cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vaudesson
Istòria
- Vaudesson reste aux mains des Allemands jusqu’en octobre 1917 ; c’est une zone où ils concentrent leur artillerie, qui gêne beaucoup les Français lors de leurs offensives dans le secteur de Laffaux. - Vaudesson est repris lors de la bataille de La Malmaison, le 24 octobre ; les chars sont alors employés pour aider à la reprise du ravin et des tranchées voisines. - Repris par les Allemands le 27 mai 1918 à 8 heures, le village subit de nouveaux dégâts lors de la contre-offensive française d’octobre.
- Vaudesson est donc entièrement en ruines à la fin des combats. La population n’est encore que de 120 habitants au recensement de 1921 (elle remonte au-dessus des 200 dans les années 30).
Sant Deidier
Sant Deidier (Saint-Didier en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Hydropotes
Una sola espècia compausa aqueste genre :
Porchères
Porchères ( Porchères en francés) qu'ei ua comuna de administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.
Ibís
thumb|Ibís caçant thumb|Ibís roge Los ibís son aucèls escacièr de long còl e de bèc recorbat, constituissent la sosfamilha dels Threskionithinae.
Caracteristica
La caracteristica pus significativa es lo bèc, long, prim i corbat cap a bas. An lo cap sens plumas, e lo còl a vegadas, qu'es long. Los mascles son mai grands que las femèlas. S'alimentan en grop, furgant dins la fanga, ont cercan insèctes, granhòtas, peisses e autras pichonas presas.
Distribucion
Plusors espècias son originaris d'Africa (Ibís cauva, Ibís hagedash, Ibis sacrat) et d'America (Ibís blanc, Ibís roge), une d'Asia (Ibís nipon).
Entrena
Entrena es una comuna de la Rioja.
José María Pinilla
José María Pinilla Fábrega (1919-1979) militar, foguèt president de Panamà entre 1968 e 1969.
Jacques Cheminade
thumb|250px|Jacques Cheminade en 2012 Jacques Cheminade (Buenos Aires, Argentina, 20 d'agost de 1941) es un politician e essagista francés. Fondador del partit politic Solidaritat e progrès, afiliat al movement de Lyndon LaRouche, foguèt candidat a las eleccions presidencialas francesas de 1995 qu'i obtenguèt pas que 0,28 % dels sufragis e posteriorament a las eleccions de 2012 qu'i reculhiguèt 0,25 % dels vòtes.
Muntiacinae
Aquesta sosfamilha se compausa de dos genres :
Ismael Nery
Ismael Nery (1900-1934) foguèt un important pintor cubista e surrealista brasilèir. Moriguèt en 1934 de tuberculòsi.
Carratraca
Carratraca es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Lista dels païses del Mond
193 estats que son independéncia es generalament reconeguda
Aquesta lista es la « dels païses o estats independents reconeguts per la comunautat internacionala al primièr de genièr de 2004 ». A l'excepcion del Vatican (o Santa Ses), aqueles païses son los 191 membres de l'Organizacion de las Nacions Unidas.
Païses que son independéncia es generalament pas reconeguda
Aquesta seccion es basada sus l’article List of sovereign states de la version anglofòna de Wikipèdia. Apareisson aicí los Estats non independents que respondon als critèris de la Convencion de Montevideo suls dreits e devers dels Estats de 1933. Abcazia, l’Ossetia del Sud, Chechenia, Pontland e Somaliland se son declarats Estats independents mas son pas estats reconeguts coma tals per la comunautat internacionala.
Dependéncias e territòris amb sobeiranetat especiala
La lista de las dependéncias e territòris amb sobeiranetat especiala dona una lista completa de las dependéncias, possessions, territòris autonòms, departaments, collectivitats e territòris d’otramar non sobeirans.
Territòris contestats
Aquesta seccion es basada sus l’entrada Entities de la pagina Notes and Definitions del CIA World Factbook. Apareisson aicí los territòris que la comunautat internacionala ne reconeis pas la sobeiranetat. Vejatz tanben la lista dels territòris contestats o ocupats.
Territòris e pòbles que revendican lor independéncia
Jos aquesta rubrica se tròban los territòris que tròban pas de plaça dins las autras rubricas, respondon pas als critèris de la Convencion de Montevideo. Mas an una istòria pròpria, un govèrn actiu o en exili, un drapèl e de frontièras conegudas.
Nacions sens estat o sens govèrn "nacionalista" mas tenent de movements independentistas
Aquesta lista es pas exaustiva, dona d'exemples e se pòt completar.
Païses amb una revendicacion fantasiosa d'independéncia
D’individús o de grops se son creats de païses “imaginaris”, de còps de la pagèla de l’ostal, de còps d’una proprietat privada. Se dison micronacions.
Referéncias toponimicas
Land Världsgeografi
Deuterostomia
Los deuterostomians (nom format a partir del grèc ancian: Δεύτερο "segond" e Στόμα "boca") son un grop de metazoaris celomats amb simetria bilaterala qu'an una obertura orala non pas derivada del blastòpore, mas formada de manièra segondària.
Bareli pauri
Localisacion
La lenga es parlada dins los tahsils d'Akrani, Shahada, e Shirpur del district de Dhule e dins l'oèst del district de Khargon en Madhya Pradesh.
Cartajima
Cartajima es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Bareli pauri
Classificacion
Lo bareli pauri fa partida del grop bhil de las lengas indoarianas centralas, una branca de las lengas indoarianas, que fan partida de la familha indoeuropèa. La lenga es parlat per los pauras, que un autre grop a coma lenga lo bareli rathwi.
Roussillon-en-Morvan
Roussillon-en-Morvan es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Istòria
Se tròba sus aquel finage dels abrics jos ròcas, en datant del Neolític e #que la una de ne dintre es visibla, lo sieu material en essent depausat al Muséum d'istòria naturala de Autun.
La parròquia, en datant de la, èra antany del diocèse de Nivèrns e del archiprêtré de Châtillon-en-Bazois. Lo patrocini de la curació èra al prieur del Abbaye de Sant-Symphorien de Autun. Aquela tèrra aperteniá dempuèi tempses ancians a una nòbla familha d'aquel nom, e es versemblant #que siá procedent de Roussillon en los Pirenèus o los comts de Autun avián tissés dels ligams matrimoniaux e patrimoniales amb los senhors del Languedoc-Roussillon. Thierry, comte de Autun en 755, #aver unes fils: Guillaume al Cuert-Nas #que #venir comte de Tolosa e marques de Septimanie, conegut jol nom de Sant-Guilhem.
Aquela anciana distincion de Blain, dependéncia de la poderosa baronnie de Roussillon e #que la forterresse ne coronava un monticule escarpé, al Sud de Anost apparteneit en partida, a dins lo nòble Ostal de Castell-Chinon, #qu'un membre ne portava lo nom en 1177.
On trouve sur ce finage des abris sous roches, datant du Néolithique et dont l'une d'entre elles est visible, son matériel étant déposé au Muséum d'histoire naturelle d'Autun.
Cette antique seigneurie de Blain, dépendance de la puissante baronnie de Roussillon et dont la forterresse couronnait un monticule escarpé, au Sud d'Anost apparteneit en partie, au à la noble Maison de Château-Chinon, dont un membre portait le nom en 1177.
Metamorfòsis (Ovidi)
drecha|vinheta|306x306px|Frontispici de l'edicion de George Sandys, [[Londres, 1632.]] Las Metamofòsis (en latin Metamorphōseōn librī, « Libres de las metamorfòsis ») son un long poèma latin d'Ovidi, qie la composicion comença benlèu en l'1|an 1. L'òbra comprend 15 libres (près de dotze mila vers) escrich en examètres dactilic e regropa de centenats de racontes sul tèma de las metamorfòsis eisits de la mitologia grèga  e de la romana, organizats segon un estructura complèxa e sovent imbricats los uns dins los autres. L’estructura generala del poèma seguís une progression cronologica, dempuèi la crreacion del mond fins al present de l'autor, es dire lo règne de l'emperaire August.
Raymond Schwartz
Raymond Schwartz (Mètz, 8 d'abril 1894 - París, 14 de mai de 1973) foguèt un banquièr e escrivan esperantista francés. Escriguèt mantes poèmas e romans en esperanto, e mai creava d'esquèches qu'interpretava dins los cabarets esperantofòns parisencs.
Metamorfòsis (Ovidi)
Ja celèbre dins l'Antiquité, lo poèma ven un classic de la literatura e conéis una posteritat fin ara. Provoquèt un fum comentaris comentairs e analisis e insprirèt fòrça artistas de l'Antiquitat fina ièu.
Contèxte de l'elaboracion de l'òbra
Ovidi compausa las Metamorfòsis al sègle
I començar, jol règne de l'Emperaire August. Aqueste periòde istoric es marcada per la fin de las guèrras civilas que damatjan los Romans e l'aveniment de l'Empèri qu’es, malgrat la salvagarda de las institucions republicanas e la volontat de marcar lo retorn a l’edat d'aur, en realitat l'expression d'un poder personal. Pasmens, l'Emperaire August obrèt fòrça dins lo desvelopament de las arts amb la literatura en sostenent fòrça poètas tels coma Virgili o encara Oraci que contribuiguèron a espandir aquesta idèa de novelum. Las Metamorfòsis son redigidas alara qu'Ovidi es un poèta reconegut (aviá escrich de recuèlhs poetics coma Las Amors o encara L'art d'aimar). Las Metamorfòsis son pas totalament acabada alaràqu’èra exiliat a Tomis (l'actuela Constanţa en Romania, al bòrd de la mar Nègra) benlèu a causa de son precedant obratge L'art d'aimar ont lo poèta se permet de criticar lo regim en plaça. Es alà, que per el es un exili infernal, qu'acaba a una data imprecisa, belèu en l'an 9 ou 10, son òbra qu’es la sola du poèta latin compausada en examètres dactilics, vèrs abitualament reservat a l'epopèa.
Lo contèxte es pas solament politic, es tanben literari. Aqueste sègle es’marcat per’d’òbras màger de la literatura latina coma L'Eneïda de Virgili que s'inspira dels mites ellenistics per crear un poèma fondator dins la cultura romana. Aquesta ecritura novèla de la matièra grèga es omnipresenta per Ovidi que s'inspira de l'Iliada, de l'Odissèa mas tanben de la Teogonia d'Esiòde.
Projècte de l'autor
Lo projècte de l'autor es complèxe e novèl. Aqueste manifèst poetic utiliza lo vèrs de l'epopèa sens pasmens n’aver los mèsmes objectius. Ovidi vòl pas coma Virgili escrire un tèxte a la glòria d'August a la glòria de Roma. Lo poèta causís de metre en scèna de metamorfòsis que posa l'origina dins los racontes mitoologics, los racontes epics e las tragèdias. Lo tèrme de metamorfòsi es ja inedich que foguèt benlèu creat pel quita Ovidi (se conéis pas d’ocuréncias precedentas). Abans queste, s’utilizava lo tèrme de transformacion. Implica donc un mòde d’escritura novèla diferenta de çò que precedís. Aqueste tèrme de metomorfòsi es donc doble: a l’encòp de transformacion e a l’encòp genre literari per la quita transformacion del raconter. D’aqueste vejaire fa inedicha l’òbra d’Ovidi. Lo poèta foguèt la metamorfòsi de l'epopèa, la tragèdia e la poesia en un raconte poetic unic e complèxe qu’aquesta novèla escritura es un punt comun. Lo projècte aparéis alaracde crear un catalòg de metamorfòsi non pas per explicar l'organizacion del mond coma an podut lo far los tèxtes precedents que s'inspira mas per donar una vision del mond
Libre III
drecha|vinheta|Fresca romana mostrant Diana e Acteon, Pompèi, ostal de Menandre.
Libre V
Istòria de Finèu, Ippocren, las Pieridas, Raubament de Proserpina, Aretusa, Lincos.
Libre VI
Istòria d'Aracnèa, Niobèa, Marsias, Pelops, Filomel e Procnèa, Borèa e Oriti, las Boreadas.
Libre VIII
Nisos e Scilla, Ariana e lo Minotaur, Dedal e Icar, lo Singlar de Calidon, Meleagre et Altèa, Erisicton, Filemon e Baucis.
Libre IX
Lo mire d'Ercules, Nessos, Galantis, Driòp e Lotis, Iolaos, Biblis e Caunus, Ifis e Iantèa.
Libre X
Istòrias d'Orfèu, Euridice, Iacint, Pigmalion e Galatèa, Mirra, Adonis, Atalant, Ciparis.
Libre XI
Mòrt d'Orfèu, Midas, Alcion e Ceix.
Libre XII
Ifiigenia, lo combat dels Centaures contra los Lapits, Aquilles.
Libre XIII
Lo sètge de Tròia, Glaucus ; Ulisses e Polifèma; guèrra en Itàlia ; Caribde e Scilla ; Enèu ; Acis e Galatèa.
Libre XIV
Scyola, Enèu, Romul.
Libre XV
Pitagòra, Ippolit, Esculap, Cesar.
Analisi
Los autors que s'inspira Ovidi son de poetas de l'epòca ellenistica que pensavan a acampar las legendas grègas presentant las metamorfòsis dels dieus o del mortals de la mitologia. D’entre aqueste poetas cal citar Nicandre de Colofon (sègles III-II AbC), Antigòna de Carist e Partenios de Nicéèu (sègle I AbC). Lo reviscol del pitagorisme dona tanben una cèrta actualitat a la doctrina del transformisme.
Ovidi met en scèna de centenats de racontes de metamorfòsis (unes 250) depuèi lo Caòs original fins a l'apoteòsi d'August Cesar, de biais devolopat o alara per allusion. Es plan mal aisit de donar a a questa matèria eterogenèa una cèrta unitat. I capita Ovidi, amb d’artificis segur, en s'inspirant des catalògs e de genealogias arcaïcas (coma lo Catalòg de las femnas d'Esiòde). Totas las qualitats d'Ovidi, vèrbia naturala, art del desvelopament, efièch de suspresa, art de las transicions, elegança e leugieretat de toca se trobant dins las Metamorfòsis mas un dosatge particular que corresponda a la durada del poèma. Atal Ovidi cetca lo pintoresc de bon grat e atenh de còps a un realisme brut coma dins lo retrach de Limos (la Fam) (VIII, v. 790-799) :La psicologia dels personatges es variada e s'accompanha quand cal de fonts de la retorica veire de la declamacion (disputa d'Ajax e d'Ulisses al subjècte de las armas d'Aquiles (XIII). Al subjècte dels combats, an sovent lo biais epic de las grandas epopèas. Pasmens, Ovidi renoncia pas a sa frivolitat ni a la malícia del poèta que vòl pas èsser candid al vejaire de son raconte, çò a vegadas fa prejudidi a l'armonia d'ensemble de l'òbra. Fin finala Ovidi, quitament s’es en contacte amb lo pitagorisme que de contunh fa de progresses dins la nauta societat romand, lo fa intervenir sonque dins son darrièr cant.
Ovidi donc creèt una novèla modalitat narrativa qu’unifica l'ensems de l’òbra malgrat de contèxtes variats. Lo punt comun entre totes a questes racontes es la metamofòsi e la modalitat narrativa utilizada. L'escritura es sempre una comparason a un model epic, poetic o tragic. La metamorfòsi interven coma una pausa narrativa descriptiva que permet a l'escritura poetica de prenre tota son amplor. Permet de passar del raconte individual al raconte immobil fixat dins l'eternitat. La poesia d'Ovidi ven donc etiologica que malgrat la diversitat e l'eterogeneïtat dels racontes, fixa de punts comuns mercé a l’utilizacion d’una seria de figuras comunas, coma de luòcs, d’arbres, d’animals. Mercé a Ovidi aqueste mòde narratiu dintrèt dins la cultura literària per la recerca de tornar inventar e encantar lo mond.
Dins l'Antiquitat
Al sègle II, l'autor de lenga latina Apulèu redigís un roman que titula « Onze libres de metamorfòsis », en latin Metamorphoseon libri XI, que lo títol ven mai tard l’Ase d’Aur. L'evocacion a l’òbra d'Ovidi es evidenta que siá pel títol o l’intriga. De fach, L'Ase d'aur met en scèna las aventuras del personatge Lucius, transformat en ase per escasença.
A l’Edat Mejana
Al sègle XIV es compausat L'Ovidi moralizat, una traduccion anonima de las Metamorfòsis qu’amplifica lo tèxte latin e li apond de comantariss explicant caduna de las istòrias dins un sens allegoric.
Nòtas e referéncias
<references responsive="" group="">
Aubepierre-sur-Aube
Aubepierre-sur-Aube es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vesa
Vesa (Vèze en francés) es una comuna occitana d'Auvèrnhe situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Vesa, en 1329, Aveza, al sègle XIV, Veza, en 1451,  Veze des Fortunes, en 1535, Veze-Fortunier (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII). Vesa ven d'Avitia (villa), del nom d'òme latin Avitius. La primeira sillaba a disparegut per aferèsi. Vesa èra probablament 'na granda proprietat gallo-romana qu'aviá per mèstre Avitius. A Sent Sadurnin, lo nom es prononciat [vi 'vezə], « a Vesa ».
Nòtas
<references group="N"/>
Morgans
Morgans (Morganx en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [mur'gans]. Las fòrmas ancianas que son villa de Morganis, en latin, au sègle XI, Morgas, castrum de Morgase en 1253, castra de Morganis, en latin, en 1263, Morgãs (mapa de 1638), Morgans (mapas de 1651, de 1714 e de 1733).
Morgans que sembla un oronime com tots los qui son long de la vath de Lui (Montagut, Mant, Montsegur, La Craba, Momui, Brassempoi, Lo Poi e Poiartin). Que deriva benlhèu d'ua basa oronimica *murg-. Bénédicte Boyrie-Fénié que compara dab l'Aiguille de Morges (nom francés), lo mont Morgon (Aups Maritims), lo pic de Morgon (Auts Aups), montanea de Morgono en 1296, lo Cap Morgiou (Bocas de Ròse), colle de Morgils en 1348, las vilas anticas de Murgantia (Sicília) e Murgis (Betica), los Murgi bascos. Lo sufixe qu'ei lo de Hontans, « lòc provesit de honts », sortit d'un locatiu plurau en -anis, « lòc montuós ». Lo lòc qu'apertien a l'estrat prelatin.
Danièl Malavèrnhe
Danièl Malavèrnhe (en francés:Daniel Malavergne) es un musician (tubà). Es sòci del grop occitan marselhés Chin Na Na poun.
Morgans
Toponimia
Shens citar Morgans, Delamarre que coneish pr'aquò ua arrasic celtica morg-, « frontèra », qui's trobarè dens los rius Morgon e Morge, etc.
Le Champ-Saint-Père
Le Champ-Saint-Père es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Homécourt
Homécourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
La commune fut un village-frontière avec l'Allemagne entre 1871 et 1914.et entre 1940 et 1944. de nombreux réseaux virent le jour à cette période pour aider les prisonniers évadés des "stalag" et autres "offlag". le curé d'Homécourt et son accolyte de Joeuf furent au nombre des membres actifs. la frontière se situant à quelques pas de la cure, les prisonniers étaient guidés chez Paul Mary et se voyaient gratifiés de faux papiers d'identité. si beaucoup ne furent jamais découverts le Chanoine DELWAL de Joeuf la commune voisine fut envoyé en déportation et n'en revint pas.....
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1817, Homécourt, vilatge de l'anciana província del barrois a drecha de la Adorna. A aquela epòca i i aviá 205 abitants repartits dins 44 ostals.
En 1817, Homécourt, village de l'ancienne province du barrois à droite de l'Orne. À cette époque il y avait 205 habitants répartis dans 44 maisons.
Altair
Altair o α Aquilae es l'estèla principala de la constellacion de l'Agla. Son nom es d'origina aràbia (Al-Nasr al-taïr) e significa « l'Aigla en vol ». Amb una magnitud egala a 0,76, es la 12 estèla pus lusenta dau cèu terrèstre. Forma un alinhament de tres estèlas, ambé β e γ Aquilae, qu'es dich leis Alas de l'Aigla e qu'es de còps confondut ambé la Cencha d'Orion. Es una estèla dobla de la Sequéncia Principala de tipe A7 situada a 16,7 annadas lutz de la Tèrra.
Sealand
La principat de Sealand es una micronacion pas reconeguda installada sus una anciana platafòrma apelada Fort Roughs, fondada al larg del Reialme Unit per la Royal Navy al moment de la Segonda Guèrra Mondiala dins las aigas internacionalas de la mar del Nòrd.
Es considerada per sos partisans coma una micronacion, mas es reconeguda per pas cap de las nacions membres de l'ONU. Sa populacion excedís que rarament cinc abitants e sa susfàcia abitabla es de environ, si ben qu'es sovent descricha coma lo mai petit país al mond per sa superficia.
Alpha Andromedae
250px|thumb|Alpha Andromedae Alpha Andromedae (α And / α Andromedae) es l'estela mai brilhanta de la constellacion d'Andromèda. Es situada al nòrd–èst de Pegàs.
Insming
Insming es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Insming Es un vilatge situat en Lorraine en lo departament de la Moselle #que se tròba al Nòrd-Es de la França
Insming est un village situé en Lorraine dans le département de la Moselle qui se trouve au Nòrd-Est de la France
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Insming : Las originas
Jarsy
Jarsy en arpitan (Jarsy en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
thumb|left|Jarsy Dominat pel dent de Pleuven (a esquèrra) e la [[Arcalod (a drecha)]] Jarsy es un vilatge situat en massís dels Bauges. A dominat pel dent de Pleuven e per las mai anautitas reünions del massís : lo Trélod, la Arcalod  e lo Pécloz.
Insming
Istòria
Insming : les origines
Jarsy
Geografia
thumb|left|Jarsy dominé par la dent de Pleuven (à gauche) et l'[[Arcalod (à droite)]] Jarsy est un village situé dans massif des Bauges. Il est dominé par la dent de Pleuven (1771 m) et par les plus hauts sommets du massif : le Trélod (2181 m), l'Arcalod (2217 m) et le Pécloz (2197 m).
Insming
Istòria
Cette localité connue depuis le  est désignée dans les anciens titre sous les noms de : Asmangia, Esminga, Amange, Ensmingen, Insmingen... D'après les titres, Insming est la plus ancienne commune du canton d'Albestroff. Au, il y avait à Insming un prieuré dépendant de l'Abbaye de Saint-Mihiel, dont la fondation remonte à la fin du. Ce village était dès le une dépendance minime des seigneuries que possédaient en Alsace et en Austrasie, les puissants Comtes de Ferrettes et de Montbéliard. Insming fut annexé (avec le département de la Moselle) et entra dans l'empire allemand à la capitulation de la France en 1871.
Jarsy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Wagdi
Lo wagdi es una lenga indoariana parlada en Índia.
Pista trevaira
La pista es dicha "trevaira" perque es plaçada en cap de la darrèra pista, après minutas longas de silenci. S'amòda, lo primièr còp, solament se daisseretz virar lo CD, tot ben que foguèsse acabat. Aital après fins a desenats de minutas comença una cançon que degun esperava pas.
Wagdi
Localisacion
La lenga es parlada dins los districtes de Dungarpur e de Banswara dins lo sud de Rajasthan.
Classificacion
Lo wagdi fa partida del grop bhil de las lengas indoarianas centralas, una branca de las lengas indoarianas, que fan partida de la familha indoeuropèa. La lenga per una populacion que se dona sovent lo nom de bhil mina.
Cártama
Cártama es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Vilanòva de Besièrs
Vilanòva jos Besièrs (Villeneuve-lès-Béziers en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Teniá l'escaisnom de Vilanòva la Cremada per çò que foguèt brutlada, supausavan, durant la crosada dels albigeses en 1220 (en realitat, abans 1108).
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [bilo'nobo], ambe de o mejans.
Segon Dauzat, una Vilanòva es una aglomeracion novèla, fondada a l'Edat Mejana per un senhor o una comunautat religiosa, sense que la preséncia de franquesas acordadas als abitants siá mençonada dins lo nom ; segon Hamlin, lo latin villa nova a lo sens de « domèni novèl », fondat generalament per un senhor a l'Edat Mejana; l'evolucion semantica del mot villa > vila es en rapòrt amb l'importància creissenta de certanas fondacions.
Anneville-sur-Mer
Anneville-sur-Mer es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Rotland (de Roncesvals)
Rotland (Hruodland en francic), mòrt en 778 à Roncesvals, es un cavalièr franc, comte urban de Trèvas puèi comte de las Marchas de Bretanha, encargar de defendre la frontièra del reialme dels Francs contre los Bretons, e – segon la legenda – nebot de Carlesmanhe. Donèt son nom a la brèca de Rotland e a la Cançon de Rotland.
Segon la Vita Karoli Magni, òbra escricha entre los ans 829 e 836 per Eginhard, monge e cronicaire, los vascons massacrèron Rotland e tota son armada pendent la batalha de Roncesvals.
Lo rei Carles I, futur Carlesmanhe, menèt efectivament sas tropas a Saragossa a la demanda del wāli de la vila, Sulayman ibn al-Arabi, mas aqueste èra estat remplaçat entre temps, Carles trobèt las pòrtas de la vila tancadas. De despièch, l'ala occidentala de l'armada franca, menada pel rei, rasa las defensas de la vila navarrenca de Pampalona, que pasmens avián resistit a la pression musulmana.
Lo 15 d'agost de 778<time class="nowrap date-lien" datetime="0778-08-19"> <sup class="reference cite_virgule">,, en represalhas, de Vascons ratrapèron e decimèron la rèiregarda de l'armada del rei Carles, fòrça armada, alara que passava una val prigonda dempuèi Roncevals. Rotland e d'autres nobles i trapèron la mòrt,.
Legenda
vinheta|Escut imaginari segon Michel Pastoureau Tres cents ans mai tard, vèrs la fin del sègle XI, de racontes coma la Cançon de Rotland remplaçan los Vascons per de Sarrasins, e la mòrt de Rotland ven un simbòl de l'afrontament entre crestians e musulmans.
Segon una legenda que nasquèt amb lo desvelopament de la Reconquèsta e lo de pelegrinatge de Compostèla, lo tombèl del comte Roland, senhor de Blaia, seriá estat a Blaia, dins la basilica de Sant Roman, necropòli dels reis Merovingians d'Aquitània, ara destruida mas que las escavacions arqueologicas son vesedoiras.
Coma fòrça personatges anteriors a l'aparicion de l'eraldica, a Rotland foguèron atribuidas d'armas imaginàrias tardièrament. <sup class="reference cite_virgule">,.
Pirenèus
vinheta|Miniatura presentant la Mòrt de Rotland; Jean Fouquet, Tors, vèrs 1455-1460 Las legendas ligadas a Rotland fan partida de la mitologia pirenenca. Rotland venguèt un gigant e daissèt de traças de son passatge un pauc pertot sus ambedos penjals de la sèrra.
Se conéis brèca de Rotland, gigantèc talh dins la paret daissat per son espasa Durandal. Segon de legendas, l'espasa, que conteniá dins sa garda una dent de sant Pèire, seriá estat trobada : en 1845, segon lo vitjaire anglés R. Ford, se la podiá veire a Madrid; quand Fulcanelli escriviá Le Mystère des cathédrales (1922), Durandal seriá dins una arca sagelada pel ròc e encadenada, a Ròcamador; en 1968, segon lo professor Gómez Tabanera, dins un vilatjòt dels Pirenèus (sens presisar mai), las femnas esterilas desirant aver un enfant se passarián sul ventre « l'espasa de Rotland ».
Au sud, en Naut Aragon, lo Salto de Roldán se constituís de dos sucs alunhats, separats per un bauç que son caval auriá passat d'un lanç (Vigilant, lo caval de Rotland, èra a la mesura de son mestre, e sas tresadas son multiplas). Existís fòrça Pas de Rotland, passatges talhats dins lo ròc. Tant son lo ròcs que serviguèron a Rotland per jogar al palet, sas pasadas daissadas pel ròc, etc.
Al Bascoat, l'enfança de Rotland es un tèma recurrent : un pastre encontra un enfant recent nascut qui popa una de sas vacas. L'enfant grandís e mòstra una fòrça fenomenala. Un còp adult, se fa fabregar un makhila de fèrre, « gròs coma una fusta ». Se'n va combatre los Mairiak, que clarament son de moros. Es sovent acompnhat d'Olivièr (lo Dam) mas tanben de Samson amb que se comparan los espleches. Se trapa sovent las caracteristicase los tèmas atribuits a Joan de l'Ors : la fòrça subre-umana exprimida de biais involontari contra los companhs d'escòla, lo pal de fèrre, los companhs.
Alps
Rotland e son caval Vigilant son conegus tanben en Isèra mejans la legenda de las tres pucèlas : de pics rocasuts de Vercòrs dominant Grenòble. vinheta|Rèstes de la basilica de Sant Roman de Blaia ont la legenda plaça la tomba de Rotland
Cervus nippon
Lo cèrvi Sica (Cervus nippon) es un mamifèr artiodactil de la familha dels cervids.
Es un cervid pichon originari de l'èst d'Asia que se trapa en Siberia, Manchoria, China, Corèa, Japon e dins cèrtas illas. Dins aquestes païses, se destria divèrsas sosespècias. Es leugièrament pus pichon que lo dam e a de Banas que pòdon despassar uèch còses.
De bon elevar, es estat introduch dins mantun autre país, en Euròpa, en Nòva Zelanda e als Estats Units, e de populacions sauvatjas se son naturalizadas aicí e là.
Coma lo dam, a una pèl pigalhada. Lo letz a luòc a la fin d'octobre, los joves naisson en mai e junh e seguisson lor maire fins a la fin de l'ivèrn (a l'excepcion del periòde del letz).
En Japon, las populacions mai nombrosas se tròban dins l'èst de l'illa d'Hokkaido.
Moëze
Moëze es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Tivadar Soros
Tivadar Soros, o Theodor Schwartz, e tanben Theodor Soros, Teodoro Ŝvarc o jos son pseudonim Teo Melas (Nyírbakta, Ongria, 7 d'abril de 1893 - Nòva York, 22 de febrièr de 1968) foguèt un mètge, avocat e esperantista ongrés. Esperantista d'origina jusieva, foguèt l'autor d'una autobiografia escricha en esperanto, Maskerado ĉirkaŭ la morto, qu'i contèt sa lucha per subreviure al nazisme e la persecucion antisemita.
Peter Tosh
Peter Tosh (nascut Winston Hubert McIntosh en 1944, mòrt en 1987) foguèt un cantaire e musician jamaican, pionièr del reggae. Aparteniá al movement rastafari e cantèt de cançons fòrça engatjadas per l'egalitat de drets entre blancs e negres e la legalizacion del canabis (entre autres). Cantèt ambe Bob Marley.
Tivadar Soros
Èra lo paire del financièr George Soros e de l'arquitècte Paul Soros.
Elaphodus
Lo genre Elaphodus conten pas qu'una sola espècia :
Protostomia
Los protostomians (Protostomia) son una de las doas divisions dels bilaterians.
Lo clivatge cellular de tipe espiral durant la segmentacion (primièras divisions de l'uòu) e la determinacion precòça de las cellulas fan partida de las autras caracteristicas fondamentalas. En efièch, s'òm lèva una cellula a l’estadi 4 cellulas de l'embrion, aqueste morís, incapable de se desvolopar, contràriament als deuterostomians que sas cellulas pòdon èstre reprogramadas fins a pro tard pendent lo desvolopament.
Lo sistèma nerviós es ventral a l'excepcion del ganglion cefalic. L'animal es de tipe Iponeurian amb un collar periesofagian. La larva trocofòra es caracteristica.
L’esqueleta quand existís (artropòdes) es una exosqueleta.
Remarca: la segmentacion embrionària espiralada es pas generala a totes los protostomians mas i a jamai de segmentacion radiala. Los protostomians son un grop fòrça diversificat que conten la majoritat dels bilaterians. Aqueste grop fòrça vast es el meteis devesit en dos grops tant plan per l'estudi de l'anatomia que per la biologia moleculara. Mas, los dos metòdes donan d’arbres fòrça diferents que se recopan pas.
Hualaihué
Hualaihué es una comuna chilena de la Region de los Lagos, situada dins la Província de Palena. La comuna foguèt fondada lo 21 de setembre de 1979, e la capitala comunala se vegèt fixada a Hornopirén.
Patric Valent
Patric Valent (en francés:Patrick Vaillant) es un musician (mandolina electrica). Es sòci del grop occitan marselhés Chin Na Na poun.
Sant Joan (Val Pèlis)
Sant Joan la es una anciana comuna de la Val Pèlis, fusionaa abo Lusèrna lo 1èr de genièr de 1872 dins la comuna de Lusèrna e Sant Joan.
Muntiacus
Aqueste genre compren maitas espècias :
Vaas
Vaas es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Thieffrain
Thieffrain es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Thieffrain Es a aperaquí 210 km al sud-es de París, 39 km de Tròias, 43 km de Colombey-las-doas-Glèisas. La Boderonne pren la siá font a Thieffrain situat a 179 mètres d'altitud e se tira en la Barse, ela-meteis afluent de marge drech de la Seine, a Montreuil-sus-Barse. La municipalitat es prèpa del Parc natural regional del Bòsc d'Orient situat a 5 km.
Çò terroir de Thieffrain es compausat caserius seguents : la Baudronne (a la siá font), lo Bouchot, la Briqueterie, lo Chauffour, los Flées, Ru Grojean, Ru Ostal, Ru de las Vinhas, Mongain, la Motte, lo Molin del Bòsc, lo Parc, lo Pichon Étang.
Thieffrain est à environ 210 km au sud-est de Paris, 39 km de Troyes, 43 km de Colombey-les-deux-Églises. La Boderonne prend sa source à Thieffrain situé à 179 mètres d'altitude et se jette dans la Barse, elle-même affluent de rive droite de la Seine, à Montreuil-sur-Barse. La commune est proche du Parc naturel régional de la Forêt d'Orient situé à 5 km.
Le terroir de Thieffrain est composé des hameaux suivants : la Baudronne (à sa source), le Bouchot, la Briqueterie, le Chauffour, les Flées, Ru Grojean, Ru Marie, Ru des Vignes, Mongain, la Motte, le Moulin du Bois, le Parc, le Petit Étang.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Breda (aiga)
Geografia
De, Breda raja de la cadena de Belledonne cap a Isèra. La font es a l'èst de las Ponchas dau Mochilhon dins lo massís d'Allevard, e la comuna de la Ferrière, a l'altitud. A l'altitud de 1200 m, forma la cascada dau Pisson e davala la vau de la Nauta Breda entrò Allevard, ont es rejonh pel torrent de Veiton. D'Allevard, contorna la montanha de Brame Farine pel nòrd e s'escampa dins Isèra au nivèu de Pontcharra a dins la vau de Gresivaudan.
Aigas Bonas
200px|left|thumb|Ostalaria deus Princis
Quemper-Guézennec
Kemper-Gwezhenneg en breton ( Quemper-Guézennec en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Aigas Bonas
Aigas Bonas (Eaux-Bonnes en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Quemper-Guézennec
Geografia
La municipalitat a situat a 13 km de la còsta del Trégor-Goëlo e se tròba entre los rius Trieux e Leff.
La commune est située à 13 km de la côte du Trégor-Goëlo et se trouve entre les rivières Trieux et Leff.
Som som
Som som es un cant tradicional occitan :
Aigas Bonas
Qu'ei renomada com lòc de termalisme a travers deus sègles e l'estacion termala que's troba au pè deu vilatge vielh d'Aas. La sia devisa qu'ei: "Aussau e Bearn, viva la vaca".
Som som
'''Som som, vèni, vèni, vèni Som som, vèni vèni donc.'''
Aigas Bonas
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Som som
Lo papà es a bojar La mamà es a semiar
Aigas Bonas
Geografia
200px|center|thumb|Vista generala. Lo vilatge d'Aigas Bonas est situé sur un plateau au flanc de la forêt du Gourzy.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['ajgɔs 'bunɔs]. Las fòrmas ancianas que son Aigabonne en 1764, les Eaux-Bonnes (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Aiguos Bounos (cant folcloric Lo Capulet Roi).
Som som
E lo hrair es a goardar E la chicha es a dançar
Aigas Bonas
Toponimia
Lo nom de la hont, coneishuda despuish bèra pausa, qu'ei gascon, mès lo nom de la vila que data deu 29 de mai de 1861 quan apleguèn las comunas d'Aas e d'Assosta. La fòrma de la mapa de Cassini qu'ei ua traduccion en francés deu nom de la hont.
Per Aas e Assosta, clicatz sus aqueths noms.
Som som
E sus lo pont de Talà Un bèth chòi que portarà
Nil
left|thumb|130px|Fòto satellit de Nil
right|290px|Carta de Nil
Lo flume Nil (en arabi النيل An Nil) es un flume màger del nòrd-èst d'Africa, amb 6671 km es un dels dos flumes mai longs del mond, l'autre essent Amazonas. Nais de l'encontre del Nil Blanc amb lo Nil Blau.
Lo Nil Blanc (Bahr al Abyad) nais de l'encontre del Bahr al Jabal e del Bahr al Ghazal al lac No. Per d'autres lo Nil Blanc pren sa font al lac Victòria en Oganda e ven lo Bahr al Jabal quand dintra al Sodan del Sud. Coma lo lac Victòria es alimentat per de flumes coma Kagera, d'autres dison que Nil prend sa font al Rwanda (Kagera) o al Burundi (Ruvyironza).
Bèumont de Pertús
Bèumont de Pertús o Bèumont d’Ate (Beaumont-de-Pertuis en francés dempuèi 1953, Beaumont abans) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Nil
Nil se geta dins la mar Mediterranèa, formant un dèlta al nòrd d'Egipte. Amb las seunas doas brancas, Nil travèrsa los estats seguents: Rwanda, Burundi, Tanzania, Oganda, Etiopia, Sodan del Sud, Sodan e Egipte.
Lusèrna
Lusèrna la es una anciana comuna de la Val Pèlis, fusionaa abo Sant Joan lo 1èr de genièr de 1872 dins la comuna de Lusèrna e Sant Joan.
Épisy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Vauxrezis
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo 1er 1996, Vaurezis a represes lo nom de Vauxrezis #que i aviá portat fins al començament del XIXe sègle
Le 1996, Vaurezis a repris le nom de Vauxrezis qu'elle avait porté jusqu'au début du XIXe siècle
Denipaire
Denipaire es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
thumb|left|Genêts En flor a la sortida del pòble Denipaire es una pichona municipalitat rurala de la vallée del Hure, un afluent de la Meurthe, en aval de Sants-Texans-de Ormont e en amont de Hurbache. Al sud, es limitrophe de Saint-Dié-de detlos-Vòges pel massís de la Bure ont arriba a lo sieu ponch en culminant pas luènh de la Ròca dels Corbs. Al nòrd, voreja Moyenmoutier e Ban-de-Sapt per un scenari mens elevat (maximala ) #que manlevava antany una via romaine.
thumb|left|Genêts en fleur à la sortie du village Denipaire est une petite commune rurale de la vallée du Hure, un affluent de la Meurthe, en aval de Saint-Jean-d'Ormont et en amont d'Hurbache. Au sud, elle est limitrophe de Saint-Dié-des-Vosges par le massif de la Bure où elle atteint son point culminant non loin de la Roche des Corbeaux (669 m). Au nord, elle côtoie Moyenmoutier et Ban-de-Sapt par un plateau moins élevé (maximum 550 m) qu'empruntait jadis une voie romaine.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Denipaire A #èsser @promouvoir coma municipalitat independenta l'an 1793 (an II). Per endavant, aiçò èra un annèx de la parròquia de Hurbache #que li es a el totjorn ligada. En 1867, La municipalitat comptava 400 ectaras de tèrras labourables, 128 de prés, 107 de bòsques, 16 de jardins, òrtas, chènevières, 34 de friches. Las culturas principalas èran lo blat (196 ectaras), la avoine e la poma de tèrra. S'i trobava tres féculeries en emplegant al total uèch obrièrs, un molin, un vendeire de vin en gròs aital coma una échoppe destinada a la venta e consomnation de opiacés pels viatgèrs. I i aviá 526 abitants.
Denipaire a été promue comme commune indépendante en 1793 (an II). Auparavant, c'était une annexe de la paroisse d'Hurbache à laquelle elle est toujours rattachée. En 1867, la commune comptait 400 hectares de terres labourables, 128 de prés, 107 de bois, 16 de jardins, vergers, chènevières, 34 de friches. Les cultures principales étaient le blé (196 hectares), l'avoine et la pomme de terre. On y trouvait trois féculeries employant au total huit ouvriers, un moulin, un marchand de vin en gros ainsi qu'une échoppe destinée à la vente et consomnation d'opiacés pour les voyageurs. Il y avait 526 habitants.
Givry (Iona)
Givry  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Ancià fief Del Duché de Bourgogne
Ancien fief du Duché de Bourgogne
Nòtas
<references group=N/>
Casabermeja
Casabermeja es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Kingston (Jamaica)
Kingston es la capitala de Jamaica. Sa populacion foguèt estimada a 660 000 abitants en 2004. Sa superfícia totala es de 25 km².
Wetzlar
Wetzlar es la capitala de l'arrondiment de Lahn-Dill, dins lo land d'Èssa, Alemanha; es situat en riba del riu de Lahn. Sa populacion èra estimada a 53,831 abitants, lo 31 de junh de 2006. Sa superfícia totala es 75,67 km².
Vèspa
Lo mot vèspa designa d'unes insèctes de l'òrdre dels Imenoptèrs e de la classa pterygota, grop neoptera.
Tenon generalament un abdomèn jaune raiat de negre e la feme pòrta un fisson verinós.
Dins lo langatge comun, una vèspa designa sovent un insècte del genre Vespula, siá la vèspa comuna (Vespula vulgaris) o la vèspa germanica (Vespula germanica), doas espècias fòrça comunas en Euròpa.
Vauchelles
Vauchelles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Casares
Casares es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Còdi postal
Lo còdi postal es un ensems cort de chifras e/o de letras, utilizat per las entrepresas postalas per simplificar e accelerar l'acaminament del corrièr.
Sa forma varia segon los païses mas representa sovent una o mantuna zona geografica mai o mens vastas.
De còdis especials son de còps reservats a d'institucions o a d'entrepresas que recebon d'importants volums de corrièr (per exemple lo sistèma del cedex en França).
Dins los païses ont lo tractament del corrièr es mecanizat, lo còdi postal es convertit en còde-barras e imprimit sus l'envolopa.
Còdis postals per país (de A a Z)
Legenda : C = Chifra, L = Letra
Fano
Fano es una vila de la region italiana dei Marchas. Sa populacion èra estimada a 64,100 abitants, en 2010.
Sa superfícia totala es 127 km².
Jalisco
Jalisco es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic. La capitala n'es Guadalajara.
UNICEF
Creada per l'Assemblada Generala de las Nacions Unidas en 1946 per tal d'ajudar los enfants d'Euròpa
aprèp la Segonda Guèrra Mondiala, l'UNICEF o UNICÈF foguèt coneguda d'en primièr jol nom United Nations International Children's Emergency Fund (Fons Internacional d'Emergéncia de las Nacions Unidas pels Enfants).
En 1953, l'UNICEF venguèt un Organisme Permanent al sen de las Nacions Unidas, amb la carga d’ajudar los enfants paures dels païses en via de desvolopament. Son nom foguèt cambiat en Fons de las Nacions Unidas per l'Enfança, mas s'es gardat l'acronim UNICEF qu'es lo nom que se li coneis fins ara. En 1965 li foguèt decernit lo Prèmi Nobel de la Patz.
En 2006 li foguèt atribuit lo Premio Príncipe de Asturias de la Concordia.
Coelomata
Los celomats son d'animals que se distinguisson en avent un celòma.
Garasia rajpot
Lo garasia rajpot (o garasia rajput, garasia dungri, garasia dungari) es una lenga indoariana parlada en Índia.
Localisacion
La lenga es parlada dins los districtes de Sirohi, Pali, e Udaipur en Rajasthan.
Vauciennes
Vauciennes pòt èsser:
Oui, oui, oui, oui
« Oui, oui, oui, oui » (en occitan: « Òc, òc, òc, òc ») es una cançon escrita per Pierre Cour e Hubert Giraud interpretada en francés per Jean Philippe. Foguèt publicada coma EP e single en 1959 per Barclay Records. Foguèt causida per representar França al Festival de la Cançon d'Eurovision de 1959 après aver ganhat una finala nacionala francesa.
Seleccion
« Oui, oui, oui, oui » participèt a una finala nacionala organizada per l'estacion francesa Radiodiffusion-Télévision Française. Foguèt la ganhanta, e se qualifiquèt per representar França al Festival de la Cançon d'Eurovision 1959.
Al festival
Foguèt interpretada en primièr luòc, abans Danemarc amb Birthe Wilke interpretant « Uh, jeg ville ønske jeg var dig ». A la fin de las votacions, la cançon aviá recebut 15 ponches, obtenent la tresena posicion de 11.
Coín
Coín es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Girolles (Iona)
Girolles  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha Franca Comtat.
Geografia
Aquel vilatge a traversat per un cors d'aiga alimenté de fonts : dos de dintre an utilizat per alimenter los lavoirs publics.
Al nòrd de Girolles s'estend un territòri fòrça ondulé. Dos buttes dominen : aquela del Camp-Porsin (329 mètres)e aquela del masatge caseriu del Camp-de detlo-Fuòc. Dintre los dos se tròban los Bòsques Cremats #que lo nom ne remembra l'espleitacion de minaré : remembram #qu'en 1870 lo nom del vilatge èra Girolles-los-Forges
Au nord de Girolles s'étend un territoire très ondulé. Deux buttes dominent : celle du Champ-Porsin (329 mètres)et celle du hameau du Champ-du-Feu. Entre les deux se trouvent les Bois Brûlés dont le nom rappelle l'exploitation de minerai : rappelons qu'en 1870 le nom du village était Girolles-les-Forges
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
« La via romaine de Agrippa travèrsa lo territòri de Girolles. La cauçada, enterrada jos la tèrra vegetala, passa a 500 mètres al sud de la glèisa de Girolles se dirigenta vèrs Sermizelles ».
dins l'IX° sègle un castèl (#que ne demòra pas mai que lo un dels costats d'un torn cairat) defend lo pòble. Aperteniá al Abbaye de Sant-Martin de Autun, continuament a un don de la reina Brunehilde. Donation Confirmada per una bulle del Pape Alexandre III, refugiat a França n'en abril 1164: " Ecclesiam de Girollis " .«Lo châtel e ostal-fòrt dudit Girolles amb las fossés #que n'es barrats e environné e en icelui a un torn voûtée que # es jos el lo portail e intrada de icelui châtel. Un còrs d'abitatge #que li es a el la sala dudit castèl. Un grand torn redonda amb quatre pabalhons en icelle. Un autre còrs d'abitatge entre ladite torn redond e una autra quarrée en servint de pujada, a lo-dessous #que n'es una preson criminala, #que còrs d'abitatge i li a a el una autra cambra en servint de capèla e una granda cambra a lo-dessous #que ne son las cuves e vinées de desdiches senhors. I a mai un gròs torn cairada en gardant sus l' òrta que # i a una cambra, a lo-dessous de icelle una cosina. Un autre còrs d'abitatge en servint de cellier e graèr en jonhent #lo que e entre lo torn redond telefonada la Talaia es la grange desdiches senhors, dintre mai ladite torn redond e lo torn dudit portail son las étableries dudit châtel e marida-fòrça »
Al, lo pòble a mencionat jol nom de Girolloe.
En 1297, Johannes, curé de Girollis, dona de tèrras a la Abbaye de Sant-Martin de Autun .N'en agost 1335, una ordonnance dels comissaris del Pòrti, Eudes IV de Bourgogne, revòca las cartas de borgesiá concedida per las officiers del rei, al bailliage de Sens, a 53 abitants del bourg de Girolles, près de Avallon, e los reposa en la condicion de taillables e mainmortables ont èran per endavant.