cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mgbo
Classificacion
lo mgbo, mai qu'una lenga, es un parlar que fa partida d'un continuum dialèctal amb l'izi, l'ikwo e l'ezaa.
Edicions Vistedit
Vistedit es una entrepresa de premsa en lenga occitana.
Vistedit publica un setmanièr d'informacion La setmana. Aqueste setmanièr existís dempuèi 1995. Cada setmana que son informacions culturalas, politicas, economicas, socialas pertocant l'espaci occitan e la rèsta del Monde. Vistedit publica tanben doas revistas pels mainatges, Plumalhon e Papagai. Enfin, Vistedit prepausa tanben de libres pels mainatges.
Dimitris Christofias
Dimitris Christofias, n. en 1946, foguèt president de Chipre entre 2008 e 2013.
Provenchères-lès-Darney
Provenchères-lès-Darney es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
La municipalitat culmini a la Nautor-de-Thiébaut.
Fair Antigua, We Salute Thee
Fair Antigua, we salute thee es l'imne nacional d'Antigua e Barbuda.
Provenchères-lès-Darney
Geografia
La commune culmine au Haut-de-Thiébaut.
Fair Antigua, We Salute Thee
Fair Antigua, we salute thee! Proudly we this anthem raise To thy glory and thy beauty,mochtchee Joyfully we sing the praise Of the virtues, all bestowed On thy sons and daughters free; Ever striving, ever seeking, Dwell in love and unity.
Provenchères-lès-Darney
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fair Antigua, We Salute Thee
Raise the standard! Raise it boldly! Answer now to duty's call To the service of thy country, Sparing nothing, giving all; Gird your loins and join the battle 'Gainst fear, hate and poverty, Each endeavouring, all achieving, Live in peace where man is free.
God of nations, let Thy blessings Fall upon this land of ours; Rain and sunshine ever sending, Fill her fields with crops and flowers; We her children do implore Thee, Give us strength, faith, loyalty, Never failing, all enduring To defend her liberty.
Provenchères-lès-Darney
Istòria
Lo nom del pòble, De Provincheriis, a testificat dempuèi 1136. Tira la siá origina del latin Proventus, en significant “tèrra d'informe”.
La distincion de Provenchères aperteniá al baron de Deuilly e al abbé de Luxeuil #que requectava la mitat de las #dire.
En lo moment de la guèrra de Trenta Ans, los Suedeses an démoli lo castèl del senhor de Sant-Julien al luòc-dich « lo Cras ».
Per decrèt del 22 de mai 1867, la municipalitat de Provenchères pren lo nom de Provenchères-lès-Darney per evitar tota confusion amb Provenchères-en-Vòges.
Le nom du village, De Provincheriis, est attesté dès 1136. Il tire son origine du latin Proventus, signifiant “terre de rapport”.
Provenchères dépendait du bailliage de Bassigny, prévôté de Lamarche, puis du bailliage de Lamarche. Au spirituel, la commune dépendait du doyenné de Vittel, diocèse de Toul.
La seigneurie de Provenchères appartenait au baron de Deuilly et à l’abbé de Luxeuil qui percevait la moitié des dîmes.
Lors de la guerre de Trente Ans, les Suédois ont démoli le château du seigneur de Saint-Julien au lieu-dit « le Cras ».
Par décret du 22 mai 1867, la commune de Provenchères prend le nom de Provenchères-lès-Darney pour éviter toute confusion avec Provenchères-en-Vosges.
Stara Zagòra (region)
La region de Stara Zagòra (Област .......) es una region de Bulgaria.
Eròdes lo Grand
Eròdes Ier lo Grand (en ebrieu הורדוס הגדול), filh d'Antipater, nasquèt a Ascalon en -73 e mòrt a Jerico en -4. Èra rei de Judèa  -37 a sa mòrt.
Eròdes lo Grand es un dels personatges màger de l'istòria de l'epòca del Segond Temple. Son istòria es subreto coneguda pels escrichs de Flavi Josèp en quals, inspirats dins un primièr obratge pels escrichs del secretari d'Eròdes Nicolau de Damas, li son pro favorables. Un segond obratge corrigís enseguida lo primièr, benlèu jos l'influéncia de sas relacions amb los les josieus de Roma.
Eròde es plaçat jol tròn de Jerusalèm pels Romans. Per apiejar sa sobeirenetat, lèva lo poder politic als prèires qui dirigissián Judèa dempuèi lo començament de l'epòca del Segond Temple. Per alunhar tota rivalitat politica susceptibla de menaçar son poder, fa assassinar son esposa Mariamne e tanben mai d'uns dels sieus enfants.
Mas sa reputacion de crudeltat es subretot deguda a un passatge de l'evangèli de Matèu (2, 16-18). Selon que, los grands prèires e los escribs del pòble avián anonciat la naissança a Betelèm del « rei dels Josieus », e Eròdes, per paur d'un futur rival temporal, l'aviá fa cercar per tuar. Avent pas encontrat (Fugida en Egipte), ordonèt la mesa a mòrt de totes los enfants mascles del luòc edats de mens de dos ans, esperant que ne serà. Aquel recit remembra aquel de cpmençament de l'Exòde ont lo faraon d'Egipte auriá ordonat lo murtre dels primièrs nascuts mascles dels esclaus ebrieus.
La pojada cap al poder
esquèrra|vinheta|250x250px|Pèça de coire d'Eròdes Antipater, màger conselhièr d'Ircan II mas que dins los fach govèrna Judèa, nomena en -47 son ainat Fasaèl estratègi de Jerusalèm e son cabdet Eròdes estratègi de Galilèa. L'execucion d'un naut personatge nomenat Ezequias, cap dels insurgents galilèus mèna l'elèit sacerdotal e lo grand prèire Ircan II a contestar son accion. Eròdes deu se justificar dabant lo Sanedrin. Peijat pel governaire de Siria Sext Cesar e a la seguida d'una intervencion ambigua del líder farisian Sameas (Semaia ou Shamaí ?), Eròdes es aquitat. Sext Cesar lo nomena alara estratègi de Cele Siria e de ‎Samària (-46).
Après lo murtre de Cesar lo 15 de març de -44, Antipater t son filh Eròdes se ligan a governaire de Siria, Caecili Basse, ex-partisan de Pompèu. Aquel se pressa de demandar un tribut de 700 talents qu'Antipater vòl als notables del reialme. Eròde paga son tribut de 100 talents. Coma Malichus, encargat per Antipater de la region de Gofna, Emmaüs, Lod e Tamna tardan de contribuir, Cassius marcha sus aquel districte. Mas Antipater arrèsta lo conflicte per un vèrsament de 100 Talents. Aquela «politica de dejós de man a Antipater e a sos filhs d'èsser confirmats dins lors foncions». . Antipater morís empoisonat per Malichus que sonhava de prene sa plaça. Eròdes, ajudat per Cassius que lo nomenèt intendent de Siria, venja son paire en fasent assassinar Malichus près de Tir (-43).
En -42, la partença de Cassius de Siria provòca de trebolums en Judèa. Antigonos, filh d'Aristobul ensag en van de dintrer en scèna, alara que lo tiran de Tir, Marion, pren una partida de la Galilèa.
En -40, los Parts envasisson la Siria-Palestina e sostenon Antigonos per pretendre al tròn de Judèa al prejudici d'Ircan II. Ambedos partits s’afrontan dins Jerusalèm. Lo general Part invita Fasaèl e Eròdes a l'encontra de son cap esatrap Barzafarnes per far la patz. Eròdes refusa, mas Fasaèl accèpta amb Ircan II. Son fach prisoièrs. Eròdes capita a sortir de Jerusalèm amb 9 000 òmes e pren sa familha. L'ensemble es pres dins una emboscada. Sus aquela plaça foguèt mai tard bastida l'Erodion per remembre de çò qu'Eròdes nomenarà son combat mai grand. Capita a metre sa familha en seguretat a Massada e va cercar ajuda a Petra. Los Parts prenon Jerusalèm, davalan le long de la còsta fins a Gaza e s'installan en Idumèa. Per un cort temps gaireben tota la Siria amb Judèa es somesa, coma la vila fortificada de Tir. se dabent prisonièr, Fasaèl se suicida e Ircan II es menat prisonièr pels Parts en Partiena. Abans sa deportacion, son fraire Antigòn II Mattatiá obten qu'una de sas aurelhas siá trencada, çò qu'enebís de biais definitiu de poder exercir la foncion de Grand prèire d'Israèl. «A Jerusalèm, liberada o ocupada pels Parts, Antigonos es intronizat a l'encòp coma rei e grand prèire. Lo reialme asmonèu foguèt oficialament restaurat, mas dins los fachs, es i-un protectorat de Part» « À Jérusalem, libérée ou occupée par les Parthes, selon le point de vue qu'on adopte, Antigonos est intronisé à la fois comme roi et grand-prêtre. Le royaume hasmonéen a officiellement été restauré, mais dans les faits, c'est un protectorat Parthe. »
Eròdes, pas plan recebut pel rei de Nabatèa Malichos I, rejonh Alexàndria puèi Roma. Plan recebut per Antòni e Octavi, es proclamat rei de Judèa de biais unanim pel Senat roman en decembre de -40. La decision del Senat « es exceptionala, los Romans avent per principi de balhar lo títol reial pas qu'als descendents de las ancians dinastias. »
Mas lo succés inicial encontrat pels Parts es sens l'endeman : en -39, lo general roman Publi Ventidi Bassos contra ataca e venç Labien, qu'es tuat dins la batalha,. Desfach enseguida Pacòr I a la batalha de Gindarus en Siria del nòrd, ont aquel esa tuat, ,.
Eròdes torna en Palestina amb l'ajuda de l'armada romana victoriosa dels Parts. Debarca en -39 a Ptolemaís ciutat feniciana que capitèt a rebutar los assalts dels Parts. Cinc « lochoi » de soldats josieus (g. 2 500 òmes) l' esperan, enròtla tanben de mercenaris estrangièrs. Seguisson la còsta cap al sud, pren Iapo. « Penèta enseguida en Idumèa ont es aculhit en liberator » e deliura sa familha a Massada. Mal ajudat pel general roman Silo, deu abandonar l'ataca de Jerusalèm. Pendent l’ivèrn de -38, mèstre de la còsta, de l'Idumèa e de la ‎Samària, acaba de prene lo contraròtle de la Galilèa percaçant dels bendolièrs e maquisards. Coma lo general roman Machaeras a una actitud ambigua, Eròdes encontra Antòni a Samosate e aquel li fa d'instruccions precisas a Sossi, lo govenaire de Siria.
Pendent l'abséncia d'Eròdes, la situacion dels sieus partisans pejora: Josèp, fraire d'Eròdes, es tuat dins una emboscada près de Jerico, Galilèa se revòlta e los notables partisans d'Eròdes son negats dins lo lac de Genesaret. Ajudat per las doas legions de Cai Sosi, Eròdes torna prene lo contraròtle de Galilèa e de Jericho e venç los partisans d’Antigonos près d'Isana. A la prima de -37, plaça lo sèti dadant Jerusalèm. Es judat per las tropas romanas de Sossi. «Eròdes dona l'òrdre d'abatre totes los arbres a l'entorn per bastir tres gigantèss emponts. Puèi, daissant sos òmes a l'obratge, s'absenta unes jorns, lo temps d'anar se maridar en ‎Samària amb Mariamne l'Asmonèa, felena d'Ircan II e nebòba d'Antigòn. Es lo primièr rei executat pels Romans. Eròdes pren lo títol de rei dels Josieus.
Lo règne
Eròdes consolida son poder de -36 a -25. Fa execuaer 45 notables del partit d'Antigòn, benlèu de Sadducèus membres du Sanedrin. Lo quite Sanedrin dispausa pas mai d'un poder judiciari religiós. Eròdes fa tornar Ircan II de Babilònia e nomena grand-prèire Ananèl. se liga als Asmoneans per son maridatge amb Mariamne, filha d'Alexandra e felena d'Ircan II. Fa nomenar grand-prèire a l'edat de 17 ans Aristobul III, fraire de Mariamne (-35), puèi lo jutjant tròp popular, lo fa negar dins una piscina près de Jerico. Se piejant sus Cleopatra VII d'Egipte, Alexandra obten qu'Erodes siá convocat debant Antòni. Piejat pels sieus, Eròdes capita a se justificar. À son retorn, fa executar son gendre Josèp e emprisonar Alexandra.
En -31, Cleopatra obten d'Antòni la region de Jerico e un tribut dels Nabatèus. Coma aqueles lèu pagan pas, Cleopatra exigíx d'Eròdes que lor declare la guèrra.
Eròdes venç los Nabatèus, encontra Octavi a Rhodes après sa victòria a Actium. Octavo confirma la reialtat d'Eròdes (prima de -30) e li torna la region de Jerico a quala apond Gadara, Ippos, ‎Samària, Gaza, Antedon, Iapo e torre d'Estraton.
Eròdes fa perir los darrièrs membres de la familha asmonèa : Ircan II (-30) puèi la sieuna esposa Mariamne (-29) e sa sògra Alexandra (la fille d'Hyrcan II, v. 28 av. J.-C.). La mòrt de Mariamne, la sola de las sieunas detz femnas qu'amava, acusada d'infidelitat par Salomèa I, la sòrre d'Eròdes, aclapa lo rei de pena e lo daissa al bòrd del baujum. Es al mens, l'interpretacion benlèu plan tornada per Nicolau de Damas, l'istorian oficial del rei. A causa d'aquelas execucions, coma aquelas dels sieus tres filhs que suspechava de complotar per l'escartat del poder, Eròdes pren la reputacion d'un tiran sanguinari e paranoïac.
Per limitar lo poder de las familhas sacerdotalas ligadas al Temple de Jerusalèm, Eròdes nomena puslèu de grands prèires d'origina estrangièra (egipciana o babiloniana), coma Ananèl, Josuèa ben Fabi ou Simon ben Boètus. Aquele darrièrs son a l´origina de las familhas que donaràn gairebent totes los grands prèires qu'oficiaràn fins a la destruccion del Segond Temple.
Lo bastisseire
esquèrra|vinheta|Palais nòrd de Massada bastit per Eròdes en [[-25]] esquèrra|vinheta|Constitucion nòva del Temple d'Eròdes. Sus la drecha, la fortalesa Antonia (maqueta del musèu d’Israèl à [[Jerusalèm)]] Grand bastisseire, utilisant la tecnologia romana, Eròdes se lança dans dins de granda òbras de -29 a -9 : teatre e amfiteatre de Jerusalèm, puèi construccion nòva del Temple de Jerusalèm dempuèi -20 qu'es una obrassa ont trabalhan fins a detz mila obrièrs. Restaura la fortalesa del Temple, l'Antonia, e la muralhas de Jerusalèm, fonda e torna bastir fòrça autras vilas : Sebasta (‎Samària), Paneion, près de las fonts del Jordan, Cesarèa (Toorre d'Estraton e un temple sus un puèg dominant lo pòrt), Agrippium (Antedon), Antipatris (Afec) a la fonts de l'Iarcon, Fasaelis (al nord de Jerico), e fòrça fortalesas: Cipros, Erodion, Massada, Alexandreion, Ircania, Maqueront. Bastís tanben de monuments publics dins de vilas de la còsta mediterranèa, a Trípol, Ptolemaís, Biblos, Berit, Tir, Sidon, Laodiçèa, Ascalon, ians las illas (Cos, Rhodes) e a Damasc, Antakya, Atenas e Esparta. Lo pòrt artificial de Cesarèa, sus una còsta plana e paura en ancoratges, es una de las òbras mai gradas en engenh civil de l'epòca.
Gaborone
Gaborone es la capitala de Botswana. Sa populacion èra estimada a 208,411 abitants, en 2005.
Eròdes lo Grand
L'eritatge
vinheta|Lo temple de Jerusalèm segon Christian van Adrichom (1533-1585) A la mòrt d'Eròdes lo Grand de la gangrene en -4, son reialme, conquerit mercé a una mescla d'abiletat diplomatica e de guèrras despietadosas, es divisat entre sos tres filh, Arcquelaos recebent la mitat del reialme (Judèa) e lo títol d'etnarc, Eròdes Antipas e Felip recebent cadun un quart del territòri, respectivament la Galilèa e Traconitida, e tanben los títols de tetracs. Mai tard, lo reialme d'Eròdes desaparéis e Judèa serà incorporada a Siria.
Kaspar Capparoni
Gaspare "Kaspar" Capparoni (nascut lo de 1964 a Roma) es un actor italian.
Eròdes lo Grand
L'eritatge
La benvolença d'òerdes pels Grècs pagans e los Samaritans li a valguèt l'ostilitat dels Farisians. Flavi Josèp pretend que just abans sa mòrt, auriá volgut ordonar un chaple dels doctors farisiens « per èsser segur que los Josieus plorèsson après sa mòrt ».
Kaspar Capparoni
Biografia
Aprèp aver començat lo teatre a l'atge de 18 ans, fa partida en 1984, gràcias a Giuseppe Patroni Griffi del casting del filme Phenomena, dirigit per Dario Argento. Aquel primièr filme serà seguit per Colpi di Luce (1985), dirigit per Enzo G. Castellari, puèi per Gialloparma (1999), dirigit per Alberto Bevilacqua, e mai per Encantado (2002), dirigit per Corrado Colombo, e tanben Il Ritorno del Monnezza (2005), dirigit per Carlo Vanzina, e enfin Two Families e Il Sole Nero (2007). Tanben trabalha per de ficcions televisadas, coma lo soap opera Ricominciare (2000), lo minifulheton Piccolo mondo antico, los telefilmes Incantesimo 4, 2001 e Elisa de Rivombrosa (2003), La caccia (2005), minifulheton dirigit per Massimo Spano dins lo qual joga l'antagonista d'Alessio Boni, e mai la seria Capri (2006). En 2007 es lo protagonista del minifulheton Donna Détective, dirigit per Cinzia TH Torrini e l'an seguent de Rex, can flic, dirigit per Marco Serafini, e de la seria Capri 2, dirigit per Andrea Barzini e Giorgio Molteni.
Eròdes lo Grand
L'eritatge
La tradicion crestina, a partir dels Evangèlis, es de contunh ostil a Eròdes. Li atribuís lo Chaple dels Innocents. Dins l'iconografia e dins los mistèris medievals, es presentat en un vielh crudèl e tiranic.
Lo tombèl
Lo 7 de mai de 2007, una equipa d'arqueològs menada pel professor Ehud Netzer, de l'Universitat Ebraïca de Jerusalèm, anoncièt aver decobèrt la tomba d'òErdes al suc de l'Erodion, a una dosena de quilomètres al sud de Jerusalèm. Las escavacions començadas en 1950 per un grop de monges franciscans, puèi recomençadas en 1972 per d'arqueològs israelians jos la direccion d'Ehud Netzer.
En febrièr de 2013, una exposicion al musèu d'Israèl mòstra lo sarcofag, d'ont una primièra polemica, l'Erodion essent en Cisjordania. Una autra polemica, un pauc mai tard, pòrta sus l'autenticitat del monument, que las dimensions e caracteristicas semblan pas respondre ni al gòst de la grandor d'Eròdes, ni a son sens arquitectural.
Classificacion scientifica
= De la diversitat de las classificacions =
Ligada a una cultura, a un estat donat d'avançament de las coneissenças, tota classificacion deu obligatòriament evoluir e doncas variar amb l'evolucion de las societats elas meteissas.
E se la societat tradicionala evoluís pas gaire, o fòrt lentament, es l'invèrs per las societats dichas. Logicament, naisson d'aqueste fach, una varietat de classificacions.
La classificacion populara
Primièra en data, es ela que primitivament (e vernacularament) a permés de destriar los genres e las espècias. Consèrva encara, uèi, son importància. Fondada sus de critèris simples : l'aparéncia, las mors supausadas, los crits, etc. S'embarrassa gaire de donadas scientificas. Davant lo desconegut, procedís per extension e/o assimilacion : per exemple, la mirga → la ratapenada → lo kiwi (cobèrt de pels, lo kiwi es pels chineses assimilable a una mirga vegetala…).
Culturalament son estudi comparat es dels mai saboroses (cf. per exemple los diferents noms comuns de la rosèla).
Destria tanben, per exemple los chòts de las nuchòlas, los grapauds de las granhòtas, los rats de las mirgas ... Las espècias aparentadas son dins l'esperit d'un cèrt nombre, censadas èstre marits e femnas. Atal, lo chòt seriá lo mascle de la nuchòla, lo grapaud lo de la granhòta, lo còrb lo de la gralha, etc. Plan segur aquò varia segon las lengas e a pas, plan segur, cap de sentit en anglés (dins Tom e Jerry, quitament se s'agís d'una mirga, Jerry es un mascle, coma o confirma mai d'un episòdi).
Solide, lo costat ninòi e espontanèu d'aquestas cresenças pòt far sorire (Lorentz) o quitament agaçar mas seriá inutil, e quitament nosible, de ne rire, sustot al nom de la Sciéncia (la coneissença). Perque dins l'imaginari popular aquestas apelacions an una fòrta significacion. E coma a tant plan sabut o dire Alexander Fleming : Per que lo mai grand nombre s'interèsse a la sciéncia, la sciéncia deu d'en primièr s'interessar al mai grand nombre.
Esplantats
Esplantats o Esplantas (Esplantas en francés) z-es una anciana comuna gigaudiana situada dins lo departament del Naut Léger e la region Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe (region). Dempuèi lo 1èr de genièr 2016, es comuna delegada e chapluòc de la comuna novèla d'Esplantats e Vaselhas.
Classificacion scientifica
La classificacion scientifica tradicionala
Enriquida de contunh dempuèi sa creacion princeps, la classificacion scientifica de las espècias, actualament obsolèta mas encara fòrt sovent utilizada es eissida de la de Linné. Devesís lo mond vivent en cinc règnes. Demòra una classificacion importanta perque impregna encara d'escriches nombroses, sovent recents, o quitament los manuals escolars.
Esplantats
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Classificacion scientifica
La classificacion scientifica tradicionala
En biologia, la classificacion scientifica tradicionala es tala que cinc règnes devesisson lo mond vivent :
Esplantats
Toponimia
La prononciacion es [esplañ'ta] a La Clausa, près de Gresas, [splañ'ta] a Cubèl. Cubèl es pus auvernhàs que Gresas e amudís e- dins es- inicial.
Classificacion scientifica
La classificacion filogenetica
Pasmens, parallèlament a aqueste sistèma de classificacion basat sus de caractèrs morfologics observables (fenotipe) se desvolopa uèi una classificacion filogenetica basada suls caractèrs genetics (genotipe). Aquesta darrièra es pus dificila d'establir, perque de comparasons de còde genetic se fasent exponencialament carestiosas amb lo nombre d'espècias consideradas son necessàrias. En revenge, aquesta classificacion novèla permet de visualizar melhor los embrancaments del vivent tals coma constituits per diferenciacions progressivas al cors del temps.
Esplantats
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Castrum dels Plantats, en 1279, Castrum de Plantatis, en 1285, Castrum deux Plantatz, en 1364, Le lieu des Plantas en 1465. O la fòrma francesa de 1465 es d'una epòca que lo t d'Esplantats se prononciava encara, o lo t èra mut dins lo grop final -ts. Ara -s finala a quitament disparegut. Empacha que lo -ts etimologic se consèrve a l'escrit, doncas Esplantats.
Classificacion scientifica
La classificacion filogenetica
L'unitat de basa de la classificacion scientifica dels èssers vivents o taxinomia es l'espècia, taxon mens subjècte a discussion, los autres noses de la classificacion, familha, classa, embrancament, etc., podent variar en foncion dels progrèsses de las coneissenças filogeneticas.
Lo classament tradicional de las espècias es basat sus de caractèrs morfologics. Dins fòrça cases, los critèris son basats sus la preséncia d'un caractèr, s'opausant a son abséncia, considerada coma primitiva (per exemple vertebrats e invertebrats).
Mas los taxons definits per l'abséncia d'un caractèr se son revelats, per usança, fòrça fragils.
Lo classament repausa sus una ierarquia fixa de categorias de taxon, la ierarquia seguenta :
D'aprèp la classificacion en 5 règnes, al cors de l'evolucion cellulara dels organismes s'es producha una copadura fondamentala que destria lo grop dels eucariòtas e lo dels procariòtas.
Los procariòtas son unicellulars, e lor material genetic es pas embarrat dins un nuclèu. An d'enzims localizats dins la paret cellulara e se multiplican per scissiparitat. Constituisson lo primièr règne.
Totes los autres organismes son apelats eucariòtas. Lor material genetic es embarrat dins un nuclèu ; an d'organitas cellularas, la multiplicacion cellulara a luòc per mitòsi, an sovent una reproduccion de tipe sexuat.
Los eucariòtas pòdon èsser unicellulars o pluricellulars. Los eucariòtas unicellulars son apelats protistas e constituisson lo segond règne.
La classificacion biologica
Disciplina novèla, unicament fondada sus de critèris de laboratòri (anant tant luènh coma la ressonància magnetica o la biologia moleculara) : caractèrs de l'ADN, de las mitocondrias, ... encara balbucejanta, subronda pauc a pauc amb lo desvolopament de tecnicas de laboratòri.
Dinamizada per l'expansion de las tecnicas, degun dobta pas que siá promesa a un bèl avenidor. Ja, nos a donat qualques suspresas en raprochant d'espècias qu'òm pensava fòrt aluènhadas, mas qu'en fach, s'avèran plan pròchas biologicament. Seriá la classificacion de l'Avenidor ?
= Convencion de nomenatge =
La lenga utilizada pels scientifics per nomenar las espècias es lo latin. Una espècia es designada per un nom de genre començant per una capitala seguit d'un qualificatiu d'espècia en minuscula e enfin de l'iniciala o del nom del scientific que descriguèt l'espècia en primièr ; lo nom complet es en italic. Per exemple :
Çaquelà, dins la practica (recèrca, publicacions, comunicacions…), de mai en mai l'anglés se plaça en parallèl amb lo latin e tempta quitament de còps de lo suplantar…
Utilizacion de sufixes
Lo nom dels taxons al delà del genre son generalament de derivats del latin (o latinizats) e recebon un sufixe atribuit per defaut.
= Vejatz tanben =
Ligams extèrnes
Taxonomie Taxonomie
Vennecy
Vennecy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mer Hayrenik
Mer Hayrenik es l'imne nacional d'Armenia.
Mer hayrenik, Azat Ankakh, Vor aprel eh tareh tar, Yoor vortike ard kanchum eh Azat, Ankakh Hayastan. Aha, yeghpayr, kez mi drosh, Vor im dzerkov gortsetsi, Gishernere yes koon cheghah, Artasukov lvatsi. Nayir nran yerek guynov, Nvirakan mer nshan, Togh poghpoghi tshnamu dem, Togh misht pandsah Hayastan. Amenayn tegh mahe mi eh, Mard mi angam pit merni, Bayts yerani ovr yur azgi Azatutyan ke zohvi.
Émilie Broussouloux
Émilie Broussouloux (Briva, 12 de genièr de 1991 ) es na jornalista lemosina de television. Trabalha a France Télévisions (Stade 2 a partir de 2014, Télématin a partir de 2015) puèi sus la nòva cadena France Info. Es bilenga francés e indonesian. Es la mija de Thomas Hollande, filh de François Hollande.
Universitat Tecnica d'Azerbaitjan
thumb|300px|Logo de l'Universitat Tecnica d'Azerbaitjan L ' Universitat Tecnica de l'Azerbaitjan (en azèri: Azərbaycan Texniki Universiteti) es una institucion educativa de finançament public establit dins la vila de Bakó. L'Universitat es un centre d'ensenhament superior de l'Azerbaitjan que s'impartisson d'ensenhaments d'engenhariá e tecnologia.
Istòria
L'"Universitat Tecnica de l'Azerbaitjan" foguèt fondada lo 1950 coma "Institut Politecnic d'Azerbaitjan".
Es successora de la Politecnic de Bakó, que foguèt fondat en 1887 pendent l'èra tsarista. Lo Politecnic cresquèt de manièra simultània a coma se desvolopava la incipient industrializacion de l'Azerbaitjan, qu'arribèt a lo sieu apogeu cap al decènni de 1930 pendent l'èra sovietica.
Pendent aquel periòde lo Politecnic se faguèt un dels mai importants centres de l'ensenhament superior de l'Azerbaitjan e una de las mai principalas escòlas d'engenhariá de l'Union Sovietica.
Facultats
Era Universitat a 8 facultats, apròp de 1.100 professors e 6.000 estudiants.
Era Universitat a ua filiau a Gandja.
Ara Universitat tanben existís seccion entà ciutadans estrangèrs.
Sègle IV apC
../.. | Sègle II apC | Sègle III apC | Sègle IV apC | Sègle V apC | Sègle VI | ../..
Istòria
Sègle IV : en Mesoamerica, periòde de dominacion de la vila de Teotihuacan marcat per una creissença demografica fòrta de la vila e una influéncia majora dins la region (→ 378). Sègle IV : dins la partida occidentala de Sahèl, formacion dau reiaume de Ghana gràcias ai ressorsas eissidas de l'esplecha de jaciments d'aur e dau comèrci transsaharian. Es probablement lo premier estat vertadier de la region.
301-311 : en China, segonda partida de la Guèrra deis Uech Princes amb de combats fòrça violents dins lei plans dau nòrd dau país e la region dau Fluvi Jaune. Lei destruccions foguèron agravadas per una invasion dei Xiongnu. Finalament, lo conflicte entraïnèt la fragmentacion politica dau nòrd, ocupat per divèrsei principats « barbars » fondats per de nomadas. Lo sud demorèt tengut per una branca novèla de la dinastia Jin (lei « Jin Orientaus »). Una partida importanta de la populacion s'enfugiguèt vèrs lo sud entraïnant la sinizacion de la region. 309 : mòrt dau sobeiran sassanida Hormizd II. Un complòt entraïnèt l'eliminacion de sei tres eiretiers e fisèt lo poder a un enfant, Shapur II, plaçat sota la regéncia de sa maire e de plusors senhors importants de Pèrsia. 313 : dins l'Empèri Roman, adopcion de l'edicte de Milan. Laissèt la libertat de culte a totei leis abitants, çò qu'entraïnèt la fin dei persecucions còntra lei crestians. v. 325 : introduccion dau cristianisme dins lo reiaume d'Aksum. La religion novèla i conoguèt un succès rapide, especialament au sen de l'aristocracia. 325 : premier concili de Nicèa qu'entraïnèt la confiermacion de la condamnacion dei tèsis d'Arius e l'adopcion de 20 canons comuns. Permetèt tanben a l'emperaire d'afiermar son autoritat sus leis evesques. 330 : dins l'Empèri Roman, transferiment de la capitala a Constantinòble. Aqueu desplaçament permetiá a l'emperaire de melhorar la susvelhança dei frontieras de Danubi e d'Eufrates qu'èran fòrça menaçadas. De mai, la vila èra fòrça ben protegida e situada lòng d'una rota comerciala importanta. 333 : fin de la patz entre Romans e Sassanidas. Coma durant lei conflictes precedents, l'enjòc principau foguèt lo contraròtle d'Armenia (→ roman Constantin e generalizacion dau conflicte entre Romans e Sassanidas (→ 350). 350 : fin de la guèrra entre Romans e Sassanidas (→ 333 e 337). Lo conflicte s'acabèt sensa cambiament territòri important. 358-363 : guèrra novèla entre l'Empèri Roman e l'Empèri Sassanida. Maugrat lo pilhatge de Ctesifont, lei Romans foguèron tocats per de problemas de succession e obligats d'acceptar la pèrda de cinc províncias de Mesopotamia e d'Armenia. 364 : a la mòrt de l'emperaire Jovian, partiment de l'Empèri Roman entre Valentinian I (mitat occidentala) e Valens (mitat orientala). 365-366 : dins l'Empèri Roman, guèrra civila entre Valens e l'usurpator Procòpi. S'acabèt per la victòria dau premier. 367-369 : guèrra entre Romans e Visigòts. Menaçats de famina per lo blocus organizat per l'emperaire Valens, lei Visigòts foguèron obligats de se sometre. 376 : importanta desfacha dei Gòts còntra lei Huns, un pòble nomada originari de l'estèpa eurasiatica qu'èra a migrar vèrs l'oèst. Lo rèi Fritigern demandèt d'intrar dins l'Empèri Roman. L'emperaire Valens acceptèt e lo laissèt s'installar en Mèsia (→ 378).
378 : victimas de rapinas organizadas per d'oficiers romans, lei Gòts dau rèi Fritigern se revoutèron e comencèron de pilhar Mèsia e Tràcia. Esquichèron una armada romana a la batalha d'Andrinòple onte l'emperaire Valens foguèt tuat. Puei, pilhèron lei Balcans (→ 382). 378 : dins de circonstàncias mau conegudas, conquista de la ciutat-estat maia de Tikal per Teotihuacan. Amb lo sostèn d'autrei pòbles maias, lei venceires i installèron una dinastia novèla que destruguèt ò transformèt plusors monuments bastits per sei predecessors. Gràcias a l'ajuda de Teotihuacan, Tikal venguèt rapidament la ciutat pus poderosa de l'espaci maia. 379 : mòrt dau rèi sassanida Shapur II. Fòrça lòng, son rèine foguèt marcat per un renfòrçament dau zoroastrisme. Foguèt remplaçat per Ardachir II. 382 : après de combats dins lei Balcans, signatura d'un acòrdi de patz entre Romans e Gòts. Lei seconds acceptèron de tornar anar en Mèsia mai recebèron un tribut important e sei caps recebèron de cargas importantas. 393 : enebiment dei Jòcs Olimpics Antics, sospichats d'ajudar au mantenement dau paganisme, per Teodòsi I (→ 1896). 395 : mòrt de l'emperaire Teodòsi I e partiment definitiu de l'Empèri Roman.
Perspectiva visuala
La perspectiva visuala o oculara es l’ensemble de las transformacions amb que una porcion del monde espacial tridimensional (e euclidian a l’escala de l’Òme) se percep sus la superfícia bidimensionala e corba (doncas non-euclidiana) de l’uèlh, sens prendre en compte las proprietats estereoscopicas de la vision binoculara frontala. Del punt de vista matematic, es una projeccion amb que la dimension metrica dels objèctes se tròba convertida en dimension angulara. La geometria projectiva es la branca de las matematicas que modeliza las proprietats d'aquela projeccion, sens prendre en compte la realitat fisiologica de l'uèlh.
Nocions generalas
L’uèlh considerat individualament (vision monoculara) fonciona coma una lentilha estigmatica que fa correspondre a cada punt de l’espaci del còn de vision un punt sus la superfícia retiniana. Un meteis objècte apareis d'un biais diferent per l’uèlh en foncion de 3 paramètres :
Un segment plaçat davant apareis tan mai grand qu’es prèp, e que se situa sus un plan perpendicular a l’axe del regard. Apareis tan mai corbe qu’es prèp, e qu’es excentrat a respièch de l’axe del regard.
Lo procèssus cognitiu amb que lo cervèl torna bastir mentalament dins l’espaci las formas dels objèctes percebuts sus la superfícia de la retina participa tan estrechament de l'experiéncia visuala que demòra fòrça preconscient. Òm percep coma parallèls dos ralhs de tren, alara que se pòt constatar que sus una fotografia que las linhas se rejonhon a l'orizont, e que son totjorn corbadas en clòca (cap a l’interior).
Precisions (e resèrvas) sus qualques nocions sosentendudas
La percepcion en perspectiva es una proprietat fondamentala de la vision e una consequéncia dirècta de l’anatomia de l’uèlh uman. La percepcion es pas la meteissa per cada espècia animala.
Mas totes los vertebrats possedisson dos uèlhs. Pels mamifèrs, los dos camps visuals se recopan, del biais que la vision binoculara es, per gaireben totes, mai que la soma de doas visions monocularas.
La dubertura del camp visual es fòrça variabla d’una espècia animala a l’autra. Atal, qualques mamifèrs coma lo cat o lo caval an un camp visual que despassa fòrça 180° per cada uèlh, çò qu'exclutz de projectar aquel camp visual sus una superfícia plana. E mai per aqueles qu'an lo camp pus comun de 170° per cada uèlh atenh, per causa de la lateralizacion oculara, un camp combinat superior a 200°, çò que rend tanben impossibla una projeccion plana. La vision binoculara frontala monodireccionala es de fach caracteristica d’una minoritat de vertebrats, que l’Òme. Per aquel, aquò implica que i a pas un, mas dos vertèxes pel « còn de vision », e tanben dos axes del regard gaireben parallèls…  Per aquò, lo camp visual total es per l’Òme de l’ordre de 180° lateralament e 125° verticalament, çò que permet amb oportunitat de delimitar « çò qu'es visible pel el» a « çò qu’a davant el ». Es amb aquela sola condicion que i pòt aver una projeccion de l’espaci visible sus la superfícia plana e finida d’una ellipsa visuala – çò que se ditz comunament « camp visual ».
Aquela ellipsa es a vegadas simplificada jos la forma de cercle (çò que correspond a la seccion ortogonala d’un còn de revolucion, alara que lo còn visual dels animals es « aplatit »), e se la tròba tanben aproximada amb lo rectangle fòrça oblong dins las proporcions dichas panoramicas dels ecrans de cinèma (vejatz 16/9). Una autra diferéncia entre l’uèlh e la lentilha d’una camèra es que lo camp visual es pas omogenèu sul plan de las qualitats (agudesa, fotosensibilitat, policromia) e de l'atencion : l'escrutacion activa es reservada al centre, e las qualitats descreisson per nivèl cap a la periferia del regard. L’interès d'aquel encastrament dels còns de vision, es que sol lo camp de vision atentiva es pertinent quand « s'obsèrva » un imatge. left|frame|caption|illustracion 1 : còns e ellipsas de vision per zònas de qualitats visuala
Leis de la perspectiva
left|frame|illustracion 2 : aparéncia visuala d’un segment AB dins l’espaci. L’illustracion permet de verificar que la perspectiva es una aplicacion que fa correspondre a de mesuras metricas dins l’espaci de mesuras angularas sus una superfícia. Aquela projeccion es subrejectiva, perque plusors objèctes diferents de l’espaci (aicí AiBi, AjBi, AjBj) pòdon aver la meteissa projeccion (es a dire una aparéncia) en perspectiva, e inversament, una sola forma aparenta correspond a un nombre infinit d’objèctes possibles dins l’espaci.
left|frame|Illustracion 3 : aparéncia corba dels segments de l’espaci. Es en o e solament en o que lo plan es ortogonal a l’axe del regard. Per simpla aplicacion dau teorèma de [[Pitagòras, OA= (oO2+oA2)1/2 e Oi = (oO2+oi2)1/2  Doncas  oO < (iO = jO) < (AO = BO =CO = DO) Un segment apareissent tan mai pichon qu’es alunhat, se ne dedusís que AD apareis pus pichona que ij, e que, d'un biais general, per tot coblet (x, y ; x є AB ; y є CD ; xy ║AD), xy descreis alara que xi creis. Se ne dedusís que los costats del carrat, e d'un biais general tota drecha del plan passant pas per o, apareisson en perspectiva jos forma de corbas en clòcas plaçadas entre lor « original real» es O e que tendon en lor doas extremitats cap a la drecha parallèla a lor « original » passant per o.]]
Las illustracions 2 e 3 permeton de se convéncer dels principis seguents :
D'aqueles principis fondamentals se dedusisson de principis pus complèxes pels solides visibles. Per exemple :
Imitacion grafica dels efèits de la perspectiva visuala
(vejatz tanben perspectiva grafica)
L’expression matematica exacta d'aqueles principis es plan segur fòrça complèxa. Es tan mai complèxa que se considèran las proprietats dels solides e pas l’espaci punt a punt. Atal las nocions en aparéncia simplas coma la « distància d’un objècte a l’uèlh » o d’ « angle solide » d’una superfícia dins l’espaci son particularament dificilas e quitament inaplicablas quand se vòl las emplegar amb rigor. Aquò explica que gaireben totas las representacions graficas que cèrcan de prendre en compte la perspectiva visuala sián d'aproximacions mai o mens realistas (vejatz fotorealisme), verre de convencions que renóncian a un dels aspèctes de la realitat.
Dins l’imatjariá de sintèsi, aquelas dificultas existisson pas pel fach d'un mòde de calcul punt a punt, aquel vengut possible gràcias a la poténcia operatòria dels ordinators modèrnes. La perspectiva es simulada pel logicial d'un biais fotorealista a cada instant, coma aquò apareis coma envanant atal. En fach, la perspectiva es la sola compausanta del procèssus de creacion d’un imatge que siá pas bastida pel grafista, mas donada pel logicial. En lo fasent « tornejar » o en tornejant a l'entorn d'aquel en temps real segon de leis de transformacion que li escapan, lo grafista a l’illusion de generar un solide tridimensional, una « figura 3D » - alara qu'a un ecran bidimensional davant los uèlhs.
Senta Gabèla
Senta Gabèla (Cintegabelle en francés) es una comuna lengadociana de Lauragués situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Lo flume d'Arièja passa al mièg de la comuna. Les Baccarets e Picarrou an l'estataut de comuna associada.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Senta Gabèla èra de la diocèsi civila de Mirapeis, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de la senescauciá de Lauragués. Senta Gabèla, Tramesaygues, Saint-Pierre-d’Esgars, Les Bacarets èran de la diocèsi de Mirapeis, Saint-Étienne d’Arbouville èra de la diocèsi de Rius, Aignes [comuna d'Anhas desempuèi], Notre Dame de Lapeyre [comuna d'Anhas desempuèi], Saint-Exupère-de-Bazert èran de l'archidiocèsi de Tolosa. Tanlèu 1790, Senta Gabèla èra caplòc de canton. Le nom en 1790 èra Cintegabelle et ses dépendances. Anhas se destaquèt de la comuna per decret del 18 de julhet 1882. La glèisa de Senta Gabèla es jol patronatge de Nòstra Dòna.
Autras parròquias d'Ancian Regime de la comunautat de Senta Gabèla e encara dins la comuna :
Saint-Germain-du-Corbéis
Saint-Germain-du-Corbéis es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
La municipalitat se situa al sud-oèst de Alençon.
La commune se situe au sud-ouest d'Alençon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los parròquias de Sant-Barthélemy e Sant-Germain-de detlo-Corbéis (o Acorbaisses) an #èsser amassadas per formar l'actual territòri de la comuna. Apertenent al diocèse del Mans, Sant-Germain a #èsser ligada al costat de Montsort, es-a dire al departament de la Sarthe l'an 1789. Aquel es pas #qu'en lo An III (1795), que la municipalitat i aguèt amassat al arrondiment de Alençon e al departament del Adorna.
Al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat a portat lo nom de Lisle-de detlo-Corbéis.
Les paroisses de Saint-Barthélemy et Saint-Germain-du-Corbéis (ou Corbis) ont été réunies pour former l'actuel territoire de la commune. Appartenant au diocèse du Mans, Saint-Germain a été rattachée au canton de Montsort, c'est-à-dire au département de la Sarthe en 1789. Ce n'est qu'en l'An III (1795), que la commune fut réunie à l'arrondissement d'Alençon et au département de l'Orne.
Au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune a porté le nom de Lisle-du-Corbéis<ref name=Alençon 1
Dictionnaire occitan-français d'après les parlers languedociens
Lo Dictionnaire occitan-français d'après les parlers languedociens es un diccionari occitan-francés. Son autor es Loís Alibèrt. Pareguèt en 1966 a títol postum (Alibèrt èra mòrt en 1959).
Aquel diccionari ten un ròtle normatiu per la lenga occitana, en nòrma classica. Pasmens presenta de defauts importants del ponch de vista de la lexicografia. Es la segonda òbra pionièra de la nòrma classica, fa seguida a la Gramatica occitana segon los parlars lengadocians, del meteis Loís Alibèrt, pareguda en 1935.
Cheppy
Cheppy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Dictionnaire occitan-français d'après les parlers languedociens
Es editat e reeditat per l'Institut d'Estudis Occitans (IEO).
Genèsi
Durant l’Aprèsguèrra, Alibèrt trabalhava discretament sus son projècte de Dictionnaire occitan-français d’après les parlers languedociens. Moriguèt en 1959 sens l’aver acabat.
Cheppy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dictionnaire occitan-français d'après les parlers languedociens
Genèsi
Lo diccionari se trobava doncas a l’estat de fichas manuscritas. L’IEO, qu'aviá adoptat la nòrma classica fixada per Alibèrt, manifestèt son desir d’editar aquel diccionari mas deguèt negociar amb la conhada d’Alibèrt, que teniá lo contraròtle del manuscrit e que supervisava son edicion. Totun, la conhada aviá pas la mendre competéncia lingüistica e foguèt responsabla d’un grand nombre d’errors d’interpretacion del manuscrit. Es dins aquelas condicions desfavorablas que l’IEO editèt lo diccionari d’Alibèrt, a títol postum, en 1966.
Lo diccionari d’Alibèrt ten doncas de qualitats e de defauts. Lo «Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'Occitan» de Josiana Ubaud (2011) dona la tièra de sas decas e cauquilhas (800 aperaquí) que son ailàs totas represas dins d’unes diccionaris recents.
Cheppy
Istòria
thumb|left|Monument del Missorí Luòc de batalhas de la Primièra Guèrra mondiala. Cementèris alemands e de franceses e monument del Missorí, monument dédié als volontaris americanes del Estat del Missorí.
Dictionnaire occitan-français d'après les parlers languedociens
Los defauts
Los defauts seguents son tirats de las analisis citadas en bibliografia. Son d'analisis scientificas que partisson dels critèris de la lexicografia.
Bibliografia
Estudis critics subre lo diccionari d'Alibèrt:
Cheppy
Istòria
Site de batailles de la Première Guerre mondiale. Cimetières allemand et français et monument du Missouri, monument dédié aux volontaires américains de l'État du Missouri.
Silistra (region)
La region de Silistra (Област .......) es una region de Bulgaria.
Ukwuani-aboh-ndoni
L'ukwuani-aboh-ndoni es una lenga igboïda parlada en Nigèria. Es un continuum dialèctal constituït dels tres parlars.
Localisacion
L'ukwuani-aboh-ndoni es parlat dins la zòna de govèrn local de Ndokwa de l'Estat de Dèlta, e dins aquela d'Ahoada, dins l'Estat de Rivers.
Saulxures
Saulxures en alemannisch (Saulxures en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Altitud : 535 m.
Altitude : 535 m.
Istòria
Lo vilatge apareis en l'istòria a. Fa alavetz partida del comtat de Salm. En lo moment del parteja de sobeiranetat entre las doas brancas familiales, Saulxures échoit a Jean IX de Salm, #que la part ne tòrna, per eiretatge, dins l'ostal de Lorraine. Demòra lorrain fins en 1751, data #qu'un nòu li parteja a el l'incorpòra a la principauté de Salm.
Annexat A la França e englobat en lo departament dels Vòges coma la rèsta de la principauté en 1793, Saulxures es en principi inclus en lo costat de Plana #que serà versé en 1801 en aquel de Saales.
Saulxures A separat al meteis temps que Plana, La Broque e Grandfontaine pel tractat de Frankfurt. Los Alemands lo rebategen Salzern. En 1919, la municipalitat demorarà en lo Bas-Rhin.
Le village apparaît dans l’histoire au. Il fait alors partie du comté de Salm. Lors du partage de souveraineté entre les deux branches familiales, Saulxures échoit à Jean IX de Salm, dont la part revient, par héritage, à la maison de Lorraine. Il reste lorrain jusqu’en 1751, date à laquelle un nouveau partage l’incorpore à la principauté de Salm.
Annexé à la France et englobé dans le département des Vosges comme le reste de la principauté en 1793, Saulxures est d'abord inclus dans le canton de Plaine qui sera versé en 1801 dans celui de Saales.
Saulxures est séparé en même temps que Plaine, La Broque et Grandfontaine par le traité de Francfort. Les Allemands le rebaptisent Salzern. En 1919, la commune restera dans le Bas-Rhin.
À la foire de l'est
À la foire de l'est (A la feira de l'èst) es un album de musica deu Angelo Branduardi.
L'album
Qu'es la version francesa de l'album italian Alla fiera dell'est sortit en 1976 e de la prumiera adaptacion francesa (textes de l'Étienne Roda-Gil) d'un album d'Angelo Branduardi ; la chançon-titre, une chançon a recapitulacion adaptada de la chançon traditionnala jusiva Had Gadia, es son prumier grand succès en França.
Lista deus titres
Paraulas : Étienne Roda-Gil / Musica : Angelo Branduardi
Shomen (region)
La region de Shomen (Област .......) es una region de Bulgaria.