cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean Genet
Biografia
En 1984 l'Acadèmia Francesa li autrejèt lo Prèmi Nacional de Literatura. Moriguèt en abril de 1986, gaireben obliat.
òbras
De 1940 a 1946, escriguèt las seunas primièras òbras dins las presons de Fresnes, de Tourelles, e de la Santé. Lo seu primièr roman, considerat coma lo seu melhor es La Maire de Dieu de las flors (1944). I descriu un viatge dins lo monde dels sacamands parisencs. Dins Lo miracle de la ròsa (1946), escriu sus la seuna vida en preson, que se torna trobar amb d'ancians amants de las presons per joves.
Romans
Teatre
Poesia
Filmes
Subre Jean Genet
Determinant (gramatica)
Un determinant es un element que davanteja generaument un nom e que constitueish dab aqueth nom un grop nominau dens ua frasa. Es tanben un actualizator que permet d'integrar un nom dins lo discors en balhà'u un referent, es a díser de'u ligar a ua realitat. Enfin, un determinant a lo poder de nominalizar, es a díser de cambiar en nom un element gramaticau de quina categoria que sia. Exemples : I a duas categorias de determinants que son los determinants definits (articles definits, demonstratius, possessius) e los determinants indefinits (articles indefinits, determinants « indefinits », numeraus, interrogatius, exclamatius).
En occitan, lo determinant es generaument variable en genre e en nombre e receb las marcas de genre e de nombre :
Castrillo Mota de Judíos
Castrillo Mota de Judíos (abans junh de 2015, Castrillo Matajudíos) es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Jòcs Olimpics d'ivèrn
vinheta|200x200px|Los Cinc Anèls, simbòl dels Jòcs Olimpics Los Jòcs Olimpics d'ivèrn son una mena dels Jòcs Olimpics, los eveniments esportius mai importants del mond, a costat dels Jòcs Olimpics d'estiu. Los Jòcs Olimpics d'Ivèrn se realizan cada quatre ans e regropan los espòrts d'ivèrn.
Los Jòcs Olimpics d'Ivèrn nasquèron en 1924 coma la Setmana Internacionala d'Espòrts d'ivèrn, realizats pels Jòcs Olimpics de París 1924 dins la vila francesa de Chamonix. Mai tard, lo Comitat Olimpic Internacional foguèron reconeguts coma los Primièrs Jòcs Olimpics. Los Jòcs d'Ivèrn realizan, dempuèi alara, cada quatre ans amb los Jòcs Olimpics d'estiu, fins als Jòcs Olimpics d’Albertville 1992. Lo Comitat Olimpic Internacional decidiguèt, en 1986, de realizar los Jòcs d'Ivèrn los ans pars que quand se debanan pas los Jòcs d'estiu, fach que comencèt amb los Jòcs Olimpics de Lillehammer 1994.
Los darrièrs Jòcs Olimpics d'ivèrn se debanan dins la vila coreana de Pyeongchang en 2014.
Cavia (Burgos)
Cavia es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Italo Balbo
Italo Balbo (Quartesana, Ferrara, 6 de junh de 1896 - Tobrok, 28 de junh de 1940) foguèt un militar, aviador e politician fascista italian. Aqueste eiretièr potencial de Benito Mussolini, menaire de las Camisas Negras s'opausèt pasmens a l'aliança del Duce amb l'Alemanha nazi e a las leis antijusievas. Ocupèt las foncions de Ministre de l'Aeronautica a partir de 1929 e puèi de governador de Líbia tre 1933. Moriguèt en junh de 1940 durant un retorn d'un vòl dins son avion abatut per las quitas fòrças contraerianas italianas sus Tobrok.
Castrojeriz
Castrojeriz es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Narendra Modi
Damodardas Modi Narendra (nascut lo 17 de setembre de 1950) es un òme politic indian, lider del Bharatiya Janata Party, primièr ministre d'Índia dempuèi 2014.
Antonomia
En semantica, son antonimas las unitats lexicaus que son de sens opausat o contrari. Los antonims se pòden destriar en foncion de la relacion qu'existeish entre eths :
Batalha de Khalkhin Gol
La batalha de Khalkhin Gol foguèt una batalha frontaliera entre Japon e l'URSS, sostenguda per Mongolia, que se debanèt dau 11 de mai au 16 de setembre de 1939. Simpla escaramocha entre tropas cargadas de susvelhar la frontiera, la batalha se transformèt a cha pauc en guèrra non declarada. Durant lei periòdes de combat pus intens, opausèt 57,000 soudats sovietics, 500 carris e veïculs blindats e 809 avions a 30,000 soudats japonés, 135 carris e veïculs blidats e 250 avions. S'acabèt per una vicòria sovietica qu'aguèt de consequéncias importantas sus lo debanament de la Segonda Guèrra Mondiala car Japon refusèt per la seguida d'atacar tornarmai lo territòri sovietic dins lo corrent de la guèrra e s'orientèt en plaça vèrs una expansion en direccion deis illas de l'Ocean Pacific e dau Sud-Èst d'Asia.
Lo debanament de la batalha es devesit entre tres fasas diferentas. En mai, una premiera ataca japonesa entraïnèt un afrontament entre de fòrças limitadas e s'acabèt per una premiera revirada. En julhet, una segonda ofensiva s'acabèt per una revirada novèla. Enfin, en aost, lei Sovietics organizèron una ofensiva massiva que li permetèron de reconquistar tota la zòna contestada gràcias ai dificultats japonesas regardant la dificultat d'avitalhar lo frònt e d'i mandar de mejans sufisents. Lei Japonés perdiguèron oficialament 8,440 tuats e 8,766 bleçats e lei Sovietics 9,284 tuats e bleçats. Pasmens, a la fin dau sègle XX, d'estudis deis archius d'epòca indiquèron de bilanç pus importants : aperaquí 45,000 tuats ò bleçats per lei Japonés e entre 23,000 e 26,000 tuats ò bleçats per lei Sovietics. Dins lo camp sovietic, la batalha permetèt tanben au generau Gueorgui Júkov — qu'aguèt un ròtle decisiu còntra leis Alemands entre 1941 e 1945 — de se destriar au sen de l'armada sovietica.
Cebrecos
Cebrecos es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Grop nominau
Lo grop nominau es un element de la frasa. Pòt estar lo prumèr constituent de la frasa (subjècte), un constituent dau grop verbau, un atribut deu subjècte, un atribut deu complement d'objècte dirècte o indirècte, un constituent d'un grop preposicionau, un complement indirècte deu vèrbe, un complement circonstanciau, un complement deu nom, un complement de l'adjectiu, un constituent facultatiu destacat d'un grop nominau (aposion). Exemples :
Lo grop nominau minimau presenta generaument un nombre redusit d'elements. En occitan, es generaument un determinant e un nom. L'element màger deu grop nominau es lo nom qu'es un element que designa entitats. Lo grop nominau alargat pòt presentar autes elements facultatius en mai deus elements dau grop nominau minimau. En occitan, pòt estar un adjectiu epitèt, un grop nominau complement deu nom, una proposicion relativa o una aposicion.
Allosaurus
Deuant der uelh i auien grans horats lasals. Atau er cran qu'erá més leugèr e era tanben més aisit peth cap de mòver-se. Es soletes parts deth cran que podien pas éster més leugères son es dintadures qu'an d'éster ancorades as dents e era zona de darrièr der uelh damb muscles que tanben ancorauen era dintadura. Enter aguesti dus zones ua barra d'òs trasmetia era fòrça sus es ossi deth cran pendent eth mastegatge.
Omonimia
En semantica, i a omonomia quan duas o mantuas unitats lexicaus son parièras foneticament o graficament mes diferent deu punt de vista deu sens. Las unitats lexicaus que son parièras foneticament e graficament son ditas omofònas e omografas. Per exemple, som pòt designar lo somelh o la punta d'ua montanha, pòt un recipient o una part de la cara au torn de la boca. Pasmens, la màger part ne son pas qu'omofònas (abitar/avitar, cent/sent, sen/ser).
Allosaurus
Atau i a quauques grans crans de dinosaures predadòrs qu'an mens os que beri uns teropòdes. Totun, qu'aguesti eren tanben plan pesats. Eth cran d'Allosaurus qu'auia tanben un pont d'òs sus es sòns uelhs. Non se sap pas tà què servia. Probaubaments qu'auia ua glandula de sau que permetia qu'es Allosaurus s'arreconeishessen es uns as autes.
Un còs de carnosaure
alt=|vinheta|Allosaurus hèia enquias 4 m de nauçada e 12 de longada. pesava enquia 10.000 kg e aquerò hèia d'aguest terapòde un des carnivòrs mès perilhosi dera sua epòca. Es pates hortes coma colones suportauen eth còs e s'ajudauen tà caminar damb era longa coa. Eth còth, tot i que cuert, era plan redond, de forma qu'eth cran demoraua més sus es espatles que no pas estengut tà deuant. Es costilhes longes ancorades damb espines ath còth arremerquen qu'aciu i auien uns muscles plan poderosi tà minjar. Era esquina era cuerta mès poderosa e es espines e muscles que ligauen cada vertebra auien uns ligament plan horts. Es pates deth dauant eren més cuertes qu'es de darrèr, damb grapes.
Allosaurus siguec un dinosaure carnivòr plan ben equipat. Era dintadura qu'auia ues dents hetes tà tuar e esquinçar es sues victimes. Un còth tant poderós era ajudat pes grapes en esquinçar grans trossi de carn. Es pates de dauant eren tà sosmetre era victima.
Coma es grans gats d'aué, allosaurus era més ben un oportunista devorador de carn mòrta - qu'auiá mòrt heia plan de temps o atacant petits sauropòdes lonh des sues manades.
Hont: The Illustrated Directory of Dinosaurs and Other Prehistoric Creatures, Greenwich Editions, 2005.
Paronomia
En semantica, la paronomia es una omonimia parciau. Las unitats lexicaus au lòc d'estar parièras se destrian per ua part deu lor significant. La màger part deu temps, la diférencia es grafica e fonetica (béver/viver, recobrar/recobrir). En occitan, aquela relacion n'es pas correnta.
Cerezo de Río Tirón
Cerezo de Río Tirón es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Capsicum
Capsicum es un genre de plantas de la familha de las Solanaceae (familha de la tomata e del tabac). Es lo nom generic dels pebrons. Òm tròba per exemple l'espècia Capsicum frutescens, o pebre d'òrt comun, que las varietats van del suau al fòrt. Lo fruch es una baia que las granas cabon dins un pericarp avent la forma d'una dòlça o d'una campana. Lo genre Capsicum compren quaranta espècias e qualque 300 varietats de cultivo (cultivars) de plantas que produson de baias carnudas. Las cinc espècias pus importantas, que son las solas adomegidas e cultivadas, de pebrons son Capsicum annuum, Capsicum baccatum, Capsicum chinense, Capsicum frutescens e Capsicum pubescens.
Los pebrons an de formas e de talhas desparièras, mas apertenon totes al genre Capsicum. Son cultivats o butan de faiçon salvatge en Mexic, als Estats Units, en America del Sud, a las Caribas, en Africa, en Índia, en China e Asia del Sud-Èst, etc.
Los pebrons del genre Capsicum, representants màger de la sabor picanta, son originaris d'Amrica del Sud, del Mexic e d'America centrala, ont èran cultivats coma de plantas d'òrt per sos fruches de qualitats alimentàrias e aromaticas.
Los pebrons son ara cultivats dins 64 païses, Índia produsent d'esperela 38,7 % de la produccion mondiala (3,4 milions de tonas). Son sempre mai utilizats per lors aspèctes decoratius e per lors proprietats medicinalas.
Las cinc espècias de Capsicum
Existís cinc espècias de pebrons que son domesticats, caduna destriabla (en partida) mercé a sas flors que son de color violeta, verda o blanca e a vegada maculadas de jaune e roge.Mai, existís 23 taxons fèrs, mai sovent de fruchs pichon, consomats pels ausèls, vector natural de reproduccion dels pebrons.
Istoric
vinheta|Teralha presentant de rèstes de Capsicum sp., Chiapa de Corzo, Sud del Mexic (400 AbC - 300 AbC.)
Evolucion dels pebrons
La capsaïcina a per cibla un nociceptor especific existissent sonque en çò dels mamifèrs; los ausèls, qu'i son pas sensibles, pòdon atal espandir las granas dels piments fòrça mai luènh, e sembla qu'aquò aja favorizat l'evolucion d'aqueste mecanisme de defensa. La capsaïcina empacha tanben lo desvelopament de las micòsis utilisant las perforacions de la pèl degudas als insèctes.
Domesticacion
Los pebrons fan partit de l'alimentacion de las Americas dempuèi al mens 9 500 ans. De rèstes arqueologics de domesticacion foguèron trobats dins lo Sud Oèst d'Eqüator fa mai de 6 000 ans. Lo piment sembla èsser estat una de las primièras plantas cultivadas autogama en America centrala e del Sud.
Descobèrta pels Europèus
Cristòl Colomb torna unes especimèns de pebrons a la cort del Portugal. Diego Álvarez Chanca, quirurgian acompanhant Colomb pendent son segond viatge, foguèt lo primier a evocar la preparacion d'un plat a basa de piments dins sas Letras.
Comèrci
La propagacion dels pebrons en Asia es benlèu ligada als portugueses. La consomacion de pebron en Asia es en correlacion a la presancia de mercands portugueses; atal, la region de Goa es la region d'Índia avent la mai fòrte consomacion de piment.
En cosina
Un condiment es una substéncia destinada assasonar, es a dire a relevar lo gost dels aliments o de las preparacions culinàrias, coma las salças. Lo piment venguèt un ingredient de base dins totas las cosinas tropicalas, pas unicament per sas sabors. Agrementar les plats de pebron auriá un efièch bactericid que permetriá de reduire fortament las infeccions a Helicobacter pylori.
Los pebrons contenon mai de vitaminas A que quin que siá autre fruch e legum e son una font importanta de vitamina C, de magnèsi e de fèrre. De notar que la produccion de vitamina A aumenta amb la maturacion del fruch alara que la produccion de vitamina C diminís.
Sabors e escala d'Scoville
Beure l'aiga per atenuar la fòrça d'un pebron es inutil que la capsaïcina es idrofòba. Pasemns es solubla dins las grassas e la caseïna del lach neutraliza son accion suls receptors de la dolor. Cal evitar de se tocar los uèis, las labras e autras mucosas preparant de pebrons sos pena de sensacions de brutladura dolorosas. Mas la coseson, quitament perlongada, tampauc damatja aquesta fòrça, a la diferéncia de çò que se passa per la ceba, l'alh o l'escaluènha.
En medecina
Lo piment es fòrça utilizat en medecina tradicionala. Los piments fòrts provòcan una fòrta salivacion, participan a la digestion e sont laxatius. La capsaïcina, principi actiu, estimula las mucosas de la boca, de l'estomac e dels intestins (movements peristaltics). Facilitant la susor, le piment participa e un rafresquiment de la pèl dins los païses cauds.
Totes los piments contenon de compausats fitoquimics coneguts collectivament jol nom de capsaïcinoids. La medecina modèrne utiliza la capsaïcina per tractar la dolor, los desòrdres respiratòris, lo zòna, los mals de dents e l'artriti.
Orticultura
vinheta|Cultivar orticòl 'Black Pearl'
Coma insecticid
Los capsaicinoids dels pebrons permeton d'alunhar lors predators naturals. Estudiant de plants fèrs de piments, de cercaires mostrèron que Capsicum « se pimentava » segon la densitat de lors enemics: quand los insèctes so nombroses, los plants son mai sovent pimentats e, quand las atacas fongicas se multiplican, encara mai picants. Sens predacion, los pebrons son mai doces.
Lo pebron pòt servir a fabricar un insecticid natural. Per l'obtenir, sufís de trissar fin 300 g (unas sièis ponhadas de pebron fresc o tres de pebron sec) puèi de mesclar a dos litres d'aiga. L'ensems es plan brandit dins un recipient de tap estanc per obtenir una mescla omogenèa (atencion als uèis). Enseguda, cal lo colar. De l'aiga sabonosa es aponduda a la solucion filtrada que se fixe sus las fuèlhas. S'obten atal un concentrat d'espandir rapidament amb un pulverizator o d'un asagador.
Gigantopithecus
Eth Gigantopithecus (deth grec gigas, gegant, e pithecus, mona), ei un genre de mona que demorèc enter 9 milions d'ans e sonque 100.000 ans. Açò vò díder que tant Homo erectus coma Homo neanderthalensis coma Homo sapiens sapiens l'an conegut (1) (2).
Vivèc ena China, Índia e Vietnam. Es fossils diden qu'era espècia aperada Gigantopithecus blacki siguèc ua des mones mes gròsses de toti es temps damb 3 metres e 540 Kg (4).
Fossils
Es trobalhes de Gigantopithecus sigueren descrites en 1935 peth paleontològ Ralph Von Koenigswald en ua botiga d'apotecari chinesa. Aguesti uassi fossili son sovent hèts povora e utilizadi coma elements basics dera medicina tradicionau chinesa (5). Von Koenigswald aperèc aguesta naua espècia Gigantopithecus (6).
Dempui alavetz que plan d'uassi de Gigantopithecus qu'an estat descorbits. Se n'an trapat en apotecaris chinesi mès tanben ena bauma de Liucheng, en Liuzhou, China (3). D'autes trobalhes mostren qu'eth territòri de Gigantopithecus èra tot eth sud-est asian.
Cayuela
Cayuela es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Gigantopithecus
Fossils
En 1955 47 dents de Gigantopithecus blacki sigueren trapades en un enviament d'uassi de drac tara China. Damb aguesti aussi se trapèc tanben ua dentadura plan gròssa. En 1958 se traparen tres dentadures e mes de 1.300 dents. Es sues trobalhes s'an trapat en lòcs coma Hubei, Guanxi e Sichuan en botigues e tanben en baumes. Toti es uassi no son dera madeisha epòca e es uassi de Hubei son mes tardèrs qu'era rèsta d'uassi chinesi. Tanben son mes gròssi.
Caracteristiques
Com caminaua Gigantopithecus enqüera ei pas cert pr'amor que cap d'òs pelvic a estat trapat. Se cre que caminaua a grapes (7) coma eth gorilla e eth chimpanzé. Totun, tanben i a opinions favorables ara locomocion bipeda, era mes soslinhada qu'ei era de Grover Krants. Era cresença dera majoritat ei que se ua bèstia coma aguesta caminaua a grapes aurie mes estrés.
Dieta
Es dentadures de Gigantopithecus son gròsses e primes e podien mastegar causes plan dures. Es premolars que son amples e son semblantes as molars. Es ulhals son pas ponchadissi. Açò hè véder qu'era bèstia minjaua (8) apais de filandres e auia de mastegar plan. Es dents auien tanben uns horats coma es des pandes gigants que minjen plan de bambó (7).
Eth Gigantopithecus que minjaua tanben d'autes hruts a mes deth bambó (3).
Espècies
I a tres espècies de Gigantopithecus, toti escandides;
º Gigantopithecus blacki
º Gigantopithecus bilaspurensis
º Gigantopithecus giganteus
Eth prumèr que s'a trapat en baumes deth sud-est asian. Es dentadures que son mes gròsses qu'es de gorilla mès que i a pas d'autes trobalhes. Se cre que visquèc enter un milion e 100.000 ans ena madeisha epòca qu'es Homo erectus e Homo sapiens sapiens.
Morfologia
Aguesta espècia visquèc en Àsia en bòsqui de bambós. Es sòns uassi que se trapen tostemps ath costat des der ancessor deth panda. Minjaua de plantes.
Ei possible que siguèc gròs coma un gorilla e sociau. Mès quauques cercaires disen qu'era meslèu coma un orangotan (9). Èra tant gròs qu'auia pas d'enemics coma adulte. Totun, bèsties feblas o vielhes podien auer estat aucides per tigres, pitons, crocodils, macairodonts, ienes, uassi e tanben per Homo erectus. Gigantopithecus bilaspurensis se coneish per quauque trobalhes hetes ena Índia. Visquèc enter 6 e 9 milions d'ans en eth Miocèn. Gigantopithecus giganteus, finauments, èra ua espècia desseparada que visquèc en eth nòrd dera Índia e dera China. Ena region de Guanxi, ena China, s'an descorbèrt dents sues en formacions de hang a Daxin e Wuming, en eth nòrd de Nanning. Maugrat eth nom èra era mitat de gròs que Gigantopithecus blacki (3) (4). Èra una gran erbivòr que minjaua bambó e erbes.
Referéncies
1.- ^ a b c Christmas, Jane (2005-11-07). "Giant Ape lived alongside humans". McMaster University. Retrieved 2007-12-06.
3.- ^ a b c d e Coichon, R. (1991). "The ape that was – Asian fossils reveal humanity's giant cousin". Natural History 100: 54–62. ISSN 0028-0712. Retrieved 2007-12-06.
4.- ^ a b c d e Pettifor, Eric (2000) [1995]. "From the Teeth of the Dragon: Gigantopithecus Blacki". Selected Readings in Physical Anthropology. Kendall/Hunt Publishing Company. pp. 143–149. ISBN 0-7872-7155-1. Retrieved 2008-01-30.
5.- ^ "How Gigantopithecus was discovered". The University of Iowa Museum of Natural History. Archived from the original on 2007-10-12. Retrieved 2007-12-06.
6.- ^ a b Relethford, J. (2003). The Human Species: An Introduction to Biological Anthropology. McGraw-Hill. ISBN 978-0-7674-3022-7.
7.- ^ a b Poirier, F.E.; McKee, J.K. (1999). Understanding Human Evolution (fourth ed.). Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall. p. 119. ISBN 0130961523.
8.- ^ Olejniczak, A.J.; et at (2008). "Molar enamel thickness and dentine horn height in Gigantopithecus blacki". American Journal of Physical Anthropology 135: 85–91. doi:10.1002/ajpa.20711. PMID 17941103.
9.- ^ [The Primata, 2007. Subfamily Ponginae. A Taxonomy of Extinct Primates. Accés lo 21 de heurèr de 2013.]
Libes tà léger
º Park, Michael Alan. Biological Anthropology. Mayfield Publishing Co., 1996, ISBN 1-55934-424-5
Beaune-la-Rolande
Beaune-la-Rolande es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Gigantopithecus
Pagines web externes
º  article suu Gigantopithecus qu'inclutz descobèrta, mòde de vida e extincion, e tanben una reconstruccion visuau e ua estimacion de sa talha, http://www.prehistoric-wildlife.com
Beaune-la-Rolande
Geografia
Beaune-La-Rolande se situa a 98 km al sud de París, 51 km al nòrd-èst de Orléans, 26 km al nòrd-oèst de Montargis e 19 km al sud-èst de Pithiviers.
Hemer
Hemer es una vila alemanda del land de Rèn del Nòrd-Vestfàlia, situada al sud-èst de Dortmund. Del temps de la Segonda Guèrra Mondiala i èra installat un camp de concentracion, lo stalag VI-A. Comptava 35.487 abitants en decembre de 2012.
Beaune-la-Rolande
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sinomimia
En semantica, i a sinomimia quan duas unitats lexicaus diferentas an lo medish sens (neuritud/minjar, riu/aiga). La màger part deu temps, la sinomimia es parciau, es a díser que los dus mots ne son pas intercambiables dens tots los contèxtes. Per exemple, passar e traversar son sinomims perfèits dens las frasas : travervar l'arriu/passar l'arriu. Au contrari, ne'n son pas mei dens un aute contèxte : traversar la muralha es diferent de passar la muralha. I a tanben mots teoricament sinomims que se destrian non pas peu sens mes peu nivèu de lenga. Per exemple, bèstia es un mot deu registre corrent e animau deu registre scientific.
Union doaniera
Una union doaniera es un acòrd comerciau regionau entre uneis estats qu'adoptan una politica comerciala comuna en fàcia deis estats tèrç. Aquela politica comerciala comuna definisse dei tarifas exteriors comuns mai tanben la redistribucion dei recèptas doanieras entre leis estats membres e, de còps, de politicas de cooperacion economica.
Chapèll-dez-Marèsc
La Chapèll-dez-Marèsc en galò o Chapel-ar-Geunioù en breton ( La Chapelle-des-Marais en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
BTR-80
Lo BTR-80 es un veïcul de transpòrt de tropas sovietic desvolopat dins leis annadas 1980 a partir dau BTR-70. Es un veïcul blindat leugier amfibí, d'uech ròdas motritz que pòu transportar sèt fantassins e un equipatge de tres òmes. Au contrari dei BTR-60 e 70, es equipat d'un motor diesel permetent de demenir lo risc d'incendi ò d'explosion dins lo cas d'un tir enemic victoriós. Es protegit còntra lei brigas d'obús e lei balas. Es armat de doas mitralhièras de 14,5 e 7,62 mm, de sièis sistèmas fumigèns e de sèt trapas permetent ai soudats de tirar dempuei l'interior dau veïcul.
La produccion acomencèt en 1984 e mai de 5,000 unitats son sortidas entre aquela data e 2012, compres de variantas desvolopadas per Romania e Ucraïna. Lo BTR-80 es subretot utilizat per leis estats successors de l'URSS, Bangladèsh, Ongria, Turquia, Veneçuèla, Paquistan e Iraq. Pasmens, en 2013, aqueu veïcul aviá pas encara participat a de combats importants.
Celada del Camino
Celada del Camino es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Cerratón de Juarros
Cerratón de Juarros es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Cucçac d'Aude
Cucçac d'Aude (Cuxac-d'Aude en francés) es una comuna lengadociana de Narbonés situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Narbona vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Cugciacum, Cugciagum, en 959, Cuguciacus, en 990, Villa Geminianum en 978, Villa Geminianum, quae Cuguciacus vocatur en 990, Cucuciacus, en 992, Sanctus Martinus de Cucuciaco en 993, Cucuciagum en 1005, Cucianum en 1049-1494, Cucuciatum en 1079, Cutiachum..., ecclesia S. Martini de Cucutiacho en 1143, Ecclesia S. Martini de Cucutiano en 1145, Cuciacum en 1215, Cucciacum en 1212, Cutciachum en 1271, Cussiacum, diocesis Narbonensis en 1290, Villa Jeminianum quae Cugaciacus vocatur en 1302, castrum de Cutsiaco en 1318, Cursiacum en 1332, Cutsiachum en 1345, Cutsac en 1382, Cucsiacum en 1397, Cucsac au sègle XIV, Cucsahc en 1402, Cutsah en 1406, Cupiacum = Cusiacum en 1490, Cucciacum... Cussac en 1497, Qucsat en 1536, Cuxats en 1586, Cucxac en 1589, Cutsac en 1589, Cussac en 1590, Cuxsac en 1591, Cuqsac près de Narbonne al sègle XVII, Cuxac de Rive d'Aude en 1781, Cuxac Rive d'Aude en 1807. La prononciacion occitana es Cutsác, dins la grafia de l'abat Sabarthès, donc [kyt'sak]. Cucçac de Cabardés, nom semblable, es atestat Cucciaco en 1249. Cucçac vendriá d'un nom d'òme galloroman (gallic, d'origina gallica) *Cucucius (Albèrt Dauzat), en gallic *Cuccucios (Xavier Delamarre), amb lo sufixe -acum, latinizacion del sufixe celtic -ācon. *Cuccucios es pas atestat, mas Cucius e Cucus o son,. Cucçac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre '*Cucucius / *Cuccucios''.
Balança comerciala
La balança comerciala es la diferéncia en valor monetària entre leis exportacions e leis importacions de bens ò de bens e de servicis dins una economia durant un periòde definit.
Sancourt (Sòma)
Seucourt (Sonme) en picard (Sancourt en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Organizacion de Liberacion de Palestina
L’Organizacion de liberacion de Palestina (en arabi منظمة التحرير الفلسطينية, Munazzamat al-Tahrir al-Filastiniyah, OLP, en anglés Palestine Liberation Organization, PLO) es una organizacion palestiniana politica e paramilitar, creada en mai de 1964. L'OLP es compausada d'organizacions palestinianas, coma lo Fatah, lo Front popular de liberacion de Palestina (FPLP) e lo Front democratic per la liberacion de Palestina (FDLP).
Sancourt (Sòma)
Nòtas
<references group=N/>
Organizacion de Liberacion de Palestina
Dempuèi sa creacion, l'OLP, que compta d'institucions politicas, se présentèt coma un movement de resisténcia armada representant los Palestinans. Israèl la considerava, oficialament fins als acòrdis d'Òslo, coma una organizacion terrorista abans de la considerar coma un interlocutor diplomatic.
L'OLP es coneguda coma lo partenari palestinian de las negociacions per reglar lo Conflicte araboisraelian.
Naissença
Imaginada d'en primièr (amb al cap Ahmed Choukairy) coma un movement nationalista arabi pels membres de la Liga Aràbia per tòca de « liberar » la Palestina tota del mandat britanic, la destorrada de las armadas aràbias pendent la Guèrra dels Sièis Jorns de 1967 cambièt lo movement en organisation de guerilha palestiniana a l'arribada de Yasser Arafat que la dirigiguèt de 1969 a sa mòrt, l'11 de novembre de 2004.
Setembre Negre
En setembre de 1970, l'OLP patiguèt d'un escac major aprèp l'assalt de las armadas jordanianas contra los seuas grops armats, que cacèt los grops palestinians de la Jordania, aprèp los ensags de l'OLP de capvirar lo poder en plaça.
L’OLP al Liban
L'operacion Patz en Galilèa començada en 1982 pasmens que lo quitatz lo fuòc negociat en 1981 pel Estats Units d'America foguèsse estrictament respectat per l'OLP. Aquela operacion de « liberacion » qualificada de « represalha » faguèt fòrça victimas civilas.
L'OLP foguèt contrencha de fugir del Liban per un autre país arabi, Tunisia.
Evolucion del movement
La fin dels ans 1980 e la dubertura de las discussions amb Israèl, que privilegièt aquel interlocutor d'entre fòrça autres movements palestinians; marquèt una nòva dralha per aquela organizacion. L'OLP foguèt alara reconeguda per l'Organizacion de las Nacions Unidas e per fòrça Estats coma lo representant del pòple palestinian (abitants dels Territòris palestinians ocupats, d'Israèl, dels refugiats et des exiliats) puèi negocièt los acòrdis d'Òslo amb lo govèrn de Yitzhak Rabin. La reconeissança de la legitimitat de l'OLP per Israèl es un fach marcant, perque tranca plan amb la politica de refús adoptada par Israèl e los Estats Units d'America fins alara.
Avent proclamat en 1988 un « Estat de Palestina » reconegut per 89 Estats (en febrièr de 1989), l'OLP ten sesilha a l'ONU coma observator permanent, jol nom de « Palestina », e manten de relacions diplomaticas o quasi diplomaticas amb fòrça Estats.
Brueil en Vexin
Brueil-en-Vexin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Organizacion de Liberacion de Palestina
Succession de Yasser Arafat
Dempuèi la mòrt de Yasser Arafat, son ancian primièr ministre Mahmoud Abbas venguèt son successor al cap de l'OLP e de l'Autoritat Palestiniana e tornèt al dialòg amb Israèl. Obtenguèt un quitatz lo fuòc que foguèt pas respectat, de la part dels autres de l'OLP e de las organizacions islamistas palestinianas coma l'Hamas e lo Jihad islamic palestinian. Mas l'autoritat de Mahmoud Abbas foguèt discretitada pel tirs frequents de roquetas revendicats per aquelas meteissas organizacions.
Brueil en Vexin
Nòtas
<references group=N/>
Organizacion de Liberacion de Palestina
Succession de Yasser Arafat
Lo plan de desengatjament dels territòris ocupats, adoptat e aplicat unilateralament pel govèrn israelian d'Ariel Sharon, deguèt donar mai responsabilitats a l'OLP dins la Listra de Gaza aprèp lo retrach dels colons e de l'armada israeliana realizat en setembre de 2005.
Notas e referéncias
<References/>
Faetar
Lu faetar es un dialècte arpitan parlat dins las enclavas arpitanas de Fayet (Faeto en italian) e de Cèles de Sant Vuite (Celle di San Vito en It.), dins la província de Foggia, dins las Polhas en Itàlia. En 2009, 700 personas parlavan 'queu dialècte. 'Quela linga ven de l'emigracion italiana au XIVe segle.
Trojany
thumb|250px|Trojany Trojany es un vilatge de Polonha amb una populacion de 490 abitants, entre Varsòvia e Wołomin. Es situat dins la comuna (en polonés gmina) de Dąbrówka e lo destrech (en polonés powiat) de Wołomin, qu'es una subdivision administrativa dau Voivodat de Mazòvia.
Ciadoncha
Ciadoncha es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Gwimaeg
Gwimaeg en breton (Guimaëc en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Montaut (Erau)
Montaut (Montaud en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Batalha dau Camin dei Damas
thumb|right|[[Fotografia d'un assaut francés sus lo Camin dei Damas en 1917.]] thumb|right|Lo vilatge de [[Soupir après lei combats d'abriu de 1917.]]
Alessandro Manzoni
Alessandro Francesco Tommaso Antonio Manzoni (Milan, 7 de març de 1785 – Milan, 23 de mai de 1873) foguèt un poèta, dramaturg e escrivan lombard. Aquesta figura màger del romantisme es considerat coma un dels autors mai importants de la literatura italiana.
Batalha dau Camin dei Damas
La batalha dau Camin dei Damas ò ofensiva Nivelle es una batalha de la Premiera Guèrra Mondiala que se debanèt sus lo frònt de l'Oèst dau 16 d'abriu au 24 d'octòbre de 1917. Opausèt 850,000 Francés comandants per lo generau Robert Nivelle a 683,000 òmes dirigits per lo generau Erich Ludendorff. Mau organizada e preparada, entraïnèt de pèrdas importantas dins lei dos camps (187,000 tuats e bleçats per França còntra 163,000 per Alemanha) e s'acabèt per una victòria defensiva alemanda. Au sen de l'armada francesa, entraïnèt tanben una crisi de comandament marcada per plusors mutinariás.
Alessandro Manzoni
Son roman I promessi sposi es generalament vist coma una de las òbras principalas de las letras italianas, e tanben coma lo libre mai representatiu del Risorgimento e del romantisme italian, e aguèt a mai una influéncia capitala sus la definicion d'una lenga nacionala italiana.
Foguèt tanben un personatge eminentament politic e a l'encòp un intellectual engatjat, coma senador del Reialme de Sardenha tre 1860, en plen Risorgimento, fins a 1861 quand se creèt lo Reialme d'Itàlia aprèp l'Unificacion d'Itàlia.
Batalha dau Camin dei Damas
Contèxte e debanament
Après sa nominacion coma cap de l'armada francesa en decembre de 1916, lo generau Nivelle decidèt d'abandonar lei plans de Joffre. En plaça, chausiguèt d'organizar una ofensiva decisiva dins la zòna dau Camin dei Damas, un sector fòrça fortificat per leis Alemands. Una ataca britanica destinada a fixar lei resèrvas alemandas en Artés deviá preparar aquela ofensiva.
Pasmens, tre sa preparacion, aquela ataca deguèt faciar de problemas importants. D'efiech, inquiets de l'amplor de l'ofensiva, leis Alemands decidèron d'abandonar una partida dei zònas menaçadas per s'installar sus la Linha Hindenburg (16 de març de 1917). Puei, l'assaut britanic en Artés obtenguèt pauc de resultats (9 d'abriu) e, gràcias a la captura de plusors presoniers e d'òrdres de guèrra, leis Alemands descurbiguèron una partida importanta dau plan de Nivelle. Enfin, per complicar mai la situacion, lei condicions meteorologicas èran pas favorablas a una ofensiva.
Dins aquò, Nivelle refusèt d'abandonar son idèa e l'ataca comencèt lo 16 d'abriu. En despiech d'una preparacion d'artilhariá fòrça importanta e de quauquei gasanhs iniciaus dins un sector ben defendut, l'assaut obtenguèt pauc de resultats. En revènge, 100,000 soudats francés foguèron perduts en una setmana. Tre lo 21, foguèt necessari d'arrestar l'ataca. Una represa aguèt luòc au començament de mai. Pasmens, se turtèt a una resisténcia ben organizada. Lo 15 de mai, Robert Nivelle foguèt remplaçat per Philippe Pétain. Pus uman que son predecessor, Pétain reprimiguèt lei mutinariás que se multipliquèron durant lo mes de junh amb un minimom de condamnacions a mòrt. Ordonèt tanben l'abandon deis assauts generaus au profiech d'atacas localas ben preparadas e sostengudas per d'armaments modèrnes (carris, canons modèrnes...).
Durant l'estiu, lei dos camps menèron de combats acarnats per obtenir lo contraròtle dei posicions autas dominant lo prat batalhier. Lei Francés prenguèron pauc a pauc l'avantatge gràcias a d'atacas repetidas a l'avança. Lo 23 d'octòbre de 1917, aquò li permetèt de prendre lo fòrt de la Malmaison a l'eissida d'una batalha que menèt a la neutralizacion de 50,000 Alemands (tuats, bleçats e presoniers). Pasmens, maugrat aqueu succès tardiu, lei pèrdas francesas demorèron pus importantas sus la totalitat de la batalha e lo frònt alemand foguèt pas romput.
Montaut (Erau)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Batalha dau Camin dei Damas
Consequéncias
La batalha dau Camin dei Damas es un succès defensiu important per leis Alemands qu'arrestèron una ofensiva fòrça importanta deis Aliats. Aquela revirada entraïnèt una crisi grèva dins l'armada francesa. La màger part dei divisions francesas foguèron tocadas per lo fenomèn mai leis Alemands poguèron pas l'esplechar. La repression limitada menada per Pétain e lo rèsta deis autoritats militaras (43 execucions per 554 condamnacions a mòrt e 3,500 condamnacions au totau ), la reorganizacion deis atacas e un esfòrç per assegurar de permissions regularas favorizèron lo retorn de la disciplina. Foguèron tanban a l'origina de l'imatge de sauvaire estacat au manescau Pétain en 1940.
Montaut (Erau)
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : de S. Maria de Montealto, de Montealto, sense data [sègle XII ?], l'apendaria de Muntalt en 1201 (?), prioris ecclesie S. Marie de Monte alto en 1211, Montaud en 1526, Montaut en 1626, 1648, 1668-69, 1740-60, Montau en 1740-60, Montaud en 1740-60, Montaut en 1770-71 (mapa de Cassini).
Batalha dau Camin dei Damas
Consequéncias
Una autra consequéncia de la nominacion de Pétain a la tèsta de l'armada francesa foguèt l'acceleracion de sa modernizacion. D'efiech, en 1916, durant la batalha de Verdun, Pétain aviá ben percebut l'interès dau motor sus lo prat batalhier. Ansin, sostenguèt fòrça leis esfòrç francés per se dotar de camions, de carris e de canons pus mobils. Aquò aguèt un ròtle decisiu en 1918 per arrestar leis ofensivas alemandas e, finalament, permetre ais Aliats de rebutar leis Alemands vèrs l'èst.
Montaut (Erau)
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Montaut es format de [l'eretièr] dau latin mons, montem, « montanha, truc » e de [l'eretièr] dau latin altus, « naut » ; segon Hamlin, un tau nom es donat a un puòg pus naut que las autres a l'entorn; lo nom sembla s'explicar per lo sèrre situat a l'oèst del vilatge, que sa cima es mai nauta de 60 m a la dau truc ocupat per lo castèu de Montlaur (a l'èst). D'un autre costat, lo nom de Montaut correspond sovent a un castèu sus una mòta.
Montlaur
Es un masatge e un castèu arroïnat. Las fòrmas ancianas son : terminos de Monte Lauro en 1159, castri de Montelauro en 1170, apud Montemlaurum en 1189, castrum de Montelauro en 1194, ecclesia de Montelauro, de Montelauro, sensa data [sègle XII ?], de castro Montislauri en 1207, dominis de Montelauro en 1312, jurisdictiones de Montelauro et de Corbessacio en 1313, castri de Montelauro en 1331, 1332, prior de Montelauro en 1392, Montlaur en 1526, de Montelauro en 1529, 1550, Monlaure en 1622, Montlaur en 1626, 1648, 1740-60, Chau de Montlaur en 1770-71 (mapa de Cassini).
Montlaur es format de mont, del latin mons, montem e d'un determinant que pòt èsser l'eretièr de Laurus, nom d'un sant, puslèu que l'eretièr de laurus, « laurièr, laur » (Dauzat e Rostaing), probablament Laurus, un nom de sant e de persona en general (los Féniés) per d'autres luòcs; segon Hamlin, lo determinant es l'ancian occitan laur, « laurièr » (o l'aura, [implicitament quand la finala es vocalica] ).
Cilleruelo de Abajo
Cilleruelo de Abajo es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Frank Schirrmacher
thumb|250px|Frank Schirrmacher Frank Schirrmacher (Wiesbaden, 5 de setembre de 1959 – Francfòrt, 13 de junh de 2014) foguèt un jornalista, escrivan e critic literari alemand. Dempuèi 1994 èra coeditor del jornal alemand, lo Frankfurter Allgemeine Zeitung.
Liechtenstein Haut
Lo Liechtenstein Haut (en alemand, Oberland, valent a díser País Haut) ei ua division electorau de Liechtenstein qui correspond a l’ancian comtat de Vaduz au sud de l'estat.
Compren shèis de las onze comunas de Liechtenstein:
Liechtenstein Baish
Lo Liechtenstein Baish (en alemand, Unterland, valent a díser País Baish) ei ua division electorau de Liechtenstein qui correspond a l’anciana senhoriá de Schellenberg au nòrd de l'estat.
Oppidum d'Entremont
L'oppidum d'Entremont es un sèti arqueologic de 3,5 ectaras situat au nòrd d'Ais de Provença a l'extremitat sud dau plan de Puegricard. Ocupat a partir de 180-170 avC, venguèt la capitala dei Sallavis e una vila indigèna importanta dau sud-èst de Gàllia amb una populacion estimada entre 2,000-5,000 abitants. Èra liada a un pòrt salian situat dins la vila actuala d'Arle e entreteniá de liames comerciaus importants ambé Marselha. L'influéncia grèga i foguèt importanta (arquitectura, escultura...) mai sembla mens importanta que dins d'autreis oppidums de la region coma Glanum ò Sant Blasi onte s'èra desvolopada per exemple una escritura basada sus l'alfabet grèc.
Cilleruelo de Arriba
Cilleruelo de Arriba es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Liechtenstein Baish
Compren cinc de las onze comunas de Liechtenstein:
Oppidum d'Entremont
En 123 avC, l'oppidum foguèt destruch per lei Romans venguts pacificar la region a la demanda de Marselha menaçada per d'incursions indigènas. Puei, foguèt concurrenciat per la vila romana novèla d'Aquae Sextiae. L'oppidum foguèt alora rapidament abandonat e èra inabitat tre 90 avC.
Cillaperlata
Cillaperlata es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Lopiac (Cantal)
Lopiac (oficialament en francés Loupiac) es una comuna associada de Pleus e una anciana comuna auvernhassa, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Luppiac vicaria, en latin, en 923, Lupiacus, en latin, al sègle XII, Lopiacum, en latin, en 1420, Lumprat (sic), en 1535, Lopiac, en 1567, Loppiat, en 1628, Louppiac, en 1652, Luppiac, en 1655, Loppiac, en 1659, Sainct-Loup-de-Loupiac, en 1666, Loupiat, en 1784. Las fòrmas en -at marcan que lo -c final passèt a -t, davant de s'amudir. Loupiac ven d'un nom d'òme latin Luppius (Dauzat) o Loppius (Negre), amel sufixe gallic (gallés, gal) -āco(n), latinizat en -acum,. Lopiac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Luppius o Loppius. La preséncia de -pp- geminada (dobla) permet la conservacion del timbre sord de la consonanta (un -p- simple se seriá sonorizat en -b-). La prononciacion es [lu'pja].
Simmac (papa)
Simmac (vèrs 450 - 19 de julhet de 514) foguèt lo 51 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 22 de novembre de 498 au 19 de julhet de 514. Succediguèt a Anastasi II (496-498) e foguèt remplaçat per Ormisdas (514-523). Son pontificat foguèt marcat per un esquisma grèu.
Origina de Sardenha, foguèt elegit per la majoritat dau clergat per succedir a Anastasi II. Pasmens, deguèt faciar l'eleccion d'un antipapa dich Laurenç elegit per la minoritat favorabla a un raprochament ambé la Glèisa Bizantina per reglar la crisi acomençada en 484 sota Fèlix III. Lei dos camps s'acordèron sus un arbitratge dau rèi deis Ostrogòts Teodoric lo Grand. Una tièra d'intrigas e de complòts (accusacion de corrupcion, d'usatges marrits dei bens de la Glèisa...) obliguèron Simmac de se retirar dins Roma ambé sei partisans. Uneis evesques e caps crestians refusèron alora de comuniar amb elei e Laurenç poguèt ocupar unei glèisas romanas de 501 a 506. Unei sinòdis foguèron organizats per assaiar de jutjar lo papa mai foguèron blocats per lei violéncias dei doas faccions. La crisi se reglèt finalament gràcias a l'activitat diplomatica dei partisans de Simmac que capitèron de li raliar lo sostèn de Teodoric. En 506, lo rèi ordonèt d'expulsar lei partisans de Laurenç dei glèisas de Roma.
Durant son pontificat, Simmac s'ocupèt tanben de bastir d'abitacions per lei paures, de restaurar unei glèisas de Roma e de bastir la premiera residéncia papala sus la còla de Vatican. Enfin, excomuniquèt l'emperaire d'Orient Anastasi I sospichat de monotelisme.
Lanàs
Lanàs (Lanas en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion d'un informator de Prunet es [la'na].
Balzers
Balzers (/balt͡sɐs/ en alemand; Balzers en alemanic; del retoroman arcaïc Palazoles) es una vila e una comuna de Liechtenstein, dins lo país naut. Es la comuna mai miegjornala de l'estat.
Lanàs
Istòria
Lanàs èra una parròquia de la municipalitat de Sant-Maurici-e-Lanas fins al 5 de junh 1845, data #que Louis-Philippe #signar la lei 12-771, article 413, erigint Sant-Maurici en municipalitat desparièra. Lo limit entre las doas notícias comunas i li aguèt a el fixat la longitud del cors del Ardèche, en fasent de Lanàs la sola municipalitat del costat de Villeneuve-de-Berg sul marge drech d'aquel riu.
Balzers
La comuna comprend las localitats de Balzers e Mäls, tòca-tocantas dins la ribièra de Ren, e doas exclavas bèlas:
Lanàs
Istòria
Lanàs était une paroisse de la commune de Saint-Maurice-et-Lanas jusqu'au 5 juin 1845, date à laquelle Louis-Philippe signa la loi 12-771, article 413, érigeant Saint-Maurice en commune distincte. La limite entre les deux nouvelles communes fut fixée le long du cours de l'Ardèche, faisant de Lanàs la seule commune du canton de Villeneuve-de-Berg sur la rive droite de cette rivière.
La première mention relative à Lanàs date de 1154, lorsque Guillaume, évêque de Viviers de 1147 à 1165, fait donation de la chapelle Saint-Eustache à l'abbaye de Saint-André-le-Haut-de-Vienne. Lanàs, qui appartient aux seigneurs des Chazeaux de 1247 à 1423, apparaît dans les vassalités des familles de Vogüé et de Balazuc. Ces derniers, issus des Montriau, en reçurent l'apanage qu'ils conserveront jusqu'à la mort du dernier seigneur de Balazuc, tué au début de la Révolution, en 1792.
Saulchoy-sous-Poix
Saulchoy-sous-Poix es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Buc (Ivelinas)
Buc  es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Sistèma general armonizat de classificacion e d'etiquetatge dels produchs quimics
vinheta|Lo simbòl de dangièr per l'environament. Lo sistèma general armonizat de classificacion e d'etiquetatge dels produchs quimics (abreujat en anglais Globally Harmonised System of Classification and Labelling of Chemicals, GHS) es un sistèma internacional d'etiquetatge de las matèrias dangierosas. Es destinat a unificar los diferents sistèmas nacionals en vigor.
Son desvolopament comencèt al Cima de la Tèrra de Rio en 1992, quand l'Organizacion internacionala du trabalh, l'Organizacion de cooperacion e de desvelopament economics e diferents governaments e de las partidas prenentas s'amassèron a l'ONU. Remplaça lo pecedent etiquetatge europèu amb lo reglament CLP.
Generalitats
Lo sistèma general armonizat compren un ensemble de pictogramas de dangièr que remplaça los ancians pictogramas de dangièr europèu de color iranja e lors equivalents americans. Los simbòls son similars als simbòls europèus, amb d'excepcions, mas los simbòls son en forma de lausange, an una limita roja, e lo pictograma es negre sus fons blanc.
Un novèl pictograma de dangièr que representa una massa blanca amb lo bust d'un uman foguèt introducha. Es utilizada pels mutagèns, cancerigèns, los captors e las substéncias qu'an una escala de toxicitat. Aqueles dangièrs insidioses son ara destriats de las toxicitats agudas. Atal, los produchs quimics nocius e irritants son marcats amb un punt d'exclamacion, que remplaça la crotz de Sant Andrèu europèu. La definicion de « corrosiu » inclutz « corrosiu al metal ».