cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jòcs Olimpics
Lei Jòcs Olimpics son un ensemble de competicions esportivas mondialas organizadas cada quatre ans. Originalament tenguts en Grècia Antica, lei Jòcs Olimpics Antics recampavan lei diferentei ciutats grègas e èran l'ocasion d'una alta-au-fuòc generala dins la region. Abolits coma totei leis autreis eveniments pagans per leis autoritats romanas en 394, foguèron restaurats en 1896 a l'iniciativa dau Francés Pierre de Coubertin. Dempuei aquela data, son venguts l'eveniment esportiu pus important de la planeta. En 1924, foguèron creats de Jòcs d'Ivèrn destinats ai disciplinas necessitant la preséncia de nèu ò de glaç. Leis autreis espòrts fan partida dau programa dei Jòcs d'Estiu.
L'aparicion dei Jòcs Olimpics
thumb|right|[[Mosaïca d'atlètas coronats ai Jòcs Olimpics.]]
Segon la legenda, lei Jòcs Olimpics foguèron creats en 776 avC per lo rèi Ifitos e l'atlèta Koroïbos es lo premier campion mencionat. Pasmens, aquò es mau segur car d'autrei tradicions fixan la creacion dei Jòcs a 884 avC. En revènge, la màger part dei racòntes s'acòrdan sus lo ròtle d'Ifitos, desemparat per lei conflictes tocant Peloponès durant aqueu periòde. Per amaisar la colèra dei dieus, auriá demandat l'avejaire de l'oracle de Dèlfes. La respònsa li diguèt de fondar de Jòcs dins lo santuari d'Olimpia. Obtenguèt alora l'ajuda de Licurg, lo legislator legendari d'Esparta per organizar l'eveniment.
Dins lei fachs, la creacion dei Jòcs Olimpics s'inscriu dins una tradicion de jòcs locaus relativament anciana. Avián un caractèr religiós important e una trèva militara èra observada per totei lei ciutats grègas durant lo periòde. Fasián partida d'un ensemble de quatre jòcs que son dichs jòcs panellenics car totei lei ciutats podián i participar.
Lo santuari d'Olimpia
thumb|right|[[Fotografia de l'estadi antic d'Olimpia.]] thumb|right|[[Fotografia dei vestigs dau bouleuterion.]]
Santuari de Zèus, Olimpia èra un complèx important que permetiá d'acuelhir leis atlètas e una fòga d'au mens 45,000 espectators. Ansin, lei Jòcs èran un eveniment major, sovent associat amb de fieras comercialas. Relativament ben conegut gràcias a l'arqueologia, l'endrech èra organizat a l'entorn de plusors construccions : Totei lei ciutats grègas, liuras ò colonizadas, avián lo drech de participar. En revènge, lei « barbars » e leis esclaus èran excluchs. La durada dei Jòcs èra de cinc jorns, marcats per divèrsei ceremònias religiosas. Lei venceires recebián una corona de fuelhas d'olivier, un bendèu de lana roja e, pus tard, una pauma. De mai, d'autrei guierdons èran sovent decidits per leis autoritats de lor ciutat d'origina (estatua, exempcion d'impòsts...).
Lo declin dei Jòcs Olimpics Antics
Tre l'Antiquitat, i aguèt de debats sus la plaça e lo ròtle de l'espòrt au sen de la societat. D'un caire, de pensaires idealistas coma lo poèta Pindar (518-438 avC ?) èran entosiasmats per lei valéntias deis atlètas. D'autre caire, d'intellectuaus coma Xenofont (430-355 avC) ò Platon (427-347 avC) avián una vision igienista e militarista de l'activitat fisica. De mai, a partir dau sègle V avC, plusors incidents son recensats coma una temptativa d'empachar la participacion d'Esparta en 420 avC ò una condamnacion d'un atlèta atenenc en 332 avC après una temptativa de corrupcion.
Lo declin comencèt donc amb d'afaires de corrupcion avans de s'accelerar après l'integracion de Grècia dins l'esfèra d'influéncia de Macedònia e la conquista de la region per Roma en 146 avC. Lo programa dei Jòcs veguèt l'integracion d'espròvas novèlas coma de combats de gladiators e la durada passèt de cinc jorns a sièis mes. Venguts una atraccion toristica, lei Jòcs dispareguèron en 394 apC quand l'emperaire Teodòsi I (379-395) decidèt d'enebir lo paganisme dins l'Empèri Roman.
La redescubèrta de l'olimpisme
L'exploracion dei roïnas d'Olimpia comencèt en 1723 amb lei trabalhs dau monge francés Bernard de Montfaucon (1655-1741). Puei, durant lo rèsta dau sègle XVIII, d'autreis arqueològs menèron de cavaments sus lo site coma Johann Joachim Winckelmann (1717-1768), Abel Blouet (1795-1853) e Ernst Curtius (1814-1896). Aquò permetèt de descubrir de vestigis novèus e de suscitar un interès per lei Jòcs Olimpics Antics en Euròpa.
Tre 1833, en Suècia a l'iniciativa de Gustav Schartau (1794-1852), foguèron creats de Jòcs Escandinaus mesclant concors esportius e literaris. En 1849, en Anglatèrra, apareguèron de « festivaus olimpics » e una Olympian Society foguèt creada en Galas. Puei, après son independéncia, Grècia jonhèt lo movement amb un « concors olimpic » organizat per Evanghelis Zappas (1800-1865). Pasmens, en 1875, mau capitèt una temptativa de metre en plaça una fiera olimpica.
L'òbra de Pierre de Coubertin
thumb|right|[[Fotografia de Pierre de Coubertin en 1915.]]
Perrusson
Perrusson es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Jòcs Olimpics
L'òbra de Pierre de Coubertin
La fondacion dei Jòcs Olimpics Modèrnes es lo resultat d'una tiera d'iniciativas francesas. D'efiech, en 1832, coma dins mai d'un autre endrech en Euròpa, de « Jòcs Olimpics » foguèron creats per un seminari de la vila de Grenòble. Regularament organizats durant un sègle, adoptèron de rites eissits d'Olimpia e inventèron lo concèpte de medalha en 1895. De mai, lo monge Henri Didon (1840-1900), venceire de plusors espròvas, inventèt la devisa actuala dei Jòcs citius, altius, fortius (« mai lèu, mai aut, mai fòrt » en occitan).
Perrusson
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Jòcs Olimpics
L'òbra de Pierre de Coubertin
En parallèl, la question de l'educacion venguèt un afaire important dins la vida politica. En particular, l'educacion fisica èra l'objècte de debats pedagogicas intens. Fondada per lo jornalista Paschal Grousset (1844-1909), la Liga Nacionala de l'Educacion Fisica (LNEP) èra en favor de l'instauracion d'una educacion inspirada per la Grècia Classica. Èra tanben fòrça anticlericala. En fàcia, l'Union dei Societats Francesas deis Espòrts Atletics (USFSA) èra a assaiar de metre en plaça un sistèma basat sus l'amatorisme e leis idèas crestianas. Pasmens, se dispausava de sostèns importants, aviá de dificultats per unificar la totalitat de l'espòrt francés.
Relativament moderat dins aqueu contèxte, Pierre de Coubertin (1863-1937) èra convencut de l'importància de l'espòrt dins l'educacion mai favorable a l'amatorisme. Inspirat per lo modèl aristocratic britanic, fasiá partida de l'USFSA e anoncièt sa volontat de tornar crear de Jòcs Olimpics mondiaus en 1892. En despiech de l'incredulitat de son auditòri, establiguèt de liames amb d'autrei país e acceptèt de laissar intrar d'estrangiers dins son associacion. En junh de 1894, aquò li permetèt de reünir a la Sorbona un « congrès internacionau d'educacion fisica » encargat d'estudiar la possibilitat de restaurar lei Jòcs e de crear un comitat internacionau per leis organizar.
La fondacion dei Jòcs Modèrnes
thumb|right|[[Fotografia dau drapèu olimpic dins l'estadi olimpic d'Atlanta en 1996.]]
Lo congrès de 1894 foguèt un succès per Pierre de Coubertin amb la creacion dau Comitat Internacionau Olimpic (CIO), presidit per lo Grèc Demetrios Vikelas (1835-1908). Aqueu congrès adoptèt la devisa de Didon, vengut un actor important de l'olimpisme, e acceptèt la proposicion de Coubertin d'organizar lei premiers Jòcs Olimpics Modèrnes a Atenas en 1896. Coma durant l'Antiquitat, la periodicitat de l'eveniment es de quatre ans. En 1924, de Jòcs Olimpics d'Ivèrn foguèron creats e lei jòcs tradicionaus venguèron lei Jòcs Olimpics d'Estiu. Fins a 1992, foguèron organizats la meteissa annada. Dempuei 1994, i a una alternància de dos ans entre Jòcs d'Estiu e d'Ivèrn.
Olimpiadas particularas
Se lei Jòcs Olimpics son normalament politicament neutres, mai d'una edicion foguèt l'objècte de demonstracions individualas ò collectivas destinadas a promòure una causa ò a afiermar la poissança dau país encargat d'organizar la competicion : 1920 : lei Jòcs de 1920, organizadas a Anvèrs en reconoissença dau ròtle de la vila durant la Premiera Guèrra Mondiala, veguèron la premiera politizacion dei Jòcs amb lo refús d'i invitar Alemanha, Àustria e URSS. 1936 : lei Jòcs de 1936 son lo cas de politizacion pus famós dei Jòcs Modèrnes amb l'organizacion de la competicion per l'Alemanha Nazi d'Adolf Hitler. D'efiech, leis autoritats dau III Reich i veguèron l'ocasion d'utilizar lei tèmas antics per exaltar sa vision racista e antisemita. 1952 : lei Jòcs d'Helsinki veguèron la premiera participacion de l'Union Sovietica. Pasmens, dins un contèxte de Guèrra Freja, seis atlètas deguèron restar dins un vilatge olimpic separat. 1956 : durant aquelei Jòcs, tres estats (País Bas, Espanha, Soïssa) refusèron de participar per protestar còntra la repression sovietica en Ongria e quatre autrei país (Egipte, Cambòtja, Liban, Iraq) leis imitèron en causa de la crisi de Suèz. 1964 : encara presenta en 1960, l'Africa dau Sud foguèt exclucha dau movement olimpic per lo CIO. Son retorn aguèt luòc en 1992 après la fin de l'apartheid. 1968 : organizats dins la Ciutat de Mexic, lei Jòcs de 1968 foguèt marcats per la repression dau movement de protestacion deis estudiants mexicans avans la ceremònia de començament (300 mòrts) e per la protestacion deis atlètas negres estatsunidencs còntra la segregacion raciala. 1972 : lei Jòcs de 1972 veguèron la presa d'ostatges d'una partida de la delegacion israeliana per un comandò palestinian. 11 membres de la delegacion, 5 terroristas e un policier foguèron tuats dins lei combats. 1976 : la màger part dei país africans decidèt de boicotar la competicion per protestar còntra l'abséncia de sancions còntra Nòva Zelanda après la descubèrta de cambis esportius entre jogaires de rugbi neozelandés e sud-africans. 1980-1984 : après l'invasion d'Afganistan per l'URSS, leis Estats Units e plusors país dau blòt de l'Oèst refusèron de participar ai Jòcs de 1980 organizats a Moscòu. Quatre ans pus tard, l'Union Sovietica e la màger part dau blòt de l'Èst decidèt donc de boicotar lei Jòcs organizats a Los Angeles. 2008 : lei Jòcs de 2008 foguèron marcats per la demonstracion de la poissança economica novèla de la China. Veguèron tanben la segonda rompedura modèrna de la trèva olimpica amb l'ataca menada per Georgia còntra lei fòrças russas presentas en Ossetia dau Sud.
L'aparicion de criticas dau movement olimpics
thumb|right|[[Fotografia d'un complèx esportiu construch per lei Jòcs d'Atenas en 2004 e totalament abandonat en 2018.]]
Dempuei leis ans 1970, lo movement olimpic internacionau es l'objècte de criticas que se concentran sus lo CIO e son foncionament. En particular, Avery Brundage, president de 1952 a 1972, foguèt accusat de racisme e d'antisemitisme en causa de sei posicions sus l'apartheid en Sud-Africa e en Rodèsia, de son refús de boicotar lei Jòcs de 1936 e de sa volontat d'acabar normalament lei Jòcs de 1972. Un autre president discutit foguèt Juan Antonio Samaranch que dirigiguèt lo Comitat de 1980 a 2001. Durant aqueu periòde, leis accusacions de corrupcion e de nepotisme au sen dau CIO se multipliquèron durant lei vòtes de designacion dei vilas organisatritz. Plusors enquistas menèron a l'exclusion de certanei sòcis mai d'escàndols an totjorn luòc.
Un autre ensemble de criticas es aparegut amb la crisi environamentala liada au rescaufament climatic e la multiplicacion dei crisis economicas. D'efiech, lei Jòcs necessitan de trabalhs importants que son una fònt de pollucion per produrre e transpòrtar lei materiaus, bastir leis edificis e leis infrastructuras requistas e assegurar l'arribada deis atlètas e deis espectators. De mai, lo budget de l'organizacion es sovent superior a 4 ò 5 miliards de dolars per doas a tres setmanas de competicion. En particular, l'abandon complèt de complèxs olimpics bastits per lei Jòcs de 2004 e de 2012 es considerat coma una demonstracion dau gaspilhatge de ressorsas que representariá lei Jòcs Modèrnes.
La Carta Olimpica
thumb|right|La [[flama olimpica es un simbòl important dei Jòcs.]]
La Carta Olimpica es lo tèxte fondamentau que definís lo foncionament e lei principis dau movement olimpic modèrne. Publicada en 1908, es inspirada per un ensemble de règlas edictadas en 1899 per Pierre de Coubertin. Es compausada de 6 capítols e de 71 articles. Foguèt regularament emendada per tenir còmpte de l'evolucion dei Jòcs. Entre seis elements principaus, contèn :
Per participar a una competicion olimpica, un atlèta dèu respectar la Carta, lei règlas de la federacion internacionala encargada d'organizar son espòrt e èsser inscrich per un Comitat Nacionau Olimpic (CNO). Lei nòrmas definidas per la federacion internacionala dèvon respectar la Carta Olimpica. Entre lei ponchs pus importants d'aquelei tèxtes, se tròban sistematicament :
Lo Comitat Internacionau Olimpic
thumb|right|Sèti modèrne dau [[Comitat Internacionau Olimpic|CIO.]]
Lo Comitat Internacionau Olimpic (CIO) es l'organisme qu'assegura l'organizacion dei Jòcs Modèrnes. Fondat en 1894 a l'iniciativa de Pierre de Coubertin, es compausat de 130 sòcis que son cooptats entre lei ressortissants dei país tenent un Comitat Nacionau Olimpic. Avans 1966, lei membres dau CIO èran designats a vida. Pasmens, dempuei aquela data, dèvon abandonar sei foncions a 80 ans. Lo sèti dau Comitat se situa dins la vila soïssa de Lausana. Organiza au mens una session cada an e pòu delegar de poders a una comission executiva e crear de comissions permanentas. Es dirigit per un president elegit per un mandat d'uech ans. Un president en plaça pòu èsser tornat elegir per un segond de quatre ans solament.
Lo CIO pòu egalament convocar de congrès olimpics. Es una reünion excepcionala dau movement olimpic destinada a estudiar una question donada. Relativament frequents fins a 1930, aquelei reünions son desenant raras amb solament tres congrès organizats dempuei la Segonda Guèrra Mondiala.
Lei Comitats Nacionaus Olimpics
Lei Comitats Nacionaus Olimpics (CNO) son la declinason nacionala dau Comitat Internacionau Olimpic. Son encargats de difusar lei principis fondamentaus de l'olimpisme dins son país e d'assegurar la creacion d'institucions que respectan l'esperit olimpic. Representan tanben son país durant lei competicions organizadas per lo CIO.
Lei Federacions Internacionalas de l'Espòrt
Lei Federacions Internacionalas de l'Espòrt (FIE) son d'organizacions internacionalas non governamentalas qu'administran au mens un espòrt au nivèu mondiau. Gropan de federacions nacionalas e pòdon èsser reconegudas per lo CIO. Per aquò, sei règlas de foncionament dèvon respectar lei principis de la Carta Olimpica. En revènge, lo Comitat reconoís l'autonòmia de la federacion dins l'organizacion de l'espòrt considerat. La reconoissença d'una FIE novèla necessita un vòte dau CIO.
Lei FIE reconegudas per lo CIO an l'estatut de Federacion Internacionala Olimpica (FIO). Aquò permet a l'espòrt administrat per la federacion de faire partida dau programa dei Jòcs e d'obtenir ansin una visibilitat considerabla e, sovent, d'ajudas de part deis autoritats. En mai d'aquò, lei FIO a per mission :
Lo Tribunau Arbitrau de l'Espòrt
thumb|right|[[Fotografia dau sèti dau Tribunau Arbitrau de l'Espòrt.]]
Fondat en 1981, lo Tribunau Arbitrau de l'Espòrt (TAE) es una estructura que dèu permetre ais atlètas e ais organizacions esportivas de reglar sei desacòrdis sensa passar per lei tribunaus ordinaris. Es compausat de 50 juristas independents designats per un mandat de quatre ans. Un conseu internacionau de 20 juristas es encargat d'assegurar son contraròtle e son finançament. Sei decisions son basadas sus lo principi de l'arbitratge.
Designacion de la vila organisatritz
thumb|right|País aguent acuelhit lei Jòcs d'Estiu e d'Ivèrn ([[verd), lei Jòcs d'Estiu unicament (marron) e lei Jòcs d'Ivèrn unicament (mauve).]]
A l'ora d'ara, l'organizacion dei Jòcs comença amb l'anóncia d'una candidatura per una vila. De delegacions dau CIO organizan alora plusors visitas per conselhar lo candidat e avalorar sei capacitats. Lo vòte formau de designacion a luòc sèt ans avans lo començament de la competicion. D'efiech, l'organizacion dei Jòcs Modèrnes es un eveniment internacionau major qu'a un còst fòrça important, de l'òrdre de quauquei miliards de dolars au minimom. Mobiliza donc generalament una partida de l'economia dau país de la vila chausida e sei consequéncias pòdon èsser positivas (realizacion de trabalhs de modernizacion...) ò negativas (crisi economica...). Après lo vòte, l'organizacion dei Jòcs es fisat per lo CIO au CNO regardat que forma un Comitat d'Organizacion dei Jòcs Olimpics (COJO]] gropant de sòcis dau CIO, dau CNO, de representants de la vila ostessa e dei representants de l'Estat.
Elements dau protocòli olimpic
thumb|right|Exemple de percors de la [[flama olimpica (Jòcs de 2008).]]
L'organizacion dei Jòcs dèu respectar un protocòli estricte. Lei lengas oficialas dei Jòcs son ansin l'anglés e lo francés, e mai se lo premier predomina fòrça dins la realitat. Lei Jòcs dispausan tanben d'un simbòl, d'un drapèu e d'un imne e lei ceremònias marcant lo començament e la fin dei Jòcs Olimpics son d'eveniments internacionaus de premiera importància que pòdon recampar de desenaus de caps d'Estat e de govèrn. D'efiech, dempuei 1920, la dubertura dei Jòcs es marcada per una ceremònia d'acuelh oficiau de cada delegacion nacionala, per la lectura dau jurament olimpic que remembra lei principis de basa de l'olimpisme e per l'arribada de la flama olimpica dins l'estadi de la vila ostessa.
La flama olimpica es un simbòl major dei Jòcs Modèrnes dempuei 1928. Inspirada per lei fuòcs sacrats presents dins certanei temples grècs, es atubada dins lo santuari d'Olimpia segon un rite fixat en 1936. Puei, es portada vèrs la vila d'acuelh dei Jòcs per un relèu de plusors portaires. Lo camin es sovent chausit per passar dins un maximom de país e per visitar plusors endrechs simbolics de l'Estat òste. Enfin, es amorçada a la fin dei Jòcs durant la ceremònia de fin.
Lei decoracions olimpicas
thumb|right|[[Fotografia dei medalhas realizadas per lei Jòcs de Pequin en 2008.]]
Creadas tre la restauracion dei Jòcs en 1896, lei medalhas e diplòmas olimpics son atribuïts ai venceires deis espròvas. Lo venceire recebe una medalha d'aur, lo vice-campion recebe una medalha d'argent e lo tresen recebe una medalha de bronze. Lei medalhas mencionan l'espòrt de l'atlèta. Son remesas dins leis espròvas individualas e collectivas e dins certanei disciplinas, es possible de donar doas medalhas de bronze. Un diplòma es decernit amb lei medalhas e dins certaneis espòrts ais atlètas arribats entre la quatrena e l'uechena plaça.
D'autrei guierdons olimpics existisson :
Leis espòrts olimpics
La lista deis espòrts olimpics es variabla e definida per lo CIO. Dins lei fachs, es compausada d'un nuclèu relativament estable d'espòrts tradicionaus coma l'atletisme, la natacion, l'alterofilia, l'escrima e lo ciclisme e d'un ensemble de disciplinas novèlas qu'apareisson e dispareisson segon lei mòdas. De mai, leis espòrts que se professionalizèron rapidament foguèron sovent excluchs dei Jòcs. Per exemple, es lo cas dau tennis que perdiguèt son estatut olimpic entre 1924 e 1988.
Au sen d'un meteis espòrt, es possible d'organizar plusors competicions olimpicas. Per exemple, es lo cas en atletisme, espòrt caracterizat per l'existéncia de plusors disciplinas intèrnas fòrça diferentas. Leis espòrts inscrichs au programa dei Jòcs d'Ivèrn necessitan la preséncia de nèu ò de glaç. Leis autreis espòrts fan partida dei Jòcs d'Estiu. En consequéncia, lei Jòcs d'Ivèrn actuaus duran generalament doas setmanas còntra tres per lei Jòcs d'Estiu.
Les Ardillats
Los Ardilyàts en arpitan (Les Ardillats en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Georges Valís #viure als Ardillats, ont i aguèt arturat per la Gestapo çò 18 de mai 1944, dins l'otèl de Ardières. I aviá fach d'aquel canton isolat de la municipalitat lo sieu quartièr-general per las siás activitats intellectualas e de resisténcia. En las ruïnes de l'otèl se tròban traces de la siá preséncia (vièlhs documents).
Georges Valois vécut aux Ardillats, où il fut arrêté par la Gestapo le 18 mai 1944, à l’hôtel d'Ardières. Il avait fait de ce coin isolé de la commune son quartier-général pour ses activités intellectuelles et de résistance. Dans les ruines de l'hôtel se trouvent des traces de sa présence (vieux documents).
Alcaucín
Alcaucín es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Montelhs (Tarn)
Montelhs (Montels en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Montels, cap a 1139, Montilis, en 1259. Lo nom es un derivat de mont, ambe un sufixe -el, vengut del latin -ilium, a valor diminutiva, ,. Lo vilatge es sus un puèg, mas las desnivelacions son de 20 a 30 m.
Sant Cristòu (Vauclusa)
Sant Cristòu o Sant-Cristòu d'Aubion (Saint-Christol en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Alfarnate
Alfarnate es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Podiç
Podiç (Poudis en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Vassens
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alfarnatejo
Alfarnatejo es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Valescourt
Valescourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Bertilo Wennergren
Bertilo Wennergren (en esperanto; en suedés: Bertil Wennergren; 4 d'octobre de 1956) es un lingüista e musician esperantista suedés. Foguèt designat coma Esperantista de l'Annada 2006 pel jornal La Ondo de Esperanto. Foguèt membre del grop musical esperantista Amplifiko e es actualament un dels compausants del grop de rock esperantista Persone.
Clamanges
Clamanges es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Thennelières
Thennelières es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Clamanges
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Thennelières
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Wikipèdia en sèrbe
La Wikipèdia en sèrbe (Википедија на српском језику - Vikipedija na srpskom jeziku) es la version en lenga sèrbe de l’enciclopèdia en linha Wikipèdia. Foguèt fondada lo 16 de febrièr de 2003.
Santa Cruz
Santa Cruz es una ciutat de las Filipinas, dins la província d’Iloco del Sud.
Bertalan Farkas
thumb|250px|Bertalan Farkas Bertalan Farkas, escaissat Berci Farkas (Gyulaháza, 2 d'agost de 1949) es un pilòt e astronauta ongrés. Foguèt lo primièr cosmonauta d'Ongria e tanben lo primièr esperantista a anar dins l'espaci.
San Vicente
San Vicente es una municipalitat de 5ena classa, situada dins la província d'Ilocos Sur de las isla Filipinas. En 2010 comptava 11.720 abitants.
Barangays
San Vicente es devesit en 7 barangays:
Twenty One Pilots
right|200px|thumb|Twenty One Pilots sus l'empont en 2016
Twenty One Pilots (estilizat twenty øne piløts, de còps simplificat en TØP) es de'n primièr un grop de pop e ròck independent anglofòn american, fondat en 2009 e originari de Columbus dins Ohio (Estats Units).
Twenty One Pilots es a la debuta compausat de Tyler Joseph (cant, clavièrs), Nick Thomas (guitarra, bassa) e Chris Salih (percussions). Nick Thomas e Chris Salih se tiran del grop en 2011, Salih es remplaçat còp-sèc per Josh Dun. Es doncas en duò (Tyler Joseph e Josh Dunque) que Twenty One Pilots se fa conéisser a partir de 2012.
Lor album de 2015, Blurryface, es una capitada internacionala colossala, vengut l'album de ròck lo mai vendut de las annadas 2010, gràcia als tubes Stressed Out e Ride.
En 2016, lo grop a tornarmai un tube planetari ambe Heathens, single principal de la benda sonòra del filme american Suicide Squad.
En 2022, los Twenty One Pilots an vendut mai de 10 milions de disques capvath lo monde entièr.
Opeda
270px|left|thumb
Opeda (Oppède en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Wikipèdia en sèrbocroat
La Wikipèdia en sèrbocroat (Wikipedija na srpskohrvatskom jeziku) es la version en lenga sèrbocroata de l’enciclopèdia en linha Wikipèdia. Foguèt fondada en novembre de 2003.
Otto Grotewohl
Otto Grotewohl (1894-1964) òme politic, foguèt lo primièr President del Conselh dels Ministres (equivalent a primièr ministre) de la Republica Democratica Alemanda. Governèt entre 1949 e 1964.
Santa Lúcia (Ilocos del Sud)
Santa Lúcia es una municipalitat de tresena classe de la província d’Ilocos del Sud, dins las Filipinas. lo consol Joseph Simon "BAGYO" Valdez.
Sainte-Lunaise
Sainte-Lunaise es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Algatocín
Algatocín es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Prémesques
Geografia
thumb|left|Prémesques En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
Se tròba traces de Prémesques dempuèi 1132. Prémesques S'escriviá alavetz Prémeca. Un títol de sant-Pierre de Lille en 1143 lo nomena Primeca. Un autre de sant Aubert en 1159 lo transforma en Premeske. Per venir Premecq e fin finala Prémesques. Lo vilatge aperteniá als comtes de Flandre.
Fasiá antany partida de la Flandre wallonne e del diocèse de. Prémesques A #èsser a divèrsas recuperacions entrebolit per la guèrra de .#Èsser encara experimentat en lo moment de las guèrras #que #far Louis XIV, lo poderós rei de França. Lo passatge de la siá armada victorieuse i aguèt marcat pel Pillage e los incendis. #Çò que se podiá pas preveire a aquela epòca, aiçò èra aquel ivèrn épouvantable #que #desolar la Flandre. Qualques rigors indistintes sortián del cercle de las previsions umanas, e la famine #quèir sul vilatge coma sul país, implacable e invincible! E de contunh los ancians se'n remembran, la guèrra de 1914-1918 #destruir practicament la comuna. Prémesques #Conéisser, en mai de las destruccions e dels orrors de la guèrra, l'aucupacion e las dificultats de ravitaillements. Per tot #encobrir Prémesques a recebut la Crotz de guèrra. Lo glèisa, coma l'ensems del pòble, a #èsser redusida dins l'estat de ruïnes e li a calgut èsser rasada. I aviá vist lo jorn en 1804...
On retrouve des traces de Prémesques depuis 1132. Prémesques s'écrivait alors Prémeca. Un titre de saint-Pierre de Lille en 1143 le nomme Primeca. Un autre de saint Aubert en 1159 le transforme en Premeske. Pour devenir Premecq et enfin Prémesques. Le village appartenait aux comtes de Flandre.
Il faisait autrefois partie de la Flandre wallonne et du diocèse de Tournai. Prémesques a été à plusieurs reprises troublé par la guerre de Cent Ans .Il fut encore éprouvé lors des guerres que fit Louis XIV, le puissant roi de France. Le passage de son armée victorieuse fut marqué par le Pillage et les incendies. Ce que l'on ne pouvait prévoir à cette époque, c'était cet hiver épouvantable qui désola la Flandre. Des rigueurs pareilles sortaient du cercle des prévisions humaines, et la famine tomba sur le village comme sur le pays, implacable et invincible! Et puis les anciens s'en souviennent, la guerre de 1914-1918 détruisit pratiquement la commune. Prémesques connut, en plus des destructions et des horreurs de la guerre, l'occupation et les difficultés de ravitaillements. Pour tout cela Prémesques a reçu la Croix de guerre. L'église, comme l'ensemble du village, a été réduite à l'état de ruines et a dû être rasée. Elle avait vu le jour en 1804... Celle qui est connue aujourd'hui a été reconstruite en 1928.
Cablong
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Camp Long (grafia incorrècta per Camplong) es un arcaïsme. Lo nom modèrne es Cablong (prononciat coma Cablon). Lo nom Cablong es atestat graficament.
Wikipèdia en croat
La Wikipèdia en croat (Wikipedija na hrvatskom jeziku) es la version en lenga croata de l’enciclopèdia en linha Wikipèdia. Foguèt fondada lo 16 de febrièr de 2003.
Glèisa de Sant Miquèu
En cap-lòc dera Val d’Aran, Vielha, mos trobam era glèisa de Sant Miquèu. Destaque era sua imponenta tor campanau, assetiada sus ua portada. Eth maçacap e arquières balhen caractèr militar ath campanau.
Un còp laguens dera bastenda religiosa, destaque eth batiader damb ua iconografia de motius vegetaus esculpida en relèu, fòrça pròpia des batiaderes araneses deth sègle XIII. Ath hons dera nau, subergés eth retaule que decòre era absida centrau, d’estil gotic e atribusit ath Mèstre de Vielha (s.XV). Mès, sens dubte, era pèça mès emblematica que sauve autuament era glèisa ei eth Crist de Mijaran, ua talha romanica que formaue part d’un ensem escultoric mès ampli -un devarament-, pertanhent ara epòcs màger deth talhèr d’Erill la Vall e qu’ei considerada ua des pèces mès representatives dera escultura rominca deth sègle XII.
Roger de Flor
Ruggero da Fiore ò Rutger von Blum (vèrs 1267, Brindisi - 30 d'abriu de 1305, Andrinòple), dich Roger de Flor en Catalonha e Rontzerius dins l'Empèri Bizantin, èra un condottiere italian e un cap deis Almograves.
Nascut vèrs 1267, Roger de Flor èra lo segond fiu de Richard von Blum, fauconier de l'emperaire germanic Frederic II, que moriguèt l'annada seguenta còntra l'armada de Carles d'Anjau a la batalha de Tagliacozzo. Après aqueu combat, leis Angevins confisquèron lei bens de son ostau e sa maire aguèt ges de ressorsas per educar seis enfants. Vèrs 1275, Roger de Flor deguèt donc se plaçar sota la proteccion d'un chivalier francés de l'Òrdre dau Temple.
Après plusors annadas de navigacion au sen de la flòta de l'Òrdre, ne'n venguèt sòci ambé lo grade de sergent. Participèt a la darriera Crosada e a la defensa de Sant Joan d'Acre (1291). Pasmens, foguèt accusat d'aver raubat una partida dei tesaurs de la vila e expulsat de l'Òrdre. Aprofichant son 	experiéncia, Roger de Flor venguèt alora mercenari e intrèt au servici dau rèi Frederic II de Sicília, fiu de Pèire III d'Aragon. Nomat a la tèsta dei companhiás d'Almogavres, participèt ai combats còntra leis Angevins en Sicília en 1301.
Puei, après la Patz de Caltabellotta en 1302, passèt au servici de l'emperaire Andronic II Paleòleg. Dirigiguèt la Companhiá Catalana (4,000 òmes e 39 naviris) e anientèt lei Genoés de Constantinòple. En 1304, ataquèt lei posicions turcas en Anatolia e desbloquèt lei vilas de Cizica, Magnèsia e de Filadèlfia. De mai, sei tropas rebutèron lei Turcs fins a Cilícia. Pasmens, l'ambicion de Roger de Flor, nomat Cesarde l'Empèri e cap dei senhoriás bizantinas d'Anatolia, menaçava l'autoritat de l'emperaire. Son fiu, lo futur Miquèu IX Paleòleg, organizèt donc son assassinat durant un banquet.
130 autrei caps almogavres foguèron tanben executats mai la màger part dei mercenaris catalans subrevisquèron e pilhèron la region a l'entorn de Constantinòple. Puei, participèron ai luchas intèrnas qu'afebliguèron l'Empèri au començament dau sègle XIV. En Grècia, un grop d'Almogavres capitèt de formar dos ducats e se placèt sota la senhoriá de la Corona d'Aragon. I demorèron fins a 1390.
Daniel Tammet
thumb|250px|Daniel Tammet en març de 2011 Daniel Tammet, nascut Daniel Paul Corney (Londres, 31 de genièr de 1979) es un escrivan, ensagista e autista sabent anglés. Comencèt a venir celèbre al Reialme Unit a partir del 14 de març de 2004, jorn que recitèt durant mai de 5 oras 22.514 decimalas del nombre Pi, qu'aviá aprés tres meses abans l'eveniment, al Musèu d'Istòria de las Sciéncias d'Oxford. Sa notorietat venguèt internacionala quand participèt a un documentari, The Boy with the Incredible Brain, que los realizadors li avián demandat d'aprendre l'islandés, aprendissatge que li costèt una setmana, per li far puèi una entrevista en aquesta lenga.
Son autobiografia publicada en 2006, Born on a Blue Day, que narra sa vida amb las dificultats ligadas al fach d'èsser autista, foguèt causida coma "Melhor Libre per Joves Adults" en 2008 per l'Associacion Americana dels Bibliotecaris. Lo segond libre de l'autor, Embracing the Wide Sky, foguèt una de las òbras mai vendudas en França en 2009. Sos libres son estats traduches en 20 lengas.
Aqueste iperpoliglòt domina actualament 12 lengas.
Polanh e Posòls
Polanh e Posòls (Poulan-Pouzols en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Cervidae
Los cervids son una familha de mamifèrs romiants qu'a un nombre par de dets, lor particularitat es de portar de banas. Se compta demest eles las darrièrs grands romiants salvatges de las regions temperadas. A travèrs lo monde n'existís 44 espècias repartidas en 17 genres. Lo cèrvi comun dels bòsques d'Euròpa es lo cèrvi elaf, apelat oapití en America del Nòrd.
Listas de las espècias
Son devesidas en quatre sosfamilhas :
Vejatz tanben
thumb|Cervids dessenhats per [[Gustave Courbet.]]
Willi Stoph
Willi Stoph (1914-1999) engenhaire e òme politic, foguèt lo President del Conselh dels Ministres (cap de govèrn) de la Republica Democratica Alemanda en doas ocasions: aprèp la mòrt de Otto Grotewohl (1964-1973) e entre 1976 e 1989. Tanben foguèt cap d'Estat del país aprèp la mòrt de Walter Ulbricht, entre 1973 e 1976.
Égligny
Égligny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Detlev Blanke
thumb|250px|Detlev Blanke en 2008 Detlev Blanke (Neumünster, Alemanha, 30 de mai de 1941 – 20 d'agost de 2016) foguèt un lingüista esperantista alemand. Foguèt especialista d'interlingüistica e ensenhava a l'Universitat Humboldt de Berlin. Demest los filològs esperantistas alemands mai actius, foguèt de 1991 a 2011 lo president de la Gesellschaft für Interlinguistik ("Societat per l'Interlingüistica"). Èra l'editor de son jornal Interlinguistische Informationen.
Mugron
Mugron (Mugron en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
Comuna situada en Shalòssa, sus Ador. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [my'gruŋ]. Las fòrmas ancianas que son Mugrone, Mugrono, Mugronensis, en latin, aus sègles XI-XII, Egremundo en 1243, Mugeron en 1407, Meillan en 1279, Mugrõ (mapa de 1638), Mugron (mapas de 1651, deu sègle XVII, shens data, deu començament deu sègle XVIII, de 1714 e de 1733).
Dauzat e Rostaing qu'explican Mugron per un nom latin d'òmi, Mucro, -onis.
Ribièiras (Albigés)
Ribièiras (Rivières en francés) es una comuna lengadociana del País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Alhaurín de la Torre
Alhaurín de la Torre es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Mugron
Toponimia
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'explica Mugron per lo gascon mugroû, « popa de hemna »; qu'interprèta la fòrma Egremundo de 1243, per ua latinizacion *acrem montem, perqué Mugron èra comprés com lo latin mucro(n), « punta » (?).
Lòcs e monuments
Mugron qu'a la particularitat d'estar damorat lo pòrt navigable lo mei a capsús de l'Ador, e pr'amor d'aquò, qu'a comptat dens lo passat, mantuns enterpaus preu vin e autas produccions locaus hòrt presadas dens los país deu nòrd de l'Euròpa.
L'ancian chai d'Antin, deu sègle XVIII dab la soa carpenta de casso monumentau dab los sons 3 taulats de mei de 800 m² cadun, que s'es conservat dans un estat exceptionau. En 2016, lo chai qu'apriga ua botiga d'objectes de decoracion e ua galeria d'art contemporanèu.
Canton de Bèlmont
Lo canton de Bèlmont es una anciana division administrativa de Roergue, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Milhau, lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Dempuèi 2015, totas las comunas son del canton novèl dels Causses-Rogièrs (burèu centralizator : La Cavalariá). La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Composicion 2
Lo canton de Bèlmont se compausava de 6 comunas e comptava 2487 estatjants en 2012.
Istòria
Lo canton de Bèlmont se creèt en 1790 dins lo districte de Sant Africa.
En 1801, lo canton de Bèlmont foguèt conservat.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-205 del 21 de febrièr de 2014, lo canton foguèt suprimit.
Wikipèdia en corean
La Wikipèdia en corean (한국어 위키백과 ; Hangugeo Wiki-baekgwa) es la version en lenga coreana de l’enciclopèdia en linha Wikipèdia. Foguèt fondada en 2002.
Romorantin e Lanthenay
Romorantin e Lanthenay (Romorantin-Lanthenay en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Geografia
thumb|left|Sauldre. Musèu de Sologne e prefectura.|thumb
La vila es situada al centre de Sologne, sus la ribièra Sauldre, a 32 km al nòrd-oèst de Vierzon, 67 km al sud d'Orléans, 69 km al nòrd-oèst de Borges, 91 km a l'èst de Tor e 191 km al sud de París.
Istòria
Las comunas de Romorantin e Lanthenay son reünidas en 1961.
Guaiana
Nòtas
Lo capluòc es Caièna.
Lo gentilici es guaianés -esa. 140px|Left|thumb|Bandièra independentista
Vesac (Carladés)
Vesac (Vézac en francés) es una comuna occitana d'Auvèrnhe situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Vesacum, en 1443, Vezacum, latinizacion de 1485, Bezacum, latinizacion de 1517, Veszat, en 1622, Bessac, en 1624, Vézat, en 1628, Bézac, en 1632, Vézac, en 1695. Dauzat e Rostaing dison pas res de Vesac. Segon los Féniés, lo nom del Vesac perigòrd ven d'un nom latin d'òme, Vitius [del cognomen Vitus ?] amb lo sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Vesac èra donc benlèu una anciana granda proprietat antica que aviá per mèstre Vitius.
Nòtas
<references group="N"/>
Economia de Luxemborg
thumb|250px|left|Edifici de la banca Banque internationale à Luxembourg, BIL, a [[Luxemborg (vila)|Luxemborg.]] Luxemborg, país amb una economia pichona mas establa e amb anautita renda per capita, se beneficia de la siá proximitat amb França, Belgica e Alemanha e aguèri totjorn un creissement economic solid, bassa inflacion e redusit caumatge. Lo país es fòrtament dependent de l'activitat bancària e de la produccion d'acièr. Lo PIB per cápita (US$ 77,600 en 2009) es lo 3 del mond.
L'agricultura ocupa 22% de la superfícia del Grand Ducat, mas lo sector primari absorbeís  solament una pichona part de la populacion activa. Los coitius principals son los granatges (òrdi, blat, cevada, segal), las trufas e lo farratge. Al Gutland e principalament dins la val del Mosèla, s'i fa la vinha e de fruches. L'elevatge se centra en los bovins, per carn e lach, e los porcins, per carn.
L'economia luxemborgesa s'es basada tradicionalament en lo fèrre, l'unic recors minaire fins a la decennia dels ochanta. Cossí que cobrissiá pas totes los besonhs del país, se li caliá importar, e lo 1981 se quitèt d'extraire. Se li cal a l'ora d'ara abastar de mineral de França (83 %), Suècia e Brasil. Lo facilitat de dispausar del carbon de las concas del Ruhr e lo Saar i a fach possible l'establiment d'importants centres siderurgics, sector qu'ocupa un dels primièrs luòcs d'Euròpa, amb una produccion de acièr qu'en una granda part es exportat. Los centres principals son al sud del país (Rodange, Differdange, Esch, Rumelange e Düdelange), e ocupan la màger part de la man d'òbra immigranta.
Luxemborg, aital coma unes autres de la Union Europèa, sofriguèt amb la crisi que comencèt lo 2008, mas lo caumatge demorèt a bas de la mejana de l'UE. L'economia se contractèt 3,6% en 2009, mas se recuperèt lo 2010 e lo 2011. Aproximativament 60% de la fòrça de trabalh del país son estrangièrs.
Berenguier II de Palou
Berenguier II de Palou (mòrt en 1241) foguèt evesque de Barcelona de 1212 a 1241.
Nebòt de Berenguier de Palou, evesque de Barcelona, Berenguier II de Palou comencèt sa carriera eclesiastica coma canonge de la catedrala Santa Eulàlia de Barcelona. Gràcias a son educacion, venguèt un collaborator dau rèi Jaume I d'Aragon (1213-1276). Participèt tanben ais expedicions militaras aragonesas dau periòde. Per exemple, acompanhèt lo rèi Pèire II d'Aragon (1195-1213) a la batalha de Las Navas de Tolosa còntra leis Almohades. Menèt tanben un grop de 50 chivaliers durant la Cinquena Crosada en Egipte. Enfin, participèt a l'organizacion de la conquista de Malhòrca onte dirigiguèt un còrs d'un milier de combatents. Pasmens, i foguèt bleçat e amputar d'un pè.
Regardant son òbra religiosa, foguèt a l'origina de fondacions importantas en favor deis òrdres pus desprovesits. En 1233, foguèt elegit arquevesque de Tarragona mai lo papa Gregòri IX refusèt de reconóisser lo vòte e annulèt lo resultat de l'eleccion. A sa mòrt, foguèt enterrat dins la catedrala de Barcelona.
Humphrey Tonkin
thumb|250px|Humphrey Tonkin en 2008 Humphrey Richard Tonkin (Truro, Anglatèrra, 2 de decembre de 1939) es un ensenhaire, anglicista e esperantista angloamerican. Foguèt president de l'Associacion Mondiala de l'Esperanto (en esperanto: Universala Esperanto-Asocio o UEA) de 1974 a 1980 e tornarmai de 1986 a 1989.
Guaianas
Lei Guaianas (tanben s'escriu Güaianas) son una region vasta au nòrd de l'America dau Sud, que s'espandís entre lei dos flumes d'Orinòco e d'Amazonas e qu'es limitada au nòrd per l'ocean Atlantic. Compren de l'oèst a l'èst:
Mohammad Khatami
Mohammad Khatami (n. 1943) cleric islamic, foguèt president d'Iran entre 1997 e 2005.
Massencoma
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Sainte-Marie-des-Champs
Sainte-Marie-des-Champs es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Massencoma
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Massencoma que vengueré d'un adjectiu gascon mansàn (diccionari Palay) o meilèu *mansenc, derivat de manse, tèrme feodau (---> mas) e deu latin cumba « vath ». Segon Negre, Massencoma que vengueré probablament deu gascon manse « mansa, casteròt; bòrda, bordiu; demora, demorança, estança » e de En (Sénher) Cosme [Còsme, Còrme], nom de persona ...
Sainte-Marie-des-Champs
Geografia
Sant-Ostal-Camps a situat a la cœur del País de Caux. Sant-Ostal-Camps es egalament termierèr amb la municipalitat de Yvetot, mai coneguda, e aperten al costat de Yvetot.
Massencoma
Administracion
La comuna es dens la Comunautat de comunas de la Tenarèsa desempuish lo 1 de genièr de 2009.
Lòcs e monuments
Au centre deu village s'élève un « castèth gascon » deu sègle XIII. Témoignage, avec les castèth de Lagardère et deu Tauzia, construits sur le même plan, des guerres de religion. Massencoma est le mieux conservé.
Sainte-Marie-des-Champs
Geografia
Sainte-Marie-des-Champs est située au cœur du Pays de Caux. Sainte-Marie-des-Champs est également frontalière avec la commune d'Yvetot, plus connue, et appartient au canton d'Yvetot.
Massencoma
Castèth deu Busca-Maniban
À l'extérieur deu village, sur ua colline voisine, se trouve le castèth de Busca. Avec sa façade en majesté, largement ouverte sur un jardin à la francesa, Busca-Maniban, noble demeure d'une illustre famille de magistrats, a des airs de petit Versailles.
Sainte-Marie-des-Champs
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Massencoma
Castèth deu Busca-Maniban
Le castèth a sûrement inspiré le désir de grandeur de Thomas de Maniban lorsqu'il fit bâtir la demeure actuelle. Un portail d'entrée, coiffé d'un chapeau de gendarme, fait pénétrer dens la cour d'honneur. Il porte la date de 1649, le début des travaux qui se poursuivirent jusqu'à la fin deu règne de Louis XIV. De part et d'autre de la cour, les ailes bizarrement crénelées tranchent avec la porte d'entrée, travée dorique surmontée d'un fronton cintré.
Sainte-Marie-des-Champs
Istòria
La glèisa a consagrat en 1264 per Eudes Rigaud, archevêque de Roan.
La glèisa est consacrée en 1264 par Eudes Rigaud, archevêque de Rouen.
Massencoma
Castèth deu Busca-Maniban
Logé sous ua voûte en arc de cloître, le vestibule occupe toute la moitié nord deu corps deu logis sur toute sa hauteur et toute sa profondeur, largement éclairé par les fenêtres deu palier côté jardin. Il comporte un escalier monumental, avec des pilastres de style ionique et ua rampe en fer forgé.
Au premier étage, sous la galerie, ua porte conduit à « la salle à l'italienne », sous ua voûte aussi majestueuse que celle deu vestibule.
Maniban
Les Maniban sont ua famille de bourgeois qui gravit l'échelle sociale en occupant des charges. Ce fut le cas de Jean, maître des requêtes ou notaire royal, puis de Thomas, son fils, avocat général deu Tolosa. Le petit-fils de celui-ci fut président deu parlement deu Languedoc. Le Marquisat leur fut donné en 1681 Les armes de la famille, gravées sur le fronton de leur castèth côté jardin, portent le double attribut de magistrat et marquis.
Almáchar
Almáchar es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Megaloceros
Megaloceros es un genre de cervids preïstorics de granda talha al dia de uèi atudat.
Vasseny
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Christopher Loeak
Christopher Jorebon Loeak (n. 11 de novembre de 1952) es un òme politic de las Illas Marshall que foguèt president de la Republica de 2012 a 2016.
Sant Martin (illa)
Sant Martin (en francés Saint-Martin, en neerlandés Sint Maarten) es una illa deis Antilhas, en America. Se parteja politicament entre dos estats:
Haute-Isle
Haute-Isle es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Almargen
Almargen es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Wikipèdia en bielorús
La Wikipèdia en bielorús (Вікіпедыя) es la version en lenga bielorussa de l’enciclopèdia en linha Wikipèdia. Foguèt fondada lo 12 d'agost de 2004.
Preux-au-Bois
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Preux-A lo-Bòsc es un vilatge del Avesnois #que se situa a las fes a 6 km de Landrecies e 11 km del Quesnoy per la D934. Lo vilatge es en lisière de la bòsc de Mormal.