cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Civilizacion astèca
Literatura
Lo nahuatl, o astèca classic, escrich amb de caractèrs latins, es la lenga d'una literatura rica de qué la màger part a disparegut pendent o après la conquista espanhòla. Un subjècte important èra la narracion istorica. Ansin, existís un nombre grand de codex contant de fachs istorics, de legendas o de genealogias que son donc de fònts fòrça preciosas per lei recèrcas sus leis Astècas.
La lenga e l'escritura astèca
thumb|Pagina escricha en nahuatl amb de comentaris en espanhòu.
La lenga deis Astècas èra lo nahuatl. Èra escricha, avans la conquista espanhòla, amb un sistèma d'ideogramas, de pictogramas e de simbòls fonetics. Son utilizacion èra limitada ais elèits e èra un simbòl de poder dins la societat astèca. Permetèt l'enregistrament d'informacions religiosas, istoricas e economicas. L'escritura astèca dispareguèt brutalament au sègle XVI en causa de la conquista espanhòla. D'efèct, la lenga foguèt victima d'una desconsideracion importanta. De mai, la lucha per impausar lo catolicisme ai populacions d'America Centrala entraïnèt la destruccion deis escrichs astècas. Enfin, l'alfabet astèca foguèt remplaçat per l'alfabet latin per l'escritura dau nahuatl espereu.
Lo cant e la poesia
Lo cant e la poesia èran leis activitats mai apreciadas per leis Astècas. Organizavan de concors, de representacions e d'espectacles. Ansin, un nombre important de poèmas foguèt rejonch dins lo corrent de la conquista espanhòla. Lo nom de certaneis autors astècas es donc totjorn conegut coma Nezahualcóyotl, tlatoani de Texcoco e Cuacuatzin. Divèrsei tipes diferents formavan la poesia astèca. Per exemple, lo « Yaocuicatl », consacrat ai dieus e a la guèrra, lo « Teocuicatl », dedicat ai divinitats, o encara lo « Xochicuicatl », destinat ai flors. Existissiá tanben de pèças de teatre amb orquèstra e acrobatas per lo divertiment dei nòbles.
L'arquitectura
L'arquitectura astèca foguèt destrucha d'un biais sistematic per la colonizacion deis espanhòus. Pasmens, l'organizacion de centres de populacion importants es relativament ben coneguda per lei scientifics. Ansin, a Tenochtitlan, lo centre de la vila es ocupat per un quartier religiós envitoutat per una escencha. Aqueu quartier assosta unei temples, d'escòas religiosas, de palais... etc. Lei temples avián sovent una forma rectangulara e piramidala. Lei temples circulars èran rars e probablament dedicats au dieu dau vent. A la cima de la piramida, se situa una plataforma amb un santuari pichon. Leis ostaus astècas avián pas de fenèstras e tenián una cort interiora amb un jardin e un banh de vapor. Leis abitants modèsts avián una teulissa de palha. En revenge, leis ostaus dei dignitaris astècas avián dos estancis e una teulissa.
L'escultura
thumb|Estatua religiosa astèca.
La pintura
L'art de la pintura èra fòrça desvolopat per la decoracion dei muralhas de temples e de palais. Aqueleis òbras foguèron destruchas per la colonizacion e l'evangelizacion de la region. Pasmens, lei fragments descubèrts per lei scientifics mòstran l'existéncia de representacions pintadas de dieus. De mai, leis escrichs e l'escritura astècas èran de tieras d'imatges sonhosament dessenhadas e coloradas.
Liberdade
right|thumbnail|300px|Aclimação Parc - Liberdade
Liberdade es un dels 96 districtes de la vila de São Paulo dins l'estat de São Paulo, Brasil.
Choummaly Sayasone
Choummaly Sayasone es un militar (tenent-general) n. 1936 que foguèt lo president de Laos
Frits Bolkestein
thumb|Frits Bolkestein (1980) Frederik "Frits" Bolkestein (n. 4 d'abril de 1933, Amsterdam) es un òme politic dels Païses Basses, qu'a foguèt comissari de la Comission Europèa entre 15 de setembre de 1999 e 22 de novembre de 2004.
Metz-Robert
Metz-Robert es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region del Grand Èst.
Geografia
Situat sus un tuc a 3 km de Chaource, lo pichon vilatge de Mètz-Robert domina la vallée de la Armance, ela-quitament longée pel camin de Lorry, anciana via romaine en venent de Pomblin e se dirigenta cap a Chaource.
Situé sur une colline à 3 km de Chaource, le petit village de Metz-Robert domine la vallée de l'Armance, elle-même longée par le chemin de Lorry, ancienne voie romaine venant de Pomblin et se dirigeant vers Chaource.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alègre
Alègre (Allègre-les-Fumades en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Canton de Requistar
Lo canton de Requistar es una anciana division administrativa de Roergue, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Rodés, lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Dempuèi 2015, totas las comunas son del canton novèl dels Monts de Requistanés (burèu centralizator : Requistar). Dempuèi 2017, las comunas son de l'arrondiment de Milhau. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
Los cantons de Requistar, de La Selva e de Ledèrgas se creèron en 1790 dins lo districte de Sauvatèrra.
En 1801, lo canton de La Selva foguèt conservat e los autres dos suprimits, mas en 1803 lo capluòc passèt a Requistar,.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-205 del 21 de febrièr de 2014, lo canton foguèt suprimit o se se vòl agrandit en tant que canton novèl dels Monts de Requistanés.
Lo 1èr de genièr de 2017, totas las comunas quitèron l'arrondiment de Rodés per l'arrondiment de Milhau.
Thivars
Thivars es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Geografia
Situat en la vallée de l'Eure a 7 km al sud de Chartres lo vilatge de Thivars connait un desvolopament regular. Desservit Per la D910 (ex RN 10) e lo autoroute A11 #qu'o luòc a 50 min de París, lo vilatge possedís avantatjas géographiques pel desvolopament de la siá recenta zòna d'activitat intercommunale situada al nivèl del peatge autoroutier.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alfortville
Alfortville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val de Marna e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Arrondiment d'Espaliu
L’arrondiment d'Espaliu es una anciana  division administrativa e una anciana division electorala francesa situada dins lo departament francés d'Avairon. Lo capluòc es la vila roergassa d'Espaliu. L'arrondiment s'espandíssiá en Roergue. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
I aguèt pas de districte d'Espaliu entre 1790 e 1795 e la vila d'Espaliu èra del districte de Sent Ginièis de Riba d'Òlt.
Massís del Montcalm
Lo massís del Montcalm, es un massís dels Pirenèus, sus la termièra entre lo departament d'Arièja en Occitània e la comarca de Palhars Sobeiran en Catalonha. Lo punt culmunant es naut de a la pica d'Estats. Aquel massís granitic complèxe presenta fòrça caires, ofrissent una granda varietat de camins.
Nòtas e referéncias
<References>
Orbagna
Orbagna es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cadacòsta
Cadacòsta (Caudecoste en francés) es una comuna gascona d'Agenés, en Brulhés, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [kada'kɔstɔ]. Las fòrmas ancianas son : Dono silvam unam et ecclesiam in honore Sancta Maria in eadem silvalodum de Mongnasco (legir Monguasco), en latin, en 1062, ecclesia Sancta Maria de Calda Costa, en latin, en 1096, Capcostede en 1242-1255, Caudecoste en 1242-1255, capella de Calida Costa, en latin, en 1326, apud Calidam Costam, en latin, en 1344, Caudecoste en 1344, Caudecoste en 1527, Caudecost (mapa deu sègle XVII).
Segon Dauzat, Cadacòsta ven deu latin calida costa, « còsta cauda (expausada au migjorn) » . Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, escriu la medisha causa en occitan, cauda e còsta (pujada).
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, Caudacòsta es situada sus ua tuqueta entre las combas d'Estrissol e d'Auroa. Lo nom pòt designar un travèrs solelhós e donc caud. Aquela formacion existís tanben a Caudavalh e a Caudabronda (Aude) e a Caude Côte, villam Caldecota en 1059 (Dieppe, França). L'òrdre germanic determinant-determinat hè supausar ua fixacion anteriora a l'epòca carolingiana, mes a pauca distància (comuna d'Autvilar), i a lo lòc Còstas Peladas, damb l'òrdre determinat-determinant romanic. La prononciacion actuala s'explica per ua reduccion deu diftongue [au] > [a].
Josprefecturas de la Còsta d'Evòri
Las josprefecturas son lo nivèl administratiu mai bas de l'administracion territoriala desconcentrada de la Còsta d'Evòri. Existisson dempuèi 1961.
Lista de las josprefecturas
Genech
Geografia
Genech Es prèp de la comunitat urbana de Lille Metròpoli, en 500 ectaras de natura, #qu'una granda part boisée, per una superficie totala de 736 ectaras
n'Es n'efièch a aperaquí 15 km al sud-es de Lille, près de la RN 353 (Lille - Orchies - Sant Amand) via los D19 e D90, près de la RN 355 (Lille - Cysoing - Sant Amand) via la D90, près de la RN 50 ( - ) via la D93 e D145.
Avança per la rota d'unas autras vilas : Cysoing 5 km; Lille 20 km; Roubaix 21 km; Tourcoing 27 km; Orchies 12 km thumb|170px|Genech en lo sieu costat e lo sieu arrondissement 18 km
Warlencourt-Eaucourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Genech
Geografia
Genech est proche de la communauté urbaine de Lille Métropole, dans 500 hectares de nature, dont une grande partie boisée, pour une superficie totale de 736 hectares
Elle est en effet à environ 15 km au sud-est de Lille,
Distance par la route d'autres villes :
Istòria
Pévèle Ven del gallo-romain Pabula, derivat de Pabulus, #que significa pâturages. Lo étymologie del nom de Genech, ven d'una paraula grèga guné (femna) #que dona gynécée, d'ont genech per corrupcion. Gynécée, Jol domeni romaine aquela appellation i aviá donat als talhièrs de femnas cargadas de la confeccion de la ròba militar.
Abans la Revolucion, Genech es un vilatge agricòla fluint los sieus produchs cap al aglomeracion lilloise e en 1549 l"plat" de "detlo impòst" indica 118 larèrs, 262 mesuras de labours, 186 mesuras de prés, bòsques, viviers, 1 molin a blat, 28 cavals, 223 vacas, 145 fedas.
Qualques datas : 1853, 1157 abitants, 1872 : creacion de la parca de Genech. : ... Fondacion de l'escòla d'agricultura, en principi centri d'iniciacion agricòla e #que #venir fòrça rapidament un autentic institut d'ensenhament teoric e practica. L'indústria s'es installada e se compta a la fin de la : 2 tissages, 1 tannerie, 1 cerveseria, 1 malterie, 2 molins ; mas una part de la populacion trabalha totun a Roubaix-Tourcoing o Lille. 1914-1918 e 1939-1945 : aucupacion alemanda. 1945 :inauguracion de la nòva comuna
Pévèle vient du gallo-romain Pabula, dérivé de Pabulus, qui signifie pâturages. L'étymologie du nom de Genech, vient d'un mot grec guné (femme) qui donne gynécée, d'où genech par corruption. Gynécée, sous la domination romaine cette appellation était donnée aux ateliers de femmes chargées de la confection des vêtements militaires.
Au Moyen Âge, Genech dépendait de la baronnie de Cysoing domaine de la Couronne de France, donné en dot par Louis le comte Évrard, duc de Frioul et fondateur d'une abbaye à Cysoing.
Avant la Révolution, Genech est un village agricole écoulant ses produits vers l'agglomération lilloise et en 1549 l"assiette" de "l'impôt" indique 118 foyers, 262 mesures de labours, 186 mesures de prés, bois, viviers, 1 moulin à blé, 28 chevaux, 223 vaches, 145 moutons.
Quelques dates : 1853, 1157 habitants, 1872 : création de la gare de Genech. : ... fondation de l'école d'agriculture, d'abord centre d'initiation agricole et qui devint très vite un véritable institut d'enseignement théorique et pratique. L'industrie s'est installée et on compte à la fin du : 2 tissages, 1 tannerie, 1 brasserie, 1 malterie, 2 moulins ; mais une partie de la population travaille néanmoins à Roubaix-Tourcoing ou Lille. 1914-1918 et 1939-1945 : occupation allemande. 1945 :inauguration de la nouvelle mairie.
Sètge de La Vaur
Lo sètge de La Vaur es una operacion militara de Simon de Montfòrt dins l'encastre de las seunas campanhas per tòca de conquerir lo Comtat de Tolosa.
Las rasons del sètge
La Vaur es una ciutat qu'aparteniá als Trencavels. En 1181, lo papa Alexandre III aviá confiat a Ennric de Marsiac, abat de Claravals e cardinal d’Albano de combatre lo catarisme amb l'ajuda del comte Ramon IV de Tolosa. La ciutat de La Vaur, ja coneguda per aparar de catars, foguèt ja assetjada e Adelaïda de Tolosa, femme de Rogièr II Trencavel, aviá acabat per dubrir las pòrtas e lor liurar dos evesques catars que s’i èran refugiats. Aqueles darièrs avián abjurat, e lo cardinal d’Albano se ne tornèt satisfach, sens pensar que l’eretgia tornariá de mai. Enseguida, la vila passèt jol contraròtle dels comtes de Tolosa, e èra menada en 1211 per una veusa, Guirauda de Laurac, o Dama Guirauda. La vila èra venguda un centre catar important.
A l'ora, Simon IV de Montfòrt acabava la conquèsta dels vescomtats Trencavel, de Menèrba, Tèrmes e Cabaret. Sosquèt alara a atacar lo comtat de Tolosa. De mai, un dels senhors occitans que li aviá fa omenatge, Aimeric de Montreal, fraire de Guirauda, s'èra revoltat e refugiat a La Vaur.
Simon de Montfòrt dispausava de las forças de Pierre II de la Chapelle, evèsque París, e d'Enguerrand III de Coucy, qu'èran vengut participar a la crosada.
Lo sètge
Aquel comportament se poiriá explicar expliqué perque saviá que benlèu auriá pas podut comptar sus totes lo seus subjètes. En efècte, aprèp los presics de Folquet de Marselha, evesque de Tolosa, una confrariá s’èra creda a Tolosa, la « confrairiá blaca ». Aquela confrairia envièt una armada de cinc mila òmes per ajudar Simon de Montfòrt, que podèt atal completar lo sètge. Una nòva marrida li parven pauc aprèp. Una armada de pelegrins alemands e frisons, que veniá per el, foguèt atacada per Raimon Rogièr, comte de Fois, e Guiraud de Pepius a la batalha de Montjuèi e tota anientada.
Dins aquel temps, La Vaur teniá, e dispausava de pron de manjar e d'aiga. Los abitants comptèron sus una autra intervencion del comte de Fois, mas aquel derièr se tornèt dins la seuna comtat, n’avent pas los mejans necessaris per atacar lo camp dels crosats. Montfòrt faguèt bastir una passatge per aténher los barris e los sapar. L’operacion se faguèt pas sens dificultats; los abitants cavèron de contrasapas. Fin finala un talh se faguèt pel barri e permet als soldats de Simon de Montfòrt de penetrar la vila lo 3 de mai de 1211. Submergits pel nombre, Aimeric de Montreal, Raimon de Ricaud e lors soldats foguèron capturats.
Consequéncia
Coma la plaça foguèt presa d’assalt, lo sòrt dels defensaires e de la populacion èra al bon voler del vencaire, dins lo cas a Simon de Montfort. Amb la garnison, formèt dos grops: d’un costat Aimerci de Montreal e los faidits, al nombre de quatre vints, de l’autre Ramon de Ricaud, los soldats enviats de Tolosa e los soldats de La Vaur. Los primièrs avián pel passat fach aleujança a Simon de Montfort e aviá reniat la lor paraule rejonhent La Vaur e la defendent contre Montfort. Per aquel darrièr, èra un acte de felonia qu’ordonèt de punir par la mòrt e mai amb crueldat, per qu'ordonèt als seus soldats de los sagatar. Los defensaires venguts de Tolosa avián sonque obeit a lor senhor, lo comte Raimon, e podavan pas èsser accusats de felonia: venguèron presonièr de guèrra a Carcassona. La cas de Dama Guirauda foguèt diferent: vassala de Raimon VI, auriá degut seguir l'astre de Raimon de Ricaud e dels seus soldats, mas foguèt considerada coma eretica, liurada als soldats, linchada, jetada dins un pòtz e tuada de peiras jetas dedins.
Aquel sèti dubriguèt la conquèsta de la comtat de Tolosa. La crueltat e la duretat que Simon de Montfort monstrèt provoquèt la terror sus la comtat e facilitèt las conquèstas. Lo comte Raimon VI de Tolosa montrèt sa tròp granda prudéncia en n’atacant pas lo camp dels crosats. D’un costat decebèt los senhors occitans, d’un autre manquèt una occasion de portar un grèu tust als crosats.
Nòtas e referéncias
>
Wisława Szymborska
Wisława Szymborska, Maria Wisława Anna Szymborska (n. en 1923 - 1èr de febrièr de 2012) es una poetessa polonesa. A recebut lo Prèmi Nobel de Literatura en 1996.
Ponchac (Peiregòrd)
Ponchac (Ponchapt en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha, qu'es adara dins la comuna deu Pòrt de Senta Fe e Ponchac.
Toponimia
La prononciacion es [pũ n ’ɕa] I a quauques atestacions medievalas deu nom de Ponchac : Sanctus Petrus de Punchac en 1122, Ponchacum en 1360, en latin. En francés, Ponchapt (nom oficial actual) pareis en 1635, mas 'quò s'escriu encara Ponchat au sègle XIX e au quite sègle XX. L'origina es o probablament un nom latin d'òme, Pontius, emb lo sufixe -acum, , , latinizacion deu sufixe celtic -*acon. Se tractariá donc d'una anciana propietat gallo-romana.
Se la finala deu nom francés Ponchapt es analogica e decorativa, la grafia Ponchat mòstra l'evolucion fonetica en -at deus noms en -ac, fenomèn que concernís lo Lemosin, l'Auvèrnhe, lo Bordalés, l'Agenés.
Istòria
A la Revolucion, Ponchac (Ponchat, nom oficial en 1793, puèi Ponchapt en 1801) venguèt una comuna deu canton de Sent Meard de Gurçon e deu districte de Montpaun, puèi de Moissida, dins lo departament de Dordonha. En 1801, fuguèt estacat au canton de Velinas e a l'arrondiment de Brageirac (supression deus districtes en 1795).
En 1960, Ponchac fusionèt emb la comuna deu Pòrt de Senta Fe per formar la comuna deu Pòrt de Senta Fe e Ponchac.
Pica del Montcalm
La Pica del Montcalm es un somal dels Pirenèus de de naut e situat dins lo departament d'Arièja dins la region d' dins lo País de Fois.
Geografia
thumb|left|200px|La Pica del Montcalm dempuèi la val de [[Vic de Sòs (riu)|Vic de Sòs]]
Topografia
Situada al sud d'Ausat dins lo Vic de Sòs, just darrièr la cresta frontièra.
La Pica del Montcalm, la pica d'Estats e lo pic del pòrt de Sullo son los tres principals pics del massís del Montcalm.
Lo pic es situat dins l'airal del Pargue Natural Regional dels Pirenèus Ariegeses.
Istòria
Lo 18 de julhet de 1807, primièra pujada del Montcalm per Candolle e lo guida Simon Faure,.
Vias d'accès
thumb|Vista del pòrt e del camin al fons montant cap a la Pica del Montcalm. Davant, lo camin per la montada finala cap a la [[Pica d'Estats.]]
Del costat francés, tres principals itineraris possibles:
Penjal espanhòl : per la Val Ferrera, l'accès se fa en passant per la Pica d'Estats e anar cap al Montcalm pel pòrt leugièrament en sosbat, travèrs francés.
Nòtas e referéncias
<References>
Caucalièira
Caucalièira (Caucalières en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region.
Geografia
La situacion geografica del vilatge orientada cap al sud al pè del bauç calcari, auriá favorizat un abitat preïstoric, mas los testimònis d'aqueles periòdes son pauc nombroses.
Istòria
Los senhors de Pins administrèron e menèron aquel borg dempuèi la segonda mitat del sègle XIV fins a la Revolucion. Caucalièra d'Albigés, sus la riba drecha, èra alara distinta de Caucalièra de La Vaur, sus la riba esquèrra mas reünida al vilatge d'Aigafonda. Ambedoas foguèron reünidas en 1947. Une pichona unitat de filatura, installada sus la riba del riu, ocupava fòrça salariats aprèp la fin de las activitats ligadas a l'industria del textil. Alara que lo causse es pas tròp fertíl, la motonalha pasturava sus los planòls e las combas permetián la cultura del segal e de la civada.
Economia
Una partida de l'Aeropòrt de Castras-Masamet es sul territòri de la comuna.
Luòcs e monuments
Capèla de Nòstra Dama de Sanguinon
Aquela glèisa romanica primitiva figura dins las cartas de la fondacion del priorat de l'Ardorèl, dempuèi 1124. L'etimologia de Sanguinon remembra la preséncia de Sant Gui e son assasinat dins aqueles luòcs.
Emportada per l'aigada de 1930, la planca primitiva èra de fusta maintenguda amb arams. Aprèp se tornèt bastir travetas d'acièr
Lingèvres
Lingèvres es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Crécy-sur-Serre
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bazarnes
Bazarnes es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Geografia
Bazarnes A situat en bordure del Iona e del Canal del Nivernais a 18 quilomètres al sud de Aussèrra.
Bazarnes est située en bordure de l'Iona et du Canal du Nivernais à 18 kilomètres au sud d'Auxerre.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, que citan una atestacion del sègle VI, Bacerna, Bazarnes ven d'un nom gallés escur e del sufixe italoceltic erna. La comuna seriá situada sus una de las viás romanas coneguda coma Via Agrippa, la que ven de Lugdunum, (Lion), passa per Cavillonum (Chalon-sur-Saône) e s'acaba per Gesoriacum (Boulogne-sur-Mer), dont l'itinerari passa per Prégilbert e Escolives-Sainte-Camille, doás comunas vesinas; aquela situacion sus un axe important explica benlèu l'ancianetat de l'atestacion escrita.
Istòria
Ciutat a la sègle jol nom de Bacerna.
Lo abbaye Sant-Marien d'Aussèrra i possedissiá la granja del Bouchet dempuèi la XII sègle. Lo castèl e la distincion #èsser als barons de Toucy a las XII e XIII de sègles. Al flanc del tuc existissiá un ermitage dédié a sant Thibaut (XVI - XVIII sègles).
Annadas 1980
Leis annadas 1980 cuèrbon lo periòde dau 1er de genier de 1980 au 31 de decembre de 1989.
Bazarnes
Istòria
Vestigis préhistoriques e ancians (Via Agrippa).
Cité au siècle sous le nom de Bacerna.
L'abbaye Saint-Marien d'Auxerre y possédait la ferme du Bouchet dès le XII siècle. Le château et la seigneurie furent aux barons de Toucy aux XII et XIII siècles. Au flanc de la colline existait un ermitage dédié à saint Thibaut (XVI - XVIII siècles).
Vestiges préhistoriques et antiques (Voie Agrippa).
Nòtas
<references group=N/>
Lus e Sent Sauvaire
Lus e Sent Sauvaire (Luz-Saint-Sauveur en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Lus
Era prononciacion qu'ei [lus] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Guilhermi Etzii de Lunis, en latin, ath sègle XII, De Lus ath sègle XII, Luus en 1285, De Lus en 1313, De Luso, en latin, en 1342 e en 1379, Luus en 1429.
Segon Dauzat, Lus que vien benlhèu de Lucium (fondum), deth nom latin d'òmi Lucius. Segon Negre, Lus que vien deth gascon luc, « bòsc ». Segon R. Aymard, eth nom qu'ei escur.
Vilanava
Era prononciacion qu'ei [bira 'nabo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Uilla Noua ath sègle XII e en 1313, De Villanova, en latin, en 1342, Bielanaue en 1429, Viellenave en 1738, Villenave a partir de 1753, Villenave en Barèges en 1789, Viellenave en 1790.
Segon Miquèu Grosclaude, eth nom qu'ei format de viele, vila e nava.
Denèvre
Denèvre es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bancourt
Bancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
D'après Harbaville, lo vilatge de Bancourt remontariá a la s-|X|e}}. Se tròba, a, una dynastie féodale en portant lo nom de Bancourt #que las armas n'èran d'aur al lèma de caras acompanhadas de tres leons issants del meme coronats de azur. Claeres De Bancourt #èsser bailli de Sant-Omer, en 1282. Lo abbaye de Sant-Vaast possedissiá, en 1245, una renda dins lo pòble. A, lo proprietari de la distincion èra lo comte de Oisy.
D'après Harbaville, le village de Bancourt remonterait au. On trouve, au, une dynastie féodale portant le nom de Bancourt dont les armes étaient d'or à la devise de gueules accompagnée de trois lions issants du meme couronnés d'azur. Claeres de Bancourt fut bailli de Saint-Omer, en 1282. L'abbaye de Saint-Vaast possédait, en 1245, une rente dans le village. Au, le propriétaire de la seigneurie était le comte d'Oisy.
Dòna Guirauda
Biografia
Guirauda èra filha de Blanca de Paracòl e de Sicard II (senhor de Laurac e Montreal). Passèt sa joventut dins un mitan favorable al catarisme, que segurament la marquèt coma foguèt lo cas per sas sòrres (Esclarmonda, Mabilia, eca.)
Esclarmonda, Navarra e Guirauda de Laurac avián per fraire Aimeric de Montreal. Aqueste darrièr s'èra somés un primièr còp a Simon de Montfòrt après lo Sètge de Carcassona, mas venguèt dissident a l'automne de 1209. Aprèp lo sètge de Menèrba, liurèt sas senhoriás e faguèt omenatge al mèstre novèl de la region. Pasmens, jutjant qu'aquel darrièr li balhava pas pron de domènis per compensar la pèrda de la seuna tèrra, participèt, a la prima de 1211, a la defensa de La Vaur, que Na Guirauda èra la sobeirana (seriá estada veusa de Guilhèm Pèire a l'epòca).
Suplici
Dama Guirauda foguèt, punhets ligats, jetada al fons d'un potz abans d'èsser espeiregada. S'apren tanben que Na Guirauda èra una arma caritabla. Lo site del suplici se trapa ara sus l'Esplanada del Plòt (site exacte de l'ancian castrum), qu'una estela comemorativa es dedicada a Dama Guirauda, e tanben a las victimas del sètge de La Vaur (400 erètges que foguèron menats al lenhièr, ochanta cavalièrs, qu'Aimeric, foguèron penjats). Figura sus l'estela la colomba catara, allegoria de la patz. De carrièras o restaurants vaureses pòrtan lo nom de Guirauda (coma la mediatèca).
Chênedollé
Geografia
La municipalitat es en Bocage virois, Lo sud del territòri a recorregut per la expedís départementale 512 #que connècta Vire, a l'oèst, a Condé-sus-Noireau, a l'èst (anciana RN 812). La D 294 jonch lo bourg a aquel ais e permet de prene Presles de contunh Lo Bény-Bocage al nòrd. Al sud de la rota Vire-Condé, permet de retre's a Bernières-lo-Patry e a Tinchebray. Lo bourg es egalament traversat de siás n'oèst per la D 303 #qu'es l'anciana rota de Vire a Vassy e a Pontécoulant. Chênedollé Èra aital sus la rota dels pelegrins del Mont-Sant-Michel.
Lo ponch en culminant (246 m) es al nòrd del bourg, près dels caserius de la Nautor Perrier e de Plaisance. Lo ponch mai bas (182 m) correspond a la sortida del ruisseau de Pouraison del territòri, a l'extrèm oèst.
La pluviométrie annala avoisine l'Unitat|950|mm.
Los principals luòcs-dichas son, del nòrd-oèst a l'oèst, en lo sens horaire, lo Vivier, lo Bas Perrier, la Nautor Perrier, Plaisance, lo Bourg, la Petitière, la Aunay, Campinots, los Anautits Vents, lo Cotentin, los Crières, las Regas, lo Boulay als Gats, la Vonderie, la Portièra, lo Boulay Hubert, la Rota, lo Crénois, la Haye, lo Riu, la Jarrière e las Cantuards.
La commune est en Bocage virois, Le sud du territoire est parcouru par la route départementale 512 qui relie Vire, à l'ouest, à Condé-sur-Noireau, à l'est (ancienne RN 812). La D 294 joint le bourg à cet axe et permet de rejoindre Presles puis Le Bény-Bocage au nord. Au sud de la route Vire-Condé, elle permet de se rendre à Bernières-le-Patry et à Tinchebray. Le bourg est également traversé d'est en ouest par la D 303 qui est l'ancienne route de Vire à Vassy et à Pontécoulant. Chênedollé était ainsi sur la route des pèlerins du Mont-Saint-Michel.
Chênedollé est dans le bassin de la Vire, par son sous-affluent la rivière du Maine, qui, sur le territoire de la commune, porte le nom de ruisseau de Pouraison. La rivière du Maine donne ses eaux à l'Allière entre Vaudry et Burcy, cette dernière confluant avec la Vire à Vire. La limite sud-est du territoire est une ligne de partage des eaux entre les bassins de la Vire et de l'Orne. Il y avait autrefois, près du hameau de la Haye, sur le ruisseau de Pourraison, un étang qu'Arcisse de Caumont rapporte à 100 arpents d'étendue, en faisant le plus grand du département, surface que ne confirme pas la carte de Cassini.
Le point culminant (246 m) est au nord du bourg, près des hameaux du Haut Perrier et de Plaisance. Le point le plus bas (182 m) correspond à la sortie du ruisseau de Pouraison du territoire, à l'extrême ouest.
La pluviométrie annuelle avoisine les 950 mm.
Les principaux lieux-dits sont, du nord-ouest à l'ouest, dans le sens horaire, le Vivier, le Bas Perrier, le Haut Perrier, Plaisance, le Bourg, la Petitière, l'Aunay, Campinots, les Hauts Vents, le Cotentin, les Crières, les Sillons, le Boulay aux Chats, la Vonderie, la Portière, le Boulay Hubert, la Route, le Crénois, la Haye, la Rivière, la Jarrière et les Cantuards.
Le Veurdre
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Betteville
Betteville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Segon la tradicion hagiographique, un guarda del bòsc del rei #voler transpercer sant Wandrille de la siá lança en 652 e #èsser miraculeusement punit. @Dénommer Betton, A pogudas vertadièrament existir, possedir un solar e donar lo sieu nom al luòc. Autra legenda ligada al luòc, aquela del "Trauc-a lo-Diable", una excavation #que podiá pas èsser comblée. Al Mièja Edat, la curació depen de la abbaye de Sant-Wandrille, #que los títols se n'estendon tanben als solares de Betteville e de Biville.
Selon la tradition hagiographique, un garde de la forêt du roi voulut transpercer saint Wandrille de sa lance en 652 et fut miraculeusement puni. Dénommé Betton, il a pu réellement exister, posséder un manoir et donner son nom au site. Autre légende liée au lieu, celle du "Trou-au-Diable", une excavation qui ne pouvait être comblée. Au Moyen Âge, la cure dépend de l'abbaye de Saint-Wandrille, dont les titres s'étendent aussi aux manoirs de Betteville et de Biville.
Montuçan
Montuçan o benlèu Montuishan (Montussan en francés) es una comuna de Guiana, gascona lingüisticament, situada dens lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
thumb|upright=1.75|center| Mapa de la comuna e de las comunas vesinas
Toponimia
Montuçan (atestacions Monte Tussano, en latin, sense data, Montuissan, Monteissan, en occitan, sense data, Montuissan (decime de ~), en occitan, en 1235, Montissano (a cappella de ~), en latin, en 1326, Montussan (maison de ~), en francés, en 1587) sembla venir de monte(m) e dau nom d'òme latin (d'origina gallesa, segon Jacques Astor) Uccius, damb lo sufixe latin -anum. Lo sens seré de « lòc fortificat fondat per Uccius ». La preséncia d'un -i- dens d'unas atestacions, , eventualament absorbit après, haré anticipar pr'aquò una fòrma modèrna *Montuishan.
La Rocheta (Marcha)
La Rocheta es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de la Marcha, administrada per lo departament de Cruesa de la region de Lemosin, estachada a Sent Medard (Cruesa) en 1972.
Toponimia
Lo nom de La Rocheta (atestacion de 1182-1183, La Rochetta) es un diminutiu (sufixe itta) de ròcha, dau prelatin rocca, qu'a lo sens d'un pueg, puei dau chasteu qu'es bastit dessús. Benlèu que lo chasteu èra pitit.
Istòria
La Rocheta e Sent Medard fusionèron en 1972. La Rocheta a l'estatut de comuna associada (arrestat prefectorau dau 22 d'aost 1972).
Caumont de Garòna
Caumont de Garòna, o Caumont de Garona (Caumont-sur-Garonne en francés) es una comuna agenesa de Gasconha situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Cavo Monte (decima ~), en latin, au sègle XIII, Cavo Monte (castrum de ~), en latin, en 1242-1255, Covinum [?], en latin, en 1242-1255, Coumunde, en latin, en 1242-1255, Caumundo, en latin, en 1242-1255, Cavimonte (de ~), en latin, en 1293, Caumont, en occitan, en 1307-1317, Caumonte, en latin, en 1307-1317, Comont, en occitan, en 1307-1317, Caumond, en occitan, en 1307-1317, Caumonte, en latin, en 1307-1317, Cavus Mons, en latin, en 1307-1317, Cavomonte (capella de ~), en latin, en 1326, Caumont, en francés (mapa dau sègle XVII). Tant Dauzat que Negre (aqueth darrèr citat per Bénédicte Boyrie-Fénié) explican Caumont per calvus mons, « mont cauv, pelat, denudat, shens vegetacion (au mens shens aubres) ». Bénédicte Boyrie-Fénié, que per Caumont (Gironda) explicava que tots los Caumont son « monts cauvs, pelats », se vira ací cap au sens de « mont curat, cavornut », pr'amor de las fòrmas ancianas e d'una suggestion de B. Fages (Carte Archéologique du Lot-et-Garonne) qu'explica aqueth sens per l'existéncia de hòssas funeràrias. . Dens los documents medievaus, i a tres latinizacions per la purmèira sillaba de Caumont : dab calidus, « caud », dab « cavus » e dab « calvus », perqué lo resultat fonetic es lo medish.
Istòria
Inicialament dens la diocèsi d'Agen, Caumont passèt dens la de Condòm, que Joan XXII fondèt lo 13 d'agost 1317,. Au sègle XVII e XVIII, Caumont èra de la província de Gasconha (la diocèsi d'Agen, situada delà Garòna, èra de la de Guiana).
Ghyvelde
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Ghyvelde En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px Bastit al Nòrd dels Moëres (del néerlandais de Moeren, los marais), al bòrd del canal en connectant Furnes en Belgica, a Dunquèrca. La frontièra amb la Belgica materializa lo limit Es de la vila.
thumb|left|Ghyvelde dans son canton et son arrondissement|180px Construit au Nord des Moëres (du néerlandais de Moeren, les marais), au bord du canal reliant Furnes en Belgique, (12 km) à Dunkerque (14 km). La frontière avec la Belgique matérialise la limite Est de la ville.
Istòria
Ghyvelde A citat en un cartulaire del comte de Flandre Baudouin V, datat de 1067. Dévastée A divèrsas recuperacions, Ghyvelde a recebut la crotz de guèrra en 1949
Ghyvelde est citée dans un cartulaire du comte de Flandre Baudouin V, daté de 1067. Dévastée à plusieurs reprises, Ghyvelde a reçu la croix de guerre en 1949.
Godewaersvelde
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Godewaersvelde En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Godewaersvelde dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
vignette|Naut=L'estacion e la siá bastissa viatgèrs cap a 1900|La [[parca de Godewaersvelde e la siá bastissa viatgèrs cap a 1900.]]
vignette|alt=La gare et son bâtiment voyageurs vers 1900|La [[gare de Godewaersvelde et son bâtiment voyageurs vers 1900.]]
Espesèlh
Espesèlh (Espezel en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Espesèlh es atestat en 1326, en latin, Spezellum. Per Dauzat, lo nom es escur. Un rapòrt ambe'l vèrbe specto, « gaitar, espiar, considerar » amb una lenicion aboriva en *spet- ?
Gœulzin
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
200px|left|thumb|Goeulzin en lo sieu costat e lo sieu arrondissement Goeulzin a situat al sud de #Dotar
Chiròus
Chiròus (Chirols en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Toponimia
Albèrt Dauzat ne fai un *Cariolum, d'un prelatin *Car-ium, amb un sufixe diminutiu -olum, mas seriá prudent de veire çò que ditz del Cairòl : un diminutiu probable de Caire, del latin quadrum, « pèira escairada » , probablament per designar un bastiment aital bastit, chastèl o autre.
Explicitament, Pèire Nauton torna menar a un derivat de *carium e de son resultat nòrd-occitan chier. Precisa que Chiròus es sus un pendent rochassós. La prononciacion es [tsi'rɔw] e la grafia Chiròus (amb un dobte sus s finala).
Istòria
Au sègle XVIII, Chiròus èra pas parròpia.
La comuna se creèt en 1854, delh territòri de Mairàs.
Thenay
Thenay pòt essèr:
Beuzeville-la-Grenier
Beuzeville-la-Grenier es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Situat sus un scenari a la cœur del País de Caux, entre Bolbec e Goderville, sul traçat de l'anciana via romaine en connectant Lillebonne a Etretat.
Situé sur un plateau au cœur du Pays de Caux, entre Bolbec et Goderville, sur le tracé de l'ancienne voie romaine reliant Lillebonne à Etretat.
Chaville
Chaville es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Nauts de Sèina e la region d'Illa de França.
Beuzeville-la-Grenier
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Distribucion Linux
Una distribucion Linux, si ditz tanben distribucion GNU/Linux per si referenciar ai bibliotècas e logiciaus dau projèct GNU, es un ensèms coerent de logiciaus (que sa màger part son de logiciaus libres) assemblats a l'entorn dau nuclèu Linux.
Existís una gròssa varietat de distribucions, que caduna a seis objectius e sa filosofia particulars. Leis elements que diferencián principalament lei distribucions son : la convivialitat (facilitat de mesa en òbra), l'integracion (talha dau pargue de logiciaus validats distribuits), la notorietat (comunautat informativa per resòuvre lei problèmas), l'environament de burèu (GNOME, KDE...), lo tipe de paquet que s'utiliza per distribuir un logiciau (principalament deb e RPM) e lo mantenor de la distribucion (generalament una entrepresa o una comunautat). Lo ponch comun es lo nuclèu e un gròs nombre de comandas.
Osches
Osches es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Vic (Alèir)
Vic (en francés Vicq) es una comuna occitana d'Auvèrnha situada dins lo departament d’Alèir e la region francesa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Osches
Geografia
Pichon vilatge de Meuse, Osches a situat a aperaquí 16 km (a panatòri d'ausèl) de Verdun.
Vic (Alèir)
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Le Blanc-Mesnil
Le Blanc-Mesnil es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Sant Danís e la region d'Illa de França.
Osches
Istòria
Généralités Istorics
Le Blanc-Mesnil
Nòtas
<references group=N/>
Osches
Istòria
aquelas informacions an extrach del Quid
Généralités historiques
ces informations sont extraites du Quid
Thouarcé
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mauborguet
Mauborguet (Maubourguet en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Armanhac situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [mawbour'gét] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : A Malborguet, cap a 1200-1207, prioris Maliburgeti, en latin, en 1248, Malborguet en 1256, Malum Borguetum, en latin, en 1265, supra Malumburguetum, en latin, en 1285, Burgum de Maloburgeto, en latin, en 1300, De Maloburgueto, en latin, en 1342 e en 1379, Mau Borguet, Mau Vorguet en 1429, Maubourguet (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Segon Negre e R. Aymard, Mauborguet que vien deu gascon mau, « maishant, qui's sap dehéner » e borguet, « quartièr fortificat ».
Segon Miquèu Grosclaude, Mauborguet que vien deu gascon mau « maishant » e borguet, « petit borg »; qu'ei benlhèu ua apellacion dissuasiva.
Arch Linux
Arch Linux es una distribucion Linux creada per Judd Vinet que mete l'accent sus la simplicitat (segon lo principi KISS). Judd s'inspirèt d'una autra distribucion Linux nomada Crux Linux.
Pargue Natural Regional dels Pirenèus Ariegeses
Lo Pargue Natural Regional dels Pirenèus Ariegeses es un pargue natural regional creat en 2009, que l'airal ocupa prèp de 40 % de la superfícia del departament d'Arièja. Amb prèp de 2468 km², conten 142 comunas e 43,000 abitants.
Istòria
Lo decret de creacion del 46 pargue natural regional de França foguèt signat lo 28 de mai de 2009. Lo Pargue Natural Regional dels Pirenèus Ariegeses es lo quatren pargue natural regional de la region de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Lo Pargue Natural Regional dels Pirenèus Ariegeses se situa dins los Pirenèus. Del nòrd al sud, s'espandís del Piemont pirenenc a la frontièra entre Espanha e Andòrra.
Lo territòri del PNR s'espandís sus o la mitat de la superfícia del sud-oèst del departament, amb 142 comunas; 13 cantons, 3 « païses », 14 comunautats de comunas. Sa populacion es de 43,000 abitants, prèp de 30 % de la populacion d'Arièja. Sa densitat es de 17 abitants al quilomètre carrat.
Clima
Lo territòri del pargue es a la confluéncia de tres influéncias climaticas : oceanica, mediterranèa, montanhòla segon l'altitud, l'exposicion o la situacion.
Praslin (Auba)
Praslin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Pargue Natural Regional dels Pirenèus Ariegeses
Idrografia
Rius majors :
Arnaut de Maruèlh
thumb|right|200px|Arnaut representat dins una iniciala S dins un cançonièr del sègle XIII Arnaut de Maruèlh foguèt un trobador de la fin del sègle XII, que compausava de poesias liricas en occitan. Vint e cinc, benlèu vint e nòu, de sas cançons, son demoradas, sièis amb musica.
Son nom indica que veniá de Maruèlh en Peirigòrd. Sembla que foguèsse clergue eissit d'un familha paura e qu'aprèp venguèsse joglar; foguèt present a las corts de Tolosa puèi de Besièrs. Aparentament èra amorós de la comtessa Azalaís, filha de Raimon V de Tolosa, maridada a Rogièr II Trencavel, e los poemas que son demorats d'Arnaut se pòdon veire coma un cicle liric que conta son amor. Anfós II d'Aragon èra son rival respècte a Azalaís, e segon la razó d'un dels poemas d'Arnaut, la gelosiá del rei la persuadiguèt de rompre son amistat amb Arnaut. Partiguèt a Montpelhièr, ont trapèt un protector dins lo comte Guilhèm VIII.
Arnaut de Maruèlh es mens conegut que son contemporanèu Arnaut Daniel, mas s'es dich que lo subrepassava per sa simplicitat eleganta e la delicadesa dels sentiments. Son cantaire e joglar èra Pistoleta.
Pargue Natural Regional dels Pirenèus Ariegeses
Idrografia
Arièja travèrsa pas lo pargue, mas sa riba esquèrra ne constituís lo limit èst.
Conten 69 lacs e estanhs d'altitud, 33 torbièras e 133 pesquièrs. Las fonts sosterranhas son tanben importantas.
En general, sus gaireben tot lo territòri l'aiga es d'excellenta qualitat, abrigant fòrças espècias.
Economia
Tot lo terriòri es en zona d'economia montanhòla e 39 comunas son en zona de nauta montanha.
1 % del territòri en zonas urbanas, industrialas o comercialas per 51 % de selvas que 39 % de fulhoses, subretot de faus utilizats per la silvicultura.
13,9 % dels actius trabalhan dins lo sector agricòla e silvèstre; 15,8 % son dins lo sector industrial ; 7,9 % son dins la construccion ; 62,3 % trabalhan dins lo terciari public e privat. thumb|left|400px|... [[Caval dins una estiva de la val de Siguèr...]]
La pastora i es encara fòrça present, pasmens, en 20 ans lo territòri del pargue a perdut 51,8 % de sas expleitacions agricòlas. Lo territòri compta fòrça raças localas domesticas adaptadas a las condicions del territòri.
Son dins lo sector agroalimentari, la produccion de papièr e l'energia idroelectrica.
Relèu
thumb|right|450px|... [[Lo Mont Valièr...]]
Lo punt culminant es:
Autres trescòls principals:
Patrimòni
Lo patrimòni uman es fòrça ric, amb las caumas preïstoricas de Nhaus, Vedelhac e del Mas d'Asilh, ciutat antica de Sent Líser, etc.
Molhac (omonimia)
Molhac pòt designar:
Pargue Natural Regional dels Pirenèus Ariegeses
Nòtas e referéncias
<References/>
Praslin (Auba)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo castèl dels senhors de Praslin a #èsser démoli pendent la Revolucion Francesa après i aver #èsser confisqué e vendut cossí plan nacional. El pas en rèsta res, si que non una butte, #que se pòt avalorar a unitat|8000|m|3 (la motte)), al centre del pòble, recobrant las massivas fondacions e los sosterranhes comblés. S'obsèrva totun encara uèi sus un mur del comun donador sul luòc del pòble, los armoiries de las familhas de Plessis e de Choiseul.
Le village a subi le 14 juin 1940, un violent bombardement par l'aviation allemande, qui détruisit plusieurs habitations et fit une dizaine de victimes.
Victòria (Colómbia Britanica)
Victòria es la capitala de la Colómbia Britanica. Si tròba a la poncha sud de l'illa de Vancouver. Siguèt fondada per la Companhiá de la Baia d'Hudson. La vila siguèt nomada coma aquò dau nom de la rèina Victòria.
La zòna metropolitana de la capitala dau districte regionau compren la vila propriament dicha de Victòria (78 057 abitants en 2006) ensin que doge autrei municipalitats, qu'an toteis ensèms 330 088 abitants.
Véretz
Véretz es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
Es un vilatge a la cœur de la Touraine, prèpa de Chenonceaux e de Amboise. A situat sul Doncas que, en amont de la vila de Tors.
C'est un village au cœur de la Touraine, proche de Chenonceaux et d'Amboise. Il est situé sur le Cher, en amont de la ville de Tours (12 km).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lanamesa
(Era) Lanamesa o Lanamesan/Lanamedan (Lannemezan en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Era vila qu'ei situada sus eth Plan de Lanamesa, ath pè deths Pirenèus e ath bèth miei d'aquesta cadena de montanhas, entre era Mar Grana e era Mar Mediterranèa e entre Tarba e Tolosa. Eth plan de Lanamesa qu'ei era hont de 18 arrius e lanamesa qu'ei era traucada pera Petita Baïsa.