cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Savinhac de Lèisa
Savinhac de Lèisa, (Savignac-sur-Leyze en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Gijonet
Gijonet (Gijounet en francés) es una comuna lengadociana en Caunés situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
La comuna de Gijonet es situada en Caunés a de Castras. Traversada pel Gijon, s'estend sus e regropa los masatges de Gijonet, Calosa, Ornac, Gijon, Talpairac, Combacauda e Malefaièra.
Toponimia
Lo nom de Gijonet es un diminutiu del de Gijon (masatge de la comuna), del nom identic al nom del riu Gijon; Gijon vendriá del nom latin d'òme Gigius amb lo sufixe -onem (se lo masatge dona son nom al riu e non pas al revèrs).
Istòria
A l'Edat Mejana, Gijonet èra dins l’anciana vigariá del Gijon, mencionada dempuèi 993. Los de Galands, senhors de Barre e Gijonet, regnèron sul borg e lo castèl pendent mai de dos sègles. Al mièg del sègle XVII, balhèron lor senhoriá als Borbon-Malausa de Lacasa e se gardèron dins lo masatge de Calosa. A l'epòca, Gijonet èra administrada per dos cònsols, nomenats cada an pel senhor. Las familhas borgesas èran: los Nairacs armadurièrs de Gijonet dont es eissida una dinastia de celèbres negociants bordaleses, los Rabauds, familha de juristas de Gijon, e los Carcenacs, mercands d’Ornac qui d'ont es essida una familha de negociants e banquièrs parisencs.
Senantes (Eure et Loir)
Senantes  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Eure e Loir de la region dau Centre.
Geografia
Situat a 4 km de Nogent-Lo-Rei, a 12 km de Maintenon e a 16 Km de Dreux.
Situé à 4 km de Nogent-Le-Roi, à 12 km de Maintenon et à 16 Km de Dreux.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Grasac (Tarn)
Grasac  (Grazac en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
La comuna de Grasac foguèt creada en en 1832: le vilatge èra alara ligat a la comuna de Rabastens
Quercamps
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Quelmes
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais. .
Quercamps
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Quelmes
Geografia
Quelmes Se situa al nòrd de Lumbres e de la N42, près de l'A26.
Quelmes se situe au nord de Lumbres et de la N42, à proximité de l'A26.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
{{Image label|x= 9.86 {{Image label|x=0.704247573157|y=0.767845271463|scale=400|text=8px|Comuna amb 631 abitants (2000){{mida|80%|Setques (2,8km)}}}} {{Image label|x=0.425430431322|y=0.819002192934|scale=400|text=14px|Comuna amb 3744 abitants (2000){{mida|80%|Lumbres (2,8km)}}}} {{Image label|x=0.14002749007|y=0.576389900116|scale=400|text=8px|Comuna amb 665 abitants (2000){{mida|80%|Acquin-Westbécourt (3,3km)}}}} {{Image label|x=0.17668432494|y=0.301458040246|scale=400|text=6px|Comuna amb 214 abitants (2000){{mida|80%|Boisdinghem (3,4km)}}}} {{Image label|x=0.443319698983|y=0.105728061058|scale=400|text=6px|Comuna amb 464 abitants (2000){{mida|80%|Moringhem (3,5km)}}}}
{{clear|left}}
Demografia
Chifras de l'INSEE http://www.recensement.insee.fr/RP99/rp99/c_affiche.affiche?nivgeo= 62674
Stanislav Gross
Stanislav Gross, avocat e òme politic n. 1969 foguèt primièr ministre de la Republica Chèca entre 2004 e 2005.
Crapeaumesnil
Crapeaumesnil es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Esclavolles-Lurey
Esclavolles-Lurey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Primièr ministre
Lo primièr ministre es al cap del poder executiu del sistèma parlamentari, d'un govèrn, compausat de l'ensemble dels ministres, de còps apelat cabinet. Demest aquestes ministres, segon los païses, se tròba diferentas categorias : de ministres d'Estat, de ministres amb o sens portafuèlhas, de ministres delegats o viceministres e de secretaris d'Estat. Fòrman amassa lo Conselh dels Ministres.
La terminologia de primièr ministre insistís sus la primautat d'aqueste suls autres ministres. En Alemanha e en Àustria, lo cap del govèrn es apelat cancelièr, en Itàlia, president del Conselh, en Espanha o en Eslovènia, per exemple, president del govèrn, en Serbia, per exemple, ministre-president. Als Païses Basses, lo tèrme de primièr ministre (eerste minister o primièr) s'utiliza coma sinonim de « ministre-president », lo títol oficial del cap del govèrn.
Dins la màger part dels païses democratics, lo primièr ministre es siá designat pel cap de l'Estat, siá elegit pel Parlament, eissit de la majoritat politica o d'una coalicion, aprèp èsser estat nomenat o consultat pel cap de l'Estat (president o monarca). Es çò que s'apèla un regim parlamentari. Arriba que siá de còps tanben lo cap de l'Estat: coma a las Kiribati ont lo president de la Republica dirigís lo govèrn, mas pòt èsser renversat pel Parlament que n'es eissit.
Istòria
En França, lo cardinal de Richelieu es estat sovent designat coma Primièr ministre, de Loís XIII. Tanben de còps es considerat coma lo primièr en data dels Primièrs ministres que lo mond aja conegut. Son accion englòba tant plan de dimensions culturalas e religiosas coma administrativas, colonialas, politicas e diplomaticas.
Al Reialme Unit, jol règne de Jòrdi Ièr seriá apareguda la foncion de Primus inter pares : fins alara elector d'Hannover, e marcant son estacament a sas originas alemandas per son refús d'aprendre l'anglés, lo rei novèl aguèt besonh d'un ministre particular per coordenar l'accion de totes los autres e traduire sos òrdres (balhats en lenga germanica).
200px|thumb|right|Ahmed Ouyahia, a [[Argièr Primièr Ministre]]
Sul plan politic, Argeria a adoptat un regim republican dempuèi l’aveniment de son independéncia en 1962. La Constitucion actuala conferís al cap de l’Estat un ròtle central dins la gestion dels afars del país, es atal qu’en vertut de sos articles, lo president de la Republica es lo cap de l’executiu, cap suprèm de las fòrças armadas e ministre de la Defensa. Lo cap de l’Estat deten tanben lo poder de nomenar son primièr ministre e los membres del govèrn sus proposicion d’aqueste darrièr. L’eleccion del president de la Republica se fa al sufragi universal dirècte, cada cinc ans. L'actual president en exercici es Abdelaziz Bouteflika. Elegit per un primièr mandat de 1999 a 2004, es reelegit la meteissa annada per un segond mandat que s'acabarà en 2009.
D'un autre costat, lo poder legislatiu es de tipe bicameral dempuèi la refòrma constitucionala de 1996, es de notar çaquelà que los poders que li son atribuits son fòrtament demenits per la preeminéncia del poder executiu. La reparticion dels diferents elegits al nivèl de las doas cambras del Parlament revèla la composicion seguenta:
La Constitucion argeriana foguèt adoptada lo 10 de setembre de 1963. Pus tard, foguèt revisada tres còps. D'en primièr en 1976, aquesta primièra revision constitucionala foguèt aviada jos l'impulsion de Houari Boumediène; visava en primièr luòc a perfaire las institucions de l'Estat argerian en lo dotant d'una Assemblada Legislativa, e en creant tanben lo pòst de President de la Republica, somés al sufragi universal dirècte e aqueste, en remplaçament de la foncion de President del Conselh de la Revolucion. La segonda revision de la Constitucion foguèt menada lo 28 de febrièr de 1989, data a la quala lo multipartisme e la libertat d’expression foguèron instaurats, es doncas dins lo silhatge d’aquesta refòrma que lo regim del partit unic foguèt dissolgut e que fòrça partits politics foguèron creats per la meteissa ocasion. La tresena e darrièra revision constitucionala foguèt menada en 1996 amb per objectiu principal l'instauracion d'un Parlament bicameral. Aquestas institucions foguèron elegidas lo 5 de junh de 1997, e constituisson lo primièr Parlament pluralista de l’Argeria independenta.
thumb|250px|left|[[Stephen Harper, actual Primièr ministre de Canadà]] Canadà fa partida del Commonwealth britanic. Per aquesta rason, son sistèma parlamentari es fòrtament inspirat del qu'a cors en Grand Bretanha. Tot coma al Reialme Unit, los poders de la Reina de Canadà, representada pel Governador general, son simbolics alevat de qualques excepcions.
Al moment d'una eleccion federala, cada partit politic federal tempta de far elegir lo mai de membres possibles al Parlament. Un còp elegits, son apelats deputats e siètan a la Cambra de las Comunas de Canadà. Lo primièr ministre es lo que pòt comandar la fisança de la Cambra - en practica, lo cap del partit qu'a lo mai de deputats. A aqueste moment, deven lo cap del govèrn e lo cap del Cabinet dels Ministres. Es pas legalament necessari que siá deputat, mas la tradicion o exigís.
Son partit pòt èsser majoritari, es a dire possedir pro de deputats per totjorn obténer la majoritat al moment dels diferents vòtes en cambra, o minoritari. Dins l'istòria del país, aqueste darrièr cas s'es presentat mai d'un còp. Dins aquesta situacion, segon diferentas règlas de proceduras, la Cambra de las Comunas pòt demandar que lo primièr ministre siá destituit. Aquesta procedura es apelada una mocion de fisança. S'es destituit, lo Governador general pòt siá apelar la populacion a las eleccions segon las proceduras en vigor, siá demandar a qualqu'un mai de formar un govèrn.
La residéncia oficiala del Primièr ministre de Canadà es situada al 24, promenade Sussex a Ottawa.
Las províncias e territòris de Canadà an recors a un sistèma de representacion semblable, amb un Primièr ministre. (En anglés, lo primièr ministre de Canadà se ditz Prime Minister e los Primièrs ministres de las províncias e territòris se dison Primièrs.)
<br style="clear:left" />
De costuma, es causit perque es al cap del corrent politic mai poderós de la majoritat parlamentària de l'Assemblada Nacionala, o demest sos representants, siquenon demest las personalitats pròchas d’aqueste corrent majoritari. Lo president de la Republica a çaquelà la libertat de nomenar una personalitat qu'es ni deputat ni senator abans sa nominacion al cap del govèrn : èra lo cas de Jòrdi Pompidor o de Raymond Barre, o pus recentament de Dominique de Villepin. Un còp elegit president de la Republica, Jòrdi Pompidor declarèt que "lo primièr ministre es pas que lo primièr dels ministres".
Quand es d'un corrent politic opausat al del president de la Republica, se parla de coabitacion perque, dins aqueste cas, los dos caps del poder executiu agisson dins lors domenis de competéncia respectius.
En cas d'insatisfaccion publica, pòt èsser prepausat al primièr ministre de renovelar la totalitat o una partida de son govèrn, se parla alara de remanejament ministerial, o quitament d'èsser remplaçat aprèp aver presentat sa demission al president de la Republica.
Abita a l'Hôtel Matignon, situat a París, carrièra de Varennes, dins lo VII arrondiment.
Jos las Republicas precedentas (III Republica, de 1875 a 1940, e IV Republica, de 1946 a 1958), lo cap del govèrn portava lo títol de president del Conselh (apelacion abreujada de president del Conselh dels Ministres). Los acamps avián luòc, coma uèi, al palais de l'Élysée, en preséncia del president de la Republica, mas aqueste presidissiá pas formalament las sesilhas del Conselh, mentre qu'es lo cas ara.
thumb|[[Gordon Brown, Primièr ministre actual|left|250px]]
Jean-Marie Gustave Le Clézio
Jean-Marie Gustave Le Clézio (n. 1940) es un escrivan francés-maurician. A recebut lo Prèmi Nobel de Literatura en 2008.
Marchastèl (Cantal)
Marchastèl (Marchastel en francés) es una comuna auvernhata d'Occitània, situada dins lo departament del Chantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Marchastel, en 1425, Maucascium, Mari Castrum, en 1441, Marcastrurn, en 1512, Marocastrum, en 1535 (latinizacions), Mal-Chastel, en 1578, Merchastel, en 1585. Lo nom es un compausat del latin malus, « mal, marrit », o maurus, « negre », e castellum, « chastèl », o (pusleu) de lors eiretèirs (resultats en auvernhàs medieval),. La prononciacion es [martʃas'tɛr] (a Apchon).
Nòtas
<references group="N"/>
Quéant
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Anciennement "Chaun", Nom mencionat al sègle, la distincion dépendit de las Créqui, de contunh de las Despretz.
La municipalitat a situat just al posterior de la Linha Hindenburg, linha de defensa alemanda de la Primièra Guèrra mondiala, mai justament sus la linha de Drocourt-Quéant. Se situa egalament al limit oèst de la zòna de combat de la Batalha de Cambrai. Lo cementèri britanic de la municipalitat e lo Queant Road Cemetery de Buissy son ailà per testificar de l'importància de las pèrdas aliadas patidas, los dos tèrces d'aqueles cavòts son anonymes.
Anciennement "Chaun", nom mentionné au siècle, la seigneurie dépendit des Créqui, puis des Despretz.
La commune est située juste à l'arrière de la Ligne Hindenburg, ligne de défense allemande de la Première Guerre mondiale, plus précisément sur la ligne de Drocourt-Quéant. Elle se situe également à la limite ouest de la zone de combat de la Bataille de Cambrai. Le cimetière britannique de la commune et le Queant Road Cemetery de Buissy sont là pour témoigner de l'importance des pertes alliées subies, les deux tiers de ces tombes sont anonymes.
Lanvénégen
Lannejenn en breton ( Lanvénégen en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Flocques
Flocques es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Istòria
Mencionat l'an 1059 "Floscis". Los senhors de Flocques se #distinguir en las guèrras del 15ème. Anselme De Bellengreville, nascut a Flocques, #venir confesseur de Louise de Lorraine, reina de França e esposa de Henri III. Jean de Flocques, governador de Conches, #prene Evreux e Pont-de-l'Arc suls Angleses.
Mentionné en 1059 "Floscis". Les seigneurs de Flocques se distinguèrent dans les guerres du 15ème. Anselme de Bellengreville, né à Flocques, devint confesseur de Louise de Lorraine, reine de France et épouse d'Henri III. Jean de Flocques, gouverneur de Conches, prit Evreux et Pont-de-l'Arche sur les Anglais.
Savigny
Savigny es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Situat a ieu-camin entre Encants e Mirecourt, lo vilatge a vorejat al nòrd pel Colon, afluent drech del Madon.
Situé à mi-chemin entre Charmes et Mirecourt, le village est bordé au nord par le Colon, affluent droit du Madon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
I existís dempuèi divèrses sègles un molin #que produsís encara de la farina pels forners locales. I i aviá un castèl #que pas subsisteix mai que los douves. Lo castèl n'aperteniá als comtes de Bassompierre.
Un Romain nommé Sabinius introduisit la vigne dans la région vers -50. Son nom est resté attaché au village.
Il y existe depuis plusieurs siècles un moulin qui produit encore de la farine pour les boulangers locaux. Il y avait un château dont il ne subsiste que les douves. Le château appartenait aux comtes de Bassompierre.
Creil
Creil es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Mailly-la-Ville
Mailly-la-Ville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lierval
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Bresse
La Bresse es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
N'a situat en la part anautita de la vallée de la Moselotte, a Unitat|57|km de Épinal, a Unitat|14|km  de Gérardmer pel caulet de Gròssa Pèira e a Unitat|54|km  de Colmar pel caulet de la Schlucht. A connectat a la vallée de la Thur e Mülhausen, a Unitat|63|km, pel caulet de Bramont,. Lo sieu ban communal, fòrça vast, es limitrophe del departament de la Nautor-Rhin, en Alsace.
La municipalitat tira de manièra versemblant lo sieu nom de la geografia locala, a la jonction de doas vallées, de Vologne e del Chajoux, #qu'abraçan la montanha de Moyenmont. Lo sieu ponch en culminant es çò Hohneck a Unitat|1363|m d'altitud — ponch culminant del departament — e çò de mès es bas, a la sortida de la Moselotte.
Elle est située dans la partie haute de la vallée de la Moselotte, à 57 km d'Épinal, à 14 km de Gérardmer par le col de Grosse Pierre et à 54 km de Colmar par le col de la Schlucht. Elle est reliée à la vallée de la Thur et Mulhouse, à 63 km, par le col de Bramont, (956 m). Son ban communal, très vaste, est limitrophe du département du Haut-Rhin, en Alsace.
La commune tire vraisemblablement son nom de la géographie locale, à la jonction de deux vallées, de Vologne et du Chajoux, qui embrassent la montagne de Moyenmont. Son point culminant est le Hohneck à 1363 m d'altitude — point culminant du département — et le plus bas est à 580 m, à la sortie de la Moselotte.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Folletière
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Bresse
Istòria
L'istòria d'aquel país situat en una de las vallées las mai pittoresques de la montanha vosgienne es interessanta per la particularité #que la distinguís d'aglomeracions vesinas. Dempuèi l'Antiquitat, coma lo pròva los recents estudis archéologiques, de las populacions de cultivateurs e de éleveurs an espetat las tèrras, las pradas, aital coma los bòsques e las anautitas chaumes. Las tradicions folkloriques de las bures e dels fuòcs del sant-Jean, consistent a alugar de grands fuòcs sus cèrtas reünions a datas as de besonh, an perduré fins al començament del. Mas los rituales coneguts, assimilats en la tradicion judéo-crestiana, pòdon los far remontar al dieu gaulois Belenos. La preséncia umana es egalament testificada per bastiments cyclopéennes, tales lo « pont dels fées », a 30 quilomètres en contrebas, las disposicions de las pendentas e per indústrias de poterie de tipes neolític en los tourbières de la Encant a 15 quilomètres en contrebas. thumb|left|Granja en la vallée del Chajoux
Christianisée plan abans lo, l'anautita vallée de la Moselotte i aviá manlevat per connectar las monastèris de Remiremont e de Munster. Al fur e a mesura dels azards climatics, épidémiques e guerrers, la densitat démographique s'es aumentat mercés a colònias de pasteurs-défricheurs #qu'an ocupats e meses en valor de nòus luòcs. Los Munstériens e aqueles del Val de Airy venguts de Alsace an logat a l'autoritat ducal los grands pâturages d'altitud.
Jol Ancian Regim lorrain, La Bressa aperteniá al bailliage dels Vòges. La siá glèisa, dédiée a sant Laurent, dépendait del doyenné de Remiremont. La curació èra a la collation de la abbesse de Remiremont.
Jos l'Ancian Regim francés, a partir de 1766, mas en practica après la annexion del diché de Lorraine, La Bressa depen del baillage de Remiremont e la siá glèisa del diocèse de Sant-Dié, erigit l'an 1777.
La Bressa es demorada una comunitat a pichona justícia de ban forestala independenta fins al 4 d'agost de 1789 ont l'Assemblada #votar la abolition de totes los privilègis. Ça que la, los Bressauds èran de beneficiaris de privilègis. La proclamacion de l'egalitat de totes e per totas las institucions davant la lei a meses un tèrme a l'administracion independenta del ban. De 1790 a l'an X, La Bressa, amb l'autonomia d'una simpla comuna, a fach partida del costat de Cornimont.
Los Bressauds an sovent facha pròva del desir d'independéncia coma lo pròva lo sieu lèma « Mai lèu paure #que criat ». Larèr de resisténcia en lo moment de la Segonda Guèrra mondiala, la vila a #èsser destruida a 80% en 1944.
L'histoire de ce pays situé dans une des vallées les plus pittoresques de la montagne vosgienne est intéressante par la particularité qui la distingue des agglomérations voisines. Dès l’Antiquité, comme le prouve les récentes études archéologiques, des populations de cultivateurs et d'éleveurs ont exploité les terres, les prairies, ainsi que les forêts et les hautes chaumes. Les traditions folkloriques des bures et des feux de la saint-Jean, consistant à allumer de grands feux sur certains sommets à des dates précises, ont perduré jusqu'au début du. Mais les rituels connus, assimilés dans la tradition judéo-chrétienne, peuvent les faire remonter au dieu gaulois Belenos. La présence humaine est également attestée par des constructions cyclopéennes, tels le « pont des fées », à 30 kilomètres en contrebas, les aménagements des pentes et par des industries de poterie de type néolithique dans les tourbières de la Charme à 15 kilomètres en contrebas. thumb|left|Ferme dans la vallée du Chajoux
Christianisée bien avant le, la haute vallée de la Moselotte était empruntée pour relier les monastères de Remiremont et de Munster. Au fur et à mesure des aléas climatiques, épidémiques et guerriers, la densité démographique s'est accru grâce à des colonies de pasteurs-défricheurs qui ont occupés et mis en valeur de nouveaux sites. Les Munstériens et ceux du Val d'Airy venus d'Alsace ont loué à l'autorité ducal les grands pâturages d'altitude.
Sous l'Ancien Régime lorrain, La Bresse appartenait au bailliage des Vosges. Son église, dédiée à saint Laurent, dépendait du doyenné de Remiremont. La cure était à la collation de l’abbesse de Remiremont.
Pargues
Pargues es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
La Bresse
Istòria
Sous l'Ancien Régime français, à partir de 1766, mais en pratique après l'annexion du diché de Lorraine, La Bresse dépend du baillage de Remiremont et son église du diocèse de Saint-Dié, érigé en 1777.
Pargues
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Bresse
Istòria
La Bresse est restée une communauté à petite justice de ban forestier indépendante jusqu'au 4 août 1789 où l'Assemblée vota l'abolition de tous les privilèges. Or, les Bressauds étaient bénéficiaires de privilèges. La proclamation de l'égalité de tous et pour toutes les institutions devant la loi a mis un terme à l'administration indépendante du ban. De 1790 à l’an X, La Bresse, avec l'autonomie d'une simple commune, a fait partie du canton de Cornimont.
Les Bressauds ont souvent fait preuve du désir d'indépendance comme le prouve leur devise « Plutôt pauvre que valet ». Foyer de résistance lors de la Seconde Guerre mondiale, la ville a été détruite à 80% en 1944.
Bussairòla
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion es [bysei’rɔlɒ]. Las fòrmas ancianas son Buxerolla (latinizacion) en 1283, Buysserola en 1365, Buxerolle au segle XVI. Bussairòla es un diminutiu (pusleu) o un collectiu de Boissièra/Buissiera, dau latin buxaria, « luec cobert de bois/buis », derivat de buxus, « buis, bois, rampam, ausanier », emb lo sufixe -ola, ,. Mas, pusleu qu'un diminutiu dau nom comun bussiera, quò's logic de pensar que lo nom es un diminutiu de Bussiera Badiu, situat a 5 km.
Theuville (Eure et Loir)
Theuville  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Eure e Loir de la region dau Centre.
Geografia
La municipalitat de Theuville compren divèrses caserius, Baigneaux, houssay,Rosay al val, Vovette e Nicorbin mai 2 granjas isoladas Louasville e Ledeville.
La commune de Theuville comprend plusieurs hameaux, Baigneaux, houssay,Rosay au val, Vovette et Nicorbin plus 2 fermes isolées Louasville et Ledeville.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En mai 1537, Michel Bernard, prètre, natiu de Nicorbin, #dotar d'una capèla lo luòc de la siá naissença, parròquia de Theuville
En mai 1537, Michel Bernard, prètre, natif de Nicorbin, dota d'une chapelle le lieu de sa naissance, paroisse de Theuville
Laurapuc
Lauracbuc (Laurabuc en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Prononcicion
Guitalens e l'Albareda
Guitalens e l'Albareda ( Guitalens-L'Albarède en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
thumb|left|100px|Escut de Guitalens thumb||left|100px|Escut de L'Albarèda
Istòria
Foguèt formada en 2007 per la reünion la comunas de Guitalens e de L'Albareda.
Prèmi Nobel
Lo Prèmi Nobel es una recompensa de portada internacionala fondada en 1901. Lo Prèmi es decernit cada an a de personas qu'an aportat lo mai grand benefici a l'umanitat, per lors invencions, descobèrtas e melhoraments dins divèrses domenis de la coneissença, per l'òbra literària pus impressionanta, o per lor trabalh en favor de la patz, per exemple. Los prèmis son basats suls darrièrs desirs d'Alfred Nobel, inventor de la dinamita.
Los prèmis son actualament decernits al corrent del mes d'octobre de cada annada. La ceremonia de remesa dels prèmi a luòc lo 10 de decembre, jorn anniversari de la mort d'Alfred Nobel (defuntat lo 10 de decembre de 1896).
Alfred Nobel
thumb|Alfred Nobel ([[1833-1896)]]
A sa mòrt, Alfred Nobel daissa un eretatge de 32 milions de coronas. Son testament, redigit en 1895, prevei pas cap de legat a sos eretièrs dirèctes, mas Alfred Nobel demanda que siá creada una institucion que s'encargarà de recompensar cada an de personas qu'an rendut de grands servicis a l'Umanitat, tot permetent un melhorament o un progrès considerable dins lo domeni dels sabers e de la cultura dins cinc disciplinas diferentas : patz o diplomacia, literatura, quimia, fisiologia o medecina, fisica.
Lo testament precisa en mai que la nacionalitat dels sabents premiats deu pas jogar cap de ròtle dins l'atribucion del Prèmi. La Fondacion Nobel vei lo jorn en junh de 1900. Es ela que gerís l'execucion de las darrièras volontats del testaire, contraròtla lo respècte de las règlas dins la designacion dels laureats e verifica lo bon debanament de lor eleccion. Tanben es encargat, pel mejan d'un comitat pròpri a cada branca e segon las proposicions de personalitats eminentas dins los cinc domenis, d'establir de listas prealablas de nominacions comunicadas a las diferentas instàncias qu'atribuisson lo Prèmi.
La recompensa e son organizacion son finançadas pels revenguts provenent del legat d'Alfred Nobel, defuntat sens enfants, aqueste patrimòni es plaçat en accions « de paire de familha ».
La primièra ceremonia per atribuir lo Prèmi Nobel se debanèt dins l'anciana Acadèmia Reiala de Musica d'Estocòlme, lo 10 de decembre de 1901. A partir de 1902, los prèmis foguèron remeses de las mans del rei de Suècia lo 10 de decembre de cada an.
Los laureats de cada Prèmi Nobel se partejan un montant de 10 milions de coronas suedesas (siá mai d'un milion d'èuros), e ne dispausan liurament, mas aquò lor permet sustot de contunhar lors recèrcas o òbras sens subir de pressions financièras.
Lo Prèmi pòt pas èsser remés de biais postum: es obligatòriament atribuit a de personalitats de lor vivent.
Los Prèmis
Los Prèmis Nobel son atribuits dempuèi 1901 dins los domenis seguents :
En 1968, amb l'acòrdi de la fondacion Nobel, la Banca de Suècia (Sveriges Riksbank) a instituit un prèmi en Economia, lo Prèmi de la Banca de Suècia en Sciéncias Economicas en memòria d'Alfred Nobel, sovent batejat « Prèmi Nobel d'Economia » mentre qu'es pas formalament un Prèmi Nobel, decernit per l'Acadèmia reiala de las sciéncias de Suècia.
L'abséncia de las matematicas
Sovent òm s'estona que las matematicas sián pas tanben recompensadas per un Prèmi Nobel.
Aquesta disciplina es recompensada dempuèi 1936 per la prestigiosa Medalha Fields, e pus recentament (2003) pel Prèmi Abel.
Alfred Nobel a pas jamai explicat sas motivacions a prepaus de l'abséncia de las matematicas.
La legenda pretend qu'Alfred Nobel auriá refusat d'onorar las matematicas per evitar que lo Prèmi venga un jorn a Gösta Mittag-Leffler, un matematician suedés que li auriá panat lo còr de sa femna Sophie Hess. Segon Lars Garding e Lars Hörmander, es sens fondament.
Çaquelà, se pòt avançar tres rasons plausiblas: lo subjècte l'interessava pas, o li semblava inapropriat perque tròp teoric, o lo rei de Suècia ja aviá ja fondat un prèmi a la demanda del matematician suedés Gösta Mittag-Leffler.
Le Quesnoy-en-Artois
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lhuys
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Pichon villatge de Picardie, Lhuys, se situa al sud del departament de l'Aisne, entre Soissons e Castèl Thierry, près de Braine, Fère en Tardenois, Fismes (Marna) e fa partida de la Comunitat de Municipalitats del Val de l'Aisne. Las siás municipalitats vesinas son : Tannières, Quincy-jos-lo-Mont, Bruys, Mont-La nòstra-Madama, Mareuil-en-Dôle, Limé, Loupeigne, Jouaignes, Lesges, Branges, èca. En lo moment de la darrièra enquèsta annala de recensement (2004), Lhuys comptava 133 abitants (75 òmes e 58 femnas), siá un aument de la siá populacion de 15,7% per çò qu'es de 1999 (font Insee - Enquèsta recensement 2004). La siá superficie es d'Unitat|4.95|km ², siatz una densitat de 27 abitants al km². Se passatz un jorn per lo nòstre pòble, prenètz lo temps de contemplar lo sieu superbe païsatge, las siás ancianas abitacions, las siás pèiras del passat cargat de remembres mas sustot, arturatz-vos un instant davant la siá Glèisa e la siá Istòria...
Petit village de Picardie, Lhuys, se situe au sud du département de l'Aisne, entre Soissons et Château Thierry, à proximité de Braine, Fère en Tardenois, Fismes (Marne) et fait partie de la Communauté de Communes du Val de l'Aisne. Ses communes voisines sont : Tannières, Quincy-sous-le-Mont, Bruys, Mont-Notre-Dame, Mareuil-en-Dôle, Limé, Loupeigne, Jouaignes, Lesges, Branges, etc. Lors de la dernière enquête annuelle de recensement (2004), Lhuys comptait 133 habitants (75 hommes et 58 femmes), soit une augmentation de sa population de 15,7% par rapport à 1999 (source Insee - Enquête recensement 2004). Sa superficie est de 4.95 km², soit une densité de 27 habitants au km². Si vous passez un jour par notre village, prenez le temps de contempler son superbe paysage, ses anciennes habitations, ses pierres du passé chargées de souvenirs mais surtout, arrêtez-vous un instant devant son Église et son Histoire...
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La Glèisa "Santa Médard e Sant Gildard", classificat Monument Istoric en data del 10 de febrièr de 1913 e #que lo bastiment ne remonta al començament de la ... Possedís una architècture considerabla. Una associacion per la "salvaguarda de la Glèisa de Lhuys" a #èsser creada (finala 2008). Totas las informacions son sul luòc Internet del Eglise http://lhuys02.eglise.free.fr/ O sul luòc de la comuna www.lhuys.net
La glèisa "Saint Médard et Saint Gildard", classée Monument Historique en date du 10 février 1913 et dont la construction remonte au début du ... Elle possède une architècture remarquable. Une association pour la "sauvegarde de l'Église de Lhuys" a été créée (fin 2008). Toutes les informations sont sur le site Internet de l'Eglise http://lhuys02.eglise.free.fr/ ou sur le site de la commune www.lhuys.net
Roger Y. Tsien
Roger Yonchien Tsien (n. en 1952) es un bioquimista american. A recebut lo Prèmi Nobel de Quimia en 2008.
Chevillé
Nòtas
<references group=N/>
Lachapelle-sous-Chaux
Lachapelle-sous-Chaux es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Lo pòble, situat a qualques quilomètres del pè dels Vòges del sud s'es desvolopat sustot dempuèi los ans seissanta, quand l'automobila a permeses a las personas en trabalhant en l'aglomeracion belfortaine de viure en defòra de la vila. Lo sieu marc natural, pro prèp de Belfòrt lududes permet d'atraire de nombroses abitants aital coma fòrça randonneurs. I i aviá 680 abitants en 2008, una cinquantena d'abitantas de mai #que i a 10 ans.
Le village, situé à quelques kilomètres du pied des Vosges du sud s'est développé surtout depuis les années soixante, quand l'automobile a permis aux personnes travaillant dans l'agglomération belfortaine d'habiter en dehors de la ville. Son cadre naturel, assez proche de Belfort lui permet d'attirer de nombreux habitants ainsi que beaucoup de randonneurs. Il y avait 680 habitants en 2008, une cinquantaine d'habitants de plus qu'il y a 10 ans.
Se situa a paucs quilomètres del pè dels Vòges.
Se situa a pocs quilòmetres del peu dels Vosges.
Saint-Ouen
Nòtas
<references group=N/>
Osamu Shimomura
Osamu Shimomura (en japonés: 下村 脩 - n. en 1928) es un quimista japonés. A recebut lo Prèmi Nobel de Quimia en 2008.
Mussy-la-Fosse
Mussy-la-Fosse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villenavotte
Villenavotte es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Larmor-Plage
An Arvor en breton ( Larmor-Plage en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Lare
Lare en breton (Larré en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Sigalars
Sigalars, (Ségalas en francés) es una comuna agenesa, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ʃiɣa'la]. Las fòrmas ancianas son r. de Segalas, de Leausse et de Tauro, en 1520, ''eccl. Sancti Clari de Segalas'', en 1530 o cap a 1530. La prononciacion es [ʃiɣa'la] e Bénédicte Boyrie-Fénié escriu Sigalars. Dauzat e Rostaing interprètan un omonime per l'oronime pre-indoeuropèu *sek- emb un doble sufixe -al-aciu, solucion refusada per Ernèst Negre, Jacques Astor e Bénédicte Boyrie-Fénié (que cita los dos prumièrs), qu'aiman mai l'occitan segalar, « tèrra de maissanta qualitat, apta solament a la cultura del segal e non pas del blat », emb lo sufixe latin -are, dont l'r es absent de las fòrmas escritas que son tardivas. La prumièra sillaba es marcada per la barradura de e en i. La finala emb -s s'explica siá per un ancian ablatiu-locatiu latin, o considerada per una marca dels noms de luècs dins l'usatge dels escribas, o un plural. Dins aquel darrèr cas, i a una explicacion, que dona de resultats importants en Gironda : dins lo cas de gentilicis sense sufixe, encara utilizats dins lo departament (Fumèl, los fumèls), los abitants de *Sigalar son los *sigalars, puèi au cap d'un moment, lo nom deu vilatge o de la parròquia es confondut emb lo gentilici, aital coma per exemple a Leujacs.
Istòria
En 1867 se’n destaquèt Serinhac del Puègbodon.
Varize (Eure et Loir)
Varize  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Eure e Loir de la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Las 10, 14 e 15 d'octòbre 1870, los abitants de las vilas de Civry e de Varize se #defendre contra los soldats alemands. En représailles, los dos pòbles aguèron incendiat. Lo 29 de novembre, dels tirailleurs girondins de la companhiá, acompanhats de francs-tireurs parisencos, afrontan l'armada alemanda a Varize.
Un monument installat sus la municipalitat de Varize commémore los faches.
Les 10, 14 et 15 octobre 1870, les habitants des villes de Civry et de Varize se défendirent contre les soldats allemands. En représailles, les deux villages furent incendiés. Le 29 novembre, des tirailleurs girondins de la 1 compagnie, accompagnés de francs-tireurs parisiens, affrontent l'armée allemande à Varize.
Liesse-Notre-Dame
Geografia
Fòrça anciana vila situada tot près de (15 km) del anciana capital de França, d'una autra manièra dicha Laon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Aquel pichon villatge possedís una longa istòria en lo cas de la Vèrge negra, #que l'estatua n'es visibla un pauc pertot dins la vila. Aquela estatua a venerat jol vocable. Un pelegrinatge a organizat dempuèi la.
Ce petit village possède une longue histoire à propos de la Vierge noire, dont la statue est visible un peu partout dans la ville. Cette statue est vénérée sous le vocable. Un pèlerinage est organisé depuis le.
Saint-Pancrasse
Nom desconegut en arpitan (Saint-Pancrasse en francés) es una anciana comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2019, es venguda comuna delegaa de la comuna novèla de Plateau-des-Petites-Roches.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canaulas e l'Argentièira
Canaulas e l'Argentièira ò Canaula e Argentièra (Canaules-et-Argentières en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Siim Kallas
Siim Kallas, òme politic n. 1948 foguèt primièr ministre d'Estònia entre 2002 e 2003.
Canaulas e l'Argentièira
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
Les Adjots
Probablament Los Ajòts (Les Adjots en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
dreita|miniatura|Les Adjots dins son país.
Toponimia
Atestat jos la fòrma latinizada Adjotis en 1280, que poiriá esser "los ajaucs". Lo mot latin tardiu adjotum (ajòt segon una evolucion en occitan) volent dire: ajauc, terra coberta d'ajauc.
La grafia actuala s'explica per 'quela latinizacion medievala dau mot vielh francés ajou (segle XIII) "ajauc", que remonta en realitat a un prelatin *ajaugone > *ajon (d'ont ajonc qu'es grafiat emb un c finau per analogia emb jonc, eissit dau latin juncus) > ajou.
Existís aumens doas variantas dialectalas dins la region: ajaillon e jogue (fòrma feminina, eissida de *ajauga) mai au sud.
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Sembas
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [sem'bas]. Las fòrmas ancianas son : parrochia de Savinhaco, en latin, al sègle XIII, parrochia Sancti Euparchii de Savinhaco, en latin, al sègle XIII, ecclesia de Saint-Bar al sègle XIII, parrochia Sancti Basii, en latin, al sègle XIII, Penchevilla en 1259, parrochia de Savinhaco, en latin, en 1271, Sanctus Buanus, en latin, en 1307-1317, r. Sancti Euparchi de Savinhaco, en latin, en 1520, collatio Sancti Euparchii de Savinhaco, en latin, en 1528, ecclesia Sancti Petri de ficta villa alias La Cena, en latin, en 1499, r. de Lacenx en 1520 (las doás darrèras fòrmas concernisson la parròquia annèxa de La Cena (nom supausat), anciana comuna unida a Sent Barç en 1839.
I a pas agut d'explicacion abans Bénédicte Boyrie-Fénié.
Bénédicte Boyrie-Fénié cita l'explicacion de Durengues : Sembas o saint-Bast es lo nom vulgar de Sent Euparche, Egybard, en latin Euparchius, reclús a Engoleime a l'entorn de 581. Sembas es donc la fòrma populara de l'agionime. Le nom es près de Sent Bard (Cruesa) [emb -d analogic], Sanctus Euparchius sive Sains Bart en 1373, Sanctus Perge en 1392, Sanctus Espargius en 1467, que representa tanben Euparchius [damb, curiosament, una dobla evolucion] o tanben Saint Vaast (Tarn), [san'bas], Sti Eparchii, al sègle XIII, Sti Barci en 1202, Sti Epartii, Sto Epartis en 1219, estudiat per Negre, confondut posteriorament damb Vedastus. Lo nom d'origina èra Savinhac, « la proprietat de Sabinius », damb lo sufixe -acum. La fòrma parrochia Sancti Basii, representa [dejà] Barsii damb l'assimilacion de r per s. Penchevilla representa benlèu Perchevilla (veire Sanctus Perge pel vilatge marchés). La comparason entre totas aquelas fòrmas, venguda de luècs diferents, justifica la grafia Sent Barç. Lo nom oficial Sembas representa pr'aquò la prononciacion occitana. Sanctus Buanus es inexplicat.
Istòria
La Cena (nom supausat) foguèt unida a Sent Barç en 1839.
Biescas
thumb|250px|Biescas Biescas qu'ei ua vila aragonesa de la vath de Tena. Qu'ei situada dens la comarca de l'Alto Galligo de la província d'Òsca.
Quœux-Haut-Maînil
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Crépy-en-Valois
Crépy-en-Valois es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Quœux-Haut-Maînil
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Crépy-en-Valois
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Quœux-Haut-Maînil
Istòria
Camps dels angleses abans la batalha de Crécy en 1346.
Crépy-en-Valois
Istòria
Lo luòc de Crépy-en-Valís a #èsser probablament ocupat pels Romains.
Lauzach
Laozag en breton ( Lauzach en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Crépy-en-Valois
Istòria
Le site de Crépy-en-Valois a été probablement occupé par les Romains.
Quœux-Haut-Maînil
Istòria
Camps des anglais avant la bataille de Crécy en 1346.
Mesoth espinau
Lo mesoth espinau, (var.medoth espinau; mesolha espinala) qu'es ua partida deu sistèma nerviós centrau. Qu'es un tube que's tròba hens lo canau vertebrau o canau mesothèr. Que vaid au foramen occipitau e que s'acaba au nivèu de L3-L4, las tresau e quatau vertèbras lombaras
Anatomia
Lo mesoth espinau qu'es destriat en duas substàncias, la substància blanca e la substància grisa. La substancià blanca qu'es compausada de vias nerviosas, n'i a pas nat nuclèu cellular. Los nuclèus de las neurònas que's tròban hens la substància grisa, en avant d'aquera, que son las motoneurònas, en darrèr que son las neurònas sensitivas. Lo mesoth espinau qu'es tanben destriat en métamèrs, aquestes mètamèrs qu'an senglas partidas deu còs. Que son com solèrs, 8 au nivèu cervicau, 12 au nivèu toracic, 5 au nivèu lombar e 5 au nivèu sacrat. Que son d'aquì que sòrten cada arraditz nerviòs, un arraditz motor capvath l'avant deu mesolh e un arraditz endarrèr, l'arraditz sensitiu, que's torneran amassar a la sortida deu canau vertebrau ende balhar un arraditz nerviòs. N'es pas un tube regular, au nivèu cervicau e lombar, que's tròban dus bombats, Que son las originas deus nèrvis de la cama e deu braç
Le Val-Saint-Éloi
Le Val-Saint-Éloi es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
António Manuel Guterres
António Manuel de Oliveira Guterres, professor d'universitat e òme politic n. 1949 foguèt primièr ministre de Portugal entre 1995 e 2002. Lo 13 d'otobre de 2016 l'Assemblèa General de las Nacion Unidas elegiguèt a l'unanimidat e aclamacion António Guterres coma 9n Secretari General per começar sa carga lo 1èr de genièr de 2017 per um mandat de 5 anos.
Brouvelieures
Brouvelieures es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lignol
An Ignol en breton ( Lignol en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.
Sant-Gregor
Sant-Gregor en breton ( Saint-Grégoire en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Geografia
Sant-Grégoire es la 6ème vila la mai importanta en tèrmes de populacion, sus las 38 #que compta l'aglomeracion de Roazhon Metròpoli. Aperten al costat de Betton, #que reagrupa Sant-Grégoire, Betton, La Capèla-de detlas-Fougeretz e Montgermont.
Istòria
La data de la fondacion del bourg, #que pòrta lo nom del pape Grégoire, a pas pogudas èsser determinada amb precision. La parròquia pas #èsser probablament constituida #qu'a l'entorn del. Deuriá la siá fondacion a un avesque de Roazhon #que, al retorn d'un pelegrinatge a Roma, #portar, si que non los reliques, del mens lo culte de sant Grégoire çò de Grand, lo un dels mai illustres papas de la.
L'anciana glèisa datariá de la. En principi romane, aquela patís afegiments al 15ème e i aguèt esperlongat al 19ème, abans d'èsser restaurada l'an 1972.
De lo sieu anciana appellation, a causa de la color de las siás muralles, s'es dedusit una origina gallo-romaine. pensan que la municipalitat de Sant-Grégoire i aviá traversat per la via romaine de Roazhon-Avranches. Qualques objèctes de l'edat de bronze e dels objèctes romains an #èsser trobats dins lo sègle darrièr en l'anciana carrièra de calcaires marines, près de la Noé… Aqueles calcaires son de vestigis de la preséncia de l'ocean al ère terciari, vengut dempuèi la conca de Roazhon.
La date de la fondation du bourg, qui porte le nom du pape Grégoire, n’a pu être déterminée avec précision. La paroisse ne fut probablement constituée qu’autour du. Elle devrait sa fondation à un évêque de Rennes qui, au retour d’un pèlerinage à Rome, ramena, sinon les reliques, du moins le culte de saint Grégoire le Grand, l’un des plus illustres papes du.
L’ancienne église daterait du. D’abord romane, celle-ci subit des adjonctions au 15ème et fut prolongée au 19ème, avant d’être restaurée en 1972.
De son ancienne appellation, due à la couleur de ses murailles, on a déduit une origine gallo-romaine. pensent que la commune de Saint-Grégoire était traversée par la voie romaine de Rennes-Avranches. Des objets de l’âge de bronze et des objets romains ont été trouvés au siècle dernier dans l’ancienne carrière de calcaires marins, près de la Noé… Ces calcaires sont des vestiges de la présence de l’océan à l’ère tertiaire, devenu depuis le bassin de Rennes.
Péseux
Péseux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa