cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pugmiclan
Pugmiclan [pymi'klan] (Puymiclan en francés) es una comuna agenesa, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son en latin e per la darrèra en francés : Podii Micla (castrum de ~), en 1239, Podio Miclano (ecclesia de ~), en 1318, Podio Miclano (eccl. Beate Marie de ~) cum suis annexis de Nozeriis, de Guizon et Sancti Cassiani, en 1504, Podio Miclano (eccl. Nostre Domine de Pinibus alias de ~) cum suis annexis, en 1504, Podio Miclano, de Nozeriis, de Boysas et Sancti Cassiani (R. de ~), en 1520, Puymiclan (N.D. de ~) et ses annexes, au sègle XVII. La prononciacion es [pymi'klan]. La comuna es de dialècte lengadocian brajairagués, dit perigòrd, mas a proximitat del gascon planiu (varianta orientala del gascon garonés parlada en Marmandés . La prumièra atestacion (d'origina non locala : Omenatges) testimònia d'una prononciacion purament lengadociana, mas la prononciacion observada es gascona, emb la varianta pug del latin podium, bordalesa e vasadesa, e l'articulacion de -n finala.
Nòstra Dòna dels Pins es l'anciana capèla del castèl situada dins lo borg, qu'a remplaçat coma parroquiala N.D. de Feuges (en francés), situada al sud près del cementèri. Las annèxas son Sent Pèir de Nosièras, al nòrd de Pugmiclan, Guson (< Aguson), « alias de Bourdet », segon Durengues, al sud-èst, Boysas o Doysas (luèc disparegut tanlèu lo sègle XVII), Sent Cassian seriá segon Durengues Sent Gracian de Rebec (nom francés), al sud-èst de la comuna. Dins aquela lista es pas question de Sent Pèir de Londres (roïna a la devisa de Viraselh, près de la fabrica Georgelin).
La dificultat es d'explicar lo determinant Micla(n). Se pòt pas acceptar l'explicacion de Massip qu'i vesiá un cognomen latin vengut del grèc arcaïc micla, « craba », per de rasons evidentas : dins un nom antic, -cl- se seriá palatalizat en -lh-. Bénédicte Boyrie-Fénié, tanplan coma Dauzat e Rostaing, considèra lo nom coma escur,. Mas la solucion poiriá èstre un nom romanic coma Miquèl o Micolau, sigut del sufixe -anu(m), utilizat tardivament, e qu'aquel nom se siá sincopat posteriorament. Coma lo tractament del nom es gascon (pug e non pas puèg, -n finala articulada) e que -e- pretonic se pronóncia [ə] en Gasconha occidentala, vocala especialament fragila, Miquèl/Miquèu es pus probable que Micolau : * (Pug)miquelan > [-mikəlan] > [-mik(ə)lan] > [-miklan]. E se lo nom èra antic, çò qu'es improbable per un toponime d'aparéncia feudala, la preséncia d'una vocala entre -c- e -l-, amudida per sincòpa dins un segond temps, auriá empachat la palatalizacion (> -lh-). Lo nom benlèu se formèt en dos temps (l'usatge del sufixe -anum es dobtós après una certana data) : Miquelan-, la proprietat de Michael-, puèi apondi de Pug, mes i a pas de certitud. La sola dificultat, benlèu, es que Miquèl/Miquèu es un nom rare en toponimia a l'Edat Mejana, mès es pas impossible de lo trobar : Puegmichèu.
Nosièras
Del latin nucaria (de nux, qu'a donat notz, « cacau »). Es un luèc plantat de noguièrs.
Guson
Seriá una varianta emb aferèsi (supression del començament) de Aguson. Lo nom ven probablament d'un nom latin d'òme Acutius, Acusius o Agusius, emb lo sufixe -one(m). Cf. Gusargues.
Sent Pèir de Londres o Londres
Sent Pèir de Londres es citat dins lo pouillé (inventari de bens eclesiastics) de Valeri (1520) : In archiprebyteratu Vesalmensi [= de Vesaume], Rector de Leda sive Londres, Sancti-Stephani et Sancti-Laurencii. Sent Pèir es lo nom de l'apòstol e Leda, un idronime semblable al nom del riu del canton de Montflanquin deviá èsser lo prumièr nom del luèc. Aquò tomba fòrt plan perqué la glèisa es dins la comba d'un riu, Manet, afluent de Trec, çò qu'explica los aigats qu'arroïnèron la glèisa e la fasquèron abandonar. Lo riu a simplament cambiat de nom. La bastida del sègle XIV situada a proximitat portava lo nom de la capitala del duc-rèi.
Belomys
Belomys pearsonii es una espècia d'esquiròl volant, la sola del genre Belomys.
Pugmiclan
Saint-Étienne de Londres (nom francés)
Sent Estève o Sent Estèfe ? Dins l'oèst occitan, las glèisas dedicadas al sent an sovent la fòrma mièja-sabenta Estèfe, mas aquò demandariá verificacion. Sent Estève es considerat coma lo primièr martir de la Glèisa,. Abans d'èsser de Londres, lo determinant èra de Prunhac (del nom latin d'òme Provinius e sufixe -acum, o de prunus, « prunièr » e sufixe -iacum . Lo vilatge a donc de las originas anticas.
Sent Laurenç
Lo nom es lo d'un diague martirizat a Roma, en 258, en burtlant a petit fuèc sus una grasilha, segon la tradicion,. Sent Laurenç èra sovent apelat Sent Laurenç de Sèishas perqué èra de la jurisdiccion d'aquela vilòta.
Marin II
thumb|right|Retrach de Marin II dins la [[Basilica de Sant Pau Fòra lei Muralhas de Roma.]]
Marin II (mòrt en mai de 946) foguèt lo 128 papa de la Glèisa Catolica dau 30 d'octòbre de 942 a mai de 946. Succediguèt a Estève VIII (939-942) e foguèt remplaçat per Agapet II (946-955).
Nascut dins la ciutat pontificala, foguèt elegit gràcias au sostèn dau duc Alberic II de Spoleto e, coma sei predecessors dirèctes, laissèt a son protector lei decisions politicas. En revènge, poguèt liurament dirigir leis afaires espirituaus de la Glèisa e encoratjar la reforma de la disciplina au sen dei monastèris.
Villard-Sallet
Villard-Sallet en arpitan (Villard-Sallet en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d' Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al Mièja Edat, banc de la distincion de las Montmayeur.
Sul territòri de la municipalitat se levava, en mai del castèl de Montmayeur, la ostal fòrt del Bornel, possession del comte de Montmayeur.
Sur le territoire de la commune se dressait, outre le château de Montmayeur, la maison forte du Bornel, possession du comte de Montmayeur.
Pantin
Pantin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Sant Danís e la region d'Illa de França.
Bouvresse
Bouvresse es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Melatonina
La melatonina o N-acetil-5-metoxitriptamina es una ormona amassada en totes los organismes vivents, en concentracions que vàrian segon lo cicle diürne/nocturne. La melatonina se sintetiza a partir del neurotransmetor serotonina. Se produsís, principalament, en la glandula pineala, e participa a una granda varietat de procèsses cellulars, neuroendocrins e neurofisiologics. Una de las caracteristicas mai particularas per çò qu'es de la biosintèsi pineala de melatonina es sa variabilitat al cors del cicle de 24 oras, e sa responsa precisa a cambiaments d'illuminacion. Per aquela rason, la melatonina se considèra una neuroormona amb foncion apertienta en la fisiologia circadiana. Fòrces de sos efièches biologics se devon a son accion suls receptors de la melatonina e d'autras mai a son accion potenta coma antioxidant, que jòga un ròtle fòrça especial en la proteccion de l'ADN nuclear e mitocondrial.
Bouvresse
Geografia
La municipalitat de Bouvresse se situa a la extremitat oèst del departament de l'Oise, en bordure dels departaments de la Seine-Maritima.
La commune de Bouvresse se situe à l'extrémité ouest du département de l'Oise, en bordure du départements de la Seine-Maritime.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bordesac
Bordesac (Bordezac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Berylmys
Berylmys es un de rosegaires de la sosfamilha dels Murins.
Lista de las espècias
Compren las espècias seguentas :
Pascal Vagnat
Pascal Vagnat (Clarmont-Ferrand, 22 de julhet de 1972-La Guerche sur l'Aubois, 30 de mai de 2016) z-èra un vexilològ auvernhat.
Son sit internet "Les Emblêmes de France" z-èra una referéncia dins l’eraldica e la vexilologia de las divisions administrativas francesas.
Bustanico
Bustanicu en còrs (Bustanico en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Geografia
thumb|left|upright=2.4|Panorama del vilatge amb al puja Luènh de Oru (2 389 m a esquèrra) e Puja Cardu (2 453 m a drecha) Bustanico es una municipalitat d'Unitat|11.52|km² situat a una vintena de quilomètres de la vila de Corte, a la cœur de las montanhas còrsas. Es al orée del bòsc de la Castagniccia ("châtaigneraie" en francés) e ne fa partida llaurant-se sus un panorama e una vista sus las montanhas còrsas.
Es sus la municipalitat de Bustanicu #que pòdon èsser observats, en grand nombre, los mai vièlhs châtaigniers de tota la Castagniccia.
Lo terren i es escarpé perque lo vilatge se tròba a la charnière entre la Corsega schisteuse e granitique, la una en daissant luòc a païsatges décharnés e l'autre a un bòsc dense.
Le terrain y est escarpé car le village se trouve à la charnière entre la Corse schisteuse et granitique, l'une laissant place à des paysages décharnés et l'autre à une forêt dense.
Istòria
Bustanicu I aguèt una importància màger en l'Istòria de l'isla de beutat tot entièra doncas qu'aquel #èsser d'aquel pòble #que #partir e que # se #desencadenar l'insurreccion corse de 1729, contra la republica de Gènoa e #que #portar 50 ans mai tard a la venta de l'isla a la França per las Génois.
Lo 30 d'octòbre de 1729, es lo pòble de Bustanicu #qu'es lo berceau de la guèrra #que #abocar la proclamacion de l'independéncia de la Corsega portada per Pascal Paoli. Alavetz jos domeni génoise, la Corsega durement malmenée per la Republica italiana se vei obligada de verser un nòu impòst, dicha de las dui seini. A Bustanicu, lo tinent génois Giovanbattista Gallo, cargat de la récolte d'aquel impòst, se mòstra partial amb un ancià del nom de Cardone (cf. Personalitats). Los villageois prenon alavetz la siá defensa e caçan las officiers génois, obligats de rebrousser camin e de recuperar Corte. Las campanas de la glèisa sonan a la volada e la revòlta ganha pauc a pauc los pòbles de contunh los pievi vesinas. Oppressées E exasperades per una administracion génoise fòrça dura, las populacions dels pòbles de l'interior dintran alavetz en guèrra contra la preséncia génoise a Corsega. Aquel évènement a reconegut coma l'element déclencheur de la revòlta de la Corsega #qu'abocarà l'independéncia de l'isla.
Bustanicu eut une importance majeure dans l'Histoire de l'île de beauté tout entière puisque ce fut de ce village que partit et dans lequel se déclencha l'insurrection corse de 1729, contre la république de Gênes et qui mena 50 ans plus tard à la vente de l'île à la France par les Génois.
Le 30 octobre 1729, c'est le village de Bustanicu qui est le berceau de la guerre qui déboucha sur la proclamation de l'indépendance de la Corse menée par Pascal Paoli. Alors sous domination génoise, la Corse durement malmenée par la République italienne se voit obligée de verser un nouvel impôt, dit des dui seini. À Bustanicu, le lieutenant génois Giovanbattista Gallo, chargé de la récolte de cet impôt, se montre partial avec un vieillard du nom de Cardone (cf. Personnalités). Les villageois prennent alors sa défense et chassent les officiers génois, obligés de rebrousser chemin et de regagner Corte. Les cloches de l'église sonnent à la volée et la révolte gagne peu à peu les villages puis les pievi voisines. Oppressées et exaspérées par une administration génoise très dure, les populations des villages de l'intérieur entrent alors en guerre contre la présence génoise en Corse. Cet évènement est reconnu comme l'élément déclencheur de la révolte de la Corse qui débouchera sur l'indépendance de l'île.
Mil·husa (ciutat)
Istòria
En 1914, annèxa la comuna alsaciana de Dornach.
En 1947, annèxa la comuna de Bourtzwiller, ancianament part d'Illzach.
Prez
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bibimys
Bibimys es un genre de rosegaires de la familha dels murids.
Blanfordimys
Aqueste genre compren las espècias seguentas :
Sarcy
Sarcy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canettemont
Canettemont es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Canettemont A fach parròquia comuna amb Sibiville fins en 1792, dependrà pel continuament de Rebreuve-sus-Canche. La siá colleccion de registres als BMS debuta en 1680 mas i li cal de nombroses estanhs. Es un pichon vilatge de mens de 100 abitants, possedís una pichona e maca glèisa #que desgraciadament a fòrça sofèrt del outrage del temps. Es lo Sr. Boucly #Que n'es uèi lo primièr magistrat. I #aver dins aquel vilatge dels personatges defòra de de lo comun amb de fòrts caractèrs coma l'èran los Debret #que #dirigir pendent divèrses sègles los destinats villageoises. Citam lo "Capitani Debret" militar en jubilacion, chevalier de la Légion d'Onor, #que #venir pel continuament cònsol de la comuna.
Canettemont a fait paroisse commune avec Sibiville jusqu'en 1792, elle dépendra par la suite de Rebreuve-sur-Canche. Sa collection de registres aux BMS débute en 1680 mais il y a de nombreuses lacunes. C'est un petit village de moins de 100 habitants, il possède une petite et jolie église qui malheureusement à beaucoup souffert de l'outrage du temps. C'est M. Boucly qui en est aujourd'hui le premier magistrat. Il y eut dans ce village des personnages hors du commun avec de forts caractères comme l'étaient les Debret qui dirigèrent pendant plusieurs siècles les destinés villageoises. Citons le "Capitaine Debret" militaire en retraite, chevalier de la Légion d'Honneur, qui devint par la suite maire de la commune.
Munchhouse
Mìnkhüse en alemanic, Münchhausen  en alemand ( Munchhouse en francés) es una comuna francesa del departament del Haut Ren e de la region del Grand Èst.
Noël-Cerneux
Noël-Cerneux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Urtaca
Urtaca es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Geografia
Urtaca #En es amb Lama, Novella, Palasca e Pietralba, la una de las cinc comunas de la vallée de la Ostriconi, territòri tanben nomenat Paesi de Ostriconi, situat a l'èst de la Balagne. thumb|center|upright=2.4|Panorama puja Dessús a lo Alturiai e lo Nors-es del pòble
Urtaca est avec Lama, Novella, Palasca et Pietralba, l'une des cinq communes de la vallée de l'Ostriconi, territoire aussi nommé Paesi d'Ostriconi, situé à l'est de la Balagne. thumb|center|upright=2.4|Panorama sur Monte a l'Alturiai et le Nors-est du village
Istòria
thumb|Vista del pòble
thumb|Vue du village
Allonnes (Eure et Loir)
Allonnes es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Capelle-lès-Hesdin
Capelle-lès-Hesdin es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brachiones
Aqueste genre compren una espècia, localizada al nòrd de China.
Boromys
Aqueste genre de rosegaires compren las espècias seguentas :
Munster (Haut Ren)
Münster im Elsass en alemannisch ( Munster en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Braisnes-sur-Aronde
Braisnes es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.honeywell
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 26 de julhet de 2016.
La Lande-d'Airou
La Lande-d'Airou es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de Normandia.
Puèg Arampion
Puèg Arampion o Pueg Arampion (Puysserampion en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
La Lande-d'Airou
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Puèg Arampion
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Podio Arampiono, en latin, en 1259, ''parroch. de Podio Arrampionis Agennem, en latin, en 1321, capella de Podio Airapionis, en latin, en 1326, R. de Podio Arrempio, en latin, en 1520, S. Jean de Pujols ou de Puisserampion'', en francés, en 1670. Lo prumièr element es l'occitan puèg, del latin podium. Lo segond element es -serampion, probablament vengut del latin vulgar *xerampelinus, que dona en occitan un nom de malautiá, lo sarrampiu, e divèrs toponimes, e que son sens es « color de fuèlha de vinha seca, porpala ». Las prononciacions que relevèt Bénédicte Boyrie-Fénié son : [pisaram'piw], la pus espandida, [pesaram'piw] (un testimòni). La fòrma locala de puèg es foneticament [pɛ], mas en posicion pretonica la vocala dubèrta pòt venir barrada [pe]; aquela prononciacion espontanèa de la prumièra sillaba, que lo testimòni podiá pas inventar, i correspond e es donc la pus autentica. Las prononciacions en [pi-] s'explican per l'influéncia de la fòrma escrita francesa Puy-, imprononciabla en occitan. Lo grope consonantic -gs- venguèt lèu una consonanta unica, benlèu [-ʃ-] (francés ch) puèi [-s-], e lo determinant de puèg fuguèt interpretat coma d'iniciala vocalica Ar-. Bénédicte Boyrie-Fénié considèra qu'una grafia etimologica *Puègsarampion o *Puèg Sarampion se poiriá pas legir e causís per consequent la grafia *Pecharampion. En realitat, i a dos problèmas e lo pus simple es lo del vocalisme de la sillaba iniciala, çò que mena a escriure Pueg- en permetent de representar estrictament la prononciacion actuala, en tot cas la milhora, minoritària. Coma -g final es articulat coma [-s] (çò qu'explica que la grafia francesa siá pas *Puycherampion), mas que s es articulada [ʃ], la grafia *Puegsarampion seriá legida [peʃaram'piw] e pas [pesaram'piw]; la sola solucion es donc Pueg Arampion.
Rouvray-Sainte-Croix
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maisoncelles-sur-Ajon
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brachytarsomys
Aquesta espècia de rosegaires es localizada a Madagascar.
Teatre nacional academic azèri d'opèra e de balet
thumb|300px|Vista de l'opèra Lo  Teatre nacional academic azèri d'opèra e de balet (en azèri: Axundov Adına Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Ballet Teatrı) es un teatre d'opèra a Bakó, Azerbaitjan. Foguèt bastit en 1911. Lo teatre foguèt bastit a la demanda de l'entrepreneire milionari Daniel Mailov e finançat pel magnat multimilionari azeriZeynalabdin Taghiyev. Segon una legenda urbana, Mailov e lo sieu fraire foguèron pas convidat al balh d'inauguracion de l'ostal d'un famós cantaire d'opèra de Bakó lo nòu ostal (ara la sedença de SOCAR) foguèt una de las pèças mai destacadas de l'arquitectura de la vila. Doncas, los Mailovs decidiguèron erigir una bastissa de la siá proprietat en superant la fauta de tacte de la cantaira. Lo 1910, la famosa soprano russa Antonina Nezhdanova visitèt Bakó en donant de divèrses concèrts en desparièrs clubs e luòcs d'espectacles. Segon lo promés, Taghiyev paguèt totas las despensas. L'inauguracion oficiala del Teatre dels Mailovs èra programat en 28 de febrièr de 1911.
Brachyuromys
Aqueste genre de rosegaires compren las espècias seguentas localizadas a Madagascar :
.citi
(acorcha de Citigroup, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
.americanfamily
("familha americana", nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 26 de julhet de 2016.
Brotomys
Aqueste genre de rosegaires compren las espècias seguentas de rats espinoses :
.discover
("descobrir", en anglés, acorcha de Discover Financial Services, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Guilhèm Ièr dei Bauç
Guilhèm Ièr dei Bauç (c.1155-1218), èra prince d’Aurenja, e rei d’Arle e Borgonha. Èra de l'ostal dei Bauç.
Biografia
Filh de Bertand dei Bauç (primièr prince d'Aurenja) e Tiburga de Sarenom, totes dos trobadors.
En 1214-1215, es nomat per Frederic II rei d'Arles e de Borgonha (comprene vice-rei).
Villers-sous-Pareid
Villers-sous-Pareid es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Dancourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villers-sous-Pareid
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Prix-lès-Mézières
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Traves
Traves es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Munwiller
Munweiler en alemannisch ( Munwiller en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Traves
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Hugues De Travas, i aviá per fraire Gérard, doyen del glèisa santa-Paul de Besançon. Fondava en 1073, sus las siás tèrras, una glèisa jol vocable de Sant-Pierre e Sant-Marcel amb l'acòrdi de Hugues II de Montfaucon archevêque de Besançon. A Étienne #que seguís.
Étienne De Travas, senhor de Travas. Èra present en 1098 quand Amédée Ier de Montfaucon se retia vassal de Hugues III, archevêque de Besançon. A :
Thiébaud De Travas, a Thiébaud II #que seguís.
Thiébaud II de Travas, senhor de Travas, el épousait Alix de #qu'a :
Met de Faucogney :
Guy de Travas, el épousait Illiette, filha de Gislebert Ier de Faucogney, de #qu'a :
Guy de Travas, épousait Béatrix de #qu'a :
Étienne de Traves, seigneur de Traves. Il était présent en 1098 lorsqu'Amédée Ier de Montfaucon se rendait vassal de Hugues III, archevêque de Besançon. Il a :
Thiébaud de Traves, il a Thiébaud II qui suit.
Thiébaud II de Traves, seigneur de Traves, il épousait Alix de qui il a :
Branche de Faucogney :
Guy de Traves, il épousait Illiette, fille de Gislebert Ier de Faucogney, de qui il a :
Étienne de Traves, chevalier. Il a :
Guy de Traves, épousait Béatrix de qui il a :
Villers-sur-Meuse
Villers-sur-Meuse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo campanal de Villers a #èsser destruit pendent la 1ere guèrra mondiala per las bombardements.
Le clocher de Villers a été détruit pendant la 1ere guerre mondiale par les bombardements.
.chrysler
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Saint-Laurent-du-Pont
Nom desconegut en arpitan (Saint-Laurent-du-Pont en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Situada entre la plana del Guiers e lo massís de la Chartreuse, Sant-Laurent-de detlo-Pont es la principala pòrta de la Chartreuse. Aquela municipalitat aperten al parc natural regional de la Chartreuse. La vila a traversat pel riu nomenat lo Guiers Mòrt, a la siá sortida del massís.
Située entre la plaine du Guiers et le massif de la Chartreuse, Saint-Laurent-du-Pont est la principale porte de la Chartreuse. Cette commune appartient au parc naturel régional de la Chartreuse. La ville est traversée par la rivière nommée le Guiers Mort, à sa sortie du massif.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'aucupacion del luòc de Sant-Laurent-de detlo-Pont es avérée dempuèi lo Paléolithique mièg. Aquela a confirmat pels explorations de Hippolyte Müller en 1922 e aquelas d'A.Bocquet E P.Lequatre En 1966 en l'abric ditz "La tuta de las Eugles", ocupat pel Òme de Néandertal i a 60 o 70 000 ans.
Al Caseriu dels Fagots, près de Villette, un buste, probablament d'origina gallo-romaine, i aguèt descobèrt en 1860. Emparentant-Se a un autar votif dédié a Mercuri, presenta una sculporthographeture d'estil e de tecniciana « indigèna » en un monument typiquement romain.
En 1919, un agricultor de Villette, Senhor Alphonse Feugier, met a jorn un grand nombre de monedas de sòus d'origina gauloise e de la Republica romaine. Contenudas en un pichon vas, los mai ancianas datavan de 151 abans J.C, los mai recents de 45 av. J.-C. Aquel tresaur, dich « Tresaur monetari de Sant-Laurent-de detlo-Pont », enterrat pauc après 45 av. J.-C a #èsser, desgraciadament, escampilhat rapidament près de colleccionaires privats. Sòlas qualques pèças aguèron aquerit per la Bibliotèca municipala de Grenòble e lo Musèu dauphinois al començament dels ans 1920.
En 1084, l'implantacion del monastèri dels Parents Chartreux (éleveurs, forestales, mèstres de forja, distillateurs de licor) sus las nautors de las planas marécageuses #èsser a l'origina del desvolopament d'una indústria plurala.
Abans 1275, la municipalitat #portar lo nom de « Sant-Laurent del Desèrt ». Lo bastiment d'un pont a Fourvoirie #donar luòc al cambiament de nom. vignette|Lo bourg #èsser desservi, de 1895 a 1936, per un [[camin de fèrre secondaire a via métrique, lo Camin de fèrre de Voiron a Sant-Béron Se vei a esquèrra la bastissa de l'estacion, #que protegissiá egalament l'Otèl de l'Estacion. La via a destination de Fourvoirie passava jol porche d'aquela bastissa, e aquela en connectant Voiron a Sant-Béron al primièr plànol, abans la bastissa]] La municipalitat #trobar un dynamisme cèrt en lo mièg de la mercés a las siás scieries, las siás filatures,  la métallurgie e la cimentera de la Societat Vicat.
En 1888, los Parents Chartreux, en desirant pas mai espetar eles-meteisses lo aciérie de Fourvoirie, cedisson aquela a Senhor Paul Paturle.
Las activitats métallurgiques s'installan en de nòus locales, en la plana dempuèi 1920, a la localizacion de l'actuala supermarché, practicament en cara de la glèisa Sant Bruno.
En la nuèch del 14 al 15 de novembre 1935, una enòrma fluïda de boue e de ròcas provòca la destruccion de la distillerie de las Parents Chartreux, atraccion touristique màger de l'epòca. Aquela i aguèt transferit a Voiron en 1936. Las ruïnes son a l'ora d'ara en réhabilitation. Sul marge drech del Guiers, en cara, se pòt veire l'ancian luòc métallurgique Paturle e, un pauc mai elevat en amont, lo pont de Fourvoirie.
Au Hameau des Fagots, près de Villette, un buste, probablement d'origine gallo-romaine, fut découvert en 1860. S'apparentant à un autel votif dédié à Mercure, il présente une sculporthographeture de style et de technique « indigène » dans un monument typiquement romain.
En 1084, l'implantation du monastère des Pères Chartreux (éleveurs, forestiers, maîtres de forge, distillateurs de liqueur) sur les hauteurs des plaines marécageuses fut à l'origine du développement d'une industrie plurielle.
En 1888, les Pères Chartreux, ne souhaitant plus exploiter eux-mêmes l'aciérie de Fourvoirie, cèdent celle-ci à Monsieur Paul Paturle.
Les activités métallurgiques s'installent dans de nouveaux locaux, dans la plaine dès 1920, à l'emplacement de l'actuel supermarché, pratiquement en face de l'église Saint Bruno.
Dans la nuit du 14 au 15 novembre 1935, une énorme coulée de boue et de roches provoque la destruction de la distillerie des Pères Chartreux, attraction touristique majeure de l'époque. Celle-ci fut transférée à Voiron en 1936. Les ruines sont actuellement en réhabilitation. Sur la rive droite du Guiers, en face, on peut voir l'ancien site métallurgique Paturle et, un peu plus haut en amont, le pont de Fourvoirie.
Mouettes
Mouettes en normand (Mouettes en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villeron
Villeron es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Brasseuse
Brasseuse es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bullimus
Bullimus es un de rosegaires de la sosfamilha dels Murins.
Lista de las espècias
Aqueste genre compren las espècias seguentas :
.banamex
(nom de marca de Citigroup) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Itancourt
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
.prudential
(acorcha de Prudential Insurance Company of America, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Itancourt
Geografia
Itancourt Se tròba al Sud-Es de Sant-Quentin.
Itancourt se trouve au Sud-Est de Saint-Quentin.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pendent la Primièra Guèrra mondiala, la Linha Hindenburg (tranchée alemanda) travèrsa lo pòble. A la sortida d'aquela, Itancourt serà totalament rasat. Los abitants auràn de reconstruire.
En lo moment de la Segonda Guèrra mondiala, lo villatge serà gaireben immediatament ocupat pels Alemands dempuèi la « Blitzkrieg » e abandonat per los sieus abitants al cors de « lo èxode ». Al armistice volgut pel Maréchal Pétain dempuèi lo 17 de junh de 1940, los abitants tornaràn e auràn de cohabitar amb l'ocupant. Fin en agost 1944, la 28 Division de Infanterie americana, compausant amb la Division de Infanterie e la  Division Blindée, la Còrs del 1st VOS Army, progressa rapidament en direccion del nòrd de la França. La 28 DI liura Noyon, Chauny fins Sant-Quentin e los pòbles environnants #que Itancourt, començament en setembre 1944.
En 1972, un concors de labour organizat a Itancourt n'a inaugurat pel Ministre de l'Agricultura del govèrn « Messmer », Jacques Chirac. N'en octòbre 2005, Xavier Bertrand (elegit local), Ministre de la salut, e Jean-François Lamour, Ministra dels Espòrts, inauguran lo complèxe esportiu del Parc de la Marquette.
Durant la Première Guerre mondiale, la Ligne Hindenburg (tranchée allemande) traverse le village. À l'issue de celle-ci, Itancourt sera entièrement rasé. Les habitants devront reconstruire.
Lors de la Seconde Guerre mondiale, le village sera presque immédiatement occupé par les Allemands dès la « Blitzkrieg » et abandonné par ses habitants au cours de « l'exode ». À l'armistice voulu par le Maréchal Pétain dès le 17 juin 1940, les habitants reviendront et devront cohabiter avec l'occupant. Fin août 1944, la 28 Division d'Infanterie américaine, composant avec la Division d'Infanterie et la  Division Blindée, le V Corps de la 1st US Army, progresse rapidement en direction du nord de la France. La 28 DI délivre Noyon, Chauny jusque Saint-Quentin et les villages environnants dont Itancourt, début septembre 1944.
En 1972, un concours de labour organisé à Itancourt est inauguré par le Ministre de l'Agriculture du gouvernement « Messmer », Jacques Chirac. En octobre 2005, Xavier Bertrand (élu local), Ministre de la santé, et Jean-François Lamour, Ministre des Sports, inaugurent le complexe sportif du Parc de la Marquette.
Las Celas
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
Nòtas
<references group="N"/>
.pramerica
(acorcha de Prudential Insurance Company of America, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Errevet
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.srt
(acorcha de Street & Racing Technology, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Nambsheim
qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Palairac (Perigòrd)
Palairac, prononciat [pɒlɛj’ra] o [palɛj’ra] (Paleyrac en francés), es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Peiregòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
Lo borg es a 140-150 m d'altitud. Es a 2 km de la RD25 Brageirac-Sarlat e de la ribièra de Dordonha, qu'es a 50-60 m d'altitud. Al SSE del borg de termes boscós arriban a 220 m d'altitud.
Toponimia
Palairac (atestacions Palairacs, al sègle XIII, e castrum de Palayraco, en 1372) vendriá del nom d'òme gallés Palarus e del sufixe -iacum, , o de Paliarus/Palearus e del sufixe -acum, latinizacion del sufixe celtic -ācon-. Èra donc una anciana propietat gallo-romana.
Istòria
Emb Cadonh e Urval, la comuna fusionèt coma comuna associada amb Lo Boisson e Cuçac en 1973. La fusion-associacion fusquèt efectiva lo 1èr de genièr de 1974. La comuna novèla pren lo nom del Boisson de Cadonh,.
Montagny-lès-Beaune
Montagny-lès-Beaune es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Carvin
Carvin es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
left|thumb|300px|Sector es (Béthune, Lens, Carvin) Superficie, #que 1,500 d'espacis naturales.
.visa
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Carvin
Geografia
left|thumb|300px|Secteur est (Béthune, Lens, Carvin) Superficie 2103 ha, dont 1,500 d'espaces naturels.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.pru
(acorcha de Prudential Insurance Company of America, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Jaulgonne
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Jaulgonne Èra una distincion del rei al 14ème, del pòrti de Bouillon a la Revolucion
Situada al débouché d'un vallon dintrat, la municipalitat soslinha un méandre de la Marna. .
Jaulgonne était une seigneurie du roi au 14ème, du duc de Bouillon à la Révolution
Située au débouché d'un vallon encaissé, la commune souligne un méandre de la Marne. .
Coira
Coira (Chur en alemand, Cuira en romanch) es la capitala del canton soís dels Grisons.
Bunomys
Bunomys es un de rosegaires de la sosfamilha dels Murins, endemic de las illas Sulawesi e Buton en Indonesia.
Lista de las espècias
Aqueste genre de rosegaires compren las espècias seguentas :
.intel
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Neuf-Brisach
Neu-Breisach en alemannisch (Neuf-Brisach en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Jeancourt
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
.glade
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Jeancourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Thorbjørn Jagland
Thorbjørn Jagland, òme politic n. 1950, foguèt primièr ministre de Norvègia entre 1996 e 1997.
.hyatt
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Sauvain
Sauvain es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
.jeep
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
Joseph Keilberth
Joseph Keilberth, nascut lo 19 d'abril 1908 a Karlsruhe, mòrt lo 20 de julhet 1968 a Munic, foguèt un cap d'orquèstra alemand, conegut mai per l'operà que per la musica sinfonica.
Originas
La familha de Joseph Keilberth veniá del Naut Palatinat (districte actual de Bavièra que sa capitala es Ratisbona). Lo papet èra un cap d'orquèstra de musica militara e la paire violoncellista solo al Badische Hofkapelle Karlsruhe (Orquèstra de la Cort de Baden a Karlsruhe), ont joguèt jos la direccion de Felix Mottl fins a 1903.
Karlsruhe
Joseph Keilberth comencèt sa carrièra a l'Operà d'Estat de Karlsruhe, en primièr coma repetitor de la Badische Hofkapelle Karlsruhe (que recebrà pas son nom actual de Badische Staatskapelle Karlsruhe, « Orquèstra d'Estat de Baden a Karlsruhe » qu'en 1933), puèi coma  Kapellmeister. En 1935, demandèt lo pòste de Generalmusikdirektor (Director General de la Musica) dins sa vila natala e l'obtenguèt contra Herbert von Karajan. Pr'aquò, se pòt pas trobar cap de signatura d'el a la Kampfbund für deutsche Kultur (Liga militanta per la Cultura alemanda, nazia), nimai a l'organizacion que li succediguèt, la Nationalsozialistischen Kulturgemeinde (Comunautat de la Cultura nacional-socialista). En genièr 39, dirigiguèt ambe l'orquèstra de Karlsruhe una òbra de Stravinski, un compositor regetat per bolchevisme cultural.
Ville-sur-Cousances
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Joseph Keilberth
Praga
En 1940, obtenguèt, sus la recomandacion de Wilhelm Furtwängler, lo pòste de Generalmusikdirektor de la Deutsche Philharmonische Orchester (Orquèstra filarmonica alemanda) a Praga, un orquèstra qu'existiguèt dejà a l'epòca de la Dobla Monarquia d'Austria-Ongria, mas que preniá, dins la politica culturala nazia pel Protectorat de Boèmia e Moràvia, una importància particulara : far compés a l'Orquèstra filarmonica chèca e son cap d'orquèstra principal Václav Talich, qu'aviá un grand prestigi internacional. Se sap pas se Joseph Keilberth faguèt un còp un concèrt per l'aniversari de Hitler. Faguèt 400 concèrts, dins 20 programas, ambe l'orquèstra, ambe solament la musica de compositors que lo regime sosteniá. Keilberth capitèt a far classar l'ensemble de Praga coma uk (unabkömmlich, « indispensable ») per tal d'empachar la convocacion de musicians sul front, çò que fa que l'orquèstre poguèt contunhar pendent tota la Segonda Guèrra mondiala e donar una serada Beethoven lo 1èr de mai 1945. Segon Fred K. Prieberg Keilberth èra de 1942 a 1945 lo cap regional de la Reichsmusikkammer (Cambra de la Musica de l'Estat, l'organizacion corporativa nazia) del Protectorat de Boèmia e Moràvia. Dins la fasa finala de la guèrra, Keilberth foguèt admés dins la Gottbegnadeten-Liste (Liste dels artistas pus importants, aprovada per Hitler) que li permetiá d'escapar a la mobilisacion, quitament sul front interior en cas d'invasion,.
Lo Raiet
Lo Raiet (Rayet en francés) es una comuna perigòrda, , situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Joseph Keilberth
Drèsda e Berlin
Après l'empresonament e'l trabalh forçat, Keilberth foguèt expulsat en Saxonia ambe la familha e arribèt a Drèsda lo 10 de junh 1945. Foguèt nomenat sulcòp al cap de la Staatskapelle de Drèsda e dubriguèt la sason de concerts lo 16 de julhet 1945. Keilberth ocupèt lo pòste fins a 1949, mès demorèt a Drèsda d'aquí a 1950. Apareguèt tanben entre 1948 e 1951 coma cap principal de la Staatskapelle de Berlin, que jogava a l'epòca dins l'Admiralspalast perqué lo Lindenoper (Staatsoper Unter den Linden) èra destruit e dubriguèt pas que lo 4 de setembre 1955.
Lo Raiet
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Calomyscus
Aqueste genre compren las espècias seguentas :
Lo Raiet
Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié cita una sola fòrma anciana : Silva de Raieto, en latin, al sègle XII. L'article es usual en francés local. Joan Tarde escriu Le Rayet (mapas de la prumièra meitat del sègle XVII). Lo nom Raiet, ven benlèu de raiet, diminutiu de rai (latin radius), tirat del vèrbe raiar / rajar. Seriá un nom de riu (cf. l'occitan las raièras qu'a aquel sens en Lemosin . La dificultat es que i a pas cap afluent de Dròt a costat (i a un riu nommat en francés Brayssou, mas es a 1500 m del castèl e del vilatge).
La prononciacion pausa d'autres problèmes. B. Boyrie-Fénié explica que lo nom sembla pas fixat. Pel castèl e pel nom de la comuna, se ditz [lurrɛ'ji] ([lurra'ji] pels locutors pas tan vièlhs), mas [lurrɛj'ba] (francés Le Rayet Bas) e [lurrɛj'naw] (francés Le Rayet Haut) e B. Boyrie-Fénié constata a bon drech una evolucion semblabla a la de Faiet dins La Mòta Faiet, vengut [-fɛj], per l'intermediari de [fɛ'je] e benlèu [fɛ'ji]. Las fòrmas [lurrɛ'ji] e [lurra'ji] li semblan degudas a l'influéncia de la grafia francesa (Le) Rayet. Curiosament prepausa pel nom de la comuna una grafia ni completament etimologica, ni completament fonologica Lo Rait, que falriá prononciar [lu'rrɛj]. En realitat, sonque la prononciacion [lurra'ji] es fòrtament suspècta de francizacion. Pr'amor de la fòrça de l'accent tonic, de fòrmas coma [lurrɛj'ba] e [lurrɛj'naw] pòdon aparéisser a costat de la fòrma cardinala [lurrɛ'ji] e se fixar dins l'usatge. Mas pel nom de la comuna e del castèl, la sola causida es entre una grafia etimologica e fonologicament de mal descodar, Lo Raiet e una grafia estrictament fonologica, Lo Rèiít (çò qu'empacha pas d'escriure d'un biais fonologic tanben Lo Rèit Bas e Lo Rèit Naut).
Valaire
Valaire es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Calomys
Los rosegaires del Calomys, localizats en America del Sud, son de sèrvas de virus de las fèbres emorragicas sud-americanas e en particular:
Valaire
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Joseph Keilberth
Bamberg, Amborg e Munic
De 1950 a sa mort en 1968, Keilberth foguèt cap principal de l'Orquèstra sinfonica de Bamberg, que nasquèt après la Segonda Guèrra mondiala a Bamberg en partida ambe de musicians de son Orquèstra alemanda de Praga. De 1951 a 1959, foguèt tanben Generalmusikdirektor a Amborg e cap de la Philharmonisches Staatsorchesters Hamburg (Orquèstra filarmonica d'Estat d'Amborg). En 1959, mudèt al pòste de Generalmusikdirektor bavarés al Bayerische Staatsoper (Operà d'Estat de Bavièra), a Munic. Keilberth moriguèt d'un infarctus lo 20 de julhet 1968 sul podium del Nationaltheaters de Munic al moment d'una representacion de Tristan e Isòlda de Richard Wagner, quand Isolde cantava al mièg del segond acte « So stürben wir, um ungetrennt » (Aital amassa moririam) al Teatre Nacional de Munic, exactament al meteis lòc ont Felix Mottl agèt sa crisi cardiaca fatala lo 2 de julhet 1911 en dirigiguent Tristan und Isolde. Fins ara, foguèt lo sol cap d'orquèstra en Bavièra qu'agèt la responsabilitat de doás de las pus grandas orquèstras del país al còp.
La Cauchie
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Joseph Keilberth
Discografia
(Seleccion per òrdre alfabetic de compositors)
La Cauchie
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brégy
Brégy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.uconnect
(acorcha de You Connect, "vos connectatz", nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 28 de julhet de 2016.
La Reunion
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Onós
Onors o Onós (Hounoux en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Onelium (?) en 1212, Onosium en 1223, Onos en 1226, Rector de Honosio en 1311, Villa de Honosio en 1316, Ilounous en 1399-1589, Honos en 1538, Houneux en 1571, Honous en 1594, Hounoux en 1594, Sainct Martin d'Honous en 1639. La prononciacion occitana es Ounóus, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [u'nus]. Ni Dauzat, nimai los Féniés dison pas res d'Onós. Sembla lo plural del mot onor (substantiu femenin), al sens d'un fèu, d'una possession territoriala d'un nòble medieval : « ma onor », ma tèrra, mon fèu, mas possessions, mes las fòrmas ancianas contradison l'ipotèsi.
.ladbrokes
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 29 de julhet de 2016.
Neuwiller
Neuweiler  en alemannisch ( Neuwiller en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
.afamilycompany
(nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 31 de julhet de 2016.
Rasimet
Rasimet (Razimet en francés) es una comuna agenesa situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom es atestat en 1326, en latin, Rezemeto (capella Sancti Johannis de ~). La pronononciacion es [rrazi'met] Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, supausa que lo nom ven deu gascon rasimeta « arrasim de colindre », metut au masculin. Aquera masculinizacion sembla improbabla a B. Boyrie-Fénié, que s'estima mèi causir la solucion de Dauzat e Rostaing, adoptada per Jacques Astor, lo latin racemus, « rasim, arrasim », dab lo sufixe collectiu -etum, dab lo sens de « lòc plantat de vinhas »,. Avant de l'adoptar shens resèrvas, lo legeire poiré aver l'escrupule de s'interrogar sus l'estranha latinizacion de 1326 e sus l'incapacitat de l'escriba a conéisher dens lo nom un mot tan simple com rasim. Poiré alavetz imaginar un *Resemet, tombat posteriorament dens l'atraccion paronimica de rasim (mès lo participi passat es resemut). I a pas de pròvas, mès probable que l'escriba, davant un Rasimet autentic, èra atirat peu vèrbe, adara arcaïc, rezemer/resémer, « rescatar », e enquèra mèi per son derivat rezemedor, « redemptor ».
Villabé
Villabé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Cannomys badius
Cannomys badius es una espècia de rat dels bambós, la sola del genre Cannomys.
Mably (Léger)
Mably es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Villabé
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Puiseux (Ardenas)
Puiseux es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brenouille
Brenouille es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Condé-sur-Ifs
Condé-sur-Ifs es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Origina del nom : del gaulois condate « confluisson » e ivos, « if » o del anthroponyme gaulois Iccius.
La preséncia d'un menhir testifica una aucupacion anciana del luòc.
La nécropole s'estend sus la bordure orientala del scenari en dominant lo marge esquèrre de la vallée del Laizon. Se compausa del sud cap al nòrd d'un primièr monument funéraire sus la municipalitat de Ernes, #qu'a #èsser enregistrat de 1985 a 1990. Sièis d'autras tumuli an #èsser meses a jorn al luòc-ditz la Bruyère-de detlo-Hamel.
L'estudi del luòc revestís un interès scientific considerable, en contribuissent a la coneissença de las comunitats d'agricultors en ocupant aquela part de la plana de Can. Qualques investigacions an encara luòc totes los estius.
Lo territòri es sens dobte ocupat al epòca romaine. En essent situat sus una vallée, topographie escassa en la plana de Can, Condé-sus-Ifs es un luòc privilegiat, l'accès en avent facilitat l'implantacion umana.