cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Complèxe d'Edip
Cases practics e teoria edipiana
Foguèt en 1910, dins Contribucion a la psicologia de la vida amorosa qu'apareguèt lo tèrme « complèxe d'Edip ». La nocion es l'invencion de dos autres psicanalistas trabalhant a Zuric, Carl Gustav Jung e Franz Riklin. Lo complèxe (gefühlsbetonte Komplexe) » es utilizat alara en psicanalisi per designar de fragments psiquics inconscients de forta carga afectiva. Freud l'utiliza tanben per descriure çò qu'es per el lo principal complèxe psiquic uman, aquel qu'es constituit dins los primiers temps de vida, en foncion dels seus parents: lo « complèxe nuclear ». Sa pensada es enseguida desvelopada lo mèsme an dins l'ensag « Un tipe particular de causida d'objècte per l'òme » ont explica que los objèctes d'amor son totes de substituts de la maire. Lo cas de la filha es ja particular: Freud teoriza qu'a la plaça de la paur de perdre son paire, desvelopa una frustracion ligada a la manca organica del fallus.
Desvolopaments del complèxe
Fòrça psicanalistas comencèron a menar d'estudis, dins la continuitat d'aquelas de Freud, coma Otto Rank. Freud nota: . En seguida dos obratges de Freud desvolopèron sa pensada, e de biais definitiu. En 1923, dins un ensag cort titulat « L'Organizacion genitala infantila », Freud descriu las fasas psicoafectivas de la psicogenèsi, qu'es tanben l'un dels concèptes centrals de la teoria psicanalitica, e que . L'interés creissent portat al complèxe d'Edip motivèt Freud a far un punt sus sa descobèrta. Fixa sa teoria dins las Conferéncias d'introduccion a la psicanalisi, en 1917 e 1918. S'arrèsta subretot sus las observacions dirèctas e sus las analisis d'adults nevrozats, explicant que .
Lo cas clinic dich de « l'òme dels lops » (1918) ofrís una illustracion màger del complèxe masculin. Freud classa alara lo complèxe dins l'encastre dels « esquèmas filogenetics » qu'an per ròtle d'estructurar la psiquè inconscienta e çò fasent dempuèi l'alba de l'umanitat. E mai, l'introduccion de la novèla dualitat pulsionala e d'una segonda topica permetèt una novèla apròcha de l'Edip. Freud explica que lo transferiment presenta los rèstes de la resolucion, mai o mens complida, del complèxe. Aquel daissa de « cretas narcissicas ». Fàcia a aquela sofrença, la psiquè buta lo Ièu a resòlvre en totalitat lo complèxe. Fasent atal, lo Ièu es envasit de compulsions. Segon el l'intensitat d'aquelas compulsions, que culmina dins las nevròsis obsessionalas, es a l'origina de la nocion de « destin » dins los dramas, coma la tragedia de Sofòcles. Dins Psicologia de las folas e analisi del ièu (1921), Freud aborda, caracterizat per une neutralizacion dels afèctes e permetèt per l'ambivaléncia. L'enfant fixa atal sos afèctes negatius e positius sus d'objèctes exteriors al luòc d'investir sos parents.
Enfin, en 1923, dins Lo Ièu e l'Aquò, Freud metapsicologiza la nocion del complèxe d'Edip, ne fasent un preable estructurant de l'instança morala, lo subreièu. En efièch, a la maturitat del complèxe, mai d'un scenaris son possibles: afectes femenins cap al paire pel drollet o desir feminin cap a la maire per la drolleta, e recipròcament. Totas las variacions son degudas segon Freud a la. L'enfant es en efièch inconscientament bisexual, son orientacion sexuala se precisant mai tard. Aquelas variacions complèxas menan doncas una actitud positiva del drollet per son paire (lo complèxe inversat), o una actitud négativa (lo complèxe normal), l'ensems formant, virtualament lo « compleèxe d'Edip complet ». Aquelas identificacions variadas explican la diversitat de las etiologias e de las personalitats. Constituisson fondamentalament un « ideal del ièu » que determina la morfologia del Subreièu.
Complèxe de castracion e darrièrs escrichs
L'ensag de 1923, « Lo problèma economic del masoquisme », pausa que lo Subreièu, instança psiquica proclamant los interdits, nasquèt de l'introjeccion dels primièrs objèctes libidinals de l' Aquò dins lo Ièu. La relacion n'es de fach desexualizada mas lo Subreièu conserva los caractèrs parentals. Freud prepausa aquí una tèsi que la font de la morala es lo Subreièu e, doncas, l'Edip. Lo metéis an, dins l'ensag « L'Organizacion genitala infantila » Freud ensag d'explicitar las zonas d'ombra de l'Edip femenin. Afirma que sol lo penis a une realitat psiquica, e tanben per la filha. Aquel envejariá donca l'aquisicion del fallus, quitament se Freud admet èsser impotent a contunhar l'analisi de la sexualitat femenina.
En 1924, un autre ensag fa una plaça majora al complèxe: « La despareisson del complèxe d'Edip ». Freud i descriu lo biais que lo complèxe desapareis amb lo temps, coma la casuda de las dents de lach presisa, e aquò ' puslèu que la despareisson pura e simpla d'aquel que definiguèt abans coma ' ,. En 1925, dins « Unas consequéncias psicologicas de la diferéncia anatomica entre los sèxes », Freud aborda la . Las premissas del complèxe se jogan dins los primièrs temps de la descobèrta de las zonas erogènas.
Amb l'obratge Malaise dins la civilizacion (1929), Freud liura l'interpretacion psicanalitica de las estructuras inconscientas sostendent l'umanitat e sos fantasmas. Descripta los simbòls sexuals universals trobats dins los sòmis. Segon Ellenberger, . Alara Freud complèta son modèl teoric precisant la figura del paire primitiu. Lo drollet noirís envèrs lo paire de desirs de mòrt perque a paur d'èsser castigat e castrat per aquel darrièr. Alara la castracion fa plaça dins la teoria generala del complèxe, coma paur infantila de se veire despossedat de la poténcia sexuala per la figura paternala. Aquel complèxe de castracion arriba doncas al sortir de l'Edip, coma renonciament a l'objècte maternal, qu'es lo primièr objècte de l'enfant e coma marcant lo començament del periòde de latença e de la formacion del Subreièu pel drollet. D'autors posteriors a Sigmund Freud, coma Melanie Klein o Donald Winnicott per exemple, an pasmens comprés lo Subreièu coma instància plan mai precoça. Lo cas de la drolleta es pasmens diferent a aquel estadi: interprèta la castracion coma ja facha, essent pas en possession d'un penís, e se deu doncas de la reparar. Aquel moment, l'enveja del penís, marca alara l'intrada dins l'Edip al revèrs del cas masculin. Lo murtre del Paire primitiu es lo fantasma universal de l'umanitat de tuar la figura paternala castratritz, sola etapa permetent un desvelopament psiquic normal en seguida. explica Henri F. Ellenberger.
Fin finala, malgrat l'importança del concèpte en psicanalisi, jamai Freud li consacrèt pas cap d'obratage especific, quitament se torna sus aquela descobèrta dins son darrièr obratge, L'Abreujat de psicanalisi, escrivent: .
Panèl d'anóncia d'una sortida de cavalièrs en França
Lo panèl d'anóncia d'una sortida de cavalièrs es un panèl de senhalizacion qu'indica la preséncia d'una (o mantuna) sortida de cavalièrs, situat a una distància d'environ 50 mètres de la primièra en zòna urbana, e 150 mètres dins la campanha.
Complèxe d'Edip
Complèxe d'Edip e estadis psicoafectius
segon Erich Fromm. Per Georges Politzer . Per Roger Perron, designa .
Declin del complèxe e forma inversada
Lo déclin del complèxe d’Edip correspond a la fasa finala de la dinamica edipiana. Es marcat pel renonciament progressiu a possedar l’objècte libidinal, jos la dobla pression de l’ànsia de castracion pel drollet e de la paur de perdre la maire per la drolleta. De proceses permeton a l'enfant de desviar son atencion libidinala dels objèctes parentals. Los desplaçaments identificatòris, coma las sublimacions, lo transferiment tanben, permeton a la libidò de trobar d’autres objèctes de satisfaccion, subretot dins la socializacion progressiva e dins l’investiment dels proceses intellectuals. Fin finala, la « fasa genitala » arriba pendent l'adolescéncia e correspond a la reconeissença de la « doble diferéncia, dels sèxes e de las generacions » e coincidís amb lo segond periòde de maduracion sexuala. Alara l'equilibri es trobat, al sen d'una organizacion genitala adulta e mercé als cambiaments d'objèctes veguts possibles: lo desir serà doncas adressat a una autra femna que la maire, a un autre òme que lo paire.
Existís tanben, nota Freud, una forma « inversada » del complèxe d'Edip. Lo biais normal del complèxe es nomenat « positiu », a l'opausat tanben existís, d'una mena negativa, nomenat « invesat ». Lo drollet vei dins son paire non pas una figura a tuar psiquicament, mas l'objècte d'aquelas tendéncias sexualas. Lo paire ven alara femenizat. Per la drolleta, l'esquèma existís, se bastissent a contrario sus la maire, investida de pulsions sexualas objectivadas. Segon Freud, ambedoas formas de l'Edip constituisson lo « complèxe d'Edip complet ».
Constitucion del Subreièu e vida sociala
Segon Freud, pendent lo complèxe d'Edip lo Ièu seguís una prigonda modificacion, que resulta lo Subreièu;  explica Tran-Thong. La resolucion del complèxe mena a l'introjeccion de l'imatge del paire. L'edificacion del Subreièu per un individú depend atal del biais que resolguèt son complèxe d'Edip. De biais general,  explica Roger Perron.
Etiologia de las nevròsis
L'Edip subís una ', nota Freud, mas, ',. Freud parla tanben, de biais sinonimic, e dins un encastre psicopatologic, a partir 1908, de « complèxe nuclear ». D'en primièr, d'un biais passiu, lo complèxe condiciona lo desvelopament ulterior de l'enfant e amb aquó aquel de las nevròsis; d'un autre costat l'enfant, a partir de sa somission al complèxe, ensaja de comprendre per bastir la realitat e produtz per aquó de « teorias sexualas infantilas » al respècte dels seus parents. Sas teorias influisson de biais decisiu sul caractèr ulterior de l'enfant e sus sa constitucion nevrotica. Pasmens la nevròsi passa de virtuala fins a actuala sonque se l'enfant es incapable de desligar sa libidò dels modèls parentals. Alara pòt pas jogar de ròtle social e produtz un amenatjament de la realitat, una nevròsi. Tota l'entrepresa analitica se definís coma una educacion progressiva per subremontar aquels .
Critica del « monisme fallic » de Freud
Dempuèi la formalizacion, Freud saviá qu'aquel modèl seriá malaisit a transpausar complètament pel desvelopament de las drolletas. Ensag de cobrir aquela dificultat en amenatjant lo concèpte de l'Edip per la filha, que lo psiquiatre e psicanalista Carl Gustav Jung nomena mai tard lo « complèxe d’Electra ». Lo definís coma la tendéncia compulsiva menant la drolleta a se virar cap al paire o una autra imatge paternala de substitucion e qu'es consequéncia del complèxe de castracion prepubertari femenin. Se Freud admet l'existéncia d'un , li coneis pas una equivaléncia estricta amb aquel dedicat al drollet. Aquel  postulat per Freud provoquèt de protestacions vivas, quitament del vivent del fondator de la psicanalisi, e subretot venent de femnas psicanalistas, coma Ruth Mack Brunswick, Helene Deutsch, Karen Horney o Melanie Klein. Aquel espandiment al sèxe femenin pasmens jamai foguèt totalament satisfasent e ara son escaces los analistas qu'utilizan aquel tèrme. Freud remarca en 1916:  e quitament al sen de la teoria psicanalitica. La psicanalista Mélanie Klein per exemple, per equilibrar lo concèpte, insistèt sul fach que lo drollet « enveja » lo poder de las femnas de donar la vida coma la filha poiriá « envejar » lo fallus.
Las consequéncias del declin del complèxe d'Edip son diferentas d'un sèxe a l'autre: d'en primièr s'agís del renonciament al primièr objècte d'amor dins ambedos sèxes.
Debats al subjècte de l'origina psiquica del complèxe
Coma l'explica Freud, l'Edip se preceda de doas fasas ont dominan successivament las zonas erogènas, d'en primièr l'orala puèi l'anala, e que s'organizan las primièras relacions objectalas. L'Edip seriá doncas pas primièr, mas seriá d'esperel originari, çò sus que lo quita Freud trabucava,. Per Melanie Klein, existiriá un « complèxe d'Edip precoç », que descriu en 1927, e anterior a l'edat de 3 ans e avent l'origina dins los fantasmas de la petita enfança. Los residús arcaïcs, sentits coma bons o mals per l'enfant son associats a las figuras parentalas. Dins la linhada, Otto Fenichel, en 1931, postula tanben de « davancièrs del complèxe d'Edip ».
Lo psicanalista Claude Le Guen, dins L'Edip originari (1974), descriguèt un « edip originari » correspondent a una primièra estructura triangulara metent en jòc lo subjècte naissent, sa maire e un tèrç que provòca una paur de l'estrangièr qu'explicariá, al 8 mes pel l'enfant, un tal sentiment per l'Autre. Un autre psicanalista, André Green tanben contunhèt e completèt aquela relacion de tres actuants. Fin finala, existís d'organizacions non edipianas, estudiadas de longa data per la psicanalisa, e que doncas tornan en partida sus l'universalitat del complèxe. Atal, lo vast camp de las estructuras perversas, dels autismes, de las psicòsis fin finala, infantilas o adultas foguèt prés coma pròva per recuzar sa centralitat dins la constitucion de la personalitat.
Criticas
Dempuèi los començaments de la psicanalisi fins als desvelopaments mai recents, lo complèxe d'Edip foguèt criticat. Lo psicanalista Otto Rank lo plaça atal en rèire del traumatisme de la naissença, alara que lo psiquiatre Carl Gustav Jung ne refusava la primautat. Lo désir de la maire dins la vision jungiana es de segur gaire relatiu a l'incèst e es pas restrench al sol complèxe d'Edip. D'autres l'an tornat a un principi moral limitat a la bona societat vienesa, venent de l'estat d'esperit del quita Freud alara qu'Heinz Kohut lo minimizèt dins sas teorias sul narcissisme. Demora amb l'inconscient e las teorias sus la sexualitat infantila, una de las broncas entre los psicanalistas entre eles quines que siàn e encara entre los oposants mai o mens radicals.
Debat sur l’universalitat de l’Edip
thumb|L'etnològ [[Claude Lévi-Strauss fa una critica culturalista de l'universalitat del complèxe d'Edip e mòstra que lo tabó de l'incèst es comun a totes los pòbles.]]
Claude Lévi-Strauss, dins son obratge Las Estructuras elementàrias de la parentat (1949), sosten que l'enebicion de l'incèst es al fondament de totas las culturas umanas. Per l'apròcha psicanalitica, l'existéncia d'un tal tabó coïcida perfièchament amb l'Edip.
Critica de la realitat de l’Edip
thumb|upright=1.2|[[Edip (Drecha) e l'Esfinx (Centre) acompanhat del dieu Ermes (Esquèrra).]]
Critica de la compreneson del mite
Dins Mite e tragedia en Grècia anciana l'istorian e antropològ, especialista de la Grècia antica, Jean-Pierre Vernant denoncia los contrasens e l'anacronisme de l'interpretacion psicanalitica del mite grèc e dins un article de 1967 titulat « Edip sens complèxe ». Per Vernant, Freud sintetiza lo mite en un esquèma tròp simplificator. Plaça pas lo mite d'Edip dins l'ensems de la mitologia grèga. Lo rasonament freudian es per el un , subretot perque que Freud interprèta lo mite grèc amb una mentalitat contemporanèa, sens far de contextualizacion istorica.
Dins l'encastre de familhas non monoparentalas
De biais general, la question de la validitat del complèxe d'Edip continua de noirir un debat viu dins lo contèxte social actual, que vei se desvelopar en Occident de formas novèlas de la familha (coma la monoparentalitat, la familha adoptiva, la familha recompausada, l'omoparentalitat). Fòrça psicanalistas ensajan d'amenatjar la nocion teorica de complèxe d'Edip ont la figura de l'autoritat paternala es absenta, intermitenta, o partejada entre mai d'un paires. Se fondant sus la nocion d' entitlement creada per Freud, lo psicanalista Arnold Rothstein explica per exemple que d'enfants en sofrança noirissan l'illusion d'èsser de contunh en simbiòsi amb lor maire.
Dels estudis de genre
Dins l'encastre dels Gender Studies, la feminista americana Judith Butler, reconeissent l'apòrt freudian, ne critica l'unilateralitat sexuala del complèxe d'Edip. Dins son obratge Trebolum de genre (1990) critica la concepcion freudiana d'una bisexualitat sens vertadièra omosexualitat d'el biais qu'es presentada dins Lo Ièu e l'Aquò.
Segon Didier Eribon, lo libre L'Antiedip de Deleuze e Guattari es « una critica de la normativitat psicanalitica e de l’Edip (…) » e « (…) una mesa en question devastatritz de l'edipinianisme (…) ». Eribon considèra que lo complèxe d’Edip de la psicanalisi freudiana o lacaniana, es una ' qu'es un '.
De la realitat empirica
Segon lo psicològ social Armand Chatard, la representacion freudiana del complèxe d’Edip es segon d'unes cercaires pauc o gaire pas emparat per de donadas empiricas.
Obratge utilizats
<references group="H"/>
<references group="F"/> <references group="N"/> <references group="M"/> <references group="A"/>
Fonts citadas mas non utilizadas
<references group="P"/>
Notas complementàrias
<references group="Nota"/>
.مليسيا
(malaisia, còdi punycode: .xn--mgbx4cd0ab) es lo nom de domeni d'Internet en arabi reservat per Malàisia. Es per ara pas utilizat.
23 d'octobre
Decèsses
Vejatz tanben:
Deutschlandradio
thumb|Funkhaus Berlin (2022)
Blòc 0428
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
O Barco de Valdeorras
O Barco de Valdeorras es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
Blòc 0428
Sa superfícia es de 0.
Deutschlandradio
Deutschlandradio (DLR; DRadio) qu'ei ua entrepresa de ràdio publica de l'Alemanha. Deutschlandradio foguèt fondada lo 1èr de genièr de 1994.
Kédange-sur-Canner
Kédange-sur-Canner es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
La municipalitat se situa en lo luòc inscrich de la vallée de la Canner.
La commune se situe dans le site inscrit de la vallée de la Canner.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Naqshbandiyya
vinheta|La cadena d'aur amb los noms dels 40 grands sheics de la naqshbandiyya. La tariqa naqshbandiyya es l'una dels quatre principalas confrairiás sofis. Pren lo nom de Baha ad-Din Naqshband de Bukhara qu'es considerat coma son mèstre, plan que la fondèt pas dirèctament. Abu Yaqub Yussef Hamadani, nascut en 1140, e Abdul Khaleq Ghajdwani, nascut en 1179, son los fondateurs dels principis d'aquela camin sofi. La naqshbandiyya traça sa linhatge espirituala al profèta islamic Maomet a comptar d'Abu Bakr as-Siddiq.
Tolkien
Tolkien es lo nom d'ostal de
Beade
Beade es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
Verneuil-sous-Coucy
es una comuna francesa ) del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Rejet-de-Beaulieu
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Situé sur les bords du canal de la Sambre à l'Oise, aux confins du Cambrésis et de la Thiérache, son territoire s'étend entre Catillon-sur-Sambre et le département de l'Aisne.
Istòria
Rejet-De-Beaulieu #èsser lo resultat de la fusion de quatre caserius, La Laurette, lo Pichon-Cambrésis, La Louvière e Rejet-de-Beaulieu #que i aguèt separat de Catillon-sus-Sambre per las ancianes friches Las Enveaux  #que se situavan sul bòsc del Abbaye e a donat lo sieu nom a la notícia comuna erigida per una lei del 23 de junh de 1896, aguda consideracion a l'importància de la siá populacion #qu'èra alavetz de 700 abitants.
Los conflictes contemporanèus marcan egalament de la siá peada lo pòble.L'ofensiva britanica del 4 de novembre de 1918,suls bòrds del canal de la Sambre a l'Oise,provòca indirectement d'importantas destruccions.En mai 1940,los tirailleurs marocains fan pròva d'una resisténcia acarnissada e d'un grand esperit de sacrifici.
Les conflits contemporains marquent également de leur empreinte le village.L'offensive britannique du 4 novembre 1918,sur les bords du canal de la Sambre à l'Oise,provoque indirectement d'importantes destructions.En mai 1940,les tirailleurs marocains font preuve d'une résistance acharnée et d'un grand esprit de sacrifice.
René Barjavel
René Barjavel, nascut lo <time class="nowrap date-lien bday" datetime="1911-01-24">24 de genièr de 1911 a Niom (Provença) e mòrt lo <time class="nowrap date-lien dday" datetime="1985-11-24">24 novembre de 1985 a París, es un escrivan e jornalista occitan d’expression francesa subretot conegut per sos romans d’anticipacion o sciéncia ficcion e fantastics exprimissent l’ància sentida fàcia a una tecnologia que l’òme n’a perdut la mestresa.
De tèmas son recurrents: casuda de la civilizacion causada pels excés de la sciéncia e la folia de la guèrra, caractèr eternal e indestructible de l’amor (Ravage, Le Grand Secret, La Nuit des temps, Une rose au paradis). Son escritura se vòl poetica, onirica e, a vegadas, filosofica. Tanben tractèt, dins d’ensags remirables, de l’interrogacion empirica e poetica sur l’existéncia de Dieu (coma dins La Faim du tigre), e lo sens de l’accion de l'òme sus la Natura. Tanben foguèt scenarista/dialoguista de films. Escriguèt los dialògs de Le Petit Monde de Don Camillo. Un concors de novèlas de sciéncia ficcion se debanant a Lion pòrta son nom.
Biografia
Filh de fornièr, felen de païsans, estudièt al collègi de Niom puèi de Cucet (Borbonés). Après lo bachelierat, faguèt fòrça mestièrs per ganhar sa vida : pion, emplegat de banca, conferencièr… Intrèt a dètz e uèit ans dins lo jornalisme al Progrès de l'Allier, a Molins. En 1934, publiquèt son primièr roman, Colette à la recherche de l’amour e venguèt, en 1935, secretari de redaccion de la revista Le Document, puèi cap de la fabricacion de las edicions Denoël. Collaborèt a diverses jornals, coma Le Merle Blanc, fasent de criticas cinematograficas. Anèt a la gèrra dins un regiment de zoaves, al servici de las cosinas. Desmobilizat en 1940, fondèt a Montpelhièr L’Écho des Étudiants. A París, publiquèt una seria de romans d’anticipacion que ne fan un davancièr del succès de la sciéncia-ficcion.
Escriguèt un « Ensag sus las formas futuras del cinema », Cinéma Total, qu'un grand nombre de prediccions se realizèron. Puèi ven un grand roman d'amor, Tarendol, que [ Julien Duvivier] comprèt los dreches pel cinema. En 1947, faguèt, per [ Georges Régnier], sa primièra adaptacion e son primier dialòg de cinema dins Paysans noirs. Escriguèt enseguida los dialògs de Le Petit Monde de Don Camillo, de Julien Duvivier. Tanben collaborèt als autres Don Camillo, a L'Étrange Désir de monsieur Bard, a Femmes sans nom, a Mouton à cinq pattes, a chiffonniers d'Emmaüs (segon lo libre de [ Boris Simon]), a La Terreur des dames, a Les Aventures de Till l'espiègle, a L'Homme à l'imperméable, a Le Cas du docteur Laurent, a  Les Misérables, a Le Guépard, eca. D'esperel realizèt de corts metratges.
Escriguèt doas pèças de teatre de sciéncia ficcion : Le Voyageur Imprudent e <abbr class="abbr" title="Madame">Mme Jonas dans la baleine. Après longtemps ocupat al cinema René Barjavel comencèt amb La Nuit des temps e Le Grand Secret, una segonda carrièra de romancièr e una novèla activitat de jornalista amb una cronica setmanala dins Le Journal du dimanche. Tanben escriguèt de cançons. Aviá una passion, quand aviá lo temps, la fotografia en colors, illustrada per un album (Les Fleurs, la vie).
Moriguèt en 1985.
La guèrra
Pendent la guèrra de 1939-1940, èra dins un regiment de zoaves, li venguèt d'idèas antimilitaristas. Afectat a las cosinas jol grade de caporal en cap, sa tasca principala consistissiá a cercar e destriar l'avitalhament. Èra revoltat per l’esclavatge del soldat e la bestiesa militara. Desmobilizat en 1940, tornèt a París ont contunhèt a demorar, e tornèt occupar sa plaça de cap de fabricacion a l'ostal d'edicion Denoël.
Publiquèt un roman, [ Ravage], en 1943. Aquel roman, e tres novèlas, Le Voyageur imprudent foguèron publicat en fulheton dins lo jornal collaborationista e antisemita Je Suis Partout. Lo jornal publica tanben una intrevista de l'autor per [ Henri Poulain].
A la liberacion de París, escapa pas al vam de suspicion de l'epòca. Foguèt denonciat publicament coma "Collaborator" pel Comité national des écrivains (CNE) en 1944-1945, mas lo seus amics escrivans lo disculpan de las accusacions de collaboracion. Foguèt pas lo cas de Robert Denoël : quand lo comitat d'epuracion lo demissiona, Barjavel dirigiguèt de fach l'ostal d'edicion fins a l'assassinat de l'editor lo <time class="nowrap date-lien" datetime="1945-12-02" contenteditable="false">2 décembre 1945.
Postguèrra
Après la guèrra, mescla las activitats de journalista, de critica, de romancièr e d'scenarista. Lo manca d’argent e lo fracas de Le Diable l’emporte son un començament de trencadura amb sa carrièra de romancièr, s’aventurèt dins lo cinèma. La tuberculòsi e las dificultats financièras l’empachan de realizar Barabbas. Adaptator, dialoguista, lo cinèma garda pas un passatge marcant, malgrat sa traça prigonda dins de fòrça films, coma los Don Camillo, Les Misérables (de Jean-Paul Le Chanois), Les Chiffonniers d'Emmaüs, Le Mouton à cinq pattes, Le Guépard, eca. Amb La Faim du tigre, créi coronar sa carrièra, lo ton e la concluson ne gardan aquela marca, mas es Demain le Paradis, fòrça mai optimista, qu'acaba l’òbra de l’autor qu'aurá viscut un formidable reviscol dempuèi aquel ensag, que mai conserva sa plaça de tria. Dins la prefàcia d'aquel obratge, menciona cossí lo Doctor Paul Carton, mercé a son extraordinària medecina naturala, li permetèt d'elevar sos enfants sens accident de santat. Alara qu'acabava de consultar lo mètge per una otitis que patigava l'enfant, lo <abbr class="abbr" title="Docteur">Doctor Carton lp declarèt : « Sénher, siatz un assassin ! ». Li explica enseguida cossi far per èsser pas mai confrontat a de tals problèma de santat, çò que René Barjavel realizèt amb succés.
Amb La Nuit des temps, paregut en 1968, comencèt sa carrièra de grand escrivan popular. Venguèt cronicaire al Journal du dimanche e acaba son òbra dins l'esperit que passa alara totes lospenjals pessimistas, aquel de l'esper.
Fileteado
250px|left|thumb|... [[Fileteado......]] 300px|right|thumb|... ''[[Bròs fileteat...]] Lo fileteado qu’ei un art d’enluminadura tipica de Buenos Aires e vaduda a la fin deu sègle XIX per ondrar los bròs. Qu’ei caracterizat per ua grana utilizacion de corbas e, que s’ veden hèra d’elements arredondits com vegetaus o baneras.
René Barjavel
Postguèrra
Moriguèt après una ataca cardiaca lo 24 de novembre de 1985.
Fileteado
Lo fileteado que pòt ondrar quina causa que sia. Los ancians colectivos de Buenos Aires que solevan d'estar identificats mercés ua mena de heraudica basada suu lor fileteado.
Galeria
<Gallery> Imatge:Fileteado puro.jpg Imatge:Fileteado Flores.jpg Imatge:Fileteado dragón.jpg Imatge:Fileteado cornucopia.jpg Imatge:Fileteado frases.jpg Imatge:Fileteado Kiosco2.jpg|Quiòsc fileteat Imatge:Escudo argentino fileteado.jpg|Escut argentin fileteat Imatge:Fileteado Jean Jaures Mariano Miguel Capiello.jpg|Carrèra Joan Jaurès au 700, Buenos Aires </Gallery>
Panèl d'anóncia de passatge d'animals salvatges en França
Lo panèl d'anóncia de passatge d'animals salvatges es un panèl de senhalizacion qu'indica la possibilitat de passatge d'animals salvatges.
La Becièira de Candelh
La Becièira de Candelh (Labessière-Candeil en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi del departament de Tarn e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Grava
La grava es una ròca sedimentària detritica constituida per de particulas que sei dimensions son compresas (per convencion) entre e.
Viefvillers
Viefvillers es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Geografia
Village du plateau picard, desservi par la RD 930 (ancienne Nationale 30 reliant Rouen à La Capelle), à 5 km de la sortie de l'autoroute A16
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat a dépendu antany de la municipalitat del Saulchoy.
Noiron
Noiron es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Os Blancos
Os Blancos es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
Auberive
Auberive es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
La municipalitat se situa al sud-èst de Langres Anautita-Marna en un païsatge principalament forestal.
Géolocalisation.
La commune se situe au sud-est de Langres Haute-Marne dans un paysage principalement forestier.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los fraires del Abbaye espetavan los massises forestales environnant fins a la revolucion. Uèi los bòsques son passats jos l' autoritat de l'estat e doncas geridas per la ONF. La municipalitat dispausa pas practicament domeni forestal.
Les moines de l'Abbaye exploitaient les massifs forestiers environnant jusqu'à la révolution. Aujourd'hui les forêts sont passées sous l'autorité de l'état et donc gérées par l'ONF. La commune ne dispose quasiment pas de domaine forestier.
Olbia
Olbia (en sard Terranoa, en gallurés Tarranóa, en italian Olbia) es una vila de Sardenha que foguèt part de la província de Sàsser fins a 2001 quora foguèt incorporada a la nòva província d'Olbia-Tempio. Forma part de la region de Gallura. Confronta las comunas d'Alà dei Sardi, Arzachena, Golfo Aranci, Loiri Porto San Paolo, Monti, Padru, Sant'Antonio di Gallura e Telti
Es a la còsta nòrd-èst. La comuna ten una superfícia de 376 km² e prèp de 50.000 abitants. Anteriorament portava lo nom de Terranova.
Chung Un-chan
Chung Un-Chan (정운찬, 鄭雲燦) (nascut lo 29 de febrièr de 1948 a Gongju, Chungcheongnam-do, Corèa del Sud) foguèt primièr ministre de Corèa del Sud entre 2009 e 2010. Foguèt tanben professor e ancian president de l'Universitat Nacionala de Seol entre julhet de 2002 e julhet de 2006.
enChung Un-chan
Time (revista)
right|325x325px|Time La revista Time es un magazin d'actualitat estatunian de grand resson internacional, amb sas divèrsas edicions localas. Se publica dempuèi 1923. Lo sieu jornalisme de vulgarizacion se caracteriza per de frasas cortas e un portada percutanta, ont s'expausa un personatge o un tèma. Aparéisser sus aquela portada es considerat coma un signe de notorietat.
Time causís cada an las 100 personas mai influentas de la planeta. Las nomacions venguèron una tradicion als EUA. La persona qu'apareguèt mai de còps dins lista es Oprah Winfrey. Las autras personalitats marcantas son: George Walker Bush, Bill Gates, Hu Jintao o Steve Jobs, entre autras. En 1998 faguèron un recuèlh de las 100 personas mai celèbras del sègle XX dins l'article Time 100: The Most Important People of the Century
Mszczonowieścice
Mszczonowieścice es un vilatge polonés imaginari dins lo roman de Kazimierz Sejda, C.K. Dezerterzy (1937). Es estat inventat per sotalinhar las dificultats de pronóncia de la lenga. Mszczonowieścice es dins la comuna de Grzmiszczosławice e lo districte de Trzcinogrzechotnikowo.
Panèl d'anóncia de passatge d'animals domètges en França
Lo panèl d'anóncia de passatge d'animals domètges es un panèl de senhalizacion qu'indica la possibilitat de passatge d'animals domètges.
Canton de Gòrda
Lo canton de Gòrda es un canton francés situat dins lo departament de Vauclusa, en Provença, dins la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Composicion - Demografia
Lo canton de Gòrda se compausa de 8 comunas e còmpta 5889 abitants (recensament de 1999 / Chifras de populacion en França sens comptes dobles).
24 d'octobre
Decèsses
Veire tanben :
Frònt Revolucionari Antifaissista de Provença
vinheta|[[Bandiera dau grop.]]Lo Frònt Revolucionari Antifaissista de Provença (en francés Front Révolutionnaire Antifasciste de Provence), abreujat FRAP, es una organizacion antifaissista de la tendéncia maoïsta basada a Marselha. Seis adversaris principaus son l'Estat francés e lei grops d'extrèma drecha que son situats en Provença: l'Accion Francesa, lo Rassemblament Nacionau, la Liga dau Sud, la Liga dau Miegjorn, etc., que son considerats per l'organizacion coma sei serviciaus.
Lo grop es liat au Partit Comunista Maoïsta.
Moiré
Moiré en arpitan (Moiré en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.
Istòria
Cap de traça d'aucupacion a pas testificat pendent la periòde romaine, tant al nivèl archéologique #que bibliographique.
Aucune trace d'occupation n'est attestée pendant la période romaine, tant au niveau archéologique que bibliographique.
Shiduch
Lo Shiduch o shidduch (ebrieu: שידוך, pl. shidduchim שידוכים) es l'us d'acordaires, o intermediaris, per arrengar los maridatges dins las societats josievas tradicionalas e c*o d'unes gropes josieus ortodòxes contemporanèus.
Se ditz "far lo shiduch", far lo maridaire.
Lengas rajasthani
Localisacion
Las lengas rajasthani son parladas dins l' estat de Rajasthan, e tamben en Panjab, en Haryana e en Paquistan.
Estatut
Existís pas de lenga rajasthani al sens estricte, mas un ensem de parlars acampats jos aquest tèrme. Pasmens en Rajasthan se desvolopan d'iniciativas per promòure lo marwari, que ten una tradicion literària anciana, coma lenga estandard basada sus lo dialècte jodhpuri del marwari. Aqule norma lingüistica, escricha amb l'alfasillabari devanagari, es sonada rajasthani.
Las lengas del grop rajasthani son sovent vistas, mai e mai per sos locutors coma essent de dialèctes, particularament del marwari, mas òm pòt las considerar coma distintas d'aquest darrièr.
Classificacion
]] Las lengas rajasthani forman un sosgrop de las lengas indoarianas centralas e son pròchas del gujarati :
Economia d'Oganda
L'economia d' Oganda a un grand potencial. Possedís de quantitats importantas de ressorsas naturalas, coma tèrras fèrtilas, pluèjas regularas e de depauses de coire, aur e d'autres minerals, en mai de la descobèrta recenta de petròli. S'es pas encara fach un inventari complet dels depauses minièrs del país.
L'agricultura es lo principal sector economic del país, e emplega mai de 80% de la fòrça de trabalh. Lo cafè es lo principal produch exportat.
Après lo govèrn de Idi Amin Dada, en 1981 lo país comencèt un programa amb l'intencion de recuperar l'economia domestica, que recebèt per aquò una considerabla assisténcia de l'estrangièr. Cap a intervenguts de 1984, malgrat aiçò, tròpas politicas d'expansion fiscala e monetària e un nòu esclatament de guèrra civila condusiguèt a problèmas novèls dins lo desvolopament economic.
Dempuèi l'ascension al poder de Yoweri Museweni, al començament de 1986, lo govèrn a fach de grands passes cap a la reabilitacion economica. L'infrastructura del país (mai que mai los sistèmas de transpòrt e comunicacions, qu'èran estats destruits per la guèrra e l'abandon) es estat rebastida. En reconeissent lo besonh de l'aument de l'ajuda extèrna, Oganda negocièt en 1987 amb lo FMI e la Banca Mondiala. Comencèt posteriorament a botar en plaça d'unas politicas economicas destinadas a restaurar l'estabilitat dels prèses e la sostenibilitat de la balança de pagaments, en melhorant la capacitat installada, en reabilitant l'infrastructura, en restaurant los incentius pels productors a travèrs de politicas de prèses e en melhorant la mobilizacion e la localizacion de recorses dins lo sector public. Aquelas politicas produsiguèron de resultats positius. L'inflacion, qu'arribèt a 240% en 1987 e a 42% en junh de 1992, foguèt de 5,4% per l'annada fiscala 1995-96 e de 7,3% en 2003.
L'investiment, coma un percentatge del PIB foguèt estimat a 20,9% en 2002, de bon comparar amb los 13,7% de 1997. Los investiments del sector privat, largament finançats per transferéncias privadas dempuèi l'exterior, foguèron de 14,9% del PIB del 2002. Las resèrvas nacionalas brutas, vistas coma un percentatge del PIB, foguèron estimadas en un 5,5 pel 2002. Lo govèrn d'Oganda a trabalhat tanben amb los païses creditors per reprogramar o anullar porcions substanciales del sieu deute extèrne.
D'acòrdi amb las estatisticas del FMI, en 2004, lo PIB per capita d'Oganda atenhiá los 300 dolars, un nivèl fòrça pus naut que dins las annadas ochanta, mas se manteniá encara a la mitat de la mejana de l'Africa subsaariana. Lo PIB total per aquel meteis an atenguèt los uèch miliards de dolars.
Mario Capecchi
Mario Renato Capecchi (n. en 1937) es un cercaire italian-american. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 2007.
La Châtaigneraie
La Châtaigneraie es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Nòtas
<references group="N"/>
Nuoro
Nuoro (en sarde, Nùgoro) es una comuna italiana, situada dins la region de Sardenha e a la província de Nuoro. L'an 2006 teniá 36.454 abitants. Confronta las municipalitats de Benetutti (SS), Dorgali, Mamoiada, Oliena, Orani, Orgosolo e Orune.
Juan Carlos Ferrero
thumb|right|Juan Carlos Ferrero Juan Carlos Ferrero es un jogaire de tennis espanhòl. Nasquèt lo 12 de febrièr de 1980 a Ontinyent (Valéncia). A ganhat un Grand Chelem e arribèt a èsser nº 1 del mond pendent 8 setmanas. A ganhat 16 torneges de tennis e doas Copas Davis en 2000 e 2004.
Se retirèt en 2012.
Saint-Martin-le-Gaillard
Saint-Martin-le-Gaillard es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
N'en octòbre 1836, lo abbé Lhermina, sacerdòt del pòble, la siá nièce Maride-Rosa Cayeux, mas egalament la siá servidora Celeste París an descobèrt assassinats en lo presbytère per la Sra. Daurada, una abitanta del pòble.
Al continuament d'aquel triple omicidi, se ensuit una enquèsta #que condusiguèt a la detencion de Toussaint Fournier, François Fournier, Nicolas Fournier e Napoleon Godry. A aquela epòca, aguèron acusat del crim. Se ensuit alavetz un procès #que marcarà los anals judiciales de la region a aquela epòca. La pena capital i aguèt requerit cap a las quatre acusats. Aguèron executat sus un tuc del vilatge davant milièrs de personas #que #far mai que mai lo desplaçament amb la fin de presenciar la pujada sus la échafaud dels condemnats.
Al continuament de l'execucion, un arbre i aurà plantat en la sang de cada trépassé.
Sus aqueles quatre arbres, solament tres an empench en daissant aital preténer que lo quatren executat èra innocent…
thumb|Arbres dels condemnats
Quatre arbres an #èsser plantats en cairat. Tres an empench solament (los dos a las extremitats e aquel al centre d'aquela fòto). Los dos unes autres arbres son empenhes ultérieures.
Las municipalitats de Auberville-sus-Yère e de Sant-Sulpice-sus-Yère an #èsser ligadas a Sant-Martin-lo-Xaval l'an 1823.
En octobre 1836, l'abbé Lhermina, prêtre du village, sa nièce Marie-Rose Cayeux, mais également sa servante Céleste Paris sont découverts assassinés dans le presbytère par Mme Dorée, une habitante du village.
À la suite de ce triple meurtre, s'ensuit une enquête qui va conduire à l'arrestation de Toussaint Fournier, François Fournier, Nicolas Fournier et Napoléon Godry. À cette époque, ils furent accusés du crime. S'ensuit alors un procès qui marquera les annales judiciaires de la région à cette époque. La peine capitale fut requise envers les quatre accusés. Ils furent exécutés sur une colline du village devant des milliers de personnes qui firent spécialement le déplacement afin d'assister à la montée sur l'échafaud des condamnés.
À la suite de l'exécution, un arbre sera planté dans le sang de chaque trépassé.
Sur ces quatre arbres, seulement trois ont poussé laissant ainsi prétendre que le quatrième exécuté était innocent…
thumb|Arbres des condamnés
Quatre arbres ont été plantés en carré. Trois seulement ont poussé (les deux aux extrémités et celui au centre de cette photo). Les deux autres arbres sont des pousses ultérieures.
Les communes d'Auberville-sur-Yère et de Saint-Sulpice-sur-Yère ont été rattachées à Saint-Martin-le-Gaillard en 1823.
Trouans
Geografia
Trouans Es un vilatge de la Champagne crayeuse. Es lo resultat del matrimòni de doas comunas l'an 1973 : Trouan-lo-Grand e Trouan-lo-Pichon. Lo Huitrelle travèrsa la municipalitat a totjorn fach la separacion de las doas ancianes localités.
Trouans est un village de la Champagne crayeuse. Il est le résultat du mariage de deux communes en 1973 : Trouan-le-Grand et Trouan-le-Petit. L'Huitrelle traverse la commune est fait toujours la séparation des deux anciennes localités.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vermand
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Saint-Michel-de-Volangis
Saint-Michel-de-Volangis es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Milhac de Nontronh
Milhac de Nontronh (Milhac-de-Nontron en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Vermand
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Milhac de Nontronh
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Saint-Michel-de-Volangis
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vermand
Istòria
Vermand Li caliá possedir un nom gaulois #que demòra ignorat. Lo oppidum #que s'i tròba es lo sol #que i aja conegut pels Viromanduens. Sembla probable #que constituissiá lo sieu luòc fòrt principal. En tot cas, aiçò èra de manièra versemblant la capitala d'aquel vilatge en los ans #que #seguir la conquista, fins a la fondacion d'un nòu cap de-luòc a Sant-Quentin : Augusta Viromanduorum.
Al Bas-Empèri, a la fin de la o al començament de la, sembla que Vermand siá redevenue la capitala de las Viromandui, en rason de la ruïna de Augusta. Es #çò qu'explica lo sieu nom #que ven de Viromandis, #çò que significa "en los Viromandui" (format sul nom del pòble, al ablatif plural, a sens locatif, cas de la lenga indo-europèa #que survivait encara en lo latin). A aquela epòca, fòrça caps-luòcs #cambiar de nom : #prene aquel del vilatge #que n'èran la vila principala. Es doncas probable que los primièrs avesques del Vermandois residissián dins aquela vila abans lo traslat del banc episcopal a Noyon a. Pendent l'epòca mérovingienne, l'astre de Vermand es pas pas establit amb certitud: demorava la capitala del Vermandois, o Sant-Quentin, #que beneficiava del pelegrinatge sul cavòt de lo sieu celèbre martir, la li aviá ja supplantée ? A, la situacion s'illumina : los comtes de Vermandois residisson a Sant-Quentin e Vermand a perdut tota importància.
A la Mièja Edat, aquel es pas mai #qu'un pòble. Al una comunitat religiosa a installat per l'avesque de Noyon, #que ven al  una abbaye de Prémontrés, suprimida a la Revolucion.
Antany, Pelegrinatge a sant Blaise pels mals de gargamèla.
La municipalitat a #èsser totalament destruida pendent la Primièra Guèrra mondiala
À l'époque de la conquête romaine, les Gaulois de la région se nommaient les Viromandui dont le sens n'est pas établi avec certitude : « hommes-petits », pour les uns, « hommes-chevaux » (centaures), pour les autres. Ils appartenaient au groupe des Belgae, les Belges issus d'une vague d'immigration celte du avant notre ère et principalement installés dans le Nòrd de la Gaule. César signale la combativité et la bravoure des Belges. Il affronte la coalition des Nerviens (Bavay - Hainaut), Atrebates et Viromands près de la rivière Sabis (localisation discutée), au cours d'une bataille difficile où les Romains finirent par l'emporter.
Vermand devait posséder un nom gaulois qui reste ignoré. L'oppidum qui s'y trouve est le seul qui soit connu pour les Viromanduens. Il semble probable qu'il constituait leur place forte principale. En tout cas, c'était vraisemblablement la capitale de ce peuple dans les années qui suivirent la conquête, jusqu'à la fondation d'un nouveau chef-lieu à Saint-Quentin : Augusta Viromanduorum.
Cette "déchéance" politique n'empêcha pas le développement d'une ville gallo-romaine prospère, centre d'une importante production de poterie (photographie aérienne du quartier antique du Calvaire ici: ). Un grand ensemble religieux comprenant plusieurs temples a été révélé par les prospections aériennes à Marteville.
Au Bas-Empire, à la fin du ou au début du, il semble que Vermand soit redevenue la capitale des Viromandui, en raison de la ruine d'Augusta. C'est ce qui explique son nom qui vient de Viromandis, ce qui signifie "chez les Viromandui" (formé sur le nom du peuple, à l'ablatif pluriel, à sens locatif, cas de la langue indo-européenne qui survivait encore dans le latin). À cette époque, beaucoup de chefs-lieux changèrent de nom : ils prirent celui du peuple dont ils étaient la ville principale. Il est donc probable que les premiers évêques du Vermandois résidaient dans cette ville avant le transfert du siège épiscopal à Noyon au. Durant l'époque mérovingienne, le sort de Vermand n'est pas établi avec certitude: restait-elle la capitale du Vermandois, ou Saint-Quentin, qui bénéficiait du pèlerinage sur le tombeau de son célèbre martyr, l'avait-elle déjà supplantée ? Au, la situation s’éclaire : les comtes de Vermandois résident à Saint-Quentin et Vermand a perdu toute importance.
Au Moyen Âge, ce n'est plus qu'un village. Au une communauté religieuse est installée par l'évêque de Noyon, qui devient au  une abbaye de Prémontrés, supprimée à la Révolution.
La seigneurie était partagée principalement entre les comtes de Vermandois, puis le roi de France, qui la céda en 1291 au chapitre de Saint-Quentin et les évêques de Noyon.
La commune a été entièrement détruite pendant la Première Guerre mondiale ==Administracion==
Leudeville
Leudeville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Aquitània Lemosin Peitau e Charantas
es lo nom provisòri de la region administrativa e collectivitat territoriala francesa de Nòva Aquitània utilizat del 1èr de genièr al 29 de setembre de 2016.
Leudeville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brasileodactylus
Brasileodactylus ei eth nom utilizat tà aperar es despulhes d'un pterosaure (ludèrt volador) dera formason de Santana deth Aptian (Cretacèu inferior) ena Chapada do Araripe, en Ceará, en Brasil.
Chaumussay
Chaumussay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
thumb|Naut=Chaumussay en Indre e Loire|left|upright=0.8|Chaumussay en Indre e Loire.
thumb|alt=Chaumussay en Indre et Loire|left|upright=0.8|Chaumussay en Indre et Loire..
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa