francés Tisnèr, Joan Baudoin e Marie-Claude Hourdebaigt.
Que tòcan lo repertòri per dançar de Bearn e Gasconha : Sauts, rondèus, branlos d'Aussau.
900x900px|VB 100626 bandeu
Istòria
Lo grop se fondè en 1987 dab musicians occitans ja confirmats e qui uei e son de compte har, segon l'expression d'Alain Bormann dens Trad'magazine.
Verd e Blu qu'ei compausat uei per:
Que i joguèn Joan Baudoin, Marie-Claude Hourdebaigt, Crestiana Mosquès, Martina Petriat, Crestian Josuèr.
Verd e Blu qu'a produsit shèis albums e a participat a divèrs festivals en Occitània (Hestiv'òc, a l'Estivada, au hestenau de Chomeirac, L'Estivala aus 15 ans de Deganhac a Fèsta d'Òc a Besièrs, au Trad'Estiu a Foish, a la hèsta seuvetona de La Seuva) e son passats au Seixal a Lisbona, aus Rencontres d'Ars, al Tradicionàrius en Catalonha, au hestenau pirenenc d'Ansó (Aragon), au Pir' en Aragon, o DansÀneu enter autes.
Esperit musicau
Un tribalh apeat sus l'occitan de Gasconha e deu repertòri ligat. Verd e Blu qu'i cultiva un repertòri singular hens lo quau qu'a la votz ua importància màger. Enveja d'aligar dab umor e distanciacion, tradicion e modernitat, recèrca sonòra e interpretacion. Apropriacion tornar d’un repertòri e creacion tornar, la tradicion que n'ei la basa mes non pas ua tòca en si medisha. Qu'ei lo repertòri per un tèrç de creacion. Que s'articula lo lor tribalha l'entorn deu beròi equilibri : basa de las tecnicas, los repertòris – taus com trobats o taus com los passèn los collectaires–, que'us mian e estar estillistas vertadèrs cadun hens lo son art.
Formacion
Lor instrumentarium qu'ei composat per :
Discografia
Verd e Blu qu'an produsit sheis disques:
Bibliografia
Obratge que's refèra mantuns còps au tribalh de Joan Francés Tisnèr. Suus cent disques de musica occitan que presenta que compòrta ua critica deu digipack Jòcs de dança de Verd e Blu autanplan com ua miei dotzena de mencions deu grop.
Bobby Brown (cantaire)
thumb|Bobby Brown (2018) Robert Barisford Brown, mai conegut coma Bobby Brown (5 de febrièr de 1969) es un cantaire, cantautor de musica R&B, e ocasionalament de rap e dançaire american.
Sigloy
Sigloy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Baconnes
Baconnes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ginhac (Erau)
Ginhac (Gigna, Gignac en grafia mistralenca ; Gignac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Los gentilicis son ginhacós -osa e ginhagués -esa (fr gignacois -oise).
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : ecclesie S. Petri de Giniaco en 1026, ad Giniacum, de Giniaco en 1094-1107, villa de Giniaco 1094-1108, terminum de bosco de Gingnaco en 1098, in terminio castri Giniaci, in parrochia S. Petri en 1103, ecclesiam S. Petri de Giniaco en 1106, justa Giniacum en 1114, castello de Giniaco en 1115, de Ginnaco en 1138, ad Ginnac, cap a 1140, ecclesiam S. Petri de Giniaco en 1146, 1154, 1154-1159, Raimundi de Ginac en 1164, castri de Giniaco en 1207, castrum de Ginaco en 1247-48, prior de Giniaco, vicarius de Giniaco en 1323, Ginhac en 1341, de Ginhaco en 1361, la viguerie de Ginhac, de Gignac, cap a 1370, villam Giniaci en 1383, de Ginhac en 1471, 1590, Gignac en 1571, 1613, 1622, 1626, 1643, 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini), cap a 1780, Giniac en 1771.
Ginhac ven dau nom gallic d'òme Gennius, amb lo sufixe -acum. Ginhac èra una proprietat galloromana,.
Lengas barbacoanas
Las lengas barbacoanas son una familha de lengas amerindianas de lengas parladas al Colómbia e en Eqüator.
Classificacion
La classificacion de las lengas barbacoanas es :
Brethel
Brethel es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
La Zarza de Pumareda
La Zarza de Pumareda es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Robert Andrews Millikan
Robert Andrews Millikan (n. en 1868, m.1953) foguèt un fisician american. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisica en 1923.
Escala Leiden
L'escala Leiden es una escala de mesura de la temperatura inventada dins la vila de Lèida ai País Bas vèrs 1894.
Villery
Villery es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Artziniega
Artziniega es una comuna d'Alaba dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Qatar
Qatar (en arab قطر, Qaṭar) es un país independent de l'èst de la Peninsula Aràbia. Situat sus una peninsula, es enviroutat per leis aigas dau Golf Persic a l'èst, au nòrd e a l'oèst e per l'Arabia Saudita au sud. Es una monarquia petroliera que sa capitala es Doha. En 2018, teniá 2,3 milions d'abitants.
Protectorat britanic durant lo periòde coloniau, l'emirat tornèt trobar son independéncia en 1971. Pasmens, plaçat entre lei doas poissanças principalas de la region (Iran e Arabia Saudita), demandèt rapidament l'ajuda deis Estats Units d'America. En parallèl, l'esplecha dei resèrvas d'idrocarburs permetèt de desvolopar lo país. Qatar venguèt ansin un centre economic e culturau important dau Golf Persic.
Las Aventuras d'Alícia al país de las meravilhas
Una de las òbras mai coneguda e populara de la ficcion de lenga anglesa, son cors narratiu, estructura, personatges, e imatges fòrça influencièron la cultura populara e la literatura, subretot lo genre fantasiá. Son eritatge compren fòrça aptacions per la scèna, l'ecran, las radio, l'art, los pargues d'òcit, jòcs de societat, e videojòcs. Carrol publiquèt una seguida, A Travèrs lo miralh, en 1871.
Contèxte
drecha|vinheta|Pagina del maniscrit original manuscript còpia of Alice's Adventures Under Ground, 1864, British Library Las avnturas d'Alícia al país de las meravilhas foguèt publicat en 1865, tres ans après que Charles Lutwidge Dodgson e lo Reverend Robinson Duckworth remèron dins una nau, lo 4 de julhet de 1862, sus l'Isis amb las tres filhas de Henry Liddell: Lorina Charlotte Liddell (de 13 ans d'edat, nascuda en 1849); Alice Pleasance Liddell (de 10 d'edat, nascuda en 1852); Edith Mary Liddell (de 8 ans d'edat, nascuda en1853).
Lo viatge comença a Folly Bridge, Oxford e s'acaba cinq milas mai luènh dins lo vilatge de Godstow. Pendent la sortida Charles Dodgson conta a las filhas una istòria que met en scèna una droleta se languissent, Alícia, qu'es en cerca d'aventura. La filhas adoran, e Alice Liddell demanda a Dodgson de l'escriure per ela. Comencèt a escriure lo manuscrit de l'istòria l'endeman, mas aquesta primièra version es perduda ara. Las filhas e Dodgson faguèron un autre viatge de nau un mes mai tard alara qu'aviá eleorat l'intriga de l'istòria d'Alícia, e en novembre, comencèt a trabalhar seriosament sul manuscrit.
Qatar
Geografia
thumb|Esquèma simplificat dei religions dins la Peninsula Aràbia.
Las Aventuras d'Alícia al país de las meravilhas
Contèxte
Per apondre la toca finala, faguèt de recercas sus l'istòria naturala dels animals presentats dins lo libre, puèi fa examinar lo libre per d'autres enfants, subretot aquestes de George MacDonald. Apondèt las sieunas illustracions mas aprochèt John Tenniel per illustrar lo libre de publicar, li disent que l'istòria aviá plan agradat los enfants..
Qatar
Geografia
Aqueu territòri assosta de resèrvas fòrça importantas d'idrocarburs. Lei pus gròssas son aquelei de gas naturau que representavan 13,3% dei resèrvas mondialas identificadas en 2017. Lei volums de petròli èran mens impressionants mai constituïssián pasmens 1,5% de l'estòc mondiau.
Las Aventuras d'Alícia al país de las meravilhas
Contèxte
En novembre de 26 de 1864 donèt a Alice lo manuscript de La Aventuras sosterranhas d'Alícia (anglés: Alice's Adventures Under Ground), amb las quita illustrations de Dodgson, lo didicant coma "Una dona de Nadal per un car enfant en memòria d'un jorn d'estiu".
Qatar
Geografia
En 2017, la populacion èra d'aperaquí 2,3 milions d'abitants, la mitat restant dins la capitala e son aglomeracion. Lei Qataris ne'n fòrman solament una pichona minoritat (10-15%) car la màger part deis estatjants son de trabalhaires estrangiers, principalement originaris de país arabis non petroliers, de la Peninsula Indiana e dei Filipinas. En causa d'aquela proporcion importanta d'estrangiers, l'arabi (lenga oficiala) e l'anglés son lei doas lengas pus parladas dins lo país. Pasmens, s'utilizan pereu lei parlars deis imigrats.
Las Aventuras d'Alícia al país de las meravilhas
Contèxte
Quitament abans qu'Alice receba la còpia, Dodgson aviá ja preparat per la publicacion un aument de 15 500 mots a 27 500 mots, apondent los episòdis sul Gat Cheshire e de la Fèsta Fola del Tè.
Qatar
Geografia
Au nivèu religiós, l'islam wahhabista es la religion oficiala de la monarquia. Dins aquò, dempuei leis ans 1990, la quista d'aliats occidentaus dau govèrn e lei besonhs de man d'òbra estrangiera a limitat la rigor dei precèptes d'aquela doctrina (drechs dei femnas lentament aumentats, consumacion d'alcòl acceptada per leis estrangiers...). Ansin, se lei musulmans sunitas formavan 77% de la populacion en 2017, existián doas minoritats non negligiblas constituïdas d'indós (9%) e de crestians (8,5%).
Istòria
thumb|right|Carta simplificada dei jaciments d'[[idrocarburs dins la region dau Golf Persic a la fin dau sègle XX.]]