cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Acrecion
L’acrecion es un mecanisme de constitucion e d'acreissement d'un objècte, d'una estructura ò d'un còrs per apondon ò aglomeracion de matèria. Es un tèrme subretot utilizat en astronomia, en geologia, en meteorologia e en medecina.
Cuisles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Josh Groban
thumb|250px|Josh Groban en 2009 Joshua Winslow Groban, mai conegut coma Josh Groban (Los Angeles, 27 de febrièr de 1981) es un cantautor american. Sos albums son dels mai venduts als Estats Units e en 2007 ocupava la primièra posicion d'aquela classificacion amb mai de 21 milions de disques venduts dins lo país. Aqueste cantaire, que participèt a un episòdi de la sèria Ally McBeal en 2001, es plan apreciat per sa votz plan grèva de bariton.
Saint-Loyer-des-Champs
Saint-Loyer-des-Champs es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Huambisa
Los huambisas (en huambisa: wampis) son un pòble amerindian qui viu dens la selva amazonica de Peró. Son un dels quatre pòbles jivaro, amb los shuar, los aguaruna e los achuar.
En Peró, vivon dins la region del río Santiago.
50000 Quaoar
Quaoar (simbòl: ) es un objècte transneptunian de la cencha de Kuiper que foguèt descubèrt en 2002. D'un diamètre estimat entre 1,074 e 1,110 km, es una planeta nana potenciala.
Son estructura intèrna e sa composicion son desconegudas. Segon leis observacions realizadas a l'ora d'ara, a una superficia sorna, de de color roge moderat, amb un albedò fòrça feble egau a 0,1. Sa temperatura, 110 K, es largament superiora ai valors esperadas per un objècte de la cencha de Kuiper. Una activitat criovolcanica podriá èsser a l'origina d'aquela 	anomalia.
Vienne-en-Val
Vienne-en-Val es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
50000 Quaoar
Lo periòde orbitau de Quaoar es de 284,5 ans e son periòde de rotacion es d'aperaquí 18h. Seguís una orbita quasi circulara e pauc clinada amb un perièli de 41,75 UA e un afèli de 44,76 UA. Aquela trajectòria, fòrça similara a aquela d'una planeta, sembla excepcionala per un objècte transneptunian. S'explica per la distància importanta entre Quaoar e Neptun.
Vienne-en-Val
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
50000 Quaoar
Enfin, las observacions d'ocultacions efectuadas entre 2018 e 2021 an revelat un anelh a l'entorn d'aqueste objècte.
La Vòuta de Leir
La Vòuta de Leir (Lavoûte-sur-Loire en francés) z-es una comuna velaiosa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Plan
Plan en arpitan (Plan en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Lengas tenda-jaad
Las lengas tenda-jaad son una grop de lengas parladas en Senegal e en Gàmbia. Constuïsson una branca de las lengas atlanticas de la granda familha de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
Pozdniakov e Segerer (2016) plaçan ensem dos grop de lengas atlanticas, las lengas tenda e jaad. La classificacion intèrna del tenda-jaad es :
Soultz-sous-Forêts
Sulz unterm Wald en alemannisch (Soultz-sous-Forêts en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
La localité se tròba a la cœur de la region naturala En mai de-Bòsc.
La localité se trouve au cœur de la région naturelle Outre-Forêt.
La Heunière
La Heunière en normand (La Heunière en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo sieu nom significa luòc freqüentat pels gats-huants (huan en vièlh francés).
Son nom signifie lieu hanté par les chats-huants (huan en vieux français).
Besson
vinheta|Mainatjons bessons bivitellins drecha|vinheta|Bessons identics vinheta|Gestacion de dos bessons non identics Besson o beçon, gemèl (var. gemèu) (gasc. miegin, miejon, duèr; pl. coblèirs/coblèiras, parichons/parichonas), en biologia, designa cadun dels dos membres o mai nascuts en una naissença multipla en aquelas espècias que la gastacion produsís pas abitualament mai d'un sol individu, coma es lo cas de l'espècia umana e la màger part de las espècias de bestial.
Canton de Nai Darrèr
Lo canton de Nai Darrèr (Nay-Ouest en francés) qu'ei ua anciana division administrativa de Bearn, situada dens l'arrondiment de Pau, lo departament deus Pirenèus Atlantics e la region d'Aquitània, adara de Navèra Aquitània. Totas las 10 comunas que son despuish 2015 dens lo canton d'Ouzom, Gave et Rives du Neez (nom francés). Que son tanben de la Comunautat de comunas deu País de Nai.
Sansepolcro
Sansepolcro es una comuna dans la província d'Arezzo dins la region Toscana en Itàlia.
Toponimia
L'ancian toponim Borgo San Sepolcro se referís, segon la tradicion, al nom de dos pelegrins, Egidio e Arcano, qu'aurián bastit una glèisa pichona e un oratòri qu'auriá conservat de rèstas del tombèl del Crist. La denominacion latina del luòc seriá estat Biturgia.
Canton de Nai Darrèr
N.B. La superficie deu canton dens l'infobox qu'es aproximativa (la superficia de la partida de la comuna de Nai enclusa dens lo canton es pas coneishuda).
Sansepolcro
Géografia
Amb prèp de, Sansepolcro es la comuna mai importanta de Valtiberina (naut val de Tibre).
Canton de Nai Darrèr
Istòria
A la Revolucion, que creèn lo canton de Nai. En 1801, que'u despartín en dus : lo canton de Nai a l'oèst e lo canton de Clarac a l'èst. Clarac qu'èra ua petita comuna separada de Nai per un pont.
Sansepolcro
Monuments
Coma fòrça de vilas italianas ancianas d'origina miègjornala, compòrta un centre istoric, le Borgo, dins de barris e sovent bordat d'una fortalessa, e d'un desvelopament en periferia, mai recentament, de demoréncias e d'industrias localas. Los monuments se situan totjorn dins le Borgo:
Canton de Nai Darrèr
Istòria
Per decret imperiau deu 11 de heurèr 1863, la comuna de Clarac qu'estó annexada a la de Nai; lo canton de Nai que vienó canton de Nai Darrèr e lo de Clarac canton de Nai Davant.
Sansepolcro
Economia
En 1827, Giovanni Battista Buitoni e son esposa Giulia Boninsegni creèron a Sansepolcro una entrepresa que produguèt la marca omonima, ara proprietat de Nestlé.
Linha A
Lo terme linha A es utilizat per designar un grand nombre de linha de transpòrts en comun :
Sansepolcro
Frazione
Gragnano, Gricignano, Melello, Montagna, Santa Fiora.
Canton de Grimaud
Lo Canton de Grimaud es una anciana division administrativa de Provènça, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Draguinhan, lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Despuèi 2015, La Gàrdia Frainet es dins lo canton dau Luc e leis autras quatre comunas son dins lo canton de Santa Maxima.
Sansepolcro
Nòtas e referéncias
<References/>
Canton de Grimaud
La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Istòria
Lo canton de Grimaud se creèt en 1790 dins lo districte de Frejús.
En 1801, lo canton de Grimaud foguèt conservat.
A las eleccions departamentalas dau 22 de març de 2015, en aplicacion dau decret n° 2014-270 dau 27 de febrier de 2014, que pòrta delimitacion dei cantons dins lo departament de Var, lo canton de Grimaud foguèt suprimit.
Massada
vinheta|200px|Vista aeriana de Massada
Massada (de l'ebrieu מצדה, metsada, « fortalesa ») es un site constituit de palais e de fortifications anticas quilhat sus un sòcle de granit, situat en Israèl al suc d’un mont isolat sul penjal èst del desert de Judèa.
Geografia
Los bauces de penjal èst, tresplombant la mar Mòrta, son nauts de gaireben 450 mètres; a l'oèst an una nautor de gaireben 100 mètres. L’accès al suc del pic es plan malaisit. Lo suc es plan de forma triangulara d’unes 600 mètres sus 300. Un barri, equipat de fòrça tòrres, d’una longor de 1 400 mètres e d’una espessor de 4 mètres, clavava lo suc del plan. La fortamesa contená de sèrvas, des cistèrnas alimentadas amb aiga de pluèja, de cròtas, des palais e une armureria. Tres camins, estrechs e tòrt, s’uçavan fins a las pòrtes fortificadas.
Istòria
Pendent los tres ans seguents, utilisèron Massada coma basa per se defendre contra los Romans. esquèrra|vinheta|Rèstes del camp roman. En 72, un legat, lo general comandant l’armada romana de Judèa, Luci Flavi Silva, marcha sus Massada amb la Legion X Fretensis e 6 coòrtas auxiliàrias per far lo sètge de la forteresa. Los legionaris bastisson una paret de contorn, puèi una rampa de 100 m de naut contra la fàcia oèst del plan, amb de milièrs de tonas de pèiras, de tèrra batuda e de troncs d’arbres : un expleit tecnic. Flavi Josèp signala pas cap d'ensag important de contra ataca dels Sicaris pendent aquela construction. Los Sicaris èran segurs que la forteresa èra imprenabla, e possedavan las armas presas a l’anciana garnison romana, de cistèrnas d’aiga e fòrça manjar. Se conta que per la construccion d'aquela rampa, los Romans utilizèron de prisonièrs ebrieux per evitar les atacas dels Sicaris, aqueles avent pas lo còr de tuar lors fraires per lor subrevire. La fortalesa aviá estat concebuda per sosténer un sètge long. Unes 8000 romans encerclavan un milièr de rebèls e la geografia dels luòcs, lo desèrt, rendava impossible una fugida.
La rampa s'acabèt a la prima de 73, gaireben après set meses de sètges, çò que permèt als Romans d’enfonçar fin finala la muralha de la forteresa amb un motn montat sus una tòrre mobila. Mas quand los legionaris penetrèron dins la forteresa lo 16 d'abril, descobriguèron que los defensaires avián fa fuòc a totes los bastits, levat las sèrvas de manjar e que s'èran suicidats en massa puslèu que de riscar una captura o una desfacha segura. Las servas avián benlèu gardadas per mostrar que los defensaires encara avián la capacité de viure e de causir l’ora de lor mòrt. Lo recit del suicidi collectiu sembla aver estat contat a Flavi Josèp per doas femnas qu'escapèran al suicidi s'amagant dins une cistèrna amb lors cinc enfants.
Flavi Josèp descriu los Sicaris coma de fanatics violents e ne fa pas un retrach flator d'aqueles òmes. Torna bastir lo discors del cap, Elazar ben Ya’Ir (qu'un sus l’imortalitat de l’alma) explicant las motivacions d'aquel suicidi collectiu, mas, coma Josiue, demora perplèxe debant un tal acte.
La religion josieva enebissiá categoricament lo suicidi mas autorisant lo murtre dins de condicions plan estricatas, los Sicaris se serián entretuats: cada paire deguèt suprimir sa familha puèi faguèron un sòrt designa los òmes qui deuriá executar los subrevivents. De teules servissent a far lo sòrt foguèron trobadas a Massada e fasent veraia l'istòria. Fòrça istorians la considèran uèi exacta dins sas grandas linhas
Amb las descobèrtas arqueologicas recentas, d'istorians creson qu’un suicidi en massa foguèt organizat a Massada, pasmens s'admeton que los defenseires de Massada faguèro prene lo fuòc als bastits quand las muralhas foguèron enfonçadas, e que fòrça d'aqueles se tuèron entre eles. Pasmens, lo sètge de Massada venguèt un recit popular illustrant l’eroïsme fàcia a l’opression, e los detalhs mai dobtoses del comportament dels Sicaris son ara sovent reviscolats.
Lo site uèi
esquèrra|vinheta|Massada uèi. La partida superiora de las parets, al dessús de la linha negra es una reconstitucion. Lo site de Massada foguèt identificat en 1842 e complètament escavat de 1963 a 1965. Un teleferic mena ara los toristas que vòlon pas prene la dralha de la sèrp, ara restaurada sul penjal del mont. La rampa romana s’auça encara sul penjal oèst e se pòt pujar a pè dins unas quinze de minutas, contre 40 per la dralha de la Sèrp.
Massada es classificada patrimòni mondial de l’UNESCO en 2001. Fortalesa quilhada sus un sòcle de granit dominant lo desèrt, près de la mar Mòrta, Massada, amb sas roïnas restauradas, venguèt un luòc de pelegrinatge modèrne pel Israelians e toristas.
Suls rèstes dels murrets cort, dins tot lo site, una larga linha negra tòrta. Limita las roïnas originalas dels aponds recents.
Una glèisa bizantina de dolomita s’auça gaireben al centre del site; las parets son, uèi encara, d’una granda nautor. Ten una absidi al tèrme oriental e d’un nartèx a l’oèst. A l’origina, lo sol èra cobèrt d’un malonatge de mosaïc. De rèstes demoran de las parèts mostrant qu’èran ondrat de motifs de pèiras coloradas e trencadisses de teralhas.
Lo « complèxe de Massada »
vinheta|La fortalesa vista de l’èst. Es evocat a l'ora d'ara un « complèxe de Massada » per analogia amb los eveniments de l'epòca romana, que los tenents de la fotalesa isolada, encerclats per de tropas ostilas, preferissent lo suicidi a la reddicion. L'expression designa l'idèa que dins una perspectiva sionista Israèl seriá lo darrièr refugi, de gardar quin que siá lo prètz, font de comportaments irracionals.
Saunay
Saunay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
La municipalitat de Saunay a traversat de siás n'oèst pel Gault.
Lo vilatge es niché a la cœur del bòsc ; aquela darrièra cobrís una granda part de lo sieu territòri : lo bòsc de Saunay al nòrd-es de la D 474, e lo bòsc de Castell-Renault, a l'oèst d'aquela meteissa rota. Cap al sud la municipalitat se llaura sus una zòna mai agricòla.
La commune de Saunay est traversée d'est en ouest par le Gault.
Le village est niché au cœur de la forêt ; cette dernière couvre une grande partie de son territoire : la forêt de Saunay au nord-est de la D 474, et la forêt de Château-Renault, à l'ouest de cette même route. Vers le sud la commune s'ouvre sur une zone plus agricole.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Massognes
Massognes es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
HL Tauri
HL Tauri (04h 31' 38" e +18° 13' 57,65") es una estela variabla dau tipe T Tauri de la constellacion dau Taure. Situada a 450 ans lutz de la Tèrra, es una estela relativament jova (benlèu mens de 100,000 ans) de magnitud aparenta 15,1 qu'es famosa per son disc protoplanetari.
Lengas nyun
Las lengas nyun (o nyun-buy) son una grop de lengas parladas en Senegal e en Guinèa Bissau. Constuïsson una branca de las lengas atlanticas de la granda familha de las lengas nigèrocongolesas.
Linha C
Lo terme linha C es utilizat per designar un grand nombre de linha de transpòrts en comun :
Sant'Andréa-d'Orcino
Sant' Andrea d'Urcinu en còrs (Sant'Andréa-d'Orcino en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
Protoxid d'azòt
Lo protoxid d'azòt o oxid nitrós, es un compausat quimic de formula.
Aquel gas incolòr a una olor e un gost leugièrament sucrats. Es utilizat en anestesia, cirurgia, odontologia coma adjuvant (en mescla equimolara amb de l'oxigèn) per sas proprietats anestesicas e antalgicas. Es dit « gas ilarant » amor qu'es euforizant a l'inalacion, d'ont son usatge coma dròga recreativa alucinogèna,. Coma comburant, acreis la poténcia dels motors en competicion automobila. Amb l'acetilèn, es utilizat dins d'unes aparelhs d'analisa (spectrometria d'absorpcion atomica ).
Saint-Aulais-la-Chapelle
Saint-Aulais-la-Chapelle es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Ka'apor
Los ka'apor son un pòble amerindian qui viu dins la selva amazonica de Brasil.
Istòria
Al sègle XIX, los ka'apor vivián dins lo bacin fluvial de Tocantins, dins l'estat de Pará. En 1928, foguèron « pacificats » per lo govèrn brasilian.
Uèi, son establits en Maranhão, dins lo territòri indigèna de Naut Turiaçu. Qualqu'unes vivon demest los tembé dins lo territòri indigena vesin de Naut Guamá.
Psilophyta
L'embrancament dels Psilofites es una division dels vegetals vasculars que compren pas uèi que de plantas erbacèas. Reduch a dos genres, de còps, es uèi acampada als Ofioglossales al sen dels Filicofites.
Los Psilofites son restacats a de formas fossilas del genre Rhynia (e plantas vesinas) de l'èra primària que lo genre Psilotum actual parteja amb elas un cèrt nombre de caractèrs arcaïcs.
Etimologia
Lo mot Psilophyta ven del grèc psilos ("nut, denudat") (ψιλός ) que fa allusion a las tijas pareissent deprovesidas de fuèlhas.
Classificacion classica
Los Psilofites comprenon una sola familha, las Psilotacèas. Se ne rencontra pas qu'un desenat d'espècias dins lo mond e una sola en Euròpa, Psilotum nudum.
Pareu (matematicas)
En matematicas, un pareu (var. parelh) es una lista constituida de dos objèctes (distints o non) que se i destria un premier e un segond: es una nocion onte l'òrdre deis objèctes se deu prendre en còmpte.
Lo pareu deis objèctes a (lo premier), b (lo segond) se nòta: (a, b). Lei pareus (a, b) e (b, a) son distints, alevat se a = b. En geometria euclidiana plana, dins un sistèma de coordenadas cartesianas, cada ponch es representat per lo pareu (x, y) de sei coordenadas: son abscissa x e son ordenada y. Se lei nombres reaus x, y son diferents, lei dos pareus (x, y), (y, x) representan dos ponchs diferents.
Nocion de pareu
Dins un pareu (a, b), se ditz que l'objècte a es la premiera componenta dau pareu, e l'objècte b n'es la segonda componenta. En plaça de componenta, se ditz sovent (abusivament) element.
Proprietat caracteristica
Es essenciala la proprietat seguenta, que justifica l'importància de la nocion de pareu (e de sei generalizacions; vejatz infra).
Autrament dich, se a, b, a' , b'  son d'objèctes:
Definicion ensemblista
Istoricament, la nocion de pareu (satisfasent la proprietat caracteristica precedenta) foguèt inicialament considerada coma primitiva. Posteriorament, dins la premiera mitat dau sègle XX, de matematicians (Wiener, puei Kuratowski) s'avisèron que se podiá definir a partir de la nocion d'ensemble.
La definicion usuala, deguda a Kuratowski, es aquesta: Es de bòn demostrar que lei pareus, ansin definits, satisfàn la proprietat caracteristica. Existisson d'autrei definicions concurrentas. En practica, la forma d'aquelei definicions a ges d'importància: basta de saber qu'es possible de definir la nocion de pareu, satisfasent la proprietat caracteristica, dins lo quadre de la teoria deis ensembles.
Generalizacions
Se pòt generalizar la nocion de pareu en de listas constituidas de mai de dos objèctes.
Triplets
Un triplet es una lista (a, b, c) constituida de 3 objèctes (distints o non) sonats componentas dau triplet, que se i destria un premier, un segond e un tresen, respectivament a, b e c.
Una definicion possibla dau triplet es aquesta: Lei triplets satisfàn la proprietat caracteristica seguenta, que generaliza aquela dei pareus. Se a, b, c, a' , b' , c'  son d'objèctes:
En geometria espaciala elementària, dins un sistèma de coordenadas cartesianas, se representa cada ponch per lo triplet (x, y, z) de sei coordenadas.
n-uplets
Lei n-uplets satisfàn la proprietat caracteristica seguenta, analòga ai precedentas. Se son d'objèctes:
Vejatz tanben
Пара (математика)
SoFECT
La SoFECT (per Societat Francesa d'Estudis e de presa en Carga de la Transidentitat) es una associacion lei de 1901, avent per objècte d'acampar de professionals se disent implicats dins la presa en carga de las personas presentant una disforia de genre. Sos metòdes e l'omogeneïtat que practica son contestats per de associacions e de personas transgenres, un rapòrt de l'inspeccion generala dels afars socials e d'universitaris.
Sent Lari (Gers)
Sent Lari (Saint-Lary en francés) qu'ei comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Sabadèl de la Tronquièra
Sabadèl de la Tronquièra (Sabadel-Latronquière en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
SoFECT
Origina
La presa en carga dels personas trans existís dempuèi la fin dels ans 1970.
Sent Lari (Gers)
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
SoFECT
Origina
En 2002, los primièrs son dubèrts a Marselha, estructurant una equipa pluridisciplinària prenent en carga lo diagnostic e l'acompanhament dels personas trans.
Xavièr Reguís
Xavièr Loís Reguís (Sisteron, 12 de novembre de 1790 – Sisteron, 15 de març de 1882) èra un militar e politician occitan de Provença que foguèt deputat jol Segond Empèri.
Sent Lari (Gers)
Toponimia
Lo nom de la comuna que veng d'Hilarius, nom de mei d'un sent, mei que mei un avesque de Peitieus, Sant Alari de Peitieus, au sègle IV, un papa, au sègle V, o un avesque d'Arle, au sègle V. La varianta [miei sabenta] Ilari, puish probablament Alari, que passèc per aferèsi a Lari. Negre que precisa la hèsta votiva de la parròpia es lo 14 de gèr, hèsta de Sent Alari de Peitieus, mes lo sent dedicatari es benlèu Sent Alari de Tolosa, ,.
Sabadèl de la Tronquièra
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom de Sabadèl de La Tronquièra sembla aparentat a d'autres : Sabadèl (del Causse, ancian canton de Lausès), Sabadell (Vallès occidental, Catalonha) e benlèu Sembadel (Naut Léger) e Samadèth.
Per Dauzat e Rostaing, que lo meton en relacion ambe Samadèth, es un nom escur, que derivariá d'un preceltic sab(b)-, a valor idronimica, e doble sufixe -at-ellum. Gaston Basalgas n'es d'acòrdi e i apond l'influéncia del latin sabulum, sable; refusa la suposicion d'Ernèst Negre que ne fa un derivat del nom d'òme latin Sabodellus.
Xavièr Reguís
Biografia
thumb|250px|Xavièr Reguís durant la segonda mitat del sègle XIX Xavièr Reguís nasquèt en 1790 dins una familha de notables de Sisteron, filh de Glaudi Loís Reguís e de Maria Magdalena Margarida Guigas. Son paire èra avocat e monitor-sindic del districte de Sisteron. Lo jove Xavièr faguèt d’estudis a l’Escòla politecnica de París tre 1808 e ne sortiguèt primièr, abans de dintrar dins l'artilhariá. Foguèt luòctenent durant la campanha de Russia e quand ne tornèt foguèt fach capitani e cavalièr de la Legion d’onor. Puèi en 1813 participèt a la Campanha d’Alemanha ont patiguèt divèrsas nafras. Sas feridas l’obliguèron a tornar a la vida civila e èra doncas en mièja sòlda quand arribèt la Restauration. En 1835 venguèt director de la refinariá de salpetre de Marselha.
Del temps de la Monarquia de Julhet, tornèt a l’armada. Partiguèt en retirada en 1850, amb lo gra de luòctenent-coronèl (obtengut en 1848), e se presentèt jos l’etiqueta de candidat del govèrn en 1853 al Còs legislatiu. Il est par la suite constamment réélu en en 1857, 1863 et 1869. A mai se suportèt l’Empèri, de còps que i a votava tanben amb los liberals, mai que mai contra la lei militara en 1868. Signèt en 1869 la demanda d’interpellacion del grop dels 116 que reclamava la transformacion liberala de l’Empèri francés.
En novembre de 1869 presidiguèt la dobertura de la session del Còs legislatiu coma degan dels elegits. Votèt contra la guèrra en Prussa e tornèt a la vida privada quand se debanèt la revolucion del 4 de setembre. Venguèt Comandador de la Legion d’onor lo 2 d’agost de 1860 e grand oficièr lo 12 d’agost de 1869.
SoFECT
Origina
L'oposicion entre las equipas e los associacions es ja manifèst. Colette Chiland, futura presidenta d'onor de la SoFECT, escriu en 2006 que. Marc-Louis Bourgeois, de l'equipa lionesa, descriu en 2007.
Evolucion
Dempuèi 2013, los espitals parisencs de la Pitié-Salpêtrière, Robert-Debré e lo Ciapa aculhisson los menors desirant evocar lor disforia de genre.
En decembre de 2017, l'associacion se rebateja en, mas Karine Espineira estima a prepaus que.
Foncionament
Aquesta associacion lei de 1901 acampa d'especialistas medicals (psiquiatres, endocrinològues, cirurgians plasticians, urològs, ginecològs) implicats dins la transidentitat, e federa de malhums regionals en un sol malhum nacional.
Las equipas multidisciplinàrias s'acampan per evaluar la demanda d'una persona venguda los consultar per obténer de l'ajuda dins son percors de transicion (transicion sociala, ormònoterapia, cirurgias, etc) ; sièis etapas son generalament seguidas per una persona demandant d'ormònas e de la cirurgia :
Recèrca e formacion
Un diplòma inter-universitari de presa en carga de la transidentitat foguèt creada en junh de 2013 per los universitats París-Diderot, Claude Bernard-Lion I, Bordèu II e Ais-Marselha.
Criticas de las associacions
Una assemblada generala de las associacions acampada en 2010 a l'iniciativa d'OUTrans fa la lista d'un certan nombre de reivindicacions que inclusa ja, e lo principi d'una presa en carga dels transicions fondada exclusivament sul consentiment esclairada, e pa basat sus un diagnostic psiquiatric.
De nombrosas associacions son encara mai criticas sul monopòli exercit per la SoFECT, , e las modalitats de presa en carga , , una logica del protocòl basada sus l'adesion a la norma , los critèris estereotipats utilizats per los psiquiatres de las equipas espitalèras , , , , (l'analisi se resumís a saber si la persona jogava ambe de monacas o un camion de pompièrs pendent son enfança ), la rigiditat dels percors de suènh , los delais , , e mai generalament, ço que qualifican de ,.
Nòtas
<references group="Nòtas" />
Ambléon
Ambléon en arpitan ( Ambléon en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Linha 1
Lo terme linha 1 es utilizat per designar un grand nombre de linha de transpòrts en comun :
Piero della Francesca
Piero De Benedetto Dei Franceschi de nom compler Piero di Benedetto de Franceschi o encara Pietro Borghese (Sansepolcro, Toscana, 1416-1492) èra un pintre del Quattrocento italian conegut per l'escai Piero della Francesca. Tanben èra geomètra e matematician. Es un dels principals e fondamentals personatges de la Renaissença que trabalhèt pels Medicis, e, pasmens, passèt sonque un an a Florença.
Biografia
Piero della Francesca es un personatge itinerant: se trobèt a Ferrara entre 1447 e 1448 trabalhant amb Lionello d’Este, a Rimini trabalhant per Sigismundo Malatesta a l'entorn de 1450, a Roma jols òrdres del Papa Piu II entre 1458 e 1459 e a Urbino trabalhant per Frederic III de Montefeltro en mai d'una ocasions. Dins la seuna itinerança l'acompanhava Leon Battista Alberti.
L’autor ven d’una familha de mercands, e d'aquò ven que sabiá l'aritmetica, lo calcul, l'algebra, la geometria e comptar amb l’abac. Aprèp l'aprendissatge que recebèt per tenir lo negòci familiar foguèt format amb un mèstre local que se nomenava Antonio di Anghiari per venit pintre. D'en primièr, entre 1432 e 1436, trabalhèt coma collaborador amb lo seu mèstre.
En 1438-39 trabalhèt a Florença, quand Masaccio veniá de morrir. Dins aquels moments existissián fòrça estils: encara èra al vam lo linealisme e lo lirisme de Fra Angelico, Panozzo Gonzolo o Filippo Lippi, e d'un autre caire veniá lo realisme geometric de Paolo Uccello. Dins la biografia de Piero es dificil de ligar la seuna vida de pintre amb la seuna vida de teorician. Segons Vasari, Piero, dins los seus darrièr 30 ans seriá estat cèc, e per aquò abandonèt la pintura dins aquel periòde, per se dedicar exclusivament a l’escriptura de tractats jos la dictat.
Piero escriguèt 3 tèxtes fòrça importants (dels mai cientifics del sègle XV e que foguèron la font basica per Da Vinci): un sul calcul amb l’abac, un sus la perspectiva pinctoriala e un autre sus la geometria.
Òbra
La seuna òbra se caracteriza per una dignitat classica, coma Masaccio. Lo tractament dels personatges es fòrça volumetric e se percep un estudi anatomic, e una certa monumentalitat. Remarcam l'inexpressivitat e frejor dels personatges, amb de personatges que semblan èsser fòrça estatics, coma congeladas e calhats dins los seus pròpis moviments. Se percep tanben la volontat de construccion d'un espaci racional e coerent. Piero s'interessèt fòrça als problèmas del clarobscur e de la perspectiva, coma lo seu contemporanèu Melozzo da Forli.
La lutz dins los seus quadres es fòrça diafana, amb un tractament unifòrme, sens intensitats ni gradacion luminosa (leugièrament arcaïca, coma aquò de Fra Angelico). Arriba a donar la sensacion que los seus personatges son modelats dins de material dotat de lutz pròpia, intima, radianta. Las frescas coma la Legenda de la Santa Crotz, dins l'absida de la glèisa de San Francesc, Arezzo, son una òbra d'art de luminositat.
La perspectiva lineària èra la seuna caracteristica principala, se la pòt apreciar dins totes los seus quadres, que se distinguisson basicament pels seus colorits luminoses e un suau mas un traçat fèrme dels personatges.
A un estil pinctorial fòrça particular e es alara aisit d’identificar. Utiliza una lutz de plan jorn e de colors fòrça brilhantas, que li venon del seu contacte amb Domenico de Venezziano. Dins la seuna òbra totjorn es present lo pes de la geometria, qu'implica, d'un caire utilizar la perspectiva lineària e mermar los personatge a l’essencial.
Los personatges de Piero della Francesca son fòrça estetics, pauc emotius, çò que va al revèrs de las mai pinturas de la renaissença de Florença, qu'amb lo temps venián cada còp mai dinamics.
Longhi, quand parla de Piero, ditz que los seus personatges son de "columnas". Piero viu al meteis temps amb lo novelum de la Renaissença e l’evolucion de la pintura flamenca (realisme fragmentari). Piero della Francesca viatjèt pas en Flandra, mas ne visquèt fòrça pròcha e dins aquela influéncia: fa una mena de simbiòsi entre la renaissença italiana e la pintura flamenca.
Òbras celèbras
<Gallery> Piero della Francesca 044.jpg|Trionf de la castetat StAntoinePerugia.jpg|Pliptic de San Antòni Piero della Francesca 041.jpg|Nativitat Madonna del parto piero della Francesca.jpg|Madonna del parto Piero della Francesca 046.jpg|Conversacion sacrada Piero della Francesca - Maria Maddalena (Duomo di Arezzo).jpg|Maria Maddalena Piero della Francesca 045.jpg|Lo baptisme del Crist Piero della Francesca 042.jpg|Flagellacion del Crist Misericorde.jpg|Verge de Misericòrdia VeraCrocePiero.jpg|Legenda de la Crotz Vertadièra
Forilhas
Forilhas (en francés Fourilles) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d’Alèir e la region francesa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
Fourilles èra lo banc d'una distincion d'aquel nom, #que i aguèt erigit en marquisat, per de cartas brevets de marces 1610, per Blaise de Chaumejean, baron de Huriel, maréchal de camp, mòrt l'an 1621 al banc de Montauban. Thomas La Lèbe, aconselhar d'Estat, intendant de la généralité de París, #far l'aquesiment d'aquela tèrra l'an 1647 e la érection en marquisat i aguèt confirmat a lo sieu benefici per cartas brevets d'octòbre 1648. Los sieus descendents #conservar Fourilles fins a Adélaïde Édouard La Lèbe de la Grange ; après la siá mòrt sens postérité, los sieus eretièrs #vendre la proprietat l'an 1888. Per çò qu'es del títol de marques de Fourilles, passat a una branca cadette, se #apagar en 1904 amb lo darrièr mascle d'aquela familha.
Fourilles était le siège d'une seigneurie de ce nom, qui fut érigée en marquisat, par lettres patentes de mars 1610, pour Blaise de Chaumejean, baron d'Huriel, maréchal de camp, mort en 1621 au siège de Montauban. Thomas Le Lièvre, conseiller d'État, intendant de la généralité de Paris, fit l'acquisition de cette terre en 1647 et l'érection en marquisat fut confirmée à son bénéfice par des lettres patentes d'octobre 1648. Ses descendants conservèrent Fourilles jusqu'à Adélaïde Édouard Le Lièvre de La Grange ; après sa mort sans postérité, ses héritiers vendirent la propriété en 1888. Quant au titre de marquis de Fourilles, passé à une branche cadette, il s'éteignit en 1904 avec le dernier mâle de cette famille.
Quattrocento
Lo Quattrocento, contraccion de millequattrocento en italian, correspond al sègle XV italian; aprèp l'Edat Mejana s'i debanèt lo movement nomenat la Primièra Renaissença, començament del periòde istoric de la Renaissença.
Milan
En 1450 à Milan, mejans las victòrias de Francesco Sforza, lo poder passa dels Visconti als Sforza. Ludovico Sforza faguèt apèl a Leonardo da Vinci per li comandar una estatua equèstra magnifica de grandor e de prestigi, per far amagar lo sovenir de la dinastia qu'aviá remplaçat. L'estatua demorèt a l'estat de plans del mèstre.
Venècia
Venècia espandiguèt son contraròtle al delà de la mar Adriatica, mejans Creta e Chipre en 1489, puèi fondèt la Liga de Venècia.
Florença
Jos l'influéncia dels Medicis a Florença, los arts coneguèron una evolucion. Cosme de Medicis participava al mecenat d'artistas majors coma Paolo Uccello o Fra Angelico.
Los florentins contunhèron lor dominacion sur Toscana en l'emportant sus Pisa en 1406. Pasmens, en 1494, Pèire II de Medicis perguèt la sobeiranetat de Florença a l'occasion dels eveniments de l'arribada de l'armada de Carles VII de França, cap a Nàpols per Lombardia; caçada pels florentins, sa familha s'anèt en exili. Savonarola ne tirèt profeit e establiguèt une teocracia dins la vila.
Estats pontificals
Aquela fin del Quattrocento illustra los trebolums simptomatics d'aquela epòca ligats a aquela zona geografica: un intrigant prince d'origina valenciana, Cesar Borgia, tentèt en 1501 d'usurpar lo poder en Romanha aparat pel seu paire, que se trobèt èra lo papa. Aquela collusion d'interèsts, en mai de provocar las fulminacions de Savonarola, constituís unas de las inspiracions pel Prince, tractat qu'escriguèt lo sègle seguent Maquiavèl a Florença.
Du Bartàs
Du Bartàs èra un grop musical lengadocian basat dins Aude e Erau que cantava principalament en occitan e tanben en arabi. Amb lo projècte «Arab’Òc», lo grop era un rescontre entre las culturas aràbia e occitana pel mejan de la musica de balèti.
Du Bartàs faguèt son darrièr concèrt en novembre de 2021.
Poggio-Mezzana
U Poghju è Mezzana en còrs (Poggio-Mezzana en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Sparsbach
Sparsbach en alemannisch (Sparsbach en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Temne
Lo temne (o timne, themne) es una lenga mel, una branca de las lengas nigèrocongolesas, parlada en Sierra Leone.
Escritura
L'alfabet temne es:
Arleuf
Arleuf es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Geografia
Aquel vilatge de Morvan es situat en Borgonha, a qualques quilomètres de Château-Chinon, al sud del Lac de Pannecière.
Es traversat par la rota departamentala D978 que religa Nevers a Louhans.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Linha B
Lo terme linha B es utilizat per designar un grand nombre de linha de transpòrts en comun :
1979
Aquesta pagina concernís l'an  del calendièr gregorian.
Espanha
Començament de la creacion dei comunautats autonòmas.
Polonha
En causa de la crisi financiera dau govèrn e de seis institucions, adopcion d'una politica d'austeritat. Aquò agravèt encara lei condicions de vida de la populacion e son ostilitat au regime.
Sant Vincenç e las Grenadinas
Independéncia dau país lo 27 d'octòbre.
Iran
Après de mes de protestacions popularas còntra son regim, Mohammad Reza Pahlavi quitèt Iran lo 16 de genier e l'armada proclamèt sa neutralitat dins lei jorns seguents. Lo 11 de febrier, l'islamista Rouhollah Khomeini declarèt la fin de la monarquia e la formacion d'un govèrn provisori. Gràcias a son organizacion, leis islamistas capitèron d'eliminar rapidament leis autrei faccions revolucionàrias e, lo 1èr d'abriu, poguèron proclamar la Republica Islamica d'Iran.
Kiribati
Independéncia dau país lo 12 de julhet.
Vanuatu
Lo govèrn indepentista decidiguèt de fixar l'independéncia en julhet de 1980. Pasmens, aquela decision se turtèt ai partisans dau mantenement de la preséncia francobritanica e, en novembre, doas insureccions dei populacions francofònas prenguèron lo contraròtle d'Espiritu Santo e de Tanna.
Astronomia
thumb|right|Fotografia de [[Saturne (planeta)|Saturne realizada per Pioneer 11.]]
Premiera susvolada de Saturne per una sonda espaciala (Pioneer 11). Permetèt de realizar divèrsei mesuras e de fotografiar la planeta, son sistèma d'anèus e sei satellits (pasmens, amb una resolucion bassa). Descurbiguèt un anèu e dos satellits suplementaris.
D'autra part, premier tir de la fusada europèa Ariane.
Galileo Galilei
thumb|right|250px|Galilèu pintrat per [[Giusto Sustermans vèrs 1639.]] Galilèu o Galileo Galilei (Pisa, 15 de febrièr de 1564 — Florença, 8 de genièr de 1642) foguèt un fisician, matematician, astronòm e filosòf italian qu'aguèt un ròtle preponderant dins la revolucion scientifica.
1979
Informatica
Invencion dau CD-ROM per la companhiá neerlandesa Philips, seis aplicacions acomencèron de se multiplicar a partir de 1984-1985 gràcias a sa capacitat gròssa e a la diversitat deis informacions que pòdon i èsser enregistradas.
Galileo Galilei
Desvolopèt los primièrs estudis sistematics del movement unifòrmament accelerat e del movement del pendul. Descobriguèt la lei dels còrses e enoncièt lo principi de l'inercia e lo concèpte de referencial inercial, idèas precursoras de la mecanica de Newton. Galilèu melhorèt significativament lo telescòpi refractor e foguèt lo primièr que l'utilizèt per far d'observacions astronomicas. Descobriguèt tanben las tacas solaras, las montanhas de la Luna, las fasas de Vènus, los quatre pus gròsses satellits de Jupitèr (dichs galileans) e las estèlas de la Via Lactèa. Aquestas descobèrtas contribuiguèron decisivament a la defensa de l'eliocentrisme. Pasmens la principala contribucion de Galilèu pertoquèt lo metòde scientific, que la sciéncia èra basada fins alavetz sus una metodologia aristotelica.
1979
Informatica
Invencion dau lengatge de programacion Ada per una còla de CII-Honeywell-Bull (principalament l'informatician francés Jean Ichbiah (1940-2006)). Aqueu lengatge se difusèt rapidament dins leis aplicacions militaras, espacialas ò aeronauticas.
Galileo Galilei
Desvolopèt ça que la divèrses instruments coma la balança idrostatica, un tipe de compàs geometric que permetiá de mesurar d'angles e d'airas, lo termomètre de Galilèu e lo precursor del relòtge de pendul. Lo metòde empiric, defendut per Galilèu constituís una rompedura amb los metòdes coma lo metòde aristotelic mai abstrach utilizat a aquesta epòca, çò que fa que Galilèu es considerat coma lo "paire de la sciéncia modèrna".
1979
Medecina
Premiera utilizacion de sang articiala per lo mètge japonés Ryoichi Naito sus un pacient victima d'una emorragia grèva.
Galileo Galilei
Biografia
thumb|135px|left| Lo termomètre de Galilèu. Lo sieu foncionament es basat sus la descobèrta del fach que la [[densitat d'un liquid, e la butada d'Arquimèdes, dependon de la temperatura.]]
Galileu nasquèt dins la vila de Pisa, qu'a aquesta epòca aperteniá al Grand Ducat de Toscana. Èra lo filh ainat del musician e laütièr Vincenzo Galilei e de Giulia Ammannati.
Estudis a Pisa
thumb|150px|right| Compàs militar de Galilèu.
Se destinava a la religion, mas lo sieu paire voliá que foguèsse mètge e per aquò lo marquèt a l'Universitat de Pisa. Pauc interessat per la medecina, aimèt mai d'estudiar las matematicas. Foguèt a aquesta epòca qu'inventèt la balança idrostatica, que son mecanisme es descrit dins un brèu tractat, La bilancetta, publicat en 1644. Volguèt pas acabar sos estudis de medecina e decidiguèt d'anar a Florença per i donar de leiçons particularas per subreviure e contunhar sos estudis de matematicas, mecanica e idrostatica.
Em 1589, amb lo sosten de Guidobaldo del Monte, matematician e admirador de son òbra, Galilèu es admés per ensenhar las matematicas a l'Universitat de Pisa coma clergue. Comença l'estudi del movement del pendul e establís que lo sieu periòde depend pas de sa massa, mas de la longor del fial. Foguèt lo primièr que pensèt qu'aqueste fenomèn permetriá de far de relòtges fòrça mai precises, e venguèt a trabalhar sul mecanisme d'escapament que pus tard donariá lo relòtge de pendul. Tanben a Pisa realizèt sas famosas experiencias de casudas de còs sus plans inclinats. Aital demostrèt que la velocitat de casuda depend pas del pes. En 1590 publiquèt lo pichon tractat De motu subre lo movement dels còrses materials.
thumb|150px|Primièra pagina de Sidereus Nuncius publicat en 1610.
Los ans a Pàdoa
En 1592, mercé a l'influéncia de Guidobaldo del Monte, Galilèu obtenguèt la cadièra de matematicas de l'Universitat de Pàdoa, ont passarà los 18 ans seguents "los mai uroses de sa vida". Aquesta universitat ensenha la geometria, la mecanica e l'astronomia. Avent saput la construccion del primièr telescòpi, als Païses Basses per Hans Lippershey, el a partir d'una notícia, comencèt de fargar los sieus modèls pròpris que melhorèt fins a obtenir los melhors telescòpis del sieu temps. Utilizèt lo telescòpi subretot per far d'observacions astronomicas e descobriguèt aital que la Via Lactèa se compausa de miriadas d'estèlas (e qu'èra pas una "emanacion" coma se pensava a aquesta epòca); tanben descobriguèt los quatre satellits de Jupitèr dichs galileians dempuèi alara (Io, Euròpa, Ganimèdes e Callisto), las montanhas e cratèrs de la Luna. Totas aquestas descobèrtas foguèron publicadas dins lo libre Sidereus Nuncius ("Messatgièr de las estèlas") en 1610. L'observacion dels satellits de Jupitèr lo portèt a defendre lo sistèma eliocentric de Copernic.
Reconeissença publica e primièrs problèmas amb l'Inquisicion
Lo resson de las descobèrtas astronomicas de Galilèu foguèt immediat; gràcias a la publicacion de Sidereus Nuncius, foguèt nomenat matematician e filosòf "grand-ducal", sens obligacion d'ensenhar. Entre temps observèt las fasas solaras e los anèls de Saturne, qu'a causa de la bassa resolucion del sieu telescòpi, los identifiquèt pas coma tals e los prenguèt per dos satellits (es Christiaan Huygens que ulteriorament comprendriá que se tractava d'anèls). Observèt aital las fasas de Vènus, qu'utilizèt coma una pròva de mai del sistèma eliocentric. Daissèt alavetz Pàdoa per anar viure a Florença.
En 1611 foguèt convocat a Roma ont presentèt sas descobèrtas al Collègi Roman dels jesuistas, ont encontrèt lo cardenal Maffeo Barberini (lo futur Papa Urban VIII) que ne venguèt l'amic, e lo cardenal Roberto Bellarmino, que reconeissèt las sieunas descobèrtas. Lo meteis an accediguèt a l'Accademia dei Lincei.
Entre 1613 e 1615 escriguèt las famosas letras copernicianas adreiçadas a Benedetto Castelli, Pietro Dini e Cristina de Lorena. Aquestas letras descrivián sas idèas innovadoiras, que provoquèron fòrça escandal dins los mitans conservadors ont circulèron e mai que foguèsson pas jamai publicadas, ficant aital una division entre partisans e opausants de las doas principalas universitats clericalas d'Itàlia. Los passatges pus polemics èran aqueles que transcrivon qualques passatges de las Escrituras que devián èsser interpretats a la lutz del sistèma eliocentric, e que Galilèu ne'n teniá pas de pròvas scientificas totalament conclusentas. Çò que comencèt de constituir la font d'un problèma futur.
La condemnacion de Galilèu pel Sant Ofici
Urban VIII, qu'anèt fins a afirmar que la Glèisa aviá pas condemnat e condemnariá pas la doctrina de Copernic coma eretica, mas solament coma temerària, e qu'èra estat testimòni de la defensa dins lo procès de 1616, acordèt en 1624 a Galilèu sièis audiéncias ont li ofriguèt distincions, argent e recomandacions. Pasmens lo Papa accediguèt pas a la demanda de Galilèu de revocar lo decret de 1616 contra l'eliocentrisme. En revenge encoratgèt Galileu a continuar los sieus estudis subre lo subjècte, mai que se considerèsse coma una simpla ipotèsi matematica, utila perque simplificava los calculs de las orbitas dels astres.
thumb|220px|left|Galileu fàcia al tribunal de l'Inquisicion romana, pintura de [[Cristiano Banti.]]
Es dins aqueste contèxte que Galilèu escriguèt Dialogo di Galileo Galilei sopra i due Massimi Sistemi del Mondo Tolemaico e Copernicano, de còps abreujat en Dialogo sopra i due massimi sistemi del mondo (Dialòg subre los dos grands sistèmas del mond) acabat en 1630 e publicat en 1632, ont defendiá tornarmai lo sistèma eliocentric e utilizava coma pròva la sieuna teoria incorrècta de las marèas. Es un dialòg entre tres personatges, Salviati (que defend l'eliocentrisme), Simplício (que defend lo geocentrisme e — coma o indica son nom — es un pauc simple) e Sagredo (personatge neutre, mas que finís qu'es d'acòrdi amb Salviati). Aquesta òbra foguèt a l'origina del procès de l'Inquisicion contra Galilèu. A aiçò es deguda l'istòria complèxa que menèt a la siá publicacion.
Lo Papa aviá suggerit a Galilèu d'escriure un libre ont los dos punts de vista, l'eliocentrisme e lo geocentrisme, foguèsson defenduts a paritat e ont son vejaire personal tanben foguèsse defendut, e acceptèt de li donar l'Imprimatur s'aquò foguèsse lo cas. Serián aital dubèrtas las possibilitats de portar l'eliocentrisme en eliminant las rivalitats academicas e las bregas universitàrias, al meteis temps que seriá preparat un aprochament teologic mai clar. En 630, l'òbra essent acabada, Galilèu anèt a Roma per la presentar personalament al Papa; aqueste, fòrça ocupat, se contentèt d'una lectura superficiala e fisèt l'obratge als censors del Vatican per verificar se se conformava al decret de 1616. Mas divèrsas vicissituds e en particular l'ignorància dels censors en astronomia retardèron fòrça aquesta verificacion, doncas realament lo libre virava a far fracassar los aspèctes dels defensors del geocentrisme e d'una faccion de disputa academica.
Fins finala foguèron pas realizadas que qualques experiéncias.