cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preïstòria
L'aparicion de l'òme modèrne
thumb|right|Modèl de migracions dempuei [[Africa d'Homo sapiens basat sus l'estudi de l'ADN mitocondriau.]]
L'aparicion de l'òme modèrne, Homo sapiens, e son expansion au rèsta de la planeta son generalament descrichas per la teoria de l'origina africana de l'òme. Seriá aparegut fa 200,000 ans e auriá migrat sus leis autrei continents remplaçant pauc a pauc leis autreis espècias dau genre Homo coma Homo erectus e Homo neanderthalensis.
D'efèct, en Euròpa, leis annadas 600,000 a 200,000 foguèron marcadas per la preséncia d' Homo heidelbergensis. L'origina d'aquela espècia es desconeguda mai una linhada implicant Homo ergaster puei Homo antecessor es sovent avançada. Lei periòdes de glaciacion terrèstra aurián alora isolada lei populacions d'Homo heidelbergensis que donèron naissença a Homo neanderthalensis fa 200,000 ans aperaquí. Aquela espècia presenta de senhaus d'adaptacion ai mitans fregs e una intelligéncia fòrça superiora ai membres precedents dau genre Homo. Es l'autor d'òbras artisticas (gravaduras, formas geometricas, utilizacion de l'òcre... etc.) e bensai dei premiers rites funèbres.
De son caire, Homo sapiens seriá egalament aparegut fa 200,000 ans en Africa segon de fossils descubèrts. Vèrs 100,000 avC, presenta lei marcas d'una industria força sofisticada. 50,000 ans pus tard, lei senhaus d'un comportament modèrne son presents amb l'aparicion de rites funèbres, d'otís novèus e d'un començament d'estandardizacion. Après una premiera tièra de migracions infructuosas vèrs 100,000 avC en causa de cambiaments climatics, Homo sapiens capitèt de sortir d'Africa fa 50,000 ans. Lei fossils mòstran una expansion rapida en Eurasia, en Austràlia fa 40,000 ans e benlèu en America fa 30,000 ans.
Son arribada en Euròpa marca lo començament d'una coabitacion brèva amb Homo neanderthalensis que dispareguèt fa 29,000 ans. Pasmens, lei rasons d'aquela disparicion son pas encara esclarzidas. S'avança divèrseis ipotèsis coma aquela d'una epidemia o aquela de l'absorcion de l'espècia per Homo sapiens. D'estudis son en cors sus de fossils d'òmes arcaïcs per avalorar la preséncia de gèns neandertalians dins l'ADN dei Homo sapiens modèrnes. A partir de 18,000 ans, amb la desparicion dei darrierei populacions d' Homo floresiensis que seriá un descendent d' Homo habilis isolat sus l'illa de Flores, Homo sapiens es vengut l'espècia soleta dau genre Homo sus la planeta.
La mestreja dau fuòc
La data de la mestreja dau fuòc per leis umans es encara un subjècte de discussions entre lei scientifics. Pasmens, lei cavaments sus certanei sites ocupats fa au mens 400,000 ans an descubèrt de traças d'utilizacion dau fuòc per Homo erectus en Africa e en Euròpa. Puei, lo nombre de vestigis aumentan e venon frequents vèrs 200,000 avC. En revenge, dau fach de la conservacion malaisada deis objèctes, leis objèctes pus ancians permetent de produrre dau fuòc que son coneguts a l'ora d'ara datan aperaquí de 30,000 avC.
Lo desvolopament deis otís
thumb|right|Otís dau Paleolitic superior.
thumb|right|Destraus en selze.
thumb|right|Ponchs de sageta dau [[Neolitic.]]
Constituís donc l'element de basa deis otís preïstorics coneguts gràcias a sa duretat, sei proprietats talhantas e lei possibilitats variadas existent per la faiçonar. Ansin, se lei premiers otís en pèira èran somaris, se diversifiquèron au fieu dau temps e existís de diferéncias importantas entre lei periòdes preïstorics. Lei produccions d'objèctes litics son donc fòrça caracteristics d'una epòca e d'una cultura. Testimònian pereu dei progrès tecnologics realizats per leis espècias successivas dau genre Homo fins a l'aparicion d'Homo sapiens.
Classificacion e foncion deis otís
De veire : Industria litica.
Leis otís son d'objèctes frequents dins lei cavaments preïstorics. Lei scientifics an donc realizat una classificacion segon sei tecnicas de produccion, sei formas e sei foncions. Puei, lei correlacions entre aqueleis elements permeton de crear una tipologia deis objèctes diferents descubèrts. Leis ensems similars d'objèctes diferents son gropats en cultura que forman de sota-periòdes de cada èra de la Preïstorica. Aquelei culturas son generalament nomenadas segon lo nom dau site onte foguèron identificadas per lo premier còp. Se tracta donc de « Tecnica Levallois » o de « Badegoulian ».
Tecnicas de fabricacion
Lei tecnicas de produccion deis otís en pèira evolucionan segon lo materiau utilizat. Se practicava dos tipes d'operacions principalas : l'espeçament e lo faiçonament. L'espeçament consistís de destacar de brigas d'una pèira per de percussions successivas fins a obtenir un esclat utilizable. Lo faiçonament a per but de modificar la forma de la pèira esperela. Vèrs la fin de la Preïstòria, leis òmes èran capables de fabricar d'objèctes litics relativament pichons amb una espessor de quauquei millimètres. Aqueleis otís, per exemple de ponchs de sageta, èran generalament associats amb d'autrei materiaus (fusta, òs... etc.) per crear d'objèctes pus complèxes.
La fabricacion d'otís en òs es pus complèxa qu'aquela d'objèctes en pèira. Necessita de tecnicas pus evolucionadas e l'existéncia preliminara d'otís en pèira. En fòra de l'òs, s'utilizava lei banas e l'evòri per fabricar d'objèctes coma d'arpons o de musclaus.
Lo desvolopament de l'agricultura
thumb|right|Lo « Creissent Fertil » vèrs 7,500 avC.
L'aparicion de l'agricultura marca lo començament dau Neolitic e un cambiament capitau amb l'abandon progressiu dau nomadisme. Aquò entraïna l'invencion de tecnicas novèlas que permetèron a l'òme de modificar son environament d'un biais durable. De mai, l'aumentacion de la norridura disponibla causa aquela de la populacion enterin que leis estructuras basicas de la societat modèrna (estat, govèrn, guèrra...) apareguèron pauc a pauc.
Aquelei premierei comunautats sedentàrias se formèron en Mesopotamia e en Orient Pròche vèrs lo millenari X avC dins una region sonada lo « Creissent Fertil ». S'estend sus lei territòris de Siria, de Liban, d'Iran e d'Iraq. La domesticacion d'espècias fèras acomencèt tre lo millenari seguent. De cavaments an tanben mostrat qu'aqueu desvolopament aguèt luòc en Paquistan durant lo millenari VIII avC puei en China, en Euròpa Orientala e dins lo Sahara au millenari VI avC. Leis premiereis espècias domesticadas foguèron lo blat e l'òrdi entre lei cerealas e la cabra e lo moton entre leis animaus. Lo buou foguèt domesticat vèrs 8,000, lo pòrc vèrs 7,000 e lo chivau vèrs 4,000 avC.
Au nivèu tecnologic, leis otís umans venguèron pus diversificats, especialament après l'aparicion de la metallurgia e de la ceramica. Pasmens, lei cambiaments pus importants se debanèron dins l'organizacion de la societat. D'efèct, divèrsei caracteristicas dei societats modèrnas apareguèron. Leis abitacions venguèron permanentas e lei materiaus de construccion cambièron au profiech d'elements solids coma la pèira o la fusta. Leis abitants venguèron tanben pus especializats dins certanei pretzfachs coma l'agricultura, l'artisanat o lo comèrci. Ansin, d'inegalitats acomencèron d'aparéisser amb lei premierei formas de ierarquia e de govèrn. Lei sègles neolitics veguèron donc la formacion d'estructuras politicas e militaras coma Uruk o Kish en Mesopotamia. Enfin, lei descubèrtas realizadas sus lo còrs de la momia europèa d'Ötzi au nivèu de sei bleçaduras e de son armament mòstran tanben l'aparicion de conflictes entre lei comunautats umanas.
L'aparicion de la metallurgia
L'aparicion de la metallurgia aguèt probablament luòc entre lei millenaris VII e V avC coma o mòstra de cavaments dins lei Balcans, en Anatolia o la descubèrta d'armas en coire sus la momia d'Otzï. Lo premier metau utilizat foguèt lo coire puei lo bronze a partir de 3,500 avC aperaquí. Aquò marca la fin dau Temps de la Pèira. En revenge, la premiera utilizacion dau fèrre seriá lo fach deis Ititas vèrs 1,200 avC durant l'Antiquitat.
Ansin, durant la fin de la Preïstòria, lei metaus utilizats son essencialament l'aur, l'argent, lo coire, l'estam e lo bronze qu'es un aliatge de coire et d'estam. Lo començament de l'utilizacion dau bronze evoluciona segon lei regions : Doas tecnicas principalas son conegudas per la realizacion d'objèctes. Se tracta de l'utilizacion de mòtle en pèira e de la tecnica dicha de la ciera perduda. La premiera permetèt generalament la fabricacion d'armas e la segonda la produccion d'objèctes pus complèxes amb de clòts grands coma un boton de ròda.
L'art paleolitic
De veire : L'art paleolitic
right|thumb|150px|Estatua de la bauma de [[Hohlenstein-Stadel.]]
Senta Crestia
Senta Crestia (Sainte-Christie en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Preïstòria
L'art paleolitic
L'aparicion de l'art es atestada vèrs la fin dau Paleolitic mejan mai podriá èsser pus anciana. Lei marcas pus ancianas presentas sus un objècte sensa but utilitari datan de 75,000 avC. Pasmens, lei cavaments sus de sites preïstorics datant de 300,000 a 100,000 an descubèrt de mineraus coma lo qüars (cristau de ròca) o l'obsidiana que sa preséncia se pòu explicar per de rasons esteticas. Leis espècias arregardadas per aquelei manifestacions artisticas son Homo sapiens e Homo neanderthalensis.
Senta Crestia
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Senta Crestia que veng deu nom de Christina, ua de las 8 sentas d'aqueth nom, mei que mei ua martira en Italia deu temps de Dioclecian; en gascon, -ina > -ia,.
Preïstòria
L'art paleolitic
Vèrs 32,000 avC, l'art es ben desvolopat, especialament dins lei sites abitats per Homo sapiens. Lei tecnicas e lei supòrts utilizats son variats. La pèira, l'òs, l'evòri o l'argiela son utilizats e bensai de materiaus mens resistents au temps coma lo teissut. Doas formas d'art son conegudas a l'ora d'ara que son :
Lei figuracions son similaras per lei doas formas e pòdon èsser gropadas en representacions :
L'art neolitic
De veire : L'art neolitic
thumb|right|Representacion d'un arquier a Albocàsser en Espanha.
thumb|right|Cromlèc a Callanish.
L'art neolitic s'exprimís coma per lo periòde precedent au nivèu deis arts parietaus e mobiliers. Pasmens, se desvolopa tanben lei premierei formas d'arquitectura amb la construccion de megalits. De mai, l'art neolitic explòra de tèmas novèus e melhora certaneis arts coma l'escultura o la decoracion d'objèctes. L'art dau Neolitic es donc variat e depend de la region considerada. Lei fogaus pus coneguts son situats en Euròpa, au Sahara e en Mesopotamia. Lei fònts d'inspiracions son egalament variadas. Lei representacions animalas son totjorn presentas mai l'òme, subretot la frema, venguèt pus present dins l'art. Lei supòrts demorèron probablament identics au periòde precedent.
La pintura demora fòrça presenta au Neolitic, especialament au Levant Espanhòu e au Sahara. Leis òbras d'Espanha son datadas entre 8,000 e 5,000 avC. Son situadas dins de baumas pauc prefondas o sus de bauç. Lei representacions son estilizadas e monocròmas. Lei tematicas principalas son liadas a la vida quotidiana coma la caça, la garda dau bestiau e mai la guèrra entre òmes. Au Sahara, lei pinturas representan tanben de scenas dau quotidian. Foguèron descubèrtas sus lei parets de bauç o sus d'objèctes. Au contrari dei pinturas d'Espanha, son associadas amb d'autrei tipes artistics coma l'escultura.
De son caire, l'escultura conoguèt un desvolopament fòrça important durant lo Neologic car la màger part dei culturas presentan una produccion d'estatuas. Ansin, d'estatuas en pèira e en argiela son conegudas en Mesopotamia tre lo millenari VII avC. Son associadas amb de representacions femeninas e l'idèa de feconditat. Leis estatuas femeninas son tanben frequentas en Euròpa e existisson en China.
Enfin, lo periòde marca lo començament de l'arquitectura monumentala, especialament en Euròpa, amb lo començament dau megalitisme. Son aparicion seriá situada vèrs la fin dau millenari V avC, de lòng de l'Ocean Atlantic, d'Espanha fins a Escòcia. Son existéncia contuniariá après lo Neolitic durant l'Edat dau Bronze. Un megalit es definit coma una construccion importanta realizada en pèira. Quatre tipes son coneguts pendent lo Neolitic : Certanei megalits an una decoracion qu'es inicialament facha de formas geometricas abstrachas. Pasmens, amb lo temps, venguèron mai e mai de formas representant d'objèctes (armas...), d'animaus o d'umans.
L'art de la fin de la Preïstòria
L'art de la fin de la Preïstòria evoluciona d'un biais aut segon lei regions e lor nivèu tecnologic. Pasmens, per la màger part dei civilizacions, lo periòde es caracterizat per l'aparicion de la metallurgia e donc dei premiers joièus. Enterin, l'aparicion d'otís en metau permet de melhorar lei tecnicas precedentas coma la gravadura.
Ansin, lei regions a l'entorn de la Mar Mediterranèa conoguèron una èra artistica remarcabla amb lei realizacions d'estatuas de maubre o de bronze en Grècia o en Italia. Aqueleis òbras prefiguran l'art dei civilizacions de l'Antiquitat. Per exemple, leis Etruscs contunièron de decorar sei temples amb d'estatuas de bronze coma lei premiers pòples de la Peninsula italica. Es tanben lo cas en Asia onte lei reiaumes qu'acomencèron lor formacion vèrs lo millenari II avC tenián un art desvolopat. Pasmens, lei cavaments scientificas an mostrat que lei civilizacions mens avançadas o mens conegudas avián egalament de formas d'arts pròprias e de culturas importantas. Per exemple, es lo cas de pòples d'Euròpa Orientala coma leis Scitas que lors tombas an mostrat la preséncia d'objèctes fòrça rafinats.
Nòtas
<references group="Nòta"/>
Bibliografia
Insert non-formatted text here
Vals d'Entraigas e Asperjòc
Vals d'Entraigas e Asperjòc (en francés, oficialament, Vallées d'Antraigues - Asperjoc) es una comuna novèla occitana de Vivarés creaa lo 1èr de genièr de 2019 en fusionar las comunas d'Entraigas e Asperjòc. L'ostau de la comuna es a Entraigas.
Combles-en-Barrois
Combles-en-Barrois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Vals d'Entraigas e Asperjòc
Administrativament, es dins l'arrondiment de L'Argentèira, lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups de l'estat francés. Electoralament, es dins lo canton d'Aubenàs 1.
Combles-en-Barrois
Geografia
Coma lo sieu nom lo suggerís, la localité se tròba en la region naturala del Barrois.
Ergun
Ergun (额尔古纳市 É'ěrgǔnà Shì en chinés, Аргунь-Юци Argun-Iutzi en rus, Эргүн Ergün en mongòl) qu'ei ua comuna de la Region Autonòma de la Mongolia Interiora, dens la Republica Populara de China. Qu'a un estatut administratiu de vila-districte devath la jurisdiccion la vila-prefectura de Hulunbuir.
Combles-en-Barrois
Geografia
Comme son nom le suggère, la localité se trouve dans la région naturelle du Barrois.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Avant 1966, Combles possédait un terrain de golf réservé aux militaires de l'OTAN en garnison dans la région. Des inscriptions en anglais dans les installations du club actuel témoignent de ce passé.
Pascual Ortiz Rubio
Pascual Ortiz Rubio (1877-1963) agronòm e òme politic, foguèt president de Mexic entre 1930 e 1932.
Calfucurá
Calfucurá (1773 Llaima - alavetz Araucania, uei Chile - Salinas Grandes, lo 4 de junh de 1873) que ho un capdau mapuche, oficiau dens l'armada argentina e l'ajòu deu benastrós argentin Ceferino Namuncurá.
Que s'aliguè dab lo cap d'Estat argentin Juan Manuel de Rosas entà combàter los bandolèrs chilians hrairs Pincheira e las tribús amigas dab eths.
Que demorè hidèu au regim federau de Rosas en lo bèth ajudar dinc a la soa des.hèita a la batalha de Caseros. Après, que continuè de remportar victòrias qui'u dèn un gran poder suber territòris immens de la Província de Buenos Aires. A maugrat deu pretzhèit deu president unitari Domingo Faustino Sarmiento d'obtiéner la soa mort, Calfucurá que's morí mei que centenari.
Lo son hilh Manuel Namuncurá que prengó la seguida.
Lo Perièr
Lo Perièr (Le Périer en francés) es una anciana comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups. Lo 1èr de genièr de 2019 fusionèt dins la comuna novèla de Chantaperièr.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Personalitats ligadas amb la comuna
L’ostau de Casimir Perièr es sortit dau Perièr.
Le Donjon
Le Donjon es una comuna francofona, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Leignes-sur-Fontaine
Leignes-sur-Fontaine es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Guindrecourt-sur-Blaise
Guindrecourt-sur-Blaise es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Leignes-sur-Fontaine
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Guindrecourt-sur-Blaise
Geografia
Aquela municipalitat se tròba a costat de las municipalitats de Blaise, Ambonville, Daillancourt e de Marbéville e a 36 km de Chaumont e a 14 km de Vignory
Leignes-sur-Fontaine
Nòtas
<references group="N"/>
Guindrecourt-sur-Blaise
Geografia
Cette commune se trouve à côté des communes de Blaise, Ambonville, Daillancourt et de Marbéville et à 36 km de Chaumont et à 14 km de Vignory
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A Charlemagne en parlar en la siá carta a las leudes Létrique e Adémare. Guindrecourt-Sus-Blaise se trucava antany : Gundricors e Guindricort
Au Charlemagne en parle dans sa lettre aux leudes Létrique et Adémare. Guindrecourt-sur-Blaise s'appelais autrefois : Gundricors et Guindricort
Würm
Würm es una ribièira bavaroise. Es l'afluent principal d'Amper e un sosafluent de Danubi per Isar.
Geografia
Permet al lac de Starnberg d'évacuar sos excedents e raja a travèrs dels vilatges de Gauting, Krailling, Planegg, Gräfelfing e Lochham, e a travèrs d'unas parts de Munic (quartièr de Pasing) abans de rejónher, près de Dachau, Amper, que pauc après rejonh Isar.
Amb tres autres afluents alemands de Danubi balhèt son nom a una glaciacion, la « glaciation de Würm ». Es lo geològ Albrecht Penck que nomenèt aital quatre glaciacions al començament del sègle XX.
.ni
.ni es lo nom de domeni d'Internet per Nicaragua.
Referéncias
Toppdomän
Osny
Osny es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Picea
Picea es un genre de conifèrs de fuèlhas persistantas de la familha Pinaceae. Lo genre amassa qualques 35 espècias pus correntament nomenadas en occitan picèa, serenta, fals avet o faus avet.
Son d'arbres de forma conica o en colomna dins las regions fredas de la taiga. Las agulhas son dispausadas a l'entorn del ram iranjat, mai o mens blavas segon las espècias. Se confondon sovent amb los avets. Una clau de determinacion eficaça entre lo genre Picea e lo genre Abies consistís a destacar delicadament una agulha del ram : se i a un pichon esquinç d'escòrça a la basa del pseudopeciòl, es lo genre Picea ; se i a una pichona marca redonda sul ram, es lo genre Abies. Una autra diferéncia concernís las pinhas : pendents en çò del fals avet, quilhats en çò del sap.
Osny
Nòtas
<references group=N/>
Pèire Bernat de Fois
Pèire Bernat de Fois († 1074), es comte de Coserans de 1034 a 1074. Es filh de Bernat Rogièr, comte de Fois e de Coserans, e de Gersenda, comtessa de Bigòrra.
Biografia
Òm sap pas se aquel comte es estat vertadièrament comte de Fois. Segon d'unes, eireda de comtat de Fois a la mòrt de son fraire Rogièr en 1064, mentre que d’autres pensan qu’es son filh que succedís de son fraire ainat. En tota logica, es Bernat II, comte de Bigòrra e filh ainat de Bernat Rogièr qu'auriá degut succedir a Rogièr Ièr, mas, benlèu, aqueste darrièr a fach un testament en favor de son nebòt Rogièr II.
Maridatges e enfants
Esposa una Letgarda qu'òm ne sap pas res e que dona naissença a :
.nl
.nl es lo nom de domeni d'Internet pels Païses Basses.
Referéncias
Toppdomän
Lesinhan de las Corbièras
Lesinhan de las Corbièras (Lézignan-Corbières en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Se situa entre Carcassona a l'oèst e Narbona a l'èst. Al nòrd se trapa lo parçan de Menerbés e al sud lo de Corbièras. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Lesinhan
Las fòrmas ancianas son : Vallis Boriana quae nunc Lisinianus appellatur en 806, ''Vallis Dorciana quae nunc ? Lezinyanus vocatur en 809, Licinianum en 847, Villa Licinianum... cum ecclesia in honore... Sancti Felicis en 899, Lezinianum en 1118, Lidinianum en 1227, Lezigniem en 1247, Lizinanum en 1262, Lezignianum... Lisinianum en 1263, Lérichan al sègle XIII, Lesinhanum en 1324, Lezinhanum en 1351, Leryhan en 1381-91, Lesinachum en 1383, Lezinhan al sègle XIV, Lerynhan en 1478, Vallis Barriana en 1494 (la Gallia Christiana escriu Vallis Borriana), Lesignanum en 1432, Lésinan..., Lezinha..., Lesinhan en 1538, etc, Lezinian en 1641, Lesignian'' en 1648. Al sègle XVIII, Lesinhan es de còps nommat Lézignan-les-Religieuses (covent de Clarissas e diferenciacion d'ambe Lesinhan de la Ceba). La prononciacion occitana es Lezignà, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [lezi'ɲa]. Lesinhan vendriá d'un nom latin d'òme, Licinius, ambe'l sufixe -anum (per los Féniés, que sègon probablament Negre, un nom d'òme Licinianus, sense sufixe ). Lesinhan èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Licinius (o benlèu Licinianus).
Istòria
Lesinhan ven del latin Licinius qu'èra lo mèstre d'una villa romana situada a l'emplaçament actual de las escòlas. Simpla vilòta al començament de l'Edat Contemporanèa, Lesinhan s'es mudada progressivament en centre important entre Carcassona e Narbona, aquò sense estar un grand caireforc. Comparar ambe l'evolucion demografica plan lenta de Castèlnòu d'Arri e de Limós.
Demografia
A l'ora d'ara, la vila a mai de 11,000 abitants.
Schirmeck
Schirmeck en alemanic (alsacian), en francés e en alemand, es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Gaston II
Lo nom de Gaston II foguèt portat per mantun sobeirans e senhors europèus :
Lengas eggonicas-jilicas
Las lengas eggonicas-jilicas ( lengas planòl del sud), parladas en Nigèria, constituisson un grop de las lengas planòl, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
La classificacion de l'eggonic-jilic es :
Per Blench (2019), l'eggonic-jilic es una branca de las lengas planòl. Dins la classificacion d'Haspelmath et alii, l'eggonic-jilic forma un sol grop amb las lengas alumicas. De mai, plaçan lo nungu dins las lengas ninzicas.
Paul Biya
Paul Biya (n. 1933) òme politic es lo president actual de Cameron. Assumiguèt lo poder en 6 de novembre de 1982.
Mamers
Mamers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Nòtas
<references group=N/>
Emilio Portes Gil
Emilio Portes Gil (1880-1978) avocat e òme politic foguèt president de Mexic entre 1928 e 1930.
Manuel Namuncurá
thumb|200px|left|Manuel Namuncuráthumb|200px|Manuel NamuncuráManuel Namuncurá (1811 - 1908) que ho un cacic mapuche hilh deu gran cacic Calfucurá e pair deu besnatrós Ceferino Namuncurá.
Comlo son pair, que s'aliguè dab lo regim federau de Juan Manuel de Rosas. Après, que combató eroïcament l'ofensiva genocidària deu president Julio Argentino Roca abans de se rénder e d'acabar la soa vita a Chimpay.
Orcajo
Orcajo (Forcallo en aragonés) es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Paraná (omonimia)
Paraná:
Villalazán
Villalazán es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Vesinh
Vesinh (Vézins-de-Lévézou en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, l'etimologia de Vesinh es lo latin vicinium, qu'aviá lo sens de masatge, vilatge; cal pas confondre amb vicinum, qu'auriá donat vesi(n).
Chimpay
Chimpay qu'ei ua vila deu Departament d'Avellaneda dens la Província de Río Negro en Argentina.
Termignon
Termignon en arpitan (Termignon en francés) es una anciana comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups. Lo 1èr de genièr de 2017 fusionèt amb las comunas de Bramans, Lanslebourg-Mont-Cenis, Lanslevillard e Sollières-Sardières per formar la comuna novèla de Val-Cenis.
Chimpay
Qu'ei mei que mei famosa per'mor d'estar la ciutat nadau deu benastrós argentin d'origina mapuche Ceferino Namuncurá. La vila qu'ei atau un lòc de romiatge.
Termignon
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Un relèu de la linha París—Milà del telègraf Chappe a bastit a Termignon, sus la Turra.
Un relais de la ligne Paris—Milan du télégraphe Chappe est construit à Termignon, sur la Turra.
.no
.no es lo nom de domeni d'Internet per Norvègia.
Referéncias
Toppdomän
Gaston III
Lo nom de Gaston III foguèt portat per mantun sobeirans e senhors europèus :
Liesle
Liesle es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Geografia
La municipalitat cobrís 1800 ectaras : es una de las mai grandas municipalitats del costat de Quingey. A situat en bordure de bòsc de Chaux, als confins d'un méandre de la Loga. Los sieus païsatges son d'una qualitat considerabla. Lo bòsc cobrís una ampla superficie de 618 ectaras e fach l'objècte uèi de divèrsas mesuras de proteccion del mièg (ZNIEFF, Natura 2000) e d'una espleitacion melhor raonada (transcors de qualitat del PEFC). Lo agricultura e la vinha cobriscan una superfícia de 600 ectaras.
La Loga, riu al dèbit capritxós, passa al molin de Larnaude. Lo vilatge es doncas mens tocat per las inondacions frequentas #que pòdon connaitre dels pòbles dels environs coma Quingey o Pòrt-Lesney. Liesle Possedís malgrat tot divèrses ruisseaux, #que çò de mès d'important n'es aquel de Saumon. Qualqu'uns an #èsser canalisés.
Lo principal belvédère se tròba dins lo ostal blanc, marida telefonada aital del fach de la siá color #que se distinguís clarament en surplomb del pòble. Dos camins d'accèsses son disponibles : lo camin en enrobée o lo parc del curée a travèrs del bòsc.
Lo tren passa dempuèi 1889 e s'artura. L'estacion de merças, fòrça activa pel passat, a #èsser suprimida. L'estacion de viatgèrs es totjorn en foncionament, malgrat la destruccion de la bastissa. A utilizat pels trabalhadors o los estudiants #que se reten jornalièrament a Besançon. Un pipeline passa de l'autre costat del pòble, #çò que pòt metre qualques problèmas de disposicion del territòri, sustot per l'estenduda dels bastiments.
La Loue, rivière au débit capricieux, passe au moulin de Larnaude. Le village est donc moins touché par les inondations fréquentes que peuvent connaitre des villages des environs comme Quingey ou Port-Lesney. Liesle possède malgré tout plusieurs ruisseaux, dont le plus important est celui de Saumon. Certains ont été canalisés.
Le village se situe à une altitude de 250 mètres environ, avec un point culminant à 467 mètres, du nom du Signal.
Le principal belvédère se trouve à la maison blanche, maison appelée ainsi du fait de sa couleur qui se distingue nettement en surplomb du village. Deux chemins d'accès sont disponibles : le chemin en enrobée ou le parc du curée à travers la forêt.
Le train passe depuis 1889 et s'arrête. La gare de marchandises, très active par le passé, a été supprimée. La gare de voyageurs est elle toujours en fonctionnement, malgré la destruction du bâtiment. Elle est utilisée par les travailleurs ou les étudiants qui se rendent quotidiennement à Besançon. Un pipeline passe de l'autre côté du village, ce qui peut poser quelques problèmes d'aménagement du territoire, notamment pour l'extension des constructions.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo pòble a fondat cap a 1200.
Le village est fondé vers 1200.
Romegoux
Romegoux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
.np
.np es lo nom de domeni d'Internet per Nepal.
Referéncias
Toppdomän
Orera
Orera es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Durfòrt (Gasconha)
Durfòrt o Dufòrt (Duffort en francés) qu'ei ua comuna gascoa, situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Dufòrt qu'es ua varianta grafica de Durfòrt. Durfòrt qu'es compausat de dus adjectius, dur e fòrt (hòrt), per ensenhar aus enemics que lo castèth èra imprenable, inconquerible. Per Schmittlein, en 1961, Durfòrt que podè estar un nom germanic d'òme Turward, avant atraccion paronimica cap aus dus adjectius, mès que caleré ua atraccion semblabla per totis los Durfòrt, çò qui sembla improbable. Negre que pensa tanben lo nom ei format de l'occitan dur « solide, resistent » e fòrt. Joan Coromines que pensa los noms en dur-, dor- representan lo celtic durum, « hortalessa » [vila clausa, mercat barrat, e non pas hortalessa, mès que mès en plana; lo ŭ es brèu segon Xavier Delamarre, > o] e que Durfòrt es ua traduccion de Duronertos, medish sens ; lo medish argument que per Turward que's pòt utilizar e aqueras suposicions, per tan sabentas o ingeniosas que sian, serén de mau provar.
Lista d'universitats de Bakó
En aquel article se presentan las institucions d'ensenhament superior, que son situadas a Bakó, capital de la Republica d'Azerbaitjan.
Jeff Koons
thumb|Jeff Koons (2009) Jeff Koons, nascut lo 21 de genièr de 1955 a York (Pennsilvània, EUA), es un plastician americain, esculptor d'estil kitsch neopop. D'entre sas òbras mai celèbras i a l'Inflatable Rabbit, los Balloon Dogs, las Tulips.
Biografia
De jovent, Jeff Koons trabalha amb son paire, fa de pòrte a pòrta per vendre de ribans, de dentèlas o de papièr per presents, e vend de Coca-Cola sus un percors de gòlf. Estudiant, capita a encontrar Salvador Dalí, qu'admira.
Après sis estudis alMaryland Institute College of Artde Baltimore, Jeff Koons s'installa en 1976 a Nòva York. Tabalha fins a 1979 coma responsable del portanèl dels abonaments al Museum of Modern Art. Vendent de fons de plaçaments per financiar son trin de vida, bricoleja d'experiéncias artisticas, creant atal sa primièra òbra, The New, d'aparelhs electromenatgièrs penjats a de neons. Lèu foguèt reperat pel mitan artistic nòvayorqués.
Los començaments son pasmens complicats e, per manca d'argent, torna a çò dels paires, que vivon ara en Florida, e trabalha un temps coma plaçador politic.
Torna a Nòva York e realiza la seriá Equilibrium, presentada dins sa primièra exposicion en 1985, a la galariá efemèra International with Monument.
Ven corratièr en matèrias primièras a Wall Street per financiar sa produccion artistica.
Amb lo succès venent, sas òbras son ara realizadas dins un talhièr, situat a Chelsea, près de Nòva York, amb mai de 100 assistents. Realiza pas cap d'òbra d'esperse, mas impulsa d'idèas que fa realizar per sos assitents professionals.
L'art de Jeff Koons pòt èsser considerat coma l'encontra entre diferents concèptes : los ready-mades de Marcel Duchamp, los objècte del quotidian desmesurats de Claes Oldenburg, l'apropriacion de l'objècte mai qu'uman d'Arman e lo pop art d'Andy Warhol; l'artisanat d'art e l'imatgeriá populara. L'iconografia qu'utiliza es un catalòg de la cultura populara, americana e tanben mondiala.
Son caminament s'inscrivent dins l'eritatge del pop art, pren d'objèctes e assag de comprene  « perqué e cossí de produchs de consomacion pòdon èsser glorificats ». Tot lo long de sa carrièra, utilizèt totas menas d'articles populars, d'aspirators e d'ustensils de menatge embarrats dins de caisses de plexiglas e esclairat de neons, puèi des balons de basket en suspension dins d'aquaris (mercé al Dr Richard Feynman, laureat del prèmi Nobel de fisica), puèi de babòias rococo, de sovenirs de bazar (lapins conflats, bergièras o porcinets de sucre, Michael Jackson de porcelana), enfin e subretot de joguinas e d'objèctes intimament ligats a l'enfança.
Aquestas apropriacions lo menèron en justícia e èsser condamnat per plagiat.
Jordi Puntí
Jordi Puntí i Garriga (Manlleu, 2 de julhet de 1967) es un filològ e escrivan catalan. Son òbra Maletes perdudes, publicada en 2010 e revirada en 15 lengas, lo propulsèt demest los autors catalans mai legits internacionalament. Lo realizador catalan Ventura Pons s'inspirèt de tres racontes de son libre Animals tristos per son film de 2006 Animals ferits.
Jeff Koons
Vida privada e familha
En 1991, Koons esposa l'actritz pornografica Ilona Anna Staller, dicha La Cicciolina, amb qui realiza d'òbras provocatriças (Made in Heaven), entre autre pornograficas, que lo fan conéisser del grand public mas que fan fracaç près dels eleits artistics (que pensa destruire son trabalh, que la critica tornèt al vam).
Jordi Puntí
Biografia
Jordi Puntí nasquèt a Manlleu, una vilòta de la comarca d'Osona, en 1967. Estudièt filologia romanica a l'Universitat de Barcelona. Trabalhèt qualque temps per d'ostals d'edicion de la capitala catalana abans de s'avodar a l'escritura. Foguèt en 1988 que publiquèt sa primièra òbra, un recuèlh de contes Pell d'armadillo que li valguèt lo Prèmi de la critica Serra d'Or. Aquel recuèlh foguèt revirat en francés per l'occitanista Crestian Rapin e publicat en 2007 jol títol Peau de tatou. Lo libre que li a conferit una notorietat internacionala, Maletes perdudes, es estat revirat en 15 lengas e en setembre de 2013 se publiquèt en albanés. Puntí es part del collectiu Germans Miranda e realizèt divèrsas traduccions de libres d'autors famoses coma lo francés Daniel Pennac, l'american Paul Auster e la bèlga Amélie Nothomb.
Jeff Koons
Vida privada e familha
Lo parelh divòrcia en 1994, dos ans après la naissença de lor fils Ludwig. La separacion es marcada per de longas batalhas juridicas, al subjècte entre autre de la garda de l'enfant (que manca a Koons e per que realiza unes òbras), d'en primièr donada a Koons e mai tard transferida a la maire. s'engatgèt près del Centre internacional pels enfants desapareguts e expleitats e permetèt la creacion del Kotons Family Institute of International Law and Policy (ICMEC). Trobèt sa filha Shannon, concebuda alara que fasiá sos estudis e qu'aviá estat confiada a l'adopcion.
En 2002, esposa l'artista Justine Wheeler, qu'aviá trabalhat dins son talhièr; an d'enfants.
En 1999, a causa dels còsts d'avocats engatjats per retrobar son filh, e del còst naut de la concepcion des sas òbras d'arts, es somés a un retorn fiscal de 3 milions de dolars. Deu pauc a pauc se separar de mai de 70 assistents. Sa quòta aumentèt fòrça dempuèi e trabalha amb de mecèns que finàncian cada novèla òbra, aquestas còstant unes milions de dolars de realizar.
Possedís un ostal a Nòva York, une bòrda de familha en Pennsilvània e una collection d'art dels sègle XIX e XX, amb de quadres de René Magritte, Gustave Courbet e Édouard Manet.
Òbras
vinheta|300x300px|Puppy, musèu Guggenheim de [[Bilbau.]] Dintra dins lo mond de l'art avec sas primièras òbras datant de la fin de las annadas 1970, començament de las 1980 amb la seria The News. Se fa conéisser mercé la sieuna imatgeriá : populara, kitsch, freja, realizadas a partir de materials nòbles coma lo marbre, o la porcelana ... Sa produccion es fòrça eteroclita, e es de contunh entre doas tensions, tracta sempre de dos opausats, çò que fa sas òbras a l'encòp kitsch e unicas, popularas e eruditas, aisidas e mentretant complèxes.
Utiliza tanben, los transformant, las figuras de la cultura americana: Popeye, Hulk, Michael Jackson. Se pòt qualificar son estyl de neopop.
Jeff Koons utiliza diferentas tecnicas artistica : l'installacion, la fotografia, la pintura, l'esculptura sus totes materials (fusta, marbre, vèire, inox) fins a la creacion assistada per ordinator, sa tecnica de predileccion pe las pinturas, que son enseguidas realizadas sus tela per sos assistents.
Malgrat la simplicitat aparenta de sas òbras, Koons i met lo mai grand sonh, sos Balloon Dogs, per exemple, reprodusont lo mendre plegadís del ballon. Lo temps de produccion d'una esculptura seriá de près de tres ans.
Una de sas creacions, Split-Rocker, es una esculptura realizada amb mai de 100 000 flors. Representa per una mitat un Dino, per una mitat un Pony, los dos eissits de l'imatgeriá de l'enfança. Foguèt acqueriguida per François Pinault en 2001.
Mai recentament, Koons collaborèt avec BMW e decorèt la 17a Art Car de la marca, una M3 corrent dins la categoria GT2 a las 24 Òras del Mans 2010. Aquesta decoracion especiala, realizada a partir d'una impression numerizada sus vinil cobèrta de doas espessors de film transparent de proteccion, foguèt desvelada lo 1èr de junh de 2010 al Centre Jòrdi Pompidor a París.
Lo Ramelet de tulipas
En omenatge a las victimas dels atemptats de novembre de 2015, vòl ofrir a París l'òbra Ramelet de tulipas, un bronze policròm de 12 mètres de naut e d'un pes de 33 tonas, represente la man d’una joventa que ten un ramelet de tulipas conflablas coloradas, qu'auriá podut èsser installada en 2017 plaça de Tòquio. En genièr 2018. Lo còst de la realizacion es estimat a 3,5 M€, remborsat a 66 % per de l’argent public. Aquò provoquèt de criticas e d'oposicions, de politics o d'anomims. Se crenh qu'aquò profiècha subretot a la quòta de Jeff Koons, li ofrissent una consecracion marketing dins lo domèni public, just en fàcia de dos musèus. Lo 12 d'octobre 2018 foguèt decidit que lo Ramelet de tulipas serà installat dins los jardins del Petit Palais.
En 2017, concep per Louis Vuitton cinc sacs utilizant las telas celèbras: Mart, Vènus e Cupidon del Tician, La Gioconda de Leonardo da Vinci, La Caça al tigre de Rubens, La Gimbeleta de Fragonard, e Camps de blat amb ciprès de Vincent van Gogh.
Quòta
Jeff Koons foguèt pendent unes meses l'artista vivent mai car a l'enquant amb Balloon Flower (Magenta) vendut 12 921 250  (o ) per Christie's a Londres lo 30 de junh de 2008, passat per Lucian Freud. L’òbra titulada Puppy foguèt venduda a segon Paris-Match.
Afars de plagiat
Perseguit en justícia, Jeff Koons foguèt condamnat fins a tres còps per plagiat : en 1992 per son esculptura String of Puppies (plagiat d’un clichat del fotograf Art Rodgers) ; en 2017 per l'esculptura Naked (contrafaiçon de la fotografia Enfants de Jean-François Bauret); en 2018 pel plagiat d’une publicitat de la marca Naf Naf,.
Exposicions (seleccion)
Annadas 1980
Annadas 1990
Annadas 2000
.nr
.nr es lo nom de domeni d'Internet per   Nigèr.
Referéncias
Toppdomän
Camps d'Aglin
Camps d'Aglin ( Camps-sur-l'Agly en francés) es una comuna de las Corbièras (Occitània), situada dins lo departament francés d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Es al pè del Puèg de Bugarag.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Camps, al sègle XIV, Cams, en 1538, Campz, en 1595, Cans, en 1676, Campvilla, Campville, en 1769. Lo mot ven del latin campus e representa las tèrras cultivadas per oposicion a las que son pas cultivablas (o cultivadas).
Saint-Léger-sous-Beuvray
Saint-Léger-sous-Beuvray es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha Franca Comtat.
Geografia
[
Senta Crestia d'Armanhac
Senta Crestia d'Armanhac (Sainte-Christie-d'Armagnac en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Comuna situada dens l'Armanhac suus Midozon a 46 km au Sud-Oèst de Condòm.
Toponimia
Senta Crestia que veng deu nom de Christina, ua de las 8 sentas d'aqueth nom, mei que mei ua martira en Italia deu temps de Dioclecian; en gascon, -ina > -ia,.
Les Abrets
Les Abrets (Los Âbrèts en francoprovençal) es una anciana comuna francesa situada dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups. La comuna es venguda dempuèi lo 1èr de genièr de 2016, un comuna delegada de la comuna nòva de Les Abrets-en-Dauphiné.
Villalba de la Lampreana
Villalba de la Lampreana es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Aglarond (RO)
Aglarond es un país fictici dei Reiaumes Oblidats, un decòr de campanha dau juec de ròtle Donjons & Dragons.
Saint-Georges-sur-Eure
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aglarond (RO)
Algarond es un reiaume autocrata situat au sud-oèst de l'Inaccessible levant e dirigit per la rèina-masca, la Simbula. Sa capitala es Velprintalar.
Geografia
Es una peninsula bòrdada au ponent per la mar deis Estèlas Cabussadas e Altumbel, e au levant per Thay. La màger part dei tèrras son cubèrtas per lo bòsc de Iuir.
Xocourt
Xocourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tokelau
Lo territòri de Tokelau o Toquelau (en toquelauenc e en anglés Tokelau) son tres atòls polinesians que dependon de Nòva Zelanda.
Geografia
Las illas Toquelau son dins l'ocean pacific, a mièg camin entre Hawaii e Nòva Zelanda. Los tres atòls que compausan Tokelau son:
Un quatren atòl es jos administracion americana.
Istòria
Lo primièr contacte amb los europèus data de 1765, que l'amiral anglés John Byron (lo grand del poèta) "descobriguèt" Atafu que sonèt "illa del Duc d'York". En junh de 1791, lo capitani anglés Edward Edwards tornèt a Atafu, que trobèt sens abitat permanent, puèi "descobriguèt" Nukunonu, que sonèt "illa del Duc de Clarence".
Lo tresen atòl, Fakaofo, lo "descobriguèron" los americans en 1835, e lo sonèron "illa de D'Wolf". En 1841, lo nomenèron "illa Bowditch".
A partir de 1845 arribèron los missionaris, catolics e protestants, qu'evangelizèron las illas.
Pasmens en 1863 de caçaires d'esclaus venduts de Peró prenguèron e deportèron 47% de la populacion (censat totes los òmes). Las illas deguèron èsser repobladas per immigrants venguts de Polinesia mas tanben d'Euròpa.
En 1877, l'administracion coloniala britanica de Fiji prenguèt oficialament possession de las illas. En 1916, foguèron annexadas a la colonia de Gilbert e Ellice. En 1925, foguèron transferadas a las Samoa, d'aquel temps colonia de Nòva Zelanda. En 1948, Nòva Zelanda ne faguèt un territòri a despart, sonat primièr "Illas Toquelau" puèi, mai recentament, "Toquelau" per sotalinhar la revindicacion sus l'illa Swains (administrada pels Estats Units).
Dempuèi 1992, lo govèrn de Nòva Zelanda ensaja de descolonizar Toquelau per dire de se conformar a la demanda de las Nacions Unidas. Pasmens los dos referèndums tenguts en 2006 e 2007 capitèron mal a cambiar l'estatut que manquèron cada còp los dos tèrç de majoritat necites.
.nu
.nu es lo nom de domeni d'Internet per Niue.
Fraissenet de la Tor
Fraissenet de la Tor (Freycenet-la-Tour en francés) z-es una comuna velaiosa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Orés
Orés es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Combres-sous-les-Côtes
Combres-sous-les-Côtes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Colonialisme
Causas demograficas
Una populacion considerada coma tròp importanta pòu èsser una causa de colonialisme. D'efiech, dins mai d'un Estat, la subrepopulacion es un problema complèx de gerir car limita lei ressorsas disponiblas e lei perspectivas d'evolucion au sen de la societat. Aquò pòu entraïnar de problemas sociaus e politics coma l'illustran lei tensiosn intèrnas dei ciutats-estats grègas dau sègle VI avC. L'existéncia de territòris pauc poblats favoriza lo fenomèn car l'expansionisme pòu alora se presentar coma una solucion « naturala ». De mai, un pòble escampilhat es rarament capable d'organizar una resisténcia militara eficaça en fàcia dei colons. Per exemple, aquela percepcion de regions « vuejas » es a l'origina de la colonizacion grèga en Mediterranèa o de la migracion vèrs l'Oèst deis Estatsunidencs au sègle XIX.
Causas economicas
Lei consideracions economicas pòdon tanben justificar una politica coloniala. Dins aqueu cas, la rason evocada es generalament la conquista de tèrras agricòlas o la cèrca de ressorsas preciosas. Lei factors demografics pòdon renfòrçar una tala politica, especialament dins lo cas d'un besonh de zònas agricòla. Per exemple, aquelei causas son a l'origina dei movements de colonizacion dei Vikings ai sègles VIII e IX o deis Espanhòus ai sègles XVI e XVIII. De mai, lei movements coloniaus europèus dau periòde mercantilista e imperialista s'explican fòrça per de rasons economicas (cèrca d'aur, d'argent o de matèrias premieras).
Causas estrategicas
Lei causas estrategicas de colonizacion son pus raras car necessitan normalament l'existéncia, per avans, d'un empèri de defendre. D'efiech, dins aqueu cas, l'objectiu es de conquistar un territòri per de motius militars. Durant lo sègle XIX, una causa frequenta d'aqueu tipe de colonizacion èra la creacion de basas navalas permetent d'avitalhament dei naviris (viures, carbon...). Per exemple, foguèt la rason de la fondacion de la colonia britanica deis Illas Malvinas. D'autreis exemples son la creacion de colonias dins lei territòris annexats per lei Romans durant l'Antiquitat (per assegurar la fondacion de vilas fidèlas dins lei regions conquistadas) o la conquista estatsunidenca d'Hawaii au sègle XIX (per contraròtlar lo centre de l'Ocean Pacific).