cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esmirna
Dominacion romana e bizantina
L'emperaire Andronic III declarèt Martin despossedit (1329) e envièt una flòta de 105 naus a Quios. Martin foguèt fach presonièr e portat a Constantinòple e empreisonat; los seus filhs, Bartomèu e Centurion I Zacaries, podèt comprar la seuna vida. La flòta bizantina se presentèt a Focèa, que lo governaira Andreolo Cattaneo deguèt jutjar fidelitat. Esmirna passèt alara a l'emir d'Aidin.
Martin foguèt liberat en 1341 e en 1343 recebèt lo comandament de la crosada contra Umar Pasha emir d'Aidin. En 1344 los crosats pcupèron Esmirna. Martin voliá profeitar reconquerir Quios mas moriguèt lo 15 de genièr de 1345 a Esmirna. Li succediguèt coma comandant Simone Vignoso que en 1346 se presentèt a Quios e prenguèt possession de l'illa per Genòa. A partir de 1362, Pietro Recanelli Giustiniani, succediguèt a Simone Vignoso a la regéncia de Quios. Se distinguèt a Esmirna al servici del Papa (1361-1365) foguèt amiral de la republica pendant la revòlta dels Doria (1365-1366) e va signèt la patz de 1368 a Chipre amb los mamelocs. Moriguèt en 1380. Los genoeses de Quios conservèron Esmirna fins a 1402.
Biometria
Identificacion de las personas
Dempuèi lo cemençament del sègle XXI, lo mot « biometria » es utilizada tanben dins lo sens mai restrictiu de l'« identificacion de las personas » segon de caracteristicas biologicas, coma las detadas, las regas de la cara, etc. o de caracteristicas comportamentalas, coma la reconeissença vocala, la signatura, l’anar, etc.
Informacions complementàrias
En anglés, se destria dos sens del mot « biometria » utilizant respectivament « biometry » (estudi quantitatiu) e « biometrics » (identification de las personas). Tanben existís : « biostatistics ») equivalent de « biometria » (estudi quantitatiu) subretot dins lo domèni medical.
Las empruntas
vinheta|Clau USB amb reconeissença biometrica de las detadas Una detada es la marca formada per las regas de la pèl dels dets de las mans e dels pès, i a tanben d’empruntas de las palmas de las mans e las pesadas. Aquestas marcas se forma pendent lo periòde fetal. I a dos tipres de marcas: de marcas dirèctas (que son visiblas) e la marcas latenta (lordièra, sudor o autre rèste pausat sus un objècte). Son unicas e imudablas, se modifican donc pas amb lo temps (levat per accident coma una cremadura par exemple). La probabilitat d’encontrar doas detadas es de 1X10e24. Los bessons omozigòtas auràn de detadas fòrça pròchas mas pas identicas.
una detada complèta conten en mejana un centenat de punts caracteristics mas los contraròtles son realizats amb 12 punts que cal. Es gaireben impossible de trobar dos individús presentant 12 punts caracteristics identics, quitament per una populacion d’unes milions de personas.
Reconeissença de l’iris
L’utilisaire deu fixer l’objectiu d'una camèra numerica qu’explora l’iris d’una persona d’una a una distància de 30 a 60 cm, e pren en dirècte son dessenh. Lo compara enseguida a un fichièr informatizat d’identificacion personala (los sistèmas de comparason en usatge uèi son capables d’explorar una banca de donadas a la velocitat d’unes milions de còdes iridians per segonda).
La presa de vista de l'iris es realizada mai sovent per une camèra (camèra CCD monocròma 640 × 480) utilizada amb una font de lutz de longor d’onda compresa entre 700 e  900 nm, invisibla pels umans.
D’autres sistèmas utiliza una camèra de vista larga que permet la localazacion dels uèlhs sus la cara, puèi una autra camèra amb una vista estrecha pren d’imatges dels uèlhs (i a una mai granda resolucion) amb un captor classic e un objectiu macro. Las diferentas constrenchas, subretot de l'enlusiment, impausan una proximitat entre lo captor e l’uèlh (30 a ), que mai l’uèlh es alinhat mai i a de problèmas. Cal tanben prene en compte de rebats ponctuals, de la non uniformitat de l’esclairatge, e d’images del mitan que se rebaton sus l’iris. S’utiliza alara un esclairatge artificial (diòdes DEL) infraroge, tot en baissant mai que possible l’esclairatge ambiant.
Pel tractament numeric, lo metòde utilizat es aquesta de John Daugman : après la numerizacion de l’imatge de l’uèlh, lo logicial determina lo centre de la pupilla e lo torn de l’iris. Puèi sus aquesta doas donadas lo logicial establís de bendas de talhas egalas (la talha varia segon la dilatacion de la pupilla) per formar un fichièr « gabarit », a partir de l’analizi de la textura de l’iris. Lo fichièr format es un còde iridian complit amb l'algoritme de Daugman.
Reconeissença de la cara
Se pòt identificar un individú segon de caracteristicas de la cara realizant de mesuras: escartament dels uèlhs, arèstas del nas, comissuras de las labras, aurelhas, menton. Aquestas diferentas caracteristicas son analizadas pels sistèmas de reconeissença faciala e comparadas a una basa de donadas existenta. Aqueste metòde permet d’identificar una persona o de verificar una identitat.
Lo sistèma evolua e se pòt ara reconéisser de caras en movement, vista de perfil e se pòt tamben ara envielhir una cara.
Analisi biologic
Una segonda tecnilogia biometrica utiliza los analises biologics (odor, grop sanguin, saliva, urina, analisi ADN…).
Analisi comportamental
En mai de las caracteristicas fisicas e biologicas, un individú possedís tanben diferents elements ligats als sieus comportaments:
Enseguida, lo factor comportamental dintra en jòc, e aqueste factor serà, el, diferent per cada individú. Los factors son gaireben identics a aquestes ja evocats: son las duradas entre picadas, la frequéncia de la decas, durada de las quita picadas, etc. La difaréncia se situa mai al nivèl de l'analisi, que pòt èsser estatica e basada sus de rets neuronals, o dinamic e estatistic (comparason de contunh entre l'escapolon e la referéncia).
L'informatica ambianta utiliza diferents captors, e tanben los « captors biometrics » per permetre a las personas de comunicar de biais mai intuitiu amb las personas.
Esmirna
Dominacion romana e bizantina
Al 1402 foguèt ocupada per Tamerlan (de per abans aviá estat evacuada pels genoesos e los cavalhièrs de Rodes) mas la donèt als Aydin-oghlu, precisament a un dels dos princes que reclamavan l'emirat, Djunayd; los Gattiluso de Lesbos e los Giustiniani de Quios participèron el 1416 a una expedicion victoriòsa contra l'emir Mehmet d'Esmirna. La dinastia d'Aydin-oghlu pssedèt la ciutat fins que va passèt als otomans en 1426.
Granhòta
La diferéncia entre los mots granhòta e grapaud son populars e d'usatge comun, pas scientifics mas del vocabulari tecnic dels biologistas especializats dins lo subjècte. Aqueles incluson las granhòtas dins la classa scientifica del grop dels anura.
Descripcion
thumb|[[Esqueleta de granhòta]] Las granhòtas an una morfologia fòrça particulara perque lo cap e lo torax forman una unitat indiferenciada. Amb lo cap tan larg coma long, los uèlhs ressortissent fòrça, amb la pupilla verticala, la lenga protractila e la mandibula superiora provesida de dents. En Euròpa mesura entre e  de long, mas la pus granda qu'existís al monde, demorant en Africa, mesura  de long e pesa  (granhòta giganta o Rana goliath). Lo tronc es oval, amb los membres anteriors corts e los posteriors longs, amb los dets units per una membrana. La pèl es lisa e d'una color unifòrma variabla (verdosa, terrosa, negrosa, bruna) o ben amb tacas.
Lo mascle a dos sacs vocals que produsisson la coacada caracteristica. Son mejan de comunicacion se fa per de sons vocals produsits per lo laringe. Fan de crits grèus, o raucs.
La granhòta demòra dins las aigas tranquillas, coma los estanhs o poses, e tanben prèp dels torrents e rius amb vegetacion abondanta. La reproduccion se fa pendent la prima, cada femèla pond de cinc mila a dètz mila uòus dins una massa gelatinosa, que prend quatre meses per fan la metamorfòsi e passa de capgròs cap a adulta. Coma la reproduccion comuna de totes los anfibans, mejans uòus sens clòsca, demanda una umiditat constanta. A l'edat adulta an pas de coa, an una respiracion dobla, pulmonara e cutanèa, e an quatre patas, contrariament a las estapas anterioras de l'espècia, coma aquela del capgròs. L'ivèrn s'entèrran dins la fanga e demòran en letargia.
La granhòta a un genòma compausat per 1 miliard 700 milions de basas quimicas desplegadas en 10 cromosòmas e 1700 gèns.
Evolucion
Las estructuras dels segments de genòma de las granhòtas son vièlhas de 360 milions d'ans faguèt partida del genòma del darrièr ancessor comun de totes los aucèls, dinosaures e mamifèrs. En particular, fa prèp de 360 milions d'ans visquèt un ancessor comun de la granhòta e de l'èsser uman.
Utilizacions
Las granhòtas e d'autres anfibians sens dangièr per l'òme se considèran eficaces per far desaparéisser o demenir lo nombre d'insèctes, e mai o fagan pas volontàriament.
Esmirna
Periòde modèrne
thumb|İzmir Al fin de la Primièra Guèrra Mondiala las fòrças militaras grègas ocupèron Esmirna e de regions vesinas (1919) e lo sultan los tranferiguèt l'administracion; los grècs volián espandir lo seu domèni mai al èst mas en 1922 foguèt arrestats pels kemalistes: lo 14 d'agost (27 d'agost segons lo calendièr gregorian) loss turcs kemalistas comencèron l'ofensiva e en pauc de temps (setembre) desrotèt los grècs. Fin final los turcs dintrèron a Esmirna (9 de setembre). L'armistici foguèt va signada a Mudanya l'11 d'octobre de 1922.
thumb|right|Encendi d'Esmisna de 1922 Lo 13 de setembre, un encendi comencèt dins lo quartièr armenian. s'espendiguèt lèu a tota la vila e escapèt al contraròtle: en una semana, destruiguèt gaireben tota la vila e faguèt prèp de 2000 mòrts. L’origina d'aquel desastre es fortament disputada: Grècs e Armenians se donan responsabes lo pilhards turcs, alara que los Turcs accusan los Grècs. Un testimòni ocular accusa l’arada turca de la destruccion d'Esmirna dins son obratge de 1926, The Blight of Asia. Aquel tesmòni foguèt confirmat per d'estudis istorics coma Smyrna 1922: The Destruction of a City de M. Housepian Dobkin (1988).
Granhòta
Gastronomia
thumb|Granhòtas cruas sul mercat Existisson una cinquantena d'espècias de granhòtas que se manjan o se manjavan dins divèrsas culturas (Mediterranèa: Portugal, Espanha, França, Grècia, etc. subretot a l'Edat Mejana; Asia: China e sud-èst del continent; America: Estats Units d'America, Còsta Rica, etc.), en general foguèt considerat coma un aliment de gents paure, quand s'es pas trobat autra causa. Es pas un animal hallal (aliment permés dins la religion musulmana) tanpauc casher (dins la religion josieva).
Esmirna
Periòde modèrne
Lo 24 de setembre, la flòta grèga tornèt a Esmirna e evacuèt fins al 1 d'octobre de 180,000 refugiats, preludi a l'escanbi de populacions musulmanas e crestianas que se fará entre Turqui a Grècia l'an seguent.
Granhòta
Animal de laboratòri
thumb|Experiéncia sus descargas electricas, de Galvani Luigi Galvani estudièt, a la fin del sègle XVIII, la contraccion musculara sos l'accion de descargas electricas utilizant de granhòtas e estudiant la reaccion de sas cuèissas. Pendent aquel sègle, un autre fisician italian, Alessandro Volta, rival de Galvani, las utilizava tanben per sas recèrcas, que lo menèron a l'invencion de la pila.
Esmirna
Division administrativa
300px|right|thumb|Los districtes d'İzmir La vila d'İzmir es divisida en los seguents districtes metropolitans:
Granhòta
Animal de laboratòri
A l'ora d'ara s'utilizan tanben per la recèrca genetica, son practicas perque partejan un grand nombre de gèns amb los umans, e en particular fòrça responsables de malautiás tipicament umanas, coma lo càncer, l'asma o l'artriti reumatoïda, e mai an de grands ovocits, çò que facilita l'estudi del desvolopament embrionari e la biologia cellulara. Xenopus tropicalis, per exemple, compta almens 1700 gens qu'an un equivalent en de malautiás tipicament umanas.
Esmirna
Referéncias
<References/>
Biometria
Analisi comportamental
De sistèmas informatics pòdon tanben utilizar la biometria per la recerca de cara, de personas dins una vidèo, d’imatges, una fola, etc., amb de riscs potencials o avérés per la protecccion de la vida privada.
Maulishèra
Maulishèra  (Maulichères en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Tripolitània
frameless|right|thumb|las tres províncias tradicionnalas de Libia. Tripolitània es una region istorica de l'oèst de Libia, centrada sus la vila costièra de Trípol.
La region foguèt originalament poblada pels Berbèrs, que al sègle VII abans JC i fondèron de colonias long de la còsta, mas que lèu-lèu foguèron contrarotladas pels cartagineses. Numidia la conquistèt en 146 abans JC, e los Romans arribèron un sègle mai tard, alavetz Tripolitània devenguèt una region prospèra.
Maulishèra
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Tripolitània
Los Vandals la prenguèron en 435, puèi ne foguèron caçats al sègle VI per l'Empèri Bizantin. Los Arabis i venguèron al sègle VII. Los Turcs Otomans la prenguèron en carga en 1553 e la gardèron coma lo vilayet de Trípol fins en 1911, quand foguèt conquistada per Itàlia dins la Guèrra Italoturca.
Itàlia autregèt oficialament l'autonomia après la guèrra, mas fins finala tornèt ocupar la region. Tripolitània foguèt una colònia desseparada del 26 de junh de 1927 al 3 de decembre de 1934 quora foguèt inclusa dins Libia. Pendent la Segonda Guèrra Mondiala, Libia foguèt ocupada pels aliats e fins en 1947 amb la region de Cirenaïca, foguèron administradas pel Reialme Unit.
Maulishèra
Economia
Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)
Biometria
Biometrias doças
Lo tèrme de biometria doça designa los elements que los umans utilizan per se reconéisser, mas que son pas unics e pòdon pas permetre una identificacion exacta. La color dels uèlhs, del pèl, la talha, lo pes, fan partit de las biometrias doças.
Al vejaire dels drechs e libertats fondamentalas
La biometria regropa: « l’ensems de las tecnicas informaticas amb per objectiu de reconéisser automaticament un individú a partir de sas caracteristicas fisicas, biologicas, veire comportamentalas ». Las donadas biometricas son de donadas de caractèr personal que permeton d’identificar una persona. An, gaire bentotad, la particularitat d’èssers unics e permanents (ADN, detadas, etc.). Son d’aprochar tanben de çò que poiriá èsser definit coma un « identificator unic universal », permetent, de fach, lo traçatge generalizat dels individús.
Es donc una question fòrça sensibla al vejaire dels drechs e libertats fondamentalas representant juridicament l'ensems dels drechs primordials per l'individú, assegurats dins un Estat de drech e una democracia. Comprenon los drechs de l'òme al sens larg, las libertats publicas mas tanben de drechs novèls coma las garantias proceduralas retengudas per exemple dins la Convencion de salvagarda dels drech de umans e de las libertats fondamentalas (CEDU) del 4 de novembre de 1950.
La contextualizacion al vejaire dels enjòcs de la biometria
La biometria beneficia d’un vam rapid conjugant una melhora mestresa de las tecnicas e una fòrta demanda securitària. Al vejaire del drech e de las libertats fondamentalas, la biometria opausa, en evidéncia, lo drech individual a la proteccion de las donadas e al respècte de la vida privada a l’exigéncia collectiva de seguretat. Invita donc a encontrar un equilibri entre aquestes drechs e interesses legitims.
Mas, en l’abséncia d’un regime especific, lo vam recent d’aquesta tecnica dins la vida videnta, los establiments escolars, las entrepresas e lo camp de la seguretat sembla mostrar que son encastre juridic mena a un desequilibri prejudiciable als drechs e libertats fondamentalas.
Lo traçatge electronic de l'individú
Lo traçatge electronic mejans lo desvelopament de la biometria capvira l’esfèra dels drechs e libertats fondamentalas e lo regim juridic de lor proteccion. L’individú contemporanèu es tanben banhat dins un « mond de captors e de piuses que traçan quotidianament los fachs e gestums de sa vida sociala e personala ».
Una seria de nòrmas juridicas e diferents procediments judiciaris et normatius, etatics e europèus, pòdon s’articular per mestrejar las derivas de la biometria ofrissent als diferents actors privats coma publics qu’intervenon dins lo domèni, una lectura mai aisida e comprensibla de las perspectivas juridicas a l’entorn de la biometria d’ara.
Lo camp d’aplicacion de la nòrma juridica
A causa de son autonomia, la teoria dels drechs e libertats fondamentalas avent vocacion a s’aplicar a l’ensems de la sciéncia juridica, s’agís d’ocultar pas cap de camp de quita competéncia normativa a pausar un encastre juridic que cal per la biometria. Lo camp nos mèna a considerar l’esfèra nacionala e europèa. Pasmens, es evident qu’unas implicacions son d’òrdre mondial. Fin finala, conven de notar la creacion del grop de trabalh sus la proteccion de las donadas dich G29 e fins ara; sens exclure los estudis juridics o posicons istoricas precedentas que trobèron lor utilitat dins l’explicacion juridica del fenomèn biometric.
Criticas
La generalizacion dels sistèmas de traçatge dels umans provòca fòrça interrogacions. Amb la videosusvelhança, l'utilizacion de la biometria aplicada a l'òme (es ja largament utilizada pels animals) pausa de questions de bioetica.
Mai, las tecnologias d'identificacion pausan de problèmas que lor son particulars, per exemple son mai sovent pas revocablas: se pòt pas cambiar sas detadas, son iris o la forme de sa cara tanben aisidament que se cambia lo senhal.
La biometria presenta malaurosament un inconvenient màger ; en efièch pas cap de las mesuras utilizadas se revèla èsser totalament exacta que s'agís plan d'una de las caracteristicas màger de tot organisme vivent : s'adaptam al mitan, venen vielh, patissèm de traumatismes mai i mens importants, brèu sèm en evolucion e cambian las mesuras.
Los fabricants cercan pas sonque la seguritat absoluda, volon quicòm que fonciona en practica. Cercan donc a diminuir lo taus de falses regets (False Rejection Rate, ou FRR), tot en gardant un taus gaireben bas de falsas acceptacions (False Acceptation Rate, ou FAR). Un sistèma foncional aurà un FRR mai bas possible. D'autre part, una FA es lo fach d'acceptar una persona non autorizada. Aquò pòt se passar se la persona falsifiquèt la donada biometrica o se la mesura la confond amb una autra persona. Un sistèma segur aurà un FAR mai bas possible. Dins la vida videnta, los industrials cercan subretot a aver un compromés entre los dos tauses, FRR e FAR tot en prenent en compte lo temps de tractament de las donadas biometricas e lors servatges.
De biais general, las flaquesas dels sistèmas se situisson pas al nivèl de la particularitat fisica sus que repausan, mas plan sul biais amb que la mesuran, e lo marge d'error qu'autorizan.
Perspectivas de desvelopament e de recerca
Fòrça recercas contunhan dins lo domèni de la biometria. La mesa a jorn dinamica del modèls de reconeissença es un d’aquestes axes de recerca. S’experimenta tanben en mitan escolar de mesuras morfologicas de la man que s'adaptan al desvelopament natural de l'adolescéncia sens aver a realizar de novèlas mesuras. D’òbras son tanben menadas sus de sistèmas adaptatius que prenon en compte l'evolucion de la votz.
En matèria de captors, la reconeissença del ret venós del det o de la palma de la man fa tanben l'objècte de recercas. Consistís en un analisis del ret venós del det.
Autre axe, la multimodalitat, que consistís a combinar de reconeissedors (voces e caras per exemple) per melhorar la fiabilitat globala d'un sistèma. Existís ara de lectors multimodals combinant la detada e lo ret venós del det. vinheta|Lectors biometrics pel contraròtle d'accès
La biometria pel contraròtle d'accès
L’objectiu de la biometria dins lo contraròtle d'accès es de gerir los accèsses fisics o logics per far créisser la securizacion dels accèsses a tota mena de luòcs mas tanben de securizar l'accès a d’estacions informaticas e als dossièrs e fichièrs presents sus aquestas darrièras. La biometria comença a èsser utilizada tanben per autentificar un utilizaire que realiza de transaccions bancàrias per securizar los pagaments via de terminals fisics o pels pagaments en linha.
Existís fòrça sistèmas biometrics pel contraròtle d'accès que se pòt destriar doas grandas familhas: amb o sens contacte fisic.
Granhòta
Obtencion de verin
Qualques granhòtas an de verin obtengut per l'ingestion d'insèctes, coma per exemple, formigas, e qualques pòbles indigènas sudamericans ne tiran lo verin e l'utilizan per las puntas de flècha e dards per caçar. A l'ora d'ara i a de cercaires qu'estúdian aqueles verins per obtenir de drògas o substàncias en farmacia, e d'autres cèrcan d'aplicacions medicalas de divèrses compausants de la pèl.
Cultura populara
La granhòta aviá divèrsas significacions dins lo temps segon las culturas. Lo pòble mochica de l'antic Peró venerava los animals, e sovent presentava de granhòtas dins son art.
Divèrses dieus egipcians adoptèron la forma d'aquel animal, coma Heget, o s'acompanhèron de granhòtas, coma Hapy. A l'epòca dels faraons egipcians representavan la fertilitat, perque i aviá fòrça granhòtas aprèp la crescuda de Nil.
A l'Edat Mejana, las granhòtas simbolizavan quicòm lag mas amb de talents ocultes e se creèt aital la figura folclorica del prince (o similar) transformat en granhòta, qu'un poton podiá liberar de la forma animala (fin urosa de fòrça contes populars). Es tanben un animal que las mascas, aiman o las acompanhan amb los grapauds, pòdon transformar las personas, o tanben un ingredient de sa pocions e de preparacions magicas. En general las granhòtas se presentan coma "bonas", simpaticas, activas e amablas alara que los grapauds son repulsius, puslèu grasses e estatics e sustot simbòls de laidor. Es un paragon fòrt escàs, que fa d'un simbòl femenin (se considèra la granhòta femèla e lo grapaud mascle) que se considèra, e ja tre aquela època, mai positiu que son equivalent masculin.
L'òme granhòta, es un sotaire o nadador sosaquatic calçat amb de grandas palmas de goma e equipat amb un escafandre autonòm.
Biometria
La biometria pel contraròtle d'accès
La biometria amb contacte fisic es plan espandida. Compren la reconeissença de la detada, de la morfologia de la man o de l’analisi combinada e simultanèa de la detada e del ret venós del det.
Panèl d'indicacion d'una rota a accès reglamentat en França
Lo panèl d'indicacion d'una rota a accès reglamentat es un panèl de senhalizacion carrat de fons blau, bordat d’un listèl blanc, portant en son centre un pictograma de color blanca representant una automobila de fàcia.
Biometria
La biometria pel contraròtle d'accès
Pel mond, una de las tecnologias mai utilizadas es la biometria via la detada. Que siá al nivèl del contraròtle dels individús (passapòrt, carte d'identitat e permés de conduire biometrics), o al nivèl del contraròtle d'accès.
Al nivèl de las tecnologias sans contacte, existíx de sistèmas de reconeissença faciala, de l'iris e del ret venós de la palma de la man. Tanben dempuèi 2009, existís una tecnologia capabla de prene e de tractar las detadas de 4 dets (levat lo poce) sens contacte, solament d'un movement.
11 d'octobre
Decèsses
Vejatz tanben:
Magahi
Lo magahi (o magadhi) es una lenga indoariana parlada en Índia.
Localisacion
La lenga es parlada dins l'ancian país de Magadh, que correspond als districtes de Patna, Gaya, Nalanda e Nawada de l'estat de Bihar. Lo magahi s'espandit dins las regions pròchas, dins de parts dels districtes de Munger e de Bhagalpur, e en Jharkhand, dins l'èst del districte de Palamu e dins aquestes de Singhbhum e de Dhanbad. Defòra de Bihar e de Jharkhand, la lenga se tròba dins lo districte de Purulia en Bengala Occidental, e dins aquels de Mayurbhanj e Bamra en Odisha. De locutors del dialècte sonat magahi de l'èst vivon dins los districtes de Hazaribagh, Ranchi e Kharsawan, dins l'estat de Jharkhand.
Classificacion dialèctes
Lo magahi fa partida de las lengas bihari, una branca de las lengas indoarianas, que fan partida de la familha indoeuropèa. Los dialèctes de l'èst an de noms divèrses, kurmali (kuṛmālī), kurmali thar (kuṛmālī ṭhār), khotta (khoṭṭā) o khontai (konṭhai).
Gdiniô
Gdiniô (Gdynia en polonés, Gdingen en alemand) es una ciutat de Cashobia, dins l’estat polonés.
Diego Manuel Chamorro Bolaños
Diego Manuel Chamorro Bolaños (1861-1923) òme politic, foguèt president de Nicaragua entre 1921 e sa mòrt, en 1923.
Blòc 0407
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Sa superfícia es de 0.
Ceutí
Ceutí es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
Vocaus
Qu'aperam vocaus meilèu que cant las performàncias deus cantaires de cèrts estils de musica rock : lo hardcore e lo metal extrèm en particular (death metal, black metal, etc...) mes tanben la musica industriau o l'EBM.
Origina deu mot
Aqueste mot que vien de l'anglés "vocals" e qu'ei recentament passat dens autas lengas. la persona qui practica aquesta fòrma de musica qu'ei sovent designada coma "vocalista".
definicion
La diferéncia màger enter vocaus e cant tradicionau que son l'abséncia de melodias e la saturacion e l'intensitat de la votz. E la diferéncia màger enter vocaus e crits qu'ei que los vocaus son (lo mei sovent) en ritme sus la musica. Mes qu'ei tanben ua tecnica musicau qui dèu estar mestrejada. Cada estil musicau qui l'utiliza qu'ac hè d'un biais diferent. Atau uei lo dia, las marronadas hèra grèvas que son mei que mei presadas dens lo death metal e lo grindcore, mentre que lo black metal emplega un timbre de votz mei agut.
Vocalistas famós
Los noms deus grops on ofician que son indicats enter parentèsis.
Dani Filth (Cradle of Filth)
Count Grishnack o Varg Vikernes (Burzum)
Glen Benton (Deicide)
Henry Rollins (Black Flag, Henry Rollins Band)
Dead e Maniac (Mayhem)
SAS de L'argilière (Misanthrope)
Jeremy Zucker
Jeremy Scott Zucker (Nòva Jersei, 3 de març de 1996) es un cantaire e compositor american, conegut per sas cançons "Comethru", "You Were Good to Me", e "All the Kids Are Depressed". Dempuèi que comencèt de publicar de musica en 2015, Zucker a sortit de multiples EPs e dos albums de longa durada, Love Is Not Dying (2020) e Crusher (2021).
Varaville
Varaville es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
En cobrint 1,649 ectaras, Varaville es la comuna la mai estenduda de la Còsta Fleurie e entre las mai vastes del país de Auge. Es un endroit propice a la calma en un marc natural preservat. Comuna del littoral, situada entre Cabourg e Merville-Franceville-Plaja, figura entre las nombrosas stations balnéaires de la Còsta Fleurie. Possedís dos povàses : l'Òme, situat en tèsta de mar, e lo Bourg, environat de tèrras agricòlas e de las marais de la Dives.
Una plaja de tres quilomètres de sable defunta a environat de dunes e vorejada de villas istoricas. La Mange ofèrta a aquel endroit una aiga de bona qualitat per la baignade (classificada A).
Couvrant 1,649 hectares, Varaville est la commune la plus étendue de la Côte Fleurie et parmi les plus vastes du pays d'Auge. Elle est un endroit propice au calme dans un cadre naturel préservé. Commune du littoral, située entre Cabourg et Merville-Franceville-Plage, elle figure parmi les nombreuses stations balnéaires de la Côte Fleurie. Elle possède deux pôles : le Home, situé en front de mer, et le Bourg, entouré de terres agricoles et des marais de la Dives.
Une plage de trois kilomètres de sable fin est entourée de dunes et bordée de villas historiques. La Manche offre à cet endroit une eau de bonne qualité pour la baignade (classée A).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
12 d'octobre
Decèsses
Vejatz tanben :
Panèl d'indicacion d'una rota a estatut autorotièr en França
Lo panèl d'indicacion d'una autorota es un panèl de senhalizacion carrat de fons blau, bordat d’un listèl blanc, portant en son centre un pictograma de color blanca representant una rota a cauçadas separadas ambe un pont l'encambant.
Cieza (Múrcia)
Cieza es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
Sant Martin de la Brasca
Sant Martin de la Brasca (Saint-Martin-de-la-Brasque en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Blòc 0408
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Sa superfícia es de 0.
Lasson (Iona)
Lasson  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Fortuna
Fortuna es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Múrcia.
Megawati Sukarnoputri
Megawati Sukarnoputri (n. Diah Permata Megawati Setiawati Soekarnoputri en 1947) femna politica foguèt la presidenta d'Indonesia entre 2001 e 2004.
Verderonne
Verderonne es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Blòc 0409
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
13 d'octobre
Decèsses
Veire tanben :
Blòc 0409
Sa superfícia es de 0.
3 Enòc
Lo Libre ebrieu d'Enòc o l'Apocalipsi ebraïca d'Enòc o lo Tresen libre d'Enòc (3 Enòc o Enòc III) o lo Libre daus Palais (ספר היכלות Sefer Heḥalot en ebrieu) es un apocrif de l'Ancian Testament atribuit au rabin Ismael ben Elisha (segles I-II). Es un texte mistic de natura apocaliptica e angeologica dau judaïsme ancian. Versemblablament redigit au segle IV o V, es considerat coma 'na de las jòias de la mistica judiva e un daus portics de l'esoterisme judaïc e de la Cabala medievala. Escrich essencialament en ebrieu, òm i tròba 'na formula en arameu e quauques expressions en grèc e en latin.
Ehud Olmert
Ehud Olmert (en ebrèu: אהוד אולמרט‎; Binyamina, 30 de setembre de 1945) es un psicològ e politician israelian. Foguèt lo primièr ministre d'Israèl entre 2006 e 2009.
Raffaello Sanzio
thumb|right|Autoretrait (1506) [[Galariá dels Oficis, Florença]] Raffaello Sanzio, pus conegut coma Rafèl (Raffaello), (nascut lo 6 d'abril de 1483 a Urbin — mòrt lo 6 d'abril de 1520 a Roma ) foguèt un pintre e arquitècte italian de la Renaissença. Es tanben nomenat Raffaello Santi, Raffaello da Urbino, Raffaello Sanzio da Urbino.
Jovença e formacion
Lo periòde que va de sa naissença a son despart per Florença en 1504, es lo periòde de formacion, a Urbin ont nasquèt en 1483, puèi a Perosa ont trabalhèt dins lo talhièr del pintre pus celèbre de l'epòca, Pietro Vannucci, mai conegut coma Perugino.
A Roma
thumb|left| Donna Velata (vèrs [[1514-1515)]] thumb| La Fornarina (vèrs [[1518-1519)]] A Vatican, foguèt encargat de la decoracion de las salas del palais de Juli II.
Succès
Rafèl, longtemps considerat coma lo pus grand pintre que jamai existiguèt, es uèi encara considerat coma l'artista per lo qual la pintura trobèt una expression acabada. Aquel mite de Rafèl nasquèt de son vivent, e sa mòrt aboriva, ponch final d'una activitat caracterizada per la precocitat, li balhèt una amplor singulara.
En 1550, dins Le Vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori, Giorgio Vasari, trenta ans aprèp la mòrt de Rafèl, dins sa biografia atribuiguèt a la volontat divina la naissença de l'artista:
Son art fach de mesura, de gràcia e d'armonia influencièt prigondament la pintura occidentala fins al sègle XIX.
Casanova diguèt que « pas cap de pintre superèt Rafèl dins la belesa de las caras. » Delacroix afirmèt que lo simple nom de Rafèl « remembra a l'esperit tot çò qu'i a de pus naut dins la pintura ». Atal coma Ingres que vodèt un culte vertadièr per Rafèl, tan dins son estil dominat par un grafisme prèp del mèstre de la Renaissença coma d'omenatges recurrents dins son òbra.
Aprèp tres sègles, la glòria de Rafèl s'estompèt amb la dintrada en scèna de tendéncias criticas e artisticas novèlas, representadas en particular per los impressionistas e los fauves.
Son originalitat
thumb|Santa Catarina d’Alexàndria, c.1507 Òli sus fusta, 72,2 × 55,7 cm National Gallery, Londres L'estil de Rafèl se caracteriza per una utilizacion pro egala del dessenh e de la color, car contràriament a fòrça pintres, daissèt pas un dominar l'autre: foguèt tan precís dins lo trach coma dins la reparticion de las tintas. Aquò es lo resultat de son biais de trabalhar: imitar los artistas de son epòca e de sos davancièrs en causissent çò que li poiriá èsser util.
Lopigna
Lopigna es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
Raffaello Sanzio
Sas influéncias
Tornèt prendre atal la doçor dels modèls de son mèstre lo Perugino e innovèt en i apondent un modelat dels còrs pus prèp d'aquel de Miquèl Àngel. Rafèl utilizèt de vegadas l'esfumat, inventat per Leonardo da Vinci (tecnica qu'estompa los contorns) e gaireben exclusivament dins las telas de son periòde florentin (entre 1504 e 1508).
Òbras del Perugino e de Rafèl
Principalas òbras de Rafèl
thumb|Sant Jòrdi esternissent lo dragon thumb| [[L'Escòla d'Atenas (1510-1511) Fresca, Palais del Vatican]] thumb|Retrait de Francesco Maria della Rovere ([[1514), Musèu de Czartoryski a Cracovia]]
Bibliografia
thumb|La Verge Maria amb lo Crist e Joan Baptista
Forma de Montbrison
La Forma de Montbrison (en francés Fourme de Montbrison) es un formatge, de la comuna del meteis nom, Montbrison. Benefícia d'una AOC dempuèi 1972 amb l'AOC Forma d’Embèrt e de Montbrison cambiat en 2002 en AOC Forma de Montbrison. Es un formatge a basa de lach de vaca amb un pes de 2,1 kg a 2,7 kg e un afinatge de 32 jorns minimum.
Autoestòp
thumb|250x250px|Autoestopistas a [[Nòva Zelanda.]] L 'autoestòp es una practica realizada per de viatjaires que cercan un transpòrt a çò dels autres que se desplaçan en automobila, camion o amb autres mejans. La distància percorrida pòt variar d'una corta camida que s'auriá podut far a pé, a de longas distàncias que sovent demandan diverses tranferiments d'autoestòp.
Metòde
thumb|200x200px|Gèst abitual per l'autoestòp. Lo biais mai comun, pel mond entièr, per demandar l'autoestòp, es d'estirar lo braç cap a la carrièra o autorota levant lo poce. Los conductor comprenon qu'aquò es un senhal que la persona sollicita que lo transpòrt. Un autoestopista pòt tanben mòstrar un papièr o carton amb lo nom de la seuna descion escrich, d'aquel biais los conductors an pas besonh de s'arrestar per demandar cap a ont se vòl anar.
Endacòm mai s'utilizan d'autres signes. en Sudamerica, un autoestopista mòstra la fàcia de la man amb l'indèx levat, al luòc del poce. En Polonha, se brandís la man en abans. En Índia, se fa la man brandida amb lo revèrs cap aval. A Israèl, s'apunta l'automobila amb l'index.
Normalament se dona pas res en escambi del transpòrt, malgrat que, a vegadas, lo viatjaire ofrís de contribuir a pagar lo esséncia. Per fòrça conductors sufisís lo fach d'aver una companhiá pel camin.
Rasons
Un autoestopista pòt aver divèrsas rasons per realizar aquela practica, entre elas: Los conductors pòdon tanben aver de divèrsas rasons per reculhir d'autoestopistas, per exemple: Los conductors que son demorats en pana o de gents sens argent o sens mejans de transpòrt coma los indigents recorron sovent a l'autoestòp, d'autres o fan per passion o coma espòrt.
Panèl d'indicacion d'una via reservada als ciclistas en França
Lo panèl d'indicacion d'una benda o pista ciclabla es un panèl de senhalizacion carrat de fons blau, bordat d’un listèl blanc, portant en son centre un pictograma de color blanca representant una bicicleta.
Luta del Larzac
L'oposicion primièr s'organizèt a l'entorn de 103 païsans del luòc qui se soslevèron contra l'expropriacion de sas tèrras a la seguida del projècte del ministre de la Defensa, Michel Debré (UDR), jos la presidéncia Pompidor, d'agrandir lo camp militar del Larzac de 3 000 a 17 000 ectaras, çò qu'auriá tocat una dosena de comunas. En 1973, cinc ans après mai de 1968, entre 60 000 e 100 000 personas de diferents corrents convergisson cap al Larzac per sosténer los païsans e formar un movement eteroclita que donaràn una « guèrra d'usura » pels poders publics. Los rassemblaments e l'ensemble dels malhums nacionals resultant de la convergéncia de las lutas al Larzac serán lo lièch de çò que vendrà mai tard conegut coma lo movement altermondialista francés. La revista Gardarèm lo Larzac, que paréis regularament dempuèi 1975, n'es un simbòl. Lo movement tanben contribuiguèt a popularizar de figuras de proa coma Lanza del Vasto, fondator de las Comunautats de l'Arca e fortament inspirat per l'espiritualitat crestiana, o Guy Tarlier e, a posteriori, José Bové.
Un decenni de luta
vinheta|300x300px|Lo ministre Michel Debré, instigator del projècte d'extension del camp, foguèt l'objècte d'eslogans coma « Debré ou de force, nous garderons le Larzac » (De grat o de fòrça, garadarèm lo larzac)
Anóncia del projècte
L'11 d'octobre de 1970, pendent un congrés de l'Union dels democratas per la republica (UDR), alara al poder, a La Cavaleriá, André Fanton, secretari d'Estat a la Defensa nacionala, aviá ja evocat una possibla extension del camp militar. Lo deputai de l'Avairon Louis-Alexis Delmas, en plena campanha electorala per l'UDR declara dins lo jornal Le Monde del 6 de març de 1971 « Per Milhau, qu'a de mal a subrevire, l'extension del camp es de segur la derrièra escasença ». La lista UDR, que sosten lo projècte d'extension, empòrta las eleccions municipalas del 14 e 21 març. Ja, la resisténcia s'organiza.
Las autoritats son tan mai motivadas  procedir a aquesta extension aquí mèsme que lo Larzac èra un país fòrça pauc poblat: foguèt plan tocat per l'exòde rural e perdèt los dos terces de sa populacion entre 1866 e 1968. Las autoritats afirmisson qu'i a pas pus que 23 expleitacions de pauc rendiment que deuran èsser totalament expropriadas e que lors proprietaris tornaràn èsser lotjadas e indemnizadas. Los païsans tocats arguisson que las donadas de las autoritats son datadas e que prenon pas en compte l'arribada dels « neorurals » que, dempuèi 1965, renovan dels bòrdas qu'èran gaireben abandonadas, en melhorant lo rendiment. Mai, lo metòde de comptage concernisson pas que las proprietats totalament expropriadas, sens comptar aquesta ont se daissa pas qu'un luòc de vida pels abitants expropriant lor terren de trabalh, çò que tocariá en tot entre cinquanta e seissenta expleitacions.
De fach, en 1971 unes 90 000 fedas èran en pasturaga sul plan; un cinquen del cabal, près de la mitat de la producion de lach tocant 108 païsans èran menaçats pel projècte d'extension. Mai, los elevaires de fedas e productors de ròcafòrt, tenent a lor ruralitat, contestan que l'agrandiment del camp siá creator d'emplecs que « s'agís que d'un camp d'entraïnament ont las unitats ferán pas que passar » e dobtan de quin que siá apòrt positius.
Primièras manifestacions e jurament dels 103
La primièra manifestacion d'importància se debana lo 6 de novembre de 1971 a Milhau ont 6 000 personas respondan a la crida de las federacions departementalas dels sindicats d'expleitants agricòls (FDSEA).
Al començament la luta, pasmens e plan locala, èra plan destriada. En mai dels païsans presents ja dempuèi de generacions e a que « se va prene la tèrra de lors parents, de lors grands », se trobavan là d'expleitans agricòls novèls, mai joves, a vegada amb fòrça deute al Credit agricòl dempuèi lor projècte d'installacion. Pasmens se los desacòrdis entre eles sián nombroses, fòrça son membres de la Jovença agricòla catolica (JAC) vengut Movement rural de jovença crestiana o/e de la FDSEA. Léon Maillé, 25 ans a l'espòca, conta: « èri un païsan ordinari: votavi a drecha, anèri a la messa, èri un indigèn, pura soca ! ». Las institucions catolicas localas venguèron un sosten qu'assemblava las gents: lo 7 de novembre de 1971, l'evesque de Rodés pren posicion contra l'extension del camp.
Los rassemblaments du Rajal del Gorp
drecha|vinheta|300x300px|[[Jean-Marie Muller, Lanza del Vasto, Jacques Pâris de Bollardière sul plan del Larzac]] Als païsans lèu s'apondan de militants de tota menas, sedusits pel penajal antimilitarista de la contestacion, primièr d'esquerristas, dels maoïstas, dels obrièrs e dels sindicats de la CFDT, alara pròche de la segonda esquèrra autogestionària.
Lo sol partit representat es lo Partit socialista unificat (PSU), el taben membre de la segonda esquèrra, e tanben unes representants de la Liga comunista, trotsquista. De nacionalistas occitans son tanben presents per protestar contra « genocidi cultural d'Occitània pel colonialisme interior ». L'Associacion de salvegarda del Larzac e de son environament, creada en 1971 e presidada per l'institutor de Nant en retirada, Henri Ramade, revendica pasmens son caractèr «apolitic».
Ensegida, « los peluts, marginals e hippies de tot pel », alunhats dels partits e sindicats, amumentèron los nombre a la protestacion. La preséncia de Movement pel Desarmament, la Patz, la Libertat (MDPL), que presicava l'amor liure, e fòrça femna sens nuds, mena a un tust cultural important amb los païsans, crestians practicants d'alara.
Lo Larzac s'inscriguèt alara dins la revolucion sexuala en França que fòrça feministas (coma lo Movement per la libertat de l'avortament e de la contracepcion — MLAC — que realiza un torn de França en caravana e arriba sul plan del 16 d'agost de 1974 ) prenguèron partida a la resistança. Aquò mena a de criticas: atal, Michel Castaing, fa lo títol dins Le Monde del 25 d'agost de 1973: « Lo Larzac, veirina de la contestacion ».
Un an mai tard, lo 17 d'agost de 1974, encara mai de mond se mobiliza pel segond còp al Rajal del Guorp: mai de 100 000 personas (segon los organizaires) se ven sul plan per una fèsta de la segada titulada « Segada del Tèrç mond ». Pendent aquesta manifestacion, lo primièr secretari del PS, François Mitterrand, se fa « calhavar » per de militants maoïstas (e d'agents provocators en civil) que contestvan sa preséncia.
Lo 13 e 14 d'agost de 1977 se debana un novèl rassemblament d’unas 50 000 personas (segon los organizators) al Rajal del Guorp, seguit d'un desfilat d’un centenat de tractors ont arriban de apelats al sevici militars, encagolats e en unifòrma (comitats dels soldats).
Se debanant en estiu, aques grands rassemblaments non violents pareissian de festenals, quitament se l'accent èra mai a la protestacion qu'a la fèsta. I aguèt une concèrts coma amb Graeme Allwright en 1973, que creèt mai tard una canson « Larzac 1975 ». A causa de lor grandor, aquestes rassemblaments aguèron un impace important dins las contra culturas de las annadas 1970 en França e en Euròpa. José Bové parlarà de « Woodstock francés ».
Marchas cap a París
Lo 25 d'octobre de 1972, un tropèl de seissenta fedas es menat pe de païsans del Larzac sur la pelencs del Camp de Mart a París, pretextant als gendarmes mobils que los interrogavan lo filmatge d'una publicitat pel ròcafòrt.
Après la signatura del decret declarant d'utilitat publica de 13 500 ectaras del causse del Larzac pel prefècte de l'Avairon, Georges Badault, lo 26 de decembre de 1972, lo collectiu decidís de marcha cap a París. Comença lo 7 de genièr de 1973 s'arrèsta a Rodés, Sant Flor, Clermont-Ferrand, Nivèrns e Orleans per encontrar los comitats d'acuèlh, far de reünions, e de conferéncias de premsa per evitar l'expulsion. La marcha encontra de dificultats a causa d'interdiccions de manifestar decretadas dins cada vila del percors. Al començament equipats de 26 tractors, seràn blocats, après una setmana de caminada, a Orleans pels CRS. Alara que la quita FDSEA amb Raymond Lacombe (president de la seccion avaironesa) volgava renonciar davant la mesa en demora policièra, Bernard Lambert, un ancian deputat MRP, qu'incarna lo corrent Païsans-Trabalhadors pròche del PSU, trobèt de tractors novèls prestats per de païsans a l'entorn d'Orleans que la marcha dels « 26 du Larzac » pòsca arribar a son tèrme, a París.
Una novèla marcha es organizada lo 2 de decembre de 1978 ont 18 païsans caminèron 710 km en 25 estapas dempuèi lo Larzac. Foguèron ajudats tot lo long del percors per de païsans de la FDSEA e de vesins. A lor arribada, 40 000 personas desfilan a la dintrada de París, lo centre vila essent blocat pels CRS: foguèt la mai granda manifestacion de l’annada. Un succès malgrat la preséncia de provocators en civil. Subretot, los païsans, acompanhats del jove deputat PS de París, Paul Quilès, obtenon de lor entreten amb lo candidat a la presidenciala Mitterrand la promesa de « los oubliar pasr» que foguèt decisiva per la concluson de lor luta.
Lo 27 de novembre de 1980, 74 membres d'unas familhas del Larzac pujadas per una accion sota la tor Eiffel, campan sul Champ de Mart. Expulsats après cinc jorns, contunhan a demorar sur una penicha prestada per la comuna de Conflans-Sainte-Honorine embessonada amb Costeraste (luòc ont se trapa una bòria sul Larzac). Aquesta campanha d'embessonatge començèt a en 1979: 14 municipalitats de França son embessonadas amb de bòrdas del plan:
Desobesisença civila
Per cambiar l'imatge d'un « Larzac poblat pas que d'unes vielhs païsans », una escola es dubèrta sul plan lo 4 d'octobre de 1973. Los escolans locals, que venián de per abans anar a Milhau, i foguèron escolarizats.
Pendnet tot lo conflicte, fòrça militants e simpatizants crompan – jos formas de parts non remuneradas – de parcèlas pichonas de tèrras tocadas per las expropriacions. De 1973 a 1981, 3500 militants prenguèron 6180 parts. S'agissiá de complicar lo procés d'expropriacion que cada proprietari deviás legalament signar per far aquesta efectiva, e unes d'aquestes proprietaris abitavan a l'estrangièr. esquèrra|vinheta|Gendarmas mobils en accion al Larzac Lo 22 de junh de 1976, 22 militants e païsans s'infiltran dins lo camp militar per i destruire 500 dossièrs relatius a l'enquèsta parcelària abans expropriacion. Après lor accion, los militants son arrestats sus plaça e jutjats l'endeman al tribunal de Milhau. Sin condamnats a de penas anant de sièis meses de prison amb ajornament de tres meses fèrmes. Lo 3 julhet, de païsans son liberats e lors penas son ajornadas per tres meses per causa de secada. Los autres condamnats son plaçats en libertat provisòria lo 20 de julhet. La pena maxim efectivament realizada foguèt aps que de tres setmanas.
Lo 21 d'octobre de 1977, fòrça proceses se dabanèron a Milhau contra los païsans del Larzac per insomission, remanda de librets militars, entrava à la circulacion, etc. Pendent lo procès, un tropèl de fedas es introdusit dins lo tribunal.