cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amphibia
Lo sistèma digestiu
La màger part deis anfibis mastican pas sei presas. An donc un ventre voluminós e un sistèma digestiu adaptat. L'esofag es donc cort e cubèrt de mucus permetent un passatge rapid dau manjar vèrs l'estomac. Una particularitat d'aquel estomac es sa capacitat de secretar un enzim, la quitinasa, que permet de digerir la cuticula quitinosa deis artropòds. Lo rèsta dau sistèma es similar a aqueu dei mamifèrs amb un intestin devesit en plusors partidas. Un pancrèas, un fetge e una vesicula biliara secrètan d'enzims permetent la digestion deis aliments. En mai d'aquò, lo fetge assegura de foncions d'estocatge de glicogèn e de graissa. Aquelei resèrvas an un ròtle durant l'ibernacion e la talha dau fetge pòu donc variar d'un biais considerable durant l'annada. Son completadas per de teissuts adipós.
La pèu
thumb|right|Lei colors vivas de la granolha [[Hyperolius viridiflavus indican sa toxicitat.]]
L'estructura tegumentària de la pèu deis anfibis presenta de caracteristicas comunas amb aquela deis autrei vertebrats terrèstres. Ansin, es constituïda de jaç extèrnes ceratinizats que son renovelats d'un biais regular. De placas ossosas son de còps integradas dins lo dèrma. Pòdon retraire a d'evolucions observadas en d'autrei tipes de vertebrats aqüatics ò semiaqüatics en causa de fenomèns de convergéncias evolutivas. Pasmens, au contrari dei mamifèrs e deis aucèus, la pèu deis anfibis es renovelada d'un còp gràcias a un procès de muda.
La pèu deis anfibis, fòrça fina, es permeabla a l'aiga. Aquò permet lo passatge de gas entre l'environament e l'animau sensa passar per l'aparelh respiratòri. Leis anfibis pòdon demorar dins l'aiga durant de periòdes lòngs e d'ibernar au fons d'una lòna ò d'un estanh. Pasmens, aquela pèu es fòrça fragila. Per defugir son dessecament, de glandolas, generalament situadas sus la tèsta, l'esquina e la coa, permèton de secrecions de mucus favorizant lo mantenement d'una bòna umidificacion. Aquelei substàncias son sovent toxicas per protegir l'animau còntra lei predators. En mai d'un anfibi, aqueu sistèma es completat per de glandolas especializadas dins la produccion de poison.
La color de la pèu deis anfibis despend de tres jaç de cellulas pigmentàrias que son dichas « cromatofòrs ». Cada jaç es especializat dins una coloracion donada. La màger part deis espècias an de colors discrètas destinadas a facilitar lo camoflatge. En certaneis anfibis, aqueu camoflatge pòu evolucionar en foncion de l'environament gràcias a un sistèma d'adaptacion de la coloracion. Pasmens, d'anfibis an de coloracions vivas qu'indican generalament una toxicitat fòrta per lei predators.
Reproduccion
Coma per la màger part deis autrei vertebrats, la reproduccion deis anfibis es un procès sexuat. A la particularitat de necessitar la preséncia d'aiga doça car leis uòus, premiera etapa dau cicle de vida deis anfibis, necessita un certan nivèu d'umidificacion. Quauqueis excepcions existisson coma d'espècias capablas de pondre dins d'aiga saumastra ò per sòu gràcias a un mecanisme que permet de mantenir l'umidificacion.
Dins lei regions caudas, la reproduccion pòu aver luòc tota l'annada. Dins lei regions temperadas, es sasoniera e se debana generalament a la prima après l'aumentacion de la temperatura. Dins lei regions aridas, la temperatura es un factor mens important e lo sinhau decisiu es puslèu donat per una quantitat importanta de precipitacions. Lei mecanismes de fecondacion son fòrça variables segon lei diferentei familhas d'anfibis mai que que siegue l'espècia, mena a la fecondacion d'uòus que son ponduts dins l'environament exterior.
Uòus
thumb|right|[[Fotografia d'uòus d'anfibis.]]
Leis uòus d'anfibis son caracterizats per la preséncia d'un jaç gelatinós transparent compausat de mucoproteïnas e de glicoaminoglicans. Es permeable ai gas e a l'aiga e sa talha pòu aumentar per lo mejan d'un mecanisme d'absorpcion d'aiga. L'ovul i es inicialament fixat mai dins leis uòus fecondats, lo jaç intèrne de l'uòu se liquefia per permetre un desplaçament liure de l'embrion. Leis uòus de granolhas e de certanei salamandras contènon tanben una alga verda unicellulara que facilita l'oxigenacion de l'embrion gràcias a sa fotosintèsi. Sembla tanben d'aver un efiech accelerator sus son desvolopament. Enfin, leis uòus expausats a la lutz dau Soleu contènon generalament de pigments de melanina per se protegir còntra lei raionaments ultraviolets e captar de calor per mantenir sa temperatura.
La proteccion deis uòus varia fòrça segon leis espècias mai, d'un biais generau, son abandonats dins un mitan aqüatic per leis adults. En lei gimnofiònes, son plaçats dins de caunas cavadas a proximitat d'un riu. La granolha Engystomops pustulosus fabrica una mena de radèu onte leis uòus son esconduts. D'autreis espècias plaçan d'amàs d'uòus dins de vegetaus onte son mens visibles. Enfin, fòrça anfibis produson una gròssa quantitat d'uòus, çò que permet d'assegurar la subrevida d'una partida de la ponda.
Larvas e desvolopament
Lo desvolopament dei jovenets varia segon l'òrdre de l'espècia.
En leis anoras
Lei larvas deis anoras son dichas « testards ». An generalament una forma ovala e lònga, una coa e d'aletas. Son normalament aqüatics mai en quauqueis espècias, coma Nannophrys ceylonensis, son semiterrèstres e vivon dins de rocàs umids. Tanben, an una esquelèta cartilaginosa, una linha laterala e de brànquias. A l'espelida, lei paumons se desvolopan rapidament per venir d'organs accessòris que permèton ai testards de respirar en defòra de l'aiga. Après quauquei jorns, de cambas se desvolopan e leis organs intèrnes se mèton en plaça. Durant aqueu periòde, lei testards son sovent erbivòrs e manjan d'algas mai de testards carnivòrs existisson. Lo regim alimentari normau de l'aliment aparéis un còp lo sistèma digestiu adult vengut operacionau.
thumb|center|800 px|Estadis diferents dau desvolopament d'un grapaud.
En leis urodèlas
A l'espelida, lei larvas d'urodèlas presentan generalament d'uelhs desprovesits de parpèlas, de dents, tres pareus de brànquias extèrnas, una coa lònga e d'aletas. En leis espècias que se reproduson dins de mitans aqüatics en movement, lei larvas tènon tanben un pareu d'estabilizaires au nivèu de la tèsta. Lei membres anteriors e posteriors son sovent parcialament desvolopats. L'evolucion vèrs l'estadi adult es mens espectaclosa que per leis anoras car la màger part dei larvas d'urodèlas son carnivòras. Lo sistèma digestiu necessita donc pauc de transformacions. De mai, lei paumons son foncionaus tre l'espelida mai son pas utilizats avans la disparicion dei brànquias.
Durant la metamorfòsi vèrs la forma adulta, leis urodèlas pèrdon seis aletas e sei brànquias e desvolopan de parpèlas. Sa pèu vèn pereu pus resistenta per li permetre de viure dins un environament terrèstre. Dins aquò, aquela transformacion es pas obligatòria en mai d'una espècia. D'efiech, plusors salamandras pòdon demorar a l'estat larvari se lei condicions son desfavorablas. Pòdon egalament se reprodurre dins aquel estat.
En lei gimnofiònes
La màger part dei gimnofiònes plaçan seis uòus dins de caunas umidas cavadas a proximitat d'una estenduda d'aiga. La màger part dei gimnofiònes son vivipars e lei larvas se desvolopan dins l'oviducte. Manjan inicialament son vitellus avans de rasclar lei cellulas epitelialas de l'oviducte. En Siphonops annulatus, leis adults an una pèu especiau qu'es manjat per lei jovenets. Lei larvas semblan d'aver tres pareus de brànquias, una tèsta dotada d'uelhs rudimentaris, una linha laterala e una coa corta dotada d'aletas. La metamorfòsi es progressiva e pas encara ben coneguda. Es estat estudiada en Ichthyophis glutinosus. Dura aperaquí dètz mes e permet la mesa en plaça deis organs intèrnes adults, una aumentacion de la resisténcia de la pèu e una segmentacion dau còrs. L'animau vèn alora terrèstre.
Comportament territoriau
thumb|right|[[Salamandra cendrada (Plethodon cinereus) en posicion defensiva.]]
L'existéncia d'un comportament territoriau en lei gimnofiònes es pas clar en causa de la manca de recèrcas sus lo subjècte. En revènge, de granolhas e de salamandras an um comportament territoriau e pòdon atacar d'autreis individús per defendre sei ressorsas vitalas (zònas de caça, luòcs de reproduccion...). Aqueu caractèr es pus marcat en lei mascles mai lei femèlas de quauqueis espècias pòdon egalament aver una actitud territòriala. Leis individús que defendon un territòri dispausan generalament d'adaptacions especificas coma de dents pus grandas ò d'espinas sus lo còrs.
Alimentacion
thumb|right|[[Salamandra en trin de manjar un lombric.]]
Franc de quauqueis espècias, leis anfibis adults son carnivòrs e caçan totei lei presas que pòscan engolir (insèctes, aranhas, lombrics, autrei vertebrats... ). Per trobar sei presas, la màger part deis anfibis utilizan una vista fòrça eficaça per detectar lei movements, compres dins de condicions de luminositat febla. En certaneis espècias, generalament de grapauds e de salamandras, l'odorat es utilizat d'un biais segondari. Leis excepcions a aquel esquèma son leis espècias, raras, qu'an desvolopat d'autrei regims alimentaris e leis espècias trogloditas. Dins lo premier cas, leis espècias dau genre Siren an un regim mixte (algas e presas) e la granolha Xenohyla truncata consuma de quantitats importantas de fruchs. Dins lo segond cas, l'odorat es vengut lo sens principau utilizat per la caça.
Lei tacticas utilizadas per capturar de presas van de l'emboscada a la caça activa. Lo mòde preferit a sovent dictat l'aspècte generau de l'animau. Leis anfibis que practican l'emboscada an generalament un camoflatge eficaç e una boca larga. Aquelei que preferisson una caça activa son sovent pus finas per permetre de desplaçaments rapids. An tanben una pèu colorada que contèn de toxinas per alunchar leis autrei predators. Lei presas son rarament mastegadas e son puslèu engolidas entieras.
Comunicacion e vocalizacion
Lei crits dei gimnofiònes e dei salamandras son limitats a de cruissiments, de renadas e de siblaments. Pauc estudiats, semblan de venir per s'orientar en lei gimnofiònes. En lei salamandras, son rars a l'excepcion de la salamandra Dicamptodon ensatus que produtz de crits aguts ò de japars quand es atacada.
Lei granolhas e lei grapauds son ben pus brusents, especialament durant la sason de la reproduccion. Ansin, l'identificacion d'una espècia dins una region donada es de còps pus simpla de caracterizar amb l'estudi dei crits que per l'observacion visuala. En la màger part deis espècias, lo son produch es congreat per l'expulsion de l'aire dei paumons a travèrs de còrdas vocalas] vèrs un ò mai d'un sac gular.
Freneuse-sur-Risle
Freneuse-sur-Risle en normand (Freneuse-sur-Risle en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Freneuse Coma lo sieu nom l'indica voreja la Risle, la municipalitat a una superficie de 120 a.
Freneuse comme son nom l'indique borde la Risle, la commune à une superficie de 120 ha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge de Freneuse se situava sul passatge de la via Gauloise #qu'anava de Roan a Lisieux Freneuse, mesa jol patrocini de St Ouen, fasiá partida del bòsc del Vievre donada a Raoult de Ivry per aver-i aucit un ors. Los sieus fils Jean, i aguèt Freneuse en lo sieu lòt e en #far don als avesques de Avranches. Lo alliance de Mathilde de Freneuse amb Guillaume de la Maire #far passar als senhors de la Maire-Gouvis a Ste Oportuna, la distincion e lo patrocini de la parròquia de Freneuse #que possedissián jos la suzeraineté dels avesques de Avranches. En 1541, lo fief de Freneuse aperteniá a Loyse de Borbó, duchesse de Montpensier, princessa de la Ròca-sus-Yon.
Le village de Freneuse se situait sur le passage de la voie Gauloise qui allait de Rouen à Lisieux Freneuse, placée sous le patronage de St Ouen, faisait partie de la forêt du Vievre donnée à Raoult d'Ivry pour avoir tué un ours. Son fils Jean, eut Freneuse dans son lot et il en fit don aux évêques d'Avranches. L'alliance de Mathilde de Freneuse avec Guillaume de la Mare fit passer aux seigneurs de la Mare-Gouvis à Ste Opportune, la seigneurie et le patronage de la paroisse de Freneuse qu'ils possédaient sous la suzeraineté des évêques d'Avranches. En 1541, le fief de Freneuse appartenait à Loyse de Bourbon, duchesse de Montpensier, princesse de la Roche-sur-Yon.
Fontaines
Fontaines pòt essèr:
Ainhoa
Anhoa (Ainhoa en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Labord, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Lo gentilici qu'ei ainhoar.
Geografia
Las comunas tòcatocantas que son Zuraide au nòrd, Espeleta e Itsasu a l'èst, Urdazubi en Navarra au sud e Sent Pèr de Nivela a l'oèst.
Que hè part de l'associacion Xareta dab las comunas de Sara en Labord e d'Urdazubi e de Zugarramurdi dens la Comunautat Forala de Navarra.
Vitamina B1
La tiamina o vitamina B1, es una substància qu'agís coma catalisador dins lo metabolisme dei glucids, en permetent metabolitzar l'acid piruvic, participa de mai a la sintèsi de substàncias que regulan lo sistèma nerviós. La manca d'aquela vitamina dins l'organisme pòt provocar de malautiás coma lo Beri-beri, de neuropàtias o d'insufisenças cardiacas.
300px|thumb|left
Le Mont
Le Mont es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Çò Mont es una localité de mièja montanha, a ieu-camin entre Senones e lo caulet del Hantz. A adaigat pel Bouchard, un afluent esquèrra del Rabodeau. Lo sieu nom a associat a un mamelon gréseux isolat - la Còsta del Mont - totalament inclus en lo territòri de la municipalitat e en culminant a Unitat|730|m}}.
Le Mont est une localité de moyenne montagne, à mi-chemin entre Senones et le col du Hantz. Elle est arrosée par le Bouchard, un affluent gauche du Rabodeau. Son nom est associé à un mamelon gréseux isolé - la Côte du Mont - entièrement inclus dans le territoire de la commune et culminant à 730 m.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Coma las municipalitats vesinas, Lo Mont fa partida fins en 1793 de la principauté de Salm.
Comme les communes voisines, Le Mont fait partie jusqu'en 1793 de la principauté de Salm.
Qormi
Qormi (en maltés: Ħal Qormi [ħal ʔormi]; Ħar Qurmi dins lo dialècte Qormi), qu'es tanben coneguda jol nom de Città Pinto, es una vila de l'isla de Malta, situada al sud-oèst de la capitala La Valeta. Comptava una populacion de 16.850 abitants en març de 2011, çò que fasiá d'ela la cinquena vila mai granda de Malta.
Longjumeau
Longjumeau es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Bombardament de Haiphong
thumb|right|[[Fotografia de l'aviso Chevreuil que participèt au bombardament de la vila.]]
Lo bombardament de Haiphong se debanèt lo 23 de novembre de 1946 au començament de la Guèrra d'Indochina. Pòrt important dau nòrd de Vietnam, la vila èra un enjòc entre França, que voliá restaurar sa preséncia en Indochina, e lo Vietminh que voliá perseguir lo procès d'independéncia dau país. I aguèt donc de tensions entre lei dos camps a prepaus dau contraròtles dei doanas portuàrias e d'incidents entraïnèron quauqueis escaramochas. Pasmens, se lei camps èran a se preparar per una guèrra, lo viatge d'Ho Chi Minh en França durant l'estiu de 1946 aviá permés d'establir un dialòg.
Dins aquò, lo 20 de novembre, lei Francés decidèron d'intervenir après un incident novèu. Lo 23, mandèron un ultimatum a seis adversaris per ordonar l'abandon de sei posicions. Puei, tres avisos bombardèron la vila quand lei tropas terrèstras rescontrèron de ponchs de resisténcia dau Vietminh. Lei Francés reconquistèron ansin lo pòrt mai l'amplor dei destruccions e lo nombre de victimas (entre 300 e 6,000 segon leis estimacions ) entraïnèron lo començament dei combats vertadiers de la Guèrra d'Indochina.
Candice Accola
thumb|250px|Candice Accola en Anglatèrra en junh de 2013 Candice Rene Accola (Houston, Tèxas, 13 de mai de 1987) es una actritz, cantaira e cantautora americana. Se faguèt conéisser subretot gràcias a son ròtle de Caroline Forbes dins la sèria de television, The Vampire Diaries.
Amont-et-Effreney
Amont-et-Effreney es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Père (Iona)
Saint-Père  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Ludres
Ludres es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los vestigis d'un camp protohistorique (la vila de Affrique, ont s'es estudiat lo provengut de bastiment de murs vitrifiés) son encara visibles suls coteaux de Ludres, sul territòri de la municipalitat de Messein, e testifiquen d'una implantacion anciana, finala Hallstatt-començament La Tène. Ludres A totjorn #èsser viscut dempuèi lo edat del fèrre, amb en particular l'espleitacion de la minette Lorraine (minaré oolithique en comportant solament 20% de fèrre).Lo minaré ancianas minas de fèrre de Ludres a #èsser utilizat per la fabricacion de las rodam #qu'an servit al bastiment de la torn Eiffel del temps que l'estructura proveniá forges de Pompey. Qualques vestigis de talhièrs medievales de produccion de fèrre subsisteixen jol pòble, de la comuna dins l'Ostal Gallé.
Ludres A patit de damatges al cors de la guèrra 1940-1945.
Les vestiges d'un camp protohistorique (la cité d'Affrique, où l'on a étudié le procédé de construction de murs vitrifiés) sont encore visibles sur les coteaux de Ludres, sur le territoire de la commune de Messein, et témoignent d'une implantation ancienne, fin Hallstatt-début La Tène. Ludres a toujours été habité depuis l'âge du fer, avec en particulier l'exploitation de la minette Lorraine (minerai oolithique comportant seulement 20% de fer).Le minerai des anciennes mines de fer de Ludres a été utilisé pour la fabrication des boulons qui ont servi à la construction de la tour Eiffel alors que la structure provenait des forges de Pompey. Des vestiges d'ateliers médiévaux de production de fer subsistent sous le village, de la mairie à la Maison Gallé.
Ludres a subi des dommages au cours de la guerre 1940-1945.
Francesco Manfredini
200px|thumb|Pistòia, ciutat nadau de ManfrediniFrancesco Manfredini (Pistòia, lo 22 de junh de 1684 – Pistòia, lo 6 d'octobre de 1762) que ho un compositor barròc e un violonista italian. Que ho discípol de Giuseppe Torelli.
Giovanni Battista Sammartini
Hilh d'Alesix Saint-Martin, un oboísta francés immigrat, qu'arrebó logicament en familha la soa purmèra educacion musicau. Que ho mèste de capera e que compausè oratorios e operàs.
Francesco Manfredini
Que comencè la soa carrièra com violonista. Per mantuas annadas que ho mèste de capèra deu princi Antòni I de Mónegue e que viscó atau suu Rocàs. Arron, en 1727 que tornè a Pistòia per i estar egaument mèste de capèra e i morí.
Qu'avó dus hilhs : Vincenzo qui hore compositor e Giuseppe, un cantador crestat.
Mont Rushmore
thumb|[[Air Force One, l'avion del President dels Estats Units que passa en sus del mont Rushmore]] Lo Mont Rushmore se situa a Keystone, dins l'estat american del Dakota del Sud. Representa las caras, escalpradas dins lo granit, dels quatre presidents dels Estats-Units que mai an marcat l'istòria d'aqueste país: George Washington, Thomas Jefferson, Theodore Roosevelt e Abraham Lincoln (de la man esquèrra a la drecha).
Istòria
Aqueste mont pòrta lo nom d'un avocat nòvayorkés qu'èra vengut visitar aquesta region de Dakota del Sud, a ras de Rapid City, dins los Black Hills (los trucs negres). L'escultura que se situa a 1740 mètres de nautor mesura 18 mètres de naut. Foguèt entamenada en 1927 per Gutzon Borglum escultor qu'aviá en aquel temps 60 ans, e èra un ancian escolan de Rodin. Pasmens lo 31 d'octobre de 1941 se moriguèt e calguèt que son filh Lincoln Robinson-Borglum contunhèsse l'òbra del paire. La poguèt acabar 14 ans aprèp la debuta del trabalh.
Aqueste memorial es gerit pel servici dels pargues nacionals dels Estats Units.
Thérèse Peltier
vinheta|Thérèse Peltier en 1908. Thérèse Peltier, nascuda Marie Juliette Cochet lo 26 de setembre de 1873 a Orleans e mòrta lo 18 de febrièr de 1926 a París, foguèt una aviatritz e escultritz francesa.
Es celèbra per èsser estat, en julhet de 1908, la primièra femna volant dins un avion, puèi, qualques setmanas mai tard, la primièra femna pilòta.
Sergei Paradjanov
Sergueï Iossifovitch Paradjanov (en cirillic rus Сергей Иосифович Параджанов, en armèni : Սարգիս Հովսեպի Պարաջանյան Sargis Hovsepi Parajanyan), nascut a Tbilissi, en Georgia sovietica lo 9 de genièr de 1924, defuntat a Erevan dins l'Armenia totjorn sovietica en aquel temps, lo 20 de julhet de 1990, foguèt un cineasta (realizator, scenarista, director artistic), designaire e artista plastician armènia.
L'òbra siá, de sonque 4 filmes  "vertadièrs"  realizats a molt malas penas entre 1964 e 1984, es lo rebat intens de la diversitat culturala, lingüistica e etnica de l'URSS a la siá epòca, mas subretot la d'Ucraïna e de Caucàs.
Plastician de l'objècte filmic, n'es el un dels pauques e escarses cineastas, a aver fach de l'art cinematografic de son temps, contra sobèrna e empachas de tota mena, economicas e politicas mas tot parièr ideologicas o comolas d' a priori reduseires de tota forma de creativitat per l'artista, un art que de verai plastic, de formas nòvas, flamenòvas, que ne fan, amb lo rus Andrei Tarkovski e l'ongrés Miklós Jancsó (und so weiter...), un dels creators mai novators e portaires d' estetica viva de l' Art cinematografic (molta industria e pauc art...) del siu temps.
Ne pòt èsser considerat tanben coma un cas exemplari mai un simbòl sendent de la resisténcia de l'artista fàcias als poders en plaça e als abuses estatals, ont que sián.
Es una glòria nacionala a Erevan.
a l'entorn de l'òbra e de l'artista
mas subretot
e ca
istòria del cinèma rus e sovietic
e ca
Vinha
La vinha es una planta del genre Vitis provenenta d'Asia. Es l'espécia Vitis vinifera qu'es cultivada dins totes los païses mediterranèus, e particularament en tèrras occitanas, per obtenir de rasim.
Sergei Paradjanov
istòria del cinèma armèni
e ca
Vinha
Morfologia
Es una planta arbustiva de fuèlhas simplas leugièrament palmadas, que se sonan pàmpols. Son fruch, lo rasim, es madur tre la fin d'agost fins al mes de novembre. Lo rasim pòt èsser blanc o roge, en foncion de la pigmentacion de la pèl, çò que determinarà la color del vin.
Comunautat de comunas de Causses e Val de Dordonha
Istòria
La comunautat se creèt lo 1èr de genièr 2015 per fusion de las comunautats de comunas del País del Naut-Carcin-Dordonha (residéncia : Vairac, 8 comunas), del País de Martèl (residéncia : Martèl, 11 comunas), del País de Solhac-Ròcamador (residéncia : Solhac, 17 comunas), del País de Gramat (residéncia : Gramat, 5 comunas), del País de Padirac (residéncia : Padirac, 7 comunas) e del País de Sent Seren (residéncia : Sent Seren, 14 comunas). L'intercomunalitat compreniá donc 62 comunas.
Sergei Paradjanov
istòria del cinèma georgian
e ca
Comunautat de comunas de Causses e Val de Dordonha
Istòria
Per arrestat de la prefectura d'Òut en octobre 2016, fusiona ambe la CC de Sera e Dordonha (residéncia : Bertenor, 16 comunas), puèi la comuna de Soçairac de Carcin (que representa lo canton de Soçairac e la CC del País de Soçairac; coma las 5 comunas fusionèron en una sola en genièr 2016, l'ensemble èra doncas sense intercomunalitat). Fin finala, lo nom cambièt pas. Lo nombre de comunas èra donc de 79.
Sergei Paradjanov
istòria de la civilizacion armènia
e ca
generalitats
e ca
Comunautat de comunas de Causses e Val de Dordonha
Veire tanben
thumb|600px|center|Mapa daus EPCI d'Òut al 1ièr de genièr 2019
Sergei Paradjanov
generalitats
etc
Ligams extèrnes
50 px
Eduardo Camaño
Eduardo Oscar Camaño, avocat e òme politic (deputat) n. 1946, foguèt president d'Argentina entre lo 31 de decembre de 2001 e lo 2 de genièr de 2002.
Gausbert de Pueicibòt
vinheta|Gausbert de Poicibot foguet un trobador e cavalier lemosin qu'era tanben apelat Lo Monge de Poicibot. Gausbert o Jausbert de Pueicibòt (fl. 1220—1231, † 1263 ; Pue-Cibot en nòrma mistralenca ) fuguet un chivalier, religiós e trobador lemosin, nascut pròche de Limòtges o "probablament de Perigòrd o de Lemosin" e actiu a la debuta dau segle XIII.
Existisson mantas varaintas de son nom, inclusent Gausbert, Jausbert, Josbert, Audebert e Jausbert (sovent emb Mos, En davant); Puicibot, Poicibot, Pueg Sibot (grafia moderna: Puègcibòt); Lo Monge de Poicibot; en latin Gaubertus de Podio Ciboti.
Vida e òbras
De las sieunas òbras solament ne demòran 15 (que 14 son de cançons), totas plan convencionalas a l'excepcion de quauques unas qu'an una certa sensibilitat. .
La poesia S'eu vos voill tan gen lauzar es estada atribuïda a 'queste trobador, pasmens subsistisson encara de dobtes sus lo fach que ne siá l'autor pr'amor qu'apareis dins una colleccion de poesias dau Monge de Montaudon. Probablament escriguet un sirventés que, amassa emb un autre de Bertran de Preissac, forma una tenson dins la que dos trobadors discutisson sus de femnas joves e vielhas. Jausbert sosten las joves, mentre que Bertran chausís las vielhas. .
E par la fuoilla en la vaissa
Diplòma
Un diplòma (del grèc δίπλωµα, literalament plegat en dos) es un certificat que dona una institucion educativa, coma per exemple una universitat, per tal de testimoniar que son proprietari a acabat e capitat una via particulara d'estudis.
Gausbert de Pueicibòt
Vida e òbras
E il lauzellet chanton c'uns no s'en laissa,
Fas sirventes ses biaissa,
Diplòma
Istòria e evolucion dels diplòmas
Los primièrs diplòmas èran originalament fabricats sus de pèls de cabra, que lo papièr en aquel temps durava pas gaire e èra de mal fabricar. La pèl de cabra èra afinada e las informacions s'i escrivián a man. Puèi, se faguèt servir lo pergamin per realizar los diplòmas abans d'emplegar mai recentament lo papièr.
Districte de Bijapur
Lo districte de Bijapur (bijapor, o ancianament districte de Vijayapura, en cannada: ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆ vijayapura jille) es un districte de l'estat de Karnataka en Índia.
Diplòma
Istòria e evolucion dels diplòmas
Abans los diplòmas èran generalament de talha granda, pasmens ven cada còp mai frequent de fabricar de diplòmas amb un format estandard coma lo A4.
Gausbert de Pueicibòt
Vida e òbras
Mas uns malastrucs m'afaissa,
Car ab joves no.s te: Dieus li don aissa!
Districte de Bijapur
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Bijapur.
Gausbert de Pueicibòt
Vida e òbras
Mais pretz una vieilla saissa
Que non a ni carn ni craissa.
Districte de Bijapur
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion del districte èra de 2 177 331 abitants. Es fortament campèstra, que la populacion èra per 76,95 % rurala e per 23,05 % rurala.
Gausbert de Pueicibòt
Vida e òbras
Que la genta, covinenta, on bos pretz s'eslaissa,
Fina, francha, frescha, blancha, don jois no.s biaissa,
Districte de Bijapur
Demografia
thumb|left|550px|Lo barratge d'Almatti
Gausbert de Pueicibòt
Vida e òbras
Mais la vuoill, si gen m'acuoill ni josta se m'acaissa,
Que la rota, que.m des tota Limoges e Aissa.
En Bertranz men com afacha...
E volria n'agues la testa fracha!
Pois parlar l'aug del manjar ni de bon' osta.l tracha,
Al jazer compra.l ben ser, tot lo porc e la vacha,
Quar s'embarga en la pel larga, que es molla e fracha.
Semblanz es, quant hom l'ades, qu'anc no.n trais sa
garnacha.
Segon una de las istòrias que i a dins lo libre Flores novellarum de Francesco da Barberino, Gausbert se tròba emb la sieuna femna mentre es a visitar un bordeu. Los trabalhs de Gausbert foguèron per primièr còp amassats e publicats per William P. Shepard jos lo títol Las Poesias de Jausbert de Puycibot (París, 1924).
Tençon
Jausbert, razon ai adrecha (amb Bertran de Preissac)
Nòtas
<references group=N/>
Vilalièr
Vilalièr (Vilalié en grafia mistralenca e Bilalié en grafia de Savartés ; Villalier en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Terry Branstad
thumb|250px|Terry Branstad en 2011 Terry Edward Branstad (Leland, Iowa, 17 de novembre de 1946) es un politician american del Partit Republican. Es l'actual governador, lo 42en, de l'estat d'Iowa, foncion qu'ocupa dempuèi genièr de 2011. Èra estat ja de 1983 a 1999 governador del meteis estat. Foguèt tanben president de l'Universitat de Des Moines de 2003 a 2009.
Vilalièr
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
Fyé
Fyé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Esterèu
L'Esterèu es una montanha pichona e un parçan d'Occitània situat en Provença.
Sa vila principala es Frejús.
Fyé
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Abusejo
Abusejo es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Canton de Sent Biat
Eth canton de Sent Biat qu'es ua anciana division administrativa de Comenge, en Gasconha mei que mei e en Lengadòc, situada dens eth arrondiment de Sent Gaudenç, eth departament de la Hauta Garona e era region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Eras 22 comunas que son despuish 2015 dens eth Canton de Banhèras de Luishon. Era lenga autoctòna qu'es eth occitan gascon, dens era sua varianta orientau e pirenenca.
Delicte d'iniciat
Lo delicte d'iniciat es una nocion de drech penal. Concernís la practica d'utilizar d'informacions privilegiadas,
per far d'operacions a son profièch suls títols o actius concernits abans que l'informacion ven publica, entrainant una baissa o una auça dels cors de borsa.
Economia d'Etiopia
L'economia d' Etiopia es basada en l'agricultura que correspond a gaireben 45% del PIB, 85% de la man d'òbra e 90% de las exportacions. Lo produch principal es lo cafè, destinat en la siá gaireben integritat a la exportacion, del que vivon dirècta o indirèctament 25% de la populacion. En 2006 foguèron exportats 350 milions de dolars solament en cafè Aquel naut volum, jonch a la variabilitat dels prèses internacionals del produch, fan que la balança exportadora siá fòrça vulnerabla.
Vitamina B2
La riboflavina o vitamina B2 es una vitamina idrosolubla, que permet la respiracion cellulara. Coma la majoritat de las vitaminas, l'ingestion necessària es febla (1,5-2 mg/24 h), mas sa caréncia pòt provocar de lesions de la pèl e de problèmas visuals. Lo lach, lo formatge, e d'autres produches lactics en mai de qualques vegetals verds, e lo fetge son de bonas fonts de vitamina B2, mas l'exposicion a la lutz destrusís la rivoflavina d'aquelas fonts naturalas. Las formas activas de la riboflavina son la flavina adenina dinucleotid (FAD) e la flavina mononucleotid (FMN), dos coenzims clau del metabolisme energetic de las cellulas doncas qu'intervenon dins de reaccions d'oxidacion-reduccion tot en transferint d'electrons e de protons.
Foncegrive
Foncegrive es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Agallas
Agallas es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
KGB
thumb|right|Blason dau KGB.
Lo KGB (Komitet gossoudarstvennoï bezopasnosti en rus ) es un servici de seguretat sovietic que foguèt actiu de 1954 a 1991. Creat per remplaçar lo MGB, qu'èra estat denonciat per d'infraccions a la legalitat socialista après la mòrt d'Estalin, èra encargat de missions d'entresenha e de còntra-espionatge a l'interior e a l'exterior de l'URSS. Dispausant de plusors centenaus de miliers d'agents e de policiers, èra tanben sostengut per un ret de plusors milions de collaborators occasionaus. Aquò li permet de reprimir lei movements d'oposicion en URSS e d'enregistrar de succès importants a l'estrangier gràcias a sa capacitat d'infiltracion dins leis institucions occidentalas. Foguèt dissòut en 1991 en causa de sa participacion au putsch de Moscòu. Foguèt remplaçat per divèrsei servicis secrèts dins lei país successors de l'URSS. Lo pus conegut es lo FSB rus creat en 1995.
Soabes
Los Soabes representan un grop d'origina alemande que demòra tradicionalament mai que mai en Romania, Serbia e Ongria. I a tanben de nombroses Soabes vivon en Alemanha e en Austria.
Soabes de Banat
Soabes de Satu mare
Soabes de Iugoslavia
Puei 'Gut e Pluviers
Puei 'Gut e Pluviers (Piégut-Pluviers en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de la Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Puei 'Gut
La prononciacion es [pjɛ’gʉ]. Las fòrmas ancianas son Montagut, sens data, Puy Agu (francizacion). Puei 'Gut es format de puei, « luòc naut », dau latin podium, e de agut (emb aferesi), dau latin acutus, ,. Quò's un nom de chasteu fach per impressionar los enemics.
Pluviers
La prononciacion es [plʉ’vje]. Lo nom es atestat en 1365, Pluveys. Lo nom de l'auseu es improbabla. L'origina seriá pusleu un nom de persona, derivat de pleure o dau nom de l'auseu, o daus ploviers (reservas d'aiga, cisternas, servas naturalas).
Istòria
Puei 'Gut a remplaçat dins sas foncions lo chapluòc de canton oficiau, Bussiera Badiu.
Ahigal de los Aceiteros
Ahigal de los Aceiteros es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Espinosa
thumb|right|300px|Espinosa en [[auton]] Espinosa es una montanha del sud del Massís Central e un parçan d'Occitània situat en Lengadòc.
Espinosa e Carós constituisson la part meridionala del Massís Central pus pròcha del litoral mediterranèu. Son enclaus dins le perimètre del Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc.
Espinosa es una montanha formada de terrens ancians (granits, gneis, blestas) que lor linha de cresta assegura lo partiment de las aigas entre bacins atlantic e mediterranèu. Lo som d'Espinosa culmina a, son bòrd oriental, Carós culmina a. Espinosa conten de jaciments de carbon que foguèron esplechats a Castanet lo Naut e Sent Ginièis de Varençal.
Acòrdis de Munic
thumb|right|Fotografia dei signataris deis acòrdis : [[Neville Chamberlain per lo Reiaume Unit, Édouard Daladier per França, Adolf Hitler per Alemanha e Benito Mussolini per Itàlia.]] thumb|right|Carta illustrant lo partiment de Checoslovaquia en [[1938-1939.]]
Leis Acòrdis de Munic son un ensemble d'acòrdis diplomatics signats lei 29 e 30 de setembre de 1938 entre Alemanha, Itàlia, lo Reiaume Unit e França. Organizada en respònsa a la crisi dei Sudètas, decidèt d'acceptar lei demandas alemandas. Es a dire que Checoslovaquia deguèt abandonar totei lei territòris chècs poblats per de populacions germanofònas avans lo 10 d'octòbre de 1938. Abandonada per França, Praga acceptèt après aver oficialament protestada lo 30 de setembre.
Aquel acòrdi permetèt d'empachar una guèrra generala entre Euròpa. Pasmens, es uei considerada coma una etapa decisiva vèrs l'entraïnament de la Segonda Guèrra Mondiala. D'efiech, la pèrda dau territòri dei Sudètas aviá de consequéncias militaras grèvas per Checoslovaquia qu'aviá besonh dei montanhas dau sector per tenir sei defensas dins lo cas d'una guèrra còntra lo III Reich. De mai, la pèrda de prestigi de París e de Londres leis empachèron de trobar d'aliats dins la region durant la crisi de Dantzig un an pus tard. Enfin, Alemanha, en violacion dei clausas deis acòrdis, ocupèt la totalitat de la Republica Chèca actuala en març de 1939. Aquò li permetèt de sasir lo materiau militar de l'armada checoslovaca, relativament modèrnes, e d'utilizar l'industria locala per accelerar son rearmament.
Districte de Belgaum
Lo districte de Belgaum (belgòm, en cannada: ಬೆಳಗಾವಿ ಜಿಲ್ಲೆ beḷagāvi jille) es un districte de l'estat de Karnataka en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Belgaum.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion del districte èra de 4 779 661 abitants. Es fortament campèstra, que la populacion èra per 74,66 % rurala e per 25,34 % ciutadana.
thumb|left|350px|Lo riu Ghatarabha a las cascadas de Gokak
Contraròtle de constitucionalitat
Lo contraròtle de constitucionalitat es un contraròtle jurisdiccional amb per objectiu d'assegurar la conformitat de las nòrmas de drech a la Constitucion, nòrma juridicasuprèma d'un Estat. Aqueste contraròtle pren de formas e de modalitats diferentas segon los sistèmas juridics, e es valable que siá per las nòrmas intèrnas (reglaments, leis), o extèrnas (tractats internacionals).
En França, es relizat pel Conselh Constitucional.
Istòria del contròtle de constitucionalitat
Aquesta idèa es desvelopada en França en 1795 per l'abat Siéyès, amb lo projècte de jurada constitucionària. Mas aquest proposicion es remandada, subretot a causa de legicentrisme en França.
L'idèa d'un contraròtle de constitucionalitat es tanben desvelopada pels federalistas dels EUA coma un mejan de « pes e contrapes » (checks and balances). Lo contraròtle de constitucionalitat ven efectiu pas que unas annadas mai tard, amb l'arrèst Marbury v. Madison de la Cort suprèma dels EUA en 1803. Pasmens, la separacion dels poders de Montesquieu tanben podèt aver estat invocada coma argument contra lo contraròtle de constitucionalitat, al nom del legicentrisme e del poder sobeiran del Parlament (atal existís pas de tal contraròtle en Granda Bretanha).
Dempuèi, fòrça païses (coma l'Índia, après un conflicte durable entre la Cort suprèma e lo Parlament) tamben realizan un contraròtle de constitucionalitat.
Lo contraròtle per via d'accion
Lo contraròtle per via d'accion es un contraròtle de la conformitat d'una nòrma (considerada al respècte de la nòrma constitucionala) e qu'après contestacion es dirèctament adreiçada a la nòrme en question, utilizat pas que per de fins d'abrogacion o de reforma d'aquesta.
Aquesta contraròtle es realizat jos la forma d'un recors dirècte davant lo jutge constitucional. Las jurisdiccions non constitucionalas fan pas de filtratge dins lo cas del contraròtle per via d'accion.
Lo contraròtle pòt se debanar abans la dintrada en vigor de la nòrma o un còp la norma dintrada en vigor...
Lo contraròtle per via d'excepcion
Lo contraròtle per via d'excepcion es un contraròtle de la conformitat d'una nòrma considerada al respècte de la nòrma constitucionala per incidéncia a un problèma juridic. La contestacion de la quita nòrme es alara pas que la consequéncia d'un problèma juridic autre.
Autrament dich, lo contraròtle per via d'excepcion es realizat a l'escasença d'un procès davant un jutge ordinari o una jurisdiccion non constitucionala. La question es levada davant lo jutge, o pel quita jutge. Se deu trencar avant lo règlament al fons del litigi.
Segon los sistèmas juridics, lo jutge ordinari realiza dirèctament lo contraròtle, reglant en mèsme temps la question de constitucionnalitat e lo litigi du fons, o remanda la question de constitucionalitat davant la cort constitucionala. Dins aqueste darrièr cas, lo jutge ordinari règla al fons lo litigi après la decision estatuant sus la question de constitucionalitat.
Sasina a priori
Lo contraròtle se dich a priori que pòrta sus una nòrma essent pas encara dintrada en vigor. La sasina a priori se fa donc necessàriament per via d'accion. En França, la sasina a priori es obligatòria per las leis organicas, los reglaments d'assemblada e las proposicions de leis somesas al referendum, e es facultativa per las leis ordinàrias abans lor promulgacion, los engatjaments internacionals abans lor ratificacion e las leis del país.
Sasina a posteriori
Lo contraròtle se dich a posteriori quand pòrta sus una nòrma ja dintrada en vigor.
La sasina a posteriori es mai sovent una sasina per via d'excepcion. Aqueste tipe de contraròtle es a la basa del modèl american de justícia constitucionala, e existís dins lo modèl europèu per l'intermediari de la question prejudiciala, introducha en França en 2008 amb la question prioritària de constitucionalitat (QPC).
Lo contraròtle a posteriori a per subjècte las leis, mas tanben las decisions jurixdiccionalas e los actes administratius.
Contraròtle abstrach
Lo contraròtle se dich abstrach quand es realizat sonque al respèctede la nòrma considerada e a la nòrma constitucionala. Se verifica alara que l'integralitat de la nòrma es confòrma a la constitucion. Lo recors dirècte contra una lei mena a un contraròtle abstrach.
Contròtle concrèt
Lo contraròtle se dich concrèt quand pòrta sus la conformitat d'un punt precís d'una nòrma a la constitucion, punt relatiu a un cas d'espècia. S'agís pas de declarar la nòrma generalament confòrma o divergenta a la constitucion, mas plan de resòlvre un cas d'espècia. Aqueste contraròtle fa portar l'examen que siá sus la constitucionalitat de la quita lei tala coma es sus las condicions de sa realizacion.
Contraròtle difús
Se dich contraròtle constitucional difús quand mai d'una o totas las jurisdiccions un sistèma juridic son competentas per aqueste contraròtle. Alara, pas cap de jurisdiccion constitucionala especifica es necessària. Los jutges ordinaris examinan la question de constitucionalitat. Es lo cas pel modèl american de justícia constitucionala.
Contraròtle concentrat
Lo contraròtle de constitucionalitat concentrat es caracterizat pel fach qu'una unica jurisdiccion es competenta per aqueste contraròtle, e sonque per aqueste contraròtle. Es lo cas pel modèl europèu de justícia constitucionala.
Modèls de justícia constitucionala
En general se destria, dos modèls de justícia constitucionala, quitament se la doctrina afirma l'ambiguïtat actuala d'aquestes modèls, mai teorics que practics.
Caracteristicas generalas del modèl american
Lo modèl american es representat pel modèl de justícia constitucionala dels EUA. Lo contraròtle de constitucionalitat segon aqueste modèl es un contraròtle per « via d'excepcion ». Consistís a se defendre contra una lei que se pensa inconstitucionala dins l'encastre d'un procès. Repausa sus tres caracteristicas principalas. Lo contraròtle es:
La sasina del jutge es dobèrta a totes e se realiza un contraròtle que pren l'autoritat de la causa jutjada. Aqueste modèl defensiu es democratic e concrèt, e implica que se faga una excepcion d'aplicacion de la lei : serà pas aplicada dins l'encastre del cas d'espècia mas demora valida e partida integranta de l'òrdre normatiu. Se dich alara d'efièch inter partes.
Lo ròtle de la cort suprèma dels EUA
La Cort suprèma dels EUA a pas lo monopòli del contraròtle de constitucionalitat, mai sas decisions an una fòrta autoritat. Son ròtle de contraròtle constitucional es lo produch, non pas de la constitucion, mas de la jurisprudéncia Marbury v. Madison de 1803. S'autrgèt lo drech (qu'èra pas previst dins la Constitucion) d'apreciar la lei federala al respècte de la Constitucion. En 1810, tanben s'autregèt de contraròtlar la constitucionalitat de las leis dels Estats federats al respècte de la Constitucion dins un arrèst Fletcher v. Peck. Es donc, segon ela, un espandiment de sa mission de « dire lo drech » e de trencar los litigis. Lo contraròtle constitucional se fa pas de drech, mas es la Cort suprèma que decidís de se sasir d'un afar que l'interessa.
Evolucion dels mòdes de contraròtle
Dins tres cas, los jutges dels EUA pòdon prene de decisions erga omnes :
La difusion del modèl nordamerican
Aqueste modèl es a la basa del modèl de justícia constitucionala dins los païses d'Amérique du Sud :
Istòria del modèl europèu
En 1920, Hans Kelsen fonda la Nauta cort constitucionala d'Àustria. Louis Favoreu la descrich alara coma un modèl. Aquesta cort es en fach una jurisdiccion creada per conéisser especialament e exclusivament de contencioses constitucionals. Es situada en fòra de l'aparelh jurisdiccional ordinari e de biais independent d'aqueste coma de poders publics.
Las caracteristicas generalas del modèl europèu
Lo contraròtle de constitucionalitat europèu es un contraròtle subretot per « via d'accion ». Es un modèl de contraròtle ofensiu volgut Hans Kelsen e portant l'idèa d'una centralizacion associada a un organ ad-hoc. Repausa mai sovent sus tres caracteristicas principalas. Lo contrartle es:
Lo modèl europèu admet tanben un contraròtle a posteriori per la practica de la question prejudiciala.
La procedura de contraròtle europèu
En Euròpa coma als EUA, lo contraròtle pòt aver un caractèr concrèt, donc se realizar dins una situacion de mesa en òbra de la lei. En Alemanha, la constitucionalitat d'una lei pòt èsser contraròtlada al moment ont lo jutge ordinari ne fa aplicacion. Mas lo jutge ordinari pòt pas se prononciar d'esprel. Se la constitucionalitat d'una lei es questionada davant el per una de las partidas a un procès, deu sasir la cort constitucionala, que deu ela trencar. Es lo sistèma de la question prejudiciala: lo jutge deu, abans d'estatuar sus un cas d'espècia, remandar a un autre tribunal lo suèh de trencar una question de drech que dintra pas dins sa competéncia. Lo procès serà donc ajornat fins a la responsa de la cort constitucionala. Lo tribunal deurà esperar que la cort constitucionala aja examinat la constitucionalitat de la lei litigiosa abans de contunhar le procès.