cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Querqueville
Querqueville es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Tèrra
Formacion
Lo periòde dau Sistèma Solar es estimat a 4,5672 miliards d'annadas e aqueu de la formacion dei planetas a 4,54 miliards. La premiera fasa de la formacion de la Tèrra foguèt la fasa d'accrecion que durèt probablament 10 e 20 milions d'annadas. Lei materiaus formant la Tèrra foguèron inicialament en fusion. Puei, i a 4,53 miliards d'annadas, la Luna se formèt probablament après un impacte fòrça important sus la Tèrra. Lei desgatjaments volcanics entraïnèron la formacion de l'atmosfèra primitiva. L'aiga dei gas volcanics foguèt adonc probablament completada per lei quantitats portadas per lei cometas e leis asteroïdes per formar lei premiers oceans. Lei gas a efèct de sèrra e l'activitat solara empachèron l'aiga de gelar. Enfin, lo camp magnetic terrèstre se metèt en plaça fa 3,5 miliards d'annadas.
Querqueville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tèrra
Existéncia de la vida
Leis espècias viventas de la planeta forman la biosfèra. Son periòde seriá d'environ 3,5 miliards d'annadas. Es devesida entre de biòmas diferents abitats per d'espècias similaras. Lei biòmas son generalament definits per sei condicions d'umiditat, sa latitud e son altitud. Quasi totei lei regions terrèstras tènon de formas de vida. La màger part es situada dins lei regions eqüatorialas umidas. Dins aquò, d'organismes vivents son estats detectats prefondament dins la crosta terrèstra o, a l'invèrs, dins lei jaç bas de l'estratosfèra.
Referéncias
<div class="reflist references-column-count references-column-count-4" style="column-count: 4; -moz-column-count: 4; -webkit-column-count: 4; list-style-type:decimal;">
Narros de Matalayegua
Narros de Matalayegua es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Dius egipcians
500px|left|thumb|Temple de la divessa [[Isis a Filae, darrèr temple egipcian clavat per la navèra religion crestiana]] Los cultes deus dius egipcians (var. dieus egipcians) que conegón evolucions durant la longa istòria egipciana hèita de temps de prosperitat e de crisi, d'unitat e de division, de victòrias e d'invasions, de coabitacion e de conflictes dab d'autas culturas e de cambiaments de dinastias e de capitalas.
Lo panteon egipcian que muisha ua pletora de dius qui lo lor culte e lo poder deus lors prèstes e hon mei o mens dominants segond las epòcas. Dens aqueth politeïsme que i avó totun practicas comunas, dius qui lo lor culte b'èra mei difusat, comun e partatjat. Atau qu'èra lo cas de Ra e Òrus. Certes cultes, a còp, que s'apropièn dinc au punt de fusionar ; aquò que ho lo cas de Ra e Amon en bèth vàder Amon-Ra. D'autes còp que i avó conflictes enter cultes com enter los Òrus e Seth qui poden estujar, darrèr las loas legendas, conflictes mei ancians e desbrembats enter Haut e Baish Egipte.
Aquesta complexitat e imprecision b'invita a tornar pensar a l'oposicion enter monoteïsme e politeïsme. Au delà de las practicas cultuaus de cap a un diu locau e a las soa idolas (tot escás, mantuas religions moteïstas e practicas cultes locaus ligats a locs de pregàrias, verges o omis sants o destacats) lo monoteïsme que pòt conservat ua relacion mei generala de cap a la creacion. En egiptologia que's discutís aquesta relacion religiosa enter l'un e lo multiple.
Fin finala, que cau mencionar lo brèu mes hèra famós conflicte religiós de l'istòria egipciana : l'imposicion deu culte d'Aton peu faraon Amenofis IV (tanben conegut con Akhenaton e com espós de Nefertiti e probable pair de Totankhamon) e la bastida d'ua navèra capitala vodada ad aqueth culte.
De véder:
Heimsheim
vinheta|Heimsheim
Heimsheim es una vilòta alemanda del districte d'Enz, dins la region de Baden-Württemberg. Aquesta comuna que comptava 4,933 abitants en 2011 se tròba a 16 km al sud-èst de Pforzheim e a 24 km a l'oèst de Stuttgart.
Laüteria
thumb|300px|Talhèr de laüteria a Cremona thumb|300px|left|Talhèr de luteria au sègle XVIII, [[Enciclopedia de Diderot e Dalembert]] La laüteria (var. laütariá) qu'ei l'art e lo saber deu laütièr qui lo son mestier b'ei la fabricacion e l'adobament deus instuments de còrdas hregadas o puntejadas.
Los utís
200px|right|thumb|Divers utís deu laütièr ; lo dusau en partant de gaucha qu'ei lo marteròt de la punta d' anmas ; lo darrèr qu'ei un diapason qui dar la nòta la200px|left|thumb|Utís de lautièr ; sus ua taula on e's talha lo hons e la taula be son pausats : de que cura los horats deu boton e de las cavilhas, un compàs, cisèus de hustèr e ua escairede hustèr Los utís principaus deus laütièr que son la sèga de segur, entà descopar los grans tròç de husta a lo forma generau de l'instrument, los rabòts de tota traca (din a la varlòpa) entà adobar juntadas netas. Los petits rabòts que permeten de formar la vòuta de la taula de deu hons. Las loas epsessors que son contrarotladas au mejan deu compàs d' espessors.
La voluta qu' ei talhada au mejan deu cisèu de hustèr.
Lo tròç fins deus costats que son plegat au mejan d' hèt caut aperat hèr de plegar.
L'anma qu' ei hicada dens l' intrument dejà barrat. Qu 'ei donc introdusida a truvèrs deus horats mercés a la punta d'amnas, un utís viradís d'acer ponchut d'un costat (entà i clavar l'anma) e plat de l'aute (entà qui pòsca servir de marteròt e plaçar correctament l'anma en la trucant).
La husta
Generaument, lo vriulon qu'ei hèit dab husta de pin e d'erable per çò qui ei de la caisha de resonància, e d'ebena per la tòca e d'autas partidas visiblas com lo cordièr, las cavilhas o lo boton. Totun, com la causida de husta per aquestas partidas de l'instrument b'ei mei que mei estetica, que s'i pòt trobar d'autas menas de hustas, subertot per los instruments barròcs.
Lo mòtle
thumb|200px|left|Formacion de la vòuta d'un hons de violoncèl La fabricacion d'un vriulon que comença dab un mòtle qui balha la soa forma a la caisha de resonància. Los còrns de l'instrument qu'i son pegats e talhat entà préner la forma aguda deu còrn de las C (aperadas atau per'mor de la loa forma) de l'instrument, puish los costats de la caisha que son plegats contra un her caut dinc a qui ajan pres la medisha forma deu mòtle, e que son pegats suus còrns. La taula e lo hond de l'instruments que son talhats dab un cicèu e un petit rabòt sus senglas pèças de husta d'erable e de pin. Suus instruments de qualitat, ua linha qu'ei curada contra'u bòrds de la taula de deu hond; aquesta linha que forma un beròi dessenh qui empara l'intrument en estancant los trucs qui poderé recéver suus costats. Un còp formats e pegats los costats de la caisha que son desseparats deu mòtle e pegats a la taula e au hond. Lo còth qu'ei decopat e talhat dens un tròç de pin puish pegat a la caisha. Alavetz, que's pòt hicar l'amna (la pèça cilindrica de husta qui hè lo ligam enter la taula e l'arrèr), lo pont (suu quau e repausan las còrdas), las cavilhas (las pèças sus las quaus e s'enrotlan las còrdas) e las còrdas.
Vernissatge
Vernir un instrument qu'ei vitau per la soa conservacion mes un vernís tròp espés o d'ua mau compocion que pòt escanar lo son de l'instrument.
Los vernís deu laütièr que son de duas menas : a l'alcòl o a l'òli. Abans de vernir que cau aver acabat de netejar totas las fàcias exterioras de las hustas de l'instrument. Arron, que passa ua soscapa entà isolar la husta deu vernís en tapoant atau los petits horats de la husta (on, shens soscapa, la color de vernís b' entraré en muishar plaps irregulars de color).
Bergbieten
Bergbieten en alemannisch (Bergbieten en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Conegut per lo sieu grand crus altenberg, Bergbieten es un vilatge d'aperaquí 640 abitants niché en un vallon environat de vignobles e situat sus la rota dels vins de Alsace a una altitud de 180 mètres. Fa partida de la Comunitat de municipalitats la Pòrta del Vignoble, del costat de Wasselonne e del arrondiment de Molsheim. Es lo un dels darrièrs pòbles de Alsace a pas èsser cobèrt per la tecnologia ADSL.
Connu pour son grand cru altenberg, Bergbieten est un village d’environ 640 habitants niché dans un vallon entouré de vignobles et situé sur la route des vins d'Alsace à une altitude de 180 mètres. Il fait partie de la Communauté de communes la Porte du Vignoble, du canton de Wasselonne et de l'arrondissement de Molsheim. C'est l'un des derniers villages d'Alsace à ne pas être couvert par la technologie ADSL.
Laüteria
Vernissatge
Lo vernís qu'ei espandit au mejan d'un pincèu fin de peus non copats au cap entà non pas deishar cap marca. Que 's deu vernir dens lo sens deu gran de la husta. Dab los vernís d'alcòl, non cau pas dar dus còps successius de pincèu au medish lòc per 'mor que l'alcòl (qui ei lo solvent) d'aqueth dusau pincelada que s'emportaré la color ja depausada. En cas d'errors que cau donc deishar secar la darrèra capa de venís e corregir au polissatge.
Bergbieten
Istòria
Mencionat en 1120, lo vilatge es una possession de las avesques d'Estrasburg. Es saccagé pels Écorcheurs al, al cors de la guèrra de las Paysans en 1525, de contunh de la guèrra de Trenta Ans, en portant la destruccion del castèl.
Laüteria
Vernissatge
Enter cada capa de vernís que cau polir l'instrument dab un tròç doç de tela leugèrament imbibat deu solvent (alcòl o òli donc) e 'òli de lin.
Bergbieten
Istòria
Mentionné en 1120, le village est une possession des évêques de Strasbourg. Il est saccagé par les Écorcheurs au, au cours de la guerre des Paysans en 1525, puis de la guerre de Trente Ans, amenant la destruction du château.
Laüteria
Vernissatge
Òm estanca o vernissatge un còp arribat a la color dessejada (e en s'avisant de non pas depausar tròp de vernís).
Generaument los laütièrs qu'ensajan de preservar lo vernís mei ancian sus un instrument. A còp qu'en tornan hicar drin se l'instrument b' ostenda un horat trop important e qui deishar la husta nuda. Aquesta operacion que s'apera un racòrd de vernís. Mantuns instruments ancians que hon tornats vernir e que 's pòt que lo laütièr e ensagi de tornar crubar lo vernís originau.
Entretien e adobament
Las còrdas deus vriulon que deven estar cambiadas regularament (au mens ua vegada l'an). Après n'aver jogat, lo vriulon que deu estar estruçat dens la soa caisha arron d'estar estat fratat dab un tròç de pelha net e doç (enter mei que mei lo netejar de la greisha deus dits e de la prova pegosa de colofana qui, se l'òm la leisheva apielà's be formaré ua capa pegosa de mau netejar shens alebar lo vernís.
Certas peças de l'instrument qu'an vocacion d'estar remplaçadas e/o mantiegudas peus soenhs deu laütier ; qu'ei lo cas de las còrdas qui, utilizadas regularament que son cambiadas haut o baish au cap d'ua annada (e se non son pas jogadas, que s'oxidan totun). Lo pontet qu'ei sosmés a tensions de la granas dat lo son endom ; que deu donc estar remplaçat quan e flaqueja (autant díser quan comença de préner un plec dengerós qui non pòt pas estar rectifiat en lo tornar talhar). Aquò que s'escad au cap de quauques annadas. Las cavilhas, fin finala, que pòden de quan en quan estar tornadas talhar en cas que comencin d'eslissà's ; au cap de mantuas annadas que'n pòt demorar pas sonque un tròç mermat que cau alavetz remplaçar.
Se la resta de l'instrument be deu teoricament demorar sancera per l'eternitat, diverses accidents e averias que poden miar de cap a ua restauracion obligant a remplaçar tau o tau tròç deu la voluta au boton.
La variacions d'umitat e lo temps que pòden despegar las diferentas partidas de l'intrument. Regularament que'u cau donc muishar au laütièr (sustot se'e tracta d'un instrument ancian) entà véder se lo cau tornar pegar (operacion qui implica ua pèga especiau e l'emplec d'utís especifics deu laütièr. Tan vau díser que son operacion qui's practican pas sovent mes qui deven pas estar practicadas sonque per un laütièr experimentat au risque de pérder l'instrument d'un punt de vista musicau. Tan vau díser tanben que mantun instrumet ancians adobat a la bambòla que poden semblar beròis en tot presentant maus reparacions passadas caras de tornar adobar.
Quan la taula (generaument) o la hons (a còp) be son henerclats, que'us cau tornar pegar en prement hortament a cada costat. Per har aquò que cau destaca la taula o lo hons (autament los arrims que retienarén la taula o lo hons en contrariant aquesta pression) ; aquesta operacion que s'apera destaular.
Sent Pèire de Cauvèl
Sent Pèire de Cauvèl (Saint-Pierre-de-Caubel en francés) es una anciana comuna occitana d'Agenés, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Dempuèi 1972, es comuna associada de Pinuèlh e Autariba.
Geografia
L'anciana comuna auriá 185 abitants a data recenta,.
Toponimia
Sent Pèire encadenat o dels ligams es lo patron de la glèisa. Sent Pèire, en grèc Petros, latinizat en Petrus, es l'apòstol, plan popular en Agenés,.
Dauzat explica curiosament Cauvèl per lo resultat de cavum, « cau, cavornut » (benlèu per una cauna) e de bellum, « bèl », mas Bénédicte Boyrie-Fénié aima mai sègre l'idèia de Jacques Astor, un chafre donat a un cappelat (cauvèl es lo diminutiu « pus eufonic » de cau, qu'a aquel sens . En vesent un Puègcauvèl, sembla çaquelà que « un puèg qu'a un cappelat coma mèstre » es benlèu pus improbable qu'un « puèg pelat ». Cèrtas, ara lo puèg es boscós, cèrtas i a pas tant de Moncauvel, Moncalvel, Moncauvet, Moncalvet, que de Moncauv; mas aquò depend de l'epòca. Quand cauv se confondiá emb caud, l'apondi d'un diminutiu veniá obligatòri (e aquò s'explica mai per la clartat fonologica que per l'eufonia).
(1003) Lilofee
(1003) Lilofee es un asteroïde.
Electrolisi
L’electrolisi es una tecnica que permet de realizar de reaccions quimicas gràcias a un corrent electric. Sa descubèrta es generalament atribuïda a Michael Faraday (1791-1867) mai plusors d'observacions de reaccions electrolitas son mencionadas avans sei trabalhs. Pasmens, Faraday foguèt lo premier quimista que publiquèt una teoria estructurada dau fenomèn.
Que que siegue son descobreire, lo metòde venguèt rapidament fòrça importanta per lei quimistas dau sègle XIX car permetiá de purificar de compausats amb una precision sensa precedents. L'electrolisi aguèt donc un ròtle centrau dins lei descubèrtas dau periòde en quimia minerala. De mai, amb l'aumentacion progressiva de la produccion d'energia electrica, trobèt pauc a pauc d'aplicacions dins l'industria metallurgica. Uei, garda un ròtle important dins aqueu domeni car es totjorn un dei tecnicas pus eficaças per purificar de metaus ò per realizar de depaus fins a la superficia d'un materiau.
Principi generau de l'electrolisi
Lo principi generau de l'electrolisi consistís a dissòuvre, dins un solvent adaptat, una espècia quimica ionica. Dos electròdes son plaçats dins la solucion e un corrent electric es aplicat. Alora, una reaccion d'oxidacion a luòc a la superficia de l'anòde e una reduccion a luòc a la superficia dau catòde. Coma lo potenciau de l'anòde es superior a aqueu dau catòde, l'anòde constituís la bòrna positiva dau circuit e lo catòde la bòrna positiva. En parallèl, leis electròdes atrason leis ions de carga opausada. Aqueu sistèma permet donc de realizar una reaccion d'oxidoreduccion endoenergetica, es a dire una reaccion non espontanèa, gràcias a l'apòrt d'energia.
D'un biais generau, la reaccion que se debana es aquela entre l'oxidant dau pareu aguent lo potenciau d'oxidoreduccion pus aut e lo reductor dau pareu aguent lo potenciau d'oxidoreduccion pus feble. Pasmens, dins una cellula electrolitica, se tròban generalament plusors substàncias ionicas. Per realizar la reaccion desirada, es donc necessari de conóisser leis espècias efectivament presentas dins la solucion e de preveire lei reaccions possiblas.
Lèis de l'electrolisi
Lei doas lèis fisicoquimicas que depintan lo foncionament d'una electrolisi son dichas lèis de l'electrolisi (ò lèis de Faraday). La premiera ditz que lei quantitats d'electrons més en jòc a l'anòde e au catòde son estrictament identicas. La segonda ditz que la quantitat de substàncias liberadas durant l'electrolisi a un electròde es proporcionala au temps e a l'intensitat dau corrent electric que travèrsa lo sistèma. Pòu èsser resumida per la relacion Q = – n.F.ΔE amb Q la quantitat d'electricitat (en coulombs), n lo nombre d'electrons cambiats, F la constanta de Faraday e ΔE la diferéncia de potenciau entre lei dos electròdes (en volts).
Aplicacions
L'electrolisi a d'aplicacions nombrosas dins leis industrias quimicas e metallurgicas. D'efiech, permet de produrre de gas coma lo diidrogèn H2 e lo diclòr Cl2. En metallurgia, l'electrolisi permet d'afinar de metaus per obtenir de puretats fòrça importantas. Per exemple, es lo cas dau procès Wohlwill que permet l'afinatge de l'aur fins a un taus de puretat de 99,999 %. Enfin, totjorn en metallurgia, es possible d'utilizar l'electrolisi per crear de depaus a la superficia d'un electròde. Ansin, se l'electròde es un objècte determinat, vèn possible de realizar un placatge metallic a sa superficia.
Giulio Gavotti
Giulio Gavotti (17 d'octòbre de 1882, Gènoa - 6 d'octòbre de 1939, Roma) foguèt un engenhaire e un aviator italian pionier de l'aeronautica. En particular, es l'autor dau premier bombardament aerian lo 1 de novembre de 1911 e de la premiera mission aeriana de nuech en març de 1912.
(1004) Belopolskya
(1004) Belopolskya es un asteroïde.
Corbiera
Corbiera (Corbières-en-Provence en francés, Corbières abans 2018) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Corbières Apareis per las primièras fes en las chartes a la XI sègle (Rocca Corberia). Aquel nom pòt a las fes evocar la pèira, lo rocher (raïtz préceltique kor-b), la niche ecologica del corb (còrb) o la curvatura (corb) : ruisseau sinueux, rochers courbés. Aqueles desparièrs senses an pogudas se télescoper.
Del al, lo abbaye Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon possedissiá la glèisa paroissiale Sant-Brice, un prieuré, situada sul tuc, e la glèisa Santa-Martin al Picarlet ; ne requectava las intradas. Lo abbaye parteja la distincion amb la abbaye de Valsaintes a partir de la fin del.
La Peste negra de 1348 e las guèrras pendent tot la XIV sègle #buidar Corbières de los sieus abitants. La comunitat levava de la viguerie de Forcalquier.
En 1471, los senhors lor calguèsse apelar a Piémontais per repeupler lo luòc. En lo moment dels guèrras de religion, lo vilatge a saquejat e incendiat, pels protestants, #çò que provòca sustot la destruccion de la glèisa,. E en 1585, las tropas fisèlas al rei abaton las muralles de la vila, lo senhor de Espinouse, posseïdor del fief, en avent #èsser fòrça actiu en los rengs dels oponents al rei.
Pendent la Revolucion, la municipalitat compta una societat patriotique, creada après la fin de 1792.
Corbièras apparaît pour la première fois dans les chartes au XI siècle (Rocca Corberia). Ce nom peut à la fois évoquer la pierre, le rocher (racine préceltique kor-b), la niche écologique du corbeau (còrb) ou la courbure (corb) : ruisseau sinueux, rochers courbés. Ces différents sens ont pu se télescoper.
Du au, l’abbaye Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon possédait l’église paroissiale Saint-Brice, un prieuré, située sur la colline, et l’église Saint-Martin au Picarlet ; elle en percevait les revenus. L’abbaye partage la seigneurie avec l’abbaye de Valsaintes à partir de la fin du.
La Peste noire de 1348 et les guerres durant tout le XIV siècle vidèrent Corbièras de ses habitants. La communauté relevait de la viguerie de Forcalquier.
En 1471, les seigneurs durent faire appel à des Piémontais pour repeupler le lieu. Lors des guerres de religion, le village est pillé et incendié, par les protestants, ce qui provoque notamment la destruction de l’église,. Et en 1585, les troupes fidèles au roi abattent les murailles de la cité, le seigneur d’Espinouse, détenteur du fief, ayant été très actif dans les rangs des opposants au roi.
La seigneurie est érigée en baronnie en faveur des Coriolis en 1625.
Durant la Révolution, la commune compte une société patriotique, créée après la fin de 1792.
Severac del Castèl
Severac (Sévérac-le-Château en francés) es una anciana comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Dempuèi lo 1èr de genièr 2016, es comuna delegada de la comuna novèla de Severac d'Avairon.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Lo territòri de la comuna de Severac constituís una fraction sud del Massís Central. Es situat sul causse que li dona lo nom: lo causse de Severac. La siá vila cap -luòc, plaça fòrta dempuèi l'Antiquitat, se situa a la crosada de doas grandas vias de circulacion (A75 - N88). Es tanben un notz ferroviari amb la gara de Severac. Lo territòri d'aquela municipalitat forma part del Pargue Natural Regional dels Grands Causses.
Istòria
Lo puèg de Severac, que culmina a 817 m d'altitud, foguèt ocupat tre la Preïstòria. Ne testimonian los dolmens que se tròban sus la rota en direccion del vilatge de Busens.
L'origina del nom vendriá de Severus, probablament un grand proprietari galloroman del sègle VI. L'ocupacion dels luòcs es atestada dempuèi aquesta epòca.
Severac foguèt assalit per Simon de Montfòrt e mai tard per Loís XI de França encara dalfin.
Venguèt cap de-luòc del districte de Severac entre 1790 a 1800.
Entre 1795 e 1800, absorbiguèt Altès, puèi entre 1820-1832, Novis e Sant Dalmazi.
Nava de Béjar
Nava de Béjar es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
(1006) Lagrangea
(1006) Lagrangea es un asteroïde.
Fiat 508 Balilla
La Fiat 508 Balilla es una automobila fòrça famosa que siguèt bastida per lo constructor italian Fiat durant leis ans 1930 e que participèt fòrça a la motorizacion dei classas mejanas dau país. La Fiat Balilla representèt, per leis Italians d'aquela epòca, un. S'atribuís son succès a una decision totplen coratjosa dau constructor italian de bandir aquela veitura durant un periòde gaire propici e sustot a la qualitat dau trabalh dei conceptors, que realizèron una automobila mejana ambé de prestacions de classa superiora e que son còst d'utilizacion èra fòrça a bòn.
Koasati
Lo koasati es una lenga muscogèa parlada en Loïsiana e al Tèxas, als Estats Units, per 400 koasati.
Valentina de Angelis
Valentina de Angelis (Manhattan, Nòva York, 31 de genièr de 1989) es una actritz americana.
Diana Aguavil
Filha de l'ancian governaire tsachila Héctor Aguavil, assassinat en febrièr de 2018, estudiava Educacion de Parvulari a l'Instituto Japón quand se prepausèt coma líder del grop indigèna. Aviá ja fach nòu semestres a l'Universitat UTE en ostalariá e torisme. Dins las eleccions, en agost de 2018, recebèt mai de vòtes que sos dos rivals e sa victòria foguèt reconeguda pel Conselh Electoral Nacional de l'Estat ecuatorian.
En abril de 2019, l'Assemblada Nacionala d'Eqüator la decora amb una reconeissença al merit social pel cargue extraordinàriament obtengut, en mai de li balhar un Acòrdi Legislatiu ont s'exalta sa valor e trabalh e se pondera sa disposicion invariabla e intègra en favor del collectiu fàcia a l'individú. Aquela premiacion foguèt dins lo quadre de la celebracion de la fèsta tradicionala del Kasama, qu'eleva las valors identitàrias del pòble tsachila.
Es del partit politic Alianza Tsáchila. A una filha.
Artesanat
L'artesanat es lo sector economic constituit per lei travalhaires que fan per lo sieu còmpte un mestier manual, sovent d'un caractèr tradicional, solet ò emb l'ajuda de quauqui personas (companhons, obriers, aprendís, etc.).
(1007) Pawlowia
(1007) Pawlowia es un asteroïde.
Prunoy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
(1002) Olbersia
(1002) Olbersia es un asteroïde 	de la cencha principala de 32 km. de diamètre. Foguèt descobèrt per Vladimir Albitsky a l'observatòri de Cimieis en Crimèa lo 15 d'agost de 1923. Foguèt nomenat d'après Heinrich Olbers.
Lésigny (Sèina e Marna)
Lésigny  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Prunoy
Nòtas
<references group=N/>
Marthille
Marthille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nava de Francia
Nava de Francia es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
(1009) Sirene
(1009) Sirene es un asteroïde.
Saunhac e Lo Muret
Saunhac e Lo Muret (en francés: Saugnacq-et-Muret) qu'ei ua comuna gascona de Lana Gran, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [saw'ɲak e my'rɛt]. Las fòrmas ancianas que son (per Saunhac) ''par. de Saunhaco, en latin, de Saunhac, de Sanhac, totas de 1274, de Savinhac, en 1279, de Savinhaco, en latin, en 1289, Saunhac, en 1293, Saugnac (mapa deu començament deu sègle XVIII e de 1733); (per Lo Muret) Le Méret (Codex de 1150), Muret (mapa de 1630), Le Muret (mapa de 1651), Muret'' (mapas deu començament deu sègle XVIII e de 1733).
Per Dauzat e Rostaing, Saunhac que vien benlhèu deu nom latin d'òmi Sabinius, dab lo sufixe -acum, puish sincòpa de i.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que dona la medisha solucion. Saunhac qu'ei ua fondacion antica.
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'accèpta la solucion per Saunhac de Dauzat e Rostaing. Lo Muret qu'ei ua antena de Saunhac suu camin gran medievau [e suu modèrne], dab un espitau mentavut au sègle XII. Lo nom qu'ei un diminutiu de mur, çò qui correspon a ua petita murralha. Justament, lo càmbiament de vocala de la fòrma Méret de 1150 (assimilacion vocalica ?] se tròba dens lo mot merralha, per murralha, present dens lo diccionari de Simin Palay, p. 667.
Batalha de Williamsburg
La batalha de Williamsburg se debanèt lo 5 de mai de 1862 durant la Guèrra de Secession (1861-1865). Après la presa de Yorktown, abandonada per lei Confederats, lei Nordistas desbarquèron una armada comandada per lo generau George McClellan (41,000 òmes) per assaiar d'enceuclar l'armada confederada de Joseph Johnson (34,000 òmes) qu'èra a se retirar vèrs Richmond.
En fàcia d'aquela menaça, lei Sudistas decidiguèron d'arrestar lei Federats sus de posicions fortificadas a l'entorn de la Williamsburg Road. Après una tiera d'ofensivas e de còntra-ofensivas, lei Sudistas se retirèron sensa dificultat ambé l'arribada de la nuech. Lei Federats perdiguèron aperaquí 2,300 òmes durant aquela batalha còntra 1,700 per lei Confederats.
Domjean
Domjean es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bellou-sur-Huisne
Bellou-sur-Huisne es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
L'utilizacion del territòri de la municipalitat de Bellou-sus-Huisne es encara essencialament agricòla.
De pichons bòsques parsèment la municipalitat, en contribuissent al maintien d'una « vida sauvatja » : chevreuils, senglars, pichon gibier abondent.
Lo riu Huisne constituissi lo limit nòrd de la comuna : atrai los pescadors n'estacion, e la practica del canoë-kayak se fa n'anautitas aigas. Lo riu recep de nombroses afluents en amont, descendent los tucs del Portamantèl per assegurar un regim abondiu.
L'anciana via ferrée Condé-sus-Huisne - Alençon, a l'abandon dempuèi 30 ans aperaquí, seguís lo cors del Huisne. A transformat en via verda dempuèi 2010, ais de desvolopament touristique pels marcheurs, los vététistes, cavalièrs, èca.
L'utilisation du territoire de la commune de Bellou-sur-Huisne est encore essentiellement agricole.
De petits bois parsèment la commune, contribuant au maintien d'une « vie sauvage » : chevreuils, sangliers, petit gibier abondent.
L'ancienne voie ferrée Condé-sur-Huisne - Alençon, à l'abandon depuis 30 ans environ, suit le cours de l'Huisne. Elle est transformée en voie verte depuis 2010, axe de développement touristique pour les marcheurs, les vététistes, cavaliers, etc.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Manufactura
Una manufactura (var. prov. manifactura, ò fabrica) es un grand establiment industrial que fa de produchs manufacturats, es a dire fabricats per l'accion de l'òme. Lo tèrme es ancian e, aüra, s'utiliza sobretot a prepaus d'establiments ancians e prestigiós coma la manufactura reiala de porcelana de Limòtges. Avant la Revolucion Industriala, una manufactura èra sovent un establiment preïndustrial qu’aparteniá a de particulièrs mas qu’aviá de privilègis que lo rèi li autrejava.
(1011) Laodamia
(1011) Laodamia es un asteroïde.
Ropia d'Índia
200px|thumb|left La ropia d'Índia (रुपया) es la moneda oficiala d'Índia.
Val 100 paise (पैशा). Son nom ven de la rupî d'argent (11,50 g) creada per Sher Shâh Sûrî.
Referéncias
thumb|Bilhets indians
Maxime Laubeuf
Maxime Laubeuf (23 de novembre de 1864, Poissy - 23 de decembre de 1939, Canas) foguèt un engenhaire francés pionier de la concepcion de sosmarins militars. En particular, foguèt a l'origina dau premier sosmarin de propulsion convencionala vertadier en 1899 ambé lo Narval que teniá un motor diesel per navegar a la superficia (en temps normau) e un motor electric per navegar en sotada (per lo combat). Aqueu concèpte se generalizèt rapidament e venguèt la nòrma fins a l'aparicion dau sosmarin de propulsion nucleara dins lo corrent deis annadas 1950. En 1904, participèt a la creacion de la premiera classa de sosmarins modèrnes de la marina francesa.
Foguèt elegit a l'Academia de Marina e a l'Academia dei Sciéncias.
Lista de las arts en Occitània
Lista de las arts en Occitània.
Musica e dança
Vejatz: Cançon tradicionala en occitan
Chanac (Corresa)
Chanac  (Chanac-les-Mines en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Toponimia
Lo nom de Chanac (atestacions : Chalnac, en 1100, de Chanaco, en 1385) s'explica per lo nom d'òme latin Calo, Calonis emb lo sufixe -acum. Per cause de la prumiera atestacion, l'explicacion es diferenta de la qu'es donada per l'omonime dau Gavaudan e per Chanat-la-Mouteyre. Seriá d'un biais o de l'autre una propietat rurala gallo-romana.
Vertain
Vertain es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Sent Florenç d'Ausona
Sent Florenç d'Ausona (Saint-Florent-sur-Auzonnet en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Moulhard
Moulhard es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Istòria
Se tròba la mai anciana traça de Moulhard cap a l'an 810 : la parròquia i aviá nomenat Villa Molevardi. S'agissiá alavetz d'una granda espleitacion agricòla. Moulhard A traversat per l'anciana via romaine #qu'anava de Chartres a las Mans, fòrça passatgièra fins al XVIII° sègle e trucat camin de César o camin Henri IV.
On trouve la plus ancienne trace de Moulhard vers l'an 810 : la paroisse était nommée Villa Molevardi. Il s'agissait alors d'une grande exploitation agricole. Moulhard est traversée par l'ancienne voie romaine qui allait de Chartres au Mans, très passagère jusqu'au XVIII° siècle et appelée chemin de César ou chemin Henri IV.
Despotisme
Lo despotisme es una forma de govèrn dins lo quau una persona soleta, lo despòta, detèn toi lu poders. Es vengut un tèrme pejoratiu dins la vida politica actuala.
Nava de Sotrobal
Nava de Sotrobal es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Alabama (omonimia)
Alabama pòt designar :
Cressy-sur-Somme
Cressy-sur-Somme es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Cressy-Sus-Soma fa partida del Bourbonnais.
Cressy-sur-Somme fait partie du Bourbonnais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Guérinière
La Guérinière es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
(1012) Sarema
(1012) Sarema es un asteroïde.
Anne Boleyn
Anne Boleyn (nascuda entre 1501 e 1507, executada lo 19 de mai de 1536) foguèt la molher del rèi Enric VIII d'Anglatèrra e la maire de la rèina Elisabeta I.
Bèth cèu de Pau
Lo Bèth cèu de Pau qu'ei ua cançon escrivuda e compausada per C. Darrichon. Qu'ei considerada com l'imne de la capitala bearnesa.
''Bèth cèu de Pau, quan te tornarèi véder ? Qu'èi tant sofert despuish qui t'èi quitat. Si'm cau morir shens de't tornar revéder, '' ''Adiu, bèth cèu, t'aurèi plan regretat. Qu'aurí volut, Bearn cantar ta gloèra. Mes ne poish pas, car que soi tròp malaut. Mon Diu, mon Diu, deishatz-me véder encoèra '' ''Lo cèu de Pau, lo cèu de Pau (bis). ''
Gibartar
populacion 29 431 Densitat 4328 ab./km 2
Bèth cèu de Pau
Ier, qu'èri sol, dens ma trista crampeta A respirar lo perfum deu printemps Quan, tot d'un còp, ua prauba irongleta, ''Possa un gran crit, e puish en meme temps. Un esparvèr cor sus la beroina ; '' ''- Çai, çai t'ací, jo ne't harèi pas mau ! Rentra dehens, que parleram praubina '' ''Deu cèu de Pau, dau cèu de Pau (bis). ''
Gibartar
thumb|300px|right|Vista del [[Ròc de Gibartar de La Linha de la Concepcion]] Gibartar (Gibarta en nòrma mistralenca; en espanhòl e en anglés Gibraltar) es una vila del sud de la Peninsula Iberica, en riba de l'Estrech de Gibartar. Forma un territòri d'otramar del Reialme Unit qu'es revendicat per Espanha.
Temps Universal Coordenat
thumb|right|upright=2.2|L’ora dins lo monde respècte a l'UTC Lo Temps Universal Coordenat (UTC, compromés entre l’anglés CUT Coordinated Universal Time e lo francés TUC Temps universel coordonné) es una escala de temps adoptada coma basa del temps civil internacional per fòrça païses.
Còli (omonimia)
Còli pòt designar:
Temps Universal Coordenat
Aikajärjestelmä
Gibartar
Etimologia
Lo nom ven d'una deformacion en espanhòl de l'arabi Jabal Tāriq (جبل طارق), que significa "montanha de Tariq". Aquò fa referéncia a una formacion geologica, lo Ròc de Gibartar, que a son torn foguèt nomenada d'après lo patronim del general berbèr omeia Tariq ibn Ziyad que menèt la primièra incursion musulmana dins la Peninsula Iberica en 711 jol comandament del califa omeia Al-Walid I. Pus lèu, foguèt sonat Mons Calpe, una de las Colomnas d'Ercules. Uèi, Gibartar es sovent dich Gib o lo Ròc.
Geografia
Es un promontòri que forma una enclava dins l'extrèm sud d'Espanha, en riba de l'estrech de Gibartar.
Es divisit en districtes.
Bèth cèu de Pau
Qu’as tu pensat, la mia prauba amiga ''De viatjar sola, shens nat secors ? Repausa drin, de córrer que fatiga, '' Ací, n’as pas a crànher los autors ''Per qué tremblar ? Ben n’ès pas presonèra '' Que pòts partir si n’ei pas çò qui't cau Repren ton vòu, ben voltitjar leugèra (bis) ''Au cèu de Pau au cèu de Pau. (bis) ''
Azumanga Daioh
Azumanga daioh (en japonés: あずまんが大王) es un manga de Kiyohiko Azuma. Aquesta òbra comica, adaptada en anime en 2002, compta 4 tòms.
(1015) Christa
(1015) Christa es un asteroïde.
Bèth cèu de Pau
Mes, que te'n vas, beròia messatjèra, ''Adiu, adiu, senti que'm vau morir. Car lo Bon Diu entà d'eth que m'espèra, '' ''Doman betlèu, non serèi mèi ací ! Puish que te'n vas, ven-te'n dens la montanha, '' Ven har ton nid devath noste portau, Qu'auràs de tot, tà tu e ta companha ''Au cèu de Pau, au cèu de Pau (bis). ''
(1013) Tombecka
(1013) Tombecka es un asteroïde.
Eugene Ely
Eugene Burton Ely (21 d'octòbre de 1886 - 19 d'octòbre de 1911) foguèt un aviator pionier de l'aeronautica estatsunidenca e dau desvolopament dau pòrta-avions. D'efèct, foguèt l'autor dau premier enaurament realizat dempuei un naviri (14 de novembre de 1910) e dau premier apontatge (18 de genier de 1911). Eugene Ely moriguèt lo 19 d'octòbre de 1911 dins l'espotiment de son avion dins lo corrent d'un vòl de demonstracion.
Monuments de l'Egipte antica
Aqueste pagina recampa los temples, los complèxes funeraris, las piramidas e totes los monuments coneguts que son estats construches dins l'Egipte antica.
Sant Giniés
Sant Giniés (Saint-Geniez en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom dau vilatge apareis pel primièr còp en 1030 (ecclesia Beati Genesii), es nomenat d’après sant Giniés d'Arle o Giniés de la Colomna (Genesius en latin)
Navacarros
Navacarros es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Tronchoy (Iona)
Tronchoy  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Navales
Navales es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Verchain-Maugré
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Verchain-Maugré A situat a 12 km al sud de Valencianas e a traversat per la Écaillon
Verchain-Maugré est situé à 12 km au sud de Valenciennes et est traversé par l'Écaillon.
Istòria
thumb|left|Lo Triumphe d'Anvèrs Faict per las Nòblas Fèstas de la Thoison d'Aur : d'Armas, lèma e emblème de Pèira de Werchin, sénéchal d'Enaut e chevalier de la Toison d'aur, (Manuscrit de 1555 conservat a la New-York Public Library) Verchain, anciana forma Werchin, es lo bercau de la familha de Werchin, coneguda dempuèi 1098, l'an #que Guillaume de Werchin a mencionat bienfaiteur del abbaye de Sant-Aubert. La dignitat de Sénecal héréditaire de l'Enaut aperteniá a aquela familha. La chevauchée de Gerard de Werchin en 1340, al començament de la Guèrra de a contat en la cronica de Jean Froissart. Lo sieu posterior-pichons-fils Jean II de Werchin, eròis de l'epòca, morís en 1415 a la batalha de Azincourt. Pel matrimòni de la sœur d'aquel amb Texans de Barbançon, la distincion de Werchin e lo títol de Sénecal de l'Enaut passan dins l'ostal de Barbançon, senhors de Jeumont. .
Al començament de la Reforma protestante, de 1540 a 1550 aperaquí, Pierre, senhor de Werchin e de Jeumont, catolic fervent, a severament reprimit los hérétiques protestants. La siá filha Yolande de Werchin i aviá maridat amb Hugues de Melun, primièr prince de Epinoy, e a la mòrt de Pèira, l'ostal de Epinoy de las tèrras e títols de la familha Werchin.
thumb|left|Le Triumphe d'Anvers Faict pour la Noble Festes de la Thoison d'Or : Armes, devise et emblème de Pierre de Werchin, sénéchal de Hainaut et chevalier de la Toison d'or, (Manuscrit de 1555 conservé à la New-York Public Library) Verchain, ancienne forme Werchin, est le bercau de la famille de Werchin, connue dès 1098, l'année que Guillaume de Werchin est mentionné bienfaiteur de l'abbaye de Saint-Aubert. La dignité de Sénecal héréditaire du Hainaut appartenait à cette famille. La chevauchée de Gerard de Werchin en 1340, au début de la Guerre de Cent Ans est raconté dans la chronique de Jean Froissart. Son arrière-petit-fils Jean II de Werchin, héros de l'époque, meurt en 1415 à la bataille d'Azincourt. Par le mariage de la sœur de celui-ci avec Jean de Barbançon, la seigneurie de Werchin et le titre de Sénecal du Hainaut passent dans la maison de Barbançon, seigneurs de Jeumont. .
Au début de la Réforme protestante, de 1540 à 1550 environ, Pierre, seigneur de Werchin et de Jeumont, catholique fervent, a sévèrement réprimé les hérétiques protestants. Sa fille Yolande de Werchin était mariée avec Hugues de Melun, premier prince d'Epinoy, et à la mort de Pierre, la maison d'Epinoy des terres et titres de la famille Werchin.
Còli (riusset)
Còli es un afluent de la ribiera de Còla, en Perigòrd.
Hidalgo
Hidalgo es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic.
(1014) Semphyra
(1014) Semphyra es un asteroïde.
Corleto Monforte
Corleto Monforte (en campanés: Curletë) es un vilatge italian de la província de Salèrn en Campània. Comptava 672 abitants en 2010.
Foncionari
Un foncionari es un agent public titulari d'un emplec dins una organizacion publica.
Arrondiment de Niça (Sardenha)
L’arrondiment de Niça es una anciana division administrativa de la província de Niça, dins lo reialme de Sardenha.
Escriba
Un escriba èra, dins l'Antiquitat, un foncionari encargat de la redaccion dei actes administratius, religiós ò juridics. Faía partida de l'elèit intellectual de la societat e, de còps, de la noblessa ò dau clergat.
Saint-Adrien (Còstas d'Arvòr)
Sant-Rien en breton ( Saint-Adrien en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Ascanio Sobrero
Ascanio Sobrero (12 d'octòbre de 1812, Casale Monferrato - 26 de decembre de 1888, Turin) foguèt un quimista italian. Descurbiguèt la nitroglicerina en 1847. En fàcia de la poissança de destruccion de sa descubèrta, assaièt sensa succès de s'opausar a son utilizacion.
Lista de las lengas oficialas d'Índia
Las lengas oficialas d'Índia son de doas menas :
Illas Feròe
Las illas Feròe (en feroés : Føroyar; en danés : Færøerne; significant "illas dels motons") son un grop d'illas situadas dins lo nòrd de l'Ocean Atlantic entre Escòcia e Islàndia. Es una nacion consitutiva de Danemarc, que dempuèi 1948 a un govèrn autonòm per tots los afars, levat de la defensa e dels Afars Estrangièrs.
Província de Niça
La província de Niça es una anciana província del reialme de Sardenha, creada en 1859 e suprimida en 1860 après l’annexion del país de Niça a l’Estat francés. La part demorada en Sardenha venguèt la província de Pòrt Maurici (sarda puèi italiana, uèi província d'Impèria).
Subdivisions
La província èra devesida en tres arrondiments (circondari):
Illas Feròe
La capitala es Tórshavn e lo gentilici es feroés -esa thumb|left|250px|Peninsula de [[Tinganes a Tórshavn, sètge del govèrn]]
Nòtas e referéncias
<references responsive="1" group="">
Autigny-le-Petit
Autigny-le-Petit es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Navamorales
Navamorales es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Autigny-le-Petit
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom proven de Altinacum, del nom de la villa gallo-romaine d'un personatge gallo-romain *Altinus o germanique, hypocoristique del tèma ald. Lo nom a mencionat jos divèrsas formas latinisées : Altignei en 1068, Altiniaco en 1183 e de francesas : Altinie al, Autinie en 1228. Primièra mencion a, jol nom de Autigny Homonymie amb Altenach, Autignac e los autres Autigny.
Aperteniá dins l'ostal de Joinville. Important vignoble antany. Los abitants de Autigny-lo-Pichon #èsser serfs del abbaye de Saint-Urban fins en 1556, data de la siá affranchissement. Fusion de Curel e de Autigny-lo-Pichon l'an 1973, défusion en 1984.
Le nom provient d'Altinacum, du nom de la villa gallo-romaine d'un personnage gallo-romain *Altinus ou germanique, hypocoristique du thème ald. Le nom est mentionné sous diverses formes latinisées : Altignei en 1068, Altiniaco en 1183 et françaises : Altinie au, Autinie en 1228. Première mention au, sous le nom d'Autigny Homonymie avec Altenach, Autignac et les autres Autigny.
Appartenait à la maison de Joinville. Important vignoble jadis. Les habitants d'Autigny-le-Petit furent serfs de l'abbaye de Saint-Urbain jusqu'en 1556, date de leur affranchissement. Fusion de Curel et d'Autigny-le-Petit en 1973, défusion en 1984.
Navarredonda de la Rinconada
Navarredonda de la Rinconada es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
William Eagle Clarke
William Eagle Clarke (Leeds, 16 de març de 1853 - Edimborg, 10 de mai de 1938) foguèt un ornitològ anglés.
Nersac
Nersac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Sauchay
Sauchay es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lengas iroquesas
Las lengas iroquesas son una familha de lengas amerindas parladas al nord-èst dels Estats Units e a l'èst de Canadà per las populacions iroquesas.
Classificacion
D'autras lengas del nòrd, uèi atudadas, pauc atestadas son dificilas de classar:
Vicq (Nòrd)
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Istòria
Las immeditaeses del marais èra antany desservis per una via ferrée (descatalogada ).
Les abords du marais était autrefois desservis par une voie ferrée (déclassée ).
Henry Shrapnel
Henry Shrapnel (3 de junh de 1761 - 13 de març de 1842) foguèt oficièr au sen de l'armada britanica de la fin dau sègle XVIII e dau començament dau sègle XIX. Es famós per son invencion de l'obús de balas (uèi dich Shrapnel) en 1784 que foguèt adoptat per l'artilhariá britanica en 1803. Shrapnel conoguèt alora de promoccions rapidas e foguèt nomat luòctenent coronèu en 1804. Après la guèrra, Shrapnel demorèt dins l'artilhariá e finiguèt sa carriera coma luòctenent generau.
Tribut
Un tribut èra cen qu'un pòble ò un Estat èra constrench de fornir a un autre dau quau dependia. Segon lu periòdes istorics, èra constituit de bens de valor, de produchs agricòlas ò de sòus.
Saint-Berain-sous-Sanvignes
Geografia
La municipalitat se tròba al limit entre la Conca Minaire de Montceau-las-Minas e los primièrs contreforts del Morvan amb las nautors de Uchon. Aital, la part la mai urbanisée de la municipalitat, lo Bòsc-de detlo-Verne a partejat amb la municipalitat de Montceau-las-Minas.
La commune se trouve à la limite entre le Bassin Minier de Montceau-les-Mines et les premiers contreforts du Morvan avec les hauteurs d'Uchon. Ainsi, la partie la plus urbanisée de la commune, le Bois-du-Verne est-il partagé avec la commune de Montceau-les-Mines.
Illa de Man
L’Illa de Man (en manx: Ellan Vannin) o simplament Man (Manx: Mannin), es una illa situada dins la Mar d'Irlanda entre las illas Britanicas. Encara que siá pas part del Reialme Unit, es una dependéncia de la Corona Britanica.
Geografia
L’Illa de Man forma part de las illas Britanicas, un archipèla de la còsta nòrd-oèst de l'Euròpa continentala. Se tròba dins la mar d'Irlanda, essent aproximativament equidistanta entre Anglatèrra, Escòcia e Irlanda.
L’illa, que se sarra dels de long e mesura entre 13 e  de larg, ten un territòri d’aperaquí.