cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jorge Luis Borges
Debutas de sa carrièra literària
Encara que la poesia foguèt un dels pilars de sa fasenda literària, l'ensag e la narrativa foguèron los genres que li portèron reconeissença universala. Possessor d'una cultura colossala, elaborèt una òbra de granda soliditat intellectuala sus l'ossamenta d'una pròsa precisa e austèra, a travèrs de la qual manifestèt una distanciacion ironica de las causas e son lirisme delicat. Sas estructuras narrativas alteran las formas convencionalas del temps e de l'espaci pr'amor de bastir de monds alternatius amb un grand contengut simbolic, creats a partir de reflexes, d'inversions e de parallelismes. Prenon los racontes de Borges la forma de devinalhas, o de metafòras potentas amb un reirefons metafisic.
Demest las amistats siás mai importantas d'aquel temps cal remarcar José Bianco, Adolfo Bioy Casares, Estela Canto e d'autres, subretot, los prèp del cercle de la revista Sur.
Maturitat
En 1946 Juan Domingo Perón foguèt elegit president, en véncer aital l'Unión Democrática. Borges, qu'aviá sostengut aqueste darrièr partit, se manifestava clarament contra lo govèrn novèl, çò que lo menèt a abandonar sa foncion de bibliotecari, e se neguèt a acceptar la carga d'"inspector d'aucèls e conilhs". Borges se manifestèt del biais seguent cap al novèl govèrn: "Las dictaduras fomentan la opresión, las dictaduras fomentan el servilismo, las dictaduras fomentan la crueldad; más abominable es el hecho de que fomenten la idiotez. Botones que balbucean imperativos, efigies de caudillos, vivas y mueras prefijados, ceremonias unánimes, la mera disciplina usurpando el lugar de la lucidez... Combatir estas tristes monotonías es uno de los muchos deberes del escritor ¿Habré de recordar a los lectores del Martín Fierro e de Don Segundo Sombra que l'individualisme es de las viejas virtudes argentinas?"
Per aqueste motiu, li calguèt doncas superar sa timiditat, e far de conferéncias. En 1948 sa sòrre Norah Borges e sa maire foguèron arrestadas, acusadas d'escandal sus la via publica. Foguèron embarradas Norah Borges e son amiga Adela Grondona pendent qualques jorns a la preson del Buen Pastor (una preson de femnas), e dins lo cas de Leonor Acevedo foguèt decretat una arrestacion domiciliària per encausa de son edat.
En 1950 foguèt elegit coma president de la SADE e l'an seguent sortiguèt editat a Mexic Antiguas Literaturas Germánicas, qu'aviá escrich en collaboracion amb Delia Ingenieros.
Aprèp la Revolucion Libertadora que faguèt tombar Perón, foguèt causit coma director de la Biblioteca Nacional, carga que vestiguèt dempuèi 1955 fins a sa demission en 1973, consequéncia de la represa del poder per Juan Domingo Perón. Foguèt puèi causit coma membre de l'Acadèmia Argentina de las Letras. En 1956 faguèt de professor de literatura anglesa a l'Universitat de Buenos Aires e president de l'Asociación de Escritores Argentinos. Recebèt fòrça criticas per son adesion al govèrn novèl, entre d'autres, per Ernesto Sábato e Ezequiel Martínez Estrada. Sábato e Borges cultivèron son enemistat fins a 1975.
Lo 21 de setembre de 1967, pel primièr còp Borges se maridèt. Aquel maridatge amb Elsa Astete Millán deviá perdurar pas gaire (fins a octobre de 1970).
Qualques uns de los prèmis mai importants que Borges culhiguèt foguèron lo Prèmi Nacional de Literatura, en 1957; lo Prèmi Internacional de Editores, en 1961; lo Formentor, partejat amb l'absurdista Samuel Beckett, en 1969; lo Prèmi Cervantes, recompensa literària màger en lenga espanhòla, amassa amb Gerardo Diego, en 1979; e lo Balzán, en 1980. Tres ans mai tard, lo govèrn espanhòl li balhèt la Gran Cruz de la Orden de Alfonso X el Sabio. Malgrat son prestigi intellectual e la reconeissença universala enòrmes que pòrta son òbra, recebèt pas lo Prèmi Nobel de Literatura. Se pensa que foguèt acantonat de la possibilitat de l'obtenir per rason del prèmi que li foguèt decernit per la presidéncia del dictador Augusto Pinochet.
Sas darrièras annadas
En 1973, en vista d'una novèla victòria del peronisme, Borges insistiguèt a recordar al primièr govèrn de Perón coma "los años de oprobio". En 1975 se moriguèt sa maire, quand teniá nonanta-nòu ans. Tre aquel moment Borges fariá sos viatges amb una ex-escolana, que venguèt puèi sa secretària e -fin finala, dins lo vielhum de Borges- sa segonda esposa María Kodama.
En 1980 signèt una Solicitada por los desaparecidos dins lo jornal Clarín. Borges diguèt en aquela ocasion: "una tarde vinieron a casa las Abuelas y Madres de Plaza de Mayo a contarme lo que pasaba. Algunas serían histriónicas, pero yo sentí que muchas venían llorando sinceramente porque uno siente la veracidad. Pobres mujeres tan desdichadas. Esto no quiere decir que sus hijos fueran invariablemente inocentes pero no importa. Todo acusado tiene derecho, al menos, a un fiscal para no hablar de un abogado defensor. Todo acusado tiene derecho a ser juzgado. Cuando me enteré de todo este asunto de los desaparecidos me sentí terriblemente mal. Me dijeron que un general había comentado que si entre cien personas secuestradas, cinco eran culpables, estaba justificada la matanza de las noventa y cinco restantes. ¡Debió ofrecerse él para ser secuestrado, torturado y muerto para probar esa teoría, para dar validez a su argumento!"
En 1982 condemnèt l'invasion argentina de las Illas Malvinas, e avalorèt d'un biais positiu las consequéncias de la desfacha: "...si se hubiesen reconquistado las Malvinas, posiblemente los militares se hubiesen perpetuado en el poder y tendríamos un régimen de aniversarios, de estatuas ecuestres, de falta de libertad total. Además, yo creo que la guerra se hizo para eso, ¿no?".
Lo jorn que Jorge Luis Borges assistiguèt a la sala ont èran jutjadas las Juntas Militaras argentinas, escriguèt una cronica per l'agéncia de premsa espanhòla EFE. Cargava lo títol: “Lunes, 22 de julio de 1985”.
Defuntèt lo 14 de junh de 1986, pauc aprèp que se maridèsse amb María Kodama dins la vila de Ginebra (que Borges aviá designat coma "una de mis patrias" e que causiguèt, segon un comentari ironic, per tal que se vegèsse plan a la debuta de las enciclopèdias postumas), victima d'un cancèr epatic. Per tal de seguir sas darrièras volontats sas restas s'enterrèron dins lo cementèri de Plainpalais (dins la partida sud d'aquela vila) jos una lausa que nos ditz bravament sus son biais de pensar, perque plan de vegadas afirmèt èsser pas espaurugat per la mòrt. Borges es enterrat dins la tomba 735, localizacion D-6, a la drecha d'un ciprés. La lausa es d'una pèira blanca e aspra e dins la partida superiora s'i pòt legir "Jorge Luis Borges"; en jos es escrich en anglés ancian "And ne forhtedon na" que significa "Y que no temieran", al costat d'una gravadura circular amb sèt guerrièrs qu'an metut sos escuts e amb una espasa copada se dirigisson cap al combat -e a la mòrt-, una crotz pichona de Galas e "1899/1986". Al dòrs de la lausa se repetís dos vèrses de la Völsunga Saga (XIII), "El tomó su espada, Gram, y colocó el metal desnudo entre los dos", dejós una nau vikinga e sota "De Ulrica a Javier Otalora".
Òbras
Coma son contemporanèu Vladimir Nabokov e James Joyce qu'èra un brin mai vièlh, Borges combinava l'interès cap a la tèrra nadiva amb d'interèsses plan mai amples. Aviá tanben en comun son multilingüisme e son gost a jogar amb lo lengatge, pasmens contràriament a Nabokov e Joyce, que amb l'anar del temps se dirigiguèron cap a la creacion d'òbras mai grandas, Borges de longa foguèt un miniaturista; per exemple, realizèt pas jamai un roman. Tanben en contrast amb Joyce e Nabokov lo trabalh de Borges anèt en s'alunhar de çò qu'el sonava "el barroco".
La part bèla de sas istòrias mai popularas abunda dins la natura del temps, l'infinit, los miralhs, los laberints, la realitat e l'identitat; mentre que d'autras se centran sus de tematicas fantasticas. Lo quite Borges conta d'istòrias mai o mens realas de la vida sudamericana; d'istòrias d'eròis populars, de soldats, de gauchos, detectius e figuras istoricas, en barrejar la realitat amb la fantasiá e los faches amb la ficcion.
Traduccions
Quand teniá 10 ans, revirèt Oscar Wilde en espanhòl. Borges cresiá que la revirada podiá superar l'original e que l'alternativa e potencialamenta contradictòria revision de l'original podiá èsser tanben válida, más aún, que l'original o la traduccion literala aviá pas de rason d'èsser fidèla a la traduccion. Long de sa vida, revirèt, en las modificar subtilament, d'òbras de, entre d'autres, Edgar Allan Poe, Franz Kafka, Hermann Hesse, Rudyard Kipling, Herman Melville, André Gide, William Faulkner, Walt Whitman, Virginia Woolf e G.K. Chesterton.
Discípols contemporanèus
E mai se Borges aguèt pas jamai de "discípols" dirèctes – qu'aquò supausariá una estetica e una escòla previsiblas de las que él mismo descreía – i a d'autors contemporanèus que, segon lors criticas, foguèron dirèctament influenciats per el. En efièch, lo fach que coneissián personalament Borges e ajan legit son òbra en espanhòl a benlèu influenciat las òbras de Josyanne Sauvigneau, de Daniel Herrendorf, de Carlos Fuentes e d'Umberto Eco.
.hughes
(de Howard Hughes, nom d’entrepresa) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 10 d’agost de 2016.
Gorin
Gorin (en rus: Горин) es un flum de l'èst de la Russia siberiana, l'afluent esquèrre d'Amor. Nais sul versant nòrdoccidental de la cadena dels monts Dajany, dins la porcion meridionala del kraj de Chabarovsk.
Snow White and the Seven Dwarfs
Snow White and the Seven Dwarfs es un filme d'animacion american producha per Walt Disney Productions e sortit en 1937 per RKO Radio Pictures. Es le 1e filme d'animacion Disney.
Mser
Lo mser (o kotoko de Kousseri, msər) es una lenga chadica de la familha afroasiatica parlada en Cameron. La lenga, qu'a sonque 500 locutors, es menaçada.
Localisacion
Lo mser es d'en primièr parlat dins l'arrondiment de Kousséri, dins lo departament de Logone-Chari, qu'es restacat a la region de l'Extrèm-Nòrd.
Classificacion
Lo mser es una lenga chadica classada per Gravina (2014) dins la branca biu-mandara, ont fa partida del grop kotoko central amb lo lagwan.
Denny Hulme
Denis Clive Hulme, mai conegut coma Denny Hulme (Nelson, Nòva Zelanda, 18 de junh de 1936 - Bathurst, Austràlia, 4 d'octobre de 1992) foguèt un pilòt de corsa automobila neozelandés. Participèt a 112 Grands Prèmis de Formula 1 en dètz sasons de 1965 a 1974. Denny Hulme ganhèt 8 Grands Prèmis, montèt 33 còps sul pòdi e terminèt 61 vegadas dins los ponches. Arribèt a aténher una pole posicion e nòu melhoras viradas en corsa. Hulme marquèt 248 ponches al campionat del mond de Formula 1 e obtenguèt lo títol de campion del mond en 1967 amb una Brabham-Repco.
Saint-Clément (Aisne)
Saint-Clément es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Província de Crotone
La província de Crotone (provincia di Crotone en italian, pruvincias 'e Crutone en calabrés) una província de la region de Calàbria en Itàlia. La refòrma de las províncias de 2012 prevei sa suppression e l'annexion per la província de Cosença.
.promo
(acorcha de "promocion", promotion en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 31 de decembre de 2015.
Hildesheim
Hildesheim es una vila alemanda, situada prèp d'Hannover, en Bassa Saxònia, que compta aperaquí 100.000 abitants.
The Many Adventures of Winnie the Pooh
The Many Adventures of Winnie the Pooh es un filme d'animacion american producha per Walt Disney Productions e sortit en 1977. Es le 22e filme d'animacion Disney.
Toulaud
Geografia
720px|thumb|center|Panorama del centre de Toulaud
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat de Toulaud es fòrça anciana ; la raïtz de lo sieu nom data de la. A l'epòca préceltique, la paraula « Toul » (tull) significava nautor coma l'indica la situacion topographique del vièlh pòble. a mencionat per las primièras fes en un escrit en datant de l'an 940 après J.-C.
A l'epòca gallo-romaine, l'implantacion de la populacion es importanta en la plana. El en rèsta dels vestigis amb un mur romain dins lo quartièr de las Fonts, una estatua d'epòca romaine #que i aguèt descobèrt dins lo quartièr de Fortunière e dins lo quartièr Vocance, de las rèstas de poteries divèrsas en datant de l'epòca wisigothe.
Als s, lo vilatge s'installa sul tuc a l'abric dels déferlements de hordes barbars ; dempuèi aquela epòca, lo vilatge li calguèt èsser fortificat. A las VII e s, Toulaud aprofècha d'una patz relativa amb un essor de l'agricultura e de la artisanat. Après aver-i traversat periòdes malaisits als s (guèrra de, peste negra, pillages per las Grandas Companhiás, èca.), la populacion tròba una ère de prospérité a s amb la embellissement dels ostals del pòble e lo bastiment d'un torn de gué de 27 mètres de nautor.
Al cors de afrontaments fratricides en lo moment dels guèrras de religions, Toulaud #èsser un fief en protestant. Après lo Édit de Nantas, las tropas reialas assiégèrent lo pòble e lo torn #èsser démolie lo 28 d'agost de 1622.
Pendent sègles Toulaud #èsser réputé per la siá poterie. Es Noguera de Gleize #que lududes dona tot lo sieu lustre amb la fabrica de la Prat, jol pòble, al bòrd del Mialan e #que disiá : « Aquela tèrra permet de far faïences tan polidas coma aquelas de Montpellier e d'en un autre luòc ». Per rasons desconegudas, aquel artisanat #desaparéisser a la fin de la.
Andrieu Dexet
Andrieu Dexet (en francés André Dexet), nascut a Lemòtges en 1921, e mòrt en 1997 , es un escriveire lemosin de lenga francesa e de lenga occitana. Escrivet jos l'escais Panazô. Aquel escais es lo nom de la comuna de Panasòu, onte l'autor a viscut, escrit segon una grafia tradicionala lemosina e peirigòrda. Dins aquela grafia, s'escriu "ô" per "òu" dins las grafias classica e mistralenca. Jornalista, Panazô participet tanben a la premsa comunista lemosina (lo jornau l'Echo du Centre). Fuguèt tanben productor a la ràdio e a la television.
Toulaud
Istòria
La commune de Toulaud est très ancienne ; la racine de son nom date du. À l'époque préceltique, le mot « Toul » (tull) signifiait hauteur comme l'indique la situation topographique du vieux village. est mentionné pour la première fois dans un écrit datant de l'an 940 après J.-C.
Batalha de Texel (1914)
La batalha comencèt per lo rescòntre entre la 3 flotilha de còntra-torpilhaires anglesa de Cecil Fox e la 7 mieja flotilha alemanda de Georg Thiele. La flòta anglesa èra compausada dau crosaire leugier HMS Undaunted e de còntra-torpilhaires HMS Lennox, HMS Lance, HMS Loyal e HMS Legion. En fàcia, la flòta alemanda alinhèt lei torpilhaires S115, S117, S118 e S119. Leis Alemands, largament inferiors en poténcia de fuòc e en portada, assaièron de fugir puei de lançar de torpilhas mai finalament sei naviris foguèron rapidament tocats puei aprefondits.
Toulaud
Istòria
À l'époque gallo-romaine, l'implantation de la population est importante dans la plaine. Il en reste des vestiges avec un mur romain au quartier des Fonts, une statue d'époque romaine qui fut découverte au quartier de Fortunière et au quartier Vocance, des débris de poteries diverses datant de l'époque wisigothe.
Aux s, le village s'installe sur la colline à l'abri des déferlements de hordes barbares ; dès cette époque, le village dut être fortifié. Aux VII et s, Toulaud profite d'une paix relative avec un essor de l'agriculture et de l'artisanat. Après avoir traversé des périodes difficiles aux s (guerre de Cent Ans, peste noire, pillages par les Grandes Compagnies, etc.), la population retrouve une ère de prospérité aux s avec l'embellissement des maisons du village et la construction d'une tour de gué de 27 mètres de haut.
Au cours d'affrontements fratricides lors des guerres de religions, Toulaud fut un fief protestant. Après l'Édit de Nantes, les troupes royales assiégèrent le village et la tour fut démolie le 28 août 1622.
Durant des siècles Toulaud fut réputé pour sa poterie. C'est Noyer de Gleize qui lui donne tout son lustre avec la fabrique de La Prat, sous le village, au bord du Mialan et qui disait : « Cette terre permet de faire des faïences aussi belles que celles de Montpellier et d'ailleurs ». Pour des raisons inconnues, cet artisanat disparut à la fin du.
Tilloy-lès-Mofflaines
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.pay
("pagar", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 10 d’agost de 2016.
Fehmarn
Fehmarn es una isla alemanda que depend del districte de Ostholstein. Es situada dins la mar Baltica, long de la còsta èst de Schleswig-Holstein e n'es separada per un braç de mar, Fehmarnsund. Es distanta d'aperaquí 18 km de l'isla danesa Lolland que n'es disseparada pel destrech de Fehmarn Belt.
L'isla compta actualament aperaquí 14.000 habitants per una superficia de 185 km2.
Andrzej W. Schally
Andrzej Viktor Schally (n. 1926) es un biologista polonés-american. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1977.
Puits-la-Vallée
Puits-la-Vallée es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Le Fief-Sauvin
Le Fief-Sauvin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Puits-la-Vallée
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Fief-Sauvin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.baidu
(transcripcion de 百度 /bǎidù/, "cent còps" en chinés, nom d’entrepresa) es un nom de domeni generic depausat per Baidu. Es en servici dempuèi lo 5 de genièr de 2016.
Beudun
Beudun (Bézaudun-les-Alpes en francés) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Fun and Fancy Free
Fun and Fancy Free es un filme d'animacion american producha per Walt Disney e sortit en 1947 per RKO Radio Pictures. Es le 9e filme d'animacion Disney.
Cotlliure
Cotlliure (en catalan; oficialament en francés: Collioure) es una comuna nòrd-catalana de Rosselhon, situada administrativament dins lo departament francés dels Pirenèus Orientals e la region d'.
Frémécourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Jackie Stewart
John Young Stewart, mai conegut coma Jackie Stewart (Dumbartonshire, Escòcia, 11 de junh de 1939) es un ancian pilòt de Formula 1 escocés. Foguèt campion del mond en 1969, 1971 e 1973.
The Three Caballeros
The Three Caballeros es un filme d'animacion american producha per Walt Disney e sortit en 1944 per RKO Radio Pictures. Es le 7e filme d'animacion Disney.
Vòges
Lo ponch culminant es lo Grand Ballon, a 1424 m.
Lista dels presidents de Kenya
thumb|130px|Blason de Kenya. Vaquí la lista dels caps d'Estat de Kenya dempuèi l'independéncia del país, lo 12 de decembre de 1963.
Província de Vibo Valentia
La província de Vibo Valentia (provincia di Vibo Valentia en italian oficialament, pruvincia 'e Vibo Valentia en calabrés) es una província de la region de Calàbria en Itàlia.
Província de Reata
La Província de Reata es una província de la region de Laci en Itàlia.
Fleurey
Fleurey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Sexologia
La sexualitat es un tèrme plan general que cobrís mai d’un fenomèn:
Cecil Henry Fox
Cecil Henry Fox (1873-1963) foguèt un militar de la marina anglesa. En particular, foguèt lo comandant de l'esquadra britanica que participèt e averèt la batalha de Texel lo 17 d'octòbre de 1914 contra lei torpilhaires alemands de Georg Thiele. Après la premiera guèrra mondiala, venguèt còntra-amirau en 1922.
Garda personala
Una garda personala es una unitat militara destinada a la proteccion raprochada d'una personalitat importanta. Atestada tre l'Antiquitat, aqueu tipe d'unitat es sovent constituïda de soudats d'elèit mai pòu existir de cas de garda d'aparat sensa valor militara vertadiera. Sa talha e seis armaments son fòrça variables. Per exemple, dins l'Empèri Roman, la garda pretoriana èra constituïda de plusors miliers de legionaris e son utilizacion dirècta sus lo prat batalhier èra frequenta. En revènge, lo Grop de Seguretat de la Presidéncia de la Republica Francesa es un grop reduch de mens d'un centenau d'òmes unicament equipats d'armas de fuòc leugieras.
Crotz Daurada
right|thumb|Glèisa de Crotz Daurada Crotz Daurada es un quartièr popular al nòrd de la vila de Tolosa, qu'abans se trapava prèp dels camps e dels ortalans. Uèi, los programas d'urbanizacion e las construccions acabadas transformèron l'estrucura del quartièr.
Grop de musica
Un grop de musica qu'ei un ensemble de personas qui hèn musica amassas. Un(a) musician(a) sol(a) ne pòt pas estar considerat(da) com un grop mes autanlèu qui n'i a du(a)s (au mensh) que n'ei un.
Novèl Partit Anticapitalista
vinheta|NPA manifestacion contra la reforma de las retiradas a [[París (França)|París en 2010.]] Lo Novèl Partit Anticapitalista (var. Navèth Partit Anticapitalista, Novèu Partit Anticapitalista; en francés: Nouveau Parti anticapitaliste, abreujat NPA), es un partit politic francés d'extrèma esquèrra fondat en febrièr de 2009. La Liga Comunista Revolucionària, a l'origina del procès constituïssent del NPA, votèt per sa dissolucion, amb 87% de las voses, après quaranta ans d'existéncia. Lo novèl partit vòl èsser lo precursor d'un grand partit anticapitalista al nivèl europèu.
Grop de musica
Un grop de duas personas que s'apèra tanben un duo. Un grop de tres personas que s'apèra tanben un trio. Un grop de quate personas que s'apèra tanben un quartet. Un grop de cinc personas que s'apèra tanben un quintet. Un grop de sheis personas que s'apèra tanben un sextet.
Novèl Partit Anticapitalista
Es prepausat d'unificar los movements fracturats de l'esquèrra radicala francesa, de la Lucha Obrièra d'Arlette Laguiller e del Partit Radical d’Esquèrra, dels partisans del menaire antiglobalizacion José Bové e d'ancians membres del Partit Comunista Francés.
Grop de musica
Los grops de musica qu'an noms diferents segon las culturas. Atau, peus musicians americans de jazz, un grop de mensh de uèit personas qu'ei un combo mes un grop de mei de uèit personas qu'ei un big band. Dens la musica classica europèa, l'apellacion ensemble (ensemble vocau, ensemble instrumentau) qu'ei mei utilizada que la de grop. Enfin, passada ua cèrta importància (20 o 30 membres), un ensemble de musician(a)s classic(a)s n'ei pas mei un grop mes ua orquèstra.
Novèl Partit Anticapitalista
Entre 2009 e 2012, A Manca foguèt la federacion còrs del partit.
Combo
Un combo qu'ei un grop de musica compausat de mensh de uèit membres. Aqueth tèrme qu'ei hòrt utilizat dens lo mitan deu jazz american mes que s'ei tanben espandit au rock.
Exemples: El Gran Combo, Paris Combo, Cortijo y su Combo, Cuban Jazz Combo, L.A. Mambo Combo, Tabou Combo (kompa), ...
Feuges
Geografia
Feuges Se situa en lo nòrd-es de la França, en lo departament de lo Alba, en region Champagne-Ardenne.. Lo vilatge es a dètz minutas al nòrd de Tròias e a ochanta quinze quilomètres de Rems (Marna). Feuges depen Del costat de Arcis-sus-Alba. Es un pichon vilatge situat sus un sector valloné près de la prefectura.
Feuges se situe dans le nord-est de la France, dans le département de l'Aube, en région Champagne-Ardenne.. Le village est à dix minutes au nord de Troyes et à quatre-vingt quinze kilomètres de Reims (Marne). Feuges dépend du canton d'Arcis-sur-Aube. C'est un petit village situé sur un secteur valloné à proximité de la préfecture.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Jean-de-Bonneval
Saint-Jean-de-Bonneval es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Sants-Texans-de-Bonneval es un vilatge del nòrd-es de la França, situa al sud del Alba. El depend del costat de Bouilly.
Saint-Jean-de-Bonneval est un village du nord-est de la France, situe au sud de l'Aube. Il depend du canton de Bouilly.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Caumatge
thumb|300px|taus de caumatge en dins las regions d'Euròpa en 2010 En economia, una persona es al caumatge s'es sens emplenc, disponible per trebalhar e cèrca una ocupacion. Segons l'OIT, en 2013 i aviá al mond 202 milions de personas al caumatge. L'indicador mai utilizat per conéisser lo nivèl de caumatge d'una economia o d'un sector de la poblacion es lo taus de caumatge, que se calcula en divisant lo nombre de personas al caumatge per la poblacion activa. Lo taus mondial de caumatge èra de 6% en 2013. La region amb lo taus mai elevat èra l'Africa del Nòrd, alara que l'Asia del Sud aviá lo taus mai bais. Los govèrns ensejan de donar una occupacion a l'ensems dels ciutadans que vòlon trabalhar, es un objectiu principal de la politica economica. Pasmens, per que l'economia es dinamica (las personas e las empresas se mòvon d'un luòc cap a un autre de contunh), un objectiu de zèro per cent del taus de caumatge se realiza pas.
Tipes de caumatge
La macroeconomia definís tres tipes de caumatge:
Los economistas cercan d'aténher çò que se nomenat «plen emplec». Lo plen emplec, pasmens, significa pas aténher un percentatge de zèro caumatge, mas, limitar lo caumatge sonque per sa partida friccionala e estructurala (es a dire, mermar o eliminar lo caumatge ciclic). Cal mencionar que qualques economistas citan d'autres nivèls o de tipes de caumatge coma lo camatge classic, que se produch quand lo nivèl del salari que produson las fòrças d'ofèrta e de demanda del mercat del trabalh es mai bais que lo salari veratdièr impausat pel govèrn (salari minim) o pels sindicats obrièrs, çòque provòca un excès d'ofèrta e una manca de trabalh. D'autres tipes de caumatge pòdon èsser considerats coma de soscategorias dels tres nivèls abans citats; per exemple: lo caumatge tecnologic es un tipe de caumatge estructural.
Lo taus de caumatge
Lo taus de caumatge es un dels indicadors mai importants sus la situacion del mercat del trabalh. Mas cal prene en compte qu'es gaire una mesura del nivèl de benestar. Un taus bais de caumatge pòt èsser degut a l'inexisténcia d'allocacion de caumatge dins un país determinat o que la populacion a pas d'estalvis sufisent que los permeta de viure sens emplec. Dins aquel cas, las personas que son al caumatge generalment acaban per trebalhar dins l'economia informala e dins d'emplecs mal remunerats. Encara, lo problèma de qualques païses en desenvolopament es pas lo taus de caumatge mas las marridas condicions de trabalh.
Font: OIT. Global Employment Trends 2014: The risk of a jobless recovery
L'evolucion del taus de caumatge evolua amb lo cicle economic. Aumenta dins los periòdes de recession e merna pendent las expansions. La politica economica a per objectiu de mantenir un taus tan bais que siá possible prenent en compte d'autres objectius coma aquel de l'inflacion.
Font: Elsby, Hobijn i Sahin. Unemployment Dynamics in the OECD, 2011
Rhodon (Loir e Char)
Rhodon  es una comuna francesa administrada per lo departament de Loir e Char de la region dau Centre .
Geografia
La municipalitat de Rhodon a situat en lo Loir-e-Doncas que (region Centri), a pauc près de 6 km de la vila de Selommes. La siá superficie es de 712 ectaras, a l'altitud de 127 mètres.
La commune de Rhodon est située dans le Loir-et-Cher (région Centre), à peu près 6 km de la ville de Selommes. Sa superficie est de 712 hectares, à l'altitude de 127 mètres.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
The Adventures of Ichabod and Mr. Toad
The Adventures of Ichabod and Mr. Toad es un filme d'animacion american producha per Walt Disney Productions e sortit en 1949. Es le 11e filme d'animacion Disney.
Big band
Un big band qu'ei un grop de musica jazz compausat de mei de uèit musician(a)s.
Marcassita
thumb|right|Cristaus de marcassita ([[Cap Blanc-Nez, França).]]
La marcassita es un minerau jaune aur ò jaune laton. D'una duretat situada entre 6 e 6,5 e d'una densitat compresa entre 4,6 e 4,9, es compausada de sulfur de fèrre (FeS 2 ) que forma de cristaus prismatics e tabulars. Pasmens, lei cristaus son en realitat rars e la marcasita forma puslèu de massas fibrosas ò de noduls. Son esclat es metallic. Son aspècte exterior sembla a la pirita mai la marcasita presenta la particularitat de s'alterar rapidament per formar de massas blancas polverulentas. Es solubla dins l'acid cloridric e dins l'acid nitric en formant de residüs de sofre. Son ponch de fusion es bas e es pas fluorescenta.
Queratina
La queratina es una proteïna fibrosa o escleroproteïna, sintetizada per de nombroses èssers vius coma element d'estructura; es la substància constitutiva fondamentala dels pels e de las onglas en çò de l'òme, e de las plumas, las banas, e las batas en çò dels animals. La queratina es insolubla, e se pòt trapar sus l'epidèrma d'unes animals, coma los mamifèrs, çò que lor dona una pèl impermeabla. De còps que i a, quand se produsís una friccion tròp fòrta, la queratina se desvolopa a la superfícia de la pèl : es la còrna. Las cellulas que produsisson la queratina morisson e son remplaçadas de longa. Los tròces de queratina que se tròban correntament dins los pels son apelats pelliculas.
La molecula de queratina es elicoïdala e fibrosa, s'enròda a l'entorn d'autras moleculas de queratina per formar de filandras intermediàrias. Aquelas proteïnas contenon una proporcion enauçada d'aminoacids constituits a basa de sofre, mai que mai la cisteïna, que i forma de ponts disulfuras entre las moleculas, que balhan la rigiditat a l'ensems. La cabeladura umana es constituida per 14 % de cisteïna.
I a doas formas principalas de queratina : l'alfaqueratina, o α-keratin, presenta en çò dels mamifèrs, e la betaqueratina, o β-keratin, que se trapa en çò dels reptils e dels aucèls. La betaqueratina es mai resistenta que l'alfaqueratina.
En çò dels mamifèrs, se tròban encara doas familhas dins las alfaqueratinas : las queratinas epitelialas o citoqueratinas, e las queratinas que forman los pels, sonadas exoqueratinas. Se pòt encara devesir caduna d'aiçestas en citoqueratinas de tipe I e exoqueratina de tipe I (acidas) o citoqueratinas de tipe II e exoqueratinas de tipe II (basicas a neutras).
Província de Vitèrbe
La Província de Vitèrbe es una província de la region de Laci en Itàlia.
Lagwan
Lo lagwan (o kotoko de Logone, kotoko de Logone-Birni, logone, lagouané) es una lenga chadica de la familha afroasiatica parlada en Cameron e en Chad.
Localisacion
Lo lagwan es d'en primièr parlat dins lo departament de Logone-Chari, qu'es restacat a la region de l'Extrèm-Nòrd de Cameron. Unes locutors vivon de l'aute costat de la frontièra, en Chad.
Escritura
l'alfabet lagwan es :
Auguste Boué de Lapeyrère
thumb|right|Auguste Boué de Lapeyrère
Auguste Manuel Hubert Gaston Marie Boué de Lapeyrère (Lo Casterar Leitorés, 18 de genier de 1852 – Pau, 17 de febrier de 1924) foguèt un amirau francés.
Recebèt la Grand-Crotz de la Legion d'Onor en abril de 1921 e son còrs foguèt transferit ais Invalides en 1931.
Nuclèu (biologia)
300px|right|thumb|Nuclèu cellular : (1) [[Envolopa nucleara (2) Ribosòma (3) Pòr nuclear (4) Nucleòl (5)Cromatina (6) Reticulum endoplasmic (7) Nuceoplasma]] Lo nuclèu qu'ei un organet cellular especific de las cellulas eucariòtas (e qui las defineish literaument). Qu'ei lo lòc on ei concentrat lo cabau genetic de la cellula conservat dens la macromolecula d'ADN (a maugrat, totun, que dus autes organets cellulars, las mitocondrias e los cloroplasts que contienen ua quantitat marginau d'ADN). Dens lo nuclèu, l'ADN qu'ei repartit en cromosomas dens los quaus, enrotlat autorn de proteïnas, e forma la cromatina. Lo nuclèu que dessepara lo liquid de la cellula, lo citoplasma, e lo son mitan interior dab ua dobla envolopa lipidica aperada membrana nucleara (o envolopa nucleara) horadada de traucs formats per un complexe de proteïcs aperats pòrs. Aquesta membrana qu'ei en continuitat dab la membrana deu reticulum endoplasmic. Com l'ADN be demora dehens lo nuclèu, la soa informacion genetica qu'ei copiada e transcrivuda au mejan de la sintèsi d'ua molecula aperada acid ribonucleïc messatgèr (abreviat ARNm) qui ei exportat dens lo citoplasma (com sn nomac ditz, que serveish de "messatgèr") on la soa informacion qu'ei arrevirada en proteïnas. Au dehens deu nuclèu que's poden observar un o plusors punts aperats nucleòls e qui son entornejats d'un liquid mei dense e escur que la resta deu mitan interior deu nuclèu aperat nucleoplasma. Qu'ei lo lòc on son sintetizats los ARNr (abreviacion d'acid ribonucleïc ribosomic). Aqueths ARNr que son importats dens lo citoplasma, on, associats dab proteïnas, e forman las sosunitats deu ribosòmas (qui son los organets on los ARNm e son lejuts e arrevirats en proteïnas. Lo nuclèu qu'ei tanben lo lòc de reproduccion de l'ADN. Durant los procès de division cellulara (la mitòsi e la meiòsi), qui la cromatina que pren la forma de cromosòmas compactes e visibles e isolables, lo nuclèu que desapareish en tot deishar los cromosòmas mudà's.
Tilly-Capelle
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Margon
Margon pòt essèr:
Big Hero 6
Big Hero 6 es un filme d'animacion american producha per Walt Disney Animation Studios e sortit en 2014 per Walt Disney Pictures. Es le 54e filme d'animacion Disney.
Ducy-Sainte-Marguerite
Ducy-Sainte-Marguerite es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Còdi agricòla e pastoral de la Nòva Caledònia
Lo còdi agricòla e pastoral de la Nòva Caledònia es un còdi oficial del drech rural e agricòla en vigor en Nòva Caledònia.
Lewis Swift
Lewis A. Swift (Clarkson, Nòva York (USA), 29 de febrièr de 1820 – 5 de genièr de 1913), foguèt un astronòm american.
Descobriguèt nombrosas cometas, coma las cometas periodicas 11P/Tempel-Swift-LINEAR, 64P/Swift-Gehrels e 109P/Swift-Tuttle (font de la pluèja d'estelas dels Perseids). Descobriguèt tanben las cometas C/1877 G2, C/1878 N1, C/1879 M1, C/1881 J1, C/1881 W1, C/1892 E1, D/1895 Q1, C/1896 G1 et C/1899 E1, e codescobriguèt C/1883 D1 (Brooks-Swift). Cal pasmens senhalar que la cometa 54P/de Vico-Swift-NEAT foguèt descoberta per son filh Edward D. Swift e pas per el.
Còdi de l'accion sociala e de las familhas
Lo còdi de l'accion sociala e de las familhas, comunament còdi de la familha, es, en França, un ensemble de disposicions legislativas e reglamentàrias sus l'accion sociala e la familha.
Aqueste còdi organiza per una granda part la solidaritat republicana en direccion de l'ensemble de las familhas, qualas qu'en sián lor situacion e composicion.
Sainte-Croix (Aisne)
Sainte-Croix es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Coyviller
Coyviller es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Vilatge a flanc de serral.
Village à flanc de coteau.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Anarcofeminisme
thumb thumb L'anarcofeminisme o feminisme libertari, que combina feminisme e anarquisme, considèra la dominacion dels òmes sus las femnas coma una de las primièras manifestacions de la ierarquia dins las nòstras societats. Lo combat contra lo patriarcat es donc pels anarcofministas partida de la lucha de las classas e de la lucha contra l'Estat, coma o formulèt Susan Brown : « Perque l'anarquisme es una filosofia politica oposada a tota relacion de poder, es intrinsecament feminista. ».
L'anarcofeminisme pòt pareisser jos forma individuala, coma als Estats Units d'America, alara qu'en Euròpa es mai sovent practicat de biais collectiu.
Istòria
thumb|Cobèrta del jornal vèrs 1895. thumb|Virginia Bolten (1870-1960). right|thumb|L’Idée libre d'abril de 1926. Editat en Argentina de 1896 à 1897 (nòu numeros), La Voz de la Mujer (La Votz de la Femna) es la primièra publicacion anarcofeminista del mond. En epigrafa: « Ni dios, ni patron, ni marido » (« Ni dieu, ni patron, ni marit »). La figura màger n'es Virginia Bolten, feminista revolucionària e comunista libertària. Es pas lo primièr jornal feminin en America latina, mas es lo primièr jornal feminista e revolucionari eissit de la classa obrièra.
L'anarcofminisme s'inspira d'escrivanas de la fin del sègle XIX coma Emma Goldman, Lucy Parsons e Voltairine de Cleyre.
L'ideologia es pel primièr còp realizada, en 1936-1939, pendent la revolucion sociala espanhòla de 1936, per l'organisacion feminina libertària Mujeres Libres (Femnas Liuras).
Los anarcofeministas critican de teoricians anarquistas tradicionals, coma Pierre-Joseph Proudhon o Mikhaïl Bakunin, per aver minorat lo problèma del patriarcat, vengut una simpla consequéncia del capitalisme, o per l'aver sostengut. Proudhon, per exemple, considerava la familha coma una societat al plen, ont las femnas avián la responsabilitat de complir lo ròtle tradicional. Daniel Guérin (comunista libertari e fondator, amb entre autras Christine Delphy e Françoise d'Eaubonne, del Front omosexual d'accion revolucionari) ne fa una critica acèrba dins son texte Proudhon, un rebutat sexual.
Aquela subordinacion de la lucha feminista a aquela de las clas­sas caracteriza fòrça mouvements revolu­cionaris e militants. Pendent las decenniás 1960 e 1970, fòrça feministas los daisssèron a causa d'aquò per formar de pichons collectius autonòmas o se ligar amb las organizacions feministas fòrça mens contestatàrias de l’òrdre social mas non mixtas.
Los ans 1960 e 1970
Las feministas libertàrias americanas, las « anarcofeministas » çò se dison, provòcan de grands debats al subjècte del poder alara que lo movement feminista es en plan vam dins los ans 1960 e 1970. Critican las feministas liberalas e sociodemocratas (o socialistas), que defendon l’accession de las femnas al poder e qu'inscrivon lor action dins un movement dirigit per un elèit : « Ni un Estat dels trabalhadors ni un sistèma matriarcal acabarà amb l’opression per totes e totas. L’objectiu, donc, es pas de "prene lo poder", coma los socialistas exòrtan d'o far, mas plan d’abolir lo poder. »
Ans 2000
L'anarcofeminisme contunha jos de formas novèla coma lo collectiu bolivien Mujeres Creando, lo collectiu Ainsi Squattent-Elles ! al Quebèc o l'esquat espanhòl Eskalera Karakola.
Tèmas
Un dels aspèctes màgers de l'anarcofeminisme es son oposicion a las concepcions tradicionalas de la familha, de l'educacion e del ròtle dels sèxes, oposicion realizada per exemple dins sa critica de l'institucion du maridatge. De Cleyre afirma que lo maridatge frena l'evolucion individuala, alara que Goldman escriu : « Lo maridatge es d'en primièr un arantjament economic [...] la femna lo paga de son nom, de sa vida privada, de son estima de se e quitament de sa vida. » L'anarcofeminisme defend donc una familha e d'estructuras educativas non ierarquicas, coma las Escòlas modèrnas, basadas sus las idèas de Francisco Ferrer.
A l'ora d'ara, l'anarcofeminisme a una fòrta influéncia sue l'ecofeminisme : « Los ecofeministas devon remarcar que levat los anarcofeministas, pas cap de movement feminista se preoccupèt de la division natura/cultura. » Las amassadas anarcofeministas modèrnas mai importantas son Mujeres Creando en Bolívia, Radical Cheerleaders als EUA, et la conferéncia annadièra La Rivolta! a Boston.
L'anarcoprimitivisme es un autre biais d'anarquisme qu'implica una ideologia feminista. Inspiradas de las òbras d'antropologistas coma Jared Diamond e Eleanor Leacock, que descrivon dins de societats passadas una relacion egalitària entre òmes e femnas, los anarcoprimitivistas sostenon que l'agricultura faguèt naícer en mai de la distinccion de las classas lo patriarcat e lo sexisme.
Premsa
right|thumb|Graffiti, Paris, 2012. Segon l'istoriana Marianne Enckell, aquel corrent s'exprimiguèt mejans los jornals :
Emma Goldman
thumb|Emma Goldman vèrs 1911. Infirmièra de formacion, Emma Goldman (1869-1940) s'engatjèt tota sa vida en favor de la contracepcion, de l’amor liure, del drech a la liura maternitat, de l’omosexualitat o de l’egalitat economica entre òmes e femnas.
Quitament s'es ostila la feminisme de las sufragetas e al seus objectius al subjècte de drech de vòte de las femnas, combatèt apacionadament per la libertat de las femnas, e es fins ara reconeguda coma l'inspiratritz de l'anarcofeminisme, que s'opausa al patriarcat essent una dominacion de combatre tot coma l'Estat o lo capitalisme.
Es una davancièra de l'educacion de las femnas a la contracepcion, que definís coma una « estapa de la lucha sociala ». Coma fòrça feministas de l'epòca, vei l'avortament coma una consequéncia tragica de la misèra sociala e la contracepcion coma una alternatia emancipatritz. Es tanben una feverosa militanta de l'amor liure e una oposanta radicale al maridatge.
En 1896, dins L’anarquisme e la question sexuala, tracta de la question de la prostitucion atal : « Totas las unions artificialas que ne sont pas consacradas per l’amor tòcan la prostitucion, que sián sanccionadas o non per la Glèisa e la societat. De tals unions pòdon aver sonqu’una influéncia degradanta a l'encòp sus la morala e la santat de la societat ».
Jutja las primièras feministas borgesas bridadas per las fòrças socialas del puritanisme e del capitalisme. Escriu: « Çò que nos cal, es nos desengatjar de las vilhas tradicions, dels abituds desuètas, puèi anar en d'avant. Lo movement feminista complièt sonque lo primièr cap alà. Cal esperar que prendrà pro de fòrça per ne far un de mai. Lo drech de vòte, a las capacitats civicas egalas pòdon constituir de bonas revendicacions, mas l’emancipacion vertadièra començarà pas a l’urna nimai la barra. Comença dins l’arma de la femna. [...] par sa regeneracion interiora [...] lo drech mai vital es aquel d’amar e d'èsser amada. Se l’emancipacion feminina parciala deu se transformar en una emancipacion complèta e vertadièra de la femna, es a condition qu’apanhe amb la nocion ridicula qu’èsser amada, èsser amanta e maire, es sinonime d’èsser esclava o subordonada. Cal que se desfaga de l’absurda nocion del dualisme dels sèxes, autrament dich que l’òme e la femna representon dos monds antagonistas. »
En 1897, escriu: « Cridi l'independéncia de la femna, son drech a ganhar sa vida; de viure d'esparela; d'amar qui vòl e tant de personas que vòl. Cridi la libertat per ambedos sèxes, libertat d'accion, libertat d'amar e libertat de far nàisser ». A un jornalista que li demanda « Pòt una persona n'amar mai d'una autra al meteis temps ? », Respond : « Vesi pas perque non - se trapan las meteissa qualitats qu’aman dins mai d'una personas. Que poiriá los empachar d’amar las meteissas causas dins totas ? [...] Se daissam d’amar l’òme o la femna e que trobam qualqu’un d’autre, coma l’ai dich abans, ne parlam e cambiam tranquillament nòstre biais de vida. Los afars privats de la familha an pas besonh d’èsser expausadas dins los tribunals e venon pas publics. Pas degun pòt contrarotlar los sentiments, es perque deuriá pas i aver de gelosiá. »
Dins son ensag sus l'escòla modèrna, tanben tractèt de las questions de l'educacion sexuala. S'auça contra lo fach que « Los educators coneisson tanben de resultats sinistres e demoniacs de l'ignorança en matèria sexuala. Pasmens, an pas pro de compreneson nimai d'umanitat per tencar las barrièras que lo puritanisme bastuguèt a l'entorn del sèxe. Se pendent l'enfança aprendriam als òmes e las femnas una bèla camaraderiá, aquò neutralizariá la condicion ipersexualizada dels uns e dels autres e ajudariá l'emancipacion de las femnas plan mai que totas las leis sus lor estatut e lor drech de vòte ».
Madeleine Vernet
thumb|Madeleine Vernet. Al meteis epòca, en França, Madeleine Vernet (1878-1949) pausa las meteissa questions : « Quand defendètz amb tant d’ardor los drechs politics de la femna, es que vesètz per aquela la liberacion de son esclavatge sexual, me permeti de vos pausar una question  : « Quand la femna será elector e eligible, serà resolgut lo problèma de la prostitucion? » E compreni plan, de segur, la prostitucion jos totas sas formas. [...] En carta o sens carta, somesas o insomesas, conegudas o desconegudas, fòrça son las femnas que devon, per viure, aver recors a la prostitucion. Dempuèi la mondena que de retorn de fortuna faguèron descaser dins lo miègmond, fins l’obrièra que subís las exigéncia d’un patron o d’un contramèstre per aparar l’emplec qu'assegura lo pan als pichons; depuèi la joventa rica que se vend al maridatge per rescatar una fauta fins a la paura gojata qu'aquela meteissa deca menarà al riu (per emplegar la l'expression comuna), fòrça, plan fòrça son las formas de prostitucion. »
Nelly Roussel
thumb|Nelly Roussel en 1911. E Nelly Roussel (1878-1922) escriu : « Pas degun es mai que ièu - benlèu o sabètz - partisan de l’union liura. Mas « union liura » es pas malaurosament sinonime d'« union illegala ». L’union vertadierament liura - basada sonque sus l’amor e n’avent pas mai d’autre rason d’èsser que el, - l’union ideala que sonham e que trabalham de totas nòstra fòrça de far un jorn realizable, aquela quita union existís pas, pòt pas existir ara per la femna, - o al mens per gaireben totas las femnas. Car, o sabètz tan coma ièu, i a gaire de mestièr ont pòsca, quitament quant lo trabalh es mai acarnit, subvenir completament al seus besonhs e aqueles dels seus enfants. E çò que fa son esclavatge, son benlèu mens las cadenas legalas, l’injuriós article del Còdi li prescrivant l’obesisença, que la necessitat ont se trapa, nòu còp sus detz, de recorrir a un òme que l’ajuda a viure e que sovent abusa de sa situacion per l’umiliar e la far serviciala. Maridatge regular, union illegitima, o « galanteriá »... al fons, es totjorn la meteissa causa per la femna, totjorn la meteissa situacion, tan perilhosa qu’umilianta : liurar son còs a l’òme en cambi du pan quotidian. Se l’amor ripar dins lo fogal, es per escasença e per excepcion. E alara, es per aquò que ne volèm pas pus ! »
Mujeres Libres
thumb|Mujeres Libres, 1938. En abril 1936, Lucia Sanchez Saornil, Mercedes Comaposada e Amparo Poch y Gascón fondan Mujeres Libres (Femnas Liuras), la primièra organizacion feminista autonòma proletariana en Espanha. Sa tòca es d'acabar amb lo « triple esclavatge de las femnas : l’ignorança, lo capital e los òmes ». Se unas de las fondatriças exerça de professions liberalas, la granda majoritat dels seus membres (près de 20 000 en julhet de 1937) son eissidas de las classas obrièras. Las femnas de Mujeres Libres tòcan a l'encòp de passar los obstacles de l’ignorança e de l’inexperiéncia que las empachan de participar coma egalas a la lucha per une societat melhora, e a combatre la dominacion dels òmes quitament al sen del movement libertari.