cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trévou-Tréguignec
Geografia
Deux plages sont situées sur la commune: la plage du « Royau » et la plage de Trestel; (en breton, traezh veut dire sable.) Cette dernière, très réputée, attire chaque année bon nombre d'estivants et a également arboré le Pavillon Bleu d'Europe de 1998 à 2004. , le pavillon lui a été retiré. En outre, un centre de rééducation hélio-marin y est également installé. Une autre petite plage est surnommée la « plage aux choux » en raison des choux de mer (brocolis sauvages) qui poussent sur la grève de galets qui la surplombe.
La plage de Trestel aune exposition très favorable pour la pratique de la planche à voile et a accueilli le championnat de France de funboard en octobre-novembre 1990.
Ciclisme sus rota
Lo ciclisme sus rota femenin beneficiá d'una mediatizacion ben mens importanta que son omològue masculin.
Marigny-le-Cahouët
Marigny-le-Cahouët es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pär Lagerkvist
Pär Lagerkvist (n. en 1891, m.1974) foguèt un escrivan suedés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1951.
Biografia
Nasquèt lo 23 de mai de 1891 dins la vila de Växjö, populacion situada dins la província de Småland. Los sieus parents èran d'educacion tradicionala, amb prigondas raïses religiosas en la fe crestiana. De 1910 a 1912 estudièt art e literatura a l'Universitat d'Uppsala. Lo sieu interès vèrs l'art lo portèron a viatjar dins la vila de París, ont estúdia art e coneis lo movement cubista e expressionista.
Pendent la Primièra Guèrra Mondiala demorèt en Danemarc, ont escriguèt la siá primièra òbra teatrala e de libres de poesia fòrtament inspirats en la Guèrra. Lo 1919 retòrna dins lo sieu país e se convertís en critic teatral a Estocòlme, ont inícia la siá collaboracion amb la premsa. Al meteis temps, contunha la siá òbra literària, que li implicariá una granda acceptacion entre lo public e una pas mendre influéncia en la literatura de lo sieu país.
Lo 1940 foguèt nomenat membre de l'Academia Suedesa, qu'ocupèt lo sèti numèro 8. Moriguèt lo 11 de julhet de 1974 dins la vila de Danderyd, près de Estocòlme.
Baralle
Baralle es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Poiastruc (Bigòrra)
Poiastruc o Pojastruc (Pouyastruc en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [pouyas'truk] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : De Podio Astruco, en latin, en 1342, 1369 e 1379, Poey Astruc en 1429, Poyestruc en 1768, Pouyastruc (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Segon Dauzat,, Poi que vien deu latin podium; lo determinant Astruc qu'ei un nom de persona.
Segon Miquèu Grosclaude, lo patronime Astruc qu'ei absent de Gasconha a l'Edat Mejana, que cau donc meilèu considerar ei un adjectiu. Grosclaude qu'en precisa lo sens generau fornit per Aymard : « plan situat ».
Rabastens de Bigòrra
Rabastens de Bigòrra (Rabastens-de-Bigorre en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Rabastens qu'ei ua bastida fondada en 1301 (1305 o 1306) per lo Senescau de Tolosa, Guilhèm de Rabastens, qui sortèva de la vila albigesa. Lo nom qu'ei donc un transferiment de Rabastens,.
Sosprefectura d'Ananda
La sosprefectura d’Ananda (en francés: sous-préfecture d'Ananda) es una devesion administrativa de la Còsta d'Evòri, dins lo departament de Oele e la region d'Ifou. Comptava en 2014 12,020 abitants. Lo caplòc n'es Ananda.
Pagny-sur-Meuse
Pagny-sur-Meuse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Maurice-le-Girard
Saint-Maurice-le-Girard es una comuna francesa que si situa dins lo departament de Vendea e la region dei País de Léger.
En 2006, comptava 577 abitants.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Biscaïn
Lo biscaïn (bizkaiera en basc) es un dialècte dau basc. Es parlat en Biscaia (exceptat la comarca d'Encartaciones) e dins quauquei zonas limitròfas de Guipuscoa (comarcas de Naut Deba e de Bas Deba) e d'Alaba (Aramaio, Legutiano e Zigoitia).
Es lo dialècte pus estendut e tanben (amb lo soletin) lo pus diferenciat dau basc unificat, qu'es basat sus lei dialèctes centraus.
Gironcourt-sur-Vraine
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sosprefectura d'Acpassano
La sosprefectura d’Acpassano (en francés: sous-préfecture d'Akpassanou) es una devesion administrativa de la Còsta d'Evòri, dins lo departament de Oele e la region d'Ifo. Comptava en 2014 6,178 abitants. Lo caplòc n'es Acpassano.
Crépy (Aisne)
Crépy es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Una Charte de comuna a concedit en 1184 pel rei Philippe Auguste.
Un tractat de patz, la trèva de Crépy-en-Laonnois, i i aguèt signat entre Charles Quint e François E en 1544.
Vila presa per las Anglés en 1373, los Bourguignons, de contunh los Armagnacs en 1418, los Bourguignons de nòu en 1420, los Calvinistes en 1568, los Ligueurs en 1590.
Une Charte de commune est accordée en 1184 par le roi Philippe Auguste.
Un traité de paix, la trêve de Crépy-en-Laonnois, y fut signé entre Charles Quint et François I en 1544.
Ville prise par les Anglais en 1373, les Bourguignons, puis les Armagnacs en 1418, les Bourguignons de nouveau en 1420, les Calvinistes en 1568, les Ligueurs en 1590.
Cauna de Borniquèl
La cauna de Borniquèl, en Carcin, mòstra de traças d’activitat umana en mitan sosterranh probablament fòrça ancianas (aperaquí ans).
Descobèrta en 1992 per la Societat espeleoarqueologica de Cauçada, se presenta jos la forma d’una galariá de pus de amb grandas salas. La recèrca arqueologica i a trobat d’ossaments d’animals en grand nombre en mai d’una quarantena de zonas de jaç dels orses.
Lo 25 de mai de 2016, la revista Nature publica las conclusions d’una còla de cercaires: l’estructura circulara d’estalagmitas data d’aperaquí 176 000 ans e pòt pas èsser l’òbra que d'òmes de Neandertal.
Gondecourt
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|center|upright=5|Vista de Gondecourt e de la plana alentour dempuèi lo terril de Estevelles Situada a 15 km al Sud Oèst de Lille. Sus tres rotas départementales D62, D39 e D147 e sul Canal a grand gabarit de la Anautita-Deûle
thumb|center|upright=5|Vue de Gondecourt et de la plaine alentour depuis le terril d'Estevelles Située à 15 km au Sud Ouest de Lille. Sur trois routes départementales D62, D39 et D147 et sur le Canal à grand gabarit de la Haute-Deûle.
San Juan (Puerto Rico)
San Juan es la capitala de Puerto Rico. Sa populacion èra 434,374 abitants en 2000. Sa superfícia totala es 200 km².
thumb|230px|left|Vista de San Juan.
Crézancy
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Daouda Malam Wanké
Daouda Malam Wanké (1946 (?) - 2004) militar foguèt president de Nigèr entre 11 d'abril e 22 de decembre de 1999.
Le Vilhain
Geografia
{...}
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
{...}
Fretterans
Fretterans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Fretterans A situat en Bressa louhannaise. Lo nòrd de la municipalitat a traversat pel Doubs.
Fretterans est située en Bresse louhannaise. Le nord de la commune est traversé par le Doubs.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bézancourt
Bézancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sosprefectura de Oele
La sosprefectura de Oele (en francés: sous-préfecture de Ouellé) es una devesion administrativa de la Còsta d'Evòri, dins lo departament de Oele e la region d'Ifou. Comptava en 2014 27,521 abitants. Lo caplòc n'es Oele.
Istòria
Es de las tres sosprefecturas tiradas en 2020 del departament de Daocrò per crear lo departament de Oele.
Sètge de Menèrba
Lo sètge de Menèrba foguèt una operacion militara de Simon de Montfòrt qu'aguèt per tòca de conquerir las vescomtats de Besièrs, d'Albi e de Carcassona. Foguèt lo luòc del primièr lenhièr de catars.
Las rasons del sètge
Al contrari de Pèire Rogièr de Cabaret, de Ramon de Tèrme e d'Aimeric de Montreal, que totjorn s'èran sostenguts, Guilhèm IV de Menèrba aviá preferit agir sol. Ofriguèt tanben l'asili a fòrça refugiats, faidits, Perfèits o Catars. Mespresant Aimeric III, vescomte de Narbona, e tanben los cònsols d'aquela vila, que collaboravan amb los envasidors, esitava pas a lançar contra eles d'expedicions a l'encòp per los aflaquir que per s'aprovisionar, la populacion qu'aparava essent un pauc mai importanta que çò que li permetián las seunas ressorsas.
Avent decidit d'acabar las exaccions, e tanben per en finir amb una rivalitat comerciala, una delegacion de Narboneses venguèt trapar Simon de Montfòrt al començament del mes de junh de 1210, e li demandèt de los desfar de Menèrba. Simon profeitèt de l’occasion e lor demandèt una importanta contribucion en argent e en òmes per establir lo sètge.
Lo sètge
La seuna armada amb el arribèron suls luòcs lo 15 de junh. La configuracion dels luòcs permetiá pas cap d'assalt e Montfòrt se deguèt resòlvre a començar un sètge. Simon divisèt son armada en quatre còrs, qu'entornejavan la ciutat. Cadun d'aqueles còrses possedava un manganèl o un trabuc. Aquel de Simon èra nomenat la Malavesina en rason de seuna talha, e s’ataquèt a un camin cobèrt que permet als abitants d’accedir a un potz. Guilhèm de Menèrba n’ignorava pas que l’accès a aquel pòtz podava se revelar capital: aguèt pas de pluèja de prima, l’estiu foguèt caudàs e quand las citèrnes poiriá se voidar, aquel pòtz seriá lo sol punt d’aiga. Se l'accès se perdava, restava pas qu'esperar un auratge. Atal decidiguèt d’organizar una sortida dins la ròca de destruire la maquina.
Una ponhada de volontaris, equipat de fusta seca empegada e d'etopa, sortiguèron de la vila dins la nuèch del 27 de junh, escalèron lo bauç, trompant las sentinèlas e metant lo fuòc a la "Malvesina". Mas avián pas remarcat un servicial que s’èra escartat e que donèt l’alarma. Los soldats sul còp venguèron per rebutar los volontaris, se sap pas se foguèron massacrats en plaça o se parvenguèron sans e salves dins Menèrba, e atudèron l’encendi. La maquina reparada, lo bombardament recomencèt, e lo potz lèu foguèt empeirat jos las rèstas de la torre que l'aparava.
Pauc aprèp las citèrnas s'agotèron. Lo temps demorèt al caud, cap d'auratge venguèt pas a l'ajuda la vila. La set, la malautiá e lo fracás dels bombardaments acabèron de demoralizar la populacion, e Guilhèm, seguent lo conselh dels seus luòctenents, demandèt a discutar. Simon de Montfòrt e Guilhèm de Menèrba comencèron a conclure un acòrdi de rendeson, quand lo legat Arnaud Amalric tornent de Tolosa se presentava dins lo camp dels crosats. Simon declarèt alara qu’èra sonque lo bras seculièr e armat de la Glèisa, e que se ne remetèt als òrdres del legat.
Arnaud Amalric, essent monge e prèstre, n’osèt pas prononciar la condamnacion a moòrt dels eretics e declarèt que lo senhor del castèl e los seus abitants e defensaires de la vila poirián quiter liurament la vila, quitament lis eretics, se volgavan se reconciliar amb la Glèisa e li obeir.
Saint-Pierre-le-Moûtier
Saint-Pierre-le-Moûtier es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Sètge de Menèrba
Lo sètge
A Robert Mauvoisin, un dels lòctenents de Simon de Montfòrt, que protestava e declarèt que los crosats èra venguts per desrabar l’eretgia e pretendent que los catars n’abjureravan sonque per paur de la mòrt e non per fe, l’abat respondèt:.
Saint-Pierre-le-Moûtier
Geografia
Situada entre la Loire e Aliar, possedís una rica e poderosa istòria, mas #qu'es un pauc desbrembada uèi del fach de lo sieu isolament viari « relatiu » mas sustot de la preséncia « écrasante » de la siá pichona municipalitat vesin : Magny-Cors e lo sieu circuit automobila de Formula 1 (çò Grand Prètz de França).
Sètge de Menèrba
Lo sètge
Lo 22 de julhet la rendeson de la vila se faguèt exactament un an aprèp lo sac de Besièrs. Guilhèm dubriguèt las pòrtas de la vila als crosats que dintrèron, menats per Arnaud Amalric. Montfòrt prenguèt possession del castèl. L'ostal dels Perfèites abrigava prèp de cent cinquanta Perfèits que refusèron d’abjurar, levat de tres femnas qu'esapèron al suplici mercé a Matilda de Garlanda, la maire de Bochard de Marlin que se trapèt dins lo camp crosat e que capitèt in extremis a los persuadar d'abjurar e de se reconciliar amb la Glèisa. Los autres foguèron cremat sus l'òrdre de Montfòrt, seguent la senténcia del legat.
Saint-Pierre-le-Moûtier
Geografia
Située entre la Loire et Allier, possède une riche et puissante histoire, mais qui est un peu oubliée aujourd'hui du fait de son isolement routier « relatif » mais surtout de la présence « écrasante » de sa petite commune voisine : Magny-Cours et son circuit automobile de Formule 1 (le Grand Prix de France).
Sètge de Menèrba
Bilanç
Per Simon de Montfòrt, Menèrba foguèt lo primièr dels tres castèls que li donèron un vertadièr contraròtle sus las seunas vescomtats. La presa de Tèrme lèu se fará, e Pèire Rogièr de Cabaret liurará enseguida lo castèl sens combatre.
Saint-Pierre-le-Moûtier
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sètge de Menèrba
Bilanç
right|80px Lo lenhièr de Menèrba foguèt lo primièr d'una longa seriá qu'acabará amb lo catarisme en 1321 amb la mòrt de Guilhèm de Belibasta. A l'ora d'ara, un monument, realizat per l'artista Jean-Luc Séverac e representant una colomba, se quilha a Menèrba, en l'onor dels cent cinquanta Perfèits brutlats.
Saint-Pierre-le-Moûtier
Istòria
Sant-Pierre-lo-Moûtier i aguèt liberat per Jeanne d'arc lo data|4|de.
Al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat #portar provisoirement los noms de Brutus-la-Vallée, de Brutus-lo-Magnanime e de Brutus-lo-Moutier.
Saint-Pierre-le-Moûtier fut libéré par Jeanne d'arc le 4.
Elle fut chef-lieu de district de 1790 à 1795.
Oele
Oele (Ouellé en francés) es una localitat de Còsta d'Evòri dins la region d'Ifo. Es caplòc del departament e de la sosprefectura del meteis nom. Comptava 6,543 abitants en 2014.
Sent Joan d'Angelí
Sent Joan d'Angelí (Sint-Jhan / Sént-Jhan-d'Anjhéli  en peitavin-sentongés; Saint-Jean-d'Angély en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de.
Geografia
gaucha|350px|miniatura|Sint-Jhan dins l'aira linguistica dau peitavin-sentongés emb los noms de las vilas en "parlanjhe".
Faye-la-Vineuse
Faye-la-Vineuse es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Comunautat de comunas de Requistanés
La comunautat de comunas de Requistanés es una intercomunalitat, roergassa, situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Son còdi SIREN es 241 200 542.
La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
La comunautat de comunas de Requistanés se creèt lo 20 de març de 2000, per la transformacion del districte de Requistanés (que correspondiá al canton de Requistar) en comunautat de comunas.
Lo 1èr de genièr de 2017, s'espandiguèt a la comuna d'Auriac, venguda de la comunautat de comunas de Viaur Seòr Lagast (residéncia : Cassanhas de Begonhés).
Lo 1èr de genièr de 2018, las comunas de La Bastida de Solatge, Brasc, Montclar, sortidas de la CC de Sant African, Ròcafòrt, Sèt Combas, creada lo 1èr de genièr de 2017, dintrèron dins la CC.
Veire tanben
thumb|450px|center|Mapa dels EPCI d'Avairon lo 1èr de genièr de 2019
Pareid
Pareid es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Acpassano
Acpassano (Akpassanou en francés) es una localitat de Còsta d'Evòri dins la region d'Ifo. Es caplòc de la sosprefectura del meteis nom dins lo departament de Oele. Comptava 1,457 abitants en 2014.
Doris Lessing
Doris May Lessing, nascuda Tayler (Kermanshah, 22 d'octobre de 1919 – 17 de novembre de 2013) foguèt una escrivana e poèta britanica. Recebèt en 2001 lo Prèmi David Cohen per son aportacion considerabla a la literatura britanica e en 2007 lo Prèmi Nobel Prize de Literature. L'an seguent, en 2008, la revista americana The Times la classifiquèt en cinquena posicion dins sa lista de "Los 50 escrivans britanics mai importants dempuèi 1945".
Biografia
L'autora nasquèt en 1919 dins la vila pèrsa de Kermanshah, a l'actual Iran. Lo sieu paire, un oficial de l'armada britanica, foguèt victima de la Primièra Guèrra Mondiala, e sofriguèt divèrsas amputacions.
Quand aviá sièis ans, la siá familha, atracha per las promesas de far fortuna amb lo coitiu del milh, lo tabac e las cerealas, se transportèt a l'anciana colònia britanica de Rodèsia del Sud, l'actual Zimbabwe, ont passèt la siá enfància e joenessa. L'educacion estricta e severa que li conferiguèt la siá maire la marquèt fòrtament, e del temps del sieu sojorn en Africa descobriguèt la beutat de la natura, mas tanben la discriminacion raciala.
En lucha constanta amb la siá maire, Doris, en desirant fugir de lo sieu autoritarisme, abandonèt as quinze ans sos estudis, que seguiguèt puèi de manièra autodidacta, e se metèt a trabalhar coma auxiliara de clinica. Frustrada per desilusions de qualques aventuras amorosas passatgièras, comencèt a escriure los sieus primièrs romans, plagades de fantaumas. Pichonas istòrias que ne'n vendèt doas a unas revistas sud-african.
Als 18 ans se transportèt a Salisbury, ont trabalhèt coma telefonista. Lo 1939, quand aviá 19 ans, se maridèt amb un foncionari, Frank Wilson, qu'aguèt amb el dos filhs. Lo 1943 se divorcièron e se jonguèt a un grop d'idèas comunista. Lo 1944 se maridèt posteriorament amb Gottfried Lessing, qu'aguèt amb el lo sieu tresen filh e que ne prendriá lo nom de familha actual.
Inici del succès
L'òbra de Doris Lessing a fòrça d'autobiografia, en s'inspirant en la siá experiéncia africana, en la siá enfància, en las siás desilusions socialas e politicas. Los tèmas representats en los sieus romans se centran en los conflictes culturales, las grandas injustícias de l'inegalitat raciala, la contradiccion entre la consciéncia individuala e lo ben comun.
Lo 1956, conegudas las siás criticas constantas e implacables als regims totalitaris e segregacionistas, se li enebiguèt lo sojorn a l'Africa del Sud, e a Rhodèsia gradualament. Lo 1962 publica lo sieu roman mai conegut, Lo quasèrn daurat, que la va catapultar a la reputacion e la convertiguèt en l'icòna de las reivindicacions feministas.
Lo 1995, amb 66 ans, retornèt a l'Africa per visitar la filha e los felens, aital coma per far conéisser la siá autobiografia. Ironias de l'istòria, foguèt aculhida amb los braces dubèrtes, quand los tèmas qu'ela aviá tractat en las siás òbras èran estats la causa de la siá percaça del país quaranta ans enrè.
Lo 1999 li foguèt concedit lo Prèmi Internacional Catalonha]] e lo 2001 foguèt premiada amb lo Prèmi Prince d'Astúrias de las Letras «per una òbra qu'es lo resultat d'una vida consacrada a la narrativa, que la a convertida en una de las indiscutiblas figuras de la literatura universala, e tanben pel fach d'èsser una apassionada luchaira per la libertat, qu'a pas estalviat d'esfòrces en lo sieu compromís amb las causas del Tresen Mond».
Lo 2007 recep lo Prèmi Nobel de Literatura.
Montreuil-Juigné
Montreuil-Juigné es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La vila a situat sus la Mayenne, al limit del Massís armoricain e del Conca parisenc. La siá part anautita a constituit de schistes, los terrens basses de alluvions.
Angieus se tròba a aperaquí al sud-es. Montreuil-Juigné Es una municipalitat de la banlèga nòrd d'Angieus (périphérie) e sus la segonda corona de Angieus Loire Metròpoli.
Lo climat i a temperat, en patint a las fes un efièch continental e una influéncia océanique. Las temperaturas demòran moderadas tot a la longitud de l'an.
La ville est située sur la Mayenne, à la limite du Massif armoricain et du Bassin parisien. Sa partie haute est constituée de schistes, les terrains bas d'alluvions.
Angers se trouve à environ 8 km au sud-est. Montreuil-Juigné est une commune de la banlieue nord d'Angers (périphérie) et sur la deuxième couronne d'Angers Loire Métropole.
Le climat y est tempéré, subissant à la fois un effet continental et une influence océanique. Les températures restent modérées tout au long de l'année.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Montreuil-Juigné Es nascut en 1973 de la fusion de Montreuil-Belfroy e de Juigné-Béné, doas comunas a vocacions agricòlas e viticole tradicionalas.
La siá istòria a #èsser marcada per l'installacion d'una tréfilerie, TLH, Tréfilerie e Laminoir del Havres, sul barrage de Montreuil-Belfroy (i a aperaquí 100 ans), de contunh aquela de la fabrica Pechiney #que lo desvolopament important en los ans 1950 e 1960 n'a condusit a una urbanizacion rapida de la comuna. La proximitat de la vila de Angieus es de contunh venguda refortilhar aquel fenomèn encara en cors uèi.
Montreuil-Juigné est née en 1973 de la fusion de Montreuil-Belfroy et de Juigné-Béné, deux communes à vocations agricole et viticole traditionnelles.
Son histoire a été marquée par l'installation d'une tréfilerie, TLH, Tréfilerie et Laminoir du Havres, sur le barrage de Montreuil-Belfroy (il y a environ 100 ans), puis celle de l’usine Pechiney dont le développement important dans les années 1950 et 1960 a conduit à une urbanisation rapide de la commune. La proximité de la ville d’Angers est ensuite venue renforcer ce phénomène encore en cours aujourd’hui.
Ramon de Ricaud
Ramon de Ricaud èra un chivalier dau Comtat de Tolosa que foguèt senescau de Ramon VI de Tolosa. Durant la Crosada deis Albigés, dirigiguèt divèrsei tropas, especialament un còrs de renfòrç mandat ajudar la garnison de La Vaur durant lo sètge de la vila.
Ramon de Tèrme
Ramon de Tèrme (1170 - 1210) foguèt Senhor de Tèrme. Senhor occitan pendent la Crosada dels Albigeses. Foguèt capturat per lei Crosats en 1210 a la fin dau sètge de Tèrmes durant la Crosada deis Albigés.
Senhor del Castèl de Tèrme pendent lo sètge en 1210, abandonèt la fortalesa, aprèp que l'aiga de la cistèrna se siá chorrada.
Foguèt capturat e empresonat a Carcassona per Simon de Montfòrt.
Un del seus filhs, Olivièr de Tèrme, vendrà alara un dels faidits (cavalièrs abnegats a la causa catara) dels mai importants, amb Chabèrt de Barbairan, senhor de Querbús. Pus tard esposèt la causa del rei de França.
Bierville
Bierville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Cavarc
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son St Loup de Cavarc, en 1266, Cavaie, en 1273, parochia de Cavars, en 1274, Cavarac, Caveac, en 1479, Cavar, en 1643 (la prononciacion actuala es [ka'ßar])
I a pas de dificultat a conéisser lo nom gallés Cavaros, « eròi, campion », mèstre d'una villa galloromana, mas cal trobar lo sufixe. Pierre-Henri Billy ajusta a Cavarius (varianta latinizada de Cavaros) un sufixe latin atòn, -icum : *Caváricu- > *Cavár(i)go > *Cavarg > Cavarc. Lo vilatge de Cavarcon, a 500 m del borg, es un diminutiu. Mas lo sufixe es vertadièrament latin ? I a de las finalas -icon, -icā dins dels noms probablament gallics, per exemple Usercha, de *Ucericā e Usèr (nom francés), de *Ucericon.
Saint-Dizier (nom francés)
Saint-Dizier es una fòrma francesa del latin Desiderius, nom de mai d'un avesque, a Langres al sègle III, a Viana (Isèra) al sègle VI, a Caors al sègle VII, etc,.
Istòria
Coma una partida de las comunas de l'ancian canton de Castilhonés, Cavarc es una comuna perigòrda e doncas de l'anciana diocèsi de Sarlat abans la Revolucion. Pr'aquò, i a mai. Cavarc faguèt brèvament partida del departament de Dordonha, districte de Brageirac, canton de Sijac abans d'èsser estacada en 1793 al departament d'Òut e Garona, districte de Lausun, canton de Castilhonés. Una rason es benlèu qu'èra de la jurisdiccion de Castilhonés (vila qu'èra al còp de la diocèsi de Sarlat e de la d'Agen) e a la fin de l'Ancian Regime, de sa subdelegacion, tot coma Ferrançac, Saint-Martin-Transfort (comuna actuala de Ferrançac), Saint-Dizier (comuna de Cavarc) e Sent Quentin de Dròt, totas de la diocèsi de Sarlat.
En 1841, Saint-Dizier (nom francés) fuguèt annexat a Cavarc. Saint-Dizier es tanben perigòrd.
Saint-Révérien
Saint-Révérien es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Gorgue
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Merens (Comtat de Fois)
Merens (Mérens-les-Vals en francés) es una comuna foissenca situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Merens las Vals se situa al jonhent de tres vals : Arièja, Nabre e Morgolho. La vila possedís una gara. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [me'ɾens]. Las fòrmas ancianas son Merentius en 960, Merentio en 960-972, Merengos en 987 e 994, Merengs en 1047, 1064, Merenx en 1118, Merencs en 1205 e 1228, Merengs en 1206, Merens en 1224, 1302, 1304, Merenx, Merenchs, Merencs en 1272, Merense en 1293, Merenx, Merenchis en 1308, Marenchis en 1312, Merencs, Merenx, Merencha, Merenchum, Merenchis en 1318-25, Merenchis, Merens en 1331, Merenchis en 1375, 1385, Merenx, Merens en 1385, Merenx, Merencs en 1390, Merenx en 1398, Merentiis en 1424, Merenx en 1445 e cap a 1460 (Cronica d'Esquerrier), Merenchis en 1462. Segon Dauzat (a prepaus dels Merens d'Òut e Garona e Gers), lo nom de Merens ven del nom gotic d'òme Meris, ambe'l sufixe germanic -ing. Segon los Féniés, Merens ven del nom germanic d'òme Mero, ambe'l sufixe -ingos. Segon Negre, citat per Patrici Pojada (a prepaus dels Merens d'Òut e Garona e Gers), lo nom de Merens ven del nom germanic d'òme Mirus, ambe'l sufixe -ingos. Los autres toponimistas, citats per Patrici Pojada, pensan tanben a un nom germanic d'òme ambe'l meteis sufixe : Mero per Lemoine, nom germanic pas precisat per Coromines. Segon Patrici Pojada, es un toponime coma d'autres que son provesits del sufixe d'origina germanica -ingos, vengut -en(c)s en occitan, associat a un nom germanic d'òme coma Mero. L'atestacion de 960 mòstra benlèu que lo nom se prononciava dejà coma se foguèsse *Merents. La finala -encs s'es afeblida en -ens dempuèi l'Edat Mejana, ambe un element dental de transicion entre -n- e -s, que los escribas podián interpretar coma un t, coma un c o coma res.
Arnaud Amalric
En particular, foguèt un dei legats principaus qu'assegurèt la direccion religiosa de la Crosada deis Albigé. Convencut que lei senhors occitans coma Ramon Rogièr Trencavel o Ramon VI èran de protectors de l'eresia catara, aguèt un ròtle decisiu dins l'extension de la Crosada a la màger part d'Occitània.
Dins la Cançon de la Crosad a, es sovent apelat simplament fraire Arnaut.
Sent Laurenç de Nestés
Sent Laurenç o Sent Laurenç de Nestés (Saint-Laurent-de-Neste en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Fontanjas
Fontanjas (Fontanges en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Sent Laurenç de Nestés
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sénn lawrénns] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de Sancto Laurencio, en latin, en 1281 e 1387, Saint-Laurens de Nestes en 1737-1789, Saint Laurent de Nestés en 1767, St Laurent de Nestés (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Fontanjas
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gognies-Chaussée
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Sent Laurenç de Nestés
Toponimia
Eth nom de Sent Laurenç de Nestés que vien de Laurentius, martirizat a Roma sus ua grasilha en 258,.
Fontanjas
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Fontanges, en 1277, Fontangiœ, en 1278, Fontages de la Jordane, en 1535, Fontaiges, en 1691. Lo nom actual seriá Fontanjas, mas la fòrma de 1277, s'es en occitan, fariá supausar pusleu *Fontanges. Dauzat explica Fontanjas per fontana, derivat del latin fons, « fònt », amb lo sufixe -ica, inaccentuat. L'evolucion es identica a la dels noms amb lo sufixe -anicum/-anica, que dona -ange/-anja en Auvèrnhe (-argues o -argas mai al sud). Los Féniés explican lo nom autrament, per un nom de proprietari latin Fontanus e lo sufixe -anicos (-anicum) o -anicas. Notem que *Fontanànicas supausa una aplologia (aicí, i a doàs sillabas -an- e una s'amudís, dispareis), perqué *Fontànicas sufiriá a explicar una evolucion en Fontanjas. La prononciacion notada a Chaucinac (a quicòm coma 20 km) es [fun'tɔnʒɔ].
Nòtas
<references group="N"/>
Rances (Auba)
Rances es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Sent Laurenç de Nestés
Toponimia
Certanas fòrmas ancianas que horneishen Sent Laurenç de Nestés e non de Nèsta.
Gognies-Chaussée
Geografia
La municipalitat a situat a 8 km de Maubeuge al sud e a 12 km de Bavay al sud-oèst, sus la Wampe, lo ruisseau de Gueulard e lo ruisseau de Pichon-Prés. Es una entité communale talhada per la frontièra bèlga. La carrièra centrala es una de las sèt brancas de la Cauçada Brunehaut, ancianas vias romaines a l'entorn de Bavay.
Rances (Auba)
Geografia
Rances Es un pichon vilatge aubois situat sus la vallée de la Quitament.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gognies-Chaussée
Istòria
Lo nom de Gognies conten la terminaison gnies d'origina tudesque, #que significa sojorn de; lo significat de la raïtz go es pas pas coneguda. Cauçada refère a la Cauçada Brunehaut. Gognies Quège jos la prévoté e lo decanat de Maubeuge, mas la siá curació levava de la abbaye de Liessies.
Lo vilatge se tròba mencionat en actes medievalas a partir de 1185. En lo periòde fédale, la division territoriala es complèxa: de divèrsas familhas nòblas, la Abbaye de Hautmont e lo capítol de Maubeuge se partagaient tres distincions: Gognies, Gontreuil e Rogeries, qualques fiefs en defòra de las distincions e divèrsas jos-fiefs, de còps enclavés. En çò que tanh a un d'aqueles fiefs se tròba en l'archiu del capítol de Maubeuge de 1190 una triste istòria d'amor entre la polida Aliénor de Pèira-Fontaine e lo desafia Arnould del Mesnil, #que se donavan citas secrètas en un fôret a Roteleux. L'ivèrn vengut, Arnould se tròba davant una meute de lops, n'aucirà tres abans de trobar la mòrt. La filha afligida, intrada al capítol, morís pauc de temps après e es d'ela que lo capítol a eretat la cense de Roteleux (leu: lop).
Lo puzzle territorial es uèi de tant mai complèx pel fach que lo 17 de setembre de 1678, al Tractat de Nimègue, Gognies a dividit en una part bèlga e una part francesa e #que i a agut l'an 1820 al Tractat dels Limits una correction de frontièras.
Pendent lo blocus de Maubeuge en 1793, lo jove prince d'Iranja, futur rei Guillaume dels Païses-Basses, séjourna dins lo castèl de Gontreuil.
Le nom de Gognies contient la terminaison gnies d'origine tudesque, qui signifie demeure de; la signification de la racine go n'est pas connue. Chaussée refère à la Chaussée Brunehaut. Gognies tombait sous la prévoté et le decanat de Maubeuge, mais sa cure relevait de l'abbaye de Liessies.
Le village se trouve mentionné dans des actes médiévaux à partir de 1185. Dans la période fédale, la division territoriale est complexe: plusieurs familles nobles, l'Abbaye d'Hautmont et le chapitre de Maubeuge se partagaient trois seigneuries: Gognies, Gontreuil et Rogeries, quelques fiefs en dehors des seigneuries et plusieurs sous-fiefs, parfois enclavés. Au sujet d'un de ces fiefs se trouve dans les archives du chapitre de Maubeuge de 1190 une triste histoire d'amour entre la belle Aliénor de Pierre-Fontaine et le brave Arnould du Mesnil, qui se donnaient des rendez-vous secrets dans un fôret à Roteleux. L'hiver venu, Arnould se trouve devant une meute de loups, en tuera trois avant de trouver la mort. La fille affligée, entrée au chapitre, meurt peu de temps après et c'est d'elle que le chapitre a hérité la cense de Roteleux (leu: loup).
Le puzzle territorial est aujourd'hui d'autant plus complexe par le fait que le 17 septembre 1678, au Traité de Nimègue, Gognies est divisé en une partie belge et une partie française et qu'il y a eu en 1820 au Traité des Limites une correction de frontières.
Pendant le blocus de Maubeuge en 1793, le jeune prince d'Orange, futur roi Guillaume des Pays-Bas, séjourna au château de Gontreuil.
Dans le cadre d'un nouvel regroupement de communes, prévu pour le 31 décembre 2011, la commune a exprimé sa préférence pour l'adhésion à l'Agglomération de Maubeuge.
Peter Debye
Peter Joseph William Debye (n. Petrus Josephus Wilhelmus Debije en 1884, m.1966) foguèt un quimista e fisician neerlandés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1936.
Lion-sur-Mer
Lion-sur-Mer es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin
Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Crespin (Albigés)
Crespin (Crespin en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi, situada dins lo departament de Tarn e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Istòria
La comuna se creèt en 1905, sul territòri d'Andoca.
Croix-Fonsomme
Croix-Fonsomme es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Abans lo 22 de març de 2011 s'apelava Croix-Fonsommes.
Superpredator
Un superpredator es un predator que, vengut adult, se situa a la cima d'una cadena alimentara. Aqueu tipe d'espècia existís dins lei mitans maritims o terrèstres (balenas, crocodils, lions...). En causa de la poissança de son armament, de l'eficacitat de sei mejans de captura e de l'eliminacion volontària d'uneis autrei superpredators dempuei la Preïstòria (ors, lops...), l'Òme es de còps considerat coma lo superpredator ultim. Dins son mitan naturau, un superpredator a un ròtle biologic major per limitar leis efectius deis autreis espècias.
Emili Cartalhac
vinheta|La darrièra [[fotografia de Cartalhac. Mai 1921.]] thumb|300px|Ponchas de [[sagetas dau neolitic (Museum de Tolosa)]] Emili Cartalhac (Émile Cartailhac en francés) (Marselha, 15 de febrier de 1845 - Genèva, 26 de novembre de 1921) foguèt un preïstorian que sei trabalhs contribuiguèron au progrès dei sciéncias arqueologicas. Admetèt l'existéncia d'un art parietau paleolitic après o aver mes en dobte.
Montancy
Montancy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Comuna situada en coriosa posicion termierèra amb la Soïssa. Es coincée entre lo Doubs al Sud (just al débouché de la sivella qu'aquel riu fach a Soïssa) e la frontièra suisse al Nòrd. Lo vilatge de Bremoncourt #que depen de la municipalitat de Montancy a situat a catorze quilomètres a l'èst del cap de-luòc, pas luènh de la frontièra suisse, en la vallée del Doubs a 830 mètres d'altitud.
Canina
Una canina es una dent que tènon certaneis animaus. Son situadas entre leis incisivas e lei caisselaus e utilizadas per leis espècias carnivoras per derrabar lo manjar.
Montancy
Geografia
Commune située en curieuse position frontalière avec la Suisse. Elle est coincée entre le Doubs au Sud (juste au débouché de la boucle que cette rivière fait en Suisse) et la frontière suisse au Nòrd. Le village de Bremoncourt qui dépend de la commune de Montancy est situé à quatorze kilomètres à l'est du chef-lieu, non loin de la frontière suisse, dans la vallée du Doubs à 830 mètres d'altitude.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Predator
Un predator es un organisme vivent que tua de predas per lei manjar o alimentar sa progenitura.
Pargue Nacional de Ranthambore
Lo Pargue Nacional de Ranthambore se situa dins l'estat indian de Rajastan. Creat lo 1 genier de 1980 dins la region de Jaipur, a una superficia de 400 km².
La Chartre-sur-le-Loir
La Chartre-sur-le-Loir es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
L'Espitalet (País de Fois)
Geografia
Comuna situada dins los Pirenèus sus l'Arièja prèp del Principat d'Andòrra; accès al Pas de la Casa per las rotas RN 22 e RN 20 o RN 320 (Pas de Pimorens e Tunèl de Pimorens). vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
La Chartre-sur-le-Loir
Nòtas
<references group=N/>
L'Espitalet (País de Fois)
Origina de la fondacion del vilatge
Segon la cronica de Vich, l’Espitalet deuriá sa fondacion al cavalièr Bertrand d’Enveight, nebot de Susana d’Enveight, doarièra de Cerdanha, que las termièras anavan fins a Merens. Susprés en 1003 amb son caval, per una tormenta de nèu sul penjal occidental del pas de Pimorens, lo Cavalier d’Enveight faguèt lo vòt, s'aviá la vida salva, de far un espital. Alara, dubriguèt amb son espada lo ventre de sa bèstia, n'arraquèt las entralhas e se lotgèt a lor plaça. Se podèt alara calfar, en esperant una enlusida e tornar trobar son camin.
Tenguèt sa promessa e uèi encara existís l’orador que faguèt construire prèp d'un pont nomenat Santa Susana. Lo refugi de Santa Susana foguèt menat per de religioses de l’ordre dels Espitalièrs de Sant Joan de Jerusalèm. La populacion de l’Espitalet se compausava de 7 a 8 religioses al servici de l’espital, ajudats per qualques trabalhadors volontaris (Donats) per sonhar los viatjaires e los romiaires, gardar los tropèls e cultivar las tèrras. Totes vivián paurament.
En 1791, l’Espitalet venguèt un masatge de Merens. Fins a la mitat del sègle XVII, l’Espitalet se nomenava Espital de Santa Susana. Après la pèsta de 1631 e segon los registres de l’estat civil de Merens, lo vilatge possedissiá una glèisa de Santa Susana, e un cementèri separat d'aquel de Merens.
Sègle XIX
Vilatge prèp de la frontièra, L’Espitalet foguèt envasit pels Espanhòls en abril de 1793, en 1811 e 1812 quand « davalèron » dins la region d’Ax e fin a Tarascon.
D'avalancas demòran dins las memòrias: aquela del 4 genièr de 1895, aquelas dels 16 e 25 de decembre de 1906… Sa posicion sus la termièra e sa topografia fan de l’Espitalet un caireforc: un burèu de Pòstas a dubèrt lo 1 d'octobre de 1898. Amb l'arribada del tren dempuèi Tolosa fins a Ripoll foguèt bastit un tunèl lo 20 d'octobre de 1908. Una usina idroelectrica i es installada e tanben un pòste de doanas.
En 1896, a L’Espitalet i aviá 28 ostals per 34 familhas e 139 abitants.
Epòca contemporanèa
La rota d’Andòrra pel Pas de la Casa dempuèi la rota del Pas del Pimorens a dubèrt en 1933 e lo tunèl del Pimorens en 1994 al confinh del País de Fois, Cerdanha e Capcir.
Beauménil
Beauménil es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Beauménil Se situa a Unitat|4|km}} de Bruyères, a Unitat|27|km de Épinal e a Unitat|92|km  de Nancy.
Beauménil se situe à 4 km de Bruyères, à 27 km d'Épinal et à 92 km de Nancy.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Courtelevant
Courtelevant es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Geografia
A situat a 7 km de Delle e 27 km de Belfòrt, çò cap de-luòc de departament. La Vendline, un riu #que pren la siá font en Soïssa près de Vendlincourt, l'adaiga abans de #prene la Coeuvatte, autre riu d'origina suisse, a Florimont.
Il est situé à 7 km de Delle et 27 km de Belfort, le chef-lieu de département. La Vendline, une rivière qui prend sa source en Suisse près de Vendlincourt, l'arrose avant d'aller rejoindre la Coeuvatte, autre rivière d'origine suisse, à Florimont.
Se tròba a 7 km de Delle e a 27 km de Belfòrt, la capitala del departament.
Equipa ciclista Direct Énergie
L’equipa ciclista Direct Énergie es una equipa francesa de ciclisme professionau sus rota.
Courtelevant
Geografia
Es troba a 7 km de Delle i a 27 km de Belfort, la capital del departament.
Istòria
La via romaine #que connectava Mandeure a Augst, près de Bâle, passava sul territòri de Courtelevant. Lo nom del vilatge vendriá del latin curtis accolé al nom d'òme germanique "Hilbung". En 1262 Courtelevant possedissiá ja una glèisa. Pendent lo periòde ont Ferrette fasiá de partidas possessions austrianas, lo vilatge i aviá conegut jos lo sieu nom alemand de Herbsdorf (meteis étymologie que lo nom francés). Al cors de la Guèrra de Trenta Ans la contrée i aguèt estrossejat pels Suedeses e Courtelevant èra sus lo sieu camin. Lo tractat de Westphalie de 1648 #consagrar lo rattachement de la region a la França. La glèisa Santa-Étienne a #èsser restaurada en 1812.
Lo molin de Courtelevant es un testimòni d'una activitat #qu'èra fòrça estenduda fins al XIXe sègle : l'utilizacion de la fòrça de l'aiga per far virar las meules d'un molin a farina. Es ara condicionat en musèu e present al public desparièr aspèctes de las tecnicianas utilizadas abans lo grand desvolopament industrial.
Sent Pèr (de Bigòrra)
Sent Pèr o Sent Pèr de Bigòrra (Saint-Pé-de-Bigorre en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Courtelevant
Istòria
La voie romaine qui reliait Mandeure à Augst, près de Bâle, passait sur le territoire de Courtelevant. Le nom du village viendrait du latin curtis accolé au nom d'homme germanique "Hilbung". En 1262 Courtelevant possédait déjà une église. Pendant la période où Ferrette faisait partie des possessions autrichiennes, le village était connu sous son nom allemand de Herbsdorf (même étymologie que le nom français). Au cours de la Guerre de Trente Ans la contrée fut ravagée par les Suédois et Courtelevant était sur leur chemin. Le traité de Westphalie de 1648 consacra le rattachement de la région à la France. La glèisa Saint-Étienne a été restaurée en 1812.
Sent Pèr (de Bigòrra)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Courtelevant
Istòria
Le moulin de Courtelevant est un témoin d'une activité qui était très répandue jusqu'au XIXe siècle : l'utilisation de la force de l'eau pour faire tourner les meules d'un moulin à farine. Il est maintenant aménagé en musée et présente au public différents aspects des techniques utilisées avant le grand développement industriel.
Sent Pèr (de Bigòrra)
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sém pè] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : in loco Generensi, en latin, en 1022, Garsia Anerio et Anerio Garsiae et Donato Generensibus, en latin, cap a 1080 (Cartulari de Sent Pèr), Generensis cenobii, en latin, en    1083, Petrus Generensis, en latin, en 1175, De Sancto Petro, en latin ath sègle XII, Sent Per de Generes, cap a 1200-1230, Ieres, ath sègle XII o XIII, monasterio Generensi, en latin, en 1272, Geyres, la vesiau de Geyres en 1281, Geeres, abat de Geres en 1283, De Generesio, en latin, en 1313 e 1342, Sent Per, Sent Pe en 1429, Semper de Geires, Sanctper, Sanctpe, Sempe en 1541, Sempé, Senpé, en 1614, Saint-Pé de Gierres ou de Generez en 1760, St Pé (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Equipa ciclista Direct Énergie
Creada en 2000 sota lo nom de "Bonjour", li diguèron "Brioches La Boulangère" en 2003 e 2004, puei "Bouygues Telecom" de 2005 a 2008, "BBox Bouygues Telecom" en 2009 e 2010, "Team Europcar" de 2011 a 2015. A son nom actuau despuei 2015. A l'estatut d'equipa ProTour de 2005 a 2009, puei vèn una equipa continentala professionala en seguida dau non renovelament de la licéncia ProTour per l'UCI en 2010. Siguèt creada e es dirigida per Jean-René Bernaudeau, egalament fondator de l'equipa Vendée U d'onte vèn mai que d'un correire de l'equipa.
Sent Pèr (de Bigòrra)
Toponimia
Segon tots los autors, eth nom dera comuna que representa Petrus, eth apòstol Sent Pèr,.
Miquèu Grosclaude que cita eras reflexions de R. Aymard a prepaus deth nom Generés :
Region d'Ifo
La region d'Ifo (région de l'Iffou en francés) es una region de la Còsta d'Evòri, creada en 2011, dins lo districte dels Lacs (suprimit en 2014). Sa superfícia es de 8,955.05 km². Sa populacion es de 311,642 abitants. . Ten lo nom del riu Ifo.
Istòria
La region es creada amb 3 departaments en 2011 dins lo districte dels Lacs. En 2013 ven una collectivitat territoriala. En 2014 los districtes son suprimits. En 2020 se compausa de 4 departaments.
Compausicion
La region es compausada de 4 departaments.
Verchaix
Verchaix en arpitan (Verchaix en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Authentique station Vilatge familiale savoyarde fleuri, idéalement mes sul vessant ensoleillé marge drech de la vallée del Giffre (es perché sus un pichon scenari a 788m d'altitud), Verchaix es a proximitat immediata dels grands aisses touristiques alpestres : Anecí a 60 km, Genève a 50 km e Cluses a 18 km.
Authentique station village familiale savoyarde fleuri, idéalement placé sur le versant ensoleillé rive droite de la vallée du Giffre (il est perché sur un petit plateau à 788m d'altitude), Verchaix est à proximité immédiate des grands axes touristiques alpestres : Annecy à 60 km, Genève à 50 km et Cluses à 18 km.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa