cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Mesnil-en-Vallée
Istòria
thumb|Le Menil (ancien nom) en 1750.Comme toute région bordant les fleuves, le passage de peuplades et les traces de civilisation remontent à très loin. Des haches de silex furent découvertes à la Jolivetière et à la Giraudière (Sud-Est du bourg actuel) marquant ainsi l'époque mégalithique, période ou la forêt était très présente dans la région. Aucune trace de la période gallo-romaine ; la tradition verbale fait allusion à l'établissement d'un collège de druides, le Mesnil servait d'ossuaire régional.
Soucelles
Soucelles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Niseròlas
Niseròlas (Nizerolles en francés) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Laimont (Gasconha)
Laimont (Laymont en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, Laimont que vengueré de mont e d'un prumèr element desconeishut. Segon Negre, Laimont que vengueré deu nom germanic d'òme Laimundus.
Giscòs
Giscòs (Giscos en francés) qu'es ua comuna gascona de Vasadés administrada peu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Gescos (parrochia de ~), en occitan peu nom, en 1273, Grescos (par. de ~), en 1274, Gescos (de ~), en occitan, en 1274, Guiscos (capellanus de ~), en occitan peu nom, en 1369-1370. Giscòs vendré d'un nom gallés d'òme, Gesacus, atestat (mès *Gisacus per Dauzat, qui cita Rohlfs), dab lo sufixe aquitanic -otz(e). La vocala de la pretonica se mudè per sincòpa : *Gesacòts > Gescòts. Lo passatge, veseder dens las atestacions, de Gescòs a Giscòs s'explica per una dissimilacion d'obertura, (-ò de -òs es una vocala obèrta e per contraste, -e- se barra en -i-). La reduccion deu sufixe -otze a -òs qu'es sistematica e i a donc pas lòc de l'explicar per ua assimilacion a -s- de la purmèira sillaba.
Le Vigeant
Le Vigeant es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Nòtas
<references group="N"/>
Sanssac-l'Église
Sançac-l'Egleisa? (Sanssac-l'Église en francés) z-es una comuna velaiosa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Racionalitat
En filosofia, en psicologia e en sociologia, la racionalitat es un concèpte servissent a definir e mesurar la capacitat de rasonament, tala que se manifèsta dins un (o de) comportament(s) uman(s). Mai precisament, lo mot designa la qualitat de çò que, dins l’òrdre de la coneissença, es (es a dire tenent de l'usatge de la rason, o intell igéncia) e de çò que, mai rarament, dins l’òrdre de la practica, ten del rasonnable.
Lo concèpte de racionalitat foguèt fortament valorizat al pel filosòf René Descartes e lo racionalisme puèi, al, per la filosofia de las Luses, que l'opausèt a las cresenças (qualificant aquestas d'obscurantistas) e, de biais mai o mens mostrat, a la religion. Diferents moralistas, subretot en Grand Bretanha (coma Adam Smith) se piejèron alara sus aqueste concèpte per fondar une novèla disciplina: l'economia économie.
Actes illocucionaris
Un acte illocucionari es un acte de paraula, atal coma lo definiguèt J. L. Austin dins son libre How to Do Things With Words.
Racionalitat
Es establi que lo domèni ont la racionalitat se trapa mai sovent mesa a contribucion es la scéncia. Après Smith, una majoritat d'economistas realizèron lors analisis e lors teorias sul concèpte de racionalitat, entendent atal balhar a lor disciplina l'estatut de sciéncia. Uèi encara, la formula « racionalitat economica » servís a designar lo comportament d’agents que, pel biais de procediments ven la rason, cercan a optimizar d'objectius, subretot lo benefici. Mas aquesta pretencion a l'estatut de sciéncia e, mai generalament, aquesta absolutizacion del concèpte de racionalité fa debat.
Actes illocucionaris
Classificacion e definicion
D'unes que i a dison que tot acte de paraula es un acte illocucionari.
Racionalitat
Estimant al qu'aquesta quista d'optimizacion venguèron al vam e ganhèt l'ensemble de societat dels païses industrializats tanben constituissiá la causa primièra de l'industrializacion, lo sociològ Max Weber parlèt de « racionalitat en finalitat » e de « procediment de racionalizacion ». Dempuèi, lo concèpte de racionalitat questiona la sociologia e tanben l'ensemble de las sciéncias umanas, quitament aquestes que l'utilizan: « Las limitas qu'encontra l’aplicacion del principi de racionalitat a las accions socialas (...) son las mèsmas per une sciéncia d'un modèl coma l’economia o una sciéncia de l’enquista coma la sociologia? ».
Actes illocucionaris
Classificacion e definicion
Pasmens J. L Austin, distinguís clarament los tipes. Un acte locucionari es l'acte de dire quicòm, mentre que l'acte illocucionari es l'acte realizat en dire quicòm.
Contrasta tanben amb l'acte perlocucionari qu'es l'acte realizat per far cambiar quicòm en cò de l'interlocutor.
Racionalitat
Istòria del concèpte
vinheta|245x245px|Mejans son [[Discors del Metòde|Discors del metòde, en 1637, lo filosòf René Descartes contribuiguèt fòrça a promòure lo racionalisme per l'Euròpa.]] En Occidant sempre foguèt avançat l'importança de la rason, al mens dempuèi la naissença de la filosofia grèga pendent l'Antiquitat. Es Platon lo primièr qu'afirmèt l'eterogeneïtat radicala entre l'intellècte e los senses, e la superioritat del primièr suls segonds.
Champs (Aisne)
Champs es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Racionalitat
Istòria del concèpte
A partir del Sègle XVIII, la teoria epistemologica dicha « racionalista » s'espandís, per exemple amb las òbras de Descartes.
Actes illocucionaris
Classificacion e definicion
Es de notar que J. L. Austin distinguiá los actes illocucionari e perlocucionari amb l'ajuda del tèste "in/by" (en/per). Segon Searle (1975), çaquelà, abandonèt aquest tèste.
Racionalitat
Istòria del concèpte
A la fin del, amb los efectius de populacions aumentant en Euròpa, de filosòfs moralistas anglosaxons, subretot l'anglés Adam Smith, realizan una novèla etica, entièrament axada sul principi de la racionalitat. Estimant que lo comportament dels individús respond a la satisfaccion de lors sols interesses vitals, consebon una novèla disciplina, l'economia, li assignant l'objectiu de regular de biais racional la creacion e lo partatge de las riquesas. Al, amb l'aviada de Revolucion industriala, l'Euròpa vei sos païsatges se transformar que l'ensemble dels individús que compausan la societat, e pas sonque sos agents motors, adoptan des posturas sempre mai de « calculatriças » (lo mot « racional » ven del latin ratio que significa « calcul ») e a esprovar lo sentiment de dever le far sempre mai. Es al mens la tèsi que desvelopa al començament del lo sociològ alemand Max Weber, quand afirma que lo capitalisme modèrne ven tot entièr d'aqueste que remembre lo procediment de racionalizacion.
Champs (Aisne)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Actes illocucionaris
Searle e los tipes d'actes illocucionaris
Searle, que reprenguèt las òbras de J. L. Austin, definiguèt 5 classas d'actes illocucionaris e propausèt una novèla taxonòmia:
Racionalitat
Economia
Se parla de racionalitat economica quand lo comportament dels individús respond a la satisfaccion de lors interesses. Pasmens, se defenís pas en que consistís aqueste interés: satisfaccion d'un besonh vital ? recerca de confòrt ? operacion de plaçament ?... Se supausa implicitament que la nocion d'interés fa consens. Los economistas de l'escòla neoclassica son pasmens sempre mai preceses: estiman que los agents agissonde biais a optimisar lor ben èsser, qu'es calculat segon una foncion d'utilitat. La teoria neoclassica fa atal del concèpte de « racionalitat » l'ipotèsi central del modèl d'equilibre general. De concret, l’optimizacion a per objectiu de maximizar los beneficis minimizant los costs. Los objectius son mai sovent percebuts per aquestes agents coma globalament favorables a lors propres intereses. Pasmens se pòt agir d’optimizar çò qu'es percebut coma favorable al grop dels agents. Mai, la racionalité garantís pas als agents una objectivitat absolueda: las representacions del mond (individualas o collectivas) sur que se jòga lor racionalitat se bastís sus las lors experiéncias, pro influenciadas per lor cultura, lor educacion, e tot çò qu'es susceptible de modelar lor subjectivitat.
Actes illocucionaris
Fòrça illocucionària
E mai se la nocion èra pas encara tròp clara en cò de J. L. Austin, foguèt desvolopat per qualques de sos seguidors (David Holdcroft).
Zérubia
Zirubia en còrs (Zérubia en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
Racionalitat
Economia
Per oposicion al concèpte de « racionalitat instrumentala », tanben nomenada « racionalitat en finalitat », Herbert Simon (prèmi Nobel d'economia) desvelopa lo concèpte de racionalitat limitada o « procedurala »: les agents se compòrtan pas sempre de biais racional que benefician pas de totas las informacions que lor son necessàrias.
Actes illocucionaris
Fòrça illocucionària
La fòrça es de legar amb l'intencion d'exprimir un acte illocucionari.
Racionalitat
Sociologia
Dempuèi Weber, la nocion de racionalitat es fòrça debatuda d'entre los sociològs.
Psicologia
vinheta|287x287px|Al començament del, [[Sigmund Freud discutèt la sobeiranetat del principi de racionalitat en postulant la tèsi de l'inconscient.]] Coma l'ensemble de las sciéncias umanas, la psicologia es un resson de la filosofia, del moment qu'aquesta se fixava coma objectius de descriure e d'analizar los comportaments umans puèi de prepausar de remèdis a d'actituds jutjadas patologicas. En 1900, la parucion d'un obratge escrich per un mètge vienés, Sigmund Freud, fa trebolum: L'Interpretacion dels sòmis. Freud postula l'existéncia d'una entitat regnant al còr del psiquisme: l'inconscient. En resumit, estima que la conducha de sos pacients presenta d'aspèctes irracionals, a causa que, quitament sens lo saber, reprimisson dins lor inconscient un cèrt nombre de pensadas, que jutjan moralament inconvenantas dins lor mitan social. Freud acaba d'inventar una novèla branca de la psicologia: la psicanalisi. Aquesta a partir del començament l'objècte de vius debats dins lo mitan intellectual, per exemple amb la question de la racionalitat dins le camp de las sciéncias socialas.
Las sciéncias cognitivas e la teoria de l'informacion avançan elas la racionalitat de las foncions cognitivas. Lo destriament establit pel corrent de la psicanalisi entre « consciéncia » e « inconscient » se trapa amagada o escafada, per la psicologia cognitiva, focalizada sus las foncions coma la percepcion, l'atencion, la memòria, lo lengatge, l'intelligéncia, lo rasonament logic, la resolucion de problèmas o la motivacion... totas sus l'adaptacion dels individús a lor environament social.
La racionalitat dins lo domèni de la psicologia se caracteriza donc sobretot per una quista de validacion per las estatisticas, donc una valorizacion de las nòrmas comportamentalas e una cèrta desconsideracion pels escarts e desvianças, s'es plan segur dins l'objectiu d'una (novèla) insercion sociala e professionala.
Filosofia
En 1954, Martin Heidegger considèra la tecnica modèrna coma una manifestacion extrèma de la volontat de poténcia dels umans. Lor permet de plegar la natura a lors desirs, de desvelar la matèria dins totes sos recantons (l'atòm), de l'arrasonar totalament. Lo filosòf soslèva lo dangièr que presenta aqueste « projècte calculatòri »: per son caractèr desmesurat, regiscla sus la natura e tanben sul quita subjècte: « lo pròpi del mecanisme qu'acompanha la tecnica es d'explicar quina que siá vida, tanben la vida psiquica, partant d'elements isolats e non pas de la coesion del sens du viscut » resume un especialista d'Heidegger. A fòrça de voler arrasonar lo mond, de voler l'explicar e le transformar sempre e pertot, de'n levar tot mistèri, l'uman s'expausa a levar tanben tot sens de son existéncia.
En 1977, lo filosòf belga Jean Ladrière publica un libre que fa seguida a un collòqui a l'Unesco. Son títol es explicite: ''Los enjòcs de la racionalitat. L'escomesa de la sciéncia e de la tecnologia a las culturas. Segon el, se la sciéncia prenguèt lo vam dins la Grècia antica sonque per d'objectius especulatius (conéisser lo mond), a uèi per vocacion d'agir'' sus el, pel biais de las tecnologias. Mas aquesta entrepresa preguèt de talas proporcions que menaça las culturas tradicionalas del mond entièr.
En 1985, Jacques Bouveresse s'interròga tanben: « la presa de consciéncia dels efièchs negatius o quitament francament destructors del progrès scientific e tecnic incita uèi sempre mai a se demandar se la coneissença, al sens modèrne del terme, essent plan la melhora opcion possibla per nòstras societats ». Lo filosòf pledeja fin finala « per la reabilitacion de la saviesa contra lo saber ».
Nòtas e referéncias
<references responsive="" group="">
Ô de Selle
Ô de Selle (en francés, oficialament, Ô-de-Selle) es una comuna de Picardia, creada lo 1èr de genièr de 2019 per la fusion de las comunas de Leuilly (caplòc), Neuville de Leuilly e Tiloé.
Guèrra blindada
thumb|right|[[Carri de combat|Carris de combat estatsunidencs durant un entraïnament.]]
Musèu Argentin de Sciéncias Naturaus
thumb|200px|left|Esquelèta de Toxodon200px|thumb|Entrada deu musèuLo Musèu Argentin de Sciéncias Naturaus que's tròba a Buenos Aires dehens lo Parque Centenario, dens lo quartièr de Caballito. La colleccion que ho fondada per l'òmi d'estat argentin Bernardino Rivadavia a partir de 1812 e que s'ostalè dens lo convent de santo Domingo dinc a la bastida e inauguracion deu son edifici present.
Arbitrisme
L'arbitrisme que ho un corrent de pensada economica e politica desvolopat en Espanha e mei que mei en Castelha autorn de sabents amassats dehens çò qu'òm apèra l'Escòla de Salamanca.
Guèrra blindada
Istòria
L'arma blindada es apareguda durant la Premiera Guèrra Mondiala coma respònsa au blocatge de la guèrra de trencadas. Lei premiers carris èran donc destinats a l'ataca dei trencadas enemigas. Per aquò, èran sovent equipats de mitralhièras, de canons e de mejans permetent de se desplaçar sus lo prat batalhier. Fòrça utilizats per lei Francés e lei Britanics, aguèron un ròtle important dins la victòria aliada. Durant l'entre doas guèrras, lei carris conoguèron donc un desvolopament important amb l'emergéncia dei concèptes de carri leugier, de carri mejan e de carri pesuc. L'idèa de coordenar seis atacas amb l'aviacion avancèt tanben dins mai d'un país per tenir un ròtle major durant la Segonda Guèrra Mondiala.
Après 1945, lo triptic carris leugiers, mejans e pesucs declinèt en causa de l'aparicion dau carri de combat principau. Dotat d'una poissança de fuòc importanta, d'un blindatge espés e d'una velocitat auta, aqueu carri remplacèt totei lei carris principaus (levat lo carri leugier) e venguèt lo carri unic de la màger part deis armadas. Pasmens, aquelei carris deguèron faciar lo desvolopament dei municions anticarri, l'aparicion dei missils anticarri e la generalizacion deis armaments anticarri sus lo prat batalhier (lança-roquetas anticarri, elicoptèr d'ataca...). Aquò menèt a l'adopcion de carris fòrça rapids amb de blindatges clinats per desviar leis obús coma lo T-62 sovietic ò lo Leopard I alemand. Puei, a partir deis ans 1980, aquelei carris foguèron remplaçats per de blindats equipats de proteccions compositas capablas de resistir ai missils anticarri de darriera generacion ò ais obús tenent de poncha fachs de metaus pesucs coma lo tungstèn ò l'urani.
Dins aquò, maugrat aqueleis evolucions tecnicas, lo ròtle dau carri sus lo prat batalhier a pauc evolucionat. D'efiech, es totjorn un sistèma de combat terrèstre fòrça poderós, mobil e ben protegit qu'es destinat au combat d'intensitat auta. En particular, pòu èsser utilizat per rompre una posicion defensiva enemiga ò per constituir una fòrça capabla de reagir rapidament a una ataca.
Carri de combat principau
Dempuei la premiera mitat de la Guèrra Freja, lo carri de combat principau es l'arma pus poderosa dau combat blindat. D'efiech, lo concèpte provèn de la fusion dei concèptes anteriors de carri de rompedura, de carri d'infantariá, de carri de cavalariá e de caçaire de carris. Ansin, es un carri de combat dotat d'un blindatge espés per li permetre de resistir a de menaças variadas, d'una velocitat auta per li permetre de realizar de movements rapids e d'una poissança de fuòc poderosa per li permetre de destrurre divèrsei tipes d'adversari. D'exemples de carris de combat son lei Leopard alemands ò lei M1 Abrams estatsunidencs.
Carri leugier
thumb|right|[[Fotografia d'un carri leugier sovietic PT-76.]]
Lo concèpte de carri leugier es aparegut tre la Premiera Guèrra Mondiala. Gropa un ensemble de carris amb una massa relativament febla que son principalament destinats a la reconoissença. Pasmens, l'idèa conoguèt d'evolucions importantas e certanei carris leugiers foguèron equipats de canons relativament poderós (fins a 90 mm sus l'AMX-13 francés). Uei, son utilizacion es rara mai quauqueis armadas gardan de carris leugiers per d'operacions de reconoissença, de combats dins de zònas palunosas ò per sostenir d'unitats aeroportadas.
Carris mejans e pesucs
Lo concèpte de carri mejan data de l'entre doas guèrras e conoguèt son apogèu durant la Segonda Guèrra Mondiala. Designava un carri dotat d'un armament de poissança mejana que teniá una velocitat sufisenta per esplechar una rompedura dins lei defensas advèrsas. D'exemples famós de blindats d'aquela categoria son lei Panzer IV alemands, lei M4 Sherman estatsunidencs e lei T-34 sovietics. Après 1945, son usatge declinèt en causa de la generalizacion dau carri de combat principau que li èra ben superior. Pasmens, quauqueis armadas, pauc modèrnas ò aguent pas besonh de carris poderós, continuan de leis utilizar.
Lo carri pesuc èra utilizat amb lo carri mejan. Dotat d'un armament poderós e d'un blindatge espés, aviá una velocitat sovent febla. Per aquò, sa mission premiera èra donc de rompre lei linhas enemigas per permetre una ataca de part deis unitats de carris mejans. Certanei modèls èran principalament destinats a sostenir l'avançada de l'infantariá. Pasmens, après 1945, la mobilitat limitada d'aquelei blindats entraïnèt son declin rapid e mai se carris pesucs foguèron gardats dins lei resèrvas dei fòrças estatsunidencas e sovieticas. D'exemples famós de carri pesuc son lo Tigre alemand ò lei KV sovietics.
Caçaire de carris
thumb|right|[[Fotografia d'un SK-105 Kürassier.]]
Lo caçaire de carris es un carri de combat destinat a l'ataca d'autrei carris. Lo concèpte foguèt fòrça popular au sen de la Wehrmacht e de l'Armada Roja durant la Segonda Guèrra Mondiala. Son de blindats generalament bas per facilitar lo camoflatge, equipat d'un canon poderós e dotat d'un blindatge avans espés per arrestar lei tirs advèrs. En revènge, lo blindatge laterau èra sovent feble. Lei caçaires de carris dispareguèron au començament de la Guèrra Freja car lo carri de combat principau èra capable d'assegurar sei missions. Pasmens, quauqueis armadas perseguiguèron lo desvolopament d'aquela arma coma Àustria que desvolopèt lo SK-105 Kürassier, un caçaire de carris leugiers totjorn utilizat per certanei país au començament deis ans 2020.
Canon d'assaut
Lo canon d'assaut es un tipe de canon automotor que foguèt principalament utilizat durant la Segonda Guèrra Mondiala. Constituït d'una pèça d'artilhariá montada sus un quadre de carri, èra destinat a provesir un sostèn dirècte d'artilhariá sus lo prat batalhier. Pasmens, en causa d'aquela poissança de fuòc, foguèt sovent utilizat coma carri ò coma caçaire de carris. Eficaç durant la Segonda Guèrra Mondiala, aqueu concèpte foguèt abandonat après l'aparicion dau carri de combat principau.
Carri de despanatge
thumb|right|[[Fotografia d'un carri de despanatge derivat de l'AMX-30.]]
Un carri de despanatge es un veïcul blindat destinat au despanatge d'un carri de combat ò d'un autre veïcul blindat. Es aparegut après la generalizacion dau carri durant la Premiera Guèrra Mondiala car lei depanairas classicas podián pas anar sus lo prat batalhier. Lei carris de despanatge dèvon donc dispausar de mejans de desplaçament eficaç, d'una proteccion li permetent de subreviure a de tirs enemics e, de còps, de respòndre a una menaça. Enfin, dèvon aver lei sistèmas adaptats ai reparacions (grua, pèças de remplaçament, otilhatge...)
Engèni de combat
Lei carris de combat son sovent associats amb d'unitats de l'engèni militar. D'efiech, en causa de sa massa importanta, lei blindats pòdon necessitar d'amainatjaments especifics per passar certaneis obstacles (rius, camps de minas...). Segon lei circonstàncias, l'engèni militar pòu utilizar de veïculs especiaus derivats de carris de combat per acompanhar leis unitats blindadas.
Musèu Argentin de Sciéncias Naturaus
Que presenta mantuns colleccion qui muishan la riquessa biologica, geologica e paleontologica nacionau e mondiau.
Arbitrisme
Los arbitristas que pausèn un cèrte nombre de question suber la decadéncia d'Espanha e sus la solucions politicas e economicas que s'i podèva trobar. Que perpausavan ua apròcha racionau e quasi scientifica de l'economia en responsa aus elements objectius de la crisi d'Espanha (com per exemple la caduda demografica) ; que recomandavan mei que mei de favorizar l'industrializacion e ua renavida de l'agricultura dens un país on l'arribada de metaus preciós d'America, l'important budjet consacrat a la guèrra, l'importacion massiva d'objèctes artesanaus, la devalorizacion deu tribalh, qu'aflaquivan l'industria e la produccion agricòla.
Istoricament l'arbitrisme qu'influencié lo mercantilisme qui ho desvolopat mei que mei en França e en Anglatèrra. En Espanha, que marquè la politica deu valido deu rei Felip IV d'Espanha : lo Comte-duc d'Olivares. Totun, la caduda d'aqueste que descreditè l'arbistrisme. De tot biais, la paraula era medisha qu'èra sovent considerada dab ua connotacion negativa e qu'ei atau com apreish jà mentavuda dens las Navas Exemplaras de Cervantes (mei particularament dens lo Collòqui deus Cans).
Confitería Las Violetas
Durant la darrèra dictatura militara de las annadas 1970 e 1980 la Mairs de la plaça de Mayo que s'i amassèn en secret dab quauque pretèxte com un aniversari entà recercar lo lor hilhs detienguts illegaument e dessapareishuts.
Abandonada ua estona las Violetas que ho restaurada e reviscolada a la debuta deus sègle XXI.
Avienguda de Mayo
thumb|left|300px|Avienguda de Mayothumb|200px|Mapa de l'avienguda de Mayo e localizacion dehens lo plan de Buenos AiresL'avienguda de Mayo qu'ei un deus eish principaus de Buenos Aires ; qu'ei estada ua de las purmèra avienguda traucadas dens aquesta ciutat e qu'ostendeish matuns estils arquiteturaus dab ua grana marca d'Art Nouveau. Que correish enter las aviengudas de Hipólito Yrigoyen e de Rivadavia. Que comença au cap de la plaça de Mayo e que s'acaba sus la plaza deu congrès arreloigant atau l'Ostau Arroset e lo Palais deu Congrès de la Nacion Argentina.
Que ho inaugurada en 1894 e bèth inspirà's deu baloars parisencs traucat peu baron Haussmann. Desempuish 1997 La plaça de Mayon qu'ei un Lòc Istoric nacionau d'Argentina e la soa façadas que son emparadas.
Sus la plaça de Mayo se tròban lo Café Tortoni hèra emblematic dens l'istòria de la ciutat e lo famós Palais de Barolo.
Café Tortoni
thumb|200px|left|Entrada deu Tortoni thumb|200px|left|Café Tortoni
Lo Café Tortoni qu'ei ua tavèrna de Buenos Aires situada sus l'avienguda de Mayo ; qu'ei hèra emblematica de la ciutat per'mor d'aver arcuelhut un gran nombre d'intellectuaus deu monde sancèr. que deurè lo son nom au son predecessor parisenc.Que ho inaugurat en 1858 mes que s'intallè au son emplaçament (ocupat per lo Temple Escocés) en 1880 dab ua aubertura sus l'avienguda de Rivadavia puish, arron, aubèrt sus l'avienguda de Mayo en 1898.
Un famós tango d'Eladia Blázquez que celebra la soa istòria :
''Se me hace que el palco llovizna recuerdos, que allá en la avenida se asoman, tal vez, bohemios de antaño y que están volviendo aquellos baluartes del viejo café.
Tortoni de ahora te habita aquel tiempo. Historia que vive en tu muda pared. Y un eco cercano de voces que fueron, se acoda en las mesas, cordial habitué... ''
Cromodinamica quantica
La cromodinamica quantica es una teoria fisica que permet de descriure l'interaccion fòrta, una dei quatre interaccion dau modèl estandard de la fisica modèrna. Elaborada de 1967 a 1973 per Hugh David Politzer (nascut en 1949), Frank Wilczek (nascut en 1951) e David Gross (nascut en 1941), explica leis interaccions entre quarks, antiquarks e gluons per l'existéncia de cargas de color. Lo tèrme « color » es unicament utilizat per l'analogia amb lo sistèma roge vèrd blau (RVD). Correspondon pas a una proprietat fisica dei quarks. Aquela carga pòu prendre sièis valors diferentas que son dichas « roge », « vèrd », « blau », « antiroge », « antivèrd » e « antiblau ». Un assemblatge de quarks es estable se sa color finala es blanca ò nul après addicion dei cargas de sei quarks. Aquelei particulas compausadas de quarks son dichas adrons. N'existís dos grops diferents :
Una consequéncia de la cromodinamica quantica es una proprietat fòrça particulara de l'interaccion fòrta qu'es dicha « libertat asimptotica ». D'efiech, au contrari de la gravitat ò de la fòrça electromagnetica que son intensitat demenís amb la distància, la fòrça de l'interaccion fòrta aumenta amb la distància. Es donc febla entre dos quarks situats a proximitat e permet lo desplaçament dei quarks au sen deis adrons. En revènge, es infinida entre dos quarks separats per una distància infinida.
La consequéncia majora d'aqueu fenomèn es la dificultat d'extraire un quark. Aqueu fenomèn es dich confinament de color e enebís l'isolament d'una carga de color. Es donc impossible d'observar un quark liure. L'estudi dei quarks es donc un subjècte complèx car es necessari d'observar e d'interpretar seis efiechs sus d'autrei particulas, principalament leis adrons.
Mandolina
200px|left|thumb|Mandolina napolitana La mandolina qu’ei un instrument de còrdas puntejadas qui pòt muishar variacions de las granas segon los país, las epòcas e los genres musicaus. Lo musician que’n joga en picant las còdas dab ua mena d'agulha aperada plèctre (o mediatòr). Uei lo dia, las mandolinas que son mei que mei de duas menas (las duas acordadas deu medish biais): mandolina napolitana (la version classica) e mandolina bluegrass. thumb|200px|Mandolina milanesaL'acòrdi d'aquestas mandolina qu'ei lo medish deu vriulon, valent a díser (de la mei grava a la mei aguda): sol-re-la-mi. La còrdas de la mandolina que son doblas (dus sol, dus re...) e de metau.
La familha de la mandolina gessida de mandolina napolitana que compta la mandòla, lo mandoloncèl e la mandobaisha. Aqueste instrument que pòden constituir ua orquèstra de plèctres en i bèth hornir guitarras e guitarras baishas.
Istòria
200px|thumb|left|Mandolina d'[[Antonio Stradivari]] La mandolina que ho inventada dab mantuas versions en Italia a partir d'instruments com lo laüt e la mandòra (qui lo son nom e vòu díser amètla, en referéncia a la soa forma). Que conegó un gran succès dens tota Euròpa, mei que mei, a partir deu XVIIIau sègle. Com peu vriulon, durant las tempsadas barròcas las còrdas emplegadas qu'èran de tripas d'aulhas ; uei que son hèitas d'acièr.
En Italia qu'i avó duas formas principalas de mandolinas : la mandolina napolitana e la mandolina milanesa (mei petita e dab mei de còrdas). Aquestas duas mandolinas que son mandolinas en forma de laüt. Dens d'autes país (Irlanda, Espanha) que's desvolopèn mandolinas platas. A la debuta deu sègle XX lo laütièr american d'orgina britanica Orville Gibson que desvolopè la mandolina bluegrass, en préner la forma de la mandolina plata e en la combinant dab caracteristicas de la laüteria deu vriulon (en utilizar las formas deus horats deu vriulon e en tot hornir a la mandolina la barra d'armonia d'aqueth instrument).
Territòri de la capitala australiana
Lo Territòri de la capitala australiana (en anglés, Australian Capital Territory – ACT) es un territòri australian ont es situat la capitala federala d'Austràlia, Canberra.
Romagnieu
Romagnieu en arpitan (Romagnieu en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Estats e territòris d'Austràlia
Los Estats e territòris d'Austràlia forman una federacion e compausan lo Commonwealth d'Austràlia.
Romagnieu
Geografia
Una de las mai grandas municipalitats en superficie del Isère.
Vailly
Vailly en arpitan (Vailly en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Romagnieu
Geografia
Une des plus grandes communes en superficie de l'Isère.
Vailly
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Romagnieu
Geografia
Commune proche des deux villes nommées Pont-de-Beauvoisin et Le Pont-de-Beauvoisin, limitrophes et marquant le passage entre la Savoie et l'Isère, par le cours du Guiers, passant largement sur le territoire de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canton de Boglon
Istòria
Creèn lo canton de Boglon en 1790, pendent la Revolucion Francesa.
Romagnieu
Istòria
Imbault de Rivoire fut seigneur de Romagnieu du temps où il combattait bravement au côté du chevalier Bayard lors de la défense du pont du Garigliano.
Kœur-la-Grande
Koeur-la-Grande es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Municipalitat vesina de Kœur-la-Pichona, aquela darrièra es mai poblada, en detriment de lo sieu nom.
Commune voisine de Kœur-la-Petite, cette dernière est plus peuplée, en dépit de son nom.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Yuja
Nom corean del yuzu (Citrus ichangensis x C. reticulata var. austera), mena de mandarina d'Asia orientala.
Lo nom yuzu es mai conegut e emplegat dins los païses occidentals. Ven del chinés 柚子, yòu zi que significa pompelmós.
Soings-en-Sologne
Soings-en-Sologne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
Soings-En-Sologne a situat en bordure de la Sologne dintre Bles e Romorantin-Lanthenay.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Généralités Istorics :
Généralités historiques :
Cèra (Lanas)
Cèra (Cère en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|centre|upright=1.4|Cèra e las comunas vesias
Toponimia
Las fòrmas ancianas que son ''par. Sancti Martini de Cera, en 1274, de Sera, en 1274, de Cera, cap a 1320, de Quera, de Sero, en 1336 e 1340, Serre'', mapas de 1714 e 1733. La prononciacion qu'ei ['sɛrə].
Sublaines
Sublaines es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Eschentzwiller
Eschenzweiler en alemannisch (Eschentzwiller en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Jarnosse
Jarnosse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Tè de yuja
vinheta|yujacha e yujacheong
Mena de tè corean fach amb de yuja-cheong (mescladís de yuja e mèl). En corean, Yuja vòl dire Citrus junos e cha "tè".
Es tradicional e sas virtuts son ben conegudas per apasimar los simptòmas del raumàs.
Relacions internacionalas d'Azerbaitjan
thumb|right|350px|Païses que possedisson de relacions amb l'Azerbaitjan: thumb|right|350px|Missions diplomaticas d'Azerbaitjan. Las relacions internacionalas d'Azerbaitjan son las relacions qu'a aquel país amb los autres païses de l'exterior, tant en lo camp politic, coma en los camps economics, comercial, militar, juridic, geopolitic e geoestratègic.
Lo país manten d'ambaissadas dins 160 païses, en mantenent un total de relacions bilateralas amb 174 païses, en comprenent l'Estat de Palestina, la Santa Ses e Israèl (en essent un dels païses amb majoritat musulmana amb melhoras relacions amb aquel país). manten pas de relacions amb Bahames, Barbados, Chipre, Armenia, Nigèria, Republica Centreafricana, Còngo, Tanzania, Botswana, Namibia, Lesotho, Sant Prenguèri e Prince, Belau, Micronesia, Kiribati, Ilhes Salomon, Vanuatu, Tonga, Samoa, Papoa Naua Guinèa, l'Òrdre de Malta e los estats amb reconeissença limitada.
Es membre de las Nacions Unidas, lo Movement dei Non Alinhats, l'Organizacion per la Seguretat e la Cooperacion a Euròpa, l'Associacion per la Patz de l'OTAN, lo Conselh d'Associacion Euroatlantica, l'Organizacion Mondiala de la Salut, lo Banc Europèu de Reconstruccion e Desvolopament, lo Conselh d'Euròpa, lo Tractat de las Fòrças Armadas Convencionalas a Euròpa, la Comunitat de Democracias, lo Fons Monetari Internacional, e lo Banca Mondiala.
Conflictes territoriales
Lo conflicte sus la region de Naut Karabagh dins de la republica de l'Azerbaitjan comencèt quand lo 1988 la majoritat armènia de la region exigiguèt autonomia. Aiçò donèt luòc a disturbis anti-armènis a Azerbaitjan, amb las milícias azèris en tractant d'expulsar als armènis del enclavament. Lo 1992 esclatèt una guèrra e los pogroms dels armènis e dels azèris obliguèron a totes dos grops a fugir de los sieus larèrs. Lo 1994, un alto lo fuòc negociat per Russia metèt fin a la guèrra, totun mai d'un milion d'armènis etnics e azèris pòdon pas encara tornar dins lo sieu país. Lo conflicte sus Naut Karabagh seguís sens resòlvre malgrat las negociacions, que son en cors dempuèi 1992 jol ègida del Grop de Minsk del OSCE, per resòlvre lo conflicte pacíficament.
La Lande-Saint-Léger
La Lande-Saint-Léger en normand (La Lande-Saint-Léger en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
La municipalitat a traversat per la Calonne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat a constituit per la fusion l'an 1965, de la Lande e de Sant-Leugièr-sus-Bonneville.
La commune est constituée par la fusion en 1965, de La Lande et de Saint-Léger-sur-Bonneville.
Colleret
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Colleret Es lo segond vilatge en superficie del Val de Sambre just après la vila de Feignies. Se compausa d'un masatge caseriu en se nomenant Ostergnies (veire aicí-dessous la galariá fòtos d'aquel bourg). Sus la municipalitat de Colleret se tròba lo fòrt de Cerfontaine, vilatge vesin.
Colleret est le deuxième village en superficie du Val de Sambre juste après la ville de Feignies. Se compose d'un hameau se nommant Ostergnies (voir ci-dessous la galerie photos de ce bourg). Sur la commune de Colleret se trouve le fort de Cerfontaine, village voisin. ==Istòria==
Lo Capítol e los Chanoinesses
Se manca ne creire una labor escricha l'an 1646 pel paire Potier, sacerdòt montois, e intitulat " la Noblesa santa e reiala de Sant WALBERT e de santa BERTILLE", Colleret existissiá ja a la s-|VI|e}} e fasiá partida del domeni d'aquel poderós senhor.
En 663, santa Aldegonde #legar per testament Colleret a lo sieu monastèri, tanben lo Chapître de Maubeuge n'i aguèt de totes tempses la distincion féodale e i #exercir en tota la siá plénitude los dreches seigneuriaux. Colleret I aviá comprés en la prévôté de Maubeuge. Lo prévôt de Maubeuge èra lo governador de la vila e l'administrador de la justícia, nomenat pel comte de l'Enaut ; èra lo sieu representant en tot lo ressort de la siá prévôté ; deviá, abans de dintrar en foncion (coma lo comte e lo grand bailli de l'Enaut) prestar serment entre las mans del mayeur héréditaire de la vila e davant lo grand autar de la glèisa de Santa Aldegonde. Maubeuge I aviá tanben lo sieu governador militar #qu'assegurava la seguretat dels pòbles vesins. En 1340, Wallerans, sire de Fauquemont (luòc-dich de Colleret) aviá aquela plaça.
A aquela epòca ("barbara" dixit Z. Pierart) Ont la fòrça sola constituissiá sovent lo drech, los abbayes de femnas podián pas exercir los sieus dreches féodaux e conservar los sieus bens #qu'a l'ajuda de la proteccion de qualques poderoses senhors #que, jol nom de confés o vidame, asseguravan lo sieu repaus e defendián los sieus interèsses. Aquela espècia de tutelle i aviá pagat per un don o una redevance #que se li donava a el lo nom de avouerie. Lo comte de l'Enaut èra "l'òme" del Capítol a Colleret. En los registres dels comptes, se vei que la majoritat de las intradas an partejat per mitat entre lo comte de l'Enaut e lo Capítol.
Los dreches seigneuriaux del Capítol de Colleret èran : elevada, mièja e bassa justícia : lo Capítol aviá aqueles dreches dins sièis pòbles de la prévôté de Maubeuge #que Colleret. La justícia del Capítol n'a un auditoire e un trasplantació, una preson #que consistissiá en un caveau illuminat per una pichona fenèstra en donant sus la carrièra (l'establiment dels Chanoinesses de Colleret dispausava de la siá pròpria preson). Mòrta man o melhor Cattel (mòble) : a la mòrt del cap de familha, lo Capítol podiá prene lo mòbli melhor #que se trobava dins l'ostal. Se tròba a aquel afar de las nòtas coriosas : "En 1411, Colart De detlo'Motte, per una guéniche (génisse) venduda a la granja —14 jos— pel Comte de l'Enaut e tant pel Capítol". Aquel drech #que i èra vengut odieux a las populacions e #que l'exercici ne suscitava tota mena de embarras al Capítol #èsser, dempuèi lo commencement de la racheté per las comunitats moyennant una redevance annala. Rendas e de sòus : la majoritat d'aquelas rendas avián segut sus bens en avent antany apertengut al Capítol e qu'aquel darrièr i aviá cedits als abitants de Colleret pels metre en cultura o per i bastir de las abitacions. A banalité : èra un drech d'un senhor de Colleret d'aver un molin, un pressoir, una cerveseria (#que se situava sus la localizacion actuala de la marida n°15 carrièra Pierre e Ostal Curie), un forn, un brau banal e d'obligar los sieus vassaux moyennant pagament a moldre-i los sieus grands, a i far las siás bevendas, a i còder lo sieu pan, a i portar las siás vacas. Los dimes (essencialament suls récoltes) : los proprietaris assujettis a aquel drech devon al Capítol una redevance annala per jornada.
Lo Capítol i aviá agut de la mantenença del chœur e de las campanas de la glèisa de Colleret. Lo Capítol nomenava coma mayeur e échevins #que voliá, designava d'individus per aquel dever e aqueles podián èsser estrangièrs a la localité. Es aital coma sièis bourgeois de Maubeuge son, en un acte, échevins de Colleret. Lo Capítol i aviá de sergents dels bòsques, portavan un capèl galonné de sòus, una abitud e un abric. Los èra n'indigne atribuit una part de las multas e dels dreches de pennage (paisson de las bèstias en los bòsques de Colleret). Lo Capítol de Maubeuge possedissiá doncas a Colleret la màger part del territòri que # espetava sus el doas grandas granjas; aquela de Fauquemont (sus la rota de Cousolre) e sustot la Casdel'cors (Tribunal Sant Aldegonde, carrièra dels Chanoinesses).
Le Chapitre et les Chanoinesses
En 663, sainte Aldegonde légua par testament Colleret à son monastère, aussi le Chapître de Maubeuge en eut-il de tous temps la seigneurie féodale et y exerça dans toute leur plénitude les droits seigneuriaux. Colleret était compris dans la prévôté de Maubeuge. Le prévôt de Maubeuge était le gouverneur de la ville et l'administrateur de la justice, nommé par le comte du Hainaut ; il était son représentant dans tout le ressort de sa prévôté ; il devait, avant d'entrer en fonction (comme le comte et le grand bailli du Hainaut) prêter serment entre les mains du mayeur héréditaire de la ville et devant le grand autel de l'église de Sainte Aldegonde. Maubeuge avait aussi son gouverneur militaire qui assurait la sécurité des villages voisins. En 1340, Wallerans, sire de Fauquemont (lieu-dit de Colleret) tenait ce poste.
À cette époque ("barbare" dixit Z. Pierart) où la force seule constituait souvent le droit, les abbayes de femmes ne pouvaient exercer leurs droits féodaux et conserver leurs biens qu'à l'aide de la protection de quelques puissants seigneurs qui, sous le nom d'avoué ou vidame, assuraient leur repos et défendaient leurs intérêts. Cette espèce de tutelle était payée par un don ou une redevance à laquelle on donnait le nom d'avouerie. Le comte du Hainaut était "l'homme" du Chapitre à Colleret. Dans les registres des comptes, on voit que la plupart des revenus sont partagés par moitié entre le comte du Hainaut et le Chapitre.
Les droits seigneuriaux du Chapitre de Colleret étaient :
Le Chapitre était tenu de l'entretien du chœur et des cloches de l'église de Colleret. Le Chapitre nommait comme mayeur et échevins qui il voulait, il désignait des individus pour ce devoir et ceux-ci pouvaient être étrangers à la localité. C'est ainsi que six bourgeois de Maubeuge sont, dans un acte, échevins de Colleret. Le Chapitre avait des sergents des bois, ils portaient un chapeau galonné d'argent, un habit et un manteau. Il leur était en outre attribué une partie des amendes et des droits de pennage (paisson des bêtes dans les bois de Colleret). Le Chapitre de Maubeuge possédait donc à Colleret la majeure partie du territoire sur lequel il exploitait deux grandes fermes; celle de Fauquemont (sur la route de Cousolre) et surtout la Casdel'cours (Cour Sainte Aldegonde, rue des Chanoinesses).
Charmençac
Charmençac (Charmensac en francés) es 'na comuna occitana d'Auvèrnhe situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Lo borg de Charmençac, sus un adreit, es aparat del vent de nòrd. N'es pas aital pel vialatge del Bru(c), situat dirèctament sus la planesa.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Charmençac. Las fòrmas ancianas son Charmensac, en 1401, Charmensacum, en 1443, Charmensatum, en 1445, Charminhat, en 1628, Charmensat, en 1635, Charmenssac, en 1666, Charmenssat, en 1784. Charmençac vendriá, segon Dauzat, d'un nom d'òme *Carmentius, varianta latinizada del nom gallés *Carmentus aparentat amb la divessa Carmentis, amb lo sufixe -acum, , latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Xavier Delamarre aima mai Carmantiācon, de Carmantios, del teonime (nom de diu) Carmanto-, reduccion probabla de Caramanto-, amb lo sufixe -ācon. Charmençac èra probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Carmentios o Carmantios.
Nòtas
<references group="N"/>
Wendigo
Lo wendigo es una creatura subrenaturala, marrida e canibala qu'es originària de la mitologia deis Amerindians algonquians de Canadà. Segon la legenda, designa la transformacion fisica entraïnada per la consumacion de carn umana.
Saug
Saug (Saugues en francés) z-es una comuna gigaudiana situada dins lo departament delh Naut Léger e la region Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe (region).
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
thumb|center|[[Bèstia de Gavaudan|Bèstia delh Gevaudan a Saugues]]
Toponimia
La prononciacion, relevada a La Clausa, près de Gresas, es [saw].
Carluç (Albigés)
Carluç e non pas Carlús (Carlus en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situda dins lo francés de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Sent Perdos dau Lac
Sent Perdos dau Lac (en francés, oficialament, Saint-Pardoux-le-Lac) es 'na comuna novela de Lemosin, creada lo 1er de genier de 2019 per la fusion de Rossac, Sent Aforian e Sent Perdos, que devenen de las comunas delegadas. Lo chaplòc es a Rossac. Administrativament, depend de l’arrondiment de Belac, dau departament de la Nauta Vinhana e de la region de Novela Aquitània. Electoralament, es partida entre los cantons d’Ambazac (Sent Perdos) e de Belac (las autras comunas delegadas). Es tanben de la tresena circonscripcion legislativa de Nauta Vinhana.
Vaunoise
Geografia
Vaunoise A situat en lo Portamantèl a Unitat|7|km de Bellême, a Unitat|9|km  de Mamers e a Unitat|23|km  de Bonnétable.
Frits Bernard
Frits Bernard (n. Rotterdam, 28 d'agost de 1920; † ibidem 23 de mai de 2006) foguèt un psicològ, sexològ, activista pels dreches dels omosexuales e pionièr de l'activisme pedofile als Païses Basses. Expèrt en pedofilia, publiquèt un grand nombre d'òbras scientificas sus aquel tèma. Foguèt fondator, en lo decènni de 1950, d'Enclave Kring, un grop consacrat a l'estudi de la pedofilia, e membre destacat de l'Associacion per l'Avançada de l'Investigacion Cientificosocial de la Sexualitat.
Biografia
E mai se nais als Païses Basses, Bernard se transpòrta amb 7 ans a Catalonha, ont estúdia a l'escòla Alemanda Internacionala de Barcelona e apren catalan, castelhan, francés e anglés. Pauc abans de la Segonda Guèrra Mondiala tòrna als Païses Basses. Estúdia psicologia a l'Universitat d'Amsterdam e fa lo doctorat a l'Universitat Radboud de Nimèga, amb Theo Rutten. En aquela epòca coneis l'escrivan e poèta John Hanlo. En los ans cinquanta se jonh al Cultuur en Ontspannings-Centrum (COC), l'associacion de defensa dels dreches dels omosexuales mai important dels Païses Basses, e escriu, jol pseudonim de Victor Servatius, per Vriendshap [Amistat], la revista de l'associacion, un grand nombre d'articles, dempuèi una perspectiva scientifica, sus omosexualitat e tanben, pel primièr còp, sus pedofilia. En aqueles ans fonda Enclave Kring, la primièra associacion de l'activisme pedòfil, amb embrancaments internacionales. Lo 1960 publica dos romans sus la pedofilia, Costa Brava, eerste Nederlandse druk [Minoritat perseguida]. e Vervolgde Minderheid Tanben edita un bulletin informatiu sul tèma, organiza de conferéncias e ofrís supòrt als pedofiles.
En 1964, un cambiament en la redaccion de Vriendschap l'empedís de contunhar en collaborant amb lo COC. A la fin dels ans seissanta, Bernard tròba en la Societat Neerlandesa per la Reforma Sexuala (NVSH) un terren favorable per los sieus estudis. En 1972 publica, en collaboracion amb Edward Brongersma, Wijnand Sengers, Peter van Eeten e Ids Haagsma, lo libre Sex met Kinderen [Sèxe amb mainats], lo primièr estudi exaustiu sus la pedofilia, publicat per la NVSH. Aquela òbra preparariá los fondaments pel movement activista pedofile dels ans setanta a Euròpa Occidentala.
Als ans setanta, l'activisme pedofile iniciat per Bernard e d'autras, aital coma los postulats de las siás investigacions scientificas, atenhon un cèrt progrès en lo debat sus la pedofilia als Païses Basses e en autres luòcs d'Euròpa e los Estats Units. Totun, lo movement començariá a retrocedir a comptar dels ans ochanta. Bernard se jubila en 1985, mas contunha de publicar de trabalhs sus la pedofilia e d'autres tèmas ligats a la sexualitat fins a la siá mòrt, en 2006.