cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joan Pèire Chambon
Joan Pèire Chambon (en francés Jean-Pierre Chambon; Clarmont d'Auvèrnhe, 20 de junh de 1952) es un universitari e lingüista occitan, actualament professor a l'Université de la Sorbonne (París, França). Recebèt en 1985 lo Prèmi Albert Dauzat que decernís la Société de Linguistique Romane e, en 1991, foguèt guerdonat amb la medalha de bronze del CNRS.
Es lo vicepresident de la Société de Linguistique Romane e es membre dels comitats de redaccion de la Revue de Linguistique Romane, de la Revue des Langues Romanes e mai de la revista catalana Estudis Romànics e finalament de la Nouvelle Revue d'Onomastique.
Dirigís dempuèi 2001 lo Centre d'Ensenhament e de Recerca d'Òc.
.नेट
(punycode .xn--c2br7g, nēṭa, "punt net" en indi) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2015.
Felip Martèl
Felip Martèl (en francés Philippe Martel; París, 20 de novembre de 1951) es un istorian occitan. Es professor retirat de l'Universitat Pau Valèri de Montpelhièr e foguèt tanben lo president de la FELCO de 1995 a 2015. Es membre del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana.
Soses
Soses es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
Silly-le-Long
Silly-le-Long es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
(390) Alma
(390) Alma es un asteroïde.
Sudanell
Sudanell es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
Alavus
vinheta|125px Alavus es una comuna de Finlàndia, en Ostrobòtnia del Sud. Sa populacion èra estimada a 12 052 abitants, en 2015. Sa superficia totala es 1 152,39 km².
Saint-Julien-en-Genevois
Saint-Julien-en-Genevois en arpitan (Saint-Julien-en-Genevois en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Le Boupère
Le Boupère es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Nòtas
<references group="N"/>
Ernes
Ernes en normand (Ernes en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Ernes Es una municipalitat situada al bòrd del Laizon, sus la bordure es de la plana de Can, 7 km a l'oèst de Sant-Pierre-sus-Dives. Lo Laizon i serpente en una vallée pauc prigonda a travèrs del scenari calcaire. La vallée es lo domeni del ramaderia e lo scenari aquel de las culturas céréalières e fourragères.
Nauta=mapa géographique|thumb|left|Mapa de la comuna
Ernes est une commune située au bord du Laizon, sur la bordure est de la plaine de Caen, 7 km à l'ouest de Saint-Pierre-sur-Dives. Le Laizon y serpente dans une vallée peu profonde à travers le plateau calcaire. La vallée est le domaine de l'élevage et le plateau celui des cultures céréalières et fourragères.
alt=carte géographique|thumb|left|Carte de la commune
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Jolian de Bèc
Sant Jolian de Bèc (Saint-Julia-de-Bec en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Villa Sancti Juliani, en 1232, Castrum de Sancto Juliano, en 1290, Sainct Julien de Vals, en 1270, Rector Sancti Juliani de Valle, en 1347, Sainct Julien, en 1313-1500, Sainct Jullia, en 1571, Sainct Julian en la val de Sainct Nazaire, en 1389-1587, Sainct Julhia, en 1594, Sainct Joulian de Lavailh, en 1594, Sainct Julien du Val dans le Razès, entre 1275 e lo sègle XVII, Saint Joulia, en 1781 e en 1807, etc. Sant Julian es lo nom de sants nombrosas, que lo mai conegut es Sant Julian l'Espitalièr (legendari ?) e benlèu lo pus productiu per l'Occitània es Sant Julian de Briude, martir del sègle IV,. Lo determinant Bèc apareis pas qu'en 1801, dins la fòrma oficiala, probablament per diferenciar la comuna d'un autre Sant Julian, dit en francés Saint-Julien-de-Briola (determinant de Briolario, en 1439). Lo determinant atestat istoricament es de la Val o puslèu de la Valh. Laval (nom francés) es un vilatge de la comuna de Quilhan, sus la RD 109 (nòrd de Quilhan a Caudièrs). Bèc se referís a una montanha, lo Sèrre de Bèc (fòrma supausada a partir del francés Le Serre de Bec). Los bauces calcaris d'aquela montanha tresplomban la comuna. Mes aquel determinant es utilizat dins la lenga orala ?
Prèmis Prince d'Astúrias
right|thumb|Logo de la "Fondacion Principe d'Astúrias" Los Prèmis Prince d'Astúrias foguèron creats en 1981, distribuits per la fondacion Prince d'Astúrias cada an a Oviedo, capitala del Principat d'Astúrias, pendent una ceremonia presidida pel Prince d'Astúrias.
Los premiats pòdon èsser de personas fisicas, institucions, o gropes de trabalh del monde entièr, que se destaquèron ara dins una de las uèit categorias:
Baloard d'Estrasborg (Tolosa)
vinheta|Lo baloard al nivèl de la plaça de Joana d'Arc. Lo baloard d'Estrasborg es una artèria del centre-vila de Tolosa.
Ilmajoki
vinheta|125px Ilmajoki es una comuna de Finlàndia, en Ostrobòtnia del Sud. Sa populacion èra estimada a 12 164 abitants, en 2015. Sa superficia totala es 579,79 km².
Sant Leugier
Sant Leugier (Saint-Léger en francés) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Nil Blau
Lo Nil Blau es un flume d'Africa Orientala que sa fònt se situa au lac Tana. S'estend sus una longor d'aperaquí 1,500 km fins a Khartom onte sa confluéncia ambé lo Nil Blanc es a l'origina de Nil. Sa longor precisa es pas coneguda en causa de la preséncia de gòrgas fòrça prefondas e quasi 	impenetrablas onte lo traçat dau riu es mau conegut. Lo debit anuau mejan es de 1,513 m3/s a Karthom. Pasmens, lo debit es fòrça variable dins lo corrent de l'annada. Es inferior a 500 m3/s de decembre a mai (amb un minimom de 145 m3/s en març) e passa 5000 m3/s entre julhet e aost.
300px|center|legenda mapa=Mapa del Nil Blau
Blòc 1004
Sa superfícia es de 0.
Loís Bard
Loís Bard (en francés: Louis Bard; Nimes, 18 de mai de 1826 – Nimes, 1 de genièr de 1910) foguèt un escrivan felibrenc occitan. Per encausa de sa profession de fustièr recebèt l'escais de "felibre di copèu e dau torniquet". Venguèt Mèstre en Gai Saber en 1888. E mai se dins sas òbras se parla de provençal nimesenc escriguèt mai que mai en dialècte rodanenc.
The Brothers Comatose
The Brothers Comatose es un grop de bluegrass de cinc musicians originari de San Francisco. Lo grop se compausa dels fraires Ben e Alex Morrison, que jògan de guitarra e banjo, respectivament, amb Gio Benedetti a la bassa, Philip Brezina al violon, e Ryan Avellone a la mandolina.
Lo grop comencèt amb los arrengaments que los dos fraires faguèron de cançons de grops coma Led Zeppelin, The Rolling Stones, e Creedence Clearwater Revival.
Dempuèi, lo grop sortiguèt tres disques: Songs From The Stoop (2010), Respect the Van (2012), e City Painted Gold (2016). An jogats dins de festenals de bluegrass coma Hardly Strictly Bluegrass, High Sierra Music Festival, Outside Lands Music and Arts Festival, e Kate Wolf Music Festival.
6 d'abril
Decèsses
Vejatz tanben:
La Noalha (Perigòrd)
La Noalha (Lanouaille en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha e la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Marpaps
Marpaps (Marpaps en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [mar'paps]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Vincentius de Marpaps aus sègles XI-XII, Marpaps en 1279 e 1299, Marpappes en 1305, Marpots (mapa de 1638), Marpas (mapas de 1714 e de 1733).
Lo nom que demòra escur. Bénédicte Boyrie-Fénié qu'evòca, dab dobtes, lo cognomen Maropo, shens saber lo sufixe. J.B. Orpustan qu'ajusta lo -p finau deus noms bascos romanizats pòt viéner de -be, « baish, situat en baish » (Asasp, Ain·harp, Ordiarp) e que pensa l'iniciau deu nom pòt estar narb-, perqué i a sovent passatges de n- iniciau a -m-. -S finau, present tanlèu lo sègle XI, que sembla etimologic (ei pas un gentilici shens sufixe).
Mitologia chinesa
La mitologia chinesa es l'ensems dels relats fantastics eissits de la cultura de la China anciana. Fòrça de las siás legendas an luòc pendent lo periòde dels tres augusts e cinc emperaires. Malgrat l'influéncia de la civilizacion japonesa anciana, una granda part de la mitologia chinesa es unica. La mitologia chinesa se coneis mercé a de tèxtes que datan essencialament de la dinastia An. E mai qu'ajan mai de 2000 ans d'antiquitat, aqueles escrits se classifican coma "recents". De mai, foguèron redigits per de dòctes que reïnterpretèron de còps la mitologia d'acòrd amb las siás concepcions filosoficas. D'aquela manièra transformèron los dieus mai importants en sobeirans vertuoses, que regnavan en los temps ancians. Associèron tanben los sieus dieus amb las cinc direccions (los quatre ponches cardinals e lo centre) segon una cosmologia elaborada pendent l'Antiquitat primairenca. Se pòt aver una idèa de çò qu'èra la mitologia chinesa "originala" en la comparant amb los relats d'autres pòbles de l'Extrèm Orient. En espandir aquela comparason a tota Eurasia, se pòt apreciar qu'una granda part d'aquela mitologia es d'origina indoeuropèa. Aital doncas, possedís de semblanças totalament estonantas amb las mitologias germanica, grèga e eslava. Aiçò es degut a l'invasion de China per un pòble indoeuropèu, los tocaris, fa mai de 3000 ans.
La Creacion
Una caracteristica unica de la cultura chinesa es la relativament tardiva aparicion dins la literatura dels mites sus la Creacion, qu'o fan après la fondacion del confucianisme, lo daoisme e las religions popularas. Las istòrias an divèrsas versions, de còps contradictòrias dintras se. Per exemple, la creacion dels primièrs èssers es atribuida a Shangdi,Tian(lo cèl), Nüwa,Pangu o l´Emperaire de Jade. A tot l´Extrèm Orient e Oceania, existissiá un dualisme cosmològic, en s'opausant dos principis, per una part la lutz, lo sòl e lo fuòc, per l´autra la obscuritat, la luna e l´d'aiga. Generalament, un ausèl representava al primièr principi. A China, se tractava d´un corb. L´ausèl solar es un dels tèmas priviliegiats de la dinastia Shang, la primièra dinastia chinesa, l´existéncia que se'n certifica mejançant l´arqueologia. Una serp, como un animal aquatic, representava al segond principi. La maire de Shun, un dels sobirans mitics de China, aperteniá al clan de la serp, e lo sieu paire al de l´ausèl. Doncas, Shun èra lo en resultant de l'union dels dos de principis. Aquel mite, illustra tanben lo totemisme de l´anciana societat chinesa, que cada clan aviá segon el un animal ancessor, aital coma l´exogamia, qu'exigissiá als esposes que foguèsson provenentes de clans diferents. Xie Èra l´ancessor de Shang e la siá maire s´nomenava Jiandi. Un jorn, anèt se banhar amb los sieus servents al riu del tuc escur. Un ausèl negre(probablament una oreneta o un corb) passèt per ailà, en portant un uòu multicolor a lo sieu bèc. Lo daissèt quèir, e Jiandi lo prenguèt e s´lo metèt a la boca, en lo s'empassant sens se n'avisar. Après aiçò, concebèt a Xie. En aquel relat, se tracta d'una forma particulara l'union dels dos de principis còsmics, doncas fa intervenir per una part l´d'aiga e l´obscuritat, e per l´autra un ausèl. Shangdi (上帝), Apareis a la literatura cap 700 aC o abans (la data depend de la datacion del Shujing, lo "Classic de l'Istòria"). Shangdi Sembla aver los atributs d´una persona, mas pas se l´identifica coma creador fins a la dinastia An. L´aparicion de Tian (天), lo Cèl, a la literatura presenta lo meteis problèma que Shangdi, en dependent tanben de la data del Shujing. Las qualitats del Cèl e de Shangdi semblan se jónher a la literatura posteriora fins a èsser adorats coma una sola entitat (皇天上帝), per exemple al Temple del Cèl de Beijing. L'identificacion dels limits entre l´un e l´autra, es estat pas encara resolguda. Nüwa Apareis entorn a l´an 350 aC. Lo sieu companh se Fuxi e de còps se´ls adora coma ancèstres darrièrs de l'umanitat.
Lo Solelh
Çò Sòl residissiá sus un arbre, nomenat Fusang o Kongsang. Pel matin, s´levava d´aquel arbre per possar-s'e dormir sus un autre arbre, situat a l'oèst. A l´antiquitat i aviá deu sonque. Un jorn, aqueles se levèron al meteis temps, infligint als òmes una calor insuportabla. Yi Desroquèt a nòu d'eles amb las siás fletxes, pel que ne demorèt sonque un. Segon la majoritat dels tèxtes, lo meteis Yao demandèt a l´arquer Yi que talhèsse los solelhs alloc de lo desrocar, mas aquel es lo resultat de la barreja de las mitologias chinesas e indoeuropees, doncas que Yi s'un eròi indoeuropeu. Aquel mite dels sonque multiplas existís dins d'autres pòbles de l´Extrèm Orient, a Sibèria, e comprés en qualques relats amerindis.
La Granda Inundació
La mitologia chinesa parteja amb las tradicions sumèries, grèga, maies, judaïca e de nautas originas lo mite del Diluvi Universal o grand inundació. En aquel cas, Yu, lo Grand, amb ajuda de Nüwa, bastiguèt los canals qu'atenguèron controtlar l'inundació, e que permetèron a las gents cultivar las siás culhitas.
.كوم
(punycode .xn--fhbei, com, "punt com" en arab) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2015.
Mohammed VI de Marròc
drecha|sens_quadre Mohammed VI (arab: محمد السادس, amazigh: ⵎⵓⵃⵎⵎⴷ ⵡⵉⵙ ⵚⴹⵉⵚ ; nascut lo 21 d'agost de 1963) es l'actual rei de Marròc. Accediguèt al tròn lo 23 de julhet de 1999 après la mòrt de son paire, lo rei Hassan II.
Marcy-l'Étoile
Marcy-l'Étoile es una comuna francesa situada dins la Metropòli de Lion e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Marcy-l'Étoile es una vila de la banlèga oèst lionesa situada als pès dels monts del Lionés.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
ZZ Top
right|200px|thumb|ZZ Top sus l'empont en 2008
ZZ Top es un grop anglofòn de blues ròck format en 1969 dins la ciutat de Houston au Tèxas (Estats Units). Ven plan celèbre dins las annadas 1970 e 1980. Lo grop a vendut mai de 70 milions d'albums capvath lo monde entièr.
ZZ Top es un trio compausat de Billy Gibbons (cant, guitarra, armonica), Dusty Hill (cant, bassa, clavièrs) e Frank Beard (batariá, percussions e còrs).
En 1973, ZZ Top publica l'album Tres Hombres, que los fans del grop estiman èsser lor melhor. En efièch, aquel tresen album es estat determinant pel grop, pr'amor que compòrta un títol vengut un estandard del ròck, La Grange, e a permés a ZZ Top d'èsser dempuèi considerat coma un grop màger d'aquel estili.
De caps 1979, al moment que publican l'album Degüello, los sòcis de ZZ Top desvèlan lor novèla aparéncia que vendrà quasi tan famosa que lors cançons : los tres musicians pòrtan publicament de clucas negras e quicòm sul cap coma de grands capèls de vaquièrs texans, Gibbons e Hill s'essent en mai d'aquò daissat possat una plan longa barba. Aquel look completament decalat en comparason al dels autres musicians de ròck de lor generacion serà d'ara enlà lor marca de fabrica.
En 1983, lo grop sortís l'album Eliminator qu'aguèt una capitada fenomenala. Se vendèt a mai de dètz milions d'exemplars res qu'als Estats Units. Conten lo tube planetari Gimme All Your Lovin, probablament tanben la cançon la mai coneguda de ZZ Top' en Occitània.
Lo nom del grop seriá inspirat del grand cantaire de blues B. B. King. Aurián volgut de'n primièr s'apelar ZZ King, mas tròp semblant, aurián fin finala cambiat King (lo rei) per Top (a la cima) : lo rei essent lo a la cima de la ierarquia, d'ont ZZ Top per fa resson a B. B. King.
Lo paure Dusty Hill defuntèt lo 28 de julhet de 2021.
(391) Ingeborg
(391) Ingeborg es un asteroïde.
Istorian
thumb|De primo bello punico (1471) de l'istorian [[Leonardo Bruni ]] Un istorian es un professional o un expèrt en la istòria, que reculhís de dadas del passat, las estudia e las transmet. Los metòdes e l'objècte per realizar lo pretzfach varian segon l'escola d'istoriografia qu'apartenon o l'epòca que se tracta. Aquela activitat existís dempuèi de l'Antiquitat, que los escrivans reculhan los fets e eveniments, a vegadas legendaris dels seus païses d'origena o de civilitzacions alara consideradas exoticas. Lo seus tèxtes avián sovent un caractèr legitimator amb per justificacion de lors quita profession. Los cronicaires medievals, amb lors cronicas, eritèron d'aquela dobla funcion, que serán egemonic fins a l'arribar al positivisme. L'importància de las fonts d'anàlisi aumentèron amb los sègles, per assegurar una objectivitat mai granda dins la narracion dels fachs. Los istorians actuals faguèron s'estudis especifics a l'universitat ne fasent tant d'investigators e divulgators coma de savents o conselhièrs especialistas.
Savés
Es despartit enter los departaments de Gers e Hauta Garona e costeja l'Astarac, lo Nebosan, lo Comenge, lo Volvèstre, lo Gimoés e la Lomanha.
Coutances
Couotaunches en normand ( Coutances en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Sunyer
Sunyer es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
Isojoki
vinheta|125px Isojoki es una comuna de Finlàndia, en Ostrobòtnia del Sud. Sa populacion èra estimada a 2 470 abitants, en 2015. Sa superficia totala es 647,46 km².
Nòstra Dama de la Rovièira
Nòstra Dama de la Rovièira (Notre-Dame-de-la-Rouvière en francés) es una anciana comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo 1èr de genièr de 2019 fusionèt amb Valarauga dins la comuna de Val d'Augal que ne venguèt una comuna delegada.
Talarn
Talarn es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
Bois-d'Arcy (Iona)
Bois-d'Arcy es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Clardeluna
Clardeluna/Clardeluno (11 de genièr de 1898 - 11 de decembre de 1972) de son nom vertadièr Joana Barthes es nascuda a Casa d'Arnas dins Erau, foguèt poèta, e autora de peças de teatre e tanben animatritz de la revista Trencavel. Son òbra la Nèit d'estiu foguèt adaptada al teatre per Claudi Alranc e representada per la Rampa en 1998 a l'ocasion del centenari de la naissença de l'autora.
Lista dels bactèris importants clinicament
Vaquí una lista de bactèris importants en medecina. La podètz completar o corregir s'es necessari. Aquela lista es pas una lista completa de totas las espècias de bactèris : per una lista pus completa vejatz Lista dels bactèris. Pels virus, vejatz Lista dels virus.
A
Acetobacter aurantius — Actinobacillus actinomycetemcomitans — Agrobacterium tumefaciens — Azorhizobium caulinodans — Azotobacter vinelandii —
B
Bacillus anthracis — Bacillus brevis — Bacillus cereus — Bacillus fusiformis — Bacillus licheniformis — Bacillus megaterium — Bacillus stearothermophilus — Bacillus subtilis — Bacteroides gingivalis — Bacteroides melaninogenicus — Bartonella henselae — Bartonella quintana — Bordetella bronchiseptica — Bordetella pertussis — Borrelia burgdorferi — Branhamella catarrhalis — Brucella abortus — Brucella melitensis — Brucella suis — Burkholderia mallei — Burkholderia pseudomallei —
C
Calymmatobacterium granulomatis — Campylobacter coli — Campylobacter jejuni — Campylobacter pylori — Chlamydia pneumoniae — Chlamydia psittaci — Chlamydia trachomatis — Chlamydophila pneumoniae — Chlamydophila psittaci — Clostridium botulinum — Clostridium difficile — Clostridium perfringens — Clostridium tetani — Clostridium welchii — Corynebacterium diphtheriae — Corynebacterium fusiforme — Coxiella burnetii —
E
Ehrlichia chaffeensis — Enterococcus avium — Enterococcus durans — Enterococcus faecalis — Enterococcus faecium — Enterococcus galllinarum — Enterococcus maloratus — Escherichia coli —
F
Francisella tularensis — Fusobacterium nucleatum —
G
Gardnerella vaginalis —
DiGaM
DiGaM ( Di ccionari deu ga scon m odèrn) qu’ei projècte de lexicografia aviat en 1992 per Joan Lahita. L’objectiu purmèr qu’ei la reedicion en grafia classica deu diccionari gascon de Simin Palai. Las refleccions sus la nòrma e las adaptacions d'aquera au gascon mian Joan Lahita a propausar variacions de consequéncia de la “grafia classica”, a afichar un anti-occitanisme de mei en mei hòrt, puish a passar a ua adaptacion de la grafia “febusiana”. L’evolucion se pòt legir dens lo bulletin Ligam-Digam, publicat au començat damb lo supòrt de l’Institut d'Estudis Occitans, puish de l’IBG.
Lista dels bactèris importants clinicament
H
Haemophilus ducreyi — Haemophilus influenzae — Haemophilus parainfluenzae — Haemophilus pertussis — Haemophilus vaginalis — Helicobacter pylori —
K
Klebsiella pneumoniae — Klebseilla rhinoscleromatis - Klebsiella oxytoca
L
Lactobacillus acidophilus — Lactobacillus casei — Lactococcus lactis — Legionella pneumophila —
Blòc 1005
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Lista dels bactèris importants clinicament
M
Methanobacterium extroquens — Microbacterium multiforme — Micrococcus luteus — Mycobacterium avium — Mycobacterium bovis — Mycobacterium diphtheriae — Mycobacterium intracellulare — Mycobacterium leprae — Mycobacterium lepraemurium — Mycobacterium phlei — Mycobacterium smegmatis — Mycobacterium tuberculosis — Mycoplasma fermentans — Mycoplasma genitalium — Mycoplasma hominis — Mycoplasma pneumoniae —
Blòc 1005
Sa superfícia es de 0.
Lista dels bactèris importants clinicament
N
Neisseria gonorrhoeae — Neisseria meningitidis — Nocardia asteroides —
R
Rhizobium radiobacter — Rickettsia prowazekii — Rickettsia mooseri Rickettsia psittaci — Rickettsia quintana — Rickettsia rickettsii — Rickettsia trachomae — Rochalimaea henselae — Rochalimaea quintana — Rothia dentocariosa —
S
Salmonella enteritidis — Salmonella typhi — Salmonella typhimurium — Serratia marcescens — Shigella dysenteriae — Staphylococcus aureus — Staphylococcus epidermidis — Streptococcus agalactiae — Streptococcus avium — Streptococcus bovis — Streptococcus cricetus — Streptococcus faceium — Streptococcus faecalis — Streptococcus ferus — Streptococcus gallinarum — Streptococcus lactis — Streptococcus mitior — Streptococcus mitis — Streptococcus mutans — Streptococcus oralis — Streptococcus pneumoniae — Streptococcus pyogenes — Streptococcus rattus — Streptococcus salivarius — Streptococcus sanguis — Streptococcus sobrinus —
T
Treponema pallidum —
V
Vibrio cholerae — Vibrio comma — Vibrio parahemolyticus — Vibrio vulnificus —
X
Xanthomonas maltophilia —
Y
Yersinia enterocolitica — Yersinia pestis — Yersinia pseudotuberculosis —
Hetepsekhemoi
thumb|100px|left|Hetepsekhemoi marcat dehens un [[Serekh, Brooklin Museum]]thumb|200px|left|Entrada deu tombèu de Hetepskhemoi a [[Saqqara]]
Hetepshemoi (en egipcian antic "Las duas potèncias son en patz) que ho lo purmèr faraon de la II dinastia egipciana e successor deu rei Qaa.
L'istorian egipcian de lenga greca Maneton que l'apera Boetos e que conta que durant lo son regnta un terratrem segotí Per Bastet en bèth aubrir la soa tèrra qui engolí numerosas victimas. Arren b'ei pas jamei viengut confirmar aqueth raconte escrivut mantuns sègles après deu temps de Hetepsekhemoi.
Lo son nom de Sa-Ra qu'èra Baoneter segon la Lista Reiau de Saqqara : e Bedjaó segon la Lista Reiau d'Abidòs :
Serekh
thumb|100px|Serekh
thumb|left|200px|Serekh deu rei [[Oadji, Palais deu Lovre]] En escritura ieroglifica anciana e dens los noms de la titulatura deus faraons mei ancians un Serekh qu'ei ua representacion grafica d'ua façada de palais dab ua encinta on ei marcat lo nom de Her deu faraon e qui ei coroada d'ua haucon simbòl deu diu Her (Òrus).
A la fin de la segonda dinastia aquesta representacion de Her que ho remplaçada (puish juntat au) peu diu Seth çò qui ei interpretat com un testimoniatge d'un conflicte intèrne puish que dens la mitologia ambs diu que s'opausan atau com s'opausan las loas regions.
.unicom
(nom de marca, acorcha de United Communications, "comunicacions unidas" en anglés) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa chinesa China United Network Communications Corporation Limited. . Es en servici dempuèi lo 4 de febrièr de 2016.
Jalasjärvi
vinheta|125px Jalasjärvi es una comuna de Finlàndia, en Ostrobòtnia del Sud. Sa populacion èra estimada a 7 779 abitants, en 2015. Sa superficia totala es 830,42 km².
(392) Wilhelmina
(392) Wilhelmina es un asteroïde.
Heining-lès-Bouzonville
Heining-lès-Bouzonville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Talavera
Talavera es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
Saint-Ciers-d'Abzac
Saint-Ciers-d'Abzac qu'ei ua comuna francofòna, administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.
Segalar
Lo Segalar es un replanat del Massís Central e un parçan d'Occitània situat per la mitat en Albigés (Lengadòc) e per l'autra mitat en Roergue (Guiana).
Sa vila principala es Carmauç.
Lo gentilici es segalin -a.
6 de febrièr
Decèsses
Vejatz tanben:
Movement Ecologista Independent
Lo Movement Ecologista Independent (Mouvement Ecologiste Indépendant en francés) es un partit politic ecologista francés.
Blòc 1006
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Sa superfícia es de 0.
La Côte-en-Couzan
La Côte-en-Couzan es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Vent solar
vinheta|Voyager 1 e 2 dans l’[[eliosfèra.]] vinheta|Vent solar e la [[magnetosfèra.]] Lo vent solar es un flus de plasma atmosferic constituit subretot d'ions e d'electrons que son largats de la nauta atmosfèra estellara del Solelh. Aqueste flus varia en velocitat e en temperatura dins lo temps segon l'activitat solara. Per las estelas autras que lo Solelh, se parla mai sovent de vent estellar. Una sonda (mission Genesis) assagèt de recampar de poscas eissidas del vent solar, mas lo recamp d’escandalhs venguèt malaisit après l’espotiment sus la Tèrra de la capsula los contenent.
Teoria
drecha|vinheta|Representacion en 3D de l’ [[espirala de Parker]] Dins lo sistèma solar, la composicion del plasma solar es identic a aquesta de la corona solara: 73 % d'idrogèn e 25 % d'èli. Lo Solelh perd unes 1 × 10 kg (es a dire un million de tonas, o encara un teragrama, 1 Tg) de matèria per segonda, jos forma de vent solar. Dins la corona solara (que la temperatura atenh 1 million de kelvins) los atòms d'idrogèn son ionizats, çò qui li balha una carga electrica.
La pression d’aqueste vent solar crea une « botiòla » dins lo mitan interstellar. La limita ont lo vent solar es pas pus capable de regetar lo mitan interstellar es nomenada eliopausa, sovent considerada coma la « frontièra » del sistèma solar. La distància de l'eliopausa es pas coneguda amb precision e benlèu varia fòrça amb la velocitat correnta del vent solar e la densitat locala del mitan interstellar, mas se sap que se situa plan mai luènh que l'orbita de Pluton.
Efièch
Las particulas del vent solar presas dins lo camp magnetic terrèstre tendon a à s'amolonar dins la cencha de Van Allen e provòcan las auroras polaras quand penetran dins l'atmosfèra terrèstra près dels pòls. D'autras planètas tenent un camp magnetic an tanben las los auroras; Jupitèr, Saturne, Uranus, Neptun ne sont d’exemples. Lo vent solar es tanben responsable de la segonda coas de las comètas. Aquesta coas, constituida de plasma, es sempre dirigida al cap contrari del Solelh (coma una ombra).
Lo vent solar desvia una partida dels rais cosmics arribant dins l'atmosfèra terrèstra. Las variacions de l'activitat solara provòcan un modulacion del fluses dels rais cosmics venent de l'espaci. Aquestas modulacion a lor torn provòcan una variacion del taus mejan de carbòni 14 sus Tèrra.
Las ventadas solaras pro energeticas provocadas per d’erupcions solaras, d’ejeccions de massa coronala e autres fenomèns son nomenats tempèstas solaras. Pendent una erupcion solara, lo nombre de particulas atenhon l'atmosfèra terrèstra es de 10 000 (de compara a las 10 particulas en l'abséncia d'erupcion). Aquestas pòdon sometre a las sondas espacialas e los satellits a de grandas dòsis de radiacions çò que va perturbar fòrça la transmission dels senhals electromagnetics coma aquestes de la radioelectricitat e de la television.
Pòdon generar sus Tèrra de corrents de contunh sus las linhas de nauta tension de grandas longors, çò que provòca de subrecalfas dins los transformators dels pòstes electrics. Per exemple, en 1989 al Canadà, unes sièis millions de personas provesidas per Hydro-Québec se trapèron sens electricitat a causa d'un auratge magnetic. Tanben pòdon provocar de corrents induchs dins los oleoductes çò que fa mai aviada lor corrosion.
Proteccion naturala
La magnetosfèra terrèstra s'opausa al vent solar coma lo fa una culada de pont contra lo corrent del riu. Nos apara contra lo vent solar e agís coma una targa. La magnetosfèra, que deuriá semblar a un dipòl, es desformada pel vent solar. Es compressada del costat diurne alara que s’espandís a grandas del costat nocturn.
Nòtas e referéncias
<references responsive="" group="">
Lo Parador
thumb|200px|left|Glèisa dau Parador thumb|left|200px|[[Tors dau Castilhon]]
Lo Parador (Paradou en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Lo vilatge es adorsat a la cadena deis Aupilhas, pròche lei Bauç de Provença. Lo nom de la comuna li ven de la preséncia de molins subre lo riu Arcola, autrecòps utilizats per lei tesseires per parar leis estòfas.
Se tròban subre lo territòri de la comuna, au luòc apelat Lo Ròc de la Pena, lei vestigis d'un castrum dau sègle XVIII, qu'èra l'endrech dau poblament originau dau vilatge, nomenat autrecòps Sant Martin dau Castilhon e dich uèi Lei tors dau Castilhon.
Lo Parador es la comuna de naissença de l'escrivan provençau Carles Rieu.
Lappajärvi
vinheta|125px Lappajärvi es una comuna de Finlàndia, en Ostrobòtnia del Sud.
Kuortane
vinheta|125px Kuortane es una comuna de Finlàndia, en Ostrobòtnia del Sud. Sa populacion èra estimada a 3 716 abitants, en 2015. Sa superficia totala es 484,89 km².
Courtomer (Sèina e Marna)
Courtomer  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Marcel Duchamp
Marcel Duchamp (Blainville-Crevon, 28 de julhet de 1887 – Neuilly-sur-Seine lo 2 d'octobre de 1968) foguèt un pintre e escultor francés, creador dels ready-made. Participèt a diverses moviments artistics coma lo dadaïsme, lo futurisme, lo cubisme e tanben lo surrealisme. La seuna influéncia per d'artistes e moviments posteriors es considerable e contunha fins ara.
Per a Duchamp l'espectador joga un ròtle essencial dins lo fach artístic: L'acte creatiu o fa pas sonque l'artista; l'espectador met l'òbra en contacte amb lo mond exterior mejans las seunas interpretacions e ensags de lectura, atal apond la seuna contribucion a l'art creatiu.
Vida e òbras
Nascut dins una familhaa d'artistas, Marcel Duchamp es fraire de l'escultor Raymond Duchamp-Villon (1876-1918), del pintre Jacques Villon (Gaston Duchamp) (1875-1963), e de la pintra Suzanne Duchamp (1889-1963) mardada al pintra Jean Crotti.
Duchamp es un artista que revolucionèt la concepcion de l'art del Sègle XX. La seuna òbra es eterogena e complèxa e se pòt gaire se restacar a un sol moviment artistic, perque la seuna òbra travèrsa gaireben totas las avantgardas del començament del sègle, coma lo futurisme, lo cubisme, lo Dadaïsme e lo surrealisme.
Al començament, frequentèt amb assiduïtat las òbras d'artistas d'inspiracion cubista com Fernand Léger o Robert Delaunay, tanben aquelas d'Albert Gleizes e Jean Metzinger, autors de l'òbra Du Cubisme (Sul cubisme) en 1912.
En 1913, als Estats Units d'America, las nòvas experimentacions europèas foguèron presentas a l'exposicion Armory show de Nòva York. Duchamp presentèt lo seu Nu descendant un escalier («Nu descendent un escalièr») que causèt tan la furor coma l'escandal. Dins aquela òbra, que rebat divèrsas tendéncias cubistas e futuristas, Duchamp exprimís lo moviment continú amb una seriá de figuras superpausadas, dins una experiéncia similara a la cronofotografia.
S'alunhant de la pintura per un temps, entre 1913 e 1915, bastigèt lo seus primèrs ready-made, objèctes quotidians collectats a per lor neutralitat estetica: Roue de bicyclette («Ròda de bicicleta») de 1913 o Le porte bouteille («La pòrta botelha») de 1914 ne son d'exemples probants. El 1917, amb la seuna Fontaine («Font»), atenguèt l'apogèu de la celebritat. L'escultura consistís en un urinari signat «Richard Mutt». Segons Duchamp: .
Installat a Nòva York en 1914 venguèt amic Man Ray, Stieglitz e Francis Picabia, amb eles que fondèt la revista predadá 291, qu'aurá un impacte indenegable sul moviment dadaïsta venent.
Mejans las seunas òbras, Duchamp abordèt una reflexion sus la nocion d'Art, sus l'estetica, davançant atal l’art conceptual, lo pop-art, lo fluxus e l'happening, que faguèron de manlèus frequents a las realizacions artísticas de Duchamp. Lo escrichs foguèron publicats jol nom de Duchamp du signe en 1958, e Marchand du sel, lo meteis an. Foguèt, tanben, lo creator d'un personatge de ficcion, Rrose Sélavy, escultor e autor d'aforismes.
Benlèu la seuna òbra mai rica e estranha, pr'amor fòrça complèxa, es Mariée mise à nu par ses célibataires, même coneguda popularment jol nom de Grand Veire, realizada su un panèl de veire. Lo Grand Verre es l'acabament d'estudis preliminaris d'òbras anterioras, que correspondon a l'obsession de trobar una «forma vertadièra» invisibla obtinguda per contacte, amb per objècte de sintetizar totas las seunas teorias magicas e la seuna teoria de l'art coma «fach mental». Realizat amb de materials fòrça diverses coma d'òli, d'aram o de plomb montats sus doas placas de veire, aquela òbra foguèt damatjada, se fendasclar e se traucant, dins un transpòrt en 1916, mas Marcel Duchamp refusèt de la restaurar.
Los darrièrs ans de la seuna vida, Duchamp realizèt una òbra pel Musèu de las Bèlas Arts de Filadèlfia, Étant donné 1) La chute d'eau 2) le gaz d’éclairage (1944 - 1968), ensems escultural erotic, enebit a la vista del public per la seuna volontat.
Maurice Wilkins
Maurice Hugh Frederick Wilkins (n. 1916, m. 2004) foguèt un cercaire britanic. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1962, amb Francis Crick e James D. Watson, per son trabalh sus l'estructura de l'ADN.
La Noalha (omonimia)
La Noalha pòt designar:
Marcel Duchamp
Vida e òbras
L'epitafe de la seuna pèra tombala cementèri de Roan es: «D'ailleurs, c’est toujours les autres qui meurent» («e puèi, son totjorn los autres que morisson»).
Maurice Wilkins
Biografia
Nasquèt lo 15 de decembre 1916 dins la vila de Pongaroa, situada al sud-èst de l'Isla del Nòrd de Nòva Zelanda, en aqueles moments part de l'Empèri Britanic. Als sièis ans los sieus parents se transportèron a Birgmingham, Anglatèrra. Estudièt fisica a l'Universitat de Cambridge e se doctorèt a l'Universitat de Birmingham lo 1940 jos la supervision de John Randall.
Moriguèt lo 5 d'octobre 2004 dins la vila de Londres.
Marcel Duchamp
Jugaires d'escacs
Foguèt, fòra del seu trabalh artístic, un excellent jugaire d’escacs internacional. Campion de l'Nauta Normandia en 1924, participar mai d'un còp al campionat de França e èra membre de l'equipa francesa a l'Olimpiada d'escacs de 1928 a l'Aia, a l'Olimpiada d'escacs de 1930 a Amborg, a l'Olimpiada d'escacs de 1931 a Praga, e a l'Olimpiada d'escacs de 1933 a Folkestone.
(394) Arduina
(394) Arduina es un asteroïde.
Estrée-Wamin
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
6 de julhet
Decèsses
Veire tanben :
Estrée-Wamin
Istòria
Le nom Estrées est un terme d'ancien français, issu du latin strata (via), qui désignait une « voie couverte de pierres plates », par opposition à rupta (via) > route. Il s'est conservé dans la plupart des langues romanes (cf. l'italien et le roumain strada) et a été emprunté par le germanique (cf. l'anglais street, l'allemand Straße et le néerlandais straat ). Le mot estrée a disparu du français à la fin du Moyen Âge, mais il demeure dans un grand nombre de toponymes, particulièrement dans le nord de la France, signalant la proximité d'une voie romaine.
Prokaryota
Los procariòtas son devesits en dos domenis: Bacteria e Archaea. Archaea o Arqueobactèris son un domeni del viu nòu. Aqueles organismes èran a l'origina concebuts per viure dins de condicions inespitalièras coma de temperaturas, pH, o radiacions extrèmas, mas foguèron trapats dempuèi dins totes tipes d'abitats.
thumb|left|thumb|300px|Estructura de cellula bacteriana procariòta
Karijoki
vinheta|125px Karijoki es una comuna de Finlàndia, en Ostrobòtnia del Sud. Sa populacion èra estimada a 1 369 abitants, en 2015. Sa superficia totala es 186,54 km².
Blòc 1007
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Sa superfícia es de 0.
Economia de Soïssa
Soïssa a una economia de mercat prospèra, pacifica e modèrna, amb redusida taxa de caumatge, una man d'òbra extrèmament qualificada, e un PIB per tèsta entre los pus nauts del mond. La siá economia beneficia d'un sector de servicis modèrne, amb destaque pel sector financièr, e una indústria especializada en nauta tecnologia.
Dins los darrièrs ans, las practicas economicas soïssas demorèron mai prèpas de las de l'Union Europèa, amb l'intencion d'aumentar la siá competitivitat mondiala, malgrat aiçò demòra encara lo proteccionisme en qualques sectors, mai que mai la agricultura.
La recession globala del 2009 afectèt tanben l'economia soïssa, a causa de la retraccion de la demanda mondiala. La Banca Nacionala de Soïssa adoptèt efectivament durant cèrt periòde una taxa zèro d'interès, amb l'intencion d'impulsar l'economia e evitar una granda valoracion del franc soís. .
Aluze
thumb|left|200px Aluze es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sentria
Sentria (Xaintrie en francés) es un parçan d'Occitània situat en Lemosin.
Sa vila principala es Argentat.
Capitòli de Tolosa
Lo Capitòli alberga l'ostal de comuna de Tolosa. Sa construccion foguèt decidida pels Capitols en 1190, per i establir lo sèti del poder municipal (vejatz sègle XII). Lo primièr Capitòli se trobava a la carrièra Lafaieta, segurament al nivèl de la Pòsta Centrala. Lo nom d'aqueste ostal comun fa referéncia a l'antic Capitòli, temple legendari dedicat a Jupitèr, e provesit d'un grand escalièr. Remembra tanben los magistrats que lo faguèron edificar, perque en latin, Capitol se ditz Capitulum. La façada del Capitolium que coneissèm uèi foguèt bastida en 1750 suls plans de Guillaume Cammas. Las uèch colomnas de la façada simbolizan los uèch primièrs capitols. Aquesta façada aviá per tòca d'amagar l'ensemble eteroclit de bastiments que los magistrats arribavan pas a armonizar. Dona sus la Plaça del Capitòli e protegís la cort d'Enric IV. Es dins aquesta cort que lo duc de Montmorency, enemic de Richelieu, foguèt decapitat en 1632. En 1873, Eugène Viollet-le-Duc faguèt construire sul Donjon del Capitòli del sègle XV, una torre de vila tipica del nòrd de França. Joan Calàs foguèt interrogat dins aqueste donjon, que faguèt longtemps ofici d'archius municipals. Los autres bastiments de l'Edat Mejana foguèron rasats. Sols demòran la cort d'Enric IV e lo portal, dessenhat per Nicolas Bachelier. Uèi, lo Capitòli es mai qu'un ostal de comuna. Es tanben un Opèra e una orquèstra sinfonica.
Dobèrta al public, la Sala dels Illustres permet de contemplar los caps d'òbra dels artistas tolosencs del sègle XIX que Enric Martin.
50 Cent
Curtis James Jackson III, conegut artisticament coma 50 Cent (Queens, Nòva York, 6 de julh de 1975) es un cantaire de rap, entrepreneire e actor american. Venguèt famós mondialament gràcias al succès de sos albums Get Rich or Die Tryin'  en 2003 e The Massacre en 2005.
Laurent Cavalié
vinheta|Laurent Cavalié a Hestiv'Òc Laurent Cavalié es un cantaire, percussionista e acordeonista occitan que viu dins lo Menerbés. Èra sòci del grop Du Bartàs, a fait partida dels grops La Fabrique e Le Comité e edita tanben d'albums en solo. Es lo director artistic de La Mal Coiffée. Faguèt tanben de collectatges pendent los quals reculhiguèt de centenats de cançons de Corbièras e Menerbés.
Discografia
En solo :
Amb Du Bartàs :
(395) Delia
(395) Delia es un asteroïde.
Tàrrega
Tàrrega es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
Blòc 1008
Sa superfícia es de 0.
Mississipí (Estat)
Mississipí (en anglés Mississippi) es un estat dels Estats Units d'America. Confronta a l'oèst Loïsiana e Arkansas, al nòrd Tennessee, a l'èst Alabama e al sud lo golf de Mexic. L'Estat ten son nom del flume Mississipí.
L'estat a una populacion d'aperaquí 3 milion de personas. Es lo 32en pus estendut e lo 32en pus poblat dels 50 Estats americans. Situat al centre de l'Estat, Chisha Foka (Jackson) n'es la capitala e la pus granda vila, amb una populacion d'aperaquí 175,000 personas.
Gézoncourt
Gézoncourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Gézoncourt A situat al nòrd es de la França dintre Pont-a-Monsó e Nancy près de Dieulouard, en la vallée de la Esch e la pichona Soïssa lorraine, #que los tucs e los vallons se'n succedisson la longitud del ruisseau de Jezainville fins a Martincourt.
Gézoncourt est situé au nord est de la France entre Pont-à-Mousson et Nancy à proximité de Dieulouard, dans la vallée de l'Esch et la petite Suisse lorraine, dont les collines et les vallons se succèdent le long du ruisseau de Jezainville jusqu'à Martincourt.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Noalha (Cruesa)
La Noalha (La Nouaille en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Toponimia
La Noalha deriva de novalia, «tèrras èrmas desboigadas i a pas gaire».
Sèrras d'Agenés
Las Sèrras d'Agenés son un parçan d'Occitània situat en Agenés (Guiana).
La Noalha (Cruesa)
Nòtas
<references group="N"/>
Sèrras d'Agenés
La vila principala es Agen.
Guagno
Guagnu en còrs (Guagno en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
Geografia
La municipalitat s'estend sus 42,7 km² e compte 160 abitants dempuèi lo darrièr recensement de la populacion en datant de 2007. Amb una densitat de 3,7 abitants per km², Guagno a conegut un net ascens de 15,1% de la siá populacion per çò qu'es de 1999.
Environat per las municipalitats de Orto, Pastricciola e Rezza, Guagno a situat a 72 km al Nòrd-Es d'Aiacciu la mai granda vila a proximitat (aperaquí 1h, 1h30). Situat a 752 mètres d'altitud, lo vilatge de Guagno a per coordinadas géographiques Latitud : 42° 10' 7 Nòrd, Longitude : 8° 56' 55 Èst.
Ipotèsi : Guagnu vendriá de la paraula "gualdagnu" #qu'exprimissiá un contracte entre un proprietari d'animals e un berger. #Çò qu'es vertat es que Guagnu a totjorn #èsser un vilatge de pastore e de purcaghji. Guagnu Apareissiá ja sus las mapas del XV sègle, i auriá #èsser fondat a la mitat del XV sègle jos la Republica de Gènoa.
Guagnu Se tròba en una region de lacs doncas qu'a solament qualques oras de camina del pòble trobam : Crena, Ninu, lo Onda, l'Orienta. La rota #qu'arriba a Guagnu s'acaba ailabàs.
La commune s'étend sur 42,7 km² et compte 160 habitants depuis le dernier recensement de la population datant de 2007. Avec une densité de 3,7 habitants par km², Guagno a connu une nette hausse de 15,1% de sa population par rapport à 1999.
Entouré par les communes de Orto, Pastricciola et Rezza, Guagno est situé à 72 km au Nord-Est d'Ajaccio la plus grande ville à proximité (environ 1h, 1h30). Situé à 752 mètres d'altitude, le village de Guagno a pour coordonnées géographiques Latitude : 42° 10' 7 Nord, Longitude : 8° 56' 55 Est.
Hypothèse : Guagnu viendrait du mot "gualdagnu" qui exprimait un contrat entre un propriétaire d'animaux et un berger. Ce qui est certain c'est que Guagnu a toujours été un village de pastore et de purcaghji. Guagnu apparaissait déjà sur les cartes du XVème siècle, il aurait été fondé à la moitié du XVème siècle sous la République de Gênes.
Guagnu se trouve dans une région de lacs puisqu'à seulement quelques heures de marche du village nous retrouvons : Crena, Ninu, l'Onda, l'Oriente. La route qui arrive à Guagnu se termine là bas.
Istòria
Guagnu A #èsser fondat dins lo XV sègle abans #qu'Argaròtas cedís pas la Corsega al mestièr de St Georges.
Los Guagnais apeurés #fugir lo sieu pòble per se #installar en la vallée del Cruzzinu, es coma encobrir #qu'es nascut lo provèrbi : "Guagnesi au Pastricciulesi sò cum'au babbi au figlioli".
Guagnu a été fondé au XVème siècle avant que Gênes ne cède la Corse à l'office de St Georges.
Les Guagnais apeurés fuirent leur village pour aller s'installer dans la vallée du Cruzzinu, c'est comme cela qu'est né le proverbe : "Guagnesi è Pastricciulesi sò cum'è babbi è figlioli".
Ostal Dumai
L'Ostal Dumai es un ostal de familha a Tolosa, bastit pel mètje Antòni Dumai en 1585. Aculhís ara lo musèu del Vièlh Tolosa.
Istòria
En 1948, l’ostal Dumai èra la proprietat del doctor Simeon Durand e de son esposa. Aquel mètge militar sonhava de transformar sa demorança Renaissença, situada 7 carrièra Dumai, prèp del Capitòli, en un musèu d’istòria locala. Leguèt atal son ostal a l’associacion Los Tolosans de Tolosa à la condicion èra qu'aquela i faga demorança e i installe lo musèu, fins alara carrièra de Sant Joan.
Aquela donacion, realizada en 1948, permet als Tolosans de Tolosa de dubrir al public, en 1955, de salas d’exposicion son reservadas a las institucions, als artistas de tolosa, a la vida familiala, a la ceramica.
L’Ostal Dumai consèrva le nom d'aquel que lo faguèt bastir fins a la fin del sègle XVI, Antòni Dumai, mètre reputa, que s'ocupèt entre autre de Marguerite de Valois, primièra esposa d’Enric IV de França.
Roura
Roura es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guaiana e la region de Guaiana.
(396) Aeolia
(396) Aeolia es un asteroïde.