cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rutèn (lenga)
Mantunas questions lingüisticas son debatudas entre lingüistes : divèrsas questions ligadas a la classificacion de las varietats literàrias e vernacularas d'aquesta lenga ; las questions ligadas a las significacions e als usatges apropriats de divèrs linguonims endonimics (natius) e exonimics (estrangièrs) (noms de lengas e varietas lingüisticas) ; de questions sus sa relacion amb las lengas eslavas orientalas modèrnas e sa relacion amb l'Eslau oriental ancian (la lenga familiara emplegada dins la Rus' de Kyiv del sègle Xen al sègle XIIIen)
Ar Fouilhez
Ar Fouilhez en breton ( La Feuillée en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
thumb|left|Marida a murs en schistes a Botbihan thumb|left|La fontaine Sant-Jean-Baptiste amb los sieus dos vasques de granite La Canerada fa partida del Parc natural regional de Armorique. La municipalitat a adossat als contreforts dels Monts de Arrée. D'una superficie de 3155 a, la siá altitud a comprés entre 192 e 381 mètres d'altitud, lo bourg en essent çò de mès d'elevat de Bretanha (275 mètres) segon las donadas de l'Institut géographique nacional. Lo sieu terroir, fòrça diversifié, va de reünions de Calhau'h Trevezel e Calhau'h Trédudon al marais del Yeun Elez.
Una dobla banda de schistes e de quartzites dévoniens e de grès siluriens constituissi lo nòrd de la municipalitat, #que fa partida monts de Arrée (« en la lenga del país, montanha es exactament synonyme de lande inculte » ). La part centrala de la municipalitat es granitique, format de granite a dos micas, dicha de la Canerada, Es l'essencial del territòri cultivable; al sud-oèst lo marais del Yeun-Elez, dicha encara de Sant-Michel, a constituit de alluvions modèrns, marrit drainées levat de la fin de la e en la primièra mitat de la  quand la pression démographique a retut necessari la ponduda en valor agricòla del marais e dels landes amb la fin de poder survivre.
Lo ruisseau del Fao, afluent del Aulne a l'èst, servís de limit communale amb Berrien; a l'oèst, lo ruisseau de Roudouhir, afluent del Ellez, set de limit communale amb Botmeur, mas lo sieu cors aval es d'ara endavant ennoyé jos las aigas del lac Réservoir de Sant-Michel. Al nòrd, lo limit communale amb Plounéour-Ménez, ancian limit entre los évêchés de Cornouaille e de Léon, coincidís pauc o pro amb la linha de crête de las Monts de Arrée; lo limit meridional amb Brennilis pas se appuie sus cap de particularité de relief levat de fòrça localement (ruisseau de Noster). La clar de défrichement inicial demòra clarament perceptible quand s'obsèrva una mapa de la Canerada : los bòsques subsistants son per la majoritat en périphérie del territòri communal.
Dempuèi sègles, amb una permanéncia considerabla en lo temps #qu'a patit pauc de cambiaments, los Feuillantins an repartit en los catorze meteisses pòbles #qu'èran los pòbles iniciales de la Commanderie (lo bourg, Kermabilou, Penanroz, la Vila-Blanca, Kerelcun, Ruguellou, Trédudon-l'Espital, Kerangueroff, Kervran, Kerbargain, Kerberou, Lo Lettier (vengut Litiez), Kerbruc e Botbihan). Doas separacions suplementàries an solament #èsser creats en lo corrent de la : Roz an Eol e Croaz an Herry. Lo géographe Camille Vallaux escriviá en 1907: « La municipalitat de la Canerada, sus 13 épars, a una sola granja isolada e 12 gròsses pòbles de 14 a 75 fuòcs.(...). Es la municipalitat pâture #qu'a fach aqueles gròsses pòbles e #que los a mantenguts. Cada vilatge i aviá la siá porció de montanha indivise. (...). Ça que la, mai lo pòble èra important, mai lo sieu lòt de pâture comuna i aviá estendut. Los abitants avián don interès a s'agropar. (...). Aquel interès ven de desaparéisser/desaparéisser amb lo parteja de tèrras de la montanha ».
La Canerada presenta un païsatge de bocage dense e de pradas sus tucs #que dona a lo sieu païsatge una tonalitat d'amassa "verda".
Tractat de Campo Formio
Lo Tractat de Campo Formio foguèt signat lo 18 d'octòbre de 1797 entre França e Àustria. Marquèt la fin de la campanha d'Itàlia e dau premier periòde dei guèrras revolucionàrias entre lei dos país. Consequéncias dei victòrias francesas, Àustria deguèt abandonar lo Ducat de Milan e laissar lei Francés organizar d'estats satellits dins lo nòrd-oèst de la Peninsula d'Itàlia. En cambi, annexèt Venècia.
Ar Fouilhez
Geografia
thumb|left|Maison à murs en schistes à Botbihan thumb|left|La fontaine Saint-Jean-Baptiste avec ses deux vasques de granite La Feuillée fait partie du Parc naturel régional d'Armorique. La commune est adossée aux contreforts des Monts d'Arrée. D'une superficie de 3155 ha (31.55 km), son altitude est comprise entre 192 et 381 mètres d'altitude, le bourg étant le plus élevé de Bretagne (275 mètres) selon les données de l'Institut géographique national. Son terroir, très diversifié, va des sommets de Roc'h Trevezel et Roc'h Trédudon au marais du Yeun Elez.
Une double bande de schistes et de quartzites dévoniens et de grès siluriens constitue le nord de la commune, qui fait partie des monts d'Arrée (« dans la langue du pays, montagne est exactement synonyme de lande inculte » ). La partie centrale de la commune est granitique, formé de granite à deux micas, dit de La Feuillée, c'est l'essentiel du territoire cultivable; au sud-ouest le marais du Yeun-Elez, dit encore de Saint-Michel, est constitué d'alluvions modernes, mal drainées sauf à la fin du et dans la première moitié du  lorsque la pression démographique a rendu nécessaire la mise en valeur agricole du marais et des landes afin de pouvoir survivre.
Le ruisseau du Fao, affluent de l'Aulne à l'est, sert de limite communale avec Berrien; à l'ouest, le ruisseau de Roudouhir, affluent de l'Ellez, set de limite communale avec Botmeur, mais son cours aval est désormais ennoyé sous les eaux du lac Réservoir de Saint-Michel. Au nord, la limite communale avec Plounéour-Ménez, ancienne limite entre les évêchés de Cornouaille et de Léon, coïncide peu ou prou avec la ligne de crête des Monts d'Arrée; la limite méridionale avec Brennilis ne s'appuie sur aucune particularité de relief sauf très localement (ruisseau de Noster). La clairière de défrichement initiale reste nettement perceptible lorsqu'on observe une carte de La Feuillée : les bois subsistants sont pour la plupart en périphérie du territoire communal.
Depuis des siècles, avec une permanence remarquable dans le temps qui a subi peu de changements, les Feuillantins sont répartis dans les quatorze mêmes villages qui étaient les villages initiaux de la Commanderie (le bourg, Kermabilou, Penanroz, la Ville-Blanche, Kerelcun, Ruguellou, Trédudon-l'Hôpital, Kerangueroff, Kervran, Kerbargain, Kerberou, Le Lettier (devenu Litiez), Kerbruc et Botbihan). Deux écarts supplémentaires seulement ont été créés dans le courant du : Roz an Eol et Croaz an Herry. Le géographe Camille Vallaux écrivait en 1907: « La commune de La Feuillée, sur 13 épars, a une seule ferme isolée et 12 gros villages de 14 à 75 feux.(...). C'est la commune pâture qui a fait ces gros villages et qui les a maintenus. Chaque village avait sa portion de montagne indivise. (...). Or, plus le village était important, plus son lot de pâture commune était étendu. Les habitants avaient don intérêt à se grouper. (...). Cet intérêt vient de disparaître avec le partage des terres de la montagne ».
La Feuillée présente un paysage de bocage dense et de prairies sur collines qui donne à son paysage une tonalité d'ensemble "verte".
Fosseux
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Le Peirat
Le Peirat (Le Peyrat en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Los Gallardos
Los Gallardos es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Olmet
Olmet (Olmet en francés) es 'na comuna auvernhata dau departament dau Puei de Doma e de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Torcy (Sòna e Léger)
Torcy  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Garrucha
Garrucha es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Olmet
Toponimia
Lo nom d'Olmet ven dau latin ulmetum, diminitiu de l'òlme.
Nòtas
<references group="N"/>
William Thomson, Lord Kelvin
thumb|right|Retrach de lord Kelvin.
William Thomson (1824-1907), lord Kelvin, foguèt un fisician britanic que participèt a l'aparicion de la termodinamica au sègle XIX. Capitèt d'esplechar lei resultats de Sadi Carnot (1796-1832), de Julius Robert von Mayer (1814-1878) e de James Prescott Joule (1818-1889) per estructurar ço qu'èra una sciéncia novèla gràcias a la definicion dau zèro absolut en 1848 e dau premier principi e dau segond principi de la termodinamica en 1852.
L'unitat principala de la temperatura absoluda, lo kelvin, foguèt nomat en son onor.
Gérgal
Gérgal es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Occoches
Occoches es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Tipuana Tipu
Qu'ei originàri 'Argentina, Brasil, Uruguai, Paraguai e Bolívia.
Que hè granas en forma d'eliç un pauc diferentas de las favas de las autas plantas de la soa familha. Que pòt créisser gaireben dinc aus 20 mètres dens lo son abitat naturau e qu'ei en vila e dens los parcs un arbó d'ornament dab las soas hlors grògas.
Còsta (òs)
vinheta|Caissa toracica (illustracion del Gray's Anatomy). vinheta|Caissa toracica d'Eptesicus fuscus (ratapenada) En anatomia, las còstas (del latin costae) son d'òsses plans corbs (apartenent a la categoria dels òs arcats).
Aschères-le-Marché
Aschères-le-Marché es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Còsta (òs)
Pels mamifèrs, las còstas sonque son desvolopadas dins lo tòrs: de rèstes sòudats de còstas se pòdon dessenhar seguissent las vertèbras de còl e las sacralas. Pels reptils, a vegadas, las còstas son presentas perlongant totas las vertàbras dempuèi lo còl cap al sacrum. Per unes peisses, i a quatre còstas per cada vertèbra. Los espacis entre las còstas son qualificats intercostalas; contenon los muscles intercostals, nèrvis, e artèrias.
Aschères-le-Marché
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Còsta (òs)
La legenda dich que los òmes an una còsta de mens que las femnas. es erronèu, e ven de la descipcion que se fa dins la Bíblia de la creacion d'Éva (dempuèi una còsta d'Adam)
Per l'èsser uman
En anatomia umana las còstas son d'òsses oblics cap al bas, que son ligats:
Unas son ligadas sonque a las vertèbras (còtas flotantas).
Amb l'estèrnum e las vertèbras toracicas, forman la caissa toracica que conten lo còr e los palmons.
L'estèrnum e los cartilatges costals son a vegadas nomenats « plastron estèrnocostal », lo plastron essent coma una targa portada sul tòrs, en rason de sa relativa flexibilitat fasent una proteccion contra los traumatismes compressius.
Se nomena los pars de còstas amb la letra K (lo C èssent utilizat per las vertèbras cervicalas), seguida d’un numèro (de 1 a 12 de naut al bas).
Las dotze pars de còstas umanas se destrian en dos grops: Las còtas del seten par son mai longas, e auestas del 12n par an una longor variabla segon los individús: longas o cortas, o quitament absentas.
Existís a vegada de còtas subrenumerària (un 13n par): pòt èsser lombar (es a dire articulada amb la primièra vertèbra lombara, L1) o cervicala (articulada amb la darrièra vertèbra cervicala, C7).
Articulacions
Las articulacions de las còtas amb las vertèbras toracicas e l'estèrnum son d'articulacions sinovialas, en possedissent totes los elements caracteristics: capsula articulara, ligaments, cartilatge, membrana sinoviala.
Les Wampas
Les Wampas es un grop de rock psychobilly puèi punk rock francés format en region parisenca, plan conegut del mitan de la scèna independenta alternativa tre la fin de las annadas 80 mès vengut fòrça popular dempuèi 2003 gràcias al tube Manu Chao, tròç punk rock risolièr que se trufa del enriquiment gràcias al show business del dit Manu Chao (e d'autras dins la cançon).
Còsta (òs)
Los espacis intercostals
Se destrian los espacis verais (per las còstas 1 a 6) e falses (7 à 9) a causa del gropament en un massís cartilatginós commun de las còsta 7, 8 e 9. Se nòta l'espaci intercostal coma la còsta superiora d'aqueste espaci.
Les Wampas
Biografia
Los Wampas se son formats en 1983 autorn del cantaire Didier Chappedelaine. Lor nom Wampas es tirat de la benda dessenhada Rahan.
Còsta (òs)
Mouvements
Los movements son los movements essencials de la respiracion (ventilacion pulmonària): abaissament e elevament de la caissa toracica.
Les Wampas
Biografia
L'estili musical inicial dels Wampas èra puslèu de rock psychobilly (mal) cantat en francés. Aquesta demarcha completament anticonformista (lo fait de far mina de mal cantar, la causida d'un estili musical pas brica popular en França) fa que los Wampas se sarrèron lèu-lèu de la scèna alternativa emergenta ambe los quals partajan l'empont, Bérurier Noir, Ludwig von 88, los Garçons Bouchers, Jad Wio, OTH, los Satellites, Parabellum... e lo quite grop del Manu Chao, la Mano Negra ! aital, ambe la sortida del tresen album Les Wampas vous aiment en 1990, lo grop ven l'un dels grops màgers d'aquesta scèna rock independenta francesa, e lor cançon Petite fille un estandard del rock alternatiu francés.
Los musicians dels Wampas van fòrça cambiar rapòrt a la debuta e, forçalament, influar sus l'orientacion musicala. Aital, entre 1985 e 1991, lo guitarrista Marc Police balharà un estili mai surf als Wampas (coma dins Petite fille). En seguida de la mòrt del paure Marc Police, los Wampas recrutan coma novèl guitarrista lo Philippe Almosnino, qu'i demorarà dincas en 2015 ont se'n va per intègrar lo grop de Johnny Hallyday.
En 2003, los Wampas t'an un tube sospresa ambe la cançon Manu Chao, que los tira fin finala de lor estatut marginal de grop alternatiu. Aital, son convidats en 2005 per Indochine a participar a l'album Alice & June (cançon Harry Poppers ), e fan lor primièra partida sus l'empont de l'estada de França lo 26 de junh de 2010.
De notar qu'en 2006, fan un escandal ambe la capitada de lor cançon Chirac en prison, pauc aimada del govèrn francés e evidentament censurada pels medias mainstream.
Huécija
Huécija es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Huércal de Almería
Huércal de Almería es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Republica de Tèxas
La Republica de Tèxas èra un estat independent d'America dau Nòrd qu'existiguèt dau 2 de març de 1836 au 19 de febrier de 1846. Foguèt annexat per leis Estats Units d'America entraïnant la Guèrra Americanomexicana (1846-1848).
Orcet
Nòtas
<references group="N"/>
Pressinhac
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo lemosin.
Geografia
miniatura|Clochier de Pressinhac. miniatura|Cigònha de Pers (Potz a balancier).
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Intercomunalitat
(De mesa a jorn!) Coma 25 autras comunas, Pressinhac fai partida de la Communautat de comunas de Nauta Charanta.
Particularitats dau parlar comunau
Los de Pressinhac, parlan l'occitan en è.
Articles definits : lu [lə], la [lɔ] ; los [lu:], las [lɛ:].
Caracteristicas :
Personalitats liadas a la comuna
La mair Riton
Parabellum
Parabellum èra un grop parisenc de punk rock francés, grop màger de la scèna rock independenta francesa dita alternativa còsta Bérurier Noir, los Garçons Bouchers, Ludwig von 88, OTH o los Wampas. Lo grop es format en 1984 per dos ancians sòcis del grop Les Porte-Mentaux, Géant Vert e Schultz. An sortit tres albums, puèi se son desseparats en 1991. Lo grop s'es tornat formar en 1998, mès s'es desseparat un còp de mai en 2014.
Luscre a Tòquio
Luscre a Tòquio (Tōkyō Boshoku en japonés) es un filme realizat en 1957 per Yasujiro Ozu e considerat coma lo mai sorne e gaireben narusian ( pel siu pessimisme ) o mizoguchian (lo de Carrièra de la Vergonha mai que tot...) de son òbra.Mas tot parièr kurosawian per la vesita dels fonzals de la capitala nipona que fa.
Pressinhac
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Luscre a Tòquio
Amb l'estudi per exemple de problèmas tan sendents e universals coma la violéncia masculina dins lo parelh e lo tèma de l'avortament, sicuts sovent amagats amai quitament censurats dins la societat nipona d'aquela epòca (coma tanben o quasi totas las d'endacòm mai!)
Parabellum
Lo nom del grop ven de l'expression latina Si Vis Pacem Para Bellvm (se vòles la patz, aprèsta la guèrra), mès es tanben lo nom d'un pistolet. Lor cançon la mai coneguda es una represa en version punk rock de Cayenne, cançon francesa anarquista del començament del sègle XX, qu'òm pensa escrita per Aristide Bruant.
Luscre a Tòquio
Sinòpsi
Malgrat l'amor de sa pichona, tant per balhar coma per recebre, mas n'èra ben tròp patiràs venguda la siá vida al domicili conjugal.
Akiko n'acabèt prenhs contra sa volontat de la siá apariada amb un camarada de classa, lo Kenji (Masami Taura) que se n'aprofiechèt d'ela mas fin finala la s'aimèt pas cap.
Quand decidís el de la daissar, lo se cercarà ela en pels quartièrs mai calents e perilhoses de la capitala nipona. Que n'abortèt tre s'aprene que lo siu drud l'aimava ges.
Serà dins un cafeton, una botiga de nolhas,  que lo tornarà trobar mas de tant se carpinhar, tre sortida d'al restaurant ven ela abocada per un tramvia... Suïcidi o accident... n'Ozu o aclara pas cap.
Un ellipsi remirable pr'aquò nos mòstra na Takako revelant a la lor maire lo decès de la joventa.
D'efièch, dins una sala de jòcs (de mahjong per èsser mai precís...) que la siá propietària Kisako se ne ditz (Yamada Izusu) li aviá desvelat lo secrèt de la lor naissença.
De fach, n'èra ela la lor maire que s'enfugiguèt bèl temps aviá d'a l'ostal amb un emplegat del marit lo lor paire.
Akiko, çò que d'ela, li ne demandèt quitament s'èra Shukichi lo lor paire de verai verai.
Ne foguèt just après aquel rescontre amb sa maire que n'Akiko anèt al restaurant de nolhas per rescontrar lo Kenji. Ja enfumatida pel siu rescontre amb Kisako, d'encara mai ne sortirà e l'accident tot o clavarà...
A la fin del filme, na Takako çò ne ditz al siu paire que va tornar a l'ostal del siu marit e de la siá filha, per la pas veire créisser coma d'elas o faguèron amb l'abséncia d'un de sos dos parents. N'es d'acòrdi mas de racacòr en Shukichi per desenant viure solet.
Una situacion encara pro rara dins lo Japon d'aquela epòca que l'amor filial li ne demandava a un dels enfants de s'entrevar dels lors parents vièlhs e pas cap lo's daissar solets.
Analisi
Se tracha amb aiceste filme d'una òbra a l'un còp mai e mens ozuianas...
Mai per que sempre bassacada d'una infinida umanitat...
Mens per que ben tròp trista e desesperançada vision de la vida e dels sius torments.
S'estudièt aital e prigondament l' arma incarnada dels sius personatges dins de situacions tragicas, tant del present que son a viure coma d'al passat eissidas... e lo lor futur, lo se podem sonque solfinar, pas gaire assegurat per aquel que solet demòra a l'ostal o la que torna en çò d'un marit violent mas que tot o s'espèra de l'amor de sa neninona...
Ges optimisme se desvela dins aquesta òbra, coma las melhoras d'en Mikio Naruse que pas jamai jutja el degun.
Lo Gost del saké
Lo Gost del saké (en japonés Samma no Aji, çò es Lo Gost del samma, peis salat... ) es lo darrièr filme d'en Yasujirō Ozu que defuntarà un chic mens d'una annada puèi, vencit per un càncer, lo quite jorn del siu anniversari, lo 12 de decembre de 1963...
Luscre a Tòquio
Ficha tecnica
thumb|300 px|right|... Luscre subre [[Shinjuku... ]]
Lo Gost del saké
Coma dins la màger part dels sius filmes, ne refofa aquesta òbra d'una umanitat viscuda e partejada que çai çò mai important es la fòrça de l'amistat.
Luscre a Tòquio
Nòtas & referéncias
[(Categoria:Filme en blanc e negre]]
Lo Gost del saké
Distribucion
thumb|300 px|left|... s'abasta sempre al còr de las causas... coma saké blos, non filtrat, dins las siás taçonèlas d'astrada...
Huércal-Overa
Huércal-Overa es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Pèrlas e Castelhet
Pèrlas e Castelhet (Perles-et-Castelet en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Pèrlas e Castelhet es una comuna occitana, que recampa dos vilatges: Pèrlas e Le Castelhet, lo primièr dins la val, lo segond sus un penjal. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Enric Guiter dins l'ALPI dóna la pronóncia ['perles caste'let]. Cal probablament corregir en 'pɛɾles].
Pèrlas
La prononciacion es ['pɛɾles]. La fòrma occitana segon Patrici Pojada es Pèrlas o Pèrles (dins l'airal a final al plural ven -es; ex. la vaca, les vaques). Las fòrmas ancianas son Pederlas, en 1145, Perles en 1224, Perlas en 1246 e 1648, Perlis en 1271, 1272, 1305, 1308, Perle en 1318-25, Perlis en 1375, Perlas en 1385, 1390, Perles en 1401, Perlas cap a 1460 (Cronica d'Esquerrier) e en 1540. Segon Negre, citat per Patrici Pojada, Pèrles es benlèu lo femenin de Paterculus, nom latin d'òme, seguit de -as. Los Féniés sègon aquela explicacion. Segon Coromines, tanben citat per P. Pojada, en partent de la fòrma Pederlas, explica lo nom per Petrulas, derivat del grèc petra, espandit en latin vulgar : Petrulas > Pedrelas > Perlas; petrula seriá « aquesta ròca, una ròca notabla, particulara ». Mès en occitan, quitament periferic petr- > pedr- > peir-. Segon Patrici Pojada, los autors parton de la primièra mencion qu'es sola. La tombada de -d- intervocalic es rara dins l'occitan d'aquel airal. Çaquelà, i a un Perles en Fenolhedés qu'es atestat Petrolas en 1011. La solucion seriá Paterculus femenizat [ > *Paderlhas ], o Petrulas, de petra, o quicòm mai ? .
Castelhet
La prononciacion es [kaste'ʎet] e la grafia Castelhet. Castelhet es un diminutiu de castèlh, fòrma locala de castèl (palatalizacion de -l finala) : un castèlh pichon.
.frogans
(mèrca depausada per la societat op3ft) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 19 d'abril de 2014.
Illar
Illar es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Al Plan
Al Plan (Le Pla en francés) es una comuna occitana de Donasan, situada dins lo departament d'Arièja e la region d'.
Chaumont-sur-Tharonne
Chaumont-sur-Tharonne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
Chaumont-Sus-Tharonne a situat en l'èst del departament e lo sieu territòri es limitrophe del departament vesin del Loiret. Se tròba aperaquí del cap de-luòc de costat, a aperaquí  de Orléans.
Traversada per la rota départementale D 922 (La Ferté-Sant-Aubin, Loiret a Romorantin-Lanthenay, jos-prefectura de Loir-e-Doncas que), es prèp d'un échangeur del autoroute A 71 #que connècta Orléans a Clermont-Ferrand.
La municipalitat es partiellement situada en la bòsc domaniale de Lamotte-Beuvron.
Chaumont-sur-Tharonne est situé dans l'est du département et son territoire est limitrophe du département voisin du Loiret. Elle se trouve à 10 km environ du chef-lieu de canton, à environ 48 km d'Orléans.
Traversée par la route départementale D 922 (La Ferté-Saint-Aubin, Loiret à Romorantin-Lanthenay, sous-préfecture de Loir-et-Cher), elle est proche d'un échangeur de l'autoroute A 71 qui relie Orléans à Clermont-Ferrand.
La commune est partiellement située dans la forêt domaniale de Lamotte-Beuvron.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A la fin del Ancian Regim, Chaumont-sus-Tharonne aperteniá a la généralité de Orléans, a la eleccion, subdélégation e graèr a sal de Beaugency. S'i seguissiá la costum de Orléans al nòrd del Beuvron (enclave del bailliage de Beaugency), e aquela de Bles al sud. Sul plànol religiós, la parròquia fasiá partida del diocèse de Orléans e del archidiaconé de Sologne.
À la fin de l'Ancien Régime, Chaumont-sur-Tharonne appartenait à la généralité d'Orléans, à l'élection, subdélégation et grenier à sel de Beaugency. On y suivait la coutume d'Orléans au nord du Beuvron (enclave du bailliage de Beaugency), et celle de Blois au sud. Sur le plan religieux, la paroisse faisait partie du diocèse d'Orléans et de l'archidiaconé de Sologne.
À la Révolution, Chaumont-sur-Tharonne fut chef-lieu de canton. L'arrêté du 3 brumaire an XI [5 octobre 1802) supprime Chaumont comme chef-lieu de canton et lui substitue Lamotte-Beuvron.
Torpes (Sòna e Léger)
Torpes  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Geografia
Torpes fait partie de la Bresse louhannaise.
.soy
("soi", en espanhòl) es un nom de domeni generic depausat per Google. Es en servici dempuèi lo 19 d'abril de 2014.
.paris
(París, en anglés e francés) es un nom de domeni generic de tipe geografic. Es en servici dempuèi lo 19 d'abril de 2014.
.foo
(variabla metasintactica en programacion informatica) es un nom de domeni generic enregistrat per Google. Es en servici dempuèi lo 19 d'abril de 2014.
Fléchin
Fléchin es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Aquel vilatge a inserit en un entorn fòrça boisé (per la region). Es drainé e irrigat per divèrs cors d'aiga e de zònas humides (La Doça Fontaine, Las Pichonas Laquette, La Fosse Baudrelle, e fòrça pichonas fonts, #que la font de Surgeon, #que n'explican la preséncia d'un ancià molin amb casuda d'aiga, e d'ancianas cressonnières.
Géologie : Se distinguís en la comuna (egalament visibla sus la mapa géologique, qualques affleurements terciaris, coma tanben en la prèpa region a Aumerval, Burbure, Divion, Bourecq. Aqueles affleurement del cénozoïques pòdon protegir una flore originala.
Ce village est inséré dans un environnement très boisé (pour la région). Il est drainé et irrigué par divers cours d’eau et zones humides (La Douce Fontaine, Les Petites Laquette, La Fosse Baudrelle, et beaucoup de petites sources, dont la source de Surgeon, qui expliquent la présence d’un ancien moulin avec chute d’eau, et d'anciennes cressonnières.
Géologie : On distingue dans la commune (également visible sur la carte géologique, quelques affleurements tertiaires, comme aussi dans la proche région à Aumerval, Burbure, Divion, Bourecq. Ces affleurement du cénozoïques peuvent abriter une flore originale.
Istòria
En 1285, segon Jacques Bretel, un cèrt Simon, sobrenomenat Boulès de Fléchin, se distinguís en la baralha del Tournoi de Chauvency.
En 1285, selon Jacques Bretel, un certain Simon, surnommé Boulès de Fléchin, se distingue dans la mêlée du Tournoi de Chauvency.
FFF
FFF, o Fédération française de fonck, es un grop de rock fusion francés format còsta París de caps 1987 per Marco Prince (lo cantaire), Nicolas « Niktus » Baby (a la bassa), Yarol Poupaud (a la guitarra), Christian Monthieux (a la batariá), Philippe « Félix » Niel (als clavièrs) e Philippe Herpin « Pinpin » (al saxofòn).
Philippe Herpin es un ancian sòci del grop Marquis de Sade, a participat sonque al primièr album de FFF, Blast Culture, sortit en 1991, puèi a quitat lo grop en 1993.
Yarol Poupaud serà tanben guitarrista de Johnny Hallyday a partir de 2012.
Oppidum
Definicion
Oppidum es un tèrme latin que significava "poblament principal" dins las divisions administrativas de la Roma antica. Lo mot deriva del latin primairenc ob-pedum, "espaci claus", benlèu vengut del Protoindoeuropèu *pedóm-, "espaci ocupat" o "pesada".
Dins sos Commentarii de Bello Gallico, Juli Cesar nomenèt oppida los pus grands poblaments qu'encontrèt en Gàllia durant la Guèrra de las Gàllias entre 58 e 52 abans JC. Emai qu'expique pas clarament en foncion de quals critèris nomena un poblament oppidum, es de bon compréner que: èran de sites economics importants, ont las merças èran produchas, negociadas e escambiadas, ont de còps que i a los mercants romans s'installavan e ont las legions romanas se podián aprovisionar. Èran tanben de centres politics importants, lo sèti d'autoritats que prenián de decisions que concernavan un grand nombre de personas – per exemple la nomenacion de Vercingetorix al cap de la revòlta gallesa en 52 ab JC. .
Laroya
Laroya es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Chançay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Chançay A #èsser lo luòc, en setembre 1937 d'un congrès Bourbaki, en amassant divèrses mathématiciens #que Jean Delsarte e Henri Cartan. Aquel darrièr i #emetre per las primièras fes l'idèa de la nocion de filtras en matematicas.
Chançay a été le lieu, en septembre 1937 d'un congrès Bourbaki, réunissant plusieurs mathématiciens dont Jean Delsarte et Henri Cartan. Ce dernier y émit pour la première fois l'idée de la notion de filtres en mathématiques.
Vareilles (Sòna e Léger)
Vareilles  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha Franca Comtat.
Aetius
Aetius (oc Flavi Aeci coma en catalan???) (Flavius Aetius, vèrs 395 - 21 de setembre de 453) foguèt un senator e un generau roman que venguèt lo cap principau de l'Empèri Roman d'Occident. Venguèt famós après sa victòria còntra lei Huns en 451. Foguèt assassinat per l'emperaire Valentinian III. Sa mòrt marquèt lo començament d'un periòde d'anarquiá dins leis institucions romanas que va s'acabar en 476 per la disparicion finala de l'Empèri Roman d'Occident.
Lubrín
Lubrín es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Fontaine-lès-Hermans
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Oton II (emperaire roman germanic)
Oton II (vèrs 955 - 7 de decembre de 983) foguèt un emperaire dau Sant Empèri Roman Germanic que reinèt coma coemperaire ambé son paire a partir de 967 e solet de 973 a 983. Èra lo successor d'Oton I (936-973) e foguèt remplaçat per Oton III (983-1002). En fòra de son títol imperiau, èra tanben rèi de Francia Orientala e d'Itàlia.
Durant son rèine, Oton II adoptèt una politica similara a aquela de son paire e assaièt de renfòrçar l'Empèri e d'aumentar sei territòris italians. Pasmens, deguèt faciar divèrsei revòutas e sei campanhas en França e dins lo sud d'Itàlia s'acabèron per de reviradas. A sa mòrt, son eiretier èra un enfant e una crisi se debanèt a prepaus de la succession imperiala.
Reiaume de Norica
Lo Reiaume de Norica foguèt un reiaume cèlta format a partir dau sègle II avC sus lo territòri de l'Àustria actuala. gràcias a la produccion e au comèrci de sau e de fèrre, èra un reiaume liat au comèrci europèu e probablament prospèr. De mai, aqueu comèrci permetèt d'establir de relacions ambé la Republica Romana e lo reiaume de Norica èra un aliat de Roma. Pasmens, en 16 avC, sostenguèt la revòuta de Panònia còntra lei Romans. Desfach, foguèt integrat a l'Empèri Roman en 40.
Oton Ier (emperaire roman germanic)
Oton I (23 de novembre de 912 - 7 de mai de 973) foguèt un rèi de Francia Orientala qu'es considerat coma lo fondator dau Sant Empèri Roman Germanic. Reinèt de 936 a 973 e èra lo successor d'Enric I (919-936). Foguèt remplaçat per Oton II (967-983) coemperaire dempuei 967.
Lucainena de las Torres
Lucainena de las Torres es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Oton Ier (emperaire roman germanic)
Son rèine acomencèt lo 2 de julhet de 936 e Oton capitèt pauc a pauc de renfòrçar lo raionament e lo prestigi de la corona germanica. Gràcias a son maridatge en 951 ambé la rèine Adelaïda, veusa dau rèi Lotari, capitèt de venir rèi de la peninsula e d'intervenir dins leis afaires intèrns d'Itàlia. Venguèt lo protector dau papa Joan XII còntra lei pretencions de l'ancian rèi italian Berenger II que se revoutèt en 960. Per aquò, lo papa acceptèt de lo reconóisser coma lo successor de Carlesmanhe e, en 962, Oton foguèt coronat « Emperaire dei Romans ». Durant la fin de son rèine, s'ocupèt d'organizar son estat a l'entorn d'un govèrn descentralizat e d'una administracion tenguda per la Glèisa.
Le Pòrt
Le Pòrt (Le Port en francés) es una comuna occitana de Gasconha, en Coserans, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Quatrena Crosada
La Quatrana Crosada foguèt una crosada que se debanèt de 1202 a 1204. Inicialament dirigida còntra Egipte, foguèt en realitat menada per lei Venecians còntra leis adversaris de sa poissança marchanda. S'acabèt ansin per la conquista e lo pilhatge de Constantinòble e lo partiment dau territòri bizantin entre lei venceires. Lei Venecians venguèron la premiera poissança maritima de la Mar Mediterranèa. Per lei Bizantins, maugrat la restauracion de l'Empèri en 1261, l'expedicion marquèt lo començament dau declin finau.
L'organizacion de la Crosada
Après la revirada de la Tresena Crosada (1189-1192), l'idèa de convocar una crosada novèla foguèt emesa per lo papa Innocenci III (1198-1216) quauquei mes après son eleccion. Pasmens, lo contèxte generau èra pauc favorable a una tala expedicion en causa de conflictes entre França e Anglatèrra e entre lo Sant Empèri e la papautat. Pasmens, gràcias au trabalh dau predicaire Foulques de Neuilly († 1201), la constitucion d'una armada crosada es finalament decidida en novembre de 1199 durant un torneg organizat per lo còmte Tibaut III de Campanha (1197-1201).
L'objectiu de l'expedicion foguèt Egipte. Per lei caps crosats, aqueu país èra pus interessant que Siria per trobar l'avitalhament necessari ai tropas. De mai, la region èra lo centre dei possessions d'una dinastia aiubida en declin. Per assegurar lo transpòrt dei crosats, de discussions comencèron amb lei republicas marchandas italianas que dispausavan dau mestritge dei rotas maritimas mediterranèas. Après lo refús de Gènoa, Venècia acceptèt de transportar 30,000 òmes – una fòrça considerabla per lo sègle XIII – en cambi de 85,000 marcs d'argent.
La crisi intèrna de l'Empèri Bizantin
En 1180, la mòrt de l'emperaire Manual I Comnèn (1143-1180) entraïnèt una crisi grèva dins l'Empèri Bizantin en causa de l'incapacitat de sei successors de resòuvre lei problemas eissits dei tensions intèrnas de la societat bizantina. Feble e pauc interessat per la gestion de l'Estat, son fiu Alexis II (1180-1183) foguèt reversat e assassinat per Andronic I (1183-1185). Energic e ambiciós, aqueu darrier assaièt de reformar l'Empèri mai son despotisme menèt a son reversament en 1185 per Isaac II Ange.
Pasmens, Isaac II foguèt pas capable d'arrestar la crisi intèrna que minava l'Empèri. En particular, poguèt pas s'opausar au desvolopament de l'aristocracia feudala e au declin dei classas mejanas de païsans soudats. Òr, aquò demenissiá lei revenguts imperiaus e afeblissiá lo potenciau militar bizantin. Per assaiar de reglar aqueu problema, Isaac II aumentèt leis impòsts e alterèt la qualitat dei monedas, çò qu'agravèt la crisi. En 1195, foguèt donc reversat per Alexis III Ange. Dins aquò, l'emperaire novèu èra pas pus eficaç e la situacion financiera de l'Empèri se melhorèt pas. Ansin, au començament dau sègle XIII, lo poder imperiau èra contestat e lo contèxte èra favorable a un còp d'Estat.
La question dau transpòrt dei Crosats
La reünion de l'armada crosada aguèt luòc dins lo corrent de l'estiu de 1202. Pasmens, foguèt mens nombrosa que prevista e lei crosats trobèron solament 51,000 marcs d'argent sus lei 85,000 necessaris au transpòrt dei tropas. Après de negociacions, lo dòge Enrico Dandolo (1192-1205) acceptèt d'escalonar lo pagament de la sòma mancanta en cambi de la presa de la vila portuària de Zara per lei crosats. Tenguda per leis Ongrés, la ciutat èra una possession anciana de Venècia.
Catolica, aquela vila èra plaçada sota la proteccion dau papa car lo rèi d'Ongria s'èra crosat en 1196. Lo papa enebiguèt donc sa presa e una partida dei caps e dei chivaliers crosats abandonèron l'expedicion. En revènge, lo rèsta acceptèt l'ofèrta veneciana e Zara foguèt presa e pilhada lo 10 de novembre de 1202. Aquò entraïnèt l'excomunicacion dei Venecians e dei crosats.
L'implicacion dins lei conflictes bizantins
A la fin de 1202, la situacion de la Crosada èra malaisada en causa de l'excomunicacion e de l'impossibilitat de pagar lei Venecians per assegurar la fin dau transpòrt. Alexis Ange, fiu de l'èx-emperaire Isaac II aguèt donc l'idèa d'aprofichar aquela situacion per restablir son restablir son paire sus lo tròne bizantin. Per aquò, protemèt de pagar lo deute dei crosats e de participar militarament a la conquista d'Egipte. En cambi, demandèt a son torn l'ajuda dei crosats.
Lei crosats e lei Venecians desbarquèron dins la region de Constantinòble en abriu de 1203. Pasmens, la populacion bizantina demorèt fidèla a Alexis III e lei crosats deguèron donc assetjar la capitala imperiala. Per de rasons desconegudas, l'emperaire prenguèt pauc de mesuras per protegir lei muralhas e lei Venecians aprofichèron l'abséncia deis unitats principalas de la flòta bizantina per intrar dins la Còrna d'Aur. Aquò li permetèt d'atacar Constantinòble per lei muralhas maritimas de l'èst qu'èran pus vulnerables a un assaut que lei muralhas terrèstres de l'oèst. En despiech de la resisténcia acarnada de la garda varèga, aquò permetèt ai Venecians de prendre lo contraròtle dei muralhas. Vencut, Alexis III s'enfugiguèt. Isaac II foguèt liberat e restablit. Puei, acceptèt lei condicions negociadas per son fiu amb lei Venecians.
Après lo restabliment d'Isaac II, la coabitacion entre Grècs e Latins foguèt malaisada en causa dei tensions ancianas entre crosats e Bizantins. De mai, Isaac II e son fiu, vengut lo coemperaire Alexis IV, descurbiguèron l'estat marrida dei finanças imperialas. Incapables de pagar lei sòmas promesas ai crosats e ai Venecians, assaièron de trobar de solucions per ganhar de temps. Pasmens, aquò mau foncionèt e lei crosats exigiguèron un pagament en decembre de 1203. Puei, comencèron de pilhar la region de Constantinòble. Per s'aparar còntra aquela menaça, lo partit antilatin decidèt d'organizar un còp d'Estat. Menat per Alexis Ducas, prenguèt lo contraròtle dau palais e executèt Alexis IV (Isaac II moriguèt d'una crisi cardiaca durant l'eveniment). Lo cap deis insurgents venguèt emperaire sota lo nom d'Alexis V lo 28 de genier de 1204.
Lo pilhatge de Constantinòble
Lei crosats e lei Venecians comencèron lo sètge de Constantinòble a partir dau 8 d'abriu de 1204. Lei crosats foguèron encargats d'atacar a l'oèst per la tèrra e lei Venecians ataquèron a l'èst per la mar. Lo papa Innocenci III aviá enebit l'ataca mai seis òrdres foguèron esconduts per lo clergat crosat. Après una viva resisténcia bizantina, lei Crosats e lei Venecians prenguèron tornarmai una partida dei barris. Alexis V decidèt de s'enfugir dins la nuech dau 12 au 13 e la vila foguèt en partida destrucha per d'incendis utilizats per lei crosats per empachar una còntra-ataca bizantina.
La fugida de l'emperaire entraïnèt l'afondrament de la defensa bizantina. De miliers d'abitants abandonèron la vila que foguèt pilhada durant tres jorns. Lo butin pres per lei crosats e lei Venecians foguèt considerable car Constantinòble èra la capitala de l'Empèri Roman dempuei nòu sègles. Es estimat a 900,000 marcs d'argent (siá 220 tonas d'argent). Puei, lei venceires se partejèron lo territòri bizantin mentre que de caps bizantins locaus assaièron de mantenir lo poder imperiau.
Musèu d'Art de São Paulo
right|thumb|300px|Musèu d'Art de São Paulo Lo Musèu d'Art de São Paulo qu'ei lo musèu màger de São Paulo. Que ho inaugurat en 1968. Dotat d'ua superficia de. En 2009 qu'arrecebó 679,019 vesitaires.
Quatrena Crosada
Consequéncias
La Quatrena Crosada entraïnèt la disparicion provisòria de l'Empèri Bizantin que foguèt pas restaurat avans 1261. En plaça, lei crosats fondèron d'estats latins qu'ocupèron una partida de Grècia e d'Anatolia durant una partida dei sègles XIII e XIV. Sovent mau administrats, aquelei principats deguèron pauc a pauc redurre seis ambicions a la region situada a l'entorn de sa capitala. De son caire, lei Venecians aprofichèron sa victòria per renfòrçar mai sa preséncia en Mediterranèa Orientala amb l'annexion de plusors illas e pòrts estrategics. Venguèron ansin la premiera poissança navala de la region fins a l'emergéncia de l'Empèri Otoman.
L-Orcivau
l-Orcival ([luʁʃiˈva], Orcival en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Quatrena Crosada
Consequéncias
Per l'Empèri Bizantin, la Quatrena Crosada es una catastròfa que marca lo començament dau periòde finau de l'Empèri Bizantin. D'efiech, en mai de la desfacha, lei crosats pilhèron lo territòri ocupat per assaiar de finançar lo foncionament deis Estats Latins e gardar lo sostèn de la flòta veneciana. Ansin, maugrat una darriera renaissença durant lo rèine de Miquèu VIII Paleòleg (1258-1282), la poissança bizantina declinèt irremediablament a partir de la fin dau sègle XIII.
Batalha de Yarmok
La batalha de Yarmok se debanèt en aost de 636 sus lo riu Yarmok entre leis armadas bizantina e musulmana. S'acabèt per una victòria musulmana que venguèt un episòdi decisiu de la formacion dau Califat car lei Bizantins deguèron abandonar Siria e foguèron fòrça afeblits en Africa.
L-Orcivau
Nòtas
<references group="N"/>
Lúcar
Lúcar es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Macael
Macael es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Líjar
Líjar es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Anastasi Ièr
Anastasi I (vèrs 430 - 9 de julhet de 518) foguèt un emperaire bizantin de 491 a 518. Durant son rèine, lei fortificacions de l'Empèri foguèron restauradas per s'aparar còntra l'Empèri Sassanida.
Mojácar
Mojácar es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Offignies
Offignies es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Avezeg
Avezeg en breton ( Avessac en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Republica de las Doas Nacions
La republica de las Doas Nactions (en polonés : Rzeczpospolita Obojga Narodów ; en latin : Res Publica Utriusque Nationis ; en lituanian : Abiejų tautų respublika), fondada lo 1èr de julhet de 1569 a Lublin, foguèt un Estat qu'existiguèt fins en 1795, format per l'union del reialme de Polonha (sonat tanben « la Corona », Korona) e del Grand Ducat de Lituània governats per un monarca comun, qu'èra a l'encòp rei de Polonha e grand-duc de Lituània. Èra un dels païses pus grands e pus poblat d'Euròpa entre los sègles XVIen e XVIIen. Dins sa pus granda espandida territoriala, al començament del sègle XVIIen, la Republica cobrissiá prèp de 1 000 000 km2 e a partir de 1618, comptava una populacion multietnica de prèp de 12 milions de personas. Lo polonés e lo latin èran las doas lengas oficialas.
Vers (Sòna e Léger)
Vers  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Geografia
Vilatge agricòla e viticole.
Village agricole et viticole.
Nacimiento (Espanha)
Nacimiento es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Fortel-en-Artois
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
La superfícia communale es de 684 ectaras e lo vilatge se tròba d'altitud. Voreja La Soma, a ieu-estapa dintre Auxi-lo-Castèl (a aperaquí ) e Frévent.
La surface communale est de 684 hectares et le village se trouve à 122 mètres d'altitude. Il borde la Somme, à mi-étape entre Auxi-le-Château (à environ 8 km) et Frévent.
Pàvel Dórov
thumb|Pàvel Dórov (2013) Pàvel Valèrievich Dórov (en rus: Па́вел Вале́рьевич Ду́ров, en transcripcion internacionala: Pavel Durov; Leningrad, 10 d'octobre de 1984) es un informatician e entrepreneire rus. Es famós dins son país, ont es sovent comparat al creador de Facebook, l'american Mark Zuckerberg, pr'amor que fondèt una ret sociala fòrça populara dins los païses russofòns: VK (anteriorament sonat VKontakte).
Lo 21 d'abril de 2014 se vegèt fòrabandit de la direccion de la ret aprèp que refusèsse de divulgar de donadas a prepaus de l'activisme ucraïnian pro-Maidan al govèrn de Pótin. Decidiguèt alara de partir del país en declarar que "malastrosament, lo país es actualament incompatible amb las entrepresas d'Internet".
Ochancourt
Ochancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
Située sur le fertile plateau du Vimeu, la commune a vu ses habitations s'organiser autour de deux axes principaux : la route départementale (RD 48) et l'axe Nibas-Franleu.
Istòria
La tèrra dels cavòts, situada sul territòri de la comuna marca, dicha-se, lo luòc ont #èsser inhumés dels combatents en avent participat a la batalha de Saucourt atenguda pel rei dels Francs, Louis III, e la siá armada contra las Normands l'an 879. Gaston VASSEUR (Nibas e los sieus annexis), apren qu'aquel #èsser egalament lo luòc ont las doas armadas se #trobar. Los Normands aurián daissat 9000 dels los sieus sul camp de batalha.
Nòtas
<references group=N/>
Kanchipuram
Kanchipuram es una dei sèt vilas santas d'Índia. Foguèt la capitala de divèrsei reiaumes dravidians (Pallava, Chola...).
Happy Drivers
Happy Drivers èra un grop de psychobilly e punk rock francés fondat en 1985, inactiu dempuèi 1997.
Biografia
Happy Drivers es compausat de Jean-Christophe Jehanne al cant e a la guitarra, de Thierry Petel a la batariá e d'Alain Marietti a la contrabassa. Alain Marietti es estat tanben a un moment dat sòci de la Mano Negra e dels Wampas.
Eissits dels Païses de Léger, èran venguts un grop important de la scèna rock independenta francesa dita alternativa dins la primièra mitat de las annadas 90. Cantan en francés (Arena, Tristan, Le coucou, Lame de fond) o, coma se pòt devinar vist lo nom, en anglés (The door, Byron Bay, Indians war). D'alhors, son las represas de cançons popularas anglesas coma I shot the sheriff de Bob Marley e susquetot de La Isla Bonita de la Madonna que los van ajudar a ganhar en visibilitat, en anar las i jogar sus l'empont dincas en Austràlia !