cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torrecilla del Monte
Torrecilla del Monte es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Audòs
Audòs (Odos en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Carl Gustav Jung
Confirmacion
Quand en 1905, Jung accedís a la cadièira de psiquiatria de l'universitat de Zuric, ja, amb Franz Riklin, aviá publicat dos volums sus las associacions verbalas. Mas ongan Franz Riklin quita Zuric e Jung crida d'autres mètge per contunhar sas recercas: Karl Abraham, Alphonse Maeder, Hans Maier et Emma Fürst. Sas primièras leiçons pòrtan sus la "Significacion psicopatologica de las experiéncias d'associacions". Dempuèi, Jung comença a aver una reputacion solida, recebent la visita collègas estrangièrs. Ven expèrt-psiquiatre près dels tribunals del canton de Zuric: l'examèn dels testimoniatges en justícia segon sos metòdes permet fin finala la resolucion d'afars dificils. Hugo Münsterberg, professor de psicologia a Harvard utiliza el tanben sas experiéncias d'associacions de mots en mitan judiciari en se n'atribuissent la primautat. Quand Jung apren aqueste desviament, exigís e obten de Munsterberg d'excusas publicas. vinheta|Lo galvanomètre realizat e utilizat per Jung al Burghölzli per registrar la responsa electrodermala al mots de l'inductor. Los plans son de la main de Jung. Dins las annadas 1900, l'ensenhament universitari de Jung ven plan popular en rason de sa diversitat e de sa qualitats didacticas. Jung abòrda en efièch de tèmas tan diferents que l'ipnòsi o lo procès de creacion pels escrivans o los musicians (amb Robert Schumann). Sas leiçons son frequentadas per de femnas de la borgesia subretot zuriquesa, que sos detractors chafran las « Zürichberg Pelzmäntel » (« los mantèls de forradauras dels bèls quartièrs de Zuric »), que li fan una "renommada locala de masc" mentretant que Sabina Spielrein fa publica lor ligam adulterin.
Audòs
Geografia
Aute vilatge o quartièr : Lo Boscaron.
Carl Gustav Jung
Confirmacion
En 1906, malgrat la reticéncia de Bleuler, Jung es nomenat « Oberarzt » (« mètge adjunt »), e deu alara realizar de prètfachs administratius. Sos detractors dritican son manca de consideracion per sos pacients que serián per el pas que de materials de trabalh. Lo discòrdi amb Bleuler s'exacèrba en 1906, quand Jung decidís de dintrar en contacte amb Freud, alara persona non grata dins lo mond universitari e clinic, quitament se los dos òmes s'encontrant qu'en 1907. Son implicacion activa dins la psicanalisi naissenta comença alara. Lucid, Jung es conscient dels riscs que pren: "Quand comencèri amb Freud, sabiái que riscavi ma carrièra çò explica. En 1906, publica, se referissent fòrça a Freud, sos Estudis diagnostics sus las associacions, que fan la sintèsi de sas recercas dempuèi sa dintrada al Burghölzli. Dona en mèsme temps de leiçon sus l'isteria, l'ipnòsi e la deméncia precòcia . Al subjècte de l'ipnòsi coma Freud, e quitament se Jung li deu sos primièrs successes considèra qu'aparten al fenomèn del transferiment e abandona donc la practica.
Audòs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Carl Gustav Jung
Confirmacion
La correspondéncia entre Freud e Jung es alara intensa e dura fins a 1914, data de lor trencadura oficiala. Jung sempre manifestèt una granda emocion a l'evocar Freud, malgrat lors diferéncias d'edat (Freud a cinquanta ans, Jung trenta e un ans). Pauc après, Bleuler rejonh lo movement psicanalitic, fasent de Zuric, après Viena, lo segond pòls per las teorias de Freud. Pasmens, dempuèi lo començament, la divergéncia que mena los dos òmes à la rompadura ja existís de biais latent. Dans un article defenddnt Freud contra son detractor Gustav Aschaffenburg, Jung se mòstra pauc clinat a admetre lo "fondament sexual" de l'isteria e escriu mai tard a Freud qu' "un grand nombre d'escasença an una origina sexuala, mai pas la totalitat". Lo ritme de la correspondéncia entre los dos òmes testimònian tanben de lor diferéncias: Freud respond lo quita jorn a las questions de Jung alara qu'aqueste espèra de jorns veire a de setmanas abans d'enviar se reponsa, essent sempre pres per de pretzfachs administratius o d'òbras de recerca.
Encontra e amistat
vinheta|En setembre de 1909, lors de la seria de conférences facha a la Clark University, à Worcester, Massachusetts. D'èsquèrra a drecha à en bas [[Sigmund Freud, G. Stanley Hall, C. G. Jung; rèire: Abraham A. Brill, Ernest Jones, Sandor Ferenczi.]] En 1906, Jung publida sa Psicologia de la deméncia precòcia un obratge ont sosten, contra l'opinion de Bleuler, l'ipotèsi de l'origina neurotoxica de la deméncia precòcia. Manda un exemplar de son libre a Freud que l'aculhís favorablament. Los dichs de Jung en favor de la psicanalisi provòcan l'entosiasme de Freud que cerca alara e establir una relacion mai sostenguda. Seguís una amistat intensa mas "conflictuala", segon lo mot de Freud, qu'aqueste darrièr remarca lèu al subjècte de son correspondent de "prepauses equivòcs" e una abséncia d'adesion totala asos vejaires. Freud pasmens evita de soslinhar los punts de desacòrdi, conscient de l'interés estrategic de l' "escòla de Zuric" pel desvolopament de de la psicanalisi naissenta en Euròpa. Dins un letra datada del 29 de de cembre de 1906, Jung analiza la natura de lors divergéncias, donant cinc punts polemics. Linda Donn, dins ''Freud e Jung. De l'amistat a la rompadura'', vei dins aquesta letra lo punt de partença del desacòrdi entre los dos òmes.
Audòs
Toponimia
La prononciacion qu'ei [aw'dòd] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Odos en 1285, Audos en 1292, De Odossio, en latin, en 1300 e 1313, De Odossio, en latin, en 1342, Odos en 1429, Odos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Carl Gustav Jung
Encontra e amistat
Es tanben a aquesta epòca que las relacions entre Jung e Eugène Bleuler se degalhan definitivament. Emma Jung suggerís alara a son espos de quitar lo Burghölzli per dobrir un cabinet e aver la sieuna clientèla. Per evitar de far public lor desacòrdi, Jung e Bleuler decidisson de precipitar pas la partença del jove psiquiatre. Aqueste ambiant conflictual l'empacha pas de contunhar sas recercas sus las associacions, qu'experimenta tanben sus el mèsme, amb l'assisténcia del mètge Ludwig Binswanger. En 1907, Jung decidís de s'alunhar de Bleuler, anant far una visita a Freud a Viena. Realiza alara son intronizacion a la psicanalisi; çò fasent, es "coma lo jonhent entre ambedos mèstres", Bleuler e Freud. Ambedos s'encontran lo 3 de març en 1907, en çò de Freud, en familha. La relacion amb l'òme de Viena se consolida pendent l'annada 1907 e aqueste encontra amb lo paire de la psicanalisi (de 19 ans son aïnat) es per Jung determinanta. Los dos òmes escambian près de 360 letras en l'espaci de uèit ans.
Audòs
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Audòs que vien deu nom latin d'òme *Odos, inatestat, dab lo sufixe aquitan -ossum.
Carl Gustav Jung
Encontra e amistat
Integrant de postulats de la psicanalisi, Jung demora pasmens sceptic sus diferents punts. Escriu per exemple: "Un agach superficial sus mon trabalh sufís per veire çò que devi a las genialas concepcions de Freud. Pòdi assegurar qu'al começament, passèri en revista totas las objèccions que foguèron lançadas pels especialistas contra Freud. Mas me soi dich que se podava refutar feud sonque a aver d'esperse utilizat sovent lo metòde psicalitic e aver vertadièrament  fach de recercas del mèsme biais que Freud, es a direconsiderant la vida videnta, l'isteria e lo sòmi de son vejaire, sus un long periòde e amb pertinànça. Se se pòt pas lo far, avèm pas lo drech de portar un jutjament sus Freud a mens de voler agir coma aquestes òmes de sciéncia que refusavan de mirar per la luneta de galilèo"
Audòs
Toponimia
Segon Negre, lo nom preceltic de persona Odossus qu'ei atestat dens ua inscripcion deus Pirenèus francés. R. Aymard que senhala lo prolific germanic Odo, dab derivats atestats tanlèu lo sègle X (Berganton, p. 247).
Carl Gustav Jung
Encontra e amistat
D'aviada, Freud lo designa coma son "filh e eritièr scientific", coma son « dalfin » segon l'expression de l'un de sos biografs, Ernest Jones, qu'aviá segit la relacion dels dos òmes. En 1910, Freud escriu en parlant de Jung ; "Soi mai que jamai convencut ques l'òme de deman" alara qu'Ernest Jones dich d'el que "aviá cregut trobar en Jung son successor dirècte", lo sol capable de sostraire "la psicanalisi al dangièr de venir un afar nacional josieu" (en efièch gaireben totes los membres de l'entorn de Freud èran josieu coma el). Seguèron tretze oras de discussions intensas que s'acaban sus una polemica. Jung vòl en efièch coneisser l'opinion de Freud suls fenomèns parapsicologics. Freud denega aqueste interés per un subjècte que considèra coma apartenent al folclòre. Pasmens, alara qu'argumentan, un bruch de cruissiment s'ausiguèt per dos còps dins la bibliotèc. Jung i vei una manifestacion parapsicologica, çò qu'espavant Freud e li inspira alara una cèrta fisança contra Jung. Mai tard, aquesta i veirà una manifestacion de la sincronicitat. Jung a l'intuicion d'aqueste moment que deu existir un "compèxe fòrça plan particular, universal e "complèxe plan fòça particular, universal e al repècte amb las tendéncias prospectivas dels òmes". Segon Linda Donn "Jung aviá fach un pas fòra de l'orbita de Freud e aviá percebut quicòm de la sieunas possibilitats creatriças". L'entrevista s'acaba sus una suplica solemne de l'« òme de Viena », contada pel quita Jung lui-même.
Audòs
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, l'origina qu'ei un nom de persona, Odus o Odossus, dab sufixe aquitan -ossum. Aqueth nom pòt pas estar d'origina germanica, pr'amor los noms germanics son arribats tròp tard per recéber un sufixe aquitan (teoria personala de Grosclaude).
Carl Gustav Jung
Encontra e amistat
Per Jung, aqueste comportament mòstra la nevròsi de Freud, son ambicion de se comportar en patriarca de la psicanalisi, e pròva son "materialisme scientific" qu'es a la font de lor rompadura a venir, en 1914. Pasmens, fòra d'aquestas divergéncias, la comunion es totala a l'eissida d'aquesta primièra encontra e s'establís d'aqueste moment un pacte d'amistat entre los dos òmes. Sefon Linda Donn, "Freud e Jung ensejarà ensemble de desvelar los mistèris de la psiquè e escometràn l'òrdre psiquiatric establit".
La Cassanha (Lauragués)
La Cassanha (La Cassaigne en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lescouët-Gouarec
Istòria
Une danse bretonne en n'est originaire, une variante du Kost ar c'hoad (Kost er c'hoed en vannetais), ,(encore dansé par le Cercle Celtique "Seiz Avel" de Trappes), entre les « pays » Fisel et Kost ar c'hoad (Kost er c'hoed en vannetais), ce qui expliquerait les levés de pied par mimétisme des danses du pays Pourlet.
La Cassanha (Lauragués)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Patinadoira
La patinadoira en material sintetic
Lo bilanç ecologic es esitant: i a pas de consomacions d'energia coma per mantenir un plan de glaça mas l'impacte environamental de la fabricacion dels compausants sintetics es pas donat e l'expleitacion demada un assagatge regular de silicòna per assegurar un minim de limpada. Aquestes produchs largarián una energia grisa plan importanta mas los fabricants comunican pas al subjècte.
Torregalindo
Torregalindo es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Carl Gustav Jung
Psicanalisi e reconeissença
A la prima de 1908, Jung organiza a Salzbourg lo primièr congrès internacional de psicanalisi. Es pendnet aqueste congrès qu'es cret una revista especializada, destinada a far lo ligal entre Viena e Zuric, la Jahrbuch für psychoanalytische und psychopathologische Forschungen (Annals de recercas psicanaliticas e psicopatologicas, abreujat en Jahrbuch, edicion Deuticke, a Viena e a Leipzig). Bleuler, Freud e Jung ne son los directors. Jung participa enseguida a la creacion d'una societat soïssa de recercas freudianas, reünissent psiquiatres e mètges. Sa proximitat amb Freud amenta encara quand dona una conferéncia al viu succès titulat "L'importança de le teoria de Freud en neurologia e en psiquiatria". En 1909, lo primièr numèro de la revista es editat; Jung n'es alara lo redactor en cap. Sa notorietat internacionala permet a aquesta revista naissenta de tocar rapidament nombre de scientifics, subretot als Estats Units d'America, subretot mercé a sas recercas sus las associacions. Alara que Freud vol que Jung meta tota son energia e son temps dins la promocion de la psicanalisa, lo psiquiatre soís noirís d'autres preocupacions, per exemple pels fenomèns ocults. Es atal elegit membre onorari de la Societat americana de recercas psiquicas pels sieus "meritis coma ocultista".
Jung trabalha encara al cas d'Emil Schwyzer, dich l'« òme al solelh fallic », internat al Burghölzli, ont Jung contunha sas òbras de recerca. Vòl far de Schwyzer le cas exemplar d'una novèla teoria de la deméncia precòcia. Un autre cas patologic, aqueste d'Otto Gross (filh d'Hans Gross, un celèbre magistrat autriac) li permet d'aplicar sa teoria dels tipes psicologics que presenta pel primièr còp dins un article de la Jahrbuch titulat « De l'influéncia del paire sus la destinada de sos enfants ». aqueste article menciona tanben la possibilitat d'un « inconscient collectiu », une teorie en gèrme a partir de 1908 e s'apiejant sul cas Schwyzer. Jung psicanalizèt Otto Gross en doas setmanas çò que fa dire a Freud qu'es espantat del "ritme juvenil" de son collèga zuriqués e d'apondre qu'amb el, a Viena, lo tractament auriá estat mai long. Gross enseguida fugiguèt del Burghölzli, çò que fa d'aqueste tractament un fracàs que Jung s'explica longament dins una letra a Freud datada del 26 de junh de 1908.
Parallelament, sa relacion avec Sabina Spielrein vira en un cercle viciós que Jung pena a sortir. Spielrein correspon tanben amb Freud, li donant sa version de sa relacion. Jung se defend alara en disant que Spielrein transferiguèt sus el la figura del salvador e de l'amant. Pasmens accèpta pas de parlar de relacion adulterina quand Freud li demanda de s'explicar. Vaquí qu'escrich a Freud en guisa de justificacion: « S. Spielrein es precisament la persona que vos ai parlat (…) Foguèt per ièu mon cas psicanalitic d'aprendissatge, e es perque li ai gardat una reconeissença e una afeccion particularas ».
A son cabinet privat, Jung se fa coneisser en sonhant l'American fortunat Joseph Medill McCormick, filh del magnat de la premsa de Chicago. Alara, son cabinet de contnh aculhís d'americans impressionats per sas teorias e sa cura. Va donc als EUA, acompanhant Freud, Sándor Ferenczi (presentat a Freud per Jung) e Ernest Jones, per una seria de conferéncia a l'universitat Clark a Worcester, Massachusetts, invitat per son president G. Stanley Hall. Los dos òmes se veson onorats del títol de ''LL. D.''(doctor dels dos dreches). Es pendent aqueste periòde que Freud designa explicitament Jung coma son "successor e prince eritièr". Freud se mesfisa dels EUA, incapables per el d'aculhir la psicanalisi. La notorietat de Jung dins aqueste país creis encara sa fisança. Per Jung, la fisança de Freud s'explica per de motius personals: "Pendent totas aquestas annadas ont foguèssem tan pròches, e aguèt pas que projeccions" çò explica dins Sovenirs, sòmis, pensada. Refractari donc, Freud es gaire a l'aise e, al retorn, sul pòrt, lo mètge vienés defèca dins sas bragas. Secorut per Jung, aqueste li dich voler l'analizar. Freud refusa, arguissent volent pas riscar son autoritat. Aqueste episòdi fa creisser mai lo desacòrdi entre los dos òmes. Embarrats dins sa cambra d'ostelariá, Freud vei pas res dels EUA alara que Jung, ajoguit, encontra Stanley Hall, William Stern, Albert Michelson, Franz Boas l'antropològ, Adolf Meyer, Ernst Neumann, John Dewey e Wilhelm Wundt; desvolopa donc sas relacions outratlantica. Amb William James, qu'encontra alara una conferéncia a l'universitat Clark, Jung s'entreten al respècte dels fenomèns parapsicologics et de lor volontat comuna d'òbrar dins lor estudi, en van que James morís en 1910.
L'inconscient collectiu e la contribucion de Honneger
Jos l'autoritat de Jung dempuèi sa dintrada al Burghölzli en 1909, un jove psiquiatre en formacion, Johann Jakob Honneger (1885–1911), se passiona per la psicanalisi. Jung li dona alara a estudiar lo cas d'Emil Schwyzer, pensionari de la clinica zuriquesa dempuèi 1901. Un deliri d'aqueste pacient interessa fòrça Jung : Schwyzer i vei lo solelh coma un astre sexuat, possedissent un fallus que lo movement erotic produch lo vent. Lèu, Honneger e Jung i reconeisson l'expression de mites desconegut del pacient, coma aqueste ligat a la liturgia de Mitra.
Un sòmi de Jung l'orienta alara cap al concèpte d'arquetipe, que desvolopa formalament a partir de 1911, dins l'obratge fondator de la psicologia analitica, Metamorfòsis e simbòls de la libido que tracha dels imatges mitologics dins los sòmis e las allucinacions. Jung demanda a Honneger d'acampar lo maxim d'ensenhaments clinics d'aqueste pacient, que l'observacion es enseguida utilizada pel jove assistent per redigir sa tèsi de psiquiatria. Entrevesent l'importança d'aquestas descobèrtas, Jung impausa a Honneger un ritme de trabalh extrèma, fins a que l'estudiant serà mai tard considerat per unes critics de Jung coma lo vertgadièr decobridor del concèpte d'inconscient collectiu: l'apropriacion de las òbras d'Honneger per Jung es per exemple un tèma central dins la retorica de Richard Noll, son màger detractor. Pasmens, la teoria culturala de Jung precediguèt las conclusons d'Honneger qu'es ja formulada dins una letra adreçada a Freud, ont Jung resuma sa posicion atal: "Resolverem pas lo fons de la nevròsi e de la psicòsi sens la mitologia e l'istòria de las civilizacions"
En 1910, dins una conferéncia titulada « La formacion del deliri paranoïac » donada Nuremberg, Honneger expausa las sieunas conclusons relativas al cas de Schwyzer. Mas patissent de depression, se suicida l'annada seguenta, en març de 1911 e Jung ecampa leas nòtas de son escalan per acabar son trabalh. Aquestes documents avent enseguida desapareguda, Jung foguèt acusat d'aver utilizat per son compte l'òbra d'Honneger. Es pasmens el qu'aviá orientat son jove assistant cap a d'obratges li permetent de comprene lo « cas Schwyzer ». Per Deirdre Bair, "existís pas cap de document permetent de resòlver aquesta question, e ne sèm redusit a las conjoncturas". Demora que de segur Jung s'èra penjat sul cas d'Emil Schwyzer a partir de 1901.
Discòrdi e divergéncias
En 1911, Jung comença sa relacion adulterina amb Toni Wolff, que lo pivela qu'es afan de mitologia. Jung entreten alara una relacion triangulara amb ela e sa femna. Per Deirdre Bair, "Toni Wolff ven la primièra d'una longa seria de femnas que gravitèron a l'entorn de Jung que lor permetava de metre lors interesses e lors capcitats intellectualas al servici de psicologia analitica". Ongan, la psicanalisi aquriguèt una celebritat mondiala, mercé per exemple al Congrès de Weimar. Parallelament Jung consacra mens en mens de temps a editar los Jahrbuch; segon lo biograf de Freud, Ernest Jones, la degradacion de lor relacion comença vertadièrament en 1911, al congrès de Weimar e a  la fondacion de la Societat Internacionala de Psicanalisi, mas pòrte pas sul concèpte de libido o sus l'utilizacion dels mites coma sovent se podèt o pensar. Segon Jones, lo problèma ven puslèu d'aqueste que "Jung èra tan absorbat dins sas recercas, qu'aquestas recercas, qu'aquestas noisiràn grevament a aquestas obligacions de president" de l'Associacion psicanalitica internacionala. La critica de Freud pòrta sul fach que Jung s'apièja sus tròp de fonts exterioras, del domènis religiòs o mitologic. Jung replica explicant que trapa "tròp inquietant de daissar de costat de largs domènis del saber uman". Lo metòde dich circular de Jung, que torna de contunh sus sos escrichs anteriors, destorba tanben Freud. Jung es mai sempre pres per de pretzfachs administratius, trobant pauc de temps per contunhar sas recercas, per exemple sua l'origina de la religion. President de la Societat Internacionala de Psicanalisi, redactor en cap dels Jahrbuch, pòt pas assegurar una correspondéncia amb Freud que lo sopçona de voler crear lo sieu movement psicanalitic e d'escapar a son autoritat. Lo psicanalista anglés Ernest Jones, afogat defensor de Freud, es lo primièr a entreveire la futura rompadura entre los dos òmes, que las causas mesclan discòrdi personals, divergéncias teoricas e conflicte de caractèrs.
L'estudi de las « imaginacions creatriças subconscientas » de « Miss Miller » (que lo nom exacte es Frank Miller) li procura los materials necessaris per desvelopar sa teoria de l'inconscient collectiu dins Metamorfòsis de l'alma e sos simbòls. Freud parla alara d' "eresia", çò que precipita lor rompadura. Pasmens foguèt plan consomada per çò que foguèt nomenat lo « gèst de Kreuzlingen »: un malentendut sul mandadís d'una letra entre los dos òmes, e que desapareis, remandant cadun sus sa posicion. Deirdre Bair nota que "Dins los corrièrs escambiats entre 8 de junh e la fin del mes de novembre 1912, se trapa pas mai d'amertum, recriminacions e desir de vengença". Mai, lo debat a l'entorn del concèpte de libido, en 1912, desencadena, al respècte del cas celèbre de Daniel Paul Schreber, autor de las Memòrias d'un nevropata. Freud i veu l'illustracion de son concèpte exclusivament sexual de libido, mas, per Jung: "la supression de la foncion de realitat dins la demencia praecox se daissa pas reduire a la repression de la libido (definida coma fam sexuala), del mens, ièu, i capiti pas" çò avoa. Freud vei donc en Jung un dissident, coma o foguèt Alfred Adler al començament del movement psicanalitic; pasmens, al contrari a aqueste darrièr, considèra que "es lo desir d'eleminar çò qu'i a d'ofensant dins los complèxes familials, per trobar pas aquestes elements ofensant dins la religion e la morala, que dictèt a Jung totas aquestas modificacion que faguèt subir a la psicanalisi".
Cap a la rompadura oficiala
Una seria de conferéncia als Estats Units America, en 1912, a la Fordham University     , titulada « La Teoria psicanalitica », e lo libre que'n tira Jung, Metamorfòsi e simbòls de la libido, enverina seriosament la situacion. Jung profiècha de l'escasença per explicar en que sas idèas diferisson d'aquestas de Freud. Se grandís pretendent aver analisat als EUA de pacients negres e quitament visitat lo president Theodore Roosevelt. A aquò s'apond una falsa letra escricha per Ernest Jones, se disent mandada per Jung a son paire al País de Galas, que discredita l'autoritat de Freud. Aquò motiva son bandiment oficial a partir d'agost de 1912. Alara, lo movement psicanalitic se devisís en dos obediéncias: los partisans de Freud d'un costat, amb Karl Abraham (qu'escriu una sevèra critica de Jung) e Ernest Jones en defensors de l'ortodoxia freudiana aqueste de Jung de l'autre (amb Leonhard Seif, Franz Riklin, Johan Van Ophuijsen, Alphonse Maeder, e mai).
En 1913, coma per oficializar aquesta rompadura, Jung presenta prevament al XVIIn congrés internacional de medecina organizat a Londres, en agost, sa novèl apròcha que nomena la « psicologia analitica », la destriant de la psicanalisi de Freud e de la psicologia de las prigondors d'Eugène Bleuler. Jung i suggerís de liberar la teoria psicanalitica de son "vejaire sonque sexual" se focalizant sus un novèl punt de vista energetic se fondant sus aqueste desvelopat per Henri Bergson. Jung i fa enseguida una intervencion titulada « Contribucion al problèma dels tipes psicologics ». Aquesta novèla tipologia de la personalitat es un autre biais de se destriar de Freud. Pasmens, Jung es de nòu elegit per un segond mandat coma president de l'Associacion psicanalitica internacionala. Aquesta conferéncia pòrta un còp fatal a la collaboracion de Jung amb Freud, qu'i vei un gest de traïson. Atal, la letra de Freud del 27 d'octobre  de1913 acaba la rompadura: "Vòstra allegacion, coma que, tractariái mos partesans coma de pacients es plan segur falsa (...) En consequéncia, prepausi qu'abandonem nòstras relacions personalas completament"
Los dos òmes contunhan pasmens de correspondr l'annada 1913, mas jos l'estil formal d'aqueste escambis, l'amertum es manifèst. Jung presidís sempre l'Associacion psicanalitica internacionala, e coordona los Jahrbuch. Dins sos escrichs ulteriors, Freud considèra que Jung aviá volgut lo suplantar coma creator de la psicanalisi. en seguida, Jung refusa de reconeisser l'importança de la psicanalisi de Freud dins la sieuna concepcion.
Espitau Carolina
L'Espitau Carolina es un espitau ancian bastit entre 1823 e 1828 sus l'illa de Ratonèu dins l'archipèla dau Frieu per Michel-Robert Penchaud. Èra destinat a la mesa en quarantena dei viatjaires malauts arribant a Marselha. Foguèt utilizat fins a 1941 e parcialament destruch per lei bombardaments aerians deis Aliats en 1944. Après la guèrra, foguèt definitivament abandonat e crompat per la comuna en 1978 e una associacion acomencèt sa restauracion. Dempuei 1980, es inscrich sus la lista dei monuments istorics.
Carl Gustav Jung
Cap a la rompadura oficiala
Los dos òmes pas jamai tornaràn d'aquesta rompadura qu'acaba una amistat segura. Marca subretot dos vejaires diferents mas complementaris, dins una cèrta mesura, de la psiquè. La causa del conflicte entre Freud e Jung condiciona plan mai que l'istòria de las relacions entre la psicanalisi e la psicologia analitica: dona una prigonda influéncia tanben sus las rasons del rebut mediatic e institucional de las teorias de Jung.
Confrontacion a l'inconscient
vinheta|Sant Miquèl combatent lo dragon. Jean Fouquet, libre d'oras d'Étienne Chevalier.. L'annada 1913 marca per Jung un retorn sus el mèsme: la rompadura amb Freud lo confronta personalament a une desorientacion totala, a "l'impression de far un terrible salt cap al desconegut". A l'epòca, Jung dich far fàcia a l'inconscient, e es a aqueste moment que pren "consciéncia del sieu Se/la totalitat de se mèsme, mejans sontrabalh", confrontacion que s'acaba sonqu'en 1919. Pel biograf Deirdre Bair, "Tot se passa mejans de visions e de sòmi qu'èra incapble de comprene". L'interpretacion d'unes sòmis li dona l'idèa, per perdre pas sa rason, de tornar viure sas experiéncias de mainat per ne tornar trobar las emocions. Jung dich en efièch aver pas cap la capacitat, pendent aqueste periòde, de se comportar en adult e de menar d'activitats de recerca. Demissiona alara de son pòste a l'universitat de Zuric e se vira cap a sa familha per saber s'es encara normal e per tornar fèrm dins la realitat. Comença alara a « escriure sos sòmis » e a bastir de vilatjòts amb d'elements naturals per donar forma a sas visions, activitats ponctuadas per la visita de pacients qu'a mai grand mal a escotar. "Èri sus la dralha que menava cap al mieu mite" çò explica mai tard. En secret, redigís espontanèament (en tres nuèchs), dins un eveniment extatic, Los Set sermons als mòrts, son escrich mai mistic ont se percep jols trachs del gnostic Basilides, creator de l'abraxas. Pasmens, la dimension ermetica d'aqueste libre e sas condicions de redaction, butan Jung a parlar pas, crenhent d'èsser acusat de se considerar coma un visionari.
En 1914, Jung dona una seria de conferéncias al Bedford College de Londres, puèi particip a un congrès medical a Aberdeen, en Escòcia. Deu enseguida dintrar rapidament en Soïssa, a l'escasença de la declaracion de guèrra. Ten un pòste de capitani dins l'armada, puèi, de 1917 a 1918, es comandant del camp de prisonièrs de guèrra anglés internats a Château-d'Oex. Exercís enseguida a Mürren.
Fondacion de la psicologia analitica
esquèrra|vinheta|L'escrivan [[Hermann Hesse, pacient de Jung.]] Pauc a pauc, Jung constituís a son entorn e de sa femna Emma Jung un cercle de partisans, de parelhs mai sovent: los Maeder, los Riklin, los Sigg-Böddinghaus, Maria Moltzer e Oskar Pfister e tanben de mètges del Burghölzli. Eugène Bleuler, reticent al subjècte de Freud, rejonh Jung e organiza alara de reünions de psicologia. Jung recep a l'epòca mai d'un còp, a çò d'el, lo fisician Albert Einstein alara a Zuric. Parallelament, sa clientèla aumenta fòrça e ne tira de grands revenguts. Nombre de sos clients fortunats son alara americans. Es l'analista de David e Edith Eder que venon sos primièrs traductors en anglés e fa la coneissença d'Edith Rockefeller que lo consulta per una depression nerviosa. Sos pacients comptan fòrça celebritats de l'epòca tanben: la directritz de l'escòla de dança Suzanne Perrottet, lo mèstre de ballet de l'opèra de Berlin Max Pfister. A l'epòca, Zuric ven lo bèrç de la psicologia analitica. Jung e sos partisans fondan donc lo Club psicologic de Zuric que reunís de personas diferentas venent de l'Associacion de psicologia analitica e dont Jung es lo primièr president en 1916. aquesta associacion a per tòca avoat de promòure las tearias de Jung e recampa gaireben totes los analistas zuriqueses qu'an rompeduts amb Freud, coma: Franz Riklin, Alphonse Maeder, Adolf Keller, Emma Jung, Toni Wolff, Hans Trüb e Herbert Oczeret. Jung reunís tanben a çò d'el de sommitats del mond intellectual coma lo quimista Eduard Fierz, e tanben lo mistic josieu Siegmund Hurwitz.
Lo Club de psicologia analitica organiza a partir de 1916 de confréncias; la primièra es titulada « L'individú e la societat » e a per tòca de presentar e de vulgarizar las tèsis de Jung. La question dels tipes psicologics fa pasmens de dissidéncias. Lo qiita Jung trabalha amb l'analista balés Hans Schmid que l'ajuda a definir las foncions psiquicas mas lor collaboracion s'acaba en 1915, après un desacòrdi teoric al respècte de l'individuacion e subretot als tipes suplementaris aponduts per Jung del « conscient » e de l'« inconscient ». Aqueste darrièr utiliza enseguida sa correspondéncia amb Sabina Spielrein venguda psicanalista e demorada fidèla a Freud, s'axant subretot sul tèma dels tipes psicologics. Publica enseguida son obratge de sintèsi en la matèria, Tipes psicologics, en 1921 ont i definís de concèptes capitals de sa teoria: los tipes introvertits e extravertits d'un costat, las quatre foncions psiquicas de l'autre, lo modèl abotissent donc a uèit tipes psicologics possibles. Freud legís alara l'obratge e lo declara coma essent "l'òbra d'un esnòb e d'un mistic". Per Jung, aqueste apròche pausa las basas de son encastre teoric, lo menant cap a la filosofia, la teologia, l'art, la quiromancia, l'astrologia. Mai, ofrís, segon el un "sistèma de comparason e d'orientacion fasent possibla (...) una psicologia critica." A aqueste moment de sa vida, es considerat coma lo sol teorician analitic capable de rivalizar amb Freud.
Jung a coma pacient entre 1921 e 1922, l'escrivan Hermann Hesse que ven lo consultar per depression nerviosa. En efièch, la mòrt de son paire e la malautiá de sa femna e de son filh lo butan a descompensar. Consulta d'en primièr a çò de J. B. Lang, escolan de Jung, en 1916, puèi es pres en carga pel psiquiatre soís. S'embolha en 1934 al subjècte de la sublimacion, Hesse essent del mèsme avís que Freud. Un autre escrivan s'adreiça tanben a Jung a aquesta epòca: l'Irlandés James Joyce, mas lo psiquiatre pòt pas lo recebre e lo manda donc cap a un confraire. Decebut, Joyce se'n torna en Irlanda sens aver encontrat Jung, tròp ocupat. L'autor se trufa de la psicanalisa de Jung, se remembrant aqueste eveniment, dins son roman Finnegans Wake.
A l'entorn de Jung, tres femnas que doas Americanas (Kristine Mann e Eleanor Bertine) e una Anglesa (Mary Esther Harding, que fonda en 1922 lo Club Psicanalitic de Londres) venon las màger militantas de son òbra als EUA e en Angletèrra. Mai, lo doctor Helton Godwin Baynes traduch las òbras de Jung en lenga anglesa. Al Club de Zuric, de dissensions menan e de partenças. Oskar Pfister per exemple denóncia lo cult de la personalitat a l'entorn de Jung. Fàcia a las criticas, Jung, Emma e Toni Wolff daissan un temps lo Club per i tornar sonqu'en 1924. Ongan, Jung, qu'es chafrat alara « lo savi de Zuric », fa la coneissença de l'excentric Comte Hermann von Keyserling, fondator de l'Otal de la saviesa (« Schule der Weisheit») a Darmstadt, ont es sovent invitat.
A la descobèrta dels pòbles indians e africans
vinheta| En 1925, Jung e unes amics sieus tornan als EUA, per una demorança de decobèrta del país. Atal vistan Chicago, Santa Fe e Taos, lo Grand Canyon, l nòrd-oèst de l'Arizona, lo Nòu Mexic e lo Tèxas, puèi la Nòva Orleans e Washington, DC. Ne profiècha tanben per recampar de materials de recerca sus la pensada indiana d'America. Per aquò, encontra, mejans Jaime de Angulo, un psicològ e linguista trabalhant sus las culturas indigènas, l'Indian Antonio Mirabal, chafrat « Lac dels Monts », cap de la tribú Hopi. Jung a amb aqueste darrièr fòrça discussions al subjècte de sistèma religiós dels Hopis, fondat sus la prédominança del solelh.
A la fin de l'annada 1925, en julhet, Jung, ajudat de dos amics (George Beckwith e Harold McCormick), monta una expedicion financida en partida pel magnat de las maquinas agricòlas McCormick, nomenada « expedicion psicologica de Bugishu », en Africa. L'objectiu per Jung es de li balhar una "amira" fòra de la sieuna civilizacion. Declara tanben voler recampar los tesmoniatges de doas tribús vivent sul mont Elgon: los Karamojongs e los Sabèus. Mercé a son interprèta, un indigèn qui parla swahili, del nom d'Efraïm, Jung pòt aprochar mai près de las tribús e de lors vida videnta. L'expedicion se'n va de Nairòbi e cap en Oganda puèi Jung decidís de pujar fins en Egipte seguissent las fonts del Nil, passatge dangierós e alara pauc practicat. Mancan de moirir dins aquesta traversada del Sodan mas capitan fin finala a trapar una nau lo menat al Caire. Aquesta vila l'agrada fòrça, pasmes o admetrà mai tard "jamai podèri èsser en contacte real amb l'islam". L'annada 1925 marca un besonh de vitjar, necessitat que diminuís dins lo rèste de la vida de Jung, que se consacra ara plenament a descobrir "çò que se passa quans s'atuda la consciéncia". En efièch, Jung recampèt una soma sufisenta de materials etnologics permetent d'estudiar las manifestacions de l'inconscient collectiu.
A partir de 1926 e de son retorn d'Africa, las intervencions publicas de Jung prenon una forma mai estructurada, per la realizacion d'una seria de conferéncias setmenalas, sus quatorze annadas (se debanent dimecre matin, en anglés). La primièra se debana del 26 de març al sièis de 6 julhet de 1925 e es titulada « Psicologia analitica ». Jung i dona una istòria de sa pensada, tornant atal sus çò que nomena "las annadas Freud". L'Associacion de Psicologia Analitica obten d'Edith Rockefeller McCormick, rica aderissenta, una somptuosa demora qu'abriga uèi l'Institut C. G. Jung de Zürich. Alara, Jung s'acompanha d'òmes e de femnas que lo seguisson fins a la fin de sa vida. Aniéla Jaffé es d'en priièr secretària de l'Institut a partir de 1947 abans de venir sa secretària personala a partir de 1955 e fins a las darrièras annadas. Barbara Hannah, Americana, es sa contunhatritz als EUA alara que James Kirsch, Carl Alfred Meier, sol analista qualificat per Jung de "discípol e dalfin", e Jolande Jacobi lo representon en Euròpa.
Lo fisician, Wolfgang Ernst Pauli ven trapar Jung en 1931, per de sòmis estranhs e per son alcolisme. Pasmens, descobrissent la riquesa de sos materials arquetipics, Jung decidís d'orientar Wolfgang Pauli cap a una autra analista, Erna Rosenbaum, per pas interferir amb sa vision bruta d'aquestes elements. Jung causís enseguida quaranta e cinc sòmis, que prenon plaça dins son ensag Los Simbòls onirics de processediment d'individuacion. Seguisson tanben una amistat indefectibla e "una extraordinària conjoncion intellectuala, pas solament entre un fisician e un psicològ, mas entre la fisica e la psicologia". En 1932, Jung recep de la vila de Zuric un prèmi de literatura qe lo consacra per l'escasença « personalitat soïssa incontornabla ».
Fin finala, lo vertadièr encontre d'aqueste epòca es per Jung aqueste de Marie-Louise von Franz, en julhet de 1933, alara que la jova filha a pas que dètz e uèit ans. Plan dodata dins de matèrias coma las matematicas, la medecina e las letras classicas, Von Franz es determinada a venir l'associada màger de Jung. Aqueste l'orienta donc cap a una disciplina ont manca e de temps e de competéncia per avançar dins sas recercas : la traduccion e la filologia. Jung a en efièch besonh de qualqu'un per traduire de tèxtes alquimics ancians escrichs en latin, en grèc, o en ancian francés, domènis ont la jova Von Franz excellís. Sa descobèrta de l'alquimia data alara d'una desena d'annadas, dempuèi son encontre amb lo sinològ e amic Richard Wilhelm, traductor en alemand del Yi Jing chinés, pel comte Hermann von Keyserling, amb que entreten una prigonda amistiat fins a la mòrt de Wilhelm en 1930.
Aprigondiments
Tornant sovent sus sieus primièrs escrichs scientifics, Jung entrepren a partir de 1930 de se consacrar a l'estudi dels arquetipes e de l'inconscient collectiu. Realiza tanben un metòde d'analisi pròpre, consistent a mandar los pacients en cura sus de confraires e consòrres pròchas, mas en se guissent l'evolucion de l'analisi regularament. Aqueste metòde abotís mai tard a la nocion d'« analisi didactic », que se mòstra dempuèi lo començament astrat. Jung desvolopa tanben la practica de la dobla terapia : los pacients son en analisi amb Jung mas tanben amb un dels seus associats, del sèxe opausats a lo lor, en rason de biais provocats per l'anima per l'òme o per l'animus per la femna. Sas curas analiticas son de capitadas, una de sos pròches, Aniéla Jaffé, explicant que Jung a lo don "de metre lo det sus la vertat de cada anlisant". Aquestes analisis son fondadas sus una relacion dirècta amb lo pacient, sus l'explicacion psicologica de lors trebles sens eufemisme, sus la "depression creatritz" e l'examèn aprigondit de lor emocion fin finala.
De 1930 a 1934, Jung analisa entre autre Christiana Morgan que dessenha sos sòmis. Lo psiquiatre soís utilisa tanben d'esquiças per illustrar sa teoria dels imatges arquetipics. Mas lo contèxte politic en Euròpa evolua (pujada dels faissismes) e Jung decidís de consacrar ara sas conferéncias al Atal parlèt Zaratostra de Friedrich Nietzsche mercé a que il publica l'estudi L'Estructura de l'inconscient. Mai, Jung s'interessa al parapsicologic, e mens als cases de sos pacients; segon l'analista american Joseph Henderson, en 1934, "los seminaris de Jung contenián pas mai de materials ligats a de ceses d'individús". Dempuèi l'ora, Jung vei dins l'alquimia un terren pertinent permetent de comparar los arquetipes, e illustrant lo concèpte d'individuacion. Aquesta passion provòca la partença de Toni Wolff quevei dins l'alquimia sonque de supersticion, alara que Marie-Louise Von Franz demora amb el.
Viatges novèls e orientalisme
vinheta|Manuscrich de la letra de rompadura que Freud envia a Jung en 1913. Las annadas seguentas Freud s'embolha amb d'autres analistas de renom coma Otto Rank, Wilhelm Stekel, Victor Tausk, Sándor Ferenczi, o [[Wilhelm Reich.]] En 1933, Jung es de nòu en viatge. Visita la Palestina, que li fa una fòrta impression, amb un amic, lo quimista Hans Eduard Fierz-David, preciós atot pel psiquiatre que trabalha a l'epòca sus una istòria de la quimia, anant de l'alquimia a la sciéncia modèrna. Ongan, assistís pel primièr còp a las « jornadas d'Eranos », organizadas per Olga Fröbe-Kapteynn, près d'Ascona, en Soïssa italiana. Olga Fröbe-Kapteynn vòl far d'aquestas jornadas un luòc d'encontres entre las esperitalitats e las pensadas de l'Èst e aquesta de l'Oèst. Aqueste encontres son destinats a èsse un luòc d'escambis entre psicològs, mètges, mitològs, teologians e scientifics de tota mena. Se l'idèa ven de la rica eritièra de la Companhiá dels frens Westinghouse, en 1930, pendent lor encontre a çò del comte Hermann von Keyserling, Jung ne fa lèu un naut luòc de la psicologia analitica.
En 1935, lo còrs medical britanic invita Jung per una seria de conferéncias organizadas a l'Institut de psicologia medicala de la clinica Tavistock de Londres. Jung i presenta sa teoria, e la nocion d'inconscient collectiu. Samuel Beckett e son analista, Wilfred Bion son dins l'assemblada. Jung evòca tanben l'importança de la religiositat del pacient dins l'encastre de la cura, avançant mèsme que lo sistèma de la confession es una psicanalisi abans l'ora. Conclutz a subjècte del dangièr de la "bèstia blonda", l'Alemanha nazia, que testimònia, segon el, del risc que se presenta quand "l'imatge arquetipic o lo moment produch pren alara vida e se pren de totòm", mena de psicòsi collectiva qu'aviá anonciat dins sos escrichs a partir de 1918, e que desvelopa l'annada seguenta, dins son ensag Wotan, ont anòncia "lo revelh de l'inconscient alemand".
En 1936, Jung es invitat per una autra intervencion pendent la Conferéncia sus las Arts e Sciéncias, a Harvard, ont recep tanben la distinccion de doctor honoris causa. Pasmens, sa preséncia es percebuda de biais mitijada; en efièch, un precedent article de Jung titulat « Diferéncias indenegablas dins la psicologia de las nacions e de las raças » es accusat de simpatias nazias. Un autre article, a son retorn dels EUA, pendent un entreten pel quotidian anglés The Observer, sus « La psicologia de la dictatura », met lo fuòc. Jung i dich en efièch veire dins lo president Franklin Roosevelt un dirigent semblable als dictators Hitler e Mussolini. Una autra frasa enverina la situacion: Jung assimila Hitler a un « médium » e afirma que "la politica alemanda se fa pas, se revèla mejans Hitler. Es lo pòrtavotz dels dieus coma antan". Aqueste episòdi agrava l'imatge public de Jung, considerat coma pronazi, opinion encara enforçada per una rumor que vòl que Jung se siá rendut en Alemanha en 1936, invitat per Joseph Goebbels, cap de la propaganda nazia, qu'auriá volgut son opinion sus l'estat mental dels dignitaris del partit nacional-socialista. Es abans tot un pròche de Jung, Wylie, que conta l'eveniment, que pas cap de document n'atèsta pasmens la vertat. Pendent una seria de conferéncias a New Haven (près de Yale), en octobre de 1936, a la Glèisa unificada de Bridegport, titulada "la religion vista a la lutz de la sciéncia e de la folia", Jung evòca pel primièr còp sapremière fois sas recercas sus l'alquimia. Ganha a sa causa doas novèlas personalitats : l'analista James Whitney junior e l'escrivan Robert Grinnell. esquèrra|vinheta|L'universitat indoa de Benarès. A son retorn, en 1937, Jung se'n va de nòu, per un sejorn en Índia, amb Fowler McCormick. Visitan Calcuta, Delhi, Benares, Madras, Ceilan entre autras villes. Aqueste viatge es per el "un moment decisiu de na vida (...) çò que faguèt l'esperiéncia alà acabèt amb lo problèma crestian que ma pausavi". En efièch, descobrissent l'espiritualitat indiana tanben desobrís un sistèma donant tant de plaça al Ben qu'al Mal, dos concèpts fòrça ligats, sens reson moral en Índia. Mai, Jung conta d'autors de tractats sul iòga e sul culte de Kali a Calcuta, que intetiza dins son obratge Psicologia e orientalisme. Jung es enseguida tocat per una violenta disenteria amibiana que deu domrar al lièch. Es alara assautat per de sòmis penetrants que totes remandan à l'imatge del Sant Grasal. Un dels sieus sòmis lo marca prigondament coma essent « un dels mai impressionnants qu'aja jamai fachs ». Aquestas visions lo plaçan sus la dralha del consèpte d'« individuacion ». Jung fa en efièch coneissença amb l'imatge del Se mejans la nocion de « atman »; compren alara lo sens d'aqueste sòmi que li dona l'òrdre, sefon el, d' "ananr al delà del mond cretian".
L'Associacion generala medicala de psicoterapia
Dempuèi las annadas 1926 e 1927, Jung fa partit del grop d'analistas berlineses, dirigit per Robert Sommer e Wladimir Eliasberg, nomenada Associacion generala medicala de psicoterapia (Allgemeine Ärztliche Gesellschaft für Psychotherapie), e qu'a per tòca de federar las perspectivas freudianas, jungiana e adleriana. Es nomenada en 1930 vicepresident. D'entre los membres, i a Matthias Heinrich Göring, cosin del líder nazi Hermann Göring, futur Reichsmarschall del partit faissista alemand. La particularitat de Jung es que, al contrari de Freud, la psicologia analitica es plan percebuda pels nazis. Aquesta societat es enseguda, en 1933, presidida per Jung e recuperada pel movement völkisch, precicant la superioritat de la cultura germanica, per exemple a causa del le mejan de la Deutsche Glaubensbewegung (lo « Movement de la fei alemanda ») fondada per Jakob Wilhelm Hauer que frequenta d'ora las conferéncias e lo cercle jungian de las annadas 1930. Utiliza per exemple lo concèpte d'inconscient collectiu dins un sens mai politic que scientific, subretot per suggerir l'existéncia d'un inconscient racial justificant lo lebensraum dels nazis. Matthias Göring ensag alara d'utilizar la renomada de Jung, mas, segon la biografa Deirdre Bair existís pas cap de document podent atestar l'adesion al aqueste movement, qu'encontrèt lo cap a çò del comte Hermann von Keyserling. Mai, en 1934, Jakob Wilhelm Hauer es exclusit dels encontres d'Eranos e Jung abandona tota relacion amb el.
Pasmens, la polemica sus sa collaboracion amb lo regim nazi es lançada. Es sus ensag de 1918, De l'inconscient (Über das Unbewusste) que s'apièga las primièras criticas. Jung i sosten una diferéncia d'inconscient entre los Ariens e los Josieus per exemple que dona de fach un fondament scientific a l'ideologia alemanda. Pasmens los dichs son decontextualizats. Per Jung en efièch, los josieus an pas à veire amb la question de l'identitat nacionala, avent pas de patria; mai "son civilizats a un naut gra, mas an un rapòrt mens aisit a aqueste quicòm en l'òme que tòca a la tèrra, que posa en ela de fòrça novèlas, a aqueste costat que l'òme germanic amaga en el mèsme dins una dangierosa concentracion". En 1933, lo president de l'epòca de la Societat medicala alemanda generala de psicoterapia, Ernst Kretschmer, deu demissioner qu'es josieu e que refusa d'ajudar los nazis a subvertir la psicoterapia. Ven redactor en cap de l'organ d'aquesta associacion, la Zentralblatt für Psychotherapie und ihre Grenzgebiete editat per Hirzel à Leipzig. En 1933 e 1934, vint e quatre dels trenta e sièis membres josieus de la Societat ja s'exilièron. Pauc a pauc, en Alemanha, la psicanalisi freudiana, estigmatizada coma una "sciéncia josieva", desapareis.