cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nombre d'aur
Antiquitat
Heath precisa pasmens dins la meteissa font que los pitagoricians coneisson ja una construccion del pentagòn amb l'ajuda de triangles isoscèls. A aquela epòca, l'estudi del nombre d'aur es subretot geometric, Ipsicles, un matematician grèc del sègle II ab.C., i fasent usatge per la mesura de polièdres regulars. Ven cada còp qu'un pentagòn es present.
L'apròcha aritmetica es inicialament blocada pel prejutjat pitagorician que volriá que tot nombre foguèsse racional — çò qu'es pas lo nombre d'aur. Paul Tannery precisa :. Platon evòca aquela dificultat, las primièras pròvas del caractèr irracional de certanas diagonalas de poligòns regulars remontan probablament al sègle V ab. C.}}. Platon cita los trabalhs de son preceptor, Teodòr de Cirèna, que mòstra l'irracionalitat de √5 e per via de consequéncia, la del nombre d'aur. Tre aquela epòca, los matematicians grècs descobrisson d'algoritmes d'aproximacion dels nombres diagonals e laterals. Ben pus tard, Eron d'Alexàndria, un matematician del sègle I va pus luènh dins aquel encaminament amb l'ajuda de las taulas trigonometricas de Ptolemèu.
Edat Mejana
thumb|upright=0.7|[[Leonardo Pisano, pus conegut coma Fibonacci, establís la relacion entre una equacion del segond gra e lo nombre d'aur.]]
Barney & Friends
Barney & Friends (literalament en occitan "Barney e amics") es un programa de television american.
Nombre d'aur
Edat Mejana
Las matematicas aràbias pòrtan una vision novèla sul nombre, pus tard qualificat d'aur. Son pas tant sas proprietats geometricas que representan per aqueles son interès, mas lo fach que siá solucion d'una equacion del segond gra. Al-Khawarizmi, un matematician pèrsa del sègle VIII, prepausa divèrses problèmas consistissent a dividir una longor de dètz unitats en doas partidas. Un d'aqueles a per solucion la talha primièra dividida per lo nombre d'aur. Abu Kamil prepausa d'autras questions de meteissa natura ont doas son associadas al nombre d'aur. Pasmens, ni per Al-Khawarizmi ni per Abu Kamil, la relacion amb la proporcion d'extrèma e mejana rason es pas mesa en evidéncia. Ven atal dificil de saber se la relacion amb lo nombre d'aur foguèt clara per aqueles.
Leonardo Pisano, pus conegut jos lo nom de Fibonacci, introdusís en Euròpa las equacions d'Abu Kamil. Dins son libre Liber Abaci, se tròba pas solament la longor dels dos segments d'una linha de 10 unitats mas tanben, clarament indicada, la relacion entre aqueles nombres e la proporcion d'Euclides. Son libre introdusís la seguida que pòrta uèi son nom, coneguda en Índia dempuèi lo sègle VI. Pasmens la relacion amb lo nombre d'aur es pas percebuda per l'autor. Cada element d'aquela seguida es la soma dels dos precedents.
Lo quine, un sistèma de mesura utilizat pels bastidors de l'Art roman, se fonda sus un principi analòg. Se compausa de cinc unitats de mesura, totas commensurablas : la palma de 34 linhas, la palma de 55, lo palm de 89, lo pè de Carlesmanhe de 144 e la coidada reiala de 233. Aquelas unitats correspondon a de nombres successius de la seguida de Fibonacci. Una palma mai una palma es atal egala a un palm, una palma e un palm a un pè de Carlesmanhe, enfin un palm e un pè de Carlesmanhe a una coidada reiala. Lo repòrt entre dos tèrmes successius verifica mai que mai precisament la proporcion en extrèma e mejana rason. Se a l'Edat Mejana lo nombre d'aur es conegut dels picapeirièrs, lor geometria es considerada coma pro segondària e ven importanta unicament a la Renaissença.
Renaissença
thumb|left|L'[[Òme de Vitruvi de Leonardo da Vinci respècta las proporcions explicitadas per Vitruvi; lo nombre d'aur interven pas.]] Tres sègles pus tard, Luca Pacioli redigís un libre nomenat La divina proporcion, illustrat per Leonardo da Vinci. Se l'aspècte matematic es pas nòu, lo tractament de la question del nombre d'aur es enebit. L'interès del nombre demòra dins sos proprietats matematicas e tanben misticas. Pacioli cita las dètz rasons que lo convenquèron. L'incommensurabilitat pren, jos la pluma de l'autor, la forma seguenta.
Pacioli redigís atal la debuta de son libre : Dins son tractat d'arquitectura, l'autor se limita a las proporcions de Vitruvi, un arquitècte de la Roma antica. Correspondon a de fraccions d'entièrs, causidas a l'imatge del còrs uman. Se cita coma exemple una estatua del grèc Fídias, es solament per veire lo nombre d'aur dins un dodecaèdre, una figura associada al pentagòn simbòl de la quintesséncia, una representacion del divin. Los arquitèctes de la Renaissença utilizan pas lo nombre d'aur''.
Los especialistas de las equacions polinomialas que son Gerolamo Cardano e Raphaël Bombelli indican lo biais de calcular lo nombre d'aur pel mejan d'equacions de segon gra. Un resultat pus susprenent es anonim. Una nòta manuscrita, del començament del sègle XVI, e escrita dins la traduccion de Pacioli dels elements d'Euclides de 1509, mòstra la coneissença de la relacion entre la seguida de Fibonacci e lo nombre d'aur. Se se dividís un tèrme de la seguida per son precedent, se tròba una aproximacion del nombre d'aur. D'ont mai lo tèrme es elevat, d'ont mai l'aproximacion es bona e pòt venir tan precisa coma desirada. Aquel resultat lo tornèt trobar Johannes Kepler puèi Albert Girard. Kepler es fascinat per lo nombre d'aur, dit sus aquel
Sègle XIX: naissença d'un mite
thumb|left|Adolf Zeising apèva sa teoria sus d'exemples naturals incontestables. Un virasolelh presenta una figura ont apareis la [[seguida de Fibonacci, coma l'espirala d'aur.]]
Sus lo front de las matematicas, l'interès demenís. Jacques Binet torna trobar en 1843 un resultat oblidat, demostrat en primièr per Leonhard Euler en 1765. Se la letra φ designa lo nombre d'aur, lo tèrme de reng n de la seguida de Fibonacci es donat per la formula (φn - (1 - φ)n)/√5. Aquel resultat se coneis uèi jos lo nom de Formula de Binet. Édouard Lucas tròba de proprietats subtilas associadas a aquela seguida, e li dona per lo primièr còp lo nom de Fibonacci. Son resultat pus important pòrta lo nom de Lei d'aparicion dels nombres primièrs dins la seguida de Fibonacci
thumb|D'autres son pus polemics. Per trobar lo nombre d'aur dins lo [[Partenon, es necessari d'usar de convencions especificas.]] Es dins aquel sègle que los tèrmes de seccion daurada, puèi nombre d'aur apareisson. Se la pòt trobar dins la segonda edicion d'un libre de matematicas elementàrias escrit per Martin Ohm, dins una nòta en bas de pagina :. Aquela segonda edicion data de 1826 a 1835, mas se coneis pas res sus la primièra.
L'interès resurgís al mitan del sègle, amb los trabalhs del filosòf alemand Adolf Zeising. Lo nombre d'aur ven amb aquel, un vertadièr sistèma, una clau per la compreneson de fòrça domenis, tan artistics coma l'arquitectura, la pintura, la musica, coma scientifics amb la biologia e l'anatomia. Una desena d'annadas pus tard, publica un article sul pentagrama. Una novèla lectura de la metafisica pitagoriciana li permet de conclure a l'existéncia d'una lei universala fondada sul pentagrama e doncas, lo nombre d'aur. Pasmens una apròcha scientifica dobtosa Un autre exemple es aquel de l'Òme de Vitruvi de Leonardo da Vinci: Lire, la teoria de Zeising, obten un franc succès.
De poder codificar d'un biais scientific la belesa es una idèa qu'en França sedusís. Las dimensions del Lovre, de l'Arc de Trionf son mesuradas amb atencion; s'encarga de delegacions de mesurar precisament las piramidas egipcianas, lo Partenon, las catedralas.
Sègle XX : lo paroxisme
thumb|left|Tota espirala es pas d'aur. La del [[nautil a pas res de veire amb la divina proporcion .]] La popularitat del nombre d'aur creis pendent la primièra partida del sègle.
Lo compositor Iannis Xenakis n'utiliza las proprietats matematicas dins sas composicions. L'arquitècte Le Corbusier utiliza l'idèa consistent a establir las dimensions d'un bastiment en foncion de la morfologia umana e utiliza per aquò lo nombre d'aur. Lo poèta Paul Valéry li consagra de vèrs dins son Cantic de las colomnas. Lo pintre Salvador Dalí fa referéncia al nombre d'aur e sa mitologia dins sa pintura, per exemple dins un quadre nomenat Lo Sacrament de la Darrièra Cena.
Oiz
Oiz es un mont del País Basc de 1026,4 m d'altitud, escaissat.
Sa siloeta es accentuada per de torres de comunicacions installadas sul som e per l'alinhada longa de torres eolianas que recor la cresta de la montanha.
Luscan
Luscan (Luscan en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada dens eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Luscan qu'èra ua parròpia dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Galièr, qu'es Sent Martin. En 1790, Luscan que vengó comuna deth canton de Sent Bertran, a partir de 1888 canton de Barbasan per càmbiament de caplòc. En l'an IV qu'estó incorporada a Lorda, puish que tornè comuna distincta a partir de l'an VIII (mès las duas comunas se tòcan pas, que i a un dobte).
Eridan (constellacion)
Eridan es une constellacion de l'emisfèri sud, situada prèp d'Orion, del Taure e de l'Idran mascle. Es la seisena constellacion del cèl de per sa grandor (1138 gras carrats), conten 300 estelas — que tres de magnitud inferiora a 3 — dispausada segon una longa linha sinuosa, coma un riu.
Amb sa grandor, es del meteis còp una constellacion eqüatoriala e circumpolara de l'emisfèri sud.
Istòria
Aquela constellacion de l'emisfèri austral deu son nom a un flume de la mitologia grèga. Seriá Pò o benlèu Ròse. Foguèt repertoriada pel primièr còp al siècle I ab.-C. per Ptolemèu, mas foguèt William Herschel que la repertorièt en 1783. Se terminava alara a Acamar.
Aquela constellacion d'Eridan ofrís la particularitat de presentar una zòna voida de tota galaxia sus un miliard d'annadas lutz, atal es lo pus grand « void » conegut dins l'univèrs.
L'istòria raconta que lo filh del Dieu solelh « Faeton » tombèt dins aquel flume e dempuèi aquel pòrta son nom. Las Eliadas, sòrres de Faeton, se rependèron en dolors e foguèron cambiadas en Pibols.
Observacion de las estelas
Fichièr:Eridanus Boreal.gif
Eridan se pòt pas gaire veire, e es de mal traçar. Sas doas estelas principalas son las doas extremitats:
β Eri (Cursa) se situa a ~4° al nòrd de Rigel, lo pès Oèst d'Orion. Anant de β Eri (Cursa), lo riu corrís un pauc cap a l'oèst, dins una zòna ont se pòt subretot veire γ Eri (Zaurac), l'estela brilhanta (mag 3) a una vintena de gras OSO de Rigel. A partir de Zaurac, lo riu fa encara una vasta bocla fina al limit de la Balena, una vintena de gras pus a l'oèst, puèi torna cap a l'èst lo long d'una vasta cadena formada par τ1 a τ9 Eri. Tota la zona compresa dins aquela bocla nòrd aparten a la constellacion.
Apuèi la constellacion va de ν1 e ν2 Eri, un pichon parelh d'estelas sensiblament dins l'alinhament SO entre Rigel e las aurelhas de la Lèbre als peses d'Orion. Dins lo meteis alinhament, se pòt veire un pauc pus luènh ν3 et ν4 Eri, autre pichon parelh orientat sensiblament oèst-èst. En continuar cap al SO, i a un pichon triangle fòrça flac, format per f (sud) g (nòrd) e h (oèst) Eri. Aquel triangle marca lo limit entre la zona nòrd e la zona sud de la constellacion.
A partir d'aquel limit, lo riu corrís sensiblament cap al sud-oèst, fins a Achernar, entre las constellacions vesinas generalament flacas : lo Forn a l'oèst, puèi l Fènix que se vei mai ; costat èst lo Burin, e lo Relòtge.
Fichièr:Eridanus Austral.gif Achernar es un pòl important dins los alinhaments celèstes, d'ont van d'alinhaments fòrça nombroses.
Achernar (α Eridani)
Achernar (α Eridani), de magnitud aparenta 0,46, es la 8 estela pus brilhanta de la copòla celèsta. Son nom ven d'una frasa aràbia significant, çò que la caracteriza perfèitament perque termina l'extremitat sud de la constellacion. En consequéncia, se pòt jamai veire al delà de 30° de latitud nòrd e e se pòt veire melhor a partir dels tropics.
Cafarnaom
thumb|right|300px|Roïnas de Cafarnaom Cafarnaom (de l'ebrieu: כפר נחום Kəfar Nāḥūm «vilatge de Nahum»), foguèt un implantament antic de Galilèa, en Israèl actuala, en riba de la mar de Galilèa o lac de Tiberiàs o Kineret. Es coneguda pels crestians coma "la ciutat de Jèsus". Segon lo Novèl Testament foguèt un dels luòcs causits per Jèsus per transmetre son messatge e per realizar mantun miracle. Se trapa a 2,5 km de Tabga e a 15 km de la ciutat de Tiberiàs, en riba nòrd-oèst del lac.
Eridan (constellacion)
Achernar (α Eridani)
A 144 annadas lutz, Achernar es una estela fòrça cauda (que sa temperatura de superficia es prèp de, o 7 còps pus granda que la del Solelh.
Cafarnaom
Etimologia
Lo nom semitic de la pichona ciutat èra Kfar Nahum (vilatge de Nahum, lo nom d'un profèta). Dins los escriches de Flavi Josèp son nom es transcrit al grèc coma Kαφαρναουμ (Kapharnaum). En arabi aqueste endrech se nomena "Tell Hum", doncas, lo tuc (Tell) de Hum (abreviacion de Nahum).
Eridan (constellacion)
Achernar (α Eridani)
Segon las observacions del VLT (Very Large Telescope), la rotacion seriá fòrça rapida ( a l'Eqüator), per aquò aquela es un ellipsoïde que son diamètre eqüatorial es lo doble del diamètre polar.
Cafarnaom
La recuperacion de Cafarnaom
En 1838, lo nòrd-american Edward Robinson descobriguèt las roïnas d'aqueste endrech. L'ancian Cafarnaom se mostrèt als primièrs cercaires coma un endrech desolat e trist. En 1866, lo cercaire e capitani britanic Charles W. Wilson identifiquèt las rèstas de la sinagòga e en 1894 lo franciscan italian Giuseppe Baldi, al nom de la Custòdia de Tèrra Santa, aqueriguèt una granda partida de las roïnas als bedoïns. Los franciscans metèron un andàs per protegir las roïnas dels actes frequents de vandalisme; plantèron palmièrs e eucaliptus portats d'Austràlia per tal de crear un pichon oasi ont recebre los pelegrins dins aquesta zona, situada a 210 mètres jol nivèl de la mar. Al delà, bastiguèron un pichon pòrt per facilitar l'entrada pel lac. Aquestas òbras prenguèron un grand vam jos la direccion del franciscan Virgilio Acorbaishi
Descubèrtas arqueologicas
Las furgas mai importantas comencèron en 1905, jos la direccion dels alemands Heinrich Kohl e Carl Watzinger e continuèron amb los franciscans Vendelin von Benden (1905-1915) e Gaudencio Orfali (1921-1926). Los resultats d'aquestes cavaments foguèron la descubèrta de dos bastiments publics, la sinagòga ja mencionada e una glèisa de forma octogonala. D'annadas après, las furgas foguèron represas per Acorbaishi e Stanislao Loffreda, amb l'ajuda financièra del govèrn italian. La descubèrta pus significativa d'aquestes cavaments foguèt l'ostal supausat de Pèire e mai d'un quartièr de l'epòca evangelica. Aquestes cavatges se concluguèron en 1986. Las furgas permetèron de saber que l'implantament foguèt creat probablament pendent lo règne de Juda Macabèu, a l'entorn del sègle II aC, e que foguèt abandonat a l'entorn del sègle XI.
Istòria de l'implantament
Los arqueològs, en se basant dins las fònts literàrias e dins los resultats dels cavaments, an pogut refar una part de l'istòria d'aqueste implantament. Lo vilatge es pas mencionat dins l'Ancian Testament. Es arqueologicament demostrat que ja existissiá al sègle II aC, pendent lo govèrn de Juda Macabèu. Lo vilatge aviá pas cap de mur defensiu e s'estendiá per la riba del lac (d'èst a oèst). A 200 mètres al nòrd de la sinagòga se trapava lo cementèri, aluenhat del nuclèu abitat. Sa superfícia èra 3 km, que confrontava amb Tabga, dedicada a l'agricultura, fach que s'es demostrat per nombrosas mòlas d'òli e gran trapats al cors dels cavaments. Altra fònt d'ingrèssos èra la pesca. Se trobèron de vestigis d'un pòrt a l'oèst del que bastiron los franciscans. Cafarnaom èra pròche de las pricipalas artèrias qu'unián Galilèa amb Damasc. Jèsus causiguèt aqueste vilatge coma centre de son ministèri public, dempuèi d'abandonar Nazaret que, simplament, èra un umil vilatge de montanha. S'es pas trapat de fònts que fagan pensar que Cafarnaom participèsse a las revòltas jusievas sagnosas dels ans 70 e 135 contra los romans.
Eridan (constellacion)
Acamar (θ Eridani)
Es una estela dobla : θ1 Eridani es una giganta blava, θ² Eridani es una nana blava.
Cafarnaom
Descripcion
L'implantament èra fòrça regular. De las doas bandas d'una granda carrièra orientada del nòrd al sud en sorgián quartièrs pichons e illas d'ostals, que limitavan amb de carrièras transversalas e carrierons sense sortida. Los murs se fasián amb de blòcs de basalte e èran refortits amb de pèiras e fanga. La part mai espaciosa dels ostals èra lo pati, ont se trapava lo forn circular fach de tèrra refractària, mòlas pel gran e l'escalièrs de pèira que portava a la terrassa. Lo sòl de totes los ostals èra empeirat. Altorn del pati s'i trapavan de petitas cèlas umilas que recebián la lutz de duberturas petitas o fenèstras bassas. La descubèrta de l'escalièr a la terrassa a permés de comprene lo passatge biblic ont se fa passar un paralitic a travèrs del tech:
Eridan (constellacion)
Autras estelas
Zaurak (γ Eridani) es una giganta roja que son esclat real val 300 còps aquel del Solelh (magnitud absoluda : -1,19). Sa distància de 220 annadas lutz li balha una magnitud aparenta de 2,97. Rana (δ Eridani), un pauc pus freda que nòstra estela mas 2,7 còps pus brilhanta qu'aquela, es situada a 29,4 annadas lutz. Magnitud aparenta : 3,70 ; magnitud absoluda 3,74.
Per causa de sa grandor la constellacion, fòrça d'autras de sas estelas an un nom pròpri : Cursa (β Eridani), Zibal (ζ Eridani), Beid (ο1 Eridani) et Keid (ο² Eridani), Angetenar (τ² Eridani), Theemin (υ² Eridani), Sceptrum (HR 1481) e Azha (η Eridani)
Cafarnaom
Descripcion
Pel tipe de bastiment, èra pas dificil de pujar al tech pels escalèrs del pati e ne trèir una part per far baissar lo paralitic fins a l'abitacion ont se trapava Jèsus. Un estudi del quartièr plaçat entre la sinagòga e la glèisa octogonala revelèt que divèrsas familhas vivián a l'estil patriarcal, donc, emplegavan los meteisses patis e, dintre, i aviá pas de pòrtas. Los ostals èran generalament fòrça paures. I aviá pas de servicis de sanejament o d'enversadors, las abitacions èran estrechas e pauc confortablas. La majoritat dels objèctes trobats èran de ceramica: olas, plats, anfòras e lums d'òli. S'i trobèt tanben de musclaus, de ponchons, de fuses per téisser e de mòlas de basalte que s'emplegavan per premsar lo gran e l'oliva. Dins aquela societat, la mòla èra un ben fòrça prevat que s'eretava de paires a filhs pendent sègles. A partir del sègle IV melhorèron las condicions de vida dels abitants de Cafarnaom: dempuèi, los ostals se bastiguèron amb de mortièr e s'emplegava de ceramica fina d'importacion. Los bastiments faches pendent la fondacion del vilatge continuèron de s'utilizar fins a l'abandonament.
Eridan (constellacion)
Autras estelas
ε Eridani es la 10 estela plus pròche]] del Sistèma Solar e sembla fòrça lo Solelh. Possedís almens una planeta.
Objèctes celèstes
La constellacion d'Eridan conten la nebulosa planetària NGC 1535, alunhada de 2200 annadas lutz e de magnitud aparenta 9,60 e la Galaxia espirala NGC 1300, de tipe SBc, vista de 3/4 es de magnitud 10,8.
Una region del fons difús cosmologic situat dins la direccion d'aquela constellacion ten una fluctuacion de temperatura importanta. Es nomenada punt fred. Poiriá èsser una region amb pauc de galaxias.
Precipitacion (meteorologia)
Lei precipitacions designan totei lei meteòrs que tomban dns una atmosfèra. Es un tèrme meteorologic que remanda generalament ais idrometeòrs que gropan lei particulas compausats de cristaus de glaç ò d'aiga liquida que se fòrman, dins lei nívols, a partir de la condensacion de la vapor d'aiga atmosferica (plueja, nèu, grela).
Chaumont Volley-Ball 52
Chaumont Volley-Ball 52 es un club de voleibòl fondat en 1996 e basat dins la vila de Chaumont (Nauta Marna). A l'ora d'ara, lo club jòga en Liga A francesa dempuei 2019.
Personalidades del club
Lista dels presidents
Lista dels entraïnaires
Invasion de Panamà
L'invasion estatsunidenca de Panamà se debanèt entre lo 20 de decembre de 1989 e lo 31 de genier de 1990. Opausèt leis Estats Units d'America au Panamà e s'acabèt per una victòria estatsunidenca que permetèt de reversar lo president panamenca Manuel Noriega accusat de dirigir divèrseis activitats antiestatsunidencas.
Manuel Noriega èra un agent ancian deis Estats Units dins la region d'America Centrala. Participèt tre la fin deis annadas 1970 a la lucha còntra lo Nicaragua socialista e còntra la guerilha revolucionària dau Salvador. Auriá tanben participat a la lucha còntra lei trafegs de dròga. Pasmens, a partir de 1981, foguèt tanben sospichat d'èstre un agent doble e donar d'informacions a Cuba. Après la mòrt dau generau Omar Torrijos en 1981, venguèt lo cap suprèm dei fòrças armadas panamencas en 1983 e donc lo cap de facto de l'estat panamenc. Pasmens, lei dobtes estatsunidencs se renforcèron e Washington arrestèt de sostenir Noriega en 1987. De'n premier, Ronald Reagan e son administracion assaièron d'obtenir la desmission pacifica de Noriega. D'accusacions de trafeg de dròga foguèron establidas per leis Estatsunidencs e dos còps d'estat foguèron organizats sensa succès en març e en octòbre de 1989. Noriega refusèt de quitar lo poder e, au contrari, reprimèt lei partits d'oposicion durant leis eleccions de mai de 1989. A la fin de l'annada, la mòrt d'un soudat estatsunidenc tuat durant una operacion de contraròtle de l'armada panamenca permetèt au novèu president George H. W. Bush d'organizar l'invasion militara de Panamà.
Comencèt lo 20 de decembre de 1989 e mobilizèt 57,684 soudats estatsunidencs, de milièrs de veïculs leugiers e 300 aeronaus o elicoptèrs còntra lei 16,000 òmes dei fòrças panamencas. L'armada panamenca foguèt rapidement batuda mai d'elements contunièron de combatre dins lo país durant de setmanas. Dins lei dos camps, lei pèrdas militaras foguèron feblas. Leis Estatsunidencs capitèron aisament de conquistar lei ponchs estrategics dau país e d'intrar dins la capitala onte Noriega se refugièt dins l'ambaissada de Vatican. Après negociacions, acceptèt de se rendre lo 3 de genier de 1990 e foguèt mandat ais Estats Units. Guillermo Endara, adversari politic de Noriega ais eleccions de mai de 1989, foguèt nomat president.
Bèlmontet
Bèlmontet (Belmontet en francés) es una anciana comuna carcinòla administrada pel departament francés d’Òlt e la region d’, ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Bèlmontet èra, entre lo 1èr de genièr de 2016 e 2020, una comuna delegada dins la comuna novèla de Montcuc de Carcin Blanc.
Toponimia
Lo nom de Belmontet, de formacion romanica, es compausat dels tèrmes occitans bèl, del latin bellus, e mont « montanha», del latin mons, montis, ambe'l sufixe diminutiu -et, del latin -ittum
Istòria
De la formacion de Montcuc de Carcin Blanc a mai de 2020, Bèlmontet èra comuna delegada. En mai de 2020, las comunas delegadas foguèron suprimidas e Bèlmontet perdèt tota existéncia administrativa.
Puniment corporal escolar als Estats Units
Lo puniment corporal escolar als Estats Units es lo puniment fisic impartit dins qualques escòlas dels Estats Units. Lo puniment corporal escolar existís encara a l'ora d'ara dins qualques escòlas dels Estats Units. Lo puniment corporal, tanben conegut coma puniment fisic o disciplina fisica, se definís coma l'usatge de la violéncia fisica per causar un dolor o un malèsser corporal deliberat, coma responsa a qualque comportament pas desirat de la part de l'escolan. Dins las escòlas dels Estats Units, lo puniment corporal pren la forma d'un mèstre, professor o director d'escòla, en tustant las natges d'un estudiant amb una paredèra de fusta, en menant a tèrme una practica popularament coneguda coma spanking.
La practica foguèt considerada constitucionala per la Cort Suprèma dels Estats Units, en lo cas "Ingraham contra Wright" de 1977, doncas que lo tribunal sostenguèt que la clausula relativa als puniments crusèles e inhumans, present en l'ochena esmena, s'aplicava pas al puniment corporal disciplinari dins las escòlas publicas, mas que se limitava al tractament dels preses que son estats prèviament condemnats per un crim. .
Dempuèi alavetz, de divèrses estats dels Estats Units an enebit lo puniment corporal dins las escòlas publicas. Lo darrièr estat a o enebir foguèt l'estat de Nòu Mexic, en 2011, e la darrièra proïbicion estatala de facto, foguèt a Carolina del Nòrd, en 2018, quand lo darrièr districte escolar qu'emplegava encara lo puniment fisic dins aquel estat enebiguèt aquela practica. A comptar de 2018, lo puniment corporal contunha d'èsser legal dins las escòlas privadas de totes los estats dels USA, a l'excepcion de dins l'estat de Nòva Jersey e a Iowa.
Diccionari
vinheta|250px|Diccionari latin
Biografia
Una biografia (del grèc bios ("vida") e graphein ("escriure"), es un genre de la literatura (o d'autres mejans, coma lo cinèma) basat sus la narracion escricha d'un personatge. Generalament, s'emplega lo mot biografia per de narracions sus de personatges pas fictius. Una biografia escricha sul quite autor se sona una autobiografia.
Una biografia es quicòm mai qu'una recopilacion de donadas (naissença, educacion, trabalh, etc.) o un curriculum vitae. Normalament, evòca tanben las emocions e los sentiments de la persona de cap a las experiéncies de sa vida.
Las biografies mai ancianas que se conescan son las qu'escriguèron los escribes de l'Antiquitat (Egipte anciana, Mesopotamia, divèrsas biografias de l'Ancian Testament e, mai avant, las biografias de la Grècia Anciana e los evangèlis, que contavan la vida de Jèsus de Nasaret. En general, la rigor istorica d'aquelas biografias es pro limitada.
Pendent l'Edat Mejana, los escrivans principals de biografias son los monges, qu'escrivon mai que mai sus de personatges religioses. Per çò qu'es de las tèrra occitanas conven citar las Vidas, biografias escrichas a prepaus dels trobadors. Es tre lo sègle XVII que s'entamena l'escritura de las biografias modèrnas suls personatges illustres. Uèi la biografia es un genre plan popular, tant en literatura coma al cinèma.
Diccionari
Lo metòde scientific per elaborar un diccionari se sona la lexicografia: es una branca de la lingüistica. Una persona que fa un diccionari en respectar aquel metòde es un lexicograf.
Se pòt distinguir un diccionari d'una enciclopèdia essencialament pel fach que lo diccionari se centra sul significat e l'emplec dels mots, mentre qu'una enciclopèdia ensaja de recopilar e d'organizar las coneissenças sus de tèmas plan variats. Per exemple, las enciclopèdias generalas an sovent d'articles suls toponims (païses, vilas, accidents geografics,...) e las biografias de personatges istorics.
Weisshorn
thumb|right|[[Fotografia de Weisshorn en 2006.]]
Weisshorn (4,506 m) es una montanha deis Aups situada en Valés. Es un pic piramidau principalament compausat de gneis que fa partida d'un ensemble montanhós constituït per d'autrei cimas aupencas importantas coma Zinalrothorn (4,222 m), l'Ober Gabelhorn (4,064 m) e Cervin (4,478 m). Separa lei vaus de Zermatt e d'Anniviers. Sa premiera ascension aguèt luòc en 1861 e foguèt l'òbra dau fisician John Tyndall, de Johann Joseph Bennen e d'Ulrich Wenger.
(1493) Sigrid
(1493) Sigrid es un asteroïde.
Malcolm McDowell
vinheta Malcolm John Taylor (13 de juhn de 1943-) foguèt un actor de cinèma anglés.
Guèrra d'Ivèrn
La Guèrra d'Ivèrn se debanèt dau 30 de novembre de 1939 au 13 de març de 1940 e opausèt l'URSS a Finlàndia. S'acabèt per una victòria sovietica malaisada qu'entraïnèt la pèrda de divèrsei territòris frontaliers per lei Finlandés.
Aquela guèrra foguèt entraïnada per la revirada de negociacions entre lei dos país en 1939. En causa dei menaças de guèrra entre Sovietics e Alemands, lei Sovietics èran desirós de renfòrçar lei defensas de la vila de Leningrad, segonda vila dau país, qu'èra fòrça pròcha de la frontiera. Demandèron tanben lo drech d'installar de basas navalas dins lo sud dau país. Lei Finlandés refusèron totei lei preposicions de Moscòu e finalament, Stalin ordonèt d'atacar Finlàndia en novembre de 1939.
La guèrra comencèt lo 30 de novembre de 1939 amb una ataca generala de l'Armada Roja sus la frontiera. L'URSS foguèt condamnada per la Societat dei Nacions sensa consequéncia vertadiera e Francés e Britanics assaièron tanben d'organizar sensa succès una fòrça per ajudar lei Finlandés. Mau equipadas e mens nombrosas, lei fòrças finlandesas capitèron de resistir gràcias a la topografia malaisada de la region, a la conóissança dei tecnicas de subrevida dins lei regions polaras e ais errors de comandament sovieticas. Puei, aprofichèron lei condicions duras de l'ivèrn d'aquela annada per causar de pèrdas importantas ai Sovietics que son equipament èra pas adaptat. Per exemple, incapablas de se desplaçar, tres divisions sovieticas foguèron esquichadas a Suomussalmi per solament tres batalhons finlandés entraïnant la pèrda de 23,000 òmes còntra solament 800 entre lo 7 de decembre de 1939 e lo 8 de genier de 1940. Sus lei teatres maritims e aerians, lei fòrças finlandas capitèron de resistir gràcias ai defensas navalas dei costats ò a una tièra d'innovacions dins lo combat aerian. Lo 7 de genier, Stalin deguèt finalament mandar de fòrças novèlas e fisar lo comandament a un generau competent, Semion Timochenko, que decidèt de concentrar sei fòrças e seis equipaments dins lo sud. S'ocupèt tanben de melhorar lei movements entre l'infantariá, l'artilhariá, lei blindats e l'aviacion. Ansin, poguèt aprofichar sa superiotat materiala còntra lei Finlandés que sei linhas foguèron rompudas entre lo 11 e lo 19 de febrier. Lo 29, lo govèrn finlandés acceptèt de negociar tornarmai ambé lei Sovietics e un tractat de patz foguèt signat lo 12 de març.
Aqueu tractat es dich tractat de Moscòu. Sei clausas principalas regardèron l'annexion de Carelia, de la region de Salla e de la lenga de Rybachi per l'URSS. La lenga d'Hanko èra tanben laissada ai Sovietics per una durada de 30 ans. Ansin, lei demandas inicialas dei Sovietics foguèron contentadas. Obtenguèron tanben la vila de Vyborg. Aquelei pèrdas e la volontat finlandesa de lei reconquistar entraïnèron tre 1941 una segonda guèrra, dicha Guèrra de Contuniacion, entre Finlàndia, d'ara endavant aliat a l'Alemanha nazia e l'Union Sovietica. S'acabèt tornarmai per una victòria sovietica. En Euròpa, lei reviradas sovieticas còntra un país rurau e militarament mau equipat entraïnèron d'errors sus l'estimacion de la capacitat de combat de l'Armada Roja, especialament per leis Alemands que pensavan vencre aisament en 1941. De son caire, l'Armada Roja aprofichèt aqueu conflicte per melhorar sei tecnicas, especialament per combatre dins lei condicions duras d'un ivèrn fòrça freg. Aquò li permetèt de protegir victoriosament Moscòu en 1941 còntra l'ofensiva alemanda.
(1494) Savo
(1494) Savo es un asteroïde.
Pietrosella
Pitrusedda en còrs (Pietrosella en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
Masllorenç
Masllorenç es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
La Masó
La Masó es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Eròdes
Eròdes es un antroponim palestinian:
Cauna del Puèg Mèrle
right|250px|thumb|Man negativa e pontuacions La cauna del Puèg Mèrle es situada a Crabairet, suls causses de Carcin e lo departament d'Òlt. Se dobrís dins un puèg dominant la val de Cèla. Henri Breuil declarèt que.
Situacion e istoric
Foguèt descobèrta lo 4 de setembre de 1922 per Andrieu Dàvid e Henri Dutertre, e estudiada per Amadèu Lemosin, André Leroi-Gourhan e Michel Lorblanchet. En 1949, Andrieu Dàvid descobriguèt lo. Amadèu Lemosin estudièt las pinturas descobèrtas. Venguèt monument istoric lo 17 de febrièr de 1951 e representa un dels sites pus importants de l'art paleolitic europèu.
L'art de Puèg Mèrle
thumb|left|Reproduccion de las mans e del caval gravat suls murs de la cauna del Puèg Mèrle al musèu de Brno La cauna compta dos sosensembles situats suls dos costats de l'entrada preïstorica: a l'èst se pòt véser de pontuacions rojas, de cavals, un felin e, dins un diverticul sonat, tres figuras imaginàrias que evòcan de cèrvis grands de las torbièras; a l'oèst s'estend un malhum pus espaciós e pus ric, lo sol accessible per las visitas toristicas. Compren sensiblament una composicion nomenada associant un caval, de bisonts e de mamots, de detadas nombrosas al plafon, de mans negativas associadas a de pontuacions en mai del panèl apelat.
Montmaureu
Comunas fusionadas:
Comunautat de comunas dels Monts d'Albanh e de Vilafranqués
La Comunautat de comunas dels Monts d'Albanh e de Vilafranqués es una comunautats de comunas tarnesas creada en genièr de 2013 en seguida dels decrets dels 25 de julet e 13 de decembre de 2012. Es la fusion de la Comunautat de comunas dels Monts d'Albanh (8 comunas), de la Comunautat de comunas de Vilafranqués (5 comunas) e de doas comunas de l'anciana Comunautat de comunas del Montredonés (Montròc e Raiçac).
A lo sèti a Albanh.
Amb 6% de la superfícia del departament, a pas que 1,7% de la populacion.
Lo primièr president n'es Damien Chamayou, conse de Paulinet.
En 2015 dintra compètament dins lo canton novèl de Naut Dadon.
Ambernac
Ambernac (Ambernac en francés) es una comuna occitana situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Lista daus maires
miniatura|centre|La mairariá d'Ambernac.miniatura|dreita|Roge: La [[Comunautat de comunas de Charanta Lemosina|CC de Charanta Lemosina dins Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas]]
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Myctophidae
Los peisses lantèrnas (o mictofides, del grèc mykter, "nas" e ophis, "sèrp") son los peisses de la familha dels Myctophidae vivent dins la zòna afotica dels oceans. Son apelats atal a causa de lor remirabla aptitud a la bioluminescéncia. Los peisses lantèrnas representan a eles solets 90% de la biomassa de las pregondors abissalas.
Los Myctophidae, una de las doas familhas de l'òrdre dels Myctophiformes, son representats per 246 espècias dins 33 genres.
Damerey
Damerey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Damerey Fa partida de la Bressa chalonnaise. La Saône délimite la municipalitat al nòrd-oèst.
Damerey fait partie de la Bresse chalonnaise. La Saône délimite la commune au nord-ouest.
Maspujols
Maspujols es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Red Is Dead
Se tracta d'un pastiche de seria Z, çò que, per l'efièch comic que suscita, tomba dins lo nanar.
Solas las darrièras minutas de Red Is Dead son mostradas, al tot debut de La Ciutat de la paur, e mai se la durada del filme es clarament pas indicada; car lo filme necessita mantunas bobinas, segon la projeccion finala del filme, al palais dels festenals. Conta l'istòria de mantun personatges assassinats a la la faus e al martèl per un tuaire comunista nomenat Youri que reprimís tot profièch monetari.
Aqueste filme dins lo filme compta pas que qualques replicas fòrça brèvas, que son totas estadas extrèmament popularas dins la segonda mitat dels ans 1990, tot coma una granda partida d'aquelas eissidas de La Ciutat de la paur en general.
Red Is Dead es fòrtament inspirat del filme dins lo filme qu'apareis al debut de Lobster Man from Mars, ont l'òm retròba fòrça similaritats de scenari.
(1495) Helsinki
(1495) Helsinki es un asteroïde.
Pichona Orsa
thumb|300px|la contellacion de la Pichona Orsa La Pichona Orsa o lo Pichon Carri es una constellacion pro pichona e de luminositat flaca, que ten sa celebritat de sa pus brilhanta estela, l'estela polara, que marca le pòl Nòrd celèst.
Istòria
La constellacion de la Pichona Orsa, encara que siá d'origina antica (la dintrèt dins l'Almagesta de Ptolemèu), tenguèt pas a aquela epòca l'interès que presenta uèi perque mercava pas lo pòl Nòrd celèst. Fasiá versemblablament partida a l'origina d'una constellacion dispareguda dempuèi longtemps nomenada l'Ala del Drac, se ditz que foguèt creada per lo filosòf grèc Talès al sègle VI.
La mitologia grèga raconta que la ninfa Callisto foguèt aimada per Zèus. Quand son esposa gelosa Era descobriguèt lor relacion, Zèus transformèt Callisto e son pichon filh, Arcas, en la Granda e la Pichona Orsa. Era, ofensada, demandèt justícia a l'Ocean, e las orsas foguèron alara condemnadas a virar per totjorn a l'entorn del pòl Nòrd, jamai autorizadas a repausar jos la mar.
Lo mot artic vent del grèc arktos, «ors». Un mite, segon que la constellacion seriá pas una orsa mas un can, fa que l'estela Polara es de còps nomenada Kinosure,.
Observacion de las estelas
La Pichona Orsa se merca generalament per rapòrt a la Granda Orsa. Un metòde fòrça conegut permet de determinar ont es α Ursae Minoris, : en traçant una linha de Merak a Dube (las doas estelas del bòrd exterior de la caçairòla), e en seguent sus cinc còps la distància entre aquelas dos estelas, aprèp que passèt la coa del Drac e i a l'estela Polara, qu'es la sola estela brilhanta d'aquel sector. Arribat sus l'estela Polara per aquel alinhament, la Pichona Orsa es dins l'angle drech vèrs l'esquèrra.
Imatge:Ursa Major & Minor.gif
La constellacion de la Pichona Orsa es pro paura e pauc luminosa. Se vei inicialament (Mag 2) que sas doas estelas extrèmas, (α Ursae Minoris, l'estela Polara) e Kochab (β UMi). Quand las condicions son un pauc melhoras (Mag 4), se distinguís la cadena ligant las doas : α UMi, δ UMi, ε UMi, ζ UMi et Kochab (β UMi).
Las estelas qu'entornan Kochab a pus granda distància forman la constellacion del Drac.
Autras estelas
Las doas autras estelas notablas de la constellacion, Kochab (β UMi) e Pherkad (γ UMi) se situan respectivament a 130 e 500 annadas lutz. La primièra es de magnitud aparenta 2,07 e brilha coma 190 solelhs (magnitud absoluda : -0,87), la segonda es de magnitud aparenta 3,00 e de magnitud absoluda -2,84 (mila solelhs).
Las sèt estelas principalas de la Pichona Orsa (l'estela Polara, Kochab, Pherkad, Alifa Al Farkadain (ζ UMi), Anwar Al Farkadain (η UMi), Yildun (δ UMi) et ε UMi) forman un estelum comparable a aquel de la Granda Orsa, en forma de carri o de caçairòla. Contrariament a aquel de la Granda Orsa, es pas fòrça luminós, levat la tramontana.
HD 150706 possedís una planeta d'una massa aproximativament egala a la de Jupitèr, orbitant en mejana a de distància en 264 jorns.
N.B. : Las valors numericas venon de las donadas mesuradas pel satellit Hipparcos
Tonac (vilatge)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [tu’na]. Las fòrmas ancianas son Thonacum, en latin, en 1382, Tonnacum, en latin, en 1441. Tonac ven benlèu d'un nom latin d'òme, *Tonus, varianta de Tonius (Dauzat e Rostaing), d'un nom germanic d'òme, Toto(n) (Chantal Tanet e Tristan Hordé), d'un nom latin d'òme, Tonus, o d'un nom germanic d'òme, Toton (site de las comunas de Dordonha), lo tot emb lo sufixe -acum, , , latinizacion del sufixe celtic -acon.
Pichona Orsa
Objèctes celèstes
La galaxia espirala raiada NGC 6217 (16 h 32 min 29 s d'ascension drecha, 78° 11' 48" de declinason) es pus brilhanta, encara que siá pro pauc luminosa (magnitud 12,10). Apareis a nosautres clinada de tres quarts.
Savigny-le-Vieux
Savigny-le-Vieux es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Cyr-sur-Loire
Saint-Cyr-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Geografia
Située sur les hauteurs de Tours, Saint-Cyr-sur-Loire s'étend au nord de la Loire.
Ponteix
Ponteix z'es un vialatge de Saskatchewan, au Canada, que foguèt fondat en 1908 per un chapelan auvernhat, l'abat Albèrt Maria Roièr. Se 'pelava Nòstra Dama d'Auvèrnhe. Quand en 1913 desplacèron la viala per la sarrar dau chamin de fèrre Canadian Pacifique, li chambièron lo nom amb lo d'una anciana parròquia dau prèire, lo Pontés, dins la comuna d'Aidat (Puèi de Doma).
Aüra Ponteix z-a quauques 605 abitants.
Cilícia
thumb|right|Províncias ancianas d'[[Anatolia.]]
Cilícia es una region istorica dau sud d'Anatolia en Turquia actuala qu'èra limitada au nòrd per Licaònia e per Capadòcia, a l'oèst per Pamfília, au sud per la Mar Mediterranèa e au sud-èst per Siria.
Longny-au-Perche
Longny-au-Perche es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
(1496) Turku
(1496) Turku es un asteroïde.
Amifontaine
Amifontaine es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Guillaume Lecointre
Guillaume Lecointre es un zoologista e sistematician francés, nascut lo 28 de febrièr de 1964.
Domenis d'activitat
Professor al Musèum Nacional d'Istòria Naturala, trabalha especialament en sistematica (sciéncia de las classificacions), al melhorament e a l'exploracion de las proprietats dels metòdes de construccion de filogenias, e a lor aplicacion als teleosteans, a partir de donadas anatomicas coma de donadas molecularas. Participa dempuèi una quinzena d'annadas al melhorament de l'ensenhament en sciéncias de las classificacions, a totes los nivèls escolars. Son obratge La classificacion filogenetica del vivent cèrca de far evoluir l'ensenhament de la classificacion en rendent aquesta filogenetica.
Tanben foguèt fins a 2004 cronicaire pel jornal Charlie-Hebdo ont escriviá d'articles de vulgarizacion scientifica e denonciava çò que considèra coma de pseudosciéncias e lo retorn de l'espiritualisme en sciéncias.
Familhas de plantas de flors per òrdre alfabetic
Lista de las familhas d'angiospèrmes.
A
Abolbodaceae Nakai ~ Acanthaceae Juss. ~ Aceraceae Juss. ~ Achariaceae Harms ~ Achatocarpaceae Heimerl. ~ Acoraceae J.G. Agardh ~ Actinidiaceae Van Tiegh. ~ Adoxaceae Trautv. ~ Aegicerataceae Blume ~ Aextoxicaceae Engl. and Gilg ~ Agavaceae Endl. ~ Agdestidaceae Nak. ~ Aitoniaceae Harv. & Sond. ~ Aizoaceae Rudolphi ~ Akaniaceae Stapf ~ Alangiaceae DC. ~ Alismataceae Vent. ~ Alliaceae J.G. Agardh ~ Alseuosmiaceae Airy Shaw ~ Alstroemeriaceae Dumort. ~ Altingiaceae Lindl. ~ Alzateaceae S. Graham ~ Amaranthaceae Juss. ~ Amaryllidaceae Jaume St.-Hil. ~ Amborellaceae Pichon. ~ Anacardiaceae Lindl. ~ Anarthriaceae Cutler & Airy Shaw ~ Ancistrocladaceae Planch. ~ Androstachydaceae Airy Shaw ~ Anemarrhenaceae Conran, M.W. Chase & Rudall ~ Anisophylleaceae (Schimp.) Ridl. ~ Annonaceae Juss. ~ Anthericaceae J.G. Agardh ~ Antoniaceae (Endl.) J.G. Agardh ~ Aphanopetalaceae Doweld ~ Aphloiaceae Takhtadj. ~ Aphyllanthaceae G.T. Burnett ~ Apiaceae Lindl. ~ Apocynaceae Juss. ~ Aponogetonaceae J.G. Agardh ~ Apostasiaceae Bl. ~ Aquifoliaceae Bartl. ~ Aquilariaceae R.Br. ~ Araceae Juss. ~ Araliaceae Juss. ~ Aralidiaceae Philipson and Stone ~ Argophyllaceae Takhadj. ~ Aristolochiaceae Juss. ~ Asclepiadaceae R.Br. ~ Asparagaceae Juss. ~ Asphodelaceae Juss. ~ Asteliaceae Dumort. ~ Asteraceae ~ Asteranthaceae Knuth ~ Asteropeiaceae Takhtadj. ~ Atherospermataceae R.Br. ~ Aucubaceae J.G. Agardh ~ Austrobaileyaceae (Croiz.) Croiz. ~ Averrhoaceae Hutch. ~ Avicenniaceae Endl. ex Schnizl.
B
Balanitaceae Endl. ~ Balanopaceae Benth.~ Balanophoraceae L.C. & A. Rich. ~ Balsaminaceae DC. ~ Barbeuiaceae (Baill.) Nak. ~ Barbeyaceae Rendle ~ Barclayaceae (Endl.) Li ~ Barringtoniaceae Rudolphi ~ Basellaceae Moq.-Tand. ~ Batidaceae Mart. ex Meissn. ~ Baueraceae Lindl. ~ Begoniaceae C.A. Agardh. ~ Behniaceae Conran, M.W. Chase and Rudall ~ Berberidaceae Juss. ~ Berberidopsidaceae Takhtadj. ~ Betulaceae S.F. Gray ~ Biebersteiniaceae Endl. ~ Bignoniaceae Juss. ~ Bischofiaceae (Muell. Arg.) Airy Shaw ~ Bixaceae Link ~ Blandfordiaceae Dahlgren and Clifford ~ Blepharocaryaceae Airy Shaw ~ Boerlagellaceae H.J. Lam ~ Bombacaceae Kunth ~ Bonnetiaceae Beauvis ~ Boraginaceae Juss. ~ Brassicaceae ~ Bretschneideraceae Engl. & Gilg ~ Brexiaceae Lindl. ~ Bromeliaceae Juss. ~ Brunelliaceae Engl. ~ Bruniaceae DC. ~ Brunoniaceae Dumort. ~ Buddlejaceae Wilhelm ~ Burmanniaceae Bl. ~ Burseraceae Kunth ~ Butomaceae Rich. ~ Buxaceae Dumort. ~ Byblidaceae Domin.
C
Cabombaceae A. Rich. ~ Cactaceae Juss. ~ Calceolariaceae (D Don) Olmstead ~ Calectasiaceae S.L. Endlicher ~ Callitrichaceae Link ~ Calochortaceae Dumort. ~ Calycanthaceae Lindl. ~ Calyceraceae R.Br. ex Rich. ~ Campanulaceae Juss. ~ Campynemataceae Dumort. ~ Canellaceae Mart. ~ Cannabidaceae Endl. ~ Cannaceae Juss. ~ Canotiaceae Britton ~ Capparidaceae Juss. ~ Caprifoliaceae Juss. ~ Cardiopterigaceae Blume corr. Van Tiegh. ~ Caricaceae Dumort. ~ Carlemanniaceae Airy Shaw ~ Carpinaceae (Spach) Kuprianova ~ Cartonemataceae Pichon ~ Caryocaraceae Szyszyl. ~ Caryofillaceae Juss. ~ Cassythaceae Bartl. ex Lindl. ~ Casuarinaceae R.Br. ~ Cecropiaceae ~ Celastraceae R.Br. ~ Centrolepidaceae Desv. ~ Cephalotaceae Dumort. ~ Ceratophyllaceae S.F. Gray ~ Cercidiphyllaceae Van Tiegh. ~ Chenopodiaceae Vent. ~ Chloranthaceae R.Br. ~ Chrysobalanaceae R.Br. ~ Circaeasteraceae Kuntze ex Hutch. ~ Cistaceae Juss. ~ Cleomaceae (Pax) Airy Shaw ~ Clethraceae Klotzsch. ~ Clusiaceae ~ Cneoraceae Link ~ Cobæaceae D. Don ~ Cochlospermaceae Planch. ~ Colchicaceae DC. ~ Columelliaceae D. Don ~ Combretaceae R.Br. ~ Commelinaceae R.Br. ~ Compositae Giseke ~ Connaraceae R.Br. ~ Convallariaceae Horan. ~ Convolvulaceae Juss. ~ Coriariaceae DC. ~ Coridaceae (Reichb.) J.G. Agardh ~ Cornaceae Dumort. ~ Corsiaceae Becc. ~ Corylaceae Mirbel ~ Corynocarpaceae Engl. ~ Costaceae (K. Schum.) Nak. ~ Crassulaceae DC. ~ Crossosomataceae Endl. ~ Cruciferae Juss. ~ Crypteroniaceae A. DC. ~ Ctenolophaceae (H. Winkl.) Exell & Mendonca ~ Cucurbitaceae Juss. ~ Cunoniaceae R.Br. ~ Curtisiaceae (Harms) Takht. ~ Cuscutaceae Dumort. ~ Cyanastraceae Engl. ~ Cyclanthaceae Dumort. ~ Cymodoceaceae N. Taylor ~ Cynomoriaceae Lindl. ~ Cyperaceae Juss. ~ Cypripediaceae Lindl. ~ Cyrillaceae Endl. ~ Cytinaceae A Richard.