cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Istòria de l'Arabia Saudita
Lo reiaume petrolièr
La mòrt d'Ibn Saud en 1953 entraïnèt de divisions entre lei doas tendàncias principalas de la Cort. La premiera, dirigida per lo novèu rèi Saud, èra principalament desirosa d'utilizar lei revenguts petrolièrs per s'enriquir. La segonda, dirigida per son fraire Faysal, èra en favor d'una politica d'investiment destinada a bastir un país modèrne. En 1964, Faysal s'impausèt e remplacèt son fraire coma rèi. Bastiguèt un estat fòrça centralizat, conservador e autoritari que son economia es totalament tenguda per la dinastia saudita. Pasmens, capitèt d'aumentar lo nivèu de vida de la populacion e lo país fa d'ara endavant partida deis estats rics.
Plaisance (Vinhana)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Waldolwisheim
Waldolwisheim en alemannisch (Waldolwisheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
L'altitud de Waldolwisheim es de 200 mètres aperaquí. La siá superficie es de 5.64 km ². La siá densitat de populacion es de 97.16 abitants per km². Waldolwisheim A una latitud de 48.734 gras e una longitude de 7.439 gras. Voici Ara las vilas e de pòbles los mai prèps de Waldolwisheim : Furchhausen a 1.63 km, Altenheim a 2.54 km, Schwenheim a 3.04 km, Dettwiller a 3.13 km, Lupstein a 3.46 km. La Mosselbach, afluent de la Zorn, travèrsa lo ban communal.
L'altitude de Waldolwisheim est de 200 mètres environ. Sa superficie est de 5.64 km ². Sa densité de population est de 97.16 habitants par km². Waldolwisheim à une latitude de 48.734 degrés et une longitude de 7.439 degrés. Voici maintenant les villes et villages les plus proches de Waldolwisheim : Furchhausen à 1.63 km, Altenheim à 2.54 km, Schwenheim à 3.04 km, Dettwiller à 3.13 km, Lupstein à 3.46 km. La Mosselbach, affluent de la Zorn, traverse le ban communal.
Istòria
Situat sus la via romaine de Wasselonne a Ingwiller, Waldolwisheim es probablament de fondacion anciana. Lo patron primitif de la parròquia es sant Martin. Sant Pancrace, martir de la, lududes succedís, sens dobte pendent la Contra-Reforma. Lo vilatge aperten als vint-uèch comunas mesas jos la dobla autoritat de l'emperaire e de l'avesque. En 1515, es aquel darrièr #que ven lo sol senhor, e aquel fins a la Revolucion. En 1826, lo vilatge compti 757 abitants catòlicos. La proximitat de Saverne, Steinbourg e Dettwiller @stimuler la municipalitat, #que la demografia, en bassa après la Segonda Guèrra mondiala, ne repren a la fin de la.
Présailles
Présailles (Présailles en francés) z-es una comuna occitana, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Ecclesia S. Mariae de Pratalias, en latin, en 1119, ''Eccl. S. Mariae de Prastasias, latinizacion de 1179, Parochia B. Mariae de Prazalis, en latin, en 1288, Capellanus B. Mariae de Prazalhis, en latin, en 1298, Parochia de Prahalias, en 1309, Presallies'', en 1534. Lo nom, alh plurau, ven delh latin prata, plural de pratum, « prat », e delh sufixe -alia, o de sos eiretèirs. Las fòrmas de 1179, de 1288 e de 1298 representan l'estat intermediari de *Prazalhas, après un pus ancian supausat *Pradalhas, identic a la nòrma generala en occitan, puèi l'amudiment vivaroaupenc de -z- intervocalic menèt a *Praalhas (1309), fòrma instabla en iatus davant, benlèu, un *Pralhas que chaudriá verificar sus lo terren (mas la resolucion de l'iatus pòt donar de solucions pus complèxas). La fòrma de 1534 es probablament corrompuda per lo francés pré, « prat ».
Istòria
Al sègle XVIII, Présailles èra de la província de Velai, de la subdelegacion e seneschauciá delh Puèi, la diocèsi delh Puèi e l'archipreirat de Solanhac. La glèisa èra sos lo vocable de la Nativitat de Nòstra Dama e la cura a la presentacion delh prior de Goudet.
Ribeirão Preto
Ribeirão Preto es una vila de l'estat brasilièr de São Paulo. Sa populacion totala èra 567,917 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 651,4 km².
Fondada lo 19 de junh de 1856, es actualament un important centre regional de comèrci, industria (principalament nauta tecnologia e transformacion de produches d'agricultura) e de servicis. Es tanben sèti d'universitats importantas e de centres de recèrca, principalament en medecina, zootecnologia e agronomia.
thumb|left|245px|Lo centre de la vila de Ribeirão Preto.
Batalha de Hidaspes
La batalha de Hidaspes se debanèt en julhet de 326 avC sus lei ribas dau riu Jhelum entre l'armada macedoniana d'Alexandre lo Grand e l'armada dau raja paurava Poros. S'acabèt per una victòria macedoniana e per la destruccion de la màger part de l'armada de Poros. Aquò permetèt l'annexion dei províncias orientalas de l'Empèri Pèrsa e la vassalizacion de divèrsei caps dau nòrd-oèst d'Índia. Pasmens, en causa de sei pèrdas, l'armada macedoniana poguèt pas contuniar sa campanha en direccion de l'èst e deguèt se retirar vèrs Babilònia.
Vagina
A divèrsas denominacions popularas e/o vulgaras en occitan, coma pinana o shona, o tanben horat milhoquèr, en gascon.
Mňága a Žďorp
Mňága a Žďorp es un grop de rock alternatiu chèc. Foguèt fondat en 1983 a Valašské Meziříčí (acorchat en Valmez dins la lenga locala). Al començament lo grop se barrejava los musicians amb d'autres coma Slepé střevo, Velký plytkoš, Happyend. A partir de 1987 demora sonque Mňága a Žďorp.
Son primièr succès es la cançon „Hodinový hotel“, dins lo seu primièr disc Made in Valmez (1991). En 2017, ven de sortir un quinzen album titolat Třínohý pes (lo can de las tres patas).
Lo cap de grope es Petr Fiala qu'enregistrèt tanben albums d'a solet : Nečum a tleskej! (1994) e Je čas (2005).
Lo nom del grop ven del dialècte silesian.
Comunautat de comunas de la Vau de Gapèu
La Comunautat de comunas de de la Vau de Gapèu es una intercomunalitat, provençala situada dins lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Son còdi SIREN es 248 300 410. La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Istòria
La Comunautat de comunas de la Vau de Gapèu se creèt lo 15 de decembre de 1995 e amassava 6 comunas au començament, ambé La Crau d'Ieras, que la quitèt en 2009 per anar dins la Metropòli de Tolon Provença Mediterranèa. Lo territòri de la comunautat correspond ara au canton de Soliers Pònt dins sa composicion anteriora a 2015. Lo 8 de junh de 2015, lo SIVOM es dissòugut per arrestat prefectorau e la CCVG i es substituïda de plen drech. Aquela dissolucion auriá degut legalament se faire en 2009, perqué, quand La Crau d'Ieras se retirèt, la comunautat e lo SIVOM avián un perimètre identic.
Vèire tanben
thumb|600px|center|Mapa deis EPCI de Var lo 1èr de genier de 2019
Grão Pará
Grão Pará es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Albacete
Albacete es la capitala de la província d'Albacete dins la comunautat autonòma espanhòla de Castelha-La Mancha. Sa populacion èra estimada a 164,771 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 1125,91 km².
Waltenheim-sur-Zorn
Waltenheim an der Zorn en alemannisch (Waltenheim-sur-Zorn en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Waltenheim-Sus-Zorn se situa a aperaquí 20 km al nòrd-oèst d'Estrasburg. Lo vilatge es ne nautor, environat de tucs.
Per la rota, s'i accedís principalament per Wingersheim, Schwindratzheim o Mommenheim. Pels esportius i a lo canal e la pista cyclable #que permeton de venir en pédalant, en caminant, en corrent, navigaire e per las mai téméraires... En nadant.
Waltenheim-Sur-Zorn se situe à environ 20 km au nord-ouest de Strasbourg. Le village est en hauteur, entouré de collines.
Par la route, on y accède principalement par Wingersheim, Schwindratzheim ou Mommenheim. Pour les sportifs il y a le canal et la piste cyclable qui permettent de venir en pédalant, en marchant, en courant, en naviguant et pour les plus téméraires... en nageant.
Istòria
Istoricament, Waltenheim-Sus-Zorn i aguèt conegut per l'espleitacion del gypse.
Historiquement, Waltenheim-Sur-Zorn fut connu pour l'exploitation du gypse.
Allevard
Alevârd en arpitan (Allevard en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Allevard es situat dins lo massís de Belledonne entre Chamberí  e Grenòble. Breda, un torrent de montanha que travèrsa la comuna, es en partida captat per produire de l'electricitat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Ouen-le-Brisoult
Saint-Ouen-le-Brisoult es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Comunautat de comunas de las Bastidas en Naut Agenés Perigòrd
{{Infobox Gropament de comunas
Composicion
Entre parentèsis, l'intercomunalitat en 2012.
Veire tanben
thumb|600px|center|Mapa dels EPCI d'Òut e Garona al 1èr de genièr 2019
Marduk-balassu-iqbi
Marduk-balassu-iqbi foguèt lo fiu e successor de Marduk-zakir-shumi Ier coma rèi dau reiaume de Babilònia. Reinèt vèrs 819-813 aC. Vèrs 814 aC, una guèrra comencèt ambé l'Empèri Assirian, probablament en causa dau tractat umiliant impausat per Marduk-zakir-shumi Ier après la revòuta de Assur-dannin-apla. Marduk-balassu-iqbi foguèt capturat en 813 aC e exiliat en Assiria.
Champallement
Champallement es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Guabiruba
Guabiruba es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Johnny Cash
thumb|180px|right|Johnny Cash en 1969
John R. Cash, mai conegut coma Johnny Cash (Kingsland, Arkansas, 26 de febrièr de 1932 - Nashville, Tennessee, 12 de setembre de 2003) foguèt un cantaire e compositor de musica country american, considerat coma un dels pus importants cantaires de sa generacion. Es conegut tanben per son engatjament politic e de son accion en favor de la condicion de vida dels presonièrs. Son comportament e sa vestimenta negra li valguèron l'escais de "Man in Black" (en occitan: "l'òme de negre"). Sa filha ainada, Rosanne Cash es tanben cantaira.
Guaraciaba (Santa Catarina)
Guaraciaba (Santa Catarina) es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Guaramirim
Guaramirim es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Marduk-shadin-shumi
Marduk-shadin-shumi foguèt un rèi dau reiaume de Babilònia que reinèt vèrs 811-810 aC. Son fiu Eriba-Marduk foguèt tanben rèi de la vila entre 770-761 aC.
Antin
Antin (Antin en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Cavignac
Cavignac qu'ei ua comuna francofòna, administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.
Antin
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Per Dauzat e Rostaing, Antin que vien deu nom d'òme latin Antinius, pres absoludament (shens nat sufixe). Segon Negre, Antin que vien deu nom latin d'òme Antenius (> Anteign, escrit Antin).
La prononcion qu'ei [ann'ti]. Las fòrmas ancianas justifican pas aquera explicacion : Antii, Anti, (cap a 1110), Anti (en 1207, Comdebo d’Antin (en 1217), Petrus de Antino, en latin (en 1283), De Antino, en latin (en 1300), De Antino, en latin (en 1313), De Antino, en latin (1342), Antin, (fin sègle XVIII, mapa de Cassini). Si Antinius èra l'etime, lo nom que seré Antinh, dab -n palatala (-nh) articulada, o peu mensh dmb -n articulada. Antenius que convién encara mensh. Las atestacions occitanas deus sègles XII e XIII que muishan n'es pas atau, çò qui mia a un nom de persona Antinus; Antinus qu'ei derivat eth medish d'Ante (+ sufixe -inus); Berganton que senhala Ante com nom individuau a l'Edat Mejana en Bigòrra.
Bab-aha-iddina
Bab-aha-iddina foguèt un rèi dau reiaume de Babilònia. Venguèt rèi vèrs 813-812 aC après la desfacha de Marduk-balassu-iqbi durant una guèrra contra l'Empèri Assirian de Shamsi-Adad V. Assaièt de resistir contra lo rèi assirian mai foguèt tanben capturat.
إختبار.
آزمایشی. (ậzmạy̰sẖy) es un còde de domeni d'assag. Es la version persana del .test. Sa transcripcion en punycode es .xn--hgbk6aj7f53bba.
Guarujá do Sul
Guarujá do Sul es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Wangen (Bas Ren)
Wangen  en alemanic (Wangen en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst.
Balmar – Gramont (mètro de Tolosa)
Balmar – Gramont (Balma – Gramont en francés) es una estacion cap de la linha A del mètro de Tolosa, situada sus la comuna de Balmar dins la banlèga èst de Tolosa.
Situacion sul malhum
L'estacion es lo terminus nòrd-èst de la linha A del mètro de Tolosa, après l'estacion Argolets.
Istòria
L'estacion Balmar-Gramont dobriguèt lo 20 de decembre de 2003, après de trabalhs de perlongament de la linha A debutats en 2001. De l'obèrtura de la linha A en 1993 fins a 2003, lo terminus de la linha foguèt Bèlmont.
En 2013, l'estacion a conegut mai de 4,6 milions de validacions, ço qu'en fach la cinquena estacion de la linha A la mai frequentada. De mai, en 2016, l'estacion enregistrèt 4,682,568 validacions, ço qu'en fach totjorn la 5e estacion sus 18 la mai frequentada, davant Esquiròl e darrièr Capitòli.
Accès e acuèlh
Es la sola estacion de mètro de la linha A implantada fòra de Tolosa. Es situada en efièch sul territòri de la comuna de Balmar, vila de banlèga èst, prèp d'un giratòri ont s'encontra las rotas d'Agde e de La Vaur, la carrièra Sant Joan e lo camin de Gabardie. Es çaquelà situada a qualques desenas de mètres del territòri de la comuna de Tolosa.
L'estacion es accessible per doas intradas : l'una al nivèl de la gara d'autobús, del costat de la carrièra Sant Joan, e l'autre del costat del centre comercial. Aquestas doas intradas totalizan doas ascensors, doas escalièrs e doas escalièrs mecanics. L'estacion es equipada de cais laterals amb dotze pòrtas li permetent de recebre de ramas de 52 m de quatre veituras.
Dessèrta
Coma dins l'ensemble del mètro tolosenc, la primièra partença de l'estacion e de l'autre cap de linha, Bassa Comba, es a 5h15, e la darrièra es a 0h del dimenge al dijòus, e 3h lo divendres e dissabte.
Intermodalitat
L'estacion es desservida per las linhas Tisséo 20, 51, 68, 72, 83, 84, 101, 102 e 103, per la linha a la demanda 106, e per las linhas del malhum interurban Arc-en-Ciel Hop!304, 353, 376 e 381.
L'estacion possedís tanben lo primièr parcatge relai del malhum de transpòrts en comun de Tolosa, ambe 1462 plaças.
Arquitectura
vinheta|Potz de lum, dins la sala dels bilhets, ambe l’òbra d'art associada a l'estacion. L'òbra d'art unica associada a l'estacion es un jardin circular plaçat al sen d'un grand giratòri, jos lo nivèl del sòl. Es visible dempuèi lo hall de l'estacion gràcias a de grandas fenèstras. Aquesta òbra foguèt realizat par Jean-Michel Othoniel.
Chandragupta Maurya
Chandragupta Maurya (vèrs 340 - vèrs 291 avC) fuguèt lo fondator e lo premier sobeiran de l'Empèri Maurya de 322 a 298 avC. Fuguèt remplaçat per son fiu Bindusara après son abdicacion.
Seis originas son mau conegudas fins a la capitada d'un còp d'estat organizat amb son ministre Chanakya còntra lo rèi de Magadha. Après aqueu succès, installèt son poder dins la capitala Pataliputra e acomencèt una tièra de campanhas militaras per estendre son autoritat en direccion dau nòrd, dau nòrd-oèst de la peninsula indiana e dau sud. En particular, dins lo corrent d'aqueleis operacions, intrèt en conflicte ambé Seleuc Ièr Nicator, fondator de l'Empèri seleucida, per lo contraròtle deis ancianeis províncias orientalas de l'empèri d'Alexandre lo Grand. Après una guèrra lònga, capitèt d'obtenir la signatura d'un tractat avantatjós li donant la màger part dei territòris disputats en cambi d'elefants de guèrra. Lei dos estats concluguèron tanben una aliança que permetèt de securizar sa frontiera comuna. Chandragupta abdiquèt quauqueis annadas après aquela victòria e sariá vengut monge jaina.
Mackenzie (flume)
Mackenzie (Deh Cho en slavey) es un flume canadenc dins los Territòris del Nòrd-Oèst que ten sa font dians lo Grand lac dels Eslaus e s'escola cap a la mar de Beaufort dins l'ocean Artic.
Savonnières
Savonnières es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
Savonnières A situat sul marge esquèrre del Doncas que a una quinzena de quilomètres a l'oèst de Tors e a cinc quilomètres a l'èst del confluisson de la Loire e del Doncas que. Lo bourg s'es bastit al bòrd del riu, mas la majoritat dels caserius an situat sul serral calcaire #que domina d'una quarentena de mètres lo Doncas que.
Mackenzie (flume)
Geografia
La boca del flume Mackenzie comporta un vast dèlta sanhós de  ont vivon nombroses aucèls de passa, aparats per la convencion dels aucèls de passa. Son estuari es repertoriat site de reproducion pels belugas.
Savonnières
Geografia
Savonnières Es en lo perimètre del Val de Loire, classificat al Patrimòni mondial de l'UNESCO dintre Sully-sus-Loire e Chalonnes-sus-Loire.
Mackenzie (flume)
Geografia
Foguèt nomenat en onor de Alexander Mackenzie, que viatgèt sul flume quora temptava d’aténher l’ocean Pacific. La separacion entre lo bacin del flume Mackenzie e lo bacin du flume Yukon a l’oèst forma la frontièra entre los Territòris del Nòrd-Oèst e Yukon.
Houetteville
Houetteville en normand (Houetteville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Herval d'Oeste
Herval d'Oeste es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Houetteville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.測試
.測試 (cèshì) es un còdi de domeni d'assag. Es la version en chinés tradicional del .test. Sa transcripcion en punycode es .xn--g6w251d.
Savonnières
Geografia
Savonnières est situé sur la rive gauche du Cher à une quinzaine de kilomètres à l'ouest de Tours et à cinq kilomètres à l'est du confluent de la Loire et du Cher. Le bourg s'est construit au bord de la rivière, mais la plupart des hameaux sont situés sur le coteau calcaire qui domine d'une quarantaine de mètres le Cher.
Savonnières est dans le périmètre du Val de Loire, classé au Patrimoine mondial de l'UNESCO entre Sully-sur-Loire et Chalonnes-sur-Loire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marduk-bel-zeri
Marduk-bel-zeri foguèt un rèi dau reiaume de Babilònia après la mòrt d'Adad-nerani III. Reinèt vèrs 783-779 aC. Foguèt contemporaneu de Salmanazar IV de l'Empèri Assirian e d'Argisti d'Urartu.
Tractat d'Amsterdam
Lo Tractat d'Amsterdam es un acòrdi signat lo 2 d'octobre de 1997 dins la vila neerlandesa d'Amsterdam e prepausèt una revision e faguèt dintrar en vigor una nòva nòrma legala de l'Union Europèa (UE) aprèp una revision del Tractat de Maastricht de 1992. Aquel tractat dintrèt en vigor lo 1 de mai de 1999 aprèp que foguèsse ratificat per totes los Estats Membres de l'Union.
Lo Tractat d'Amsterdam soslinha divèrses aspèctes fondamentals pel foncionament de l'Union: lo drech al trabalh, la liura circulacion dels ciutadans, lo refortiment de la justícia, la politica exteriora e la securitat comuna de l'Union, e mai la reforma institucionala necessària per afrontar la dintrada de nòus membres, camps que demorèron sens responsas dins lo Tractat de Maastricht.
Negociacions
Lo Tractat es lo resultat d'un long procèssus de negociacions, que començèt dins la vila italiana de Messina lo 2 de junh de 1995, quaranta ans aprèp la signatura del Tractat de Roma e s'acabèt entre lo 17 e 18 de junh de 1997 a Amsterdam, quand lo tractat foguèt ratificat el Tractat pel Conselh de l'Union Europèa. Dempuèi lo 2 d'octobre de 1997, quand lo signèron oficialament los Ministres dels Afars Exteriors de totes los païses membres de l'Union, comencèt dins los Estats membres un long e complèxe procèssus de ratificacion. Lo Parlament Europèu ratifiquèt lo Tractat lo 19 de novembre de 1997, e après dos referendums e 13 decisions presas pels parlaments nacionals s'acabèt lo procèssus de ratificacion.
Somari
Lo Tractat d'Amsterdam conten 13 protocòls, 51 Declaracions adoptadas per la Conferéncia e 8 Declaracions dels Estats membres e los esmendaments als Tractats ja existissents acampats en 15 articles.
L'Article 1 (que conten 16 paragrafs), modifica las disposicions generalas del Tractat de Maastricht e tracta de la Politica Exteriora e Securitat Comuna (PESC) e la cooperacion en matèria penala e policièra. Los quatre articles venents (70 paragrafs) modifican lo Tractat de Roma constitutiu de la CEE, lo Tractat de París creant la CECA (tractat que s'atudèt en 2002), lo Tractat de Roma constitutiu de l'Euratom e la Lei relativa a l'eleccion del Parlament Europèu. Fin finala, las disposicions finalas contenon quatre articles. Lo nòu Tractat tanben prepausèt de simplificar los Tractats comunitaris, la supression de mai de 56 articles obsolèts, una nòva numeracion d'articles amb la finalitat que siá mai legible dins l'ensems.
Tanben tractèt de tèmas claus coma la securitat personala e juridica, l'immigracion e la luta contra la frauda. Subretot, l'UE serà, a partir d'aquí, capabla de legiferar en matèria d'immigracion, Drech privat o drech de procedura civila, dins l'encastre de la liura circulacion de las personas a l'interior de l'Union. Al meteis temps s'intensifiquèt la cooperacion intergovernamentala de la polícia e en matèria de justícia penala per fin que los Estats membres pòscan coordenar lor activitats d'un biais mai eficaç. L'Union a per objècte d'establir un espaci de libertat, securitat e justícia pels ciutadans, incorporant los Acòrdis de Schengen dins lo sistèma juridic de l'UE (daissant pasmens sul subjècte Irlanda e lo Reialme Unit al marge d'aquel acòrdi).
Lo Tractat establís nòus principis e responsabilitats dins lo camp de la politica exteriora e de securitat, en soslinhant en la difusion de las valors de l'UE cap al monde exterior, l'aparament de sos interèsses e la reforma de sos mecanismes d'accion. Lo Conselh Europèu establiguèt d'estrategias comunas seràn mesas en practica pel conselh a majoritat qualificada, sus de matèrias reservadas e jos condicions. Dins d'autres cases, qualques Estats poiràn causir de s'abstenir de biais constructiu, es a dire, sens capitar a empachar que las decisions sián adoptadas.
Lo tractat introduguèt un Naut Representant per la Politica Exteriora de l'UE, que, ensems amb los Presidents del Conselh e de la Comission Europèa, pausan un nom e una cara a la politica de l'UE pel monde exterior. Pasmens lo Tractat d'Amsterdam prevei pas una defensa comuna, aumentèt la possibilitats de far de despensas en matèria de manteniment de la patz e de tascas umanitàrias, subretot per mejan de la creacion de ligams estrechs amb l'Union Europèa Occidentala (UEO).
Concernissent las institucions, i a doas reformas importantas en relacion amb lo procèssus de codecision (la procedura legislativa amb lo Parlament Europèu e lo Conselh), en relacion amb son camp d'aplicacion e las proceduras detalhadas, amb un Parlament Europèu que se vei refortit dins son ròtle. Lo President de la Comission Europèa tanben aurà de se sometre a la confisança personala del Parlament, que li dona l'autoritat per establir las orientacions de las politicas de la Comission e ocupar un ròtle actiu dins l'eleccion dels membres de la Comission per la decision sus sa nominacion, en acòrdi comun amb los govèrns nacionals. Aquelas disposicions fan de la Comission un ensems politicament pus responsable de sos actes, e es establit una recacion de persona amb lo Parlament Europèu. Fin finala, lo nòu Tractat dobrís la pòrta, en condicions fòrça estrictas, a una cooperacion mai estrecha entre los Estats membres qu'o desiran. Una cooperacion pus estrecha se poirà establir, sus proposicion de la Comission, dins de cases qu'es pas possible d'adoptar una accion comuna, jos resèrva qu'aquelas accions anen pas contra la coeeréncia de l'UE o dels drechs e l'egalitat de sos ciutadans.
Enjòcs
Lo Tractat d'Amsterdam resolvèt pas totas las questions institucionalas definitivament. Lo trabalh sus la reforma de las institucions es totjorn en cors perque sián capablas de foncionar d'un biais eficaç e democratic dins una UE totjorn alargada. Las questions mai urgentas son la composicion de la Comission Europèa, la ponderacion dels vòtes dels Estats membres e l'eleccion a la majoritat qualificada. Aquelas questions foguèron envisatjadas dins la redaccion de la Constitucion Europèa.
Érize-Saint-Dizier
Érize-Saint-Dizier es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Cors d'aiga en traversant la comuna: Lo Ezrule
Cours d'eau traversant la commune: L'Ezrule
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marduk-apla-usur
Marduk-apla-usur foguèt un rèi dau reiaume de Babilònia. Succediguèt a Marduk-bel-zeri e reinèt vèrs 779-770 aC. Foguèt contemporanèu de Salmanzar IV de l'Empèri Assirian e d'Argisti d'Urartu.
Ibiam
Ibiam es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Astrochelys yniphora
Astrochelys yniphora, es una espècia de tartuga terrèstra de la familha dels Testudinidae endemica de Madagascar.
S'encontra dins un pichon territòri d'aperaquí 25 a dins la region de Baly Baly e la vila de Soalala.
Astrochelys yniphora foguèt estudiada e descrita pel primièr còp pel zoologista francés Léon Vaillant en 1885. En 2012, i aviá pas que 440 a 700 individús a l'estat salvatge. Menacada pels fuòcs de brossas d'origina umana que visan a crear de zonas de pastura per lo zebu e la collècta d'individús per le trafèc internacional d'animals de companhiá, l'espècia es considerada coma « en perilh critic d'extinccion » (CR) per l'Union internacionala per la conservacion de la natura que l'a tanben inscrita sus la lista de las 100 espècias pus menacadas al monde en setembre de 2012.
.испытание
.испытание (ispytanije) es un còdi de domeni d'assag. Es la version russa del .test. Sa transcripcion en punycode es .xn--80akhbyknj4f.
Linha 1 del mètro de Milan
La linha 1 del mètro de Milan es la primièra linha del malhum metropolitan de Milan que foguèt construcha en 1964. Es dotada de 38 estacions e foguèt perlongada en 2005. Es comunament apelada "La Roja" per çò que lo roge es la color principala utilizada dins l'amainatjament, las mapas, e lo sistèma de senhalizacion dins las estacions.
Khiamian
250px|right|thumb|Lama ḫiamiana. Lo Ḫiamian qu'ei ua cultura arqueologica neolitica deu Lhevant mediterranèu. Que marca la transicion enter lo Natofian e lo Neolitic.
Kebarian
Lo Kebarian qu'ei ua cultura arqueologica epipaleolitica deu Lhevant mediterranèu.
Ibicaré
Ibicaré es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Argolets (mètro de Tolosa)
vinheta|270x270px|Lo bastiment de l'estacion. vinheta|L'intrada. vinheta|Lo cai en direccion de l'[[Baisha Coma (mètro de Tolosa)|estacion Baisha Coma.]] vinheta|Lo parcatge. Argolets es una estacion de la linha A del mètro de Tolosa.
Presentacion
L'estacion es equipada de cais laterals amb dotze pòrtas que li permeten de recebre de ramas de 52 m de quatre veituras. Espleitat uèi sus 26 m amb duas veituras.
Arquitectura
L'òbra d'art associada a l'estacion es una installacion de Jacques Vieille : un jardin pendolant amb cinc grands pals.
Canton dau Baucet
Lo Canton dau Baucet es una anciana division administrativa de Provènça, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Tolon, lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Despuèi 2015, totas las comunas son dins lo canton de Sant Ceri. La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Istòria
Lei cantons dau Baucet (une comuna), de La Cadiera (La Cadiera, Lo Castelet) se creèron en 1790 dins lo districte de Tolon e lo de Sinha (una comuna) dins lo districte de Brinhòla,.
En 1801, lo canton dau Baucet foguèt conservat e leis autres dos suprimits.
Eis eleccions departamentalas dau 22 de març de 2015, en aplicacion dau decret n° 2014-270 dau 27 de febrier de 2014, que pòrta delimitacion dei cantons dins lo departament de Var, lo canton dau Baucet foguèt suprimit.
Molins
Molins (en francés Moulins) es una vila situada de la partida francofòna de la província istorica de Borbonés. Es lo chapluòc dau departament d'Alèir, dins la region administrativa d'Auvèrnhe Ròse Aups.
.परीक्षा
.परीक्षा (parīkṣā) es un còdi de domeni d'assag. Es la version indi del .test. Sa transcripcion en punycode es .xn--11b5bs3a9aj6g.
La Clòta
La Clòta en occitan restablit (Clotte en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
L'Avena
L'Avena (en francés Lavoine) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Geografia
Lavoine Es la municipalitat la mai meridionala del departament de l'Aliar, mas es egalament aquela ont se situa lo ponch culminant : lo Puy de Montoncel.
Lavoine est la commune la plus méridionale du département de l'Allier, mais c'est également celle où se situe le point culminant : le Puy de Montoncel.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Segonda dinastia d'Isin
La Segonda dinastia d'Isin foguèt una dinastia que reinèt sus lo reiaume de Babilònia entre 1154 e 1027 aC. Originaria d'Isin, conquistèt rapidament Babilònia après la tombada de la dinastia kasita. Lo tresen rèi de la dinastia, Ninurta-nadin-shumi (vèrs 1132-1127), transferiguèt la capitala a Babilònia. La rivalitat ambé l'Empèri Assirian foguèt relançada fins au començament deis invasions aramèas. Pasmens, la patz ambé leis Assirians barrèt pas leis Aramèus de destruire la dinastia vèrs 1027 aC.
L'Avena
Istòria
Al començament de la, Lavoine aperteniá a la municipalitat de Ferrières-sus-Sichon. En 1837, los abitants del masatge de Lavoine e dels pòbles vesins (Pion, Lo Puy...) Emprengan lo bastiment d'una glèisa perque, n'ivèrn, podián pas complir los sieus devers religioses. Per #encobrir, de nombroses abitants s'amassan a l'entorn de me Carlier, notaire a Laprugne, ont establisson l'acte de fondacion d'aquela glèisa, lo 24 de decembre de 1837, que # se tròba los dons dels futurs paroissiens de Lavoine, en formant aital un total de 1548 francs. En 1851 es fin finala creada la parròquia Santa-Vincent de Lavoine.
Segonda dinastia d'Isin
Onze rèis compausan la dinastia :
L'Avena
Istòria
La municipalitat de Lavoine a creat l'an 1881 per un decrèt de Jules Grévy. Lo sieu territòri amassa los caserius de las seccions Pion e Montoncel de la municipalitat de Ferrières.
Au début du, Lavoine appartenait à la commune de Ferrières-sur-Sichon. En 1837, les abitants du hameau de Lavoine et des villages voisins (Pion, Le Puy...) entreprennent la construction d'une église car, en hiver, ils ne pouvaient pas accomplir leurs devoirs religieux. Pour cela, de nombreux abitants se réunissent autour de Me Carlier, notaire à Laprugne, où ils établissent l'acte de fondation de cette église, le 24 décembre 1837, dans lequel on rencontre les dons des futurs paroissiens de Lavoine, formant ainsi un total de 1548 francs. En 1851 est finalement créée la paroisse Saint-Vincent de Lavoine.
La commune de Lavoine est créée en 1881 par un décret de Jules Grévy. Son territoire rassemble les hameaux des sections Pion et Montoncel de la commune de Ferrières.
Caunetas de Lauquet
Geografia
I a pas de vilatge, just una glèisa e la comuna prèp del caireforc entre la RD 40 e la RD 56, a La Caunette Basse (en francés); la coma es estreta e boscosa. I a tanben La Caunette Haute e l'ensemble explica lo plural del nom de la comuna, Caunetas.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Cauna de Lauqueto [Lauqueto : latinizacion], en 1251, Apud Caunem de Loqueto, en 1257, Apud Cannem de Loquetto, en 1257, La Cauneta, en 1537, La Caunette sive Caune de Lauquet, en 1666, Le décimaire de Caunalheuquet, en 1333-1639, La Caunette, en 1781. La prononciacion es Caunétos (grafia de l'abat Sabarthès), doncas [kaw'netɔs]. La mapa IGN conten la mencion Grotte (= cauna, espelonga, balma) pels puèges al sud de La Caunette-Basse; es aquela cauna, o una autra, que motiva lo nom del lòc. La mapa Cassini pòrta La Caunette a La Caunette Basse, aquí ont i a la comuna ara (e la glèisa, probablament pus anciana). Las primièras fòrmas ancianas contenon La Cauna sense diminutiu. Lo diminutiu s'explica probablament per la pichonetat de l'aglomeracion puslèu que per la de la cauna. Lo nom de la comuna es al plural perqué i a dos lòcs nommats Cauneta, lo segond essent La Caunette Haute (en francés). L'article es present dins lo nom de cada Cauneta, mès pas dins lo nom de la comuna, segon l'abat Sabarthès. Lo determinant de Lauquet se justifica perqué es present tanlèu lo sègle XIII e dins un usatge larg.
Ibirama
Ibirama es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Cònca
Cònca (Cuenca en espanhòl) es la capitala de la província del meteis nom dins la comunautat autonòma espanhòla de Castelha-La Mancha. Sa populacion èra estimada a 52,980 abitants en 2007. Sa superfícia totala es.
Centres d'interès
Cònca es sus la lista del Patrimòni Mondial de l'Umanitat de l'UNESCO Entre los monuments de Cuenca se destacan:
Catedrala de Santa Maria e de Sant Julian
A costat de la catedrala es situat lo Palais Evescal.
Le Grand-Celland
Le Grand-Celland es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Cònca
Casas Colgadas
Los ostals penjats constituisson l'originalitat de la vila. Bastidas al sègle XIV e XIV e plan restaurats, susplomban la paret rocassuda de las gòrjas del flum Júcar. Abrigan un restaurant e lo musèu d'art abstrach.
Le Grand-Celland
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cònca
Plaça de las Angustias
Al bas de la vila vièlha, prèp de Júcar, i a una pichona plaça tranquilla e plantada d'arbres ont se tròba l'ermitatge de la Verge de las Angustias, d'estil barròc.
Torre Mangana
La Torre Mangana, torre del relòtge, foguèt bastida als sègles XVI e XVI. Son arquitectura defensiva remembra aquela de l'Edat Mejana.
A l'entorn
A l'entorn se tròban de zònas naturalas d'una granda beutat coma la region montanhosa de Cònca e sa Ciudad encantada, la vila encantada.
Csesznek
Lo castèl medieval de Csesznek foguèt construit prèp de 1263 pel baron Jakab Cseszneky que foguèt lo pòrtaespasa del rei Béla IV. El e los seus descendents nomenèron lo castèl Cseszneky.
Entre 1326 e 1392 foguèt un castèl reial que lo rei Sgismund ofriguèt a la familha de Garai en cambi pel Banat de Macsó. El 1482 la linha masculina dels Garais s'avaliguèt e lo rei Maties Corví donèt lo castèl a la familha Szapolyai. En 1527 lo baron Bálint Török l'ocupèt. Al sègle XVI las familhas Csábi, Szelestey e Wathay foguèron en possession de Csesznek. En 1561, Lőrinc Wathay rebutèt los turcs amb succès. Tanben, en 1594 lo castèl foguèt ocupat per las tropas turcas, mas en 1598 los ongrés lo recuperèron. En 1635 Dániel Esterházy comprèt lo castèl e lo masatge e a partir d'aquel moment, Csesznek foguèt proprietat de la familha Esterházy fins a 1945.
Dinastia de Borgonha
vinheta|251x251px|[[Anfós I de Portugal fondator de la Nacion e de la dinastia borgonhesa]] La Dinastia de Borgonha designa los ostals reial de Portugal, Galícia, Leon e Castelha, e que governèron aqueles païses, respectivamene, entre 1096 e 1383, 1126 e 1230 e 1126 e 1368, pasmens s'an pas una origina comuna. La dinastia de Borgonha regnanta al Portugal ven de l'ostal ducal de Borgonha, pel Comte Enric de Borgonha, essent una branca cabdeta de la dinastia capeciana, e la dinastia de Borgonha regnant en Leon e en Castela ven de l'ostal comtal de Borgonha, pel comte Raimond de Borgonha, paire de l'emperaire Anfós VII de Leon e Castelha.
Dinastia de Borgonha al Portugal
La Dinastia de Borgonha, nomenada tanben Anfosina (a causa del nombre- quatre - dels sobeiran nomenats Anfós) foguèt primièra dinastia del Reialme de Portugal. Comencèt en 1096, jos la forma d'un comtat (venguèt reialme independent en 1139-1143) e s'acabèt a 1383. vinheta|Armas del Comtat Portucalenc de 1095-1139. Anfós Enric venguèt Prince de Portugal après aver vencut los nòbles galhegos, los Peres de Trava, aliats de sa maire, Teresa, a la batalha de São Mamede en 1128. Foguèt sonque en 1179 que lo Papa Alexandre III reconeguèt Portugal coma un Estat independent, çò que a l'epòca èra fondamental per èsser acceptat coma reialme dins lo mond crestian. Sans I sucediguèt a Anfós I, son paire. A partir d'alara contunhèt la Reconquèsta de la Peninsula Iberica jos dominacion dels Moros. A Sans I sucediguèt Anfós II, son filh. En 1223 lo filh de Sans II li succedís. lo regne durèt pauc de temps e en 1248 son fraire pujèt sultròn, Anfós III. Foguèt el qu'acabèt amb la preséncia musulmana al Portugal, prenent lo títol de Rei de Portugal e dos Algarves. Amb las frontièras definidas pel Tractat d'Alcanizes (1297), Denís, filh d'Afons III e eiritièr de la corona, comencèt un procediment d'exploracion de la tèrra del reialme. En 1325 li succediguèt Anfós IV, que lo filh, Pèire I, sostenguèt un dels episòdis mais coneguts de l'istòria de Portugal, que Luís de Camões conta dons Os Lusíadas, l'amor de Pèire e Inès de Castro. Coma la mòrt de Pèire I, lo filh primièr nascut, Ferrand pujèt sul tròn en 1367. En 1383 sa filha,  Beatriz, se maridèt amb Joan I de Castelha, çò que complexifièt la continuitat de la dinastia. En 1383, amb la mòrt de Ferrand I, lo reialme intra en anarquia totala, amb menaça d'anexion pel reialme de Castelha. Après l'eleccion de Joan I coma rei a las Corts de Coïmbra de 1385, es considerat coma una dinastia novèla, per que cai en sucession legitima, que sobeiran novèl descenda directament del rei Pèire I. En 1390 lo Comte Pèire I unifiquèt lo Realme de Portugal, definitivament. I DINASTIA PORTUGUESA - De Borgonha (Versejada)
António Torre da Guia
Dinastia de Borgonha al Leon, Castelha e Galícia
Amb l'abséncia d'eritièr mascles de l'emperaire Anfós VI de Leon e Castelha, lo succediguè al tròn sa filha Urraca I de Lean e Castelha, qu'èra maridada amb Raimond da Borgonha, descendent dels comtes de Borgonha, entretant desfachs. Per aquela mena, s'acaba la descendéncia masclade la Dinastia de Navarra), e comença la dinastia de Borgonha en Leon e Castelha amb la pujada al tròn del filh de ambedos, Anfós Raimond, que venguèt dins l'istòria Anfós VII de Leon e Castelha, L'Imperaire, rei de Galícia (1112-1157), e de Leon e de Castelha (1126-1157).
Amb la mòrt d'Anfós VII (1157), los sieus domènis foguèron repartits entre los sieus filhs, Ferrand II de Leon, que recebèt Leon e Galícia, e Sans, que demora dins lo reialmes de Castelha e Toledo. Alara, regnèron suls dos reialmes ara separats doas brancas d'un meteis ostal. Em 1230 s'unifiquèt las Coronas de Lean e de Castelha, dins pessona d'un bisfellen de Anfós VII, Ferrand III de Leon e Castelha, lo Sant.
La Dinastia de Borgonha contunha a governar a Corona de Castelha ara unificada a partir de 1369, data de l'assassinat del rei Pèire I per son miègfraire Enric II de Castelha. Tot coma arribèt al Portugal decenats d'ans mais tard, la sucession per un miègfraire inicia una trencadura dinastica, e comença la Dinastia de Trastamara en Castelha.
Cairièras
Cairièras (Queyrières en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comuna de montanha mejana situada au mièg dau Pais daus Sucs e au pè dau versant occidentau dau massis de Maigau, Cairièras alberga lo Mont Ranc (naut. 1256 m, que ne parteja las pendas e lo som amb la comuna limitrofa dau Pertús, lo Mesèra (naut. 1202 m), lo Mont Chabrièr (1230 m), la Rocha Girard (1233 m), lo Mont Vernos (1371 m, segond som de 1364 m), e lo Testavoira, que lo flanc nord-oèst aperten a la municipalitat e que ne constituis, amb sos 1436m d'altitud, lo ponch culminant, e tanben aquel dau Maigau. Lo riu Sumèna a sa font a las Chalaias, un pauc au nord-èst de Monedèiras, au pè dau Mont Chabrièr.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo singular ? suc basaltic, a l'entorn del qual son dispausat los ostals del borg de Cairièra(s, èra dominat dempuèi lo sègle XIe per un castèl, que ne subsistí pas cap de vestigi.
Arsague
Arsague (Arsague en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Que's trobava dens lo canton d'Amor. Qu'es tanhenta de la "Comunautat de Comunas deus Costalats e Vaths deus Luis"
Geografia
Comuna situada sus l'Orson, un arriu qui's vueita dens lo Lui de Bearn ; qu'es au sud de la Shalòssa. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Bourdeau
Bordyô en arpitan (Bourdeau en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Arsague
Toponimia
La prononciacion qu'ei [ar'saɣə]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Johannes de Arzaage aus sègles XI-XII, Arsaage en 1010, Arsac en 1400, Arsague (mapas de 1714 e 1733).
Bourdeau
Geografia
Boudeau es situat al ras del lac de Bourget, lac natural situat dins una comba emplit per Ròse e divèrses rius coma la Leysse. La vila plus pròche es Le Bourget-du-Lac, situat en contrabas, 3 km pus al sud.
Arsague
Toponimia
Dauzat qu'explica Arsague per un nom latin d'òmi Arcius, Arsius o gallic Artius (de arto « ors ») dab lo sufixe -aca. Negre (citat per Bénédicte Boyrie-Fénié) qu'ei per Arsius dab -aca. Rohlfs (tanben citat per B. Boyrie-Fénié) que compara lo nom dab lo d'Arsac (Gironda) e que causeish, dab plan de dobtes, un nom aquitan d'òmi Harsi qui ei a comparar dab lo basco artz « ors ». Astor (tanben citat per B. Boyrie-Fénié) qu'ei, tanben dab dobtes, per un nom gau d'òmi Artios, basat sus Artos « ors ».
Bourdeau
Istòria
La distincion de Bourdeau sembla remontar a la XI sègle. En 1263, un aumenatge a prestat a la familha de Seyssel per la familha de Bourdeau #que conserva la distincion en posteriora-fief. En 1330, lo castèl aperten als Seyssel de Aix #que lo conservan fins al matrimòni de Jeanne de Seyssel amb Louis de Livron.
La seigneurie de Bourdeau semble remonter au XI siècle. En 1263, un hommage est prêté à la famille de Seyssel par la famille de Bourdeau qui conserve la seigneurie en arrière-fief. En 1330, le château appartient aux Seyssel d'Aix qui le conservent jusqu'au mariage de Jeanne de Seyssel avec Louis de Livron.
Casalís (omonimia)
Casalís qu'ei un toponim e un antroponim occitan, qui pòt designar:
La Barrèra
La Barrèra (Labarrère en francés), qu’ei ua anciana comuna de Gasconha, situada en Armanhac, dens lo departament de Gers e la region d', abans de Mieidia-Pirenèus. Lo 1èr de genèr de 2016 que vasoc part de la comuna navèra de Castèthnau d'Eusan e La Barrèra, damb l'estatut de comuna delegada.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, lo nom de La Barrèra qu'auré per sens « barralha, embarra, enclaus ». Segon Negre, lo nom que s'explica per ua barralha sus un camin per tant de lhevar un dret (ua taxa). La Barrèra qu'ei suu camin enter Sòs e Eusa, vilas qui avèvan probablament mei d'importància a l'epòca medievala.
Istòria
En 1832, la comuna de Torrebren (nom en francés), situada au nòrd de La Barrèra, qu'estoc incorporada a La Barrèra. Abans la fusion damb Castèthnau d'Eusan, La Barrèra qu'èra de la comunautat de comunas de la Tenarèsa. Que caloc cambièsse de comunautat de comunas.
Bisont
Lo bisont (genre Bison) es un grand bovid que n'existisson doas espècias vivas: la d'America del Nòrd (Bison bison) e la d'Euròpa (Bison bonasus). La primièra viu essencialament dins las estèpas nòrd-americanas encara que la segonda viu dins lo bòsc.
Conselh d'Euròpa
Foguèt fondat lo 5 de mai de 1949 per l'Estatut de Londres.
Confusions possiblas
Es important de confondre pas lo Conselh d'Euròpa amb :
Institucions
230px|thumb|right|Lo palais d'Euròpa a [[Estrasborg, òbra de l'arquitècte Henry Bernard]]
Païses membres
[[Image:Council of Europe map.png|thumb|300px|right|Païses membres, observators e candidats
.δοκιμή
.δοκιμή (dokimi) es un còde de domeni d'assag. Es la version grèga del .test. Sa transcripcion en punycode es .xn--jxalpdlp.
Ilhota
Ilhota es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Antist
Antist (en francés tanplan com en occitan) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e Bigòrra. Qu'ei administrada peth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [ann'tist] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Antist en 1342, De Antisto, en latin, en 1342 e 1379, Antist en 1429, Antist (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon tots eths autors, Antist que vien deth nom latin d'òmi Antistius, emplegat shens sufixe (dab eth sufixe -anum, que mia a Antishan). Antist qu'ei ua anciana proprietat antica,.
Imaruí
Imaruí es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Jasilha
La jasilha es a la fin de la gestacion, la venguda al mond d'un mainatge per expulsion de l'utèr de sa maire. L'edat d'una persona se compta a partir d'aqueste eveniment dins la majoritat de las culturas.
Front Popular de Liberacion Nacionala
vinheta|[[Bandièra del front.]] Lo Front Popular de Liberacion Nacionala (oficialament en creòl reünionés Lorganizasion Popilèr po Libèr nout Péï, abreujat LPLP) es un partit politic reünionés independentista e anticolonialista fondat en 2009. Se bat per "una veritabla descolonizacion de la Reünion." Lo partit es un front de divèrsas organizacions independentas, i compreses lo Parti Indépendantiste Nasion Rénioné, lo Mouvman Antikolonialis Rénioné (MAR), lo Patriot Rénioné, lo Drapo Rouz e qualques ancians membres del Mouvman pou Lindépandans Larénion (MIR).
Notas e referéncias
<references responsive="" group="">
Casalís (Vasadés)
Casalís (Cazalis en francés) qu'es ua comuna vasadesa de Gasconha, administrada pr'eu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Roseda (mètro de Tolosa)
Arquitectura
L'òbra d'art associada a l'estacion (de Damien Cabanes) consistís en de poses de lutz dobèrts dins los cais. « L’uèlh « tomba » aital dins de fòssas – parallelepipedicas – ritmadas per « una succession de placas espasadas e dobèrtas amb una fenèstra que son entorn es enlusit d’una color diferenta »
Situacion
L'estacion es situada dins lo quartièr de La Roseda
Champlemy
Champlemy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.