cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reialme de las Doas Sicílias
Naissença del reialme
Près dels Carbonari se trobavan egalament los elements Murat que, amb la politica de reconciliacion de las Médicis, avián réoccupé de nombroses pòsts dins l'administracion de l'Estat e de las fòrças armadas.
Constitucion de 1820
thumb|right|Division d'Itàlia après lo [[Congrès de Viena e Reiaume dei Doas Sicílias (jaune).]] En Sicília, lo malcontentament creissent al respècte de las autoritats napolitanas (acompanhat del recent cambiament constitucional) provoquèt l'aviada d'una revòlta populara lo 15 de junh de 1820, mentre que Francés de Borbon, lòctenent general de Sicília, foguèt obligat lo 27 de junh de quitar Sicília per Nàpols.
Totjorn dins la region napolitana, aquela demanda creissenta de renovelament conduguèt, dins la nuèch del 1èr al 2 de julhet de 1820, al prononciat a Nola d'un grop de soldats de cavalariá, dirigit pels lòctenents Michele Morelli e Giuseppe Silvati. L'iniciativa del movement revolucionari dins la region napolitana foguèt presa seguida a la capitada de la revòlta constitucionala espanhòla de genièr de 1820. Lo còp d'estat dins lo Reialme dels Doas Sicílias foguèt menat amb l'ajuda dels carbonari e dels oficièrs superiors de las fòrças armadas, e mai Guglielmo Pepe, qu'a pres lo comandament de las fòrças revolucionàrias. Lo rei Ferdinand Ièr, avent constatat l'impossibilitat d'estofar la revòlta (que s'espandiguèt lèu dins de nombrosas províncias), acordèt lo 7 de julhet de 1820 la Constitucion espanhòla de 1812 e nommèt son filh Francés coma vicari. Lo 1èr d'octobre, debutan las òbras del novèl parlament napolitan elegit fin agost, dins lo qual prevalon los ideals borgeses espandits dins la decennia francesa. Demest los actes del parlament figuravan la reorganizacion de las administracions provincialas e municipalas e de las disposicions sus la libertat de la premsa e de culte.
Constitucion del Reialme de las Doas Sicílias (1820)
Preambul
Mentretant, lo 16 de julhet, un govèrn provisòri declarat independentista es establit a Palèrme, que demanda al govèrn revolucionari de Nàpols de restaurar lo reialme de Sicília, malgrat que totjorn jos la direccion de las Borbons, e son pròpri parlament. Lo govèrn napolitan a primièr enviat lo general Florestano Pepe en Sicília lo 30 d'agost, que, amb l'acòrdi Termini Imerese del 22 de setembre, a acordat als sicilians la possibilitat d'elegir lor pròpri assemblada de deputats, acòrdi qu'es pas estat ratificat pel parlament novèlament elegit de Nàpols. Ferdinando Primo per la gràcia de Dieu e per la Constitucion de la Monarquia Rei del Reialme de las Daos Sicílias, rei de Jerusalèm, etc. Infant d'Espanha, duc de Parma, Plaisance, Castro, etc., Prince eretièr de toscana, etc., sabon que lo Parlament del Reialme de las Daos Sicílias a decretat de cambiaments dins la constitucion politica d'Espanha per l'adaptar a la monarquia de las Daos Sicílias. Al nom de Dieu totpoderós, Paire, Fils e Sant Esperit, autor e legislator suprèm de la societat. societat. En consequéncia de las leis de las 7 e 22 de julhet de 1820, per las qualas la constitucion politica de la monarquia espanhòla es estada adoptada amb las modificacions (jos resèrva de las basas) que la representacion nacionala constitucionalament convocada prepausariá per l'adaptar a las circonstàncias particularas del reialme de las Doas Sicílias, lo parlament nacional avent tractat aquela question amb la mai granda maturitat e lo mai grand escrupul, e avent enquestat sus tot çò que concernís la monarquia de las Doas Sicílias. e escrupulós, e avent examinat tot çò que fa besonh per aténher l'objectiu grand de glòria, la prosperitat e lo ben de tota la nacion ; decreta de modificar, coma seguís, la constitucion politica pel bon govèrn e la bona administracion de l'Estat.
Borbons de las Doas Sicílias
A partir de Giovanni, l'istòria de l'Ostal de Borbon serà totjorn estrechament ligada a l'istòria de França e dels autres païses dins los quals los Borbons seràn apelats a governar. Ultra-catolics e plan fidèls a l'ostal de Valois, las Guisa contrastavan obèrtament amb la noblesa uganauda, o protestanta, que se referissiá precisament a l'ostal de Borbon e al duc Antonio.
La Branca de Guisa, a la noblesa francesa a presentat a Enric de Navarra una proposicion oficiala d'èsser coronat rei de França. Pasmens, los franceses aurián pas jamai consentit a l'installacion d'un sobeiran protestant sul tròne de Carlesmanhe e de Loís IX lo Sant e es aital qu'en 1594, après una intensa espròva espirituala e personala, acceptèron la conversion al catolicisme. Per la gràcia de Dieu, los Borbons èran venguts reis de França. Marie de Médicis, reina doarièra, o faguèt per son filh Loís XIII encara menor e, quand se moriguèt en 1643, es sa femna Anna d'Àustria que deteniá l'Estat per son filh d'a pena cinc ans, Loís XIV que, ajudat per l'accion del cardinal Mazarin, vendrà lo mai grand e lo mai important sobeiran de la França modèrna.
Los Borbon a Nàpols
Felip V venguèt Rei d'Espanha, contemporanèament, prenguèt possession dels domenis italians: reialme de Nàpols e de Sicília, e lo ducat de Milan. Dos ans après son arribada en Espanha, Felip IV visitèt sos Estats italians. Lo 16 d'abril de 1702, arriba a Nàpols ont es recebut amb totes los onors pel marqués de Vigliena, vicerei de Nàpols. Carles de Habsborg aviá desbarcat en Espanha mas, podent pas aténher Madrid, establiguèt sa cort a Barcelona e s'i proclamèt rei d'Espanha ne concurréncia amb Philippe.
Los Borbons se batèron en Itàlia e als Païses Basses. A aquel moment, Carles de Habsborg deguèt quitar Espanha per assumir lo tròne de Viena e la corona imperiala. Amb l'intencion de balhar pas Euròpa a las Habsborg, lo Reialme Unit e Olanda comencèron de far pression sus Carles per que s'ausisca amb Loís XIV en renonciant a sas pretensions sus Madrid. Espanha.
La peninsula iberica e las colonias americanas demorèron a la disposicion de Felip V de Borbon que foguèt reconegut coma lo sobeiran legitim d'Espanha. Carles de Habsborg, renonciant a sas pretensions sus Madrid, s'apoderèt dels Païses Basses, del ducat de Milan e del reialme de Nàpols e de Sicília. Vicereis qu'aquel còp recebèron d'òrdres de Viena. De 1714 a 1720, l'illa de Sicília passa a Savòia e torna a las Habsborg d'Àustria en escambi de Sardenha que ven accessibla a Vittorio Amedeo de Savòia, que consèrva la dignitat reiala obtenguda per son engatjament dins lo conflicte.
La branca de las Borbons de Nàpols a per origina lo rei d'Espanha Felip V que, demorat veuse, esposa, en 1715, Elisabetta Farnese, eretièra del ducat de Parma e Plaisance. Aquela union balhèt naissença al futur rei d'Espanha, Carles III. En 1734, es coronat rei de Nàpols e de Sicília. A la mòrt de Ferdinand VI (10 d'agost de 1759), Carles III ven rei d'Espanha, transmetent, lo 6 d'octobre de 1759, lo tròne de Nàpols a son tresen filh Ferdinand, annadit d'uèch ans.
En 1806, Ferdinand IV foguèt obligat de fugir tornarmai a Palerme. Josèp Bonaparte prenguèt sas foncions e foguèt remplaçat per Joaquin Murat. Après l'execucion d'aquel darrièr, qu'aguèt luòc al castèl de Pizzo Calabro, Ferdinand IV poguèt tornar a Nàpols, èra lo 17 de junh de 1815. En 1816, l'union dels Reialmes de Nàpols e de Sicília balha naissença al Reialme dels Dos Sicílias. Ferdinand IV amb la Lei Fondamentala del Reialme sancionèt aquela union, e amb lo nom de Ferdinand I venguèt son rei.
En julhet de 1820, lo rei deguèt afrontar la situacion dificila que se presenta amb lo soslevament liberal, abans lo qual a acceptat d'acordar la Constitucion espanhòla de 1812. A la debuta de 1821, participèt al Congrès de Ljubljana, ont s'opausèt pas a la decision de las poténcias europèas de restablir l'òrdre a Nàpols amb una intervencion armada d'Àustria. Ferdinand I se moriguèt a Nàpols, dins la nuèch del 3 al 4 de genièr de 1825. Francés Ièr li succediguèt, dont lo regne es estat caracterizat per una continuitat substanciala amb lo precedent.
Subdivisions administrativas
vinheta|Subdivisions administrativas
Montifliscon
Montifliscon, benlèu Montefliscon ò Monteflescon (noms probables; Montiflisco en occitan ancian ; Montefiascone en italian) es una vila italiana de Laci.
Espelonga
Toponimia
Lo nom castrum Speloncae es mencionat dins un document al sègle X; en 1379 la vila es mencionada en occitan ancian montpelhierenc jol nom Espelonga.
Montifliscon
Lo nom ven del latin mons faliscorum.
Espelonga
Nòtas
<references group="N"/>
Avion de caça
Un avion de caça (var. avion de chaça) o avion de combat es una aeronau militara principalament destinada a la lucha còntra d'autreis aeronaus. Se caracteriza per una velocitat granda ai nivèus verticau e orizontau e una manobrabilitat granda. Dempuei la fin dau sègle XX, aqueleis aeronaus son esquipadas de sistèmas de deteccion, de sistèmas d'ajuda au pilotatge e d'armaments de portada lònga coma de missils èr-èr.
Are All Men Pedophiles?
Are All Men Pedophiles? [Son totes los òmes pedofiles?] es un film documentari de 2012 sus la pedofilia, dirigit pel jove cineasta alemand Jan-Willem Breure. S'estreèt mundialament lo 2 de març de 2012 al Queens World Film Festival de Nòva York e es estat projectat en divèrses festivals de cinèma amb un succès considerable.
Lo film, subtitulat "Eighteen Is Just A Number" (Dètz-e-uèch es solament un numèro), expausa l'idèa que totes los òmes son hebefiles, es a dire, que se senton sexualament atraches per adolescents, e sosten que la societat deuriá distinguir entre aiçò e l’autentica pedofilia (atrach sexual vèrs enfants prepuberes), en mostrant las consequéncias de la generalizacion d’aquela manièra d'entendre la "pedofilia", que se tradusís en leis que considèran totes los òmes coma pedofiles potenciales. Lo documentari analisa la pedofilia dempuèi una perspectiva culturala e professionala e dempuèi lo punt d'enguarda de divèrses expèrts, neuroscientifics, psicològs, sexològs e caçatalents de modèls.
Sainte-Geneviève (Oise)
Sainte-Geneviève  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Oise de la region de Picardia.
Are All Men Pedophiles?
A despart de la Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (Reiala Academia d’Art) de L'Aia, lo film se financèt entièrament de manièra privada, principalament per Jan-Willem Breure.
Langostina
Las langostinas o cigalas son un tipe de crustacèus decopòdes dendrobranquiats, qu'apertenon a la familha dels peneïds e, de fins fa pauc, del genre Penaeus. A una morfologia de cambaròta.
Sainte-Geneviève (Oise)
Geografia
La Municipalitat de Santa Geneviève a situat al sud del departament de l'Oise e fa partida del país de Thelle.
Langostina
L'espècia de las nòstras aigas, Penaeus kerathurus, d'una color grisa vaira caracteristica, en las darrièras revisions taxonomicas es passada a se nomenar Melicertus kerathurus.
Sainte-Geneviève (Oise)
Geografia
Lo bourg se étire la longitud de la rota nacionala 1 (París - Calava) #que met Santa Geneviève a una vintena de quilomètres de Beauvais e a una cinquantena de quilomètres de París.
Langostina
Abitat e comportament
La langostina fins fa pas gaire èra força comun en lo bocal de nòstres ribièras, en aigas somas, litoralas o salobroses, ricas en matèria organica.
Sainte-Geneviève (Oise)
Geografia
Lo territòri communal a format d'un anautit scenari, d'una altitud mièja de 200 mètres, entaillé prigondament per vallées shutas al Nòrd-Oèst e al Sud-Es.
Langostina
Abitat e comportament
A d'abituds nocturnas e viu la màger part del jorn enterrada al sable; pòt respirar a travèrs d'un canal que forman la cara, las antenas e las escafoceritas. Las siás presas son de vèrmes e d'autres pichons invertebrats que pòt caçar.
Are All Men Pedophiles?
Prèmis
Prèmi Mediaprize al melhor documentari de 2012.
Sainte-Geneviève (Oise)
Geografia
Le bourg s'étire le long de la route nationale 1 (Paris - Calais) qui place Sainte Geneviève à une vingtaine de kilomètres de Beauvais et à une cinquantaine de kilomètres de Paris.
Langostina
Abitat e comportament
La maturitat sexuala arriba entre junh e julhet, e las femèlas pòdon pondre a l'entorn d'un milion d'uòus, dels quals sòrton de larvas naupli paucas oras après la ponduda. Al cap de prèp de 20 jorns, las naupli fan ja quicòm coma 6 cm e se'n van cap al fons.
Sainte-Geneviève (Oise)
Geografia
Le territoire communal est formé d'un haut plateau, d'une altitude moyenne de 200 mètres, entaillé profondément par des vallées sèches au Nord-Ouest et au Sud-Est.
Langostina
Abitat e comportament
Dempuèi d'ans, la cultura de langostinas dona de plan bons resultats. Al Japon se desvolòpa dempuèi los ans 1930. L'espècia importada Penaeus japonicus se tròba tras que sovent dins los nòstres mercats.
Sainte-Geneviève (Oise)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Santa Geneviève s'es implantat près d'un ancian luòc acheuléen. La via romaine París-Beauvais passava a la localizacion del masatge caseriu de la Crotz.
Fondacion al Mièja Edat d'un Otèl-Dieu (1333).
Santa Geneviève a conegut una importanta activitat de tabletterie, s'es especializat de contunh en la fabricacion de banha e de ventalhs, de contunh a partir de 1835 en la produccion de bròssas a dents e de botons.
La fabrica Lesieur-Lesbroussart es lo un dels escasses testimònis industriales d'aquela activitat. L'estudi archéologique e stylistique permet de datar las bastissas de la quatren de la XIX sègle, sustot lo grand talhièr de fabricacion e las bureaux contigus, aital coma lo lotjament patronal, #que lo vocabulari ornemental se n'inscriu en lo corrent néo deu-huitième de l'epòca. Sembla que la fabrica apertenga en principi a Pascal Lesbroussart, #que las inicialas ne son sculptées a la reünion de la lucarne del lotjament patronal. Mas en 1882, l'entrepresa seguís lo movement economic de concentracion amorcé qualques ans mai d'ora. Ven alavetz la societat Lesieur-Lesbroussart e Cie, especializada en la fabricacion de ventalhs en nacre, ivoire e de bòsques de las islas. L'activitat se prossegueix fins vèrs 1935. L'an seguent, la caminada a desmontat. Pel continuament, lo luòc a ocupat per una fabrica de emboutissage abans d'èsser désaffecté. Las bastissas industrialas son a l'ora d'ara logadas a divèrsas activitats de servici.
1893 : preséncia d'una maquina a vapor.
Cap a 1927, un ex presoèr de guèrra, lo Sr. Magnien, #Far venir d'Alemanha tres souffleurs de veire especialistas en thermométrie medica. Aqueles souffleurs #formar los obrièrs franceses al soufflage aital coma a la gravure. A aquela epòca, las pompas a void èran pas pas utilizadas e lo remplissage dels réservoirs de mercuri se fasiá pel " bouillage" #que consistissiá a portar lo metal a ébullition amb la fin qu'el grimpe en la colomna prismatique e arribe a un réservoir suplementaris provisòri. Cada thermomètre èra grauat a la man e las divisions entre 35 e 42° avián traçat al tira-linha. La fabrica a emplegat fins a una trentena d'obrièrs (souffleurs, graveurs, fermeuses). S'i fabricava thermomètres a usatge vétérinaire, per ratolí o dels animals mai gròsses. S'i #fabricar tanben thermomètres al centième de gra per mesurar la temperatura al moment del ovulation femenina. La fabrica a definitivament cessat de foncionar en los ans 1970.
Sainte Geneviève s'est implantée à proximité d'un ancien site acheuléen. La voie romaine Paris-Beauvais passait à l'emplacement du hameau de la Croix.
Saint-Maximin (Oise)
Saint-Maximin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Geografia
La comuna de Saint-Maximin es situada entre Chantilly al sud e Creil al nòrd.
La selva de Chantilly e pus precisament sa partida dicha bòsc de la Coharde ocupa siá 14 % del territòri comunal.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sainte-Geneviève (Oise)
Istòria
Fondation au Moyen Âge d'un Hôtel-Dieu (1333).
Sainte Geneviève a connu une importante activité de tabletterie, puis s'est spécialisé dans la fabrication de corne et d'éventails, puis à partir de 1835 dans la production de brosses à dents et de boutons.
La commune de Sainte-Geneviève, réputée pour avoir été l'un des premiers et des principaux centres de tabletterie de la région au début du, n'a laissé que peu de témoignages architecturaux significatifs de cette industrie, notamment en raison de l'organisation dispersée, particulière, et donc quasi artisanale des nombreux ateliers.
L'usine Lesieur-Lesbroussart est l'un des rares témoins industriels de cette activité. L'étude archéologique et stylistique permet de dater les bâtiments du 3 quart du XIX siècle, notamment le grand atelier de fabrication et les bureaux attenants, ainsi que le logement patronal, dont le vocabulaire ornemental s'inscrit dans le courant néo dix-huitième de l'époque. Il semble que l'usine appartienne d'abord à Pascal Lesbroussart, dont les initiales sont sculptées au sommet de la lucarne du logement patronal. Mais en 1882, l'entreprise suit le mouvement économique de concentration amorcé quelques années plus tôt. Elle devient alors la société Lesieur-Lesbroussart et Cie, spécialisée dans la fabrication d'éventails en nacre, ivoire et bois des îles. L'activité se poursuit jusque vers 1935. L'année suivante, la cheminée est démontée. Par la suite, le site est occupé par une usine d'emboutissage avant d'être désaffecté. Les bâtiments industriels sont actuellement loués à diverses activités de service.
1893 : présence d'une machine à vapeur.
Vers 1927, un ex prisonnier de guerre, M. Magnien, fit venir d'Allemagne trois souffleurs de verre spécialistes en thermométrie médicale. Ces souffleurs formèrent les ouvriers français au soufflage ainsi qu'à la gravure. À cette époque, les pompes à vide n'étaient pas utilisées et le remplissage des réservoirs de mercure se faisait par le " bouillage" qui consistait à porter le métal à ébullition afin qu'il grimpe dans la colonne prismatique et atteigne un réservoir supplémentaires provisoire. Chaque thermomètre était gravé à la main et les divisions entre 35 et 42° étaient tracées au tire-ligne. L'usine a employé jusqu'à une trentaine d'ouvriers (souffleurs, graveurs, fermeuses). On y fabriquait des thermomètres à usage vétérinaire, pour des souris ou des animaux plus gros. On y fabriqua aussi des thermomètres au centième de degré pour mesurer la température au moment de l'ovulation féminine. L'usine a définitivement cessé de fonctionner dans les années 1970.
LGBT
LGBT es lo sigle de « Lesbian, Gay, Bisexual and Transgendered people » que s'adaptariá en occitan per « Lesbianas, gais, bisexuals e transgenres ». Es avegada completat per la letra I per intersexuats, e/o, encara mai rarament, par la letra Q per queer.
Bierre-lès-Semur
Bierre-lès-Semur es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
LGBT
Permet per un tèrme mai inclusiu qu'omosexual, de designar un gropa mai larg d'institucions, d'organizacions e d'individus fòrça divèrses, obrant dins lo meteis sens.
Savornon
Savornon (Savournon en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
LGBT
Significacion de cada tèrme
Cada letra del sigle es emplegada per se raportar a un grop e a la comunautat culturala qui l'entorna. Cal pas comprendre « comunautat » dins lo sens de « grop avent una vida sociala semblabla », mas simplament dins le sens de « grop d'individus subissent une pression sociala similara ».
Savornon
Istòria
Mencionat al s. XII. Situat sus una anciana via romana de Monestier-Alamont a La Bastida-Mont-Saleon. Vestigis preïstorics e antics - Depaus de l'edat del Bronze. - Vestigis gallo-romans.
LGBT
Lesbianisme
Lo lesbianisme se referís a des femnas afectivament e sexualament atiradas per de femnas.
Gai
Gai se referís als òmes exclusivament atirats afectivament e sexualament per d'autres òmes, e doncas mai generalament a la comunautat omosexuala masculina.
Dins l'utilizacion corenta del tèrme, pòt tanben qualificar las femnas atiradas afectivament e sexualament per d'autras femas.
Bisexual
Bisexual se referís a las personas que son atiradas afectivament e/o sexualament per las femnas e pels òmes.
Transgenre
Lo préfixe Trans- es generalament emplegat coma tèrme generic per designar las « gents qu'estiman que lo genre que foguèron assignats (abitualament a la naissença) es una descripcion falsa o inacabada d'eles meteisses ».
Dins aquela definicion se tròban nombra de soscategorias coma los transsexual(a)s, los transgenres e a vegada los genderqueers (veire tanben travestiment).
Tanben, quitament se l'identitat de nombre de personas intersexuadas correspond pas als estereotipes tradicionals en matèria de sèxe e de genre, fòrça personas intersexuadas rebutan fòrça tota assimilacion de lor forma d'identitat a la forma « trans »..
Istòria
fins a que se debane la revolucion sexuala dels ans 1960, i aviá cap tèrme largt conegut per descriure las personas d'aqueles grops mai que los tèrmes derogatòris emplegats per la comunautat eterosexuala.
Alara que los movements començavan a s'organizar per los dreches dels omosexuals, lo besonh se faguet sentir d'encontrar un tèrme mai positiu e d'autodesignacion per se liberar de las normas eterosexualas.
Alara que las femnas omosexulas se fabreguèron lor pròpia identitat a l'entorn del tèrme « lesbianas », los omosexuals masculins volgavan se destacar d'aquela apellacion que l'imatge èra negativa e medicala e lo remplacèron doncas per « gai » (subretot dins los païses anglosaxons e dins lo rèsta d'Euròpa pendent la segonda mitat dels ans 1990).
Los tèrmes « gais » e « lesbianas » avent agut alara una influéncia per la reconeissença d'aquelas categorias, volguèronne profeitat los transsexuals e los bisexuals. Mas fòrça omosexuals (òmes e femnas) rebutèron los transexuals e bisexuals, accusant los primièrs de desjogar los estereotips e los segonds d'èsser d'omosexuals tròp espaurits per far lor sortida.
Bierre-lès-Semur
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Hamel (Sòma)
L'Hami en picard (Le Hamel en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Yamuna
Yamuna (sanscrit : यमुना, ordo :جمنا dich tanben Jamuna bengalin:যমুনা Jomuna  e indi : जमुना) o Jumna) es una ribièra, pus grand afluent de Ganges (Ganga) al nòrd d'Índia. A per origina lo glacièr  Yamunotri a un altitud de 6387 metres, per los pendisses sud occidentals dels puèges de Banderpooch, dins la cadena bassa d'Imalaia dins l'estat d'Uttarakhand; viatja subre un total de 1376 km e drena 366,223 km2, siá 40.2% del bacin de Ganges, abans d'emergir amb Ganges a Triveni Sangam, Allahabad.
Le Hamel (Sòma)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
LGBT
Istòria
Lo tèrme « LGBT » venguèt alara mai en mai comun e foguèt adoptat per la majoritat dels grops lesbiens, gais, bisexuals, e transexuals, mas tanben pels mejans de comunicacion e qualquess institucions.
Le Hamel (Sòma)
Nòtas
<references group=N/>
Montferrat (Itàlia)
Lo Montferrat (Mount-Ferrat en grafia mistralenca ; Montferrant en occitan ancian, probablament en ipercorreccion; Monfrà en piemontés; Monferrato en italian) es una region istorica de Piemont.
Son chapluec es Casale Monferrato.
Ascetisme
Dins lo cas d'un ascetisme exagerat, que sosestima la valor de la renonciacion e de la mortificacion, s'emplega tanben lo tèrme d’asceticisme.
Unas escòlas asceticas
Dins l'ascetisme bodista es la nocion de moderacion e d'independéncia al respècte de las passions que dominan, dins l'estoïcisme la lucha contra las passions o l'impassibilitat, al gnosticisme e lo catolicisme la nocion de dolor que jamai pas poirà compensar çò que patiguèt lo Crist crucifixat. Refusar un plaser, quitament s'es legitim, es considerat coma una vertut e consomar un plaser coma un vici o un pecat. Lo gnosticisme introdusiguèt la teoria que la purificacion del còrs pel abstinència e la dolor ajuda a aténher una connexion mai intima amb la divinitat e en consqüéncia de trobar la patz interiora.
Pendent lo cristianisme primari se desvolopèron diferents movements d'ascetisme exagerat o d'asceticisme: los anacoretas, los estilitas e fòrça mai. Dins lo judaïsme un movement semblable se devolopèt dins una manifestacion al Sègle II amb los essenians. Tanben dins las estructuras monacals, los exercicis ascetics podián prene de formas extrèmas de abstinéncia, de la ceracion corporala pensant qu'ajudava a obténer la gràcia divina e a aténher un estat de perfeccion superiora que lo comun dels mortals jamai pas poiràn aténher. Inspirat de Platon e dels neoplatonians que preconizan l'imortalitat de l'arma, van encara mai luènh per conclure que lo còrs — dins los tèxtes ancians se parla de la carn — amb lo demòni son los enemics de l'arma, que se lor cal dominar amb totes los mejans possibles. Encara uèi, los membres de Opus Dei proseguèron la tradicion e pòrtan lo cilici. Lo luteranisme rebutèt tota forma d'ascetisme inflictiu o de mortificacion. Accèpta solament la sanctificacion per moderacion e continéncia de passions e desirs del pecat.
Al començament del sègle XX lo sociològ alemand Max Weber vei una diferéncia conceptuala en «l'ascèsi que refusa lo mond» e «l'ascèsi intramondial». Aquesta darrièra se participa dins una manifestacion per exemple en movements que vòlon impausar un ideal ascetic, dins lo mond a totes coma per exemple Oliver Cromwell, los Quakers o de brancas del pietisme. Riquesa e succès professional, pel ascèta intramondial, son considerats coma bons, dins la mesura que son una pròva que lo pietós collabòra a manténer lo mond e la creacion. S'i veson una expression de la gràcia de Dieu pel trabalh plan fach. Riquesa e succès son pesoses al contrari se lo ric ne gaudís e ne ven depenent. Mutatis mutandis se deu concebre l'eroticisme, la violéncia d'estat, lo poder amb lo quite racionalisme ascetic: son bons quand contribuisson a mantenir lo mond, penoses quand s'i tròba un plaser personal o una passion. Weber vei dins aquesta ascesi «intramondial» un dels factors que contribuiguèron al succès economic e tecnician de l'Occident. L'art, lo léser e autras activitats «inutilas» son ipso facto penoses.
Contramovements e critica
Amb l'emancipacion borgesa e la secularizacion, los repròches d'ipocrisia venguèron mai fòrts al sègle XIX. Lo poèta alemand, Heinrich Heine resumiguèt l'actitud religiosa en aquestes vèrses celèbres en 1844: «Sabi que d'amagat bevon de vin / e predican aiga en public». Friedrich Nietzsche Foguèt un autre opausant de l'ideal ascetic, qu'el vesiá un «testarditge contre se meteis», «se far de tròces de se meteis». Dins cada morala ascetica, l'òme adora una part de se meteis, mas, per poder lo far, cal diabolizar lo rèste, e es en fach, segon Nietzsche, una forma suprèma de vanitat. La mortificacion e l'ascèsi van en sens contrari de las valors de la vida.
Al sègle XX, Bertrand Russell fòrça sa critica contra de la ascetisme: «de Religions que condemnan lo plaser dels senses, conduson los òmes a perseguir lo plaser del poder. Pendent tota l'istòria, lo poder foguèt lo vici del ascetic.» Los escandals d'abuses sexuals que se debanèron pendent de decenniás dins diferentas institucions religiosas e qu'espeliguèron pauc a pauc al començament del Sègle XXI faguèron pèrdre lo pauc d'autoritat morala de las institucions que predicavan l'abstinéncia e practivavan non solament lo plaser sexual, mas pièger, l'abús de biais mai qu'accidental. O d'una Glèisa que predica la prauretat, alara que la Curia Pontificala viviá en grand luxe.
Slipknot
Slipknot es un grop de metau e de metau altenatiu. Ven deis Estat Units. Sei membres son : Sid Wilson, Joey Jordison, Chris Fehn, James Root, Craig Jones, Shawn Crahan Mick Thomson, Corey Taylor, Donnie Steele
Slipknot es un grop dempiue 1995.
Chicken Hawk: Men Who Love Boys
Chicken Hawk: Men Who Love Boys [Òmes qu'aiman los gojats] es un documentari del 1994 produsit, escrit e dirigit per Adi Sideman. En lo film, membres de la North American Man/Boy Love Association (NAMBLA) debaton sus perqué sostenon las relacions sexualas entre òmes e joves per jos l'edat de consentiment. La produccion contribuiguèt a elevar la popularitat de l'organizacion.
Shy'm
thumb
Chicken Hawk: Men Who Love Boys
Sinòpsi
Lo film parla de la NAMBLA e la siá istòria e ensaja contextualizar la pedofilia en parlant de la pederastia a l'Anciana Grècia. S'i presentan una sèria d'entrevistas amb membres de la NAMBLA, qu'explican la siá preferéncia pels gojats joves e defendon las relacions pederastiques. Una camèra acompanha un grop de membres de la NAMBLA que participan a una marcha pels dreches dels omosexuales a Washington. Aqueles donan de rasons sus perqué la NAMBLA deuriá esser compresa en lo movement pels dreches dels omosexuales. Lo poèta Allen Ginsberg, que foguèt lo membre e defensor mai notable de la NAMBLA, apareis tanben en lo documentari e legís una "òda grafica a la joenessa".
Shy'm
Shy’m li dien Tamara Marthe. Es una cantaira e dançaira. Es naissuda en França lo 28 de novembre de 1985.
Gabriel Matzneff
Gabriel Matzneff (Neuilly-sur-Seine, França, 12 d'agost de 1936) es un escrivan francés de romans, ensages, narrativa e poèmas. Los tèmas recurrentes de las siás òbras son lo libertinatge, la pedofilia, la fe religiosa, lo dandisme e las idèas politicas.
Praira
Distribucion
Se tròba a las còstas d'Euròpa e tanben de Sudafrica, dempuèi lo litoral de Namibia a Moçambic dempuèi la zòna de marea a 155 m de prigondor.
Descripcion
esquèrra|vinheta|Clòsc fossilizat de Venus verrucosa
Andelot-en-Montagne
Nom desconegut en arpitan (Andelot-en-Montagne en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Jura e la region de la Franca Comtat.
Geografia
C'est un village du canton de Champagnole à une altitude de 637 m. Ses habitants s'appellent les Andelotiens. Andelot est situé à proximité de la forêt de la Joux.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bhagirathi
Bhāgīrathī es un riu imalaian de l'estat d'Uttarakhand, en Índia, que contituís una de las fonts principalas de Ganges; lo flume major de la plana gangetica e flume sagrat de l'indoïsme. Bhagirathi se forma al luòc dich Gaumukh a un altitud de 3892 m, al pè dels glacièrs de Gangotri e Khatling dins la division de Garhwal.
Recep puèi maites afluents:
S'escola subre 205km dempuèi sa font abans d'encontrar lo riu Alaknanda a 475m dins la vila de Devprayag. Aqueste jonhent, sagrat per l'indoïsme es la naissença de Ganges
<Gallery> Image:Bhagirathi flowing into devprayag.jpg|Bhāgīrathī quora dintra a Devprayag. Image:Bhagirathi alaknanda ganges devprayag2008.jpg|Bhagirathi encontra Alaknanda, a Devprayag, per formar Ganges </Gallery>
Gaieta
Gaieta (Gaieto en grafia mistralenca ; Gayeta en occitan ancian e en catalan ancian; Gaeta en italian) es una vila italiana de la region de Laci e la província de Latina, situada sus la còsta de la mar Tirrèna, a 71 km al nòrd-oèst de Nàpols, e a 117 km al sud-èst de Roma.
La Sauça
La Sauça (La Saulce en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat, situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Metz-en-Couture
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Iscla (illa)
Iscla (nom en occitan ancian; Ischia en italian) es una illa italiana de Campània. Aperten a l'archipèla de las Illas Flegrèas, e a la Ciutat Metropolitana de Nàpols.
Situada a l'extremitat septentrionala del golf de Nàpols e a pauca distància de las illas de Procida e Vivara, dins la mar Tirrèna, Es la pus granda de las illas Flegrèas e una destinacion importanta del torisme internacional. Amb 62 630 abitants es la tresena illa italiana pus poblada, après Sicília e Sardenha.
M. Pokora
thumb| M. Pokora o Matt Pokora es tanben coneissut sota lo nom de Matthieu Tota, qu'es un cantaire e dançaire de musica pop naissut en 1985, lo 26 de setembre a Estrasborg en Alsàcia. D'origina polonesa, es lo fiu de l'ancien fotbolaire professionau André Tota. Son promier album es sortit en 2004.
Casarilh (Varossa)
Casarilh (Cazarilh en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [kaza'rily] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de Casaylhio, en latin, en 1387, Casaril en 1767, Cazaril (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat, Casarilh qu'ei format de cas-ale (tirat de casa, ara origina « cabana », puish « ostau rurau », puish « proprietat rurau ») e deth sufixe -ile; que i a ua dissimilacion. Segon R. Aymard, qu'ei un diminutiu de casa : casallellum.
Segon Miquèu Grosclaude, eth gascon casau qu'ei eth resultat deth latin casa dab eth sufixe -alem; eth sens d'origina (present dens eth nom) qu'ei ua proprietat rurau non nòbla, eth sens modèrne qu'ei eth deth mot òrt. Eth segond sufixe ei pas -ile [ > *Casaliu], nimei -ellum [ > *Casalèth], qu'ei -iculum (diminutiu --> petit ben) : *Casaliculum > *Casalilh > Casarilh (dissimilacion).
Alaknanda
Alaknanda (o Alakananda; sanscrit: अळकनन्दा) es un riu imalaian dins l'estat d'Uttarakhand, en Índia, que constituís un dels dos rius a l'origina de Ganges, lo riu major del nòrd d'Índia e riu sagrat de l'indoïsme. L'autre riu font de Ganges, es Bhagirathi,  pus long qu'Alaknanda.
Chamelea gallina
Carl Linnaeus descriguèt originalment Venus gallina de la mar Mediterranèa en 1758. Autres zoològs assumiguèron que lo Pectunculus striatulus de da Còsta identificat en 1778 foguèt una espècia mai septentrionala diferenta. Totun, Linnaeus mencionèt après que sa V. Gallina existissiá tanben en mar de Norvègia. Après Dodge en 1952, lo nom Chamelea galina es considerat coma valid. I a ara doas subespècias reconegudas: la Mediterranèa C. G. Galina, e l'Atlantica C. G. striatula esquèrra|vinheta|Dos clòsques de Chamelea gallina de la còsta de [[País de Galas|Galas]]
Aiguians
Aiguians (en francés Eyguians) es una anciana comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Dempuèi lo 1èr de genièr 2016, es comuna delegada e chapluòc de la comuna novèla de Garda Colomba (nom supausat).
Juho Vennola
Juho Heikki Vennola (1872-1938) professor e òme politic foguèt primièr ministre de Finlàndia en tres ocasions: entre 1919 e 1920, entre 1921 e 1922, e entre febrièr e març de 1931.
Savona
Savona (Savouno en grafia mistralenca ) es una vila italiana de Ligúria. La vila de 58 566 abitant, es lo capluòc de la província omonima. Es la tresena comuna de la region de per sa populacion.
Lo simbòl de la ciutat es la Torretta, dedicada al navigator savonese Leon Pancaldo. Lo Pòrt de Savona es un pòrt important en Mediterranèa al nivèl toristic e comercial.
Capri (comuna)
Capri (ortografia de verificar; Càpri en grafia mistralenca ; Capri en italian) es una comuna italiana de la Ciutat Metropolitana de Nàpols en Campània, situada sus l'illa de Capri, que ne constituís una de las doas entitats administrativas amb la d'Anacapri.
Ctesifont
Ctesifont èra una vila antica de Mesopotamia. Bastida per l'Empèri Part, venguèt lo luòc de residéncia d'ivèrn de sei sobeirans. Après la fin d'aquel empèri, venguèt la capitala de l'Empèri Sassanida fins a sa conquista per leis Arabis en 637. Au sègle VIII, conoguèt un declin rapide e foguèt pauc a pauc abandonada.
Saint-Sulpice (Oise)
Saint-Sulpice  es una comuna francesa situada administrativament dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Hamelet
Hanmelet en picard (Hamelet en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Clausissa
vinheta|250x250px|Clausissas (Mercenaria mercenaria) Clausissa, clauvissa, arcèli o lavanhon (gasc.) es lo nom que comunament se coneis amb divèrses molluscs bivalvas que vivon enterrats en la sabla o la fanga dels bòrds dels ribièras e mars. Sembla que siá del genre masculin en Provença.
Se sòl associar lo nom de clausissa a l'espècia Cobrisses decussatus qu'a prèp de 5 cm d'amplada e quicòm coma 8 cm de long, a las valvas ovalas e s'i obsèrvan unas estrias fòrça tèunas que se crosan amb d'autras de concentricas. La coloracion pòt variar entre lo jaune, lo vèerd o lo gris. A l'ora d'ara la clauvissa mai abituala pels los mercats de Catalonha, per exemple, es la clausissa japonesa (Venerupis philippinarum)
Biologia
Las clausissas arriban a s'enterrar mejançant los movements d'un pè musculós que retrai una lenga. Aqueste es cobèrt per doas valvas jonchas entre si per un pichon ligament que fa possible la dubertura e barradura del clòsc.
S'entèrra aperaquí entre 5 e 30 cm de la superfícia e supòrta de temperaturas de 5º a 35 °C, en prenent en compte la bassa mar e los cambiaments de salinitat.
S'alimenta de pichons èssers vivents mejançant la filtracion d'aiga. Sòlen aver los sèxes separats e la fecondacion es extèrna. vinheta|Clausissa giganta, Tridacna gigas
Espècias
Existisson divèrsas espècias qu'en divèrses luòcs se sonan clauvissas:
Glèisas (Sardenha)
Probablament Glèisas ò Glèisa (Vila de Glieysa ò Vila de Glieya en occitan ancian; Esglésies en catalan; Igrèsias en sard; e Iglesias en italian) es una ciutat italiana de Sardenha.
Etimologia
A l'Edat Mejana, la vila es citada en latin coma Villa Ecclesiae, en toscan ancian coma Villa di Chiesa, en catala ancian coma Viladesgleyes ò Vila d'Esgleyes, en occitan ancian coma Vila de Glieysa ò Vila de Glieya, e en sard ancian coma Bidda de Cresias, tradusibles per "Vila de la Glèisa" ò "Vila de las Glèisas", e en castelhan coma Iglesias, "Glèisas". La mai anciana citacion del toponime Villa Ecclesiae se troba dins un document conservat dins la catedrala de Sant Laurenç de Gènoa e remonta a 1272.
Saint-Sauveur (Oise)
Saint-Sauveur  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Oise de la region de Picardia.
Geografia
Sant-Salvador a situat en la part sud-oèst de la bòsc de Compenha, a aperaquí 15 quilomètres del centratz vila de Compenha. La siá promiscuité amb lo bòsc ne fa un vilatge rural fòrça en calma e acollidor o las possibilitats de passejadas son infinidas. A l'extrèm es del pòble, la geografia ven mai pentue per daissar luòc a un tuc sovent sobrenomenat "montanha de Sant-Salvador" (e mai se aquel tuc ressòrt pas pas 120m d'altitud). De la nautor d'aquel dénivelé, se pòt percebre lo vilatge en contrebas en la siá globalité dempuèi un panorama natural.
Saint-Sauveur est situé dans la partie sud-ouest de la forêt de Compiègne, à environ 15 kilomètres du centre ville de Compiègne. Sa promiscuité avec la forêt en fait un village rural très calme et accueillant ou les possibilités de promenades sont infinies. À l'extrême est du village, la géographie devient plus pentue pour laisser place à une colline souvent surnommée "montagne de Saint-Sauveur" (bien que cette colline ne dépasse pas 120m d'altitude). Du haut de ce dénivelé, on peut apercevoir le village en contrebas dans sa globalité depuis un panorama naturel.
Azay-le-Rideau
Azay-le-Rideau es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
vignette|Esquèrra|Vista aeriana de la vila
Azay-La-Cortina es una comuna d'Indre-e-Loire a l'oèst de Tors. A situat en lo parc natural regional Loire-Anjau-Touraine. Lo territòri communal a adaigat pel riu Indre.
vignette|gauche|Vue aérienne de la ville
Azay-le-Rideau est une commune d'Indre-et-Loire à l'ouest de Tours. Elle est située dans le parc naturel régional Loire-Anjou-Touraine. Le territoire communal est arrosé par la rivière Indre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aquilèia
Aquilèia (Aquilèio en grafia mistralenca ; Aquilee en friolan estandard e Aquilea en friolan local; Aquileia en italian) es una vila italiana de la província d'Udine a region de Friol-Venècia Júlia, dins lo parçan de Bassa Friolana. Limita amb els municipis de Fiumicello, Grado (GO), Terzo d'Aquileia e Villa Vicentina.
Pecat
drecha|vinheta|300x300px|[[Fresca de la Capèla Sixtina representant lo pecat d'Adam e Eva los excissent de l'Edèn a causa de pecat original.]] Dins lo contèxtes abraamicas, lo pecat es l'acte de violacion de la lei divina.   Se pòt tanben fa referéncia a la violacion de la relacion ideala entre l'individú e Dieu, o quina que siá desviacion de l'òrdre ideal de la vida umana. Pecar se definit coma "mancar la cibla".
Lo tèrme pecat compren una granda varietat d'accions, dempuèi la pichona mòstra de vanitat fins a l'assassinat. Lo catolicisme fa referéncia als pecats menors coma de pecats venials, que fan partit de la vida umana e compòrtan de consequéncias sus tèrra, e sens repenténcia, perlongan lo purgatori après la mòrt, per que la persona pòsca arribar al cèl. Al subjècte del "Purgatori", "la màger partida dels primièrs Paiures de la Glèisa parlan d'un fuòc purificator, pasmens se se pòt pas dire s'a un de fuòc real o esperital". Per contra, los piègers pecats se nomenan de pecats mortals e an per consequéncia d'anar a l'lnfèrn s'i a pas una contricion perfiècha o son confessats coma cal. Los pecats d'una vida inchalhenta se considèran destructors e son de pecats màgers. Amb lo concèpte pecat original los crestians fan referéncia a la tendéncia inevitabla dels umans a pecar, que passa de generacion en generacion perque Adam e Èva an pecat. Lo Cristianisme se neteja parcialament amb lo baptisme. Per l'indoisme un pecat es quina fauta que siá que crèa un marrit estat de karma. Lo judaïsme distinguís tres tipe de pecats: una fauta non intencionada, una fauta per emocion incontrolabla mas sens intencion d'otratjar Dieu e un pecat amb intencion expressa de s'aluenhar de la lei divina. Los musulmans veson lo pecat coma que siá qu'ane contra los comandaments de Dieu.
L'origina del mont es lo latin (peccātum) e pasmens lo precedent concèpte reconegut es lo grèc (hamartia) venent que la Bíblia se traduguèt del grèc al latin e del latin. En grèc vòl dire literalament ‘mancar la cibla’ o simplament error.
Pecat segon lo Cristianisme
La tradicion judeocrestiana, amb la Bíblia coma font fondamentala, compren lo pecat, en tèrmes generals, coma l'alunhament de l'òme de la volontat de Dieu.
Segon lo Tanakh o l'Ancian Testament, aquela volontat es representada per la lei, precèptes e estatuts donats per Dieu al pòble d'Israèl, e registrats en los libres sagrats.
Uèi encara, pel judaisme existís pas un pecat generic definissent la natura dels actes dels òmes, mas solament de transgressions objectivas e concrètas (pas pensadas o intencions del còr) que se cometon volontàriament. Per contra, segon lo Nòu Testament, e la tradicion del cristianisme, i a una natura pecaira de l'èsser uman, eritada de la primièra transgression d'Adam. Aquela natura pecaora de l'òme afècta tant sos actes coma sas pensadas, e se pòt pas passar sonque amb l'esfòrç de seguir la Lei de Dieu, mas mejançant lo sang de Jesucrist, qu'es çò que pòt expiar aquelas fautas individualas. Aquela expiacion ven valida per la persona mejans la fe en Jesucrist e la regeneracion esperitala mejans la novèla naissença mencionat dins l'Evangèli segon Joan 3:3-8 e 1Pere 1:3.
Bestanha
Associada per Mistral amb lo nom de familha provençau francizat Bistagne, pòt far referéncia a una vila italiana cridada Bistagne en francés, coma Bistagno, en Piemont (Bistagn en piemontés). Aquesta teoria es suportada pel fait que aqueste Bistagna es cridada una vila d'Itàlia: Lo sol autre nom similar, Bestagno, es una fraccion de la comuna de Pontedassio, en Ligúria, e es tròp pichon per apelar una vila.
Nòtas
<references group="N"/>
Pecat original
La casuda
La sèrp temptèt Èva que convenca Adam de prene l'unic fruch enebit (representat sovent per una poma) de l' Arbre del Ben e del Mal o de l'arbre de la coneissença. Aquel lo faguèt e ensagèt d'amagar sa fauta a Dieu, que pasmens lo descobriguèt e puniguèt los òmes a venir mortals, devenir trabalhar e sofrir e èsser expulsats del Paradís (Gènesi 3:6-24).
Remoncourt (Vòges)
Remoncourt es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Pecat original
La casuda
La vision tradicionala indica que la sèrp èra una encarnacion del demòni (coma la majoritat d'animals amb escatas a l'edat mejana). Èva apareis coma la femna que tempta l'òme. Descobrisson que van nud après pres lo fruch, signe qu'atenhon a l'encòp la coneissença, la pèrda de l'innocéncia e lo pecat. Seriá doncas a l'encòp una fauta per orguèlh (vòlon conéisser çò que los pertòca pas) e de desobesissença de Dieu. Aquel pecat original explicariá la tendéncia al mal de l'èsser uman, malgrat la conéisser de son dever.
D'autras visions o veson coma un acte liberator e necessari, doncas qu'a comptar d'aquel moment l'òme es uman: liure, mortal, capabla de se reproduire e de poblar la Tèrra. Lo fach que l'arbre se nomene de la coneissença o del Ben e del Mal indica que la persona lo ven solament dempuèi lo moment que pòt accedir a la coneissença (èsser racional) e que jutja sos actes (èsser moral), a diferéncia dels autres animals. Seriá un rite de passatge cap a l'edat adulta jos la forma d'un mite.
Remoncourt (Vòges)
Geografia
Remoncourt Es una municipalitat rurala dintre Vittel e Mirecourt, traversada per la Saule, un afluent esquèrra del Madon.
Remoncourt est une commune rurale entre Vittel et Mirecourt, traversée par la Saule, un affluent gauche du Madon.
Pecat original
La casuda
La psicoanalisi a vist una allegoria de l'acte sexual. La sèrp a una forma fallica e un resson de luxúria; lo parelh descobrís que va nud; los castigs son associats a la jasilha; se sona que pèrdon l'innocéncia.
Remoncourt (Vòges)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pecat original
La doctrina crestiana
Lo pelagianisme, declarat eretgia, afirmèt qu'aquesta concepcion èra contaminada pel maniqueïsme, qu'ensajava de justificar la dobla natura de l'òme (pecaire e angelic). Lo socianisme segondèt aqueste biais de pensar, afirmant qu'una creatura dotada d'alma e facha a l'image e semblança de Dieu, coma ditz la Bíblia, pòt pas nàisser pecaira mas qu'es après que s'aluenha de la volontat divina.
Lo cristianisme ortodòxe considèra qu'una fauta se pòt pas eritar, que lo pecat implica sempre la causida liura del mal,  ne sabent las consequéncias. Un mainatjon pòt pas, donca, pecar. Afirma que la vision catolica mena cap al determinisme e que nega la libertat fondamentala de l'èsser uman.
Remoncourt (Vòges)
Istòria
Jol Ancian Regim, Remoncourt èra lo banc d'una prévôté.
Sous l'Ancien Régime, Remoncourt était le siège d'une prévôté.