cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lo Hrèisho
Toponimia
A la diferéncia de la fòrma francesa, la fòrma occitana e la quita fòrma francesa usitada localament pòrtan l'article. Es signe d'un nom medievau, de l'estrata dialectala (e non pas latina o de l'Edat Mejana hauta). Lo nom es motivat per l'existéncia d'un aubre remarcable, un hrèisho, solide.
Catedrala de Sent Estève de Tolosa
L'incendi de 1609 e la reconstruccion
En 1794, la campana bèla que pesava 12 o 13 tonas, la Cardalhac, fosquèc escampada del naut del campanar, s'enfonzèc prigondament en tèrra e se copèc, levat fòrça sisas de palha pausadas sul pòrge. Se tornèc fèr sonque al començament dels ans 2000 la maçonariá d'aquela fenèstra, e a l'encòp le capitèl davant la rosassa romanica.
La catedrala a partir del sègle XIX
La catedrala de Sent Estève venguèc monument istoric en 1862.
Blanca de Castelha
Biografia
Regenta de França aprèp la mòrt de Loís VIII en 1226, deguèt far fàcia a de fòrtas contestacions mas trionfèt de las ligas formadas contra ela e lo poder reial. En 1229, amb lo Tractat de Meaux acabèt la Crosada dels Albigeses.
Prenguèt la seguida l'òbra reformatritz de Bernat de Claraval (†1153) e fondèt las abadiás.
Catedrala de Sent Estève de Tolosa
La catedrala a partir del sègle XIX
En 1938 l'estat republican acabèc la darrièra transformacion remarcabla, per la realizacion de la faciada de la crosada al nòrd inacabada, que venguèc necessària per las modificacions arquitectonicas de la carrièra de las Campanas, del pòrge gotic e jardin Saliège.
Blanca de Castelha
Biografia
Tanben governèt França quand son filh sant Loís s'anèt a las crosadas.
Retirada a Melun i moriguèt en 1252.
Catedrala de Sent Estève de Tolosa
La catedrala a partir del sègle XIX
Le campanar romanic fortificat abriga un trelhon de 17 campanas al clavièr e 5 en voladas.
L'estructura del monument
thumb|380px|Cronologia de las parts de la catedrala segon Lahondés L'originalitat principala de l'edifici es de presentar duas partidas fòrça diferentas: una part romanica enrè, la nau mondina, e una partida gotica, le còr. Aqueste es dus còps mès larg que la nau romanica, e l'andana centrala es en linha copada.
De la glèisa del sègle XI demòra la part inferiora del mur de la faciada septentrionala jol cloquièr.
Mikhaïl Lomonosov
thumb|Mikhaïl Lomonosov Mikhail Lomonosov (en rus Михаил Васильевич Ломоносов; 1711–1765) es un scientic rus que trabalhèt dins lei domenis de la quimia, de la mineralogia, de l'astronomia, de la literatura e de l'art. Descurbiguèt l'atmosfèra de Vènus en 1761.
Lo cuirassat Potemkin
Lo Cuirassat Potemkin (en rus: Броненосец «Потёмкин») es un filme sovietic mut realizat per Sergei Eisenstein, sortit en 1925. Tracta de la mutinariá del cuirassat Potemkin dins lo pòrt d’Odessa en 1905, de l’insurreccion e de la repression que seguiguèron dins la vila. Lo filme foguèt longtemps enebit dins nombroses païses occidentals per encausa de « propaganda bolchevica » e « incitacion a la violéncia de classa ». Es considerat coma un dels pus grands films de propaganda de totes los temps. Foguèt causit, en 1958, coma lo melhor filme de totes los temps per 117 critics internationals durant de l’Exposicion universala de Brussèlas,. Lo filme es dintrat dins lo domeni public dins la màger part dels païses del monde.
Château-du-Loir
Château-du-Loir es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Versonnex
Versonnex en arpitan (Versonnex en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Situada a 20 km a l'oèst d'Anecí e a 60 km al sud de Genève, la Municipalitat de Versonnex beneficia d'una situacion privilegiada e de ponches de vistas magnificas sul Mont Blanc, lo Semnoz, lo Clergeon e los Bauges als contreforts de la Montanha dels Princes,
Située à 20 km à l'ouest d'Annecy et à 60 km au sud de Genève, la Commune de Versonnex bénéficie d'une situation privilégiée et de points de vues magnifiques sur le Mont Blanc, le Semnoz, le Clergeon et les Bauges aux contreforts de la Montagne des Princes,
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pompejac
Pompejac (Pompéjac en francés) qu'es ua comuna vasadesa de Gasconha, administrada pr'eu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Telescòpi espaciau Spitzer
thumb|right|[[Fotografia de Spitzer durant sa preparacion.]]
Lo telescòpi espaciau Spitzer es un telescòpi espaciau de la NASA en servici de 2003 a 2020. Fasiá partida dau programa dei Grandeis Observatòris mai, a respècte deis autreis instruments integrats dins aqueu projècte, èra de talha relativament pichona amb un diamètre de 85 cm e una massa de 950 kg. Èra destinat a l'observacion dins lo domeni de l'infraroge de fenomèns liats a la creacion de l'Univèrs, a la formacion e a l'evolucion dei galaxias primitivas, a la genèsi deis estelas e dei planetas e a l'evolucion de la composicion quimica de l'Univèrs.
Lo desvolopament dau projècte durèt de 1984 a 2003 e veguèt la reduccion constanta de sei performàncias en causa de la demenicion dei budgets de la NASA. Sa mission foguèt devesida en dos periòdes :
La mission Spitzer a permés d'observar per lo premier còp divèrsei fenomèns coma :
Johann Schröter
Johann Hieronymus Schröter (1745-1816) èra un astronòm alemand. Observèt especialament Vènus, la Luna e Mart.
Landres e Saint-Georges
es una comuna francesa del
Optica geometrica
L'optica geometrica es una branca de l'optica que s'apiela especialament sus la nocion de rai luminós. Aquela concepcion simpla permete especialament de construccions geometricas d'imatges que li donan son nom.
Giorgos Seferis
Giorgos Seferis (n. en 1900, m.1971) foguèt un escrivan grèc. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1963.
Landres e Saint-Georges
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marcilly-la-Campagne
Marcilly-la-Campagne en normand (Marcilly-la-Campagne en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tractat de Meaux de 1229
130px|thumb|left|Escut del rei de França. 130px|thumb|right|Escut dels comtes de Tolosa. Lo Tractat de Meaux o Tactat de Meaux-París, o Tactat de París foguèt signat lo 12 d'abrial de 1229 entre Loís IX de França, encara jos la regéncia de Blanca de Castelha, e lo comte Ramon VII de Tolosa.
La signatura
Blanca de Castelha, alara regenta del reialme de França per son filh Loís IX convoquèt una conferéncia a Meaux en març 1229. Raimon VII de Tolosa i anèt accompagnat de sos principals vassals, que Bernat IV comte de Comenge. Lo naut clergat miègjornal e los senhors possessionats per Simon IV de Montfòrt èran tanben presents. Las condicions foguèron pus duras al respècte del projècte, mas Raimon VII aviá pas d'autra causida que d'aceptar lo tractat. Per lo far, anèt a París de pelerinatge, per cercar l'absolucion en penitent sus los grases de Nòtra Dama de París que foguèt flagelat aprèp sa declaracion publica de repentida e aprèp podèt signar lo tractat lo 12 d'abril 1229.
Las clausulas del tractat
Raimon VII, comte de Tolosa se vei constrench de far aleujança al rei de França Loís IX.
E mai, deguèt daissar la mitat de son territòri, subretot los ancians vicomtats de Trencavel. Las senecauçadas de Bèucaire e de Carcassona son donadas al reialme de França e lo marquesat de Provença (conegut pus tard jol nom de Comtat Venaicin) es donat al Sant Sèti. Lo comtat de Tolosa perdèt los territòris actuals de Gard, d'Erau, de Droma, de Vauclusa e d'Aude. Concervèt Agenés, Roergue, l'Albigés del nòrd e lo bas Carcin.
Aquel tractat prevei tanben le mariadatge de Joana de Tolosa (filha e sola eretièra de Raimon VII) amb l'un dels fraires del rei, Anfós de Peitieus, çò que permet lèu o tard de restacar los territòris restants del comtat de Tolosa al reialme de França.
Illusion d'optica
thumb|right|250px|Dins aquela illusion dicha [[illusion de Müller-Lyer, toei lei flèchas an la mema longor. Es possible de se n'avisar pus aisadament sus lei tres flèchas d'en bas.]]
Tractat de Meaux de 1229
La fin de l'autonomia (a respècte del reialme d'Aragon) / independéncia (a respècte de rei de França) occitana
En mai de daissar la mitat del territòri del comtat de Tolosa, Joana de Tolosa e son espós Anfós de Peitieus eretan del rèsta. Lo parelh aguèt pas d'enfants. En 1271, a la mòrt d'Anfós, lo territòris son restacats al reialme de França. E, la cession dels territòris despossèron de cavalièrs de lors tèrras al profit del vassals del rei de França. Son nomenat los Faidits (dos ans mai tard).
Giovanni Cassini
Giovanni Cassini (Preinaud, 1625-1712) èra un scientific qu'estudièt principalament lei matematicas e l'astronomia. Es conegut per seis observacions dei planetas Jupitèr e Saturne.
Illusion d'optica
Una illusion d'optica es una illusion qu'engana lo sistèma visuau uman (despuei l'uelh fins au cervèu) e arriba a una percepcion deformada de la realitat. Leis illusions d'optica pòdon subrevenir naturalament o si crear per d'astúcias visualas especificas que permeton de metre en evidéncia lei principis de foncionament dau sistèma visuau uman.
Tractat de Meaux de 1229
La fin de l'autonomia (a respècte del reialme d'Aragon) / independéncia (a respècte de rei de França) occitana
Lo marquesat de Provença foguèt conservat per Anfós de Peitieus fins a sa mòrt, lo reialme de França volèt pas donar aquel territòri alara que deurià venir a la Glèisa segon las clausulas del tractat. Aquela darrièra ne prenguèt possession sonque en 1274.
Lo refortiment del dispositiu de luta contra los catars
En abril de 1229, Loís IX obliguèt los vassals occitans que li faguèron aleujança a s'implicar dins la luta contra los eretics catars. Raimon VII aguèt pas d'autra causida que de metre sas fòrças al servici del rei per l'ajudar dins aquela tasca. Dempuèi, los refugis pels eretics se faguron rars. Sont constrench de se retirar dins lo Pirenèus.
Sugaar
Dins la Mitologia basca, Sugaar (autres nom: Sugar, Sugoi, Maju) es lo companh mascle de Mari, una diva basca precrestiana, e qu'es associat als auratges e al tròn. S'imagina mai que mai coma un dragon o una sèrp. Contrariament a sa companha feme, pauc de legendas demoran sus Sugaar. Son ròtle dins la mitologia basca es de rejónher periodicament Mari dins las montanhas per generar d'auratges.
Bosc-Édeline
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sauvatèrra de Guiana
Sauvatèrra de Guiana (Sauveterre-de-Guyenne en francés) es una comuna deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament gascona, situada dens lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Los noms deu tipe salva tèrra son los d'una tèrra que beneficia dau dret d'asil, acordat per la Glèisa. Es un sinonime de salvetat/sauvetat. Lo nom de Guiana ven d'Aquitània. ,,.
Nòtas
}}
Les Abymes
Zabym en creòl guadalopenc o Les Abymes en francés (anciana ortografia del mot abîme; literalament Los Abisses) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Guadalope e la region de Guadalope.
Nangy
Nangi en arpitan (Nangy en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chambord (Eure)
Chambord en normand (Chambord en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vildé-Guingalan
Gwilde-Gwengalon en breton ( Vildé-Guingalan en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
Vildé-Guingalan Es un démembrement de las ancianas parròquias primitivas de Plumaudan (la mitat sud) e de Corseul (la mitat nòrd). La parròquia de Vildé-Guingalan èra anciennement dédiée a sant Guénolé : Villa Dei Guingualoei.
Vildé-Guingalan (Guengalan) Es, a, lo banc d'una commanderie de l'òrdre del Temple. Lèva d'aquela de la Nouée, a Yvignac. Lo prieuré-curació de Vildé-Guingalan depen de la abbaye de Beaulieu. Guengalan E Bidon (probablament Vildé-Guingalan e Vildé-Bidon) an citat l'an 1182 (Anc. év. VI, 140).
Vildé-Guingalan Elegís la siá primièra municipalité al començament de 1790 e es al Sr. Brindejonc, curé De la parròquia #que #tornar l'onor de n'è/de n'èsser lo primièr magistrat.
Se tròba los appellations seguents : Guengalan (en 1182), Villa dei (vèrs 1330), Villede (a ).
Vildé-Guingalan est un démembrement des anciennes paroisses primitives de Plumaudan (la moitié sud) et de Corseul (la moitié nord). La paroisse de Vildé-Guingalan était anciennement dédiée à saint Guénolé : Villa Dei Guingualoei.
Vildé-Guingalan élit sa première municipalité au début de 1790 et c'est à M. Brindejonc, curé de la paroisse que revint l'honneur d'en être le premier magistrat.
Satellit natural
thumb|right|Jupitèr e sei quatre satellits principaus.
Vildé-Guingalan
Istòria
Par l'ordonnance du 19 mars 1934, la commune de Vildé-Guingalan cède à celle de Saint-Maudez une partie du village du Bas-Guyac en échange de celui de la Ville-Rault.
Satellit natural
Un satellit naturau es un objècte celestiau qu'orbita a l'entorn d'una planeta ò d'un objècte pus pichon (asteroïde, planeta nana...).
Vildé-Guingalan
Istòria
On rencontre les appellations suivantes : Guengalan (en 1182), Villa dei (vers 1330), Villede (au ).
Satellit natural
Nocion de satellit naturau
La definicion pus frequenta supausa qu'un sistèma satellitari dèu aver un baricentre situat sota la superficia de l'objècte pus massís. Pasmens, es pas oficiala car pausa de problemas. D'efiech, segon aquela definicion, lo pareu Soleu-Jupitèr seriá una mena de planeta dobla.
Cintheaux
Cintheaux es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Satellit natural
Cas particulars
Dins lo Sistèma Jovian, lei satellits Tetis e Telesto an d'objèctes pus pichons a sei ponchs de Lagrange L4 e L5. Per analogia amb leis asteroïdes troians, aqueleis objèctes son dichs « satellits troians » ò « lunas coorbitalas ». De mai, certanei satellits son enviroutats per de sistèmas d'anèus probablament formats per d'ejeccions de matèria consecutivas a d'impactes meteoritics. En revènge, a l'ora d'ara, ges de satellit de satellit es estat identificat.
Cintheaux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Satellit natural
Formacion
Tres mecanismes existisson per formar un satellit naturau.
Captura
La captura pareis la causa pus frequenta de formacion d'un sistèma satellitari. Se debana s'un objècte, generalament un asteroïde, es arrapat per lo camp gravitacionau d'un objècte pus massís. Segon lei modèls actuaus, lo procès classic necessita un pareu d'asteroïdes passant a proximitat d'una planeta. Dins aqueu cas, la trajectòria dau pareu es modificada per la fòrça de l'atraccion de la planeta. Puei, s'aquela atraccion es pus fòrta que lei fòrças permetent de mantenir lo pareu, un asteroïde recebre una impulsion que l'ejecta dins l'espaci mentre que son besson comença sa premiera orbita a l'entorn de la planeta. Aqueu mecanisme es probalament a l'origina de la màger part dei satellits dau Sistèma Solar que son d'asteroïdes pichons orbitant a l'entorn de planetas.
Collision
La collision sembla un procès fòrça rar de formacion d'un satellit. Demanda una collision entre una planeta e un asteroïde de massa importanta. La violéncia de l'impacte entraïna l'ejeccion d'una gròssa quantitat de matèria que forma un disc a l'entorn de la planeta. Una partida d'aquela matèria tomba sus la planeta e lo rèsta pòu formar un satellit per acrecion. Aqueu mecanisme es benlèu a l'orgina de la formacion de la Luna e de Caront. Lei satellits d'asteroïdes se formarián tanben segon aqueu procès.
Orbita
Leis orbitas dei satellits naturaus pòdon èsser devesits en tres tipes principaus. Lei satellits regulars, de massa importanta, an generalament d'orbitas progradas e son dins una situacion de rotacion sincròna. Es a dire qu'orbitan dins lo sens de rotacion de la planeta e que son periòde de revolucion es egau a son periòde de rotacion. Aquò s'explica per la formacion d'aquelei satellits a partir dau disc d'acreacion situat a l'entorn de la planeta. Per exemple, es lo cas dei satellits pus gròs e dei lunas interiors dei sistèmas dei planetas gigantas.
Lei satellits de talha pus pichona situats a de distàncias importantas an, au contrari, d'orbitas pus irregularas e, de còps, retrogradas. Aquò sembla lo resultat de capturas d'objèctes per la planeta car aqueleis orbitas son tanben fòrça clinadas a respècte dau plan orbitau dau sistèma. La màger part deis asteroïdes satellizats fan partida d'aquela categoria. Pasmens, es egalament lo cas de Triton qu'es probablament un objècte de la Cencha de Kuiper capturat per Neptun.
Enfin, existís una categoria limitada de satellits amb d'orbitas irregularas car son treboladas per d'autreis objèctes de lor sistèma. L'exemple pus conegut es Iperion, un satellit de Saturne, que sa trajectòria es caotica en causa de sa proximitat amb Titan, lo pus gròs satellit de la planeta.
Satellits dau Sistèma Solar
thumb|right|L'asteroïde [[(243) Ida e son satellit naturau.]]
En 2014, 600 satellits èran estats identificats dins lo Sistèma Solar. Pasmens, lo nombre totau es probablament ben pus important car s'estima que 15% deis objèctes de la Cencha de Kuiper aurián un satellit. 173 satellits èran en orbita a l'entorn de planetas. Lei sistèmas pus importants se tròban a l'entorn dei planetas gigantas (79 a l'entorn de Jupitèr, 62 de Saturne, 27 d'Uranus e 14 de Neptun). Pasmens, Mart e la Tèrra an respectivament dos e un satellits. Lei planetas nanas semblan aver fòrça satellits car son situadas dins d'endrechs dau Sistèma Solar presentant de concentracions autas d'objèctes menors. Ansin, Pluton es lo centre d'un sistèma contenent 5 satellits e Haumea 2 satellits. Makemake e Eris an tanben un satellit. Enfin, au mens 200 satellits d'asteroïdes son coneguts.
Saint-Amand-sur-Ornain
Saint-Amand-sur-Ornain es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vassy-sous-Pisy
Vassy-sous-Pisy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Nòtas
<references group=N/>
Lista dels presidents d'Eslovaquia
thumb|100px|Bandièra del President d'Eslovàquia
Vaquí la lista de las personas qu'an exercida la carga de cap de l'Estat o de president de la Republica en Eslovaquia.'''
Presidents de la Republica Eslovaca dempuèi 1993
Lo president de la Republica Eslovaca es lo cap de l'Estat. Sas foncions son principalament ceremonialas. Dempuèi l'independéncia d'Eslovàquia en 1993, lo primièr ministre assumiguèt las foncions de cap d'Estat fins a l'eleccion pel Parlament d'un president per un mandat de cinc ans. En 1998 lo Parlament foguèt pas capable de designar un president, en obligant lo sieu cap e lo primièr ministre a assumir las foncions del cap de l'Estat. Aprèp un an sens que lo Parlament poguèsse aténher un acòrdi, se modifiquèt la Constitucion e lo president d'Eslovaquia passèt a èsser elegit dirèctament pels electors per un mandat de cinc ans, lo candidat majoritari devent despassar 50% dels vòtes per èsser designat al primièr torn. Las primièras eleccions presidencialas aguèron luòc en 1999.
right|thumb|150px|[[Ivan Gašparovič]] right|thumb|150px|[[Rudolf Schuster]] right|thumb|150px|[[Mikuláš Dzurinda]] right|thumb|150px|[[Vladimír Mečiar]]
! Nom ! Vida ! Mandat e Ivan Gašparovič|| °1942 - °1941 - || 1998 - 1998 '' e Jozef Migaš|| °1955 - °1954 - || 1998 - 1999 ''
Nòta: en italica los presidents per interim.
Droizy
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Teatre d'una victòria en 593 de Frédégonde sus Childebert II, rei de Austrasie
Théâtre d'une victoire en 593 de Frédégonde sur Childebert II, roi d'Austrasie
Vesto Slipher
Vesto Melvin Slipher (Mulberry, Indiana, 11 de novembre de 1875 - Flagstaff, Arizòna, 8 de novembre de 1969) foguèt un astronòm american. Participèt au desvolopament de l'utilizacion de l'espectroscopia per l'estudi de la rotacion e de la composicion atmosfèrica dei planetas.
Rupt-sur-Othain
Rupt-sur-Othain es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Aquel vilatge, a l'origina annèxa de Grand-Failly, èra antan dividit entre los bans dels Écuyers de Failly e las Damas de Juvigny.
João Café Filho
João Fernandes Campos Café Filho, avocat, foguèt president de Brasil entre 1954 (aprèp lo suicidi de Getúlio Vargas) e 1955.
Rupt-sur-Othain
Istòria
Un castèl féodal i i aviá establit. Uèi, existís pas mai #qu'un simple solar, reconstruit en 1782, a la façada dessús, surmontée d'un fronton triangular, engrandit, al cors dels remaniements del XIX° sègle, d'una bastissa reservada als mestièrs, e enquadrat, suls costats, d'una granja e de comuns. Lo sojorn (amb grand parc al posterior) es protegit darrièr d'auts murs.
João Café Filho
Biografia
Nascut en Natal, trabalhèt coma jornalista e avocat durant la siá joenessa, en avent participat de la Aliança Liberala en la campanha de 1930. En 1933 fondèt lo Partit Nacionalista de Rio Grande do Norte, e qualques ans pus tard, lo Partit Republican Progressista.
Rupt-sur-Othain
Istòria
Ce village, à l'origine annexe de Grand-Failly, était jadis divisé entre les bans des Écuyers de Failly et les Dames de Juvigny.
João Café Filho
Biografia
En 1934 e 1945 foguèt elegit deputat federal, e en 1950 foguèt candidat a la vicepresidéncia per la lista que dirigissiá l'ancian governant, Getúlio Vargas. Amb lo suicidi de Vargas, en la siá qualitat de vicepresident, assumiguèt la presidéncia de la republica lo 24 d'agost de 1954, en exercint lo cargue fins al 8 de novembre de 1955, quand foguèt aluenhat (al principi temporàriament e après definitivament) de la presidéncia per un movement politic-militar liderat pel general Teixeira Lott.
Rupt-sur-Othain
Istòria
Un château féodal y était établi. Aujourd'hui, il n'existe plus qu'un simple manoir, reconstruit en 1782, à la façade sobre, surmontée d'un fronton triangulaire, agrandi, au cours des remaniements du XIX° siècle, d'un bâtiment réservé aux offices, et encadré, sur les côtés, d'une ferme et de communs. La demeure (avec grand parc à l'arrière) est abritée derrière de hauts murs.
João Café Filho
Biografia
Foguèt ministre del Tribunal de Comptas de Riio de Janeiro, durant tot lo decènni de 1960.
Mariner 2
Mariner 2 es una mission espaciala mandada en 1962 per la NASA en direccion de Vènus. Lo 14 de decembre de 1962, capitèt de passar a 34,854 quilomètres de son objectiu.
Universitat de Tolosa (anciana)
thumb|Las clastras de la facultat de drech
L’Universitat de Tolosa es una de las universitats mai ancianas del mond. Foguèt creada en 1229 e durèt fins a 1793, puèi entre 1896 e 1968. Es l'establiment a l'origina de las tres universitats actualas: Universitat de Tolosa I Capitòli, Universitat de Tolosa-Le Miralh e Universitat Pau Sabatièr.
Dempuèi 2007, lo pòl de recèrca e d'ensenhament superior (PERS) « Universitat de Tolosa », s'es constituit jos la forma d'un establiment public de cooperacion scientifica, associa l'ensems de las universitats de Tolosa.
Originas
Tolosa foguèt, pendent tota l'Antiquitat tardièra, un fogal d'estudis de letras representat per fòrça retors, coma Virgili Maron, que causián coma escais dins lors controvèrsias lo nom d'ancians autors grècs e latins per formar al començament del sègle VII un centre academic nomenat l'« Escòla de Tolosa », famosa per sos trabalhs de desconstruccion de la gramatica fins a tornar la lenga absoludament inintelligibla pels profans, e que son existéncia a Tolosa foguèt encara atestada per Abbon. Se trapan fòrça òbras de Pseudo-Ciceron, de Pseudo-Oraci, de Pseudo-Caton o de Pseudo-Enèu, aquel darrièr conta lo sèti e sacatge de Tolosa en 584 per Gondovald, mas jos que s'amagava Roma pel Frgian Bastus. Aquela escòla d'esoterisme e de girgon aguèt una influéncia fins als monastèris d’Irlanda e d'Anglatèrra que L’Eneïda de Virgili Maron, i seriá arribada, e seriá estada utilizada coma de modèl per La Navigacion de Brendan de Clonfert, e que lo monge irlandés Clemens, contemporanèu de Carlesmanhe, compausèt un tractat que dins de partidas del discors inserís de longs extrachs d'un Pseudo-Virgili de Tolosa.
Mai tard, una escòla carolingiana de retorica existiguèt dins las clastras de Sant Sarnin fins al sègle XII, e una autra foguèt creada a la catedrala de Sant Estève al sègle XI. Assegurèron la formacion dels clergues necessaris a l'administracion dels comtat e evescat, sens èsser un fogal intellectual major. Entre 1215 e 1217, de teologians exteriors a Tolosa venguèron i far de leiçons que seguèron Sant Domenge e sos condisciples.
L'actuala Universitat de Tolosa a una origina istorica plan precisa: foguèt fondada, amb l'iniciativa del cardenal Roman dels Sants Àngels, en aplicacion del Tractat de Meaux de 1229 entre Ramon VII de Tolosa, conte de Tolosa, e Loís IX de França, rei de França, per acabar amb la guèrra deguda a l'eretgia catara. Lo papa Gregòri IX li donèt la meteissa organizacion e los meteisses privilègis que l'Universitat de París qu'acabava d'èsser fondada (entre 1219 e 1231).
D'entre los fondators se pòt nomenar tanben l'evesque Folquet de Marselha. Los premièrs professors son, entre autres, Joan de Garlandia, que redigiguèt en 1229 un prospèctus dels estudis apelant los mèstres e los escolans del Nòrd per i venir estudiar, e Roland de Cremona. Los estudis comportèron lo studium generale, es a dire las arts liberalas e la teologia, e, dempuèi l'origina, lo jus ubique docendi, es a dire lo drech.
L'ensenhament se fasiá per de mèstres venent d'autras vilas, e pels Fraires Predicadors que comencèron en 1230 la construccion de la glèisa e de las clastras dels Jacobins ont l'Universitat de Tolosa faguèt, pendent de sègles, sas reünions e sas assembladas. Completèt son organizacion se donant d'estatuts generals en 1311, 1313 e 1314, e d'estatuts particulars per la facultat dels Arts en 1309, aquela de Drech en 1314, aquela de Teologia en 1366, 1374, 1380 e 1389. Un ensenhament de Medecina èra donat al sen de la Facultat dels Arts, e venguèt una facultat independenta al sègle XV.
Lo papa autorizèt los dominicans a transferir a Tolosa lo còs de Tomàs d'Aquin, filosòf de l'escòla escolastica qu'aviá propausat una sintèsi entre letras profanas e letras sagradas, entre la pensada d'Aristòtel e la Bíblia, e prepausèt d'articular la rason e la fe.
L'Universitat de Tolosa comptèt doncas a la fin de l'Edat Mejana quatre facultats:
L’Universitat modèrna e l’Umanisme
L'estructura de l'universitat demorèt la meteissa fins l'epòca modèrna
Pel decrèt del 5 de setembre de 1793, l'Universitat de Tolosa es abolida coma totas las universitats de França. L'an seguent sos bens foguèron confiscats e venduts coma bens nationals.
L’universitat dempuèi la Revolucion
En 1794, se constituís a Tolosa un institut pluridisciplinari d'ensenhament superior, nomenat Institut Paganel. Aquel institut venguèt en 1795 l’Escòla Centrala de Tolosa alara que l'Escòla de Medecina prenguèt son autonomia. Napoleon I instituiguèt en 1804 una escòla de drech, que prenguèt lo títol de facultat de drech aprèp le decrèt de 1808 organizant l'Universitat imperiala. L'Escòla Centrala desapareguèt alara que foguèron creadas successivament una facultat de medecina (1808), una facultat de teologia (1809), una facultat de letras (1809) e una facultat de sciéncias (1810). La facultat de teologia desapareguèt en 1843.
En 1893 l'ensenhament superior tolosenc venguèt un « còs de facultats », puèi en 1896 l'Universitat de Tolosa se tornèt crear pel gropament de las quatre facultats.
Las tres universitats actualas
thumb|right|Lo sagèl de l’Universitat de Tolosa
Aprèp la lei Faure de 1968, l'Universitat de Tolosa es separada en tres en 1969 :
A aqueles tres pòls s'apond l’Institut Nacional Politecnic de Tolosa (INPT) qu'a l'estatut d'universitat e que regropa 6000 estudiants repartit dins tres grandas escòlas d'engenhaires: l'Escòla Nacionala Superiora d'Electrotecnica, d'Electronica, d'Informatica, d'Idraulica e de las Telecomunicacions, l'ENSEEIHT), l'Escòla Nacionala Superiora dels Engenhaires en Arts Quimics e Tecnologics (ENSIACET) e l'Escòla Nacionala Superiora d'Agronomia de Tolosa (ENSAT). E completat per l'Institut Nacional de las Sciéncias Aplicadas de Tolosa (INSA Tolosa).
Dempuèi 2007, lo pòl de recèrca e d'ensenhament superior (PERS), s'es constituit jos la forma d'un establiment public de cooperacion scientifica , associa l'ensems de las universitats de Tolosa.
Gorhey
Gorhey es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Situat en lo arrondissement de Épinal (après aver-i apertengut al ancià arrondiment de Mirecourt) e en lo costat de Dompaire, aquel vilatge se tròba a 330 mètres d'altitud. Es sièis sul vessant d'un tuc al pè #que flueix la Gitte.
Situé dans l'arrondissement d'Épinal (après avoir appartenu à l'ancien arrondissement de Mirecourt) et dans le canton de Dompaire, ce village se trouve à 330 mètres d'altitude. Il est sis sur le versant d'une colline au pied de laquelle coule la Gitte.
Istòria
L'istòria de Gorhey n'a ligat a aquela de las Chanoinesses de Remiremont. Lo abbaye de Remiremont, primitivement contemplative, a cessat la siá activitat amb l'an mil. Dempuèi lo XIe sègle, las Madamas Chanoinesses prenon lo relèu. Aquelas Madamas, d'origina nòbla, pèrdon pas pas los sieus dreches e de privilègis. Pronóncian pas de vœux a l'excepcion de la Corona Abbesse. Aquela persona, çò de mès sovent de fòrça anautita familha, lèva pas que del pape e de l'Emperaire ; pòrta lo títol de princessa del Sant-Empèri. E es amb aquelas Madamas #que comença l'istòria coneguda de Gorhey.
Madame La Sonrière #que, a l'origina, i aviá cargat de la aprovisionament e de la subsistance del monastèri, li caliá i aver 25 ans per èsser elegida per la Abbesse e lo Capítol. Es d'ela #que dépendent divèrsas distincions, entre unas autras Gorhey. Lo abbesse de Remiremont, #que Gorhey n'èra lo fief en movent, aviá lo drech d'anautita, mièja e bassa justícia per tot lo ban e finage. En la siá abséncia, la Madama Sonrière la representa E requecta la mitat de las talhas e multas aital coma totes los dreches, confiscations, profits, mainmorte e émoluments suls ostals e afars
En 1562, una charte de Charles, pòrti de Lorraine, Bar e Calabre, soslinha #qu'un quatren dels bòsques de Gorhey lududes aperten, un autre quatren a Guillaume Dally, baron de Fontenoy e per la mitat a la glèisa Santa-Pierre de Remiremont. Lo appartenance de las tèrras i aviá totjorn #èsser contestée. Ja al XIe sègle existissiá una dissension entre las Chanoinesses e la abbaye de Chaumousey. Gisèle O Gilette, abbesse de Remiremont preteniá que #tot lududes aperteniá, i compreses la parròquia de Chaumousey Après plan de las transaccions pénibles, Séhérus, abbé de Chaumousey, s'a retut a Remiremont per la veire e lududes parlar de viva votz en companhiá de la archidiacre de Toul e de dos cancelièrs A calgut que lo pape meta final a totes aqueles démêlés e lo 15 de setembre de 1098 una transaccion a signat
Lo vilatge i aviá dirigit per un autre cònsol preses entre los abitants e i aviá nomenat pel abbesse a #que li caliá retre serment oficialament Deviá, jos pena de multa, presenciar lo mestièr a Remiremont, doas fes per an e sustot lo jorn de la Sant Romaric e lo dimenge dels rameaux amb la fin de representar lo sieu ban en companhiá dels cònsols dels 52 bans de ladite glèisa.
Lo 12 d'octòbre de 1790 apareis lo decrèt de abolition del Capítol nòble de Remiremont. Es amb jòia que la notícia a aculhit a Gorhey e dos ans mai tard se planta lo roure de la libertat davant la glèisa, Totjorn depès de los nòstres jorns.
L'histoire de Gorhey est liée à celle des Chanoinesses de Remiremont. L'abbaye de Remiremont, primitivement contemplative, a cessé son activité avec l'an mil. Dès le XIe siècle, les Dames Chanoinesses prennent le relais. Ces Dames, d'origine noble, ne perdent pas leurs droits et privilèges. Elles ne prononcent pas de vœux à l'exception de la Dame Abbesse. Cette personne, le plus souvent de très haute famille, ne relève que du pape et de l'Empereur ; elle porte le titre de princesse du Saint-Empire. Et c'est avec ces Dames que commence l'histoire connue de Gorhey.
Madame la Sonrière qui, à l'origine, était chargée de l'approvisionnement et de la subsistance du monastère, devait avoir 25 ans pour être élue par l'Abbesse et le Chapitre. C'est d'elle que dépendent plusieurs seigneuries, entre autres Gorhey. L'abbesse de Remiremont, dont Gorhey était le fief mouvant, avait le droit de haute, moyenne et basse justice par tout le ban et finage. En son absence, la Dame Sonrière la représente et perçoit la moitié des tailles et amendes ainsi que tous les droits, confiscations, profits, mainmorte et émoluments sur les maisons et sujets
En 1562, une charte de Charles, duc de Lorraine, Bar et Calabre, signale qu'un quart des forêts de Gorhey lui appartient, un autre quart à Guillaume Dally, baron de Fontenoy et pour la moitié à l'église Saint-Pierre de Remiremont. L'appartenance des terres avait toujours été contestée. Déjà au XIe siècle existait une dissension entre les Chanoinesses et l'abbaye de Chaumousey. Gisèle ou Gilette, abbesse de Remiremont prétendait que tout lui appartenait, y compris la paroisse de Chaumousey Après bien des transactions pénibles, Séhérus, abbé de Chaumousey, s'est rendu à Remiremont pour la voir et lui parler de vive voix en compagnie de l'archidiacre de Toul et de deux chanceliers Il a fallu que le pape mette fin à tous ces démêlés et le 15 septembre 1098 une transaction est signée
Le village était dirigé par un autre maire pris parmi les habitants et était nommé par l'abbesse à qui il devait rendre serment officiellement Il devait, sous peine d'amende, assister à l'office à Remiremont, deux fois par an et notamment le jour de la Saint Romaric et le dimanche des rameaux afin de représenter son ban en compagnie des maires des 52 bans de ladite église.
Le 12 octobre 1790 paraît le décret d'abolition du Chapitre noble de Remiremont. C'est avec joie que la nouvelle est accueillie à Gorhey et deux ans plus tard on plante le chêne de la liberté devant l'église, toujours debout de nos jours.
Lo Pòrge
Lo Pòrge (Le Porge en francés) es una comuna de Gasconha administrada pr'au departament de Gironda de la region de la Noèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Istòria
400px|center|thumb|Lo Pòrge es en Bug (mapa deu sègle XVIII)
Zond 1
Zond 1 es una mission espaciala sovietica mandada en 1964 en direccion de la planeta Vènus. Foguèt una revirada parciala.
Directiva (UE)
Una directiva es un acte normatiu pres per las institucions de l'Union Europèa. Amb los reglaments e las recomandacions, las directivas comunautàrias fan partida del drech derivat de l'Union Europèa.
A la diferéncia d'un reglament comunautari que s'aplica totalament e dirèctament, una directiva dona d'objectius a aténher pels païses membres, amb un delai. Aquel delai permet als govèrns nacionals de s'adaptar a la novèla reglamentacion.
Presentacion
Segon l'article 288 del Tractat de fusion de las Comunautats Europèas, . Es a dire que, la directiva es un tèxte adoptat per las institucions de l'Union Europèa que fixa de règlas que los Estats membres devon inclure dins lor drech intèrne (se dich « transposicion » en drech nacional), entre autre per d'actes legislatius o reglementaris. Los Estats dispausan per o far d'un delai de transposicion.
La directiva fixa doncas una tòca d'aténher, mas daissa als Estats la causida dels mejans per i capitar. Al contrari dels reglaments, las directivas son pas d'applicacion dirècta dins lo drech intèrne; demandan una intervencion dels Estats, mas aquela intervencion es pas assimilabla a una mesura de recepcion, coma en drech internacional.
En França coma dins los autres Estats membres, la lei a per objècte d’aplicar una disposicion comunautària dins 60 a 70 % dels cases per de nòu textes. Aquel percentatge deu pasmens provocar d'error. En efècte, la forma de donar a aquela transposicion demòra, segon l'article 288, de la competéncia dels Parlaments e de las autoritats nacionalas. S'agís doncas pas d'una simpla traduccion de normas elaboradas per las institucions comunautàrias e inscritas tal coma son dins lo drech intèrne. Las directivas son de « leis-encastres », segurament obligatòrias sus la tòca perque ligan los Estats membres al subjècte del resultat a aténher, mas son las autoritats nacionalas que definisson la forma d'aquela tòca en drech intèrne.
Procèssus d'elaboracion d'une Directiva
Pasmens que la Directiva en definicion siá un acte normatiu del Conselh de l'Union Europèa, las seunas elaboracion e adopcion prenon de temps e son marcadas per mai d'una estapas. Mai d'una institucions intervengan dins aquel procèssus e entre lo "triangle institucionnel" :
Dury (Aisne)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Directiva (UE)
Procèssus d'elaboracion d'une Directiva
Las règlas e las proceduras de decision al sen de l’UE son definidas dins los tractats fondators. En principi, aparten a la Comission de prepausar de nòus actes legislatius europèus e al Parlament e al Conselh de los adoptar. La Comission e los Estats membres se cargan enseguida de los aplicar. La Comission vigila a lor respècte.
Proposicion
La Comission Europèa, composada dels comissaris nomenats pels Estats membres, elabora e adopta una proposicion de directiva que somet al Conselh de l'Union Europèa e al Parlament Europèu.
Elaboracion
La proposicion de la Comission segís alara en general, doas vias parallèlas per que siá presentada al Conselh de l'Union Europèa d'un costat e del Parlament Europèu d'autre costat.
Sistematicament pel Conselh de l'Union Europèa
L'estapa seguenta es la transposicion.
Transposicion
En general, la directiva fixa lo delai al tèrme que la legislation transpausada deu èsser adoptada. La transposicion e l'aplicacion (implementacion) devon pas èsser confondudas. L'implementacion visa pas sonque la transposicion formala mas toras las mesuras que concorrisson a la mesa en òbra efectiva de la directiva (informacion, formacion, incitacion, mesa en òbra de sanccions administrativas, civilas e penalas, eca.).
Las mesuras nacionalas devon èsser notificadas a la Comission dins los delais requesits. Una procedura especiala de Notificacion Assistada per Ordinator foguèt mesa en plaça a aquel efècte.
Los retards de notificacion an un impacte negatiu sus l'armonizacion de las leis, la realizacion del marcat unic, la proteccion dels ciutadans e de l'environament la legislacion transpausada tòca a l'òrdre public. De fach, lo retard o l'abséncia de transposicion d'una directiva permet entre autres als requerents privilegiats (institucions e Estats membres) d'engatjar un recors en caréncia o en responsabilitat contra de l'Estat mancant.
La manca d'armonie de la legislacion transpausada amb la directiva es sanccionada per las jurisdiccions europèas coma fasent prejudici a l'objectiu perseguit per la directiva. Aquò concerna subretot la liura circulacion dels produichs e servicis, per que de diferéncias de legislacion amagant sovent d'« obstacles als escambis ». Dins l'avís 3/2005, la Cort dels Comptes Europèa nota que la transposicion d'una directiva será incorrècta s'es pas conforma a la directiva d'origina: {{cita|Quitament s'aquel objectiu foguèt atengut per gaireben totas las modificacions prepausadas, la Cort observa que, sus mai d'un punts, la transposicion de la directiva manca de coeréncia, entre autre pel fach:
Mesa en òbra
Un còp mesas en vigor, se sap que las leis son pas totas aplicadas de biais satisfasent. Est la rason que las directivas mai recentas ensajan d'enonciar d'indicators mesurablas e escalonats dins lo temps per assugurar lar mesa en òbra efectiva. Aquela practica es plan remarcabla dins lo domèni de l'environament.
Per aténher aqueles objectius, los Estats membres son confrontats al problèma du còdt de la legislacion per lor economia. La conformitat presenta mai sovent d'avantatges plan superiors als inconvenients mas de diferéncias d'eficiéncia dins l'aplication de las leis existentas. Atal s'obsèrva que lo còst d'implementacion de las leis varia sensiblament d'un Estat a l'autre. Segon la Comission, lo còst annadièr d'implementacion als Païses Basses pòt èsser considerat coma representatiu (3,5 % del PIB - Com 2006 - 691).
Per melhorar la situacion e escampilhar las melhoras practicas, la Comission lancèt lo programa « legiferar melhor » que se prepausa de mermar sensiblament los còsts d'implementacion non justificats: (Com 2006 -689). La Comission es assignada l'objectiu ambiciós de mermar d'un quart aquelas despensas injustificadas d'aquí 2012. Aquel objectiu aviá estat enonciat abans la Crisi de 2008. Per gaireben totes los decidaires europèus, es clar a l'ora d'ara qu'aqueles objectius devos èsser despassadas e que la question de la melhorar dels procèssus de decision e de mesa en òbra ven una prioritat de primièras.
Drech europèu e drech nacional
L’Union eissida dels tractats, juridicament parlant, fa pas de leis e los seus actes an de valor legala qu’un còp transpausada o mesa en òbra per las institucions nacionalas. En efècte, seguent la lettra dels tractats, una directiva comanda a d'institucions (de l'Union o dels Estats membres) e non pas als individús (ròtle de la lei), en fixant d'« objectius » que ligam los Estats membres « suls resultats a aténher ». Nombre de directivas establisson pasmens a l'ora d'ara de règlas en detalh, concebudas per èsser dirèctament transpausada dins la lei nacionala.
Mas, la natura juridica de l’Union europèa cambièt progressivament. Se factors convergèron per afirmar la primautat del drech comunautari sus aquel dels Estats membres.
Cap de jurista pòt tornar sus la primautat de las constitucions nacionalas suls tractats aprèp los dos arrèsts Van Gend en Loos e Costa contra ENEL de la Cort de Justícia Europèa afirmant que e que « l'article 12 du tractat instituent la CEE produch d'efèctes imediats e provòa pel compte dels justiciablas de drechs individuals que las jurisdiccions intèrnas devon salvagardar}}. Seguèt aprèp una abséncia de reaccion dels Estats membres, dins un contèxte europèu que la question aviá encora pauc de portada practica. Puèi en 1998 (arrèst Sarran ), lo Conselh d'Estat francés afirmava la primautat de la constitucion francesa. Pasmens, l'article 88-1 de la Consticution dispausa que, e l'article 55 afirma que Atal, lo [[Conselh constitucional (França)|Conselh constitucional jutja que  contrari de la Constitucion » . E, dins une decision mai tardièra, declara:  . Enseguida, lo Conselh d'Estat declara dins una decision de 2007 qu'est del seu ressòrt dins l'encastre de la contestacion d'una directiva  dins lo cas o cap de legislacion comunautària aparava ja las disposicions e principis defenduts per la Constitucion francesa, invocats per contestar la directiva.
Dins aquel cadre incertan, se pòr s'interrogar sus l'autoritat juridica d'una directiva europèa al respèste de la quita constitucion, la superioritat al respècte de la lei essent aquerida. En efèxte, en França, las directivas europèas trapant lor legitimitat dirèctament al sen de la constitucion (lor donant atal un estatut potencialament constitucional), que se passeriá se de clausulas d'una directiva dintran en contradiccion amb de disposicions constitucionalas? Aquò despendriá de la natura d'aquelas disposicions, « expressas » o non, o encora dels principeis inerents a l'« identitat constitucionela de França »?
Aprèp lo Tractat de Roma
L'article 288 TFUE dispausa que. S'agís d'una vertadièra obligacion de resultat, qu'es pas totjorn respectada pels Estats membres. La Cort de Justícia de l'UE reconeis alara que las directivas an un « efècte dirèste ». Presas pel Conselh o la Comission, las directivas devon èsser publicadas al Jornal oficièl de l'UE (JOUE).
Valor juridica de la directiva non transpausada
Las directivas venent totjorn mai precisas se pausèt la question de la valor juridica al delá de letra dels tractats. Los particulars pòdon ne beneficiar s'aquelas 4 condicions sont reünidas:
Posicion de la CJUE
La Cort de Justícia Europèa comencèt per creisser lor valor juridica en admetent lor efècte dirècte amb los seus arrèsts Franz Grad c/ Finanzamt e Van Duyn. Tanben admetèt que los justiciables pòscan se ne prevaler en l'abséncia de transposicion (o aprèp une directiva mal transpausada) jos qualques conditions:
La jurisprudéncia Cohn-Bendit
Enseguida nuancièt fòrça la seuna decision en admetent l'efècte dirècte de la directiva dins fòrça ipotèsas, per finir per trobar (en contradiccion amb la jurisprudéncia Cohn-Bendit) la possibilitat pel justiciable de se prevaler de las disposicions d'una directiva non transpausada.
Los temperaments
Le Conselh d'Estat distrièt segon la natura de l'acte atacat, reglementari o individual.
Lo cambi de la jurisprudéncia Perreux
Per un arrèst del 30 d'octobre de 2009, lo plen del contencós del Conselh d'Estat decidiguèt que
Vigiléncia juridica de las entrepresas
Las entrepresas europèas fan generalament una vigiléncia regulara sus las directivas en cors o a venir.
Tabriz
Tabriz es una vila en Iran. Sa populacion totala èra 1,579,312 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 45,48 km².
thumb|250px|left|Tabriz.
Colombier le Jeune
Colombier lo Joine (Colombier-le-Jeune en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa