cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Astèr
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, era explicacion de Dauzat, « punta rocosa », convién pas ath site. Que i a ua prumèra possibilitat, astèr, nom de mestièr, persona qui fabrica astes. Era segonda qu'ei eth nom latin d'òmi Astèr, deth latin Asterius o Astarius; qu'ei era solucion mei probabla.
Lelystad
Lelystad es la capitala de la província neerlandesa de Flevoland. Sa populacion èra estimada a 72,426 abitants, en 2007. Sa superfícia totala es 765,39 km².
Vernassal
Vernassal (en occitan e en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son La villa que Venasals a vulgo appellatur, en 969, Ecclesia S. Victoris de Venassals, en 1234, Castrum de Vernasalis, en 1267, Ecclesia de Venarsals, en 1329, Vernassals, en 1331 e 1373, Vernassalx, en 1477, Ecclesia parochialis S. Victoris de Vernassaulx, en 1565, Vernassaux, en 1669, Vernasseaux, sus la mapa de Cassini, au sègle XVIII . Segon Dauzat e Rostaing, Vernassal vendriá de l'occitan ancian venasal, derivat de venansal, « vil, mespresable, de pauca valor ». Lo nom actuau es probablament Vernassau.
Gossa
Gossa (Gousse en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['gusə]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Martinus de Gavosse en latin, aus sègles XI-XII, Gaosse en 1135, Goosse, Gonosse en 1289, Goossam, Gonossam, Gouossam, en latin, en 1289, Gouse (mapa de 1638), Gousse (mapas de 1714 e de 1733).
L'atestacion mei anciana que mia a la basa idronimica preceltica gav-, plan atestada a l'entorn, dab lo sufixe aquitanic -otz(e). Per l'evolucion, Bénédicte Boyrie-Fénié que pensa l'accent tonic èra sus la sillaba iniciala [çò qui es meilèu contradictòri dab la fonetica basca] : *gàvosse > *gàosse > *gàusse > gousse [en fonetica francesa] (dens lo sector, [aw] > [ow] > [u]). Gossa qu'ei en riba esquèrra d'Ador e somesa aus aigats; aquera idèa que's tròba dens lo gascon gavar, gavàs, « espandida d'aiga près d'un gave o d'un jonhent, qui s'explica per aigats o infiltracions ». Lo nom qu'ei a arreligar dab Gabat en Micsa e lo nom d'un quartièr de Domesenh. La fixacion deu nom qu'ei antica e d'origina aquitanica segon Bénédicte Boyrie-Fénié.
Saint-Gérand-de-Vaux
Saint-Gérand-de-Vaux es una comuna francofòna de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Serinhac (omonimia)
Serinhac es un toponim occitan: Jos la forma afrancesada Sérignac es tanben:
Pauretat
La pauretat (var. lo praubèr, la praubèra, la praubesa) es la manca de bens materials sufisents per menar una vida digna. Dins aquel sens, es lo contrari de riquesa e fa allusion a un estat de caréncia. Es un paramètre sempre comparatiu; en fach, se pòt parlar de pauretat absoluda (manca de noiriduras, d'ostal e d'aiga potabla), pauretat extrèma (definida per la Banca Mondiala coma de revenguts jornalièrs inferiors a un dolar) o pauretat (viure amb mens de 3 dolars al jorn). Aqueles nivèls vàrian en foncion del país (per exemple, en Espanha es paure aquel qu'arriba pas al 50% dels revenguts mejans del reialme). Los païses paures son dichs sosdesvolopats o del Tèrç Mond. Se concentran dins los continents d'Asia e subretot d'Africa, encara que la pauretat es estenduda pel mond, subretot dins las ciutats industrializadas (quatren mond).
Montigny-aux-Amognes
Montigny-aux-Amognes es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Pauretat
Las causas de la pauretat pòdon èsser los desastres naturals, la guèrra, lo despartiment injust de las ressorsas, la manca d'accès a l'educacion, los factors climatics, los govèrns corromputs, la discriminacion per rason de sèxe, la manca dels Dreches de l'Òme, la santat deficienta.
Montigny-aux-Amognes
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pauretat
Redusir la pauretat extrèma en combatre aquelas causas es un dels Objectius de Desvolopament del Millenni.
Auzainvilliers
Auzainvilliers es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Angerville-la-Martel
Angerville-la-Martel es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Comuna del país de Caux situada en lo costat de Valmont.
Commune du pays de Caux située dans le canton de Valmont.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Aquela municipalitat a agut fins a formatnum:1900 abitants a.
Cette commune a eu jusqu'à 1,900 habitants au.
Leis Aigaladas
Leis Aigaladas, en grafia mistralenca: Lis Aigalado, (en francés Les Aygalades) es un quartier dau 15en arrondiment de Marselha.
Blosville
Blosville es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Leis Aigaladas
Lo nom Aigaladas deriva dau latin Aqua lata, significant « aigas abondantas »: d'efiech, mai d'una font, e quitament un riu i davala en cascadas.
Lo rèi Rainier i aviá a mai d’una bastidas (uei destruchas). La carriera centrala dau vilatge es la carriera Rainier d'Anjau.
Se ditz que la santa Maria Magdalena passava aquí quand anava a la Santa Bauma, e dormiá dins una bauma, encara visibla dins la glèisa dau vilatge.
Un ermitage arroinat se tròba dins una bauma situada dins lo bauç de la riba drecha dau riu.
Alfabet fonetic internacionau
thumb|right|450px|Lo tablèu complet de l'alfabet fonetic internacionau (en anglés).
L'alfabet fonetic internacionau (var. -al) o AFI (en anglés International Phonetic Alphabet, IPA) es un sistèma estandardizat de notacion fonetica (sòns) e fonologica (fonèmas) per representar scientificament lo lengatge parlat. Dins lo Mond, l'AFI es lo sistèma majoritari de notacion fonetica e fonologica. Se basa sus l'alfabet latin e es gerit per l'Associacion Fonetica Internacionala. Aquelei qu'utilizan l'AFI son de lingüistas (inclús de lexicografs), de terapeutas que suènhan lei patologias dau lengatge, de professors de lengas, de cantadors e de traductors.
Principis
Lei principis tecnics de l'AFI son aquestei:
Letras
L'AFI dividís sei simbòls de letras en tres categorias: vocalas, consonantas pulmonicas e consonantas non pulmonicas.
Vocalas
thumb|200px|Lei rais X mòstran lei vocalas thumb|200px|Posicion de la lenga per prononciar lei [[vocalas cardinalas anterioras, amb una indica dau ponch pus aut]]
L'AFI definís una vocala coma un sòn que se tròba au centre d'una sillaba. Çai sota lo tablèu representa lei vocalas de l'AFI, en foncion de la posicion de la lenga e dei labras.
Consonantas (pulmonicas)
Una consonanta pulmonica obstrutz la glòti (l'espaci entre lei còrdas vocalas) o la cavitat orala (la boca) e laissa sortir l'aire dei paumons. La granda majoritat dei consonantas son pulmonicas. Totei lei consonantas occitanas o son.
Aqueste tablèu es arrengat: Quand lei consonantas son en pareu dins una casa, aquela de senèstra es una consonanta sorda o non vosada (se pronóncia sensa far vibrar lei còrdas vocalas), aquela de drecha es una consonanta sonòra o vosada (se pronóncia en fasent vibrar lei còrdas vocalas).
Coarticulacion
Una consonanta coarticulada implica dos ponchs d'articulacion simultanèus.
Africadas e articulacion dobla
Una consonanta africada e una consonanta doblament articulada son de grops de doas oclusivas representadas per un trach de liadura subre (o sota) lei simbòls (o ben per dos simbòls soudats, pasmens l'AFI a abandonat oficialament lei simbòls soudats).
Es admés, dins la practica, de levar lo trach de liadura, quand i a ges de confusion possibla.
Consonantas (non pulmonicas)
Lei consonantas non pulmonicas son de sòns que se fan sens lei paumons. Incluson lei clics (tipics dei lengas khoisan d'Africa Australa) e lei consonantas implosivas (tipicas de certanei lengas coma lo swahili) e lei consonantas ejectivas.
Signes diacritics
Lei signes diacritics (o lei diacritics) son de marcas pichonas a l'entorn dei letras de l'AFI per indicar quauque alteracion o una descripcion pus especifica de la prononciacion de la letra. Lei diacritics que se plaçan normalament dessota una letra se pòdon plaçar dessús quand lo dessenh de la letra s'espandís ja sota la linha, per exemple:.
L'i sens ponch,, s'utiliza quand lo ponch risca d'interferir amb lo diacritic.
D'autrei simbòls de l'AFI pòdon aparéisser coma diacritics per representar un detalh fonetic: (realizacion fricativa),  (murmur),  (ataca glotala d'una sillaba),  (schwa epentetic).
L'estat de la glòti se pòt transcriure finament amb lei diacritics. Vaicí una seria d'oclusivas alveolaras que s'escalonan d'una fonacion amb glòti dobèrta a una fonacion amb glòti barrada:
Signes suprasegmentaus
Aquestei simbòls descrivon lei trachs dau lengatge que despassan lo nivèu dei consonantas solas o dei vocalas solas, coma la prosodia, lo ton, la longor e l'accent tonic. Agisson subre de sillabas, de mots o de sintagmas, çò es: d'elements coma l'intensitat, l'autor, la geminacion (alongament) dei sòns, lo ritme e l'intonacion dau discors.
Poliças e claviers
Lei signes de l'AFI son de mai en mai disponibles dins leis aisinas de tractament de tèxt, aumens amb certanei poliças, e son ben integrats dins lo sistèma Unicòde. Existisson de poliças accessiblas e (sovent) gratuitas que tenon lei signes AFI. Tanben i a de claviers adaptats a l'AFI.
Adaptacion ai signes ASCII
Bòrd que l'AFI utiliza de simbòls que son inconeguts dins lei caractèrs de basa de la majoritat deis ordenadors (caractèrs ASCII), s'es desvolopat de sistèmas per representar lei signes fonetics amb lei caractèrs de basa ASCII. Lei pus coneguts son l'X-SAMPA, lo SAMPA e lo Kirschenbaum. Son practics, en particular, per lei messatges electronics.
Pasmens, dempuei l'integracion de l'AFI dins lo sistèma Unicòde, e dempuei la generalizacion d'Unicòde, lei simbòls fonetics ASCII son de mens en mens necessaris. Ara certanei tipes de messatges electronics pòdon integrar de caractèrs AFI gràcias a Unicòde.
L'AFI en LaTeX
Existís un modul (extension) dau logiciau LaTeX sonat TIPA (TeX International Phonetic Alphabet), que permet d'i utilizar lei signes de l'AFI.
Lo modul TIPA a per autor lo lingüista japonés Rei Fukui. Es constituit de macros, de familhas de poliças, de sei fichiers de definicion, e d'un fichier d'encodatge. Es inclús dins lei distribucions correntas de LaTeX coma texlive.
AFI estendut
En mai de la notacion dei trebols de lengatge, l'AFI estendut s'utiliza pereu per notar de sòns particulars dins la comunicacion correnta, coma lo "chut" per far silenci, lei dents que cruississon o lei labras que petan. Tanben l'AFI estendut pòt notar lei particularitats de la votz d'un individú, coma lo nasilhament.
En mai de l'AFI estendut, un autre grop de simbòls es prepausat dempuei 1995 per indicar la qualitat de la votz (voice quality symbols, VoQS), coma lo chuchotejatge.
Istòria
En 1886, una còla de professors de lengas de França e dau Reiaume Unit, menats per lo lingüista francés Paul Passy, formèt lo grop que prenguèt de 1897 enlà lo nom d'Associacion Fonetica Internacionala. L'alfabet d'origina se basava sus un projècte de reforma ortografica per l'anglés, l'alfabet Romic, mai per fin de lo rendre utilizable dins d'autrei lengas, permetèron que lei valors dei simbòls varièsson d'una lenga a l'autra. Per exemple, lo sòn (sh dins Arcaishon) se representava a l'origina per c en anglés, mai per x en francés.
Pasmens, en 1888, revisèron l'alfabet per lo rendre unifòrme e identic dins totei lei lengas. Aqueu principi foguèt tanben la basa dei revisions ulterioras.
Dempuei la creacion de l'AFI, l'organizacion dei vocalas e dei consonantas es restada largament la meteissa. Totun l'alfabet a recebut quauquei revisions gaire nombrosas. La Convencion de l'AFI de Kiel de 1989 faguèt pron de cambiaments a respècte de la version precedenta de 1932. Doas revisions menoras se faguèron encara en 1993 e en 2005. Tanben de cambiaments pichons an consistit a renommar lei simbòls e lei categorias (en foncion dei progrès scientifics en fonetica) e a modificar un pauqueton lo dessenh dei caractèrs.
L'AFI estendut se creèt en 1989-1990 e se publiquèt oficialament en 1994. Tanben, lei simbòls de qualitat de la votz (voice quality symbols, VoQS) son prepausats dempuei 1995.
Iòga
Lo iòga  (sanscrit : योग) es un grop de practicas o de disciplinas fisicas, mentalas e espiritualas originàrias de l'Índia anciana e que visan a contrarotlar e calmar la ment, en reconéisser una consciéncia-tesmòni destacada pas tocada per l'esprerit (Chitta) e lo patiment del mond (Duḥkha). Existisson una granda varietat d'escòlas de iòga, de practicas e d'objectius dins l'indoïsme, lo bodisme e lo jaïnisme e lo iòga tradicional e modèrna es practicat dins lo monde entièr.
Doas teorias generalas existisson sus las originas del iòga. Lo modèl lineari sosten que lo iòga es nascut dins lo periòde vedic, coma ne testimonha lo corpus textual vedic, e a influenciat lo bodisme ; segon l'autor Edward Fitzpatrick Crangle, aquel modèl es principalament sostengut per de saberuts indós. Segon lo modèl de sintèsi, lo iòga es una sintesa d'elements non vedics e vedics ; aqueste modèl es majoritari dins la recerca occidentala
Lo iòga es mencionat pel primièr còp dins lo Rigveda e es mencionat dins un cèrt nombre d'Upanishads. La primièra aparicion coneguda del mot "iòga" amb la meteissa significacion que lo tèrme modèrne se tròba dins le Katha Upanishad, que es probablament estat compausat entre lo cinquen e lo tresen sègle abans la nòstra èra. Lo iòga contunhèt de se desvolopar coma estudi e practica sistematicas dutant los cinquen e sesen sègles abans la nòstra èra dins los movements ascetics e Śramaṇa de l'Índia anciana. Lo tèxte pus complet sul iòga, los iòga Sutras de Patanjali, data dels primièrs sègles de l'èra comuna ; La filosofia del iòga es venguda una de las sièis escòlas filosoficas ortodòxas (Darśanas) de l'indoïsme dins la segonda mitat del primièr milleni de la nòstra èra.
Fleury-la-Montagne
Fleury-la-Montagne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Fleury-La-Montanha fa partida del Brionnais.
Fleury-la-Montagne fait partie du Brionnais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ren (anatomia)
Los rens  (var. arnelhs) (tanben sonats ronhons en gastronomia) son d'organs que servisson a divèrsas foncions regulatrises essencialas en çò de la majoritat dels animals, incluent los vertebrats e d'unes invertebrats. Son ròtle es essencials dins lo sistèma urinari que i asseguran de foncions  omeostaticas coma lo contraròtle dels electrolits, la mantenença de l'equilibri acid-basa, e lo contraròtle de la pression sanguina (via la mantenença de la sal e de la balança idrica). Jògan lo ròtle de filtre natural de la sang, e tràson los residús que son dirigits cap a la bofiga urinària. En produire l'urina, los rens excretan los residús coma l'urèa e l'amòni, e son tanben responsable de la reabsorpcion de l'aiga, del glucòsa, e dels aminoacids. Los rens produson tanben d'ormonas, en particular lo calcitriol, l'eritropoietina, e l'enzima renina.
Drincham
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Ren (anatomia)
Situats al rèire de la cavitat abdominala dins lo retroperitoneum, los rens recebon la sang del parèl d'arterias renalas, e drenan dins lo parèl de venas renalas. Cada ren excreta d'urina dins un uretèr, que los dos se vojan dins la bofiga urinària.
Drincham
Geografia
thumb|left|Drincham En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Drincham dans son canton et son arrondissement|180px.
Istòria
Lo nom "Drincham" vendriá del nom daissat pel 1er posseïdor e en significant "sojorn de Dagemar". La municipalitat s'es trucada successivament :
* 830 : DAGMARINGAHEM, cartulaire de Sant-Martin * 857 : DAGMARINGAHAM, id      * 977 : DAKINGAHEM, id       * 1111 : DRINCHAM, cartulaire de La nòstra-Madama de Bourbourg
Le nom "Drincham" viendrait du nom laissé par le 1er possesseur et signifiant "demeure de Dagemar". La commune s'est appelée successivement :
* 830 : DAGMARINGAHEM, cartulaire de Saint-Martin * 857 : DAGMARINGAHAM, id      * 977 : DAKINGAHEM, id       * 1111 : DRINCHAM, cartulaire de Notre-Dame de Bourbourg
Campanhac (Lengadòc)
Campanhac (Campagnac en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Campannac, en 987, Campainnac, en 1195. Lo nom de Campanhac vendriá del nom latin d'òme Campanius ambe lo sufixe -acum, ,.
Le Fréty
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Landeroat
Landerroat (Landerrouat en francés), ancianament Landar(r)oat, es una comuna agenesa, dialèctalament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
L'aigavèrs entre Dordonha e Dròt travèrsa la comuna; en consequéncia, lo relèu es pauc traversut, sens estar completament planèir.
Quasi tota la populacion es dens lo borg o près del borg. Localament, la ruia màger, que conten la màger part de la zòna d'abitat massat, es apelada lo borg e los ostaus deu camin departementau Senta Fe-Esclòtas son qualificats de fauborg (faux bourg dens un tèxte de l'abat Miramond, curat de Landerroat abans la Revolucion).
En periferia deu borg, i a d'ostaus individuaus modèrnes, dont quauques uns dens un petit lotejament près deu castèu d'aiga e d'autres en aut dau fauborg.
Landerroat es coneishut per son importanta cava cooperativa, per la longa preséncia d'un dancing dempuèi la prumèira meitat del sègle XX e per sa forèst, adara en granda partida desboigada, que s'espand tanben sus las comunas de Savinhac de Duràs e d'Esclòtas.
vignette|upright=1.8|centre|Mapa de la comuna de Landerroat e das comunas vesinas.
Toponimia
Las fòrmas ancianas esitan entre una o duás r : Landarroatum, en latin, 1274, Landaroat (parochia de ~), en occitan, 1290. La prononciacion deus darrèrs locutors naturaus èra clarament ambe duás r, çò que justifica la grafia Landerroat segon las règlas de la grafia classica (i a un parelh minimau entre r simpla e r multipla). La varianta Landeroat, inusitada a data recenta, a estat mesa en circulacion per lo libre de Bénédicte Boyrie-Fénié, ''Dictionnaire Toponymique des Communes. Gironde'', basat per fòrça ren que sus l'etimologia e una partida de las fòrmas medievalas. La fòrma grafica francesa, emb duás r, tròba una explicacion dens l'usatge locau.
L'etimologia es a religar a la deus toponimes Landerron (La Mòta Landerron) e Landerroet. Poiré èstre de procedéncia basca : "landare", planta, tot vegetau. Seré una fòrma sufixada de Landerron o Landeron, (Landeron + at ) emb tombada de l'èna intervocalica, coma a Moliets (= Molinets). Es un indici d'un camjament dialectau, benlèu devut a l'arribada dels gavaches aprèp la Guèrra de Cent Ans, o anterior : lo parlar de Landerroat al sègle XX, a penas gascon, es en defòra de l'isoglòssa d'aqueth fenomèn.
Istòria
Abans la Revolucion, Landerroat èra una parròquia de la diocèsi d'Agen e avé sa jurisdiccion (una sola parròquia).
Au sègle XVII, Landerroat èra un vilatge catolic (tradicion locala, completament faussa si òm lugís Durengues ), mentre que d'autres près de Senta Fe èran reformats.
L'abat Pierre François Miramond, curat de Landerroat pendant la Revolucion, fut prèire constitucionau segon das tradicions localas, mes coma lo canonge Durengues (que lo cita coma Pierre François Miramont) ne'n parla pas, aquò deu estar una error; Durengues precisa que morit pendent la Revolucion. Dus tèxtes de l'abat Miramond son conservats : un començament de lista d'abitants de Landerroat (que mòstra una bona meitat de noms d'origina francesa de l'oèst, donc una populacion probablament gavacha) e la copia d'una letra a l'avesque d'Agen. Lo darrèir curat de la parròpia fut Delphin Delord (curat de Landerroat entre 1920 e lo començament de las annadas 1960), neishut en 1872 e mòrt en 1964 après una corta retirada.
Vèrs 1960, Landerroat avé tres especierias, una forneria, dus cafés, una sala de bal, un ressegaire, un faure, un marescau... Segon los regents Dòna e Sénher Durieux, l'escòla de Landerroat arribet a 92 escolans dens duás classas pendant las annadas 50 (una partida venièn de las comunas vesinas (Pelagrua, Savinhac de Duràs, Esclòtas, Riucau) perqué l'escòla de Landerroat èra pus près que la de lurs comunas respectivas e que venièn a pé o a bicicleta); pr'aquò, l'escòla barret pendent las annadas 80.
Luecs e monuments
Glèisa de Sent Joan Baptista, puslèu granda (22 canas per Durengues ), en partida romanica. Lo aut deu mur fai veire que fut brutlada e i a pas mèi de vòuta (destruita per los protestants). Lo culte catolic fut interromput longtemps perqué la populacion èra uganauda ). Lo portau es gotic, entau coma una nau laterala, aquesta sens gaire d'estile.
Maisey-le-Duc
Maisey-le-Duc es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Cristòu (Ardecha)
Sant Cristòu (Saint-Christol en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Lo vilatge se situa en la vallée del Talaron a la cœur del Parc natural regional dels Monts de Ardèche.
Le village se situe dans la vallée du Talaron au cœur du Parc naturel régional des Monts d’Ardèche.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Landeroet
Landeroet o probablament Landerroet (Landerrouet-sur-Ségur en francés) es una comuna deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament maròta e benlèu gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Trobath
Trobath (Troubat en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [trou'vatch] (grafia fonetica deths autors); en Hauta Varossa, tot b qu'ei prononciat v. Eras fòrmas ancianas que son : de Trobato, en latin, en 1387, Trobat en 1767, Troubat (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Rohlfs que cita element lexicaus : trouàt masculin, « grana pièla de lenha »; trouàtch (Hòs, Sent Biat) « graèr dera granja »; qu'ei un derivat deth latin tribuna qui a miat a truna en catalan; qu'ajusta Trobath vilatge de Varossa ara soa lista. Segon R. Aymard, eth sens de « graèr, granja » qu'ei possible.
Boisgontier que considerava impossibla era ipotèsi de Rohlfs. Qu'auré calut eth nom estosse [trouwatch].
Miquèu Grosclaude que pensa a trobat, participi passat deth vèrbe trobar, deth latin *tropare. Era dificultat que seré eth sens. Benlhèu un nom de persona ? .
Canton de Tonens
Lo canton de Tonens es una division administrativa d'Agenés, venguda dempui 2015 sonque circonscripcion electorala, situada dens l'arrondiment de Marmanda, lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Damb la refòrma cantonala de 2014, aplicada a las eleccions de 2015, lo canton se conservèt e passèt de 5 a 13 comunas.
La lenga autoctòna qu'es l'occitan gascon de transicion e, dempui 2015, tanben l'occitan lengadocian (La Bertoniá, Brunhac, Castèlmauron d'Òut, Cors, La Parada e Vertuèlh d'Agenés).
'''NB. Per rasons tecnicas, una partida de las informacions de l'Infobox son las de la situacion d'avant 2015.'''
Composicion dempui 2015
vignette|right|Mapa deu canton de Tonens dens (Òut e Garona (dempui 2015)
Lo canton navèth de Tonens compren :
Las comunas deu canton ancian de Tonens
Las 5 comunas.
Istòria
Los cantons de Tonens e de Castèlmauron neishuren pendent la Revolucion,. D'aquí a 1801, Vertuèlh èra tanben canton.
Balvanera
200px|right|thumb|Emplaçament de Balvanera dens lo plan de [[Buenos Aires]] 200px|left|thumb|[[Palais d'Aigas Correntas]] 200px|left|thumb|[[Marcat de l'Abasto]] Balvanera qu’ei un quartièr de Buenos Aires. Lo son nom que vien de la parròpia Nosta Dauna de Balvanera, bastida en 1831 e aperada atau per’mor deu mostièr de Valvanera, dens La Rioja Espanha.
La partida deu quartièr autorn de la plaça Miserere on e’s pòt véder lo Mausolèu de Bernardino Rivadavia qu’ei coneguda oficiosament com lo quartièr Once per’mor de l’estacion Once de Septiembre ("Onze de Setembre" en occitan), mentre qui la partida sud-èst qu’ei aperada Congrès (e solide, per’mor qu’ei lo lòc on e s’estar lo Congrès) e lo nòrd-èst, eth, qu’ei designat com l’Abasto per’mor de l’ancian marcat deu medish nom, transformat uei lo dia en un deus centers comerciaus màgers de la ciutat ; l’Abasto qu’ei hortament ligat au sovièr deu famós cantaire occitan de tango Carlos Gardel, susnomat el Morocho del Abasto (lo "Moret de l’Abasto" en occitan) ; 200px|left|thumb|Universitat de Buenos Aires (universitat d'economia) e estacion de [[Subte Facultat de Medicina]]
200px|left|thumb|La [[Facultat de Medecina de Buenos Aires sus la Plaça Houssay que marca la fin de Balvanera e la debuta de la Recoleta]]
Saint-Cyr-au-Mont-d'Or
Saint-Cyr-au-Mont-d'Or es una comuna francesa situada dins la metropòli de Lion e la region d'.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ebblinghem
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Geografia
thumb|left|Ebblinghem |180px
Annay-sur-Serein
Annay-sur-Serein es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Celsoy
Celsoy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Lo vilatge de Celsoy a situat al sud del País de Langres, a l'oèst del vilatge de Plesnoy e al nòrd de la municipalitat de Anautita-Amance. Es un en encantant pòble a flanc de serral del Plain de Celsoy, scenari en portant lo sieu nom #que s'estend del pòble del Culmont fins al pòble de Plesnoy.
Le village de Celsoy est situé au sud du Pays de Langres, à l'ouest du village de Plesnoy et au nord de la commune de Haute-Amance. C'est un charmant village à flanc de coteau du Plain de Celsoy, plateau portant son nom qui s'étend du village du Culmont jusqu'au village de Plesnoy.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Castras
Castras (Castres en francés) es una comuna lengadociana de Castrés en Lengadòc situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània.
Castres es conegut per èsser lo luòc de naissença de Joan Jaurés, e tanben per son musèu consagrat a l'escalpraire e pintor Francisco Goya.
La catedrala de Sant Beneset, sèti episcopal de l'ancian diocèsi de Castras, es uèi la pus importanta de las glèisas de Castras, e data solament dels sègles XVII e XVIII.
L'ostal de vila ocupa l'ancian palais episcopal, concebut al sègle XVII per l'arquitecta Jules Hardouin-Mansart, e acabat pel Jardin de l'Avescat concebut per André Le Nôtre. Près del palais, la torre de Sant Beneset, d'arquitectura romanica, es lo sol vestigi de la vièlha abbadiá benedictina. La vila ten quelquas ostals bèls dels sègles XVI e XVII, coma, l'Ostal de Nairac, datant de la Renaissença. La vila es tanben coneguda per sa còla de rugbi, lo Castras Olimpic (lo " CO "), que jòga en Campionat de França, e subretot pels laboratòris farmaceutics Pierre Fabre (esponsor istoric del club de rugbi).
Lo gentilici es castrés -esa.
Idrologia
La vila es asagada per Agot, riu originari de la montanha de Somalh e d'Espinosa. La ribièra raja d'èst en oèst e travèrsa Castras per se lançar dins Tarn cap a Sant Somplesi (Sant Sulpici).
Colomna vertebrala
Anatomia descriptiva
La colomna vertebrala comporta cinc regions, comptant 33 vertebras, devesidas en:
Castras
Geografia
Castras es una vila isolada situada al pè de la Montanha Negra e a ras de Sidòbre a una altitud de 172 m.
Transpòrts
Mentretant un aeropòrt permet de rejuntar París e Lion. Castras es religada al malhum de trins plan dinamic dempuèi 1865.
Clima
Lo clima de Castras es de tipe aquitan oriental amb doas influéncias marcadas: mediterranèa e montanhòla. Tomba d'aiga per an. La temperatura mejana es de. Lo clima es plan contrastat, caud en estiu e freg en ivèrn. (mens de ).
Urbanisme
Castras es una vila amb plan de bastiments ancians e encartats monuments istorics. Aqueste patrimòni se compausa de:
Ducat de Masòvia
Lo Ducat de Masòvia èra un ducat medievau de Polonha. Sa capitala èra Płock. Vengut independent en 1138 après la division dau Reiaume de Polonha, foguèt reünit au reiaume polonés en 1526.
Masowien
Louppy-sur-Loison
Geografia
Louppy-Sus-Loison a situat sus la D69 #que connècta la D947 al nivèl de Baâlon a la D905 a Jametz. Lo vilatge a traversat pel Loison.
Louppy-sur-Loison est situé sur la D69 qui relie la D947 au niveau de Baâlon à la D905 à Jametz. Le village est traversé par le Loison.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montigny-en-Morvan
Montigny-en-Morvan es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
Montigny-En-Morvan se situa en lo massís del Morvan e es adherent al Parc natural regional del Morvan.
Montigny-en-Morvan se situe dans le massif du Morvan et est adhérente au Parc naturel régional du Morvan.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Economia de Sant Marin
L'economia de Sant Marin es fòrça dependenta del torisme e del sistèma bancari. Malgrat que la republica siá pas un membre oficial de la Zòna Èuro se permetèt a Sant Marin d'utilizar l'Èuro coma moneda nacionala en vertut d'acòrdis amb lo Conselh de l'Union Europèa, e poguèt i estampar lo sieu pròpri dessenh nacional.
Lo torisme representa mai de 50% del PIB, mai de tres milions de visitaires en 1997. Son tanben importants lo sector bancari, l'electronica e la ceramica. Los principals produches agricòlas son lo vin e lo formatge.
Los sagèls postals, sonque valids per la republica, son majoritàriament venduts per la filatelia en representant una importanta font de revenguts.
Saint-Même-les-Carrières
Saint-Même-les-Carrières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Sant Geran del Puèi
Sant Geran del Puèi (Saint-Gérand-le-Puy en francés) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
ecclesia S. Giranni in Podio, 1240 ... E. Negre
Istòria
Pendent lo periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat #prene lo nom de Puy-Redan.
En 1832, las ancianes comunas de Sant-Étienne-de detlo-Bas e de Sant-Étienne-de-Ciernat aguèron amassat a Sant-Gérand-lo-Puy. En 1833, n'es de meteis de Sant-Allyre-de-Valéncia.
Pendant la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune prit le nom de Puy-Redan.
En 1832, les anciennes communes de Saint-Étienne-du-Bas et de Saint-Étienne-de-Ciernat furent réunies à Saint-Gérand-le-Puy. En 1833, il en est de même de Saint-Allyre-de-Valence.
Sougé (Loir e Char)
Sougé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
Sougé Es un vilatge loir-e-chérien de 450 abitants, niché a la cœur de la vallée del Loir e de la vallée de la Braye. La municipalitat de Sougé a situat a unitat|12|km}} a l'oèst de Montoire, cap de-luòc de costat, e a unitat|32|km de la jos-prefectura : Vendôme. Es a pauc près de équidistante de las vilas de Bles, Tors e Las Mans e n'a pas aluenhat que d'unitat|57|km. Lo vilatge de Sougé es de París e jouxte aqueles de Pont de Braye, Artins, Trôo, e de Cosedura-sus-Loir. Lo pòble de Cosedura ont #nàisser, lo 10 de setembre de 1524, Pèira de Ronsard dins lo castèl de la Possonnière jol regna de François. Sougé Es d'una part, a unitat|5.9|km de Poncé-sus-lo-Loir, ont se tròba un castèl de la  #qu'afronta un fòrça polit centre artesanal ont se fabrica, dempuèi la, dels objèctes en poterie e en veire bufat, e, d'autra part, a unitat|5.5|km  de Trôo, famós pòble per las siás tutas troglodytiques, la siá maladrerie Santa Catherine de la , lo potz #que parla e la siá tuta pétrifiante ont lo visitant pòt se émerveiller davant lo lent trabalh de las aigas calcaires. Lo bourg de Sougé s'estend sus una part del serral.
Sougé est un village loir-et-chérien de 450 habitants, niché au cœur de la vallée du Loir et de la vallée de la Braye. La commune de Sougé est située à 12 km à l’ouest de Montoire, chef-lieu de canton, et à 32 km de la sous-préfecture : Vendôme. Elle est à peu près équidistante des villes de Blois, Tours et Le Mans et n’en est éloignée que de 57 km. Le village de Sougé est à 200 km de Paris et jouxte ceux de Pont de Braye, Artins, Trôo, et de Couture-sur-Loir. Le village de Couture où naquit, le 10 septembre 1524, Pierre de Ronsard au château de la Possonnière sous le règne de François. Sougé est d’une part, à 5.9 km de Poncé-sur-le-Loir, où se trouve un château du qui fait face à un très beau centre artisanal où l’on fabrique, depuis le, des objets en poterie et en verre soufflé, et, d’autre part, à 5.5 km de Trôo, fameux village pour ses grottes troglodytiques, sa maladrerie Sainte Catherine du , le puits qui parle et sa grotte pétrifiante où le visiteur peut s’émerveiller devant le lent travail des eaux calcaires. Le bourg de Sougé s’étend sur une partie du coteau.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Jos l'Ancian Regim, Sougé èra morcelé en un sistèma complèx de fiefs. Una part de las fiefs (uèi dels luòcs-diches) apertenián al senhor de las Ròcas de Sougé.
A, l'economia de Sougé comptava vignobles e una ramaderia de cavals.
De la Mièja Edat fins a la fin de la, i i aguèt una fièra als ases a Sougé coneguda de tota la França.
Au temps des Romains, Sougé avait une relative importance du fait de son camp romain, nommé depuis "Camp de César" dans le pays. Une voie romaine traversait alors la plaine de Sougé.
Sous l’Ancien Régime, Sougé était morcelé en un système complexe de fiefs. Une partie des fiefs (aujourd'hui des lieux-dits) appartenaient au seigneur des Roches de Sougé.
Au, l’économie de Sougé comptait des vignobles et un élevage de chevaux.
Du Moyen Âge jusqu’à la fin du, il y eut une foire aux ânes à Sougé connue de toute la France.
Chaple dels Innocents
thumb|320px|Chaple dels Innocents, fresca de [[Giotto di Bondone, Capèla Scrovegni de Pàdoa.]]
Liga de Delos
thumb|right|Atenas e la Liga de Delos durant la [[Guèrra de Peloponès.]]
Chaple dels Innocents
Lo chaple dels Innocents es lo nom donat a un episòdi contat dins l'Evangèli de Matieu dins l'istòria la Fugida en Egipte: lo murtre de totes los enfants de mens de dos ans dins la region de Betelèm, ordonat per Eròdes pau aprèp la naissença de Jèsus. Las Glèisas los onoran coma de martirs. Fèta: lo 28 de decembre en Occident e lo 29 de decembre en Orient.
Liga de Delos
La Liga de Delos es una aliança de ciutats grègas durant l'Antiquitat grèga. Sa creacion aguèt luòc en 477 avC e sa dissolucion en 404 avC après la desfacha d'Atenas durant la Guèrra de Peloponès. Son objectiu èra de luchar còntra l'Empèri Aquemenida, magerament per liberar lei vilas grègas d'Anatòlia. Sa direccion foguèt donada a Atenas, aureolada dau prestigi de sei victòrias durant lei Guèrras Medicas. Pasmens, a partir de la segonda mitat dau sègle V avC, Atenas transformèt pauc a pauc leis autrei membres de l'aliança en vilas vassalas e reprimiguèt leis assais de revòutas (Naxos tre 471 avC, Tasos en 465 avC, Samos en 440 avC...). Puei, la Liga intrèt dins la Guèrra de Peloponès amb Atenas còntra Esparta. Aprofichant la situacion, divèrsei ciutats assaièron de reprendre lor independéncia durant lo conflicte. Pasmens, la flòta atenenca capitèt de tenir sei posicions fins ai darriereis annadas de la guèrra.
Chaple dels Innocents
La vertat istorica d'aquel episòdi foguèt sovent discutida.
Lo tèxte de l'Evangili
L'Evangile de Matieu, cap. 2, vèrses 16-18: "Alara Eròdes, vesent qu'aviá estat enganat pels mages, se metèt dins una granda colèra, e evièt tuar totes los enfants de dos ans e al dejos qu'èran a Betelèm e dins tot lo territòri, segon la data que se foguèt sonhosament rensenhat prèp dels mages. Alara se compliguèt çò que foguèt estat anonciat pel profèta Jeremias ..."
Perque dins aquel libre de Jeremias (31:15), se legís: "Atal parla l'Eternal: s'ausiguèt de crits cap a Rama, de planhs, de larmas amaras; Raquèl plora sos enfants; refusa d'èsser assolada sul seus enfants, perque serán pas mai."
Autras fonts
Aquel episòdi es absent dels autres Evangilis canonics e dels primiers apocrifs. Es tanpauc pas mencionat per l'istoirian josèu Flavi Josèp. Es present dins lo Protoevangèli de Jaume.
L'istorian pagan Macròb (c. 395-436) parla d'un chaple d'enfants per Eròdes : "''Quand l'emperaire August aprenguèt que d'entre los enfants de Siria de mens de dos ans qu'Eròdes Rei dels Josieus aviá fach tuar, i aviá lo seu filh, diguèt que melhor valiá èsser lo pòrc d'Eròdes que lo seu filh »
Vertat istorica
Es dificíl de saber se un vertadièr eveniment istoric es a la base d'aquela istòria. L'istoricitat d'aquel ja foguèt discutada per Voltaire dins l'article « Innocents » de son Dictionari filosofic.
Paul L. Maier considèra pas l'eveniment coma avent un quina que siá basa istorica, mas participa puslèu a l'agiografia de Jèsus.
Pel pastor André Gounelle, lo recit de Matieu de l'enfança de Jèsus es parallèl a aquel de la naissença de Moïses dans l' Ancian Testament (d'entre aqueles parallèls, lo chaple dels Innocents remembra la negada dels mainats ebrius masles, al començament de l'Exòde) dins un esfòrç alegoric de mostrar que Jèsus es lo nòu Moïses: "Lo parallelisme es tròp massís per aver pas èsser fabregat senon en entièr, al mens dins una larga mesura.". Pasmens, considèra que cal pas "...accusar los evangelistas de frauda o de malonestat. Utilizavan de procediemnts d'escritura e de composicion d'obratges corents a lor epòca e largament admeses.". Per Michel Remaud, s'inscriu dins la logica dels chaples attribuits a Eròdes lo Grand, assimilat a faraon, dins lo monde josieu del Segond Temple.
Per Gilbert Picard se tròba lo meteis ponciu per l'istorian romanic Sueton sus de la naissença d'Octavi August.
Lo chaple dels Innocents dins la tradicion crestiana
Pel cristianisme, los Sants Innocents son los enfants de mens de dos ans tuats per Eròdes a Betelèm: Dieu auriá autrejat lo Chaple dels Sants Innocents per far d’aqueles los premícias de la redempcion de Jèsus Crist.
Agustin d'Ipòna conta la scèna: "Las maires s’arrancavan lo pèl; volgavan amagar lors pichons mainats, mas aquelas tendras creaturas se traïssián d'esperela; sabián pas se calar, avián pas aprés a crénher. Èra un combat entre la maire e lo borrèl; l’un agantava violentament sa presa, l’autre la mantenava amb esfòrç. La maire disiá al borèl: « Ieu, te liura lo meu enfant! Mas entralhas li balhèron la vida, e vòl lo brisar contra la tèrra! » Una autra maire s’escridèt: « Crudèl, s’i a una colpable, es ieu! O ben salva lo meu filh, o ben me tua amb el! » Una vòtz se fasiá ausir: « Que cercatz? Tuatz un fum d’enfants per vos desbarrassar d’un sol, e Aquel que cercatz vos escapa! E alara que los crits de las femnas formavan una mèsclas confusa, lo sacrifici dels pichons enfants èra agradat del Cèl."
Joan de Patmòs, dans l'Apocalipsi, mòstra los Sants Innocents enrodan lo tròn de l’Anhèl perque son purs, e Lo seguent partot onte ana. "Vos demandaretz, ditz Bernat de Clairvaux, per quines meritas aqueles enfants foguèron coronats de la man de Dieu? Demandatz puslèu a Eròdes per quines crimes foguèron crudèlament chaplat. La bontat del Salvador será vencut per la barbariá d’Eròdes? Aquel rei impiu pòdiá tuar d'enfants innocents, e Jèsus Crist poiriá pas donar la vida eternala a aqueles que son mòrts pas qu’a causa d'El? Los uèlhs de l’òme o de l’àngel ne descòbran cap merita dins aqueles tendras creaturas; mas la gràcia divina s'agradèt a les enrequir." La Glèisa establiguèt lor fèsta dempuèi lo sègle II.
Ligams extèrnes
« *The slaughter of the innocents – historical fact or legendary fiction ? » per Gordon Franz
Palermo (Buenos Aires)
200px|left|thumb|[[Planetari Galileo Galilei dens los bòscs de Palermo]] 200px|right|thumb|Emplaçament de Palermo dens lo plan de[[ Buenos Aires]] Palermo qu’ei un quartièr de Buenos Aires. Qu’ei en gran partida ocupat per ua seria de parcs aperats los bòscs de Palermo on òm troba lo Planetari Galileo Galilei. Lo parc 3 de Febrero (en occitan, 3 de heurèr) que ho creat peu president Domingo Faustino Sarmineto suber lo terren de la proprietat de Juan Manuel de Rosas qui perdó justament lo poder après la soa des.hèita de la batalha de Caseros lo 3 de heurèr de 1852. A la plaça de çò qui èra estat autes còps l'ostau de Rosas (èra estat seti deu poder executiu durant lo govern deu Restaurador) ua estatua Sarmiento, lo son enemic, que's quilha uei lo dia. Palermo qu’acesa tanben lo Jardin Japonés entertiengut per la comunautat nipona, lo Jardin Botanic renomat per la colleccion de plantas e per la soa massissa comunautat de gats que los aimadors deus felins e vienen neurir. 200px|right|thumb|Bòscs de PalermoAu ras deu Jardin Botanic òm troba tanben lo Zòo de Buenos Aires.
Palermo qu’ei tanben associat dab las corrudas de chivaus per’mor deu son ipodròm pròche deu Centre Culturau Islamic Rei Fahd (Centro Cultural Islámico Rey Fahd en castelha), la mosqueta màger d’America Latina. 200px|left|thumb|Club de pescaires L'ipodròm de Palermo qu'ei evocat dens un famós tango de Juan Villalba interpretat per Carlos Gardel e qui dit :
''¡Maldito seas, Palermo! Me tenés seco y enfermo, mal vestido y sin morfar, porque el vento los domingos me patino con los pingos en el Hache Nacional''
(Malaja sias Palermo ! Que'm deishas sec e malaut, mau vestit e shens minjar per'mor que la moneda los dimenges que'm la perdi a l'Ipodròm Nacionau.)
La partida abitada de Palermo qu’ei divida enter Palermo chico (lo petit Palermo), zòna exclusiva e rica, e Palermo viejo.
Gaure (Nauta Garona)
Gaure (Gauré en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Los abitants son apelats los Gaurencs.
Blason
Blason : De sinòple amb la fàcia d'aur.
Geografia
Comuna situada a 22 km al Nòrd-Èst de Tolosa. Malgrat la proximitat de la granda vila, la populacion de la comuna demòra a l'entorn de 500 abitants e a una densitat inferiora a 40 ab/km². Los recensaments d'aquí a 1999 mòstran una evolucion normala per una comuna de banlèga : doblament entre 1968 e 1999. Lo lotejament de Chants e Sonnets, situat al nòrd del borg correspond probablament a aquela epòca. Puèi tot s'arrèsta e una politica municipala de restriccion de la construccion es l'explicacion probabla. L'evolucion demografica d'una partida de las comunas de l'ancian canton de Vrufuèlh es comparabla (Bonrepaus Riquet, pendent las annadas 2010, Sent Marcèl e Paulèl, en baissa, Sent Pèire e La Valeta pendent las annadas 2010).
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Gaure èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Tanlèu 1790, Gaure èra del canton de Vrufuèlh. Le vocable de la glèisa es Sent Julian. Lo lòc nommat Gaure (glèisa sucursala) sus la mapa de Cassini (segonda mitat del sègle XVIII) es a l'entorn dels Monges, al nòrd-oèst del borg (plan pichon), qu'es citat coma St Julien de Gaure.
Pendent l'Ancian Regime, la parròquia de Saint-Léger-[de-Lauragais] èra de la diocèsi e de la senescauciá de Tolosa. Lo vocable de la glèisa es (èra) Sent Leugièr, annèxa de Gaure. Aquel lòc es probablament lo qu'es nommat Gaure sus la mapa de Cassini.
Administracion
Comuna que fa partida de la tresena circonscripcion de la Nauta Garona
Batalha de la Nòva Orleans (1862)
thumb|right|Representacion dau naviri amirau de [[David Farragut|Farragut durant lei combats còntra Fort Jackson.]]
En causa de son importància, la Nòva Orleans foguèt l'enjòc d'una còntra-ofensiva dau Sud. Pasmens, de problemas d'organizacion alentiguèron lo projècte, çò que permetèt ai Nordistas de renfòrar sei defensas e de reprimir durant lei faccions pus favorablas a la Confederacion. Ansin, l'ataca sudista foguèt aisament arrestada a la batalha de Baton Rouge lo 4 d'aost de 1862.
Saint-Sulpice-de-Favières
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa