cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ronald Ross
Biografia
Ronald Ross nasquèt en 1857 dins la vila indiana d'Almora, situada dins l'estat de Uttaranchal de l'Índia e qu'en aqueles moments fasiá partida de l'empèri Britanic. Estudièt medecina dins l'Espital de St. Bartholomew de Londres, en dintrant a far partida de l'armada britanica lo 1881.
Lo 1889 foguèt nomenat professor de medecina tropicala a l'escòla de Medecina Tropicala de Liverpool, e lo 1901 foguèt escuelhut membre de la Royal Society de Londres, que ne'n foguèt vice-president entre 1911 e 1913. L'an 1911 foguèt nomenat Comandant de l'Ordre del Banh amb lo títol de "sir" pel rei Edoard VII del Reialme Unit.
Moriguèt lo 16 de setembre de 1932 a l'Institut Ross de Londres coma consequéncia d'una longa malautiá.
Saint-Maurice
Saint-Maurice pòt essèr:
.progressive
("progressiu" en anglés) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa americana Progressive Casualty Insurance Company. Es en servici dempuèi lo 20 d’abril de 2016.
Boiry-Becquerelle
Boiry-Bercquerelle es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Virginia Raggi
Virginia Raggi (Roma, 18 de julh de 1978) es una avocata e politiciana italiana. Membre del Movement de las Cinc Estelas capitanejat pel comic Beppe Grillo, foguèt elegida consola de Roma lo 19 de julh de 2016.
Sa vida
Virginia Raggi nasquèt a Roma dins lo masatge San Giovanni-Appio Latino en 1978. Aprèp d'estudis de drech obtenguèt son diplòma a l'Universitat Roma Tre.
Lo 19 de junh de 2016 foguèt elegida coma primièr cònsol de Roma emai cònsol metropolitana de la Ciutat Metropolitana de Roma Capitala. Es la primièra femna que capitèt de venir primièra consola de Roma.
Martagny
Martagny en normand (Martagny en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La Levrière en prenent la siá font a Bézu-lo-Bòsc, flueix en bas de la municipalitat de Martagny. Los ostals del vilatge s'alinhan la longitud d'una granda carrièra. Caduna possedís una sòla granda parcelle contigua, sovent perpendiculaire dins la carrièra. La municipalitat a dividit dins quartièrs: la Vièlha Verrerie près de la Levrière, la Près del Bòsc, lo Gròs Bouleau e los Deniers la longitud del bòsc de Lyons, lo grand masatge caseriu de la Roja Maire, las Simons entre las Flambantas e Mesnil-jos-Viena... I i aviá un potz communal encara n'activitat l'an 1960, situat a la cœur de la Roja Maire. Un autre mai archaïque se trobava sul camin dels Deniers. Se pòt encara veire traces d'aqueles dos potzes mercés a una plaque pel primièr e als vestigis de l'autre. Un castèl d'aiga se trobava a las Flambantas. #Èsser démoli en setembre 2009.
La Levrière prenant sa source à Bézu-la-Forêt, coule en bas de la commune de Martagny. Les maisons du village s’alignent le long d’une grande rue. Chacune possède une seule grande parcelle attenante, souvent perpendiculaire à la rue. La commune est divisée en quartiers: la Vieille Verrerie près de la Levrière, le Bord du Bois, le Gros Bouleau et les Deniers le long de la forêt de Lyons, le grand hameau de la Rouge Mare, les Simons entre les Flamants et Mesnil-sous-Vienne... Il y avait un puits communal encore en activité en 1960, situé au cœur de la Rouge Mare. Un autre plus archaïque se trouvait sur le chemin des Deniers. On peut encore voir des traces de ces deux puits grâce à une plaque pour le premier et aux vestiges de l'autre. Un château d'eau se trouvait aux Flamants. Il fut démoli en septembre 2009.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo vilatge seriá nascut desforestacions successivas. Lo país de Lyons èra essencialament forestal abans la sédentarisation neolític e amb l'usatge del brûlis aparegut, d'après los estudis recents, cap a 8000 ans abans lo nòstre ère #començar la granda desforestació #que pas #cessar practicament pas. La venguda de las Cèltas de contunh la essartage per las ermitas e los fraires agronomes, sovent de tradicion colombanienne cap a la VII sègle, an contribuit a la naissença d'espleitacions paysannes. Aqueles pichons ostals o « mansioniles », lotjament de laboureurs situats al mièg d'un camp serián nascuts d'aqueles défrichements. Los Gaulois an possedit aqueles territòris pendent cinc sègles.
Le village serait né des déforestations successives. Le pays de Lyons était essentiellement forestier avant la sédentarisation néolithique et avec l'usage du brûlis apparu, d'après des études récentes, vers 8000 ans avant notre ère commença la grande déforestation qui ne cessa pratiquement pas. La venue des Celtes puis l'essartage par les ermites et les moines agronomes, souvent de tradition colombanienne vers le VII siècle, ont contribué à la naissance d'exploitations paysannes. Ces petites maisons ou « mansioniles », logement de laboureurs situés au milieu d'un champ seraient nés de ces défrichements. Les Gaulois ont possédé ces territoires pendant cinq siècles.
Frederick Gowland Hopkins
Frederick Gowland Hopkins (n. en 1861, m.1947) foguèt un bioquimista britanic. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1929.
Eka Zgoladze
thumb|250px|Eka Zgoladze al Parlament ucraïnian en 2015 Ekaterine Zgoladze, mai coneguda coma Eka Zgoladze (en georgian: ეკატერინე ზღულაძე, e en ucraïnian: Екатеріна Згуладзе; Tbilissi, 18 de junh de 1978) es una politiciana georgianoucraïniana. Foguèt vice-ministra d'Interior d'Ucraïna del 17 de decembre de 2014 fins a l'11 de mai de 2016.
Saint-Père
Saint-Père pòt essèr:
Marcilly-sur-Eure
Marcilly-sur-Eure en normand (Marcilly-sur-Eure en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
.mls
(acorcha de multiple listing service, "servici de listas multiplas" en anglés) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa canadiana The Canadian Real Estate Association. Es en servici dempuèi lo 20 d’abril de 2016.
Desertificacion
La desertificacion es l'amassa dels mecanismes de formacion naturala d'un desèrt, mas de còps que i a pòt èsser causada per l'èsser uman. Pòt designar una aridificacion locala, o l'avançament d'un desèrt vèrs las tèrras de per abans non deserticas.
Es un procès de degradacion dels sòls que pòt aver luòc a l'exterior d'un desèrt, dins de regions aridas, semiaridas e subumidas secas.
Marcilly-sur-Eure
Geografia
Coma lo sieu nom l'indica, Marcilly se situa près del Eure. Es al caireforc de las rotas de Dreux a Sant-André-de-l'Eure e de Houdan a Damville pel bòsc de Dreux.
Marcilly Es normande mas la siá situacion es particulara, tanben plan del punt d'enguarda administratiu que géographique. Se tròba als confins dels departaments del Eure, de Eure-e-Loir e dels Yvelines, #qu'apertenon a tres regions administrativas : la Anautita-Normandie, lo Centre e lo Isla-de-França, e tres academias : Roan, de Orléans-Tors e de Versailles per la Educacion nacionala.
Region cargada d'istòria, a doas Ivry-la-Batalha, de Anet, de la Beauce amb las siás vilas de Dreux e Chartres. Lo vesin bòsc de Dreux acuèlh amb lo sieu Chevalier blanc, guardià d'un tresaur amagat en las ruïnes del castèl de la Robertière. Lo Portamantèl e lo Thymerais son pas pas luènh e la mar pòt èsser un objectiu de passejada per una jornada.
De l'autre costat del Eure, lo Fort-Harrouard, un esperó barrat, es un anautit luòc archéologique del edat del bronze. Una sala entièra del Musèu de arqueologia nacional de Sant-Germain-en-Laye lududes a consagrat.
Cal creire #qu'el i fach bon viure quand se verifica l'aument de la populacion aqueles darrièrs ans, aital coma lo nombre de residéncias secondaires e la prospérité d'un parc de loisirs equipat de mobilhomes.
Erloy
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marcilly-sur-Eure
Geografia
Los plaies de las ancianes ballastières Se son cicatrisées e son venguts de maques de pèças d'aiga poissonneuses privadas o de loisirs.
Comme son nom l'indique, Marcilly se situe à proximité de l'Eure. Elle est à la croisée des routes de Dreux à Saint-André-de-l'Eure et de Houdan à Damville par la forêt de Dreux.
Erloy
Istòria
Lo 6 de novembre de 1918, lo 30au Bataillon de Chasseurs a Pè experimenta de gròssas dificultats a caçar l'enemic, afranquiguèt l'Oise per environar los mitrailleuses alemandas; ajudat per una seccion del 115au Bataillon de Chasseurs a Pè; reprenguèron lo pòble.
Marcilly-sur-Eure
Geografia
Marcilly est normande mais sa situation est particulière, aussi bien du point de vue administratif que géographique. Elle se trouve aux confins des départements de l'Eure, d'Eure-et-Loir et des Yvelines, qui appartiennent à trois régions administratives : la Haute-Normandie, le Centre et l'Île-de-France, et trois académies : Rouen, d'Orléans-Tours et de Versailles pour l'Éducation nationale.
Erloy
Istòria
Le 6 novembre 1918, le 30è Bataillon de Chasseurs à Pied éprouve de grosses difficultés à chasser l'ennemi, il va franchir l'Oise pour contourner les mitrailleuses allemandes; aidé par une section du 115è Bataillon de Chasseurs à Pied; ils vont reprendre le village.
Marcilly-sur-Eure
Geografia
Région chargée d'histoire, à deux pas d'Ivry-la-Bataille, d'Anet, de la Beauce avec ses villes de Dreux et Chartres. La voisine forêt de Dreux accueille avec son Chevalier blanc, gardien d'un trésor caché dans les ruines du château de la Robertière. Le Perche et le Thymerais ne sont pas loin et la mer peut être un but de promenade pour une journée.
De l'autre côté de l'Eure, le Fort-Harrouard, un éperon barré, est un haut lieu archéologique de l'âge du bronze. Une salle entière du Musée d'archéologie nationale de Saint-Germain-en-Laye lui est consacrée.
Il faut croire qu'il y fait bon vivre lorsqu'on constate l'augmentation de la population ces dernières années, ainsi que le nombre de résidences secondaires et la prospérité d'un parc de loisirs équipé de mobilhomes.
Marcilly est bien vivante grâce à ses associations, à ses artisans, à ses commerces et aussi à la présence du corps médical et paramédical.
Les plaies des anciennes ballastières se sont cicatrisées et sont devenues de jolies pièces d'eau poissonneuses privées ou de loisirs.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Cap a 1137, Guillaume de Marcilly e lo sieu paire Foulques fondan lo abbaye cistercienne del Breuil-Benoît jol patrocini de La nòstra-Madama e de Sant Jean-Baptiste. Après los Marcilly, venon las familhas de Estouteville, de Alègre, del Fay, de Dyel. Antoine Del Bòsc #èsser lo darrièr senhor del pòble. En 1140, dels fraires desligats del abbaye del Breuil ##fondar lo abbaye de Trappes.
Vers 1137, Guillaume de Marcilly et son père Foulques fondent l'abbaye cistercienne du Breuil-Benoît sous le patronage de Notre-Dame et de Saint Jean-Baptiste. Après les Marcilly, viennent les familles d'Estouteville, d'Alègre, du Fay, de Dyel. Antoine du Bosc fut le dernier seigneur du village. En 1140, des moines détachés de l'abbaye du Breuil allèrent fonder l'abbaye de Trappes.
Dessalinizacion
La dessalinizacion es lo tractament de l'aiga de mar o d'aiga salada, per ne diminuir la quantitat de sals e la rendre utilizabla per l'alimentacion, l'agricultura, l'industria.
Revòlta dels Tochins
La revòlta dels Tochins foguèt una rebellion populara occitana que comencèt a l'entorn de 1363 e durèt fins a 1384. Nascuda primièr en Auvèrnhe coma responsa a las exaccions de las companhiás dependentas de la corona anglesa, la revòlta s'espandiguèt puèi per Lengadòc que la visquèt prigondament de 1380 a 1384. Lo nom tochin ven de tocha (bartasses) que los rebèls s'i amagavan a la debuta. L'intensitat d'aqueste movement foguèt mai fòrta dins lo país gardonenc.
Posteriorament l'emplec del nom tochin venguèt pro negatiu dins una part del territòri lengadocian e provençal. L'aculhida que la vila de Vesenòbre fasiá als rebèls valguèt a sos abitants l'escais de tochins.
Júlio Prestes
Júlio Prestes de Albuquerque, proprietari agricòla e òme politic brasilièr (n. 1882, m. 1946), foguèt governador de l'estat de São Paulo entre 1927 e 1930. Foguèt tanben lo darrièr paulista elegit president de la Republica de Brasil abans 1930.
Son eleccion coma president de la Republica foguèt contestada pels estats de Rio Grande do Sul, Paraíba e Minas Gerais, e un còp d'Estat acabèt lo periòde conegut dins l'istòria de Brasil coma Republica Vièlha. Júlio Prestes foguèt depausat abans d'exercir lo poder, e un president militar interin, Augusto Tasso Fragoso, assumiguèt lo poder.
.next
("seguent" en anglés) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa anglesa Next plc. Es en servici dempuèi lo 3 de mai de 2016.
.warman
(nom de marca) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa escocesa The Weir Group PLC. Es en servici dempuèi lo 3 de mai de 2016.
Massay
Massay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montgueux
Montgueux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
thumb|left|Dintrada de Montgueux dempuèi la D141 Lo vilatge a situat sus un tuc culminant a 270m aperaquí, es-a dire un centenat de mètres a lo-dessus de la plana de Tròias.
Lo tuc es essencialament constituit de calcaire, amb pòchas d'argila roja e de nombrós silex.
A aquela nautor, l'aiga es escassa dins lo vilatge e de nombrós potz an #èsser creusés, de còps a 30 quitament 50 mètres de prigondor per alimenter n'aiga los abitants. En 1789, en creusant lo potz #que canta un gouffre prigond d'almens 62 mètres a #èsser meses a jorn,.
La preséncia de pendents inclinats al sud e al jos-sòl calcaire en essent propice a la cultura de la vinha, aperaquí 200 ectaras de parcelles an classificat per la INAO en appellation champagne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo sieu nom provendriá de Mos Gothorum e remembrariá un establiment germanique a l'epòca romaine. La glèisa èra succursale de Macey.A, una familha de chevaliers residissiá a Montgueux. Nicolas Riglet, cònsol de Tròias, #prene possession del vilatge a. Es inhumé dins la glèisa. De 1684 a 1740, la tèrra aperteniá a la familha Courseulle-Rouvray.
Lo 8 de junh 1944, 15 resistentes #èsser fusillés per l'armada alemanda. Un monument erigit en lo Trauc de Chirac remembra aquel évenement.
Son nom proviendrait de Mons Gothorum et rappellerait un établissement germanique à l'époque romaine. La glèisa était succursale de Macey.Aux, une famille de chevaliers résidait à Montgueux. Nicolas Riglet, maire de Troyes, prit possession du village au. Il est inhumé dans l'église. De 1684 à 1740, la terre appartenait à la famille Courseulle-Rouvray.
Le 8 juin 1944, 15 résistants furent fusillés par l'armée allemande. Un monument érigé dans le Trou de Chirac rappelle cet évenement.
Edgar Douglas Adrian
Edgar Douglas Adrian, 1 baron Adrian (n. en 1889, m. 1977) foguèt un fisiologista britanic. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1932.
Desboscament
thumb|right|240px|[[artiga|eissartatge per usclada al sud de Mexic]] Lo desboscament  (var desartigada, eishartigada) o desforestacion es l'accion e l'efièch de suprimir lo bòsc sus una granda superfícia.
Es generalament degut a l'accion umana --e mai qu'existisson d'unes factors naturals--mai que mai dins los païses sosdesvolopats, dins la tòca primièra d'utilizar las tèrras o sas riquesas, per l'agricultura, per la produccion de carbon de lenha,  per l'esplecha de la fusta o de ressorsas minièras.
Las consequéncias directas ne son la demesida de la biodiversitat (fòrça importanta, en particular per las selvas tropicalas), de còps que i a lo desplaçament de populacions indigènas, l'erosion dels sòls e una aumentacion de l'efièch de sèrra.
Torcy (Pas de Calais)
Torcy es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.nextdirect
(nom de marca) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa anglesa Next plc. Es en servici dempuèi lo 3 de mai de 2016.
Arrondiments dels Aups Maritims
Lu doi arrondiments dei Aups Maritims son:
Garin
Garin, (Guérin en francés) es ua comuna gascona de Vasadés , situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Arrondiments dels Aups Maritims
Istòria
En 1800, i a res arrondiments:
Garin
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Arrondiments dels Aups Maritims
Istòria
En 1805, l’arrondiment de Mónegue es suprimit e la màger part dei comuni son annexadi a l’arrondiment de Niça. L’arrondiment de Sanremo es annexat au departament.
En 1860, i a tres arrondiments, Niça, Grassa e lo Puget Tenier. Aqueu darrier arrondiment es suprimit e annexat a lo de Niça en 1926.
Garin
Toponimia
La prononciacion es [ga'riŋ]. Lo nom es atestat Garin au sègle XIII. Garin ven d'un nom germanic d'òme Warinus,.
Dioxina
Las dioxinas son de compausats aromatics, dibenzo-p-dioxinas en quimia, constituits de dos anèls de benzèn ligats per dos atòms d'oxigèn, e uèch idrogèns que se pòdon remplaçar, tot o en partida, per de clòr, de bròme o d'autres.
Las fonts d'aquel polluent son la combustion incompleta d'idrocarburs clorats dins l'incineracion de sobralhas, e la creacion de sosproduches en produsent cèrts pesticidas o en sintetizant de clorofenòls.
.olayan
(de Sulaiman Saleh Olayan) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa austriana Crescent Holding GmbH, del grop saudian Olayan. Es en servici dempuèi lo 3 de mai de 2016.
Lo Gresèth e Cavanhan
Lo Gresèth e Cavanhan (Grézet-Cavagnan en francés) es ua comuna gascona, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
Per Dauzat e Rostaing, Lo Gresèth qu'es un nom comparable a Gresèls; que s'explica peu «provençal» gres (de *grēsum, mot prelatin, dont la basa que serè car/gar damb lo sufixe prelatin -ēsu) e sufixe -ellum. Jacques Astor, citat per B. Boyrie-Fénié, que se pronóncia per l'occitan gres, «pèira, calhau, «terrenh peirós». Ernèst Negre, citat tanben per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'opina peu mot gascon gréso, « partida estèrla d'un camp, bosiga », damb lo sufixe diminutiu -èt qui correspond au lengadocian -èl; lo nom deu Gresèth qu'aurè alavetz lo sens de « petita bosiga » [que cau precisar que lo sens de bosiga es modèrne, e que Mistral lo cita a prepaus deu Carcin; a l'epòca de fixacion deu nom, que cau reténer lo sens de tèrra magra e peirosa, e non pas lo de bosiga]. Las interpretacions deus tres toponimistas que son complementàrias e Bénédicte Boyrie-Fénié, qui evòca la vielha arrasic pre-indoeuropèa *gar/*gr e lo sufixe diminutiu -ellu, las contraditz pas.
Per Gresèls, Delamarre que l'explica per ua etimologia celtica griselā o griselon, damb ua l simpla qui convien pas per (Lo) Gresèth.
Sus la mapa de Cassini, l'emplaçament deu Gresèth es escrit Usan e lo Gresèth es al nòrd-èst. Usan s'explica per un nom latin d'òme Utius, Usius, dab lo sufixe anum. Se tracta donc d'un ancian maine antic e lo nom es pus ancian que lo deu Gresèth (los noms dab article son deu segond millenari).
Per la toponimista, Cavanhan que derivarè d'un nom d'òme latin tirat de cavannus, «gahús», «cahús», damb lo sufixe -anu(m). Dauzat e Rostaing, per Cavanhac e Chavanhac (Perigòrd), (donc damb lo sufixe -acu(m)), que causisson *Cavannius, fòrma latina deu nom d'òme gallés Cavannus. Peus noms aparentats en cavan(h), Delamarre que causeish en generau un nom celtic Cavānos e Cavānios, mei rarament la nocion de « proprietat deu gahús ».
Mavilly-Mandelot
Mavilly-Mandelot es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.lipsy
(nom de marca) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa britanica Lipsy Ltd. Es en servici dempuèi lo 3 de mai de 2016.
Unverre
| cp =28160 | mandat        = 2008-2014 | gentilici = | longitud=1.09416666667 | latitud=48.2002777778 | alt mej = | alt maxi =235 | km²           =62.33 }} Unverre es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Geografia
Unverre A adaigat per tres rius : la Santa-Suzanne, lo Timbre e, mai al nòrd, per la Mozanne. La Santa-Suzanne e la Mozanne se prenon en aval de Unverre per formar la Ozanne.
La municipalitat es fòrça vasta (segonda del departament, en superficie, après Arrou), amb una vasta superfícia agricòla, e compta près de 180 granjas e caserius. Lo bourg a partejat en doas parts per la Santa-Suzanne : Unverre, al nòrd, e los Molins de Unverre, al sud.
Las municipalitats limitrophes son Dampierre-jos-Brou, Brou, Yèvres, Châtillon-en-Dunois, Arrou, Capèla-Reiala, Los Autars-Villevillon, Carboneres, Moulhard, Luigny e Frazé.
Unverre est arrosée par trois rivières : la Sainte-Suzanne, la Sonnette et, plus au nord, par la Mozanne. La Sainte-Suzanne et la Mozanne se rejoignent en aval d'Unverre pour former l'Ozanne.
La commune est très étendue (seconde du département, en superficie, après Arrou), avec une vaste surface agricole, et compte près de 180 fermes et hameaux. Le bourg est partagé en deux parties par la Sainte-Suzanne : Unverre, au nord, et les Moulins d'Unverre, au sud.
Les communes limitrophes sont Dampierre-sous-Brou, Brou, Yèvres, Châtillon-en-Dunois, Arrou, Chapelle-Royale, Les Autels-Villevillon, Charbonnières, Moulhard, Luigny et Frazé.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo diccionari géographique atribuissi a Unverre una origina mérovingienne (Ven sègle). Segon Guy Villette, lo étymologie del nom seriá gauloise : an (de) voberia, #çò que significa "tèrra humide". Se tròba traça del nom latin : Inverria (1128), Urveria (1130), Unverium (1142).
La municipalitat #far partida de la una de las 5 baronnies del Portamantèl-Gouët fins a la Revolucion Francesa. Unverre Alberga uèi lo banc de la Comunitat de municipalitats del Portamantèl-Gouët.
La commune fit partie de l'une des 5 baronnies du Perche-Gouët jusqu'à la Révolution Française. Unverre héberge aujourd'hui le siège de la Communauté de communes du Perche-Gouët.
Chichén Itzá
Chichén Itzá es una ciutat maia dau nòrd de Yucatan. Fondada durant lo sègle VIII, foguèt pas abandonada a l'eissida dau Periòde Classic. Vèrs lo sègle X, de migracions toltècas influencièron fòrça la vila que venguèt un centre politic e religiós major fins au sègle XII. Per de rasons desconegudas, lo declin de la ciutat comencèt vèrs 1200 e la dinastia au poder la quitèt vèrs 1250 per s'installar a Mayapan que venguèt lo centre principau de la civilizacion maia fins a 1448. A l'arribada deis Espanhòus, lo site èra encara conegut e lei conquistadors assaièron d'i installar sa capitala. Pasmens, mau capitèron e l'endrech foguèt abandonat fins a de missions d'exploracion organizadas a la fin dau sègle XIX.
L'istòria de la ciutat es encara mau coneguda, especialament lei causas de l'installacion d'una importanta populacion toltèca. La natura d'aquela arribada (migracions, guèrra ?) es tanben l'objècte de debats. Dins aquò, dempuei sa restauracion, l'endrech es vengut un luòc toristic fòrça important qu'es sovent utilizat coma simbòl de la civilizacion maia en causa de la conservacion excepcionala de sei vestigis.
Montrevault
Montrevault es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
A lo extremitat sud oriental del Massís Armoricain, lo pichon territòri de Montrevault se tròba estrech en un doble méandre del Èvre. Aquel riu #que se tira en la Loire près de de lo luòc de Sant-Florent-lo-Vièlh, draine lo país dels Mauges en lo sud del Anjau.
En caracterizant la vila millenària, lo relief en void talhat en lo scenari dels Mauges remembra los divèrses movements #qu'an acompanhats los ères géologiques. Mai a l'èst, lo territòri vesin de la municipalitat de Sant-Pierre-Montlimart s'estend sus dotze quilomètres del sud al nòrd e forma coma una linha de parteja entre las anautitas Mauges e los espacis bocagers, viticoles o agricòlas, ja virats cap al país nantais.
A l'extrémité sud orientale du Massif Armoricain, le petit territoire de Montrevault se trouve enserré dans un double méandre de l'Èvre. Cette rivière qui se jette dans la Loire près du site de Saint-Florent-le-Vieil, draine le pays des Mauges dans le sud de l'Anjou.
Caractérisant la cité millénaire, le relief en creux taillé dans le plateau des Mauges rappelle les divers mouvements qui ont accompagnés les ères géologiques. Plus à l'est, le territoire voisin de la commune de Saint-Pierre-Montlimart s'étend sur douze kilomètres du sud au nord et forme comme une ligne de partage entre les hautes Mauges et les espaces bocagers, viticoles ou agricoles, déjà tournés vers le pays nantais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.olayangroup
(de Sulaiman Saleh Olayan) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa austriana Crescent Holding GmbH, del grop saudian Olayan. Es en servici dempuèi lo 6 de mai de 2016.
Bourdainville
Bourdainville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Bourdainville Se situa a l'intrada es del scenari del País de Caux. La part centrala de la municipalitat es scindée en doas parts per la Rota Nacionala 29. Al nòrd se situa lo bourg central del pòble. Al sud, la municipalitat se desvolòpa via de nòvas abitacions, e una vila pavillonnaire residenciala (La Chesnaie) inaugurada en 1973.
Un autre caseriu, situat près de Yerville e longeant egalament la Rota Nacionala 29, compausa la comuna. S'agís del Mesnil.
Bourdainville se situe à l'entrée est du plateau du Pays de Caux. La partie centrale de la commune est scindée en deux parties par la Route Nationale 29. Au nord se situe le bourg central du village. Au sud, la commune se développe via de nouvelles habitations, et une cité pavillonnaire résidentielle (La Chesnaie) inaugurée en 1973.
Un autre hameau, situé à proximité d'Yerville et longeant également la Route Nationale 29, compose la commune. Il s'agit du Mesnil.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Rémy-la-Calonne
Saint-Rémy-la-Calonne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Istòria
Anciana tèrra Barroise, nombrosas victimas en lo moment de l'epidèmia de peste de 1632. Luòc de batalha pendent Primièra Guèrra mondiala.
Ancienne terre Barroise, nombreuses victimes lors de l'épidémie de peste de 1632. Lieu de bataille durant Première Guerre mondiale.
Saugond
Saugond (Saulgond en francés) es una comuna lemosina, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo lemosin.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Lista daus maires
miniatura|centre|La mairariá. miniatura|dreita|Roge: La [[Comunautat de comunas de Charanta Lemosina|CC de Charanta Lemosina dins Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas]]
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Puègseguin
Puègseguin, fòrma mèi que dobtosa, o Puèi-seguin o Puèiseguin (Puisseguin en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona a data recenta, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion seré [pujʃɛ'ɣi] (poigseguí) en gascon ! per una grafia Pèi Seguin ! Las fòrmas ancianas, praubament informativas, son : Sanctus Petrus de Podio-Seguini en 1341, Podium-Seguinum en 1361, Sanctus Petrus de Podioseguini en 1398. Segon Dauzat e Rostaing, lo nom ven de la fòrma meridionala deu latin podium, « luèc haut, tuca de la cima mèi o mens arredondit », emb lo nom germanic de persona Sig-win. Negre, citat per B. Boyrie-Fénié, parla d'una francisacion en pui de l'occitan locau pèi, emb lo nom de persona Seguin. Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom ei format d'un oronime vengut deu latin podium, emb lo nom deu fondator, Seguin, ancian nom de baptisme d'origina germanica. L'òrdre determinat-determinant fèi supausar un toponime posterior a l'epòca carolingiana. La question pòrta sus lo resultat locau deu latin podium. En Gironda, la fòrma majoritària ei pug, que sembla enquèra presenta a Pujarn, au nòrd de la Dordonha. Fau se fisar a ce qu'escriu Negre, pèi, que s'escriu puèi en gardant lo prumèir element de l'ancian diftongue ? au sud de Montbadon, la mapa pòrta lo nom de Pey Amat, que sembla estar un oronime; dins la comuna de dei Salas de Castilhon, trobèm tanben Pey Landry, enquèra una tuca; i a pas de certitud absoluda, perqué Pey pòt representar tanben lo petit nom Pèir, mes la proximitat de Pueinarmand, fòrma lemosina, es un argument de mèi. Lo nom s'escriu Puèi-Seguin o Puèiseguin o Puèisseguin.
Peticion de principi
En logica, una peticion de principi (o en latin: petitio principii) es un rasonament enganaire que la proposicion que se i deu provar es supausada implicitament o explicitament dins las premissas.
Sovent, la conclusion es simplament una reescritura d'una partida de las premissas. Dins mai d'un cas pus complèxe, las premissas son la consequéncia de la conclusion.
Es de destriar de l'argument circular (mas aqueste es un cas particular de peticion de principi).
Laferté-sur-Aube
Laferté-sur-Aube es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
thumb|300px|left|Laferté-sus-Alba vista dempuèi los bòsques
thumb|300px|left|Laferté-sur-Aube vue depuis les bois
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Karl Landsteiner
'
Karl Landsteiner (1868-1943) foguèt un mètge e biologista austriac. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1930.
Fòrt Roge
thumb|right|[[Fotografia de la façada principala dau fòrt en 2016.]]
Lo Fòrt Roge (tanben dich Palais de Shahjahanabad ò Lal Qil'ah) es una fortalesa mogòla de Delhi. Inscrich au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO dempuei 2007, foguèt bastit entre 1636 e 1648 a l'iniciativa de l'emperaire Shah Jahan (1628-1658). Es un complèx fortificat de 656 × 328 m qu'es protegida per de muralhas caracteristicas fachas de gres roge. A l'interior, se tròban plusors palais e edificis religiós bastits per lei Mogòls.
Presompcion d'innocéncia
La presompcion d'innocéncia es lo principi que fa que tota persona que se vei reprochar una infraccion es reputada innocenta tant que sa culpabilitat es pas estada legalament e definitivament establida. Aqueste principi es fondamental dins tota ordenança juridica.
Aquitans
thumb|350px|right|Reparticion esquematica de qualques pòbles Iberoaquitans (en negre) Los Aquitans, o Iberoaquitans, designan une confederation de tribús de l'Antiquitat compresa entre los Pirenèus occidentals, la riba esquèrra de Garona e l'ocean Atlantic (gaireben l'espaci format per Gasconha), e qu'èra pas qu'en partida celtica.
Presompcion d'innocéncia
La majoritat dels païses de l'Euròpa democratica reconeisson lo principi de la presompcion d'innocéncia.
Aquitans
L'origina de çò que sembla èsser de noms de divinitats o de personas sus des monuments funeraris romanoaquitans sembla lo basc actual. Aquò faguèt conclure a de filològs e lingüistas que l'aquitan èra ligat a une forma mai anciana de la lenga basca, mès aquel punt foguèt tanben discutit, mai que mai perqué aquels documents concernisson essencialament Comenge. Aquela region èra coneguda jòl nom de Vasconia a l'Edat Mejana (sègle VII), un toponím que donèt Gasconha.
Presentacion
Los Aquitans vivián de l'elevatge de fedas, de vacas e de cavals. Aqueles que vivián dins las vals pirenèas practicavan l'estiva per tota la peninsula iberica, aqueles de l'interior de Gasconha vivián d'agricultura del blat. Sabián fabricar de fèrre e trabalhavan l'aur et e l'argent (los Tarbèls de Shalòssa).
Formavan pas una unitat politica abans l'arribada dels Romans, mas avián un sentiment fòrt d'apartenéncia identitària que se manifestava quand èran en dangièr. Juli Cesar remarcava que semblavan mai los Ibèrs que non pas los galleses. Segon Gerhard Rohlfs, lor lenga, l'aquitan, aparentada a aquela de l'Aragonés pirenèu, èran intermediari entre la lenga dels Vascons (tribú basca) e aquela dels Gallés. Pr'aquò, es probablament imprudent de parlar d'aquitan coma se foguèsse una sola lenga. Se la preséncia d'una lenga protobasca sul territòri aquitan es segura, i a pas de pròvas que siá unica e mai i a d'indicis concordants que d'autras lengas èran parladas tanben. Lo testimoniatge de las donadas negativas es preciós. Miquèu Grosclaude, puslèu portat a supausar l'identitat del basque e de l'aquitan, escriguèt una toponimia de Bearn que li permetèt d'utilizar d'etimologias bascas, encara que d'autres toponimes demòran escurs, eventualament posterioras a l'Antiquitat, mès dins son libre consacrat als Hauts Pirenèus, las explicacions pel basque son plan raras al nòrd dels Pirenèus, o una quantitat extraordinària de noms non tròban cap explicacion, indici que lor origina es dins una lenga inconeguda e donc pas en protobasque. Los toponimes explicables pel basque son mai nombroses dins la montanha. I aviá donc mai d'una lenga en Novempopulània e de pòbles d'origina divèrsa.
Segon Venceslas Kruta, los pòbles aquitans serián venguts Cèltas tardièrament, a partir del Sègle III AbC I a en tot cas de toponimes celtics dins la periferia garonesa de la Novempopulània e se'n pòt trobar quitament dins de regions pus centralas o pus particularistas, coma Besaudun a Arengòssa. La tèsi de Joan Carles Vidal presenta l'aquitan coma mai que mai una lenga celtica, fòra de qualquas partidas del territòri de la futura Gasconha; mès lo cèlta qu'i èra parlat podiá èsser diferent del gallés e influenciat foneticament per una lenga eusquerica.
.العليان
(de Sulaiman Saleh Olayan, Punycode, .xn--mgba7c0bbn0a) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa austriana Crescent Holding GmbH, del grop saudian Olayan. Es en servici dempuèi lo 3 de mai de 2016.
Belrupt
Belrupt es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Tourailles
Tourailles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Henry Hallett Dale
Henry Hallett Dale (n. 1875, m. 1968) foguèt un bioquimista britanic. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1936.
Biografia
Nasquèt lo 9 de junh de 1875 dins la vila de Londres. Estudièt medecina a l'Universitat de Cambridge, e agrandiguèt posteriorament los sieus estudis a Alemanha, ont foguèt discipol de Paul Ehrlich. L'an 1906 foguèt nomenat director del Wellcome Physiological Research Laboratories de Londres, e entre 1914 e 1943 ocupèt un luòc directiu al National Institute for Medical Research.
Denney
Denney es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Geografia
thumb|left|Granda rota del vilatge de Denney.
Lo vilatge a situat près de la rota nacionala N83 a 5km del centre de Belfòrt, a una altitud d'aperaquí 365 mètres.
Le village est situé à proximité de la route nationale N83 à 5km du centre de Belfort, à une altitude d'environ 365 mètres.
Se situa a 5 km del centre de Belfòrt, capital del departament.
Istòria
La mai anciana mencion del vilatge en l'archiu data de 1344. En 1347, Thiengen, nom germanisé de Denney (se tròba tanben Duringen), fa ja partida de la parròquia de Phaffans e de la distincion de Belfòrt. Qualques ans mai tard lo pòble pres lo comtat de Ferrette e ven domeni austrian quand Albert d'Àustria rachète a la siá polida-sœur Ursule la part eretada de la siá maire, Jeanne de Montbéliard.
La plus ancienne mention du village dans les archives date de 1344. En 1347, Thiengen, nom germanisé de Denney (on rencontre aussi Duringen), fait déjà partie de la paroisse de Phaffans et de la seigneurie de Belfort. Quelques années plus tard le village rejoint le comté de Ferrette et devient domaine autrichien lorsque Albert d'Autriche rachète à sa belle-sœur Ursule la part héritée de leur mère, Jeanne de Montbéliard.
Castèu de Himeji
Lo castèu de Himeji es un castèu dau sud de Japon que foguèt bastit entre 1581 e 1618. Inscrich au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO, es l'unic castèu japonés medievau qu'a gardat son donjon de fusta originau. Es considerat coma l'arquetipe dau castèu japonés amb d'elements caracteristics coma de muralhas corbadas. Pasmens, dispausava tanben d'un sistèma de defensa sofisticat basat sus un milier d'arquieras, de machacoladuras, l'utilizacion de materiaus capables de resistir au fuòc, l'organizacion d'entrepaus gigants e la construccion de potz permetent de captar dirctament l'aiga dau jaç freatic.
Lo castèu foguèt bastit a l'iniciativa de Toyotomi Hideyoshi qu'utilizèt de fortificacions datant dau sègle XIV per establir una fortalesa a la cima dau Mont Himeji. Après la batalha de Sekigahara, l'endrech foguèt donat a Ikeda Terumasa qu'acabèt la construccion. A partir deis ans 1870, lo castèu foguèt ocupat per l'armada japonesa fins a la Segonda Guèrra Mondiala. Maugrat de bombardaments sus Himeji, lo castèu subrevisquèt au conflicte e foguèt transformat en musèu.
Esquéhéries
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Rason
La paraula "rason" (ratio en latin) es una traduccion del Grèc ancian "logos" que volia dire alara pensada, rason e mot, causa que mòstra fin a que punt lo lengatge e la pensada son ligats per l'èsser uman. La rason es estudiada per la psicologia e la filosofia (subretot la branca de l'epistemologia).
Esquéhéries
Geografia
Lille Es a aperaquí 110 km ; París a 210 km ; Sant-Quentin a 45 km ; la Belgica a aperaquí 40 km
Rason
Pensada racionala
La pensada racionala permet l'abstraccion, l'associacion d'idèas, la consciéncia de se e los simbòls, causas qu'an pas los animals, mai ligats a l'instint e a una reponsa univòca al mitan (per aquò se ditz que possedisson pas la rason, que son irracionals). La rason, doncas, tanben es ligada a la capacitat per se decidir entre divèrsas alternativas de conducha. Max Weber distinguís entre quatre tipes de racionalitat: l'instrumentala, la morala, l'afectiva e la tradicionala, segon lo camp ont s'aplica la pensada racionala.
Esquéhéries
Geografia
Lille est à environ 110 km ; Paris à 210 km ; Saint-Quentin à 45 km ; la Belgique à environ 40 km
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Rason
Pensada racionala
La Renaissença e, subretot lo Sègle de las Luses, son de periòdes ont se donèt mas importància a la rason. Aqueles temps coïncidisson a un desvolopament de la sciéncia e un questionament de la religion. Seguèron los temps marcats per la passion.
L'irracionalitat
Lo tèrme "irracional" se referís qualquas manifestacions diferentas que coincidisson en èsser pas estrictament racionalas. Per exemple:
Autafaja (Agenés)
Toponimia
La prononciacion es [,awtɔ'fatsɔ la'tur]. Las fòrmas ancianas son Hautefage, en 1362, ''par. Sancti Petri de Hautefage cum annexa de Magabal, de..., en 1494, ecclesia B. Petri de Lareda de Oratorio sive de Altafagiis, en 1494, pr. Sancti Petri de Larreda cum annexa sua N. Domina de Altafagia, en 1503, Sti Petri de Larrède ou Notre Dame d'Hautefage'', al sègle XVII. Autafaja es format d'un adjectiu, auta e de faja, « forèst de faus, fageda ». Lo nom seriá, segon Bénédicte Boyrie-Fénié, d'origina medievala e la toponimista definís lo nom atal : « bòsc de faus de granda talha, prigond e plan espandit » [çò qu'es pas lo sens literal pels dos darrèrs adjectius]. Lo determinant La-Tour, oficial dempuèi 1919, a pas d'equivalent dins la lenga orala. B. Boyrie-Fénié ditz pas ren de Sent Peire de Lar(r)eda, que Durengues escriu Sarède [l'article arcaïc sa es l'equivalent de la] e explica que la glèisa de Nòstra Dama data de la fin del sègle XV (pr'amor de son estil), que la bastiguèron pr'amor d'un pelegrinatge preexistent e que l'anciana glèisa parroquiala èra Sent Pèire de Sarède, glèisa pus pichona que Nòstra Dama, situada a costat e pus bas (en 1789). La fòrma de 1494 cita l'annèxa de Magabal. I a un luèc nommat Maguebal a un km d'Autafaja a l'èst, mès Durengues (per 1789) ne fa una parròquia independenta, patronada per Sent Leugièr. I a pas d'informacions sul toponime de Magabal. Durengues cita un tròç de la lista de Valeri, en 1520, Rector de Oratorio de Sarreda, de Manhaval, de Bonsolle, Sancte Radegundis et de Podio Pinesio. Se poiriá que Manhaval siá una cacografia per Magaval o al revèrs ? Podio Pinesio es Pépinès, luèc situat a 2 km al nòrd-èst d'Autafaja, escrit Pepines sus la mapa de Cassini, emb los meteis caractèrs que Hautefage (Magabal es escrit en letras pichonas, signe qu'èra pas mai parròquia o puslèu qu'es un transferiment de Saint-Léger, « Sent Leugièr », dit de Magabal segon Durengues, comuna de Pena). Sembla ben que Podio Pinesio siá *Puègpinés (podio + pinus « pin » + sufixe -ensem ?). Bonsolle es absent dels luècs citats dins la comuna d'Autafaja.
Luècs e monuments
Sent Just es al nòrd del borg, Bonaval e Sent Tomàs al nòrd de Sent Just.
.電訊盈科
(pr. Diànxùn yíngkē, Punycode .xn--fzys8d69uvgm) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa de Hong Kong PCCW (Pacific Century CyberWorks). Es en servici dempuèi l’11 de mai de 2016.
Silici
Lo silici es un element quimic non metallic de la taula periodica qu'a per simbòl Si e per nombre atomic 14. Un metalloïde tetravalent de silici es mens reactiu que lo sieu equivalent quimic, lo carbòni. Es, après l'oxigèn, lo segond element de la rusca terrèstra per òrdre d'abondància (25,7%). Se presenta en doas formas, l'una amorfa e l'autra cristallina; la primièra es una posca terrosa, pus activa que la varianta cristallina, que se presenta en octaèdres de color blava grisenca e de lusor metallica. Lo silici es present dins l'argila, lo feldspat, la barena, lo qüars e la sabla, principalament jos forma de bioxid de silici (tanben conegut coma siliça) e silicats (de compausants que contenon de silici, d'oxigèn e de metals). La silici es lo compausant principal del veire, ciment, ceramica, e de la majoritat de las siliconas (substància plastica)
Canton de La Guiòla
Lo Canton de La Guiòla es una anciana division administrativa de Roergue, en Aubrac e Viadèna, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Rodés, lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Dempuèi 2015, totas las comunas son del canton novèl d'Aubrac e Carladés (burèu centralizator : La Guiòla). La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
Lo canton de La Guiòla se creèt en 1790 dins lo districte de Sent Ginièis de Riba d'Òlt.
En 1801 lo canton de La Guiòla siaguèt conservat.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-205 del 21 de febrièr de 2014, lo canton siaguèt suprimit o se se vòl, espandit al canton novèl d'Aubrac e Carladés.
Écoyeux
Écoyeux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Salmagne
Salmagne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Le Bourg-Dun
Geografia
La municipalitat a situat en lo país de Caux e traversada pel Dun. Lo Bourg-Dun a situat a 5 km de Luneray, a 7 km de Fontaine-lo-Dun, a 13 km de Offranville, a 14 km de Sant-Valery-en-Caux e a 19 km de Dièpa
La commune est située dans le pays de Caux et traversée par le Dun. Le Bourg-Dun est situé à 5 km de Luneray, à 7 km de Fontaine-le-Dun, à 13 km d'Offranville, à 14 km de Saint-Valery-en-Caux et à 19 km de Dieppe
Hautasvinhas
Hautasvinhas (Hautesvignes en francés) es una comuna agenesa, lingüisticament gascona , situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
La Ville-aux-Dames
La Ville-aux-Dames es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
La vila a compausat de tres entités desparièras :
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La Vila-a las-Madamas dètz lo sieu nom al al latin Villa Dominarium (domeni de las mèstras, al sens féodal) e #que designava lo fief del abbaye de las religiosas de Sant-Lop, situada sul territòri de l'actuala municipalitat e #que Hildegarde ne foguèsse lo abbesse l'an 941.
La principala caractéristique de la vila residís en la appellation de las siás carrièras. Totas an un nom de femna celèbra, coma Anne de Bretanha o George Sand, levat d'una : la « carrièra de la Madama en negre ». Aquela darrièra a #èsser cristianada ne fau un omenatge aital al abbé Jérôme Besnard (1900-1968), #Que lo nom de còdi de resistent pendent la Segonda Guèrra mondiala n'èra justament la « Madama en negre ».
1789: lo curé Me Cartier a elegit deputat del clergé als estats generales de 1789 de Versailles.
Massís
Un massís es un ensems montanhós de forma massissa.
Veire: Lista dels massisses montanhoses
Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs
Nom desconegut en arpitan (Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
La municipalitat a implantat en la plana de la Bièvre.
Los sieus abitants an trucat los Mandrinois o los Stéphanois.
La commune est implantée dans la plaine de la Bièvre.
Ses habitants sont appelés les Mandrinois ou les Stéphanois.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Vila natala del celèbre contrebandier de l'Ancian Regim Louis Mandrin, nascut lo 11 de febrièr de 1725 e mòrt lo 26 de mai de 1755 a Valéncia.
La municipalitat a albergat fins al mièg dels ans 1990 la principala fabrica de produccion de las esquís de la celèbra marca francesa Dynamic, uèi absorbida per l'entrepresa austriana Atomic. La municipalitat a rebatejat Marathon jos la Revolucion francesa.
.metlife
(nom de marca) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa americana MetLife Services and Solutions, LLC. Es en servici dempuèi l’11 de mai de 2016.
Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs
Istòria
Ville natale du célèbre contrebandier de l'Ancien Régime Louis Mandrin, né le 11 février 1725 et mort le 26 mai 1755 à Valence.