cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Venera 3
Venera 3 es una mission espaciala sovietica mandada lo 16 de novembre de 1965. Foguèt la premiera sonda que capitèt d'intrar dins l'atmosfèra d'una autra planeta. Pasmens, en causa d'un problèma de transmission, ges de donadas foguèron obtengudas.
Nadine Gordimer
thumb|250px|Nadine Gordimer a la Fièra del Libre de Göteborg en 2010 Nadine Gordimer (Springs, Africa del Sud, 20 de novembre de 1923 - Johannesburg, 14 de julh de 2014) foguèt una escrivana e activista politica sud-africana. Aquesta autora en lenga anglesa, que se situèt demest los escrivans sud-africans mai prestigioses internacionalament, recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1991.
Los escriches de Gordimer se focalizèron mai que mai sus las questions moralas e las politicas racistas. Foguèt una de las figuras màgers dins la lucha contra l'apartheid e èra membre del Congrès Nacional African, çò que li valguèt la censura de sas òbras Burger's Daughter e July's People del temps del regim segregacionista. Posteriorament participèt tanben activament a la causa de las victimas de la SIDA.
Enfància
Nadine Gordimer nasquèt en 1923 al costat de Springs, Gauteng, una vila minièra del Rand oriental, còsta Johannesburg, dins una familha de classa mejana. Son paire, Isidore Gordimer, un immigrant lituanian de confession jusieva vengut de Žagarė, èra relotgièr, e sa maire, Hannah "Nan", nascuda Myers veniá d'Anglatèrra, sortida d'una familha d'origina jusieva non practicanta de Londres. La futura escrivana cresquèt dins un ambient laïc.
L'implicacion de Nadine Gordimer dins los problèmas etnics e economics d'Africa del Sud se vegèron ligats en part a l'istòria personala de la familha, a la vida de son paire qu'aviá fugit la repression de la Russia tsarista, encara qu'aqueste manifestèt pas jamai de simpatia per las marridas condicions de vida de las populacions autoctònas, e subretot a l'activisme de sa maire que luchava contra la pauretat e la discriminacion e creèt per exemple una grèpia pels mainatges negres. Foguèt marcada tanben durant son adolescéncia per la repression brutala del govèrn quand la polícia venguèt espepissar l'ostal de la familha per i cercar de letras e jornals dels servicials e los confiscar.
Estudièt en part dins una escòla conventuala catolica mas foguèt subretot en çò sieu que foguèt educada que sa maire, aparentament, pensava qu'aviá un còr fragil e qu'èra en risca a l'escòla. Per encausa d'aquesta isolacion e solitud, Nadine Gordimer s'avodèt a l'escritura d'ora e aital publiquèt sas primièras istòrias quand aviá tot bèl just 15 ans.
Los primièrs escriches
D'en primièr foguèt publicat en 1937 un raconte per enfants, "The Quest for Seen Gold," dins lo Children's Sunday Express e puèi, un pauc mai tard durant la meteissa annada, un autre raconte "Come Again Tomorrow" que sortiguèt dins Forum. L'an seguent, quand aviá tot escàs 16 ans, vegèt sa primièra òbra de ficcion per adults editada. Sos estudis universitaris foguèron brèus, demorèt pas qu'un an a l'Universitat de Witwatersrand, temps que li permetèt pasmens de conéisser d'autres escrivans e de s'implicar dins la renaissença de Sophiatown. Tre 1948 se n'anèt viure a Johannesburg, ont contunhèt d'escriure. Publiquèt qualques tèxtes dins de revistas localas del país del temps que seguissiá de corses. La màger part de sos racontes d'aquel temps foguèron amassats e publicats puèi dins Face to Face, en 1949.
Les Avenières
Les Avenières en arpitan (Les Avenières en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Los Avenières Se lo nom d'una municipalitat situada en la region Rhône-Alpes en lo departament del Isère(38). Ela llom lo fleuve Del Rhône la en en separant del departament de l'Ain(01) e se situa pas luènh del riu del Guiers (pichon afluent del Rhône) en en marcant la separacion del departament del Isère amb aquel de la Savoie. Aquela Municipalitat se compausa de tres seccions: Ciers, Buvin e Curtille #que son los noms dels pòbles #que la compausan. Uèi lo Nom de "Ciers" se gaireben totalament queigut en désuétude, lo vilatge principal se communément nomenat "Los Avenières" (mas se parla encara de la "sala de las fèstas de Ciers")
La vila "Las Avenières"se situa sus una butte amb altituds activas de 200 mètres a 289 mètres, en en permetent de ofrir una vista considerabla suls monts del Bugey al Nòrd, la plana del Bouchage-Morestel al Oèst e fin finala la Chartreuse e lo Dent del Gat al luènh al Èst.
Les Avenières est le nom d'une commune située dans la région Rhône-Alpes dans le département de l'Isère(38). Elle longe le fleuve du Rhône la séparant du département de l'Ain(01) et se situe non loin de la rivière du Guiers (petit affluent du Rhône) marquant la séparation du département de l'Isère avec celui de la Savoie. Cette commune se compose de trois sections: Ciers, Buvin et Curtille qui sont les noms des villages qui la composent. Aujourd'hui le nom de "Ciers" est presque totalement tombé en désuétude, le village principal est communément nommé "Les Avenières" (mais on parle encore de la "salle des fêtes de Ciers")
La ville "Les Avenières"se situe sur une butte avec des altitudes allant de 200 mètres à 289 mètres, permettant d'offrir une vue remarquable sur les monts du Bugey au Nord, la plaine du Bouchage-Morestel à l'Ouest et enfin la Chartreuse et la Dent du Chat au loin à l'Est.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Neolític Final al Bronze mièg : La region a viscut per agricultors. Una falç a boton de la region de las Avenières a conservat al Musèu de Viena. Es la sola pròva d'una aucupacion anteriora a las Gallo-Romains, al confluisson de la Bièvre e del Rhône.
l'an 1989, dels trabalhs de remembrement efectuats dins lo quartièr de « Lo Tribunal del Pont » an permeses la descobèrta de doas estaques en roure a 2 m de prigondor. Un estudi al carboni 14 portada pel centre de datation de l'universitat Claude Bernard Lion E (CNRS) a atribuit al periòde 39 av. J.-C a 120 apr. J.-C. Poiriá éventuellement s'agir de estaques apertenent a un pont gallo-romain en servint a afranquir lo lièch del Rhône entre los Avenières e Thuellin.
En 1330, Aigline de Agarbava, épousa Louis de Rivoire, chevalier, senhor de Romagnieu, Adondèsson, la Bastida-Montgascon, Villeneuve de Ciers (las Avenières), Bruzolo en Piémont. Nòtas e de pèças #que pròvan #que Humbert de Baternay a #èsser lésé en lo moment de la cession e transpòrt #que lududes aguèron fach pel rei Charles VIII l'an 1496 de la tèrra de Dolomieu e d'aquela de las Avenières. En Octòbre 1496. Cartas brevets de Charles VIII en portant cession e transpòrt al se de Baternay de las tèrras de Dolomieu e de las Avenières. 22 de genièr 1560. Còpia de cartas concedidas pel rei Charles a Renascut de Baternay en çò que tanh a la tèrra de Ornacieux, de Dolomieu e de las Avenières. 8 d'octòbre 1609. Venta de las tèrras e distincion de las Avenières, Brangues e baronnie de Bouchage al Sr. De Granieu e de Dorgeoise per madama Gabrielle de Baternay, veusa de Gaspard de la Chastre. En Julhet 1523. Cartas de François E" en contenent de mantenudas tèrras de Dolomieu e de las Avenières obtenudas per Kené de Baternay. Estancada del Conselh del Rei en portant que Renascut de Baternay i aurà mes en possession de las tèrras de Dolomieu e de las Avenières. 15 de març 1642. Memòria e d'instruccions en çò que tanh a l'instància pendenta al Conselh del Rei per rason de las tèrras de Dolomieu e de las Avenières.
vignette|Lo quartièr de l'estacion de l'Èst, cap a 1909 : al primièr plànol lo depaus dels TDI, e a esquèrra l'estacion del [[Camin de fèrre de l'Èst de Lion]] Lo bourg es desservi, al començament de la, per doas linhas de camin de fèrre secondaire : lo camin de fèrre de l'Èst de Lion cap a Lion e Aoste, e los Tramvias départementaux del Isère, represes pels Tramvias de l'Oèst del Dauphiné cap a Lo Torn-de detlo-Pi. Aquel darrièr #circular de 1909 a 1935
Néolithique final au Bronze moyen : la région est habitée par des agriculteurs. Une faucille à bouton de la région des Avenières est conservée au Musée de Vienne. C'est la seule preuve d'une occupation antérieure aux Gallo-Romains, au confluent de la Bièvre et du Rhône.
En 1989, des travaux de remembrement effectués au quartier de « La Cour du Pont » ont permis la découverte de deux pieux en chêne à 2 m de profondeur. une étude au carbone 14 menée par le centre de datation de l’université Claude Bernard Lyon I (CNRS) a attribué à la période 39 av. J.-C à 120 apr. J.-C. Il pourrait éventuellement s’agir de pieux appartenant à un pont gallo-romain servant à franchir le lit du Rhône entre les Avenières et Thuellin.
Le bourg est desservi, au début du, par deux lignes de chemin de fer secondaire : le chemin de fer de l'Est de Lyon vers Lyon et Aoste, et les Tramways départementaux de l'Isère, repris par les Tramways de l'Ouest du Dauphiné vers La Tour-du-Pin. Ce dernier circula de 1909 à 1935
Emil Adolf von Behring
Emil Adolf von Behring (n. 15 de març de 1854 - m. 31 de març de 1917) foguèt un fisiologista alemand. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1901.
Sainte-Lheurine
Sainte-Lheurine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de.
Emil Adolf von Behring
Biografia
Nasquèt lo 15 de març de 1854 a Hansdorf (Prússia Orientala, uèi Ławice, en Polonha). Estudièt medecina al Kaiser-Wilhelm-Akademie für das militärärztliche Wesen de Berlin, ont se licencièt en 1878.
Après trabalhar coma cirurgian militar, en 1889 daissèt l'armada per venir ajutòri de Robert Koch a l'Institut d'Igièna de l'Universitat de Berlin. LO seguiguèt en 1891 a l'Institut de Malautiás Infecciosas quand aquel ne foguèt nommat director. Foguèt posteriorament catedratic de l'Universitat de Trobi a partir de 1894 e, en 1895, foguèt nomenat director de l'Institut d'Igièna de Marburg, carga que tenguèt fins al 31 de març de 1917 quand moriguèt a la siá residéncia de Marborg.
Sainte-Lheurine
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Fregimont
Fregimont (Frégimont en francés) es ua comuna agenesa, lingüisticament gascona, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Fregimont
Las fòrmas ancianas son : Fregimont (castrum de ~), en 1271, Fregimonte (p. de ~), en 1520, Frigimontis (B. Quitteria ~), al sègle XVII. Mont, del latin mons, montis, o puslèu montem, es de segur lo segond element del nom. Fregimont es a 160m, sus una sèrra, çò qu'es coërent. Los toponimistas explican la primièra partida per un nom germanic d'òme, Frigis, per Dauzat e Rostaing, Freigisus, prepausat dambe prudéncia per Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, mès justament B. Boyrie-Fénié constata que le resultat seriá estat quicòm coma *Freimont dambe los noms fornits per sos predecessors, aquí perqué causís puslèu Fridius. Lo nom se seriá fixat entre los sègles V e VII.
Landrichamps
es una comuna francesa del
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Venera 4
Venera 4 es una mission espaciala sovietica del programa Venera, mandada lo 12 de junh de 1967 en direccion de la planeta Vènus. Capitèt d'intrar dins l'atmosfèra e de mandar de donadas fins a aperaquí 25 quilomètres de la superficia.
Vauclaix
Vauclaix es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
Vauclaix Se situa en lo massís del Morvan e fa partida de lo sieu parc natural regional. La municipalitat a traversat pel Anguison.
Vauclaix se situe dans le massif du Morvan et fait partie de son parc naturel régional. La commune est traversée par l'Anguison.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom del vilatge ven del latin Vallis Clausa (vallée dintrada) en rason del rétrécissement de la vallée de la Anguison en aquel endroit. La parròquia i aguèt fondat a pels fraires de Corbigny.
Le nom du village vient du latin Vallis Clausa (vallée encaissée) en raison du rétrécissement de la vallée de l'Anguison en cet endroit. La paroisse fut fondée au par les moines de Corbigny.
Massingy-lès-Vitteaux
Massingy-lès-Vitteaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Lo Borg d'Argentau
Lo Borg d'Argentau o mai simplament Lo Borg (localament Le Borg pron. /le bυ/ o /ve lœ bu/ ; Lo Bôrg-Argentâf en arpitan, en francés Bourg-Argental) es una comuna occitana situada dins lo departament de Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Massingy-lès-Vitteaux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Borg d'Argentau
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Sent Ginièis d'Òlt e d'Aubrac
Sent Ginièis d'Òlt e d'Aubrac (Saint Geniez d'Olt et d'Aubrac en francés) es una comuna novèla roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Nascuda lo 1èr de genièr de 2016, recampa las comunas d'Aurèla e Verlac e de Sent Ginièis d'Òlt, lo capluòc.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Demografia
Per la demografia de cada comuna abans 2016, veire a Aurèla e Verlac e Sent Ginièis d'Òlt.
Saint-André-en-Barrois
Saint-André-en-Barrois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Venera 5
Venera 5 es una mission espaciala sovietica mandada lo 5 de genier de 1969 en direccion de Vènus. A respèct de la sonda precedenta dau programa, Venera 4, èra un modèl similar equipat de bloquiers superiors. Capitèt d'intrar dins l'atmosfèra e de foncionar fins a 20 quilomètres de la superficia de la planeta.
Verneuil (Nièvre)
Verneuil es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fontenay-aux-Roses
Fontenay-aux-Roses es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Nauts de Sèina e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Vendin-lès-Béthune
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Venera 6
Venera 6 es una mission espaciala sovietica mandada lo 10 de genier de 1969 en direccion de Vènus pauc après Venera 5 qu'èra de concepcion identica. A respèct de la sonda precedenta dau programa, Venera 4, èra un modèl similar equipat de bloquiers superiors. Capitèt d'intrar dins l'atmosfèra e de foncionar fins a 20 quilomètres de la superficia de la planeta.
Billy-Montigny
Billy-Montigny es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mende (omonimia)
Mende pòt èsser:
Chanaz
Chanaz en arpitan (Chanaz en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Koichi Tanaka
Koichi Tanaka (en japonés: 田中 耕 - n. en 1959) es un quimista japonés. A recebut lo Prèmi Nobel de Quimia en 2002.
Talança
Talença, o puslèu Talança, prononciacion [taˈlansə] (Talence en francés), es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, situada dens lo departament de Gironda e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Frespuèg
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Talança
Una legenda locala pretend qu'an costuma, devath l'influença dau francés, de prononçar Talança puslèu que Talença, fòrma supausada a tòrt d'origina, justament pr'amor dau francés, mès aquera interpretacion es en contraccion dab las fòrmas ancianas (veire toponimia).
Geografia
La vila de Talança a per axe principau la rota de Baiona, que correspond a la via de Tors deu camin de Sent-Jacme.
Frespuèg
Toponimia
La prononciacion es [fres'pɛt] dins una granda partida nòrd de la comuna, [fres'pɛts] al sud. Bénédicte Boyrie-Fénié fornís d'atestacions ancianas : Frespugh (parrochia Sancti Petri de ~), au sègle XIII, castrum de Fespueg en 1271, Fespug (in castro de ~), en 1307, Fespodium, en latin, en 1307-1317, Frespuch, en 1307-1317, Fysputh, en 1308, Capella de Fesso-Podio, en latin, en 1326, Fespuch (Arnaldo de Duro Forti, militi, domino de ~), en 1328, Fessopodio (parrochia ecclesiae de ~), en 1338, Fespug (pro Arnaldo de Duro-Forte... in castro de ~), en 1354, Fespuch (domino de ~), en 1354, Fesso Podio (P. de ~) en 1520. Lo diftongue -uè- tonic, vengut de -ò-, es sovent escrit -u- dins los tèxtes medievals.
Talança
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Talencia, en latin, aus sègles XI-XIII, Talencia, en latin, en 1182, Talanssa (loco appellato A ~), en 1274, Talanse en 1307-1317, Talencia, en latin, en 1307-1317. Au mens en aparéncia, las fòrmas ancianas, latinas o gasconas, fornidas per Bénédicte Boyrie-Fénié testimònian d'un passatge progressiu de Talen- a Talan-. En realitat, las latinizacions, que son interpretacions d'escribas, gardan imperturbablament Talencia, mès las occitanas nos ensenhan la prononciacion daus sègles XIII e XIV (e benlèu d'avant), qu'a quasi pas cambiat desempui; la data de l'evolucion de -a finala pòsttonica a [ǝ] demòra conjecturala pr'aquò, mès probable qu'èra dejà complida a l'epòca (fòrma de 1307-1317).
Frespuèg
Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié constata que la frescor supausada del lòc es pas segura, d'aitant que las nombrosas atestacions sense -r- del primièr element fan dobtar que lo sens siá vertadièrament fresc. Balança entre un nom germanic coma primièr element e lo sens prepausat per las atestacions del tipe Fesso Podio, donc un etime fissu(m) podiu(m), « puèg fendut », dont la motivacion li sembla dificila, e atraccion posteriora per lo mot fresc. I a pr'aquò una comba plan prigonda e corta, al nòrd-nòrd-èst del borg, que se vei fòrt plan sus una mapa topografica de l'IGN, a l'emplaçament del bois de Colombat e al sud-sud-oèst del lòc marcat Breillet, que correspond a l'imatge d'un planòl fendut.
Ébouleau
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Talança
Toponimia
Si Dauzat e Rostaing, seguits per Negre, conjecturan que l'origina de Talança es lo nom d'òme latin Tallentius (damb un ajustadís -a per Negre), Bénédicte Boyrie-Fénié ha remarcar a bon dret que Tallentius + -a auré donat *Tarença en gascon. Vaquí perqué supausa una varianta masculina *Talenteus deu cognomen femenin Talentea, associada au sufixe -a. Mès en realitat sonque las atestacions medievalas en latin han cercar deu costat d'un nom en -len-. Una causa sembla segura, es que la varianta Talança es pas devuda a una evolucion de *Talença devath l'influéncia deu francés, plan mai tardiva. De manèira incomprensibla, Bénédicte Boyrie-Fénié, que coneish e cita la prononciacion autentica, causeish la grafia *Talença, totalament inatestada en occitan. Xavier Delamarre, que probable coneishèva las fòrmas ancianas, explica Talança per talāntiā, « lo maine de Talāntios ».
Ébouleau
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Talança
Istòria
A l'origina, lo territòri talancés èra quasi enteirament caperat de bòscs. Lo vertadèir puplament de Talança data dau XVII° siègle, mès i avèva dejà un vilatge. La proximitat daus camins de La Tèsta, Tolosa e Baiona atirèt los borgés de Bordèu. Nombrós son aqueths que se hiren bastir rishas damoranças, coma lo castèth Peixotto, que vingut mèi tard l'ostau de vila. Mès aquò's sonque dus sègles mèi tard que l'urbanisacion e l'industrialisacion de Talança esturen considerablament aumentadas. La biscuiteria Olibet èra fòrt renomada au debut dau XX° siègle. Las industrias dispareishuren decap a las annadas 1970.
Varzy
Varzy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
thumb|left|180px|Lo Mont Charlay en los environs de Varzy Varzy se tròba a ieu-camin entre Nivèrns, prefectura de la Nièvre, e Aussèrra, prefectura de la Yonne. A 16 quilomètres se tròba Clamecy, jos-prefectura de la Nièvre.
thumb|left|180px|Le Mont Charlay dans les environs de Varzy Varzy se trouve à mi-chemin entre Nevers, préfecture de la Nièvre, et Auxerre, préfecture de l'Yonne. À 16 kilomètres se trouve Clamecy, sous-préfecture de la Nièvre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A la Mièja Edat, Varzy èra luòc de pelegrinatge a Santa Eugénie d'Alexàndria e Sant Regnobert, e estapa sul camin de Compostelle. Lo bourg i aviá fortificat e possedissiá dempuèi lo una collégiale dédiée a Santa-Eugénie, desapareguda al temps de la Revolucion.
La glèisa paroissiale Sant-Pierre a #èsser bastit de 1230 a 1280. Es de estil gotic, mas los sieus dos torns an una disposicion typiquement romane. La paroissiale possedissiá dempuèi 1792 lo tresaur e los reliques de la collégiale; desgraciadament, en 2002 lo tresaur e los reliques an #èsser volats.
Varzy Aperteniá als avesques de Aussèrra, #que i an daissat un castèl e #qu'an fondat al començament del a 3 km del bourg de Varzy lo anciana léproserie de Vaumorin, #que la capèla Santa-Lazare n'es lo darrièr vestigi.
Au Moyen Âge, Varzy était lieu de pèlerinage à Sainte Eugénie d'Alexandrie et Saint Regnobert, et étape sur le chemin de Compostelle. Le bourg était fortifié et possédait dès le une collégiale dédiée à Sainte-Eugénie, disparue au temps de la Révolution.
La glèisa paroissiale Saint-Pierre a été construit de 1230 à 1280. Elle est de style gothique, mais ses deux tours ont une disposition typiquement romane. La paroissiale possédait depuis 1792 le trésor et les reliques de la collégiale; malheureusement, en 2002 le trésor et les reliques ont été volés.
Varzy appartenait aux évêques d'Auxerre, qui y ont laissé un château et qui ont fondé au début du à 3 km du bourg de Varzy l'ancienne léproserie de Vaumorin, dont la chapelle Saint-Lazare est le dernier vestige.
Champignolles (Eure)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Martin-sur-le-Pré
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La region ocupada pel vilatge de Sant Martin i aviá viscut dempuèi longtemps. La ponduda al jorn, en 1875, près del centre del pòble, d'una station préhistorique de l'edat de la pèira talhada, a revelat #qu'un grop d'individus viviá ja a aquel endroit mai de cinc mil ans abans lo nòstre ère. Divèrses objèctes trobats al meteis endroit o en d'unes autres ponches del territòri, permeton d'afirmar que los environs del vilatge an #èsser demorats en las epòcas gauloise e gallo-romaine. Tres sègles mai tard, lo cristianisme fach la siá aparicion en Gaule. Lo grand Sant Martin, avesque de Tors, es de passatge en Champagne e dona lo sieu nom a de nombrosas localités traversadas. A la Mièja Edat, l'istòria de lo nòstre pòble se confond amb l'establiment e lo desvolopament dels bens eclesiastics #que s'i forman dempuèi la, aqueles de la Abbaye de Sant-Pierre-a los-Monts e del Prieuré de Vinetz. La comunitat de Sant Martin fa partida del domeni de l'avesque comte de Châlons, #que renonciarà als sieus dreches l'an 1329, en benefici dels religioses de Vinetz #que vendràn de senhors de Sant Martin los Vinetz. A la fin de la, apareis lo nom de Sant Martin sul Prez. A, se tròba las formas primitivas de Sant-Martin-los-Vinets o encara de Sant-Martin-e-Vinets. Cap a 1812, la municipalitat es definitivament trucada Sant Martin sul Pré. Perque "sul pré"? Perque lo pòble a situat près d'una vasta prada #que s'estendiá fins al lièch de la Marna. Aquela prada servissiá de pâturage comun. I aviá inondat cada ivèrn, doncas fertilisée pel limon del cors d'aiga. Produsissiá una èrba de causida, #que podiá alimentar una part de l'an totas las bèstias de la localité
La région occupée par le village de Saint Martin était habitée depuis longtemps. La mise au jour, en 1875, à proximité du centre du village, d'une station préhistorique de l'âge de la pierre taillée, a révélé qu'un groupe d'individus vivait déjà à cet endroit plus de cinq mille ans avant notre ère. Divers objets trouvés au même endroit ou en d'autres points du territoire, permettent d'affirmer que les environs du village ont été habités aux époques gauloise et gallo-romaine. Trois siècles plus tard, le christianisme fait son apparition en Gaule. Le grand Saint Martin, évêque de Tours, est de passage en Champagne et donne son nom à de nombreuses localités traversées. Au Moyen Âge, l'histoire de notre village se confond avec l'établissement et le développement des biens ecclésiastiques qui s'y forment dès le, ceux de l'Abbaye de Saint-Pierre-aux-Monts et du Prieuré de Vinetz. La communauté de Saint Martin fait partie du domaine de l'évêque comte de Châlons, qui renoncera à ses droits en 1329, au profit des religieux de Vinetz qui deviendront seigneurs de Saint Martin les Vinetz. À la fin du, apparaît le nom de Saint Martin sur le Prez. Au, on retrouve les formes primitives de Saint-Martin-les-Vinets ou encore de Saint-Martin-et-Vinets. Vers 1812, la commune est définitivement appelée Saint Martin sur le Pré. Pourquoi "sur le pré"? Parce que le village est situé à proximité d'une vaste prairie qui s'étendait jusqu'au lit de la Marne. Cette prairie servait de pâturage commun. Elle était inondée chaque hiver, donc fertilisée par le limon du cours d'eau. Elle produisait une herbe de choix, qui pouvait nourrir une partie de l'année toutes les bêtes de la localité
Torfou
Torfou es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Garat
Garat es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.
Torfou
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Garat
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Torfou
Istòria
Pauc de faches istorics an conegut. Torfou A #èsser totalament bastit d'après los òrdres del rei Louis VI dicha "lo gròs". O manca d'aiga a totjorn mes problèma, un sol potz existissiá al centre del pòble.
Garat
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Torfou
Istòria
Un telègraf Chappe #èsser installat ; a aquela fin, se #desmontar la nautor del campanal de la glèisa. L'installacion demorada en luòc fins en 1886, l'an seguent, una indemnité #èsser versée per restablir lo campanal en la siá forma iniciala.
Bosc-Bordel
Bosc-Bordel es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Torfou
Istòria
Peu de faits historiques sont connus. Torfou a été entièrement bâti d'après les ordres du roi Louis VI dit "le gros". Le manque d'eau a toujours posé problème, un seul puits existait au centre du village.
John Charles Polanyi
John Charles Polanyi (n. Polányi János en 1929) es un quimista canadian-ongrés. A recebut lo Prèmi Nobel de Quimia en 1986, amb Yuan T. Lee e Dudley R. Herschbach.
Torfou
Istòria
Un télégraphe Chappe fut installé ; à cette fin, on démonta le haut du clocher de l'église. L'installation restée en place jusqu'en 1886, l'année suivante, une indemnité fut versée pour rétablir le clocher dans sa forme initiale.
Bosc-Bordel
Geografia
Bòsc-Bordel es un vilatge del país de Bray.
Edoard Antòni Marçal
thumb|Illustracion de Joan l'an-pres per Marsal Edoard Antòni Marsal (Montpelhièr lo 4 de julhet de 1845 – 1929) que ho un dessenhaire e illustrator lengadocian deu sègle XIX. Discípol d'Alexandre Cabanèl a l'Escòla de las Bèlas Arts de Montpelhièr, i venguè eth medish professor.
Bosc-Bordel
Geografia
S'agís d'una municipalitat vasta en superfícia. S'esperlonga fins a las immeditaeses de Mauquenchy, Bòsc-Edeline, Mathonville e Sommery.
Garat
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Sembleçay
Sembleçay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Bosc-Bordel
Geografia
Bosc-Bordel est un village du pays de Bray.
Il s'agit d'une commune étendue en surface. Elle se prolonge jusqu’aux abords de Mauquenchy, Bosc-Edeline, Mathonville et Sommery.
Elle est située à 4 km de Buchy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La Préhistoire a segurament marcat l'arribada dels primièrs abitants. La preséncia de pèiras talhadas sustot de l'epòca neolític sul territòri de la municipalitat, lo confirma. Los abitants caçavan alavetz un gibier abondiu, e practicavan una amorce de cultura e de desforestació. Remembram que lo luòc ont Bòsc-Bordel se tròba, èra antany situat en plen bòsc entre l'actual bòsc de Lyons e bòsc de Eawy. En defòra de las pèiras talhadas, demòra pas mai de traces de l'abitat.
Lo bastiment la mai anciana demòra uèi la glèisa.
La malautiá e la disette #èsser los luòcs comuns de la siá existéncia : la peste #qu'al Mièja Edat, décima fòrtament la populacion, de contunh la guèrra de que # l'ocupant anglés #saquejar, rançonna e #cremar lo pòble. Après lo sieu passatge, demorava pendent el pas mai #qu'una desena de larèrs a Bòsc-Bordel. Cap a la fin de la, la vida del vilatge i aguèt marcat per la famine.
Qualques guèrras sens mercés #apondre a la praubesa a : las campanhas napoléoniennes cap a 1800, de contunh la guèrra de 1870 #que #participar de soldats de la comuna. De contunh #venir la Primièra Guèrra mondiala, ont la municipalitat déplora la pèrda de 20 joves òmes e fin finala la Segonda Guèrra mondiala #que #gigotar lo pòble per un bombardement e de mitraillages #que #far pèrdre la vida a 2 abitants e 4 soldats.
dins la glèisa, se tròba un quadre de sant Grégoire çò de Grand, ont se pòt legir los noms de las grandas familhas de la municipalitat de Bòsc-Bordel.
La Préhistoire a certainement marqué l’arrivée des premiers habitants. La présence de pierres taillées notamment de l’époque néolithique sur le territoire de la commune, le confirme. Les habitants chassaient alors un gibier abondant, et pratiquaient une amorce de culture et de déforestation. Rappelons que le lieu où Bosc-Bordel se trouve, était jadis situé en pleine forêt entre l'actuelle forêt de Lyons et forêt d’Eawy. En dehors des pierres taillées, il ne reste plus de traces de l’habitat.
La construction la plus ancienne reste aujourd’hui l’église.
Edoard Antòni Marçal
Las soas òbras que son expausadas au Musèu Fabre de Montpelhier.
Canton de Sent Ginièis d'Òlt
Lo canton de Sent Ginièis d'Òlt es una anciana division administrativa de Roergue, suprimida en 2015, situada dins l'arrondiment de Rodés, lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus, ara d'. Dempuèi 2015, totas las comunas son del canton novèl d'Òlt e Palanjas (burèu centralizator : Sent Ginièis d'Òlt). La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
Lo canton de Sent Ginièis d'Òlt se creèt en 1790 dins lo districte de Sent Ginièis de Riba d'Òlt.
En 1801 lo canton de Sent Ginièis d'Òlt se conservèt.
A las eleccions departamentalas del 22 de març de 2015, en aplicacion del decret n° 2014-205 del 21 de febrièr de 2014, lo canton siaguèt suprimit o, se se vòl, espandit al canton novèl d'Òlt e Palanjas.
Eretgia
Una eretgia (dau grèc ancian αἵρεσις hairesis 'causida, preferéncia per una doctrina') es d'en premier una escòla de pensada. Lo jardin d'Epicur èra una tala hairesis. La traduccion latina n'es secta 'sècta'. L'Antiquitat estaca pas de valor pejorativa a aquestei tèrmes.
Bosc-Bordel
Istòria
Des guerres sans merci ajoutèrent à la pauvreté au : les campagnes napoléoniennes vers 1800, puis la guerre de 1870 auxquelles participèrent des soldats de la commune. Puis vint la Première Guerre mondiale, où la commune déplora la perte de 20 jeunes hommes et enfin la Seconde Guerre mondiale qui secoua le village par un bombardement et de mitraillages qui firent perdre la vie à 2 habitants et 4 soldats.
Eretgia
La valor pejorativa nasquèt au sègle IV dins lo domeni crestian, d'una volontat de monopòli religiós que proïbiguèt l'opinion liura.
Bosc-Bordel
Istòria
La Famille De Grouchy sieur de Mathonville a été en possession de Bosc-Bordel, comme stipulent les armoiries de cette famille, gravées dans la traverse du porche de l'église.
Eretgia
Una persona implicada dins una eretgia es un erètge o una erètja.
Vielmanay
Vielmanay es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Venera 7
Venera 7 es una mission espaciala sovietica mandada en 1970 vèrs la planeta Vènus. Lo 15 de decembre de 1970, capitèt d'intrar dins l'atmosfèra e d'atterèt. Pasmens, après un problèma de paracasuda, la sonda aterrèt probablament sus lo costat e poguèt solament emetre un senhau feble sus la temperatura durant 23 min.
Bosc-Bordel
Istòria
Dans l'église, se trouve un tableau de saint Grégoire le Grand, où on peut lire les noms des grandes familles de la commune de Bosc-Bordel.
Bosc-Guérard-Saint-Adrien
Bosc-Guérard-Saint-Adrien es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Rirand
Saint-Rirand es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Aspèras
Aspèras ( Aspères en Languedoc en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament de Gard e la region.
Marsha Hunt
Marcia Virginia Hunt, mai coneguda coma Marsha Hunt (Chicago, 17 d'octobre de 1917) es un actritz americana. Sa notorietat es deguda mai que mai a sos ròtles de Mary Bennet dins Pride and Prejudice e de Flo Norris dins la sèria de television Cry Havoc.
Targon
Targon (Targon en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, situada dens lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Tragonianum, latinizacion daus sègles XI a XIII, parrochia de Targon, avant 1155, ''a cappella de Targon, arch. Benaugensis, en 1326, cappella de Targon'', en 1342. La prononciacion es [tar'guŋ]. Lo nom de Targon vendré d'un nom gallés d'òme *Targus, inatestat, damb lo sufixe -onem. Aquera proposicion de Dauzat e Rostaing es tanben la de Jacques Astor, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié. Ernèst Negre, citat tanben per Bénédicte Boyrie-Fénié, aima mèi lo mot occitan targa, « grand bloquèir long », motivat per la posicion de Targon sus una tuca arredondida. Bénédicte Boyrie-Fénié, pr'amor de las incertituds sus l'existéncia de *Targus, pensa tanben au nomen Tarconius, qu'explicaré, damb una metatèsi, la latinizacion Tragonianum. L'origina de Targon es antica, quala que siga l'origina dau nom. Xavier Delamarre utiliza lo nom gallés *Targos (*Targus dins sa fòrma latinizada) mès sense l'aplicar a Targon.
Coubron
Coubron es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Sant Danís e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Callengeville
Callengeville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Venera 9
Venera 9 es una mission espaciala sovietica mandada en 1975 ambé la mission Venera 10 per estudiar la planeta Vènus. Compausada d'un modul d'atteratge e d'un modul demorant en orbita, la mission foguèt un succès, especialament gràcias a la transmission dei premiereis imatges dau sòu de la planeta.
Callengeville
Geografia
Commune de l'Entre-Bray-et-Picardie, le village se trouve traversé par la nationale menant de Foucarmont à Neufchâtel en Bray.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat a #èsser constituida l'an 1973 per la fusion de Bòsc-Geffroy e de las Essarts-Varimprés.
Lo nom Callengeville, mencionat l'an 1500, a manlevat a un masatge caseriu de Bòsc-Geffroy. S'agís de manièra versemblant d'un toponyme crèa a la fin del Mièja Edat a partir d'un luòc vesin Callenge (lo Calenge 1419), encara portat per una granja.
Calenge Es la forma normanno-picarde equivalenta de la ancià francés chalenge, discussion, atac, rèpte e juridicament : reclamacion, litige. Aquel ancian luòc-dicha fa sens dobte referencia dins una « tèrra litigieuse ». Lo ancià francés chalenge es issu del latin calómnia #qu'a egalament donat la forma sàvia calomnie. Aquel tèrme, passat n'anglés, a #èsser réemprunté a l'anglés al amb la graphie challenge e al sens de « rèpte, competicion »
Lo vilatge a #èsser desservi per la linha de camin de fèrre secondaire Amians - Aumale - Envermeu de 1906 a 1947.
Las dralhadas de callengeville, organizadas totes los ans e #que consistisson en doas carrièras a pè e una camina, perpétuent aquel sens de « rèpte, competicion ».
La commune a été constituée en 1973 par la fusion de Bosc-Geffroy et des Essarts-Varimprés.
Le nom Callengeville, mentionné en 1500, est emprunté à un hameau de Bosc-Geffroy. Il s'agit vraisemblablement d'un toponyme crée à la fin du Moyen Âge à partir d'un lieu voisin Callenge (le Calenge 1419), encore porté par une ferme.
Calenge est la forme normanno-picarde équivalente de l'ancien français chalenge, discussion, attaque, défi et juridiquement : réclamation, litige. Cet ancien lieu-dit fait sans doute référence à une « terre litigieuse ». L'ancien français chalenge est issu du latin calumnia qui a également donné la forme savante calomnie. Ce terme, passé en anglais, a été réemprunté à l'anglais au avec la graphie challenge et au sens de « défi, compétition »
Le village a été desservi par la ligne de chemin de fer secondaire Amiens - Aumale - Envermeu de 1906 à 1947.
Les foulées de callengeville, organisées tous les ans et qui consistent en deux courses à pied et une marche, perpétuent ce sens de « défi, compétition ».
Etica
L' etica o morala es una branca de la filosofia, e una subbranca de l'axiologia, qu'estúdia la natura de çò que se considèra bon, adaptat o moralament corrècte. L'estudi de l'etica es subdividit en divèrses tèmas; cal citar: la teoria de la valor, la metaetica, la teoria de la conducha e l'etica aplicada. Lo dilèma sus cossí cal agir sorgís per l'existéncia de la libertat de l'èsser uman, a la diferéncia dels animals qu'agisson sonque per instint e en respondent a d'estimulacions.
Disputas sus lo sieu caractèr
Lo ròtle e la definicion de l'etica son estats controversiats al long de l'istòria:
Istòria brèva
L'aparicion de l'etica aguèt luòc a l'encòp que d'autras *hitas? del desvolopament cerebral de l'òme, es ligada a l'autoconsciéncia. La majoritat de las culturas an un mite per explicar aquesta origina.
La filosofia occidentala dempuèi lo començament s'ocupèt de l'etica. Se remarcan, entre autres, los noms de Socrates o Aristòtel. D'autras figuras considerablas al long del temps son Thomas Hobbes, Kant o Arthur Schopenhauer.
Delle
Delle es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Etica
Teorias eticas
Segon lo centre de reflexion, las teorias eticas se pòdon recampar en tres blòcs:
Totes aquestes sistèmas an de variantas segon se la fònt de la morala es dins lo pròpri subjècte o s'es dictada dempuèi fòra o segon se se parla de nòrmas e jutjaments absoluts o relatius. En mai, s'acostuma a distinguir entre la morala individuala e la collectiva, la que cal adoptar per permetre la convivéncia (es çò que Jean-Jacques Rousseau nomenava "contracte social").
Venera 10
Venera 10 es una mission espaciala sovietica mandada en 1975 ambé la mission Venera 9 per estudiar la planeta Vènus. Compausada d'un modul d'aterratge e d'un modul demorant en orbita, la mission foguèt un succès, especialament gràcias a la transmission d'imatges dau sòu de la planeta.
Venera 8
Venera 8 es una mission espaciala sovietica mandada en 1972 vèrs la planeta Vènus. Compausada d'una sonda atmosfèrica e d'un modul d'aterratge, la mission capitèt son intrada dins l'atmosfèra de la planeta e poguèt confirmar lei pressions e temperaturas importantas descubèrtas a la superficia per Venera 7.
Les Loges-Saulces
Les Loges-Saulces es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Aubin-sur-Aire
Geografia
L'Aire prend sa source dans la commune avant d'aller se jeter 143 km plus loin dans l'Aisne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alexandre Cabanèl
thumb|Autoretrachthumb| Naissença de Venus Alexandre Cabanèl (Montpelhièr, lo 28 de setembre de 1823 - París, lo 23 de genièr de 1889) foguèt un pintre occitan fòrça reputat al sègle XIX e tanhent de l'academisme durant lo Segond Empèri.
Una de sas òbras mai famosas es La Naissença de Venus.
Coma artista academic, foguèt pro acceptat per l'institucion oficiala mas gaire presat pels impressionistas.
Montenois
Montenois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Geografia
Montenois Se situa près de municipalitats de Bretigney, Lougres, Sant-Ostal e Arcey.
Montenois se situe près des communes de Bretigney, Lougres, Sainte-Marie et Arcey.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bregenz
Bregenz es la capitala del Land de Vorarlberg, en Àustria. Sa populacion èra estimada a 29,237 abitants en 2008. Sa superfícia totala es.
thumb|left|Bregenz
La Grande-Fosse
La Grande-Fosse es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Pot
Lo Pot (Le Pout en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Sanctus-Martinus-de-Lo-Pot, en 1339-1340, cappella deu Pot, en 1342, apud Lo Pot, en 1367. Lo Pot pòt venir que dau latin podium, mes lo tractament normau d'aqueth mot en Bordalés (e en Vasadés) es pug. La justificacion es pas una legenda locala que haré de la comuna la pus hauta de Gironda, damb 106 m, : i a pus haut près de La Seuva Majora, sense parlar daus 167 m de Corts, près de Granhòs; lo vilatge es simplament en situacion leugèirament dominanta sus una comba. Podium pòt pas donar pot, es evident pr'amor de totas las règlas d'evolucion fonetica. Una solucion es d'imaginar una varianta ipotetica *podum.
Biefvillers-lès-Bapaume
Biefvillers-lès-Bapaume es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Tèsta
La Tèsta (La Teste en francés, La Teste-de-Buch dempuish 1994) es una comuna gascona. Administrativament, qu'ei situada dens l'arrondiment d'Arcaishon, lo departament de Gironda e la region de Navèra Aquitània de l'estat francés.
Istòria
Las tres parròquias de La Tèsta, Casaus e Gujan que hasèvan part deu captalat de Bug. A la revolucion francesa, lo captalat qu'ei dividit en duas municipalitats, La Tèsta e Gujan (en 1936 Gujan que vadó oficiaument Gujan-Mestras).
Lo 2 de mai de 1857, la comuna d’Arcaishon qu'estó destacada deu territòri de La Tèsta.
Toponimia
La Tèsta. Las atestacions ancianas que dan La Testa in Bogio (1326), La Teste ou Cap de Buch (1651). Lo nom gascon qu'ei La Tèsta, de l'etimologia insegura (non pòt pas estar un francisme per Lo Cap pr'amor de las atestacions ancianas. Segond B. Fénié, que vieneré de "testa", nautor. "de Buch" (de Bug) qu'estó hornit en 1994 au toponim oficiau en francés). Los abitants que son los testerins e las testerinas.
Casau. Cazaux en francés. La mapa de Cassini que pòrta Casau shens plurau.
Lo Pilar. Le Pyla o Pilat en francés. Totas las atestacions ancianas qu'an "pillar" o "pilar".
La duna deu Pilar qu'ei aperada lo Sablonèir.
Umpeau
Umpeau es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Es a anotar que las bastissas en protegint los ancians luòcs de vida de la municipalitat demòran uèi existentas. Aital, lo Cafè St Eloi e las doas escòlas primàrias son respectivament, de las abitacions e la Comuna.
Il est à noter que les bâtiments abritant les anciens lieux de vie de la commune restent aujourd'hui existants. Ainsi, le Café St Eloi et les deux écoles primaires sont respectivement, des habitations et la Mairie.
Preishac (omonimia)
Preishac pòt designar la comunas de Gasconha seguentas :
Vélu
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Preishac (Gironda)
Preishac (Préchac en francés) es una comuna vasadesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada pr'eu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Nòtas
?
Saint-Égrève
Nom desconegut en arpitan (Saint-Égrève en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Economia de Danemarc
Danemarc es membre de l'Union Europèa, e a implementat e superat los critèris de convergéncia per adoptar l'Èuro, mas la populacion s'i opausèt en un referendum lo 2000, malgrat que la corona danesa es fixada amb l'èuro mejançant lo Mecanisme de Taxa de Cambiament Europèu.
Malgrat èsser un pichon país, Dinamarca es un exportador net de neurituds e energia, e gaudís d'un excedent en la siá balança de pagaments.
Saint-Égrève
Geografia
La vila de Sant-Égrève a situat al nòrd-oèst de Grenòble e al nòrd de l'aglomeracion grenobloise. La municipalitat a environat a l'èst pel massís de la Chartreuse e a l'oèst pel riu Isère. Lo Néron, montanha de 1298 mètres d'altitud, surplombe una bona part dels limits Es de la vila. Al Sud Grenòble, #que Sant-Égrève tecla en un ponch al nivèl del Isère, e Sant-Martin-lo-Vinoux constituiscan los limits. Al Nòrd, Lo Fontanil-Cornillon aital coma çò massís de la Chartreuse marquen la fin del territòri de la comuna. Sant-Égrève es lo dintrat Nòrd de l'aglomeracion grenobloise.
Lo A48, la RN75, aital coma la via ferrée travèrsan lo territòri communal, la vila possedís doncas un luòc estrategic.
La ville de Saint-Égrève est située au nord-ouest de Grenoble et au nord de l'agglomération grenobloise. La commune est entourée à l'est par le massif de la Chartreuse et à l'ouest par la rivière Isère. Le Néron, montagne de 1298 mètres d'altitude, surplombe une bonne part des limites Est de la ville. Au Sud Grenoble, que Saint-Égrève touche en un point au niveau de l'Isère, et Saint-Martin-le-Vinoux constituent les limites. Au Nord, Le Fontanil-Cornillon ainsi que le massif de la Chartreuse marquent la fin du territoire de la commune. Saint-Égrève est l'entrée Nord de l'agglomération grenobloise.
L'A48, la RN75, ainsi que la voie ferrée traversent le territoire communal, la ville possède donc une place stratégique.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa