cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cauna de la Devesa
Inauguracion
Las òbras comencèron en 1932 per sa partida superiora e s'acabèron en 1933. Foguèron realizadas pels membres del Club d'Espeleologia de la Montanha Negra e d'Espinosa (SCMNE), un dels clubs de espeleologia pus ancians de França, que son sèti se tròba a Cornhon. La cauna foguèt dobèrta a la visita lo 2 de setembre de 1933 coma s'evòca dins la. Las òbras se contunhèron entrò a 1939, an de l'inauguracion totala de la cauna, facha per Norbèrt Casteret.
L'exploracion del nivèl inferior
Uèi, la cauna contunha d'èsser explorada. Segon l'acòrdi amb la comuna de Cornhon, proprietària de la cauna, lo SCMNE mena d'expedicions regularas dins la partida inferiora de la cauna dins la tòca de descobrir totas las facietas. Aquel nivèl inferior es pas compausat de riu sosterranh, çò que permet aital de visitar la cauna gaireben tot l'an.
La cauna
La cauna se compausa de 7 salas repartidas en 2 nivèls (5 salas pel nivèl intermediari, 2 pel superior). La visita comença pel nivèl intermediari, que se situa jos la zona de partença pel ponch pus bas de la visita. Las colors dominantas de la partida intermediària son l'òcra e lo marron.
Un escalièr de (aperaquí 200 lòcas) comunica aquel nivèl e lo nivèl superior. La partida superiora es formada de concrecions blancas. La sortida de la visita se fa al dessubre de de la zona de partença. Lo retorn a l'acuèlh se fa per una dralha botanica abelada de plantas mediterranèas.
Lo Musèu Francés de l'Espeleologia
Lo viatge sosterranh es precedit d'una visita al Musèu Francés de l'Espeleologia (compresa amb la visita de la cauna), que embarra una colleccion importanta de materials, de documents e d'objèctes de l'univèrs sosterranh. Los tèmas ne son l'istòria de l'espeleologia, los grands espeleològs, l'evolucion de l'equipament, la geologia sosterranha, la fauna sosterranha, la proteccion de las caunas e l'espeleologia locala.
Importància de la cauna pel Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc
Amb la barradura de la linha de la via de camin de fèrre, la cauna facilitèt la reconversion de l'ancian bacin industrial del Naut Lengadòc. Las visitas a la cauna mostrèron una auça entre 2008 e 2009; es lo segond site toristic d'aquel bacin après lo Jardin Mediterranèu a Ròcabrun.
Titiyo
thumb|250px|Titiyo al Stockholm Pride en 2009 Titiyo Yambalu Felicia Jah, mai coneguda per son nom Titiyo (Estocòlme, 23 de julhet de 1967) es una cantautora suedesa. Se faguèt conéisser internacionalament tre son primièr album, Titiyo en 1989. Aquesta artista, que canta exclusivament en anglés, ganhèt quatre Prèmis Grammis (en 1989, 1990, 1997 e 2001).
Per son paire, Titiyo es la mièja-sòrre de la cantaira Neneh Cherry.
Joan Luc Modenc
Joan Luc Modenc (en francés: Jean-Luc Moudenc; nascut le 19 de julhet de 1960 a Tolosa) es un òme politic francés. Membre ancian de l'UMP, es cònsol màger de Tolosa dempuèi 2014, e le fosquèc un prumièr còp de 2004 a 2008. D'autra banda, fosquèc deputat de la tresena circonscripcion de la Nauta Garona de 2012 a 2014.
Percors escolar
Son enfància se debana a Tolosa, es escolan al licèu polivalent del Miralh-Riba gaucha. Son bachelerat de letras en pòcha, entra a l’Universitat de las Sciéncias socialas e obten un DESS en drech del trebalh e gestion del personal. pendent sos estudis, es president de la mutuala estudianta SMESO.
Entrada en politica
A la fin de 1977, Joan Luc Modenc s’engatja en politica. A pas que 17 ans quand adèra al Centre dels democratas socials (CDS). Puèi en 2002, rejonh l’UMP que fedèra los corrents d’idèas de las tres grandas familhas de la Dreta e del Centre. Aparten a la tendéncia centrista e umanista. En decembre de 2010, pren la presidéncia de l’UMP de Nauta Garona.
Purmièrs mandats
En 1987, ven conselhièr municipal de Tolosa sus la lista de Domenge Baudis qu'es còncol màger de Tolosa. Es cargat de las « Relacions damb las associacions estudiantas ».
En 1992, ven lo mai jove conselhièr regional de Miègjorn-Pirenèus sus la lista de Marc Censi. Lança le « Plan Universitat 2000 » que permet la reconversion de l’ex-manufactura dels tabacs, les Instituts universitaris professionalizats de l’Universitat Pau Sabatièr, l’extension de l’Institut nacional de las sciéncias aplicadas (INSA) e l’implantacion de l’escòla d’agricultura. Participa tanbens a l’elaboracion del classament del Canal del Miègjorn a l’Unesco.
En 1994, es elegit conselhièr general del Canton de Tolosa-9 (qu'englòba les quartièrs de Sauze Long, del Pont de las Domaisèlas, de Montaudran e de la Terrassa, e tanbens la comuna de Ramonvila). Ven lo mai jove conselhièr general de Nauta Garona. En 2001, es reelegit al conselh general damb 57% dels vòtes e demissiona de son mandat regional.
En 1995, es reelegit sus la lista de Domenge Baudis que li confia alavetz la delegacion dels desplaçaments urbans. Vendrà le president de la Semvat, entitat que gerís los transpòrts de l’aglomeracion tolosana.
De 1998 a 2001, es vicepresident del SMTC, le Sindicat mixte dels transpòrts en comun que ven pus tard Tisséo, e impulsa l’elaboracion del Plan de desplaçaments urbans qu'estructura le desvolopament dels transpòrts de l’aglomeracion de 2001 a 2012. Menarà tanbens le projècte de creacion de Linha B del mètro de Tolosa e aviarà las òbras de la Linha T1 del tramvia de Tolosa.
En 2001, ven tresen adjunt cargat dels desplaçaments urbans, de l’urbanisme e supervisa mantuna operacion d’urbanisme coma le Val de Limairac, los Ponts Bessons, Jòb, l’avenguda de Lombèrs e impulsarà les projèctes de la Cartochariá, de Montaudran, de Niel e de Bòrdaroja nòrd.
Purmièr mandat de cònsol màger de Tolosa
thumb|Joan Luc Modenc a un meeting de [[Nicolas Sarkozy, en abril de 2007.]]
Dins le domeni social opèra un quasi-doblament del Grand projècte de vila pels quartièrs en dificultat, damb una prioritat a la renovacion escolara e a la construccion de grépias e d’equipaments de quartièrs. La carrièra d'Alsàcia-Lorrena ven pietona e una mai granda plaça a las bicicletas es faita al centre vila.
Instaura la mesa a disposicion de bicicletas en liure-servici dins totis les quartièrs tolosencs : Vélô Toulouse.
Dins le domeni culturel, inaugura le museum d’istòria naturala renovat, la Ciutat de l'espaci agrandida, l'Ostal d'Occitània. En 2007, inicia le demainatjament del Parc de las exposicions e la transformacion de l’Illa del Ramièr en « illa dels lésers » e l’amainatjament de las ribas de Garona pels pietons-cicles.
Ven conselhièr municipal, puèi conselhièr comunautari a la comunautat urbana del Grand Tolosa a partir de febrièr de 2009. ven lo leader de l'oposicion municipala sus la vila de Tolosa.
Deputat de Nauta Garona
En octobre de 2011, Joan Luc Modenc anóncia sa candidatura a las eleccions legislativas dins la Tresena circonscripcion de la Nauta Garona. Afronta 12 candidats, dont le cònsol de Balmar, Alain Fillola e François Simon (aligança PS e Verds). L’empòrta damb 50,41% dels vòtes al segond torn fàcia a François Simon.
A l’Assemblada nacionala, a un sèti a la Comission del Desvolopament durable e de l'Amainatjament del territòri. Es tanbens vicepresident dels gropes d’estudis « industria aeronautica » e « vilas e banlègas » e es membre dels gropes d’estudis sus « las lengas regionalas » e sus « las vias navigablas e transpòrts multimodals/canals ».
Es vicepresident del grop d’amistat França-Espanha e secretari del grop d’amistat França-Israèl.
En seguida de son eleccion a la comuna de Tolosa, demissiona de son mandat de deputat, provocant atal una eleccion parciala a la quala Laurença Arribagé, sa supleanta a l'Assemblada nacionala, es candidata.
Segond mandat de cònsol màger de Tolosa
Se pòrta candidat a la comuna de Tolosa en 2014, menant una lista UMP-MoDem-UDI. En despièit de marrits sondatges, sa lista arriba largament en tèsta al purmièr torn, damb 38,2 %, contra 32,3 % per la del cònsol màger sortent socialista, Pèire Cohen, al qual fasiá ja fàcia en 2008. La lista que mena rempòrta le segond torn damb 52,06 % dels vòtes fàcia a la de Pèire Cohen, que n'obten 47,94 %. Tolosa es atal la pus granda vila reconquesa per la dreta. Joan Luc Modenc es formalament elegit cònsol màger le 4 d'abril de 2014, a l'ocasion de la purmièra reünion del novèl conselh municipal.
Batalha de Dur-Yahdun-Lim
La batalha de Dur-Yahdun-Lim foguèt una batalha que se debanèt vèrs la vila de Dur-Yahdun-Lim pendent la Revòuta dei Benjaminitas (1773-1769 aC). Se debanèt vèrs 1773 aC. L'aliança dei rèi Zimri-Lim de Mari, Hammurabi de Babilònia e Amut-Pi-El de Qatna bateguèt lei tribús benjaminitas. Lei rebèlles se repleguèron dins lo Zalqanum. En consequéncia, leis vencèires poguèron prendre lei vilas de Mishlan e Samanum e destruire seis barris.
Charny (Còsta d'Aur)
Charny  es una comuna francesa administrada per lo departament de Còsta d'Aur de la region de Borgonha Franca Comtat.
Sazilly
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Una legenda locala informada per istorians tourangeaux evoca una origina sarrasine en relacion amb los abitants de Sazilly, issus de sobrevivents de la batalha de Peitieus (732)
Une légende locale rapportée par des historiens tourangeaux évoque une origine sarrasine concernant les habitants de Sazilly, issus de survivants de la bataille de Poitiers (732)
Paraíso (Santa Catarina)
Paraíso (Santa Catarina) es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Adelina Gutiérrez
Adelina Gutiérrez (27 de mai de 1925, Santiago de Chile - 11 d'abriu de 2015, Santiago de Chile) èra una astrofisiciana chilena.
Après d'estudis per venir professor de sciéncias, acomencèt d'ensenhar en 1948 dins un licèu de Santiago de Chile e a la Facultat de sciéncias fisicas e de matematicas de l'Universitat de Chile. Un an pus tard, trabalhèt a l'observatòri astronomic nacionau de Chile e s'especializèt en fotometria. A la fin deis annadas 1960, anèt en Indiana onte venguèt la premiera Chilena titulària d'un doctorat en sciéncias. En 1967, venguèt tanben la premiera frema acceptada a l'Academia dei sciéncias de Chile.
Loddes
Loddes es una comuna francofòna de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
La municipalitat se tròba en los Bassas Caminas del Bourbonnais.
La commune se trouve dans les Basses Marches du Bourbonnais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Revòuta dei Benjaminitas de 1773 aC
La Revòuta dei Benjaminitas de 1773 aC foguèt una guèrra durant lo periòde la Mesopotamia antica. Opausèt l'aliança dei tribús bensimalitas fidèlas ai rèi de Mari Zimri-Lim, de Babilònia Hammurabi e de Qatna contra l'aliança dei tribús benjaminitas ambé lo rèi d'Eshnunna Ibal-pi-El II. Se debanèt vèrs 1773-1769 aC.
L'insurreccion comencèt vèrs 1773 aC mai Zimri-Lim, ambé l'ajuda de Babilònia e de Qatna, respondèt rapidament e ganhèt la batalha Dur-Yahdun-Lim. Les Benjaminitas se repleguèron donc dins lo Zalqanum per aprofichar l'aliança ambé lo rèi d'Eshnunna. Entre 1772 e 1771 aC, la guèrra se generalizèt dins la Djezireh auta en causa de la revòuta d'unei vassaus de Mari. Ibal-pi-El II mandèt doas armadas contra Mari intrant donc dubèrtament en guèrra. Capitèt de prendre Ekallatum puei Shubat-Enlil.
En 1771 aC, Babilònia ajudèt donc tornarmai Mari. L'armada sud d'Eshnunna foguèt blocada vèrs la frontiera dau reiaume e l'armada nòrd foguèt replegada a la batalha dei Pòrtas d'Andarig. L'intensitat de la guèrra demeniguèt adonc e una patz de compromés foguèt realizada entre Mari, Qatna, Babilònia e Eshnunna. Dins lo reiaume de Mari, Zimri-Lim e lei tribús benjaminitas se reconcilièron.
Passo de Torres
Passo de Torres es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Audinhon
Audinhon (Audignon en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Shamash-shum-ukin
Shamash-shum-ukin foguèt lo fiu d'Assarhaddon e un prince assirian. Foguèt nomat rèi dau reiaume de Babilònia e reinèt vèrs 669-648 coma vassau de l'Empèri Assirian. En 655 aC, foguèt ajudat per una armada assiriana per defendre Babilònia contra una ofensiva elamita. Aprofichant d'insurreccions dins lo territòri assirian, se revoutèt en 652 aC contra son fraire Assurbanipal ambé lo sostèn dei tribús caldèas e de l'Elam. Après dos ans d'una guèrra civila fòrça violenta, leis Assirians comencèron lo sètge de Babilònia fins a 648 aC. Shamash-shum-ukin moriguèt dins l'incendi de son palais.
Audinhon
Toponimia
La prononciacion qu'ei [awdi'ɲuŋ]. Las fòrmas ancianas que son Audignõ (mapa de 1638), Audignan (mapas de 1714 e 1733).
Dauzat qu'explica Audinhon per un nom germanic d'òmi Aldino dab lo sufixe -onem, Rohlfs (citat per Bénédicte Boyrie-Fénié) que causeish lo nom latin d'òmi *Aldinius dab -onem.
Bénédicte Boyrie-Fénié que hè arremarcar a bon dret l'etime *Aldinonem causit per Dauzat auré miat a *Audion. Audinhon que veien donc d'ua varianta *Aldinius deu nom germanic d'òmi Aldinus, seguit de -one (cf. Audigny qu'ei atestat Aldiniacum en 1065). Pr'amor de l'origina germanica, lo nom que's fixè a la fin de l'Antiquitat o au començament de l'Edat Mejana.
Humbligny
Probablhament Umblinhi (Humbligny en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Wildersbach
Wildersbach en alemannisch (Wildersbach en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Lo vilatge Se tròba en una cuvette vorejat de montanhas boisées. Se detla vallée de la Rothaine, un afluent de la Bruche. Malgrat aiçò lo pòble a adaigat per un ruisseau, lo Wildbach, #que se tira en la Rothaine un pauc jamai luènh.
Istòria
Wildersbach Fasiá partida de l'anciana distincion del Ban de la Ròca.
Wildersbach faisait partie de l'ancienne seigneurie du Ban de la Roche.
Lengas amiralat
Las lengas amiralat son un grop de lengas oceanianas parladas en Papoa-Nòva Guinèa.
Localizacion
Las lengas amiralat son parladas al Nòrd de Nòva Guinèa dins l'archipèla de las illas Amiralat, que l'illa màger es Manus e tamben dins qualquas illas situadas a l'oèst d'aquestas.
Classificacion
La classificacion intèrna del amiralat es :
Passos Maia
Passos Maia es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Jules Gilliéron
Jules Gilliéron (La Neuveville, Soïssa, 21 de decembre de 1854 - Cergnaux, 26 d'abril de 1926) foguèt un lingüista soís. Se situèt rapidament demest los lingüistas mai eminents de la fin del sègle XIX e de la debuta del sègle XX. Se sa contribucion foguèt ja importanta dins l'encastre de la dialectologia francoprovençala, son òbra mai remarcabla, que representèt un trabalh colossal, es l'Atlas Linguistique de la France, que publiquèt gràcias a la collaboracion d'Edmond Edmont entre 1902 e 1912. Gilliéron foguèt pionièr dins la creacion e elaboracion dels atlasses lingüistics posteriors. Amb l'abat Rousselot fondèt la Revue des patois gallo-romans e la Societat dels parlars de França. Demest sos escolans celèbres aguèt lo dialectològ e lexicològ soís Walther von Wartburg e lo lingüista catalan Antoni Griera.
Dinastia elamita de Babilònia
La dinastia elamita de Babilònia es una dinastia pichona dau reiaume de Babilònia ambé solament un rèi, Mar-biti-apla-usur, que reinèt vèrs 984-978 aC.
Bucy-lès-Cerny
Bucy-lès-Cerny es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Als confins de la plana laonnoise e del bòsc de Sant-Gobain, Bucy-lès-Cerny jouit d'una situacion privilegiada en amont de la vallée del ruisseau de Sart lo Abbé.
Aux confins de la plaine laonnoise et de la forêt de Saint-Gobain, Bucy-lès-Cerny jouit d'une situation privilégiée en amont de la vallée du ruisseau de Sart l'Abbé.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom de Bucy apareis per las primièras fes dins lo VII° sègle (Buceium). Bucy-Los-Cerny #èsser una importanta localité de la cultura viticole axonaise. Desgraciadament, Demòra pas mai res dels vignobles antany magnifics.
Le nom de Bucy apparaît pour la première fois au VII° siècle (Buceium). Bucy-les-Cerny fut une importante localité de la culture viticole axonaise. Malheureusement, il ne reste plus rien des vignobles jadis magnifiques.
Piram e Tisbèa
drecha|vinheta|Piram e Tisbèa en un [[mosaïc roman a Paphos (Chipre)]] Piram e Tisbèa (en grèc ancian Πύραμος καὶ Θίσϐη / ) son dos amoroses legendaris de la mithologia grèga e romana. Lor istòria, eissida de la matèria orientala, es a la crosada de mite e del romanesc.
Mite
Los noms de Pirma e Tisbèa son mencionats pel primièr còp per Igin, que fa pas que citar lor suicidi. Es Ovidi que, dins Las Metamorfòsis, dona lo primièr la legenda : Piram e Tisbèa son dos joves babilonians que demora dins dos ostals mejancièrs e s'aman malgrat l'interdiccion dels paires. Planifican mejans per amor de se retrobar una nuèch fòra de la ciutat, jos un amorièr blanc. Tisbèa arriba la primièra, mas la vista d'una leona de morre sanguinós la fa fugir; coma son vel li tomba, esquiçat per la bèstia que lo macula. Arriba, Piram descobrís lo vel e las pesadas de la bèstia fèra: cresent que Tisbèa ne foguèt la victina, se suicida. Aquela, tornat près de l'amorièr, de l'amorós descobrís lo còs sens vida e preferís tanben se suicidar.
Evocacions artisticas
drecha|vinheta|John William Waterhouse, Tisbèa, [[1909, col. priv.. Tisbèa escota Piram que li parla a travers la fenda de la paret]] La legenda de Piram e Tisbèa inspirèt fòrç òbras.
La mai celèbra adaptacion es de segur  Romèo e Julieta de William Shakespeare (1595), qu'utiliza de luènh l'intriga. Shakespeare tanben utiliza lo tèma dins Lo Sòmi d'una nuèch d'estiu, en lo qual es interpretat dins una version parodica per la tropa dels mecanistas per la nòça de Tesèu, duc d'Atenas, e Ipolita, reina de las Amazònas.
En 1897, Edmond Rostand fa dire a son Cyrano de Bergerac en la tirada del nas (acte I, scèna 4) :
Tanben inspirèt d'opèras : E de quadres:
Neneh Cherry
thumb|250px|Neneh Cherry en junh de 2008 Neneh Marianne Karlsson Cherry, mai coneguda coma Neneh Cherry (Estocòlme, 10 de març de 1964) es una cantaira, compositora, musiciana de rap e DJ suedesa. Sa musica qu'a per basa lo hip-hop es un barreja amb mantuna autra influéncies musicala. Aguèt un primier succès house hip-hop en 1989 au Reialme Unit (e un pauc de resson tanben aus Estats Units) amb lo tròç "Buffalo Stance" produch per Bomb the Bass, mentre qu'en Occitània se faguèt mai coneisser a-n'aquesta epòca per la balada "Manchild", puèi devenguèt famosa mondialament en 1994 quand interpretèt la cançon "7 seconds" amb lo cantaire senegalès Youssou N'Dour.
Pere Fouché
Pere Fouché, mai conegut generalament coma Pierre Fouché (Illa de Tet, 8 de febrièr de 1891 - París, 11 d'agost de 1967) foguèt un lingüista nòrd-catalan. Foguèt un dels lingüistas catalans mai importants de son epòca que publiquèt en 1924 dos volums pionièrs dins l'estudi de la lingüistica istorica de la lenga catalana. Sa contribucion a l'estudi de la lenga francesa es tanben estada plan considerabla; foguèt considerat coma una de las eminéncias de la lingüistica istorica.
Neneh Cherry
Biografia
Neneh Cherry nasquèt a Estocòlm en 1964 dins una familha d'artistas. Son paire, Amahdu Jah es un bateire sierraleonés e sa maire, Monica Karlsson tanben coneguda coma Moki Cherry, es un pintora e artista textila. A mai, son pairastre èra Don Cherry, un musician de jazz american que l'abaliguèt dempuèi la naissença e que ne prenguèt lo nom d'ostal. Del costat de son paire es mièja-sòrre de la cantaira Titiyo e del productor de disques Cherno Jah mentre que del costat de sa maire, es la mièja-sòrre del musician Eagle-Eye Cherry.
Syam
Syam es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Neneh Cherry
Biografia
Quand èra pichoneta la familha de Cherry viviá dins una comunitat hippie, situada a l'exterior del vilatge de Hässleholm. Mai tard partiguèron totes cap al Reialme Unit e s'installèron a Pudsey, un vilatge anglés. A la debuta de las annadas 1970, emigrèron cap als Estats Units e demorèron a Nòva York. Quand aviá 14, Neneh Cherry abandonèt l'escòla e anèt viure a Londres.
Syam
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pere Fouché
Venguèt membre de l'Institut d'Estudis Catalans en 1946. Mai tard, en 1960 fondèt la Societat francesa d'onomastica e dirigiguèt la revista de lingüistica Le français moderne.
Biografia
Pere Fouché nasquèt a Illa, un vilatge rosselhonés, a la termièra de Conflent en 1891. Estudièt a Tolosa jos la direccion del lingüista occitan Josèp Anglada que l'inicièt a la lenga e als tèxtes medievals. Jos la direccion d'aqueste escriguèt una tèsi sul catalan rosselhonés, Phonétique et morphologie historique du roussillonnais, que foguèt publicada en 1924 en dos volums.
Foguèt puèi professor a las universitats de Grenòble, Estrasborg e París (de 1937 a 1962), ont dirigiguèt l'Institut de Fonetica e lo Musèu de la Paraula.
Lo collègi d'Illa de Tet pòrta son nom.
Cecilia Hidalgo Tapia
María Cecilia Hidalgo Tapia dicha Cecilia Hidalgo Tapia es una bioquimista chilena. En 2006, venguèt la premiera frema de recebre lo Prèmi Nacionau de Sciéncias Naturalas de Chile.
Raon-l'Étape
Raon-l'Étape es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Raon-L'Estapa a situat al confluisson de la Meurthe e de la Plana a Unitat|282|mètres d'altitud. La vila es distant d'Unitat|17|quilomètres de Sant-Dié-de detlos-Vòges, d'Unitat|44|quilomètres  de Épinal, d'Unitat|69|quilomètres  de Nancy e d'Unitat|88|quilomètres  de Estrasburg via çò caulet del Donon. Nichée En una vallée pro estrecha, l'aglomeracion es dense, environada de coteaux fòrça boisés : lo bòsc ocupa 59 % de la superficie communale. Primièra municipalitat del departament en venent de Nancy, la se sobrenomena la « pòrta de las Vòges ».
L'activitat economica de Raon-l'Estapa es tradicionalament industriala e comerciala. L'indústria pausa sus qualques entrepresas importantas : papeteries, carrièra, fonderie e mecanica, plastic, texil, confeccion o encara de telecomunicacions. Lo comèrci atrai los abitants de las municipalitats vesinas, sustot lo dissabte auciguèri, jorn de mercat.
L'activité économique de Raon-l'Étape est traditionnellement industrielle et commerciale. L'industrie repose sur quelques entreprises importantes : papeteries, carrière, fonderie et mécanique, plastique, textile, confection ou encore télécommunications. Le commerce attire les habitants des communes voisines, notamment le samedi matin, jour de marché.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Çubran – Republica (mètro de Tolosa)
Sant Çubran – Republica (Saint-Cyprien – République en francés) es una estacion de la linha A del mètro de Tolosa. Es situada dins lo quartièr Sant Çubran, sus la riba esquèrra de la Garona, al sud-oèst del centre-vila tolosenc.
Situacion sul malhum
Sant Çubran Republica es situada sus la linha A del mètro de Tolosa, entre las estacions Pè d’auca a l'oèst e Esquiròl a l'èst.
Istòria
L'estacion es mesa en servici lo 26 de junh de 1993, a l'encòp que la linha A.
Château-Chinon (Ville)
Château-Chinon (Ville) es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Sant Çubran – Republica (mètro de Tolosa)
Istòria
En 2016, l'estacion enregistrèt 3,241,919 validacions, ço qu'en fach la 7e estacion la mai frequentat de la linha A.
Paulo Lopes
Paulo Lopes es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Sant Çubran – Republica (mètro de Tolosa)
Accès e acuèlh
L'estacion es situada dins lo quartièr de Sant Çubran, prèp del pont Nòu de Tolosa a la fin de la Carrièra de la Republica al centre de la Plaça interiora de Sant Çubran
L'estacion es equipada de cais laterals a dotze pòrtas permetent de recebre de ramas de 52 m de quatre veituras.
Situada en zòna inondable, es dotada de pòrtas estancas.
Dessèrta
Coma dins l'ensemble del mètro tolosenc, la primièra partença dels caps de linha es a 5h15, e la darrièra es a 0h del dimenge al dijòus, e 3h lo divendres e dissabte.
Intermodalitat
L'estacion es desservida per las linhas 13, 14, 31, 45, 66 e lo Noctambus del malhum Tisséo e per las linhas 343, 362, 363, 365, 369 e 373 del ret Arc-en-Ciel.
Arquitectura
L'òbra d'art associada a l'estacion se compausa, a l'interior, d'una mosaïca a l'entorn d'un potz de lutz e, a l'exterior, de tres volums parallelepipedics placats en enfilada formant font. Aquela òbra foguèt realizada per François Morellet
Reduccion dels risques ligats a la toxicomania
La reduccion dels risques ligats a la toxicomania designa la politica que privilegia d'estrategias de suenh e de prevencion per fin de limitar los risques sanitaris e socials ligats a l'emplec de psicotròpis que son pas subjèctes a cap de contraròtle sanitari.
Los rapòrts, trabalhs e investigacions modèrnes manifèstan totes l'importància de la politica de reduccion de damatges per aparar la santat dels consomators de drògas. En fach, la politica de reduccion de damatges includís una sèria de conselhs e recomandacions aisits de comprene e seguir per totes. Son caractèr es democratic, egalitari e aluenhat de l'alarmisme de las ancianas campanhas institucionalas e de las actituds impositivas. Una de sas fins didacticas e instructivas es precisament l'abstinéncia de la consomacion de dròga, qu'es una fin preventiva valida per de personas consomatrises o non. Atal, de causir entre non consomar e la consomacion responsabla serà una causida en libertat e una decision fruch de la reflexion e non pas de la repression e l'imposicion. Cal pas mandar de messatges al ciutadan que li provòcan un sentiment de culpabilitat, senon que s'es d'invocar las consequéncias generadas per la consomacion de drògas.
Euròpa
Lo Projècte de Tractat pel qual s'instituís una Constitucion per Euròpa, realizat per la Convencion Europèa, al Capítol V (Ambits ont l'Union pòt decidir una accion de coordinacion, de complement o de supòrt), Seccion 1 (santat publica), Article III-179 manifèsta que «l'Union completarà l'accion dels Estats membres dirigida a redusir los damatges subre la santat produsits per las drògas, inclús l'informacion e la prevencion. L'Union encoratjarà la cooperacion entre los Estats membres dins los ambits considerats dins l'article present e, en cas de besonh, sostendrà lor accion».
Hyet
Hyet es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Casaugitat
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Hyet
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arkansas
Arkansas es un estat del sud dels Estats Units d’America. Sa capitala e mai granda vila es Little Rock, situada al centre del territòri. Amb una populacion de 2915918 abitants en 2010 e una superfícia de, l'Estat es lo 32en estat mai poblat e lo 29en mai vast del país. Arkansas confronta sièis Estats : Oklahoma a l'oèst, Missorí al nòrd, Tennessee e Mississipí a l'èst e Tèxas e Loïsiana al sud. Es devesit en 75 comtats. Escaissat The Natural State, l'estat presenta de paisatges variats : de cadenas de sèrras coma los Monts Ozarks o las Montanhas Oachita ; al sud, de bòsques nomenats Timberlands de l'Arkansas ; a l'èst, las planas del flume Mississipí e del Dèlta d'Arkansas.
Pèire Bonet
Pèire Bonet (en francés Pierre Bonnet; Bèucaire, 21 d'agost de 1786 – Bèucaire, 8 de març de 1858) foguèt un escrivan occitan del país de Ròse. Coma activitat principala èra cafetièr mas fasiá tanben de còps que i a lo tornaire.
Nicolau de Cusa
Nicolau de Cusa (en latin: Nicolaus Cusanus),(1401-1464) foguèt un filolosòfe, un teologian, un jurista un astronòme alemand. Foguèt un dels primièrs umanistas dins los países alemands. Son òbra mai coneguda es De l'Ignorància Dòcta (en latin: De Docta ignorantia).
SU-85
Desvolopat a partir dau quadre dau T-34, èra destinat a la lucha còntra lei carris pesucs alemands dau tipe Tigre que son blindatge espés èra capable d'arrestar leis obús de 76,2 mm. Per aquò, lo SU-85 foguèt equipat d'un canon antiaerian poderós (lo 85 mm M1939) que podiá tirar de municions anticarris eficaças còntra totei lei blindats dau periòde. La produccion durèt de l'estiu de 1943 a la fin de 1944 e aperaquí 2,050 unitats jonhèron lei rengs de l'armada sovietica. Utilizat d'aost de 1943 a la fin dau conflicte, lo SU-85 demostrèt son eficacitat còntra lei carris enemics mai foguèt fòrça vulnerable ais atacas de l'infantariá en causa de proteccions lateralas tròp feblas.
Nicolau de Cusa
De Colonha al cardinalat (1425-1449)
Dintrèt dins l'Universitat de Colonha amb lo títol de doctor en drech canon en 1425. Demorèt pas gaire a Colonha e s'en tornèt a Cusa ont venguèt lo secretari de Otto de Ziegenhain, elector de Trevèri. Aqueste lo nomenèt canonge e degan de Sant Florin de Coblença amb de nombrosas prebendas. En 1427, foguèt mandat a Roma amb la dignitat de delegat episcopal. En 1428, anèt a París per estudiar los escriches de Ramon Llull.
Òbras
Nicolau de Cusa escriguèt de nombrosas òbras. Çaijos una seleccion de las òbras mai famosas.
SU-85
Après 1945, lei Sovietics exportèron lei SU-85 subrevivents vèrs seis aliats dau blòt socialista. En fòra de Vietnam e de la Corèa dau Nòrd, lo veïcul demorèt pasmens gaire en servici e foguèt remplaçat durant leis ans 1940 ò 1950 per de modèls pus modèrnes. En Polonha, certanei SU-85 foguèron transformats en veïculs de comandament ò de reparacion e conoguèron una durada de foncionament pus lònga (fins ais ans 1960).
Pedras Grandes
Pedras Grandes es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Ipti-Yamuta
Ipti-Yamuta foguèt un ensí de Babilònia vèrs 2060 aC pendent la tresena dinastia d'Ur.
Lengas sant matiàs
Localizacion
Las lengas sant matiàs son parladas al Nòrd de Nòva Guinèa dins l'archipèla de las illas de Sant Matiàs.
Classificacion
Las lengas sant matiàs son una de las brancas primàrias de l'oceanian.
La familha compren sonque doas lengas :
Martina McBride
thumb|250px|Martina McBride durant un concèrt de country en 2010 Martina Mariea Chiff, mai coneguda coma Martina McBride, (Sharon, Kansas, 29 de julhet de 1966) es una cantautora de musica country. Es sovent designada coma la Céline Dion de la musica country per encausa de sa votz de soprano. Foguèt subretot a partir de 1997, amb la sortida de son quatren album, Evolution, qu'accediguèt a la notorietat dins lo mond de la musica country. Son succès se consolidèt ulteriorament gràcias a divèrsas cançons que la situèron en primièra posicion dins las classificacions. McBride qu'a vendut als Estats Units mai de 14 milions d'exemplars de sos albums s'es vista recompensada amb mantun prèmi.
Pujòu (omonimia)
Pujòu que pòt renviar de cap a :
Ensí
Ensí foguèt un títol durant lo periòde de la Mesopotamia antica. Designèt lo cap d'un vilatge o d'una vila estat e un ensí podiá èsser un governador o un prince independent. Inicialament, lo títol foguèt reservat ai rèis d'Umma e de Lagash. Puei, durant la tresena dinastia d'Ur, lei caps de províncias avián aqueu títol. Lei rèis d'Ur avián adonc lo títol de lugal.
Dau temps de la dinastia d'Ur III, lei vilas seguentas avián un ensí : Adad, Apiak, Babilònia, Dabrum, Eresh, Eshnunna, Girtab, Girsu/Larsa, Isin, Ishim-Shulgi, Kazallu, Kish, Kutta, Marad, Nippur, Push, Sippar, Susa, Shurrupak, Umma, Urum e Urusagrig.
Referéncias
Sumer
Beaurieux (Nòrd)
Beaurieux es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Geografia
Beaurieux confronta lo vilatge de Sivry en Belgica e es situat en Avesnois
Rebeca Matte Bello
Rebeca Matte Bello (29 d'octòbre de 1875, Santiago de Chile - 15 de mai de 1929, París) èra una escultora chilena.
Èra la filha unica de Rebecca Reyes e dau diplomata Augusto Matte. Foguèt premier educada per sa grand qu'èra en contacte amb una partida importanta de l'elèit culturau chilen de la fin dau sègle XIX (José Victorino Lastarria, Gabriel Jordan Amunátegui, Alberto Blest Gana... etc.). Puei, son paire deguèt s'installar a París e Rebeca Matte Bello acabèt son educacion en Euròpa, principalament a Roma e dins la capitala francesa. Se maridèt ambé lo diplomata Pedro Felipe Larrain Iñíguez e lo pareu aguèt una filha que moriguèt en 1926.
Sa carriera d'artista acomencèt en 1899 ambé la presentacion d'una estatua dicha Oraci au Salon de París. Rapidament reconeguda coma escultora, foguèt cargada en 1908 per lo govèrn chilen de la realizacion d'una escultura per la Cort Internacionala de Justícia. Dicha La Guèrra, aquela òbra foguèt installada en 1914. Après, realizèt d'autreis òbras per Chile, coma leis Eròis de Concepción en 1914, e contunièt de presentar seis òbras dins lei salons europèus. Arrestèt l'escultura après la mòrt de sa filha.
Granville
Graunville en normand ( Granville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Queaux
Queaux es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Rovazil
Rovazil en breton ( Romazy en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
La commune n'est pas épargné par la révolte des chouans car en 1793, 500 gardes nationaux viennent défendre le passage du Couesnon contre 400 Vendéens. On dénombre plusieurs catastrophes comme en 1850, un incendie s'est propagé dans le bourg n'épargnant que trois maisons mais détruisant les archives. Puis, pendant la seconde guerre mondiale, un avion allemand s'écrase  et peu de temps après, une bombe tombe près du pont de Rimou.
Buhazuni
Buhazuni foguèt un ensí de Babilònia vèrs 2040 aC pendent la tresena dinastia d'Ur.
Houlbec-Cocherel
Istòria
Lo encant del masatge caseriu de Cocherel, al bòrd de l'Eure, #sedusir Aristide Briand (1862-1932) #qu'en #far la siá residéncia de predileccion. Cocherel Èra ja dintrat en l'istòria quand Bertrand del Guesclin i tròp las siás tropas abans de metre en déroute las Anglo-Navarrais en 1364.
Lo fief de Houlbec, a la Mièja Edat, e fins a la Revolucion, se dividissiá en doas porcions : Houlbec-lo-Pré e Houlbec-la-Sala. Los sieus solares s'elevavan en lo vallon. Aquel del Pré a #èsser destruit al començament de la, i aviá situat al sud-es del Bas Houlbec. L'autre, aquel de la Sala, bastit darrièr del chevet de la glèisa, a #èsser destruit a la Revolucion.
Lo luòc format de la glèisa de Cocherel, lo cementèri, lo cavòt de Aristide Briand e lo sieu entorn a classificat lo 15 de novembre de 1934 ; lo luòc format de l'Eure, lo pont e los molins de Cocherel a classificat lo 16 d'agost de 1977
Le charme du hameau de Cocherel, au bord de l'Eure, séduisit Aristide Briand (1862-1932) qui en fit sa résidence de prédilection. Cocherel était déjà entré dans l'histoire lorsque Bertrand du Guesclin y massa ses troupes avant de mettre en déroute les Anglo-Navarrais en 1364.
Le fief d'Houlbec, au Moyen Âge, et jusqu'à la Révolution, se divisait en deux portions : Houlbec-le-Pré et Houlbec-la-Salle. Leurs manoirs s'élevaient dans le vallon. Celui du Pré a été détruit au début du, il était situé au sud-est du Bas Houlbec. L'autre, celui de la Salle, bâti derrière le chevet de l'église, a été détruit à la Révolution.
Le site formé par l'église de Cocherel, le cimetière, le tombeau d'Aristide Briand et leur environnement est classé le 15 novembre 1934 ; le site formé par l'Eure, le pont et les moulins de Cocherel est classé le 16 août 1977
Província de Sàsser
La Província de Sàsser (en italian: provincia di Sassari, en sarde: provìntzia de Tàtari) es una província de Sardenha en Itàlia.
Peritiba
Peritiba es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Su-Malika
Su-Malika foguèt un ensí de Babilònia vèrs 2020 aC.
Willgottheim
Willgottheim en alemannisch (Willgottheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Willgottheim A situat en lo Kochersberg a ieu-camin entre Saverne e Estrasburg.
Willgottheim est situé dans le Kochersberg à mi-chemin entre Saverne et Strasbourg.
Istòria
A partir del 1 en mai 1972, Willgottheim fusiona amb lo anciana comuna de Wœllenheim (municipalitat mancomunat).
La municipalitat fa partida dempuèi 2002 de la CoCoKo (Comunitat de municipalitats del Kochersberg)
Carluç
Carluç es un toponim e antroponim occitan, del diminutiu Carlucet:
Willgottheim
Istòria
À partir du 1 mai 1972, Willgottheim fusionne avec l'ancienne commune de Wœllenheim (commune associée).
La commune fait partie depuis 2002 de la CoCoKo (Communauté de communes du Kochersberg)
Aram-Madara
Aram-Madara foguèt un ensí de Babilònia durant lo Millenni III aC.
Chasnay
Chasnay es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
Chasnay Es un pichon vilatge de 138 abitants (recensement de 2007), situat a la separacion de la rota nacionala 151 a parièra distància de La Caritat-sus-Loire e de Varzy. Indigne lo bourg, Chasnay reagrupa divèrses caserius e d'abitacions isoladas : las Barras, lo Boulet, la Coulisse, Cramain, lo Bòsc, la Gròssa-Forja, la Maltrace, las Marteaux, la métairie Granda-Jean, la Montanha, las Moutots, las Ranviers, la Renauderie, Sant-Marc, la Vernière e Véron.
Amb Châteauneuf e Nannay, Chasnay es la una dels tres comunas #que constituisson lo val de Bargis.
Chasnay est un petit village de 138 habitants (recensement de 2007), situé à l'écart de la route nationale 151 à égale distance de La Charité-sur-Loire et de Varzy. Outre le bourg, Chasnay regroupe plusieurs hameaux et habitations isolés : les Barres, le Boulet, la Coulisse, Cramain, la Forêt, la Grosse-Forge, la Maltrace, les Marteaux, la métairie Grand-Jean, la Montagne, les Moutots, les Ranviers, la Renauderie, Saint-Marc, la Vernière et Véron.
Avec Châteauneuf et Nannay, Chasnay est l'une des trois communes qui constituent le val de Bargis.
Istòria
La primièra mencion de Chasnay remonta als environs de l'an 600 ont lo vilatge apareis en l'archiu jol nom de Cassimanus. Mancarà de contunh esperar de contunh près de sièis sègles per o trobar : Chanaium (cartulaire de #Atapir, 1132).
Jean dicha Vendilles es çò de mès d'ancian abitanta de Chasnay identificat (1293).
Al Mejan Age, Chasnay fa partida de la châtellenie de Châteauneuf-val-de-Bargis. En febrièr 1552, aquela châtellenie a ligat al Nivernais per un édit reial.
Los ans desfilan e Chasnay es pas sens dobte pas estalviat per las rigors de l'Istòria. Aital Chasnay a ocupat pels protestants de la Caritat, en 1558, e lo sieu curé trach (1563).
En 1665, segon l'assemblada dels abitants, lo bourg se resumís a dos o tres ostals en menaçant dempuèi effondrer. A costat de la glèisa, se tròba un pilori.
La première mention de Chasnay remonte aux environs de l’an 600 où le village apparaît dans les archives sous le nom de Cassimanus. Il faudra ensuite attendre ensuite près de six siècles pour le retrouver : Chanaium (cartulaire de Bourras, 1132).
Jean dit Vendilles est le plus ancien habitant de Chasnay identifié (1293).
Au Moyen Age, Chasnay fait partie de la châtellenie de Châteauneuf-val-de-Bargis. En février 1552, cette châtellenie est rattachée au Nivernais par un édit royal.
Les années défilent et Chasnay n’est sans doute pas épargné par les rigueurs de l’Histoire. Ainsi Chasnay est-il occupé par les protestants de La Charité, en 1558, et son curé enlevé (1563).
En 1665, selon l’assemblée des habitants, le bourg se résume à deux ou trois maisons menaçant de s’effondrer. À côté de l'église, on trouve un pilori.
Barriac
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion es [ba'rja], eventualament completat per [lej bu:'ke] per un informator. Las fòrmas ancianas son In villa Beriacq, in villa et ecclesia Beriaco, en latin, al sègle XII, Berriac, en 1274, Berriacum, Beriacum, en 1474, Barriacum, en latin, en 1535, Bériac, en 1654 ; Berriac, en 1666 ; Bariac, en 1667, Barriach, en 1673, Barrious en Auvergne (estat civil de Plèus), en 1687, Barriac, en 1746, Barriat, en 1784. Dauzat explica Barriac per un nom gal (gallés) d'òme, Berrius, amel sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Barriac èra doncas per Dauzat una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Berrius. Delamarre coneis pas de Berrios (latinizat en Berrius), mas si Berios e Barrios, que cita pas a prepaus de Barriac. Las prumèiras atestacions s'acòrdan plan amb Berios e lo nom d'origina pòt ben èsser *Beriācon ( > Beriac > Berriac > Barriac ?).
Nòtas
<references group="N"/>
Giuseppe Ungaretti
thumb|250px|Giuseppe Ungaretti durant son temps dins l'armada a l'epòca de la Primièra Guèrra Mondiala Giuseppe Ungaretti (Alexandria, Egipte, 10 de febrièr de 1888 – Milan, 2 de junh de 1970) foguèt un poèta, jornalista, ensagista e critic itaalian. Aqueste artista modernista, un dels representants màgers del corrent experimental sonat ermetisme recebèt en 1970 lo Prèmi Internacional Neustadt de literatura. Foguèt una de las figuras mai importantas de la literatura italiana del sègle XX. Pr'aquò l'autor es un personatge controvertit que durant un temps foguèt un collaborador del dictador fascista Benito Mussolini e un correspondent a l'estrangièr dels jornals Il Popolo d'Italia e La Gazzetta del Popolo.
Bolonha de Gessa
Bolonha de Gessa (Boulogne-sur-Gesse en francés) qu'ei ua comuna gascona en Comenge, administrada peth departament de Hauta Garona dera region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Lilhette o Lilhette-Toupière qu'èra ua comunautat non parròpia de l'eleccion de Ribèra-Verdun, doncas de la província de  Gasconha, de la generalitat d'Aush e de la senescaucia de Tolosa, suprimida en 1790.
Juan Carlos I (omonimia)
Juan Carlos I designa:
Tubti-Yamuta
Tubti-Yamuta foguèt un ensí de Babilònia durant lo Millenni III aC.
Fains-Véel
Fains-Véel es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
La municipalitat fa partida del departament de la Meuse (prefectura Bar-lo-Pòrti), del costat de Bar-lo-Pòrti-Nòrd e de la comunitat de municipalitats de Bar-lo-Pòrti. Aquel vilatge compta a l'ora d'ara 2.264 abitants #qu'una pichona minoritat en vivent en Veel (348). Lo Ornain, jos afluent de la Seine, ne travèrsa la municipalitat sus una longitud de 2 850 m, la via ferrée (linha París-Estrasburg) sus 2 435 m e lo canal de la Marna al Rhin  sus 2600 m. Lo perimètre de la municipalitat es de 28,374 km.
La municipalitat a de nombroses recorses:
Aital coma doas zònas comercialas, la una situada sus la sortida de Bar-lo-Pòrti e l'autre a l'opausat de la comuna.
La commune fait partie du département de la Meuse (préfecture Bar-le-Duc), du canton de Bar-le-Duc-Nord et de la communauté de communes de Bar-le-Duc. Ce village compte actuellement 2.264 habitants dont une petite minorité vivant dans Veel (348). L'Ornain, sous affluent de la Seine, traverse la commune sur une longueur de 2 850 m, la voie ferrée (ligne Paris-Strasbourg) sur 2 435 m et le canal de la Marne au Rhin  sur 2600 m. Le périmètre de la commune est de 28,374 km.
La commune a de nombreuses ressources:
Ainsi que deux zones commerciales, l'une située sur la sortie de Bar-le-Duc et l'autre à l'opposé de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat actuala es sortida de la fusion l'an 1973 de las doas ancianes comunas de Fains-las-Fonts e de Véel, fins alavetz independentas.
La commune actuelle est issue de la fusion en 1973 des deux anciennes communes de Fains-les-Sources et de Véel, jusqu'alors indépendantes.
Petrolândia (Santa Catarina)
Petrolândia (Santa Catarina) es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Pinhalzinho (Santa Catarina)
Pinhalzinho (Santa Catarina) es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Província d'Oristano
La Província d'Oristano es una província de Sardenha en Itàlia. Lo caplòc n'es la vila d'Oristanh.
Wilwisheim
Wilwisheim en alemannisch (Wilwisheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Pinheiro Preto
Pinheiro Preto es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Kralendijk
Kralendijk (pr. Cralendec, del neerlandés "kralen", coral e "dijk", escuèlh o barrièra, "barrièra de coral") es una ciutat de l’illa de Bonaire, dins los Païses Basses Caribencs qu’es la capitala de la comuna d'otramar del meteis nom. A 19,979 abitants (2017).
Châteauneuf (Còsta d'Aur)
Châteauneuf  es una comuna francesa administrada per lo departament de Còsta d'Aur de la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Adelina Yzac
thumb|Adelina Yzac (2010) Adelina Yzac (Peiregòrd, 1954) es una de las joves promesas de la literatura occitana contemporanèa a mai se se sap pas per ara se causirà l'occitan coma lenga d'escritura abituala o episodica. Nasquèt en 1954 en tèrras del Peiregòrd negre. Faguèt sos estudis a Sarlat e partiguèt far son universitat a Montpelhièr en Letras Modèrnas, espanhòl e lingüistica. Fa de teatre e escriu tanben de contes. Son escritura (essencialament en francés a l'ora d'ara) e son mond literari son estats bravament influenciats per las literaturas ispanicas.
Òbras en francés
- La nuit fut si lente à couler, roman, Edicions del Roergue, 1999. - D'enfance d'en face, nòvas ado-adultas, Edicions Jorn, 1998. Prèmi Joan Bodon 1999.
- Le dernier de la lune, roman, Edicions del Roergue, 2000. Prèmi Alain-Fournier 2001.
Pata d'Auca (mètro de Tolosa)
Situacion sul malhum
Pata d'Auca es situada sus la linha A del mètro de Tolosa, entre las estacions Arenas al sud-oèst, e Sant Çubran Republica a l'èst.
Yamquzzu-Halama
Yamquzzu-Halama foguèt un ensí de Babilònia durant lo Millenni III aC.
Pata d'Auca (mètro de Tolosa)
Istòria
L'estacion es mesa en servici lo 26 de junh de 1993, quand la linha A.