cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Solid
Proprietats electricas
A de temperaturas bassas, plusors solids vènon supraconductors. Lor resisténcia electrica demenís fins a una valor quasi nulla, çò que permet un passatge rapid e aisat d'un corrent electric. Aquò es una proprietat qu'es l'objècte de recèrcas importantas car seis aplicacions semblan estrategicas dins la societat futura. Lei premiers materiaus supraconductors foncionavan a una temperatura fòrça febla, de l'òrdre de quauquei kelvins. Pasmens, uei, plusors supraconductors amb una temperatura critica superiora a aquela de l'azòt liquid son estats descubèrts.
Metaus
Lei metaus son un ensemble d'elements quimics caracterizats, a l'estat solid, per una conductivitat termica e electrica auta, per la capacitat de formar de liason metallica, per un esclat particular (« esclat metallic »), per de proprietats mecanicas que li perèton de se desformar dins de proporcions importantas (ductibilitat, malleabilitat...) e per una tendància marcada a formar de cations en solucion. La màger part dei metaus se presentan sota la forma de còrs simples ò d'aliatges. An fòrça aplicacions dins la societat umanas e lor produccion conoís una aumentacion importanta dempuei leis ans 1980.
Mineraus
Un minerau es una substància quimica cristallina generalament formada per un procès geologic. Pasmens, i a quauqueis excepcions a aquela definicion per i integrar de mineraus d'origina organica. Dins la màger part dei cas, coma es un compausat cristallizat, un minerau pòu èsser descrich a partir de sa composicion quimica e de l'organizacion de seis atòms dins l'espaci (periodicitat, simetria...). Lei ròcas, e pus generalament lei planetas telluricas e leis asteroïdes, son constituits d'associacions de mineraus. Dins la societat modèrna, l'utilizacion dei substàncias mineralas varia fòrça segon sei proprietats (joielariá, matèria premiera dins l'industria metallurgica...).
Ceramicas
Lei ceramicas son de materiaus non metallics amb una conductivitat termica febla, una conductivitat electrica febla, una bòna resisténcia mecanica, una massa volumica febla, una duretat auta e una bòna resisténcia a l'usadura. Lei liasons quimicas presentas dins lo materiau son generalament de tipe ionocovalent. Lei proprietats opticas son fòrça variablas. Lei ceramicas son conegudas dempuei l'Antiquitat gràcias a la terralha. Pasmens, seis aplicacions conoisson una diversificacion fòrça importanta dempuei la segonda mitat dau sègle XX amb la descubèrta de lor gròssa diversitat (domeni militar, medecina, electronica...).
Lei vitroceramicas son una categoria particulara de ceramicas que son compausadas de monocristaus dispersats dins una fasa veirenca. Inventadas en 1954, melhoran la resisténcia dei ceramicas ai variacions rapidas de temperatura.
Solids organics
thumb|right|La [[fusta es un exemple de materiau composit organic.]]
Lei solids organics son un ensemble de solids principalament constituits de carbòni e d'idrogèn. Ocupan una plaça particulara au sen de la quimia car sei compausats tènon un ròtle fondamentau dins lei mecanismes dau vivent. Pasmens, lei descubèrtas astronomicas realizadas dins lo Sistèma Solar an mostrat l'existéncia d'aquelei materiaus dins d'environaments ostils a la vida coma la superficia deis objèctes de la cencha de Kuiper. En causa dei règlas de l'evolucion, lei materiaus organics pòdon aver una complexitat extrèma amb de moleculas formadas de plusors desenaus de miliers d'atòms (polimèrs...). La quimia organica es la disciplina principala que s'interèssa a l'estudi d'aquelei materiaus.
Materiaus composits
Lei materiaus composits son un ensemble de solids constituits de doas fasas solidas non misciblas que sei proprietats se complètan. Per aquò, lei dos materiaus dèvon aver la capacitat de coexistir. La màger part dei materiaus composits es artificiala. Per lor fabricacio, s'utilizan divèrsei tipes d'autrei solids (veires, ceramicas, mineraus, metaus...). La fusta e l'òs son d'exemples de materiaus composits naturaus. La fibra de veire e l'acier de Damasc son d'exemples de materiaus artificiaus.
Nanomateriaus
Lei nanomateriaus solids son un ensemble de materiaus aguent de proprietats particularas en causa de sa talha e de son estructura nanometrica. Fòrça familhas tradicionalas de la sciéncia dei materiaus son actualament l'objècte de recèrcas destinadas a lei desvolopar sota forma de nanoparticulas (metaus, ceramicas, dielectrics, oxids magnetics, polimèrs...). Lo nombre d'aplicacions es donc a se multiplicar dempuei lo començament dau sègle XXI.
Mauricie
Mauricie es una region administrativa de la província canadiana del Quebèc, situada a la confluéncia dels rius Sant Laurenç e Saint-Maurice.
Jacques Boisgontier
Jacques Boisgontier (1937-1998) èra un lingüista occitan.
Biografia
Jacques Boisgontier (sembla que jamèi occitanizèt son petit nom, au mens a l'escrit), neishut a Bordèu lo 17 de julhet 1937. Son pair, cortièr en vins e espiritós, que trabalhèt vint ans per la cava cooperativa de Senta Crotz deu Mont, èra d'una familha d'origina normanda; la familha de sa mair, neishuda Lauga, venè deus Pirenèus (Tarba) e de l'Entre Duas Mars. La familha vivè a Bordèu, rua des Belles-Îles. Passèt son escolaritat a la pension Sent Genès, pui au licèu Montanha.
Vengut professor d'espanhòl après los estudis a l'Universitat de Bordèu, ensenhèt a Morencs, puèi a Aush. Quitèt l'ensenhament segondari per venir au còp cargat de cors d'occitan a l'Universitat de Bordèu (1969) e assistent a la de Peitieus. Entrèt au Laboratoire d'Etudes Meridionales deu CNRS, a Tolosa en 1975 après una carrièra de cercaire plan entamenada, per exemple sa collaboracion coma enquestaire a l'Atlas Linguistique du Languedoc occidental (ALLOc); comencèt coma assistent de recèrcas, puèi passèt engenhaire d'estudis. Morit deu cancèr a Cabrièiras (Erau) lo 27 de heurèir 1998.
Òbras
Atlàs lingüistics
Diccionaris
Edicion d'autes autors e de contes
Autes obratges
Articles
Una preséncia activa e discrèta dens l'occitanisme
L'òbra de Jacques Boisgontier se limita pas a sas publicacions. Trabalhèt sus plan de subjèctes sense publicar sos tèxtes, que furen sovent trobats après sa mòrt. En mèi d'aquò, òme pauc coneishut deus occitanistas sustot après que entrèt au CNRS, avè una activitat militanta discrèta, puei que aimava probablament mèi los contactes personaus que non pas los discors publics, mès eficaça. Ajudava generosament de sos conselhs los joves cercaires. Per modestia, signava pas totjorn sos trabalhs : la Tresena Garba dels Contes de Gasconha de Blader pòrta la mencion " Edicion adobada per J. B.***", mès ren dens las duas prumèiras ha pas saber son ròtle.
Tanlèu las annadas 50 e 60, vengut amic de Jacme Taupiac, de Cristian Anatòle, rencontrèt e trabalhèt damb plan d'occitanistas dont l'equipa de Per Noste. Fut Secretari generau de l'Institut d'Estudis Occitans en 1965. Autorn de las annadas 1965-1970, collaborava a la sortida de quasi tots los libres publicats per l'I.E.O., dont Lo gojat de noveme (1964), lo Dictionnaire Occitan-Français de Loís Alibèrt en 1966 e lo Libre del Campestre d'Antonin Perbòsc. Assegurava la correccion lingüistica dels Cahiers pédagogiques de l'IEO.
En 1964 a La Vit de Lomanha, damb Andrèu Dupuy, Jacme Taupiac e Robèrt Bouan, fondèt l'ostau d'edicions Lo Libre Occitan. En 1975 a Besièrs, participèt a la fondacion del Centre internacional de Documentacion occitana (CIDO), vengut adara lo CIRDÒC (Centre Interregional de Desvolopament de l'Occitan).
Pedroso
Pedroso es una comuna de la Rioja.
Pinillos
Pinillos es una comuna de la Rioja.
La Bastida (Carcin)
La Bastida (Labastide-du-Haut-Mont en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Montcada
Moncada es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Pradejón
Pradejón es una comuna de la Rioja.
La Chèvrerie
La Chèvrerie es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Jean-Marie Bernard
Jean-Marie Bernard (nom oficial afrancesat, en occitan Joan Maria Bernat) es un òme politic qu’es dempuèi 2015 au cap de la collectivitat territoriala deis Auts Aups.
Los Cars
Los Cars (Les Cars en francés) es una comuna situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los carniers.
Geografia
miniatura|centre|Situacion daus Cars en Nauta Vinhana
Préjano
Préjano es una comuna de la Rioja.
Agram
L'agram (Elytrigia repens o Agropyron repens) es una planta vivaça de 40 a 100 cm de naut amb de longs rizòmas que rossegan constituissent de noses, d'ont partisson las raices. Agropyrum, ven de Grècia antica, ont èra atal nomenat aquel blat salvatge. Dins la classificacion de la classification de Raunkier aperten als camefits, que son las plantas que los meristèmas demoran a mens de 40 cm en tèrra. Es tanben lo cas de las matas perenas coma la farigola o lo braquipòdi. La raiç es susterranha, e la tija es noseluda, arribant als 6-9 cm de nautor. Las fuèlhas son alternas, planas, estrechas e rufas al revèrs. Son linearis e l'estug envelopa la tija. Gairebéen tot l'agram es cobèrt d'una vellositat fina.
Espandiment
L'espandiment es cosmopolita en Eurasia e Africa. Es present en Africa del Nòrd (Argeria, Marròc e Tunisia). En l'Asia (Afganistan; Chipre; Iran; Iraq; Liban, Siria; Turquia, Armenia; Azerbaitjan; Georgia), en Russia (Ciscaucasia, Daguestan, Amor, Camtchatca, Cabarovsc, Curils, Magadan, Primorye, Sakhalin, Altay, Buryatia, Chita, Gorno-Altay, Irkutsk, Kemerovo, Krasnoyarsk, Kurgan, Novosibirsk, Omsk, Tuva, Tyumen, Yakutia-Sakha), Casacstan; Quirguizistan; Tadjiquistan; Turqmenistan; Ozbequistan, Mongolia, China (Gansu, Hebei, Heilongjiang, Nei Monggol, Qinghai, Sichuan, Xinjiang, Xizang, Yunnan), Corèa, Índia; Paquistan
En Euròpa (Danemarc; Finlàndia; Islàndia; Irlanda; Norvègia; Suècia; Reialme Unit, Àustria; Belgica; Checoslovaquia; Alemanya; Ongria; Olanda; Polonha; Soïssa, Bielorussia; Estònia; Letònia; Lituània; Moldàvia; Russia – Partida Europèa; Ucraïna, Albania; Bulgaria; Grècia; Italia; Romania; Iogoslavia, França; Espanha).
Tanben se naturalizèt en Africa, Austràlia, Canàrias, Nòva Zelanda, Mascarenea, America del Nòrd e del Sud.
L'agram es una planta fòrça comuna a Occitània. Prolifera pels terrens cultivats o èrms.
Farmacologia
Partida utilizada (droga): La partida utilizada de l'agram dins la farmacologia es lo rizòma. thumb|left|Rizòma de la planta
Composicion quimica
Lo rizòma d'aquela graminèa conten de saponinas, sucres, un glucosid fenolic, aveneina, mucilag, entre 5 e 7% d'un idrat de carbòni blanc, amòrfe e insipid, d'efièchs antimicrobians atal coma la triticina o gramininia de las autres graminèas. Contan tanben d'inosita, agropir, levulosa (~ 2%) un glicosid vanilinic, un enzima capable d'asclar l'amigdala, prèp de 10% d'un mucilag ric en nitrogèn, oxalat calcic acid, malats, 1,5% d'òli gras, manita e un altre sucre no cristallizable. Tanben conten de vitamina A e B.
Usatges medicinals
Aquela graminèa a diverses usatges medicinals. Un d'aqueles seriá l'usatge antiseptic e antiinflamatòri en cases de cistitis, uretritis, infeccions urinàrias en general. Un autre usatge seriá diuretic e depuratiu dins lo cas de calculs urinaris, lo calcul renal, la gota, l'artritis, lo reumatisme, lo Diabèta e la cellulitis. E fin finala a la propietat d'agir coma sudorifèra en cas de malaltiás infecciosas que causan febra (gripas, raumàs, senepiu, escarlatina, eca.)
Accions farmacologicas e propietats
L'agram pòt èsser utilizat realizar d'estudis in vitro e en animals. En mai, s'afirma qu'aquel provòca d'activitats diureticas e sedativas per las ratas e mirgas. Lo rizòma conten una substància mucilaginosa, la triticina, e una substància antibiotica, potassi, silici e de glucids que li conferesson de propietats diureticas, antisepticas e emollientas. Encara, es considerada coma una planta fitotoxica a causa de la preséncia de flavonoids dins la seunas composicion.
Observacions
Foguèt inclusit pel Conselh d'Euròpa dins la lista de fonts naturals de condiments alimentaris dins la categoria N2, ont s'establís que se pòt apondre de pichonas quantitats de la planta dins los aliments, amb la limita possibla d'un principi actiu (encara sens o especificar) dins lo producte final. Als EUA, es reconeguda coma segura (GRAS).
Culhida
Creissent dins de tèrras leugièras e sablonencas dona las substàncias mai activas e, per ne aprofeitar al maxim, es preferable de las arrencar-la a la prima. Après la culhida cal rentar los rizòmas fòrça, eliminar las raices e las partidas verdas e la talhar en pichons trencadises que se mantenon al fresc e los far seczr aviadament, al solelh e dins un corrent d'aire.
Precaucions
Cal obliar pas que a causa de la seuna reputada accion diuretica, se deu evitar l'usatge excessiu o perlongat, perque pòt provocar d'ipopotasemia. E mai, pendent lo periòde d'emprenhament e de lactància es preferable de l'utizar pas a causa dels escaces estudis farmacologics e toxicologics al subjècte.
Fin finala cal prene en compte que las donadas quimicas disponiblas sus aquel tèma son limitadas, e foguèt documentat pas cap de tipe de toxicitat existissent raras pròvas cientificas que justifiquen l'usatge medicinal tradicional e alara, cal evitar la presa excessiva.
Montelhs
Montelhs pòt èsser:
Pradillo
Pradillo es una comuna de la Rioja.
Montaverner
Montaverner es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Labergement-Sainte-Marie
Labergement-Sainte-Marie es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Rabanera
Rabanera es una comuna de la Rioja.
Quel
Quel es una comuna de la Rioja.
Castèu dei Bauç
Lo castèu dei Bauç es un monument de Provença dins lei Bocas de Ròse.
Conselh departamental (França)
Lo Conselh departamental (var. Consèu departamentau, Conselh departamentau) es una collectivitat territoriala de l’estat francés que succediguèt al Conselh general en 2015 dins la màger part dels departaments francés (existís pas a París, dins la Metropòli de Lion, nimai en Martinica e en Guaiana francesa; los de Naut Ren e Bas Ren an fusionat dins un Conselh departamental d'Alsàcia).
Es compausat de conselhièrs (2 per canton, una femna e un òme) elegits per 6 ans.
La primièra eleccion se faguèt en març de 2015.
Conselhs departamentals en Occitània:
Castèu dei Bauç
Foguèt bastit au sègle XI per lei senhors dei Bauç. Foguèt atacat durament pendent lei guèrras baucencas per la succession de Provença. Utilizat un còp de mai durant lei guèrras de religion, foguèt desmantelat. Uei es una atraccion per lei toristas amb de maquinas de guèrras reconstruchas.
Mètro de Serfaus
Lo mètro de Serfaus (en alemand, U-Bahn Serfaus, e ancianament Dorfbahn Serfaus) es lo sistèma de funicular del vilatge de Serfaus, dins lo Tiròl austriac. Construch en 1985 per Freissler-Otis e modernizat en 2019, lo sistèma consista en una linha a via unica de. Lo foncionament del sistèma repose sus un tren sus coissin d'aire, mudada per un sistèma de cables e menada per un ralh lateral.
Castèu dei Bauç
Es enviroutat per lei torres de Saladin, Paravelle, e de Bannes/de Cornes.
Mètro de Serfaus
Lo Dorfbahn
Lo projècte d'un funicular sosterrahn es nascut del besonh de descongestionar lo vilatge toristic de Serfaus. Un servici de naveta per autobús entre l'estacionament del vilatge e l'estacion de ski foguèt mes en plaça dins las annadas 1970, après que las autoritats municipalas an interdich la circulacion automobila dins las estrecha carrièras de la comuna. La ligason per bus s'es averada rapidament insufisenta, e lo conselh municipal de Serfaus s'es interessat en 1983 a las diferentas solucions que permetrián d'ameliorar de faiçon duradissa la circulacion entre l'estacionament e los penjals d'esquí.
La construccion del funicular sosterranh debuta per l'excavacion de la Dorfbahnstaße en mai de 1985 afin d'i enterrar lo tunèl, e se termina en novembre de la meteissa annada.
Semécourt
Semécourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mètro de Serfaus
Lo mètro
En 2017, los trabalhs de modernizacion del material e de las estacions son lançats per un còst de 26 milions d'euros. Las estacions Kirche e Zentrum son entièrament reconstruchas. Lo mètro es obèrt a la circulacion lo 13 de julhet de 2019 amb un novèl material rotlant format de tres veituras que permet de transportar fins a per òra.
Semécourt
Istòria
Dépendait Del Val de Mètz, dins lo País Messin. Vilatge partejat en cinc bans.
Dépendait du Val de Metz, au Pays Messin. Village partagé en cinq bans.
Fraates IV
Fraates IV (mòrt en 4 abC) foguèt lo rei de l'estat part de 37 abC a sa mòrt, en 4 abC. Succidiguèt a Orodes II. En 4 abC, Fraates V li succediguèt.
Montesa
thumb
Lunac
Lunac, , (Lunac en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Lo gentilici es lunagòl, -a.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Martin-sur-Ouanne
Saint-Martin-sur-Ouanne es una ancian comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha Franca Comtat. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2016, es venguda comuna delegada de la comuna novèla de Charny-Orée-de-Puisaye.
Nòtas
<references group=N/>
Quenoche
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montitxelvo
Montitxelvo es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Belleu
Geografia
Aquela localité a situat près de Soissons.
Lista dels primièrs ministres d'Armenia
thumb|right|200px|Blason d'Armenia Lo primièr ministre es lo cap de govèrn de Armenia.
Belleu
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lista dels primièrs ministres d'Armenia
Vaquí la lista dels primièrs ministres de Armenia dempuèi 1918.
Belleu
Istòria
Testificat L'an 1143 jos la forma latinisée de bellus Locus « lo polit luòc ».
Digoin
Digoin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha Franca Comtat.
Lista dels primièrs ministres d'Armenia
Nòtas
² Moriguèt durant lo mandat
Belleu
Istòria
Attesté en 1143 sous la forme latinisée de bellus Locus « le beau lieu ».
Digoin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villebéon
Villebéon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Montroi
Montroy (Valéncia) es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
El Rasillo de Cameros
El Rasillo de Cameros es una comuna de la Rioja.
Sent Clar de Ribèra
Sent Clar de Ribèra (Saint-Clar-de-Rivière en francés) es una comuna gascoa, situada dens lo departament de la Hauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada sul Toish
Accès per l'A64 sortida 34 (Murèth)
Istòria e preïstòria
left|thumb|[[còdol arengat - Colleccion d’Henri Breuil, Musèu de Tolosa]] Lo territòri de la comuna foguèt poblat dempuèi lo paleolitic inferior coma o mòstran los objèctes preïstorics recoltats e estudiats per Henri Breuil.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Sent Clar èra de l'eleccion de Ribèra-Verdun, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescaucia de Tolosa. Le vocable de la glèisa èra Sent Clar e sent Prim (ara, Senta Magdalena). En 1790, Sent Clar èra deu canton de Sent Lis, en l'an X, deu canton de Murèth. Le nom en l'an III èra Plaisance d’Encataly. Saint-Clar prengoc le nom de Saint-Clar-de-Rivière per decret deu 3 de decembre 1936.
Antigòna (Montpelhièr)
Antigòna es un quartièr de Montpelhièr concebut par l'arquitècte catalan Ricardo Bofill a partir de 1977 jol vam del cònsol màger Georges Frêche. La majoritat dels immòbles foguèt bastit dins un estil inspirat par l'arquitectura de la Grècia antica segon lo projècte de l'arquitècte seguent un axe que se vòl far resson a l'èst d'aquel qu'estructurèt la vila a l'oèst, amb la passejada del Peiron e l'Aqüeducte dels Arcs. Lo quartièr se situa al sud-èst del centre vila, dins lo « poligòn » qu'èra l'ancian camp de tir de la casèrna Joffre. S'espandís dempuèi lo centre comercial del Poligòn fins a Les lo long d'una perspectiva de prèp de 900 mètres. En riba esquèrra, l'Ostal de la Region de Lengadòc-Rosselhon tanben bastit per Ricardo Bofill es d'una arquitectura similara d'aquela d'Antigòna.
L'asegatge del quartièr foguèt acabat al començament dels ans 2000 amb tres grands equipaments: la Piscina olimpica (1996), la mediatèca centrala Émile Zola e lo passatge de la linha 1 del tramvia. La traucada d'un immòble de la plaça del Nombre d'Aur a la meteissa epòca permetèt de crear una perspectiva complèta del Poligòn fins al Conselh Regional e de facilitar la circulacion dels pedons que pòdon veire dins lors passejadas fòrça copias d'esculturas grecoromanas celèbras, coma la Victòria de Samotràcia, la Vènus d'Arle, la Diana amb la cèrva o Zèus.
Antigòna foguèt la primièra granda etapa dins l'urbanizacion del sud-èst de la vila prèp de Les seguida per l’adobament del quartièr de Richter a l'entorn dels UFR d'AES e de las Sciéncias economicas de l'Universitat de Montpelhièr 1 el meteis seguit cap a l'èst pel complèxe comercial e de leser d'Odysseum.
Mercé a l'adobament de las ribas de Les, los terrens fins alara pas constructibles se poguèron urbanizar permetent a la vila de se trobar un novèl axe de Les cap a la mar.
600px|center|thumb|Esplanada dl'Euròpa (panoramic)
Montserrat (Valéncia)
200px|vinheta|esquèrra|Plaça de la Glèisa. Montserrat (Valéncia) es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Orgères
Orgères es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ribafrecha
Ribafrecha es una comuna de la Rioja.
Saint-Maudan
Sant-Maodan en breton ( Saint-Maudan en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Saint-Juire-Champgillon
Saint-Juire-Champgillon es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Rincón de Soto
Rincón de Soto es una comuna de la Rioja.
Himba
Lo himba (o simba) es una lenga banto parlada al Gabon. La lenga es menaçada.
Classificacion
Per Nurse e Philippson (2003), lo himba fa partida d'un grop tsogo amb lo viya, lo pinzi, lo pove, lo kande, lo bongwe e lo tsogo.
Octavio Paz
Octavio Paz Lozano (Ciutat de Mexic, 31 de març de 1914 - Ciutat de Mexic, 19 d'abril de 1998) foguèt un escrivan mexican, considerat coma un dels poètas latinoamericans mai importants del sègle XX. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1990.
Auboncourt-Vauzelles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aegypius monachus
Aegypius monachus es una espècia de voltor (var. vutre) es a dire un rapaç diürne carraunhaire qu'aparten a la familha dels Accipitridae, que ne demòra pas que tres populacions, relictualas, en Euròpa ont es ara protegit.
Es la sola espècia del genre Aegypius. Lo Voltor oricon (Torgos tracheliotus) es rarament inclús dins aquel genre jol nom de Aegypius tracheliotus.
Comunautat de comunas d'Avairon Bas Segalar Viaur
La Comunautat de comunas d'Avairon Bas Segalar Viaur (ancianament d'Avairon Segalar Viaur) es una intercomunalitat, roergassa, situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Son còdi SIREN es 241 200 807.
La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
La comunautat de comunas d'Avairon Segalar Viaur se creèt lo 1èr de genièr de 2002.
La Bastida de l'Avesque, Sent Sauvador, Vabre e Tisac formèron en 1992 una pichona intercomunalitat, la comunautat de comunas del Bas Segalar. Aquela comunautat se mudèt en comuna novèla lo 1èr de genièr de 2016, en gardant lo sieu nom, puèi dintrèt dins l'intercomunalitat, que passèt aital de 6 a 7 comunas.
Veire tanben
thumb|450px|center|Mapa dels EPCI d'Avairon lo 1èr de genièr de 2019
Joseph Haydn
Franz Joseph Haydn (Rohrau, Baisha Àustria, lo 31 de març de 1732- Viena, lo 31 de mai de 1809) que ho un compositor classic austriac.
Vita
Lo pair de Haydn qu'èra adobaire de bròs e la soa mair serviciala. Qu'avó lo parat d'apréner la musica en entrant aus 8 ans dens lo còr de la catedrau de Sant Estève de Viena. Qu'en ho totun expelit aus 17 ans per'mor que la soa votz b'avosse mudada.
San Asensio
San Asensio es una comuna de la Rioja.
Joseph Haydn
Vita
Que conegó alavetz quauques annadas de praubèrs en bèth ganhar chic en har lo musician. Arron, que vedó secretari deu libretista Metastasio qui'u presentè Nicola Porpora qui'u ensenhè la composicion e qui'u presentè dens lo mitan cortisan.
En 1757 que's he famós dab los sons quatuòrs e, en 1761 qu'entrè au servici de la familha deu princi Esterházy.
Òbra
A despart deus sons quatuòrs, Haydn que desenvolopè lo genre de la sinfonia (que'n compausè 106) com pas negun n'ac he abans eth. Que compausè tanben concertos per instruments com la trompeta (mei especificament, per la trompeta de claus) lo còrn o lo violoncèl qui hèn partida de las pajas las mei interpretadas deu repertòri regularament interpretadas uei lo dia.
Que compausè tanben un sarròt d'operas, un requiem e oratorios.
Montanha Negra (grop)
Montanha Negra es un grop de musica d'Occitània.
Lo sit del grop
Intel Core i9
La marca Core i9 d'Intel qu'a estat desvelada en mai de 2017, es considerada coma essent del fòrça naut de gamma dins lo domeni dels microprocessors multi-còr.
Aqueste es basada sus la micro-arquitectura Skylake (de la familha de procesors Kaby Lake), gravada en 14 nm. Son destinats a un usatge professional, ont una poténcia de calcul importanta es necessari.
Processors de burèu
Foncionalitats : MMX, SSE, SSE2, SSE3, SSSE3, SSE4.1, SSE4.2, AVX, AVX2, AVX-512, FMA3, MPX, Enhanced Intel SpeedStep Technology (EIST), Intel 64, XD bit (an NX bit implementation), Intel VT-x, Intel VT-d, Turbo Boost, Hyper-threading, AES-NI, Intel TSX-NI, Smart Cache.
Nombre de linhas PCIe : 44.
Processors mobiles
Pas de supòrt AVX-512.
Museros
Museros es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Sainte-Suzanne (Mayenne)
Sainte-Suzanne (Mayenne) es una comuna francesa administrada per lo departament de Mayenne de la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Argens de Menerbés
Argens de Menerbés o Argenç (de Menerbés) (Argens-Minervois en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Lauservila
Lauservila (Lauzerville en francés) es une comuna lengadociana situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Argens de Menerbés
Toponimia
Las atestacions ancianas son : Villa Arsegii en 881; Villa Argesii en 888; Argens en 1107; Argeinz en 1163; Villa Argegii en 1165; Ardensi en 1232; Argenten en 1234; Argenchi en 1360; Argenx al sègle XIV; Arjens en 1536; Az Argens en 1536; Locus de Argensis en 1596; Argens en 1781. Argens poiriá venir d'un nom galloroman d'òme Argentius (del gallic argant-, « argent », crosat ambe'l latin argentum, de meteis sens), o del latin argenteus « lòc ont tròban d'argent o ont lo trabalhan », donat per Argenç, comuna associada de La Mura e Argenç, mas las fòrmas pus ancianas s'opausan a aquela assimilacion dels dos cases. En 1936, Argens venguèt oficialament Argens-Minervois.
Lauservila
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Lauservila èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa, annèxa d'Ausièla, es Sant Miquèl. Tanlèu 1790, Lauservila èra del canton de Lantar.
La Bastida del Vèrn
La Bastida del Vèrn (Labastide-du-Vert en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo mot bastida designèt una fortificacion, puèi d'aglomeracions urbanas (o que devián venir de vilas dins l'intention dels promotors), del plan sovent regular e fortificadas, fondadas entre la segonda mitat del sègle XII e lo sègle XIV, e provesidas de franquesas,. Lo determinant Vèrn es a l'origina lo nom de l'arbre (vèrn, vèrnhe, Alnus glutinosa), del gallés verno, verna; lo nom s'aplica aicí a un riu, , lo Riu de Vèrn (lo vèrnhe se plai dins los luòcs umides).
Festival de la Cançon d'Eurovision Junior
Vejatz l'edicion anteriora: Festival de la Cançon d'Eurovision Junior 2021
Vejatz l'dicion seguenta: Festival de la Cançon d'Eurovision Junior 2023
El Festival de la Cançon d'Eurovision Juniòr es un concors musical televisiu, que debana annalament, dempuèi la siá creacion l'an 2003 e qu'es produsit per la UER (EBU en anglés), a travèrs de las entitats publicas de television que i agisson coma membres actius d'aquela organizacion. En lo festival i participan los païses d'Euròpa, Austràlia e Israèl. Lo 2018 debanèt a Minsk al 25 de novembre de 2018. A ganhat la Roksana Węgiel, d'Israèl.
Originas e istòria
Las originas del concors se remontan a l'an 2000, quand Danmarks Radio celebrèt un concors de cançons per mainats daneses ongan e l'an seguent. L'idèa s'estendèt a un festival de cançons escandinaus lo 2002, al MGP Nordic, amb Dinamarca, Norvègia e Suècia coma participants. L’UER reculhiguèt l'inventa d’un concors de cançons amb mainats e dobriguèt la competicion a totas las emissoras membres d’UER que se convertiguèron en un eveniment paneuropeu.
Neuviller-la-Roche
Neuviller-la-Roche en alemannisch (Neuviller-la-Roche en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
thumb|left|Lo vilatge A flanc de serral Comuna de montanha, a la separacion dels grands aisses de comunicacion, la localité a enganchat a flanc de serral en la vallée de la Rothaine, un pichon afluent de marge drech de la Bruche, font de energia hydraulique.
Se e percep lo Camp del Fuòc, domeni esquíable e ponch en culminant del Bas-Rhin e dels Vòges mièjas.
La cascade de la Serva e la tuta dels Partidaris (una anciana mina de fèrre sus la municipalitat de Natzwiller) se tròban près del vilatge #que se tròba sul passatge del sentier de grand randonnée GR5.
thumb|left|Le village à flanc de coteau Commune de montagne, à l'écart des grands axes de communication, la localité est accrochée à flanc de coteau dans la vallée de la Rothaine, un petit affluent de rive droite de la Bruche, source d'énergie hydraulique.
On y aperçoit le Champ du Feu, domaine skiable et point culminant du Bas-Rhin et des Vosges moyennes.
Istòria
Neuviller-la-Ròca fasiá partida de la anciana distincion (o comtat) del Ban de la Ròca.
Devoluí (comuna)
Devoluí o Devoruí, benlèu Devolui  (Devoului , Devouri en grafia mistralenca alpenca e Devoulun en grafia mistralenca rodanenca; Devoloi en occitan ancian ; Le Dévoluy en francés), es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Se creèt lo 1èr de genoièr de 2013, per fusion de las comunas d’Anhera de Devoluí, La Clusa, Sant Disdier e Sant Estève de Devoluí.
Pan
thumb|Diferentas sòrtas de pan. Lo pan es l'aliment de basa de fòrça societats. Es fabricat a partir de farina, de sal e d'aiga.
Quand s'apond de levat o levadura, la pasta del pan es somesa a un conflament degut a la fermentacion. Lo pan es atal una mossa solida.
Nàquera
Náquera es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Pan
Istoric
thumb|left|Pan de [[Pompèi]] Lo pan que consomissèm a l'ora d'ara resulta d’un long caminament agricòla, tecnologic e gastronomic.
L’istòria del pan començèt en 8,000 ab. -C. amb lo debut de l'agricultura dins la region de la Còrna fertila, situada a la frontièra d'Iran e l'Iraq d'uèi. Se desvolopèt al cors de l’Antiquitat amb l'avinament de las civilizacions mediterranèas : sumerianas, egipcianas, grègas e romanas. Es prigondament ligat amb l'evolucion dels espleches, coma la mòla.
Antiquitat
S'atribuís generalament l'invencion del pan als Egipcians, que n'aurián fach la descobèrta pel sòrt. Pasta a pan sens levat (Aiga, lach e farina d'òrdi e de milhet) seriá estada oblidada mas pasmens cuècha, e atal se descobriguèt lo pan levat que los Egipcians enquissèron de còps de grassas, d'uòus o de mèl. Se trobèt prèp d’una vintena de sòrtas de pans de forma e de composicion divèrsas.
Es en Egipte tanben que se trobèron las pus ancianas representacions de pan, datant del millenari II ab. -C. e es de Sumèr que data lo pus vièlh tèxte conegut parlant de pan levat (lo Còde d'Hammurabi, 2100 ab. -C.).
Los Grècs desvolopèron lo mestièr de fornièr e fabrican mai de 70 varietats de pan, en utilizant per far levar la pasta de levaduras eissidas del vin e conservadas en pichonas anfòras. Vèrs la debuta del sègle II ab. -C, inventèron lo molin de tremuèja d'Olinte que solatja lo trabalh dels molinièrs.
Comunautat de comunas del Bacin de La Sala Aubinh
La Comunautat de comunas del Bacin de La Sala Aubinh es una anciana estructura intercomunala francesa, situada dins lo departament francés d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Pan
Antiquitat
Pels Romans atal, lo pan es, amb la potrolha, l'aliment de basa. Tornan prendre lo mòde de fabricacion grèc de basa amb levadura venent de most de vendémias e melhorant lo pastatge. Per far creire als Galleses assetjant la vila que la poirián pas reduire per la famina, los Romans lancèron de pan suls assetjaires.
Comunautat de comunas del Bacin de La Sala Aubinh
Composicion
La Comunautat de comunas del Bacin de La Sala Aubinh se compausava de 5 comunas :
Pan
Antiquitat
Crèan a Roma, jos Trajan, un collègi de molinièrs-farinièrs e fòrça grandas molinariás-fornariás. Los pus rics manjavan de pans de farina blanca en forma de liras, d'aucèls, d'estelas o d'anèls entrelaçats, los paures de pans de farina e de bren, los esclaus de pan d'òrdi. Lo pan, a certanas epòcas, es distribuit graciosament a la populacion paura de Roma per evitar los trebles. Los pans entièrs trobats a Pompèi son talhats en rais segon la costuma grèga, aquò permet lo paratge aisit.
Comunautat de comunas del Bacin de La Sala Aubinh
Composicion
thumb|300px|left|L'anciana CC del Bacin de La Sala Aubinh
Pan
Antiquitat
Plini lo Vièlh escriguèt que los galleses apondon a la pasta l'escaume de bevendas cerealièras, e que lor pan, pus leugièr, es fòrça apreciat.
Comunautat de comunas del Bacin de La Sala Aubinh
Istòria
Se creèt lo 1èr de genièr de 1999 e fusionèt amb la comunautat de comunas de la Val d'Òlt dins la comunautat de comunas de La Sala Comunautat lo 1èr de genièr de 2017.
Pan
Edat Mejana e Renaissença
Lo pan s'utiliza coma aliment mas tanben coma sièta pels rics ; al final lo talhon banhat de salsa èra manjat o balhat als paures.
A la Renaissença, lo desvolopament de las sciéncias profèita de la tecnologia molinièra e fornièra : los primièrs trabalhs scientifics aplicables a la levadura gausiguèron de l’invencion del microscòpi per l'Olandés Antonie van Leeuwenhoek (1677) ; la fermentacion per la levadura de bièrra se desvolopèt ; lo pan se diversifiquèt e los pans grossièrs (de peses, de favas o de aglans) apareisson solament en periòde de carestiá.
La França del sègle XVI coneguèt una manca de farina agravada perque la segonda moldura dels brens èra enebida, los mètges la pensavan pas pròpria a la consomacion.
Epòca modèrna
Al sègle XVII, los fornièrs arrestèron pauc a pauc de tamisar d'espereles lor farina perque los molinièrs prepausavan una moldura resultant d'un fòrt tamisatge dels brens. Al sègle XVIII, l'interdiccion de tornar mòudre los brens foguèt oficialament levada e los fornièrs comencèron d'utilizar lo carbon de lenha en plaça de la lenha per caufar los forns. Lo prètz dels blats, e doncas del pan, èra fòrça naut e fòrça gents lo podián pas comprar. Los trebles èron nombroses e s'acabèron en França per la Revolucion Francesa.
A partir del sègle XIX
thumb|left|Lo pan es un aliment estrategic pendent las guèrras : Farina e pans entrepausats dins una filadura per l'armada alemanda pels soldats del front de l'èst, en [[1914]] En 1793, la banalitat dels molins e dels forns es abolida en França.
Al sègle XIX, las pastièras mecanicas apareguèron e las maquinas de moldura se perfeccionèron.
En 1838 (o 1839) Auguste Zang, un oficièr austriac, comencèt de produire amb succès a París de pichons pans de la crosta fina e daurada coma lo fabricavan los austriacs amb una ensemenada de levadura de bièrra.
En 1860, Louis Pasteur identifiquèt la levadura coma lo microorganisme responsable de la fermentacion alcolica, e mostrèt que podián viure tanben en preséncia coma en abséncia d'oxigèn. Se multiplica dins lo primièr cas e realiza una fermentacion dins lo segond. Las levaduras de destillariá d'alcòl de cerealas remplacèron las levaduras de bièrra. A partir de 1867, la fabricacion industriala de la levadura se desvolopèt.
En França, Heudebert inventèt un pan de longa conservacion en 1903, que sa recèpta serviguèt pendent la guèrra. Los civils èran racionats e devián comprar de pan o de farina amb de tiquets de racionament.
Al sègle XX, la mecanizacion de las operacions de panificacion s'es desvolopada. Las fermentacions son mai que mai mestrejadas, sostenguda per una recèrca activa que tòca una melhora coneissença del metabolisme de las levaduras, la seleccion de las fonts e l'amelioracion de las tecnicas de lor fabricacion.
Tipologia per país
thumb|Micha de pan de gaireben se conservant uèit jorns thumb|Pan blanc pre-lescat
thumb|pans levats
França
thumb|Pan francés La fabricacion es reglamentada per la lei: lo pan normal se deu preparar a partir de farina de blat tendre (froment).
Lo pan conten en mejana /kg de sal, una bagueta (250 g) o gaireben la quantitat maximala recomandada per l'OMS (5 g per jorn e per persona). Atal lo pan e d'autres aliments preparats van demenir lor proporcion en sòdi de en cinc ans.
Sol l'artisan o l'obrièr que pasta e còi lo pan es un fornièr.
Catalonha
Lo tipe de pan convencional en Catalonha es lo pan bagueta nomenat francès o baguet, pasmens uèi se torna impausar lo pan de pagès e la barra de pa, caracterizats per una fabricacion pus artisanala.
Itàlia
thumb|upright|Pane di Altamura.
Euròpa del Nòrd e Euròpa Centrala
Dins los païses de l'Euròpa del Nòrd, subretot Escandinàvia e Alemanha, lo pan se fa sovent amb de segal. Aquel pan se fa amb un levat acidic, per çò que lo glutèn del segal es pas fòrt coma aquel del blat, e las amilasas del segal son pus activas a de temperaturas nautas; las amilasas poden destruire l'estructura d'un pan de segal, e l'acid pòt arrestar lor accion.
Per Alemanha i a entre 300 e 600 sòrtas de pan, que se distinguisson per la forma, la farina o lo metòde de produccion.
Armenia
Los pans tradicionals armènis son lo lavash, çò que significa «regarda ben», e lo matnakash, que significa «tirat dels detz».
America del Nòrd
I a fòrça tipes de pans diferents en America del Nòrd. Lo pan europèu, amb solament de farina e l'aiga, es popular, mas lo pus conegut se fa amb de lach e de burre. Los pans josieus son tanben populars, coma los bagels, le hallah (amb d'òli, pas de burre), e los pans italians (pizza, etc.).
Nutricion
100 gramas d'una bagueta (T55) :
Lo pan blanc (T45) contien d'amidon amb un indèx glicemic de 85. Lo pan integral fresc (T 200) contien d'amidon amb un indèx glicemic de 40.
Lo pan complet conten mai de fibras e d'elements minerals.
Consomacion
La consomacion del pan en França arrèsta pas de descréisser dempuèi per lo mens lo començament del sègle XX. Las modificacions del biais de viure e lo desvolopament de las tecnicas de refrigeracion favorizant la consomacion d'autres aliments pòdon explicar aquela baissa de popularitat.
Aquela casuda es mens marcada dins l'Euròpa del Nòrd e en Itàlia ; atal los Alemands son los pus grands manjadors de pan en Euròpa.
Lo pan dins la religion
Lo pan es present dins l'ancian ritual egipcian de la mòrt.
Betleèm significa « L'ostal del Pan » en aramèu.
Lo pan es lo centre de l'eucaristia crestiana ; es lo « Pan sacramental » pus conegut uèi coma ostia.
Literatura
Joan Bodon :
Pintura e escultura
thumb|right|200px|Multituds de pichons pans sus la faciada del Musèu-Teatre de Dalí [[Figueres ]]
Bibliografia
thumb|upright|Tractat de Parmentier.
Nòtas e referéncias
<References>
San Millán de Yécora
San Millán de Yécora es una comuna de la Rioja.
Bongwe
Lo bongwe (o ebongwe) es una lenga banto parlada al Gabon.
Localisacion
Lo bongwe es la lenga d'un grop de pigmèus, que vivián, en 1937, prèp de Fougamou e Mimongo.
Classificacion
Per Nurse e Philippson (2003), lo bongwe fa partida d'un grop tsogo amb lo viya, lo pinzi, lo pove, lo himba, lo kande e lo tsogo. Van der Veen jutja que la lenga es particularament pròcha del tsogo.
Navarrés
Navarrés es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Colhaç
Colhaç ò erronèament Coliatz (Collias en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Samatan (Gers)
Samatan (Samatan en francés) ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Colhaç
Istòria
Attestat per lei formas ancianas : Colliaco, monn. mérov. , de Coliaz, 1151 , Coliacum , 1188 , Coliatz , 1217 ( DT ) ; = NP rom. Colius ( OTL ) + - acum ; attr. des finales - as.
Samatan (Gers)
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
L'altituda varia de 320 m dens los costalats deu Sud-Ouest a 140 m au nòrd. Despuish las comas, que pòden véder quan lo temps es clar, los Pirenèus dab, dens l'eish de vision, los pics de l'Arbison e de Mieidia de Bigòrra.
Alzon (Oissa)
Alzon es un riu del Massís Central e un afluent d'Oissa, dins lo departament d'Òlt, alara un sosafluent de Dordonha.
Samatan (Gers)
Toponimia
Dauzat e Rostaing non disen arren de Samatan. Segon Negre, las fòrmas ancianas son haeritas Samatanus en 1139, de Petrose Samatani, Sa Peirosa de Samatan en 1176. Samatan que vengueré benlèu deu nom gallic de persona Samitus, tractat com *Samattus, dambe'u sufixe -anum.
Personalitats ligadas amb la comuna
<i>Allez mes aignellets pour ce coup je vous quitte,
Et vous chiens garde corps de ma troupe petite,
Soignez votre troupeau, veillez et conduisez,
Et sur mes grands béliers de bien près advisez,
Car je quitte le Tarn et la Sabe et Garonne,
Loth, Baïse, le Gers, Bondiat et Dordonne,
Et tous les beaux coteaux d'autour de Sammathan,
Qui foisonnent en vins, et en bleds, chascun an.</i>
San Román de Cameros
San Román de Cameros es una comuna de la Rioja.
Neuwiller-lès-Saverne
Neuweiler bei Zabern en alemannisch (Neuwiller-lès-Saverne en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Pichona vila del Bas-Rhin, del costat de Bouxwiller e del arrondiment de Saverne situada en una contrée pittoresque al pè del massís dels Vòges, e environada de vinhas, de pradas e de bòsques.
Petite ville du Bas-Rhin, du canton de Bouxwiller et de l'arrondissement de Saverne située dans une contrée pittoresque au pied du massif des Vosges, et entourée de vignes, de prairies et de forêts.
Berméricourt
Berméricourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Novetlè
Novelé es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Gara deu Pòrt
La gara deu Pòrt es una gara ferroviària de la linha de Bordèu Sant Joan a Seta Vila, situada sul territòri de la comuna deu Pòrt, dins lo departament d'Òlt e Garona.
Foguèt mesa en servici en 1856 per la Companhiá dels Camins de fèrre del Miègjorn.
Es una gara de la SNCF, desservida per de trens TER Nòva Aquitània.
Situacion ferroviària
Establida a 41 mètres d'altitud, la gara es situada al punt quilometric (PK) 115,609 de la linha de Bordèu Sant Joan a Seta Vila.
Santa Engracia del Jubera
Santa Engracia del Jubera es una comuna de la Rioja.
Trouy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Grussan
Grussan undefined (Gruissan en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.