cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rabastens
Geografia
La comuna es desservida per la Gara de Rabastens-Confolèuç. de las linhas Tolosa - Rodés via Albi, e Tolosa - Capdenac, via Tessonièra
La superfícia de la comuna (6629 ectaras) ne fa una de las pus grandas del departament. En 1832, Grasac alara masatge venguèt comuna distinta.
Las originas anticas
thumb|right|130px|Mosaïca - vila galloromana a Las Pèiras Dempuèi l'Antiquitat, las costièras de Rabastens èran pobladas coma ne testimònian los vestigis (a 1 km de la vila) d'una vila galloromana a Las Pèiras. Una primièra campanha d'excavacion, de 1840 per Gustave de Clausade descobriguèt una mosaïca e de tambors de colomnas de marbre esculptadas d'escènas de cabals (expausadas al Musèu de Sant Ramon de Tolosa). Una segonda campanha dins los ans 1970 descobriguèt una fòrça bèla mosaïca expausada dempuèi al Musèu del País Rabastinés.
Los abitants de la vila galloromana se serián refugiats sul caire rocassut constituit pels rius Rotavolp e Tarn al moment de l'arribada dels visigòts e la destruccion de la vila. Lo refugi faguèt pauc a pauc lo primièr castrum, quartièr nomenat uèi lo castèl. Lo castrum permetiá de contrarotlar un ga sus la rota de Tolosa a Lion.
Crosada dels Albigeses
Al començament del sègle XII, la ciutat foguèt dirigida par una cosenhoriá. La familha de Rabastens èra aliada amb los Comtes de Tolosa: Ramon de Rabastens èra evesque de Tolosa de 1200 a 1205 e Pèire Ramon èran dins lo conselh de Ramon VI. En 1210 los cosenhors abandonèron lors dreches de justícia al comte de Tolosa qu'aparava los abitants. Lor balhèt libertats e privilègis. Situada prèp de Lauragués, epicentre del catarisme, Rabastens aviá la reputacion d'èsser un "nis d'eretics". La fidelitat de Rabastens pels Comtes de Tolosa, subretot de Pelfòrt de Rabastens, li costarà car. En aplicacion del Tractat de París (1229), la ciutat deguèt destruire los barris. La ciutat venguèt un consulat pendent aquel periòde.
La prosperitat
Quand la patz tornèt, Rabastens coneguèt al fin del sègle XIII un periòde astrat mercé al vinhal de Galhac, alara mai espandit del galhaqués. La qualitat del vin de Rabastens èra estimada. Las gabarras, naus de fons plan, descendián Tarn amb de barricas de Rabastens fins a Bordèu. A l'epòca, l'urbanisme se desvelopèt segon lo dessenh de las bastidas. La ciutat de Rabastens s'organiza doncas a l'entorn del Borg Mejan. La glèisa de Nòstra Dòna del Borg foguèt fortificada entre 1230 e 1260 e patronizada pels monges benedictins de Moissac, presents al priorat al sègle XII. Es de nau unica e vasta, rectangulara, de quatre travadas voltadas d'ogivas e tota de bricas segon lo modèl de la Catedrala de Sant Estève de Tolosa. Al sègle XIV, lo prior Bernart La Torre decidèt d'apondre a la nau un còr poligonal. Essent situada sul camins de pelegrinatge del Puèi de Velai cap a Compostèla, la glèisa profeitèt. La vila de Rabastens èra estapa pels pelegrins: l'espital de Sant Jaume e lo patrimòni de la vila ne testimònian.
La Guèrra de Cent Ans
Qualques ans aprèp lo començament de la Guèrra de Cent Ans (1337), los pastorèls ataquèron las comunautats josievas. En 1381, de milièrs d'òmes foguèron massacrats dins Rabastens per Gaston Febus, Comte de Fois e Bearn. Es aquela vision qu'auriá provocat las revelacions de Constança de Rabastens. Los degalhs de la Pèsta Negra de 1348 s'ajustèron a los de la guèrra.
La Renaissença
En 1450, es la fin de la Guèrra de Cent Ans. La cultura del pastèl faguèt la prosperitat d'Albigés e de Lauragués. Le pastèl èra l'objècte d'un comèrci important en Euròpa. L'indigòt, pus economic, lo remplacèt al sègle XVI. Le pastèl faguèt la riquesa dels negociants albigeses que se faguèron bastir de bèls ostals de familha.
En 1561, pendent la primièra guèrra de religion, los protestants prenguèron Rabastens e tuèron de franciscans. En 1562, los catolics, jol cap de Blasi de Monluc, tornèron contrarotlar la vila aprèp un brèu sètge e de memòria ont foguèron tirats prèp de uèi cent còps de canon contra la punta extrèma de la ciutat -nomenada lo castèl- e qu'èra separada de la vila per un valat prigond e de defensas eficaças. L'assalt es contat en detalh dins los Comentaris de Monluc que foguèt gravament ferit al visatge d'un còp d'arcabusa. Benlèu per venjar lor prestigiós – mas vielhissent – cap que pensavan ferit a mòrt, los soldats de Monluc, un còp mèstres del castèl, getèron pel naut d'una de las torres una partida dels defensors. Las femnas, perque avián participat a la defensa, foguèron passadas per l'espasa. E lo cap dels protestants, Francés Delhèrm, foguèt menat a Tolosa per èsser penjat. La patz d'Amboise (19 març de 1563) acabèt provisòriament lo conflicte. Un Chaple de Sant Bertomieu (24 d'agost de 1572 a París) tanben se faguèt a Rabastens lo 5 d'octòbre.
Una epidèmia de pèsta fragilizèt la populacion en 1631. Per isolar la vila, los pestiferats son lotjats dins lo barri de Murèl, o quartièr dels pestiferats.
Glèisas
La comuna, perque es espandida, compta fòrça parròquias del Regim Ancian:
Benifairó de la Valldigna
Benifairó de la Valldigna es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Zuñiga
Zuñiga es una comuna de la Comunautat Forala de Navarra al nòrd d'Espanha.
Barenton-Bugny
Barenton-Bugny es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Placa de la mar Egèa
thumb|Mapa de la placa de la mar Egèa La placa de la mar Egèa es una microplaca tectonica de la litosfèra de la planeta Tèrra. Sa superfícia es de 0.008 estereoradians. Mai sovent es associada a la placa eurasiatica.
Se situa al sud èst d'Euròpa, entre Grècia e Turquia. Cobrís la mar Egèa, lo Peloponés, la Creta e las còstas turcas de la mar Egèa.
La placa de la mar Egèa es en contacte amb las placas eurasiatica, anatoliana e africana. La subduccion de la placa africana jos la placa de la mar Egèa realiza l'arc egèu compausat de fòrça volcans.
Lo desplaçament de la placa de la mar Egèa se fa a una velocitat de rotacion de 0.65° per milion d'ans segon un pòl eulerian situat a 74°28' de latitud nòrd e 87°24' de longitud oèst (referencial: placa pacifica).
Kinshasa
Kinshasa (ancianament Léopoldville) es la capitala de la Republica Democratica de Còngo. Sa populacion èra estimada a 7,500,000 abitants en 2005. Sa superficia totala es 9965 km².
thumb|230px|left|Lo centre de Kinshasa, Republica Democratica de Còngo.
thumb|230px|left|Lo districte de La Gombe, centre de la ciutat de Kinshasa.
Monenh
Monenh qu'ei ua vila de Bearn, situada dens lo bacin de Lac. Qu'ei senhalada per la soa glèisa gotica de gran endom e per lo gran hustatge d'aqueth bastiment. Monenh qu'ei situada au miei deu terrador qui produseish lo vin de juranson. Monenh qu'ei ua comuna administrada peu departament francés deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
thumb|200px|left|Mapa de l'ancian canton de MonenhMonenh que's tròba en Bearn dens lo Bacin de Lac (adara aperat a còps Còr de Bearn suus desplegants toristics). Lo territòri de Monenh que's situa enter lo Bearn pirenenc e lo Bearn de la plana. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [mu'neɲ]. Las fòrmas ancianas que son Monesi, pòble citat per Plini lo Vièlh (aquera referéncia qu'ei ua error de Pau Raimond), Moneng en 1127, Moneing en 1128, Monen au sègle XIIau, Munins en 1154 (Edrisi, geografe arabe), Monenh en 1215 e 1385, Monenth en 1434, Monneinh/Mouneinh en 1675, Monein (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Pau Raimond, citat per Grosclaude, qu'explica Monenh per lo nom deus Monesi, pòble aquitan citat per Plini l'Ancian. Lo diccionari de Simin Palay, p. 683, citat tanben per Grosclaude, qu'arreliga Monenh dab lo basco muno, « sèrra, turon, costalat, hautin ».
Dauzat e Rostaing qu'explican Monenh per lo nom germanic d'òmi Munda dab lo sufixe germanic -ing.
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'explicacion de Pau Raimond. Los Monesi que son ua error de lectura per los Onesii, pòble qui avèva per vila Aquae Onesiorum, adara Banhèras de Luishon. La solucion de Dauzat e Rostaing qu'ei faussa tanben. Pèire Bèc qu'a mostrat los toponimes en -enh non son germanics. Simin Palay qu'a rason de pensar a ua origina basca; mès Monenh qu'ei dens un cròs e lo sufixe -enh qu'ei associat normalament a un antroponime; que s'ageish de Muno frequent dens la region pirenenca.
Istòria
thumb|left|200px|Hustatge deu tèit de la [[glèisa de Sent Gironç]] Plini l'Ancian que mentau un pòble aperat MONESI en Aquitània (aquesta afirmacion qu'ei uei denegada, que son los ONESI ). Au dia de uei non se cred qu'aqueth pòble be sia a l'origina deu nom Monenh mes, desempuish lo sègle XVIII, mantuns istorians e erudits qu'an sostienguda aquesta tèsi. Tot çò qui's sap suber l'istòria de Monenh au cors deu pumèr sègle qu'ei la preséncia d'ua mena de hortificacion suber ua hita enqüera aperada uei lo dia lo Casterar suu lòc on e 's quilhore la hortelessa qui, destrusida per Joana de Labrit au XVIau sègle, e emparore la vila medievau.
Durant l'Etat Mejana, Monenh que ho ua de las principaus vilas de Bearn, estatut que perdore sancerament dab la modernitat.
Tostemps segon Pèir de Marca, lo geograf arabi Ach-Cherif-al Edrisi que mentaré (au sègle XII) Monenh (d'un biais transcrivut Munins dens la soa edicion francesa (en latin), Geographie Nubiensis, de 1619) com un lòc de passatge entaus marcadèrs arabis. Ad aquesta epòca, Monenh que possediva ua abadia laíca (e donc ua glèisa) vassau deus vescomtes de Bearn (e la quita vila que n'èra la soa proprietat). Monenh qu'èra tanben ua vegaria on lo veguèr deu vescomte e avèva per mission de crubar los beneficis e amendas qui 'u èran devuts. thumb|left|200px|Castèth de Badet-Plaisance Enter 1188 e 1215, Gaston VI lo Bon qu'autregè a Monenh los beneficis deu Fòrs e Costumas de Morlans (ortografiat Morlaas en ua mencion d'aqueth document en 1395) : Monenh que deishava alavetz d'estar ua possession dirècta deu vescomte. Au cors de las annadas seguentas que hasèva l'aquesida deu bòsc d'Arinc (uei conegut com bòsc deu Larinc), ua hont importanta de revienguts.
Au sègle XV, la comunautat vesiau de Monenh que bastí ua navèra glèisa gotica e monumentau qui remplacè la glèisa de l'abadia laïca. Aquò que's podó har mercés a la proprietat economica e a ua pression fiscau de las granas suus vesins de Monenh. thumb|200px|right|Los costalats de Monenh, terrador deu [[juranson (vin)|Juranson]] Au sègle XVI Joana de Labrit qu'ensagè d'impausar la religion protestanta ; a maugrat qu'ua partida deus notables ac acceptessi de bon grat, la majoritat, obligada d'assistir a las ceremònias protestantas dens la glèisa (vaduda temple protestant) que manifestè ostensiblement lo son desacòrd. Los moneishons qu'avón totun d'escóner aquesta ostilitat quan lo poder reiau e miacè de sevir e de cremar la glèisa. Aqueth apasiment qu'estauviè a Monenh las repressions sagnosas que viscón d'autas ciutats bearnesas com Ortès o Bètlòc.
Lo culte catolic que tornere d'estar majoritari un còp restaurat peu poder reiau. Per aquesta escadença, lo rei Loís XIII de França que s'estanquè a Monenh suu son camin de cap a Pau. thumb|200px|left|Plaça Enric Lacabana Durant los sègles seguents Monenh que joguè pas mei qu'un ròtle segondari dens l'istòria bearnesa en tot seguir l'anar generau de la vita bearnesa : emigracion, adopcion de las leis navèras de la Republica, monocultura deu milhòc e industrializacion arron de la Dusau Guèrra Mondiau dab lo desvolopament deu Bacin de Lac.
Durant lo segond conflicte mondiau, lo bòsc deu Larinc que ho un terren d'accion de la Resisténcia (los Corps Francs Pommiè, C.F.P., aperats aciu Armada deu Larinc).
A la debuta deu sègle XXI, Monenh qu'arcuelhó ua escòla calandreta.
Administracion
thumb|center|90px|Logò de l'anciana CC de Monenh
Quartièrs
thumb|200px|Virolet d'entrada de Monenh despuish la rota d'[[Auloron]]
Idrografia
Lo terrador de Monenh qu'ei traucat per afluents deu gave de Pau :
Silvicultura
La comuna dispausa desempuish tostemps deu bòsc deu Larinc (anticament aperat bòsc d'Arinc).
Termièras
Monenh qu'ei tanhenta dab las comunas le La Horcada e Pardias au nòrd, Luc e Cardessa a l'oest, Auloron Senta Maria, Güèrs, Estialesc e La Seuva au sud, Aubertin, La Comanda, Arbús, Cuqueron e Parbaïsa a l'est.
Equipaments
La comuna possedeish un estadi, ua piscina e un quilhèr.
Educacion
Monenh que compta dab duas escòlas primàrias e, entaus estudis segondaris, deu collègi Joan Sarralh.
Ligam extèrne
(en francés)
Urau
Urau (Urau en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Gàllia Aquitània
right|thumb|200px|Aquitània dens l'empèri roman. right|thumb|200px|Províncias romanas en França actuau.
La Gàllia Aquitània foguèt una de las tres província romana (amb Belgica e la Gàllia lionesa) creadas per August en 27 av. J.-C. Lo territòri confrontava las províncias de la Gàllia lionesa, la Gàllia Narbonesa, e la Tarraconesa.
Administration
La Gàllia aquitània èra una província imperiala romana. Sa capitala foguèt a de reng : Se sap pas quala vila foguèt capitala de la Gàllia aquitània al sègle II : foguèt benlèu Saintes, puèi Bordèu. Una autra ipotèsi possibla seriá Lemonum (Peitau). Pasmens d'après l'istoriografia recenta, aquela ipotèsi sembla mens probabla.
Mila Kunis
Milena Markovna Kunis (en ucraïnés: Милена Маркοвна Кунис) nascuda lo 14 d'agost de 1983 a Chernivtsi, Ucraïna) es una actritz americana de cinèma.
Estadi Tolosenc
L' Estadi Tolosenc (en francés Stade toulousain) es un club occitan de rugbi de XV de la vila de Tolosa. Lo club foguèt 22 còps campion de França: 1912, 1922, 1923, 1924, 1926, 1927, 1947,1985, 1986, 1989, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2001, 2008, 2011, 2012, 2019, 2021 e 2023.
Es estat tanben 5 còps venceire de la Heineken Cup (campion d'Euròpa): 1996, 2003, 2005, 2010 e 2021.
Jòga pel moment dins la primièra division francesa professionala de rugbi de XV : Top 14.
Lo palmarès
thumb|400 px|right|[[Ardits, pichons... endavant!!!]] Es estat tanben finalista del Campionat de França en 1903 (amb lo nom de SOE Tolosencs), 1909, 1921, 1969, 1980, 1991, 2003, 2006, 2011 e 2012
Es mièg-finalista del campionat dempuèi 1994, çò es 21 còps adereng, seria actuala e rècord europèu.
Ganhèt tot parièr la Copa d'Euròpa de rugbi en 1996, 2003, 2005, 2010 e 2021.
Ganhèt lo Challenge Yves du Manoir (competicion de màger importància entre clubs exagonals, organizada entre 1934 e 1996, venguda puèi " Copa de França " entre 1997 e 2000, " Copa de la Liga " de 2001 a 2003, " Challenge Sud-Ràdio " en 2003, per n'acabar ara competicion reservada a las escòlas de rugbi e patronada per lo Racing Club de France vengut puèi en 2001 lo Racing Métro 92, de París) en 1934, 1988, 1993, 1995, 1998, n'èssent lo finalista en 1971 e 1984.
D'autras victòrias de notar son las de 1946, 1947 e 1984 dins fu la Copa de França de rugbi (competicion anciana que se disputèt entre 1943 e 1951, puèi de 1984 a 1986, per se fondre fin finala aprèp n'èsser estada nomenada " Copa de França-Trofèu Yves du Manoir " dins la " Copa de la Liga " çai-sus mencionada...), finalista en 1949 e 1985, e la tanben dispareguda Copa de l'Esperança en 1916 (competicion creada pendent la Primièra Guèrra Mondiala, entre 1915 e 1919 per remplaçar lo campionat mas que sos títols son pas considerats oficials per la Federacion Francesa de Rugbi (FFR).
E la cal pas cap confondre amb lo Challenge de l'Esperança, competicion creada en 1953 per ambedós clubs occitans de Tula , lo SCT o Sporting Club tulista e lo TOEC, çò es lo Tolosa Olimpic Emplegats Club, lo club dels emplegats de la comuna a la debuta e que lo grand segonda linha occitan, nascut a L'Isla de Baish, en Gasconha, n'Elias Cester, ne foguèt lo jogaire mai famós e emblematic..., reservada ara als clubs de Federala 1, tresena division del rugbi exagonal, darrièr las doas divisions professionalas que son lo Top 14 e la Pro D2...), finalista en 1917.
Obtenguèt enfins lo Trofèu dels Campions en 2001.
Istòria
thumb|320px|L'Estadi Tolosenc en 1932
Dirigents màgers
Los diferents presidents que se son succedidas a l'Estadi Tolosenc son:
Installacions e patrimòni
Per las encontras grandas l'Estadi joga sovent a l'Stadium de Tolosa.
Is-sur-Tille
Is-sur-Tille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ventemilha
Ventemilha (en ligur Ventemiglia, en italian Ventimiglia) es una vila d'Itàlia, en riba de la mar Mediterranèa, dins la region de Ligúria e la província d'Impèria. Se tròba au costat de Menton en Occitània. A 25,151 estatjants.
Lo gentilici es ventemilhós -osa (var. -ós -oa).
Geografia
Ventemilha es situada a la frontièra francoitaliana, del costat italian. La vila se trapa a de la frontièra, enriba de la mar Mediterranèa, a  la boca de la val de Ròia. Le punt culminant de la comuna es lo mont Grammondo situat sus la frontièra.
Rotas e autorotas
Ventemilha es desservida per l'autorota italiana A10, que religa Gènoa a la frontièra francesa (en continuitat amb l'autorota francesa A8), la Via Aurelia (Strada Statale 1), que religa Roma a França (en continuitat amb la nacionala 7 francesa), e la S 20, qu ven de Turin pel còl de Tenda, ont es remplaçada per la N204, e acava de davalar la val de Ròia.
Camin de fèrre
Ventemilha es una gara internacionala, al jonhent de la linha francesa de Marselha Sant Carles a Ventemilha, de la linha Ventemilha - Gènoa italiana, e de la linha Turin - Ventemilha francoitaliana.
Lista dels primièrs ministres de Tònga
220px|thumb|Blason de Tònga. Aquesta es la lista dels primièrs ministres de Tònga de 1876 fins a uèi.
Ventemilha
Galariá
thumb|500px|center| Quartièr vièlh que se trapa just a l'oèst de la boca del flume [[Ròia, amb, a dreita, la palanca Squarciafichi. ]]
Plan euclidian
thumb|left|Cercle dessenhat dins un plan euclidian (Ox, Oy) En matematicas elementàrias, lo plan euclidian es l'espaci afin euclidian definit coma lo produch cartesian de l'ensemble dels nombres reals per el meteis, siá Aquel plan s'identifica al plan complèxe.
Un reparo ortonormat d'aquel plan se constituís d'un punt origina e de dos vectors ortogonals de norma 1. Es utilizat per la representacion grafica de corbas planas.
.eg
.eg es lo nom de domeni d'Internet per Egipte.
Augicourt
Augicourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Marina Hands
Biografia
Andrea Hands, dicha Marina, es la filha de l'actritz francesa Ludmila Mikaël e del meteire en scèna britanic Terry Hands que foguèt, un temps, al cap de la prestigiosa Royal Shakespeare Company.
Augicourt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Societat Thule
La Societat Thule ò l’Òrdre de Thule (« Thule-Gesellschaft » en alemand) èra una organizacion secrèta de Munic fondada en 1918. Movement ocultista, pangermanista e racista, son objectiu èra de desvolopar una « raça superiora ». Prefigurèt lo nazisme e plusors sòcis de la Societat Thule venguèron de dignitaris importants dau NSDAP e dau Tresen Reich. Foguèt dissòuta en 1945.
Ciluba
Lo ciluba (o tshiluba, luba-kasai) es una lenga banto parlada en Republica Democratica de Còngo, parlada dins la region de Kasai. Es una lenga diferenta del kiluba.
Classificacion
Per Nurse e Philippson (2003), lo ciluba fa partida d'un grop luba amb lo kanyoka, lo kiluba, l'hemba, lo sanga, lo kebwe.
.er
.er es lo nom de domeni d'Internet per Eritrèa.
Institut supérieur international du parfum, de la cosmétique et de l'aromatique alimentaire
L’Institut supérieur international du parfum, de la cosmétique et de l'aromatique alimentaire (ISIPCA) es una granda escòla francesa situada a Versalhas.
Floirac (Carcin)
Floirac  (Floirac en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Palmas (Tocantins)
Palmas es la capitala de l'estat de Tocantins, en Brasil. Sa populacion total èra 220 889 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 2218,9 km².
Benifairó de les Valls
vinheta|Benifairó de les Valls (Camp de Morvedre, València) vinheta|Benifairó de les Valls (Camp de Morvedre, València)
vinheta|Església parroquial de Sant Gil Abat (Benifairó de les Valls) Benifairó de les Valls es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
T-55
Lo T-54/T-55 es un carri de combat sovietic aparegut en 1947 e derivat dau T-44. L'Union Sovietica fabriquèt aqueu veïcul en seria granda fins ais annadas 1960 per remplaçar lei T-34/85. Polonha, China, Romania e Israèl fabriquèron tanben sei versions.
Foguèt remplaçat per lo T-62.
Comtat d'Anglatèrra
Los comtats d'Anglatèrra son de zonas administrativas, geograficas e politicas d'Anglatèrra. Administrativament, Anglatèrra, fòra del Grand Londres e de las islas Scilly, es devesida en 83 comtats. Los comtats pòdon consistir en un districte unic o estre devesits en mai d'un districtes. 27 d'aqueles comtats son devesits en districtes e tenon un conselh de comtat. Sièis comtats, cobrissent las grandas aglomeracions, son dits comtats metropolitans. An pas de conselhs de comtat, e mai que d'unas foncions sián organizadas a l'escala del comtat pels districtes agisson conjuntament.
Pelahustán
Pelahustán es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
La Genevroye
La Genevroye es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Autoritat unitària (Reialme Unit)
L'autoritat unitària  (en anglés: Unitary authority) es una administracion territoriala qu'es utilizada dins lo Reialme Unit. Aquesta division administrativa foguèt mesa en plaça en Anglatèrra e en Galas a partir del Local Government Act en 1992, e finalament en Escòcia per mejan de la Lei de govèrn local d'Escòcia de 1994. Aital se botèron en plaça d'administracions que son responsablas de las decisions localas per l'ensems de son territòri.
Moammar al-Gaddafi
Moammar al-Gaddafi (en arabi معمر القذافي, Muʿammar Al-Qadhāfy ), nascut lo 19 de junh 1942 a Qasr Abo Hadi e mòrt lo 20 d'octòbre de 2011 a Sirte, comunament apelat Colonel Gaddafi o Fraire Guida, èra un militar e politican libian.
Biografìa
Moammar al-Gaddafi es lo pus jove enfant d'una familha de bedoïns del clan de Ghous, un clan de la tribú de Kadhafa. En 1962 estudièt lo dret e l'istòria a l'Universitat de Libia, mas la daissèt per far una educacion militara a Benghazi e tanben al Reialme Unit per tal d'acabar son entraïnament oficial.
Lo 1èr de setembre de 1969, Gaddafi faguèt un còp d'estat contra lo rei Idris Sanossi, qu'èra alara en Turquia per un tractament medical. Son nebot prince Hassan Reda foguèt enviat en preson. Entre 1969 e 2011 Gaddafi foguèt lo cap de l'estat libian. D'aquel temps escriguèt Lo libre Verd, que i explica sas idèas politicas. Conten d'elements socialistas e panarabismes, un movement nacionalista arabi. Mentre son regne, Gaddafi sostenguèt divèrsas organizacions terroristas, coma la RAF, l'IRA o l'ETA, çò qu'isolèt Libia diplomaticament dins lo mond. En 1986 las fòrças de l'intelligéncia libiana botèron una bomba dins la discotèca La Belle a Berlin, dos soldats americans e una femna moriguèron. En 1988 un ataca terrorista contra un avion de linha american (Pan-Am Flight 103) dessubre Lockerbie en Escòcia tuèt 270 personas. Après aqueste atemptat, los Estats Units bombardèron Tripoli e Benghazi.
Thou
Thou es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Moammar al-Gaddafi
Biografìa
Entre 1990 e 2000 Gaddafi restabliguèt las relacions diplomaticas amb los païses occidentals. En 2002 Gaddafi formèt l'Union Africana, successora de l'Organizacion de l'Unitat Africana. En 2008 Libia e Soïssa aguèron una disputa politica quand Hannibal al-Gaddafi foguèt arrestat, acusat de maltractança dels servents dins una ostalariá de Genèva. En responsa, Gaddafi mantenguèt dos comerçants soïsses coma ostatges.
Thou
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Moammar al-Gaddafi
Biografìa
En 2011 lo pòble libian se revòltèt contra lo regim dictatorial de Gaddafi. Après la guèrra civila, Gaddafi foguèt retrobat a Sirte. Lo 20 d'octòbre de 2011 foguèt tuat dins de condicions mal conegudas.
Familha
Gaddafi es estat maridat dos còps. Aguèt un filh amb sa primièra molher e sèt enfants amb sa segonda Safaja Farkash.
Saint-Laurent-de-Lin
Saint-Laurent-de-Lin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al Mièja Edat e jos la Ancian Regim, la parròquia fasiá partida de la Anjau e dépendait de la sénéchaussée angevine de Baugé. Fa partida uèi de la Touraine angevine.
Au Moyen Âge et sous l'Ancien Régime, la paroisse faisait partie de l'Anjou et dépendait de la sénéchaussée angevine de Baugé. Elle fait partie aujourd'hui de la Touraine angevine.
Sainte-Flaive-des-Loups
Sainte-Flaive-des-Loups es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Chenon
Chenon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Aigasvivas (Aude)
Aigasvivas (Aigues-Vives en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Aig(u)a(s)viva(s) es un sintagma espandit coma toponime mai que mai en occitanoromanic (i a pas d'exemples, per las comunas o los municipis, d' *Aguaviva en iberoromanic o d' *Eauxvives en galloromanic; vertat es qu'en espanhòl o en portugués, l'adjectiu seriá diferent). Es mai que mai al plural, benlèu pas dempuèi l'origina, mès demòra al singular dins Aiguaviva de la Selva e Aiguaviva de Bergantes, los municipis catalans (lo monestier d'Aigües Vives, a Carcaixent, al País Valencian, usa çaquelà del plural). Lo nom demanda pas de traduccion e pòt èsser motivat per la preséncia de rius, de fonts, o de rius que naisson de fonts; en mai del sens literal e concret, la motivacion del nom foguèt benlèu son aspècte melioratiu o valorizant : es benlèu pas per azard se, almens per las comunas e municipis, se tròba sonque en clima mediterranèu o oceanic d'influéncia mediterranèa e s'es absent de Lemosin, d'Auvèrnhe e de Gasconha, que l'aiga i manca pas. Dins la practica, se limita (totjorn per las comunas o municipis), al catalan, al lengadocian meridional e oriental e a la broá del provençal : a donc un caractèr regional net.
.komatsu
(transcripcion de コマツ, nom d’entrepresa japonesa creada a Comatsu 小松) es un nom de domeni generic depausat per Komatsu. Es en servici dempuèi lo 26 de març de 2015.
.es
Referéncias
Toppdomän
Mar de Ross
La mar de Ross es una baia prigonda de l'ocean austral que borda lo continent Antarctic entre la tèrra de Marie Byrd a l’est e la tèrra de Victòria a l’oèst.
thumb|right|Carta de l'Antarctic. La mar de Ross es situada vers lo bas de la carta.
Sarraltroff
Sarraltroff es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Kiluba
Lo kiluba (o luba-katanga) es una lenga banto parlada en Republica Democratica de Còngo, dins la província de Katanga. Es una lenga diferenta del ciluba.
Classificacion
Per Nurse e Philippson (2003), lo kiluba fa partida d'un grop luba amb lo kanyoka, lo ciluba, l'hemba, lo sanga, lo kebwe.
Liga Aràbia
La Liga Aràbia (الجامعة العربية  al-Jāmiʻa al-ʻArabiya en arabi ) es una organizacion internacionala que recampa d'Estats arabis d'Africa dau Nòrd, de la Bana d'Africa e dau Pròche Orient. Fondada en 1945, a per objectiu de renfòrçar l'independéncia dei país arabis e de coordenar la cooperacion entre elei dins lei domenis economic, militar, scientific e culturau. En 2022, 22 país, d'una populacion totala de 359 milions d'abitants, n'èran membres. Pasmens, dempuei sa creacion, la Liga es generalament una organizacion relativament febla en causa dei divisions importantas qu'opausan sei membres principaus e dei limits de sa carta fondatritz.
La creacion de la Liga
La fondacion de la Liga Aràbia respònd a la necessitat, per lei Britanics, de tornar obtenir lo sostèn dei país arabis durant la Segonda Guèrra Mondiala. D'efiech, après l'abandon deis engatjaments pres en 1916 en favor de la creacion d'un Estat arabi independent e la dubertura de Palestina a la colonizacion judieva, la fisança èra estada rompuda entre Londres e lei diferentei dinastias aràbias au poder en Orient Mejan. De mai, lo Reiaume Unit prenguèt lo contraròtle de mai d'un territòri revendicat per leis Arabis gràcias a de mandats de la Societat dei Nacions. Aquò aviá entraïnat de revòutas antibritanicas durant reprimidas en Egipte e en Iraq en 1919-1920.
Après aquelei reviradas, leis Arabis assaièron d'obtenir mai d'independéncia. Per aquò, en fàcia de la fragmentacion politica dau monde arabi impausada per lei poissanças, apareguèt pauc a pauc l'idèa de formar una unitat aràbia (panarabisme). En 1939, menaçat per la diplomacia alemanda dins lei regions aràbias, Londres limitèt fòrça l'imigracion judieva en Palestina e sostenguèt tornarmai l'unitat aràbia. En 1943, maugrat l'oposicion de França, Churchill donèt ansin son acòrdi a l'independéncia de Siria e de Liban.
Puei, en 1945, lei Britanics sostenguèron la creacion de la Liga. Pasmens, a aquela epòca, aquela organizacion permetiá mai que mai a Londres de mantenir son influéncia dins la region. D'efiech, son sèti foguèt installat au Caire e lei membres principaus (Egipte, Transjordania), Iraq) fasián partida de l'esfèra d'influéncia britanica.
Lei dificultats de la Guèrra Freja
Tre lo començament de la Guèrra Freja, l'influéncia de la Liga Aràbia foguèt limitada per leis interès particulars de cada país membres e per la feblessa de l'organizacion, incapabla d'impausar lei decisions adoptadas. Per exemple, lo pacte de defensa comuna e de cooperacion economica signat lo 13 d'abriu de 1950 intrèt jamai en vigor, especialament durant lei guèrras còntra Israèl. En particular, la question de l'aliança britanica engendrèt de divisions prefondas entre l'Egipte de Gamal Abdèl Nassèr e lei monarquias protegidas per Londres (Transjordania, Iraq...). Lo desvolopament e la repression dei movements panarabis o islamistas agravèron pauc a pauc aquelei tensions.
Durant leis ans 1960-1970, lo sostèn a la causa palestiniana demorèt lo factor principau permetent de mantenir l'unitat de la Liga. D'efiech, en 1964, foguèt creada l'Organizacion de Liberacion de Palestina (OLP) amb l'ajuda de la Liga. Puei, l'OLP foguèt reconeguda coma membre de la Liga en 1976. Pasmens, aqueu consensus demorèt fragil en causa de l'aliança de mai d'un país arabi amb leis Estats Units, aliat major d'Israèl.
En 1979, una crisi importanta aguèt luòc amb la signatura d'un tractat de patz entre Egipte e Israèl. En reaccion, Egipte foguèt exclucha de l'organizacion e lo sèti de la Liga foguèt transferit a Tunis. Dins aquò, sensa l'Estat arabi pus poderós dau periòde, l'influéncia de la Liga foguèt fòrça demenida. De mai, durant leis ans 1980, foguèron fondadas d'autreis organizacions regionalas, coma lo Conseu de Cooperacion dau Gòlf en 1981 o l'Union de Magrèb en 1989, que rompèron amb l'ideau d'unitat promogut a la creacion de la Liga. Lo retorn deis Egipcians dins l'organizacion cambièt ren a aquel afebliment que foguèt mai agravat per la Guèrra dau Gòlf (1990-1991) e per la perseguida dau procès de patz israeloarabi.
La Liga Aràbia dempuei leis ans 1990
Durant leis ans 1990, la Liga Aràbia conoguèt un periòde de renaissença amb la reintegracion d'Egipte, lo retorn de son sèti au Caire e lei progrès dau procès de patz israelopalestinian. Pasmens, lei tensions entre regims nacionalistas d'inspiracion panaràbia e monarquias tradicionalistas continuèron de minar lo foncionament de l'organizacion. La revirada deis Acòrds d'Òslo, la represa de l'Intifada e lei movements revolucionaris iniciats dins lo quadre de la Prima Aràbia destapèron aquelei divergéncias. Per exemple, mai d'un estat arabi participèt a la Guèrra de Libia dins lo camp de la coalicion occidentala. Una situacion analòga foguèt observada en Siria exclucha en 2012 en causa de la repression saunosa dei contestacions popularas. Enfin, una darriera crisi apareguèt en Iemèn amb la participacion d'una coalicion menada per l'Arabia Saudita a la guèrra civila començada en 2004.
Foncionament
Lo foncionament de la Liga es definit per una carta de 20 articles que foguèt votada per lei membres fondators en 1945. Tota modificacion dau tèxte necessita lo sostèn d'au mens dos tèrç dei membres.
Adesion
L'adesion a la Liga Aràbia es dubèrta a totei lei país arabis independents. Per quauqueis Estats periferics dau monde arabi, coma Jiboti o Somalia, una adesion foguèt possibla gràcias a la revendicacion « d'originas aràbias ». La demanda d'adesion es transmesa au Secretariat Permanent de l'organizacion e es estudiada per lo Conseu. L'unanimitat es requista mai, en 1961, la candidatura de Kowait foguèt acceptada gràcias a l'abséncia dau representent d'Iraq.
La sortida de la Liga es autorizada a condicion d'anonciar aquela decision un an avans son intrada en vigor. Un país membre pòu tanben quitar l'organizacion s'es pas d'acòrd amb un cambiament de la Carta de la Liga. Enfin, es possible d'exclure un membre que respècta pas seis engatjaments. Una tala decision necessita l'unanimitat deis autrei membres. Pasmens, illustracion dei feblessas estructuralas de l'organizacion, l'exclusion de Siria en 2012 foguèt decidida per una majoritat qualificada. Un membre excluch pòu tornar venir membre.
Lo Conseu
Lo Conseu de la Liga Aràbia es l'organ de discussion e de decision principau de l'organizacion. Es constituit per lei representents de cada membre. Cada país i a una votz unica e lo Conseu dèu organizar doas sessions per an. Sei preocupacions principalas regardan la mesa en òbra d'acòrds entre membres, la definicion dei mesuras d'adoptar per faciar un perilh militar còntra un membre, la resolucion dei conflictes entre membres, l'identificacion de mejans de cooperacion internacionala, l'eleccion dau secretari generau e la participacion de cada membre au budget de la Liga. Es assistit per lo Secretariat Generau de la Liga e per diferents comitats especializats.
Lo Secretariat Generau
thumb|Sèti de la Liga Aràbia au [[Lo Caire|Caire.]]
La Liga dispausa d'una administracion permanenta qu'es dirigida per un secretari generau elegit per un mandat de cinc ans per lei membres dau Conseu de la Liga a la majoritat dei dos tèrç. A doas missions principalas que son : En mai dau secretari generau, lo Secretariat Generau es compausat, per assegurar aquelei missions, de secretaris adjonchs e de foncionaris dedicats.
Lei diferents conseus
La Liga tèn mai d'un conseu permanent o ponctuaus. Lei dos pus importants son lo Conseu Economic qu'es cargat de crear una zòna de liure cambi entre lei membres e lo Conseu de Defensa qu'es encargat d'assegurar la seguretat collectiva dei país arabis. Pasmens, aqueleis organs illustran la feblessa estructurala de la Liga car sei decisions son rarament aplicadas per lei membres, compres aquelei qu'an votat en lor favor.
Lo Parlament
En 2001, foguèt fondat un Parlament de la Liga Aràbia. Considerat coma provisòri, es destinat a preparar la creacion d'un parlament popular elegit segon un modèl similar a aqueu de l'Union Europèa. En 2022, aqueu projècte aviá pas avançat.
Talhant
Lo talhant es l'esplech de picapeirièr lo mai ancian del mestièr. A la forma d'una destral de dos talhs. S'emplega per la pèira tendra e mièg fèrma.
A l'epòca romanica, lo talhant era l'esplech lo mai utilizat.
A l'epòca gotica apareguèt lo talhant dentat, e remplaça lo talhant perque era mai eficaç.
Beniflà
Beniflá es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
.sap
(acorcha de Systemanalyse und Programmentwicklung, "analisi de sistèma e desvolopament de programas", en alemand) es un nom de domeni generic depausat per l’entrepresa alemanda Systeme, Anwendungen und Produkte in der Datenverarbeitung GmbH (nom pres en 1981). Es en servici dempuèi lo 26 de març de 2015.
Placa anatoliana
thumb|Mapa de la placa anatoliana La placa anatoliana es una microplaca tectonica de la litosfèra de la planeta Tèrra. Sa superfícia es de 0.014 estereoradians. Mai sovent es associat a la placa eurasiatica.
La placa anatoliana es en contacte amb las placas eurasiatica, arabica, africana e de la mar Egèa.
Sas frontièras amb las autras placas son entre autre formadas de la falha nordanatoliana al nòrd d'Anatolia.
Lo desplaçament de la placa anatoliana se fa a una velocitat de rotacion de 1,64° per milion d'ans segon un pòl eulerian situat a 56°28' de latitud nòrd e 81°18' de longitud oèst (referencial: placa pacifica).
Lo limpament de las placas anatoliana e eurasiana lo long de la falha nordanatoliana a l'èst de la mar de Marmara en 1999 provoquèt lo seïsme d'Izmit en Turquia.
.et
.et es lo nom de domeni d'Internet per Etiopia.
Referéncias
Toppdomän
Jawaharlal Nehru
Jawaharlal Nehru (1889-1964) avocat e òme politic, foguèt primièr ministre d'Índia entre lo 15 d'agost de 1947 (jorn de l'independéncia) e sa mòrt, lo 27 de mai de 1964.
Grand Theft Auto
drecha|sens_quadre Grand Theft Auto, sovent abreujat GTA, es una seria de videojòc creada per David Jones e Mike Dailly, puèi pels fraires Dan e Sam Houser, Leslie Benzies e Aaron Garbut. Aparegut en 1997, la seria es principalament desvolopada per l'entrepresa escocesa Rockstar North (anciennement DMA Design), e editada per Rockstar Games. Lo nom de la seria es derivat de l'expression grand theft auto, que significa e qu'es de còps utilizada dins lo gergon policièr.
Pepino
Pepino es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Newark (Nòva Jersei)
Newark es la vila mai poblada de l'estat american de Nòva Jersei.
Manmohan Singh
Manmohan Singh, nascut en 1932, es un economista e òme d'Estat indian, sòci del Congrès nacional indian e que foguèt Primièr ministre d'Índia de 2004 a 2014.
Saint-Vital
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Kitsune
vinheta|381x381px|Lo prince Hanzoku, aterrat per un rainal de nòu coas. Estampa de Utagawa Kuniyoshi (sègle XIX). Lo mot japonés kitsune (狐) significa rainal, animal que constituís un element tant caracteristic dins lo folclòr japonés fins a qu'es utilizat tradicionalament per nomenar un esperit del bòsc que pren la fòrma d'un rainal, sa foncion classica es de protegir los bòsques e masatges. Segon la mitologia japonesa, los rainals son d'animals intelligents qu'an de capacitats magicas, que se veson aumentadas amb l'edat e l'apredissatge. Lo poder d'un kitsune es tanben mai grand a mesura qu'aumenta lo nombre de sas coas, e lo mai poderós es lo kitsune de nòu coas.
De mai, lo kitsune es estretament associat al dieu chintoista (kami) Oinari, dieu de la fertilitat, l'agricultura, lo ris e dels rainals, que siá coma messatgièr o coma servicial; aquestas foncions enfòrçan son poder sobrenatural.
Un dels sieus poders mai destacats se tròba la capacitat de prene forma umana, abitualament coma una femna jove. Disn unes contes tradicionals, e dins lo folclòre en general, los kitsune fan profeich de lor metamorfòsi per se borlar de las personas; en autras escasenças, l'animal exercís de foncions de guardià fidèl, amic, amant o esposa. En consequéncia de totes aquestes atributs magics, als kitsune se los fan d'ofèrtas coma se foguèsson una divinitat.
L'origina istorica d'aqueste ròtle central del rainal dins lo folclòre japonés es dins sa convivéncia armoniosa amb l'èsser uman dins lo Japon ancian, de que derivèt un important còrpus de legendas.
Origina
vinheta|200x200px|Un rainal de nòu coas, dins lo libre [[Shan Hai Jing de la China Qing. L'esperit del rainal o huli jing del folclòr chinés es similar al kitsune.]] Existís un debat sus l' origina dels kitsune; unes especialistas creson que los mites se basan sus de tradicions estrangièras e d'autras sus la mitologia japonesa, que ven del sègle V AbC. Los rainals apareisson dins los mites de la China, Corèa, l'Índia o Grècia. Fòrça d'aquestas primièras istòrias son registradas en lo Konjaku Monogatari, una colleccion del sègle XI de racontes chineses, indians e japoneses. Istòrias tradicionalas chinesas parlan del huli jing, un esperit rainal semblable al kitsune que possedís nòu coas. En Corèa i a lo kumiho, un rainal de nòu coas, qu'es una creatura mitològica que pòt arribar a viure fins a mil ans. Existisson de diferéncias; per exemple, lo kumiho es considerat un èsser malvalent e, dins aqueste sens, s'opausa a la version japonesa benvolenta. Pasmens, los erudits coma Ugo A. Casau suggerisson que las similituds mòstran que los mites dels rainals aguèron per origina la tradicion indoa, atal qu'aparéis dins lo Hitopadesha del sègle XII; aquesta font, pasmens, es indubtablement basada sul Panchatantra (Índia, sègle III AbC), que seriá estat possiblament influenciat per las Fablas d'Esòp (Grècia, sègle VI AbC) qu'arribèron en China e Corèa e, posteriorament, al Japon.
Al contrari, lo folclorista japonés Kiyoshi Nozaki argumenta que lo kitsune japonés aqueriguèt d'atributs positius a l'entorn del sègle IV, alara que solament en China e Corèa presentèron d'aspèctes negatius. S'estima que, segon una colleccion de libres del sègle XVI, nomenada Nihon Ryakki, dins lo Japon ancian convivián los rainals e los umans dins una estrecha relacion que donèt coma resultat l'aparicion de legendas indigènas suls kitsune. La cercaira Karen Smyers, una especialista del dieu Oinari, menciona que l'idèa del rainal coma un èsser sedusent fàcia a l'èsser uman e la connexion dels mites del rainal amb lo bodisme, foguèron introducha dins lo folclòr japonés mejan las istòrias chinesas, mas sosten qu'uns racontes de rainals contenon d'elements pròpris al Japon.
Caracteristicas
vinheta|274x274px|Estatua d'un kitsune al santuari de Inari, prèp del temple bodista de Todai-ji a Nara, Japon. Los kitsune son coneguts per aver una intelligéncia superiora, una longa vida e de poders magics. Son un tipe de yōkai, o entitat esperitala, e lo mot kitsune es de còps traduit en "esperit de rainal". Pasmens, aiçò vòl pas dire que los kitsune siatz de fantaumas, ni tanpauc que sián fondamentalament diferents dels rainals comuns. La paraula "esperit" es utilizat per rebatre un estat de coneissença o illuminacion, doncas que totes los rainals de longa vida aquerisson de poders sobrenaturals.
I a doas classas comunas de kitsune. Los zenko son de rainals benvelents e celestials associats al dieu Inari; son simplament nomenats rainals de Inari. Per contra, los yako (literalament, "rainals del camp"), son sauvatges, tendon a èsser malins e quitament dolentes. Las tradicions localas apondon d'autras classas de kitsune. Per exemple, un ninken es un esperit de rainal invisible que los umans pòdon solament percebre quand son possedits per eles. Una autra tradicion classifica los kitsune en tretze tipes definits per la classa de capacitat sobrenaturalas possedis pel kitsune.
Dins unas istòrias, los kitsune an de dificultats per amagar sas coas quand se transforman en èssers umans, apareisson quand lo rainal s'embriaga o se daissa anar; es una forma abituala de descobrir la vertadièra identitat de la creatura. D'autras formas de descobrir l'identitat dels kitsune èran de trobar los traches comuns entre lo quite rainal e l'èsser uman, tanben es cobèrt d'un pelatge prim, ombreja o rebat una forma de rainal. Lo tèrme kitsune -gao (literalament "cara de guèine") fa referéncia a las femnas umanas qu'an una cara estrecha amb d'uèlhs fòrça pròche, ussas primas e pometas salhentas. Tradicionalament, aquela estructura facial es considerada atractiva, e dins unas istòrias s'atribuisson als rainals de forma umana. Los kitsune an fòbia e mensprètz pels cans, quitament dins lor forma umana. Unes son tant destorbats en sa preséncia fins al ponch de se convertir en rainals e fugir. Tanben una persona devòta pòt èsser capabla de veire l'identitat del rainal immediatament.
Una istòria populara illustra aquestas imperfeccions dels kitsune convertits en umans; s'agís de Koan, un personatge istoric que possedissiá lo saber e de poders magics coma devinaire. Segon aquela istòria, mentre Koan demorava dins l'ostal d'un de los sieus devòts, al dintrar al banh, se cremèt lo pè que l'aiga èra caudissima. Alara, dins sa destressa, sortiguèt del banh nud. Quand las gents de l'ostal lo vegèt, èran espantats remarcan que Koan possedissiá un pelatge que cobrissiá una u granda partida de lo sieu còrs e que li ressortiá una coa de rainal. Alara, Koan se transformèt davant eles, en se convertiguèt en un rainal vièlh e fugiguèt.
S'autras abtituds sobrenaturalas atribuidas abitualament als kitsune comprenon la capacitat de possedir las personas, fa apéisser de fuòc o de lum –per la boca o a las coas– (son coneguts coma kitsune-bi, literalament "rainal de fuòc"), la manifestacion volontària dins los sòmis dels autres, la capacitat de volar, l'invisibilitat, e la creacion d'illusions plan elaboradas que son gaireben indiscernibles de la realitat. Unas istòrias mencionan lo kitsune amb de poders mai grands, coma plegar l'espacitemps, far fòlas las personas o prene de formas fantasticas coma, per exemple, un arbre de considerabla nautor o una segonda luna dins lo cèl. D'autres kitsune an de caracteristicas similaras als vampirs, los incubas o los sucubas e s'alimentan de l'energia vitala o de l'esperit dels èssers umans, mai sovent mejans un contacte sexual.
Kitsunetsuki
vinheta|354x354px|Lo dieu Oinari (esquèrra) e los sieus servicials rainal (al fons) ajudan lo fabre Munechika (drecha) a forjar l'espasa ko-kitsune-maru (Pichon rainal); òbra de fins del sègle X. La legenda es l'argument del drama nō, Sanjo Kokaji. Kitsunetsuki (狐憑き O 狐付き) significa literalament "l'estat d'èsser possedit per un rainal". La victima es principalament una joventa, que lo rainal penètra per las onglas o mejans sas popas. En unes cases, l'expression facial de la victima se transforma en una forma semblabla a aquela d'un rainal. La tradicion japonesa menciona qu'èsser possedit per un rainal pòt far que, se la victima es analfabèta, pren la capacitat temporala de legir.