cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lombard (Dobs)
Lombard es una comuna francesa administrada per lo departament de Dobs de la region de la Borgonha Franca Comtat, ancianament de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
An Onneg
An Onneg (en breton, en francés La Fresnais) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Chantecorps
Chantecorps es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Gredisans
Gredisans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Lònas temporàrias mediterranèas
Lei lònas temporàrias son de zonas umidas de pichòtei talhas (de costuma de mens de 10 ectaras) e gaire prefondas caracterizadas per d'alternanças de periòdes secs e banhats e per un foncionament idrologic fòrça autonòm. Ocupan de còncas, baissas ò fonsas subremergidas d'intervaus de temps sufisents per permetre lo desvelopament d'una vegetacion aqüatica ò anfibiana, e de comunitats animalas especificas. Pasmens, e tamben d'un biais important, s'assecan pron lòngtemps per exclure lei espècias mai banalas de fauna e de flòra, caracteristicas dei zonas umidas mai permanentas.
Gredisans
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lònas temporàrias mediterranèas
Aquesteis environas naturalas son caracteristicas de climas que conoisson de secaressas lòngas coma dins lei regions de climas mediterranèus (a l'entorn de Mediterranèa, au Cap de Bòna Esperança en Africa dau Sud, en Califòrnia, au Chile Median, en Austràlia Miegjornala e dau Ponent) ò mai aridas.
thumb|“Rock pools” dins lo Pargue Nacionau de la [[Montanha de la Taula (Lo Cap de Bòna Esperança - Africa dau Sud)]]
thumb|Lòna dins una fonsa d'arena argilosa dins la Reserva Naturala de Dundas en Austràlia Occidentala
Lei lònas temporàrias mediterranèas en Occitània
Un promier inventari es estat realizat dins lei regions mediterranèas de França (Provença, Lengadòc-Rosselhon e Corsega) en 2003 e a permés d'identificar 106 sits amb aqueleis ecòsistèmas, mai quauquei lònas temporàrias se rescòntran au nòrd d'Occitània ò dins la rèsta de l'Estat francés, en fòra dau clima mediterranèu coma en Peitau.
Om pòu destriar en Occitània tres grands tipes de lònas en foncion dau sòu :
thumb|Laus temporàri de [[Bòna-Conha d'aiga mineralizada a Gonfaron dins centre Var (Provença)]]
thumb|La lòna temporàrias de [[Cacheiós dins la Plana de Palaison (Provença) es una lòna d'aiga doça sus sabla argilosa, es tamben una resèrva biologica dirigida qu'a per tòca la conservacion de 2 abitats naturaus prioritaris, 24 espècias vegetalas protegidas e 30 espècias animalas protegidas.]]
Leis espècias vegetalas caracteristicas
Sus lo plan de la flòra e de la vegetacion, lei lònas temporàrias d'aigas doças (se dison “oligòtrofics”) son d'ecosistèmas dau mai grand interès biologic e biogeografic en region de clima mediterranèu. Aquesteis environas naturalas subisson lei mai grandeis agressions umanas bòrd que son dins de regions onte l'urbanizacion, lo drenatge per la mesa en cultura e l'apondament d'engrais ò de matèrias que pòdon polluir leis aigas son mai frequents.
La biodiversitat vegetala d'aquestei lònas s'explica per lo foncionament especific e la febla dinamica d'aquesteis ecòsistèmas, ansin que per lo pauc de productivitat, çò que fa que solas leis espècias puslèu annalas, pauc competitivas e pichonas subrevivon.
L'especificitat de la flòra dei lònas temporàrias mediterranèas es promierament aquela dei espècias arcaïcas aqüaticas ò anfibias (Isoetes, Marsilea, Pilularia, Ophioglossum).
Chantecorps
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Garda d'Aimar
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Chantecorps
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Estats Generaus (França)
Leis Estats Generaus èran d'assembladas excepcionalas convocadas per lo rèi de França per tractar dei questions pus sensiblas deis afaires dau país coma una crisi politica grèva, generalament una guèrra o un problema diplomatic important, o coma la decision de crear o d'aplicar una ajuda militara o financiera au rèi.
Chantecorps
Nòtas
<references group="N"/>
An Onneg
Istòria
La parròquia de la Fresnais fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jols vocables de sant Méen e de la santa Crotz.
'Lo abbaye La nòstra-Madama del Tronchet i possedissiá de bens.
Estats Generaus (França)
Foguèron creats en 1302 per lo rèi Felip IV. Fins a 1484, existiá dos estats generaus diferents per lei regions de lenga d'oïl e aquelei de lenga d'òc. En declin a partir dau rèine de Lóis XIII e lo començament de l'absolutisme francés, aquela institucion foguèt tornarmai activada per lo rèi Lóis XVI en 1789. Son ròtle foguèt primordiau dins lo començament de la Revolucion Francesa e foguèt a l'origina de l'Assemblada Nacionala modèrna de la Republica francesa.
An Onneg
Istòria
La paroisse de La Fresnais faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous les vocables de saint Méen et de la sainte Croix.
'L'abbaye Notre-Dame du Tronchet y possédait des biens.
Lònas temporàrias mediterranèas
Leis espècias vegetalas caracteristicas
A costat d'aquelei, de vegetaus completament dependents dau subrondament temporari au mitan dei quaus lei ranoncles aqüatics.
thumb|Un ranoncle aqüatic endemic de [[Var, lo ranoncle de Rodier (Ranunculus revelieri subsp. rodiei) dins una lòna temporària de la Plana de Palaison (Ròcabruna d’Argens - Provença)]]
D'autreis espècias d'environas umidas pòdon tanben èstre presentas a l'entorn dei lònas coma mantuneis Orchidaceae taus que Serapias, Anacamptis , Orchis...
thumb|La supèrba [[Serapias neglecta, espècia endemica de Provença e de Corsega que florís a la prima sus lei ribas dei lònas come aicí dins la Plana de Palaison (Lo Muei - Provença)]]
Leis anfibians
La vida deis anfibians (granolhas, grapauds, rainas e autreis alabrenas) es caracterizada per un desvolopament larvari particular que necessita una fasa aqüatica obligatòria. Lei lònas temporàrias constituisson d'environas propicias per çò que n'an pas de predator mai adaptat a la vida aqüatica coma lei peissons.
A l'invèrs deis anfibians nòrd-europèus que se reproduson son que a la prima, leis anfibians mediterranèus van assajar de profitar au maximum de la mesa en aiga dei lònas dins una region de pluviositat escarsa per se reproduire. Mai d'una estrategia se debana :
thumb|Grapaud dei sanhas mascle (Bufo calamita) assajant d'atraire femèlas dins la marge pauc prefonda d'una lòna temporària de la Plana dei Mauras (Lo Luc - Provença)
thumb|Pareu de babis de cotèu (Pelobates cultripes) que van se reprodurre dins la lòna de Cacheiós ai promièrei pluejas de la fin de l'estiu ò de l'auton (Lo Muei - Provença)
Lei Macro-esquinadas
Leis esquinadas presentan una granda diversitat dins leis environas temporàrias amb lei micro-esquinadas de talha inferiora au millimètre (que fan partida dau zòoplancton) e lei macro-esquinadas que pòdon anar fins a quauquei centimètres. Dau fach de seis originas tras que vielhas, lei Macro-esquinadas an agut una morfologia primitiva estable tras leis atges. Leis uòus (dich de resisténcia) pòdon esperar mai que d'una annada que lei condicions (lo retorn de l’aiga) siègues favorables.
thumb|Branchipus schaefferi dins una lòna cupulària de la Crotz de la Garota en Forèst de Morièras-Mont-Rièu (Mèunas - Provença)
Leis Insèctes
Leis Insèctes dei lònas temporàrias presentan totei una fasa aqüatica (lei larvas) e mai se dos gropes (lei cimes e lei coleoptèrs aqüatics) se pòdon aver una vida aqüatica un còp adultes. Dins totei lei cas, li a una fasa aeriana e una fasa aqüatica. La riquessa en insèctes dei lònas es fòrça variabla e creis amb la durada de submersion.
thumb|La damisèla roja [[Crocothemis erythraea, una espècia que la larva viu dins lei lònas temporàrias coma aicí dins la Plana dei Mauras (Vidauban - Provença)]]
==Planch per la subrevivença dei lònas temporàrias ==
Lei lònas temporàrias son d’environas tras que vulnerablas dau fach de sa febla fonsor d’aiga e de sa talha sovent reducha. En mai d’aquò leis espècias que lei colonizan son pron sovent discrètas e pauc coneigudas. Maugrat un melhòr image dei zònas umidas per lo public aquestei darriereis annadas, lei lònas temporàrias son sovent mau reconeigudas e son importància ignorada, çò que leis expausa a de destruccions sens intencion de lo far.
Dins lo bacin mediterranèu, la conservacion dei lònas temporàrias fuguet compatibla, ò mai qu’aquò favorizada, pendent millennaris per l’activitat agricòla extensiva. Vuei, lei condicions economicas sus lei doas ribas de mar de la Miegterrana fan que sa conservacion non es pas assegurada. L’agricultura modèrna pòu drenar aisidament aquesteis espacis generalament clòts e pauc inondats per en far de bònei tèrras agricolas.
L’industrializacion e lo torisme podon egalament destrurre aquesteis environas. Una menaça pus inacostumada es sa mesa en aiga gaireben permanenta come sèrva per la regulacion deis subrondaments, la defensa dei bòscs còntra leis encendis, ò quite per la gestion deis animaus per la caça, la pesca ò la conservacion de la fauna.
Doubs (Dobs)
Doubs  es una comuna francesa administrada per lo departament de Dobs de la region de la Franca Comtat.
Fuentelsaz
Fuentelsaz es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Doubs (Dobs)
Geografia
Es una pichona vila connexe de Pontarlier situat en la Nautor-Doubs, zòna la mai anautita del departament del Doubs. Altitud : aperaquí 800 mètres. La vila a traversat pel riu lo Doubs.
C'est une petite ville connexe de Pontarlier situé dans le Haut-Doubs, zone la plus élevée du département du Doubs. Altitude : environ 800 mètres. La ville est traversée par la rivière le Doubs.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Romain (Dobs)
Romain  es una comuna francesa administrada per lo departament de Dobs de la region de la Franca Comtat.
Fuendetodos
Fuendetodos es una vila de la Comunautat autonòma d'Aragon e de la comarca de Camp de Belgit. A 180 abitants (2011). Fuendetodos es lo luòc de naissença de Francisco de Goya (1746-1828), pintor aragonés.
Romain (Dobs)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Víznar
Víznar es un municipi de la província espanhòla de Granada e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
La Chaux (Dobs)
La Chaux  es una comuna francesa administrada per lo departament de Dobs de la region de la Franca Comtat.
Geografia
La Chaux fa partida del Saugeais.
La Chaux fait partie du Saugeais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Texans de Arbon, chevalier, senhor de la Chaux.
Matrimòni e succession : El épousait al començament de la Marguerite de Coligny, filha de Texans de Coligny e de Jeanne de la Ròca-Vannel, de #qu'a :
Étienne De Arbon, chevalier, senhor de la Chaux.
Matrimòni e succession : El épousait Guillemette, filha de Étienne de Beaufort e de Guillemette Morel, veusa de Justet de Eternoz, de #qu'a :
Jacques de Arbon, (? - 1404), chevalier, senhor de Castell-Vilain e de la Chaux. Retia Aumenatge, lo 12 de novembre 1393, a Jean III de Chalon-Arlay, de la distincion de Castell-Vilain.
Matrimòni e succession : El épousait Agnès Del Quart de #qu'a :
Jacques de Arbon, genet, senhor de Castell-Vilain e de la Chaux. Lo 19 de setembre 1414, fasiá aumenatge per aquelas tèrras al senhor de Arlay. Morissiá sens postérité.
Jean d'Arbon, chevalier, seigneur de La Chaux.
Mariage et succession : Il épousait au début du Marguerite de Coligny, fille de Jean de Coligny et de Jeanne de la Roche-Vannel, de qui il a :
Étienne d'Arbon, chevalier, seigneur de La Chaux.
Mariage et succession : Il épousait Guillemette, fille d'Étienne de Beaufort et de Guillemette Morel, veuve de Gilet d'Eternoz, de qui il a :
Jacques d'Arbon, (? - 1404), chevalier, seigneur de Château-Vilain et de La Chaux. Il rendait hommage, le 12 novembre 1393, à Jean III de Chalon-Arlay, de la seigneurie de Château-Vilain.
Géovreisset
Géovreisset en arpitan ( Géovreisset en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
La Chaux (Dobs)
Istòria
Mariage et succession : Il épousait Agnès Du Quart de qui il a :
Géovreisset
Geografia
Lo villatge;ble a situat sus las nautors de la vila de Oyonnax
La Chaux (Dobs)
Istòria
Jacques d'Arbon, écuyer, seigneur de Château-Vilain et de La Chaux. Le 19 septembre 1414, il faisait hommage pour ces terres au seigneur d'Arlay. Il mourait sans postérité.
Géovreisset
Geografia
Le village est situé sur les hauteurs de la ville d'Oyonnax
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Zafarraya
Zafarraya es un municipi de la província espanhòla de Granada e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Huisseau-sur-Cosson
Geografia
Huisseau-Sus-Cosson a situat en lo Val de Loire aital coma en Sologne, mai particularament, a la cœur del triangle d'aur dels Castells de la Loire: Chambord, Bles e Cheverny. Aquel vilatge es niché a 170 km al sud de París, en region Centre, en lo departament del Loir-e-Doncas que, a 10 km a l'Èst de Bles e a 2,5 km de l'intrada del Parc del castèl de Chambord. A traversat pel Cosson, pichon afluent de la Loire e scindé en tres parts: Lo Chîteau, Lo Bourg e La-Cauçada-lo-Comte.
Huisseau-sur-Cosson est situé dans le Val de Loire ainsi qu'en Sologne, plus particulièrement, au cœur du triangle d'or des Châteaux de la Loire: Chambord, Blois et Cheverny. Ce village est niché à 170 km au sud de Paris, en région Centre, dans le département du Loir-et-Cher, à 10 km à l’Est de Blois et à 2,5 km de l’entrée du Parc du château de Chambord. Il est traversé par le Cosson, petit affluent de la Loire et scindé en trois parties: Le Chîteau, Le Bourg et La-Chaussée-le-Comte.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge de Huisseau-sus-Cosson pas #prene lo sieu nom actual #qu'a la XIII sègle. Lo sieu nom vendriá del luòc ont una ermita, del nom de sant My, donava los sieus conselhs, per un huis estrech. Qualques luòcs archéologiques (menhir dels Grotteaux e las ruïnes de la Motte Boulogne, totes dos situats près del marge esquèrre del Cosson a aperaquí 1.500 m en aval del centre del bourg, testifiquen que lo pòble existissiá ja a l'epòca de las Gaulois. Un tresaur de 300 pèças romaines a #èsser meses a jorn l'an 1834 . Mas es jol regna de François 1 #que #prene lo sieu autentic essor en lo moment de l'edificacion del castèl de Chambord per l'arribada e l'installacion de nombrós artesans #que œuvrèrent a aquel gigantesc chantier.
Le village de Huisseau-sur-Cosson ne prit son nom actuel qu’au XIII siècle. Son nom viendrait du lieu où un ermite, du nom de saint My, donnait ses conseils, par un huis étroit. Quelques sites archéologiques (menhir des Grotteaux et les ruines de la Motte Boulogne, tous deux situés près de la rive gauche du Cosson à environ 1.500 m en aval du centre du bourg, attestent que le village existait déjà à l’époque des Gaulois. Un trésor de 300 pièces romaines a été mis au jour en 1834 . Mais c’est sous le règne de François 1 qu’il prit son véritable essor lors de l’édification du château de Chambord par l’arrivée et l’installation de nombreux artisans qui œuvrèrent à ce gigantesque chantier.
Échallon
Échallon en arpitan ( Échallon en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Lo territòri de la municipalitat de Échallon, situat entre 700 e 800 mètres d'altitud es délimité per las municipalitats de Belleydoux, Giron, Sant-Germain-de-Joux, Plagne, Charix, Oyonnax, Arbent e Viry.
E mai se lo nom de la municipalitat siá « Échallon », degun dels qualque 17 caserius #que la compausan pòrta pas aquel nom. Çò Cap de-luòc de la municipalitat es lo caseriu de Miribel, que # se situa la comuna. Los autres caserius son La Pallud, lo Caquet, la Penjada, lo Crêt, lo Favillon, los Essarts, lo Bugnon, lo Reverjoux, los Étrets, la Fluaz, lo Sermet, la Còsta Drued, la Éculaz, lo Montarquis...
La part es del lac Genin a situat sul territòri de la comuna.
La territoire de la commune d'Échallon, situé entre 700 et 800 mètres d'altitude est délimité par les communes de Belleydoux, Giron, Saint-Germain-de-Joux, Plagne, Charix, Oyonnax, Arbent et Viry.
Bien que le nom de la commune soit « Échallon », aucun des quelque 17 hameaux qui la composent ne porte ce nom. Le chef-lieu de la commune est le hameau de Miribel, dans lequel se situe la mairie. Les autres hameaux sont La Pallud, le Caquet, la Pendue, le Crêt, le Favillon, les Essarts, le Bugnon, le Reverjoux, les Étrets, la Fluaz, le Sermet, la Côte Drued, l'Éculaz, le Montarquis...
La partie est du lac Genin est situé sur le territoire de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 930, las tèrras de Échallon an donat per Albitius, comte de Genève a la Abbaye de Nantua.
En 1159, lo prieur de Nantua establís los limits entre la parròquia de Échallon e las tèrras de la Abbaye de Sant-Claude (.
Côtebrune
Côtebrune es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Échallon
Istòria
En 1230, las disputas entre Étienne 1er, Sire de Thoire e lo prieur de Nantua Humbert de Mornay, entrenan de paissièras, pillages e d'incendis en las parròquias de Échallon e Nantua.
La Zubia
La Zubia es un municipi de la província espanhòla de Granada e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Côtebrune
Geografia
Lo vilatge a bastit sul jurassique superior, #que forma un promontori en dominant la vallée de la Audeux, sovent asséché. Lo ponch culminant del territòri communal es a 593 mètres, al sud-es de la localité, al bòsc de Combeaudrey.
Gajanejos
Gajanejos es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Côtebrune
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A, un Jean de Côtebrune #venir quitament maréchal de Bourgogne (1422). De contunh la familha #far alliance amb las Rye, e la distincion #arribar fin finala a las Lallemand de Vaite.
Sembla que la fortalesa vesina del Châtelard, #que dominava çò abbaye de la Gràcia-Dieu, i aja #èsser viscuda per gents de Côtebrune doncas que, en lo dénombrement de 1584, lo senhor truca a aqueles de Côtebrune #que son anats viure al Châtelard e #que lududes devon totjorn lo sieu cens.
Chevigny-en-Valière
Chevigny-en-Valière es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Côtebrune
Istòria
La guèrra de Dètz ans #obligar los abitants a fòrça endeutar-se per far cara als lotjaments de las tropas francesas mas lo pòble pas #èsser pas destruit. #Pèrdre solament la mitat de los sieus abitants, #que #anar se refugiar benlèu al Châtelard. Un sègle mai tard, en setembre-en octòbre 1771, una epidèmia #venir @frapper la populacion.
Chevigny-en-Valière
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Côtebrune
Istòria
Au, Pierre de Côtebrune reprit le village en fief de Gérard de Montfaucon. La famille de Côtebrune s'allia aux plus grandes familles de la région, notamment aux Arguel et aux Châlon.
Échallon
Istòria
En 1303, lo prieur de Nantua establís un tractat estonant de redevances los abitants de la parròquia de Échallon.
En 1460, e après nombrós désaccords relatius al tractat de 1303, Belleydoux e Échallon reconeisson totes los dreches del prieur de Nantua. A aquel periòde, Belleydoux (e lo sieu caseriu Gobet) se separan de Échallon, los limits entre las doas parròquias son totun mal definidas.
En 930, les terres d'Échallon sont données par Albitius, comte de Genève à l'Abbaye de Nantua.
En 1159, le prieur de Nantua établit les limites entre la paroisse d'Échallon et les terres de l'Abbaye de Saint-Claude (Jura).
En 1230, les querelles entre Étienne 1er, Sire de Thoire et le prieur de Nantua Humbert de Mornay, entraînent prises, pillages et incendies dans les paroisses d'Échallon et Nantua.
En 1460, et après de nombreux désaccords relatifs au traité de 1303, Belleydoux et Échallon reconnaissent tous les droits du prieur de Nantua. A cette période, Belleydoux (et son hameau Gobet) se séparent d'Échallon, les limites entre les deux paroisses sont toutefois mal définies.
Côtebrune
Istòria
Au, un Jean de Côtebrune devint même maréchal de Bourgogne (1422). Puis la famille fit alliance avec les Rye, et la seigneurie arriva finalement aux Lallemand de Vaite.
La guerre de Dix ans obligea les habitants à beaucoup s'endetter pour faire face aux logements des troupes françaises mais le village ne fut pas détruit. Il perdit seulement la moitié de ses habitants, qui allèrent peut-être se réfugier au Châtelard. Un siècle plus tard, en septembre-octobre 1771, une épidémie vint frapper la population.
Villepreux
Villepreux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Galápagos (Guadalajara)
Galápagos es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Fuentenovilla
Fuentenovilla es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Zagra
Zagra es un municipi de la província espanhòla de Granada e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
La Châtelaine
La Châtelaine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fuentelviejo
Fuentelviejo es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Galve de Sorbe
Galve de Sorbe es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Fondespatla
Fondespatla es una comuna de la comunautat autonòma d'Aragon. Se tròba dens la província de Teròl e la comarca deu Matarranya. A 326 abitants (2011).
Zújar
Zújar es un municipi de la província espanhòla de Granada e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Sainte-Anne (Dobs)
Sainte-Anne  es una comuna francesa administrada per lo departament de Dobs de la region de la Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Primièra cita de Santa-Anne en 1225.
Première citation de Sainte-Anne en 1225.
Beseit
Beseit es un municipi de la comunautat autonòma d'Aragon. Se tròba dens la província de Teròl e la comarca deu Matarranya. A 608 abitants (2011).
Beseit es un municipi tradicionalment catalanòfon.
Geniciu
Geniciu (Génissieux en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Torre del Comte
La Torre del Comte es una comuna de la comunautat autonòma d'Aragon. Se tròba dens la província de Teròl e la comarca deu Matarranya. A 156 abitants (2011).
Gregamp-ar-Feunteunioù
Gregamp-ar-Feunteunioù en breton (Grandchamp-des-Fontaines en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Mora de Rubielos
Mora de Rubielos es una vila de la comunautat autonòma d'Aragon. Es lo capdulh de la comarca de Gúdar-Javalambre. A 1666 abitants (2011).
Herrería
Herrería es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Sainte-Colombe (Dobs)
Sainte-Colombe  es una comuna francesa administrada per lo departament de Dobs de la region de la Franca Comtat.
Calamocha
Calamocha es una vila de la comunautat autonòma d'Aragon. Es lo capdulh de la comarca de Xiloca. A 4628 abitants (2011).
Sainte-Colombe (Dobs)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Heras de Ayuso
Heras de Ayuso es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Henche
Henche es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Hita
Hita es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Hiendelaencina
Hiendelaencina es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Hijes
Hijes es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Jean Cocteau
Jean Cocteau (Maisons-Laffitte, 5 de julhet de 1889 - Milly-la-Forêt, 11 d'octobre de 1963) èra un poèta francés, e artista de talents multiples, grafista, dramaturg e cineasta. En 1955 foguèt elegit membre de l'Acadèmia francesa e de l'Acadèmia Reiala de lenga e de litetratura francesas de Belgica.
Es enterrat dins la capèla de Saint-Blaise-des-Simples a Milly-la-Forêt. Un colleccionaire american ofriguèt mai de 1500 de sas òbras d'una valor de a la vila de Menton.
Jove
thumb|200px|Jean Cocteau per [[Amedeo Modigliani|Modigliani, 1919.]] thumb|left|150 px|Lo programa del balet « Parade » en 1920 Jean Cocteau nasquèt a Maisons-Laffitte d'una familha borgesa de París. Son paire, avocat e pintre amator, se suicidèt quand Cocteau aviá nòu ans aguèt una sòrra e un fraire.
A quinze ans Cocteau foguèt enviat al lycée Condorcet fòrça amic del venenós Pierre Dargelos que venguèt fascinat, indisciplinat foguèt remandat en 1904 sens diplòma.
Publiquèt son primièr libre de poèmas, « La Lampe d'Aladin », a 20 ans (1909) recebèt l'escais de « prince frivole » e se fascinèt pel mèstre dels ballets russes, Sèrgi Diaghilev e d'artistas de la tropa Leon Bakst (pintre) e Vaslav Nijinsky (dançaire).
Franc del servici militar, Cocteau decidiguèt pasmens de participar a la guèrra de 1914, coma agent sanitaria civil volèt, amb Roland Garros. En 1920 escriguèt un roman sus la guèrra Thomas l’Imposteur. Dins los ans 1920, Cocteau s'associèt amb Marcel Proust, André Gide e Maurice Barrès.
Raymond Radiguet
En 1918, Max Jacob li presentèt lo jòve Raymond Radiguet. Entosiasta pels poèmas de Radiguet, Cocteau li balhèt conselhs, l’encoratgèt, lo faguèt trabalhar e publicar dins de revistas d’Avantgardas. E mai tard e fòrça viatjes Cocteau promoviá sus trabalhs e faguèt publicar Le Diable au corps.
La reaccion de Cocteau a la mort subte de Radiguet, en 1923, creèt un desacòrdi amb d'amics que declarèron que l'aviá daissat destimborlat, malcorat e pres per l'opium.
Sa dependéncia a l'opium a aquela epòca, Cocteau l'explica coma un simple azard ligat a sas relacions amb Louis Laloy, lo director de l'Opèra de Montcarles. Los efòrces per se'n desacotumar influencièron fòrça son modèl literari. Son libre mai conegut, Les Enfants Terribles, foguèt escrich en una setmana, pendent una dificila desintoxicacion.
Cocteau e los Bourgoints
thumb|200px|REtrach de Jean Cocteau entre 1910 e 1912 Jean Cocteau e la familha Bourgoint se coneguèron mejans Christian Bérard, un pintre que realizèt de decòrs per Cocteau. Los Bourgoints avián tres enfants, los bessons Maxime e Jeanne, e lo cabdet Jean.
Jeanne e Jean Bourgoint tornèron veire Cocteau en 1925. Jos l'influéncia d'amics se convertiguèt e lo 19 d'octobre Jean Cocteau communiava al costats de Jean Bourgoint e de Maurice Sachs. Se frequentèron fins a 1929, data de sicidi Jeanne, daissant lo fraire destimborlat. S'inspirèt de la vida de Jeanne e de Jean Bourgoint per esciure l'istòria dels Les Enfants terribles.
Maturitat
thumb|150 px|left|[[Jean Marais en 1949]]
Dins los ans 1930, Cocteau seriá estat en relacion amb la princessa Nathalie Paley, (ostal dels Romanov), modista, actritz o modèla e anciana femna del coturièr Lucien Lelong. Natalie s'afolèt, aquò provoquèt una granda confusion entre Cocteau e Paley. Cocteau evòca l'avortament dins Le passé défini, coma consequéncia d'una escena violenta amb Marie-Laure de Noailles, mas benlèu seriá degut a l'opium.
Vèrs 1933, Cocteau coneguèt Marcel Khill que venguèt son companhon e creèt lo ròtle del messatgièr de Corinta dins La Machine Infernale. Faguèron ensems, en 1936, un torn del monde en 80 jorns contat dins Mon Premier Voyage.
Aprèp Cocteau aguèt de relasions de longa durada amb dos actors franceses, Jean Marais e Edouard Dermit, aquel darrièr oficialament adoptat par Cocteau.
Seriá estat en relation amb Panama Al Brown, un boxaire que prenguèt en carga la carrièra.
En 1940, Le Bel Indifférent, una pièça de Cocteau escricha per Édith Piaf, foguèt un grand succès. Tanben trabalhèt amb Pablo Picasso e Coco Chanel. Lutava de contunh contra son intoxicacion a l'òpi pendent sa vida d'adulta. Alara qu'èra dubertament omosexual, aguèt d'aventuras brèvas e complicadas amb de femnas. Dins son trabalh se tròba fòrça criticas contra l'omofobia.
thumb|L'ostal de Jean Cocteau a Milly-la-Forêt thumb|Chapelle Sainte-Blaise des Simples de Milly-la-Forêt, ont es enterrat Jean Cocteau thumb|[[Akos Biro e Jean Cocteau.]]
Alara una referéncia cinematografica, presidiguèt lo Festenal de Canas en 1953 e 1954.
En 1960, l'artista filma Le Testament d'Orphée amb lo sosten financièr de François Truffaut.
En octobre 1963, a la novèla de la mòrt de son amiga Édith Piaf, Cocteau moriguèt qualques oras mai tard d’una crisi cardiaca dins son ostal de Milly-la-Forêt l'11 d'octobre de 1963 a 74 ans.
Le Grand-Abergement
Le Grand-Abergement en arpitan ( Le Grand-Abergement en francés) es una anciana comuna francesa situada dins la region d'Auvèrnhe Ròse Aups e lo departament d'Ain. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2016, es integrada a la comuna novèla de Haut-Valromey amb las comunas de Hotonnes, Songieu e Le Petit-Abergement.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Huérmeces del Cerro
Huérmeces del Cerro es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Villette (Ivelinas)
Villette  es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
La Huerce
La Huerce es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Gascueña de Bornova
Gascueña de Bornova qu'ei un municipi castelhan fondat per gascons. Administrativament, qu'ei de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha. Se disèva Gascueña dinc a 1916. , ,
Metal de transicion
Un metau de transicion (o metal de transicion) es un element quimic que fa partida dau blòt d de la classificacion periodica deis elements e qu'es pas membres de la familha dei lantanids o deis actinids.
Germagnat
Germagnat en arpitan ( Germagnat en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Germagnat Se situa en lo Revermont.
Chanteloup (Doas Sèvras)
Probablhament Chantalop (Chanteloup en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Germagnat
Geografia
Germagnat se situe dans le Revermont.
Hontoba
Hontoba es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Germagnat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chanteloup (Doas Sèvras)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Hombrados
Hombrados es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Hortezuela de Océn
Hortezuela de Océn es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Horche
Horche es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Gigòrs e Lauseron
Gigòrs e Lauseron (Gigors-et-Lozeron en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Geissan
Geissan (Geyssans en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Armistici
Un armistici es una convencion politica passada entre unei govèrn per metre fin ais ostilitats entre fòrças armadas durant un conflicte armat. Sa signatura significa pas la fin oficiala de la guèrra meme se, generalament, un armistici marca la fin dei combats. Coma acòrd politic, l'armistici es diferent de la capitulacion que regarda lei responsables militars.
Huertahernando
Huertahernando es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Las Inviernas
Las Inviernas es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Courcelles-lès-Montbéliard
Courcelles-lès-Montbéliard es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Hueva
Hueva es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Courcelles-lès-Montbéliard
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Courcelles-lès-Montbéliard Aperteniá al comtat de Montbéliard #que i aguèt ligat a la França en 1793.
Courcelles-lès-Montbéliard appartenait au comté de Montbéliard qui fut rattaché à la France en 1793.
La Chapelle-Bâton (Doas Sèvras)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Saint-Martin-de-Blagny
Saint-Martin-de-Blagny es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al, los senhors de Molay-Bacon èran de senhors de Sant-Martin-de-Blagny.
La glèisa de Sant-Martin-de-Blagny es romane, en partida. S'i vei de pèiras dispausadas en arêtes de peis ; mas de las recuperacions an #aver luòc en la maçonnerie a divèrsas epòcas. La glèisa es jos la invocació de sants Martin. En 1200, lo patrocini levava per la mitat de Pèira Ruaud e per un quatren de Guillaume Bacon. Lo un e l'autre #cedir lèu la curació e los #dire a la abbaye de Longas.
La glèisa de Saint-Martin-de-Blagny est romane, en partie. On y voit des pierres disposées en arêtes de poisson ; mais des reprises ont eu lieu dans la maçonnerie à diverses époques. L'église est sous l'invocation de saint Martin. En 1200, le patronage relevait pour la moitié de Pierre Ruaud et pour un quart de Guillaume Bacon. L'un et l'autre cédèrent bientôt la cure et les dîmes à l'abbaye de Longues.
Ledanca
Ledanca es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Villiers le Mahieu
Villiers-le-Mahieu es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Illana
Illana es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Josnes
Josnes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fontaine-les-Ribouts
Fontaine-les-Ribouts es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jadraque
Jadraque es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Lupiana
Lupiana es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Luzaga
Luzaga es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Humanes
Humanes es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Robert Mapplethorpe
Robert Mapplethorpe (4 de novembre de 1946, Floral Park, Estat de Nòva York – 9 de març de 1989, Boston) èra un fotograf estasunian celèbre per sos retraches de negre e blanc fòrça estilizats, sas fotos de flors e sos nuds masculins.
Iniéstola
Iniéstola es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Robert Mapplethorpe
Biografia
Mapplethorpe nasquèt dins una familha catolica d'origina angloirlandesa.
A la fin de sos estudis, recebèt lo Bachelor of Fine Arts del Pratt Institute de Brooklyn, a Nòva York, ont travalhèt per nombre de medias diferents.
Mapplethorpe prenguèt sa premièra fotografia pauc aprèp amb un Polaroid.
Dins los ans 1970, s'equipèt d'un aparelh de premsa de grand format e comencèt a fotografiar los amics e las coneissenças, coma d'artistas (que Patti Smith per que realizèt la pocheta de son primièr disc, Horses), de compositors, d'estelas de la pornografia, e d'abituats de sex clubs underground.
Dins los ans 1980, sas fotografias venon mai manierosas, cercant la beutat abstracha. Se concentrèt alara sus de nuds estataris feminins e masculins, de naturas mòrtas floralas, d'imatges de Lisa Lyon, una seriá remarcable per Jean-Charles de Castelbajac e de retraches oficials.
Exposition
•2010 : Los encontres d'Arles.
Martigné-sur-Mayenne
Martigné-sur-Mayenne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1984, Martigné devient Martigné-sur-Mayenne.
Luzón
Luzón es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
L'Estrangièr
L'Estrangièr (L'Étranger en francés) es un roman d'Albert Camus de 1942.
Lo Plaideg
Lo Plaideg (Der Prozess en alemand) es un roman de Franz Kafka de 1925.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Grand-Corent
Grand Corent en arpitan ( Grand Corent en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Grand Corent es un pichon villatge;ble del Revermont #que lo nom ne vendriá del celte Còr (Calhau). Lo pòble a situat sus la darrièra linha de crète escarpée a l'èst del Revermont.
La siá vista sus las gargamèlas de la Ain es considerable.
Grand Corent est un petit village du Revermont dont le nom viendrait du celte Cor (Roc). Le village est situé sur la dernière ligne de crète escarpée à l'est du Revermont.
Sa vue sur les gorges de l'Ain est remarquable.
Loranca de Tajuña
Loranca de Tajuña es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Maisoncelles-du-Maine
Maisoncelles-du-Maine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Maisoncelles A #aver l'astre d'aver, a la fin del un curé erudit, lo abbé Charles Maillard, #qu'a amassat las siás investigacions en una labor Cronicas paroissiales de Maisoncelles.
En 1731 un procès opausa lo curé de Maisoncelles, Jean Boulay al pòrti de la Trémoille en çò que tanh als apariaments a efectuar sus la glèisa paroissiale.
Un autre procès entre lo curé de Maisoncelles e lo chapelain de la Jupellière va del parteja de la dîme, initialement regulat per una transaccion de la. Entre las pèças relativas a aquel long conflicte, se tròba mencion d'una « reconeissença del Sieur Houllière que # es per el dicha que lo nomenat Cribier a pagat sus la granja dudit Closeau de la Caroterie sièis libres al sieur Boulay curé en lo sieu recebut ». D'unas autras pèças mòstran l'importància presa per aquela bandèja #que remonta fins al parlament de París e al rei. Jean Boulay #èsser curé de 1694 a 1739.
I i aviá encara de la vinha en 1779 : « Dins país vignoble coma èra antany Maisoncelles » disiá lo curé en 1759.
En 1830, Maisoncelles compòrta una proporcion de grandas proprietats de mai de 50 ectaras particularament importanta, aital quatre familhas contròtlan 52 % de la superfícia de la comuna. A costat pas subsisteix mai que bens de mens de 10 ectaras.
Les premières mentions du village de Maisoncelles « G. de Mesoncellis » et « M. de Masuncellis » datent des années 1200.
Maisoncelles a eu la chance d’avoir, à la fin du un curé érudit, l'abbé Charles Maillard, qui a réuni ses recherches dans un ouvrage Chroniques paroissiales de Maisoncelles.
En 1731 un procès oppose le curé de Maisoncelles, Jean Boulay au duc de la Trémoille au sujet des réparations à effectuer sur l’église paroissiale.
Un autre procès entre le curé de Maisoncelles et le chapelain de la Jupellière porte sur le partage de la dîme, initialement réglé par une transaction du 7. Parmi les pièces relatives à ce long conflit, on trouve mention d'une « reconnaissance du Sieur Houllière par laquelle il est dit que le nommé Cribier a payé sur la ferme dudit Closeau de la Caroterie six livres au sieur Boulay curé en son acquit ». D’autres pièces montrent l’importance prise par cette affaire qui remonte jusqu’au parlement de Paris et au roi. Jean Boulay fut curé de 1694 à 1739.
Il y avait encore de la vigne en 1779 : « En pays vignoble comme était autrefois Maisoncelles » disait le curé en 1759.
En 1830, Maisoncelles comporte une proportion de grandes propriétés de plus de 50 hectares particulièrement importante, ainsi quatre familles contrôlent 52 % de la surface de la commune. À côté ne subsiste que des biens de moins de 10 hectares.
Majaelrayo
Majaelrayo es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
En cèrca deu temps perdut
En cèrca deu temps perdut (var. En cèrca del/dau temps perdut, En cèrcha del/dau temps perdut) (À la recherche du temps perdu en francés) es un roman de Marcel Proust de 1913.
Qu'ei hens Los 100 libes deu sègle segon Le Monde: un classament de libes considerats coma los cent melhors deu sègle XX.
Mandayona
Mandayona es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Gorrevod
Geografia
Gorrevod Fa partida de la Bressa.
Comuna a abitat escampilhat en divèrses caserius.
Gorrevod fait partie de la Bresse.
Commune à habitat dispersé en plusieurs hameaux.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Corcondray
Corcondray es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Aquel ostal es sortida d'aquela de las sires e de senhors de Montferrand (Montferrand-lo-Castèl). Portavan coma armas : de azur al leon d'aur coronat de meteissa.
Fromond De Montferrand, chevalier. Tresens fils de Texans de Montferrand (segond del nom de l'ostal de las sires e de senhors de Montferrand-lo-Castèl). I aviá la distincion de Corcondray #que #prene lo nom.
Matrimòni e succession : La siá esposa n'es desconeguda, a Guillaume #que seguís.
Guillaume de Corcondray, sire de Corcondray, chevalier.
Jean de Corcondray, sire de Corcondray e de Avanne.
Matrimòni e succession : El épousait Jeanne de Arguel, nièce de Thibaud de Belvoir. La descendència de Jean es pas pas coneguda, sembla #que i aja #aver una filha maridada a un membre de l'ostal de Rye perque aquela possedissiá la tèrra de Corcondray cap a la fin de la. Henry de Rye, chevalier, preniá lo títol de sire de Corcondray en 1394. Jean de Rye, senhor de Balançon e de Corcondray, i aviá citat en un procès al bailliage de Vesoul contra Texans de Cusance.
Cette maison est issue de celle des sires et seigneurs de Montferrand (Montferrand-le-Château). Ils portaient comme armes : d'azur au lion d'or couronné de même.
Mariage et succession : Son épouse est inconnue, il a Guillaume qui suit.
Glandage
Glandage (Glandage en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Corcondray
Istòria
Mariage et succession : Il épousait Clémence, fille de Jean de Faucogney de qui il a:
Renaud de Corcondray, sire de Corcondray et d'Avanne, chevalier. Il testait en 1315 et choisissait sa sépulture dans le chœur de l'église des Frères Mineurs de Besançon. Il désignait son fils Jean comme héritier et ordonnait que si son deuxième enfant, dont Jeanne de Rougemont son épouse était enceinte, était un garçon, il soit religieux. Il plaçait ses enfants sous la tutelle d'Eudes, sire de Montferrand et de son frère Jean et confiait leurs biens à la garde d'Hugues Ier de Chalon-Arlay et de Jean de Montfaucond. Il nommait Aymé d'Avanne, damoiseau, capitaine du château d'Avanne ; il obligeait les habitants de Pouilley et de Dannemarie de faire le guet et la garde au château de Corcondray, il fondait une chapelle dans ce même fort et construisait des fours et un hospice dans cette ville. Il léguait à Poincard, son frère, sa maison située à Besançon ainsi que des terre à Pouilley.
Glandage
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Corcondray
Istòria
Mariage et succession : Son épouse est inconnue, il a :