cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Collègi electoral
Segon los sistèmas politics, aqueles representants pòdon aver pas per unic mandat la participacion a l'eleccion, mas essent tanben partit d'una autra organizacion o entitat politica. Fòrça païses creèron un collègi electoral per d'unas eleccions a una foncion o un mandat politic.
Elegits d'aquel biais, aqueles grands electors serián mai savis, mens subjèctes al populisme e farián atal una melhora causida qu'un còs electoral mai larg.
Autre sens
En Alemanha, lo Grand Elector èra tanben lo nom donat a Frederic Guilhèm Ièr.
Parlament
En França per exemple, lo Senat francés es elegit per 150,000 grands electors, que son los deputats, los conselhièrs regionals e general, los delegats dels conselhs municipals e los representants dels Franceses a l'estrangièr.
Govèrn
En Soïssa, lo Conselh federal (tanben somenat lo cap de l'Estat de sèt caps a causa de sa collegialitat) es elegit per un collègi electoral, nomenat Assemblada Federala e compausat de la reünion del Conselh Nacional e del Conseil dels Estats.
Cap d'Estat
Dins fòrça Estats, los grands electors designan lo cap d'Estat:
Anaïs Nin
thumb|right|Anaïs Nin Anaïs Nin (Neuilly-sur-Seine, França, 21 de febrièr de 1903 - Los Angeles, Estats Units, 14 de genièr de 1977) foguèt una escrivana franco-americana d'origina cubano-catalana e danesa qu'es coneguda per encausa de sos Jornals, qu'escriguèt a partir de dotze ans e que trachan d'un periòde de quaranta ans. La version non-censurada de sos jornals se publiquèt sonque après que moriguèron ela e son marit.
Biografia
Anaïs Nin nasquèt a Neuilly-sur-Seine (França) aprèp que sos parents s'èran disseparats. Sa maire s'installèt d'ausida a Nòva York amb sa filha e los dos autres enfants. Quand èra adolescenta, Anaïs Nin quitèt l'escòla per començar a trabalhar coma manequin. En 1923, se maridèt amb Hugh Parker Guiler e l'an seguent s'installèron a París ont Guiler contunhèt sa carrièra bancària. Nin s'avodèt alara a l'escritura, en collaborar amb d'autres autors coma D.H. Lawrence. S'interessèt en aquel temps tanben al domeni de la psicoterapia, en estudiar mai que mai amb Otto Rank, un discípol de Jung.
Es plan apreciada tanben per sa produccion erotica. Abans ela, èran pas gaires las femnas que s'èran aventuradas sus aqueste terren literari. Nin, enfrontada en els anys 1940 a de problèmas financers grèus, redigiguèt los romans del Delta de Vènus per un dolar cada pagina. L'estil n'èra escandalosament explicit per son temps amb una enfasi clara sus la bisexualitat femenina, orientacion sexuala que coneissiá l'escrivana.
Nin foguèt l'amiga e amanta d'un grand nombre de figuras literàrias prestigiosas, coma per exemple Henry Miller, Antonin Artaud, Edmund Wilson, Gore Vidal, James Agee e Lawrence Durrell.
La siá apassionada istòria amorosa e d' amistat amb Miller, e sa femna, June, aguèt una influéncia considerabla sus Nin d'un biais personal mas tanben coma escrivana. En 1990 Philip Kaufman dirigiguèt un filme que se basava sul roman Henry & June, de son The Journal of Love — The Unexpurgated Diary of Anaïs Nin 1931-1932, amb Maria de Medeiros que interpretava Nin, Fred Ward fasiá Henry Miller, e Uma Thurman June.
Nin aviá, a mai, una relacion incestuosa amb son paire dempuèi qu'èra pichonèla. Dins mantun de sos romans es evidenta aquela fascinacion per son paire lo pianista Joaquim Nin, que sentissiá per el una passion prigonda.
Surinam
Surinam, oficialament Republica de Surinam, es un estat independent d'America dau Sud qu'es enviroutat per Guyana, Brasil e la Guaiana Francesa. Sa capitala es Paramaribo. Amb una superficia de 165,000 km², es l'estat pus pichon d'America dau Sud. Es tanben lo solet estat de la region que sa lenga oficiala es lo neerlandés.
La mar (canta)
La Mar es una poesia occitana :
La mar que va, la mar que vien, Jamei pausar, combat tostemps. E jo com un batèu, Pergut au pè deu cèu, Qu'èi viscut cent mila vitas, Qu'èi cercat tant d'Americas,
Saint-Algis
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
La mar (canta)
He ! Enten, enten, Qu'ei de la mar qui vien lo vent
Surinam
Si formèt a partir dau sègle XVII gràcias a l'installacion de colons neerlandés e anglés. En 1667, leis Olandés conquistèron tota la region. Autonòm en 1954, Surinam venguèt independent en 1975. Deguèt rapidement faciar un periòde de trebols intèrns de 1975 a 1990 e l'emigracion d'un tèrç de sa populacion vèrs la metropòli anciana. Puei, dempuei leis annadas 1990, dèu faciar de dificultats economicas importantas en causa de la dependéncia de seis exportacions ai prètz dei matèrias premieras.
Saint-Algis
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La mar (canta)
He ! Enten, enten, Qu'ei de la mar qui vien lo vent.
La mar que va, la mar que vien, Entà jumpar mon còr dolent. E jo non sèi pas plan, Si ei l'amor qui a mau de mar, O la mar qui a mau d'amor, Quan plora atau la soa cançon.
Saint-Algis
Istòria
A, de las gentilhommes irlandais discipolas del fraire St Fursey, arriban en la region. Es tot una fratrie #que ven évangéliser amb Gobain (vengut Sant Gobain), Wasnon (vengut St Wasnon #que fonda Leschelle), Eloque, Boelian, Momble e Aldalgis. Aquel darrièr après i aver évangélisé la region de Laon e la Thiérache, s'installa près del riu Oise e acaba la siá vida en ermita. La siá granda piété e la siá reputacion atrason de personas #que venon s'installar a l'entorn de la cellula de #çò que ven Sant Adalgis o Sant Algis. Es aital coma nasquèt lo caseriu de contunh la parròquia #que prendrà lo nom del sant defallit cap a 670.
Algis O Adalgis es una forma latina d'un nom issu del germain: Adalguis #que significa: Nòble-prudent.
Una ret s'i èra formada al caseriu de la Coupille, enrotlava resistentas del vilatge e de las municipalitats prèpas. L'ocupant, en desirant destruir aquela ret, lancèt un assaut ont se levarà cinc victimas. Un mémorial a erigit en la siá memòria.
Au, des gentilhommes irlandais disciples du moine St Fursey, arrivent dans la région. C'est tout une fratrie qui vient évangéliser avec Gobain (devenu Saint Gobain), Wasnon (devenu St Wasnon qui fonde Leschelle), Eloque, Boelian, Momble et Aldalgis. Ce dernier après avoir évangélisé la région de Laon et la Thiérache, s'installe près de la rivière Oise et termine sa vie en ermite. Sa grande piété et sa renommée attirent des personnes qui viennent s'installer autour de la cellule de celui qui devient Saint Adalgis ou Saint Algis. C'est ainsi que va naître le hameau puis la paroisse qui prendra le nom du saint décédé vers 670.
Algis ou Adalgis est une forme latine d'un nom issu du germain: Adalguis qui signifie: Noble-sage.
Un réseau s'était formé au hameau de La Coupille, il enrôlait des résistants du village et des communes proches. L'occupant, désirant détruire ce réseau, va lancer un assaut où l'on relèvera cinq victimes. Un mémorial est érigé en leur mémoire.
La mar (canta)
La mar que va, la mar que vien, Que pòt portar l'òmi tan luenh. La mar qu'ei lo país, Deus qui n'an pas nat país; La mar qu'ei l'auta tèrra, Deus qui an lo mau de tèrra.
Astier Nicolas
Astier Nicolas, nascut lo 19 de genièr de 1989 a Tolosa, es un cavalièr occitan de concors complèt. Als Jòcs Olimpics de Rio en 2016, se ganhat doas medalhas:
Surinam
Territòri
Surinam es lo país pus pichon d'America dau Sud ambé 163,000 km². Son territòri sembla a un carrat de 400 km e si situa a l'èst de Guyana, a l'oèst de la Guaiana Francesa a au nòrd de Brasil. La màger part dau territòri (96%) es cubèrta per una selva tropicala. La mitat sud e l'oèst dau país son de tipe montanhós. La cima pus auta de Surinam es lo Julianatop (1,286 m). La zòna litorala es formada de plans.
Lo territòri es organizat en 62 ressorten que son gropats en dètz districtes. En causa de sa posicion geografica pròcha de l'eqüator terrèstre, Surinam a un clima equatoriau caud que sa temperatura mejana anuala si situa entre 29 e 34°C ambé doas sasons secas d'abriu a aost e de novembre a febrier.
Demografia
En 2013, la populacion èra estimada a 567,000 abitants (170 reng mondiau) magerament concentrats lòng de l'Ocean Atlantic. Son temps mejan es de 28,2 ans, son esperança de vida es de 71,4 ans e son aumentacion anuala es de 1,15%/an. L'urbanizacion aganta 69%. La capitala an 224,000 abitants e doas autrei vilas, Lelydorp (18,000) e Nieuw Nickerie (13,000), passan 10,000 abitants.
Clima
Surinam a un clima caud e umide. Sa mitat nòrd es somesa a un clima eqüatoriau. En Paramaribo, lei temperaturas mensualas mejanas son compresas entre 26 e 28 °C e de precipitacions mensualas situadas entre 90 e 290 mm. Lo taus d'umiditat li es generalament superior a 80 %. Dins la mitat sud, lo clima es de tipe tropicau de monson.
Teloché
Teloché es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Surinam
Periòde avans l'arribada deis Europèus
Lo periòde avans l'arribada deis explorators europèus es mau conegut per leis istorians en causa de la manca d'informacions. Lei premiereis populacions serián arribadas vèrs 3,000 avC e aurián constituit una societat de caçaires nomadas organizada segon un sistèma tribau. Lei doas tribús pus importantas èran aquelei deis Arawaks e dei Maronis qu'èran installadas lòng dau litorau. D'autrei tribús (Akurio, Trió, Wayarekule, Warrau e Wayana) s'establiguèron dins la selva pluviala.
Teloché
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Bercloux
Bercloux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Surinam
Periòde coloniau
Lei premiers Europèus desbarcats dins la region dau Surinam modèrn foguèron de marchands neerlandés que s'installèron en realitat au Guiana. L'i fondèron la coloonia d'Essequibo que foguèt destrucha en 1596 per leis Amerindians e leis Espanhòus. Dirigida per Joost van der Hooge, una segonda temptativa de colonizacion s'installèt sus una illa, dicha "Kyk-over-al", dau riu Mazaruni situada a 25 km de l'ocean. Aquel endrech favorizèt lo comèrci locau ambé leis Amerindians. Puei, Van der Hooge trobèt lei vestigis d'un fòrt portugués onte comencèt la bastida d'un novèu fòrt, dich Fòrt Hoog, per melhorar son contacte ambé l'Ocean Atlantic. Finit en 1621, Fòrt Hood venguèt un dei sètis de la Companhiá Neerlandesa deis Índias Occidentalas. La cultura de cacau, d'indigòt e de coton si desvolopèt e la colonia e Fòrt Hoog foguèron dichs Nòva Zelanda en 1638.
Bercloux
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Surinam
Periòde coloniau
Lei colons neerlandés establiguèron de liames matrimoniaus ambé certanei tribús amerindianas per s'aparar còntra la poissança deis Arawaks. En 1614, un Espanhòu s'inquietèt d'aquelei relacions que permetián ais Indians d'obtenir d'armas europèas. De 1624 a 1632, d'autrei colons arribèron per renfòrçar la colonia e d'autreis installacions foguèron fondadas coma Fòrt Nassau sus lo riu Berbice en 1627. La situacion d'aqueu fòrt a 80 km de l'ocean mostra lei progrès diplomatics deis Olandés ambé lei tribús localas. A partir de 1624, de governadors foguèron nomats per dirigir la colonia e, a la fin deis annadas 1620, lei colons aprofichèron la victòria olandesa de la baia de Matanzas per s'installar dins lei regions meridionalas dau Brasil actuau. Pasmens, maugrat aquelei succès, l'interès per la colonia de Surninam demeniguèt e lo sèti foguèt abandonat en 1657. En 1664, la màger part dei colonias olandesas èran ansin abandonadas ò gaire desvolopadas.
Bercloux
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Surinam
Periòde coloniau
Dins aquò, d'autrei temptativas de colonizacion si debanavan au sud d'Essequibo. De jusieus neerlandés e italians l'i desbarquèron avans 1630 e jonhèron en 1639 la colonia de Torarica fondada vèrs 1630 sus lo riu Surinam. Totjorn en 1630, una autra colonia foguèt fondada per una expedicion anglesa dirigida per lo capitan Marshall. Assaièt sensa succès de cultivar de tabat.
Danilo Türk
Danilo Türk, jurista, diplomata e òme politic n. 1952, es lo president actual d'Eslovènia.
Partit de Nueve de Julio
thumb|200px|Partit de Nueve de Julio dehsn lo plan de la [[Província de Buenos Aires]] Lo Partit de Nueve de Julio que pertanh au territòri de la Província de Buenos Aires. Lo son caplòc qu'ei la vila de Nueve de Julio.
Geografia
Nueve de Julio que costeja los partits de : Bolívar, Bragado, Carlos Casares, General Viamonte, Lincoln e 25 de Mayo.
Istòria
Lo parçan qu'èra a l'origina ocupat peus indians e lo lor capdau Calfucurá qu'i establí un campament d'on e podèva atacat las hortalessas de l'armada argentina quan aquesta lo ho ostila.
En 1863, com lo president Bartolomé Mitre e decidé de har avançar la termièra dab los indians, lo colonèl Julio Vedia que sortí de Bragado e qu'installè un campament. En 1964 lo governador de la província Julio Saavedra que decreté la focnacion deu partit votada peu congrès l'annada seguenta. En 1868 que's fondè la purmèra glèisa, la bibliotèca en 1874 e lo tren qu'arribè en 1883.
Surinam
Periòde coloniau
En 1650, la fugida d'Anthony Rowse de l'illa de Barbados amb un centenau de colons e dos mil esclaus per fondar una colonia, dicha fòrt Willoughby ò Willoughbyland, lòng dei rius Surinam e Para après negociacions ambé lei caps amerindians. Pasmens, en 1650, la guèrra civila sus lo territòri anglés causèt l'insureccion de la colonia reialista de Barbados que foguèt menaçada per una flòta mandada per lo Parlament. De mai, lei parlementaris anglés anullèron l'installacion de colons britanics que foguèt finalament legalizada en 1661 per lo rèi Carles II. D'aqueu temps, d'autrei jusieus jonhèron la region de Surinam e la populacion blanca agantèt un milièr d'abitants.
En febrier de 1667, una expedicion neerlandesa ataquèt e ocupèt la colonia anglesa. Fòrt Willoughby foguèt renomat Fòrt Zeelandia e l'annexion foguèt acceptada per Londres en 1667 au tractat de Breda en cambi de la cession de la colonía de Nòva York maugrat una reconquista anglesa tre octòbre de 1667. Willoughbyland venguèt alora la Guaiana Neerlandesa. En 1673, la colonia foguèt reconquista per leis Anglés que perdèron Nòva York durant la Tresena Guèrra Angloneerlandesa mai lo tractat de Westminster de 1674 restaurèt lo statu quo.
En 1675, una lèi foguèt adoptada per protegir lei drechs deis Amerindians per pacificar lo territòri. Puei, en 1682, la Companhiá Neerlandesa deis Índias Occidentalas foguèt remplaçada per una societat de Surinam tenguda per la Companhiá, Cornelis Aerssen e la vila d'Amsterdam. A partir, d'aqueu periòde, franc dei conflictes còntra leis esclaus escapats, la vida politica de la colonia foguèt suava. En 1799, la colonia foguèt tornarmai ocupada per lei Britanics après l'invasion francesa dei País Bas. Lei tropas britanicas si retirèron en 1816.
L'esclavatge e son abolicion
L'agricultura si desvolopèt durant lo sègle XVIII gràcias a l'esclavatge. Pasmens, lo nombre d'escapats foguèt important e lei condicions geograficas permetèron ais esclaus marrons de s'installar dins la jungla onte fondèron de vilatges regularament en guèrra còntra lei colonias europèas. L'abolicion foguèt prononciada en 1863 per lo govèrn olandés mai la liberacion vertadiera deis esclaus se debanèt solament en 1873. Enterin, lei colons comencèron de far venir d'obriers chinés o indians per remplaçar leis esclaus.
Autonòmia e independéncia
Surinam venguèt autonòm en 1954 e lo govèrn gardèt solament la contraròtle deis afaires estrangiers e militars. A partir de 1973, de negociacions comencèron per parlar d'independéncia que venguèt oficiala lo 25 de novembre de 1975. Johan Ferrier e Heck Arron venguèron president e premier ministre dau país. Un programa d'ajuda foguèt creat per lei País Bas mai un tèrç de la populacion preferèt emigrar vèrs la metropòli.
Dictatura militara e guèrra civila
Lo govèrn Arron foguèt reversat en 1980 per un còp d'estat militar dirigit per Desi Bouterse. Lo president Ferrier assaièt de resistir mai foguèt tanben reversat per un segond còp dei militaris a la fin de l'annada. Henk Chin A Sen foguèt nomat a la tèsta dau país. Aquelei cambiaments foguèron ben acceptadas per la populacion en causa de la corrupcion dau govèrn e dei dificultats economicas. Pasmens, lo regime novèu venguèt rapidament dictatoriau entraïnant la fin de l'ajuda economica neerlandesa après l'execucion d'opausants en 1982.
Lo govèrn deguèt donc se liberalizar e la defensa de formacion d'un partit politic foguèt levada en 1985. Una constitucion novèla foguèt preparada e adoptada. D'eleccions se debanèron en novembre de 1987 e s'acabèron per la victòria d'una coalicion anti-Bouterse. Pasmens, de tensions apareguèron rapidament entre Bouterse e lei deputats. Bouterse organizèt donc un novèu còp d'estat lo 24 de decembre de 1990 mai l'armada repostèt e l'empachèt de tornar prendre lo poder. Un govèrn sostengut per l'armada foguèt format e d'eleccions se debanèron en 1991. Ronald Venetiaan foguèt elegit president e negocièt la fin de la guèrra civila de Surinam.
D'efèct, dempuei 1986, lei regions orientalas dau país èran lo teatre d'un conflicte entre lei fòrças armadas de Surinam e la rebellion dei Jungle Commandos formats per de descendents d'esclaus marrons opausats a la dictatura. Fòrça violenta, la guèrra civila veguèt la destruccion d'unei vilatges marrons per leis autoritats e lei Jungle Commandos foguèron pauc a pauc dispersats. Après la patz de 1991, una partida evolucionèt vèrs d'activitats criminalas liats ai trafecs dins la selva.
Istòria contemporanèa
Durant lei darriereis annadas, l'economia de Surinam contunièt de faciar de dificultats importantas causadas per la demenicion dau prètz d'alumini. De programas d'ajustaments estructuraus foguèron adoptats en 1992 e en 1994 per melhorar la situacion mai lei dos plans mau capitèron. De grèvas importantas si debanèron en 1999. Dempuei 2000, lei relacions si melhoran ambé lei País Bas e una ajuda financiera es estada obtenguda per completar lo budget de l'estat e son deute.
Institucions
Surinam es una republica parlementària. Lo poder legislatiu es tengut per una assemblada de 51 deputats elegits au sufragi universau per un mandat de cinc annadas segon un sistèma de representacion proporcionala. Aquela assemblada es cargada de l'eleccion dau president e dau vice-president. Lo president tèn lo poder executiu e noma lei ministres. En cas de pèrda de la majoritat dei deputats, existisse pas de possibilitat d'organizar un vòte de maufisança. Enfin, lo poder judiciari es dirigit per una Còrt Suprèma que sei membres son nomats per lo president ambé la collaboracion de l'assemblada, dau Conseu d'Estat e de l'Òrdre Nacionau deis Avocats privats.
Economia
De veire: Economia de Surinam
L'economia de Surinam es basada sus l'indústria miniera, especialament aquelei d'alumini, d'aur e de petròli, que representa 85% deis exportacions e 25% dau budget de l'estat. Lo país es donc vulnerabla ai variacions de prètz dei matèrias premieras. En 2012, lo PIB agantava 6,7 miliards de dolars (124 reng mondiau). L'agricultura ocupava 8% de la populacion activa e representava 10,4% dau PIB, l'indústria 14% e 36,% e lei servicis 78% e 52,9%.
Afaires estrangiers e defensa
Surinam fa partida deis organizacions internacionalas e regionalas principalas coma l'ONU, l'OAS, lo Movement dei País Non Alinhats, la Comunautat Caribana e lo Mercat Comun e l'Associacion deis Estats Caribans. Es tanben associat a l'Union Europèa per la Convencion de Lome. Enfin, lo país fa tanben partida d'organizacions de desvolopament economic sud-american ò islamic. Revendica una partida de la Guaiana Francesa (entre lei rius Litani e Marouini) e de Guyana (entre lei rius Courantyne e Koetari).
Lei fòrças armadas de Surinam èran en 2012 compausadas de 2,200 òmes organizats en una fòrça terrèstra, una fòrça aeriana e una fòrça maritima. Son budget representava 0,7% dau PIB. Dempuei l'independéncia dau país, aquelei fòrças participèron a la guèrra còntra lei Jungle Commandos, a la repression d'insureccions amerindianas localas e a divèrsei missions internacionalas a Aïtí. Lei fòrças aeriana e maritima son equipadas leugierament e son subretot destinadas au transpòrt e a la susvelhança. Lei fòrças terrèstras an tanben d'equipaments pus importants coma d'automitralhièras ò de veïculs blindats d'un desenau de tonas.
Lengas
La lenga oficiala de Surinam es l'olandés qu'es la lenga mairala de 60% de la populacion. Leis autrei lengas dau país an ges d'estatut a l'ora d'ara. Lei pus importantas son l'indi e lo javanés parlats per lei descendents deis obriers asiatics, divèrsei menas de lengas creòlas o marronas, divèrsei lengas amerindianas e divèrsei lengas europèas coma l'anglés, l'espanhòu ò lo portugués. Existisse un debat sus l'importància de donar a aquelei lengas dins la societat de Surinam.
Francis Coventry
Francis Coventry (Mill End, Buckinghamshire, julh de 1725 - Edgware, Middlesex, genièr de 1754) foguèt un eclesiastic e escrivan anglés. Es conegut essencialament per encausa de son òbra satirica The History of Pompey the Little; or, The Life and Adventures of a Lap-Dog.
Pierre-Auguste Renoir
Pierre-Auguste Renoir (nascut en 1841, m.1919) foguèt un pintre francés del movement impressionista. 400px|thumb|left
Condat de Trincor
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Tardinghen
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Condat de Trincor
Toponimia
La prononciacion es [kũn’da] [detrɛ̃n’kuː]. Las fòrmas ancianas son Condat en 1175, Condatum prope Brantholmum, en latin, en 1365, Condat-sur-Trincou, en 1670. Condat ven dau gallic con-date/condāte, « junhent, confluent, ajustants ». Condat es au junhent de Trencor e de Còla, puei de Còla e de Drona, , ,.
Tardinghen
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Condat de Trincor
Trencor
Trencor seriá format sus lo verbe trencar, dau latin vulgar trinicare. Seriá entau una formacion occitana, mas la fonetica lemosina es pas respectada.
Plasmodium
Plasmodium es un genre de protozoaris parasits de la familha dei Plasmodiidae. Descrich en 1895 a la fin dau sègle XIX, contèn au mens 200 espècias dont lei 5 a l'origina dau paludisme en l'òme.
Timòr Èst
Densitat 75,3 ab./km² - Jorn -Reconeguda 28 de novembre, 1975 20 de mai de 2002 Timòr Èst (en tétun Timór Lorosa'e, en portugués Timor-Leste) es un estat d'Asia del Sud-Èst dins la part orientala de l'illa de Timòr.
La siá capitala es Dili.
Lo gentilici es timorés -esa.
Lo periòde portugués
thumb|right|[[Insulíndia dins lo corrent dau sègle XIX.]]
Se la mitat orientala de Timòr es poblada per d'èssers umans dempuei au mens 42,000 ans (bauma de Jerimalai), son istòria es mau coneguda avans l'arribada dei Portugués, interessats per la fusta de sandau, en 1520. Prenguèron oficialament lo contraròtle de l'illa en 1596 mai se turtèron ai Neerlandés fins a un acòrd de partiment signat en 1859. Aqueu tractat laissava la mitat occidentala entre lei mans dei País Bas e la partida orientala sota contraròtle portugués. Pasmens, en causa de son alunchament e sa talha pichona, Portugau s'interessèt gaire a sa colonia durant lo sègle XX.
En genier de 1942, lei Japonés desbarquèron sus l'illa. En despiech de la neutralitat de Lisbona, n'ataquèron lei doas mitats. De combats saunós (aperaquí 50,000 civius tuats) s'acabèron en febrier de 1943 per una victòria japonesa. En 1945, Portugau tornèt prendre lo contraròtle dau Timòr Orientau. Après son independéncia, Indonesia, que se considerava coma l'estat successor deis Índias Neerlandesas, revendiquèt pas lo Timòr Orientau. Lisbona ne gardèt donc lo contraròtle fins a 1975 quand lo país donèt l'independéncia a sei colonias après la Revolucion dei Garòfles.
Lo periòde indonesian
Lo procès d'independéncia foguèt marcat per de violéncias (460 mòrts) entre moderats, desirós de mantenir de liames ambé Portugau, e independentistas radicaus gropant au sen dau Frònt revolucionari per l'independéncia dau Timòr Orientau (Fretilin). En novembre de 1975, lo Fretilin prenguèt l'avantatge sus sei rivaus e proclamèt l'independéncia lo 28. Tre lo 7 de decembre seguent, Indonesia decidèt d'envaïr l'anciana colonia que venguèt oficialament una província indonesiana. Pasmens, l'ONU refusèt de reconóisser l'annexion.
Lo Fretilin resistiguèt militarament fins a 1988 e foguèt batut a l'eissida d'operacions murtrieras que causèron la mòrt d'au mens 200,000 abitants. Lo movement contunièt alora de luchar au nivèu politic maugrat l'arrestacion de son cap, José Alexandre Gusmão, en 1992. Sièis ans pus tard, après la casuda dau regime de Suharto, Indonesia acceptèt l'organizacion d'un referendum sus l'independéncia organizat per lei Nacions Unidas. En despiech d'operacions de terror (1,400 mòrts) organizadas per de soudats e de paramilitars indonesians, la populacion votèt en favor de l'independéncia que foguèt reconeguda per Jakarta en octòbre de 1999.
L'independéncia
Après l'independéncia, l'ONU creèt una administracion provisòria per dirigir e organizar lo país. Una fòrça internacionala foguèt tanben creada per assegurar l'òrdre e protegir leis abitants còntra leis exaccions dei paramilitars proindonesians. En 2000, un Conseu Nacionau (CN) foguèt creat e presidit per Gusmão. L'annada seguenta, leis premiereis eleccions foguèron organizadas per lo CN e lei Nacions Unidas. Permetèron de formar una assemblada constituenta.
Après l'adopcion d'una constitucion en febrier de 2002, lo Timòr Orientau venguèt totalament sobeiran lo 20 de mai seguent e Gusmão foguèt elegit a la presidéncia. I demorèt fins a 2007 avans de laissar la plaça e de venir Premier Ministre de 2007 a 2015. En despiech dei chaples de l'ocupacion, lei relacions se normalizèron rapidament amb Indonesia. En revènge, divèrsei desacòrdis frontaliers opausan lo Timòr Orientau a Austràlia. L'enjòc n'es lo contraròtle de jaciments d'idrocarburs que una fònt de revenguts importanta per lo desvolopament futur dei Timorés.
L'Île-Rousse
L'Île-Rousse (nome francés; en còrs: Lìsula o Isula Rossa; en italian: Isola Rossa; "Illa Roja") es una comuna francesa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Timòr Èst
L'independéncia
En parallèl, la situacion interiora e la democracia demorèron fragilas en despiech dau respèct deis institucions per lei partits principaus. En 2006, la decision dau Premier Ministre Mari Alkatiri de licenciar la mitat de l'armada entraïnèt d'esmogudas grèvas e lo president demandèt lo retorn d'una fòrça internacionala per mantenir la patz. Puei, en 2008, d'atemptats foguèron organizats còntra José Alexandre Gusmão e son successor a la presidéncia José Ramos-Horta. Dins aquò, après aqueleis eveniments, la situacion se melhorèt pauc a pauc e lei fòrças estrangieras se retirèron tornarmai en 2012. La meteissa, dos escrutinhs se debanèron sensa problema.
Dudignac
Dudignac qu'ei ua localitat deu Partit de Nueve de Julio situada a un quarantenat de quilomètres de la vila de Nueve de Julio. Qu'ei accessibla per la Rota Provinciau 65 e, autes còps, per la gara deu medish nom que la localitat qui pertanhèva a la companhía deu Camin de Hèr Midland. Qu'èra poblada de 2 542 abitants en 2001 segon l'INDEC.
Dudignac que deu lo son nom a Ezequiel Dudignac, d'origina peiregòrda, propietari de l'expleitacion La Avanzada (en referéncia a l'avançada de la termièra dab los indians) que dè tèrra au govèrn entà la fondacion de la vila.
La Nava
vinheta La Nava es un municipi de la província espanhòla de Huelva e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Aurèla e Verlac
Aurèla e Verlac (Aurelle-Verlac en francés) es una anciana comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2016 es comuna delegada de la comuna novèla de Sent Ginièis d'Òlt e d'Aubrac.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Luòcs e monuments
thumb|300px|Glèisa d'Aurèla
Morée (Loir e Char)
Morée  es una comuna francesa administrada per lo departament de Loir e Char de la region dau Centre .
Herzeele
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Herzeele En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Herzeele dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
Ròc de Sent Circ
Embarra de gravaduras de l'epòca magdaleniana. Son presents d'animals (bisonts, cavals e boquetins), de signes geometrics e de representacions umanas coma lo celèbre.
Es dobèrta al public, mas lo nombre de visitaires es limitat. Las òbras son dins un estat de conservacion estable de mercé aquela limitacion.
Fleury-les-Aubrais
Fleury-les-Aubrais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Saint-Aubin (Aisne)
Saint-Aubin es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Sant-Aubin es un vilatge del ancià Soissonnais situat en la vallée de la Ailette, a l'intrada d'una gargamèla, a 35 km a l'oèst de Laon.
Saint-Aubin est un village de l'ancien Soissonnais situé dans la vallée de l'Ailette, à l'entrée d'une gorge, à 35 km à l'ouest de Laon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Antany Del bailliage de Coucy, del intendance, eleccion e diocèse de Soissons, a ligat uèi al costat de Coucy-lo-Castèl, arrondissement de Laon e al diocèse de Soissons.
La siá populacion actuala es de 275 abitants per 440 tot a la longitud del sègle darrièr.
Sant-Aubin levava de la distincion de Coucy.
Autrefois du bailliage de Coucy, de l'intendance, élection et diocèse de Soissons, il est rattaché aujourd'hui au canton de Coucy-le-Château, arrondissement de Laon et au diocèse de Soissons.
Saint-Aubin relevait de la seigneurie de Coucy.
Cremadura
thumb|200px|Cremadura thumb|200px|Cremadura per exposicion d'una man a la calor d'un radiator
La cremadura es una destruccion parciala o totala podent concernir la pèl, las partidas mòlas dels teissuts, e mai los òsses.
La gravetat de la cremadura depend de sa localizacion, de sa prigondor (lo gra de cremadura), de l'extension de la superfícia degalhada (en percentatge de la superfícia totala) e de l'agent causal en question. La cremadura es pas una plaga coma las autras pr'amor qu'a una incidéncia sus l'estat psicologic del cremat.
Una cremadura pòt èsser causada:
Lo tractament d'urgéncia de las cremaduras es de rinçar e refrejar la cremadura amb d'aiga freda durant fòrça temps.
Mitocondria
200px|drecha|vinheta|Ua mitocondria: (1) membrana intèrna, (2) membrana extèrna, (3) cresta, (4) matritz Ua mitocondria (deu grèc μιτος, "hiu" e κουδριον, "gran") qu'ei un organet de las cellulas eucariòtas. Qu'ei lo lòc de sintèsi, a partir de la degradacion de moleculas organicas com la glucòsa, de l'adenosina trifosfat (ATP), la molecula qui serveish de sorsa d'energia per las cellulas. Qu'ei produsida au cap d'ua cadena de reaccions metabolicas coneguda com cicle de Krebs. Ua cellula que contien de cap a 200 mitocondrias. Las mitocondrias que contienen un ADN e atau, ua autonomia relativa dab l'ADN deu nuclèu cellular. Aqueths dats qu'alimentan la teoria endosibiotica qui implica que la cellula eucariòta que seré vaduda de l'associacion de cellulas bacterianas qui's seré minjadas enter eras en tot s'assimilar.
Nerva
Nerva es un municipi de la província espanhòla de Huelva e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Enzim
Nomenclatura e classament
Fòrça enzims son estats designats amb lo sufixe -asa darrièr lo nom de son substrat: amilasa, lipasa, proteasa...
Existisson fòrça classas diferentas d'enzims, cadun d'eles especializat en un tipe de reaccion o de substrat. Lo sieu classament foguèt elaborat en 1955 per la Comission dels Enzims (EC) de l'Union Internacionala de Bioquimia (IUB). Cada enzim se nomena amb una sequéncia de quatre numèros, precedits pel tèrme EC. Lo primièr numèro correspond a la familha de l'enzim, segon sa foncion.
La Trinité
La Trinité es una comuna francesa, situada dins lo departament de Martinica e la region de Martinica.
Roger de Llúria
Debuta
vinheta|Roger de Lhoria Roger de Lhoria, de nom de naissença Ruggiero di Lauria (tanben conegut com Roger de Lhoria, Lòria, Lhòria o Luria;[a] Lauria o Scalea, Reialme de Sicília, 17 de genièr de 1250 – Valéncia, 19 de genièr de 1305), foguèt un militar originari de l’antiga Lucània educat a la cort dels reis d'Aragon a Barcelona, ont arribèt en fasent partida del seguici de la reina Constança de Sicilia, molhèr de Pèire III d'Aragon «lo Grand». Foguèt lo pus famós e victoriós almiralh de l' Armada Reiala pendent la guèrra naval de Sicília arribada coma consequéncia dels Sers Sicilianes. Son temperament es caracterisa per èstre irascible, coma ne testimònian sos nombroses duèls, sa conducha de guèrra brutala comportava egalament de massacres de femnas e de mainatjas. En mai de sa crudelitat, sa glòria es tanben escurida per sa cupiditatEs enterrat als pès del sepulcre d'aquel sobiran al Reial Monastèri de Santa Maria de Santas Croses.
Familha
Las originas familialas de Roger de Lhoria an ascendéncia normanda. Lo sieu paire foguèt lo cavalièr lucanès Ricardo di Lauria, senhor de Lloria e grand privat de Manfred e de Sicília, e la siá maire foguèt Isabelha de Amichi Isabelha de Amichi, coneguda per Bèlha de Amichi, dida e dama de companhiá de la creina Constança de Sicília.
Se maridèt dos còps, primièr amb Margherita Lancia e après amb Saurina de Entença:
Lo fraire de Roger de Lhoria foguèt Joan de Lhoria e d’Amichi, que fougèt tanben dit Roger de Lhoria (1321?-1370), manescau d'Almogáver e vicari generau deus ducats d'Atènas e de Néopatrie.
Biografia
Se coneisson paucs detalhs de la vida de Roger de Lhòria abans que foguèt nomenat amiral de la flòta reiala de la Corona d'Aragon per Pèire III d'Aragó «lo Grand». Cresquèt a Lauria, jonhètz baronia del Regne de Sicília. Sa maire, Bèla d'Amichi, èra la dama de companhia de la reina Constança de Sicilia, que vendriá l'esposa de Pere alara mainatge en 1262. Coma resultat de la uninon, mare i fill arribèsson a la cort catalana.
Segon las cronicas de Desclot e Muntaner, Roger de Lhoria foguèt nomenat amiral de l'Armada Reiala lo 20 d'abril de 1283 après que Pèire III destituís l'anterior amiral, son filh illegitim Jaume Pere, perque aqueste desobesit a sos òrdres pendent l'incursion en Calabria. A combatut al servici de cinc reis diferents: Jacme lo Conqueridor (Jacme I), Pèore lo Grand (Pèire III), Alfons lo Franc (Alfons III), Jacme lo Just (Jacme II) i lo rei sicilian Frederic II (III d'Aragó).
Obten lo comtat de Cocentaina (devenguèt atal lo primièr comte de Cocentaina) coma recompensa de sa carrièra militara, e obten la senhoriá de l'ilha de Garbat en consequénciade l'expedicion de Tunis en 1282.
Las debutas
Acompanhèt lo mainatge Pèire, jol regne de Jacme Ièr, a Toleda e a Madrid (1269). Jacme I li a balhat, aital coma a sa maire, la val de Seta, près de Cocentaina (1270). Esposèt Margarida Lancia e foguèt anoblit (1273). Jacme Ièr o nommèt egalament prefècte de Cocentaina e o carguèt de repoblar lo luòc (1276). Pierre III, ja rei, o nomma procuraire general de Valença (1278).
Édouard Manet
Édouard Manet (23 de genièr de 1832-30 d'abril de 1883) foguèt un pintre francés Foguèt un dels primièrs artistas del sègle XIX a pintar la vida modèrna, e una figura impportanta de la transicion entre Realisme e Impressionisme.
Roger de Llúria
Guerra en Sicilia
guiatge del rey d'Arago; ne encara no solament galera, ne leny, mas no creu que
Édouard Manet
Nascut dins una familha de la borgesia e del mond de la politica, Manet daissèt lo futur previst per el, e venguèt acaparat per lo mond de la pintura. Sos primièrs cap d'òbras, Lo dinnar campèstre (Le déjeuner sur l'herbe) e Olympia, ambedós de 1863, causèron una granda contravèrsia e serviguèron d'amira per los joves pintors qu'anavan crear l'Impressionisme. Uèi, son considerada coma de pinturas decisivas que marquèron lo començament de l'art modèrn. Durant la darrièras vint annadas de la vida de Manet, establiguèt de ligams ambs d'autres grands artistas de son temps, e desvolopèt son estil pròpri que se revelèt innovador e foguèt una influéncia màger pels futur pintors.
Roger de Llúria
Guerra en Sicilia
nengun peix se gos alçar sobre mar, si o porta hun escut o senyal del rey d'Arago
en la coha, per mostrar guiatge de aquell noble senyor, lo rey d'Arago e de
Cronica de Bernat Desclot; cap. CLXVI
Croada contra la Corona d’Aragon
Qualques setmanas mai tard, ataquèt Lengadòc amb 2.000 Almogavers, s'atacant a Serinhan, Valras e Agde tornant a Barcelona amb una pilha impressionanta.
Conflicte en Itàlia
Jaume II l'envièt en Sicília per defendre l'illa, qu'èra governada per l'infant Frederic coma lòctenent. Recupèra Cotrone, en Calàbria, e mena lo combat fins a las illas grècas (1292). Los mercands catalans de Constantinòple patiguèron las represalhas dels bizantins e deguèron èsser indemnizats per Roger el meteis.
Intervenguèt, amb Frédéric, dins las negociacions qu'abotiguèron a la Patz d'Anagni (1295), mas partegèt pas l'idèa de Bonifaci VIII e de Jacme II que s'acordèron sus la cession de Sicília a la Santa Sieu, e demorèron fidèlas a Frédéric, proclamat rei pels sicilians (1296). Per el a menat de novèlas campanhas en Calàbria, mas mai tard, de divergéncias son aparegudas entre elas. Arrestat, arriba a s'evadir e retròba Jacme II a Roma, ont es nommat vice-amiral de la Glèisa (1297). Acompanhèt lo rei a Murcia. Son nebot Joan de Lloria foguèt tirat pels sicilians e executat a Messina. L'amiral, per se venjar, organizèt un combat novèl e los batèt al cap Orlando (1299) e a Poncèt, ont capturèt l'amiral de Sicília, Corrado Doria (1301).
Darrièras annadas de vida
Signat la Patz de Caltabellotta (1302), que li permetèt de recuperar las possessions de Sicília qu'aviá confiscadas, se retirèt dins lo reialme de Valença. Lo rei li aviá concedit los sits de Calpe e d'Altea (1297), l'una de las causas del litigi amb Sarrià, e aqueriguèt los bens qu'avián apartenit a l'infant Pere, lo fraire del rei. Temptèt d'organizar una crosada en Tèrra Santa, qu'aguèt pas cap d'efièch (1303) ; sos soldats son anats a la Companhiá catalana d'Orient. Los sarrasins assètjan Cocentaina e i mettre (1303). Frederic II faguèt presentar qualques capítols a Jacme II per tal d'organizar la conquista de Romania (1304). Aviá un problèma amb Guillem d'Entença pertocant la possession de Tivissa, qu'èra obligat de garantir per un prèst que Roger li aviá fach.
Sepultura
Coma l'a declarat dins son darrièr testament, es estat enterrat dins lo Monastèri Reial de Santa Maria de Santas Croses e sa tomba es recobèrta d'una simpla lausa funerària situada al pè de la tomba de son senhor e amic personal, lo rei Pierre lo Grand. Lo tèxt de la lausa funerària se legís coma seguís : «ASI:IAU:LO:NOBLE:EN:R / DE:LURIA:ALMIRALL:GENE /
RAL:DLS:REGNES:DARAGO / ED:CICILIA:P:LO:SENOR:REI /
DARAGO:E:PASSA:DESTA / VIDA:EN:LAYN:DE:LA:EN / CARNACIO:DE:NOSTRE:SE /
NOR:IHU:CRIST:MIL:T:CCC / T:IIII:XUI:KALENDES / DE:FEBRER.»
Saber far e influéncia
Roger de Lauria es segurament un gèni militar. Sas quatre victòrias entre 1283 e 1287 influencièron de faiçon decisiva lo cors de la guèrra de las Vêpres sicilianas e los rapòrts per fòrça en Mediterranèa occidentala, perque la flòta sicilo-catalana poguèt obtenir una sobeiranetat illimitada sus la mar e far atal de Sicília una fortalesa maritima imprenabla. Las doas victòrias successivas, après l'accession del rei Carles II d'Anjau, passan al segond plan del ponch de vista de l'estrategia navala, perque estampan pas una virada definitiva pendent la guèrra. Enfin, son meriti es sustot que de 1283 a 1297 Pierre III e sos dos filhs an sauput defendre Sicília contra una coalicion d'enemics.
Monuments
La vila de Tarragona a onorat Roger de Lhoria amb un immens monument a la debuta de la Rambla Nova, pres lo Balcon del Mediterrani. Podètz egalament trobar una estatua en son onor sul la carrièra de Lluís Companys a Barcelona; dins la meteissa vila, un bastiment del campus Ciutadella de l'Universitat Pompeu Fabra pòrta son nom.
Nomenclatura rotièra
Roger de Lloria es un nom plan frequent dins la nomenclatura rotièra de Catalonha. I a de carrièras amb aquel nom a Barcelona, lo Masnou, Mataró, Molins de Rei, Premià de Mar, Tarragona, lo Vendrell, Roda de Berà, Móra d'Ebre, Vespella de Gaià, Vilanova e la Geltrú, Lhèida, Juneda, les Borges Blanques, Arbeca, Tarrega, Platja d'Aro, l'Escala, Vilablareix, Llançà, Cadaqués, Vallirana, la Senia, las Casas d'Alcanar, Santa Barbara,Cambrils, Reus, Salou, Terrassa, Santa Coloma de Gramenet , Sant Pere de Ribes, Sant Vicenç de Castellet, Mollet del Vallès, Badalona e Granollers. A Esparreguera, i a l'avenguda Roger de Llúria.
En defòra de Catalonha, vos podètz passejar dins la Carrar Roger de Lauria (coma se lo crida tradicionalament en espanhòl) a Benaguasil, Saragossa, Torrent, Alginet, Madrid, Sevilha, Muro d'Alcoi e Castelló de la Plana. A Valença, s'o tròba jos la forma Roger de Llòria. A Daimús, i a l'avenguda Roger de Lloria e la carrièra Roger de Lauria, e a Xàtiva, es repertoriada coma la carrièra Roger de Lloria. I a tanben una avenguda nommada Ruggero di Laurìa a Catània, en Sicília.
Remarcas
Lo toponim italian es Lauria, amb l'accent sus l'i. En catalan medieval, s'apelava Lloria o Lluria, sovent escrich amb una sola iniciala L que se prononciava probablament palatina e es aital que sos contemporanèus catalans lo cridan dins la Crònica de Bernat Desclot e la Crònica de Ramon Muntaner. La manca d'accent grafic en catalan medieval a conduch al cambiament d'accentuacion.
Referencias
Viquipèdia_CAT
Wikipédia_FR
Enciclopèdia.cat
Cròme
Lo cròme es un element quimic.
Jules Bianchi
thumb|right|Jules Bianchi en 2012 Jules Lucien André Bianchi es un pilòt automobil nascut lo 3 d'agost de 1989 a Niça, eissit d'una celèbra familha de l'espòrt automobil. Qu'es lo felen de Mauro Bianchi e lo pichon nebòt de Lucien Bianchi, dos pilòts del ans 1960 per la Belgica. Dempuèi 2013, es titulari en Formula 1 dins l'equipa Marussia.
Karting e començament en monoplaça
thumb|left|Jules Bianchi a [[Circuit d'Hockenheim|Hockenheim, Formula 3 Euro Series 2009]] Faguèt una bèla carrièra en karting, e comencèt en automobila a la sason 2007 dins los campionats de França e d'Euròpa de Formula Renault. Depuèi 2006, es menat per Nicolas Todt. En 2007, foguèt lo primièr pilòt dempuèi Alain Prost venir campion de França de Formule Renault après sa primièra sason en esport automobil.
Per 2008, rejonguèt lo campionat relevat de Formula 3 Euro Series dins l'escudariá ART Grand Prix (codirigida per Nicolas Todt) ont aguèt coma equipièrs un autre debutant, Jon Lancaster, e tanben James Jakes e Nico Hülkenberg. Amb de performanças bonas coma debutant, obtenguèt lo primièr succès al mes d'agost a Zolder pendent los Masters de Formule 3, e acabèt tresen del campionat.
En 2009, repetèt amb l'escudariá ART Grand Prix en Formula 3 Euro Series e venguèt campion l'11 d'octobre sul circuit de Dijon, a doas corsas de la fin du campionat. Tanben participèt, coma pilòt invitat sens marcar de punts, al campionat de Grand Bretanha de Formule 3, ganhèt doas corsas e acabèt un còp segond.
GP2 Series
thumb|left|Bianchi a Monza en 2011 En 2010, montèt en GP2 amb ART Grand Prix ont acabèt tresen del campionat e dotzen en GP2 Asia Series. Per sa segonda sason en GP2 coneguèt una primièra mitat de sason dificila amb de tusts e descalificacions, pasmens acabèt las dètz darrièras corsas dins los punts qu'acabèt encara trsen del campionat.
En parallèl a sa sason d'F1 2012 e tresen pilòt de Force India, venguèt vice-campion en World Series by Renault amb l'escudariá francesa Tech 1 Racing.
Pilòt d'ensag en Formula 1
Faguèt los primièrs ensags en Formula 1 sus Ferrari los 1 e 2 decembre de 2009 sul circuit de Jerez (Andalosia). Pendent sa primièra jornada al volant de la Ferrari F60, realizèt lo cinquen temps a del melhor temps d'Andy Soucek su Williams FW32 e pendent la segonda jornada, realizèt lo noven temps a  de Gary Paffett sus McLaren MP4-24.
La Scuderia anocièt a l'occasion aver signat un contrat de long tèrme amb lo pilòt francés que venguèt lo primièr pilòt dels « joves talents » de l'escudariá transalpina. Foguèt promogut pilòt d'ensag per l' Scuderia Ferrari en 2011 après lo desport de Luca Badoer. Lo 15 de setembre, Bianchi foguèt confrontada a Sergio Pérez per una evaluacion au volant de la Ferrari F60 e lo batèt per de segonda. Lo 27 de genièr de 2012 Force India confirmèt Jules Bianchi coma tresen pilòt, participèt a nòu sesilhas d’ensags del divendre matin pendent lo campionat ont faguèt bona impression fàcia als titularis.
2013; començament en Formula 1 amb Marussia
Pendent lo Grand Prèmi de Belgica, Jules Bianchi e son coequipièr Max Chilton accediguèron ambedos pel primièr còp a la segonda fasa de las qualificacions (quinzien e sètzen a la partença). Acabèt dètz e uèit. Al Grand Prèma de Corèa del Sud], contunhèt son contrate d'un an amb Marussia e acabèt dètz-e-seten de la corsa. Acabèt dètz-e-noven del campionat del mond des pilòts amb cap de punt, son melhor resultat essent una tretzena plaça.
.azure
("azur", en anglés, nom de tecnologia) es un nom de domeni generic depausat per l'entrepresa americana Microsoft. Es en servici dempuèi lo 6 de junh de 2015.
Jules Bianchi
2014: segonda sason amb Marussia
Al Grand Prèmi automobil de China, Jules Bianchi capitèt a véncer son equipièr pel primièr còp de la sason sur l'integralitat de la dimenjada. Se classificant noven del Grand Prèmi de Mónegue malgrat doas penalitats en corsa, inscriguèt sos primièrs punts en Formula 1, los primièrs tanben de son escudariá Marussia F1 Team. al Grand Prèmi automobil de Grand Bretanha, realizèt la melhora qualificacion de sa carrièra partent dotzen; l'endeman acabèt catorzen. Al Grand Prèmi Belgica après la pausa estivala, Jules Bianchi, qu'accediguèt a la segonda fasa de las qualificacions mercé a una setzena plaça, abandonèt a la fin.
Al Prèmi del Japon, Jules Bianchi foguèt sortit del circuit, inconscient, per èsser transportat a l'espital. Bianchi tustèt una despanadora que sotava la Sauber d'Adrian Sutil,. Lo pilòt de Marussia foguèt espitalizat a l'espital universitari de Mie, a 15 quilomètres de Suzuka ont foguèt operat d’un ematòma au cervèl.
Condat de Vesera
Condat de Vesera (Condat-sur-Vézère en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.