cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Judith Butler
Butler arriba a aquela conclusion se basant sus las teorias de Freud e Lacan. D'aquel darrièr, trai lo concèpte d'aquelas posicions sexualas que representan un trauma per las abitar. Davant la paur de causir una d'ambedoas, l'individu se plaça dins una eterosexualitat fallocentrica, es a dire, una eterosexualitat regida per la nòrma de l'imperialisme eterosexual masculin implicant d'assumir la sexualitat eterosexuala qu'implica un sèxe determinat.
En mai de Freud e Lacan, Butler foguèt influenciada per Foucault e Derrida. De Foucault, extrai lo concèpte de poder sens subjècte e que se realiza dins lo poder qu'a lo discors o lo lengatge per crear. Mas aquel discors es un discors sens subjècte, per causa que l'individu a pas de paraulas pròprias, mas per causa qu'es lo mèsme discors que veïcula las valors e las nòrmas; dins aquel cas, lo discors ligat a l'imperialisme eterosexual. De errida, assumís lo concèpte de desconstruccion que, ela, exprimís coma redefinicion del discors, es a dire, lo fach de tornar definir los mots. Un exemple d'aquela redefinicion es lo mot queer, qu'après aver esser una insulta venguèt l'expression per un movement de liberacion e dignitat omosexuala.
Minigonèla
drecha|vinheta|267x267px|Minigonèla La minigonèla, minijupeta (gasc. minipelha, haudilheta, haudilhoneta; lem. tanben faudeta) es un vestit femenin consistent en una gonèla corta, pel dessús dels genolhs, drecha o plan plegada. Per qualques uns, a d'èsser necessàriament plan corta, «la longor de la quala a pas d'èsser de mai de 10 cm per dejós del tafanari per amor de meritar aquela denominacion». En aqueste cas, la jupeta mai longa, mas acabada just suls genolhs, se ditz gonèla corta per la distinguir de la minijupa pròpiament dicha. Se nomena abitualament la minigonèla o minijupa de manièra abracada: mini. Totun, se pòt tanben distinguir la microgonèla, qu'es encara mai corta, e qu'a lo bòrd inferior justament a la nautor del cuol.
Brassy
Brassy pòt essèr:
Oskari Mantere
Oskari Mantere (1874-1942) òme politic foguèt primièr ministre de Finlàndia entre 1928 e 1929.
Aiganafa
vinheta|drecha|la bigarrada, frucha dau bigarradier
L'aiganafa es un produch liquorós eissut dau bigarradier que s'emplega per prefumar diverseis especialitats culinàrias, coma lei navetas ò lo Reiaume.
Son usatge es mai que mai espandit dins lei país mediterranèus.
Belley
Bèlê en arpitan (Belley en francés) es una comuna francesa situada dins la region d'Auvèrnhe Ròse Aups e lo departament d'Ain.
Personalitats ligadas amb la comuna
Anthelme Greffe, autor de poesias en arpitan "Mos Loaësi, chansons patoises"
Seenku
Localisacion
Lo seenku es parlat dins lo sud-oèst de Burkina Faso. La lenga a dos dialèctes, lo gbeneku (seenku del sud), amb 11 000 locutors e lo timiku (seenku del nòrd), parlat per 5 000 personas.
classificacion
Lo seenku es una lenga samogo un sosgrop del mande del nòrd-oèst que compren tamben lo duun, lo dzuungoo e lo banka.
.creditunion
(depausat per una societat dins las illas Caiman) es un nom de domeni generic. , Es en servici dempuèi lo 6 de novembre de 2015.
Vouzeron
Vouzeron es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Luna Orbiter 5
Luna Orbiter 5 es una mission espaciala estatsunidenca mandada per la NASA en 1967 per fotografiar la superficia lunara. L'objectiu èra de trobar de luòcs per capitar l'aterratge d'una sonda (programa Surveyor) o d'una mission umana (programa Apollo) sus la Luna. La mission foguèt un succès.
Sent Martin lo Redond
Sent Martin (lo Redond), , Sent Martin lo Redond (Saint-Martin-le-Redon en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Navetas de Marselha
vinheta|drecha
Lei navetas son de bescuech perfumats d'aiganafa, de tradicion provençala, mai que mai de Marselha, que se manjan tradicionalament per la fèsta de Candelosa. Son nom li vend e sa forma de beta, que ramenta la barca dei Santas, segond la tradicion marselhesa.
Modeiras
Modeiras (Moudeyres en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
.lifestyle
(depausat per Lifestyle Domains) es un nom de domeni generic. , Es en servici dempuèi lo 6 de novembre de 2015.
LCROSS
right|300px|thumb|Imatge artistica de LCROSS.
LCROSS (en anglés Lunar Crater Observation and Sensing Satellite) foguèt una mission espaciala estatsunidenca de la NASA mandada en 2009 per verificar la preséncia d'aiga au nivèu de la region polara de la Luna.
Bonvillaret
Bonvillaret en arpitan (Bonvillaret en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gaston Domergue
Gaston Domergue (nascut Pierre-Paul-Henri-Gaston Doumergue l’11 d'agost de 1863 a Aigas Vivas, ont moriguèt lo 18 de junh de 1937), es un òme de lei e un òme politic occitan. Foguèt president de la Republica Francesa entre 1924 e 1931. Tanben foguèt president del conselh dels ministres, entre 1913 e 1914 e entre 1934 e 1935.
Robert Franklin Gish
Robert Franklin Gish (Alburquerque, Nòu Mexic, 1940) z-es un escriveire cherokee. Professor d’anglés a l'Universitat d’Iowa, crèi que la cultura nordamericana se transformará mejançant la descubèrta de la tèrra e de las tradicions nativas. Autor de Dreams of Quivira (1996), Bad Boys and Black Sheep: Fateful Tales from the West  (1998), When Coyote Howls: A Lavaland Fable (1994), Hamlin Garland: The Far West (1976), Beyond Bounds: Cross Cultural Essays on Anglo American, Indian, and Chicano Literature (1996), Paul Horgan (1983), Songs of My Hunter Heart (1992) e First Horses: Stories of the New West (1993).
Beuvrigny
Beuvrigny es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pohnpeian
Lo pohnpeian es una lenga oceaniana parlada als Estats federats de Micronesia.
Classificacion
Lo pohnpeian es una de las lengas ponapeïcas, un grops de lengas restacadas a las lengas micronesianas, un grop de las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana. Las autras lengas ponapeïcas son lo pingelapés, lo mokilés e lo ngatikés.
Escritura
L'alfabet pohnpeian es :
a, e, i, o, oa, u, h, k, l, m, mw, n, ng, p, pw, r, s, d, t, w
Nu Hor
thumb|Eh serekh reiau der arrei egipcian Nu-Hor non a pas nat falcon e açò'l hè aver ua personalitat propia desparièra d'autes. Nu-Hor (Òrus Nu) o tanben Ny-Hor, ei eth nom d'un posible arrei deth Naut Egipte pendent eth periòde protodinastic d'Egipte e segontes era tradicion, foguèt eth monarca de Hieracompolis. Tot e qu'es egiptològs enqüera discutissen què vòl díder eth sòn nom, quauqu'ns d'eri pensen que vòl díder caçaire. Divèrses serekhs o segèths reiaus siguèren trapats en Tura e Tarkhan e non an eth falcon coma animau totemic. D'auti egiptològs pensen enqüera qu'aguesti serekhs poden referir-se ath faraon Narmer. Siguec succedit probablements per Hat Hor.
Lunar Reconnaissance Orbiter
Lunar Reconnaissance Orbiter es una mission espaciala estatsunidenca mandada en 2009 per la NASA. Son objectiu es de realizar la cartografia de la superficia de la Luna e d'assaiar de tecnologias novèlas. La mission es totjorn en cors a l'ora d'ara.
Sauli Niinistö
Sauli Väinämö Niinistö (n. 24 d'agost de 1948) politician, es lo president actual de Finlàndia.
Reglament administratiu
Un reglament es lo tèrme generic en drech dels actes d'un govèrn, las decisions d'un executiu. Las ordenanças, los reglaments en Conselh d'Estat, los decrets, los arrèstes e las circularas son de reglaments.
Lo president de la Republica e lo Govèrn pòdon prendre de decisions dins totes los camps que son pas reservats al Parlament.
En drech francés, lo reglament administratiu es un acte administratiu unilateral de portada generala.
A totjorn una autoritat superiora a aquela dels actes administratius individuals. Los actes reglementaris seguisson una ierarquia en foncion de l'autoritat que los edicta e de lor portada normativa, subretot dins lo cas de las circularas. Se pòt destriar segon la matèria dos tipes de reglaments: aqueles que permeton l'execucion d'un tèxte de lei, e aqueles que son autonòms, edictats sens que siá necessari que la lei o demande.
Los reglaments d'execucion de las leis
Lo poder executiu assegura l'execucion de las leis. Aqueles reglaments d'aplicacion se pòdon prene quand la lei demanda explicitament al Govèrn un decret (S'agís alara generalament d'un decret en Conselh d'Estat), o sens qu'aquela demanda siá facha, aquò per precisar una disposicion legislativa.
Dins lo primièr cas, lo poder reglamentari recep doncas una delegacion de competéncia del legislator per intervenir sus un camp que lo legislator s'i estima pas competent.
Dins lo segond, lo poder reglamentari decidís de redigir un decret per completar e precisar una disposicion legislativa. Pasmens deu respectar la lei, dins lo tèxte e al fons, dins lo cas contrari lo reglament poiriá èsser anullat per mejan d'un recors per excès de poder.
Los reglaments autonòms
Los reglaments autonòms se prenon sul fondament de l'article 37 de la Constitucion de 1958, qu'atribuís una competéncia generala al reglament, la lei gausissent d'una competéncia d'atribucion sus una quantitat de matèrias limitativament definidas. Atal, es doncas possible pel Govèrn de reglamentar sens qu'existisca de lei. Pasmens, aquel deu respectar la Constitucion, en l'abséncia de « lei ecran » entre lo reglament e la Constitucion.
.movie
("film", en anglés) es un nom de domeni generic. , Es en servici dempuèi lo 12 de març de 2015.
Avelin
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Avelin A situat en lo Pévèle
Avelin est située dans le Pévèle
Saint-Michel-des-Andaines
Saint-Michel-des-Andaines es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Luna 4
Luna 4 foguèt una mission espaciala sovietica mandada en 1963 en direccion de la Luna. La sonda passèt lo 5 d'abriu a aperaquí 8,336 quilomètres de la superficia lunara.
Idrac e Hrespalhers
Idrac e Hrespalhers (Idrac-Respaillès en francés) qu'ei ua comuna gascoa, situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Hrespalhers
Véser a l'article.
Demografia Hrespalhers
Véser a l'article.
Hat Hor
thumb|Era existencia de Hat Hor enqüera ei discutida per diversi egiptològs aué. Hat Hor (Horus Hat o Hatj-Hor) ei eth nom d'un possible arrei deth Naut Egipte pendent eth periòde protodinastic d'Egipte. Es sòns serekhs o segèths reiaus siguèren trapats en eth pujolet 1702 de Tarkhan. Non an falcons coma animaus totemics e pr'aquerò quauqu'ns egiptològs pensen qu'aquest monarca egipcian poirie aver existit reauments mès d'auti enqüera en dobten. . Siguec succedit segontes quauqu'ns egiptològs per Pe Hor.
Bèlasèrra
Bèlasèrra (Belleserre en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Ponsonnas
Ponsonnas en arpitan (Ponsonnas en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Bèlasèrra
Geografia
Comuna situada al pè de la Montanha Negra
Ponsonnas
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bèlasèrra
Economia
Airal de produccion del vin Sant Sardòc
Ponsonnas
Istòria
En 1988, lo primièr centre europèu de saut al élastique a creat al pont de Ponsonnas.
Lo 13 d'abril 2004, lo pont de Ponsonnas a investit per l'equipa de rodatge de La Pichona Chartreuse per la séquence de saut al élastique de la pellicula.
En 1988, le premier centre européen de saut à l'élastique est créé au pont de Ponsonnas.
Carnassièra
Una carnassièra (var. carnassèra) es una dent caracteristica dei Carnivòrs, dei Creodonts e de certaneis animaus consumator de carn. Es un caissau modificat que permet d'estraçar la carn.
Ponsonnas
Istòria
Le 13 avril 2004, le pont de Ponsonnas est investi par l'équipe de tournage de La Petite Chartreuse pour la séquence de saut à l'élastique du film.
Fiorella Mannoia
thumb|250px|Fiorella Mannoia en 2009 Fiorella Mannoia (Roma, 4 d'abril de 1954) es una cantaira italiana. Se faguèt conéisser a partir de 1987 quand ganhèt lo Prèmi de la Critica del Festival de Sanremo amb sa cançon "Quello che le donne non dicono" e que se situèt en primièra posicion de vendas d'aquel temps, e sa notorietat cresquèt e se consolidèt l'an seguent quand tornèt ganhar lo meteis prèmi amb lo títol "Le notti di maggio".
Biografia
thumb|250px|Fiorella Mannoia en [[Cremona, en 11 de decembre de 2017]]
Enric Molin
Enric Molin (Complibat, 10 d'octobre de 1896- Complibat, 29 de genièr de 1981), foguèt un autor occitan de Roèrgue. Amb l'escrivana Calelhon èra estat membre fondador del Grelh Roergàs en 1921; venguèt majoral del Felibritge en 1949.
La vida d'Enric Molin
Nascut en Roergue dins una familha de païsans, s'apassionèt tre l'enfança per la literatura, e foguèt un escolan brilhant. Coma mantes autres foguèt mobilizat en 1915 per participar a la Primièira Guèrra e i foguèt nafrat en 1916. Foguèt reformat en seguida de sas divèrsas nafras (subretot i perdèt un uèlh). Dins aquel periòde de lucha venguèt amic amb Eugèni Seguret. En 1917 venguèt regent a Vilafranca de Roergue e contunhèt d'exercir dins fòrça localitats del campèstre fins a la retirada. Foguèt durant l'inauguracion d'un monument a l'abat Justin Besson que rescontrèt Antonin Perbòsc que lo deviá influenciar e dirigir dins lo militantisme occitan. En 1921, quand aviá sonque 25 ans, foguèt amb son amic Eugèni Seguret un dels membres fondadors del Grelh Roergàs e d'aquí a la siá mòrt, quitèt pas jamai d'escriure.
Se pòt dire d'el qu'es un dels prosadors màgers de lenga d'òc del sègle XX, amb aicesta aisidesa naturala e espontanèa del amai d'al terrador eissida mas tot parièr fòrça mestrejada e trabalhada, e que ne quitèt pas jamai de voler melhorar, a tengut. Una favèla naturala que pauques e pauquis e paucs an!!!
Es tanben l'autor d'unas pèças de teatre de plan bona qualitat que se n'ameritarián d'èsser jogadas mai sovent que non pas ne foguèron.
Devèrs la fin de sa vida, se ne tenguèt de trobadas d'unas òbras poeticas de tria, el lo d'en primièr primieràs que tot prosador. Foguèt prepausat, per la qualitat de sa produccion, al Prèmi Nobel de Literatura en 1980 mas foguèt pas causit.
Son filh, Carles Molin, que seguiguèt la dralha occitana del paire, venguèt celèbre gràcias a la creacion dels personatges de Catinou e Jacouti / Catinon e Jacotin (1944).
Camin de Sant Jaume
300px|thumb|Rotas dau Camin de Sant Jaume en Euròpa Lo Camin de Sant Jaume (var. Chamin de Sant Jaume, Camin de Sant Jacme) (en galèc: Caminho de Santiago; en castelhan: Camino de Santiago; en basco: Done Jakue bidea; en aragonés SLA: Camin de Sant Jaime; en aragonés GO: Camín de San Chaime; en francés: Chemin de Saint Jacques) es un ensems de rotas d'Euròpa Occidentala que lei romieus lei percorron (crestians catolics mai que mai) per arribar a la vila de Compostèla, en Galícia. Aquí fan un romavatge en onor de Sant Jaume.
Enric Molin
La vida d'Enric Molin
Lo nom d'Enric Molin foguèt prepausat al Prèmi Nobèl de Literatura de 1980.
Camin de Sant Jaume
Certaneis estapas dau Camin de Sant Jaume son vengudas de luòcs de raionament religiós e culturau, sustot en Occitània, en Aragon, au Bascoat, en Espanha e en Galícia.
Enric Molin
Bibliografia
120 px 120 px
Camin de Sant Jaume
Mentre que lo percorrián fòrça a l'Edat Mejana, l'oblidèron un pauc puei mai a l'ora d'ara lei romieus li tornan donar una granda importància.
Segon Robèrt Lafont, lo Camin es un dei grands ais de circulacion que contribuisson a faire d'Occitània un espaci de relacions coerent dins l'istòria, amb una plaça essenciala entre la Peninsula Iberica e la rèsta d'Euròpa.
Dins la cultura populara, se ditz que de seguir la direccion de la Via Lactèa, dins lo cèu, de nuech, aquò mena a Compostèla. Aquò explica que la galaxia a recebut tanben lo nom de "Camin de Sant Jaume".
Província de Trieste
La Província de Trieste es una província de la region de Friol-Venècia Júlia en Itàlia.
Luna 9
Luna 9 foguèt una mission espaciala sovietica mandada en 1966 per estudiar la Luna e realizar un aterratge a sa superficia. La mission foguèt un succès e la sonda poguèt prendre unei fotografias.
Zond 3
Zond 3 foguèt una mission espaciala sovietica mandada en 1965 per realizar de fotografias de la superficia de la Luna. La mission foguèt un succès.
Ulisses Correia e Silva
Jose Pina Ulisses Correia e Silva (Praia, 4 de junh de 1962) es un entrepreneire e politician capverdian que foguèt elegit Primièr Ministre de Cap Verd lo 22 d'abril de 2016.
Prenguèt possession après la victòria del sieu partit, lo Movement per la Democracia, a las eleccions parlamentàrias del 20 de març de 2016.
Còfre
vinheta|200x200px|Arqueta medievala (s. XIII) Un còfre, tanben nomenat arca (nord. oc. archa) o mala, es una caissa, normalament de fons rectangulara, de metal, de fusta, o d'autras materials, pintada o forrada dedins e barrada amb sarralha, per i gardar de vestits o d'autres objèctes. Si a lo cobertor plan s'acostuma a dire arca, quand aqueste a mants versants s'anomena còfre. Quand a la cabucèla arredondida, se sòl nomenar mala.
Ada Deer
thumb|right|Ada Deer
Còfre
Mala
Una mala es una caissa relativament granda, amb laa cabucèla leugièrament arrodondida o de còps plana, usada tradicionalament per i gardar vestits o d'autres causas, besonhas o bagatges, e tanben per transportar aqueles objèctes, coma la valisa dels temps ancians. Dins los ostals se plaçavan sovent al pè del lièch, per un usatge personal e coma banqueta, o tanben als corredors, per un usatge mens personal, coma per i plegar los vestiments maisonièrs. Podián tanben aparéisser en los estables, èca., per i plaçar equipatge.
Ada Deer
Ada Deer (Keshena, Wisconsin, 1935) z-es una activista e escriveira menominee. Se graduèt en trabalhs sociaus a l'Universitat de Columbia el 1961, e s'uniguèt au movement menòmini de restauracion de la resèrva e de la proprietat tribau en 1972. En 1993 fuguèt nomenada assistenta dau Burèu daus Afaires Indians, e en 1997 primièra femna indiana directritz d'aquel Burèu. Z-a escrit Speaking out (1970).
Còfre
Arca
Una arca es una caissa relativament granda per gardar d'objèctes de valor. Lo fach de la considerar caissa o arca depend de l'usatge que se'n fa, se s'i gardan d'objèctes de tipe mai utilitari se'n sòlen dire de caissas. Qualques arcas amb istòria son l'Arca de Noè, qu'es pas mai una arca mas un vaissèl que semblava téner la forma d'una arca.
Arqueta
Una arqueta es una bóstia pichona e rectangulara de metal, de fusta, d'evòri o d'un autre material, barrada amb sarralha, per i gardar de joièls, documents o autres objèctes de valor. Pòt aver una cubrecèla plana o, mai comunament, amb plusors vessants. Las arquetas pòdon èsser fòrça elaboradas e ricament ornamentadas, qualques unas son consideradas d'òbras d'art.
.ελ
.ελ (el, còdi punycode: .xn--qxam) es lo nom de domeni d'Internet en alfabet grec per Grècia. Lo domeni en alfabet latin es .gr.
Bouhy
Bouhy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
Lo vilatge de Bouhy es perché sul mai anautit tuc de la Puisaye. Marca la frontièra entre la Nièvre e la Yonne.
La municipalitat de Bouhy compta una vintena de caserius : Los Boulins, Forges, Los Claudes, Los Saujots, Cosme, Ravière, Las Montanhas, Grattechien, Las Marques, Villesauge, de Bòsques Saqueja, Vauvrille, Cesseigne, Lo Tribunal Girault, Los Barathons, Los Desruez, Lo Bòsc, La Brosse, Las Marlots, Lo Feslot, Los Cognées, Villodoux, La Fas, L'Encantada.
Le village de Bouhy est perché sur la plus haute colline de la Puisaye. Il marque la frontière entre la Nièvre et l'Yonne.
La commune de Bouhy compte une vingtaine de hameaux : Les Boulins, Forges, Les Claudes, Les Saujots, Cosme, Ravière, Les Montagnes, Grattechien, Les Marquis, Villesauge, Bois Pille, Vauvrille, Cesseigne, La Cour Girault, Les Barathons, Les Desruez, La Forêt, La Brosse, Les Marlots, Le Feslot, Les Cognées, Villodoux, La Fas, La Charmée.
.ευ
.εu (eu, còdi punycode: .xn--qxa6a) es lo nom de domeni d'Internet en alfabet grec per Euròpa.
Bouhy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|left|100px|Blason de la familha de Troussebois
Lo senhor de Bouhy-lo-Tertre (ancian nom de Bouhy) a fin del XVIIe sègle es Philippe de Troussebois, #lo que residís a Colméry (Nièvre).
thumb|left|100px|Blason de la famille de Troussebois
Le seigneur de Bouhy-le-Tertre (ancien nom de Bouhy) à fin du XVIIe siècle est Philippe de Troussebois, lequel réside à Colméry (Nièvre).
Província d'Udine
La Província d'Udine  es una anciana província de la region de Friol-Venècia Júlia en Itàlia. Es suprimida lo 22 d'abril de 2018.
Grandas Esperanças
Grandas Esperança es lo tretzen roman de Charles Dickens e son penultim acabat, que descriu una educacion d’un orfanèl nomenat Pip (un roman d’aprendissatge). Es lo segond roman de Dickens, après David Copperfield, a èsser contat en entièr a la primièra persona. Lo roman foguèt publicat jos forma de seria dins lo jornal setmanièr de Dickens All the Year Round, del 1èr de Decembre de 1860 a August de 1861. En October de 1861, Chapman and Hall publiquèt lo roman en tres volums.
Lo roman se debana dins lo Kent e Londres al començament de mitat del sègle XIX e conten unas de las scènas mai celèbras de Dickens, comença dins un cementèri, ont lo jove Pip es acostat pel condemnat escapat Abel Magwitch. Grandas Esperanças es plen d’imatges extrèms—pauretat, naus preson e cadenas, e luta a mòrt—e es compausat d’un ensems colorat de personatges que dintrèron dins la cultura populara. I a per exemple l’excentrica Mla Havisham, la bèla mas freja Estella, e Joe, lo simple e brave fabre. Los tèmas de Dickens inclusisson de tèmas coma riquesa e pauretat, amor e rebut, e l’eventual trionf del ben sul mal. Grandas Esperanças, que venguèt popular que siá pels lectors o las criticas literàrias, foguèt traduch dins un fum lengas e adaptat plan sovent dins diferents mèdia.
D’empuèi sa sortida, lo roman recebèt un laus gaireben universal. Quitament se lo contemporanèu de Dickens Thomas Carlyle i fa referéncia lo denigrant coma "non sens de Pip", pasmens reagissiá a cada novèl episòdi amb cacalàs Mai tard, George Bernard Shaw faguèt lo laus del roman coma "Tot entièr e de contunh veridic." Pendent la publicacion en seria, Dickens agradava la responsa del public a las Grandas Esperanças e de sas vendas; quand l’intriga primièr li venguèt a la ment, la momenèt "una idèa excellenta, novèla e grotèsca."
Intriga
La velha de Nadal, vèrs 1812, Pip, un orfanèl de set ans d’edat gaireben, encontra per escasença un presonièr escapat dins lo vilatge, alara que visitava las tombas de sos paires, fraires e sòrres. Lo condemnat espaura Pip. Èra a panar de noiritura e d’esplechs a da sòrre (qu’ela es de caractèr plan trampa) e del marit d’ele (plan amable el), lo Joe Gargery, un fabre, qu’aviá aculhit l’orfanèl. D’ora lo matin de Nadal, Pip tourna amb una lima, una còca, e de brandy, pasmens se crentava d’èsser castigat.
Pendent lo sopar de Nadal aquesta vèspre, al moment ont lo panatòri de Pip es al punt d’èsser descobèrt, de soldats arriban e demandan a Joe de remendar de cadenas. Joe e Pip los acompanhan alara que tornan prene lo condemnat, que se pelejavan amb un autre condemnat escapt. lo premièr condemnat avoa aver panat de manjar a la fabrega, disculpant Pip. vinheta|Pip a vegonha de Joe a l’Ostal Satis, per F. A. Fraser Passan unas annadas. Mla Havisham, una filha celibatària rica e solitària, qu’aviá estat rebutada a l’altar e que de contunh pòrta sos vestits de nòça viu dins lo desanat Ostal Satis. Demanda a la Sra Pumblechook, una relacion dels Gargerys, d’encontrar un dròlle per la visitar. Pip visita Mla Havisham e s’enamora d’Estella, sa filha adoptiva. Estella demora alunhada e ostila a Pip, çò que Mla Havisham encoratja. Pip visita Mla Havisham sovent, fins a qu’el atenga l’edat per venir aprendís.
Joe acompanha Pip per la darrièra vista quand dona ela l’argent per que Pip venga aprendís fabre. L’assitant borrut de Joe, Dolge Orlick, es gelós de Pip e aima pas Sra Joe. Alara que Pip e Joe son luènh de l’ostal, Sra Joe es brutalizada, demorant incapabla de parlar o de trabalhar. Orlick es suspectat de l’ataca. Sra Joe ven bontosa, mas de cervèl damtjat, après l’ataca. L’anciana camarada d’escòla Biddy se jonh a l’ostal per prene sonh d’ela. esquèrra|vinheta|Miss Havisham amb Estella e Pip. Art per H. M. Brock Après quatre ans d’aprendissatge, Sr Jaggers, òme de lei, l’informa que recebèt d’argent d’un mecèn anomim, li permetent de venir gentilòme. Pip deu anar a Londres, mas pensant que Mla Havisham es benefaitritz, li fa una vista.
Pino Daniele
thumb|250px|Pino Daniele en 2009 Giuseppe Daniele, mai conegut coma Pino Daniele (Nàpols, 19 de març de 1955-Roma, 4 de genièr de 2015 ) es un cantautor e musician italian. Interpretèt tanben qualques cançons napolitanas coma la famosa "Napule è".
Grandas Esperanças
Intriga
Quand Joe visita Pip a Barnard's Inn, Pip a vegonha d’el. Joe transmet lo messatge de Mla Havisham qu’Estella serà a l’Ostal Satis per una visita. Pip i torna per encotrar Estella e es encoratjat per Mla Havisham, mas evita de visitar Joe. Es inquiet de veire Orlick ara al servici de Mla Havisham. Fa part de sas crenchas a Jaggers, que promés de sacar Orlick. De retorn a Londres, Pip e Herbert escambian lors secrets romantics: Pip adòra Estella e Herbert es engatjat amb Clara. Pip encontra Estella alara qu’es enviada a Richmond per èsser introducha dins la societat.
Pip e Herbert acumulan los deutes. SraJoe morís e Pip torna a son vilatge per las funeralhas. Lo revengut de Pip es fixat a £500 per an alara qu’atenh 21 ans d’edat. Amb l’ajuda del grafièr de Jaggers, Wemmick, Pip prevei de far avançar las perspectivas futuras d’Herbert de biais anomim li assegurant una posicion amb lo cortièr maritim, Clarriker. Pip pren qu’Estella es a l’Ostal Satis. Ela e Mla Havisham se querèlan al subjècte de la frejor d’Estella. A Londres, Bentley Drummle ofensa Pip, en prepausant un brinde a Estella. Mai tard, dins un bal a Richmond, Pip assistís a l’encontre entre Estella e Bentley Drummle e l’avisa ela d’el; li respond qu’a pas cap d’escrupul a lo far càser.
Magwitch conta son istòria passada a Pip, e revèla que lo condemnat escapat que se pelejava dins lo cementari èra Compeyson, lo fraudaire qu’abandonèt Mla Havisham.
Pip torna a l’Ostal Satis per visitar Estella e encontra Bentley Drummle, que tanben èra vengut la veire e a Orlick ara servicial. Pip acusa Mla Havisham de l’aver enganat al subjècte de son benfactor. Admet l’aver fach, mas disent que son plan èra d’inquietar lors sieus. Pip declara son amor a Estella, que, frejament, li dich que prevei de se maridar amb Drummle. Còrfendut, Pip torna a Londres, ont Wemmick l’avertís que Compeyson lo cerca. Pip e Herbert contunhan a preparar l’evasion de Magwitch.
A l’Ostal Jaggers pel sopar, Wemmick conta a Pip cossí Jaggers acqueriguèt sa serviciala, Molly, la rescatant de la forca après que foguèt acusada de murtre.
Mokilés
Localizacion
Lo mokilés es parlat dins l'atòl de Mokil, dins las Illas Carolinas. Es restacada administrativament a l'Estat de Pohnpei es un dels membres dels Estats federats de Micronesia. Vèrs 1990, 400 molikeses demoravan sus l'atòl, mentre que la màger part d'aquesta populacion, 1 200 personas, viviá a Pohnpei.
Grandas Esperanças
Intriga
Puèi, ganahda de remòrs, Mla Havisham dich a Pip cossí l’Estella mainada li foguèt menada per Jaggers e qu’ela l’elevèt per èsser insensibla e sens còr. Sap pas res dels parents d’Estella. Tanben informa Pip qu’Estella es ara maridada. Dona a Pip l’argent per pagar la plaça de Herbert Pocket a cò de Clarriker, e demanda perdon. Al moment que Pip se’n anava, Mla Havisham per accident abranda sa rauba. Pip la salv, mas ne sortissent ferrits. Morrís ela mai tard de las nafras, se planhent de la manipulacion d’Estella e Pip. Pip ara realiza qu’Estella es la filha de Molly e Magwitch. Fàcia a la confontacion, Jaggers dissuadís Pip d’utilizar sas suspicions. drecha|vinheta|Magwitch se fa conéisser de Pip Unes jorns abans lo plan d’evasion de Magwitch, Pip es enganat per una letra anonima que lo fa anar a l’ostal esclusièr près de son anciana demorança, ont es pres per Orlick, qu’assag de lo tuar. Orlick admet franc que nafrèt la sòrre de Pip. Alara que Pip va a èsser trucat per un martèl, arriban Herbert Pocket e Startop e salvan la vida de Pip. Los tres trapan Magwitch per lo menar al vapor per Hamborg, mas encontran la nau de polícia portant Compeyson, que se donèt per identicar Magwitch. Magwitch agafa Compeyson, e se pelejan dins lo riu. Seriosament nafrat, Magwitch es pres per la polícia. Lo còrs de Compeyson es encontrat mai tard.
Mokilés
Classificacion
Lo mokilés es una de las lengas ponapeïcas, un grops de lengas restacadas a las lengas micronesianas, un grop de las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana. Las autras lengas ponapeïcas son lo pingelapés, lo pohnpeian e lo ngatikés.
Grandas Esperanças
Intriga
Pip apren que la fortuna de Magwitch tornarà a la Corona après lo plaid. Mas Herbert, que se prepara a mudar al Caire, Egipte, per prene alà l’ofici de Clarriker, ofrís a Pip alà un emplec. Pip visita Magwitch a la preson de l’espital en espera del plaid, e sul lièch de mòrt de Magwitch li dich que sa filha Estella es viventa. Après la partença d’Herbert's pel Caire, Pip a cò del ven malaut, e a mand d’èsser arrestat per deute. Mas, Joe costosís Pip que li torna la santat e paga lo deute. Al Pip recobrar, s’aclapa Joe. Puèi Pip torna per fara sa proposicion a Biddy, mas descobrís que se maridèt amb Joe. Pip demanda perdon a Joe, promes de lo remborsar e se’n va al Caire. Amb Herbert e Clara parteja lo lòtjament, e mai tard puja fins a venir lo tresen de la companhiá. Es solament alara qu’Herbert apren que Pip a pagat per qu’obtenga son emplec.
Autres personatges
vinheta|[[Charles Dickens, c. 1860]]
Contèxte
Lo precedent literari evident de Grandas Esperanças es David Copperfield, dos romans escrichs a la primièra persona pel narator protagonista, traçant lo desvolopament psicologic e moral d’un jovent cap a la maturitat, sa transition del mitan rural cap a la metropòli de Londres, la vicissitud de son desvolopament emotional, e la mòstra de sas esperanças e de sos sòmis de jovença e lors metamorfòsis, fins al raconte d’una rica e complèxa persona. Dickens èra conscient de la similitud e, abans d’entreprene lo manuscrit novèl, fa una novèla lectura de David Copperfield per evitar las repeticions.
Ambedos libres detalhan lo retorn a l’ostal. Pasmens se David Copperfield es basat sus d’experiéncias personalas de Dickens, Grandas Experiéncias dona, segon Paul Schlicke, "l’autobiografia mai espirituala e intima." Pasmens diferents elements biografics fan allusion al decors – Mla Havisham, en partida inspirada per una dequesa Parisenca, que la demorança clausa e escura, enrodada per "una granda mar vegetala", remembrant l’Ostal Satis, los aspèctes de Restoration House inspirant l’Ostal Satis, e la campanha a l’entorn bordejant Chatham and Rochester. Pas cap de nom de luòc es mancionat, tanpauc un period especific, que mai sovent es indicat per d’autres elements, vièlhs carris, lo títol "Sa Magestat" per se referir a Jòrdi III, e lo vièlh pont de Londres d’abans la reconstruccion de 1824–1831. vinheta|Ostal Satis tal que descrich dins Grandas Esperanças vinheta|Restoration House a The Vines Lo tèma de retorn a l’ostal rebat los eveniments de la vida Dickens, unas annadas abans la publication de Grandas Esperanças en 1856, crompèt Gad's Hill Place a Higham, Kent, ont aviá somiat viure quand èra enfant, e mudèt alà luènh de Londres dos ans mai tard. En 1858, dins un divòrci dolorós, se separant de Catherine Dickens, sa femna de 32 ans. Lo divòrci l’alunhèt de sos amics mai pròches coma Mark Lemon. S’embrolha amb Bradbury and Evans, que publiquèt sos libres pendent 30 ans. En Setembre de 1860, dins un camp rèire Gad's Hill, Dickens brutlèt gaireben tota sa correspondéncia, levat las letres d’afar. Arrestèt de publicar lo setmanièr Household Words al suc de sa popularitat e lo remplaçant per All the Year Round.
The Uncommercial Traveller, istòrias cortas, e autres tèxtes de Dickens comencèron a èsser publicat dins lo novèl setmanièr en 1859 rebat sa nostalgia, coma se vei dins "Dullborough Town" e "Nurses' Stories". Segon Paul Schlicke, "Es pas susprenent que lo roman de Dickens escriguèt a l’epòca un retorn a la raices, se situant dins una part d’Anglatèrra on foguèt elevat, e ont recentament s’èra installat."
Margaret Cardwell atira l’atencion sul personatge de Chops the Dwarf de l’istòria de nadal de 1858 "Going into Society", que, coma lo farà Pip does, entreten l’illusion d’una fortuna eritada que fin finala se vei decebuda dins sas ambicions socialas. Endacòm, Harry Stone pensa que los aspèctes Gotic e magica de Grandas Esperanças son en parit inspirats de At Home de Charles Mathews. Stone tanben afirma que The Lazy Tour of Two Idle Apprentices, escrich en collaboracion amb Wilkie Collins après lor experiéncia de 1857 e publicar dins Household Words ogan, presenta unes luòcs estranhs e d’amors afogadas, anonciant las Grandas Espranças.
Còsta amalfitana
La còsta amalfitana en Itàlia (en italian Costiera amalfitana), se trapa dins la província de Salèrne e comença aprèp la peninsula de Sorrente. S'espandís de Positano, a l'oèst, a Vietri sul Mare, a l'èst, sus prèp de de còsta dins lo golf de Salèrne.
La Còsta amalfitana es coneguda pel mond entièr pel seu relèu fòrça accidentat, la beutat e la granda diversitat dels seus païsatges, los seus vilatges pinctorescs. Lo seu nom li ven de la vila d'Amalfi, còr geografic e istoric de la Còsta.
Grandas Esperanças
Estructura
L’estructura narrativa de Grandas Esperanças es influenciada pel fact que foguèt primièr publicat dins un periodic setmenièr. Utiliza de capítols corts, se focalizant dins un sol subjècte, e gaireben amb d’estructura mathematica.
Cronologia
L’istòria de Pip se debana en tres estapas: son enfança e primièra jovença dins lo Kent, ont sonha s’auçar de son umila situacion; son temps a Londres sas "grandas esperanças" atenchas; e fin finala sa desencantada al descobrir la font de sa fortuna, seguissent sa lenta prese de consciéncia de la vanitat e de las valors falsas. Aquestas tres estapas son cadunas divizadas en dotze partidas egalas. Aquesta simetria contribuís a l’impression of completud, que sovent foguèt comentat."
Còsta amalfitana
La Còsta amalfitana es classificada al Patrimòni Mondial de l'Umanitat dempuèi 1997.
Grandas Esperanças
Lo flus narratiu
Es "l’encastre general del roman". Lo tèrme "amor" es generic, s’aplicant del mèsme biais a l’amor verai entre Pip e Estella e los sentiments d’Estella per Drummle, que son basats sul desir per l’avançament social. Tanben, Estella rebuta Magwitch a causa de son mesprés per tot çò que paréis sota son estatut social.
Còsta amalfitana
Las principalas ciutats d'aquela còsta rocasuda espectaculara son, venent de Sorrente : Positano, Praiano, Amalfi e Ravello.
Legenda
Se dich que quand volián escotar lo cant de las sirènas, los dieus de l'Olimp passavan per un camin que tresplomba la còsta amalfitana, de Bomerano a Nocelle. D'aquel balcon, vegèron tot le golf de Salèrne, dempuèi lo riu du Cilento fins a la punta de Sorrente, e encara mai a l'oèst, fins a Capri e los seus celèbres ròcs, las « faraglioni ». Podián tanben veire subretot lo pichon archipèla Li Galli, refugi de las femnas-peis de la vòtz embrueissada. Ara, las sirènas se calèron. Los dieus se retirèron. Mas lo camin, el, demòra, uèit quilomètres prèp del capval, d'èst en oèst. Es a Bomerano, un massatge d'Agerola, que se trapa (pas aisidament) lo començament. A l'esquina de la piazza Paolo Capasso, una carrièra davala fins al camin.
Grandas Esperanças
Lo flus narratiu
Grandas Espranças a una fin malaürosa, que fòrça personatges sofrisson fisicament, psicologicament o ambedos, o morisson—a vegada amb violéncia—de patiment. Las resolucions aürosas demoran fugidissas, alara que l’òdi fa flòri. La sola fin astruca es lo maridatge de Biddy e Joe e l’espelida de lors dos enfants, fins a las reconciliacions finalas, levat qu’entre Pip e Magwitch, seguisson pas l’òrdre general. Pasmens se Pip s’extirpa del ret de l’òdi, la primièra fin non publicada li refusa lo bonaür alara que la segonda retocada pel quita Dickens, dins la publicacion en roman, daisa son avenir indecís.
Orlick un doble de Pip
Julian Monayhan arguís que lo legidor poirà comprene melhor la personalitat en analizant sa relacion amb Orlick, l’obrièr criminal que trabalha a la farga de Joe Gargery, melhor que l’agach de la relacion amb Magwitch. vinheta|Pip e Biddy seguits per Orlick (capítol 17), de John McLenan Seguent Monayhan, David Trotter nota que Orlick es l’ombra de Pip. Collègas de trabalh de la fabraga, ambedos s’encontrant a cò de Mla Havisham, ont Pip dintra e se jonh a la companiá, alara qu’Orlick, esperant a la pòrta, demòra fòra. Pip considèra Biddy coma sòrre; Orlick a d’autres plans per ela; Pip es connectat a Magwitch, Orlick a l’enemic jurat de Magwitch, Compeyson. Orlick tanben aspira a de "grandas esperanças" e sentís l’ascencion de Pip dempuèi la farga e del palun al glamor de l’Ostal Satis, de que Orlick n’es exclús, tot coma la societat bleuge de London. Orlick es l’ombra pesuga de Pip pòt pas rebutar.
Puèi ven lo castig de Pip, amb l’ataca fèr d’Orlick contra Sra Gargery. Alara Orlick desaparéis, per torar sonque al capítol 53 dins un acte simbolic, quand atrach Pip dins un local embarrat, abandonat dins las sanhas. Orlick deu passar encara una marca abans l’acte darrièr, lo murtre. Pasmens, Pip empacha Orlick, a causa de son estatut privilegiat, qu’Orlick demora esclau de sa condicion, sol responsable del destin de Sra Gargery.
Dickens tanben utiliza lo contrapunt dins la classa nauta de Pip, Bentley Drummle, "lo dobla d’un doble", segon Trotter. Coma Orlick, Drummle es poderós, moret, inintelligible, sanguin, e landra e vaga, espèra son temps. Estella rebuta Pip aqueste rufe, grossièr mas òme plan nascut, acabant amb los espèrs de Pip. Al final ambedoas vidas d’Orlick e Drummle acaban violent.
Punt de vista
vinheta|Pip abans lo retorn de Magwitch per John McLenan Pasmens se lo roman es escrich a la primièra persona, lo lector sap—coma un prealable essencial—que las Grandas Eseperenças es pas una autobiografia mas una roman, una òbra de ficcion amb intriga e personatges, amb un narrator-protagonista. Mai, Sylvère Monod nòta que lo tractament de l’autobiografia es diferent de David Copperfield, que Great Expectations conta pas d’eveniments de la vida de Dickens; "sonque se pòt encontra unas traças d’una larga introspeccion psicologica e moral introspection".
Pasmens, segon l’analisi de Paul Pickerel, Pip—tanben narrator e protagonista—conta amb lo recul de l’istòria d’un jovent qu’el èra, que sap pas res del mond al delà d’un prim mitan geografic e familial. Lo cap del roman sorgís de la confrontacion entre dos periòdes de temps. D’en primièr, lo roman presenta un orfanèl maltractat, remembrant las situacions d’Oliver Twist e David Copperfield, mas lo tròp es lèu passat. Lo tèma se manifèsta quand Pip descobrís l’existéncia d’un mond al delà de la sanha, la farga e lo futur Joe envisatjat per el, lo moment decisiu que Miss Havisham e Estella dintran dins sa vida. Es lo punt ont, lo legidor sap mai que lo protagonista, creant una ironia dramatica que balha una superioritat que se partejan amb lo narrator.
Adam Fortunate Eagle
Adam Fortunate Eagle o Amabese (Red Lake, Minnesòta, 1929) z-es un activista amerindian, filh d’una chippewa e d'un suedés. Balhèt de classas au licèu Haskell de Kansas. Mai tard fuguèt lidèr espirituau daus Gardians de la Sagrada Tradicion daus Fabricants de Pipas, e un daus instigadors de l'ocupacion d’Alcatraz en 1969. En 1973 fuguèt recebut en audiéncia per lo Papa, en 1987 fuguèt arrestat per ténher de plomas d’una espècia protegida, e en 1992 escriguèt ''Alcatraz ! Alcatraz ! The indian ocupation of 1969-1971''.
Grandas Esperanças
Punt de vista
Es sonque al retorn de Magwitch, una revirada de l’intriga que s’unisson las disconnexions dels elements de l’intriga e los fan moúre, atal se rejongan los vejaires del narrator e del legidor. Dins aqueste contèxte de revelacion progressiva, los eneviments sensacionals a la fin del roman met a l’espròva lo vejaire protagonista. Lo procediment es nomenat, per A E Dyson, "Las immolacions de Pip".
Tectnica Narrativa
Per que la redempcion de Pip venga credibla, escriu Trotter, los mots dels personatge principals devon sonar verai. Christopher Ricks apond que la franquesa de Pip induch l’empatia, la comèdia es estalivada, e sas bonas accions son mai elocantas que los mots. La tecnica narrativa subtila de Dickens tanben se vei quand Pip confesa qu’arrenguèt lo partenariat entre Herbert e Clarriker, quand Miss Havisham fin finala vei lo caratèr verai de son cousin Matthew Pocket, e quand Pocket refusa l’argent que li ofrís. Per çò far, la narracion cambia de biais subtik fins a que, pendent lo viatge dangierós sus la Tamèsi per eliminar Magwitch al capítol 54, lo vejaire narratiu passa de la primièra persona al punt de vista omniscient.
Realisme romantic e simbolic
Segon Paul Davis, quitament mai realista que dins los precedents autobiografics escrichs als moment ont de romans coma Adam Bede de George Eliot èran al vam, Grandas Esperanças es plan mai una òbra poetica a l’entorn d’imatges simbolics recurents: la desolation de las sanhas; lo crepuscul; las cadenas de l’ostal, lo passat, la memòria penosa; lo fuòc; las mans que manipulan e contraròtlan; las estelas alunhadas del desir; lo riu fasent lo ligam amb pasat, present e futur.
Genre
Grandas Esperanças conten una varieta de genres literaris, coma lo bildungsroman, roman gotic, ficion criminala, tanben la comèdia, lo melodrama e la satira; e aparten—coma Wuthering Heights e los romans de Walter Scott—al roman.
Bildungsroman
Complèxe e multifòrme, Grandas Esperanças es un bildungsroman victorian, o conte inciatic, que se centra sus un protagonista qu’espelís al amb l’aviada del roama. Grandas Esperanças descriu la frustacion de Pip des sa vida ostalenca, seguit per un long periòde dificil constituits de conflictes entre sos desires e las valors instituidas. Pendent aqueste pediòde torna evaluir sa vida e torna dins la societat amb de basas novèlas.
Roman comic
Grandas Esperanças conten unas scenas comicas e de personalitats excentricas, fasent partit integral de l’intriga e del tèma ambedos. Los mai notables episòdes son aquestes del capítol 4 pendent lo sopar de Nadal, la performança de Wopsle jogant Hamlet al capítol 31, e la nòça de Wemmick al capítol 55. Unes personatges son excentrics a vegada: Jaggers amb sas menas meninosas de jurista; la contradiccion de son grafièr, Wemmick, que dins son trabalh conselha Pip d’invest dins una "proprietat portabla", alara qu’en privat viu dins una villà transformada es castèl; e la reclusa Miss Havisham dins son maine s'arroïnant, e portant sas ròbas de nòça s’espetaçant.
Ficcion criminala
vinheta|Jaggers demandant a Molly de li mostrar sos punhets marcats, per John McLenan Grandas Esperanças conten d’elements del genre novèl qu’es la ficcion criminala, que Dickens tanben utiliza dins Oliver Twist (1837), e desvolpat per sos amics Wilkie Collins e William Harrison Ainsworth. Amb de scènas de condemnats, de naus preson, e d’episòdis de viléncia sanguinosa, Dickens crea de personatges digne de l’escòla de ficcion de Newgate.
Roman gotic
Grandas Esperanças conten d’elements del genre gotic, subretot amb Mla Havisham, la promesa blocada dins sos temps, e la roïna de l’Ostal Satis emplida de mala èrba e d’aranhas. D’autres personatges son en ligam amb lo genre coma l’aristocrata Bentley Drummle, a causa de son extrèma crudeltat; lo quita Pip, que passa sa jovença al percaç d’una beutat calhada, lo monstruós Orlick, qu’assag de biais sistematic de tuars sos emplegats. Puèi i a la luta a mòrt entre Compeyson e Magwitch, e lo fuòc qu’acaba de tuar Miss Havisham, scènas dominadas per l’òrre, lo suspens, e lo sensacional.
Roman al vam
lo genre anglés silver fork novel es basat sul personatge de Miss Havisham e son mond, e tanben amb las illusions de Pip. Aqueste genre, qu’èra la vam dins las annadas 1820 1830, presenta l’elegança gloriosa e las frivolitats esteticas basa de la nauta societat. Per unes aspèctes, Dickens concebèt Grandas Esperanças coma una contra silver fork novel, atacant lo roman de Charles Lever, A Day's Ride. Se pòt veire d’un biais amb las satiras de Dickens contra las pretensions e la morala de Mla Havisham e sos manèfles, coma los Pockets (levat Matthew), e l’Oncle Pumblechook.
Roman istorica
esquèrra|vinheta|George III guinea, meneda d’aur de 21 shillings Pasmens se Grandas Esprenças es pas un verai roman istoric Dickens insistís sus las diferéncias entre l’epòca del roman (1812–46) e aquesta de l’escritura (1860–1).
Grandas Esperanças comença vèrs 1812 (data de naissença de Dickens), contunha dins las annadas 1830–1835, e sauta dins las annadas 1840–1845, data de l’espelida ferroviària de la Great Western Railway. Pasmens se de legidors d’uèi lo notaràn pas, Dickens utiliza de causas que marcan las diferéncias entre 1861 e lo periòde precedent. Dintre aquestes detalhs—que lo legidors contemporanèus podavan pas mancar—i a lo bilhet de banca d’una liura (cap. 10) levat de la circulation en 1826; la pèna de mòrt pels desportats tornats en Grand Bretanha abolida en 1835. Las forças ergidas dins las sanhas, per expausar un cadavre, desapareguèt 1832, e Jòrdi III, lo monarca mencionat al començament, moriguèt en 1820, alara Pip aviá set o uèit ans. Miss Havisham paga Joe 25 guinèas, moneda d’aur (cap 13) que foguèt pauc a pauc retirada après que las darrièra foguèron batudas de la cara de Jòrdi III en 1799.
Tèmas
Las "Esperanças" del títol fa referéncia "l’eritatge de venir", e aquò anóncia plan que l’argent, o puslèu la riquesa ten un ròtle important dins lo roman. Los tèmas màger son lo crime, la classa sociala, comprenen lo gentum, e l’alienacion sociala, l’imperialisme e l’ambicion. Lo roman es tanben concernit per las questions tocant la consciéncia e la reconstruccion morala, e tanben la redempcion per l’amor.