cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Hilaire-la-Gérard
Saint-Hilaire-la-Gérard es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune a porté le nom de Roulard.
Alueisa
Alueisa (Alleuze en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
Lamargelle
Lamargelle es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Alueisa
Nòtas
<references group="N"/>
Lamargelle
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Frederiksborg
Frederiksborg es un ancian comtat (en danés, amt) sus l'illa de Sjælland a l'èst de Danemarc.
Vezdemarbán
Vezdemarbán es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Angles (Tarn)
Angles  (Anglès en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
La comuna es situada dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc sus Arn vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom es atestat en 1247-1248 : de Angulis. Lo nom es motivat per lo contengut d'un angle, una tèrra o un airal en fòrma d'angle , un vilatge que deviá èsser de fòrma triangulara.
Istòria
La comuna èra partida de la diocèsi de Sant Ponç de Tomièiras. A la Revolucion, quand se creèron los departaments, èra doncas integrada al departament d'Erau. Lo decret del 3 de brumaire de l'an X (1801) escambièt lo canton de Sant Gervais (alara dins lo Tarn) amb lo canton d'Angles.
Universitat de Montpelhièr
L’universitat de Montpellhièr es un establiment d’ensenhament superior e de recèrca situat dins la vila de Montpelhièr, qu'existiguèt entre 1289 e 1793, puèi entre 1896 e 1970, e tornarmai creada en 2015. Coneguda coma avent una de las pus ancianas e pus brilhantas escòlas de medecina del mond medieval, Montpelhièr èra tanben famosa per l'ensenhament del dreit.
Dins sa forma actuala, amassa près de 47 000 estudiants. Es uèi la 8ena pus granda universitat de França.
L'universitat amassa de disciplinas fòrça divèrsas talas que las sciéncias, la quimia, la medecina, lo dreit, l'economia, la gestion, la farmacia o las sciéncias de l'espòrt.
Canton de Montanèr
Lo canton de Montanèr qu'ei ua anciana division administrativa de Bearn, dens l'arrondiment de Pau, lo departament deus Pirenèus Atlantics e la region d'Aquitània, adara de Navèra Aquitània. Despuish 2015, 2 comunas, Aast e Ponçon Dessús, que son deu canton Vallées de l'Ousse et du Lagoin (en francés) e de la Comunautat de comunas deu Nòrd-Èst Bearn, autas 2, Balèish e Vedelha, que son deu canton deu País de Morlans e deu Montanerés e de la Comunautat de comunas deu Nòrd-Èst Bearn. Las autas 11 de las 15 comunas que son au còp deu canton deu País de Morlans e deu Montanerés e de la Comunautat de comunas d'Ador Madiran. La lenga autoctòna qu'ei l'occitan gascon, dens sa varianta bearnesa orientau.
Mulhorand
Lo Mulhorand es un país fictici dau monde imaginari dei Reiaumes Oblidats, decòr de campanha dau juec de ròtle Donjons e Dragons. Sa creacion es inspirada de l'Egipte Antica mai, a la diferéncia de sa còntrapartida terriana, la civilizacion mulhorandi a tengut e mai se son empèri es plus que l'ombra de çò qu'èra. Ansin, lei mulhorandis construson encara de temples e de piramidas. Per lo passat, la Mulhorand a agut per rivau l'empèri d'Unter.
Lo Mulhorand es tradicionalament governat per un faraon, vertadiera reïncarnacion d'Horus-Rê, e d'alhors d'unei caps dintre lei pus poderós ostaus nòbles son tanben de reïncarnacions de dieus mulhorandis. Aquel país, esclavatgista, a per enemics principaus lei Mascs Roges de Thay e lo culte de Seth. Lei magis mulhorandhis, estrechament enquadrats per lei capelans de Tòt, son redobtats per sei sòrts inconeguts e son lengatge magic secrèt compausat de ieroglifes.
List of regions in Faerûn Royaumes oubliés
Murillo de Gállego
Murillo de Gállego es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Vos demandi de vos arrestar !
(en francés, ) es una frasa d'agaçament prononciada per Édouard Balladur, alara Primièr ministre del president francés François Mitterrand e candidat a l’eleccion presidenciala de 1995, al ser de la proclamacion dels resultats del primièr torn d'aquesta darrièra, lo 23 d'abril de 1995, ont ven d'èsser eliminat e deu se desistir al profièch de Jacques Chirac.
Apèla
Apèla (Appelle en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Vidayanes
Vidayanes es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Roskilde (comtat)
Lo comtat de Roskilde (en danés Roskilde Amt) es un ancian comtat (en danés, amt) sus l'illa de Sjælland a l'èst de Danemarc.
Lobens de Lauragués
Lobens de Lauragués es una comuna lengadociana de Lauragués, situada dins lo departament de la Nauta Garona e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Lauragués a 31 km a l'Èst de la vila.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Lobens èra del comtat de Caramanh [incorporat a la província de Lengadòc en 1779], de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa, annèxa de Francarvila, es Nòstra Dòna. Tanlèu 1790, Lobens èra del canton de Caramanh. Loubens venguèc oficialament Loubens-Lauragais per  decret  del  22  de junh  1921. En 2015, suprimiguèron le canton de Caramanh e Lobens passèc al canton de Revèl, largament espandit.
Miguel de la Madrid Hurtado
Miguel de la Madrid Hurtado (12 de decembre de 1934 – 1 d'abril de 2012) avocat foguèt lo president de Mexic entre 1982 e 1988.
Cléry-le-Petit
Cléry-le-Petit es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Cléry-le-Petit est situé à l'endroit où la vallée de l'Andon rejoint la vallée de la Mòsa. Le fleuve délimite l'est de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Evangèli segon Luc
vinheta|Luc escrivent l'Evangèli L'Evangèli segon Luc es lo tresen dels evangèlis canonics e sinòptics (acceptats per la Glèisa crestiana e se referissent als actes acceptats per consens sus Jèsus de Nazaret). Foguèt escrich a l'entorn de l'an 80. Es l'evangèli mai pastoral, destinat a las comunautats crestianas. Mòstra la bontat de Jèsus. Se basèt sus l'evangèli de Marc, la nomenada Font Q e autras recèrcas personalas, coma o proclama lo manuscrit.
Autor
L'autor de l'evangèli es tanben autor dels Actes dels Apòstols. Las doas òbras son consacradas a un Teofil desconegut coma personatge real, seriá un nom simbolic (Teofil vòl dire «amic de Dieu») o un pseudonim.
De la lectura de las doas òbras, se pòt deduire aisidament que l'autor es un companh de Pau (una partida dels Actes dels Apòstols son redigits en primièra persona del plural) e que coneissiá pas Jèsus, fins a que, segon lo sieu pròpri testimòni, son òbra foguèt escricha après aver «mes en examen amb sonh tot dempuèi sas originas» escochats los «testimònis oculars e de servidors de la paraula».
Data
La datacion majoritària situa aquel evangèli dins los ans 80, pel fach que Luc 21 descriu en detalh la destruccion del Temple de Jerusalem de l'an 70 e que seriá doncas una istòria viscuda per l'autor en persona. Un autre argument per lo situar a aquela data es que segon los defensors de la Font Q, l'Evangèli segon Marc seriá mai ancian quaquel de Luc, doncas se l'evangèli de Marc foguèt escrich entre los ans 65 e 75 Brot deuriá èsser posterior.
Las datacions mai tardardièras son limitadas per la descoberta del Papir 75 (vèrs l'an 200) e la mencion de l'evangèli de Luc que fan Ireneu de Lion e lo Fragment Muratorian vèrs l'an 180.
Destnataris
Se crei que coma Marc (mas a diferéncia de Matèu), lo public destinatari es majoritàriament gentius, e assegura als lectors que lo cristianisme es una religion internacionala, pas exclusiva coma lo judaisme. Luc interprèta son tèma amb lutz positiva al respècte de las autoritats romanas. Per exemple, a sublècte de la responsabilitat de la mòrt de Jèsus, Ponç Pilat n'es escartat.
L'Evangèli es dedicat ​​a Teofil, qu'en grèc significa simplament «amic de Dieu», «aimat per Dieu» o «amant Dieu», e pòt pas èsser un nom mas un tèrme generic per un crestian. L'Evangèli es clarament dirigit als crestians, o a aqueles que sabián ja dels primièrs crestians, en luòc d'un public general, doncas que lo desligament contunha afirmant que l'Evangèli foguèt escrich "perque se conesca plan la vertat de las causas que se los es ensenhada ".
Isles-sur-Suippe
Isles-sur-Suippe es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Evangèli segon Luc
Fonts
vinheta|Teoria de las doas fonts L'opinion tradicionala es que Luc, qu'èra pas un testimòni ocular del ministèri de Jèsus, escriguèt son evangèli après amassar las melhoras fonts d'informacion a sa portada (Luc 1:1-4). Mas los erudits criticas soslinhan coma ipotèsi mai probabla, segon l'ipotetic documentari de las doas fonts, que l'autor utiliza l'Evangèli segon Marc, e la Font Q en mai del material unic, coma fonts primàrias per escriure son evangèli.
Isles-sur-Suippe
Geografia
Isles-sur-Suippe es situat al nòrd de la vila de Reims dins lo departament de Marne.
Evangèli segon Luc
Faches de la narracion
Luc conta la vida de Jèsus de Nazaret, seguissent per l'essenciala l'esquèma geografic de l'Evangèli de Marc: d'en primièr sa naissença miraculosa, unes capítols consacrats a la preparacion del ministèri de Jèsus, après la predicacion de Jèsus a Galilea, lo camin cap a Jerusalem, que pertot s'inserís de parabòlas e miracles, per acabar amb lo recit de la passion, mòrt e resurreccion, que seguís l'ascension al cèl. Luc es l'evangelista que dona mai d'importança als primièrs ans de vida de Jèsus, unes escrivans, dison, alara, que l'autor podava conéisser en persona a la Verge Maria, que menciona de detalhs unics coma l'Anunciacion, la Visitacion e los episòdis del temple. Pasmens los estudis mai recents mòstran lo recit de l'enfança de Jèsus benlèu mai una intencion teologica, puslèu qu'istorica. Es tanben aquel que compren, mai de parabòlas per explicar lo messatge crestian als fidèls. Dona mai de detalhs suls personatges femenins qu'en los autres evangèlis: la maire de Jèsus (2,19.51), Marta e Maria (10,38-42), la femna pecadora (7,36-50).
Isles-sur-Suippe
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Evangèli segon Luc
Introduccion
Dedicacion a Teofil (1:1-4)
Isles-sur-Suippe
Istòria
Isles-Sus-Suippe, Insula supèr Suppia al commencement del XIe sègle, es un vilatge situat entre dos braç de la Suippe, sus la rota de Rems a Rethel. I aviá comprés antany en l'eleccion de Rems. La parròquia dépendait del doyenné de Lavannes. La glèisa a mes jol vocable de sant Rémi. La distincion temporala aperteniá als religioses de Sant-Rémi de Rems ; i aviá #èsser aquerida per eles al començament del XIIe sègle. Al XVe sègle, lo nom de la parròquia se orthographiait « Ysle ».
Evangèli segon Luc
Naissença e enfança de Jèsus
Coma Matèu, Luc conta la genealogia reiala e una naissença virginal de Jèsus. Mas a diferéncia de Matèu, que seguís la natalitat segon la linhada de David a Abraham que parla al public josieu, Luc traça lo linhatge de Jèsus fins a Adam, çò qu'indica un sens universal de la salvacion. A diferéncia de Matèu, Luc conta la naissença après que Maria e Josep viatjèron a Betelèm per motiu d'un cens, ont lo menon Jèsus es mes en una menjadora (o grèpia). Exclusiva de Luc es l'istòria de la naissença de Joan Baptista e tres cantics (amb lo Magnificat), e tanben l'unica istòria de l'enfança de Jèsus (Jèsus ensenhant dins lo Temple).
Isles-sur-Suippe
Istòria
Isles-sur-Suippe, Insula super Suppia au commencement du XIe siècle, est un village situé entre deux bras de la Suippe, sur la route de Reims à Rethel. Il était compris autrefois dans l'élection de Reims. La paroisse dépendait du doyenné de Lavannes. La glèisa est placée sous le vocable de saint Rémi. La seigneurie temporelle appartenait aux religieux de Saint-Rémi de Reims ; elle avait été acquise par eux au début du XIIe siècle. Au XVe siècle, le nom de la paroisse s'orthographiait « Ysle ».
Evangèli segon Luc
Teologia
Del punt de vista literari, Luc es un escrivan ellenista qu'escriu a de comunitats d’origina grèga. Emplega tan l'istoriografia de l’epòca coma la version grèga de l’Ancian Testament.
Lo fach de bastir una òbra en doas partidas permet a Luc de distinguir doas estapas d’una meteissa istòria: d’un costat, los eveniments que fan referéncia a Jèsus (l’evangèli) e, de l’autre, lo periòde de la mission apostolica (lo libre dels Actes dels Apòstols). Aquela division de l’òbra li permet de situar l’evangelizacion dels pagans al periòde apostolic e d’ometre, doncas, los itineraris de Jèsus fòra del territòri josieu (vejatz, per contra, Mt 15,21-28; Mc 7,24-30). De la futura mission als pagans, l’Evangèli segon Luc ne garda d'anóncias (2,32; 13,29; 14,16-24) o alara d'elements que la suggerisson (8,39; 10,1), mas la difusion de l’evangèli comença per el amb lo don de l’Esperit Sant (24,49). Luc conta las fasas d’aquela istòria amb coeréncia. Es convencut que «es pas dins un canton de mond qu'aqueles faches succediguèron» (Ac 26,26) e liga alara son recit a de personatges e episòdis concrèts del moment istoric ont viu (1,2; 2,1-2; 3,1-2).
Insistís sus l’aspècte salvador de Jèsus. Luc divisa l'istòria de la salvacion en tres estapas: Dins d’aquel encastre teologic la vila de Jerusalèm a un ròtle fòrça especial. L’Evangèli de Luc comença amb una perspectiva plan clara: lo camin cap a Jerusalèm (9,51—19,44), ont se debana la passion de Jèsus, las aparicion del ressuscitat e l’Ascensió. E al libre dels Faches dels Apostòls s’inícia la mission dels discipols dempuèi Jerusalem cap a totas las nacions. L'importància de Jerusalem s'evidenta al cors de tota l’Evangèli: l’anóncia a Zacaries en lo temple de Jerusalem (Lc 1,5-25), los parents pòrtan Jèsus al temple per lo presentar al Senhor (2,22-24), Jèsus va al temple amb dotze ans (Lc 2,41-52), cap de profèta li caliá morir defòra de Jerusalem (Lc 13,33), passion, mòrt, resurrecció, aparicions e ascensió a Jerusalem (Lc 19,45-24,53).
Sortisson de tèmas dins d'aquel evangèli: la misericòrdia (6,27-36), daissar tot per seguir Jèsus (5,11.28; 9,23.62; 12,33; 14,33), la pauretat (4,18; 6,20; 7,22; 12,13-21; 16,9.14.19-31; 18,22; 21,4), la jòia (15,7.10.32; 19,6; 24,41.52) e la pregària (3,21; 5,16; 6,12; 9,18.28-29; 11,1; 18,1; 21,36; 22,46).
Los manuscrits
Los manuscrits mai ancians de l'Evangèli de Luc son tres fragments de papir que datan del sègle segond a la fin o començament del sègle III.
Relacion amb l'Evangèli de Marc
Las similituds entre l'Evangèli de Marc e l'Evangèli de Luc faguèron sorgir doas teorias per explicar los ligams entre aqueles dos libres.
La primièra teoria, expausada pels Paires de la Glèisa e fòrça savents modèrns, afirma que l'evangèli de Marc es una còpia mutilada de l'evangèli de Luc. Marc auriá eliminat tot çò qu'èra pas en acòrdi amb sas cresenças gnosticisme.
La segonda teoria, totalament contrària, afirma qu'es Luc que copièt de Marc son evangèli, lo modificant e en l'adobant per l'adaptar als sieus critèris. Aquela teoria es defenduda per Charles B. Wait, que compara los dos evangèlis e arriba a la conclusion que l'autor de Luc quand escriguèt son òbra, aviá amb el, entre autres documents, l'evangèli de Marc. Lo teològ e escrivan Bart Ehrman defendon tanben aquela ipotèsi.
Possibla Origina Aramèa
Se defend qu'es possible que la letra seriá dirigida a Teofil ben Anas, Grand Prèire, saducèu e conhat de Caifas entre 37 e 42. Es a dire, se lo Teofil de Luc es Teofil ben Anás, la letra serià dirigida als josieus saducèus, e pas als gentius, coma ditz la tradicion populara.
Chassepot modèl 1866
Lo fusiu Chassepot modèl 1866 foguèt lo fusiu adoptat per l'armada francesa en 1866 per remplaçar lei fusius Minié. Foguèt principalament utilizat pendent la guèrra Guèrra francoprussiana (1870-1871), la Comuna de París (1871) e benlèu lei guèrras colonialas de l'epòca.
Foguèt lo premier fusiu de l'armada francesa amb un cargament per la culassa. Autorizèt donc lo cargament en posicion cochada e una frequença de tir mai importanta. Per aumentar la portada, una pèça de cauchó estancava lo sistèma entre la culassa e la chambra. Lo canon èra raiat.
La cartocha èra una fabricacion complicada d'un desenau de pèças coma la bala, una capsula metallica ambé l'esca, una envelopa de papier... Èra assemblada per lo soudat. Après, pendent lo tir, la cartocha èra brutlada. Pasmens, aqueu foncionament encrassava l'arma e podiá blocar lo tir après un vintenau de còps.
Se fabriquèt mai de 1,200,000 fusius Chassepot entre 1866 e 1875. La desfacha de 1871 ambé Prússia e l'aparicion dau fusiu Mauser 1871 entraïnèron lo remplaçament dau Chassepot per lo fusiu Gras qu'èra un Chassepot modificat en 1874 per utilizar una cartocha metallica.
Wuisse
Wuisse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Lo étang de Wuisse existissiá ja abans 1750 e al exutoire d'aquel, agut per un barrage, se trobava un molin (J. Miceli).
L'étang de Wuisse existait déjà avant 1750 et à l'exutoire de celui-ci, tenu par un barrage, se trouvait un moulin (J. Miceli).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Domenico Ciampoli
Vita
Que comencè los sons estudis dens la soa vila nadau d'Atessa abans d'estudiar au Licèu de L'Aquila. Qu'obtiengó lo son diplòma de Letras a l'Universitat de Nàpols. Qu'ensenhè dens divèrses licèus abans de vàder professor d'italian e de lengas eslavas dens las universitats de Sàsser e de Catània.
D'un punt de vista literari que compausè navas - Bianca del Sangro (1878), Fiori di monte (1878), Fiabe abruzzesi (1880), Racconti abruzzesi (1880), Trecce nere (1882), Cicuta (1884), Fra le selve (1891) - e cinc romans - Diana, Roccamarina, Il Pinturicchio, L'invisibile e Il Barone di S. Giorgio -.
Au ras de la soa òbra literària que publiquè traduccions e criticas de la literatura eslava e russa en particular.
Que tribalhè tanben per la Biblioteca Nazionale Vittorio Emanuele II
La Bastida d'Anjau
La Bastida d'Anjau (Labastide d'Anjou en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Comuna situada en Lauragués sus Fresquel prép del pas de Naurosa e del canal del Miègjorn al Segalar (Comuna de La Bastida d'Anjau) vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
La Bastida d'Anjau es une bastida fondada en 1373, per Loís d'Anjau. Se ditz que amb aquela fondacion reiala s'acabèt lo fenomèn de las bastidas dins la region. A la Revolucion francesa, se ditz provisòriament La Bastida, mas pas, coma afortit per l'EHESS, La Bastide-de-Fresquel.
Economia
Lo grope Terreal i ocupa d'una usina de produccion de teules.
Fontenailles
Fontenailles pòt essèr:
Sòrga
Sòrga pòt designar:
Circuit Pau Ricard
Lo circuit es nascut en 1970 jos l'impulsion de Pau Ricard, un temps cònsol dau vilatge de Sinha vesin dau site, que voliá crear un eveniment d'amplor internacionala dins la region, ambé lei conselhs de Jean-Pierre Beltoise e qualques autres especialistas de l'espòrt automobil.
Lo Grand Prèmi de França tornèt durant la sason 2018 sul circuit qu'a ja aculhit l'eveniment catòrze còps entre 1971 e 1990.
Konstantinos Karamanlis (oncle)
Konstantinos Karamanlis (en grèc Κωνσταντίνος Καραμανλής), nascut lo 8 de març de 1907 e mòrt lo 23 d'abriu de 1998, foguèt un politic grèc engatjat dins la drecha conservatritz e liberala. Foguèt primier ministre de Grècia de 1955 a 1958, tornarmai de 1958 a 1961 e tornarmai de 1961 a 1963. Après la dictatura dei coronèus (1967-1974) e amb lo retorn de la democracia en 1974, Konstantinos Karamanlis foguèt encara primier ministre de 1974 a 1980 (parallèlament, foguèt president dau partit Nòva Democracia de 1974 a 1980). Enfin foguèt president de Grècia de 1980 a 1985 e de 1990 a 1995.
Es l'oncle de Kostas Karamanlis, primier ministre actuau de Grècia.
Acid uric
L’acid uric es un compausat quimic de formula bruta. Es una molecula gaireben insolubla dins l’aiga resultant de la degradacion et de l'excrecion de las purinas (subretot la guanina e l'adenina) per l'èsser uman e los primats superiors, que possedisson pas pus l'enzim menant a l'allantoïna presenta per gaireben totes los autres mamifèrs.
Pels ausèls e los reptils, l'acid uric es tanben lo produch d'eliminacion de las purinas, mas son excrecion se fa dins las matèrias fecalas e non pas dins las urinas coma per l'òme (uricotelia).
Urat
esquèrra|vinheta|Estructura de l’ion urat, basa conjugada de l’acid uric
Patologia umana
Un aument de sa concentracion dins lo sérum sanguin, nomenat iperuricemia, provòca la gota, responsable d’artropatiás (artiti gotosa) e de litiasi renala per formacion de cristals dins los rens. Aquò pòt tanben venir d’un aument de la fraccion protonada de l'acid uric, per una diminucion del pH urinari per exemple.
Un aument del taus d'acid uric e la causa d’unas patologias espandidas dins lo mond. Foguèt mostrat qu'una iperuricemia ten un ròtle dins l'ipertension. D’estudis recentas suggerisson que l'acid uric es una de las causas du diabèta de tipe 2, lo taus d'acid uric essent un bon predicator de l'aparicion d'un diabèta]]. Predich tanben lo desvelopament de l'obesitat. Diferents estudis mostrèron que la baissa del taus d'acid uric permet de far baissar la tension, de far pèrdre de pes o de reduire los riscs de malautiás cardiovascularas.
Lo taus d'acid uric pòt aumentar per la consomacion d'aliments rics en purina o en fructòsa.
Dins lo cas de la femna prensa, un taus naut d’acid uric, combinat a una ipertension arteriala e una pèrda anormala d'albumina dins las urinas devon provocar la vigiléncia a causa dels riscs de toxemias
Lo sindròma de lisi tumorala s'acompanha d'una iperuricemia podent menaçar lo pronostic vital; los tractaments utilizats son la rasburicasa es car d’iperleucocitòsi o forma tumorala, allopurinol senon, e rarament l'emodialisi (epuracion extrarenala).
Microscopicament, los depauses d'urats se presentan coma una substéncia d'aspècte penchat, pauc colorabla, enrodada d'una reaccion macrofagica, istiocitària, fòrça pauc gigantocellulària. Aquesta substéncia pòt desparéisser parcialament pendent la fixacion formolada.
La Caine
La Caine es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Als primièrs jorns de la batalha de Normandie, l'estat-màger del grop Panzer Oèst comandat pel general von Schweppenburg se #installar dins lo castèl de la Caine a las alentours. Los Aliats aguèron avertit d'aquela preséncia e la Royal Aire Força #lançar la  un raid aerian de mai de 100 aviam en aucint 18 officiers d'estat-màger, en destruissent la màger part dels veïculs e dels mejans de comunicacions e en privant los Alemands d'un contraròtle eficaç de la siá arma blindée a un moment crucial de la batalha.
Aux premiers jours de la bataille de Normandie, l'état-major du groupe Panzer Ouest commandé par le général von Schweppenburg s'installa au château de La Caine aux alentours. Les Alliés furent avertis de cette présence et la Royal Air Force lança le 10 un raid aérien de plus de 100 avions tuant 18 officiers d'état-major, détruisant la majeure partie des véhicules et des moyens de communications et privant les Allemands d'un contrôle efficace de leur arme blindée à un moment crucial de la bataille.
Nòtas
{{Comunas de| insee =14122
{{DEFAULTSORT:Caine,La}}
José López Portillo
José López Portillo y Pacheco (1920 - 2004) avocat e òme politic foguèt lo president de Mexic entre 1976 e 1982.
Navardún
Navardún es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Lavoux
Lavoux es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Écuelles
Écuelles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
thumb|left|120px|las inondacions istoricas de la Saône dempuèi 1950. Écuelles Es un pichon vilatge situat al bòrd de la Saône près de Verdun-sus-lo-Doubs, al nòrd de la Saône-e-Loire.
Écuelles est un petit village situé au bord de la Saône à proximité de Verdun-sur-le-Doubs, au nord de la Saône-et-Loire.
Istòria
Écuelles Èra per endavant un gròs bourg amb la siá estacion SNCF #que connectava Seurre a Chalon-sus-Saône. Aquela via ferrée a #èsser remplaçada per una rota #que seguís lo traçat exacte de Seurre a Allerey.
Aquel vilatge i aviá una escòla de filhas e una escòla de gojats dins bastissas desparièras.
Lo sant patron es sant Louis #que dels reliques n'an conservat dins la siá glèisa. Antany La celebracion de sant Louis donava luòc a processions religiosas importantas fins al masatge caseriu de Molaise ont èra situada la abbaye de Molaise : (Abbaye de moniales cisterciennes en dependent del abbaye-maire de Tart). Subsisteix Uèi pauc de vestigis d'aquela epòca, e mai se una estatua de vèrge siá visibla.
Ce village avait une école de filles et une école de garçons dans des bâtiments distincts.
Le saint patron est saint Louis dont des reliques sont conservées en son église. Jadis la célébration de saint Louis donnait lieu à des processions religieuses importantes jusqu'au hameau de Molaise où était située l'abbaye de Molaise : (Abbaye de moniales cisterciennes dépendant de l'abbaye-mère de Tart). Il subsiste aujourd'hui peu de vestiges de cette époque, bien qu'une statue de vierge soit visible.
Evangèlis sinoptics
vinheta|427x427px|[[:de:Johann_Jakob_Griesbach|Johann Jakob Griesbach, biblista alemand. Lo títol de lo sieu libre Synopsis, edicion critica que presentavan los evangèlis de Matèu, Marc e Luc en colomnas parallelas per ne facilitar la comparason, donèt a denominacion «evangèlis sinoptics».]] Los evangèlis sinoptics son tres dels evangèlis canonics, aqueles de Matèu, de Marc e de Luc. Lo tèrme sinoptic es format del grèc συν (*syn, "ensems") e οψις (*opsis, "veire"). Los tres primièrs evangèlis son nomenats sinoptics que respondon a un meteis esquèma literari de fons e que contenon fòrça materials comuns, de tal biais qu'es possible d'obténer una «vision d'ensems» dels tèxtes. En 1766 J.J. Griesbach presentèt son sinòpsi suls tres evangèlis, organizant las partidas comunas en colomnas. L'estudi de Griesbach venguè popular dins lo mitan academic, que menèt a nomenar los tres evangèlis "los sinoptics". Per justificar aquel fenomèn -lo problèma sinoptic- se donèt de diferentas explicacions, a vegada fòrça complicadas. Se pòt pas dire que los sabent sián arribats a de conclusons unanimas. Mas s'admet ara, amb nuanças, la teoria de las doas fonts: l'Evangèli segon Marc seriá lo mai d'ancian dels evangèlis. Los evangèlis segon Luc e Marc dependrián, sens qu'i aja de contactes l'un amb l'autre, de l'Evangèli segon Marc; de mai, integrarián un document comun ambedos, mas desconegut de Marc (la nomenada font Q, que consistissiá en una colleccion de paraulas de Jèsus); d'autre costat, caldriá considerar las quitas tradicions que serián arribats tan cap a Marc qu'a Luc. Doncas, malgrat que daissa unas questions sens la resòlvre, la teoria o ipotèsi de las doas fonts (Evangèli segon Marc e Q) dona rason a fòrça problèmas someses per l'analisi dels tèxtes. Dins los tres evangèlis sinoptics se pòt resseguir un esquèma basic semblable: Cada evangelista distribuís los materials del biais que li sembla mai oportun. Luc, el, explica brèvament l'ascension de Jèsus (Lc 24,50-53), scèna que tornarà utilizar al començament del libre dels Actes dels Apòstols (Ac 1,3-11). Per se far una idèa de la realitat sinoptica e de las relacions entre los evangèlis de Matèu, Marc e Luc, vaquí l'estatistica seguenta: Lo fach sinòptic nos mòstra lo respècte que las primièras comunautats crestianas sentisson per la tradicion del quita Jèsus. Pasmens, aquela tradicion se desvolopèt pas de biais mecanic, mas s'exprimiguèt en memòria viva d'una fe que trobèt pauc a pauc son expression escricha. Se pòt parlar, doncas, d'una creativitat sens regret a l'ora de quichar la Paraula de la vida practica de las gents de cada epòca e de cada mitan. Lo resultat es una actualizacion del messatge de Jèsus e del messatge sus Jèsus.
(9882) Stallman
(9882) Stallman (anteriorament 1994 SS9) es un asteroïde de la cencha principala. Foguèt descobèrt lo 28 de setembre de 1994 per Spacewatch a l'Observatòri de Kitt Peak. Recebèt aquel nom per omenatjar lo programaire fondador del Projècte GNU, Richard Stallman.
Canton de Beça d'Içòla
Lo Canton de Beça d'Içòla es una anciana division administrativa de Provènça, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Brinhòla, lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Despuèi 2015, lei 5 comunas son dins lo canton dau Luc. La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Istòria
Los cantons de Beça d'Içòla, de Cabaça e de Pinhan se creèron en 1790 dins lo districte de Brinhòla.
En 1801, lo canton de Beça foguèt conservat e leis autres dos suprimits, ,.
A las eleccions departamentalas dau 22 de març de 2015, en aplicacion dau decret n° 2014-270 dau 27 de febrier de 2014, que pòrta delimitacion dei cantons dins lo departament de Var, lo canton de Beça d'Içòla foguèt suprimit.
Saint-Roch
Saint-Roch es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
{...}
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La via romaine o camin de César anava de Roazhon en transeünt per las Mans cap a Peitieus.
Sant Rémi èra pas mai imprescindible (mai d'invasions) #èsser « troqué » amb Sant Roch #que protegís contra las malautiás.
La voie romaine ou chemin de César allait de Rennes en passant par le Mans vers Poitiers.
Saint Rémi n’était plus indispensable (plus d’invasions) fut « troqué » avec Saint Roch qui protège contre les maladies.
Craba (omonimia)
La craba pòt designar :
Videmala
Videmala es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Les Sauvages
Les Sauvages en arpitan (Les Sauvages en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.
Le Marillais
Le Marillais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Les Sauvages
Geografia
Lo Sauvatge es un pichon vilatge perché a 723 m e sièis sul caulet del meteis nom. Es una tèrra de grands espacis #que beneficia d'un entorn preservat (bòsques, camins...) Ont la fauna e la flore son ricas.
Le Marillais
Geografia
Aquel vilatge angevin se situa en la region de las Mauges.
Les Sauvages
Geografia
A 40 km al nòrd-oèst de Lion e 25 km al sud-es de Roana, lo luòc domina lo Forez e lo Beaujolais, près del Lac dels Avets. La municipalitat s'estend sus 1255 li cal part e d'autra de la linha de parteja d'aigas Atlantic / Mediterrani.
Le Marillais
Geografia
Ce village angevin se situe dans la région des Mauges.
Les Sauvages
Geografia
Les Sauvages est un petit village perché à 723 m et sis sur le col du même nom. C'est une terre de grands espaces qui bénéficie d'un environnement préservé (forêts, chemins...) où la faune et la flore sont riches.
Le Marillais
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les Sauvages
Geografia
A 40 km au nord-ouest de Lyon et 25 km au sud-est de Roanne, le site domine le Forez et le Beaujolais, à proximité du Lac des Sapins. La commune s'étend sur 1255 ha de part et d'autre de la ligne de partage des eaux Atlantique / Méditerranée.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nigüella
Nigüella es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Pèrn
Pèrn (Pern en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Luc (Bearn)
thumb|left|200px|Gleisa e abadia de Luc Luc (en francés Lucq-de-Béarn) qu'ei ua comuna de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
La vila qu'èra autes còps dotada d'ua abadia hèra rica qui ne'n demòra quauquas restas. La soa glèisa de Sant Vincenç qu'ei hèra anciana (començada au sègle XI) e lo son autar qu'ei un sarcofag deus purmèrs sègles de l'èra crestiana.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Luc que's tròba au center deu triangle format per las vila de Monenh, Auloron e Navarrencs.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [lyk]. Las fòrmas ancianas que son Villa de Luco, en latin, au sègle Xau, Villa que vocatur Luc, en latin, au sègle Xau, Sanctus-Vincentius de Sylva-Bona, en latin, au sègle XIau, Lucus, en latin, en 1323, Sent-Bisentz de Luc en 1365, Luc en 1385, Lo mostier de Sent-Vinssentz de Luc en 1426, Luc (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Lo latin classic lucum qu'avèva lo sens « bòsc sacrat », puish lo sens que vengó « bòsc, ahorèst en generau » ,.
Istòria
La vila que s'ei bastida autorn de la glèisa e deu mostièr vodats au culte de Sant Vincenç qui las relíquias e i èran acessadas. L'abadia, d'aubediéncia benedictina que vadó hèra rica. Malurosament, au sègle XVI, las òsts protestantas de Gabriel Ièr de Montgomery, aperadas per la regina Joana III de Labrit per "liberar" Bearn de las armadas francesas de Terride, que cremèn lo mostièr e qui sacamandegèn la ciutat. Au retorn deu culte catolic (horabandit e vedat peu regim de Joana III de Labrit) los benedictins que hon replaçats peus bernabitas dinc a la Revolucion Francesa quan l'abadia e ho venuda a un marchand de Pau ; uei que demòra enqüera ua proprietat privada.
Aus sègles XIX e XX, la vila qui èra estada autes còps ua de las màgers de Bearn, que mermè e que ho ua de las purmèras a alimentar l'emigracion de cap a l'arriu de la Plata.
Economia
thumb|left|200px|Plaça de Luc dab la maison comuna Luc qu'ei ua vila mei que mei agricòla situada dens lo terrador de l'AOC deu juranson.
Sent Clar
Sent Clar (Saint-Clar en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Comuna de Gasconha situada sur l'Arrats.
Toponimia
Deus shèis sents qui pòrtan lo nom de Sent Clar, Clarus en latin, lo pus coneishut es lo prumèr avesque de Nantas aus sègles III e IV, ; mes un aute Sent Clar estoc martirizat a Leitora au sègle IV e qu'es probable aqueth sent la vila onora dens son nom.
Economia
Sent Clar qu'ei dita capitau de l'alh blanc. Lo mercat de l'alh que se teng l'estiu atau com la hèsta de l'alh.
Sent Clar, navèra ciutat deu solelh, foguèt bastida en 2009 una importanta centrala fotovoltaïca d'una superfícia de 25ha.
Camplong d'Aude
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Villa quod vocant Campuslongus en 902, Ecclesia Sancti Stephani de Campolongo en 1118, Castrum Campilongi en 1119, Camplonc al sègle XIV, Caplonc en 1595, Caplounc en 1666-69, Camplong en 1781. La prononciacion occitana es Calloung, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc probablament quicòm coma [kal'lunk]. Lo nom es format de camp, del latin campus, e de l'adjectiu long, del latin longus. Lo grop consonantic interior del tipe Camplong se consèrva mal (cf. Cablong).
POUM
Lo POUM o Partit Obrèr d'Unificacion Marxista (en castelhan :Partido Obrero de Unificación Marxista) que ho ua organizacion trotskista espanhòla activa enter 1935 e dissot en 1980.
Que pelegè durant la Guèrra Civila Espanhòla e abans d'estar victima d'ua repression encoratjada per estalinistas dens lo son pròpi camp republican. Arron la guèrra que conegó la repression franquista e mantuns membre que'n hon executats, exilats o qu'avón d'exilà's, quauques uns en França on e horen internats en camps de concentracion abans d'estar liurats aus alemands nazis e mandats aus camps d'exterminacion.
Reiaumes Oblidats
Lei Reiaumes Oblidats (Forgotten Realms en anglés) son un monde imaginari creat per l'autor e conceptor canadian Ed Greenwood per lo juec de ròtle Donjons e Dragons. L'accion se debana principalament sus lo « supercontinent » de Fadaruna (Faerûn), que compausa la planeta Abeir-Toril. La magia i jòga un ròtle predominant, coma dins la màger part deis univèrs de campanhas de Donjons & Dragons.
Bèn qu'estent inicialament la campanha personala d'Ed Greenwood, detalhada dins una lònga tiera d'articles dau magazine american Dragon, lei Reiaumes Oublidats devenguèron benlèu l'univèrs mai presat dei jogaires de Donjons e Dragons dins leis annadas 1990.
Lei Reiaumes son plen pòples inspirats dei civilizacions de nòstre monde, tot en aguent la color e l'engenhositat de culturas originalas e diversificadas.
Geografia
Lei Reiaumes Oblidats son situats sus la planeta Abeir-Toril. D'autrei tèrras d'aquel monde aubèrgan tanben d'autrei campanhas de Donjons e Dragons. Abeir-Toril es constituit dei continents de Fadaruna, Kara-Tur, Zaquara et Maztica, e mai d'autrei continents pus pichòts pa'ncara explorats. Pasmens, la màger part dei publicacions ligadas ai Reiaumes Oblidats pertòcan Fadaruna.
L'univèrs es compausat de plusiors plans d'existéncia, que son un pauc coma de mondes parallèles aguent cadun sei pròpris règlas e tèma (lo fuec, l'aiga, l'ombra, etc.). Per anar d'un plan a l'autre, fau aver recors a la magia. Mentre qu'Abeir-Toril es sus lo plan materiau, o plan primari, certanei aventuras pòdon se debanar dins d'autrei plans d'existéncia. Dei visitors d'autrei plans son d'ailhors corament utilisats coma elements de l'intriga dins lei Reiaumes Oblidats. Dins sei dos premieras versions, lei Reiaumes Oblidats partejavan una cosmologia especifica ambé leis autrei quadres de campanha, aquela de la Granda Ròda e de sei plans exteriors; pasmens, en 2001, una restructuracion destraucèt a una cosmologia particulara ai Reiaumes Oblidats per la 3ena edicion.
Es interessant de constatar que certanei regions de Fadaruna prenon una vision particulara dau medievau-fantastic o son derivadas d'una region existenta dau monde reau. Es probablament una dei rasons explicant lo succès dei Reiaumes Oblidats, cada jogaire podent i tornar atrobar la vision que se fa dau juec de ròtle.
Per exemple lo Mitan, region mai coneguda dei jogaires, es comparabla a l'Euròpa de l'Edat Mejana. Lei legendas persanas son represas per Calimchan e Zacara, ambé de païsatges sovent desertics e cauds, l'Egipte antica a inspirat l'empèri de Mulhorand, l'Asia a son omològue ambé lo continent de Cara-Tur, l'Africa Eqüatoriala a inspirat la jungla de Chult, e Maztica esplecha lei ressorsas e lo pòple nouvèu dei començament de l'America.
Lei Reiaumes Oblidats son pasmens pas una còpia dau monde reau. Pòu tornar atrobar lei basas de l'inspiracion dei conceptors mai Abeir-Toril es un monde vivent, ambé sei legendas pròprias e seis aventuras en perpetuala evolucion gràcias en particular ai jogaires e ai romans ligats.
Religions
Lei Reiaumes Oblidats an un pantheon politeïsta. Lei dieus fan partida integranta dau monde : interagisson ambé lei mortaus, respòndon ai preguieras e an d'agendas personaus. Son de personatges epics, e una classa de part entiera. Certans mortaus son d'autra part estats elevats au reng de dieu dins l'istòria dei Reiaumes Oblidats. An de nombrós servitors sus lo plan materiau sota forma d'adorators, capelan, paladins, avatars e autreis Elegits.
Lei capelans e sei derivats (paladins, monges, etc.) son de piós servitors que veneran e reçaupon de poders d'un dieu en particular. Leis Elegits son d'adorators mortaus aguent reçauput una partida de poders de son dieu, e fasent ofici de representent d’aqueu sus tèrra. Lo pus conegut deis Elegits de la divessa Mistra es probablament Elminster de Valombre, famós savi e masc dei Reiaumes.
Au dessús de totei aquelei dieus s’atròba una entitat anomenada Ao. Aquel n'apròva pas leis adorators e li agrada mai de se tenir luench dei mortaus. Es responsable dau Temps de trébols, o Guèrra dei dieus, coma descrich dins La Trilogia deis Avatars, seria de libres dedicada ai Reiaumes Oblidats. A fòrabandit pendent quauquei temps lei dieus, que se mesclèron ai mortaus, çò que provoquèt l'ascension de mai d'un dieu de cu Ciric (dieu dau murtre, de la trichariá, deis illusions, dei desastres, dei messòrgas e deis intrigas) e Miejanuech, que cambièt de nom per Mistra (deessa de la magia), mai tanben la mòrt de certanei, coma Bhaal e Mirkul.
Villabrázaro
Villabrázaro es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Lengas platoïdas
Las lengas platoïdas (o lengas nigerianas centralas), parladas en Nigèria e en Cameron, son una proposicion que constituís un grop de lengas benue-còngo, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
Per Blench (2019) las lengas platoïdas son una de las tres brancas del benue-còngo. las autras son lo bantoïd-cross, qu'acampa lo vast ensem bantoïd e las lengas cross river e l'ukaan, una lenga pas classificada.
Tracy Austin
thumb|right|Tracy Austin Tracy Austin es una èx-jogaira de tennis nòrd-americana. Nascuda lo 12 de decembre de 1962 a Palos Verdes, Califòrnia (Estats Units). Foguèt nº 1 del mond e ganhèt 2 cops lo US Open. Austin ganhèt 30 torneges en individuals e 4 en dobles. Ganhèt tanben 3 Copas Fed.
Se retirèt en 1983, amb 21 ans.
Lengas jukunoïdas
Las lengas jukunoïdas, parladas en Nigèria e en Cameron, constituisson un grop de lengas platoïdas, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
Blench (2019) classa las lengas yukuben dins un grop amb lo kutep. D'autras classificacions las plaçan dins las lengas platoïdas. Parièr per l'akum, qu'es tamben sovent classat dins lo platoïd.
Granda Grècia
Granda Grècia, sonada tamben, en latin, Magna Grècia, es l'ensem de las colonias fondadas per de ciutats grègas en Sicília e dins lo Sud d'Itàlia a partir del sègle VII abC.
Colonisacion
Parièr que dins lor patria d'origina, las ciutats grègas d'Itàlia se fan la guèrra. Mas devon tamben afrontar d'autres pòbles que s'espandisson e venon de concurrents. Vèrs 540 abC, al larg de Sardenha, una aliança d'etrusques e de cartagineses bat las naus dels focèus. Aquels perdon Corsega e Sardenha. En Sicília en 580 abC, los cartagineses empaichan de colons venguts de Ròdes e Cnide d'installar una colonia a Marsala. Aquels se replegan sus las illas Lipari.
Govèrn
Las tensions socialas dins las ciutats menan sovent a l'arribada al poder de tirans, tal que Panaitios a Leontinoi, en Sicília a la fin del sègle VII abC, puèi Falaris a Acragas vèrs 570 abC.
Cabra
La cabra (var. craba, chabra, chiaura) domestica (Capra aegagrus hircus) es una sosespècia domesticada de la cabra salvatja del sud-oèst d'Asia e d'Euròpa de l'èst. La cabra es un membre de la familha dels bovins, e es una parenta pròcha de las fedas, e totes dos son part del grop de las cabras antilòpas.
Jilin (vila)
thumb|left|250px|[[Sauses cobèrts de blancada]] left|250px|thumb|Entrada deu Parc Beishan left|250px|thumb|Gara deu [[camin de hèr]] left|250px|thumb|L'[[arriu de Sungari vist de nuèit]] Jilin 吉林市 Jílín Shì (chinés), Girin ula (manchó), Girin Гирин (rus), qu'ei ua comuna de la província de Jilin, dens la Republica Populara de China. Qu'a un estatut administratiu de vila-prefectura.
Cabra
Las cabras domesticas son de las espècias mai ancianas domesticadas. Pendent de milierats d'annadas, son estadas emplegadas per sa produccion de lach, de carn, de pel, e a mai per sa pèl dins lo mond entièr.
Istòria
thumb|250px|Lo mascle de la cabra, lo boc Semblariá que las cabras foguèssen estadas domesticadas per primièr còp tot bèl just fa 10,000 annadas dins las montanhas Zagros d'Iran. Los pòbles ancians e las tribús comencèron de las gardar per tenir a man de lach, de pel, de carn e de pèls. Las cabras domesticas se gardavan generalament en tropèls que se passejavan pels tucs o d'autres airals erboses, sovent tended pels pastres (o pastors) qu'èran en general los enfants o los adolescents de la familha. Aquel biais de foncionar es encara emplegat uèi.
Istoricament, la pèl de las cabras es estada utilizada per fabricar d'oiras per l'aiga e pel vin a l'encòp per viatjar e per transportar lo vin per lo vendre. S'emplegava a mai per far de pergamins, que la pèl èra lo material mai comun que s'emplegava per escriure en Euròpa fins que s'inventèsse l'impression.
Reproduccion
Dins d'unes climas las cabras, coma los umans, son capables de s'apariar en quin moment que siá de l'annada. Dins los climas nordics e demest las raças soïssas, la sason de reproduccion comença tre que la durada del jorn demesís, e s'acaba a la debuta de la prima. Las femèlas de totas las espècias son en calor cada 21 jorns entre 2 a 48 oras. Una cabra en calor remena sa coa sovent, se sarra del boc se n'i a un a ras, bèla mai fòrt, e pòt tanben patir d’una baissa d'apetís e d’una mermada de sa produccion de lach mentre que dure las calors.
Los bocs (los mascles pas crestats) de las raças nordicas e soïssa son de cabra per l'auton al meteis moment que las femèlas. Aquela calor se caracteriza per una davalada de l'apetís, un interès obsessiu per las femèlas, una lucha frequenta entre los mascles, un compòrtament veement, e subretot una odor de musc fòrta. Aquela òlga es particulara del bocs que cèrcan la cabra e es causada pas sonque per las glandas dels sucs dels caps mas mai que mai per sa tendéncia a urinar sus sas barbas e pautas anterioras — la femèla a pas aquela odor a mens qu'un boc se foguèsse fretat a ela o que foguèsse en realitat un cabriboc — e es essenciala per portar una fòrta calor a las cabras.
A mai de la reproduccion naturala, l'inseminacion artificiala es venguda plan populara en çò dels elevaires de cabras, que permet de melhoraments rapids gràcias a l'informacion que se ten sus la granda varietat de linhatges.
La durada de la gestacion es d'aperaquí 150 jorns. Los bessons son lo resultat abitual, amb de naissenças single e triplet que son tanben frequentas. Son mens abitualas pasmens las naissenças de quadruplets o quintuplets, e mens encara de sextuplets.
Produches de las cabras
Se ditz que la cabra es a de bon utila que siá viva o mòrta, ja que dona de carn e de lach e que sa pèl dona de cuèr.