cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nabu-sum-libur
Nabu-sum-libur foguèt lo onzen e darrier rèi de la Segonda dinastia d'Isin que reinèt sus lo reiaume de Babilònia vèrs 1135-1027 aC. Succediguèt a Marduk-zer-... (vèrs 1046-1035 aC). Son rèine es quasi desconegut mai Babilònia sembla d'èsser estada submergida per leis Aramèus.
Saint-André-de-Lidon
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Cocal do Sul
Cocal do Sul es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Aaptosyax grypus
Aaptosyax grypus, unic representant del genre Aaptosyax (monotipic) es una espècia de peis apertenent a la familhae dels Cyprinidae.
Descripcion
L'espècia pòt mesurar fins a e pesar fins a.
Reparticion
Aaptosyax grypus viu unicament dins lo cors mejan de Mekong, al nòrd de Cambòtja, en Laos e en Tailàndia.
Menaças
L'espècia, fòrça menaçada, es classada en perilh critic d'extincion per l'UICN, en rason d'un demesiment de 90 % de sos efectius.
Marduk-zer-...
Marduk-zer-... foguèt lo desen rèi de la Segonda dinastia d'Isin que reinèt sus lo reiaume de Babilònia vèrs 1135-1027 aC. Succediguèt a Marduk-ahhe-eriba (vèrs 1047 aC). La fin de son nom es totjorn pas coneguda. Leis ipotèsis diferentas dison Marduk-zer-iddin, Marduk-zer-iddina, Marduk-zer-iqisha, Marduk-zer-uballit, Marduk-zer-ukin, Marduk-zer-ushur, Marduk-zer-ushallim e Marduk-zer-lishir. La soleta information coneguda es quasi lei datas de son rèine vèrs 1046-1035 aC. Son successor foguèt Nabu-sum-libur (vèrs 1034-1027 aC).
Épiez-sur-Meuse
Épiez-sur-Meuse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Epiez-Sus-Meuse (altitud:280 mètres) se situa a 8 km de Vaucouleurs e a 29 km de Commercy. La municipalitat es vesina de Burey-en-Val, Maxey-sus-Vaise, Amanty e de Badonvilliers.
A fach partida successivament del territòri dels Leukes (al temps de Jules César) amb Tullum (Toul) per capital, de la Belgica (la una de las quatre províncias de la Gaule), de la Champagne (a partir de la ) mas una porció de lo sieu territòri i aguèt ligat al Barrois en movent a la s-|XIII|e}}.
Epiez-sur-Meuse (altitude:280 mètres) se situe à 8 km de Vaucouleurs et à 29 km de Commercy. La commune est voisine de Burey-en-Vaux, Maxey-sur-Vaise, Amanty et de Badonvilliers.
Elle a fait partie successivement du territoire des Leukes (au temps de Jules César) avec Tullum (Toul) pour capitale, de la Belgique (l'une des quatre provinces de la Gaule), de la Champagne (à partir du ) mais une portion de son territoire fut rattachée au Barrois mouvant au.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge de Epiez remonta al epòca gallo-romaine, coma la testifiquen los vestigis d'antiquitat trobada sus lo sieu territòri. Lo sieu castèl primitif, « torn » de Epiez, situat a lo-dessus del cementèri actual, i aguèt viscut pel genet Perrin de Epiez de contunh per la familha de Texans de Verrières, senhor de Epiez fins a, abans d'èsser destruit pendent la guèrra de Trenta ans. Un autre castèl i aguèt bastit a, destruissi de contunh reconstruit per la familha de la Ecluse abans d'èsser vendut a la Revolucion. Epiez A sofèrt de nombrosas guèrras: sustot de #çò que #opausar Louis XIII e lo pòrti de Lorraine (1635) e de la guèrra de Trenta ans.
Le village d'Epiez remonte à l'époque gallo-romaine, comme l'attestent les vestiges d'antiquité trouvés sur son territoire. Son château primitif, « tour » d'Epiez, situé au-dessus du cimetière actuel, fut habité par l'écuyer Perrin d'Epiez puis par la famille de Jean de Verrières, seigneur d'Epiez jusqu'au, avant d'être détruit pendant la guerre de Trente ans. Un autre château fut construit au, détruit puis reconstruit par la famille de L'Ecluse avant d'être vendu à la Révolution. Epiez a souffert de nombreuses guerres: notamment de celle qui opposa Louis XIII et le duc de Lorraine (1635) et de la guerre de Trente ans.
Anton Bruckner
Anton Bruckner (Ansfelden, lo 4 de seteme de 1824 - Viena, l'11 d'octobre de 1896) que ho un compositor austriac de la fin deu romantisme. Qu'ei mei que mei conegut per las soas sinfonias, messas e motets.
Cordilheira Alta
Cordilheira Alta es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Bambecque
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Geografia
thumb|left|Bambecque En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px A la cœur del Houtland (« lo país del bòsc ») e al bòrd de la Yser, aquel typique vilatge del Cœur de la Flandres a situat a 29 km al sud-es de Dunquèrca, e al 55 km al nòrd de Lille
thumb|left|Bambecque dans son canton et son arrondissement|180px Au cœur de l'Houtland (« le pays du bois ») et au bord de l'Yser, ce typique village du Cœur de la Flandres est situé à 29 km au sud-est de Dunkerque, et au 55 km au nord de Lille
Istòria
vignette|Esquèrra|Çò bourg #èsser desservi pels [[Camins de fèrre dels Flandres, un camin de fèrre secondaire #que connectava, de 1894 a 1954, Hazebrouck a Hondschoote e Bergues]]
La Boisse
La Boisse en arpitan (La Boisse en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Teoria del complòt de Bigpharma
alt=|vinheta|Las páurs ligadas a la [[Vaccinacion implican a còps l'adesion a la teoria del complòt de Big Pharma]] La teoria del complòt de Bigpharma es un grop de teorias complotistas que pretend la comunautat medicala en general e l' industria farmaceutica en particular, especialament las gròssas entrepresas, agissen amb malvolença e contra le ben public, e que causan e renfòrçan cèrtas malautias.
Istòria e definicion
Le tèrme Big Pharma s'utilisa per fèr referéncia collectivament a l'industria farmaceutica mondiala. De l'avís de Steve Novella le tèrme fa referéncia a una fòrma demonizada de l'industria farmaceutica. Segon le doctor en filosofia Robert Blaskiewicz, les militants d'aquesta teoria complotista utilisan le tèrme Big Pharma coma "una nom brac per una entitat abstracta comprising [sic] entrepresas, organismes de regulacion, ONGs, politicians, e sovent medecins, totis se partatjant les trilions de dollars del pastís del mercat de las prescripcions farmaceuticas".
De l'avís de Blaskiewicz, la teoria del complòt de Big Pharma a quatre caracteristicas principalas: prumèr, l'afirmacion que la conspiracion es devuda a una equipa pauc nombrosa e malvolenta, segondament, la credença que le grand public ignòra la vertat, tresenament les credents de la teoria considèran la manca de pròvas com una pròva ; e fin finala les argument emplegats per ahortir la teoria son irracionals, mau comprés o erronèus.
Manifestacions
Aquesta teoria del complòt se manifèsta de mès d'una faiçon. Cada manifestacion es diferenta, mes que plaçan totas "Big Pharma" com le maishant de l'istòria. Ací quauquas variantas de las conegudas :
Terapias alternativas
Dens Natural Cures "They" Don't Want You to Know About, Kevin Trudeau esplica que i a remèdis naturals per malautias grèvas coma le cancèr, l'èrpes, l'artriti, leSIDA, la malautia del reflús acid, diferentas fobias, la depression, l'obesitat, le diabèta, l'escleròsi multipla, lelupus, lesindròme de fatiga cronica, ledesòrdi de deficit d'atencion, ladistrofonia musculara, e qu'aqueles remèdis son esconuts e renduts indisponibles pel public per la volontat de la Food and Drug Administration, dela Federal Trade Commission, e de las principalas entrepresas farmaceuticas.
HIV/SIDA
Dens un article de 2006 per Harper's Magazine, la jornalista Celia Farber que proclamè que la potinga antiretrovirala nevirapine fasiá partida d'un complòt del "complèxe mdic-cientific" per propagar potingas toxicas. Ela digóc que le SIDA èra pas causat pel HIV e que la nevirapine èra estada administrada a hemnas premsas, contra tota etica, pendent essais clinics, çò que fosquèc fatal per elas. Las tèsis de Farber fusquèren refutadas pels cientifics were refuted by scientists, mes segon Seth Kalichman, la publicitat qui resultè d'aquò representèc una avançada pels negacionistas del SIDA.
Remèdis al cancèr esconuts
L'idea segon laquau Big Pharma a un remèdi al cancèr e le dissimula per continuar de fèr profit es cresuda per 27% dels Americans segon un estudi de 2005. Las entrepresas farmaceuticas ralentirián la recèrca d'un remèdi global al cancèr e desveloparián tractaments plan cas al cas-per-cas puslèu que de se concentrar sus un remèdi supausat que suenhariá totis les cancèrs.; Çaquelà, l'idea que de pas publicar un remèdi fariá fèr mès de profit a las firmas que de le rendre public es pas considerat coma un argument hòrt. Aquesta tèsi ignòra tanben le fèit que le canèr es pas una sola malautia mes mantuas malautias distintas e que le tractament d'aquelas maluatias a plan avançat recentament.
Steven Novella qu'escrivóc, dens Skepticblog, a prepaus de la maishanta compreneson e de la tendéncia a fèr sensacionalas las recèrcas sul cancèr qui acompanhan tipicament una mentalitat complotista. Fè remarcar que les remèdis al cancèr, puslèu que d'èster esconuts, son pas les remèdis esperats pels media e apòrtan sovent pistas per recèrcas futuras, una diminucion de la mortalitat per un sol tipe de cancèr especific... o pas res.
Reception
Tostemps segon Novella, la "diabolisacion" de l'industria farmaceutica es a l'encòp cinica e intelectualament fenhanta, mentre que nombroses aspècts d'aquesta industria meritan d'èster criticats. Aqueste autor n'arriba a considerar que las atacas exageradas contra "Big Pharma" deishan l'industria farmaceutica tranquilla puèi que destrigan de las criticas mès fondadas e que las terneishen. In his 2012 book Bad Pharma, Ben Goldacre criticises the pharmaceutical industry but rejects any conspiracy theories. He argues that the problems are "perpetrated by ordinary people, but many of them may not even know what they've done."
Un argument contra la tèsi que le govèrn dels Estats Units escon remèdis es l'Orphan Drug Act de 1983 ont incita a crear tractaments contra malautias dont le tractament es pas rentable per las entrepresas.
Un autre argument sovent utilisat pels promotors de la tèsi del complòt es que las entrepresas farmaceuticas reprimeishen las recèrcas negativas sus las loas potingas en fèr pressions financiàrias suls cercaires e suls jornals. En realitat, i a articles cientifics critics sus potingas especificas que se publican dens jornals regularament. Un exemple recent e famós es la revista sistematica publicada dens le British Medical Journal qui mòstra que le paracetamòl es ineficaç contra las dolors del baish de la rea e qu'a pas guaire d'eficacitat contra l'osteoartrita.
Concórdia
Concórdia es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Pradèlas
Pradèlas (Pradelles en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament del Naut Léger e la regiond'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups. Foguèt dins lo Vivarès.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion es [pra'dɛlɔs], d'un locutor de competéncia lingüistica excellenta nascut a Issarlés.
Canton de Colobrieras
Lo Canton de Colobrieras es una anciana division administrativa de Provènça, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Tolon, lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Despuèi 2015, Colobrieras es dins lo canton dau Luc e leis autres 2 comunas son dins lo canton de La Crau d'Ieras. La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Istòria
Lei cantons de Colobrieras e de Bòrmas se creèron en 1790 dins lo districte d'Ieras.
En 1801, lo canton de Colobrieras foguèt conservat e lo de Bòrmas suprimit,.
Eis eleccions departamentalas dau 22 de març de 2015, en aplicacion dau decret n° 2014-270 dau 27 de febrier de 2014, que pòrta delimitacion dei cantons dins lo departament de Var, lo canton de Colobrieras foguèt suprimit.
Partit Comunista Reünionés
Lo Partit Comunista Reünionés (oficialament en francés Parti communiste réunionnais), abreujat PCR, es un partit politic de la Reünion d'ideologia comunista.
Andrinòple
Andrinòple (en turc Edirne, en grèc modèrne Αδριανούπολη, Adrianoupoli, en grèc tradicionau Αδριανούπολις, Adrianoúpolis, en latin Adrianopolis, Hadrianopolis, çò es: «vila d'Adrian») es una vila de Turquia, en Euròpa, dins lei Balcans, près de la frontiera amb Grècia.
Damery
Damery es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Massalia
Massalia es lo nom d'una colonia grèga fondada en 600 AbC pels Focèus venguda ara Marselha.
Chalaux
Chalaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bimetallisme
thumb|280px|Moneda d'aur de 20 [[Franc francés|francs e d'argent de 5 francs en circulacion durant la II Republica.]]
Lo bimetallisme es un sistèma monetari que reconoís doas paritats metallicas legalas que son generalament basadas sus d'ensems de monedas aur/argent ò argent/bronze. Inventat en Lidia durant lo sègle VI av. JC, aqueu sistèma s'escampèt pauc a pauc e èra quasi generau au sègle XIX. Seis interès principaus son d'aumentar la quantitat de moneda en circulacion, d'estabilizar lei prètz e de facilitar lei cambis. Pasmens, entraïna sovent de problemas de conversion entre lei dos metaus car an pas necessariament la meteissa valor. Ansin, dins lo corrent dau sègle XIX, la màger part dei país l'abandonèron en favor d'un sistèma monometallic.
Monometallisme
Lo monometallisme es un sistèma monetari que reconoís una paritat metallica unica. Lo metau de referéncia es sovent un metau preciós (aur, argent, coire) mai i aguèt de cas d'estats utilizant de metaus pus classics coma lo fèrre (Esparta). Frequent de l'Antiquitat au començament dau sègle XX, aqueu sistème foguèt remplaçat per l'escandau aur.
Longeville
Longeville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Coronel Freitas
Coronel Freitas es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Simbar-Shipak
Simbar-Shipak foguèt lo premier rèi e fondator de la Segonda dinastia dau País de la Mar que reinèt sus lo reiaume de Babilònia vèrs 1025-1004 aC. Son rèine se debanèt vèrs 1025-1007 aC e assaièt de restaurar lei temples de Sippar e Nippur. Son territòri èra quasi aqueu de la Segonda dinastia d'Isin. Foguèt benlèu assassinat car son successor, Ea-Mukin-Zari (vèrs 1007 aC), foguèt dich usurpator.
90210
thumb 90210 es una séria televisada americana. Es estada creada per Rob Thomas e es sortida lo 2 de setembre de 2008 sus lo CW, e au Canadà ; lei tres promieras temporas son estadas difusadas sus la ret Global.
Difusion en França
La séria es difusada despuei lo 5 de setembre 2009 sus M6, despuei lo 11 de febrier de 2011 sus Teva e tanben sus W9 despuei lo 12 de genier de 2012.
La séria es difusada dau diluns au divendres a 16:50 sus W9. La tresena tempora inedita deuriá èstre difusada sus Teva, dempuei lo 23 de genier 2012 a 17:30 mai.
Cauçdròt
Cauçdròt (Caudrot en francés) es una comuna deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Savigny-sur-Braye
Savigny-sur-Braye es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
La pichona vila a banhat per la Braye, afluent del Loir.
Istòria
Lo vilatge tirariá lo sieu nom del latin « saviniacum supèr brigiam », #que se tradusís coma domeni de Sabinius » (#que n'i auriá #èsser l'ocupant), o encara "luòc sablonneux".
Lo vilatge protegissiá una importanta châtellenie en levant de comtes de Vendôme dempuèi la, e #que i aguèt destruit a. Existís encara uèi de vestigis del donjon sus motte #que son pas totun pas accessibles al public.
Le village abritait une importante châtellenie relevant des comtes de Vendôme dès le, et qui fut détruite au. Il existe encore aujourd'hui des vestiges du donjon sur motte qui ne sont cependant pas accessibles au public.
Valencian
Lo valencian es un dialècte de la lenga catalana parlat dins la màger part del País Valencian. L'Acadèmia Valenciana de la Lenga (AVL) es l'institucion normativa del valencian, amb l'Institut d'Estudis Catalans, qu'a un estandard regional leugièrament diferent d'aquel del catalan de Catalonha. Lo valencian fa partida del grop dialectal del catalan occidental, amassa amb lo catalan nòrd-occidental (aquel que se parla dins la region de Lhèida)
Dialectologia
Lo valencian se compausa tanben de sosdialèctes, mas sens grandas diferéncias entre eles:
Encara que lingüisticament lo valencian fa partida del catalan, la designacion tradicionala es totjorn estada "valencian", çò que pausa un problèma per la designacion de la lenga. Aprèp la transicion serviguèt la tradicion serviguèt de basa a l'anticatalanisme (escaissat popularament blaverisme) per afirmar que lo valencian èra una lenga diferenta del catalan. L'Acadèmia Valenciana de la Lenga a afirmat que valencian e catalan son dos noms per la meteissa lenga.
Istòria
thumb|150px|Sosdialèctes del valencianLo catalan es arribat dins la region quand lo rei d'Aragon e Catalonha, Jaume I, la conquistèt e i creèt una novèla entitat politica que recebèt lo nom de Reiaume de Valéncia. Foguèt poblat majoritàriament amb de catalans, d'aragoneses e tanben d'occitans. La lenga catalana i foguèt dominanta, mas dins los airals interiors del reiaume la lenga parlada foguèt la varietat d'espanhòl portada pels aragoneses.
Al sègle XV, lo valencian gausiguèt d'un grand desvolopament literari, conegut coma lo Sègle d'Aur valencian, amb d'escrivans coma Ausiàs March, Joanot Martorell, Joan Roïs de Corella, Sor Isabel de Villena, Jaume Roig, Jordi de Sant Jordi e d'autres.
Coma tot lo catalan, lo valencian dintrèt dins una passada de decadéncia literària del sègle XVI enlà. Ça que la, coma lenga parlada lo valencian foguèt encara dominant dins sos airals. Al sègle XIX arribèt la Renaixença, movement literari de recuperacion de la literatura en catalan. Al País Valencian los escrivans mai importants de la Renaixença foguèron Teodor Llorente, Vicent Wenceslau Querol, Constantí Llombart e d'autres.
Caracteristicas del valencian
Lo valencian se destria del demai del catalan per qualques traches fonetics, morfologics o lexicals divergents que sovent representan de solucions mai ancianas de la lenga.
Vocalisme
Coma lo catalan occidental en general, lo valencian coneis pas la vocala neutra e realiza clarament la distincion entre -e e -a finalas atònas.
Varietat del blòc occidental, lo dialècte valencian coneis tanben coma los parlars del nòrd lo passatge de [e] pretonica en [a] davant [s] o [n]. Aital entendre s'i pronóncia [an'tendre] e escoltar [askol'tar].
Contràriament al catalan oriental, la [e] es demorada barrada dins mantun cas, coma per exemple los sufixes en -és (ex: japonés en nòrma valenciana e japonès en catalan estandard).
Consonantisme
Una de las caracteristicas mai ausidoiras del valencian es la prononciacion de l’-r finala (pasmens es pas prononciada dins totas las localitats del país).
La -j- i es prononciada majoritàriament (manca dins los parlars septentrionals del dialècte) jos una forma africada [ʤ] (mas en apitxat [ʧ]). Una granda part del País Valencian, manca sa part centrala, coneis pas lo betacisme e a servat la labiodentala [v].
L’x- iniciala i es generalament prononciada [ʧ], manca dins los toponims coma Xàtiva o Xàbia.
Morfologia
Es mai que mai en morfologia que las diferéncias son mai marcadas.
Lexic
Una de las caracteristicas mai notablas del valencian tradicional es l'emplec de l'exclamacion xe [ˈʧɛ] (equivalent aproximatiu de tè mas de significacions mai amplas). Lo segond trach lexical mai marcat de la varietat es l'emplec de xicotet en luòga de petit.
Dins qualques cases contràriament al catalan central, a adaptat qualques mots venguts de l'espanhòl coma regalo qu'i es vengut regal mas per contra a servat bonico sens alteracion, mot probablament d'origina aragonesa. Existís tanben una tendéncia fòrta a substituir lo sufix -er per -ero coma dins Paquito, el xocolatero.
La Walck
Walk  en alemannisch (La Walck en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Coronel Martins
Coronel Martins es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Kuroda Kiyotaka
Kiyotaka Kuroda (1840 - 1900) samurai, militar e òme politic foguèt primièr ministre de Japon entre 1888 e 1889.
Correia Pinto
Correia Pinto es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Pont-de-Chéruy
Pont-de-Chéruy en arpitan (Pont-de-Chéruy en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Banteux
.
Geografia
Situada sul Canal de Sant-Quentin.
Située sur le Canal de Saint-Quentin.
Roman de Renart
thumb|Manescrich de la [[BNF]] Lo Roman de Renart`es un roman medievau ; lei personagtes principaus son Renart e Ysengrin. Lo roman a mantun autor, quauqueis uns anonims ; es estat escrich entre 1171 e 1250. Lo Roman de Renart es parodia dei roumans de cortés, se trufa de la crudelitat e dedau necitge deis òmes a travèrs lo necitge e la crudelitat deis animaus.
Almuñécar
Almuñécar es una vila de la província de Granada, en Andalosia (Espanha) en riba de la Mar Mediterranèa.
Superfícia
83,40 km2
Populacion
24713 ab.
Sent Júlia de Bordelha
Sent Júlia de Bordelha, o Sent Júlian de Bordelha, (Saint-Julien-de-Bourdeilles en francés) es una anciana comuna perigòrda, situada dins lo departament de Dordonha e la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Venguet dau 1er de genier de 2016 au 1er de genier de 2019 una comuna delegada dins la comuna novèla de Brantòsme de Perigòrd.
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃ n ’zyʎɒ] [debur’deʎɒ]. Lo nom es atestat en latin, au segle XIII, Sanctus Julianius. Lo nom ven probablament de Sent Julian de Briude, martir del sègle IV, mas i a d'autres sents d'aquel nom, ,.
Istòria
Coma la comuna novela de Brantòsme de Perigòrd s'espandet en 2019 a autras sieis comunas, Sent Júlian de Bordelha perdet de facto l'estatut de comuna delegada, reservat a l'anciana comuna de Brantòsme de Perigòrd (l'acte precisa que i a 7 comunas delegadas, non pas 8) ; es considerada coma perimida per l'INSEE. L'anciana comuna elegís totparier un mèra delegat.
Jaén
Jaén es la capitala de la província de Jaén dins la comunautat autonòma espanhòla d'Andalosia. Sa populacion èra estimada a 116,393 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 274 km².
500px|thumb|left|Catedrala de Jaen.
Istòria de Paquistan
L’Istòria de Paquistan es l'istòria de l'actuala Republica Islamica de Paquistan, estat independent format en 1948 durant lo partiment de l'Indiá Britanica entre musulmans e indós. Avans aquela data, son istòria es donc aquela de la peninsula indiana.
Lo problema de l'unitat nacionala
thumb|right|Partiment de la peninsula indiana en 1947.
Au contrari de l'Union Indiana, Paquistan aviá a sa naissença una legitimitat istorica limitada en despiech de l'existéncia d'una religion comuna, l'islam, a totei leis abitants. D'efèct, devesit entre dos territòris alunchats e poblat de pòbles fòrça diferents, deguèt faciar lei volontats d'autonòmia, e de còps d'independéncia, de certanei regions. Aquò entraïnèt l'adopcion d'una politica autoritària de part dau govèrn centrau per impausar l'unitat nacionala que favorizèt rapidament la formacion de regimes fòrça autoritaris dirigits per lei militars.
Après la mòrt de Muhammad Jinnah, considerat coma lo paire de Paquistan, lo Premier Ministre Liaquat Ali Khan prenguèt la direccion dau país fins a son assassinat en 1951. Durant aqueu periòde, engatjèt Paquistan dins la Premiera Guèrra Indopaquistanesa entraïnada per lei tensions liadas au partiment deis estats indós ó musulmans frontaliers d'Índia e de Paquistan. S'acabèt per lo partiment de la region de Cachemire entre lei dos país que foguèt per la seguida l'objècte de tres guèrras suplementàrias. Liaquat Ali Khan deguèt tanben faciar una scission intèrna de la Liga Musulmana que perdiguèt son ròtle federator. En particular, foguèt remplaçada en Paquistan Orientau per la Liga Awami que s'opausava a la politica dau govèrn.
En 1956, l'adopcion d'una constitucion organizant oficialament Paquistan coma una federacion de doas províncias (Paquistan Occidentau e Paquistan Orientau) agravèt lo maucontament de plusors pòbles minoritaris de la mitat occidentala en causa de la dissolucion deis ancianei províncias istoricas. En fàcia dau desvolopament de l'instabilitat politica, lo president Iskander Mirza decidèt alora de reagir d'un biais autoritari. En octòbre de 1958, prononcièt l'abrogacion de la constitucion, la dissolucion dei partits politics e la proclamacion de la lèi marciala que son aplicacion foguèt fisada au generau Ayyub Khan.
Lo periòde Ayyub Khan
thumb|right|Division de Cachemire après 1963.
Ayyub Khan dirigiguèt Paquistan de 1958 a 1969. Marginalizat, Iskander Mirza perdiguèt rapidament lo contraròtle de l'Estat e deguèt laissar sa plaça de president au generau. Un an pus tard, lo govèrn paquistanés foguèt dirèctament installat dins lei bastiments de l'estat-major de l'armada. Una reforma agrària foguèt organizada au profiech dei païsans mai sensa tocar ais interès dei grands proprietaris terrencs. En 1962, una constitucion novèla instaurèt un regime presidenciau amb l'eleccion dau President e de l'Assemblada Nacionala per un còrs electorau reduch de 80,000 grands electors designats localament. Permetèt tanben de levar la lèi marciala e d'organizar d'eleccions que s'acabèron per la reeleccion d'Ayyub Khan en 1965.
En parallèl d'aquela òbra d'estabilizacion intèrna, Ayyub Khan menèt una politica diplomatica que li permetèt de se raprochar deis Estats Units d'America e de China que se maufisavan d'Índia, pròcha de l'Union Sovietica. Après lo conflicte sinoindian de 1962, un acòrd entre Paquistan e China permetèt ansin de fixar lo traçat d'una frontiera dins la region de Karakorum. Lo govèrn paquistanés pensèt tanben èsser capable d'afrontar militarament Índia per resòuvre lei nombrós desacòrdis frontaliers entre lei dos país. La guèrra (Segonda Guèrra Indopaquistanesa) se debanèt en 1965. Pasmens, après quauquei victòrias inicialas, l'armada paquistanesa conoguèt una tiera de dificultats e lo statu quo ante bellum foguèt restablit après l'adopcion d'un alta-au-fuòc.
Après aquela guèrra, Ayyub Khan assaièt sensa succès de negociar un tractat de patz definitiu amb Índia mai la mòrt dau Premier Ministre indian Lal Bahadur Shastri e d'oposicions intèrnas fòrtas empachèron la realizacion d'aqueu projècte. Puei, a partir de 1967, lo President deguèt subretot se preocupar dau renfòrçament dei partits d'oposicion amb la fondacion dau Partit dau Pòble Paquistanés (PPP) per Ali Bhutto e la formulacion de revendicacions d'autonòmia pus importanta per lo Paquistan Orientau per la Liga Awami d'ara endavant dirigit per Mujibur Rahman. En 1969, laissèt sa plaça au generau Yahya Khan que restabliguèt la lèi marciala mai organizèt l'eleccion d'una assemblada constituenta au sufragi universau en decembre de 1970.
L'independéncia de Bangladèsh
Dempuei lo partiment de 1947, lo Paquistan Orientau conoissiá de problemas especifics e relativament importants qu'èran mau resòuguts per leis autoritats dau govèrn centrau. Premier, lo remplaçament dei foncionaris qu'avián quitat la region en 1947 — leis indós dominavan largament l'administracion dau Bengala coloniau — èra estat realizat amb de personaus occidentaus que reprenguèron sovent lo ròtle e l'atitud deis administrators coloniaus. Puei, aqueu ressentiment foguèt agravat en 1952 quand lo govèrn centrau assaièt d'impausar l'ordo coma lenga oficiala de la totalitat de Paquistan. De movements de defensa dau bengali se formèron e alimentèron rapidament lei movements autonomistas. La manca d'investiments dins lei sectors a la basa de la vida economica dau Paquistan Orientau foguèt tanben una fònt de tension. Enfin, la dominacion de la classa politica dau Paquistan Occidentau, mens poblat, favorizèt l'emergéncia de revendicacions d'autonòmia en matèria de finanças, de comèrci exterior ò de politica locala.
La rompedura foguèt entraïnada per leis eleccions de 1970. La Liga Awami i ganhèt 160 deputats sus lei 162 dau Paquistan Orientau. Obtenguèt donc la majoritat absoluda a l'assemblada constituenta car solament 138 deputats èran designats per lo Paquistan Occidentau. Pasmens, lo generau Yahya Khan e Ali Bhutto (81 deputats per lo PPP) refusèron de laissar lo poder a la classa politica orientala. Dins la nuech dau 25 au 26 de març de 1971, l'armada paquistanesa acomencèt de reprimir militarament lei movements secessionistas. Mujibur Rahman foguèt arrestat e transferit a l'Oèst mai aquò empachèt pas l'acomençament de la saunosa Guèrra d'Independéncia de Bangladèsh. Faguèt de centenaus de miliers de victimas e entraïnèt la fugida d'aperaquí 10 milions d'abitants en Índia. A la fin de l'annada, New Delhi aprofichèt la situacion per afeblir son rivau e entraïnèt la Tresena Guèrra Indopaquistanesa que s'acabèt per la capitulacion dei fòrças paquistanesas a l'Èst e l'independéncia de Bangladèsh. En fàcia de l'amplor de la desfacha, Yahya Khan foguèt obligat de laissar lo poder a Ali Bhutto.
Lo periòde Ali Bhutto
Ali Bhutto gardèt lo poder de 1973 a 1977. Instaurèt un regime parlamentari e un estat federau. Pasmens, de trèbols grèus se debanèron en Baluchistan e lo govèrn mandèt l'armada per i reprimir de guerilhas secessionistas. Puei, en 1977, leis eleccions s'acabèron per una victòria dau PPP fòrça contestada per leis autrei partits politics. Lei militars intervenguèron per restablir l'òrdre mai, en julhet, organizèron un còp d'estat, dirigit per lo generau Zia, e proclamèron la lèi marciala. Jutjat per l'assassinat d'un adversari politic, Ali Bhutto foguèt condamnat a mòrt e executat en 1979.
Lo periòde Zia
Lo generau Zia instaurèt una dictatura militara que durèt fins a 1988. Aprofichèt un contèxte internacionau favorable a seis interès amb l'invasion sovietica d'Afganistan. Paquistan tornèt venir un aliat fòrça important per leis Estats Units d'America que sostenguèron lo regime. Ansin, fins a 1989, Paquistan participèt activament a la formacion de la resisténcia afgana, desvolopèt largament son influéncia en Afganistan e recebèt una importanta ajuda financiera estatsunidenca.
La politica de Zia foguèt tanben marcada per l'islamizacion de la societat. Tre 1979, l'Alcoran e la Sunna venguèron la lèi suprèma dau país. Puei, d'autrei mesuras foguèron adoptadas per renfòrçar aquela politica que causèt d'afrontaments entre sunitas e chiistas. En 1984, un referendum, boicotat per l'oposicion, permetèt au generau Zia de demorar cap de l'Estat e d'islamizar leis institucions amb l'eleccion d'un parlament islamic en 1985. Lo caractèr presidenciau e autoritari dau regime foguèron encara renforçats amb l'adopcion d'un emendament permetent au President de destituir liurament lo Premier Ministre. Pasmens, en aost de 1988, lo generau Zia foguèt tuat dins un accident d'avion que sei causas foguèron jamai clarament elucidadas.
Lo periòde parlamentari deis annadas 1990
Après la mòrt dau generau Zia, Paquistan conoguèt un periòde de poder civiu de 1988 a 1999 marcat per la perseguida dau caòs interior e per un mantenement de l'influéncia dei militars. D'efèct, Benazir Bhutto, filha d'Ali Bhutto e cap novèu dau PPP, ganhèt leis eleccions de 1988 e venguèt cap dau govèrn fins a sa destitucion per lo President Ghulam Ishaq Khan en 1990. L'escrutinh seguent foguèt ganhat per la Liga Musulmana de Nawaz Sharif. Pasmens, intrèt rapidament en conflicte amb lo President. En fàcia dau blocatge de la situacion, l'armada obliguèt lei dos òmes de desmissionar en 1993. Benazir Bhutto ganhèt tornarmai l'eleccion e venguèt Premier Ministre fins a 1996. Pasmens, son mandat foguèt encara trebolat per de manifestacions, d'accusacions de corrupcion e d'afrontaments intèrnes. Foguèt donc tornarmai destituida.
Nawaz Sharif la remplacèt un còp de mai. Son segond mandat veguèt Paquistan venir una poissança nucleara en 1998. De mai a julhet de 1999, autorizèt d'infiltracions de combatents eissits de milícias islamistas, liadas a l'armada paquistanesa, lòng de la frontiera indiana. Aquò entraïnèt la Quatrena Guèrra Indopaquistanesa que s'acabèt per una victòria indiana. D'efèct, sensa sostèn de seis aliats tradicionaus, Islamabad deguèt arrestar de sostenir leis infiltracions permetent ais Indians de tornar conquistar una tiera de posicions ocupadas per leis islamistas. Aquela revirada entraïnèt rapidament lo reversament dau govèrn civiu per un còp d'estat militar organizat per lo generau Pervez Musharraf.
Paquistan dempuei 1999
thumb|Situacion generala en Afganistan e [[Paquistan en 2008.]]
David Guetta
David Guetta a sortit lo 29 d'aost de 2011 l'album Nothing But the Beat que conteng un tròç ambe pel segond còp Sia al cant : She Wolf (Falling to Pieces), publicat en simple en 2012.
Ostal d'Avís
vinheta|200px|Armas de l'Ostal d'Avís
L'ostal d'Avís o dinastia joanina es una branca cabdeta de l'Ostal de Borgonha qui regna sul reialme de Portugal de 1385 à 1580.
Pendent la crisi portuguesa de 1383-1385, Joan, grand mèstre de l'Òrdre militar d'Avís e filh del rei  Pèire I, capvira sa neboda Beatritz e pren lo poder. Sa linhada mascle s'atudèt en 1580, e après una novèla crisi de succession, lo tròn passa per las femnas al Absbogs d'Espanha dins la persona de Felip II, lo filh de Carles Quint.
En 1640, après la revolution portuguesa, la corona passa, de nòu per las femnas, a l'ostal de Bragança, eissida d'un filh del roi Joan, Alfons I de Bragança.
Genealogia
vinheta|center|830px|Genealogia de l'Ostal de Avís
Ea-Mukin-Zari
Ea-Mukin-Zari foguèt un rèi usurpator de la Segonda dinastia dau País de la Mar que reinèt sus lo reiaume de Babilònia vèrs 1025-1004 aC. Succediguèt a Simbar-Shipak (1025-1007 aC) e reinèt solament durant tres mes vèrs 1007 aC.
Walbourg
Walburg  en alemannisch (Walbourg en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Giacomo Puccini
Giacomo Puccini (Luca, lo 22 de deceme de 1858 - Brussèlas, lo 29 de noveme de 1824) que ho un compositor italian d'opèra e qu'ei un deus mei interpretats dens lo repertòri de l'art liric. Enter los sons opèras mei famós que podem mentàver : Manon Lescaut ([[1893), La Boèmia (1896), Tosca (1900), Madama Butterfly (1904) e Turandot (1926).
Walbourg
Geografia
La localité fa partida de la region naturala En mai de-Bòsc.
Giacomo Puccini
Gessit d'ua familha de musicians, qu'estudiè au Conservatòri de Milan abans de'n sortir diplomat en 1883. La soa purmèra escaduda sus l'empont que ho Manon Lescaut (1893) basat suu libe de l'abat Prévost.
Walbourg
Geografia
Walbourg Es un vilatge prèp de Biblisheim, Durenbach e Hinterfeld (comuna).
La localité fait partie de la région naturelle Outre-Forêt.
Walbourg est un village proche de Biblisheim, Durenbach et Hinterfeld (commune).
Istòria
L'origina del vilatge es çò abbaye de Santa-Walburge fondada en la "Bòsc Sant", al nòrd de Haguenau. L'origina remonta a 1074 amb l'autorizacion donada per Thierry de Montbéliard a fraires de fondar una aquela. La fondacion de la abbaye li cal remontar a l'intervencion a Frédéric de Staufen, pòrti de Souabe, e a Pèira de Lutzelbourg, cap a 1100.
Lo nom de Walbourg es una déformation de Walburge.
L'origine du village est l'abbaye de Sainte-Walburge fondée dans la "Forêt Sainte", au nord de Haguenau. L'origine remonte à 1074 avec l'autorisation donnée par Thierry de Montbéliard à des moines de fonder une celle. La fondation de l'abbaye doit remonter à l'intervention à Frédéric de Staufen, duc de Souabe, et à Pierre de Lutzelbourg, vers 1100.
Le nom de Walbourg est une déformation de Walburge.
Barcino
vinheta|Plan de l'antica ciutat de Bàrcino. Bàrcino (del latin Barcino e aqueste de l'ibèr Baŕkeno) foguèt una antica colonia romana establida a Barcelona. Lo nom complèt de la colonia èra Julia Augusta Faventia Paterna Barcino (, escrich sus una lapida conservat al Musèu d'Istòria de Barcelona).
Istòria
Los romans arribèron sus l'actual territòri catalan en 218 abC, quand una armada comandada per Escipion, coma legat de son fraire Publius, desbarquèt a Emporiae per tal de transformar la ciutat grèca en basa logistica militara per apiejar la lucha de Roma contra Cartage per la Mediterranèa. Pendent la transicion entre lo e lo, aquel procediment de colonizacion s'amplifiquèt fins a cobrir una partida importanta de l'actuala Catalonha. En parallèl, los romans mantenguèron de contactes dirèctes amb las tribús ibèras ja installadas sus aquelas zònas e transformèron lors vilatges en centres de contraròtle roman, agregant de còps las populacions dels vilatges dins aqueles centres mai prospèrs. Bàrcino foguèt l'una d'aquelas vilas, entre 15 e 13 abC, a l'epòca de l'emperador August, ont los romans bastiguèron sul Mont Taber – promontòri de 16,9 mètres sul qual es bastida la vièlha ciutat de Barcelona – un temple de 12 mètres de naut, al centre del quartièr gotic contemporanèu de Barcelona.
alt=|esquèrra|vinheta|224x224px|Marme roman amb lo tèxt latin per «Colonia Julia Augusta Faventia Paterna Barcino». Musèu d'istòria de Barcelona. Bàrcino apareguèt mentre qu'existissiá una poderosa impulsion urbana que se perlonguèt fins a la mòrt d'August en 14 apC. La vila aviá una estructura romana tipica, amb la siá forma octogonala, e una distribucion dels bastiments per blòcs rectangulars. Bàrcino èra una vilòta, a vocacion essencialament militara, comparada a las autras vilas de la peninsula e sustot respècte a la siás vesinas Baetulo e Emporiae e sustot respècte a la capitala de l'Ispània cisteriora: Tarraco. La fortalesa delimitava a pena 10 ectaras, e la siá populacion culminèt a 2 000 abitants solament.
Almeria
Almeria (Almería en castelhan), es una vila d'Espanha, capitala de la província d'Almeria en Andalosia. Pòrt sus la Mar Mediterranèa, compta amb gaireben 189.000 abitants.
Almeria es una vila costièra e portuària, entre Granada e Múrcia. Es delimitada pel mont Gádor (Sierra de Gádor) a l'oèst, al nòrd per la montanha Alhamilla (Sierra Alhamilla), a l'èst per una granda plana que culmina al pic de Cabo de Gata, situat dins lo pargue natural de Cabo de Gata-Níjar, e al sud per l'obertura sus una granda baia. La vila, situada al sud-èst d'Espanha, en riba de la Mar Mediterranèa, es bordada pel fluvi Andarax.
Es la capitala de la còsta d'Almeria que s'espandís sus una largor de 219 km.
A una trentena de quilomètres al nòrd se tròba lo desèrt de Tabernas, mondialament conegut pels filmes (subretot los westerns spaghettis) qu'i son estats rodats. A una trentena de quilomètres a l'oèst, se desplegan 25.000 ha de sèrras plastificadas.
Culturalament, la vila es celèbra per l'Alcazaba, lo Cargadero de Mineral (tanben conegut coma Cable Inglés), la catedrala e lo seu musèu arqueologic. Las culturas dels invernaderos, la construccion e lo torisme son las principalas activitats de la vila. En 2005, aculhiguèt los Jòcs Mediterranèus, dotant aital la vila de polidas e necessàrias installacions esportivas coma l'Estadi de la Mediterranèa o la Vila Mediterranèa d'El Toyo.
La vila ten un aeropòrt internacional.
L'illa d'Alborán aparten administrativament a la municipalitat, e mai precisament al quartièr de Pescadería.
Toponimia
La tradicion ditz que lo nom Almeria provendriá de l'arab المرية (Al-Mariyya) : «lo miralh de la mar». Actualament, l'interpretacion mai acceptada es que deriva del tèrme arab مرأى (Al-Mara'ā), que significa « la torre de garda ».
Climat
Almeria a un climat subtropical semi-arid de tipe « sirian ». Lo tipe sirian es caracterizat per una sason sèca en sason cauda (los 6 meses mai caudes de l'annada) donc es la degradacion al còp semi-arida e subtropicala del climat mediterranèu, que tanben a sa sason sèca en estiu. Lo climat d'Almeria es subtropical car: La temperatura mejana annala es de 18,7 ºC, e la de sas aigas en ivèrn es mai cauda que la de l'aire.
Istòria
Las pinturas rupèstras e autres artefactes descobrits en las espugas de Nerja, ara celèbras en lo monde arqueologic jol nom de « catedrala preïstorica », testimonian que la region foguèt abitada dempuèi los primièrs temps neolitics (6000 a.C.)
En 858, la vila pilhada pel cap viking Hasting.
La Biaça
La Biaça es lo site internet daus archius de l'IEO Lemosin.
Tractat de Maastricht
Lo tractat sus l'Union Europèa (acronim TUE), tanben nomenat tractat de Maastricht, es lo tractact constitutiu de l'Union Europèa signat lo 7 de febrièr de 1992. Afirma los objectius de l'Union, definís los tres « pilars » de son accion e dona un encastre institucional al Conselh Europèu e tanben definís la procedura de cooperacion refortida. Las autras institucions e règlas communautàrias relèvan del tractat sul foncionament de l'Union europèa o tractat de Roma modificat pel tractat de Lisbona.
Lo tractat de Maastricht foguèt signat per l'ensems dels Estats membres de la Comunautat Economica Europèa (Alemanha, Belgica, França, Itàlia, Luxemborg, Païses Basses, Danemarc, Irlanda, Reialme Unit, Grècia, Espanha, Portugal) a Maastricht (Païses Basses), lo 7 de febrièr de 1992, aprèp un acòrdi conclut a l'èissida del Conselh Europèu de Maastricht, en decembre de 1991, e dintrat en vigor le 1 de novembre de 1993. Foguèt modificat mai tard pels tractats d'Amsterdam e de Niça, que foguèron introdusits de disposicions novèlas e modifica totes los numeros dels articles. Fin finala lo tractat UE encara foguèt modificat prigondament pel tractat de Lisbona, dintrat en vigor lo 1 de decembre de 2009.
Preambul
Lo preambul remembra las originas e los objectius de l’Union. Abòrda entre d'autres elements coma l’aprigondament de l’integracion e de la solidaritat entre los Estats membres e sos ressortissents (ciutadanitat europèa). Parla tanben de l'importància de la diversitat culturala, coma del respècte dels dreches fondamentals e lo caractèr democratic de las institucions de l’Union.
Lo preambul remembra tanben los començaments economics de l’Union e qu'aguèt per objectiu de refortar l’economia de sos membres e de n'assurar la convergéncia, e de promòure lo progrès economic.
Encara, lo preambul pren tanben en compte las donadas socialas e environamentalas.
Lombèrs (Savés)
Lombèrs (Lombez en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Tractat de Maastricht
Preambul
Lo preambul enóncia tanben que l'Union a per tòca d'iniciar una politica estrangièra e de securitat comuna subretot amb l’establiment progressiu d’una politica de defensa comuna per anar cap a una defensa comuna.
Lombèrs (Savés)
Geografia
Lombèrs qu'ei situada dens lo parçan de Savés, hens l'arribèra de Sava e sus las ancianas rota nacionala 632 e rota nacionala 626 A medisha distància d’Aush e de Tolosa, Lombèrs que gaudeish d’ua situation privilegiada.
Corupá
Corupá es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
Lombèrs (Savés)
Toponimia
Lo nom qu'es atestat Lumbers en 1162. Segon Ernèst Negre, Lombèrs que vengueré benlèu deu nom germanic de persona Hlodebertus, tractat com *Hlodenbertius. Dauzat, qui probablament non coneishèva nada fòrma anciana, que's pensava lo nom es escur, probablament prelatin com Lombiar.
Tractat de Maastricht
Títol primièr: disposicions comunas
Lo títol primièr (articles 1 a 8) precisa los principis fondamentals que fondon l'Union Europèa:
Lombèrs (Savés)
Toponimia
Henri Polge propausèt un etimon basc *llinberris.
Tractat de Maastricht
Títol II : principis democratics
Lo títol II definís de principis de govèrn reconeguts per l'Union per son foncionament:
Lombèrs (Savés)
Istòria
Lombèrs estó la seu d'une abadiá benedictina creada au sègle IX, qui's copè de la règla benedictina au Sègle XII. La vila qu'estó hèita avescat de 1317 dinc en 1790. Un deus darrèrs avesques èra un descendent d'un nebot de Fenelon. Lombèrs estó ua sosprefectura dinc en 1926.
Lòcs e monuments
thumb|left|200px|Catedrala de Senta Maria.
Tractat de Maastricht
Títol III : institucions
Las modalitats de foncionnement d'aquelas institucions sont precisadas dins lo tractat sul foncionament de l'Union Europèa.
Heinrich Schwabe
Heinrich Schwabe (1789 - 1815) foguèt un astronòm alemand conegut per seis estudis sus lei tacas solaras.
Lombèrs (Savés)
Vita locau
Per vilòta que sia, Lombèrs es caplòc de canton, e amassa administracions e servicis. Que i son escòlas mairaus e purmèras, ua nava Maison deu libe e de las escrituras, ua sala polivalent, ua piscina dauberta l'estiu, tres corts de tennis, un terren de basquet, un terren d'espòrt (rugbi e fotbòl). Lo golf de Barbet qu'ei tanben situat suu territòri de la comuna.
Tractat de Maastricht
Títol IV : cooperacion refortida
Lo títol IV compren pas que l'article 20 consacrat a la procedura de cooperacion refortida, que permet a un nombre limitat d'Estats membres de l'Union de prigondir lor integracion, dins l'encastre de las competéncias non exclusivas de l'Union.
Títol V : accion exteriora, PESC
Lo títol V representat gaireben la mitat del tractat en longor. Precisa en detalh las disposicions relativas:
Lombèrs (Savés)
Cultura
La comuna qu'organiza mantua manifestacions annadèras :
Tractat de Maastricht
Títol VI: disposicions finalas
Lo títol VI atribuís a l'Union la personalitat juridica (article 47).
Lombèrs (Savés)
Cultura
Visita guidada gratuita lo dimenche a 11 h e 17 h, dambe despart de l'Ostau de Torisme.
Tractat de Maastricht
Títol VI: disposicions finalas
Descrit la procedura de revision ordinària e las proceduras de revision simplificadas (article 48). Prevei tanben l'adesion de nòus membres a l'Union (article 49), mas tanben de retirada (article 50). Dona als protocòls e annèxes dels tractats la meteissa valor qu'a el meteis (article 51).
Precisa fin finala lo camp d'aplicacion del tractat dins l'espaci (52) per una durada illimitada (article 53), la procedura de ratificacion (article 54) e la traduccion del tractat (article 55).
Lombèrs (Savés)
Cultura
Lombèrs que compta 46 associacions e qui participan a la sua vita sociau et comunitària.
Tractat de Maastricht
Protocòls, annèxes e declaracions
De protocòls, annèxes e declaracions complètan lo tractat UE e lo tractat sul foncionament de l'Union Europèa. An la meteissa valor que lo tractat.
Estructura del tractat
Lo tractat sus l'Union Europèa contien uèi títols: