cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sistèma general armonizat de classificacion e d'etiquetatge dels produchs quimics
Categorias
Lo sistèma general armonizat destria los produchs en « classas de dangièr » (natura del dangièr). Aquel pòt èsser un dangièr fisic, un dangièr per la santat o per l'environament. Aquela classa de dangièr pòt èsser d'esperela destriada en « categorias de dangièr ».
I a 27 classas de dangièr (28 quand se destria las doas classas de dangièr per l'environament) :
Calendièr d'aplicacion
Complementarà la reglementacion REACH sus l'enregistrament, l'evaluacion e l'autorisacion dels produchs quimics (CE 1907/2006).
Pictogramas de dangièrs
Dangièrs fisics (SGH01 a SGH05), per la santat (SGH05 a SGH08) e per l'environament (SGH09), utilizat per la reglementacion europèa CLP per la seguretat.
Vòdka
La vòdka (var. vodcà, vòdca) es un beure alcoolisat incolòr de 32 a 97° (generalament 40°). Es originària de Polonha ò de Russia onte lo tèrme vòdka apareguèt dins lo corrent dau sègle XV. Es un aigardent de tartiflas ò de cerealas (blat, séguel...) mai certanei produccions pòdon utilizar d'autrei matèrias premieras (bleda-raba...). Es venguda l'alcòl nacionau d'unei país d'Euròpa Orientala e d'Escandinàvia (Polonha, Russia, Ucraïna, Finlàndia...) e es fòrça frequent ambé 4,000 a 5,000 marcas comercialas diferentas. En 2005, èra ansin lo premier alcòl comsumat dins lo mond.
Sistèma general armonizat de classificacion e d'etiquetatge dels produchs quimics
Mencions de dangièr
L'abreviacion « H » ven de l'anglés hazard (dangièr).
Brandy
Un brandy es un aigardent produch a partir de la destillacion de vin. Pòu tanben èstre produch a partir d'un beure fermentat a partir d'un autre fruch que lo rasim. Pasmens, dins aqueu cas, son nom es una associacion entre lo nom d'aqueu fruch e lo tèrme brandy. Per exemple, l'alcòl anglés Cherry brandy designa un brandy obtengut a partir d'un beure fermentat de cerieisa.
Contreras
Contreras es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Béhuard
Béhuard es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Colbertisme
Lo colbertisme es une doctrina economicopolitica del sègle XVII, elaborada aprèp la mòrt de Jean-Baptiste Colbert, contrarotlaire general de las finanças de Loís XIV. Lo colbertisme es una mena du mercantilisme, e es mai un ensemble de praticas economicas qu’una vertadièra escòla de pensada economica. Lo colbertisme se resumava dins una frasa fòrça simple, (Aquo significa que se cal importar çò mens possible e exportar çò mai possible.)
Béhuard
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Colbertisme
Coma corrent de pensada economica, es concurrenciada al sègle XVIII pel fisiocratisme, qu'es une reaccion facia al colbertisme, puèi pel liberalisme economic.
Principalas caracteristicas
Le colbertisme es una mena francesa de la teoria economica del mercantilisme que las principalas caracteristicas son:
Colbert transforma la logica mercantilista d’acumulacion dels metals precioses dins una organizacion pimpilhosa de l’Estat que ven un vector de poténcia e de grandor pel país e son monarca.
Los sostens balhats a l’industria francesa (que las famosas manufacturas) per l'Estat son pas concebuts per durar totjorn: l’objectiu es que las entrepresas aquièran un saber far e una grandor sufisente (que mena a d'economias d'escala) que lor permetran de venir competitivas amb las principalas concurrentas de l'epòca, anglesas e olandesas.
Condado de Treviño
left|thumb|320px|Vista de la vila de Treviño left|thumb|320px|Comuna Condado de Treviño (espanhòu), Trebiñuko Konderria (basco), qu'ei ua comuna geograficament alabesa apartienent a la província de Burgos e a la comunautat autonòma de Castelha e Leon. Que forma dab La Puebla de Arganzón ua enclava en Alaba.
Stegosaurus
Stegosaurus (gr. "reptil amb tet") es un genre de dinosaures tireofòr stegosaurid, que visquèron a de fins del periòde Jurassic, fa aperaquí 156 e 144 milions d'ans, en lo Kimeridgian e lo Titonian, en çò qu'es uèi America del Nòrd e Euròpa. A causa de las siás distintives espines de la coa e plaques, Stegosaurus es òm dels mai reconeguts dinosaures, amassa amb Tyrannosaurus, Triceratòps, Velociraptor e Apatosaurus.
Stegosaurus aviá una distintiva e inusual postura, amb un lomo fòrtament arqueade, los membres anteriors cuertes, la cap près del solèr e la coa rígida sostenuda en l'aire. Lo sieu arsenal de placas e de púas es estat lo tèma de fòrça especulacion.
Montbasin
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : castellum et villam de Monbasen en 1113, del castel de Monbazenc en 1113, Montbazen en 1114, castro de Montebaseno (varianta : Montabaseno) en 1121, ecclesiam... de Montebaseno en 1144, ad Monbasen (varianta : Monbase) en 1166, ecclesie S. Petri de Montebaseno, castrum Montisbaseni en 1181, apud Montembasencum en 1186, e'l castel de Monbazenc en 1187, in castro Montis Basiaci en 1198, de Montebasenco, sense data [sègle XII ?], castro de Montebazenco en 1226, de Montebasenquo en 1272, prior de Montebazenco en 1392, Monbazenc en 1435, Montbazenc, 1526 de Montebazenco en 1529, 1550, S. Petri de Montebasenco en 1536, Monbasin en 1613, Montazin en 1622, Monbazenc en 1626, Montbazenc en 1643, Montbasens en 1668-69, l'eglise et chateau de Montbazin en 1740-60, Montbazin en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat e Rostaing, Montbasin ven del latin mons e del nom germanic d'òme Bado, amb lo sufixe germanic -ing, puslèu que del nom germanic d'òme Badin ; segon Hamlin, Montbasin ven de Mont e del nom germanic d'òme Basinus o Basenus; un -c final adventici s'i ajustèt pendent l'Edat Mejana.
Brestot
Brestot en normand (Brestot en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Triceratòps
Triceratòps es un genre de dinosaures ceratopsian ceratopsid, que visquèron a la fin del periòde cretacèu, fa aperaquí 68 e 65 milions d'ans, al Maastrichtian, en çò qu'es uèi America del Nòrd.
Aviá una granda plataforma craniana posteriora e un còs massiu sostengut per quatre patas fòrtas, amb una semblança cèrta amb lo rinocèros modèrne, lo Triceratòps es un dels dinosaures pus coneguts.
Diplodòcus
Lo Diplodòcus "Dobla biga") es un genre de dinosaures sauropòdes diplodocids, que visquèron a la fin del periòde Jurassic, fa aperaquí 150 a 147 milions d'ans, als Kimeridgian e Titonian, en çò qu'es uèi America del Nòrd.
Lo Diplodòcus es un dels dinosaures pus comuns de la part superiora de la Formacion Morrison, una sequéncia de sediments marins e alluvionaris depausats a l'entorn de 150 a 147 milions d'ans enrè.
Lo Diplodòcus es entre los dinosaures mai facilament identificables, amb la siá forma classica, còl e coa longa e quatre patas robustas. Pendent fòrça ans, èra lo dinosaure mai long conegut. Sa talha granda pòt aver constituit un empachament als predadors Allosaurus e Ceratosaurus que de rèstes se son trobats dins las meteisses estratas, çò que suggerís que coexistiguèron amb lo Diplodòcus.
Eschen
La comuna comprend las localitats d’Eschen e Nendeln, e l'exclava de Rheinau e Tentscha. La comunicacion oficiala municipala utiliza lo nom d’Eschen e Nendeln.
Coruña del Conde
Coruña del Conde es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Beure destillat
Un beure destillat es un beure alcolizat obtengut après destillacion e, de còps, d'autrei procès coma la maceracion ò l'infusion. Son devesits entre dos categorias principalas que lei beures destillats simples, sovent dichs aigardent, que son gòst vèn dirèctament dau procès de destillacion (vòdka, conhac, whisky...) e lei beures destillats compausats que son gòst vèn de substància vegetalas (sucre, aròma...) mescladas amb un alcòl neutre ò un aigardent. Apareguèron en Euròpa dins lo corrent dau sègle XIV après l'aparicion de l'alambic.
Cardiologia
La cardiologia es la branca de la medecina qu'estúdia lei malautiás e lei trebles dau còr e de certanei partidas dau sistèma circulatòri. Lei mètges especializats dins aqueu domeni son dichs « cardiològs ». En despiech dei liames entre lo còr e lo sang, aquela disciplina s'interèssa pas a l'ematologia e ai patologias susceptiblas de tocar lo sang.
Cucçac de Cabardés
Cucçac de Cabardés (Cuxac-Cabardès en francés) es una comuna lengadociana de Cabardés, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
<mapframe zoom=12 latitude=43.40 longitude=2.28 height=600 width=800 align=center text="Comunas a l'entorn de Cucçac" > [{ "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q1086439",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}]
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Cellula S. Ceciliae... super fluviam Durannum en 828, Villa quae vocatur Sancta Cecilia en 950, Ecclesia S. Ceciliae de Cucciaco en 1249, Cutsiachum en 1289, Crucciacum en 1319, Rector de Cutciaco en 1347, Cucsiacum en 1377, Cucsac en 1410, Cuzac en 1718, Cuxac en 1781. La prononciacion occitana es Cutsác, dins la grafia de l'abat Sabarthès, donc [kyt'sak]. Las fòrmas ancianas de Cucçac d'Aude, nom semblable, son Cugciacum, en 959, Cuguciacus, en 990, Cucuciacus, en 992. Cucçac vendriá d'un nom d'òme galloroman (gallic, d'origina gallica) *Cucucius (Albèrt Dauzat), en gallic *Cuccucios (Xavier Delamarre), ambe'u sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallic -ācon. *Cuccucios es pas atestat, mas Cucius, Cucus, o son,. Cucçac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre '*Cucucius / *Cuccucios''.
Istòria
Santa Ceselha de Dura (828), venguèt aprèp Vila de Santa Ceselha (950), puèi Santa Ceselha de Cucciaco (1249), abans de prendre son nom actuel. Cucçac visquèt son epòca de mai trebolum pendent las guèrras de religion (de 1563 a 1595), que foguèt presa quora pels uganauds venguts de Tarn, quora per las tropas reialas.
Lo castèl feudal, un dels mai fòrts barris del mont, èra edificat a l'entorn de la plaça e foguèt desrocat jol règne de Loís XIV de França, en 1711; uèi sola demòra una torre pichona.
La glèisa de Santa Ceselha, edifici gotic, coneguèt divèrsas transformacions dins los sègles.
La Manufactura Reiala de la Bonda foguèt creada jos Colbert e fabricava los Draps de la Montanha.
La fabrica de Bertranda (uèi collègi public) èra d'en primièr una molina de grans, transformada en 1746 en manufactura de papièr e de carton. Una empresa de filatura continuèt de foncionar un pauc aprèp la fin de la Granda Guèrra.
Saké
Lo saké (var. saqué) es un beure alcolizat de 14 a 17° originària de Japon e producha a partir de fermentacions repetidas de ris.
Liquor
Una liquor es un beure destillat de 15 a 55° amb una concentracion minimala de 100 gramas de sucre per litre obtenguda a partir de l'aromatizacion d'un alcòl destillat d'origina agricòla. La quantitat de sucre necessària es obtenguda per ajust e l'aromatizacion se fa generalament per maceracion ò per infusion. Apareguèron en Itàlia au sègle XIII.
Pèira de Rök
thumb|right|Tète runic escrich sus la [[pèira de Rök en Suècia.]]
Buchelay
Buchelay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Pèira de Rök
La Pèira de Rök es una pèira runica situada en Suècia. Escricha au sègle IX, foguèt descubèrta au sègle XIX dins la muralha d'una glèisa. Es generalament considerat coma lo premier tèxte de la literatura suedesa.
Buchelay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Covarrubias
Covarrubias es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Max von Sydow
Max Carl Adolf von Sydow (n. 10 d'abril de 1929 a Lund - 2020) es un actor de cinèma suedés. A collaborat amb lo director de cinèma Ingmar Bergman en una dotzena de pelliculas, e a trabalhat en produccions en divèrses idiòmas.
Foguèt nomenat al Oscar al melhor actor per lo sieu ròtle a Pelle Erobreren.
Gin
Lo gin es un beure alcolizat obtengut per la rectificacion ambé de bagas de genebrier d'un alcòl eissit de la fermentacion de cerealas (séguel, òrdi, gròs blat...).
Cubillo del Campo
Cubillo del Campo es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Linha Hindenburg
La linha Hindenburg es una linha fortificada alemanda construcha sus lo frònt de l'Oèst en 1916 e 1917. D'una longor de 160 km, anava de Lens a Soissons e èra constituïda de tres linhas de trencadas. La prefondor dau dispositiu èra de 10 km e leis Alemands avián chausit de posicions autas per ne'n facilitar la defensa. Considerat coma inexpugnabla, aquela linha arrestèt leis ofensivas francesas durant la Batalha dau Camin dei Damas en abriu e mai de 1917. Pasmens, èra mau adaptada au desvolopament de l'artilhariá mobila e dei carris. Ansin, durant l'Ofensiva dei Cent Jorns, leis Aliats passèron sei defensas dins plusors sectors e leis Alemands foguèron obligats de l'abandonar.
Advèrbi
L'advèrbi es un element que se restaca a un aute element de la frasa (vèrbe, adjectiu, aute advèrbi, preposicion, etc.) e que lo modifica. En occitan, es invariable mès dens autes lengas, existeish d'advèrbis afixables (ex : lengas eslavas). L'advèrbi es un element facultatiu de la frasa e generaument nat element ne depend d'eth. Es tanben generaument ua categoria eteroclita.
Los tipes d'advèrbi
En occitan, los advèrbis pòden tanben foncionar coma pronoms indefinits (hèra), coma elements d'un determinant complèxe (chic de...), com elements de ligason (alavetz, puish, totun...). Los advèrbis occitans an mei d'ua origina :
Las locucions adverbiaus
Au ras deus advèrbis, existeishen un sarròt de locucions adverbiaus hargadas en partir de dus o mantuns elements gramaticaus. Las locucions adverbiaus presentan las medishas caracteristicas de foncionament que los advèrbis :
Autes formacions existeishen mès ne son pas corrents : adjectiu + advèrbi (bèthlèu...), advèrbi + nom (uei lo dia...), preposicion + nom (pr'aquò...), nom (briga...), etc.
Vermouth
Lo vermouth es un aperitiu de 16 a 18° a basa de vin blanc obtenguda per addicion de sucre ò de mistèla (mescla de most de rasim e d'alcòl) a un alcòl neutre e aromatizat amb una infusion de plantas aromaticas.
Advèrbi
Lo foncionament deus advèrbis
L'advèrbi pòt foncionar com complement circonstanciau. Si lo vèrbe es a un temps compausat, l'advèrbi emplegat atau se hica après lo participi passat (ex : l'avi encontrar ger).
L'advèrbi pòt egalament foncionar com element introductor d'ua frasa. En particular, es lo cas deus advèrbis interrogatius, exclamatius e negatius (ex : quin va ? Non venguerà pas).
Enfin, quauques advèrbis pòden estar equivalents de frasas. Es lo cas deus advèrbis d'afirmacion e de negacion e deus advèrbis emplegats dens las responsas afirmativas (ex : òc, òc ben, segur...) o negativas (briga, non...) o quan la responsa n'es pas segura. Aqueras construccions son generaument ellipticas.
Lo Chambon (Ardecha)
Lo Chambon (Le Chambon en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion a La Chalm Rafaièl es [lutʃam'bu].
Cos (Vivarés)
Cos (Coux en francés) es una comuna dau Vivarés occitan, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
Comuna de Ardèche, en region Rhône-Alpes, en se situant sus la départementale 104, sus l'ais L'Auriòu de Droma - Aubenas. Aquela départementale seguís la vallée de la Ouvèze #que pren la siá font dins las montanhas ardéchoises per se tirar en lo Rhône. Situat a 489 mètres d'altitud, fa partida del costat de.
Commune d'Ardèche en région Rhône-Alpes, se situant sur la départementale 104, sur l'axe L'Oriol de Drôme - Aubenas. Cette départementale suit la vallée de l'Ouvèze qui prend sa source dans les montagnes ardéchoises pour se jeter dans le Rhône. Situé à 489 mètres d'altitude, elle fait partie du canton de Privas.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Dauzat e Rostaing supausan que lo nom ven « probablament » del latin cotes, « pèiras, luòcs peiroses ». A prepaus d'un nom aparentat, Cors de Vertuèlh (Òlt e Garona), escrit Cols en 1520, Jacques Astor, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, aima mai l'occitan cot, vengut del latin cos/cotis, « pèira dura, pèira d'amolar », e interprèta l'l de Cols coma una falsa regression, purament grafica. Totjorn a prepaus de la localitat agenesa, Bénédicte Boyrie-Fénié tròba pas gaire versemblable que lo t de cot, un mot del lengatge corrent, siá absent de las atestacions, çò que la mena a refusar l'explicacion d'Astor e, implicitament, la de Dauzat e Rostaing. Bénédicte Boyrie-Fénié evòca l'acusatiu plural de collis, colles. Cos, coma lo vilatge agenés, poiriá èsser un oronime, çò qu'es pas impossible pr'amor de la situacion del vilatge. Pr'aquò, Lacoux (Ain) a al mens una fòrma anciana en -t- : Cotis. I a donc un dobte sus l'etime de Cos, en -t- o en -l-, e benlèu sul sens, oronime o luòc peirós.
Jules Ozenne
thumb|250px|Retrach de Jules Ozenne en 1876 Jules Ozenne (Louviers, 8 de decembre de 1809 - Torcy Seine-et-Marne, 2 de març de 1889) foguèt un politician francés del sègle XIX que foguèt ministre dins lo Govèrn Gaétan de Rochebouët.
Konungr
Konungr foguèt un títol reiau dins la societat vikinga de la mitat de l'Edat Mejana. Lo konungr èra cargat de l'aplicacion de la lèi, dau drech, de la realizacion dei rites religiós e, pus generalament, dau benèstre de sei subjèctes. En cas de revirada, podián èstre rebutats e tuats. La carga èra pas ereditaria mai son procediment de designacion es totjorn mau conegut. Èra elegit per de captaus de son reiaume mai la composicion e lei règlas de formacion dau collègi electorau son egalament desconegudas. Per venir konungr, èra tanben necessari de faire partida de certanei familhas.
Cubo de Bureba
Cubo de Bureba es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Clergat
Lo clergat es un tèrme que designa lei diferenteis institucions d'una religion. Sei foncions e son organizacion pòdon variar mai es generalament cargat de la realizacion corrècta dei rites importants e de l'ensenhament dau dògma.
Velociraptor
Velociraptor (lat. "Lairon veloz"), es un genre de dinosaures teropòde dromeosaurids que visquèron pendent lo Campanian, cap a de fins del periòde cretacèu, fa unes 70 a 65 milions d'ans. S'i a plan sonque una espècia reconeguda, V. mongoliensis, D'autras son estats nomenadas en lo passat. S'es trobat de fossils d'aquesta espècia en Asia Centrala, en Mongolia e China.
A diferéncia d'unes autres dromeosaurids lo Velociraptor possedissiá un cran bas e alongat, e un hocico chato, dirigit cap amont. Possedissiá d'anedas traseras de granda longor, çò qu'exprimís (coma tanben son nom) sa granda velocitat.
Concas (omonimia)
Concas es un toponim per:
Perrine Laffont
Perrine Laffont (Peirona Lafont) es una esquiaira occitana nascuda a L'Avelhanet lo 28 d'octobre de 1998.
Se ganha la medalha d'òr en esqui de bonhas als Jòcs Olimpics d'ivèrn de 2018.
Lanvellec
Lanvaeleg en breton ( Lanvellec /Lanvaeleg en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
La municipalitat de Lanvellec se situa entre las municipalitats de Plouzélambre e Treduder al nòrd, Plufur a l'oèst, Plounérin e Plounevez-Moedec al sud, e Plouaret a l'èst. Engloba lo bourg de Sant Cairat, celèbre per la siá « capèla », #qu'a mai lèu las dimensions d'una glèisa, e per las #amplas fòtos en negre e blanc enganchadas als murs dels ostals.
La commune de Lanvellec se situe entre les communes de Plouzélambre et Treduder au nord, Plufur à l'ouest, Plounérin et Plounevez-Moedec au sud, et Plouaret à l'est. Elle englobe le bourg de Saint Carré, célèbre pour sa « chapelle », qui a plutôt les dimensions d'une église, et pour les larges photos en noir et blanc accrochées aux murs des maisons.
Istòria
La parròquia de Lanvellec, enclavée en la évêché de Tréguier, fasiá partida del doyenné de Lanmeur en levant del évêché de Dòl e èra jols vocable dels sant Brandan e sant Samson.
La paroisse de Lanvellec, enclavée dans l'évêché de Tréguier, faisait partie du doyenné de Lanmeur relevant de l'évêché de Dol et était sous les vocable des saint Brandan et saint Samson.
Montblanc (Erau)
Montblanc (Montblanc en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Montblanc
Las fòrmas ancianas son : de Monte blanco en 1178, Montemblancum en 1210, de Monte blanco en 1071, de Monte blanco en 1216, de Monteblanco, castrum de Monte-albo en 1247-1248, de Monte Albo en 1323, de Montealbo en 1361 e 1368, Monblanc en 1425, 1571, Montblanc en 1585, de Monte albo, al sègle XVI e en 1636, M. Blanc en 1613, Moncoublan en 1622, Montblanc en 1643, 1708, 1740-1760, 1770-72 (mapa de Cassini), Montblan en 1740-1760.
Cossèrgues
Cossèrgues es un castèl e una anciana parròquia. La prononciacion es [ku'sèrgés] (Ernèst Negre). Las fòrmas ancianas son : villa Codicianicis (varianta : Codicianiciis) en 955-975, portellum de Coteanicis (varianta : Colcanicis), en 990, ecclesia S. Martini de Coccianegis en 1098-1122, terminio de Cozanegues, ecclesie Beati Martini de Cotzanegues en 1107, de Cotentianicis en 1132, de Cohesaneques en 1156, de Cozanicis, de Cotsangues en 1166, de Cotsanicis en 1174-1191, 1212, 1218, 1220, 1229, 1234, 1235, de Cotzanegues en 1201, 1204, de Cotcianicis en 1203, de Cotzanicis en 1211, 1228, 1231, Cotcianicis, Coctianicis en 1247-1248, de Consanicis en 1344, prior de Cotsconcis, a la fin del sègle XIV, Cousergues en 1643, Coussergues en 1708, 1770-1772 (mapa de Cassini), l'eglise de Coussergues en 1740-60. Segon Hamlin, Cossèrgues ven del gentilici latin Cotisius, amb lo sufixe -anicis. Cossèrgues èra una proprietat galloromana.
Per Cossèrgas (Avairon), Albèrt Dauzat l'explica per lo nom gallic d'òme Cottius e lo doble sufixe -an -icum.
Bussy-le-Grand
Bussy-le-Grand es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Cueva de Roa
La Cueva de Roa es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Cuevas de San Clemente
Cuevas de San Clemente es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Salouël
Salouël es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
Salouël Es un bourg périurbain del Amiénois, situat près del cap de-luòc de la Soma, Amians
La 3 comuna « sœurs » de Salouël, Saleux e Pont-de-Mètz an lo sieu abitat concentrat a l'entorn de 2 aqueles en se crosant justament a la cœur d'aquela "aglomeracion" : lo riu Selle e la anciana RN 29.
Uèch ectaras an cobèrt de bòsques e de taillis entre los 458 a de lo sieu territòri, #que l'altitud se n'elèva a 32 m dins la comuna, 102 m a las Évents e a 98 m als Monts de Saleux.
Les 3 communes « sœurs » de Salouël, Saleux et Pont-de-Metz ont leur habitat concentré autour de 2 axes se croisant justement au cœur de cette "agglomération" : la rivière Selle et l'ancienne RN 29.
Huit hectares sont couverts de bois et de taillis parmi les 458 ha de son territoire, dont l'altitude s’élève à 32 m à la mairie, 102 m aux Évents et à 98 m aux Monts de Saleux.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 2006, en lo moment del bastiment de lotjaments dels enregistres an permeses de descobrir de luòcs mésolithiques Sus posicions d'ancians marges de la Selle.
De nombroses airals d'abitats gallo-romains e de las pletes imbriqués las unes en los autres an #èsser justament localizats, en lo void de la Selle, aital protegits vents dominants, per las fòtos aerianas de Roger Agache. #èsser identificats :
Divèrses vestigis semblable datar de l'epòca mérovingienne aguèron descobèrt :
Al Mièja Edat e quitament abans, se conreava la vinha en Picardie, e en la region en particulara, coma la testifica a Salouël la parcelle del terroir nomenada "Las Vignettes".
Coulommiers-la-Tour
Coulommiers-la-Tour es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Salouël
Istòria
En 1342, èra en foncion un molin sul riu Selle, molin a dralhar los llençols e apertenent a la familha Rabuisson, de Amians. Lo grand camp de « dralhem » se situava sus la nautor del serral, ara trucat Los Events.
Coulommiers-la-Tour
Geografia
Coulommiers-Lo-Torn a situat a 6 km al sud-es de Vendôme.
Coulommiers-la-Tour est située à 6 km au sud-est de Vendôme.
Salouël
Istòria
Antany, Salouël Fasiá partida de la parròquia de contunh comuna de Saleux. La separacion s'es realizada per decrèt imperial en data del 11 de decembre de 1864.
Lo sieu affectation cantonale a cambiat dempuèi 1790 : en principi integrat al costat de Bovelles, de contunh a aquel de Sans, lèva dempuèi 1879 del costat de Boves.
Coulommiers-la-Tour
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Salouël
Istòria
Salouël, Comuna tota prèpa e al sud-oèst de Amians, a pas pas agut #qu'una activitat exclusivament rurala al cors de la siá istòria. Lo riu al dèbit regular e la proximitat de la granda vila an contribuit, sens dobte dempuèi lo Mièja Edat, al desvolopament del artisanat e de pichons talhièrs. Après la Segonda Guèrra mondiala, e en particulara dempuèi los ans 1965-1970 la transformacion es mai brutala per l'implantacion successiva del Campus (residéncia univesitària del Bailly, Facultat de Cartas e de Drech, Bibliotèca univesitària, IUT) e del Espital Sud, actiu de parelh amb un accroissement démographique ligat al desvolopament pavillonnaire.
Fusion (fisica)
vinheta|Glaçons fondant a temperatura ambianta (animacion accelerada). En fisica e en metallurgia, la fusion es lo passatge d'un còrs de l'estat solid cap a l'estat liquid.
Salouël
Istòria
En 2006, lors de la construction de logements des fouilles ont permis de découvrir des sites mésolithiques sur des positions d’anciennes berges de la Selle.
Coulommiers-la-Tour
Istòria
La Municipalitat de Coulommiers es vengut Coulommiers-lo-Torn en 1911 per èsser distinguida de Coulommiers en Seine-e-Marna.
Fusion (fisica)
Per un còrs pur, es a dire per una substança constituida d'atòms o moleculas totas identicas, la fusion se realiza a temperatura constanta dicga punt de fusion. La temperatura de fusion o de solidificacion d'un còrs pur, nomenat « punt de fusion », es una constanta que depend fòrça pauc de la pression (al contrari de la temperatura d'ebullicion).
Salouël
Istòria
De nombreuses aires d'habitats gallo-romains et des enclos imbriqués les uns dans les autres ont été précisément localisés, dans le creux de la Selle, ainsi protégés des vents dominants, par les photos aériennes de Roger Agache. Furent identifiés :
Fusion (fisica)
Se la temperatura de fusion d'un còrs pur es una constanta fisica, sa temperatura de solidificacion pòt, ela, variar. L'aiga per exemple pòt gelar a de temperaturas de l'òrdre de -39°C dins l'atmosfèra (subrefusion de l'aiga). Al contrari, la temperatura de fusion d'una mescla de còrs purs se realiza sur una passada de temperatura (levat per un eutectic), e depend de la proporcion de cada constituent de la mescla.
Salouël
Istòria
Plusieurs vestiges semblant dater de l'époque mérovingienne furent découverts :
Fusion (fisica)
En practica, lo còrs se plaça dins un recipient, per lo contenir un còp que serà liquid. Se calfa, mai sovent, lo recipient per dejós, amb una flama o una resisténcia electrica; la fusion comença donc per la partida en contacte amb lo recipient. Dins un forn, la calor es portada per l'aire e par radiacion de las parets, es en prioritat lo dessús que fond. En metallurgia, se pòt realizar la fusion amb un arc electric (soudadura amb arc, acièr electric) : l'energia de caufatge es portada pel passatge del corrent dins l'air entre los electròdes. Quand lo recipient es dins un metal ferromagnetic e que lo punt de fusion del solid es inferior al punt de Curie del recipient, se pòt caufar per induccion. Los còrs nonconductors se pòdon caufar per micro-ondas.
Salouël
Istòria
Au Moyen Âge et même avant, on cultivait la vigne en Picardie, et dans la région en particulier, comme l'atteste à Salouël la parcelle du terroir nommée "Les Vignettes".
Fusion (fisica)
Fusion d'un còrs pur
La calor necessària per far fondre lo còrs es nomenada entalpia de fusion o calor latenta de fusion, Lf. Es exprimida per unitat de quantitat de matèria (J/mol) o per unitat de massa (J/kg).
Salouël
Istòria
Autrefois, Salouël faisait partie de la paroisse puis commune de Saleux. La séparation s’est réalisée par décret impérial en date du 11 décembre 1864.
Son affectation cantonale a changé depuis 1790 : d’abord intégrée au canton de Bovelles, puis à celui de Sains, elle relève depuis 1879 du canton de Boves.
Fusion (fisica)
Sistèma de solubilitat totala
vinheta|300x300px|Solution solide unique Dins d'escasença, dos còrs purs se pòdon mesclar perfichament a l'estat solid. Es lo cas per exemple dels alliatges aur-argent (Au-Ag) o bismut-antimòni (Bi-Sb). Los atòms o moleculas de dos còrs purs son mescladas de biais aleatòri, se dich « solucion solida unica ». Din s aqueles cas, la temperatura evolua de biais contunh pendent la fusion. Pasmens, la corba de caufa se corba, que sola una partida de l'energia portada fa aumentar la temperatura, l'autra partida servís a la fusion. Quand se  nota la temperatura de començament e de fin de solidificacion en foncion de la composicion quimica (diagrama dich « binari »), s'obten un fus unic.
De fach, lo sistèma se solidifiquèt pas de bias unifòrme, la composicion es pas la meteissa pertot dins lo solid (fenomèn de segregacion). La temperatura de fusion es donc pas unifòrma. La solidificacion classica comença par pels bòrds e s'acaba al centre; la fusion seguís donc l'òrdre invèrs, que lo centre es la partida avent lo mai bas punt de fusion.
Salouël
Istòria
Salouël, commune toute proche et au sud-ouest d’Amiens, n'a pas eu qu'une activité exclusivement rurale au cours de son histoire. La rivière au débit régulier et la proximité de la grande ville ont contribué, sans doute depuis le Moyen Âge, au développement de l'artisanat et de petits ateliers. Après la Seconde Guerre mondiale, et en particulier depuis les années 1965-1970 la transformation est plus brutale par l'implantation successive du Campus (résidence universitaire du Bailly, Faculté de Lettres et de Droit, Bibliothèque universitaire, IUT) et de l' Hôpital Sud, allant de pair avec un accroissement démographique lié au développement pavillonnaire.
Nòtas
<references group=N/>
Fusion (fisica)
Bibliografia
1. https://web.archive.org/web/20150316083210/http://bv.alloprof.qc.ca/science-et-technologie/l'univers-materiel/les-proprietes-de-la-matiere/les-proprietes-caracteristiques/les-proprietes-physiques-caracteristiques/le-point-de-fusion.aspx
2. http://www.lachimie.fr/materiel/point-fusion.php
3. http://www.elementschimiques.fr/?fr/proprietes/physiques/point-de-fusion
Larache
thumb|Larache Larache (arabi: العرائش Al-Araish) es una vila de Marròc, a la província de Larache (region de Tanger-Tetuan) a 86 km de Tanger. Es l'antica ciutat Lixus. A (2004). Recentament foguèron bastits de quartièrs nòus subretot "Almaghrib Aljadid" o Le nouveau Maroc.
Luòcs
Los luòcs principals de la vila son:
Istòria
thumb|Lixus
Sul puèg de Tchemmich situat de l'autra costat del riu Lukkos (Locus) de la vila actuala, los fenicians fondèron un centre comercial nomenat Lixus al sègle VIII AbC (i a pas de pròba d'una installacion anteriora al sègle VIII AbC alara que la legenda situava la fondacion de la ciutat entre 1100 e 1000 aC), que vèrs lo sègle V AbC passèt jos influéncia de Cartage. Fasiá partit del reialme de Mauritània e mai tard de la província romana de la Mauritània Tingitana, venent colonia romana; atenguèt la seuna prosperitat maximala jos Claudi (41-54). Se creava alara qu'èra lo luòc del Jardin de las Esperidas amb las seunas pomas d'aur. Jols romans la ciutat i aviá de banhs, temples, barris (del sègle IV) e d'ostals amb de mosaïcas. La ciutat viviá subretot de la pesca. Demorèt fins a l'arribada dels musulmans al sègle VII coma testimonian los rèstes d'una ancina mesquita.
Se faguèt d'excavacions entre 1948 e 1969. En 1989 comencèt un estudi prigond de las mosaïcas. La superfícia escavada fins ara representa 20% dels 75 ectaras qu'ocupava Lixus.
Aprèp se supausa que la zona foguèt abandonada. Lixus, tampauc jos un autre nom, es pas mencionada abans lo sègle XIII. Probablament foguèt fondada al sègle XII per la tribú dels Banu Arus que batejèron coma al-Arish mta Bni Arus (Las vinhas dels Banu Arus). Lo sultan almohade Yakub hi construiguèt una fortaleza a la bòca del oèd Lukkos. Una ataca castelhana se faguèt en 1270.
Aprèp l'installacion dels portugueses dempuèi Ceuta en 1415 faguèron una ataca a Larache qu'aguèt pas de resultats o de seguida. En 1471 los portugueses (rei Alfons V de Portugal) ocupèron Arzila e Tanger e per paur los marroquins evacuèron Larache que demorèt dins la zona d'influéncia portuguesa, alara que demorava despoblada pendent 20 ans. En 1489 Joan II de Portugal bastiguèt a 15 km de Larache (cap a l'interior), sus la broa del Lukkos al pont de confluéncia amb l'oèd Mkhazen, una fortaleza que podava menaçar Fès e Kasr al-Kabir e que se nomenava Graciosa; la garnison foguèt assetjada, e decimat pel paludisme, mal avitalhada e sens rebre d'ajuda perque l'oèd èra pas totjorn navegable per las barcas. Se rendèt aprèp una longa resisténcia, e podèt se retirar onorablament.
Alara al-Arish, ara al-Araish, foguèt restaurada per Mawlay al-Nasir, filh del sultan wattassida Muhammad al-Shaykh. En 1491 bastiguèt la casba. Los abitants vivian de la pesca, del bòsc e del carbon de fusta del bòsc, que s'esportava cap a Tanger e Arzila, mau vivian jos la paur de las incursions portuguesas, frequentas al parçan. En 1504 los portugueses ataquèron la ciutat. En 1546 èran las naus espanholas de Cadis qu'ataquèron la ciutat. Pasmens lo pòrt prosperava perque èra l'unic pòrt del nòrd de Marròc qu'èra pas dins las mans dels crestians, e mai èra plan prèp de Fès. Los portugueses i tenian un feitor (de feitoria = fabrica) o establiment comercial; las naus genoesas i venian sovent (un castelh a la dintrada del pòrt se nomenava "Castelh dels genoeses"). thumb|310px|Bombardament de Larache per las tropas francesas Abans 1550 ja s'èran desenvolupat piratamands basats dins lo pòrt, mas aprèp de l'evacuacion d'Arzila pels portugueses en 1550 aqueles augmentèron fins a 1600. Lo rei de Castelha e Catalonha-Aragon Felip III decidiguèt d'ocupar lo pòrt çò que faguèt en 1610 amb un acòrdi amb lo sultan saditan Muhammad al-Mamun. Espanha conservèt Larache fins a 1689 quand tornèt èsser presa per l'alauita Mawlay Ismail. D'aquela epòca demòra lo Castelhon de las Cigonhas (Santa Maria de Euròpa) al sud-sud-oèst de la ciutat.
La vila se poblèt alara amb de gents de la montanha e del Rif. Alara se produguèt qualques atacas o bombardaments per mar sens gaire succès lo principal se faguèt en 1765 per l'amiral francés Du Chaffault, que foguèt foragetat. En 1860 pendent la guèrra amb Espanha, los espanhòls bombardèt la ciutat.
Foguèt ocupada una autra còp en 1911, lo 8 de junh, e debarquèron las fòrças espanhòlas que la conservèron fins a 1956. Vejatz: Protectorat Espanhòl al Marròc.
.global
("mondial" en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 6 de junh de 2014.
Espinosa de Cervera
Espinosa de Cervera es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Encío
Encío es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Les Rats
Les Rats es un grop de punk francés format en region parisenca a l'entorn de Joss (guitarra), Patrice (guitarra e cant), Laurent (bassa) e Jean-Michel (batariá).
Lor primier album estudiò, Tequila, es estat enregistrat en decembre de 1986 per Christophe Sourice, bataire dels Thugs, e publicat en 1987.
En 1988, enregistrèron una represa en version punk de Il est cinq heures Paris s'éveille de Jacme Dutronc.
Espinosa de los Monteros
Espinosa de los Monteros es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Estépar
Estépar es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Bullion
Bullion es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Espinosa del Camino
Espinosa del Camino es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Tresena Guèrra Otomanoveneciana
La tresena guèrra otomanoveneciana se debanèt de 1537 a 1540 e opausèt l'Empèri Otoman, sostengut per França, a la Republica de Venècia, sostenguda per una coalicion europèa important gropant Espanha, Gènoa, leis Estats Pontificaus, lo Reiaume de Nàpols, lo Reiaume de Sicília e l'Òrdre de Malta. S'acabèt per una victòria de l'Empèri Otoman, marcada per lo succès de la flòta turca a Preveza e per unei victòrias terrèstras otomanas, que li permetèt d'avançar en direccion de Dalmàcia. Pasmens, Venècia capitèt de negociar un acòrd permetent de restablir lei cambis comerciaus entre lo territòri otoman e la Republica.
Vernon (Ardecha)
Vernon (Vernon en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Ceratosaurus
Ceratosaurus (grèc. "reptil amb còrn") es un genre de dinosaures teropòdes ceratosaurid, que visquèron a de fins del periòde jurassic, fa aperaquí 152 e 145 milions d'ans, en lo Kimeridgian e lo Titonian, en çò qu'es uèi America del Nòrd, Africa e possiblament en Euròpa.
Vernon (Ardecha)
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion, [ver'nun], d'un informator de Prunet, demanda verificacion en d'autres luòcs.
Combinat nordic
Se disputan tres competicions, amb una durada de dos jorns per caduna.
Individual o "Gundersen"
Lo primièr jorn realizan los sauts de trempolin de 90 mètres. Cada participant ne realiza dos, s'addcionan lo resutlat d'ambedós. Se realiza l'endeman l'espròva d'esqui de fons sus 15 km en estil liure. L'òrdre partença se fa de biais escalonat segon lo resultat dels sauts.
Per equipas
Cada equipa es compausada per quatre membres. Lo primièr jorn se realizan los dos sauts a 90 mètres e s'addiciona los resulats totes los sauts de l'equipa. Lo segond jorn se fa l'espròva d'esqui de fons mas amb relèus cada cinc quilomètres. La paetença se fa de biais escalonat segon lo resultat del jorn precedent.
Sprint
Identic a l'"individual", mas a la plaça de sautar per un trempolin de 90 mètres se fa amb un de 120 mètres, e l'espròva de fons se realiza sus 7,5 km.
Istòria
Poiriam dire qu'es originari de Norvègia ont dempuèi fa fòrça temps se practicava tant l'esqui de sauts coma de fons. Foguèt presentat pel primièr còp als Jòcs Olimpics de 1924, dins sa modalitat individuala.
Amb lo temps se modifiquèt la distància de percorrir, los trempolins, los materials, eca. La competicion per equipas foguèt introdusida als jòcs de Calgary 1988 e l'sprint a aquestes de Saut Lake City 2002, encara se presenta pas la version femenina.
Los principals païses participants son Finlàndia, Alemanha e Àustria.
Ofensiva dei Cent Jorns
thumb|right|Esquèma generau de l'Ofensiva dei Cent Jorns.
L’Ofensiva dei Cent Jorns designa un ensemble d'operacions ofensivas menadas per leis Aliats durant la Premiera Guèrra Mondiala sus lo frònt de l'Oèst entre lo 8 d'aost e lo 11 de novembre de 1918. Opausèt 4,5 milions de soudats de l'Entenduda (2,5 milions de Francés, 1,9 milions de soudats de l'Empèri Britanic, 1,9 milions d'Estatsunidencs e 200,000 Bèlgas) comandants per Ferdinand Foch a 3,6 milions d'Alemands dirigits per Erich Ludendorff.
La represa d'un combat mobil entraïnèt de pèrdas importantas dins lei dos camps. L'Entenduda perdiguèt ansin 1,1 milions de tuats, bleçats e presoniers (531,000 Francés, 411,000 soudats de l'Empèri Britanic e 127,000 Estatsunidencs) e leis Alemands 1,3 milions. Au nivèu militar, aquelei combats demonstrèron l'interès dau carri de combat sus lo prat batalhier modèrne.
Frandovínez
Frandovínez es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sauvillers-Mongival
Sauvillers-Mongival es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
Lo vilatge de Sauvillers-Mongival a situat sus la rota départementale D83 dintre Ailly-sus-Noye, Moreuil e Montdidier. Lo vilatge s'estend sus 518 ectaras e compren sièis carrièras :
Le village de Sauvillers-Mongival est situé sur la route départementale D83 entre Ailly-sur-Noye, Moreuil et Montdidier. Le village s'étend sur 518 hectares et comprend six rues :
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Sauvillers-Mongival Fa partida del costat de Ailly-sus-Noye, la siá fèsta communale a luòc lo segond dimenge de junh.
La municipalitat es venguda citada a partir de la. La distincion i aguèt crompat l'an 1393 pel sire de Raineval e #seguir alavetz l'astre de la châtellenie. Al cors de la Primièra Guèrra mondiala, lo pòble #èsser gaireben totalament aniquilat, de sòlas tres ostals #demorar depès.
La glèisa Santa-Martin, #que l'estatua en bòsc creat l'an 1752 se'n tròba al dedins de la bastissa religiosa, data de la. #èsser démolie pendent la Primièra Guèrra mondiala e reconstruite en 1918.
Sauvillers-Mongival fait partie du canton d'Ailly-sur-Noye, sa fête communale a lieu le second dimanche de juin.
La commune est devenue cité à partir du. La seigneurie fut achetée en 1393 par le sire de Raineval et suivit alors le sort de la châtellenie. Au cours de la Première Guerre mondiale, le village fut presque entièrement anéanti, seules trois maisons demeurèrent debout.
La glèisa Saint-Martin, dont la statue en bois créée en 1752 se trouve à l'intérieur de l'édifice religieux, date du. Elle fut démolie pendant la Première Guerre mondiale et reconstruite en 1918.
Nòtas
<references group=N/>
Montesquiu (Erau)
Montesquiu (Montesquieu en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Montesquiu
Las fòrmas ancianas son : apud Montem Eschivum en 1159, Bernardus de Monte eschivo en 1182, Peire de Montesquiu en 1184, apud Montem esquivum en 1204, le seigneur de Montesquieu de Pezenas en 1529, Montesquiou en 1636, Montesquieu en 1643, 1708, 1740-60, 1759, 1770-1772 (mapa de Cassini), le ch[âte]au ruiné de Montesquieu en 1740-60.
Montesquiu ven de l'occitan mont e esquiu, « sauvatge, fèr, ostil »,.
Le Mas-Rolland
L'occitan mas, del latin mansum, a lo sens de « bòria, ostal », mas de còps de « masatge ». Lo nom es sus la mapa de Cassini (1770-72) : Mas Rolland, explicable pel nom de familha Rolland.
Padèrn(s)
Las fòrmas ancianas son : ecclesiam S. Michaëlis de Padernis, cap a 1156, de Pader en 1270 [1746] (segonda man), Paders en 1622, 1643, paroisse de Paders en 1724, Pader en 1770-72 (mapa de Cassini). Padèrn(s) èra una granda proprietat galloromana. Lo nom ven de l'escais-nom [cognomen] Paternus, emplegat sense sufixe, probablament perqué lo cognomen a una valor adjectivala. Caldriá benlèu ajustar in loco quem vocant Paderino en 988 e la varianta Padernis (Joan Pèire Chambon).
Fornòls
Las fòrmas ancianas son : [village] de Fournols en 1740-60, Fournols en 1770-1772 (mapa de Cassini). Es un nom de familha e pas dirèctament un derivat de forn o del latin furnus, amb lo sufixe latin -olum o son resultat.
Salèlas d'Aude
Salèlas d'Aude (Sallèles-d'Aude en francés) es una comuna lengadociana en Narbonés, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Comuna situada dans lo nòrd del Pargue natural regional de la Narbonesa en Mediterranèa al jomhent de la Cessa amb Aude e sul Canal de Joncion.
Lo Somalh es en partida dins la comuna. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Salèlas d'Aude
Las fòrmas ancianas son : Villare quem vocant Sallela... in rivum quem vocant Seissar en 924, Villa Sallela en 1116, Salela en 1128, Sallela en 1143, Selella en 1184, Ecclesia sancte Dei Genitricis Marie de Salela al sègle XI, etc, Castrum de Sallela, Narbonensis diocesis en 1209, Castrum de Sallela en 1271, Locus de Sallola en 1332, Prior Beate Marie de Sallela en 1351, Salelha al sègle XIV, Salelas..., Salhelhas en 1536, Salelles en 1781. La prononciacion occitana es Salèlos, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [sa'lɛlɔs]. Salèlas ven del mot germanic (francic) Saal, « cambra, castèl », e n'es un diminutiu (sufixe -ella),. Caldriá poder explicar la fòrma plurala.
Truilhas (nom francés)
Las fòrmas ancianas son : villa Troliares en 924, Truliacum cum ecclesia en 932, Truliarium, quae vocatur ecclesia Sancti Martini en 950, villa Trulhares..., vicus Trulares en 1054, Decimae Tranlli en 1125, Apud Golars = Trolars en 1194, Castrum de Trularibus en 1271, De Trulharibus en 1306, De Trulaco en 1324, De Truilhaco en 1332, Trulas al sègle XIV, De Troliaribus en 1445, Villa de Truliaze en 1521, Trulhas en 1537, Trulhars en 1639, Trouillas..., Trouilhas en 1660, Truillas en 1774. L'abat Savartés ditz pas res de la prononciacion. Lo nom es probablament *Trulhars e non pas *Trolhars.
Fresneña
Fresneña es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Fresneda de la Sierra Tirón
Fresneda de la Sierra Tirón es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Homo erectus
Possedissiá d'arcadas frontalas salhentas e una fòrta maissa sens menton, mas de dents relativament pichonas. Presentava un dimorfisme sexual pus marcat que l'òme modèrne.
Son industria litica aperten principalament a l'Acheulean e emplegava probablament lo fuòc.
Homo erectus significa literalament « òme quilhat, dreit » en latin : aqueste nom binominal d'espècia es un eritatge istoric ligat a la descripcion del fossil de Pithecanthropus erectus per Eugène Dubois en 1894. S'agissiá de l'aujòl pus ancian bipèd conegut d'Homo sapiens, mas foguèt remplaçat tre 1924 per la descobèrta del primièr australopitèc en Africa del Sud.