cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anatomia
Morfologia
D'efiech, una espècia presenta de diferéncias amb leis autreis espècias. Generalament, aquelei diferéncias son pus feblas dins lo cas de doas espècias pròchas mai d'excepcions existisson. En particular, doas espècias son dichas « cripticas » quand son classadas a tòrt au sen de la meteissa espècia. Ansin, se la morfologia es un biais sovent simple per obtenir d'informacions sus una espècia – es possible de descriure l'aspècte exterior d'un individú vivent – es pas totjorn sufisenta.
Plan d'organizacion
Lo plan d'organizacion d'un organisme es la disposicion relativa de seis elements constitius (aisses de polaritat, organs e organits). Es un plan anatomic de basa qu'es partejat per totei leis organismes d'un meteis taxon. D'efiech, es un plan determinat per lei gèns dau desvolopament coma aquelei presents en totei lei vertebrats. Classicament, lei plans d'organizacion permetián de definir leis embrancaments dins la classificacion deis animaus. Pasmens, lei progrès an permés de generalizacion aqueu concèpte a l'ensemble dau vivent.
Istologia
L’istologia (ò anatomia microscopica ) es la branca de la biologia e de la medecina qu'estúdia lei teissuts biologics. A per objectiu d'explorar l'estructura deis organismes vivents, lei rapòrts constitius e foncionaus entre leis elements foncionaus e lo renovelament dei teissuts. Participa a l'exploracion dei procès patologics e de seis efiechs. Demanda de mestrejar de tecnicas de prelèvament, de conservacion, de preparacion e d'observacion dei mòstras.
Anatomopatologia
L’anatomopatologia (ò anatomia patologica) es l'especialitat medicala qu'estúdia la morfologia deis anomalias macroscopicas e microscopicas dei teissuts biologics e dei cellulas patologics sus un èsser vivent ò mòrt. Es devesida en dos domenis principaus que son l'anatomopatologia generala]] que s'interèssa ai procès lesionaus importants (inflamaccion, cancerologia, necròsi, etc.) e l'anatomopatologia espaciala que s'interèssa a d'organs precís (còr, paumon, etc.).
Autrei brancas majoras
Entre leis autrei brancas majoras de l'anatomia, es possible de citar :
Rilly-sur-Vienne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Musicaire
D'unes musicians pòdon a mai dançar o crear una coregrafia. Lo concèpte e l'estatut de musician dins la societat son diferents en foncion de las culturas.
Marthod
Marthod en arpitan (Marthod en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Marthod A situat en lo Val de Arly a ieu-camin de Ugine e de Albertville, a pauc près al centre géographique dels dos Savoie, e se lòtja entre tres massises : lo Beaufortain, los Aravis e los Bauges. Marthod A la particularité d'aver las siás mai de 1400 abitants fòrça escampilhats suls près d'unitat|15|km|2 de la municipalitat, aiçò per divèrsas rasons : en Savoie l'abitat es tradicionalament escampilhat a causa de la praubesa de las tèrras. Autentic balcon sul Val de Arly, la municipalitat es a las fes accessiblas e fòrça plan ensoleillée (s'i tròba pomers fins a unitat|900|m d'altitud).
Marthod Fa de partidas municipalitats del Parc Natural Regional dels Bauges.
Marthod est située dans le Val d'Arly à mi-chemin d'Ugine et d'Albertville, à peu près au centre géographique des deux Savoie, et se loge entre trois massifs : le Beaufortain, les Aravis et les Bauges. Marthod a la particularité d'avoir ses plus de 1400 habitants très dispersés sur les près de 15 km de la commune, ceci pour plusieurs raisons :
Marthod fait partie des communes du Parc Naturel Régional des Bauges.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
los BÒSQUES : déformation de Boeix, patronyme dels fondators del masatge caseriu dels Bòsques los BOTTELIERES : luòc boisé, derivat del savoyard boet ; o luòc humide, derivat del vièlh francés bot, crapaud BORISCAS : luòc plantat de bouleaux los CALLOIS : patronyme, probablament del vièlh francés cali #que significa penchenat, casqueta las CHAVONNES : de chavanne, cabane, o del patois chavon, extrèm d'un camp lo VOID del CAYON : vallon del pòrc (caïon en savoyard), del senglar CARRI : pré o camp inculte Lo EPIGNIER : luòc ont empenhon espinós la FOUETTAZ : luòc plantat de feuillus (per oposicion a las résineux), en general de las hêtres o fayards lo FOATET : idem Fouettaz la FOLATIERE : del latin folium, fuèlha, idem Fouettaz los GAUDIN : patronyme, derivat del germanique gaud lo LANCHERON : variante de lanche, terren en pendent propice a las...Avalancas los MACOS : patronyme en significant en vièlh francés gaujós, #erós lo MERUT : del savoyard meruz, alpage partiellement boisé los METES : luòc ont se se pausa en una pujada àrdua las POTTONS : luòc o patronyme probablament issu del savoyard pautas, o potex, o pouetta, issu del latin putere, sentir dolent #qu'a donat en vièlh francés pòt, brut, dolent. Lo PEUTET : terren boueux ; del savoyard peutè, bourbier los PRAZ : prés conreats pel foin lo RAFFORT : del patois raffour, forn a chaux o a briques. Es probable que los matériaux del bastiment del Fort de la Batariá provenon de de forns installats a proximitat, al … Raffort. Lo SAUPLAT ; de saut, passatge delicat, gargamèla, desfilada
Michael Moore
Michael Francis Moore (Flint, Michigan, 23 d'abril de 1954) es un realizator american de cinèma. Arribèt la reputacion amb la siá pellicula Roger & Me (Roger e ieu), un documentari sus l'arribat dins lo sieu pòble natal Flint, après que l'entrepresa General Motors barrèsse las siás fabricas per ne dobrir de nòvas a Mexic amb la fin de desencarir de còstes d'aucupacion.
Biografia
L'an 1999 Moore ganhèt lo prèmi Hugh M. Hefner A l'art e lo divertiment per lo sieu programa televisiu The Awful Truth (l'òrra vertat).
Lo sieu documentari Bowling for Columbine, (pòble ont de divèrses gojats auciguèron a tirs als sieus companhs d'escòla), estreat en l'an 2002, presentèt una analisi de la cultura armamentísta nòrd-americana. La pellicula ganhèt especiala atencion en lo Festival de Cinèma de Canas (França), e ganhèt lo prèmi César a la melhor pellicula estrangièra. Atenguèt tanben un Oscar pel melhor documentari l'an 2003. En lo moment de reculhir aquel Oscar, Moore generèt una granda polemica a Hollywood a causa de que foguèt l'unic ganhant qu'aprofechèt l'oportunitat per denonciar publicament al president dels Estats Units, George W. Bush, per la recenta aucupacion de la Iraq, lo fach que provoquèt una reaccion divèrsa en los presents. A causa de la ressonància mondiala del fach e a las duras criticas contra lo sieu discors, la venta de los sieus libres e las intradas per veire la siá pellicula aumentèron considerablament. Lo sieu darrièr documentari, Fahrenheit 9/11 parlar suls ligams economics mantenon dempuèi fa de decènnis la familha Bush amb la familha reiala saudita e la familha de Osama bin Laden. Parla tanben sus las motivacions financièras amagas al darrièr l'aucupacion de la Iraq del 2003 e la supausada credulitat e abséncia de sens critic del ciutadan nòrd-american tèrme mejan. Aquel trabalh a agut un succès sens precedents en lo genre documentari. Tot aquò a pesar dels problèmas qu'aguèt per èsser distribuida après que The Walt Disney Company, proprietària de la distribuidora Miramax, se volguèsse pas distribuir la cinta. Malgrat aiçò, après obténer la Palma d'Aur al Festival de Canas 2004, e mercés a la polemica en los mejans nòrd-americanes (se parlèt quitament d'enebir la siá distribucion als Estats Units) la pellicula foguèt distribuida per tres pichonas productoras, justament en la data desirada per Moore: lo 4 de julhet, jorn de l'independéncia dels Estats Units. Se cresiá que podiá èsser important lo sieu impacte en las eleccions presidencialas nòrd-americanas d'aquel meteis an. Malgrat aiçò, la siá influéncia demorèt mesa en question quand los nòrd-americanes reelegiguèron a George W. Bush.
Moyeuvre-Grande
Moyeuvre-Grande es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
William Shatner
vinheta William Shatner (Montreal, 22 de març de 1931) es un actor, realizador e comedian canadian. Venguèt famós mondialament gràcias a son ròtle del Capitani James T. Kirk, e puèi una icòna de la sèria de television Star Trek.
Esplantats e Vaselhas
Esplantats e Vaselhas es dempuèi lo 1èr de genièr 2016, una comuna novèla de Gavaudan situada dins lo departament francés de Naut Léger e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Es formada de las comunas d'Esplantats (lo chapluòc) e de Vaselhas, vengudas comunas delegadas.
Clavecin
thumb|Clavecin flamenc d'un sol clavièr. Lo clavecin es un instrument musical amb un clavièr de còrdas polsadas (contràriament al piano o al clavicòrdi, que son de còrdas percutidas). La familha del clavecin compren a mai aqueles instruments mai pichons coneguts coma virginal e espineta. Aquesta familha d'instruments possiblament nasquèt quand se comencèt a fixar un clavièr a l'extremitat d'un psaltèri.
Istòria
L'origina del clavecin, malgrat siá pas gaire clara, se pòt situar cap a la fin de l'Edat Mejana. Las primièras referéncias escrichas datan del sègle XIV, un temps que se realizèron de braves progrèsses en maquinariá e relotjariá e, es doncas possible que s'adaptèsse un tipe de mecanisme als psaltèris. Un manuscrit latin d'Henri Arnault de Zwolle presenta de diagramas detalhats d'un clavecinet.
Fado
Lo fado es l'expression mai populara de la musica portuguesa. Dins lo fado s'exprimisson los marrits moments de la vida a travèrs del cant.
Sembla que son origina remonta a las cançons dels esclaus africans, e mai se donat l'intens escambi de Portugal amb d'autras culturas a travèrs de la mar, las influéncias se multiplican.
Aprèp la pèrda de l'Empèri e de la Revolucion dels ulhets, lo fado es vengut representar lo sentiment de frustracion e fatalisme que, segon eles meteisses, definís los portugueses.
Existisson basicament doas versions de fados: una es la que se pòt escotar dins los quartièrs lisboetas de Mouraria e Alfama, e qu'a basicament un contengut personal e sentimental. L'autra es la de la zòna de Coïmbra, pus academica, coma o impausa lo passat universitari de la vila.
La cantaira de fados mai coneguda es Amália Rodrigues. Autres cantaires de fado: Heminia Silva, Dulce Pontes, Tonicha, Carlos don Carmo, Mariza, Misía, Paulo de Carvalho, Camané.
Fado de Coïmbra
Dins las annadas 1950, los nòus cantaires de Coïmbra adoptèron de tèmas folclorics. Se comencèt tanben de cantar los grands poètas classics e contemporanèus, coma forma de resisténcia a la dictatura de Salazar. Los fadistas d'aquel moment mai coneguts foguèron Adriano Correia de Oliveira e José Afonso.
Lo fado de Lisboa
thumb|right|200px|Fado Es originari dels quartièrs populars de Lisbona (Alfama, Castelo, Mouraria, Bairro Alto, Madragoa). Es cantat tant pels òmes coma per las femnas. Es en general pus viu e joiós qu'aquel de Coïmbra.
Lantòl
Lantòl (Lanteuil en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Fado
Lo fado de Lisboa
Los tèmas mai cantats son la saudade, la nostalgia, la tristesa, la vida vidanta dels quartièrs tipics. Foguèron de tèmas autorizats jos lo regim de Salazar, amb lo fado tragic, de tristesa e de passion regladas dins la violéncia, amb sang e ploradís. Las paraulas en rapòrt amb de problèmas socials e politics, o los tèxtes revendicatius foguèron censurats.
Los fadistas d'aquel genre « classic » mai coneguts foguèron Carlos Ramos, Alfredo Duarte Marceneiro, Berta Cardoso, Maria Teresa de Noronha, Hermínia Silva, Fernando Farinha, Fernando Maurício, Lucília do Carmo, Manuel de Almeida, e d'autres.
Lo fado modèrne foguèt popularizat amb Amália Rodrigues. Utilizava de tèxtes de poètas celèbres, coma Luís Vaz de Camões, José Régio, Pedro Homem de Mello, Alexandre O’Neill, David Mourão-Ferreira, José Carlos Ary dos Santos, João Ferreira-Rosa, Teresa Tarouca, Carlos do Carmo, Beatriz da Conceição, Maria da Fé. Lo renòu del fado compta tanben amb João Braga, per çò que la qualitat dels poèmas que cantava e metèt en musica, coma en mai Fernando Pessoa, António Botto, Affonso Lopes Vieira, Sophia de Mello Breyner Andresen, Miguel Torga o Manuel Alegre. Foguèt una font d'inspiracion per tota una novèla generacion de fadistas.
Amb aquel suènh per las paraulas foguèt associat de formas novèlas d'acompanhament musical per de grands compositors.
thumb|right|200px|Fado Lo fado de Lisbona es conegut avuèi per èsser acompanhat al violon, al violoncèl o a l'orquèstra, mas sens se dispensar de la guitarra portuguesa. Demest los guitarristas pus coneguts, i a Armandinho, José Nunes, Jaime Santos, Raul Nery, José Fontes Rocha, Carlos Gonçalves, Pedro Caldeira Cabral, José Luís Nobre Costa, Paulo Parreira o Ricardo Rocha. La guitarra classica es tanben un instrument indefugible amb los executants Alfredo Mendes, Martinho d'Assunção, Júlio Gomes, José Inácio, Francisco Perez Andión, o Paquito, Jaime Santos Jr., Carlos Manuel Proença. Lo jogaire de guitarra bassa mai conegut es Joel Pina.
Actualament, una generacion de musicaires joves : Ana Moura, Maria Ana Bobone, Mariza, Joana Amendoeira, Mafalda Arnauth, Ana Sofia Varela, Katia Guerreiro, Camané, Gonçalo Salgueiro, Diamantina, Telmo Pires, Cristina Branco contribuisson a la popularizacion del fado.
thumb|right|200px|Fado Lo fado « tipic » es avuèi cantat principalament pels toristas, dins d'establiments especializats, en particular dins los quartièrs istorics de Lisbona. Aqueles fados consèrvan de caracteristicas originalas : o un cant triste, distrasent, ironic, o un dialòg partialament improvisat entre dos cantaires.
Casale Monferrato
Casale Monferrato es una comuna italiana de la província d'Alexàndria, dins la region de Piemont.
confronta las comunas de
Longeville-sur-Mer
Longeville-sur-Mer es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Beserilh
Beserilh (Bézéril en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, lo nom es escur;Beserilh que vengueré benlèu de *veser-ile, en supausant *veser es lo nom deu riu qui nèish près de Beserilh. Segon Negre, Beserilh qu'es a la neishença d'un petit afluent esquèrre d'Esquinçon; lo nom que veng probablament de l'occitan besal, mot d'origina gallica, « arrolha, canèr, escorra, varadet; baniu, nauja, arriu molinar, arriu molèr, nauta, cobicom, bocau, bocalh », dambe lo sufixe diminutiu -il, per un sens globau de « petita arrolha ».
Cervier e la Bauma
Cervier (e la Bauma) (Serviers-et-Labaume en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Champeaux-sur-Sarthe
Champeaux-sur-Sarthe es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Francés de Corteta
Vita
A despart de la soa purmèra importància dens la literatura occitana, que sabem pauc de causas de la soa vita qui deisha quauques traucs peus sons biografs. Francés de Corteta qu’èra lo hilh de Maria Dufòrt e de Joan Jacme de Corteta, governador de Castelculhier. Que vadó dens ua familha de magistrats. Qu’estudiè au Collègi d’Agen abans d’estar page de Francés d’Esparvers de Lussan, futur marescau de França, governador deu Castèth de Blaia e vescomte d’Aubatèrra.
En 1608 qu’esposè la soa cosia Joana de Caumont. En 1619 que s’establí a Agen e quauques annadas arron, en 1639, que’u trobam dens l’armada au servici d’Adrian de Monluc, comte de Caramanh, governador deu país de Fois, de Donasan e d’Andòrra a l’escadença deu sièti de Fontarabia e de la presa de Salses. En dehòra de las soa activitats militaras, Adrian de Montluc qu’èra un òmi de letras pròche deu gran escrivan occitan Pèire Godolin. Definitivament tornat a Agen, Corteta qu’i compausè la soa òbra teatrala barròca e a la mòda deus gosts literaris d’aqueth temps: ua òbra literària occitana estilistacament enqüèra a egalitat dab lo teatre francés qui l’èra contemporanèu, e qui conservam tres pèças dont ua, Sancho Pansa qu’ei ua pèça de maquinas. Aqueth teatre que ho publicat peus sons hilhs (Maximilian e Joan Jacme), sonque en 1684, après la soa mort. Agen e lo Felibritge que’u dediquèn ua estatua dens lo jardin public.
Òbras
Per las tres òbras que conservam de Francés de Corteta, los manescrits que demoran. Amassa que fòrman un triptic hèra interessant d’un espiar occitan e "gascon" (al sens d'epòca, çò es occitan del Sud), autoreferenciau puish que Ramonet e Sancho Pança que tractan lo famós topic deu miles gloriosus associat despuish au mens lo sègle XVIau dab los Gascons (véder, com simple exemple dens un heish de possibilitats lo Baron de Faeneste d'Agrippa d'Aubigné e lo Matamòre dens L’Illusion Comica de Pierre Corneille). La tresau pèça, La Miramonda, qu’ei ua pastorala.
Corteta dehens lo barròc occitan
thumb|250px|Fotografia d'una pagina manescrita de Miramonda Los sons personatges (pastors e Matamòres) que son donc un pauc clichés occitans; totun, la causida de l’episòdi deus Ducs en çò de Cervantes qu’ei hèra interessanta. Sancho Pança, al Palais dels Ducs, en ehèit, que nse presenta un Don Quichòte parlaoccitan (dab aqueth lengadocian gasconejaire d'Agen) çò qui èra normau dens las letras de França qui's trufavan deu lo Matamòr gascon de Pierre Corneille dens L’Illusion Comica, mes que dà tanben lo parat de nse muishar un monde on los quites ducs be parlan occitan, e tot aquò dens un episòdi deu roman de Miguel de Cervantes on l’auto-referencialitat qu’ei un punt essenciau: en ehèit, a partir deu dusau tòme de Don Quichòte, los personatges qu’an avut lo parat de léger lo tòm purmèr qui en tot n'estar los sons personatges).
Au jòc de miralh deu roman de Cervantés, Corteta que horneish donc d'autes jòcs de miralhs que harga en mesclar las lengas e estereotipes. Qu'em atau au miei d'ua mena d'iperbarròc qui no's pòt júnher sonque au mejan de la lenga occitana.
Hazas de Cesto
Hazas de Cesto es un municipi de la província de Cantàbria.
Lista dels caps del govèrn francés
Lista dels Primièrs ministres de França :
Joan Maria Pieire
Joan Maria Pieire (Jean-Marie Pieyre per l'estat civil, nasquèt en Sant Africa, en Roergue, lo 5 d'abril de 1954; moriguèt en decembre de 1998)  es un escrivan occitan. Foguèt collaborador de la revista Òc.
Evo Morales
Juan Evo Morales Ayma (Orinoca, lo 26 d'octobre de 1959) qu'ei lo 84au e actuau president de Bolívia. Que ho elegit ua purmèra vegada en 2005 dab 54 % de las votacions puish un dusau còp per un segon mandat inclusent ua importanta reforma de la constitucion.
Que ho lo purmèr president d'origina amerindiana de Bolívia e ua de las soas purmèras decisions que ho de tornar nacionalizar l'enterpresa nacionau de gaz e d'autes idrocarbures qui èra estada privatizada durant lo mandat de Gonzalo Sánchez de Lozada (1993 - 1997).
Vita
Que vadó dens ua familha prauba d'agricultors de lenga aimarà. Durant lo son temps de mainatge que devó tribalhar au ras deus sons estudis a l'escòla. En 1978, durant lo son servici militar que ho testimòni de dus còps d'estat. Tornat dens la soa comunitat que devó emigrar (eth com mantuns autes) per'mor de cambiaments climatics. Que s'installè dens un parçan aperat San Francisco.
En 1983 que tornè après la mort deu son pair entà ocupà's de la soa familha. Que ho elegit au cap deu sindicat deus productors de còca, ua cultura que lo govèrn proamerican de Bolívia e volèva suprimir. Au cors deu son combat Morales e sons camaradas que conegón la repression violenta e la preson dinc a ua marcha de cap a La Paz on, a maugrat la represion policièra, la populacion manifestè ostensiblament lo son sostien. Lo govèrn que ho alavetz obligat a negociar.
Corruda de cap a la presidéncia
Morales que's presentè un purmèr còp en 2002 ajudat, involontariament, per intervencions deu l'ambaishador deus Estats Units d'America qui miacè lo pòble bolivian d'abandonar las eventualas ajudas americanas aviéner en cas de victòria deu camp de Morales.
Aquesta campanha que ho un tremplin de cap a la soa victòria electorau de 2005
Presidencia
Los 21 de genèr de 2006 e de 2010, la velha de las soas duas ascencions presidenciau, Morales que gavidè ceremonias politicas a Tiwanaku en clara revindicacion deus drets conquestats entaus ameridians de Bolívia.
Politica nacionau e internacionau
Evo Morales que's solidarizè dab lo govèrns d'esquèrra d'america latina e mei que mei dab Hugo Chávez Frías e Fidel Castro. Dens los sons discors que's declara per l'egalitat de tots lo bolivians, contre las intervencions des estats Units dens la politica interiora de bolívia contre lo liberalisme e per lo socialisme e l'esperit de comunitat.
Religion
Evo Morales qu'ei gessit d'un mitan catolic mes sincretic, qu'ei a díser de confession oficiaument catolica mes en bèth perseguir las practicas e las credenças qui precedín l'arribada deu catolicisme (mei que mei lo culte de la Mair Tèrra aperada Pachamama).
Vilaroja de Termenés
Vilaroja de Termenés, autra grafia Vila-roja (de Termenés) (Vilo-Roujo en nòrma mistralenca e Biloróujo en grafia de Savartés ; Villerouge-Termenès en francés) es un vilatge d'Occitània, en Lengadòc, dins lo departament d'Aude, dins la region administrativa d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
Istòria
Dins lo vilatge demora lo castèl, ont foguèt cremat en 1321, Guilhèm Belibasta lo darrièr bon òme catar. thumb|center|300px|Lo castèl.
Sent Maime de Perairòus
Sent Maime de Perairòus (Saint-Mayme-de-Péreyrol en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Districte de Kamjong
Lo districte de Kamjong es un districte de l'estat de Manipur en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Kamjong. Kamjong es un dels sèt nòus districtes fondats en decembre de 2016, amb aquels de Kangpokpi, Tengnoupal, Pherzawl, Noney, Jiribam e Kakching. Lo districte foguèt fondat en destacant lo sud del territòri del districte d'Ukhrul.
La creacion per la capitala d'aquestes nòus districtes menèt a la contestacion e a de trebolum per las populacions nagas que repròchan al govèrn d'Imphal de los aver creats sens consultar lo « Hill Area Committees » que representa los nagas.
Lo govèrn de Manipur a pas publicat d'estatisticas sus lo districte, que siá la superfícia o la populacion.
Réal Bouvier
Réal Bouvier èra un jornalista quebeques, nascut lo 6 de genier 1946 a Longueuil e que se moriguèt lo 9 de genier 2000 dins la vila dau mesme.
Lista de parafrasas designant de vilas
Aquesta es una lista de las parafrasas designant las vilas.
Vejatz tanben:
Medalha d'onor dau servici de santat deis armadas
La Medalha d'onor dau servici de santat deis armadas es una decoracion de la Republica Francesa creada lo 30 d'aost de 1962. Recompensa lei servicis renduts au sen dei servicis de santat deis armadas. A remplaçat sièis decoracions ancianas qu'èran la Medalha deis Epidemias dau ministèri de la Guèrra (creada en 1892), la Medalha deis Epidemias dau ministèri de la Marina (creada en 1909), la Medalha deis Epidemias dau ministèri de la França d'otra-mar (creada en 1927), la Medalha dei servicis de santat deis armadas de Tèrra (creada en 1931), la Medalha dei servicis de santat de la Marina nacionala (creada en 1947) e la Medalha dei servicis de santat de l'Èr (creada en 1948).
Medalha d'onor dei sapaires pompiers
La Medalha d'onor dei sapaires pompiers es una decoracion de la Republica Francesa creada lo 22 de decembre de 1937. Doas categorias existisson e son atribuidas siá en foncion de l'ancianetat siá en rason de servicis excepcionaus. Dins lo segond cas, la medalha tèn una roseta.
Surf
Lo surf es una activitat populara demest los joves occitans de la còsta gascona, e mai generalament demest los joves del mond entièr.
Las doas classificacions màgers al dintre de l'espòrt rebaton la diferéncia dins lo dessenh de las pòstes de surf: lo longboarding, qu'utiliza de pòstes longas, e lo shortboarding, qu'utiliza de pòstes pichonas.
Hermandad de Campoo de Suso
Hermandad de Campoo de Suso es un municipi de la província de Cantàbria.
Surf
Surf e occitan
Demest l'avalancha de tèrmes angleses, l'occitan contribuís al lengatge del surf, particularament amb los mots occitans que son mascaret e baïna.
Lo surf en Occitània
Occitània es una de las destinacions màgers del torisme surfaire gràcias a la còsta oèst del país ribejada per l'Ocean Atlantic. L'estacion balneària landesa de Òssagòr es conegut dels surfaires e amators de surf del mond entièr, especialament en Japon e en Austràlia.
Surf e culturas localas
Lo surf es fòrça practicat dins païses que una cultura locala fòrta, e mai foguèsse minoritària o minorizada, es notabla. Aital de las culturas aborigènas en Austràlia, maòri en Nòva Zelanda, papó en Papoa-Nòva Guinèa e pus generalament dins las illas micronesianas, polinesianas, a Hawaii, en Occitània e Cornoalha. Arriba que d'unas ceremonias de remesa de trofèu una atencion particulara siá facha a la cultura locala
Los luòcs de surf occitans
La terminologia anglesa que s'es impausada dins la part màger de las lengas utiliza lo mot spot per destriar una part de plaja d'una autra. Aicí nos contentam amb lo nom de las comunas occitanas que i se pòdon trobar un nombre bèl d'aqueles spots. Convendriá de destriar aqueles tròces de plaja entre los que las èrsas se copan sus un tèu d'arena (beachbreak en anglés) e los que las èrsas se lèvan contra una poncha rocassosa (pointbreak en anglés). La tipologia surfaira inclutz tanben los luòcs que las èrsas se lèvan en rason d'estèu de coralh (reefbreak en anglés).
Pompa d'òli
Es fach ame de farina, de levadura de fornier, de sucre, d'uòus, d'òli vierge primièra pressien, de flor d'aranjgier se vòlatz, d'arange raspada, d'aiga e de sau.
Fa part de la tradicien dei trege dessèrts, es una tradicien occitana que sòrt a taula per la fèsta de nove e per lei fèstas calendalas en generau.
Boicòt dels buses de Montgomery
vinheta|Lo bus dins lo qual Rosa Parks es montada lo 1er de decembre de 1955 es ara expausada al [[musèu Henry Ford (Dearborn, Michigan).]] Lo boicòt dels buses de Montgomery es una campanha politica e sociala enregada en 1955 a Montgomery, dins l'Estat american de l'Alabama, per s'opausar a la politica municipala de segregacion raciala dins los transpòrts publics. L'element provocant es l'arrestacion de Rosa Parks, femna afroamericana que refusa de cedir sa plaça d'autobús a un passatgier blanc coma èra tenguda de lo far segon la legislacion en vigor de l'epoca. Aqueste boicòt es l'un dels eveniments majors del movement afroamerican dels dreches civics. Se desrotla del 5 de decembre de 1955 fins al 21 de decembre de 1956 e abotís a una decision de la Cort Suprèma declarant anticonstitucionalas las leis de l'Alabama impausant la segregacion raciala dins los busses.
Leonard McCoy
Leonard "Bones" McCoy es un personatge de ficcion, creat per Gene Roddenberry, dins la sèria de television Star Trek en 1966. Es un dels protagonistas màgers de l'equipatge de l'Enterprise amb lo Capitani Kirk e Spock. Foguèt interpretat per l'actor DeForest Kelley.
Moisenay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Foreigner
right|200px|thumb|Mick Jones, guitarrista britanic fondator del grop american Foreigner en 1976
Enchastraia
Enchastraia (Enchastrayes en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Foreigner
Foreigner es un grop anglofòn de hard ròck originari de Nòva York (Estats Units). Es format en 1976 per dos musicians britanics professionals, Ian McDonald e Mick Jones, Mick Jones qu'es estat a un moment dat (entre 1965 e 1974) guitarrista de Johnny Hallyday, amb Lou Gramm, un cantaire american (cantaire del grop fins a 2003).
Enchastraia
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Foreigner
Foreigner a vendut mai de 80 milions d'albums capvath lo monde entièr, dont la mitat (37,5 milions) als Estats Units. Demest lors cançons mai conegudas, se pòt citar los tubes internacionals Urgent o I Want to Know What Love Is dins las annadas 1980. Lo nom del grop es Foreigner (estrangièr) pr'amor que quitamen basats als Estats Units (a Nòva York), tres de sos membres son en realitat Britanics : Mick Jones, Ian McDonald e tanben lo bataire Dennis Elliott.
Mantuns musicians an participat al grop, fin finala, Mick Jones es lo sol sòci original, demorat dempuèi la fondacion del grop en 1976. Dempuèi 2005, lo cantaire del grop es Kelly Hansen.
Lista dels presidents de las Seichèlas
thumb|right|200px|Bandièra del president de las Seichèlas Vaquí la lista dels presidents de las Seichèlas.
Maurizio Micheli
Maurizio Micheli (nascut lo 3 de febrièr de 1947 a Ligorna) es un actor de teatre e de cinèma italian.
Biografia
Nascut a Ligorna en 1947, creissèt a Bari e estudièt l'art dramatic al Piccolo Teatro di Milano a Milan. Trabalhèt tanben per de programas televisats, coma Al Paradise (1984) e Grand Hotel (1985-1986).
Micheli publiquèt son autobiografia en 1996 jol títol Sciambagne!, títol repres d’una scèna del filme Rimini Rimini. En 2002 publiquèt lo roman Garibaldi amore mio a las edicions Baldini Castoldi Calai.
Herrerías
Herrerías es un municipi de la província de Cantàbria.
Liamine Zéroual
Liamine Zéroual, militar n. 1941 foguèt president d'Argeria entre 1994 e 1999.
Chasluç
Chasluç (oficialament en francés Châlus) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Chasluç.
Geografia
Situada a 35 km au sud oèst de Limòtges e a 65 km au nòrd èst de Periguers (29 e 56 km respectivament), Chasluç es la vila principala daus monts de Chasluç, airal geografic d'una altitud maximala de 521 mètres que constituís los primiers contrafòrts occidentals dau Massís Central embe, pus au nòrd, los monts de Blond.
Istòria
miniatura||centre|alt=Mort de Richard Coeur de Lion|Richard I d'Anglatèrra nafrat mortelament a Chasluç
Lo nom ven del latin Castell-uciuº.
Richard Còr de Leon i foguèt nafrat per una balèsta e i defuntèt de sa nafradura en 1199. Foguèt tuat per Pèire Basile que Richard I n'assetjava lo chasteu.
Luecs e monuments
miniatura|Chasteu de Chasluç-Chabròl.
Personalitats liadas a la comuna
Richard Còr de Leon
Ciutat de Mexic
Es una de las pus grandas vilas del mond e un grand centre de comèrci e de servicis. De grandas entrepresas i an lors sètis socials. Coma vila globala "alfa" Ciutat de Mexic es un dels pus important centre financièr en America del Nòrd. La ciutat es situada dins la Val de Mexic (Valle de México), una val larga sus l'altiplan al centre de Mexic, a un altitud de 2240m. La vila se compausa de sètze delegacions (delegaciones, en espanhòl), o subdistrictes.
L'Aira metropolitana de la ciutat de Mexic aviá un produch interior brut de 411 miliard de dollar US en 2011, çò que ne fasiá una de las pus ricas del mond. La vila èra responsable de 21% del PIB de Mexic e l'aira metropolitana de 34% del PIB nacional total. Comparat a l'economia d'estats independents, en 2013, la Ciutat de Mexic auriá agut la cinquena plaça en America latina—cinc còps pus importanta que la de Còsta Rica e aperaquí la meteissa importància que la de Peró.
La vila foguèt bastida a l'origina subre una isla del Lac Texcoco pels astècas en 1325 jol nom de Tenochtitlan, que foguèt completament destruida en 1521 del temps del sètge de Tenochtitlan, e tornar bastida puèi segon los estandarts urbans espanhòls. En 1524, la municipalitat de la Ciutat de Mexic foguèt fondada, amb lo nom de México Tenochtitlán, e en 1585 foguèt oficialament sonada Ciudad de México (Ciutat de Mexic). La Ciutat de Mexic serviguèt de centre politic, administratiu e financièr per la màger part de l'Empèri colonial espanhòl. Après l'acabament de la Guèrra d'independéncia, lo Districte Federal foguèt creat en 1824. En 2016 cambièt son nom oficialament a Ciudad de México.
Divisions administrativas
Lo territòri es devesit en 16 alcaldías (una alcaldía correspond a un arrondiment). Aquelas alcaldías son elas meteissas devesidas en quartièrs: al total, 400 exactament. thumb|320px|Ciutat de Mexic, de nuèch en 2012
Movement afroamerican dels dreches civics
250px|vinheta|Marcha dels dreches civics a [[Washington, DC|Washington en 1963.]] Lo movement afroamerican dels dreches civics (1954-1968) designa lo movement american que visava a establir una realla egalitat de dreches civics pels afroamericans en abolissent la legislacion instaurant la segregacion raciala. Lo pastor protestant Martin Luther King, apòstol de la non-violéncia, en deven l'una de las figuras las mai celèbras.
Manuel Quintana
Manuel A. Quintana y Sáenz de Gaona, avocat e òme politic 1835-1906, foguèt president d'Argentina entre 1904 e sa mòrt, lo 12 de març de 1906.
Lista dei cratèrs lunars (L-N)
Lista dei cratèrs d'impacte lunars amb un nom començant per L, M o N.
Sodòrgues
Sodòrgues (Soudorgues en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Rai la mòrt
Rai la mòrt es un recampament de tèxtes de Joan Maria Pieire per la revista Òc que las edicions del Trabucaire ne faguèron una publicacion postuma jos aqueste títol en 1999. Rai la mòrt es lo quite títol d'un dels tèxtes recampats. Se lo recuèlh pòt pas èsser considerat coma un roman los tèxtes son ça que la totis trevats per l'idèa de la mòrt e se respondon los uns als autres.
L'edicion porgida per la colleccion Pròsa occitana del Trabucaire s'acompanha d'un pòstfaci de Rotland Pecot.
Lamasón
Lamasón es un municipi de la província de Cantàbria.
Òrdre dau Meriti sociau
L'Òrdre dau Meriti sociau es una decoracion anciana de la Republica Francesa creada lo 25 d'octòbre de 1935 e abolida en 1963 ambé la creacion de l'Òrdre Nacionau dau Meriti. Recompensava leis individús aguent ajudat d'un biais desinteressat una òbra mutualista o sociala.
Director
Un director, una directritz qu'ei ua persona que dirigís un establiment, una entrepresa.
Director de cinèma
thumb|[[Fritz Lang durant lo rodatge de Frau im Mond, 1929.]] Un director de cinèma o realizator (en anglés: film director) es generalament considerat, coma lo creator d'una òbra cinematografica. Lo trabalh de director de cinèma fa servir totes las ressorças umanas, tecnicas, e artisticas, qu'inclutz:
Parzheneg
Parzheneg en breton ( Parthenay-de-Bretagne en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Cirey
Cirey es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Parzheneg
Geografia
Parthenay-de-Bretanha se situa a una quinzena de quilomètres al Nòrd-Oèst de Roazhon.
Cirey
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Parzheneg
Geografia
La municipalitat a traversat pel ruisseau de la Cotardière.
La commune est traversée par le ruisseau de la Cotardière.
Istòria
En 1920, lo nom de la municipalitat de Parthenay a #èsser modificat en Parthenay-de-Bretanha.
En 1920, le nom de la commune de Parthenay a été modifié en Parthenay-de-Bretagne.
Òrdre de la Santat publica
L'Òrdre de la Santat publica es una decoracion de la Republica Francesa creada lo 18 de febrier de 1938 e remplaçada en 1963 per l'Òrdre Nacionau dau Meriti. Recompensava leis individús aguent rendut servici a l'Assisténcia Publica, a l'Igièna e a la Proteccion de l'Enfància.
Laredo
vinheta|drecha|Laredo Laredo es un municipi de la província de Cantàbria.
Sancerre
Sancerre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Tripanosoma
Trypanosoma es un notable de l' dels Trypanosomatida, un grop de protistas parasits. Diferentas s infèctan una varietat de divèrs vertebrats, demest los quals l'Òme, provocant de malautiás, las tripanosomiasis. La màger part de las espècias son transmesas per d'invertebrats, d'insèctes per exemple.
Espècias
Las s de Trypanosoma comprenon las seguentas :
Sent Marcèl de Perigòrd
Sent Marcèl de Perigòrd (Saint-Marcel-du-Périgord en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃ m mar’ʂɛl] [de’perigɔr]. Las fòrmas ancianas son Sanctus Marcellus, en latin, en 1382, Saint Marcel de Villedeyx en 1695 (èra lo capluèc de l'archipreirat de Viladés). Marcellus es lo nom de mai d'un sent, dont un papa del sègle IV que seriá lo patron del vilatge segon lo R.P. Carles (Dictionnaire des Paroisses du Périgord). Lo determinant fuguèt ajustat en 1941, ,.
Noviant-aux-Prés
Noviant-aux-Prés es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
[[Categoria:Comuna de Imatge:cap [[Categoria:Comuna de cap
Sent Martin de las Ometas
Sent Martin de las Ometas (Saint-Martin o Saint-Martin-de-las-Oumettes en francés) qu'es ua anciana comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus, ara dens la comuna de Maurós.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Sant Martin que veng deu nom latin de Martinus, avesque de Tors, evangelizator de la Gàllia. Lo vocable qu'indica la parròpia data de la Hauta Edat Mejana. Las Ometas qu'es lo diminutiu femenin de om (latin ulmus), qui designa oms joves. Lo determinant qu'es recent : au sègle XVI, Saint Martin de Lebretville (en francés) que vengoc « de Lomanha », puish « de Las Ometas» au sègle XVII.
Istòria
Sent-Martin qu'estoc senhoria e parròpia. En 1836, la comuna de Sent Martin de las Ometas qu'estoc incorporada a Maurós.
Istòria de la glèisa
En 1729, Francés « Tolosa » Claveria, nadiu de Gasconha, après que hascoc fortuna a las Americas, leguèt 15.000 liuras a la parròpia entà bastir la capèra, en demandar que sia dita tot dia ua missa bassa peu sàlvament de son arma. La construccion estoc entrepresa a 500 mètres d'un ancian edifici religiós, demolit au seguit.
Au miei deu sègle XVIII, la glèisa que's trobava dens un estat deplorable. Çaquelà, la riquessa de la parròquia aumentèc, crompèren ua meitaderia e profieitec d'ua situacion financièra confortabla. En 1759, l’avesque de Leitora la sanccionèc en restrénher los trabalhs. Que caloc alavetz dètz ans per que la reconstruccion comencèsse.
La glèisa qu'estoc acabada en 1779, conformament a la volontat de Tolosa.
Max Linder
Max Linder, o meilèu Gabrièu Leuvielle (1883-1925), qu’ei un actor e un realizator gascon. Qu’ei ua star deu cinèma mut. Que muisha ua capacitat de las granas tan peu son engenh d’actor coma per la sua creativitat. Qu’influéncia Charlie Chaplin per la creacion deu son personatge de Charlot.
Òrdre dau Meriti artesanau
vinheta|Òrdre dau Meriti artesanau L'Òrdre dau Meriti artesanau es una decoracion de la Republica Francesa creada lo 11 de junh de 1948 e remplaçada en 1963 per l'Òrdre Nacionau dau Meriti. Recompensava lo mantenement e la qualitat dau trabalh artesanau.
Max Linder
Joenessa
Gabrièu Leuvielle que seguish los estudis au licèu de Talança puish au conservatòri de Bordèu. Que serà expulsat la dusau annada. Que comença a jogar lo repertòri classic dab lo chafre de Max Lacerda, puish, en 1904, que càmbia Lacerda per Linder qui ei lo nom d’ua botiga de cauçaduras de Bordèu.
Alavetz, que va tà París tà rejúnher un ancian professor qui mia lo teatre de l’Ambigu. Que joga en aqueste teatre e tanben, au teatre des Variétés. Mercés a ua recomandacion, Max Linder qu’entra dens la maison Pathé en 1905 coma scenarista, realizator, actor. Que torna quasi un filme cada jorn. Charles Pathé que’u arremarca. Lo son prumèr cort metratge en 1905 qu’ei Le premier cigare d’un collégien.
Lo personatge de Max
Max Linder que crea en 1910 lo personatge de Max, un mossur elegant, seductor, qui coneish benalèjas pègas. Que joga dens un centenat de corts metratges : Les débuts de Max au cinéma en 1910, Comment Max fait le Tour du Monde en 1910, Max victime du quinquina en 1911, Une idylle à la ferme en 1912, Le Duel de Max en 1913, Max sauveteur en 1914… Qu’escriu e que realiza los filmes eth medish. vinheta|214x214px|Max Linder Que porta ua mostacha fina. Que’s vestish dab un capèth haut, gants e ua cana. Que vad la prumèra star internacionau. Mei tard, Charlie Chaplin que’s va inspirar de Max tà crear lo son personatge, Charlot. Los dus òmes que's coneishen e que s'encontran en 1917.
Lo tornar de la guèrra
Max Linder qu’a un contrat dab Pathé d’un million de francs tà tornar 150 filmes en tres ans (un filme per setmana). La guèrra de 1914 qu’interrómp la sua carrièra. Que serà grèument gasat.
Que signa un contracte dab los estúdios Essanay (Chicago) de 5000 $ per setmana tà tornar 12 filmes. La sua santat ne’u permet pas sonque de tornar tres filmes. Que hè un sejorn en un sanatòri de Los Angeles, puish que torna en França per estar suenhat.
En 1919, que fonda ua sala de cinèma a París, lo Ciné Max Linder, 24 baloard Poissonière, París 9au. Que s’apèra uei (2020) lo Max Linder Panorama.
A la fin de l’annada 1919, que partish tà Hollywood (America). Que produsish e interpreta Seven Years Bad Luck (Sete ans de malur) (los Marx Brothers que tornaràn prénguer la scèna famosa deu miralh), Be my wife (Siatz la mia hemna) e que joga en 1922 lo personatge de d’Artanhan dens The three must-get-theres (L’étroit mousquetaire en francés). Un trionfe. Aqueth filme qu’ei enqüèra considerat coma la parodia mei bona de Les trois mousquetaires d’Alexandre Dumas. Que serà adaptat en 1921 per Fred Niblo (1874-1948) dab Douglas Fairbanks (1883-1939).
La fin
En mei de la vita qui’u fatiga, qu’ei neurastenic. En 1921, au cors d’un sejorn a Chamonix qu’encontra Ninette Peters (16 ans). Que la rauba e la marida lo 23 d’aost de 1923. Sete mes après, que hè ua temptativa de suicidi en tot ensajar de hèr seguir Ninette.
Qu’auràn totun ua hilha, Maud, en junh 1924.
Navèra depression. Lo 31 d’octobre de 1925, Max e Ninette que son retrobats morts en ua ostaleria de la carrèra Kleber a París. Qu’a 42 ans e, era, 20.
Maud Linder que serà l’autora de dus filmes En compagnie de Max Linder en 1963, e L’Homme au chapeau de soie en 1983, e d’un libe, Max Linder était mon père, en 1992.
Notas e referéncias
Article Max Linder (1883-1925), le d’Artagnan du cinématographe, Michel Pujol, revue Vasconia, n° 8, 2007, p. 31.
Max Linder était mon père, Maud Linder, Flammarion, 2003.
Max Linder, Maud Linder, Paris, Éditions Atlas, 1992.
Bernd Baumgartl
Bernd Baumgartl (Salzborg, Àustria, 11 de junh de 1964 – Viena, 10 d'agost de 2009) foguèt un sociològ e politician austrian.
Pennesières
Pennesières es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Paul-sur-Isère
Saint-Paul-sur-Isère en arpitan (Saint-Paul-sur-Isère en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Afrodita
thumb|right|Particular de la naissença de Vènus (nom roman d'Afrodita), pench per [[William-Adolphe Bouguereau en 1879]]
Afrodita (en grèc, Ἀφροδίτη), dins la mitologia grèga, èra la diva de l’amor, de la beutat, de la sexualitat e de la luxúria.
Mirto, colomba, passero e cicne èran per ela sacrats.
Originas
L'Afrodita grèga teniá fòrça equivalents: Inanna (controparte sumera), Ishtar (Mesopotamia), Hathor (egiziana), Astarte (Siro-Palestinese), Turan (etrusca) e Venere (Romana). Coneis de parallelismes amb las divas de l'alba indoeuropèas, coma Ushas o Aurora.
Lo nom es ligat dins l'etimologia populara a ἀφρός "escuma", interpretat coma "salís de l'escuma".
Culte
L'epitèt Afrodite Acidalia èra apondut de còps que i a a son nom, dalla sorgente dont soliá anar se banhar, situada en Beocia (Virgili I, 720). Èra sonada tanben Kypris o Cytherea, provenents de sos luòcs de naissença supausats, valent a dire respectivament Cirpo e Citera. L'isla de Citera foguèt un centre de son cultr. Foguèt associada a Esperia e sovent acompanhada de las Oreadas, las ninfas de las montanhas.
thumb|left|300px|[[La naissença de Venus de Sandro Botticelli, 1485]]
Dahlenheim
Dahlenheim en alemannisch (Dahlenheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Michèle Vergne
thumb|Michèle Vergne en 2006 a Madrid Michèle Vergne (L'Isle-Adam, Val d'Oise, 29 d'agost de 1943) es una matematiciana francesa. Es especializada en teoria d'analisi e de representacion.
Vènus de Milo
L'Afrodita de Milos mai coneguda coma la Vènus de Milo es una estatua de la Grècia antica e una de las pus famosas de l'art d'escultura grèga. Se pensa que s'agís d'una representacion d'Afrodita (o Vènus dins la mitologia romana), la diva grèga de l'amor e de la beltat. Es una estatua de marbre, un pauc mai granda qu'una persona, nauta d'un brin mai de dos mètres, mas sens los braces. Se considèra qu'es l'òbra d'Alexandros d'Antiòquia. Es expausada actualament al Musèu del Lovre a París.
Liérganes
Liérganes es un municipi de la província de Cantàbria.
Jewel
thumb|right|Jewel Jewel Kilcher (nascuda lo 23 de mai de 1974) es una cantaira, cantautritz, actritz, filantròpa, e autora, que se coneis subretot just per son pichòt nom: Jewel.
Sostèla
Sostèla (Soustelle en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament de Gard e la region.
Tancarville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Claudia Barainsky
Claudia Barainsky (Berlin, 30 de setembre de 1965) es una cantaira d'opèra soprano alemanda.
En junh de 2014, canta lo ròtle de Daphne dins lo Daphne de Richard Strauss al teatre del capitòli de Tolosa.
Limpias
Limpias es un municipi de la província de Cantàbria.
Changy (Marna)
Changy es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.
Vierville-sur-Mer
Vierville-sur-Mer es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Istòria
thumbnail|right|300px|Limit de dos sectors sus Omaha
thumbnail|right|300px|Limite de deux secteurs sur Omaha