cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peraleda de la Mata
Peraleda de la Mata es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Banhuel
Politica
A las eleccions municipalas de 2017, la lista Progetto e realtà menada per Franco Bruno obten 70,81% de las voses e 8 sètis, contra 4 a la lista Alternativa per Bagnolo menada per Pierluigi Comba. .
Barge
Barge (Barge en italian) es una comuna italiana dins las Valadas Occitanas. Administrativament dins la província de Coni, dins la region de Piemont.
Zhytòmyr
Zhytòmyr (en ucraïnés: Житомир, en rus: Житомир, en polonés: Żytomierz) es una vila de l'Ucraïna occidentala e la capitala administrativa de l'oblast de Zhytòmyr. Sa populacion s'enauçava a 267,363 abitants en 2017.
Geografia
Jitomir es asagada per lo riu Teteriv, qu'i recèp las aigas de Houyva. Es situada a - pel camin de fèrre a per la rota a l'oèst de Kyiv. La vila es coneguda per sos nombroses edificis religioses, e per son pont en dessús de Teteriv, unic en Ucraïna.
Seron (Hauts Pirenèus)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sé'rou] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de Serono, en latin, en 1300 e 1342, de Serone, en latin, en 1313, de Serono, en latin, en 1379, Seron en 1429, Seron (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
I a pas avut d'explicacion.
Segon Miquèu Grosclaude, eras solucions que son eth latin cella, « ermitatge, petit monastèri », dab eth sufixe diminutiu -onem, o un nom latin d'òmi Cerus o Serus e sufixe -onem (Seron qu'ei dens ua enclava ath interior de Bearn e en Bearn aqueth sufixe que remplaça eth sufixe latin normau -anum). Pr'amor i a pas de certitud sus eth etime, que vau mei gardar era iniciala S-.
Protectorat
Un protectorat èra un regime politic dau periòde coloniau. Èra caracterizat per lo mantenement deis institucions de l'estat protegit e d'una autonòmia locala mai ò mens importanta sus leis afaires intèrns. De son caire, la poissança protectritz èra en carga deis afaires estrangiers, dau comèrci exterior e de la defensa. Durant la Segonda Guèrra Mondiala (1937-1945), lo tèrme designa leis estats mai ò mens fictius creats per lei país de l'Axe (Manchokuò, França de Vichy...) per certanei territòris ocupats.
Bhaskara II
Bhaskara II (1114-1185) èra un matematician e una astronòm indian. Cap de l'Observatòri d'Ujjain, sei trabalhs foguèron a l'origina d'avançadas importantas regardant l'algèbra, l'aritmetica, l'estudi dau movement dei planetas e la geometria deis esfèras. En particular, foguèt probablament lo premier matematician que capitèt de definir e de realizar de calculs diferenciaus.
.top
("cima", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 3 d'agost de 2014.
Peraleda de San Román
Peraleda de San Román es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Garnison
Una garnison es una unitat militara estacionada dins una plaça fòrta (fòrt, castèu...) per la protegir còntra una ataca enemiga. Per extension, lo tèrme designa tanben leis unitats militaras estacionadas en temps de patz dins una vila, compres dins una vila non fortificada.
Marselheta
Marselheta (Marseillette en francés) es una comuna lengadociana en Carcassés, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Commune situada dins l'airal urban de Carcassona sus l'anciana RN610 entre Trebes e Puèg-eric vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Economia
Viticultura: Costièra de Miramont.
Pescueza
Pescueza es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Perales del Puerto
Perales del Puerto es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Jabir Ibn Hayyan
Jabir Ibn Hayyan (vèrs 721, Tus - 815, Kufa) foguèt un alquimista iranian de la segonda mitat dau sègle VIII e dau començament dau sègle IX. Son nom complèt èra Abu Musa Jabir ibn Hayyan Al-Azdi. En Euròpa, es subretot dich Geber qu'èra la forma latinizada de son nom. Foguèt lo premier alquimista que desvolopèt de metòdes scientifics d'experimentacion e es donc considerat coma lo fondator de la quimia modèrna. L'objectiu de sei recèrcas èra la creacion artificiala de la vida a partir d'una teoria de la numerologia eissida de Platon. Fòrça famós, foguèt nomat premier alquimista de la Cort dau califa Harun ar-Rachid.
Dins lo corrent de l'Edat Mejana, son òbra foguèt traducha en latin e venguèt la referéncia deis alquimistas europèus. Pasmens, la màger part de son trabalh, que regardava tanben la medecina e l'astronomia, es perdut. De mai, la traduccion deis òbras totjorn conegudas es malaisada car Jabir Ibn Hayyan e seis estudiants utilizavan un còdi secrèt per leis escriure afin d'empachar sa lectura per lei personas que fasián pas partida de son escòla.
Marcellin Giraud
Marcellin Giraud (Agulha, 5 d'abril de 1815 – Agulha, 6 d'aost de 1884) foguèt un escrivan occitan de Provença.
Periòde dei Primas e deis Autonas
Lo Periòde dei Primas e deis Autonas es un periòde tradicionau de l'Istòria de China que se debanèt de 722 a 481 avC. Fuguèt caracterizat per la division dau país après lo periòde de dominacion de la dinastia Zhou. D'efèct, a partir dau sègle VIII avC, lo domeni reiau dei Zhou e lei principats centraus de Zheng, de Wei, de Chen, de Song e de Lu formèron lo país centrau que gardèron lei tradicions chinesas. En revènge, lei principats perifericas de Yan, de Jin, de Qin, de Chu, de Wu e de Qi desvolopèron de trachs culturaus novèus au contact d'autrei culturas. Pasmens, lei cambis entre leis elèits de cada Cort permetèron de gardar l'unitat de la civilizacion chinesa e mai d'una idèa novèla apareguèt durant aqueu periòde. thumb|left|Division politica de China durant lo Periòde dei Primas e deis Autonas au sègle V avC.
Marcellin Giraud
Biografia
Marcellin Giraud nasquèt a Agulha en 1815. Èra lo nebot de Dieulofet per son maridatge amb Maria Ròsa Dieulofet. Amb ela aguèt doas filhas: Ròsa Josefina Petronila (1848) e Maria Terèsa (1857). Presentèt un poèma La Provença: tablèu cantant en tres partidas au concors d'Ate en 1862 ont obtenguèt sonque la tresena mencion d'onor.
Periòde dei Primas e deis Autonas
En particular, Confuci (551 - 479 avC) desvolopèt seis idèas sus l'òrdre politic, sus lo sobeiran e la moralitat de dirigir l'estat segon leis interès dau pòble que gardèron una influéncia majora sus la filosofia chinesa. D'autrei, coma Shang Yang (vèrs 390 - 338 avC), defendiguèron la creacion d'un estat basat sus l'eficacitat e un sistèma codificat de recompensas e de castigaments. Enfin, apareguèt lo taoïsme qu'èra a l'origina una filosofia basada sus la necessitat per l'òme de respectar lei lèis de la natura. Va evolucionar, en reaccion au confucianisme e ai sistèmas codificats, vèrs un modèl d'individualisme e va inspirar divèrsei rites religiós populars.
Lo Periòde dei Primas e deis Autonas s'acabèt en 481 avC e fuguèt remplaçat per lo Periòde dei Reiaumes Combatents.
Vergies
Vergies es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
La Pesga
La Pesga es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Piedras Albas
Piedras Albas es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Nasir ad-Din at-Tusi
Nasir ad-Din at-Tusi (1201-1274) èra un sabent iranian musulman dau sègle XIII. Durant sa jovença, jonhèt la sècta deis Assassins en causa deis invasions deis armadas mongòlas de Gengis Khan. Pasmens, après la capitulacion deis Assassins a Alamut, acceptèt de jonhar la Cort de l'Ilkhanat e lo khan Hulagu li faguèt bastir un important observatòri a Maragha que venguèt lo centre scientific pus important dau periòde. Foguèt l'autor d'un nombre important d'òbras importantas :
Blins
Blins (Bellino en italian) es una comuna italiana de la comunautat montanhòla de la Val Varacha, dins las Valadas Occitanas. Administrativament dins la província de Coni, dins la region de Piemont.
Shupashkar
Shupashkar (chovash: Шупашкар) o Cheboksary (rus: Чебоксары) es una vila chovasha de Russia, capitala de Chovàshia, e un pòrt sus Vòlga. Sa populacion èra de 497 807 abitants en 2021. A una vila satellita, Shene Shupashkar (chuvash: Ҫӗнӗ Шупашкар) о Novocheboksarsk (rus: Новочебоксарск) a unes sièis quilomètres a l'èst amb una populacion de 120 375 (2021).
Piornal
Piornal es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Shupashkar
Istòria
Los cavaments arqueologics mòstran qu'un establiment de tipe urban es aparegut sul site de Shupashkar a la virada dels sègles XIII e XIV, mentre qu'un establiment bulgaro-chovash ja existissiá sus aquel site.
La granda carta veniciana de Domenico e Francesco Pizigani de 1367 e l'atlàs catalan de 1375 mòstran una vila non marcada en plaça de Shupashkar. Una carta de 1459, realizada per Fra Mauro pel rei de Portugal Anfós V sus la basa de cartas anterioras, mòstra una vila apelada Veda-Suar (chovash: Ватă Сăвар, Vată Săvar, valent a dire Vièlh Suvar) en plaça de Shupashkar.
La primièra mencion escricha sus la vila proven del 1469, de soldats russes que luchavan contra lo Khanat de Kazan. En aqueles tempses la vila s'apelava Çabaqsar e èra poblada per chovashes, tаtars e d'autras. En 1555 los russes i bastiguèron una ciutadèla, qu'es a l'origina de la vila actuala.
En 1708 la vila foguèt declarada centre administratiu del novèlament creat uiezd de Shupaskhar de la gobernia de Kazan.
A la debuta del XX sègle la vila aviá près de 5100 abitants. Aquò la fasiá la vila mai poblada al moment de la creacion de la Region Autonòma Chovasha en 1920 e ne venguèt lo centre administratiu. A la creacion de Republica Autonòma Chovasha en 1925, continús a en èsser la capitala, malgrat l'incorporacion dins Chovashia de la vila d'Alatyr, qu'a l'epòca la despassava largament en populacion.
Dempuèi alara, sa populacion s'es multiplicada. L'arribada del camin de fèrre en 1940 e lo desplaçament dins la vila de mantuna industria pendent la Segonda Guèrra Mondiala atisat aquel creis. L'arribada en grand nombre de chovashes dels vilatges a cambiat lo rapòrt dels grops etnics dins la vila, los chovashes essent lo 62,3% de la populacion e los russes lo 33,6%, segon de recensament de populacion de 2010.
Danzé
Danzé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
Danzé A situat en lo Portamantèl, a 10 quilomètres al Nòrd de Vendôme, sus un important ais viari : la rota départementale 357 #qu'assegura la connexion dintre Las Mans e Orléans.
Bondaroy
Geografia
La municipalitat a situat en lo airal urban de Pithiviers.
La commune est située dans l'aire urbaine de Pithiviers.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Danzé
Geografia
Depen Del costat de Morée, e a traversat per un riu « Lo Boulon » #qu'a la particularité de desaparéisser/desaparéisser jos tèrra al luòc-dich « Lo Gouffre » (proprietat privada) e réapparaître en la municipalitat de Azé.
Alessandro Del Piero
thumb|250px|Alessandro Del Piero en 2013 Alessandro Del Piero (Conegliano, Província de Treviso, 9 de novembre de 1974), escaissat popularament Pinturicchio, Godot, L'Uccellino, Alessandro Magno, Alessandro Il Grande e tanben Il Capitano, es un fotbolaire italian. Se faguèt conéisser del temps que jogava amb la Juventus e jòga actualament al Sydney F.C. en Austràlia.
Danzé
Geografia
Danzé est située dans le Perche, à 10 kilomètres au Nòrd de Vendôme, sur un important axe routier : la route départementale 357 qui assure la liaison entre Le Mans et Orléans.
Elle dépend du canton de Morée, et elle est traversée par une rivière « Le Boulon » qui a la particularité de disparaître sous terre au lieu-dit « Le Gouffre » (propriété privée) et réapparaître dans la commune d'Azé.
Nòtas
{{Comunas de|insee= 41073
Periòde dei Tres Reiaumes
Lo Periòde dei Tres Reiaumes es un periòde tradicionau de l'Istòria de China que se debanèt de 220 a 265. Après l'afondrament definitiu de l'Empèri Han, tres reiaumes se formèron e se partejèron l'empèri. Au nòrd, se fondèt lo reiaume de Wei a l'iniciativa de Cao Pi (220-226), ancian premier ministre dei Han. En 221, un prince Han dich Liu Bei (221-223) formèt lo reiaume de Shu au sud-oèst de China e, en 222, Sun Quan (222-252) fondèt lo reiaume de Wu. L'administracion imperiala dispareguèt e la feodalitat dominèt leis institucions dei tres reiaumes. thumb|left|Division politica de China vèrs [[250 durant lo Periòde dei Tres Reiaumes.]]
Lo periòde s'acabèt en 263-265 quand lo reiaume de Wei annexèt lo reiaume de Shu e que sa dinastia fuguèt rebutada per una revolucion intèrna qu'entraïnèt la presa dau poder per la dinastia Jin.
Pinofranqueado
Pinofranqueado es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Bernès
Bernès o Bernés (Bernezzo en italian) es una comuna italiana de la comunautat montanhòla de la Val Grana, dins las Valadas Occitanas. Administrativament dins la província de Coni, dins la region de Piemont.
Geografia
La comuna se tròba en la plana ai pè de la Val Grana, a 577 m d’autessa: fai 3800 abitants, nombrosas ruaas e doas fracions, Sant’Ana e Sant Ròc.
Istòria
Bela si lo territòri era jà ocupat dai Romans, lhi premiers documents sus lo paìs remonton al 1000. Ental 1198 Bernés pilha part a la revolta d’Caralh contra lo senhor del pòst. En un tractat de patz del 1223 entre lo Marqués de Saluces Manfredo III e lo Cont de Savòia Tomaso son citats tres fraires Nicolao, Ogerio e Guglielmo, senhors de Bernés, que sostenon lo Cont de Savòia. Lo paìs passa sot lo domini del Marqués de Saluces e après sot lo curt domini de lhi Anjovins fins al 1274. Ental Tres Cents deven libra Comuna abo sindics e oficials, e un chastèl sal Bric d’la Madalena; ental Quatre Cents lhi a una fòrta presença de cults considerats eretics: ben 22 vaudés de Bernés son processats e condamnats a brusar. Lo paìs ent’aquel temp era circondat da muralhas abo 2 pòrtas vers Coni e vers Caralh e era dividut en lhi rions Pasquier e Sant Peire.
Plasencia
Plasencia es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Drac (constellacion)
Istòria
Aquela constellacion foguèt identificada tre l'Antiquitat per unei pòbles d'Euròpa e d'Asia. Son aspèct sinuós evoquèt la divessa Tiamat per leis astronòms de la Mesopotomia antica. Puei, lei Babilonians, lei Grècs e lei Romans i veguèron un drac. Fins au sègle VI avC, la constellacion de la Pichona Orsa formava leis alas dau drac. Leis Iranians observèron una forma similara que foguèt considerada coma un sèrp manjaire d'òmes. Enfin, en Índia, la constellacion foguèt identificada a un aligator.
Estelas principalas
Lo traçat principau de la constellacion es lòng e pauc luminós amb uneis estelas que son de quatrena magnitud. La tèsta dau drac es l'ensems pus caracteristic. Forma un asterisme dich lo Lausange que representa leis uèlhs (β e γ Draconis) e la boca (ξ Draconis) de la creatura. L'estela η Draconis forma representa son còr. Seis estèlas principalas son :
Plasenzuela
Plasenzuela es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Gazeran
Gazeran es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Paul Personne
thumb|Paul Personne sus l'empont en 2008 Paul Personne, escais de René-Paul Roux, nascut lo 27 de decembre de 1949 a Argenteuil (Val d'Oise, França), es un cantaire francés de blues e de rock.
Biografia
Mainatge en region parisenca, escota Édith Piaf e Charles Aznavour, e descobrís tanben lo rock en francés ambe Eddy Mitchell e Johnny Hallyday ; comença alavetz tre sos 17 ans per far de musica dins un grop que sona L'Origine, enregistra quitament un 45 torns en 1969 en çò de la maison de disques francesa Pathé-Marconi. Pauc de temps aprèp, intègra una còla de teatre e de musicians que viran dins las MJC. Mès aquò durèt pas : aprèp aver tanben enregistrat en 1973 un 45 torns aqueste còp en çò de Vamp Record en Anglatèrra, lo grop se dessepara.
Pauc de temps aprèp, se'n va de cap Tolosa ambe sa femna, e aquí, en 1975, fòrma un grop de blues-rock que se ditz Bracos Band. Lo grop vira un pauc en País mondin. Lo manca de resson fa que Bracos Band se dessepara, e de caps 1979, fòrma alavetz un grop novel, Backstage.
A la meteissa epòca, participa en 1977 a l'enregistrament de l'album Subrevida del cantaire occitan Eric Fraj en i jogant de batariá, e de guitarra sul tròç Montpelhièr. Backstage enregistra dos albums en anglés en çò de la maison de disques francesa Vogue en 1979 e 1980, puèi lo grop se dessepara.
Au començament de las annadas 80, se lança alavetz en solitari jos l'escais de Paul Personne, e enregistra un album aqueste còp en çò de CBS. Mès lo disc marcha pas, e lo contrat ambe CBS es pas renovelat.
Enregistra alavetz en 1983 un dusen album solo, Exclusif, en çò de Philips. Gràcias enfin au succès onorable d'aqueste disc, Paul Personne se fa aital un nom dins lo mitan del blues francés.
En 1984 sortís son tresen disc, lo mini album Barjo-land, qu'obten un succès comparabla au precedent, çò que fa de Paul Personne d'ara enlà un artista reconegut, manca que's pòt pas pr'aquò qualificar de vertadièrament popular. A-n'aqueste periòda, quita lo País tolosan e se sarra de París.
Au començament de las annadas 90 jòga d'ara enlà sus emponts màgers de França, Fête de l'Huma, Lo Bataclan e lo quite Olympia, e en 1991, recep lo Bus d'Acier, lo Grand prèmi del rock francés.
Sortís en 1992 en çò de Polydor un disc titolat Comme à la maison : l'album es una capitada comerciala, coronat d'un disc d'aur, en partida benlèu gràcias au succès de la cançon Le Bourdon que passa fòrça a la ràdio. Aital, en 1993, torna sus l'empont de l'Olympia, participa a l'enregistrament de l'album Rio Grande d'Eddy Mitchell, monta sus l'empont de las Francofolies de la Rochelle e jòga quitament au concèrt del Parc des Princes dels cinquanta ans de Johnny Hallyday (suls tròcis Excuse-moi partenaire e Toute la musique que j'aime).
Botenac
Botenac (Boutenac en francés) es una comuna lengadociana de las Corbièras, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Paul Personne
Biografia
En 2007, Paul Personne e Hubert-Félix Thiéfaine sont demandats per escriure l’album a venir de Johnny Hallyday, mès fin finala, lors cançons son pas retengudas ; decidan alavetz de'n far un album amassa : Amicalement Blues.
Botenac
Botenac
Las fòrmas ancianas son villa Boltennago, en 842, Bothenagum, en latin, en 1049-50, Bottenacum en 1133, Botenacum en 1178, Boltenag en 1155, Boltenacum en 1163, Castrum de Botenacho d'Amont..., Castrum de Botenacho d'Aval en 1271, Castrum inferius de Boutenaco..., castrum superius de Boutenaco en 1272, Botenah en 1402, Bouthenacum en 1427, Bothenac de Dejos, Bothenac de Desus al sègle XIV, Botenac en 1538, Bouthenac en 1595, Boutenac en 1781. Dauzat explica lo nom per un nom latin d'òme *Buttinus, non atestat, inferit de Buttius, ambe'l sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -ācon. Delamarre utiliza lo nom celtic d'òme *Buttinos, inatestat tanben. Aquelis especialistas semblan considerar que l de las atestacions del sègle IX e del sègle XII es una error. Boutenac èra donc benlèu una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Buttinos / -us. Pasmens, i a un dobte, pr'amor de las fòrmas en Bolt-.
Gasparets
Las fòrmas ancianas de Gasparets (nom francés), a l'èst de Botenac, son : Villa quae dicitur Guadpadengs en 1089, Garpadenx en 1119, Alodium de Harpadens, Gaspadens en 1119, Al Gad de Gasparet en 1180-1500 [probablament a la fin], De Gatpadenis en 1187, Castrum et villa de Gatpadencs en 1214, Gatpasencs en 1214, S. Martinus de Catipazencis en 1217, Gatpadenx en 1228-1494, Castrum De Guatpezenchis en 1271, Gatpazens en 1290-1494, Gaypasencs en 1342, De Gadiopazenchis en 1349, De Gatpezenchis en 1351, Ecclesia de Gatpazenchis en 1360, De Gadioparenchi en 1377, Gasparens al sègle XIV, Gatparenx al sègle XIV,  De Gadiumparenthi en 1427, De Gadiopadenchi en 1485-1494, De Gapadanet en 1521, Alha glyeysa de Sant Marti en 1538, Al molhy de Gasparetz en 1538, Le lieu de Gaspart en 1540-1588, Paroisse S. Martin de Gasparetz en 1177-1639, Galpadens..., Gacpadencs en 1214-1749, Gaspanès..., Gasparens en 1719. Gasparets es una anciana rectoriá de la diocèsi de Narbona, del vocable de Sant Martin, que ne ditz l'ancianetat. Lo primièr element sembla ga (i a un pichon riu). La glèisa de Sant Martin es çaquelà a 500 m sus una tuqueta, doncas pas sul riu.
Vilamajor
Las fòrmas ancianas son Villa Major en 1366, Vialamajor al sègle XIV, Vylha Majo en 1538, Ville Majour en 1580, Villemajou en 1562. Vi(a)lamajor, al sud de Gasparets, es a l'emplaçament de la vasta villa de Consentius citada per Sidòni Apollinar. Vila- es de segur al sens de « granda proprietat rurala », utilizat pendent l'Antiquitat e la Nauta Edat Mejana, abans de prene lo sens de « vilatge ». L'adjectiu (au cas-regime) s'explica benlèu per la talha de la proprietat antica. Es una possibilitat.
Origina
Lo nom Botenac es eissit de Villa boltennago (citat en 946), boltennago venent de Botenus, nom d'un Roman proprietari de la villa.
Los primièrs abitants son encara mai ancians. De rèstas de de 1850 a 1500 AbC J.C. foguèron trobats. I a mencion d'una preséncia d'une villa galloromana lo Villa Octaviana al lòc dich Vilamajor, dels tèrmes a Fontsanta e de sepulturas visigoticas.
La primièra mencion du vilatge pel rei Carles II confirma que villa Boltennago apartenguèt a l'abadiá de La Grassa.
La legenda de Sant Simeon
Vèrs l'an 1000 l'ancian evesque de Catalonha Simeon, se venguèt retirar e viure en ermita dins una balma prèp de Fontsanta e del santuari de la Villa Octaviana del roman Consentius. Moriguèt en 1025 dins la cort del castèl. Alara venguèt protector del vilatge; se bastiguèt una capèla en 1895 en dessús de la balma del sant e dempuèi cada an se fa procession amb los rèstas del sant dempuèi la glèisa de Botenac per demandar que plòga.
Lo castèl de Botenac
Abans nomenat castèl bas, per que i aviá un autre que uèi demóra sonque la torre al centre del vilatge.
Dins los ans 1990, la proprietat es comprada per l'AOC Corbièras.
La glèisa de Sant Martin de Gasparets
Aquela glèisa del sègle XII, reformada al sègle XIX, es inscrita als monuments istorics dempuèi 1948.
Lo massís de la Pineda
Massís boscat de 808 ectaras, que 612 classificat zona naturala d'interès ecologic, faunistic e floristic. Subretot sus la comuna de Botenac (423 ha).
La glèisa de Sant Mamés
La glèisa de Sant Mamés.
=== Estatua de La Republica === L'estatua de la Republica.
Brossasc
Brossasc (Brossasco en italian) es una comuna italiana de la comunautat montanhòla de la Val Varacha, dins las Valadas Occitanas. Administrativament dins la província de Coni, dins la region de Piemont.
Brondèl
Brondèl (Brondello en italian) es una comuna italiana de la comunautat montanhòla de la Val Pò, dins las Valadas Occitanas. Administrativament dins la província de Coni, dins la region de Piemont.
Portaje
Portaje es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Drech internacional
Lo drech internacional cobrís dos tipes de règlas:
Portezuelo (Cáceres)
Portezuelo es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Eddy Mitchell
thumb|Eddy Mitchell en 2014 Eddy Mitchell, escais de Claude Moine, es un cantaire e actor francés nascut lo 3 de juilhet de 1942 a París.
Biografia
Foguèt cantaire del primièr grop de rock francés, Les Chaussettes Noires (Las Caucetas Negras), e aguèt de succès tre 1961.
A partir de 1962, commença une carrièra en solitari, en cantant sia de rock 'n' roll (C'est un rocker, 1975), sia baladas, quitament de còps de musica country (Sur la route de Memphis, 1976), puèi de cap la fin de las annadas 1970, vira mai crooner e se dobrís a la cançon francesa (Couleur menthe à l'eau, 1980), sens pr'aquò virar l'esquina au rock (La Peau d'une autre, 1987) e a la country (Rio Grande, 1993).
Es tanben plan conegut per èsser estat pendent dètz-e-sèt ans lo presentator a la television francesa de La Dernière Séance, emission consacrada aus classiques del cinèma american.
Entre 2014 et 2017, es montat sus l'empont ambe Johnny Hallyday e Jacques Dutronc (Les Vieilles Canailles).
Trilobit
Los trilobits (Trilobita) son una classa d'artropòdes extints, dins lo subfil Trilobitomorpha. Son los fossils mai caracteristics de l'Èra Paleozoïca (Èra Primària). S'es descrich gaireben 4000 espècias.
Apareguèron al periòde Cambrian (al començament del Paleozoïc, fa unes 540 de milions d'ans), e comencèron a diversificarse ja en lo Cambrian inferior. Après l'escandilhament massiu de fins del Cambrian subrevisquèron pas que las formas qu'abitavan d'ambients pelagics, d'aigas prigondas. Pendent l'Ordovician atenguèron la siá maximala diversitat e ocupèron gaireben totes los cavòts ecologics marines. Tre lo Silurian presentèron de paucs cambiaments, fins qu'en las crisis del Devonian mièg e superior sofriguèron una importanta reduccion, en s'extinguint totes los òrdres except Proetida. Pendent lo Carbonifèr los representants del grop son escasses e restringits a d'ambients d'arrecife. Los darrièrs trilobits, ja sonque d'abitants d'aigas someras, despareguèron pendent la crisi del limit Permian-Trias (fa unes 250 de milions d'ans). Per tant, la siá preséncia dins la Tèrra s'esperlonguèt pendent tot lo Paleozoïc, mai de 300 milions d'ans. Los trilobits son tan abondius e son estats tan prigondament estudiats, que siatz probablament lo grop d'animals de fossils mai coneguts.
Se considerèron inicialament d'ancessors dels crustacèus (mai que mai la cochinilla d'umiditat terrèstre, que parteja cèrtas caracteristicas en comuna) o quitament de totes los artropòdes (doncas que foguèron los primièrs en aparéisser en lo registre fossil). Se lor considèra uèi coma un grop independent, separats de mandibulats e quelicerats.
Sogèus
Sogèus (Souyeaux en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sou'yèwé] o [sou'yèwd] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Fort Gassia de Sodel en 1163-1171 (identificacion mau assegurada), De Sogeus en 1313 e 1406, de Soyellis, en latin, en 1342, de Sogellis, en latin, en 1379, Sogeus, Soyeus en 1429, Soyaux (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Segon Miquèu Grosclaude, Jacques Boisgontier que suggerè (après Berganton) l'etime latin suile, « proprietat especializada dens l'eslevatge deus pòrcs ». Que horneish aquera solucion com ua simpla probabilitat.
Manel
thumb|right|250px| Manel al [[Palau de la Música Catalana (2010)]] Manel es un grop de musica catalan de Barcelona. Sas cançons barrejan la pop amb la musica folklorica. Lancèron son primièr disc en 2008, titolat Els millors professors europeus; lo segond, 10 milles per veure una bona armadura, en 2011; e lo tresen, Atletes, baixin de l'escenari, en 2013. Segon d'unes critics an d'elements en comun amb d'autres artistes catalans coma Jaume Sisa, Pau Riba o Antònia Font.
Quimia fisica
thumb|right|[[Fotografia dau manuscrit fondator de la quimia fisica, redigit en 1752 per Mikhaïl Lomonosov.]]
La quimia fisica es lo domeni de la quimia regardat per l'estudi dei fenomèns quimics a partir de lèis o de concepcions fisicas coma lei transferiments d'energia. Gropa donc d'aspèctes fòrça importants de la quimia modèrna coma la termodinamica, la cinetica quimica, la mecanica estatistica, l'espectroscopia o encara l'electroquimia.
Istòria
Lo tèrme quimia fisica apareguèt per lo premier còp en 1752 dins un cors dau scientific rus Mikhaïl Lomonosov (1711-1765) que la considerava coma una sciéncia basica permetent d'estudiar l'estructura de la matèria. Pasmens, mancava encara mai d'una descubèrta per desvolopar aqueu camp d'estudi. Ansin, la quimia fisica apareguèt coma una especialitat independenta de la quimia e de la fisica solament dins lo corrent de la segonda mitat dau sègle XIX, subretot entre 1860 e 1880, gràcias ai progrès realizats en termodinamica e en quimia deis electrolitas.
L'etapa decisiva dins l'emergéncia de la quimia fisica se debanèt en 1876 quand Josiah W. Gibbs (1839-1903) publiquèt son òbra intitulada On the Equilibrium of Heterogeneous Substances (en occitan ) que definiguèt divèrsei concèptes centraus de la quimia fisica coma l'energia de Gibbs, lo potenciau quimic o la regla dei fasas de Gibbs. Puei, en 1908, aqueu trabalh foguèt completat per la definicion de l'entalpia per lo Neerlandés Heike Kamerlingh Onnes (1853-1926).
D'aqueu temps, apareguèron lei premierei revistas scientificas especializadas coma, en 1887, Zeitschrift für physicalische Chemie dirigida per Wolfgang Ostwald (1853-1932) e Jacobus Henricus van 't Hoff (1852-1911) o, en 1896, Journal of Physical Chemistry dirigida per Wilder Dwight Bancroft (1867-1953). Aprofichèron lei progrès realizadas au sègle XIX dins divèrsei domenis que van pauc a pauc integrar lo camp de la quimia fisica coma l'electroquimia, la termoquimia e la cinetica quimica.
D'efèct, l'òbra d'Alessandro Volta (1745-1827), especialament son estudi de la premiera pila voltaïca a la transicion dei sègles XVIII e XIX, venguèt la fònt d'estudis deis efèctes de l'electricitat — fenomèn fisic — sus lei compausats quimics. Ansin, au començament dau sègle XIX, Humphry Davy (1778-1829) estudièt lei consequéncias dau passatge d'un corrent electric dins una solucion de saus quimics e descurbiguèt dos metaus novèus, lo sòdi e lo potassi, e lo principi de separacion deis ions d'una solucion salina. L'estudi dau fenomèn foguèt melhorada per son estudiant Michael Faraday (1791-1867). En 1834, publiquèt lei doas premierei leis sus l'electrolisi : la quantitat de substància despausada sus un electròd es proporcionala a l'intensitat dau corrent electric e la quantitat de cargas electricas qu'entraïna la formacion d'un grama d'idrogèn causa la formacion d'una quantitat equivalenta d'autrei substàncias.
Dins lo domeni de la termoquimia, lei trabalhs pioniers foguèron aquelei dei quimistas francés Antoine Lavoisier (1743-1794 e Pierre-Simon de Laplace (1749-1827). Capitèron de crear un aparelh novèu dich calorimètre que permet de mesurar la quantitat de calor cambiadas dins lo corrent d'una reaccion quimica. Pensavan qu'existiá una grandor dicha caloric que compausa la matèria. Aqueu concèpte èra faus e foguèt abandonat per la seguida mai sei trabalhs permetèron d'establir lei premierei leis de la termodinamica durant la premiera mitat dau sègle XIX. Puei, lei principis termodinamics, inicialament utilizats en fisica e subretot en engenhariá, foguèron aplicats a la quimia per Marcellin Berthelot (1827-1907) e Henry Le Chatelier (1850-1936). Aquò permetèt l'emergéncia de la termoquimia modèrna.
La reünion d'aquelei tres domenis ambé lei trabalhs de Gibbs permetèron l'emergéncia de la quimia fisica a partir de la fin dau sègle XIX e dau començament dau sègle XX. Pasmens, dos autrei domenis a la frontiera entre quimia e fisica i foguèron encara aponduts dins lo corrent de la premiera mitat dau sègle XX : la mecanica estatistica e la mecanica quantica. Lo pionier principau d'aquela darriera evolucion majora dins la disciplina foguèt lo fisician e quimista estatsunidenc Linus Pauling (1901-1994). Dins leis annadas 1930, publiquèt dos libres sus lo subjècte, Introduction to Quantum Mechanics (en occitan ) en 1935 (amb una partida intitulada Applications to Chemistry ; en occitan ) e The Nature of the Chemical Bond and the Structure of Molecules and Crystals en 1939 (en occitan ), que venguèron la basa de la quimia fisica modèrna. En particular, i introduguèt la nocion d'electronegativitat per depintar la formacion e lei proprietats de la liason quimica e i apliquèt lei principis de la mecanica quantica a l'estudi dei reaccions quimicas.
Dempuei aqueu periòde deis annadas 1930, la basa de la quimia fisica teorica es demorada establa e lei progrès principaus son estats realizats gràcias au desvolopament dei tecnicas d'observacion dei fenomèns fisics (espectrografia... etc) qu'an permés d'identificar de fenomèns novèus. Aquò entraïnèt la division de la disciplica en divèrsei camps d'estudis qu'an a l'ora d'ara una importància gròssa en quimia dei materiaus.
Concèptes e utilizacions principaus
Lei concèptes principaus de la quimia fisica son d'aplicacions de principis fisics a la descripcion de fenomèns quimics. Lei fenomèns d'estudi majors son l'estructura dei grops d'atòms, lei proprietats quimicas d'un compausat, lei reaccions que podon se produrre dins una situacion donada (e donc l'energia necessària o producha) e la velocitat dei reaccions quimicas.
Per aquò, la quimia fisica considera lei compausats quimics coma de grops d'atòms liats entre elei e lei reaccions quimicas coma de creacion o de destruccion de liames entre atòms. Aquò permet de preveire lei proprietats dei substàncias quimicas a partir de la descripcion deis atòmes e dei liames atomics es donc un objectiu major de la disciplina. Necessita de conóisser la distribucion dei cortegis d'electrons a l'entorn dei nuclèus atomics. La quimia quantica, aplicacion de la mecanica quantica ai problemas quimics, permet tanben d'obtenir d'informacions sus la natura dei liames quimics, lo movement dei nuclèus e lei mòdes d'absorpcion o d'emission de lutz per un compausat quimic. Regardant aquelei mòdes d'absorpcion o d'emission, l'espectrocopia es una sotadisciplina de la quimia fisica qu'estudia especialament leis interaccions entre lei radiacions electromagneticas e la matèria.
Pozuelo de Zarzón
Pozuelo de Zarzón es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Quimia fisica
Concèptes e utilizacions principaus
Aquel estudi es sovent liat ambé l'analisi de la cinetica de la reaccion. L'idèa principala d'aqueu domeni es l'estudi deis espècias intermediàrias qu'apareisson dins lo corrent d'una reaccion. Aquò necessita de mesurar o d'estimar lei nivèus d'energia d'agantar per produrre o consomar aqueleis intermediaris car la velocitat d'una reaccion despend sovent de l'energia d'agantar per lei formar (reaccion rapida quand l'energia es febla, reaccion lenta car l'energia es importanta). D'autrei domenis de recèrca son l'estudi de tièras de reaccions elementàrias e de l'influéncia de la concentracion dei produchs quimics utilizats o de la temperatura sus la velocitat.
Enfin, coma leis objèctes d'estudi de la quimia fisica son generalament d'ensems gropant de miliards de miliards de particulas, lo darrier concèpte major es donc l'utilizacion d'otís estatistic per depintar l'evolucion d'aquelei sistèmas car es pas possible a l'ora d'ara de seguir lo movement de cada particula. Aquò es a l'origina de l'utilizacion de grandors globalas per descriure lo sistèma coma la concentracion, la temperatura o la pression.
Quimia colloïdala
Apareguda a partir deis annadas 1860 après l'invencion dau tèrme en 1861 per Thomas Graham (1805-1869), la quimia colloïdala estudia la suspension d'una o unei substàncias, dispersadas regularament dins una autra substància, formant un sistèma de doas fasas separadas, continuas e dispersadas. Dins un fluid, aquò forma una disperson omogenèa de particulas que sei dimensions van de 2 a 2,000 nanomètres. Se parla de per un colloïde e non de. Descriure o preveire l'evolucion d'un colloïde necessitan de conóisser divèrsei paramètres quimics (temperatura, pH... etc) o fisics (interaccions entre particulas, entropia, floculacion... etc). La quimia colloïdala a d'aplicacions dins divèrsei domenis de la quimia modèrna coma la fabricacion de pintura, de manjar o de materiaus polimèrs.
Quimia dei cristaus
La quimia dei cristaus estudia lei relacions entre leis estructuras cristallinas e lei proprietats de la matèria. Necessita donc de conóisser lei proprietats quimicas deis atòms e lor dependéncia ai proprietats fisicas en foncion de lor posicion espaciala. En particular, de tecnicas d'observacion per diffraccion (rais X, electronics, neutronics...) son necessàrias per determinar leis angles entre leis atòms au sen de l'estructura. Aquò a d'aplicacions per la produccion industriala de cristaus ambé de proprietats especialas (opticas, electricas...).
Radioquimia
La radioquimia estudia magerament la quimia dei nuclèus radioactius e l'efèct dei raionaments ionizants sus leis atòms e lei moleculas. Tracta tannben dei fenomèns de produccion de radioisotòps e dei compausats eissits de desintegracions nuclears o de materiaus irradiats. Necessita donc de conóisser lei proprietats quimicas dei compausats estudiats e lei consequéncias fisicas deis efècts dei radiacions. Aquò a d'aplicacions importantas en medecina (tecnicas d'imatjariá medicala utilizant de compausats radioactius...) o en proteccion còntra lei radiacions ionizantas (per exemple dins una centrala nucleara).
Termoquimia
Fondada a partir dei trabalhs de Marcellin Berthelot durant la segonda mitat dau sègle XIX, la termoquimia estudia leis efècts termics sus lo debanament dei reaccions quimicas, lei liames entre la temperatura e lei paramètres fisicoquimics e lei proprietats termicas dei compausats en particular aquelei de transicion de fasa. Necessita d'aplicar lei principis de la termodinamica, especialament lo segond principi, ai mecanismes quimics. Aquò a d'aplicacions en engèni dei procediments per preveire la possibilitat de menar una reaccion, de melhorar son rendement o d'accelerar sa velocitat.
Quimia cinetica
La quimia cinetica es l'estudi de la velocitat dei reaccions quimicas en fonccion dei relacions entre lei paramètres fisics dau mitan reaccionau e dei proprietats quimicas dei substàncias en preséncia. D'efèct, la velocitat dei reaccions quimicas pòu presentar de variacions importantas evolucionant de reaccions fòrça rapidas, coma una explosion que necessita quauquei fraccions de segonda, a de reaccions fòrça lentas coma la formacion d'idrocarburs que necessita de milions d'annadas. I a tanben d'estats provisòris que pòdon existir solament car la reaccion dictant la disparicion d'aquelei substàncias es fòrça lenta. Per exemple, un diamant es una forma non establa de carbòni que va pauc a pauc evolucionar vèrs la forma establa de grafit. La quimia cinetica a donc d'aplicacions importantas. Per exemple, dins l'industria quimica, permet de demenir la durada necessària per realizar una transformacion quimica o, dins l'industria automobilia, permet de melhorar lo rendement d'un motor.
Fotoquimia
La fotoquimia estudia lei reaccions quimicas que dependon de l'influéncia de la lutz visibla, de l'ultraviolet e de l'infraroge. Per exemple, es lo cas de la reaccion de fotosintèsi dei vegetaus. Aquò a d'aplicacions importantas dins divèrsei domenis coma l'estudi de la pollucion (produccion d'ozòn a partir dei gas d'escapament dei veïculs...) o en medecina ambé la comprenença de divèrsei reaccions fotoquimics de l'organisme (pigmentacion, vision...).
Aplicacions dins l'estudi de la corrosion dei metaus
La quimia fisica a d'aplicacions dins l'estudi de la corrosion dei metaus que depend d'interaccions entre paramètres quimics (pH, concentracion de certanei compausats...) e fisics (lutz, termodinamica...). Permet de preveire la possibilitat o non de reaccions de corrosions o de leis empachar gràcias a de mesuras de proteccion coma la corrosion diferenciala. Aquò a d'implicacions importantas car lei metaus (fèrre, acièr...) son de materiaus fòrça utilizats dins la vida quotidiana.
Aplicacions dins l'estudi dei solucions
La quimia fisica a d'aplicacions dins l'estudi dei solucions quimicas que depend dei proprietats fisicas dei fasas (temperatura, pression...) e quimicas dei compausats quimics. De mai, d'autrei proprietats quimicas, coma la solubilitat, l'evolucion de temperaturas de transicion de fasa o l'interaccion entre doas particulas, dependon tanben de proprietats fisicas dei substàncias. Aquò a d'aplicacions dins divèrsei domenis economics car lei solucions quimicas son un aspèct fondamentau de la quimia modèrna. Per exemple, son utilizadas dins diferenteis industrias (petroquimia, metallurgia...), dins l'environament (la pollucion es sovent presenta dins l'èr o l'aiga)o encara en medecina (lo còrs uman es una solucion aquosa...).
Goethita
thumb|right|Goethita ([[Cornoalha).]]
La goethita es un minerau gris negre, roge brun ò jaune viu. Sa duretat se situa entre 5 e 5,5 e sa densitat entre 3,3 e 4,3. Es constituïda d'idroxid de fèrre (FeO(OH)) que pòu cristallizar segon un sistèma rombic de basa oloedrica. Pasmens, la forma cristallizada es fòrça rara e la goethita forma generalament de massas estalactiticas. Son esclat es submetallic.
Dins la natura, la goethita se tròba generalament dins de zònas d'alteracion de jaciments de fèrre. En particular, es un constituent important dei jaciments limonitics. Es sovent associat amb la manganita, l'ematita, la calcita e lo qüars. Es utilizada coma minerau per la produccion de fèrre e, pus rarament, coma colorant jaune. Son nom li foguèt donat en l'onor dau filosòf Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832).
Filmografia de Fritz Lang
Vaqui la filmografia de Fritz Lang
Kate Bush
vinheta Catherine Bush, mai coneguda coma Kate Bush (Welling, 30 de julh de 1958) es una cantautora britanica.
Courville-sur-Eure
Courville-sur-Eure es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Bus d'Acier
Lo Bus d’Acier, creat e organisat per Sylvie Jouffa, tanben dit lo Grand Prèmi del rock francés, es una recompensa musicala atribuada de 1981 a 1996, adobada per la discotèca parisenca lo Bus Palladium e esponsorisada per la Sacem.
Courville-sur-Eure
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alain Bashung
thumb|Alain Bashung en 2007 Alain Bashung, de còps simplament Bashung, es un cantaire e compositor francés nascut lo 1er de decembre de 1947 a París.
Courville-sur-Eure
Nòtas
, Landelles
Bus d'Acier
Èra balhat en preséncia d'un uissièr de justicia aprèp un vòte d’una jurada compausada d'un trentenat de jornalistes especialisats e de representants dels mèdias audiovisuals.
Alain Bashung
Biografia
Nascut a París, Alain Bashung es de soca bretona per sa maire. A pas jamai conegut son paire vertadièr, qui el èra de soca cabila, Baschung es en realitat lo nom de son bel-paire.
Se passiona pro de dora per la musica, mainatge, escota jà de musica classica (Kurt Weill, Strauss, Wagner...) e a partir de la fin de las annadas 50, se vira cap a la cançon francesa coma Édith Piaf e susquetot al rock 'n' roll american de Buddy Holly, Elvis Presley, Gene Vincent etc...
Recep una guitarra per lo felicitar d'aver obtengut son certificat d'estudis, e alavetz, a partir de 1963, ensaja de montar grops, jogant sus l'empont mai que mai de represas de cançons fòlc, country e rockabilly. Aital comença sa carrièra dins la cançon, e s'a l'astre de signar lèu-lèu dins una maison de disques, a pas brica de succès : en onze ans de temps, sortís una bona dotzena de 45 torns sens obténguer la mendre capitada !
Aquò cambia en 1980 : a gaireben 33 ans, sa cançon Gaby oh Gaby deveng un gròs tube, son primièr, en França. Confirma son talent ambe pauc de temps aprèp un segond succès, Vertige de l'amour. D'ara enlà conegut e reconegut (recep en 1981 lo Bus d'Acier, lo Grand prèmi del rock francés), Alain Bashung va aver dincas a la fin de sa carrièra d'autres tubes importants (Osez Joséphine en 1992, La nuit je mens en 1998), e s'es aital impausat coma l'una de las figuras màgers de l'empont rock en França.
Puerto de Santa Cruz
thumb|250px|Puerto de Santa Cruz vist dempuèi lo Pico de San Gregorio Puerto de Santa Cruz es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Rebollar (Cáceres)
Rebollar es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
Alain Bashung
Biografia
Alain Bashung defuntèt en 2009.
Campanha d'Aude
Campanha d'Aude (Campagne-sur-Aude en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Campanha d'Aude se situa al sud dins la Val Nauta d'Aude, a 7 km al nòrd de Quilhan.
I a mai d'un masatge que Campanha los Banhs ont i aviá un espital que sonhava subretot los ferits de guèrra. A Campanha los Banhs i a una bauma que ne sortís una aiga ferrosa e cauda. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
las fòrmas ancianas son Sanctus Sebastianus de Campanea, en latin, en 1156, Campania, en latin, en 1156, Sanctus Sabastianus de Campania, en latin, en 1216, Castrum de Campanha, en 1319, Campanha, en 1347, Campana, en 1360, Locus de Campanhia, en 1373, Fort de Campanhe, en 1554, Campaigne, en 1571, Campagne, en 1781. La prononciacion es Campágno (grafia de l'abat Sabarthès), doncas normalament [kam'paɲɔ]. Campanha ven del latin campania (derivat de campus, « camp »), « plana », que pren çò mai sovent lo sens de « tèrra fertila ».
Shirèish
Shirèish o Sirèish' [si'rɛʃ] (Sireix en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Gommecourt (Ivelinas)
Gommecourt  es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Shirèish
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Gommecourt (Ivelinas)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Shirèish
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [si'rèch] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Seereix, cap a 1050-1070, De Sirexio, en latin, en 1342, de Serexio, en latin, en 1379, Sierex, Sereys en 1429, Sireix en 1614 Sireix (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Gommecourt (Ivelinas)
Nòtas
<references group=N/>
Referéncias
-2008
Shirèish
Toponimia
Segon R. Aymard, dab hòrt de dobtes, eth nom que pòt viéner de sirezè metatèsi de cerisè.
Segon Miquèu Grosclaude, era proposicion d'Aymard qu'ei pauc realista; eth nom, dera epòca aquitana probablament, que demòra escur.
CharlÉlie Couture
thumb|CharlÉlie Couture
CharlÉlie Couture, de son nom vertadièr Bertrand, Charles, Élie Couture (nascut lo 26 de febrièr de 1956 a Nancy, en Lorena), es un cantaire francofòn, un escrivan e un pintre franco-american.
Sa cançon la mai coneguda pr'amor que foguèt un tube en França en 1982 (sortida pr'aquò a la fin de l'annada de 1981 ) se sona Comme un avion sans aile. Aital, en aquesta annada de 1982, recep lo Bus d'Acier, lo Grand prèmi del rock francés, e l'annada d'aprèp, en 1983, es sollicitat per compausar la benda originala del filme Tchao Pantin (filme culte de las annadas 80 ambe dins los ròtles màgers Coluche, Richard Anconina e Agnès Soral).
Columbita
thumb|right|Columbita.