cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francés Labòrda
Francés dit "Edmond" Labòrda neishut lo 20 de novembre 1854 au Gresèth e Cavanhan (Òlt e Garona). Amorós d’una hilha de proprietaris de Granhòus, se’n angut a París per hèser fortuna damb son mestèir de talhur per sol bagatge. S’entornèt pro ric per crompar bens, entr’auts lo shalet qu’abriguèva lo casinò de l’establiment termau de la Ròda a Cors. Maridèt Marceline-Jeanne Lançon e s’instalèt definitivament a Granhòus. Predicator e inventor, èra shafrat "lo profète". Poèta gascon, estut editat per l’Armanac Garonés damb lo nom d’Auzac. Sus la tomba de sa hemna, que retròba en 1937, es gravada l’inscripcion :
''Parla bien doçament se hèis una prièra.
''Se n’èri qu’endromit poirés me revelhar. ''D’un somelh eternèl prefèri somelhar ''Que de jamèi tornar respirar sus la tèrra. ''S’as un sòu, garda-lo, tu qu’ès enqüèra en via. Jo ne’n èi pas besunh, ací tot es per res. E portant se te plai de m’aufrir quauquarrés, Accèpti una flor per la senta Maria.
Indochina francesa
L'Indochina francesa èra lo nom d'una partida de l'Empèri coloniau francés. Gropava lei colonias, lei protectorats e lei comptadors situats dins la peninsula indochinesa. Sa conquista se debanèt de 1862 a 1904 après una tièra de guèrras còntra leis estats locaus e vesins. Après l'afondrament de son autoritat coloniala durant la Segonda Guèrra Mondiala, França assaièt sensa succès de reconquistar la region mai se turtèt a la resisténcia acarnada d'una guerilha comunista e independentista (Guèrra d'Indochina). En 1954, après la desfacha de Dien Bien Phu, França abandonèt oficialament la region que foguèt devesida entre Vietnam dau Nòrd, Vietnam dau Sud, Laos e Cambòtja.
Mnichovice
Mnichovice es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Mrač
Mrač es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Lista dels caps de govèrn de la Guinèa Eqüatoriala
thumb|130px|Blason de la Guinèa Eqüatoriala. Vaquí la '''lista de caps de govèrn de la Guinèa Eqüatoriala de 1963 fins a uèi.
Riconsat
Riconsat [ʁikɔ̃ˈsa] (Arconsat en francés) es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Limit linguistic
Limitròfa embei l'Arpitània, las fonts disputan l'estatut lingüistique de la comuna. Segon la mapa de Jornalet, aquò-es una comuna occitana embei Chauchatèrra. Segon l'Atlas sonore des langues régionales de France, la comuna es arpitana.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, le nom ven dau nom d'òme latin Archontius, embei le sufixe -acum. La finala -at es una evolucion de -ac, correnta en Auvèrnhe, Lemosin, Bordalés, Agenés, etc.
Istòria
La comuna de Chabralòcha fuguèt creada en 1876 d'una partida dau territòri comunau.
Administracion
miniatura|centre|La maison de comuna.
Marcha d'Espanha
La Marcha d'Espanha, tanben dicha Marcha ispanica, foguèt la region fortificada frontaliera entre l'Empèri Carolingian e leis estats musulmans espanhòus. Sa conquista per lei Carolingians se debanèt de 785 a 810. A partir dau sègle IX, l'afebliment de la dinastia carolingiana va permetre ai còmtes locaus, especialament a Barcelona, de venir mai e mai autonòms. Puei, en 988, lei còmtes de Barcelona refusèron de reconóisser l'autoritat dei Capecians e venguèron de fach independents.
Načeradec
Načeradec es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Marconnelle
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nespeky
Nespeky es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Mar de Barents
La Mar de Barents es una mar de l'Ocean Artic situadas au nòrd de Norvègia e de Russia Occidentala.
550px|left|thumb|La mar de Barents e las autras mars d'Euròpa
Arrondiment de Sarrebourg-Château-Salins
L'arrondiment de Sarrebourg-Château-Salins es una division administrativa francesae del departament de Mosèla dempuèi lo 1èr de genièr de 2016. Amassa 230 comunas per tres cantons sus una superfícia de 1 966,9 km2 amb 93535 abitants en 2019. Es sortit de la fusion dels arrondiments de Sarrebourg e de Château-Salins. Lo capluòc es a Sarrebourg
Netvořice
Netvořice es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Defensa Philidor
La Defensa Philidor es una dubertura au jò d'escacs caracterizada per lei còps 1.e4 e5 2.Cf3 d6.
Neustupov
Neustupov es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Briconville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Usina
thumb|right|Usina de produccion aeronautica [[USA|estatsunidenca en 1939.]]
Una usina es un bastiment ò un ensemble de bastiments industriaus que permet, gràcias a l'utilizacion de maquinas, de transformar de matèrias premieras en produchs semifinits ò finits. Evolucion de l'obrador medievau e de la manufactura dau periòde protoindustriau, es apareguda au començament de la Revolucion Industriala. Es venguda lo simbòl de l'industria modèrna.
Director de la fotografia
Lo director de la fotografia es lo responsable de la fotografia cinematografica durant la realizacion d'un filme. Es el que dirigís las còlas de cameramans e de tecnicians encagats dels esclairatges.
Reotier
Reotier (Réotier en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Defensa francesa
Istòria
La defensa francesa dèu son nom a una partida joagada per correspondéncia entre lei vilas de París e de Londres en 1834. Jacques Chamouillet, un jogaire de la còla parisenca capitèt de convéncer sei partenaris d'adoptar aquela defensa. Pasmens, d'ocurréncias pus vièlhas son atestadas.
La defensa francesa recebèt pauc d'atencion durant lo sègle XIX car èra considerada coma una dubertura febla e sensa interès. Lo premier jogaire de remarca que l'estudièt foguèt probablament l'Ongrés Géza Maróczy (1870-1951) que l'adoptèt per respòndre a la dubertura 1. e4. Sei premiers teoricians principaus son Mikhail Botvinnik (1911-1995), Viktor Korchnoi (1931-2016), Akiba Rubinstein (1882-1961), Aron Nimzowitsch (1886-1935), Tigran Petrosian (1929-1984), Lev Psakhis (nascut en 1952), Wolfgang Uhlmann (1935-2020), Rafael Vaganian (nascut en 1951). Uei, es subretot utilizada per Evgeny Bareev, Alexey Dreev, Mikhail Gurevich, Alexander Khalifman, Smbat Lputian, Alexander Morozevich, Teimour Radjabov, Nigel Short, Gata Kamsky e Yury Shulman.
Varianta Winaver
La varianta Winaver (ò defensa Nimzowitsch) es caracterizada per lei còps 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Cc3 Fb4. Lei blancs an un cavalier tancat sus la casa c3 e pèrdon la possibilitat d'avançar son pion en c3 per estabilizar la posicion de son pion d4. Pasmens, aquela varianta presenta de variantas nombrosas e sovent perilhosas per lei negres.
Granda linha de la Winaver
La granda linha de la Winawer s'obtèn per lei còps 4.e5 c5 5.a3. Permet de crear una formacion de pions que sarra lo jòc. Es una varianta complèxa. D'efiech, l'impossibilitat d'avançar lo pion de la colona c demanda de desvolopar lo jòc dins d'autreis endrechs de l'escaquier. De mai, la partença dau fòl f8 afeblís la casa g7, çò que permet a la dama blanca de se plaçar en g4 per i rebutar lei menaças negras còntra l'ala dama. De son caire, lei negres aprofichan alora l'afebliment dau pion d4 per l'atacar dirèctament.
Neveklov
Neveklov es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Defensa francesa
Granda linha de la Winaver
Lei variantas pus frequentas son alora :
Autrei seguidas possiblas de la varianta Winaver
Leis autrei seguidas possiblas de la varianta Winaver son :
Varianta Tarrasch
La varianta Tarrasch es caracterizada per lei còps 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Cd2. Pòrta lo nom de Siegbert Tarrasch (1862-1934) e foguèt fòrça utilizada per Anatoli Karpov (nascut en 1951). L'objectiu d'aquela varianta es de defugir lei complicacions de la varianta Winaver.
Inval-Boiron
Invo-Ch’Boron en picard (Inval-Boiron en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Defensa francesa
3... c5
Dins aquela varianta, lo còp naturau per lei blancs 4.c3 es considerat coma una fauta car lei negres pòdon respòndre amb 4...cxd4 5.cxd4 Cc6, çò que mena a establir una pression fòrta sus lo pion d4. Lei blancs pòdon se defendre amb Cgf3 ò en assaiant d'isolar lo pion d dei negres per exd5. Una varianta classica es 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Cd2 c5 4.exd5 exd5 5.Cgf3 Cc6 6.Fb5 Fd6 7.dxc5 Fxc5 8.o-o Cge7 9.Cb3 Fd6. Aquò permet ai negres d'obtenir un jòc pus liure en cambi de l'aparicion d'un pion isolat dins la colona d.
Inval-Boiron
Geografia
Lo vilatge a traversat per un riu nomenat "lo liger".
Le village est traversé par une rivière nommé "le liger".
Defensa francesa
3...Cf6
Dins aquela varianta, lei blancs dèvon expulsar lo cavalier negre per obtenir mai d'espaci, çò que mena au còp e5. Lei negres son alora obligats de retirar sa pèça en d7 e lei blancs pòdon perseguir per Fd3 que li permet de plaçar son fòl sus una bòna diagonala. Per lei negres, la seguida consistís a aumentar la pression còntra lo pion d4 en jogant c5, Cc6 e Db6. Per lei blancs, lei possibilitats d'atacar se tròban en c3, Ce2 e Cf3.
Inval-Boiron
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Defensa francesa
3... Fe7, 3... a6 e 3... h6
Aquel ensemble de variantas permet ai negres d'esperar lei premiereis etapas dau desvolopament dau jòc per revelar son plan. Conoisson una popularitat creissenta dempuei leis ans 1990. La pus frequenta es 3... Fe7 qu'es dicha varianta Morozevich.
Inval-Boiron
Istòria
Dels aquarteris an #èsser bastidas pendent la segonda guèrra mondiala pels Alemands, #que servissián coma depaus de munitions. Ara los aquarteres son un luòc protegit, refugi de chauves-ratolí.
Defensa francesa
3... dxe4
Dicha varianta Rubinstein, aquela configuracion pòu tanben s'obtenir après 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Cc3 dxe4. Es considerada coma una varianta solida e passiva qu'es de còps utilizada per obtenir una partida nulla.
Inval-Boiron
Istòria
Des casernes ont été construites durant la seconde guerre mondiale par les Allemands, qui servaient comme dépôt de munitions. Maintenant les casernes sont un lieu protégé, refuge de chauves-souris.
Nòtas
<references group=N/>
Defensa francesa
Varianta classica
La varianta classica s'obtèn après lei còps 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Cc3 Cf6. Lei blancs perseguisson per 4.Fg5 Fe7 5.e5 Cfd7 6.h4 Fxg5 7.hxg5 Dxg5 (ataca Alekhine-Chatard) que li permèton d'obtenir un pichon avantatge.
Varianta de cambis
La varianta de cambis es obtenguda après lei còps 1.e4 e6 2.d4 d5 3.exd5 exd5. Es pauc utilizada car es considerada coma pauc interessenta per lei blancs.
Olbramovice
Olbramovice es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Guèrra de Vendèa
La guèrra de Vandèa foguèt una guèrra civila que se debanèt en França entre lei partisans e leis enemics dau movement revolucionari dins l'Oèst dau país entre 1793 e 1796. Fòrça saunosa, s'acabèt per de destruccions fòrça importantas de Vendèa e per la victòria deis armadas republicanas.
Batalha de Peitieus (732)
La batalha de Peitieus, tanben dicha batalha de Tors o batalha de la Calada dei Martirs, se debanèt lo 25 d'òctobre de 732 entre lei vilas de Peitieus e de Tors. Opausèt una coalicion franca gropant lo Reiaume Franc dei Merovingians e lo Ducat d'Aquitània, dirigida per Carles Martèl e Audon d'Aquitània, au Califat Omeia que sei fòrças èran comandadas per Abd-ar-Rahman ibn Abd-Allah al-Ghafiqí, governador d'Al Andalús. S'acabèt per una victòria franca importanta, la mòrt d'Abd-ar-Rahman ibn Abd-Allah al-Ghafiqí e una retirada malaisada per l'armada aràbia.
Lo debanament e lei rasons de la batalha son mau coneguts. D'efèct, lei descripcions dau combat foguèron escrichs a partir dau sègle IX, siá dos cents après leis eveniments. De mai, lei motivacions de l'ofensiva aràbia (pilhatge o invasion ?) son tanben mau conegudas. Dins totei lei cas, aquela operacion marquèt la fin de l'expansion aràbia en Euròpa Occidentala e venguèt la fònt dau prestigi important de la familha carolingiana au sègle VIII. D'autra part, marquèt tanben lo començament de la fin de l'independéncia dau Ducat d'Aquitània car lei Francs aprofichèron lo mantenement de la preséncia musulmana dins lo sud de Gàllia per intervenir dins leis afaires de la region. En causa d'aquelei consequéncias, la batalha de Peitieus es venguda un eveniment major dins la formacion e l'istòria de França.
Quasi guèrra
La Quasi guèrra foguèt un periòde tensions navalas importantas entre França e leis Estats Units d'America que se debanèt de 1798 a 1800. Ges d'operacion oficiala foguèt organizada per França mai una tièra d'escaramochas opausèron lei corsaris francés ai naviris militars o privats estatsunidencs.
Arcòla
Arcòla (Arcolo en grafia mistralenca ; Arcole en francés; Arcole en italian) es una vila italiana de Venèt.
Es conegut per la batalha del pont d'Arcòla.
Nòtas
<references group="N"/>
Noriaki Kasai
thumb|250px|Noriaki Kasai en 2017 Noriaki Kasai (en japonés: 葛西 紀明; 6 de junh de 1972) es un sautaire amb esquís japonés.
Ardes (Puèi de Doma)
Ardes [ˈaʁdə] (Ardes en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Supermercat
Un supermercat es un establiment de venda au menut que prepausa, en liure servici, de produchs alimentaris e de granda consumacion. Lo concèpte es aparegut ais Estats Units dins leis ans 1920, quauqueis ans après l'invencion dau liure servici. La possibilitat de crompar de quantitats importantas de bens per prepausar de pretz pus bas permetèt a l'idèa de s'impausar au detriment deis especiariás. En 1934, lo concèpte se difusèt en Canadà. Arribèt en Euròpa après la Segonda Guèrra Mondiala e ocupèt desenant una plaça primordiala dins l'economia dei país desvolopats.
Ardes (Puèi de Doma)
Toponimia
Las atestacions ancianas son Ardes en 1295.
Pavlovice
Pavlovice es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Ardes (Puèi de Doma)
Toponimia
Segon Ernèst Negre, le nom ven de l'adjectiu femenin plurau latin aridas (tèrras): "(tèrras) sechas, aridas".
Productor
Lo tèrme productor pòt designar:
Ardes (Puèi de Doma)
Nòtas
<references group="N"/>
Ostředek
Ostředek es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Finn E. Kydland
Finn Erling Kydland (n. 1 de decembre de 1943) es un economia e professor universitari norvegian premiat amb lo Prèmi Nobel d'Economia en 2004.
Forges (Orne)
Forges es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Linghem
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Manuel Neuer
200px|right|thumbnail|Manuel Neuer Manuel Neuer (Gelsenkirchen, 27 de març de 1986) es un fotbolaire alemand. Jòga actualament al Bayern de Munic.
Lac d'Allòs
Lo Lac d'Allòs (le Lac d'Allos en francés), situada dins leis Aups de Provença Auta, es lo lac mai naut d'Euròpa.
Productor de cinèma
Lo productor de cinèma es la persona qui recerca des projèctes de filmes e se met en questa des mejans financièrs per los produire. Son ròtle es tant artistic coma financièr.
Aiga doça
[[Fichièr:Disponibilite_eau_douce_carte_2000.png|vinheta|350x350px|Disponibilitat en aiga doça, m³ per persona per an du començament dels ans 2000
Futurisme
Lo futurisme es un corrent artistica e sociau aparegut en Itàlia au començament dau sègle XX. Insistissiá sus de tematicas e de concèptes basats sus la velocitat, la tecnologia, la maquina, la jovença, la violéncia ò l'industria e sus d'objèctes novèus coma l'avion ò l'automobila. Foguèt subretot un movement italian e dins la peninsula, regardèt totei lei domenis artisticas coma la pintura, l'escultura, la literatura, lo cinèma, la fotografia, lo teatre, la musica, l'arquitectura, la dança, la tipografia, la comunicacion ò la terralha. En fòra d'Itàlia, lo futurisme aguèt d'influéncias dins d'autrei país, especialament lo Reiaume Unit e Russia.
Aiga doça
]] L'aiga doça es una aiga que la salinitat fèbla permet la consomacion. Es l'aiga dels rius, dels lacs, de la pluèja, dels glacièrs, de las torbièras, etc. al contari de l'aiga de mar. Es un critèri de potabilitat essencial que de l'aiga qse lèva malaisidament lo sal en solucion. Una aiga es dicha doça se conten en general mens d'un grama de matèrias solidas dissolgudas (coma los sals, metals e elements nutritius) per litre. Per comparar, l'aiga de mar na conten mai de trenta e lo sérum fisiologic ne conten 9 g/litre (0,9 %).
En aquariofilia, l'expression « aiga doça » es utilizada per destriar una aiga non salada de l'« aiga de mar » e de l'aiga saumastra.
Precision
L'aiga doça es pas l'invèrs d'una aiga dura que, ela, se definís coma una aiga contenent d'ions magnèsi e/o calci. Atal, d'aiga salada (contenent de clorur de sòdi dissolgut) es ni doça ni dura.
Ecosistèmas e biodiversitat de las aigas doças
vinheta|Un [[riu en Equator.]] Las aigas doças coma abitats naturals son los ecosistèmas qu'abrigan las espècias aquaticas terrèstras, dicha dulçaquicòla e que provesisson una granda partida de l'aiga potabla o buguda pel mond. La biodiversitat de las aigas doças sembla aver estat sosestimada dins mai d'una regions del mond, quitament son gra de menaça. Unas espècias (amfibians, insèctes) podent aver una fasa de vida aquatica e una autra terrèstra.
Una novèla mapa mondiala, de las ecoregions d'aiga doça foguèt producha en 2010 a partir de las donadas de reparticion de 13 300 espècias de peissons. La crusada d'aquestas zonas amb de zonas sensiblas terrèstras de biodiversité es fréquent, subretot en region tropicala; aquestas zonas de fòrta congruéncia poiriá meritar d'eforces de conservacion integrada mai importants e priorizats, pledeja un estudi publicat en 2010.
Menaças, estat, pressions
vinheta|L'[[Agricultura|agriculture es una de las fonts màger de pollucion de l'aiga doça.]] Los ecosistèmas d'aiga doça son victimes de fòrça fonts de pollucion, individualas e collectivas, urbaina e industrialas (pollucions accidentalas, efluents insufisament depuradas, escuratge per las chavanas), agricòlas (nitrats, phosfats, erosion font de turbiditat, pesticids). Los filtraires netejan l'aiga e melhoran sovent la qualitat dels sediments, mas pòdon tanben bioconcentrar de contaminants, al benefici de la qualitat de l'aiga, mas amb de riscs de bioconcentracion e de perturbacion. Los sediments pòdon i concentrar fòrça polluents (coma los elements de traças metallics, mai o mens durablement, coma dins las regions industrialas o dins las zonas tocadas per la pollucion rotièra o urbana.
Mai qu'en mar ont las barrièras fisicas artificialas son raras, la barrièra ecologica per de grandas paissièras impassablas, lo caufament o la pollucion contribuisson a empachar la liura circulacion dels organismes aquatics, que los peissons migrators. E localament, dins las zonas umidas e sus lors penjals, los plombs de pèsca e de caça perduts son una font de saturnisme pels animals, los ausèls d'aiga essent mai tocats. Son tanben una font de pollucion durabla dels sediments.
Fin finala, las aigas regolantas sus de sectors tocats per las guèrras: camps, lacs, paluns, braces mòrts, poses que pòdon èsser polluits per de toxics coma las municions abandonada o perdudas.
Las aigas caudas tendon a perdre lor oxigèn que se disòlv naturalament melhor dins l'aiga freja. Lo caufament mejan, nocturn subretot, dins la zonas caudas e temperadas es un factpr suplementari de degradacion de la biodiversitat. Facilita la dissolucion del CO🇮🇳 de l'aiga, e la fa mai acida.
Fòrça peissons d'aiga doça fan partit de las espècias que mermant di gaireben totes los païses desvolopats e lo venent, quitament los amfibians considerats coma de bons indicators de qualitat de las aigas doças.
Origina de las aigas doças
vinheta|Una font d'aiga doça. Après l'apareisson de la vida, lo cicle de l'aiga foguèt modificat per son utilizacion per las plantas e los animals. Suls mitan emergats, l'aiga doça es vitala per gaireben totas las espècias. Ven de la condensacion de vapor d'aiga atmosferica. Ela meteissa es eissida de l'evaporacion de las aigas marinas e terrèstras, mas tanben de la novèla condensacion ciclica de l'evapotranspiracion e de la respiracion / transpiracion de las plantas e animals. Ven tanben dels cicles de nòva evaporacion del rosal e de las aigas meteoricas que s'evaporèron abans de rejónher los jaces freatics o los cors d'aiga que provesisson los lacs interiors, los rius e fumes, coma los jaces d'aiga sosterranhas prigondas, o dirèctament, o a la seguida de la fonda de las nèus o glaçs (vejatz lo cicle de l'aiga). Sus Tèrra, 97 % de l'aiga de superfícia es salada; los 3 % autres constituisson las sèrvas d'aiga doça de la planèta.
L'accès a l'aiga (doça, sana e pròpra)
L'accès a l'aiga doça es un problèma sempre mai critica per la subrevida de fòrça espècias (« estrès idric »), ye tanben per l'èsser uman, subretot dins los desèrts e autres contradas aridas, polluidas, o dins las zonas en via de salinizacion après desboscament, l'assagatge o l'assecament.
L'aiga doça essent plan inegalament espandida e accessibla sus la Tèrra, es una de las grandas fonts d'inégalitat ecologica e de conflictes per l'avenir segon l'ONU.
L’agricultura es tanben la font de pression sul provisament que lèva gaireben 70 % de l’aiga doça planetària (fins a 90 % dins gaireben totes los païses mens desvelopats).
Aquariofilia
En aquariofila, l'expression « aiga doça » es tanben utilizada per designar una aiga non salada en oposicion a l'« aiga de mar » e l'aiga saumastra per destriar tres tipes d'aqüaris qu'utilizan d'equipaments diferents, dich alara « aqüaris d'aiga doça », « aqüari d'aiga saumastra » e « aqüari d'aiga de mar ».
Bauzy
Bauzy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
La municipalitat de Bauzy, en plena cœur de la Sologne, se tròba a 5 km al sud-es de Bracieux sus la D 60, al limit del bòsc de Chambord ; lo Beuvron la trauèssa sus un quilomètre aperaquí, a l'èst de lo sieu territòri.
Las municipalitats limitrophes son Neuvy, Dhuizon, Vernou-en-Sologne, Courmemin e Fontaines-en-Sologne.
La commune de Bauzy, en plein cœur de la Sologne, se trouve à 5 km au sud-est de Bracieux sur la D 60, à la limite de la forêt de Chambord ; le Beuvron la traverse sur un kilomètre environ, à l'est de son territoire.
Poříčí nad Sázavou
Poříčí nad Sázavou es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Bauzy
Geografia
Les communes limitrophes sont Neuvy, Dhuizon, Vernou-en-Sologne, Courmemin et Fontaines-en-Sologne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Còl de Galibier
Lo còl de Galibier  (forma exacta locala de precisar, mas Galibier es correcte) es un còl entre los departaments de Savòia e daus Auts Aups.
Guèrra Francochinesa
La guèrra francochinesa foguèt un conflicte coloniau que se debanèt de setembre de 1881 a junh de 1885. Foguèt entraïnada per la temptativa francesa de prendre lo contraròtle d'Indochina sota dominacion chinesa. S'acabèt per una victòria de França e la reconóissança de son protectorat sus lei regions d'Annam e de Tonkin.
[[Categoria:1884 en China]
Ludwig Boltzmann
Ludwig Boltzmann (Viena, 20 de febrièr de 1844 – Tybein, 5 de setembre de 1906) foguèt un fisician austrian. Aguèt un ròtle major dins lo corrent dau sègle XIX sus lo desvolopament de la termodinamica gràcias a son òbra en fisica estatistica e sus l'adopcion dau concèpte d'atòm.
Sant Jòrdi
250px|left|thumb|Estatua de Sant Jòrdi dens la Plaça de la Libertat a [[Tbilissi]] thumb|right|250px|Lo tombèu de Sant Jòrdi a [[Lod]] Jòrdi (var. Jòrgi, Jòrli) de Lydda, dens la província romana de Siria Palestina, qu'estó un martir crestian deu sègle IV qui ei venerat com sant per las glèisas catolica e oxtodòxa. Jòrdi que des·hiè lo dragon e que'u vençó, ce ditz la legenda daurada.
Ludwig Boltzmann
Obtenguèt un doctorat de l'Universitat de Viena en 1866 gràcias a una tèsi sus la teoria cinetica dei gas. Puei, estudièt dins divèrsei vilas austrianas ò alemandas onte poguèt seguir lei cors de Bunsen, Kirchhoff e Helmholtz. A partir de 1869, acomencèt d'ensenhar mai sei relacions conflictualas ambé d'autrei fisicians — generalament ostils a sa defensa dau modèl atomic — minèron sa santat mentala entraïnant unei periòdes de depression ò temptativas de suicidi. De mai, en causa d'aquela ostilitat, sei trabalhs conoguèron pauc de desvolopaments durant sa vida. En revènge, après sa mòrt e la confirmacion de l'existéncia deis atòms, divèrsei fisicians majors coma Max Planck ò Albert Einstein utilizèron son òbra per estudiar lo raionament dau còrs negre ò l'efècte fotoelectric.
Sant Jòrdi
Lo son tombèu que's tròba dens la glèisa de Sant Jòrdi, a Lod, bastida en 1870 devath l'Empèri Otoman.
Ludwig Boltzmann
Un cratèr lunar es dich cratèr Boltzmann en son onor.
Mar Blanca
La Mar Blanca (rus: Белое море; carelian e finés: Vienanmeri; nenets: Сэрако ямʼ) es una mar situada al sud de la mar de Barents situada sus la côte nòrd-oèst de Russia. Es enrodada per la Carèlia l'oèst, la peninsula de Kola al nòrd e la peninsula de Kanin al nòrd-èst. L'ensemble de la mar Blanca es jos sobeiranetat russa e considerada coma partida de las aigas interioras de Russia. Administrativament, es devesit entre los óblasts d'Arkhangelsk e de Mormansk e la Republica de Carèlia.
Lo pòrt d'Arkhangelsk et situat sus la mar Blanca. Pendent una granda partida de l'istòiria de Russia, foguèt lo principal centre de comèrci maritim internacional de Russia, dirigit per los Pomors (colons) de Kholmogory. A l'èra modèrna, venguèt una importanta basa navala e sosmarina sovietica. Lo canal Mar Blanca-Baltica religa la mar Blanca a la mar Baltica.
Ranville
Ranville es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Ranville Se situa a Unitat|6|km}} de Can a coord|49|13|55|N|0|15|23|W|tipe:city_region:FR.
Ranville se situe à 6 km de Caen à 49.23194°N, -0.25639°W.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'origina de Ranville remonta al Antiquitat. La via romaine en connectant Pont-Audemer e Bayeux passava sus la comuna ; los viatgèrs lor caliá manlevar un bac a Ranville amb la fin de prene lo pòrt de Bénouville e prosseguir la siá rota. Aquel es pas #qu'al mièg de la qu'aquel bac i aguèt remplaçat per un pont-en virant.
Un domeni agricòla se #desvolopar sus la municipalitat e lududes #donar lo sieu nom : Rando, nom de persona d'origina germanique, associat a villa se référant a un domeni rural. Al cors dels sègles, divèrsas activitats se #desvolopar :
La municipalitat i aviá esclatat entre divèrses caserius mai o mens reagrupats :
En 1860, los Ranvillais #decidir de démolir la siá glèisa, jutjada vétuste e tròp exiguë. #Conservar solament lo campanal de la #que subsisteix encara uèi a costat de la nòva glèisa.
Ranville A #èsser lo primièr vilatge de França liberat lo 6 de junh de 1944 per la 13e bataillon paracaigudista britanica (13th Parachute Battalion) comandat pel Tinent-Coronèl Peter Luard. Lo castèl del Heaume, un solar a un escalona, #servir de contunh de quartièr-general a la 6th Airborne Division.
Popovice
Popovice es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Joseph Schumpeter
Joseph Aloïs Schumpeter (Triesch, Moràvia, 8 de febrièr de 1883 – Salisbury, Connecticut, 8 de genièr de 1950) es un economista autriac del mitan del sègle XX, conegut per sas teorias sus las fluctuacions economicas, la Destruccion creatritz e l'innovacion. Es l'autor d'una Istòria de l'analisi economica, pareguda en 1954 e que encara fa referéncia. Es un dels grands conservators del sègle XX amb Russell Kirk e Leo Strauss. Pas dins lo corrent keynesian, nimai dins lo corrent marxista, pasmens que liberal, es qualificat d’economista eterodòxa per sas teorias sus l’evolucion del capitalisme.
Biografia
Joseph Schumpeter nasquèt en 1883 a Třešť en Moràvia, vila àustroongresa, uèi en Chequia, d'un paire industrial del textil. Venguèt orfanèl a l'edat de 4 ans. Passionat per l'Antiquitat greco-latina, dintrèt en 1901 a la facultat de drech de Viena e s’interessèt lèu a la sociologia en estudiant d'autors coma Werner Sombart e Max Weber. Descobrigèut l’economia, en seguent los corses dels teoricians de l'Escòla austriaca: Friedrich von Wieser, Eugen von Böhm-Bawerk e Carl Menger. Diplomat doctor en drech en 1906, anèt en Anglatèrra e se maridèt en 1907 amb Gladys Ricards Seaver. Mas son maridatge faguèt fracas. Daissèt alara Anglatèrra e s'installèt al Caire ont trabalhèt coma qu'avocat pel tribunal mixte internacional.
En 1908, publiquèt son primièr obratge, que venguèt sul còp un classic de l'estatistica economica, Natura e esséncia de l'economia teorica, çò que li permetèt d'obtenir en 1909 un pòste de professor associat en economia politica a l'Universitat de Czernowitz.
Publiquèt la primièra edicion de sa Teoria de l'evolucion economica en 1911, obratge que se desliga de l'encastre neoclassica e testimònia de son interès per la dinamica e las leis del cambi economic. Schumpeter met subretot en relèu l'importància de l'entreprenor e del processus de destruccion creatritz aportada per l'ofèrta de produches nòus sul mercat. Entre 1911 e 1919, ensenhèt coma professor a l'Universitat de Graz (en Àustria). Amb los sociològs Werner Sombart e Max Weber, dirigiguèt Archiv für Sozialwissenschaften (Archius per las sciéncias socialas). En 1913-1914, foguèt professor invitat a l'universitat Columbia de Nòva York.
Aprèp la Primièra Guèrra Mondiala, foguèt per pauc de temps ministre de las Finanças (1919-1920) del gouvèrn de coalicion social-democrat e social-crestian d'Otto Bauer alara que l’Empèri d'Àustria-Ongria s’esfondrava. Divorcièt de Gladys puèi dirigiguèt pendent quatre ans una banca privada, la Banca Biedermann de Viena, fins a sa quincanèla (1920-1924).
En 1925 venguèt professor de finanças publicas a l'Universitat de Bonn e faguèt un movèl matrimòni amb Anna Reisinger. Mas l'an seguent, moriguèron sa femna e lor filh noirigat. Publiquèt la segonda edicion de la Teoria de l’evolucion economica (1926). A partir de 1927 e fins a sa mòrt, ensenhèt a l'Universitat de Harvard ont s'installèt definitivament en 1932, a la seguida de la pujada del nazisme en Euròpa Centrala. D'entre sos estudiants a Harvard i a Robert Heilbroner, Paul Samuelson, Wolfgang Stolper, Paul Sweezy, Nicholas Georgescu-Roegen e James Tobin.
Un tresen còp se maridèt amb una economista Elizabeth Boody en 1937. De 1937 a 1941, sa reputacion internacionala lo menèt a la presidéncia la Societat d’econometria qu'es un dels fondators. Venguèt president de l'American Economic Association en 1948. La fin de sa vida serà marcada per l'edicion de dos obratges importants: Los Cicles dels afars (1939) que tracta de l’analisi de la creissença) e Capitalisme, socialisme e democracia (1942) que li valdrà una fama d’economista « eretic ».
Moriguèt lo 8 de genièr de 1950 d'una emorragia cerebrala dins son ostal de Taconic, (Connecticut), al moment qu'èra elegit primièr president de la novèla Associacion Internacionala d'Economia. Son esposa, Elizabeth Boody editarà aprèp sa mòrt la monumentala Istòria de l'analisi economica (1954) que i consacrèt sos darrièrs ans e L'esséncia de la moneda (1970).
Teoria economica
Schumpeter se daissa dificilament classificar dins una escòla economica. Pasmens qu'èra austriac, jamai èra de l'Escòla austriaca amb que foguèt familiarizat pels ensenhaments d'Eugen von Böhm-Bawerk a l'Universitat de Viena.
L'economista qu'admirava mai èra sens controvèrsia Léon Walras, mas son analisi despassa fòrça l'encastre neoclassic. Tanben foguèt fòrça influenciat pels escriches del sociològ alemand Max Weber. E, se partatgèt de conclusions amb Karl Marx, son analisi èra fòrça alunhada del marxisme. Es considerat en general coma lo fondator de l'evolucionisme economic. Es atal repertoriat dans lo cercle dels economistas dichs « eterodòxes ».
Estima que lo fondament e lo ressòrt de la dinamica de l'economia son l'innovacion e lo progrès tecnic. L'istòria del capitalisme es una mudason de contunh. La tecnologia evolua, se transforma butant de panèls entièrs de l'activitat economica a se passir fins a desapareisser aprèp que foguèron dominants. Lo cambi es estructural abans d'èsser quantitatiu.
Lo vam del sistèma economic: l'entrepreneire innovador
Schumpeter insistís sul ròtle major de las innovacions dins lo vam, la mesa en movement de l'economia jos l'accion de l'entrepreneire. Es per la fabricacion de produchs nòus, l'adopcion de processus e de tecnicas inedits, l'utilizacion de novèlas matèrias primièras o la dobertura de novèls mercats que las estructuras acaban per cambiar.
L'innovacion: de l'economia estacionària cap a l'evolucion economica
Schumpeter vòl provar lo ròtle determinant de l'innovacion dins lo vam del sistèma economic. Pren coma punt de despart la modelizacion d'una economia estacionària, nomenada circuit economic, e que los diferents elements estructurals se reproduson a l'identic.
S'agís d'una representacion simplificada de la vida economica e de las relacions que se nosan entre los agents economics. La logica d'aquel circuit economic es aquela de l'equilibri general: los movements adaptatius dels prèses asseguran l'adequacion entre las diferentas variablas economicas, e cada factor de produccion es pagat a son prètz. Aquel circuit economic se caracteriza per la liura concurréncia, la proprietat privada e la division del trabalh entre los agents.
Aqueles darrièrs, qu'agisson en foncion de lor experiéncia passada, introduson cap de ruptura fondamentala dins lors comportaments e las relacions economicas en plaça. Los metòdes de produccion e las practicas de consomacion demòran establas, l'ofra ven egala a la demanda pel jòc dels prèses, de biais que l'allocacion de las ressorsas es eficienta. Los comportaments rotinièrs e los mecanismes adaptatius conduson alara a un estat estacionari.
Òr, segon Schumpeter, aquela rotina es trencada per l'entrepreneire e sas innovacions. Atal, l'evolucion pòt pas venir d'una modificacion quantitativa (aument de la produccion o del capital), mas de la transformacion qualitativa del sistèma de produccion. Schumpeter mòstra que lo factor determinant d'aquela evolucion es l'innovacion: aquela es al còr en mai del procèssus de creissénça, de transformacions estructuralas mai importantas.
Se gropa en general las innovacions en doas categorias: las innovacions de produch e las innovacions de procediment. L'actor central d'aqueles darrièrs es l'entrepreneire.
L'entrepreneire actor fondamental de l'evolucion economica
left|150px|thumb|[[Thomas Alva Edison|Thomas Edison, entrepreneire marcant de la fin del sègle XIX]] right|150px|thumb|[[Henry Ford, qu'inspirèt Schumpeter per sa descripcion de l'entrepreneire modèl]]
Dins la concepcion de Schumpeter, l'entrepreneire incarna lo pari de l'innovacion, tèsi que desvelopèt en particular dins Teoria de l'evolucion economica en 1913 ; son dinamisme assegura la reüssida d'aquela. L'entrepreneire, que se deu pas confondre amb lo cap d'entrepresa simple administrator gestionari, o amb lo rentièr capitalista proprietari dels mejans de produccion, es per el un vertadièr aventurièr qu'esita pas a sortir de las dralhas per innovar e entraïnar los autres òmes a agir d'un biais diferent que la rason, la crenhença o l'abitud, lor dictan de far. Deu véncer las resisténcias que s'opausan a tota novetat riscant de negar lo conformisme del mitan.
L'entrepreneire es plan segur motivat per la realizacion de beneficis eissits dels riscs preses e la reussita. Mas, la concepcion del profit defenduda per Schumpeter es originala: l'entrepreneire crèa de valor, tot coma lo salarièr, e es tanben motivat per un ensems de mobils irracionals que los principals son sens dobte la volontat de poténcia, lo gost esportiu de la victòria e de l'aventura, o la jòia simpla de crear e de donar vida a de concepcions e idèas originalas. Per Schumpeter, lo profit es la sancion de l'iniciativa creatritz dels riscs preses per l'entrepreneire. Aquela concepcion es contrària als economistas classics que fasián del profit la contrapartida dels esfòrces productius (capital e trabalh) de l'entrepreneire, alara qu'es puslèu del ròtle del cap d'entrepresa. Aquela concepcion es tanben contrària a la marxista que plaça l'origina del profit dins la confiscacion de la maivalença, es a dire l'apropriacion d'una partida del fruch del trabalh dels salariats pel rentièr capitalista.
Lo profit es encara mai important e immediat que l'entrepreneire es capable de rebutar tota forma de concurréncia dirècta e immediata. L'innovacion consistís pus sovent a aver una posicion favorabla dins sa branca, e sa difusion permet d'obtenir de dreches comercials que tecnicament permeton a l'entrepreneire de dispausar d'un monopòli. Schumpeter considèra los monopòlis nascuts de l'innovacion coma necessaris al bon foncionament del capitalisme. En situacion de monopòli, l'entrepreneire es liure de fixar un prètz de venda superior a son còst marginal. En situacion de concurréncia pura e perfècta, per aumentar sos profits, l'entrepreneire a pas mai aquela possibilitat; al contrari per demorar concurrencial, son prètz de venda pòrta a s'aprochar del còst marginal (es lo concèpte marxista de la baissa tendenciala del taus de profit qu'es criticat aquí per Schumpeter). Per tornar beneficiar d'una libertat dels prèses de venda, luenh del còst marginal, l'entrepreneire deu baissar aquel darrièr en redusent sos còstes de produccion per d'economias d'escala (aument de la produccion e de la talha de las entrepresas) o per una aumentacion de la productivitat (coma per l'innovacion). Los riscs que pren l'entrepreneire en innovant son motivats per la perspectiva de conquesta d'una posicion de monopòli o per sa demorança.
Schumpeter mòstra qu'un univèrs non atomistic (grand nombre d'entrepresas) es pas forçadament negatiu pel consomator perque lo monopòli mena pas totjorn a l'aument dels prèses o a la baissa de la produccion. L'entrepresa geganta percebent un susprofit pòt efectuar d'investiments importants. Encara, las innovacions engendran d'efèctes de sinergia al nivèl de l'economia. An d'externalitats positivas sus l'entraïnament sus de sectors economics e de creacions de novèlas activitats. Apareisson coma fèrre d'ast de la creissença economica, justificant alara l'existéncia d'aqueles novèls actors contribuissent al vam del capitalisme. Pasmens, aquelas situacions de monopòli duran pas. Es lo jòc de la concurréncia que las banaliza batalhejant pels susprofit, lo motor del progrès economic, mas tanben lo factor explicatiu dels movements ciclics de l'economia.
De fluctuacions economicas al cambi social: la destruccion creatritz
L'innovacion es a l'encòp font de creissença e factor de crisi. Es çò que Schumpeter resumís per la formula « destruccion creatritz ». Las crisis son pas de simples mancas de la maquina economica; son inerentas a la logica intèrna del capitalisme. Son salutàrias e necessàrias al progrès economic. Las innovacions arriban en pinhat gaireben totjorn al bas de l'onda depressionista, perque que la crisi butassa las posicions aquisas e fa possibla l'exploracion d'idèas novèlas e dobrís d'oportunitats. Al contrari, quand un periòde naut de non crisi, l'òrdre economic e social blòca las iniciativas, çò que frena lo flux de las innovacions e prepara lo terren per una fasa de recession, puèi de crisi.
Ritmes economics e ritmes tecnologics
L'observacion empirica del sistèma economic mòstra l'existéncia, amb intervals regulars, de cicles economics onte las fasas de prosperitat alternan amb las fasas de depression.
De fach, Schumpeter tanben s'inspirèt dels trabalhs de l'économista francés Clément Juglar que lo primièr aviá mostrat dempuèi 1856, los fenomèns ciclics sus un periòde d'una desena d'ans, alara que Kondratieff vigilava sobretot las causas d'aqueles cicles longs: l'usura e lo renovelament de las grandas infrastructuras (camins de fèrres, canals, grands amainatjaments fonzièrs) que la construccion demanda d'investiments excepcionals. Mas aquelas explicacions li semblavan insufisentas, preferissent parlar d'ondas massivas d'innovacions gropada a l'entorn d'una descobèrta centrala, coma la maquina de vapor que dralha la revolucion industriala entre 1790 e 1850 e lo camin de fèrre que dinamizèt l'economia dels ans 1890 fins a la Segonda Guèrra Mondiala.
Los monopòlis meton l'economia sus la via del progrès mas son pas que temporaris. Los susprofits menèron a d'entrepreneires imitators a prepausar de bens similars o de procediment vesins obligant las entrepresas en plaça a se diferenciar de contunh o a baissar lors prèses. Aquel fenomèn d'imitacion entraïna d'innovacions de pinhats, es a dire una agregacion d'innovacions provocadas per la reüssita de l'entrepreneire innovator que sa posicion es pas que temporàriament dominanta.
Postupice
Postupice es una comuna chèca de la region. Sa populacion es de 0 abitants.
Joseph Schumpeter
Ritmes economics e ritmes tecnologics
L'activitat ciclica se debana del biais seguent: la fasa d'espandiment s'explica pels profits qu'engendran un aument dels investiments e de la demanda, jos l'efècte dels pinhats d'innovacion. Dins un primièr temps, los crèdits accordats van provocar una inflacion dels bens de produccion puèi de consomacion. En seguida, la quantitat addicionala de bens engendra la deflacion, accentuada pel remborsament dels crèdits anonciant la depression. Las possibilitats de profit venon raras, los quincanèlas apareisson. Lo fenomèn d'imitacion entraïna una saturacion dels mercats e una bassa de la renda monopolistica, doncas una reduccion de l'investiment seguida d'une bassa de l'activitat. La crisi poirá pas èsser passada que per d'autras ondas d'innovacions. Es lo mecanisme decisiu de l'activitat ciclica qu'implica un processus de destruccion creatritz.
L'expansion depend de la difusion e de l'assimilacion de las novèlas condicions d'activitat. La depression correspond a un periòde de desaparicion de las estructuras productivas en excès e de las deutes, e a la gestacion de novèlas innovacions. Per Schumpeter, la durada de cada cicle correspond a l'importància de las innovacions e lors efèctes d'entraïnament.
Lo progrès tecnic es pas un flux continú e los cicles obeïsson a de mecanismes autoregulators. Se difusa de biais periodic per ondas a partir de qualques sectors e qualques luòcs.
Progrès tecnic e cambi social
L'introduccion del progrès tecnic a un efècte suls comportaments e las abituds dels diferents agents economics. L'entrepreneire innovator entraïna fòrça imitators, çò qu'entraïna un cambi radical de lor foncion de produccion (reorganizacion del trabalh). Las innovacions que difusan dins l'economia van tresvirar los biais de consomacion en respondent a de besonhs non satisfachs, e quitament ne crear de novèls. Los mercats se tròban atal modificats. Lo progrès tecnic agís sus las estructuras de l'economia tota entièra: la combinason dels factors de produccion (trabalh e capital) se modifica perque i a remplaçament de las estructuras ancianas per de novèlas, e doncas mobilitar dels mejans de produccion. L'impacte sus la natura de las qualificacions e l'emplec, e mai sus lor reparticion espaciala es considerable. Fin finala, lo progrès tecnic assegura de posicions dominantas e trebolada l'estat dels rapòrts de fòrça entre los païses al nivèl internacional.
La fin del capitalisme
Dins son òbra Capitalisme, socialisme, e democracia, Schumpeter sembla rejònher la concluson de Karl Marx sus l'inevitabilitat de l'esfondrament del capitalisme. Schumpeter demòra pasmens convencut dels malfachs del capitalisme e regretava aquela fin inevitabla, segon sos dichs. Se desguisarà doncas coma partisan del socialisme per incitar lo jove socialista a legir son trabalh, esperant que son lector reconeisseriá d'esperèl las errors del socialisme.
Se Schumpeter rejonh la conclusion de Marx, regrata son rasonament coma aquel de Keynes:. Schumpeter estima que Marx e Keynes se rejonhan perque lors teorias explican que lo capitalisme pòt s'esfondrar segon de causas que son endogènas, caractèr comun que permet d'ofrir una justificacion racionala a l'anticapitalisme.
Schumpeter rebuta lo materialisme istoric, per el l'estructura economica determina pas entièrament la societat e pensa pas que la viabilitat del capitalisme siá intrinsècament menaçada per exemple per una baissa tendenciala del taus de profèit (l'innovacion podent la contrariar). Al contrari, per Schumpeter coma per Marx, lo succès del capitalisme mena inevitablament a la concentracion del capital, es a dire a la creacion de grandas entrepresas, geridas per de caps d'entrepresas, simples administrators e apartenent a de rentièrs capitalistas, vertadièrs proprietaris de las entrepresas. Per Schumpeter, aquela concentracion s'acaba per l'aveniment d'un sentiment d'ostilitat generala contra lo capitalisme. Mas Schumpeter pensa pas doncas qu'es una revolucion dirigida per un ipotetic proletariat obrièr que destruirà lo capitalisme. L'ostilitat cap al capitalisme pòt s'exprimir e se traduire pas qu'amb l'ajuda d'una larga franja de la classa dels intellectuals.
Schumpeter es convincut que la liura concurréncia capitalista es lo melhor sistèma economic, recomanda pas aquela evolucion, mas sap pas cossí l'evitar. Lo capitalisme pòt perseguir son camin cap en abans simplament a condicion que demòre l'esperit dels entrepreneires que sol fa sa fòrça. Una critica radicala del capitalisme inspirada de l'òbra de Schumpeter, soslinha que genèra la granda entrepresa e qu'aquela darrièra atuda tota volontat d'imaginacion. Las grandas organizacions son marcadas per la multiplicacion dels quadres gestionaris, dels expèrts e dels burocratas, menats a rasonar en tèrmes de carrièra, de revengut regular e de posicion sociala e del meteis còp pau o pas clinats a prene de riscs coma dins lo modèl de l'entrepreneire.
Nòtas e referéncias
<References/>
Bauma daus Perrats
right|thumb|250px|Lo [[casc d'Agrís|casc celta d'Agrís]] La bauma daus Perrats se dubrís au nòrd de la comuna d'Agrís, en Charanta Occitana, a 'na vintena de quilometres au nòrd-est d'Engoleime, sus la riba drecha de Tardoira, au nòrd dau Bacin aquitan. Se situa au sud dau luecdich las Còssas, a l'auriera dau bòsc de Quatre Bauç.