cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eugène Boudin
Biografia
Los mèstres olandeses del sègle XVII l'influencèron prigondament, e en reünions amb lo pintor olandés Johan Jongkind, qu'èra ja conegut dins los cercles artistics franceses, Boudin foguèt aconselhat pel sieu nòu amic que pintèsse a l'aire liure, ("a plein air"). Trabalhèt tanben amb Troyon e Isabey, e en 1859 coneguèt Gustave Courbet, que li presentèt Charles Baudelaire, lo primièr critic en atraire l'atencion del public cap al talent de Boudin, quand l'artista faguèt lo sieu debut dins lo Salon de París en 1859.
Lo 1857 Boudin coneguèt Claude Monet e trabalhèron amassa pendent divèrses meses dins l'estudi de Boudin. Los dos foguèron d'amics de per vida, e après Monet va retre aumenatge a l'influéncia primairenca de Boudin. Boudin Amassa amb Monet e los sieus amics s'amassèron per far la primièra mòstra impressionista lo 1874, mas se considerèt pas jamai a se meteis coma un innovador.
Ingrid Bergman
Ingrid Bergman (n. 29 d'agost de 1915 a Estocòlme – m. 29 d'agost de 1982 a Londres) foguèt un'actritz de cinèma suedesa, que recebèt un Oscar coma melhora actritz per sa participacion al film Casablanca (1943).
Middelburg
Middelburg es la capitala de la província neerlandesa de Zelanda. Sa populacion èra estimada a 47,310 abitants, en 2007. Sa superfícia totala es 53,05 km².
Maurice Gendron
Maurice Gendron (Niça,lo 26 de deceme de 1920 - lo 20 d'agost de 1990) que ho un deus màger violoncelistas niçard deu sègle XX.
Sant Cristòfol (Tarn)
Sant Cristòfol (Saint-Christophe en francés) es una comuna lengadociana de Segalar situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Ligams extèrnes
Sant Cristòfol sul site de l'IGN
Montguillon
Montguillon es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger. Es dempuèi lo 15 de decembre de 2016, una de las 15 comunas delegadas de la comuna novèla de Segré-en-Anjou Bleu.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Island (Iona)
Island es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo sieu nom vendriá ne fa d'una origina gallo-romaine segon lo Abbé Baudiau, perque se vei tot a l'entorn de la glèisa #qu'es defòra del bourg, e sustot suls bòrds del camin longeant aquela bastissa de nombrosa rèsta de tuiles a rebords, de poteries ancianas, dels tròces de colomnas, #que testifiquen, #que i aviá en aqueles luòcs una villa romaine. Lo sieu subernòm de Lo Saulsois en venent del latin: salicibus, luòc plantat de saules. Aquel vilatge possedissiá al un ostal d'escòla publica, surmontée d'una pichona copòla, en barrant un relòtge.
Son nom viendrait en fait d'une origine gallo-romaine selon l'Abbé Baudiau, car on voit tout autour de l'église qui est hors du bourg, et surtout sur les bords du chemin longeant cet édifice de nombreux débris de tuiles à rebords, de poteries antiques, des tronçons de colonnes, qui attestent, qu'il y avait en ces lieux une villa romaine. Son surnom de Le Saulsois venant du latin: salicibus, lieu planté de saules. Ce village possédait au une maison d'école publique, surmontée d'un petit dôme, renfermant une horloge.
Nòtas
<references group=N/>
Joan-Victòr Lalana
Joan-Victòr Lalana, que ho un regent bearnés, prosator en gascon, felibre, vadut lo 17 de julhet de 1849 a Lagòr e mòrt lo 9 de genèr de 1925 a Bidaishe.
Saumeray
Saumeray es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Joan-Victòr Lalana
Biografia
En 1868 que sortí de l'Escòla Normau de Lescar e que viengó institutor, a Bidaishe, dens lo departament deus Baishs Pirenèus en 1970.
Saumeray
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Joan-Victòr Lalana
Biografia
Que ho membre de l'Escòla Gaston Fèbus, associacion fondada en 1897 per Simin Palai e Miquèu de Camelat ; ne ho capdau (president) en 1919, après Adrien Planté (de 1897 a 1911) puish Louis Batcave (de 1912 a 1918).
Saumeray
Istòria
Saumeray Es un en encantant pichon bourg situat suls bòrds del Loir, entre Alluyes e Illiers-Combray. Es la una dels 20 comunas del costat de Bonneval.
Antany, Saumeray Èra un prieuré en dependent del abbaye Sant-Florentin de Bonneval. Aquela municipalitat s'es trucada Saumercium en 1079, Sarmeriacum en 1207, Saulmeray en 1606.
Joan-Victòr Lalana
Òbras
Las òbras literàrias e triblahs de Joan-Victòr Lalana que son en bearnés.
Saumeray
Istòria
Saumeray Possedís de luòcs-diches #qu'èran ja mencionats l'an 1453 a Bòsques Guillon, amb la distincion d'ont son issus las Boisguyon, en 1564 amb la distincion de la Aubépine, e en 1768 amb l'importanta châtellenie de Launay.
Al mièg del bourg, la glèisa Santa Jean-Baptiste es d'origina romane. Darrièr aquela, un jardin public convida lo torista al repaus, un polissoir joliment installat en completa la decoració.
Joan-Victòr Lalana
Contes e òbras en pròsa
Los "Contes populaires du Béarn recueillis en langue béarnaise" que horen publicats en 1890 peu prumèr còp.
Saumeray
Istòria
La comuna, amb lo sieu tet en possedint un clocheton, atrai lo œel del visitant.
Joan-Victòr Lalana
Revistas
Que contribuè a la revista Reclams de Biarn e Gasconha (Échos de Béarn et Gascogne)
Saumeray
Istòria
Uèi, la municipalitat de Saumeray d'una superficie de 1946 A es essencialament agricòla. S'i conrea principalament céréales. Qualques pradas voregen lo Loir ont pasturen de fedas. Fòrça pichons étangs individuales e los bòrds del Loir atrason los pescadors.
Costada indústria, Saumeray possedís un molin #que produsís la farina de Beauce, situat a Crouzet. Una entrepresa d'Indústria de Nettoyage, dels artesans : maçons, menuisiers, plombier, garagiste, e un cafè en restaurant prenon part a la vida de la comuna. Los balastières e los écuries de Saumeray animan egalament aquel pichon bourg.
Joan-Victòr Lalana
Diccionari
Joan-Victòr Lalana que collaborè au "Dictionnaire du béarnais et du Gascon modernes" de Simin Palai. Que morí set ans abans la publicacion de la soa prumèra edicion.
Saumeray
Istòria
Font : annuaire cantonnal de Bonneval, 1989
Saumeray est un charmant petit bourg situé sur les bords du Loir, entre Alluyes et Illiers-Combray. C'est l'une des 20 communes du canton de Bonneval.
Autrefois, Saumeray était un prieuré dépendant de l'abbaye Saint-Florentin de Bonneval. Cette commune s'est appelée Saumercium en 1079, Sarmeriacum en 1207, Saulmeray en 1606.
Saumeray possède des lieux-dits qui étaient déjà mentionnés en 1453 à Bois Guillon, avec la seigneurie d'où sont issus les Boisguyon, en 1564 avec la seigneurie de l'Aubépine, et en 1768 avec l'importante châtellenie de Launay.
Au milieu du bourg, l'église Saint Jean-Baptiste est d'origine romane. Derrière celle-ci, un jardin public invite le touriste au repos, un polissoir joliment installé en complète le décor.
Source : annuaire cantonnal de Bonneval, 1989
Tharot
Tharot es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Bornasèl
Bornasèl pòt designar:
Loupmont
Loupmont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Francheville
La Francheville es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Nuha
Nuha (N-H-Y) èra una divessa venerada al nòrd de la Peninsula Aràbia a l'epòca preislamica. Fasiá partida d'una triada, amb Ruda e Atarsamain.
Conservacion de l'energia
La conservacion de l'energia es un principi fisic que considèra que l'energia totala d'un sistèma es invarianta au cors dau temps. Aqueu principi ocupa una plaça importanta dins lei sciéncias modèrnes, especialament en fisica e en quimia. A donc de traduccions particularas dins mai d'una disciplina. Pasmens, dempuei lo sègle XX, la conservacion de l'energia es pas compresa dins certanei fenomèns observats en mecanica relativista e en mecanica quantica.
Lo periòde antic
De sabents de l'Antiquitat imaginèron de teorias regardant la conservacion d'un principi invisible que son accion dictava l'evolucion dau mond materiau. Lei cas pus coneguts son aquelei de certanei filosòfs grècs coma Tales de Milet († sègle VI avC), Empèdocles (494-434 avC) e Epicur (341-270 avC). Pasmens, aquelei teorias èran pas demostradas per d'experiéncias scientificas au sens modèrne dau tèrme. An donc gaire de liames vertadiers amb lo concèpte actuau de conservacion de l'energia.
Lo concèpte de vis viva
En 1639, Galileo Galilei (1564-1642) analizèt plusors problemas de mecanica utilizant de versions primitivas dau teorèma de l'energia mecanica. 30 ans pus tard, Christiaan Huygens (1629-1695) publiquèt plusors lèis depintant lei fenomèns de collision. Puei, la nocion modèrna d'energia foguèt imaginada per lo sabent alemand Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716) au començament dau sègle XVII durant lo periòde de mesa en plaça de la mecanica newtoniana. Suggeriguèt l'existéncia d'una vis viva, egala a mv2, e descurbiguèt lo principi de la conservacion de l'energia mecanica dins certanei sistèmas fisics. Dins aquò, sei teorias foguèron presas dins de garolhas « nacionalistas » amb lei partisans dei teorias de René Descartes (1596-1650) en França e d'Isaac Newton (1642-1727) en Anglatèrra. L'elèit scientific d'aquelei país negligiguèt ansin lei trabalhs de Leibniz durant plusors decennis. Aquela situacion durèt fins ai trabalhs de traduccion d'Émilie du Châtelet (1706-1749) qu'introduguèt lei teorias newtonianas en França en integrant d'apòrts de Leibniz regardant l'energia. De mai, formulèt tornarmai lo principi de la conservacion de l'energia mecanica dins certanei sistèmas, establiguèt una diferéncia clara entre l'energia – qu'èra totjorn dich « fòrça viva » – e la quantitat de movement e suggeriguèt que l'energia cinetica, l'energia potenciala e la calor aguèsson la meteissa dimension.
De la vis viva a l'energia
Durant la segonda mitat dau sègle XVIII, plusors engenhaires comencèron d'utilizar lei principis edictats per Leibniz per resòuvre de problemas tecnics. Reconoguèron ansin lei limits deis otís dau periòde. De quimistas, coma William Hyde Wollaston (1766-1828) sostenguèron aquela evolucion. Pasmens, la dificultat d'explicar la transformacion de l'energia cinetica dins lei movements dictats per de fòrças non conservatritz suscitèt d'oposicions coma aquela de John Playfair (1748-1819). Pasmens, a partir deis ans 1780, lei progrès en quimia permetèron de presentar de pròvas novèlas en favor de la conservacion de l'energia. En particular, Antoine Lavoisier (1743-1794) e Pierre-Simon Laplace (1749-1827) sostenguèron la teoria dau caloric. Remplaçant la teoria dau flogistic, lo caloric prefigurava la termodinamica en considerant la calor coma un fluid anant deis objèctes cauds vèrs leis objèctes fregs.
En despiech deis oposicions, aquelei trabalhs menèron a una evolucion de la vis viva que foguèt pauc a cha pauc dicha « energia » a partir de la publicacion d'un obratge de Thomas Young (1773-1829) en 1807. Puei, la question de la transformacion de l'energia cinetica durant un movement venguèt pus clar amb l'introduccion dau concèpte de trabalh fisic per Gaspard-Gustave de Coriolis (1792-1843) e Jean-Victor Poncelet (1788-1867). Enfin, en 1837, lo quimista alemand publiquèt un important article de sintèsi sus lei diferentei formas d'energia descubèrtas dins plusors brancas dei sciéncias dempuei lo començament dau sègle XIX. I presentèt una dei premierei versions de l'idèa de conservacion de l'energia en postulant la possibilitat de convertir una energia en una autra forma d'energia (quimica, electrica, luminosa, etc.).
La descubèrta de l'equivaléncia entre lo movement e la calor
Durant la premiera mitat dau sègle XIX, lo desvolopament de la termodinamica e dei recèrcas sus la maquina de vapor foguèt l'etapa decisiva dins l'aparicion de l'idèa modèrna de conservacion de l'energia. D'efiech, la possibilitat de transformar la calor en trabalh fisic èra una pròva dirècta de passar d'una forma d'energia a una autra. Julius von Mayer (1814-1878), Ludwig A. Colding (1815-1888) e James Prescott Joule (1818-1889) foguèron lei pioniers deis estudis sus l'equivaléncia entre la calor e lo trabalh. Entre 1843 e 1847, William Robert Grove (1811-1896), Paul Émile Clapeyron (1799-1864) e Hermann von Helmholtz (1821-1894) generalizèron aquela idèa a totei lei formas d'energia conegudas a l'epòca. Aquò permetèt au tèrme energia de s'impausar definitivament dins la comunautat scientifica. Ansin, en 1850, l'expression « conservacion de l'energia » foguèt escricha per lo premier còp per l'engenhaire escocés William Rankine (1820-1872).
L'equivaléncia massa-energia
Au començament dau sègle XX, lei trabalhs que menèron a la formulacion de la teoria de la relativitat especiala per Albert Einstein (1879-1955) en 1905 permetèron de descubrir lo principi de l'equivaléncia entra la massa e l'energia. Lo matematician francés Henri Poincaré (1854-1912) es probable lo pionier d'aqueu procès amb una premiera publicacion en 1900. Tres ans pus tard, l'Italian Olinto de Pretto (1857-1921) donèt la premiera formulacion de la relacion E = mc2. Pasmens, foguèt necessari d'esperar dos ans suplementaris, e la publicacion dei trabalhs d'Einstein, per popularizar aquela relacion. Donèt una vision novèla dei concèptes de conservacion de l'energia e de conservacion de la massa en establissent de liames entre lei doas dimensions.
La conservacion de l'energia dins lei desintegracions β
La descubèrta dei desintegracions radioactivas β es, a l'ora d'ara, la darriera etapa importanta de la construccion de la vision actuala dau principi de la conservacion de l'energia. D'efiech, en 1911, lei premierei mesuras d'energia deis electrons emés per aqueu fenomèn presentava un espèctre discrèt. Aquò semblava en contradiccion amb lo principi. Aqueu problema èra causat per lei limits dei sabers sus lei mecanismes radioactius. Foguèt explicat en 1933 per Enrico Fermi (1901-1954) qu'introduguèt lo neutrinò per assegurar l'equilibri energetic de la transformacion.
Lo premier principi de la termodinamica
Lo premier principi de la termodinamica exprimís la conservacion de l'energia durant una transformacion termodinamica. Segon eu, durant una transformacion que que siegue d'un sistèma sarrat, la variacion de son energia es egala a la quantitat d'energia escambiada amb lo mitan exterior per transferiment termic (calor) e per transferiment mecanic (trabalh).
Lo teorèma de Noether
Formulat en 1918 per la matematiciana Emmy Noether (1882-1935), lo teorèma que pòrta son nom exprimís l'equivaléncia entre lei lèis de conservacion e l'invariància dau lagragian d'un sistèma per certanei transformacions, dichas « simetrias », dei coordenadas. Son enonciat precís es a tota transformacion infinitesimala que laissa invarianta l'integrala d'accion correspònd una grandor que se consèrva. Cada « invariància » tradutz lo fach que lei lèis de la fisica càmbian pas quand una experiéncia subís la transformacion que correspònd, e donc, qu'i a pas de referéncia absoluda per menar aquela experiéncia.
La teoria de la relativitat
Dins lo quadre de la relativitat especiala, la conservacion de l'energia es exprimida per la famosa eqüacion E = mc2. La relativitat generala compliqua aquela representacion en causa de la necessitat de descriure l'expansion de l'Univèrs. D'efiech, dins aqueu cas, es malaisat de concebre un modèl permetent de mantenir la conservacion de l'energia en plaça. Ansin, uei, de fisicians an de dobtes sus l'existéncia d'un principi de conservacion de l'energia a l'escala d'un Univèrs en expansion. Dins aquò, a l'ora d'ara, ges d'experiéncia permet de contestar son existéncia.
La mecanica quantica
En mecanica quantica, l'energia d'un sistèma es descricha per l'operator hamiltonian qu'agís sus l'espaci de Hilbert (ò espaci de foncions d'onda) dau sistèma. Se l'hamiltonian es un operator independent dau temps, la probabilitat d'emergéncia dau resultat de mesura càmbia pas dins lo temps durant l'evolucion dau sistèma. Per consequéncia, la valor mejana de l'energia es egalament independenta dau temps e la conservacion de l'energia locala es assegurada per lo teorèma quantic de Noether.
Pasmens, existís de cas mau comprés onte l'energia d'un sistèma es mesurada inferiora ò superiora a la valor esperada. Aquelei fenomèns s'obsèrvan quand la règla de Born non unitària es aplicada. A l'ora d'ara, doas ipotèsis principalas assaian d'explorar aquelei resultats. D'un caire, de fisicians pensan qu'existís de mecanismes de transferiment d'energia vèrs ò dempuei l'environament macroscopic pendent lo procès de mesura. D'autre caire, d'autrei fisicians pensan que la conservacion a luòc « en mejana ». Coma per lei questions pausadas per la teoria de la relativitat, i a, a l'ora d'ara, ges d'experiéncia que permet confiermar un dei modèls.
Gòs
Gòs (Goos en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [gɔs]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Martinus de Gos aus sègles XI-XII, Goozad, en latin, en 1072, Gos (mapa de 1638), Gosse (mapas de 1714 e de 1733).
Bénédicte Boyrie-Fénié que dona ua ipotèsi, la deu cognomen Cossus, meileu rar, en supausant que l'iniciala se sia sonorizada. Com lo vocable de la glèisa pròva que lo lòc ei ancian, un Cossum (fundum), « la proprietat de Cossus » ei possible. Mès la fòrma de 1072 que hè supausar ua consonanta intervocalica amudida, per exemple *gonossa. Lo nom que seré atau a religar dab lo País de Gòssa : *Goienossa (las tèrras mei hautas) > *Goinossa >Gonossa > Goossa > Gòssa.
Ancretteville-sur-Mer
Ancretteville-sur-Mer es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
La Landa de Fronsac
La Landa de Fronsac (La Lande-de-Fronsac en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de la Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Ancretteville-sur-Mer
Geografia
Comuna del país de Caux, Ancretteville-sus-Mar a situat en lo costat de Valmont.
Épeigné-les-Bois
Épeigné-les-Bois es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Ancretteville-sur-Mer
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Épeigné-les-Bois
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ancretteville-sur-Mer
Istòria
Testificat Jos la forma anciana Anschetevilla a la fin de la.
Los autres noms de luòcs cauchois: Ancourteville-sus-Héricourt ; Ancretiéville-Sant-Victor e Anquetierville contenon totes lo meteis anthroponyme scandinave.
Attesté sous la forme ancienne Anschetevilla à la fin du.
Toponyme médiéval en -ville, au sens ancien de « domaine rural », précédé de l'anthroponyme norrois Ásketill, dont est issu le nom de personne Anquetil, ancien prénom devenu nom de famille normand au. variantes graphiques et phonétiques : Anctil, Anquetille, Amptil et Anquety.
Le Pont-de-Beauvoisin
Le Pont-de-Beauvoisin pòt essèr:
Corveta
Una corveta es un naviri militar leugier e rapid. Lo nom es aparegut tre l'epòca de la marina de vela. A l'ora d'ara, designa un tipe de naviri pus leugier qu'una fregata amb una longor entre 80 e 130 m e una massa inferiora a 2,000 t. Sei missions principalas son la proteccion d'una zona costièra o d'un grop de naviris pus importants. Per aquò, lei corvetas son equipats d'un blindatge leugier mai d'un armament important coma d'artilhariá mejana, de missils o d'elicoptèrs. Relativament economic, aqueu tipe d'unitats es fòrça utilizada per lei marinas militaras de talha intermediària qu'an solament un litorau limitat de protegir e gaire d'ambicions oceanicas.
La Boca
200px|right|thumb|Emplaçament de La Boca dens lo plan de [[Buenos Aires]] left|thumb|Casas de placas metallicas pintradas, tipicas de La Boca
La Boca qu'ei un quartièr de Buenos Aires situat a l'embocadura deu Riachuelo (l' arriulet en occitan) au ras deu pòrt marcadèr de la ciutat de la soa zòna d'activitat. Qu'èi donc tradicionaument un quartièr praube e obrèr hortament marcat culturaument per l'immigracion italiana e mei que mei genovesa.
Deu temps de la colonia e durant las pumèras annadas de l'istòria argentina, La Boca qu'èra un zona estermada on tanavan los cuèrs qui èran produsits quantitats de la granas. Puish, a la fin deu sègle XX los emigrants qu'arrivèn en gran nombre. La màger part deu quartier b' èra poblada d'immigrats mei que mei italians e mei que mei genovés au punt qui los abitants deu quartièr, e sustot lo qui suportan lo club de fotbòl Boca Juniors, be son familiarament aperat Xeneises (çò qui vòu díser "genovés" en genovés justament). 200px|left|thumb|Estadi de Boca Juniors, chafrat la Bobonièra (Bombonera en [[castelhan)]]200px|right|thumb|[[Carrèra Caminito]]
Los emigrants que bastín casas dab placas de metaus pintradas de mantuas colors qui èran tipicas e representativas d'aqueth quartièr. Uei, la famosa carrèra toristica Caminito que conserva aquesta estetica. L'imatge deu quartièr qu'ei tanben hortament ligada e las representacion que'n he lo pintre Benito Quinquela Martín dens los sons tablèus e qu'ei tanben un deus quartièrs on vadó lo tango, a la debuta dançat enter òmis dens lo pòrt o dens los bordèls, çò que bremba la carrèra Caminito, batejada atau per'mor d'un famós tango deu medish nom compausat per Juan de Dios Filiberto. 200px|right|thumb|[[Pont Nicolás Avellaneda, bastit suber lo Riachuelo entà cargar los navius]] La soa identitat qu'ei tanben ligada au club de fotbòl Boca Juniors au maugrat qui lo son rivau tradicionau, lo Club Atlético River Plate e sia vadut en 1901 dens lo medish quartièr, siant donc de quate annadas lo son ainat ; au contre de Boca Juniors, totun, River Plate que bastí los sons estadis succecius luenh deu son quartièr nadau de La Boca. Au moment de causir las colors de l'equipa, lo suportaires de Boca Juniors que decidín de prene's las de la banèra deu purmèr batèu qui partore deu pòrt ; com aqueth b'èra suèc, las loas colors que son lo blau e lo jaune dinc au dia de uei.
Belgrano (Buenos Aires)
200px|right|thumb|Emplaçament de Belgrano dens lo plan de Buenos Aires 200px|left|thumb|Catedrau coneguda com l’Arrendonda de Belgrana Belgrano qu’ei un quartièr de Buenos Aires batejat en aunor de Manuel Belgrano, eròi de la Guèrra d’Independéncia e creator deu drapèu argentin.
Que vadó com ua vila desseparada de Buenos Aires qui ho, per ua estona en 1880, Capitau Federau deu país durant lo conflicte enter Buenos Aires e la Província de Buenos Aires qui desseparè definitivament ambs, la província vadent atau ua província desseparada dab la ciutat de La Plata per capitala.
En 1887, Belgrano que ho integrat a Buenos Aires (alavetz Capitau Federau de la Republica Argentina) çò qui’n hè, uei lo dia, un quartièr de la Ciutat Autonòma de Buenos Aires. 200px|right|thumb|Ostau ancian de Belgrano enter duas tors de beton 200px|left|thumb|Glèisa anciana e bastiment modèrne en beton Enter la fin deu sègle XIX e la debuta deu sègle XX lo quartièr que ho pleat de grans ostaus de luxe e de diferents estils d’inspiracion europèa (normand, Tudor, Art Nouveau). A partir de las annadas 60, mantuns que hon destrusits per deishar bastir bastiments de beton e d’arquitètura modèrna. Belgrano que’s caractiza donc per aquesta mescladissa d’estils e d’epòcas.
200px|right|thumb|[[Estadi Monumentau deu River Plate]]
En 1938, l’Estadi Monumentau deu Club Atlético River Plate que ho inaugurat dehens Belgrano a maugrat qui sia mei que mei, identificat dab lo quartier de Núñez per’mor d’estar bastit a la termièra enter ambs.
A la fin deu sègle XX, ua importanta comunautat chinesa que s’intallè dens Belgrano.
Merri Franquin
200px|thumb|left|Metòde de Franquinthumb|200px|Merri FranquinMerri Jean Baptiste Franquin (Lançon, lo 19 d'octobre 1848 – 1934) que ho un cornetista, trompetista e buglista provençau e un professor d'aqueths instruments au Conservatòri de París. Que ho eslhève deu famós Jean-Baptiste Arban.
Que comencè a estudiar lo cornet sol adolescent abans de començar ua carrièra de musician a Marselha. A parir de 1872 qu'estudiè dab Jean-Baptiste Arban au Conservatòri de París.
Com professor au Conservatòri de París qu'avó Engène Foveau (qui hore tanben professor dens la medisha institucion) com eslhève.
Suu plan musicau que ho determinant dens l'imposicion de la trompeta en Ut dens las orquèstras sinfonicas.
Chéry-lès-Rozoy
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dinastia Piast
La Dinastia Piast es una dinastia reiala e ducala polonesa.
Cortébert
Cortébert es una comuna soïssa dau canton de Bèrna que si situa dins l'arredoniment administratiu dau Jura bernés. L'i aviá 706 abitants au recensament dau 31 de decembre de 2009.
Sant Feliç (Alèir)
Sant Feliç (fòrma non verificada) (Saint-Félix en francés), es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Lo nom de Sant Fèliç es lo de tres papas canonizats, d'avesques e martirs, dont un martir a Girona en 304.
Köniz
Köniz es una comuna soïssa dau canton de Bèrna que si situa dins l'arredoniment administratiu de Bèrna-Mittelland. L'i aviá 38 261 abitants au recensament dau 31 de decembre de 2009.
Le Sentier
Le Sentier (Lo Sentiér en arpitan) es una localitat de la comuna soïssa dau Chenit, e n'es lo capluec.
Colandre
Colandre (Collandres en francés) es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Colandre, en 1333, Calandre, en 1443, Colandres, en 1513, Collandrez, en 1608, Collandres, en 1663, Coulandres, en 1673, Collandre, en 1687, ,. Lo nom es omonime, en francés, de Collandres-Quincarnon (Eure), atestat Chorlandis en 1035 e Dauzat interprèta lo segond coma vengut del latin cortem, « proprietat, ben » e del francés lande, « pialadís, landa » [mot d'origina gallesa]. Se l'origina de Colandre es la meima, lo nom supausa una metatèsi (desplaçament de -r-). N'es aital amb una autra explicacion, presentada coma una suposicion per l'autor, la de Xavier Delamarre, pels dos Col(l)andre(s) : coro-landa, ame'l sens de « terrenhs claus ». Lo passatge de *Corolanda a *Corlanda pausa pas de problèma, mas que i aja una metatèsi semblabla ( > *Colandra / Colandre), possibla mas sense necessitat fonetica (*Corlande es d'articulacion aisada), dins de luòcs tan distants, supausa l'influéncia grafica d'un sus l'autre, per l'intermediari d'un escriba o d'un foncionari. Ajustarem que las fòrmas pel vialatge auvernhàs son en -dre e pas en -dra, çò qu'es pas una vertadeira empacha. La prononciacion (notada a Apchon, limitròfe) es [ku'gɔndrə] (l'alteracion de -l- intervocalica e la barradura en [ɔ-] de a- quand precedís -n son regularas).
Nòtas
<references group="N"/>
Angerville-Bailleul
Angerville-Bailleul es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Comuna del país de Caux situada en lo costat de Goderville
Commune du pays de Caux située dans le canton de Goderville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montenoison
Montenoison es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Del Mièja Edat a, los abitants an #aver lo drech (costum) d'espetar cèrts recorses dels bòsques. L'an 1917-1918, lo archiviste départemental soslinha en lo sieu informe annal al prefècte #que dins la comuna, « los vièlhs actes desgranant los dreches dels abitants en los bòsques an #èsser connectats en un volum intitulat Usatges de Montenoison ».
Du Moyen Âge au, les habitants ont eu le droit (coutume) d'exploiter certaines ressources des forêts. L'année 1917-1918, l'archiviste départemental signale dans son rapport annuel au préfet qu'à la mairie, « les vieux actes énumérant les droits des habitants dans les bois ont été reliés en un volume intitulé Usages de Montenoison ».
Villeret (Bèrna)
Villeret es una comuna soïssa dau canton de Bèrna que si situa dins l'arredoniment administratiu dau Jura bernés. L'i aviá 918 abitants au recensament dau 31 de decembre de 2009.
Zwolle
thumb|250ps|Centre vila de Zwolle Zwolle (en AFI: [ˈzʋɔlə]) es la capitala de la província neerlandesa d'Overijssel. Sa populacion èra estimada a 114,544 abitants, en 2007. Sa superfícia totala es 119,28 km².
Stradivarius de Bonjour
thumb|200px|Soo Bae dab lo BonjourLo stradivarius de Bonjour qu'ei un violoncèl creat per Antonio Stradivari a Cremona de cap a l'annada 1696.
Les Genevez
Les Genevez es una comuna soïssa dau canton de Jura que si situa dins lo districte dei Franches-Montagnes. L'i aviá 525 abitants au recensament dau 31 de decembre de 2009.
Stradivarius de Bonjour
Que ho prorpietat au cors deu sègle XIX d'un violoncelista francés nomat Abel Bonjour. Venuts mantuas vegadas desempuish qu'ei ara prestat peu son proprietari actuau au Canada Council for the Arts e qui eth medish lo presta per 3 annadas au violoncelista vencedor de la soa competicion. Las violoncelistas canadiano coreana Soo Bae puish Rachel Mercer que son remportèn successivament aqueth prèst.
Caballito
500 px|left|thumb|Monument a [[Simón Bolívar dens lo parc Rivadavia]] Caballito (çò qui vòu díser “chivalet” en occitan) qu’ei un quartièr de Buenos Aires. Qu’ei traucat per la grana avienguda Rivadavia e la linha A deu Subte (estacions Río de Janeiro, Acoyte e Primera Junta). Que s’i pòt passejar dens lo son parc Rivadavia on òm pòt observar ua estatua monumentau de Simón Bolívar.
250 px|right|thumb|Estacion Acoyte deu [[Subte suber l'avienguda Rivadavia]]
Anzèth
Anzèth (Anzex en francés) es ua comuna gascona d'Agenés situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Anzet (ecclesia Sancte Christine d' ~), au sègle XIII, Anzex (parrochia d' ~), au sègle XIII, Ansces (parrochia d' ~), au sègle XIII, Anzex (capella de ~), en 1326, Danzeys (parrochia ~), en 1341. La prononciacion es [aŋ'zɛks] e mèi rarament [aŋ'zɛt], que deu estar la prononciacion d'origina, perqué [aŋ'zɛks] sembla influenciat per la fòrma grafica francesa [e [-ks] es una prononciacion modèrna en occitan, impossibla dens la lenga tradicionala]. Ernèst Negre, citat per B. Boyrie-Fénié, supausa que lo nom ven d'Anicetus, çò que donerè un -e- barrat, en contradiction damb la prononciacion -è-. La solucion sembla com per Anzat-le-Luguet, estar lo nom d'òme latin Anticius, mès aqueste còp damb lo sufixe diminutiu -ellum, que dona -èth en gascon. La bona grafia sembla d'estar Anzèth, recomandada per Bénédicte Boyrie-Fénié.
Campanhac
un topomime per:
Anzèth
Toponimia
Vòu pas dire que Anzex sii una cacografia : es una temptativa d'escriure un ancian *Anzèths, foneticament [aŋ'zɛts], qu'èra probablament un collectiu (lo nom deus abitants sense utilizacion d'un sufixe), com n'i a tant dens la Gironda vesina. La grafia Anzex fossiliza atau un usatge ancian.
Saint-Imoges
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Genèst (Alèir)
Sant Genèst (Saint-Genest en francés) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Saint-Imoges
Istòria
Sant-Imoges a conegut per èsser una dels mai grand brocante de la Region.
Saint-Imoges est connu pour être une des plus grande brocante de la Région.
Sant Genèst (Alèir)
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Lengas bikwin-jen
Las lengas bikwin-jen (o lengas jen) son un grop de lengas adamawa parladas dins l'èst de Nigèria, d'en primièr dins l'estat de Taraba.
Classificacion
Kleinewillinghöfer (2015) classa las lengas bikwin-jen coma presentat çaijós :
Dourlers
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Saint-Georges-de-Longuepierre
Saint-Georges-de-Longuepierre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Mont-et-Marré
Mont-et-Marré es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bornasèl (Lengadòc)
Bornasèl (Bournazel en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Thoiria
Thoiria es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Stradivarius de Soil
thumb|200px|[[Itzhak Perlman]]Lo Stradivarius de Soil qu'ei un vriulon creat en 1714 per Antonio Stradivari a Cremona.
Que deu lo son nom a l'industriau belga Amédée Soil qui e'n ho proprietari. Que ho tanben proprietat deu laütièr francés Jean-Baptiste Vuillaume, deu colleccionaire vienés Oscar Bondy, deu violonista Yehudi Menuhin a partir de 1950 puish d'Itzhak Perlman a partir de 1986.
Qu'ei caracterizat peu son vernís arroi e l'aseròu es.hlamejant de las duas pèças deu son hons.
Carlo Alfredo Piatti
200px|thumb|Carlo Alfredo Piatti Carlo Alfredo Piatti (Bergamo, lo 8 de genèr de 1822 – Mozzo, lo 18 de julh de 1901) qu ho un violoncelista e un compositor italian.
Vadut dens ua familha de musician, que comencè per estudiar lo vriulon dab lo son pair puish lo violoncèl dab lo son ajòu. Mainatge precòç qu'estudiè au conservatòri de Milan on acabè los sons estudis aus 15 ans. Que ho presat e invitat per Franz Liszt e qu'avó ua carrièra internacionau. Que ho proprietari d'un famós stradivarius conegut uei com lo stradivarius de Piatti.
's-Hertogenbosch
's-Hertogenbosch o Den Bosch es la capitala de la província neerlandesa del Brabant Septentrional. Sa populacion èra estimada a 135,596 abitants, en 2007. Sa superfícia totala es de 91,26 km².
thumb|390px|left|Vista de 's-Hertogenbosch
Ren
Ren pòt designar:
Saint-Prix (Val d'Oise)
Saint-Prix (Sant-Prist o Sant-Priest en occitan) es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Stradivarius de Piatti
thumb|200px|Carlo Alfredo PiattiLo stradivarius de Piatti qu'ei un violoncèl creat per Antonio Stradivari en 1720. Que deu lo son nom au violoncelista italian deu sègle XIX Carlo Alfredo Piatti qui e'n ho proprietari. Qu'ei actuaument proprietat deu violocelista mexican Carlos Prieto.
Charles Philippe Lafont
Charles Philippe Lafont (París, lo 1 de deceme de 1781 - Bigòrra, 1839) que ho un violonista francés. Que ho eslhève de Rodolphe Kreutzer e de Pèire Ròda. Durant la Revolucion Francesa que s'exilè e que tornè entà estar purmèr vriulon de la Crampa Musicau deu Rei Loís XVIII.
En Italia que participè a ua competicion de vriulon dab Niccolò Paganini shens que nat deus dus e ganhessi pas.
Que's morí en Bigòrra dens un accident quan la soa veitura e capvirè.
Gorberar
Gorberar (Gourbera en francés) qu'ei ua comuna gascona, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Canton de La Bastida de Clarença
Lo canton de La Bastida de Clarença qu'ei ua anciana division administrativa, suprimida en 2015, situada dens l'arrondiment de Baiona, lo departament deus Pirenèus Atlantics e la region d'Aquitània, adara de Navèra Aquitània. Despuish 2015, 2 comunas (Briscós e Urt) que son dens lo canton de Niva-Ador (burèu centralizator : Moguerre) e las autas 3 dens lo canton de País de Bidaishe, Micse e Ostabarés (burèu centralizator : Sent Palai). La lenga autoctòna per 2 comunas, La Bastida de Clarença e Urt, qu'ei l'occitan gascon, dens la soa varianta baionesa e lo basco per las autas 3.
Gorberar
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Canton de La Bastida de Clarença
Istòria
Los cantons de La Bastida de Clarença e d'Isturits (?) que's creèn en 1790 dens lo districte de Sent Palai.
Gorberar
Toponimia
La prononciacion qu'ei [gurbə'ra]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Andreas de Gorberar aus sègles XI-XII, Gourbira (mapa de 1638).
Canton de La Bastida de Clarença
Istòria
En 1801, lo canton de La Bastida de Clarença qu'estó conservat e lo d'Isturits (Sent Martin d'Arberoa per Cassini) suprimit, ,.
A las eleccions departamentaus deu 22 de març de 2015, en aplicacion deu decret deu 25 de heurèr de 2014 qui delimita los cantons deus Pirenèus Atlantics, lo canton de La Bastida de Clarença qu'estó suprimit.
Gorberar
Toponimia
Dauzat qu'explica lo nom per un femenin deu gascon gorbet, « canavèra deus sables ».
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'ei mei complet : gorbet + -ell + sufixe -ar, dab un sens collectiu.
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'accèpta la proposicion de Negre, mès dab ua diferéncia : que cau partir d'ua formacion *gorb-ell-are per justificar -ll- > -r-; lo nom qu'ei donc anterior a l'epòca romanica. Aute nom d'un lòc envasit deus gorbets : Gorbí, comuna de Ribèra-Saas e Gorbí.
Soulaire-et-Bourg
Soulaire-et-Bourg es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
Comuna situada a unitat|14|km –  al nòrd de Angieus, es prèp del val de Sarthe, al nivèl del vilatge vesin de Cheffes.
Aquela municipalité a constituit de dos pòbles : Soulaire al Sud, e Bourg al Nòrd
Commune située à 14 km au nord d'Angers, elle est proche du val de Sarthe, au niveau du village voisin de Cheffes.
Cette municipalité est constitué de deux villages : Soulaire au Sud, et Bourg au Nòrd
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo fief del prieuré de Briollay compreniá aquel de Sant-Marcel (parròquia de Briollay), lo fief de la Bouchetière en Étriché, lo fief de Bretignolles (parròquia de Bauné), lo fief d'en Estofant (parròquia de Soulaire), e qualques autras bastissas coma de las granjas a Tiercé.
Larians-et-Munans
Larians-et-Munans es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Soulaire-et-Bourg
Istòria
Le fief du prieuré de Briollay comprenait celui de Saint-Marcel (paroisse de Briollay), le fief de la Bouchetière en Étriché, le fief de Bretignolles (paroisse de Bauné), le fief de Noyant (paroisse de Soulaire), et quelques autres bâtiments comme des fermes à Tiercé.
Larians-et-Munans
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La campana en datant de 1514 a classificat
La cloche datant de 1514 est classée
Intercomunalitats de Nauta Garona
Lo departament de Nauta Garona compren 1 Comunautat urbana, 2 Comunautats d'aglomeracion, 28 Comunautats de comunas que recampan 434 comunas sus las 589 del departament;
Kyak
Lo kyak (o bambuka) es una lenga bikwin-jen de la branca adamawa de la familha nigèrocongolesa, qu'es parlada al Nigèria.
Localisacion
Lo kyak es parlat dins las zònas de govèrn local de Karim Lamido, Jalingo, Lau, Zing e Ardo Kula, dins l'estat de Taraba, e tamben dins aquelas de Lamurde, Demsa e Numan de l'estat d'Adamawa.
Cesny-aux-Vignes
Cesny-aux-Vignes es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Le Doulieu
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Cesny-aux-Vignes
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Doulieu
Geografia
thumb|left|Lo Doulieu en lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Le Doulieu dans son canton et son arrondissement|180px.
Istòria
Mièja Edat : Lo Doulieu possedís una anciana motte féodale e de las rèstas de catacombes. Una gravure de la ancià castèl del Doulieu a anonciat en comuna.
Començament del  : Lo Doulieu pas #èsser recensé séparément de Estaires #qu'après 1913.
Moyen Âge : Le Doulieu possède une ancienne motte féodale et des restes de catacombes. Une gravure de l'ancien château de Le Doulieu est affichée en mairie.
Début du  : Le Doulieu ne fut recensé séparément d'Estaires qu'après 1913.
Louppy-le-Château
Louppy-le-Château es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1285, en lo moment dels festivités del Tournoi de Chauvency, Jacques Bretel present Aëlis de Louppy #que canta en companhiá de Texans de Oiselay.
En 1285, lors des festivités du Tournoi de Chauvency, Jacques Bretel présente Aëlis de Louppy qui chante en compagnie de Jean d'Oiselay.
Lengas boa
Las lengas boa (o lengas boua, lengas bua) son un grop de lengas adamawa parladas dins l'oèst de Chad.
Classificacion
La classificacion intèrna del boa es ancara mal compresa. Kastenholz (2017) perpausa una classificacion provisòria :
Cantons de Nauta Garona
Lista dels 53 cantons de Nauta Garona, per arrondiment :
Canton d'Auteriva - Canton de Carbona - Canton de Caseras - Canton de Senta Gabèla - Canton del Hosseret - Canton de Montesquiu de Volvèstre - Canton de Murèth - Canton de Portèth de Garona - Canton de Riumas - Canton de Riu de Volvèstre - Canton de Sent Lis
Canton d'Aspèth - Canton d'Aurinhac - Canton de Banhèras de Luishon - Canton de Barbasan - Canton de Bolonha de Gessa - Canton de L'Isla de Haut - Canton de Montrejau - Canton de Sent Beat - Canton de Sent Gaudenç - Canton de Sent Martòri - Canton de Saliás deth Salat
Canton de Blanhac - Canton de Cadors - Canton de Caraman - Canton de Castanet Tolosan - Canton de Frontonh - Canton de Granada - Canton de Lantar - Canton de Legavin - Canton de Montastruc e la Conselhièra - Canton de Montgiscard - Canton de Nalhós - Canton de Revèl - Canton de Tolosa-1 - Canton de Tolosa-2 - Canton de Tolosa-3 - Canton de Tolosa-4 - Canton de Tolosa-5 - Canton de Tolosa-6 - Canton de Tolosa-7 - Canton de Tolosa-8 - Canton de Tolosa-9 - Canton de Tolosa-10 - Canton de Tolosa-11 - Canton de Tolosa-12 - Canton de Tolosa-13 - Canton de Tolosa-14 - Canton de Tolosa-15 - Canton de Tornafuèlha - Canton de Vrudfuèlh - Canton de Vilafranca de Lauragués - Canton de Vilamur de Tarn
Escalas
Escalas (Escales en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Villa Scalas, vel Scalelas majores vel minores..., ad Schalilias minores..., ad Sanctum Martinum qui est fundatus in villa Schalas, en 979, Sanctus Martinus de Scalas, in territorio Narbonensi en 1096, Sanctus Martinus de Scalis en 1231, Castrum de Scalis en 1251, De Escalis en 1271, Escalas al sègle XIV, Escallas en 1538, Escalhas..., Esqualhas en 1538, Escalles en 1774. La prononciacion occitana es Escálos, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [es'kalɔs]. Segon Dauzat, Escalas ven del latin scala, « escala », mes lo sens seriá d'una penda escalabrosa, d'una còsta regda, d'una pujada , . Cal pujar un pauc per anar al vilatge dempuèi lo nòrd o lo nòrd-oèst, mes la motivacion poiriá èsser los travèrses qu'environan los puèges que pòrtan la torre del sègle XI, al sud-èst.
Assen
Assen es la capitala de la província neerlandesa de Drenta. Sa populacion èra estimada a 64,750 abitants, en 2007. Sa superfícia totala es 83,48 km².
thumb|390px|left|Gara d'Assen
Faissault
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chevennes
Chevennes es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jogging
Lo jogging es una activitat esportiva consistent a córrer una cèrta distància a un ritme lent o de léser, rapòrt a la corsa. L'intencion màger es de melhorar la bona santat fisica amb pas tant d'intensitat coma la corsa.
Per mai d'un esportiu sèrv d'escalfament dins l'encastre de lor entrainament.
Es tengut per un exercici fisic de tria per la santat cardiovasculara, la densitat ossosa e desvolopar las aptituds fisics.
Lo tèrme «jòggaire» designa los practicants d'aquesta activitat.
Auxelles-Haut
Auxelles-Haut es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de Borgonha Franca Comtat.
Juvigny-sur-Seulles
Juvigny-sur-Seulles es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
A qualques quilomètres de las plajas del débarquement, de las vilas de Bayeux e de Can.
À quelques kilomètres des plages du débarquement, des villes de Bayeux et de Caen.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lieurey
Lieurey en normand (Lieurey en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat de Lieurey a situat en lo Lieuvin sus un scenari entre la vallée de la Risle, Pont-Audemer, Bernay e lo Calvados a 165 m d'altitud aperaquí. Los sieus abitants se nomenan los Leucoroyaltains e Leucoroyaltaines.
La commune de Lieurey est située dans le Lieuvin sur un plateau entre la vallée de la Risle, Pont-Audemer, Bernay et le Calvados à 165 m d'altitude environ. Ses habitants se nomment les Leucoroyaltains et Leucoroyaltaines.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Une grande activité professionnelle des habitants de Lieurey, au, était la fabrication de rubans, pour décorer les habits. Ils portaient le nom de rubaniers.
Astèr
Astèr (Asté en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e Bigòrra. Qu'ei administrada peth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [as'tè] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Guilhermo de Aster, en 1062, cap a 1125, en 1285, Arnaldus Willermi de Ester, cap a 1090, Hyspanum de Ester cap a 1140, vicecomes d-Aster en 1183, en B. d'Astee, en 1283, De Asterio, en latin, en 1300, 1313, 1342 e 1379, de Astario, en latin, en 1300, Aster en 1429, Aste en 1541, Aster en 1614, Aster en 1760, Asté (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat, Astèr que vien deth basco (aquitan) ast, varianta de aitz, « punta rocosa ». R. Aymard que pensa a un nom d'òmi Aster.