cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Islàndia
Arquitectura
Dins lo corrent dau sègle XIX, lo desvolopament dau comèrci permetèt d'importar de materiaus de construccion, especialament la fusta. L'estile de l'aberg soís venguèt dominant mai entraïnèt d'incendis grèus. Au començament dau sègle XX, l'utilizacion de fusta comencèt d'èsser limitat ò enebit dins certanei vilas. Conjugat ambé l'exòdi rurau, aquò favorizèt l'emergéncia d'un urbanisme vertadier que s'inspirèt de l'arquitectura danesa e adoptèt de materiaus novèus dins l'illa coma lo betum. A partir d'aqueu periòde, leis arquitectas islandés comencèron de s'integrar au sen dei corrents arquitecturaus internacionaus (Art Nouveau, foncionalisme, modernisme... etc.) que foguèron cada còps pauc a pauc importats dins l'illa.
Escultura e pintura
L'escultura e la pintura son d'arts relativament menors en Islàndia. L'escultura islandesa es principalament centrada sus l'òbra d'Ásmundur Sveinsson (1893-1982). Es famós per seis estatuas 	abstrachas. La pintura islandesa fèt son aparicion dins lo corrent dau sègle XIX. Lei païsatges de l'illa foguèron la premiera fònt d'inspiracion, especialament per Jóhannes Sveinsson Kjarval (1885-1972) que venguèt famós gràcias a sei tablèus representant la vida dei vilatges e son exploracion de corrents artistics fòrça diferents (impressionisme, expressionisme, cubisme... etc.). Einar Hákonarson (nascut en 1945) es la segonda figura majora de la pintura islandesa famós per son trabalh pionier pertocant divèrsei corrents modèrnes e son trabalh de promoccion de la pintura dins l'illa.
Musica
La musica islandesa fèt son aparicion au sègle XIII a partir de la musica tradicionala d'Escandinàvia. En causa de l'isolament de l'illa, a gardat de fònts d'inspiracion eissidas de la mitologia nòrdica ò dau cristianisme catolic e protestant fins au sègle XIX. Entre leis estiles principaus, si fau nòtar lei rímurs que son de cants epics liats a a poesia eddica (Hannes Bjarnason, Jón Sigurðsson ò Sigurður Breiðfjörð), divèrseis imnes religiós generalament d'origina protestanta (Hallgrímur Pétursson) e de cants ò danças popularas aparegudas dins lo corrent dau sègle XIX a partir de la musica nòrdica primitiva modernizada ambé l'arribada d'instruments modèrnes coma l'òrgue (Jonas Helgason).
Vèrs la fin dau sègle XIX, l'introduccion de la musica europèa, principalament danesa, entraïnèt lo desvolopament de corrents novèus au sen de la musica islandesa. En particular, si desvolopèt una musica classica locala (Sveinbjörn Sveinbjörnsson au sègle XIX, Pall Isolfsson e Jón Leifs au sègle XX) marcada per d'inspiracions germanicas e nòrdicas. Pasmens, l'evolucion pus importanta dau sègle XX foguèt lo desvolopament au sen de la populacion dei tendàncias pus modèrnas de la musica (pop, rock, metal, musica electronica... etc.) e l'aparicion de mai d'una vedeta internacionala (Björk e The Sugarcubes, Megas, Emiliana Torrini, Páll Óskar, Yohanna, Selma Björnsdóttir, Tappi Tíkarrass, GusGus, Bang Gang, Monsters and Men... etc.).
Literatura
La literatura es un art major d'Islàndia qu'es aparegut a l'epòca medievala dins l'encastre de la literatura nòrdica. Son istòria pòu si devesir entre tres periòdes principaus que son lo periòde medievau, lo periòde centrau (sègles XV-XIX) e lo periòde contemporanèu.
Dins lo corrent de l'Edat Mejana, tres corrents dominèron la literatura insulària que son la poesia eddica, la poesia escaldica e lei sagas :
Entre lei sègles XV e XIX, la literatura islandesa conoissèt un declin — relatiu car demorèt l'art principau de l'illa — amb una produccion mens importanta. Durant aqueu periòde, apareissèt l'utilizacion de formas novèlas de versificacion, lei traduccions (Bíblia e poetas estrangiers) si desvolopèron e lei racòntas autobiografics ò lei poemas religiós venguèron relativament populars. Doas figuras principalas marcan aquelei sègles. La premiera es Hallgrímur Pétursson (1614-1674) qu'es l'autor d'un ensems de 50 poemas dich Passíusálmar sus la Passion dau Crist. La segonda es Eggert Ólafsson (1726-1768) que foguèt un poeta major dau sègle XVIII.
Au començament dau sègle XIX, apareissèt un movement important de renaissença culturala e lingüistica important dins l'illa que donèt una impulsion novèla a la literatura islandesa. La poesia li demorèt fòrça importanta (Bjarni Thorarensen e Jónas Hallgrímsson) mai d'estiles novèus coma lei novèlas fèron son aparicion. Considerat coma lo paire de la literatura islanesa modèrna, Jón Thoroddsen es ansin l'autor dau premier roman islandés. Son òbra foguèt completada per Grímur Thomsen ò Jón Thoroddsen que gardèron lei tematicas eròicas tradicionalas mai introguèron tanben de genres novèus coma lo teatre dramatic.
Après aqueu periòde, s'impausèron lo realisme e lo naturalisme ambé d'escribans coma Gestur Pálsson ò de poètas coma Stephan Stephansson. Si pòu pereu citar Einar Benediktsson que foguèt una figura importanta dau corrent neoromantic. Au començament dau sègle XX, mai d'un autor islandés adoptèt lo danés coma lenga d'escritura. Entre lei pus famós, si pòu citar Jóhann Sigurjónsson, Gunnar Gunnarsson e [Halldór Laxness]] que ganhèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1955. Enfin, après la Segonda Guèrra Mondiala, apareissèt un movement assaiant de mesclar tematicas classicas de la literatura islandesa ambé d'estiles literaris modèrnes.
Walschbronn
Walschbronn es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Geografia
Çò Pòble se situa al extremitat nòrd-es del País de Bitche e a la frontièra alemanda, en país descobèrt. Se situa en la vallée del Schwartzbach, un afluent de la Horn, sus la expedís de Volmunster a Pirmasens.
Le village se situe à l'extrémité nord-est du Pays de Bitche et à la frontière allemande, en pays découvert. Il se situe dans la vallée du Schwartzbach, un affluent de la Horn, sur la route de Volmunster à Pirmasens.
Joan Luc Domenge
Joan Luc Domenge (Draguinhan, 22 d'agost de 1962) es un regent, un cercaire, un lingüista, majorau dau Felibritge (dempuèi 1999) e un especialista dau provençau de.
Es l'autor d'una gramatica e d'una conjugason centrats subre Var e a participat a la revista Lou terraire publicada per lo centre cultural de Draguinhan. A tanben recoltats e publicats de còntes provençaus e editat lo grand roman d'Estève Garcin : La Robinsona provençala.
Cressanges
Cressanges es una comuna francofona, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1827, lo anciana comuna de Comps a amassat a Cressanges.
En 1827, l'ancienne commune de Comps est réunie à Cressanges.
Bouzancourt
Bouzancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Teròl
Qu'ei situada a la confluéncias deus arrius Guadalaviar e Alfambra a ua hautor de 915 m.
Dab ua populacion de 33,240 abitants, qu'ei la capitala de província la mens poblada d'Espanha.300px|thumb|right|Tombèu deus [[Aimadors de Teròl]]
Sent Cristau (Gers)
Sent Cristau, (Saint-Christaud en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Lista dels comtes de Carcassona
Bello, comte de Carcassona, abans 812
Gisclafred († 821), comte de Carcassona, filh del precedent.
821-837 : Olibia  († 837), comte de Carcassona, fraire del precedent.
837-879 : Olibia II († 879), comte de Carcassona, filh del precedent.
933-957 : Arnaut de Comenge († 957), comte de Carcassona, fraire de Rogièr, comte de Comenge.
957-1012 : Rogièr lo Vièlh († 1012), comte de Carcassona, filh dels precedents
1012-1060 : Pèire Raimon († 1060), comte de Carcassona, felen del precedent, filh de Raimon Rogièr († 1011) e de Garsenda, vescomtessa de Besièrs
1060-1067 : Raimon Rogièr († 1067), comte de Carcassona, filh del precedent
Aprèp sa mòrt, lo comte de Barcelona s'empara de Carcassona, mas lo vescomte Raimon Bernat Trencavel, maridat a Ermengarda de Carcassona, sòrre de Raimon Rogièr, acaba per prene lo poder dins la vila. Aprèp mantuna guèrra, lo comte de Barcelona o deu acceptar.
De fach, lo comte de Barcelona pren lo títol de comte de Carcassona, mentre que los Trencavel venon vescomtes de Carcassona
Bibliografia
Foundation for Medieval Genealogy :
Comuna de Portugal
La comuna de Portugal (freguesia en portugués) es la mai pichona division administrativa de Portugal. Es installada al començament de la republica portuguesa, coma subdivision dels districtes (conselhos). Lo mot freguesia, que designava a l'encòp la parròquia catolica e la parròquia civila, ven reservat a l'usatge civil. Es doncas una error de lo revirar per “parròquia civila”. Coma l’administracion es elegida coma dins una comuna occitana, se pòt revirar aital.
Leopòld Constans
Biografia
Presentèt sa tèsi de doctorat en 1881 sus la legenda d'Edip (La légende d'Oedipe étudiée dans l'antiquité, au moyen-âge et dans les temps modernes, en particulier dans le Roman de Thèbes). Venguèt Majoral del Felibritge (Cigala d'Aquitània) en 1889 en seguida del Comte de Tolosa Lautrec. En 1912 venguèt assessor de Provença. En 1907 fondèt l'Armanac Roergat.
Airaga
Airaga (Eyragues en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
L'origina dau nom dau vilatge, atestat en 1094 ame sa grafia actuala, Airaga, puèi Ayragua en 1276 e Eyraga en 1303, es lo nom d'òme latin Arius ame lo sufixe -aca, varianta femenina rara dau sufixe -acum, , latinizacion dau sufixe celtic -*ako-. *Villa Ariaca dona regularament Airaga per anticipacion dau iòd e sonorizacion (passatge a -g-) dau -c- intervocalic. La preséncia de -s finala dins la fòrma grafica francesa (Eyragues) seriá a explicar.
La prononciacion [ej'ragɔ] s'explica per l'afebliment de ai- pretonic en [ej-], coma dins una bona mitat orientala e septentrionala d'Occitània. La subrevolucion d'[ej'ragɔ] a [i'ragɔ], quand se passa, es benlèu deguda a una maissanta interpretacion d'un sintagma coma a Airaga (prononciat [a j'ragɔ]).
Sofisme (islam)
Lo Sofisme (en arabi : تصوف, tassawuf) es una tradicion mistica e esoterica de l'Islam apareguda au sègle VIII.
Cresenças e de practicas
Los sofis cercan de trobar la vertat de l'amor e la coneissença divina a travèrs de l'experiéncia personala dirècta de Dieu. Consistís en una varietat de camins mistics que son dessenhats per conéisser la natura de l'umanitat e de Dieu e facilitar l'experiéncia de la preséncia de l'amor e la sapiença divina dins lo mond.
S'organizan en fraternitats que dison tariqa (plural turuq ; "metòde", "camin") que fondèron de mèstres espirituals (cheikh). Las tariqas foguèron secutadas per qualques unas de las autoritats del sunisme perque las consideravan erètjas.
L'element comun per totes los sofis sens excepcion es lo dhikr, que se poiriá tradusir per "invocacion". Consistís en remembrar a Dieu en repetint lo sieu nom o de formulas devocionals coma la chahada (lo testimoniatge de la fe) de manièra rítmica. Lo dhikr se considèra una practica purificadora de l'arma, perque se considèra que lo nom d'Allà a una qualitat magica qu'agís sus l'arma.
Sant Pèire de Toirac
Sant Pèire de Toirac o Sent Pèire Toirac (Saint-Pierre-Toirac en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Justin Besson
thumb|200px|Retrach de Justin Besson L’abat Justin Besson (Mejalanon, 30 d'octobre de 1845 - Vilafranca de Roergue, 29 d'octobre de 1918) foguèt un dels escrivans occitans mai importants del país avaironés. Es conegut subretot gràcias a la sia òbra màger D'al brèç a la tomba, un poèma epic de dotze cants publicat en 1892.
La vida de l'abat Besson
thumb|180px|left|thumb|Cobèrta de la 4a edicion (1919) Dal brèç a la tomba Justin Besson nasquèt en 1845 a Mejalanon, masatge de la comuna de Sent Sauvador. Èra l'oiten mainatge d'una familha pagesa plan religiosa que comptava nòu enfants. Visquèt al campèstre abans de dintrar quand faguèt sos dotze ans al seminari de Rodés. Comencèt a escriure de cançons en occitan quand aviá tretze ans. En 1871, aprèp que foguèsse ordenat prèstre, aguèt per primièra parròquia Sent Ginièis d'Òlt. Aprèp mantas afectacions divèrsas, mudèt a Sent Andrieu de Najac. Prenguèt la retirada en 1907 e anèt viure a Rodés.
Comptava entre sos amics los escrivans Arsèni Vermenosa, Antonin Perbòsc e Prospèr Estieu. Collaborèt fòrça temps al Journal de l'Aveyron. Son òbra foguèt una inspiracion per fòrça escrivans del país roergàs coma per exemple Enric Molin o Eugèni Seguret. Se moriguèt en 1918 a Vilafranca de Roergue en cò de sa sòr.
Ukaan
L'ukaan (o ikaan, ikani, anyaran) es una lenga vòlta-nigèr parlada en Nigèria.
Localisacion
L'ukaan es parlat dins la zòna de govèrn local d'Akoko Nòrd de l'Estat d'Ondo e dins aquela d'Akoko Edo dins l'Estat d'Edo.
Classificacion
L'ukaan constituís una branca isolada dins l'ensem de las lengas vòlta-nigèr. La lenga compta tres dialèctes, que son l'ishe, l'ekakumo, o kakumo, e l'auga.
Mara (Saragossa)
Mara es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Perspectiva
Lo mot perspectiva pòt significar.
Lista dels presidents de Polonha
thumb|right|120px|Blason de Polonha Lo president es lo cap d'Estat de Polonha. Es elegit per un periòde de 5 ans per la populacion.
Aquesta es la lista dels presidents e caps d'Estat de Polonha dempuèi 1918.
Caps d'Estat de la Segonda Republica de Polonha (1918-1939)
Entre 1939 e 1944 Polonha foguèt ocupada per Alemanha, e devenguèt part del territòri alemand.
Presidents de la 3 Republica de Polonha (1990-actualitat)
thumb|right|110px|Bandièra de Polonha.
Levier
Levier es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Una tornade @frapper la municipalitat lo 2 de junh 1982, en fasent 8 ferits e dels dégâts materiales importants. S'aima la siá intensitat a F4 sus la escalièr de Fujita Es la tornade la mai poderosa en avent @frapper la França Fins a la tornade en Val-de-Sambre de 2008 #que @frapper Hautmont e de divèrsas municipalitats del Nòrd lo 3 d'agost de 2008.
De contunh lo 30 de junh 2012, un orage supercellulaire @frapper a nòu la vila amb grêlons de diamètre 9 cm en destruissent la majoritat de las toitures, veituras e en picant los arbres.
Une tornade frappa la commune le 2 juin 1982, faisant 8 blessés et des dégâts matériels importants. On estime son intensité à F4 sur l'échelle de Fujita C'est la tornade la plus puissante ayant frappé la France jusqu'à la tornade en Val-de-Sambre de 2008 qui frappa Hautmont et plusieurs communes du Nòrd le 3 août 2008.
Puis le 30 juin 2012, un orage supercellulaire frappa à nouveau la ville avec des grêlons de diamètre 9 cm détruisant la plupart des toitures, voitures et hachant les arbres.
Saint-Germain-de-la-Coudre
Saint-Germain-de-la-Coudre es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A la creacion de las costats, Sant-Germain-de-la-Cóser siás cap de-luòc de costat. Aquel costat a suprimit en lo moment del redécoupage cantonal del an IX (1801).
Santibáñez de Tera
Santibáñez de Tera es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Arsinda de Comenge
Arsinda de Comenge (950 ? - + c.982)
Filha d'Arnaut Ièr (c.900 - 27 nov. de 957), comte de Comenge e Carcassona e d'Arsinda de Carcassona (920 - 970).
Biografia
Arsinda de Comenge apelada de còps Arsenda de Comenge nasquèt probablament en 950. Esposa Guilhèm Ièr, comte de Provença dich lo Liberator, filh de Boson II, comte de Provença e de Constança de Provença entre 968 e 970. Morís en 982 o al pus tard abans 984, data del remaridatge de Guilhèm Ièr ab Adelaïda d'Anjau. Es probable que siá la maire d'Odila de Provença e de Guilhèm II de Provença.
Saint-Pierre-Bois
Sankt Petersholz en alemannisch (Saint-Pierre-Bois en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Sant-Pierre-Bòsc es la primièra municipalitat del marge esquèrre del Giessen en dintrant en la vallée de Villé. Lo sieu finage revestís una conformation pro particulara doncas qu'el enclave gaireben lo territòri de Thanvillé. La municipalitat, vast de 730 a, s'organiza a l'entorn de la vallée de la Estergott #qu'adaiga tanben plan lo vilatge que lo sieu annèxa de Hohwarth. Al nòrd, la municipalitat a pres pels conteforts del Ungersberg (Baerenberg ). A l'èst e al centre, una sèria de tucs boisées (Lattenraiun, Rothe Hecken ) marca lo passatge del Val de Villé al vignoble de la region de Barr. Al sud, la municipalitat s'estend sus las primièras pendentas del massís del Berntein, #que domina Dambach-la-Vila, fins al fons de la vallée del Giessen pauc abans lo sieu abocat la plana. Lo pòble s'es establit la longitud de la vallée de la Estergott, al pè del polit tuc del Kirchberg (, glèisa Santa-Gilles). Lo caseriu de Hohwarth se étire lududes tanben la longitud del thalweg, sul traçat de la rota de Villé a Barr, entre lo Kirchberg e lo Baerenberg. Los granjas isoladas de Hunswwiller e de las Hutten remembran una localité desapareguda.
Saint-Pierre-Bois est la première commune de la rive gauche du Giessen en entrant dans la vallée de Villé. Son finage revêt une conformation assez particulière puisqu'il enclave presque le territoire de Thanvillé. La commune, vaste de 730 ha, s'organise autour de la vallée de l'Estergott qui arrose aussi bien le village que son annexe de Hohwarth. Au nord, la commune est rejoint par les conteforts de l'Ungersberg (Baerenberg 540 m). À l'est et au centre, une série de collines boisées (Lattenraiun 385 m, Rothe Hecken 476 m) marque le passage du Val de Villé au vignoble de la région de Barr. Au sud, la commune s'étend sur les premières pentes du massif du Berntein, qui domine Dambach-la-Ville, jusqu'au fond de la vallée du Giessen peu avant son débouché sur la plaine. Le village s'est établi le long de la vallée de l'Estergott, au pied de la belle colline du Kirchberg (380 m, église Saint-Gilles). Le hameau de Hohwarth s'étire lui aussi le long du thalweg, sur le tracé de la route de Villé à Barr, entre le Kirchberg et le Baerenberg. Les fermes isolées de Hunswwiller et des Hutten rappellent une localité disparue.
Africa romana
L' Africa romana s'espandís d'èst cap a l'oèst, del Golf de Gabés sus las costas atlantics de de Marròc d'ara. Las províncias de Cirenaïca e d'Egipte son pas inclusidas dins l'ensems regional, perque aquelas doas províncias son tractadas de bias destriat dins las fonts anticas. Geograficament, de desèrts las separan del rèste d l'Africa del nòrd, alara que Tripolitània e Leptis Magna son dins la continuitat territoriala de l’Africa del Nòrd. Culturalament, son dins l'airal ellenistic, plan destriada de la zona punica puèi romana. Fin finala, administrativament, Egipte de totjorn èra un cas diferenciat dins l'Empèri roman, e Cirenaïca foguèt mai d'un còp ligada a Creta, tèrra abitda mai pròcha. thumb|right|Mosaïc dich de [[Virgili e las Musas, expression de la latinitat a l'òbra dins l'art african. Virgili, amb Clio e Melpomèna, ten un volumen ont se pòt lire lo uieten vèrs de l'Eneïda Mosaïca descobèrt a Adrumèta en 1895, datat del començament del sègle III - musèu del Bardo, Tunis.]]
Roma compta en Africa fins a uèit províncias diferentas (d'èst cap a l'oèst): Tripolitània, Bizacena, l'Africa Proconsulària, las Numidias: Numidia Cirtèa e Numidia militara, las Mauritànias: Mautitània Cesariana, Mauritània Sitifiana e Mauritània Tingitana.
Uc de Pena
Uc de Pena (fl. ca. 1248-1283) es un trobador occitan nascut al castèl de Messat o Mon[t]messat, luòc uèi pas identificable, a una familha de comerçants de Pena d'Agenés.
Nòtas
<references group=N/>
Vièlhavinha
Vièlhavinha (Vieillevigne en francés) es una comuna lengadociana en Lauragués situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Lauragués a 30 km au Sud-Èst de Tolosa.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Vièlhavinha èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa, annèxa de Gardog, es Sant Estève (o Estèfe). Tanlèu 1790, Vièlhavinha èra del canton de Vilafranca.
Ruòms
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
Ruoms Es un vièlh vilatge medieval, fondat a la fin de la près d'una abbaye clunisienne #que ne demòra la capèla La nòstra-Madama-de detlos-Pomers e la siá pleta. Los vièlhs remparts #que la environan forman un plànol rectangulaire. An dotat de 7 torns redonds e d'una glèisa d'arquitectura romane e aguèron erigit a, en lo moment de la guèrra de.
Ruoms #Èsser tanben una pichona vila industriala amb las siás cerveseries, barradas dempuèi 1967, la cervesa en avent #èsser remplaçada uèi pel vin. Es a Ruoms #que se tròba la mai granda cooperativa vinicole de la Ardèche : los Vignerons Ardéchois.
Lo vilatge èra desservi per la via ferrée PLM, de contunh la SNCF (linha Vogüé-Robiac-Rochessadoule). L'anciana estacion, totjorn visibla, es vengut la gendarmerie del bourg.
Le Pays de Ruoms est un pays de carrières, encore exploitées il y a cinquante ans. La pierre calcaire de Ruoms a été utilisée pour la réalisation de nombreux monuments et ouvrages d'art, on a même cité le socle de la statue de la Liberté à New York, mais aucun document en atteste.
Ruoms fut aussi une petite cité industrielle avec ses brasseries, fermées depuis 1967, la bière ayant été remplacée aujourd'hui par le vin. C'est à Ruoms que se trouve la plus grande coopérative vinicole de l'Ardèche : les Vignerons Ardéchois.
Le village était desservi par la voie ferrée PLM, puis la SNCF (ligne Vogüé-Robiac-Rochessadoule). L'ancienne gare, toujours visible, est devenue la gendarmerie du bourg.
Arrondiment de Milhau
L'Arrondiment de Milhau  es una division administrativa e una anciana division electorala francesa situada dins la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus e lo departament francés d'Avairon. Lo capluòc es la vila roergassa de Milhau. L'arrondiment s'espandís en Roergue. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian roergàs.
Istòria
L'arrondiment se creèt en 1800 dins lo departament d'Avairon. A partir de 2017, l'arrondiment perdèt los cantons de Campanhac e de Severac, mas s'espandiguèt a un grand nombre de comunas prèpas de Rodés. L'arrondiment es vengut lo pus espandit d'Avairon amb 3 741,7 km² (3467 km² abans 2017). La populacion es de 79 522 abitants en 2018 (70 995 en 2014), mas l'arrondiment de Rodés demòra lo pus poblat : 111 875 abitants en 2018.
Composicion entrò 2015
L'arrondiment se compausava de 15 cantons:
Composicion a partir de 2015
Dempuèi 2015, los limits dels cantons novèls pòdon èsser acavalats sus dos arrondiments e lo nombre de comunas pòt variar en seguida de la creacion de comunas novèlas : 101 en 2015, 97 en 2016. En 2017, pr'amor de la modificacion dels limits de l'arrondiment, l'arrondiment passèt a 110 comunas (110 comunas encara en 2020).
Pliopitèc
Pliopithecus ei un genre escandit de primats, deth Miocèn e eth Pliocèn. Siguec descobèrt en 1837 per Edoard Lartet (1801-1871) en França, dab fossils trapats en Soïssa e Espanha.
Anapithecus ei un familhar proche e en un principi siguec classat coma un sosgenre de Pliopithecus.
Referéncies
º Palmer, D., ed. (1999). The Marshall Illustrated Encyclopedia of Dinosaurs and Prehistoric Animals. London: Marshall Editions. p. 291. ISBN 1-84028-152-9.
Causse Negre
Lo Causse Negre es un causse situat dins lo departament francés d'Avairon de Losera e de Gard. Es lo mai pichon dels Grands Causses amb una superficia de 200 km². Lo causse es conegut especialament per la Balma de Dargilan e lo Clapàs Vièlh.
Proconsul (primat)
Eth  proconsul  ei un genre de primat que demoréc entre 23 tà 25 milions d'annades pendent eth Miocèn. Es trobalhes fossils son presents en Africa de l'Èst includint Kenya e Oganda. Quate espécies an estat classades: Proconsul africanus, Proconsul heseloni, Proconsul major e Proconsul nyanzae. Es quate espécias hén que i aja plan de diferencies en eth tamanh deth sòn cos. Es rebastiments ambientals tàth Proconsul deth Lèu Miocèn son ua temptativa qu'anave des des bòsqui ara praderia més duberta.
Descripcion
Avie ua mescla de monard deth Vielh Continent e de primat. Açò vò díder qu'aguesta espécia ei ua temptativa dera superfamilha des simis dab quauqu'uns scientifics que meten eth Proconsul hóra d'aguesta, abans deth trincament entre primats monards deth Vielh Continent.
Es caracteristiques de monard de Proconsul includissen postures pronogrades dab ua esquia pro longa e flexible dab metacarpis redonds e posicions de quadrupede desús tamben des branques des arbes. Proconsul qu'ei era fin d'ua linha de per se madeisha.
D'autes monards que semblen simis includissen era capacitat d'agahar, un còde estable e era estructura dera faça. Proconsul siguec pas un monard suspensori coma es primat d'aué.
200px|Eth proconsul ei un des prumèrs oiminids dera evolucion umana
Discurbiment e classament
Eth prumèr individú, un troç de mandibula discurberta en 1909 per un prospector d'aur en Koru, proche de Kisumu en er oèst de Kenya siguec eth fossil d'ominid més ancian discurbert enquiath moment atau coma eth prumèr fossil de mamifer jamès trapat en Africa Sub-sahariana.
Eth nom, Proconsul, siguec donat per Arthur Hopwood en 1933 e vòl díder "auans deth Consul", un nom d'un plan conegut chimpanzé en Londres (1). Ena epoca, Consul erá utilizat en un circ. Eth Folies Bergère de 1903 en Paris auia un chimpanze qu'actuava e que se didia Consul e tambén héc eth madeish eth zoo de Belle Vue en Manchester, Anglaterra, en 1894. Quan aguest moriguec Ben Bierley escriuec un poema commemoratiu en què se perguntaua sus er "eslabón perdut" enter chimpanzés e omes (2).
Hopwood en 1931 auia discurbert eth fossil de tres individús pendent ua expedicion dab Louis Leakey ath cant deth Lac Victoria. Eth Consul escolhit tà auer eth nom non erá cap d'aguesti més un aute que demoraua en eth zoo de Londres. Consul qu'erá utilizat tà simbolizar eth chimpanzé en paraules de Hopwood. Aguest tamben junhec africanus.
D'autes fossils sigueren discurberts dempús e classats tamben coma africanus e aueren d'éster reclassats. Atau eth grop de fossils originals aperats coma africanus siguec dividit e quauqu'uns classats tà naues especies. Per exemple, era coneguda trobalha de Mary Leakey de 1948, comencéc a éster desseparada e dab ues autes trobalhes de Thomas Whitworth siguec aperat coma Proconsul heseloni per Alan Walker en 1993. Aguest procés a creat quauque confusion peth public pr'amor qu'africanus devenguec heseloni. Es trobalhes de Koru e songhor encara an estat ja classades e aperades coma disparières espécies (3).
Era familha de Proconsulidae siguec prumèr prepausada per Louis Leakey en 1963 (4) dètz annades dempús qu'eth e Wilfrid Le Gros Clark auessen definit Proconsul africanus, Proconsul nyanzae e Proconsul major. Non siguec acceptat ara seguida més, ara fin, prevalguec.
Sent Pau de Vèrn
Sent Pau de Vèrn (Saint-Paul-de-Vern en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Proconsul (primat)
Notes
1.- a b Morell 1996, p. 130
3.- Tuttle 2006, Taxonomic Shuffles, Ancestors, and Functional Interpretations: 1960–1999, p. 17
4.- "Proconsulidae". Palaeodatabase. Retrieved October 2012.
Sant Ponç de Tomièiras
Sant Ponç de Tomièiras (Saint-Pons-de-Thomières en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Proconsul (primat)
Notes
5.- A recapitulation of the changing classifications of fossils at some time regarded as Proconsul can be found in Tuttle 2006
Sant Ponç de Tomièiras
Geografia
La vila es situada entre Menerbés, Montanha Negra e Espinosa, dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc, al pè de la sèrra de Somalh. Lo riu de Jaur i a sa font. La vila s'es desvolopada a l'entorn de son abadiá sus las doas ribas del riu de Jaur: Sant Ponç, la "vila màger" d'un costat, e Tomièiras, la "vila mendre" de l'autre costat.
Proconsul (primat)
Notes
6.- Andrews & Martin 1987. They also believed at that time that humans and African apes formed distinct clades.
Referencies
º Andrews, Peter; Martin, Lawrence (January 1987). "Cladistic relationships of extant and fossil hominoids". Journal of Human Evolution 16 (1): 101–118. doi:10.1016/0047-2484(87)90062-5.
º Morell, Virginia (1996). Ancestral Passions: The Leakey Family and the Quest for Humankind's Beginnings. Simon and Schuster. ISBN 9780684824703.
Sant Ponç de Tomièiras
Sant Ponç
La prononciacion es [sam pus]. Las fòrmas ancianas son : glorioso martyri Pontio, Thomeriensi monasterio, S. Pontio Thomeriensi monasterio, en 936, monasterium... nomine Tomerias en 939, monasterii S. Pontii Tomeriensis, monasterio S. Pontii Tomeriarum en 940, S. Pontio Thomeriensi en 942, S. Poncii ad Tomerias en 961, S. Pontio in monasterio Tomerias, cap a 972, a S. Poncione monasterio, que vocant Tomerias en 991, S. Pontio Tomeriacensis monasterii en 1062, abbas S. Pontii en 1171, villam S. Poncii en 1224, abbati S. Pontii de Thomeriis en 1274, Sant Pos de Tomeiras en 1282, Sant Pons de Thomeiyras en 1341, Sanct Pons en 1442, Saint-Pons de Toumières en 1487, Saint-Pons de Thoumières en 1609, S. Pol de Tómiere en 1613, St Pons en 1643, 1740-60, 1771, St Pons de Thomieres en 1773-74 (mapa de Cassini).
Proconsul (primat)
Referencies
º Tuttle, Russel H. (2006). "Seven Decades of East African Miocene Anthropoid Studies". In Ishida, Hidemi; Tuttle, Russell; Pickford, Martin; Ogihara, Naomichi; Nakatsukasa, Masato. Human Origins and Environmental Backgrounds. Springer. ISBN 0-387-29638-7.
Sant Ponç de Tomièiras
Sant Ponç
Sant Ponç ven de Pontius, nom latin de mai d'un sant, dont un sant d'Asia Menora al sègle III e un ermita de Jura.
Proconsul (primat)
Referencies
º Walker, Alan; Shipman, Pat (2005). The Ape in the Tree: An Intellectual & Natural History of Proconsul. Cambridge, Massachusetts, London, England: The Belknap Press of Harvard University Press. ISBN 0-674-01675-0.
Sant Ponç de Tomièiras
Tomièiras
Tomièiras ven, segon Frank R. Hamlin, de l'occitan tomièra « cleda de lachariá » (mot prelatin); seriá donc un mot ligat a la fabricacion del formatge.
Cellier du Luc
Lo Celièr de Luc (Cellier-du-Luc en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Sant Ponç de Tomièiras
Istòria
L'abadiá de Sant Ponç foguèt fondada en 936 per lo comte de Tolosa Raimon III per devocion a Sant Ponç, martirizat a Cimiés prèp de Niça en 257. Per aquò, de monges foguèron mandats de l'abadiá de Sant Geraud d'Orlhac. Dins la segonda mitat del sègle XI, lo monastèri foguèt florissènt, dirigit per l'abat Frotard que serà legat del papa Gregòri VII e jogarà lo ròtle d'ambassador prèp de Ramon e Berenguer comtes de Barcelona. L'abadiá amassarà alara a l'entorn d'ela mantun monastèri coma: Sant Martin de Les pròche Quilhan, e d'autres en Catalonha : Sant Benet de Bages, Sant Cugat del Vallès, Sant Pere de Roda e lo d'Òsca en Aragon. Una glèisa nòva pus granda foguèt bastida, acabada e inaugurada en 1096 pel papa Urban II. En 1170 a la seguida de bregas entre l'abat de Sant Ponç, Raimon de Dornha e lo vescomte de Besièrs, Rogièr II Trencavel, aqueste darrièr desmoliguèt e saquegèt lo monastèri. En 1318, la glèisa foguèt enauçada al reng de catedrala. En 1567 los uganauds dintrèron dins la vila e arroïnèron un còp de mai la glèisa e lo monastèri.
En 1785, las clastras foguèron destruidas per far passar la rota actuala. Los capitèls amb esculturas romanicas foguèron escampilhats e venduts a de musèus nombroses, lo Musèu dels Agustins a Tolosa, lo Musèu del Lovre a París, lo Victoria and Albert Museum de Londres, lo Museum of Fine Art de Boston, lo Fogg Art Museum de Cambridge, lo Metropolitan Museum of Art de Nòva York ...
Cellier du Luc
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
La prononciacion, relevada a Sant Flor de Mercoira (Losera), es [luse'ljɔ de'lyk] (dins los parlars gevaudaneses, lo sufixe -ièr se pronóncia [-jɔ] per analogia amb -iá).
Lo Celièr es atestat alh sègle XI, Cellarium. Lo mot *celièr ven del latin cellarium, « gardamanjar, despensor, despensa », derivat de cella, « luòc ont reclaman quicòm, las provisions mai que mai ». Mas un segond sens pòt èsser lo d'« ostau pichon ». Lo determinant es lo nom delh vialatge gevaudanés situat a l'oèst.
Villavaquerín
Villavaquerín es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Trens de banlèga de Nòva York
Los trens de banlèga de Nòva York son dos malhums de trens de banlèga de la Metropolitan Transportation Authority que desservisson Nòva York e son aglomeracion dins l'estat omonim :
Chifras
Al total, los dos malhums cumulan 16 linhas, 248 garas e de vias.
Centrala nucleara de Fessenheim
Son expleitacion comerciala durèt 42 ans, de 1978 a 2020. Los reactors n°1 e n°2 foguèron definitivament arrestats respectivament lo 22 de febrier de 2020 e lo 29 de junh de 2020.
Gara d'Albi Vila
thumb|Faciada de la Gara d'Albi Vila thumb|Tren Lunéa al cai de la gara d'Albi Vila La gara d'Albi Vila es la principala gara d'Albi, la segonda es la gara d'Albi Magdalena, sur l'autre riba de Tarn, se nomenava al començament del sègle XIX gara d'Albi Orleans.
Es una gara de la SNCF de viatjaires e de merças situada en centre vila plaça Stalingrad, prèp de la ciutat administrativa e del Centre universitari Joan Francés Champolion.
Accuelh
Es una gara SNCF dispausant d'un bastiment pels viatjaires amb portanèls.
Desserta
La gara es desservida pels trens segents:
De gare a gare
Una novèla practica entre las garas d'Albi Magdalena e d'Albi Vila, los Albigeses prenon l'abituda d'utilizar lo tren entre las doas garas de l'agglomeracion, considerant aquel tren coma un traspòrt urban, que liga en 3 min, lo centre vila als quartièrs nòrd de la vila.
Servici de merças
La gara es dobèrta al servici de merças.
Nòtas e referéncias
<References/>
Dalian
left|250px|thumb|Universitat de Dalian de Lengas Estrangèras Dalian 大連 (chinés), Dairen 大連 (japonés), Dalnii Дальний (rus), 다롄 (corean), qu'ei ua comuna de la província de Liaoning, dens la Republica Populara de China. Qu'a un estatut administratiu de vila josprovinciau.
Neda (Lemosin)
Sos abitants s'apelan los Nedas.
Samuel ibn Tibbon
Samuel ibn Tibbon (ebrieu : שמואל בן יהודה אבן תבון Shmoel ben Ieoda ibn Tibbon, en arab : ابن تبّون), foguèt un rabin, mètge e filosòf jusieu dels sègles XII e XIII (Lunèl, 1150 - Marselha, 1230).
Es famós subretot per sas traduccions d'òbras de la literatura rabinica d'arab en ebrieu, en particular la de la Guida dels perplèxes de Maimonides
Biografia
Recebèt una educacion jusieva a la literatura rabinica per son paire Judà ben Saül Ibn Tibbon e d'autres mèstres de Lunèl li ensenhèron la medecina, l'arab e las coneissenças secularas de son epòca. Pus tard dins sa vida, vivèt dins divèrsas vilas d'Occitània (1199 a Besièrs, 1204 a Arle) e viatjèt a Barcelona, Toledo, e subretot a Alexàndria (1210-1213). Finalament s'installèt a Marselha. Après sa mòrt, foguèt transportat al Reialme de Jerusalèm, e foguèt enterrat a Tiberiàs.
María de Huerva
María de Huerva es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Koryčany
Koryčany qu'ei ua comuna chèca e caplòc de canton (obec s pověřeným obecním úřadem), en lo districte de Kroměříž e la region de Zlín. Lo 1èr de genèr de 2019 avèva 2756 abitants.
Istòria
Koryčany es atestat dempuish 1321. De 1358 a 1611 èra dens lo fèu de Cimburk. En 1846 lo domeni estot crompat per Salomon Mayer Rothschild, puish venut a Vilém Figdor e Heřman Wittgestein.
En 1856 l'entrepreneire alemand Michael Thonet obrigot ua fabrica de mòbles a Koryčany.
En 1960 passèt deu districte de Kyjov au districte de Kroměříž.
En 1961 annexèt la comuna de Blišice.
Lòcs d'interés
vinheta|La glèisa de Sent Laurenç.
.taxi
("taxi", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 7 de mai de 2015.
Camins de fèrre de Long Island
Las garas importantas
Lo LIRR possedís doas grandas garas de cap de linha dins Manhattan e Brooklyn e una granda gara de correspondéncia dins lo Queens.
Material rotlant
Long Island Rail Road espleita actualament una flòta de trens electrics foncionant en unitats multiplas compausadas de 836 trens M7 et de 170 trens M3. Un tren tipe comporta un minimum de 6 veituras e un maximum de 12.
En complement, 134 veituras C3 de dos nivèls son utilizadas e remorcadas per de locomotivas diesèl-electrics compausadas de 134 DE30AC e 23 DM30AC.
Lo servici de merças
Aquestas darrièras annadas, pareguèt evident d'ameliorar lo servici de merças entre Nòva York e la rèsta de Long Island. Èra paradoxal de contunhar a liurar l'aglomeracion nòvayorkés principalament per camions, alara que la circulacion rotièra èra fòrça dificila e que lo malhum ferroviari èra lo mai desvelopat del país.
En mai de 1997, lo servici fret franquesat foguèt atribuit al New York and Atlantic Railway, filiala de l'Anacostia and Pacific Company .
Mesolitic
Lo Mesolitic es un periòde de transicion entre lo Paleolitic Final (Epipaleolitic) e lo Neolitic (entre aperaquí 10,000 e 5,000 ans abC en Euròpa). Correspond a una epòca postglaciària que menèt al cambiament de las costumas e de las aisinas, a l'aparicion d'un grand nombre de bòsques, a l'escantiment dels grands animals (mamot, rinocèros lanut, ors de las cavèrnas); lo rangièr migra e lo cèrvi, lo boquetin, lo singlar e lo cabiròl aumentan lor nombre e venon lo ferum favorit. Se caça tanben d'orses, de rainals, de gats de las montanhas, de taisses, d'autres mamifèrs pichons e d'ausèls. Lo cagaròl, pròpri dels climas umids e cauds, se multiplica e es manjat per milions. La pesca se desvolopa. En complement de la caça, los òmes pòdon alavetz culhir un grand nombre de fruches; las novèlas costumas alimentàrias modifican lors caracteristicas fisicas. Abandonan las caunas e bastisson d'ostals amb de marerials d'origina vegetala (fusta...), ran dels rius, luòc de descobèrta de mantun talhèr de selze (pèira usada per la fabricacion d'aisinas e d'armas e per la produccion de fuòc).
K2
Lo K2 (8,611 m), ò tanben Chogori, Ketu ò Mont Godwin-Austen, es una montanha d'Imalaia situada sus la frontiera entre China e Paquistan. Es la segonda cima terrèstra pus auta après lo Mont Everest. Sa premiera ascension se debanèt lo 31 de julhet de 1954 e foguèt l'òbra d'Achille Compagnoni e de Lino Lacedelli.
.hockey
("hockey sus glaça", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 7 de mai de 2015.
Banharn Silpa-Archa
Banharn Silpa-Archa (n. 1932) òme politic, foguèt primièr ministre de Tailàndia entre 1995 e 1996.
Iteuil
Iteuil es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Anecí
Anecí (Èneci en savoiard, Annecy en francés) es una comuna de Savòia, capluòc de departament de la Nauta Savòia dins la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Hada
thumb|300px|Ua hada pintada per [[Sophie Anderson]] Es hades (var. hadas, fadas, faas), deth latin fata, son esperidi dera natura que trabalhen entà protegir lor equilibri. Lor mot en latin significa, pr'amor qu'es hades provien des moires grègues, ues creatures qu'aparéishen eth tresau dia dera naishença d'un mainatge tà predíder-ne eth futur.
Des deth romanticisme son representades coma jovenes gojates damb ales. Aparéishen sovent en condes populars, e tostemp coma gent pichona, de grand atractiu e damb fòrça bon còr. Totun, ara Edat Mieja son pintades coma un esperit protector o, sovent, maliciós. Tà protegir-se'n, era gent portaue ath dessús un benastrador de hèrre negre. Es hades vestíssen damb petales de flors o damb teles de color blu, verd o auriòu. Pòden esdevier invisibles a volontat. Les agrada fòrça era musica, especiaument era tradicionau, es sòns estrumenti preferidi son es flaütes e era arpa. Tanben les agrada fòrça barar ara lutz dera lua, ac hèn sovent: es sues dances ensisadores son d'ua granda beresa artistica. Pòrten ua vida idillica e de léser. An era avedada d'èster fòrça delicades, mausapioses, netes e geloses. Es hades non son cap dolentes, mès tanpòc bones, car son autant petites que non les caben pas dus sentiments ath madeish viatge. Hèn partida dera mitologia de fòrça cultures coma era britanica, era sueca, era chinesa, era iraniana, era catalana e era occitana.
Povàs de hada
Es hades non shurmen pas, mès desprénen un povàs pes ales : aguest ei eth povàs de hada. Se ditz que se s'escampilhe per dessús deth còs, se pensa en causes polides e se pren confidança d'un madeish, da eth poderatge de volar. Coma Peter Pan, eth personatge der escrivan anglés Sir James Mattew Barrie, que vola gràcies ath povàs de Campaneta e ath sòn grand optimisme e imaginacion.
Caletres de hades
Non i a pas ua classificacion unenca des hades, pr'amor que se pòden seguir diuèrsi critèris. Fòrça autors prepausen aguesta que vos presentam de tira:
Creatures classificades coma hades
Hada ei un tèrme generic usat entà classificar bères creatures que compartissen quauques caracteristiques. Es serenes son es hades dera mar, es làmies son es des caunes, es ninfes víuen en arrius e lacs, es driades e es naiades son es hades des bòsqui. Molti elfes son nomentadi hades, atau coma esperidi invisibles o plan pichons que s'amaguen as vilatges. Bèths gènis des obratges de Shakespeare son hades.
thumb|300px|[[Ariel (mitologia)|Ariel, ua hada reposant.]]
Es hades dera mitologia catalana
Ena mitologia catalana es hades semblen èster ua reminiscéncia precristiana d'esperidi aquatics dera natura, aguest concèpte esvoludèc ath de bruèisha pr'amor dera persecucion dera Glèisa ena Edat Mieja. Se caracterizen normauament per èster emparentades damb era aigua, en tot abitar en lacs e estanhs. Enes legendes an sovent un ròtle neutre coma fòrça dera natura e enes rondalhes an era avedada d'ajudar er eròi dera istòria damb pistes e encantaments. Enes mès antiques, son sovent aparicions dera verja es que hèn aguesta foncion. En un pilèr d'istòries es hades s'aparelhen damb òmes e hèn çò possible tà que non se descobrisca. S'an hèt plan celèbres era hada Flor de Neu e es aloges deth poèma Canigó de Jacint Verdaguer, ua des òbres clau deth romanticisme catalan e tanben Liliana, creada per Apel·les Mestres. Es legendes catalanes sus es hades, coma en d'autes cultures, son autan diuèrses que receben autanplan nòms diferenti: aloja, goja, dona d'aigua, paitida, encantada, encantaria,...
Tanben i a d'autres personatges coma era hada mairia.
thumb|300px|Dus òmes en tot forbingar d'èster abdusits per un anèth de hada
Es anèths de fada
Es anèths de hada, segontes eth folclòre britanic, son zònes circulares qu'aparéishen mercades as clarulhes des bòsqui per ua èrba mès espessa e d'un verd mès entens qu'era rèsta. Aguesti anèths pòden hèr enquia a 60 mètres de diamètre e son es tralhs que dèishen es hades dempús des sues hèstes nocturnes. Òm a dit tostemp qu'aqueth que formula un desir justament ath cèntre d'un anèth de hada en ua net de lua plea, se le harà realitat. Mès s'un èster uman i dintra quan es hades encara son laguens, restarà obligat a dançar damb eres tota era net sense arturar-se enquia er esquintament mès prigond. Era unica faiçon de gésser-ne ei qu'ua autra persona estire er arretengut damb fortetat en tot mantier assolidadament un pè dehòra deth cercle. Mès se, malerosament, aquera persona eslingue e entre completament dins eth cercle, tanben demorarà arretenguda.
thumb|300px
Era hada mairia
esquerra|300px|"Pendent un instant, s'auie transformat en ua menuda e deliciosament polida hada". Illustracion d'Alfred Smedberg entà Set desirs de gnoms e tròls de John Bauer.
Eth País des Hades
Eth País des Hades ei un reiaume ont es hades condusissen es umans que son enluadi per lor musica. Aqueri qu'an estat sedusidi tà accedir-i, generaument, se pèrden en temps, e quan retornen, es ans an passat rapidament. Se quauquarrés ges damb eth pervoler de trapar-lo, malaisidament ac artenherà, pr'amor que, segontes era legenda, sonque se pot trobar per edart.
Michelle Obama
thumb|right|200px Michelle LaVaughn Robinson Obama (nascuda lo 17 de genièr de 1964 a Chicago, Illinois) es una avocata e una femna politica americana membre del Parti Democrata. Es la femna de Barack Obama, lo president dels Estats Units. An dos mainatges : Malia Ann e Natasha (Sasha).
Estudièt a Princeton University e a Harvard Law School.
thumb|left|200px|Barack and Michelle Obama
Saint-Sylvain-d'Anjou
Geografia
Un airal de autoroute, cristianat « Airal de las Pòrtas d'Angieus », a situat sus la municipalitat al quilomètre 238, près del Parc de las Exposicions de Angieus. Se compausa d'una station esséncia, de dos restaurants e d'un otèl.
Située à 10 km au nord-est d'Angers. L'autoroute A11 traverse la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La legenda voldriá que Sant-Sylvain tirèsse lo sieu nom de #çò que lo bourg i aurà emergit del bòsc (« silve » en latin), a mens qu'aquel siá pas la capèla, dédiée a sant Silvin #que lududes i aja donat lo sieu títol.
Las primièras toponymies de la vila remontan a l'an Mil. I i aviá un castèl sus una motte, nomenat castèl de Iscarbot. A la XIVsègle, la familha seigneuriale de las Poyet liga aquel fief a lo sieu domeni jol nom de Escharbot. Pel continuament lo luòc prendrà lo nom de Sant-Silvin.