cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Egipte
De Sadat a Mubarak
A la mòrt, Anwar el-Sadat li succediguèt e donèt una orientacion islamita au regime ambé l'arrestacion de plusors militants de senèstra ò de fidèus de Nassèr e ambé la liberacion de presoniers dei Fraires musulmans. Reprenguèt tanben la lucha còntra Israèl e menacèt d'abandonar l'aliança sovietica (expulsion dei conselhiers sovietics en 1972) per obtenir un sostèn pus important de Moscòu. En octòbre de 1973, l'armada egipciana resistiguèt mielhs a l'armada israeliana durant la Guèrra de Kippur mai foguèt finalament batuda.
Pasmens, lei succès iniciaus d'aquela guèrra permetèron de considerar l'idèa de negociacions de patz. En 1977, un viatge suspres de Sadat en Israèl permetèt de signar la patz un an pus tard entre Israèl e Egipte e d'obtenir la restitucion de Sinai. En parallèl, Lo Caire abandonèt definitivament l'aliança sovietica e se raprochèt deis Estats Units. Aquel abandon de la solidaritat aràbia, durament criticat per leis autrei país arabis, foguèt acceptat per la populacion egipciana. Dins aquò, Sadat contunièt de se turtar a una oposicion intèrna importanta (comunistas, nasseristas, islamistas, còptes, intellectuaus... etc.) e, en 1981, foguèt assassinat per un grop de militars islamistas.
Hosni Mubarak li succediguèt. Instaurèt e mantenguèt l'estat d'urgéncia que li permetèt de reprimir l'oposicion, especialament lei movements islamistas coma lei Fraires musulmans. Pasmens, la situacion economica se desgradèt lentament. Ansin, maugrat sa popularitat dins lo mond, Mubarak perdiguèt pauc a pauc lo sostèn de la populacion egipciana. En 2011, après lo reversament dau president tunisian, de manifestacions popularas fòrça importantas ocupèron la capitala e Mubarak foguèt obligat de demissionar lo 11 de febrier de 2011.
Egipte dempuei 2011
Dempuei la partença de Mubarak, Egipte conoís un periòde trebolat. D'efèct, se lei Fraires musulmans ganhèron leis eleccions legislativas e presidencialas de 2012, se turtèron a l'oposicion dei partits laïcs e ai partisans de l'ancian regime (poderós au sen de l'administracion e de l'armada). De mai, lo caòs entraïnèt una crisi economica grèva que renforcèt l'oposicion ai Fraires musulmans.
Aprofichant la situacion, lei militars organizèron un còp d'estat e arrestèron lo president elegit Mohamed Mursi en 2013. Lo Conseu suprèm dei fòrças armadas prenguèt la direccion dau país e reprimiguèt tornarmai lo movement dei Fraires musulmans, çò que suscitèt la formacion de guerilhas islamistas dins mai d'una region. Puei, lo manescau Abdelfatah Al-Sisi, figura principala dau novèu regime militar, foguèt elegit president de la Republica ambé 96% dei sufragis exprimits dins un contèxte de fraudas e de repression massiva dei movements d'oposicion.
Politica
De veire: lista dels presidents d'Egipte. Egipte es una republica semipresidenciala dempuèi lo 18 de junh de 1953.
Geografia fisica
Egipte es un païs de dimension mejana que s'espandís sus 1 001 449 km². Es un païs african mas possedís un territòri en Asia (Sinai). Sas caracteristicas geograficas son gaireben unicas: un desèrt dominant e lo fluvi Nil que sa val porgís l'aiga necessària a las activitats umanas.
Geografia umana
Egipte es un païs plan ric per l'istòria de sa populacion. Se las originas semiticas, chamiticas e negroafricanas constituisson la basa de la populacion egipciana, lo païs, a la crosada d'importantas rotas comercialas, reçaupèt d'elements grècs, persans, arabis, romans, franceses, italians, albaneses, turcs....
Malgrat aquestas originas variadas, Egipte es un païs que s'i parla mai que mai arabi e que compta paucas minoritats.
Las minoritats linguisticas son compausadas per los Dongolawis (1%), los Domaris (gitans) (0,3%), los Nobiins 0,3%) e los Bejàs (0,1%). I a tanben qualques communautats immigradas (Grècs, Italians, Libaneses, Chineses...). Lo còpte a desaparagut coma lenga viva, es sonque utilizat coma lenga liturgica pels còptes.
Es subretot al ponch de vista religiós que las minoritats son importantas amb los còptes, de religion crestiana. La majoritat de la populacion es musulmana.
Situacion demografica
Egipte es un païs en transicion. Lo regim demografic amb una feconditat nauta sembla s'acabar. Lo païs a conegut un créis excepcional après mai de 1500 ans d'estagnacion. En 1800, i aviá sonque 3 900 000 estajants, en 1940, 16 500 000. En 2013, trespassarà probablament 85 000 000 d'abitants.
Evolucion de la populacion egipciana
En 2011, sa feconditat foguèt estimada a 2,7 enfants per femna. Pasmens la feconditat es encara nauta per que lo créis se mantenga e se prevei 123 000 000 d'estatjants en 2050.
Lengas d'Egipte
L'arabi classic es la lenga oficiala. L'arabi parlat, jos tres fòrmas dialectalas, (arabi egipcian, arabi sa'idi e arabi bedawi), es la lenga mairala de mai de 98% de la populacion.
Lo còpte a desaparegut dempuèi lo sègle 17 coma lenga viva. Fins al sègle 13 èra encara largament utilizat en literatura. A l'ora d'ara s'emplega subretot dins las glèisas còptas.
Lo francés joguèt (e jòga encara) un ròtle de lenga internacionala. Es concurrenciat per l'anglés. L'italian e lo grèc, que joguèron tanben de ròtles de lengas internacionalas en Egipte, an gaireben desaparegut. Egipte es membre de la Francofònia. En 2005, l'OIF estimèt los francofònes a 3,2% de la populacion. Qualques escòlas porgisson tanben un sistèma d'ensenhament francofòne de la mairala a l'universitat.
Dins lo sud, los bejas, los dongolawis e los nobiins consituisson de minoritats negroafricanas que sos lengas son tanben parladas dins lo nòrd de Sodan.
Religions
La religion musulmana sunnita es dominanta e constituís mai que la majoritat absoluta (gaireben 90%). Es tanben la religion oficiala de l'estat. De dreches son autrejats tanben a las minoritats religiosas reconegudas pel govèrn.
Los crestians representan 10% de la populacion. La Glèisa ortodòxa còpta recampa 92% dels crestians. La Glèisa catolica còpta es pro reducha en nombre e representa 3% dels crestians e la Gléisa ortodòxa grèca aperaquí 4%. Totas las autras ramificacions amassa recampan mens de 1% del crestians.
I a tanben qualques Bahá'ís e qualques agnostics.
Economia
De veire: Economia d'Egipte
Pizarral
Pizarral es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Districte de Siwan
Lo districte de Siwan (en indi: सीवान ज़िला sīvān zilā) es un districte de l'estat de Bihar en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Siwan.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion del districte èra de 3 330 464 abitants. Es en majoritat campèstra, que la populacion èra per 94,51 % rurala e sonque per 5,49 % ciutadina.
Mapungubwe
Mapungubwe es un reiaume ancian de Sud-Africa fondat vèrs 1075 e disparegut dins lo corrent dau sègle XIV. Sa capitala foguèt descubèrta lo 7 d'abriu de 1933 e leis arqueologs i an descubèrt mai d'un vestigi ben conservat de palais, de tombas reialas e d'ostaus. La vila èra centrada sus una còla fortificada utilizada coma luòc d'abitacion per lo rèi e sei soudats. Mestrejava l'agricultura e lo norigatge e èra liat ai rets comerciaus africans que li permetián de crompar de bens venguts d'Orient Mejan, d'Índia ò de China.
Itamar Franco
Itamar Augusto Cautiero Franco (28 de junh de 1930 - 2 de julhet de 2011) engenhaire e òme politic, foguèt president de Brasil aprèp l'impeachment de Fernando Collor de Mello.
Abans la presidéncia, foguèt prefècte de Juiz de Fora en doas ocasions (1967-1971 e 1973-1974). Foguèt tanben governador de Minas Gerais aprèp la presidéncia (1999-2003).
Origina e formacion
Filh d'Augusto César Stiebler Franco (que moriguèt pauc abans de la naissença de Itamar Franco) e de Itália Cautiero. Itamar Franco nascut a bòrd d'un vaissèl, e lo registre civil de la siá naissença foguèt lo de la capitala de Bahia, ont la siá maire veusa trobar refugi dins l'ostal de lo sieu oncle. La siá familha èra de Juiz de Fora, ont cresquèt e se graduèt en engenhariá lo 1955, e se graduèt dins l'Escòla d'Engenhariá de Juiz de Fora. Foguèt foncionari de l'armada del Brasil.
La vida publica abans de la presidéncia
Itamar dintrèt a la politica a la mitat dels ans 1950 a las filas del partit PTB. Foguèt candidat per conselhièr de Juiz de Fora lo 1958 e tinent de prefècte d'aquela vila lo 1962.
Amb l'implantacion de la dictatura militara en lo país lo 1964, e la posteriora instalacion del sistèma de dos partits politics, Itamar s'afilièt al partit d'oposicion MDB, e foguèt candidat a prefècte de la siá vila en las seguents eleccions, amb succès. Foguèt prefècte de Juiz de Fora, de 1967 a 1971. En novembre de 1972, Itamar foguèt eligit prefècte de Juiz de Fora, pel segond còp. Lo 1974, demissionèt coma prefècte per far concurréncia a succès, al Senat coma representant de Minas Gerais.
Elegit senador, rapidament, se ganhèt influéncia en lo MDB, partit de l'oposicion a la dictatura que governèt Brasil del 1964 a 1985. Itamar foguèt elegit vice-president del MDB e doncas de l'oposicion dos còps lo 1976 e 1977.
A la debuta dels 1980, lo sistèma multipartidista que se restablís dins lo país, e de contunh Itamar s'afilia al partit PMDB successor politic a MDB). Lo 1982 Itamar foguèt elegit Senador pel segond còp, e lo sieu companh, Tancredo Neves, governador elegit de Minas Gerais.
Volguèt èsser candidat per governador de Minas Gerais, e foguèt pas acceptat lo sieu nom en lo PMDB, Itamar daissèt lo partit e s'afilia al Partit Liberal e après al 1986, se presentar dins lo govèrn estatal de Minas Gerais, mas sens succès e es derrotat pel candidat del PMDB, Newton Cardoso, per una diferéncia de 1% dels vòts. Amb la desbranda, Itamar tornèt dins lo Senat per acabar lo sieu mandat l'an 1990.
Imne nacional
Un imne nacional es generalament una composicion musicala patriotica qu'evòca l'istòria, las tradicions e luchas d'un pòble, reconegut pel govèrn d'una nacion o per l'utilizacion convencionala pel pòble.
Debarq
Debarq es una vila dau nòrd d'Etiopia que si situa a 90 km au nòrd de Gondar, dins la Semien Gondar Zone de la region Amhara. Si tròba a 2 235 mètres d'altituda.
Debarq es lo ponch d'intrada dau Pargue Nacionau dau Simien. S'i tròba lo quartier generau dei rangers e dei guidas, ensin que tot lo necessari per leis escorreires.
Gweltaz-Lambrizig
Gweltaz-Lambrizig en breton (Saint-Gildas-des-Bois en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Poveda de las Cintas
Poveda de las Cintas es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sent Gervàs
Sent Gervàs (Saint-Gervais en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Concressault
Concressault es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sauqueville
Sauqueville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Economia de Romania
Romania, que dintrèt dins l'Union Europèa lo 1èr de genièr de 2007, comencèt sa transicion del comunisme al capitalisme en fins de 1989. En aquela escasença comptava amb una indústria obsolèta e una produccion insufisenta pels besonhs del país.
Lo país sortiguèt en 2000 d'una recession de tres ans de durada, mercé a las exportacions dins los païses de l'UE. La consomacion domestica e los investiments ajudèron la creissença del PIB dins las annadas recentas, mas resultèron tanben en grands desequilibris del balanç dels pagaments.
Romania es un dels principals productors e exportadors de produchs agricòlas d'Euròpa. Aquel sector representa 10% del PIB. Lo sector industrial representa 35% del PIB, malgrat qu'en los darrièrs tempses, las installacions bastidas pendent l'estapa d'economia centralizada son demoradas obsolètas e las fabricas an degut investir massivament per lor modernizacion. Los sectors principals son los textils, la siderurgia, la produccion de maquinas, de veïculs e d'armament, e lo tractament de la produccion agricòla. Los servicis comprenon los 55% restants del PIB; lo torisme i ten la part principala.
Romania signèt son tractat d'adesion a l'Union Europèa, en vigor dempuèi lo de 2007, al meteis moment que Bulgaria.
(1035) Amata
(1035) Amata es un asteroïde.
Cruis
Cruis (Cruis en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Una via anciana traversava Cruis a l'epòca romaine en direccion de Mallefougasse, una porció d'Unitat|10|m –  de amplària es visibla a La nòstra-Madama-de-Lum. Es sus aquela via #que contunha d'èsser utilizada a la Mièja Edat #qu'un peatge a extrach e es a la preséncia d'aquela importanta via de passatge que Cruis dètz d'èsser implantada en plana e pas sus un luòc perché dempuèi la Mièja Edat.
A la Mièja Edat, la abbaye Sant-Victor de Marselha possedís de bens a Cruis
La congrégation de las chanoines regulars de Cruis a fondat a la S-|XI|e}}, la abbaye Sant-Martin en essent lo centre. Prospère, Compta a lo sieu apogée 14 glèisas jos la siá dependéncia en lo diocèse de Sisteron. Mas la crisi de la fin de la Mièja Edat (Granda Peste e guèrra de ) provòquen lo sieu effondrement, efectiu en 1456. Lo long conflicte #que i aguèt amb los avesques de Sisteron en lo cas del privilègi de exemption, conflicte barrat pel rattachement del abbaye a la mense de l'avesque de Sisteron (en 1456 ). L'avesque i installa la siá segonda residéncia.
Administrativement, La comunitat de Cruis levava de la viguerie de Forcalquier.
Pendent la Revolucion, la municipalitat compta una societat patriotique, creada après la fin de 1792.
À la limite de la commune de Montlaux, une pierre de grès, dite la « Pierre de Cruis », inscrite (horologio) et ornée d’animaux (aigle, lion, basilic et agneau porteur de croix) aux angles, a été découverte au milieu de tombes médiévales.
Une voie antique traversait Cruis à l’époque romaine en direction de Mallefougasse, une portion de 10 m de large est visible à Notre-Dame-de-Lumière. C’est sur cette voie qui continue d’être utilisée au Moyen Âge qu’un péage est prélevé et c’est à la présence de cette importante voie de passage que Cruis doit d’être implantée en plaine et non sur un site perché depuis le Moyen Âge.
Au Moyen Âge, l’Marselha possède des biens à Cruis
La congrégation des chanoines réguliers de Cruis est fondée au, l’abbaye Saint-Martin en étant le centre. Prospère, elle compte à son apogée 14 églises sous sa dépendance dans le diocèse de Sisteron. Mais la crise de la fin du Moyen Âge (Grande Peste et guerre de Cent Ans) provoquent son effondrement, effectif en 1456. Le long conflit qu’elle eut avec les évêques de Sisteron à propos du privilège d’exemption, conflit clos par le rattachement de l’abbaye à la mense de l’évêque de Sisteron (en 1456 ). L’évêque y installe sa deuxième résidence.
Administrativement, la communauté de Cruis relevait de la viguerie de Forcalquier.
Durant la Révolution, la commune compte une société patriotique, créée après la fin de 1792.
San Mauro La Bruca
San Mauro La Bruca es una comuna italiana de la província de Salèrn en Campània. Comptava 676 abitants en 31 decembre 2010.
George Washington
George Washington (22 de febrièr de 1732 — 14 de decembre de 1799), foguèt lo primièr president dels Estats Units (1789 – 1797) e comandant en cap de l'armada continentala de las fòrças revolucionàrias pendant la Guèrra d'Independéncia dels Estats Units (1775–1783).
Washington comencèt de ganhar de trofèus, en armant de tropas de Virgínia (Estats Units) per apiejar l'Empèri Britanic pendent la Guèrra francesa e indiana (1754–1763), un conflicte qu'el a l'amagat ajudèt a provocar. Après aver menat a la victòria nòrd-americana dins la Guèrra de Revolucion, renoncièt a las sieunas cargas militaras e tornèt a la vida de plantaire, çò que li portèt encara mai de renom. En 1787, presidiguèt la Convencion de Filadèlfia qu'esbossèt la Constitucion dels Estats Units d'America e en 1789, foguèt elegit de manièra unanima coma primièr president dels Estats Units. Los sieus dos periòdes d'administracion establiguèron fòrça politicas e tradicions qu'existisson fins a uèi. Abans la fin del sieu periòde de govèrn, Washington se retirèt dins la vida civila, en establir aital un important precedent de cambiament de govèrn pacific que serviguèt d'exemple non solament als Estats Units mas tanben dins d'autras futuras republicas.
Enfància e jovença
Segon lo calendari julian, Washington nasquèt lo 22 de febrièr de 1731. Segon lo calendari gregorian, que foguèt adoptat quand Washington viviá encara e que s'utiliza encara uèi, nasquèt lo 22 de febrièr de 1732. La celebracion de l'anniversari de Washington es una fèsta nacionala als Estats Units. Nasquèt a Popes Creek, pel riu Potomac, al sud de l'actuala Coloniala Beach, Westmoreland County, Virgínia.
Los avis de Washington venguèron d'Anglatèrra. Lo sieu pepin, John Washington, arribèt coma immigrant en Virgínia en 1657. Lo paire de George, Augustine «Gus» Washington, (1693–1743) aviá una plantacion trabalhada per d'esclaus; S'ensagèt puèi dins l'extraccion de fèrre. La siá maire foguèt Mary Ball Washington (1708–1789), que visquèt per veire lo sieu filh venir un personatge famós, mas que mantenguèt amb el una relacion tibada. Pendent la joenessa de George, los Washingtons foguèron de membres moderadament pròspers de l'aristocracia mejana de Virgínia.
thumb|Lawrence Washington foguèt l'influéncia màger dins la vida del jove George Washington.
Washington recebèt pauc d'educacion formala, la mòrt del sieu paire l'empediguèt d'èsser educat en Anglatèrra coma los sieus fraires ainats. A la plaça, Washington foguèt format coma pergaire. Mercé a las sieunas relacions amb la familha Fairfax, un Washington de dètz-e-sèt ans foguèt designat coma pergaire oficial de Culpeper County en 1749, un bon trabalh amb un salari que li permetèt de crompar de tèrras dins la Val de Shenandoah, lo primièr de sos nombroses aquesiments a l'oèst de Virginia. Dirigiguèt tanben los pergaires per la Companhiá Ohio. Washington èra pas de bon passar inapercebut, que mesurava près de sièis pès e dos poces, gaireben (i a fòrça estimacions del sieu pes), mai naut que la majoritat dels sieus contemporanèus.
En 1751, Washington viatgèt a Barbados amb Lawrence, que patissiá de tuberculòsi, amb l'espèr que lo clima foguèsse benefic per la santat de Lawrence. Pendent aqueste viatge, Washington contractèt la picòta, que lo daissèt marcat a la cara per de multiplas cretas, mas que lo daissèt immunizat pel futur a aquesta espantosa malautiá. La santat de Lawrence se melhorèt pas, e causiguèt de tornar a Mount Vernon, ont moriguèt en 1752. La posicion de Lawrence coma general adjonch de Virgínia (una carga de direccion de la milícia) foguèt devesida en quatre après la siá mòrt. Washington foguèt designat pel governaire Dinwiddie coma un dels quatre adjonchs de districte, amb lo reng de major de la milícia de Virginia. Al meteis temps, Washington se jonhèt als franc-maçons a Fredericksburg.
Existís un mite famós sus la siá joenessa: un còp que i a, George copèt un cerièr del sieu paire. Quand aquel li demandèt qual o aviá fach, Washington li donèt la siá famosa responsa: «Pòdi pas dire una messorga; es ieu, papa». Segon d'unas versions, lo sieu paire lo castiguèt pas pr'amor de son onestetat; segon d'autras, e mai qu'admirèsse son onestetat, lo castiguèt de tot biais. Es probable qu'aquela istòria siá un mite, mas es encara famosa dins la cultura nòrd-americana, e la frasa I cannot tell a lie (Pòdi pas mentir) es ja un estereotipe, un simbòl de Washington e de l'onestetat qu'aguèron los que fondèron los Estats Units d'America.
Guèrra franco-indiana
thumb|left|Aqueste retrach de Washington, pintat en 1772 per [[Charles Willson Peale, mòstra Washington amb l'unifòrme de coronel del regiment de Virginia.]]
Washington quand aviá vint ans, tirèt sos primièrs còps de fuòcs dins çò qu'anava venir una guèrra mondiala. Lo problèma comencèt en 1753, quand França comencèt lo bastiment d'una seria de fortalesas en Ohio Country, una region tanben reclamada per Virginia. Lo governaire Dinwiddie mandèt lo jove Major Washington a Ohio Country per avalorar las fòrças militaras e las intencions dels franceses, e per portar una letra al comandant francés, que i sollicitava una retirada. Lo comandant francés acceptèt pas de se retirar, mas Washington ne tornèt fòrça conegut après que lo sieu relat del viatge foguèsse publicat en Virginia e Anglatèrra, essent qu'a aquesta epòca la majoritat de las personas anglofonas sabián fòrça pauc de causas de las tèrras situadas de l'autre costat dels Monts Apalaches.
En 1754, Dinwiddie mandèt Washington, ara lòctenent coronèl del nòu Regiment Virgínia, per una autra mission en Ohio Country, per fin de rebutar los franceses los pus luènh possible. Ailà, Washington e las siás tropas s'enbosquèron en esperar los francocanadians. Après una pichona batalha, Tanacharison, amerindian aligat de Washington, assassinèt l'ensenha Jumonville, comandant francés. Washington bastiguèt alavetz Fort Necessity, que se revelèt lèu lèu inadaptat, de tala manièra que li calguèt se rendre als franceses e sos aligats indians. Los tèrmes de la rendicion que Washington signèt inclusián l'acceptacion qu'èra el l'assassin de Jumonville (lo document foguèt escrich en francés, que Washington podiá pas legir). La Batalha de Jumonville Glen venguèt un incident internacional e ajudèt a provocar la Guèrra franco-indiana, un episòdi de la Guèrra de Sèt Ans. Washington foguèt liberat pels franceses amb la promesa de pas tornar a Ohio Country abans un an.
Un an après lo General britanic Edward Braddock concentrèt las siás fòrças per recuperar Ohio Country, amb Washington coma ajudant. Aquesta expedicion s'acabèt en desastre a la Batalha de Monongahela. Washington i aguèt una accion remarcabla: dos cavals que montèt foguèron tuats e quatre balas toquèron son mantèl; malgrat aiçò se ne'n sortiguèt sauve en demostrant sa granda sang freda jol fuòc enemic mentre qu'organizava la retirada. En Virgínia, Washington foguèt aclamat coma un eròi e après aquesta batalha comandèt lo Regiment Virgínia per fòrça ans, en protegir las frontièras de Virgínia contra las incursions dels amerindians, e mai se lo foguièr de la guèrra se desplacèt endacòm mai. En 1758, participèt a l'expedicion Forbes, que capitèt d'alunhar los franceses de Fort Duquesne après la victòria omonima.
Fasa d'entreguèrras
La capitada de Washington a la debuta de sa carrièra militara li aviá assegurat una promocion coma oficial britanic, qu'aviá de mai prestigi que de servir dins una província militara. Mas la promocion arribèt pas jamai e aital en 1758 Washington i renoncièt. En 1759 se maridèt amb Martha Dandridge Custis, una veusa rica, e mai se qualques fonts qu'existisson encara, suggerisson que Washington èra enamorat a l'encòp de Sally Fairfax, l'esposa d'un amic. Malgrat aiçò, George e Martha aguèron un bon matrimòni, e amassa abaliguèron los dos filhs d'ela, John Parke Custis e Martha Parke Custis, sonats amb amor Jacky e Patsy. Los Washington abaliguèron puèi los dos felens de Na Washington, Eleanor Parke Custis e George Washington Parke Custis. George e Martha aguèron pas jamai de filhs amassa, lo primairenc atac de picòta de George, seguit probablament per la tuberculòsi lo faguèron esteril.
Los novèls maridat desbagatgèron a Mount Vernon, ont George se convertiguèt en un distinguit propriètari e figura politica. Ocupèt una carga locala, en essent elegit per la legislatura provinciala de Virginia, l'Ostal de Burgueses. Washington cultivavan aperaquí 8000 acres (32 km²). Coma fòrça autres proprietaris de l'epòca, lo sieu estil de vida èra pro car, d'aquesta manièra comptava totjorn amb fòrça pauc efectiu e èra totjorn plen de deutes. A causa de l'irregularitat del mercat de tabac, en 1760 cambièt sa cutura principala del tabac per de blat, çò que melhorèt la siá situacion economica. D'aquesta manièra crompèt tota la tèrra que poguèt, e en mai coma pagament per los sieus servicis pendent la Guèrra Francoindigèna percebèt de tèrras dins la Virginia Occidentala actuala. A causa d'aquestes aquesiments, en 1775 la populacion d'esclaus a Mount Vernon despassava lo centenat.
La Revolucion dels Estats Units
thumb|Esquèma simplificat de la Guèrra d'Independéncia deis Estats Units d'America thumb|right|250px|Washington que travèrsa Delaware, per [[Emanuel Leutze, 1851, Metropolitan Museum of Art]]
En 1774, Washington foguèt elegit delegat de Virginia pel Primièr Congrès Continental que s'amassèt a causa de las mesuras presas pel Govèrn Britanic contra la colònia de Massachusetts. Après las desbrandas a Lexington e Concord en abril de 1775, Washington apareguèt al Segond Congrès Continental en unifòrme militar, en soslinhant qu'èra preparat per la guèrra. Per coordinar los esfòrces militars de las tretze colònias, lo Congrès creèt l'armada continentala lo 14 de junh e l'endeman Washington foguèt nomenat Comandant en cap. Lo delegat de Massachusetts John Adams aviá nomenat Washington, pensant qu'un òme del sud per una armada formada principalament d’òmes del nòrd, ajudariá a unir las colònias. E mai que foguèsse reticent a daissar son fogal en Virgínia, Washington acceptèt lo comandament, en declarant «amb granda sinceritat, cresi pas èsser al nivèl d'un Comandant, soi onorat». El meteis sollicitèt que se li pague pas lo remborsament de las siás despensas.
Washington prenguèt lo comandament de las fòrças nòrd-americanas en Massachusetts lo 3 de julhet de 1775, pendent lo sètge de Boston. Washington reorganizèt l'armada pendent aquela longa trèva, que s'acabèt lo 17 de març de 1776, après que l’artilhariá se placèsse per las nautors de Dorchester. Los britanics evacuèron Boston e se dirigiguèron cap a un refugi temporari a Halifax, e Washington desbagatjèt la siá armada a Nòva York. En agost de 1776, lo General britanic William Howe lancèt una campanha per prendre Nòva York, en provocant aital una seria de desbrandas de Washington. Perdèt la Batalha de Long Island lo 22 d'agost, mas capitèt d'evacuar la majoritat de las siás fòrças. Washington aguèt fòrça autras desbrandas en traversar Nòva Jersei, çò que metèt un dobte sul futur de l'armada continentala. La nuèch del 25 de decembre de 1776, Washington realizèt un contratac en menant las fòrças nòrd-americanas a travers lo riu Delaware per capturar près de 1000 presonièrs a Trenton (Nòva Jersei). George Washington contunhèt l'assaut per un atac contra las fòrças britanicas a Princeton. Aquestas victòrias inesperadas après una longa seria de desbrandas tornèron enauçar lo moral dels revolucionaris.
Presidéncia
thumb|left|George Washington a Princeton, per [[Charles Willson Peale, 1779]] Washington foguèt elegit a l'unanimitat pel Collègi Electoral a las eleccions presidencialas de 1789, en essent d'aquesta manièra l'unica persona elegida d'aqueste biais (fach que se repetiguèt a las eleccions presidencialas de 1792).
En segond luòc, amb 34 vòtes, John Adams se venguèt vicepresident. Lo primièr Congrès dels Estats Units votèt per pagar a Washington una sòlda de 25,000 dolars l'an, çò que constituissiá una soma significativa en 1789. Washington, amb una bona posicion economica, refusèt la sòlda, donat que se considerava se meteis coma servidor public desinteressat. Washington acordava fòrça atencion a la pompa e al ceremonial de la carga, e mai s'assegurava qu'imitariá pas las corts realas europèas.
Washington acceptèt la carga de president per un segond mandat, mas refusèt un tresen, establissent un precedent d'un maximal de dos mandats per un president dels Estats Units. Après que Franklin D. Roosevelt foguèsse elegit per quatre mandats, fach sens de precedents, lo limit de dos mandats foguèt inclús dins la Constitucion federala per l'Emendament 22.
Retirada de la vida politica e mòrt
George Washington refusèt de se presentar a un tresen mandat en 1796, dins un discors ont preconizava la neutralitat e l'union dels Estats Units. Après lo cambiament de poders, Washington se retirèt a Mount Vernon, ont moriguèt en decembre de 1799, çò que provoquèt mantun meses de dòl nacional.
(1036) Ganymed
(1036) Ganymed es un asteroïde.
Richtersveld
Richtersveld es una region formada de desèrts montanhós situada dins lo nòrd-oèst de Sud-Africa. Lo pòble nama i es installat dempuei aperaquí 2,000 ans. Lo sud es classat au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat dempuei 2007 coma paisatge culturau e botanic.
Maòri (lenga)
Lo maòri (nom autoctòn: Māori o te reo Māori, literalament “la lenga normala", abitualament abreujat en te Reo, valent a dire “la lenga”) es una lenga austronesiana parlada en Nòva Zelanda. Fa part del grop de las lengas polinesianas orientalas, dins lo sosgrop tahitian. Per aquesta rason a plan similituds amb lo tahitian e lo maòri de las Illas Cook. Parteja tanben una granda part de son vocabulari e de son estructura amb l'hawaiian, lo samoan e lo tongan.
Bruèlh (omonimia)
Bruèlh o Bruelh pòt designar:
Chastel
Chastel (Chasteaux en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Alpaca
L'alpaca (Vicugna pacos) es un mamifèr ongulat domestic de la familha Camelidae, coma lo guanaco, la lama o la vigonha.
Las alpaques se tròban en tropèls nombrosas que pasturan sus las nautors planas dels Andes del Peró meridional, del nòrd de Bolívia e de la part septentrionala de Chile a una nautor aproximada de 3.500 a 5.000 mètres sul nivèl de la mar, pendent tot l'an. S'utilizan pas coma bèstias de carga coma las lamas, mas son abalits per sa lana, que se'n fan las flaçadas e los ponchos indigènas tradicionals, entre autras multiplas pèças de ròba de consomacion locala e d'exportacion. Las quatres unicas colors so|n marron, negre, blanc e gris e la capa es de granda longor: pòt gaireben arribar a fregar la tèrra. En estatura l'alpaca es considerablament mai bassa que la lama, que parteja amb el l'abitud d'escopir.
Gerda Maurus
Gerda Maurus, que naissèt lo 25 d'aost de 1903 a Breitenfurt bei Wien (Àustria-Ongria a l'epòca), e mòrta lo 31 de julhet de 1968 a Düsseldorf (Alemanha de l'Oèst), siguèt una actritz austriaca d'ascendéncia croata.
Le Mung
Le Mung es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
(1037) Davidweilla
(1037) Davidweilla es un asteroïde.
Le Mung
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Seiressa
Seiressa (Seyresse en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [səj'rœsə]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Martinus de Seiresse aus sègles XI-XII, Seieressa, Sageressa de Segeressa, en latin, aus sègles XI-XII, Sieris en 1060, Seiresse en 1170, Seiresse (mapa de 1638), Seyresse (mapas de 1714 e de 1733).
La parròpia qu'ei anciana (vocable de Sent Martin, mobiliari arqueologic). L'origina probabla qu'ei lo cognomen Sagiarius dab lo sufixe -icia; l'evolucion que seré : Sagiaricia (villa) > Sai(a)ressa > Sairessa > Seiressa. Aquera etimologia que supausa ua fixacion deu nom anteriora a l'epòca romanica.
Sent Antòni del Bruèlh
Sent Antòni del Bruèlh (Saint-Antoine-de-Breuilh en francés, dit tanben logicament Saint-Antoine-du-Breuilh) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃ n tɑ̃ n ’tɔni] [dɛl’brɛj].
Szeged
Szeged (en ongrés : [ˈsɛɡɛd]) es una vila del sud d'Ongria, que se situa al confluent de Tisza e de Maros, a la frontièra de Romania e de Serbia. Es lo centre del comitat del Csongrád, e a l'estatut de vila de drech comital. Szeged compta a 161 961 abitants (2014) e siaguèt en 1919 lo centre del contragovèrn nacionalista que i participèt l'amiralh Miklós Horthy. Recebèt en 2006 lo Prèmi d'Euròpa que li donèt lo Conselh d'Euròpa.
Héry-sur-Alby
Héry-sur-Alby en arpitan (Héry-sur-Alby en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo decrèt de la #transferir Héry-sus-Alby del costat de Albens al nòu costat de Alby.
Le décret du 20 transféra Héry-sur-Alby du canton d’Albens au nouveau canton d’Alby.
Pozos de Hinojo
Pozos de Hinojo es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Districte de Purnia
Lo districte de Purnia (en indi: पूर्णिया ज़िला purniya zilā) es un districte de l'estat de Bihar en Índia.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion del districte èra de 3 264 619 abitants. Es en majoritat campèstra, que la populacion èra per 89,49 % rurala e sonque per 10,51 % ciutadina.
(1039) Sonneberga
(1039) Sonneberga es un asteroïde.
(1038) Tuckia
(1038) Tuckia es un asteroïde.
ǃxóõ
Taa es lu mot per estre uman; lu nom locau de la linga es taa ǂaan (tâa ǂâã), que ven de ǂaan : 'linga'. ǃxoon (ǃxóõ) es un etnonime utilizat a las extremitats oposadas de l'aira linguistica dau taa, mas pas per los locutors taa mai centraus. La majoritat daus locutors taa son de l'etnia ǃxoon (pluriau ǃxooŋake) o 'nǀohan (plurau nǀumde).
Taa partatja mai d'una caracteristica emb lu ǂʼamkoe de oèst e lu gǀui, que fan tots dos partida de l'aira linguistica dau bacin de Kalahari.
Dialectes
N'i a pro de variacions dialectalas dins lu taa per estre descrich mai coma un continuum dialectau que coma una simpla linga. Los dialectes taa fan dos gropes, que suggerissen 'na difusion istorica de l'oèst a l'èst :
Lu Anthony Traill trabalhet d'abora sur lu ǃxoon, e lu project DoBeS sur lu ʼnǀohan (dins lu taa de l'èst) e lu ǃxoon de l'oèst.
Lu ǀʼauni e lu kiǀhazi, d'abora considerats coma dialectes deu taa, eran mai divergents que los dialectes 'quí dessur citats, e son aura classifiats coma linga distincta, nossob dau bas.
Fonologia
Lu taa a au moens 58 consonas, 31 vocalas e quatre tons. Segon lo project DoBes auriá 87 consonas, 20 vocalas e dos tons, çò que fariá d'ela la linga avèque lu mai de sons coneiguda. 'Queus sons aurian segon los estudis de Anthony Traill 20 "clicks" e 43 segon los dau project DoBes. Auriá tanben beucòp de fonacions per las vocalas. Quò vai daus 130 sons consonantics qu'indica Traill aus 164 qu'enregistra lo Projecto DoBes e um debat si qu'es deus segments e los quaus son daus gropes consonantics.
Judd Vinet
Judd Vinet (naissut en 1980 en Colómbia Britanica, Canadà) es un desvelopaire open-source que viu a Victòria en Colómbia Britanica. Es lo creator de la distribucion Linux, Arch Linux e tanben d'autres projècts open-source de talha mai pichona.
Armada Populara Iogoslava
L'Armada Populara Iogoslava (Jugoslavenska/Jugoslovenska Narodna Armija, JNA, e en eslovène Jugoslovanska ljudska armada, JLA) siguèt l'armada de la Republica Socialista Federala de Iogoslavia avans sa casuda.
Judd Vinet
Obtenguèt un diplòma d'informatica en 2004 a l'Universitat de Victòria.
Lengas costanoanas
Las lengas costanoanas son una familha de lengas amerindianas parladas dins lo sud de Califòrnia als Estats Units per las populacions costanoanas, tamben apeladas ohlone.
Las lengas son totas atudadas.
Classificacion
La classificacion interna de las lengas costanoanas es :
Vocabulari comparat
Los tablèus mòstran d'exemples de cognats dins quatre lengas, e de las formas reconstituidas en protocostanoan.
Aichwald
Aichwald es una municipalitat alemanda situada dins lo districte d'Esslingen dins lo Baden-Württemberg.
Puebla de Azaba
Puebla de Azaba es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Liverdy-en-Brie
Liverdy-en-Brie es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Istòria de Suècia
Abans l'istòria
La region actualament coneguda coma Suècia foguèt poblada durant l'Edat de la Pèira, alara que lo gèl de la darrièra glaciacion recuolèt entre 12,000 e 8000 ans enrè. Los primièrs abitants ne foguèron caçaires e culheires..
De la Pèira al Bronze...
Una cèrta evidéncia se sosten la teoría de que la Suècia meridionala foguèt densament poblada durant l'Edat del Bronze, que pr'aquò tanben se trobèron d'unas pròvas d'importants sitis d'implantacion umana tant al nòrd coma en la província de Medelpad e Värmland, que se destacan dempuèi l' eneolitic pels sieus monuments megalitics, ça que la es devèrs lo sud del territòri que i a maita densitat de rèstes de grandas comunitats comercials de l' edat del Bronze.
Edat del Bronze
Suècia foguèt una part importanta del cercle cultural nordic de l'edat de bronze, n'èssent los territòris de l' actual Danemarc los que semblavan concentrar mai de poder e contraròtle dins lo comerci de l'ambre.
Un puèi l'autre, los abitants d'aquel peròde o s'explorèron devèrs l'èst e a travèrs las illas, cap a las còstas orientalas de la Mar Baltica amai fins als territòris de l' actuala Russia.
Lai recebèron d'unas influéncias culturalas tan luenhas coma las de Caucàs, se recaçant aital los suedeses, possiblamente devèrs la primièra mitat de l' Edat del Fèrre la coneissença del trabalh d'aqueste metal.
Del Bronze al Fèrre...
Devèrs la fin de l'edat del bronze, Euròpa entièra patiguèt d'unes grèus cambiaments climatics que destrusiguèron las importantas rotas comercialas d'aquesta èra, en provocar un efècte domino d'invasions de pòbles que cercavan de melhorar las siás condicions de vida. Sos desplaçament, coma es aisit de comprene, se faguèt del nòrd cap al sud. D'Escandinàvia tota partiguèron fòrça contingents umans que poblèron lo nòrd de las actualas Alemanha e Polonha fins a se n'anar dapasset ocupant lo centre d' Euròpa. La migracion pus coneguda eissida del territòri suèc foguèt la del pòble dels gòts.
Edat del Fèrre
Sus aquò de la segonda mitat de l'edat del fèrre, los estatjants del territòri central comencèron d'utilizar aquel metal abans los territòris meridionals.
L'entrada dins l'istòria
Las primièras referencias istoricas provenon de l' istorian roman en Tacit.
Dins son libre De pluribus et de Origine et situ Germanorum çò ne menciona dels suècs o suions (d'a sviones, svior, svear) coma de la tribu mai poderosa d'aquels territòris, çò que se confirma d'aisida demercé moltas pròvas arqueólogicas.
Los suècs, a la diferéncia de sos antagonistas e vesins gòts, participèron ges a las migracions e colonizacion d' Euròpa.Indirèctamente pr'aquò mantenguèron relacions e contactes amb las divèrsas tribus germanicas e fins a la fin de l'Empèri Roman ja ne participavan al comerci e la pilha d'aquela etapa istorica molt caotica e trebola, ço que los s'afortiguèt un fum.
L'Edat de las Migracions
Aquel periòde istoric es conegut coma l'Edat de las Migracions o Folkvandringstiden mas tanben coma l'edat d'aur, per encausa de las nombrosas trobalhas arqueologicas fabregadas amb aquel metal.
D'aquela epòca tanben ne son las magnificas naus de la Turba de Nydam, descubèrtas en 1859 a Danemarc, que segon d'unes istorians e arqueològs e d'investigacions recentas, foguèron elaboradas amb la fusta d'arbres del sud-èst de Suécia. Dins aquela palun se trapèt tanben una nau construída dins una fusta que se n'obten sonque en per la Suècia centro-orientala.
(1040) Klumpkea
(1040) Klumpkea es un asteroïde.
Istòria de Suècia
L'Edat Mejana
Lo periòde seguent revela una etapa conflictiva e gaireben mitica, situada dins la rèireglorificada guèrra entre los suedeses e los gòts, que lo siu resson se ne pòt trobar dins d'unes tèxtes tan luenhans coma lo poèma anglosaxon de Beowulf, e dins las diferentas descripcions de la mitica batalha de Bravalla, principalamente en la Gesta Danicorum de l'istorian medieval danés en Saxo Grammaticus, dins laquala los suedeses capitèron de sometre los sieus vesins e rivals de sempre, sens poder escafar son passat.
Tot parièr aquel periòde çò ne ten de moltas e susprenentas pròvas arqueologicas tant per l'estil coma pel contèxte, como los cavalièrs guerrejaires d'Uppland e los sieus batèls funeraris d'a Vendel, que lo nom se n'utiliza per designar lo periòde aquel id est Èra Vendel, just abans l'explosion vikinga.
L'Èra Vendel
L'art Vendel, que revela una tecnica refinada, amb d'unas reminiscéncias de las arts celta e romana, mas de preclar caracter nordic, çò ne mòstra d' una societat ierarquizada, amb de caps guerrièrs estacats a sos cavals e sas naus, que lo lor estil s'influencièt la posteriora Èra vikinga e los sieus contemporanèus angleses, coma çò ne testimònia la tomba de Sutton Hoo en Anglia orientala.
En aquel periòde, que n'es encara plan mal conegut, se pòt apreciar una fòrta influéncia escandinava en per las illas britanicas, anteriora a las invasions vikingas, dins l'art e la literatura, coma es lo cas del poèma de l'eròi gòt que ja mencionèrem.
L'Èra vikinga
Durant los sègles VIII e XII se desvolopèt en Suècia la cultura vikinga, en negòci e comerci, amb l' invasion e la colonización d'un sarròt de territòris, en avançar principalamente cap a l'èst, devèrs las redoladas dels actuals païses balts, Russia e la Mar Negra.
Genèsi de la monarquia suedesa
Entre los sègles XI e XIV se va anar escasent l'aparición mai la consolidación del Reialme de Suècia.
En 1389 Norvègia, Danemarc e Suecia foguèron units jos un sol monarca. L'Union de Kalmar foguèt percebuda coma una union personala e ges politica, e durant lo sègle XV Suècia se neguèt a centralizar lo poder en lo sol rei danés, fins a n'arribar a susmautas e revòltas armadas.
Suècia abandonèt l'Union en 1521, quand en Gustav Eriksson Vasa, conegut coma lo rei  Gustau I de Suècia en 1523, tornèt instaurar la separacion de la corona suedesa.
Lo sègle XVII foguèt testimòni de l'ascension de Suècia fins a se ne convertir en una de las grandas poténcias de Euròpa, gràcias a sa participacion victoriosa, iniciada pel rei Gustau II Adòlf, a la Guèrra de Trenta Ans.
La pontannada d'aur ne serà lo regne de la reina Cristina (1626-1689)......
Aquesta posicion s'avalirà al sègle XVIII quand la Russia Imperiala se prenguèt las retnas de l'Euròpa septentrionala dins la dicha Granda Guèrra del Nòrd, en tot se ne desseparar la mitat orientala de Suècia en 1809, amb la creacion del Grand Ducat de Finlàndia.
L' istòria recenta de Suècia es estada pacifica, n'èssent la siá ultima guèrra la campanha militara del rei Carles XII contra Norvègia en 1814, qu'apuèi las doas nacions establiguèron una union, que fin finala foguèt dissòlta en 1905, de manièra pacifica e malgrat dequ'unes conflictes.
Una longa tradicion de neutralitat
Suècia demorèt neutra durant las doas guèrras mondialas (amb la corta excepcion de la dicha Guèrra d'Ivèrn) e contunhèt amb aicesta politica durant la Guèrra Freja, en participar solament a d'unes entraïnaments militars de l' OTAN.
Sa participacion coma sòci de las Nacions Unidas impliquèt lo desenvolopament d'un ròtle de mediator dins dequ'unes conflictes internacionals coma la Guèrra Araboisraeliana de 1948 e la Crisi de Còngo, amb de fatalas consequéncias pels enviats en Folke Bernadotte e'n Dag Hammarskjöld respectivament.
Tanben n'a participat en aportar personal e equipament militars dins d'unes conflictes internacionals como la ja evocada Crisi de Còngo e darrièrament a Kosovo (KFOR) e en Afganistan en tot far part de la Fòrça Internacionala d' Assisténcia per la Seguretat (ISAF).
Sègle XX
Durant e après la Primièra Guèrra Mondiala, en se n'aprofiechar del sieu estatut de país neutre, Suècia ne beneficièt de la demanda mondiala pel sieu acièr, amai coissinets, pulpa de fusta e fosfòrs. La prosperitat d'apuèi-guèrra li semondèt las fondamentas de las politicas de benestar social caracteristicas de la Suècia modèrna.
La politica estrangièra de las annadas 1930 se preocupèt doncas mai que tot de resistir als expansionismes germanic e sovietic, que se n'estimulèron los esfòrces de defensa nordica. Suècia seguiguèt una política de neutralitat armada durant la Segonda Guèrra Mondiala e ne contunha actualament d'èsser país non alinhat. Suècia venguèt sòcia de l' Union Europèa en 1995.
Puebla de San Medel
Puebla de San Medel es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Merschweiller
Merschweiller es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Anderson Bamba
Anderson Soares de Oliveira, mai conegut per l'escais Anderson Bamba (São Gonçalo, 10 de genièr de 1988) es un fotbolaire brasilian. Jòga actualament a l'Eintracht Francfort en Alemanha.
Manavgat
thumb|250px|Mosqueta de Manavgat Manavgat es una vila turca e a l'encòp un districte de la província d'Antalya.
Departament de la Nauta Garona
Lo departament de la Nauta Garona (var. Hauta Garona o Auta Garona) es una division adminstrativa de l’estat francés situat dins la region administrativa d'Occitània. Se parteja entre las regions istoricas de Gasconha a l'oèst e de Lengadòc a l’èst.
Lo capluòc n’es Tolosa.
Codificacion
Del temps de la Revolucion francesa, l’administracion de las Pòstas li donèt lo numèro 30 que se gardèt al long del sègle XIX. Al sègle XX recebèt lo numèro 31 (còdi oficial geografic en 1943, immatriculacion dels veïculs en 1950, còdi postal en 1964).
Istòria
Lo departament de Tolosa es creat en genièr de 1790 e reçaup qualques setmanas après lo nom de Nauta Garona. En 1808, pèrd l'arrondiment dels Sarrasins qu'es utilizat amb de bocins d'Avairon, Òlt, Gèrs, Òlt e Garona per crear lo Tarn e Garona.