cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Langon (Loir e Char)
Istòria
En 1949, une gare ferroviaire y est construite.
Mirabel-et-Blacons
Geografia
Lo capluòc es a Blacons.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Renazé
Renazé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Crosey-le-Grand
Crosey-le-Grand es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Étusson
Étusson es una anciana comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània. Lo 1èr de genièr de 2016 es venguda comuna delegada de la comuna novela de Sent Maurici e Étusson.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Dommartin (Ain)
Dommartin  en arpitan ( Dommartin en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Dommartin Es una municipalitat rurala situat en la Bressa a 14 quilomètres de Mâcon.
Dommartin est une commune rurale située dans la Bresse à 14 kilomètres de Mâcon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Sus la municipalitat se trobava la anciana distincion de Coberthoud, en la mouvance de las sires de Bâgé. A nomenat successivament en : En un tèxt s'apren qu'en lo tribunal d'aquela ostal fòrt se trobava una maire près del camp dels veaux.
Sur la commune se trouvait l'ancienne seigneurie de Coberthoud, dans la mouvance des sires de Bâgé. Elle est nommée successivement en : Dans un texte on apprend que dans la cour de cette maison forte se trouvait une mare près du champ des veaux.
Argelòs (Bearn)
Argelòs (Argelos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Véder tanben Argelòs (Lanas).
La prononciacion qu'ei [arje'lɔs]. Las fòrmas ancianas que son Argilos en 1214, Argelos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Seguí, citat per Miqueu Grosclaude, lo nom que vien d'argelàs, « toja », de l'arabe al djaulak.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'arreliga Argelòs dab Argailo, cognomen atestat en Espanha e dab la gens Argelorum atestada a Cáceres.
Segon Dauzat e Rostaing, Argelòs que vien deu latin argilla, « argela » dab lo sufixe latin -osum.
Segon Miquèu Grosclaude, l'ipotèsi de Seguí qu'ei impossibla dens ua region qui a pas coneishut d'ocupacion araba e on i a autes mots a la plaça d'argelàs peu medish sens. Atau com Dauzat, Grosclaude que pensa lo nom pòt voler díser « argelós ». Totun aqueth sens que supausaré [arje'lus] (sufixe qualificatiu latin -osum) e non pas [arje'lɔs] (sufixe aquitanic -ossum). Mès que cau supausar ua confusion deus dus sufixes.
Courvières
Courvières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo bourg se trobava en los fiefs #que Amaury III de Joux declarava en 1246 aperténer a la ostal de Chalon-Arlay, a aquela distincion èra totjorn entre las mans de las sires de Joux.
Qualqu'uns dels abitants èran liures e francs del temps que d'autras, se'n comptava mai de cinquanta, èran mainmortable de la siá persona e de los sieus bens.
Lo senhor de Courvières i aviá la justícia anautita, mièja e bassa, i aviá lo drech de publicar los testaments de los sieus òmes, de donar tutelle, d'aver un signe patibulaire, de crear tabellions, de far pagar los lods e las retenudas, de requectar las multas de justícia e los impòstes pels quatre cases (quand l'afar i aviá fach chevalier, #que partissiá n'indigne-mar, #que i aviá fach presoèr o #que maridava la siá filha), de ordonner dels "monstres-d'armas", d'aver dins lo vilatge un ostal-fòrt ont los abitants podián se retirar dins lo cas de perilh, de far far los sieus charrois, de far portar pels abitants las siás cartas e paquets en tot lo comtat, d'i aver sòl un molin a vent o a braç o a caval, d'exigir corvées per far los prés.
La distincion i aviá amassat a aquela de Noironte e de Mamirolle e erigida en marquisat en favor de Claude Monnier, primièr president del tribunal dels comptes a Dole en 1637.
Le bourg se trouvait dans les fiefs qu'Amaury III de Joux déclarait en 1246 appartenir à la maison de Chalon-Arlay, au cette seigneurie était toujours entre les mains des sires de Joux.
Certains des habitants étaient libres et francs alors que d'autres, on en comptait plus de cinquante, étaient mainmortable de leur personne et de leurs biens.
La seigneurie était réunie à celle de Noironte et de Mamirolle et érigée en marquisat en faveur de Claude Monnier, premier président de la cour des comptes à Dole en 1637.
Exireuil
Exireuil es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Garnerans
Garnerans en arpitan ( Garnerans en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Mirabèu (Droma)
Mirabèu dei Baroniás (Mirabel-aux-Baronnies en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Garnerans
Geografia
Comuna situada sul marge esquèrre de la Saône.
Mirabèu (Droma)
Geografia
Mirabèu aperten al canton de Niom (7 km) e se situa a 16 km de Vauriàs. Las comunas mai pròchas son Piegon, Vinsòbres, Puègmeiràs e Sant Roman de Vienés.
Garnerans
Geografia
Commune située sur la rive gauche de la Saône.
Mirabèu (Droma)
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Garnerans
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Martin-des-Besaces
Saint-Martin-des-Besaces es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Garnerans
Istòria
"Garnerans" Es un toponyme d'origina germanique mas una preséncia gallo-romaine sul territòri de la Municipalitat es fòrça probabla doncas qu'un tròç de via pavée a #èsser trobat la longitud dels marges de la Saône al lieudit "Vièlh Jonc". En 1680, la parròquia de Garnerans i aguèt creat per deslligament d'aquela de Bey e Claude Cachet de Montézan, 1er comte de Garnerans, Aconselhar dins lo Parlament de Dombes, #far bastir la glèisa aital coma lo sieu ancià presbytère.
"Garnerans" est un toponyme d'origine germanique mais une présence gallo-romaine sur le territoire de la Commune est fort probable puisqu'un tronçon de voie pavée a été retrouvé le long des berges de la Saône au lieudit "Vieux Jonc". En 1680, la paroisse de Garnerans fut créée par détachement de celle de Bey et Claude Cachet de Montézan, 1er comte de Garnerans, Conseiller au Parlement de Dombes, fit construire l'église ainsi que son ancien presbytère.
Saint-Martin-des-Besaces
Istòria
En 1973, Sant-Martin-de detlos-Besaces (1,063 abitants l'an 1968) fusiona amb La Ferrière-a lo-Doyen (111 abitants), comuna al nòrd-es de lo sieu territòri #que garda l'estatut de municipalitat mancomunat. A la creacion de las costats, La Ferrière-a lo-Doyen i aviá #èsser cap de-luòc d'un costat suprimit en lo moment del redécoupage cantonal del an IX (1801).
En 1973, Saint-Martin-des-Besaces (1,063 habitants en 1968) fusionne avec La Ferrière-au-Doyen (111 habitants), commune au nord-est de son territoire qui garde le statut de commune associée. À la création des cantons, La Ferrière-au-Doyen avait été capluòc d'un canton supprimé lors du redécoupage cantonal de l'an IX (1801).
Rennes-en-Grenouilles
Rennes-en-Grenouilles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Collandres-Quincarnon
Collandres-Quincarnon en normand (Collandres-Quincarnon en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Miribel (Droma)
Merebél en arpitan (Miribel en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Miribel confrontan amb Saint-Laurent-d'Onay, Montrigaud, Saint-Bonnet-de-Valclérieux e Saint-Christophe-et-le-Laris.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Miribel #Èsser una possession de la baronnie de Clérieux, de contunh dels comtes de Valentinois.
Miribel fut une possession de la baronnie de Clérieux, puis des comtes de Valentinois.
Collandres-Quincarnon
Geografia
Vilatge del país de Ouche.
Village du pays d'Ouche.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Benlèu nom analogue a Colandres (Cantal, Colandre 1333) Aquel genre de toponyme amb "lande" coma appellatif en essent per en un autre luòc desconegut en Normandie, se pòt i veire d'una autra manièra una formacion prèpa de "Nassandres" (Eure egalament) en contenent lo suffixe celtique -anda, testificat freqüentment.
A testificat jos la forma Esquerquenon l'an 1269. A compausat del tèrme Skakari= subernòm scandinave o appellatif "de lairons", equivalent del vièlh anglesa sċeacre de meteis sens e del appellatif plan conegut londe = bòsc. Synonymie Amb Ecaquelon, dos luòcs d'aquel nom en Normandie. Lo significat d'aqueles arquetips seriá doncas : "bòsc dels lairons", ipotèsi refortilhada pel fach #que dins l'estat de las fonts, existís pas d'autre trabalh de las skakari o sċeacre en Normandie.
Peut-être nom analogue à Colandres (Cantal, Colandre 1333) qui serait une association des termes "court" et "lande". Ce genre de toponyme avec "lande" comme appellatif étant par ailleurs inconnu en Normandie, on peut y voir autrement une formation proche de "Nassandres" (Eure également) contenant le suffixe celtique -anda, attesté fréquemment.
Frazé
Frazé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Geografia
Frazé Es un vilatge del Portamantèl situat a 1h30 del centre de París e a 40 minutas de Chartres.
Frazé est un village du Perche situé à 1h30 du centre de Paris et à 40 minutes de Chartres.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Faye-l'Abbesse
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Gex (Ain)
Gex en arpitan ( Gex en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Lassay-sur-Croisne
Lassay-sur-Croisne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arrien
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [a'rrjen]. Las fòrmas ancianas que son lo caperan d'Arrien en 1385 (se s'ageish d'aqueth vilatge), Arien en 1385, Rien en 1536, Arrien (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Arien (sègle XIXau, Archius de l'Empèri).
Faye-sur-Ardin
Faye-sur-Ardin es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Exoudun
Exoudun es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Chanteloup-les-Bois
Chanteloup-les-Bois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
Comuna angevine de las Mauges, Chanteloup-los-Bòsques se situa près de la vila de Cholet.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Origina del nom : De "canta" e "lop" o del pré-celtique *kant(a)-lup "serral pierreux".
Origine du nom : De "chante" et "loup" ou du pré-celtique *kant(a)-lup "coteau pierreux".
Leuc'han
Leuc'han en breton ( Leuhan en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Istòria
Aquela municipalitat a conegut per faches ligats a la Revòlta de las Casquetas Rojas l'an 1675 e a la Chouannerie. Lo vicomte Théodore Hersart de la Villemarqué i i auriá reculhit las mai polidas pèças de lo sieu recueil de cants populars.
Cette commune est connue pour des faits liés à la Révolte des Bonnets Rouges en 1675 et à la Chouannerie. Le vicomte Théodore Hersart de La Villemarqué y aurait recueilli les plus belles pièces de son recueil de chants populaires.
Groissiat
Groissiat en arpitan ( Groissiat en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Hauteville-Lompnès
Hauteville-Lompnes es una comuna francesa situada dins lo departament d'Ain e la la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arnós (Bearn)
Arnós (Arnos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Arricau e Bòrdas
Arricau e Bòrdas (Arricau-Bordes en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Arnós (Bearn)
Toponimia
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Arnos, per lo nom gau d'òmi *Arnos, com per los noms de tipe Arnac. N.B. Lo nom celtic Arnos qu'ei atestat
Arricau e Bòrdas
Arricau
La prononciacion qu'ei [arri'kaw]. Las fòrmas ancianas que son Aricau en 1385, Ricau au sègle XIVau, Arricau-Viele en 1538, St Jacques d'Arricau e St Martin d'Arricau (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Arricau-Bordes despuish qu'apleguèn los dus vilatges.
Segon Dauzat, Arricau que vien probablament deu nom germanic d'òmi Harik-Wald. Lo diccionari de Simin Palay, a l'article arrìu-càu, p. 69, que tradutz lo sens deus dus mots.
Arnós (Bearn)
Toponimia
Miquèu Grosclaude que ved tres possibilitats : En conclusion, Grosclaude que considèra lo nom com escur.
Arricau e Bòrdas
Arricau
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'ipotèsi germanica de Dauzat. Lo mot arricau qu'ei frequent dens l'onomastica bearnesa e lo sens que sembla estar lo de « canihòça, baricava, bariscomba, arrèc, arrec, arrèga ». Simin Palay qu'a rason en partida, mès lo prumèr element que sembla estar meilèu arrec o arric (medish sens que lo precedent). Lo segond element qu'ei meilèu cau, sinonime de « curat » e non pas -au (deu latin -alem), perqué dens lo segond cas, lo nom que seré estat *arrigau. Lo site deu castèth d'Arricau (i a pas de borg), dens un arrèc estret e prigond, que justifica lo nom.
Arnós (Bearn)
Istòria
Arnos èra au sègle XVIau ua annèxa de [[Bomourt.
Arricau e Bòrdas
Bòrdas
La prononciacion qu'ei ['bɔrdɔs]. Las fòrmas ancianas que son Bordas au sègle XIau, Bordes en Vic-Bilh en 1673, Bordes (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Arricau-Bordes despuish qu'apleguèn los dus vilatges.
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom qu'ei lo plurau de l'occitan bòrda « las casas, los ostaus », qui vien d'un mot germanic.
Istòria
Las comunas d'Arricau e de Bòrdas qu'eston aplegadas lo 1èr de genèr de 1869.
Lantenay (Ain)
Lantenay en arpitan (Lantenay en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Lantenay es una municipalitat del Bugey situada en "La Combe del Val", en los plis del massís del #Jurar. Lo sieu territòri es délimité per las municipalitats de Outriaz, Corcelles, Izenave e Vieu-de Izenave. Los sieus abitants se trucan los Béguèlins.
La municipalitat compòrta dos bourgs, lo pòble de Lantenay situat a 730 mètres d'altitud, e lo caseriu del Tremblay leugièrament en contrebas.
Lantenay est une commune du Bugey située dans "La Combe du Val", dans les plis du massif du Jura. Son territoire est délimité par les communes d'Outriaz, Corcelles, Izenave et Vieu-d'Izenave. Ses habitants s'appellent les Béguèlins.
La commune comporte deux bourgs, le village de Lantenay situé à 730 mètres d'altitude, et le hameau du Tremblay légèrement en contrebas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Parròquia mencionada dempuèi lo.
Paroisse mentionnée dès le.
Quelaines-Saint-Gault
Quelaines-Saint-Gault es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat a situat en lo Sud-Mayenne.
La commune est située dans le Sud-Mayenne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al Mièja Edat de contunh jos la Ancian Regim, la municipalitat fasiá partida del fief de la baronnie angevine de Craon dépendait de la sénéchaussée principala d'Angieus e del país d'eleccion de Castell-Gontier.
Au Moyen Âge puis sous l'Ancien Régime, la commune faisait partie du fief de la baronnie angevine de Craon dépendait de la sénéchaussée principale d'Angers et du pays d'élection de Château-Gontier.
Mirmanda (Droma)
Mirmanda (Mirmande en francés) es una comuna occitana dau Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Artigalotan
Artigalotan (Artigueloutan en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [artigɔlu'ta n ]. Las fòrmas ancianas que son Artigueloptaa en 1385, Artigalopta/Artigelobtaa au sègle XIVau, Arthigueloutan en 1475, Artigaloutaa en 1536, Artigalotaa en 1675, Artiguelotaa (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Artigalotan qu'ei format deu resultat de artica, mot prelatin, probablament aquitanic, « tèrra en perdut », e de lupus, « lop ».
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'explicacion de Dauzat : lo -p- qu'ei un artifici grafic dens las atestacions. Lo mot artiga qu'a lo sens de « tèrra en perdut, tèrra eishartigada »; mès que i a tanben lo masculin artigau (dab lo sufixe -alem) e lo diminutiu d'aqueth darrèr mot (véder lo diccionari Palay) artigalòta, « petita tèrra eishartigada »; dab lo sufixe qualitatiu -anam, que hè Artigalotan.
Clémencey
Clémencey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Évosges
Évosges en arpitan ( Évosges en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Lo relief géographique ofèrta de nombroses punts d'enguarda per las randonneurs #que sián a pè o en VTT e un airal de décollage per parapente gerida pel Club de las Alas del Bugey (afiliat FFVL) es ponduda a disposicion de las parapentistes expérimentés.
Évosges se trouve dans le Bugey. Depuis le col d'Évosges, à 758 m d'altitude, on peut voir le village voisin d'Oncieu et la vallée de l'Albarine.
Le relief géographique offre de nombreux points de vue pour les randonneurs qu'ils soient à pied ou en VTT et une aire de décollage pour parapente gérée par Le Club des Ailes du Bugey (affilié FFVL) est mise à disposition des parapentistes expérimentés.
Artigaloba
Artigaloba (Artiguelouve en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, lo nom que vien d'un mot prelatin, probablament aquitan, artica, « artiga », dab un derivat deu latin lupus, « lop ».
Segon Miquèu Grosclaude, la prumèra partida pausa pas de problèma, « artiga, tèrra eishartigada » La segonda partida a pas de ligam dab lo lop, mès que pòt estar ua arradic oronimica d'origina preindoeuropèa *lob (en Provença, montanha de la Loba, lo Leberon, etc).
Molèiras de Glandàs
Molèiras de Glandàs (Molières-Glandaz en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Arrosés
Arrosés (Arrosès en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Molèiras de Glandàs
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arrosés
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [arru'ses]. Las fòrmas ancianas que son Aroses en 1385, Arozee/Arosser/Arozer au sègle XIVau, Arroser en 1402, Rosees en 1472, Arrosers en 1487, Ceubalade, Saubalade en 1536 e 1644, Sauvelade (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, lo nom que vien deu basco (aquitan) harr, « pèira » dab lo sufixe aquitanic -ossum e benlhèu lo sufixe latin -ensis. Pau Raimond, dens lo son diccionari topografic, citat per Miquèu Grosclaude, que credè lo nom ei benlhèu un agiotoponime pr'amor i avè dens la parròpia un dèmne aperat « de Senta Ròsa ».
Segon Miquèu Grosclaude, Pau Raimond ved pas qu'ei lo nom d'Arrosés qui donè l'idèa d'aunorar Senta Ròsa. Per Dauzat, los sons sufixes que son hèra complicats e arr- iniciau que sembla meilèu un a prostetic. I a pas de ròcs a Arrosés e donc lo harr basco, « pèira », qu'ei dobtós. Daubuns qu'an pensat a un toponime vegetau : los rosèrs. En realitat, que s'ageish d'un antroponime coneishut despuish l'Edat Mejana : Arrose, Roses, Arrossa, Rosane, Arroseu, Arrosseu. Adara que i a nombrós patronimes Arrozé, Arrouzés, Arrozez. Rozès qu'ei present dens la region tolosana e en Espanha e Portugau (cf. la marca de porto). Mès quin ei l'origina de l'antroponime ? Eventualament lo mot arròsa/arrosèr. Lo nom de la comuna que deriva donc d'un nom de persona.
Quinina
La quinina es un alcaloïde natural qu'es antipiretic, analgesic e, subretot, antipaludic. Extracha d'un arbrilhon originari d'America del Sud foguèt utilizada per la prevencion del paludisme (o « malària ») abans d'èsser remplaçada per de derivats, quinacrina, cloroquina, e primaquina.
Istòria de la descobèrta de la quinina
Los quinquinas son d'arbres de la cordilhièra dels Andes butant en nauta altitud. Son del genre Cinchona d'entre que quinquina roja e quinquina jauna an de proprietas antipaludicas; lo quinquina gris paradoxalament nomenat Cinchona officinalis, o mai simplament quinquina a pas aquelas proprietats. La rusca de quinquina èra coneguda dempuèi lo sègle XVII, per curar la fèbre tèrça. Introdusida en Euròpa vèrs 1633, sas vertuts foguèron mencionadas pel primièr còp en 1639. De jesuistas de Lima menèron son usatge cap a Roma per curar las fèbres intermitentas que se passavan totes los estius dins aquela vila. Aprèp la popularizèron per Euròpa que son nom d'Èrba dels Jesuistas o encara cortex peruvianus/Rusca de Peró. Lo succès foguèt d'en primièr timid.
En 1672, dins un librilhon titolat Pyretologia, a rational account of the cause and cure of agues, Robert Talbor, fasiá l'elògi de la polvera de quinquina, e avertissiá sos lectors contra sos efèctes dangieroses quand èra mal administrada. Talbor cura lo filh de Lòis XIV,- lo Daufin- amb l’administracion de fòrta dosis de rusca de quinquina a presas regularas. Per e una pension a vida de, lo Rei balhèt son secret a Talbor. A la mòrt d'aquel darrièr, Lòis XIV ordonèt la publicacion de De la guérison des fièvres par le quinquina (1681) per fa conéisser aquela medicacion.
thumb|left|upright|Rusca de quinquina ([[Cinchona officinalis)]]
Antoine-François Fourcroy, Louis-Nicolas Vauquelin, e lo doctor Gomez estudièron qualques proprietats quimicas de la rusca de quinquina.
En 1820 los quimistas franceses Pierre Pelletier e Joseph Caventou podèron extraire los principis actius de la rusca de  quinquina (Cinchona succirubra (quinquina roja) o jauna ).
Descobriguèron que la basa febrifuga èra constituida de dos alcaloïdes que nomenèron quinina e cinchonina.
Los dos quimistas, qu'èran tanben farmacians, volguèron tirar d'applicacions farmacologicas de lor descobèrta. Comencèron a fabricar de quinina. Lor talhièrs transformèron, en 1826, 160 tonas de ruscas de quinquina per extraire de sulfat de quinina. En publicant lor invencion, permetèron a qual o voliá de ne profeitar. Foguèt lo cas de d'entrepreneires alemands qui se lancèron tanben dins l'extraccion de granda quantitat de la quinina. Als Estats Units d'America, lo laboratòri de Filadèlfia, Rosengarten and Sons, comencèt a far un usatge comercial del metòde Pelletier-Caventou en 1823. Lo meteis an, las campanas dels temples de la val de Mississipí cridèron cada vèspre a consomar de pilulas del Dr John Sappington de Filadèlfia (Dr. Sappington's Fever Pill), çò que faguèt sa fortuna.
Aquelas recercas permetèron d'estudiar a qualas dòsis los principis actius èran eficaces. Pelletier aviá enviat sos alcaloïdes a François Magendie per que los experimentèsse sus l'animal e sus l'òme. Magendie remarquèt:
La produccion de quinina marca atal lo començament del remplaçament de las plantas medicinalas de contengut variable, incertan e a vegadas farlabicat, per de medicaments aisits de prene e contenent sonque la molecula activa, a una dòsi precisa.
En 1853 Louis Pasteur obtenguèt un derivat pròche de la quinina, la quinotoxina. Quitament per la cincotoxina. Aquelas doas substàncias èran alara designada quinicina e cinconicina : Miller e Rohde  lor donèron lor nom actual dins los ans 1890.
En 1918 (o 1931) Paul Rabe e Karl Kindler, afirmèron aver realizat la sintèsi de la quinina a partir de la quinotoxina (Pasmens cap de detalh experimental precís apareis dins lor publicacion). L'11 d'abril de 1944, Robert Woodward e William von Eggers Doering de l'Universitat de Harvard anoncièron aver fa la sintèsi totala de la quinina, obtenent pendent lor ensags de de quinina. Dins un contèxte de guèrra que la quinina èra una font rara e d'importància militara, la novèla faguèt grand bruch, la premsa saluant atal. Pasmens la descobèrta de Woodward e Doering aguèt pas d'utilitat practica, la quinina obtenguda per aquela sintesi costant fòrça tròp car. La vertadièra sintesi totala - e estereoselectiva - serà efectuada per Gilbert Stork en 2001. Publiquèt dins the Journal of the American Chemical Society en 2001 e provoquèt una controvèrsia contestant que Woodward e Doering avián fach en 1944 la sintèsi de la quinina (e pas solament de la quinotoxina) coma ne foguèron creditats,.
Accion farmacologica
La quinina foguèt lo primièr medicament eficaç contra lo paludisme. Aquela malautiá, responsabla de prèp d'un milion de mòrts per an, es deguda a un parasit unicellular del genre Plasmodium, transmes a l'òme per de fissadas de moissals infectats. Lo moissal injècta lo plasmodium que ganha d'en primièr lo fètge (ciscle epatic) e s'i desvolopa, puèi libera dins la circulacion sanguina de merozoïtas que se van installar dins los globuls roges.
Al nivèl del còr, la quinina diminuís l'excitabilitat, la conductibilitat e la contractilitat.
La quinina enebís la proteasa que degrada los acids aminats de l’emoglobina per formar la paret de las merozoïtas.
Enebís tanben la polimerizacion de l'emo de l'emoglobina e doncas empacha la reproduccion dels plasmodis. Enebís la via de las schizontas e es antipiretic.
Pasmens, es toxica pel sistèma nerviós, se cerquèt doncas a sintetizar d'analògs sens aquela deca:
Antitpaludic/antimalaric
Lo tractament dels acceses paludencs constituís l'indicacion actuala de la quinina, en particular en cas de quimioresisténcia als autres antipaludics. Es tamben prepausada - çò qu'es discutit - en profilaxia en cas de resisténcia als autres antipaludics.
L'utilizacion de la quinina en dòsi excessiva pòt provocar lo cinchonisme, de problèmas pel fètus (coma la surditat) fins a la mòrt.
La quinina es un composant aromatic de l'aiga tonica. Seguent la tradicion, lo gost agre de la quinina utilizada contra lo paludisme incitèt los colonials britanics en Índia a la mesclar amb de gin, creant atal lo coctèl gin tonic.
Pasmens, lo gin tonic actual es fòrça diferent de la bevenda d'aquela epòca, entre autre perque la dòsi de quinina emplegada uèi es lo quart de la d'autrecòps. Als Estats Units d'America, la dòsi maximala autorizada es de.
Rampas muscularas
Una autra indicacion es lo tractament de las rampas muscularas. Pasmens, en rason de sa flaca eficacitat e dels risques mortals potencials (coma ematologics, cardiacs e allergics) la FDA autoriza pas mai son usatge dins aquela indicacion dempuèi 1995 e la revista francesa Prescrire lo desconselha tanbene.
Regulator cardiac
Dempuèi 1749, Jean-Baptiste de Sénac observèt que la quinina a un efècte sus las palpitacions cardiacas (pendent lo sègle XIX la quinina èra utilizada en associacion amb la digitala). En 1914 Karel Frederik Wenckebach mencionèt un efècte similar. En 1918, Walter von Frey mencionèt l'accion d'un derivat de la quinina, la quinidina, sus l’aritmia atriala.
En 1911, Julius Morgenroth montrèt que la quinina pòt tractar las tripanosomiasas.
Dosatge
thumb|233px|La quinina contenguda dins las bevenda gasosas lor dona un gost amar e una fluorescéncia visibla quand la bevenda es plaçada jols rais ultraviolet. La quinina es une molecula fluorescenta que se pòt dosar par spectrofluorimetria.
Per li donar una sabor amarganta, la quinina es presenta dins lo Schweppes e d'autres « sodas » portant la mencion « Tonic ». Per d'unas persona pòt existir una ipersensibilitat que necessita una certa vigilància.
Produccion
En 1913, foguèt conclusit lo primièr acòrdi entre plantaires e fabricants de quinina que l'applicacion foguèt fisada a un organ executiu estabili a Amsterdam e nomenat «Kinabureau» que foguèt disolgut en 1961.
Lo pretz de la quinina baissèt de contunh aprèp guèrra, fins a aténher en 1958 la mitat del pretz de 1946, es a dire en dejos del nivèl d'abans guèrra, las principalas entrepresas productrises s'engagèron pels acòrdis del 30 de mai e dels 11/13 de junh de 1958 a fixar de preses e des contingents per l'exportacion de quinina e de quinidina.
Fenioux (Doas Sèvras)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fénery
Fénery es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Fenioux (Doas Sèvras)
Nòtas
<references group="N"/>
Fénery
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Miscon
Miscon (en occitan e en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Crosey-le-Petit
Crosey-le-Petit es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lavardin
Lavardin pòt essèr:
Goven
Goven en breton ( Goven en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
Goven A #èsser la residéncia a  après Jesucrist. Lo castèl de Blossac se tròba a la confluence de lo mieu e de la vilaine.
Goven a été la résidence au  après Jésus-Christ. Le château de Blossac se trouve à la confluence du Meu et de la vilaine.
La Ferrière-en-Parthenay
La Ferrière-en-Parthenay es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Ruillé-le-Gravelais
Ruillé-le-Gravelais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jeurre
Jeurre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montauban (Daufinat)
Montauban o, Montauban d'Ovèsa (Montauban, puèi Montauban-sur-l'Ouvèze en francés) es una comuna occitana dau Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Montchevrier
Montchevrier es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Jasseron
Jâsseron en arpitan ( Jasseron en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Jasseron Fa partida del Revermont, a unitat|8|km a l'èst de Borg de Bressa. Lo A40 passa sul territòri communal (nia de repaus de Bourg-Jasseron). Lo GR59 passa per la comuna.
Aérodrome De Bourg - Ceyzériat sus la comuna.
Aérodrome de Bourg - Ceyzériat sur la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Asta e Bion
Asta e Bion o Beon (Aste-Béon en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Asta
La prononciacion qu'ei ['astɔ]. Las fòrmas ancianas que son Aste en 1385 (s'ei pas un aute vilatge), Asta en 1487, Aste-Béon despuish la fusion de las duas comunautats, Aste (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Dauzat qu'explica Asta per ast, varianta de aitz, « punta rocosa ».
Segon Miquèu Grosclaude, l'explicacion de Dauzat qu'ei justa, mès aproximativa, pr'amor lo basco coneish pas ast, mès la varianta arredusida as. Que cau donc descompausar en as « punta rocosa » e ta, sufixe locatiu.
Bion
La prononciacion qu'ei [bju n ]. Las fòrmas ancianas que son Beoo en 1328, 1374 e 1385, Beo de la bag d'Ossau en 1427, Béon en 1654, Béon (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Aste-Béon adara.
Planguenoual
Plangonwal en breton ( Planguenoual en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Asta e Bion
Bion
Segon Miquèu Grosclaude, Bion que vien de l'arrasic oronimica preindoeuropèa *ben (citada dens Dauzat, Deslandes e Rostaing, Dictionnaire étymologique des noms de rivières et de montagnes de France, p. 117), qui seré ua varianta de *men (cf. lo basco mendi); *Ben que's tròba tanben dens lo toponime regionau Benou (grafia francesa), representat per un planèr, dus pics e ua aiga. Que i a un sufixe desconeishut.
Loprevaler
Loprevaler en breton ( Loc-Brévalaire en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Molan (Droma)
Molan d'Ovèsa (Mollans, Mollans-sur-Ouvèze solament dempuei 1936, en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Molans, en 1060, Castrum, villa et fortalitium de Mollanis, en 1281, Partem inferiorem fortalicii et castri de Mollanis, siti in dyocesi Vayssionensi, en 1334, Castrum superius de Mollanis, en 1442, Ecclesia Dominae de Lausa loci Molanis, en 1479, Moulans en 1587.
La finala en -s de la fòrma de 1060 es probablament pas un plurau. Aquò e lo vocalisme de la primiera sillaba fan que la proposicion de Dauzat e Rostaing (letra M redigida per Rostaing), un gallés mediolanon, es totalament inversemblabla; los autors se son probablament basats sus la proximité amé de noms francés, dau fonetisme pas tan solide de segur. Lo nom pòt èsser gallés, benlèu amé una finala -*antio- pas inconeguda dau gallés, mas la basa es de mau conéisser.
La Chaumusse
La Chaumusse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Fontenille-Saint-Martin-d'Entraigues
Fontenille-Saint-Martin-d'Entraigues es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Laiz
Laiz en arpitan ( Laiz en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Comuna situada en la plana de la Bressa a dos quilomètres al sud de Pont-de-Veyle.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pòble mencionat dempuèi lo.
village mentionné dès le.
Le Ribay
Le Ribay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
Cette commune du nord-est mayennais est située à 20 kilomètres de Mayenne (nord-est) et à 40 kilomètres d'Alençon (ouest). Elle est coupée sur tout son long par la RN12.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo bourg del Ribay de per la siá localizacion estrategica sus l'ancian ais París-Brèst #prene logiquement un papièr de relèu. Aital l'istòria del vilatge es fòrça ligada a aquel important ais, #qu'encara assegura uèi la subsistència de las qualqu'uns comèrcis #que voregen la rota.
Le bourg du Ribay de par son emplacement stratégique sur l'antique axe Paris-Brest prit logiquement un rôle de relais. Ainsi l'histoire du village est-elle très liée à cet important axe, qui encore aujourd'hui assure la survie des quelques commerces qui bordent la route.
Hierig
Hierig en breton (Héric en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Aubin
Aubin (Aubin en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [aw'bi n ]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Genumer Albii en 1101, (in Marca) en 1101, Elben au sègle XIIIau (Fòrs de Bearn), Aubii en 1385 (Recensament), Aubin (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Aubin que vien deu nom latin d'òmi Albinus dab lo sufixe -onem.
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'explicacion de Dauzat. Se lo nom deu proprietari antic èra Albinus, la prumèra fòrma seré Sanctus Genumer Albini; Sanctus Genumer Albii que requereish Albius, dab lo sufixe d'apertenéncia -inum [rasonament fragile]. La fòrma Elben qu'ei ua evidenta cacografia.
Assat
Assat (Assat en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [a'sat]. Las fòrmas ancianas que son Assal/Assag (cartulari de Lescar, in Marca) en 980, Assat en 1110 e 1115, Assatum en 1434, Assat (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Assat que vien deu basco as/aitz, « punta rocosa »; la finau qu'ei escura.
Segon Miquèu Grosclaude, l'explicacion deu Dauzat qu'ei pas impossibla topograficament; Assat qu'ei situat au lòc precís on lo Gave de Pau tròba l'arribassa de podingas miocènas. Lingüisticament, as que vien deu basco aitz, mès la terminason ei pas explicada e las grafias en -al e -ag deu cartulari de Lescar que son en contradiccion dab las autas.
Astís
Astís (Astis en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [as'tis]. Las fòrmas ancianas que son Estis/Astiis en 1385, Astis (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Astis que vien deu basco (aquitan) ast (varianta de aitz, « punta rocosa », dab un sufixe escur.
Per Miquèu Grosclaude, la solucion de Dauzat que seré acceptabla foneticament, dab un sufixe locatiu basco -tz, mès i a arren qui semble ua punta rocosa. Shens certitud, Grosclaude que prepausa ua auta ipotèsi : per la prumèra sillaba, l'article definit arcaïc es (o ua contraccion de a + los; per la segonda sillaba, ipoteticament ua fòrma deu vèrbe tiéner, dab lo sens de « dependéncia », (sens de t(h)in donat dins lo diccionari de Lespin, a l'article apertins), o lo mot (an)ti(i)ns, « entins, tins (diccionari Palay, p. 402 e 955 ».
Sacé
Sacé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Chanzeaux
Chanzeaux es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger. Lo 15 de decembre 2015, Chanzeaux e autras onze comunas, tota la comunautat de comunas de la Region de Chemillé, fusionèron per formar la comuna novèla de Chemillé-en-Anjou.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Aignan-de-Couptrain
Saint-Aignan-de-Couptrain es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Rouaudière
La Rouaudière es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat a situat en lo sud-Mayenne.
La commune est située dans le sud-Mayenne.
Istòria
Al Mièja Edat de contunh jos la Ancian Regim, lo fief de la baronnie angevine de Craon dépendait de la sénéchaussée principala d'Angieus e del país d'eleccion de Castell-Gontier.
Au Moyen Âge puis sous l'Ancien Régime, le fief de la baronnie angevine de Craon dépendait de la sénéchaussée principale d'Angers et du pays d'élection de Château-Gontier.
Aubons
Aubons (Aubous en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
La Chapelle-Saint-Mesmin
La Chapelle-Saint-Mesmin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Aubons
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
La Chapelle-Saint-Mesmin
Geografia
La vila a situat en la region naturala del Val de Loire, lo airal urban e la unitat urbana de Orléans, a unitat|5.5|km a l'oèst de Orléans sul marge nòrd de la Loire e a unitat|122|km  al sud de París.
Aubons
Toponimia
La prononciacion qu'ei [aw'bu n s]. Las fòrmas ancianas que son Aubos, en 1385, Auboos au sègle XIV, Aubons en 1752, Aubous (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
La Chapelle-Saint-Mesmin
Geografia
La ville est située dans la région naturelle du Val de Loire, l'aire urbaine et l'unité urbaine d'Orléans, à 5.5 km à l'ouest d'Orléans sur la rive nord de la Loire et à 122 km au sud de Paris.
Aubons
Toponimia
Dauzat que pensa Aubous vien deu nom latin d'òmi Albus dab lo sufixe aquitan -ossum.
La Chapelle-Saint-Mesmin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Un luòc préhistorique a #èsser trobat al luòc-dich Monteloup (15,000 ans abans J.-C.)
La legenda vòl #qu'als environs de la, Sant Mesmin, #qu'establís un monastèri a Micy, de l'autre costat de la Loire, i #combatre un dragon a Béraire (primièr nom de la vila), en donant lo sieu nom a aquel luòc.
Un site préhistorique a été trouvé au lieu-dit Monteloup (15,000 ans avant J.-C.)
Saint-Martin-des-Entrées
Saint-Martin-des-Entrées en normand ( Saint-Martin-des-Entrées en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Sant-Martin-de detlas-Intradas a situat a la périphérie es de Bayeux la longitud de la RN 13 (ais Can-Bayeux). .
Saint-Martin-des-Entrées est située à la périphérie est de Bayeux le long de la RN 13 (axe Caen-Bayeux). .
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1818, Sant-Martin-de detlas-Intradas (146 abitants l'an 1806) absorbeix Sant-Germain-de-la-Lieure (320 abitants).
En 1818, Saint-Martin-des-Entrées (146 habitants en 1806) absorbe Saint-Germain-de-la-Lieure (320 habitants).
Auriac (Bearn)
Auriac (Auriac en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [aw'rjak]. Las fòrmas ancianas que son Auriag en 1096, Auriac (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Auriac que vien deu nom latin d'òmi Aurius dab lo sufixe -acum; Auriac qu'èra la proprietat d'Aurius,.
La Chapelle-Saint-Sépulcre
La Chapelle-Saint-Sépulcre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fomperron
Fomperron es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Montoliu (Droma)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Montoliu es atestat en 1223, de Montolio. Lo determinant de Mont (dau latin montem) es benlèu motivat per la preséncia de l'oliu (dau latin olivus) o per lo Mont dels Olius, siti biblic de l'Ancian Testament e dau Noveu,.