cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Compausat quimic
Oxids
Leis oxids son tanben ben presents en metallurgia. D'efiech, coma la màger part dei metaus fòrman aisament d'oxids en preséncia de dioxigèn, una etapa de crematge a sovent luòc au començament d'un procès de preparacion d'un metau. Permet d'oxidar lo minerau iniciau que contèn sovent de sulfats, de carbonats o d'autrei compausats ionics. L'interès es que la metallurgia deis oxids es ben mestrejada, çò que facilita leis etapas seguentas dau procès. En revènge, la formacion simpla d'un oxid pòu venir un problema se l'oxid es pauc solid. Lo cas pus conegut es aqueu deis oxids de fèrre que desgradan pauc a pauc lo metau, çò que necessita la fabricacion d'aliatges especiaus o la mesa en plaça de proteccion.
Comps d'Artubi
Foguèt un fèu dei chivaliers de l'Òrdre de Sant Joan de Jerusalèm.
Dins leis annadas 1970 lo camp militar de Canjuers s'i establiguèt.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Compausat quimic
Acids inorganics
Leis acids inorganics son de compausats susceptibles d'entraïnar la liberacion d'un proton (definicion de Bronsted) o d'acceptar un doblet d'electrons (definicion de Lewis). Son de compausats fòrça importants de la quimia en causa de sa reactivitat. Son definits doas familhas principalas d'acids inorganics :
Murato
Muratu en còrs (Murato en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Compausat quimic
Idroxids
Leis idroxids son de compausats inorganics que contènon l'anion HO–, generalament liat a un cation metallic. Fòrça presents dins l'environament terrèstre, aquelei substàncias pòdon aisament formar de basas en causa de la polarizacion dau liame entre l'anion HO– e lo rèsta de la molecula. L'exemple pus conegut es l'idroxid de sòdi (o soda) NaOH qu'es una basa fòrta utilizada dins mai d'una aplicacion industriala.
Murato
Geografia
Murato A situat a l'extrèm Sud del Nebbio. Es la una dels 10 comunas en compausant çò Costat de la Nautor-Nebbio.
Murato est située à l'extrême Sud du Nebbio. C'est l'une des 10 communes composant le Canton du Haut-Nebbio.
Compausat quimic
Saus
Lei saus son de compausats ionics de cations e d'anions que forman un produch neutre e sensa carga electrica clara. Aqueleis ions son generalament mineraus mai existís d'ions organics susceptibles de participar a la formacion de saus coma leis ions acetats CH3COO–. Lei solucions de saus dins l'aiga son dichas electrolits. Conductritz de l'electricitat, an d'aplicacions importantas en metallurgia car permèton sovent de melhorar la puretat.
Segon la formula generala e lei proprietats dau sau, son definits :
Complèxs
Un complèx es un compausat poliatomic format d'un o de plusors entitats independentas (ions o moleculas) en interaccion. Es sovent constituït d'un cation metallic enviroutat per de compausats anionics o neutres, dichs ligands, que deslocalizan una partida de lor densitat electronica sus lo compausat centrau. L'estudi dei complèxs es importanta en quimia deis organometallics o en bioquimia car son frequents dins lei solucions aigassosas.
Organometallics
Leis organometallics son una familha de compausats fòrça importants en sintèsi. Son caracterizats per la preséncia d'un liame covalent entre un atòm de carbòni e un atòm metallic. Lo carbòni pòu faire partida d'una molecula inorganica, coma lo monoxid de carbòni, mai generalament es liat a un idrocarbur. Lei metaus son variats mai lei pus importants son lo magnèsi, lo liti, lo coire, lo zinc, l'estanh, lo bòr e lo silici. Existís tanben d'organometallics contenent un atòm de coire e un atòm de liti.
Legislacion
Fòrça compausats quimics pòdon aver d'efiechs positius o negatius sus la santat o l'environament. Per aquela rason, son l'objècte de reglementacions particularas regardant lor produccion, lor transpòrt, lor venda, lor transformacion, lor etiquetatge, lor reciclatge e lor eliminacion. Dins l'Union Europèa, aqueu quadre es definit per la directiva REACH que prevetz tanben l'organizacion d'assais per determinar la toxicitat de cada substància. Pasmens, d'autrei reglementacions importantas existisson coma l'ADR que precisa lo quadre generau per lo transpòrt de produchs quimics dins lo mond o coma lei règlas de seguretat professionala que determina lei mejans de proteccion de metre en plaça dins una entrepresa.
Mégange
Mégange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
El Pedroso de la Armuña
El Pedroso de la Armuña es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Quipat barzel
Lo quipat barzel (en ebrèu: כיפת ברזל) mai sovent conegut jos sa designacion anglesa de Iron Dome, es lo nom del sistèma de defensa antiroqueta desvolopat per la societat Rafael Advanced Defense Systems desplegat per l'armada d'Israèl dempuèi 2010.
Michael Shanks
thumb|Michael Shanks en 2009 Michael Garrett Shanks (Vancouver, Canadà, 15 de decembre de 1970) es un actor canadian. Es subretot conegut per son ròtle del lingûista Daniel Jackson dins la sèria de television Stargate.
Challignac
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Ubraia
Ubraia (Ubraye en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
La commune est composée de 5 petits villages : Ubraia (à 949 m d'altitude ), Rouainette (à 1230 m d'altitude, ), Laval, Jaussier et le Touyet (qui est une paroisse à partir de 1807 ). Les villages d’Ubraye et de Rouainette sont des villages perchés.
La seule route d'accès au Touyet est construite en 1954, l’électricité n’arrive qu’en 1958, le téléphone en 1934 (une cabine financée par le conseil général) et la télévision en 1962 (antenne de Valberg).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La localité apareis per las primièras fes en las chartes l'an 1125. La glèisa e las intradas #qu'en dépendaient levavan avesques de Entrevaux e la distincion èra a las comtes de Provence. Passa de contunh als Pontevès, de contunh a la branca de las Clary-Pontevès (1408-Revolucion). La dîme alavetz requectada èra d'un treizième dels récoltes (lo treizain).
La comunitat lèva en principi de la viguerie de Castellane, de contunh d'aquela de Annot quand aquela a creat,.
Pendent la Revolucion francesa, per seguir lo decrèt de la Convencion del 25 vendémiaire an II en convidant las municipalitats en avent de noms en podent remembrar los remembres de la royauté, de la féodalité o de las superstitions, als remplaçar per d'unas autras denominacions, la municipalitat càmbia de nom contra Enchastrayes.
La localité apparaît pour la première fois dans les chartes en 1125. L’église et les revenus qui en dépendaient relevaient des évêques d’Entrevaux et la seigneurie était aux comtes de Provence. Elle passe ensuite aux Pontevès, puis à la branche des Clary-Pontevès (1408-Révolution). La dîme alors perçue était d’un treizième des récoltes (le treizain).
La communauté relève d’abord de la viguerie de Castellane, puis de celle d’Annot quand celle-ci est créée,.
Durant la Révolution française, pour suivre le décret de la Convention du 25 vendémiaire an II invitant les communes ayant des noms pouvant rappeler les souvenirs de la royauté, de la féodalité ou des superstitions, à les remplacer par d'autres dénominations, la commune change de nom pour Enchastrayes.
Lama (lenga)
Lo lama es una lenga gor parlada per gaireben 200,000 locutors al Tògo, 60,000 locutors al Benin e de centenas de locutors al Ghana.
Saumont-la-Poterie
Saumont-la-Poterie es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vilanava la Comtal
Vilanava (la Comtal), erronèament Vilanòva (de) la Comptal (benlèu Vilo-Navo en nòrma mistralenca , Bilonábo en grafia de Savartés ; Villeneuve-la-Comptal en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
Verdon (aiga)
Verdon es una aiga d'Occitània e un afluent de Durença, en Provença e dins leis Aups. Lo País de Verdon es una zona toristica famosa especialament per leis espòrts nautics coma lo rafting e lo canòe-caiac e pereu per lo païsatge subrebèu dei gòrgas de Verdon.
Verdon a sa font dins leis Aups dau Sud, a 2 460 m d'altitud, au pè de la Testa de la Sestrièra (altitud 2 572 mètres), entre lo còl d'Alòs e lo Pueg dei Tres Evescats (altitud 2 819 mètres).
Dins son cors superior, Verdon sembla un gaudre e presenta un pendís  important : a Sant Andrieu, a 45 km de sa font, la ribièra es a 900 mètres d'auçada. Aval d'aqèu ponch, pauc a pauc enflat par seis afluents, Verdon passa plusiors serras per des gòrgas impausantas, lei gòrgas de Verdon, que plusiors son estats equipats de paissieras idroelectricas.
Arcanhac
Istòria
Arcanhac qu'èra ua parròpia annèxa abans la revolucion francesa En 1824, la comuna d'Arcanhac qu'estó annexada a Haulias.
Toponimia
Arcanhac que veng versemblablament deu nom gallic d'òme Arcanios (o galloroman Arcanius) dambe'u sufixe -ācon. Xavier Delamarre que precisa pr'aquò lo mot latin arcānus « estujat, secret » a hornit toponimes e la distincion qu'es impossibla entre las duas originas. Henri Polge qu'explica dens ua bona partida deu Gers, a l'excepcion de l'èst (diocèsis de Leitora e de Lombers), en mei de -n- intervocalica, n palatala (-nh-) s'amudeish sovent dens los documents entre lo sègle XI e lo sègle XIII en gardar solament un -i-, puish torna paréisher eventualament (mei dens los toponimes en -ac que dens los en -an) a la fin de l'Edat Mejana. Arcanhac qu'èra escriut Arcaiag en 1150 e 1175. Segon Xavier Ravier, que demòrè ua traça de la nasalitat qui permetó lo restabliment de la nasala dentala.
Rota de glaç
thumb|right|Rota de glaç en [[Finlàndia.]]
Una rota de glaç es una rota, generalament provisòria, qu'es construcha d'ivèrn a la superficia d'una estenduda d'aiga gelada (ribieras, lacs, mars...). Son relativament frequentas en Alaska, en Canadà, en Escandinàvia e en Russia. Permèton de liar de territòris sensa accès permanent au ret rotier terrèstre (illa, vila isolada...). Aquò a d'avantatges importants en matèria de logistica car permet lo transpòrts d'objèctes ò de materiaus pesucs dins d'endrechs onte lo transpòrt maritim ò aerian es tròp costós.
Orconte
Orconte es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sanctuari d'Al-Hussayn ibn Ali
Lo Sanctuari d'Al-Hussayn ibn Ali es un endrech sacrat e un luòc de romavatge de l'islam chiita situat dins la vila iraquina de Kerbala. Protegís la tomba de l'imam Al-Hussayn ibn Ali, felen de Maomet, que foguèt executat a la batalha de Kerbala (680). La bastida dau sanctuari acomencèt en 684 mai lo luòc foguèt destruch mai d'un còp (763, 787, 850, 886 e 1016) e regularament restaurat. Sa fòrma acomencèt de se fixar au sègle XI mai de modificacions importantas aguèron luòc dins lo corrent dei sègles seguents.
Pelabravo
Pelabravo es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Al-Ghazali
Abu Hamid Muhammad ibn Muhammad Al-Ghazali al-Tusi al-Nisaburi (1058, Tus - 19 de deceme de 1111, Tus) es un teologian e pensaire pèrse de l'Edat d'Aur de l'Islam. Critic de la filosofia islamica desvolopada per Al-Farabi e Avicena, prepausè en plaça ua pensada mistica qui constitueish un renovelament màger deu sofisme e, mei generaument, de la teologia mistica de l'islam. A deishat ua òbra escriuta importanta (L'incoeréncia deus filosòfes, la Revivificacion de las sciéncias de la religion, l'Alquimia deu bonaür, etc.).
Biografia
Al-Ghazali neishó en 1058 dens la vila de Tus qui hasèva alavetz partida de l'Empèri Seldjokida. Los racontes sus la soa joenessa son mercats per legendas postumas e aqueth periòde de la soa vita n'es pas plan coneguda. Al- Ghazali estó probable l'escolan d'Ahmad al- Radhakani, un professor de Tus, d'Abu ali Farmadi, un sofi egaument installat dins la vila, e, mei tard, al-Juwayni, un erudit important de Nishapur. Atau, vadó un especialista de la jurisprudéncia islamica.
En 1085, après la mort d'al-Juwayni, al-Ghazali quitè Nishapur tà s'installar a la cort deu visir seldjokida Nizam-al-Mulk. Aquera cort èra probablament installada a Isfahan. Al-Ghazali recebó la proteccion deu visir e mantun títol prestigiós. En particular, en 1091, vadó professor de la Nizamiyyah de Bagdad, ua sòrta d'escòla superiora dedicada a l'estudi de las sciéncias e deu dret coranics.
Totun, en 1095, l'assassinat de Nizam al-Mulk cabussè al-Ghazali dens ua crisi pregonda. Abandonè lo son pòst e quitè Bagdad en pretextant vóler realizar lo romivatge tradicionau a La Mèca. Adoptè alavetz un mòde de vita ascetic e visitè Damasc, Jerusalèm, Medina e La Mèca en 1095-1096. Puish, tornè dens la soa vila nadau, Tuts, entà i víver ua existéncia reclusa. Las soas òbras s'orientèn alavetz cap au misticisme sofi. Demorè, ua figura intellectuau importanta deu monde musulman dinc a la soa mort mes refusè, dens la mesura deu possible, d'acceptar pòsts oficiaus dens los cors e escòlas esponsorizadas peus princes e visirs seldjokidas. Totun, contunhè a recéber deus visitaires e publiquè obratges nombrós sus la soa pensada.
Generalitats
Al-Ghazali avó un ròtle màger dens lo desvolopament deu sofisme e dens la soa integracion dens lo sunisme generau. Mei precisament, la soa pensada s'inscriu dens l'encastre deu chafeïsme e de l'acharisme. Lo prumèr corrent es ua escòla juridica sunita qui s'apièja principaument sus l'Alcoran e sus los hadits tà prescríver la charia. Si aqueths tèxtes son tròp imprecís, lo chafeïsme s'orienta, dens l'ordi, cap au consensus deus olemàs, l'interpretacion d'un companh de Maomet e l'analogia dab autas situacions. L'acharisme es ua escòla teologica qui considèra que l'òmi es liure de las soas accions mes que Dieu crea los actes (bons o maishants).
L'òbra d'al-Ghazali s'inscriu donc dens un quadre ortodòxe qui's desvolopè en reaccion au mutazilisme, un corrent teologic musulman estacat au liure arbitre e aus ensenhaments de la filosofia grèca (racionalisme, logica, etc.). Totun, al- Ghazali s'aluenhè a còps deus dògmas de l'escòla acharita.
L'Incoeréncia deus filosòfes
L'Incoeréncia deus filosòfes es considerada coma l'òbra principau d'al-Ghazali, Probablament escriut en 1093, aqueth libe es ua critica de la pensada deus filosòfes grècs e deus teologians musulmans qui s'apièjan sus la pensada antica. Al-Ghazali i denóncia los punts de vista desvolopats per Al-Farabi (872-950) e Avicena (980-1037) qui basèn las lors demostracions metafisicas sus la logica.
Aqüariofilia
L'aqüariofilia es una passion que consistís a far viure de peisses dins un aqüari en reconstituent lo mai fidèlament possible lor mitan de vida (biotòp). Existisson divèrses biotòps. Cada biotòp se caracteriza per sa qualitat d'aiga (pH, KH, GH, densitat en aiga de mar...), sas espècias de peisses e de plantas. Conven doncas de pas mesclar d'espècias eissidas de biotòps de las caracteristicas aluenhadas.
Epfendorf
Epfendorf es una comuna alemanda de Baden-Württemberg, situada dins l'arrondiment de Rottweil e lo districte de Friborg de Brisgòvia.
Aqüariofilia
Cossí començar l'aqüariofilia?
Le Grand-Lucé
Le Grand-Lucé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Nòtas
<references group=N/>
61 Virginis d
61 Virginis d es una exoplaneta qu'orbita a l'entorn de l'estela 61 Virginis, situada dins la constellacion de la Verge, e 28 ans lutz de la Tèrra.
Sent Andriu de Dobla
Sent Andriu de Dobla (Saint-André-de-Double en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Al-Ghazali
La Revivificacion de las sciéncias de la religion
Constituït de 40 volumes, la Revivification de las sciéncias de la religion es un tractat deus principis e de las practicas de l'islam. Lo son objectiu es de mostrar qu'aqueths principis pòden servir de basa a ua vita religiósa soscada susceptibla de miar cap tà las estapas superioras deu sofisme. Après la mort d'al-Ghazali, lo tèxte estó a còps corregit per expèrts en hadits com Ibn al-Jawzi (1116-1201). Aqueth obratge permet de ligar la teologia sunnita ortodòxa e lo misticisme sofi en esclairant tos los aspèctes de la vita e deu la mort deu credent. Uei, es enqüèra lo tresau obratge de teologia musulmana mei lejut après l'Alcoran e los recuelhs d'hadits.
Albiez-Montrond
Albiez-Montrond en arpitan (Albiez-Montrond en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Al-Ghazali
L'Alquimia deu bonaür
L'Alquimia deu bonaür es un tractat tardiu, probablament escriut en 1105. Ad aquera epòca, lo monde musulman èra troblat per las consequéncias de la Prumèra Crotzada. Los sofis èran acusats de rambalhs pr'amor qu'ometèn de seguir obligacions rituaus de basa. Al-Ghazali reconeish dens l'obratge la necessitat de seguir aqueths rites de faiçon rigorosa. Aquò permetó d'amatigar las tensions qui apareishèn enter sabents e mistics musulmans.
Error e desliurança
thumb|right|Extrèit d'Error e desliurança.
Tractat escriut en 1106-1107, Error e desliurança es en partida ua autobiografia d'al-Ghazali. Descriu la crisi viscuda pendent las soas annadas d'ensenhament a Bagdad. Puish, descriu las quate doctrinas de l'epòca pretendent a la vertat (escolastica musulmana, filosofia, ensenhament e misticisme) a la recèrca d'un critèri de certitud. Devesit en cinc partidas, l'obratge si interèsse a la natura de la coneishença, de la filosofia e de l'ensenhament. La soa conclusion es que lo misticisme es la via mei segura.
Influéncia
Lo ròtle màger d'Al-Ghazali estó l'integracion deu sofisme dens lo sunnisme ortodòxe e, mei generaument, dens la lei islamica. Lo son tribalh accelerè tanben lo declin deu mutazilisme. Atau, actuaument, es enqüèra un teologian important de l'islam.
Aqüariofilia
Quin volum ?
Se conselha de començar amb un 100 litres minimum. Mai lo bac es pichon, mai es de mal entretenir : mai d'algas, mai de malautiás, una igièna mens bona... Fin finala : pas de pichon bac ! E sustot, pas de bocal per peisses roges. Los peisses son condemnats a tornejar durant tota lor vida, dins un volum tot pichon !
Causida del material
Prendre un o dos neons segon lo volum. Un calfatge es obligatòri per la màger part de las espècias d'aiga doça, e tanben, evidentament, un filtre. Utilizatz de ceramicas per lotjar los bactèris que degradaràn la pollucion organica, una mossa e un filtratge sus carbon actiu que cal cambiar regularament, senon las toxinas qu’aurà absorbit seràn totas regetadas dins l’aiga de l'aqüari. De preferéncia causir un filtre inclús e non pas un filtre de ventosas. Los bulladors pòdon far un polit efècte, avisatz-vos çaquelà que pòdon far montar lo pH. Remplaçatz-los puslèu per un difusaire de gas carbonic, que fa créisser las plantas e demenir las algas. Prenètz tanben un salabre, de tèsts NO2 (nitrits) e pH, de bactèris e un produch per condicionar l'aiga del robinet. Pus tard deuretz crompar qualques produches antiparasits dins un bon magazin perque las malautiás tardaràn pas d'arribar...
Las decoracions
Los objèctes de decoracion son pas obligatòris ; podètz prendre un objècte en plastic dins una animalariá (exemple : un pichon ponton en plastic o en resina, una pèira...). Obligatòria se prenètz un peis netejaire, una rasic. N’i a de magnificas en magazin, totas torçudas. Aquò balha vida al bac. Los netejaires n’an besonh per viure. Es segur çò que fa lo mai polit coma objècte de decoracion !
Lo sòl
Cal de substrat especial per las plantas, e de sabla. Causissètz plan vòstra sabla, es ela que balha l'ambient a vòstre aqüari. Una sabla de Lèger a de tons cauds, aquò balha un ambient iranjat. Una sabla blanca brilhanta balha un ambient mai fred, l'aiga pareis pus transparenta, e de peisses de las colors vivas s'assortiràn plan dessús.
L'installacion
Versatz vòstre substrat dins lo bac. Metètz un pauc d'aiga dessús per que siá pas pus en podra, mas un pauc coma una pasta. Egalizatz-la pertot. Fasètz parièr amb la sabla. Plantatz las plantas. Doblidetz pas las règlas : las grandas darrièr, las mejanas al mièg, e las pichonas davant ! Plaçatz los decòrs. S'avètz de mossa de Java, ligatz-la a la rasic amb de fial de nilon. Metètz una sieta al fons de l'aqüari. Versatz l'aiga dessús, e emplissètz lo bac. Esperatz tres setmanas abans de metre los peisses, e metètz regularament de bacterias e de fertilizant liquid per plantas. Fasètz de tèsts de nitrits e pH totas las setmanas per seguir l’evolucion... Quand metètz vòstres peisses los nitrits devon èsser a 0.
Las plantas
Son indispensablas ! E magnificas ! Compratz-ne puslèu de creissença rapida per començar, evitaràn d'aver d’algas. Lor cal de fertilizant liquid (prevesètz un grand flacon, s’usa lèu...) e en opcion, pas obligatòri mas extrèmament util, un distributor de CO2. Podètz tanben lo fabricar. Doblidetz pas de daissar un grand espaci liure per la nada dels peisses. La florison es sovent possibla, e se vos agradan las plantas, perqué vos lançar pas dins la fabricacion d'un aqüari olandés, ont las plantas comptan mai que los peisses?
Los peisses
Començatz amb de vivipars. Los vivipars fan pas d'uòus : lors pichons se desvolopan dins lo ventre de la maire, doncas riscan pas tant de se far manjar... Los peisses perfièches per començar ! Los guppys son de segur los mai risolièrs : los mascles ensajan de contunh de s'acoblar.
Doblidetz pas...
Placetz pas l'aqüari prèp d'una fenèstra, ni prèp d'una font de bruch (tele, ràdio) ni prèp d'un radiator. Esclairatz dètz a dotze oras per jorn.
Sent Andriu de Dobla
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃ n tɔ̃ n ’driw] [de’dublɒ]. Lo nom es atestat en latin au segle XIII, Sanctus Andreas, en latin, en 1556. Andreas es lo nom grec d'un daus dotze apòstols e de mai d'un sent. Lo determinant fuguet pas ajustat davant lo segle XVIII, ,.
Dobla
La Dobla es mençonada aus segles VII o VIII, Silva Edobola, puei Saltus de Dobla en 1212, Dupla, Duppla, etc, nom sens explicacion clara. Delamarre escriu Dubulā, « la negròta », de dubnos, dumnos, « negre ». La color de la forest pòt justificar lo nom, mas quauqua ren de la simbolica nos eschapa beleu : dubnos o dumnos es associat au monde d'en-bas.
Pelarrodríguez
Pelarrodríguez es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Correnç
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Guèrra de Vietnam
La Guèrra de Vietnam, tanben sonada Segonda Guèrra d'Indochina, foguèt un conflicte armat de la Guèrra Freja que se debanèt en Indochina de 1959 a 1975, principalament entre Vietnam dau Nòrd comunista e una aliança gropant Vietnam dau Sud e Estats Units d'America. De son costat, Vietnam dau Nòrd foguèt massivament ajudat per lo camp comunista dirigit per l' Union Sovietica.
Aquela guèrra marquèt fòrtament la societat estatsunidenca, especialament après lo mandadís de conscrits au frònt. De manifestacions e un movement fòrça important còntra la guèrra se desvolopèron entraïnant lo retirament dei fòrças estatsunidencas en 1973 puei l'afondrament de Vietnam dau Sud, la victòria comunista e l'unificacion de Vietnam en 1975. Pasmens, lei bombardaments e lei dispersions de produchs quimics realizats per leis Estatsunidencs pendent la guèrra devastèron lo país causant de degalhs a lòng tèrme. De mai, ambé 3,5 milions de mòrts, la Guèrra de Vietnam fa partida dei conflictes pus murtriers dempuèi la Segonda Guèrra Mondiala.
Lo retirament francés
thumb|250 px|right|... Rescòntre entre lei presidents [[Ngo Dinh Diem e Dwight D. Eisenhower.]]
En 1956, après la signatura deis acòrds de Genèva lo 20 de julhet de 1954, França se deguèt retirar d'Indochina après un sègle de preséncia e l'independéncia de Vietnam foguèt reconeguda. Pasmens, ambé lo sostèn deis Estats Units, la particion dau país de lòng dau 17 parallèl venguèt permanenta e dos Vietnam se formèron.
Au sud, la Republica de Vietnam foguèt dirigida per Ngo Dinh Diem. Refusèt l'organizacion deis eleccions previstas per leis acòrds de patz e creèt un regim dictatoriau sostengut per leis Estatsunidencs. Au nòrd, lei caps de la Republica Democratica de Vietnam organizèron un estat comunista ajudat per lo blòt comunista, especialament China e Union Sovietica.
Lo desvolopament de l'insurreccion comunista
La particion e la dictatura de Ngo Dinh Diem entraïnèt rapidament la formacion d'una guerrilha comunista. D'efèct, la politica de Diem, catolic fervorós, ordonèt divèrsei reformas inspiradas per sei valors mentre que la societat de Vietnam dau Sud èra prefondament bodista. Per exemple, lo jòc, qu'èra una tradicion fòrça ancorada, foguèt enebit.
Ansin, tre la fin de 1955, de maquís se formèron tornarmai dins lo sud dau país. En 1957, lei premiers combats aguèron luòc dins lei regions centralas. Puei, en 1958, la presa d'un milier d'armas per la guerrilha novèla permetèt l'armament dei premiereis unitats. Aqueu movement foguèt tanben ajudat per la preséncia au sud de 10,000 a 15,000 quadres comunistas de l'insurreccion anciana còntra lei Francés.
En decembre de 1960, l'insurreccion s'organizèt ambé la creaccion d'un Frònt Nacional de Liberacion (FNL o Vietcong) dirigit per Vietnam dau Nòrd. L'armada de Vietnam dau Sud, entraïnada per luchar dins un conflicte classic dau Guèrra de Corèa foguèt pas capabla d'arrestar lo desvolopament dei maquís. Ansin, en 1961, lo president estatsunidenc Kennedy mandèt de conselhiers militars per ajudar lei soudats dau sud. Aquelei conselhiers seràn 16,000 en 1963. En mai d'aquò, Kennedy permetèt d'operacions d'inflitracions e de sabotatges còntra Vietnam dau Nòrd. Enfin, Diem, jujtat pas capables de faciar l'insurreccion, foguèt assassinat per un còp d'estat dei generaus de son armada ambé la complicitat de la CIA.
Pasmens, la situacion se melhorèt pas. Lo successor de Kennedy, Lyndon B. Johnson, aprofichèt donc una tièra d'incidents navaus mau esclarzits dins lo gof de Tonkin lei 2 e 4 d'aost de 1964 per implicar mai leis Estats Units dins la guèrra. Ansin, lo 7 d'aost de 1964,lo Congrès votèt una resolucion que donèt au president la possibilitat d'utilizar la fòrça armada per luchar còntra leis « aggressions comunistas ».
Bivilliers
Bivilliers es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Guèrra de Vietnam
L'escalada de la guèrra
thumb|left|Soudats estatsunidencs en cèrca de combatents comunistas dins un vilatge.
Bivilliers
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Guèrra de Vietnam
L'escalada de la guèrra
En març de 1965, lo govèrn estatsunidenc decidiguèt d'intervenir dirèctament au Vietnam dau Sud amb un contingent de 135,000 òmes au començament de l'annada que seriá portat a 536,000 en 1968. Divèrsei basas aerianas foguèron installadas. De mai, leis effectius dei fòrças dau Sud se montèron a quasi 900,000 combatents. L'objectiu deis Estats Units èra d'impausar de negociacions ai Comunistas. Ansin, esitèron pas d'estendre lo conflicte.
Dins lo cèu, l'armada estatsunidenca mandèron donc uneis ofensivas e campanha de bombardaments còntra la guerrilha e lo Vietnam dau Nòrd. En tres annadas, 3 milions de tonas de bombas foguèron largadas au nòrd dau 17 parrallèl, dins lei zonas pròchas dau parrallèl e au sud. Enterin, leis avions larguèron tanben de quantitats fòrça importantas d'erbicids, coma l'agent arange, per eliminar la jungla, protegir lei basas estatsunidencas e limitar lei movements de la guerrilha. Après la guèrra, d'efècts cancerigèns foguèron descubèrt dins la màger part d'aquelei produchs erbicids. En mai d'aquò, lei tropas terrèstras assaièron d'escagassar lei fòrças comunistas en practicant una guèrra de gausidura. Per exemple, un grop de soudats es mandat per elicoptèr dins una zona per esperar un contacte ambé l'enemic, temptar d'infligir de pèrdas e repartir. D'estatisticas foguèron demandadas per lo comandament per mesurar lo dinamisme e l'eficacitat deis unitats. Aquò entraïnèt la comunicacion d'informacions faussas, especialament a prepaus dau nombre de mòrts dins lei rengs dau Vietcong.
En fàcia, Vietnam dau Nòrd foguèt picat fortàment lei bombardaments estatsunidencs. Pasmens, lo país èra gaire industrializat e leis Estatsunidencs ausèron pas atacar lo pòrt d'Haiphong onte lei naviris sovietics desbarcavan d'avitalhaments. De mai, fins au chismo entre Union Sovietica e China, poguèt tanben se fissar de l'ajuda chinesa. Enfin, lei combatents comunistas èran ja entraïnats acostumats a la guèrra en causa de lor participacion a la lucha còntra lei Japonés e Francés dempuèi la mitat deis annadas 1940.
Pauc a pauc, capitèron d'obtenir e d'utilizar un armament pus recent. La guerrilha foguèt egalament ben avitalhada gràcias ai pistas Ho Chi Minh traçadas de lòng de la frontiera entre Cambòtja e Vietnam. Lei bombardaments estatsunidencs poguèron pas empachar l'utilizacion d'aquelei pistas. Ansin, de combats importants aguèron luòc au Vietnam dau Sud vèrs Da Nang en 1965, a Pleiku totjorn en 1965, a Quang Tri en 1966 e 1967 e a l'entorn de la basa de Khe Sanh en 1967 e 1968.
L'ofensiva dau Tet
Lo 30 de genier de 1968, lo camp comunista mandèron una tièra d'atacas ambé 70,000 a 80,000 combatents, dicha ofensiva dau Tet, en direccion de 105 vilas de Vietnam dau Sud. Pasmens, lo solevament generau esperat per assegurar lo succès de l'ofensiva aguèt pas luòc. De mai, maugrat un efèct de sospressa, lei fòrças estatsunidencas e dau govèrn de Saigon capitèron de rebutar la màger part deis assauts fòrça rapidament, generalament en dos o tres jorns solament. De combats pus malaisats per leis autoritats de Saigon se debanèron a Kontum, Ban Me Thuot, Phan Thiet, Can Tho, et Ben Tre mai la situacion foguèt restablida a la perfin. Lei succès principaus de l'ofensiva foguèron Saigon onte la batalha durarà fins au 7 de març dins certanei borgadas e Hue ont una partida de la ciutat anciana foguèt presa e tenguda durant 28 jorns. L'ofensiva dau Tet foguèt donc una revirada militara importanta per la guerrilha e lo Vietnam dau Nòrd.
Pasmens, la reaccion de la societat estatsunidenca transformèt la revirada dei combats en succès politic decisiu. D'efèct, aquela ofensiva demostrèt la capacitat de Vietnam dau Nòrd e de Vietcong de contuniar la guèrra mentre que la propaganda estatsunidenca anonciava son afondrament venent dempuei 1964. De mai, leis Estats Units comprenguèron que lor armada èra encalada au Vietnam. Ansin, a partir de 1968, l'oposicion a la guèrra aumentèt pauc a pauc entre leis Estatsunidencs.
La revirada e lo retirament estatsunidencs
thumb|right|Imatge d'una manifestacion còntra la guèrra ais Estats Units en [[1967.]]
thumb|right|Signatura deis acòrds de París en [[1973 marcant lo retirament deis Estats Units.]]
En 1965, l'oposicion estatsunidenca còntra la guèrra capitèt una tièra de manifestacions reünissent 70,000 personas dins 60 vilas. Puei, dins leis annadas 1965-1968, leis inegalitats dau servici militar, leis atrocitats de la guèrra e leis imatges dei mèdias demeniguèron lo sostèn per la guèrra dins la societat estatsunidenca. Per exemple, lei soudats negres formavan 31% deis unitats de combat mentre que lor populacion se montava solament a 11% deis Estatsunidencs. D'autra part, lei mèdias mostrèron d'imatges de soudats mòrts o l'execucion somària d'un presonier comunista per un cap de la policia de Saigon durant l'ofensiva dau Tet. Aquela ofensiva foguèt l'element entraïnant lo desvolopament d'un movement poderós còntra lo conflicte.
La guèrra dau Vietnam venguèt donc un enjòc fòrça important au nivèu politic. A partir de 1966, lo Senat puei lo Congrès acomencèron d'enquistar a prepaus de la guèrra e d'encoratjar lo president a la moderacion. En 1968, en causa de la contestacion, Johnson deguèt renonciar de se presentar tornarmai ais eleccions presidencialas. Anoncièt tanben la fin dei bombardaments au Vietnam dau Nòrd e lo començament de negociacions a París ambé lei Comunistas. Pasmens, aqueleis iniciativas permetèron pas ai Democrats de ganhar tornarmai leis eleccions de 1968 e lo Republican Richard Nixon foguèt elegit.
Nixon decidiguèt de retirar lei soudats estatsunidencs de Vietnam e d'equipar l'armada dau Sud per contuniar la guèrra e rebutar lei Comunistas. Aquela politica foguèt dicha vietnamizacion. Foguèt marcada per una aumentacion deis ajudas per lo govèrn dau Sud e sei tropas, una diminucion dau nombre de soudats e una continuacion deis ofensivas aerianas per mantenir la pression sus lei Comunistas. Ansin, lei fòrças armadas dau Sud recebèron un milion de fusils, 2,000 canons, de naviris, d'avions e de veïculs. De mai, leis ajudas financièras se montèron de 4,4 miliards de dolars entre 1966 e 1968 a 9,6 miliards entre 1969 e 1972. Enterin, l'armada estatsunidenca retirèt seis òmes, especialament seis unitats terrèstras. Lor nombre evolucionèt de 536,000 en 1968 a 156,000 en 1971.
Pasmens, per constrénher lei Comunistas de negociar e obtenir la fin de la guèrra, leis Estatsunidencs limitèron pas lor estrategia au retirament de sei soudats e a l'aumentacion deis ajudas a seis aliats. Ansin, l'aviacion mandèron tornarmai de campanhas de bombardaments importants còntra Vietnam, còntra lei pistas d'avitalhament au Cambòtja e còntra lei pòrts dau Nòrd que foguèron minats. Aperaquí 4,3 milions de bombas foguèron largadas durant la presidéncia Nixon còntra 3 pendent l'èra Johnson. Aqueu sostèn aerian permetèt a l'armada de Saigon de rebutar una tièra novèla d'ofensivas massissas dau Nòrd entre març e octòbre de 1972. Lei Comunistas perdèron 100,000 òmes e deguèron acceptar un acòrd ambé leis Estats Units e lo Vietnam dau Sud. Aquel acòrd foguèt lo tractat de París signat lo 27 de genier de 1973. Leis Estats Units deguèron retirar sei tropas en 60 jorns e lo Vietnam dau Nòrd liberar sei presoniers. La preséncia de soudats dau Nòrd au Sud foguèt tanben reconeguda.
Fin de la guèrra
thumb|right|Intrada d'un carri de combat dau Nòrd dins lei jardins dau palais presidenciau de Saigon.
thumb|right|Evacuacion de Saigon per de membres de la CIA en [[1975.]]
Se leis acòrds de París permetèron lo retirament estatsunidenc, l'alta-au-fuòc foguèt gaire respectat entre lei combatents dei dos Vietnam e de renfòrç foguèron mandats au Sud per lo Nòrd. Lo Sud, en revenge, aguèt de problèmas importants en causa de la corrupcion fòrça auta de seis autoritats, de la diminucion de l'ajuda de Washington e de difficultats de Nixon fàcia a l'escàndol de Watergate. Ansin, empachant per aqueu afaire, lo president estatsunidenca mandèt ges d'ajudas au govèrn dau Sud per contuniar la guèrra.
En decembre de 1974, lei tropas comunistas ataquèron e prenguèron Phuoc Binh dempuei Cambòtja a 160 quilomètres de Saigon que sei aliats se limitèron ai protestacions diplomaticas. Lo president dau Sud, Nguyễn Văn Thiệu, decidiguèt de despartir sei fòrças per limitar leis infiltracions d'aqueu tipe per lei pistas Ho Chi Minh. En març de 1975, lo Nòrd poguèt donc mandar d'ofensivas novèlas concentradas sus certanei ponchs. Lo Sud, que sei tropas èran pas concentradas, mau capitèron de replicar.
Lo Nòrd ataquèt lo centre de Vietnam dau Sud e capitèt de prendre Buôn Ma Thuột puei lei platèus centraus dau país. Après aquelei desfachas, l'armada dau Sud perdèt sa coesion e sa combativitat, ja entamenada per la duracion de la guèrra e la baissa deis ajudas estatsunidencas. Lei vilas principalas dau Sud foguèron donc presas d'un biais aisat, quasi sensa combats, per lei soudats dau Nòrd e de Vietcong : Hue lo 25 de març e Da Nang lo 2 d'abriu. Entre lo 9 e lo 21 d'abriu, la vila de Xuan Loc, darriera posicion defenduda per l'armada dau Sud, foguèt presa per lei Comunistas que poguèron adonc enceuclar Saigon. La capitala deguèt capitular lo 30 d'abriu après una batalha corta entraïnant la fin de la guèrra e la reünificacion de Vietnam.
Consequéncias politicas
La consequéncia principala de la guèrra foguèt la reünificacion de Vietnam devesits après la fin de la guèrra d'Indochina (1946-1954). Foguèt tanben una victòria dau camp comunista au nivèu de la Guèrra Freja acomençada dempuei la fin deis annadas 1940 entre Estats Units e Union Sovietica. En 1975, lei Comunistas capitèron de prendre lo poder en Laos e en Cambòtja. Pasmens, la division dau camp comunista entre China e Union Sovietica entraïnèt d'autrei guèrras dins la region. Ansin, en 1978, una guèrra començèt entre Cambòtja e Vietnam. S'acabèt per l'ocupacion de Cambòtja e una guèrra civila lònga. China assaièt de replicar en 1979 atacant la frontiera nòrd de Vietnam durant un mes avans de se retirar.
Pèrdas umanas
En causa de mejans utilizats durant la guèrra (bombardaments massius, produchs quimics...), lo nombre totau de pèrdas es malaisat d'estimar. Durant la guèrra, lei pèrdas de Vietnam foguèron de 255,000 militars e 430,000 civils tuats per lo Sud e de 1,5 milions de mòrts per lo Nòrd. Lo bilan anonciat per lo govèrn d'Hanoi lo 3 d'abriu de 1995 foguèt d'un milion de combatents e quatre milions de civils tuats. Pasmens, en despiech de son importància, aquelei chifras foguèron gaire contestats.
Lei pèrdas deis Estats Units foguèron egalas a 58,217 soudats tuats e 303,635 bleçats. 8,744,000 militars estatsunidencs particpèron a la guèrra. De mai, leis autreis aliats de Washington que participèron au conflicte perdèron aperaquí 5,000 òmes.
Vieux-Mesnil
Geografia
Entre Maubeuge e Aulnoye, lo vilatge se situa pas luènh del bòsc de Mormal.
Entre Maubeuge et Aulnoye, le village se situe non loin de la forêt de Mormal.
C--
C-- es un lengatge de programacion de tipe C-. Foguèt creat en 1997 pels informaticians Simon Peyton Jones e Norman Ramsey.
Vieux-Condé
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Villemereuil
Villemereuil es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Vieux-Condé
Geografia
Vièlh-Condé n'es una pichona vila a la frontièra bèlga, la darrièra abans la frontièra amb la vila bèlga de Péruwelz.
Villemereuil
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Chapèla Sent Geraud
La Capèla Sent Geraud (La Chapelle-Saint-Géraud en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Vieux-Condé
Geografia
Vieux-Condé est une petite ville à la frontière belge, la dernière avant la frontière avec la ville belge de Péruwelz.
Istòria
Se tròba una mencion de Vièlh-Condé en 1215 quand aquel, encara un  pòble, se truca « Vetus Condatum », Condatum en avent la meteissa origina que lo nom de la vila limitrophe Condé.
Lo vilatge #èsser plan sovent estrossejat per la guèrra : en 1645, #demorar a penas 6 o 7 ostals depès.
Jos la Revolucion e fins en 1810, Vièlh-Condé a rebatejat « Vièlh-Nòrd-Liure ». La municipalitat se desvolòpa sustot al cors del amb l'indústria houillère.
On trouve une mention de Vieux-Condé en 1215 lorsque celui-ci, encore un  village, s’appelle « Vetus Condatum », Condatum ayant la même origine que le nom de la ville limitrophe Condé.
Le village fut bien souvent ravagé par la guerre : en 1645, il resta à peine 6 ou 7 maisons debout.
En 1741, de la houille est découverte à Vieux-Condé.
Sous la Révolution et jusqu’en 1810, Vieux-Condé est rebaptisé « Vieux-Nord-Libre ». La commune se développe surtout au cours du avec l’industrie houillère.
Vareilles (Iona)
Vareilles  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Geografia
Vareilles Es prèp de la vallée de la Vanne. Lo vilatge de las aigas vivas a #èsser édifié al void d'una depression formada de las darrièras pendentas septentrionalas del bòsc de Othe.
Vareilles Tira lo sieu nom de la siá situacion géographique. Taverdet Explica lo nom per un derivat del bas-latin vallicula : la pichona vallée, vengut per dissimilation Varicula (Pierre Millat).
Vareilles est proche de la vallée de la Vanne. Le village des eaux vives a été édifié au creux d'une dépression formée par les dernières pentes septentrionales de la forêt d'Othe.
Vareilles tire son nom de sa situation géographique. Taverdet explique le nom par un dérivé du bas-latin vallicula : la petite vallée, devenu par dissimilation Varicula (Pierre Millat).
Istòria
Se presumís que lo peuplement uman èra ja fòrça dense a l'epòca del renne.
Dels meules neolític e dels percuteurs en datant de l'edat de la pèira talhada (dintratz 5 500 e 2 500 av. J.-C.) An #èsser trobats sul finage de Vareilles. Es quitament cèrt #que l'exportacion d'aquelas silex talhats a contribuit a crear d'importantas relacions amb las peuplades vesinas.
A la encreuament de doas vias romaines e près de nombroses ponches d'aiga (La Vanne, lo ru de Vareilles, los Fontenottes, la Font dicha de Sant Leugièr e la leitumière) una enregistra a revelat las rèstas d'un ensems de bastissas probablament de la. Los vestigis evocan un establiment a vocacion agricòla en environant una villa a foncion residenciala #que la decoració interiora n'associava de pinturas murales e dels elements d'arquitectura en pèira calcaire, del marbre aital coma dels mosaics en datant de la a.
Cap a l'an 830 Madama Rotlaus esposa de Mainier II Comte de Sentit #far donation als Bénédictins de Sant Rémy de Sens d'un terren per i bastir una Abbaye.
Lo 6 de novembre de 835 i aguèt decidit, per Sant Aldric Archevêque de Sens, lo traslat, del Monastèri de Sant Rémy de Sens a Vareilles.
Lo 1er en novembre 847 a luòc la consécration del Abbaye Sant Rémy de Vareilles per Rainlandus, abbé.
Lo 7 de novembre de 886, destruccion del Monastèri de Sant Rémy de Vareilles pels Normands ; los fraires se refúgian a Senses.
En 1188 bastiment del Prieuré Sant Leugièr per lotjar de fraires en assegurant la gestion de los sieus bens a Vareilles e #encobrir fins a la Revolucion.
A la Revolucion, lo Prieuré e las tèrras aguèron vendut cossí bens nacionales.
Les Noues, Les Grèves, La Corne du Chat, Les Grolois, Le Bois du Chat, La Côte d’Enfer, autant de lieux où l’homme primitif vécut de bonne heure sur le territoire de Vareilles.
On présume que le peuplement humain était déjà très dense à l’époque du renne.
Des meules néolithique et des percuteurs datant de l’âge de la pierre taillée (entre 5 500 et 2 500 av. J.-C.) ont été retrouvés sur le finage de Vareilles. Il est même certain que l’exportation de ces silex taillés a contribué à créer d’importantes relations avec les peuplades voisines.
Au carrefour de deux voies romaines et près de nombreux points d’eau (La Vanne, le ru de Vareilles, les Fontenottes, la Source dite de Saint Léger et la leitumière) une fouille a révélé les restes d’un ensemble de bâtiments probablement des. Les vestiges évoquent un établissement à vocation agricole entourant une villa à fonction résidentielle dont le décor intérieur associait des peintures murales et des éléments d’architecture en pierre calcaire, du marbre ainsi que des mosaïques datant du au.
Vers l’an 830 Dame Rotlaus épouse de Mainier II Comte de Sens fit donation aux Bénédictins de Saint Rémy de Sens d’un terrain pour y construire une Abbaye.
Le 6 novembre 835 fut décidé, par Saint Aldric Archevêque de Sens, le transfert, du Monastère de Saint Rémy de Sens à Vareilles.
Le novembre 847 a lieu la consécration de l’Abbaye Saint Rémy de Vareilles par Rainlandus, abbé.
En 1188 construction du Prieuré Saint Léger pour loger des moines assurant la gestion de leurs biens à Vareilles et cela jusqu’à la Révolution.
À la Révolution, le Prieuré et les terres furent vendus comme biens nationaux.
Nòtas
<references group=N/>
Canton de Vilabrumièr
Lo canton de Vilabrumièr es una anciana division administrativa de Lengadòc e benlèu de Carcin, , situada dins l'arrondiment de Montalban, lo departament de Tarn e Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus , ara d'. Las 6 comunas son dempuèi 2015 dins lo canton de Tarn-Tescon-Carcin Verd (burèu centralizator La Bastida Sent Pèire). La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian.
John Adams
John Adams, avocat e professor, foguèt president dels Estats Units d'America entre 1797 e 1801.
Sanctuari d'Al-Askari
Lo Sanctuari d'Al-Askari ò Mosqueta d'Aur es un luòc sant e un luòc de romavatge major de l'islam chiista. Protegís lei tombas deis imams Ali al-Hadi (828-868) e Hasan al-Askari (846-874). La construccion dau sanctuari acomencèt dins lo corrent dau sègle X. Conoguèt divèrsei modificacions e lo bastiment prenguèt sa fòrma actuala entre 1868 e 1905 après una tiera de trabalhs importants ordonats per lo chah Nasser al-Din Shah Qajar (1848-1896). En particular, un dòme cubèrt d'aur e una encencha blava i foguèron aponduts.
En 2006 e 2007, mai d'un atemptat causèt de pèrdas importants dins lo sanctuari (afondrament dau dòme e de dos minarets). De trabalhs importants son donc en cors per restaurar lo bastiment.
Limoges-Fourches
Limoges-Fourches es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
(1017) Jacqueline
(1017) Jacqueline es un asteroïde.
La Peña
La Peña es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Creek
Lo creek (o muscogee) es una lenga muscogèa parlada fins al sègle XIX, dins lo sud-èst dels Estats Units. La lenga es uèi parlada per los Creek que vivon en Oklahoma. Los seminoles de Florida e d'Oklahoma parlan un dialècte creek.
Sent Ginièis de Malgoiriés
Sent Ginièis de Malgoiriés o Sent Ginièis de Malgoirés (Saint-Geniès-de-Malgoirès en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.