cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alla fiera dell'est
Paraulas
E venne il bastone
che picchiò il cane
E venne il fuoco
che bruciò il bastone
E venne l’acqua
che spense il fuoco
Lo Castèl (novèla)
Lo Castèl (títol original: Das Schloss) es un roman de Franz Kafka. Inacabat, l'obratge es publicat en 1926 de postum a l'iniciativa de Max Brod, amic de l'autor.
Mezalocha
Mezalocha es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Lo Castèl (novèla)
Lo raconte seguís las aventuras de K., que se bat per dintrar en contacte amb las autoritats del vilatge ont acaba d'arribant, per oficializar son estatut d'agrimensor. Mas lo « castèl » ont demoran los foncionaris demora inaccessible.
Sorn e irreal, Lo Castèl tracta de l'alienacion de l'individú en fàcia d'una burocracia que copèt tot contacte amb la populacion. Ara considerat coma un dels mai grands romans del sègle XX, l'òbra auriá degut èsser destrucha, coma totes los romans de Kafka, segon la volontat de l'autor, mas Max Brod s'i refusa.
Contèxte de creacion
Kafka comença escriure lo Castèl lo ser de son arribada a l'estacion de Spindlermühle (uèi en Republica chèca), lo 22 de genièr de 1922. Una fotografia d'el presa a son arribada lo mòstra près d'una calècha dins la nèu, dins un quadre remembant aqueste del Castèl. Se pòt alara notar l'importança de l'utilizacion de la primièra persona pendent los primièrs capítols del manuscrit, que foguèron modificats enseguida al benefici d'un raconte a la tresena persona.
Alla fiera dell'est
Paraulas
E venne il toro
Lo Castèl (novèla)
Contèxte de creacion
Mas l'11 de setembre de 1922, dins una letra a Max Brod, declara qu'abandona definitivament le roman. Lo raconte s'acaba alara al mièg d'una frasa. En diferentas escasenças, revèla a son amic Max Brod doas informacions sus la fin de son raconte: K. s'installa dins lo vilatge fins a sa mòrt e lo castèl l'infòrma sus son lièch de mòrt que « son drech de viure al vilatge es pas valable, mas a causa d'unas escasenças, es autorizat a viure e trabalhar al vilatge ». Kafka morís en 1924 sens aver acabat Lo Castèl.
Alla fiera dell'est
Paraulas
che bevve l’acqua
Lo Castèl (novèla)
Personatges
K. es l'eròi del roman, pas cap d'indicacion particulara es donada a son subjècte. Abançant lo raconte, aparéis coma un personatge pro equilibrat, que semble sempre mai desconcertat pel comportament pro inabitual de vilatgeses e de membres del Castèl. Lo raconte nos liura d'en primièr sa vision de las situacions, que nos paressián donc coma dessensats, mas es liurat mai sovent la vision dels abitants del vilatge de seguir, e es alara que lo comportament de K. que paréis estranh, obstinat, desrasonable e transgressiu. Desplega en tot cas una granda energia per obténer sa plaça al sen del vilatge.
Frieda, anciana serviciala a l'alberga dels Senhors, quita Klamm e son trabalh quand s'enamora de K.. Joventa caitiva, pòt revelar una cèrta fragilitat coma una mai grand fermetat. Segon los racontes dels diferents personatges, paréis coma manipulada e maltractada, o al contrari coma manipulatritz e calculatritz. Ela acusa K. de la negligir, mas tòca de l'amar tot en demorant impenetrabla.
Klamm es un foncionari naut plaçat del castèl. Insasissable, se desplaça entre lo Castèl e la vila sens jamai en aparéncia discutir amb pas degun. Pas degun pòt veraiament lo descriure, e son aparéncia sembla cambiar entre lo Castèl e lo vilatge. Frieda sembla pasmens poder l'aprochar, e es aqueste poder que sedusís K. (pendent lor encontre, li prepausa de gaitar Klamm pel trauc de la sarralha). K. passarà una bona partida del roman a assajar de dintrar en contacte amb el, sens succès.
Erlanger, secretari de Klamm, deu tractar l'afar de K., que deurà afrentar plan d'obstacles avant de l'encontrar.
Los assistents de K. pareisson tot lo long del roman coma de personatges frivòls, cèrcabregas, indisciplinats e indiscrets qu'entaïnan fòrça K.
Alla fiera dell'est
Paraulas
E venne il macellaio
che uccise il toro
Lo Castèl (novèla)
Personatges
Olga es la sòrre de Barnabeu. De segur amorosa de K., es la racontària de doas longas istòrias encastrada contant los malaürs de la familha Barnabas seguent la disgràcia de sa sòrre Amalia que rebutèt de far las ribas del foncionari Sortini, e los esfòrces del paire e de Barnabas per se sortir de la disgràcia e obténer le pardon del Castèl.
Resumit
K. arriba dins un vilatge governat per un Castèl. Se fasent una dralha dins la nèu, atenh l'alberga, ont se presenta coma lo novèl argrimensor, cridat per las autoritats del Castèl. Pendent un primièr conflicte amb un tal Schwarzer que rebuta creira a aquesta cette foncion, e que telefona al Castèl per s'assegurar del verai sos dires, sembla i aver un malentendut. Après un primièr assag mancat per s'anar al Castèl, K. torna a l'alberga e fa la coneissença de sos assistents, dos jovents plan desaviats e impertinents, puèi de Barnabas, messatgièr del Castèl, que li dona una letra de Klamm, un representant del Castèl. (K. apren que son contacte amb las autoritats es un foncionari nomenat Klamm.)
Diocèsis catolicas en Occitània
Lista de las diocèsis catolicas en Occitània.
Lo Castèl (novèla)
Resumit
Après un malentendut, K. va a l'auberga de s Senhors e fa la conesiiença de Frieda, una emplegada que se dit « mestressa » de Klamm. Pasmens los dos personatges s'enamoran e passan la nuèch ensemble.
Analisi
Kafka nos mòstra aquò una cèrta absurditat del mond, en mèsme temps que met en exèrg la poténcia l'arbitrària de l’autoritat, nos banhant dins l'ància d’una administracion impenetrabla amb de rams infinits, complèxe e tota poténcia, qu'obliga a d'intervencions sens fin, e usa la vida d'aqueste que se n'apròchan amb de « cas » e d' « afars », coma dins Lo Plaideg. K. es lo simbòl de l'impoténcia umana de comprene e d'agir. Son ambicion cai sempre mai bas: vòl accedir al Castèl, i capita pas, assag alara de veire Klamm, puèi simplament de veire son secretari, utiliza per aquò de relacions instablas (Frieda, la familha Barnabas, l’aubergista, Bürgel) mas compren pas jamai las règlas e a sempre un còp de retard.
Alla fiera dell'est
Paraulas
che moorse il gatto
Lo Castèl (novèla)
Analisi
Kafka met en avant la pluralitat de las interpretacions. Lo raconte obliga sovent a tornar sus de longs passatges e a los veire jos un tot autre angle, que ne perdam tota nocion de çò que pòt significar la vertat, e que se sap pas se K. es manipulat o se manipula, se son afar avança o avança pas, etc. Atal, après aver que s'èra intallat a l’escola, Frieda accusa K. de l'abandonar, e qu'el l'utilizèt per capitar e accedir a Klamm. Lo lector deu alara tornar legir l’istòria de lor encontra e lo percors entièr de K. a la lutz d'aqueste discors, que foguèt dich a Frieda per l’albergista. Mai, quand K. encontra Pepi a l'alberga de senhors, assag de li explicar que Frieda es una manipulatritz qu'es laida dins los fachs, mas pivela totòm per son aparenta potència, coma amiga de Klamm, e per sas relacions, fins a que es vista a tòrt amb una granda beutat. Auriá utilizat K., qu'a vist pas res, per reviscolar son prestigi declinant per un escandal. Aquí tanben, la version de Pepi paréis tanben plausibla que lo recit nos incitava a prene per verai amb los uèis de K. Se poiriá gaireben parlar d'un principi d'indeterminacion abans la letre dins Lo Castèl : de sistèmas explicatius pòdon coabitar segon qu'es envisatjada la situacion jos un angle o un autre. Lo quita K. e qualqu'un ambigú, que se conéis pas gaire l'interioritat. Lo vilatge, el, es tanben impenetrable; sas règlas coma sos abitants son banhats dins lo sorn : tot lo mond calcula e especula, mas pas degun sap pas res fin finala. La desbandada de K. nos fa pèrdre tota marca e nega tot sens : i a pas de vertat al subjècte del Castèl, que pas degun conéis al fons verai (fòrça de rumors, pauc de fachs concrèts) e i a pas tanplan de solucion possibla a l'afar de K..
Segon Max Brod, las doas òbras mestresas de Kafka, lo Plaideg e lo Castèl nos mostrariá doas formas ont lo Divin se presentariá a nosaltres: la Justícia e la Gràcia. Le Plaideg es un luòc ont K. pòt pas dintrar e simboliza donc un govèrn divin dirigissent la destinada umana, que, ela, es representada pel Castèl.
Alla fiera dell'est
Paraulas
E l'Angelo della Morte
sul macellaio
Ptolemèu VII
Ptolemèu VII Neos Filopator (en grèc ancian: Πτολεμαῖος Νέος Φιλοπάτωρ, Ptolemaîos Néos Philopátôr, « Ptolemèu lo nòu qu'aima son paire »), mòrt en -144 foguèt lo seten rei lagida d'Egipte de -145 a sa mòrt. Ptolemèu VIII li succediguèt.
Alla fiera dell'est
Paraulas
E infine il Signore
sull'Angelo della Morte
Abirattash
Abirattash foguèt un rèi de la dinastia kasita installada vèrs Babilònia per Gandash. Succediguèt a Ushshi e foguèt remplaçat per Kashtiliash II.
Campanha de Saut
Campanha de Saut o Campanhan o Campanhan de Saut ( Campagna-de-Sault en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lengas senofo
Las lengas senofo, parladas en Còsta d'Evòri, en Burkina Faso, en Mali e en Ghana, constituisson una branca de las lengas vòlta-còngo, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
thumb|280px|Las lengas senofo La classificacion intèrna del senofo es :
Notre-Dame-de-Bellecombe
Notre-Dame-de-Bellecombe en arpitan (Notre-Dame-de-Bellecombe en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
La nòstra-Madama-de-Bellecombe es un pichon vilatge de montanha situada entre 1100 e 2070 m d'altitud en las Alpes del Nòrd, e mai justament en lo Val de Arly. A 25 km de Albertville e 10 km de Megève, la populacion d'aquela station familiale de espòrts d'ivèrn décuple pendent las vacanças de febrièr. L'estiu vei egalament desfilar los sieus cortèges de toristas, principalament dels randonneurs afectuos se passejar en los alpages.
Contràriament a fòrça stations mai grands, l'arquitectura d'aquel pichon vilatge es encara preservada ; s'i tròba de granjas tradicionalas e de las chalets boisés.
Dempuèi lo mes de decembre 2005, la station de La nòstra-Madama-de-Bellecombe es membre de l'Espaci Diamant, regroupement de 5 stations e en comptant 84 remontadas mecanicas.
Notre-Dame-de-Bellecombe est un petit village de montagne situé entre 1100 et 2070 m d'altitude dans les Alpes du Nord, et plus précisément dans le Val d'Arly. A 25 km d'Albertville et 10 km de Megève, la population de cette station familiale de sports d'hiver décuple pendant les vacances de février. L'été voit également défiler ses cortèges de touristes, principalement des randonneurs aimant se promener dans les alpages.
Contrairement à beaucoup de stations plus grandes, l'architecture de ce petit village est encore préservée ; on y trouve des fermes traditionnelles et des chalets boisés.
Depuis le mois de décembre 2005, la station de Notre-Dame-de-Bellecombe est membre de l'Espace Diamant, regroupement de 5 stations et comptant 84 remontées mécaniques.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Es en 1920-1921 que la Baronne de Rothschild comença a séjourner a Megève ont los primièrs skieurs fan la siá aparicion.
En 1924, se bastís lo primièr téléphérique a Chamonix : L'Agulha del Miègjorn. Lo primièr téléski a bastit a Megève en 1933.
Dempuèi 1922, de divèrsas personas començan a s'investir en lo torisme a La nòstra-Madama-de-Bellecombe.
Lo primièr otèl de la station, lo Mont Charvin, data de 1902, mas a aquela epòca l'esquí existissiá pas pas encara e los « estrangièrs » #que coneissián La nòstra-Madama-de-Bellecombe venián pas que l'estiu...
Cossí pertot, es una poignée de pionièrs #que contribuissi a lançar las vacanças d'ivèrn. Senhor François Joguet fabrica lududa-quitament los primièrs esquís e los bastons d'esquí.
L'economia de la municipalitat #qu'èra essencialament agricòla se modifica ja n'economia touristique.
Es en 1937, #qu'a bastit la primièra remontada mecanica de la station « Lo Télétraineau » cèrtament de garda abans
De contunh #venir la guèrra, lo pòble, ja pichona station, s'endormís...
En 1948, lo télé trineu a suprimit e lo primièr téléski de la region del Val de Arly a installat a La nòstra-Madama-de-Bellecombe sus las pendentas del Reguet. La station a alavetz una capacitat de 600 lièchs. L'Escòla d'esquí e lo Sindicat d'iniciativa an installat sul luòc del pòble en una pichona grange condicionada. I a 7 moniteurs.
Lo palmarés de los nòstres campions : (extrai)
C'est en 1920-1921 que la Baronne de Rothschild commence à séjourner à Megève où les premiers skieurs font leur apparition.
En 1924, on construit le premier téléphérique à Chamonix : L'Aiguille du Midi. Le premier téléski est construit à Megève en 1933.
Dès 1922, plusieurs personnes commencent à s'investir dans le tourisme à Notre-Dame-de-Bellecombe.
Le premier hôtel de la station, le Mont Charvin, date de 1902, mais à cette époque le ski n'existait pas encore et les « étrangers » qui connaissaient Notre-Dame-de-Bellecombe ne venaient que l'été...
Comme partout, c'est une poignée de pionniers qui contribue à lancer les vacances d'hiver. Monsieur François Joguet fabrique lui-même les premiers skis et les bâtons de ski.
L'économie de la commune qui était essentiellement agricole se modifie déjà en économie touristique.
C'est en 1937, qu'est construite la première remontée mécanique de la station « Le Télétraineau » tout à fait d'avant garde
Plusieurs moniteurs qui ont passé un examen à Chamonix, commencent à enseigner le ski (Marcel Rossat-Mignod, Marcel Gardet, Yvon Mollier, Armand Favray).
Puis vint la guerre, le village, déjà petite station, s'endort...
En 1948, le télé traîneau est supprimé et le premier téléski de la région du Val d'Arly est installé à Notre-Dame-de-Bellecombe sur les pentes du Reguet. La station a alors une capacité de 600 lits. L'École de ski et le Syndicat d'initiative sont installés sur la place du village dans une petite grange aménagée. Il y a 7 moniteurs.
En 1959, le Club des Sports de Notre-Dame-de-Bellecombe voit le jour, et formera par la suite de vrais compétiteurs. Treize coureurs ont porté les couleurs de d'Équipe de France.
Le palmarès de nos champions : (extrait)
BRICS
thumb|BRICS BRICS (Brasil, Russia, Índia, China e Sud-Africa) es una organizacion internacionala de cooperacion economica de país en desvolopament (a l'exepcion de la Russia).
Jean Le Rond d'Alembert
Jean le Rond d'Alembert (París, 16 de novembre de 1717 - París, 24 d'octobre de 1783) foguèt un matematician e filosòf francés.
La seuna filosofia se caracterizèt per la tolerància en general e l'escepticisme dins lo domeni de la religion e de la metafisica. S'especializèt dins la filosofia naturala e redigiguèt lo discors preliminar de l'Encyclopédie dirigida per Denis Diderot.
Abordèt las matematicas a travèrs de la fisica, amb lo problèma dels tres còrses (impossibilitat de trobar d'equacions de las trajectòrias - inestabilitat del sistèma), la precession dels equinòccis (rason del limpament de las sasons), las còrdas vibrantas (diferents biais de vibracion - aplicacion a la musica). Aquò lo menèt a estudiar las equacions diferencialas e las equacions de las derivadas parcialas. Inventèt tanben un critèri per estudiar la natura (convergéncia o divergéncia) de cèrtas serias, lo critèri de d'Alembert.
La seuna òbra mestressa foguèt lo tractat de dinamica, ont enoncièt lo teorèma que porta son nom (Principi de d'Alembert). Lo Teorèma fondamental de l'algèbra recep en França lo nom de Teorèma de d'Alembert - Gauss perque d'Alembert foguèt lo primièr qu'ensagèt de lo demostrar.
La Ginèsta
La Ginèsta (Saint-Jean-Lagineste en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Basalgas prepausa lo nom Sent Joan e la Ginèsta. Mas es pas estat possible de descobrir sus las mapas (Cassini, Estat-Major, annadas 1950 e IGN actuala) un toponime del nom de Sent Joan. I a pas que lo borg, sense tradicion parroquiala mas present sus las mapas abans la formacion de la comuna, del nom de La Ginèsta e que marca la preséncia anciana d'una ginestada, una ginestièra, un luòc ginestós.
Toro
Toro es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Kashtiliash II
Kashtiliash II foguèt un rèi de la dinastia kasita installada vèrs Babilònia per Gandash. Succediguèt a Abirattash e foguèt remplaçat per Urzigurumash.
Malabo
Malabo es la capitala de la Guinèa Eqüatoriala. Sa populacion es estimada a 90,000 abitants. Es situada sus l'illa de Bioko au Nòrd-Èst dau territòri continentau dau país.
Múrcia
Múrcia (en espanhòl Murcia) es la capitala de la region espanhòla de Múrcia e tanben una dei vilas pus grandas d'Espanha. Sa populacion èra estimada a 422,861 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 881,86 km².
Cravant-les-Côteaux
Cravant-les-Côteaux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
Commune située à 9 km de Chinon
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1134, Geoffroy lo Roux es senhor de Cravant. Fief En avent levat del rei de per lo sieu castèl de Chinon, experiéncia en 1624 per Ostal de Borbó-Montpensier, esposa de Gaston de Orléans, e conservat pels Orléans fins en 1750.
En 1134, Geoffroy le Roux est seigneur de Cravant. Fief ayant relevé du roi de par son château de Chinon, acquis en 1624 par Marie de Bourbon-Montpensier, épouse de Gaston d'Orléans, et conservé par les Orléans jusqu'en 1750.
Villiers-lès-Aprey
Villiers-lès-Aprey es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Justine Henin
thumb|right|Justine Henin Justine Henin es una ex jogaira de tennis belgan. Nasquèt lo 1 de junh de 1982 en Lièja (Belgica). Foguèt nº 1 del mond pendent 117 setmanas. Henin A ganhat 7 torneges de Grand Chelem e la medalha d'aur dels Jòcs Olimpics d'Atenas 2004. A ganhat 43 torneges en individual, 2 en dobles e una copa Fed (2001).
Se retirèt definitivament en 2011.
Saint-Gervais-des-Sablons
Saint-Gervais-des-Sablons es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Abelardo L. Rodríguez
Abelardo Rodríguez Luján, sonat Abelardo L. Rodríguez (Guaymas, Sonora, Mexic, 12 de mai de 1889 - La Jolla, San Diego, Califòrnia, Estats Units, 13 de febrièr de 1967) foguèt un politician mexican. President interin de Mexic del 4 de setembre de 1932 e lo 30 de novembre de 1934, venguèt puèi Governador de Sonora en 1943 e tornarmai en 1948.
Alain Juppé
Après son passatge per l'Escòla nacionala d'administracion (ENA), causís l'inspeccion generala de las finanças. Collaborator de Jaume Chirac a partir de 1976, es l'adjunt a la vila de París pendent dotze ans. Se presenta enseguida a Bordèu, que ne venguèt conse màger de 1995 a 2004 e dempuèi 2006.
Al nivèl nacional, es ministre del Budget de 1986 a 1988 e ministre dels Afars estrangièrs de 1993 a 1995. Es nomenat Primièr ministre al començament du septennat de Jaume Chirac, en 1995. Son passatge a Matignon es marcat per de caumassas contra son plan sus las retiradas e la Seguretat sociala, que ne deguèt en partida renonciar. Vengut fòrça impopular, quita lo cap del govèrn après la desfacha de la drecha a las eleccions legislativas de 1997. Al meteis temps, presidís lo Recampament per la Republica (RPR) puèi l'Union per un movement popular (UMP).
Es obligat de quitar la vida politica en 2004, la cort d'apellecion de Versalhas l'avet condamnat a 14 meses de prison amb ajornament e a un an d'ineligibilitat per presa illegala d'intereses dins l'encastre de l'afar dels emplecs fictius de la vila de París. Partit ensenhar al Quebèc, fa son retorn en politica dos ans mai tard tornant a son mandat de conse màger de Bordèu.
En 2007, un mes après aver èsser nomenat ministre de l'Ecologia par Nicolas Sarkozy, demissiona del govèrn, avent èssent vencut a las eleccions legislativas. Torna pasmens al govèrn coma ministre de la Defensa (2010-2011) e dels Afars estrangièrs (2011-2012). Longtemps donat favorit en vista de l'eleccion presidenciala de 2017, pèrd la primària presidenciala de la drecha e del centre de 2016 fàcia a François Fillon.
Romazières
Romazières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Urzigurumash
Urzigurumash foguèt un rèi de la dinastia kasita installada vèrs Babilònia per Gandash. Succediguèt a Kashtiliash II e foguèt remplaçat per Harbashihu.
Sauvigny-le-Beuréal
Sauvigny-le-Beuréal es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Los ducs de Bourgogne, proprietaris del luòc, meton lo domeni de Sauvigny en fief als sieus vassaux, los Anséric de Montréal. Aquel fan bastir un castèl sul luòc de Beauvoir, un promontori escarpé #que domina lo marge esquèrre del Seren. Lo fief passa a una branca cadette de l'ostal de Montréal : en 1190, #Jaire de Montréal n'es lo senhor. De contunh los sieus descendents abandonan lo nom de Montréal en benefici d'aquel de Beauvoir, tal #Jaire de Beauvoir mòrt en 1305.
Del temps que lo linhatge dels Anséric se apaga a Montréal, la branca cadette de las Beauvoir se desvolòpa e ven Beauvoir-Chastellux per alliance de contunh eiretatge en 1383.
Al començament del, Jean d'Aussèrra ven senhor de Beauvoir per matrimòni. Lo fief rèsta entre las mans de los sieus descendents fins en 1475, data #que li passa a el a Texans de Ferrière, senhor de Presle. Son de fils esposa Catherine de la Magdeleine, #que, una fe veusa, se remarie amb Claude de Ròchafòrt senhor dintre d'autras de Vassy-jos-Pisy. Lo fief demorarà en aquela familha fins a la fin de de contunh repassera  als La Magdeleine, senhors de Ragny.
Pendent los guèrras de religion, en 1569 justament, lo pòrti de Dos-Ponts Wolfgang de Bavière pòrta una expedicion militar destinada a sosténer las protestants de Vézelay. Estrosseja los pòbles entre Précy-jos-Thil e Guillon. Pren e incendi lo castèl de Beauvoir, #qu'es alavetz abandonat.
Es a anotar que los senhors del fief de Beauvoir avián pas #qu'una part de Sauvigny-lo-Beuréal...
Les ducs de Bourgogne, propriétaires du lieu, remettent le domaine de Sauvigny en fief à leurs vassaux, les Anséric de Montréal. Ceux-ci font construire un château sur le site de Beauvoir, un promontoire escarpé qui domine la rive gauche du Serein. Le fief passe à une branche cadette de la maison de Montréal : en 1190, Gui de Montréal en est le seigneur. Puis ses descendants quittent le nom de Montréal au profit de celui de Beauvoir, tel Gui de Beauvoir mort en 1305.
Tandis que la lignée des Anséric s'éteint à Montréal, la branche cadette des Beauvoir se développe et devient Beauvoir-Chastellux par alliance puis héritage en 1383.
Au début du, Jean d'Auxerre devient seigneur de Beauvoir par mariage. Le fief reste entre les mains de ses descendants jusqu'en 1475, date à laquelle il passe à Jean de Ferrière, seigneur de Presle. Sont fils épouse Catherine de La Magdeleine, qui, une foi veuve, se remarie avec Claude de Rochefort seigneur entre autres de Vassy-sous-Pisy. Le fief restera dans cette famille jusqu'à la fin de puis repassera  aux La Magdeleine, seigneurs de Ragny.
Pendant les guerres de religion, en 1569 précisément, le duc de Deux-Ponts Wolfgang de Bavière mène une expédition militaire destinée à soutenir les protestants de Vézelay. Il ravage les villages entre Précy-sous-Thil et Guillon. Il prend et incendie le château de Beauvoir, qui est alors abandonné.
Il est à noter que les seigneurs du fief de Beauvoir n'avaient qu'une partie de Sauvigny-le-Beuréal...
Nòtas
<references group=N/>
Pansòu
Pansòu (Pensol en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Pansòus.
Toponims
Las Simoliàs [laːʂimu’lja] ~ [lɛːʂimu’ljɛː] (en francés Les Simoulies).
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion de Pansòu en Nauta Vinhana
Courcôme
Courcôme es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Schaeffersheim
Schaeffersheim en francés (Schafersche en alemanic, Schäffersheim en alemand) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst.
Mianos
Mianos es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Portsmouth sinfonia
Lo Portsmouth Sinfonia èra una orquèstra fondada per un grop d'estudiants al Portsmouth Escor d'Art en Portsmouth, Anglatèrra, en 1970. Lo Sinfonia aguèt un requisit d'en primièr inusual, en aqueles jogaires lor calguèt tanpauc èsser pas-de musicians, o s'un musician, jòc un instrument qu'èra enterament nòu a eles. Entre los membres de fondar èra un de los sieus mèstres, compositor anglés Gavin Bryars. L'orquèstra començada coma un-defòra, lenga-dins-art d'accion de la gauta ensemble mas veniá un fenomèn cultural sul seguent dètz ans, amb concèrts, albums de recòrd, una pellicula e un impacte sol. Duran agits publicament en 1979.
Liebvillers
Liebvillers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La primièra mencion del vilatge apparait a jol nom de "Libunviller" (1136), de contunh "Lebonvillar" (1139)
l'an 1242, lo vilatge dintre en la distincion de Clemont, Comtat de Montbéliard e i demorarà fins al annexion francesa l'an 1699.
En 1790, lo pòble a incorporat al departament del Doubs.
Lo 19 d'agost de 1944, un atac alemand dels Maquis del Lomont fach 9 presoèrs #que 2 ne dintraràn solament de Ravensbrück.
Una escultura de Jean-Pierre Moreau : "Resisténcia", ret aumenatge a aqueles òmes e a la Resisténcia. A #èsser erigida l'an 1994 per la municipalitat, en lo moment de la "50 anniversari de la Pujada al Lomont", manifestacion organizada per l'associacion Lo Carrousel
La première mention du village apparait au sous le nom de "Libunviller" (1136), puis "Lebonvillar" (1139)
En 1790, le village est incorporé au département du Doubs.
Le 19 août 1944, une attaque allemande du Maquis du Lomont fait 9 prisonniers dont 2 seulement rentreront de Ravensbrück.
Une sculpture de Jean-Pierre Moreau : "Résistance", rend hommage à ces hommes et à la Résistance. Elle a été érigée en 1994 par la commune, lors du "50 anniversaire de la Montée au Lomont", manifestation organisée par l'association Le Carrousel
Montbèl (Losera)
Montbèl (Montbel en francés) es una comuna gevaudanesa de Lengadòc, situada dins lo departament de Losera e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion, relevada a Sent Sauvador de Ginestós e a Bèlveser, es [mum'bɛl].
Tiptakzi
Tiptakzi foguèt un rèi de la dinastia kasita installada vèrs Babilònia per Gandash. Succediguèt a Harbashihu e foguèt remplaçat per Agum II.
Operacion U-Go
L'Operacion U-Go (ò Operacion C) foguèt una ofensiva japonesa que se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 6 de març au 3 de julhet de 1944. Dirigida còntra lei fòrças britanicas dau nòrd de Birmania, son objectiu èra d'agantar la vau de Bramapotra e d'intrar sus lo territòri de l'Índia Britanica onte lei Japonés esperavan organizar una insureccion generala còntra la dominacion coloniala britanica. Pasmens, leis asalhidors se turtèron a una resisténcia fòrta de part dei fòrças britanicas gardant lei vilas d'Imphal (8 de març - 8 de julhet) e de Kohima (4 d'abriu - 22 de junh) e deguèron se retirar en causa de la manca de viures e de municions. La retirada se transformèt en catastròfa per l'armada japonesa que perdiguèt 60,000 òmes còntra 21,500 per lei Britanics e permetèt ais Aliats de prendre l'avantatge sus lo frònt birman.
La Ròca (omonimia)
La Ròca pòt èsser :
Lengas beboïdas
Las lengas beboïdas, parladas en Cameron e en Nigèria, constituisson un grop de lengas bantoïdas del sud, que fan partida de las lengas nigèrocongolesas.
Classificacion
thumb|250px|Las lengas beboïdas Lo beboïd es sovent presentat coma èssent constuît de dos brancas :
Blench (2011) perpausa d'apondre una lenga o un grop de lengas al beboïd, las lengas furu, quasi atudadas e pauc documentadas. Per el, i a quatre lengas furu: lo bishuo, lo busu, lo bikya e lo lubu.
Mar d'Aragon
vinheta|252x252px|Paissièra de [[Mequinenza.]] thumb|250px|Mar d'Aragon La Mar d'Aragon (tanben coneguda com Retienguda de Mequinensa) qu'ei un gran lac artificiau qui vadó a l'escadença en 1955 de la bastida deu barratge de Mequinenza suber l'arriu d'Èbre.
La retienguda d'aiga qu'ei longa de 110 km, ua arribera de 500 km e ua superficia de 7540 km2. Que ho pleada per purmèra vegada en 1965; que s'ac proheitè entà i liberar alevins qui s'i son reprodusits. Uei, aqueth lac qu'ei un lòc de practica de pesca e de lésers aquatics.
Istòria
Lo bastiment de la paissièra de Mequinenza, per concession a l'entrepresa ENHER del profechament idroelectric integral d'un tram del riu Ebre en 1955, donèt origina a aquesta granda restanca cuya longitud es d'unes 110 km e possedís unas "còstas interioras" d'a l'entorn de 500 km. La lámina d'aiga en la còta maximala es de 121 m. Se embalsó pel primièr còp en decembre de 1965 quand se inundaron 3500 a d'òrta. L'enginhèr encargat del projècte foguèt lo catalan Victoriano Muñoz Oms.
Lo bastiment de la restanca de Mequinenza, amassa amb lo de Ribarroja, comportèt la destruccion de l'anciana populacion de Mequinenza. S'es plan cèrt que l'aumentacion del nivèl de las aigas pas inundaban la totalitat del pòble, òc qu'o fasián granda part de la siá populacion e las tèrras agricòlas mai fértiles. Las autoritats franquistas de l'epòca determinèron salomonicamente derribar lo pòble entièr, en inclusent la glèisa. Fòrça dels mequinenzanos perdèron los sieus trabalhs, mai que mai en la minería del carbon doncas que fòrça d'elas demorèron inundadas per l'aiga. Fòrça autres abitants se volguèron pas se desprene de las siás raïses e de los sieus remembres, e rebastiguèron una nòva Mequinenza pas fòrça luènh de l'anciana, aquesta còp al bòrd del riu Segre.
Entorn cultural
vinheta|266x266px|Castelh de Mequinenza. En l'entorn de la restanca de Mequinenza existisson un centenat de jaciments arqueologics e divèrses mausoleos romans coma los de Fabara, Chiprana e Miralpeix. Aqueste darrièr foguèt trasladat en 1962 a la siá actuala ubicacion en lo centre urban de Casp a causa del bastiment de la restanca. Autres ponchs d'interès son lo monastèri cisterciense de La nòstra Madama de Ròda e los castèls medievales de Mequinenza e Nonaspe, aital coma una coriosa ret de tors de senhals de las guèrras carlistas.
Los Musèus de Mequinenza son un autre esperrequi distintiu de la localitat. Son formats del Musèu de la Mina, lo Musèu de l'Istòria de Mequinenza e lo Musèu del Passat Preistoric. En eles se pòt visitar una mina reala de 1 quilomètre de longitud totalament visitable, conéisser l'istòria de la millenària Mequinenza (derribada a causa del bastiment de la restanca de Ribarroja) o recórrer de reproduccions dels principales jaciments arqueologics trobats en la localitat.
Cal tanpauc desbrembar de luòcs de marcada valor mieiambientala coma lo Aiguabarreig Segre-Cinca, los Estanhs Salats de Chiprana e Bujaraloz o Los Monegros.
Gazella
Gazella es un genre de mamifèrs, de la familha dels bovids, de la sosfamilha de las antilopinae, vivant dins las estèpas d'Africa e d'Asia.
Totas las espècias d’aqueste genre son nomenadas « gasèla », mas d'autras espècias d’aqueste genre pòdon tanben portar aqueste nom.
Las espècias d’aqueste genre son d’antilòps pichons prims, agils e fòrça rapida de córrer. Unas pòdon aténher una velocitat de mai de, sus una distància un centenats de mètres o córrer a una velocitat de  sus de distàncias de 30 a 80 km e tanben de mesclar a lor correguda de grands sauts. Se trapa subretot aquestas gasèlas dins las savanas africanas, sudasiaticas e al Sahara.
Son d’erbivòrs romiaires; se noirisson d'èrbas, de graminèas, de fuèlhas dels bartasses… Unas gasèlas pòdon se pasar d'aiga pendent longtemps.
Lista de las espècias
Segon Catalogue of Life                                (12 mars 2019):
Unas espècias ancianament dins aqueste genre foguèron desplaçada en 2005 cap a dos autres genres, Eudorcas e Nanger :
Existís un grand nombre d'espècias reconegudas coma desaparegudas:
Harbashihu
Harbashihu foguèt un rèi de la dinastia kasita installada vèrs Babilònia per Gandash. Succediguèt a Urzigurumash e foguèt remplaçat per Tiptakzi.
Harare
thumb|250px|left|Vista de Harare.
Harare es la capitala de Zimbabwe. Sa populacion èra estimada a 1,444,534 abitants, en 2002.
Foguèt fondada en 1890 per l'anglés Cecil Rhodes, amb lo nom de Fort Salisbury.
Jossec
Jossec (nom occitan ancian; Joussé en francés) es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Senta Colomba (Carcin)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Jossec
Nòtas
<references group="N"/>
Axel Pehrsson-Bramstorp
Axel Alarik Pehrsson-Bramstorp (1883-1954) òme politic, foguèt primièr ministre de Suècia entre 1936 e 1936.
Diocèsi de Ventemilha e Sant Rémol
La diocèsi de Ventemilha e Sant Rémol (en latin, Dioecesis Ventimiliensis-Sancti Romuli) es una division de la Glèisa Catolica Romana en Occitània, dins l’estat italian. Correspond a la mitat oèst de la província d’Impèria, mai La Briga Auta qu’es dins la província de Coni.
La diocèsi se nomava sonque "de Ventemilha" abans 1975.
A doas catedralas, Santa Maria Assunta a Ventemilha e San Siro a Sant Rémol e 99 parròquias.
Parròquias occitanas:
Schaffhouse-sur-Zorn
Schaffhausen an der Zorn en alemannisch (Schaffhouse-sur-Zorn en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Filipinas
Las Filipinas, o oficialament Republica de las Filipinas (Filipino: Republika ng Pilipinas), son un estat sobeiran d'Asia del Sud-Èst situat a l'oèst de l'Ocean Pacific. Lo gentilici es filipin -a.
Al nòrd l'Estreit de Luzon las separan de Taiwan. A l'oèst, la Mar de China Meridionala las separan de Vietnam. Al sud oèst, la Mar de Sulu s'estend entre lo país e l'illa de Bornèo, e al sud la Mar de las Celebas las separan de las autras illas d'Indonesia. Son bordadas a l'èst per la Mar de las Filipinas. Sa situacion dins la Cencha de fuòc del Pacific e son clima tropical fan que lo país es expausats als tèrratrèms e a las tempèstas tropicalas mas portèron tanben fòrças ressorsas naturalas e ne fan un dels airals pus rics en biodiversitat al mond. Cobrissent aperaquí tres cent mila quilomètres carrats es lo 73en estat pus estendut al mond e un archipèla de 7,641 illas, las Filipinas se divisan en tres entitats geograficas: Luzon, Visayas, e Mindanao. La capitala es Manila.
Amb una populacion de pus de 100 millions d'abitants en 2015, las Filipinas son lo seten país pus poblat d'Asia e lo dotzen pus poblat al mond. I cal apondre una populacion de 12 million de personas que vivon al delà de las mars. D'etnias e culturas multiplas s'encontran a travèrs de las illas. A l'epòca preïstorica, los negritos foguèron entre los primièrs abitants de l'archipèla. Foguèron seguits d'èrsas successivas de poblants d'origina austranesiana que portèron amb eles d'influéncias vengudas de las societats malaia, Indo, e islamicas. Un negòci e un poblament chinés important introdusiguèron d'influéncias culturalas chinesas que demoran encara uèi.
L'arribada de Ferrand Magellan en 1521 marquèt lo començament d'un periòde d'interèsses e de colonizacion espanhòla. En 1543, l'explorador espanhòl Ruy López de Villalobos nomenèt l'archipèla Las Islas Filipinas en onor de Felip II d'Espanha. L'Empèri espanhòl comencèt lo poblament amb l'arribada de Miguel López de Legazpi de Nòva Espanha (Mexic actual) en 1565 qu'establiguèt lo primièr poblament espanhòl dins l'archipèla, que demorèt una colonia espanhòla durant mai de 300 ans.
Istòria
Los primièrs abitants del territòri de las Filipinas arribèron benlèu dins l'illa de Palawan 50,000 ans ab. J.C. Lo primièr grop d'europèus qu'arribèt dins l'archipèla foguèt l'expedicion del portugués Fernão de Magalhães al servici d'Espanha. La colonizacion espanhòla comencèt durant lo govèrn del rei Felip II d'Espanha. Lo conquistador Miguel López de Legazpi arribèt en 1565 a Cebu. La capitala, Manila foguèt fondada en 1571.
Una revolucion que desirava l'independéncia filipina comencèt lo 17 de julhet de 1897 comandada pel general Emilio Aguinaldo, mas en 1898 comencèt una guèrra entre Espanha e los Estats Units d'America. Coma resultat, Filipinas foguèron ocupadas pels Estats Units en 1899, aprèp un cort periòde d'independéncia.
Durant la Segonda Guèrra Mondiala, Japon ocupèt militarament lo territòri filipin, e los japonés foguèron forabandits solament en 1945. Lo 4 de julhet de 1946 las Filipinas se declarèron independentas dels Estats Units, amb Manuel Acuña Roxas per president.
Politica
Las Filipinas son una republica presidenciala. Lo president es lo cap d'Estat e tanben lo cap del govèrn. Es elegit per la populacion per un periòde de sièis ans.
Lo Parlament (Kongreso ng̃ Pilipinas) se compausa de doas cambras: lo Senat, amb 24 membres elegits per un periòde de sièis ans, e l'Ostal dels Representants (Kapulungán ng̃ mg̃a Kinatawán ng̃ Pilipinas), compausat de 235 membres elegits per un periòde de tres ans.
Geografia
thumb|Geografia de las Filipinas Las Filipinas son constituidas d'un archipèla de 7107 illas, amb una superfícia totala d'aperaquí. Las illas s'estendon del nòrd cap al sud subre 1800km, e d’èst cap a l'oèst sus mai de. Son divisidas en tres grops : Luzon (Regions I à V + NCR & CAR), que s'i tròba la capitala, Manila, las Visayas (VI à VIII), e Mindanao (IX a XIII + ARMM). La màger part de las illas montanhosas son cobèrtas de selvas tropicalas e d’origina volcanica coma l’atestan los tèrratrems freqüents e la vintena de volcans en activitat coma Pinatubo. L'archipèla es tanben somés als tifons del Pacific de l'oèst subretot entre mai e octobre. Lo pòrt de Manila, sus l'illa de Luzon, es la capitala e la segonda pus granda vila del país après Quezon City. Lo trescòl es lo mont Apo subre l'illa de Mindanao, que s'enauça a 2954 mètres.
Subdivisions administrativas
Las Filipinas son subdivididas en 81 províncias, organizadas en 17 regions. Vaquí la lista de las regions filipinas.
Demografia
Las Filipinas comptan mai de 104 000 000 d'abitants en 2018.
Economia
De veire: Economia de las Filipinas.
Cultura
Aproximativament 81% dels filipins son catolics, 9% son seguidors d'altras religions crestianas, e 5% son musulmans.
Ciprès
Lo ciprès (var.cipressièr, aucuprès, ciprier, auciprier) es un genre d'arbres sempre verd de la familha Cupressaceae originari de las regions temperadas caudas de l'emisfèri nòrd. Lo nombre d'espècias inclusidas dins aquel genre varia segon los autors de 16 a 30, o mai. Fòrça espècias son cultivadas coma arbres d'ornament. Lo ciprès comun es un arbre representatiu de la flora mediterranèa. Los cipreses son de conifèrs.
Cierges-sous-Montfaucon
Cierges-sous-Montfaucon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Ciprès
Lo nom generic Cupressus es le nom latin du ciprès comun. Lo nom ven de Ciparis, personatge de la mitologia grèga, filh de Telèf, que foguèt cambiat en ciprès par Apollon.
Cierges-sous-Montfaucon
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ciprès
Caracteristicas generalas
Los cipreses son d'arbres o d'arbrilhons boissonants, sempervirens, podent aténher una nautor de 5 a 40 mètres.
Las inflorescéncias masclas e femes son separadas mas presentas sul meteis pè, jos forma de pinhas globulosas, estaminadas o pistiladas. Las pinhas femnas globulosas o ovoïdas, de 8 a de long, son formats de 4 a 14 escatas tanben disposausadas per parelhs. Son maduras de 18 a 24 meses aprèp la pollinizacion. Las escatas verdas o gris blavenc pòdon sentir la citronèla o la resina quand se las froisant.
Las granas son pichonas, mesurant de 4 a de long. Pòrtan doas alas, de cada costat de la grana.
Citacion de Pablo Néruda dins un extrach de "Avoï que visquèt". -
Distribucion geografica
Los cypreses son originaris de luòcs espandits dins las grandas regions temperadas caudas o subtropicalas de l'emisfèr nòrd. Lor airal d'origina compren l'oèst de l'America del Nòrd e l'America Centrala, lo nòrd d'Africa, le Orient Mejan, l'Imalaia, la China miègjornala e lo nòrd de Vietnam.
Utilizacion
Fòrça espècias son cultivadas coma plantas d'ornament dins los pargues e jardins, e en Asia a l'entorn dels temples. Los ciprèsses son tanben utilizats dins lo Bacin Mediterranèu per constituir de barranhas contra lo vent.
Qualques espècias son apreciadas per la fusta que pòt èsser fòrça durabla. La fusta de ciprès s'utiliza per far de clavecins de tradicion italiana.
Plan sec (mai d'un an de secatge), pòt èsser utilizat coma combustible.
En Índia, lo ciprès es un arbre o un arbrilhon comun dins los jardins publics o privats; son nom local en indi es मोरपंखी, literalament « de plumas de pavon ».
Los còns o noses de ciprès son utilizadas en decoccion contra las variças e per solatjar las cambas pesugas.
Utilizacion simbolica
La simbolica del ciprès es, dempèi de temps (almens dempuèi l'antiquita grèga), aquela de la vida eternala (fuèlhas totjorn verdas, amb totjorn de fruches, fusta gaireben imputrescibla, odor d'encens...), es per aquò qu'es utilizat per la fabricacion dels taücs dels papas. Los ciprès èran sovent plantats per parelhs pels adultes o isolats pels enfants.
Los « cipresses falses »
D'autras espècias son designadas pel nom vernacular de « ciprès ». Son d'espècias appartenent al genre Chamaecyparis, parent alunha del genre Cupressus, o de plantas appartenent a la familha de las Cupressaceae avent qualques caractèrs semblables amb los vertadièrs cipreses.
Vejatz tanben
En Iran, dins la vila de Yazd se trapa un dels mai vièlh ciprès del monde qu'auriá gaireben
Alberto Ginastera
Alberto Ginastera (Buenos Aires, lo 11 d'abriu de 1916 – Genèva, lo 25 de junh de 1983). que ho un compositor argentin de musica academica, considerat com un deus màgers compositors latinoamericans deu sègle XX.
Après aver arrecevuda la soa educacion musicau en Argentina, qu'estudiè aus Estats Units dab lo compositor Aaron Copland dens las annadas 40. Tornat en Argentina, que fondè la Liga Argentina de Compositores e la Facultat de Musica de l'Universitat Catolica Argentina qui ne ho lo son purmèr decan. En 1968 que tornè aus Estats Units abans de s'installar en 1970 en Euròpa.
Legisme
Lo legisme ò escòla dei lèis es un corrent de pensada politic e filosofic chinés dau periòde dei Cent Escòlas de Pensada. Aparegut au sègle VIII avC, èra basat sus l'idèa que la natura de l'èsser uman es pas intrinsècament bòna, compres aquela dei foncionaris e dau prince. Ansin, per assegurar lo foncionament eficaç de la societat e de l'Estat dins lo cas d'un sobeiran ò d'una administracion incompetenta, èra necessari d'aver un quadre estricte constituït per un govèrn fòrt capable d'impausar lo respècte de lèis conegudas per l'ensemble deis abitants. Pasmens, lo legisme conoguèt de formas variadas car formèt pas una escòla unificada. Foguèt aplicat per divèrsei dinastias mai l'absolutisme dau rèine de Qin Shi Huang o descreditèt fòrça e lo legisme declinèt rapidament après lo sègle III avC au profiech dei movements inspirats per lo taoïsme e lo confucianisme.
Clarmont-Farrand
z-Es maitot le chapluòc dau departament dau Puèi de Doma dins la region administrativa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Santa Ses
vinheta|Emblema de la Santa Ses
Clarmont-Farrand
La viala actuala de Clarmont-Farrand resulta de la fusion de las doas vialas de Clarmont e de Montfarrand en 1633.
Santa Ses
La Santa Ses  es l'expression amb la quala se fa referéncia a la posicion del papa coma cap suprèm de la Glèisa Catolica, per oposicion a la referéncia de la Ciutat de Vatican en tant qu'Estat sobeiran, emai se ambedoas realitats son intimament ligadas e qu'es un fach evident que lo Vatican existís coma un Estat al servici de la Glèisa.
Clarmont-Farrand
Qu'es una ciutat joina e estudianta embei 40.000 estudiants.
Santa Ses
La Sieu Apostolica a una personalitat juridica pròpria e es ela que manten de relacions diplomaticas amb los autres païses del mond. Per aquò, los Acòrds de Latran de 1929 que, entre autras, donèron naissença a l'Estat de la Ciutat de Vatican, e foguèron signats entre la Sieu Apostolica e lo Reialme d'Itàlia.
Clarmont-Farrand
Eraudica
Blasonament mòderne : d’azur embei la crotz de gulaz bordada d’aur, cantonada de quatre flordelís dau mèsma.
Santa Ses
Dins los organismes de la Sieu Apostolica son emplegadas 2 732 personas, demest los quals i a 761 eclesiastics, 334 religioses e 1637 laïcs.
Clarmont-Farrand
Geografia
thumb|200px|right|Situacion de Clarmont Clarmont-Ferrand z-es la capitala d’Auvèrnhe (le país) e una viala dau centre de l’estat francés, chapluòc dau departament dau Puèi de Doma.