cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rugbi de XIII
Clubs
En Euròpa, la competicion mai coneguda es la Super League qu'agropa 14 clubs (12 anglés, lo Tolosa Olimpic XIII e los Dragons Catalans de Perpinhan).
Los clubs occitans mai fòrts participan a la liga Elèit de la Federacion Francesa de Rugbi de XIII. En 2014, es lo Tolosa Olimpic XIII que se ganha lo títol.
Variantas
Se pòt tanben jogar lo Rugbi League a 7 o a 9 jogaires. Quitament dins de competicions oficialas francesas, en manca de jogaires, se pòt decidir de jogar a 9.
I a d'autras variantas:
Moya (Las Palmas)
Moya es un municipi de la província espanhòla de Las Palmas dins la Comunautat Autonòma de las Illas Canàrias.
Mont Diablo
Mont Diablo (lit. "Mont Diable") es una montanha de la cadena Diablo. Es situada dins lo Comtat de Contra Costa a l'èst de la Baia de San Francisco en Califòrnia del Nòrd, al sud de la vila de Clayton e al nòrd-èst de Danville. En raison de sa granda prominéncia, sos pics mai nautas son visibles de la majoritat de l'Airal de la Baia de San Francisco, sovent en forma de dobla piramida.
Idiom Neutral
L' Idiom Neutral es una linga construcha publiada en 1902 per lAkademi Internasional de Lingu Universal (« l'academia internacionala per una linga universala ») e deguda a l'engenhaire rus Vladimir Karlovitsj Rozenberger' (Владимир Карлович Розенбергер, mai conegut dins los país occidentaus sos lu nom de Waldemar Rosenberger) (1848-1918).
Ion
En fisica e quimia, un ion (dau grèc ion, qu'es lo participi de iénai, "anar") es un atòm o molecula amb carga electrica. S'apèla cation un ion amb carga positiva, e anion un ion amb carga negativa. Lo procès de ganhar o pèrdre d'electrons (a respècte de l'atòm o de la molecula neutre) se nomena ionizacion. Se representa lei cations e leis anions amb lo simbòl de l'atòm correspondent e lo simbòl "+" o "-", respectivament (per exemple, Na+ o F-). Se lo nombre d'electrons ganhats o perduts es mai grand qu'un, aiçò s'indica tanben (per exemple, Mg2+ o O2-). Lei cations e anions son pipats per la catode e l'anode, respectivament. Michael Faraday foguèt lo primièr que prepausèt l'existéncia deis ions, en 1830, mas foguèt Arrhenius que ne desvolopèt la teoria correspondenta en 1884. Aiçò li vauguèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1903. L'energia que fau per arrancar un electron d'un atòm dins lo vuege es lo potenciau d'ionizacion o energia d'ionizacion d'aquel atòm. Lei potenciaus d'ionizacion atomica son de constantas fisicas, caracteristicas de cada atòm. Lo meteis concèpte se pòt aplicar en de moleculas e solids. Generalament, lei potenciaus d'ionizacion descreisson d'aut en bas, e creisson de senèstra a drecha dins la Taula periodica. Aquela tendéncia es invèrsa d'aquela que se tròba per lei rais atomics. Aiçò es a causa dau fach que, dins leis atòms pichons, leis electrons son atrachs pus fòrtament per lo nuclèu e fau mai d'energia per leis arrancar. Lo primièr potenciau d'ionizacion es çò que fau per arrancar lo primièr electron d'un atòm neutre, lo segond potenciau es çò que fau per arrancar dos electrons, e aitau successivament. Lei potenciaus d'ionizacion aumentan gradualament. Generalament, i a un saut considerable d'energia en quauque ponch de la seria. Aiçò fa que cada atòm tenda a formar un cèrt tipe de cation. Per exemple, lo sòdi (Na) forma Na+, mas pas Na2+.
Pinhan (Var)
Pinhan o Pinhans (Pignans en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Lo gentilici es pinhanenc -enca.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Pinhan es atestat Pignanum en 1039. Pinhan ven dau nom latin d'òme Pinius amb lo sufixe -anum. Pinhan èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Pinius. L'èssa finala francesa es probablament analogica
Ban Chao
Ban Chao (32-102) foguèt un generau chinés dau periòde Han. Èra lo fraire l'istorian Ban Gu (32-92). Cargat de l'administracion dei territòris chinés d'Asia Centrala, luchèt còntra lei nomadas xiongnus e restabliguèt la dominacion chinesa sus lo Bacin de Tarim gràcias a una tiera de campanhas militaras menadas entre 73 e 102. Dins lo corrent de seis expedicions, agantèt la frontiera ambé l'Empèri Part e la Mar Caspiana e assaièt d'establir de relacions ambé l'Empèri Roman en 97. Se retirèt a la Cort Imperiala de Luoyang en 102 e i moriguèt rapidament. Aguèt ges de sucessor eficaç e son òbra s'afondrèt rapidament après sa disparicion.
Loma de Ucieza
Loma de Ucieza es un municipi de la província espanhòla de Paléncia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Thiruvananthapuram
Administracion
Thiruvananhapuram es la capitala de Kerala e tamben lo capluòc del districte de Thiruvananthapuram.
Saint-Élie
Saint-Élie es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guaiana e la region de Guaiana.
Aphrodite Terra
Aphrodite Terra es un dei dos continents de la planeta Vènus. Es situat au sud de l'eqüator sus quasi 15,000 quilomètres. Son altitud mejana es egala a 3000 m. Se compausa de tres regions principalas e d'una quatrena, geologicament liada :
Ronchères (Iona)
Ronchères  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Geografia
La municipalitat fa partida de la Puisaye.
La commune fait partie de la Puisaye.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Carles Ièr d'Anjau
Carles d'Anjau (21 de març de 1227 – 7 de genièr de 1285), rei de Nàpols e de Sicília (1266-1285), foguèt lo darrièr filh del rei Loís VIII de França e de Blanca de Castelha. Comte d’Anjau e de Maine, venguèt comte de Provença per son maridatge amb Beatritz de Provença en 1246. Acompanhèt Loís IX de França pendent la setena crosada en 1248.
Aliat amb la papautat, prenguèt Nàpols e la Sicília, quora batèt Manfred e Conradin a Benevent (1266) e a Tagliacozzo (1268). Estendèt son poder als Balcans e venguèt en 1277 lo pretendent al tròn de Jerusalèm. La colèra suscitada per la preséncia francesa provoquèt las Vèspras sicilianas en 1282. Carles foguèt fòrabandit de Sicília per una coalicion dels sicilians amb Pèire III d'Aragon, e sa flòta foguèt desfacha dins la baia de Nàpols en 1284. Primièr rei de Nàpols de la dinastia angevina, foguèt lo creator d'un efemèr empèri mediterranèu.
Ann Marie Rios
thumb|Ann Marie Rios Ann Marie Rios (Santa Clarita, 5 de setembre de 1981) es una actritz pornografica americana.
Linas
Linas es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|Çò [[Tramvia a vapor del Arpajonnais dins la siá parada carrièra Sant-Merry.]]
.
La municipalitat a implantat la longitud de la rota de París a Orléans (RN20). D'aquel fach, l'activitat a totjorn #èsser centrada sus la hébergement (relèu de plaça). Una activitat maraîchère aprofechava largament del fumier daissat pels cavals. Lo bastiment del camin de fèrre entre París e Orléans #portar la ruïna dels relèus e la desaparicion dels pichons mestièrs (maréchaux-ferrants..)
Lo viu lo bastiment del circuit de velocitat (1924) e d'un anèl viari, l'an seguent. .
Uèi, l'anèl de velocitat, trucat impròpiament « çò autodrome de Linas-Montlhéry » del nom de la vila vesina, respond pas mai a las nòrmas e a menaçat de desaparicion. Lo circuit viari. Uèi, aquelas activitats de servici an #èsser remplaçadas per una zòna comerciala e industriala importanta. Una part dels terrens d'espòrt del Centre nacional del rugby son sus la municipalitat de Linas.
thumb|Le [[tramway à vapeur de l'Arpajonnais à son arrêt rue Saint-Merry.]]
La commune a formé un district, aujourd'hui dissout, avec la commune de Montlhéry.
La commune est implantée le long de la route de Paris à Orléans (RN20). De ce fait, l'activité a toujours été centrée sur l'hébergement (relais de poste). Une activité maraîchère profitait largement du fumier laissé par les chevaux. La construction du chemin de fer entre Paris et Orléans amena la ruine des relais et la disparition des petits métiers (maréchaux-ferrants..)
Le vit la construction du circuit de vitesse (1924) et d'un anneau routier, l'année suivante. .
Aujourd'hui, l'anneau de vitesse, appelé improprement « l'autodrome de Linas-Montlhéry » du nom de la ville voisine, ne répond plus aux normes et est menacé de disparition. Le circuit routier. Aujourd'hui, ces activités de service ont été remplacées par une zone commerciale et industrielle importante. Une partie des terrains de sport du Centre national du rugby sont sur la commune de Linas.
(636) Erika
(636) Erika es un asteroïde de la cencha principala descobèrt lo 8 de febrièr de 1907 per l'astronòm american Joel Metcalf a Taunton al Massachusetts. Sa designacion provisòria èra 1907 XP. L'origina de son apellacion es desconeguda.
La Oliva
La Oliva es un municipi de la província espanhòla de Las Palmas dins la Comunautat Autonòma de las Illas Canàrias.
Nòuvic (País d'Ussèl)
Nòuvic (Neuvic en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Vouzy
Vouzy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Néstor Garnica
Nestor Garnica (La Banda, Província de Tucumán, 1972) qu'ei un violonista argentin.
Dab ua borsa de l'Univesidad Nacional de Tucumán que's eprfeccionè en Alemanha e en Olanda, e qu'estidiè au Conservatòri de Rotterdam.
la resulta qu'ei ua combinason enter virtuositat academica e foclore argentin que caracterizan lo son jòc.
(637) Chrysothemis
(637) Chrysothemis es un asteroïde.
Ole Bull
thumb|200px|Ole BullOle Bull (Bergen, lo 5 de heurèr - Lysøen lo 17 d'agost de 1880) que ho un compositor, violonista e laütièr norvegian.
Lo son pair qu'u volè har pastor e que'u he estudiar la teologia mes desempuish maimatge qu'estufiè lo vriulon e que comencè chic a chic ua carriera de las seriosas.
Que partí après entà Alemanha, puish qu' estudiè lo dret a París en tot seguir la soa carrirera musicau pujada ad aquet punt a un hèra hat nivèu de concertista escadut.
Qu'estudiè la laüteri dab Jean-Baptiste Vuillaume, que bastí un vriulon responent au son ideau (un pontet plat entà facilitar los acòrds de quate còrdas, e un son deus hosc) e que colleccionè vriulons deu gèncers inclusent de un Gasparo da Salò (lo son mei presat) un Guarneri del Gesù e un Antonio Stradivari (lo Stradivarius Ole Bull que pòrta son nom a maugrat que 'u s'estamava pas tan per'mor d'estar tròp clar e estiglant).
Qu'èra considerat com un virtuòse deu nivèu de Niccolò Paganini, la grana referència desempuish aquesta epòca enter lo violinistas.
Qu'èra pròche de la familha Grieg e que rescontrè atau lo futur compositor Edvar Grieg au 15 ans en bèth encoratjar que pereguesse la soa carrièra.
A la fin de sa vida qu'assagè de crear ua comunautat agricòla norvegiana aus Estats Units.
Salinas (omonimia)
Salinas pòt designar:
Nuòuvic (Perigòrd)
Nuòuvic (en francés: Neuvic) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
(638) Moira
(638) Moira es un asteroïde.
Nuòuvic (Perigòrd)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ɲɔw’vi]. Lo luòc nommat Puy-de-Pont, au nòrd d'Eila, fuguet ocupat a l'epòca galloromana. Un monastèri s'i bastiguet, emb sa gleisa Sanctus Petrus de Arce (en latin); Arce representa l'archa dau pont qu'es dins lo nom de la tuca, mençonada en 1203 emb lo nom de Puidepont. Probablament après las invasions normandas, l'aglomeracion se desplacet vers son site actuau.
Las fòrmas ancianas d'aquela aglomeracion novela son ''Archipresbyt. Novicensis (« archipreirat de Nòuvic »), en latin, en 1090, Sanctus Petrus de Novo Vico, en latin, en 1099, Nouvic en 1203, Neuf-Vic'' en 1760. Lo nom e la represa dau vocable de la prumiera aglomeracion mòstran que la vila a remplaçat l'anciana paròfia. Nuòuvic ven dau bas latin novus vicus, « vilatge noveu ». Pendent l'Emperi Roman, lo vicus, desprovesit d'estatuts, s'opausava legalament au municipium, vilatge de ciutadans romans, e a la colonia, vilatge de colons, ,. Lo cas de Nuòuvic manifesta que lo mot de vicus èra encara utilizat e comprés a la fin dau prumier millenari.
thumb|center|290px|Paneu, emb lo nom francés dins l'usatge e las comunas abessonadas davant lo Brexit, Tetsbourne (au luòc de Testbourne) Parishes
Istòria
Lo luòc nommat Puy-de-Pont, au nòrd d'Eila, fuguet ocupat a l'epòca galloromana. Un monastèri s'i bastiguet, emb sa gleisa Sanctus Petrus de Arce (en latin). Probablament après las invasions normandas, l'aglomeracion se desplacet vers son site actuau. Puei la vila venguet un archipreirat.
Gregor Mendel
thumb|265px|right|Gregor Mendel Gregor Johann Mendel (Àustria, 22 de julhet de 1821 - Brno, 6 de genièr de 1884) foguèt un religiós augustin e naturalista. Realizèt las primièras experiéncias d'ibridacion en cultivant de peses e aital bastiguèt las fondamentas de la genetica. Formulèt las leis que pòrtan son nom e que son los pilars de la genetica modèrna.
Moriguèt a Brno, Empèri austroongarés en 1884, vila que ara es part de la Republica Chèca.
Las leis de Mendel:
Integrated Taxonomic Information System
L'ITIS (o Integrated Taxonomic Information System) es una associacion creada per fornir d'informacions confòrmas e fisablas sus la taxonomia de las espècias biologicas.
Site web
Lo site de l'ITIS prepausa un classament taxinomic de las espècias viventas, e dels taxons, amb per cadun una multitud d'informacions, coma son estatut CITES, los taxons de reng inferior e superior, la validitat de l'estatut taxinomic, ...
La recèrca se pòt far per nom vernacular, per nom scientific o per TSN. Lo TSN (o Taxonomic Serial Number) es un nombre de cinc o sièis chifras identificant de manièra unica cada espècia e cada taxon (quitament pels qu'an un estatut taxinomic invalid).
Licéncia
L'ITIS es un organisme nacional dels Estats Units d'America. Coma tal, totas las informacions e donadas que produtz son automaticament plaçadas dins lo domeni public ; aicestas son doncas liurament utilizablas per completar Wikipèdia (o tot autre projècte, que siá liure o non).
Kyiv
Kyiv es un centre important per çò qu’es de l’industria, de las sciéncias e tanben de la cultura per l'Euròpa de l'èst.
La data exacta de sa fondacion demòra descobeguda. Las recercas arqueologicas fan pensar que Kyiv venguèt una vila a la fin del sègle IX. Kyiv foguèt la capitala de Rutenia, de la principautat de Kyiv, del grand ducat de Rutenia, de la Republica populara ucraïniana, de l’Estat ucraïnian e de la Republica socialista sovietica d'Ucraïna. Kyiv foguèt tanben lo centre administratiu de la voïvodia de Kyiv, del governament de Kyiv, del districte general de Kyiv pendent la Segonda Guèrra mondiala e de l'óblast de Kyiv.
La vila es un dels pus ancians centres de l'Euròpa de l'Èst e del cristianisme. La catedrala de Santa Sofia e la Laura de las baumas de Kyiv son marcadas a la lista del patrimòni mondial.
Division administrativa
La vila de Kyiv es devesida en raiòns (en ucraïnian: район, valent a dire districtes o arrondiments, division tanben emplegada dins las províncias o óblasts). La capitala ucraïniana ten 10 raiòns:
Lomas
Lomas es un municipi de la província espanhòla de Paléncia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Launstroff
Launstroff es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Bill Hicks
William Melvin Hicks, mai conegut coma Bill Hicks (Valdosta, Georgia, 16 de decembre de 1961 - Little Rock, Arkansas, 26 de febrièr de 1994) foguèt un umorista american.
Districte de Thiruvananthapuram
Lo districte de Thiruvananthapuram (en malaialam, തിരുവനന്തപുരം ജില്ല tiruvanantapuraṁ jilla) es un districte de l'estat de Kerala en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Thiruvananthapuram, qu'es tamben la capitala de Kerala.
Castel di Lucio
Castel di Lucio (sicilian Castriddruzzu) es una comuna de Sicília (província de Messina, Itàlia). En 2007 aviá 1 432 abitants. Confronta amb las comunas de Geraci Siculo (PA), Mistretta, Nicosia (EN), Pettineo e San Mauro Castelverde (PA).
Assé-le-Boisne
Assé-le-Boisne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Oiselay-et-Grachaux
Oiselay-et-Grachaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pèire de Fermat
thumb|150px|Pèire de Fermat thumb| Pèire de Fermat (Bèumont de Lomanha, 17 d'aost de 1601 - Castras, 12 de genier de 1665), magistrat au Parlament de Tolosa, foguèt un matematician occitan qu'aduguèt de contribucions importantas au desvolopament dei matematicas modèrnas. Fermat es, amb Descartes, un dei dos matematicians màgers de la premiera mitat dau sègle XVII. Es conegut subretot per sei recèrcas brilhantas en aritmetica, que fan d'eu lo fondator de la teoria modèrna dei nombres.
Foguèt un pionier dau calcul diferenciau e dau calcul integrau amb sei metòdes per la determinacion deis extremums dei foncions, dei tangentas ai corbas, e lo calcul d'airas, analògs an aquelei dau calcul diferenciau e integrau, desvolopats puei per Newton e Leibniz. Foguèt tanben un precursor en geometria analitica, en calcul dei probabilitats e en fisica matematica (principi de Fermat en optica).
Fermat trabalhèt sus la teoria dei nombres mentre que preparava una edicion de Diofant; sei nòtas e seis observacions contenián fòrça teorèmas d'una granda elegància, necessaris per desvolopar la teoria dei nombres. Es l'inventor dau metòde de descenda infinida, qu'utilizèt principalament dins de demostracions d'inexisténcia: per exemple, existís pas de triangle pitagoric (çò es un triangle rectangle que sei costats an de longors entieras) que son aira siá un carrat. Fermat es celèbre per sa conjectura, coneguda pereu amb lo nom de darrier teorèma de Fermat, qu'escometèt lei matematicans pendent mai de 300 ans e foguèt finalament demostrada per Andrew Wiles en 1994.
Independentament de Descartes, descurbiguèt lei principis fondamentaus de la geometria analitica (utilizacion dei coordenadas cartesianas). En mai, a travèrs sa correspondéncia amb Blasi Pascal, Fermat foguèt un dei fondators de la teoria dei probabilitats (problèma dei partiments).
Lo licèu pus ancian e prestigiós de Tolosa pòrta lo nom de Pèire de Fermat. L'ostau de la fin dau sègle XV a Bèumont de Lomanha, ont Fermat nasquèt, es ara un musèu.
Isoptera
Dins las classificacions ancianas, los isoptèrs (Isoptera) son un òrdre d'insèctes, sosclassa dels Pterigòts, seccion dels Neoptèrs, division dels Emimetabòls, superòrdre dels Ortopteroïdats.
Partit Socialista Sicilian
Lo Partit Socialista Sicílian (Partitu Sucialista Sicilianu en sicilian, Partito Socialista Siciliano en italian, PSS) es un partit politic socialdemocrata e autonomista a Sicília. Foguèt fondat en 1893 a Palèrme pels caps del movement popular dels Fasci Siciliani e, après se jónher al Partit Socialista Italian d'aicí a unes ans, foguèt refundat lo 21 de mai 2013, exactament après 120 ans a comptar del primièr congrès dels Fasci e en lo meteis luòc (la sedença istorica del Fascio de Palèrme, en via Alloro 97). Es l'eretièr politic e lo continuament del Partit Socialista Sicilià istoric, qu'èra la part principala de la revòlta. Expausa las idèas del socialisme democratic e del sicilianisme, sens cap de vista aïllacionista, mas en se mantenent fisèla a la internacionalisme e europeisme. Lo partit cerca tota l'aplicacion de Sicília estatut especial e sosten a l'unificacion de l'esquèrra siciliana en una perspectiva socialista democratica. Lo secretari general es Antonio Matasso. Los membres del partit provenon de las seccions sicilians del Partit Socialista Italian, del Partit Socialista Democratic Italian e del Partit Socialista Italian d'Unitat Proletària.
Isoptera
Se caracterizan per :
Los Isoptèrs son d'insèctes socials del còrs mòl. Son comunament coneguts jol nom de termits. Los « obrièrs » e los « soldats » son aptèrs, los termits sexuats son alats, las alas son perdudas aprèp lo vòl nupcial. Son lucifugs (fòra dels imagos alats) e sovent cecs.
Saint-Pierre-en-Port
Saint-Pierre-en-Port es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat a situat en lo país de Caux. Lo sieu territòri s'estend fins a la mar. thumb|center|Los falaises e la plaja de sant-Pierre-en-Pòrt
La commune est située dans le pays de Caux. Son territoire s'étend jusqu'à la mer. thumb|center|Les falaises et la plage de saint-Pierre-en-Port
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Stradivarius Ole Bull
Qu'ei adara proprietat de la Smithsonian Institution.
(639) Latona
(639) Latona es un asteroïde.
Vivières
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Dels registres faches, i a qualques ans, per tirar las pèiras necessàrias a la mantenença de las rotas, an meses per edart a jorn a la reünion de la rota del Faîte e suls dos vessants, dels tuiles a rebord e dels tuiles creuses (imbrices e tegula), de las monedas romaines en bronzeja en granda quantitat (28 kg) dels emperaires Maximus, Tétricus, Posthumus e d'autras ; qualques utises, dels vasos, de las rèstas de poteries de totas sòrtas e las fondacions d'un cèrt nombre d'abitacions. Dos meules de molins a braces, esmòla manuaria o trusatilis, an #èsser de recuelhudas dempuèi. […]
Aquel son ailà de testimònis irrécusables en provant lo sojorn de las Romains. Aquelas fondacions s'estendon sus una longitud de 500 mètres. Se vei tuiles près de la butte telefonada Vira Réaumont e tota la longitud de la rota del Faîte fins a près de la Crotz-Morel. Aquela aglomeracion d'abitantas a conservat lo nom de Houssoye e es sens dobte aquel nom #que se lududes a donat a l'origina. […] Divèrses abitants del Houssoye en avent trobat, en lo veïnat, un étang que # abondait lo peis (aquel #que se truca communément un vivier), #bastir près los sieus ostals. Aquel #èsser en principi qualques chaumières éparses #que se #designar jol nom de Vivarium, lo Vivier. Lo Vivier èra una dependéncia de la colònia del Houssoye. Mai tard, en lo moment de l'invasion franque, los abitants de la colònia en se trobant pas mai en seguretat sus la nautor e en tement los enfocaments dels vencedors – o benlèu refusats per eles – #anar grossir lo caseriu del Vivier.
Lo senhor del luòc, satisfach d'aquel surcroît de populacion e en volent n'aumentar encara lo nombre, #far bastir un castèl-fòrt per protegir los sieus serfs e los sieus vassaux. Se sap pas pas en quin endroit s'elevava aquel castèl, ni quina n'èra l'importància. Se sap solament #qu'existissiá plan abans lo IXe sègle. A aquela epòca, se parlava pas mai que Normands ; començavan las siás incursiós dévastatrices e los sieus noms sonque terrifiaient los paysans. La tèrra del Vivier dépendait del domeni de la Ferté-sus-Ourcq (La Ferté-Milon). En 845, Hémogalde, senhor d'aquel país, en #far reparar e aumentar las fortificacions per se metre a l'abric dels barbars. […] Pendent longtemps, los governadors de la Ferté #èsser tanben de senhors châtelains (Dominus) de Vivières. Sonque los noms de dos d'aqueles senhors son arribats fins a nosautres. Lo un se nomenava Hugues lo Blanc ; preniá lo títol de châtelain de la Ferté-Milon e Vivières e #morir après 1121. L'autre èra Hugues Soibers de Laon, #que viviá en 1250. Avián cargat de la defensa del fòrt, i residissián e n'avián lo commandement.
Vivières #Venir una bourgade importanta, tant a causa del fòrt e dels establiments religioses #que s'i #fondar en lo continuament, #que de las reliques de Santa Clotilde #qu'atrasián totjorn un grand nombre de pelegrins. Un prévôt particular i residissiá e #estendre la siá juridiction sus las pichonas localités de alentour : Villers-Sant-Georges (Villers-Cotterêts), Pisseleux, lo fief de Noue, Dampleux, èca. […] l'an 1126, Hugues lo Blanc establís los religioses prémontrés a Vivières.
(Extraches de l'Istòria de Villers-Cotterêts. La vila, lo castèl, lo bòsc e los environs, d'Alexandre Michaux, 1867)
Des fouilles faites, il y a quelques années, pour tirer les pierres nécessaires à l’entretien des routes, ont mis par hasard à jour au sommet de la route du Faîte et sur les deux versants, des tuiles à rebord et des tuiles creuses (imbrices et tegula), des monnaies romaines en bronze en grande quantité (28 kg) des empereurs Maximus, Tétricus, Posthumus et autres ; des ustensiles, des vases, des débris de poteries de toutes sortes et les fondations d’un certain nombre d’habitations. Deux meules de moulins à bras, mola manuaria ou trusatilis, ont été recueillies depuis. […]
Ce sont là des témoins irrécusables prouvant le séjour des Romains. Ces fondations s’étendent sur une longueur de 500 mètres. On voit des tuiles près de la butte appelée Tour Réaumont et tout le long de la route du Faîte jusqu’auprès de la Croix-Morel. Cette agglomération d’habitants a conservé le nom de Houssoye et c’est sans doute ce nom qu’on lui a donné à l’origine. […] Plusieurs habitants du Houssoye ayant trouvé, dans le voisinage, un étang dans lequel abondait le poisson (ce qu’on appelle communément un vivier), ils construisirent auprès leurs maisons. Ce furent d’abord quelques chaumières éparses que l’on désigna sous le nom de Vivarium, le Vivier. Le Vivier était une dépendance de la colonie du Houssoye. Plus tard, lors de l’invasion franque, les habitants de la colonie ne se trouvant plus en sûreté sur la hauteur et redoutant les approches des vainqueurs – ou peut-être repoussés par eux – allèrent grossir le hameau du Vivier.
Le seigneur du lieu, satisfait de ce surcroît de population et voulant en augmenter encore le nombre, fit construire un château-fort pour protéger ses serfs et ses vassaux. On ne sait pas en quel endroit s’élevait ce château, ni quelle en était l’importance. On sait seulement qu’il existait bien avant le IXe siècle. À cette époque, on ne parlait que des Normands ; ils commençaient leurs incursions dévastatrices et leurs noms seuls terrifiaient les paysans. La terre du Vivier dépendait du domaine de La Ferté-sur-Ourcq (La Ferté-Milon). En 845, Hémogalde, seigneur de ce pays, en fit réparer et augmenter les fortifications pour se mettre à l’abri des barbares. […] Pendant longtemps, les gouverneurs de la Ferté furent aussi seigneurs châtelains (Dominus) de Vivières. Seuls les noms de deux de ces seigneurs sont parvenus jusqu’à nous. L’un se nommait Hugues le Blanc ; il prenait le titre de châtelain de La Ferté-Milon et Vivières et mourut après 1121. L’autre était Hugues Soibers de Laon, qui vivait en 1250. Ils étaient chargés de la défense du fort, y résidaient et en avaient le commandement.
Vivières devint une bourgade importante, tant à cause du fort et des établissements religieux qui s’y fondèrent dans la suite, que des reliques de Sainte Clotilde qui attiraient toujours un grand nombre de pèlerins. Un prévôt particulier y résidait et il étendit sa juridiction sur les petites localités d’alentour : Villers-Saint-Georges (Villers-Cotterêts), Pisseleux, le fief de Noue, Dampleux, etc. […] En 1126, Hugues le Blanc établit les religieux prémontrés à Vivières.
(Extraits de l’Histoire de Villers-Cotterêts. La ville, le château, la forêt et les environs, d’Alexandre Michaux, 1867)
Mausom
Mausom (Mouzon en francés) es una comuna lemosina, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo lemosin.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Lista daus maires
miniatura|dreita|Roge: La [[Comunautat de comunas de Charanta Lemosina|CC de Charanta Lemosina dins Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas]]
(642) Clara
(642) Clara es un asteroïde.
Magaz de Pisuerga
Magaz de Pisuerga es un municipi de la província espanhòla de Paléncia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Natalie Clifford Barney
thumb|250px|Natalie Barney a l'entorn de 1900 Natalie Clifford Barney (Dayton, Ohio, 31 d'octobre de 1876 - París, 2 de febrièr de 1972) foguèt una escrivana e poetessa americana. S'expatrièt jove a la capitala francesa, çò que fa qu'escriguèt la màger part de son òbra en francés.
Saint-Remy-Chaussée
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Sant-Rémy Cauçada se situa en lo sud-es del departament del Nòrd (Enaut) en plena cœur del parc natural regional del Avesnois. Sant-Remy-Cauçada compòrta d'espacis boisés #que forman la Barralha de Avesnes. Lo Avesnois a conegut per las siás pradas, lo sieu bocage e lo sieu relief un pauc vallonné en la siá part sud-es (començament dels contreforts dels Ardennes), dicha « pichona Soïssa del Nòrd ».
Sant-Rémy Cauçada facha part administrativement de la Avesnois, istoricament del Enaut e los sieus païsatges remembran la Thiérache.
La municipalitat se tròba a 93 km de Lille (Prefectura del Nòrd), a 108 km de Brusselles (Belgica), a 125 km de Rems (Marna), a 44 km de Valencianas, a 42 km de Mos (B), a 62 km de Charleroi (B), a 25 km de Fourmies, a 18 km de Maubeuge, a 9 km de Avesnes-sus-Helpe (Jos-Prefectura) e jouxte Cantierada-Santa-Waast. La Belgica se tròba a 20 km. Lo Departament de l'Aisne se tròba a 12 km.
Saint-Rémy Chaussée se situe dans le sud-est du département du Nord (Hainaut) en plein cœur du parc naturel régional de l'Avesnois. Saint-Remy-Chaussée comporte des espaces boisés qui forment la Haie d'Avesnes. L'Avesnois est connu pour ses prairies, son bocage et son relief un peu vallonné dans sa partie sud-est (début des contreforts des Ardennes), dite « petite Suisse du Nord ».
Saint-Rémy Chaussée fait partie administrativement de l'Avesnois, historiquement du Hainaut et ses paysages rappellent la Thiérache.
La commune se trouve à 93 km de Lille (Préfecture du Nord), à 108 km de Bruxelles (Belgique), à 125 km de Reims (Marne), à 44 km de Valenciennes, à 42 km de Mons (B), à 62 km de Charleroi (B), à 25 km de Fourmies, à 18 km de Maubeuge, à 9 km d'Avesnes-sur-Helpe (Sous-Préfecture) et jouxte Monceau-Saint-Waast. La Belgique se trouve à 20 km. Le Département de l'Aisne se trouve à 12 km.
Odessa
Odèssa (en ucraïnian: Одеса, en transcripcion internacionala Odesa) es lo cinquen centre urban mai important d'Ucraïna, e una de las vilas mai ricas del país.
Durant lo periòde sovietic, venguèt basa navala de las fòrças armadas de l'URSS. La ciutat es actualament un dels pòls economics mai importants d'Ucraïna amb fòrça industrias agroalimentàrias e textilas.
Lo folclòre e la varietat lingüistica odessita son fòrça impregnats d'influéncia jusieva, que la populacion d'origina ebrèa ocupa una part importanta de la populacion.
Luciana Aymar
thumb|right|Luciana Aymar. Luciana Aymar es una ex-jogaira argentina de oquei pelena. Nascuda lo 10 d'agost de 1977 a Rosario. Foguèt la melhora jogaira de oquei del mond durant 8 còps. Ganhèt 22 títols en total.
Saint-Georges-sur-Loire
Saint-Georges-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Grande-Paroisse
La Grande-Paroisse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
David Broome
thumbnail|David Broome sus Sportsman en 1975 a Amsterdam David McPherson Broome (Cardiff, 1 de març de 1940) es un ancian cavalièr de sauts d'obstacles galés.
Pterygota
Dins la classificacion de Bey-Bienko, los pterigòts (Pterygota) son una sosclassa d'insèctes (en oposicion als apterigòts).
Se caracterizan per :
La classificacion dels insèctes pterigòts se fonda sus l'estructura de la nervacion alària e la forma de las alas al repaus. S'identifica doas seccions principalas de superòrdres:
Los pterigòts se repartisson en un total de 36 s dont 8 son fossils. Los 28 òrdres actualament representats son formats d'insèctes normalament alats, quitament se un certan nombre d'entre eles an perdut lors alas al cors de l'evolucion.
Segon lo tipe de formacion de las alas e lo gra de metamorfòsi, los pterigòts se pòdon devesir en doas categorias :
En regard de las metamorfòsis, los pterigòts alats tanben se pòdon classar en doas categorias plan distintas :
De jure
De jure es una locucion latina significant "per la lei" o "pel drech", principalament utilizada per de questions juridicas, governamentalas o tecnicas (talas coma las nòrmas), en oposicion a de facto, exprimís l'idèa d'imperatiu legal, a vegada d'imperatiu necessari
Per exemple, se un país es independent de jure, se pòt dire qu'es independent en teoria o independent en principi (coma San Marin e Mónegue, que, segon un acòrdi, en cas de invasion d'un autre país, dependon militarament de las fòrças armadas d'Itália e de las fòrças armadas de França, respectivament).
Aquela expression tanben fa referéncia a las leis qu'existisson, mas sens èsser respectadas en prectica, o alara, son pas aplicadas de fach. Elisabèt II, Reina de Canadà, es lo cap d'Estat du Canadà de jure; le Governaire general de Canada es cap de l'Estat de facto
Lay-Saint-Christophe
Lay-Saint-Christophe es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Situat en los tucs al nòrd de Nancy, lo vilatge a bastit sus un serral exposicion plena sud amb en contrebas un riu, lo Amezule afluent minèr de la Meurthe.
Situé dans les collines au nord de Nancy, le village est construit sur un coteau exposé plein sud avec en contrebas une rivière, l'Amezule affluent mineur de la Meurthe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Stradivarius Greffuhle
thumb|left|Lo Greffuhle, Smithsonian InstitutionLo Stradivarius Greffuhle qu'ei un vriulon d'Antonio Stradivari.
Lay-Saint-Christophe
Istòria
thumb|right|220px|Marida de Antonin Daum a l'Anautita-Lay, circa 1910. Lay-Sant-Christophe a #èsser lo luòc d'una abbaye fòrça florissante. Lo vilatge possedís 17 fontaines #que la majoritat ne datan de la e de la. Lo pòble compòrta doas parts se jouxtant : l'anautita-lay a flanc de tuc e la bassa-lay en contrebas.
Stradivarius Greffuhle
Que ho hèit de cap a 1709 e que pòrta lo nom d'un deu son purpèr proprietari, un aristocrata francés.
Lay-Saint-Christophe
Istòria
L'Anautita-Lay es un vièlh pòble pro pittoresque #que presenta de vestigis del prieuré Sant-Arnoul e las siás bastissas renaissance. L'ostal dich de "detla Samaritaine" aital coma l'ancian ostal de Antonin Daum, de contunh de los sieus fils Michel Daum.
La bassa-Lay possedís una physionomie relativament typique del pòble Lorrain e presenta un magnific otèl particular de la anciana #qu'es l'actual Otèl de Ciutat, ancian Otèl del Baron de Courcelles.
Stradivarius Greffuhle
thumb|l'Axelrod Quartet, Smithsonian InstitutionQue ho auhèrt a la Smithsonian Institution per Herbert R. Axelrod dab d'autes instruments qui amassas e constitueishen l'Axelrod quartet.
Qu'ei ondrat atau com ac son los stradivarius Ole Bull, Palatins e Hellier.
Lay-Saint-Christophe
Istòria
Lo luòc-dich 'lo molin negre' possedís un molin de la. La paraula "laïa" designava en bas latin un sentier rectilini en bòsc. La denominacion Santa-Christophe i aguèt apondut a. Se #trobar sul territòri communal l'an 1965 divèrses objèctes mérovingiens excepcionales, #qu'un bandage herniaire doble a l'ora d'ara al musèu lorrain de Nancy. Lo pòble gallo-romain de Layum #venir la residéncia dels cònsols del palai de Austrasie a l'epòca mérovingienne : sant Arnou, avesque de Mètz e ancêtre de Charlemagne, #nàisser al palai de l'Anautita-Lay cap a 580. I i aguèt una glèisa a la Bassa-Laye a partir de la. La municipalitat ne comptava aperaquí 1000 abitants a -s : s'i espetava alavetz doas minas de fèrre e de nombrosas indústrias i èran prospères : scieries, tanneries, tuileries, de fabricas de bròssas e de negre de fum, totas desaparegudas ara.
Lay, En language ancian, significa "tuc" e servís a designar las estructuras implantadas sus las nautors, d'ont lo nom de "Lay" per aquela comuna.
thumb|right|220px|Maison d'Antonin Daum à la Haute-Lay, circa 1910. Lay-Saint-Christophe a été le site d'une abbaye très florissante. Le village possède 17 fontaines dont la plupart datent du et du. Le village comporte deux parties se jouxtant : la haute-lay à flanc de colline et la basse-lay en contrebas.
La Haute-Lay est un vieux village assez pittoresque qui présente des vestiges du prieuré Saint-Arnoul et ses bâtiments renaissance. La maison dite de "la Samaritaine" ainsi que l'ancienne maison d'Antonin Daum, puis de son fils Michel Daum.
La basse-Lay possède une physionomie relativement typique du village Lorrain et présente un magnifique hôtel particulier du ancien qu'est l'actuel Hôtel de Ville, ancien Hôtel du Baron de Courcelles.
Le lieu-dit 'le moulin noir' possède un moulin du. Le mot "laïa" désignait en bas latin un sentier rectiligne en forêt. La dénomination Saint-Christophe fut ajoutée au. On trouva sur le territoire communal en 1965 plusieurs objets mérovingiens exceptionnels, dont un bandage herniaire double actuellement au musée lorrain de Nancy. Le village gallo-romain de Layum devint la résidence des maires du palais d'Austrasie à l'époque mérovingienne : saint Arnou, évêque de Metz et ancêtre de Charlemagne, naquit au palais de la Haute-Lay vers 580. Il partagea l'éducation du jeune roi Dagobert avec Pépin de Landen, dont la fille épousa son fils : ce furent les grands-parents de Charles Martel. Il y eut une église à la Basse-Laye à partir du. La commune comptait environ 1000 habitants aux -s : on y exploitait alors deux mines de fer et de nombreuses industries y étaient prospères : scieries, tanneries, tuileries, fabriques de brosses et de noir de fumée, toutes disparues maintenant.
Lay, en language ancien, signifie "colline" et sert à désigner les structures implantées sur les hauteurs, d'où le nom de "Lay" pour cette commune.
Puerto del Rosario
Puerto del Rosario es un municipi de la província espanhòla de Las Palmas dins la Comunautat Autonòma de las Illas Canàrias.
Sent Andrèu de Senhans
Sent Andrèu de Senhans (Saint-André-de-Seignanx en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [səntan'drɛw]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Andreas de Signano aus sègles XI-XII, Seniantz en 1276, S. André (mapas de 1630 e de 1638), St Andre (mapa de 1647) S. Andrés (mapa de 1714), Saint André (mapa de 1733).
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom que vien deu grèc Andreas, nom d'un deus dotze apòstos e de mei d'un sent.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que descompausa en gascon sent e Andreas, l'apòsto. Segon Astor, l'agionime que vien deu nom deu prumèr apòsto qui seguí Jèsus. L’agionime Sent Andrèu qu’evòca lo purmèr apòstol recrutat preu Jèsus sus l’arriba de la Laca de Tiberiada, crucificat sus ua crotz en X a Patràs (Grècia) en l’an 60, devath lo règne de l’emperador Neron.
Bénédicte Boyrie-Fénié que precisa la fòrma deu nom de l'apòsto qu'ei Andrèu. Lo determinant, Senhans, ajustat oficiaument a data recenta, qu'ei lo nom deu país. Las atestacions que son : Signano au sègle XI, Seygnanz en 1242, Seingnians e Seynans en 1253, Seignanx en 1305, de Senhanxa en 1527. Senhans que vien probablament de la tribú deus Cocosats citada per Plini, chafrada Sexsignani. Segon J.P. Bost, lo sens militar d'origina qu'a ací simplament lo sens de « branca de la tribú » (que n'i avè shèis). L'evolucion deu nom qu'ei marcada per ua aplologia : *Seisinhans > *Seinhans. La finau au plurau -s que pròva lo sens de Sex-, « shèis », èra comprés com cau quan passèn deu latin au romanic.
L’agionime Sent Andrèu qu’evòca lo purmèr apòstol recrutat preu Jèsus sus l’arriba de la Laca de Tiberiada, crucificat sus ua crotz en X a Patràs (Grècia) en l’an 60, devath lo règne de l’emperador Neron.
Illa de Brescon
L’illa de Brescon o illa del Fòrt Brescon es una pichona illa mediterranèa d’Occitània que depend de la comuna d'Agde. Foguèt fortificada pel partit uganaud.
Wambez
Wambez es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Geografia
Wambez A situat en lo país de Bray picard a 4 km de Soniem, a 12 km de Gournay-en-Bray e de Marselha-en-Beauvaisis, a 22 km de Beauvais e a 34 km de Gisors.
Wambez est située dans le pays de Bray picard à 4 km de Songeons, à 12 km de Gournay-en-Bray et de Marseille-en-Beauvaisis, à 22 km de Beauvais et à 34 km de Gisors.
Gaetano e Pietro Sgarabotto
thumb|left|Gaetano e Pietro Sgarabotto, en 1926thumb|Talhèr Sgarabotto en 1929Gaetano Sgarabotto (Vicença, 1878 – 1959) e son hilh Pietro Sgarabotto (Milan, 1903 – 1990) que hon dus laütièrs italians deus màgers. Lo second qu'ensenhè la laüteria a l'Escòla de Cremona.
Districte d'Ernakulam
Lo districte d'Ernakulam (en malaialam, എറണാകുളം ജില്ല eṟaṇākuḷaṁ jilla) es un districte de l'estat de Kerala en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Kakkanad.
Grana Piramida de Giza
left|thumb|350px|... [[La Grana Piramida au sègle XIXau...]]
La Grana Piramida de Giza qu'ei un monument funerari de l'antiquitat egipciana vodat au faraon Khofo (conegut deu son nom ellenizat Kheops, Χεοπς). La Grana Piramida de Giza qu'ei la sola de las Sèt Meravilhas deu Monde encara quilhada uei lo dia. Que ho bastida a l'entorn de -2560 e qu'ei la mei vielha deu complèxe funerari de Giza qui compta tanben, enter autas causas, las duas autas mendras e mei recentas piramidas de Khafra e Mikerinòs, l'esfinx, las piramidòtas de las reinas, los mastabas deus nòbles e mantuns autes bastiments.
Las tecnicas de construccion de la piramida que son tostemps desconegudas de la sciéncia modèrna com tanben l'estatut precís deus obrèrs qui i tribalhèn. Que s'a parlat per annadas d'esclaus a maugrat qui, en Egipte, las creishudas de Nil que deishavan temporas qui lo pòble non podèva pas tribalhar ; de mei, que sembla que dens la religion d'aqueth pòble, la bastida de la piramida qu'èra un element de conservacion deu son rei qui devèva estar lo quite rei qu'avore dens l'aute monde. Ajudar a la bastir, qu'èra tribalhar per l'auta vita dens l'aute mòn.
Non s'a pas jamei trobat tanpauc la momia deu rei çò qui deisha un dobte suber l'estatut d'aqueth bastiment (tomba o cenotaf). Un aute enigma que son las "vias d'aeracion" longas vias estretas qui arreligan lo centre de la piramida dab l'exterior; dens aqueth cas, totun, qu'ei mei que probable qu'aquò be hosse estat curat com un camin per l'amna deu faraon.
Dinc au sègle XIVau qu'ostendèva ua fòrma de piramida perhèita (atau las vedèn los crotzats). Totun, desempuish aqueth temps, un terratrem que la segotí e que perdó ua partida de la cauç qui la caperava e qui ho emplegada dens las construccions de bastiments otomans.
Au sègle XXau que s'an trobat un vaishèth de husta demontada au pè de la piramida. Au cap de quauques annadas que la tornèn bastir e que's pòt véder en aqueth quite lòc.
Lista dels monarcas de Brasil
Diverses reis e dos emperaires tenguèron al cap Brasil a partir del moment de l'arribada dels portugueses en 1500 fins la Proclamacion de la Republica de Brasil en 1889. Se pòt destriar la lista en tres periòdes diferents: periòde de colonizacion, fasent partit de Reialme de Portugal (1500-1815); periòde d'auçada de l'Estat de Brasil cap aun realme unit als reialmes de Portugal e Algarves (1815-1822); e lo período après l'independéncia, coma Empèri de Brasil (1822-1889).
Pendent lo procediment de colonizacion de Brasil, dempuèi l'arribada dels primièrs navegadors portugueses en 1500, quand revendiquèron la tèrra per la corona portuguesa, fins a la creacion de Reialme de Brasil, en 1815 quand lo ligam colonial acabèt per venir una union politica amb los reialmes de Portugal e Algarves. Alara, los monarcas de Portugal foguèron tanben monarcas de Brasil.
Lo Reialme de Brasil aguèt dos monarcas pendnt l'epòca del reialme unit: Maria I de Portugal entre 1815 e 1816, e Joan VI de Portugal de 1816 fins a 1822.
Coma nacion independenta, lo país aguèt tres monarcas, formalment designats coma Empraires: Pèire I de 1822 a 1831, e Pèire II de 1831 a 1889, quand la monarquia foguèt abolida per un còp d'Estat militar e que Brasil venguèt una republica.
Dinastia d'Avís
Vejatz dins la Lista dels reis de Portugal la 2a Dinastia – Dinastia d'Avís / Dinastia Joanina a pertir del rei Manuèl I de Portugal n° 14
Dinastia d'Absborg
Vejatz dins la Lista dels reis de Portugal la 3a Dinastia – Dinastia Filipina
Dinastia de Bragança
Vejatz dins la Lista dels reis de Portugal la 4a Dinastia – Dinastia de Bragança fins a la reina Maria I de Portugal n°26
(644) Cosima
(644) Cosima es un asteroïde.
Rosoy (Iona)
Geografia
Rosoy Es un vilatge del Yonne, situat a 7 km al sud-es de Sens, traversat per la D606 (anciennement RN6) e vorejant lo Iona.
Rosoy est un village de l'Yonne, situé à 7 km au sud-est de Sens, traversé par la D606 (anciennement RN6) et bordant l'Iona.
Nòtas
<references group=N/>
Manquillos
Manquillos es un municipi de la província espanhòla de Paléncia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Merrey
Merrey es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alexander Fleming
thumb|Alexander Fleming sus un timbre de las [[Illas Feròe]]
Alexander Fleming (Lochfield, Escòcia 1881 - Londres, Anglatèrra 1955) foguèt un biologista, bacteriologista e professor universitari escocés recompensat amb lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1945, famós per sa descobèrta de la penicillina.
Biografia
Membre de la Royal Society, en 1944 foguèt nomenat Cavalièr de l'Empèri Britanic pel rei Jòrdi VI del Reialme Unit. Fleming se moriguèt l'11 de març de 1955 d'un infart de miocardi a sa residéncia de Londres e foguèt enterrat coma un eròi nacional dins la cripta de la Catedrala de Sant Pau d'aquela vila.