cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Província romana
vinheta|300px|Mapa de la províncias romana en 116 Las províncias romanas son, fins a la Tetrarquia vèrs 296, las mai grandas divisions administrativas de la Roma antica en defòra de la peninsula italiana. Son, mai sovent, dirigidas per un governador.
Roma convertiguèt en províncias, los territòris conquistats. La creacion d'aquel conglomerat, geografic e politic culmina al temps d'August (sègle I), que, aprèp fòrça guèrras civilas, establís un novèl regim: lo Principat, que s'acabarà en empèri. Amb el comença una epòca relativament pacifica, durant la quala, se fa la difusion de la civilizacion romana sus tots los territòris conquistats. Los Emperaires posteriors a August acabarèron de configurar l'empèri. En l'an 117, l'empèri coneguèt son extension maximala amb las conquistas de Trajan. En aqueles moments, èra devesit en 50 províncias.
Las invasions e la situacion de l'empèri necessitèron una reorganizacion administrativa, al temps de Dioclecian, en 284 :
L'Empèri Roman se devesiguèt definitivament a la mòrt de Teodòsi I lo Grand (395), en Empèri Roman d'Occident e Empèri Roman d'Orient.
Crémenes
Crémenes es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Club Atlético Gimnasia y Esgrima
Lo Club Atlético Gimnasia y Esgrima qu'ei un club argentin de fotbòl de la ciutat de San Salvador de Jujuy fondat lo 18 de març de 1931 e qui joga en purmèra division deu campionat d'argentina.
L'Or Mbongo
L'Or Mbongo es una cantaire de Gospel e cantorala que viu a Kinshasa, en Republica Democratica de Còngo, nascuda lo 6 de julhet de 1978.
Faguèt sos estudis al licèu Sainte-Germaine de Ndjili e i obtenguèt en 1997 un diplòma d'Estat en seccion comerciala e administrativa. S'inscriguèt puèi a l'Universitat de Kinshasa mas deguèt arrestar los estudis en causa de la manca de moneda.
A la fin de las annadas 90, canta dins un grop de sa glèisa. Rescontra en 1999 Christian Lemba ,
A la fin de las annadas 90, cantava dins un grop de sa glèisa. Rescontrèt en 1999 Christian Lemba, que la botèt sus la dralha de la cançon professionala. L'esposèt en 2000 e amassa, creèron en 2001 lo grop La Mano di dio. Aqueste grop la faguèt conéisser en Republica Democratica de Còngo puèi a l'internacional.
En-defòra de son activitat de cantaira, L'Or Mbongo s'investís dins las activitats caritativas. Sosten d'orfanelats e comencèt a far bastir un centre de santat a Maluku. Lo 4 d'abrial de 2009, foguèt tanben nommada ambassadritz de la luta anti-minas.
Sainte-Croix-sur-Buchy
Sainte-Croix-sur-Buchy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Malincourt
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
(172) Baucis
(172) Baucis es un asteroïde.
Sent Basaris
Sent Basaris (Saint-Bazile en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Villers e Semeuse
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region del Grand Èst.
Sent Basaris
Sos abitants s'apelan los Sent-basaris.
Villers e Semeuse
Istòria
Resulta de la fusion entre Villers devant Mézières e Semeuse, en 1828.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dompierre-sur-Mont
Dompierre-sur-Mont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cuadros
Cuadros es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
The Star-Spangled Banner
The Star-Spangled Banner (“La Bandièra estelada”) es l'imne nacional dels Estats Units. Las paraulas foguèron escritas per Francis Scott Key, un avocat e poeta amator, aujòl de l'escrivan Francis Scott Fitzgerald. Durant la Batalha de Baltimore de la Guèrra de 1812, Key èra present al bombardament del Fort McHenry per las tropas britanicas, dempuèi la baia de Chesapeake. La victòria dels americans li inspirèt l'escitura d'un poema, "The Defence of Fort M'Henry", que se cambièt en cançon patriotica après adaptacion amb la musica d'una cançon en anglés: To Anacreon in Heaven. Venguèt imne nacional per una resolucion del Congrès american lo 3 de març de 1931.
L'imne en anglés e la traduccion en occitan
Usualament se canta solament la primièra estròfa.
Hirundinidae
La familha dels irundinids (o Hirundinidae) compren las irondas de riba asiatica e las irondas, ausèls de talha pichona a mejana (de 11 a 22 cm). Se noirisson en vòl. Lor còrs fuselat pòrta d'alas longas, e fòrça espècias an la coa forcuda.
Cosmopolitas, frequentan una granda varietat de mitans, de regions semiaridas als bòsques, sovent prèp de l'aiga. Construson de nises de tèrra o de sabla e d'algas aglomerats amb una mescla de mucus e de còps de plumas, fixats sus de parets o cavitats de bauces, caunas, a l'excepcion d'una espècia (Riparia riparia) que cava de tutas dins de parets de sabla o de tèrra mòbla.
Janiç
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [zɒ’ni]. Lo nom es atestat en 1362, Genitz. Janís ven d'un nom latin d'òme, Genesius (lo site de las comunas de Dordonha ajusta Genicius), qu'es tanben lo de mai d'un martir de Gàllia, ,. Janís èra la propietat de Genesius e lo -ç es incorrècte (quand i a un dobte, òm chausís la solucion pus simpla).
Atacant (fotbòl)
thumb|L'atacant, en roge, es en posicion per marcar la tòca.
L'atacant si plaça pròche dei tòcas de l'adversari e de fach a mai de possibilitats per marcar de tòcas que leis autres de l'equipa que son mai defensius. Per tant lo ròtle deis atacants pòu variar segon sei caracteristicas, l'organizacion tactica e lo juec de l'equipa. D'efèct si tracta d'una categoria que recampa mai d'un pòste, e en segond luec, mai d'un perfieu.
Éperlecques
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Article de fons : Istòria del Nòrd--Calava
Article de fond : Histoire du Nord-Pas-de-Calais
Molièras (Aude)
Molièras (oficialament en francés Molières-sur-l'Alberte) es un anciana comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. En 1965, foguèt annexada a Ladèrn aprèp un procès de despoblament intense.
Geografia
Lo territòri de Molièras es ara plan aboscassit. Probable qu'èra çaquelà en pus granda partida agricòla abans la Seconda Guèrra Mondiala. Lo vilatge es a costat de la RD 110, entre Ladèrn e'l Vilar en Val.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Moleyra, en 1106 e 1116, Molera, en 1183, S. Joannes de Moleria, en 1269, Moliera, en 1291, Rector de Moleria, en 1347, Molières, en 1781. La prononciacion es Moulhèros (grafia de l'abat Sabarthès), doncas [mu'ʎɛrɔs]. Molièras ven del latin mollis, « mòl » e del sufixe -aria; lo sens es d'un terrenh mòl, umide,. Lo vilatge es en riba d'un riu.
Cubillas de los Oteros
Cubillas de los Oteros es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Batalha de Yalu (1894)
thumb|right|Representacion [[japonesa de la batalha de Yalu.]]
Densitat
La densitat o densitat relativa d'un còrs es lo repòrt de sa massa volumica a la massa volumica d'un còrs pres coma referéncia. Lo còrs de referéncia es l'aiga pura a pels liquids e los solids. Dins lo cas de gases o de vapor, lo còrs de referéncia gasós es l'aire, a la meteissa temperatura e jos la meteissa pression. La densitat es una grandor sens dimension e sa valor s'exprimís sens unitat de mesura.
Istòria e terminologia
La densitat d'un còrs es una nocion de fisica anciana, apareguda al sègle XVII. Aquesta grandor caracteristica d'un còrs, exprimida per un nombre sens dimension a un usatge comun. Es sovent definida succintament dins los diccionaris sabents o enciclopedics.
Son origina es lonhdana e alquimica, coma o suggerís Gaston Tissandier dins sos corses a la societat polimatica de París aprèp 1865. Lo mot occitan de densitat proven del latin densitas, que designa l'espessor, la compacitat, o quitament l'opacitat. Los alquimistas, fanatics de la puretat dels còrses e de las correlacions astrologicas e numericas, cerquèron de comparar per de critèris reproductibles l'aiga, los metals, e totas las substàncias que podián purificar, destillar, sublimar.
Per la pesada d'un meteis volum de matèria pura, retrobèron invariablament los classaments de las planetas ja conegudas :
Aqueles nombres qu'obtenián mai o mens precisament segon la qualitat de lor aparelhatge e lor manipulacion designan ja d'absoluts numerics a respièch de l'aiga pura la mai densa, sus la quala flòta lo glaç.
La sciéncia experimentala a partir de 1610 a représ lors aparelhs, protocòls e mesuras dins de tòcas d'identificacion, d'analisi e de sintèsi, e per balhar lentament naissença a la quimia e a las mesuras fisicas concernent la matèria. De tecnicas precisas de mesura de densitat de solucions salinas son mesas al punt per Antoine Baumé. Divèrses corrents racionalistas, en particular aprèp 1790, an escobat una granda part de las concepcions eiretadas ressentidas coma d'ancians legats supersticioses. Aqueles òmes de sciéncia an volgut avalorir lo tèrme de densitat en prenent modèl sus la sciéncia anglesa, que los especialistas de la mecanica celèsta considèran coma exemplara. Los païses anglosaxons, fòrça marcats per l'alquimia e mai la vida e la pensada d'Isaac Newton o atèstan, density designa la massa volumica e relative density la densitat tre lo sègle XVIII.
Çaquelà, la mesura experimentala dirècta de la massa volumica s'apuèja totjorn sus una pesada idrostatica prenent per referéncia una massa d'aiga liquida. Es una mesura de densitat relativa. La « densitat relativa » es la sola grandor mesurabla experimentalament; la forma corta « densitat » del nom es generalament preferida. Lo mot densitat es, d'aprèp Littré, l'expression modèrna del tèrme « densitat relativa ». La massa volumica demòra lo sinonim modèrne de las expressions desuetas « densitat absoluda » o « densitat pròpria ».
Enfin, cal pas confondre la densitat d'un còrs, sens dimension, amb la densitat particulara, definida per una unitat, perque aquesta darrièra densitat d'una grandor es un repòrt estatistic d'una populacion donada sus un element d'espaci (longor, superfícia o volum) utilizat per descomptar aquesta populacion, coma es lo cas per la densitat superficiala de populacion, la densitat de carga, la concentracion molara.
Expression de la densitat
La densitat, sovent notada d, s'exprimís atal :
ont es la massa volumica del còrs considerat, e  es la massa volumica del còrs de referéncia.
Densitat dels gases
La densitat dels gases es calculada a partir de la densitat de l'aire. La valor de referéncia presa es la massa d'un litre d'aire a jos una pression de, siá.
Atal avèm
Existís un biais comòde de religar la massa molara M d'un gas e sa densitat. En efièch, en considerant un gas perfièch, PV=nRT d'ont :
amb
Avèm doncas o
e amb  pres identic per l'aire e lo gas considerat.
En tenent compte de la composicion de l'aire e de las massas molaras respectivas (78% de diazòt, 21% de dioxigèn e 1% d'argon environ), es de bon mostrar que : ,
siá .
Per exemple, la densitat del diidrogèn es
Siá environ.
Ven d'aquela relacion que, quora mai un gas a una massa molara elevada, quora mai es dens. Atal, es de bon preveire que lo dioxid de carbòni serà pus dens que l'aire e que los gases mens denses son lo diidrogèn e l'èli.
Lo compausat gasós mai dens a temperatura ambienta es l'exafluorur de sofre,.
Densitat pels solids e los liquids
Lo mai sovent, l'aiga s'utiliza coma còrs de referéncia per la densitat dels liquids e dels solids. Dins aquel cas, la massa volumica de l'aiga se pren egala a (o a  o a ). S'agís de la massa volumica de l'aiga a e a pression atmosferica. En efièch, l'aiga a una particularitat demest los liquids : sa densitat e sa massa volumica son maximalas, non pas a sa temperatura de fusion coma la màger part dels liquids, mas a. Òr en metrologia, lo fach de prene coma referéncia una proprietat fisica que passa per un extremum es fòrça interessant : al vesinatge d'aquel extremum la proprietat fisica varia fòrt pauc. Atal, al vesinatge de, una imprecision sus la determinacion de la temperatura exacta afècta fòrt pauc la massa volumica de l'aiga e doncas lo resultat d'una mesura de densitat.
La densitat ven :
ont es la massa volumica del còrs considerat e  es la massa volumica de l'aiga (1000 kg/m).
Densitat e flotabilitat
thumb|right|Comparason de dos còrses amb densitats superiora e inferiora a un.
La densitat pòt indicar la flotabilitat d'un còrs a respièch de l'aiga doça. En efièch, se la densitat d'un còrs es superiora a 1 coma per un vis metallic (vejatz illustracion) lo còrs en question cola dins l'aiga. A l'invèrs, se la densitat d'un còrs es inferiora a 1 coma per un tap de siure (vejatz illustracion) lo còrs en question flòta sus l'aiga. Dins l'aiga de mar o una solucion salina a gradient de salinitat, aquestas chifras son d'ajustar.
Cas particular de l'aiga liquida
D'un biais general, quand un còrs liquid se refregís, sa densitat aumenta e ven maximala a la temperatura de solidificacion. A mai, lo còrs solid es generalament pus dens que lo còrs liquid. L'aiga fa excepcion : sa densitat maximala es atencha non pas a mas a  e lo glaç es mens dens que l'aiga liquida. Aquesta particularitat permet a l'aiga tebesa, a l'aiga fòrça freja e al glaç de flotar sus d'aiga a. Se l'aiga se comportava coma la màger part dels autres còrses, lo glaç tombariá al fons dels lacs, dels rius e dels oceans, ont la vida seriá alara practicament impossibla, almens, jos la forma que coneissèm.
Demest los metals mens denses a l'estat solid qu'a l'estat liquid, existís l'argent e lo bismut. Aquò pausa de problèmas importants al moment del motlatge, a causa del coflament qu'acompanha la solidificacion.
Densitat dels principals metals utilizats
Los catòrze metals usuals del tablèu çaisús foguèron causits en 1886 per Gaston Tissandier.
Densitat e flotacion dels minerals metallics
Los minerals que contenon de fòrtas tenors en metals pesucs o los metals denses a l'estat natiu dispersats dins una ganga pòdon èsser separats aisidament de las impuretats terrosas per efièch de massa o d'inercia, es a dire de mendre entrainament, dins un flux d'aiga sus un plan inclinat. Es la separacion gravimetrica.
D'autres minerals, pus leugièrs, pòdon èsser renduts flotables amb l'ajuda de sabons o còrses tensioactius especifics dins de banhs mai o mens agitats. Son los procediments industrials de flotacion.
Densitat dels liquids biologics en medecina
Las densitats servisson sonque rarament en sciéncias medicalas. Dins un obratge de referéncia, se tròba pas que lo liquid sudoral del tèst de mucoviscidòsi e lo liquid d'escolament serós. L'essencial de las donadas s'exprimís en concentracions massica o molara.
Es frequent, fruch de la confusion amb la terminologia anglosaxona expausada mai naut, que çò qu'es apelat densitat de las urinas, del sang o de tot liquid biologic, siá simplament la massa volumica del liquid exprimida en gramas per litre (g/L). Atal, la densitat del sang que se pòt legir suls resultats de laboratòri es superiora a 1000 g/L.
Latin
Lo latin qu'ei ua lenga anciana deu grop indoeuropèu, deu sosgrop italic com l'òsc, l'ombrian. A l'origina, ne's parlava a l'entorn de Roma dins lo Laci. La conquista romana d'Itàlia, puish de las regions riberesas deu Bacin Mediterranèu e, au nòrd, dinc a Ren e Danubi, qu'estó l'encausa de l'espandiment extraordinari deu latin. S'en Orient, lo grèc conservè la plaça de lenga oficiau e de la cultura aquesida arron las conquistas d'Alexandre, en Occident qu'assumí lo medish ròtle, penetrant Gàllia, Espanha, Illíria, Africa e Dàcia peu biaish de l'administracion imperiau, de la difusion de la cultura dominanta dens los elèits provinciaus, deus camps de legionaris e deu comèrci.
Arron la caduda de l'Empèri Roman, qui avó lòc en 476, lo latin qu'evoluí de faiçon diferenta dens cada grana region d'Occident, segon las costumas lingüisticas deus pòbles dejà en plaça (substrat) o deus invadidors (superestrat), e pòc a pòc que'n gessín lengas navèras, emparentadas mes diferentas, qui forman lo grop de las lengas romanicas. Aqueth grop de lengas que compren l'occitan, lo catalan, lo francés, lo castelhan o espanhòu, l'aragonés, l'asturian, l'italian, lo portugués, lo galèc, lo sarde, lo romanés, lo romanch, lo ladin, lo friolan e lo francoprovençau o arpitan.
Xena: Warrior Princess
Xena: Warrior Princess es una sèria televisada americana creada per Robert Tapert e John Schulian que son personatge principal i es la guerrièra Xena (interpretada per Lucy Lawless. La seria foguèt estrenada lo 15 setembre de 1995 sus la ret americana USA Network e s'acabèt en 2002. I a actualament 6 sasons, e cada episòdi dura en mejana 42-45 minutas.
(174) Phaedra
(174) Phaedra es un asteroïde.
Sent Anha (Tolosa)
thumb|Glèisa de Senta Germana de Tolosa thumb|IUFM a Sent Anha
Sent Anha, a l'èst d'En Palòt, es un quartièr residencial dins le sud de la vila de Tolosa. Del temps de la revolucion francesa se sonèc Germinal.
Toponimia
Del nom de S. Anianus, avesque d'Orleans, al sègle V; Lo nom modèrne s'explica per la palatalizacion del producte de -nct- (*Sanct'Aniano > *Saintanian- > *Sentanian- > Sent Anhan = Sant Anha).
(173) Ino
(173) Ino es un asteroïde e la cencha principala, decobèrt per Alphonse Borrelly lo 1èr d'agost de 1877.
Maschinengewehr 42
La Maschinengewehr 42 (designacion sovent abreujada MG42) èra una mitralhièra alemanda de la Segonda Guèrra Mondiala. Considerada coma la melhora mitralhièra dau conflicte, èra una arma polivalenta, eficaça, fisabla, aisada de produrre e pron leugiera per acompanhar leis assauts d'infantariá. Èra tanben apreciada per son importanta cadéncia de tir (1200 a 1500 tirs per minuta).
Saint-Martin-de-Bossenay
Saint-Martin-de-Bossenay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Egipte antica
E mai que se pòsca definir dins lo temps l'Egipte antica coma lo periòde de l'istòria egipciana entre l'invencion de l'escritura e la fin de l'Antiquitat, aquesta nocion s'aplica mai que mai a la civilizacion que visquèt a la broa de Nil durant aqueste periòde d'aperaquí quatre mila ans d'istòria. De l'acamp de las tribús egipcianas que fondèron lo primièr empèri faraonic fins a la sieuna casuda al començament de l'èra crestiana, l'Egipte antica foguèt lo teatre d'eveniments màgers qu'an influenciat prigondament la cultura d'una part importanta dels pòbles d'Africa, de Mediterranèa e de l'Orient Mejan.
Istòria
Es cap a la fin del Neolitic que de tribús comencèron de s'amassar dins la fertila val de Nil, per arribar a la constitucion de dos reialmes politicament distints mas estrechaments ligats per una cultura comuna : la Nauta Egipte, al sud, e la Bassa Egipte, al nòrd (Nil raja del sud cap al nòrd). La tradicion atribuís al reialme del sud l'unificacion del país (que ven aital lo primièr estat del mond) e l'establiment de las primièras institucions faraonicas (segurament pel faraon Narmer).
Lo descopatge de l'istòria d'Egipte en grands periòdes e en trenta una dinastias es eretat del prèire-istorian Manton, quitament se los egipcians anteriors fasián pas aquesta distincion : per eles la monarquia èra continuala.
La fin de l'istòria egipciana antica varia en foncion del punt de vista adoptat. S'acaba :
Istòria resumida
Se pòt observar que de grands principis se son mantenguts tot al long de l'istòria d'Egipte. I aguèt sempre un poder central fòrt en la persona del rei. Quand aquesta veniá flaca, i aviá de crisis coma lo primièr periòde intermediari a la mòrt de Pepi ont regnèron amassa mai d'unas familhas. Lo sistèma ont totes los poders èran tenguts pel faraon evoluiguèt. Se complexifiquèt en una administracion importanta. Jos Sesostris, la foncion de vizir foguèt doblada per assegurar una gestion melhora. Mas d'aquel temps l'institution faraonica foguèt mantenguda e mai durant las dominacions estrangièras. Aquesta donava una legitimitat al poder en plaça.
Aquò es pas per azard se los Icsòs, los Pèrsas, Alexandre lo Grand e sos generals grècs se faguèron nomenar faraon. Lo fait de seguir la costuma antica lor conferissiá una legitimitat respècte als egipcians. L'idèa meteissa es valabla per totas las dinastias eissidas d'Egipte, la foncion de Faraon referís un simbòl màger. D'efièch las dinastias se seguissián pas per filiacion. L'estat de faraon permetiá la reduccion d'aquel valat familial. Aital Ramsès Ièr abans d'èsser coronat èra general e vicerei.
Mas benlèu aquesta unitat dins la concepcion del poder auriá pas tant durat se la foncion de faraon aviá pas un ideal espiritual. Lo faraon èra un ligam entre lo terrèstre e lo divenc. Sa foncion se limitava pas al temporal, èra lo primièr prèire d'Egipte. De segur, sul plan istoric, es mai complicat. Aital se vegèt la rompedura amb lo Periòde amarnian o la presa de poder progressiva del clergat d'Amon. Mas pels faraons qu'avián un poder real, sas foncions ne fasián los garants del divenc.
Geografia
La geografia de l'Egipte antica, d'un punt de vista climatic, es pro pròcha de la de l'Egipte contemporanèa. Egipte es un país de clima semidesertic que sola la faissa fertila dels dos costats de Nil, lo Dèlta e qualques oasis esparpalhats, son pròpris a l'implantacion umana. Lo rèsta es ocupat pel Desèrt Libic à l'oèst, lo Desèrt Arabic à l'èst e Sinai al nòrd-èst. Las frontièras « traditionalas » de l'Egipte antica son pro semblablas a las de l'Egipte actuala. Aital, dins l'Ancian Empèri, lo país confrontava al nòrd la Mediterranèa, al sud la primièra cataracta de Nil, a l'oèst lo Desèrt Libic, a l'èst la mar Roja e lo desèrt de Sinai. Lo territòri egipcian èra descopat en regions administrativas, los nòmes, qu'èran governats, al nom de faraon, per de nomarcas.
Agricultura
Los ancians egipcians cultivavan d'òrdi e una varietat de blat, e d'autras cerealas, qu'utilizavan per fabricar los dos aliments principals, lo pan e la bièrra. Las plantas de lin, desrabadas abans de florir, èran cultivadas per las fibras de sas cambas. Aquestas fibras se partejavan transversalament e s'entornejavan en fials, qu'èran utilizats per téisser de lençòls de lin e per fabricar de teissut pels vestits. Lo papir que creissiá pel lèit del riu Nil servissiá per fabricar lo papièr. Las ortalissas e la frucha butavan en parcèlas d'òrts, a costat de las abitacions subre un terren enauçat, e se devián asaigar a la man. Las ortalissas inclusián pòrres, alhs, melons, carabassas, peses, lentilhas, lachugas, e autras culhidas, apondudas als rasims que se'n fasiá lo vin, dàtils, figas e miugranas. thumb|left|Sennedjem laura los sieus camps amb un parelh de buòus, utilizats coma bèstias de carga e font d'aliments thumb|upright|De relèus sepulcrals representan de trabalhaires laurant los camps, fasent la culhida, e batent lo gran jos la direccion d'un susvelhant. Una combinason de factors geografics favorables contribuiguèron a la capitada de la cultura en Egipte antica, lo pus important dels quals essent lo ric sòl fertil resultant dels aigats annadièrs del riu Nil. Los ancians egipcians èran aital capables de produir d'aliments en abondància, permetent a la populacion d'emplegar mai de temps e de ressorsas a de passatemps culturals, tecnologics e artistics. La gestion de la tèrra èra cruciala en Egipte antica perque las taxas èran assignadas en se basant sus la quantitat de tèrra que cada persona teniá.
L'agricultura en Egipte èra ligada als cicles del riu Nil. Los egipcians avián establits un calendièr solar que lor permetiá de preveire los sieus aigats e coneissián tres sasons: Akhet (aigat), Peret (plantacion), e Shemu (culhida). La sason dels aigats durava del mes de junh fins a setembre, depausant pel lèit del riu un jaç ric en minerals ideal per la cultura. Passadas las inondacions, la sason de la plantacion durava d'octobre fins a febrièr. Los païsans lauravan e plantavan de granas pels camps, los quals èran asagats amb besals e canals. Egipte recebiá paucas pluèjas, e los païsans utilizavan Nil per asagar las seunas culturas. De març fins a mai, los païsans utilizavan un volam de fusta o de cana per segar, puèi batián amb un flagèl per separar la palha del gran. En remenant se removiá l'espigal del gran, que après se moliá en farina, que se fasiá fermentar per fabricar la bièrra, o que se gardava per pus tard.
Pòble
L'origina dels primiers Egipcians es questionejada, que mantuna teoria existís sus aquel sicut..
Organizacion politica
L'Egipte antica èra una teocracia. Mai qu'un rei, lo faraon èra a l'encòp l'administrador principal, lo cap de las armadas, lo primièr magistrat e lo prèire suprèm d'Egipte. D'efièch, Faraon aviá una mission de complir : metre en òbra la règla de Maat sus la Tèrra; valent a dire assegurar l'armonia entre los òmes e lo cèl, èsser lo garant de la morala de son pòble, en contribuir aital a assegurar son eternitat.
Art egipcian
L'Art de l'Egipte antica se caracteriza per une idèa d'òrdre : de linhas claras e simplas, associadas a de fòrmas simplas e d'unes aplats de color.
Los artistas utilizavan de linhas perpendicularas, verticalas e orizontalas, per formar un quadrilhatge e donar de proporcions condrechas a sas òbras.
L'art rebatiá l'importància sociala, religiosa e politica.
La nautor dels personatges dépendiá per exemple de son ròtle dins la societat : los mai importants èran los pus bèls, que i n'aviá gessa perspectiva. Lo faraon es aital tostemps representat coma lo mai grand dels òmes e tot parièr los diuses son mai o mens imposants segon ne son considerats mai o mens potents.
Veire tanben :
Mitologia e religion egipciana
Los egipcians de l'Antiquitat (idem egiptes...) cerquèron d'interpretar totes los fenomèns que podián observar pel prisma de la lor cresença seculara.
La nocion mai importanta per eles es la de cicle :
Vejatz tanben :
Sciéncia de l'Egipte antica
La sciéncia de l'Egipte antica ne gausís d'un prestigi màger dempuèi los tempses pus ancians.
Çò ne mòstra del nivèl màger d'aquela civilizacion e l'ample de sas coneissenças.
Musica
e ca
Literatura
N'es espectaclós lo nombre de romans que son tèma es l'Egipte antica.
En benda dessenhada se pòt citar : e ca
Cinèma
e ca
Jòcs de ròtle
Editor : Steve Jackson Games, 1998, lenga : anglés (version originala), ISBN 1-55634-342-6
e ca
etc
Sant Anha
Sant Anha pòt designar:
Movement per França
Lo Movement per França (MPF) es un partit politic francés de drecha e d'inspiracion sobeiranista que fondèron en 1994 e que son president Philippe de Villiers siguèt candidat per leis eleccions presidencialas de 1995 e 2007.
Fourbanne
Fourbanne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Lo vilatge se situa sul marge drech del Doubs, en una vallée dintrada. Qualques ròcas calcaires creusées de tutas dominan lo riu. Al pè de la falaise, un riu sosterranh en venent de Verne e Luxiol sòrt jos forma de résurgence.
Le village se situe sur la rive droite du Doubs, dans une vallée encaissée. Des roches calcaires creusées de grottes dominent la rivière. Au pied de la falaise, une rivière souterraine venant de Verne et Luxiol sort sous forme de résurgence.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1580, la populacion reconnait al rei d'Espanha, pòrti e comte de Bourgogne, l'anautita, mièja e bassa justícia ; li cal assistir la justícia, èsser presenta a las execucions, e participar a la érection del signe patibulaire de la justícia de la distincion de Baume #que lo vilatge ne fasiá partida.
Mas, en 1711, lo fiscal del rei verifica que "divèrses vassaux de La siá Majestat an pas pas fach los devers de fiefs per #çò que dépendent immediatament d'Ela als mutations". La mainmise a lançat sus aquelas fiefs. Lo Sieur Rougemont a tangut, "per fauta de dénombrement de Fourbanne, domeni del rei".
En 1580, la population reconnait au roi d'Espagne, duc et comte de Bourgogne, la haute, moyenne et basse justice ; elle doit assister la justice, être présente aux exécutions, et participer à l'érection du signe patibulaire de la justice de la seigneurie de Baume dont le village faisait partie.
Mais, en 1711, le procureur du roi constate que "plusieurs vassaux de Sa Majesté n'ont pas fait les devoirs de fiefs pour ceux qui dépendent immédiatement d'Elle aux mutations". La mainmise est lancée sur ces fiefs. Le Sieur Rougemont est concerné, "pour faute de dénombrement de Fourbanne, domaine du roi".
Legio II Augusta
La Legio II Augusta èra una legion romana formada en 43 av. JC. Participèt ai guèrras civilas dau periòde de la fin de la Republica e au dispositiu de proteccion de la frontiera germanica. En 43, foguèt mandada dins leis Illas Britanicas onte faguèt partida dei fòrças romanas destinadas a la conquista deis illas. Après sa participacion a la campanha de l'emperaire Claudi, foguèt basada a Abonae en 47, a Isca Dumnoniorum (Exeter) en 56 ò en 57, dins la fortalesa de Glevum (Gloucester) e enfin dins la fortalesa d'Isca Silurum (Caerleon) que venguèt son casernament oficiau fins au sègle IV. En 407, foguèt transferida en Gàllia per participar a la defensa de l'Empèri còntra lei Grandeis Invasions Barbaras mai sa traça se pèrd après aquela data.
.forum
("forum", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 1èr de julhet de 2015.
Toet
Toet (Touët-de-l'Escarène en francés) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Viana
Viana que pòt estar :
Que i a tanben lòcs dab qualificatius :
.realty
("bens, dequés", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 1èr de julhet de 2015.
Navenne
Navenne es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
15 de març
Decèsses
Vejatz tanben :
Navenne
Geografia
Navenne a situat al centre de l'Anautita-Saône, en banlèga de Vesoul. Lo territòri de la municipalitat a environat de divèrses plateaux (los 4 avets al Sud, #Citar a l'Oèst, un autre scenari (Mont Martine) a l'Èst, culminantes a aperaquí 450 m). Un pichon ruisseau pren la siá font en lo jardin de l'ancian ostal de Suzanne Melk abans de se tirar en lo Durgeon.
La municipalitat s'es constituida a partir de tres noyaux. Aquel de Navenne, a l'entorn de la glèisa actuala, aquel bastís a l'entorn del castèl de Graisse (ara Centre de Rééducation Foncional, CRF) e aquel « dels préslots » anciennement « de las vinhas ». Vesoul A preses doas fes del territòri a Navenne, perque en lo temps Navenne anava fins al pont abans lo teatre Edwige feuillère de contunh fins al gymnase Jean Jaurès.
Emilio Gino Segrè
Emilio Gino Segrè (n. en 1905, m.1989) foguèt un fisician italian-american. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisica en 1959, amb lo fisician american Owen Chamberlain.
Navenne
Geografia
Navenne est située au centre de la Haute-Saône, en banlieue de Vesoul. Le territoire de la commune est entouré de plusieurs plateaux (les 4 sapins au Sud, Cita à l'Ouest, un autre plateau (Mont Martine) à l'Est, culminants à environ 450 m). Un petit ruisseau prend sa source dans le jardin de l'ancienne maison de Suzanne Melk avant de se jeter dans le Durgeon.
La commune s'est constituée à partir de trois noyaux. Celui de Navenne, autour de l'église actuelle, celui construit autour du château de Graisse (maintenant Centre de Rééducation Fonctionnelle, CRF) et celui « des préslots » anciennement « des vignes ». Vesoul a pris deux fois du territoire à Navenne, car dans le temps Navenne allait jusqu'au pont avant le théâtre Edwige feuillère puis jusqu'au gymnase Jean Jaurès.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'origina del nom de Navenne sembla provenir del celtique naven #que significa "pè de serral"
En 1312, Navenne #dintrar dins la tèrra de Faucogney. Graisse : antany Vilatge important e banc d'una distincion ligada a aquela de Navenne ; #èsser destruit pendent la guèrra de Dètz Ans.
A la Mièja Edat, Navenne compreniá lo vilatge ancian sus la siá localizacion actuala e divèrsa caserius talas qu'aqueles de Graisse, del Pont amb la siá glèisa e de Itac.
Lo territòri de Navenne s'estendiá fins al Durgeon e se trobava limitrophe de las municipalitats Noidans los Vesoul e de Frotey los Vesoul. L'estacion de Vesoul, tot coma la manufacture dels tabacs (marida Ara de las associacions carrièra Jean Jaures) èran antany implantadas sus Navenne. Mas per doas fes, en 1860 e en1876 Navenne patís de la part de Vesoul, interessée per las taxas de concession, de las amputations territorialas #que lor caliá portar los limits communales amb Vesoul dins la carrièra de la Tuilerie (a l'ora d'ara carrièra Pierre Curie) e dins la carrièra de Villersexel.
Los abitants de Navenne se consagraven essencialament a la cultura de la vinha e al maraîchage.
La glèisa amb lo sieu tet a l'imperiala data de 1783. Lo castèl seigneurial, situat a la nautor del vilatge (a l'ora d'ara 31 carrièra Victor Hugo) #protegir l'escòla de gojats e de filhas e la Comuna fins en 1954 e de contunh, fins en 1978, un peloton de gendarmerie motorisée.
Un castèl, bastit a e destruit l'an 1991 #ocupar la localizacion de l'actual Centre de Réeducation Foncional ; #servir pendent qualques ans d'annèxa dins l'espital Paul Morel de Vesoul. Lo cementèri militar i aguèt condicionat a l'endeman de la segonda guèrra mondiala.
Navenne Se #desvolopar en los ans 1930 amb los lotissements Bouvaist (actualas carrièras F.Buisson, Joffre, Foch) E Melk (bas de l'actuala carrièra Generala de Gaulle), 1960 (barratz carrièra Maurici Gillot) e 1980 'Montmartine). D'unas autras disposicions, ostals individuales e comèrcis, equipas publicas (Centre de Gaulle, Gymnase) #veire lo jorn dempuèi alavetz.
Navenne Aperten al arrondissement de Vesoul, al costat de Vesoul Es, a la comunitat de municipalitats de l'aglomeracion de Vesoul(CCAV) e dins lo País de Vesoul/Val de Saône.
Segon las fonts INSEE la populacion (sens dobles comptes) de Navenne es passat de 1 195 abitants l'an 1962 a 1 641 l'an 1999. La populacion totala l'an 1999 a #èsser de 1 781 abitants.
La fòrça granda majoritat de las residéncias principalas siatz 79,1 % a constituit d'ostals individuales e 68 % dels abitants son de proprietaris de lo sieu lotjament.
L'origine du nom de Navenne semble provenir du celtique naven qui signifie "pied de coteau"
En 1312, Navenne entra dans la terre de Faucogney. Graisse : autrefois village important et siège d'une seigneurie liée à celle de Navenne ; fut détruit durant la guerre de Dix Ans.
Au Moyen Âge, Navenne comprenait le village ancien sur son emplacement actuel et plusieurs hameaux tels que ceux de Graisse, du Pont avec son église et d'Itac.
Au, les seigneuries de Navenne et de Graisse faisaient partie du domaine des comtes de Bourgogne. En 1789 elles appartenaient à la famille de Lampinet et furent intégrées en 1790 aux districts et cantons de Vesoul.
Le territoire de Navenne s'étendait jusqu'au Durgeon et se trouvait limitrophe des communes Noidans les Vesoul et de Frotey les Vesoul. La gare de Vesoul, tout comme la manufacture des tabacs (maintenant Maison des associations rue Jean Jaures) étaient jadis implantées sur Navenne. Mais par deux fois, en 1860 et en1876 Navenne subit de la part de Vesoul, interessée par les taxes d'octroi, des amputations territoriales qui devaient porter les limites communales avec Vesoul à la rue de la Tuilerie (actuellement rue Pierre Curie) et à la rue de Villersexel.
Les habitants de Navenne se consacraient essentiellement à la culture de la vigne et au maraîchage.
La glèisa avec son toit à l'impériale date de 1783. Le château seigneurial, situé au haut du village (actuellement 31 rue Victor Hugo) abrita l'école de garçons et de filles et la Mairie jusqu'en 1954 et puis, jusqu'en 1978, un peloton de gendarmerie motorisée.
Un château, construit au et détruit en 1991 occupa l'emplacement de l'actuel Centre de Réeducation Fonctionnelle ; il servit pendant quelques années d'annexe à l'hôpital Paul Morel de Vesoul. Le cimetière militaire fut aménagé au lendemain de la seconde guerre mondiale.
Navenne se développa dans les années 1930 avec les lotissements Bouvaist (actuelles rues F.Buisson, Joffre, Foch) et Melk (bas de l'actuelle rue Général de Gaulle), 1960 (quartier rue Maurice Gillot) et 1980 'Montmartine). D'autres aménagements, maisons individuelles et commerces, équipements publics (Centre de Gaulle, Gymnase) virent le jour depuis lors.
Navenne appartient à l'arrondissement de Vesoul, au canton de Vesoul Est, à la communauté de communes de l'agglomération de Vesoul(CCAV) et au Pays de Vesoul/Val de Saône.
Selon les sources INSEE la population (sans doubles comptes) de Navenne est passée de 1 195 habitants en 1962 à 1 641 en 1999. La population totale en 1999 a été de 1 781 habitants.
Modena
Modena (Moudeno en grafia mistralenca ) es una vila de la region italiana d'Emília-Romanha. Sa populacion èra estimada a 179,937 abitants lo 31 de decembre de 2007. Sa superfícia totala es 182 km².
thumb|480px|left|Piazza grande.
Conselhier departamentau
Elegisson lei conselhiers departamentaus dins lo quadre dau canton per mejan de l'escrutinh binominau majoritari per un mandat de sièis ans.
Lardena
Lardena es un quartièr de la vila de Tolosa situat dins lo canton de Tolosa-12.
Son nom ven d'arduenna, mot gal significant "selva".
Hunzib
Localisacion
L'hunzib es parlat dins la Republica de Daguestan, dins lo Caucàs rus.
Classificacion
L'hunzib es classificat dins la familha de las lengas caucasencas del nòrd-èst, ont forma lo grop tsez amb lo bezhta, l'hinokh, lo khvarshi e lo tsez.
Feigères
Fiogiéres en arpitan (Feigères en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Batalha de Yalu
Lo tèrme batalha de Yalu designa plusors batalhas que se debanèron dins lo sector dau fluvi Yalu :
Destriana
Destriana es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Guebenhouse
Guebenhouse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Axiòma
Un axiòma (dem grèc a,ancian αξιωμα /axioma, « considederat coma digne, convenable, evident en se » — el meteis derivat de αξιος (axios), « digne ») designa una proposicion indemontrabla utilizada coma fondament d'un rasonament.
Encinedo
Encinedo es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Axiòma
Antiquitat
Per Euclides e unes filosòfs grècs de l’Antiquitat, un axiòma èra una afirmacion que consideravan coma evidenta e que se'n caliá pas far la pròva. Teofrast definís atal l’axiòma: es una formula que concernís en partida las causas del meteis biais, s’i a analogia de l’una a l’autra, en partida totas las causas indistinctament.
Epistemologica
En epistemologia, un axiòma es una veritat evidenta en se sus que una autra coneissença pòt s'aparar, autrament dich pòt èsser bastida. Cal presisar que totes los epistemològs admeton pas que los axiòmas, dins aquel sens del tèrme, existisson. Dins de corrents filosofics, coma l'objectivisme, lo mot axiòma a una connotacion particulara. Un enonciat es axiomatic s'es impossible de le nigar sens se contradire. Exemple : « Existís una veritat absoluda » o « Lo lengatge existís » son d'axiòmas.
Matematicas
En matematicas, lo mot axiòma designava una proposicion qu'es evidenta en se dins la tradicion matematica dejs Elements d’Euclides. L’axiòma es utilizat ara, en logica matematica, per designar una veritat primièra, a l'interior d'una teoria. L'ensems dels axiòmass d'una teoria es nomenada axiomatica o teoria axiomatica. Aquela axiomatica deu èsser non contradictòri; es sa sola constrencha. Aquela axiomatica definís la teoria; çò que significa que sus l'axiòma se pòt pas tornar al quita l'interior d'aquela teoria, se dich alara qu'aquela teoria es consistenta. Un axiòma representa donc puslèu un punt de partença dins un sistèma de logica e pòt èsser causit arbitrariament. La pertinéncia d'una teoria depend de la pertinéncia dels seus axiòmas e de son interpretacion. En realitat, es de la non coeréncia de son interpretacion que ven la refutacion de la teoria non contradictòria e, per via de consequéncia, de son axiomatica. L'axiòma es donc a la logica matematica, çò qu'es lo postulat a la fisica teorica. D'axiòmas servisson de basa elementària per tot sistèma de logica formala. Per exemple, se pòt definir una aritmetica simpla, comprenent un ensems de « nombres » e una lei de composicion, +, intèrne a aquel ensems, pausant (s'inspirant un pauc de Peano) : Fòrça de teorèmas pòdon èsser demontrats a partir d'aqueles axiòmas.
Utilizant aqueles axiòmas, e definissent los mots usuals 1, 2, 3, e tanben de seguida per designar los successors de 0 : succ(0), succ(succ(0)), succ(succ(succ(0))) respectivament, podèm demontrar çò que seguís: e Tot resultat que podèm destruire d'axioòmas a pas besonh d'èsser un axiòma. Tota afirmacion que pòt pas èsser deduita dels axiòmas e que la negacion tampauc se pòt deduire d'aqueles meteisses axiòmas, pòt rasonablament èsser aponduda coma axiòma.
Benlèu lo mai ancian e mai celèbre sistèma d'axiòmas es aquel dels 5 postulats d'Euclides. Aqueles se mòstran pro incomplèts, e fòrça mai d'axiòmas son necessaris per caracterizar completament la geometria d'Euclides (Hilbert n'utilizèr 26 dins son axiomatica de la geometria euclidiana).
Lo cinquien postulat (per un punt fòra d'una drecha, passa exactament una parallèla a aquela drecha) foguèt suspectat d'èsser una consequéncia dels 4 primièrs pendent gaireben dos millenaris. Fin finala, lo cinquen postulat se confirmèt èsser independent dels quatre primièrs. En efièt, podèm supausar que cap de parallèla passe per un punt situat fòra d'una drecha, o qu'exista una unica parallèla, o encara que n'existís une infinitat. Cadunas d'aquelas causida dona diferentas formas alternativas de geometria, ont las mesuras dels angles interiors d'un triangle s'apondon per donar una valor inferiora, egala o superiora a la mesura de l'angle formada per una drecha (angle plan). Aquelas geometrias son conegudas coma geometrias elliptica, euclidiana e iperbolica respectivament. La relativitat generala afirma que la massa dona a l'espaci una corbadura, es a dire que l'espaci fisic es pas euclidian.
Lo fach que de formas alternativas de geometria podavan existir preoccupa fòrça los matematicians del sègle XIX  e dins de desvelopaments semblables, per exemple en algèbra booleana, fasián mai sovent d'esforces per deduire los resultats dels sistèmas d'aritmetica ordinària. Galois montrèr que totes aqueles esforces èran en granda partida degalhats, e que los desvelopaments parallèls dels sistèmas axiomatics podavan èsser utilizats coma cal, del metais biais que resòlv algebricament fòrça problèmas de geometria classica.
Fin finala, las similituds abstrachas existisson entre los sistèmas algebrics foguèron percebut coma mai importantas que los daralhs : atal nasquèt l'algèbra modèrne.
Al sègle XX, le teorèma d'incompletud de Gödel pròva que cap lista explicita d'axiòmas sufisenta per deduire lo principi de recuréncia suls entièrs poirián pas èsser complèta (cada proposicion pòt èsser demontrada o refutada a l'interior del sistèma) e consistenta (pas cap de proposicion pòt èsser a l'encòp demontrada e refutada).
Bibliografia
Robert Blanché, L’Axiomatique — 1955, éd. P.U.F. coll. Quadrige, 112 p.
Ligam extèrne
(<abbr class="abbr" title="Langue : anglais">en ) Metamath axioms page
Marbaix
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Browning M2
La Browning M2 es una mitralhièra pesanta estatsunidenca qu'utiliza de municions de 12,7 × 99 mm OTAN. Desvolopada après la Premiera Guèrra Mondiala per John Moses Browning (1855-1926), èra inicialament destinada a la lucha còntra leis avions mai podiá tanben destrurre de veïculs blindats. Leugierament melhorada en 1932, foguèt fòrça utilizada per leis Aliats durant la Segonda Guèrra Mondiala. En 1959, l'armada estatsunidenca assaièt de la remplaçar per la mitralhièra M85. Pasmens, jutjada tròp complèxa per lei militars, la M85 aguèt ges de succès e foguèt retirada dau servici actiu. Dempuei aquela revirada, la Browning M2 contunia d'equipar l'armada estatsunidenca (e plusors autrei fòrças armadas) e es regularament modernizada.
Los de L'Ouzom
Los de l'Ouzom, qu'ei un grop de cantaires de la vath d'Ouzom deu viladje d'Artés d'Asson, apitat en 1979. Que propausa creations e tanben vielhas cançons biarnesas.
FN Minimi
La FN Minimi es una mitralhièra polivalenta leugiera desvolopada dins lo corrent deis annadas 1970 per la companhiá bèlga FN Herstal. Utilizant de municions de 5,56 mm OTAN, normalament destinadas ai fusius d'assaut, es una mitralhièra amb una poissança de fuòc relativament febla. Pasmens, aquò li permet d'aver un encombrament pus feble qu'una mitralhièra de 7,62 mm, un pes mens important e una mobilitat superiora. Foguèt adoptada per plusors armadas modèrnas, especialament au sen de l'OTAN. Es generalament utilizada en complement dei mitralhièras mejanas que son pus poderosas. Per exemple, dins l'armada francesa, una seccion de combat tèn una mitralhièra mejana (FN MAG, M60 e variantas de l'AA-52) per lo supòrt generau e doas mitralhièras leugieras (FN Minimi) per lo sostèn.
Gots
Gots qu’ei un toponim occitan:
Laives
Laives es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Situat en Saône-e-Loire (Bourgogne), a cotitzat de Sennecey-lo-Grand e al sud de Chalon-sus-Saône.
Situé en Saône-et-Loire (Bourgogne), à coté de Sennecey-le-Grand et au sud de Chalon-sur-Saône.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa