cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Émagny
Istòria
Antany, Émagny E Pi, distants de qualques centenats de mètres, constituissián un sol e meteis vilatge : Pi lo Émagny. En 1789, en lo moment de la creacion dels departaments, l'assemblada constituenta #decidir d'utilizar lo riu lo Ognon, coma frontièra naturala entre los departaments del Doubs e de l'Anautita-Saône, en separant aital Émagny de Pi. De los nòstres jorns, es pas escàs de trobar encara de toristas a l'investigacion del pòble de "Pi lo Émagny". La municipalitat de Émagny situat en lo Doubs possedís pas glèisa ni de cementèri doncas que se tròban sul territòri communal de Pi, n'Anautita-Saône. Per contra, Émagny e Pi possedisson caduna lo pròpri monument als mòrtes. Lo vuèg graèr s'a lo 03ème dimenge de junh a Emagny per la fèsta dels parents. Lo fuòc de artifici de la fèsta nacionala a tirat lo 13 de Julhet dempuèi Pi. Qualques animacions coma lo Téléthon se desenrotllen a Pi. Malgrat la separacion administrativa dels dos pòbles i a mai de dos sègles, los ligams demòran fòrça fòrts entre los abitants.
Coca-Cola
Recèpta
Acid fosforic:. (Acidulant E-338, que dona la sensacion de fresc).
Fuèlhas de còca:.
Pòbles indigènas d'America
vinheta|Distribucion contemporanèa dels pòbles indigènas d'America, inclusent pas de pòbles mixtes. thumb|Quíchoas en [[Peró]] thumb|[[Maias de Chiapas]] thumb|Shoshoni, dels [[Estats Units d'America.]] vinheta|Distribucion de las familhas lingüisticas indigènas d'America del Nòrd. vinheta|Distribucion de las familhas lingüisticas indigènas d'America del Sud, sense [[quíchoa|quíchoan e aimaran.]]
Los pòbles indigènas d'America o amerindians o americans natius son los abitants precolombians del continent american, lors descendents e d'autres grops etnics que s'identifican amb aqueles pòbles istorics. D'en primièr, segon las recercas scientificas recentas, los èssers umans apareguèron en America en arribant per mar o pel pont de glaça o de tèrra que ligava Asia amb l'America del Nòrd, encara que d'autres teorias suggerisson que qualques grops arribèron de Polinesia per l'ocean Pacific. Aqueles grops se diversifiquèron formant fòrças nacions e tribús per tot lo continent.
Qualques pòbles indigènas d'America se desvolopèron en de societats avançadas basadas sus l'agricultura pendent fòrça sègles. Dins qualques regions crèeron de civilizacions fòrça desvolopadas amb de sistèmas religioses e politics complèxes. Las estimacions de la populacion originala d'America abans l'arribada dels europèus varia dins lo temps entre 10 milions a 120 milions, encara que un chifra mejana, a l'entorn de 50 milions siá pus acceptada. La majora partida de la populacion viviá en Mesoamerica o dins la region occidentala de l'America del Sud.
Las malautiás desconegudas al Nòu Monde tuèron un percentatge fòrça important de la populacion amerindiana. La veròla, Lo tifus, la gripa, la difteria e lo sarrampiu causèron una de las calamitats mai granda de l'istòria umana. De fach, la primèra granda epidèmia comencèt abans de la conquista de Tenochtitlan. En America del Nòrd, almens 98 ondas d'epidèmias afectèron las populacions amerindianas dempuèi lo primièr contacte amb los europèus al sègle XX. D'autras rasons explican la descreissença drastica de la populacion amerindiana coma l'utizacion de forçats per trabalhar dins las minas d'aur o las plantacions agricòlas o las guèrras de contunh amb los europèus e entre las comunitats indigènas.
A partir del sègle XX, la majoritat dels estats americans metèron en òbra de programas o aprovèron de leis per la proteccion de las culturas, lengas e dels sistèmas d'organizacion sociala dels pòbles indigènas. En Argentina, Mexic, Colómbia, Peró, Bolívia e Paraguai lors lengas gaudisson d'un tipe de reconeissença legala o oficiala. Als Estats Units d'America e Canadà, son pas somesas a totas las leis federalas o estatalas mas gaudisson del drech d'autonomia dins de las resèrvas (o vast territòris coma al Canadà) ont vivon. Los pòbles indigènas actualament son un percentatge considerable de la poblacion de qualques païses: Bolívia (55%), Peró (45%), Eqüator (25%), e Mexic (12%). Pasmens dins la majoritat dels païses lo compausent etnic predominant es lo mestís, es a dire d'ascendéncia europèa e amerindiana.
Tillou
Tillou es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Coca-Cola
Recèpta
Noses de Cola:. (Las noses de Cola contenon de cafeïna)
Tardas
Tardas (Tardes en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Tillou
Nòtas
<references group="N"/>
Émagny
Istòria
Autrefois, Émagny et Pin, distants de quelques centaines de mètres, constituaient un seul et même village : Pin l'Émagny. En 1789, lors de la création des départements, l'assemblée constituante décida d'utiliser la rivière l'Ognon, comme frontière naturelle entre les départements du Doubs et de la Haute-Saône, séparant ainsi Émagny de Pin. De nos jours, il n'est pas rare de rencontrer encore des touristes à la recherche du village de "Pin l'Émagny". La commune d'Émagny situé dans le Doubs ne possède pas d'église ni de cimetière puisqu'ils se trouvent sur le territoire communal de Pin, en Haute-Saône. En revanche, Émagny et Pin possèdent chacune leur propre monument aux morts. Le vide grenier se tient le 03ème dimanche de juin à Emagny pour la fête des pères. Le feu d'artifice de la fête nationale est tiré le 13 Juillet depuis Pin. Des animations comme le Téléthon se déroulent à Pin. Malgré la séparation administrative des deux villages il y a plus de deux siècles, les liens demeurent très forts entre les habitants.
Anòs
Anòs (Anos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament francés deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Tardas
Nòtas
<references group="N"/>
Anòs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [a'nɔs]. Ua fòrma anciana : Anos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, lo nom que vien probablament, segon Rohlfs, d'un nom gau d'òmi Andus, dab lo sufixe aquitan -ossum.
Courtenay
Courtenay pòt èsser:
Anòs
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat qu'a mau lejut Rohlfs, qui parla d'un nom pirenenc, benlhèu associat au basco andi, « gran ». Anòs que s'explica probablament per lo nom aquitan d'òmi Andos, dab lo sufixe aquitan -ossum.
Ploubalay
Plouvalae en breton ( Ploubalay en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
La parròquia primitive de Ploubalay èra mai vasta qu'aquel #qu'es uèi, englobava totalament totas las municipalitats adjacents comaCréhen, Lancieux, Plessix-Balisson, Sant-Jacut-de-la-Mar e Trégon. Aquela parròquia a mencionat la totas primièras fes en tant #que glèisa de Ploballeio (L'ancian nom de Ploubalay) l'an 1163 en un escrit del Pape Alexandre III #que confirma los dreches preses per la glèisa de Ploubalay en aquela de Sant-Jacut (Anc.év.IV.278). Vendrà oficialament una parròquia l'an 1439 per un acte del Pòrti Jean V de Bretanha. La parròquia de Ploubalay i aviá ligat jos la Ancian Regim al diocèse de Sant-Malo, e en aquel fasiá partida de la subdivision del Poudouvre. La primièra eleccion municipala se #desenrotllar en 1790.
Coca-Cola
Recèpta
Alcòl a 20%:. (Dissolvent)
Chuc de citron:.
Glicerina:. (Conservator)
Vedelha (Bearn)
Vedelha [we'deʎɔ] (Bédeille en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [we'deʎɔ]. Las fòrmas ancianas que son Avedelle « qu'on nomme aujourd'hui Bedeille » (Marca qui cita lo Cartulari de Lescar en 1101), Bedelhe en 1402, Vedelha en 1429, Avedelha en 1429, Abedeille en 1682, Bedeille (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, lo nom que vien de Vitellia (villa) (nom latin d'òmi Vitellius).
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat que desconeish la prononciacion : que i a avut ua aferèsi pr'amor lo v no's pòt pas prononciar [w] qu'en posicion intervocalica. Que cau donc partir d'Avedelha. Lo mot avedelha, « lòc on i a avets » qu'existeish enqüèra en bearnés.
Coca-Cola
Recèpta
Extrach de vanilha:.
Sèt esséncias:
Esséncia d'irange:.
Esséncia de càssia (canèla de China): (La Càssia es un arbre originari d'Índia amb de caracteristicas medicinalas)
Esséncia de coriandra:.
Esséncia de neroli:. (S'obten per la destillacion al vapor de las flors del bigaradièr) Esséncia de citron verd:.
Alcòl a 95%: 04-09 g. Aiga carbonatada
1) Preparacion del siròp amb los ingredients basics: Dissòlvre lo sucre dins una quantitat sufisenta d'aiga, apondre lo caramèl, la cafeïna e l'acid fosforic. A part, macerar las fuèlhas de coca descocainizadas e las noses de Cola dins l'alcòl a 20%; aprèp filtracion apondre lo liquid al siròp precedent. S'obten atal un siròp que se resèrva.
2) Preparacion 7X (Las sèt esséncias): Mesclar las esséncias dins l'alcòl a 95% e apondre d'aiga. Daissar repausar 24 oras a 15 º C perque se separe l'estat troble. Recuelhir la partida clara del liquid e apondre lo siròp de la primièra etapa.
4) Preparacion del Coca-cola: Mesclar del siròp final obtengut, amb d'aiga carbonatada per preparar, aumentant atal 6,5 còps lo volum. Aprèp apondre lo chuc de citron, la glicerina e l'extrach de vanilha.
Santat
Se faguèt divèrsas acusacions lo long de son istòria per èsser nociva, per exemple, en 1954 la legislacion francesa arribèt un breu temps a l'enebir.
Coca-Cola Zero que se vend al Mexic conten un ingredient que los Estats Units d'America e l'Union Europèa conten pas: lo Ciclamat de Sodi. Als Estats Units d'America se'n enibiguèt perque d'estudis mòstran que provòca càncer.
Obesitat e diabètas
Una de las principalas preocupacions dels consomators es l'efècte que produís lo sucre que conten (diabèta sacarina e obesitat). Aqueles problèmes poirián se resòlvre simplament en respectant la quantitat maximala de consomacion recomanada pels productes. Tamben se crida l'atencion sus l'usatge de qualques edulcorants (E150), per exemple l'usatge del ciclamat de potassi qu'es enebit als Estats Units d'America.
L'entrepresa
thumb|World of Coca-Cola, Las Vegas, EUA Los burèus centrals de la companhiá, The Coca-Cola Company, fundada en 1886, es tròban a Atlanta, als Estats Units d'America.
America e Euròpa
Es en America que se consomís mai de Coca-Cola. Lo recòrd mondial (2007) es lo Mexic amb 135,8 litres per capita annal, seguit pels Estats Units d'America amb 96 litres per capita annal e en tresen Espanha amb 95,4 litres.
Asia
Coca-Cola dintrèt en fòrça en 1954.
Falatin
Geografia
350px|left|thumb|Falatin dins lo Lemosin linguistic (sa partida auvernhata)
Nòtas
<references group="N"/>
Estialesc
Toponimia
La prononciacion qu'ei [estja'les]. Las fòrmas ancianas que son Estheles en 1383, Esquialest en 1385, Estielesc au sègle XIVau, Esquielest en 1399, Estialesc en 1405, Istaliecxs en 1546, Estyalescxs en 1548, Sanctus Vincentius d'Estialescq en 1612, Estialescq (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, lo nom que vien d'un tèma estel, « ròc » (cf. Estavar) o d'un nom d'arriu dab lo sufixe -esc, lo tot dab un punt d'interrogacion.
Segon Miquèu Grosclaude, lo tèma orinimic de Dauzat qu'ei lo d'Esterèu, Asturias, etc. Mès lo site que correspón pas a l'ipotèsi. Solament, que i a quauques fòrmas en Esqui-, qui hèn supausar un nom primitiu Esquialesc. Lo passatge a Estialesc, favorizat per un besonh de dissimilacion (que i a dus [k]) qu'ei ua permutacion enter oclusivas ([k] > [t]). Lo nom que seré format de esquiau, « esquia de terrenh » e deu resultat deu sufixe -iscum, -esc, qui marca la qualitat. Grosclaude que considèra lo nom ei en acòrd dab lo site, mès que balança, pr'amor las fòrmas en -est son dominantas e ancianas.
Curley
Curley es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montoire-sur-le-Loir
Montoire-sur-le-Loir es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Montoire Es una vila fòrta anciana, coneguda jol nom de Aureum Monds en latin medieval. La glèisa santa Gilles anava de la siá voûte de las frescas romanas, #que testifiquen encara per las dessins #que n'a realizats Senhor Launay, de lo sieu ancià rayonnement religiós. La ostal de Montoire assegura lo sieu renom guerrer. La vila e la siá campanha, a las confins del Blaisois e del Portamantèl, an integrat en lo comtat de Vendôme.
Monteor O Montoire a @promouvoir capital del Bas-Vendômois jos Jean V, #qu'organiza la scission de la tèrra comtale de Vendôme. L'ostal de Vendôme passa a las Borbó, abans de tornar dins l'ostal reial l'an 1712. Ela échoit al gentilhomme d'origina bretonne Kerhoent a la fin de l'Ancian Regim. Obten l'autorizacion de renommer la tèrra de Montoire dins país de Kerhoent.
Montoire est une ville forte ancienne, connue sous le nom de Aureum Mons en latin médiéval. La glèisa saint Gilles portait sur sa voûte des fresques romanes, qui témoignent encore par les dessins qu'en a réalisés Monsieur Launay, de son ancien rayonnement religieux. La maison de Montoire assure son renom guerrier. La ville et sa campagne, aux confins du Blaisois et du Perche, sont intégrés dans le comté de Vendôme.
Monteor ou Montoire est promue capitale du Bas-Vendômois sous Jean V, qui organise la scission de la terre comtale de Vendôme. La maison de Vendôme passe aux Bourbons, avant de revenir à la maison royale en 1712. Elle échoit au gentilhomme d'origine bretonne Kerhoent à la fin de l'Ancien Régime. Il obtient l'autorisation de renommer la terre de Montoire en pays de Kerhoent.
Beaucamps-le-Vieux
Bieucamp en picard (Beaucamps-le-Vieux en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Micvé
Lo Micvé es un banh ritual utilizat per l'ablucion necessària als rites de puretat dins lo judaïsme.
Practicat dins un bacin d'aiga o banhadoira qu'una persona i se pòsca immergir entièrament. Las règlas que regisson los mikvaot son complèxas e son definidas dins lo tractat omonim de la Michnà. L'aiga (o al mens la primièra quantitat versada dins la cistèrna) non pòt èsser vojada, en consequéncia las aigas de pluèja son generalament las mai utliziadas per inicalizar lo Micvé.
Pòt èsser utilzat, tant pels òmes coma per las dònas. Al jorn d'uèi sonque las dònas an conservada l'obligacion d'utilizar lo Micvé d'un biais ritual sèt jorns aprèp la culminacion de cada cicle menstrual. Qualques òmes an conservat la costuma d'anar al Micvé pas que la velha de Yom Kippur o Jorn del Perdon, mentre que los josieus hassidics lo practican cada jorn.
Bazentin
Bazintin en picard (Bazentin en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
thumb|left|La comuna-escor, reconstruite après la [[Primièra Guèrra mondiala]] Bazentin es un vilatge picard del Santerre, situat a unitat|9|km al nòrd-es de Albert, a la cœur de la zòna dels combats de la Batalha de la Soma.
A situat près del anciana rota nacionala 29 (actuala RD 1029).
thumb|left|La mairie-école, reconstruite après la [[Première Guerre mondiale]] Bazentin est un village picard du Santerre, situé à 9 km au nord-est d'Albert, au cœur de la zone des combats de la Bataille de la Somme.
Il est situé à proximité de l'ancienne route nationale 29 (actuelle RD 1029).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|Lo baraquement en servint d'escòla cap a 1920.
Nòtas
<references group=N/>
Contigné
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Soliers
Soliers es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Poulaines
Poulaines es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Sent Haust (Bearn)
Sent Haust (Saint-Faust en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sen 'hawst]. Las fòrmas ancianas que son Sent Haust, en 1385, St Faust (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Lo nom qu'ei lo de Sanctus Faustus, avesque (de Riés) deu sègle Vau, ,.
Region de Biobío
Clima
Lo clima es mediterranèu.
Beaucamps-le-Jeune
Bieucamp-Jonne en picard (Beaucamps-le-Jeune en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Geografia
Beaucamps-Lo-Jove es un vilatge picard situat als confins dels departaments de la Soma, de la Oise, e de la Seine-Maritima.
Beaucamps-le-Jeune est un village picard situé aux confins des départements de la Somme, de l'Oise, et de la Seine-Maritime.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge #èsser desservie per una linha de camin de fèrre secondaire a via métrique de las camins de fèrre départementaux de la Soma de 1901 a 1940. Connectava Aumale a Amians.
Le village fut desservie par une ligne de chemin de fer secondaire à voie métrique des chemins de fer départementaux de la Somme de 1901 à 1940. Elle reliait Aumale à Amiens.
Nòtas
<references group=N/>
Tourtenay
Tourtenay es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Sent Marien
Sent Marien (Saint-Marien en francés) es una comuna occitana probablament de Berric, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Referéncias
? ?
Loutehel
Loutehel en breton ( Loutehel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
Legendas :
Légendes :
Bèiçac
Bèiçac (Beissat en francés) es una comuna occitana de Lemosin situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Trayes
Trayes es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Macornay
Macornay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Trayes
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Macornay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
An Oulmeg
An Oulmeg en breton ( Lourmais en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
Antany Del diocèse de Sant-Malo, del archidiaconé de Dinan e del doyenné de Bécherel. En 1884, del archidiocèse de Roazhon, del archidiaconé de Sant-Malo e del doyenné de Combourg.
ORIGINAS : E mai se ignoram los commencements d'aquela parròquia, es totun cèrt #que la glèisa de Lourmais i aguèt donat de pro bona ora als fraires bénédictins del abbaye de Marmoutier de Tors. Vesèm, n'efièch, aqueles religioses possedir encara en 1319 lo patrocini de la glèisa de Lourmais, #que lo recteur n'èra alavetz presentat pel prieur de Combourg : Ecclesia de Lormeio quam dat dominus prior Comburni
A, lo prieur de Combourg levava encara los #dire de la parròquia de Lourmais, mas presentava pas mai lo recteur, que l'avesque nomenava alavetz. Lo pouillé del diocèse de Sant-Malo (1739-1767) apren que lo recteur de Lourmais i aviá 800 libres d'intrada, e #que lo Sr. De Trans èra senhor de la parròquia.
GLÈISA : Dédiée a Santa Anne, aquela glèisa se compausa d'una simpla nef a chevet drech ; lo tot apareis de la fin de la o mai lèu del commencement de la  ; la fenèstra en ogive del chevet es murée. S'es apondut a la nef l'an 1860 un pichon torn egalament ogivale.
En 1696, lo sire de Combourg se #far manténer en lo sieu drech de superioritat a Lourmais ; mas, coma venèm d'o dire, los dreches de fondacion e de prééminence apertenián a la s-|XVIII|e}} al senhor de Trans. Aquel darrièr i aviá quitament, al mièg del chœur, del costat del évangile, un enfeu e un cavòt anautit de tèrra que l'avesque de Sant-Malo #pregar en 1752 la Sra. De Trans de far retrocedir, perque los sacerdòts avián pena a dintrar en la sacristie. I aviá qualques fondacions dins aquela glèisa, una, dintre d'autras, per la mantenença de la lampe.
CAPÈLAS:
Autrefois du diocèse de Saint-Malo, de l’archidiaconé de Dinan et du doyenné de Bécherel. En 1884, de l’archidiocèse de Rennes, de l’archidiaconé de Saint-Malo et du doyenné de Combourg.
ORIGINES : Quoique nous ignorions les commencements de cette paroisse, il est toutefois certain que l’église de Lourmais fut donnée d’assez bonne heure aux moines bénédictins de l’abbaye de Marmoutier de Tours. Nous voyons, en effet, ces religieux posséder encore en 1319 le patronage de l’église de Lourmais, dont le recteur était alors présenté par le prieur de Combourg : Ecclesia de Lormeio quam dat dominus prior Comburni
Au, le prieur de Combourg levait encore les dîmes de la paroisse de Lourmais, mais il ne présentait plus le recteur, que l’évêque nommait alors. Le pouillé du diocèse de Saint-Malo (1739-1767) nous apprend que le recteur de Lourmais avait 800 livres de revenu, et que M. de Trans était seigneur de la paroisse.
ÉGLISE : Dédiée à Sainte Anne, cette église se compose d’une simple nef à chevet droit ; le tout paraît de la fin du ou plutôt du commencement du  ; la fenêtre en ogive du chevet est murée. On a ajouté à la nef en 1860 une petite tour également ogivale.
Ploubazlanec
Plaeraneg en breton ( Ploubazlanec en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
L
Épenoy
Épenoy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Feniers
Feniers (Féniers en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Toponimia
A Feniers, i a lo vilatge de l’Aussedat (fr. Loussedat) que ven dau latin medievau 'absitas' (manse, domèni non ocupat per un colon) que es una tèrra en garait). Lo vilatge de l’Auvatge (fr. Louvage) ven de 'auva' vespilha; cendre que vòla, produita per las plantas que se creman en esbosigant. Mistral menciona lo verbe 'auvar', espandir sus l'eissart la cendre de las plantas cremadas, dau latin 'albare', blanquir).
Istòria
A Feniers, se fondèt lo movement Volèm Viure Au País en 1973.
Nòtas
<references group="N"/>
Sent Marçau lo Mont
Sent Marçau lo Mont (Saint-Martial-le-Mont en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Duranville
Duranville en normand (Duranville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Sent Marçau lo Mont
Nòtas
<references group="N"/>
Duranville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jean-Luc Mélenchon
Jean-Luc Mélenchon, nascut lo 19 d'agost de 1951 a Tànger, Marròc, es un òme politic francés.
Elegit local de Massy puèi del departament de l'Essonne a partir de 1983, foguèt elgit senator de l'Essonne en 1986, 1995 e 2004. Jean-Luc Mélenchon foguèt ministre de l'Ensenhament professional de 2000 a 2002, dins le govèrn de coabitacion de Lionel Jospin. Al Partit socialista, se situa a l'ala èsquèrra fins al congrès de Rems de novembre de 2008, quand quitèt lo partit per crear lo Partit d'esquèrra. Foguèt elegit deputat europèu dins la circonscripcion Sud Oèst en 2009. Es elegit deputat a Marselha en 2017.
Jean-Luc Mélenchon es candidat a las eleccions presidencialas francesas de 2012, 2017 e 2022. Capita pas a se qualificar pel segond torn.
Ulcot
Ulcot es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Léthuin
Léthuin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montrichard
Montrichard (prononciacion en francés: /mɔ̃tʁiʃaʁ/) es una comuna francesa anciana, situada dins lo departament de Loir e Char e la region de Centre e Vau de Léger. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2016, es una comuna delegada de la comuna novèla de Montrichard Val de Cher.
Juraments d'Estrasborg
Los juraments d'Estrasborg (en latin Sacramenta Argentariae), son de manuscrits que foguèron redigit per oficializar una aliança signada lo 14 de febrièr de 842, entre dos felens de Carlesmanhe, Carles lo Calvet e Loís lo Germanic, contra las ambicions de son fraire ainat, Lotari.
Montrichard
Geografia
Comuna a broa de Char entre Tors e Vierzon. Païsatge mixte: vinhas, bòsques, pradas e cerealas. Viu tanben del torisme dins la zona dels castèls de Léger qu'es a mens de 20km de Chenonceaux, Amboise, Montpoupon, Valençay e Chaumont.
Istòria
Lo donjon carrat atesta de la preséncia d'un castèl del.
Curtil-Saint-Seine
Curtil-Saint-Seine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mortròu
Mortròu (Mortroux en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo marchés.
Usseau (Doas Sèvras)
Probablhament U(i)ssiau (Usseau en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Mortròu
Nòtas
<references group="N"/>
Usseau (Doas Sèvras)
Geografia
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sommervieu
Sommervieu es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Usseau (Doas Sèvras)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Juraments d'Estrasborg
Extrach del jurament en lenga romanica
Per l'amor de Dieu e pel pòble crestian e nòstre salvament comun, a partir d'uèi, e tant que Dieu me donarà saber e poder, salvarai mon fraire Carles per mon ajuda e en tota causa, coma òm deu salvar son fraire, segon drechura, a condicion que el faga parièr per ieu, e tendrai pas jamai amb Lotari cap plaid que, de ma volontat, pòsca èsser daumatjós a mon fraire Carles.
Sommervieu
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Juraments d'Estrasborg
Extrach del jurament en lenga tudesca
Lo meteis extrach dins çò qu'es probablament una forma de francic:
Joachim Gauck
Joachim Gauck (nascut en 1940) es un ancian pastor e òme politic alemand. Lo 18 de març de 2012 foguèt elegit per l'assemblada federala coma lo 11 president federal d'Alemanha. Es lo primièr president independent dempuèi la Segonda Guèrra Mondiala.
Enorzh
Enorzh en breton (Nort-sur-Erdre en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Joachim Gauck
Pastor a la Republica Democratica Alemanda
Desvolopèt un ròtle important en la reunificacion alemanda de 1990. Del 1982 al 1990 condusiguèt la glèisa regionala a Rostock. Durant los moments finales de la Republica Democratica Alemanda (RDA) foguèt un membre important del Neues Forum, un movement civic e partit pro-democrata. En las primièras e unicas eleccions liuras de la RDA foguèt elegit membre de la Cambra del Pòble (Volkskammer). Venguèt alavetz president del comitat especial de l'inspeccion en la dissolucion del ministèri de la Stasi, la polícia secrèta de l'estat comunista.
Usseau (Doas Sèvras)
Nòtas
<references group="N"/>
Juraments d'Estrasborg
Extrach del jurament en lenga tudesca
"In Godes minna ind in thes christianes folches ind unser bedhero gealtnissi, fon thesemo dage frammordes, so fram so mir Got geuuizci indi mahd furgibit, so haldih tesan minan bruodher, soso man mit rehtu sinan bruodher scal, in thiu, thaz er mig sosoma duo ; indi mit Ludheren in nohheiniu thing ne gegango, zhe minan uuillon imo ce scadhen uuerhen."
Tercilhac
Tercilhac (Tercillat en francés) es una comuna occitana, probablament de Berric, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Montrieux-en-Sologne
Montrieux-en-Sologne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Istòria
Lo vilatge pren successivament lo nom de Monstellerum, Monstirio (final de la XV sègle), La Motte de Montrieux (finala de la XVI sègle, Montrieux en Gault (XVIII sègle) abans de ganhar lo sieu nom actual . La glèisa data de la XIV sègle e lo sieu castèl de la primièra mitat de la XV sègle.
Le village prend successivement le nom de Monstellerum, Monstirio (fin du XV siècle), La Motte de Montrieux (fin du XVI siècle, Montrieux en Gault (XVIII siècle) avant de gagner son nom actuel . La glèisa date du XIV siècle et son château de la première moitié du XV siècle.
Guilly
Guilly pòt essèr:
Maillet
Maillet pòt essèr:
Valièra
Valièra (Vallière en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Ploeven
Geografia
Lo sieu païsatge se presenta jos la forma d'amplas vallonnements, alternance de tucs e vallons, escalonant-se de siás n'oèst, per replans, cap a la mar.
Valièra
Istòria
Dins les premèiras anadas de la Revolucion francesa, la comunas de Valièra absorbís quatre autrqs comunas : Eissartiau (Sartiau), Montorsin, Pimpérigeas (nom occitan ?) e La Vau d'Ugier. En 1814, son territòri s'agrandís encara amb la fusion de Sant Severin (nom occitan ?).
Ploeven
Geografia
L'aspècte visual del païsatge actual es la consequéncia de transformacions relativament recentas. La trame bocagère atapida #que constituissiá lo parcellaire de antany a fach luòc, al continuament del remembrement realizat l'an 1965, a un domeni agricòla. Aquel dégage de vastes perspectivas en fasent aparéisser/aparéisser lo bastit dels pòbles, antany protegits per la vegetacion, los tucs de las Municipalitats vesinas e l'ocean.
Plogastell-Sant-Jermen
Istòria
En 1595 pendent lo periòde entrebolit dels guèrras de la liga, en una lande en los environs de Plogastel-Sant-Germain, lo bandoler Guy Éder de la Fontenelle e las 300 a 400 cavalièrs #que la acompanhavan #aucir qualque 1500 paysans #que s'i èran amassats per anar lo déloger de lo sieu repaire del Isla Tristan. Los mai chanceux #poder escapar a la massacre al favor de las barralhas.
En 1595 durant la période troublée des guerres de la ligue, dans une lande dans les environs de Plogastel-Saint-Germain, le brigand Guy Éder de La Fontenelle et les 300 à 400 cavaliers qui l'accompagnaient tuèrent quelque 1500 paysans qui s'y étaient réunis pour aller le déloger de son repaire de l'Île Tristan. Les plus chanceux purent échapper au massacre à la faveur des haies.
Ploeven
Geografia
La façada littorale se desvolòpa sus un quilomètre de còsta e ofrís doas maques de plajas de sable defunta.
Bordeaux
Bordeaux qu'ei un toponim francés:
Saint-Gilles
Saint-Gilles pòt essèr:
Beaucourt-sur-l'Ancre
Bieucourt-su-l'Inke en picard (Beaucourt-sur-l'Ancre en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
Vilatge situat en la vallée de la Àncora, limitrophe del -Calava.
Bordeaux
Es tanben lo nom francés de Bordèu.
Flaiac (Marcha)
Flaiac (Flayat en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Valièra
Nòtas
<references group="N"/>
Flaiac (Marcha)
Nòtas
<references group="N"/>
Beaucourt-sur-l'Ancre
Geografia
Village situé dans la vallée de l'Ancre, limitrophe du Pas-de-Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Cossí totes los pòbles d'aquel sector, i aguèt destruit pendent la Primièra Guèrra mondiala.
Comme tous les villages de ce secteur, il fut détruit pendant la Première Guerre mondiale.
Crottes-en-Pithiverais
Crottes-en-Pithiverais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Crottes-En-Pithiverais absorbeix lo anciana comuna de Teillay-Sant-Benoît per Decrèt Préfectoral del 30 de decembre 1972.
Crottes-en-Pithiverais absorbe l'ancienne commune de Teillay-Saint-Benoît par Arrêté Préfectoral du 30 décembre 1972.
Ploeven
Geografia
País d'esséncia rurala, jouissant de bonas condicions climaticas, la Municipalitat de Ploéven, amb la siá riba, las siás ruisseaux e marais, los sieus camins vuèges e lo sieu patrimòni istoric, constituissi lo marc ideal de enrichissantes e tonifiantes de vacanças
Beaucourt-sur-l'Ancre
Nòtas
<references group=N/>
Caunas de Conhac
right|250px Las caunas de Conhac se tròban dins la comuna de Pairinhac, prèp de Gordon, en Carcin, dins lo departament d'Òlt.
Ploeven
Geografia
Heureux mariage de la mer et de la campagne, Ploéven est une petite commune attachante de bord de mer, au fond de la baie de Douarnenez et au centre de la riche plaine du Porzay.
Sent Marçau lo Vielh
Sent Marçau lo Vielh (Saint-Martial-le-Vieux en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Caunas de Conhac
Lo site se compausa de doas caunas distant d'aperaquí 200 m:
Ploeven
Geografia
Son paysage se présente sous la forme d'amples vallonnements, alternance de collines et vallons, s'étageant d'est en ouest, par paliers, vers la mer.
L'aspect visuel du paysage actuel est la conséquence de transformations relativement récentes. La trame bocagère serrée que constituait le parcellaire d'autrefois a fait place, à la suite du remembrement réalisé en 1965, à un domaine agricole. Celui-ci dégage de vastes perspectives faisant apparaître le bâti des villages, jadis protégés par la végétation, les collines des Communes voisines et l'océan.
Caunas de Conhac
Istoric
Foguèron descobèrtas en 1952. Serviguèron de decòr a una scèna finala de la pellicula cinematografica del niçard Jòrgi Lautner filmada en 1972 e sortida lo 25 de genièr de 1973.
Parnac
Parnac es un toponim occitan:
Caunas de Conhac
Art parietal
La cauna ondrada de Conhac embarra un grand nombre de pintura preïstoricas del Paleolitic Superior.
Murs
Murs pòt èsser:
Ploeven
Istòria
Ploéven Ofrís un patrimòni, d'una variété e d'una riquesa pauc comuna, amb vestigis préhistoriques e gallo-romains, una stèle de l'Edat de Fèrre, doas zònas fortificades medievalas, de las bastissas religiosas, un abitat rural tradicional e dels ostals typiques.
Lo sieu patrimòni natural presenta un #erós matrimòni entre la mar e la campanha. La possession d'un abitat de qualitat mancomunada a operacions de valorisation an permeses a Ploéven d'obténer, en 1992, lo label Comuna del patrimòni rural de Bretanha.
Murs
E tanben:
Ploeven
Istòria
Per garantir aquel eiretatge del passat, la Municipalitat ven de metre en marcha una Zòna de proteccion del patrimòni architectural urban e paysagers (ZPPAUP). Indépendamment Dels monuments, los Circuits del Patrimòni Rural permeton de descobrir un abitat del domeni privat particularament interessant.
Ploéven offre un patrimoine, d'une variété et d'une richesse peu commune, avec des vestiges préhistoriques et gallo-romains, une stèle de l'Âge de Fer, deux zones fortifiées médiévales, des édifices religieux, un habitat rural traditionnel et des maisons typiques.
Son patrimoine naturel présente un heureux mariage entre la mer et la campagne. La possession d'un habitat de qualité associée à des opérations de valorisation ont permis à Ploéven d'obtenir, en 1992, le label Commune du patrimoine rural de Bretagne.
Pour garantir cet héritage du passé, la Commune vient de mettre en place une Zone de protection du patrimoine architectural urbain et paysagers (ZPPAUP). Indépendamment des monuments, les Circuits du Patrimoine Rural permettent de découvrir un habitat du domaine privé particulièrement intéressant.
Beauchamps (Sòma)
Beuchin (Sonme) en picard (Beauchamps en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Geografia
Bourg picard Situat sus la Bresle, a 10 km de la siá desbocadura en la Mange (mar), en limit de la Anautita-Normandie, desservie per la anciana rota nacionala 15bis de Grandvilliers (Oise) al Tréport.
Bourg picard situé sur la Bresle, à 10 km de son embouchure dans la Manche (mer), en limite de la Haute-Normandie, desservie par l'ancienne route nationale 15bis de Grandvilliers (Oise) au Tréport.
Caunas de Conhac
Art parietal
Las figuracions comprenon de cèrvis megalocèros, de boquetins, de mamots en mai de diferentas figuracions umanas esquematicas, que doas interpretadas coma d', qu'òm pòt trobar al Puèg Mèrle tanben.
Lo carbon utilizat per d'unes dessenhs se poguèt datar pel metòde del carbòni 14; se destrian doas fasas:
Lo musèu del Puèg Mèrle n'ofrís una analisi de las òbras preïstòricas.
Corné
Corné es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
paginas/hiscorn.htm Istòria de la municipalitat de corné
Histoire de la commune de corné
Beauchamps (Sòma)
Nòtas
<references group=N/>
Conte
Conte pòt essèr:
Arpheuilles (Endre)
Arpheuilles es una comuna francesa administrada per lo departament d'Endre de la region dau Centre.
Benavent
Benavent (Bénévent-l'Abbaye en francés) es una comuna occitana de Lemosin, en Nauta Marcha, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Lo dialecte locau es lo lemosin.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Belagarda (Cruesa)
Belagarda (Bellegarde-en-Marche en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Toponimia
Bèlagarda es atestat Villa Bellagarde en 1267. Garda ven dau germanic *wardon, « gardar », wart, « garda », puèi « tor de gaita », puèi « fortalesa » en general; bela es simplament un adjectiu valorizant. Los noms dau tipe Bèlagarda son doncas associats a de las fortalesas, de las tors de gaita; son presents en Occitània e en Arpitània e gaireben absents en França pròpiament dita. La sola comuna d'aqueu nom i es Bellegarde, dins lo Loiret, e lo nom es un transferiment d'un nom occitan francizat : lo vilatge se disiá Choisy-aux-Loges fins al 6 d'agost 1645, quand son senhor, Roger II de Saint-Lary de Bellegarde (~1562-1646), que sa familha sortiá de Belagarda, dins lo Gers e de Sent Lari, dins la Nauta Garona, instaurèt lo nom novel.
Bagneux (Endre)
Bagneux es una comuna francesa administrada per lo departament d'Endre de la region dau Centre.
Plobanaleg
en breton (Plobannalec-Lesconil en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
La municipalitat compti 3,221 abitants (2005), repartís principalament entre dos pòbles : Plobannalec, vilatge rural istoric situat al dedins de las tèrras e, distant de dos quilomètres sus un ais nòrd-sud, Lesconil, pòrt recent situat en una anse rocosa cara a la mar.
Lo vilatge de Lesconil es sus una zòna granitique, #que aflora sus tota la superfícia. Lo pòrt es longé a l'èst per una ria, lo Steir (riu en breton), #que remonta fins a Plonivel a tocar Plobannalec. De l'autre costat del pòrt, a l'oèst, la còsta es una alternance d'avançadas rocoses de còps imponents e de criques. A l'èst del rocher trucat Karreg Kreiz (rocher del mièg en breton), se tròba una crique de galets, Porz ar Feunteun. Dels suintements d'aiga doça i an donat naissença a una fontaine e a un primièr lavoir rustique délimité solament per de gròs galets. Un muret en environant lo "trauc d'aiga doça" primitif a #èsser édifié cap a 1920, mas a las grandas marées lo lavoir es submergé. Lo lavoir servissiá encara fins los ans 1950. A l'èst, la longitud del Steir, se tròba la fontaine Pomp lac, e a Portatz Roz a bastit un lavoir. D'unes autres ruisseaux alimentaient dels lavoirs, coma Kerloch e al Steir Nibilic (lavoir ara comblé, tot coma una part del Steir Nibilic). Existissiá al mièg del Steir Nibilic un menhir. Las aigas arribavan a just la siá reünion a las mai grandas marées. Aquel menhir - encara visible - a desgraciadament #èsser inscrusté en lo mur creat en lo moment del comblement de la part oèst del braç de mar e de l'edificacion de la Plaça<ref group=-4.21
L'ensems del territòri rèsta prèpa del nivèl de la mar, malgrat los noms de cèrts quartièrs coma lo Portatz Veil (lo tuc del molin) a Lesconil, en culminant pas #qu'a.
La commune compte 3,221 habitants (2005), répartis principalement entre deux villages : Plobannalec, village rural historique situé à l'intérieur des terres et, distant de deux kilomètres sur un axe nord-sud, Lesconil, port récent situé dans une anse rocheuse face à la mer.
Le village de Lesconil est sur une zone granitique, qui affleure sur toute la surface. Le port est longé à l'est par une ria, le Steir (rivière en breton), qui remonte jusqu'à Plonivel à toucher Plobannalec. De l'autre côté du port, à l'ouest, la côte est une alternance d'avancées rocheuses parfois imposantes et de criques. À l'est du rocher appelé Karreg Kreiz (rocher du milieu en breton), se trouve une crique de galets, Porz ar Feunteun. Des suintements d'eau douce y ont donné naissance à une fontaine et à un premier lavoir rustique délimité seulement par de gros galets. Un muret entourant le "trou d'eau douce" primitif a été édifié vers 1920, mais aux grandes marées le lavoir est submergé. Le lavoir servait encore jusque dans années 1950. À l'est, le long du Steir, se trouve la fontaine Pomp loch, et à Menez Roz est construit un lavoir. D'autres ruisseaux alimentaient des lavoirs, comme à Kerloch et au Steir Nibilic (lavoir maintenant comblé, tout comme une partie du Steir Nibilic). Il existait au milieu du Steir Nibilic un menhir. Les eaux atteignaient juste son sommet aux plus grandes marées. Ce menhir - encore visible - a malheureusement été inscrusté dans le mur créé lors du comblement de la partie ouest du bras de mer et de l'édification de la Poste.
Istòria
La zòna de la municipalitat li a calgut conéisser/conéisser una activitat umana en lo moment del Neolític, doncas que lo dolmen del Portatz Veil e lo luòc del Quélarn datan d'aquel periòde, mas existís pas d'unas autras traces as de besonh.
L'istòria del pòble es pas pas fòrça porgida, Plobannalec en avent #èsser un pichon bourg agricòla semblable als sieus vesins. Es lo desvolopament industrial e touristique de lo sieu masatge caseriu litoral, Lesconil, #qu'a daissat çò de mès de traces.
La zone de la commune a dû connaître une activité humaine lors du Néolithique, puisque le dolmen du Menez Veil et le site du Quélarn datent de cette période, mais il n'existe pas d'autres traces précises.
Vallans
Vallans es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Maisod
Maisod es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Levainville
Levainville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gascon garonés
Lo gascon garonés o ribeirin es un parlar de transicion entre benaujant, guienés, vasadés e agenés. Meila trèits gascons orientaus e occidentaus, s'estend lo long de Garona, deu virat de Cadilhac au Marmandés. En Marmandés s'utiliza lo tèrme de parlar planiu ; aqueth parlar disha la plaça au lengadocian (pus precisament perigòrd) deu bòrn de La Gasèla (entre Viraselh e Sèishas.
Bèuluec (Endre)
Bèuluec (Beaulieu en francés) es una comuna d'Occitània, en Lemosin administrada per lo departament d'Endre de la region dau Centre e Vau de Léger.
Gascon garonés
Aqueste parlar qu'es ja mencionat per l'abat Caudéran.
Conjugasons
''Quòra coexistan duas fòrmas shens precision, la prumèira es puslèu macariana e la segonda puslèu marmandesa.