cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santali
Localisacion
La lenga es parlada per los santals en Bengala Occidental, dins los districtes de Birbhum, Bankura, Paschim Medinipur, Jhargram e Purulia. En Jharkhand, dins lo sud dels districtes de Munger e de Bhagalpur, dins lo districte d'Hazaribagh e dins la division de Santhal Pargana, que compren los districtes de Deoghar, Dumka, Godda, Jamtara, Pakur, Sahebganj. En Odisha, dins los districtes de Balasore e Mayurbhanj.
Unes santals son emigrats, subretot en Assam, en Tripura, en Mizoram e tamben en Bangladèsh.
Classificacion dialèctes
Lo santali fa partida de las lengas munda, una branca de las lengas austroasiaticas.
Boofzheim
Istòria
Es cap al #qu'apareis per las primièras fes lo bourg de Botesheim. Lo pòble aperten dos sègle mai tard per mitat a la abbaye de Saint-Étienne de Estrasburg e en partida a l'avesque d'Estrasburg. Cap al començament del  lo pòble passa entre las mans de la familha Mueg #qu'adòpta la religion reformada cap a 1545. En 1636, lo Suedés fan incursiós en Alsace e destruisson gaireben totalament lo pòble. Après la guèrra de Trenta Ans lo pòble se repeuple mercés a l'aportacion dels immigrats suisses e olandeses. En 1684, Paul Jacques Mueg, proprietari del pòble, en essent defallit, lo domeni a partejat entre desparièras familhas. Al cors de la Segonda Guèrra mondiala, Boofzheim, sofrís de combats #que se desenrotllen en la siá périphérie. Lo pòble a deslotjat en 1939. A la fin dels hostilités un tèrç del pòble es sinistrat pels combats #qu'opausan los Aliats, lançats en la reconquête dels territòris ocupats. Los Alemands temptan désespérément de lançar una contra ofensiva en genièr 1945 sens succès d'en un autre luòc. Lo pòble a liberat per las tropas aliadas.
C'est vers le qu'apparaît pour la première fois le bourg de Botesheim. Le village appartient deux siècle plus tard pour moitié à l'abbaye de Saint-Étienne de Strasbourg et en partie à l'évêque de Strasbourg. Vers le début du  le village passe entre les mains de la famille Mueg qui adopte la religion réformée vers 1545. En 1636, les Suédois font des incursions en Alsace et détruisent presque entièrement le village. Après la guerre de Trente Ans le village se repeuple grâce à l'apport des immigrés suisses et hollandais. En 1684, Paul Jacques Mueg, propriétaire du village, étant décédé, le domaine est partagé entre différentes familles. Au cours de la Seconde Guerre mondiale, Boofzheim, souffre des combats qui se déroulent dans sa périphérie. Le village est évacué en 1939. À la fin des hostilités un tiers du village est sinistré par les combats qui opposent les Alliés, lancés dans la reconquête des territoires occupés. Les Allemands tentent désespérément de lancer une contre offensive en janvier 1945 sans succès d'ailleurs. Le village est libéré par les troupes alliées.
Valeri Fomenkov
Valeri Fomenkov (en rus: Валерий Иванович Фоменков ; 24 de desembre de 1938) es un jogaire professional retirat de hockey subre gèl rus.
Macedònia del Nòrd
Macedònia del Nòrd, oficialament la Republica de Macedònia del Nòrd (en macedonian: Република Северна Македонија, Republika Severna Makedonija; en albanés: Republika e Maqedonisë së Veriut), es un estat situat en Euròpa del Sud-Èst, dins los Balcans. La capitala es Skopje e lo gentilici es macedonian -a.
Fins en 2019, lo nom oficial de l'Estat èra la Republica de Macedònia: per aquela rason, lo país èra implicat dins un desacòrd de longa tòca sus son nom amb Grècia, qu'a pres fin en junh de 2018 gràcias a l'acòrdi de Prespa. Malgrat la malescaduda del quorum pendent lo referendum de confirmacion del 30 de setembre, lo parlament macedonian a aprovat en genièr de 2019 un emendament constitucional per adoptar lo nom de Macedònia del Nòrd, vengut oficial lo 12 de febrièr seguent[6] e poder atal aderir a la denominacion novèla de l'OTAN lo 27 de març de 2020 e obrir la via a la dintrada dins l'Union Europèa, essent lo país demest los candidats oficials a l'adesion a l'UE.
Es environat per Grècia, Bulgaria, Serbia, Kosova e Albania. Son territòri nacional es d'una superfícia de 25,713 km² e la populacion èra de 1,832,696 estatjants (2021).
Abans de son cambiament de nom en rason d'un desacòrdi de Grècia sus sa denominacion — una de las provincias grègas pòrta tanben lo nom de Macedònia — la màger part de las organizacions internacionalas (coma l'OTAN e l'Union Europèa) e dels Estats estrangièrs apelavan oficialament aqueste país l'Anciana Republica Iogoslava de Macedònia, o en forma abreujada, la FYROM (en anglés Former Yugoslav Republic of Macedonia). Pasmens s'utilizavan largament, per rason de comoditat, dins los tèxtes mens oficials (comunicats, telegramas, ligams de navegacion dels sites dels ministèris dels Afars Estrangièrs) los tèrmes de Macedònia e de Republica de Macedònia
Un territòri disputat
Nom dau reiaume antic dau nòrd de Grècia que foguèt a l'origina de l'empèri d'Alexandre lo Grand, lo tèrme « Macedònia » designava au sègle XIX la region dei fluvis Vardar e Struma. Un pòble eslau, lingüisticament pròche dei Bulgars, i èra installat. Foguèt pauc a pauc dich Macedonians segon lo nom dau territòri.
L'installacion deis Eslaus dins la region sembla datar dau sègle VII car de tèxtes dei periòdes precedents la depintan coma un país grèc. Son evangelizacion definitiva se debanèt dins lo corrent dau sègle IX. Integrada au sen de l'Empèri Bulgar, la region foguèt conquistada per lei Bizantins au començament dau sègle XI. Pasmens, après lo desastre de Manzikert, Constantinòble conoguèt tornarmai un periòde de declin e un segond Empèri Bulgar se formèt a la fin dau sègle XII en Bulgaria e en Macedònia. Grèvament afeblit per una incursion mongòla en 1242, aquel empèri deguèt faciar l'emergéncia dau reiaume sèrbe de Stefan Dusan (1331-1355) que conquistèt Macedònia e installèt sa capitala a Skopje.
Dins lo corrent deis annadas 1380, lei Turcs Otomans conquistèron Macedònia. La gardèron fins a 1912 e ne'n faguèron un pielon de son implantacion europèa. Ansin, i installèron de populacions turcas que venguèron se subrepausar a una trama forma de pòbles eslaus, albanés, grècs e valacs.
Entre Sèrbes e Bulgars
La question de l'identitat dei populacions de Macedònia (la « question macedoniana ») apareguèt dins lo corrent deis annadas ambé la creacion d'una glèisa autocefala bulgara. Opausèt principalament Sèrbes e Bulgars que comencèron de fondar d'escòlas dins la region per i instaurar son influéncia. Aquò favorizèt l'emergéncia de movements nacionalistas macedonians e partir de 1893, l'Organizacion Revolucionària Interiora Macedoniana (ORIM) comencèt una campanha d'atemptats còntra lei Turcs. Puei, en 1903, foguèt organizada una insureccion populara durament reprimida per leis Otomans.
La multiplicacion dei destruccions e dei chaples entraïnèt una intervencion dei poissanças crestianas. Afeblit per de decennis de crisi, l'Empèri Otoman deguèt acceptar la creacion d'una polícia internacionala per restablir l'òrdre en Macedònia. Aquò entraïnèt la formacion d'una societat secrèta d'oficiers turcs que prenguèron lo poder en 1908 (movement dei Jovei Turcs). Pasmens, d'inspiracion nacionalista, la politica dei Jovei Turcs entraïnèt rapidament d'insureccions novèlas dins totei lei regions crestianas de l'Empèri.
En 1912, la multiplicacion dei trèbols dins lo territòri otoman encoratjèt la formacion d'una aliança ofensiva antiturca gropant Serbia, Bulgaria, Grècia e Montenegro. Lo pretèxte de la guèrra foguèt lo refús de Constantinòble d'un ultimatum demandant de reformas fòrça importantas en Macedònia. Lo conflicte (Premiera Guèrra Balcanica) durèt d'octòbre de 1912 a març de 1913 e s'acabèt per una desfacha turca. La màger part de Macedònia foguèt conquistada per Serbia, çò que maucontentèt Bulgaria. Ansin, Sofia foguèt a l'iniciativa d'una guèrra suplementària (Segonda Guèrra Balcanica) perduda per lei Bulgars. En aost de 1913, lo Tractat de Bucarèst definiguèt lo traçat novèu dei frontieras dei Balcans. Macedònia i foguèt principalament partejada entre Grècia (la region de Salonica) e Serbia (la quasi totalitat de la Macedònia actuala). Bulgaria obtenguèt la region de la vila de Strumica.
Après aquela revirada, lei Bulgars assaièron de conquistar Macedònia durant lei dos conflictes mondiaus. En octòbre de 1915, jonhèron lo camp deis Empèris Centraus e participèron a la conquista de Serbia. Pasmens, en 1918, lei còntra-ofensivas de l'Entenduda entraïnèron la rompedura dau frònt bulgar e la liberacion dau territòri sèrbe. En 1941, l'armada bulgara participèt a l'invasion de Iogoslavia e lo govèrn de Sofia organizèt una campanha massiva d'assimilacion dei populacions macedonianas. Dins aquò, en 1944, lei soudats bulgars deguèron se retirar sota la pression dei partisans de Tito.
La Republica Socialista de Macedònia
Tito foguèt a l'origina de la Macedònia modèrna en 1946. D'efèct, durant lo periòde dau Reiaume de Iogoslavia (1918-1941), lei Macedonians fasián partida de Serbia e avián ges d'estatut particular. Au contrari, au sen de la Federacion de Iogoslavia, formèron una republica constituva dicha Republica Socialista de Macedònia. Una lenga macedoniana oficiala, diferenta dau bulgar, foguèt creada a partir de dialèctes locaus. Aquò permetèt de reglar la « question macedoniana » mai de dificultats novèlas apareguèron rapidament, especialament en causa de la preséncia de minoritats albanesas e turcas importantas.
La Macedònia independenta
Republica paura de la Federacion de Iogoslavia, la RS de Macedònia aviá ges d'interès dins la division dau país. Lei Macedonians adoptèron donc una politica prudenta e leis eleccions de 1990 permetèron pas de desgatjar una majoritat politica clara. En genier de 1991, Kiro Gligorov (èx-comunista) foguèt elegit a la presidéncia. L'armada federala quitèt rapidament lo país ambé l'intensificacion dei combats en Croàcia e lo país votèt en favor de son independéncia en setembre de 1991.
L'independéncia entraïnèt un conflicte quasi immediat ambé Grècia quant au nom dau país e sei simbòls. D'efèct, Atenas s'opausèt a l'utilizacion de Macedònia — reiaume important de son istòria — per un estat non grèc. En 1992, una segonda controvèrsia regardèt l'adopcion d'un drapèu amb un simbòl macedonian antic (lo soleu de 16 rais). Grècia s'opausèt a l'integracion dau país novèu au sen deis institucions internacionalas principalas e Skopje foguèt obligat de negociar. En 1993, un compromés permetèt au país de venir sòci d'organizacions internacionalas sota lo nom de « Former Yugoslav Republica of Macedonia » (FYROM). Çaquelà, certans estats reconeguèron unilateralament lo nom constitucional de « Republica de Macedònia », utilizat per aquel estat, es lo cas dels Estats Units d’America, de Russia e de China — los Estats Units adoptèron aquel nom en novembre de 2004 per mercejar lo FYRÒM del sosten balhat per la guèrra en Iraq. Puei, en 1995, un cambiament de drapèu permetèt de destendre lei relacions mai Grècia demora inflexibla sus la question dau nom oficiau de Macedònia.
Pasmens, la question pus malaisada es aquela de l'importanta minoritat albanesa dau nòrd-oèst. En despiech d'una participacion regulara d'òmes politics albanés ai govèrns successius, de violéncias toquèron la region en 1994 e en 1997. Puei, en 2001, una guèrra civila opausèt de març a junh l'armada regulara a una guerilha liada a l'UCK de Kosova. Un acòrd signat en aost permetèt de contentar mai d'una revendicacion albanesa (oficialitat de l'albanés, aumentacion de la proporcion d'Albanés dins la foncion publica, drech de vetò dei deputats albanés sus lei decisions regardant la minoritat... etc.) en cambi d'un desarmament de la branca macedoniana de l'UCK. Aqueleis acòrds permetèron d'estabilizar la vida politica de l'estat. De 2002 a 2007, lo país conoguèt ansin un periòde de creissença economica. Pasmens, foguèt durament tocat per la crisi economica de 2008.
Politica
Article detalhat : Politica de la Republica de Macedònia
Una brèva guèrra civila en 2001, que i prenguèron part de rebèls albaneses a l'oest del país, s'acabèt per l'intervencion d'una pichona fòrça de l'OTAN que deviá susvelhar la fin de las ostilitats tant coma la concession pel govèrn de dreches alargats a la minoritat albanesa.
Subdivisions
Article detalhat : Subdivisions de la Republica de Macedònia
Los Albaneses de la Republica de Macedònia se son revoltats per tal d'obténer mai de dreches : coma l'ensenhament, l'utilizacion de la lenga albanesa dins l'administracion...
Geografia
right|thumb|290px|Carta de la Republica de Macedònia Articles detalhats : Geografia de la Republica de Macedònia ~ Vilas de la Republica de Macedònia
Economia
Article detalhat : Economia de la Republica de Macedònia
Abrivada
thumb|right|250px|Abrivada a Caveirac
Macedònia del Nòrd
Demografia
Article detalhat : Demografia de la Republica de Macedònia
Abrivada
L'abrivada (abrivado en nòrma mistralenca) es la pratica gardiana de la conducha dei buòus despuei lei pasquiers fins ais arenas de corsa de taur. La bandida es lo procès au revès, deis arenas fins ai pasquiers.
(1092) Lilium
(1092) Lilium es un asteroïde.
Abrivada
Encuei, amb lo desenvolopament dau transpòrt de buòus per de carris motorizats, l'abrivada e la bandida s'arrèstan generalament ai pòrtas dei vilas taurinas, sus un percors definit a l'avança e aquelei tèrmes designan la tradicion taurina que en Provença e en Lengadòc consistís en una simulacion d'aquelei operacions per lei carrieras dei vilas o vilatges. Per faire lo trajècte sens incident, lei buòus son encadrats per una desena de gardians dispausats segon una formacion en V.
Macedònia del Nòrd
Demografia
thumb|630px|center|Evolucion de la demografia entre 1992 e 2003 (chifras de la [[Organizacion de las Nacions Unidas per l'alimentacion e l'agricultura|FAO, 2005). Populacion en milièrs d'abitants.]]
Cultura
Article detalhat : Cultura de la Republica de Macedònia
Abrivada
Durant lei traversadas de vilatges, lei joines abitants nomenats "atrapaires" ensajan de faire escapar lei bèstias. Per fin d'empachar lei taures de s'escapar, lei gardians lor fan traversar lo vilatge au galòp, a la velocitat pus granda possibla.
Macedònia del Nòrd
Cultura
! Data !! !! !! Remarcas
Nòtas
<references group="Nòtas" />
Abrivada
Leis abrivadas son generalament organizadas especialament durant lei fèstas votivas dins lei vilas e vilatges dei Bocas de Ròse, de Vauclusa, Gard e d’Erau, ont lei carrieras son barradas per l'ocasion.
Sent Feliç de Maruèlh
Sent Feliç de Maruelh, apelat tanben Sent Feliç de Bordelha (en francés Saint-Félix-de-Bourdeilles, dins l'usatge Saint-Félix-de-Mareuil) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃nfe’li] [debur’deʎɒ], donc Sent Feliç de Bordelha. Lo nom de Sent Feliç (atestacions Felix, Felis, en 1382, Phelis, en 1732 ), es lo de tres papas canonizats, d'evesques e martirs, dont un martir a Girona en 304.
Piramida romboïdala
La Piramida romboïdala que hè partida deu complèxe funerari bastit peu faraon Snefro a Dahshor, au sud de Saqara. Snefro que hè bastir tres piramidas qui, amassa, e constitueishen lo frut de mei de tribalh que cap auta piramida de nat faraon. Enter las tres piramidas, aquesta que representa ua estapa d’evolucion de cap a las piramidas lisas com la deu son hilh Khofo : la Grana Piramida de Giza. Coma piramida lissa, que consèrva ua part importanta deu son revestiment, çò qui ne hè ua de las piramidas miélher conservadas.
400px|left|thumb|Piramida romboïdala de fàcia lissa de Snefro
Camps (Corresa)
Camps es una anciana comuna dau departament de Corresa, fusionada en 1973 amb Sent Maturin e Leubagel dins la comuna de Camps, Sent Maturin e Leubagel.
David Svoboda
thumb|250px|David Svoboda en 2013 David Svoboda ( pron. : [ˈdavɪt ˈsvoboda]; Praga, 19 de març de 1985) es un atlèta chèc, especialista del pentatlon. Durant los Jòcs Olimpics de Londres de 2012 London ganhèt la medalha d'aur dins aquesta categoria.
Camps (Corresa)
Toponimia
Camps es au limit daus departaments de Corresa e Òlt, dins un parçan que s'i parla lengadocian.
Thivet
Thivet es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Pichon vilatge d'Anautita-Marna, situat a 343 mètres d'altitud e vesin de las municipalitats de Nogent e de Rolampont, Thivet se tròba a 21 km al Sud-Es de la vila de Chaumont e a 22 km al Nòrd de Langres. La municipalitat a traversat pel riu la Marna.
Petit village de Haute-Marne, situé à 343 mètres d'altitude et voisin des communes de Nogent et de Rolampont, Thivet se trouve à 21 km au Sud-Est de la ville de Chaumont et à 22 km au Nòrd de Langres. La commune est traversée par la rivière la Marne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Thivet doit son nom à un camp romain. On y a trouvé des monnaies gallo-romaines en bronze et des retranchements sont encore visibles au lieu dit "Le Camp de Thivet".
Nos gordian
right|thumb|300x300px|Alexandre trencant lo nos gordian per Jean Simon Berthélemy, [[París]] L'expression « nos gordian » designa, per metafòra, un problèma inextricable, fin finala resolgut per una accion subte : trencar lo nos gordian. L'expression pren son origina dons una legenda associada a Alexandre lo Grand. De vèrms nematòds, formant un entrelaç inextricable, son nomenats vèrms gordians.
Istoric
Segon la legenda, Midas s'anava dins un carri a l’assemblada populara, que los membres, violentament oposats, èran al punt d'elire lo futur sobeiran. Es alara que la prediccion d’un oracle (será rei aquel que vendrá cap a eles sus son carri) lor tornèt a la ment e los electors causiguèron Midas (òme paure intrant dins la vila sur son carri de buòus) per èsser monarca. Segon Polièn, los partisans de Midas serián sortits de la vila jol pretèxte de participar a una ceremonia orgiaca e après aver escotelat lors adversaris, aurián ocupat la vila, daissada sens susvelhança, e proclamat Midas tiran de Frigia.
Gaireben totas las versions del mite fan de Gordias, paire de Midas, le fondator del reialme de Frigia. Aquela ipotèsi se justifica tan mai que Gordias dona son nom a Gordion, la residéncia reiale dels reis frigians. Lo carri a una significacion simbolica : es lo simbòl de la reialtat e la divinitat pels persas, los etruscs, los germans e, tanben, los illirians. E totjorn segon la legenda, lo timon del carri del rei Midas èra ligat pel celèbre « nos gordian », que qui que siá, segon la profecia, capitará a lo desnosar vendrá lo mèstre de l’Asia — expleit que realizèt Alexandre lo Grand.
En 333 AbC., Alexandre ensag de desfar lo nos. Podent pas trobar un tèrme per lo desnosar, Lo trenquèt d'un cop d'espasa (la « solucion d'Alexandre »). Una autra interpretacion conta que demandèt a un del seu soldats d'o far. Alexandre contunhèt anseguida sas conquistas en Asia, mas la profecia poirá èsser qu'una propaganda inventada mai tard al seu benefici.
La carreta de legums de Gordias venguèt l'emblèma del poder e d'una armada totjorn prèst pel combat, expausat al palais dels reis de Frigia a Gordion, redusida al sègle IV AbC a una satrapia pèrsa.
Lo nos poiriá en fach èsser un còdi religiós secret conservat pels prèstres de Gordion. Robert Graves, dins son obrtaga Los Mites grècs, suggerís que poiriá simbolizar le nom interdit de Dionís codat dins un messatge, e que seriá estat transmés amb las generacions dels sacerdòtes e revelat sonque als reis frigians.
Burie
Burie es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Moncourt
Moncourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lansing (Michigan)
Lansing es la capitala de l'estat american de Michigan. Sa populacion en 2000 èra de 119,118 abitants. Sa superfícia totala es 91,3 km².
thumb|280px|right|Panorama de la ciutat de Lansing, Michigan.
Fierville-Bray
Fierville-Bray es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ómbria
Ómbria (en italian Umbria) es una region del centre d'Itàlia. Situada entre las Marcas a l'èst, lo Laci al sud, e la Toscana a l'oèst, comprèn doas províncias: la de Perosa e la de Terni. Sa capitala es Perosa (en italian: Perugia).
Lo gentilici es ombre -a o ombrian -a.
Ho (lenga)
L'ho (en ho hoː basa, hoː kaji ) es una lenga austroasiatica parlada en Índia.
Audouville-la-Hubert
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ho (lenga)
Localisacion
La lenga es parlada en Jharkhand, dins lo districte de Purbi Singhbhum e en Odisha, dins los districtes de Mayurbhanj e de Kendujhar.
Escritura
L'ho a pas de sistèma d'escritura unificat. La lenga pòt èsser escrita amb los alfasillabaris devanagari o oriya. Dins las annadas 1950, Lako Bodra concebèt una escritura per la lenga, lo warang chiti, qu'es subretot utilizat per los locutors de Mayurbhanj.
Eths caulets
Eths caulets qu'ei ua cançon occitana deth nòrd deths Pirenèus. Eths caulets quand son torradis Totis se daishan anar ! Totis se daishan anar Atal fan las joenas hilhas Quand passan de maridar Dus aucèths sus una espiga Non se’n poden sustenir ! Non se’n poden sustenir Dus gojats amb’una hilha Non se’n poden divertir Fan las boishas mala cara De quand perden las rasics ! De quand perden las rasics Atal fan las joenas hemnas De quand perden eths marits Mira-la quand va a la messa Mira-la ‘ta caminar ! Mira-la ‘ta caminar E se ara non t’agrada Jamei non t’agradarà Eth dia que jo m’maridi Non farà fred ni calor ! Non farà fred ni calor Poiram dire « Nom d’un Diable ! ''Qu’ei atrapat la sason ! »''
Brullemail
Brullemail es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1821, Brullemail #que comptava 447 abitants a absorbit la municipalitat de la Mussoire (129 abitants).
Uta Taeger
Uta Taeger (Berlin, 12 de febrièr de 1940) es una comediana francoalemanda.
Wavrechain-sous-Denain
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Adrien-François Servais
200px|thumb|Servais dab lo ServaisAdrien-Francois Servais (Halle, lo 6 de junh de 1807 – Halle, lo 26 de noveme de 1866) que ho violoncelista bèlga deu sègle XIX famós per la soa virtuositat e la soa influéncia suber l'istòria deu violoncèl. Lo son violoncèl stradivarius que eth ho auhèrt que pòrta enqüèra lo son nom e qu'ei atau conegut com lo Servais.
Obelisc de Buenos Aires
L' Obelisc de Buenos Aires qu'ei lo monument lo mei emblematic d'aquesta ciutat. Apitat a la crotzada de las famosas aviengudas Corrientes (coneguda com l'"avienguda qui non drom pas jamei") e 9 de Julio (chafrada com l'"avienguda la mei larja deu monde) qu'ei haut de 67,5 m.
Que ho edificat devath la presidéncia de Agustín Pedro Justo entà celebrar los 400 ans de la fondacion de Buenos Aires.
Òbra de l'arquitècte Alberto Prebisch a soa bastida que debutè lo 20 de març de 1936 e lo monument (bastit en sonque dus mes) que ho estreat lo 23 de mai. En 1939, Roberto Marcelino Ortiz, lo successor deu president Agustín Pedro Justo, que voló l'avalir en arguant rasons esteticas, practicas e de seguretat shens s'i escàder. Durant las annadas 80, ua cleda que ho hornit entà estancar las degradacions qui pativa, e mei que mei, los grafitis.
Per'mor de la soa valor simbolica e de s'estar a la crotzada de dus eish màgers de la ciutat, qu'ei un lòc on los abitants de Buenos Aires e s'amassan per hestejar victòrias esportivas (e mei que mei a l'escadença deus campeonats de fotbòl) o politicas.
La diada mondiau de luta contra lo SIDA que dè lo parat de'u caperar d'un preservatiu gigant de tela. Deu medish biais, a l'escadença deus trenta ans de la Nueit deus Gredons (quan la Dictatura Militara de las fin de las annadas setanta e sequestrè, torturè e aucidó un grop d'adolescents) que ho desguisat en gredon gigant.
(1093) Freda
(1093) Freda es un asteroïde.
L'Egleisa aus Bòscs
L'Egleisa aus Bòscs (L'Église-aux-Bois en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Oyes
Oyes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Lista dels païses per populacion
Vaquí la 'lista dels païses per populacion'. Las donadas son tiradas del CIA World Factbook millesim 2005 e son a jorn a comptar de febrièr de 2005.
Oyes
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ville-sur-Arce
Ville-sur-Arce es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lista dels païses per populacion
Las dependéncias e los territòris que lor indepéndencia es generalament pas reconeguda son indicats en italica, jol país que li son generalament restacats (çaquelà aqueste article pren pas posicion suls estatuts d'aquestes territòris). Cèrtas entitats son tanben mencionadas a títol de comparason. Son tanben indicadas en italica e son pas presas en compte dins lo classament dels païses.
Las variantas pertocant la denominacion dels païses se pòdon trobar dins la lista dels païses del mond.
Sent Julian dels Rosiers
Sent Julian dels Rosiers (Saint-Julien-les-Rosiers en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Val d'Aosta
Al 2020, la populacion èra de 125 034 abitants, çò que ne fa la region mens poblada d'Itàlia, e tanben la mens densa demograficament, amb una densitat de de 38 ab./km2.
Triesen
Triesen (/tʁid͡ʒən/ en alemand; Trisa en alemanic) es una vila e una comuna de Liechtenstein, dins lo país naut.
(1094) Siberia
(1094) Siberia es un asteroïde.
Moncel-sur-Seille
Moncel-sur-Seille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Moncel-Sus-Seille se tròba al nòrd-es de Nancy en direccion de Chateau-Salins, per la Rota nacionala 74.
Moncel-sur-Seille se trouve à 19 kilomètres au nord-est de Nancy en direction de Chateau-Salins, par la Route nationale 74.
Istòria
Anciana Comuna del costat de Castell-Salins. Demorada francesa l'an 1871, a #èsser ligada al costat de Nancy-Es. #Èsser un pòbli-frontièra amb l'Alemanha.
Vilatge destruit al cors de la guèrra 1914-1918 e reconstruit.
Village détruit au cours de la guerre 1914-1918 et reconstruit.
Ludovic Maublanc
Ludovic Maublanc (1 de genièr de 1970) es un creador de jòcs de societat francés.
La Farleta
La Farleta (La Farlède en francés), es una comuna de Provença administrada per lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Carnaval de Limós
Lo Carnaval de Limós  es un carnaval que se debana a Limós en Lengadòc dins lo departament d'Aude. Dura tres meses, de genièr a març, totas las dimenjadas e la setmana folclorica. Se caracteriza per una alternança de sortidas de bandas de pèiròts unicament sus la plaça principala de la vila. Lo carnaval de Limós es considerat coma lo mai long del mond.
Istoric
De semblenças entre lo Carnaval de Limós e lo culte de Dionisòs en cò dels Grecs o lo culte de las Saturnalas o de las Lupercalas en cò dels Romans menan a pensar que l’istòria del Carnaval jonha la de Limós. Las fèstas palhardas, las bandas, lo comos o china, la thyrse o caravena, pels Grecs, las festivitats popularas, la libertat permesa dins aquela passa en cò dels Romans, tot aquò retipa lo fondament e la practica del Carnaval de Limós.
Segon una tradicion que remonta al sègle XIV, los molinièrs celebravan la remesa de sas redevenças al monastèri de Prolha lo jorn de Dimars gras. Lo carnaval es celebrat a Limós dempuèi 1604. Aquò comença un dimenge matin del mes de genièr per "la partida dels molinièrs" que se celèbra en costum de molinièr: bonet roge, blòda e cauças blancas amb un foet e una biaça de farina. Las personas mascaradas se passejan per la vila en fasent petar lor foet e getant de farina e de dragèas. Dançan de farandolas al son dels aubòis e tambors.
Debanament
Aquell carnaval es fach de danças ritmadas, las fecas, acompanhadas per un quinzenat de musicians jogant d'aires tipics de Limós, anant d'un cafè a l'autre, precedits del grop qu'assegura la jornada. Los musicaires balhan son ritme als masques. Los instruments son diversificats : trompeta, clarigòla, bariton, tira-buta, bassa, tambora, caissa clara, elicon. Aquela diversitat correspond al desir de coordonar lo ritme al pas de dança. Los dançaires evoluisson religiosament en levant la carabena qu'es facha d'una cana enribanada, e getant de confettis sul cap dels badaires. La caravena, perlongament de la man, ten una plaça mager dins la gestuala ; ne joslinha l’elevacion e la leugieretat. La man liura, coma l’autra, se ten al dessús de las espatlas. Miralh de l’autra, servís a equilibrar lo moviment ; conta l’istòria, descriu l’atmosfèra, joslinha la color d’una expression precisa voguda pel Fecas. La puretat d’aquestes gèstes balha al Carnaval de Limós lo seu caractèr solemne. Lo mot de fecas designa a l'encòp los personatges e las danças.
La sortida
thumb|300x300px|Banda "Les Rambailurs" Las bandas e godils se costejan sens se mesclar jos las arcadas medievalas de la plaça de la Republica. Aquela plaça es bordada de 5 cafès. Las bandas sorton d'un cafè per anar dins l'autre. Una sortida representa un torn de plaça per una sola banda.
Empèri
vinheta|L'[[aigla, simbòl de fòrça empèris occidentals mas tanben orientals (aicí aquel del Palaiologos).]] Un empèri designa una forma de comunautat politica unissent de pòbles diferents a l'entorn d'un poder central unic.
Carnaval de Limós
La sortida
Tres sortidas son organizadas cada jornada de fin de setmana :
Sent Feliç de Relhac e Mòrtamar
Sent Feliç de Relhac e Mòrtamar (Saint-Félix-de-Reillac-et-Mortemart en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, creada en 1827 per la fusion de las comunas de Sent Feliç de relhac e de Mòrtamar. Administrativament, es dins lo departament francés de Dordonha e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Empèri
La nocion d'empèri es ligada fins a la fin del sègle XIX a l'idèa d'una estructura federala cobrissent l'ensemble del mond conegut sul modèl de l'Empèri roman e de la Pax Romana. Aquesta idèa es tanben plan presenta dins la filosofia politica ont, de Dante a Kant passant per Vico e Maquiavèl, la nocion d'empèri es vist coma lo biais d'assegurar la patz. Al contrari, a la fin del sègle XIX, se realiza una luta entre empèris concurrents Empèri alemand, Empèri britanic, Empèri del Japon (Esfèra de coprosperitat de la granda Asia orientala; expansionisme del Japon), Russia imperiala, etc. Per Hobson, lo ligam qu'i aviá entre empèri e internacionalisme èra trencat.
Carnaval de Limós
La fin del carnaval
La fin del carnaval se debana pendent la nuèit de la blanqueta de Limós amb lo jorn del jutjament de Sa Majestat Carnaval, jutjament en occitan que s'acaba per son lenhièr. A aquesta ocasion, la cançon Adieu Paure Carnaval es cantada per las fecas e lo public.
Sent Feliç de Relhac e Mòrtamar
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Empèri
Los empèris fondats sus la tèrra, coma l'Empèri roman o la Russia imperiala, an tendéncia a èsser monolitics; los empèris maritims, coma l'empèri de Creta incarnada pel Minos que precedís l'empèri atenian e aqueste de Cartage, o l'empèri britanic, an d'estructuras mai flacas e de territòris escampilhats. Mai sovent, la creacion d'un empèri implica una o mai conquistas militaras consideradas pel melhor coma una unificacion e un astre (Nauta et Bassa Egipte, set reialmes de China).
De fach, lo tèrme d'empèri es pro fosc, que fa pas referéncia a una organizacion politica precisa. S'utiliza a l'encòp per designar de republicas (Atenas al sègle V AbC), que de monarquias (Àustria del sègle XIX), o tanben de confederacions (lo Sant Empèri roman germanic de l'Edat Mejana). Tanben designa de democracias (la França de la Tresena Republica), a vegada de dictaturas (l'empèri rus del sègle XIX) o encara d'oligarquias (l'Empèri roman).
Quitament los istorians son en desacòrdi al subjècte. Segon Moses Finley, es empèri tot « exercici durable per un Estat d'una autoritat, d'un poder, o d'un contraròtle sus un o mai Estats, comunautats o pòbles ». A aquestaa concepcion pro larga s'opausa aquesta de Jean Tulard, que per el es empèri aquò que ten los cinc trachs seguents:
Per l'Istoire
Amb lo temps, las monarquias qu'èran pas mai qu'un simple reialme, utilisèron aqueste tèrme o sa traduccion (per exemple la Bulgaria), puèi lo tèrme s'aplica a de monarquias non europèas e a d'Estats vastes non monarquics.
Sent Feliç de Relhac e Mòrtamar
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃ n fe’li] [dere’ʎa]; [mɔrtɒ’mar].
Empèri
Per l'Istoire
Lo concèpte politic precedís d'unes millenaris l'Empèri roman; los empèris son apareguts a partir de la creacion de las primièras ciutats-estats faguèron l'estructura administrativa possibla. Lo primièr exemple conegut es l'Empèri akkadian de Sargon. A posteriori, lo tèrme empèri s'applicarà a las civizacions expancionistas màger jos la dominacion d'un cap unic, coma l'Egipte faraonica e Babolònia, o a la capitada expansionista (sovent efemèr) d'un pòble (coma los Ititas) menat sovent per un cap illustre, coma Suppiluliuma al subjècte dels Ititas.
Los empèris pòdon prene diferentas formas. Tradicionalament, son basats sus l'autoritat d'una poderosa monarquia exercida per un emperaire ereditari, d'en primièr autodesignat. Istoricament gaireben totes lo empèris son lo resultat de conquistas militaras per d'Estats poderoses, los Estats conquerits essent amassats dins un ensemble politic mai vast. La monarquie o l'oligarquia situada dins lo territòri original contunha a dominar aquesta union. Nombre d'aquestes ancians empèris manteniá lor poder sus lors subjèctes pel contraròtle de las fonts vitalas. Los istorians parlan d'unes d'aquestes regims coma d' « empèris de l'aiga », que l'etnia dominanta s'atribuís lo contraròtle de l'aiga.
L'introduccion d'una religion comuna sovent enforcèt los empèris, coma aquò se realizèt amb lo cristianisme amb Constantin Ièr per l'Empèri roman, veire constituir l'esséncia d'un empèri (califats de Damasc e Bagdad), o al contrari unir diferentas cresenças (empèri de Roma, Índia…).
Imperialisme
La descobèrta del Mond Novèl foguèt l'escasença per fòrça Estats d'Euròpa de s'embarcar dins un programa imperialista d'un tipe novèl, la colonizacion. Amb aqueste modèl novèl, d'en primièr testat dins lo Mond Vièlh a las Illas Canàrias e en Irlanda, los territòris conquerits venián de drech subordonats a l'Estat imperial, puslèu que de facto coma dins los primièrs empèris. Çò que mena a de fòrtas rencunas dins las colonias, e per consequéncia al declin d'aqueste sistèma a partir del sègle XVIII pels Estats Units d'America e fins a la fin del sègle XX pels autres païses.
Lo modèl imperialista europèu tanben provoquèt de talhs geografics arbitraris. La poténcia imperialista avent tendéncia a talhar los territòris seguent sos desirs, puslèu que segon aquestes de populacions. Per exemple lo talh Iraq/Kowait sembla mai correspondre als interesses petrolièrs, puslèu que per de rasons istoricas o etnicas. De biais general, l'Africa patís encara del desacòrdi entre las frontièras estaticas eritadas del periòòde colonial e las frontièras etnicas, mai sovent fòrça mai ancianas. Aqueste escart provoquèt diferents aspèctes perverses:
Empèris contemporanèus
Lo concèpte d'« empiri » dins lo mond contemporanèu, quitament se demora present politicament, comencèt a pèrdre de sa coeréncia semantica. Lo sol país encara governat per un emperaire es lo Japon, que la monarquia a una populacion etnicament omogèna (amb 99 % de soca japonesa). Coma las monarquias, levats las monarquias constitucionalas, an en granda partida perdut la favor, lo tèrme d'empèri es vengut anacronic dempuèi que los empèris colonials desapareguèron a l'eissida del procediment de decolonizacion.
Carnaval de Limós
Las bandas
Precedissent la musica, las bandas sortisson a l’ocasion de la jornada que lor es reservada, e van aital d’un cafè cap a l’autre. Cadun son torn, los de la banda, tres per tres, mènan la musica ; fan lo ligam entre los musicaires e la banda ; ne son los directors d’orquestra. Menar la musica, aquò es per las Fecas li impausar son ritme, sa velocitat de progression, sa tonalitat, son esperit. Menar tira lo dreit de chinar e d’escampar de confètis. Los autres de la banda fan aquò, ajudats per la caravena que fa naisser la china. L’estacament al folclòre a favorizat l’emergéncia de bandas. De tres oficialas, son a l’ora d’ara vint e quatre a se partejar los jorns de sortidas.. Las bandas se compausan d'una vintena de personas, vengudas de mitans diferents: pòdon representar un quartièr de la vila, un luòc precís, una corporacion o autre. Las règlas de recrutament a l'interior d'una banda son estrictas: prepausats per afinitats, los futurs membres devon èsser acceptats a l'unanimitat. En 1972, las femnas (banda « Las Fennos ») son dintradas oficialament dins lo carnaval, seguidas puèi per « las Piotos ».
Se prepara longtemps a l'avança al darrièr dels cafès de la vila. Las règlas fixadas per lo comitat del carnaval fedèran e règlan lo balet del carnaval.
Los godils
thumb|300x300px|Peiròt e godil Los godils son de personas mascaradas que seguisson la banda darrièr los musicians. Se pòdon pas mesclar a la banda. An pas de règla per los costums : totas las mascaradas son possiblas. Escampan de confettis sul mond, secutan las filhas, e fan la "china". La china, faita en occitan, es mai que mai lo privilègi del godilh. En interpelant las gents que coneis, en intrigant per d’afirmacions pertinentas, amb una votz transformada per ésser pas reconegut, lo masque ensaja de se faire pagar a beure. La china va luènh, revelant de detalhs intimes de la vida del chinat. Los godils son mai sovent sols o en còlas pichonas, e practican l’improvisacion completa. Òmes, femnas o mainatges, membres d’una banda o pas, se desguisan per de rasons diferentas dels sòcis d’una banda. Amor de Carnaval, plaser de se transformar e de dançar, enveja de practicar la china. Se ditz que la capitada de la jornada d’una banda se mesura tanben al nombre de godils que la seguisson.
Lo godilh se voda a la fantasia sens fren. Se vestís de tot : trasvestits los mai nòbles (prince, marqués, mandarin) fins a las pelhas que la sola amira n’es de far rire. Lo costume del godilh trapa sa valor exacta dins la precision dels accessòris. Lo godilh jòga un ròtle puslèu que de dançar. La favor del public va cap als mai facecioses.
Empèri
Empèris contemporanèus
L'ex-URSS respondava per fòrça critèris d'un empèri, jamai revendiquèt aquesta denominacion, tampauc foguèt governada per un « emperaire » ereditari. Pasmens, los istorians la classifican a vegada coma un empèri, a l'encòp per sa similaritat amb los empèris del passat e son influéncia sus un blòt eurasian multietnic.
Los Estats multietnics actuals (la Soïssa o la Belgica per exemple) se veson coma de federacions volontàrias, e non pas coma d'empèris; son mai sovent d'estructuras democraticas, e de sistèmas de govèrn que distrubuisson lo poder sus diferents nivèls federals e provincials. Quand de grops separatistas existisson, los observators intèrnes e extèrnes pòdon èsser pas en acòrdi per saber se las accions del govèrn contra eles son:
En 2010, la lista dels Estats multietnics ont se debanan ara d'actes de violéncia per o contra los separatistas serián tròp longa, pasmens la China, la Russia, l'Indonesia e l'Índia se destrian per lor importància.
Los Estats Unit d'America, mai sovent considerats coma una federacion, provesisson un autre exemple. D'entre las consequéncias de la Guèrra freja, apareguèron coma la primièra superpoténcia mondiala, e pasmens se lo país aja pas engatjat de biais formal una expansion territoriala dempuèi l'annexion d'Hawaii e de las Filipinas, fòrça son aquestes que suggeriguèron que sa poténcia militara e economica li permetava d'exercir una mena de neoimperialisme sus una granda partidel du mond modèrne (veire Empèri american).
Empèris istorics
Unas datas de començament e de fin son aproximativas:
Uishac e Parentís
Uishac e Parentís o Uishac e Parentias (Uchacq-et-Parentis en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [y'ʃak e paren'tis]. Las fòrmas ancianas que son (per Uishac) ''par. d'Uschac en 1274, ecclesia Sancti Stephani de Huxaco, en latin, cap a 1320, de Hussaco, en latin, en 1336 e 1340, capellanus Sancti Johannis de Huxaco, en latin, en 1375, paroisse du Chacq, en 1475, Huyssac (mapa deu començament deu sègle XVIII), Uchac (mapas de 1714 e de 1733); (per Parentís) ecclesia de Parentis, cap a 1320, Parenties en 1336 e 1340, Parenties (mapa deu començament deu sègle XVIII), Parentis'' (mapas de 1714 e de 1733).
Segon Dauzat e Rostaing, Uishac que vien deu nom latin d'òmi Uccius, dab lo sufixe -acum.
Per Uishac, Bénédicte Boyrie-Fénié que causeish meilèu lo cognomen Fuscus, dab lo sufixe -acu, pr'amor deu nombre de las atestacions en H-; per Parentís, qu'ei, com l'aute Parentís, un derivat de *Parentinus (pas atestat com nom de persona) qui pòt estar un cognomen d'origina, lo d'un òme sortit de Parentium, vila d'Histria. Que son noms de proprietats anticas.
Lòcs e monuments
centre|250px
Nòtas
(Marsan)
Prussian ancian
Lo prussian ancian es una lenga baltica parlada en Prussia orientala. La lenga es venida atudada al començament del sègle XVIII e fuguèt remplaçada per l'alemand e lo bas alemand.
Classificacion
Lo prussian ancian es una de las tres lengas balticas amb lo lituanian e lo leton qu'an subreviscut fins uèi.
Vocabulari
Formas eissidas del diccionari de Mažiulis, amb la prononciacion resconstruida per aquèl.
Sebastian Vettel
Sebastian Vettel (n. a Heppenheim lo 3 de julhet de 1987), es un pilòt alemand de Formula 1. Es estat proclamat quatre còps campion del mond de Formula 1.
Great Haywood
Great Haywood es una localitat anglesa, situada dins lo centre del comtat de Staffordshire.
Tremaeg
Tremaeg en breton (Trémeheuc en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
La parròquia de Trémeheuc fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Martin.
Los #dire de la parròquia èran al benefici del Abbaye La nòstra-Madama del Tronchet
La paroisse de Trémeheuc faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Martin.
Les dîmes de la paroisse étaient au bénéfice de l'Abbaye Notre-Dame du Tronchet
Castelha
Castelha (en espanhòu Castilla) es un país dau centre d'Espanha. Correspònd ai comunautats autonòmas de Castelha e Leon (sens Leon), de Castelha-la Mancha (inclusa una granda part de la província d'Albacete) e de Madrid.
Lo gentilici es castelhan -a.
Se dividís en doas parts: Castelha la Vielha au nòrd e Castelha la Nòva au sud.
Castelha apareguèt coma una region pichona dau nòrd de l'Espanha crestiana amb l'estatut de comtat au sègle IX, puei foguèt un reiaume au sègle XI. Se faguèt restacar ai reiaumes de Navarra puei de Leon, puei venguèt un estat independent e poderós amb la Reconquista e l'espandiment territoriau vèrs lo sud ("Castelha la Nòva"). Fusionèt amb lo reiaume d'Aragon en 1479 per formar lo reiaume d'Espanha. Dempuei, Castelha es lo centre dau poder de l'estat espanhòu.
Tanben Castelha es lo nuclèu de la lenga castelhana o espanhòla.
Turi
Lo turi es una lenga austroasiatica parlada en Índia. La lenga es menaçada.
Localisacion
La lenga es parlada en Jharkhand, dins los districtes de Giridih, Hazaribagh e Ranchi, en Chhattisgarh dins aquel de Raigarh e tamben en Bengala Occidental e en Odisha. La magèr part dels turis parla pus la lenga.
Classificacion dialèctes
Coma lo mundari, l'ho o lo santali, lo turi fa partida del grop kherwarian de las lengas munda, una branca de las lengas austroasiaticas.
Bosselshausen
Bosselshausen en alemannisch (Bosselshausen| en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Istòria
Un decrèt del prefècte de la Region Alsace del 29 de decembre 2006 e publicat al periodic oficial çò 23 de genièr 2007, oficialitza la separacion de Bosselshausen e de Kirrwiller amb efièch retroactiu al 1er 2007. Aquela creacion fa passar lo nombre de municipalitats a França de 36,685 a formatnum:36686.
(1095) Tulipa
(1095) Tulipa es un asteroïde.
La Jonchère
La Jonchère es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Abel Pacheco de la Espriella
Abel Pacheco de la Espriella, mètge n. 1933, foguèt lo president de Còsta Rica entre mai de 2002 e mai de 2006.
Bootzheim
Boozheim en alemannisch (Bootzheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Situat a qualques quilomètres al nòrd de Marckolsheim. Las municipalitats vesinas son Mackenheim e Artolsheim.La municipalitat a ligat al costat de Marckolsheim e al arrondissement de Sélestat-Erstein. Los abitants an trucat los Bootzheimois.
Situé à quelques kilomètres au nord de Marckolsheim. Les communes voisines sont Mackenheim et Artolsheim.La commune est rattaché au canton de Marckolsheim et à l'arrondissement de Sélestat-Erstein. Les habitants sont appelés les Bootzheimois.
Istòria
Çò abbaye De Ebersmunster possedís de nombrosas bens en la localité. Lo évêché De Bâle se'n fa lo autentic patron de la region. En 1427 aquel sa los Rathsamhausen-Ehnwihr #que recebon lo vilatge en fief e lo gardan fins a la Revolucion. Una autra familha importanta, aquela dels nòbles de von Bootzheim, coneguda en Alsace entre lo XIVe e lo ,jògue un papièr preponderant en lo istòria de la vila de Sélestat. En 1852, al continuament de las inondacions, dels ostals diches "Napoleon" an bastit a Bootzheim mercés a la generositat de la emperaire.La municipalitat prèpa del Rhin, se vei dotar d'una brigada de las doanas dempuèi lo. En 1940, lo vilatge patiguèsse dégât del armada alemanda.