cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Osman Ièr
Osman I (1258-1326) foguèt lo cap de la tribü dei Turcs Otomans de 1281 a 1299 e lo premier sultan otoman de 1299 a 1326. Foguèt remplaçat per son fiu Orhan (1326-1364). D'efècte, aprofichant lo declin de l'Empèri Bizantin e dei Seldjokides dau Sultanat de Rom, capitèt de conquistar la vila importanta de Bursa que venguèt sa capitala e li permetèt de crear lei basas d'un estat vertadier.
Peñaranda de Duero
Peñaranda de Duero es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Anonymous
thumb|Individús pareissent en public d’Anonymous e portant la masqueta de [[Guy Fawkes portada pel personatge de V dins la bende dessenhada V per Vendetta e son adaptacion al cinèma ; Los Angeles, Estats Units d'America, febrièr de 2008..]] Anonymous (en occitan "anonim"), es un tèrme utilizat en dos senses. Coma un mèm o mèm Internet, representa lo concèpte de fòrça utilizaires de la comunautat en linha, o la comunautat en linha d'esperela, agissent anonimament de fòrma coordonada, sovent cap a un objectiu vagament convengut. Es tanben un labèl adoptat per de grops de personas qu'apartenon a cap d'associacion, mas que s'unisson per de protèstas e d'autras accions jol títol d'Anonymous, que deriva del meteis mèm. Generalament se considèra coma un tèrme per qualques subculturas d'Internet.
Las accions atribuidas a Anonymous son menadas a tèrme per d'individús non identificats que s'atribuisson d'esperel lo labèl d'Anonymous. Aprèp una seria de polemicas e manifestacions mediatizadas e Ddos en 2008, los incidents ligats a sos membres son cada còp mai frequents.
Pasmens es pas ligat a una unica entitat en linha, fòrça sites webs son ligats a Anonymous. Çò qu'inclutz los celèbres 4chan, Futaba Channel, sos associats wikis, Encyclopædia Dramatica e una seria de forums.
Originas del concèpte e mèm
right|thumb|Anonymous, fotografiat a ROFLcon el 26 d'abril de 2008 Lo nom d'Anonymous s'inspira en la percepcion d'anonimat qu'an los utilizaires en descargar imatges e comentaris d'internet. L'etiqueta d'anonim (anonymous, en anglés) se dona als visitaires que daissan de comentaris sens s'identificar dins un blòg, imageboard o forum. Aqueles utilizaires de còps que i a agisson coma se anonim èra una persona reala. Lor popularitat aumentant mejans internet, l'idèa d'un collectiu d'individús sens nom venguèt un mèm d'internet. Anonymous representa globalament lo concèpte de quin que siá e de totes los compausants d'un collectiu sens nom.
Atacas en defensa de WikiLeaks
Anonymous coordonèt d'atacas dins l'Operation Payback contra Postfinance.ch (banca soïssa), sistèma de pagament Paypal, cartas de credit (Visa - MasterCard), e las paginas de personatges politics coma Sara Palin o lo senador ultraconservador Joe Liberman e d'autras paginas web que bloquejèron o ataquèron WikiLeaks. En responsa a aquelas accions, qualques entrepresas de servici Internet, coma Facebook, Twitter e d'autras tampèron los comptes qu'aviá lo grop e enebèron la dobertura de nòus comptes. Tanben, un grop d'"hackers" anoncièt divèrsas atacas dirigidas cap als comptes de Facebook.
Referéncias
<References/>
Iambio
right|thumb|200px|Mond de Yambio Iambio (en anglés, Yambio) es la capitala de l'estat de Gbodve, al Sodan del Sud. Abans 2015 èra la capitala de l'estat de l'Equatòria Occidentala. A una populacion estimada a 41 997 abitants.
Bisanet
Bisanet (Bizanet en francés) es una comuna lengadociana de Narbonés, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Comuna del Grand Narbona situada sus Ausson, a proximitat de las Corbièras. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Bisanet
Las fòrmas anciana son Villa quae vocatur Biciano en 911, Capella Sancti Petri de Bisano en 940, In villa Viciano quae vocant Granulerias en 990, Bitianum en 1105, Ecclesia Sancti Petri de Bisano en 1182, Castrum de Bisano o de Granoleriis en 1302, Bizanum Granoleriarum en 1302, Vesianum..., Visanum en 1310, Bizanum Granolharum en 1351, Bysanum en 1351, Bisanum Gronlheriarium en 1377, Bizan las Granholeyras al sègle XIV, Biran las Granholeras en 1387, Sainct Pierre de Bisanay en 1182-1500, Bizanetz en 1208, Bisenay en 1182-1500, Bisanetum..., Bisanum Granolheliarum en 1510, Visanet en 1503-1589, Bizannet les Granelières en 1503-1589, Byzanet en 1538, Bisanet en 1595, Bizas des Granoulheyras en 1639, Castrum de Bizano Superiori..., Castrum de Bizano Inferiori en 1298, Castrum de Bizano d'Amont..., Bizano d'Aval en 1234, Feudum de Bisano Superiori et Inferiori en 1281, Bizenay al Val en 1160-1500, Un chasteau vieux et patus, appellé le Chasteau de Aval, assis auprès de l'église dudict lieu en 1538. Las mapas de Cassini (sègle XVIII) e de la diocèsi de Narbona (1781) pòrtan Bizanet e au S-O Vielle-Église, la mapa de la diocèsi de Narbona de Dillon (1763) Bizanet e Paroisse. Bisanet vendriá del nom gallic d'òme *Bitius, varianta de Bittius, ambe'l sufixe latin -anum. Lo nom es al diminutiu per destriar Bisanet del vilatge de Bisa, qu'a la meteissa origina e qu'èra *Bisan abans un reculament d'accent. Abans lo diminutiu, lo destriament se fasiá per l'apondi de (de) las Granolh(i)èiras. Segon Delamarre, lo nom celtic d'òme Bitios es atestat; Bisanet pòt èsser Bitios derivat en -ānon, la proprietat de Bitios, mas lo nom d'òme (inatestat) *Bitiāno- existís; Bisanet pòt donc èsser la proprietat de *Bitiānos. Bisanet d'Aval èra al sud-sud-oèst de Bisanet d'Amont. Aquela diferenciacion medievala e modèrna non se fa pas mai.
Sant Martin de Tòca
Sant Martin de Tòca es un ancian castèl feodal dels vescomtes de Narbona e una anciana rectoriá de la diocèsi de Narbona. Las fòrmas anciana son Castellum Sancti Martini en 978, Castrum quod dicitur Sancti Martini en 1157, Barrium Sancti Martini de Toca en 1179, Sanctus Martinus en 1252, Sanctus Martinus de Tocha en 1271, Sanctus Martinus de Thoca en 1281, Sanctus Martinus de Thoqua en 1300, Rector Sancti Martini de Tocha en 1351, Ecclesia Sancti Martini de Toca en 1360, Sant Marti de Toqua al sègle XIV, De Tocca en 1483, Sant Marti de Toca en 1537, Saint Martin de Roque = Toque en 1271-1589, Sanctus Martinus de Tucha en 1369-1589, Esglise de Sainct Martin de Toques en 1157-1639, Saint Martin de Thoques en 1781, Saint-Martin (cadastre). Tòca (-s finala es tardiva e non se sap s'es presenta dins la prononciacion occitana) es probablament diferent de Touche, mot francés d'origina desconeguda qu'auriá lo sens de « bosquet, resèrva de bòsc entre de rompudas », que ven de ToSca. Cal puslèu pensar al sens de tòca en occitan, benlèu dins una intencion de desfís, d'escomesa,.
Economia
Viticultura: Corbièras
Saut d'esquí
thumb|200px|Martin Koch a la copa del monde de 2011
Istòria
vinheta|Trempolin de saut. Los sauts d'esquí an per origina, coma gaireben totes los espòrts d'ivèrn, dins los païses nordics d'Euròpa. A l'ora d'ara los païses coma Norvègia, Finlàndia, Soïssa o Alemanha fan concurréncia per l'egemonia de los esquiaires davant lo Japon, e tanben de païses coma los Estats Units d'America, Eslovènia o Àustria. La tecnologia a un ròtle sempre mai important, e a l'ora d'ara los esquiaires fan fòrça ensags en tunèls de vent per trobar la posicion aerodinamica ideala que los permetrà aterrir mai luènh. Aital los equipament devon ofrir la minima resisténcia a l'aire. Coma espòrt olimpic faguèt son aparicion ja a la primièra edicion dels jòcs d'ivèrn, los Jòcs Olimpics de Chamonix 1924, ont se fasiá concurréncia sus un trempolin de 80 mètres. En 1972 la federacion internacionala establiguèt coma oficialas las actualas espròvas de K-90 e de K-120. L'espròva per equipas es mai recenta e reconeguda als Jòcs Olimpics de Calgary 1988, ont ganhèt l'aur l'equipa de Finlàndia. Las femnas comencèron a practicar aquela disciplina dins los ans 1970, amb las precursoras coma Anita Ward, e son ara presentan al Jòcs Olimpics dempuèi 2014 (espròvas individualas solament).
Tecnica
Arriba fin finala lo moment mai perilhós, qu'es l'aterrissatge. Unes esquiaires lo realizan lo realizan dins la nomenada la posicion telemark, es a dire, amb un genolh cap abans, que se carga de sosténer l'impacte brutal sus tèrra. En aquel moment s'utilizan tanben los braces per equilibrar lo còrs e pas càser.
Equipament
Fixacions: Las fixacions devon èsser montadas de forma parallèla a la direccion de la trajectòria. La fixacion deu èsser plaçada de tal biais que, pel mens, 57% de la longor totala de l'esquí s'utiliza la partida abans.
Bòtas. Las bòtas devon aver un de talon naut, flexiblas mas fèrmas, amb un pichon enfortiment davalant. Son dessenhadas per permetre que lo sautaire s'incline pendent lo vòl.
Ligams de Connexion: la fixacion es un ligam que fixa l'esquí a la bòta e permet que los esquís basculen pendent lo saut.
Esquís de saut: Los esquís de saut son fabricats subretot per lor usatge sul trempolins de sauts d'esquí. Se pòdon utilizar d'esquís amb una longor maximala de 146% de la nautor corporala totala del sautaire. La corba e la forma dels esquís pòt adoptar unas formas geometricas.
Modalitats
Als Jòcs Olimpics d'ivèrn se disputan tres modalitats:
-Sauts dempuèi lo trempolin de 90 mètres, tanben nomenat (K-90), es a dire per una rampa de 90 mètres de longor.
-Sauts dempuèi lo trempolin de 120 mètres, (K-120), es a dire per una rampa de 120 mètres de longor. Logicament dins aqueste segond cas la velocitat aquerida es mai granda e doncas las distàncias que s'atenhon en lo saut o son tanben.
Dins aquestas espròvas cada participant deu far dos sauts, en addicionat los punts dels dos e ganha aquel de realiza lo mai de punts. vinheta|Jòcs d'ivèrn 2010. -Sauts dempuèi lo trempolin de 120 mètres per equipas, en aquel cas s'agís d'equipas formadas de quatre sautaires, cadun deu cal far dos sauts. S'addiciona a la fin los punts obtenguts per totes eles dins los uèch sauts e ganha l'equipa que fa lo mai de punts.
Mai, los sauts d'esquí fan partit d'un autre espòrt olimpic, lo Combinat Nordic, consistissent en una combinason de sauts d'esquí amb una correguda d'esquí de fons.
Forma fisica
Segon lo reglament los sautaires d'esquí qu'an un indèx de massa corporala per tròp minim es sancionat per cauçar d'esquís mai corts, que reduson la sustentacion aerodinamica. Aquelas nòrmas venguèt necessària dempuèi la deteccion dels cases grèus d’atlètas amb pes bas.
Evaluacion d'una competicion
vinheta|240x240px|Diferent punts e de zònas del saut: A-B = punt de sortida; t = partença del saut; HS = longor totala de la rampa; P-L = airal d'aterrissatge; K = punt de construccio. Lo resultat final d'una espròva de sauts s'obten de l'avaloracion de las doas menas de la competicion (primièra e segonda).
Lo nombre total de punt d'una mena se calcula per la soma de: Punt per Distància: Un saut qu'arriba al punt de construccion, (O P-K) (lo punch de calcul es determinat per la mesura del trempolin) obten 60 punts. Per de sauts efectuats abans o après lo punt-K, s'addiciona o se sostrai de punts per determinar lo calcul final; cada mètre per passant o pas lo K se veirà aumentat o redusit en 1,8 punts (pel trempolin long) e 2,0 punts (pel trempolin normal). La longor del saut se mesura dempuèi la broa de la rampa de sortida fins al punt d'aterrissatge del sautaire e s'aumenta aquela mesura en 0,5 mètres.
Punts d'estil: Per un vòl perfièch, un sautaire pòt obténer 20 punts al maxim per cada accion. Los jutges (cinc) sostrason de punts per errors comesas pendent lo vòl, la recepcion e la frenada, per fin finala escartar la nòta mai nauta e la mai bassa dels cinc. Los punts maximals que se pòdon sostraire per errors comesas pendent lo vòl e la fasa d'aterrissatge son de 5,0 punts, alara que per la frenada se pòt deduire fins a 7,0 punts.
Popularitat
Lo saut d'esquí es fòrça popular pals espectators d'Escandinàvia e Euròpa Central. Tradicionalament, los païses amb mai de practicants son Finlàndia, Norvègia, Alemanha, Àustria, Polonha, Soïssa, Eslovènia e lo Japon. Pasmens, i a sempre agut d'esquiaires d'autres païses. Lo Torneg Quatre Trempolins, que se debana annalament en quatre luòcs, a Bavièra, Alemanha e Àustria a la fin de l'annada, es fòrça popular.
Charbonnières-les-Sapins
Charbonnières-les-Sapins es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
{{Image label|x= 9.1 {{Image label|x=0.687437312961|y=0.72786154045|scale=400|text=6px|Comuna amb 212 abitants (2000){{mida|80%|Guyans-Durnes (3,6km)}}}} {{Image label|x=0.259032413071|y=0.618889905177|scale=400|text=6px|Comuna amb 109 abitants (2000){{mida|80%|Bonnevaux-le-Prieuré (3,6km)}}}} {{Image label|x=0.623494879391|y=0.825876788482|scale=400|text=6px|Comuna amb 156 abitants (2000){{mida|80%|Durnes (4,3km)}}}} {{Image label|x=0.853655989398|y=0.489163966405|scale=400|text=10px|Comuna amb 1089 abitants (2000){{mida|80%|Étalans (4,4km)}}}} {{Image label|x=0.134486330843|y=0.335042833151|scale=400|text=6px|Comuna amb 495 abitants (2000){{mida|80%|Trépot (5,4km)}}}} {{Image label|x=0.0737945100482|y=0.409795354375|scale=400|text=6px|Comuna amb 421 abitants (2000){{mida|80%|Foucherans (5,9km)}}}}
{{clear|left}}
Nòtas
{{Comunas de|insee= 25123
Talmas
Talmas es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Eduardo Halfon
thumb|250px|Eduardo Halfon en 2008 Eduardo Halfon (Ciutat de Guatemala, 20 d'agost de 1971) es un escrivan guatemalteca. Considerat un temps coma un dels joves escrivans mai prometedors d'America Latina, es estat durant 8 ans professor de literatura a l'Universitat Francisco Marroquín de la capitala de Guatemala. Sas òbras son estadas reviradas en mantuna lenga coma l'anglés, lo sèrbi, l'italian, lo neerlandés o lo francés.
Biografia
Eduardo Halfon nasquèt en 1971 a la Ciutat de Guatemala al sen d'una familha d'origina jusieva. L'escrivan, que se definís a l'encòp coma jusieu e arab, es estat prigondament marcat per son eiretatge familiar, que la màger part de sos grands èran de jusieus sefarditas, mentre que son autre grand, polonés ashkenaze, subrevisquèt al camp de concentracion d'Auschwitz.
Quand aviá pas que 10 ans, Eduardo partiguèt amb sos parents viure als Estats Units. I faguèt d'estudis d'Engenhariá Industriala a l'Universitat d'Estat de Carolina del Nòrd. S'aclimatèt tant a la vida americana que manquèt de ne pèrdre sa lenga mairala, que tornèt recuperar a l'edat de 28 ans. En aquel temps, son interès per la lectura l'estrambordèt e abandonèt sa carrièra d'engenhaire per s'avodar a l'escritura. Pro rapidament se faguèt un nom dins las letras latinoamericanas e en 2007, aprèp d'eleccions foguèt situat demest los 39 melhors escrivans latinoamericans de mens de 39 ans, e apareguèt dins la seleccion Bogotá39.
Bor (Sodan del Sud)
Bor (pr. Bòr) es la capitala de l'estat de Jonglei, al Sodan del Sud. A una populacion estimada a 26 800 abitants (2006).
Bor
Bor es un toponim present dins mai d'un país:
Piérnigas
Piérnigas es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Peral de Arlanza
Peral de Arlanza es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Gramont (Roergue)
Gramont (Gramond en francés) es una comuna roergata situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Baruch Spinoza
thumb|200px|right|Baruch Spinoza
Benedictus de Spinoza (24 de novembre de 1632 - 21 de febrièr de 1677), tanben nomenat Baruch Spinoza nasquèt a Amsterdam d'una familha josieva d'origena portuguesa. Educat per èsser rabin, acabèt expulsat de la comunitat josieva a causa de son actitud critica.
A causa de sa pensada se destornèt de totes los establiments socials e religioses: josieus, catolics e protestants.
La realitat
Coma totes los racionalistas, compren la realitat coma una substància (quicòm que demanda pas cap d'autra causa per existir) mas la pòrta fins sas darrièras consequéncias: i cap mai realitat o substància que Dieu. Aquò significa que las substàncias creadas pòdon pas existir. Mas, alara, qu'es la natura?
Per Spinoza i a una sola responsa possibla: Dieu es la natura (Deus sive natura). Dieu es la causa immanenta e non transcendenta de l'Univèrs (concepcion panteïsta de la realitat), idèa exprimida de per abans per Pierre Charron.
De l'unica substància existissenta, quicòm que la compreneson ne sasís coma essencial son los atributs. Dieu o la natura a un nombre d'atributs infinit dels quals nosautres solament coneissèm la pensada e l'espandida.
D'un autre costat, cadun d'aqueles atributs se concrèta en modes que son los èssers particulars. Aquò vòl dire que las causas son solament concretizacion limitadas de la substància.
La natura umana
Còrs e arma umans son de mòdes de l'unica substància qu'existís. L'arma es una partida de la coneissença divina e lo còrs de espandida divin. E coma en Dieu i a un estricte parallelisme entre l'òrdre de las idèas e aquel de las causas, aqueste tanben existís en l'èsser uman. D'aquest biais, lo problèma de la comunicacion entre las substàncias desapareis.
Coneissença umana
Coma l'èsser uman es pas Dieu, del meteis biais que la partida es pas lo tot, pas totas nòstras coneissenças son adaptadas. Spinoza prepausa tres nivèls de coneissença:
Bibliografia atribuida a Spinoza
thumb|Cobertura del libre Etica
De totes los libres de Spinoza, solament los dos primièrs d'aquela lista foguèron publicats de la vida del filosòf (los autres postums). Pasmens, la pensada de Spinoza foguèt famosa per tota Euròpa, avent sos admiradors (Leibniz) e pro detractors. Plan segur la pensada de Spinoza foguèt mal vista per de grands sectors de la religion catolica, protestant e josieva. Pasmens, es plan car que la pensada de Spinoza foguèt importanta per l'evolucion de la pensada de Kant, e mai encara de Hegel.
L'Etica
L'Etica demostrada segon l'ordre geometric o simplament Etica, es considerada generalament coma l'òbra mai important de Spinoza. Es una publicacion postuma de 1677, qualques meses aprèp la mort de Spinoza lo meteis an.
Compta 5 capítols:
Bibliografia e referéncias
― Augusto, Roberto (2009): «La crítica de Schelling a la filosofía de Spinoza», dins: Estudios Filosóficos, Instituto Superior de Filosofía de Valladolid, vol. LVIII, n.º 168, pp. 293-311.
― Beltrán, Miquel (1998): ''Un espejo extraviado. Spinoza y la filosofía hispano-judía''. Riopiedras. Barcelona.
Pineda Trasmonte
Pineda Trasmonte es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Pineda de la Sierra
Pineda de la Sierra es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Bazajet II
Bazajet II (3 de decembre de 1447 - 26 de mai de 1512) foguèt lo 8 sultan otoman dau 3 de mai de 1481 au 24 d'abriu de 1512. Succediguèt a son paire Mehmet II (1451-1481) e foguèt remplaçat per son fiu Selim I (1512-1520).
Dins lo corrent de son rèine, deguèt faciar divèrsei dificultats entraïnadas per l'expansion rapida dau rèine de son paire. En Euròpa, capitèt d'obligir lei reiaumes d'Ongria, en declin dempuei la fin dau sègle XV, e de Polonha-Lituània de reconóisser la senhoriá otomana sus lei regions de Valaquia e de Moldàvia. Pasmens, la menaça principala de son rèine apareguèt lòng de la frontiera orientala de l'Empèri. D'efèct, après la reünificacion de Pèrsia per la dinastia safavida, lo chah Ismail I (1501-1524 adoptèt lo chiisme duodeciman coma mejan d'unificacion dei pòbles diferents dau plan iranian. Unei populacions turcomanas d'Anatolia, totjorn ostilas ais Otomans, se ralièron ai Safavidas e certanei se convertiguèron tanben au chiisme (duodeciman ò alevi). La question politica dau contraròtle dei Turcomans d'Anatolia se doblèt donc d'una question religiosa. La fin de son rèine foguèt marcada per una guèrra civila acomençada en 1509 còntra sei fius entraïnada per lei revòutas intèrnas dei Turcomans d'Anatolia. Bazajet II foguèt vencut en 1512 per son fiu Selim I que venguèt lo sultan novèu. Refugiat a Dimetoka en Tràcia, Bazajet moriguèt un mes après sa desfacha.
Broissia
Broissia es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Drech d'aquist novèu
L'aquist novèu es un drech (de pagar en espècias) degut au rei o au senhor per lei roturiers crompaires de fèus.
Etimologia
"Aquist" ven dau latin acquisitum, dau vèrbe acquirere (de ad, 'a', e quaerere, 'quèrre' / 'querir'), que significa aquerir / crompar (acquêt en francés, acquisto en italian).
Ichthyostega
Lo Ichthyostega es un tetrapòde extinto (òm dels primièrs qu'existiguèt) que visquèt pendent lo periòde Devonian superior (Famenian), fa aperaquí 367-362,5 milions d'ans, e lo primièr en èsser descobèrt. A l'èsser òm dels primièrs animals amb d'anedas e de dits, Ichthyostega se vegèt coma un hibrido entre peis e anfibian. Ichthyostega aviá d'anedas, en luòc d'aletas carnosas e de pès amb de dits, mas probablament pas los utilizava per se desplaçar per tèrra, coma se creguèt inicialament, mas qu'es possibla que realizès un movement coma lo dels reptils aquatics per se desplaçar jos detla aiga, en utilizant las extremidades per s'impulsar en los pantais, çò qu'indica que normalament pas viviá dins tèrra.
Batalha de Tortor
La batalha de Tortor se debanèt en 973 entre lei fòrças dau còmte de Provença Guilhèm I de Provença e lei fòrças dei Sarrasins installats dins la region dempuei lo sègle precedent. Èra la consequéncia d'una tièra de victòrias dei Provençaus dins leis Aups e s'acabèt per una victòria novèla qu'entraïnèt de pèrdas importantas dins l'armada sarrasina. Après aquela desfacha, lei Sarrasins assaièron de gropar sei darrierei tropas a La Gàrdia Frainet onte foguèron definitivament batuts dins lo corrent de l'annada. Lei populacions musulmanas provençalas, installadas lòng dau litorau ò dins lei montanhas aupencas, deguèron alora quitar la region, se convertir ò foguèron utilizats coma esclaus après un batejament fòrçat. Aquela victòria permetèt tanben au còmte Guilhèm d'instaurar per lo premier còp l'autoritat dei còmtes de Provença sus tota la region.
Pinilla de los Barruecos
Pinilla de los Barruecos es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Malakal
right|thumb|400px|Ferial de Malakal Malakal (pr. Malacal) es la capitala de l'estat del Nil Superior, al Sodan del Sud. A una populacion estimada a 126 500 abitants (2008).
Pompièr
vinheta|250px|Pompièrs en accion (Tolosa, 2014) Un pompièr es una persona preparada a combatre los incendis e porgir una gama de secors de diferentas naturas (aigadas, accidents, salvament, secors e assisténcia a las personas, etc). Sa mission màger es de protegir las personas, los bens e l'environament.
Etimologia
vinheta|Utilizacion d'una pompa d'incendi al sègle XVII. Lo tèrme « pompièr » designa d'en primièr lo mecanician especializat dins lo fonctionament de las pompas.
Lo pompièr designa en seguida la persona prepausada per l'extinccion dels fuòc, escafant son sens primièr.
L'expression « soldat del fuòc » consacra lo ròtle de luta contra los incendis; se vei dins los mots fireman (anglés : « òme del fuòc »), firefighter  (anglés  : « combatent del fuòc ») e Feuerwehr (alemand  : « defensa (contra lo) fuòc »).
Pasmens, la partida de la luta contre l'incendi dins las activitats dels pompièrs modèrnes es en regression, en rason de la melhoracion de las nòrmas de construccion, dels reglaments de seguretat et de la sensibilizacion de las populacions, per ocupar per exmple en França pas mai que 15 % des intervencions.
Antiquitat
L'istòria de la luta organizada contra los incendis comença al temps de l'Egipte e de la Grècia ancianas, ont de gardas e rondas de nuèch se realizavan e ont de pompas manualas aurián estat utilizadas per atudar d'incendis. Mas, aqueles ensags èran pro limitats al comparars amb las grandas organizacions que se desvelopèron mai tard a Roma e dins d'autras vilas. La primièra brigada de pompièrs romans (los Vigiles urbani) foguèt fondada amb per mission de combatre lo fuòcs amb de ferrats e de pompas per portar l'aiga, mas tanben d'aisinas coma los siphonnes (pompas perfeccionadas per Ctesibios vèrs -130, aujòls de la pompa de braces) fins a de catapultas permetent de destruire los ostal abans l'arribada de las flamas per conténer lo fogal de l'incendi. Las còlas urbanas jos l'emperaire August son encargats de la prevencion e de la vigiléncia.
Roma patiguèt de fòrça incendis plan grands, coma aquel del Circus Maximus lo 9 de julhet de 64 e destruguèt los dos terces de la vila de Roma. Lo pòble que cercava un responsable per aquel desastre acusèt l'emperaire Neron qu'èra sospechat de voler imortalizar son tornanr nomenar Rome Neropolis. Aquel rebutèt fin finala la responsabilitat susuna pichona comunautat orientala, los crestians.
Se pòt mencionar la descobèrta d'una pompa idraulica amb piston de fusta a Periguers, e la mencion frequenta d'artisans amassat en collègi, nomenat centonarii, qu'èran o de fabricants de tela, o quei participavan a l'extinccion dels fuòcs amb aquelas. (Niça, Vaison, Lion etc)
Edat Mejana e temps modèrnes
vinheta|Veicul de luta contra los incendis dins los ans 1670. En Euròpa, la luta contra l'incendi èra a la cargada dels quita abitants o de còrs non especializats (monges e religioses puèi artisans e mercands e fin finala una corporacion del bastit), Clotari II fasent un edicte al sègle VI reglamentat lo servici dels gardas de nuèch, Carlesmanhe creant un servici obligatòri de velhaires de nuèch, multant aqueles qu'o complissavan pas.
Una ciutat de granda talha que coneguèt un tal besonh d'organizacion per lutar contra los incendis es la vila de Londres, que coneguèr de grands incendis en 798, 982 e 989 e lo grand incendi de Londres de 1666. Aquel incendi, que comencèt dins la boutica d'un fornièr brutlèt una suprfícia de gaireben 5 km2 de la vila, fasent detz mila personas sens abitacions.
Las primièras marga d'incendis foguèron realizadas per l'inventor neerlandés Jan Van der Heiden en 1672. Èran fabricats de cuer sople e ligats cada 15 mètres amb de racòds de laton. La longor e los racòrds son a la basa de nòrmas d'uèi.
Mentretant, als Estats Units d'America, la vila de Jamestown, en Virgínia, foguèt complètament destruida per un incendi en genièr de 1608. Un sistèma de « vigilis » d'incendis s'organizèt dins la vila de Nòva York en 1648. Los vigilis aviá per mission de patrolhar per la vila en inspectant las chiminèas dels bastits. Los toern de garda èran realizats per uièt personas, que desrevelhavan lo abitants per combatre l'incendi, se cal amb de simples ferrats d'aiga. A Boston, los importants incendis que se debanèron en 1653 e 1676 incitèron la vila a prene d'importantas mesuras per lutar contra los incendis.
A la fin del sègle XVII apareis la pompa de braces ipomibila o tirat per de pompièrs, los abitants devent organizar una cadena umana per provesir la pompa dempuèi un punt d'aiga (riu, font, potz).
Revolucion industriala
vinheta|Los pompièrs de [[Istambol|Constantinòble pendent un incendi en 1874 .]] La pompa d'incendie foguèt desvolopada per le londonian Richard Newsham en 1725. Menadas amb de carris fins al luòc de l'incendi, aquelas pompas manualas èran servidas per d'equipas d'òmes e podent liurar fins a 12 litres d'aiga per segonda e aquò fins a una nautor de 40 mètres.
Benjamin Franklin creèt en 1736 a Filadèlfia la Union Fire Company, primièra companhia de volontaris en America. I aguèt pas de pompièrs salariats a plen temps en America abans los ans 1850. Quitament après la formacion de companhias de pompièrs professionals als EUA, los problèmas de desaccòrdis e de mestresa de la reparticion dels territòris demraan encara. De combats existissián couramment entre las companias de pompièrs correspondentas, per aver lo drech de combatre lo fuòc e, tanben, d'obtener l'argent qu'èra donat a la companhia qu'aviá combatut l'incendi.
Après l'incendi de l'ambassada d'Àustria a París de 1810, Napoleon Ièr creèt lo primièr còrs professional de pompièrs. Organiza los pompièrs de París jos la forma d'un còrs militar pel decret del 18 de setembre de 1811.
Lo primièr camion de vapor ipomobil pel combat contra l'incendi foguèt inventat en 1829, mas foguèt pas acceptat dins la luta contre los incendis aban l'an 1860, puèi foguèt encora obliat pendent dos ans mai. Las pompas d'incendi de motor de combustion intèrne arribèron en 1907. Bastidas als EUA, nenan al declin e despareisson dels motors de vapor vèrs 1925.
Epòca actuala
Ara, lo combat contra lo fuòc demora l'atribucion dels pompièrs, que sián militars, professionals, volontaris o emplegats per de societats privadas. Sovent, los servicis del fuòc dels sectors rurals o de fèble densitat de populacion se compausan de volontaris alara que los pompièrs professionals son dans las vilas e sectors urbans.
Missions
Los pompièrs realizan diferents tipes de missions que la mai coneguda demora la luta contra l'incendi (mas que representa sonque 8% de las intervencions en França). Se pòt far la lista seguenta de missions realizant pels pompièrs, que pòdon variar segon los païses :
Organizacion
Los servicis des pompièrs sont disponibles 24 oras sus 24, 7 jorns sus 7. Los òmes del fuòc servisson lor material dins de casèrnas. Aquelas se compausan o de professionals, o de volontaris, o ambedos. Pòdon èsser abitadas o non pels agents.
Ierarquia
vinheta|Dins de païses los grades se pòrtan tanben sul casco, coma aquel d'un capitani, en [[Belgica.]] Los pompièrs adoptèron lo sistèma de grades, sovent al biais militar amb òmes del reng, sosoficièrs e oficièrs.
França
En França, los pompièrs son subretot des volontaris (78%). Los pompièrs professionals son mai sovent de foncionaris, pagats per l'Estat o las collectivitats territorialas (comunas, departaments, regions…), mas dins unes luòcs, aquel servici public es delegat a d'entrepresas privadas.
Clairefontaine en Yvelines
Clairefontaine-en-Yvelines es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Pompièr
França
D'entrepresas an tanben de personal de luta contre l'incendi, coma per aquelas de las activitats de risc (usinas quimicas, installacions nuclearas). Aquel personal pòt èsser volontari o professional.
Paraceratherium
Paraceratherium ("bèstia gaireben cornuda") es un genre de mamifèrs perissodactils, sosòrdre Ceratomorpha de la familha Hyracodontidae.
Pompièr
Risques per la santat
Cada an, los càncer provòcan de costs umans e financièrs importants pels trabalhadors e emplegaires.
Dermot Healy
Dermot Healy (Finnea, Irlanda, 18 de julh de 1947 - Sligo, 29 de junh de 2014) foguèt un escrivan, dramaturg e poèta irlandés. Malgrat que foguèsse pas gaire conegut en defòra de son país, sas òbras foguèron elogiadas per mantes escrivans irlandeses.
Paraceratherium
S'es descrich cinc espècias desparièras, mas tant las relacions entre d'espècias coma las relacions a nivèl de genre d'aqueste animal an generat una controvèrsia que dura encara a l'ora d'ara, un sègle après la descobèrta dels primièrs fossils.
Pompièr
Risques per la santat
Tanebn existís de problèmas de santat repiratòria pels pompièrs professionals. Per exemple, per 101 òmes pompièrs professionals de Basilèa (Soïssa), comparats a 735 subjèctes-contraròtles, òmes, de la populacion generala mòstran une frequéncia plan superiora de simptòmas respiratòris al trabal.
Clairefontaine en Yvelines
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Paraceratherium
Los animals d'aqueste genre apareguèron en Asia Centrala pendent la primièra mitat del periòde Oligocèn, fa aperaquí trenta milions d'ans, e s'extinguiguèron a intervengudi del periòde Miocèn, fa 16,6 milions d'ans.
Pinilla de los Moros
Pinilla de los Moros es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Clairefontaine en Yvelines
Nòtas
<references group=N/>
Damieta
Damieta o Damiati (Damieto, Damiàti en grafia mistralenca ; Damiata en occitan ancian ; دمياط (Dumyāṭ, pron. ) en arabi; ⲧⲁⲙⲓⲁϯ (Tamiati) en còpte) es una vila d'Egipte.
Provèrbi: Es un innoucènt de Damieto, Pren li linçòu pèr de servieto. (en grafia mistralenca)
Nòtas
<references group=N/>
Pompièr
Equipaments de proteccion
vinheta|Pompièr de l'[[United States Air Force|U.S. Air Force s'entraïnant amb un equipament de proteccion individuala especialament adaptat als fuòcs d'idrocarburs.]] Los risques de l'activitat fa indispensable l'utilizacion d'equipaments de proteccion individuala. Los vestis mai modèrnes se compausan de vestits pròches del còrs (camisa e pantalon) ignifugats, e d'una vèsta de proteccion textila (a vegada de cuèr) e d'un subrepantalon fòrça resistents. La preséncia d'una sisa d'aire entre los vestits e los subrevestis es importanta per alentir la progression de la calor (efièch isolant).
Lo subrepantalon, la vèsta de protection, lo casco, las botas e los gants devon protegir contra loss dangièrs seguents: Lo casco deu, mai, protegir contra los tusts. Los pompièrs pòrtan tanben un aparelh respiratòri isolant (ARI) se compausant d'una mascara faciala transparenta cobrissent tota la cara e ligat a una botelha d'aire comprimit amb reductor de pression.
Las bots devon tenir la cavilha (per eviter las estòrsas), aver de sòla antilimpantas, antiacid e antiperforacion, e tanben d'una còca antiespotiment.
Per las intervencions especialas, i a de vestits adaptats :
Prèmi Robèrt Lafont
Lo Prèmi Robèrt Lafont es una recompensa autrejada cada dos ans pel Departament de Cultura de la Generalitat de Catalonha. La distincion deu son nom e fa omenatge a un dels escrivans e teoricians occitans mai prestigioses del sègle XX, lo nimesenc Robèrt Lafont.
Lo prèmi foguèt instituït en 2010, a l'iniciativa de Jusèp Loís Sans Socasau, per tal de "reconéisser e premiar las personas o entitats que se sián distinguidas dins la defensa, projeccion e promocion de la lenga occitana dins quin ponch que siá del domeni lingüistic".
Esséncia (idrocarbur)
L'esséncia o gasolina es un liquid inflamable, eissit de la destillacion de petròli, utilizat dins lei motors de combustion intèrna. Es una mescla d'idrocarburs liquids generalament formada d'alcans (20-30%), de cicloalcans (aperaquí 5%), d'alcèns (30-45%) e d'idrocarburs aromatics (30-45%). De còps, d'additius i son aponduts per melhorar certanei proprietats.
Poza de la Sal
Poza de la Sal es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Chapel-ar-Wern
Chapel-ar-Wern en breton ( La Chapelle-Launay en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Pinilla Trasmonte
vinheta
Pinilla Trasmonte es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Prádanos de Bureba
Prádanos de Bureba es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Blòt de constitucionalitat
En drech francés, lo blòt de constitucionalitat designa l’ensems de las nòrmas amb valor constitucionala. En condequéncia aquelas son aparadas pel Conselh Constitucional.
Presentacion
Quand foguèt creat en 1958, lo Conselh Constitucional contrarotlava la conformitat de las leis pas qu'amb la Constitucion dins sa letra.
D'ara enlà, segon lo jurista Louis Favoreu, se pòt parlar d’un blòt de constitucionalitat regropant un ensems de nòrmas a la cima de la ierarquia de las nòrmas. Faguèt emanar aquela expression del blòt de legalitat, utilizat en drech administratiu. Pasmens, aquela expression « blòt de constitucionalitat » es unicament doctrinale, e jamai la formula foguèt consacrada pel jutge.
D'aquí enfòra, donant valor constitucionala a aquelas nòrmas de per abans pas que declaratòrias, lo Conselh constitucional s'erigiguèt en protector dels drechs e libertats dels ciutadans e en aparaire de l'estat de drech.
Contengut
Lo blòt de constitucionalitat foguèt de contunh espandit. Regropa ara fòrça normas, en mai de la sola Constitucion francesa de 1958, integrada sens dificultat dins aquèl blòt.
Pradoluengo
Pradoluengo es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Blòt de constitucionalitat
Principis politics, economics e socials particularament necessaris al temps nòstre
Aqueles principis foguèron descrichs coma de drechs-creança implicant al nom de l'Estat de prestacions positivas e pas sonque la simpla obligacion de s’abstenir d’i prejudiciar.
Declaracion dels drehs de l'Òme e del ciutadan
Citada pel preambul de 1946, dintrèt dins le blòt de constitucionalitat amb la decision « taxation d'ofici » del 27 de decembre de 1973 (relativa al principi d'egalitat).
Ara lo Conselh consacrèt totes los dreches e libertats de la declaracion coma la libertat d'expression, l'egalitat de totes davant la lei, davant los emplecs publics, davant l'impòst, la non retroactivitat de las leis penalas, la proporcionalitat de las penas, o encora la proprietat coma « drech inviolable e sacrat ».
Principis fondamentals reconeguts per las leis de la Republica
Aqueles principis son enonciats dins lo preambul de 1946 mas sens èsser enumerats precisament. Lo Conselh constitucional a doncas amb una granda marge d’apreciacion consacrèt diferents principis coma la libertat d'associacion, la libertat d'ensenhament e de consciéncia, l'independéncia dels professors d'universitats o encara lo respècte dels drechs de la defensa.
La primièra reconeissença d'aqueles pel Conselh Constitucional se faguèt lo 16 de julhet de 1971 dins la celèbra decision "Libertat d'associacion".
Un principi fondamental reconegut per las leis de la Republica (PFRLR) deu segon doas decisions del 20 de julhet de 1988 e del 4 de julhet de 1989 del Conselh constitucional respond a de condicions:
En mai d'aquelas tres condicions cumulativas s'apondon doas condicions ddonadas per la jurisprudéncia del Conselh Constitucional:
Fan per exemple partit dels principis fondamentals reconeguts per las leis de la republica la lei sus la libertat de la premsa creada en 1881, la lei sus las libertats sindicalas creadas en 1895, la lei sus la libertat d'association creada en 1901 o encara la lei sud la separacion de la Glèisa e de l’Estat en 1905 (principi de laïcitat).
Respondent a una Question prioritària de constitucionalitat sul Concordat en Alsàcia-Mosèla, lo Conselh Constitucional confirma en febrier de 2013 la validitat constitucionala d'aquela exception, jutjant que tradicion republicana observada per totes los govèrns dempuèi 1919 e la Constitucion de la V Republica an «volgut tornar sus las disposicions legislativas o reglementárias particularas aplicablas dins de partidass del territòri de la Republica pendent la dintrada en vigor de la Constitucion e relativas a l'organizacion de qualques cultes». Tornant utilisar dins los attenduts de longs passatges de la lei del 9 de decembre 1905, lo Conselh Constitucional refortís de facto l'appartenéncia d'aquela lei al blòt de constitucionalitat.
Principis de valor constitucionala
De principis de valor constitucionala (PVC) atal foguèron eissits, sens referéncia a un tèxte particular. Existisson cinc:
Objectius de valor constitucionala
Aqueles objectius de valor constitucionala foguèron eissits e pòdon venir contrapesar d’autras libertats aparadas constitucionalament. Atal dins la decision 80-127 DC del 20 de genier de 1981 sus la lei securitat e libertat, « çò qu'es necessari per la salvegarda de las fins d'interèst general avent valor constitucionala » coma lo manten de l'òrdre public foguèt conciliat amd la libertat individuala e aquela d'anar e de venir.
Carta de l'environament
Introducha dins lo preambul de la Constitucion de 1958 per la Lei constitucionala del 1èr de març de 2005, es subretot compausat d’articles declaratoris. Al nombre de 10, d'entre aqueles l'article 5 que consacre lo principi de precaucion.
Consequéncias
Segon lo Conselh Constitucional, existís pas dins totas aquelas règlas, d'ara endavant auçadas al reng constitucional, de ierarquia. Per exemple la Constitucion francesa de 1958 es pas superiora a la Declaracion dels Dreches de l'Òme e del Ciutadan. Existís pas de ierarquia de las nòrmas entre los diferents elements del blòt de constitucionalitat. De meteis biais una règla formulada expressament es pas superiora a una nòrma eissida implicitament pel Conselh constitucional.
La QPC
La question prioritària de constitucionalitat es lo drech reconegut a tota persona qu'es partida a un procès o una instança de sotenir qu'una disposicion legislativa prejudicia los drechs e libertats que la Constitucion garantís.
Mont Baker
thumb|right|Cima de Mont Baker.
Lo Mont Baker (Lummi: Qwú’mə Kwəlshéːn; Nooksack: Kw’eq Smaenit o Kwelshán) es un volcan actiu de l'Arc volcanic de las Cascadas dins lo nòrd de l'estat d'Washington, al nòrd-oèst deis Estats Units d'America. Sa darriera erupcion coneguda se debanèt en 1880. Pasmens, es fòrça susvelhat en causa de la preséncia d'un glacièr fòrça important a sa cima.
Les Corvées-les-Yys
Les Corvées e les Yys es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre. Resulta de la fusion de las comunas de Les Corvées e de Les Yys
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat dels Corvées-los-Yys es nascut de la fusion, en 1836, dels pòbles dels Corvées e Los Yys.
La commune de Les Corvées-les-Yys est née de la fusion, en 1836, des villages de Les Corvées et Les Yys.
Percy Sledge
thumb|250px|Percy Sledge en concèrt Percy Sledge (Leighton, Alabama, 25 de novembre 1940) es un cantaire american de musica R&B e soul. Venguèt famós internacionalament tre 1966 gràcias a la cançon "When a Man Loves a Woman".
Nicolae Densusianu
thumb|250px|Nicolae Densusianu Nicolae Densusianu, tanben escrich d'unes còps que i a Densușianu (Densuș, 18 d'abril de 1846 – Bucarèst, 24 de març de 1911) foguèt un istorian, jurista, etnològ e folclorista romanés. Membre correspondent de l'Acadèmia Romanesa, es conegut subretot per son òbra monumentala Dacia preistorică.
Léhon
Léhon en galò; Lehon en breton ( Léhon en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Antonin Artaud
Antonin Artaud, nascut Antoine Marie Joseph Artaud, a Marselha, lo 4 de setembre de 1896 e mòrt a Ivry-sur-Seine lo 4 de març de 1948, es un poèta, actor e teorician del teatre francés.
Inventor del concept del « teatre de la crudeltat » dins Le Théâtre et son Double, Artaud ensagèt de transformar entotalitat la literatura, lo teatre e lo cinèma. La poèsia, la mesa en scèna, la dròga, los pelegrinatges, lo dessenh e la ràdio, caduna d'aquelas activitats venguèt una aisina dins sas mans,.
Patissent de mals de cap cronics dempuèi l'adolescéncia, qu'ensejava de combatre per d'injeccions de remèdis divèrses, la preséncia de la dolor influeciarà sus sas relacions coma sus sa creacion. Foguèt internat en asili prèp de nòu ans de contunh, subissent de frequentas electroterapias.
Enfança
Antonin Artaud es eissit d'una familha borgesa aisida. Son paire, Antoine Roi, èra capitan de marina, e sa maire, Euphrasie Nalpas, èra originària d'Esmirna (Turquia). Foguèt a Marselha un mainat costosit que gardèt de sovenirs de tendresa, de calor, encara que perturbada per de trebolum nervoses que s'attribua a una sifilis ereditària, e endurèt pendent 20 ans de sonhs a basa d'arsenic, de bismut e mercuri. Solas las demorànças dins sa patria mairala, amb la mamèta, lo solaçan. La dolor fisica demorava malgrat de sejorns repetats en ostal de santat, levat quand preniá du laudanum per la sedacion de las dolors fisicas e ànsia. A uèit ans, moriguèg una pichona sòrra de uèit meses. Aquel primièr contacte amb la mòrt lo pertoquèt fòrça. A detz ans, manca de se negar per accident que gardèt una fòbia de l'aiga. De son educacion religiosa pels Maristas li ven una prigonda coneissénça de la teologia catolica que pòt veire dins l'estetica de son òbra. Manifèsta un gost pel grèc, lo latin e l'istòria anciana. A quatorze ans, decobriguèt Charles Baudelaire.
Debuts a París
En 1920, arribèt a París e comencèt escriure. Son primièr recuèlh es refusat en 1923 per Jacques Rivière, director de la NRF, e una correspondéncia comencèt entre eles. Artaud li explica que son escritura es una luta contra la pensada que l'abandona, lo neient que l'envadís. Rivière publica la correspondéncia dins la NRF.
En 1923, publiquèt, a compte d'autor e jol pseudonim d'Eno Dailor, lo premièr numèro de la revista « Bilboquet », una fuèlha compausada d'une introduccion e de dos poèmas:.
En 1924, André Breton confisèt al poèta la direccion de la Centrala del burèl de las recèrcas surrealistas. Pendent aquel periòde, escriviá de scenarios de filmes e de poèmas en prosa, e mai d'un tèxtes foguèron publicats dins La Révolution surréaliste, l'organ del grop surrealista. Lo 10 de decembre de 1926, pendent una reünion del grop, l'adesion al Partit Comunista Francés es envisajada. Artaud refusèt e daissèt lo grop, pensant que la revolucion deu èsser esperitala, e non politica.
Artaud e lo teatre
Amb Roger Vitrac fondèt lo teatre Alfred Jarry e entre 1927 e 1929, montèt quatre espectacules. L'escac de sas primèras ralizacions lo menèron a se refugiar dins la teoria, atal fondèt lo Teatre de la crudeltat.
Sejorns a l'espital psiquiatric
A son retorn de Mexico, al començament de 1937, Artaud passèt de meses estudiant de l'astrologia, la numerologia e lo Taròt. Anèt a Brussèlas per jònher sa promesa Cécile Schramm. Pendent una conferéncia amb lo paire d'aquela, director dels tramvias de Brussèlas, faguèt çò que los psiquiatres nomenon un barratge declinèt subte, suls efèctes de la masturbacion pels paires jesuistas. Se rompèron las acordalhas.