cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boncourt (Aisne)
Geografia
Boncourt, Cant. de Sissonne, arr. de Laon, Popul. En 1295-450 hab. (90 feux), en 179-411 hab., en 1911-404 hab., en 1999-225 hab., est bâti sur une éminence assez abrupte, à six lieues (25 km) au nord-est de Laon. Le Bas du village et une partie de son terroir au sud sont situés dans une petite vallée sans importance. Aussi sans importance est la colline qui se prolonge à l'ouest jusqu'au terroir de Ste PREUVE. Au-dessus du village, le pays est plat.
Cette commune est bornée au nord par les terroirs de CLERMONT, CHAOURSE et LA VILLE-AUX-BOIS ; à l'est par celui de DIZY-LE-GROS ; au sud par celui de LAPPION ; au sud-ouest et ouest par celui de Ste-PREUVE ; au nord-ouest par celui de BUCY-LES-PIERREPONT. Quatre chemins principaux se coupant en croix dans le haut du pays, conduisent à SISSONNE, à MONTCORNET, à BUCY et à LAPPION. Les fermes de St-ACQUAIRE sont à environ trois km, au nord-est du chef-lieu.
Mariner 1
Mariner 1 es una mission espaciala estatsunidenca preparada per la NASA en 1962. Deviá susvoladar la planeta Vènus. Pasmens, son mandadís mau capitèt e la sonda foguèt destrucha 5 minutas après sa partença.
Boncourt (Aisne)
Geografia
Rien de remarquable à dire sur la météorologie. La grêle exerce parfois de légers ravages, rarement sur le terroir de BONCOURT, mais plutôt particulièrement sur celui de Saint-Acquaire, sans que rien ne vienne expliquer cette différence. Les terres sont divisées en trois catégorie : Terres siliceuses, environ 17ha 61a 50ca. Terres calcaires, 31ha 23a 20ca et Terres argileuses, 1246ha 39a 15ca.
Ni fleuve, ni rivières, ni ruisseaux dans la commune. Un seul fossé allant de l’est à l’ouest se trouve dans le bas du pays. Ce fossé dans lequel coule parfois de l’eau de source dans les années humides et pluvieuses remonte jusque dans les Ardennes et va se terminer dans les marais de CHIVRES.
Le pays, autrefois fort boisé et comprenant une étendue de 170ha 80a 70ca, ne compte plus aujourd’hui, par suite de défrichement que 10ha 50a environ. L’essence principale est le chêne presque exclusivement. On y trouve aussi quelques charmes, les autres espèces sont si peu nombreuses qu’il n’y a pas lieu de les mentionner. En fait de faune, nous n’avons guère à citer que peu de lièvres et quelques lapins. La flore est la même que celle du Laonnois.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Catarisme
thumb|204px|Catars fòrabandits de [[Carcassona en 1209]] Lo catarisme foguèt un movement religiós dualista dissident que nasquèt e se desvolopèt en Lengadòc al sègle XII. Lo nom, tardiu, foguèt balhat pels enemics d'aqueste movement, jutjat erètge per la Glèisa Catolica.
Los adèptes d'aqueste movement se nomenavan eles meteisses, o , mas èran apelats  per l’Inquisicion, que designava atal los "perfièches erètges", es a dire los qu'èran ordenats e fasián la predicacion, per oposicion als simples fidèls erètges. Èran tanben sonats de còps per la populacion o.
Fondamentalament crestians, los catars avián una lectura dualista del Novèl Testament, e destriavan doncas doas creacions: la vertadièra, es a dire la de las causas que son realament, aquela de Dieu, de l'esperit blos; la segonda èra la de las causas qu'an pas d'existéncia vertadièra, que i èra inclús lo monde vesedor, apariat al nonrés. Per eles lo monde fisic èra doncas vodat al patiment, a la violéncia e al mal. Aital, las armas dels cresents èran consideradas presonièras dels seus còsses, dins una mena de "preson de carn" e sol lo consolament, batejament per imposicion de las mans, las podián desliurar. Los catars se definissián coma membres de la Glèisa de Dieu, la sola vertadièra Glèisa qu'opausavan a la falsa Glèisa Apostolica Romana. Organizada e estructurada, la Glèisa catara èra formada per un còs clerical mixte: los bons òmes e bonas femnas qu'avián recebut lo consolament, e per un còs de fisèls o cresents. Al cap de cada avescat, se trapava un avesque e sos dos coajudors: lo filh major e lo filh menor.
Gonneville-sur-Honfleur
Gonneville-sur-Honfleur es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lengas cross river nautas
Las lengas cross river nautas, parladas en Nigèria e en Cameron son un dels quatre grops de las lengas cross river. Aquelas constituisson una branca de las lengas benue-còngo, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
[[Imatge:Map of the Cross River languages.svg|thumb|250px| Las lengas cross river nautas
lengas cross river nautas centralas
]] La classificacion intèrna del cross river naut es :
Hermisende
Hermisende es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Lengadòc roge
Lengadòc roge es una cançon escricha e cantada per l'autor e compositor occitan Claudi Martí. Es pareguda en 1969 dins l'album Occitania. Aquesta cançon es cantada dins la varianta de l'Occitan Lengadocian.
Las paraulas de la cançon
Èra l’an 1907 Los paures manifestavan E volguèron pas tirar Pòble e soldats èran fraires.
E volguèron pas tirar Los soldats lengadocians Governament te vengaràs Amb una guèrra als Alemands.
Èra l’an 1907 Per Besièrs manifestavan E volguèron pas tirar Pòble e soldats èran fraires.
Tu que voliás pas morir Entre flors desconegudas T’an enterrat dins un lençòl De freda tèrra del Nòrd.
Aquel an 1917 T’escriviá ta maire : « Torna lèu per la vinha. Plori quand la regardi. »
S’es poirida la flor roja S’es poirida la flor L’an enterrada dins un lençòl Amargant de messorgas S’es poirida la flor roja.
Chalmclausa
Chalmclausa (Champclause en francés) z-es una comuna occitana de Velai, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Lo carnaval
Lo carnaval es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :
Chalmclausa
Geografia
Es una comuna de mièja montanha, daus iverns rigorós, situada sus un plan de 1200 metres a per aquí, e semnada de divèrses tucs, demest los quals mont Testavoira, ponch culminant dau Maigau (1436m), que lo flanc sud-est ocupa l'extrèm nòrd de la comuna. Lo quart nòrd-oèst de Chalmclausa es cobèrt d'un bòsc de resinós.
Lo carnaval
Quand se veirà lo bombardier Escampar plueja de confettis Quand se veirà lo canon Faire riseta a l'objectiu
Chalmclausa
Etimologia
Chalmclausa (o Champclausa) se compausa de chalm (del latin calmis landa; grand plana de montanha) o campus (camp) + adj. f. clausa.
Lo carnaval
Quand se veirà lo tanc Passejar filhas a la festa La bala far de zigas-zagas Coma lo serpentin…
Chalmclausa
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Lo carnaval
Farai del Carnaval La festa nacionala.
Saint-Privé
Saint-Privé pòt essèr:
John Sheperd-Barron
En 2005, foguèt fach chivalièr de l'òrdre de l'empèri britanic.
Sent Salvador
Sent Salvador pòt èsser:
Batalha de l'Aisne (1940)
La batalha de l'Aisne se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 15 de mai au 12 de junh de 1940. Après la batalha de Sedan, foguèt una temptativa de l'armada francesa de restablir un frònt defensiu. Aguèt luòc en parallèl de la batalha de l'Ailette. Pasmens, leis Alemands tenián d'ara endavant una superioritat numerica clara e son ataca principala còntra la linha de l'Aisne capitèt de rompre lo frònt francés a partir dau 11 de junh. Aquò precipitèt l'afondrament totau de França que son armada poguèt plus restablir de defensa organizada fins a l'armistici dau 22 de junh.
Rouperroux
Rouperroux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Programa Venera
Lo programa Venera (en rus: Венера) era un programa sovietic de missions espacialas d'exploracion de Vènus. Aguèt luòc deis annadas 1960 ais annadas 1980 e permetèt lo mandadís de 16 sondas per estudiar la planeta.
Sigournais
Sigournais es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Vaxy
Vaxy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunautat de comunas de Drona e Bela
La Comunautat de comunas de Drona e Bela es una intercomunalitat, perigòrda situada dins lo departament de Dordonha e la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània. Son còdi SIREN es 200041572. La lenga autoctòna es l'occitan lemosin perigòrd.
Istòria
Mapa de l'anciana CC dau País de Champanhac de Perigòrd|thumb|290px|right
Mapa de l'anciana CC dau País de Maruelh de Perigòrd |thumb|290px|center
Composicion
Mapa de la CC de Drona e Bela lo 1èr de genièr de 2019|thumb|center|upright=2.1 Densitat de populacion de las comunas de la CC de Drona e Bela lo 1èr de genièr de 2019.|thumb|center|upright=2.1
Veire tanben
thumb|600px|center|Mapa dels EPCI de Dordonha al 1èr de genièr de 2019
Condac
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Peñaflor de Hornija
Peñaflor de Hornija es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Bétheny
Bétheny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cantons d'Avairon
Los cantons d'Avairon son una division electorala e una anciana division administrativa del departament d'Avairon.
Dempuèi 2015, lo departament d'Avairon es devesit en 23 cantons que permeton d'elegir los conselhièrs departamentals.
Istòria
Los cantons d'Avairon son creats a la revolucion francesa, coma division administrativa e electorala.
Blanzée
Blanzée es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Printzheim
Prinzheim en alemanic (Printzheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst.
Bárboles
Bárboles es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Guèrra frontaliera Sodanesa
La Guèrra frontaliera Sodanesa o Crisi de Heglig foguèt un conflicte frontalier que se debanèt dau 26 de març au 26 de setembre de 2012 entre Sodan e lo Sodan dau Sud. Foguèt entraïnat per la question dau contraròtle dau jaciment de petròli de Heglig a la frontiera entre lei dos país. Lei combats principaus se debanèron dins lo corrent d'abriu de 2012 e permetèron ai Sodanés de prendre lo contraròtle dau camp de Heglig après una tièra d'atacas dei fòrças dau sud. Pasmens, una ofensiva sodanesa dins lo territòri dau Sodan dau Sud mau capitèt e lei combats se limitèron a d'escaramochas fins a la signatura d'una tièra d'acòrds a partir de setembre de 2012 sus la definicion de la frontiera e lo partiment dei ressorsas de la region.
Lo Bisbal
Lo Bisbal (Le Vibal en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
La Hiniesta
La Hiniesta es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Libèria
Libèria es un país de l'oèst d'Africa. Confronta Guinèa e Sierra Leone al nòrd, e la Còsta d'Evòri a l'èst. Es bordat per l'Ocean Atlantic al sud e a l'oèst. Sa capitala es la vila de Monròvia.
Lo gentilici es liberian -ana.
Originas e fondacion
Coma per la màger part deis estats d'Africa de l'Oèst que son alunchats de la vau de Nigèr, l'istòria de Libèria es fòrça mau coneguda avans l'arribada dei Portugués au sègle XV. I trobèron de Mandés e de Krus que vivián de la produccion de ris e de la pesca. En causa de son clima fòrça inespitalier, la region interessèt gaire leis Europèus.
De l'independéncia a la Segonda Guèrra Mondiala
L'independéncia de Libèria foguèt aisament reconeguda per lei principalei poissanças (franc deis Estats Units d'America qu'esperèron fins a 1862). Una societat de tipe coloniau, dominada per lei Liberians Americans (22,000 personas en 1900), se formèt rapidament. De negociacions ambé França e lo Reiaume Unit permetèron de fixar lei frontieras dau país entre 1885 e 1910. Pasmens, Libèria aviá ges de ressorsas e deguèt utilizar divèrseis expedients per mantenir son existéncia (emprunts, tracha negriera illegala ... etc.).
La situacion se melhorèt a partir de la concession de plantacions d'eveas a la companhiá estatsunidenca Firestone en 1926. Lei revenguts d'aquela activitat permetèron d'equipar l'armada nacionala que poguèt sometre lei tribüs indigènas e prendre lo contraròtle efectiu dau territòri dins lo corrent deis annadas 1930. Durant lei dos conflictes mondiaus, Libèria jonhèt lo camp aliat còntra Alemanha. En particular, la Segonda Guèrra Mondiala permetèt de desvolopar lo país car l'industria estatsunidenca aviá besonh dei resèrvas de cauchó liberianas (construccion de rotas, de pòrts... per leis Estatsunidencs).
De William Tubman a William Tolbert
Elegit president en 1944, William Tubman dirigiguèt lo país fins a sa mòrt en 1971. Gràcias a la descubèrta de ressorsas naturalas importantas, especialament de jaciments de fèrre, divèrsei companhiás estatsunidencas s'installèron dins lo país que conoguèt un periòde de prosperitat. Tubman aprofichèt la situacion per integrar lei populacions indigènas a la societat liberiana e li donar lo drech de vòte en 1963. Pasmens, a partir de 1966, se turtèt a de movements sociaus dins lei plantacions e venguèt pus autoritari. De mai, sei mandats successius veguèron lo desvolopament creissent de la corrupcion e dau nepotisme au sen de l'aparelh d'Estat.
Foguèt remplaçat per William Tolbert que gardèt lo poder fins a 1980. Pasmens, sota sa presidéncia, lei problemas de corrupcion s'agravèron e la situacion economica generala comencèt tanben de se desgradar. Incapable de redreiçar l'economia, foguèt reversat en 1980 per un còp d'estat militar.
Lo regime militar
Lo sergent — autoctòn — Samuel Doe foguèt la figura principala dau regime militar. L'èx-president William Tolbert e plusors ministres foguèron rapidament executats mai lo regime novèu, dominat per lei Krahns, foguèt totalament incapable de resòuvre lei problemas economics liberians. Sota la pression de Washington, legitimèt son poder ambé l'adopcion d'una constitucion. En 1985, foguèt menaçada per una insureccion organizada per de Gios e de Manos. La repression foguèt saunosa mai descoratjèt pas lei movements d'oposicion.
La premiera guèrra civila
En 1990, lo NPFL arribèt dins lo relarg de Monrovia protegida per lei fòrças de l'ECOMOG. Assaiant de quitar la vila, Samuel Doe foguèt capturat per lei rebèls de Prince Johnson e executat. Puei, lei diferents camps s'encalèron dins de combats indecís.
En 1995, de negociacions permetèron de conclure l'Acòrd d'Abuja que permetèt d'arrestar lei combats principaus — certanei regions conoguèron pasmens d'afrontaments fins a 1996 — e d'organizar d'eleccions. En 1997, gràcias a una campanha d'intimidacion, Charles Taylor foguèt elegit a la presidéncia. Establiguèt un regime autoritari e lei tensions tornèron aparéisser rapidament.
Batalha de Lilla (1940)
La batalha de Lilla se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 25 de mai au 31 de mai de 1940. Opausèt un important grop de l'armada francesa (35,000 a 40,000 òmes) cargat de protegir l'evacuacion de Dunquèrca e de defendre la vila còntra 7 divisions alemandas (110,000 òmes e 800 carris). Rapidament enceuclats, lei defensors bloquèron totalament leis assauts alemands e capturèron lo cap de la 253 division d'infantariá durant una còntra-ofensiva. Pasmens, mau capitèron de sortir de la pòcha de Lilla e deguèron finalament capitular en causa de la manca de municion. Aquela resisténcia permetèt de donar ai Britanics quatre jorns suplementaris per retirar son còrs expedicionari.
Libèria
La segonda guèrra civila
Afeblit per lei sancions internacionalas decididas en causa de son sostèn a la rebellion de Sierra Leone — copable de crimes còntra l'Umanitat — Charles Taylor foguèt assetjat dins la capitala en 2003 e obligat de s'exilar. Puei, foguèt arrestat e jutjat per crimes de guèrra e crimes còntra l'Umanitat. En parallèl, de negociacions organizadas per la CEDEAO permetèron de signar un acòrd de patz.
Libèria dempuei 2003
Dempuei 2003, Libèria es en cors de reconstruccion mai la situacion se melhora gaire. De 2003 a 2006, foguèt dirigit per un president de transicion, Gyude Bryant designat per lei venceires de la guèrra e sostengut per una mission dei Nacions Unidas.
En 1995, d'eleccions liuras permetèron l'eleccion de l'economista Ellen Johnson Sirleaf a la tèsta dau país. Sota sa direccion, lo país obtenguèt la levada progressiva dei sancions internacionalas e l'annulacion d'una partida gròssa de son deute. Capitèt tanben d'atraire de companhiás internacionalas interessadas per sei ressorsas naturalas. Dins aquò, manca totjorn d'estabilitat e la mission de l'ONU es regularament prolongada. De mai, en 2014-2015, una epidemia d'Ebola isolèt Libèria e entraïnèt una grèva crisi economica.
Politica
Libèria es una republica presidencialista. Lo president es lo cap d'Estat e de govèrn. Aprèp lo còp d'estat de 2003 i aguèt d'eleccions e Ellen Johnson-Sirleaf venguèt presidenta del país, en 2005.
Geografia
thumb|right|150px|Mapa de Libèria. Libèria se tròba en Africa Occidentala, en la còsta de l'Ocean Atlantic.
Lo païsatge liberian se caracteriza per las siás planas costièras, que s'elèvan en un altiplan e d'elevacions de pauca nautor al nòrd-èst del país.
Lo clima es tropical: caud e umid. Los ivèrns son secs, amb de jorns cauds e de temperaturas moderadas per la nuèch. Los estius son umids e embromats, amb de frequentas e intensas pluèjas.
Economia
De veire: Economia de Libèria.
Aigamòrta de las Gravas
Aigamòrta de las Gravas (Ayguemorte-les-Graves en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Los corbasses
Los corbasses es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :
Gents del pais d’Occitania Vos vau cantar una cançon serà un conte d’un còp èra una funèbra orason.
Jos lo solelh i aviá un pòble ni mai ni mens grand que nosaus amb una sola diferéncia: èra mèstre del seu ostal.
Vaquí qu’un jorn de Tramontana arribèt lo pòble corbàs diguèt: « Demorarem pas gaire venèm son que vos ajudar ».
Demorèron mai de sèt sègles chapèron tot, vinhas e blats, bòsques e camps, òmes e femnas, ges de pais mai ajudat.
Òme d’òc, escota mon fraire, se dins ton òrt i a un corbàs rapèla-te d’aquela istòria: pren un fusilh, lo manques pas !
Carl-Magnus Wendt
Carl-Magnus Wendt (1937-2016) es un istorian e jornalista suedés especialista de França e d'Occitània. Collaborèt a de revistas coma Folkets Historia e Tidskrift för Folkets Rättigheter.
Ròcas
Ròcas qu'ei un toponim occitan:
Pesquera de Duero
Pesquera de Duero es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Donjon
Lo donjon (tanben torrassa, tor/torre màger, tor grana o gròssa tor) es la torre mai nauta d'un castelar, destinada a servir a l'encòp de punt d'observacion, de pòste de tir e de darrièr refugi quand lo rèsta de la fortificacion se tròba pres. Aquela torre, o bastiment fortificat, servissiá tanben de demorança al senhor del castèl.
Utilitat
En temps de patz, lo donjon conteniá los tresaurs, las armas, los archius de la familha o de la vila (vejatz donjon del Capitòli). Lo senhor amb sa familha demòran al nivèl nòble : lo primièr.
Per sa posicion nauta, lo suc del donjon es en general aquel qu'ofrís la melhora vista de la region a l'entorn. En cas de sètge, es ont se pòt observar los movements de l'enemic. Se lo castèl es pichon, es aquí que los arquièrs, e las maquinas, avián la pus granda portada de tir.
Lengas ogoni
Las lengas ogoni, parladas en Nigèria son un dels quatre grops de las lengas cross river. Aquelas constituisson una branca de las lengas benue-còngo, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Donjon
Utilitat
En general, los visitors dels castèls demoravan doncas a l'escart del donjon, per que l'agençament interior del bastiment foguèsse desconegut dels atacants, en cas de conflicte, de traïson, o de retornament d'aliança. Los donjons a vegadas son concebuts amb de dessenhs fòrça complèxes, per destornat e piejar los atacants, coma per exemple aquel del castèl d'Arques-la-Bataille.
Sètge de Calais (1940)
Lo sètge de Calais se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 22 au 26 de mai de 1940. Opausèt una garnison britanica renfòrçada per de rèstas d'unitats francesas destruchas (4,000 òmes) a una division blindada alemanda. S'acabèt per una victòria alemanda e per la mòrt ò la captura de la quasi totalitat dei defensors (300 tuats e 3,500 presoniers). Lei pèrdas alemandas son estimadas a 800 tuats, bleçats e dispareguts.
Donjon
Utilitat
Lo donjon es tanben, sovent, en contacte fòra dels barris, per permetre de ne sortir o dintrar sens passar pel rèsta de l'encesament. Aquela disposicion poiriá èsser vitala quand lo donjon se trobava assetjat, e atal de s'escapar.
Lengas ogoni
Classificacion
thumb|250px| La classificacion intèrna de l'ogoni es :
Lengas cross river bassas
Las lengas cross river bassas, parladas en Nigèria e en Cameron son un dels quatre grops de las lengas cross river. Aquelas constituisson una branca de las lengas benue-còngo, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
thumb|250px| [[lengas cross river bassas
]] La classificacion intèrna del cross river bas es :
Bardallur
Bardallur es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
9 × 19 mm Parabellum
Lo 9 × 19 mm Parabellum es una municion concebuda per l'inventor austrian Georg Luger (1843-1929) en 1901. Destinada au pistolet Luger P08, intrèt en produccion en 1902 en Alemanha. Puei, foguèt adoptada per fòrça pistolets e pistolets mitralhaires, çò que menèt au desvolopament de mai d'una version. La massa dau projectil i varia de 7,45 g a 8,04 g per de velocitats inicialas de 360 a 405 m/s.
Au començament dau sègle XXI, lo 9 × 19 mm Parabellum es totjorn una municion de guèrra fòrça populara au sen dei fòrças armadas e dei fòrças de polícia gràcias a un bòn compromés entre poissança de fuòc, rapidament dau tir e reculament de l'arma. Pasmens, de municions pus poderosas (.40 S&W, 10 mm Auto...) son de còps preferidas quand es fòrça important de neutralizar rapidament un adversari.
Ròcapina
Ròcapina (Roquepine en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom qu'es atestat Rocapina en 1272. Segon Dauzat e Rostaing, Ròca que veng de *rocca, qui es un mot prelatin e preceltic, absent deu latin classic [sovent remplaçat a l'escriut per rupe(s)]. Ròca que prengoc lo sens de « castèth hòrt, hortalessa ». Lo determinant qu'es lo latin spina « bruishòc espinós ». Segon Negre, per Ròcaspina (comuna de Senta Radegonda (Perigòrd)) Ròcapina que vengueré de ròca e espina « espina, bròc blanc ». La dificultat qu'es s es absent deu nom.
Montliausut
Montliausut o Montliaussut (Montlauzun en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom es format de mont, del latin montem, associat a un element gallés, que se trobariá tanben a Loudun (Lauzdunensis vicaria en 850, Laucidunensis en 895, Losdunum en 1059, a Laudun e a Lausun. Aquel segond element es format, segon la tradicion toponimica, d'un nom gallés d'òme *Laucos e de dūnon (latinizat en dunum), « ciutadèla, fortalesa »; per explicar -z- e pas -d- dins qualques cases, lo compausat se deguèt contractar lèu , , o cal supausar la pèrda del sentiment de la composicion. A Montliausut, i agèt una reinterpretacion a partir de lhauç (liuç, beleg, lamp, lugret). Bazalgues escriu Montliaussut e pas -liausut (logicament, caldriá Montlhauçut o a la rigor Montliauçut, mès la prononciacion es a verificar).
En realitat quatre noms de dūnon ambe un nom de persona *Laucos qu'es absent de tot autre toponime, es inversemblable. Aquí probable perqué Delamarre, qu'accèpta Lauci-dūnon (o Lauco-dūnon) se garda ben de precisar que lo primièr element es un nom d'òme e cita pas *Laucos dins son indèx dels noms de persona. Per Lausun, i a una atestacion del sègle XII, Leuzuno, que mena a una autra possibilitat, leuco-dūnon (leucos, « blanc, clar, lusent > lhauç »). Cossí que siá, a Lausun, eu- e au- pretonics donan lo meteis resultat [ow], mas aquò èra benlèu diferent a l'Edat Mejana. Empacha pas que se passa aisidament d'un a l'autre. Mas aquò vòl pas dire que tots los Lausun/Laudun venon de leuco-dūnon.
Montsegur (cançon)
Montsegur es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :
Daissatz-me contar l'istòria d'un sang begut per ma tèrra Daissatz-me contar l'istòria d'una volontat de fèrre d'una joventut passada d'una libertat volguda del vielh sòmi despertat d'una libertat perduda
Cinc cents èretz a Montsegur sabent çò que viure vòl dire Cinc cents èretz a Montsegur Segur i sètz darrièr l'azur
Vaquí l'ora de los corbasses per los camins de Montferrièr Vaquí l'ora de los corbasses grand flume, negre poiridièr del Papa la grand armada del Rei de França bandolièrs de Dominica los porcasses Amèn, amèn, Dies Irae !
Vaquí l'ora de la desfacha L'idea brutla sul lenhièr Aquí l'alba de la victòria Menam vostra lucha auèi : Minoritats contra l'Empèri Indians de totas las colors descolonizarem la tèrra : Montsegur, te dreiças pertot !
Motz
Môtz en arpitan (Motz en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Motz Es una municipalitat situada al nòrd de la Savoie en Chautagne, al confluisson del Rhône e de l'Orgulhós. Altitud : 235 m al nivèl del Rhône –530 m al Cap de-luòc-1057 m al Senhal.
Limitada al nòrd per l'Orgulhós, a l'oèst pel Rhône, a l'èst per la montanha del Gròs Foug, al sud per la municipalitat de Serrières, s'estend  sus 960 a. Nichée Al pè de la montanha, beneficia d'un micro-climat #que, dempuèi sègles, favorís la cultura de la vinha.
Motz est une commune située au nord de la Savoie en Chautagne, au confluent du Rhône et du Fier. Altitude : 235 m au niveau du Rhône –530 m au Chef-lieu-1057 m au Signal.
Limitée au nord par le Fier, à l’ouest par le Rhône, à l’est par la montagne du Gros Foug, au sud par la commune de Serrières, elle  s’étend sur 960 ha. Nichée au pied de la montagne, elle bénéficie d’un micro-climat qui, depuis des siècles, favorise la culture de la vigne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mashkan-shapir
Mashkan-shapir es una vila de Mesopotamia antica. Foguèt dirigida per una dinastia amorrita locala conquistada per Kudur-Mabuk vèrs 1835 aC. Pendent lo rèine de Sin-iddinam (1849-1843 aC), la vila venguèt la capitala segondària dau reiaume de Larsa per còntrarotlar sei regions setentrionalas. En 1764 aC, leis armadas de Mari e Babilònia faguèron lo sètge de Mashkan-shapir pendent sièis mes e la vila tombèt. Annexada per lo reiaume de Babilònia, foguèt abandonada quasi quaranta ans après la conquista.
Aimat Agussòl
Aimat Agussòl (en francés: Aimé Agussol; Sant Andrieu de Sangònis, 28 d'abrial de 1875 – 15 d'abrial de 1907) foguèt un felibre del país de Montpelhièr. En defòra del libreton Las violetas d'Erau que foguèt publicat en 1898, la màger part de sas òbras es escampilhada dins divèrsas revistas occitanas de l'epòca. Se ganhèt lo primièr prèmi, la Rosèla de Vermelh, als Jòcs Florals de 1897 per sa poesia Darrièr sòm.
Per omenatjar son òbra una carrièra de Sant Andrieu pòrta son nom.
Donjon del Capitòli
Lo Donjon del Capitòli es una torre situada darrièr lo Capitòli a Tolosa. Foguèt bastit al sègle XVI; es l’anciana Torre de l'Archiu o Torre dels Consistòris que data de l'epòca que los Capitols administravan la vila. Aviá per ròtle de renfortir lo barri de defensa de la pòrta Vilanòva e d'aparar los archius de la vila. Foguèt bastit en quatre ans per Pèire de Naves puèi Laurent Clary. En 1557, un arsenal o cambra de l'artilhariá foguèt bastit al costat del donjon. Aquel foguèt restaurat per Viollet le Duc entre 1873 e 1887 perque menaçava de s'esfondrar. Apondèt alara al suc un teulat d'estil flamenc (de lausa blava) amb un cloquieron fòrça original dins una vila ont d'ordinari se bastís de brica (sus las faciadas) e de teules (suls teulats), tipic de l'estil miègjornal. A l'ora d'ara aquel bastiment es l'Ofici del Torisme de la vila de Tolosa, ont se tròban libres, mapas, prospèctus, e fòrças informacions sus la region.
Es constituit sus dos nivèls: la cambra nauta (ont se conservèt los archius fins en 1946) e de la cambra bassa o sala del Pichon Consistòri que servissiá de sala de reünion pels Capitols. I aguèt pendent mai de dos sègles una estatua nomenada "Dame Tholosa" amb dins una man una giroleta e dins l'autra los escuts de la vila. Foguèt desmontada e restaurada en 1827 puèi expausada fàcia al Mercat de Grans en 1834 sus la colomna Dupuy.
Batalha de Bolonha (1940)
La batalha de Bolonha se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 22 au 25 de mai de 1940. Opausèt una mescla d'unitats francobritanicas qu'assaièron de defendre la vila que son pòrt èra utilizar per evacuar lei soudats aliats dau nòrd de França a una division blindada alemanda. La coordenancion entre lei diferenteis unitats aliadas foguèt marrida en causa de dificultats de comunicacion entre Francés e Britanics e entre unitats terrèstras e navalas. Pasmens, leis Alemands se turtèron a una resisténcia fòrta, especialament dins la ciutat medievala, que s'arrestèt après tres jorns de combats en causa de la manca de municions. Aperaquí 4,400 soudats aliats foguèron evacuats e 5,000 capturats. Lei Francés perdiguèron tanben un còntra-torpilhaire aprefondat per l'artilhariá alemanda.
Lusigny-sur-Barse
Lusigny-sur-Barse es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
La Haye-Malherbe
La Haye-Malherbe en normand (La Haye-Malherbe en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Lusigny-sur-Barse
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Haye-Malherbe
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montreal (Aude)
Montreal, segon d'autres Mont-real o Montreial (pron. ; Montréal en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Las atestacions ancianas son : Apud Montem Regualem en 1258; Oppidum Montis en 1263; Decimale Beati Vincentii de Monteregali en 1269; Villa Montis Regalis en 1319; Montroyal en 1370; Monréal en 1672; Montréal en 1781; la prononciacion occitana es Mounreál (grafia de l'abat Savartés).
Antiquitat
Se pòt veire un ancian castelar, a l'Oèst, una cort e un donjon carrat flancat de quatre torres octogonalas. D'aquelas demòra la que servís de basa al campanar major alara que la pichona aparten al castelar. La pichona torre redonda sens duberturas a l'angle sud-oèst del campanar es una torre de senhal (o de fuòc) que s'enclusís dins un alinhament que va de Mont Naut, la Puèg d'Ajonc, e puèi a Vilasiscle, Puègsiuran, Castèlnòu d'Arri e arriba sul sit de Vièlha Tolosa ocupada pels Tectosages al sègle III ab. C.
Edat Mejana
thumb|Collegiada de Sant Vincenç La vila foguèt lo fèu dels senhors de Laurac. A Montreal se fasián de concilis catars e, en 1207, s'i debanèt la disputa entre catolics e catars ont participèron Diego d'Osma e Sant Domenge.
L'arquitectura de la collegiala de Sant Vincenç es particulara. En 1221, es a dire tres ans aprèp la mòrt de Simon IV de Montfòrt, la vila foguèt assetjada per Tolosa e Fois. Foguèt presa e lo donjon e lo castèl plan fòrça damatjats. Demorèron arroïnats pendent doas generacions e es en 1273 que Felip III de França autorizèt que se tornèsse bastir aquelas roïnas per formar lo bastiment actual. Lo culte de Sant Vincenç a Montreal es plan ancian; poiriá èsser estat installat pels Merovingians que n'aurián menat de rèstas dins la capèla del castèl aprèp lo sac de Narbona. Sant Vincenç, martirizat al començament del sègle IV, es conegut pels escrits de Prudent (Lo Peristefanon). Fòrça onorat dins la zòna galloromana de la Mediterranèa, es sens dobte l'apropriament sincretic pel Cristianisme del culte de Mitra. A Montreal, es lo protector del castelar mentre que la parròquia foguèt plaçada jos la proteccion de la Verge. A l'installacion del Capítol collegial, en 1318, la comunautat religiosa adoptèt aquel e ne faguèt lo sant patron de la vila. A aquela epòca comencèt la construccion de grands barris. Abans, lo castelar foguèt cenchat per un oppidum de 120 mètres de diamètre, dominava un abitat dispersi suls costats del puèg o a l'entorn. A partir de 1240, Montreal foguèt erigit en castelaniá reiala, dont lo ressòrt foguèt redusit ambe'l temps, es a dire coma una Cort d'Assisas; la vila aparteniá, alara, al Rei de França que l'aviá obtenguda es cambi amb Amaury VI de Montfort, filh de Simon. Per far tornar catolics los catars, los Fraires de la Peniténcia de Jèsus Crist s'installant en 1264 e los Carmes bastiguèron lor convent en 1294. Lo sègle XIV es un sègle d'expansion per la vila mas las faminas, la pèsta, los desòrdres de la Guèrra de Cent Ans, lo trebolum civil levèron un grand tribut sus la populacion. Pasmens, l'expansion contunhèt fins a la segonda partida del sègle XVI. Luòc important politic e estrategic, foguèt ravajada mai d'un còp pendent las Guèrras de Religion. Per èsser del partit de Montmorency, la vila foguèt a l'emenda e sos barris destruits par Richelieu, a l'Edicte de Lengadòc en 1630. Apuèi, son ròtle politic es acabat, venguèt solament una vila rica vivent de la lana e de l'agricultura.
L'oppidum de Montreal
thumb|L'oppidum Son centre se confond amb lo quatren contrafòrt nòrd de la Collegiada e son rai de seissanta mètres descriu un perimètre ont se tròba la carrièra de las Flors, l'ostal Casenava, la mitat de la plaça de Sant Vincenç tangenta als ostals, la torre de senhal de la Collegiada.
Los ostals de la plaça de Sant Vincenç son bastidas sus l'escarpa d'aquel oppidum, d'aquò ven lor grand desvolopament vertical. Es parièr per aqueles de la carrièra de las Flors.
Aquela partida centrala del vilatge se nomena lo Capitòli.
=== Collegiala de Sant Vincenç === thumb|La nau de la Collegiala de Sant Vincenç.
En 1273, lo rei Felip III de França dona als parroquians de la glèisa de Sant Vincenç d'ostals situats prèp d'aquela per l'agrandir. La glèisa es erigida en collegiala pel papa Joan XXII lo 13 de febrièr de 1318.
En 1783 foguèt decidit de far una copòla per remplaçar la fusta d'origina.
Un mercat es passat lo 6 de junh de 1783 amb un plastrièr de Pàmias, Jean Ribeaute, per construire la copòla de la collegiada per 12,500 liuras. La collegiada possedís un cicle de pinturas sus la vida de Sant Vincenç realizada pel pintre tolosan Despax, a partir de 1751. Los quadres son recebuts pel capítol lo 17 d'agost de 1755. D'autres quadres de Despax, Gamelin e Badin son depausats dins la glèisa. Un òrgue es realizat en 1738-1740 per de Montbrun, factor d'òrgues a Castèlnau d'Arri. Se tornèt far en 1781-1785 per Jean-Pierre Cavaillé.
Daniel Jones (fonetician)
Daniel Jones (Londres, 12 de setembre de 1881 – 4 de decembre de 1967) foguèt un lingüista e fonetician anglés, famós per sa contribucion fondamentala dins la transcripcion fonetica de la lenga anglesa e sa popularizacion. Jones, qu'èra estat escolan del lingüista francés Paul Passy, foguèt lo cap del Departament de Fonetica de l'University College de Londres fins a sa retirada en 1949. Escriguèt l'English Pronouncing Dictionary que servís encara dempuèi mai de 90 ans de libre de referéncia de la prononciacion anglesa estandard.
Biografia
Daniel Jones nasquèt a Londres en 1881 dins una familha amonedada de notables del país. Son paire, qu'èra un avocat famós, èra estat un dels fondadors de l'All England Tennis Club de Wimbledon. Aprèp d'èsser anat a una escòla privada (en anglés: preparatory school), estudièt al Radley College a Abingdon (Berkshire). Mai tard dintrèt a l'University College School al nòrd-oèst de Londres. Un pauc mai tard partiguèt al King's College, ont estudièt las matematicas. S'i diplomèt amb distincion en 1903. Aviá estudiat tanben lo drech per satisfar la volontat de son paire mas arribèt pas jamai a exercir lo mestièr d'avocat que durant sos viatges sul continent europèu durant divèrses estius s'èra descobèrt una passion per las lengas e subretot la varietat dels sons.
Aital partiguèt estudiar la lenga alemanda a Marburg e venguèt l'estudiant de William Tilly, un erudit excentric d'origina australiana, qu'exerciguèt una influéncia prigonda sus la vocacion de Jones. En 1904 se faguèt membre de l'Associacion Fonetica Internacionala Phonetic Association e tre 1905 assistiguèt als corses que Paul Paasy a l'École des Hautes Études a París.
Lengas dèlta central
Las lengas dèlta central, parladas en Nigèria e en Cameron son un dels quatre grops de las lengas cross river. Aquelas constituisson una branca de las lengas benue-còngo, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
thumb|250px| La classificacion intèrna del dèlta central es :
HK MP5
Lo HK MP5 es un pistolet mitralhaire desvolopat per la companhiá alemanda Heckler & Koch. La premiera version es sortida en 1964 mai que d'una es estada comercializada dempuei aquela data. Concebuda coma una version corta dau HK G3, lo MP5 es una arma corta amb generalament una cròssa telescopica o fixa. Dins lo premier, sa longor totala es inferiora a 500 mm e dins lo segond a 700 mm. Sa massa varia de 2,5 a 3,4 kg. Utiliza lo 9 mm Parabellum, çò que li permet d'èsser eficaç a de distàncias de 50 a 100 m per una cadéncia de tir de 800 còps/mn.
Lo MP5 es una arma precisa e fisabla qu'es utilizada dins au mens un centenau de país per lei fòrças armadas o per lei fòrças de polícia.
Charós
Charós (en francés Charroux) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Connecticut
Ligams extèrnes
thumb|left|250px
Puberg
Puberg en alemannisch (Puberg en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Batalha d'Amians
La batalha d'Amians es un episòdi de la campanha de França que se debanèt dau 20 de mai au 8 de junh de 1940. Foguèt la consequéncia d'una temptativa francesa (dos divisions d'infantariá ) de defendre la vila còntra l'armada alemanda (tres divisions blindadas). Una premiera ataca d'amplor deis Alemands foguèt arrestada lo 26 de mai ambé de pèrdas importantas per lei dos camps. Sostenguda per de tirs d'artilhariá concentrats, la defensa francesa capitèt d'empachar leis Alemands d'intrar dins la vila avans lo 5 de junh. Pasmens, a partir dau 6 e dau 7, leis asalhidors prenguèron pauc a pauc l'avantatge e lei darriereis unitats francesas se retirèron lo 8.
Lockheed Martin F-22 Raptor
Lo Lockheed Martin F-22 Raptor es un caçaire furtiu estatsunidenc desvolopat a partir de la fin deis annadas 1980 per remplaçar lei F-15 intrat en servici dins leis annadas 1970. Inicialament destinat au combat aerian, lo F-22 es tanben capable d'assegurar de missions de sostèn d'operacions terreèstras, d'ataca electronica o d'ensenhament d'origina electromagnetica. Intrèt en servici en 2005. En causa de son còst fòrça important e de la fin de la Guèrra Freja, lei comandas foguèron fòrça reduchas per lo Congrès e la produccion se limitèt a 195 unitats.
Piña de Esgueva
Piña de Esgueva es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Boson e Gelanava
Boson e Gelanava (Bouzon-Gellenave en francés) qu'ei ua comuna gascoa, situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
La comuna que s'estira deu nòrd-oèst au sud-èst énter Midor e Petit Midor (o lo Ruisseau de Rochelle). La succession qu'ei Boson, Bosonet, Sengò(r) e Gelanava. La partida de l'anciana comuna de Mimort o Mimors (nom francés) que hè excepcion : qu'es en angle dret per rapòrt a la partida principau. L'ensemble que hè donc ua bòta. Las partidas pus pobladas que son sus ua sèrra e i a bartas dens las vaths. La maison comuna qu'es a Sengòr, suu camin qui va de Boson a Gelanava. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Boson
Segon Dauzat, Boson que ven d'un nom germanic d'òme Boso (sense citar cap sufixe). Segon Negre, Boson que vengueré probablament deu nom de persona Bonso, Bonsom, eretèr de Bonus Homo.
Gelanava
Véder a l'article.
Bosonet
Bosonet qu'es un diminutiu de Boson, dab lo sufixe latin ittus.
Sengòr
Probablament lo medish nom que Sengòr (Lanas). Véder a l'article.
Mimort o Mimors
Que i a autes noms en Mim- en Gasconha : Mimou (nom francés) a Lupiac (a 15 km), Mamisan (Mimisan en 1009.
Istòria
Sus la mapa de Cassini (fin deu segle XVIII), Boson qu'èra parròpia, Bosonet, Sengòr e Mimort o Mimors (en francés) qu'èran sucursalas (annèxas). Curiosament, Gelanava, qui vengó comuna a la Revolucion, èra pas parròpia.
A la Revolucion, Boson, Lo Cornau (o lo Cornòt sus la mapa de Cassini), Sengòr e Mimort o Mimors que vengón senglas comunas. Lo Cornau (absent de las mapas modèrnas) qu'èra a costat de Bosonet e benlèu que Bosonet èra la glèisa deu Cornau o que lo Cornau (Cornòt ?) èra un nom oficiau per la comuna de Bosonet. Enter 1795 e 1800, Lo Cornau (8 abitants en 1793 !) qu'estó annexat a Boson e que contunhè dab Sengòr en 1822 puish dab Gelanava e Mimort o Mimors (nom francés) en 1829.
Economia
Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)
Cambra dels Representants dels Estats Units d'America
La Cambra dels Representants dels Estats Units d'America (en anglés: United States House of Representatives) es una de las doas cambras del Congrès dels Estats Units (legislatiu bicameral), amb lo Senat.
La composicion e poders de la Cambra son establits dins l'Article Un de la Constitucion. Lo poder màger de la Cambra es d'adoptar la legislacion federala que tòca l'ensemble del país, pasmens se los projèctes los pòdon adoptar lo Senat e mai tard agradat pel President del EUA abans de venir lei levat se amndos Senat e Cambra tornan sus la legislacion amb una majoritat dels dos terces de cada cambra. La Cambra a de poders exclusius: l'iniciativa suls projèctes de finanças publicas, de metre en accusacion d'oficials (los oficials son alara jutjat fàcia al Senat), e elire lo President des EUA en cas ont i a pas de majoritat al sen del Collegi Electoral
Cada Estat es representat a la Cambra en proporcion de sa poplacion proportion mesurat pel cens, mas cada Estat a drech a al mens un Representant. L'Estat mai poblat, Califòrnia, actualament a 53 representatants. A l'aute tèrme, los set Estats amb sonque un represetant cadun son (Alaska, Dakota del Nòrd, Dakota del Sud, Delaware, Montana, Vermont, e Wyoming). Lo nombre total dels represetants es fixat per la lei a 435. E mai i a sièis Representants non votants qu'an vòtz al taulat e vòtan dins los comitats mas pas al taulat.
Lo president de la Cambra (Speaker of the House) es elegit pels membres, e es alara tradicionalament lo cap democrata (eissit de l' House Democratic Caucus) o lo cap republican (eissit de l' House Republican Conference), segon lo partit qu'a mai de vòtes. La Cambra se reünís dins l'alèa sud del Capitòli.
Istòria
esquèrra|vinheta|Representacion de totes los partits politics en percentatge a la Cambra dels Representants dins lo temps. Segon los Articles de la Confederacion, lo Congrés del Confederacion èra un organ unicameral ont cada Estat èra representat egalament, e ont cada Estat aviá lo drech vetò sus fòrça actionx. Après uèit ans del fòrça limitat govèrn confederal, fòrça líder politics, coma James Madison e Alexander Hamilton, inicièron la Convecion constiticionala en 1787, que recebèt lo mandat del Congrés de la Confederacion per "amendar los Articles de Confederacion". Totes los Estats levat Rhode Island s'acordèron per enviar de delegats.
Lo subjècte de l'estructura dels Congrés èra un punt decisiue dels convencioals. Edmund Randolph crida per in congés bicameral: la cambra bassa essent aquela "del pòble", elegir en dirècte pe pòble dels EUA e representant l'opinion publica, e una cambra nauta deliberatritz representant cadun dels Estats, e essent mens sensibla a las variacion dels sentiments de las massas, e que seriá elegida per la cambra bassa.
Fin finala, la Convention s'acordèt sul Compremés del Connecticut, ont una Cambra del Congrés (La Cambra dels represetants) donariá un representacion proportionala de la populacion de cada Estat, alara que l'autra (lo Senat) donariá una representacion de cadun dels Estats.