cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Plutòni
Toxicitat
Amb una dòsi letala de l'òrdre dau micrograma, lo plutòni es una substància fòrça toxica. Dins l'industria nucleara, la contaminacion per de compausats contenent dau plutòni, especialament per d'oxids de plutòni, es donc un risc perilhós per la santat dei trabalhaires. En mai d'aquò, lo plutòni es fòrça radioactiu, çò que necessita la mesa en plaça de proteccion còntra lei radiacions.
La Sequera de Haza
La Sequera de Haza es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Buvilly
thumb|right|270px Buvilly es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Thieulloy-la-Ville
Tulloy en picard (Thieulloy-la-Ville en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Buvilly
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Thieulloy-la-Ville
Nòtas
<references group=N/>
Arcas (Aude)
Arcas (Arques en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Villa de Archis, en latin, en 1260, Per vallem de Arquis, en latin, en 1320, Arcas, en 1538, Arques en 1781. La prononciacion es Arquos (grafia de l'abat Sabarthès), donc ['arkɔs]. Arcas s'explica benleu pel latin, arcus, arca, « arca d'un pont ». Mas lo riu es pichon, encara que mediterranèu, çò que pòt menar a una autra possibilitat, la del nom d'òme Arcus, atestat, que representa eventualament lo gallés Arcū o Arcos, amb una finala -ā al neutre plural, segon çò que Xavier Delamarre dona per d'autres lòcs.
Mausolèu de Glanum
Lo Mausolèu de Glanum es un cenotafi roman dedicats a Caius e Lucius Cesar, qu'èran lei felens de l'emperaire August, situat sus lo territòri de la vila provençala de Sant Romieg de Provença. Fa partida dei vestigis de la vila antica de Glanum. Foguèt classat monument istoric en 1840.
Dammartin en Serve
Dammartin-en-Serve es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Rogièr de Camarés
thumb|right|250px|Paisatge del Rogièr de Camarés Lo Rogièr de Camarés es una region naturala roergassa, dins lo departament d'Avairon, que se singulariza per un sòl cassilhós constituit d'argilitas rojas ricas en oxid de fèrre, çò que balha a la region de païsatges espectacloses. Compren la comunautat de comunas del meteis nom.
Joan Baptista Begaria
Joan Baptista Begaria (Benejac, 30 de gèr de 1892 - Artés, 17 de heurèr de 1915) qu'èra un poèta gascon de Bearn qui moriscó joen suu camp de batalha durant la Purmèra Guèrra Mondiau. Qu'escrigó dens La votz de la tèrra e qu'èra amic d'autres grans escrivans com Miquèu Camelat o Simin Palai. Lo cantaire occitan Marcèu Amont que musicó un deus sons poèmas La lua en 2008.
Francés Ferrand d'Àustria
Françés Ferrand d'Habsborg-Este (en alemand : Franz Ferdinand von Österreich-Este) nascut lo 18 de decembre de 1863 a Graz e mòrt assassinat lo 2 de junh de 1914 a Sarajevo (Àustria-Ongria). Archiduc d'Àustria e prince reial d'Ongria e de Boèmia, venguèt ereitièr del tròn de l'Empèri Austro-ongrés a partir de 1889. Son assassinat es l'eveniment amodaire de la Primièra Guèrra Mondiala, ,.
Sordillos
Sordillos es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Solarana
Solarana es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Filme d'orror
Lo filme d'orror, o filme d'espavent, es un genre cinematografic que son objectiu es de crear un sentiment de paur e d'angoissa en l'espectator. Entre lei filmes d'orror mai coneissuts, es possible de citar : Frankenstein de James Whale, Dracula de Tod Browning, The Exorcist (L'Exorcista) de William Friedkin, Halloween de John Carpenter, Friday the 13th (Divendres lo 13) de Sean S. Cunningham, The Hills Have Eyes (Lei Còlas An d'Uelhs), A Nightmare on Elm Street (Lo Marrit Pantais d'Elm Street), Scream (Udolar) de Wes Craven, la saga dei Resident Evil de Paul W.S. Anderson, la saga dei Living Dead (Lei Mòrts Vius) de George A. Romero, Jaws (Lei Maissèlas) de Steven Spielberg, The Shining (Lo Lusent) de Stanley Kubrick, Alien (L'Extraterrèstre) de Ridley Scott, Hellraiser de Clive Barker, Carrie de Brian de Palma, Child's Play (Juec d'Enfant) de Don Mancini, The Amityville Horror (L'Orror d'Amityville) de Stuart Rosenberg, Saw (La Sèrra) de James Wan, Ringu (L'Anèu) d'Hideo Nakata, The Grudge (La Rancuna) de Takashi Shimizu.
Lo filme d'orror dins son esséncia es de dissociar dau genre thriller que correspònde mai a-n un genre destinat a portar una tension certana en l'espectator, o encara dau filme fantastic que pòrta una nocion de subrenaturau per tant sensa aver per tòca de provocar la paur. De mai, entre lei subdivisions possiblas, lo slasher es sensa dobte un dei mai reconeissuts ambé de personatges de referéncia coma Freddy Krueger (A Nightmare on Elm Street - Lo Marrit Pantais d'Elm Street) o encara Jason Voorhees (Friday the 13th - Divendres lo 13). Aquelei filmes dei pichoi budgets monte l'istòria dei personatges principaus impòrta gaire si bastisson a l'entorn d'un scenari destinat unicament a-n explicitar lo biais que lo boogeyman s'aplica per laurar sei victimas. Lei filmes qu'implican de zombis, de vampiris, de fantaumas, lei fòrças demoniacas o encara d'òmes lops còmptan tanben entre lei classics dau genre.
Sotresgudo
Sotresgudo es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Jean-Pierre Thiollet
Jean-Pierre Thiollet (Peitieus. 9 de decembre 1956) es un escrivan francés.
Escriguèt sei recòrds de Tolon dins Le Chevallier à découvert, en 1998.
En 2017 fazedor de "Cercle InterHallier" (omenatge a Jean-Edern Hallier).
Sotragero
Sotragero es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Susinos del Páramo
Susinos del Páramo es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Pierre Vaultier
Pierre Vaultier (Briançon, 24 de junh de 1987) es un taulaire de nèu occitan, especializat en snowboardcross. Es campion olimpic a Sòchi en 2014 e tornar a Pyeongchang en 2018.
Thabo Mbeki
vinheta|Thabo Mbeki Thabo Mbeki es un politician sudafrican que foguèt president de la Republica de Sud-Africa del 14 de junh de 1999 al 21 de setembre de 2008.
Chapel-ar-Salver
Chapel-ar-Salver en breton ( La Chapelle-Saint-Sauveur en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Plesiosaure
Los plesiosaures (Plesiosauria) son un òrdre de sauropsids (reptils) sauropterigis qu'apareguèron a de fins del periòde Triassic e durèron fins a l'Escantiment massiu del Cretacèu-Terciari a la fin del Cretacèu, en abitant en totas las mars. Sovent son identificats erròneament coma "dinosaures marins".
S'argumenta de còp que i a que los plesiosaures son pas atudats, e mai que aja pas cap d'evidéncia scientifica per aquesta cresença; mas sovent las observacions de plesiosaures vius foguèron en realitat de cadavres descompausats de làmia pelegrin o de simplas enganas.
Descripcion
Coma grop, los plesiosaures èran los animals aquatics pus grands del sieu temps, e quitament los de talha mendre atenhián los 2 mètres (6,5 pès) de long. Atenguèron un talha màger que los cocodrils pus grands, e èran pus grands que los sieus successors, los mosasaures. Comparats amb los sieus predecessors, los ictiosaures, semblants als dalfins, que se sap qu'atenguèron 23 m de longor, e la làmia balena (18 m), lo cachalot (20 m), e sustot la balena blava (30 m) que poguèron aver de talhas similaras.
Istòria
Lo plesiosaure es un dels primièrs grands fossils identificats pels paleontòlogs, amassa amb lo Mosasaurus, e lo dinosaure Iguanodon. Lo primièr especimèn, correspondent al genre Plesiosaurus, foguèt trobat en 1821 per Mary Anning, dins los depauses d'Oxford Clay près de Lyme Regis, Anglatèrra. L'espècia foguèt descricha formalament e foguèt nomenada per Henry de la Beche e William Daniel Conybeare aqueste an. Lo nom que causiguèron significa "prèp del lausèrt", derivat del grèc plesios ("près de") e sauros ("lausèrt o reptil"). Lo taxon Plesiosauria foguèt nomenat per Henri Marie Ducrotay de Blainville en 1835.
La majoritat del material de plesiosaure descobèrt al sègle XIX èra dels meteisses depauses. Sir Richard Owen nomenèt gaireben cent nòvas espècias. Malgrat aquò, los plesiosaures son pas encara fòrça coneguts. La majoritat de las nòvas "espècias" se descriguèron en se basant sus d'òsses isolats, sens las caracteristicas de diagnostic sufisentas per los separar de quina que siá de las autras espècias que s'èran descrichas per abans. Fòrça d'aquestas espècias son estats invalidadas, mas lo trabalh fach dins aqueste sègle es estat insufisent per eliminar aqueste embolh taxonomic. Lo genre Plesiosaurus es particularament problematic. La majoritat de las nòvas espècias foguèt plaçada ailà, de tal biais que lo genre es una classa de taxon "reciclable".
Tamarón
Tamarón es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Plaça d'Albertas
La Plaça d'Albertas es una plaça dau centre istoric d'Ais de Provença que foguèt realizada entre 1735 e 1741 a l'iniciativa dau marqués d'Albertas que crompèt leis ostaus situats en fàcia dau sieu ostau per lei demolir e crear una plaça d'onor. De 1745 a 1746, de trabalhs suplementaris se debanèron e donèron son aspèct actuau a la plaça. Una fònt i foguèt aponduda en 1912. La plaça foguèt classada monument istoric en 2000.
Americi
thumb|right|Mòstra d'americi.
L’americi, simbòl Am, es l'element quimic de numèro atomic 95. Es un metau radioactiu transuranian de la familha deis actinids. Dins lei condicions normalas de temperatura e de pression, es de color gris blanc de densitat 12. Es una substància sintetica fòrça radioactiva.
Descubèrt en 1944 durant una experiéncia de bombardament de nuclèus de plutòni-239 per de neutrons menada per una còla de scientifics estatsunidencs, l'americi a pauc d'aplicacions en causa de son toxicitat. Pòu servir de fònts de raionaments ionizants en cristallografia ò en radiologia. Es tanben utilizat dins certanei sistèmas de deteccion incendi. Son isotòp pus estable es l'americi-243 de periòde radioactiu egau a 7,370 ans. Pasmens, lo pus observat es l'americi-239 que se forma dins lei reactors nuclears.
Tardajos
Tardajos es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Fònt dei Nòu Canons
La Fònt dei Nòu Canons es una fònt situada dins la vila d'Ais de Provença sus lo Cors Mirabèu. Foguèt bastida en 1691 coma abeurador per lei motons. A l'origina, aviá quatre lòbes. Pasmens, a partir dau sègle XIX, aquò venguèt un problema per la circulacion automobila e, en 1944, un carri estatsunidenc ne'n destruguèt un per accident. Per facilitar la circulacion, lo lòbe destruch foguèt alora pas restaurat e, au contrari, lo lòbe opausat foguèt tanben suprimit. La fònt foguèt inscricha ai monuments istorics en 1929.
Tejada
Tejada es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Terradillos de Esgueva
Terradillos de Esgueva es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Anfós Tavan
thumb|250px|Retrach d'Anfós Tavan cap a la fin del sègle XIX Anfós Tavan (en francés Alphonse Tavan; Castèunòu de Gadanha, 9 de març de 1833 – Castèunòu de Gadanha, 12 de mai de 1905), foguèt un escrivan occitan de Provença, un dels fondadors, e puèi majoral, del Felibritge.
Biografia
thumb|left|A Castèunòu de Gadanha, font amb a la cima lo bust en bronze d'Anfós Tavan Anfós Tavan nasquèt dins una familha pagesa a Castèunòu de Gadanha en 1833. Aguèt una educacion pro limitada, la que recebèt a l'escòla comunala. Comencèt a trabalhar la tèrra jove mas malgrat aquò se botèt a compausar de poèmas. Sa poesia se faguèt remarcar e recebèt l'invitacion de son vesin Pau Giera per assistir a las amassadas que se fan amb un gropet de poètas provençals. Aital Tavan se trobèt èsser un dels creadors del Felibritge, lo 21 de mai de 1854 amb Josèp Romanilha, Frederic Mistral, Teodòr Aubanèu, Joan Brunet, Pau Giera e Ansèume Matieu. Tavan èra dels que foguèron sonats "felibres roges" e en octobre de 1870 demandèt a Mistral de se presentar a las eleccions per venir deputat a Marselha. Foguèt un membre actiu de l'Escòla de la Mar. Collaborèt a divèrsas revistas provençalas coma l’Armanac Provençau, Lo Gau, Lo Brusc o Lo Provençau e mai al jornal de Clovís Hugues, La Jeune République. Revirèt divèrsas poesias del poèta romanés Vasile Alecsandri.
Dampierre en Yvelines
Dampierre-en-Yvelines es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Cyril Ramaphosa
thumb|Cyril Ramaphosa (2019) Cyril Ramaphosa (n. en 1952 a Soweto) es un politician sudafrican qu’es l’actual president de la republica.
Tinieblas de la Sierra
Tinieblas de la Sierra es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Tobar
Tobar es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Brigasc (parlar)
Lo Brigasc es una varietat del dialècte roiasc. Se parla en Tèrra Brigasca, entre Itàlia (Ligúria) e França (Occitània).
Airal d'usatge
Lo dialècte brigasc es parlat a La Briga (Occitània) e Briga Alta (Itàlia) e qualques vilatges de las comunas d'Ormea e Triora. Es plan prèp del roiasc.
Istòria
La lenga parlada dins las montanhas entorn de Briga èra dicha brigasc e recebèt d'influéncias de l'occitan. drecha|vinheta|320x320px|[[Tenda es un dels airals alpins ont se parla encara brigasc]]
Tordómar
Tordómar es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Triuera
Triuera, Triòra o benlèu Triora (Triöra en ligur, Triêua en brigasc, Triora en italian) es una comuna italiana situada dins la província d'Impèria, en region Ligúria.
Doas de sas fraccions, las ruaas de Reaud/Reald e Verdèja/Verdetja, parlan brigasc.
Malhac (Menerbés)
Malhac (Mailhac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Maglacum, en 782, Ecclesia S. Pauli de Rivo Putido,... castrum Rivi Putidi en 1119, Malliacum en 1142, Terminum de Riupude en 1184, Malachum en 1233, Mayllach en 1244, Malliachum en 1257, Castrum de Malacho en 1271, Au lieu et terroir de Maliache en 1291, Ecclesia S. Pauli de Malhaco en 1326, Locus de Mailhia en 1332, Malac al sègle XIV, Villa Rivoputido cum ecclesia en 1521, Maliac..., Malhac en 1538, Mailhac en 1781. Segon Dauzat e Rostaing, lo nom pòt venir del nom latin d'òme Magilius, o Mallius, ambe'l sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Segon Delamarre, mes a prepaus de l'omonime de Nauta Vinhana, Malhac seriá lo resultat de Malliācon, la proprietat de Mallios (mallo-, mallio- son de tèmas de l'onomastica gallica). Malhac èra donc probablement una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Magilius o Mallius o Mallios.
Lo Pairòu de l'Estaca
Lo Pairòu de l'Estaca (Lou Peiroù de l'Estaco en grafia mistralenca) es un ancian obrador de tenchura de rets de pesca installat dins lo quartier marselhés de L'Estaca. Foguèt creat vèrs 1899 dins un bastiment qüadrangular dau sègle XIX a l'iniciativa dau sindicat dei pescaires de L'Estaca ambé l'ajuda de la prodomia dei pescaires de Marselha. Permetiá de remplaçar lei tecnicas artesanalas, e de còps perilhosas, de tenchura dei rets, dei velas e dei cordatges per un procès pus segur e pus rapide.
Lo succès de l'obrador foguèt important e atirèt de pescaires dau litorau entre Lo Martegue e lo sud de Marselha. Arrestèt son activitat dins leis annadas 1960 ambé la generalizacion dei rets de nilon imputrescible. Pasmens, leis installacions foguèron gardadas e l'ensems foguèt inscrich ai monuments istorics en 1998.
Tanganyika Britanic
vinheta Lo Tanganyka britanic foguèt un territòri administrat pel Reialme Unit dempuèi 1916 fins 1961. Lo Reialme Unit administrèt lo territòri en tot lo conquistar amb la Royal Navy e l'nfantariá indó britanica als alemands en l'an 1916. Dempuèi lo 20 de julhèt de 1922 se creèt en Tanganyka una administracion britanica jos mandat de la Liga de Nacions. Dempuèi 1946 foguèt administrat pel Reialme Unit coma un territòri de Nacions Unidas.
Abans la fin de la Primièra Guèrra Mondiala lo territòri èra una partida de la colonia alemanda de l'Africa Orientala Alemanda. Tre la declaracion de guèrra, los britanics conquistèron l'Africa de l'Èst alemanda mas poguèron pas véncer l'armada alemanda. Paul von Lettow-Vorbeck, tanben conegut coma lo Lion d'Africa, e cap de l'armada alemanda, volguèt pas laissar las armas fins que foguèt notificat pels quites britanics de l'Armistici d'11 de novembre de 1918, que finissiá la guèrra. Puèi, la Liga de Nacions balhèt lo contraròtle de l'airal al Reialme Unit e la partida mai anciana del territòri alemand foguèt nomentada coma Tanganyka.
Lo Reialme Unit aguèt lo contraròtle de Tanganyka jos mandat de la Liga de Nacions fins la fin de la Segonda Guèrra Mondiala. Après, foguèt administrat coma un territòri de Nacions Unidas. En 1961 Tanganyka ganhèt l'independéncia del Reialme Unit coma lo Reialme de Tanganyka, alavetz dins la Commonwealth. Un an après foguèt declarada la republica mas demorèt dins aquela organizacion politica. Tanganyka fa partida uèi del modèrn estat de Tanzania.
Etimologia
Lo nom Tanganyka proven de las paraulas swahilis Tanga (coa) e nyka (salvatjariá). Cal comprene lo terme coma una descripcion del Lac Tanganyka (coa en la salvatjariá ).
Istòria
Pendent la segond mitat del sègle XIX Tanganyka voliá dire, pels explorators e colons europèus que dintravan en l'interior dempuèi Zanzibar, tot lo país que i aviá al torn del lac. En 1885 Alemanha confirmèt que i voliá bastir un protectorat e pr'aquò nomentèt l'airal Africa de l'Èst Alemanda, jos la direccion de Carl Peters.
Mas lo Sultanat de Zanzibar i èra pas d'acòrd e divèrses baissèls de guèrra alemands arribèron per bombardar lo sieu palais. La Granda Bretanha e Alemanha acordèron alavetz devesir lo territòri continental en airals d'influéncia e lo Sultan foguèt forçat d'acceptar la nòva situacion. Tre divèrses cases de brutalitat pendent la repression de la revòlta Maji Maji en 1905 i aguèt una refòrma del territòri jos la direccion de Bernhard Dernburg en 1907. Dempuèi aquel an la colonia foguèt un exemple d'eficiéncia coloniala e los indigènas foguèron extraordinariament fisels a Alemanha pendent la Primièra Guèrra Mondiala. Lo sistèma educatiu alemand pels nadius africans aviá d'escòlas de primariá, segondariá e tanben vocacionalas e se pòt arribar a dire que foguèt una capitada amb un nivèl que i arribèron pas en d'autres territòris de l'Africa tropicala de l'epòca.
Mas los alemands foguèron vencuts en 1918 e l'Africa de l'Èst Alemanda devesida entre las poténcias aliadas al Tractat de Versalhes. Ruanda e Burundi foguèron assignadas a Belgica e lo pichon Triangle de Kionga als portugueses de Moçambic. Lo Territòri de Tanganyka foguèt alavetz assignat als britanics e lo nom de Tanganyka foguèt adoptat pels britanics coma lo del territòri jos la sieuna administracion.
En 1927 Tanganyka dintrèt l'Union Doanièra de Kenya e Uganda e tanben l'Union Postala d'Africa de l'Èst. Puèi jonhèt l'Administracion de la Posta e Telecomunicacions d'Africa de l'Èst. La cooperacion amb aquestes païses cresquèt e aquò menèt a la creacion del Naut Comissionat per Africa de l'Èst (1948-1961) e a l'Organizacion de Servicis Comuns d'Africa de l'Èst (1961-1967), ancessors de la Comunautat d'Africa de l'Èst. Las primièra eleccions foguèron realizadas en 1958 e 1959. En 1960 foguèt concedida l'autonomia e i aguèron nòvas eleccions. En ambedós cases ganhèt l'Union Nacionala Africana de Tanganyka. Aquò menèt a l'independéncia del país en decembre de 1961. Un an puèi i aguèron eleccions presidencialas que foguèron ganhadas pel cap de la TANU Julius Nyerere.
Compsognathus
Compsognathus (grèc kompsos/κομψος; "elegant", "refinat" o "delicat" e gnathos/γναθος; "maissa" ) es un genre representat per una unica espècia de dinosaure teropòde compsognatid, que visquèt a de fins del periòde Jurassic, fa aperaquí 150 milions d'ans enrè, al Titonian, en çò qu'es uèi Euròpa. Los paleontològs an trobat dos fossils plan preservats, un en Alemanha en 1850 e lo segond en França gaireben un sègle après. Fòrça representacions popularas descrivon encara Compsognathus coma un dinosaure de la talha d'un pol, aquò per encausa de la talha redusida de l'especimèn alemand, que se crei ara èsser una forma juvenila de l'especimèn francés mai grand. Compsognathus Es un dels paucs dinosaures que la dièta se sap amb certitud: los rèstes de cernalhas pichonas, se trapèron dins los estomacs d'ambedós especimèns. Las dents descobèrtas en Portugal pòdrián èsser d'autres fossils del meteis genre.
Lescouët-Gouarec
Leskoed-Gwareg en breton ( Lescouët-Gouarec en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
Aquel territòri a limitat al nòrd per Plélauff, a l'oèst per Mellionec, al sud per Langoëlan e Silfiac, e a l'èst per Perret, en lo país del Kost ar aiçò hoad.
Patinadoira
drecha|vinheta|200x200px|Bandy drecha|vinheta|200x200px drecha|vinheta|267x267px drecha|vinheta|200x200px|Patinadoira de [[Bèrna (Soïssa), pendent una partida de oquei sus glaça.]] Une patinadoira es una superfícia d'aiga gelada (glaça), o cobèrta d'un material sintetic on se pòt far de patinatge, del bandy o de l'oquei sus glaça.
Misantropia
La misantropia es una tendéncia sociala e/o psicologica caracterizada per una antipatia generala cap a la raça umana. Representa un regèt per de personas concrètas, mas l'aborriment dels traches comuns de tota l'umanitat, dins lo temps e l'espaci, inclús se meteis. Un misantròp es, en consequéncia, una persona que mòstra antipatia cap a l'umanitat.
Patinadoira
Per las patinadoiras « tradicionalas », la superfícia deu èsser refregida per aténher e passar pas lo punt de congelacion de l'aiga, naturalament per las patinadoiras exterioras dels païses ont la temperatura se manten longtemps sota lo zèro (la mai granda patinadoira del mond es exteriora e se situa a Ottawa al Canadà), o artificialament mercé amb un sistèma de refrigeracion.
Lescouët-Gouarec
Geografia
La siá superficie es de 1,872 ectaras, #que 800 aperaquí jos cultura, 700 jos landes, e la rèsta en prés, bòsc...
Misantropia
Existís una distincion importanta entre lo pessimisme filosofic e la misantropia. Immanuel Kant diguèt que, encara qu'aquo es pas una expression sus l'inutilitat de l'umanitat ela meteissa. Tanben, Samuel Beckett faguèt remarcar un còp que — una cita que pòt, benlèu, èsser percebut coma sornarut e desesperat, mas pas coma antiuman o expressiu de l'òdi per l'umanitat.
Lo filosof alemand Arthur Schopenhauer, d'un autra costat, foguèt gaireben tan vertadièrament misantròp que sa reputacion. Escriguèt que. Pasmens aquò cal dire que la misantropia es pas necessariament una actitud inumana cap a l'umanitat. Schopenhauer conclusís, de fach, que lo tractament etic cap als autres seriá la melhora actitud, doncas totes sèm actors e partits de la meteissa volontat de viure; també analizèt lo suicidi coma una actitud comprensiva alara qu'èra estranh a son epòca, perque èra un tema tabó.
Patinadoira
Patinadoiras artificialas
Existís dos tipes de patinadoiras artificialas; « classicas » (en aiga gelada) o « sinteticas ».
Lescouët-Gouarec
Geografia
La commune de Lescouët-Gouarec est formée des villages : Cavarn, Kerjouan, Saint-Roch, le Budi, Keroc'h, Goëzergolen, Manéguénac'h, Kerguiou, Crenard-Bras, Pen-Coat, Restermen, Keresto, Trougarecat, Kerbrien, Kerallec, Kerlan, Quinquizo, Kerivon, Kerdrouhanvet, Poul-Brohet, Kermoëlesse, Kerjégou, le Boterff, Prat Ar Mel etc. dans le pays Pourlet.
Misantropia
Martin Heidegger tanben mostrèt una certana misantropia amb sa preocupacion dels els — la tendéncia de las gents a se conformar amb un punt de vista sus que degun pensèt, mas es portat perque. A la diferéncia de Schopenhauer, Heidegger èra opausat a quina que siá etica o rason per tractar los autres amb respècte. A l'epòca actuala, Anton LaVey amb sa tendéncia Satanista exprimèt una misantropia militanta, anant fins a inocar l'esterilizacion de partidas de la populacon e reduire en guetos.
Patinadoira
Patinadoiras artificialas
La patinadoira classica es dotada d'un grop de produccion d'aiga glaçada, d'un malhum constituent lo "tapís glacièr", d'un balon tampon e de pompas de circulacion. Lo material liquid percorrissent lo tapís glacièr es sovent compausat d'aiga e de glicòl (un antigel permetent a l'aiga d'èsser refregida fins -12°C). Aqueste liquid circula en bocla tancada dins lo tapís glacièr, jos la superfícia de patinatge. Lo mai grand « enemic » d'una patinadoira exteriora es lo vent. La pluèja e la temperatura son pas un enemic de crénher, levat la consomacion d'energia. Quand plòu, aquò empacha la glaça de fondre, e donc se deu plan ajustar los reglatges del sistèma de refrigeracion per evitar la fonda de la superfícia mas tanben evitar que la pluèja gele e cresca tròp la sisa de glaça, per evitar una subreconsomcion electrica.
Lescouët-Gouarec
Geografia
Ce territoire est borné au nord par Plélauff, à l'ouest par Mellionec, au sud par Langoëlan et Silfiac, et à l'est par Perret, dans le pays du Kost ar c'hoad.
Misantropia
Encara que rara, la misantropia tanben apareis dins de formas de divertiment popular. Molière dins Lo Misantròp o l'Atrabilari Amorós conta las mesaventuras d'un Misantròp. Lo comediant de monològs american Bill Hicks mostrèt de traches de misantropia dins son òbra, anomenant a la raça humana, e fasent reféncias a se meteis, en mai d'un còp, comd "un misantròp umanista". Tanben, de tèmas de misantropia apareisson dins The Holy Bible (La Sagrada Bíblia), lo tercer àlbum del grop gallésa de rock Manic Street Preachers amb las paraulas coma e transcriu un discors de l'autor J.G. Ballard exprimisiá aquò que semblavan èsser de sentiments prigondament misantròps. Lo Dr Gregory House, interpretat per Hugh Laurie dins la seria TV es un misantròp.
Patinadoira
Patinadoiras artificialas
Jol solelh o un fòrt vent, la poténcia del grop es auçada per evitar la fonda de la glaça.
Lescouët-Gouarec
Geografia
Sa superficie est de 1,872 hectares, dont 800 environ sous culture, 700 sous landes, et le reste en prés, bois...
Misantropia
Dins los cases extrèms, la misantropia conduguèt a d'assassinats massís. Assassin 21 personas, Carl Panzram diguèt, en 1922, dempuèi la preson de Washington DC:. Certans penson qu'aqueles que patisson d'una prigonda misantropia pòdon sofrir d'una bassa autoestima, depression e, fins finala, de tendéncias suicidàrias.
Patinadoira
Patinadoiras artificialas
Quand fa freg, Lo grop freg es arrestat o sa poténcia es diminida per evitar que la glaça s'ascle.
Lescouët-Gouarec
Istòria
Lescouët-Gouarec Ne ven del breton « lez » (castèl) e de « coët » (bòsc). S'agís, sembla, d'una residéncia seigneuriale en avent apertengut a un senhor del nom d'Alfred #qu'a mencionat l'an 833 e 871.
Misantropia
Lo contrari de la misantropia es la filantropia.
Lescouët-Gouarec
Istòria
En 871, un acte de délimitation del pichon monastèri de Sant-Ducocan menciona dos o tres localités de Lescat, a saber : Crénart, Kerguion e Sant-Serge (Sant-Roch ?) (Veire Cartulaire del abbaye de Redon).
Patinadoira
Patinadoiras artificialas
Las patinadoiras interioras cobèrtas benefician de fòrça melhoracions tecnicas dempuèi un quinzenat d'annadas que permetèt de diminuir fòrça lor consomacion energetica. Ara, fòrça patinadoiras recentas son dobèrtas tota l'annada e lor foncionament es sovent mens carestiós en estiu qu'en ivèrn. La consomacion es mai sovent 1/3 per la produccion de freg en ivèrn e 2/3 pel caufatge del bastit; las proporcions capviran en estiu mas la quantitat globala d'energida absorbada demora la mèsma. Per exemple, la patinadoira-piscina de Tolosa acabanda en agost de 2011 a lo labèl "Nauta Qualitat Environamentala"; 100 % de las calorias rebutadas per la produccion del freg son utilizadas pels besonhs del bastit; lo caufatge de la patinadoira, lo caufatge dels bacins de la piscina, etc.
Lescouët-Gouarec
Istòria
Al sègle, Lescoët #dintrar en la granda distincion de Guémené, e en #far partida fins a la Revolucion (Joseph-Marida Lo Portat - 1891).
Patinadoira
Patinadoiras artificialas
500x500px 500x500px
Lescouët-Gouarec
Istòria
Lescouët-Gouarec Es un démembrement de l'anciana parròquia primitive de Plélauff. Lescouët (Lesquoat) Es una parròquia del diocèse de Vannes dempuèi 1283. De 1493 e fins al sègle, Lescouët a jonch a la parròquia de Plélauff.
Patinadoira
Patinadoiras artificialas
Per installar una patinadoira artificiala en exterior, la primièra condicion es un sòl plan, fèrme e nivelat, que se cobrís d’un tapís glacièr constituit per un malhum de tudelariás ligadas las unas als autres e formant un circuit tancat. Aqueste tapís glacièr es ligat a de collectors principals situats a un o dos tèrmes de la pista de glaça. A lor torn, los collectors principals son ligats a una pompa d'aiga, a una sèrva (dich sèrva tampon o buffer tank) e fin finala al grop de freg. L’ensemble forma un circuit tancat qu'es la basa de la futura pista de glaça.
Lescouët-Gouarec
Istòria
Lescouët-Gouarec S'a engrandit cap a 1836 d'una porció de territòri al detriment de la municipalitat de Perret (près del vilatge de Guirmané), e lududes a cedit a cambiament los pòbles del Bahel e de la Crotz-Roja.
Patinadoira
Patinadoiras artificialas
Lo circuit es empli d'una mèscla antigel (monoetilèn glicòl o polipropilèn glicòl) e d'aiga après lo grop de freg es aviat. La pompa fa circular lo liquid de contunh dins lo malhum de tudelariá de la pista de glaça e la sèrva tampon permet de levar l’aire que sens el demorariá captiu dins lo circuit. Pauc a pauc, lo grop de freg baissa la temperatura del liquid entre -8 e -10ºC. Enseguida, mejans una lança d'aiga, es asagat la primièra sisa d’aiga suls tudèls del tapís glacièr, e l’aiga cristalliza instantanèament. L’operacion se torna far mai d'un còp e, pauc a pauc, la sisa de glaça se forma. L’espessor ideala d’una pista de glaça se situa entre 6 e 8 cm.
Per installar una patinadoira artificiala en interior, lo principi es identic mas fòrça precaucions son presas per limitar las pèrdas termicas, baissar l'emissivitat de las parets, mestrejar la qualitat de l'aire (temperatura e igrometria), etc. Una mai granda atencion serà portada tanben a la pista que deurà demorar perenna dins lo temps (proteccion del tapís glacièr per de sable o inclusit dins un malon de beton).
Chailly-sur-Armançon
Chailly-sur-Armançon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Patinadoira
La patinadoira en material sintetic
Es una patinadoira constituida d'un material sintetic pro dens (ex : PEHD (Polietilèn Hauta Densitat presentant en superfícia mai de 4 milions de moleculas al cm³ o encara UHMWPE) que sens aver gaireben pas la consisténcia ni la textura de la glaça permet una limpada gaireben tan performanta segon los distributors (equivalenta a 95 % d'aquesta d'una glaça veraia), pro per realizat una partida dels entraïnaments o l'initiacion al patinatge. Pasmens, es pas possible de sautar sens damatjar la sisa e las sensacions de limpada son plan diferentas. L'afustatge dels patins se deu adapatar (fòrça cròts) per assegurar un minim d'aderéncia. Una tala patinadoira costa fins a 6 còpas mens car qu'una patinadoira de glaça artificiala. Lo PEHD es tractat anti-UV per resistir al solelh, e segon los fabricants resistís mai de 15 ans gaireben sens mantenéncia.
Lescouët-Gouarec
Istòria
L'anciana parròquia de Lescouët, #que dépendait antany de la évêché de Vannes, aviá per subdélégation Guémené e per ressort lo banc reial de Hennebont. La curació de Lescouët èra a l'alternativa.
Carl Gustav Jung
Carl Gustav Jung es un mètge psiquiatre soís nascut lo 26 de julhet de 1875 en Soïssa a Kesswil (canton de Turgò) e mòrt lo 6 de junh de 1961 a Küsnacht (canton de Zuric), e Soïssa alemanica.
Fondator de la psicologia analitica e pensaire influent, es l'autor de fòrça obratges. Son òbra es ligada a la psicanalisi de Sigmund Freud, que n'es un dels primièrs defensaires e que se'n separa a causa de rason de divergéncias teoricas e personalas.
Dins sos obratges, mescla de reflexions metapicologicas e practicas al respècte de la cura analitica.
Jung consacrèt sa vida a la practica clinica e a l'elaboracion de teorias psicologicas, mas tanben explorèt d'autres domènis de las umanitats: dempuèi l'estudi comparativa de las religions, la filosofia e la sociologia fins a la critica de l'art e de la literatura.
Carl Gustav Jung foguèt un pionièr de la psicologia de las progondors: mostrèt lo ligam entre l'estructura de la psiquè (es a dire l'« alma », dins lo vocabulari jungian) e sas produccions e manifestacions culturalas. Introduguèt dins son metòde de las nocions de sciéncias umanas posadas dins de camps de coneissença tan diferents coma l'antropologia, l'alquimia, l'estudi dels sòmis, la mitologia e la religion, çò que lo permetèt d'aprene la « realitat de l'alma ». Se Jung foguèt pas lo primièr a estudiar los sòmis, sas contribucions dins aqueste domèni foguèron determinantas. Escavèt, entre autres, los concèptes d'« inconscient collectiu », d'« arquetipe », d'« individuacion », de « tipes psicologics », de « complèxe », d'« imaginacion activa », de « determinisme psiquic » e de « sincronicitat ».
Fonts biograficas e Sovenirs, sòmis, pensada
La vida de Carl Gustav Jung es pas perfièchament coneguda. Carl Gustav Jung sempre refusèt d'esciure l'intégralitat de sas memòrias. Sa biografia dicha « oficiala » foguèt escricha en granda partida per Aniéla Jaffé, qu'obtenguèt de Jung que lo confie d'elements de sa vida a partir de 1957, alara qu'aviá 83 d'edat. Ne resultèt lo libre Erinnerungen, Träume, Gedanken (sovenirs, sòmis, pensadas, 1961 ), e ont quaters capítols al mens son de la quita pluma Jung. Aquesta òbra prigondament personala foguèt alara acceptada coma son autobiografia oficiala per los sièus collaborators. Es celèbra per l'incipit: "Ma vida es l'istòria d'un inconscient que compliguèt sa realizacion". Es tanben precisament a causa de son caractèr personal que Jung volgava pas la far figurar dins la lista de sas òbras complètas.
Totes los biografes de Jung insistisson sus la dificultat de ligar entre eles los eveniments de sa vida, tant que fòrça de sos escrichs, comat sa voluminosa correspondéncia, son pas encara expleitats. Mai, las informacions donadas son sovent contradictòrias, segon las fonts, subretot aquestas al subjècte de las relacions de Jung amb lo regim nazi. Mai d'unas de sas collaboratriças publiquèron de biografias, coma Marie-Louise von Franz et Barbara Hannah (Jung, sa vie et son œuvre, 2005). D'autres autors, coma Charles Baudouin e Henri F. Ellenberger, comentèron son òbra tot fasent lo parallèl amb los eveniments de sa vida. Meton en perspectiva de passatges los clarificant e los contextualizant.
Le trabalh de Deirdre Bair, dona fòrça detalhs figurant pas dins los obratges precedents. Deirdre Bair, qu'apparten pas a una societat jungiana, obtenguèt un accès quasi total als archius familials e beneficièt dels entretens amb de personas avent encontrada Jung.
Primièras annadas
Carl Gustav Jung nasquèt en 1875, a Kesswil, en Soïssa alemaica, al sen d'una familha d'ascendéncia alemanda e de tradicion clericala del costat pairal. De son costat mairal, Jung compta dins sos ascendents de mètges eminents. Jung explica dans sovenirs, sòmis, pensadas qu'aquesta dobla filiacion prestigiosa enlusí son atrach a l'encòp per la teologia e per la medecina, e que modelèt sa pensada. I vei la rason de sa passion per l'introspeccion e de l'existéncia d'aquestas doas personalitats. D'ora en efièch, Jung se sentís doas actituds que coabitan, que nomana « personalitat n°1 » e « personalitat n°2 ». Sa maira, afogada d'esperitisme, es la primièra de parlar d'aqueste estat dissociat de consciéncia. Mai tard, C. G. Jung, dins son autobiografia, descriu la personalitat n°1 coma "conscienta e convencionala", "inofensiva e umana", identificada a son paire, e la n°2 coma inconscienta, "de crénher (...) se manifestant pas que per moments mas sempre a l'imprevist e fasent paur". Aquesta dualitat a de ressons sus fòrça aspèctes de la vida de Jung, explicant son comportament dins sas relacions amb las femnas o amb sos collègas mascle e son interés pel paranormal.
Dans Sovenirs, sòmis, pensadas, Jung parla de son "mite personal". Li agrada remembrar qu'es de la perental de Goethe; son grand pairal e omonime, Karl Gustav Jung, quitament afirma èsser lo filh illegitim del poèta alemand. Cirurgian d'avantgarda, francmaçon, aqueste grand foguèt rector de l'universitat de Basilea e titulari d'una cadièira d'anatomia. Tanben foguèt lo fondator d'un establiment pels enfants andicapats mentals : Zur Hoffnung (L'Esperança), en 1857. Plan modèrne, escriguèt un article prefigurant la psicoterapia, i parlant de la "dimencion psiclogica de la medecina". Lo paire de Carl Gustav, Paul Jung, se consacra el al sacerdòci e ven pastor de campanha e almoinièr de l'espital psiquiatrc de Friedmatt, a Basilèa.
Sa maire Emilia, nascuda Preiswerk, es originària de Nürtingen e aparten a una frairia de dotze enfants. Ven de protestants franceses establits en Alemanha après la revocacion de l'edicte de Nantas. Es una femna afogada d'ocultisme, çò qu'explica l'interés de Carl Gustav per aquestes fenomèns pendent sa carrièra. Deirdre Bair conta d'episòdis estranhs vecuts per Jung près de sa maire, que se passiona per las taulas virantas e pel dialòg amb l'al delà. Jovent, lo quita Carl Gustav participa de sesilha d'espiritisme. Farà de l'espiritisme lo subjècte de sa tèsi de medecina e, un còp psiquiatre, quitament serà l'iniciator de mai d'unas sesilhas.
Enfança e adolescéncia
vinheta|Retrach de [[Johann Wolfgang von Goethe|Goethe, que Jung es un grand lector e qu'una legenda familiala dich que seriá lo reire fellen pairal.]] Enfant introvertit e solitari, Jung es lèu tesmòni de scènas violentas o macabras, al respècte amb lo mestièr de pastor realizat per son paire. conta per exemple aver estat pivelat per la sang rajant dels cadavres dels negats. Sa maire depressiva fa de demoranças frequentas e longas en ostal de repaus, çò que noirís la culpabilitat de l'enfant e bolega sa fisança contra lo sèxe femenin. Sovent vivent solet, Carl Gustav es de facha abalit per sas servicialas. Lo jove Jung s'apassiona pels romans de cavaleria, los tractats de teologia e subretot los tèxtes fondators de lo catolicisme e de la literatura que conten la bibliotèca pairala. A quatre ans d'edat, apren lo latin, que l'agrada enseguida, pendent son escolarité, escampilha per sos devers.
Son actitud embarrada li val d'èsser estigmatizat coma un "mostre social" (segon lo mot de son amic d'enfança Albert Oeri), mas li permet de se concentrar sus sa vida interiora. Sos sòmis a aqueta epòca an sovent de contenguts macabres o sexuals. Lo sòmi dich del "fallus" per exemple, primièra confrontacion per el amb lo complèxe del Se, es per Jung "un messatge destiant al mond (...) arribat amb una fòrça aclapanta... E de là emergirà son òbra scientifica".
Son enfança es marcada per una paur de las glèisas e dels curats en sotana, consecutiva a una csuda dins una glèisa ont s'èra nafrat lo menton. Assimilant sa ferrida a un cadtig per sa curiositat, amalgama aqueste sovenir negatiu a "una paur secrèta de la sang, de las casudas e de Jesuistas" çò dich dins Sovenirs, sòmis e pensadas. Batalhièr e agressiu, es de contunh castigat per sos professors, a vegada injustament : se remembra traumatizat d'aver èsser acisat e tòrt d'aver copiat una composicion d'alemand. Sos camaradas de classa lo chafran, a causa de sa vasta cultura personala, lo "patriarca Abraam".
Son paire es enseguida tocat coma almonièr a la clinica psiquiatrica universitària de Basilèa. Carl Gustav descobrís alara secretament las lecturas de son paire sus las malautiás mentalas. Es subjècte, a aqueste epòca, a fòrça sincòpas inexplicadas que perturban sa vida quotidiana, al punt que son paire l'envia a çò de son fraire, Ernst Jung. Carl Gustav Jung conta que, avent entendut sos parents parlar de son cas e de son incurabilitat, lo jovent capita, per la sola fòrça de sa volontat, a passar una autra crisi. Aqueste episòdi es a l'iniciativa de la nocion de nevròsi. Dempuèi, intensifica ses lecturas, e mòstra un grand un interés pels ensags dels filosòfs coma Hartmann, Nietzsche (per exemple Atal parlèt Zaratostra), mas tanben pel sociològ Bachofen, e per Goethe qu'admira. Tanben legís Schopenhauer e Kant, Hölderlin e las legendas del Graal que conéis per còr. "Totes los mites - de totes los païses e de totas las culturas - venguèron sos tèmas de predileccion" explica Deirdre Bair.
Lescouët-Gouarec
Istòria
Una dança bretonne en es pas procedenta, una variante del Kost ar aiçò hoad (Kost er aiçò hoed en vannetais), ,(encara dançat pel Cercle Celtique "Seiz Avel" de Trappes), entre los « païses » Fisel e Kost ar aiçò hoad (Kost er aiçò hoed en vannetais), #çò qu'explicariá los levats de pè per mimétisme de las danças del país Pourlet.
Carl Gustav Jung
Enfança e adolescéncia
D'aquesta epòca, demora decebut al subjècte del biais amb que son paire abòrda la nocion de fe. Un sòmi determinant temònha alara de sa relacion al religiós: vei Dieu defecar sus una glèisa. Aqueste imatge lo marc a vida e explica, segon el, sa recerca d'una esperitalitat fondada abans tot sus l'òme dins son entièr. Pasmens, per son entorn, segur que Carl Gustav Jung seriá un jorn ministre du culte. Mas, a causa dels problèmas financièrs de sos parents, decidís, "per oportunisme" çòdich, de s'orientar cap a la medecina, decision enforçada per la mòrt del paire, defunt subete d'un càncer lo 28 de genièr de 1896 e que lo fa de fach responsable de la familha.
Estudis e encontras formatriças
Jung s'inscrich en 1895 a la facultat de medecina de l'universitat de Basilèa ont estudia pendnet las doas primèras annadas l'anatomia e la fisiologia, doas matèrias qu'agrada plan. Mas l'antropologia e subretot l'arqueologia l'interessan encara mai. Estimulat pel mitan universitari, l'estudiant introvertit s'avalís pauc a pauc. Mas sa familha, per manca de mejans, lo quicha per abandonar la medecina e de trobar un mestièr mai rapidament remunerator. Jung, per ne pas renonciar a son ambicion, contracta alara un acòrdi amb son oncle Ernst Jung, que li prèste d'argent a intervals regulars fins a qu'obtenga lo títol universitari de Privatdozent.
Pedent aquestas annadas d'estudis, Jung dona cinc conferéncias dins l'encaster de la societat d’estudiants « Zofingiaverein». Jung n'es membre e secretari a la seccion de Basilèa. Sas conferéncias mòstran sa perfiècha assimilacion de la pensada kantiana e subretot de tèxtes Los sòmis d'un visionari (que propausa una critica de las tèsis d'Emmanuel Swedenborg), Critica de la rason pura e Critica de la rason practica, qu'influencièron fòrça son sistèma de pensada, segon Luigi Aurigemma. Jung seguís las leiçons de Ludwig Wille (1834–1912) puèi obten son diplòma lo 28 de setembre de 1900. Vèrs la fin de sos estudis, devent caisir una especialitat, sas lecturas de Krafft-Ebing e de son libre fondator de la sexologia, Psychopathia Sexualis (1886), lo convenquèron d'optar per la medecina psiquiatrica. Pasmens son benlèu de fenomèns ocults qu'orientan sa causida, la psiquiatria s'interessant alara gaire pas als "fenomèns dichs ocults". La tèsi de doctorat causida per Jung pòrta sul cas d'una jova medium, Hélène Preiswerk (1880–1911). Aqueste interés per aqueste domèni mespresat es confortat per de lecturas d'onratges espiritistes coma aquestes de Johann Zöllner, de Crookes o de Swedenborg.
Jung exercís parallelament coma mètge generalista, un temps dins le vilatge de Männedorf, près del lac de Zuric, podent pas èsser psiquiatre qu'un còp sa tèsi validada. Fa sa primièra conferéncia, en novembre de 1896, a la societat de Zofingia sus las « Las frontièras de las sciéncias exactas ». Pasmens, son atrach per la teologia es sempre viu; dona una autra conferéncia sul teologian Albrecht Ritschl que denega la dimension mistica dins la religion. La lectura de la Vida de Jèsus de Renan fa naícer son interés pel personatge istoric de Jèsus. A costat d'aquestas activitats scientificas, participa encara a de sesilhas d'espiritisme organizars per la societat de Zofingia e qui constitisson la matèria primièra per sa tèsi, consacrada als "fenomèns dichs ocults". En junh de 1895, estudia lo fenomèn de la taulas virantas al sen de sa quita familha, observant lo cas de sa cosina Helly, reconeguda coma medium e acampant de materials qu'utilizarà penden tota sa carrièra.
Lescouët-Gouarec
Istòria
Lescouët-Gouarec vient du breton « lez » (château) et de « coët » (forêt). Il s'agit, semble-t-il, d'une résidence seigneuriale ayant appartenu à un seigneur du nom d'Alfred qui est mentionné en 833 et 871.
En 871, un acte de délimitation du petit monastère de Saint-Ducocan mentionne deux ou trois localités de Lescat, à savoir : Crénart, Kerguion et Saint-Serge (Saint-Roch ?) (voir Cartulaire de l'abbaye de Redon).
Carl Gustav Jung
Començaments
Lo 14 de febrèr de 1903, esposa Emma Rauschenbach, qu'auran cinc enfants. Emma es eissida d'una familha aisida de fabricants de relòtges del canton de Schaffhausen, çò qu'apara Jung langi financièr. Lor relacion conjugala es trebolada per las infidelitats de Jung que la mai coneguda es amb una de sas ancianas pacientas, ele mèsme venguda analista enseguida, Toni Wolff.
Lescouët-Gouarec
Istòria
Au siècle, Lescoët entra dans la grande seigneurie de Guémené, et en fit partie jusqu'à la Révolution (Joseph-Marie Le Mené - 1891).
Carl Gustav Jung
Començaments
Al mèsme epòca, Jung s'interessa al fenomèn del somnambulisme mediumnic, après aver legit l'obratge del Genevés Théodore Flournoy consacrat a aqueste subjècte, De las Índias cap a la planèta Mart. En 1902, lo jove psiquiatre pren un conjat sabatic per apregondir sas coneissenças dins aqueste domèni. Passa l'ivèrn 1902–1903, d'en primièr  París puèi a Londres. A son retorn en 1904, Jung es nomenat professor adjonch a l'universitat de Zuric e lo jove parelh s'endemora près del Burghölzli. Carl Gustav trabalha sempre mai, los Jung an pas de vida sociala. Onaga naís lor filha primièra, Agathe Regina. A partir d'aqueste moment, Emma Jung se consacra al fogal, daissant les sieunas òbras de recerca sus la simbolica de la legenda del Grasal.
Lescouët-Gouarec
Istòria
Lescouët-Gouarec est un démembrement de l'ancienne paroisse primitive de Plélauff. Lescouët (Lesquoat) est une paroisse du diocèse de Vannes dès 1283. De 1493 et jusqu’au siècle, Lescouët est unie à la paroisse de Plélauff.
Lescouët-Gouarec s'est agrandie vers 1836 d'une portion de territoire au détriment de la commune de Perret (près du village de Guirmané), et lui a cédé en échange les villages du Bahel et de La Croix-Rouge.
Chailly-sur-Armançon
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa