cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Essigny-le-Petit
Geografia
Situat dins la val del ritz Somme, Essigny-le-Pichon es lo primièr villatge atravessat pel riu. La municipalitat es tanben atravessat pel canal del Noireu, que pòrta d'aiga al Canal de Saint-Quentin.
Situat al vall del riu Somme, Essigny-le-Petit és el primer poble atravessat pel riu. El municipi també és atravessat pel canal del Noireu, que porta aigua al Canal de Saint-Quentin.
La Bastida Castèthamorós
La Bastida Castèthamorós (Labastide-Castel-Amouroux en francés) es una comuna agenesa de Gasconha situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : castri Amorosii (bastida ~), en latin, en 1289, Castro Amorosio (de ~), castri Amorosii (Ville et ~), en latin, en 1305, castrum Amorosii, en latin, en 1307-1317, Castet Amoros, en occitan, en 1307-1317, castri Amorosi (ecclesia ~), en latin, en 1326. Lo determinant, qu'èra lo nom principau a l'Edat Mejana, s'es oblidat e la comuna, com çò que demòra deu vilatge, se ditz adara La Bastida. La mapa de Sanson au sègle XVII, la de Cassini au sègle XVIII portavan simplament Labastide o La Bastide e lo nom oficiau èra Labastide avant de venir oficialament Labastide-Castel-Amouroux en 1879. Pr'aquò, dens un usatge larg e pas sonque locau, lo determinant permet de diferenciar aquera La Bastida de las autas deu medish nom.
Servance
Servance es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Servance A situat en los Vòges Saônoises sul scenari dels Mil Etangs. La municipalitat fa partida del Parc natural regional de las Pilòtas de las Vòges.
Servance est située dans les Vosges Saônoises sur le plateau des Mille Etangs. La commune fait partie du Parc naturel régional des Ballons des Vosges.
Samogneux
Samogneux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Servance
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Samogneux
Geografia
thumb|left|Lo pòble
thumb|left|Le village
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge de Samogneux a #èsser lo teatre de afrontaments Franco-Alemands en lo moment de la 1ere guèrra mondiala. En particular en lo moment de las operacions dichas de dégagement de Verdun de Junh en Octòbre 1917 en comprometent Regiments de Infanterie de franceses entre d'unes autres los 112eme, 173eme, 126eme e 335eme RIGUDAS.
Le village de Samogneux a été le théâtre d'affrontements Franco-Allemands lors de la 1ere guerre mondiale. En particulier lors des opérations dites de dégagement de Verdun de Juin à Octobre 1917 engageant des Régiments d'Infanterie français parmi d'autres les 112eme, 173eme, 126eme et 335eme RI.
Hoalhés
Hoalhés (Houeillès en francés) qu'es una comuna agenesa situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'es [wa'ʎes] o [hwa'ʎes]. las fòrmas ancianas que son : Feolhes o Foalhes en 1240 e 1316, capella de Foalhes en 1326, ''par. de Foulhes en 1339, Fouilhés en 1637, Fouelhés'' en 1638.
Segon Dauzat, lo nom que deriva deu gascon huelha, en latin folia. Segon Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, Hoalhés que ven deu gascon "hoélhe", damb lo sufixe collectiu -és; lo sens qu'es d'un ensemble de huelhas, d'arbes huelhuts. Segon Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, lo nom qu'es (tanben) derivat de huelha, en -és o en ier + -s deu locatiu ablatiu plurau.
Bénédicte Boyrie-Fénié que's basa sus las grafias medievalas. L'origina que seré donc lo latin tardiu foallia, damb lo sufixe -ariu (e -s locatiu), definit atau per Du Cange quidquid alendo igni : « tot çò que sèrv a alimentar lo huec ». Hoalhés que seré donc lo lòc on las escasses pinhadars originaus son remplaçats (en gròs, a l'èst de la RD 933), per tèrras mei ricas, damb pas tant de braus, on la vegetacion es mei divèrsa; toponimes n'atèstan, com Lucbon, Cap deu Bòsc, Bossesc, Tilhet, Bedoret, Aubar, Le Tremblet, etc.
Fluris
Fluris o mai autenticament Perinhan (Fleury en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
La comuna compren tres aglomeracions : lo vilatge de Fluris, l'estacion balneària de Sant Pèire de Mar, vesina de Narbona-Plaja, e un pichon pòrt de pesca, Las Cabanas de Fluris. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Perignanum en 1080, Perinianum en 1212, Pelignanum en 1257, Castrum de Periniano en 1271, Pevinhanum = Perinhanum en 1303, Perinhanum en 1306, Pesyhan, Pesyhia en 1476, Perignan, Perinhan, Perynhan en 1537. En març de 1736, la tèrra de Perinhan siaguèt erigida en ducat-pariá sul cap de Jean-Hercule de Rosset de Fleury. En 1807, lo nom èra Pérignan, mas en 1814, lo nom de Fleury siaguèt restablit. Perinhan ven d'un nom latin d'òme Perennius, amb lo sufixe -anum. Lo nom cambièt quand Perinhan foguèt erigit en ducat-pariá al benefici de Jean Hercule de Rosset de Rocozels, duc de Fleury. Fluris èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Perennius. Pendent la Revolucion, lo nom ancian Perignan, Pérignan (nom francés) eliminèt lo nom aristocratic, mas en 1814, Fleury venguèt lo nom oficial tornamai, urosament occitanizat dins l'usatge.
Antimatèria
Ais originas, l'equacion de Dirac
L'equacion de Dirac, una equacion de mecanica quantica relativista, foguèt descubèrta per Paul Dirac en 1928. Aquesta equacion descriu lei particulas d'espin 1/2, coma l'electron. Compatibla entierament amb la mecanica quantica, e largament compatibla amb la teoria de la relativitat especiala presenta de solucions per la natura de l'espin dei particulas, e per l'existéncia d'antiparticulas. Encara que originariament foguèt formulada per l'electron, aquesta equacion se pòt aplicar tanben en d'autrei particulas d'espin 1/2, coma lo neutrinò, lo proton e lo neutron. Dirac utilizèt la vertadiera forma de l'equacion:
E = mc2
Doncas:
E2 = p2c2+m2c4
Aquesta equacion a doas solucions: una correspondenta a l'energia positiva, e una autra a la negativa. La solucion d'energia negativa, l'antiparticula, es soventei fes interpretada coma un trauc dins una mar de Fermi, valent a dire l'abséncia d'una particula. En teoria quantica dei camps es tanben interpretada coma una particula que va a l'envèrs dins lo temps, ja que lo formalisme matematic fa vertadierament pas la diferéncia entre aquelei doas possibilitats.
Pròvas experimentalas
Aquesta teoria es entierament compatibla amb çò que s'es observat en laboratòri, en fach lo positron foguèt descubèrt experimentalament per Carl Anderson en 1932. En 1996 au CERN capitèron a formar un antiatòm d'antiidrogèn de vida fòrça corta compausat d'un antiproton e d'un positron, experiment melhorat en 2010 embé una vida d'aperaquí un desen de segonda.
L'avenidor de l'antimatèria
Un domeni onte l'estudi de l'antimatèria a un avenidor particularament interessant es la cosmologia. En efèt vesèm dins nòstre univèrs un desequilibri entre matèria e antimatèria : l'antimatèria es esquasi absenta, mentre que se lei quantitats de matèria e d'antimatèria èran identicas, se serián desintegradas una ambé l'autra.
Dau vejaire dei fisicians dei particulas, aquesta question es ligada a la violacion de simetria CPT per l'interaccion forta, determinada per lei coeficients de la matritz CKM e/o per una nòva fisica, tanben dicha fisica enlai dau modèl estandard (BSM physics).
Canton de Sent Amanç (Roergue)
Lo Canton de Sent Amanç es una anciana division administrativa de Roergue, en Viadèna, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Rodés, lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Dempuèi 2015, totas las comunas son del canton novèl d'Aubrac e Carladés (burèu centralizator : La Guiòla). La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
Lo canton de Sent Amanç se creèt en 1790 dins lo districte del Mur de Barrés.
En 1801 lo canton de Sent Amanç siaguèt conservat.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-205 del 21 de febrièr de 2014, lo canton siaguèt suprimit.
Bois-Bernard
Bois-Bernard es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Geografia
Situada al Nòrd de la França, en lo Passatge-de-Calava, Bòsc-Bernard pòt se situar géographiquement en un quadrilatère, a 6 km de Hénin-Beaumont, 10 km de Lens, 15 km de Arras e 15 km de #Dotar.
L'accès a Bòsc-Bernard n'automobila es relativament facila, mercés a la proximitat de la Autoroute A1 (Lille-París) #que la échangeur de Hénin-Beaumont n'a situat a 7 km.
L'accès en autocar pòt se far per las linhas 19 (Lens / Noyelles-Godault) e 10 (Arras / Noyelles-Godault) assegurat per la ret TADAO.
L'estacion de Hénin-Beaumont assegura la correspondéncia amb la SNCF.
Située au Nord de la France, dans le Pas-de-Calais, Bois-Bernard peut se situer géographiquement dans un quadrilatère, à 6 km d'Hénin-Beaumont, 10 km de Lens, 15 km d'Arras et 15 km de Douai.
L'accès à Bois-Bernard en automobile est relativement facile, grâce à la proximité de l'Autoroute A1 (Lille-Paris) dont l'échangeur d'Hénin-Beaumont est situé à 7 km.
La gare d'Hénin-Beaumont assure la correspondance avec la SNCF.
A la limite du bassin minier, le village couvre une superficie de 397 hectares, répartie, pour la plupart, entre les 7 exploitants agricoles de la Commune. Hormis le "four à chaux", les cinq lieux-dits de la commune ne ressortent pas comme des quartiers bien délimités par les habitants, mais servent juste aux agriculteurs pour le repérage de leur terre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Martot
Martot en normand (Martot en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Martot A situat en la plana alluviale de la Seine, entre Elbeuf e Val-de-Reuil. Es a Martot que lo Eure confluissi amb la Seine.
Martot est situé dans la plaine alluviale de la Seine, entre Elbeuf et Val-de-Reuil. C'est à Martot que l'Eure conflue avec la Seine.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ostau de la Cascada
thumb|right|[[Fotografia de l'Ostau de la Cascada en 2013.]]
L’Ostau de la Cascada (ò Fallingwater en anglés) es un ostau situada en Pennsilvània a proximitat dau Mont Allegheny. Bastit entre 1935 e 1939 per l'arquitècte estatsunidenc Frank Lloyd Wright (1867-1959) per respòndre a una comanda de l'òme d'afaires Edgar J. Kaufmann (1885-1955), a la particularitat d'èsser construch sus una cascada de 9 m d'autor e de mesclar lei principis dei corrents arquitecturaus modèrne, organic e Prairie School per s'integrar dins l'environament. Famós, l'endrech venguèt un musèu tre 1946 e foguèt inscrich au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO en 2008.
Gatièra
thumb|250px|Passant per una gatonièra Una gatièra o gatonièra es al sens estricte un trauc fach dins una pòrta per daissar passar los gats.
Abbeville-Saint-Lucien
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat s'es trucada « Abbatis Villa » en 1074 e Abbeville-Sant-Lucien jos la Revolucion.
La commune s'est appelée « Abbatis Villa » en 1074 et Abbeville-Saint-Lucien sous la Révolution.
Baie-Mahault
Baie-Mahault es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guadalope e la region de Guadalope.
Nikolai Nikolaievich Semionov
Nikolai Nikolaievich Semionov (n. en 1896, m. 1986) foguèt un quimista e fisician rus. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1956.
Boisleux-au-Mont
Boisleux-au-Mont es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saudrupt
Saudrupt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Maurice-sur-Mortagne
Saint-Maurice-sur-Mortagne es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Affleurement De calcaire stratifié e preséncia de fossils. Lo vilatge a traversat pel Molné.
Affleurement de calcaire stratifié et présence de fossiles. Le village est traversé par le Molné.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La preséncia romaine a testificat : balneum, buste de Diane, rèstas d'un aqueduc, monedas, tuiles.
Antany, Los coteaux èran parsemés de vinhas que las agricultors conreaven per los sieus besonhs personals.
Lo 22 de mai de 1867, lo nom de la municipalitat càmbia de Sant-Maurici a Sant-Maurici-sus-Mortagne. De 1907 a 1908 un tròç de la linha de camin de fèrre Gerbéviller-Ramberviller a #èsser édifié sul territòri communal. Comportava un pont a l'intrada del vilatge e una parca de merças. Aquel tròç a #èsser meses en servici lo 28 de decembre de 1911. A #èsser recorregut per las darrièras fes per un tren a vapor lo 14 de decembre de 1968, abans de barrar en 1982.
La présence romaine est attestée : balneum, buste de Diane, restes d'un aqueduc, monnaies, tuiles.
Autrefois, les coteaux étaient parsemés de vignes que les agriculteurs cultivaient pour leur besoins personnels.
Le 22 mai 1867, le nom de la commune change de Saint-Maurice à Saint-Maurice-sur-Mortagne. De 1907 à 1908 un tronçon de la ligne de chemin de fer Gerbéviller-Ramberviller a été édifié sur le territoire communal. Il comportait un pont à l'entrée du village et une gare de marchandises. Ce tronçon a été mis en service le 28 décembre 1911. Il a été parcouru pour la dernière fois par un train à vapeur le 14 décembre 1968, avant de fermer en 1982.
Viralada
Viralada (Virelade en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, situada dens lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Villa Lata, en latin, en 1253, Villalata, en latin, en 1273, Wylelade, en occitan, en 1278, Villelate, en 1279, Villa Lada, en 1299, Villa Lada, Villa Lata (locus et parochia ~), en 1307-1317. Per Dauzat e Rostaing, lo prumèir element de Viralada es lo latin villa, « maine rurau », après lo sègle IV, pui « vilatge », après lo sègle IX, pui « vila », e lo segond es l'adjectiu lata, « larga » ; tots los toponimistas son d'acòrd damb aquera origina, en completant eventualament l'idèa de « larga » per la d'« estenduda ». Una petita dificultat es l'evolucion particulara dau prumèir element e donc la preséncia de -r-. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica que -r- ven d'una dissimilacion, devuda a la segonda -l- (de -lada). Mès B. Boyrie-Fénié explica l' -r- per l'evolucion « regulara » de -ll- de villa. S'es una causa segura e coneishuda de tots, es que lo latin villa perdut pro lèu son -l- geminada per gardar una -l- simpla. Justament, tots los villa gascons an donat vila o vièla, etc, tots los villa catalans an donat vila, shens cap d'excepcions. Viralada seré donc lo sol lòc qu'auré gardat -l- geminada pro longtemps per que se mudèsse en -r- ! Cau donc acceptar l'explicacion de Negre : Vilalada > Viralada (dissimilacion). L'atestacion de 1278, a una epòca que l'evolucion -ll- intervocalica > -r- èra acabada dempui bèra pausa, auré devut gardar l'eminenta toponimista d'una teoria aberranta.
Nòtas
o
Lucquy
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat de Lucquy a #èsser creada l'an 1793. En 1828, las municipalitats de Lucquy e de Manqui an fusionat per donar naissença a la municipalitat de Manqui-Lucquy. Aquela darrièra i aguèt suprimit l'an 1871 per formar doas municipalitats desparièras, Lucquy e Manqui.
La commune de Lucquy a été créée en 1793. En 1828, les communes de Lucquy et de Faux ont fusionné pour donner naissance à la commune de Faux-Lucquy. Cette dernière fut supprimée en 1871 pour former deux communes distinctes, Lucquy et Faux.
Maria August Bongarçon
Biografia
Maria August Bongarçon nasquèt en 1851, filh d'un perceptor originari de Castelana. Foguèt ordenat capelan lo 19 de julh de 1874. Venguèt aumoinièr a l'ospici de Dinha e missionari de Nòstra Dòna de Santa Gàrdia. Participèt a la Felibrada de Labrilhana en 1888. Aviá tres sòrres, una (Loïsa) que s'èra facha monja, e un fraire Edoard. Èra lo cosin del general Camille Bongarçon.
Aguèt de problèmas de santat e anèt a un asili qualque temps, ne sortiguèt lo 19 d'abril de 1906.
Babilònia (reialme)
Lo reialme de Babilònia se desvolopèt al sud de Mesopotamia del començament del millenni II abC fins a 539 abC, data de la presa de sa capitala per lo rei Cir II lo Grand de Pèrsia. Pendent sa longa istòria coneguèt de periòdes de fast e d'autres pus dificils, e de dinastias nombrosas se succediguèron a sa tèsta.
Se distinguís tradicionalament tres periòdes grands dins l'istòria de Babilònia:
La dinastia amorrita
right|thumb|350px|Babilònia (Hammurabi), de 1792 a 1750 avans l'èra crestiana
La dinastia amorrita de Babilònia foguèt fondada per lo rèi Sumu-Abum vèrs 1894 aC. Pendent lo rèine de son successor, Sumu-la-El (vèrs 1880-1845 aC), la region de Babilònia sembla fòrça agitada. Per exemple, lei dinastias de Kish o de Sippar conoguèron unei rèis ambé de rèines corts. Sumu-la-El aprofichèt donc la situacion per conquistar Kazallu, Halambu, Kish, Kuta, Anzaqar e Barzi. Durant lo rèine dau cinquen rèi de la dinastia, Sin-Muballit (1813-1793 aC), Babilònia venguèt un reiaume podent rivalizar ambé leis autrei poissanças de Mesopotamia coma Isin, Eshnunna, Mari e subretot Larsa. D'efèct, Larsa capitèt la conquista d'Isin en 1793 aC maugrat doas intervencions de Sin-Muballit en 1809 e 1794 aC.
L'apogèu de la dinastia foguèt lo rèine d'Hammurabi (1793-1750 aC), successor de Sin-Muballit. En 1773 aC après la mòrt de Shamsi-Addu de Mari, un periòde de guèrras violentas comencèt. Eshnunna sostenguèt la revòuta dei nomadas benjaminitas contra Mari. Lo conflicte durèt quatre ans e s'acabèt amb una patz precària fins a 1766 aC. D'efèct, aquel an, l'Elam ataquèt Eshnunna. Babilònia e Mari, teoricament vassaus de l'Elam, l'ajudèron de prendre la vila. Pasmens, en 1765 aC, leis aliats ancians se bateguèron entre elei. L'armada elamita foguèt vencuda a Hiritum per Alèp, Babilònia e Mari e se repleguèt fin finala en 1763 aC. Larsa qu'assaièt d'aprofichar la guèrra au nòrd per atacar lo sud dau reiaume de Babilònia foguèt rapidament conquistat entre 1764 e 1763 aC totjorn ambé l'ajuda de Mari. Puei, après la conquista d'Eshnunna, devastada per lei guèrras de 1766 e 1765-1763, en 1762, una guèrra novèla aguèt luòc contra Mari, l'aliat ancian, per de rasons mau compresas. Ansin, Mari foguèt conquistada vèrs 1760 e son palais incendiat en 1759 per la garnison d'Hammurabi.
Samsu-Iluna (1749-1712 aC), successor d'Hammurabi, temptèt de continuar la politica de son paire mai de revòutas nombrosas esclatèron, coma l'insurreccion dau país de Sumèr comandada per Rim-Sin II (1741-1736 aC) que destruguèt tot lo sud dau reiaume. Après Samsu-Iluna, lo territòri babilonian se reduguèt ai regions a l'entorn de Babilònia. Enfin, vèrs 1595 aC, una guèrra contra leis Ititas entraïnèt lo pilhatge de la capitala e la fin de la dinastia.
La dinastia kasita
Vèrs 1570 aC, lei Kasitas prenguèron lo poder a Babilònia. Contrarotlèron tota la region a l'entorn de la vila pendent lo rèine de Burna-Buriash Ier. Pasmens, a partir dau sègle XIV aC, la dinastia kasita faguèt fàcia a l'Empèri Assirian. Vèrs 1235 aC, l'emperaire Tukulti-Ninurta Ier prenguèt Babilònia e afebliguèt considerablament la dinastia. L'Elam aprofichèt donc lo declin dei Kasitas per prendre la vila vèrs la mitat dau sègle XII aC.
Fau notar que la dinastia kasita, maugrat un rèine de mai de tres sègles es fòrça mau conoguda. Pasmens, es durant aqueu periòde que Babilònia prenguèt son plan quadrangular e que lo dieu Marduk ne'n venguèt la divinitat principala.
La segonda dinastia d'Isin
Après la presa de Babilònia per leis Elamitas, la vila foguèt conquistada per la Segonda dinastia d'Isin pendent lei rèines d'Itti-Marduk-balatu (1140-1133 aC) o de Ninurta-nadin-shumi (1132-1127 aC). Lo rèi seguent, Nabucodonosòr, capitèt d'atacar l'Elam e de reprendre l'estatua dau dieu Marduk. Aqueleis eveniments acabèron d'installar Marduk coma rèi dei dieus. Pasmens, lo poder noveu dau reiaume restaurèt la rivalitat ambé l'empèri assirian. Ansin, de guèrras aguèron luòc durant lo periòde dei rèines de Ninurta-nadin-shumi, de Nabucodonosòr e de Marduk-nadin-ahhe (1100-1083 aC).
Lei premieras invasions deis Aramèus cambièron la situacion per lei dos reiaumes e se faguèt la patz entre Marduk-sapik-zeri e Assur-bel-kala. Dins aquò, leis atacas deis Aramèus aumentèron durant lo periòde de Adad-apla-iddina e lo caòs ganhèt la region. Lei tres rèis seguents son quasi desconegut e la dinastia tombèt vèrs 1027 aC.
La dominacion assiriana
Après la tombada de la Segonda dinastia d'Isin, la region tombèt dins l'agitacion e lo caòs. Unei dinastias se succediguèron rapidament : la Segonda dinastia dau País de la Mar (-1025/-1004), la Dinastia de Bazi (-1004/-984), una dinastia elamita (-984/-978) e unei dinastias incertanas. Vèrs la fin dau sègle X aC, lo novelum assirian venguèt tornarmai una menaça per Babilònia. Nabu-shuma-ukin Ier e Nabu-apla-iddina capitèron d'impausar la patz e de realisar dei relacions bònas entre lei dos país. Ansin, pendent lo rèine seguent de Marduk-zakir-shumi, leis Assirians ajudèron lo rèi de reprimir una insurreccion. Pasmens, Marduk-zakir-shumi impausèt un tractat umiliant per leis Assirians de Shamshi-Adad V après son renfòrç pendent la revòuta d'Assur-banin-apla. Après sa mòrt, Shamsi-Adad V ataquèt e lo rèi Marduk-balassu-iqbi foguèt capturat en 813 aC.
Foguèt lo començament d'un periòde de dominacion assiriana de dos sègles sus la vila. La resisténcia foguèt fòrta e uneis insurreccions se debanèron entraïnant d'intervencions d'emperaires assirians. Teglath-Phalasar III escrachèt Nabu-mukin-zari en 729 aC e venguèt rèi de Babilònia. Son successor Salmanazar V se nomèt tanben rèi de la vila. A sa mòrt, en 722 aC, Merodach-Baladan II se revoutèt e tenguèt dotze ans que Sargon II reconquistèt lo sud de Mesopotamia. Lo decès de Sargon II e lo començament dau rèine de Sennacherib causèt una revòuta novèla de Merodach-Baladan II ambé lo prince assirian Bel-Ibni desfacha vèrs 700 aC.
La dinastia caldèa
thumb|right|Empèris principaus d'Orient Mejan vèrs 600 avC. thumb|right|Empèris principaus d'Orient Mejan vèrs 540 avC.
Canton de Sanch Èli d'Aubrac
Lo Canton de Sanch Èli d'Aubrac es una anciana division administrativa de Roergue, en Aubrac, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Rodés, lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Dempuèi 2015, las doas comunas son del canton novèl d'Aubrac e Carladés (burèu centralizator : La Guiòla). La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
Lo canton de Sanch Èli se creèt en 1790 dins lo districte de Sent Ginièis d'Òlt.
En 1801 lo canton de Sanch Èli siaguèt conservat.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-205 del 21 de febrièr de 2014, lo canton siaguèt suprimit.
.cam
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 16 de junh de 2016.
Tendu
Tendu es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
.dunlop
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 10 de junh de 2016.
Siracourt
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Istòria
thumb|250px|right|sul tet de l'abric
Los trabalhs aguèron descobèrt per la reconeissença aeriana aliada en octòbre 1943. Los primièrs bombardements aguèron luòc lo data|24|de, mas al total aquel son 27 atacs #qu'aguèron luòc sul vilatge #que #recebre aperaquí de pompas. Lo luòc i aguèt abandonat pels Alemands en junh 1944.
Après lo conflicte a calgut reconstruire lo pòble, après i aver déminé e netejat lo territòri. Los sinistrats #apelar a architectes per reconstruire lo vilatge : Jean-Féderic Battut, Robert Warnesson, René Hosxe. Amb la fin de demorar en los impòrts dels damatges de guèrra, #utilizar d'elements de préfabrication per bastir las granjas e de bastissas publicas. Las granjas an compausat de travées #que lo nombre ne vària segon l'importància de l'espleitacion, la part abitacion en essent incorporada dins la bastissa. Lo pòble #èsser reconstruit entre 1949 e 1951.
Boisdinghem
Boisdinghem es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Geografia
La municipalitat a situat entre Sant-Omer, Calava e Boulogne-sus-Mar. L'aucupacion del sòl a organizat a l'entorn del vilatge : l'abitat es al centre de la municipalitat, amb una preséncia del bocage. Una agricultura dubèrta l'environa.
Estadi Maracanã
thumb|right|[[Fotografia de l'estadi en 2014.]]
Boisdinghem
Geografia
Lo autoroute francesa A26 passa près del vilatge a l'èst. La desserte se fa via una rota anciana (venguda la D 206) en connectant Quercamps e la D 225 a l'oèst, Zudausques a l'èst. Mai al sud, se pòt rattraper la nacionala 42, de contunh lo pol secondaire de Lumbres al sud d'aquela.
Lo hydrographie es discrèta sus la comuna (preséncia de vallons shuts, de fossés e noues). Dels ruissellements pòdon apparaitre en lo moment de fòrtas inondacions.
Lo pòble a situat sus las nautors, a 150 m d'altitud, sul scenari del limit nòrd del Artés. Los sòls son a en dominant limoneuse, lo jos-sòl es crayeux.
Estadi Maracanã
Aquel estadi es famós per aver acuelhit lei finalas dei Copas dau monde de fotbòl en 1950 e en 2014. Es tanben utilizat per de clubs majors dau campionat brasilian coma Flamengo, Fluminense, Botafogo e Vasco da Gama.
Boisdinghem
Geografia
La commune est située entre Saint-Omer, Calais et Boulogne-sur-Mer. L'occupation du sol est organisée autour du village : l'habitat est au centre de la commune, avec une présence du bocage. Une agriculture ouverte l'entoure.
L'autoroute française A26 passe à proximité du village à l'est. La desserte se fait via une route ancienne (devenue la D 206) reliant Quercamps et la D 225 à l'ouest, Zudausques à l'est. Plus au sud, on peut rattraper la nationale 42, puis le pôle secondaire de Lumbres au sud de celle-ci.
Ahmed H. Zewail
Ahmed Hassan Zewail (n. en 1946) es un quimista egipcian. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1999.
Boisdinghem
Geografia
L'hydrographie est discrète sur la commune (présence de vallons secs, de fossés et noues). Des ruissellements peuvent apparaitre lors de fortes inondations.
Héctor José Cámpora
Héctor José Cámpora Demaestre (1909-1980) dentista, foguèt president d'Argentina entre lo 25 de mai e lo 13 de julhet de 1973.
Sant-Weganton
Sant-Weganton en breton (Saint-Ganton en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Boisdinghem
Geografia
Le village est située sur les hauteurs, à 150 m d'altitude, sur le plateau de la limite nord de l'Artois. Les sols sont à dominante limoneuse, le sous-sol est crayeux.
Héctor José Cámpora
Cámpora ganhèt las eleccions presidencialas en 1973 amb 49,5% dels vòtes, mentre que Juan Domingo Perón èra exiliat en Espanha e empachat de tornar dins lo país. En prenent sas foncions, Cámpora decretèt l'amnistia pels presonièrs politics e lo 28 de mai normalizèt las relacions diplomaticas amb Cuba, suspendudas durant lo govèrn militar.
.goodyear
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 10 de junh de 2016.
Héctor José Cámpora
Amb l'amnistia, permetèt lo retorn de Perón dins lo país, çò que se faguèt lo 20 de junh. Per que Perón poguèsse venir president, Cámpora se demetèt lo 13 de julhet de 1973, en convocant de nòvas eleccions. Perón foguèt elegit amb 62% dels vòts, e prenguèt sas foncions en octobre de 1973.
Puèi nomenèt Cámpora per ambaissador d'Argentina en Mexic. Quand arribèt lo còp d'Estat contra María Estela Martínez de Perón, Cámpora se refugièt a l'ambaissada de Mexic a Buenos Aires, i demorant mai de 3 ans. En 1980 foguèt autorizat a partir en Mexic, e moriguèt a la Ciutat de Mexic lo 18 de decembre del meteis an.
Boisdinghem
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant-Weganton
Istòria
Lo nom de Sant-Ganton vendriá de sant Guenganton o Hingueten, fraire del abbaye de Sant-Méen o avesque de Vannes a.
Le nom de Saint-Ganton viendrait de saint Guenganton ou Hingueten, moine de l'abbaye de Saint-Méen ou évêque de Vannes au.
Saint-Ganton est une ancienne trêve de Pipriac qui tire son nom d'un ancien prieuré, aujourd’hui disparu, élevé sous le vocable de saint Guenganton pour les moines de Saint-Méen. La paroisse n’a été érigée qu’en 1803.
Château-l'Hermitage
Château-l'Hermitage es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Nòtas
<references group=N/>
Protoindoeuropèu
Lo protoindoeuropèu qu'ei la lenga parlada de 3 000 a 6 000 ans abans J. C., dont derivan las lengas indoeuropèas de uei lo dia.
Los locutors d'aquera lenga ne ns'an pas deishat nat document escriut, mes los lingüistas que pòden ensajar de la reconstituir per la reconstruccion extèrna, qui consisteish a comparar enter eras las lengas qui derivan deu protoindoeuropèu. Ua auta faiçon de procedir, mai aleatòria, qu'ei la reconstruccion intèrna, qu'ei a díser en partint de çò de dejà reconstituit per la reconstruccion extèrna.
Las sonantas
Ua de las soas particularitats qu'èran las "sonantas", fonèmas qui segon lo contèxte e foncionavan coma vocalas o coma consonantas. L'indoeuropèu que'n possediva sheis: [j], [w], [r], [l], [m], [n]. Per exemple, a la desinéncia de l'acusatiu singular de la tresau declinason latina "(e)m" (sonanta consonantica) que correspond la desinéncia grèca "a" (sonanta vocalica passada a la vocala "a"): lat. consul-em, gr. κόρακ-α.
Las laringalas
Ua auta de las soas particularitats qu'èran las "laringalas", consonantas qui's vocalizèn mei tard en "schwa" (lo son de l'"e" dicha "muda" en francés), o, au contacte d'autas vocalas, evoluín segon los cas en E, A e O: que's nòtan alavetz respectivament H1, H2 e H3. Las laringalas qu'estón descobèrtas peu metòde de la reconstruccion intèrna peu lingüista Ferdinand de Saussure. En tribalhant de cap au sistèma vocalic de l'indoeuropèu, qu'avó l'idea de pausar que l'alternància de las vocalas longas e devè estar parallèla a la de las sequéncias vocala-sonanta, çò qui formulè ā : ə = ey : i. Que parlè de "quasi-sonanta" a prepaus deu schwa, qui mei tard aperarén laringala, e que la a longa (ā) èra lo resultat de la sequéncia qu'escrivèm eH2.
Morfologia de l'indoeuropèu
Que nse'n tieneram a dus aspèctes de la morfologia: l'arraditz e la declinason.
L'arraditz
L'indoeuropèu que coneish l'alternància vocalica dins las arraditz, e tanben dens las desinéncias. Un exemple dab ua araditz qui's presenta dab las formas *weyd-, *woyd,-, *wid e exprimeish l'idea de "véder", "saber": que disen que la prumèra forma ei au grad normau, la segonda au grad flexit e la darrèra au grad zèro. Dab lo grad normau qu'avèm, en grèc, εἶδον "vedoi" (aorista) e dab lo grad flexit οἶδα "sèi" (perfèit dab sens de present); dab lo grad zèro que trobam lo latin video, "vedi".
La declinason
Lo protoindoeuropèu qu'avè ueit cas: lo nominatiu, lo vocatiu, l'acusatiu, lo genitiu, lo datiu, lo locatiu, l'instrumentau e l'ablatiu.
Que's pòden distinguir duas granas classas de noms: los noms tematics, de qui lo tèma e's feneish per na vocala -o/-e qui s'insereish enter lo radicau e la desinéncia, e los noms atematics de qui lo tèma e's feneish en consonanta.
La declinason atematica qu'ei la mei anciana. Qu'ei a l'origina de las "tresaus declinasons" deu grèc e deu latin (κόραξ, consul).
Kenichi Fukui
Kenichi Fukui (1918-1998) èra un quimista japonés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1981.
Protoindoeuropèu
La declinason
La declinason tematica qu'ei a l'origina de las "segondas declinasons" de las lengas classicas (λόγος, dominus). Las soas desinéncias respectivament en protoindoeuropèu, en grèc e en latin que son:
La declinason qui apèran "prumèra" deu grèc e deu latin, la deus noms feminins en -η o -a (κεφαλή, rosa), que vien d'ua soscategoria de la declinason atematica: la deus tèmas en laringala; la -a de rosa, passada a -η (è longa) en grèc atic, que gesseish deu grope -eH2. Dab lo temps, aqueth grop qu'arribè a foncionar com la vocala tematica de la declinason d'aqueth nom; per'mor d'aquò qu'apèran la declinason deus tèmas en laringala -eH2 "declinason paratematica".
Sintaxi de l'indoeuropèu
Com ne's pòt pas restituir morfèmas de subordinacion comuns a partir de las lengas conegudas, de que n'i a qu'an pensat que l'indoeuropèu n'auré pas avut unitats superioras a la frasa simpla: en plaça de la sintaxi (qui implica subordinacion), qu'auré practicat la parataxi (qui implica juxtaposicion). A l'òra d'ara, los especialistas qu'an abandonat aquera ipotèsi. Indicis qu'amuishan qu'au contra de çò qui's passa dins las lengas modèrnas, on las subordinadas e segueishen la principau, en indoeuropèu la subordinada qu'èra antepausada.
.airbus
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 10 de junh de 2016.
Pepín Banzo
José Pascual Banzo Salvo, qu'es mai conegut jos son nom artistic de Pepín Banzo, es un artista aragonés qu'a desvolopat mantun activitat interpretativa e creativa. Es a l'encòp actor, musician, showman, magician, compositor e cantaire demest d'autras facietas. Coneis prigondament la musica populara aragonesa, tòca una varietat bèla d'instruments (mai de 30), e participa activament dins divèrses grops musicals coma Lurte o Comando Cucaracha.
Lumes
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region del Grand Èst.
.dupont
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 10 de junh de 2016.
Essômes-sur-Marne
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
La municipalitat a situat sul marge drech de la Marna a 2 km al sud-oèst (en aval) de Castell-Thierry.
La commune est située sur la rive droite de la Marne à 2 km au sud-ouest (en aval) de Château-Thierry.
Lumes
Geografia
A la broa de Mòsa, la vila es situada entre Charleville-Mézières e Sedan. La vila es desservida per l' e la gara SNCF de Lumes.
Essômes-sur-Marne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lumes
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vilanuèva (Gironda)
Vilanuèva (en francés Villeneuve) es una comuna totalament francofòna o en petita partida occitana deu Bordalés, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Es pas considerada en Occitània que la comuna es dins la part santongesa.
.kosher
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 10 de junh de 2016.
Vilanuèva (Gironda)
Toponimia
Las fòrmas ancianas son ecclesiam de Villanova, en latin, en 1170, Villanova, en latin, en 1304 e 1361. Negre e Bénédicte Boyrie-Fénié escriven lo nom Vilanava, mès, d'una part si la comuna es francesa l'usatge francés es prioritari, d'auta part cap fòrma anciana permet pas de conéisher la fòrma occitana anciana e segon la mapa 903 de l'ALG, l'adjectiu en Bordalés es nuèu, nueu, nuèva, nueva ([nɛßə] a Sent Andrés). Una vila nuèva es una aglomeracion novèla fondada per un senhor o una comunautat religiosa a l'Edat Mejana, mès pas explicitament emb de las franquessas, coma seré per las vilas francas. Lo nom de la glèisa es Sent Vincenç e un tèstament de 615-616 de l'avesque Bertrand du Mans, propietari de la villa de Plassac, a costat, citava una propietat Vincentiana. La vila nuèva es normalament posteriora.
Ivan Alekseievich Bunin
Ivan Alekseievich Bunin (n. en 1870, m.1953) foguèt un escrivan rus. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1933.
La Garenne-Colombes
La Garenne-Colombes es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Nauts de Sèina e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Lenharrée
Lenharrée es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1914, Lenharrée es a la cœur de la Primièra batalha de la Marna. Del 5 al 11 de setembre de 1914, es un dels pòbles de la linha de resisténcia francesa (9 armada de Foch). Ganhada per Joffre, la batalha de la Marna se avère decisiva pel continuament de la Primièra Guèrra mondiala, mas lo balanç es pesat, #que siá material (80 % del vilatge i aviá destruit) o uman. Los regiments belligérants èran essencialament compausats de bretons e de vendéens en lo camp francés, de saxons pels alemands.
Aquela guèrra a valgut dins lo vilatge una cita e la Crotz de guèrra 1914-1918. 2 952 comunas an decòr de la Crotz de guèrra 1914-1918 dintre 1917 e 1926. Quand la Crotz de guèrra es décernée a títol collectiu, l'es totjorn amb palme, siatz çò de mès d'anautit gra.
En 1914, Lenharrée est au cœur de la Première bataille de la Marne. Du 5 au 11 septembre 1914, c'est un des villages de la ligne de résistance française (9 armée de Foch). Gagnée par Joffre, la bataille de la Marne s'avère décisive pour la suite de la Première Guerre mondiale, mais le bilan est lourd, qu'il soit matériel (80 % du village était détruit) ou humain. Les régiments belligérants étaient essentiellement composés de bretons et de vendéens dans le camp français, de saxons pour les allemands.
Cette guerre a valu au village une citation et la Croix de guerre 1914-1918. 2 952 communes sont décorées de la Croix de guerre 1914-1918 entre 1917 et 1926. Lorsque la Croix de guerre est décernée à titre collectif, elle l'est toujours avec palme, soit le plus haut degré.
.ericsson
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 10 de junh de 2016.
Essises
Geografia
Essises A situat al Sud de Castell-Thierry, en la region trucada la Omois, suls bòrds del Dolloir.
Essises est située au Sud de Château-Thierry, dans la région appelée l’Omois, sur les bords du Dolloir.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Asselum A l'epòca gallo-romaine de contunh Esseces per venir fin finala Essises.
Divèrses personatges importants an marcats la siá istòria. Charles VII de França, acompanhat de Jeanne d'Arc, travèrsa lo villatge en 1429, de retorn de lo sieu jura a Rems. Un camin pòrta d'en un autre luòc lo nom de "Camin del Rei".
N'o bòsc vesin, son venguts caçar torn a torn, Charles IX de França e Henri IV.
i #passar en lo moment de la batalha de Montmirail.
Asselum à l'époque gallo-romaine puis Esseces pour devenir enfin Essises.
Plusieurs personnages importants ont marqués son histoire. Charles VII de France, accompagné de Jeanne d'Arc, traverse le village en 1429, de retour de son sacre à Reims. Un chemin porte d'ailleurs le nom de "Chemin du Roi".
Dans le forêt voisine, sont venus chasser tour à tour, Charles IX de France et Henri IV.
y passa lors de la bataille de Montmirail.
Mikhaïl Aleksandrovich Sholokhov
Mikhaïl Aleksandrovich Sholokhov (n. en 1905, m.1984) foguèt un escrivan rus. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1965.
.save
("enregistrar", "estalviar", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 7 de junh de 2016.
Vault-de-Lugny
Geografia
Lo vilatge a situat en la vallée del Cosin, d'en un autre luòc lo riu, per un brusque retorn, estrenh los ostals a l'èst, al sud e a l'oèst. A una mitat-ora de camina en direccion de Domecy se tròban divèrses « grands monticules nomenats ; lo Gròs-Mont, la Cremason-Gois , lo Serral-Sant-Paire , lo Roumont , lo Niètre , fin finala lo Montmarte, elevat d'unitat|357|m , #que se mòstran en la direccion de l'oèst. »
Vault-de-Lugny es distant d'unitat|7|km de Avallon  e compren tres caserius : Lo Molin-Rion, Valloux, e Vermoiron. Aquel darrièr a situat sul marge esquèrre del Cosin, a la basa del Montmarte. Valloux A situat sus una pichona éminence sul marge drech.
La municipalitat a una superficie de 1,549 ectaras.
Le village est situé dans la vallée du Cousin, d'ailleurs la rivière, par un brusque retour, enserre les maisons à l'est, au sud et à l'ouest. A une demi-heure de marche en direction de Domecy se trouvent plusieurs « grands monticules nommés ; le Gros-Mont (360 m), le Brûle-Gois (324 m), le Coteau-Saint-Père (326 m), le Roumont (302 m), le Niètre (334 m), enfin le Montmarte, élevé de 357 m, qui se montrent dans la direction de l'ouest. »
La commune a une superficie de 1,549 hectares.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La preséncia romaine sus la municipalitat a #èsser testificada per la descobèrta de condecoris e de desparièras rèstas de bastiments d'origina romaine.
Al, se tròba la mencion d'un vilatge @dénommer « Vallis Oliniaci ».
La présence romaine sur la commune a été attestée par la découverte de médailles et de différents débris de constructions d'origine romaine.
Au, on retrouve la mention d'un village dénommé « Vallis Oliniaci ».
Drancy
Nòtas
<references group=N/>
Achy
Achy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montceau-les-Mines
Istòria
Lo tèrme de Montceau apareis per las primièras fes en 1266 sus un títol de l'archiu de la Còsta-d'Aur. En 1475, Montceau compta aperaquí 25 armas e cal esperar 1645 per trobar traça del nom actual : Lo bar. Los sègles transeünt, las municipalitats vesinas se desvolòpan. A la sortida, una auberge e qualques granjas forman un caseriu. Un dels domenis en se trucant Lo Montceau, lo nom de la municipalitat es rapidament trobat.
Lo bastiment del canal del centre dintre 1783 e 1791 de contunh l'installacion de la Companhiá de las minas l'an 1833 son los dos principals eveniments en entrenant la naissença de la vila. Data de naissença oficiala : la .
Una lei instaura la municipalitat de Montceau-las-Minas, comunitat de 1300 abitants, sus un territòri ponctionné sus las municipalitats de Blanzy, Sant-Vallier, Sant-Berain-jos-Sanvignes, e Sanvignes-las-Minas. En 1857, la Companhiá de las minas fa bastir una glèisa realiza de contunh un cementèri. Un burèu de plaça a mes en marcha en 1869, un nòu espital en 1871 e l'otèl de vila a acabat en 1876, lo lèma de la Republica en venent pas s'i apondre #qu'en 1996. (Veire tanben l'article Houillères de Blanzy.)
L'espleitacion del carbon fa prospérer la vila. Dels movements socials intenss s'i desenrotllen a la fin de la e al començament de la XX.
Autentic laboratòri social, Montceau viu una fin de particularament bandejat a lo sieu #expansion economic e industrial, la municipalitat coneis un creissement excepcional de la siá populacion, en arribant près de 29,000 abitants en 1901, un pauc mens de 20,000 en 2005.
19 cònsols se succedisson en 144 ans al cap de la municipalitat, de François Léonce Chagot en 1856 a Didier Mathus, cònsol dempuèi 1995.
Boiry-Sainte-Rictrude
Boiry-Sainte-Rictrude es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Montceau-les-Mines
Istòria
Une loi instaure la commune de Montceau-les-Mines, communauté de 1300 habitants, sur un territoire ponctionné sur les communes de Blanzy, Saint-Vallier, Saint-Berain-sous-Sanvignes, et Sanvignes-les-Mines. En 1857, la Compagnie des mines fait construire une église puis réalise un cimetière. Un bureau de poste est mis en place en 1869, un nouvel hôpital en 1871 et l'hôtel de ville est achevé en 1876, la devise de la République ne venant s'y ajouter qu'en 1996. (Voir aussi l'article Houillères de Blanzy.)
Boiry-Sainte-Rictrude
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montceau-les-Mines
Istòria
L'exploitation du charbon fait prospérer la ville. Des mouvements sociaux intenses s'y déroulent à la fin du et au début du XX.
Véritable laboratoire social, Montceau vit une fin de particulièrement agitée à son expansion économique et industrielle, la commune connaît une croissance exceptionnelle de sa population, atteignant près de 29,000 habitants en 1901, un peu moins de 20,000 en 2005.
19 maires se succèdent en 144 ans à la tête de la commune, de François Léonce Chagot en 1856 à Didier Mathus, maire depuis 1995.
La ville fait partie des 17 villes françaises décorées de la médaille de la Résistance.
Maxilly-sur-Saône
Maxilly-sur-Saône es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
.prime
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 7 de junh de 2016.
Maxilly-sur-Saône
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ramón Villeda Morales
José Ramón Adolfo Villeda Morales (1908-1971) mètge e òme politic, foguèt president d'Honduras entre 1957 e 1963.
Bradiancourt
Bradiancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
.deal
("afaire", "contracte", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 7 de junh de 2016.
Bradiancourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.epost
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 7 de junh de 2016.
Canton del Mur de Barrés
Lo Canton del Mur de Barrés es una anciana division administrativa de Roergue, en Carladés, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Rodés, lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Dempuèi 2015, totas las comunas son del canton novèl d'Aubrac e Carladés (burèu centralizator : La Guiòla). La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
Los cantons del Mur de Barrés e de Terondèls se creèron en 1790 dins lo districte del Mur de Barrés.