cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Musèu Nacional d'Art d'Azerbaitjan
Colleccion
El Museu Nacional d'Art de l'Azerbaitjan té una àmplia i variada col·lecció de pintures, dibuixos, escultura i arts menors o decoratives. Encara que se centra en l'art azerbaitjanes, conserva obres d'artistes europeus i asiàtics molt destacats. Les col·leccions d'art abasten des del segle XV fins al XX.
Lo Musèu Nacional d'Art de l'Azerbaitjan a una ampla e variada colleccion de pinturas, diboishes, escultura e arts mendres o decoratius. E mai se se centra en l'art azerbaitjanes, conserva d'òbras d'artistas europèus e asiatics fòrça destacats. Las colleccions d'art abastan dempuèi lo sègle XV fins al XX.
Lo musèu conten unes 15.000 objèctes, amb 12.000 objèctes emmagazinats e a mai de 3.000 objèctes en la siá exposicion permanenta. Lo musèu organiza periodicament exposicions temporalas. L'apartat mai grand es consacrat als pintors mai famoses de l'Azerbaitjan. Conten tanben las pinturas de la avantgardas azerbaitjanes. L'apartat mai conegut es lo d'Euròpa entre los sègles XVI e XIX, amb pintura, escultura e arts mendres o decoratius..
Conten una colleccion importanta d'òbras d'art oriental, mai que mai l'art persa, turc, chinés e japonés. La colleccion compren entre las siás pèças una enòrma quantitat de laca miniatura, libres en miniatura, icònas, esmalts cloisoné, ceramica e culhièrs. La colleccion del musèu, mas, contunha creissent. Dempuèi los sieus inicis, lo musèu a constituit una colleccion importanta a comptar de crompas e de donacions d'òbras d'art. Lo musèu realiza tanben autras foncions cossí son las d'estudi, conservacion e restauracion d'òbras d'art.
Òbras destacadas
Entre los pintors representats se tròban:
Panzerjäger I
Lo Panzerjäger I es un caçaire de carris alemand de la Segonda Guèrra Mondiala.
Desvolopat en 1940 a partir dau quadre dau Panzer I e dau canon anticarri Skoda 4,7 cm PaK L/43, permetiá de contuniar d'utilizar lei Panzer I venguts totalament obsolets. Pasmens, la conversion foguèt costosa e lo resultat mitigat en causa de la resisténcia dau blindatge dei carris sovietics T-34 e KV-1. Solament 200 unitats foguèron donc produchs e retiradas dei premierei linhas en 1943.
Saint-Pierre-la-Rivière
Saint-Pierre-la-Rivière es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
La municipalitat fa partida del costat de Exmes. Se situa a Unitat|14|km}} del vilatge de Camembert, berceau del celèbre fromage, e a Unitat|10|km de Gacé.
La commune fait partie du canton d'Exmes. Elle se situe à 14 km du village de Camembert, berceau du célèbre fromage, et à 10 km de Gacé.
Cercle d'Afrairament Occitanocatalan
Lo Cercle d'Afrairament Occitanocatalan (var. Cercle d'Ahrairament Occitanocatalan) (en catalan: Cercle d'Agermanament Occitanocatalà), abreujat en CAÒC (CAOC), se fondèt en 1977 amb sètis Barcelona e Tolosa. Contunha lo prètzfach de l'Oficina de Relacions Meridionals, ja fondada en 1930 en Catalonha per lo retrobament entre lei culturas occitana e catalana e la promocion de totei doas dins lei dos territòris. Cada an convòca d'actes conjonchs coma lo Premi Rei En Pere e lei Fuòcs de Sant Joan au castèu de Montsegur (apiejats tanben per lo Centre d’Estudis Catars Renat Nelli, fondat en 1982). Inicialament, dins la seccion occitana lo president foguèt Robèrt Lafont e lo secretari Pèire Lagarda. Lo secretari de la seccion catalana foguèt Enric Garriga i Trullols, fins a la sieuna mòrt en 2011.
FCM 2C
Lo FCM 2C es un carri pesuc francés de l'entre doas guèrras.
Cézac
Cézac qu'ei ua comuna francofòna, administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.
Referéncias
.
Ohey
Ohey es una comuna de la província bèlga de Namur dins la Valonia.
Trujillo
Trujillo es una vila dau nòrd-oèst de Peró qu'es un centre demografic, economic, politic e culturau major dau país. En 2015, sa populacion èra d'aperaquí 950,000 abitants. Es considerada coma la capitala culturala de Peró car se situa dins una region ocupada per mai d'una civilizacion precolombiana (cultura moche, cultura chimú... etc.) e car foguèt lo luòc de naissença de mai d'un artista perovians, especialament d'escrivans famós coma Cesar Vallejo e Víctor Raúl Haya de la Torre.
Foguèt fondada lo 6 de decembre de 1534 per lo conquistador Diego de Almagro. Aguèt un ròtle important dins l'insureccion peroviana còntra l'Empèri Espanhòu, dins la formacion de la justícia peroviana coma sèti de la premiera Cort d'Apèu dau país e foguèt dos còps capitala provisòria. En 1932, foguèt lo còr d'una insureccion sociala durament reprimida per lo govèrn centrau.
Éric Dupond-Moretti
Éric Dupond-Moretti, nascut lo 20 d'abril de 1961 a Maubeuge, es un avocat e òme politic francés possedissent tanben la nacionalitat italiana.
Avocat penalista, es reputat pel nombre d'aquitaments qu'a obtengut sul territòri francés, mas tanben per d'unas controvèrsias que suscita del fach de sa fòrta mediatizacion.
Lo 6 de julhet de 2020, foguèt nomenat garda dels Sagèls, ministre de la Justícia dins lo governament de Joan Castèths, sota la presidéncia d'Emmanuel Macron.
Soïssa
Soïssa (en alemand Schweiz; en francés Suisse, en italian Svizzera; en romanch Svizra), oficialament Confederacion Soïssa (en alemand Schweizerische Eidgenossenschaft; en francés Confédération suisse; in romancio Confederaziun svizra) o Confederacion Elvetica (en latin Confœderatio Helvetica; acronim CH), es un estat del centre de l’Euròpa sens accès a la mar. Confronta Alemanha a nòrd, Liechtenstein e Àustria a l’èst, Itàlia al sud e França a l’oèst.
La Meignanne
La Meignanne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Soïssa
Soïssa a pas de capitala oficiala, mas lo poder executiu e legislatiu a lo sèti a Bèrna, lo gentilici es soís, soïssa (plural soïsses (o soís), soïssas).
La Meignanne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Soïssa
Preïstòria e Antiquitat
Lei traças umanas pus ancianas descubèrtas en Soïssa datan d'aperaquí 100,000 ans. L'agricultura i apareguèt dins lo corrent dau millenari VI av. JC e lo periòde situat entre lo Neolitic Mejan e l'Edat dau Bronze foguèt caracterizat per un abitat palunenc. Aquela societat dispareguèt au sègle IX av. JC amb l'acomençament de l'Edat dau Fèrre e lo desvolopament de la civilizacion de Hallstatt liat a l'installacion de populacions cèltas. Lei tecnologias e lo mòde de vida cèlta transformèron pauc a pauc la cultura locala que passèt de la cultura de Hallstatt a la cultura de La Tène.
A la fin dau sègle II av. JC, lei Cimbres e dei Teutons abandonèron Jutlàndia per venir s'installar sus lo plan elvetic. Ne'n ocupèron la màger part mai tribüs cèltas se mantenguèron dins la region. Pasmens, sota la pression germanica, deguèron pauc a pauc migrar en direccion de la França actuala. Certanei tribüs de Cimbres e de Teutons jonhèron tanben aqueu movement que suscitèt de combats dins lo sud-oèst de Gàllia. Lei tribüs localas demandèron l'ajuda de Roma que sei tropas foguèron desfachas en 107 av. JC sus lei ribas de Garona. Aquò entraïnèt lo mandadís d'una segonda armada comandada per Caius Marius qu'exterminèt lei Germans a la batalha d'Ais en 102 av. JC. Aquò permetèt a Roma de reorganizar lo poblament dei regions elveticas fins a la guèrra dei Gàllias. D'efèct, en 58 av. JC, una temptativa novèla dei Cèltas elvetics en direccion dau territòri dei Santons se turtèt a l'oposicion dei legions de Juli Cesar que lei rebutèt a la batalha de Bibracte. Après aquela desfacha, lei vencuts deguèron s'entornar dins sa region d'origina onte foguèron atacats per de pòbles germans. En 52 av. JC, mandèron de renfòrç a Vercingetorix.
Après Alèsia, lei pòbles elvetics foguèron pauc a pauc integrats dins l'Empèri Roman amb la fondacion de colonias de veterans coma Augusta Raurica dins la region de Basilèa. Lei darrierei tribüs independentas foguèron somesas en 7 av. JC. Dins lo corrent dau sègle I ap. JC, la region èra una zòna frontaliera estrategica ocupada per un nombre important de garnisons permanentas. L'oppidum d'Aventicum venguèt la vila principala dau país e un ret rotier foguèt bastit per facilitar lei desplaçaments. Aquela situacion cambièt ai sègles II e III ap. JC amb lo desplaçament de la frontiera vèrs lo nòrd e lo mantenement de la Pax Romana. L'usatge dau latin se generalizèt e la region conoguèt un periòde de prosperitat economica. A partir de 350, lo cristianisme agantèt lo territòri elvetic e de glèisas apareguèron dins lei vilas principalas.
Aqueu periòde de prosperitat s'acabèt a partir de la fin dau sègle III amb la represa deis incursions barbaras. Una premiera ataca en 260 entraïnèt lo pilhatge de mai d'una vila. Au sègle IV, leis emperaires romans successius ordonèron la construccion de fortificacions e de torre e d'agachons. Pasmens, a partir de 401, l'aumentacion de la pression militara lòng dei frontieras entraïnèt l'acomençament de migracions vèrs lo sud. Après l'afondrament de l'Empèri Roman d'Occident a partir de 406, la region foguèt totalament abandonada per lei Romans e laissada a de pòbles federats (Burgondas e Alamans).
Edat Mejana Auta
L'afondrament de l'Empèri Roman d'Occident permetèt ai Burgondas de s'installar dins l'oèst de la Soïssa actuala. Genèva venguèt una capitala de son reiaume. Se mesclèron pauc a pauc ai populacions galloromanas localas, gardèron l'usatge dau latin e conquistèron la màger part de la vau de Ròse, Valés e plusors còls aupencs estrategics. Pasmens, foguèron vencuts per lei Francs en 534 e son territòri annexat au domeni merovingian. En 550, lo rèsta dau territòri elvetic foguèt a son torn conquistat per lei Francs. Lei venceires favorizèron leis Alamans, installats dins l'èst de Soïssa dempuei 260, que poguèron s'installar dins lo centre dau país.
La region demorèt dins lo domeni merovingian fins a la fin de la dinastia au sègle VIII. Puei, faguèt partida de l'Empèri Carolingian fins a sa dislocacion. Devesida ente lei ducats de Borgonha a l'oèst e de Soabia a l'èst, Soïssa intrèt dins la feodalitat au sègle IX quand plusors dinastias localas prenguèron lo contraròtle dau territòri. Leis ambicions de la pus importanta, lei Habsborg, inquietèron rapidament leis autreis ostaus e la pichona noblesa.
La formacion de la Confederacion
La premiera etapa de la formacion de la Confederacion foguèt la conclusion en 1291 d'un acòrd permanent entre lei comunautats montanhardas (Waldstätten) d'Uri, de Schwytz e d'Unterwald per mantenir l'òrdre public. Pasmens, aqueu pacte formèt pereu la basa d'una aliança defensiva còntra lei pretencions dei Habsborg (batalha de Morganten en 1315). L'ostilitat ai Habsborg entraïnèt per la seguida l'adesion de la vila de Lucerne (1332), de Zurich (1351), dei montanhards de Glaris (1352) e de la vila de Berne (1353). La vila de Zug foguèt tanben obligada d'intrar dins lo sistèma en 1352. Aquel ensems es uei dich Confederacion deis Uech mai èra en realitat encara solament una aliança militara defensiva maugrat l'adopcion de quauqueis elements juridics comuns en 1370.
Wittersheim
Wittersheim en alemannisch (Wittersheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Soïssa
La formacion de la Confederacion
D'efèct, lei tensions frontalieras èran importantas amb lei Habsborg e un conflicte d'amplor aguèt luòc de 1386 a 1388. Maugrat la mobilizacion d'una armada importanta, Leopold de Habsborg foguèt batut e tuat a la batalha de Sempach (1386). Puei, dos annadas pus tard, una autra armada Habsborg foguèt durament desfacha a Nafels. Aquelei victòrias faguèron de la Confederacion una poissança regionala e una fòrça militara de remarca.
L'expansion de la Confederacion au sègle XV
Lo sègle XV foguèt caracterizat per una expansion importanta de la Confederacion que foguèt l'òbra dei cantons diferents. D'efèct, en despiech de l'aliança comuna, cada canton aviá gardat la sieuna politica e se preocupava principalament dei sieus interès. En particular, Berne èra interessada per una expansion vèrs l'oèst, Zurich e Schwytz vèrs l'èst e Uri vèrs lo sud. Ansin, seis accions, mai ò mens sostengudas per leis autrei cantons, entraïnèron l'expansion de la Confederacion dins diferentei direccions :
La Confederacion dei XIII cantons
Enterin, una guèrra còntra l'emperaire Maximilian que voliá impausar d'impòsts e de tribunaus imperiaus sus lo territòri confederat s'acabèt per una victòria novèla. En 1499, l'emperaire deguèt signar lo Tractat de Basilèa que faguèt de la Confederacion una entitat de facto independenta. La poissança militara dei cantons favorizèt lo recrutament de mercenaris elvetics per mai d'una poissança. Participèron en particular ai guèrras d'Itàlia. Aquò foguèt l'occasion de conquistar Tessin e Milan. Pasmens, en 1515, la desfacha de Marinhan permetèt ai Francés d'ocupar lo ducat. L'annada seguenta, França e la Confederacion signèron un acòrd de patz que demorèt en plaça fins a la Revolucion.
La Reforma e lei crisis religiosas
La Reforma aguèt d'efècts importants au sen de la Confederacion. Tre 1518, Ulrich Zwingli prediquèt la Reforma dins la vila de Zurich. Dins lo corrent deis annadas 1520, Zurich, Bèrna, Basilèa e Schaffhouse s'èran raliadas a sei tèsis. Au contrari, lei cantons montanhards, Zog, Lucèrna, Soleure e Friborg demorèron fidèus au catolicisme. Dins lei cantons de Glaris e d'Appenzell, lei populacions èran fòrça devesidas e certanei parròquias se convertiguèron au protestantisme.
Aquelei divisions favorizèt un conflicte religiós que foguèt entraïnat per la question de la religion dei bailatges comuns. Lei catolics s'impausèron en 1531. La patz de Kappel definiguèt un partiment religiós estricte de la Confederacion segon lo principi Cujus regio, ejus regio. La màger part dei bailatges comuns venguèron ò demorèron ansin catolics. Leis excepcions unicas foguèron Glaris e Appenzell. Pasmens, aqueu reglament èra provisòri car foguèt completat per un estatut de proteccion donat ai catolics de Glaris, venguts minoritaris dins lo canton, e per lo partiment dau canton d'Appenzell en 1597.
Aquela crisi descoratjèt pas leis esfòrç de Bèrna per estendre son territòri vèrs l'oèst. En 1526, acceptèt de protegir Genèva qu'èra l'objècte de revendicacions de part de Savòia. Dins aquò, aquela decision causèt d'esitacions de part dei Bernés car un conflicte còntra la Savòia catolica podiá venir la causa d'una confrontacion religiosa entre cantons. Après la conversion de Genèva au protestantisme (1536) e la menaça d'una intervencion francesa, Bèrna ocupèt lo país de Vaud, intrèt en Genèva e conquistèt lo país de Gex. Pasmens, deguèron abandonar sei conquistas dins lo corrent deis annadas 1560 sota la pression dei cantons catolics. La question foguèt pas reglada avans 1602-1603 e la revirada d'una ataca de Savòia còntra la ciutat genevesa que venguèt oficialament un aliat de la Confederacion.
De la Reforma a la Revolucion Francesa
La Confederacion conoguèt un periòde d'estabilitat dau sègle XVI a la Revolucion Francesa que favorizèt l'emergéncia progressiva d'un sentiment culturau comun. Valés e lei Tres Ligas èran aliats dei 13 cantons. Genèva e Mulosa èran aliats ai cantons protestants, lo principat de Neuchâtel e l'evescat de Basilèa avián de liames amb Bèrna e l'abadiá e la vila de Sant Gall èran d'aliats menors de la Confederacion. Aquela organizacion cambièt franc dau periòde de la Guèrra de Trenta Ans que veguèt de combats acarnats opausar Francés e Espanhòus sus lo territòri dei Tres Ligas. Pasmens, en 1639, lei ligas foguèron restauradas e recupèron sei territòris.
I aviá ges d'autoritat federala que la Dieta èra solament une conferéncia d'ambaissadors que preniá sei decisions a l'unanimitat. Èra subretot cargat de la gestion dei bailatges comuns e sa presidéncia èra assegurat per Zurich. Leis institucions intèrnas de cada canton èran fòrça variablas evolucionannt entre de modèls basats sus una assemblada generala e de sistèmas donant la màger part dei poders a la borgesiá urbana. La maufisança entre catolics e protestants demeniguèt gaire e lei dos camps formèron d'alianças estrangieras dins lo cas d'un novèu conflicte religiós. Pasmens, ges de camp prenguèt l'iniciativa d'una guèrra e la patz demorèt entraïnant a partir de la segonda mitat dau sègle XVIII l'emergéncia d'un particularisme elvetic.
La Republica Elvetica
La Confederacion Elvetica se trobèt implicat dins lei guèrras revolucionàrias tre 1795 e venguèt un teatre d'operacions per lei dos camps especialament a la fin dau decenni. França annexèt lo sud de l'evescat de Basilèa en 1797, Mulosa e Genèva l'annada seguenta. Totjorn en 1798, impausèt la creacion d'una Republica Elvetica dotada d'una constitucion unificatritz e centralizatritz. Pasmens, la populacion acceptèt pas aquelei modificacions e lo retirament dei tropas francesas en 1802 entraïnèt lo caòs. En 1803, Napoleon Bonaparte impausèt l'Acte de Mediacion que contentava una partida dei revendicacions elveticas. La Republica venguèt confederala. Lo canton dei Grisons foguèt creat a partir dei Tres Ligas e cinc cantons novèus foguèron fondats a partir dei bailatges comuns. Valés foguèt annexat a l'Empèri Francés. Bonaparte venguèt lo cap de l'Estat amb lo títol de mediator.
La Restauracion e la Regeneracion
En 1815, après la desfacha finala de l'emperaire, un Pacte federau restaurèt una Confederacion basat sus lo modèl d'avans la Revolucion. Pasmens, incluguèt d'ara endavant 22 cantons (lei 13 cantons originaus, lei 6 cantons creats per Bonaparte e Genèva, Valés e Neuchâtel). Bèrna perdiguèt lo País de Vaud mai annexèt l'evescat de Basilèa coma compensacion. França e Savòia deguèron tanben cedir quauquei territòris frontaliers per facilitar lei comunicacions amb Genèva. Enfin, lo Tractat de París (1815) proclamèt la neutralitat perpetuala de la Confederacion e l'inviolabilitat de son territòri.
Pasmens, la restauracion deis ancianeis institucions maucontentèt una partida importanta de la populacion qu'aviá adoptat leis idèas liberalas de la Revolucion Francesa. En 1830, un movement revolucionari pacific (la Regeneracion) entraïnèt la democratizacion de plusors cantons. En 1833, lo refús de la borgesiá de Basilèa de partejar lo poder amb leis abitants dei campanhas entraïnèt la secession dei zònas ruralas. Dins aquò, aquelei cambiaments foguèron rapidament a l'origina de tensions importants dins l'encastre dei divisions religiosas (protestants còntra catolics) e politicas (liberaus e radicaus còntra conservadors) dau país. Après una tiera d'incidents, sèt cantons catolics signèron en 1845 un pacte defensiu dich Sonderbund. Dos ans pus tard, lei radicaus, majoritaris a la Dieta, ordonèron la dissolucion d'aquela aliança. Lo refús entraïnèt una brèva guèrra civila (un centenau de tuats) que s'acabèt per la desfacha dau Sonderbund. Lei vencuts deguèron acceptar una revision prefonda dau Pacte federau de 1815.
La formacion de l'estat federau
En 1848, una constitucion novèla foguèt adoptada. Creèt un estat federalista laissant una autonòmia importanta ai cantons. Un Conseu nacionau e un Conseu deis estats foguèron creats per exercir lo poder legislatiu federau e Bèrna venguèt la capitala d'aqueleis institucions. La defensa e la diplomacia venguèron de prerogativas dau govèrn centrau. Modificada en 1874, aquela constitucion es totjorn en vigor.
La segonda mitat dau sègle XIX
Dins lo corrent de la segonda mitat dau sègle XIX, lei tensions demorèron vivas entre cantons catolics e protestants en causa de la question dau pagament dau deute de guèrra unicament assegurat per lei vencuts fins a 1852, dau sistèma electorau que sa consequéncia èra l'eliminacion dei conservadors e de la separacion constitucionala de la Glèisa e de l'Estat. Pasmens, lei problemas s'amaisèron pauc a pauc, especialament après l'obtencion d'un elegit per lei conservadors au Conseu nacionau en 1891. En parallèl, la democratizacion contunièt amb l'extension dau drech de referendum a la màger part de la populacion, l'adopcion d'un sistèma de vòte majoritari pus representatiu e lo principi de l'escòla primària obligatòria. L'estat federau foguèt egalament renfòrçat amb la creacion d'un Tribunau Federau e d'un monopòli sus l'emission de moneda donat au poder centrau (completat en 1907 per la creacion d'una banca nacionala). En 1898, lei drechs civius e penaus venguèron de prerogativas federalas e la durada quotidiana dau trabalhs foguèt fixada a 11 oras en 1877.
Au nivèu diplomatic, de tensions aguèron tanben luòc amb Prússia e França a prepaus deis afaires de Neuchâtel e de Savòia. D'efèct, en 1856, un còp d'estat reialista prenguèt brèvament lo poder dins lo canton de Neuchâtel — qu'èra juridicament un fèu dau rèi de Prússia — e demandèt sa reintegracion au sen de Prússia. Lei Prussians mobilizèron sei fòrças armadas per conquistar la region mai deguèron se clinar en fàcia deis oposicions britanica e francesa. Lo segond afaire se debanèt amb l'annexion de Savòia per França en 1866. Un tractat ancian donava lo drech a Soïssa d'ocupar lo nòrd de la region per se protegir d'una menaça militara. Lo Conseu federau considerèt la possibilitat de declarar la guèrra ai Francés per ocupar l'endrech avans de se retractar e de reglar totei lei desacòrdis frontaliers amb París en 1868.
Lo sègle XX
Soïssa adoptèt una politica de neutralitat armada durant lei dos conflictes mondiaus e capitèt de demorar en fòra dei combats. Pasmens, la Premiera Guèrra Mondiala i causèt una tiera de crisis economicas marcadas per de grèvas duras e de problemas d'avitalhament. Dins lo corrent deis annadas 1930, la crisi economica de 1929 favorizèt lei progrès dau comunisme e dau faissisme. Lo 9 de novembre de 1932, l'armada tirèt sus una manifestacion antifaissista tuant 13 personas. Lei tensions demeniguèron vèrs la fin dau decenni e sindicats e patrons signèron la patz dau trabalh en 1937, un acòrd assaiant d'organizar lo reglament negociat dei conflictes obriers.
Après la Segonda Guèrra Mondiala, Soïssa contunièt de renfòrçar son modèl amb l'introduccion d'una assegurança vielhitge en 1946 e l'egalitat entre sei ciutadans amb l'adopcion dau sufragi femenin entre 1971 e 1972. Leis annadas 1960-1970 foguèron dominadas per la question jurassiana regardant la separacion dei districtes francofòns dau canton de Bèrna. Après una lònga lucha politica e juridica, un canton de Jura, en majoritat catolic, foguèt fondat en 1979. Au nivèu diplomatic, Soïssa contunièt de defendre sa neutralitat armada e demorèt en fòra de l'ONU fins a 2002. Refusèt tanben d'integrar l'Union Europèa au profiech d'una politica de cooperacion basada sus d'acòrds bilateraus.
Politica
De veire: Cantons soïsses
Geografia
Soïssa a tres grandas regions naturalas:
Vilas principalas:
2880 comunas soïssas e 26 cantons.
Economia
De veire: Economia de Soïssa
Cultura
Soïssa es situada entre de grands païses europèus qu'an influenciat sas lengas e sas culturas. A quatre lengas oficialas : l’alemand (64%) al nòrd e al centre, lo francés (19%) a l’oèst, l’italian (8%) al sud, e lo romanch qu'es una lenga romanica parlada per una minoritat pichona (1%) dins lo sud-èst del canton dels Grisons. L'alemand parlat en Soïssa Alamanica es un dialècte apelat soís alemand o schwyzerdütsch. Fòrça Soïsses parlan mai d'una lenga, e los residents e trabalhaires estranhs son mai de 20% de la populacion activa.
Nòtas
<references group="Nòta" />
Siderópolis
Siderópolis es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Onhaye
Onhaye es una comuna de la província bèlga de Namur dins la Valonia.
Piura
Piura es una vila dau nòrd-oèst de Peró que sa populacion èra d'aperaquí 517,000 en 2015. Fondada en julhet de 1532 per lo conquistador Francisco Pizarro, es un centre demografic (5 vila peroviana pus poblada), economic (torisme) e culturau important dau país.
Marche (mètro de Milan)
Marche es una estacion de la linha 5 del mètro de Milan inaugurada lo 10 de febrièr de 2013.
Quilhan (comuna novèla)
Quilhan es una comuna novèla creada lo 1èr de genièr 2016 per fusion de Quilhan (anciana comuna) e de Brenac. Quilhan (Quillan en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Veire Quilhan (anciana comuna) e Brenac.
Toponimia
Veire Quilhan (anciana comuna) e Brenac.
Demografia
Per la situacion abans 2015, veire Quilhan (anciana comuna) e Brenac.
Lòcs e monuments
Veire Quilhan (anciana comuna) e Brenac.
Consac
Consac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Crystal Gayle
thumb|250px|Crystal Gayle en concèrt al Reialme Unit en abril de 2007 Crystal Gayle, nascuda Brenda Gail Webb (Wabash, Indiana, 9 de genièr de 1951) es una cantaira de musica country americana. Aquesta artista, demest las mai popularas del mond de la country, venguèt celèbra gràcias a son succès internacional "Don't It Make My Brown Eyes Blue". Foguèt la primièra cantaira de l'istòria d'aqueste genre musical qu'obtenguèt un disc de platin en 1977 amb son album We Must Believe in Magic. Es famosa tanben per encausa de sa cabeladura longa que tocava gaireben lo sòl e arribèt a èsser elegida demest las 50 personas mai polidas del mond dins la lista establida per la revista People en 1983. Es la sòrre pichona de la cantaira Loretta Lynn e una cosina germana de Patty Loveless.
Arequipa
Arequipa es una vila dau sud de Peró. Es un centre demografic, economic, politic e culturau important dau país. D'efèct, en 2015, èra la tresena ciutat pus poblada amb aperaquí 920,000 abitants, lo segond pòl industriau (bens manufacturats e textil) e lo sèti de la Cort Constitucionala de Peró. Son centre istoric de 332 ectaras foguèt classat au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO en 2000.
Pont de Buset de Tarn
Lo pont de Buset de Tarn es un pont pendolant que traversa lo Tarn per religar lo vilatge de Buset de Tarn (Nauta Garona) a sas còstas.
Sombrio
Sombrio es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Ministèri de la Justícia (França)
Detentor del Grand Sagèl de França, lo ministre de la Justícia pòrta tanben lo títol de garda dels Sagèls.
Philippeville
Philippeville es una comuna de la província bèlga de Namur dins la Valonia.
Ausèl de paradís (constellacion)
L’Audèth deth Paradís qu’ei ua constellacion meridional que se pode véder dab dificultats.
Witternheim
Wìttre (Witternheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Ausèl de paradís (constellacion)
Istória
Era prumèra referencia coneguda de la constellacion de l’Audèth deth Paradís ei héta ena Uranometria de Johan Bayer en 1603 més ei possible qu’era origina deth sòn nom ei pes marinièrs olandesi Pieter Dirkszoon  Keyser e Frederick de Houtman.
Witternheim
Geografia
Lo vilatge se tròba a una altitud de 160 mètres e es longé a l'oèst pel Quellgraben, un jos-afluent del Ill.
Istòria
Lo pòble a ocupat dempuèi lo edat del bronze e a mencionat per las primièras fes en las archiu dempuèi la jol nom de Wilderceldenheim. Witterheim Es en principi una dependéncia de la familha nòbla de las Rathsamhausen de Ehnwihr a vendut de contunh a la familha de las Mueg de Boofzheim en 1498. La Reforma protestante a introdusit per las Rathsamhausen. Los villageois devon alavetz retre's al temple en protestant de Diebolsheim per practicar lo sieu culte. Après lo extinction d'aquela familha, lo pòble tòrna a divèrses proprietaris. Lo pòble fa partida fins a de la parròquia de Neunkirch. Près d'aquel pòble se trobava un tumulus, conegut en la contrée jol nom de Lieberain e surmonté d'un grand tilleul que # se dançava jos el fins a la fin de la. A, lo tissage dins abitança èra fòrça florissant dins lo pòble. Los tisserands trabalhavan sustot per las entrepresas de Sant Ostal-a las-Minas #que l'activitat ne demandava fòrça man-de œuvre.
Le village est occupé depuis l'âge du bronze et est mentionné pour la première fois dans les archives dès le sous le nom de Wilderceldenheim. Witterheim est d'abord une dépendance de la famille noble des Rathsamhausen d'Ehnwihr puis est vendu à la famille des Mueg de Boofzheim en 1498. La Réforme protestante est introduite par les Rathsamhausen. Les villageois doivent alors se rendre au temple protestant de Diebolsheim pour pratiquer leur culte. Après l'extinction de cette famille, le village revient à plusieurs propriétaires. Le village fait partie jusqu'au de la paroisse de Neunkirch. Près de ce village se trouvait un tumulus, connu dans la contrée sous le nom de Lieberain et surmonté d'un grand tilleul sous lequel on dansait jusqu'à la fin du. Au, le tissage à domicile était très florissant dans le village. Les tisserands travaillaient surtout pour les entreprises de Sainte Marie-aux-Mines dont l'activité demandait beaucoup de main-d'œuvre.
Ausèl de paradís (constellacion)
Estèles
Se poden véder dab dificultats pas guaiares estèles en aguesta constellacion. Gamma Apodis a ua categoria de 3,90 e es autes estèles an pauca lutz.
Delta Apodis qu’ei ua estèla dobla composta d’ua giganta rocha e ua giganta iranja. Kappa Apodis ei tamben dobla. Finauments, R Apodis, luenha 430 annades luts dera Tèrra, eia ua estèla variable. A ua categoria minima de 5,34 e a bescambiat de luminositat pendent un plan longue periode de temps.
Objectes celestes
Ua amassa globular s’i pot véder: NGC 6101 luenh 60.000 annades lutz dera Tèrra e tamben dus galaxies : NGC 5612 e NGC 5799.
Fauve Hautot
Fauve Hautot es una dansarela e una coregrafa francesa nascuda lo 3 de març de 1986 en Auta Normandia. Fai de la dansa latina, de la dansa contemporana, e de la dansa de salon. En 2011 Fauve Hautot a dansat ambé Maxime Dereymez son partenari dins l’emission Dansa ambé lei stars. Aquesta annada a dansat ambé Keen’v.
Vaths de Bearn
Vaths de Bearn (Baigts-de-Béarn en francés) qu'ei ua comuna bearnesa deu canton d'Ortès. Qu'ei administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [batʃ]. Las fòrmas ancianas que son Baigs au sègle XIIIau, Baigx en 1318, Bags en 1343, Bachs en 1505, Batz cap a 1540, Vagtz en 1548, Baitz en 1582, Baigts (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Vaths qu'ei la fòrma gascona deu latin vallis, medish sens.
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa e completa l'explicacion deu Dauzat. Prumèrament lo nom qu'ei au plurau, pr'amor de la prononciacion [batʃ] e non dab un t palatalizat com au singular, segon la prononciacion locau. Segondament, se ved pas perqué lo nom seré « las vaths », d'abòrd n'i a pas qu'ua, la deu Gave de Pau; lo quite sens « la vath » que seré improbable, perqué lo lòc ei pas mei dens la vath que los autes. Que i a duas etimologias : La significacion de vath qu'ei la sola improbabla.
Sul Brasil
Sul Brasil es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Profondeville
Profondeville es una comuna de la província bèlga de Namur dins la Valonia.
T-35
Lo T-35 es un carri pesuc sovietic de l'entre doas guèrras.
Noncourt-sur-le-Rongeant
Geografia
Coma lo sieu nom l'indica, la localité a adaigat pel en Escurant, un afluent de la Marna. A traversat pel anciana Rota nacionala 427.
T-35
Desvolopat en 1930-1932, intrèt en produccion en 1935 e 61 unitats sortiguèron deis usinas de KhPZ. Equipat de cinc torretas, èra armat d'un canon principau de 76,2 mm, de dos canons de 45 mm e cinc a sièis mitralhièras de 7,62 mm. Sa massa tròp importanta entraïnèt de problemas recurrents sus la motorizacion (panas recurrentas) e sus lo blindatge (impossibilitat de renfòrçar de proteccions insufisentas per pas apondre de pes suplementari). Totjorn en servici en 1941 durant l'invasion alemanda, la màger dei veïculs foguèron perduts en causa de panas.
Noncourt-sur-le-Rongeant
Geografia
Comme son nom l'indique, la localité est arrosée par le Rongeant, un affluent de la Marne. Elle est traversée par l'ancienne Route nationale 427.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cap d'Estat
Lo Cap de l’Estat es una persona fisica qu'es al cap d’un Estat; representa simbolicament lo País e exercís un nombre precís d’atribucions. Aquela definicion permet de metre en evidéncia los tres fondaments d'aquela foncion : - lo plaçament, resulta de l’expression « al cap del País ». Vòl dire que lo Cap de l’Estat es una persona particulara plaçada en dessús dels autres ciutadans e/o compausantas de la populacion de son país, - lo Cap de l’Estat complís un Ròtle qu'es predefinit per la foncion ocupada. Balha son aparéncia fisica (encarna) per representar lo País, - lo tèrme d’Activitats met en evidéncia que lo Cap de l’Estat dispausa d’un nombre precís d’atribucions que ne fan un actor de la vida collectiva.
Modèls constitucionals
Pasmens, çaquelá existís categorias, a vegadas a es dificil de causir a quina categoria qualques caps d'Estat apartenon. Per exemple, los cambiaments dins la constitucion de Liechtenstein en 2003, balhan al cap d'Estat, lo prince, de poders constitucionals novèls inclusent lo drech de vèto sus la legislacion e lo poder, en teoria, de dissòlvre lo conselh dels ministres. Se'n poiriá alara conclure que l'enforcament del poder del prince faguèt dintrar lo Liechtenstein dins un regim semipresidencial. Atal, lo poder balhat a l'origina al president grèc per la constitucion de la Grècia de 1974 la raprochèt del modèl semipresidencial francés. E mai, lo poder, teoric, del monarca britanic de dissòlvre son govèrn quand vòl suggerís que lo Reialme Unit siá dins un regim semipresidencial. En realitat, la categoria que cada cap d'Estat i aparten s'evalua per la practica e pas per la teoria. Dins la practica, pas un monarca britanic forcèt un govèrn a tombar dempuèi lo cemçament del sègle XIX, alara qu'en realitat Grècia, abans que los poders del presidents sián redusits atal en 1986, foguèt regida coma un regim parlamentari. Tant que lo prince de Liechtenstein exercirà los poders teorics que possedís uèi, lo principat demorarà categorizat coma regim parlamentari.
Monarquia
Dins qualques païses, lo cap d'Estat es un monarca ereditari. Dins gaireben totas las monarquias liberalas modèrnas, exercís mai una autoritat morala que politica, e mai la Constitucion li balhe de grands poders.
Lo Papa es lo cap d'Estat de la Santa Ses e agís amb aquel títol coma un monarca elegit per un collègi electoral de cardinals.
Regim presidencial
Lo president de la Republica es pas d'esperel sobeiran, es garant de la sobeiranetat del pòble.
En França, dins la Constitucion de la Va Republica, lo cap de l'Estat es al meteis temps dotat del poder executiu, e garant de las Institucions. En Itàlia lo president de la Republica es garant de las institucions, mas lo primièr ministre dispausa del poder executiu.
Regim semipresidencial
Lo regim semipresidencial combina las caracteristicas dels regims presidencials e parlamentaris, subretot pel fach que lo govèrn dega respondre al meteis temps al president e a la legislatura. La constitucion de la Va republica francesa prevei un primièr ministre que lo nomena lo president mas que deu pasmens èsser capable d'obtenir la confisança de l'Assemblada Nacionala. Dins aquel tipe de regim, es possible que lo president siá d'un partit politic e l'oposicion encargada de la legislatura. Dins aquel cas, lo president deu causir un primièr ministre dins l'oposicion, aquò se nomena la coabitacion. Mas en França, amb l'inversion del calendièr electoral (eleccion legislativa seguent just aprèp l'eleccion presidenciala) la probabilitat de coabitacion s'alunhèt.
Regim parlamentari
Lo cap d'Estat possedís de poders executius teorics mas, en practica, l'exercici del poder executiu s'entorna al cap de govèrn.
Cap d'Estat non executiu
Aqueles darrièrs lo cap d'Estat es completament escartat del poder executiu : possedís pas, e mai de manièra teorica, tal poder executiu que siá e mai un ròtle dins lo govèrn.
Dins aquela categoria, de variantas en tèrmes de poder e de foncions pòdon existir. Lo rei de Suècia, dempuèi lo passatge de la constitucion modèrna suedesa al mitan de las annadas 1970, a perdut sas foncions de cap d'Estat de regim parlamentari mas recep totjorn en conferéncia mensuala lo conselh dels ministres al Palais Reial. Al contrari, l'unic contacte qu'a lo president d'Irlanda amb lo govèrn de son país se fa per mejan d'una conferéncia formala donada pel Taoiseach (primièr ministre) al president. Pasmens, a pas accès a la documentacion e totes los accèsses als ministres passan per lo burèl del primièr ministre.
Exemples dins aquela categoria :
Eleccion del president
Dins la fòrça granda majoritat dels païses del mond, lo cap d'Estat es un President de la Republica elegit per una durada fixa (pòt èsser reelegit). Dos tipes d'eleccions son retenguts dins aquel cas :
Se nòta que los Estats Units d'America an causit un mòde d'eleccion particular. L'ensemble dels electors elegisson de grands electors dins cada Estat, en nombre egal a aquel del parlamentaris. Aqueles grands electors se reünisson apuèi per elegir lo president dels Estats Units d'America.
En Soïssa lo president es elegit al sufragi indirècte per l'Assemblada Federala demest los membres de l'executiu (lo Conselh Federal) per un mandat d'un an. Pasmens i a pas vertadièrament un cap d'estat perque es lo pòble qu'es sobeiran.
Los mandats presidencials pus corrents son de cinc ans (cinquenat) e sèt ans (setenat).
Ròtles del cap d’Estat
En foncion de sa categoria constitucionala un cap d'Estat pòt aver un o mai dels ròtles seguents :
Ròtle simbolic
Dins fòrça païses, de retraches oficials dels caps d'Estat se pòdon trobar dins los burèls del govèrn, las corts de justícia, los aeropòrts, las bibliotècas e autres bastiments publics. L'idèa, a vegadas regulada per la lei, es d'utilizar aqueles retraches per que lo public prenga consciéncia de sa connexion amb lo govèrn. Aquela practica ven dels temps medievals.
A vegada, aquela practica es excessiva e lo cap d'Estat comença de pensar qu'es l'unic simbòl de la nacion. Un culte de la personalitat li ven e l'imatge del cap d'Estat ven l'unica representacion visuala del país, suspassant fins als autres simbòls coma la bandièra, la constitucion, l'imne nacional, etc.
Dins d'autres cases, subretot pels monarcas, las pèças de moneda, los timbres, los bilhets de banca pòdon èsser tirats amb la figura del cap d'Estat.
En general, lo ròtle del cap d'Estat es un ròtle ceremonial. Atal, dins los afars diplomatics, lo cap d'Estat es sovent lo primièr a saludar un visitor estrangièr important. Pòt tanben assumir lo ròtle d'òste pendent la visita de personas importantas.
Dins son país, lo cap d'Estat deu onorar de sa preséncia divèrs eveniments, coma las competicions esportivas, exposicions, defilats militars, funeralhas, e visitar de regions de son país, entrepresas, espitals. Pòt tanben inaugurar de bastiments, pausar la primièra pèira dels grands projèctes, etc.
Cap de la diplomacia
Lo cap d'Estat acredita los ambaissadors de son país pel mandadís de letras de crèdit a d'autres caps d'Estat. Sens aquela acreditacion, un ambaissador pòt pas complir aquel ròtle e recep l'estatut diplomatic pus elevat. Pasmens, existís de disposicions dins lo drech internacional permetent al govèrn de far executar las meteissas foncions diplomaticas, o al mens una partida d'aquelas foncions, coma l'acreditacion amb un ròtle inferior.
Lo cap d'Estat recep las letras de crèdit enviadas per d'autres caps d'Estat acreditant los ambaissadors o autres diplomatas dins lo país.
Lo cap d'Estat signa los tractats internacionals al nom de l'Estat, o los fa signar en son nom per ministres (membre del govèrn o diplomata). La ratificacion seguenta depend abitualament de la legislatura.
Ròtle executiu
Dins la granda majoritat dels païses, que sián republicas o monarquias, lo poder executiu es aquel del cap d'Estat.
Dins los regims presidencials, lo cap d'Estat deten lo poder executiu.
Dins los regims parlamentaris, l'executiu teoricament s'exercís pel cap d'Estat mas, en practica, s'exercís sul conselh del primièr ministre. Austràlia, Àustria, Canadà, Danemarc, França, Itàlia e lo Reialme Unit son d'exemples de païses ont lo cap d'Estat deten lo poder executiu. Chequia, Irlanda e Suècia fan partida dels païses ont lo primièr ministre es encargat de l'executiu.
Ròtle legislatiu
Dins qualques païses, lo cap d'Estat deten una partida del poder legislatiu.
La majoritat dels païses demanda que tot projècte de lei votat per la o las assembladas legislativa(s) siá signat pel cap d'Estat per se transformar en lei. Dins qualques païses, coma lo Reialme Unit, Irlanda o Belgica, lo cap d'Estat en fach se considèra coma fasent partida del parlament. Dins los regims presidencials, lo cap d'Estat a sovent lo poder de pausar son vèto sus una lei. Dins gaireben totes los regims parlamentaris, al contrari, lo cap d'Estat pòt refusar de signar un projècte de lei. Lo fach de signar un projècte de lei per que vengan una lei es nomenat prolongacion. Qualques Estats del Commonwealth nomenan aquela procedura sancion reiala.
Per exemple, l'article 1 de la seccion de la Constitucion dels Estats Units d'America enóncia que cada projècte de lei deu èsser votat per la Cambra dels Representants dels Estats Units e deu, avant de venir una lei, èsser presentat al president.
Dins qualques regims parlamentaris, lo cap d'Estat garda qualques poders, en rapòrt amb los projèctes de lei. Pòdon :
Lo cap d'Estat es tanben, dins la granda majoritat dels cases, lo detentor del poder executiu. Pòt alara contrarotlar politicament l'execucion d'una lei e, en consequéncia, far qu'una lei siá pas aplicada pendent d'annadas e mai jamai.
Dissolucion de la legislatura
Un cap d’Estat a sovent lo poder de dissòlvre la legislatura.
Dins gaireben totes los regims parlamentaris, la dissolucion se fa sul conselh del primièr ministre. Dins qualques autres regims parlamentaris, e dins qualques regims presidencials, lo cap d'Estat o pòt far d'esperel.
Pasmens qualques Estats, an de parlaments elegits per una durada fixa e pas cap d'eleccion anticipada se pòt far. Es per exemple lo cas dels Estats Units d'America. Dins d'autres Estats, lo parlament s'elegís per una durada determinada mas se pòt dissòlvre pel cap d'Estat dins de circonstàncias precisas. Quand un primièr ministre a perdut la confisança del parlament, qualques Estats refusan una dissolucion del parlament obligant lo primièr ministre a demissionar.
Cap de las armadas
Un cap d'Estat es generalament, d'un biais onorific o vertadièrament, lo cap de las fòrças armadas de l'Estat. Es alara la pus nauta plaça dins la cadena del comandament de l'armada.
Dins las dictaturas militaras, o dins los govèrns arribats al poder a causa d'un un còp d'Estat, aquela posicion es evidenta, perque tota l'autoritat dins aqueles govèrns deriva de l'utilizacion de las fòrças militaras.
Dins los regims revolucionaris, lo cap d'Estat, e sovent sos ministres, apareis frequentament en unifòrme militar, es fòrça pus escàs dins las democracias maduras, quitament en temps de guèrra.
Autres ròtles
Dins qualques cases, lo cap d'Estat pòt :
Miralh – Universitat (mètro de Tolosa)
Miralh – Universitat (Mirail – Université en francés) es una estacion de la linha A del mètro de Tolosa. Es situada al nivèl de la carrièra de l'Universitat del Miralh, dins lo quartièr omonim, al sud-oèst de Tolosa.
Situacion sul malhum
Miralh Universitat es situada sus la linha A del mètro de Tolosa, entre las estacions Bagatèla al nòrd-èst, e Reinariá al sud.
Istòria
L'estacion es mesa en servici lo 26 de junh de 1993, a l'encòp que la linha A.
Accès e acuèlh
L'estacion es accessible dempuèi un grand bastiment, situat sus la carrièra de l'Universitat del Miralh, a proximitat de l'universitat.
Es equipada de cais laterals a dotze pòrtas permetent de recebre de ramas de 52 m de quatre veituras.
Dessèrta
Coma dins l'ensemble del mètro tolosenc, la primièra partença dels caps de linha es a 5h15, e la darrièra es a 0h del dimenge al dijòus, e 3h lo divendres e dissabte.
Intermodalitat
L'estacion es en correspondéncia ambe las linhas de bus Tisséo 14 e 46.
Sitting Bull
Sitting Bull, nascut vèrs 1831 dins l'actual Dakota del Sud e mòrt lo 15 de decembre de 1890 dins la Resèrva indiana de Standing Rock, es un cap de tribú e mètge dels Lakotas Hunkpapas (Sioux). Es un dels principals Amerindians resistants fàcia a l'armada americana, destriat per son ròtle dins las guèrras indianas e subretot la batalha de Little Bighorn del 25 de junh de 1876 ont afronta lo general Custer.
Nom
Sitting Bull es lo nom en anglés traduit de son nom en lakota Tȟatȟáŋka Íyotake o Tatanca Iotanca que significa « Bisont que s'asseta », .. Sitting Bull èra d'en primièr nomenat Ȟoká-Psíče (« Jumping Badger », Tais bombissent), qu'èra un nom temporari, e recebèt lo nom del paire, Jumping Bull, quand èra adolescent.
Lo chafre d'Húŋkešni (« lent ») li èra a vegada donat a causa de son abitud a prene son temps abans de respondre a una question.
Jovença
Sitting Bull nasquèt dins la region de Grand River dins lo Dakota del Sud vèrs 1831. Se destria per la corsa a pè e l'equitacion, e es plan juste amb un arc e de flèchas.
Tua son primièr bisont a detz ans d'edat e marca son primièr còp al combat a quatorze ans pendent una batalha contre los Crows. Passa un dels guerrièrs pendent sa retirada e fa çàser lo Crow de son caval. Çò fa, Sitting Bull obten una pluma blanca d'aigla, simbòl d'un primier còp, e recep tanben lo nom de son paire. Son paire enseguida cambièt lo sieu nom en Jumping Bull (« Taure bombissent »). Es tanben pendent aquesta ceremonia del passatge cap a l'edat adulta que Sitting Bull recebèt un bloquièr personalizat de son paire, qu'èra ricament decorat d'una scèna representent un dels sòmis de son paire.
Maridatge e familha
Al moment de la mòrt de son filh biologic, adòpta son nebòt One Bull. Encara en 1857, Sitting Bull adoptèt un jove Assiniboin coma son fraire, e es nomenat Jumping Bull en omenatge al paire de Sitting Bull.
Sitting Bull aviá cinc esposas.