cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Canton de Cadors
Le canton de Cadors  qu'es ua anciana division administrativa de Gasconha, situada dens l'arrondiment de Tolosa, le departament de Hauta Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Las 16 comunas que son dempèi 2015 dens le canton de Legavin e que son tanben de la Comunautat de comunas de las Cimas Tolosanas (SIREN 200071314). La lenga autoctòna qu'es l'occitan gascon, dens sa varianta orientala.
La Roseda (quartièr de Tolosa)
La Roseda es un quartièr de Tolosa situat al nòrd-èst de la vila, amb, a l'entorn espacis verds (zona verda dels Argolets) e de prèp de las estacions del mètro La Roseda e Los Argolets.
.mobi
es un nom de domeni generic reservat als sites que se pòdon afichar sus d'aparelhs mobils (anglés mobile: mobil). Es en servici dempuèi 2005.
.travel
es un nom de domeni generic reservat als viatges (anglés travel: viatge). Es en servici dempuèi 2005.
Le Coq
Le Coq es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Launaguet
Launaguet (Launaguet en francés) es una comuna lengadociana del departament francés de la Nauta Garona e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada dins son pòl urban en banlèga Nòrd de Tolosa, sus las ribas de l'Èrs Mòrt. Prèp del periferic de Tolosa.
Istòria
Los escavaments efectuats en 1968 metèron al jorn d'instruments d'industria litica e de ceramicas provant que d'umans foguèron presents dins l'airal fa 7000 ans.
Se trobèt pas de traças d'implantacion romana, mas es probable que tota una part de l'actuala comuna foguèt inclusa dins las tèrras d'una vasta villa galloromana que de vestigis ne foguèron descobèrts entre La Landa e Aucamvila.
Aprèp las grandas invasions, quand Tolosa foguèt capitala del reialme visigòt, Launaguet foguèt partejada en dos par l'Èrs Mòrt, riu capriciós. Un sol pont, pont Anet o d'Annot, situat prèp de l'actual pont de l'Èrs permetiá d'anar cap al nòrd pel camin de Frontonh.
Al sègle XIII, los fidèls de Simon de Montfòrt campèron al nòrd de Tolosa e n'estralhèron la salvetat. Matapesolh dispareguèt, mas Launaguet subrevisquèt. Venguèt una granda parròquia rurala que tanben ne dependèron Fontboscat e Crotz Senhada. A la dintrada de Tolosa, es un vilatge ont coabitan los rurals, trabalhadors de la tèrra, e los rics borgeses tolosenc tenant de demoranças campèstras.
Las òbras sus l'Èrs foguèron menadas de 1745 a 1755 dessenhèron al site son aspècte actual.
Pendent l'Ancian Regime, Launaguet èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa, annèxa de Sent Sarnin de Tolosa, es Sent Bertomiu. En 1790, Launaguet èra del canton de Bruguièras; en l'an IX, del canton de Tolosa-nòrd, en 1973, de Tolosa-14.
En 1789, la parròquia es devesida en tres comunitats (Launaguet, Fontboscat e Aucamvila) mas es lo cònsol de Launaguet que foguèt cargat per administrar lo tot.
Per favorizar las relacions amb lo quartièr dels Sables, lo pont de la Palanca foguèt bastit. Launaguet demorèt un vilatge rural mentretant l'installacion en 1830 d'una fabrica de tèrra cuèita e de ceramica sul domeni de Miramont pels fraires Virebent.
Aprèp la Segonda Guèrra Mondiala los païsans desapareguèron e Launaguet se mudèc en vilatge de banlèga.
Deerlijk
Deerlijk es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
.tel
es un nom de domeni generic reservat per un accès simplificat als telefònes (anglés telephone). Es en servici dempuèi 2009.
Sainte-Sabine (Còsta d'Aur)
Sainte-Sabine  es una comuna francesa administrada per lo departament de Còsta d'Aur de la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dierre
Dierre es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Chamonix-Mont-Blanc
Chamônix en arpitan (Chamonix-Mont-Blanc en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Auvèrnhe Ròse Aups.
Dierre
Geografia
La commune est située à l'est de Saint-Martin-le-Beau et à l'Ouest de Bléré au bord du Cher.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Panne
La Panne es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Saint-Gourson
Saint-Gourson es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Ŗ
Ŗ (minuscula : ŗ), 'pelat R cedilha, es un grafèma utilizat dins la romanisation ALA-LC dau romaní de Bulgaria de l'alfabet cirillic. Qu'es la letra R [diacritada] d'una cedilha.
En occitan
Utilizat en occitan aupin de la Nauta Valada de Susa (Ors, Ensilhas, Chaumont...) per adaptar lo R guturau [ʁ] dins la grafiá de l'escòla dau Pò qui lo contenia pas[2].
Saint-Sauveur (Vinhana)
Saint-Sauveur es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novèla Aquitània.
.int
es un nom de domeni generic reservat per las organizacions internacionalas (anglés international). Es en servici dempuèi 1988.
Saint-Sauveur (Vinhana)
Comunas limitròfas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Sent Maurici de Linhon
Sent Maurici de Linhon (Saint-Maurice-de-Lignon en francés) z-es una comuna velaiosa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Pandicosa
Pandicosa (aragonés), Panticosa (espanhòu), qu'ei ua comuna deu nòrd d'Aragon situada dens la província d'Òsca e mei precisament dens la vath de Tena.
Sent Maurici de Linhon
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Pandicosa
Vilatges
left|200px|thumb|Païsatge ivernau a Os Banyos left|200px|thumb|O Pueyo
Dixmude
Dixmude es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Esclusa de Puègeric
Es situada sus la comuna de Puègeric dins lo departament d'Aude.
Cavalhon
Cavalhon (Cavaioun o Cavalhon en nòrma mistralenca ; Cavaillon en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
La comuna fa partida dau Pargue Naturau Regionau de Leberon. Es celèbra per son importanta produccion de melons. Es nomenada la Capitala dau melon.
Lo gentilici es cavalhonenc -enca (cavaiuonen -enco en grafia mistralenca).
Soudan
Soudan (Saoudan en breton) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Monteignet-sur-l'Andelot
Monteignet-sur-l'Andelot (nom en francés) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
.museum
es un nom de domeni generic reservat als musèus (anglés museum). Es en servici dempuèi 2001.
Fargas Sent Ilari
Fargas Sent Ilari, ò Fargas de Sent Ilari (Fargues-Saint-Hilaire en francés) es una comuna bordalesa  de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Faurgiis, en latin, au sègle XIV, Fargas, en 1361. Lo mot farga, ací au plurau, ven dau latin fabrica, « obrador », pui « harga ». La latinizacion dau sègle XIV testimònia d'una estapa de l'evolucion : fàbrica > *fàbrega > *faurga (d'aquí la varianta fòrga) > farga. Normalament, la fòrma gascona es Hargas. Bénédicte Boyrie-Fénié declara que la comuna es hòra de l'isoglòssa f > h, çò qu'es faus : l'Entre Duas Mars desarticula simplament h- (hiu prononciat coma iu, harina prononciat coma arina ; explica que la fòrma orala es ['faRgə] . Mes coma a pas trobat de locutors dens l'èst de l'Entre Duas Mars, l'un es un pauc sceptic sus la fòrma orala que cita per una partida de la Gironda pus près de Bordèu. Cèrtas, la prononciacion en francés locau es ['faRgə], mes en gascon ? Lo nom es Hargas, benlèu, o benlèu Fargas. Lo determinant Sent Ilari, qu'es pas un aute vilatge mes lo nom de la glèisa, es lo nom d'un avesque de Tolosa,.
Planaise
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tanques
Tanques es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La question criminala Roger Pontalier, homicida de Louise Druet a la granja de la Pilloure, se desenrotlla a Barralhas, jutjada a las segudas de la Adorna lo 12 d'abril de 1957.
L'affaire criminelle Roger Pontalier, meurtrier de Louise Druet à la ferme de la Pilloure, se déroule à Tanques, jugée aux assises de l'Orne le 12 avril 1957.
Francisco Gómez de Sandoval-Rojas y Borja, Duc de Lerma
Francisco Gómez de Sandoval-Rojas y Borja (Tordesillas, 1553 - Valhadolid, 1625), nòble e òme politic espanhòl, mai conegut coma lo Duc de Lerma, èra lo favorit del rei Felip III d'Espanha de 1598 dusqua 1621. Foguèt remplacat per son filh, lo duc d'Uceda.
Èra lo premièr duc de Lerma (en 1599). Ço que faguèt de mai important foguèron la patz dels Païses Basses e l'expulsion dels morisques (en 1609).
Bourbach-le-Bas
Niederburbach en alemannisch ( Bourbach-le-Bas en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Harelbeke
Harelbeke es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Dentergem
thumb|250px|Ostal de la Comuna de Dentergem
Dentergem es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Hennemont
Hennemont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Damouzy
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region del Grand Èst.
Hennemont
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Damouzy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Pòrt de Boc
Geografia fisica e geologia
Lo Pòrt de Boc se situa a l'extremitat occidentala dau canau de Caront e se situa donc dins lo plan litorau que se tròba entre l'Estanh de Bèrra (a l'èst) e lo Golf de Fòs (a l'oèst). Son territòri es enquadrat per de còlas gaire autas (mens de 200 m d'altitud) e d'estanhs pauc prefonds au nòrd, per de zònas palunosas a l'èst, per lo canau de Caront au sud e per la mar a l'oèst. D'una superficia de 11,5 km², a una forma rectangulara. Se fau nòtar que certanei ponchs situats dins la region de l'Estanh dau Porrat se situan en dessota dau nivèu de la mar.
I a ges de riu de remarca sus lo territòri comunau mai lo canau de Caront i constituís una barriera naturala qu'empacha fòrtament la circulacion vèrs lo sud. Lo canau de navegacion d'Arle a Boc es una segonda barriera entre lo centre de la vila e sei quartiers periferics a vocacion periurbana. Pasmens, plusors pònts permèton de passatges. Au nivèu geologic, lei sòus de la comuna son principalament compausats de calcari e d'argiela. Dins lo sud, se tròban tanben de sectors artificialament renfòrçats.
Clima
Lo Pòrt de Boc a un clima mediterranèu caracterizat per d'ivèrns doç e d'estius cauds e eissuchs, localament influenciat per lo magistrau qu'es un vent freg e eissuch que bofa dempuei lo nòrd. Segon l'estacion meteorologica d'Istre, lei temperaturas i son donc doças amb de valors mejanas compresas entre 6,3°C e 23,9°C e un ensolelhament fòrça important. Lei precipitacions son relativament feblas amb una valor mejana annuala de 606 mm. An generalament un caractèr chavanós.
Dins lei regions non urbanizadas e non agricòlas, la vegetacion dominanta es la garriga e la pineda. La flòra es caracteristica dei paluns mediterranèus dins lei regions umidas, principalament lòng dau canau de Carònta.
Demografia
Lo Pòrt de Boc es una vila recenta que forma una aglomeracion amb lo Martegue e Castèunòu dau Martegue dempuei la segonda mitat dau sègle XX. Sa demografia conoguèt un periòde de creissença marcada de sa creacion a la crisi deis ans 1970. Dempuei aquela data, lo nombre d'abitants es en demenicion e sembla s'estabilizar entre 16,000 e 17,000.
A respècte deis autrei vilas de la region, aquela populacion presenta plusors trachs particulars. Comprèn istoricament una proporcion importants d'emplegats (17%), d'obriers (18%) e de retirats d'aquelei sectors (34%). La populacion generala es donc relativament vièlha e sei revenguts son pus febles que la mejana dau departament. Lo taus de caumatge, mai de 20% en 2018, i es tanben important.
De l'Antiquitat a la formacion de la comuna
De l'Antiquitat a la formacion de la comuna per Napoleon III en 1866, lo Pòrt de Boc èra un vilatge pichon situat sus lo territòri dau Martegue e de Fòs. Èra alora una pichona zòna portuària, generalament utilizada per lei pescaires e lei marchands dau Martegue per desbarcar de produchs a destinacion de la vila ò dei mercats situats mai au nòrd (Arle, Avinhon... etc.). Pasmens, l'endrech demorèt pauc poblat en despiech de l'òrdre donat en 1805 per Napoleon I d'i construrre un pòrt vertadier. Ansin, en 1834, l'escrivan Alexandre Dumas (1802-1870) depintèt un vilatge constituit de solament tres ostaus e d'una aubèrga.
L'industrializacion de la vila
Lo desvolopament de la vila comencèt vèrs 1850, sostengut per l'aumentacion dau trafeg portuàri. Aquò menèt a la creacion de la comuna lo 2 de setembre de 1866. En 1876, plusors salins e una sequeria de merluças i èran estats construchs. Puei, en 1894, durbiguèt una pichona rafinariá de petròli. Aquò marquèt l'aparicion de l'industria pesuca dins la region e foguèt completat per la creacion dei Chantiers e Obradors de Provença, especializats dins la construccion navala, en 1899 e per doas usinas de produchs quimicas au començament dau sègle XX (Saint-Gobain e Kuhlman).
L'apogèu industriau
En 1944, lo Pòrt de Boc conoguèt una autra evolucion, d'òrdre politic, amb l'eleccion dau comunista René Rieubon coma premier cònsol fins a 1990. Foguèt remplaçat a aquela data per Michel Vaxès que laissèt la plaça a Patricia Fernandez-Pédinielli, premiera cònsola de 2005 a 2020). Uei, lo Pòrt de Boc es totjorn un important bastion comunista dei Bòcas dau Ròse. En parallèl, la populacion conoguèt una diversificacion importanta amb l'arribada de populacions obrieras novèlas, principalament originàrias de França, d'Espanha, d'Itàlia e de Grècia.
En 1968, lo recensament enregistrèt mai de 14,000 abitants. Dins aquò, l'industria locala èra intrada dins una crisi grèva amb la sarradura en 1966 dei Chantiers e Obradors de Provença. En despiech d'una importanta grèva, l'entrepresa e 2,000 emplecs dispareguèron.
Entre crisis e reconversion
Se la fin deis activitats de construccion navala èra un eveniment grèu per lo teissut economic dau Pòrt de Boc, leis esperanças liadas a la creacion de la zòna industriala de Fòs permetèron de considerar la mesa en plaça de solucions. D'efiech, lo govèrn de de Gaulle aviá la volontat de crear de desenaus de miliers d'emplecs industriaus dins lo sector. Encoratjada per leis autoritats, la comuna acceptèt donc de construrre de miliers de lotjaments e la populacion passèt de 14,000 abitants a mai de 21,400 entre 1968 e 1975. Aquò encoratjèt l'aparicion d'activitats criminalas, principalament liadas au trafec de drògas e au contraròtle dei maquinas de jogar.
Pasmens, aquela annada, la crisi petroliera de 1973 entraïnèt l'aplant dei projèctes de desvolopament de la zòna de Fòs. Aquò agravèt alora la crisi dau Pòrt de Boc que, maugrat leis infrastructuras urbanas construchas per la comuna (teatre, bibliotèca...) venguèt una vila paura enviroutada per sei vesinas industrialas pus ricas (Fòs, Lo Martegue...). Aquò marquèt lo començament d'un lòng declin demografic que durèt fins a la fin dau sègle XX. Veguèt la populacion comunala s'estabilizar entre 16,000 e 17,000 abitants. Durant aqueu periòde, lo teissut industriau tradicionau de la region continuèt de declinar lentament.
Dins leis ans 2000, la vila trobèt de ressorsas novèlas amb sa participacion a la Comunautat d'Aglomeracion dau País dau Martegue, projècte politic impulsat per lo Martegue per assaiar de mantenir son independéncia en fàcia de l'expansionisme marselhés. Aquò durèt fins a la creacion de la Metropòli d'Ais Marselha Provença en 2016 mai permetèt a la vila d'iniciar d'importants trabalhs de renovacion urbana. Dempuei aquela data, lo Pòrt de Boc assaia alora d'orientar son economia vèrs lo torisme locau. Dempuei leis ans 2010, lo Pòrt de Boc participa tanben fòrça au desvolopament deis estúdios de cinèma installats entre la vila e lo Martegue.
Arquitectura
thumb|right|Vista dau [[fòrt de Boc.]]
Lo patrimòni arquitecturau dau Pòrt de Boc comprèn plusors ensembles d'abitats obriers anant de la fin dau sègle XIX ais ans 1970. Pasmens, en causa de la lònga crisi viscuda per la vila, la màger part d'aquel abitat es uei dins un estat degradat. De mai, es generalament considerat coma pauc atractiu. Lo fòrt de Boc, situat sus lo territòri dau Martegue sus l'autra riba dau canau de Caront, es fòrça ben visible dempuei la vila.
Escultura
Lo Pòrt de Boc assosta una importanta colleccion d'esculturas metallicas realizadas per Raymond Moralès (1926-2004). Representan de scenas ò de creaturas eissidas de l'imaginacion de lor autor. Son ostau foguèt transformat en musèu fins a 2007 avans de venir un restaurant. Pasmens, plusors esculturas son encara visiblas dins la proprietat e en vila.
Gastronomia
En causa de son origina martegala, lo Pòrt de Boc es un dei darriers centres de produccion de potarga dau Martegue. Facha d'uòus de muge salats e assecats recampats dins una borsa, es una especialitat gastronomica reconeguda dau litorau occitan mediterranèu. Es considerada coma un produch de luxe.
Gistel
Gistel es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Marquesian
Lo marquesian es una lenga oceaniana parlada a Polinesia Francesa.
Localizacion e dialèctes
Lo marquesian es parlat a las Illas Marquesas, un archipèla del nòrd de Polinesia Francesa.
La lenga se parteja en dos grops de dialèctes, lo marquesian del nòrd e lo marquesian del sud. Las diferéncias marcadas entre los dos fan que son de còps classats coma doas lengas.
Classificacion
Lo marquesian es una lenga polinesiana, un grop de las lengas oceanianas centralas restacat a las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana. Lo marquesian es pròche del mangarevan e de l'hawaiian.
Fonèmas
Los fonèmas consonantics del parlat marquisian del nòrd de Nuku Hiva son : La lenga a cinc vocalas que tenon totes d'equivalents longs:
.post
es un nom de domeni generic reservat a las administracions e enterpresas postalas (anglés post) e administrat per l'Union Postala Universala. Es en servici dempuèi 2012.
Article primièr de la Constitucion de la Cinquena Republica francesa
L'article primièr de la Constitucion de la Cinquena Republica francesa definís los principis fondamentals de la Republica francesa.
Istoric
Lo segond alinea foguèt apondut per la lei constitucionala del 23 de julhet de 2008. Repren e complèta una disposicion de l'article 3.
Article 2 de la Constitucion de la Cinquena Republica francesa
L'article 2 de la Constitucion de la Cinquena Republica francesa definís los principals simbòls e lo principi de govèrnament de la Republica francesa.
Istoric
La revision constitucionala del 25 de junh de 1992 a apondut l'alinea qu'instituís lo francés coma lenga oficiala de la Republica.
Trégastel
Tregastell en breton (Trégastel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
Lo territòri de la municipalitat presente de divèrses vestigis archéologiques : dos alberedes tampas (Kergüntuil e isla Renote), un dolmen (Kergüntuil), dos menhirs (Ste Anne e Trémarc'h) e una stèle gauloise (desplaçada al Mestièr de Torisme). A partir del, los bretons christianisés guidats per caps religioses, caçats de Grand Bretanha pels anglo saxons desembarquen en tròp sus las còstas armoricaines e crèan de nòvas implantacions #que los noms ne pòrtan las siás qualificacions religiosas (plòu, lan, tre), aital nait Trégastel, (monastèri del castèl). Trégastel A aquerits l'estatut de parròquia al o.
La primièra municipalité vei lo jorn lo data|24|de.
Le territoire de la commune présente plusieurs vestiges archéologiques : deux allées couvertes (Kergüntuil et île Renote), un dolmen (Kergüntuil), deux menhirs (Ste Anne et Trémarc'h) et une stèle gauloise (déplacée à l'Office de Tourisme). À partir du, les bretons christianisés guidés par des chefs religieux, chassés de Grande Bretagne par les anglo saxons débarquent en masse sur les côtes armoricaines et créent de nouvelles implantations dont les noms portent leurs qualifications religieuses (plou, lan, tre), ainsi nait Trégastel, (monastère du château). Trégastel a acquis le statut de paroisse au ou.
Ebrí
Probablament Ebrí (Ebry en occitan ancian e Ivry-la-Bataille en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de Normandia.
Trégastel
Istòria
La première municipalité voit le jour le 24.
Ebrí
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
{{Image label|x= 7.76 {{Image label|x=0.333446129626|y=0.826664564801|scale=400|text=12px|Comuna amb 2626 abitants (2000){{mida|80%|Anet (3,2km)}}}} {{Image label|x=0.35021249172|y=0.143733529458|scale=400|text=10px|Comuna amb 1792 abitants (2000){{mida|80%|Garennes-sur-Eure (3,3km)}}}} {{Image label|x=0.177927140405|y=0.721829501265|scale=400|text=14px|Comuna amb 3134 abitants (2000){{mida|80%|Ézy-sur-Eure (3,4km)}}}} {{Image label|x=0.0849293804849|y=0.312189870087|scale=400|text=12px|Comuna amb 2187 abitants (2000){{mida|80%|La Couture-Boussey (4,0km)}}}}
{{clear|left}}
Comandament e contraròtle
Lo comandament e contraròtle (de l'anglés Command and control) es un concèpte militar anglosaxon que descriu la mesa en plaça d'atribucions e de procès organizacionaus e tecnics per utilizar lei ressorsas umanas, materialas e informacionalas d'una fòrça armada afin de menar una mission. Pren sovent la forma d'un oficier nomat comandant d'una unitat e d'un ensemble de servicis destinats a assegurar la transmission e l'analisi deis informacions e deis òrdres. En causa de l'influéncia fòrta deis Estats Units dins lo domeni militar, lo concèpte s'es difusat dins la màger part deis armadas organizats segon lo modèl occidentau.
Heuvelland (Belgica)
Heuvelland (Belgica) es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Cantaing-sur-Escaut
Istòria
thumb|left|250px|Pòble de Cantaing, gaireben rasat (aicí en febrièr [[1918)]] thumb|left|250px|Ruïnes de la glèisa e del centre del pòble
Cantaing Als rics sòls dempuèi longtemps labourés èra la una dels 12 pairies del Cambrésis.
Primièra Guèrra mondiala : La municipalitat situada un temps sus la linha de tèsta a #èsser fòrtament marcada per de violentes combats. En novembre 1918, demorava pas gaireben mai res del pòble, #qu'après una fasa de « désobusage » (enlèvement e destruccion, neutralisation o exportacion de las munitions pas-espetadas)e un classament dins zòna roja en rason de la gravitat dels sequèlas daissadas per la guèrra a fach l'objècte d'una longa reconstruction.
En 1938, un an abans #qu'una nòva guèrra esclata pas, Cantaing ven  Cantaing-sus-Escaut
Segonda Guèrra mondiala :
thumb|left|250px|Village de Cantaing, presque rasé (ici en février [[1918)]] thumb|left|250px|Ruines de l'église et du centre du village
La commune a probablement connu une occupation préhistorique.
Cantaing aux riches sols depuis longtemps labourés était l'une des 12 pairies du Cambrésis.
Première Guerre mondiale : La commune située un temps sur la ligne de front a été fortement marquée par de violents combats. En novembre 1918, il ne restait presque plus rien du village, qui après une phase de « désobusage » (enlèvement et destruction, neutralisation ou exportation des munitions non-explosées)et un classement en zone rouge en raison de la gravité des séquelles laissées par la guerre a fait l'objet d'une longue reconstruction.
En 1938, un an avant qu'une nouvelle guerre n'éclate, Cantaing devient  Cantaing-sur-Escaut
Seconde Guerre mondiale :
Cantin
Cantin es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Situat sus la RD 643 (Ex RN 43) en connectant a Cambrai Canten a traversat pel Canal de la Sensée desservant l'anciana cimentera.
Situé sur la RD 643 (Ex RN 43) reliant Douai à Cambrai Cantin est traversé par le Canal de la Sensée desservant l'ancienne cimenterie.
Istòria
La distincion a vendut al Caudron, rentiers de #Dotar, en 1677. Après divèrses rescats a atribuit l'an 1721 a un membre de l'illustra familha de Rémy, la una de las mai ancianas de #Dotar. Lo territòri de Flesquières a apondut a aquel de Canten, situat en Flandre wallonne abans la Revolucion ; lo pòble, #que s'estend dintre Cantatz e Arleux, fasiá per endavant partida de l'Enaut. Teatre de violentes afrontaments a, Flesquières i auriá apertengut a santa Aldegonde, fondatritz de la abbaye de Maubeuge e a #èsser rasat l'an 1793.
Republica Juliana
Republica Juliana èra un Estat, ja escantit, proclamat en la província de Santa Catarina, de l'Empèri del Brasil (1822-1889). Èra una extension de la Revolucion Farroupilha (1835-1845), qu'aviá començat en la província del Rio Grande do Sul, ont aviá estat proclamada la Republica de Piratini (1836-1845).
La Republica Juliana, proclamada per Dàvid Canabarro e Josèp Garibaldi, a format una confederacion amb la republica vesina, pasmens, sens condicions de s'espandir per la província de Santa Catarina, consquistant pas Florianópolis, la seti de la província.
Chinargues
Chinargues (Chalinargues en francés) z-es 'na anciana comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Dempuèi lo 1èir de decembre 2016, es comuna delegada de la comuna novèla de Nuçargues en Pinatèla, amb Nuçargues e Moissac, Cèlas, Chavanhac e Senta Ostàsia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Chalnihargues, en 1285, Chaminargues, en 1329, Charinhargues, en 1393, Chalhinargae o Chalhinargues, al sègle XIV, Chanilhargœ, al sègle XIV, Chaniharguos, en 1414, Challergues, en 1441 o sense data, Chalnargues, en 1441, Chalinergiœ, en 1443, Chalinarguum, en 1445, Charnihargues, en 1473, Charninhargues, en 1491, Charniargue, en 1497, Chalinhargues, Chalinyhargues, en 1518, Chalinargiœ, en 1556, Challinargues, en 1597, Calinargues, en 1600, Chalinargues, en 1628, Chalinarous, en 1698 ,. Chinargues vendriá d'un nom *Callinus, varianta de Calinius, derivat de Callius, amb lo doble sufixe -an-icum. ,, Las fòrmas ancianas, sovent en -nh-, fan supausar Calinius pusleu que Callinus e l'evolucion vès la fòrma modèrna es malaisada (estapas intermediàrias possiblas : *Chalinhargues > *Chaninhargues > *Chainhargues > *Cheinhargues > *Cheinargues, per dissimilacion > Chinargues). N e l eschamjan lor palatalizacion e qualque còp lor plaça respectiva dins las atestacions e benleu dins la realitat, probablament polimorfica. Mas, quanha que siá l'origina Chinargues èra probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre *Callinus, o un autre nom aparentat. La prononciacion, notada a Farjas, comuna de Virargues, es [tsi'nargə]
.pro
es un nom de domeni generic reservat als professionals (anglés professional). Es en servici dempuèi 2002.
Chinargues
Nòtas
<references group="N"/>
Houthulst
Houthulst es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Pargue dels Espòrts e de l'Amistat
vinheta|Lo pargue aculhiguèt lo finala del [[Campionat de França de Rugbi de XIII en 2017.]] Lo Pargue dels Espòrts e de l'Amistat (oficialament en francés le parc des sports et de l'amitié) es un estadi situat a Narbona, dins l'Aude dobèrt en 1976. Estadi abitual del RC Narbona, club de rugbi de XV, ofrís 12 000 plaças.
Lo Pargue dels Espòrts se compausa entre autres d'un filat vent, procedit revolucionari per copar la tramontana que pòt bufar fins a 120 km/h, d'una pista d'atletisme a las normas internacionalas, de dos estadis d'entraïnaments e d'una autra pista d'entraïnament d'atletisme (en blau) volgut per l'equipa d'Estats Units venguda s'entrainar a Narbona en preparacion als Jòcs Olimpics de Barcelona. Aquela pista es sonada la Pista Carl Lewis.
.name
es un nom de domeni generic reservat als noms d'individus (anglés name). Es en servici dempuèi 2001.
Hooglede
Hooglede es una comuna de la província bèlga de Flandra Occidentala.
Ans 1450
../.. | Ans 1420 | Ans 1430 | Ans 1440 |  Ans 1450 | Ans 1460 | Ans 1470 | Ans 1480 | ../..
Istòria
thumb|right|Representacion de la [[batalha de Formigny (realizada vèrs 1470-1480).]] 20px 1450 : epidemia de pèsta entre Arle e Selon de Provença. Causèt la mòrt de miliers d'abitants, compres lo cardenau Loís Aleman. 1450 : batalha de Formigny entre una armada francobretona e lei tropas anglesas cargadas de defendre Normandia. Leis Anglés foguèron durament batuts entraïnant la conquista francesa de la region e la fin de la Guèrra de Cent Ans dins la mitat septentrionala de França. 1450 : en Etiopia, lo negus Kwestantinos I reüniguèt un concili dei caps de la Glèisa Etiopiana. Capitèron de trobar un compromés regardant lei divisions teologicas aparegudas après lei criticas de l'abat Ewostatewos. Aqueu succès permetèt de resòuvre la crisi teologica e donèt un prestigi immens au negus. 1450-1454 : periòde de faminas recurrentas en Mesoamerica (→ 1454). 1451 : mòrt dau sultan otoman Murad II que foguèt remplaçat per son fiu Mehmet II. Mau assegurat de la fidelitat de sei tropas, lo sultan novèu comencèt de manòbras diplomaticas e militaras per conquistar Constantinòble (→ 1452-1453). 1451 : en Majapahit, mòrt dau rèi Kertawijaya que foguèt remplaçat per Bhre Pamotan. 1452 : rompedura entre Otomans e Bizatins. Numericament superiors, lei Turcs poguèron fortificar la region deis Estrechs e començar lo blocus de Constantinòble. 1452-1453 : en Oceania, violenta erupcion dau volcan Kuwae (uei situat en Vanuatu). Foguèt probablament a l'origina d'emissions fòrça importantas de gas sofrats, probablament superioras a aquelei dau Mont Tambora en 1815, que trebolèron grèvament lo clima mondiau durant leis ans seguents.
1453 : en Guiana, batalha de Castilhon entre una armada francobretona e lei tropas anglesas cargadas de defendre la region. Lo combat s'acabèt per una importanta victòria francesa que marquèt la fin de la Guèrra de Cent Ans. Lo conflicte s'acabèt per una victòria francesa amb la conquista de totei lo domeni continentau anglés franc dau pòrt de Calais. thumb|left|Miniatura francesa dau sètge de Constantinòble.
1453 : sètge e presa de Constantinòble per leis Otomans. Aquò marquèt la fin definitiva de l'Empèri Bizantin (e donc de l'Empèri Roman) e permetèt ai Turcs d'installar sa capitala dins la vila. La màger part dei caps bizantins, compres l'emperaire Constantin XI, foguèron tuats durant la batalha. 1453 : reconoissença pontificala dau Privilegium Maius revendicat per lei ducs d'Àustria. Aquò li permetèt de venir arquiduc e d'obtenir divèrsei poders feodaus. 1453 : en Corèa, capitada d'un còp d'estat organizat per Sejo de Joseon, oncle dau rèi e pretendent au tròne. Lei dos ministres principaus de la regéncia, Hwangbo In e Kim Jongseo, foguèron arrestats e executats. Puei, Sejo capitèt d'obtenir lo sostèn d'una partida de l'elèit administratiu e intellectuau dau rèine per preparar lo reversament definitiu dau rèi Danjong de Joseon. 1453 : illustracion de l'importància donada per lei Ming au redreiçament de l'administracion de l'Empèri, lei censors cargats de susvelhar e d'inspectar la burocracia provínciala recebèron un accès dirècte a l'emperaire. 1453 : en Valaquia, revirada d'un complòt organizat per de marchands saxons còntra Vlad III Tepes. Lei represalhas foguèron saunosas. 1453 : en Egipte, mòrt dau sultan mameloc Jaqmaq que foguèt remplaçat per son fiu Al-Mansur Uthman. Pasmens, vengut rapidament impopular au sen de l'elèit mameloc, foguèt remplaçat per Inal. 1453-1456 : en Majapahit, crisi de succession (benlèu una guèrra civila) que s'acabèt amb la presa dau poder per Girisawardhana, fiu dau rèi Kertawijaya. thumb|[[Itàlia en 1454 après la Patz de Lodi.]] 1454 : en Itàlia, signatura de la Patz de Lodi entre Milan e Venècia. Aquò permetèt de fixar l'equilibri politic dins la region fins a la fin dau sègle. 1454-1456 : en Mesoamerica, après la famina de 1450-1454, la situacion agricòla demorèt malaisada amb un periòde de secaressas grèvas. 1458-1460 : conquista dau Despotat de Morèa per leis Otomans.
Rospigliani
Ruspigliani en còrs (Rospigliani en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Article 66-1 de la Constitucion de la Cinquena Republica francesa
L'article 66-1 de la Constitucion de la cinquena Republica francesa interditz a l'Estat francés de condemnar una persona a la pena de mòrt.
Capelle (Nòrd)
Capelle es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Omofòbia
L’omofòbia conten donc los prejutjats e las discriminacions (emplec, lotjament, servicis), e aquò pòt se manifestar per de paur, d'òdi, d'aversion, de secutament, de violéncia o encara de desaprovacion intellectuala intoleranta contra l'ensemble de la comunautat LGBT,. « Tot coma la xenofòbia, lo racisme o l'antisemitisme, l'omofòbia paréis èsser una designacion de l'autre coma lo mal contrari, inferior o anormal. » L'omofòbia pòt s'exprimir fins al murtre, o la condamnacion a mòrt institucionalizada, coma dins de païses africans e de l'orient mejan.
L'omofòbia pòt venir de diferentas originas: de posicions religiosas, de consideracions clinicas (en medecina, subretot en psiquiatria, e en psicologia), antropologicas (al nom de la diferenciacion dels sèxes) o venent dels desirs omosexuals reprimits.
L'estudi d'opinion de 2013 sus l'acceptacion de l'omosexualitat
centrat|vinheta|800x800px|Estudi internacional realizat pel Pew Global Attitudes Project en [[2013. « Quina d'aquestas doas proposicions es mai pròcha de la vòstra opinion ? 1) L'homosexualitat deuriá èsser accaptada per la sociatat. 2) L'homosexualitat deuriá pas èsser acceptada per la societat. » Percentatge per país interrogat de las personas essent en favor de la responsa 1 ]] L'Espanha amb 88% e l'Alemanha amb 87% son los dos païses qu'accèptan melhor l'omosexualitat.
La França amb 77% l'accèpta mens plan.
Origina del tèrme
Lo tèrme ven de l’anglés homophobia, neologisme paregut pel primièr còp dins un article de la revista pornografica americana Screw datada del 23 de mai de 1969, ont lo mot designa la paur qu'an unes òmes eterosexuals de passar per èsser omosexuals.
S'encontra en 1971, dins Homophobia: a tentative personality profile del psicològ Kenneth Smith.
Polemicas semanticas e criticas del tèrme
Dins l'Encyclopædia Britannica, pasmens se lo sufixe « phobia » s'emplec usualament per una paur irracionala, l'omofòbia designa ela « una actitud anant de l'aversion leugièra cap a l'execracion al vejaire de las personas sexualament o amorosament atracha pels individús de lo lor sèxe ».
La construccion del neologisme a partir del sufixe « -fòbia » es a vegada criticada. Atal, pel psicanalista Daniel Sibony : « Omofòbia, xenofòbia, judeofòbia… tant de mots desviats de lor sens. Amar pas es pas fòbia » ; per el, los resultats d' « aqueste interdit » ne desviant sa compreneson sot « gaireben contraris a çò esperat. »
La jurista Anne-Marie Le Pourhiet analisèt la tendéncias d'unes a  « qualificar de “fòbia” (omofòbia, lesbofòbia, andifòbia, islamophobie, judeofòbia, melanofòbia, etc.) tota expression d'una opinion contrària de lor pretencions o revendicacions. […] Se compren plan que s'agís de tractar lo dissident en malaut que l'acompanhament psiquiatric deuriá de segur èsser recomandat en parallèl de la repression penala »
Philippe Muray, dins son libre Exercices spirituels, tome 3, nòta tanben   « Soi tocat dempuèi unas annadas per l'operacion de medicalizacion sistematica que son encara l'objèctes totes aquestes que penson pas dins la justa linha: son acusats de fòbia ». Evocant lo vam contemporanèu de las fòbias àde combatre, parla « gàbia dels fòbs » , jòc de mots en referéncia al film La cage aux folles (La gàbia de la fòlas)
Eterosexisme
L'eterosexisme es « un sistèma ideologic que nega, denigra e estigmatiza tota forma de comportament, identitat, relacion o comunautat non eterosexualas ». Aqueste tèrme plaça parallel las manifestacions omofòbia amb d'autras actituds, coma lo racisme, l'antisemitisme e lo sexisme.
Lo professor Gregory M. Herek de l'Universitat de Califòrnia a Davis nòta que l'eterosexisme se basa sus doas mecanicas ligadas, l'invisibilitat e l'agressivitat : l'omosexualitat essent gaire sempre invisibla dins las representacions culturalas, quand de personas s'engatjan publicament dins de relacions omosexualas, venon de ciblas d'atacas del rèste de la societat.
Lo militant contra l'omofòbia e lo racisme Louis-Georges Tin estima que l'omofòbia seriá un fruch de l'eterosexisme, es a dire de la supremacia del modèl social eterosexual, presentat coma lo sol existent, levat lo celibat ecclesiastic o monacal, dins las societats actualas. L'omosexual, segon Tin, auriá pas de representacion de se mèsme li permetent de se situar al respècte d'una nòrma autre que l'eterosexualitat.
L'omofòbia coma non-acceptacion de la sieuna bisexualitat
L'explicacion psicanalista de l'omofòbia coma paur inavoada de los sieus penjals omosexuals foguèt prepausada a partir de 1914. L'omosexualitat atal censada provocar de l'ància per fòrça òmes, aquò « desencadena una presa de consciéncia de las lors caracteristicas femnas, coma la passivitat o la sensibilitat, que considèran coma de signes de flaquesa.» Aquesta explicacion permet tanben d'explicar perque los òmes son mai sovent omofòbs que las femnas. Élisabeth Badinter parla de l'omofòbia coma un  « mecanisme de defensa psiquica »  e d'una « estrategia per estalivar la reconeissenç d'une part inacceptabla de se ».
Los EUA coneguèron de cases plan mediatizats de divulgacion de penjals omosexuals de personalitats se declarant publicament violentament opausadas a l'omosexualitat; es per exemple lo cas del pastor televangelista Ted Haggard, que reconeguèt un an mai tard la sieuna bisexualitat. Aquestes afars placèron l'attention sus la part de l'omosexualitat reprimida dins l'omofòbia, e, parallelament, contribuiguèron a una melhora acceptacion dels omosexuals.
En 1996, Henry Adams, professor emerita de psicologia à l'universitat de Georgia, realiza un protocòl per testar aqueste ipotèsi, e sas conclusons son utilizadas per l'American Psychological Association. L'experiéncia foguèt menada amb de personas se declarant sonque eterosexualas, ; los subjèctes foguèron destriats en dos grops : aquestes qu'exprimavan de sentiments omofòbs, e los autres. Après aver pausat de captors sus lor vèrga per observar lors reaccions, se mòstra a aquestes òmes de films pornografics omosexuals (mai precisament de films erotics). A l'eissida de l'experiéncia, 44 % dels òmes se disent « non omofòbs » mostrèron de traça d'excitacion, contra 80 % d'aquestes que se declarant omofòbs. Tanben, 24 % dels non omofòbs èra en ereccion complèta, contra 54 % pels « omofòbs ». Pasmens, los quites autors de l'experiéncia soslinhan que l'ància aumenta l'excitacion sexuala, qu'aquòpodèt contribuir a aumentar los resultats dels « omofòbs » e que d'autras experienças son necessàrias per trencar,. En mai, la quita idèa d'extrapolar los penjals sexuals d'un individú a partir de sas reaccions amb d'estimuls visuals eissits de produccions vidèo precisament destinadas a provocar l'excitacion es subjècta a caucion. La tèsi d'Adams, que foguèt contestada, foguèt utlizada per diferents collègas ,.
.net
es un nom de domeni generic pels porgidors de servicis de rasal (abreviacion de l'anglés network). Es en servici dempuèi 1985.
Omofòbia
L'omofòbia coma non-acceptacion de la sieuna bisexualitat
Un article de The Economist redigit per un jornalista especialament enviat en America latina, coneguda per sa cultura bisexuala mascla generalizada e sa plan fòrta omofòbia culturala, constata que « L'America Latina a una longa istòria d'ambivaléncia e d'ipocrisia sus l'homosexualitat ». La cultura latinoamericana, fòrça machista, accèpta que d'òmes ajan de relacions sexualas amb d'autres òmes, mas sonque se tenon un ròtle actiu, ; los òmes en question, que s'engatjan dins de relacions sexualas amb d'òmes e de femnas se veson coma « eterosexuals ». Sols sont estigmatizats los òmes efeminats, aqueste que son supausats èsser passius dins la relacion.
Saint-Sauveur (Còsta d'Aur)
Saint-Sauveur  es una comuna francesa administrada per lo departament de Còsta d'Aur de la region de Borgonha Franca Comtat.
Omofòbia
L'omofòbia coma non-acceptacion de la sieuna bisexualitat
Una antropologista norvegiana esciu sus aqueste fenomèn : « Lo mespres per l'omosexual efeminat es precisament çò que fa acceptable la bisexualitat pels òmes mascles, e es perque l'omofòbia, li machisme e una bisexualitat mascla generalizada forman un ensems perfièchament coerent. »
Autras explicacions
Vincent Tiberj, cercaire en sociologae, dins son enquèsta Français comme les autres ? (2005, coécrite avec Sylvain Brouard), mòstra que l'omòfia es dos còps mai espandida pels ciutadans musulmans de la segonda generacion d'origina magrebina, africana e turca en comparason amb los joves Franceses d'ascendéncia europèa. Aqueste estudi seriá controversiada.
Per Christophe Gentaz, l'omofòbia mascla fa referéncia a de mecanismes de defensa psiquica realizat per protegir lo sentiment de virilitat.
Consequéncias de l'omfòbia
Las consequéncias de l'omofòbia inclusissin l'omofòbia interiorizada, la violéncia e la discriminacion.
Omofòbia interiorizada
Daniel Borrillo estima, dins son Que sais-je ? consacrat a l'omofòbia, que las personas omosexualas que grandisson dins un mond puslèu ostil a l'omosexualitat, e ont i existís pas de modèls valorizats, interiorizan la violéncia omofòbia que los environa (injúrias, dichs mesprisants, condamnacions moralas, actituds compassionalas…). Aquesta interiorizacion de l'omofòbia pòt desencadenar un sentiment de culpabilitat, de vegonha; quitament pòt provocar la depression o lo suicidi (l'omofòbia seriá una de las principalas causas de suicidi pels adolescents).
Agressions
drecha|vinheta|201x201px|Wilfred de Bruijn après son agression pendent lo debat sul maridatge omosexual en França , Lo murtre es pas la violéncia mai espandida. Dins las violéncias degudas a l'omofòbia figuran sobretot los tabasatges, las vias de fach, las insultas, l'injúria.
Discriminacion
Mai sovent, l'omofòbia se manifèsta per la discriminacion. Fins a fa pauc, la discriminacion contro les omosexuals èra legala en Occident : l'Estat i participava. Es mercé al vòte, a partir dels sègles XIX e XX subretot, de leis antidiscriminacion, e al passatge d'una morala sociala intoleranta amb una cèrta acceptacion comuna, que la situacion se melhorèt pels omosexuals. Per exemple, en França, l'omosexualitat foguèt depenalizada pel còdi peenal de 1791. Atal l'Assemblada nacionala constituenta decriminalizèt l'omosexualitat. Napoléon Ièr tornèt pas sus aquesta evolucion. Foguèt jol govèrn de Pétin qu'una discriminacion penala tornèt : la lei del 6 d'agost de 1942 fixava una edat mai nauta per la majoritat sexuala pels rapòrts omosexuals; aquesta disposicion foguèt abrogada en 1982.
D'activistas opausats als drechs LGBT, pasmens, considèran que las leis de « tolerança » son, de fach, discriminatòrias pels eterosexuals. Al contrari, los activistas LGBT afirman que l'omofòbia legalizada demora una nòrma, mai o mens amagada, dins la majoritat dels païses, que se manifèsta per de licenciaments abusius, de refus de locacions o d'autras misèrias.
Un article recent de dos cercaires universitaris a, pel primièr còp, prepausat una evaluacion econometrica, sul mercat del trabalh francés, de la discriminacion salariala fondada sus l’orientacion sexuala. S’agís del primièr e sol estudi fins ara assajant d'evaluar l’amplor d'aquesta discriminacion en França. Los resultats mòstran l’existéncia d’un desavantatge salarial pels omosexuals òmes al respècte de lors omològs eterosexuals, que siá dins lo sector privat o dins lo sector public; l’amplor d'aquesta discriminacion varia d'unes -6,5 % dins lo sector privat a -5,5 % dins lo sector public. Dins lo sector privat, lo desavantatge salarial subit pel omosexuals masculins es mai naut pels trabalhadors qualificats que pels non qualificats e – dins ambedos sectors – pels màger d'edat que pels joves. La discriminacion es tanben mai fèble a París que dins lo rèste de la França. Coma dins d’autres païses, es pasmens pas possible de conclure a l’existéncia d’una discriminacion salariala contra de lesbianas.
Istòria de l'omofòbia
Al contrari, dins de païses, l'omosexualitat foguèt legalizada d'ora, coma en Itàlia dempuèi 1890 o als Païses Basses dempuèi 1811. D'autres païses coma la França, l'Espanha, l'URSS o l'Allemanha los dreches dels omosexuals progressèron e regressèron segon los cambiaments istorics e politics.
En Alemanha
Al sègle XIX e començament del XX, l'omosexualitat èra penalizada en Alemanha. En 1929, mai de 6000 personalitats signèron una peticion per l'abrogacion del paragraf 175 qu'instituís las discriminacions contra los omosexaels. Mas la liberalizacion de la societat alemanda s'arrestèt per l'arribada al poder dels nazis en 1933.
Jol Tresen Reich, l'omofòbia menèt a de meurtres, que la victima siá sopçonada d'omosexualitat a tòrt o a rason. Las agressions omofòbias quitament foguèron institucionalizadas jol regim nazi,. Es dificil de determinar quant de victimas omosexualas foguèron desportadas e assassinadas entre 1933 e 1945 per aqueste regime, mas las òbras sus basa de las condamnacions « legalas » suggerisson un chifre d'unas 10 000 victimas, e 10 000 desportats omosexuals. Incluses dins lo sistèma de marcatge nazi dels prisonièrs, los omosexuals èran obligats de portar un triangle ròse. Enfin, lo taus de mortalitat dels omosexuals presonièrs dins los camps es estimat a 60%. La deportacion mal coneguda dels omosexuals es eveluada a 75 000 victimas. A causa de la destruccion dels dossièrs, aqueste chifre es pas qu'una estimacion bassa.
Après la guèrra, e la casuda del regim nazi, l'omosexualitat contunha d'èsser penalizada en Alemanha e demora castigada de pènas de preson. En 1969, l'Alemagne depenaliza l'omosexualitat.