cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trabalh dels enfants
Efièchs de la pauretat
La vulnerabilitat s’apond a la pauretat: los enfants al trabalh se plaçan mai sovent al bas de l’escala sociala dins las castas inferioras en Índia, los païsans sens tèrra al Brasil, los refugiats, las minoritats etnicas, etc. Los sistèmas inegalitaris fan mai aisida l’expleitacion d’enfants.
La causida entre travalh e escolarizacion
vinheta|Jova vendeira de burre de carité à Tafiré en [[Còsta d'Evòri, 2017]] Aplicadas a las decisions familialas, la teoria microeconomica analisa l’escolarizacion coma lo resultat d’un arbitratge amb lo trabalh. Segon Gary Becker, lo resultat d’aqueste arbitratge es que los enfants son enviats a l’escòla del moment que lo benefici a tèrme anticipat de l’educacion es superior al còst d’oportunitat, es. adire a la pèrda subte del revengut qu’implica l’escolarizacion. La possibilitat del trabalh dels enfants ven s’apondre als còsts de l’escolarizacion, dins la mesura ont representa una manca de ganhar, alara que la qualitat de l’ensenhament influencia en dirècte sul benefici anticipat de l'educacion.
Lo còst d’escolarizacion créis donc amb los salaris. D’estudis mostrèron que, dins los païses latino americains, l’auça del nivèl de vida diminuís las escasenças d’escolarizacion. Al Mexic, l’auça del nivèl dels salaris diminuís las escasenças que l’enfant siá escolarizat sens trabalhar. Aqueste efièch dels salaris es a vegada mai important dins las zonas ricas que dins las zonas pauras. Atal al Brasil dins las annadas 1990, lo trabalh dels enfants èsra mai important dins la region rica de São Paulo que dins la paura de Bahia.
Mai, d’autres estudis mostran que lo taus de caumatge a un efièch similar. Los periòdes de caumatge, quitament sinonims de pauretat, son favorables a l’escolarizacion e a la reculada del trabalh dels enfants, que reduson lo còst d’oportunitat de l’escolarizacion. Aquò mòstra que lo còst d’oportunitat de l’escolarizacion a un efièch decisiu sul trabalh dels enfants, e que la sola pauretat sufís pas a l’explicar.
De mesuras microeconomicas pòdon maodificar aqueste arbitratge entre escolarizacion e trabalh. Gary Becker, que l’interprèta coma l’oposicion dels intereses economics de cort tèrme dels parents e aquestes de long tèrme de l’enfant, prepausa alara de pagar los parents quand lors enfants son escolarizats. Aquesta mesura s’aplica al Mexic, ont près de 2 milions de familhas pauras recebon près de 25 dolars per mes per que lors enfants sián escolarizats (lo revengut mejan mensual d’aquestas familhas es d’unes ) e tanben al Brasil, de biais similar de las allocacions familialas introduchas en França al començament del sègle XX.
Factors socioculturals
vinheta|Enfants emplegats als Tifton Cotton Mills en [[Georgia (Estats Units)|Georgia (EUA), 1909]] La valor atribuida a l'educacion al respècte de l’aprendisstage o al trabalh es pas la mèsma segon las culturas: la « cultura de l’escòla » prenguèt mai d’un sègle a s’implantar de bias durable en Euròpa e sembla pas encara segura dins fòrça païses en desvolopament ont los grands e sovent los parents son pas anats a l’escòla. Lo trabalh dels enfants, luènh d’èsser vist coma un « flagel », es valorizat que permet sovent l’aprendissatge alara que lo sistèma educatiu mèna pas de baias segur a un bon emplec; aquesta concepcion es sovent aquesta de las populacions pauras. La percepcion que n’an los enfants es tanben variabla: i a aquestes que patisson de lors condicion mas que son ufan d’ajudar lor familha o d’aprene un saber far.
Lo fèble taus d’escolarizacion de las (que forman 60 % dels enfants non escolarizat) venent el sovent dels prejutjats culturals, las filhas essent « destinadas a èsser maridadas » e l’educacion es alara una pèrda de temps e d’argent: cal melhor aprene a realizar de trabalh d’ostal. Atal, se lo trabalh de las filhas comença mai d’ora, es mens visible que contengut dins la familha.
Feblesa de l’escolarizacion. e de las politicas socialas
vinheta|Escòla rurala al [[Sodan.]] Per l'Unicef, 117 milions d'enfants son pas escolarizats pel mond, chifre que s’auça a mai de 400 milions inclusissent los mens de 18 ans d’edat. Tanben l’ escolarizacion obligatòria foguèt un facor important de l’abandon del traïses en desvolopament e subretot en Africa subsahariana empachan aqueste feneomèn de recular. Quitament quand un enfant es inscrich a l’escòla, l'acabament de son escolaritat es pas segura: sol un enfant sus tres acaba son cicle primari pel mond, las escòlas tòcan mal las zonas ruralas e los quartièrs paures de las banlègas, los materials escolars e la cantina son carestioses pels parents, per aquò l'enfant pòt contribuir per una activitat remuneratritz. Mas aqueste quita trabalh pòt li empachar l’assiduitat d’ont un cercle viciós acabant a l’exclusion de l’escòla
Lo fracàs de l'educacion es d’esperel imputat als budgets insufisents balhats a aqueste domèni alara qu’ocupa mai d’un cinquen del budget d'un país coma la França, la partida balhada a l'educacion dins los païses en desvolopament merma de contunh (- 30 % dins la annadas 1990) ; la corrupcion dels govèrns, lo deute dels païses paures, la feblesa de l'ajuda al desvolopament e la feblesa de las receptas venent de lors exportacions lor permet pas d’aumentar aqueste budget. L'Internacionala de l’educacion estima que 70 % dels ensenhaires pels mond son paures, devent alara recorrir a un trabalh suplementari per cobrir lors besonhs, que lo manca d’ensenhaire atenh 2,7 milions. de personas.
La causida entre trabalh e escolarizacion
Aplicadas a las decisions familialas, la teoria microeconomica analisa l’escolarizacion coma lo resultat d’un arbitratge amb lo trabalh. Segon Gary Becker, lo resultat d’aqueste arbitratge es que los enfants son enviats a l’escòla del moment que lo benefici de tèrme anticipat de l’educacion es superiror al còst d’oportunitat, es a dire la pèrda de revengut immediat qu’implica l’escolarizacion. La possibilitat del trabalh dels enfants ven s’apondre als còsts d’escolarizacion, dins la mesura on representa un manca de ganh, alara que las qualitat de l’ensenhament influís de biais dirècte sul benefici anticipat de l'educacion.
Lo còsts de l’escolarizacion créis amb los salaris. D‘estudis mostrèron que, dins los païses latino americans, l‘auçada del nivèl de salairi diminuís las escasenças d’escolarizacion. Al Mexic, l‘auçada dels nivèls de salaris diminuís las escasenças que l'enfant siá sonque escolarizat sens trabalhar. aquestes efièchs salaris es a vegada mai important dins las zonas ricas que dins las zonas pauras. Atal al Brasil dins las annadas 1990, lo trabalh dels enfants es tan mai important dins la region rica de São Paulo que dins aquesta pauvra de Bahia.
De mesuras microeconomicas pòdon modificar aqueste arbitratge entre escolarizacion e trabalh. Gary Becker, que l’interprèta coma l’oposicion dels intereses economics de cort tèrme dels parents e aquestes de long tèrme de l’enfant, prepausa atal de pagar los parents quand los enfants son escolarizats. Aquesta mesua es aplicada al Mexic, int près de 2 milions de familhas pauras recebon en mejana 25 dolars per mes quand los enfants son escalorizats (lo revengut mejan mensual d’aquestas familhas es d’unes familles est d'environ ) e tanben al Brasil, de biais similar a las allocacions familhalas introduchas en França al començament del sègle XX.
Ròtle economic
esquèrra|vinheta|Enfants [[Cameron|cameroneses trabalhant dins una peirrièra pendent las vacanças]] vinheta|Enfant [[Tailàndia|tailandés vendent de sovenirs, darrièr anèl d’una cadena de produccion podent cobrir diferents païses.]] Provesissent un trabalh, aquestes enfants participan a l'economia. Una granda partida d’aqueste trabalh es « invisibla », dins lo sens ont es atestat, mas es pas comptabilizat: es lo cas del trabalh dins l’esfèra familiala, que tòca encara sovent las femnas avent pas d’activitat professional mas s’ocupant de l’ostal. Los enfants que trabalhan a l’exterior de lor familha i balhan una contribucion finacièra dirècta (participacion al budget familial) e indirècta (ils subvengan als lors besonhs e representan una boca de mai a noirir). L'OIT estimava qu'un enfant actiu pòt portar entre 20 e 25 % del revengut familial per una familha paura.
La minoritat dels enfants salariats a un cèrt pes dins l’economia del país: l'OIT estima que los enfants representan près de 5 % de la populacion activa en America latina, mas 14 % al Kenya. Existís pas que d’òrdres de grandor per lor pes per sector: atal, al Paquistan, l'industria del tapís raportariá 109 milions de dolars en exportacions en 1995-96 segon lo patronat ; segon la SACCS (South Asian Coalition on Child Servitude), 500,000enfants i trabalharián (sus 1,5 milion de salariats), un chifre de se’n aver de dobtes mas que dona un òrdre de grandor.
Los enfants implicats dins lo comèrci, per exemple dins lo trabalh informal de venda dins las carrièras, venon a èsser lo darrièr anèl d’una cadena de produccion, quand vendon de bevendas frescas de grandas marcas, de jornals, de lecariás, etc., dintrant en conurréncia amb los comèrcis establits. Tanben, los recuperator de desgalhs fan partit del sistèma de reciclatge informal, poertant los degalhsa de recuperators professionals. De fach, la motivacion màger per emplegar d’enfants es d’òrdre economic: un enfant es mens car e mai docil qu'un adult, amb de salaris dos a sièis mendre que permeton de reduire las despensas salarialas.
Còsts e beneficis
Un dels arguments avançats contra l'abolicion del trabalh dels enfants es lo fach qu’aqueste, en melhorant la rendabilitat de las entrepresas, contribuís a l'industrializacion e donc al desvolopament economic del país. L'OIT menèt un estudi en 2004 suls còsts e beneficis ligats a l’abolicion del trabalh dels enfants. Sa concluson es clara:
« Quitament s’unes avantatges importants, coma un enforçament de las escasenças de desvolopament personal, son de mal mesurar en tèrmes monetaris, nòstres calculs permeton de conclure clar que l’eliminacion dels enfants representa un investiment global de rende fòrta. »Mai precisament, aqueste estudi portava sus la realizacion del progama IPEC dins los païses en desvolopament e en transicion. Los còsts del projècte son la melhoracion de l’educacion (infrastructura, ensenhaires, material…), lo transferiment dels revenguts (es a dire los programas amb per objectiu de compensar la pèrda per las familhas del revengut liberatt per l’enfant, jos forma d'allocacions), las intervencions non escolaras (amb per objectiu las pièger fòrma de trabalh, los enfants paurissims e/o de castas inferioras, los factors cultural amb las diferéncia ligadas al genre), e lo còst d’oportunitat (los beneficis perduts a la seguida de la retirada dels enfants de lor trabalh). Los beneficis economics esperats son una capacita de produccion màger a causa d’una educacion melhora, e una reduccion dels còsts de santat mercé a l’arrèst de las pièger formas de trabalh. Utilizant de donadas nacionalas e l’experiéncia de programas ja en plaça, l'estudis podèt estimar lo total dels còsts e beneficis: L'OIT concluguèt d’aqueste estudi que l'eliminacion del trabalh dels enfants, mai sovent realizada per de rasons eticas, es tanben valable del vejaire economic o finacièr: los beneficis passarián de 6 a 7 còps los còsts. Aqueste estudi rejonh aquesta de la Banca mondiala que volon mostrar qu'investir dins l'educacion es una operacion rendabla de long tèrme pels païses concernits. En Afrrica subsahariana, los beneficis financièrs nets passan la mitat de revengut nacional brut annal. Pasmens, l'estudi demora pas qu'una estimacion, portant sus un programa teoric pendent 20 ans ; e los còsts demoran superiors als beneficis pendent las 15 primièras annadas, los beneficis s’aviadan a partir de la 16a annada. L'OIT plan nomena aqueste projècte un « investiment transgeneracional ».
Evolucion del drech
vinheta|Dròlla imitant sos parents, dins la peirièra d'Ambatobe a [[Antananarivo|Tananarive (Madagascar), 2016]] Al nivèl internacional, lo trabalh dels enfants es regit per diferentas convencions de l'OIT que las principalas son ara la convencion 138 sus l’edat minim de trabalh e la convencion 182 sus las pièger formas de trabalh. Aquestas convencions servisson de fach de « còde del trabalh » internacional e de referéncia pet las ONG. L'ONU ten tanben un ròtle important, subretot amb Convencion internacionala dels drechs de l'enfant e las convencions portant sus l'esclavatge e los enfants-soldats. Doas conferéncias foguèron organizadas especificament sus aqueste subjècte per l'ONU, a Amsterdam en 1997 e a Kampala en 1998.
Lo cambiament cap a l'abolicion buta a diferents obstacles : d'una bias, l'amplor del fenomène es tala que las paucas accions meditizadas (retirada d'un centenat d'enfants d'una mina per exemple) repressent gaireben pas res al respècte del centenat de milierats de talhièrs, d'expleitacions agricòla, etc. concernernidas e d'un autre biais, las ONG internacionales o localas denòncian regularament de problèmas de corrupcion e d'inercia politica mantengant lo sistèma en plaça, subretot fàcia a las pression dels industrials.
Debat al subjècte de l'abolicion
drecha|sens_quadre L'aplicacion de las leis es pas jamai sufisenta : totes los actors del domèni son en acòrdi per dire que son las transformacions socioeconomicas que pòdon damatjar de biais durable lo trablh dels enfants, e d’en primièr aquestas que lutan contra la pauretat. Se la convencion 182 de l'OIT definís clar las « pièger formas de trabalh » coma una prioritat e se l'esclavatge e l'expleitacion sexuala dels enfants son condamnats de biais unanim, lo debat es sempre d’actualitat al subjècte de las formas « acceptablas » o « tolerablas » del trabalh dels enfants.
Dins los païses desvolopats
Dempuèi l’annada 1982, las ONG, los sindicats e d'autras associacions se mobilisèron per desvelar e dononciar las condicions de trabalh d'enfants, e subretot dins las fabrica de vestits o de joguinas en Asia. Utilizant diferents mejans (peticions, campanha d'opinion, afichas, Internet a partir de las annadas 1990) per atirar l’atencion dels medias, lo punt culminant foguèt de segur la caminadamondiala contra lo trabalh dels enfants en 1998. Lo resultat d’aquestas accions es una vigiléncia meninosa d’unas entrepresas (coma Nike o Disney), la creacion d'organizacions de consomators (als EUA, la National Consumers League) e unas mesuras governementalas — pasmens ciblan sonque las pièger formas de trabalh.
Dins los païses en desvolopament
vinheta|Escòla de vacanças per enfants al trabalh, a [[Calcuta. Aqueste mena d'initiativa publica ten d’un cèrt pragmatisme fàcia a l'amplor del fenomèn.]] Las accions menadas dins los païses occidental an sonque un fèble impacte : atenh pas que los enfants implicats dins lo comèrci internacional, es a dire una minoritat (segon l'OIT, 8 % dels enfants al trabalh lo son dins las manufacturas, e sonque una partida d'entre eles dins de sos tractants de firmas internacionalas; d'autras fonts afirman que sols 5 % dels enfants actius s e trapan dins d’activitats d’exportacion, al nivèl mondial ). Sul terren, de milierats d'ONG e d'associacions agisson sus las causas primièras del trabalh dels l’enfants. Lors accions comprenon la luta contra la pauretat al sens larg de desvolopament, l'aculhida d'enfants de las carrirèas dins d’abrics e centres d’albergament, la construccion e lo manten d'escòla e tanben realizacion d'activitats educativas o de formacions professionalas. De progamas mai novels, sovent financiat per l'Unicef, assajan l'ensenhament itinerant, a l’ostal o sus de naus, o encara d’allocacions ligadas a l'assiduitat escolara, al Brasil. Una iniciativa mai recenta es aqueste dels sindicats d'enfants. Se lo movement davancièr foguèt creat en 1976 (lo MANTHOC perivian), es sonque dins las annadas 1990 que d'autres sindicats contunhèron de se crear en Índia, en Africa e dins lo rèste de l’America latina. Lors projèctes comunautaris rejongan aquestes de las ONG, mas amb los emplegaires permetent de condicions melhoras de trabalh, e tanben aqueste d'una identitat novèla. Aquestes movement son sovent antiabolicionistas, tot en reclamant un trabalh digne e rebutant l'expleitacion.
Sul plan intergovernamental e internacional
Amb per objectiu d’acampar aquestes esfòrces, l'OIT realiza en 1992 lo programa IPEC (International Programme on the Elimination of Child Labour, « Programa internacional per l'abolicion del trabalh dels enfants »), amb per objectiu prioritari la formas pièger de trabalh, aqueste de las filhas e dels mens de 12 ans. En mai de las evalucions globalas citadas mai naut, lo programa coordona los actors a l’entorn de plans d'accion e assag d’encontrar de solucions economicas amb los emplegaires.
Jean-Guihen Queyras
thumb|200px|Queyras en 2009Jean-Guihen Queyras (11 de març de 1967) qu'ei un violocelista francés vadut en Canadà. Qu'a enregistrat dab Harmonia Mundi e los sons disques quan arrecevuts mantuns prèmis. Qu'ei professor hens la Musikhochschule Stuttgart e qu'ei codirector artistic de las Rescontres Musicaus d'Ais de Provença.
Canton de Schwyz
Lo canton de Schwyz (en alemand: Schwyz; en francés: Schwytz; en italian: Svitto; en romanch: Sviz) es un dels 26 cantons de Soïssa.
Joseph Joachim
thumb|200px|Joseph Joachim Joseph Joachim (Kittsee, lo 28 de junh de 1831 – Berlin, lo 15 d'agost de 1907) que ho un deus màgers violonistas ongrés deu sègle XIx e tanben un compositor e un mèste d'aqueth instrument.
Pralognan-la-Vanoise
Pralonyan en arpitan (Pralognan-la-Vanoise en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ciry-Salsogne
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Patrice Fontanarosa
Patrice Fontanarosa (París, lo 4 de seteme de 1942) qu'ei un violonista francés e un professor deu Conservatòri de París.
Saint-Pont
Sant Pont (en francés Saint-Pont) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d’Alèir e la region francesa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
Pendent lo periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat #prene lo nom de Servagnon de contunh aquel de Mont-sus-Chalon.
Pendant la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune prit le nom de Servagnon puis celui de Mont-sur-Chalon.
Cristian X de Danemarc
Cristian X de Danemarc (n. Christian Carl Frederik Albert Alexander Vilhelm lo 1870, m. 1947 foguèt rei de Danemarc entre 1912 e 1947 e l’unic rei d’Islàndia de 1918 a 1944. Èra d’origina occitana per la maire la reina Loïsa nascuda Bernadòta.
Titulatura
Cristian X èra titolat per la gràcia de Dieu rei de Danemarc, dels Vènds e dels Gòts, duc de Schlesvig, Òlstain, Stòrmarn, Ditmarschen, Lauenborg e Oldenborg. De 1918 a 1944 apondava d'Islàndia après de Danemarc.
Auberville-la-Campagne
Auberville-la-Campèstre es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Comuna del país de Caux situada en lo costat de Lillebonne.
Commune du pays de Caux située dans le canton de Lillebonne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canton de Lucèrna
Lo Canton de Lucèrna es un dei 26 cantons de Soïssa.
Biscam Pas
250px|thumb|L'auboista Felip Carcassés dels Biscam Pas en agost de 2011 a Besièrs Biscam Pas es un grop que definís sa musica coma "neo-tradicionala facha man" de l'airal de Seta. Pren son nom de l'escais qu'empleguèt l'escrivan del país montpelhierenc Gustau Terond.
Estil musical
La basa musicala del grop son los instruments tradicionals de Lengadòc coma l'aubòi o lo tamborinet. Se faguèron d'adaptacions de las cançons de Georges Brassens en occitan (disques Corne d'Aur'Oc).
Saint-Jean-sur-Moivre
Saint-Jean-sur-Moivre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lista dels comtes de Comenge
Lista dels comtes
Se cresiá abans que los primièrs comtes de Comenge èran eissits dels comtes d'Aragon. En fach, son probablament de senhors de l'enrodatge dels comtes de Tolosa.
????- ???? : Bernat VIII, filh del precedent
Comtes viager
Comenge es donat apuèi en viager a :
Givron
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Bloutière
La Bloutière es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Lestiac
Lestiac (Lestiac-sur-Garonne en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Saint-André-le-Gaz
Nom desconegut en arpitan ( Saint-André-le-Gaz en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d' Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maxey-sur-Vaise
Maxey-sur-Vaise es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A la Mièja Edat, se tròba lo vilatge jos desparièrs appellations : Macey - Massey
Jean-Ambroise de Malabarbe, senhor de Maxey (Nancy - 1611), primièr genet de la granda écurie del Pòrti de lorraine
MALABARBE (de) o MALABARBE de BORROMÉE Familha d'origina lombarde (blason : "de azur dins un castèl d'aur") #qu'un membre se n'es establit almens en Lorraine a la fin de la e s'es aliat a la familha BEGAT (de), #Èsser senhor de Ballens-lo-Châtel, Villemorien ( per lo sieu epouse lo Bejat) e Maxey-sus-Vaise
"de caras dins lo castèl d'aur ordenat de tres torns de meteissa"
Au Moyen Âge, on retrouve le village sous différentes appellations : Macey - Massey
Jean-Ambroise de Malabarbe, seigneur de Maxey (Nancy - 1611), premier écuyer de la grande écurie du Duc de lorraine
MALABARBE (de) ou MALABARBE de BORROMÉE Famille d'origine lombarde (blason : "d'azur à un château d'or") dont un membre au moins s'est établie en Lorraine à la fin du et s'est allié à la famille BEGAT (de), Fut seigneur de Ballens-le-Châtel, Villemorien ( par son epouse le Bejat) et Maxey-sur-Vaise
"de gueules au château d'or sommé de trois tours de même"
Mécrin
Mécrin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Luòc del Swap meet (mercat als xips)e de "detla fèsta de la mòto".
Lieu du Swap meet (marché aux puces)et de "la fête de la moto".
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Erquinghem-le-Sec
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Erquinghem-Lo-Shut en lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Erquinghem-le-Sec dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
Erquinghem-Lo-Shut #èsser totalament destruida en lo moment de la Primièra Guèrra Mondiala, los sieus abitants #èsser quitament deslotjats. La municipalitat a d'en un autre luòc recebut la crotz de guèrra.
Erquinghem-le-Sec fut totalement détruite lors de la Première Guerre Mondiale, ses habitants furent même évacués. La commune a d'ailleurs reçu la croix de guerre.==Administracion==
Joan Claudi Trial
Joan Claudi Trial (Avinhon, lo 13 de deceme de 1732 - París, lo 23 de junh de 1771) que ho un compositor e un violonista provençau, director de l'Academia Reiau de Musica.
Qu'èra lo hrair deu cantador Antòni Trial.
Bajamont
Bajamont (en francés tanplan coma en occitan) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [baʒa'mun]. Las fòrmas ancianas son : ''par. Sancta Geme prope Bagiamontem, en latin, en 1305, castrum de Bojamunt en 1311, Sancti Arnaldi, en latin, en 1520, Sancti Arnaldi, en latin, en 1593, Bajaumont'' (mapa del sègle XVII).
Segon Dauzat, Bajamont ven d'un nom germanic d'òme Baia, damb lo latin mons, « montanha ».
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica Bajamont per lo nom « romanic » Bajanus, derivat de Bajus, damb lo latin montem, « mont ».
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, Bajamont es un castèl isolat e arroïnat al limit de la comuna. Lo borg es Sent Arnaud. Las plancartas indicavan Saint-Arnaud, ara Bajamont. Bajamont s'explica per lo cognomen Badius, damb lo resultat de monte; seriá la fortalesa de Badius. Sent Arnaud es l'abat de Senta Justina de Padoa.
Pierre Amoyal
Pierre Amoyal (París, lo 22 de junh de 1949) qu'ei un violonista francés.
Mainatge precòç, qu'obtiengó lo purmèr prèmi deu Conservatòri de París aus 12 ans. Còp sec que viatgè a Los Angeles entà estudiar dab lo gran violonista Jascha Heifetz.
Que miè ua carrièra inetrnacionau en jogant notament devath la direccion d'Herbert von Karajan.
Que ho professor au Conservatòri de París e au Conservatòri de Lausanne.
Eppe-Sauvage
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Eppe-Sauvatge fach partida :
La municipalitat fa partida del Parc natural regional del Avesnois. Es termierèra de la Belgica.
La commune fait partie du Parc naturel régional de l'Avesnois. Elle est frontalière de la Belgique.
Istòria
Existissiá un autre fief possedit per Henri MAHIEU de Maubeuge (retarda fief de Messire Philippe de Mastain) mouvance de la pairie d'Enaut. Lo vilatge fasiá partida del marquisat de Trélon. En lo album II « Las proprietats de las Croÿ, » aquel vilatge fa partida de la tèrra de Avesnes, principauté del castèl Porcien, marquisat de Montcornet.
La glèisa Sant Ursmer fasiá partida del décanat de Avesnes e de la collation de la abbaye de Liessies amb Linières, Jeumont e Marpent.
En relacion amb la glèisa del pòble e segon un escrit de Georges Cònsol : una convencion del 14 de julhet de 1619 a intervengut entre Guillaume Jacqmain, fiscal de la glèisa Santa-Laurent de Liessies e los abitants e d'òmes de lei de Eppe-Sauvatja per la cession de l'autar, en l'objectiu d'aumentar la glèisa paroissiale tròp pichona. Aquela cession i aguèt consentit moyennant 800 libres, que lo Monastèri #donar a la Comunitat de Eppe-Sauvatja, per l'ajudar en lo bastiment del nòu autar a la carga per aquela comunitat de la manténer a perpétuité" . La campana (totjorn segon Georges Cònsol) a #èsser installada en 1700. Se sonava "Caroline de Etroeungt" e #aver per pairin e mairia los esposes Polchet, senhors de Nahau en residint a Voyaux". Desgraciadament, La campana d'origina a #èsser confisquée per las armadas alemandas en corrent lo conflicte de 1914/1918. Una forja existissiá al luòc-ditz la Bouquerie dempuèi la XIV #qu'a daissat luòc a la XIX a un establiment destinat a espetar las ruscas considerablas de laitier en provenent de la forja. En relacion amb aquela indústria, Senhor Emile Dony escriu : « Sembla establit #qu'es en la part la mai retrocedida de la dintre Sambre e Meuse, dins lo país de Chimay e podèm apondre la longitud del cors de la Helpe màger fins Liessies, que la sidérurgie bèlga e aquela del Nòrd de la França #trobar lo sieu berceau ». Per en un autre luòc, André Lequeux escrich : « ''Los forges aicí-dessus aurián la siá origina istorica en las cartas brevets de Charles de Croy en 1515 o 1519. Pensa #que ja abans aquela data, qualques unas d'aquelas forgis existissián, mas que per continuament d'aquelas cartas brevets, #prene una estenduda considerabla'' ».
Lo meteis autor escriu encara : « ''Las indústrias del fèrre e del bòsc son sœurs bessonas en los sieus començaments mai alunhats. La mai anciana forja en la nòstra region remonta al periòde celtique. #Èsser florissante a l'epòca romaine. #Contunhar pendent lo periòde carolingienne e pendent la mièja-edat. Aquela de Liessies es ja citada l'an 600'' ». El en découle #qu'a Eppe-Sauvatge, dels mèstres de forja tales que los Jacquis vengut Jacquier e los Polchet #investir en lo corrent del XVIIe sègle, #que #far fortuna e #bastir d'esplendides ostals d'abitacion. #Constituir una sòrta de aristocratie locala. La familha de las Polchet i aguèt ennoblit.
Il existait un autre fief possédé par Henri MAHIEU de Maubeuge (arrière fief de Messire Philippe de Mastain) mouvance de la pairie de Hainaut. Le village faisait partie du marquisat de Trélon. Dans l'album II « Les propriétés des Croÿ, » ce village fait partie de la terre d'Avesnes, principauté du château Porcien, marquisat de Montcornet.
La glèisa Saint Ursmer faisait partie du décanat d'Avesnes et de la collation de l'abbaye de Liessies avec Linières, Jeumont et Marpent.
Concernant l'église du village et selon un écrit de Georges Maire : une convention du 14 juillet 1619 est intervenue entre Guillaume Jacqmain, procureur de l'église Saint-Laurent de Liessies et les habitants et hommes de loi d'Eppe-Sauvage pour la cession de l'autel, dans le but d'augmenter l'église paroissiale trop petite. Cette cession fut consentie moyennant 800 livres, que le Monastère donna à la Communauté d'Eppe-Sauvage, pour l'aider dans la construction du nouvel autel à la charge par cette communauté de l'entretenir à perpétuité" . La cloche (toujours selon Georges Maire) a été installée en 1700. Elle s'appelait "Caroline d'Etroeungt" et eut pour parrain et marraine les époux Polchet, seigneurs de Nahau résidant à Voyaux". Malheureusement, la cloche d'origine a été confisquée par les armées allemandes courant le conflit de 1914/1918. Une forge existait au lieu-dit la Bouquerie depuis le XIV qui a laissé place au XIX à un établissement destiné à exploiter les couches considérable de laitier provenant de la forge. Concernant cette industrie, Monsieur Emile Dony écrit : « Il semble établi que c'est dans la partie la plus reculée de l'entre Sambre et Meuse, dans le pays de Chimay et nous pouvons ajouter le long du cours de la Helpe majeure jusque Liessies, que la sidérurgie belge et celle du Nord de la France trouva son berceau ». Par ailleurs, André Lequeux écrit : « ''Les forges ci-dessus auraient leur origine historique dans les lettres patentes de Charles de Croy en 1515 ou 1519. Je pense que déjà avant cette date, certaines de ces forges existaient, mais que par suite de ces lettres patentes, elles prirent une extension considérable'' ».
La Bastida d'Armanhac
La Bastida d'Armanhac (en francés: Labastide-d'Armagnac) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas que son bastida de Boloygne, en 1305, La Bastide (mapas deus sègles XVII e XVIII).
Lo nom de La Bastida que vien deu vèrbe bastir, deu francic *bastjan, « trenar », a l'origina « bastir fortificacions trenadas gràcias a paus plaçats a l'entorn d'un castèth ». Lo mot bastida qu'ei un participi passat substantivat qui designa petitas vilas fondadas aus sègles XIII e XIV, dab franquesas autrejadas aus poblants. Lo nom d'origina qu'èra, çò sembla, per referéncia a Bolonha.
Armanhac que vieneré d'un nom germanic d'òme Herimannus, dab lo sufixe -iacu-, qui es interpretat per Ernèst Negre com lo nom d'ua residéncia senhorala a l'origina [que s'ageish d'un sufixe celtic, de sens locatiu, ajustat a un nom de proprietari rurau per designar sas terras e l'epòca finala de son usatge qu'ei mau coneishuda; la fòrma en -iacu- meilèu qu'en -acu- s'explica per un manlèu aus gentilicis en -ius. L'espandiment d'aqueth sufixe a un vaste territòri qu'ei de segur un usatge lingüistic tardiu].
Linhan de Vasats
Linhan de Vasats (Lignan-de-Bazas en francés) es ua comuna gascona de Vasadés administrada pr'eu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Bouzy
Bouzy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Linhan de Vasats
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Linhan (Bertrand de ~), en 1163, Luiban (in parrochia de ~), en 1273. Lo nom ven deu nomen *Linius, derivat deu cognomen Linus, dab lo sufixe latin -anum,. Lo determinant, oficiau en francés dempui 1918, sèrv a evitar la confusion dab Linhan de Bordèu.
Bouzy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Plaisir
Saint-Plaisir es una comuna francofòna de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Geografia
Sant-Plaser s'estend sus formatnum:5234 ectaras, #que 1,130 ectaras de bòsc (Civrais, Champroux). Lo bocage ne caracteriza lo païsatge. L'altitud al centre del bourg es de 248 m.
La municipalitat de Sant-Plaser a traversat per tres rius : lo Cotignon e lo Pont-Lung #que se tiran en la Bieudre.
Lo climat de Sant-Plaser a temperat.
Saint-Plaisir s'étend sur 5,234 hectares, dont 1,130 hectares de forêt (Civrais, Champroux). Le bocage caractérise le paysage. L'altitude au centre du bourg est de 248 m.
La commune de Saint-Plaisir est traversée par trois rivières : le Cotignon et le Pont-Lung qui se jettent dans la Bieudre.
Les élevages de bovins allaitants (environ cinq mille têtes) et d'ovins (plus de deux mille cinq cents reproducteurs) dominent la production agricole de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo luòc #aculhir Una comunitat religiosa a las XI e XII de sègles. A l'origina la parròquia se nomenava Santa-Placide e dépendait del diocèse de Borges. Se en 1403 #que vend Sant-Plaser.
Pendent lo periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), lo vilatge #prene lo nom de La Bieudre.
Le site accueillit une communauté religieuse aux XI et XII siècles. À l'origine la paroisse se nommait Sainte-Placide et dépendait du diocèse de Bourges. C'est en 1403 qu'elle devient Saint-Plaisir.
Pendant la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), le village prit le nom de La Bieudre.
Auberville-la-Manuel
Auberville-la-Manuel es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Bessat
Le Bessat es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Canton d'Uri
Lo canton d'Uri (oficialament en alemand: Kanton Uri; en alemanic: Kanton Üri) s un dels 26 cantons de Soïssa.
Delémont
Delémont es una comuna e la capitala del Canton de Jura, en Soïssa. Es tanben la capitala del districte del meteis nom.
Monument de la Reneishença Africana
Lo Monument de la Reneishença Africana qu'ei ua estatatua monumentau de bronze apitada en Senegal a Ouakam au ras de Dakar sus ua coma qui domina la capitala.
Que ho bastit a partir de l'annada de 2008 devath la presidéncia de Abdoulaye Wade dab lo projècte de l'arquitècte Pierre Goudiaby Atepa (autor deu Portau deu IIIau Mileni) e l'enterpresa nòrdcoreana Mansudae Overseas Project Group of Companies.
Los defensors deu projècte que soslinhan qu'enriqueish lo patrimòni african e lo prestigi e la dignitat deu país e tanben deu continent. Suu plan economic que jògan que lo rar prestigi d'un tau monument a l'escala nacionau e continentau qu'ajudarà lo torisme durant mantuas annadas.
Los detractors qu'objèctan lo còst e l'estil jutjat neosovietic e shens nada referéncia a l'Islam, çò qui n'ei pas au grat de certes religiós deu país.
Eringhem
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Ban-de-Sapt
Ban-de-Sapt es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region del Grand Èst.
Eringhem
Geografia
thumb|left|Eringhem En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Eringhem dans son canton et son arrondissement|180px.
Ban-de-Sapt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Eringhem
Istòria
Eringhem A citat en documents escriches dempuèi la. A aquela epòca, aquel vilatge i aviá conegut jol nom de Ebersingahem #que significariá lo domeni de Eberso.
- 1113 : Ersingehem
- 1186 : Hersinghem (cartulaire de Watten)
D'après Un estudi suls Flamencs de França de L. De Baecker, Eringhem se décompose avèm Tanben-Her-Ing en significant respectivament estada, senhor, e familha o camp, #çò que dona coma traduccion estada champêtre del senhor.
Una bulle del pape Pascal II confirmava en 1113 la donation de la tèrra pel comte de Flandre al abbaye de Bourbourg. A, lo comte de Guînes i #fondar un coan. Lo castèl de Eringhem a citat en los bens de Louis de Luxemborg en 1458.
Eringhem est cité dans des documents écrits dès le. À cette époque, ce village était connu sous le nom de Ebersingahem qui signifierait le domaine d'Eberso.
D'après Une étude sur les Flamands de France de L. de Baecker, Eringhem se décompose aussi Hem-Her-Ing signifiant respectivement séjour, seigneur, et famille ou champ, ce qui donne comme traduction séjour champêtre du seigneur.
Une bulle du pape Pascal II confirmait en 1113 la donation de la terre par le comte de Flandre à l'abbaye de Bourbourg. Au, le comte de Guînes y fonda un couvent. Le château d'Eringhem est cité dans les biens de Louis de Luxembourg en 1458.
Saint-Yon
Saint-Yon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Givet
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
270px|thumb|left thumb|upright=1.2| Église Saint-Hilaire - Nef thumb|upright=1.2| Glèisa Sainte-Hilaire thumb|upright=1.2| Glèisa Notre-Dame thumb|upright=1.2| Quai de la Houille
Istòria
Givet Aperteniá a la fin de la Mièja Edat als avesques de Suro. Charles Quint, en avent obtengut la cession a, #far bastir la fortalesa #que #trucar de lo sieu nom, Charlemont.
En 1680, lo luòc de Charlemont i aguèt mes a Louis XIV n'execucion de la patz de Nimègue ; en 1699 çò tractat de Lille en completant la patz de Ryswick, #confirmar a la França la possession de las doas Givet. Lo rei de França #far alavetz completar las fortificacions de Charlemont e aquelas del Grand-Givet jos la direccion de Vauban.
En 1914, lo bombardement de la vila #començar lo 29 d'agost e #durar tres jorns. Es al cors d'aqueles bombardements #que i aguèt destruit la aquartera Rougé, en lo sieu temps conegut cossí en essent la mai longa aquartera de França. La vila a recebut la crotz de guèrra l'an 1923.
Mauvages
Mauvages es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Givet
Istòria
Givet #Aver de nòu a sofrir de l'invasion nazie de 1940. Ocupada pels Alemands lo 12 de mai de 1940, i aguèt liberat lo 7 de setembre de 1944. En decembre 1944, Charlemont #protegir americanes. Lo 24 de decembre, en un suprèm esfòrç, l'ofensiva alemanda a travèrs de las Ardennes, en temptant de renauir la perforada de mai 1940, arribat a las pòrtas de Givet. Mas lo héroïque defend de Bastogne (Belgica) e las contra-atacs de las tropas aliadas aniquilen la darrièra esperança de Hitler.
Mauvages
Geografia
Mauvages A situat en lo sud del departament de la Meuse, a 76 km de la jos-prefectura Verdun, 22 km del cap de-luòc de arrondissement Commercy e 12 km al nòrd del cap de-luòc de costat Gondrecourt-lo-Castèl. La vila importanta lo mai prèp èst Nancy, situada a 59 km a l'èst en lo departament vesin de la Meurthe-e-Moselle.
La localité se tròba en la vallée de la Méholle, sul bief de parteja entre la conca de la Meuse e aquel de la Seine. Los sieus environs son vallonnés e boisés. S'estend sus 2 000 ectaras #que 500 ectaras de bòsc communale somesa a la Mestièr Nacional dels Bòsques. La municipalitat n'es a solament 18 km del parc natural regional de Lorraine. Situat a 295 mètres d'altitud, lo riu los Veuses es lo principal cors d'aiga #que la trauèssa.
Givet
Istòria
Givet appartenait à la fin du Moyen Âge aux évêques de Liège. Charles Quint, en ayant obtenu la cession au, fit construire la forteresse qu'il appela de son nom, Charlemont.
Mauvages
Geografia
Mauvages est situé dans le sud du département de la Meuse, à 76 km de la sous-préfecture Verdun, 22 km du chef-lieu d'arrondissement Commercy et 12 km au nord du chef-lieu de canton Gondrecourt-le-Château. La ville importante la plus proche est Nancy, située à 59 km à l'est dans le département voisin de la Meurthe-et-Moselle.
Givet
Istòria
En 1680, la place de Charlemont fut remise à Louis XIV en exécution de la paix de Nimègue ; en 1699 le traité de Lille complétant la paix de Ryswick, confirma à la France la possession des deux Givet. Le roi de France fit alors compléter les fortifications de Charlemont et celles du Grand-Givet sous la direction de Vauban.
Mauvages
Geografia
La localité se trouve dans la vallée de la Méholle, sur le bief de partage entre le bassin de la Meuse et celui de la Seine. Ses environs sont vallonnés et boisés. Elle s'étend sur 2 000 hectares dont 500 hectares de forêt communale soumise à l'Office National des Forêts. La commune est à seulement 18 km du parc naturel régional de Lorraine. Situé à 295 mètres d'altitude, la rivière le Vidus est le principal cours d'eau qui la traverse.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Givet
Istòria
En 1914, le bombardement de la ville commença le 29 août et dura trois jours. C'est au cours de ces bombardements que fut détruite la caserne Rougé, en son temps connue comme étant la plus longue caserne de France. La ville a reçu la croix de guerre en 1923.
Comunautat de comunas de las Doas Ribas
La comunautat de comunas de las Doas Ribas (de las Doás Ribas, de las Duas Ribas, de las Duás Ribas) es una intercomunalitat, agenesa e carcinòla, situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus (e tanben de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània). Lo son còdi SIREN es 248200016.
Mauvages
Istòria
Al, – en 762 o 766 – Pépin lo Brèu dona la tèrra de Mauvages a la abbaye de Gorze.
Givet
Istòria
Givet eut de nouveau à souffrir de l'invasion nazie de 1940. Occupée par les Allemands le 12 mai 1940, elle fut libérée le 7 septembre 1944. En décembre 1944, Charlemont abrita 11000 soldats américains. Le 24 décembre, dans un suprême effort, l'offensive allemande à travers les Ardennes, tentant de renouveler la percée de mai 1940, atteint les portes de Givet. Mais l'héroïque défense de Bastogne (Belgique) et les contre-attaques des troupes alliées anéantissent le dernier espoir d'Hitler.
Comunautat de comunas de las Doas Ribas
La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian e lo gascon de Brulhés.
Istòria
Lo districte de las Doas Ribas se creèt en 1984. Se mudèt en comunautat de comunas lo 24 de decembre de 2001. Son origina es la volontat dels elegits de gerir amassa las consequéncias de las òbras de Golfuèg. A per objectiu de tractar los domenis de l'educacion, de l'economia, de l'equipament, de l'assaniment, etc, del bacin de vida,.
Composicion
thumb|500px|center|Mapa de las densitats de populacion.
Veire tanben
thumb|450px|center|Mapa dels EPCI de Tarn e Garona lo 1èr de genièr de 2019
Givet
Istòria
Aujourd'hui, Givet conjugue histoire et modernité. L'importance considérable de son patrimoine architectural, riche en sites et monuments, complété par de nombreuses réalisations récentes, lui permet de développer une activité touristique intéressante. Ainsi, son histoire se découvre-t-elle en flânant dans les rues « en demi-cercle » du « Vieux Givet » dont les sites et monuments les plus représentatifs sont les suivants :
Mauvages
Istòria
Michel de Montaigne #passar una nuèch a Mauvages en 1580, en lo moment de lo sieu viatge cap a l'Itàlia. Li calguèt s'arturar dins aquel « pichon pòble » « a causa de la colique », abans de reprene la rota de Vaucouleurs e Domrémy-sus-Meuse.
Lo vilatge #èsser dévasté pels Suedeses al cors de la guèrra de Trenta Ans.
Au, – en 762 ou 766 – Pépin le Bref donne la terre de Mauvages à l'abbaye de Gorze.
Givet
Istòria
Uèi, Givet conjugui istòria e modernité. L'importància considerabla de lo sieu patrimòni architectural, risi en luòcs e monuments, completat per de nombrosas realizacions recentas, lududes permet de desvolopar una activitat touristique interessanta. Aital, la siá istòria se descobrís en flânant dins las carrièras « en mitat-cercle » del « Vièlh Givet » #que los luòcs e monuments los mai representatius ne son los seguents :
Mauvages
Istòria
Le village fut dévasté par les Suédois au cours de la guerre de Trente Ans.
Districte de Delémont
Lo districte de Delémont es un dels 3 districtes del canton soís de Jura. Lo caplòc n'es Delémont.
Les Rouges-Eaux
Les Rouges-Eaux es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
thumb|left|Auberge au cœur de la forêt La commune se trouve entre Épinal et Saint-Dié-des-Vosges. Elle s'appuie sur la façade ouest du massif du Haut Jacques. Elle est traversée par la Mortagne et par son affluent, le rupt de la Blanche Fontaine, dont les vallées étroites abritent des maisons espacées qui cherchent à occuper les lieux les mieux ensoleillés.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
De 1831 a 1836, la municipalitat de las Rojas-Aigas a #èsser ligada a aquela de Mortagne e comptava 688 abitants.
De 1831 à 1836, la commune des Rouges-Eaux a été rattachée à celle de Mortagne et comptait 688 habitants.
Marandeuil
Marandeuil es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Èli
vinheta|Èli
Arsonval (Auba)
Arsonval es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Pourçain-sur-Besbre
Saint-Pourçain-sur-Besbre es una comuna francofòna de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pendent la Revolucion francesa, la vila #prene lo nom de Besbre-la-Montanha.