cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chammes
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bourg-Saint-Christophe
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pòble mencionat dempuèi lo. Bastiment d'un castèl fòrt al.
Le village prend le nom de Bourg-sans-Fontaine pendant la Révolution Française.
Brion (Ain)
Brion en arpitan (Brion en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Castèl fòrt dels sires de Coligny mencionat dempuèi lo.
Creada per deslligament de Géovreissiat lo 25/03/1845.
Château fort des sires de Coligny mentionné dès le.
Créée par détachement de Géovreissiat le 25/03/1845.
Baria
La baria (simbòl: ba) es una unité de pression del sistèma CGS. Una baria val una dina par centimètre carrat o 0,1 Pa.
Una baria representava donc una valor de pression fòrça feble. Se li preferissiá mai sovent un de sos multiples, lo bar, que valiá 1 000 000 barias.
Boniches
Boniches es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Buciegas
Buciegas es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Buenache de la Sierra
Buenache de la Sierra es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Landeda
Landeda en breton ( Landéda en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
thumb|left|Una plaja de Landéda (Penn-Enez) Vila litorala del littoral de la Mange, a la cœur de la Còsta de las Legendas, Landéda forma una presqu'isla entre doas abers, la Aber-Wrac'h (Aber Ac'h) al nòrd e lo Aber-Benoît (Aber Benniget) al sud, #que lo extremitat fòrça retalhada forma-quitament la presqu'isla de Santa-Marguerite. La municipalitat ne fa partida de la Comunitat de municipalitats de Plabennec e dels Abers.
thumb|left|Une plage de Landéda (Penn-Enez) Ville côtière du littoral de la Manche, au cœur de la Côte des Légendes, Landéda forme une presqu'île entre deux abers, l'Aber-Wrac'h (Aber Ac'h) au nord et l'Aber-Benoît (Aber Benniget) au sud, dont l'extrémité très découpée forme elle-même la presqu'île de Sainte-Marguerite. La commune fait partie de la Communauté de communes de Plabennec et des Abers.
Beteta
Beteta es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Buendía
Buendía es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Buenache de Alarcón
Buenache de Alarcón es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Benivai
Benivai (Bénivay-Ollon en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand per Benivai son ''Castrum de. Beuvennay (1293), Castrum de Benivayo (1300), Benneuvay (1317), Benivais (1777), Benevais'' (1788).
Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand per Aulon son Castrum de Avalono (1252), Castrum de Aulono (1284), Aulon (Sègle XVIII), Olon (1705), Ecclesia de Aulono (1670).
Campillo de Altobuey
Campillo de Altobuey es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Campillos-Paravientos
Campillos-Paravientos es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Sperneg
Istòria
La parròquia de Epiniac fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Pierre.
Mathilde, Madama de Landal, #cedir en 1228 los #Dire de Epiniac als fraires del Abbaye La nòstra-Madama del Tronchet #qu'en julhet 1244 los #cedir al Capítol de Dòl.
La paroisse d'Epiniac faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Pierre.
Mathilde, dame de Landal, céda en 1228 les Dîmes d'Epiniac aux moines de l'Abbaye Notre-Dame du Tronchet qui en juillet 1244 les cédèrent au Chapitre de Dol.
Saint-Laurent-sur-Mer
Saint-Laurent-sur-Mer es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Sant-Laurent-sus-Mar es una municipalitat littorale de la mar de la Manja, situada dins lo país del Bessin, a 17 quilomètres de Bayeux.
Saint-Laurent-sur-Mer est une commune littorale de la mer de la Manche, située dans le pays du Bessin, à 17 kilomètres de Bayeux.
Istòria
Sant-Laurent-sus-Mar es amb Colleville-sus-Mar e Vierville-sus-Mar una dels tres comunas #que voregen la plaja de Omaha la Sagnant, anautit-luòc del débarquement aliat de la.
Saint-Laurent-sur-Mer est avec Colleville-sur-Mer et Vierville-sur-Mer une des trois communes qui bordent la plage d'Omaha la Sanglante, haut-lieu du débarquement allié du 6.
Ceignes
Ceignes en arpitan ( Ceignes en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Campos del Paraíso
Campos del Paraíso es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Chevigney-sur-l'Ognon
Chevigney-sur-l'Ognon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ardilleux
Ardilleux es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Pierres (Calvados)
Pierres  es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
La municipalitat es en Bocage virois, a Unitat|6|km al nòrd-oèst de Vassy e a Unitat|14|km  a l'èst de Vire.
La commune est en Bocage virois, à 6 km au nord-ouest de Vassy et à 14 km à l'est de Vire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lye
Lye es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Canalejas del Arroyo
Canalejas del Arroyo es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Cañamares
Cañamares es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Cañada del Hoyo
Cañada del Hoyo es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Châtillon-sur-Chalaronne
Châtillon-sur-Chalaronne en arpitan ( Châtillon-sur-Chalaronne en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Cañada Juncosa
vinheta
Cañada Juncosa es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Sistèma CGS
Lo sistèma CGS es un sistèma d'unitats de mesura de las grandors fisicas, que las unitats de basa son :
Fondament e usatge
Le sistème CGS foguèt prepausat per la British Association for the Advancement of Science en 1874. Foguèt utlizat en sciéncia fins a la mitat del sègle XX. En 1946 lo Comitat internacional dels pes e mesuras aprova lo sistèma MKSA (mètre (m), quilograma (kg), segonda (s), ampèr (A). Ara lo Sistèma internacional d'unitats reten set unitats de basa.
Lo sistèma CGS demora fòrça utilizat dins unes domènis de la sciéncia. Per exemple, en conductimetria, las constantas de cellulas son donadas en cm-1. En espectroscopia infraroja o UV-visible, l'unitat mai sovent utilizada es tanben lo cm-1. Dins la classificacion periodica, las unitats son en grama par mól (e non pas en kg/mol coma deuriá èsser lo cas dins lo sistèma MKS). Aqueste sistèma es tanben fòrça utilizat en astronomia ont de fluses s'exprimisson sovent en erg/s/cm/Hz, o encara en gravimetria.
Campillos-Sierra
vinheta
Campillos-Sierra es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Oison (Loiret)
Oison es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom de Oison es d'origina gallo-romaine, mas abans los Romains, dels òmes avián traversat lo territòri de la comuna. Qualques vestigis préhistoriques e ancians aguèron descobèrt sul territòri de la comuna. S'es trobat silex talhats e de las pigassas del Neolític.
En l'an 1005, la granja de Mamonville a citat a la glèisa Santa-Pierre-lo-Puellier de Orléans : "Mamonis villam". Dempuèi la, aquel sojorn aperten dins l'otèl-Dieu de Orléans e lududes apertendrà pendenta de nombroses sègles. Egalament a, Algrain Bouteiller, chanoine de Santa-Crotz a Orléans, dona dins l'otèl-Dieu d'aquela vila, la glèisa de Oison #que possedissiá n'eiretatge.
Divèrses senhors de la familha Rochou de Amoy se son distinguits per la siá generositat : lo un d'eles a dotat la glèisa d'un presbytère e d'un jardin. En 1793, i i aviá dos sacerdòts en la parròquia : François Joseph Sutin, curé, sacerdòt rebèl #que #morir sul échafaud ; lo paire Norbert, capucin ligat a la capèla del castèl de Amoy #escapar a las investigacions. A anotar que la capèla del castèl existís totjorn.
Le nom d'Oison est d'origine gallo-romaine, mais avant les Romains, des hommes avaient traversé le territoire de la commune. Des vestiges préhistoriques et antiques furent découverts sur le territoire de la commune. On a retrouvé des silex taillés et des haches du Néolithique.
En l'an 1005, la ferme de Mamonville est citée à l'église Saint-Pierre-le-Puellier d'Orléans : "Mamonis villam". Dès le, cette demeure appartient à l'hôtel-Dieu d'Orléans et elle lui appartiendra pendant de nombreux siècles. Également au, Algrain Bouteiller, chanoine de Sainte-Croix à Orléans, donne à l'hôtel-Dieu de cette ville, l'église d'Oison qu'il possédait en héritage.
Plusieurs seigneurs de la famille Rochou d'Amoy se sont distingués par leur générosité : l'un d'eux a doté l'église d'un presbytère et d'un jardin. En 1793, il y avait deux prêtres dans la paroisse : François Joseph Sutin, curé, prêtre réfractaire qui mourut sur l'échafaud ; le père Norbert, capucin attaché à la chapelle du château d'Amoy échappa aux recherches. À noter que la chapelle du château existe toujours.
Polenta
La polenta es una farina de milh. Fòrça consomada dins lo nòrd d'Itàlia, lo Tecin, la Contéa de Nissa, la Savòia e la Corsega, la Bulgaria, la Romania e la Moldàvia, se présenta jos forma de còca o de farineta a basa de semola o de farina de milh.
Natura o cremosa, pòt èsser servida cauda, cuècha al bolh o al lach o encara en còca passadas a la padena.
Nom
Lo mot « polenta » èra ja conegut dels Romans, que designava un farineta d'òrdi. Se pòt ligat als autres mots latins puls (= farineta) et pollen (= flor de farina). Épicur se declarava satisfach « coma Jupitèr se li èra donat de polenta e d'aiga ».
Las basas de cerealas abans cosesons
vinheta|Plat de polenta amb un fricòt de carchòfas. vinheta|Preparacion de la polenta La semola es mai jauna, mai granulosa que la farina, mai blanca (Venèt). Pòt èssrt mai negra, a l'apondre de farina de blat negre (polenta taragna en Valtellina). La mòlta es variabla d'una region a l'autra. La consisténcia, mai o mens espessa, tanben.
En Corsega, se fa la « pulenda » es facha amb de farina de castanha e ten la forma d'un pan un pauc sucrat acompanhant los repais ivernals.
Las cosesons
L'industria alimentària vend uèi de polentas precuècha. Lo temps de coseson, sonque de cinc minutas a la temperatura de bolh atmosferic, es ara corrent.
Écluzelles
Écluzelles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Polenta
Composicions finalas dels plats e tradicions devèrsas
Endacòm mai qu'Itàlia la polenta es sovent consomada dins sa forma tradicionala dins los repais dels vilatges del naut País Niçard e en Savòia. Cuècha a l'aiga, s'apond de burre, de formatge o de salsa de tomatas. Es lo cas tanben de la Val d'Aosta, que presenta dins aqueste sens mai d'aprochament amb las regions transalpinas limitròfas qu'amb lo rèste de l'Itàlia. En la Contéa de Nissa, es sovent manjada acompanhada de dòba per li fèstas de vilatges que si debanon durant l'invèrn.
Dins la region de l'anciana Transilvània (al país de Romània) e dins lps Carpats la version es cuècha al forn après lo bolh, amb un formatge especial de fesa e des lardons.
Apòrts nutricionals
Coma los autres aliments fach a basa de cerealas, aquesta semola de milh es subretot constituida de glucids complèxes assadolant (75 %), que se difusan de biais lent dins l'organisme. Per las vitamines, pòrta de vitaminas B, coma la vitamina B9.
Cañaveruelas
Cañaveruelas es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Rocquencourt (Ivelinas)
Rocquencourt  es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Bèlagarda de Diés
Bèlagarda de Diés (Bellegarde-en-Diois en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Atestacions istoricas
Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand son Castrum de Bellagarda (1347), Ecclesia Beati Petri Bellegarde (1509).
Atestacions occitanas
Lo nom de la comuna es estat ortografiat Bèlagarda  o Belagarda per Han Shook. Es estat ortografiat Bellegarda en Diois dins la revista occitana locala Pòrta d'Òc.
Etimologia
Bèlagarda es adoncas atestat Bella Garda en 1347. Garda ven del germanic *wardon, « gardar », wart, « garda », puèi « torre de gaita », puèi « fortalesa » en general; bèla es simplament un adjectiu valorizant. Los noms dau tipe Bèlagarda son doncas associats a de fortalesas, de torres de gaita; son presents en Occitània e en Arpitània e gaireben absents en França pròpiament dita. La sola comuna d'aquel nom i es Bellegarde, dins lo Loiret, e lo nom es un transferiment d'un nom occitan francizat : lo vilatge se disiá Choisy-aux-Loges fins au 6 d'agost 1645, quand son senhor, Roger II de Saint-Lary de Bellegarde (~1562-1646), que sa familha sortiá de Belagarda, dins lo Gers e de Sent Lari, dins la Nauta Garona, instaurèt lo nom novèl.
Realizacion fonetica e toponim occitan
Lo nom de la comuna es prononciat [ˌbɛǀɔˈɡaʀdɔ de ˈdjes].
El Cañavate
vinheta
El Cañavate es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Cañaveras
Cañaveras es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Geraise
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Champéon
Champéon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 2009, doas eolianas an elevat en la municipalitat.
En 2009, deux éoliennes sont élevées dans la commune.
Chavannes-sur-Suran
Chavannes-sur-Suran en arpitan ( Chavannes-sur-Suran en francés) es una comuna francesa situada dins la region d'Auvèrnhe Ròse Aups e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cañete (Espanha)
Cañete es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Merléac
Mèreliac en galò; Merleag en breton ( Merléac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Carboneras de Guadazaón
vinheta
Carboneras de Guadazaón es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Carrascosa
Carrascosa es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Cardenete
Cardenete es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Carrascosa de Haro
Carrascosa de Haro es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Casas de Garcimolina
Casas de Garcimolina es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ardin
Ardin es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Cañizares
Cañizares es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ardin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Casas de Benítez
vinheta
Casas de Benítez es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Casas de Fernando Alonso
Casas de Fernando Alonso es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ormes (Loiret)
Ormes  es una comuna francesa administrada per lo departament de Loiret de la region dau Centre.
Geografia
La vila a situat a 118 km al Sud-Oèst de París, 8,5 km al Nòrd-Oèst del centre de Orléans, al nòrd de la Loire, en lisière de la region naturala de Beauce, en la airal urban e la unitat urbana de Orléans.
La ville est située à 118 km au Sud-Ouest de Paris, 8,5 km au Nòrd-Ouest du centre d'Orléans, au nord de la Loire, en lisière de la région naturelle de Beauce, dans l'aire urbaine et l'unité urbaine d'Orléans.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo sieu nom ven de « Ulmus », nom d'una villa gallo-romaine. Aquela aucupacion gallo-romaine a testificat per registres archéologiques près del castèl de la Riffaudière, en trobant una soscava e de divèrses elements d'aquela epòca (moneda, poterie…).
Son nom vient de « Ulmus », nom d'une villa gallo-romaine. Cette occupation gallo-romaine est attestée par des fouilles archéologiques près du château de la Riffaudière, retrouvant une cave et plusieurs éléments de cette époque (monnaie, poterie…).
Certines
Essèrtenes en arpitan ( Certines en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Certines Fa partida de la Bressa.
Certines fait partie de la Bresse.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom de Certines ven del ancià francés "essarter" #que significava défricher. La municipalitat se trucava a l'origina ESSARTINES e es vengut pichon a pichon CERTINES.
Le nom de Certines vient de l'ancien français "essarter" qui signifiait défricher. La commune s'appelait à l'origine ESSARTINES et est devenue petit à petit CERTINES.
Le Pin (Calvados)
Le Pin en normand (Le Pin en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Besinhan
Besinhan (Bésignan en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Victor Segalen
Victor Segalen, nascut a Brest lo 14 de genièr de 1878, mòrt lo 21 de mai de 1919 a Huelgoat, èra un poèta, e tanben mètge de marina, etnograf e arqueològ francés.
Besinhan
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Victor Segalen
thumb|Santuari prèp de [[Xiao Xiu fotografia de V. Segalen en 1917]] upright=1.5|thumb|Universitat Victor Segalen a Bordèu
Casas de Haro
Casas de Haro es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Victor Segalen
Biografia
Aprèp d'estudis de medecina a l'Escòla Principala del Servici de Santat de la Marina de Bordèu, Victor Segalen foguèt enviat en Polinesia Francesa. Li agradava pas de navegar en mar mas profeitava de las escalas per descobrir de novèls païsatges e d'autras culturas e civilizacions. Demorèt a Tahiti en 1903 e 1904. Pendent una escala a las illas Marquesas, comprèt los darrièrs crocadisses de Paul Gauguin, mòrt tres meses abans qu'arribèt. I escriguèt un libre, les Immémoriaux (1907) (Los Immemorials), emai un jornal e d'ensags sus Gauguin e Rimbaud, que sonque foguèron publicats en 1978.
Besinhan
Topinimia
Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand son Besignanum (1275), Castrum de Businano (1293), Castrum de Besingnano (1296), Castrum de Busignano (1343), Besinhanum (1378).
Victor Segalen
Biografia
En 1908, anèt en China ont sonhèt las victimas de l'epidemia de pèsta en Manchoria. En 1910, decidiguèt de s'installar en China amb sa femna e son filh. La primièra edition de Stèles (Estelas) se faguèt a Pequin en 1912. En 1914, entreprenguèt una mission arqueologica consacrada als monuments funeraris de la Dinastia Han. Aquel estudi sus las esculturas chinesas foguèt publicat en 1972 (Grande Statuaire chinoise, Granda Estatiaria Chinesa). Concernissent l'estil renovèla lo genre de l'exotisme alara qu'èra encara tròp candid e etnocentric.
En China, encontrèt un dels rars Europèus qu'alara s'i trobavan, lo sinològ bèlga Charles Michel que lo marquèt fòrça e que li inspirèt lo personatge de René Leys.
A la fin de sa mission en China, desirèt d'anar en Birmania abans la fin de 1914 mas coma èra militar, l'11 d'agost de 1914 foguèt mobilizat per la Primièra Guèrra Mondiala.
Moriguèt per accident, segon los estats militars, lo 21 de mai de 1919 dans la selva d'Huelgoat, un exemplar d'Hamlet dins la man. Una ferida al talon et un garròt fa pensar que Segalen se copèt amb una una espasa talhada de biais e que, s'estavanissent, moriguèt d’una emorragia.
En 1934, l'Estat francés l'inscriguèt al Panteon de París coma « escrivan mòrt per França pendent la Guèrra de 1914-1918 ».
Le nom de Victor Segalen foguèt adoptat per una de las universitats de Bordèu, aquela ont faguèt sos estudis (Universitat Victor-Segalen Bordèu 2), e per la Facultat de Letras e Sciéncias socialas de Brest, sa vila mairala, e pel Licèu francés internacional de Hong Kong.
Referéncias
<References/>
Casas de Guijarro
Casas de Guijarro es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Chapois
Chapois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Neuville-aux-Bois (Loiret)
Neuville-aux-Bois  es una comuna francesa administrada per lo departament de Loiret de la region dau Centre.
Geografia
La vila a situat a una vintena de quilomètres al nòrd de Orléans entre los regions naturalas de la bòsc de Orléans e de la Beauce.
La ville est située à une vingtaine de kilomètres au nord d'Orléans entre les régions naturelles de la forêt d'Orléans et de la Beauce.
Besaias
Besaias (Bésayes en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Neuville-aux-Bois (Loiret)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Besaias
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Neuville-aux-Bois (Loiret)
Istòria
Dels objèctes del neolític an #èsser trobats sus la comuna.
En lo moment del bastiment de la autoroute A19, los registres preventius portadas per la Institut nacional d'investigacions archéologiques preventivas (INRAP) an meses a jorn de las bastissas agricòlas en datant V, II e E sègle abans Jesucrist. Entre los quinze silos trobats, set an #èsser réutilisés coma luòc de sépulture. S'a aital meses a jorn una femna engalanada d'una torque e de doas bracelets .,
Besaias
Atestacions istoricas
Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand son Basaicas (998), Basaias (1070), Baisayas (1240), Baisaias (1247), Baisais (1281), Besaes (1418), Bessaies (1449), Bessayes (1449), Besseyarum (1449), Baysays (1494), Besayes sur Charpey (1563), Cura Besayarum (1549), Prioratus de Basayas (Sègle XIV), Prioratus Beyseyarum (Sègle XV).
Neuville-aux-Bois (Loiret)
Istòria
L'aucupacion romaine a testificat per de nombroses luòcs (una desena).
Besaias
Atestacions occitanas
Lo nom de la comuna es estat ortografiat Besaio per F.Mistral en nòrma mistralenca.
Neuville-aux-Bois (Loiret)
Istòria
La primièra mencion del vilatge remonta a 979 jol nom de Novilla. Una glèisa i es édifiée al per bénédictins. Lo appellation Neuville-a las-Porterias précéde lo sieu nom actual.
Besaias
Etimologia
Segon JC.Bouvier, lo toponim auriá per origina un nom de persona, Besius completat per -acas (sos-entendut "terras").
Neuville-aux-Bois (Loiret)
Istòria
Es cap de-luòc del district de Neuville de 1790 a 1795.
La linha de camin de fèrre Orléans-Malesherbes, inaugurada lo 18 d'agost 1872 e barrada als viatgèrs lo 4 d'octòbre 1969 passava per aquela vila.
Besaias
Realizacion fonetica e toponim occitan
La prononciacion dau nom de la comuna es [beˈzajɔ]. Sa transcripcion en occitan poiriá èstre Besaias, sus la basa de l'etimologia segon Bouvier, o Baisaias, sus la basa de las atestacions istoricas mai ancianas ont se pòt notar l'absencia de fòrma en "bes-" abans 1418. La fòrma Baisaias es coerenta amb la prononciacion locala que coneis una atenuacion dau diftong -ai- en [e].
Neuville-aux-Bois (Loiret)
Istòria
Des objets du néolithique ont été retrouvés sur la commune.
Lors de la construction de l'autoroute A19, les fouilles préventives menées par l'Institut national de recherches archéologiques préventives (INRAP) ont mis au jour des bâtiments agricoles datant des V, II et I siècle avant Jésus-Christ. Parmi les quinze silos trouvés, sept ont été réutilisés comme lieu de sépulture. On a ainsi mis au jour une femme parée d'une torque et de deux bracelets .,
L'occupation romaine est attestée par de nombreux sites (une dizaine).
La première mention du village remonte à 979 sous le nom de Novilla. Une église y est édifiée au par des bénédictins. L'appellation Neuville-aux-Loges précéde son nom actuel.
Elle est chef-lieu du district de Neuville de 1790 à 1795.
La ligne de chemin de fer Orléans-Malesherbes, inaugurée le 18 août 1872 et fermée aux voyageurs le 4 octobre 1969 passait par cette ville.
Pannes (Loiret)
Pannes  es una comuna francesa administrada per lo departament de Loiret de la region dau Centre.
Geografia
Pannes A situat en lo airal urban de Montargis e en la region naturala del Gâtinais.
Pannes est située dans l'aire urbaine de Montargis et dans la région naturelle du Gâtinais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Casasimarro
vinheta Casasimarro es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ostal de Borbon (Espanha)
En Espanha, l'ostal de Borbon (Casa de Borbón en castelhan) es lo nom oficial de la dinastia regnanta sul reialme dempuèi la pujada al tròn de felip V, fellen agnatic de Loís XIV.
Al nòrd del Pirenèus, tractat coma de filh de França, lo rei Felip V aviá estat creat a sa naissença duc d’Anjau, d’ont lo nom frequent de l'ostal de Borbon-Anjau (Casa de Borbón-Anjou), tanben utilizat al subjècte de sa descendéncia a la nacionalitat espanhòla eissida dels mascles.
Essida de ostal de França, e mai precisament de la branca dels Borbons, la branca succedís en Espanha als Absborgs a la seguida de las victòrias dels partisans borbonians pendent la guèrra de la Succession d’Espanha, en 1700. Dos còp restablida al sègle XIX (en 1813 e en 1874), la familha regna de nòu sul reialme espanhòl depuèi 1975, dins l'encastre de la Tresena Restauracion. Lo sobeiran actual es Felip VI, rei d'Espanha dempuèi 2014.
Accession al tròn
esquèrra|vinheta|188x188px|[[Felip V d'Espanha|Felip V, fondator de la branca dels Borbons d'Espanha.]] La branca d’Anjau, dicha en Espanha de Borbon, es eissida de Feli de França, duc d’Anjau, fellen de Loís XIV. A la mòrt de Carles II, darrièr sobeiran dels Absborg d'Espanha, son legatari universal lo duc d'Anjau es proclamat en 1700 rei d’Espanha jol nom de Felip V. L'oposicion dels Absborgs d'Àustria, e la crenta de l'Euròpa de veire lo reialme de França assurir sa supremacia prenent l'empèri espanhòl, provòca l'annada seguenta la Guèrra de Succession d'Espanha, a l'eissida de que Felip V garda son tròn mas deu, pel tractat d'Utrecht, renonciar a sos drechs sus la corona de França, fasent fracaçar los projèctes d'union de Loís XIV. Los Borbons regnèron de 1700 a 1808, de 1814 a 1868, de 1875 a 1931 e de nòu a partir de 1975, amb Joan Carles Ièr (1975-2014) puèi Felip VI (dempuèi 2014).
Invasion bonapartista
En 1808, lo soslèvament d'Aranjuez fòrça Carles IV a abdicar en favor de son filh Ferrand, mas aqueste darrièr es a son torn capvirat pels Franceses, al benefici Josèp Bonaparte. La guèrra d'independéncia espanhòla mèna lo retorn dels Borbons, Ferrand VII es tornat al tròn. En 1873, l'aveniment de la Primièra Républica espanhòla se substituís a la monarquia, mas los Borbons tornan al poder en 1875 amb Anfós XII.
Lei salica en Espanha?
vinheta|264x264px|Los trebles eritats de la Succession acaban amb l'Espnha del Sègle d'aur La familha reiala d'Espanha se dividiguèt al sègle XIX en doas linhas rivalas. La linha mascla, eissida de Carles de Borbon, s’opausava a la linha regnanta, eissida d’Isabèl II, reina d’Espanha, e de son espós lo rei consòrt, Francés d'Assisi de Borbon. Los « carlistas » acceptavan pas la succession femna; al nom de la lei salica, organisèron de guèrras civilas. La branca carlista s'atudèt en 1936, Anfós XIII, venent l'ainat novèl dels Borbons d'Espanha.
Retorn de la democracia en Espanha
Jol regne d'Anfós XIII, l'Espanha coneis de 1923 a 1930 lo periòde de la dictatura de Miguel Primo de Rivera. Lo 14 d'abril de 1931, la Segonda Republica espanhòla es proclamada, e Anfós XIII es exilat. La Republica es ensguida capvirada per la victòria du camp nationalista pendent la guèrra d'Espanha : Francisco Franco ven cap de l'Estat. Los pretendants a la corona Jaume Enric de Borbon, « duc de Segovia », e Joan de Borbon, « comte de Barcelona », son pasmens escartats. Amb la lei de succession del cap de l'Estat de 1947, l'Espanha franquista torna a venir oficialament un reialme, mas desprovesit de rei, Franco demeurant al poder. Es sonque lo 21 de juilhet de 1969 que lo filh de l'infant Joan, Joann Carles, es oficialament designat coma successor del cap de l'Estat, amb l'acòrdi de son oncle l'infant Jaume. Puja sul tròn lo 22 de novembre de 1975, après la mòrt de Franco. Ten enseguida un ròtle decisiu dins la transicion democratica espanhòla.
La Pommeraye (Calvados)
La Pommeraye  es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Establida a una trentena de quilomètres al sud de Can, la municipalitat de la Pommeraye a situat près de la Adorna.
Établie à une trentaine de kilomètres au sud de Caen, la commune de La Pommeraye est située à proximité de l'Orne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Orville (Loiret)
Orville  es una comuna francesa administrada per lo departament de Loiret de la region dau Centre.
Geografia
Orville se situe à environ 4 km de Puiseaux, 9 km de Malesherbes et 15 km de Pithiviers.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat de Orville aviá per suzerains los senhors de Bouteillier a. En los vestigis ancians s'es descobèrt un tumulus del Hallistatt, dels sépultures e dels bijoux.
Castillejo-Sierra
Castillejo-Sierra es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Orville (Loiret)
Istòria
La commune d'Orville avait pour suzerains les seigneurs de Bouteillier aux. Dans les vestiges antiques on a découvert un tumulus du Hallistatt, des sépultures et des bijoux.
Besaudun
Besaudun (Bézaudun-sur-Bîne en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand son Bosedunum in pago Diense (739), Bezaudunum (1211), Castrum Bezauduni (1225), Castrum de Bezenduno (1324), Befaudunum (1332), Besodun (1421), Besouduc (1529), Besoudun (1576), Bezodun (1788), Besaudun (1788), Ecclesia Sancti Michaelis de Besalduno (1032), Capella de Bezauduno (Sègle XIV), Cura de Besoduniz (1590), Ecclesia parrochialis Sancti Michaelis de Besoduo (1509).
Rolleboise
| cp =78270 | mandat        = 2008-2014 | gentilici =Rolleboisiens Rolleboisiennes (en francés) | alt mej =60 | alt maxi =123 | km²           =2.96 }} Rolleboise es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Champfrémont
Champfrémont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge es d'origina gallo-romaine. Aiçò èra alavetz. Los senhors de Champfrémont son d'en un autre luòc coneguts dempuèi longtemps e en 1126 èra question del camp Frémusio(forma medievala latinisée) Champfrémoux en 1450 de contunh, per evolucion phonétique Champfrémont.
Le village est d'origine gallo-romaine. C'était alors. Les seigneurs de Champfrémont sont d'ailleurs connus depuis fort longtemps et en 1126 il était question du camp Frémusio(forme médiévale latinisée) Champfrémoux en 1450 puis, par évolution phonétique Champfrémont.
Castillejo de Iniesta
Castillejo de Iniesta es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ruan (Loiret)
Ruan es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Geografia
Ruan A situat a 23 km al nòrd de Orléans.
Es sul territòri de la municipalitat #qu'a situat lo terminus de la via experimentala de la aérotrain, #que li caliá connectar Orléans a París.
Castillo de Garcimuñoz
Castillo de Garcimuñoz es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ruan (Loiret)
Geografia
Ruan est situé à 23 km au nord d'Orléans.
C'est sur le territoire de la commune qu'est situé le terminus de la voie expérimentale de l'aérotrain, qui devait relier Orléans à Paris.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Castejón (Cuenca)
Castejón es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Cervera del Llano
Cervera del Llano es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Chillarón de Cuenca
Chillarón de Cuenca es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Champagne-en-Valromey
Champagne-en-Valromey en arpitan ( Champagne-en-Valromey en francés) es una comuna francesa situada dins lo departament d'Ain e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Castillo-Albaráñez
Castillo-Albaráñez es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Cueva del Hierro
Cueva del Hierro es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Arthur Bauchet
Arthur Bauchet, nascut a Sant Tropetz le 10 d'octobre de 2000, es un esquiaire andispòrt occitan que competís en categoria "drech".
Biografia
Arthur Bauchet visquèt a Grimaud, fins als 15 ans. S'installèt en 2016 en país gavòt, a Briançon. Esquia dempuèi qu'a 5 ans, a malgrat la malautiá, lo sindròm de Little.
Carrièra
Campionats dau monde d'esqui aupenc de 2017 a Tarvisio:
A sa primièra participacion als Jòcs paralimpics d'ivèrn, a Pyeongchang, se ganha tres medalhas d'argent en davalada, super-G e super-combinat.
Als Jòcs paralimpics de Beijing se ganha tres medalhas d'aur e una de bronze.
Enguídanos
Enguídanos es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Etrúria
thumb|right|Mapa d'Etrúria a son espandiment maximal Etrúria èra lo territòri dels Etruscs. Correspond a l'actuala Toscana, anèt pendent lo priòde de son espandiment maximum, al delà de l'Apenin toscoemílian fins la plan de Pò e la seuna boca, a Adria, pòrt antic que dona lo seu nom a la Mar Adriatica. Al sud, lo territòri etrusc s'espandiguèt al delà de Roma (compreda), fins Capoá.
Fresneda de Altarejos
Fresneda de Altarejos es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Etrúria
Las ciutats
Una dotzena de ciutats confederadas, formant une nacion, e correspondent al tant de Lucumonias formavan la Ligua etrusca basada sus la dodecapòli : Véies, Caeré, Tarquinia, Vulci, Volsinii novi, Clusium, Perosa, Cortone, Arretium, Volaterrae, Vetulonia, Rusellae.
Las vilas etruscas èran nombroses, las mai importantas èran:
Las primièras vilas etruscas presentavan pas de plan caracteristica, mas las vilas mai tardièras foguèron bastida segon un plan ortogonal: dos axes, nòrd-sud (cardo) e èst-oèst (decumanus) formant une interseccion dempuèi que s'ordonava la vila, dessenhavan d'illòts afectats a de foncions divèrsas (espaci public, espaci sacrat, demoranças). Adduccion d'aiga, toats, caufatge, comptan d'entre las invencions utilizada mai tard pels Romans.
Foncionament de las ciutats
Aquelas ciutats foguèron d'en primièr governadas caduna per un rei, enseguida per una oligarquia, eissida de las grandas familhas de l'aristocracia. Aquelas vilas gropavan a vegada en confederacions o en ligas de natura religiosa. S'enriquissent amb lo temps mercé a de produchs agricòls de las tèrras a l'entorn, coma amb lo blat, e a un elevatge florissent, a l'expleitacion de minas e al comèrci, las ciutats etruscas capitèron lèu a s'afirmar. Lo pòble etrusc conegut un espandiment entre lo sègle VII e V dins la val del Pò, al nòrd, que las ciutats de Felsina (Bolonha), e de l'actuala Marzabotto, ligadas a Spina, sus la mar Adriatica, ciutat recuelhent l'influéncia del mond grèc, e favorizant lo lucratiu comèrci de l'ambre e de l'estam amb lo nòrd, al sud, dins lo Latium, e amb una fòrta preséncia en Campània, en Corsega enfin a Alalia (arar Aléria). Sus mar al contrari, la concurréncia amb las flòtas de Cartage e grècgas foguèra juste. Roma èra un domèni etrusc pendent un siègle, e la dinastia dels Tarquins, reis d'origina etrusca, rebat la superioritat e l'importança de las ciutats etruscas miègjornalas, que daissèron de traças dins la religion, los usatges, las institucions e los edificis de Roma, plan sonvent confirmadas per l'arqueologia.
Segon l'istorian roman Titus Livius, Lucumon èra en mai lo prenom original de Tarquin lo vièlh, lo primièr rei etrusc de Roma, prenom latinizar en seguida en Lucius.
Govèrn
Lo centre religiós dels Etruscs èra a Voltumna, prèp de Volsinies. Aprèp de fèstas e de jòcs paraetruscs, los representants de la Dodecapòli eligissián un magistrat federal (zilath meχl rasnal, sacerdotes o rex dels Latins) qu'aviá un ròtsle religiós e plan segur economic, mas fòrça pauc politic.
Als sègle VII e VI, aquelas ciutats coneguèron un regim monarquic. Qualques monarcs (o lucumon) venguèron legendaris (Mezence de Caere, Properce de Véies o Thybris), d’autres son atestats pels tèxtes e l’arqueologia (los Tarquins, Servius Tullius, Mastarna de Roma, Porsenna de Clusium). Eissit de l’aristocracia, lor poder sembla aver èsser absolut, mas jos subvelhança d'una oligarquia de princes, e suk domèni politic, religiós e militar. D’en primièr electiva, la reialtat leu venguèt ereditària per las femnas. I a pas cap traça d’assemblada comparable al Senat roman.
Entre la fin del sègle VI e lo mejan del sègle V, un regim republican oligarquic basat sus la tiranniá s’instaurèt dins gaireben totas las ciutats etruscas que se desvolopèt una societat quasi egalitària en una classa unica. Lo poder passèt als princeps (segon la transcripcion latina), oligarcs exercissent de magistraturas (zilath, purth, macstrevc). Las meteissa familhas, rivalas entre elas, exercissent lo poder de contunh.
Economia
thumb|right|Tomba de la caça e de la pèsca, Tarquinia (detalh). La basa de l’economia d'Etrúria èra constituida per l’agricultura, la pesca e la caça mas tanben pirateriá. Las jaças de coire, d’estam, de fèrre, de plomb argentifèr èran espeitadas dempuèi lo periòde villanovian e las minièras trabalhadas ou venduda. La pèira de construccion utilizada mai sovent èra lo tuf volcanic.
Etrúria beneficiava d'un aventatge considerable: los metals qu'èran presents al nòrd-oèst de Roma (monts de la Tolfa) e subretot sur l’illa d’Elbe (Aithaleia).
La metallurgia provoquèt lo desvelopament del comèrci al sègle VII. Los Etruscs exportèron mejans lors pròprias naus d'objètes de bronze (trompètas, ròstres) de l’Espanha a Atenas, de Cartage a la Grand Bretanha, al Danemarc, a la Suècia, e pel sud de la Gàllia, en Alemanha del Sud e en Boèmia. Lo trafic cap a Grècia foguèt mai important (ceramica atica contra blat de Granda Grècia e metals). La Gàllia del Sud comprava de vin e metals e furnissiá dels pèls e l'estam.
Totes aqueles escambis favorizèrrent tanben lo desplaçament de las personas, de las tecnicas e lo mesclatge etnic:
Ar Baol-Skoubleg
Ar Baol-Skoubleg en breton (La Baule-Escoublac en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger. .
Chumillas
Chumillas es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Chambray
Chambray en normand (Chambray en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Frontera (Cuenca)
La Frontera es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Chambray
Istòria
Es en 1018 #qu'una charte de Richard II de Normandie dona coma nom dins aquel vilatge Cammeragus, #qu'es una déformation del latin Cammarus en significant cranc.
C'est en 1018 qu'une charte de Richard II de Normandie donne comme nom à ce village Cammeragus, qui est une déformation du latin Cammarus signifiant écrevisse.
Fresneda de la Sierra
Fresneda de la Sierra es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Fuente de Pedro Naharro
vinheta
Fuente de Pedro Naharro es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Fuentelespino de Haro
Fuentelespino de Haro es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Bonluec
Bonluec (Bonlieu en francés e -sur-Roubion dempuèi 1936) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
Bonluec es situat a 13 km a l'èst de Montelaimar e a 5 km de Marçana.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand son Monasterium Sancti Monialium quod Bonus Locus dicitur (1170), Abbatia Beate Marie Boni Loci (1178), Monasterium Beatœ Mariœ Boni Loci Valentinensis (1277), Abbatissa Boni Loci (Sègle XIV), Prioratus Boni Loci (Sègle XV).
Droue-sur-Drouette
Droue-sur-Drouette es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Geografia
Lo vilatge a situat a unitat|3|km}} a l'Èst de Épernon.
Le village est situé à 3 km à l'Est d'Épernon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Cossí dins fòrça pòbles de França, de las traces de préhistoire apareisson : de pigassas talhadas, educadas, meules.. Suls plateaux vorejant lo riu. Caldrà esperar 768 e l'acte reial de Pépin lo Brèu per saber que los bòsques locales avián ja #èsser donat al capítol de Chartres, aquel darrièr en avent establit cap a 88 una prêtrière al lieudit la Malmaison, municipalitat actuala de Emancé. Es d'aquela darrièra #que depen la capèla a l'ora d'ara glèisa paroissiale. L'existéncia es anciana doncas qu'en lo moment d'una de las divèrsas reconstructions d'aquela capèla, pèiras tombales mérovingiennes per las bordures de las mai pichonas fenèstras roman costat sud. Lo vilatge en tant #que châtellenie #aver# de dependre primièrament Montfort establit a Epernon de contunh del Duché de Epernon sens omettre dels #dire e unas autras talhas a la évêché de Chartres.
Un différend amb aqueles senhors i aguèt luòc, lo Comte de Tolosa fils del rei #venir proprietari del castèl de Rambouillet après Bailleau Armenonville #que #dever çò de ludut cedir, lo comte #voler estendre las caças del castèl e #demandar al capítol de plan voler ont vendre ont logar las tèrras de la Malmaison, mas Armenonville #far tant #que #encobrir pas #poder se far e #caler esperar la siá mòrt perque lo capítol concedís pas un bail al Pòrti de Penthièvre. E es sus aquela basa de tèrras de caça #que se #far la separacion dels departaments, Droue en avent las tèrras de Bailleau Armenonville #demorar en Eure e Loir tandis #que Emancé fasiá partida de la Seine e Oise.
Lo fach de dependre del capítol de Chartres #far qu'en lo moment dels Estats generales de 1789, los sieus representants lor caliá votar a Chartres a la diferéncia de Epernon #que votava a Montfort la Amaury. Amb la fin de preparar lo quasèrn dels doléances, la populacion s'amassa en lo primièr març 1789 jos la houlette de Joseph François Nicolas Vesque, tinenta de bailliage, e 20 comparants sus las 43 inscriches son presents e 7 signèron solament e elegisson per l'endeman Etienne Denis Denis pels representar a Chartres. Una de las primièras mesures de taxis #èsser d'amassar las divèrsas parròquias localas e sustot los bens diches de la "fabrica" per ne far pas #qu'un en benefici de Epernon. En 1793, la campana i aguèt foguèsse, los bens interiors aguèron volat pels responsables de Epernon, la glèisa en essent pas mai mantenuda, #menaçar dempuèi effondrer ...