cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trabalh dels enfants
Lo trabalh dels enfants es lo subjècte de fòrça conviccions estereotipadas dins lo mond occidental, qu’es subretot conegut pels escandals mediatizats: un enfant al trabalh es vist tipicament coma un « enfant-esclau », dins un país del tèrç mond, emplegat dins un talhièr textil asiatic per una granda marca de vestits o enfant de las carrirèras en Sudarica. En realitat, i d’enfants al trabalh dins gaireben totes los païses del mond, coma dins los païses desvolopats que son l’Itàlia o loes EUA ; las usinas e talhièrs mascan lo fach que les tres quarts d’aqueste trabalh s’econtra dins l’agricultura o las activitats domesticas, dins lo mitan familial; e se los enfants-esclaus existisson, forman pas qu’une minoritat. Èra present avant l’industrializacion o la globalizacion, quitament s’ambedos fenonens faguèron aqueste trabalh mai visible.
Segur que l’eliminacion de las « pièger formas de trabalh » se discuta pas, l’abolicion es pasmens un subjècte de debat pels autres enfants; la luta contra la pauretat e las malas condicions de trabalh demora un objectiu comuns als « abolicionistas » e a las organisazacions mai pragmaticas. Dempuèi 1992, lo programa IPEC assag de federar las accions entrepresas. vinheta|Enfant jova trabalhant sola. Fotogafiata a [[Aït-Ben-Haddou, Marròc, lo 17 de mai de 2008.]] vinheta|Pastorèl al [[Senegal.]] vinheta|Enfant [[Recuperacion|recuperant de degalhs a Jakarta, Indonesia.]]
Edat minima e trabalh
vinheta|Vendeira de [[Bananièr|bananas a Hô-Chi-Minh, Vietnam.]] L’Organizacion internacionala del trabalh utiliza las definicions seguentas dins sas publicacions que son sovent la referéncia per l’analisi del trabalh dels enfants:
Botans
Botans es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Trabalh dels enfants
Edat minima e trabalh
Aquestas definicions son subretot estatisticas e permeton pas d’establir la limita entre trabalh « acceptable » (segon las convencions internacionalas) o non. La convencion 138 de l’OIT sus l’edat minima d’emplec de 1973 es lo document de referéncia a l’ora d’ara : una edat minima generala, una edat minima pels trabalhs leugièrs e una autra pel dangiroses. Tanben destria los « païses ont los servicis economics e d’education an un desvolopament sufisent » e los autres ; pels autres païses, l’edat minima generala es de 15 ans o l’edat de fin d’escolarizacion obligatòria s’es mai nauta (14 ans dins lo païses en desvolopament) ; pels trabalhs leugièrs, 13 ans (contra 12 ans) ; pels trabalhs dangieroses, 18 ans, o 16 segon unas condicions (idem).
Canton de Basilèa-Campanha
Basilèa-Campanha es un dei 26 cantons de Soïssa.
Trabalh dels enfants
Tipe de trabalh, acceptabilitat
vinheta|Diagrama dels diferents tipes de trabalh dels enfants, segon l’OIT. Los chifres correspondon al nombre d’enfants dins aquestas condicions (en milions), sugon l’evaluacion globala de 2002. La linha puntejada destria las formas accaptablas e las non acceptablas al sens de l’OIT. La convencion 138 de l’OIT impausa de definir los trabalhs « leugièrs » e « non dangieroses ». Segon la quita convencion, un « trabalh luegièr » dèu èsser sens dangièr per la santat e lo desvolopament de l’enfant e deu pas l’empachar d’anar a l’escòla o de « beneficiar de sa formacion ». Es çò que l’Unicef nomena childwork (o « trabalh confòrme a la nòrmes de l’OIT ») : aqueste trabalh es sovent benefic per los educacion. Dins las estatisticas, aquò es sovent simplificat per venir « un trabalh non dangierós prenens mens de 14 oras per setmanas ». Las doas autras categorias de trabalh son dich de trabalhs dangieroses e las « pièger formas de trabalh dels enfants » (en anglés: Unconditional worst forms of child labour).
Un « trabalh dangierós » es de biais genral çò que pòt « comprometre la santat o la seguretat fisica o morala d’un enfant » ; mai precisament, aquò inclutz los mestiers de la construccion, dins las minas, amb unas maquinas, al contacte de pesticids, de mai de 43 oras per setmanas, etc. : la convencion de l’OIT 190 definís aquestas formas mai precisament, tot coma las leis nacionalas.
L’Unicef utiliza la nocion de child labour (o « trabalh non confòrme normes de l’OIT ») enclusissent los trabalhs dangieroses (quina que siá l’edat), los mens de 12 ans d’edat que trabalhan dins una de las brancas de l’economia de dels trabalhs non dangirós realizat mai de 14 oras per setmana (12-14 ans).
Las « pièger formas de trabalh dels enfants » son definidas per la convencion OIT 182, article 2, e inclusissent lo trafec d'enfants, lo trabalh forçat o per rendre un deute, la participacion dels enfants a de conflictes armats (coma enfants soldats mas tanben coma messatgièrs, portaires, etc.), l’exploitacion sexuala per la prostitucion e la pornografia e tanben las activitats illegalas coma lo trafec de dròga.
Istòria
Paréis que los enfants aurián trabalhat dempuèi l’Antiquitat, subretot al camp amb lors parents e per participar al pretzfachs domestics. En Euròpa e en America del Nòrd, la revolucion industriala provòca una presa de consciéncia de lors condicions de trabalh e mèna progressivament a una restriccion del trabalh dels enfants. Dins los païses ara « en desvolopament », es sonqua a partir de la globalizacion del sègle XX qu’una veraia presa de consciéncia se realize.
Avant l’industrializacion
vinheta|Adolescents abatalhant d’[[Oliva|olivas en Grècia antica.
Jean-Pierre Plancade
Jean-Pierre Plancade, nascut lo 2 d'agost de 1949 a Tolosa, es un òme politic francés, membre del Partit Socialista puèi del Partit Radical d'Esquèrra, fondator del movement Liures, Radicals, Democratas e Republicans (LRDR). Quadre del sector social de profession, foguèt elegit senador de Nauta Garona lo 27 de setembre de 1998. Dempuèi lo 2 d'octobre de 2008, a rejonch lo grop parlamentari de l'Acampament Democratic e Social Europèu (RDSE).
Gustau Terond
Gustau Terond (en francés Gustave Thérond, Sant Martin de Londras, 10 de decembre de 1866 – Seta, 30 de mai de 1941) foguèt un escrivan e contaire occitan de l'airal montpelhierenc. Dins sos escriches emplegava sovent l'escais Biscam pas. vinheta|retrach de Gustave Thérond vinheta|Camin de Biscam Pas, ont Therond teniá sa barraqueta.
Biografia
Gustau Terond nasquèt a Sant Martin de Londras en 1866. Faguèt l'institutor a Sant Pargòri puèi a Seta entre 1890 e 1928. Foguèt Majorau dau Felibritge en 1902 en seguida de Joan Laurés. Foguèt un dels creadors de l'Almanac setòri en 1894. D'obediéncia socialista, èra pròche de Jaurés e militèt per tau que la seccion de Seta aderiguèsse a la IIIena Internacionala. Foguèt a mai un das fondators del Partit Comunista Francés a Seta, mai se se n'alunhèt en 1925.
Trabalh dels enfants
Avant l’industrializacion
Anfòr de còl atic de figuras negras del Pintre d’Antimenès, vèrs -520, British Museum, Londres.]] Lo trabalh dels enfants existís dempuèi l’Antiquitat: l’enfança èra alara un periòde cort a causa de la fèbla esperança de vida. Los enfants participan als pretzfachs domestics e agricòls. Lo cercle de la familha es lo principal « luòc de trabalh », los enfants participant atal a l’economia de l’ostal. Se los mainats aprenon progressivament lo mestièr del paire, las mainadas son educadas a tenir l’ostal puèi, a partir de l’Edat Mejana, son emplegadas dins l’artesanat a domicili, per exemple amb lo teissatge. L’educacion a l’Edat Mejana es pas gaire practicada e reservada a las familhas aisidas. Encara a partir de l’Edat Mejana, los enfants comença a trabalhar fòra del fogal per respondre a l’encòp a la demanda d’emplegaires en cerca de man d’òbra pauc costosa e al besonh de provesir los besonhs de las familhas pauras: los mainats emplgats dins lo camp e las mainadas coma servicialas d’ostals.
Gustau Terond
Biografia
Escriguèt una òbra de gramatica sul parlar de Seta que presentèt a la Société des Langues Romanes dins l'encastre dau Prèmi Boucherie en 1900 mas que foguèt pas publicada. L'òbra demorèt inedita fins a 2002 que lo tèxt original foguèt recuperat au Cirdòc pel Cercle Occitan Setòri e Gaston Basalgas e editat jol títol de Eléments de grammaire languedocienne (1900): dialecte languedocien cettois. Publiquèt divèrses contes dins de revistas coma La Cigala d'Aur, La Tèrra d'òc, La Revue Méridionale, Le Réformiste, Le Midi mondain e mai d'autras.
Sannois
Sannois es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Trabalh dels enfants
Avant l’industrializacion
De contractes de trabalh apareisson jol la forma de « contrates de logatge » o de plaçament coma aprendís dins la corporacions de las vilas e a partir de 12 o 13 ans. I a tanben d’enfants e adolescents suls grands obradors de construccion, beneficiant pasmens d’un salari inferior a aqueste d’un adult se ne recep un. Los enfants abandonats e los orfanèls (35,000 par an en França vèrs 1830) son plaçats al trabalh per las institucions que las aculhisson, coma pour d’òbras de cordura (òbra venduda enseguida), mas tanben plaçats en aprentissatge. De minoras prostituidas (de fòrça) e d’enfants vivent de mendicitat coma es a vegada lo cas ara.
Gustau Terond
Biografia
Foguèt enterrat au Cementèri marin de Seta.
Trabalh dels enfants
Avant l’industrializacion
A la fin del sègle XVIII, l’escòla demora encara tan pauc espandida e los enfants son sovent plaçats comme vailet al camp (a partir de 9 o 10 ans) o coma servicials en vila. Se dich qu’èran mai de 120,000 a Londres dins las annadas 1850. Lo trabalh informal se desvolopan dins las grandas vilas i a alara de ceraires de calçaduras, vendeires de jornals, portaires, escobilhaires; i a tanben d’enfants dins los teatres e los circs. En l’abséncia de proteccion sociala, lor salaris servís de suplement a aqueste dels parents e permet entre autres de satsifar los lor besonhs.
Sannois
Nòtas
<references group=N/>
Trabalh dels enfants
Los enfants obrièrs
vinheta|Enfants emplegats dins una mina de carbon a l’epòca victoriana vinheta|Dins una usina [[Estats Units d'America|dels EUA a Newberry, Carolina del Sud, en 1908.]] La revolucion industrial espelís primièr al Reilame Unit e en França a la fin del sègle XVIII e al XIX. Alara que fòrça manufacturas, las minas o los obradors emplegan d’obrièrs en massa, aquestes, mai sovent amb fòrça enfants e fèble revengut, encoratjan lors enfants a dintrar amb eles a l’usina ont realizan de preztfachs dins la mèsmas malas condicions que los adults. I a los enfants dins los cotton mills del Nòrd de l’Anglatèrra, dins los descargadors e los talhièrs textils dels EUA o dins las filaturas en França.
Sant German dels Prats (Albigés)
Sant German dels Prats (Saint-Germain-des-Prés en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Trabalh dels enfants
Los enfants obrièrs
Lo trabalh dels enfants, amb aquete de las femnas, a tres avantatges pels industriels. Permet de far pression per baissar los salaris dels obrièrs adults masculins; permet de liurar la familha entièra al trabalh obrièr, çò qu’accelèra la trencadura amb lo mond rural tradicional; enfin provesís una man d’òbra mai abondanta, permetent d’utilizar las maquinas amb un rendiment plen.
La soplesa e la talha pichona dels enfants lor donavan d’aptituds que los adults an pas. Son emplegats a d’òbras fòrça precisas, pòdon tirar serpentejant los vagonets pels corredors de las minas, netejar las partidas mens accessiblas de las maquina o alara nosar los fials trencats rèire los mestièrs de teísser. Lo trabalh es fòrça precós: los enfants de quatre ans son pro cercats per èsser « formats » sus las maquinas d’el moment que tenon l’aptitud fisica.
En Angletèrra, las parròquias civilas, qu’an la cargas dels secors als enfants abandonats, los vendent als industrials, mejans d’anóncias dins la premsa, quand volgavan pas pus los secórre o fan fàcia a un demai d’enfants. Aquesta tracta se fa sovent quitament sens l’avís dels parents. esquèrra|vinheta|Mainats trabalhant dins una manufactura de veire, [[Illinois, 1910]] Segur que lo trabalh es dur, mas las enquèstas de l’epòca testimònian en mai de sevicis infligit pels emplegaires: los membres tròp corts dels enfants son adaptats a la maquina per d’aparelhs, son foetats quand la cadéncia de production baissa. Aquestas condicions an de consequéncias sanitàrias. Coma las femnas, los enfants trabalhant dins lo textil son sovent tocats per la tuberculòsi, a causa de la posca e de l’umiditat. Patisson tanben d’asma, de diferentas allergias. Les enfants son sovent subjèctes a d’escoliòsis e de raquitismes. Segon una enquèsta de la British Association de 1878, los mainats de onze e dotze ans dels mitans obrièrs an una talha inferiora a d’aquestes dels mitans borgeses e aristocratics anant a l’escòla.
Pendent lo sègle XIX, l’importança del trabalh dels enfants varia segon los lectors e los periòdes. Atal, se en Anglatèrra la part dels enfants dins la man d’òbra de l’industria del coton es de solament 5 % en 1850, contra 13,3 % en 1834, ven fòrça de l’escasença de las crisis economicas (14 % en 1874). L'istorian Howard Zinn precisa qu'als EUA en 1880, un enfant de mens de setze ans sur sièis trabalha (16,7 %).
La presa de consciéncia
Se la revolucion industriala benlèu faguèt pas aumentar lo nombre d’enfants al trabalh – que fòrça èran de per avant emplegats dins los camps e pretzfachs domestics – es que las novèlas condicions induchas per l’industrializacion e lo desvolopament d’una disciplina del trabalh pròpre al foncionament de novèlas fabricas que’n percutèron prigondament la natura. L’istorian E. P. Thompson sosten que l’intensitat del trabalh dels enfants aumentèt plan fòrça entre 1780 e 1840 e precisa: « Dins las fabricas, la man d’òbra dels enfants e adolescents aumentava cada annada; e, dins fòrças mestièrs « indignes », la jornada de trabalh s'alongava e lo trabalh s'intensificava ». Segon Paul Bairoch, començavan a trabalhar mai joves, e las condicions de trabalh venguèron pièger per l’abscéncia dels parents dins la mesure ont los enfants pas mai trabalhavan per lors parents coma dins las societats tradicionalas. La durada del trabalh s’alonga (fins a 16 oras per jorn dins la premièra fasa de l’industrializacion), per de pretzfachs monotons e repetitius, e per de salaris desisòris. esquèrra|vinheta|Enfants al trabalh de coton, Macon en [[Georgia (Estats Units)|Georgia (EUA), 1909]] L’arribada massissa dels enfants dins las usinas fa plan visiblas lors condicion de trabalh miserablas e subretot los expausa a la lutz. D’enquestas permetent d’obténer d’evaluacions del fenomèn. L’Estatistica genrala de la França de 1840 compta 130,000 enfants de mens de 13 ans dins los talhièrs de mai de detz salariats, 20 % dels minors de Carmauç son d’enfants en 1850 e vèrs 1840, los enfants forman 12 % dels obrièrs de l’industria. Los accidents dins las usinas, los aclapaemnts e las explosions dins las minas fan fòrça nafrats e mòrts e atiran l’atencion del public.
Los primièrs rapòrts venon dels mètges, d’inspectors o d’elegits descrivent los accidents e las condicions de trabalh dels enfants. Tanben, las òbras de Charles Dickens puèi de Victor Hugo, d'Émile Zola fan resson; lo trabalh dels enfants es utilizat per denonciar l’expleitacion de la classa obrièra (Karl Marx e Friedrich Engels, dins lo Manifèst del partit comunista, preconisan tanben l’interdiccion del trabalh dels enfants). Una partida de las industrias replica que la pichona talha dels enfants lor permet de realizar unes pretzfachs impossibles als adults (un punt ara rebutat mas plan acceptat a l’epòca) e que l’emplec d’enfants lor empacha de vagar, contribuís tanben a la patz sociala e ajuda las familhas pauras. Entre las doas posicions, la reglementacion puèi l’abolicion del trabalh dels enfants en Euròpa e en Nòrdamerica pren mai d’un sègle.
Abolicion progressiva en Euròpa e als EUA
Lo trabalh dels enfants es d’en primièr reglamentat puèi abolit. En Anglatèrra, lo Factory Act de 1833 interdit, dins l’industria textila, lo trbalh dels enfants de mens de 9 ans d’edat, e limita lo temps de trabalh jornalièr segon l’edat (10 oras pels enfants de 9 a 14 ans, 12 oras per aquestes entre 14 e 18 ans) ; aquesta lei es alargada a l’ensemble de las activitats pas qu’en 1853. En França, lo doctor Villermé publica son Tablèu de l’estat fisic e moral dels obrièrs, tablèu òrre de las condicions de trabalh dels enfants, alara que lo matematician Dupin escriu Del trabalh dels enfants qu’emplegan los talhièrs, las usinas e las manufacturas en 1840, çò que mèna a la lei del 21 de març de 1841 (Lei relativa al trabalh dels enfants emplegats dins las manufacturas, usinas e talhièrs) portant l’edat minim a 8 ans e limitant lo trabalh de nuèch. La durada de trabalh es tanben reglamentada e l’escolarizacion obligatòria fins a 12 ans d’edat mas aquestas mesuras an pauc d’efièch, Louis Villermé denonciant d’industrials qu’amagan los enfants pendent las inspeccions. En 1874, una novèla lei limita l’emplec avant 12 ans d’edat. Als EUA, d’Estats industrials coma lo Connecticut o lo Massachusetts limitan la durada de trabalh a detz oras jornalièras en 1843.
A la fin del sègle XIX en Euròpa, l’edat minima es encara de 9 ans en Itàlia, 10 ans al Danemarc, 12 ans en Alemanha e als Païses Basses mas de 14 ans en Soïssa. Lo trabalh de nuèch, los dimenges e lo feriats es enebit avant 16 ans d’edat dins fòrça païses. L’edat minima per la davalada dins las minas es mai sovent d’un a dos ans mai naut. La durada de trabalh es baissada a 6 oras en Angletèrra avant 14 ans d’edat, 8 oras en Itàlia, 12 oras en Belgica. vinheta|Doas gojatas portant d’eslogans « Abolish child slavery » (« Abolissatz l’esclavatge dels enfants »), en anglés e en [[yiddish, pendent la labor parade a Nòva York lo 1èr de mai de 1909.]] L'arribada de l’escolarizacion obligatòria es lo factor mai decisiu per la baissa del trabalh dels enfants en Euròpa. L’escòla dintra d’en primièr en conflicte amb l’usina: pels parents, l’escolaritat còsta car alara qu’un enfant al trabalh melhora las finaças; pels industrials, los oraris de l’escòla venon concurenciar las oras de trabalh autorizadas. En França, cal l’imposicion de l’escòla primària obligatòria de 6 a 13 ans per Jules Ferry en 1880-1881. Sa gratuitat permet de cambiar lentament las mentalitats en fasent de l’escòla la nòrma, quitament pels enfants d’obrièrs que prendràn de temps a comprene l’interés. Las allocacions familialas autrejada segon de l’assiduitat escolara contribuís encara a aquesta generalizacion, tot en compensant per las familhas pauras la pèrda de salari associada a la fin del trabalh dels enfants. Atal aquesta mesura permetèt de reduire fòrça (mas pas totalament) lo trabalh domestic e agricòl dels enfants.
Los autres païses d’Euròpa e de Nòrdamerica prenguèron de camins similars tot en auçant l’edat minima pendent lo sègle XX per aténher mai sovent 16 ans d’edat a la fin de l’escolaritat obligatòria (en França en 1959, als EUA en 1938).
Los païses en desvolopament
esquèrra|vinheta|Molin de [[cana de sucre, Liberia, 1968.]] Se lo trabalh dels enfants existís encara dins los païses desvolopats, son incidéncia i es venguda e demorèt fèble dins la segonda mitat del sègle XX: l’OIT indica que près de 3 % dels enfants dels païses industrializats son « economicament actius ». Al contrari, dins los païses en desvolopament, l’incidéncia del trabalh dels enfants demora nauta. Aqueste trabalh demorèt en granda partida « invisible », sovent cantonat a l’esfèra familiala o a las zonas ruralas. vinheta|Pastorèl Maasai al [[Kenya en 1979: lo trabalh amb la familha dins l’agricultura demora majoritari, e de mal quantificar.]] La globalizacion cambièt aqueste estat, a l’imatge de la revolucion industriala, faguèt mai visible aqueste trabalh e las condicions sordidas en que se practica. Dins las annadas 1980, d’escandals atirèron l’atencion del public occidental suls enfants trabalhant dins los talhièrs de confection asiatics (« sweatshops ») o suls enfants de las carrièras subrevivent de pichons trabalhs. Una ONG, localas o internacionalas, se creèron amb l’objectiu d’eliminar lo trabalh dels enfants. L’OIT lancèt lo « Programa focal sul trabalh dels enfants » en 1992 e de campanhas foguèron menadas per incitar las entrepresas europèas e nordamericanas e tanben las multinacionalas a utilizar pas lo trabalh dels enfants. La primièra estimacion globala del nombre d’enfants al trabalh paréis en 1996 puèi revisadas en 2002. Aquesta estimacion permetèt de sasir melhor l’amplor del fenomèn coma sas caracteristicas. E tanben en 2002, lo 12 de junh foguèt declarat « jornada mondiala contra lo trabalh des enfants ».
Dempuèi agust de 2014, la Bolivia autoriza lo trabalh dels enfants a partir de 10 ans d’edat. S’aquesta novèla lei permet d'encastrar lo sector, una demanda dels sindicats, es tanben criticada per riscar d’encoratjar d’enfants a trabalhar fòrça jove. L'UNICEF exprimiguèt sa « preocupacion » e l'OIT anoncièt una enquèsta.
Estimacions globalas
vinheta|Jovent trabalhant a levar la posca d'un potz, [[Gàmbia|Gambi, 2008]] La majoritat de las estatisticas existissent sul trabalh dels enfants son pas que d’estimacions a causa del caractèr informal e a vegada illegal de las activitats concernadas, de la confusion amb lo trabalh dels adults e del fach que gaireben totas las activitats se debanan dins la familha. Venon de diferentas organizacions: l'OIT (e subretot lo BIT) menèron doas evaluacions al nivèl mondial, l'una publicada en 1996 a partir de questionaris realizats dins las annadas 1990 portant suls 5-14 ans, l'autra publicada en 2002 amb una metodologia retocada portant suls 5-17 ans. Los chifres son sovent extrapolats a partir d’enquestas in situ e de questionaris, donant atal sonque una indicacion del nombre d’enfants concernits dins cada país e dins cada sector, mas aquestas indicacions son pasmens utilas per obtèner un òrdre de grandor del fenomèn. L'OIT provesís sas donadas a d’autras agéncias de l'ONU coma l'Unicef o l'Unesco, aquestas estimacions essent utilizada per fòrça ONG, de sindicats, de govèrns e per la Banca mondiala e venguèron la referéncia de facto. D’estatisticas actualizadas e publicadas en 2006 amb la mèsma metodologia qu’en 2002, permetent pel primièr còp una comparason.
D’autras estimacions venon de l’Unicef, de la CISL que pren sas donadas s’estudis realizadas pels sindicats locals e tanben las ONG implicadas dins aquestes domènis coma Amnesty International pels enfants-soldats, Anti-Slavery International per l’escalvatge d’enfants o ECPAT per l’expleitacion sexuala dels enfants; los govèrns produson tanben las lors estimacions. L’OIT demora la sola organizacion a aver produch una metodologia e d’estimacions globalas, per exemple amb lo projècte SIMPOC (Statistical and Information Monitoring Programme) dins 29 païses diferents e amb lo progama IPEC (Programa internacional per l'abolicion del trabalh dels enfants).
Dins so rapòrt de 2002, l’OIT dona tanben lo chifre de 351,7 milions d’enfants entre 5 e 17 ans d’edat realizant una activitat en 2000, 23 % d’aquesta seria d’edat, amb 210,8 milions entre 5 e 14 ans. Quitament s’aquestes chifre representan gaireben un quart dels 5-17 ans, encora sovent considerada coma una estimacion « minimala » a causa de l’invisibilitat del trabalh domestic e tanben de la prudéncia de l’OIT dins sa metodologia. Las filhas representan 47 a 50 % dels enfants al trabalh segon lo talhon d’edat, 45 % pels trabalhs dangieroses, mas son mai implicadas dins lo trabalh domestic qu’es mens visible. L'OIT compta en 2017 73 milions d'enfants dins lo mond, qu’an entre 5 e 11 ans d’edat e que son obligats de trabalhar.
Espandiment geografic
vinheta|Trabalh domestic Sandakphu, al [[Bengala Occidental|BengalaOccidental.]] Se lo trabalh dels enfants existís dins gaireben totes los païses del mond, es dins los païses en desvolopament qu’es lo mai frequent. En valor absoluda, es dins la zona Asia – Pacific que se tròban mai d’enfants al trabalh amb d’enfants a trabalh amb 60 % del total mondial. En Índia, las estimacions varian entre 16 milions d’enfants entre 5 e14 ans d’edat (segon las ONG localas) e 150 milions d'enfants actius de emens de 18 ans; la Banca mondiala reten una valor de 40 milions e l’Unicef 60 milions. En tèrmes de proporcions, es l’Africa subsahariana que ten los taus mai nauts, sovent ligats a la pauretat del païs: lo Nigèr e Sierra Leone mòstrab de taus de gaireben 70 % d’enfants al trabalh alara que lo Mali o lo Burundi apròchan los 50 %. L’Orient Proche e Mejan son pas estalivats, coma l’Iraq en seguida de l’embargo e de la guèrra de 2003 o dins los territòris palestinians ocupats. En America latina, lo fenomèn tòca près d’un enfant sus sièis.
Mas los païses desvolopats — e las « economias de transicion » — son tanben concernits: 3 % dels enfants de 10 a 14 ans son economicament actius dins los païses industrializats, en mai dels pichons trabalhs d’apunt son inclusit tanben lo trabalh al negre o de formas pièger de trabalh (prostitucion e trafecs). Oficialament, l’Itàlia compta 320,000 enfants al trabalh de 6 a 13 ans d’edat, nombre qu’aumenta de 50 % pendent lo periòde estivala, alara qu’en Grand Bretanha, lo Trades Union Congress estima que dos milions d’enfants trabalhan regularament e sempre mai per apondre al revengut familial. Los EUA comptarián 5,5 millions de joves actius pendent l’estiu amb 800,000 dins l’agricultura. En Euròpa de l’Èst, 4 % dels 10 – 14 ans d’edat son actius, un milion en Russia e près de 100,000 en Bulgaria. [[Fichièr:Child_labour_distribution_chart.png|centrat|vinheta|550x550px|Distribucion del trabalh dels enfants per region del mond, pels enfants entre 5 e 14 ans. La colomna verta (axe d’esquèrra) indica lo nombre en milions d'enfants de 5 a 14 ans economicament actius, e la colomna roja (axe de drecha) indica lor percentatge dentre los enfants del mèsme edat d’aquesta region.
Andrei Korotaiev
Andrei Korotaiev (Андрей Витальевич Коротаев, nascut en 1961) es un antropològ, economista, istorian, e sociològ, amb d'importantas contribucions a la teoria del sistèma mondial e modèls matematics de macrodinamicas socialas e economicas.
Trabalh dels enfants
Espandiment geografic
]]
Andrei Korotaiev
Educacion e carrièra
thumb|right|L'Universitat Estatala de Moscòu Nascut a Moscòu, Andrei Korotaiev assistiguèt l'Universitat Estatala de Moscòu, ont recebèt lo gra de BA en 1984 e de MA en 1989. Obtenguèt lo sieu Doctorat en 1993 per l'Universitat de Manchester, e en 1998 lo gra de Doctor en Sciéncias de l'Acadèmia de las Sciéncias de Russia.
Trabalh dels enfants
Destriament social
vinheta|Vendeira ambulanta a Grand-Bassam al sud de la [[Còsta d'Evòri|Còsta d’Evòri.]] Les activitats realizadas pels enfants varian segon los continents e las culturas. Una constanta demora dins: los enfants al trabalh son eissits de familhas pauras, la pauretat essent una de las causas plan establida del trabalh dels enfants. Plan sovent, fan tanben partit d’una classa sociala « bassa » coma en Índia ont los enfants al trabalh son sovent de dalits o d’una casta inferiora; en Euròpa de l’Èst, fan sovent parit d’una minoritat (coma los Roms) ; en America latina coma en Africa, los enfants de las carrièras, mai vulnerables, son mai sovent al trabalh. Aquesta vulnerabiltat tòca tanben los migrants paures arribant d’America del Nòrd o en Euròpa.
Andrei Korotaiev
Educacion e carrièra
Es coeditor de la revista Sociala Evolution and History e de la colleccion History and Mathematics. Amassa amb Askar Akayev e George Malinetsky, coordina lo programa de l'Acadèmia de las Sciéncias de Russia "d'Analisis e modelado matemático de la dinamica mondiala".
Korotaiev ganhèt lo prèmi de la Fondacion de Supòrt a la Sciéncia de Russia en 2006 après èsser reconegut coma un dels melhors economistas de l'Acadèmia Russa de las Sciéncias.
Trabalh dels enfants
Destriament social
Un autre punt comun a aquestes enfants es gaireben sempres de trabalhar dins de sector de tecnologia fèbla, e subretot dins los sectors ont i a un important besonh de man d’òbra, coma l’agricultura familiala, las grandas plantacions o lo talhièrs textils. Dins la manufacturas, i a sovent besonh de man d’òbra pauc qualificada mas en grand nombre; la recerca de man d’òbra pauc carestiosa menent alara a utilisar lo trabalh d’enfants.
Andrei Korotaiev
Principalas contribucions
Las contribucions pus importantas d'Andrei Korotaiev apertenon a quatre domenis:
Trabalh dels enfants
Destriament sectorial
esquèrra|vinheta|Enfant cargant una nau de pesca Lo classament del trabalh per tipe d’activitat practicada se pò trobar dins un estudi de 1996 e destria lo trabalh dels enfants en grands sectors: 70,4 % dins l’agricultura, la caça o la pesca, 8,3 % dins lo comèrci de gròs o de detalh, comprenent la restauracion e l’ostelariá, 8,3 % dins las manufacturas, 6,5 % dins los « servicis comunautaris, socials o personals », 3,8 % dins los transpòrts, los entrepauses e la comunicacion, 1,9 % dins la construccion e 0,9 % dins las industrias extractivas (minièras per exemple). Las « pièger formas de trabalh » son tractadas dins la partida seguenta.
Andrei Korotaiev
Modèls matematics de la dinamica sociala, economica e istorica (cliodinamica)
En lo camp de la cliodinamica prepausèt una de las explicacions mai convincentes per l'Argument del jutjament final de Heinz von Foerster. En collaboracion amb las siás collègas Artemi Malkov e Daria Khaltourina demostrèt que, fins al decenni de 1970, lo creissement hiperbólico de la populacion mondiala foguèt acompanhat per un creissement hiperbólico de segond gra del PIB mondial, tre çò cual desvolopèt una seria de modèls matematics que descrivon tant aqueste fenomèn coma la Teoria del Sistèma Mondial. La correlacion entre lo creissement hiperbólico de la populacion mondiala e lo creissement hiperbólico de segond gra del PIB mondial, observats fins al decenni de 1970, correspond a una realimentación positiva pas lineal de segond òrdre entre lo creissement demografic e lo desvolopament tecnologic que se pòt explicar segon la sequéncia:
Creissement tecnologic → Increment de la capacitat de carga de la planeta → Creissement demografic → Mai de gents → Mai d'inventors potencials → Acceleracion del creissement tecnologic → Acceleracion de l'increment de la capacitat de carga de la planeta → Creissement demografic pus rapid → Acceleracion de l'aumentacion del nombre d'inventors potencial → Creissement tecnologic pus rapid → Aumentacion de la capacitat de la Tèrra per suportar de gents... E aital successivament. Per d'autra part, la siá investigacion a mostrat que dempuèi 1970 lo Sistèma-Mond jamai mai se desvolopa hiperbólicamente, lo sieu desvolopament divergís de mai en mai del "regim de hinflado" e se desplaça actualament "dempuèi la singularitat", mai que "cap a la singularitat".
Ajatz en compte tanben la siá recenta investigacion suls cicles de Kondratieff en la dinamica mondiala.
La teoria del sistèma mondial
Sistèma-mond Andrei Korotaiev Al bòrd de de autres autors van quitament mai luènh que Gunder Frank e plaçan lo principi de la formacion del sistèma-mond en lo milenio desen a.C., En o connectant amb lo començament de la revolucion neolítica en Orient Mejan. Lo centre d'aqueste sistèma-mond èra al dedins d'Asia, concrètament dins China. Un dels concèptes centrals dels estudis de Korotaiev es la "tèsi de la realimentación positiva".
Trabalh dels enfants
Industria e construccion
vinheta|Minors als EUA (Gary, [[Virgínia Occidentala|Virginie-Occidentale) en 1908.]] esquèrra|vinheta|Enfants et adolescents dins una usina de veire del sègle XIX dins l'[[Indiana.]] Se l’industria es pas lo sector dominant, es lo mai conegut d’una part que s’agís sovent de trabalh dangierós e d’autre part qu’es lo trabalh d’enfants dins las manufacturas de la revolucion industriala que faguèt visible lo phenomèn e menèt a sa reglamentacion. Dins los païses desvolopats, es l’imatge mai corrent quand es evocat lo trabalh dels enfants desl païses en desvolopament. L’emplec d’enfants sota 12 ans d’edat es pas rare dins la construccion pels pichons pretzfachs de netejatge e de transpòrt ; èra encara lo cas en Euròpa del Sud (coma en Itàlia) dins la annadas 1980.
Andrei Korotaiev
Estudis culturals
En aqueste camp Andrei Korotaiev foguèt tanben un dels pionièrs (amassa amb los sieus collègas) de l'estudi de la correlación entre la distribucion espaciala dels motius mitológicos e los mercadors genetics.
L'evolucion dels sistèmas sociopolitics de Iemèn. Originas de l'Islam
Korotaiev a fach una contribucion especiala en aqueste domeni mejançant la deteccion de las principalas tendéncias dins l'evolucion de Iemèn. En mai d'aquò, Korotaiev a fach una importanta contribucion a l'estudi de las originas de l'Islam.
Trabalh dels enfants
Industria e construccion
Aquestes sectors comprenon las manufacturas e usinas, las briqueteriás, los obrados de construccion, las minas e peirièras, mas tanben dins los talhièrs textils e filaturas, les tanariás, las terralhas, las usinas de sabon, d’aluquetas, veire de produchs quimics quand se cal una extraccion manuala.
Onlay
Onlay es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Trabalh dels enfants
Sector informal
vinheta|Un enfant trabalhant coma « òme-sanduich » donant l’ora a Mérida, [[Mexic]] Lo sector informal designa las activitats non reglementadas, sovent de talha pichona, realizadas per un individú o una familha. Es subretot espandit en mitan urban o lo caumatge es important : dins los païses en desvolopament, l’OIT estima que representa 60 % de la man d’òbra urbana e una partida importanta del PIB (25 % al Nigeria, près de 50 % de la Filipinas). Es de ligam prim dins l’exòde rural e a la formacion de barris de barracas. Las activitats màger encontradas son la venda a pichona escala (bevendas, fruchs, cigaretas), l’artesanat (reparacions), los servicis (ciratge de cauçaduras, lavatge de veïculs, acamptge dels escombres), lo transpòrt.
Andrei Korotaiev
Publicacions
Korotaiev a escrich mai de 20 libres e 150 articles ligats a las siás investigacions, a on destacan los libres:
Entre los sieus articles academics mai importants destacan:
Trabalh dels enfants
Activitats domesticas
vinheta|Filhas portant de garras d’aiga en [[Índia.]] Lo trabalh domestic es la forma de trabalh mai amagada e mens aisida d’estimar que pren plaça al sen dels fogals. Se l’implicacion d’un enfant dins los pretzfachs domestics es mai sovent considerat coma benefic e participant a son educacion, dins fòrça païses, d’enfants son emplegats coma servicials per una autra familha que la lor, veire son expleitats per la lor familha; aqueste darrièr cas es pasmens pas inclusit dins los enfants « economicament actius ».
Onlay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Parc Natural d'Arrábida
thumb|150px|Vegetacion de la region d'Arrábida. Lo Parc Natural d'Arrábida es una resèrva biogenetica situada dins la Sèrra d'Arrábida, al districte de Setúbal, en Portugal.
Lo Parc Natural d'Arrábida foguèt declarat l'an 1976, amb una extension aproximativa de, en protegint vegetacion maquis de tipe mediterranèu nascuda a aquel microclima amb semblanças a regions adriaticas, coma Dalmàcia. La fauna es fòrça diversificada, malgrat aver sofèrt grandas alteracions dempuèi lo sègle XIX.
Fins al començament del sègle XX èra encara possible d'observar lops, pòrcs senglars e cèrvis. Lo Parc Natural es integrat en rets internacionalas de conservacion. Tot lo sieu territòri es classificat com a Luòc d'Especial d'Interès per la Conservacion de la Natura - Biotòp CORINE. Compren divèrses airals de Resèrva Integrala, coma lo Bòsc del Solitário, lo Bòsc del Vidal e lo Bòsc Tampa.
Flòra
Dins aquel airal protegit subsistís una vegetacion naturala de granda importància conservacionista, pas sonque dempuèi lo punt d'enguarda nacional mas tanben internacional.
Fauna
Al Parc Natural d'Arrábida son enregistradas un nombre considerable d'espècias, que 213 vertebrats: 8 d'anfibians, 16 de reptils, 154 d'ausèls e 35 de mamifèrs.
Trabalh dels enfants
« Pièger formas de trabalh »
Èra estimat en 2002 que 8,4 milions d’enfants èran trapat dins una de las « pièger formas de trabalh » talas coma definit per l’OIT (convencion 182, article 3). Aqueste chifre es pasmens una estilmacion bassa que sols los païses efectivament inclusits dins l’enquèsta ont foguèron contat sens extrapolacion als autres païses, e los critèris son gaireben estricte. Lo nombre real d’enfants dins aquestas condicions pòt en realitat èsser plan superior. L’OIT classifica aquestas formas en cinc categorias: lo trabalh forçat, lo trafec d’enfants, l’industria del sèxe, los conflictes armats e las activitats illicitas.
Trabalh forçat e esclavatge
vinheta|Mainajonas trabalhant au teissatge de [[tapís a Esmirna en Turquia, 1907]] Lo trbalh forçat tòca près de 5,7 milions d’enfants pel mond. Se destria de las autras formas de trabalh dels enfants per una cèrta restriccion dels movements de l’enfant, una violéncia mentala o fisica, l’abséncia de consentament e / o una forma de contraròtle al delà de la normala. L’esclavatge va encara mai luènh en redusent la persona a l’estat de merça apartenent a son « proprietari ».
Se las estimacions indican que la majoritat d’aquestes enfants son en Asia (5,5 milions), mas tanben mancan de fonts fisablas per las autras regions, aqueste tipe de trabalh essent malaisit a apreciar. Una autra rason es lo caractèr gaireben institucional de la servitud pels deutes (bonded labour en anglés) coma lo sistèma de kamaiya al Nepal : dins de tals sistèmas, de parents pòdon plaçar un enfant a partir de 7 o 8 ans d’edat per un trabalh en usina per garantir un prèst o de pagar de deutes. Los diferents rapòrts mòstran que, mai sovent, aqueste trabalh lèu vira a l’esclavatge.
Los exemples mai coneguts son al Nepal, al Paquistan e en Índia. Dins aqueste darrirè país, la practica es espandida dins l’agricultura e las industrias de la cigarreta, de la seda o del tapís. Un estudi portava sus las condicions de vida dels milirats d’enfants trabalhant dins l’industria del tapís e los descrivián
Estoril
thumb|225px|right|Plaja do Tamariz, a Estoril Estoril es una freguesia (parròquia civila) de la vila de Cascais, al districte de Lisbona. La còsta de Estoril es près de Lisbona, la capitala de Portugal. Comença a 15 km d'aquela vila, a Carcavelos e arriba fins a la plaja de Guincho. La vila aculhiguèt divèrses expatriats famoses, coma Joan de Borbon e la siá familha o lo regent d'Ongria, Miklós Horthy.
Trabalh dels enfants
Trabalh forçat e esclavatge
« […] raubats, desplaçats o passats per lors parents per de fèblas somas d’argent. Gaireben totes son retenguts en captivitat, torturats e forçats de. trabalhar 20 oras per jorn sens una pausa. Aqueste mainadum deu s’acocolar suls sieus artelhs, de l’alba al crepuscul cada jorn, andicapant de biais sevèr lor creissença. Las activistats socialas dins aqueste domèni capitan pas a trabalhar a causa del contraròtle pròche d’aquesta d’una mafia realizat pels gerents dels talhièrs de teissatge. » vinheta|Dins un sweatshop a [[Chicago en 1930.]] D’autras situacions similàrias s’encontra al Brasil amb las plantacions de cana de sucre e los carbonièrs. En 1993, d’enfants de 4 ans son mencionats al trabalh dins una plantacion de coton a Paraná. En Mauritània, malgrat l’abolicion de l’esclavatge en 1980, demora encora unas 400,000 personas d’Africa negra servissent d’esclaus a de Berbèrs, enfants coma adults. La fondacion Walk Free publica un indici sus l’esclavatge e realiza de rapòrts per unes païses.
Estoril
Espòrts
Estoril es famosa per lo sieu autodròm, que i se disputèron de corsas de Formula 1 fins l'an 1997. Aculhís actualament d' espròvas del campionat de motociclisme (mòto GP) e d'autras competicions motorizadas.
Trabalh dels enfants
Trafec d’enfants
Lo trafec d'enfants inclutz « lo recrutament, lo transpòrt, lo transferiment, l’abric o la redepcion d’un enfant per objectiu d’expleitacions ». L’OIT estima que 1,2 milion d’enfants patisson d’un tal trafec dins lo mond amb 550,000 sonque per l’America del Sud. Mas çò que 1,2 milion es pas comptat dins lo total de las « pièger formas de trabalh » per levar un doble compte: los enfants trafegats subisson mai sovent una autra forma d’expleitacion
Amance (Auba)
Amance es una comuna francesa administrada per lo departament d'Auba de la region de Champanha-Ardena.
Estoril
Espòrts
Es tanben famosa per lo sieu casinò e pel sieu Festival de Jazz, que comencèt en l'an 1971.
Amance (Auba)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Trabalh dels enfants
Trafec d’enfants
L‘objectiu del frafec depend de l’edat e del sèxe dels enfants: los mainats son mai sovent trafegats per de trabalh forçat dins de grandas plantacions o lo trafec de dròga alara que las mainadas son puslèu destinadas a l’expleitacion sexuala o domestica. Los enfants pòdon tanben èsser expleitats dins los rets de mendicitat organizada, mandats per de rets d’adoption illegals o per de maridatges forçats. Los trafecs se realizan a l’interior del país, e tanben entre diferents païses o a l’escala mondiala. Los rets son a l’encòp nacionals, regionals o mondials; l’OIT identifiquèt unas rotas de trafec internacional: America latina → Euròpa e Orient Mejan ; Asia → Euròpa e Orient Mejan ; Nepal e Bangladesh → Índia ; Birmania e Laos → Taïlanda ; Africa de l’Oèst → Nigeria ; Africa australa → Africa del Sud ; Euròpa de l’Èst → Euròpa de l’Oèst.
Exploitacion sexuala
alt=|vinheta|Drolla prostituida. [[Daguerreotipe anonim (1871) « Mary Simpson, un vulgara prostituida de 10 o 11 ans. Es coneguda jol pseudonim de Sra Berry dempuèi al mens dos ans. Emprenhada de quatre meses »]] Segon l’OIT, 1,8 milion d’enfants son implicats dins lo comèrci sexual mondial, mai sovent entre 15 e 17 ans d’edat; 750,000 se trapavan en America del Sud e Caribes, 590,000 en Asia / zona Pacifica e 420,000 dins los païses desvolpats. Las formas de trabalh son diferentas: pornografia juvenila, prostitucion, trafec sexual e / o torisme sexual. 98 % d’enfants tocats son de filhas.
L’expleitacion sexuala dels enfants aparéis dins los medias a l’escasença d’escandals sul torisme sexual, organizat mai sovent per d’òmes venent de païses desvolopat cap a la Tailàndia, la Republica dominicana o lo Brasil entre autres païses. Mas l’expleitacion sexuala es tanbe organizada localament: als EUA, son estimats a mai de 100,000 lo nombre d’enfants prostituits. L’expleitacion sexuala pòt èsser ligada a d’autras formas d’expleitacions: las fabricas indianas de tapís citadas mai naut son conegudas per servir de centres de recrutament per d‘ostals de prostitucion. Los enfants prostituits son expausats a las malautiás sexualament transmissiblas, a la grossessa non desirada, a las drògas. Patisson tanben d’estigmatizacion dins lo rèste de la societat, e son a vegada quitament considerats coma d’« illegals » e tractat coma tal per las fòrça de l’òrdre, per exemple quand lo racolatge es interdit.
La prostitucion d’enfants respond a una demanda, provocada per unas supersticions (aver una relacion sexuala amb un enfant entretendriá la virilitat) e la paur del sida (los enfants son supausats a èsser mens contaminats que los adults, supausicion sovent falsa).
Enfants soldats
vinheta|Enfants soldats dins un centre de reinsercion, [[Sri Lanka, 2009]] Ara, existiriá 300,000 enfants soldats dins lo mond, implicats dins un trentenat de conflictes; un tèrç d’entre eles se trapan en Africa subsahariana e dins los conflictes regulars en Republica democratica del Còngo, en Colómbia (ont entre 11 e 14,000 enfants farián partit de las fòrças paramilitaras) e en Birmania (ont 20 % de l’armada seriá compausada de minors segon Human Rights Watch ). Fòrça d’entre eles an entre 14 e 18 ans d’edat mas i a tanben d’enfants de sonque 8 o 9 ans d’edat ques s’engatjan volontàriament dins de milicícias e autres grops paramilitars. Se l’imatge mai corrent es aquesta de l’enfant-combatent un fusil a la man, los enfants-soldats son utilizats per nombroses pretzfachs: espionatge e reconeissença, pausa de minas, entraïnaments dels soldats adults mas tanben de pretzfach d’ostal, portatge del material o cosina. Las filhas son mai expausadas a l’abus sexuals.
Lors motivacions inclusisson la recerca d’un mejan de subrevida dins de regions sovent devastadas, l’experiéncia de membres de lors familhas tuats o mutilats pel conflicte o la fèbla educacion que permet pas d’autra causida. Fòrça filhas s’engatjan per escapar als abuses sexuals o a la servitud domestica, quitament se lors condicions de vida sián pas melhoras de segur coma soldats. La proporcion de filhas serián d’unes 40 %. Las motivacions de lors recrutaires son diferentas: los enfants-soldats son « impressionables, sensibles a l’autoritat, mens portadas a desertar o a reclamar lor sòlde que d’adults ». L’Unicef afirma que la difusion d’armas pichonas leugièras enfocèt l’utilizacion d’enfants.
Los determinants del trabalh dels enfants
Per Bénédicte Manier, lo trabalh dels enfants es causat per un ensemble de factors agissent en comun: la pauretat de las familhas, la fèblas escolarizacion, lo fracaç o l’ineficacitat de las politicas socialas coma unes factors socioculturals. D’entre aquestes factors, la pauretat es regulament identificada coma una rason essenciala.
Efièchs de la pauretat
vinheta|Vendeire de mangas o Maracaibo, [[Veneçuèla|Veneçuela, 2013]] Lo trabalh dels enfants foguèt identificat coma una de las estrategias de subrevida de las populacions pauras: aquestas estrategias an per objectiu d’assegurar l’essencial e d’en primièr l’alimentacion del jorn. Cada membre de la familha essent una boca per noirir, cadun se deu de contribuir al revengut familial. La pauretat empachant lo poder de decision de long tèrme e provocant una luta jornalièra per sa subrevida, las familhas pòdon èsser menadas a accepar quina que siá proposicion los ajudant a melhorar lor situacion — l’analfabetisme encara frequent dins los païses en desvolopament podent los menar a creire de personas pauc escrupulosas. Lo ligam entre pauretat e trabalh dels enfants se verifica tanben dins los païses desvolopats (ont los enfants al trabalh van partit de la sisas desfavorizadas) e dins los païses avent conegut de crisis economicas (l’Argentina en 2000, l’Asia del Sud-Èst en 1997, l’Euròpa de l’Èst) ont los enfants al trabalh fan partit dels « novèls paures ».
La pauretat de las familhas ven sovent del quita caumlatge o sosemplec dels parents : segon l’OIT, en 2003, 180 milion de personas son al caumatge e 700 milions son sosemplegadas es a dire un tèrç de la populacion activa mondiala que ganha pas lo minim vital. Se lo sector informal absòrba una partida d’aquesta man d’òbra, es pas illimité e los revenguts que ne sortís son pas estables d’ont un recors a un revengut d’apunt fasent trabalhar los enfants. Mai, la demanda d’emplec essent superiora a l’ofèrta, los emplegaires pòdon melhor impausar lors condicions e causir de far trabalhar d’enfants (mens pagats e mai docils) que los adults: dins fòrça situacions, los enfants trabalhan alara que los parents son al caumatge, dintrant alara en « concurréncia involontària ».