cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manurhin MR 73
Lo Manurhin MR 73 es un revòuver francés desvolopat per la companhiá Manurhin e intrat en servici en 1973 dins la Polícia Nacionala. Es una arma fòrça fisabla e precisa qu'es destinada a tirar una municion poderosa (.357 Magnum). Pasmens, aquelei resultats es obtenguts gràcias a un mecanisme que necessita una entretenença frequenta e rigorosa. Dins leis ans 1990, lei doctrinas de tir de la polícia francesa evolucionèron au profiech d'armas pus leugieras tirant de municions mens poderosas per defugir leis accidents. Lo MR 73 foguèt donc remplaçat per lo SP 2022. Son usatge perdura dins de fòrças de polícia africanas ò dins d'unitats d'intervencion, coma lo GIGN, qu'an besonh d'armas poderosas e precisas dins seis operacions.
Aiga tonica
L’aiga tonica es un beure gasós contenent d'aiga addicionada de quinina, çò que li dòna un gost leugierament amar. Apareguèt au sègle XIX per luchar còntra la malària e evolucionèt pauc a pauc, dins lo corrent dau sègle XX, per venir un sodà.
Characidium
Lo genre Characidium regropa mantuna espècias de peisses americans de la familha dels Caracids.
Azalaís d'Altièr
Azalaís d'Altièr es una trobairitz que visquèt al sègle XIII.
Es eissida de la nòbla familha dels senhors d'Altièr en Gavaudan. Èra contemporanèa del trobador Uc de Sant Circ que li dediquèt una cançon epistolara. Es la sola femna coneguda qu'aja escrich un Salut d’amor.
De còps, es confonduda amb Almucs de Castèlnòu, una autra trobairitz eissida de la noblesa gavaudanesa.
Gérard Blanc
Gérard Blanc èra un autor, compositor e cantaire francés nascut còsta París lo 8 de decembre de 1947 a Boulogne e Billancourt (França). Es estat tanben un pauc actor (dins los filmes Les Bidasses en folie en 1971, Les Bidasses en vadrouille en 1979 o encara Nettoyage à sec en 1997).
En 1971, intègra lo grop ròck francés Martin Circus que se fan conéisser en França amb dos títols, Je m'éclate au Sénégal (en 1972) e Ma-ry-lène (en 1975), adaptacion francesa de la cançon en anglés Barbara Ann popularizada pel grop american The Beach Boys en 1965.
Martin Circus se separa oficialament en 1988 sonque, mas en realitat Gérard Blanc a mentretant entamenat una carrièra en sòlo amb ja una immensa capitada populara tre 1987 per son títol Une autre histoire, vengut dempuèi l'una de las cançons emblematicas de las annadas 1980 dins los païses francofòns. Aurà en seguida qualques autres tubes coma per exemple Du soleil dans la nuit en 1988.
Pendent una efemèra reformacion de Martin Circus en 2001, enregistra una represa de Antisocial, la cançon culte del grop de hard ròck francés Trust.
Lo paure Gérard Blanc defuntèt subte lo 25 de genièr de 2009 a París.
Sent Vincenç (Lauragués)
Sent Vincenç  (Saint-Vincent en francés) es una comuna lengadociana en Lauragués situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Fuentes de Jiloca
Fuentes de Jiloca es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Sent Vincenç (Lauragués)
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Lauragués a 42 km au Sud-Èst de Tolosa.
Jean-Louis Pindy
Jean-Louis Pindy (Brèst, 3 de junh de 1840 - La Chaux-de-Fonds (Soïssa), 24 de junh de 1917) foguèt una personalitat de la Comuna de París (1871).
Membre de l'Internacionala, participèt ai congrès de Brussèlas (1868) e Basilèa (1869). Foguèt condamnat a un an de preson pendent lo tresen procès de l'Internacionala. Liberat per la proclamacion de la Republica lo 4 de setembre de 1870, foguèt elegit membre de la Comuna per lo III arredoniment de París lo 26 de març. Faguèt partida de la Comission militara e venguèt governador de l'Hôtel-de-Ville. Votèt contra la creacion dau Comitat de Salut Public puei, durant la Setmana Saunosa, ordenèt l'incendi de l'Hôtel-de-Ville. Condamnat a mòrt per contumàcia en genier de 1873, s'exilièt en Soïssa.
Pobladura del Valle
Pobladura del Valle es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Naguib Mahfouz
Naguib Mahfouz (en arab: نجيب محفوظ‎, pron. : [næˈɡiːb mɑħˈfuːzˤ]; Lo Caire, 10 de decembre de 1911 - Lo Caire, 30 d'agost de 2006) foguèt un novelista egipcian. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1988, çò que fa d'el lo sol escrivan arab detentor d'aqueste guerdon fins ara. Durant sa carrièra d'escrivan que durèt mai de 70 ans, publiquèt 34 romans, mai de 350 racontes, una dotzena de scenarios de films, e cinc òbras de teatre.
Autafòrt
Autafòrt (Auto-Fort en nòrma mistralenca ; Hautefort en francés) es una comuna occitana, que se tròba en Perigòrd (departament de Dordonha e region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es. Las fòrmas ancianas son Hautafort en 1197, Autafort, a la fin dau sègle XII, Altofort en 1364, Altefort en 1365. Lo nom èra Saint-Aignant d'Hautefort davant la fusion emb La Nouaillette en 1824. La Noalheta es un diminutiu de La Noalha. Las fòrmas ancianas de Sent Anhan son Sanctus Anianus au sègle XIII, Saint Anhe au segle XVI, ,.
thumb|300px|left|Panèl de Sant Anhan.
Que son origina siá occitana o romana, lo nom d'Autafòrt es format de dos adjectius feminins, que fòrt aviá, en occitan ancian coma en latin, la quita fòrma aus dos genres (cf. Ròcafòrt). 'Queus adjectius pogueren entau s’aplicar a una villa, a una domus o bentot a una maison fòrta, queraque anteriora a l'edificacion dau chasteu proprament dich.
Istòria
En 1824, la comuna de Sent Ánhan d'Autafòrt prenguet lo nom de Autafòrt en fusionar emb La Noalheta.
Luòcs e monuments
Chasteu d'Autafòrt
Debourg (mètro de Lion)
Istòria
L'estacion dobriguèt lo 4 de setembre de 2000.
Situacion
L'estacion es situada sul cors Albert-Thomas, a proximitat de la plaça Ambroise-Courtois dins lo quartièr de Monplaisir.
Correspondéncias
A la surfacia, es tanben una estacion de la linha 1 del tramvai.
Franquesa (espòrt)
Una franquesa es una equipa esportiva admesa dins una liga professionala barrada gràcias a la crompa de sa plaça e que despend de son proprietari que pòu generalament liurament la vendre ò la transferir dins una autra vila. Son frequentas dins lei ligas professionalas d'America dau Nòrd e d'Oceania.
Restaquisme
vinheta|Mapa de França ambe Valonia. vinheta|Bandièra reünionista Lo restaquisme (rattachisme en francés bèlga ) o reünionisme es un corrent irredemptista al sen del movement valon reivindicant l'acampada de Valonia, e mai tanben de la region de Brussèlas Capitala, a França.
Nòtas
<references group="N" />
Edvard Munch
Edvard Munch, (se prononcia [muŋk]), nascut lo 12 de decembre de 1863 a Ådalsbruk (Løten en Norvègia) e mòrt lo 23 de genièr de 1944 a Òslo, es un pintre e gravador expressionista norvegian.
Presentacion brèva
Edvard Munch pòt, a posteriori, èsser considerat après l'exposicion berlinesa de 1892, coma davancièr de l'expressionisme dins la pintura modèrna. Es plan lèu reputat per son apartenéncia a una epòca artistica novèla en Alemanha e en Euròpa centrala. Son òbra e son importança son uèi reconeguda en Euròpa e pel mond.
Las òbras de Munch mai conegudas son aquestas concebudas al començament de las annadas 1890, subretot amb Lo crit. Son òbra conéis son succès verai dins los païses nordics sonque a partir de 1909, mercé a la granda exposicion retrospectiva organizada per son amic Jappe Nilssen e per Jens Thiis, director de la galariá nacionala d'Òslo. Lo pintre absent es momentanèament convalescent dins una clinica privada de Copenaga, après i èsser dintrat en estat de depression nerviosa, victima de trebles greus du comportament, fisics e nerviós, en 1908.
Edvard Munch sempre foguèt captivat pels païsatges de broa del fjòrd d'Òslo, que descobriguèt dins sa jovença per de camins de tèrra, puèi jove artista dempuèi la mar mercé a Hans Jaeger, capitani de pichona naus de léser. Aquestes luòcs venguèron emblematics de sa vida.
Jovença
esquèrra|vinheta|Autoretrach (1882). Edvard Munch naís catiu lo 12 de decembre de 1863 a Løten. Es pas baptejat a la glèisa, mas a l'ostal per crenta de santat. Grandís dins diferentas localitats de mòrs disparatas, mas pro pròches de la capitala norvegiana, Cristiània. Son paire, Christian Munch (1817-1889), es un mètge militar de revenguts pro modèstes, ven pasmens d'una familha borgesa, prestigiosa e puritana, que compta fòrça istorians, artistas e foncionaris. Lo fraire del paire es l'istorien Peter Andreas Munch, premièr Norvegian qu'aquèt accès als archius secrets del Vatican.
Edvard pòrta lo prenom del rèire de la linhada Munch.
Son paire, Christian, deu de contunh mudar per complir meninosament sa foncion. Sa familha lo seguí docilament.
Mas la sòrre cabdeta de l'esposa mòrta, Karen Marie Bjøllstad, qu'a pas de dòt e vòl sortit sa condicion païsana, lèu torna prene lo ròtle mairal. A lo mèsme temperament artista que la defunta maire. E los mai grands enfants que demòran 30, carrièra de Pilestradet en periferia de Cristiània, tornant a lors collatges de papièr, amb mossas e fuèlhas, culhidas pendent las longas passetjadas.
La familha contunha a viure dins de periferias, a vegada obrièras, a vegada mai borgesas, o encara païsanas e miserablas.
Edvard contunha sos estudis a l'escòla de la catedrala de Cristiània. Es sempre de santat fragila e de fèbla constitucion, aclapat de bronquitis cronicas e de pujadas de fèbres pendent son enfança, mas es sa sòrra aïnada Johanne Sophie (1861-1877) qu'es la victima seguenta en 1877 de la ftisia (una de forma de tuberculòsi). Aquesta jova artista de la familha morís a 15 ans dins lo cadieràs de vime que gardarà la familha, puèi Edvard fins a sa mòrt. Una mai jova sòrra, Laura Cathrine, es lèu diagnosticada coma patissent de « melancolia » (uèi depression greva). Laura Cathrine (1866-1926) es internada a l'asili a vint ans per causa de nevròsis prigondas e per i demorar a vida. Dels cinc enfants, sol son fraire Andreas (1865-1895) vengut mètge, se marida, mas morís d'una pneumonia unes meses après lo maridatge. Munch torna sovent a las impressions de malautiás, de mòrt e de tristum. Inger (1868-1952) immortalizada dins aquestas jovas annadas dins lo quadre Ma sòrre Inger expausat amb succès en 1885 a l'exposicion universala d'Anvèrs demòra, coma Edvard, celibatària.
Lo 8 de novembre de 1880, Munch escriu dins son jornal : « Ma decision es arrestada, serai pintre. » A alara setze ans.
Mas son paire, patriarc autoritari, lo constrench a d'estudis tecnicas d'ingenhaire, mas lo daissant far çò que considèra pas que coma un seulement comme un passatemps. L'inscriu d'ofici a l'escòla tecnica de Cristiània.
L'Enfant malauta es una tela de jovença de Munch, realizada dins l'ostal  1 de Schouss Plass, dins la banlèga obrièra de Grünerløkka. Aquesta qu'incarna la figura mairala es la tanta Karen-Marie Bjøllstad (1839-1931). Una primièra isanha venguèt entre lo nebòt e la tanta de fòrt caractèri, quand lo primièr artista grafinha violentament la tela. Una segonda separacion fòrça durabla sul plan afectiu se plaça entre 1902 e subretot 1910, quand l'artista comença a tornar mai frequentament en Norvègia, sa tanta li reprochant sa vida dissolguda. Fins a que l'artista vièlh assistirà als obsèquis de la tanta, que l'aviá educat e elevat, sonque a corta distància de la glèisa e del cimentèri, podent pas sortir de sa veitura.
Realisme
vinheta|L'Enfant malauta, 1885-1886. Munch estudia doas annadas a l'escòla tecnica abans de se consacrar plan seriosament a l'art. Abandona las matematicas, malgrat las colèras e exortacions de son paire consternat, estudia los ancians mèstres, s'associa a un pichon grop d'estudiants en pinture desargentats que lògan un modèste talhièr pròche de la carrièra Karl Johann, seguís de leiçons de dessenh de nud a l'escòla reiala de dessenh e obten pendent un temps la correccion del mai grand naturalista norvegien de l'epòca, Christian Krohg. Sas primièras òbras son banhadas del realisme francés e, lèu, se revèla coma un grand talent. Christian Krohg e sos amics, Erik Werenskiold e Frits Thaulow, vesent un probable grand artista, capitèron a li far balhar una primièra borsa d'estudi pel ministèri. En 1885, Munch es admés a l'escòla reiala de design.
En 1885, Munch demòra un brèu a París. Ongan, comença son trabalh sus un quadre decisiu, L'Enfant malauta. Per Munch, s'agís de sa sòrre aïnada Sophie que nomena tanben Berta e Maja, dins de deliris de fèbre. Trabalha longtemps sul quadre, en cerca d'una « primièra impression » e d'una expression pincturale satisfasenta per transcriure una experiéncia personala dolorosa. Renóncia a l'espaci e a la forma plastica e causís una composicion remembrant una icòna. Dirà:  La superfícia del quadre mòstra los signes d'un procediment creatiu dificil. La critica es fòrça negativa.
Pendent una demorança en 1889, apren per azard a París dins un jornal norvegian la mòrt de son paire. Se remembra alara d'aqueste, demandat per un pacient, aviá fin finala capitat a se liberar per li cridar son nom e li adreiçar per gèst un darrièr salut, un paire minuscul e al crani calv s'alunhant sul cai tal que l'aviá vist dempuèi lo naut pont del naviri.
Las òbras màgers de las annadas seguentas son mens provocantas per lor forma. Inger a la plaja, en 1889, mòstra l'aptitud de Munch per representar d'atmosfèra lirica, dins la dralha del neoromantisme de l'epòca. Penh lo quadre a Åsgårdstrand, una vilòta de la broa près de Horten. Lo litoral es fòrça tòrt, caracteristic de la region, es un leitmotiv significatiu dins fòrça composicions de Munch.
La Cristiània Boèmia
En 1889, pench entre autre lo retrach de l'autor norvegian del roman Scènas de la Boèmia de Cristiània, son amic Hans Jæger. La frequentacion dins la segonda mitat de las annadas 1880 de Jæger e de son cercle d'anarquistas radicals marca un viradís decisiu dins la vida de Munch, e es la font d'una mutacion e d'un conflicte intèrne. Es a aquesta epòca que comença sa vasta produccion biografica literària, que tornarà mai d'un còp sus son existéncia. Aquestes primièrs dessenhs foncionan coma de « consultacions » de diferentas motivacions centralas de las annadas 1890. En accòrdi amb las idèas de Jæger, vòl tornar transcriure per una captura mai pròche e fidèl l'ànsia modèrna : vòl « pénher la siueuna vida ».
França
vinheta|Nuèch a Saint-Cloud (1890). A la davalada de 1889, Munch a l'escasença d'una granda exposicion de sas òbras à Cristiània, l'Estat li balha una borsa d'artista per tres ans. A París, ven l'escolan de Léon Bonnat. Mas lo vam mai important, se sentís s'orientant dins la vida artistica de la vila. Es a aquesta epòca qu'espelís un movement postimpressionista amb diferentas experiénciass antinaturalistas. « L'aparelh de fotografias pòt pas concurenciar lo pincèl e la paleta, çò escriu, del moment que se pòt pas l'utilizar al Paradís o en Infèrn. »
Brocmat
Brocmat (Brommat en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Edvard Munch
França
Pauc après son arribada a París, Munch apren la novèla de la mòrt de son paire. Es dins aqueste contèxte qu'es sovent interpretat la solitud e la melancolia de son quadre, Nuèch (1890). L'interior escur amb la sola figura a la finestra es totalament dominada pels tons blaus, una pinture « ton sus ton » que remembra los acòrdis de colors nocturns de James McNeill Whistler. Aquesta òbra modèrna e unica es tanben una expression de la « decadéncia » de las darrièras annadas del sègle XIX.
Brocmat
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Edvard Munch
França
Pendent la mòstra de la davalada de 1891 a Cristiàna, Munch mòstra entre autres de la melancolia. Dins sos quadres dominan las grandas linhas corbas e las zonas de colors omogenèus, una simplificavion e una estilizacion utilizada per Paul Gauguin e los sintetistas fransesas. « Simbolisma — la natura foguèt formada dins un ambiant moral », escriu Munch.
A aquesta epòca, realiza las primièras esquiças de son òbra mai coneguda, Lo Crit. Tanben penh una serie d'òbras dins un estil impressionista e puntilhista, amb per subjèctes la Sèina o l'avenguda centrala de Cristiàna, Karl Johans gate. Mas çò qu'interessa subretot Munch, son las impressions de l'anma e non pas aquestas dels uèis.
Alemanha
vinheta|[[Lo Crit (1893).]] A la davalada de 1892, Munch presenta los fruchs de sa demorança francesa. A la seguida d'aquesta exposicion, es convidat per l'Union artistica berlinesa (Berliner Kunstverein), ont aquestas quita òbras devon èsser expausadas a l'Architektenhaus. Mas aquò acaba per una cachavièlha de succès d'escandal. Lo public e lo pintres vièlhs aculhiguèron Munch coma una provocacion anarquista, e l'exposicion foguèt tancada a causa d'aquestas protestacions.
Munch se faguèt tanben conéisser a Berlin e decidiguèt d'i demorar. Dintra dins un cercle de literators, artistas e intellectuals ont los escandinaus son fortament representats. S'i trapan, entre autres, lo dramaturg suedés August Strindberg, l'escultor norvegian Gustav Vigeland, lo poèta polonés Stanisław Przybyszewski, l'escrivan danés Holger Drachmann e l'istorian de l'art alemand Julius Meier-Graefe. S'i parla de la filosofia de Nietzsche coma d'ocultisme, de psicologia e dels costats escurs de la sexualitat.
En decembre de 1893, Munch expausa sus l'avenguda Unter den Linden. Presenta entre autres sièis pinturas jol títol ''Estudi dins una seria. L'Amor''. Aquò marca lo començament de çò que vendrà lo cicle La Frisa de la Vida (Lebensfries), « un poèma sus la Vida, l'Amor, la Mòrt ». S'i trapa de motius saturats d'ambiant (stimmungsgesättigt), coma La Tempèsta, Clar de luna et Nuèch estelada, ont se pòt sentir l'influéncia del soïssa alemand Arnold Böcklin. D'autres motius enlusission lo costat nocturn de l'amor, coma Ròsa e Amèlia e Vampira.
Diferents quadres an la mòrt coma tèma, e lo mai marcant es La Mòrt dins la cambra de la malautiá. Dins aquesta composicion se remarcan per exemple los deutes de Munch pels sintetistas e simbolistas franceses. Amb sas colors crudas e pallòtas, lo quadre mòstra una scèna calhada, comparable al quadre final d'una pèça d'Ibsen. La scèna remembra la mòrt de sa sòrre Sofia, e tota la familha es representada. La morenta, setada dins un cadieràs, es representada d'esquina, mas atrach l'agach sul personatge que representa lo quita Munch.
L'an seguent, la frisa contunha amb de quadres coma La Paur, Cendres, Madòna, Esfinge o Las Tres Edats de la femna, un quadre monumental totalament dins lo vam del simbolisme. En comun amb Meier-Graefe, entre autres, Przybyszewski realiza en 1894 la primièra publicacion sus l'òbra de Munch. La descriu coma « realisme psiquic ».
Retorn en França
Realiza doas afichas de programas per doas pèças de Henrik Ibsen, Peer Gynt e John Gabriel Borkman, montadas e jogadas al teatre de l'Œuvre, alara que l'illustracion de las Flors del mal de Baudelaire demòra inacabada.
De retorn en Norvègia en 1898, realiza las illustracions d'una edicion especiala del jornal alemand Quickborn, amb de tèxtes d'August Strindberg. Crompa un ostal a Asgårdstrand. Fa la coneissença de Tulla Larsen, amb qui comença, en 1899, un grand viatge: París, Niça, Berlin, Florença e Roma.
Belle Époque
vinheta|Las Filhas sul pont (1901). A la Belle Époque, Munch essag d'acabar sa frisa. Pench una seria de quadre novèls, d'unes dins de formats mai grands, parcialament emprench de l'estetica del Jugendstil. Pel grand quadre, Metabolisme (1898), realiza un quadre de fusta de relèus escultats. Recep d'en primièr lo nom de Adam e Èva e ocupa la plaça centrala del mite del pecat original dins la filosofia pessimista de l'amor de Munch. D'òbras coma La Crotz voida o Golgotha (las dos de 1900) rebaton una orientacion metafisica de l'epcòa e son tanben un resson de la jovença de Munch dins un mitan pietista.
Una relacion amorosa agotanta a aquesta epòca afortís Munch dins lo fach de viure l'art coma una vocacion.
La Belle Époque es una fasa ininterrompuda d'experiéncias. Un estil decoratiu e viu se manifèsta, influenciat per l'art dels nabis, coma per exemple Maurice Denis. Ja en 1899, Munch pench La Dança de la vida, quadre que pòt se resumir coma una « monumentalizacion » personala e ausarda d'aqueste estil decoratiu. Una seria de païsatges del fjord de Cristiàna, estudis delicats e decoratius de la natura, son considerats coma lo paroxisme del simbolisme nordic. Pench Las Filhas sul pont, quadre classic cargat d'emocions, pendent l'estiu 1901 a Åsgårdstrand.
Succès e crisi
vinheta|Los Quatre Filhs del doctor Max Linde (1904). Al començament del sègle XX, Munch èra en posicion de bastir una carrièra europèa veraia. En 1902, presenta pel primièr còp, a l'exposicion de Secession a Berlin, la frisa dins son integralitat. Una exposicion de Munch a Praga influéncia de nombroses artistas chècs.
En 1902, crompa un ostal jaune dins lo modèst vilatge de pescadors de Asgårdstrand. I viu en companhiá d'una dòna de la nauta societat, Tulla Larsen, al grand prejudici de sa tanta. Crompa un primièr aparelh fotografic de marca Kodak. Experimenta amb aviditat las diferentas tecnicas adaptadas a la reproduccion grafica, de materials supòrts de las lengas artisticas. Frequenta dempuèi d'annadas ja lo laboratòri d'Auguste Clot, ont benlèu encontrèt Enric de Tolosa-Lautrèc.
Après un viatge en companhiá de Hans Jaeger, en Belgica entre casinòs que se revèla, après los excesses d'alcoòl, de filhas en flor e de jòcs, desastrosas per sas finanças, se'n va sol s'installar a Berlin.
Los retrachs, sovent de pè, prenon una plaça sempre mai granda dins son òbra. Lo retrach de grop Los Quatre Filhs del doctor Max Linde (1904) es un dels caps d'òbra del retrach modèrne. Pasmens en 1904, se'n va de l'ostal del colleccionaire e oftalmològ, Max Linde a Lübeck, de mal entendre amb aqueste darrièr mecèn fortunat. La causa de la disputa es la màger realizacion demandada : a pas decorat las parets de la cambra dels quatre filhs del doctor de pinturas comportant d'estranhs encontres erotics e suggestius, regolants de femnas e de flors?
En 1906, fa los decòrs de la pèça Los Revenents de Max Reinhardt. Lo quadre de La Mòrt de Marat (1907) fa paréisser l'ànsia de la mòrt de l'artista, e sas reaccions marcadas per l'alcoòl, las drogas e la fatiga demòran imprevisiblas.
Valdearcos de la Vega
Valdearcos de la Vega es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Edvard Munch
Succès e crisi
En 1908, après sa rompadura amb una violonista anglesa, modèla del pintre Matisse, chafrada Eva Mudocci, va a Copenaga, mas es ara de contunh alcoolizat. Patissent de depression nerviosa e d'allucinacions, se daissa internar dins la clinica privada del doctor Jacobson. Subís una electroterapia energica, amb de banhs d'aiga salada, d'acid carbonic e de lach. Demòra sempre mai pasiblament pendent mai de sièis meses a Copenaga, tornant a d'activitats amaisantas; una fotografia lo mòntra brocant dins lo jardin e sa cambra privada se transforma en talhièr d'artistas. Fa lo retrach de son mètge, experimenta las tecnicas fotograficas, ten sos quasernets de creator e redigís encara son jornal intima.
Fin 1908, es promogut cavalièr de l'òrdre de Sant-Olaf, alara que se prepara una granda mòstra d'un centenat de sas telas a Cristiàna. En 1909, la Nasjonalgalleriet que coorganizèt l'exposicion li crompa cinc òbras majoras.
En 1912, a l'escasença de l'exposicion internacionala del Sonderbund a Colonha, una sala entièra li es consacrada.
De 1914 a començament de 1917, après d'annadas de causidas e de discussions amb las autoritats norvegianas que n'avián fach la preseleccion a partir de 1909, concept d'en primièr dins son talhièr en plen aire, a Kragerø, e realiza sol las immensas pinturas a l'òli qu'ornan l'aula de l'universitat de Cristiàna. La frisa a basa d'allegoria de disciplinas e de païsatges de natura es pencha in situ de 1916 al començament de 1917. Marca un dels primièrs visitors de tria, lo compositor Richard Strauss qu'i dona dos concèrts en març de 1917.
En 1916, Munch crompa son confortable ostal d'Ekely a Skøyen, près d'Oslo. I viu solitari mas amaisit e onorat, e contunha a pénher. Fortuna facha, acaba de multiplicar de crompas fonzièras sus las tèrras a la broa del fjord d'Oslo. Anciós de los protegir, pren tenben possession d'aquestes païsatges entre vila e camp, tons dels boscs, pradas e ribas marinas marcadas per signes e ròcas gigantas, tèrras d'entre-dos qu'ama dempuèi son enfança. Atal, espandís son activitat creatritz a Hvitsten, Kragerø, Grimsrød, Alerud, Asgårdstrand o Ekely. Fa auçar de palencs e, en plen aire, expausa sas telas e cartons. A vegada penh en mitan d'un païsatge de nèu, enrodat de telas penjadas als arbres o agafadas a las parets de fusta o amolonadas dins una lòtja de tèrra… Tot se passa coma se volgava fixar l'art dins la natura e lo luòc de vida dels òmes e de las bèstias.
En 1927, amb una camèra, fa sos assags de corts mestratges.
Vèrs 1930, A de problèmas oculars (emorragia de l'enveirat) amb la vision de còrs flotants importants que representèt dins uns de sos quadres.
Dins los ans 1930 e al començament dels 1940, los nazis jutjan son òbra « art degenerat » e levan oficialament, en 1937, 82 quadres de Munch expausats dins los musèus alemands. Lo pintre norvegian serà prigondament trebolat per aquesta situacion, es qu'èra antifaissistas mas considerava l'Alemanha coma sa segonda patria.
Mòrt
vinheta|Edvard Munch dins lo jardin de la vilá Lindesche a [[Lübeck (1902).]] Edvard Munch morís a Ekely, dins sa proprietat près d'Oslo, de vespre del 23 de genièr de 1944, après una pneumonia, fachs sos 80 ans. Donèt a l'ostal de vila d'Oslo après l'invasion alemanda, lo 18 d'abril de 1940, de la mai granda partida de sa colleccion personala, un millierat de quadres, 45000 dessenhs e aquarelas e sièis esculturas. Lo legat es finalizat en 1944 e compren la totalitat de l'òbra grafica, fotografica e cinematografica, les colleccions personnalas,e tanben de fonzièrs.
Vittersbourg
Geografia
Lo vilatge de Vittersbourg a situat en Lorraine germanophone en la vallée de la Albe, pas luènh de la frontièra linguistique mosellane, a 6 km a la N.E. De Albestroff, cap de luòc del costat.
Edvard Munch
Mòrt
Paradoxalament, sas funeralhas son una granda commemoracion publica orquestrada en fanfara per las autoritats nazias norvegianas, puèi de festenals e bevendas popularas en onor del grand òme sota l'egida de la crotz gamada.
Vittersbourg
Geografia
Le village de Vittersbourg est situé en Lorraine germanophone dans la vallée de l'Albe, non loin de la frontière linguistique mosellane, à 6 km au N.E. d’Albestroff, chef lieu du canton.
Edvard Munch
Onors
La vila d'Òslo bastís unas annadas après sa mòrt, en son onor, lo musèu Munch o Munchmuseet, inaugurat en 1963 dins un pargue de verdura a Tøyen.
Vittersbourg
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Edvard Munch
Onors
L'efigia d'Edvard Munch aparéis suls bilhets de 1000 coronas norvegianas.
Annèxes
vinheta|Munch en 1933.
Nòtas
<references group="N"/>
Colombier (Alèir)
Colombier (en francés Colombier) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d’Alèir e la region francesa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria de las originas de Colombier a ligat a aquela de sant Patrocle, procedent de Borges, vengut évangéliser la region de Néris ; i establís un monastèri. Quand morís, en 576, es enterré a Colombier e lo sieu cavòt fach l'objècte d'importants pelegrinatges, sustot lo 9 d'octòbre e lo 18 de novembre. I aviá venerat en totes los environs.
L'histoire des origines de Colombier est liée à celle de saint Patrocle, originaire de Bourges, venu évangéliser la région de Néris ; il y établit un monastère. Lorsqu'il meurt, en 576, il est enterré à Colombier et son tombeau fait l'objet d'importants pèlerinages, notamment le 9 octobre et le 18 novembre. Il était vénéré dans tous les environs.
Thay
Thay es un país imaginari pròpri a la campanha dei Reiaumes Oblidats, per lo juec de ròtle de Donjons e Dragons. Es un país onte renhan lo mau e la magia, sota la forma dei Mascs Roges, mai dangeirós qu'un vòu de dragons o que lei plans dau Zhentarim.
Geografia
La majoritat dau país s'atròba sus una granda planura, la Planura Thayenca, accessibla solament per quauqueis endrechs bèn gardats. La nacion es enviroutada d'auts bauç que son pas possible de prendre, coneguts coma lo Premier Escarpament.
Lei brecs volcanics au centre dau país son enviroutats per lo Segond Escarpament. Dei montanhas raian lei tres grandei ribieras de ThayóEltar, Umber, e Lapendrar.
Lo país es estat explorat, cultivat e dominat per lei Mascs e sei subjèctes. L'agricultura consistís en de plantancions nombrosas esparpalhadas entre lei vilatges. I a tanben dei pichòtei fortalesas onte son collectats leis impòsts.
Lo comèrci passa per 2 grands aisses : la Granda Rota (nòrd - sud) e lo Camin Orientau (èst-oèst).
Leis grandei ciutats son : Amrutar, Bezantur, Eltabar, Escalant, Murbant, Netentir, Pìarados, SurThay, Tasselen, Tilbrand e Tìraturos.
Politica
Lo país es dominat per lei Mascs Roges, bridats dins son ambicion per La Simbula e la Rachemenia. Lo manca d'organizacion es tanben un grand problèma.
Lei Zulquirs
Lo Conseu es constituat de :
Lei tarchs
Leis 11 regions (e sei tarchions) son :
Economia
Thay es un país ric e prospèr, subretot gràcias au comèrci d'esclaus, eiretat de l'empèri de Mulhorand. L'esclavatgisme es un art traditionau aicí. Thay expòrta tanben de frucha (pomas, peras, citrons, figas et aranges) e de fusta. Lo país es ric en pèiras preciosas de totei menas (jade, lapis...) e en metau ric (aur, argent...)
Religion
La religion es segondària a la magia, en Thay. Son venerats : Bechaba, Loviatar, Malar, Char, Talona, e Umberlie, tant coma Gargaut. Cìric e Kelemvor son de dieus menors mai populars, tot coma Baine.
Kossut lo dieu elementau dau fuec es lo simbòl de proteccion dau país dempuei la guèrra còntra lei salamandras.
Istòria
Thay fuguèt fondat i a 400 ans per de magis rebèls venguts de Mulhorand. S'organizèron e pilhèron la capitala de Delhumide en 922. L'empèri respostèt en mandant una fòrça armada, que fuguèt vencudas per lei poders dei mascs e la posicion estrategica de la Planura Thayenca. Uei encara, Thay es considerat coma una província mulhorandi per l'empèri...
La nacion prosperèt e temptèt, sens succès, d'annexar Rachemenia en 934 DC.
Lei Mascs, tròp nombrós, comencèron de se batre. Per reglar lo problèma, edifiquèron la politica actuala. Un conseu de 8 mascs (representant chascun una escòla) apelats Zulquirs, chausit leis 11 senhors regionaus. Lei Zulquirs rèstan pasmens l'aut de la ierarquia.
Certanei Mascs temptèron de prendre lo país de fòrça fins en 1074 DC. Lo sistèma leis adjudava pas, que lei corrupcions existissián encara. La soleta tòca comuna èra de prendre Rachemen e Aglarond, ajudats d'òrcs, de dròs et de tanar'ris. Totei lei plans capitèron mau...
En 1357, Hargrid Tenslaìer, tarchion du Lapendrar, s'alièt amb un senhor salamandra, e un soudan efrit, gràcias a dos zulquirs dins lo secret. Mai son plan capitèt mau, lei salamandras desbondavan sus lo Priador. La guèrra faguèt ràbia mai l'enemic fuguèt repossat.
Lo país fuguèt, per la seguida, tocat per l'Òrda Tuigan. Per evitar d'èstre pilhat, Thay s'alièt e mai amb l'Òrda per s'emparar de Rachemenia, sens succès.
List of regions in Faerûn
Saint-Didier-sous-Écouves
Saint-Didier-sous-Écouves es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bettancourt-la-Longue
Bettancourt-la-Longue es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Copeina
Lo genre Copeina concernís pas que doas espècias de peisses americans de la familha dels Lebiasinids.
Beure energizant
Un beure energizant es un beure destinat a donar un reviure d'energia a son consumator gràcias a una mescla d'ingredients estimulants. Contèn generalament de substàncias existantas (cafeïna, vitaminas...) e de sucres. Es diferent d'un beure energetic.
Solòme
Solòme (Soulomès en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Zebú
vinheta|De zebús de Madagascar. vinheta|De zebús al [[Burkina Faso.]] Lo zebú (Bos taurus indicus) es un bovid domestic davalant d'una sosespècia indiana de l'urs. Lo mot zebú ven del tibetan « zeba » significant etimologicament « giba ».
Sistematica
Avent agut un estatut d'espècia separada (Bos indicus), lo zebú es aura considerat per la majoritat dels autors coma una sosespècia de Bos taurus : Bos taurus indicus. Segon la tendéncia actuala dels biologistas a tornar classificar las espècias domesticas en simple sosgrop de las espècias salvatjas originalas, lo zebú est sovent presentat jol nom de Bos primigenius indicus (una sosespècia de Bos primigenius), o Bos primigenius f. indicus » (f. per forma significant que lo zebú es una « forma » domestica, e non pas una sosespècias separada, estatut reservat per unes biologistas a d’animals salvatges).
Lista de la sosespècias eventualas
Segon NCBI (9 mai 2012)[2] :
Origina
Mas, l'istòria del zebú contemporanèu, Bos taurus indicus, es plan mai coneguda. Sa domesticacion comencèt fa ans a Mehrgarh. De là, colonizèt tota la peninsula indiana.
Puèi, arribèt en Africa ont sas capacitats d'acclimatacion faguèron que s’adaptèt plas a l'assecament progressiu d'una partida de continent. Las tres teorias sus la data de son arribada en Africa son:
Los Americans e Australians agradèron les qualitats del bovid gibós e tanben l’importèron. Desvolopèron un elevatge florissent al Brasil, als EUA, en America centrala e en Austràlia.
Dempuèi l'independéncia de l'Índia, las exportacions de bovids son arrestadas. La vaca es sagrada, e lor viatge otramer es pas desirat.
Morfologia e aptituds
drecha|vinheta|Brahman (Bos Indicus), en Avaré Lo zebú existís en colors tan variadas coma aquestas del buòu. Mas, las colors rojencas e gris clair son majoritàrias. Mai sovent, lo pèl es de color clara, li permetent de suportar la calor. Sota lo pel, la pèl es negra qu’es rica en melanina per minimizar los riscs de càncer. La pèl es ampla, veire flaca sota lo col: augenta la superfícia, permetent un melhor escambi termic. Aquesta pèl a la facultat de vibrar coma aquesta dels caval per far fugir las moscas e tavans. Sa resisténcia als parasits extèrnes es importanta.
Una bòça de grais s’auça al nivèl del garròt, subretot pels mascles, aquesta giba es pichona o grossa, drecha o casentas segon las raças. Constituís una sèrva calorica lor perment de suportar de periòdes de carestiá: cofla en sason umida e descofla pendent la sason seca.
Segon las raças e la riquesa de las pasturas, los individús pòdon pesar de a mai d'una tona.
Utilizacions
vinheta|De banas de zebú utilizadas per de l'artisanat [[Madagascar|malgach]] En Índia, es elevat per son lach e sa fòrça de trabalh. Los animals tròp vièlhs son relargats en libertat. Vagan dins los camps e las vilas, cercant lo manjar que los indós lor donan. Lo zebú es tanben utilizat al Jalikatai qu’es un espòrt practicat al sud de l'Índia dins l'Estat del Tamil Nadu.
Dins los autres païses, la produccion tanben se faguèt per la carn. Quand la seleccion a l'europèa joguèt, lor productivitat egala gaireben aquesta dels bovids europèus, mas dins de mitans climatics ont sols los zebús pòdon èsser rendables.
Es elevat pels agricultors, per son lach, per sa carn, son cuer e coma animal de tira. Las cornas de zebús son utilizadas en artisant coma en costeleriá. Son preferidas a las banas de buòu, que son mai grandas.
Pels pòbles d'Africa practicant nomadisme e pastoralisme, coma los Massaïs o los Peuls, lo prestigi de las familhas se mesura a l'importança dels tropels. Alara, los animals son rarament tuats. Lors elevaires utilizan lor lach; quitament se la produccion per animal es feble, la tracha es facha en rotacion sus totas las femelas, assegurant atal una quantitat sufisenta per la tribú. Pels Massaïs, de sang es levat mejans una flecha sus una vena del col dels animals. Provesisson atal un produch ric en proteïnas e en fèrre, sens aver a tuar l'animal.
Lo zebú essent un bovid, la lista de las raças existentas es compresa dins la Lista de las raças bovinas. Es tanben difficil de destriar bovid eurasiatic e zebú en Africa, coma los mestissatges entre ambedoas brancas foguèron importants e repetits.
A Madagascar, existís un esport nomenat savika, mena de tauromaquia sens chaple del zebú. Lo principi es de s'arrapar amb sas mans sus la bòça del naut de l’esquina del zebú e d'utilizar sas cambas coma de ressòrts per se fa pas trepejar per las patas del zebú. Aquestes que practican aquestes espòrt son nomenats los mpisavika a Madagascar.
Rohrwiller
Rohrweiler en alemannisch (Rohrwiller en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Gallocanta
Gallocanta es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Okpe (lenga nòrd-oèst)
L'okpe es una lenga edoïda parlada en Nigèria. Per Blench (2019), l'okpe fa partida d'un continuum dialèctal amb l'idesa e l'akuku.
Aquela lenga fa partida del grop de las lengas edoïdas del nòrd-oèst. Una autra lenga, del grop edoïd del sud-oèst pòrta lo meteis nom.
Localisacion
L'okpe es parlat dins la zòna de govèrn local d'Akoko-Edo de l'Estat d'Edo.
Collat
Conlat ? o Colat ? (Collat en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Stade de Gerland (mètro de Lion)
vinheta|Los cais de l'estacion. Stade de Gerland es una estacion de la linha B del mètro de Lion.
Istòria
L'estacion dobriguèt lo 4 de setembre de 2000. Foguèt un ancian cap de la linha avans lo 11 de decembre de 2013.
Situacion
Es situada a l'estadi de Gerland, dins lo quartièr omonim del seteime arrondiment de Lion, sus l'avenguda Tony-Garnier.
Grenant
Grenant es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Vincenç de Barbairargues
Sant Vincenç de Barbairargues (Saint-Vincent-de-Barbeyrargues en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : priore S. Vincentii de Barbairanicis en 1132, in villa seu in parrochia S. Vincencii de Barbairanicis en 1185, de S. Vincencio de Barbayranicis, de Barbayranicis, sense data [sègle XII ?], S. Vincencii de Barbairanicis en 1228, de S. Vincentio, et de Barbaranicis en 1272, S. Vincencii de Barbairanicis en 1280, 1301, prior S. Vincencii de Barbaranicis en 1392, S. Vincentii de Barberanicis en 1529, S. Vincentiani (sic) de Barbeyranicis en 1550, Vicent en 1622, St Vincent en 1626, St Vincens en 1648, S. Vincent de Barbairargues en 1668-69, St Vincent de Barbeyrargues en 1740-60, 1759, St Vincent en 1740-60, en 1770-71 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat e Rostaing, Sant Vincenç pòt èsser Vincens, nom latin d'un martir espanhòu dau sègle III o un monge de Lerins dau sègle V. Barbairargues ven del nom latin d'òme Barbarius, amb lo sufixe -an-icum ; segon Hamlin, Barbairargues ven dau gentilici latin Barbarius, amb lo sufixe -an-icis. Barbairargues èra una proprietat galloromana. Per de rasons foneticas, lo sufixe -anicis emplegat sistematicament per Hamlin [pr'amor de las latinizacions medievalas] permet pas de menar a -argues; lo cal remplaçar per lo sufixe -anicos segon Joan Pèire Chambon.
Blanhac (omonimia)
Blanhac pòt designar:
Salagon (omonimia)
Salagon (Salagoun, Salagou en nòrma mistralenca o en francés ) pòt èsser:
Lavinhac
Lavinhac (Lavignac en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion de Lavinhac en Nauta Vinhana
Paladru
Paladru en arpitan (Paladru en francés) es una anciana comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Akuku
L'akuku es una lenga edoïda parlada en Nigèria. Per Blench (2019), l'akuku fa partida d'un continuum dialèctal amb l'idesa e l'okpe.
Aquelas lengas fan partida del grop de las lengas edoïdas del nòrd-oèst. Una autra lenga, del grop edoïd del sud-oèst pòrta tamben lo nom d'okpe.
Localisacion
L'akuku es parlat dins la zòna de govèrn local d'Akoko-Edo de l'Estat d'Edo.
Preservila
Preservila (Préserville en francés) es una comuna lengadociana de Lauragués, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada sus Marcaissona en Lauragués a 19 km al sud-èst de Tolosa.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Preservila èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sant Antòni. Tanlèu 1790, Preservila èra del canton de Lantar. La comuna de Vilèla es incorporada a Preservila dempuèi al mens l'an VIII. Le Pujòl apareis incorporat a Preservila en l'an VIII, mès torna venir comuna en l'an X (véser Santa Fe de Grefuèlha).
Pendent l'Ancian Regime, Vilèla èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa, dispareguda pendent la revolucion, es Sant Laurenç. Comuna efemèra del canton de Lantar de 1790 a l'an VIII al mai. Vilèla èra al sud-èst de Preservila.
Giovanni da Verrazzano
200px|thumb|Giovanni da Verrazzano Giovanni da Verrazzano (c. 1485 – c. 1528) que ho un marin e un explorator italian famós per aver navigat au long de la còsta d'America deu Nòrd e per aver descobert la baia de Nava York peu conte deu rei de França Francés I.
Les Poulières
Les Poulières es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
La municipalitat dels Poulières a situat en la vallée del Neuné, afluent drech de la Vologne, entre Biffontaine e La Capèla-davant-Bruyères.
La commune des Poulières est située dans la vallée du Neuné, affluent droit de la Vologne, entre Biffontaine et La Chapelle-devant-Bruyères.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Caumont (Gers)
Caumont (Caumont en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Toponimia
Caumont que veng deu resultat deu latin calvus mons o de l'occitan calv (adjectiu) e mont, « mont pelat, poi pelat », , donc shens vegetacion (au mens sense arbes).
Porto (Zamora)
Porto (Zamora) es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Caumont (Gers)
Economia
Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)
Canton de Tavèrnas
Lo Canton de Tavèrnas es una anciana division administrativa de Provença, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Brinhòla, lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Despuèi 2015, las 7 comunas son dins lo canton novèu de Flaiòsc. La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Istòria
Lo canton de Tavèrnas se creèt en 1790 dins lo districte de Barjòus.
En 1801, lo canton de Tavèrnas foguèt conservat.
Lo 1er de genier de 2017, la comuna de Silan, qu'es de l'intercomunalitat Draguinhanenc Provènça Verdon Aglomeracion, passèt dins l'arrondiment de Draguinhan.
Valdenebro de los Valles
Valdenebro de los Valles es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Copella
Lo genre Copella regropa mantuna espècias de peisses americans de la familha dels Lebiasinidae .
Una de las espècias, Copella arnoldi, a la particularitat de pondre sos uòus sus de fuèlhas que susplomban l'aiga. Lo desvolopament complet dels uòus sefa atal en defòra de l'element liquid mas los parents velhan a los asaigar regularament per evitar que s'assèquen. A l'esplelida, la rabalha retomba dins son element natural, entraïnada per de gotas d'aiga, per i contunhar son desvolopament.
Saint John's
Saint John's es la capitala d'Antigua e Barbuda. Sa populacion èra estimada a 31,000 abitants, en 2005. Sa superfícia totala es 10 km².
thumb|390px|left|Saint John's.
Guillotière - Gabriel Péri (mètro de Lion)
vinheta|L'estacion de tramvai, e la [[boca de mètro darrièr.]] Guillotière - Gabriel Péri es una estacion de la linha D del mètro de Lion.
Istòria
L'estacion dobriguèt lo 9 de setembre de 1991.
Situacion
L'estacion es situada sus la plaça Gabriel Péri dins lo quartièr de la Guillotière.
Escala de Pauling
L’escala de Pauling es una escala d'electronegativitat desvolopada per Linus Pauling (1901-1994) en 1932.
Gallur
Gallur es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Segòvia
Segòvia (en espanhòl: Segovia) es una vila espanhòla, la capitala de la província de Segòvia (Castelha e Leon) al pè de la sèrra de Guadarrama. Se tròba a 87 km al nòrd de Madrid. Son nom cèlta vòl dire "ciutat victoriosa", de Sego (victoriosa) e de brig (ciutat).
Istòria
thumb|250px|left|L'[[Aqüeducte de Segòvia e la plaça de l'Azoguejo]]
La vila vièlha de Segòvia constituís un ensemble artistic e arquitectural fòrça ric, que la beutat es amplificada per la majestat del site ont s'establís la vila: un promontòri en fàcia de la Sierra de Guadarrama.
La vila es sus la lista del Patrimòni Mondial de l'Umanitat de l'UNESCO dempuèi 1985
Dempuèi la Roma antica demòra un aqüeducte que son estat de conservacion es remarcable.