cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Accident vascular cerebral
Ipertension cronica
Qu'es la causa de 50% deus AVC emorragics. L'ipertension cronica que hè váser microaneurismas en mei de l'ateròme.
Mauformacion vasculara cerebrala
Que representa 10% deus AVC emorragics mes 30% aus jovens. Qu'es la rompedura d'un aneurisma o d'un cavernòme.
Tractament antitrombotic
Dab l'atge, qu'am de mei en mei de monde dab tractament anticoagulant pr'amor d'un risque de calhòt. Mes aqueste tractement que balha mei d'emorragia, sovent dab un traumatisme cranian, mes acòps shens nat tum, pr'amor de la violéncia o d'un tractament mau equilibrat.
Tumor cerebrala
Que balhan 5 a 10% de las emorragias cerebralas. Que son sustot las tumors malinas.
Clinica
Lo mau de cap qu'es sovent mei important que hens los AVC isquemics. Los simptòmas que càmbian segon lo lòc de l'emorragia. Las neurònas que son premsadas e qu'apareish un deficit neurologic. En vertat, la realitat ne balha pas jamei l'escasença de saber se l'AVC es isquemic o emorragica. Sonque l'imatgeria que pòt muishar lo tipe d'AVC.
Pollucion
La pollucion (o contaminacion) es l'arribada, mai que mai ligada a l'accion dirècta o indirècta de l'òme, de modificacions materialas o radiativas dins un mitan, que ne càmbia las proprietats, modifica l'estructura e lo foncionament de l'ecosistema tocat.
Accident vascular cerebral
Tractament
=Diagnostic=
.cat
.cat es lo nom de domeni d'Internet per la lenga e la cultura catalana. Siaguèt aprovat oficialament lo 16 de setembre de 2005 per l'ICANN. Es gerit per la Fondacion puntCAT. Aqueste nom de domeni siaguèt lo primièr a èsser reservat a una comunitat lingüistica.
Accident vascular cerebral
Tractament
En prumèr, que's cau concentrar sus l'interrogatòri e la clinica susdita. Que cau cercar los antecedents deu malaut, sustot los vasculars e neurologics. Au còr que cau cercar la preséncia d'ua boha o d'un ritme irregular (fibrillacion auriculara).
Tostemps, los examens biologics deven estar realizats (NFS, ionograma, glicemia). Ende aver un punt de vista diagnostic mes tanben ende véser factors de gravitat, ua iperglicemia qu'es hèra toxica endeu cervèth en mei de l'isquemia, que carrà que sian regulars se besonh.
L'eco-doplèr deu còth que cèrca l'ateròma hens los canèrs carotidians o ua disseccion arteriala.
L'escàner cerebrau a la fasa aguda que balha sustot l'idèa d'ua emorragia o pas hens lo cervèth, mes los signes d'isquemia n'arriban pas qu'après jorns d'espèra. L'emorragia que's vei per ua iperdensitat de la sang sus l'imatge. L'isquemia jovena que's vei dab ua ipodensitat suu territòri atacat. L'escanèr dab injeccion que balha ua idèa melhora de la vascularizacion deu cervèth e ua isquemia qu'es mei aisida a véser, mes la deficion qu'es hèra maishanta.
IRM o ARM: que son los examens de referéncias
=Diagnostic diferenciau=
Que son sustot los diagnostic de malaisèr, que pòden estar cardiac, neuròlogic, endocrinologic, ORL:
Que pòden estar plan escartats peus examens complementari.
Totun la migrana dab aura que pòt har simptòmas neurologics dab mau de cap, acòps n'i a pas sonque l'escàner ende estar segur deu diagnotic.
Delaware (omonimia)
Delaware pòt designar:
Accident vascular cerebral
Tractament
=Factor de risque=
=Prevencion=
Primària
Qu'es sustot la prevencion de l'ipertension arteriala, a tot atge. Lavetz, que cau har shau au pes, au minjar gras, la carnsalada, la sau e arrestar lo tabac. N'i a pas nat interès a tractar per aspirina en prevencion primària quan un AVC n'es pas jamei escasut e mei, que hè pujar lo risque d'un AVC emorragic o d'ematòma sosdurau. Encontra d'aquò los AVK que son indicats dab la fibrillacion auriculara segon lo scòre CHADS. Se's superior o egal a 2 ua anticoagulacion per AVK qu'es indicada.
Scòre CHADS (antecedent) : C:Cardiac, 1punt. H:ipertension,1punt. A: Atge>75ans, 1punt D:diabet, 1punt    S:Stroke (AVC):2 punts
Hens las estenòsis carotidianas, la cirurgia qu'es possible, que s'apèra ua endartariectomia. L'endartariectomia qu'es l'aubertura de la carotida e lo cirurgian que neteja la placa d'ateròma e torna barrar l'artèria, que podèm tanben botar un stent mes n'es pas provat que sia mei que la cirurgia. En prevencion primària, la cirurgia n'es pas tan indicada, que's hè quan l'estenòsi es de mei de 60%. Lo risque d'AVC qu'es detriat per dus sus cinc ans, mes lo risque de'n har un, qu'es de 2% per an dab ua estenòsi de mei de 60% e la cirurgia que balha un risque de 3% pendent lo mes après. Qu'es donc a la causida.
Segondària
Que cau continuar la prevencion segondària e guerrejar contra l'ipertension e lo tabac. Hens los AVC isquemics, ua antiagregacion plaquetara qu'es indicada en prevencion segondària, dab aspirina a ua dòsi entre 100 e. Se jamei l'aspirina es mau tolerada, lo clopidogrel que pòt estar emplegat dab un coeficient còst/benefici mens interessant. La cirurgia qu'es mei indicada que la podèm har dab ua estenòsi de mei de 50%, mes qu'es plan indicada ende ua de mei de 70% .
=Celebritats qu'avon un AVC=
= Nòtas e referéncias =
Vauxaillon
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les Gets
Les Gets en arpitan (Les Gets en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Lo vilatge se tròba al nivèl del Caulet dels Gets, en separant la vallée de Aulps al nòrd d'aquela de Taninges al sud.
Situat dins mièja montanha (1200 m), en lo massís del Chablais, lo vilatge es fòrça adaigat. Las precipitacions en venent de l'oèst son n'efièch encara cargat de la siá aiga en arribant en lo nòrd dels Alpes doncas qu'an pas #èsser d'arrèsts pel Massís Central. Las siás montanhas an servit a la s-|XIX|e}} de pâturages.
Le village se trouve au niveau du Col des Gets, séparant la vallée d'Aulps au nord de celle de Taninges au sud.
Situé en moyenne montagne (1200 m), dans le massif du Chablais, le village est très arrosé. Les précipitations venant de l'ouest sont en effet encore chargées de leur eau en arrivant dans le nord des Alpes puisqu'elles n'ont pas été arrêtées par le Massif Central. Ses montagnes ont servi au de pâturages.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|left|Pâturages Dels Gets tales #qu'existissián al començament de la thumb|left|upright=1.2|Lo érosion dels sòls, començament de la Lo pòble dels Gets apareis per las primièras fes en la istòria entre 1135 e 1140 en una charte de la abbaye de Aulps. Entre los confins vilas, se cita la Crête #que domina las Gets. Dintratz 1135 e 1185, una autra charte del meteis fons de archiu menciona "la capèla e lo cementèri" dels Gets en lo pagament d'un litige entre lo abbaye de Aulps e lo prieuré bénédictin de Contaminas. La principala activitat de las Gets, abans de venir un pòble touristique (station d'esquí ne ivèrn), èra lo agro-pastoralisme aital coma la valorisation del bòsc utilizat coma matériau de bastiment e combustible.
Al ora actuala, lo espleitacion del bòsc demòra una activitat practicada en la comuna. Ne efièch, lo pòble organiza las siás d'activitats touristiques e culturalas a l'entorn de aqueles recorses, sustot lo festival « Billes de bòsc » organizat cada an.
Una part de la municipalitat a calfat per una chaufferie a bòsc.
thumb|left|Pâturages des Gets tels qu'ils existaient au début du thumb|left|upright=1.2|L'érosion des sols, début du Le village des Gets apparaît pour la première fois dans l'histoire entre 1135 et 1140 dans une charte de l'abbaye d'Aulps. Parmi les confins cités, on cite la Crête qui domine les Gets. Entre 1135 et 1185, une autre charte du même fonds d'archives mentionne "la chapelle et le cimetière" des Gets dans le règlement d'un litige entre l'abbaye d'Aulps et le prieuré bénédictin de Contamines. La principale activité des Gets, avant de devenir un village touristique (station de ski en hiver), était l'agro-pastoralisme ainsi que la valorisation du bois utilisé comme matériau de construction et combustible.
À l'heure actuelle, l'exploitation du bois reste une activité pratiquée dans la commune. En effet, le village organise ses activités touristiques et culturelles autour de cette ressources, notamment le festival « Billes de bois » organisé chaque année.
Une partie de la commune est chauffée par une chaufferie à bois.
Shinichi Suzuki
thumb|thumb|200px|[[Nagoya, ciutat deus Suzuki]] Shinichi Suzuki (en japonés 鈴木 鎮一 Suzuki Shin-ichi ; Nagoya lo 17 d'octobre de 1898 – lo 26 de genèr 1998) que ho un pedagòg, violonista, hilh deu gran laütièr japonés Masakichi Suzuki (lo fondator de las granas usias de vriulon de Nagoya).
Shinichi que desvolopè ua tecnica pedagogica (aperada metòde suzuki), a la debuta virada de cap a l'ensenhament deu vriulon mes en hèit e de hèit generalizada a tot ensenhament.
Qu'avèva aprés lo vriulon au 17 ans e qu'estudiè a Berlin dens las annadas 1920 abans de tornar au Japon en 1930 e i har lo pedagòg e cap d'orquèstra.
Sant Ipolite lo Graveiron
Sant Ipolite lo Graveiron (Saint-Hippolyte-le-Graveyron en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Cuevas del Becerro
Cuevas del Becerro es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Combafan
Combafan ( Combefa en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Veire tanben
Comunas de Tarn
13 d'agost
Decèsses
Veire tanben :
Marestanh
Marestanh (Marestaing en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Marestanh que seré compausat deu latin stagnum « estanh » e d'un prumèr element escur, benlèu lo nom gallic d'òme Maros (que los autors presentan coma dobtós). Segon Negre, Marestanh que vengueré de l'adjectiu gascon marestin « marescut, palustre, lamèr », dambe l'atraccion posteriora de estanh.
Lòcs e monuments
La glèisa actuau, dedicada a Senta Quitèira, a été construite en 1754, elle remplace l'anciana glèisa qui était situada au cimetière. Son clocher, remplaçant un clocher mur, a été construit en 1873.
Blòcs de La Rossa e Sant Roman
Dins lo principat de Mónegue, lo sector de La Rossa e Sant Roman es divisit en blòcs (îlots, en francés):
Arrondiment francés
L'arrondiment es una subdivision territoriala e una anciana circonscripcion electorala dels departaments francés.
Ròtle e administracion
L'arrondiment departamental es una circonscripcion territoriala, subdivision del departament ; el meteis es subdevesit en cantons e en comunas. L'administracion d'un arrondiment es fisada a un sosprefècte qu'assistís lo prefècte del departament.
Contràriament a las regions, als departaments e a las comunas, los arrondiments departamentals an pas l'estatut de persona morala de drech public. Son pas tanpauc administrats per de personas elegidas, mas per de personas designadas per la presidéncia de la Republica Francesa.
Istòria
Lo principi dels arrondiments foguèt prepausat dins mantun projècte de reforma jos lo Regim Ancian, especialament per l'intendent de Bretanha Caze de La Bove dins son Memòria concernent los subdelegats de l'intendéncia de Bretanha en 1775.
Los arrondiments departamentals foguèron efectivament creats per la lei del 28 de pluviôse de l'an VIII (17 de febrièr de 1800) e se substituiguèron als districtes. Cada arrondiment aviá un conselh d'arrondiment que sas atribucions se redusián a examinar la situacion fiscala e a emetre de vòts que lo sosprefècte transmetiá al Conselh general. Los arrondiments an servit a d'unes periòdes de circonscripcion legislativa, en particular pendent la Tresena Republica. E mai, lo decret del 10 de setembre de 1926, que suprimiguèt 106 arrondiments jos pretèxt d'economias dins l'administracion, foguèt considerat coma una manipulacion electorala.
En 1940, la lei del 12 d'octobre « suspend » los conselhs d'arrondiments, que seràn pas jamai remeses en activitat.
En 2007, existís 342 arrondiments. La màger part dels departaments ne possedisson tres o quatre. Los departaments del territòri de Belfòrt e de París n'an pas qu'un sol, mentre que Mosèla n'a nòu. Lo departament de Sèina e Oise, en 1966 e 1967, just abans sa supression, aviá onze arrondiments, çò que constituissiá lo maximum pas jamai atenhut.
Los tres arrondiments de Metz Campanha, Estrasborg Campanha e Thionville Oèst an per capluòc una comuna qu'aparten pas a l'arrondiment. L'arrondiment de Sant Martin Sant Bartomieu (Guadalope) aviá pas de capluòc, segon lo còde oficial geografic de l'INSEE (mas aqueste arrondiment existís pas mai en 2007 dempuèi que Sant Bartomieu e Sant Martin son estadas erigidas en collectivitats territorialas e fan pas pus partida de Guadalope).
Dempuèi qualques decennis, lo nombre d'arrondiments a tendéncia a aumentar, pus particularament en Illa de França e dins los departaments d'otramar. Atal, aquestas cinquanta darrièras annadas, los eveniments seguents se son produches :
E mai, los arrondiments de Saint Denis e de Sceaux (departament de Sèina), qu'an daissat d'èsser administrats per un sosprefècte en 1880 per passar jos l'autoritat dirècta del prefècte de Sèina, son pas jamai formalament estats suprimits coma divisions administrativas, e son doncas implicitament estats suprimits pel decopatge de Sèina en quatre departaments novèls en 1964.
Contaminacion biologica
La contaminacion biologica es la difusion de microorganismes patogèns dins un mitan ont normalament n'i a pas.
Pollucion biologica
La pollucion biologica es l'introduccion d'espècias estrangièras a la biocenòsi.
Acronim
L'acronim (del grèc ἄκρον, akron, "extremitat" + ὄνυμα, onyma, "nom"), es una paraula, una abreviacion formada a partir de las letras o las sillabas inicialas dels mots d'una frasa o d'una definicion.
Generalitats
Son los acronims un fenomèn lingüistic recent, venguts corrents pendent lo sègle XX subretot dins l'ambient de la lenga anglesa e tanben del francés. Dins d'autras lengas l'emplec dels acronims pòt èsser mens popular coma per exemple en italian, a mai se d'unes son coneguts internacionalament coma FIAT.
Dins d'autras lengas l'estructura del mot fa de mal crear d'acronims coma dins lo cas del berbèr.
Los acronims s'emplegan fòrça dins los domenis tecnics, e aital d'unes mots qu'èran a la debuta d'acronims son venguts de mots de cada jorn e l'origina de son nom es estada doblidada. Es lo cas de lasèr (Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation inicialament) o de radar (de l'anglés Radio Detection and Ranging) per exemple.
Los acronims venon de mai en mai emplegats dins la vida de cada jorn per designar las novèlas realitats administrativas, tecnicas o scientificas que nos environan. Dins l'estat francés qualqu'un pòt venir un SDF (Sans Domicile Fixe) aprèp un PACS (Pacte Civil de Solidarité) pas gaire capitat, demandar puèi lo RMI (Revenu Minimum d'Insertion) abans d'anar a l'ANPE (Agence Nationale pour l'Emploi).
.谷歌
(gǔgē, "Google", en chinés, còdi punycode .xn--flw351e) es un nom de domeni depausat per Google. Es en servici dempuèi lo 20 de novembre de 2014.
Gland (Iona)
Gland  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha Franca Comtat.
Etnolinguistica
drecha|vinheta|200x200px|Carta de las lengas de l'Euròpa centrala dins un atlas de 1898 que pretend utilizar las lengas coma critèri de diferenciacion etnica. L’etnolinguistica (var etnolingüistica) o antropolinguistica es ’na disciplina de las sciéncias umans qu’estúdia la variabilitat linguistica dins las societats umanas, au chaireforc de lo sociolinguistica e de la dialectologia.
Gland (Iona)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Etnolinguistica
Per abús se parla d’etnolinguistica per la determinacion de las etnias mercé a daus critèris linguistics.
Gland (Iona)
Istòria
Las tèrras, #qu'avián agut en franca almòina Pel abbaye de Molosmes, levavan del comtat de Tonnerre #que los #gardar fins a la Revolucion.
Les terres, qui étaient tenues en franche aumône par l'abbaye de Molosmes, relevaient du comté de Tonnerre qui les garda jusqu'à la Révolution.
Nòtas
<references group=N/>
Estepona
Estepona es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Neveztell
Neveztell en breton ( Nouvoitou en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Quarouble
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
.firmdale
es un nom de domeni generic depausat per l'entrepresa d'ostalariá anglesa Firmadale. Es en servici dempuei lo 20 de novembre de 2014.
Pollucion del sòl
La pollucion del sòl es la pollucion causada per la preséncia, la migracion e la difusion dins lo sòl de matèrias, produches, microorganismes o formas d'energia, que degradan la qualitat del sòl.
Blòc 0201
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Sa superfícia es de 0.
Faraján
Faraján es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Edip
thumb|right|Edip e l'Esfinx de [[Gustave Moreau, 1864, Metropolitan Museum of Art.]]
Edip (en grèc Οἰδίπους, « pés enflats ») es un eròi de la mitologia grèga. Es de la dinastia dels Labdacids, los reis legendaris de la vila de Tebas. Filh de Laïos e Jocasta, Edip es subretot conegut per aver resolgut l'enigma de l'Esfinx e per que venguèt involontàriament copable de parricidi e d'incèst. Sa legenda inspirèt fòrça las arts pendent e après l'Antiquitat, sa posteritat es deguda a las visions del mite que ne donan las tragedias grègas. A l'epòca contemporanèa, la figura d'Edip tanben foguèt utilizada per illustrar lo complèxe d'Edip en psicanalisi.
Naissença e mòstra
Abans la naissença d'Edip, Laïos e Jocasta, los paires, consultèron l'oracle de Dèlfes, que prediguèt que, se avián un filh, aquel tuará son paire e esposará sa maire. La rason d'un tal oracle es pro fosc. De mitografs antics, coma lo Pseudoapollodor e Atenèu i veson un castig per Laïos, qu'auriá raubat e violat Crisippa, filh de Pelòps; lo problèma es que los tèxtes que semblan consacrats a aquela istòria son perduts, e cap de tèxtes epics, lirics o tragics gardats en integralitat o dich clarament.
Filadèlfia
miniatura|esquèrra|250px|Filadèlfia de nuèch. Filadèlfia (Filadelfio en grafia mistralenca ; en anglés Philadelphia, de còps escaissada Philly) es una vila de l'Estat de Pennsilvània, situada al nòrd-èst dels Estats Units, entre Nòva York e Washington DC. Sesena vila del país, Filadèlfia compta prèp de 1,450,000 abitants dins la comuna (Philadelphia City) e aperaquí 5,950,000 abitants dins son airal metropolitan (PMSA de Filadèlfia–Camden–Wilmington). Centre istoric, cultural et artistic màger als Estats Units, Filadèlfia es tanben un grand pòrt industrial pel riu Delaware que se geta dins l’ocean Atlantic.
Edip
Naissença e mòstra
D'un biais inesperat, Edip es salvat e adoptat par Polib e Meropa, rei e reina de Corint, que l'elevat coma lor filh.
Partença de Corint e consultacion de l'oracle de Delfès
Torna l'istòra quand Edip es un jove adult. Segon l’Edip rei de Sofòcles e las Fenicianas d'Euripides, un òme acusa Edip, pendent un banquet, d'èsser un enfant supausat. Edip decidís doncas de partir cap a Delfès, per saber de l'oracle se Polib e Meropa son de segur los seus parents.
Mas, l'oracle respond pas a sa question e li ditz a la plaça çò meteis qu'aviá dich, fa d'ans, a Laïos e Jocasta: tuará son paire e esposará sa maire. Apaurat, Edip decidiguèt de tornar pas a Corint, per evitar que l'oracle s'acomplisca (per que crei que Polib e Meropa son los seus parents).
Lo parricidi
Sul camin, a la crosada, Edip encontra un òme vièlh sus un carri. Se disputan, per d'istòrias de prioritat de passatge, e luchan: Edip tua lo vièlh òme, sens saber qu'èra lo seu paire. La primièra partida de l'oracle èra acomplida.
Dins las tragedias, Edip se defend totjorn d'aquel crime: invòca la legitima defensa, l'ignorança… Las configuracions exactas del murtre son un pauc diferentas segon los autors.
Cal notar que per Euripides, dins las Fenicianas, Edip encontra e tua Laïos quitament abans que s'anèt a Delfès: aquò merma encara sa responsabilitat, perque sabiá pas encara qu'èra vodat a tuar son paire.
Encontra amb l'Esfinx
Seguent son camin, Edip arriba a Tèbas; i castigava alara l'Esfinx (es un èsser femenin, a mitat femna, a mitat bèstia tanben nomenat Esfinga). Se sap pas vertadièrament perque, Edip decida d'anar l'afrontar: capita a resòlvre son enigma e doncas a ne la sacar de la vila.
Las tragedias qu'avèm gardat donan pas lo tèxte de l'enigma, mas se trapa dins las escolis qu'acompanhan aquelas, e tanben dins d'òbras de mitografia anticas. L'enigma pausada èra:  Caliá respondre: l'òme: quand es enfant, al matin de sa vida, camina amb quatre patas, quand es adult se quilha sus doas cambas, e quand es vièlh, al ser de sa vida, a besonh d'una cana pels seus desplaçaments.
Incèst
Coma prèmi per aver vencut l'Esfinx, Edip obten lo tròn de Tèbas, daissant vacant après la mòrt del rei Laïos, e tanben la man de la veusa, Jocasta: la segonda parida de l'oracle èra acomplida.
Edip e Jocasta an quatre enfants: dos filhs, Eteocles e Polinices, e doas filhas, Antigòna e Ismèna. Mas, i a de versions ont, quitament se comés lo parricidi, Edip a pas d'enfants de sa maire mas d'una segonda femna.
Descobèrta dels crimes e consequéncias sus la vida d'Edip e dels seus
Dins l'Edip rei, Sofòcles representa la descobèrta per Edip dels seus crimes: per salvar Tèbas, presa per una pèsta terribla, Edip deu descobrir e punir lo murtrièr de Laïos. Pendent las recercas, descobrís qu'es el meteis lo murtrièr, qu'es lo seu paire vertadièr que tuèt, e mai qu'es l'espós de la seuna maire.
Segon los tèxtes, l'astre dels personatges varia.
Dins fòrça cases, Edip se fora los uèlhs d'esperel per veire pus jamai los seus crimes. A vegada demora a Tèbas per totjorn (Odissèa), mas mai sovent s'exili, abans (Edip rei, Edip a Colonos), o après la mòrt dels seus dos filhs (las Fenicianas). Dins l'Edip a Colonos, morrís a Colonos, près d'Atenas, ont ven una divinitat protectritz.
Fotbòl Club de Seta 34
Lo Fotbòl Club de Seta 34 (en francés Football Club de Sète 34) es un club francés de fotbòl fondat en 1900. Lo club jòga adara en campionat Nacional. Lo FC Seta a ganhat dos campionats de França e doas copas de França dins las annadas 1930.
Edip
Descobèrta dels crimes e consequéncias sus la vida d'Edip e dels seus
A la descobèrta de l'incèst, Jocasta se penja dins gaireben totes los tèxtes que demoran; mas dins las Fenicianas demora en vida fins a la luta entre los seus dos filhs, ensaja en van d'empachat, puèi se suicida amb una espasa.
Representacions artisticas dins l'Antiquitat
Dins l'istòria, benlèu, ja existissiá dins la tradicion orala abans d'èsser escricha, mas nos parvenguèt mejans d'òbras literàrias e iconograficas.
L'Edip epic
Se sap qu'Edip apareguèt dins al mens doas epopèas fasent partit d'un cicle epic, lo cicle tebasian, consacrat a la familha reiala de la vila de Tèbas, mas sols qualques fragments e testimònis indirèctes nos parvenguèron. La primièra epopèa d'aquel cicle, l’Edipodia, es atribuida al poèta lacedemonian Cineton d'Espart, que benlèu visquèt al sègle VII, comptava 6600 examètres. Se coneis pas que dos elements de l'intriga de l’Edipodia: L'Esfinx i es ja presentada coma un monstre que devorava los Tebasians, e Eteocles e Polinices, los dos filhs d'Edip èran pas los filhs de Jocasta coma dins las tragedias compausadas mai tard, mas eissits d'un autre mariadatge amb una Euriganèa. La segonda epopèa del cicle, la Tebaïda, mostrava lo conflicte entre l'Edip vièlh e los seus dos filhs, Eteocles e Polinices, que maldiguèt, çò qu'explica lo conflicte fratricidi entre los dos filhs e segunent la guèrra dels sept caps.
Dins las epopèas omericas, Edip es mencionat per dos còps, un còp dins l’Iliada e un còp dins l’Odissèa. L’Iliada conten una brèva referéncia a de jòcs funèbres organizats per la funeralhas d'Edip, al cant XXIII. Mas aquela brèva mencion es un indici revelator: lo fach que las funeralhas de l'eròi se debanan a Tèbas es l'escasença de grandas festivitats mostrant qu'Edip èra pas exilat e reinava encara sua la vila a sa mòrt, al contrari de la version adoptada mai tard per las tragedias.
Edip dins la poesia lirica
Un fragment d'un poèma del poèta liric Pindar, poèma que tot lo rèste es perdut, dich:  Es lo primièr tèxte conservat que fa allusion a l'enigma de l'Esfinx.
Pindar evòca tanben Edip dins sa segonda Olimpica, une epinicia ont celèbra una victòria emportada per l'atelatge del tiran Teron d'Agrigent a una corsa de carris pendent los Jòcs Olimpics. Teron, filh d'Ainesidèma, se disiá descendent de Tersandre, filh de Polinices, el meteis filh d'Edip. Pindar fa donc l'elogi de la linhada dels Labdacids per satisfar lo comanditari del poèma
L'Edip tragic
thumb|right|Bust de [[Sofòcles. Copia al Musèu Pochkin a Moscòu.]] Los poètas tragics atics de l'epòca classica contan mai d'un còp la vida d'Edip, s'apropriant los diferents episòdis. Las diferentas pèças prepausan fòrça variantas de detalh: par exemple, dins Edip rei de Sofòcles, Jocasta morrís pauc après la revelacion de l'incèst, alara que dins Las Fenicianas d'Euripides es encara viventa d'ans mai tard.
Edip dins las pèças d'Esquil
Dins l'encastre dels concors dramatics qu'opausavan de poètas, Esquil compausèt a la prima de 467 AbC. una tetralogia comprenent tres tragedias, Laïos, Edip e Los Sèt contra Tèbas, e un drama satiric, L'Esfinx; emportèt lo prèmi. De l'emsems, sola Los Sèt contra Tèbas es conservada.
Autras tragedias grègas sus Edip
Euripides aviá compausat una tragedia Edip, que demoran de fragments. D'entre los poètas tragics mens coneguts de l'epòca, al mens tres avián consacrat una pèça a Edip: Aquaïos d'Eretria, Nicomac e Xenoclès l'ancian.
Edip dins las tragedias romanas
Lo genre de la tragedia romana tracta en seguida del meteis subjècte subretot amb l’Edip de Senèca, al sègle I. Senèca benlèu se fondèt sus l’Edip rei de Sofòcles, mas apond, après la revelacion de l'incèst e del parricidi, de scènas de divinacion e de necromancia qu'enfortisson encara mai la fatalitat tragica.
Dins las arts figurativas anticas
De plan fòrça representacions figurativas foguèron consacradas a Edip pendent l'Antiquitat, sus diferents supòrts e dins diferentas regions.
La jovensa d'Edip
Al mens dos vases representan Edip recent nascut après son abandon, al moment de son adopcion par de pastres. Una amfòra atica de caras rojas de l'epòca classica, atribuida al Pintre d'Aquiles e conservada a París, mòstra un òme cofat d'un petàs e tenent una lança que leva un nenon: d'inscripcions identifican los personatges respectivament coma « Eufòrb » e « Edip ». L'autre costat del vas mòstra un òme barbut tenent un pal, benlèu l'òme a qui lo pastre donèt lo nenon. Mai tard, una copa de l'epòca ellenistica amb un decòr de releu, conservat al Lovre, mòstra una femna que sortís un nenon d'un panèir e lo tendre a son espós; la femna es identificada a Periboía, nom qu'utilisan mai d'uns auteurs per la femna del pastre corintian Polib, que reculhiguèt l'Edip abandonat.
La confrontacion amb l'Esfinx
La confrontacion entre Edip e l'esfinx es plan sovent representada, amb de variantas, dins l'Antiquitat grecoromana.
Dins la ceramica grèga, las pinturas de vases mai ancianas representan d'en primièr l'Esfinx, motiu figuratiu vengut de l'Orient Mejan. Aquelas representacions figurant sus de vases de caras negras venon dels ans 570-560 AbC. Mòstran la creatura percaçant d'òmes (sovent de gojats) fugissent, o ne levar un entre sas patas, o encara, a partir dels ans 540-530, imobilisant al sòl una victima amb sas patas. Los vases de caras rojas tornan utilizar los mèsmes motius amb de variantas, i apondan subretot de scènas ont l'Esfinx s'enlaira amb una victima entre sas patas.
L'episòdi de l'enigme de l'Esfinx comença a paréisser suls vases vèrs los ans 520-510 AbC. La creatura, representada setida (a vegada sus una colomna), amb a son entorn d'òmes d'edats variats, mas questiona subretot de gojats accompanhats de lors pedagògs e de vièlhs, fòrça exprimisson lo desrei e lo tristum sus lor cara o per l'actitud; los Tebasians son o setats o de pé.
thumb|right|Edip (Decha), l'[[Esfinx (mitologia grèga)|Esfinx (Centre) e Ermès (Esquèrra). Stamnos Ceramica de caras rojas, v. 440 AbC. Attribuida al Pintre de Menelas.]] Lo quite Edip aparéis suls vases sonqu'un pauc mai tard. Sas representacions mai ancianas dins la ceramica se veson sus de vases non atics, fabregats en Grècia periferica a partir de 540-530 AbC. e mòstrant lo cara a cara entre Edip e la creatura alara que los Tebasians son de simples espectators: aquel tipe d'scèna s'espandiguèt lèu e remplacèt aquelas mostrant l'Esfinx fàcia als Tebasians. Suls vases atics, Edip aparéis sonque vèrs 490-480 AbC. e remplaçant, aquí tanben, las scènas d'afrontament entre Esfinx e Tebasians. La cara a cara trata alara de l'enigma: Edip, de pé o setat, es en fàcia de l'Esfinx, qu'es sovent clinat sus un element del decòrs, qu'es una colomna o un ròc.
Una autra varianta, mai tardièra, a partir de 450 AbC. dins la ceramica atica, mòstra la cara a cara entre Edip e la creatura coma afrontament fisic: Edip, armat d'una lança, va a tocar l'Esfinx que la postura aflaquida mòstra la desfacha venenta. Aquela varianta del combat es tanben representada sus de vases apulians a partir del començament del sègle IV ApC., puèi sus d'objèctes etruscs, vases, miralhs, urnas funeràrias, molons e pastas de veire, al començament del sègle IV AbC al I ApC.
A la mèsme epòca que las representacions d'Edip dins la ceramica atica, tanben se vei de representacions umoristicas que parodian l'episòdi: d'unes vases mòstran de satirs qu'ensajan de respondre a l'enigma de l'esfinx, o de lo menaçar del det, o encara d'ensajar de l'amansir en li donant de manjar. Sus d'unes vases, es l'Esfinx qu'es parodiada: puslèu que d'aver un bust femna polida, es representada amb un bust de vèlha plan rugada, potarruda e ventruda ; sus un dels vases,se masturba. E, un fragment de vas atic datant dels ans 450-440 mòstra una transposicion animala de la scèna ont Edip es representat coma un can antropomòrf tenent una lança e portant una espasa de costat.
Un culte antic d'Edip?
La tragedia de Sofòcles Edip a Colonos conta una mòrt subrenaturala d'Edip dans lo Demos de Colonos, près d'Atenas: cridat per la vòtz d'un dieu, l'eròi, acompanhat solament de Tesèu, d'anar dins un espaci salvatge ont anava desaparéisser, e avent anonciat que la preséncia de sa tomba a Colonos assegurará una proteccion subrenaturala a la ciutat d'Atenas. Aquel debanament podèt far pensar que Sofòcles s'èra inspirat d'un vertadièr culte eroíc d'Edip per compausar sa pèça. Pausanias lo Periegeta, que viajèt en Grècia al sègle II, senhala a Colonos, dins un sanctuari consacrat a Poseidon Hippios (« Cavalièr ») e a Atena Hippia (« Cavalièra »), dos hérôon (tombas d'eròis), qu'un es consacrat a Edip e a Adrast, alara que l'autre es consacrat a Tesèu e a Piritoós.
Quatre tombas d'Edip son conegudas en Grècia, mas sembla pas que de cultes eroïcs serián estats donats sus aquelas tombas. Al libre IV d' Istòrias, Erodòt menciona la fondacion a Espart d'un culte donat pas al quite Edip, mas a las Eumenidas de Laïos e d'Edip, per calmar una èrsa de subremortalitat infantila. Pausanias lo Periegèta signala, a Tebas, una font nomenada Edipodia, que lo nom vendriá del fach qu'Edip s'i èra lavat per se purificar del sang qu'aviá rajat sus el quand aviá tuat Laïos. Tanben dich aver vist a Tèbas los tombèls dels dos filhs d'Edip, Eteocles e Polinices.
Estudis mitologics
A causa de sa celebritat duradissa, Edip donèt fòrça interpretacions mitologicas, noiridas per d'apròches plan divèrsas, e doncas faguèt una loga controvèrsia saberuda.
L'apròche de l'istòria de las religions
L'un dels primièrs obratges totes consacrats a l'estudi d'Edip es Oidipus de Carl Robert, paregut en 1915, qu'ensaja una reconstitucion de las originas e de l'evolucion de la figura d'Edip. Avança entre autra l'ipotèsi que l'encontra entre Edip e l'Esfinx seriá estat al començament un combat abans de prene la forma mai subtila d'un afrontament per enigma. Mas aquela ipotèsi foguèt rebutada per l'analisi de las representacions figuradas de la cara a cara, que mòstra que l'enigma es presenta dempuèi las epòcas mai ancianas, alara que lo combat fisic es una varianta inventada mai tard.
Marie Delcourt, dins son obratge Œdipe ou la Légende du conquérant paregut en 1944, ofrís una analisi del mite d'Edip que se plaça dins la linhada de l'escòla « mite e rite », qu'explica lo contengut dels recits mitics n'extraïant de motius que dona a de rituals, d'institucions arcaïcas o de cresenças. Marie Delcourt considèra que la mòstra d'Edip sul mont Citeron se referís al rite de la mòstra a la naissença d'èsser malefics e a d'esprovas d'initiacion dels gojats. Apròcha l'episòdi del combat contra l'Esfinx a las cresenças ligadas d'un costat a la almas dels mòrts que se pensavan que se cambiavan en èsser alats, e d'un autre costat a las cachavièlhas que se representava coma de demònis venent opressar los somiaires. Explica lo motiu del murtre del paire coma una victòria simbolica del jove sul vièlh, alara que l'union amb la maire li paréis simbolizar la pujada cap a la sobeiranetat sus una tèrra o una ciutat.
Analisis estructuralistas
Dins son obratge celèbre Anthropologie structurale, paregut en 1958, l'antropològ Claude Lévi-Strauss, capítol « L'estructura dels mites », utiliza una analisi aviada del mite d'Edip per illustrar lo foncionament del metòd estructural que prepausa. Ensaja de destriar los elements simples del recit e de trobar quinas son las sequéncias essencialas del contar, que nomena « mitèmas ». Lévi-Strauss estima que lo mite exprimís una reflexion sus de problèmas fondamentals que son abordats dins lo recit mitic per de serias d'elements plaçats dins de rapòrts de similaritat o d'oposicion. Torna, en mai de l'istòria del quite Edip, suls episòdis precedents ligats a la dinastia reiala de Tèbas, Cadmos, Labdacos, Laïos e los enfants d'Edip, per i cercar aqueles mitèmas qu'amassa enseguida segon lors afinitats tematicas. Distria atal quatre grops : Los dos primièrs grops son dins un rapòrt d'oposicion: d'una, los rapòrts de parentat donan una proximitat excessiva, alara de l'autra, son negats de mai. Per son analisi dels dos autres grops, Lévi-Strauss dona una ipotèsi: aqueles elements son en relacion amb l'autoctonia de l'òme, l'idèa que los primièrs umans son nascut de la tèrra. Dins lo tresen grop, la mort del drac (qu'es una sèrp, donc un èsser ctonian) es necessari per que los Esparts nascan del sol, e l'Esfinx, de son costat, pausa d'enigmas sus la natura de l'òme: la mòrt dels monstres seriá alara de representar la negacion de l'autoctonia de l'òme. Dins lo quatren grop, al contrari, Lévi-Strauss balha las decas fisicas dels òmes de la linhada de Labdacos a un tème present dins fòrça mitologias, aquels dels tot primièrs òmes qui naisson de la tèrra e an encora de pena a caminar plan: aquó fa al contrari afirmar l'origina autoctona dels òmes. L'analisi de Lévi-Strauss es doncas tanben comparatista, perque apròcha d'unes elements del mite grèc d'Edip d'unes mites cosmogonics de fòrça tribuas d'Indians Pueblos del Nòu Mexic, coma los Zuñi. Lévi-Strauss conclusís, analizat d'aquel biais, lo mite d'Edip exprimariá
D'analisis diferents, mas s'inscrivent dins la linhada dels metòdes estructuralistas de Claude Lévi-Strauss, foguèron prepausada mai tard per Clémence Ramnoux puèi Terence S. Turner.
Representacions artisticas après l'Antiquitat
La legenda d'Edip coneguèt fòrça represas e adaptacions dins los sègles. Es tanben l'objècte de plan fòrça referéncias dins la literatura e d'autras arts.
Poesia
Poderós dins la matèria de las epopèias anticas, Lo Roman de Tèbas, òbra anonima del sègle XII, conta l'istòria coberta dins l'Antiquitat pel cicle tebasian.
Al sègle XIX, los poètas frances de diferents corrents literaris utilisèron de subjèctes mitologics. Baudelaire a vegada compara las femnas a d'Esfinx, e la comparason venguèt dins la literatura de la fin del sègle, ont se fabraguèt la figura de la femna fatala. Los poètas del Parnasse tractan tanben lo subjècte. José-Maria de Heredia, dins Les Trophées (Los Trofèus), publica un sonnet « Sphinx » que porta l'aspècte erotic de l'encontra entre Edip e l'Esfinx e ont Edip, puslèu que véncer, ven amb delici la victima de la creatura.
Pintura
thumb|right|[[Edip explica l'enigma de l'Esfinx, d'Ingres, 1827. Paris, Lovre.]] Edip es un subjècte gaire tractat dins la pintura classica abans lo sègle XIX, epòca ont los quadre d'Ingres donan un interés novèl per l'episòd de l'enigma de l'Esfinx. Ingres faguèt d'en primièr un estudi, Edip explica l'enigma de l'Esfinx, en 1808, pendent sa demorança a l'Acadèmia de França a Roma, puèi tornèt trabalhar e grandir l'estudi per ne far un quadre en 1827. Tanben tractèron lo subjècter Gustave Moreau, pròche del simbolisme, (Edip e l'Esfinx) en 1864.
Escultura
Mai d'un ensems escultats an per subjèctes d'episòdis del mite d'Edip. En França, en 1771, l'escultor Félix Lecomte realizèt un ensems Edip e Forbas, mostrant lo pastre Forbas despenjant l'Edip recent nascut de l'arbre ont èra mostrat ligat pels pés. Vèrs 1810, Antoine-Denis Chaudet realizèt un grop sul mèsme subjècte, dins una pausa diferenta: lo pastre ja avent despenjat Edip de l'arbre lo fa beure alara que son can lèva la tèsta cap a l'enfant. En 1885, Jean-Baptiste Hugues esculta un autre ensems, Edip a Colonos, inspirat de la pèça de Sofòcles e mostrant Edip edat setat e tenent contra el Antigòna.
Edip dins la psicanalisi
Lo concèpte de complèxe d'Edip l'avancèt Sigmund Freud, fondator de la psicanalisi, per designar un atrach sexual inconscient del drollet per sa maire, e tanben la jelosia al respècte del paire. D'autres psicanalistas avancèron enseguida lo concèpte parallèl de complèxe d'Electra coma son equivalent feminin, un pauc diferent.
Teoria sacrificiala
Segon René Girard dins La Violéncia e lo Sagrat (1972), la tragedia representa la recerca d'un boc emissari per l'encargar miticament de la responsabilitat dels mals de la ciutat, simbòl de la desorganizacion per de crimes de confusion sociala (parricidi puèi incèst), e l'unanimitat, validada pel quita boc emissari, permet la comunion de la societat dins lo bandison d'aquel emissari que balha la pacificacion.
Dungra
Lo dungra (o bhil dungra) es una lenga indoariana parlada en Índia.
Localisacion
La lenga es parlada per los bhils dungra, una populacion bhil, dins los tahsils de Kawant e de Naswadi del districte de Vadodara, dins l'estat de Gujarat, e tamben dins lo tahsil de Alirajpur del districte de Jhabua en Madhya Pradesh.
Classificacion
Lo dungra fa partida del grop bhil de las lengas indoarianas centralas, una branca de las lengas indoarianas, que fan partida de la familha indoeuropèa. La lenga es pròcha del noiri, çò que fa que Maggard, Varkey e Vunnamatla (1998), los veson coma dos membres d'un continuum dialectal.
Augustin Dumay
Augustin Dumay qu'ei un violonista academic francés vadut en 1949 dens ua familha de musician. Aus 10 qu'entrè au conservatòri de París. Que ho tanben, en privat, eslhève deu gran violonista Arthur Grumiaux. Que tribalhè tanben dab Nathan Milstein.
Com musician que s'ei destacats dens mantun concors e hetejadas.
Desempuish 2008 qu'ei cap de l'Orquetra Reiau de Valonia.
Metòde Suzuki
thumb|200px|right|Vriulon sancer e 1/16au de vriulonthumb|left|200pxLo metòde Suzuki qu'ei ua tecnica pedagogica desvolopada peu violonista japonés Shinichi Suzuki basada sus l'environament de l'aprenent qui permet d'apréner naturalament atau com òm apren la soa lenga mairau. Que ho desvolopat en purmèr entau vriulon.
Mormanno
Mormanno, Murmànnu en calabrés, es una comuna de la província de Cosença en Calàbria (Itàlia).
Metòde Suzuki
Per aqueth instrument, aquò que signifiquè un aprentissatge hèra dorèc (mes shens obligacion) implicant los parents (envitats a assitir aus cors entà, shens necessariament saber jogar deu vriulon, poder perlongar a casa un environament virat de cap a l'instrument) ; autes pialars pedagogics deu metòde Suzuki que son tanben la consolidacion d'un repertòri (òbras tornadas jogar regularament e atau mestresada e permetent d'apregondir la tecnica d'interpretacion) e l'ensenhament en grop.
Aqueth metòde basat sus l'apretissatge naturau e l'environament qu'ei generalizable aus autes instruments e tanben a d'autes ensenhaments.
Mormanno
Es una anciana colonia vaudesa, que de rèstas d'occitan se tròban dins son parlar.
Metòde Suzuki
Lo metòde Suzuki qu'ei estat criticat totun. Un deus arguments en contre qu'ei que los mainatges e aqueseishen ua mestresa tecnica mei pregonda que non pas la loa capacitat d'interpretar dab sentiment. Maugrat tot, aqueste metòde que s'i ei escadut a formar generacions de virtuòses.
La precocitat d'aqueste ensenhament (puish que l'instrument qu'ei, com ua lenga mairau, popat au brèç) qu'encoratgè la fabricacion de vriulons entaus chins (e quitament de nenets, dinc au 1/32au de vriulon).
Enter los violonistas mei famós iniciats peu metòde Suzuki que podem mentàver : Hilary Hahn.
Delaware (flume)
Delaware (en anglés: Delaware River) es un flume del nòrd-èst dels Estats Units que s'escampa dins l'ocean Atlantic a la baia de Delaware. Sa longor totala, de la font de son braç pus long fins a Delaware Capes es de 660 km.
Lo flume Delaware constituís una part de las termièras entre los Estats de Pensilvània e de Nòva York, la totalitat de la frontièra entre Nòva Jersei e Pensilvània e la màger part de la frontièra entre l'estat de Delaware e l'estat de Nòva Jersei. Provesís una part importanta de l'aiga de la vila de Nòva York.
Lo flume foguèt explorat pel navegador olandés Adriaen Block coma part de la colonia dels Nòus Païses Basses. Foguèt sonat, que marcava lo punt pus meridional de la colonia.
Yoshihide Suga
Yoshihide Suga (n. 1948) es un òme politic japonés. Ven primièr ministre lo 16 de setembre de 2020.
Oai Star
right|200px|thumb|Gari Grèu, cantaire de Oai Star Oai Star, o de còps OaiStar, es un grop rock occitan de Marselha, projècte en parallèle del Massilia Sound System de Gari Grèu e Lux Botté. Cantan mai que mai en francés mas tanben en occitan (provençau)
Lo nom del grop, Oai Star, es plan segur un desvirament de lo del celèbre rapaire parisenc Joey Starr (o JoeyStarr, nom de scèna de Didier Morville), sòci de Suprême NTM.
Lo paure Lux Botté defuntèt en 2008.
Contenidèr de recolhida selectiva
Lo contenidèr (o contienedèr) de recolhida selectiva o conteneire es un recipient per recolhir exclusivament e separadament de parts de las bordilhas, coma lo veire, lo papièr, pilas, per a fin de ne reciclar la matèria.
Esbly
Esbly es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Gerd Neggo
thumb|250px|Gerd Neggo en 1928 Gerd Neggo (Kuressaare, Isla Saaremaa, 9 de novembre de 1891 – Estocòlme, 1 de setembre de 1974) foguèt una dançaira e coreografa estoniana.
Vaudancourt
Vaudancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Nerbis
Nerbis (en francés tanplan com en occitan) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Vaudancourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nerbis
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['nerbis]. Las fòrmas ancianas que son prioratus de Nerbes Castets en 1270, parochia de Nerbis Casteto en latin, en 1289, de Nerbis Castet en 1335, Neruis (mapa de 1638), Nebris (mapa deu començament deu sègle XVIII), Nerbis (mapa de 1714).
Dauzat e Rostaing que considèran Nerbis ei benlhèu *Nervicium (fundum) deu nom galloroman d'òmi *Nervicius, tirat deu gau Nervius dab lo sufixe -anum.
Bénédicte Boyrie-Fénié que considèra lo nom com escur. J.B. Orpustan qu'i ved ua semblança dab los Narbaitz bascos. B. Boyrie-Fénié que prepausa totun ua basa nahar, « arromèc », varianta de lahar, dab ua finala benlhèu aquitanica qui sembla arreligada au basco bitz/pitz, « germiar, enrasigar ».
Partit Independentista Puertorican
Son president actual es Rubén Berríos.
Marnac
Marnac (en francés tanplan coma en occitan) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de la Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Reialme d'Islàndia
thumb|250px|Bandièra del reialme d’Islàndia Lo reialme d’Islàndia foguèt un estat independent en union personala amb lo reialme de Danemarc de 1918 a 1944. L’acte d’union del 1èr de decembre de 1918 instituïguèt un reialme sobeiran e independent amb lo meteis monarca que Danemarc. Foguèt renovat per 3 ans en 1940. Finalament, se proclamèt la republica d’Islàndia en 1944.
Marnac
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [mɒr’na]. Las fòrmas ancianas son Marniac, en latin, Marnacum, en latin, en 1365. Marnac ven d'un nom latin d'òme, Marinus, « marin » (Chantal Tanet e Tristan Hordé), Marinius (site de las comunas de Dordonha), Marinus o Maternus (Dauzat e Rostaing), emb lo sufixe -acum, , , latinizacion del sufixe celtic -acon.
Corredor biologic
Lo corredor (o correder) biologic es una via naturala religant dos espacis o mai, e que permet l'espandiment e la circulacion espontanèus de las espècias.
Bandièra d'Islàndia
La bandièra d’Islàndia, bandièra civila de la Republica d’Islàndia, foguèt oficialament descricha per la lei n°34 del 17 de junh de 1944, a l’escasença de la proclamacion de la Republica. Consistís en una crotz escandinava "roja de fuòc" bordada d'un "blanc de nèu" sus un fons "blau de cèl".
Foguèt la continuacion de la bandièra civila del reialme d’Islàndia adoptada en 1918.
Islàndia utiliza una bandièra diferenta per las autoritats de l’estat, civilas e militàrias.
Existís tanben una bandièra especiala pel president de la republica.
Definicion oficiala (diccionari internacional del textil)
! Paleta !style="background:#02529C;color:white"| Blau !style="background:#FFFFFF"| Blanc !style="background:#DC1E35;color:white"| Roge