cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Batalhon (unitat militara)
|thumb|right|Simbòl estandard de l'[[OTAN per designar un batalhon.]]
Aubenàs deis Aups
Aubenàs deis Aups (Aubenas-les-Alpes en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Luòcs e monuments
La glèisa. thumb|290px|left|La glèisa de l'Assompcion de la Verge.
Chapel-ar-Veuzid
Chapel-ar-Veuzid en breton ( La Chapelle-Bouëxic en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Geografia
Dos molins èran n'activitat a aquela epòca : lo molin a aiga de la Gaujosa e aquel de la Mouraudais, a vent.
Deux moulins étaient en activité à cette époque : le moulin à eau de la Gaie et celui de la Mouraudais, à vent.
Istòria
Anciennement Sul territòri de Guignen, la municipalitat de la Capèla-Bouëxic deu lo sieu organizacion especifica a lo sieu estatut de parròquia aquerida l'an 1711.
Anciennement sur la territoire de Guignen, la commune de la Chapelle-Bouëxic doit son organisation spécifique à son statut de paroisse acquis en 1711.
Pétrola
Pétrola es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Paterna del Madera
Paterna del Madera es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Moyencourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Peñascosa
Peñascosa es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ossa de Montiel
Ossa de Montiel es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Durfòrt e la Capeleta
Durfòrt e la Capeleta (Durfort-Lacapelette en francés) es una comuna carcinòla, situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
L'abitat de la comuna es dispersat e las glèisas de las parròquias ancianas que lo compausan an pas aglomerat de vilatges vertadièrs a l'entorn. La sola aglomeracion es La Capeleta, dont l'origina modèste se legís dins lo nom, mès que plaçat a un caireforc important, coneis un desvolopament rapide. La creissença de la populacion comunala s'explica principalament per la periurbanizacion (construccions recentas), probablament en provenéncia de Moissac.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Algèbra
L'algèbra (var. algebra ) es una branca majora dei matematicas coma la teoria dei nombres, la geometria e l'analisi matematica. Apareguda tre l'Antiquitat, a conegut d'evolucions importantas dempuei lei sègles XVII e XVIII. Dins sa forma pus tradicionala, s'interèssa a la resolucion sistematica deis eqüacions e ai proprietats deis operacions. Es ansin a l'origina de l'introduccion de mai d'un simbòl dei matematicas modèrnas (« + », « × », etc.). Dins sa forma pus recenta, l'algèbra s'interèssa ais estructuras algebricas, es a dire ais ensembles d'elements munits d'un ò de plusors lèis de composicion (addicion, multiplicacion, etc.). Es fòrça liada a la teoria deis ensembles qu'es una dei teorias pus fondamentalas dei matematicas.
L'algèbra elementària es considerada coma una basa de l'ensenhament dei matematicas e constituís sovent una partida importanta dei programas deis escòlas elementàrias. Lei partidas pus complèxas forman l'algèbra abstracha qu'es una disciplina estudiada per de matematicians professionaus. Leis aplicacions de l'algèbra son nombrosas dins leis autrei disciplinas scientificas ò tecnicas car leis estructuras algebricas son fòrça utilizadas per modelizar de fenomèns naturaus (fisica, quimia, etc.) ò per representar de problemas abstrachs (informatica, etc.).
L'emergéncia de l'algèbra
thumb|right|Fac-simile d'una pagina dei [[Lei Nòu Capítols sus l'art matematic|Nòu Capítols sus l'art matematic.]]
L'algèbra es apareguda durant l'Antiquitat Auta en Egipte e en Mesopotamia coma o mòstra de tractats matematics egipicians ò babilonians. Un dei pus vièlhs es lo papirús Rhind, escrich durant la premiera mitat dau sègle XVIII avC. Es una compilacion de 87 problemas d'aritmetica, d'algèbra e de geometria. Descriu lei metòdes utilizats per leis Egipcians per resòuvre d'eqüacions simples dau tipe ax = b ò ax + bx = c sensa mestrejar de mejans simples per nòtar lei fraccions. Per aquò, avián besonh de conóisser lei valors de a, de b e de c.
Durant la Dinastia Qin, lei Chinés desvolopèron d'aspèctes suplementaris regardant la resolucion d'eqüacions simplas que son expausats dins Lei Nòu Capítols sus l'art matematic, obratge redigit entre lei sègles II e I avC. En particular, capitèron d'identificar la forma generala dei solucions d'una eqüacion de tipe ax = b quand lei valors de a e de b son desconegudas, d'utilizar de chifras negativas e de fraccions e de resòuvre d'eqüacions amb mai d'una inconeguda.
La màger part dei resultats chinés foguèron descubèrts, d'un biais independent, per lei Grècs. La figura majora d'aqueu trabalh es Diofant d'Alexàndria (sègle II ò III apC ?) qu'es de còps subrenommat « lo paire de l'algèbra ». Èra capable de resòuvre d'eqüacions de plusors inconegudas, d'utilizar de chifras negatives, de manipular de nombres racionaus positius e de definir de signes especifics per marcar una inconeguda particulara ò per representar la sostraccion.
Leis eqüacions dei segond, tresen e quatren gras
La cèrca sistematica dei solucions d'una eqüacion es una etapa importanta dins la formacion de l'algèbra car menèt a d'interrogacions sus la natura dei nombres e deis operacions.
Mouflières
Mouflières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Algèbra
Lo segond gras
Leis eqüacions dau segond gras (ò eqüacions qüadraticas) èran conegudas per lei matematicians de Babilònia au sègle XVIII avC. Lei tecnicas de resolucion èran similaras ai metòdes actuaus amb d'adaptacions au sistèma sexagesimau babilonian e a l'impossibilitat d'utilizar de nombres negatius. De mai, en l'abséncia de notacions algebricas, leis eqüacions e lei solucions èran presentadas sota forma de problema. Lei Grècs aguèron de problemas similars dins l'ensemble dei nombres racionaus positius. Desvolopèron ansin de metòdes de resolucion geometrica.
Mouflières
Geografia
Situada a una altitud mièja de 133 m, d'una superficie de 2,76 km², Mouflières es prèp de las municipalitats de Lignières-en-Vimeu, Foucaucourt-Defòra de-Nesle, Aumâtre, Villeroy, Cannessières e Bermesnil. La vila la mai prèpa es Abbeville, situada a aperaquí 21 km de la comuna. Lo bòsc de Arguel es distant de 6,2 km.
Algèbra
Lo segond gras
Pasmens, lei Grècs s'interessèron tanben a d'eqüacions fòrça complèxas dau tipe ax2 + bxy + cy2 + dx + ey + f = 0. Dichas eqüacions diofantianas, entraïnèron l'aparicion de l'analisi indeterminada que menèt au desvolopament d'un important domeni de l'algèbra a partir de la Renaissença. En parallèl, lei geomètras descurbiguèron de grandors derivadas de longor, çò que permetèt l'estudi d'expressions coma ò. Dichas apotòmis, foguèron a l'origina de la nocion de binòmi, de trinòmi e de polinòmi.
Mouflières
Geografia
Située à une altitude moyenne de 133 m, d'une superficie de 2,76 km², Mouflières est proche des communes de Lignières-en-Vimeu, Foucaucourt-Hors-Nesle, Aumâtre, Villeroy, Cannessières et Bermesnil. La ville la plus proche est Abbeville, située à environ 21 km de la commune. La forêt d'Arguel est distante de 6,2 km.
Algèbra
Lo segond gras
Dins lo rèsta dau mond, leis Indians, lei Chinés e leis Arabs desvolopèron tanben de metòdes sofisticats de resolucion deis eqüacions dau segond gras. En particular, Brahmagupta (598-668) escriguèt la formula dau discriminant d'un biais clar e explicit. Puei, Abd al-Hamid ibn Turk (sègle IX) establiguèt l'existéncia de solucions negativas e Abu Kamil (vèrs 850-930) aquela de solucions irracionalas. Durant aqueu periòde, lo matematician iranian Al-Khawarizmi (mòrt en 850) inventèt lo tèrme algèbra dins un obratge sus la resolucion d'eqüacions. Enfin, Yang Hui (1238-1298) mostrèt l'existéncia d'eqüacions amb de coefficients negatius.
Mouflières
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Algèbra
Lo tresen e lo quatren gras
D'eqüacions dau tresen gras (ò eqüacions cubicas) èran conegudas per lei Babilonians segon de documents datant dau sègle XX au sègle XVI avC. Foguèron tanben estudiadas per leis Egipcians, lei Grècs, leis Indians e lei Chinés. Pasmens, lei limits dei matematicas anticas complicavan lo problema en despiech de succès enregistrats per Diofant e per l'autor dei Nòu Capítols. D'efiech, foguèt necessari d'esperar l'Edat Mejana per observar de progrès significatius amb lei trabalhs de Wang Xiaotong (vèrs 580-640), que capitèt de resòuvre 25 tipes d'eqüacions cubicas, e de Omar Khayyam (1048-1131), que demostrèt la possibilitat de solucions multiplas, e de Sharaf al-Din al-Tusi (1135-1213) qu'introduguèt de metòdes novèus per analizar un polinòmi (calcul de la derivada, etc.).
Mouflières
Istòria
Los Templiers aurián trobat refugi al XIIe sègle dins l'ostal del Temple de Mouflières #que datariá de 1184. Cap a 1273, aquel ostal del Temple, #que compreniá una capèla, èra un ostal d'Espitalaris e una pichona baillie. En 1793, la municipalitat portava lo nom de Moustiéres e en 1801 a preses lo nom de Moustieres.
Algèbra
La descubèrta dei nombres complèxs
thumb|right|Fac-simile de la premiera utilizacion dei signes « + » e « – » (en [[1489).]]
Mouflières
Istòria
Les Templiers auraient trouvé refuge au XIIe siècle à la maison du Temple de Mouflières qui daterait de 1184. Vers 1273, cette maison du Temple, qui comprenait une chapelle, était une maison d'Hospitaliers et une petite baillie. En 1793, la commune portait le nom de Moustiéres et en 1801 elle a pris le nom de Moustieres.
Algèbra
La descubèrta dei nombres complèxs
Se Gerolamo Cardano assaièt d'imaginar de solucions non realas ais eqüacions cubicas, esplechèt pas son idèa. Aquò foguèt l'òbra de Raffaele Bombelli (1526-1572), un de seis estudiants, qu'escriguèt un important tractat d'algèbra entre 1557 e 1560 onte mostrèt sa capacitat de manipular de racinas negativas. En estudiant lei formulas de Cardano, introduguèt l'unitat imaginària, notada i, que son carrat es egau a -1. Prepausèt tanben lei notacions piu, meno, piu di meno e meno di meno per exprimir respectivament l'addicion, la sostraccion, +i e -i.
Mouflières
Nòtas
<references group=N/>
Algèbra
La descubèrta dei nombres complèxs
Aquela descubèrta permetèt de concebre l'espaci dei nombres complèxes e de resòuvre leis eqüacions amb un discriminant negatiu. Aguèt luòc dins un contèxte d'estructuracion dei sabers dau periòde que veguèt la mesa en plaça dei matematicas modèrnas e una definicion pus precisas deis operacions. En particular, foguèron definits :
Ludièrs
Ludièrs (Ludiès en francés) es una comuna occitana situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Algèbra
La descubèrta deis estructuras algebricas
La descubèrta dei nombres complèxs e l'estabilizacion dei notacions permetèron ai matematicians de realizar un ensemble de progrès que constituïsson lo fondament de l'algèbra actuala.
La descubèrta de l'anèu dei polinòmis
Au sègle XVII, l'estudi dei polinòmis menèt a la descubèrta d'una novèla estructura abstracha qu'es uei dicha anèu. Lei polinòmis èran coneguts dempuei l'Antiquitat e lei temptativas de Diofant d'Alexàndria per resòuvre certaneis eqüacions. Foguèron tornarmai estudiats per René Descartes (1596-1650) que s'interessèt ai proprietats dei polinòmis de forma P(x ; y) = 0. Rapidament, mostrèron de proprietats particularas coma la possibilitat de realizar d'addicions e de multiplicacions onte lei gras s'ajustan. En parallèl, foguèron identificats, principalament per Simon Stevin (1548-1620), de polinòmis impossibles de descompausar que tènon un ròtle similar ai nombres premiers dins l'ensemble ℝ. Ansin, foguèt descubèrt lo premier anèu intègre euclidian, causa importanta qu'entraïnèt l'emergéncia de la nocion d'estructura algebrica.
La descubèrta dei quaternions
thumb|right|Representacion grafica de la [[multiplicacion dins l'ensemble dei quaternions.]]
L'exploracion de l'ensemble dei nombres complèxs foguèt un aisse important dau desvolopament dei matematicas dei sègles XVII e XVIII. Aquò permetèt de melhorar lei conoissenças sus l'algèbra dins un còrs. Pasmens, lei recèrcas foguèron complicadas per la definicion, encara mau segura, dei nombres imaginaris. Vèrs la fin dau sègle XVIII e au començament dau sègle XIX, lei matematicians Caspar Wessel (1745-1818), Jean Robert Argand (1768-1822) e John Warren (1796-1852) aguèron l'idèa d'utilizar una marca cartesiana per representar geometricament lei nombres complèxs. Aquò permetèt de'n facilitar la comprenença e la difusion. En 1831, aquò menèt a l'establiment definitiu dau tèrme « complèx » a l'iniciativa de Carl Friedrich Gauss (1777-1855).
Lèu, l'idèa de representar lei complèxs sus un plan entraïnèt de reflexions per assaiar de crear de nombres similars correspondent a tres dimensions. Argand foguèt un precursor d'aqueu trabalh que permetèt d'estudiar lei proprietats deis espacis vectoriaus. L'etapa decisiva foguèt passada per William Rowan Hamilton (1805-1865) en 1843. D'efiech, descurbiguèt l'impossibilitat d'establir un sistèma de nombres sus un espaci de tres dimensions mai trobèt l'existéncia d'un espaci de dimension 4. Dichs quaternions, son basats sus lei nombres i, j e k e lei relacions i2 = j2 = k2 = ijk = -1.
A respècte deis estructuras algebricas qu'èran conegudas avans leis ans 1840, lei quaternions presentan la particularitat d'aver una multiplicacion qu'es distributiva e associativa sus l'addicion mai qu'es pas comutativa. Premier còrs non comutatiu, l'ensemble dei quaternions marquèt ansin una etapa novèla dins la constitucion de l'algèbra.
Lei còrs de nombres algebrics
En parallèl dei recèrcas que menèron a la definicion dei quaternions, de trabalhs foguèron menats sus la teoria dei nombres e sus leis ensembles eissits dei descubèrtas dei sègles XVIII e XIX. Lo pionier d'aqueu trabalh d'estructuracion foguèt lo matematician occitan Pèire de Fermat (1601-1665) que favorizèt l'adopcion de mai d'una notacion. Lei recèrcas sus sei teorèmas permetèron a Ernst Kummer (1810-1893) de fondar la teoria algebrica dei nombres. Desvolopada per Richard Dedekind (1831-1916) e per David Hilbert (1862-1943), permetèt de precisar lei nocions de monoïd, de grop, d'anèu e de grop e lo vocabulari algebric (distributivitat, associativitat, comutativitat).
En particular, lo grop conoguèt un desvolopament important gràcias a Évariste Galois (1811-1832). D'efiech, lo matematician francés capitèt de l'aplicar a d'ensembles finits coma aqueu de la permutacion dei racinas d'una eqüacion algebrica. Una autra avançada importanta foguèt realizada per Félix Klein (1849-1925) que mostrèt que l'estructura de grop permetiá de descriure la màger part de l'algèbra elementària.
Vèrs l'algèbra modèrna
thumb|right|Retrach de [[George Boole, pionier de la formacion de l'algèbra abstracha modèrna.]]
La segonda mitat dau sègle XIX veguèt l'establiment de liames entre la geometria e l'algèbra gràcias au desvolopament de divèrsei nocions. La pus importanta foguèt probablament aquela d'espaci vectoriau, formalament definida per Giuseppe Peano (1858-1932) en 1888. Èra la consequéncia de trabalhs iniciats per Bernard Bolzano (1781-1848) en 1804 per realizar d'operacions sus lei ponchs, lei drechas e lei plans e perseguits per lei calculs baricentrics d'August Ferdinand Möbius (1790-1868). Aquelei descubèrtas avián tanben permés de metre en plaça lo calcul matriciau qu'es un autre aspècte major dau liame entre geometria e algèbra.
Durant la segonda mitat dau sègle XIX, un grop de matematicians britanics, principalament format a l'entorn d'Augustus De Morgan (1806-1871) e de George Boole (1815-1864), apliquèt lei principis de l'algèbra a la logica. Aquò entraïnèt la fondacion de la logica matematica modèrna e menèt a cercar d'aplicacions de l'algèbra a d'autrei domenis coma la geometria, la mecanica ò lei foncions. Aqueu trabalh de sintèsi e d'unificacion foguèt marcat per lei trabalhs d'Ernst Steinitz (1871-1928), d'Emil Artin (1898-1962) e d'Emmy Noether (1882-1935). Menèt a l'algèbra abstracha modèrna.
Algèbra elementària
L'algèbra elementària fa partida deis ensenhaments matematicas de basa. Compren tres ensembles principaus :
Polinòmis
thumb|right|Representacion d'una foncion polinomiala definida per un [[polinòmi cubic.]]
Un polinòmi es una expression unicament formada de produchs e de somas de constantas e d'indeterminadas dau tipe ax2 + bx + c = d. Una expression polinomiala es una expression que pòu èsser escricha sota forma de polinòmis gràcias ai proprietats de comutativitat, d'associativitat e de distributivitat de l'addicion e de la multiplicacion. Per exemple, (x + 3)(x — 1) es una expression polinomiala. Enfin, existís lei foncions polinomialas que son definidas per un polinòmi ò per una expression polinomiala.
Dins aqueu domeni, l'algèbra s'interèssa principalament a la factorizacion dei polinòmis e a la recèrca dau pus grand divisor comun de dos polinòmis. Necessitant d'estudiar lei racinas d'un polinòmi, aquelei problemas aguèron un ròtle major dins lo desvolopament de la conoissença deis estructuras algebricas. Uei, demòran centraus dins de sectors coma la seguretat informatica.
Matriças
thumb|right|Exemple de [[matriça.]]
Una matriça es un tablèu d'elements (nombres, caractèrs, etc.) que permèton de realizar d'addicions e de multiplicacions sus aqueleis elements. Son fòrça utilizadas per representar de sistèmas de vectors ò d'eqüacions. An ansin d'aplicacions multiplas dins de domenis scientifics (fisica, etc.) ò tecnologics (informatica, etc.). L'algèbra es necessària a son estudi car leis ensembles de matriças forman d'estructuras algebricas (cf. aicí dessota).
Teorias deis ensembles
La teoria deis ensembles es una teoria fondamentala dei matematicas que permet de construrre divèrseis objèctes usuaus coma lei foncions, lei relacions e lei nombres (entiers, relatius, racionaus, reaus, complèxs, etc.). Un ensemble es una colleccion d'elements liats entre elei per una relacion d'apartenéncia. Es possible d'i realizar d'operacions matematicas. Aquela teoria es fòrça liada a l'algèbra car son desvolopament permet d'estudiar leis estructuras algebricas de basa.
Una foncion (ò aplicacion) permet de definir un resultat (generalament numeric) per cada valor d'un ensemble dich domeni. Aqueu resultat pòu èsser obtengut a partir de calculs aritmetics, d'una lista de valors ò de procès de resolucions d'eqüacions. Dins la teoria deis ensembles, una foncion es una relacion entre dos ensembles.
Lèi de composicion
Una lèi de composicion es un element important que permet de definir una estructura algebrica. Se consideram dos ensembles E e F, una lèi de composicion sus E es una aplicacion de F × E dins un ensembe G. Es a dire qu'es una operacion qu'associa per un pareu d'elements (x ; y) de F × E un element de G generalament notat « x * y ». La lèi es dicha : D'exemples famós de lèi de composicion son l'addicion, la multiplicacion ò la composicion de foncions.
Generalitats
Leis estructuras algebricas es una estructura formada d'un ensemble combinat amb una ò plusors lèis de composicion. Pòdon èsser completadas per un òrdre ò una topologia e respectar divèrseis axiòmas. Existís un nombre important d'estructuras algebricas :
Grops
thumb|Lei movements possibles d'un [[Rubik's Cube son un exemple de grop.]]
Un grop es una estructura algebrica fondamentala. Es un ensemble munit d'una lèi de composicion intèrna associativa qu'admet un element neutre e, per cada element de l'ensemble, un element simetric. Es comuna a un nombre fòrça important d'ensembles de nombres coma lei nombres entiers relatius munits de la lèi d'addicion. Pasmens, es una nocion centrala de l'algèbra modèrna car se tròba dins mai d'un autre ensemble e que tèn d'aplicacions importantas en fisica (relativitat, mecanica quantica, etc.) e en quimia.
Un element neutre e (ò element identitat) d'un ensemble per una lèi de composicion intèrna es un element d'aquel ensemble que laissa incambiat totei leis autreis elements quand es compausat amb elei per aquela lèi. Per una lèi notada *, respecta lei relacions x * e = e * x = x. Es generalament notat 0 per l'addicion e 1 per la multiplicacion.
Anèus e còrs
Leis anèus e lei còrs son d'autreis estructuras algebricas fondamentalas. Leis anèus tènon doas lèis de composicion intèrna (addicion e multiplicacion) verificant de proprietats d'associativitat e de distributivitat e aguent d'elements neutres per l'addicion e la multiplicacion. Un element de l'anèu dèu tanben aver un opausat.
Lei còrs son d'anèus onte leis elements neutres de l'addicion e de la multiplicacion son diferents e onte cada element non nul a un invèrs multiplicatiu. Aquò permet d'i definir la sostraccion e la division. Lei còrs pòdon tanben èsser commutatius.
Espacis vectoriaus
thumb|right|Exemple d'[[addicion de dos vectors dins un espaci vectoriau.]]
Un espaci vectoriau es un ensemble d'objèctes, dichs vectors, que pòdon èsser addicionats entre elei ò multiplicats per un escalar (per demenir sa talha, realizar de rotacions, etc.). Es donc una estructura que permet la realizacion de combinasons linearas. Leis aplicacions son fòrça nombrosas en fisica amb d'escalars chausits au sen dei nombres reaus ò complèxs.
Povedilla
Povedilla es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Escortaire
Un escortaire (var. escortador) es un naviri de guèrra leugier ò mejan que son ròtle es de protegir lei convòis e leis esquadras còntra leis atacas de sosmarins. Apareguda après la Segonda Guèrra Mondiala, foguèron sustot utilizats per la marina militara francesa que ne desvolopèt quatre tipes principaus : Dempuei la fin de la Guèrra Freja, lo concèpte foguèt pauc a pauc abandonat per França.
Escatalens
Escatalens (Escatalens en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Escatalens, Escatelens ou Les Catalans, èra de la diocèsi civila del Bas-Montalban, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de la diocèsi de Montalban e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, Escatalens èra del canton de Sent Porquièr, passèc al canton de Montuèg en l'an X.
Gouy-sous-Bellonne
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Concremiers
miniatura|gaucha|260px Concremiers es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Onhoassa
Las onhoassas, escanolhas, cebards, o saussissas de vailet, que son onhons que hican o que deishan en tèrra tà'us har germiar, dab la mira de n'amassar los onhons joens gessits de l'onhon-mair.
Vocabulari
Los mots "onhoassa", format dab onhon (latin pop. *unionem) + -assa (sufix aumentatiu) ; e "cebard" format dab ceba (latin caepa) + -ard (sufix aumentatiu), qu'an lo sens de gròs onhon, gròssa ceba. Que designan permèr l'onhon-mair dab las soas tiras, mes per extension que designan tanben, los joens qui seran cuelhuts e consumits. Lo mot "escanolha" que s'emplega tanben dab aqueras duas accepcions.
Ta'us har viéner
A la fin de l'abòr (mes de noveme), hicar en tèrra un ognon deus bèths (generaument ua ceba roja). Deishar un detzenat centimètres de tèrra per dessús, tà que las pèrnas damorin blancas deu pè. Au cap de quauque temps que puntejan cinc o shèis tiras d'onhons qui's neureishen de la mair. L'onhon-mair que s'esmodeish a mesura que creishen los joens. Que'us cau amassar a la debuta deu primtemps (deu 15 de mars au 15 d'abriu). Que son generaument minjats en moleta.
An Erge-Vras
An Erge-Vras en breton ( Ergué-Gabéric en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
Environada per las municipalitats de Kemper, Briec, Landudal, Elliant, Sant-Yvi e Sant-Évarzec, Ergué-Gabéric a situat a 5 km al Nòrd-Es de Kemper, la mai granda vila dels environs. Lo fleuve Odet, lo riu Jet son los principals corses d'aiga #que travèrsan la comuna.
Entourée par les communes de Quimper, Briec, Landudal, Elliant, Saint-Yvi et Saint-Évarzec, Ergué-Gabéric est située à 5 km au Nord-Est de Quimper, la plus grande ville des environs. Le fleuve Odet, la rivière Jet sont les principaux cours d'eau qui traversent la commune.
Fascagat
Fascagat, o « Les Fascagat » (sic, Fascagar amb una ortografia corrècta), es un grop parodic d'Albigés que venguèt popular al començament de las annadas 2000 gràcias a la capitada de la cançon en francés Le cochon dans le maïs.
Biografia
Fascagat es un trio format en 2000 a-s'Albi per Jean-Michel Nespoulous (aliàs « Néné »), Jean-Philippe Partouche (aliàs « la Mouche ») et Thierry Cathala (aliàs « Titi »). A la debuta, l'idea t'èra de parodiar los « Boys band » populars en França a la fin de las annadas 1990, lo fait d'èstre un trio te fasiá clarament referéncia a 2Be3 (d'alhor, lo nom primièr de Fascagat t'èra « To Be Truie », per analogia ambe 2Be3 « To Be Three »). Quitament se cantan en francés, los de Fascagat emplegan d'un biais anecdotic un pauc d'occitan dins qualquas cançons (Occitania).
Ora d'estiu
thumb|Prima: passar de l'ora normala a l'ora d'estiu - lo relòtge avança d'una ora. Darrièr dimenge de març. thumb|Davalada: passar de l'ora d'estiu a l'ora normala - lo relòtge retarda d'unea ora. Darrièr dimenge d'octobre
Fascagat
Biografia
Aital, es al mes de juilhet de 2001 que lor cançon parodica Le cochon dans le maïs venguèt un succès en França (classada 20ena au Top 50 lo 16 de juilhet de 2001 . En seguida, aguèron encara qualquas pichonas capitadas ambe Saint-Tropette (2002), Le pimpom des pompiers (2005), Merci patron (represa de los Charlots), Viens boire un p'tit coup à la maison (represa de Licence IV), La zumba des Fasca (2013), pasmens ambe una baissa de popularitat au fil de las annadas.
Ora d'estiu
L’ora d’estiu es un sistèma utilizat per un grand nombre de païses consistissent a ajustar l’ora oficiala, apondent una ora a l'ora del fus orari (ora locala) per un periòde anant de prima cap a la fin d'estiu o començament de davalada, qu'a per efècte de retardar l'ora que se ve lo solelh sortir e se colcar.
L’interés de l’ora d’estiu seriá, segon los promotors, las economias d’energia que permet aprofeitant encara mai tard de la lutz solara pendent l'estiu; pr'amor aquel aventatge es niat pels detractors e mes en dopte per la Commission europèa que parla d’economias gaireben limitadas. Segon aquela, lo manten de l'ora d’esti en Euròpa deuriá èsser subretot motivat pel confòrt dels lésers en seradas estivalas.
Al passage a l'ora d’estiu, los relòtges sont avaçats de seissenta minutas, entre mièjanuèch e del matin segon los païses, qu'es comun de dire qu’« una ora de sòm es perduda ». Al passatge a l’ora d'ivèrn, los relòtges sont retardats de seissenta minutas e « una ora de sòm es ganhada ».
Istòria
thumb|Primièra pagina de la letra de [[Benjamin Franklin al Journal de Paris mencionant pel primièr còp la possibilitat de decalar los oraris.]] Lo 16 d'avril de 1784, Benjamin Franklin evoquèt pel primièr còp dins lo quotidian Le Journal de Paris la possibilitat de decalar los oraris per economisar l’energia. Mas l'idèa tornèt sonque mai tard en 1907 amb lo Britanic William Willet que fasiá campanha contra « lo desgalh de la lutz ». Alemanha foguèt la primièra a instaurar d’ora d'estiu lo 30 d'abril de 1916 e mens d'un mes mai tard pels angleses lo 21 de mai de 1916, puèi per França lo 14 de junh de 1916. L’idèa difusèt dins los païses coma l’Itàlia en 1966 e Espanha en 1974, e gaireben dins totes los païses europèus dels ans 1980.
En Alemanha, entre 1947 e 1949, quitament s'instaurèt un Hochsommerzeit que los relòtges son decalats d’una segonda ora entre l'11 de mai e lo 29 de junh.
En França, l’ora foguèt prepausada pel deputat André Honnorat, en 1916, puèi instituida per una lei votada lo 19 de març de 1917 , (per contre 177 , ).
En 1940, jos l’Ocupacion, la França utilisava l'ora d'estiu amb una diferéncia entre zona liura e Zona occupada: la zona occupada administrada pel govèrn alemand Militärbefehlshaber Frankreich se metèt a l'ora alemanda. Calguèt apondre doas oras al respècte de l'ora Greenwich e una sola en ivèrn.
A la Liberacion, l'ora d'estiu foguèt est abandonada pel Govèrn provisori de la Republica francesa lo 14 d'agost de 1945.
Lo 28 de març de 1976, en reson del tust petrolièr 1973, l’ora d’estiu tornèt : calguèt far d'economias d’energia mermant los besonhs d’esclairatge en serada.
Amb l'abandon dels cambiaments d'ora en China dempuèi 1992 e en Russia dempuèi 2011, la majoritat de la populacion mondiala garda sonora legala constanta tot l'an.
Terminologia
L'ora d'estiu correspond e França al regime d'ora d'estiu introduch a partir de 1976 per decrets anadièrs. Es l'establiment d'un sistèma d'ora legala amb ora d'ivèrn e ora d'estiu. Se disiá corentament orari d'estiu, mas un orari es la reparticion de la oras d'activitats. Los cambiaments dels oraris d'estiu dels transpòrts ferroviaris per exemple coisidisson pas amb l' ora d'estiu nimai entre los païses entre eles.
En mai del sistèma d'ora d'estiu, de païses (coma Espanha e la França dempuèi 1976) presentan un decalatge suplementari d'una ora al respècte de l'ora solara. Es a dire que lo decalatge es d'una ora en ivèrn e de doas oras en estiu al respècte de l'ora teorica del fus orari principal se dich alara que ora d'estiu dobla.
Efècts de l'instauracion d'una ora d'estiu
thumb|Oraris de la sortida e del colc del solelh a [[Greenwich prenent en compte de l’ora d’estiu.]]
En 1973, lo primièr tust petrolièr obliguèt los govèrns a menar de politicas d’economia energetica, l’objectifu essent de mermar las consomacions d’electricitat en matèria d’esclairatge en serada. Par exemple, lo 31 de març de 2014 Tolosa, l'alba (en ora d’ivèrn) es a 6 h 07, e lo crepuscul a 19 h 48. En decalant l’ora d’una en abans, l'alba es 7 h 07, e lo crepuscul a 20 h 48. I a economia se la consomacion d’electricitat per l’esclairatge es mendre entre 6 h e 7 h al respècte d'aquela entre 19 h 45 e 20 h 45.
L'efete s’amplifica fins al solstici d’estiu, jorn que la durada d’ensolelhament es la mai granda de l’an. En ora d’ivèrn, lo jorn arriba a 3 h 49 e la nuèch 22 h 02. En ora d'estiu, le jorn va de 4 h 49 a 23 h 02. L’esclaratge de las abitacions es pas necessari vèrs 5 h, ora la majoritat dels abitants dorman. Al contrari un esclairatge es mai necessari aprèp 21 h 30. Lo passatge a l'ora d’estiu permet de perlongar d’una ora l’ensolelhament en serada sens pr'amor o mermar sul començament efectiu de la jornada pels abitants.
Ganh energetic
Mas l'usatge de produchs e d'aparelhs de fòrta eficacitat se generaliza, mens los ganhs del dispositius son reals, e se d'economias d'energia son encara realizadas sus l'esclairatge, son dificils a evaluar sul caufatge e la climatizacion segon l'ADEME En França, un estudi realizat ensems pel ministèri de l’Industria, EDF e l’ADEME estimèt qu’en 2009 l’economia d’electricitat (seccion d’esclairatge) èra d’uns ( en 2003) (o  en equivaléncia energia primària e representa prèp de /fogal/an (comptage sens industria, entreprisa). L’emission de  tonas de CO2 serián estat estalivadas.
Segon l’ADEME, l'energia economizada en 2003 per la consomacion electrica en esclairatge seriá estat de, o 0,28 % de la consomacion interiora d’electricitat e 4 % de la consomacion d’esclairatge totala.
Lo cambiament d'ora solatjariá lo malhum electric francés crestant lo suc de consomacion observat a la prima et a la davalada. Aqueles estudis comptan pas la consomacion mai ganda de carburant dels veïculs pendent las seradas estivalas. Amb l’ensems dels costs energetics, la Comission Europèa considèra « que las economias efectivament realizadas son dificilas de determinar, e, en tot cas, relativament limitadas ».
La generalizacion de las lampas fluorescentas e de LED e l’adaptacion de l’esclatiratge public a la luminositat ambianta participan tanben al melhorament de l’Eficacitat energetica e redusent los beneficis attribuits al cambiament d'ora, quitament s'aquels darrièrs son prevists restent al mens fin a 2030, segon un rapòrt de l’ADEME de 2010.
Controvèrsias sus las consequéncias del cambiament d'ora
Lo cambiament d’ora es controversiat per de nombrosas rasons :
Tractament informatic
La norma ISO 8601 per l'escriure de datas e oras permet un tractament informatizat de l’ora e del cambiament d’ora estival. La cadena de caractèrs representant l’ora indica lo fus orari acompanhat del cambiament d’ora eventual: per exemple, l’ora legala francesa es notada en ivèrn CET (Central European time, ora d’Euròpa centrala) e en estiu CEST (Central European summer time, ora d’estiu d’Euròpa centrala).
Per contornar los malentenduts o d’eventuals bugs informatics, los transportaires eviton de programar las pertenças al moment del retorn a l'ora d'ivèrn. Per exemple en Euròpa, entre 2 e del matin: car en rason del descalatge d’una ora, será dos còps  del matin pendent la nuèch.
Ora d'estiu dins lo mond
[[Fichièr:DaylightSaving-World-Subdivisions.png|thumb|300px|
En blau: regions qu'observan l’ora d’estiu
En irange: regions qu'an agut observat l’ora d’estiu
En roge: regions qu'a pas jamai observat l’ora d’estiu]] A causa de la pauca variacion de la durada diurna dins las regions pròchas de l’eqüator, los païses tropicals obsèrvan pas lo cambiament d'ora. Quitament se d'unes o fan, coma Aïti.
Emisfèri nòrd
Los païses de l’emisfèri nòrd que fan lo cambiament d’ora, coma los Estats Units d'America, Canadà (levat la província d'Saskatchewan) e los païses europèus (levat Islàndia, Russia, Armenia, Bielorussia), o fan a de datas gaireben vesinas.
Union europèa
Dempuèi 2002, los cambiaments d’ora en estiu e en ivèrn pòdon se far sonqu'a de datas predefinidas (directiva 2000/84/CE del Parlament Europèu e del Conselh, e document 52000PC0302) : Un país pòt pas mai cambiar d'ora (o qu'avertisca al mens 3 ans a l'avança los autres païses membres).
Emisfèri sud
Lo cambiament d’ora se fa tanben dins qualques païses de l'emisfèri sud, de biais que lo decalatge d'ora entre un país de l’emisfèri sud e un país de l'emisfèri nòrd pòt prene tres valors diferentas segon lo moment dins l’an. Per exemple, lo decalage entre Chile e la França val sièis oras en plan estiu boreal, quatre oras en plan ivèrn boreal, mas pòt valer cinc oras als periòdes vesin las des datas de cambiament d’ora.
Raionament
Un raionament es un procès de transferiment d'energia qu'implica una onda e una particula.
Maruege
Maruege [maˈʁœdzə] (Mareugheol en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Antilòp
Lo tèrme antilòp designa de nombrosas espècias de romiaires als artelhs egals indigènas de divèrsas regions d'Africa e d'Eurasia.
Los antilòps comprenen un taxon de bordilhièr (grop divèrs, wastebasket taxon en anglés) al sen de la familha dels bovids, englobant totes los romiaires del Mond Vièlh que son definits - dempuèi Peter Simon Pallas - per las banas que son persistentas al contrari dels buòus, cabras, cèrvis o dels motons. Los antilòps son considerats coma lo grop fraire dels cèrvis al sen del infraòrdre Pecora. Los mascles an de banas mai grandas que las femes.
Alga
Leis algas son d'organismes vivents capables de fotosintèsi que lo cicle de vida se debana generalament en mitan aqüatic. Son un ensems d'organismes fòrça important per la biodiversitat e una basa fondamentala d'unei cadenas alimentaras. Son tanben utilizats per l'alimentacion umana, l'agricultura e l'indústria.
(10018) Lykawka
(10018) Lykawka es un asteroïde.
Sahèl
Sahèl es una region africana situada au sud dau desèrt de Sahara. Marca la transicion entre lei zònas deserticas dau nòrd e lei savanas dau sud.
Pozohondo
Pozohondo es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Boux-sous-Salmaise
Boux-sous-Salmaise es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Moyencourt-lès-Poix
Moyencourt-lès-Poix es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pozo Cañada
Pozo Cañada es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Canopèa
La canopèa es l'estanci superior d'un bòsc. Es donc dirèctament influenciat per lo raionament solar. Es de còps considerada coma un ecosistèma separat, especialament dins lei selvas pluvialas ont es una fònt rica de biodiversitat e de productivitat biologica.
Peter Simon Pallas
Peter Simon Pallas (* 22 de setembre de 1741, Berlin - 8 de setembre de 1811, ibid.), foguèt un zoològ e botanista alemand, celèbre per sos trabalhs en Russia.
Moreuil
Moreul en picard (Moreuil en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
La municipalitat es una vila picarde del Santerre, implantada a flanc del serral de la vallée de la Avre.
Tròba al encreuament format del anciana Rota nacionala 35 de Abbeville a Amians e Compenha (actuala RD 935), la Rota de Poix-de-Picardie (anciana RN 320, actuala RD 920), aquela de Péronne (RD 28) e aquela de Corbie (RD 23). Es accessible pels autoroutes e.
Es desservie per la parca de Moreuil, sus la linha Compenha - Amians.
La siá altitud inferiora es d'aperaquí cap a La Neuville-Sire-Bernard. Cap a l'èst lo territòri arribat a unitat|110|mètres al luòc-ditz "La Banha" cap al scenari del Santerre, lo sieu ponch culminant al nòrd del bòsc de Moreuil.
La commune est une ville picarde du Santerre, implantée à flanc du coteau de la vallée de l'Avre.
Elle trouve au croisement formé par l'ancienne Route nationale 35 d'Abbeville à Amiens et Compiègne (actuelle RD 935), la Route de Poix-de-Picardie (ancienne RN 320, actuelle RD 920), celle de Péronne (RD 28) et celle de Corbie (RD 23). Elle est accessible par les autoroutes et.
Elle est desservie par la gare de Moreuil, sur la ligne Compiègne - Amiens.
Son altitude inférieure est d'environ 40 mètres vers La Neuville-Sire-Bernard. Vers l'est le territoire atteint 110 mètres au lieu-dit "La Corne" vers le plateau du Santerre, son point culminant au nord du bois de Moreuil.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|left|La glèisa Santa-Vaast, vist l'an 1915, abans #que siá pas en granda part destruida Moreuil o Morolium es d'origina anciana. La preséncia d'anautitas hitas poiriá benlèu revelar la preséncia de las populacions cèltas. Morelli Ven del vièlh nom celtique Morís #que significa mar. Qualques pigassas e divèrs silex an #èsser trobats sus lo sieu territòri aital coma dels poteries e de las monedas gallo-romaines. Moreuil Se trobava sus la via romaine #que connectava Compenha, Montdidier e Amians.
Dempuèi l'an 800, a parlat del castèl de Moreuil coma d'un luòc fòrt e magnific.
Mes sul Avre, lo bourg #sofrir estralls dels Normands. Los senhors de Moreuil #prene part a las Crosadas e #retre de grands servicis als reis de França. Lo un d'eles crèa una commanderie de la òrdre de Sants-Texans de Jerusalem #que #èsser démolie en 1752. Pendent la guèrra de, Moreuil es fòrça experimentat. #Prene e represes pels Bourguignons #que lo meton a fuòc e a sang.
thumb|left|Image de désolation del bourg, totalament rasat, après los combats de la [[Primièra Guèrra mondiala]] Moreuil apareis pas i aver pas #èsser enquimerat per las guèrras de religion. Es lo un dels larèrs mai ardents de la Liga. En 1636, Moreuil i aguèt la siá ampla part en los orrors d'aquela sagnant epòca. Tot lo país als environs #èsser dévasté. Sofrís de la misèria a s e a desolat per la peste de 1668 #que trai grand nombre de los sieus abitants. En 1574 las doas escòlas del bourg an incendiat e reconstruites al còst del celèbre Antoine de Créquy, cardinal-avesque de Amians, abbé de Moreuil. En 1720 l'indústria de la bonneterie s'establís a Moreuil. En 1759 104 ostals an cremat.
Cap de faches saillants pendent la Revolucion. Moreuil A patit l'aucupacion estrangièra en 1815 e 1870.
thumb|left|La glèisa Saint-Vaast, vu en 1915, avant qu'il ne soit en grande partie détruite Moreuil ou Morolium est d'origine ancienne. La présence de hautes bornes pourrait peut-être révéler la présence des populations celtes. Morelli vient du vieux nom celtique Mor qui signifie mer. Des haches et divers silex ont été trouvés sur son territoire ainsi que des poteries et des monnaies gallo-romaines. Moreuil se trouvait sur la voie romaine qui reliait Compiègne, Montdidier et Amiens.
thumb|left|Image de désolation du bourg, totalement rasé, après les combats de la [[Première Guerre mondiale]] Moreuil ne paraît pas avoir été inquiété par les guerres de religion. Il est l'un des foyers les plus ardents de la Ligue. En 1636, Moreuil eut sa large part dans les horreurs de cette sanglante époque. Tout le pays aux environs fut dévasté. Il souffre de la misère aux s et est désolé par la peste de 1668 qui enlève grand nombre de ses habitants. En 1574 les deux écoles du bourg sont incendiées et reconstruites au frais du célèbre Antoine de Créquy, cardinal-évêque d'Amiens, abbé de Moreuil. En 1720 l'industrie de la bonneterie s'établit à Moreuil. En 1759 104 maisons sont brûlées.
Aucun faits saillants pendant la Révolution. Moreuil a subi l'occupation étrangère en 1815 et 1870.
Pendant la Grande Guerre, la ville, sur la ligne de front en particulier lors de la seconde bataille de la Somme en mars 1918 (combats Castel et du bois Sénécat en particulier) et de la 3e bataille de Picardie en août 1918, fut totalement détruite.
Nòtas
<references group=N/>
(10020) Bagenal
(10020) Bagenal es un asteroïde.
(10026) 1980 RE1
(10026) 1980 RE1 es un asteroïde.
Bragança (omonimia)
Bragança pòt designar:
Marcilhac (Puèi Domat)
Marcilhac (Marcillat) en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
La comuna compren daus replanats traucats per de las combas plòndas e estreitas. Los travèrs de las combas son boscós. La populacion se concentra dins lo borg e dins daus vilatges coma Fosse (nom francés : seriá fo'sa en occitan : compréner Fòssas ?), Mathas (nom francés, Matàs o Matas en occitan ?), Outre (nom francés), Salpaleine (nom francés), Le Poget, sovent tan poblats coma lo borg. Lo vilatge que mai se desvolopa es Fosse (nom francés) a causa de l'installacion de novèus abitants, lo pus sovent dins de las maisons individualas recentas : segon lo testimoniatge d'un abitant, Fosse aviá pas pus de 13 abitants vèrs 1980 e n'auriá quauqua ren coma 80 avòra (en 2017). Fosse es lo vilatge pus près de la RD 2144 (anciana RN 144), prolonjament de l'auto-rota A 71 que mena a Riam e a l'aglomeracion clarmontesa a partir de l'eschamjador de Combronde.
Elements de lenga
Informacions notadas lo 16 de junh a Salpaleine (nom francés) e a Fosse (nom francés, probablament Fòssas), amb d'informators qu'avián una coneissença passiva de l'occitan; la transcripcion ne'n es pas totjorn segura.
Nòtas
<references group="N"/>
Fontenay (Sòna e Léger)
Fontenay  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Govèrn de Manuel Valls (1)
Lo govèrn de Manuel Valls (1) foguèt lo 37 govèrn de la cinquena Republica francesa de març de 2014 al 25 d'agost de 2014.
(10003) 1971 UD1
(10003) 1971 UD1 es un asteroïde de la cencha d'asteroïdes, descobèrt lo 26 d'octobre de 1971 per Luboš Kohoutek a l'Observatòri d'Amborg-Bergedorf, Amborg, Alemanha.
Fontenay (Sòna e Léger)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Govèrn de Manuel Valls (1)
Sa composicion foguèt fixada par un decrèt lo 31 de març de 2014 ; s'agís del segond govèrn nomenat pel president de la Republica François Hollande.
Espalais
Espalais (Espalais en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Govèrn de Manuel Valls (1)
Aquel govèrn respecta una estricta paritat entre òmes e femnas.
Fontenay (Sòna e Léger)
Istòria
En 1817, suls 11 milions d'ajuda concedida pel Rei a las municipalitats "#qu'an çò de mès de sofèrt calamités de la guèrra", Fontenay obten 27,50 francs (decrèt préfectoral del 24 de febrièr de 1817)
En 1817, sur les 11 millions d'aide accordés par le Roi aux communes "qui ont le plus souffert des calamités de la guerre", Fontenay obtient 27,50 francs (arrêté préfectoral du 24 février 1817)
Govèrn de Manuel Valls (1)
Nòtas e referéncias
<References/>
20px: Origina o avent viscut en Occitània
Fontaines (Sòna e Léger)
Fontaines  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Maringas
Maringas (Maringues en francés) z-es 'na comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Fontaines (Sòna e Léger)
Geografia
Fontaines Es un vilatge viticole de la Còsta Chalonnaise situat sus una granda plana.
L'agricultura i es fòrça desvolopada.
Fontaines est un village viticole de la Côte Chalonnaise situé sur une grande plaine.
L'agriculture y est très développée.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Antany Fontanœ de contunh fontes. Lo vilatge deu lo sieu nom a las nombrosas fonts #que jaillissent de lo sieu territòri. S'i tròba traces de l'epòca romaine. Lo pòble aperteniá als senhors de Fontaines, #que i #bastir un castèl, de contunh als avesques de Chalon, #que affranchirent los abitants en 1299. Lo castèl i aguèt saquejat e dévasté en 1569. I i aviá un prieuré bénédictin, una capèla (Sant-Nicolas) e divèrses lavoirs.
Autrefois Fontanœ puis fontes. Le village doit son nom aux nombreuses sources qui jaillissent de son territoire. On y retrouve des traces de l'époque romaine. Le village appartenait aux seigneurs de Fontaines, qui y construisirent un château, puis aux évêques de Chalon, qui affranchirent les habitants en 1299. Le château fut pillé et dévasté en 1569. Il y avait un prieuré bénédictin, une chapelle (Saint-Nicolas) et plusieurs lavoirs.
Mongke
Mongke (1209-1259) èra lo felen de Genghis Khan e foguèt lo tresen khan de l'Empèri Mongòl de 1251 a sa mòrt en 1259.