cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prunus avium
Descripcion
Sas flors blancas pedonculadas son dispausadas en pichons ramelets laterals. La florida a luòc e abril-mai, just abans la folhason. Es una espècia allogama, autoincompatibla dont la fecondacion crosada deu èsser assegurada per los insèctes pollinizadors.
Sos fruches carnuts (ceiresons), longament pedonculats son comestibles mas amars. Pòdon servir en distillariá per far de kirsch. La cerièra doça cultivada es roja escura o negra, sucrada o acida.
Aliat
Aliat (Alliat en francés) es una comuna foissenca situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Segon Dauzat, que dona pas cap fòrma anciana, lo nom vendriá d'un nom latin d'òme, Allius, ambe lo sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -*aco(n). Mès lo siti histariège cita de fòrmas ancianas que van dins un autre sens : villa deliath, en 1182, cauna de Heliato, en 1213, la villa de Eliaco, en 1272, Aliat, en 1390. Se i a un nom de persona, n'es probablament un autre e la finala -aco- es puslèu improbabla. Entre los sègles XIII e XIV, la preposicion a s'aglutinèt definitivament e l'iniciala cambièt atal. Cossí que siá, Aliat deviá èsser una anciana granda propietat antica. Graficament, lo nom es a comparar ambe Alhac, que per Dauzat a la meteissa origina. Ambe una prononciacion [a'ʎat], se vei pas perqué Patrici Pojada a causida la grafia Aliat puslèu Alhat : las doás -l- de l'etime se simplifican a data anciana a una sola, se donan pas dirèctament -lh-, e -li- se muda regularament a -lh-, que s'escriu, segon las règlas qu'Alibèrt ensenhèt.
Lo siti histariège evòca tanben un vilatge disparegut prèp d'Alhat (o que benlèu cambièt de nom) : Onac o Honac, citat en 1390. Pr'amor de la pichonetat del territòri comunal, podiá èsser dins una autra comuna. Onac èra benlèu format del mot gallés onno-, « fraisse » e del sufixe -*acon-.
Beng
Lo beng es una lenga mande, una branca de las lengas nigèrocongolesas, parlada en Còsta d'Evòri.
Localisacion
Lo beng es parlat dins 18 vilatges de la prefectura de M'Bahiakro. Cinc autres vilatges son poblats per los beng, mas los abitants son quasi assimilats als baule.
Apinac
Apinac (Apinat en arpitan e Apinac en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Gouville-sur-Mer
Mountcarville en normand (Gouville-sur-Mer en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arnac (Cantal)
Arnac  (Arnac en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Arnac, en 1275, Arnacum, latinizacion de 1329, Arnatum, latinizacion de 1465, Arnad, en 1632, Arniac, en 1648, Arnat, en 1671. Segon Dauzat e Rostaing, que citan l'atestacion Arnac, de 1275, Arnac pòt venir del nom d'òme gallés Arnos, o benlèu d'un autre nom gallés, *Artonos, de artos, « ors », amb lo sufixe -acum, latinizacion del sufixe celtic -*ako-. Delamarre accèpta la dobla possibilitat, arnācon, « proprietat d'Arnos »  o artonācon, « proprietat d'Artonos », per los noms Arnac, mas cita pas aqueste Arnac cantalon. Cossí que siá, Arnac seriá donc una proprietat rurala d'origina gallo-romana (o d'epòca gallesa). L'evolucion de la finala -ac en [-at] (atestacions de 1465, 1632 e 1671) es regulara de l'Auvèrnhe a l'Agenés, mas la grafia consèrva -ac etimologic.
Nòtas
<references group="N"/>
Senan
Senan pòt essèr:
Lautrèc
Lautrèc (Lautrec en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Luòcs e monuments
thumb|right|Lautrèc Lo Vilatge Medieval
Gots (Lomanha)
Gots o Gotz (Goutz en francés) qu'es ua comuna occitana de Gasconha, situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
Comuna situada dens lo vinhau deu vin de país deus Costalats de Montestruc e la darrèra comuna de Naut Armanhac en Gasconha. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Gots qu'es lo nom deus Gots, exactament deus Visigots. Aqueth nom que correspon mei que mei, segon Albèrt Dauzat, a colonias de barbars dens l'Empèri Roman. Negre qu'escriu atau : etnic Gothos, los Gots.
Jeff Smith
thumb|Jeff Simth, dessenhaire de benda dessenhada estatunitenc, a fach divèrsas serias coma Bone o Tüki. Jeff Smith (1960, McKees Rocks, Pennsilvània) es un dessenhaire de benda dessenhada dels Estats Units. La sieuna òbra mai coneguda es la seria Bone (1991), publicada per el meteis. Uèi trabalha en una nòva seria, RASL. Tanben a trabalhat coma animador en la Disney. Quan èra pichon ja aviá un grand interes pel mond de la benda dessenhada. Pendent la sieuna epoca d'estudiant en la Universitat d'Ohio, dessenhèt una seria de benda dessenhada amb lo nom de Thorn, que foguèt la genesi de la sieuna seria Bone.
De mai, a trabalhat tanben en la benda dessenhada Tüki dempuèi 2013, ont fa 2,000,000 d'annadas, e pendent una epòca de glaç que i a en la Tèrra, los ominids asajan de sobreviure. Tüki es un homo erectus que viatja cercant la siuena identitat al còp que luta contra'l mond ont demora. Divèrses autres ominids tanben voldrán i viatjar e aital formarán un petit grop d'ominids que serà lo futur de l'umanitat. Es la istòria del primièr uman que deissèt Africa.
Pàginas Web
· Pagina oficial de Tüki https://web.archive.org/web/20160310010321/http://www.boneville.com/comic/tuki-season-one-cover/
. Pagina oficial de Bone http://www.boneville.com/
Cressac-Saint-Genis
Cressac-Saint-Genis es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Lista dels presidents d'Irlanda
thumb|right|120px|Bandièra del president d'Irlanda. Lo president es lo cap d'Estat d'Irlanda. Es elegit per un periòde de 7 ans per la populacion.
Vornay
Vornay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Challerange
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Eleccions aranesas de 2015
Es eleccions araneses de 2015 son eleccions locaus ath Conselh Generau, as ajuntaments e as entitats locaus descentralizades.
Municipis
Es eleccions se hadèn en es 9 municipis. I avie 59 còssos a elegir. UA guanhe 30 còssos e cinc municipis (+2) e CDA 25 còssos e los autes quate municipis (-2). Es municipis de Bausen e Vielha e Mijaran son pres a CDA per UA.
Bausen
Un des dus municipis perduts per CDA e guanhats per UA.
Vielha e Mijaran
Un des dus municipis perduts per CDA e guanhats per UA. Eth PP dèishe era plaça a Ciutadans.
Deputacion provinciau de Lhèida
Era Val d'Aran envia 1 deputat elejut pes còssos dera Val a la deputacion provinciau. Deputat per 2011-2015: Paco Boya (UA).
Messery
Messery en arpitan (Messery en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d' Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Enquadrat per Nernier a l'Èst e Chens a l'Oèst, Messery desvolòpa una façada de 3,25 km sul Léman #que 0,4 km de domeni public en dos luòcs desparièrs « La Punta » e « Jos las Prés ». La siá altitud ne vària de 372 a 456 m entre lac e posterior-país. Los 922 a del territòri communal se declinan en dos entités : 20 % constituiscan de zònas bastidas o a bastir talas #qu'an definit en la P.L.U. (plànol Local d'urbanisme) ; 80 % representan un domeni pas constructible en associant de tèrras agricòlas (1/4 de l'espaci total) e una granda zòna naturala protegida (#que 330 li cal bòsc o taillis, es-a dire mai de 35 % de la superficie de la comuna).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dragon Ball
Dragon Ball es un manga escrich e illustrat per Akira Toriyama. Foguèt publicat en la revista Shonen Jump, de l'editoriala japonesa Shueisha, entre 1984 e 1995. Dragon Ball foguèt originalament inspirat per lo roman chinés del sègle XVI Viatge a l'Occident, combinat amb elements de films d'arts marcials de Hong Kong. La sèrie seguís las aventuras del protagonista Son Goku de l'enfància a l'adultat quand entraïnèt dins las arts marcialas.
Saint-Martin-du-Vieux-Bellême
Saint-Martin-du-Vieux-Bellême es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Ancià prieuré bénédictin.
En 1872, la municipalitat del Gué-de-la-Cadena a creat per deducció sus l'oèst del territòri de Sant-Martin-de detlo-Vièlh-Bellême #que compta alavetz 2,582 abitants. Lo recensement de 1876 dénombre 1,117 abitants a Sant-Martin-de detlo-Vièlh-Bellême e NaN al Gué-de-la-Cadena.
Ancien prieuré bénédictin.
Attiches
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Situada a una quinzena de quilomètres al sud de Lille, sul territòri de la Comunitat de municipalitats del País de Pévèle, la municipalitat de Attiches es a la extremitat oèst de la Pévèle, dins la frontièra del Carembault. Las municipalitats vesinas son Seclin, Avelin, Tourmignies, de Monds-en-Pévèle, Thumeries, La Neuville e Phalempin. Una part de la Bòsc de Phalempin es d'en un autre luòc sul territòri communal de Attiches.
Située à une quinzaine de kilomètres au sud de Lille, sur le territoire de la Communauté de communes du Pays de Pévèle, la commune d'Attiches est à l'extrémité ouest de la Pévèle, à la frontière du Carembault. Les communes voisines sont Seclin, Avelin, Tourmignies, Mons-en-Pévèle, Thumeries, La Neuville et Phalempin. Une partie de la Forêt de Phalempin est d'ailleurs sur le territoire communal d'Attiches.
Istòria
Se crei #que originairement aquela parròquia èra una capèla de auxili en dependent de Seclin (Maubus). La collégiale de Sant-Piat, a Seclin , aviá l'autar e la dime d'aquel vilatge , los #cedir al chantre. Lo pape Clément III #confirmar aquela cession l'an 1187. La distincion de Attiches fasiá partida del patrimòni dels châtelains de Lille. Louis XIV, per sosténer las guèrras de la succes- sion a la corona d'Espanha , la #vendre. La châtelaine Guyotte #fondar la Capèla de la Neuville, e entre los bens afectats a aquela œuvre , #donar 12 bonniers de tèrra situada a Attiches. Attiches Se tròba dividit en dos caserius principals : lo Grand e lo Pichon Attiches. En lo Grand- Attiches, i i aviá çò de grand fief de Attiches , #que se n'a esclissé çò. fief De la Cocquellerie e aquel de la Haye.
On croit qu'originairement cette paroisse était une chapelle de secours dépendant de Seclin (Maubus). La collégiale de Saint-Piat, à Seclin , avait l'autel et la dime de ce village , elle les céda au chantre. Le pape Clément III confirma cette cession en 1187. La seigneurie d'Attiches faisait partie du patrimoine des châtelains de Lille. Louis XIV, pour soutenir les guerres de la succes- sion à la couronne d'Espagne , la vendit. La châtelaine Guyotte fonda la Chapelle de La Neuville, et parmi les biens affectés à cette œuvre , elle donna 12 bonniers de terre situés à Attiches. Attiches se trouve divisé en deux hameaux principaux : le Grand et le Petit Attiches. Dans le Grand- Attiches, il y avait le grand fief d'Attiches , duquel on a esclissé le. fief de la Cocquellerie et celui de La Haye.
Hondouville
Hondouville en normand (Hondouville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Abitants : los Hondouvillais.
Habitants : les Hondouvillais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Deu lo sieu nom a Hondulf, prince mérovingien.
Moutonne
Moutonne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ciutadans
Ciutadans (en occitan e en catalan, Ciudadanos es espanhòl; sovent abracat C's) ei un partit politic espanhòu creat en Catalonha en 2005.
Oficiaument presentat com sociau democrata, en las annadas 2010 se vira de mai en mai cap a l'electorat de dreita que seduseish amb son unitarisme e son nacionalisme espanhòu.
Presenta peu purmèr còp candidats en Aran au municipi de Vielha e Mijaran a las eleccions municipaus de 2015. Guanha un sèti de còsso au Partit Popular.
Enes eleccions catalanes de 2015, arribe dusau en Catalonha e en Aran, a 25 deputats ath totau. Eth candidat aranés Javier Rivas Escamilla, dusau sus era lista dera circonscripcion de Lhèida, ei elejut ath Parlament.
Micro-Star International
vinheta|250px|Logo de MSI.
Micro-Star International, Co. Ltd., mai connegut ambe sa marca MSI, es una societat basada a Taïwan fondada en 1986.
La societat fa partida dels tres primièrs constructors de materials informatics al mond, principalament especializada dins l'ordinator de jòc, MSI emplega mai de 6800 personas.
Istoric
MSI foguèt fondat en agost de 1986 e emplega en 2009 mai de 2500 engenhaires dins son departament recèrca e desvelopament.
Aritmetica
Lo mot aritmetica (del grèc αριθμός = nombre) fa referéncia comunament a la branca de las matematicas que trata de las propietats de ciertas operacions amb nombres. Lor us per partida dels matematicians profesionals es coma sinónim de teoria dels nombres.
Operacions
Existeisson quatre operacions aritmeticas tradicionalas, tanben denominadas las quatre operacions basicas que son:
Otras operacions mai adelantadas que s'incluen dins d'aquesta branca son: Estas operacions son derivacions de las quatre operacions basicas.
Nombres
En resumen, se distinguen los siguientes tipes de nombres:
L'aritmetica dels nombres naturals, nombres enters, nombres racionals o fraccionaris e nombres reals s'estúdia mediante algoritmes manuals, aun quand après s'utilizan herramientas coma calculadoras, ordenadors o ábacs.
Utilizada coma sinónim de teoria dels nombres inclu las propietats dels nombres enters relacionadas amb nombres primièrs e divisibilitat amb la resolucion d'ecuacions.
Orden de las operacions
Exist una jerarquizacion en una expression matematica qu'inclu varias operacions. Aqueste es lo orden amb que s'auriá d'operar:
Chamsin
Lo chamsin es un vent sec e caud bofant dau desèrt d'Egipte a Israèl, generalament a la prima de març a mai. Pòu entraïnar una aumentacion de la temperatura de mai de 20°C en solament doas oras e agantar una velocitat superiora a 140 km/h. Es regularament a l'origina de tempèstas d'arena gigantas e pus rarament de chavanas violentas. Dins l'Egipte Antica, èra simbolizat per lo dieu Seth.
Aritmetica
Orden de las operacions
Exemples:
Cronologia de Fadaruna
Aquò es la cronologia dei Reiaumes Oblidats, univèrs de campanha de Donjons e Dragons, e parla dei fachs importants s'essent passats sus lo continent de Fadaruna. Lei datas son marcadas en foncion dau Calendièr dels Vals.
Sent Juèli
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Traenheim
Tränheim en alemannisch (Traenheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Traenheim Es un vilatge al sud de Wasselonne e de Saverne.
Qualques distàncias de Traenheim :
Traenheim a situat a 22 km de l'aeropòrt de Entzheim e a 8 km de l'estacion la mai prèpa (Molsheim)
Traenheim est un village au sud de Wasselonne et de Saverne.
Quelques distances de Traenheim :
Traenheim est situé à 22 km de l'aéroport d'Entzheim et à 8 km de la gare la plus proche (Molsheim)
Douglas Hyde
Douglas Hyde (1860-1945) professor e òme politic, foguèt lo primièr president d'Irlanda, de 1938 a 1945.
William Tubman
William Vacanarat Shadrach Tubman (1895-1971) avocat e òme politic foguèt president de Libèria entre 1944 e 1971.
Toqabaqita
Lo toqabaqita (o ta'aba'ita, to'abaita) es una lenga oceaniana parlada a las Illas Salamon.
Localizacion
Lo toqabaqita es parlat dins lo nòrd de l'illa de Malaita.
Classificacion
Lo toqabaqita fa partida de las lengas malaita-makira, restacadas a las lengas salamonicas del sud-èst, un grop de las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana.
Tryon e Hackman (1983) consideran que lo toqabaqita es un dialècte d'una lenga que nomejan « malaitan del nòrd », que los autres membres son lo baeguu, lo baelelea, lo fataleka emai lo lau. Lichtenberk (2008) vei aquò coma essent una construccion, que son trabalh de terranh a pas mostrat que los toqabaqita consideran que lor lenga seriá meteissa qu'aquestas dels autres grops.
Comunas de las Ardenas
Aqueste article recensa las Comunas del departament de las , en França.
Lista
Las Ardenas son subdevesidas en 463 comunas. Lo tablèu seguent ne balha la lista, en precisant lor còdi INSEE e lor còdi postal.
Eiriçon (Alèir)
Eiriçon (Hérisson en francés) es una comuna occitana ? de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'[Auvèrnhe Ròse Aups]].
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Arandas
Arandas en arpitan ( Arandas en francés) es una comuna francesa situada dins la region d'Auvèrnhe Ròse Aups e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ekallatum
Ekallatum èra una ciutat-estat de Mesopotamia antica. Aguèt un ròtle politic important ai sègles XIX e XVIII avC quand venguèt lo centre dau Reiaume d'Auta Mesopotamia. Sa conquista per leis Elamitas en 1765 avC marquèt la fin d'aquela influéncia.
Cançon de gèsta
Cançon de gèsta es lo nom dau poèma epic escrich ai sègles XI e XII (lèu 100 ans avans lo sorgiment de la poesia lirica dei trobadors e dei romanç en vèrse pus ancians) que narra l'epopèia d'un eròi que representa de vertuts consideradas coma modelicas per un pòble o per una collectivitat a l'Edat Mejana. Lei cançons de gèsta èran una literatura divulgada de maniera orala per lei joglars per l'analfabetisme de la societat a aquela epòca.
Lei darrieras cançons de gèsta son estadas produchas au cors dau sègle XV. Son caracteristicas de la literatura medievala e prenon la seguida dei grandeis epopèias de l'Antiquitat. Son redigidas en lenga romanica anciana. Diferisson de l'autre grand genre literari medievau: la poesia lirica.
Conselh Departamentau d'Alèir
Lo Conselh Departamentau d'Alèir es l'amassada locala delh departament d'Alèir dempuèi març de 2015. Prenguèt la seguida delh Conselh Generau d'Alèir.
Eleccions de 2015
Las primièras eleccions se faguèton en 2015. Gérard Dériot z-es elegit president.
Claude Riboulet lo remplaça en 2017.
Fèlix Garrigon
Fèlix Garrigon (Felix Garrigou en francés) (Tarascon d'Arièja, 16 de setembre de 1835-1920), filh d’Adol Garrigon, foguèt un mètge, preïstorian e idrològ foissenc.
Obtenguèt son títol de doctor en Medecina a París, foguèt puèi mètge a Ax dins los Pirenèus. En 1869 foguèt quimista del tribunal de Banhèras de Luishon e director de laboratòris de quimia agricòla a Tolosa. En 1891 venguèt professor de Medecina.
Contribuiguèt bravament dins los airals de l'Idrologia, la Toxicologia e la Metalloterapia. Construiguèt d'aisinas d'igièna medicala. Amb lo doctor Félix Régnault, efectuèt de recèrcas preïstoricas, entre autras, dins la cauna de la Vaca dins lo vilatge d'Aliat e lo departament d'Arièja.
Tremeven-Kemperle
Tremeven-Kemperle en breton ( Tréméven en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Monistròl d'Alèir
Monistròl d'Alèir ? o Monístrol (Monistrol-d'Allier en francés) z-es una comuna gevaudanesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion es [mu'nistru] a Cubèl; lo determinant es pas utilizat e lo flume es nommat [a'lje], [ali'je]. Lo reculament d'accent s'explica per l'amudiment de -l : [munis'trɔl] > [munis'trɔ] > [mu'nistrɔ] (atraccion de la finala femenina a, ancianament prononciada [ɔ], ara venguda [ə] per influéncia nordica) > [mu'nistru] (regularizacion en [u] de la vocala atòna. N.B. Los parlars auvernhasses pus centrals, que pòdon pas prononciar un [u] en finala atòna, ne farián [ə]). S'aquela prononciacion es generala, la fòrma grafica serà Monístrol.
Makira
Makira es una illa de las Illas Salamon. Foguèt longtemps coneguda jos lo nom de San Cristobal.
Geografia
thumb|left|Ostals a Kirakira Makira es la màger illa de la província de Makira-Ulawa.
Jowulu
Lo jowulu (o jo) es una lenga mande, una branca de las lengas nigèrocongolesas, parlada en Mali.
La lenga fuguèt descobèrta per Carlson en 1981, dins una region ont se parlava lo samogo.
Thonon-les-Bains
Tonon en arpitan (Thonon-les-Bains en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d' Auvèrnhe Ròse Aups.
Geografia
Situada dins la region istorica de Chablés, a la broa del lac Leman, la comuna fa tanben partit de l'aglomeracion urbana del Grand Genève. Es la tresena comuna pus poblada del départament, après Anecí e Annemasse.
Canton de Tolon-1
La lenga autoctòna es l'occitan provençau.
Istòria dei cantons de Tolon
Lo canton de Tolon, creat en 1790 dins lo districte de Tolon, foguèt devesit en canton de Tolon Èst e canton de Tolon Oèst en 1801. Aqueus cantons foguèron devesits en canton de Tolon-1, canton de Tolon-2, canton de Tolon-3 e canton de Tolon-4 per la lei dau 8 de julhet de 1901. Per lo decret dau 28 de genier de 1964, s'i ajustèt lo canton de Tolon-5. En 1973 (decret dau 2 d'aost), novèla division : canton de Tolon-1, canton de Tolon-2, canton de Tolon-3, canton de Tolon-4, canton de Tolon-5, canton de Tolon-6, canton de Tolon-7, canton de Tolon-8 e canton de Tolon-9.
Eis eleccions departamentalas dau 22 de març de 2015, en aplicacion dau decret n° 2014-270 dau 27 de febrier de 2014, que pòrta delimitacion dei cantons dins lo departament de Var, demorèron quatre cantons : canton de Tolon-1, canton de Tolon-2, canton de Tolon-3 e canton de Tolon-4. Doncas, lo canton de Tolon-1 se conservèt, amb un territòri modificat.
Composicion
Avans coma après 2015, lo canton compren una partida de la vila de Tolon.
Lista d'escultors azèris
Lista d'escultors notables d'Azerbaitjan:
Montesquiu de Guitaud
Montesquiu de Guitaud (en francés Montesquieu-Guittaut) qu'es ua comuna de Comenge en Gasconha, administrada peu departament de Hauta Garona de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Es tanhenta de l'Isla de Haut.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Montesquiu e Guitaud qu'èran de l'eleccion de Comenge, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la diocèsi de Comenge e de la senescaucia de Tolosa. En 1790, qu'èran deu canton de L'Isla de Haut. Lo vocable de la glèisa de Montesquiu qu'es Sent Supèri, lo de la glèisa de Guitaud, annèxa de Montesquiu, Sent Joan Baptista. Montesquiu qu'èra escrit Montesquieu o Montesquieu-de-L’Isle e Guitaud qu'èra escrit Guittaut o Guitaut o Guitaud. Las duas comunas que fusionèn per ordenança deu 9 d'abriu 1839.
Lòcs e monuments
200px|thumb|left|Maison comuna de Montesquiu de Guitaud 600px|thumb|left|Vista deus Pirenèus despuish Montesquiu
Reiaume d'Israèl
Lo Reiaume d'Israèl (var. Reialme d'Israèl) (ממלכת ישראל Mamleḥet Yisrael en ebrieu) èra un estat antic situat dins lo nòrd de Palestina, que sa capitala èra Samària. Se formèt vèrs 930 avC après la division dau reiaume ebrieu de Salamon fins a sa conquista per l'Empèri Assirian en 720 avC. Aguèt un ròtle politic important dins la region au sègle VIII avC.
Tüki
thumb|Lo dessenhaire de benda dessenhada Jeff Smith creèt Tüki en 2013. Aqueste aurà de sauvar la umanitat pendent lo Pleistocen. Tüki, Save the Earth, es un personatge de benda dessenhada per Jeff Smith dempuèi 2013, en anglés, e que's pòt visitar en Internet. Dempuèi las sieunas serias de benda dessenhada Bone e Ralph, ara lo estatsunitenc Jeff Smith trabalha en aquesta seria online.
Ò! qu'es polit Milhau!
300px|thumbnail|La cançon '''Ò! qu'es polit Milhau! <Oh! qu'es poulit Milhaù!>''' es l'imne milhavés, es una cançon d'Enric Terral.
Tüki
Tüki es un ominid que demorèt en Africa fa 2.000.000 annadas. Es benlèu un homo erectus o un homo habilis. Pendent la sieuna epòca i a un cambi climatic pr'amor que comença una epòca de glaç. La vegetacion tanben càmbia e aquò fa que plan d'animals càmbien las sieunas manèras de vida. Demest eles los ominids coma Tüki, que viatja a travèrs Africa e ajuda d'autres ominids sens o voler. Demest los amics que trobarà en lo sieu camin, divèrsas autras espècias d'ominids que's plaçan tanben dens l'evolucion umana.
Aital Tüki trobarà primièr un australopithecus que vòl èsser un èstre magic, après un pichon de la sieuna meteissa espècie que vòl sauvar los sieus frairs d'un gegant. Aquest es benlèu un Gigantopithecus. Totes lutaran amassa contra lo gegant e trobaran, benlèu un Proconsul o Pierolapitèc, es a dire, una espècia que cal plaçar abans e tot que los australopitecids e que lo grop apelarà amb lo nom de l'ancian. Totes amassa contunharàn lo viatge que serà ben lo futur de l'umanitat.
Paginas Web
· Pàgina web oficiala de Tüki, creacion del dessenhaire Jeff Smith https://web.archive.org/web/20160310010321/http://www.boneville.com/comic/tuki-season-one-cover/
Beaumont-Sardolles
Beaumont-Sardolles es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Aquela municipalitat deu lo sieu nom al unification en 1861 de las municipalitats de Beaumont e de Sardolle.
Luòc gallo-romain, perché sus un tuc a lo-dessus del riu "la Sardolle", Bellus Monds apareis per las primièras fes en los tèxtes en 1287.
Un amassa de caserius o de granjas isoladas compausan aquela municipalitat sens pòble. La toponymie de qualqu'uns de dintratz eles evoca una origina probablament fòrça anciana. Aital, lo Grand Lugues remembra la preséncia del dieu celte Lug #que se tròba en d'unes autres luòcs (Lion, Lug-dunum, Laon, èca.).
Cette commune doit son nom à l'unification en 1861 des communes de Beaumont et de Sardolle.
Site gallo-romain, perché sur une colline au-dessus de la rivière "la Sardolle", Bellus Mons apparaît pour la première fois dans les textes en 1287.
Castèlrenc
Castèlrenc (Castelreng en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Naintré
Naintré es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Castèlrenc
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Castrum Rasindum, en latin en 1119, Castrum Resindum, en latin en 1162, Castellum Radenc, en latin en 1176, Castrum Rezindum, en latin en 1351, Castelren, en 1552, Castelrem, en 1594, Chatau Raisin...Chateau Rezin, en 1371-1587, Castelreng, en 1088-1639, Castel Razen, en 1639, Castel Razès, en 1278-1639, Castelrren, en 1665, Castelrenc, en 1781. Lo nom es format de castèl (del latin castellum < castrum) e d'un nom germanic d'òme que seriá Rading (Dauzat) o Radieng (los Féniés),. I a doncas pas dins lo determinant, segon aquelis sabents toponimistas, cap de ligam ambe l'anciana Redae (ancian nom de Rènnas del Castèl) e lo Rasés, malgrat la parentat fonetica.
Naintré
Geografia
miniatura|gaucha|Pont sus la Viena a Naintré.
Comunas limitròfas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Siure
thumb|right|230px|Siure en Portugal
Lo siure (var. suve/súver) o lèuge es un material present dins la rusca de qualques arbres, subretot aquela del surrièr. Apara l'arbre dels insectes, del freg e dels mals temps tot li permetent de respirar, per de prims canals. Lo surrièr es un potz de carbona encara mai eficaç que l’arbre es expleitat a produire de siure.
Istòria de l’utilizacion et de la produccion
Los primiers surrièrs identificats mòstran que l'espècia existís dempuèi de milions d'ans e de las rèstas de l’antiquitat mòstra que los òmes sabián l’espleitar per d'utilizacions variadas e la fabricacion d’objèctes fòrça diversificats. D’objèctes fabricats de siure e datant de l’an -3000 tornèron èsser trobada en China, en Egipte, a Babilònia e en Pèrsia. En Itàlia, dins de rèstas del sègle IV AbC, se trapèt d'objèctes fabricats de siure coma flotadors, bondas per tancar las barricas, cauçaduras de femna e troces de teulat.
A la meteissa epòca, se tròba de traças de surrièrs dins los escrits del filosòf grèc Teofra: en efècte, se maravelha de.
Al sègle XIX, França, Itàlia e Tunisia desvelopan l’espleitacion de lors selvas de surrièrs e la produccion du siure coma material.
Al sègle XX, l’industria del siure desvolopèt de procediment e de metodologias, l’emplec del siure coma material es totjorn mai innovant e dins los ans 1950 una entreprisa americana concebèt las primièras lausas de siure pel sol.
A la fin del sègle XX e al començ del sègle XXI, d'estudis son menats per definir las normas internacionalas per l’industria del siure. La principala institucion dins aquel domeni es la Confederacion Europèa del siure qu'amassa cinc païses productors (Espanha, França, Grand Bretanha, Itàlia, Portugal) per mejan de las federacions d'aqueles païses.
Tirada de la rusca
thumb|right|230px|Rusca d'un surrièr. thumb|right|230px|Destral utilizada per derruscar. thumb|right|230px|Surrièr dins l'Alentejo (Portugal) Lo siure produtz dirèctament per l'arbre pòt pas servir per la fabricacion de tap. Se tira la rusca quand la camba atenh 70 cm de circonferéncia e del sol e sus surrièr de 20 a 25 ans.
Una primièra jaça de rusca es tirada d'estructura fòrça irregulara e d’una duretat qu'es dificil de trabalhar. Servís de material d’isolacion o pels sols. Aprèp aver tirat 2 a 3 jaças lo siure pòt servir per la produccion de taps. Lo siure ven alara regular en efècte la produccion dels taps ipausa d’utilizar pas que du siure de fòrça granda qualitat. .
Per levar la rusca de destrals especialas son utilizada e devon aver un fial fòrça prim e un margue de biais. I a 3 tipes de destrals :
Utilizacion
thumb|right|230px|Tap de botelha de vin de siure agglomerada. thumb|right|230px|Objèctes d'artesanat de siure, a Porto (Portugal) Lo siure es un produch de densitat flaca, antistatica, resista pro al fuòc, bon isolant termic, isolant fonic e vibratòri, e resistent a l'aiga mercé a la suberina que banha las cellulas. Es sople e se descompausa lentament.
Es tanben utilizat dins la fabricacion de qualques instruments de musica de la familha de las fustas, coma la clarineta, lo Clarin, lo Saxofòn, e lo basson.
País productors
D’autres païses, coma Russia, ensajèron de plantar de surrièrs mas sans capitar.
Teglath-Phasalar Ier
Teglath-Phasalar Ier èra un sobeiran de l'Empèri Assirian que reinèt de 1116 a 1077 avC. Assaièt de luchar sensa succès còntra lei migracions aramèas.
Assur-Uballit II
Assur-uballit II es un sobeiran assirian que reinèt de 612 a 609 avC. Succediguèt a Sin-shar-ishkun (625-612 avC) e foguèt lo darrier rèi d'Assiria. D'efiech, generau probablament eissit de la familha reiala, assaièt de mantenir la dominacion assiriana en Siria après la conquista d'Assiria per lei Medes e lei Babilonians en 614-612 avC. Recebèt l'ajuda d'Egipte, inquieta de la formacion d'un reiaume de Babilònia tròp poderós. Pasmens, foguèt batut e probablament tuat durant lo sètge d'Harran, batalha que marquèt la disparicion definitiva de l'Empèri Assirian en 609 avC.
Embragatge
L’embragatge es un dispositiu d'acoblament entre un arbre dich motor e un autre dich receptor. Del fach de sa transmission per aderéncia, permet una mesa en carga progressiva de l'acoblament çò qu'evita las bassacadas que poirián provocar la rompedura d'elements de transmission o l'arrèst del motor dins lo cas d'una transmission amb un motor de combustion.
Província de Forlì e Cesena
La Província de Forlì e Cesena es una província de la region d'Emília e Romanha en Itàlia.
Grézieux-le-Fromental
Grézieux-le-Fromental es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Talassocracia
Una talassocracia es una poténcia politica fondada subretot sus la dominacion de la mar.
Las talassocracias tradicionalas dominan rarament l'interior de tèrras, quitament sus lor pròpri territòri metropolitan. Lo primièr exemple istoric de talassocracia es la civilizacion minoïca. Se pòt tanben mencionar la ciutat grèga d'Atenas al sègle V AbC, Tir, Sidon o Cartage.
Las Republicas maritimas ne son un exemple modèrne. Se pòt citar Venècia et Gènoa, o la Republica de Ragusa. Se pòt apondre lo Reialme de Malhòrca e la Corona d'Aragon en Mar Mediterranèa, la Liga Anseatica en Mar Baltica, e lo Shrîvijaya en Asia del Sud-Èst. Al Marròc, del sègle XVII, un dels rares cas de talassocracia dins lo monde arabomusulman se vei dins las vilas bessonas de Rabat e Salé, entre 1600 e 1660, jol nom de "La Republica de las doas ribas".
Los Fenicians, que dispausavan de fòrça establiments cinc sègles abans Cartage, constituisson pas una talassocracia al sens estricte, perque cambièron pas aquel avantatge en dominacion politica. Pasmens, Erodòt parlava de la necessitat de contrar la talassocracia feniciana en desvolopant "l'empèri maritim" grèc.
Lo tèrme de talassocracia es tanben aplicat a d'empèris, que los territòris de l'Estat s'espandisson sus l'interior dels continents, quitament se son ligats subretot o sonque per de linhas maritimas. Los empèris colonials de Portugal, dels Païses Basses o de la Grand Bretanha emergiguèron coma talassocracias abans de s'espandir suls continents. La talassocracia de l'empèri suedés s'espandiguèt sus la Mar Baltica. Encara, l'Empèri Roman e l'Empèri Otoman, tenent los estreches mai importants de la Mar Mediterranèa, possedissián une autoritat talassocratica.
Etimologia
Lo mot talassocracia ven del grèc ancian θαλασσοκρατία (thalassokratía), format de θάλασσα (thálassa, « mar ») e de κράτος (krátos, « poder, fòrça, poténcia »).
Linha BMT Canarsie
La linha BMT Canarsie es una linha (al sens de tròç del malhum) al còp sosterranha e aeriana del mètro de Nòva York que servís los arrondiments de Manhattan e de Brooklyn. Es eissida de l'ancian malhum de la Brooklyn-Manhattan Transit Corporation (BMT) tot coma las linhas Broadway e Nassau Street. Tira son nom del fach que son terminus es situat dins lo quartièr de Canarsie a Brooklyn.
Article 88-2 de la Constitucion de la Cinquena Republica francesa
L'article 88-2 de la Constitucion de la cinquena Republica francesa garantís la constitucionalitat del mandat d'arrèst europèu.
Max von Laue
Max Theodore Felix von Laue (Pfaffendorf, 9 d'octobre de 1879 - Berlin, 24 d'abril de 1960) foguèt un fisician alemand. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisica en 1914.
Sent Alari (Carcin)
Sent Alari (Saint-Hilaire en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Sant Ilari, en latin Hilarius, èra mai que mai un avesque de Peitieus, Sant Alari de Peitieus, al sègle IV, un papa, al sègle V, o un avesque d'Arle, al sègle V,.
Ousson-sur-Loire
Ousson-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Laimont (Mòsa)
Laimont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Laimont
Laimont pòt essèr:
Stjepan Filipović
thumb|Stjepan Filipović (en escritura cirilica : Стјепан "Стево" Филиповић 27 de genèr de 1916 - 22 de mai de 1942) que ho un partisan iogoslav comandant en Serbia de la resitència contra l'ocupacion nazi membre de l'Armada Iogoslava de Liberacion Nacionau. Que ho arrestat e executat publicament en bèth levar los bras en cridant "Smrt fašizmu, sloboda narodu!" ("mort au heishism, libertat entau pòble"). Ua fotografia que ho presa en aquesta estona que lo he váder famós e un eròi nacionau.
Domremy-la-Canne
Domremy-la-Canne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Georges Dumézil
thumb thumb|165x165px|Endadí autograf de Georges Dumézil a Maurice Halbwachs. Fons Maurice Halbwachs de la Bibliotèca de sciéncias umanas e socialas París Descartes-CNRS Georges Dumézil es un linguista, comparatista, filològ e academician francés, dels aujòls occitans, nascut lo 4 de març de 1898 a París<abbr class="abbr" title="Douzième">, vila ont moriguèt l'11 d'octòbre de 1986. Son trabalh sus las societats e las religions indoeuropèas es encara l'objècte de travalhs d'apregondiment e de controvèrsias, dobriguèt de perspectivas nòvas per fòrça cercaires en sciéncias umanas.
Ascendéncia
Son grand Pierre, artesan tonelièr a Baion (Gironda), envia al licèu son filh Jean Anatole Dumézil, que s'apassiona per las lengas estrangièras e lo latin e venguèt general d'armada. Jean Dumézil transmet sa passion pel latin a son fils, capable, a nòu ans, de legir L’Eneïda dins lo tèxte, e aprenent tanben lo grèc ancian e l'alemand.
Escolaritat escolara
Georges Dumézil estudia dins diferents licèus, seguent son paire dins sas diferentas afectacions: Borges, Briançon, París, Neufchâteau, Tròias, de nòu a París, Tarba, e fin finala Vincennes. Faguèt las classas preparatòrias al licèu Louis-le-Grand, a París. Encontrèt alara lo grand filològ Michel Bréal (mòrt en 1915), traductor de l'òbra de Franz Bopp, fondator de la gramatica comparada e autor d'obratges sul vocabulari de las lengas indoeuropèas. Aquel lo recomandèt a son successor Antoine Meillet, un autre grand linguïsta. Abans d'èsser recebut a l'École normale supérieure en 1916, Dumézil apren l'arab e lo sanskrit.
Al sortir del licèu, coneissiá donc sièis lengas, d'elas tres lengas ancianas.
Vida universitària
Georges Dumézil foguèt recebut primièr al concors d'admission a l'École normale supérieure en 1916, als 18 ans. Sos estudis son interromputs per sa mobilizacion coma oficièr d'artilhariá, de març 1917 fins a febrièr de 1919. Al mes d'octobre, es agregat de letras. Ensenha qualques meses a Belvés puèi, en genièr de 1921, venguèt lector de francés a l'universitat de Varsòvia. En 1922, torna en França per començar sas doas tèsis d'istgòria de las religions e de mitologia comparada, jos la direccion d'Antoine Meillet.
Dumézil las presentèt en abril de 1924. La primièra, titulada ''Lo Festin d'imortalitat. Estudi de mitologia comparada indoeuropèa, ont compara  l'ambroisia e una bevenda mitologica indiana de nom e de caracteristicas similaras, l’amrtâ''. Se limita pasmens pas a la comparason de doas religions : i intègra d'elements de fòrça mitologias indoeuropèas. Li es reprochat alara de prene tròp de libertats amb los fachs per contar una istòria mai bèla; es una critica que d'unes fan  encara fins ara. Dins sa tèsi, en l'abséncia de bevenda d'imortalitat en Escandinàvia, auça la bièrra a aquel reng, çò qu'es reconegut (quitament d'esperel) coma una error. La segonde se titula ''Lo Crime de las Lemnienas. Rites e Legendas del mond egèu''.
En 1925, s'anèt Turquia e i ensenha l'istòria de las religions a l'universitat d'Istanbol, creada per Atatürk, qu'aviá desirat la creacion d'aquela cadièra d'istòria religiosa. I aprend lo turc, viatja dins lo Caucàs e en Russia, e descobrís la lenga e la mitologia ossètas, sola lenga indoeuropèa del Caucàs. Tanben estúdia la lenga dels oubykhs, pòble caucasian vençut pels Russes entre 1860 e 1870, e refugiat dins l'Oèst de la Turquia, e tanben lo cherqués e l'abkhaz. Lo fons d'obratges que torna dels seus viatges es un dels mai importants de caucasologia en Occident (Bibliotèca interuniversitària de las lengas orientalas, París).
En 1931, obtenguèt un pòste de lector de francés a l’université d'Uppsala, en Suècia. Aquel passatge a Uppsala ajudarà mai tard Michel Foucault, son protegit, a i èsser tanben nomenat. Daissèt aquela plaça en 1933 e obtenguèt, mercé a la proteccion de l’indianista Sylvain Lévi, una plaça d'encargat de conferéncias en sciéncias religiosas. Enseguida foguèt nomenat « director d’estudi comparatiu de las religions dels pòbles indoeuropèus » a la <abbr class="abbr" title="Cinquième">Va section de l’Escòla practica dels nauts estudis. Tenben pren de leissons de sinologia donadas per Marcel Granet, redigís d'articles nacionalistas jol pseudonime de Georges Marcenay e frequenta Marcel Mauss. En 1938, escriguèt Jupiter Mars Quirinus, on menciona pel primièr còp sa teoria de las tres foncions.
En 1941, es expulsat de l’ensenhament per èsser francmaçon. Es alara jos la proteccion del paire Dabosville, director de l’Escòla Saint-Martin-de-França a Pontoise, que lo pren coma ensenhaire de latin e de grèc. Torna a l’universitat l’an seguent après l’intervencion de Jérôme Carcopino. Ensenha al Collègi de França, de 1949 a 1968, a la cadièra de las civilizacions indoeuropèas creada per el.
Alara se retira mas, pendent tres ans, contunha de donar de conferéncias als Estats Units, a la universitats de Princeton, Chicago e Los Angeles. Comença alara un trabalh de compilacion de son òbra. Publica los tres volums de Mite e Epopèia en 1968, 1971 e 1973. En 1970, intra a l’Acadèmia francesa en 1978. Son esposa Madeleine moriguèt en 1987.
De 1952 fins 1972, viatja sovent dins lo Caucàs per i estudiar las lengas e mitologias.
Òbras de mitologia comparada : la teoria de la trifoncionalitat
Dempuèi sa tèsi, causís son domèni de recerca: la mitologia comparada. Au començament, incitat dins aquela direccion per Antoine Meillet, que vol que torna prene l'estudi de la religion indoeuropèu ont aviáestat abandonada fa de decenias, es abandonat pels seus parelhs filològs que li repròchan, d'unes, d'inclure tròp de mitologia dins los estudis literaris e, pels autres, de tòcer los fachs per sla seuna teoria.
Sa descobèrta de la cultura ossèta (darrièra branca subreviventa dels Alans, descendents dels Scits), estudiada de per abans per Vsevolod Miller, li fa tornar a aquela via de rerca. En efièch, aqueles se projèctan dins lo pòble mitic dels Nartes. Aquel mond mitic dels Nartes es fòrça pròcha dels monds mitics indoeuropèus (los monstres e los dracs i sont los mèsmes). E tanben, aquel pòble dels Nartes se divisa explicitament en tres familhas: Publica en 1930 un article, La Preïstòria indoiraniana de las castas, ont fa un rapòrt entre la division en tres categorias de la societat en Índia d'aquela trobada en Iran ancian. Se pòt remarcar que l'Iran d'ara es lo sol país musulman dotat d'un clergat.
En 1938, lo rapòrt rasonat entre brahmans indians e flamines romans li permet d'analizar la foncion del sobeiran dins las societats indoeuropèas. I jonh lo rapòrts ja fachs entre societats indianas e iranianas ancianas a l'observacion dels flamines, collègi dels prèires romains. Los flamines majors fasián lo culte dels tres dieus Jupitèr, Mart e Quirin, que los caractèrs correspondon a las tres foncions de comandament e del sacrat, de fòrça guerrièra e de feconditat. La foncion de sobeiranetat se descompausa, ela, en dos penjals segon çò dich : Anant mai luènh dins sos rasonaments (vejatz son libre mai aisit d'accés, Jupitèr Març Quirin (1941)) formaliza la teoria de las tres foncions (sobeiranetat e religion, guèrra, produccion), triparticion que se trapa dins lo vocabulari, l'organizacion sociala e l'ensems legendari de totes los pòbles indoeuropèus : Dins aquela societat, los perlongaments son encara mai importants : dins lo grand poèma epic indian Mahabharata, cada eròi agís segon l'esquèma trifoncional, segon lo caractèr e a plaça del dieu que n'es lo representant.
Dumézil mòstra enseguida que l'istòria oficiala de las originas de Roma es una meda en scèna d'aquela mèsma ideologia estructuranta. En consequéncia, seriá van de cercar a destriar legenda e istòria al subjècte de Romul e dels seus successors.
Legat a las sciéncias umanas
La trifoncionalitat dumeziliana, s'aguèt un impacte fòrça important suls estudis indeuropèus, demota encara l'objèctte de controvèrsia.
Urartu
Urartu èra un reiaume antic situat sus lo plan armèni. Format au sègle IX avC, venguèt una poissança majora de la region au sègle VIII avC capabla de resistir ais armadas assirianas. Dispareguèt au sègle VI avC dins de condicions mau conegudas.
Georges Dumézil
Legat a las sciéncias umanas
Sos metòdes de trabalh influencièron fòrça l'ensems d'una disciplina, l'estudi de las religions antiques : cambièt lo biais de las estudiar, creant l'estudi comparat de las mitologias, tanben mostrant que las divinitats existissàn pas d'esperelas, e que se caliá far portar los estudis suls paires o los grops de dieus (al biais qu'èran celebrats dins los recits mitics). Totas aquelas analisis portan sus l'estructura dels mites e dels recits, aprochant pas jamai de fachs isolats.
Donc es lo creator d'una disciplina novèla, e avançar a palpas, elaborar una metodologia: e anèt fins a renegar l'integralitat de son òbra anteriora a 1938 (que d'unes dels adversaris contunhan eancara a criticar).
Las òbras de Dumézil donent un vejaire nòu entre autre sus les religions grègas, romanas, indianas de las originas aucèron sovent l'opposicion, fins a de criticas vivas, dels especialistas d'aqueles domènis rebutan los apòrts novèls de la mitologia comparada dins lors domènis respectius. Arnaldo Momigliano, istorian de la Roma antica, que critiquèt fòrça la tèsis trifoncionnalista, n'es un exemple d'entre autres. L'indianista alemand Paul Thieme èra un dels seus adversaris mai resolut. D'entre los istorians de las religions ancianas, Dumézil deguèt s'enfrentat francament al britanic H. J. Rose, al neerlandés H. Wagenvoort, e al francés, André Piganiol.
Lo metòde Dumézil faguèt escòla, coma per : Foguèt l'antropològ Claude Lévi-Strauss que  prononcièt son discours de recepcion a l'Acadèmia francesa.