cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jusas
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Jusas èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. En 1790, Jusas èra del canton de Sant Felitz, en l'an XII, del canton de Revèl. Jusas fosquèc incorporat temporàriament, en l'an IV, a Maurens. Le vocable de la glèisa, annèxa de Morvilas Nautas, es Sant Leugièr.
Faurilhas
Faurilhas (Faurilles en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [faw’riʎɒ]. Lo nom es atestat al sègle XIV jos la fòrma Faurilhas. Faurilhas ven del latin fabrilia, « farja » (Dauzat) (mas Dauzat se pausa rarament la question de l'epòca de la fixacion del nom, pas necessàriament latina), lo site de las comunas de Dordonha dona l'occitan faurilhas, dins lo sens de « las pichonas farjas » , donc escriu explicitament que la formacion es d'epòca romanica, Chantal Tanet e Tristan Hordé expausan las doás solucions : causisson de preferéncia l'occitan fauria, « farja », emb un diminutiu -ilha, al plural, sense exclure lo latin fabrilia, « òbras de faure, d'artesan ».
Hexactinellida
Estructura
L'esqueleta de las Espongas exactinellidas se compausa d'espiculas siliçosa amb sièis ponchas seguent tres axes: las exactinas. Cèrtas espiculas son grandas (las megasclèras), d’autres son pus pichonas (las microsclèras). Las megasclèras s’agençan en una ret siliçosa complèxa, sens matritz proteïca. Lo teissut d’Espongas exactinellidas es parcialament sincicial : Atal existís pas de pinacodèrma (una siza cellulara extèrna), ni de choanodèrma (constituit normalament per una siza de choanocites). Aqueste darrièr es remplaçat per un choanosyncytium que borrona d'estructuras semblablas a de choanocites.
Abitat
Aquestes espongas vivon preferencialament dins las aigas marinas pregondas (a mai de 200 m) e mai dins las aigas polaras.
Etologia
Euplectella es una espècia abritant un cople de cambaròtas entrant dins l’esponga quand son pichonas. En creissent, se tròban empresonadas dins aquesta e i demòran tota lor vida. En Japon, aquesta associacion constituís un present a l'ocasion d'un maridatge tradicional.
De legir
Classificacion filogenetica del vivent per Guillaume Lecointre e Hervé Le Guyader a las edicions Belin
Beas de Segura
Beas de Segura es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Douvrin
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Subdivisions de Macedònia del Nòrd
Las subdivisions de Macedònia del Nòrd son de tres menas:
Félix Mayol
thumb|left|200px|Félix Mayol Félix Mayol (Tolon, lo 18 de novembre de 1872 e lo 26 d'octobre de 1941) foguèt un cantaire tolonenc de lenga francesa de café-concèrt puei de music-hall.
Naissut a Tolon, comencèt sa carriera a París en 1895. A son arribada una amiga li ofriguèt de muguet que, segon eu, li portèt astre e venguèt son simbòl (puei, après, lo simbòl dau Rugby Club Tolonenc, dont Mayol bastiguèt l'estadi que pòrta son nom).
Whisky
thumb|right|200px|Un gòt de whisky Lo whisky (uisge-beatha en escocés), o whiskey (uisce beatha o fuisce en irlandés) es una bevenda alcolizada d'origina irlandesa o escocesa a basa d'òrdi. Existís actualament qualques destillariás dins un fum de païses mas la majoritat de la produccion es encara en Escòcia; aqueste whisky es nomenat Scotch whisky, Whisky d'Escòcia en occitan, segon una lei escocesa que certificada l'origina de la bevenda.
Istòria
La primièra traça escrita del whisky data de 1405 en Irlanda, que i èra destillat pels monges. Es tanben mencionat en Escòcia en 1496. Pasmens, se pensa que lo whisky èra ja conegut dempuèi qualques centenas d'annadas abans. Sabèm pas quora e ont lo whisky foguèt d'en primièr destillat e la produccion locala non documentada pendent aqueste periòde fa que l'identificacion de l'origina de la beguda es dificila. En mai, es possible que diferents grops descobriguèsson los processus de destillacion completament independament los uns dels autres.
De cercaires pensan que los alcòls destillats foguèron d'en primièr produches entre lo sègle VIII e lo sègle IX en Orient Mejan e que l'art de la destillacion foguèt portat en Irlanda e Grand Bretanha per los monges crestians. Es una legenda populara que Sant Patrici introduguèt la destillacion en Irlanda e Escòcia, mas i demorèt tròp lèu perque foguèsse possible. Pasmens, es possible que lo processus de destillacion foguèsse descobèrt en Irlanda e dins las illas britanicas (independament o en precursor de la destillacion Arabia) per de pageses coma un mejan d'utilizar lo demai de grans, après la segada.
Elaboracion
thumb|right|Òrdi maltat
Aquela operacion a per tòca de transformar l'amidon contengut dins lo malt en sucres fermentables jos l'accion d'enzims. Se fa dins de grands bacins de fusta sonats « mash tun ». Lo produch d'aquel mesclatge es apelat « wort ». thumb|right|250px| Sala dels alambics a Glenfiddich
Pontchaillou (mètro de Rennes)
vinheta|Una intrada de l'estacion. Pontchaillou es una estacion de la linha A del mètro de Rennes.
Istòria
L'estacion dobriguèt lo 15 de març de 2002.
Situacion
Es situada dins lo quartièr de Villejean.
Segur (Cantal)
Segur (Ségur-les-Villas en francés) es una comuna auvernhassa, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Segur, en 1329, Segurs, en 1381, Securum, en latin, en 1428, Segurum, en latin, en 1441, Parrochia Securis, en latin, en 1445, Segure, en 1660. Segur donc es atestat amb lo mesme nom tanlèu lo sègle XIV. Lo nom, que ven del latin securus, es aplicat a un chastèl [o a una vila fortificada]. Aquò's un adjectiu valorizant que serviá, a l'Edat Mejana, a dissuadir los enemics d'atacar.
Lo nom oficial dempueis 1949, probablament per besonh de determinant, es Ségur-les-Villas. Compren lo mot francés lès, mal ortografiat, que ven del latin latus, « a costat de ». Villas (Vilars en occitan ?) es un vialatge que, çò sembla, èra pas una paròcha a la fin del sègle XVIII. L'IEO Cantal prepausa Segur, sense determinant. La prononciacion es [se'gyr], a Pradèirs.
Nòtas
<references group="N"/>
Perosa
Perosa (Perouso en grafia mistralenca ; Peyrosa o Peyroza en occitan ancian ; Perugia en italian) es la capitala de la region italiana d'Ómbria, e tanben de la província de Perosa. Sa populacion èra estimada a 162,275 abitants en 2007. Sa superfícia totala es de 450 km². L'altitud de la vila es 493 m.
Lo gentilici es perugin -ina.
thumb|280px|left|Plaça del 4 de novembre a Perosa
Sabatièr
Aquel mestièr de fabricacion es en desapareisson, a l'ora d'ara, los solièrs, bòtas, se fan en usina e pas mai a la man. Dins los païses mai paures, i a de sabatièrs mai dins los païses rics demora pas mai que de sabatièrs remendaires.
Espleits e material
Lo sabatièt utiliza los espleits corrents per copar e del trabalh del cuer e tanben d'espleits classics mas adaptats al seus besonhs :
Notas e referéncias
<div class="references-small decimal" style="-moz-column-width:30em;-webkit-column-width:30em;column-width:30em;">
Mercosur
thumb|Los Estats membres e associats del Mercosur thumb|Lo sèti del Mercosur a [[Montevideo.]] thumb|Caps d'Estats dels païses del Mercosur e dels païses associats al XXXn som, a [[Córdoba (Argentina)|Córdoba lo 21 de julhet de 2006.]]
Lo Mercat comun del Sud, abreujat en Mercosur (de l'espanhòl Mercado Común del Sur) o Mercosul (del portugués Mercado Comum do Sul), es una comunautat economica qu'amassa de païses de Sudamerica.
Es compausat d'Argentina, de Brasil, de Paraguai, d'Uruguai, de Veneçuèla. I a tanben de païses associats coma Chile, Colómbia, Peró o Eqüator. Bolívia signèt son acte d'adesion lo 7 de decembre de 2012 mas mancan encara las ratificacions de Brasil e de Paraguai, en 2015 un protocòl amendat prenant en compte lo retorn del Paraguai dins l'institucion es apondut al tractat d'adesion. Per l'ora lo país consèrva son estatut de membre associat.
Foguèt creat lo 26 de març de 1991 pel tractat d'Asunción qu'etablís: « La liure circulacion dels bens, servicis e dels factors productius entre los païses dims l'establiment d'un arsenal extèrne comun e l'adopcion d'una politica comerciala comuna, la coordinacion de politicas macroeconomicas e sectorialas entre los Estats e l'armonizacion de las legislacions per aténher un enfortiment del procediment d'integracion ».
A l'ora d'ara, lo Mercosur permet la liura circulacion dels citadans. Las lengas oficialas segon l'article 46 del protocòl sont l'espanhòl e lo portugués.
Lo Mercosur representa 82,3 % du PIB total de de Sudamerica e d'autre costat, se constituís en zona economica e platefòrma industriala mai dinamica e competitiva de tot l’emisfèri sud. Es considerat coma lo 4n blòc economic del mond pel volum d'escambi.
Istoric
Lo Mercosur nasquèt lo 30 de novembre de 1985. Lo nom foguèt creat lo 26 de març de 1991 e la data d'intrada en vigor es lo 15 de decembre de 1995 amb la signatura del tractat d'Asunción pel Brasil, l'Argentina, le Paraguai, l'Uruguai e mai recentament lo Veneçuèla, en 2012. Es lo tresen mercat integrat del mond, après l'Union Europèa e l'ALENA (NAFTA en anglés).
Lo Mercosur se vòl una aisina de cooperacion fòrça mai avançat que l'ALENA (l'ALENA, es una simpla zona de liure escanbi sens tarif exterior commun e sens volontat d'aprochament politic o juridic). Las tòcas son la liura circulacion dels bens, dels servicis e de factors de produccion, la creacion d'un tarif exterior comun, l'aprochament de las politicas economicas e l'armonizacion de las legislacions entre los membres.
La Declaracion de Cuzco (Peró) de l'8 de decembre de 2004 prevei son integracion progressiva dins una union politica e economica de tota Sudamerica, l'Union de las Nacions sudamericanas que prevei una fusion del Mercosur amb la Comunautat andina (Colómbia, Eqüator, Peró e Bolívia) e l'integracion de Chile, Guyana e Surinam.
André Michel Lwoff
André Michel Lwoff (1902-1994) foguèt un microbiologista francés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1965.
Mercosur
Istoric
Lo 27n som del 17 de decembre de 2004 a Ouro Preto (Brasil) oficializa l'intrada de tres novèls membres associats: l'Eqüator, la Colómbia e lo Veneçuèla. Pendent aquel som, Panamà e Mexic anoncièron voler d'integrar lo Mercosur. La dimension politica e sociala creissenta se cal mostrar, amb la necessitat de far directament venir los beneficis de l'integracion als ciutadans. E mai, la creacion del FOCEM (Fons per la convergéncia estructurala del Mercosur) creat, per compensar lo desavantatge dels pichons païses (Uruguai e Paraguai) que s'obrisson a la concuréncia sens poder exportar pro de produits amb fòrta valor ajotada. Lo FOCEM demora pasmens de dimesion modèsta, e lo reequilibratge del Mercosur es una de las revendicacions màger del Front larg al poder en Uruguai.
En 2005, al vejaire dels acòrdis amb los objectius e principis establits dins lo tractat d'Asunción, foguèt aprovada la Decision CMC N° 28/05 reglamentant las condicions necessàrias per l'adesion d'un novèl Estat membre al Mercosur.
Al som de genièr de 2007 a Rio, la Bolívia e l'Eqüator exprimiguèron lor interés de ne venir membres de plan drech. De novèlas adesions poiriá far anar lo projècte economic cap a un ensems totjorn mai politic. Se los escambis comercials intrazona passèron en 16 ans de 4 a 30 miliards de dolars, los pichons païses coma l'Uruguai e lo Paraguai semblan n'aver mens profeitat.
Lo 7 de decembre de 2012, Bolívia signa son acòrdi d'adesion al Mercosur.
Veneçuèla intègra lo Mercosur lo 31 de julhet de 2012, après decision al som de Mendoza.
Membres permanents
Los Estats membres son :
Lo 29 de junh de 2012, lo Mercosur en som à Mendoza, decida de suspendre lo Paraguai après de la destitucion del president Fernando Lugo.
Païses associats
Los païses associats al Mercosur sont :
Demografia
Lo Mercosur compta 241 milions d'abitants.
Geografia
Los Estats membres del Mercosur cobrisson 11 milions de km.
Ligny-en-Cambrésis
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Biron
Biron es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Mongolia
Mongolia (en mongòl Mongol Uls) es un país d'Asia, pàtria del pòble mongòl e de la lenga mongòla, que dona son nom a un estat del meteis nom. A pas cap de frontièra maritima. Confronta China al sud e Russia al nòrd.
Sa capitala es Ulaan Baatar (que sa populacion èra estimada a 942,705 abitants en 2005).
Lo gentilici es mongòl -a.
La Mongolia istorica e culturala es plan mai granda que l'estat actual de Mongolia (compren per exemple la província de la Mongolia Interiora en China).
Clima
Mongolia es coneguda jol nom de "Tèrra del cèl blau eternal" o "País del cèl blau" ( mongòl : "Mönkh khökh tengeriin oron") amor que compta mai de 250 jorns de solelh per an.
La màger part del país es cauda en estiu e extremament freda en ivèrn, las mejanas de genièr casent fins a -30 ° C. Un vast front d'aire fred arriva de Siberia en ivèrn e s'amolona dins las vals fluvialas e los bacins bas en provocant de temperaturas fòrça fredas mentre que las pendas de las montanhas son fòrça pus caudas en rason dels efièches de l'inversion de temperatura (la temperatura aumenta amb l'altitud).
La Preïstòria
La preséncia umana sus lo territòri mongòl sembla de datar d'au mens 100,000 ans e aquela d’Homo sapiens d'au mens 40,000 ans. Lo Neolitic i comencèt entre lei millenaris VII e V av. JC. Entre 1100 e 800 av. JC, una cultura a l'origina a la bastida de monuments megalitics dichs pèiras de cèrvi dominava la region. Entre lei sègles VIII e II av. JC, foguèt remplaçada per una cultura caracterizada per la bastida de tombèus de lausas. Lo norrigatge èra l'activitat principala e lo mestritge dau chivau sembla precòça coma per un nombre important d'autrei pòbles de l'estèpa. De descubèrtas d'objèctes semblan d'indicar l'existéncia de rets marchands ambé de pòbles alunchats e l'existéncia d'una activitat artistica pròcha de l'art escite. Dins lo corrent d'aqueu periòde, a una data mau coneguda, se desvolopèt la metallurgia dau bronze qu'èra ben conegut au sègle V av. JC. La metallurgia dau fèrre apareguèt au sègle III av. JC e se difusèt rapidament.
Lei Xiongnus
Fins au sègle I ap. JC, lei Xiongnus demorèron una menaça importanta per China. En mai d'aquò, menacèron tanben la Rota de la Seda e lei Chinés foguèron obligats d'intervenir dins lo Bacin de Tarim per gardar sota son contraròtle leis itineraris comerciaus. Dins lo corrent d'aqueu periòde, lei Xiongnus se devesiguèron entre Xiongnus Meridionaus, installats lòng de la frontiera chinesa que se sinizèron e se reconoguèron vassaus de l'emperaire, e Xiongnus Septentrionaus que gardèron sa cultura. Pasmens, a partir dau sègle I ap. JC, foguèron pauc a pauc dominats per lei Xianbeis.
Lei Xianbeis e lei Ruanruan
Lei Xianbeis establiguèron a son torn un empèri nomada centrat sus lo territòri de la Mongolia actuala que dominèt leis autrei pòbles locaus, compres lei tribüs xiongnus. Dins lo corrent dau sègle III, ataquèron regularament China qu'èra devesida e afeblida après la disparicion de la dinastia Han. Lei Xiongnus Meridionaus aprofichèron tanben lo declin dei dinastias chinesas per demandar de concessions suplementàrias puei se jonhèron ai pilhards. Au sègle IV, la resisténcia s'afondrèt e la China Septentrionala foguèt ocupada per lei Xianbeis, lei Xiongnus Meridionaus e divèrseis autrei pòbles nomadas. Puei, entre 386 e 439, un pòble nomada turc, lei Tobas, unifiquèt lei reiaumes formats per leis envaïsseires, fondèt la dinastia Wei dau Nòrd e se sinizèt rapidament.
Aqueu procès se debanèt mai d'un còp a l'eissida deis invasions nomadas seguentas car lei venceires èran generalament numericament gaire nombrós a respèct de l'importanta massa representada per leis abitants chinés. De mai, sensa conóissença de la gestion d'un estat sedentari, adoptavan lo modèl politic chinés e s'impregnèron de sa cultura sofisticada. Enfin, aquel efècte èra accelerat per lei contactes ambé lei foncionaris chinés qu'èran necessaris per la gestion de l'administracion, de la burocracia e dau govèrn. Fòrça rapid, aquela evolucion durava generalament una ò doas generacions e lei venceires abandonavan alora totalament lo mond de l'estèpa ont èran remplaçats per d'autrei pòbles eissits dei prefondors de l'estèpa.
Ansin, tre lo sègle IV, Mongolia èra venguda lo centre de la confederacion dei Ruanruan (que se donavan lo nom « d'Avars » ). Lei mèstres novèus de l'estèpa representèron rapidament una menaça per China fins au sègle VI quand lei Chinés capitèron de formar una aliança amb un autre pòble nomada, lei Tujue d'origina turca, per leis anientar en 552.
Lei Tujue
Lo vuege laissat per la disparicion dei Ruanruan durèt gaire car lei Tujue fondèron lo sieu khanat de la Mar Caspiana a Mongolia. La vau d'Orkhon ne'n foguèt tornarmai lo centre politic. Per lei Chinés, venguèron rapidament una menaça pus seriosa que lei Ruanruan. Per exemple, en 626, una incursion tujue agantèt la capitala Chang'an. Pasmens, lo govèrn chinés capitèt de lei devenir entre Tujue Occidentaus, installats en Asia Centrala, e Tujue Orientaus, installats en Mongolia.
Au sègle VII, la dinastia Tang, qu'aviá tornat unificar China en 618, contunièt aquela politica e suscitèt de divisions entre tribüs turcas. En 630, sei fòrças capitèron de capturar lo cap suprèm dei Tujue entraïnant la fragmentacion de son empèri que demorèt devesit fins ais annadas 680. Un segond khanat tujue se formèt a partir deis annadas 680 mai sa poissança demorèt inferiora a aquela dau premier khanat. Fòrça afeblits a partir de 710, lei Tujue foguèron vencuts en 745 per leis Uigurs.
Leis Oigurs
Leis oigors son un pòble d'origina turca que dominèt l'estèpa mongòla fins ais annadas 840. Aliats de la dinastia Tang, intrèron en China a la demanda de l'emperaire per luchar còntra la revòuta d'An Lushan. Aprofichèron la situacion per pilhar lo territòri chinés. Au contacte dei rets marchands de la Rota de la Seda, adoptèron divèrsei trachs culturaus d'autrei pòbles asiatics coma lo bodisme, lo nestorianisme e un sistèma d'escritura. Organizèron pauc a pauc un reiaume amb una administracion, relativament desvolopada per un pòble nomada, qu'èra totjorn en plaça au moment de l'emergéncia dei Mongòls de Genghis Khan. Ansin, maugrat un declin precòç de sa poissança, tre leis annadas 840, leis oigors gardèron un ròtle administratiu e culturau important au sen dei khanats ulteriors.
Senta Coloma (Gironda)
Senta Colomba (Sainte-Colombe en francés) es una comuna d'Occitània, en Guiana, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Mongolia
Lo periòde de division de l'estèpa de 840 a 1206
Après la disparicion deis oigors coma poissança dominanta, l'estèpa eurasiatica e Mongolia conoguèron un periòde marcat per una succession d'empèris nomadas que mau capitèron de dominar lòngtemps la region. Ansin, lei venceires deis Uigurs, lei Quirguizs mau capitèron d'establir d'un biais duradís sa dominacion e foguèron desfachs per lei Khitans en 924.
D'origina mongòla, aqueu pòble èra centrat teniá lo contraròtle de Manchoria e de Mongolia. Conquistèron tanben una partida dau nòrd de China onte fondèron la dinastia Liao (907-1125). Se sinizèron rapidament e se preocupèron gaire de l'estèpa. La fondacion en 1036 d'un reiaume, egalament rapidament sinizat, per lei Tanguts entre lo còr de China e l'estèpa permetèt de protegir lo territòri chinés deis incursions nomadas e agravèron la manca d'interès dei Khitans per leis afaires eurasiatics.
En 1125, lei Khitans foguèron batuts per lei Jurchens (nom ancian dei Manchós) que fondèron tanben una dinastia sinizada, la dinastia Jin. Pasmens, coma sei predecessors, s'interessèron subretot ais afaires chinés. Aquela manca d'interès entraïnèt de combats entre lei tribüs turco-mongòlas desirosas d'establir sa primautat dins l'estèpa.
Lei Mongòls avans Genghis Khan
Benlèu originaris de Manchoria occidentala segon de documents chinés dau sègle IV, lei Mongòls migrèron pauc a pauc vèrs l'oèst. Desvolopèron un liame important ambé lei Monts Khentii onte se troba Burkhan Khaldun, au nòrd d'Ulan Bator, qu'es sa montanha sacrada. Au sègle XII, vivián dins lo bacin de Kerulen. Èran devesits entre plusors tribüs principalas : lei Kereit ocupavan la vau auta d'Orkhon, lei Merkit èran installats entre Selenga e lo lac Baikal, lei Naiman vivián a proximitat d'Altai e lei Ongut se desplaçavan lòng de la Granda Muralha. De 1130 a 1160, lei Mongòls formèron una premiera confederacion, fondada per Qabul Khan, que foguèt destrucha per leis atacas dei Tatars, installats au sud dau domeni mongòl. Après aquela revirada, lei diferentei tribüs demorèron devesidas fins a l'arribada de Genghis Khan.
Lo rèine de Genghis Khan
Genghis Khan ò « khan universau » èra un títol donat en 1206 a un cap mongòl dich Temudjin nascut dins lo corrent deis annadas 1150 ò 1160. A la fin dau sègle XII, aviá capitat de reünir lo pòble mongòl sota son autoritat. Totjorn en 1206, someteguèt tanben leis Uigurs que sei letruts formèron lei premiers personaus administratius mongòls e foguèron cargats de l'educacion intellectuala dei fius de l'elèit mongòla. Enfin, dotèt son pòble d'una lèi estricta que favorizèt la disciplina e l'obeïssença ai caps. Formada de soudats disciplinats, fòrça mobils gràcias ai capacitats fisicas excepcionalas dei chivaus de l'estèpa e tenent una poissança de fuòc quasi inegalada gràcias ais arcs composits caracteristics dei pòbles nomadas, l'armada mongòla agantèt ansin una fòrça encara desconeguda dins l'Istòria.
Bedmar y Garcíez
Bedmar y Garcíez (Bedmar e Garcíez) es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Mongolia
Lo rèine de Genghis Khan
A partir de 1209, Genghis Khan acomencèt la conquista dei territòris vesins. Ataquèt premier lei Tanguts mai maugrat mai d'una victòria, poguèt pas prendre lei vilas. Lei Tanguts poguèron donc negociar la partença dei Mongòls en cambi d'una aliança per sei projèctes futurs d'expansion. En 1211, foguèt lo torn dei Jins de venir la buta deis atacas mongòlas. Pasmens, en despiech de plusors desfachas e de la pèrda de Pequin, capitèron de resistir a partir dau sud de son reiaume.
En 1218, lei Jins foguèron sauvats per l'execucion d'una ambaissada mongòla per lo sultan de Khwarezm. D'efèct, aquò entraïnèt una intervencion generala de l'armada mongòla en Asia Centrala en 1219-1220. Khwarezm foguèt ravatjat e plusors vilas qu'avián assaiat de resistir foguèron pilhadas e cremadas. En 1221, la màger part de Khwarezm èra conquistat e Genghis Khan s'entornèt en Mongolia. I preparèt una campanha novèla còntra lei Tanguts qu'avián refusat de l'ajudar còntra Khwarezm. Après doas annadas de resisténcia, foguèron batuts e annexats a l'Empèri Mongòl. Genghis Khan moriguèt la meteissa annada.
Lo rèine d'Ogedei
A sa mòrt, l'Empèri foguèt partejat entre lei fius de Genghis Khan e seis eiretiers segon la volontat dau fondator de l'Empèri. L'Asia Centrala occidentala foguèt fisada a Batu (fiu dau fiu ainat de Genghis Khan), l'Asia Centrala orientala a Chagatai, la Mongolia occidentala a Ogedei e la Mongolia orientala a Tului. Designat per son paire per assegurar sa succession, Ogedei foguèt elegit en 1229 per dirigir l'ensems per l'assemblada dau pòble mongòl (lo kurultai). Lo sobeiran novèu creèt una administracion e una burocracia permetent de dirigir e d'administrar l'Empèri Mongòl en formacion. A partir de 1230, acomencèt tanben la bastida de Karakorum que venguèt la capitala de l'Empèri fins ais annadas 1260.
Durant lo rèine d'Ogedei, l'expansion mongòla contunièt. A l'èst, destruguèron lo reduch de la dinastia Jin entre 1233 e 1234. Puei, ataquèron l'Empèri Song marcant l'acomençament d'una guèrra lònga e saunosa còntra lei Chinés que resistiguèron amb acarnament a partir de sei rets de fortificacions. A l'oèst, menèron campanha còntra Pèrsia, Caucàs, l'Euròpa Orientala e l'Euròpa Centrala. Pasmens, leis armadas mongòlas deguèron se retirar de Polonha e d'Ongria en causa de la mòrt d'Ogedei en 1241 que necessitèt la reünion dau kurultai.
La division de l'Empèri
Après la mòrt d'Ogedei — fenomèn classic e recurrent au sen deis empèris nomadas — l'Empèri Mongòl se fragmentèt rapidament entre leis eiretiers de son fondator car leis apanatges de cada branca de l'ostau de Genghis Khan venguèron pauc a pauc independents. Après lo rèine brèu de Guyuk (1246-1248), Mongke (1251-1259) foguèt lo darrier khan mongòl que son autoritat èra vertadiera sus la totalitat de l'Empèri. La conquista de territòris novèus contunièt dins lo corrent de son rèine ambé la conquista de Pèrsia e de Mesopotamia per son fraire Hulegu que fondèt l'Ilkhanat, divèrsei campanhas en Asia dau Sud-Èst, la conquista de Tibet e l'estructuracion dau Khanat de l'Òrda d'Aur en Asia Centrala Occidentala.
La disparicion de Mongke entraïnèt una crisi de succession entre lei descendents de Tului, sostenguts per Kubilai, e lei descendents d'Ogedei. Lo premier partit ganhèt lo combat gràcias a la victòria de Kubilai còntra Arik Borke, un felen d'Ogedei. Pasmens, maugrat lo mantenement nominau de l'unitat mongòla sota l'autoritat de Kubilai, elegit grand khan, l'Empèri èra devesit entre quatre khanats independents. Tre 1279, Kubilai se preocupèt principalament de son domeni chinés, se proclamèt emperaire de China e fondèt la dinastia Yuan. Gardèt tanben lo contraròtle de Mongolia.
Lo periòde oirat
La dinastia Yuan gardèt lo poder en China fins a 1368 e son expulsion per una revòuta dirigida per la dinastia Ming. Lei Yuans assaièron d'utilizar Mongolia per organizar la reconquista de China mai foguèron tornarmai vencuts. Aquela revirada marquèt l'abaissament dei descendents de Genghis Khan que foguèron remplaçats per lei Mongòls Occidentaus ò Oirat. Dins lo corrent dau sègle XV, leis Oirat ataquèron lo Khanat de Chagatai e l'Empèri Ming. Aquò entraïnèt lo renfòrçament de la Granda Muralha. Pasmens, la poissança oirat declinèt rapidament car poguèt pas redurre l'ostilitat persistenta dei Mongòls Orientaus. De mai, se devesiguèron entre elei.
Dayan Khan, Altan Khan e la conversion au bodisme
Dins lo corrent dau sègle XVI, lei tribüs mongòlas orientalas se redreiçèron e venguèron tornarmai una poissança militara seriosa durant lei rèines de Dayan Khan (1480-1543) e d'Altan Khan (1543-1583). Capitèron de luchar victoriosament còntra la primautat oirat e de menar d'incursions còntra lo territòri chinés. Lei Mongòls ocupèron d'un biais solid lei regions au nòrd de la Granda Muralha, çò qu'es a l'origina dei poblaments mongòls actuaus en China Septentrionala. Après una tiera de victòrias, Altan Khan obtenguèt de privilègis comerciaus fòrça importants en 1570. Fondèt alora la vila de Hohhot en 1581 que venguèt sa capitala.
Fontenay-de-Bossery
Fontenay-de-Bossery es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Mongolia
Dayan Khan, Altan Khan e la conversion au bodisme
Una autra evolucion liada au periòde de redreiçament dei rèines de Dayan Khan e d'Altan Khan foguèt la conversion dei Mongòls au bodisme. D'efèct, a partir dau sègle XVI, de liames importants se desvolopèron entre Mongòls e Tibetans. En 1566, lei premierei conversions aguèron luòc dins lei clans pus meridionaus. Puei, en 1578, un rescòntre entre Sonam Gyatso e Altan Khan permetèt au premier d'obtenir lo títol de dalai-lama e la conversion dau khan e au segond d'èsser reconegut coma reïncarnacion de Kubilai. A partir d'aquela annada, lo bodisme vajrayana venguèt la religion deis elèits que l'impausèron au pòble.
L'integracion dei Mongòls Meridionaus au sen de China
A la fin dau sègle XVI, lei Jurchens restaurèron sa poissança anciana. Capitèron rapidament de formar d'alianças solidas ambé mai d'una tribü mongòla, especialament au sen dei Mongòls Meridionaus, a partir de 1627. En 1634, lo khan manchó Abahai venquèt lo khan Ligdan qu'assaiava d'establir son poder sus lo rèsta dau pòble mongòl. Aquela victòria li permetèt d'obtenir lo raliment de la màger part dei Mongòls ai Jurchens e lo sagèu imperiau de la dinastia Yuan. Ansin, lei Mongòls Meridionaus faguèron partida de l'armada manchó e participèron a la fondacion de l'Empèri Qing.
Lei Khalkhas
Lei tribüs de Mongolia Septentrionala demorèron en fòra dau movement d'integracion manchó. La tribü dei Khalkhas dominèt la region e sa politica aguèt un ròtle important dins la formacion de la Mongolia modèrna. D'efèct, lo khan Gombodorj proclamèt son fiu Zanabazar coma la reïncarnacion de Genghis Khan e d'un letrut tibetan dich Taranatha. Après un viatge en Tibet, recebèt lo títol de « venerable e sant senhor incarnat » e fondèt en 1639 lo monastèri d'Urga que foguèt a l'origina d'Ulan Bator.
A partir deis annadas 1580, Zanabazar favorizèt un raprochament entre Khalkhas e Manchós quand Mongolia venguèt la buta deis atacas dei Jungars. En 1691, una assemblada dei caps mongòls orientaus acceptèt la senhoriá de la dinastia Qing. China aprofichèt aqueu succès diplomatic per consolidar sa frontiera septentrionala definida au tractat de Nerchinsk signat en 1689 ambé Russia. De garnisons foguèron ansin installadas dins lo nòrd de Mongolia.
Lei Jungars e la conquista chinesa
Au començament dau sègle XVIII, organizèron d'atacas novèlas còntra China e Tibet. En 1717, prenguèron e pilhèron Lhasa. I demorèron fins a 1720 avans d'èsser desalotjat per una còntra-ataca chinesa. Pasmens, aquela desfacha demeniguèt gaire lo potenciau militar jungar que representèt una menaça seriosa per la dinastia Qing fins a una crisi de succession en 1745. A partir d'aquela annada, lei Jungars se devesiguèron e foguèron exterminats per lei Chinés en 1757. Son territòri foguèt repoblat ambé de populacions musulmanas.
Lo periòde Qing
Après l'anientament dei Jungars, la politica Qing en Mongolia foguèt basat sus un respèct estricte de l'organizacion e dau mòde de vida mongòls. Ansin, lei limits dau territòri de cada khan foguèron clarament definits, lo desvolopament dau clergat bodista (40% de la populacion adulta masculina a la fin dau sègle XIX) foguèt encoratjat e un governador manchó foguèt nomat per susvelhar lo país. L'accès au país èra defendut ais estrangiers e ai Chinés. Aquò favorizèt la formacion d'una societat fòrça conservatritz dominada per lei khans e lei monastèris qu'èran proprietaris dei tèrras.
Conjugat ambé la politica isolacionista de China, aqueu conservatisme bloquèt tota evolucion de la societat mongòla. Ansin, a la fin dau sègle XIX, la màger part de la populacion èra reducha a un estatut similar ai sèrvs europèus. Pasmens, dins lo corrent dau sègle XIX, la sarradura de Mongolia foguèt mens fèrma. L'immigracion chinesa se desvolopèt ansin en Mongolia Interiora e lei Rus poguèron durbir un consulat a Urga en 1860. De mai, la manca de sòus e la fin dei pilhatges, que permetián aperavans d'obtenir lei bens necessaris ai Mongòls, donèt un ròtle preponderant ais usuriers chinés.
L'independéncia
Pasmens, la posicion chinesa èra menaçada per lo desvolopament d'un corrent revolucionari mongòl dirigit per Damdinguine Sükhe-Bator e Khorloguine Tchoibalsan. Deviá tanben faciar lei projèctes de Japon, ja establit en Manchoria de crear un estat mongòl plaçat sota son influéncia. Tòquio sostenguèt donc lei fòrças antibolchevicas dau baron von Ungern-Sternberg que gardèt lo contraròtle de Mongolia fins a 1921. En julhet, lei tropas de Sükhe-Bator e de Tchoibalsan, renforçadas per de soudats sovietics, ocupèron Urga e i fondèron un govèrn revolucionari dirigit — en teoria — per lo Bodgo Gegen, considerat coma la reïncarnacion de Taranatha. Son autoritat s'estendiguèt sus la Mongolia Exteriora mai pas sus la Mongolia Interiora que demorèt sota contraròtle chinés.
Après la mòrt de Sükhe-Bator e dau Bodgo Gegen, respectivament en 1923 e en 1924, la Mongolia Interiora venguèt la Republica Populara de Mongolia en novembre de 1924. Premier « estat satellit » de l'Union Sovietica, foguèt dirigida per lo manescau Tchoibalsan e lo Partit Popular Revolucionari Mongòl (PPRM). Urga venguèt Ulan Bator.
La Republica Populara de Mongolia
La Republica Populara de Mongolia demorèt dins l'esfèra d'influéncia sovietica fins a la fin de la Guèrra Freja. Lo regime comunista assaièt de modernizar lo país mai deguèt rapidament tenir còmpte dei particularitats liadas au nomadisme e au feble nivèu tecnologic dau país. Ansin, una premiera temptativa de collectivizacion dei tropèus entraïnèt una catastròfa au començament deis annadas 1930. Après aquela revirada, lo regime de Tchoibalsan venguèt pus flexible sus lei questions economicas. En revènge, lo caractèr autoritari demorèt viu e en 1937-1939, d'importantei purgas permetèron au govèrn d'eliminar l'oposicion dau clergat e dei khans.
Diplomaticament, lo país èra protegit per lei Sovietics que menèron en 1939 de combats durs còntra lei Japonés a Khalkhin Gol per defendre lo país còntra leis ambicions de Tòquio. Puei, en 1945, l'armada mongòla participèt a l'invasion sovietica de Manchoria. Totjorn en 1945, Mòscou donèt son acòrd per l'organizacion d'un referendum permetent au país de venir totalament independent.
Khorloguine Tchoibalsan moriguèt en 1952 e foguèt remplaçat per Yumjagiyn Tsedenbal que gardèt lo poder fins a 1984. Durant aqueu periòde, lo govèrn assaièt de modernizar lo país amb un desvolopament de l'urbanisme e de l'industria, l'adopcion de reformas dau sistèma judiciari (creacion d'un còdi civiu, d'un còdi penau, de tribunaus, d'òrdres d'avocats... etc.) e la fin de l'isolacionisme mongòl (adesion a l'ONUen 1961, creacion de relacions diplomaticas ambé d'autrei país... etc.). Per redurre lo nomadisme, Tsedenbal capitèt tanben de collectivizar una partida de l'agricultura. Pasmens, a partir deis annadas 1970, son regime venguèt pus autoritari e autocratic (creacion d'un culte de la personalitat... etc.) e Tsedenbal foguèt destituit en 1984 durant un viatge en URSS.
Son successor foguèt Jambyn Batmonkh que renforcèt lei liames ambé l'Union Sovietica per assaiar d'accelerar la modernizacion. Pasmens, ambé la crisi sovietica deis annadas 1980, Mongolia deguèt tanben faciar de dificultats economicas e de manifestacions en favor de la democracia. En 1990, Batmonkh deguèt laissar lo poder. Una constitucion novèla foguèt adoptada e la Republica Populara de Mongolia dispareguèt oficialament en junh de 1992.
Economia
De veire: Economia de Mongolia
L'économia de Mongolia es tradicionalament basada sus l'agricultura e l'elevatge. Mongolia a tanben d'importants jaciments de minerals : carbon, coire, molibdèn, estanh, tungstèn e aur representan un granda part de la produccion industriala.
1èr d'abril
Decèsses
Vejatz tanben:
Begíjar
Begíjar es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Menorah
La forma de la menorah, coma es representada sus l'arc de Tit, o enquera sus lo mosaïc de la sinagòga Shalom al Yisrael de Jerico (segle V), es inspirada de 'na varietat de sàlvia, planta fòrça aromatica de la familha de la menta que buta en Judea, Salvia palaestina, tanben apelada sàlvia d'Israel. La descripcion biblica que se tròba dins l'Exòde (25:31-36), utiliza daus termes botanics aicí coma branchas, flors, petals, calicis...
Maimonides ne dessenhet 'na varianta en Y dins un de sos tractats midrashics: tres branchas drechas a l'est, tres a l'oest e una au centre. 'Questa forma en Y, segon la Cabala, deviá remembrar las set branchas dau delta dau Nil; e son òli sant, las aigas sacradas dau Nil que devián pas jamai mancar.
Anatole France (mètro de Rennes)
vinheta|Intrada de l'estacion. Anatole France es una estacion de la linha A del mètro de Rennes.
Istòria
L'estacion dobriguèt lo 15 de març de 2002.
Aizenay
Aizenay es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Bélmez de la Moraleda
Bélmez de la Moraleda es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Axel Bauer
thumb|right|200px|Axel Bauer dins las annadas 80 Axel Bauer, nascut lo 7 d'abril de 1961, es un cantaire, guitarrista, compositor e quitament actor francés de París (França). Eissit del corrent new wave, es ara mai que mai catalogat rock francés. A vendut gaireben tres milions de disques, e a avut très tubes màgers, Cargo en 1984, Éteins la lumière en 1992, e À ma place (en duò ambe la cantaira francesa Zazie) en 2001. Es acostumat dempuèi son enfància au mitan de la musica pr'amor que son paire èra lo bataire de Django Reinhardt, son paire qui, en 1974, lo mena a un concèrt dels Who : es una revelacion, es benlèu a-n'aqueste moment que decidís de far de musica e que comença aital d'aprendre a jogar de guitarra.
En 1983, Axel Bauer encontra Jacqueline Eren-Schmidt que li presenta Philippe Missir, director artistic en çò de Mondio Music, labèl de Vogue, a que fa escotar un tròç compausat en una nuèch. Philippe Missir fa escotar lo tròç a son partenari Michel Eli que, convencut, prepausa un contracte a Axel. L'enregistran còp-sèc aus estudios Sidney Bechet a Villetaneuse en Sèina e Sant Danís, sens aver de tèxt. Es Michel Eli el meteis qu'escriu fin finala las paraulas, que pren alara per títol Cargo.
Cargo sortís en 45 torns au mes de genièr de 1984, se classa a la segonda plaça de las vendas de disques en França au mes de mai de 1984, e se vend fin finala a mai de 500 000 exemplars.
Benatae
Benatae es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Vincent
Vincent es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aerodròm (Escòpie)
Aerodròm (Аеродром en macedonian) es una de las dètz comunas de Macedònia que fan lo Grand Escòpie.
Ten son nom de l’aeropòrt.
Feuguerolles
Feuguerolles en normand (Feuguerolles en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Rocquemont
Rocquemont pòt èsser:
Escalquens
Escalquens ( Escalquens en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa a al sud-èst de Tolosa al tèrme de Lauragués
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Escalquens èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sant Martin. En 1790, Escalquens èra del canton de Basièja, en l'an IX, del canton de Montgiscard.
République (mètro de Rennes)
vinheta|Una [[Boca de mètro|boca de l'estacion.]] République es una estacion de la linha A del mètro de Rennes.
Istòria
L'estacion dobriguèt lo 15 de març de 2002.
Situacion
Es situada dins lo quartièr de lo centre-vila.
Affoux
Affoux es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Toponimia
Affoux vendriá del latin ad « cap a, vèrs » e fagus, « fau », o de lors eretièrs.
Rochy-Condé
Rochy-Condé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ciutadanetat mondiala
Un ciutadan del mond (o cosmopolita) es, en un sens, una persona que desira transcendir la division geopolitica inerenta a las ciutadaniás nacionalas dels diferents estats e païses sobeirans. Es un concèpte similar a lo d'internacionalisme, congreat al sègle XIX, e mai se la significacion actuala de l'internacionalisme s'es alonhada de sa definicion primitiva.
Istòria e Filosofia
Los primièrs a s'identificar coma ciutadans del mond foguèron los filosòfs estoïcs. Fargèron lo tèrme de cosmopolis o de ciutat universala, que lo mot cosmopolita ne foguèt derivat. L'estoïcisme foguèt una filosofia importanta dins l'empèri roman, que preteniá crear aquela mena de cosmopolis.
Lo cosmpolitisme pren son rasic de la presa de consciéncia de l'unitat prigonda de l'espècia umana. Per un cosmopolita, al delai de las diferéncias nacionalas, etnicas o culturalas, existisson tota una tièra de traches comuns a l'espècia umana que fan que los èssers umans sián totes parièrs en dreches e en dignitat. L'actitud del cosmopolita es a l'encòp lo respièch e l'interès per totas las culturas, e lo condemnament de las violacions dels dreches de la persona que vòlgan justificar pel motiu de la diferéncia culturala.
La traduccion politica del cosmopolitisme es mai complicada. I a d'unes cosmopolitas que, per principi, considèran lo cosmopolitisme coma incompatible amb quala mena de nacionalisme o de patriotisme que siá. D'autres, çaquela, considèran que çò que s'opausa per principi al cosmopolitisme es pas lo nacionalisme d'esperel, mas lo chovinisme o lo nacionalisme basat sus l'idèa la raça. Totes los cosmopolitas son d'acòrdi, per contra, qu'existisson de critèris de justícia que cal garantir a qual èsser uman que siá independentament de la nacionalitat sieuna. Es tanben comuna entre los que se considèran ciutadans del mond la reivindicacion d'una mena d'estructura politica internacionala que afronte los desfises que los ciutadans de totas las nacions an en comun coma abitants de la meteissa planeta e coma membres de la meteissa espècia. En aquel sens, lo cosmopolitisme afirma que la sobeiranetat dels estats es pas inviolable e que pòt èsser revocada per la comunitat internacionala dins lo cas de violacions grèvas del Dreches de l'Òme per part de l'Estat.
Saint-Barthélemy-d'Anjou
Saint-Barthélemy-d'Anjou es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Las Vegas
Las Vegas es una vila dels Estats Units situada dins l'Estat de Nevada al mièg del desèrt. Los mormons fondèron la vila en 1855 que devenguèt al començament del sègle XX un vilatjàs agricòla. Las Vegas es la vila principala de Nevada e una destinacion toristica fòrça importanta amb la preséncia de mantun casinòs. La vila es coneguda coma la vila del pecat (sin city en anglés) en causa de la popularitat del jòc, de la disponibilitat de beures alcolics a tota ora de la jornada e de la legalitat de la prostitucion. Lo govèrn local e los promotors toristics de la vila preferisson l'escais de Capitala mondiala del divertiment. 810px|center|Panorama de Las Vegas
Rocquencourt
Rocquencourt pòt èsser:
1èr d'agost
Decèsses
Vejatz tanben :
Cabra del Santo Cristo
Cabra del Santo Cristo es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Carlos Antonio Mendoza
Carlos Antonio Mendoza Soto (1856-1916) avocat, jornalista e òme politic foguèt President de Panamà entre lo 1 de març e lo 1 d'octobre de 1910.
Cent ans de soletat
Cent ans de soletat (originalament en espanhòl: Cien años de soledad) qu'ei lo roman mei famós de l'escrivan colombian, e Prèmi Nobel de Literatura en 1982, Gabriel García Márquez e qu'ei considerat per mantuns com l'òbra màger de la literatura en lenga castelhana après Don Quichòte.
Que ho estampat peu purmèr còp en Argentina, a Buenos Aires, en 1967 per l'ostau d'edicion Sudamericana.
Cent ans de soletats que s'inscriu dehens la generacion d'òbras deu Boom latino american de las annadas 60 e 70 (maviment postmodernista qui amassa tanben l'argentin Julio Cortázar, lo perovian Mario Vargas Llosa e lo mexican Carlos Fuentes).
Chaperona
En biologia cellulara, ua chaperona qu'ei ua proteïna qui ajuda ua auta proteïna a plegá's correctament e donc a aquesir ua forma correcta dens l'espaci.
Certas chaperonas que son aperadas Hsp (de l'angles Heat shock protein "proteïna de truc de calor") qui emparan las proteïnas deus daumatges causats per la calor (que las proteïna be'n son hèra sensiblas). Que hon las purmèras chaperonas descobertas per'mor que n'i a qui son sintetizadas peu bacteri Escherichia coli (èstes vius lo miélhers estudiats peu l'òmi)
D'autas chaperonas que's ligan dab las proteïnas de tira arron la loa sintèsi entà empachar cap mau plegament. Ua soscategoria de chaperonas que son las chaperoninas que, dab un ceucle dobla, b'emparan las proteïnas en las embarrar.
Charles de Gaulle (mètro de Rennes)
vinheta|L'estacion. Charles de Gaulle es una estacion de la linha A del mètro de Rennes.
Istòria
L'estacion dobriguèt lo 15 de març de 2002.
Nouâtre
Nouâtre es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Projècte Comunas d'Occitània
Lo Projècte Comunas d'Occitània es un projècte intèrne de la Wikipèdia occitana.
Participants
Se marcar aicí e descriure los parçans o trabalhs que vos interèssan melhor.
Avançament del projècte
Trabalhs preliminars : veire cada jos-pagina.
Punt per division administrativa : nombre de comunas qu'an un article / nombre de comunas fachas / nombre de comunas « confòrmas » / encargat de la verificacion e/o de la mesa en conformitat (se marcar o demandar dins la pagina de discussion del projècte).
(De completar)
.band
("grop", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuei lo 15 d'octobre de 2014.
Alabarda
thumb|right|Fantassins armats d'alabardas durant una reconstitucion modèrna de combats istorics.
L’alabarda es una arma d'asta polivalenta comportant au bot d'una asta de fusta una poncha de lança, un destrau e un nas de còrb. L'autre bot es sovent equipat d'un tròç de metau que permet d'estabilizar l'arma e que pòu èsser utilizat coma arma contondenta. La seccion de l'asta es carrada ò octogonala e renfòrçada de partidas metallicas que li permèton d'arrestar un còp talhant. La longor totala de l'arma es de 1,70 a 2 mètres.
Foguèt inventada en China durant l'Antiquitat. En Euròpa, foguèt redescubèrta en Soïssa a la fin de l'Edat Mejana. Fòrça eficaça sus lo prat batalhier, permetiá de combatre tant l'infantariá que la cavalariá. Pasmens, necessitava un entraïnament important e son usatge se difusèt donc subretot au sen dei soudats professionaus. Conoguèt son apogèu a la fin dau sègle XV e au començament dau sègle XVI. Puei, leis alabardiers foguèron pauc a pauc remplaçats per de fantassins equipats d'armas de fuòc avans de disparéisser durant lo sègle XVII.
Gironville-sur-Essonne
Gironville-sur-Essonne es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.