cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carl Gustav Jung
Teoria dels tipes psicologics
Gaston Bachelard, dins sos escrichs coma la Psicanalisi del fuòc, desvolopa una teoria de l'imaginction influenciada per la simbolica dels arquetipes. Sos metòdes d'analisi devon fòrça al metòde de la psicologia analitica. Mai, la mitanalisi de Pierre Solié e de Gilbert Durand, autor de ''Estructuras antropologicas de l’imaginari. Introduccion a l’arquetipologia generala'', se fonda sus l'« arquetipologia » de tradicion jungiana. Durand tanben realizèt un òbra d'alarguiment de l'arquetipologia cap al domèni artistic, per exemple dins Bèlas arts e arquetipes: la religion de l'art (1989) en introduccion de que explica que "la filosofia de l'arquetipe es encara senon d'illustrar (...) mas plan de defendre un quart de sègle après la desapareisson de l' "inventor" d'aquesta nocion, Carl Gustav Jung". Lo critica e especialista de la literatura Northrop Frye publica en 1949 Anatomy of Criticismque se referís dirèctament a la teoria dels arquetipes de Jung, que son per el de "modèls tematics o purament literaris, indiferents a las règlas de versemblança". En soma, per el, los mites son "los principis estructurals de la literatura". Lo critica literari Georges Poulet transpausèt los modèls jungians dins l'estudi dels tèxtes e dels univèrs imaginaris.
Influéncia sus la literatura las arts
Los cineastas italians Federico Fellini e quitament George Lucas (mejans lo mitològ american Joseph Campbell) fan partit tanben dels artistas influenciats par la psicologia analitica. Al cinèma, lo realizator e scenarista John Boorman dins Excalibur (1981) s'inspirèt de l'òbra de Jung, subretot dins son analisi de l'arquetipe del Sant Grasal. Lo film de Roberto Faenza, L'alma en jòc (2004) met en scèna Jung e Sabina Spielrein. Tanben, David Cronenberg met en scèna dins son film A Dangerous Method (2011) aqueste ligam e la relacion entre Freud e Jung. Dins Batman Begins (2005), lo psiquiatre Jonathan Crane justifica lo fach que los pacients parlan d'un espavental esglasiant disent qu'aquò correspond a un arquetipe de Jung. Dins Full Metal Jacket (1987) de Stanley Kubrick un dialòg evòca la « dualitat de l'òme », concèpte jungian, per justificar la coabitacion entre un eslogan pacifista e un eslogan guerrièr sus un mèsme casco.
En pintura, l'expressionista Jackson Pollock qu'aviácomençat una terapia jungiana en 1939 deu sa vocacion artistica a aquesta cura. Edward Hopper es tanben influenciat per la pensada de Jung (mas tanben per aquesta de Freud).
Autres obratge utilizats
<references group="F" />
<references group="G" />
<references group="I" />
Guilhèm d'Occam
thumb|300px|Guilhèm d'Occam
Guilhèm d'Occam nasquèt en 1290 a Ockham (Surrey) e moriguèt en 1347 a Munic. Foguèt un filosòf e teologian franciscan anglés. La Glèisa d'Anglatèrra lo faguèt com sant.
Jovença
Entre uèit e tretze ans dintrèt dins l'òrdre franciscan dins un convent de Londres. En 1306 foguèt nomenat sosdiague e en 1310 (quans aviá 20 ans) comencèt la formacion teologica per acabada en 1317 a Oxford, sens aver acabat los corses obtenguèt lo títol de mèstre; per aquò se nomenava Venerabilis Inceptor ("lo venerable principiant"). A partir de 1319 ensenhèt a Oxford e a París, pasmens jamai foguèt nomenat mèstre perque sas doctrinas èran consideradas gaireben ereticas pels membres de la facultat. Es possible que foguèt lo disciple de John Duns Escot, mas es pas segur. En 1321 tornèt al convent franciscan de Londres ont demorèt.
En 1323 Guilhèm d'Occam se presentèt a la reünion del capítol franciscan de la província, que aquel an se faguèt a Bristol, per defendre sas opinions, alara que ja suspectat d'eretgia per qualques uns de sos confraires.
Esquisma amb lo papa
En mai de 1324 foguèt cridat per la curiá papala d'Avinhon per respondre a d'acusacions d'eretgia fachas per un ancian cancelièr d'Oxford (John Lutterel). Demorèt en residéncia susvelhada a Avinhon. Aprèp dos ans lo papa acordèt una senténcia tròp leugièra segon l'opinion de l'acusador e lo papa tornèt estudiar l'afar. Jamai foguèt condemnat. Entrestant, en 1327 l'emperador Loís de Baviera declarèt son poder superior a aquel de papa Joan XXII (lo poder civil superior a l'eclesiastic) e los franciscans esperitals s'enfrontèron al subjècte que lo papa se destornava de sa doctrina de pauretat segon que lo Crist e los apòstols jamai avián possedit res e doncas totas las proprietats devián èsser "en usus". Michele de Cesena, alara major dirigent de l'ordre franciscan, encontrèt Guilhèm d'Occam e aquel aderiguèt al movement esperital franciscan, l'ajudant. Loís de Bavièra e l'antipapa Nicolau V (nomenat pel meteis emperador) s'avisèt que los esperitals poirán èsser bons aliats, los sostenguèt. Lo 26 de mai de 1328, Guilhèm d'Occam, ensemble amb d'autres esperitals e representants imperials fugiguèron d'Avinhon se sentissent menaçats e anèron cap a Pisa, a l'epòca, proprietat de Baviera, ont l'emperador los aculhiguèt e los aparèt. Una legenda ditz qu'Occam se placèt sos sa proteccion disent: (En latin: ). En junh del meteis an Guilhèm d'Occam foguèt excomuniat per aver abandonat Avinhon sens lo permés del papa. En 1329 se n'anèt a Munic amb Loís de Bavièra perque l'emperador capitava pas a contrarotlar los senhors italians del luòc. Guilhèm d'Occam e los franciscans acusèron lo papa d'eretgia. Alara s'afrontèt obertament amb Joan XXII. Aqueste, escriguèt d'òbras criticas contra lo papa e divèrses tractats qu'analisan lo poder civil e l'eclesiastic. En 1334 moriguèt Joan XXII, Guilhèm d'Occam e los franciscans contunhèron de s'afrontar amb son successor Beneset XII. Michele de Cesena moriguèt en 1342 e Guilhèm capitèt los esperitals opausats al papa alara que son predecessor foguèt nomenat vicari. Loís de Bavièra foguèt destituit en 1346 e moriguèt l'an seguent. En 1348 Guilhèm demandèt lo perdon del papa Clemenç VI. Lo papa li exigiguèt una seria de condicions de cambi. Se sap pas se concediguèt. Guilhèm moriguèt a Munic en 1347 victima de la pèsta negra. Tornèt èsser admés dins la glèisa en 1359 pel papa Innocenti VI.
Òbras
Las òbras de Guilhèm d'Occam se pòdon dividir entre filosoficas, teologicas e politicas. Las principalas son: thumb|250px|Veiral de Surrey amb lo fraire anglés.
Doctrina filosofica
Dins lo debat dels Universals adoptèt una posicion nominalista:
Occam prepausa una vertadièra vulgarizacion lingüistica e conceptuala (Rasor d'Occam) de tot aquò qu'es pas clar, coma per exemple, los concèptes metafisics.
Amb diferentas variantas, lo nominalisme d'Occam difusèt dins tota Euròpa, e constituís una interpretacion modèrna que s'afrontèt amb aquela de Tomàs d'Aquin ja anciana.
Torrelara
Torrelara es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Megalosaurus
Megalosaurus (grèc. "lausèrp grand") es un genre de dinosaures teropòdes megalosaurid, que visquèron a de fins del periòde Jurassic, fa aperaquí 150 milions d'ans, al Titonian, en çò qu'es uèi Euròpa e benlèu tanben en America, Asia e Africa. Lo sieu nom se deriva dels mots grècs μεγαλο (megalos, grand) e σαυρος (sauros, lausèrp). Foguèt lo primièr dinosaure descrich. Es lo paleontològ anglés Gideon Mantell que li balhèt son nom binomial en 1827.
Archaeopteryx
Archaeopteryx (grèc "Ala anciana"; archaios = ancian, pteryx = ala o ploma) es un genre d'ausèls (las mai primitivas conegudas), que visquèron al Jurassic (fa aperaquí 155 e 150 milions d'ans, en lo Kimeridgian), en çò qu'es uèi Alemanha.
Descripcion
Mesuravan sonque 35 cm, una talha similara a la d'un còrb, fòrça pichon comparat amb lo reng usual dels dinosaures. Semblava basicament a un dinosaure teropòde, e presentava los traches pròpris d'aqueste grop: una longa coa ossosa, la preséncia d'arpas als dets e de dents en las maissas. Se sap pas amb certitud se podián batre las alas amb fòrça e realizar un vòl complèt, o sonque un vòl planat. Se desconeis la color de las siás plumas. L'ala èra, per esséncia, fòrça similara a la d'un ausèl modèrn, las siás plumas èran extrèmament asimetricas, e las de la coa èran fòrça espessas.
Istòria
Archaeopteryx representan los principales fossils dels jaciments de Solnhofen (Alemanha). Los primièrs se trobèron en 1861 e dempuèi son aparegudas divèrsas trobalhas, dètz en total (fins a 1988), e mai se qualqu'unas d'eles son fòrça incomplètas. Qualqu'uns dels especimèns foguèron inicialament classificats coma teropòdes, fins que s'observèsse la preséncia de plomas. Lo primièr que se trobèt consistís unicament en una ploma e se sap pas amb seguretat s'aperten al meteis genre que lo rèste. D'autres especimèns, coma lo de Berlin, sèrvan encara l'esqueleta gaireben complèt e d'impressions fòrça detalhadas de las plumas de las alas e lo rèste del còs. Se conservèron en de pèiras calcàrias que s'usavan per de placas d'impression. La pèira se depausèt en un estanh caud e conservèt en un grand estat una granda varietat de fossils, apertenent a d'animals coma medusas, vèrmes, de peisses e los pròpris ausèls.
Tórtoles de Esgueva
Tórtoles de Esgueva es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Jacob Zuma
Jacob Zuma (nascut lo 12 d'abril de 1942) es un politician sudafrican que foguèt president de la republica del 9 de mai de 2009 al 14 de febrièr de 2018.
Sortit de l'etnia zolo, autodidacte, es una figura de la luta anti-apartheid, emprisonat durant detz ans a Robben Island, al larg del Cap. Membre de l'aila esquèrra del Congrès Nacional African (ANC), foguèt vice-president de la Republica de 1999 a 2005 e accediguèt al cap de l'ANC en 2007.
En 2009, après la victòria de l'ANC a las eleccions legislativas, foguèt elegit president de la Republica per lo Parlament. succediguèt al president interimari, Kgalema Motlanthe, que venguèt vice-president de la Republica. Jacob Zuma e l'ANC remportèront las eleccions legislativas de 2014 dins un contèxte social, politic e economic delicat, çò que li permiguèt d'èsser reelegit cap de l'Estat per l'Assemblada nacionala.
Cautarés
thumb|left|200px|Vath thumb|left|200px|Tèrmes de Cesar thumb|left|200px|Glèisa de Nosta Dauna thumb|left|200px|Anciana gara ferroviària, uei vienguda gara rotèra
Cautarés o Cauterés (Cauterets en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, ena arribèra de Sent Savin, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Visòs
Visòs (Vizos en francés) qu'ei ua anciana comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. Despuish eth 1èr de gèr de 2017 qu'ei incorporada hens era comuna navèra de Saligòs.
Cautarés
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [kawta'rés] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Caldarez, cap a 1060, 1077-1078, 1094, vallem Caldarensem, en latin, en 1083-1094 e en 1317, in valle Caldarea, en latin, en 1094-1118, de Cautereis, en latin, en 1168, Cautares en 1285, De Cauteresio, en latin, en 1342, De Cautaresio, en latin, en 1379, Cauteres en 1429, Cauterez en 1614, Cauterés en 1790, Cauterez en 1790.
Visòs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Cautarés
Toponimia
Segon Dauzat, Cautarés que vien deth latin caldaria, « estuba », dab eth sufixe -ellum. Segon Negre e R. Aymard, eth nom d'origina de Cautarés èra probablament caldaria, « banhs d'aiga cauda », puish per era vath, que la nommèn *Vallem Caldar-ensem (vath de Caldaria). Qu'ei *caldarensem qui miè a Cautarés.
Visòs
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [bi'zòs] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Visos en 1077-1078, De Bisos ath sègle XII, Bizos en 1285 e 1313, Bizoos en 1313, De Bisossio, en latin, en 1342, Bizos, Bisos en 1429, ''Visos' en 1789'.
Cautarés
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat, enganat peth -ts francés, que supausè eth sufixe -ellum; qu'ei ua error. Eth étime latin qu'ei caldaria, « estuba », qui miè a cautèra en gascon. Qu'i ajustèren eth sufixe adjectivau -ensis (> -és en gascon), eth ensemble qu'èra a l'origina l'adjectiu epitèt de villa o de vallis. Boisgontier que constatava lo t de Cauterets ei absurde, quitament en francés; dens aquera lenga, que caleré escríver Cauterés.
Visòs
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, après Rohlfs, Visòs que vien deth nom latin d'òmi Visus, dab eth sufixe aquitan -ossum. Segon Negre, Visòs que vien deth nom latin d'òmi Vitius, dab eth sufixe aquitan -ossum.
Miquèu Grosclaude qu'accèpta eras ipotèsis precedentas. Avitius, mei frequent que Vitius, qu'ei tanben possible (aferèsis massivas en occitanoromanic per confusion dera iniciau dab era preposicion).
Mandat dau Cèu
Lo mandat dau Cèu es un concèpte politic chinés que permetèt d'afiermar la legitimitat dau poder deis emperaires de China. Imaginat per la dinastia Zhou (1045-256 avC), èra fondat sus l'aprovacion deis accions dei caps savis e vertuós per lo Cèu. Coma leis accions marridas e lei caps corromputs èran condamnats per lo Cèu, lo concèpte evolucionèt pauc a pauc per interpretar lei fenomèns naturas coma de messatgiers dau Cèu. En particular, lei catastròfas naturalas èran percebudas coma de signes de maucontentament, çò que legitimava lei revòutas popularas. Ansin, se lo concèpte es relativament similar a la nocion de monarquia de drech divin, èra possible de retirar lo Mandat dau Cèu a un sobeiran jutjat indigne de son exercici.
Ali Fethi Okyar
Faguèt una carrièra militara e coneguèt Mustafa Kemal Atatürk. Foguèt membre del Comitat Union e Progrès. En 1911 lutèt en Libia e en 1912 als Balcans; aquel meteis an foguèt elegit deputat per pauc de temps. En 1913 demissionèt de l'armada per venir ambaissador a Sòfia (1913-1917).
Canon mitralhaire
thumb|right|[[Veïcul de combat d'infantariá armat d'un canon mitralhaire.]]
Un canon mitralhaire ò canon automatic es una arma automatica d'un calibre egau ò superior a 20 mm. Aparegut au començament dau sègle XX, es vengut una arma importanta dau combat modèrne en causa de seis aplicacions multiplas coma arma principala de mai d'un veïcul de combat d'infantariá, arma segondària d'autrei veïculs blindat, arma utilizada dins lo combat aerian ò per l'ataca d'objectius au sòu, arma de defensa antiaeriana ò coma arma de defensa raprochada de naviris militars.
Torresandino
Torresandino es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Torquat d'Empúries
thumb|Basilica paleocrestiana d'Empúries Torquat d'Empúries (deu latin Torquatus, valent a díser, ) qu'ei un sant legendari de la Hauta Edat Mejana, uei desbrembat e shens culte, venerat en Empordan com ancian avesque d'Empúries.
La vita de Torquat que'ns ei complètament desconeishuda; la lista deus evesques d'Empúries non menciona pas nat sant d'aqueth nom. Que sembla estar gessit d'un desdoblament de Torquat d'Acci.
Airole
Vilatge del rèire país ligur, quilhat sus un puèg que domina la val de Ròia, a de la boca d'aquesta dins la Mar Mediterranèa (a Ventemilha), Airole es a aperaquí  d'Impèria, lo cap luòc provincial.
Thièvres (Sòma)
Thièvres (Somme) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
Lo vilatge a talhat pel limit départementale entre la Soma e lo -Calava, #çò que crèa doas comunas en portant lo meteis nom, amb una sola glèisa en datant de 1876 bastida sul territòri del -Calava.
Se localiza al confluisson del Authie e de la Kilienne.
Le village est coupé par la limite départementale entre la Somme et le Pas-de-Calais, ce qui crée deux communes portant le même nom, avec une seule église datant de 1876 construite sur le territoire du Pas-de-Calais.
Il se localise au confluent de l'Authie et de la Kilienne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Saint-Germain-de-Montgommery
Saint-Germain-de-Montgommery es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tosantos
Tosantos es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Tolobra
Tolobra es un riu costier de Provença d'una longor de 59 quilomètres. Sa fònt se situa a 330 mètres d'altitud sus lo territòri dau vilatge de Venèla e se gita dins la Mar de Bèrra sus lo territòri de Sanch Amàs. A un regime pluviau mediterannèu amb un debit mejan feble de 0,840 m3/s e un bacin versent de 420 km². Es utilizat per l'aigatge dei zònas agricòlas dau nòrd dei Bocas de Ròse e per la produccion d'electricitat.
Tubilla del Agua
Tubilla del Agua es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Paleoindians
Eth Viatge tà America
thumb|right|250px|Rota migratòria del poblament del continent american segon la teoria de Clovís Aguesta migracion encara ei subjecte de recerca e discussion (8). era teoria tradicionau ei qu'er òme migréc tà Beringia a trauers era Siberia der èst hé 40.000 -17.000 annades (5)(10), quan es niveus dera mar eren més baishes pr'amor dera glaciacion deth Quaternari (11). Aguesta gent seguia es manades de Megafauna (adara escandida) a trauers des correders liures de gèu que i auia enter es cadies de montanhes - alavetz de gèu - des Laurentians (12) e era còsta. Un aute camin prepausat - a pè o en batèu ei eth dera cosat peth pacific enquia Sud-America (13). Aguesta dempús deth creishement de nau dera mar siguec totauments esfaçada pera aiga (14).
Es arquològs cren qu'es paleoindians migraren hora de Beringia (Alaska de l'èst) enter hé 40.000 e 16.500 annades (3)(15)(16)(17). Es discussions son encara plan hortes e era soleta causa ena quau son d'acord es recercaires ei er origin d'aguesta migracion - Asia Centrau -. Totun, tanben i a de teories alternatiues que prepausen ua migracion des de Euròpa (19).
Periòdes paleoindians
I a de lòcs en Alaska a on s'an trapat trobalhes diuerses de paleoindians (20)(21)(22). Es prumèrs son ena Colómbia Britanica, er oèst d'Albèrta (Canadà) e Old Crow Flats en eth Yukon (23). Atau, es paleoindians s'espandiren per totes es Ameriques, sustot enes Granes Planures des Estats Units e eth Canadà damb trobalhes des de Naua Escòcia (Canadà) e eth Atlantic enquia Monte Verde, en Chile (24). Atau i auia diuerses variacions regionals més toti heien es utís de peira era madeisha horma. Es sòns estils e progrés son plenaments identificables (22). Aguestes bandes mobils damb enter 20 e 60 membres fromauen familhes (25)(26). Urosament, i auia plan de minjar pendent er ostiu. lacs e arrius eren plans de peish, audèths e mamifers acuatics. Nodes, baies e arraïtzs podien éster trapades en es bòsqui e paluts. Dempús tant de minjar auia d'éster gardat e e vestits hets pr'amor dera arribada der iuern. Pendent aguest, diuersi grops d'òmes se movien d'aciu aquiu tà caçar e trapar minjar fresc e pèths(27).
Es cambis climatics provocaren que plan de comunautats d'òmes e bèsties tanben cambiassen. Diuersi grops se mogueren entà naues honts de minjar (24). Petits grops caçauen e recolhien fruits pendent era prima e er ostiu e dempús es grops se heien encara més petits ena tardor e en iuern. Es familhes se movien cada setmana e heien 360 Km en un an (29)(30). Eth minjar era plan bon e ric en proteines. Es vestits s'utilisauen tanben tà hér tendes damb pèths (31). Se cre que plan d'aguesti paleoindians caçaren megafauna aué escandida (24). I auien mamifers acuatics coma eth vibre gegant, eth bòu mescler e es mastodonts. Eth mamot e eth caribó ancian, enter d'autes (32). Era cultura de Clovis apareishéc entorn ath 11.500 auans dera nosta era (33). No caçauen sonque megafauna (34). caçauen bèsties de terra, d'aiga e recolhien flora ben diuerssa (35).
Es paleoindians sigueren uns caçaires plan eficients e auien plan d'utís. Aguesti enclusauen puntes de lança atau coma microhuelhes utilisades tà talhar e copar. Es puntes de projectil e es martèls son héts en lochs e traslladats a naus lochs (37). Es utís de peira sigueren moguts de Dakota deth Nòrd e es Territòris deth Nòrd-oèst enquia Montana e Wyoming. Es rutes de comèrci an estat trapats tanben en eth interior dera Colómbia Britanica e era costa de Califòrnia (38). Es glacers curbien era mitat nòrd deth continent e comenceren a her-se més petits enter hé 17.500 e 14.500 ans (28). Ena madeisha epoca que i aué un escandiment generau en America de plan de mamifers grani. En Nòrd-America s'escandiren es camels e es shivaus e aguesti non reapareisherien de nau enquiara arribada des descurbidors espanhòls (39)(40).
Enter hé 12.500 e 11.500 ans es caçaires ja guardauen sonque es bufals americans ancians (41) coma hont principau de minjar. Era tradicion més anciana d'aguesta manera de caçar bufals siguec era tradicion aperada de Folsom. Aciu es òmes viatjauen damb es sòns familhes pendent tot er an e tostemp tornauen as madeishi lochs de caça (42). Aciu demorauen quauques jorns, remendauen es utís e preparauen era carn auans de traslatar-se de nau (41). Es paleonindians eran pas molti (43).
Eth periode arcaic
Eth clima cambiec e adara ere plan més caud. Era megafauna ja s'auia escandit (44). Adara es individús cercauen més eth minjar a nivèu locau. Ei atau que trapam ua més grana regionalizacion enes tradicions deth sud-oèst, arctic, Poverty, Dalton e Plano. Adara qu'es caça mens e era economia mixte depen més dera caça més petita, eth peish, era verdura e plantes plantades e recolhides (30)(43). Plan de grops contunhen de caçar granes bèsties més es metodes son més que més sofisticats (28). En es lòcs on s'enterraua trapam diuersi objectes que mos parlen de diferencies socials en quauqui grops (46).
300 px|ES PRUMÈRES SAGETES TRAPADES EN AMERICA
Classament
Es arqueològs confirmen qu'es prumèrs umans en Nòrd-America son d'auans des paleoindians (52). Se cre que ja i auia òmes en eth nòrd deth Yukon hé 32.000 annades (53)(54). Auans se creia qu'es prumèrs umans arribadi a Nòrd-America eren es dera cultura de Clovís, en Nau Mexic. Aciu se traparen plan de puntes Clovís en Blackwater Draw e se ligauen a bèsties deth Pleistocen (55). Adara se domanda qu'eth temps d'era epòca de Clovís siaga revisat. Cactus Hill (56), Meadowcroft Rockshelter (57) e Monte Verde (58) atau coma Carolina deth Sud (59) e Quintana Roo (60)(61)son plan més ancians qu'es de Clovís (62).
Trespaderne
Trespaderne es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Paleoindians
Referències
2.- ^ Liz Sonneborn (January 2007). Chronology of American Indian History. Infobase Publishing. p. 3. ISBN 978-0-8160-6770-1. Retrieved 29 November 2011.
3.- ^ a b c "First Americans Endured 20,000-Year Layover - Jennifer Viegas, Discovery News". Retrieved 2009-11-18. "Archaeological evidence, in fact, recognizes that people started to leave Beringia for the New World around 40,000 years ago, but rapid expansion into North America did not occur until about 15,000 years ago, when the ice had literally broken." page 2
4.- ^ H. Trawick Ward; R. P. Stephen Davis (1999). Time before history: the archaeology of North Carolina. UNC Press Books. p. 2. ISBN 978-0-8078-4780-0. Retrieved 29 November 2011.
5.- ^ "Method and Theory in American Archaeology". Gordon Willey and Philip Phillips. University of Chicago. 1958. Retrieved 2009-11-20.
6.- ^ a b c "Learn about Y-DNA Haplogroup Q" (Verbal tutorial possible). Wendy Tymchuk - Senior Technical Editor. Genebase Systems. 2008. Retrieved 2009-11-21.
7.- ^ Burenhult, Göran (2000). Die ersten Menschen. Weltbild Verlag. ISBN 3-8289-0741-5.
8.- ^ Phillip M. White (2006). American Indian chronology: chronologies of the American mosaic. Greenwood Publishing Group. p. 1. ISBN 978-0-313-33820-5. Retrieved 29 November 2011.
9.- ^ "An mtDNA view of the peopling of the world by Homo sapiens". Cambridge DNA Services. 2007. Retrieved 2011-06-01.
10.- ^ a b Wells, Spencer; Read, Mark (2002). The Journey of Man - A Genetic Odyssey (Digitised online by Google books). Random House. pp. 138–140. ISBN 0-8129-7146-9. Retrieved 2009-11-21.
12.- ^ "The peopling of the Americas: Genetic ancestry influences health". Scientific American. Retrieved 2009-11-17.
13.- ^ Fladmark, K. R. (Jan 1979). "Alternate Migration Corridors for Early Man in North America". American Antiquity 44 (1): 55–69. doi:10.2307/279189. JSTOR 279189.
14.- ^ "68 Responses to "Sea will rise 'to levels of last Ice Age'"". Center for Climate Systems Research, Columbia University. Retrieved 2009-11-17.
15.- ^ "Introduction". Government of Canada. Parks Canada. 2009. Retrieved 2010-01-09. "Canada's oldest known home is a cave in Yukon occupied not 12,000 years ago as at U.S. sites, but at least 20,000 years ago"
16.- ^ "Pleistocene Archaeology of the Old Crow Flats". Vuntut National Park of Canada. 2008. Retrieved 2010-01-10. "However, despite the lack of this conclusive and widespread evidence, there are suggestions of human occupation in the northern Yukon about 24,000 years ago, and hints of the presence of humans in the Old Crow Basin as far back as about 40,000 years ago."
17.- - ^ "Jorney of mankind". Brad Shaw Foundation. Retrieved 2009-11
18.- ^ Bonatto, SL; Salzano, FM (1997). "A single and early migration for the peopling of the Americas supported by mitochondrial DNA sequence data". PNAS 94 (5): 1866–71. doi:10.1073/pnas.94.5.1866. PMC 20009. PMID 9050871.
21.- ^ Bruce Elliott Johansen; Barry Pritzker (2008). Encyclopedia of American Indian history. ABC-CLIO. pp. 451–. ISBN 978-1-85109-817-0. Retrieved 29 November 2011.
22.- ^ "Period 1 (10,000 to 8,000 years ago)". Learners Portal Breton University. 2006. Retrieved 2010-02-05.
23.- ^ Norman Herz; Ervan G. Garrison (1998). Geological methods for archaeology. Oxford University Press. p. 125. ISBN 978-0-19-509024-6. Retrieved 29 November 2011.
24.- ^ a b c Barry Lewis; Robert Jurmain; Lynn Kilgore (10 December 2008). Understanding Humans: Introduction to Physical Anthropology and Archaeology. Cengage Learning. pp. 342–348. ISBN 978-0-495-60474-7. Retrieved 29 November 2011.
25.- ^ David J. Wishart (2004). Encyclopedia of the Great Plains. U of Nebraska Press. p. 589. ISBN 978-0-8032-4787-1. Retrieved 29 November 2011.
26.- ^ Rickey Butch Walker (December 2008). Warrior Mountains Indian Heritage - Teacher's Edition. Heart of Dixie Publishing. p. 34. ISBN 978-1-934610-27-5. Retrieved 29 November 2011.
27.- ^ Dawn Elaine Bastian; Judy K. Mitchell (2004). Handbook of Native American mythology. ABC-CLIO. p. 6. ISBN 978-1-85109-533-9. Retrieved 29 November 2011.
28.- ^ a b c Pielou, E.C. (1991). After the Ice Age : The Return of Life to Glaciated North America (Digitised online by Google books). University Of Chicago Press. ISBN 0-226-66812-6. Retrieved 2009-11-18.
29.- ^ David R. Starbuck (31 May 2006). The archeology of New Hampshire: exploring 10,000 years in the Granite State. UPNE. p. 27. ISBN 978-1-58465-562-6. Retrieved 29 November 2011.
31.- ^ "Alabama Archaeology: Prehistoric Alabama". University of Alabama Press. 1999. Retrieved 2010-04-10.
32.- ^ Breitburg, Emanual; John B. Broster, Arthur L. Reesman, and Richard G. Strearns (1996). "Coats-Hines Site: Tennessee's First Paleoindian Mastodon Association" (PDF). Current Research in the Pleistocene 13: 6–8. Retrieved 2009-11-18.
33.- ^ Catherine Anne Cavanaugh; Michael Payne; Donald Grant Wetherell (2006). Alberta formed, Alberta transformed. University of Alberta. p. 9. ISBN 978-1-55238-194-6. Retrieved 29 November 2011.
34.- ^ McMenamin, M. A. S. (2011). "A recycled small Cumberland-Barnes Palaeoindian biface projectile point from southeastern Connecticut". Bulletin of the Massachusetts Archaeological Society 72 (2): 70–73.
35.- ^ Scott C. Zeman (2002). Chronology of the American West: from 23,000 B.C.E. through the twentieth century. ABC-CLIO. p. 9. ISBN 978-1-57607-207-3. Retrieved 29 November 2011.
37.- ^ Emory Dean Keoke; Kay Marie Porterfield (January 2005). Trade, Transportation, and Warfare. Infobase Publishing. pp. 1–. ISBN 978-0-8160-5395-7. Retrieved 29 November 2011.
38.- ^ a b The Early Upper Paleolithic beyond Western Europe. University of California Press. 2004. pp. 41–66. Retrieved 2009-11-19.
39.- ^ "A brief history of the horse in America: Horse phylogeny and evolution". Ben Singer. Canadian Geographic. 2005. Retrieved 2009-11-18.
40.- ^ Anderson, David G; Sassaman, Kenneth E (1996). The Paleoindian and Early Archaic Southeast (Digitised online by Google books). University of Alabama Press. ISBN 0-8173-0835-0. Retrieved 2009-11-15.
42.- ^ "Folsom Traditions". University of Manitoba, Archaeological Society. 1998. Retrieved 2010-04-10.
43.- ^ "Beginnings to 1500 C.E". Encyclopedia of Canada's Peoples. Retrieved 2009-11-17.
45.- ^ Stuart B. Schwartz, Frank Salomon (1999-12-28). The Cambridge History of the Native Peoples of the Americas (Digitised online by Google books). Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-63075-7. Retrieved 2009-11-17.
46.- ^ Imbrie, J; K.P.Imbrie (1979). Ice Ages: Solving the Mystery. Short Hills NJ: Enslow Publishers. ISBN 0-226-66811-8. |accessdate= requires |url= (help)
47.- ^ Vance T. Holliday (1997). Paleoindian geoarchaeology of the southern High Plains. University of Texas Press. p. 15. ISBN 978-0-292-73114-1. Retrieved 29 November 2011.
Auliac Devath
Auliac Devath (Oléac-Debat en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [awli'yak dé'bat] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Oleag, cap a 1140, De Oleaco, en latin, en 1313 e en 1342, de Olleato Inferiore, en latin, en 1379, Oleac en 1429, Oleac de Bat (mapa de Cassini, ara fin deu sègle XVIII).
Segon Dauzat e Rostaing (après Skok), Auliac que vien deu nom latin d'òmi Olius, dab lo sufixe -acum. Rohlfs que causeish lo nom galloroman Olenus (qui justifica las fòrmas en iatus (-ea). Segon Negre, Auliac que vien deu nom gallic d'òmi Ollecnos o Olluna, dab lo sufixe -acos. R. Aymard que causeish lo nom gallic Ollius o lo nom galloroman (latin ?) Olius.
Miquèu Grosclaude que constata los noms dab -ll- dobla mian a -r- en gascon. Grosclaude qu'accèpta la solucion de Skok, Dauzat e Rostaing (Olius) e de Rohlfs (Olenus), dab lo sufixe acum (en realitat, dens Ollius, lo iòd qu'empacha lo passatge a -r-); Auliac qu'èra ua proprietat antica. Devath : au nòrd d'Auliac Dessús.
Paleoindians
Referències
49.- ^ Wolfgang H. Berger; Elizabeth Noble Shor (25 April 2009). Ocean: reflections on a century of exploration. University of California Press. p. 397. ISBN 978-0-520-24778-9. Retrieved 29 November 2011.
50.- ^ McHugh, Tom; Hobson, Victoria (1979). The Time of the Buffalo. University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-8105-6. Retrieved 2009-11-17.
51.- ^ deFrance, Susan D.; Keefer, David K.; Richardson, James B.; Alvarez, Adan U. (2010). "Late Paleo-Indian Coastal Foragers: Specialized Extractive". Latin American Antiquity (Society for American Archaeology) 12 (4): 413–426. doi:10.2307/972087. JSTOR 972087.
52.- ^ "Alberta History pre 1800 - Jasper Alberta". Jasper Alberta. 2009. Retrieved 2009-11-20.
53.- ^ Bradley, B. and Stanford, D. "The North Atlantic ice-edge corridor: a possible Palaeolithic route to the New World." World Archaeology 34, 2004.
55.- ^ "National Parks Service Southeastern Archaeological Center: The Paleoindian Period". Retrieved 2009-11-17.
56.- ^ "Science News Online: Early New World Settlers Rise in East" (subscriber only content). Science News. 2000. Retrieved 2009-11-17.
57.- ^ "Meadowcroft Rockshelter". National Historic Landmark summary listing. National Park Service. Retrieved 2009-11-17.
58.- ^ "Monte Verde Archaeological Site - UNESCO World Heritage Centre". Retrieved 2009-11-17.
59.- ^ "CNN.com: Man in Americas Earlier Than Thought". 2004-11-18. Retrieved 2009-11-17.
60.- ^ Ignacio Villarreal (2010-08-25). "Mexican Archaeologists Extract 10,000 Year-Old Skeleton from Flooded Cave in Quintana Roo". Artdaily.com. Retrieved 2010-09-17.
61.- ^ "Skull in Underwater Cave May Be Earliest Trace of First Americans - NatGeo News Watch". Blogs.nationalgeographic.com. 2011-02-18. Retrieved 2011-03-03.
62.- ^ "Does skull prove that the first Americans came from Europe?". The University of Texas at Austin - Web Central. Retrieved 2009-11-17.
Bibliografia
º   Jablonski, Nina G (2002). The First Americans: The Pleistocene Colonization of the New World. California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-49-1.
º  Meltzer, David J (2009). First peoples in a new world: colonizing ice age America. University of California, Berkeley. ISBN 0-520-25052-4.
Ligams externes
º Journey of Mankind - Genetic Map - Bradshaw Foundation The Paleoindian Period - United States Department of the Interior, National Park Service
º Alabama Archaeology: Prehistoric Alabama - The University of Alabama, Department of Archaeology
º The Paleoindian Database - The University of Tennessee, Department of Anthropology.
Pinha (Comtat de Niça)
Pinha (Pigna en italian e oficialament) es una comuna del Comtat de Niça, vesina de Saorj. Administrativament, es dins la província d'Impèria e la region de Ligúria de l’estat italian.
Istòria
A la revolucion, Pinha, coma las comunas vesinas del marquesat de Doçaiga, foguèt annexada al departament dels Aups Maritims. De 1793 a 1798, annexèt tanben la comuna vesina del Castèl.
Seguiguèt la destinada del comtat de Niça entrò 1860, quora, amb las comunas del marquesat de Doçaiga, foguèt pas annexada a França.
Rinocèros lanós
Eth rinocèros lanós (Coelodonta antiquitatis) ei una espècia escandida de rinocèros qu'ere comuna per Euròpa tota e eth nòrd d'Asia (1) pendent era epòca deth Pleistocèn e que subervisquec enquia era darrèra glaciacion. Eth genre Coelodonta que vòl díder dent damb horat. Eth rinocèros lanós ere ua bèstia qu'apartenhia ara megafauna deth Pleistocèn.
Evolucion
Coma darrèr membre deth linhatge des rinocèros deth Pleistocèn, eth rinocèros era plan ben adaptat ath sòn entorn. Auia uns grans pòts atau coma plan de pèu tà poder víuer ena estèpa e era tondra que i auia ena ecozona paleartica pendent es glaciacions deth Pleistocèn.
Coma d'autes rinocèros, eth sòn cos qu'era morfologicaments conservador e adaptat, coma es prumèrs rinocèros que i auia en eth tardièr Eocèn. Un estudi de DNA de més de 40.000-70.000 ans plaça eth Rinocèros de Sumatra coma era sua familha més directa (2).
Descripcion
Se sap coma eren peths individús trapats en Siberia atau coma pes pintures en baumes (3). Un rinocèros lanós heia enquia 3-3,8 metres de longada e pesaua enter 2.721 e 3.175 kg (1). Ere enquia dus metres de naut e eth tamanh deth sòn cos ere comparable damb eth rinocèros blanc (4).
Dus banes sus eth cran eren héts de queratina. Era bana més petita enter es uelhs (6). eth sòn pèu qu'era plan long, aurelhes petites, pates cuertes e un cos robust. Es pintures des baumes mos parlen d'ua banda enter es sòns pates més aquò ei pas universal e dubtós.
Era sua forma sonqu'ere coneguda pes pintures des baumes enquia se trapec un especimen ben conservat descurbit en Starunia, Polonha. Aguest, qu'era ua hemelha adulta ei adara en eth Museu d'Istòria Naturau de Cracòvia. Dempús s'an trapat diuersi individús més, eth darrèr en 2007 (7).
Comportament e abitat
Es rinocèros lanósi utilisauen es sues banes tà defendér-se a tà atraire es hemelhes. Pendent era darrera dlaciacion (8), eth mar deth nòrd retrocediguec entath nòrd e eth nivèu dera mar baishec 125 metres. Es rinocèros lanósi demoraren en aguesta terra aperada Doggerland atau coma en eth nòrd europèu damb eth heired e eth desèrt anglés (9).
Era geografia deth sòn territòri creishia o pas segontes es cicles de heired e caud. Van coexistir damb d'autes bèsties dera megafauna coma eth Elasmotherium, que viuia mès ath sud.
En 2011 se discurbiguec eth fossil més ancian de rinocèros lanós en er Imalaia e eth planèr tibetan (3,6 milions d'ans). açò confirma que visquec tanben pendent ua bona e longa epòca cauda ena Tèrra. Se cre que migraren des deth Tibet tath nòrd europèu e asian quan era Edat de Gèu comencec (10). Es hemelhes auien un o dus petits cada neishement. (11).
Dieta
Era controversia a seguit ara dieta e es preferencies de Coelodonta. Se cre que pasturaua e raufinhaua. Eth rebastiment climatic a arremercat que preferiá entorns heireds e shuts coma es dera tundra damb grani ervibòrs enes medeishes. Er analisi deth pollèn mostra èrba de diuerses classes.
Ua recerca sus eth cran, era dintadura e es dents d'un individú plan ben conservat d'Staffordshire rellevec uns musculs e dents qu'aimauen més raufinhar. Es musculs temporal e deth còth mostren qu'eren més horts tà poder mastegar plan d'erba deth terra.
Adara se sap que Coelodonta auia un estomac plan gran tanben. Atau, auia d'extraire es elements rics en cellulòsa e tanben es proteines. aguesta digestion auia besonh de plan de minjar (12).
Escandiment
Eth radiocarbon ditz adara qu'es individús que subervisqueren a aguest escandiment generau, demoraren en Siberia enquia -8000 aC. Totun, se pot pas díder qu'açò ei ua vertat absoluta. Er escandiment coincidish pas damb eth fin dera glaciacion.
Referencies
1.- ^ a b c d "Woolly Rhino (Coelodonta antiquitatis)". International Rhino Foundation. Retrieved October 30, 2011.
2.- ^ Orlando, L.; Leonard, J. A.; Thenot, A. L.; Laudet, V.; Guerin, C.; Hänni, C. (2003). "Ancient DNA analysis reveals woolly rhino evolutionary relationships". Molecular Phylogenetics and Evolution 28 (3): 485–499. doi:10.1016/S1055-7903(03)00023-X. PMID 12927133. edit
3.- ^ "Frozen Fauna of the Mammoth Steppe". ^ Krause, Hans (2011). "HKHPE 07 02". hanskrause.de. Retrieved July 12, 2012.
4.- ^ Haines, Tim; Chambers, Paul (2005). "Coelodonta". The complete guide to prehistoric life (First ed.). Buffalo, N.Y.: Firefly Books. p. 203. ISBN 978-1-55407-181-4. |accessdate= requires |url= (help)
5.- ^ Fortelius, Mikael (1983). "The morphology and paleobiological significance of the horns ofCoelodonta antiquitatis(Mammalia: Rhinocerotidae)". Journal of Vertebrate Paleontology 3 (2): 125–135. doi:10.1080/02724634.1983.10011964. ISSN 0272-4634.
6.- ^ Boeskorov, G. G. (2012). "Some specific morphological and ecological features of the fossil woolly rhinoceros (Coelodonta antiquitatis Blumenbach 1799)". Biology Bulletin 39 (8): 692–707. doi:10.1134/S106235901208002X. edit
7.- ^ Jacobi, Roger M.; Rose, James; MacLeod, Alison; Higham, Thomas F.G. (2009). "Revised radiocarbon ages on woolly rhinoceros (Coelodonta antiquitatis) from western central Scotland: significance for timing the extinction of woolly rhinoceros in Britain and the onset of the LGM in central Scotland". Quaternary Science Reviews 28 (25–26): 2551–2556. doi:10.1016/j.quascirev.2009.08.010. ISSN 02773791.
9.- ^ "Ice Age giants may have evolved in Tibet". CNN. 1 September 2011. Retrieved 2 September 2011.
10.- ^ Walker, Matt (6 December 2012). "Prehistoric rhino reveals secrets". BBC News.
11.- ^ SAS Bulletin, Volume 26, number 3/4, Winter 2003 from the Society for Archaeological Sciences
12.- ^ Diamond, Jared (1997). Guns, Germs and Steel. New York: Vintage. ISBN 0-09-930278-0.
13.- ^ Grayson, D. K.; Meltzer, D. J. (2003). "A requiem for North American overkill". Journal of Archaeological Science 30 (5): 585–593. doi:10.1016/S0305-4403(02)00205-4.
14.- ^ "engraved bone/antler". British Museum.
Bisquèr
Bisquèr (Visker en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [bis'kèr] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : en P. de Bisquers en 1283, Bisquers, en 1285, Petrus de Bisqueriis, en latin, en 1300, De Bisquerrio, Bisquerio, en latin, en 1313, de Visqueriis, en latin, en 1379, Bisquer en 1429, Visquer en 1742-1768, Bisquer en 1760, Visquer (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat e Negre, Bisquèr qu'ei ua varianta masculina deth gascon bisquèra, « bisca, biscalèra, cerimana », deth basco biskar, « esquia, bisca deth teit »,. R. Aymard que precisa eth vilatge qu'ei alongat sus ua cresta.
Miquèu Grosclaude, qu'ei en acòrd dab eras explicacions precedentas. -r finau qu'indica ua finau primitiva -rr. A comparar dab Biscarròssa e Biscarrués (Espanha).
Premier Development League
thumb|right|250px|Leis [[Estats dels Estats Units|Estats americans ambé d'equipas de PDL son en roge clar e lei províncias canadianas ambé d'equipas de PDL son en roge encre.]]
La Premier Development League (PDL) es una liga amatora organizada per leis United Soccer Leagues e qu'òbra ais Estats Units, en Canadà e ai Bermudas. Es la quatrena division dau fotbòl nòrd-american (soccer), darrier la Major League Soccer, l'NASL e la USL Pro.
Si considèra la PDL coma una sòrta de "veirina per lei joves talents" per lei clubs de la Major League Soccer e de l'NASL que recrutan lei melhors jogaires de toei leis equipas que participan per lei lançar dins lo banh de l'elèit american. Maugrat qu'es pas "professionala" en lo sens que la majoritat dei jogaires recevon pas de salari, la PDL es fiera de sa devocion au desvelopament de joves jogaires de fotbòl, afin de lei preparar per sa carriera futura dins lei ligas professionalas en America dau Nòrd o autra part.
Lei sasons en PDL an luec pendent lei mes d'estiu, que la màger part dei jogaires vèn de l'NCAA americana. Lei joves jogaires cèrcan de contuniar de jogar au balon au cors dei vacanças d'estiu, çò que pòdon faire dins la PDL tot en conservant son admissibilitat au collègi. Pasmems leis ans darriers, d'equipas talas que Laredo Heat, New Orleans Jesters, Vancouver Whitecaps Residency, Kitsap Pumas e Hollywood United Hitmen an desvelopat de programas nòus que li dién PDL-Pro, onte leis equipas pòdon engatjar de jogaires que son pagats per sei performàncias.
Davron
Davron es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Brionne
Brionne en normand (Brionne en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Brionne Se situa en la vallée de la Risle, entre Beaumont-lo-Roger e Pont-Audemer.
Brionne se situe dans la vallée de La Risle, entre Beaumont-le-Roger et Pont-Audemer.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La vila existissiá ja a l'epòca gallo-romaine, lo sieu nom a testificat jos la forma Breviodurum (Taula de Peutinger, Itinerari de Antonin), a doncas. Malgrat aiçò, los latinisations medievales confirman pas pas aquela mencion. N'efièch, se tròba : Brionnam 1035 - 1040, Briotna 1051 - 1054, (ecclesiae) Briothnienses.
Las formas medievalas postulent un *Brivoduna > Brioduna > Briothna > Brionne. Lénition gauloise De Brivo- en Brio- (pont), testificat en una inscripcion E lénition francesa /d/ > /th/ > /∅/.
Los produchs de Brivodurum son desparièrs, quant-a-eles : Briare (Brivodurum, Peutinger), Brieulles-sus-Meuse (Briodurum 984), èca.
Montilha seriá una variante de dunum, testificada en Therdonne (Oise).
La ville existait déjà à l'époque gallo-romaine, son nom est attesté sous la forme Breviodurum (Table de Peutinger, Itinéraire d'Antonin), aux donc. Cependant, les latinisations médiévales ne confirment pas cette mention. En effet, on trouve : Brionnam 1035 - 1040, Briotna 1051 - 1054, (ecclesiae) Briothnienses.
Les produits de Brivodurum sont différents, quant-à-eux : Briare (Brivodurum, Peutinger), Brieulles-sur-Meuse (Briodurum 984), etc.
Duna serait une variante de dunum, attestée dans Therdonne (Oise).
Cassanhas (Aude)
Cassanhas  (Cassaignes en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Villa quae dicitur Cassanias, latinizacion de 889, Cassanea, en latin, en 1377, Cassahas, en 1371-1583. La prononciacion es Casságnos (grafia de l'abat Sabarthès), doncas normalament [ka'saɲɔs]. Cassanhas vendriá del collectiu latin cassanea « cassanha » en occitan, derivat de cassanum [del gallés cassanos], « garric, casse ». En realitat, cassanea poiriá èsser una latinizacion d'escriba per un mot gallic *cassaniā, doncas « la cassanha, los garrics, los casses ».
Thory (Sòma)
Thory (Somme) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Biscòs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [bis'kòs] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Biscos  ath sègle e en 1313, de Viscossio, en latin, en 1379, Biscos en 1429.
Segon Dauzat, qui sièc Rohlfs, atau com Negre, Biscòs que vien deth nom latin d'òmi Viscus, dab eth sufixe aquitan -ossum. Segon R. Aymard, eth tèma bisk comun ath basco e ath gascon (= bisca, bisquèra, biscalèra, biscle, cerimana) que correspón a un vilatge pincat.
Segon Miquèu Grosclaude, eras proposicion de Dauzat e de Negre que son foneticament corrèctas, pr'aquò eth tèma basco bisc, « esquia » (dab eth sufixe aquitan -ossum) qu'ei milhor pr'amor deth site.
Cour-sur-Loire
Cour-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa