cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sumèr
Lo poblament e l'urbanisme
De quartiers d'abitacion foguèron identificats sus plusors sites per leis arqueològs. Lei vestigis descubèrts permèton pas – ò pauc – de descriure l'aspècte generau dei vilas sumerianas. Mòstran de còps l'existéncia probabla de plans predeterminats d'urbanisme ò, au contrari, presentan de signes de creissença espontanèa relativament similars a una vila medievala europèa. Ansin, l'organizacon generala de l'abitat sumerian es a l'ora d'ara quasi desconeguda. Pasmens, l'abséncia visibla de separacion entre lei familhas richas e pauras sembla indicar una logica organizacionala situada au nivèu de « l'ostau ».
La vida familiala
L'unitat de basa de la societat sumeriana èra la familha nucleara e monogame. Lei maridatges èran negociats per lei parents dei dos espós, acòrdi formalizat durant leis acordalhas per de juraments. De presents èran tanben ofèrts per la familha dau promés e existiá una possibilitat d'annular en cambi de compensacions. Lo debanament de la ceremònia es inconegut mai de donas èran probablament fachas au pareu. L'existéncia d'una dòta sembla mencionada dins certanei documents. Lo divòrci èra possible a l'iniciativa dau marit. Èra prononciat per un tribunau qu'aviá lo drech d'exigir una compensacion dau marit se la demanda èra pas justificada. Lei motius principaus de divòrci èran l'adultèr e la non consumacion dau maridatge.
Au sen de la familha, l'autoritat èra tenguda per l'òme. Lei femnas èran supausadas s'ocupar de la gestion deis afaires domestics e l'òme aviá lo drech de la castigar. Dins aquò, lei femnas sumerianas avián de drechs relativament importants coma lo drech a la proprietat, lo drech de conclure de contracte, lo drech d'estar en justícia ò de testimoniar... etc. De mai, certanei femnas avián un mestier e de revenguts pròpris. Lei veuses èran egalament consideradas coma lei caps de la familha fins a la majoritat deis enfants.
Leis enfants èran associats ais activitats de la familha e avián legalament drech a una partida de son patrimòni. Ansin, a la mòrt dau paire, leis enfants mascles se partejavan sei bens (benlèu amb una part pus importanta per l'ainat). Lei filhas èran excluchas d'aqueu partiment car sa dòt constituïssiá normalament sa part. Pasmens, de disposicions escrichas podián leis integrar dins l'eiretatge (generalament en l'abséncia de fiu). L'ainat preniá la plaça professionala e sociala de son paire au sen de la ciutat. Seis autrei fraires adoptavan tanben lo meteis mestier.
L'agricultura e lo norigatge
Lei sòus sumerians son pauc favorables a l'agricultura en causa d'un clima eissuch e de concentracions importantas de sau. Pasmens, tre lo millenari IV avC, leis abitants desvolopèron un sistèma d'aigatge complèx basat sus de canaus permetent de desviar una partida dau debit d'aiga dei rius locaus. Adoptèron tanben de tecnicas permetent de limitar la salinizacion dei tèrras. Aquò li permetèt d'esplechar d'un biais eficaç lei nitas drenadas per lei corrents d'aiga per obtenir de rendiments excepcionalas per lo periòde (de l'òrdre de 10 per 1) car la produccion èra pas dependenta dei precipitacions.
Lei cerealas èran lei culturas pus frequentas. La principala èra l'òrdi qu'es ben adaptat a de climas arids e de sòus paures. Lo blat èra tanben una cultura segondària, installada dins leis endrechs capables de contentar sei besonhs. Lo rèsta dei tèrras èra consacrat a de leguminosas, a d'aubres fruchaus, au lin e au sesam. Enfin, se fau nòtar la plantacion regulara de paumiers que permetián d'obtenir de dàtils e d'arrestar lei rais dau Soleu.
Lo norigatge èra tanben una activitat economica majora en Sumèr. Leis ovins i ocupavan una plaça fondamentala en causa de l'importància de la lana dins lo sector artesanau. Lei caprins e lei bovins èran principalament destinats a la produccion de lach car la carn èra reservada a l'elèit e ai sacrificis religiós. En revènge, la caça e la pesca èran practicadas per l'ensemble de la societat, especialament dins lei paluns. Enfin, leis ases èran fòrça utilizats coma animau de bast.
L'artesanat
Vengut relativament complèx amb lo desvolopament de societats urbanas e estatalas, l'artesanat sumerian èra mai ò mens devesit entre un sector domestic e un sector institucionau. Lo premier es mau conegut en causa de la manca de documents. En revènge, lo segond es depintat per lei registres administratius e per lei descubèrtas arqueologicas. Aviá una capacitat de produccion non negligibla gràcias a l'adopcion de metòdes prefigurant l'estandardizacion e lo contraròtle qualitat e a l'existéncia d'especializacions au sen dei trabalhaires.
Leis artesans sumerians èran capables de trabalhar mai d'una matèria. La pus utilizada èra l'argiela que permetiá de fabricar de bricas e de terralhas. Lei fibras vegetalas (canèus, lin...), la fusta (sovent importada) e lo betum èran esplechadas per la construccion e la banastariá. De materiaus pus preciós coma l'alabastre, la clorita, la diorita, la cornalina ò l'agata èran destinadas a la fabricacion d'objèctes d'art. Dins lo domeni de la metallurgia, lo coire demorèt preponderant durant tot lo periòde. Pasmens, d'autrei metaus foguèron utilizats siá a l'estat natiu (aur, argent) siá per faire de bronzes (estanh, plomb, arsenic).
Lei cambis marchands
En Sumèr, coma dins la màger part dau rèsta de la region situada entre Egipte e Iran, lei cambis èran principalaments dirigits e organizats per leis autoritats e leis institucions. D'efiech, èran lei proprietaris de partidas importantas dei zònas agricòlas e d'un nombre important d'obradors. Centralizavan donc la produccion qu'èra despartida per remunerar lei trabalhaires ò per permetre lo foncionament de l'Estat. Dins aqueu quadre, lei marchands èran generalament d'intermediaris encargats de de vendre la produccion deis institucions.
Pasmens, lei cambis institucionaus èran pas la nòrma unica. Existiá de sistèmas de tròc (per exemple, entre lei corts reialas ) e de cambis realizadas segon la lèi de l'ofèrta e de la demanda. Una activitat bancària es tanben mencionada dins lei vilas pus importantas, generalament per finançar d'operacions comercialas privadas. L'òrdi e l'argent foguèron sovent utilizats coma moneda per assegurar aqueleis operacions.
Lo panteon e lo ròtle dei dieus
La religion sumeriana es en partida coneguda gràcias a la traduccion de divèrsei documents e racòntes mitologics. Politeïsta, partejava un ensemble de dieus comuns mai sei mites fondamentaus èran pas totalament unificats. D'efiech, plusors santuaris difusèron de racòntes li permetent de gardar una posicion de prestigi. Certanei cambiaments politics entraïnèron tanben de reescrituras.
Dins aqueu quadre, lei dieus èran vists coma d'èssers poderós, savis, carismatics e esplendids situats au dessüs deis umans. Èran devesits en plusors categorias e la creacion de l'umanitat foguèt decidida per aleujar lo trabalh dei dieus inferiors. Lo racònte d’Enki et Ninmah es una dei legendas que cònta aquela creacion. Pasmens, dins mai d'un racònte, lei dieus sumerians aparéisson relativament similars ais òmes car pòdon èsser victimas de passions coma l'amor, la gelosiá ò la colèra. Lei dieus principaus èran :
Lo culte
Lo culte « popular » es mau conegut car leis escrichs sus aqueu subjècte son fòrça rars. En revènge, lo culte oficiau es ben documentat dins leis archius institucionaus. Lo rite pus frequent èra l'ofrenda qu'èra destinat a provesir a la divinitat lei bens materiaus necessàrias a sa vida (manjar, bevenda, vèstits, veïculs... etc.). En parallèl, de fèstas regularas èran organizadas per celebrar d'aspèctes particulars dau culte. Durant aquelei ceremònias, de processions permetent de mostrar l'estatua de la divinitat avián generalament luòc e podián entraïnar de romavatges importants. Enfin, èra possible de faire d'ofrendas individualas per assegurar la capitada d'un projècte.
Lei temples èran l'ostau terrèstre dei dieus. Lei recèrcas menadas sus plusors complèxs importants an mostrat l'inexisténcia d'un plan tipe. En particular, lei santuaris pus importants èran constituïts d'un nombre important de dependéncias coma de capèlas, de zigorats, de barris ò de bastiments administratius. Lo clergat èra fòrça ierarquizat mai lo ròtle dei diferentei foncions mencionadas dins lei documents descubèrts es pauc clar. Un grand prèire eissit d'una dinastia reiala èra generalament lo cap d'un santuari major e avi± d'especialistas coma d'exorcistas, de purificators deis objèctes e luòcs de culte, de preparators d'ofrendas, de cantaires, de lamentaires ò de musicians. Existiá un clergat femenin, susceptible de dirigir de santuaris de premiera importància.
Lei rites funeraris
Lei Sumerians avián una vision pessimista de l'en delà. D'efiech, leis infèrns èran descrichs coma un endrech sosterranh, sorn e sensa reconfòrt. Lo racònte de La Mòrt d'Ur-Nammu, un rèi poderós de la ciutat d'Ur mòstra d'aqueu sòrt èra partejat tant per l'elèit que per lo pòble.
Après sa mòrt, un defunt èra inumat segon un rite precís que sembla variar segon leis epòcas e lei luòcs : usatge d'ataüts, envolopament dau cadabre, preséncia d'ofrendas, tombas individualas ò collectivas per doas ò tres personas... etc. Generalament, l'enterrament aviá luòc dins una necropòli mai certanei cas d'inumacion dins l'ostau dau defunt son atestats. Lei sepulturas reialas son mai conegudas gràcias a la descubèrta de necropòli reialas. Lei sobeirans èran enterrats amb d'ofrendas importantas e, dins au mens un cas, de domestics foguèron sacrificats per lei servir dins l'en delà.
Un culte dei mòrts existiá en Sumèr, marcat per d'ofrendas destinadas a melhorar la vida dei defunts dins l'en delà. De jorns èran de còps reservats per aquelei sacrificis dins lo calendier liturgic. Per la familha reiala, aqueu culte èra integrat a la vida dau reiaume e èra assegurat per leis autoritats. De celebracions collectivas existián tanben per guidar lei mòrts vèrs son ostau coma la ceremònia d'alucatge collectiu de candèlas organizada cada an per lo santuari de Nippur.
Morelos
Morelos es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic.
Sumèr
L'escultura e la gravadura
L'escultura e la gravadura èran de formas d'art fòrça utilizadas en Sumèr amb l'existéncia de plusors estils distints. Lei tèmas principaus èran la glorificacion dau sobeiran ò la representacion dei dieus. Pasmens, aquò permetèt de multiplicar lei scenas representadas : preguieras, processions, vida dau sobeiran ò dei dieus, animaus mitics... etc. Lei materiaus adoptats mòstran un mestritge tecnic important.
La musica
Divèrsei descubèrtas indican que la musica aviá una plaça importanta dins leis arts sumerians. En particular, lei ceremònias religiosas, lei banquets, leis imnes e lei racòntes de certanei legendas èran acompanhats per de musicians, de cantaires e de d'artistas (dançaires, acrobatas...). Un tèxte a la glòria dau rèi Shulgi menciona son mestritge de la musica e la practica d'aquel art sembla frequenta au sen deis elèits. L'existéncia d'una musica populara es probabla mai lei tèxtes son pauc disèrts sus aqueu subjècte. Pasmens, de comptinas per enfants son estadas identificadas.
Leis instruments dau periòde son en partida coneguts gràcias a de descubèrtas arqueologicas. Lei tombas dei dinastias arcaïcas d'Ur an permés de trobar lei rèstas d'un desenau d'instruments ornats d'incrustacion de nacre, de lapis e d'aur. L'iconografia sumeriana presenta tanben d'indicis sus la natura deis instruments utilizats. Permèton d'establir l'existéncia d'instruments de còrdas dau tipe arpa e lira, d'instruments de vent coma de clarinetas ò d'instruments de percussion coma de tambors ò de cimbalas.
L'art gliptic
Lei sagèus cilindrics, apareguts dins lo corrent dau millenari IV avC, son una caracteristica de la cultura mesopotamiana. Aquelei sagèus èran utilizas per identificar una persona sus de documents administratius ò juridics. Ornats de gravaduras e d'esculturas finas, son tanben d'objèctes artisticas que mòstran de scenas de la vida vidanta, dei tèmas mitologics ò de revendicacions politicas.
Lei joièus
Lei joièus sumerians son principalament documentats per lei descubèrtas realizadas dins lei tombas reialas d'Ur. D'efiech, un dei defunts principaus de la necropòli, lo rèi Meskalamdug, foguèt enterrat amb d'armas d'aur. Una belura de tria foguèt tanben trobada dins la tomba de Pu-abi, una princessa reiala. Mòstran lo mestritge de tecnicas de fabricacion mesclant divèrsei materiaus (aur, agata, lapís...). En fòra d'aquelei descubèrtas, lei joièus son pauc coneguts.
L'escritura
L'escritura utilizada per lei Sumerians èra lo cuneïfòrme, un sistèma utilizant de trachs realizats amb un calame sus una tauleta d'argiela. En causa de son prestigi, aqueu sistèma foguèt tanben adoptat per l'akkadian que remplacèt pauc a pauc lo sumerian a la fin dau millenari III avC ò au començament dau millenari II avC. Segon lei conoissenças actualas, es aparegut vèrs 3300-3100 avC per facilitar la tenguda dei registres administratius. Pasmens, son origina es pas clara car i a pas de liame visible amb lei sistèmas primitius de comptabilitat a basa de getons. Èra un sistèma composit : un trach pòu i aver una valor logografica e ideografica. D'autrei signes permetián de precisar la prononciacion d'un caractèr. Lo mestritge de l'escritura èra l'òbra d'una classa d'escribas qu'aparéis fòrça dins lei tauletas en causa de son ròtle dins l'administracion dei diferenteis institucions. Existiá un sistèma de formacion amb de bastiments dedicats a l'aprendissatge. Aquela educacion èra devesida en cicles mai e mai complèxs adaptats a la dificultat dei missions futuras. Dins aquò, la natura d'aqueleis estudis es pauc coneguda (còpia de listas lexicalas, aprendissatge dau calcul, redaccion d'actes judiciaris...).
Lei mejans de transpòrt
Se la region de Sumèr es sovent creditada de l'invencion de la ròda, son usatge i demorèt relativament rar. Lo mejan de transpòrt principau èra probablament lo naviri fluviau car lei vilas pus importantas èran tanben de pòrts. D'efiech, segon certanei documents, lei naviris amb una capacitat de 20 tonas èran frequents e lei pus importants podián transpòrtar un centenau de tonas de marchandisas.
Lei sciéncias sumerianas
Lei sciéncias, au sens modèrne dau tèrme, èran pauc desvolopadas en Sumèr. Quauquei tauletas listan d'elements de zoologia, de botanica ò de mineralogia amb un esfòrç per definir de categorias. Pasmens, maugrat l'existéncia de sabers tecnics de remarca en metallurgia, en tenchura e en perfumariá, lo trabalh teoric èra feble e la màger part dei fenomèns èra atribuït a de manifestacions divinas.
Dos domenis son mai documentats. Lo premier es la farmacologia amb plusors listas de remèdis fabricats a partir de substàncias vegetalas, animalas ò mineralas. Laissan supausar l'existéncia d'una medecina sumeriana mai aquò es pas confiermat dins lei tèxtes coneguts. Lei matematicas son lo segond domeni relativament ben conegut gràcias a la descubèrta de plusors tauletas ben conservadas. En particular, lei Sumerians desvolopèron un sistèma sexagesimau e de notacions permetent de resòuvre de problemas algebrics e geometrics simples coma de calculs d'airas agricòlas. Aquelei conoissenças èran ben difusadas au sen de l'elèit administratiu car de programas d'ensenhament existián per leis escribas.
Pommérieux
Pommérieux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Pommérieux A situat en la vallée de la Seille, un riu #que passa a l'oèst del vilatge en disposicion cap a Sillegny, e a una quinzena de quilomètres de Mètz e de Pont-a-Monsó.
Pommérieux est situé dans la vallée de la Seille, une rivière qui passe à l'ouest du village en allant vers Sillegny, et à une quinzaine de kilomètres de Metz et de Pont-à-Mousson.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sunzha
right|250px|thumb|Localizacion de Sunzha dins lo bacin del fluvi de [[Terek (fluvi)|Terek (al centre)]] Sunzha (Сунжа en rus) o Sunžæ (Сунжæ en ossetic) o Sölƶa (Соьлжа en chechèn e en ingosh) es una aiga del nòrd de Caucàs, dins la Federacion de Russia. Aquela ribièra, afluent drech de Terek, raja sus 278 km. Son bacin a una superfícia de 12 200 km². Asaga Ossetia del Nòrd, Ingoshia (Nazran, Karabulak) e Chechenia (Sölƶa-Ġala, Gudermes). Sas aigas son utilizadas per l'irrigacion. Lo toponim en chechèn de la vila de Groznyi ont raja ne pren lo nom.
Lo vriulonaire suu tèit
200px|thumb|Lo vriolonaire suu tèit Lo vriulonaire suu tèit (var. Lo violonaire sul tèch, Lo violonaire sus lo tèch; originàriament en anglés: Fiddler on the Roof) qu'ei ua comedia musicau de Broadway (de 1964) compausada e escrivuda per Jerry Bock (musica) e Sheldon Harnicke (paraulas) e un filme (de 1971) gavidat per Norman Jewison.
Basada suber l'arroman Tevye e las soas hilhas que conta l'istòria d'ua familha e d'un vilatge ashkenazí dens la Russia tsarista dab las soas persecucions antisemitas a la fin deu sègle XIX, dens lo contèxte deu conservatisme tradicionau ashkenazí, de l'entrada dehens la modernitat e deu desvolopament de las idèas revolucionàrias; que s'acaba dab l'emigracion deus protagonistas.
Bonlòc (Labord)
Bonlòc (Lekuine en basco, Bonloc en francés) qu'ei ua comuna de la província tradicionau de Labord, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Lo gentilici basco qu'ei lekuindar.
La comuna qu'ei traversada per un afluent d'Ador, Aran (o Gaujosa; ancianament aperat Haramburua au delà de l'ostau eponim). Un tributari d'Aran, Garraldako erreka que i raja tanben.
Las comunas tòcatocantas que son Hasparn au nòrd-oèst, Aiherra en Baisha Navarra a l'èst e Mendiondo au sud-oèst.
Androginiá
vinheta|Sant Joan Baptista (Leonardo da Vinci) en que coexistís naturas feminina e masculina. Una persona androgina es un èsser uman, que l'apparéncia (fisica e/o gestuala) permet pas de saber clarament quin sèxe o genre aparten. Lo tèrme es tanben revendicat, de biais mens corrent, per de personas que revendican pas una identitat de genre gaireben pas masculina tampauc femenina, quina que siá lor aparéncia fisica.
Aqueste tèrme pòt tanben evocar lo mite de l’androgin (platonician), que conta l'origina de l’androginiá umana d'un vejaire culturalament ellenic, o encara una figura religiosa o mitica quina que siá pel mond. L'androginia deu pas èsser confonduda amb de nocions qu'es sovent amalgamada, coma l'ermafrodisme, la transidentitat o lo travestiment, nimai coma un « estadi » precedent l'un o l'autre d'aqueste estatuts: d'individús pòdon se far designar atal a causa d’una aparéncia morfologica (femenina per un òme, masculina per una femna) a diferents nivèls de promiscuitat sens qu'aquestes volgan i èsser associats, alara qu'unes se'n reclament obertament, e aquò sens pasmens i inserir una implicacion identitària. De figuras publicas son sovent qualificadas coma « androgina », sens pasmens, elas tampauc, s’identificar al vejaire identitari o cultural a aqueste estil o apròche dels genres. Alara qu’al contrari, d’autre i veson un « trresen genre ».
Quand una persona presenta d'atributs genitals ambigús, de biais independent de sa percepcion psicologic, se dich medecina d'intersexuacion o d'ermafrodisme.
Etimologia
Lo substantiu masculin e adjectiu « androgin » est un manlèu mejans lo latin androgynus, al grèc ἀνδρόγυνος, androgunos, compausat de anêr, andros ("òme") e de γυνή, gunê ("femna")
Mite platonician
Lo primièr mite platonician de l'androgin es contat pel persontage d'Aristofan, dins l Banquet (189c - 193n). Al començment, èran tres espècias e non pas doas coma ara: la femèla, lo mascle e, en mai d'aquestes una tresena del nom d'androgin compausada de las doas autras, mascla e femèla reünidas. Avent provocat la colèra dels dieus,foguèron castigats per Zèus que los separèt cadun en doas mitats. Atal cada mitat recercant l'autre, l'enlaça, l'embraça e morís triste, podent s'unir a ela. Se las causas devián demorar atal, los umans moririán. Mas Zèus, per aver sempre l'amor de sos subjèctes plaça los organs genitals sul davant, formant los èsser umans actuals. Aqueste mite explica donc lo fenomèn amorós e sa recerca.
Antiquitat
Los pòbles de l'Antiquitat fasián una neta diferéncia entre çò que Mircea Eliade nomena l’« ermafrodita concrèt » e l’« androgin ritual » : un recent nascut presentant de signes d'ermafrodisme èra dins unas culturas e a d'epòcas particularas, considerat coma un signe de la colèra dels dieus e tuat sul còp. Sol èra tolerat l'androgin ritual coma modèl de la coïncidéncia dels opausats, reïnissent las poténcias magicas e religiosas ligadas a abedos sèxes; en l'escasença, s'agissiá pas mai d'ermafrodisme fisiologic, mas de presa dels poders d'ambedos sèxes per de practicas ritualas, per exemple pel fach de se travestir.
Atal, pels Romans, la naissença a Sinuessa d'una androgina pendent la segonda guèrra punica es plaçada amb d'autres fenomèns fòra de las normas, totes considerats coma de prodigis, signes de la colèra dels dieus. L'enfant foguèt jetat a la mar. Julius Obsequens conta tanben d'escasença d'enfants androgins, recent nascut o d'unas annadas d'edat, eliminats los jetant a la mar o dins lo fluvi, alara que la vila concernida es purificada per de processions de nòu joventas cantant d'imnes.
sègle XIX
Balzac centrèt son roman Séraphîta sus un personatge d'androgin dirèctament eissit de las teorias de Swedenborg. Séraphîtüs-Séraphîta, aimat come òme per Minna e coma femna per Wilfred, es d'una erudicion e de capacitats intellectualas largament superioras a la mejana; se realisant dins l'amor uman, concrèt, es alara pas un àngel caigut sus tèrra, mas un uman perfièch, es a dire un èsser « total ».
Dins los romans e la novèlas apartenent al movement decadent del sègle XIX, la figura de l'androgin es recurrenta, mas jos la forma d'un ermafrodita morbid, veire satanic, que conéis pas qu'una d'existéncia sensuala. Se tracta d'une « degradacion d'un simbòl ».
Los dandís d'Euròpa al sègle XIX mostravan lor androginia al sen de lor societat, androginiá remarcada per Baudelaire que consacra un ensag al pintre Constantin Guys coma per Barbey d'Aurevilly qu'escriu sul celèbre dandí anglés Georges Brummel. Lo dandí, que se destria per son desviament e son renegament de la les de la natura coma lo vielhum o la sexualitat ven se posicionar fòra de la diferéncia dels sèxes: torna prene las qualitats asexuadas de l'àngel tal coma es conegut al sègle XIX. Se l'androginiá es una de las caracteristicas del dandí, es qu'es simptomatic del refús d'una categorizacion sexuala e quitament d'una vida sexuala que l'androgin dandí es teoricament atirat ni per l'òme, ni per la femna. Barbey d'Aurevilly los definí coma "de naturas doblas e multiplas, d'un sèxe intellectual indecís" fins a esitar, de biais remarcablament modèrne, sul genre a atribuir al mot "androgin".
sègle XXI
Se lo tèrme qualifica sempre, per exemple dins los mitans literaris, una persona que l'aparéncia fisica es ambigúa, servís tanben a l'escasença fòra dels cercles medicals e qualificar un individú qu'estima pas trapar sa plaça dins l'esquèma binari òme/femna de societats actualas.
Quand la persona s'identifica al genre social opausat a son sèxe biologic, s'agís de transidentitat. Quand la persona rebuta d'èsser categorizada jos las doas solas etiquetas admesas, s'agís d'una persona dicha « agenre ». De personas se qualifican puslèu d'intergenre, quitament se son consideradas coma fasant partit de la categoria dels transgenres al sens larg. L'androginiá designa tanbe un estil vestimentari dins los movements glam rock e Cosplay, ont òmes e femnas se vestisson sens prene en compte dels còdes vestimentaris abituals, causissent volontièr dins los registres censats apartenir al genre opausat.
L'androginiá es una de las basas del movement musical japonés visual kei, amb d'artistes e de grops coma Mana de Malice Mizer e Moi Dix Mois, X Japan, Dir En Grey, Miyavi (membre de Dué le Quartz), Versailles, The GazettE, Dio - Distraught Overlord, An Cafe, SuG, Exist†trace, D'espairsRay, etc. Existís tanben de personatges fictius androgins, coma los Jasdebi dins lo mangà D.Gray-man, Leo dins Tekken 6, Deidara e Haku dins Naruto o encara Karuto, Neferupito e Kurapika dns Hunter x Hunter. Hideyoshi Kinoshita es un exemple flagrant d'androginia dins lo mangà Baka To Test To Shoukanjuu Ni; tot coma Envy dans Fullmetal Alchemist.
Confusion
Aqueste tèrme es pas de confondre amb l'omosexualitat e la transidentitat. L'androginia a pas cap de rapòrt amb l'orientacion sexuala o l'identitat de genre. S'agís subretot d'òmes e de femnas que s'espelisson dins un estil trencant los tabós dels genres vestimentaris òmes/femnas e/o qu'an un imatge (psicologic) de se que mescla lo masculin e lo femenin. Cal donc pas la confondre amb l'intersexuacion, al subjècte de las personas nascudas amb d'atributs genitals ambigús, o amb las personas transgenras que modifican o non lors còrs; l'androginiá pren un caractèr tanben genetic, unes individús avent simplament un visatge ambivalent, subretot a l'adolescéncia.
Geneslay
Geneslay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pendent tot e lo començament del, Geneslay es la proprietat de la familha nòbla de Geneslay. Abans lo mièg del sègle, la tèrra de Geneslay a amassat dins la tèrra de Tessé #que ne levava pels dos tèrces, la rèsta en essent aguda dirèctament de la châtellenie de Lassay.
Dempuèi 1659, Jacques de Mesgrigny Es senhor de Tessé e Geneslay. Per contracte signat lo 19 d'agost de 1662, Claude Mallet, senhor de Coulfru, ven proprietari de las "tèrras, fief e distincion de Tessé e drech de fondacion de las glèisas de Tessé, la Capèla-Moche e Geneslay".
Lo 30 de març de 1831, Geneslay, compreses sul territòri de la Mayenne a escambiat e ven una municipalitat ornaise.
Pendant tout le et le début du, Geneslay est la propriété de la famille noble de Geneslay. Avant le milieu du siècle, la terre de Geneslay est réunie à la terre de Tessé dont elle relevait pour les deux tiers, le reste étant tenu directement de la châtellenie de Lassay.
Dès 1659, Jacques de Mesgrigny est seigneur de Tessé et Geneslay. Par contrat signé le 19 août 1662, Claude Mallet, seigneur de Coulfru, devient propriétaire des "terres, fief et seigneurie de Tessé et droit de fondation des églises de Tessé, la Chapelle-Moche et Geneslay".
Le 30 mars 1831, Geneslay, compris sur le territoire de la Mayenne est échangée et devient une commune ornaise.
Lugny-lès-Charolles
Lugny-lès-Charolles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Comuna situada a la cœur del País Charolais, suls bòrds de la Arconce, a la encreuament de las rotas Charolles-Marcigny (D10) e La Clayette-Paray-lo-Monial (D270), a unitat|6|km –  a la S-O de Charolles,  a la S-E de Paray-lo-Monial,  a la N-O de La Clayette,  a la N-E de Marcigny.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sègle XVII abC
../.. | sègle XIX abC | sègle XVIII abC | sègle XVII abC | sègle XVI abC | sègle XV abC | ../..
Istòria
v. 1700 - 1650 : en Egipte, l'equilibri dau poder entre lo faraon e lei governadors regionaus evolucionèt pauc a pauc a l'avantatge dei senhors locaus. Aquò entraïnèt la fragmentacion dau país que foguèt agravat per d'invasions estrangieras dins certanei regions. Aquò marquèt la fin de l'Empèri Mejan e marquèt lo començament dau Segond Periòde Intermediari. v. 1670 : invasion d'Icsòs (tèrme egipcian per designar d'estrangiers, probablament amorritas) dins lei regions bassas d'Egipte. Prenguèron Avaris ont adoptèron pauc a pauc la cultura egipciana e fondèron rapidament la XVI dinastia egipciana per assaiar de legitimar son poder. v. 1625-1600 : rèine de Hattusili I, rèi itita d'origina mau coneguda, que capitèt d'unificar un reiaume poderós en Anatolia Orientala. Assaiant d'estendre son territòri vèrs lo sud, se turtèt au reiaume d'Alèp.
Sciéncias e tecnicas
1700-1600 : desvolopament de l'escritura alfabetica dins lei regions orientalas de la Mar Mediterranèa. v. 1615 : data de decès estimada d'un grop de momias descubèrtas dins lo desèrt de Taklamakan. Tenián de troç de fromatges, çò qu'indica un mestritge de sa fabricacion en Asia.
Estat de Mexic
L’Estat de Mexic es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic.
Jordi Ramisa
Jordi Ramisa  (Barcelona, 6 d'octòbre de 1960) es un arquitècte catalan, escultor e professor de diboish. thumb| alt =Olympic movement. Anvèrs. Bronze. 180mm|Olympic movement. Anvèrs. Bronze. 180mm. Jordi Ramisa. 1992 L'an 1979 obten lo Baccalauréat de l'Enseignement du Second Degré per l’Acadèmia de Tolosa e l’Universitat Pau Sabatier. Es arquitècte per l'Escola Tècnica Superior d'Arquitectura de Barcelona (Universitat Politècnica de Catalunya), 1994. Es coautor amassa amb l'escultor Josep Ramisa i Vallcorba de quinze dels anversos de las Medalhas oficialas commemorativas dels Jòcs olimpics de  Barcelona 1992. A expausat una medalha intitulada Olympic movement, al Musèu Britanic de Londres en lo marc de la mòstra In the Round organizada per la FIDEM (Féderation Internationale de la Médaille d'Art - International Art Medal Fédération) l'an 1992.
Sègle XVIII abC
../.. | sègle XX abC | sègle XIX abC | sègle XVIII abC | sègle XVII abC | sègle XVI abC | ../..
Istòria
1797 : fin dau rèine dau faraon Amenemhat III (1843 ò 1842 - 1797 avC). Durant aqueu rèine, l'Empèri Mejan agantèt son apogèu economic. Lo faraon contunièt lei trabalhs d'aigatge de l'oasís de Faium e renforcèt tornarmai lei frontieras amb Nubia. En Sinai, capitèt de crear de colonias minieras semipermanentas pus eficaças que leis expedicions ponctualas mandadas per lei sobeirans precedents. 1797-1775 : en Egipte, periòde probable de trèbols intèrnes après la mòrt d'Amenemhat III. La succession dei faraons i es pauc clara, benlèu en causa de luchas per lo poder. La situacion demorèt instabla fins au rèine de Sobekhotep II que fondèt la XIII dinastia en 1775 avC. 1794 : presa de Mari per Samsi-Addu d'Ekallatum. Aquò li permetèt de prendre lo contraròtle de la màger part de la Mesopotamia Auta. Desenant, assaièt d'estabilizar son Estat, dich Reiaume de Mesopotamia Auta per leis istorians modèrnes, en organizant sei conquistas (→ 1775 avC). 1794-1793 : après un sètge, destruccion d'Isin per Rim-Sin I de Larsa. Aquò marquèt l'apogèu de sa vila e la fin de la lònga guèrra qu'opausava lei doas ciutats. thumb|right|[[Fotografia dau còdi Hammurabi.]] 1793 : Hammurabi, rèi de Babilònia. Ben desvolopada per lei rèis amorritas, la vila èra venguda una poissança segondària de Mesopotamia Centrala. 1775 : mòrt de Samsi-Addu d'Ekallatum. En despiech de seis esfòrç, son reiaume se fragmentèt rapidament après sa mòrt. Pasmens, sa dinastia, menada per Ishme-Dagan I gardèt lo poder dins sa vila d'origina. 1773-1769 : revòuta dei Benjaminitas, una tribü nomada que viviá sus lo territòri de Mari. Lo conflicte opausèt finalament una coalicion de Mari, Babilònia e de Qatna ai Benjaminitas sostenguts per Eshnunna. S'acabèt per una patz precària (→ 1766 avC). 1766-1765 : guèrra entre una coalicion gropant Mari, Elam e Babilònia còntra Eshnunna. La vila foguèt presa mai lei venceires trobèron ges d'acòrdi per se partejar lo territòri e lo conflicte contunièt sensa solucion fins au conflicte generau que comencèt en Sumèr en 1764-1763.
1764-1750 : après un rèine relativament pacific, Hammurabi s'engatjèt dins una guèrra defensiva menada per plusors vilas (Babilònia, Mari...) còntra Larsa. Ne'n foguèt finalament lo venceire principau amb la presa e l'annexion de la vila en 1762. Puei, dirigiguèt sei fòrças en direccion de Mari (1759-1758) e d'Eshnunna (1755). En parallèl, s'ocupèt d'unificar aquelei conquistas amb una òbra legistlativa e administrativa importanta coma lo còdi Hammurabi, important recuelh de lèis. v. 1760-1700 : en Egipte, la XIII dinastia aguèt de dificultats per mantenir l'òrdre interior. Ansin, se l'unitat globala dau país foguèt mantenguda, lei faraons deguèron faciar de governadors mai ò mens autonòms e la proteccion dei frontieras venguèt mens eficaça. v. 1741-1736 : importanta revòuta de Larsa còntra Babilònia. Menat per lo rèi autoproclamat Rim-Sin II, lo movement foguèt sostengut per plusors vilas sumerianas. Pasmens, l'insureccion foguèt finalament reprimida per lei tropas dau rèi Samsu-Iluna (1750-1712 avC) que destruguèron mai d'una ciutat (Larsa, Ur...). Dins aquò, aqueu conflicte illustra lei dificultats babilonianas per mantenir sei conquistas. 1712 : mòrt dau rèi babilonian Samsu-Iluna. Après sa disparicion, l'Empèri Babilonian conquist per Hammurabi se fragmentèt rapidament, minat per lei revòutas intèrnas. Dins aquò, la dinastia amorrita de la vila capitèt de gardar lo poder en Mesopotamia Centrala.
Sciéncias e tecnicas
thumb|right|Detalhs de la premiera pagina dau [[papirús Rhind.]]
v. 1800 : mestritge d'eqüacions dau segond gra per lei Babilonians. v. 1800 : aparicion de l'arc composit. Format de materiaus diferents assemblats au sen d'un ensems unic, foguèt probablament tornar descubrir per diferents pòbles. A respècte d'un arc classic, èra costós mai permetiá d'aumentar la poissança e la portada de l'arma. Anava venir l'arma emblematica dei nomadas de l'estèpa. v. 1800 : aparicion de l'alfabet sillabic protosinaïc. v. 1795 : redaccion dau papirús matematic de Rhind. Contèn 87 problemas d'aritmetica, d'algèbra, de geometria e de canejatge. Entre lei resolucions pus interessantas, apareisson la taula de divisions de 2, divèrseis algoritms de multiplicacion e de division e divèrsei resolucions d'eqüacions.
Lamnay
Lamnay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Tux
right|thumb|Tux, per [[Larry Ewing.]]
Tux es lo nom de la mascòta oficiala del nuclèu Linux. Creat per Larry Ewing en 1996, es un pichon pingoïn d'aspècte risolet e comic. L'idèa que la mascòta de Linux siaga un pingoïn ven del meteis Linus Torvalds, creator de Linux. Segon çò que se conta, quand èra mainatge un pingoïn lo mosseguèt, e ne'n resultèt l'idèa simpatica d'associar aqueste animal al seu projècte.
Existisson doas versions sobre l'origina de son nom. La primièra suggeris que lo nom ven del fach de que los pingoïns semblan èsser vestits d'un esmoquin (que en anglés es tuxedo max, abreviat tux). La segonda es que las letras que compausan Tux venon del nom de Torvalds e Linus.
Sivatherium
Sivatherium ei un genre escantit de mamifèrs girafids que demorèc hè mès de 8000 annades. Sigueren es animals apartenhents ara familha des girafes que jamès an demorat ena Tèrra.
Descripcion
Èren semblants as okapis d'aué mès èren enqüera plan mès grani e robusti damb gaireben 2,2 m de nautada. Èren tanben semblants as antilòps; damb espatles robustes e un còth cuert e hòrt. Sus eth cap avien ues còrnes caperades de pèu. Avien tanben dus protuberáncies des uassi sus es uelhs. Es girafes bovines (Sivatheriinae) avien eth sòn nom pr'amor que semblaven bueus e avien un cos plan robust e pesat. Es pates èren robustes mès pas gaire longues, eth còth cuert e hòrt e ua coa de mesura mieja.
Eth cran ère gran e cuert e avia dus còrnes ena front, cuertes e hòrtes. Darrèr avien 2 còrnes parietals plan granes e amples. Sivatherium siguec classat en sieis espècies que demoraren en Euròpa, Asia e Africa des deth pliocèn (hè 5 milions d'ans). Ara fin d'aguest s'ecantiren en Euròpa mès enqüera demoraren enquia era fin dera Edat de Gèu en Asia e Africa. Dempús s'escantiren.
Es sues rèstes an sigut trapades en Africa e Asia. De hèt, es prumèrs fossils sigueren descurberts en Índia e sòn nom vò díder bèstia de Shiva, un diu indu.
Espècies
· Sivatherium giganteum
· Sivatherium hendeyi
· Sivatherium maurusium
· Sivatherium olduvaiense
Maurici Bòni
Maurici Bòni (en francés Maurice Boni o Bony, Sent Cebrian, Avairon, 1926 - Olemps, id., 2012) es un escrivan d'expression occitana.
Foguèt secretari del Grelh Roergàs.
Istòria de Bangladèsh
L’Istòria de Bangladèsh es l'istòria dau territòri actuau de la Republica Populara de Bangladèsh. Situada dins la mitat orientala de Bengala, aquela faguèt partida d'Índia fins a 1947. Puei, après l'independéncia deis Índias Britanicas, foguèt integrada au sen de Paquistan fins a 1971. Ansin, l'istòria dau Bangladèsh eu meteis comença en 1971. Aperevans, son istòria es aquela d'Índia e de Paquistan.
Causas de l'independéncia e la guèrra de 1971
thumb|Partiment de la peninsula indiana en [[1947.]]
thumb|Invasion de [[Paquistan Orientau per l'armada indiana e lei nacionalistas bangladeshis en 1971.]]
Lei causas de la lucha independentista dau Paquistan Orientau son nombrosas. De'n premier, la Liga musulmana, movement politic religiós demandant la formacion d'un estat musulman indian, i aviá una influéncia pus febla qu'au Paquistan Occidentau e magerament apareguda dins leis annadas 1940 après lo chaple de Calcuta. Resistiguèt pas ai dificultats intèrnas de l'estat novèu après l'independéncia. Ansin, leis aspiracions politicas dei populacions dei dos Paquistan venguèron rapidament diferentas. Aquò foguèt agravat per la dominacion politica e economica dau Paquistan Occidentau coma l'impausicion de l'ordo coma lenga oficiala qu'entraïnèt l'organizacion d'un Movement per la Lenga en 1952 còntra lo govèrn centrau paquistanés. A partir de 1962, la Liga Awami capitèt d'unificar pauc a pauc lo maucontentament popular. En 1966, son cap Sheikh Mujibur Rahman foguèt arrestat puei liberat après una premiera insureccion en 1969.
En 1970, la catastròfa dau ciclòn Bhola e la reaccion marrida deis autoritats centralas aumentèt aqueu maucontentament que se transformèt en guèrra civila quand lo govèrn paquistanés eissit de l'elèit occidentau dau país empachèt la Liga Awami de formar lo govèrn après sa victòria ais eleccions de 1970. Mujibur Rahman foguèt tornarmai arrestat e una guerilha independentista comencèt la lucha còntra l'armada paquistanesa. La violéncia de la repression causèt entre 300,000 e 3,000,000 de mòrts e causèt lo desplaçament de 10 milions de personas en direccion d'Índia. Lo govèrn indian, inquiet en fàcia d'aquela arribada massiva de refugiats e desirós d'afeblir son advèrsari paquistanés, ataquèt e conquistèt aisament lo Paquistan Orientau en novembre-decembre de 1971 (Tresena Guèrra Indopaquistanesa) permetent l'independéncia de Bangladèsh lo 16 de decembre.
Lo periòde de Majibur Rahman
thumb|right|[[Fotografia de Mujibur Rahman, Premier Ministre de 1972 a 1975 e considerat coma lo paire fondator de Bangladèsh.]]
Après l'independéncia, Mujibur Rahman formèt lo govèrn bangladeshi en genier de 1972 e averèt leis eleccions de 1973. Deguèt faciar una situacion marrida en causa dei destruccions causadas per la guèrra d'independéncia e per lei pèrdas importantas de l'elèit bengalin dins lo corrent dau conflicte. Ansin, lo poder de la Liga Awami foguèt rapidament contestat e Mujibur Rahman proclamèt l'estat d'urgéncia en 1974 après una famina grèva en 1973-1974. Formèt un regime presidenciau autoritari basat sus un partit unic fins a son assassinat lo 15 de julhet de 1975 per un còp d'estat militar.
Lo periòde de Ziaur Rahman
Après lo còp, lo generau Ziaur Rahman s'impausèt coma lo cap vertadier dau país. En 1977, restabliguèt lo sistèma multipartista de 1973 e fondèt lo Partit nacionalista de Bangladèsh (BNP). Averèt leis eleccions e venguèt lo president de Bangladèsh fins a son assassinat durant un novèu còp d'estat militar en 1981. Pendent son periòde de poder, assaièt sensa succès vertadier de restaurar la situacion economica.
Lo regime militar
En 1982, lo generau Hossain Mohammad Ershad s'impausèt a son torn coma lo cap de Bangladèsh. Ordonèt l'aplicacion de la lèi marciala e se proclamèt president en 1983. Lo demorèt fins a 1990 après l'organizacion d'eleccions probablament trucadas en 1986 per legitimar son poder. Durant sa presidéncia, s'ocupèt de melhorar l'administracion dei zònas ruralas e preparèt un plan d'investiment industriau. Pasmens, a la fin de la Guèrra Freja, l'abséncia de sostèn estrangier l'empachèt de resistir ai manifestacions entraïnats per la Liga Awami e lo BNP.
Una democratizacion malaisada
En 1991, d'eleccions foguèron averadas per lo BNP e Khaleda Zia, frema dau generau Zia, venguèt lo cap dau govèrn de 1991-1996 puei de 2001-2006. Deguèt faciar l'oposicion de la Liga Awami que son cap Sheikh Hasina, filha de Sheikh Mujibur Rahman, foguèt premier ministre en 1996-2001 e ocupa tornarmai aquela carga dempuei 2009. Aqueu periòde foguèt marcat per d'oposicions politicas violentas ambé l'organizacion de grèvas que bloquèron de partidas majoras de l'economia bangladeshis durant leis annadas 1990. D'autra part, quatre factors diferents menaçan l'estabilitat dau poder actuau :
Caracena
Caracena es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon. Aperten a la comarca agrària de Tierras del Burgo e a la comarca de Caracena.
Cèls
Cèls (Κέλσος en grèc) foguèt un filosòf grèc que visquèt al sègle II e escriguèt divèrses tèxtes contra lo Cristianisme, responduts al sègle III per Origèn. Son òbra pus coneguda, lo Discors Vertadèr (Λόγος 'ΛληΘής) foguèt criticada per Origèn dins l'òbra Contra Cèls, escricha entre 70 e 80 ans après; es gràcias a la responsa d'Origèn que uèi se garda una partida de l'òbra de Cèls.
Vida
Se sap fòrça pauc sus sa vida. Mai d'un l'a identificat amb un filosòf epicurian, qu'auriá escrich tanben una òbra apelada Contra los mags e que seriá estat contemporanèu del filosòf Lucian (que li adreça son òbra Alexandre o lo fals profèta) mas aquela interpretacion es estada fòrtament responduda per de teologians e d'exegètas pr'amor que la filosofia fondamentala de Cèls seriá platonica. I a fin finala los que considèran que la filosofia de Cèls èra estoïca. Es interessant de far notar qu'Origèn contribuiguèt a l'error pr'amor que de còps apèla Cèls d'epicurian (Contra Cèls: E 8.20.21; 2.60: III 34.48.79; IV 54-75; V 3) mentre que los tèxtes que cita manifèstan una concepcion platonica per part de son rival. Aquò se pòt explicar per que, coma Origèn ditz al començament de son libre, quand n'escriguèt (en 248 dC), Cèls èra ja mòrt. Una autra explicacion de las errors èra l'eclecticisme de l'ambient intellectual d'aquel periòde istoric. Cal tanben reconéisser que la màger part de las citas d'Origèn (que segon los istorians correspondriá al nonanta per cent del libre de Cèls) son pas filosoficas senon de referéncias a las criticas e trufas de la religion crestiana que fa Cèls, barrejadas amb fòrça allusions al domeni de Cèls de la coneissença tota (panta oida). Origèn profita aquela expression per de se trufar de Cèls pr'amor que los filosòfs sempre s'èran definits els-meteisses coma d'amants de la coneissença e non pas coma sabents. Es cèrt que Cèls demòstra mestrejar las tendéncias filosoficas de l'epòca, e sembla d'aver tanben legit la Bíblia, mai d'un evangèli apocrif e los primièrs escriches dels paires apologetas. Se crei que, per la propagacion creissenta del Cristianisme -denonciada ja per Plini-, Cèls dirigiguèt sos escriches contra aquesta religion e especialament per tal de compensar las conversions demest los pagans.
Obratge
Dins son òbra Doctrina vertadièra (segon d'autres traductors: Discors sus la vertat) se trufa de Jèsus Crist en dire qu'èra lo filh d'un soldat roman e d'una femna josieva. Ditz que Jèsus aviá practicat la magia que se n'èra *instruch (*instruit?) en Egipte e que per aquò se ganhèt mai d'un discípol d'entre lo pòble mai miserable e mai digne de compassion. Segon Cèls la mòrt afrontosa de Jèsus sus la crotz èra absoludament indigna d'una divinitat. Compara puèi l'istòria de la resurreccion de Jèsus e la d'autres personatges de la cultura grèga. Critica tanben los seguidors de Jèsus e lors doctrinas. Segon Cèls los crestians contribuigueron a la creacion d'un Estat dintre de l'Estat, pr'amor que partejavan pas dels cultes e de las fèstas, negavan las tradicions de lors predecessors. Ditz que son de gent de una traça fòrça marrida: d'ignorants, de paures, de supersticioses, de venduts... Ça que la, per causa de la situacion de l'empèri, les demanda de partejar d'una aliança politica que permetèsse un novèl enriquiment de l'empèri.
Guanajuato (estat)
Estat de Guanajuato es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic.
Durango (estat)
Estat de Durango es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic.
Carrascosa de Abajo
Carrascosa de Abajo es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon. Aperten a la comarca agrària de Tierras del Burgo e a la comarca de Caracena.
Carrascosa de la Sierra
Carrascosa de la Sierra es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Selma Lagerlöf
Selma Ottilia Lovisa Lagerlöf (n. en 1858 - m. en 1940) foguèt una escrivana suedesa. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1909.
Saurnac
Saurnac (Sornac en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Colima (estat)
L'Estat de Colima es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic.
Saurnac
Seccions comunalas
Noms (en francés):
Les Genettes
Les Genettes es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Decumanus
thumb|Lo Decumanus Maximus de [[Palmira, en Siria.]] Lo decumanus es un ais èst-oèst dins una vila romana.
Etimologia
L'origina del mot ' benlèu ven del nombre detz (' en latin), sens que se pòsca comprene la rason d'aquela derivacion.
Caracteristicas
Dins centuriacion romana, un  es una via orientada d'èst cap oèst, dins una vila, un camp o una colonia romanas. Lo ' màger es le ', qu liga mai sovent la Porta Praetoria (mai pròche de l'enemic dins un camp romin) a la Porta Decumana (mai alunhada).
Seguent un plan en damièr, lo  e l'axe que li es perpendicular, le  , son los axes màger qu'estructuran tot camp roman e al començament de tota fondacion de colonia romana. L'esquèma arquitectonic, que se difusa dins tot l'Empèri roman, a son origina dins los rites del bornatge etrusc. En practica, l'orientacion segon los punts cardenals podavan èsser respectada mai o mens exactament, l'ortogonalitat dels axes essent mai sistematicament respectada.
Lo forum, còr de la vida economica de la vila, es normalament situada a la crosada del ' e del ' (la groma), o a proximitat immediata.
Chamouillac
Chamouillac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa