cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kazimierz Marcinkiewicz
Kazimierz Marcinkiewicz, fisician n. 1959, foguèt primièr ministre de Polonha entre octobre de 2005 e julhet de 2006.
Saint-Pierre-de-Semilly
Saint-Pierre-de-Semilly es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Verdon (Marna)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Feugères
Feugères es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maurice Pialat
Maurice Pialat, realizator de cinèma e pintre francés de soca occitana, es nascut lo 31 d'agost de 1925 a Cunlhat (Auvèrnhe). Sos parents quitan Auvèrnhe per la region parisenca ont Maurice Pialat i passa la màger partida de son enfança.
Après aver primièr volgut èsser pintre, Maurice Pialat realiza pendent las annadas 1950 e 1960 cortmetratges amators puèi professionals.
Es pas qu'en 1968, a l'edat de 43 ans, que pòt realizar son primièr film vertadièr, L'enfance nue, una ficcion sus un mainatge de l'assisténcia publica fach amb d'actors amators.
Per contra, lo film d'après, La gueule ouverte, es una malescaduda publica e financièra, e Maurice Pialat deu esperar quatre ans abans de poder far un longmetratge novèl.
Dins las annadas 1980, sos films Loulou (amb Isabelle Huppert, Gérard Depardieu e Guy Marchand), À nos amours (amb Sandrine Bonnaire), Police (amb un còp mai Gérard Depardieu e Sandrine Bonnaire, mas tanben Sophie Marceau e Richard Anconina) e Sous le soleil de Satan (tostemps amb Gérard Depardieu e Sandrine Bonnaire), tornan aver de succès.
A tanben fach en 1991 un film biografic sul pintre Vincent van Gogh, amb Jacques Dutronc dins lo ròtle màger.
Maurice Pialat a recebut lo prèmi Jean-Vigo per L'enfance nue (1968), lo prèmi Louis-Delluc e lo Cesar del melhor film per À nos amours (1983) e la palma d'aur al festenal de Canas per Sous le soleil de Satan (1987).
Èra proprietari d'un ostal dins lo Savés, a Agassac, ont aimava se pausar luènh del mitan del cinèma e de l'espectacle.
Semesias e Caishan
Semesias e Caishan (Sémézies-Cachan en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Pournoy-la-Chétive
Pournoy-la-Chétive es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gormaz
Gormaz es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Ans 1870
../.. | Ans 1840 | Ans 1850 | Ans 1860 |  Ans 1870 | Ans 1880 | Ans 1890 | Ans 1900 | ../..
Istòria
1870 : acuelh de conselhiers britanics per lo ras Kassa Mercha de Tigre. Gràcias a son accès a la Mar Roja, aquò li permetèt de formar pauc a pauc de tropas equipads d'armas de fuòc modèrnas. 1870 : perseguida de la politica de modernizacion iniciada per l'emperaire Meiji. Per prendre lo contraròtle de la religion nipona – lei clergats èran fòrça poderós e pas totjorn favorables a l'emperaire – decidèt d'instaurar lo shintoïsme coma religion d'Estat. thumb|Pintura representant lo sètge de París.
1870-1871 : menaçada per la candidatura d'un prince alemand liat a l'ostau reiau de Prússia, França demandèt lo retirament d'aquela candidatura au cancelier Bismarck e au rèi Guilhèm. Desirós d'entraïnar una guèrra entre França e Prússia per acabar son projècte d'unificacion d'Alemanha, Bismarck capitèt de provoquar lei Francés. Après una campanha de premsa nacionalista, lo govèrn de Napoleon III declarèt la guèrra lo 19 de julhet. Aquò entraïnèt la formacion d'una coalicion de totei leis estats alemands. Mau preparada e mau comandada, l'armada imperiala foguèt desfacha. Un còrs important foguèt enceuclat en Metz onte foguèt assetjat. Lo rèsta foguèt anientat en Sedan onte l'emperaire foguèt capturat. Aquò entraïnèt una insureccion republicana en París e la proclamacion de la Republica lo 4 de setembre. Un govèrn provisòri foguèt format que contunièt la guèrra còntra lei Prussians e seis aliats. L'objectiu èra alora de desblocar la capitala assetjada per lei Prussians a partir de setembre e d'armadas de volontaris foguèron formadas per rompre lei linhas a l'entorn de París ò atacar lei linhas d'avitalhament deis Alemands dins l'èst de França. Pasmens, en despiech de victòrias localas e isoladas, aqueleis armadas improvisadas foguèron vencudas e obligats de se retirar. En genier de 1871, lei Francés foguèron finalament obligats de negociar. Deguèron cedir Alsàcia-Lorena e pagar una importanta indemnitat. thumb|right|Carriera de [[París après lei combats de la Comuna.]]
1876 : en Mexic, còp d'estat de Porfirio Díaz que prenguèt lo poder. Capitèt d'estabilizar la situacion politica mexicana fins a 1911. 1877 : en Mexic, Díaz capitèt de restablir de relacions establas amb la Glèisa Catolica.
1877-1878 : brèva guèrra turcorussa a prepaus de Bulgaria. Esquichats, leis Otomans deguèron acceptar l'independéncia de Bulgaria, de Serbia, de Montenegro e de Romania. Deguèt tanben cedir de territòris importants a Russia. Pasmens, l'amplor d'aquelei concessions inquietèt leis autrei poissanças qu'impausèron una patz diferenta a la conferéncia de Berlin. L'Empèri Otoman gardèt ansin lo contraròtle d'Albania e de Tràcia. Limitèt tanben sei pèrdas en Caucàs. 1878 : en Etiopia, somission de Choa en cambi dau mantenement d'una autonòmia intèrna importanta. Aquò marquèt la fin dau procès de reünificacion dau reiaume per lo negus Yohannes IV. Dins la region estrategica de Wello, acomençament de la conversion de massa — mai ò mens fòrçada — de la populacion musulmana au cristianisme. L'objectiu èra de renfòrçar lo poder imperiau dins la zòna e l'operacion foguèt pas estenduda dins leis autrei províncias de l'Empèri. 1878 : crisi diplomatica entre França e Madagascar après la mòrt de l'aventurier Jean Laborde e lo refús dau govèrn malgash de laissar seis eiretiers obtenir sei bens dins l'illa. Lei tensions s'agravèron rapidament e menèron au bombardament de dos pòrts par d'esquadras francesas. 1879 : acòrd de partiments dei zònas d'influéncia dins l'Ocean Indian entre França e lo Reiaume Unit. Lo premier país obtenguèt Madagascar e lo segond Egipte e Zanzibar.
Cultura
thumb|right| [[Impression, soleu levant de Claude Monet.]] 1872 : acabament d'Impression, soleu levant de Claude Monet (1840-1926). Son nom foguèt a l'origina d'un jòc de mots mauvolent de part dau critic d'art Louis Leroy dau Charivari que donèt en 1874 lo nom de Salon deis Impressionistas a l'exposicion de Monet e de son movement. Lo tèrme demorèt per designar lo nom dau corrent. 1874 : premiera exposicion impressionista a París. Foguèt a l'origina d'una importanta polemica mai permetèt au movement de presentar seis òbras d'un biais independent (→ 1876).
Region Nòrd-Èst (Brasil)
La Region Nòrd-èst (en portugués Região Nordeste) es una region de Brasil formada pels estats de Alagoas, Bahia, Ceará, Maranhão, Paraíba, Piauí, Pernambuco, Rio Grande do Norte e Sergipe. Aviá 53,078,137 abitants segon lo cens de populacion 2010 e una superfícia totala de.
La Região Nordeste (Region Nòrd-èst) es pas una subdivision politica o administrativa del territòri de Brasil; solament es una subdivision amb fins d'estatistica e estudis geografics e economics.
Istòria
Lo Nòrd-èst foguèt originalament abitat pels òmes de la Preïstòria, posteriorament per pòbles indigènas - en la siá majoritat de la familha tupí-guaraní. Aqueles grops avián en la tapioca (Manihot esculenta) la siá principala noiridura. Abans la colonizacion ajudavan los europèus a extraire arbres de pernamboc en escambi d'espècias; mas anèt pendent lo periòde de colonizacion que foguèron en essent exterminats, a causa de las constantas batalhas contra los senhors dels engenhos (proprietaris d'isèndas sucreras).
La region foguèt scenari de la descobèrta del qu'es uèi Brasil. Los primièrs portugueses arribèron en l'an 1500, al comandament de Pedro Álvares Cabral, dins l'actuala vila de Porto Seguro, dins l'estat de Bahia.
Foguèt en lo litoral nordestin que debanèt la primièra activitat economica del país, l'extraccion de pernamboc. Païses qu'èran pas signataris del Tractat de Tordesillas (coma per exemple França), realizavan de constants atacs al litoral amb l'objectiu de panar aquela fusta tan procurada en Euròpa. Per aquela rason los franceses al començament del sègle XVI s'installèron dins la zòna, en prenent los estats actuals de Alagoas, Pernambuco, Paraíba e Rio Grande do Norte. Foguèron rapidament expulsats de Pernambuco pels portugueses e qualques ans apuèi en 1535 d'Alagoas. Malgrat tot atenguèron se manténer per mai de temps en Paraíba e Rio Grande do Norte en realizant d'alianças amb los indigènas. Après quatre expedicions de reconquista falhidas, los portugueses al comandament de Diogo Flores de Valdes e Filipe de Moura atenhon recuperar Paraíba en 1584. Lo darrièr bastion francés, Rio Grande do Norte, es reconquistat en 1597. Los franceses se transpòrtan alavetz cap a Maranhão, amb la fin de conquistar lo territòri e en fondant la vila de Saint Louis, actuala São Luís. Los franceses foguèron finalament expulsats en 1615.
A la començança del sègle XVII lo Nòrd-èst foguèt ocupat dos còps pels neerlandeses. En 1624 comença l'invasion olandesa del nord-èst de Brasil amb la conquista de la vila de Salvador, la que seriá recuperada per una flòta ispanoportuguesa en 1625. Malgrat aiçò en 1630 los Païses Basses atenh conquistar la vila d'Olinda, amb lo passatge dels ans los olandeses conquistarián tota la capitania de Pernambuco (estats actuals de Pernambuco, Paraíba, Rio Grande doo Norte (1634), Ceará (1637) e Maranhão (1641)). Los portugueses atenhon expulsar als invasors en 1654 en la segonda batalha dels Guararapes.
Durant lo periòde colonial, al sègle XVI, la resisténcia dels esclaus que fugissián de los sieus senhors e formavan quilombos s'inicièt a Brasil, amb la fugida de esclaus cap al Quilombo dos Palmares, dins la region de la Serra da Barriga, actual estat de Alagoas. En los divèrses mocambos de Palmares arribèron a s'amassar mai de 20,000 personas. Mas anèt recentament en 1694 que la capitala de Palmares, "Macaco", foguèt fin finala presa e destruida. Après una intensa persecucion, Zumbi dos Palmares, lo cap, foguèt fin finala capturat e degolat. Lo sieu cap foguèt expausat dins la plaça publica de Recife.
La vila de Salvador foguèt la primièra sedença del govèrn general en lo Brasil, doncas èra estrategicament localizada en un punt mejan del litoral. Lo govèrn general foguèt una temptativa de centralizacion del poder para auxiliar a las capitanias, que passavan per un moment de crisi. L'activitat sucrera es fins a uèi la principala activitat agricòla de la region.
Geografia
Es situada entre los parallels de 01° 02' 30" de latitud nòrd e 18° 20' 07" de latitud sud e entre los meridians de 34° 47' 30" e 48° 45' 24" a l'oèst del meridian de Greenwich. Limita al nòrd e a l'èst amb l'Ocean Atlantic; al sud amb los estats de Minas Gerais e Espírito Santo e a l'oèst amb los estats de Pará, Tocantins e Goiás.
Relèu
Una de las caracteristicas importantas del relèu nordestin es l'existéncia de dos ancians e vastes altiplans, l'Altiplan de Borborema e l'altiplan de la conca del riu Parnaíba e de qualques airals nauts e plans que forman las nomenadas chapadas, coma la Diamantina e la Chapada do Araripe. Entre aquelas regions existisson qualques depressions, que se localiza l'anomenat sertão, qu'es una region de clima semiàrid.
Lepton
En fisica nucleara, un lepton qu'ei ua particula elementària, un fermion, de la composicion de la matèria e deus atòms.
Region Nòrd-Èst (Brasil)
Clima
thumb|250px|Vista del mont Morro Pai Inácio, en la [[Chapada Diamantina-BA. Region ont la temperatura es pus doça.]] Lo nòrd-èst de Brasil presenta de temperaturas elevadas, que la siá mejana annala vària de a. dins los airals situats per dessús e en lo litoral oriental las temperaturas oscillan entre  e. Las mejanas annalas inferioras a se tròban dins los airals pus elevats de la Chapada Diamantina e de la Altiplà de Borborema. L'indèx de precipitacions annalas vària de 300 a. Tres dels quatre tipes principals de climas qu'existisson a Brasil pòdon se trobar en lo Nòrd-èst:
Lepton
Lo mei famós qu'ei l'electron mes la sciéncia qu'identifica 6 tracas (aperadas sabors en fisica nucleara) de leptons : 3 cargats (dont l'electron) e 3 neutres (los neutrinos).
Pote Sarasin
Pote Sarasin (1905-2000) diplomatic e òme politic, foguèt primièr ministre de Tailàndia entre setembre e decembre 1957.
Dracy
Dracy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Istòria
Coneguda dempuèi l'Antiquitat per la siá activitat métallurgique fòrça important.
Un abitat gallo-romain pro important a #èsser reconegut a la localizacion del castèl actual, fins a la glèisa e al delà fins a la linha de camin de fèrre e del cementèri actual. Degun enregistra ni estudi i an pas #èsser efectuadas.
Una via romaine secondaire llom lo riu sus lo sieu marge drech, de Ouanne (Odouna) cap a Sens (Agedincum), una autra via secondaire en venent de Mezilles e Fontaines s'i enllaça.
Nomenada Dracei en un manuscrit de la intitulada liber sacramentorum, en una lista de las parròquias del diocèses de Sens.
Connue dès l'Antiquité pour son activité métallurgique très importante.
Un habitat gallo-romain assez important a été reconnu à l'emplacement du château actuel, jusqu'à l'église et au delà jusqu'à la ligne de chemin de fer et du cimetière actuel. Aucune fouille ni étude n'y ont été effectuées.
Une voie romaine secondaire longe la rivière sur sa rive droite, de Ouanne (Odouna) vers Sens (Agedincum), une autre voie secondaire venant de Mezilles et Fontaines s'y raccorde.
Nommée Dracei dans un manuscrit du intitulé liber sacramentorum, dans une liste des paroisses du diocèses de Sens.
Selhac
Selhac (Seilhac en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Oracle Corporation
right|300px|Burèus centrales d'Oracle a [[Redwood City (Califòrnia, Estats Units).]] Oracle Corporation (Nasdaq: ORCL) es una entrepresa americana, situada a Silicon Valley, Califòrnia, que desvolòpa logicial per gerir basas de donadas electronicas e de produchs ligats. Fondada en 1977, es una companhiá cap en lo sieu sector. En 2005, aviá a l'entorn de 50.000 trabalhadors dins 145 païses.
Lo 27 de genièr de 2010 se completèt la crompa de Sun Microsystems de la part d'Oracle per unes 7.400 milions de dolars.
José Bonaparte
José Bonaparte ei un paleontològ argentin, vadut en 1948, que discurbiguéc un pilièr de dinosaures de Sud America e siguec un mentor tamben de plan de paleontològs argentins coma Rodolfo Coria. Segontes Peter Dodson, paleontològ dera Universitat de Pensilvània, "a sigut responsable qu'Argentina ei aué eth siesau país en eth monde des dinosaures"(1).
Biografia
Bonaparte ei eth hilh d'un marinièr. Vadut en Rosario, Argentina, demorec de joen en Mercedes, Buenos Aires. Shens auer encara ua formacion en paleontologia, comencec a colleccionar fossils e tamben creec un museu ena sua vila natal. Dempús siguec eth responsable dera Universidad Nacional de Tucumán. Aciu siguec aperat Doctor Honoris Causa (2) en 1974 e en aguesta epoca tamben siguec un scientific en eth Museu Nacional de Sciéncies Naturaus de Buenos Aires (3).
Discurbiments
Eth supercontinent Pangèa se desseparéc en Laurasia en eth nòrd e Gondwana en eth sud pendent eth Jurassic. Pendent eth cretacèu, Sud America se desseparéc encara més dera resta de Gondwana. Aguesta desseparacion provoquéc ua divergéncia demest eth biòma deth nòrd e eth biòma deth sud. Es trobalhes de Bonaparte illustren aguesta divergéncia e comportéc qu'eth paleontològ Robert Bakker l'aperés eth senhor deth Mesozoïc (4).
En Sud America, es titanosaures desvoloparen ua armadura e prosperaren pendent qu'es sauropòdes deth continent deth nòrd s'escandien e eren remplaçats pes adrosaures; es terapòdes carnivòrs eren representats pes abelisaures e tamben dinosaures estranhs coma eth carnotaurus, un dinosaure damb banha e pauques defenses. Sembla qu'un pont de terra amassaua Nòrd e Sud America pendent eth cretacèu tardièr pr'amor que diuersi titanosaures an sigut discurbits en lòcs tan luenh com Utah o es dinosaures-guit ena Patagonia.
Lista de dinosaures discurbits
º Alvarezsaurus calvoi (1991), er originau e malaisit de classar membre des alvarezsaurides, en forma d'audèth. º Amargasaurus cazaui (1991, damb Salgado), un diplodocid coma eth Diplodòcus, damb espies que corren enjós. º Andesaurus delgadoi (1991, damb Calvo), un titanosaurid e un des dinosaures més grani.
º Argentinosaurus huinculensis (1993, damb Coria), un titanosaurid e un des dinosaures més grani.
º Argyrosaurus superbus (1984), un titanosaurid e un des més grani dinosaures.
º Carnotaurus sastrei (1985), un carnivòr ceratosaurid. º Coloradisaurus brevis (1978, auans Coloradia), un lèu saurodomòrf (Triass).
º Dinheirosaurus lourinhanensis (1999, damb Octávio Mateus), un sauropòde portugués. º Guaibasaurus candelariensis (1998, damb Ferigolo), un saurischi primitiu. º Kritosaurus australis (1984, damb Frenchi, Powell e Sepúlveda), eth més conegut dinosaure-guit de Sud America.
º Lapparentosaurus madagascariensis (1986), un sauropòde.
º Mussaurus patagonicus (1979, damb Vince), un lèu (Triass) sauropodomòrf conegut sonque per ueus e crans de joen dinosaure. º Noasaurus leali (1980, damb Powell), a ceratosauri que se pensaua qu'auia ua urpa coma Deinonychus.
º Patagopteryx (1992) - er audèth més conegut que podia pas volar.
º Piatnitzkysaurus floresi (1979), un tetanurid teropòde.
º Rayososaurus agrioensis (1996), un sauropòde rebbachisaurid.
º Riojasaurus incertus (1969), un lèu (Triass) sauropodomòrf.
º Saltasaurus loricatus (1980, damb Powell), un titanosaurid armat.
º Velocisaurus unicus (1991), un ceratosaurid bastit tà córrer.
º Volkheimeria chubutensis (1979), un sauropòde.
Filosofia
Bonaparte ei un tradicionalista e utiliza pas es metòdes modèrnes tà classar. Atau aplica eth principi dera parsimonia en plan de causes. Pr'açò madeish a rebutat de trabalhar en un tractat modèrne coma The Dinosauria. Totun, de 200 a 2007 utilizéc cladogrames tà classar eth sòn trabalh e trabalhéc dur tà compréner e usar aguest metòde.
Aué es sòns trabalhs sus es sauropòdes (coma sus Ligabuesaurus) e protomamifèrs de Brasil mòstren cladogrames héts per eth madeish e d'autes autors. Ei plan conegut per sòns discurbiments de dinosaures més adara preferís trabalhar sus mamifèrs. Ei tamben conegut pera sua constància, trabalh dur e horta personalitat (3).
200px| José Bonaparte ei un famós paleontològ argentin
Referéncies
1.- ^ Dodson is quoted in Omni, 1993.
2.- ^ "Tras las huellas de los dinosaurios" - CAECE University (Spanish)
3.- ^ a b Omni, 1993.
4.- ^ Bakker is quoted in Omni, 1993.
Hinojosa del Campo
Hinojosa del Campo es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Fil textil
vinheta|Bobinas de fil. vinheta|Detalh d'un fil al microscòpi. vinheta|fils de lana en pelòta. Lo fil textil es lo produch del filatge, es e dire l'aglutinacion de fibras textilas per formar un ensemble long.
Lo procediment d'obtencion d'aqueste fil pòt èsser industrializat dins un talhièr o una usina nomenada filatura.
S'entrecrosa de fils, se téis amb de maquinas o a la man. Se realiza atal de teissuts, estòfas, tapís, …
Las matèrias servissent a la fabricacion d'un fil per l'industria textila son : lo coton, la lana, lo crin, lo lin, lo cambe, la seda, lo cauchó, las matèrias plasticas, lo veire, l'aur, l'argent,. Lo fèrre per las còta de malhas
Articles connèxes
Fil d'Arian • Fus
Bana d'Africa
La Bana d'Africa es una peninsula de l'Africa de l'Èst que s'espandís dempuèi la còsta de la Mar Roja fins a la còsta occidentala de la Mar d'Oman, en passar pel Golf d'Adèn.
Lo tèrme pòt indicar tanben la region ocupada per Somalia e Jiboti tant coma cèrtas parts d'Etiopia e d'Eritrèa e qualques còps tanben Sodan e Kenya.
Arnaut Ernèst Junqua
Arnaut Ernèst Junqua (en francés, Arnaud Ernest Junqua), vasut lo 16 de febrèr de 1816 a Leitora (Gers), mòrt lo 31 de genèr 1893, es un militari francés deu Segond Empèri.
Biografia
Son grand-pair, Arnaut Junqua, es lo purmèr sos-prefeit de Leitora en 1792, causit per sas qualitats republicanas. Es un òme imposant, de nauta talha (prèp de 2 métres, e Arnaut Ernèst mesurara 2,04 m ). Sa mair, Cécile Belliard, es la hilha de Jeanne Lannes, sòr deu marescau Joan Lannes.
Arnaut Ernest s’engatja dins l’armada en 1834. En 1851, es capitani dens lo 1èr regiment de carabinèrs. Se retròva dins lo regiment de coirassèrs de la Garda imperiala. Obten la Legion d’Onor lo 23 de mai 1855. Aquèste annada, la rèina Victòria deu Reiaume Unit ven a París tà visitar l’Exposicion universau, e s’arrestant davant Arnaut Ernèst Junqua qu’es de faccion. « O, lo polit oficièr » ! çò ditz. Mès tard, lo soldat contarà coma es partit dins una aventura entà trobar lo famós diamant Koh-i-Noor, e lo balhar a la rèina. Junqua èra conegut coma lo perfèit Gascon, contaire d’« istòrias vertadèras o inventadas — mès sovent inventadas ».
De 1857 a 1859, totjorn capitani, es commandant en segond deu Escadron deus Cent-Gardes.
En 1859 es hèit cap d’escadrons au 12e régiment de dragons de Valencienas, e recep lo grade d’Oficièr de la Legion d’Onor.
Se retira deu servici en 1870 e s’en torna dens sa vila natala, on morís lo 31 de genèr de 1893.
Royal Navy
La Royal Navy (Marina Reiala) es la marina de guèrra del Reialme Unit. Dempuèi lo començament del sègle XVIII e fins a la mitat del sègle XX foguèt la màger e mai poderosa marina del mond, que joguèt un ròtle clau dins l'establiment de l'Empèri Britanic coma poténcia dominanta Pendent la Segonda Guèrra Mondiala aviá qualquas 900 naus operacionalas de totas classas. Pendent la Guèrra Freda, foguèt transformada principalament en una fòrça antisubmarina, a la recèrca dels sosmarins sovietics, principalament actius a l'Espaci GIUK. Amb la desaparicion de l'Union Sovietica, son ròtle foguèt las operacions d'expedicion globala.
La Royal Navy es una compausanta del Servici Naval (Her Majesty's Naval Service) amb tanben a los Royal Marines (infantariá de marina), la Flòta Reiala Auxiliara (Royal Fleet Auxiliary), la Resèrva Navala Reiala. En abril de 2009 aviá 39.100 membres, que 7.500 n'èran dins los Royal Marines; en mai dels 3.600 membres de la Resèrva Volontària, totalizant 42.700 membres. Aiçò ne fa la marina màger de l'Union Europèa, donat lo nombre combinat total de naus, avions e personal.
La Royal Navy, de mai, es apiejada per la Flòta Reiala Auxiliara, una flòta de supòrt logistic de caractèr civil, dirigida pel Ministèri de Defensa, coma part de la Marina Mercanda Britanica. La RFA servís subretot a aténher e avitalhar los vaissèls en mar, mas aumenta tanben la capacitat guerrièra de la Royal Navy mercés als sieus 4 vaissèls de desembarcament classa Bay
Referéncias
<div class="reflist references-column-count references-column-count-2" style="-moz-column-count: 2; list-style-type: decimal;">
Cidialhas
Cidialhas (en francés Sidiailles) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Sarlanda
Sarlanda (Sarlande en francés) es una comuna d'Occitània dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Cidialhas
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Sarlanda
Toponimia
La prononciacion es [ʂɒr’lɑ̃ndɒ]. Las fòrmas ancianas son Sirlanda au segle XIII, Sarlanda en 1556. Sarlanda vendriá :
Cidialhas
Toponimia
Atestacions: Cidealia (1254), Sidialhia (1311), Cidialhe (1429), Cydealhes (1463), Sidealles (1500), Parrochia de Sidialhiis (1529), Sidialles (1540), Cedeaille (1560), Sidialhes (1561), Sideilles (1621), Cydiailles (1735).
Fusada
thumb|Enlairament de la fusada Saturn V de la mission [[Apollo 11]]
Una fusada es en astronautica un veïcul capable de daissar l'atmosfèra terrèstra e de ganhar l'espaci gràcia a un motor de fusada en emportant a l'encòp lo combustible e lo comburant necessaris a son fonccionament. Las pus gròssas fusadas construchas, coma Saturn V, permeton de plaçar fins a en orbita bassa.
Eth Herishet
Eth Herishet (Le Fréchet en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Eth Herishet qu'èra dera eleccion de Ribèra-Verdun, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'èra Nòsta Dauna, ara Sent Miquèu. Tanlèu 1790, Eth Herishet qu'èra deth canton de Sent Martòri.
Quark
En fisica nucleara, los quarks que son de fermions qui (amassa dab los leptons) e constitueishen los atòms.
Mei precisament, los quarks qu'entran dehens la composicion deus neutrons, deus protons e d'autres hadrons. Los neutrons e protons constitueishen lo nuclèu de l'atòm.
La carga electrica deus quarks es +2/3 o -1/3. Lor espin es ½ћ.
Classificacion
Las seis classas de quarks (e los seis d'antiquarks) son devesidas en tres generacions:
- la primièra generacion, formada pels quarks naut (u, de l'anglès "up") e baish (d, de l'anglès "down").
Las estimacions de las massas deus quarks u e d, son objèctes de controvèrsia.
John Dalton
thumb|200px|left|John Dalton John Dalton (Eaglefield, lo 6 de seteme de 1766 – Manchester, lo 27 de julhet de 1844) que ho un fisician e un quimista anglés considerat con lo fondator de la teoria atomica modèrna e qui estudiè tanben lo daltonisme, qui pòrta justament lo son nom.
Quark
Classificacion
- la segonda generacion, formada per los quarks encantats (c de l'anglès "charm", o "centre") e estranh (s de l'anglès "strange", o "sideways").
John Dalton
=Biografia=
Quark
Classificacion
- la tresau generacion, formada de quarks som o vertat (t de "top", o "truth") e hons o beutat (b de "bottom", o "beauty").
John Dalton
John Dalton es nascut lo 6 de setembre de 1766 a Eaglesfield dins lo comtat de Cumberland (uèi Cumbria) en Anglatèrra. Son paire, Joseph Dalton e sa maire, Deborah Greenup, apertenían a la Societat Religiosa dels Amis (quakers). Agueron tres dròles : Jonathan, Joan, Maria.
Quark
Classificacion
Los antiquarks (quarks d'antimatièra) son de carga electrica opausada (-2/3 e +1/3).
de tres quarks (barions)
thumb|left|200px|Un [[neutron compausat deus son tres quarks (u (+2/3) + d (-1/3) + d (-1/3) = neutron de carga electrica 0)]] 200px|thumb|right|Estructura intèrna d'un [[proton, amb sos tres quarks (u (+2/3) + u (+2/3) + d (-1/3) = proton de carga electrica +1)]] Lo proton es format de dos quarks u e un quark d : u (+2/3) + u (+2/3) + d (-1/3) = proton de carga electrica 1.
Lo neutron es format de dos quarks d e un quark u : u (+2/3) + d (-1/3) + d (-1/3) = neutron de carga electrica 0.
Ostau de Fòs
thumb|right|Reconstitucion modèrna dau blason de l'Ostau de Fòs.
L’Ostau de Fòs es una dinastia de senhors medievaus provençaus. Fondada per Ponç de Fòs (mòrt vèrs 1025), teniá lei senhoriás de Fòs e d'Ieras.
L'ostau foguèt fondada per Ponç de Fòs (mòrt vèrs 1025) que recebèt lei senhoriás de Fòs e d'Ieras a la fin dau sègle X. Comandant l'intrada dins la Mar de Bèrra, la region de Fòs èra productritz de sau, çò qu'assegurèt de revenguts importants a sei senhors. Relativament poderós, lei senhors de Fòs assaièron donc mai d'un còp de se liberar de la senhoriá dei còmtes de Provença mai sei revòutas recurrentas foguèron vencudas. La familha assaièt tanben d'intrar dins l'esfèra d'influéncia dei còmtes de Tolosa. Per exemple, Ponç IV de Fòs participèt a la Premiera Crosada dins l'armada tolosenca.
Mignerette
Mignerette es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Ostau de Fòs
A partir de la fin dau sègle XIII, la dinastia comencèt de declinar amb la venda progressiva de sei drechs senhoriaus. En 1216, una partida dei senhoriás d'Ieras e de Bregançon foguèt venduda a Marselha. Puei, una partida de la senhoriá de Fòs ela meteissa foguèt cedida a l'Ostau dei Porcelets e a l'Arquevescat d'Arle en 1235. En 1257, lei Fòs deguèron restituir Ieras après una demanda dei còmtes de Provença en cambi de 22 vilas e vilatges a l'entorn de Bòrmas, Peirafuec e Colobrieras. La familha i formèt un fèu novèu que gardèt fins a la mòrt sensa eiretier de Rossolin V de Fòs. La branca demorada a Fòs dispareguèt tanben dins lo corrent dau sègle XIV.
Mignerette
Geografia
La municipalitat a situat en lo airal urban de Montargis.
Ostau de Fòs
En revènge, au sègle XIII, un ostau de Fòs apareguèt dins lei Lanas. Es probablament liada a l'ostau provençala mai lei liames entre lei doas dinastias son desconeguts. Aquela branca subrevisquèt fins a la Revolucion Francesa mai retrobèt jamai son importància anciana.
Mignerette
Geografia
La commune est située dans l'aire urbaine de Montargis.
Bisa de Menerbés
Bisa de Menerbés (o Bísan de Menerbés amb la n finala muda) (Bize-Minervois en francés) es una comuna lengadociana de Menerbés situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Mignerette
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bisa de Menerbés
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Mignerette
Istòria
Es sul territòri d'aquela municipalitat #que se #passar la casuda del president de la Republica francesa Paul Deschanel, queigut del tren #que la portava a una commémoration, lo data|23|de mai: 1920 a 23h15.
Bisa de Menerbés
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Villa Bizani, in loco quae vocant Cebollarios en 1040, Bidanum de Alleriis..., Bizan de las Alheyras en 1222, Vizanum en 1326, Bizanum Alleriarum en 1351, Byran en 1381-1391, Vizan les Alières en 1409-1587, Bizan les Allières en 1428, Bysan en 1536, Biza en 1537, Bizan les Allières en 1578, Bizan en 1584, Bize de las Allières en 1590, Biza, Visa, Bize en 1596. Es a tòrt que los novèls editors de l'Hist. du Languedoc fan de Aleriae una localitat distincta. La prononciacion occitana es Bizo, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc ['bizɔ]. Segon Dauzat, lo nom vendriá de *Bitius, nom gallés d'òme derivat de Bittius, ambe lo sufixe latin -anum. *Bisan passèt a Bisa per reculament d'accent. Es a senhalar que bitu- a lo sens de « mond » en gallés (mond dels vius, per oposicion al cèl e als infèrns); un autre sens seriá « perpetual ». Segon Delamarre, qu'a pas legit las fòrmas ancianas o que coneis mal la fonetica occitana, dins los Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, Bisa seriá Bition, la proprietat de Bitios (Bitius, Bittius son atestats). En realitat, Bisa e Bisanet son lo meteis nom a l'origina e cal utilizar pel primièr l'explicacion que Delamarre fornís pel segond : eventualament Bitios derivat en -ānon, la proprietat de Bitios, mas lo nom d'òme (inatestat) *Bitiāno- existís; Bisanet pòt donc èsser la proprietat de *Bitiānos. Abans l'adopcion d'un diminutiu per Bisanet e lo reculament d'accent per Bisa, lo destriament se fasiá per l'apondi de (de) las Granolh(i)èiras per Bisanet, de las Cebolh(i)èiras (cebièras) puèi de las Alhiè(i)ras per Bisa.
Mignerette
Istòria
C'est sur le territoire de cette commune que se passa la chute du président de la République française Paul Deschanel, tombé du train qui l'emmenait à une commémoration, le 23 à 23h15.
Enric Abadia
Enric Abadia (Henri Abadie en francés), vadut eth 13 de heurèr de 1963 en Tarba, en departament deths Hauts Pirenèus e era region de Mieidia-Pirenèus, qu'ei un ciclista bigordan.
Biografia
En 1985 que ganhè ua etapa dera Rota de França e deths Tres dias deths Mauges. Que vadó atau professionau en 1986 en'equipa Fagor. Arron d'ua purmèra victòria obtienguda autanlèu era sua purmèra sason sus era 15 etapa deth Torn de Portugal, que s'afirmè com un bon garrapaire, acabant 19 deth Criterium deth Daufinat desliurat, e dus còps 2 d'etapa suu Torn d'Espanha. Eras suas nombrosas escapadas suber aquesta correguda que'u permetón de ganhar era classificacion deths sprints intermediaris.
Que's restaquè a Toshiba en 1991, on e ganhè eth son darrèr trionf, ua etapa deth Criterium deth Daufinat desliurat. Que hiquè fin ara sua carrèra professionau en 1992, alavetz qui corrí tà Chazal.
Institut d'Estudis Occitans
L'Institut d'Estudis Occitans (IEO) es una associacion culturala segon la lei de 1901, creada en 1945 a Tolosa, reconeguda d'utilitat publica (1949) e joinessa e educacion populara (1986).
Faguèt seguida a la Societat d'Estudis Occitans (SEO), que foguèt dissolguda en 1946.
A per tòca lo manten e lo desvolopament de la lenga e de la cultura occitanas per la direccion, l'armonizacion e la normalizacion de totes los trabalhs que pertòcan la cultura occitana dins son ensemble.
Presidents de l'IEO
300px|thumb|right|Lògo ancian de l'IEO e sa devisa.
Organizacion de l'IEO : sièti e associacions afiliadas
L'IEO, en mai del sièti istoric, es una federacion organizada en seccions regionalas, seccions departamentalas o cercles locals que s'espandisson dins l'ensemble d'Occitània, mas unicament en França.
Sièti de l'IEO
L'IEO anima d'accions especificas :
IEO-IDECO edicion-difusion de l'IEO
L'IEO-IDECO es un establiment secondari de l'Institut d'Estudis Occitans gerit pel sièti de l'associacion. Basat a Puèglaurenç, l'IEO-IDECO assegura d'un costat l'edicion de libres en occitan o sus la lenga e la cultura occitanas (IEO Edicions) - e la difusion/distribucion de sa produccion e de la de mai d'un ostal d'edicion (IEO Difusion), de la federacion o non. IEO Edicions publica a l'entorn de 12 libres per an.
Controvèrsias e estructuracion de l'occitanisme
L'IEO patiguèt qualques crisis long de son istòria. La pus aguda se passèt a la fin dels ans 1970 e a l'inici dels ans 1980, quand s'afrontèron doas tendéncias: una qualificada de "populista", menada per Ives Roqueta e qu'aviá accedit al poder, e una qualificada d'"universitària" menada per Robèrt Lafont. En 1981, la tendéncia "universitària", amb Robèrt Lafont en tèsta, foguèt obligada de quitar l'IEO. Aquò faguèt desaparéisser gaireben completament las activitats de recèrca scientifica a l'IEO, que migrèron cap a d'organismes distints coma las universitats e l'Associacion Internacionala d'Estudis Occitans e, especialament en lingüistica, cap al Gidilòc e al Conselh de la Lenga Occitana. Totun, l'IEO a conservat fins a uèi un ròtle essencial dins lo domeni de l'animacion culturala e dins l'aculhença d'un grand nombre dels militants de la cultura occitana.
L'IEO participèt a la creacion del Congrès Permanent de la Lenga Occitana e militèt per la creacion de l'Ofici Public per la Lenga Occitana. Milita per l'apropriacion e l'usatge generalizats de Lenga occitana (per designar lo nom de la lenga, qual que siague lo dialècte) e d'Occitània (per designar lo territòri en França, Espanha e Italia ont se parla la lenga occitana).
En 2015, l'IEO mandèt a l'ensemble dels conselhèrs regionals de las regions Aquitània, Lengadòc-Rosselhon, Miègjorn-Pirenèus, Peitau-Charanta, Auvèrnhe, Ròse-Aups, Provença Aups Còsta d'Azur, Lemosin per presentar l'Occitània culturala e criticar la volontat de las regions Lengadòc-Rosselhon-Miègjorn-Pirenèus de s'apropriar lo nom Occitània.
Coordenadas
Institut d'Estudis Occitans - IEO 11, carrièra Malcosinat 31000 Tolosa
Lista dels comtes de Tolosa
drecha|vinheta|128 px|[[Eraldica|Armas dels comtes de Tolosa, puèi adoptadas per la província de Lengadòc e los Estats de Lengadòc]] Lista dels comtes de Tolosa
Comtes e ducs carolingians (beneficiaris; 778-849)
Las ortografias en italica son de formas probablas, de verificar.
Numeracion tradicionala (abans 942)
Las ortografias en italica son de formas probablas, de verificar.
Comtes non ereditaris
1215-1218 : Simon IV de Montfòrt, 5en comte de Leicester, vescomte de Besièrs e de Carcassona comte de Tolosa per conquista
1681-1737 : Loís Alexandre de Borbon (1678 † 1737), comte de Tolosa, filh illegitim de Loís XIV e de Madama de Montespan
Bibliografia
Roger Genty, Les comtes de Toulouse : histoire e traditions, Ferrières, Éd. de Poliphile, 1987, ISBN 2-86888-013-4
Banquisa
drecha|vinheta|300x300px|Oscillacion annadièra de l'estenduda de la banquisa (de color blanca) La banquisa es un jaç de glaç flotant que se forma dins las regions oceanicas polaras. Ten una espessor aproximativa d'un mètre, quand se torna formar cada an, e de 4-5 mètres, quand es persistenta, coma se vei dins las region articas mai prèpa del pòl. Excepcionalament pòt arribar a una espessor de 20 m. Es fòrça sovent constituida per de blòcs de glaç fracturats que se son tornats soudar.
Formacion
La causa principala de la formacion de la banquisa es la congelacion de la superfícia marina, mas i pòdon tanben contribuïr las precipitacions de nèu, que son totjorn escassa dins las regions polaras, somesas de manièra permanenta a l'influéncia de las nautas pressions a causa del vòrtex polar. L'aiga de la mar se gèla solament a sa superfícia, doncas la del fons arriba pas a se refrejar pro, a causa de l'enòrma calor especifica de l'aiga e sa resisténcia al cambiament de temperatura. Perque comence la solidificacion, cal que la temperatura davale fins a –1,8 °C, a causa de l'abaissament crioscopic, es a dire la diminucion del ponch de fusion/solidificacion qu'acompanha la salinitat. D'en primièr se forman de pichons cristals lenticulars d'aiga pura, que après s'amassan. A la fin la banquisa demòra formada d'un conglomerat de glaça amb preséncia de salmoira dins las fendasclas, ont i abitan algas e bacterias adaptadas especificament a aquel ambient ipersalin.
Las doas banquisas
Existisson doas banquises sus Tèrra, una en Artic e l'autra en Antartida
Òm obsèrva amb preocupacion que dempuèi d'anandas la banquisa artica a tendéncia a pèrdre d'estenduda a cada cicle, causa que s'interpreta coma un efièch del cambiament climatic actual. Segon las darrièras estimacions se crei que d'aicí a qualques ans desapareisserà entièrament pendent la sason d'estiu. drecha|vinheta|300x300px|Orsses blancs a l"entorn d'un un sosmarin nuclear
Ecologia
I a fòrça organismes ligats a la banquisa. Los orsses blancs vagan sus la banquisa artica, e fòrça peisses, fòcas e crustacèus (krill) forman una cadena alimentària que comença amb las algas que creisson jol glaç, din un environament fòrça constant e enriquit en nutriments, mai que mai favorable per la vida marina.
Climatologia
Las consequéncias envronamentalas de l'evolucion de las banquisas se limitan pas als sieus efièches sus la vida marina. Afècta lo regim climatic global de doas manièras. Primièrament, lo jaç de glaç cobrís l'ocean, tot en agissent coma un isolant que restrenh lo flús de calor de la mar cap a l'atmosfèra: l'ocean e l'atmosfèra forman un sistèma coblat que regula la distribucion de calor al nivèl global. En segond luòc, lo glaç blanc de la banquisa, e mai que siá prim, es extrèmament reflector, causa que contribuis significativament a l'albedo planetari (la proporcion de radiacion solara que tòrna a l'espaci per reflexion), un dels paramètres qu'influisson mai l'evolucion del clima global. L'actuala diminucion sasonièra de l'albedo als pòls deurriá contribuir, doncas, al rescalfament global, en cas de retroaccion positiva simetrica que se produsís als periòdes climatics glaciaris, quand l'estenduda de las casquetas e de la banquisa accentuan justament lo refrejament.
I a de rasons de pensar qu'en un periòde de l'istòria de la planeta, fa unes 700 milions d'ans, lo climat foguèt tan frej qu'una espessa banquisa permanenta arribèt a cobrir l'ensems dels oceans, a l'excepcion benlèu de l'eqüator.
(1241) Dysona
(1241) Dysona es un asteroïde.
Ñuqanchik
thumbÑuqanchik (nosauts amassas en quichoa) qu'ei ua emission d'informacion de ràdio e de television en quíchoa difusida per las cadenas peruviana Radio Nacional del Perú e TV Perú.
Que s'emetèish enter las 5:30 e las 6:00 deu matin e qu'ei presentat peus presentadors Clodomiro Landeo e Marisol Mena.
Lista dels primièrs ministres d'Islàndia
thumb|right|100px|Blason de Islàndia Lo primièr ministre es lo cap de govèrn de Islàndia.
Vaquí la lista dels primièrs ministres de Islàndia dempuèi 1904.
Prefixe
Un prefixe qu'ei un afixe hornit en davant d'un lexèma entà formar un derivat, tan vau díser ua paraula nava dab un sense navèth.
Saint-Remimont (Meurthe e Mosèla)
Saint-Remimont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gèli Pos
thumb|Gèli Pos (2012) Gèli Pos (en francés : Gilles Poux - Capdenac, lo 7 de junh de 1957) es un òme politic francés d'origina occitana. Es cónsol comunista de La Courneuve.
Langa de Duero
Langa de Duero es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon. Aperten a la comarca de Tierras del Burgo.
Ahatsa-Altzieta-Bazkazane
Ahatsa-Altzieta-Bazkazane (basco), Ahaxe-Alciette-Bascassan (francés), qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Lo gentilici qu'ei ahastar.
Geografia
L'arriu de Lauribar, afluent de Niva, que trauca la vila.
Las comunas tòcatocantas que son Bussunarits-Sarrasqueta au nòrd, Sent Joan lo Vielh au nòrd-oèst, Aintzila a l'oèst e Ezterenzubi e Lekunberri au sud.
Istòria
La distincion de Ahaxe, egalament @dénommer distincion de Cize, i aguèt aliat a las vicomtes de Arbéroue a, aital coma a aqueles de Fenestreta e als comtes de Biscaia.
Ahaxe E Alciette-Bascassan se son amassats la.
La seigneurie d'Ahaxe, également dénommée seigneurie de Cize, fut alliée aux vicomtes d'Arbéroue au, ainsi qu'à ceux de Guiche et aux comtes de Biscaye.
Ahaxe et Alciette-Bascassan se sont réunies le 11. Ahatsa, Altzieta e Bazkazane que s'unín en 1892 entà formar la comuna actuau.
Demografia
Dens lo fogatge de la Baisha Navarra de 1695, que i avèva 21 familhas censadas a Ahatsa, 55 a Altzieta e 23 a Bazkazane.
Lo recensament de 1791 que comptè 337 estatjants a Ahatsa.
De véder
Cada quartièr qu'a ua glèisa: Sant Julian a Ahatsa, Sant Salvador (d'estil romanic) a Altzieta e Sant Andrés a Bazkazane (au ras d'un convent benedictin). L'ostau de la o guardiana de la glèisa de Bazkazane qu'ei monument istoric.
(1242) Zambesia
(1242) Zambesia es un asteroïde.
Liceras
Liceras es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon. Aperten a la comarca agrària de Tierras del Burgo e a la comarca de Caracena.
Silicon Valley
right|400px|thumb|Vista panoràmica de Silicon Valley. Silicon Valley (o Val del Silici) es lo nom de la region sud de l'airal de la Baia de San Francisco, al nòrd de Califòrnia, Estats Units. Demòra comprés entre la Val de Santa Clara e la mitat sud de la Peninsula de San Francisco, en una region qu'abasta dempuèi Menlo Park fins a San José, lo centre que se'n situariá a Sunnyvale.
Lo tèrme Silicon Valley foguèt inventat pel jornalista Dòn C. Hoefler en 1971. Silicon (Silici), ven de la nauta concentracion d'indústrias dins la zòna, ligadas als semiconductors e los ordenadors; Valley se fa referéncia dins la Val de Santa Clara (Santa Clara Valley), e mai se se poiriá a l'ora d'ara tanben aplicar als environs, a ambedós costats de la baia, que fòrça d'aquelas indústrias se son espandits cap a el.
Entrepresas de renom
Milièrs d'entrepresas de nauta tecnologia an establit las siás sieus generales a Silicon Valley; la seguenta lista son qualques unas que ne figuran a Forbes 500: Adobe Systems | Advanced Micro Devices | Agilent | Altera | Apple Inc. | Applied Materials | BEA Systems | Cadence Design Systems | Cisco Systems | eBay | Electronic Arts | Google | Facebook | Hewlett-Packard | Intel | Intuit | Juniper Networks | Knight-Ridder | Maxtor | National Semiconductor | Network Appliance | Oracle Corporation | SAP | Siebel | Sun Microsystems | Symantec | Synopsys | Tesla, Inc. | Veritas Software | Yahoo!| Informatica Corporation.
Le Grais
Le Grais es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A la Revolucion francesa, la municipalitat del Grais a ligat al costat de Rânes (aquel darrièr a suprimit l'an 1802).
À la Révolution française, la commune du Grais est rattachée au canton de Rânes (ce dernier est supprimé en 1802).
Indici d'explosivitat volcanica
L’indici d'explosivitat volcanica (ò indici VEI per l'anglés Volcanic Explosivity Index) es un metòde d'estimacion destinat a establir una mesura relativa de la fòrça explosiva d'una erupcion volcanica. Permet tanben d'identificar lei volcans pus perilhós.
Desvolopat per de scientifics estatsunidencs en 1982, es basat sus divèrsei paramètres coma lei quantitats d'emissions volcanicas ò l'autor dau plumacho eruptiu. Es una escala dubèrta mai a l'ora d'ara, lei valors definidas varian unicament entre 0 e 8.
Adrian Năstase
Adrian Năstase (n. 1950) avocat e òme politic foguèt primièr ministre de Romania entre 2000 e 2004.