cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Psicò
La mòrt d'Arbogast
Essent lo sol autre moment violent del film, la scèna deviá èsser realizada amb un maxim d'impacte. Mas èra tanben crucial de desvelar pas l'identitat de l'agressor. De subtilas presas de vistas anava permetre d'aténher aquestes dos objectius. Hitchcock trichèt tanben un pauc. Pel ròtle de la maire, tanben cridèt Mitzi Koestner e deviá enforçar la confusion sur l'identitat de la Sra Bates. L'objectiu èra de causar un tust maxim, tot daissent lo dobte sus l'identitat del murtrièr. Per obtèner l’efièch, la scèna es en partida filmada d'un punt de vista fòrça naut plaçat, cabuçant sus Arbogast e son agressor. Aquesta tecnica amagava las caracteristicas del tuaire sens far pensar al public qu’aquí èra l'intencion del realizator. Per far mai perfiècha la sequéncia de la casuda, Hitchcock installa la camèra sus de ralhs de traveling e filmèt l'escalièr en davalant. Arbogast aviá pas pus qu'èsser filmat setat davant un ecran transparent, movent los braces per significar la pèrda d'equilibri. La vista de l'escalièr èra alara difusada sus l'ecran e los dos imatges combinats per crear l'efièch que cal. Hitchcock explica son metòde de filmatge a François Truffaut :
Encontra amb la maire
vinheta|[[Vera Miles, interprèta de Lila Crane, Dins The Searchers (1956).]] Quand Lila acaba per davalar dins la cava e se trapa fàcia al cadavre, lo tust es immens. Al moment ont l'identitat del taire se presisa dins l'esperit del public, los violons tornan a gemir e la folia de Norman Bates es fin finala desvelada.
L'aparicion finala de la maire es una mòstra de l’engenh hitchcockian. Foguèt una escomesa de realizar, que calguèt installar un mecanisme sota la cadièra de la maire. L'accessoirista deviá s'alongar per far virar las ròdas a revèrs que se descobrisca la maire al moment crucial. Aquò prenguèt de longas seradas de repeticion, que n’i aviá pas cap pendent lo fimatge.
La scèna — e lo cadavre — prengavan vida amb lo jòc d'ombre e de lutz sus las orbitas desencarnadas, produch pels balanç de l'ampola tustada par Lila terrorizada. Hitchcock esitava sus la fin. Se demandava se lo film deviá s’acabar Aquí, o comportar una scèna suplementària que donariá l'explicacion complèta. Suls conselhs de Stefano, causiguèt l'explicacion pel public. Demandèt a Simon Oakland de jogar lo Dr Richman, un psiquiatre, que, amb gaubi, fa un retrach fulgurant de la psicòsi de Norman Bates. Uèi, aquesta scèna es considarada coma tròp longa, a vegada anujosa. Es per aquesta rason que Joseph Stefano la faguèt mai corta pel filme de 1998.
A la fin de l'intervencion del psiquiatre, la camèra nos transpòrta dins la cèla ont se trapa Norman, envelopat dins una manta. L'expression de la cara de l'actor torna perfièchament los trebles maladius del personatge. Alara que la camèra demora un darrièr còp sus son agach lusent, s’ausís la votz de la maire, plena de blaimes e de marridesa. Son esperit n'abriga pas pus « doas personalitats ». Norman desapareguèt. Sola demora la maire. Sul darrièr imatge, Hitchcock superausa la cara de Norman sul cranis de sa maire, l'efièt obtengut espaventant un darrièr còp per l’espectator.
Son
Al legir l’scenari de Psicòsi, Hitchcock pensava utilizar una benda sonora minimalista; un metòde que realizèt sus son film seguent, The Birds. Subretot, lo realizator volgava pas de musica per la scèna de la docha, ,.
Mas lo compositor Bernard Herrmann, qu’aviá ja trabalhat suls cinq films precedents d'Hitchcock, seguèt la sieuna inspiracion e escriguèt une particion per un ensemble de còrdas. Jamai avant una musica de film aviá estat compausada sonque amb de còrdas. Amb los sons estridents dels violons e violoncèls, capitèt a far l'ambiant dolorós e destracada qu’anóncia los terribles murtres del Motèl Bates. Hitchcock se’n mostrèt tan satisfach que doblèt lo salari d'Herrmann, ,.
Après aver escotat un darrièr còp, Hitchcock èra fòrça entosiasta. Mas, il suggeriguèt a Herrmann, al moment ont Vera Miles davala dins la cava e vei la momia de la maire, de repetir « aqueste mervelhós tèma de la docha amb los violons ». Lo compositor aprovèt totalament Hitchcock.
Generic del començament
La concepcion grafica del generic de començament es confiada a Saul Bass. Los noms dels actors e tecnicians del film i apareisson trencats en dos, lo naut e lo bas se jongant a la mitat de l'ecran, amb una corbadura al mitat. Es possible d'interpretar aquesta corbadura coma una indicacion del desdoblament de personalitat del personatge de Norman Bates.
Los grands tèmas
Quitament se Psicò es un film de pichon budget, pasmens, segon las criticas, es ric en idèas e tematicas. Los aucèls aparéisson mai d’un còp, i a las gruas de las vistas de Phoenix e le nom de Marion (Crane, en anglés, significa grua), fins als aucèls que Norman ama empalhar. Aqueste tèma ten son apogèu dins lo film segent d'Hitchcock, The Birds. D'autres motius sont recurrents, coma l'oposicion del blanc e negre, qu’evòca l'antinomia des constrenchas, o la juxtaposicion de las verticalas e orizontalas, coma dins lo contrasta entre l’ostal e lo motèl de Bates.
Lo cameo d'Hitchcock
A l'epòca ont Alfred Hitchcock realiza Psicò, son apparicion dins sos films es incontornabla. Es present aquí esperant davant l'agéncia immobiliàira, cofa td'un capèl mòl clar. Çò que li permet de se mostrar al començament del film (6 min 18 s), mas tanben de figurar dins la mèsma scèna que sa filha, Patricia Hitchcock qu’interprèta Caroline, la collèga de Janet Leigh.
Censura
Lo film deviá èsser somesa al Còde Hays, un reglament de censura. Hitchcock demandèt a Luigi Luraschi, intermediari entre l’studi e los censors, de regardar lo film per i veire los problèmas.
Còr
Lo còr es un organ animal que servís a impulsar la sang pertot lo còrs. Generalament pòt aver una, doas o quatre cavitats segon los animals. Es un muscle void qu'impulsa la sang dins los vaissèls sanguins. Es l'element central del mediastin (region anatomica compresa entre ambedós palmons) e es connectat a de conduchas nomenadas venas (per ont arriba la sang al còr) e artèrias (conduchas de sortida).A cada batement, envia una onda de sang dins las artèrias.
Psicò
Censura
En 1959, se podava pas mostrar de nuditat als EUA. Hitchcock demandèt jamai a Janet Leigh de se descestir, qu’aquò auriá estat censurat. Lo problèma èra de trobar un meja de suggerir la nuditat. Leigh e Rita Riggs, la costumièra, espeluquèron de revistas de strip-tease que mostravan fòrça costumas, mas pas cap anava.
Pargue Natural Regional dels Grands Causses
thumb|Lògo del Pargue Lo Pargue Natural Regional dels Grands Causses es un pargue natural regional situat dins lo sud de Roergue, creat en 1995. Amb una superfícia de, es un dels pargues mai grands de França. Englòba 97 comunas, e demest elas, la vila de Milhau qu'es l'unica vila de mai de 20,000 estatjants dins un pargue natural.
Còr
Lo còr d'un vertebrat se compausa de muscle cardiac, un teissut de muscle estriat involontari que se tròba solament en aquel organ. Lo còr uman mejan, en batent a 72 pulsacions per minuta, batrà aperaquí 2.500 milions de còps al cors de la vida (aperaquí 66 ans). Pesa una mejana de 250- en çò de las femnas e 300- en çò dels òmes.
Ornithocheirus
Ornithocheirus (audèth damb man) siguec descrit pes fossils trapats en diuersi lòcs deth cretacèu anglés. Tot e que i auia ua esqueleta sancera e sonque troçi de maissa, uassi e vertèbres 36 espècies sigueren classades. Plan d'eres èren des plaques de sable verda de Cambridge, un depaus marin deth cretacèu inferior. Coma qu'es uassi de pterosaure èren plans se pensa qu'auien sigut limpiats des des estrats mès ancians dera mar e tornats a depausar en un aute lòc.
Psicò
Censura
Qu’èra tanben decoratritz, Rita Riggs deviá imatginar la scèna e verificar quines detalhs èran visibles a l’imagte. Subran aguèt l’idèa de la moleskina, utilizada per las ampolas,.
Còr
Embriologia
Lo còr se forma a partir de la fusion sus la linha mejana de las doas aortas dorsalas de l'embrion. Aqueste tub primitiu dona luòc a una seguida de dilatacions successivas: sinus, atrium, ventricul, bulb e trònc. Durant lo desvolopament aqueste tub se plegarà subre se meteis alara que las dilatacions primitivas se modificaràn per donar luòc a las cavitats definitivas; del sinus deriva lo sinus venós (retorn de la circulacion coronària), l'atrium donarà las aurelhetas un còp separadas pel septe interatrial. Lo ventricul primitiu e lo bulb se diferencian en ventriculs mentre que l'evolucion del trònc cardiac donarà luòc als trams inicials de les artèrias aorta e pulmonara.
Ornithocheirus
Aguesti pterosaures donques serien mès ancians e probaubaments deth cretacèu inferior. En 1869 Harry Govier Seeley auec era comission de classar aguesta amassada de uassi de pterosaure per Universitat de Cambridge. Quasi toti es individús èren des sables de Cambridge, beri uns 1000 uassi toti trincats.
Psicò
Criticas
Psicò foguèt pas plan aculhit per la critica asl EUA,. La rason probabla d’aquestas reaccions, es que los jornalistas agradèron d'aver descobèrt lo film au cinèmaa. Aurián preferit lo veire en projeccion privada, sols o amb lors secretàrias.
Còr
Estructura
thumbnail|200px|dreta|Còr uman retirat d'un òme de 64 ans. L'estructura deu còr es diferenta segon las brancas deu regne animal (vedetz sistèma circulatòri):
Ornithocheirus
Pr'amor d'açò era controvèrsia contunha. Quins aperténhen a aguest genre e ara familha des Ornithoceiridae e quini non. Totun èren uassi de pterosaure plan longui damb eth cran tanben long e damb ua cresta en naut d'aguest. Toti auien dents poderoses.
Psicò
Criticas
Hitchcock èra sempre decebut quand son trabalh èra mal recebut qu’i consacrava fòrça temps. « benlèu aviá estat un pauc tròp gastat de per abans, amb totes los lauses qu’aviá recebut per Rebecca e Soupçons, entre autres. Aquò l’anujava benlèu. » segon sa filha Patricia.
Còr
Còr uman
thumbnail|left|200px|[[Anatomia de superfícia deu còr. Lo còr es demarcat per:
Ornithocheirus
Era definicion deth genre ère pas clara e aguest genre ère coma un genre on classar toti es fossils pas classats d' Anglatèrra, França, Occitània, Alemanha, Boèmia, Àustria, Africa, Austràlia e America deth Sud.
Psicò
Criticas
Bosley Crowther, del New York Times, trobèt lo film òrre mas mai tard lo comptèt coma un dels detz melhors films de l'annada,. Lo public, el, semblava l'agrada. Per Hitchcock, es l'avís del public que comptava mai que tot.
Ornithocheirus
En 1914 R.W.Hooley sajèc de classar es fossils d'Ornithocheirus anglesi. Creèc cinc gropi disparièrs damb es sòns noms. Era caracteristica mès importanta ère era maissa. Es pterosaures deth cretacèu anglés son conegudi sonque per troçi d'uassi e tanben an sigut classats coma Ornithocheirus.
Còr
Còr uman
-Un punt 9 cm a l'esquèrra de la linha mediosternala (apex deu còr)
Psicò
Criticas
Lo film es, uèi, encara considerat coma un cap d'òbra e coma un dels melhorrs films del mèstre, ,.
Còr
Còr uman
-La setena articulacion esternocostal de la dreta
Ornithocheirus
Hònt: The Illustrated Directory of Dinosaurs and Other Prehistoric Creatures, Greeenwich Editions, 2005
Còr
Còr uman
-La vòuta superiora deu tresen cartilagi costal drech, a 1 cm de la linha sternala drecha
Fisiologia
thumbnail|esquerra|100px|[[Sistòle]] thumbnail||esquerra|100px|[[Diastòle]]
Transplantament de còr
Lo 3 de decembre de 1967 Louis Wahskanski, un comerciant sud-african, va ser lo primièr pacient deu monde a recebre un còr trasplantat.
Relacion entre lo sistèma circulatòri e los autras sistèmas
- Sistèma circulatòri e sistèma respiratòri :
-Sistèma circulatòri e sistèma òssi :
Sent Giniés (Perigòrd)
Sent Giniés, (en francés: Saint-Geniès) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Còr
Relacion entre lo sistèma circulatòri e los autras sistèmas
- Sistèma circulatòri e sistèma digestiu :
Sent Giniés (Perigòrd)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Còr
Relacion entre lo sistèma circulatòri e los autras sistèmas
- Sistèma circulatòri e sistèma d'excrecion :
Sent Giniés (Perigòrd)
Toponimia
Lo nom de la glèisa es atestat en latin en 1178, Beata Maria de Sancto Genesio, puèi en francés al sègle XVI, Saint Genyès. Es lo nom de mai d'un sent, de las Gàllias, dont un arquevesque de Lion al sègle VII, de Roma del temps de Dioclecian, etc, ,. La prononciacion es [ʂɪ n ʦi’ɲe] e la grafia Sent Giniés.
Bannay (Marna)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Palante
Istòria
Lo vilatge a fach bastir un monument al mòrt coma tot l'autre vilatge per aunorer los sieus abitants mòrts en la guèrra
Le village a fait construire un monument au mort comme tout les autres village pour aunorer ses habitants mort dans les guerre
Espòrt de combat
Un espòrt de combat es un espòrt competitiu de contacte ont dos combatents luchan un contra l'autre, amb per objectiu de simular un combat còs a còs vertadièr. La bòxa, las arts marcialas de competicion, lo combat liure e l'escrima son d'exemples d'espòrts de combat.
Las tecnicas utilizadas pòdon èsser classificadas en tres domenis: tustar, agantar, e usatge d'arma. D'unas reglas del jòc s'especializan dins un airal, d'autras permeton la superposicion.
Espòrt de combat e art marcial
La nocion d'"espòrt de combat" es diferenta de la d'art marcial, e mai que d'unas disciplinas coïncidiscan.
D'efièch, un art marcial es per definicion un "art de guerra", una disciplina ont tot es permés. A causa de la perilhositat potenciala, l'estudi d'un art marcial es plan definit en règla generala.
Al contrari, un espòrt de combat a de competicions, e de nòrmas destinadas, en particular, a garantir l'integritat fisica e un arbitre per las far respectar. D'un costat, espòrt de combat s'aluenha del combat real, mas d'un autre, permet de s'afrontar amb un adversari que ten de reaccions imprevisiblas e permet una bona esportivitat (fair play e respècte).
Aquestes dos punts de vista son fondamentalament diferents, mas istoricament ligats. Dins los païses asiatics, l'aprendissatge d'arts marcialas s'efectuava per afrontar un atacant. Lo còs de l'individú se transformava en una vertadièra arma de guèrra e servissiá a s'opausar en cas d'agression de pòples envasidors. Atal, aquesta vision d'una disciplina marciala servissiá a defendre sa vida pendent l'época feudala.
Aquestas tecnicas marcialas se transmetèron al cors dels ans dins lo mond entièr, e son estadas adaptadas a las mentalitats de las personas que las fasián servir.
Grafgnàna
Grafgnàna (forma lombarda e emiliana; en italian e oficialament: Graffignana) es una comuna italiana de 2.671 abitants. Administrativament es dins la província de Lodi en Lombardia.
Geografia
Grafgnàna es a 35 km al sud de Milan e a 15 km a l'èst de Lòd.
Actualité
Los principals trabalhadors estrangièrs venon de:
Vic d'Auribat
Vic d'Auribat (Vicq-d'Auribat en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [,bikdawri'βat]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Laurentius de Lierr aus sègles XI-XII, de Vico, en latin, en 1289, Vic (mapas de 1638, 1647, 1714 e 1733).
Segon Dauzat e Rostaing, lo latin vicus qu'a lo sens d'« un grope d'ostaus, d'un vilatge, shens estatuts », per oposicion au municipium, vilatge de ciutadans romans, e a la colonia, vilatge de colons.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que traduseish simplament lo mot vicus en « vilatge ». Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, que precisa lo mot vicus designava ua aglomeracion d'un pauc d'importància.
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié que precisa Auribat ei benlhèu « au ribat », au sens deu sector de las arribas d'Ador : au ribat (lo ribat) comprés com Aurivath. Que i a un Auriavath près de Nerac, au bòrn d'un petit afluent de Baïsa.
Lac (Bearn)
Lac o Lac e Audejòs (Lacq en francés) qu'ei ua comuna bearnesa situada dens lo departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 200px|left|thumb|Senhalizacion bilingüa de LacQu'ei situada hens lo bacin de Lac, un parçan bearnés ric en activitat industriala e quimica. Lac qu'ei justament coneguda per la soa resèrva de gas naturau. La comuna qu'a decidit de tradúser los son panèus en bearnés. 200px|left|thumb|Ensemble industriau e petroquimic de Lac
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Audejòs
Veire a l'article.
Lac
La prononciacion qu'ei [lak]. Las fòrmas ancianas que son Lag, en 1193, Lac au sègle XIII e en 1385, Lacq (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Dauzat qu'interprèta Lac com un possible *laccum (fundum), deu nom galic d'òmi *Laccos, d'après Laccobriga [o Lacobriga], nom d'ua vila; pòt pas estar un lac.
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat arrefusa lo nom Lac, pr'amor n'i a pas, e lo remplaça per un nom ipotetic [mès lo nom celtic Lacos qu'ei atestat]. Lo mot lac, deu latin lacum, que prengó sens diferents : lac > estanh > clòt > bacin de hont > balha de haure > cuba de trolh > casa peus gruns; en toponimia basca, lako, deu latin lacum qu'a sovent lo sens de « trolh, granja » e per extension, « cabana o estable, separat de l'abitacion ». Grosclaude que prepausa lo sens de « trolh, granja », deu latin lacum.
Istòria
Lo 1èr de setémer 1972, Audejòs qu'estó incorporat a Lac per fusion-associacion. Audejòs qu'èra deu canton d'Artés e que guardè la soa apertenéncia dinc a 2015. La comuna que comunica dab lo nom, pas oficiau, de Lacq-Audejos : Lac e Audejòs.
David Woodard
David Woodard (n. en Santa Bàrbara, Califòrnia, 6 d'abril de 1964) es un caps d'orquèstra, compositor e escrivan american.
Gustavo Adolfo Bécquer
Neishec en Sevilha, hilh deth pintor José Domínguez Insausti. Era sua mair siguec Joaquina Bastida de Vargas. Peth costat patern descenie d'ua nòbla familha de comerçants d'origina flamenc, es Becker o Bécquer, establida er eth caplòc andalós n'eth sègle XVI; deth sòn prestigi da testimòni eth hèt que possediren capèla e sepultura er era madeisha catedrala dempús de 1622. Era sua casa natau ja non existís. Siguec cristianat er era parròquia de Sant Laurenç Martira. Es sòns ancessors dirèctes, en tot començar peth sòn madeish pair, José Domínguez Bécquer, sigueren pintors de costums andaloses, e tant Gustavo Adolfo coma eth sòn frair Valeriano sigueren fòrça dotadi entath diboish. Valeriano, De hèt, s'inclinèc pera pentura. Eth pair moric eth 26 de gèr de 1841, quan eth poèta auie cinc ans d'edat. Er an 1846, damb dètz ans, Gustavo Adolfo entrèc er eth Collègi de Nàutica de Sant Elm, en Sevilha, a on li dèc classes un discipol deth gran poèta Alberto Lista, Francisco Rodríguez Zapata, e coneishec eth sòn gran amic e companh d'afans literaris Narciso Campillo. Mès es frairs Bécquer demorèren òrfenes tanben de mair er an següent, eth 27 de hereuèr de 1847, e sigueren adoptadi alavetz pera sua tia María Bastida. Valeriano E Gustavo sigueren fòrça junhut, e de hèt empreneren fòrça trabalhs e viatges amassa.
Dicy
Dicy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Villette-sur-Aube
Villette-sur-Aube es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dicy
Istòria
Pendent la campanha destinada a reconquérir d'importants luòcs fòrts a las mans dels Angleses o dels Bourguignons, Jeanne d'Arc e l'armada reiala del futur Charles VII, en venent de Gien per retre's a Aussèrra, #prene gite dins lo castèl de la Brulerie a Châteaurenard lo 28 de junh de 1429. De contunh, en remontant la vallée de la Ouanne fins a Douchy, eles chevauchèrent per Dicy, Villefranche-Sant-Phal, Chevillon lo 29 de junh, ont #passar la nuèch dins lo castèl. #Arribar Aussèrra a las mans de las Bourguignons lo 1 en julhet.
Pendant la campagne destinée à reconquérir d'importantes places fortes aux mains des Anglais ou des Bourguignons, Jeanne d'Arc et l'armée royale du futur Charles VII, venant de Gien pour se rendre à Auxerre, prirent gite au château de La Brulerie à Châteaurenard le 28 juin 1429. Puis, remontant la vallée de l'Ouanne jusqu'à Douchy, ils chevauchèrent par Dicy, Villefranche-Saint-Phal, Chevillon le 29 juin, où ils passèrent la nuit au château. Ils atteignirent Auxerre aux mains des Bourguignons le 1 juillet.
Districte d'East Khasi Hills
Lo districte d'East Khasi Hills (districte oriental dels puèges dels khasis) es un districte de l'estat de Meghalaya en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Shillong, qu'es tamben la capitala de l'estat de Meghalaya.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion del districte èra de 825 922 abitants. Èra en majoritat campèstra, que la populacion èra per 55,63 % rurala e per 44,37 % ciutadina.
Esburia
Esburia (Eyburie en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Certaldo
Certaldo es una comuna italiana de la Ciutat Metropolitana de Florença, dins la region de Toscana.
Confronta las comunas de Barberino Val d'Elsa, Castelfiorentino, Gambassi Terme, Montespertoli, San Gimignano, Tavarnelle Val di Pesa
A Travèrs lo miralh
A Travèrs lo miralh (anglés: Through the Looking-Glass, and What Alice Found There (1871) o Alice Through the Looking-Glass o Through the Looking-Glass) es una novèla de Lewis Carroll seguida de Las Aventuras d'Alícia al país de las meravilhas (1865). Alícia torna dins son mond fantastic, aqueste còp escala a travèrs lo miralh per dintrar dins lo mond que pòt veire al delà. Aquí apercep, al biais de tot rebat, tot es invertit, la logica tanben (corrir vos permet de demorar calhat, vos alunhar d'endacòm fa que s'apròcha, los escascs son vivents, los personatges de comptina existisson de verai, etc.).
Resumit de l'intriga
drecha|vinheta|Alícia dintrant dins lo miralh Capítol un – L'Ostal del Miralh: Alícia jòga amb una gatona blanca ("Traucanèu") e una gatona negra ("Mineta") quand sosca çò que pòt èsser lo mond de l'autre costat d'un rebat de miralh. Escala lo mantèl de chiminèa, afonsa lo miralh penjat sul mantèl, a sa suspresa, es capabla de passar dins un mond alternatiu. Dins aquesta vesion rebatuda de son ostal, encontra un libre de poèsia de miralh, "Barjacadariá", que l'impression es invertida es se pòt legir sonque amb un miralh. Tanben gaita las pèças d'escacs que prenon vida, mas demoran pro pichonas que las pòt manipular.
Capítel Tres – Insèctes Miralhs: La Reina Roja revèla a Alícia que tot lo camp es dispausat en carrat, coma un gigantèsc escaquièr, e prepausa de far d'Alícia un pion que vendra reina arribant al ochen reng dins la partida d'escacs. Alícia es plaçada al segond reng coma un dels pions de la Reina Blanca, e comença son viatge per l'esasquièr a bòrd d'un tren que sauta al dessús del tresen reng e directament a quaten reng, agissent segon la règla qu'establís que los pions pòdon avançar de doas casas a lor primièr movement. Arriba dins un bòsc ont i a un moscalhon deprimat que l'ensenha los insèctes miralh, creaturas enstranhas en partida cuca e en partida objècte (per ex, pan e parpalhon, mosca caval a bascula), abans de s'envolar triste. Alícia contunha son viatge e pel camin, passa lo "bosc ont las causas an pas de nom". Alà oblida totes los noms, son quita nom tanben. Amb l'ajuda del cervion que tanben oblidèt son identitat, arriba a aténher l'autre costat, ont se remembra de tot. Realizant el qu'es un cervion, ela una umana, e que los cèrvs an paur del umans, fugís (al desesper d'Alícia). drecha|vinheta|Besson (centre) e Bessan (drecha) vinheta|Lo Rei Roge somiant Capítol quatre – Besson e Bessan: Puèi encontra dos fraires grosses Besson e Bessan, que conéis d'una comptina. Après aver recitat un long poèma "Sr. Mòrsa e Sr. Fustièr", atiran l'atencion d'Alícia sul Rei Roge—roncant a grand bruch jos una arbre pròche— e de marridesa la provòca amb de reflexions filosoficas trivialas qu'ela seriá eissida dels sòmis de la realitat simulada de Rei Roge. Enfin, los fraires començan a se vestir per la batalha, sonque qu'èran espaventats per una còrb enòrma, coma lo prediguèt la comptina. drecha|vinheta|Lo Cavalièr Blanc Capítol Cinq – Lana e Aiga: L'encontre seguent d'Alícia es la Reina Blanca, qu'es fòrça distracha mas se lausa (çò qu'es justificat) de sa capcitat a se remembre dels eveniments abans que se passen. Alice e la Reina Blanca avançan al cinquen reng de l'escasquièr passant ensems un riu, mas la Reina se transforma en una feda dins una pichona botiga. Alícia lèu se troba sola a se batre per menar de remas d'una pichona barca, ont las fedas l'atissan bèlan de prepauses absurds (çò sembla).
Capítol Sièis – Humpty Dumpty: Après aver passat un autre riu cap al seisen reng, sul pic Alícia encontra Humpty Dumpty, que, en mai de celebrar son anniversari, dona la sieuna traduccion de tèrmes estranhs en "barjacafolastre". En seguida, inicia Alícia al concèpte de mot valisa, abans sa casuda inevitabla.
Capítol Set – Lo Leon e l'Unicòrn: "Totes los cavals del rei e totes los òmes del rei" venon ajudar Humpty Dumpty, e son acompanhats pel Rei Blanc, e tanben del Leon e de l'Unicòrn, que contunhan a jogar la comptina tot en luchan los uns contra los autres. Dins aqueste capítol, Sr. Lèbre de Març e lo Capelièr del primièr libre fan una brèva aparicion coma de "messatgièrs Anglosaxons" nomenat "Haigha" e "Hatta".
Capítol Uèit – "Es la mièuna Invencion": Après aver daissat lo Leon e l'Unicòrn a lor batalha, Alícia atenh lo seten reng passant un autre rèc cap a un territòri bosquièr del Cavalièr Roge, qu'assag de prene lo "pion blanc"—Alícia—fins a que lo Cavalièr Blanc venga l'ajudar. L'escortant pel bòsc fins al darrièr passatge de riu, Lo Cavalièr recita un long poèma de sa composicion nomenada Uèi d'Aglafin, e mai d'un còp cai de caval.
Capítol Nòu – La Reina Alícia: Disent a-dieu-siatz al Cavalièr Blanc, Alícia sauta lo darrièr riu, e automaticament es coronada reina, amb la corona se materializant subte sus sa tèsta. Lèu se trapa en companiá de las dos Reinas la Blaca e la Roja, que de contunh refutan Alícia utilizant de jòcs de mots per contrar la dicussion logicala. Puèi invitan a una autra partida que serán totes convidats per Alícia novèla coronada—causa que la quita Alícia ne sabiá pas res.
Capítol Detz – Brandida: Alícia arriba e se sèi d'esperela a la sieuna partida, que lèu vira al caòs. Alícia acaba per agafar la Reina Roja, la cresent responsabla de tot aquesta jornada de nonsens, e la brandís.
Capítol Onze – Desvelh: Alícia se desvelha dins son fautuèlh se trapant a téner Lo Gaton negre, que dedusís aver estat la Reina Roja, a lo Gaton Blanc avent realizat la Reina Blanca.
Capítol Dotze – Qui faguèt lo Sòmi?: L'istòria s'acaba amb Alícia remembrant l'especulacion dels bessons, que tot poiriá Alícia èsser una situacion sortida l'imaginacion del Rei Roge. Lo libre s'acaba per "La vida qu'es aquò, senon un sòmi?"
Simbolisme
Los tèmes e encastres de A travèrs lo miralh es una mena d'imatge miralh del País de las meravilhas: lo primièr libre comença a l'exteriror, dins lo caud mes de Mai (4 de Mai), utiliza los frequents cambiaments de talha coma dispositiu de l'intriga, e se pièja sus l'imatgeriá de las cartas de jòc; Lo segon comença a l'interior dins un nuèch nevosa d'ivèrn, exactament sièis meses mai tard, lo 4 de Novembre. Per son dispositiu de l'intriga utiliza de cambiaments temporals e espacials, e pren l'imatgeria dels escacs. Lo tème del miralh es fòrça present, coma la oposicions o los retorns enrè.
La Reina Blanca ofrís d'emplegar Alícia coma cambrièra e de la pagar "Dos pence per setmana, e de confitura cada jorn seguent." Alícia dich que vòl pas de confitura per uèi, a la Reina afirma lo paradòxe: "Poiriatz pas n'aver se ne vòl". La règle es, de confitura deman e de confitura ièr—mas pas jamai de confitura uèi lo jorn." De saber que confitura (jam en anglés) paréis al latin iam significant "ara" dins lo sens sense de "dejà" o "ara, aqueste moment que parli" qu'es pas lo "ara" del present que seriá nunc en Latin. Jam (Iam) se pòt pas prene per uèi. Aqueste torn es encara una demonstracion l'error logica de equivòca.
Escacs
vinheta|Esquèma dels còps d'escacs dins l'istòria de Lewis Carroll Alara que lo libre precedent pren per tème lo jòc de cartas, A travèrs lo miralh se basa sul jòc d'escas, se jogant sus un escaquièr gigant que los camps son las casas. Fòrça dels personatges màger son depèças d'escascs, Alícia en un pion.
Lo mond dedins lo miralh es divisat en seccions per de ruis e rècs, que passar cadun del riu significa un cambiament de scena, e correspondant a l'avançada del pion Alícia d'una casa.
Saint-Amour
Saint-Amour es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Lista daus comtes de Perigòrd
"Comte de Perigòrd" es un títol de noblesa dins la pairia de França, primièrament creat per Emenon, qu'èra ja comte de Peitieus e d'Engoleime. Lo títol es estat fòrça probablament decernit a Perigòrd en 845 per Pepin I d'Aquitània coma una recompensa per lor combat comun contra Loís lo Piós. Lo títol pren son nom dau Perigòrd, e lo sètge istoric daus comtes de Perigòrd èra Periguers.
Los comtes de Perigòrd son listats çai-jos.
Saint-Just-sur-Dive
Saint-Just-sur-Dive es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Lista daus comtes de Perigòrd
Ostau de Charós, devengut Ostau de Taleirand (nom supausat)
drecha|vinheta|170x170px|Lo contra-sagèl d'Elias VI de Perigòrd drecha|vinheta|170x170px|Lo sagèl d'Elias VI de Perigòrd
Saint-Just-sur-Dive
Geografia
Aquela comuna angevine del sud Loire se situa en lo Saumurois.
Cette commune angevine du sud Loire se situe dans le Saumurois.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Levi Eshkol
Levi Eshkol (Orativ, Ucraïna, 25 d'octobre de 1895 – Jerusalèm, 26 de febrièr de 1969 foguèt un politician israelian. Ocupèt la foncion de primièr ministre d'Israèl entre 1963 e 1969.
Catedrau Metropolitana de Buenos Aires
La Catedrau Metropolitana de Buenos Aires qu'ei lo màger lòc de culte catolic d'Argentina. Que's tròba suber la plaça de Mayo (qui ei tanben costejada peu cabildo de l'Ostau Arroset). Qu'ei tanben lo lòc on ei sepelit lo generau José de San Martín, liberator deu país durant la Guèrra d'Independéncia.200px|left|thumb|Mausolèu deu generau San Martín guardat peus granadièrs Desempuish lo sègle XVII, cinc lòcs de culte que hon bastit au medish endret shens demorar per'mor de la mala qualitat de las òbras. Que ho consacrada en 1791 a maugrat qui no hosse pas acabada. Lo son davant neoclassic realizat en 1822 qu'ei l'òbra de l'arquitècte francés Prosper Catelin. Ua rica ondradura que'i ho hornida enter 1860 e 1863.
En 1880, lo mausolèu deu generau San Martin, òbra de l'escultor picard Carrier Belleuse que ho installat entà arcuélher lo còs deu liberator qui repausava dens la cripta de la catedrau de Bolònha de Mar, ciutat on èra mort en exili.
Monneren
Monneren es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nogent-le-Phaye
Nogent-le-Phaye es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Geografia
Nogent-Lo-Phaye es un vilatge situat a 5 km a l'Èst de l'aglomeracion chartraine. Environada de camps, mas tanben de bòsques, lo vilatge a banhat per un ruisseau "La Branca" e per un pichon riu "La Roguenette", #que pren lo Eure a Sant-Prest.
Aquel pòble patís l'influéncia economica de la prefectura eurélienne, Chartres. Lo territòri de la municipalitat engloba lo échangeur autoroutier "Chartres Oèst", autentica basa economica del pòble. Aital, en la continuitat de la RD910 (anciennement RN10), divèrsas entrepresas, en aprofechant d'una imposition mai flexible, se son installats al luòc dich lo "Bòsc París",en creant aital una pichona zòna artesanala e industriala.
Nogent-le-Phaye est un village situé à 5 km à l'Est de l'agglomération chartraine. Entourée de champs, mais aussi de bois, le village est baigné par un ruisseau "La Branche" et par une petite rivière "La Roguenette", qui rejoint l'Eure à Saint-Prest.
Ce village subit l'influence économique de la préfecture eurélienne, Chartres. Le territoire de la commune englobe l'échangeur autoroutier "Chartres Ouest", véritable atout économique du village. Ainsi, dans la continuité de la RD910 (anciennement RN10), plusieurs entreprises, profitant d'une imposition plus souple, se sont installées au lieu dit le "Bois Paris",créant ainsi une petite zone artisanale et industrielle.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jarzé
Jarzé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Real Madrid Club de Fotbòl
Lo Reial Madrid Club de Fótbol es un club de fotbòl d'Espanha. Foguèt fondat lo 6 de març de 1902 amb lo nom Sociedad Madrid Foot-Ball Club. Jòga dins la Liga. A ganha nòu còps la Copa d'Euròpa, cinc d'elas de manièra consecutiva (1956, 1957, 1958, 1959, 1960). Es lo club esportiu risi mai del mond. La F.C. Barcelona es lo sieu maximal rival.
Siular d'Aas
Lo siular d'Aas qu'ei ua lenga shiulada practicada a temps passat dens lo vilatge d'Aas, en Bearn. Qu'ei basada sus la varietat bearnesa locau de la lenga occitana.
Descripcion
La topografia locau dab vaths prehonas que permet a las onas shiuladas ua propagacion de las bonas. Los abitants qui s'an doncas creat ua modulacion shiulada de l'occitan gascon de Bearn, permetent ua comunicacion corrècta enter las montanhas e lo vilatge. Gui Busnel (vadut en 1915), acostician e professor a l'Escòla Practica dels Nauts Estudis, que documentè aquera lenga shiulada en 1950. Que's basteish a l'entorn de 4 vocaus : i, e, a, o e 4 consonantas: ke, ye, che, ge. Aquela practica que s'ei transmetuda de generacion en generacion entà arrespóner aus besonhs deu terrenh. L'exòde rurau, puish l'aparicion de navas tecnicas de comunicacion que heson disaparéihser aqueth lengatge vadut obsolèt.
Manoel Ferraz de Campos Salles
Manoel Ferraz de Campos Salles (1841-1913) avocat e òme politic foguèt president de Brasil entre 1898 e 1902.
Anna Oshenina
Anna Oshenina (en ucraïnian: Анна Юріївна Ушеніна; Kharkiv, 30 d'agost de 1985) es una jogaira d'escacs ucraïniana. Es actualament granda mèstra internacionala e anciana campiona del mond.
Bourgheim
Geografia
Bourgheim A situat a 5 km de Barr e Obernai, a 30 km al sud de Estrasburg e 40 km de Colmar.
Bourgheim est située à 5 km de Barr et Obernai, à 30 km au sud de Strasbourg et 40 km de Colmar.
Istòria
Lo vilatge jol nom de Burghaime a mencionat per las primièras fes l'an 738 coma possession dels ducs de Alsace. Passa mai tard a l'Empèri e ven un Reichsdorf coma los sieus vesins Barr, Gertwiller, Goxwiller e Heiligenstein que # parteja amb el l'usatge dels bòsques e del Bruch. De nombrós couvents : Wissembourg, Ebersmunster, Niedermunster, i possedisson de bens. A la fin de la Mièja Edat doas localités se son constituits : Oberburgheim al sud de la Kirneck amb una capèla Sainte-Nicolas e Niederburgheim a l'entorn de la glèisa Sainte-Arbogast. Aquela darrièra conserva de polits vestigis de l'epòca romane. A Oberburgheim desapareis.
V (letra)
La V es una letra de l'alfabet latin.
Bourgheim
Istòria
Al començament de la, Bourgheim coma los autres comunas de la distincion de Barr, a donat per l'Emperaire Maximilien a Nicolas ZIEGLER. Los fils d'aquel darrièr vendon en 1566 e 1568 l'ensems dins la vila d'Estrasburg #que ne rèsta proprietària fins a la Revolucion.Bourgheim Passa per una crisi terribla al cors de las guèrras de la. Lo pòble a pas mai d'abitants l'an 1679. Qualqu'uns tornaràn, se soslinha uèch familhas l'an 1681. En 1779 se compta 140 personas : 118 protestants e 22 catòlicos.
Cossí en tota la distincion, la Reforma a #èsser introdusida cap a 1545. Bourgheim A en principi #èsser desservi per Gertwiller, es vengut de contunh a partir de 1565 fins als nòstres jorns filiales de la parròquia de Goxwiller, ont residís lo pasteur. Après lo rattachement a la França, lo catholicisme #èsser réintroduit l'an 1685. Lo regim del « simultaneum », usatge de la meteissa glèisa per las doas confessions, es totjorn en vigor. Los catòlicos èran a l'origina ligada a Niedernai.
Le village sous le nom de Burghaime est mentionné pour la première fois en 738 comme possession des ducs d’Alsace. Il passe plus tard à l’Empire et devient un Reichsdorf comme ses voisins Barr, Gertwiller, Goxwiller et Heiligenstein avec lesquels il partage l’usage des forêts et du Bruch. De nombreux couvents : Wissembourg, Ebersmunster, Niedermunster, y possèdent des biens. À la fin du Moyen Âge deux localités se sont constituées : Oberburgheim au sud de la Kirneck avec une chapelle Saint-Nicolas et Niederburgheim autour de l’église Saint-Arbogast. Cette dernière conserve de beaux vestiges de l’époque romane. Au Oberburgheim disparaît.
Oceanografia
vinheta|RV FLIP, nau oceanografica americana apartenant a l'Institut d'oceanografia Scripps, utilizat dempuèi 1962 vinheta|La Thalassa, nau oceanografica francesa apartenent a Genavir, entre autre pel compte de l'Ifremer, (Brèst en 2016) L’oceanografia (del gr-c, « Ocean », dieu de la mar e / gráphein « escriure ») es una disciplina scientifica, fasent partit de las sciéncias de la Tèrra dedicada a l'estudi de las mars e dels oceans. Un primièr congrés en 1871 e l'expedicion Challenger complida entre 1872 e 1876 concretizan la naíssença d'aquesta disciplina e en populariza lèu e lo nom e las primièras avançadas près del public amator. Lo tèrme oceanograf, designant los cercaires d'aquesta sciéncia, aparéis en França en 1881.
Bourgheim
Istòria
Au début du, Bourgheim comme les autres communes de la seigneurie de Barr, est donnée par l’Empereur Maximilien à Nicolas ZIEGLER. Les fils de ce dernier vendent en 1566 et 1568 l’ensemble à la ville de Strasbourg qui en reste propriétaire jusqu’à la Révolution.Bourgheim passe par une crise terrible au cours des guerres du. Le village n’a plus d’habitants en 1679. Certains reviendront, on signale huit familles en 1681. En 1779 on compte 140 personnes : 118 protestants et 22 catholiques.
Oceanografia
Los oceanografs estudian plan fòrça aspèctes dels oceans e de las mars, incluissent la tectonica de las placas, los grands cicles biogeoquimics, los corrents oceanics o encara los organismes e los ecosistèmas marins o encara los ligams entre oceans e modificacions climaticas. Aquestes domènis variats rebaton la multitud de disciplinas que los oceanografs intègran per comprene l'interdependéncia qu'existís entre la biologia, la geologia, la meteorologia e la fisica de l'ocean.
Bourgheim
Istòria
Comme dans toute la seigneurie, la Réforme a été introduite vers 1545. Bourgheim a d’abord été desservi par Gertwiller, puis est devenu à partir de 1565 jusqu’à nos jours filiale de la paroisse de Goxwiller, où réside le pasteur. Après le rattachement à la France, le catholicisme fut réintroduit en 1685. Le régime du « simultaneum », usage de la même église par les deux confessions, est toujours en vigueur. Les catholiques étaient à l’origine rattachés à Niedernai.
Oceanografia
Apercebut d'unes fachs oceanografics abans l'oceanografia
Dins l'antiquitat Plini l'Ancian escriviá que segon Papirius Fabianus, ''« la mai granda prigondor de la mar es de quinze estadis (2 760 m). D'autres asseguran que dins lo Pont Euxin en fàcia de la nacion dels Coraxians, dins un luòc nomenat los Abismes del Pont, a tres cent estadis (55,2 km) gaireben del continent, la mar a una prigondor sens bòrnas, e que se trapèt pas jamai lo fons »''.
Bourgheim
Istòria
Après la Révolution, Bourgheim est devenu une commune de plein droit. Elle a vécu au la création d’une usine de matériel agricole qui a modifié l’aspect du village.
Oceanografia
Apercebut d'unes fachs oceanografics abans l'oceanografia
Per natura, l'exploracion dels oceans foguèt longa e dificila e comencèt fa pas qu'unes sègles lo desvelopament de la navegacion e de las primièras grandas exploracions alunhadas. Al sègle XIV, la mestresa maritima de l'Euròpa occidentala coménça un grand vam alara que la navegacion se fa encara subretot a l'estima. Al sègle XVI, lo neologisme oceanografia es utilizat pels umanistas, mas per designar vagament difrents escrichs suls viatges maritims e las mars. Fina a un periòde recent, sols las naus aportavan l'essencial de las coneisséncias d'aqueste mitan, mas las donadas èran escampilhadas dins lo temps e l'espaci.
Las primièras investigacions èran limitadas a la superfícia e a unas creaturas que los pescaires prengavan mas quand Bougainville e Cook menèron lors exploracions, quitament las mars son una partida de lor rapòrt.
A la fin del sègle XVIII e al començament del sègle XX, James Rennell escriguèt los primièrs tèxtes scientifics suls corrents dins los oceans Atlantic e Indian. Sir James Clark Ross realizèt los primièrs sondatges modèrnes de las mars prigondas en 1840 e Charles Darwin publiquèt un article suls estèus e la formacion dels atòls.
En 1854, una conferéncia internacionala tenguda a Brussèlas prepausa un protocòl mondial de mesura de las donadas oceanics per las naus mercandas. Es la font de las primièras serias coerentas de mesura de las temperaturas mejanas de superfícia de la mar.
Alara que se descobrissiá en 1849 lo penjal escalabrós al delà del plan continental, Matthew Fontaine Maury publica en 1855 lo primièr tèxte veraiament « oceanografic ». Tres ans mai tard, en agost de 1858, la pausa del prumièr cable telegrafic transatlantic, mercé a las òbras dels luòctenent M. F. Maury, confirma la preséncia d'una dorsala sosmarina a la mitat de l'ocean.
Naissénça de l'oceanografia
vinheta|L'institut oceanografic de [[París fondat per Albert de Mónegue]] L'oceanografia es olistic que l'ocean influís sul climat e qu'es en retorn influenciat pels ecosistèmas terrèstres, e que memoriza per sos sediments los apòrts terrigèns e tanben espacial. Hans Pettersson marquèt d'oceanografs coma Arrhenius lor remembrant que los sediments gardèron melhor los sòls la memòria dels apòrts de particulas cosmicas (mas mens ben que lo glaç).
Dins la segonda mitat del sègle XIX, las societats sabentas recebon e tractan una èrsa de novèlas observacions terrèstras e maritimas e los especialistas d'istòria naturala en Euròpa pressentan lo besonh d'informacions mai qu'anecdoticas suls oceans.
L'oceanografia emergissenta après 1850 es une sciéncia al caire tot coma la terrèstra, la geografia lentament constituida per de davancièrs coma los Alemands Alexander von Humboldt, fondator de la primièra societat de geografia en 1813 a Berlin o Karl Ritter, professor de geografia marcant la vocacion d'un estudiant francés Elisée Reclus... La cartografia, l'astronomia e la geodesia en progrès del sègle industrial prepausan d'aisinas fondamentalas per las doas sòrres. Las societats de geografia dempuèi lor naíssença multiplican las exploracions, los enquèstas e las descobèrtas ne daissant de voluminoses rapòrts escrichs e fotografics. Las associacions sabentas interessadas dins l'oceanografia son a bona escòla, mas pòdon pas desplegar una pesuga organizacion per una impossibilitat d'accès e de mejans carestioses.
L'oceanografia ven una sciéncia quantificabla en 1872 quand los escosseses Charles Wyville Thompson e John Murray faguèron mòure l'expedicion Challenger, complida de 1872-1876. D'autres nacions europèas e americanas envièron de missions scientificas, tanben de particulars que d'institucions.
La França s'illustra indirèctament per l'accion energica e lo mecenat del prince sabent Albert I de Mónegue. Aqueste, financiaire sur son compte de l'institut d'oceanografia a Paris, decidís d'organizar de nombrosas campanhas d'exploracions maritimas. Causís un universitari sedimentològ de Nancí, Julien Vivien Toulet, per realizar de meninosas cartografias batimetricas.
En Alemanha, l'oceanografia geografica es ensenhada a partir de 1880. Ferdinand von Richthoffen, geolò vengut geograf director de l'institut de geografia a Berlin de 1886 a sa mòrt en 1905, oceanograf universitari conegut, es lo fondator de l'institut oceanografic de Berlin en 1899. Ongan lo congrès de Berlin crèa lo conselh internacional de l'expleitacion de la mar. Lo projècte que justifica lo lançament del CIEM consistís en una mapa batimetrica generala dels oceans. L'organisme uèi es especializat dins la biologia marina illustrada per las òbras de Knudsen a son sètge a Copenaga. Fixa los quòtas de pèsca, d'en primièr prepausats per las mars de l'Euròpa del Nòrd-oèst.
Lo mitan oceanograf berlines es tanben a l'origina de l'expedicion de la nau Gauss, la celèbra expedicion oceanografica Deutsche Südpolar-Expedition conficada de 1901 a 1903 a Erich von Drygalski. Lo Gauss après aver passat l'Ocean Indian ganha l'Africa del Sud e passa un primièr invèrn dins la banquisa antartica. La considerabla culhida de l'expedicion transforma son patron scientific, de simple professor de matematicas e de fisica en cercaire glaciològ, professor de geografia e de geofisica a l'universitat de Munic, ont exercís de 1906 a 1935.
Oceanografia actuala entre recerca e politica
Las tecnicas d'observacions espacialas permetèron de progresses considerables donant una novèla capacitat de vigilar globalament los oceans, de biais permanent e instantanèu : per mesura de la topografia de las mars (se dich alara idrografia) e de son evolucion temporala, per aquesta de las èrsas, de la temperatura de superfícia e dels indicators biologics, per acampada de donadas oceanograficas mesuradas in situ a bòrd de gavitèl e de naus, etc.
L'imatgeria satellitala, e subretot l'altimetria satellitala uèi al centre de l'activitat d'oceanografia espaciala, es una tecnica espaciala permetent de mesurar lo relièu dels oceans, ajustat dins las annadas 1970 puèi 1980, e que vegèt sas capacitats decupladas en tèrmes de precision e de cobertura espaciotemporala. aquestes progresses foguèron entre autres obtenguts amb de donadas del satellit francoamerican TOPEX/Poséidon lançat per la fusada Ariane en agost de 1992. Uèi, lo successor d'aqueste satellit es Jason-1, primièr satellit de çò que vendrà una veraia filièra espaciala en matèria de seguit oceanografic de long tèrme.