cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eivissa
Istòria
thumb|Left|200px|Vila vièlha d'Eivissa En 654 ab. C., los fenicians fondèron un pòrt dins aquela illa de l'archipèla de las Balearas, que nomenèron Ibossim, per las necessitats del comèrci del vin, del marbre e del plomb. Aquel nom venguèt Ebusus pels Romans. De Grècs s'installèron tanben a Eivissa, a la meteissa epòca que los fenicians; nomenèron Pityûssai - (cobèrtas de pins) - las illas del sud de l'archipèla, Eivissa e Formentera. Aprèp la casuda de la metropòli feniciana, vencida pels Assirians, Eivissa passèt jos la dependéncia de Cartage, mai granda coloniala feniciana de la Mediterranèa.
Aprèp un periòde de dominacion pels vandals Justinian conqueriguèt las Balearas a la mitat del sègle VI.
Las illas foguèron aprèp envasidas pels musulmans a la fin del sègle VIII. Daissèron qualques traças arquitecturalas uèi vesiblas. L'illa d'Eivisssa designada pels Romans coma Ebusus foguèt nomenada pels arabis jos la forma derivada Yebisah
Aprèp tres sègles de dominacion musulmana pendent que las balearas dependián del califat de Còrdoa puèi de la Taïfa de Denia abans de venir un emirat independent, Eivissa, Formentera e Menòrca foguèron envasidas pel rei de Norvègia Sigurd Ier de Norvègia dich lo crosat a la prima de 1110 sul camin de sa crosada cap a Jerusalèm, aprèp que liberèt Sintra, Lisbona e Alcácer do Sal e las placèron jos la dominacion crestiana.
La reconquista crestiana foguèt aprèp menada per Jaume lo Conquistaire, rei d'Aragon, que s'emparèt de Palma de Malhòrca en 1229 e organizèt la presa d'Eivissa en 1235. En 1343, las illas foguèron unidas a la corona d'Aragon.
Al sègle seguent, alara que Palma de Malhòrca foguèt quasi anantida pels Turcs, la vila d'Eivissa bastiguèt una cencha fortificada. De nombrosas torres de gaita foguèron bastidas per aparar l'archipèla. Jamai foguèron armadas. Foguèron desmilitarizadas a l'entorn del sègle XIX.
Las glèisas foguèron edificadas amb un tipe defensiu per aparar los païsans (glèisa de Santa Eulàlia o de Sant Carles). L'abitat es dispersat e sovent alunhat de las còstas.
En 1715, victoriosa aprèp la Guèrra de Succession d'Espanha, la dinastia dels Borbons s'emparèt de Malhòrca e Eivissa, que foguèron aliadas als Habsborg. La dominacion britanica durèt fins a 1802.
Las Balearas sortiguèron d'un marasme cronic amb l'arribada del torisme, dins los ans 1950. Constituisson una de las 17 comunautats autonòmas espanhòlas instituidas en 1978.
Los ans 1970 lo movement hippie pren la plaça del torisme de massa e Eivissa vegèt un cambi substancial, e foguèt la fin del biais de viure tradicional per la majoritat dels eivissencs. Aquel cambi arribèt amb los ans 1970. E mai, se produguèt un vam migratòri. En pauc temps fòrça gents venguèron del sud d'Espanha e d'Euròpa per viure a Eivissa, fasent que lo eivissencs son actualament minoritaris dins l'illa.
Torisme
thumb|Una plaja d'Eivissa
A la fin del sègle XX e al començament del sègle XXI Eivissa es reputada per sas fèstas d'estiu amb la musica electronica, aprèp èsser estada lo naut luòc de la cultura hippies e underground dels ans 1960 als ans 1980.
Stanley Cohen (neurològ)
Stanley Cohen (n. en 1922) es un neurològ american. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1983, amb Rita Levi-Montalcini per son trabalh sus los factors de creissement.
L'Esperon (Gasconha)
L'Esperon (Lesperon en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [ləsp(ə)'ruŋ]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Amandus de Lesperon aus sègles XI-XII, apud Lespurun, en latin, en 1177, locus de Lespero, en latin, shens data, castrum seu mota de Lespero, en latin, shens data, Esperun en 1242, vicini et convicini de Lesperon et d'Arrahast en 1312, apud Lespero, en latin, medisha data, L'Esperon (mapas deu sègle XVII, shens data e de 1630), Les Perõ (mapa de 1638), Lesperon (mapas de 1647 e de 1651), L'Esperon (mapa deu començament deu sègle XVIII), Lesperon (mapas de 1714 e de 1733).
Dauzat que dona lo sens : l'esperon.
Lo mot francic *sporo que dona lo gascon esperon, qui a un sens topografic de « salhent, sortent ». Qu'ei un mot de l'estrat dialectau que's refereish a un mus, un promontòri.
Lòcs e monuments
thumb|300px|left|La glèisa de Sent Alari.
Cormarç
Cormarç (Colmars en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Cormarç es dins los Aups, dins la zòna dau dialècte vivaroaupenc.
Lo gentilici seriá cormarcenc, -a.
Geografia
thumb|440px|center|Colmars vu de la route du col des Champs avec le fort de Savoie en premier plan
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Sus la rota del caulet dels Camps, la descobèrta d'una pigassa de la edat del bronze testifica de l'aucupacion umana de la vallée a aquela epòca. Qualques cavòts jos tuiles de l'epòca romaine an egalament #èsser de descobèrtas. Lo nom del vilatge installat en l'anautita vallée del Verdon es pas pas cèrt, mas pòt s'agir dels Eguiturii.
Sur la route du col des Champs, la découverte d’une hache de l’âge du bronze atteste de l’occupation humaine de la vallée à cette époque. Quelques tombes sous tuiles de l’époque romaine ont également été découvertes. Le nom du peuple installé dans la haute vallée du Verdon n’est pas certain, mais il peut s’agir des Eguiturii.
La vila foguèt fortificaa per l'arquitècte Vauban amb una encencha e una fortalesa ben conservaa. Se bastiguèc Cormarç pr'amor de sa localizacion estrategica en fàcia dau limit dau Comtat de Niça qu'aperteniá a Savòia-Piemont.
Madinat al-Zahra
La Madinat al-Zahra (« مدينة الزهراء » en arab) èra una ciutat palatina fondada en 936 per leis Omeias d'Espanha durant lo rèine dau califa Abd al-Rahman III (912-961 ). Situada a uech quilomètres de Còrdoa, èra destinada a protegir la cort de l'agitacion de la capitala. Foguèt pilhada e destrucha per una invasion berbèra en 1010, çò qu'entraïnèt son abandon.
A l'ora d'ara, es un site toristic e arqueologic qu'es l'objècte d'un programa important de restauracion.
Magnèsi
Lo magnèsi es un element quimic de simbòl Mg e de numèro atomic 12. Se presenta jos la forma d'un metal blanc brilhant, amb un aspècte pro semblant al de l'argent. Es un dels elements mai abondoses de la planeta, l'ochen dels que se tròba dins la natura, e lo cinquen metal aprèp l'alumini, lo fèrre, lo calci e lo sòdi. A l'encòp representa lo tresen compausant de las sals de l'aiga de mar. Es un dels elements essencials pels èssers umans. Aital lo magnèsi se situa coma l'onzen element mai present en foncion de la massa dins lo còs uman que sos ions son essencials per totas las cellulas vivas.
Ten una densitat de 1,74, valent a dire qu'es la mai febla demest los metals, se n'exceptam lo liti e lo berilli. Fond a 650º C e se volatiliza a 1.120º C.
Fonts de magnèsi dins l'alimentacion
La font primièra de magnèsi per l'alimentacion es pro sovent d'origina cerealièra. Pr'aquò, los produches faches a partir de cerealas integralas ou amb de farina completa pòrtan entre 3 e 5 còps mai d'aqueste element que los produches rafinats (pan blanc, ris blanc polit, ...).
(Las quantitats seguentas correspondon a una porcion de 100 g)
D'autres aliments pòdon provesir de magnèsi: legums verds, sarrasin, las favas, las ametlas e las bananas.
Marcenais
Marcenais ( Marcenais en francés) qu'ei ua comuna de deu departament de Gironda de la region de Novela Aquitània.
Averdoingt
Averdoingt es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Amand-en-Puisaye
Saint-Amand-en-Puisaye es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
La vila a situat sul marge esquèrre de la Vrille. La mitat de la superficie de la municipalitat a constituit de bòsc de roure, sustot pel bòsc de Sant-Fargeau.
La ville est située sur la rive gauche de la Vrille. La moitié de la superficie de la commune est constituée de forêt de chêne, notamment par la forêt de Saint-Fargeau.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La vila #èsser primièrament nomenada Paciolus dempuèi l'Antiquitat, per venir Poiseia en 1147, de contunh Puiseio en 1161, Pulegia en 1218.
De 1314 a 1509, a successivament preses los noms de Posoye, Puiseya, Puisoye, per acabar en 1509 pel appellation #que lududes coneissèm uèi, Puisaye.
De 1314 à 1509, elle a successivement pris les noms de Posoye, Puiseya, Puisoye, pour finir en 1509 par l’appellation que nous lui connaissons aujourd’hui, Puisaye.
Lo Tolonet
Lo Tolonet (Le Tholonet en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Laureano Vallenilla Lanz
Laureano Vallenilla Lanz (10 de novembre de 1870, Barcelona (Veneçuèla) - 16 de novembre de 1936, París) èra un òme politic e un intellectuau veneçolan. Ocupèt la presidéncia dau congrès durant lo periòde de la dictatura de Juan Vicente Gómez.
Partisan de la dictatura instaurada en 1913 per lo generau Juan Vicente Gómez, ne foguèt un defensor important e assaièt de li donar una legitimitat intellectuala ambé lo concèpte de cesarisme democratic. Segon aquela idèa, lei raças umanas èran pas basadas sus la biologia mai sus de construccions socialas e culturalas. Ansin, per Lanz, l'instauracion d'una dictatura èra acceptabla car permetiá de bastir un estat nacion veneçolan e de crear ansin una raça veneçolana pròpria a partir d'una morala pura. Aquelei tèsis foguèron fòrça contestadas. Pasmens, foguèron utilizadas per mai d'un estat autoritari d'America dau Sud per justificar la repression dei partits d'oposicion politics.
Laureano Vallenilla Lanz abandonèt sei cargas politicas après la mòrt de Juan Vicente Gómez en 1935. Moriguèt aperaquí un an pus tard en París d'una infeccion pulmonara. Enterrat en París, son còrs foguèt transferit en Veneçuèla en 1955 durant lo periòde de la dictatura militara dau coronèu Marcos Pérez Jiménez.
Céron
Céron es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Céron Fa partida del Brionnais.
Céron fait partie du Brionnais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mouilly
Mouilly es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Hannogne-Saint-Rémy
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Traduccion genetica
La traduccion es lo segond procès de la sintèsi proteïca (part del procès general de l'expression genica). La traduccion se debana dins lo citoplasma, ont se tròban los ribosòmas. Los ribosòmas son formats d'una sosunitat pichona e d'una granda qu'entornejan l'ARNm. Dins la traduccion, l'ARN messatgièr se descodifica per produsir un polipeptid especific segon las nòrmas especificadas del còde genetic. Es lo procès que convertís una sequéncia d'ARNm en una cadena d'aminoacids per formar una proteïna. Es necessari que la traduccion siá precedida d'un procès de transcripcion. Lo procès de traduccion a quatre fasas: activacion, iniciacion, elongacion e terminacion (entre totes descrivon lo creissement de la cadena d'aminoacids qu'es lo produch de la traduccion). Dins l'activacion, l'aminoacid (AA) corrècte se jonh al ARN de transferiment (ARNt) corrècte. E mai se tecnicament aquò es pas un pas de la traduccion, es necessari per que se produsisca la traduccion. Lo AA se jonh per son grop carboxil amb lo grop idroxil 3' del ARNt mejançant un ligam de tipe estèr. Quand l'ARNt es ligat amb un aminoacid, se ditz qu'es. L'iniciacion supausa que la sosunitat pichona del ribosòma se jonha amb l'extrèm 5' del ARNm amb l'ajuda de factors d'iniciacion (FI), d'autras proteïnas qu'assistisson lo procès. L'elongacion arriba quand lo seguent aminoacil-ARNt (l'ARNt cargat) de la sequéncia se jonh amb lo ribosòma en mai d'amb un GTP e un factor d'elongacion. La terminacion del polipeptid succedís quand la zona A del ribosòma se tròba amb un codon Acabar, que son lo UAA, UAG o UGA. Quand aquò succedís, cap d'ARNt o pòt pas reconéisser, mas lo factor de desliurança pòt reconéisser los codons Acabar e provòca la desliurança de la cadena polipeptidica. La capacitat de desactivar o inibir la traduccion de la biosintèsi de proteïnas s'utiliza en d'antibiotics coma l'anisomicina, la cicloeximida, lo cloranfenicol e la tetraciclina.
Mecanismes basics
L'ARNm pòrta l'informacion genetica codificada en forma de sequéncia de ribonucleotids dempuèi los cromosòmas fins als ribosòmas. Los ribonucleotids son per la maquinariá traductritz en una sequéncia de tripletes de nucleotids diches codons. Cadun d'aquestes tripletes codifica un aminoacid especific. Lo ribosòma e las moleculas d'ARNt tradusisson aqueste còde per produsir de proteïnas. Lo ribosòma es una estructura amb divèrsas sosunitats que conten ARNr e proteïnas. Es la que se montan en el los aminoacids per formar proteïnas. L'ARNt son de pichonas cadenas d'ARN non codificador (de 74-93 nucleotids) que transpòrtan d'aminoacids al ribosòma. Los ARNt an un luòc per anclarse a l'aminoacid, e un luòc dich anticodon. L'anticodon es un triplete d'ARN complementari al triplete d'ARNm que codifica a son aminoacid. L'aminoacil-ARNt sintetasa (un enzim) cataliza lo ligam entre los ARNt especifics e los aminoacids que concòrdan amb sos anticodons. Lo produch d'aquesta reaccion es una molecula d'aminoacil-ARNt. Aquesta aminoacil-ARNt viatja a l'interior del ribosòma, ont los codons d'ARNm s'afrontan amb los anticodons especifics de l'ARNt mejançant l'apariament de basas. S'utilizan après los aminoacids que pòrtan los ARNt per montar una proteïna. L'energia necessària per tradusir las proteïnas es significativa. Per una proteïna que conten n aminoacids, lo nombre de ligams fosfat de nauta energia necessaris per la tradusir es 4n-1. Es tanben lo procès que los ribosòmas utilizan mejançant el la sequéncia de codons de l'ARNm per produsir un polipeptid amb una sequéncia particulara d'aminoacids.
Iniciacion
thumb|right|240px|Lo procès d'iniciacion de la traduccion dins los procariòtas. L'iniciacion de la traduccion dins los procariòtas supausa d'ensamblar los compausants del sistèma de traduccion, que son: las doas sosunitats ribosomalas, l'ARNm a tradusir, lo primièr aminoacil-ARNt (l'ARNt cargat amb lo primièr aminoacid), GTP (coma font d'energia) e de factors d'iniciacion qu'ajudan a ensamblar lo sistèma d'iniciacion. L'iniciacion procariotica es lo resultat de l'associacion de las sosunitats pichona e granda del ribosòma e l'acoplament del primièr aminoacil-ARNt (fmet-ARNt) amb lo codon d'iniciacion mejançant l'aparelhament de basas anticodon-codon.
L'iniciacion de la traduccion comença amb las sosunitats 50s e 30s sens associar. L'IF-1 (factor d'iniciacion 1) bloqueja lo luòc A per assegurar que lo fMet-ARNt se pòt sonque acoplar al luòc P e que cap autre aminoacil-ARNt pòt acoplarse al luòc A pendent l'iniciacion, del temps que l'IF-3 bloqueja lo luòc E e evita que las doas sosunitats s'assòcien. L'IF-2 es una GTPasa pichona que s'assòcia amb lo fmet-ARNt e li ajuda a s'acoplar amb la sosunitat ribosomica pichona. L'ARNr 16s de la sosunitat ribosomica pichona 30S reconeis lo luòc d'acoplament ribosomic del ARNm (la sequéncia Shine-Dalgarno, 5-10 parelhs de basas per davant lo codon d'iniciacion (AUG). La sequéncia Shine-Delgarno se tròba sonque dins los procariòtas). Aquò ajuda a posicionar correctament lo ribosòma envolopa l'ARNm per que lo luòc P siá sobre directament lo codon d'iniciacion AUG. L'IF-3 ajuda a posicionar lo fmet-ARNt en lo luòc P, de sòrta que lo fmet-ARNt interactúa mejançant l'aparelhament de basas amb lo codon d'iniciacion de l'ARNm (AUG). L'iniciacion fenís quand la sosunitat ribosomica granda se jonh al sistèma en provocant lo desacoplament dels factors d'iniciacion. Cal prendre en compte que los procariòtas pòdon distinguir entre un codon normal AUG (que codifica la metionina) e un codon d'iniciacion AUG (que codifica la formilmetionina e indica lo començament d'un nòu procès de traduccion).
Elongacion
L'elongacion de la cadena polipeptidica consistís en l'addicion d'aminoacids a l'extrèm carboxil de la cadena.
L'elongacion comença quand lo fmet-ARNt entra dins lo luòc P, en causant un cambiament de conformacion que dobrís lo luòc A per que lo nòu aminoacil-ARNt s'acople. Lo factor d'elongacion Lo tieu (EF-Lo tieu), una pichona GTPasa, facilita aqueste acoplament. Ara lo luòc P conten lo començament de la cadena peptidica de la proteïna a codificar e lo luòc A a lo seguent aminoacid qu'a de s'apondre a la cadena peptidica. Lo polipeptid creissent qu'es connectat a l'ARNt en lo luòc P se desacopla de l'ARNt e se forma un ligam peptidic entre lo darrièr dels aminoacids del polipeptid e l'aminoacid qu'es acoplat a l'ARNt dins lo luòc A. Aqueste procès, conegut coma formacion del ligam peptidic, es catalizat per un ribozim, la peptidil-transferasa, una activitat intrinseca a l'ARNr 23S de l'unitat ribosomica 50s. En aqueste ponch, lo luòc A a format un nòu peptid, del temps que lo luòc P a un ARNt descargat (ARNt sens aminoacid). Dins la fasa finala de l'elongacion, la translacion, lo ribosòma se mòu 3 nucleotids cap a l'extrèm 3' de l'ARNm. Coma los ARNt son ligats a l'ARNm mejançant l'aparelhament de basas codon-anticodon, los ARNt se mòvon respècte al ribosòma en recebent lo polipeptid nacent del luòc Ad al luòc P e en movent l'ARNt descargat al luòc E de sortida. Aqueste procès es catalizat pel factor d'elongacion G (EF-G).
Lo ribosòma contunha de transladar los codons restants de l'ARNm mentre contunhan de s'acoplar mai aminoacil-ARNt al luòc A, fins que lo ribosòma atenh un codon Acabar en l'ARNm (UAA, UGA o UAG).
Terminacion
La terminacion arriba quand un dels tres codons de terminacion entra dins lo luòc A. Aquestes codons son pas reconeguts per cap d'ARNt. Per contra, son reconeguts per de proteïnas nomenadas factors de desliurança, concrètament la RF-1 (que reconeis los codons Acabar UAA e UAG) o la RF-2 (que reconeis l'UAA e l'UGA). Un tresen factor de desliurança, lo RF3, cataliza la desliurança produsida pel RF-1 e lo RF-2 a la fin del procès de terminacion. Aquestes factors tiran l'idrolisi del ligam estèr de la peptidil-ARNt e la desliurança del ribosòma de la proteïna recentament sintetizada.
Reciclatge
Lo sistèma de post-terminacion format a la fin de la terminacion consistís en l'ARNm amb lo codon de terminacion dins lo luòc A, los ARNt e lo ribosòma. La fasa de reciclatge del ribosòma es responsabla del desmantelament del sistèma ribosomic posterior a la terminacion. Un còp que la proteïna nòva es liberada pendent la terminacion, lo factor de reciclatge del ribosòma e lo factor d'elongacion G (EF-G) se meton en foncionament per liberar l'ARNm e los ARNt dels ribosòmas e desligar los ribosòmas 70s dins las sosunitats 30s e 50s. L'IF-3 ajuda tanben al procès de reciclatge del ribosòma en convertint las sosunitats transitòrias descopladas en sosunitats establas, se ligant amb las sosunitats 30s. Aquò los ribosòmas per de rondas de traduccion posterioras.
Efècte dels antibiotics
I a divèrses antibiotics qu'agisson en interferint dins lo procès de traduccion de las bacterias. Espetan las diferéncias entre los mecanismes de traduccion procariotica e eucariotica per inibir selectivament la sintèsi de proteïnas dins las bacterias sens afectar l'òste. Qualques exemples incluson:
Iniciacion
thumb|right|240px|Lo procès d'iniciacion de la traduccion dins los eucariòtas.
Iniciacion depenenta de caperuza
L'iniciacion de la traduccion supausa l'interaccion de divèrsas proteïnas amb una marca especiala ligada a l'extrèm 5' de las moleculas d'ARNm. Los factors proteïcs s'assòcian a la sosunitat ribosomica pichona. La sosunitat, acompanhada de qualques uns d'aquestes factors proteïcs, se mòu al cors de la cadena d'ARNm cap a son extrèm 3' en cercant lo codon de 'començament' (normalament l'AUG), qu'indica en quin ponch se comença de codificar la proteïna. Après lo ribosòma tradutz la sequéncia qu'i a entre los codons de 'començament' e 'acabar' en una sequéncia d'aminoacids, en se sintetizant una proteïna. Dins los eucariòtas e las archaea, l'aminoacid codificat pel codon d'inici es la metionina. L'ARNt iniciador cargat amb metionina fa partida del sistèma ribosomic, e per aquò totas las proteïnas començan per aqueste aminoacid (levat que l'extirpe una proteasa en qualque pas posterior).
Iniciacion independenta de caperuza
L'exemple melhor estudiat de traduccion independenta de caperuza dins los eucariòtas es lo IRES, lo Luòc Intèrne d'en primièr al Ribosòma. Çò que distinguís la traduccion independenta de caperuza de la dependenta de caperuza es que la primièra a pas besonh que lo ribosòma comence de recórrer l'ARNm dempuèi l'extrèm 5' fins al codon de començament. Los ITAF (IRES trans-acting factor) pòdon plaçar al ribosòma en lo luòc d'inici, en evitant lo besonh de recórrer l'ARNm dempuèi l'extrèm 5' de la region sens tradusir de l'ARNm. Aqueste metòde de traduccion es estat descobèrt recentament, amassa amb son importància en de condicions que requerisson la traduccion d'ARNm especifics malgrat l'estrés cellular o l'incapacitat de tradusir la majoritat dels ARNm. Exemples incluson los factors que respondon a l'apoptòsi.
Canton de Montalban-1
Lo canton de Montalban-1 es una division administrativa de Carcin, venguda dempuèi 2015 sonque circonscripcion electorala, creada en 1973, situada dins l'arrondiment de Montalban, lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. A la refòrma cantonala de 2014, aplicada a las eleccions de 2015, lo canton se conservèt e demorèt limitat a una fraccion (pus granda) de Montalban. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian bas carcinòl.
'''NB. Per de rasons tecnicas, una partida de las informacions de l'Infobox (n° INSEE, populacion) son las de la situacion d'abans 2015. Lo n° actual es 82 06 e la populacion en 2018 es de 19 742 abitants. La superficia e la densitat son pas conegudas.'''
Composicion de 1973 a 2015
thumb|300px|center|Lo canton abans 2015 (i a una error, la partida de la comuna de Montalban es pas representada)
Istòria dels cantons de Montalban
Lo canton de Montalban se creèt en 1790 dins lo districte de Montalban. En 1801, foguèt despartit en canton de Montalban Èst e canton de Montalban Oèst, puèi en cantons de Montalban-1, Montalban-2, Montalban-3 e Montalban-4 pel decret del 13 de julhet de 1973. Pel decret del 27 de febrièr de 1991, s'i ajustèron los cantons de Montalban-5 e Montalban-6 ,.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-273 del 27 de febrièr de 2014, los cantons de Montalban foguèron redusits a tres (Montalban-1, Montalban-2, Montalban-3), ambe de cantons limitats a una fraccion de la vila, sense apondi d'autras comunas.
Istòria del canton de Montalban-1
Entre 1973 e 2015, lo canton compreniá tanben La Mòta e Capdevila e Vilamada. En 1991, lo territòri del canton foguèt cambiat per la comuna de Montalban, mès gardèt Vilamada e La Mòta e Capdevila. En 2015, lo canton foguèt conservat en perdent las comunas exterioras a Montalban, mès ambe un territòri pus grand per çò qu'es de la vila.
Target (Alèir)
Targiac (Target en francés) es una comuna dau Borbonés occitan situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Baons-le-Comte
Baons-le-Comte es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Target (Alèir)
Geografia
Situat al centre géographique de l'Aliar, Target se a gaireben-parièra distància de Molins, Vichèi o encara Montluçon.
Baons-le-Comte
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Target (Alèir)
Geografia
Situé au centre géographique de l'Allier, Target est à quasi-égale distance de Moulins, Vichèi ou encore Montluçon.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
Una villa gallo-romaine i auriá existit a la localizacion de la municipalitat, lo proprietari, un cèrt Targiacus i auriá donat lo sieu nom a la comuna.
La municipalitat possedís un procès-verbal en data del 25 de novembre de 1792 #que menciona que Target èra cap de-luòc d'un costat, #qu'èra de compausadas municipalitats de Vosac, Vernusse, Luros-de-Bobla, Chirac de la Glèisa e Target, siatz 5 comunas.
La Chapelle-Yvon
La Chapelle-Yvon es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Target (Alèir)
Istòria
La commune possède un procès-verbal en date du 25 novembre 1792 qui mentionne que Target était chef-lieu d'un canton, qui était composé des communes de Vosac, Vernusse, Luros-de-Bobla, Chirac de la Glèisa et Target, soit 5 communes.
La Chapelle-Yvon
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bois-Colombes
Bois-Colombes es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Nauts de Sèina e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Gres (omonimia)
Le mot gres designa:
Toponomia
Lavigney
Lavigney es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Bilhi
Bilhi (en francés Billy ) aul es una comuna occitana de Borbonés, situada administrativament dins lo departament d’Alèir e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Istòria
Entre Bilhi e Créchy, aul i a un depaus fossil important qu'aul data d'entre l'Oligocèn e lo Miocèn (aul fa 24 a 23 milions d'annadas).
Aul es un chastiau important de Borbonés.
En 1789 Bilhi aul depend :
Aul es dins lo districte de Cucet, puèi dins l'arrondiment de La Paliça. En 1793, aul es dins lo canton de Sant Gerand dau Puei, mas en 1801 aul deven capluòc de canton.
Toponimia
Bilhi (Billiaci, 1122, Bilhet, 1373 ) aul ven de l'antroponime galloroman Bilius o Billius.
Eraudica
thumb|left|Blason de Bilhi.
Lara Flynn Boyle
Lara Flynn Boyle (nascuda en 1970) es una actritz americana de cinèma.
Le Chêne (Auba)
Geografia
Lo roure es una municipalitat situada en la Alba. L'activitat en dominant es l'agricultura céréalière. Lo vilatge a environat per de grandas culturas a l'excepcion de la part al bòrd del riu, lo alba, #qu'a vorejat d'arbres (àlbers principalament). La vila la mai prèpa es Arcis-sus-Alba, situat a 2 km aperaquí per la rota. La rota principala passa al centre del vilatge e la trauèssa. Lo pòble es relativament plan.
Le chêne est une commune situé dans l'Aube. L'activité dominante est l'agriculture céréalière. Le village est entouré par des de grandes cultures à l’exception de la partie au bord de la rivière, l'aube, qui est bordée d'arbres (peupliers principalement). La ville la plus proche est Arcis-sur-Aube, situé à 2 km environ par la route. La route principale passe au centre du village et le traverse. Le village est relativement plat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chaux
Chaux es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Situat al bòrd del riu La Savoureuse, se tròba a 10 km al nòrd de Belfòrt, capital del departament.
Situat a la vora del riu La Savoureuse, es troba a 10 km al nord de Belfort, capital del departament.
Val
right|400px|thumb|La val de [[Viaur a Jocavièlh (departament de Tarn).]] Una val (var. vau, vath) es una depression alongada de la superfícia terrèstra percorreguda generalament per un cors d'aiga. Las vals se forman per l'accion de l'erosion del riu al fons de la clusa e per la meteorizacion mecanica que li dònan la forma caracteristica en V o triangulara. Una val glaciària, per contra, es pus redonda e sembla una U. Las vals son estadas de luòcs privilegiats pels poblaments umans, pr'amor qu'an d'aiga accessibla e son protegidas per las montanhas que las enròdan. Per aquò lo mot val es present dins fòrça toponims actuals: Vals; Vaubòna, Valclara, Vauclusa, Valescura, Vaufreja, Vathmala, etc.
Saint-Pierre-la-Noaille
Saint-Pierre-la-Noaille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Dampierre (Auba)
Dampierre  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Auba de la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Clar
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Mariano Ospina Pérez
Luis Mariano Ospina Pérez (1891-1976) engenhaire e òme politic, foguèt president de Colómbia entre 1946 e 1950.
Psicodrama
Lo psicodrama (creat a partir del grèc ancian: ψυχη "esperit" e δράμα "drama") es una aisina de desvolopament personal qu'utliza la teatralizacion dramatica al mejan de scenari improvisats. A l'ora d'ara es utilizat en terapia de grop, en terapia familhala o en terapia individuala. Permet la mesa en scèna de neuròsis e d'autres processus psiquics.
Definicion
Segons lo Diccionari Internacional de la psicoanalisi jos la direccion d'Alain de Mijolla, Calmann-Lévy, 2002, se tracta d'un
Origina e istòria
Inventat per Jacob Levy Moreno, psiquiatre e psicològ american d'origina romanés, dins lo ans 1930-1932.
Lo primièr davancièr del psicodrama es lo "teatre espontanèu", que Moreno explorèt dempuèi 1921. Se tracta de la forma mai primitiva de teatre terapeutic. Segons Laurent Schachmann, un dels rares psicoterapeuts a l'utilizar al sègle XXI,. Mas insistís dins l'importància del feedback que lo terapeuta facilita,.
Moreno visquèt longtemps a Viena qu'encontrèt Freud, mas que mai aderiguèt a las tèsis psicoanaliticas. Totjorn reprochèt a Freud d'executar las seunas analisis més sonque dempuèi lo seu burèu, al contrari de que lo quita Moreno prediquèt tota la seuna vida; lo far dins lo mitan ambient a l'entorn del pacient. Pel Dr J.L. Moreno, los mots sufison pas. Freud dich: "Que se passèt? Contatz me." Moreno dich: "Cossí aquò se passèt. Mostratz me." Lo seu metòde, fondamentalament umanista, se desvelopèt dins le monde entièr. L'aspècte tecnic, el, foguèt parcialament utilizats pels psicanalistas dins l'encastre de çò que se nomena «lo psicodrama analitic».
Moreno prepausa de metre en accion la complexitat d'une situacion vertadièra, semifictiva o imaginària puslèu que de ne parlar, e comencèt a desvolopar una teoria de l'èsser uman e de la santat, del desvolopament de la personalitat e de la construccion dels ròtles, una teoria que conten tanben los quita fondaments de las apròchas gropalas, sistemicas e interactivas.
Aquela apròcha pòt èsser utilizada dins mai d'una occasions: terapias de grop, terapias familhalas, mas tanben terapias individualas. Cal notar qu'en psicodrama classic, umanista, las sessilhas individuals an per encastre un pacient, un psicodramatista, alara qu'en psicodrama analitic individual, un grop es constituit pel pacient e los sonhants.
Diferents tipes de psicodrama
Lo tèrme de psicodrama recòbra de tecnicas pron diferentas:
Contescourt
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Villatge del Vermandois situat suls marges de la Soma
Village du Vermandois situé sur les rives de la Somme===Comunas vesinas===
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo villatge a #èsser totalament destruit pendent la primièra guèrra mondiala. Es uèi rebati a costat de l'ancian luòc.
Le village a été totalement détruit pendant la première guerre mondiale. Il est aujourd'hui rebati à côté de l'ancien site.
Bardouville
Bardouville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Moulainville
Moulainville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canton de Montalban-3
Lo canton de Montalban-3 es una division administrativa de Carcin, venguda dempuèi 2015 sonque circonscripcion electorala, creada en 1973, situada dins l'arrondiment de Montalban, lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. A la refòrma cantonala de 2014, aplicada a las eleccions de 2015, lo canton se conservèt e se limitèt a una fraccion (pus granda) de Montalban. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian bas carcinòl.
Lorenzo Batlle y Grau
Lorenzo Cristóbal Manuel Batlle y Grau (Montevideo, 10 d'agost de 1810 - Montevideo, 8 de mai de 1887) foguèt un militar e politician uruguaian. Foguèt president d'Uruguai entre 1868 e 1872.
Canton de Montalban-3
'''NB. Per de rasons tecnicas, una partida de las informacions de l'Infobox (n° INSEE, populacion) son las de la situacion d'abans 2015. Lo n° actual es 82 08 e la populacion en 2018 es de 21 236 abitants. La superficia e la densitat son pas conegudas.'''
Lorenzo Batlle y Grau
Èra filh del comerciant catalan Josep Batlle i Carreó, entrepreneire e de fortuna al Montevideo colonial, originari de Sitges (Garraf). Emigrant politic a Rio de Janeiro quand de la sortida dels espanhòls de Montevideo, las siás proprietats foguèron confiscadas pel govèrn de José Gervasio Artigas, e li foguèron sonque retornadas —e mai se parcialament— quand los portugueses conquistèron la Província Orientala (actualament Uruguai) en 1817.
Lavanda
La lavanda es un aubret dicotiledonèu de la familha dei Lamiacèas e dau genre Lavandula, de flors lo pus sovent mauvas o violetas dispausadas en espigas, coma la majoritat deis espècias, fòrça nolentas; s'utilizan largament dins totei lei brancas de la perfumariá. Vènon subretot sus lei sòus calcaris secs e solelhós, a l'excepcion de L. stoechas, que preferís lei sòus siliciós.
Totei lei lavandas son de plantas mellifèras, fòrça recercadas per leis abelhas.
La lavanda es un dei simbòls de l'agricultura sus lei Planas de Valençòla, onte se fa una gròssa produccion de lavandin e d'espic per l'òli essenciau e lo sabon de Marselha.
Lo lavandin
left|thumb|Lavandiera sus lei [[Planas de Valençòla]] Lavandula intermedia, o lavandin, ibrid naturau entre L. angustifolia (espic) e L. latifolia (badafa). Es la tresena dei lavandas provençalas. Descobèrt un pauc per azard, es cultivat despuei leis annadas 1930. Lo lavandin es uèi l'espècia pus cultivada, que sa flor es mai productritz en òli essenciau que l'espic. Pasmens, son esséncia es de mendre qualitat per l'odor, e s'utiliza dins la perfumariá industriala. S'estima a lei superfícias cultivadas en lavandins.
Origina geografica
Au començament lei lavandas brotavan solament en Provença e dins lo Bacin Mediterranèu, puei la cultura s’es espandida en Euròpa de l’Èst (Bulgaria, Russia, Ucraïna…) e mai en Tasmania o encara en Canadà onte de plants mutats pòdon uei resistir au gèl. Leis espics (Lavandula angustifolia) (lavandas ) vènon a una altitud de 500 a 1700 m sus leis adrechs dei còlas. La qualitat dei lavandas es reputada aumentar amb l’altitud. Pasmens, la badafa (Lavandula latifolia) (dicha tanbèn espiguet o estamós) es recoltada dins lo Bacin Mediterranèu entre 0 e 600 m d’altitud. Lei lavandas dau grop stoechas vènon sus tot l'entorn, especialament en Andalosia e dins lo Sud de Portugau. Lei lavandins (Lavandula intermedia) son lei lavandas pus cultivadas (de 800 à 1000 t d’esséncia per an) e pus espandidas que resistisson mai. Vènon espontaneament dins lo Sud de França. Pasmens s'obsèrva un deperiment dei lavandins Abriau e Sumian que son en via de desaparicion.
Canton de Montalban-3
Composicion de 1991 a 2015
thumb|300px|center|Lo canton entre 1991 e 2015 (i a una error : la partida dins la comuna de Montalban es pas representada)
Istòria dels cantons de Montalban
Lo canton de Montalban se creèt en 1790 dins lo districte de Montalban. En 1801, foguèt despartit en canton de Montalban Èst e canton de Montalban Oèst, puèi en cantons de Montalban-1, Montalban-2, Montalban-3 e Montalban-4 pel decret del 13 de julhet de 1973. Pel decret del 27 de febrièr de 1991, s'i ajustèron los cantons de Montalban-5 e Montalban-6 ,.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-273 del 27 de febrièr de 2014, los cantons de Montalban foguèron redusits a tres (Montalban-1, Montalban-2, Montalban-3), ambe de cantons limitats a una fraccion de la vila, sense apondi d'autras comunas.
Istòria del canton de Montalban-3
Entre 1991 e 2015, lo canton compreniá tanben Leujac (dins lo canton de Montalban-2 entre 1973 e 1991). En 2015, lo canton foguèt conservat en perdent Leujac, mès ambe un territòri pus grand per çò qu'es de la vila.
Marcha Prima
Marchaprima (Marcheprime en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, administrada peu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Taxat-Senat
Taçat e Senac (en francés: Taxat-Senat) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Tacat, 1327 (à lire * Taçat); Taxiacus , 1422 ( PB 35 , 91 ) ; = NP gaul. Tascius ( GPN 264 ) + - acos. 3276 . E. Negre Absorbèt Senat.
Lo Lui
Lo Lui (Le Leuy en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [lu'lyj]. Las fòrmas ancianas que son ripe Luvii, en latin, en 1074, Le Luy (mapa de 1638), Lou Lui (mapa de 1714), Louluy (mapa de 1733).
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'explica lo Lui qu'ei format de la jonccion deu Lui de França e deu Lui de Bearn, coneishut peus seus aigats, los vilatges que's placen suus costalats. Negre explica Lui peu gascon deluvi : (arriu) delu(b)i > (arriu) de Lu(b)i.
Onglières
Onglières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Setmana Tragica (Argentina)
La setmana acomencèt amb una manifestacion dins la capitala d'obriers revendicant la jornada d'uech oras. La polícia de Buenos Aires tirèt sus lo cortegi e tuèt quatre personas entraïnant una grèva generala. Lei funeralhas dei victimas entraïnèron de combats entre obriers e policiers. S'acabèron per la mòrt d'un cinquantenau de personas e la grèva prenguèt un aspèct insureccionau dins tot lo país. Lo president Hipólito Yrigoyen ordonèt alora a l'armada de reprimir lo movement. Aquò entraïnèt de pogroms còntra la comunautat jusieva de Buenos Aires car lei jusieus argentins, sovent d'origina russa, foguèron assimilats a de militants revolucionaris. Lo 16, la grèva èra rompuda e la repression aviá causat 700 mòrts e plusors miliers de bleçats.
Haraucourt (Ardenas)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Libercourt
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Geografia
Ciutat de l'ex conca minaire situada al sud de l'airal metropolitan lilloise, Libercourt se situa al caireforc dels grands aisses europèus. Situada a 2 oras de Brusselles, 2 oras de París e 3 oras de Londres, possedís lo sieu échangeur d'accès e una granda façada autoroutière l'A DESSÚS1. La siá estacion TER, pol d'escambi màger regional, e la siá linha Lille/París/Lens/#Dotar drainent a longitud d'an dels milièrs de passatgièrs.
Ville de l’ex bassin minier située au sud de l’aire métropolitaine lilloise, Libercourt se situe à la croisée des grands axes européens. Située à 2 heures de Bruxelles, 2 heures de Paris et 3 heures de Londres, elle possède son échangeur d’accès et une grande façade autoroutière sur l’A1. Sa gare TER, pôle d’échange majeur régional, et sa ligne Lille/Paris/Lens/Douai drainent à longueur d’année des milliers de passagers.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Le 4 avril 1963, l'éboulement d'un terril provoque la mort par ensevelissement de 4 personnes.
Joux-la-Ville
Joux-la-Ville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Geografia
Joux-La-Vila ocupa
Dempuèi Vermenton, la rota manlèva lo  Val-de-Sacy( #qu'es lo fons de la vallée). De cada costat desbocan de pichons vallons shuts fòrça déboisés. Sòla lo bòsc de Hervaux e
Joux-La-Vila es alimenté per una fontaine #que pas tarit jamai e de nombrosas fonts : las pendentas pierreuses en formant una sòrta de circ a l'entorn del pòble
La superficie de la municipalitat es de 4 379 ectaras.
De nombroses caserius : Couchenoire, Fontemois, Merry-los-Joux, Oudun, La Plaça-a las-Lausetas, Pourly, Lo Potz de Edme, lo Val-de-Mâlon, lo Pichon-Val-de-la-Nef, lo Grand-Val-de-la-Nef.
Joux-la-Ville occupe
Depuis Vermenton, la route emprunte le  Val-de-Sacy( qui est le fond de la vallée). De chaque côté aboutissent de petits vallons secs très déboisés. Seule la forêt d'Hervaux et
Joux-La-Ville est alimenté par une fontaine qui ne tarit jamais et de nombreuses sources : les pentes pierreuses formant une sorte de cirque autour du village
La superficie de la commune est de 4 379 hectares.
De nombreux hameaux : Couchenoire, Fontemois, Merry-les-Joux, Oudun, La Poste-aux-Alouettes, Pourly, Le Puits d'Edme, le Val-de-Mâlon, le Petit-Val-de-la-Nef, le Grand-Val-de-la-Nef.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Germain-du-Seudre
Saint-Germain-du-Seudre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Joux-la-Ville
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, que citan una atestacion de 1104, Jugae, Joux-la-Ville ven d'un nom latin jugum, "cima de montanha". Cal çaquelà notar que los autors, per l'article Jours, a la meteissa pagina 370, avisan d'una confusion frequenta dels escribas entre lo gallés jūris, "puèg boscós" e lo latin jugum. Ara, lo vilatge es situat dins una depression, çò que, de segur, permet pas de causir ambe certanetat.
Saint-Germain-du-Seudre
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Joux-la-Ville
Istòria
La preséncia de nombrosas condecores ancianas e de las rèstas de bastiments litigen en favor d'un abitat ancian. Las rèstas d'una villa gallo-romaine se tròban al luòc-dich  Las Bouchies
Saint-Germain-du-Seudre
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Joux-la-Ville
Istòria
Lo vilatge de Joux-la-Vila a citat en 1104 jol nom de Jugae o Jugum. Lo vilatge èra antany dividit en doas parts : Joux-lo-Châtel en levant del comtat de Nogueres, e Joux-la-Vila en dependent d'aquel de Aussèrra. La primièra appellation vendriá segon Courtépée de las.
Corbeny
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Joux-la-Ville
Istòria
Lo ermitage de Fontemoy (Fons Humidus o Fontismus) i i aguèt fondat en 1097 : la comunitat #que s'i #desvolopar #adoptar la nòrma cistercienpas e s'establís en 1134 a Reigny, suls bòrds de la Curació. La distincion #aperténer a la abbaye de Reigny fins a la Revolucion.
La glèisa sembla datar de la fin del sègle e i aviá environat del cementèri.
Le village de Joux-la-Ville est cité en 1104 sous le nom de Jugae ou Jugum. Le village était autrefois divisé en deux parties : Joux-le-Châtel relevant du comté de Noyers, et Joux-la-Ville dépendant de celui d'Auxerre. La première appellation viendrait selon Courtépée des.
L'ermitage de Fontemoy (Fons Humidus ou Fontismus) y fut fondé en 1097 : la communauté qui s'y développa adopta la règle cistercienne et s'établit en 1134 à Reigny, sur les bords de la Cure. La seigneurie appartint à l'abbaye de Reigny jusqu'à la Révolution.
Joux-la-Ville fut entouré de fortifications en 1522. La muraille démolie a servi à de nouvelles constructions.
La glèisa semble dater de la fin du siècle et était entourée du cimetière.
Nòtas
<references group=N/>
Sant'Antonino
Geografia
Sant' Antonino a situat a la cœur de la Balagne, plantat a 500 m d'altitud, sus un piton granitique près de L'Isla-Rousse e de Calvi entre mar e montanha. Lo vilatge domina la plana de Aregno d'un costat, una part d'aquela del Reginu de l'autre. Autentic nin d'agla, a compausat de 75 sojorns aperaquí, soudées las unas als autres, e #que se enrotllen a l'entorn d'un piton granitique en formant un embryon de labyrinthe de melhor resistir a l'eventual envahisseur.
De per la siá posicion, se sona #qu'es visibla de tota marcha en Balagne.
Sant' Antonino est situé au cœur de la Balagne, planté à 500 m d'altitude, sur un piton granitique à proximité de L'Île-Rousse et de Calvi entre mer et montagne. Le village domine la plaine d'Aregno d'un côté, une partie de celle du Reginu de l'autre. Véritable nid d'aigle, il est composé de 75 demeures environ, soudées les unes aux autres, et qui s'enroulent autour d'un piton granitique formant un embryon de labyrinthe pour mieux résister à l'éventuel envahisseur.
De par sa position, on dit qu'il est visible de toute part en Balagne.
Istòria
Vilatge del, fondat per Ugo Colonna. Lo sieu establiment a la reünion del tuc permetiá dempuèi i refugiar e dempuèi i defendre al moment de las invasions Mauresques. Se qualqu'uns comparan la siá arquitectura a un nin d'agla, es ne fa mai lèu un escargot perque los ostals se son bastits ne de ondas descendents.
La siá glèisa i aguèt bastit al. Per endavant, los abitants davalavan a la capèla de Cateri per i celebrar los mestièrs. Longtemps aquela capèla a #èsser un ponch de discordi entre aqueles dos pòbles.
Village du, fondé par Ugo Colonna. Son établissement au sommet de la colline permettait de s'y réfugier et de s'y défendre au moment des invasions Mauresques. Si certains comparent son architecture à un nid d'aigle, c'est en fait plutôt un escargot car les maisons se sont construites en vagues descendantes.
Juan Germán Roscio
Juan Germán Roscio (27 de mai de 1763, San José de Tiznados - 10 de març de 1821, Cúcuta) èra un òme politic e un jurista veneçolan d'origina italiana. Ministre deis Afaires Estrangiers de Veneçuèla en 1810-1811, foguèt un deis autors principaus de la declaracion d'independéncia dau país e de la constitucion de 1811. En 1820, Simón Bolívar li fisèt la vice-presidéncia de la Granda Colómbia e voliá tanben lo nomar a la tèsta dau Congrès. Pasmens, Juan Germán Roscio moriguèt avans aquela nominacion.