cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hagedèth
Hagedèth (Hagedet en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Armanhac (e de Bigòrra per la diocèsi tradicionau) situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [haji'dèt/hajé'dèt] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : de Fagedeto, en latin, en 1300, de Fagedeto, en latin, en 1342, de Fagadeto, en latin, en 1379, Hagedet (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Segon Dauzat, Hagedèth qu'ei un diminutiu de Haget, un tipe baslatin *fag-et-ellum.
Segon Miquèu Grosclaude, a partir deu latin fagus, « hau, hai », que s'ajustè un sufixe collectiu -etum (---> fagetum, « haget, hageda »), puish un sufixe diminutiu -ellum, donc *fagetellum, « haget petit, hageda petita ».
Tilly
Tilly pòt essèr:
Conflicte etnic
Un conflicte etnic es un tipe de guèrra marcat per l'afrontament entre diferenteis etnias. Se de conflictes entre pòbles diferents son atestats tre l'Antiquitat Auta, la nocion es apareguda dins lo corrent dau sègle XX per descriure certanei guèrras. Es venguda importanta après la Guèrra Freja amb una multiplicacion dei conflictes armats destinats a assegurar la posicion dominanta d'una etnia dins una region donada.
Tréclun
Tréclun es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Beuna (Borgonha)
Beuna ( nom occitan segon l'etimologia, veire las Beunas de Lemosin e d'Alèir ; Beaune en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha Franca Comtat.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Illa Banks
thumb|Localizacion de l'Ila Banks dins l'Ocean Artic
L’Illa Banks (ò Tèrra de Banks) es una illa artica canadenca situada dins lo Passatge dau Nòrd Oèst. D'una superficia de 70,000 km², a un clima polar eissuch e una populacion permanenta d'un centenau d'abitants installats dins lo vilatge de Sachs Harbour.
Nozieg
Nozieg en breton (Nozay en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Elias Lönnrot
Elias Lönnrot (9 d'abriu de 1802, Sammatti - 19 de març de 1884, Sammatti) es un mètge e un escriban finlandés dau sègle XIX. Es l'autor dau Kalevala qu'es una epopèia majora de la literatura finesa.
Nascut dins la region d'Uusimaa, estudièt la medecina, la literatura, l'istòria e lei lengas an Abo e venguèt mètge en 1832. A partir de 1827, comencèt de s'interessar a la mitologia finesa e de collectar lei racòntas tradicionaus dei païsans. Tre 1831, comencèt de publicar plusors obratges sus lo subjècte, especialament lo Kalevala e lo Kanteletar que gropan plusors centenaus de cants e poèmas tradicionaus.
Ròca magmatica
Las ròcas magmaticas, tanben ditas ròcas igneas, se forman quora un magma se refreja e se solidifica amb o sens cristallizacion completa dels minerals que conten. Aquela solidificacion se pòt produire :
Tocqueville
Tocqueville pòt essèr:
Illa Victòria (Canadà)
thumb|Localizacion de l'Ila Victòria
L’Illa Victòria es una illa canandenca situada dins lo Passatge dau Nòrd Oèst. D'una superficia de 217,291 km², es una zòna freja somesa a de condicions climaticas malaisadas. En 2016, sa populacion èra de 2,162 abitants.
Rémilly (Nièvre)
Rémilly  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nièvre de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pierrefitte-en-Auge
Pierrefitte-en-Auge es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de  Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Exòde rural
vinheta|cacharòca a [[Amsterdam, en 1925.]] L’exòde rural designa lo desplaçament durable de populacions quitant las zonas ruralas per anar s'installar dins de zonas urbanas.
En Euròpa, l'exòde rural fa sovent referéncia als desplaçaments de populacion que se produson a l’epòca de la revolucion industriala, o a partir del sègle XVIII en Grand Bretanha, e a partir del sègle XIX dins fòrça païses coma l’Alemanha puèi la França; mas de pichons exòdes rurals se debanèron a partir del sègle XI e pendent la Reneissença del sègle XII, al meteis temps que lo desvelopament de l'urbanizacion, l'apareisson de la borgesiá e la fondacion de las primièras universitats.
L'exòde rural provesís de biais significatiu: aquel flux de personas seràn mai o mens plan integrats dins los encastres socials existents. Sus mercat del trabalh, per exemple, aquela l'apareisson del proletariat urban que contribuís a far emergir la question sociala.
Mai tard, dins la segonda mitat del sègle XX, l’exòde rural tòca los païses en desvolopament.
Dins unes païses, de tendéncias recentas naisson que mòstran un arrèst senon una inversion del fenomèn : atal en França ont, entre 1999 e 2007, la populacion rurala a aumentèt de 9 % alara qu'aquela de las vilas progressava pas que de 4,6 %. En 2011, un ciutadan sus quatre, edat de 25 a 49 ans, declarava, dins un sondatge Ipsos, voleir quitar sa vila per un vilatge.
Egipte antica
Al temps dels faraons, l'exòde rural, o anacorèsa, tòca la populacion rurala egipciana, pren de proporcions alarmantas jols Ptolemèus. Que de motius son: Amb Ptolemèu, la pression fiscala pesa encara mai, engrana un vertadièr cercle viciós: La pauperizacion dels camps crèa totjorn mai de marginals e enfòrça los motius de desercion, dels païsans mas tanben d'autres tipes de trabalhadors. L'exòde provòca la pauperizacion al nivèl individual, coma a l'escala del païses. Cada païsan en fugida es una manca de ganh per l'Estat.
Las reaccions del poder son pas gaire eficaces. L'exòde rural contunha. Los Lagids capitèron pas a se desfar d'una logica de prelevaments excessius, mesuras autoritàrias en mai. La situacion pejora quand los vilatges son tenguts per responsables al vejaire de l'Estat de la dintrada de la renda. En -107, lo Jurament de Tebtynis es impausat als païsans d'Egipte per los ligar a la tèrra :
« Fins a que tòrni ma renda, demòri en vista present cada jorn e aplicat a las òbras agricòlas, sens me refugiar sus l'altar sacrat de temple quin que siá, sens cridar pas cap proteccion, sens inventar pas cap de mejan de me sostraire »
Grècia antica
L'Estat atenian se forma per l'union de tribús e de clans vivent en Atica. L'Estat es organizat en tres classas Los Nòbles (eupatrids), los agricultors (geomors) e les artisans (demiurgs). Dins aquel encastre, la proprietat individuala del sol, lo comèrci e l'usatge de la moneda se desvelopan. La mai granda partida dels ciutadans son de pichons païsans paures e en situacion precària. Se revòltan mai d'un còp : a Megara, a Samos, a Chio… Al sègle VI AbC pòrtan al poder Solon qu'establís una novèla constitucion. Una coalicion s'establís entre païsans, artisans e mercands per trencar lo poder dels nòbles (Refòrmas clistenianas en 508 AbC.). Mas las donadas economicas impausan de cambiaments :
Originas e causas
L'exòdi rural es pas un simple transferiment d'una populacion rurala a un espaci urban mejancièr. Sas migracions ant diferentas formas e concernisson de fòrça nombre de destinacions : La populacion mondiala es, fins al sègle XIX, en majoritat rurala. En Euròpa, lo movement d'urbanizacion se desvolopa dempuèi l'Edat Mejana.
En França en 1700, 85 % de la populacion totala es rurala, 77 % correspond e d'ostals agricòls.
França: Evolucion de la populacion totala e de la populacion rurala de 1700 fins ara (en milions d'abitants) L'exòde rural resulta de la realizacion de factors de rebut e de factors d'atraccion.
Pression demografica excessiva
Es una de las causas determinantas de l'exòde rural, mai o mens enforçada pels factors socioeconomics :
Disparitat Camp-Vila
Lo desfasament entre los dos monds quand es fòrça desfavorable, constituís una causa importanta de partença:
Factors d'atrach cap a las vilas
Tenon sovent mai sus de percepcions puslèu que sus des realitats. Mas lors efièchs se pasmens sentir fòrça:
La vila, promesa de prosperitat
Se una partida del clergat s’opausa a l’exòde rural considerant que lo mòde de vida crestian s'apara melhor dins las regions agricòlas tradicionala, unes, coma Mr Louis-Nazaire Bégin per exemple, fondan de jornals per contrar aquela tendéncia.
La vila acuèlh pel refugi forçat
Las populacions somesas e l'inseguretat o a la guerilha pensan trobar melhor acuèlh dins las aglomeracions ont vivon ja de coneissenças. (regropament familial o realizacion de quartièrs comunautaris)
Johan Ludvig Runeberg
Johan Ludvig Runeberg (5 de febrier de 1804, Jakobstad - 6 de mai de 1877, Porvoo) es un poèta finlandés dau sègle XIX. Considerat coma lo paire de la poèsia finlandesa, es tanben l'autor de Vårt land que venguèt Maamme, l'imne nacionau actuau dau país.
Eissit de l'elèit tradicionala de Finlàndia, escriguèt son òbra en suedés. Pasmens, participèt largament a la naissença de l'identitat nacionala finlandesa. En particular, es l'autor dei Racòntes de l'ensenha Stål, escrich entre 1848 e 1860, qu'es considerat coma lo principau poèma epic finlandés que fa pas partida de l'ensems dau Kalevala.
Carlos Salzedo
thumb|Carlos Salzedo dab [[Heidi Lehwalder en 1961]] Carlos Salzedo (Arcaishon, lo 6 d'abriu de 1885 – lo 17 d'agost de 1961 Waterville, Maine, Estats Units d'America) que ho un arpista, compositor, cap d'orquèstra gascon d'origina sefardita.
Que ho escolan d'Alphonse Hasselmans e que hè ua carrèra de las granas aus Estats Units d'America.
Trochères
Trochères es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Raveau (Nièvre)
Raveau es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Vestigis préhistoriques e ancians.
Establiment gallo-romain dels Prés Pillats.
Tresaur de monedas romaines.
En 1471, lo molin a blat a espetat pel compte del prieur senhor de La Caritat, en descenuda de l'aiga en venent de la Fontaine de la Vaca.
Al, Pèira Babaud de la Chaussade fonda los Forges reials de la Chaussade, las siás dependéncias e lo solar a la Vaca. La produccion de fonte es sortida dels recorses métallifères de la bòsc dels Bertranges. La produccion a destinat a fabricar las ancoras per la Marina reiala. Fòrça important centre de l'indústria del fèrre dempuèi lo, l'activitat sidérurgique s'artura progressivament jol segond Empèri.
Lo marques de Vergennes, de fils del ministre de las Questions estrangièras de Louis XVI, proprietari del Castèl de Mouchy, es enterré a Raveau.
Vestiges préhistoriques et antiques.
Établissement gallo-romain des Prés Pillats.
Trésor de monnaies romaines.
En 1471, le moulin à blé est exploité pour le compte du prieur seigneur de La Charité, en descente de l'eau venant de la Fontaine de La Vache.
Le marquis de Vergennes, fils du ministre des Affaires étrangères de Louis XVI, propriétaire du Château de Mouchy, est enterré à Raveau.
Saint-Folquin
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Aquel vilatge se situa entre Gravelines, Bourbourg, Audruicq, Oye-Plaja, en lo costat de Audruicq.
Ce village se situe entre Gravelines, Bourbourg, Audruicq, Oye-Plage, dans le canton d'Audruicq.
Gushen
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [gu'chénn] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Fort Dat Gisen ath sègle XII, Per de Gussen, cap a 1180, L. Sole de Guxen en 1300, De Guxenio, de Guxennios, en latin, en 1387.
Segon Dauzat, Gushen que vien benlhèu de Justianum, de Justius, com Gusha, mes benlhèu dab eth sufixe -ing. Segon Grosclaude, qui tribalhava benlhèu dab ua auta edicion, Dauzat qu'escriu : « probablament un nom de persona aquitan * Guxo, d'après Rohlfs ». O Grosclaude a barrejat era ipotèsi de Dauzat e era de Negre ? Segon Negre, Gushen que vien benlhèu deth nom preceltic d'òmi *Gux-ano, d'après Rohlfs.
Miquèu Grosclaude que pensa, shens cap de dobte, Gushen e Gusha an eth medish radicau, probablament eth de Guishe (Guissen ath sègle XII), un nom prelatin, aquitan d'òmi, segon Berganton. Eth nom qu'ei completat per eth sufixe aquitan -ennum. Eth autor qu'escriu Guishen. Véder eras fòrmas ancianas de Gusha.
.buzz
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 18 de decembre de 2013.
Avocat (mestièr)
En drech, l'avocat es un jurista que sa foncion tradicionala es de defendre los seus clients, personas fisicas o moralas, en justícia, en pledejant per far valer los lors interèsses e, mai generalament, per los representar. L'avocat fa foncion de conselh e de redactor d'actes. Lo ministèri d'avocat es de vegadas obligatòri pel drech nacional, subretot per d'assegurar los drechs de la defensa devant unas jurisdiccions.
Istòria
thumb|[[Ciceron, un dels primièrs avocats de l'Istòria.]] Dins l'Antiquitat, en Grècia e Roma oficiavan ja de defensors, mas mai sovent, l'accusat deguèt se defendre d'esperel. Segon lo còdi de Solon, l'accusat deviá pledajar la seuna causa devant lo tribunal, amb los servicis del logograf se se sentiá incapable de produire un discors convenable. A Roma, l'emperaire Justinian substituiguèt a la profession liberala de defensaires d'un collègi public, l’« Òrdre dels Avocats ».
En França, la primièra mencion relativa als avocats figura dins un capitular de Carlesmanhe de 802. Dins lo reialme de França, Felip III redigiguèt l'ordonança del 23 d'octobre de 1274 reconeissent als avocats membres du Parlament la qualitat de còrs constituit (drech al títol de « Mèstre »), somes al secret professional e organisant lo mestièr d'avocat: d'entre la règlas se trapa l'obligacion de far jurament, de defendre una causa justa e de recebre un salar moderat (onorari maximum fixat a 30 liuras). Una partida dels avocats de l'Edat Mejana essent de clergues, portant una raube negra que demòra lo vestit d'aquela profession en França. La practica del barrèl (nomenat ordo) comencèt amb la fixacion del Parlament de París en 1302 e la creacion del tablèu dels avocats (lista dels individús avent lo poder de defendre a la Cort) en 1327 per Felip de Valois. Apareguèron alara las primièras règlas de deontologia. En 1344, un arrèst de reglament del parlament de París oficializèt l'estatut d'avocat que sa profession comptava 51 membres en 1340. L'Ordonança de Villers-Cotterêt en 1539 limita lo ròtle de l'avocat, l'inculpat essent privat de defensor pendent l'instruccion e a l'audiença. La Revolucion francesa afirmèt de nòu lo seu ròtle, autorisant la preséncia pendent l'instruccion (sens drech d'intervencion) e lo pledejament.
Revenguts
Levat l'ajuda jurisdiccionala, presa en carga per l'Estat, que permet als justiciables (jos de condicions, coma las ressorsas) d'èsser assistits e/o representats en justícia gratuitament (ajuda jurisdiccionala totala) o de mendre còst (ajuda jurisdiccionala parciala), l'avocat percep d'onoraris. N'existisson tres menas: la primièra es calculada en foncion del nombre d'oras consacrada al tractament de l'afar; la segonda es calculada amb un barèma, quin que siá lo temps passat per l'afar; la tresena es calculada en foncion del resultat (per exemple, un percentatge de la soma balhada per una decision de justícia). Solide que los onoraris dels avocats son libres.
Contenciós
En cas de contenciós entre lo client e l'avocat, es legitim de far valer lo seus drechs davant lo bastonièr de l'Òrdre.
Gasava
Gasava (Gazave en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e Comenge, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
Aute quartièr o vilatge : Era Potja. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [ga'zawo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Gasava ath miei deth sègle XIII, De Gasava en 1387, Gasave en 1767, Gasave en 1781-1789, Gazave (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
I a pas agut d'explicacion. Segon Miquèu Grosclaude, eth nom que demòra escur.
Marcel Tournier
thumb|Marcel Tournier de cap a 1912Marcel Tournier (París, lo 5 de junh de 1879 e lo 18 de mai de 1951) que ho un arpista, un mèste d'arpa e un compositor francés.
Que vadó dens ua familha banhada dens un mitan musicau e son quite pair qu'èra factor d'instruments. Que comencè mainatge a estudiar au Conservatòri de París, com tots los sons hrairs e sòrs, pish que causí l'arpa, escolan d'Alphonse Hasselmans, qu'arrecebó lo purmèr prèmi en 1899. Que remportè tanben Prèmi de Roma en 1909.
Que ho arpista de l'Opèra de París e tanben de la Société des Concerts Lamoureux.
En 1912 Gabriel Fauré que'u causí entà remplaçar lo son mèste Hasselmans com professor au Conservatòri de París e a la soa mort, que ho la soa escolana Lily Laskine la qui prengó la soa seguida dens aquesta institucion en 1948.
Enter los sons escolans qu'avó Nicanor Zabaleta.
My Słowianie
vinheta "My Słowianie" (que significa en occitan: "Nosautres los eslaus") es una cançon del cantaire de hip-hop polonés Donatan. La cançon, que sortiguèt a la fin de 2013, se vòl ironica e jòga suls estereotips que los occidentals an de las eslavas e a l'encòp fa una critica de la censura qu'en Polonha afècta tot çò que pòsca aver un ligam amb la sexualitat. Es interpretada per Donatan e la cantaira Joanna "Cleo" Klepko. La vidèo de la cançon, que la protagonista principala n'es la modèla Luxuria Astaroth, obtenguèt una capitada enòrma sus Internet, e sus Youtube capitalizèt mai de 20 milions de vistas en un mes.
Domeni generic de primièr nivèl
Un  es un domeni d'Internet que correspond pas a un país.
Complòt dau 20 de julhet
thumb|right|[[Fotografia d'una visita d'Adolf Hitler e de Benito Mussolini sus lei luòcs de l'atemptat quauqueis oras après l'explosion.]]
Lo complòt dau 20 de julhet de 1944 es una temptativa d'assassinat e de còp d'Estat còntra Adolf Hitler. Foguèt planificat per un grop de caps civius e militars dau III Reich qu'èran convencuts de la necessitat d'acabar la Segonda Guèrra Mondiala e de negociar amb leis Aliats. L'idèa generala èra de plaçar una bomba dins una sala de reünion dau quartier generau d'Hitler e d'utilizar un plan d'urgéncia destinat a reprimir una insureccion per prendre lo poder.
Pasmens, la premiera fasa dau complòt mau capitèt. Hitler foguèt leugierament bleçat per l'explosion. Sa subrevida permetèt ai fidèus dau regim d'empedir lei partisans dau complòt d'ocupar lei centres dau poder. Enfin, la màger part de la populacion e de l'armada refusèt de sostenir lei conjurats.
La revirada dau projècte entraïnèt una repression violenta còntra sei partisans e sei sostèns. Plusors desenaus de participants foguèron condamnats a mòrt e divèrsei personalitats, sospichadas de simpatia per lor causa, foguèron arrestadas ò executadas. La victima pus famosa d'aquela repression foguèt lo manescau Erwin Rommel que deguèt se suicidar per protegir sa familha. Aquò renforcèt l'influéncia de Heinrich Himmler, de Martin Bormann, de Joseph Goebbels e, d'un biais pus generau de la SS, au sen de l'Alemanha Nazi.
Ròdes
Ròdes (en grèc ancian: Ῥόδος / Rhódos, grèc modèrne: Ρόδος / Ródos) es una illa grèca, la pus granda de Dodecanese.
Bordada al nòrd-oèst per la mar Egèa e al sud-èst per la mar Mediterranèa, es situada entre l'illa de Karpathos (Grècia) e las còstas turcas, a d'aquestas. La populacion en 2011 èra estimada a 115490 abitants. Ròdes es tanben lo nom de la vila principala de l'illa qu'es poblada de 50,000 a. Es lo sèti d'un avescat ortodòxe, la Metropòli de Rhodes.
Lo colòs de Ròdes, una de las Sèt Meravilhas del Monde, èra una estatua gigantesca, tradicionalament situada a la dintrada del pòrt de la vila de Ròdes.
.support
es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 18 de decembre de 2013.
Ferrat de Vièlha Tolosa
vinheta|200px|Lo ferrat de Vièlha Tolosa Lo ferrat de Vièlha Tolosa es un artefact arqueologic descobèrt en Lengadòc, a Vièlha Tolosa près deTolosa e conservat al Musèu de San Ramond jol numèro d'inventari D 78 3 2.
Contèxte arqueologic
Lo ferrat foguèt descobèrt en 1972 pendent d'escavacions de salvament del site arqueologic de VièlhaTolosa, site de La Planho (Baulaguet), en Lengadòc. Aqueste emporium foguèt realizats suls bauces mollassics que dominan Garona al sud de Tolosa. Donèt fòrça rèstes arqueologics.
Jean Lafitte
Jean Lafitte es:
Ferrat de Vièlha Tolosa
Contèxte arqueologic
Pausat a la verticala, èra virat contra le cofratge del potz, a 15,4 m de prigondor, près de dos situlas.
Descripcion
vinheta Lo ferrat es de fusta bois de tuèis (Taxus baccata). Mesura 24 cm de nautor, son diamètre es de 16,8 cm al nivèl del fons de 16 cm a la dobertura. L'espaissor de las parets varia entre 0,9 e 1,1 cm. Repausa sus 3 pés redonds de 2,8 cm, aquestes pés fan partit del fons.
Donatan
Witold Marek Czamara, mai conegut coma Donatan (Cracòvia, 2 de setembre de 1984) es un cantaire de hip-hop e productor musical polonés. Venguèt famós internacionalament en decembre de 2013 gràcias al succès de la cançon "My Słowianie", que generèt una polemica fòrta en Polonha per encausa dels imatges de la vidèo, jutjats indecents.
Ferrat de Vièlha Tolosa
Descripcion
Es drech, es compausat de 8 bendas (doèlas) de tuèis, d'inegalas largors, mantenguda entre elas per 5 fuèlhas de tòla de bronze. Las fuèlhas an estat dintradas de fòrça; sol aquel del fons, esquiçat, tornèt èsser ligat per una restauracion antica.
Aquestas decoran lo ferrat d'una frisa, son alternativament lisas o descoradas (3 lisas e 2 descoradas). Las fuèlhas descoradas mòstran un motiu vegetal (entrelaç) tipic de l'art cèlta, mostran una frisa de 2 fulhatges d'enròtlament espiralats separats entre eles, son ligats per una espirala comuna e ponctuats al centre de cada tija per un pichon S vertical. Un relèu arredondit marca los tèrmes de cada element. Aqueste meteis tipe de relèu separa las sequéncias decorativas sus cada fuèlha, coma per imitar las fixacions de bronze. aqueste relèu son al nombre de 3 sus cada fuèlha.
Lo decors es trabalhat a la tecnica del repoussat.
Una sola ansa demora sul ferrat. Es mantenguda per dos ligams en bronze qui l'agafan a la paret. Representa un cap d'animal (singlar? ) estilizada en bronze. A l'origina, èran al nombre de dos, de cada costat del ferrat.
Datacion
Lo site arqueologic de La Planho donèt fòrça rèstes que cobrisson tota la durada de la Tène III, sembla pasmens, que l'ocupacion aja estat mai intensa pendnet de la segonda mitat del sègle I AbC.
Lo ferrat, el, es datat del segond quart del sègle I AbC.
Foncion(s)
Pasmens se lo nombre d'aquestes ferrats ajan estat descobèrts en contèxte funerari o ritual, sembla que lor(s) foncion(s) ajan podut èsser diferentas. En efièch, unes an podut èsser emplegats coma urnas cineràrias alara que d'autres an estat pausats dins los poses en ofrenda. Pasmens, es tanben possible qu'ajan servit dins l'encastre de la vida videnta, per la teleta o lo repais.
L'ipotèsi mai espandida es aquesta que supausa que los ferrats èran utilizats dins la consomaion de vin, per realizar la mescla de l'aiga e del vin pels Galleses coma en Grècia o a Roma pendent l'Antiquitat.
Farina
vinheta|Diferents tipes de farina La farina es una polvera obtenguda trissant e molinat de cerealas o d'autres produchs alimentaris solids, sovent de granas. La farina eissida de cerealas contenent du glutèn, coma lo blat, es un dels elements màger de l'alimentacion d'unes pòbles del mond. Es la basa de la fabricacion dels pans, de las pastas, dels pescajons, de las pastisserias e d'autres plats preparats.
L'activitat de fabricacion de la farina se nomena la molinariá o Minotariá. Lo molinièr es aquel que la realiza.
La grana de blat se constituís de tres partidas (l'amètla, lo gèrme e l'envelopa); lo gèrme o grelh es desgalhat o mesclat a l'envelopa per far de brens utilizats pel pan de bren o pan complèt. La farina de blat (tipe 55) ven del còr de la grana del blat, l'amètla. L'espotissent lo molinièr obten una farina blanca que li fa d'aponds per modificar sa qualitat.
Farinas de subrevida
La farina ven pas sonque de las cerealas e de granas. Se pòt consomir per exemple de ruscas comestiblas o de raices. Aqueles son pas utilizadas dins los païses del Nòrd e pas vendudas sul mercat.
Classificacion de las farinas
Las farinas son classificadas segon lo taus en matèrias minerala (en bren), o taus de cendre, exprimida en percentatge, après coseson a mai de 600 °C, al respècte de la massa primièra.
Pel blat :
Pel segal:
Produccion
La farina es realizada per trissatge de las ceralas entre de mòlas de pèira o de cilindres d'acièr. Uèi, quand se diche que la farina foguèt facha « sus pèira », aquò significa mai sovent que la grana foguèt molinada entre una pèire de ròdament e una autra immobia, al vertical o a l'orizontal, la grana passan entre ambedoas. Fòrça pichons molins expleitan encara aquel procediment, unes amb manivèla e d'autres electrics. Lo fregadís de las mòles de pèira mena marginalament a una erosion del material. La segurtat d'aquel aspècte foguèt pas verificat, mas las recercas sus las denticion dels esquelètas mena a una usura excessiva de las dents. Los molins amb de rotlèu d'acièr an pas aquel problèma. Mas, a causa de la rapiditat de lor rotacion, caufan de tròp la farina, destrusent al passatge las vitaminas sensiblas.
Utilizacion
vinheta|200x200px|Un bòl de farina e de lach Lo pan, las pastas, fòrça còcas, e plan d'autres aliments son realizats a basa de farina. La farina de blat es tanben utilizada en cosina per fa un Ros.
Inflammabilitat
La posca de farina en suspension dins l'aire es explosiva. Dins los talhièrs de Edat Mejana, las candèlas, las lampas, e autras fonts de fuòc èra enebidas. D'explosions devastatriças se produguèron dins los molins de farina, coma Washburn A Mill, (Minneapolis), en 1878 que faguèt 18 mòrts.
Contaminacions
La farina pòt donar o prene un gost desagrable quand foguèt parcialament consomida per de larvas d'insèctes (arna per ex.). Pòt èsser font d'empoisonament alimentari, per exemple en cas de produccion a partir de blat moisit, damatjat per la corna del segal cornut) o per de bacterias. Mai pòt èsser font d'intoxicacion greva se conten de traças de pesticids fòrça toxics, a basa de mercuri per exemple (uèi interdits, mas font d'una epidèmia d'intoxicacion mercuriala en Iraq en 1972.
Saint-Agnan (Nièvre)
Saint-Agnan es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Rix (Nièvre)
Rix es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Adolf Erik Nordenskiöld
Adolf Erik Nordenskiöld (18 de novembre de 1832, Helsingfors - 12 d'aost de 1901, Dalbyö) es un sabent e un explorator artic suedo-finlandés dau sègle XIX. Aguèt tanben una activitat politica de remarca e foguèt membre dau parlament suedés.
Originari de l'aristocracia suedo-finlandesa, intrèt a l'universitat de Helsinki en 1849 e ne foguèt diplomat en 1853. Anèt estudiar lei minas de fèrre e de coire de Nijni Taguil dins lei monts Orals. En 1856, foguèt nomat mèstre de conferéncia en mineralogia. Pasmens, per de rasons politicas, deguèt s'enfugir en Suècia tre l'an seguent en causa de sa proximitat amné lei liberaus anti-tsaristas.
I venguèt director dau departament de mineralogia dau Musuem suedés d'Istòria anturala e intrèt a l'Academia Reiala dei Sciéncias de Suècia. En 1863, se maridèt ambé Anna Maria Mannerheim. A partir de 1858, comencèt de s'interessar a l'exploracion artica. Participèt ansin a divèrsei missions dins lo corrent deis ans 1870-1880. En particular, fasiá partida de l'expedicion Vega que capitèt la premiera traversada dau Passatge dau Nòrd-Èst.
Falvy
Falvy (Sonme) en picard (Falvy en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Geografia
Es facilament accessible pel anciana rota nacionala 37 (actuala RD 937) en connectant Castell-Thierry a Péronne e pels autoroutes e
Village picard de la haute vallée de la Somme, situé à 12 km au sud de Péronne et à 8 km de Nesle.
Il est aisément accessible par l'ancienne route nationale 37 (actuelle RD 937) reliant Château-Thierry à Péronne et par les autoroutes et
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Logistica
thumb|right|[[Fotografia d'un entrepaus de marchandisas, un element clau de la logistica modèrna.]]
Manifèst del Partit comunista
Lo Manifèst del partit comunista (en alemand: Manifest der Kommunistischen Partei) es un ensag politicofilosofic comandat per la Liga dels comunistas (anciana Liga dels justes), e redigidas pel filosòf alemand Karl Marx.
Escrit a la fin de 1847 e al començament de 1848 amb la participacion de son amic Friedrich Engels e publicat en febrièr de 1848, foguèt difusat a l'origina jol títol de Manifèst del partit comunista (existissiá alara pas cap de Partit comunista, lo tèrme « partit » designant a l'epòca l'ensemble dels corrents partisans del comunisme), e tornèt èsser publicat jol títol Manifèst comunista.
Una comanda de la Liga dels comunistas
A la fin dels ans 1840, la Liga dels justes representa l'organizacion màger del movement obrièr. Se son evolucion mòstra un despassament de las concepcions obrieristas dels començaments e d'un besonh d'una concepcion scientifica de la revolucion, sa doctrina demora subretot inspirada per la filosofia alemanda e un socialisme abstrach, donent pas de compreneson solida de las estructuras economicas. En 1846, un Comitat de correspondéncia comunista foguèt creat Brussèlas, amb Marx e Engels, per establir un ligam entre los diferents grops e d'escampilhar la concepcion materialista de l'istòria. Acaba per emportar l'adesion de la majoritat de la Liga dels Justes. Pendent lo congrès tengut del 2 al 9 de junh de 1847, l'anciana organizacion se transforma en Liga dels comunistas e adòpta coma devisa la futura exortacion finala del Manifèst, « Proletaris de totes los païses, unissètz-vos ! ». A l'eissida d'aquesta primièra amassada, la Liga ralia pas encara entièrament lo socialisme scientific mas encoratja a la propagacion de las idèas comunistas, çò trenca amb las practicas conspiratriças anterioras.
Al congrès de junh sortir, la Liga difusa un Projècte d'una profession de fe que pren la forma de 22 questions-responsas e invita los membres a ne discutir. A la seguida d'una proposicion edulcorada de Moses Hess, Engels redigís un esboç, Principis del comunisme, ont expausa d'idèas utilizada dins lo Manifèst, coma la concepcion del proletariat e las consequéncias de la revolucion industriala. Dins una letra del 23-24 de novembre mandada a Marx, suggerís d'abandonar la forma catequistica e prepausa lo tèrme de manifèst. Pendent lo segond congrès de la Liga, que se denbana a Londres del 29 de novembre al 8 de decembre de 1847, Marx e Engels empòrtan l'adesion generala e son encargats de la redaccion. Engels essent pas present al meteis temps que Marx a Brussèlas, es subretot aqueste que bastís lo tèxte. Pasmens, al veire lor collaboracion, es admés que ne son ambedos los autors. Pareis de biais anonim pendent lo mes febrièr de 1848, dins lo contèxte dels movements revolucionaris a París, après l'interdiccion d'un banquet republican lo 22 de febrièr de 1848. Los autors en reconeisson la paternitat dins una novèla edicion de 1872, jol títol Manifèst comunista.
Posteritat de l'òbra
Pasmens se considèran mai d'unes aspèctes del tèxte despassats, per exemple a causa de la leissons de prene de la Comuna de 1871, Marx e Engels escrivián en 1872 : « lo Manifèst es un document istoric que nos atribuïssèm pas pus lo drech de modificar » (prefàcia del Manifèst comunista, 1872). Lo Manifèst aguèt un impacte important dins la creacion de l'Associacion internacionala dels trabalhados (AIT) en 1864, a l'initiaciativa d'obrièrs angleses e franceses. L'obratge aguèt un impacte important, despassant las frontièras d'Euròpa, qu(es publicat als Estats Units d'America en 1871.
L'istòria coma lucha de las classas
Lo Manifèst del partit comunista pòt èsser vist coma un resumit, jos comanda, de la pensada « marxista » que se qualificant de comunista cerca a se diferenciar del rèste del socialisme de l'epòca, considerat coma utopic. Amb aquesta òbra, la Liga dels comunistas vòl mostrar que lo « socialisme » ven tròp respectable, tròp pròche del mutuellisme. La Liga vòl un novelum, mai contestatari mas que siá pas utopic. Son principi es de fa lo manifèst al mond çò qu’es lo projècte comunista que, coma o mòstra lo tèxte, es combatut per la classa dirigenta dins l'Euròpa tota. En efièch, lo Manifèst comunista es pas l'òbra anonciatritz del comunisme, mas l'afirmacion d'un movement ja present.
Lo tèxte comença per exprimir l'importança de la lucha de las classas, qu'opausa « opressors e oprimits ». Segon Marx, « La societat borgesa modèrna, auçada sus las roïnas de la societat feudala, a pas abolit los antagonismes de classas. Faguèt pas que substituir de novèlas classas, de novèlas condicions d'opression, de novèlas formas de lucha a aquelas d'autres còps ». Mas la lucha de las classas modèrna es especifica dins aqueste sens que se resumís a un antagonisme simplificat : borgeses contra proletaris.
Lo tèxte constata enseguida la formacion d’un mercat mondial : « Butada pel besonh de mercats sempre novèls, la borgesia envasís lo mond entièr. Deu s'implantar pertot, expleitar pertot, establir pertot de relacions. Per l'expleitacion del mercat mondial, la borgesiá dona un caractèr cosmopolita a la produccion e a la consomacion de totes los païses. Al grand desesper dels reaccionaris, levèt a l'industria sa basa nacionala. » L'existéncia del capitalisme es un progrès al respècte del periòde precedent, mas deu s'acabar quand lo proletariat acabarà amb lo règne de la borgesiá. « Totes los movements istorics foguèron, fins alara, complits per de minoritats o al benefici de las minoritats. Lo movement proletarian es lo movement espontanèu de l'imensa majoritat al benefici de l'imensa majoritat ».
Marx escriu que « L'existéncia a la dominacion de la classa borgesa an per condicion essenciala l'acumulacion de la riquesa dins la mans dels particulièrs, la formacion e la creissença del Capital; la condicion d'existéncia del capital, es lo salariat. » Estimant que « Los trabalhadors an pas de patria », s'agís d'acabar amb lo règne del capital pertot lo mond.
La definicion del comunisme
Lo tèxte enóncia que « Los comunistas forman pas un partit distincte opausat als autres partits obrièrs. » Aquó s'explica del biais seguent : « Las concepcions teoricas dels comunistas repausan pas cap sus las idèas, dels principis inventats o descobèrts per tal o tal reformator del mond. Son pas que l'expression generala de las condicions realas d'una lucha de classas existentas, d'un movement istoric que se realisa jos nòstres uèis. »
Dins lo tèxte, Marx s’adreiça directament als borgeses en refutant caduna de lors objeccions possiblas contra lo comunisme : sus l'abolicion de la proprietat privada, de l'eritatge e del trabalh dels enfants, sus la libertat, sus la familha, sus l'impòt progressiu e l'educacion publica gratuïta er totes lis enfants, etc. Lo cambiament de regim passa par la trencadura amb l'ideologia borgesa, e per l'union internacionala dels proletaris.
Lo socialisme utopic e lo programa de la classa obrièra
Lo tresen capítol examina e critica los diferents corrents « socialistas » de l'epòca. Marx s'emplega a los criticar amb vigor e acumula los sarcasmes sus aqueles. Qualifica per exemple Proudhon de « socialista borgés » qu' « atenh son expression adeqüata sonque quand ven una simpla figura de retorica : Lo liure-escambi, dins l'interés de la classa obrièra! De dreches protectors, dins l'interés de la classa obrièra! De prisons cellulàrias, dins l'interés de la classa obrièra! ».
Fin finala, lo darrirèr capítol vòl mostrar de perspectivas imediatas pels comunistas, dins l'Euròpa d'abans las revolucions de 1848. Los comunistas « combatan per los interesses e las tòca immediatas de la classa obrièra; mas dins lo movement present, defendon e representan al meteis temps l'avenir del movement. », e « trabalhan a l'union e a l'ententa dels partits democratics de totes los païses ». Lo tèxte s'acaba pel celèbre eslogan  : « Proletaris de totes los païses, unissètz-vos ! ».
Ar Bineg
Ar Bineg en breton ( Le Pin en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Trouhans
Trouhans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Passatge del Nòrd-Èst
Lo Passatge del Nòrd-Èst o Rota de la Mar del Nòrd (en rus: Северный морской путь, Severniy morskoy put), es una rota de navegacion que jonh l'ocean Atlantic amb l'ocean Pacific tot en seguent la còsta septentrionala de Russia. La major part de la rota se tròba dins las aigas de l'Artic e d'unas parts sonque son liures de glaç durant dos meses l'an. Coneguda fins al començament del sègle XX coma Passatge del Nòrd-Èst, dins l'actualitat lo nom de la rota en rus es mai emplegat, especialament per son acronim en anglés, NSR (Northern Sea Route).
Gavarnia
Gavarnia (Gavarnie en francés) qu'ei ua anciana comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. Despuish eth 1èr de gèr de 2016, qu'ei comuna delegada dera comuna navèra de Gavarnia e Gèdra.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Autes lòcs
Arribèra-Devath.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [gabar'niyo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de Gavernia en 1144, prior Gabarniae, en latin, en 1213, Hospitale de Gavarnia en 1379, Guauarnie, Guabarnie en 1429, Gavarnie, Gabarnie en 1614, Gabarnie en 1760, On lui attribue le nom de Gavarnie à cause de la rivière du Gave qui prend sa source dans son territoire en 1768, Duco.
Segon Dauzat, Gavarnia qu'ei format de gave e benlhèu d'un doble sufixe arn, prelatin e ia. Segon Rohlfs e R. Aymard, qu'ei ara hont deth Gave; que vien deth prelatin *gabaru.
Segon Miquèu Grosclaude, eth nom de Gavarnia que compòrta eth nom deth Gave de Pau qui i a era soa hont; gave qu'ei un idronime prelatin. Era fin qu'ei escura.
Famechon (Sòma)
Famechon (Sonme) en picard (Famechon en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Edward Murray Conrad Barraclough
Edward Murray Conrad Barraclough (nascut lo 25 d'abril de 1893, mòrt lo 9 d'agost de 1984 ) èra un oficièr de marina britanic d'origina alemanda, e un vexilològ de tria.
Nascut Edward Murray Conrad Wedemeyer von Eldagsen, càmbia de nom pendent la primèra guèrra mondiala. Fa carrièra dins la marina e coma comandant de josmarin. Se retira en 1943. Es decorat de l'òrdre de l'Empèri britanic.
Après aquò, publica de libres de referéncia sus las bandièras.
Kleinvillars
Kleinvillars (Lhi Pechons Vialars) es un vilatge vaudés de Vurtemberg, creat en 1699 per de refugiats sortits delhs Vialars que podián pas caupre dins Großvillars.
<mapframe zoom=12 latitude=48.99754 longitude=8.74343 height=500 width=600 align=center text="Comunas reünidas dins Knittlingen" > [{ "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q80565",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}, { "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q560980",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}]
Sant-Andrev-an-Doureier
Sant-Andrev-an-Doureier en breton (Saint-André-des-Eaux en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Sant-Marzh-an-Dezerzh
Sant-Marzh-an-Dezerzh en breton (Saint-Mars-du-Désert en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Sainte-Catherine-lès-Arras
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
thumb|left|Santa-Catherine en lo sieu costat e en lo arrondissement de Arras
thumb|left|Sainte-Catherine dans son canton et dans l'arrondissement d'Arras
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Las aucas del Capitòli
vinheta|Las aucas del Capitòli, per [[Henri-Paul Motte, 1889]] vinheta|Galleses en vista de Roma per [[Évariste-Vital Luminais. Musèu de las Bèlas Arts de Nancí.]]
Vèrs 390 AbC, de Galleses, originaris de Borgonha envadiguèron lo nòrd d'Itàlia e decimèron l'armada romana. Capitèron lo primièr sac de Roma. L'episòdi es contat entre autre per Polibi, Diodor de Sicília e Tit Livi.
Entre istòria e legenda
Vaquí l'istòria contada per Lhomond :
Contèxte
En -390, los galleses Senons se presentèron davant la vila etrusca de Clusi (uèi Chiusi), qu'èra dins l'esfèra d’influéncia romana. Roma envièt una ambassada, encargada d’ofrir sa mediacion. Mas los ambassadors respectèron pas la neutralitat participant las armas a la man contra los Galleses, que demandèron reparacion a Roma. Aprèp lo refús, los Galleses marchèron cap a la vila. L’armada romana anèt a lor encontra e prenguèt posicion, en d'abans de Veiès, prèp del riu d'Allia. Se faguèt pas de combat. Apaurats pels crits dels Galleses e perduts per lor impetuositat, las tropas romanas se debandèron e cerquèron lèu un abric a Roma o dins las vilas vesinas.
Lo sac de Roma pels Galleses
Alara, lo rèsta dels soldats presents a Roma s'embarrèron dins lo Capitòli, daissant femnas, vielhs e mainats dins la vila liurats als « barbars » que los massacrèron jos lors uèlhs. Los embarrats vegèron tanben los Galleses encendiar lors temples.
Pendent la nuèch, los atacants temptèron d'escaladar discretament las parets de la ciutadèla, mas las aucas sagradas de Junon los n'empachèron en sisclant. Un civil onorable, ancian cònsol de la vila, avertiguèt alara los soldats romans que rebutèron los envasidors ne los fasent tombar de las muralhas.
Brennus, èra lo cap gallés, e del sèti de Roma. Los Romans, atalentats, demandèron a aquel de sortir sas tropas fòra de la vila. Brennus acceptèt, mas lor demandèt alara en cambi una fòrta soma d'aur.
La transaccion se faguèt fòra dels barris: qualques peses foguèron pausats sus una balança e, de l'autre costat, los Romans versèron lor aur, fins que descobriguèron qu'una espessa placa de plomb lestava un dels costat de la maquina. Denoncièron l'engana e demandèron a Brennus de la levar sul còp.
Aquel, de la colèra, getèt son espasa suls peses e cridèt la frasa venguda celèbra: « Vae Victis ! » (« Malaür al vencuts ! »).
Las aucas del Capitòli e lo culte
Aquelas aucas èran consacradas al culte de Junon. Aprèp aquel episòdi, lo temple de Junon foguèt nomenat temple de Junon Moneta « Junon del colar ». Jean Haudry aprèp Jean Gagé nèga l'interpretacion anciana de « qu'avertís ».
Foguèt dins aquel temple que foguèron frapadas las premièras monedas romanas, lo tèrme moneda essent una evolucion de moneta.
D'aucas consacradas a Junon dempuèi almens aquela data foguèron mantegudas per l'Estat al Capitòli, jos la responsabilitat dels censors. Per remembrar aquel eveniment, los romans organizavan una procession annala onte una auca sagrada èra transportada sus una lichièra luxuosa. De cans èran crucificats vius sus de pals de saücs lo long del camin. Pels aujols, los cans pagavan per lor manca, per aver pas lairat alara que lo Capitòli èra menaçat.
Interpretacion del ritual
La significacion originala d'aquel ritual susprenent foguèt raprochada del simbolisme respectiu de las doas espècias animalas implicadas. Dins lo monde roman e pus generalament dins lo monde indoeuropèu, lo can simboliza lo malastre, l'escac, l'incuria e la mòrt. Al contrari, la ganta representa lo retorn annal del Solelh. Lo ritual seriá una autra interpretacion d'una fèsta acabant la segason atal lo simbolisme de la vida e de la vigilança pren lo dessús sus la canha e la mòrt. Lo ritual seriá estat fòrça anterior als faches que son supausats de los instituir.
Faverolles (Sòma)
Favrole en picard (Faverolles en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Albert Edelfelt
Albert Gustaf Aristides Edelfelt (21 de julhet de 1854, Porvoo - 18 d'aost de 1905, Haikko Manor) es un pintre finlandés de la segonda mitat dau sègle XIX.
Fiu d'una familha parlant suedés, intrèt a l'Academia deis Bèus Arts d'Anvèrs en 1873 e dins aquela de París en 1874. Ben introduch dins lo mitan artistic parisenc, i rescontrèt mai d'un artista importanta dau periòde coma Gustave Courtois, Jules Bastien-Lepage, Émile Zola, Anfós Daudet ò Pierre Puvis de Chavannes.
Tillières-sur-Avre
Tillières-sur-Avre en normand (Tillières-sur-Avre en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Tillières-Sus-Avre, coma lo sieu nom l'indica, a traversat pel Avre, #qu'es un afluent del Eure e doncas un jos-afluent de la Seine.
Tillières-sur-Avre, comme son nom l'indique, est traversée par l'Avre, qui est un affluent de l'Eure et donc un sous-affluent de la Seine.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa