cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fòbia
Origina de la nocion
Es vèrs 1870 que la psiquiatria utiliza lo tèrme jos forma de substantiu e ne fa un element nosografic d'esperse.
Paradigme psicanalitic
Freud preferís designar lo tèrme de fòbia per aqueste d’« isteria d’ànsia» (expression inventada per Wilhelm Stekel en 1908): es atal que designarà en 1909 lo cas del petit Hans que Freud identifica coma une neuròsi ont lo simptòma fobic es central; la libidò es pas convertida mas liberada jos forma d’ànsia. D'autres cas, ont la fòbia jòga un ròtle important, seràn contat per Freud, aqueste « L'òme dels lops », e aqueste de « L'òme dels rats ».
Los successors de Freud s'interessèron fòrça a las fòbias infantilas, coma Melanie Klein per que s'agís d'una ànsia ligada a la posicion paranoïda esquizoïda alara que per Anna Freud s'agís d'una neuròsi de transferiment.
Jacques Lacan, dins son seminari La relacion d'objècte, avança l’idèa que la fòbia es un significant, un element constitutiu de l'istòria del subjècte qu'amaga una ànsia fondamentala.
Segon Plon e Roudinesco la fòbia es un dels simptòmas que la cura psicanalitica permet de mestrejar mai aisidament, en fasent aparéisser lo fons qui la sostend: l'ànsia.
Çò que separa, al subjècte de la fòbia, los vejaires psicanalitics dels vejaires cognitius e comportementals o neurobiologics, es que per la psicanalisi l'escart entra l’intensitat de l'ànsia e l’innocuitat del fobogèn impausa d’inferir un mecanisme psiquic particular: un desplaçament d’una ànsia ligada al viscut cap a un objècte o una situacion del mond exterior.
Epidemiologia
Dins las classificacions coma lo DSM o lo CIM, aquesta reaccions devon èsser pro invalidantas per que se pòsca parlar de fòbia. Las fòbias son las formas mai frequentas de la familha dels trebles ancioses. S'estima que 5 a 25% de la populacion generala patís de fòbia(s). Lo diagnostic demanda d'escartar tota origina organica de la simptomatologia (coma, d'urgéncias podent aver la mèsma presentacion – infarct, embolia palmonària, feocromocitòma, AVC, ipoglicemia…), una neuròsi mai estructurada, un treble distimic o una psicòsi (fòbias atipics). La fòbia se caracterisa per una paur irracionala e majora en preséncia d'estimul fobogèn, podent evoluir cap a una ataca de panica se l'evitament es pas possible.
Classificacion e signes visibles
La classificacion comportementalista separa las fòbias en tres categorias:
Las fòbias al vejaire de las malautiás, coma la nosofobia (paur de las malautiás en general) o la cancerofobia (paur del càncer), son en principi de formas d'ipocondria e non pas de fòbias simplas. Pasmens, de classaments plaçan la paur d'èsser contaminada dins las fòbias simplas, e aquesta d'èsser ja malaut dins l'ipocondria.
Gaireben totas la fòbias especificas representan un estat extrèma d’un sentiment normal: la fòbia dels avions representa la suramplificacion de la sensacion d’apreension naturala que totòm sentís pendent un envòl, per exemple. Los simptòmas sentits quand la confrontacion a l’objècte o la situacion fobogèna varian fòrça d’un subjècte a l’autre, constituissent dins los cas extrèms una ataca de panica amb malaise general, sensacion de mòrt imminenta, taquicardia, susors, etc. Que que siá, los subjèctes tocats de fòbia especifica son conscients de l’irracionalitat de lor paur, e ne patisson.
Gaireben totes los individús patissent de fòbia tendon a fugir l’objècte fobogèn o mai, quand son forçats de lo crosar, se règlan per èsser accompanhada d’un objècte « contrafobic » que los rassegura : amulet, boita de medicaments o d'una persona.
Lo nom de las fòbias es bastit utilizant la raiç grèga correspondent a l’objècte crench. La diversitat de las fòbias descrichas fa que se pòt far referéncia a de centenas de fòbias especificas diferentas!
Los critèris diagnostics de la fòbia especifica son los seguents:
Terapias cognitivas e comportementalas
La psicoterapia cognitiva e comportementala es una indicacion terapeutica per la cura de las fòbias e permet de far desparéisser los simptòmas. La cura consistís a prepausar al pacient a se confrontar a la situacion crenta, d’en primièr de lènh e dins un contèxte rassegurant, puèi sempre mai intimament. Aquesta exposicion progressiva provòca una diminucion de las reaccions de paur e permet la disparicion de la paur dins unas escasenças, per desensibilizacion.
Psicanalisi
Segon lo neurològ, psiquiatre e psicanalista Mortimer Ostow, val melhor s'esforçar de resòlvre sos problèmas relacionals e professionals puslèu que de cercar solament a se desfar d’un simptòma: la melhoracion del simptòma es de pauca de valor terapeutica que lo simptòma es lèu remplaçat per un problèma novèl.
Medicaments
E mai, los psiquiatres pòdon, après evaluacion del pacient, prescriure en ajuda de classas medicamentosas coma lo beta blocants, los anxiolitics coma de benzodiazepinas, o encora los antidepressors dins lo tractament d'aqueste tipe de patologia.
Paur
Per extension, lo tèrme pòt tanben designar la crenta ligada a de situacions desplasentas o a d'animals. Es alara question de fòbia, mot eissit d'una raiç grèga designant la paur coma per exemple la claustrofobia, l'acrofobia, l'aracnofobia o l'agorafobia.
Segon de psicològs coma John B. Watson e Paul Ekman, la paur es creada per un flus d'emocions, coma la jòia, la tristesa e la colèra. La paur deuriá èsser destriada de l'estat d'ànsia. Mai, la paur es generada pels comportaments especifics de l'evitament e de la fugida, alara que l'ànsia es lo resultat de menaças percebuda coma essent incontrarotlablas o inevitablas.
Paurs comunas
La majoritat de las paurs comunas inclusisson : los fantaumas, l’Ocean, l'existéncia dels poders malefics, las èrnhas, las aranhas, las sèrps, las nautor, l'aiga, los espacis clauses, las tunèls e los ponts, les aiguilles, l'ostracisme, lo fracàs, los auratges, las evaluacions, los examèns, los discors en publics e los remembres de guèrra. Dins un tèst novèl sus las paurs dels individús, Bill Tancer analisi los tipes de paur inclusissent la frasa « paur de… ». Las paurs mai frequentament citadas son : lo vòl, las talhas, los palhassas, l'enemistat, la mòrt, lo reget, las gents, las sèrps, lo succès e la conducta.
Al sens biologic, la paur es un instincte de subrevida que permet als animals d'evitar de situacions dangierosas per eles o per lor progenitura. L'objècte màger de paur per un animal es tipicament la preséncia d'un predator. La complexitat de l'esperit uman a pasmens transpausat aquesta emocion e la dirigiguèt cap a d'objèctes e situacions tan diferentas que pòdon èsser las activitats umanas. Unas d'aquestas fòbias an benlèu una origina evolutiva prigonda, per exemple al subjècte de la paur de las sèrps e de las aranhas. Foguèt mostrat en efièch montrat que de talas paur an per l'Òme un caractèr universal. D'autras paurs son ligadas a d'activitats socialas recentas e exclusivas a las societats occidentalas modèrnas.Se pòt donc rasonablament pas supausar qu'ajan una origina biologica.
Fisiologia
vinheta|180x180px|Actritz jogant la paur escarcalhant los uèis. La paur es plan segur una de las emocions mai ancianas del mond animal. Se se manifèsta de bias a vegada espectacular, cal notar pasmens qu'aquestas manifestacions son, per de rasons eticas aisidas de comprene, dificilas veire impossiblas a reproduire en laboratòri. Per aquesta rason, son conegudas subretot mejans las experiéncias personalas e la cresença populara, veire las legendas o lo mite.
Per l'èsser uman, la peur se pòt se manifestar per de tremolaments, una aument de la frequéncia cardiaca, un escarcalhament dels uèlhs e una perturbacion del ritme respiratòri. Aquestes diferents simptòmas son subretot deguts a la secrecion d'adrenalina, ormona màger de la paur. A vrgadas, una paur subte pòt provocar lo besonh de getar un crit. La paur pòt tanben provocar una paralisia momentanèa parciala fins a complèta, anant fins a una pèrda de consciéncia. Es provat qu'una paur violenta pòt provocar una pèrda dels pèls pigmentats fasent apareisser pas que los pèls blancs, coma foguèt lo cas per Maria Antoineta d'Àustria. La paur pòt tanben provocar una embaimada de la color de la pèl. Se dich tanben que paur provòca l'orripilacion del pèl (carn de galina).
Dins los cas extrèmas, la paur peut tanben destibar los muscles del bacin, provocant ainsi l'evacuacion de l'urina, e a vegada tanben del bolat fecal. Unas expressions popularas descrivon aqueste fenomèn. Se dich que la paur ten lo podeuvoir d'arrestar un tèrme al sanglot. E, la paur provòca per l'Òme coma gaireben totes los mamifèrs, una poderoda activitat ormonala que pòt provocar la despresa per la pèl d'una fòrta odor, e una iperactivitat del sistèma sudatiu, la tressusor.
Charles Darwin descriviá atal los diferents simptòmas de la paur:
La Riche
La Riche es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Paur
Neurobiologia
L'amigdala es l'estructura clau del cervèl dins la neurobiologia de la paur. Inclutz lo procediment de las emocions negativas (coma la paur o la colèra). De cercaires observèron una iperactivitat de l'amigdala pels pacients que mostrèron un cara menaçanta o confrontats a de situacions espaurantas. Los pacients avent una fòbia sociala mai sevèra mostrèron una correlacion amb una responsa mai atenuada de l'amigdala. D'estudis tanben mostrèron que los subjèctes expausats a d'imatges de paurs facialas, o la cara d'individus de raça diferenta, atenuava l'activitat de l'amigdala, alara que la lrsion d'aquesta o sa calcificacion fa incapabla la persona tocada d'aquesta lesion de reconéisser las expressions de paur alara que pòt destriar las autras emocions.
La responsa a la paur generada per l'amigdala pòt èsser adocida per una autra region cerebrala coneguda jol nom de cortèx cingular anterior rostral, localizat al lòbe frontal. Dins un estudi de 2006 a Columbia University, de cercaires observèron pels subjèctes qu'experimentavan mens d'activitat dins l'amigdala quand percebon conscientament un estimul de paur que quand percebon inconscientament un estimul de paur. Ancianament, avián decobèrt que lo cortèx cingular anterior rostral frenava l'activitat de l'amigdala, permetent un contraròtle emocional als subjèctes. Un estudi menat per de scientifics de Zuric concluguèt que l'ormòba ocitocina, ligada als sentiments d'altruisme e d'empatiá e tanben lo desir sexual, èra capable de demenesir l'activitat cerebrala dels centres responsables de la paur. Après aver estat espaventats, aquesta informacion es mandada de l'amigdala a una autra partida del cervèl, lo cortèx prefrontal, o aquesta informacion es conservada per una situacion similara que poirà existir dins lo futur.
La Riche
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Paur
Variantas
La paur se pòt descriure segon las emocions sentidas per un individú. Aquestas emocions varian entre la prudéncia fins a una extrèma fòbia e paranòia. La paur es ligada per un nombre d'estats emocionals e cognitius inclusissent l'inquietud, l'ànsia, la terror, l'orror, la panica e la crenta. Las experiéncias de la paur se pòdon manifestar longtemps après aver estat viscuda,es a dire que l'individú pòt tornar viure sas paurs pendent de cachavièlhas, o pendent de nuèche de terror. De patologias ligadas a la paur (definidas per de paurs irracionalas e persistentas) pòdon inclure diferents tipes de trebles ancioses, que son fòrça espandits, e tanben de malautiás sevèras coma la fasa extrèma del treble bipolar e de formas d'esquizoferina.
La Riche
Istòria
En 1787, la municipalitat pren lo nom de Varenne-de-La-Rica. Al s'i conrea sustot lo canabàs e los céréales, de contunh, en aprofechant de qualitats del sòl, las culturas venon principalament maraîchères.
Paur
Variantas
L'experiéncia de la mesfisança pòt s'explicar coma sentiment de paur o de prudéncia, abitualament en responsa a una persona dangierosa o pauc familièra. La mesfiança pòt arribar quand quicòm o qualqu'un es contradich o desconegut. Per exemple, un individú pòt se mesfisar d'un autre quand aqueste agís d'un biais improbable o pauc comuna. La mesfisança es tanben considerada coma una prevesença e una remisa en question de situacions que pòdon venir a tot moment espaventosas veire dangierosas.
La Riche
Istòria
La Rica pas #èsser pas estalviada per las guèrras : ocupada tres mes pels Prussiens en 1870 e sustot bombardada a nòu recuperacions entre junh e agost 1944.
Paur
Paur de la mòrt
vinheta|285x285px|Lo desguisament, lo carnaval, l'umor son de mojans de jogar amb las paurs o de las rebutar. Per definicion, la mòrt est l'objècte de paur per excelléncia, coma la quita incarnacion del dangièr. Pasmens aquesta paur es pas gaire universala. Es pasmens a l'encòp mai comuna e mai paradoxala. Nombre de culturas escapan a la paur de la mòrt utilizant la cresença d'una vida après la mòrt. Aquesta pensada es fondamentala dins fòrça de religions, amb ela l'esperit compren la mòrt sens la crénher, mas crenhent çò que li succedís, es a dire lo jutjament o l'infèrn. De filosofias atèas e materialistas, eissidas de l'Antiquitat grèga e encore fòrça influentas fins ara, mostrant l'aspècte paradoxal de la paur de la mòrt. Citam subretot lo filosòf grèc Epicur:
La Riche
Istòria
La ville tient son nom de l'église Notre-Dame-la-Riche de Tours (anciennement appelé Église Notre-Dame-la-Pauvre de Tours), ancien faubourg séparé de son noyau par la construction de l'enceinte de fortification moderne au milieu du ; la ville tire donc son nom d'un édifice religieux qui ne se trouve pas sur son territoire (le cas est identique à l'est de Tours avec Saint-Pierre-des-Corps et au nord avec Saint-Symphorien).
Paur
Paur del desconegut, timiditat
La paur del desconegut es un fenomèn etologic observat per fòrça animals evoluits e es font de prudéncia.
Per l'Òme, pòt èsser individuala o collectiva. Es una paur d'un dangièr ipotetic. Apareis fàcia a de destinacions o escasenças esperadas desconegudas. La paur de la mòrt, o de la sornièra, de veire pas res pòdon n'èsser de formas, tot coma la paur per un cambiament o quicòm de novèl (exemples: un bruch o son novèl, animal/insècte/persona/luòcs novèls, un viatge, un estrangièr, un entreten d'embaucha, conferéncia, espectacle, concèrt o expleit esportiu de donar dabans fòça espectators o jutges desconeguts, etc, aquestas darrièras situacions se definisson mai comunament jol nom de « trac », ligat a la paur de capitar paso del ridicul). Totes los actors an un cèrt trac abans de passar dabans lo public, coma dins d'autres mestièrs de l'ensenhament fàcia a lors escolans, medical al vejaire dels pacients, comerçants al respècte de lors clients, o tanben los mestièrs militais perilhoses, aquesta paur s'amagant amb l'abitud.
La Riche
Istòria
En 1787, la commune prend le nom de Varenne-de-La-Riche. Au on y cultive surtout le chanvre et les céréales, puis, profitant des qualités du sol, les cultures deviennent principalement maraîchères.
Paur
Paur del desconegut, timiditat
Aquesta paur pòt èsser mai individuala, tradusent una cèrta « timiditat », segon son gra d'emotivitat, fàcia a un o mai interlocutors, o personas qu'impressionan per lor estatut o ligadas à l'admiracion (per exemple dabans una idòla, o una persona del sèxe opausat), se tradusent a vegada quand una situacion empachativa novèla, per l'enrogiment. La timiditat, coma lo trac o tota paur, s'estompan amb lo temps e l'abitud, ligadas a l'experiéncia.
La paur sembla naturala e universala. Es sa gestion e son intensitat que pòdon venir problematics. Lo grop, la solidaritat, la societat, l'aprendissatge, la familha, la tribú pòdon contribuir a l'assurança de se e al sentiment de seguritat, e tanben alunhar la paur. La religion, las ierarquias, lis sistèmas de castas, de sectas e de grops politics ... se pièjan sus la paur del desconegut e de la mòrt per confortar lor poder o foncions.
La Riche
Istòria
La Riche ne fut pas épargnée par les guerres : occupée trois mois par les Prussiens en 1870 et surtout bombardée à neuf reprises entre juin et août 1944.
Paur
Ànsias e estrès
Una paur perlongada o repetida provòca un sentiment d'ànsia. Se parla alara de situacion anciogèna. Mèna plan sovent a un estat o situacion dichas d' « estrès ». L'ànsia es una paur intensa, a vengadaa cronica. Aumenta lentament e acaba per aténher un pic, dich crisi de panica, o crisi d'ànsia, occasionant de plan seriosas dificultats respiratòrias, per exemple una iperventilacion. Pendent aquesta crisi, lo subjècte a l'impression que va demorar dins aqueste estat e que contunharà a sentir aquesta ànsia de biais indefinit. Pasmens en general la crisi de panica s'estompa d'ela mèsme progressivament. Las terapias comportamentalas sus la paur se fondon sus aquestas observacions. D'exposicions progressivas son relizadas, pendent un temps pro long per que l'ànsia torna davalar. Es una mena d'abituacion que deu èsser realizada amb precaucion que d'exposicions tròp subtas, o tròp intensas, pòdon provocar l'efièch contrari, fins a provocar un traumatisme.
Alienacion
La paur pòt tanben èsser lo resultat d'una alienacion intellectuala o sociala. Nietzsche critica las religions dins Crepuscul de las idòlas, qu'aurián provocat la crenta del pecat e de viure d'esperse.
Contraròtle de las folas
La paur a un efièch plan fòrt sus las folas e atal es utilizada per contrarotlar las folas e los pòbles. Dins los sistèmas totalitaris o dins l'esclavatge tradicional, l'objècte de la paur es clarament identificat, s'agís d'una menaça de castig o de mòrt en cas de desobesissença. Dins los sistèmas dichs democraticas ont una tala menaça es pas explicita, impòrta pas pus de contrarotlar çò que pensan las gents, desformant las informacions dels mèdias e amb de menaças mai abstrachas o quitament virtualas.
Trebles dels senses
La paur, quand es desirada, e dins un contèxte de « seguretat », se transforma plan sovent en sensacions mai o mens fòrtas, per exxemple quand es ligada a las sensacions d'acceleracions, orizaontalas, mas subretot verticalas, aquestas essent las mai inabitualas de pujada en essent auçat, e encara mai de « càser dins lo vuèit » e pèrta d'equilibri cap al bas. Produch dins lo còrs une reaccion quimica d'adrenalina que, venent agradabla, explicariá l'atrach de fòrça personas, subretot joventas, per aquestes efièchs de desplaçaments : Montanhas russas, atraccions, ascensors, tobogans, esquí, surf, competicion automobila, paracasuda e saut a l'elastic, etc., e tanben aqueste vesin, ligat a las sensacions de nautor e de vertigi  : Parcors aventura en bòscs, via ferratas...
Surpresa inesperada
La peséncia d'una persona arribant en reire de se, una sensacion corporala, un bruch de petard de fèsta, una pòrta que claca, una descarga electrica, subretot se son subits, inesperats e fòrça intenses, desencadenan un fenomèn de paur, entraïnant una reaccion de contraccion musculara e d'adrenalina, se traduson per una reaccion de subresalt, acceleracion cardiaca, veire crit de la persona.
Subrepassar la paur
Gaireben totas las paurs an la proprietat de poder èsser subrepassada. En efièch per una persona donada, sufís sovent de subrepassar sa paur un còp per la far desaparéisser definitivament. Aquesta aptitud a demenesir sa paur e a ganhar atal en coratge constituís un procediment de maturacion de l'esperit e de l'individú que contunha pendent tota la vida. Aquò explica tanben que los enfants e los joves adults son en general fòrça mai crentius que los adults mai experimentats. La paur es sovent desviada per d'objectius ludics pels enfants, se metent en scèna e cercant a se far paur pendent de fèstas come per exemple Halloween.
Fòrça de societats considerèron coma un dever per un òme d'èsser capable de subrepassar sa paur. Existís en efièch per fòrça pòbles de rites d'iniciacion o de passatge a l'edat adult, pendnet qu'un adolescent deu complir un acte a priori esglasiant per poder revendicar son estatut d'òme o son apartenéncia la comunautat. De societats menèron aqueste principi a l'extrèma e faguèron de la paur, e tanben aquesta de la mòrt, un objècte de vegonha. La paur èra alara simplament denegada, considerada coma une flaquesa. Foguèt per exemple le cas dels Vikings. Aquesta practica s'aplica a abituacion, la forma mai simpla de l'aprentissatge, aprene a reagir pas a un eveniment sens importança que se repetir.
Cabu
thumb|250px|right|Cabu a Leucata, Occitània, en 2012 Jean Cabut escaissat Cabu (Châlons en Champagne, 13 de genièr de 1938 - París, 7 de genièr de 2015) es un dessinator assassinat dins lo chaple al sèti de Charlie Hebdo.
Charb
thumb|250px|right|Charb en 2011 Stéphane Charbonnier escaissat Charb (Conflans Sainte Honorine, 21 de genièr de 1967 - París, 7 de genièr de 2015) es un dessinator assassinat dins lo chaple al sèti de Charlie Hebdo.
Messein
Messein es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Valdefuentes de Sangusín
Valdefuentes de Sangusín es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
La gata sul teulat cremador
La gata sul teulat cremador (Cat on a Hot Tin Roof ) es una pèça de Tennessee Williams. Un de sas òbras mai celèbra e sa preferida, la pèça ganhèt lo Pulitzer Prize for Drama en 1955. Se debana dins un "l’ostal d’una plantacion del Delta del Mississippi" apartenent a Big Daddy Pollitt, ric magnat del coton, la pèça examina las relacions entre los membres de la familha de Big Daddy, subretot entre lo filh Brick e Maggie la "Gata", esposa de Brick.
La gata sul teulat cremador conten de motius coma las mòrs socialas, cupiditat, superficialitat, mensorga, desanada, desir sexual, repression e mòrt. Lo dialòg es donat a vegada de biais fonetic per presentar los accents del Sud dels EUA. La produccion originala es jogada per Barbara Bel Geddes, Burl Ives e Ben Gazzara. La pèça foguèt adaptada en un film del mèsme nom en 1958 amb las estelas Elizabeth Taylor e Paul Newman essent Maggie e Brick, amb Burl Ives e Madeleine Sherwood tenent los mèsmes ròtles que sus l’empont. Williams modifiquèt la pèça per una novèla produccion en 1974. Aquesta version es mai sovent utilizada per las produccions. seguentas.
Intriga
esquèrra|vinheta|[[Barbara Bel Geddes es Maggie dins la produccion originala Broadway de Cat on a Hot Tin Roof (1955)]] La gata sul teulat cremador  es l’istòria d’una familha del Sud in crisi, subretot l’espós Brick e l’esposa Margaret (sovent nomenada Maggie o "Maggie la Gara"), e lors interaccions dels Bricks pendent una serada amassant los membres dins l’ostal de familha dins lo Mississippi. Se celèbra l’anniversari del patriarca Big Daddy Pollitt, "lo melhor plantaire de Coton del Delta", e son retorn de la clinica Ochsner que se li foguèt dich que tot va plan per sa santat. Totes los membres de la familha (levat Big Daddy a son esposa Big Mama) son avertits del verai diagnostic de Big Daddy: va morir d’un càncer. La familha mentís a Big Daddy e Big Mama per estalivar al vièlh parelh la pena aqueste jorn d’aniversari mas, la pèça se debanar, ven clar que la familha Pollitt dempuèi de longas bastís un ret d’enganas entre membres.
Maggie, determinada e bèla, escapèt a una enfança de pauretat se maridant als rics Pollitts, mas se sentís insatisfacha. La familha sap que Brick jaguèt pas amb Maggie fa de temps, çò que damatja lo maridatge. Brick, una anciana estela de fotbal, la fa furiosa qu’aqueste ignora los assag de son fraire Gooper per prene lo contraròtle de la fortuna familiala. L’indiferéncia de Brick e alcolisme aumentant a causa del suicidi de son amic Skipper. Maggie crenta que lo malèsser de Brick ronce l’eritatge de Big Daddy cap Gooper e sa femna Mae. vinheta|Ben Gazzara es Brick dins la produccion originala de Broadway de Una gata sus un teulat de zinc caud (1955) Pendent la serada, Brick, Big Daddy e Maggie—e tota la familha—de biais separat devon far fàcia al problèmas qu’eles montèron. Big Daddy assag una reconciliacion amb l’alcolic Brick. Big Daddy e Maggie de bias separat confrontan Brick al subjècte de la veraia natura de la realcion amb son amic fotbolaire Skipper, que paréis èsser la font del tristum de Brick e la causa de son alcolisme.
Brick explica a Big Daddy que Maggie èra gelosa de l’amistat prigonda entre Brick e Skipper qu’ela cresiá qu’aqueste aviá un sentiment amorós sosjacent. Skipper pren Maggie al lièch per provar qu’aviá tort. Brick crei que Skipper podèt pas acabar l’acte, se pausèt de questions sus sa sexualita e son amistat amb Brick lo faguèt "petar". Brick tanben revèla que, pauc avant son suicidi, Skipper confessèt sos sentiments a Brick, mas Brick lo regetèt.
Fastic de la "falsièra" de la familha, Brick conta a Big Daddy que lo rapòrt de la clinica al subjècte de sa santat aviá estat falsificat Per son ben. Big Daddy se ronça fòra de la pèça, menant la fèsta amassada sota las galariás a dintrar. Maggie, Brick, Mae, Gooper, e Doc Baugh (lo mètge de la familha) decidís de dire Big Mama la vertat sus la malautiá, e es devastada per la novèla. Gooper e Mae començan a discutir de la division de la proprietat Pollitt. Big Mama defend son espós de las proposicions de Gooper e Mae.
Big Daddy torna e fa saber sos plans per morir en patz. Assajant d’assegurar l’eritatge de Brick, Maggie lo dich qu’es emprenhada. Gooper e Mae sabon que mentís, mas Big Mama e Big Daddy creson that Maggie "a la vida". Quand se trapan sols, Maggie enclaus l’alcol e promert a Brick que "farà la mentira veraia".
Falsièras e messorgas
La falsièra es un tèma recurent tot lo long de la pèça. Brick utiliza mendacity (falsièra) per exprimir las "messorgas e messorguièrs" que vei a l’entorn d’el, e de las règlas complicadas e del comportament social de la cultura e societat del Sud. Big Daddy afirma que lo fastic de Brick per la falsièra es de verai lo fastic de se mèsme per aver remandat Skipper avant son suicidi. Levat Brick, la familha entièra mentís a Big Daddy e Big Mama al subjècte de l’estadit de son càncer. De mai, Big Daddy mentís a son esposa, e Gooper e Mae mòstran de motivacions sarradas dins los assags per assegurar la proprietat de Big Daddy.
A vegadas, de personatges refusan de creire las evidéncias, que son menats a creire que son a mentir. Una frasa recurenta, « Seriá pas plasent s’aquò èra verai? », es dicha que siá Big Daddy o Brick après que Big Mama e Maggie (respectivament) cridan lor amor. Las declaracions dels personatges sus lors sentiments son pas pus mensorgas e vertats claras; puslèu venon subjèctes a la certitud o l’incertitud. Aquesta frasa es la darrièra de la pèça originala de Williams e tanben dins la version de 1974.
Fàcia a la mòrt
Lo biais que los umans se compòrtan amb mòrt death son tanben al centre de la pèça, Coma la futilitat e lo Niilisme qu’unes encontran quand se confrontan amb l’imminéncia de la mòrt. D’idèas similàrias se trapan amb Dylan Thomas dins "Do Not Go Gentle into That Good Night", que Williams extrach e apnd coma epigraf dins sa version de 1974. Aquestas frasas son apropriada, que Thomas escriu lo poèma a la mòrt de son fraire.
Produccion originala
La produccion originala de Broadway, que la primièra se debanèt al Morosco Theater lo 24 de mai de 1955, èra dirigida per Elia Kazan amb las estelas Barbara Bel Geddes qu’es Maggie, Ben Gazzara qu’es Brick, Burl Ives qu’es Big Daddy, Mildred Dunnock qu’es Big Mama, Pat Hingle qu’es Gooper, e Madeleine Sherwood qu’es Mae. Ives e Sherwood joguèron lor ròtle d’empont dins la version del film de 1958. Lo despartiment comptava tanben lo duo Brownie McGhee e Sonny Terry e la doblura de Gazzara èra lo jove Cliff Robertson. Quand Gazzara quitèt ma pèça, Jack Lord lo replacèt. D’autres de la produccion original de la produccion de Broadway son R.G. Armstrong (Doctor Baugh), Fred Stewart (Reverend Tooker), Janice Dunn (Trixie), Seth Edwards (Sonny), Maxwell Glanville (Lacey), Pauline Hahn (Dixie), Darryl Richard (Buster), Eva Vaughn Smith (Daisy), e Musa Williams (Sookey).
A Londres, la pèça foguèt dirigida per Peter Hall e se debana a al Comedy Theatre lo 30 de Junh de 1958. Kim Stanley es Maggie, Paul Massie es Brick e Leo McKern es Big Daddy.
Produccions seguentas
Una novèla produccion de 1974 a l’ American Shakespeare Theatre (Stratford), Connecticut, fasent jogar Elizabeth Ashley, Keir Dullea, Fred Gwynne, Kate Reid, e Charles Siebert. Per aquesta produccion, Williams retoquèt lo tèxte qu’aviá remandat l’original jos insisténcia d’Elia Kazan. Subretot retoquèt l’actre 3. Segon Ashley, Williams autorisèt los actors a examinar la nòtas originalas e diferents brolhons de l’senari, e far d’aponds al diaològ.
Adaptacion
L’adaptacion mai celèbra al grand escaran de la pèça foguèt realizada en 1958 per la MGM, amb las estelas Elizabeth Taylor, Paul Newman, Judith Anderson, e Jack Carson, e tanben Burl Ives e Madeleine Sherwood jogant los mèsmes ròtles que sus l’empont. Lo còde Hays limitava lo retrach de Brick dins son atrach sexual per Skipper, e amaisa la critica omofòbia e sexista reservada a la pèça. Williams demorava mescontent de l’scenari, que levèt gairegen tot los tèmas omosexuals e retocant lo tresen acte apondent una longa scena de reconciliacion entre Brick e Big Daddy. Paul Newman, L’etela del film, tanben dich aver estat decebut de stated l’adaptacion. Pasmens, lo film foguèt fòrça plan recebut e nominat per diferents Oscars.
Lorrez-le-Bocage-Préaux
Lorrez-le-Bocage-Préaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Angika
L'angika es una lenga indoariana parlada en Índia e en Nepal.
Localisacion
En Índia la lenga es parlada dins l'èst de Bihar, dins los districtes de Munger, Bhagalpur e Banka. Es tamben parlat en Jharkhand, dins la division de Santhal Pargana e en Nepal, dins las planas del Sud, una region coneguda sos lo nom de Tarai.
Classificacion dialèctes
L'angika èra vist coma un dialècte maithili dusqua 1961, ont apareis dins lo recensament de populacion coma lenga mairala de 5000 personas. Fa partida de las lengas bihari, una branca de las lengas indoarianas, que fan partida de la familha indoeuropèa.
Sopròssa
Sopròssa (Souprosse en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [su'prɔsə]. Las fòrmas ancianas que son castrum de Semprosse, en latin, en 1276, Souprossa, en latin, en 1289, Sombroce en 1440, Souprosse (mapas de 1638 e de 1651), Soupresse (mapa deu començament deu sègle XVIII), Souprosse (mapa de 1714), Souperousse ! (mapa de 1733).
Dauzat e Rostaing que hèn derivar Sopròssa deu nom latin d'òmi Super, dab lo sufixe aquitanic -ossa (segon Rohlfs).
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, e B. Boyrie-Fénié era-medisha, que causeishen lo nom latin d'òmi Superus, dab la fòrma femenina deu sufixe aquitan -os. La prumèra atestacion qu'ei ipercorrècta.
Espòrt
thumb|right|300px|Exemples d'espòrts: [[escrima, atletisme, rugbi de XV e ciclisme.]]
L'espòrt ò depòrt es un ensemble d'exercicis fisics o mentals que se pratican jos forma de jòcs individuals o collectius e que pòdon donar luòc a de competicions. Una autra acepcion, mai larga lo definís coma recreacion, passatemps, léser, o exercici fisic a l'aire liure. La Carta Europèa de l'espòrt lo definís coma: Totas las formas d'activitats fisicas que, mejançant una participacion organizada o non, tenon coma objectiu l'expression o lo melhorament de la condicion fisica e psiquica, lo desvolopament de las relacions socialas o l'obtencion de resultats en competicion de totes los nivèls.
Villeneuve-au-Chemin
Villeneuve-au-Chemin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Traversada per la RN77, a unitat|34|km de Tròias e a unitat|15|km  de Sant-Florentin. En 2009, comuna d'aperaquí 200 abitants, Villeneuve al camin fa partida del costat de Ervy-lo-Châtel. Lo territòri communal, d'una superficie d'unitat|333|ectaras #qu'unitat|100|ectaras  de bòsc communale, se'n situa a una altitud mièja d'unitat|120|mètres.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les Houches
Les Houches es una comuna francesa de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lucrèci
Lucreci [Titus Lucretius Carus] (Campània?, 94 aC — ?, 55 aC) èra un filosòf e poèta latin, autor del poèma didactic De rerum natura, son unica òbra conservada, que descriu lo mond segon los principis d'Epicur e de l'atomisme.
Biografia
Las raras referéncias biograficas sus Lucrèci venon de tres documents, subjèctes a de dobtes e a vegada contradictòris, mas que coincidisson çò qu'es abitual per un poèta que visquèt pendent la primièra mitat del sègle I abC:
La primièra e principala font, essent la mai complèta malgrat que fòrça posteriora, es la brèva biografica inserida per Sant Jeròni dins la Cronica d'Eusèbi a fins del sègle IV. Lo segond testimòni se tròba dins la Vita Vergilii, del Commentarium d'Eli Donat, del sègle IV. Fin finala, la tresena e mai anciana es una letra de Ciceron, pel sieu fraire Quint en febrièr de l'an 54 abC, que constituís l'unic testimòni dirècte d'un contemporanèu de Lucreci.
D'en primièr, al subjècte de sass datas precisas, Sant Jeròni, se basant benlèu sul capítol uèi perdut De poetis del De uiris illustribus de Suetoni, citant las data de l'an 94 abC:
L’an de naissença de Lucreci varia entre 95 e 94 abC segon lo manuscrit; pasmens, sembla clar que moriguèt a 43 ans e que se suicidar.
Mas aquelas donadas dintran en contradiccion amb la font d’Eli Donat, mèstre de Sant Jeròni: escriguèt dins Vida de Virgili, en accòrdi amb Suetoni, que Lucrèci moriguèt pendent lo segond consolat de Pompèu e Cras, en 55 abC, quand Virgili prenguèt la tòga virila (malgrat la contradiccion qu'aquel an Virgili auriá pas 15 ans al luòc dels 17 donat pel tèxte), fasent de l'an 99 abC la data de naissença, prenent en compte los ans de vida segon Sant Jeròni e, doncas, Suetoni.
Aquela segonda alternativa se poiriá confirmar pel tresen testimòni, la letra de Ciceron escricha en 54 abC qu'es un escambi d’impressions amb son fraire sus la recenta lectura de De rerum natura. Atal, coma indica Sant Jeròni, Ciceron poiriá aver recebut lo manuscrit de Lucrèci de postum e se'n carguèt de sa revision e edicion.
Pasmens, es clara que Lucrèci moriguèt abans de far sos 50 ans e pendent la primièra mitat del sègle I abC.
Puèi, al subjècte de sa situacion sociala, se pòt extraire las seguentas nformacios: Segon son nom complèt Titus Lucretius Carus, una causida nomina, se pòt deduire qu'aperteniá a la familha aristocràtica dels Lucretii, una branca qu'èra patriciana, de la gens Lucretii Tricipitini.
L'Île-d'Olonne
L'Île-d'Olonne es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendea e la region daus País de Leire.
Lucrèci
Biografia
Mejans lo personatge a qui consacra De rerum natura, una autra evidenta font d’informacion, Gai Memmi, identificat a l’aristocrata pretor en 58 abC e propretor de Bitínia en 57 abC, se pòt deduire que seriá incompatible una granda inegalitat sociala entre totes dos, a causa de l’estrecha familiaritat dels tèrmes que s’ientretenon, totjorn respectuoses e amicals fins a arriban al ponch de reclamar son atencion de manièra violenta e l'avertir severament de s'alunhar pas de la doctrina d’Epicur.
L'Île-d'Olonne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lucrèci
Biografia
La lenga naturala de Lucreci èra lo latin. Pendent lo poèma, se revèla roman: per el la pàtria es Roma e quitament s'èra pas nascut dins l'urbs, segur que i deviá aver viscut pendent longtemps, que se sentiá n'èsser e èra familiaritzat mai qu'amb totes los aspèctes de la vidavidenta de la vila, tanben amb divèrsas personalitats importantas, coma Gai Memmi e Ciceron.
Mar Cariba
thumb|right|230px|Mar Cariba right|thumb|230px|Mar Cariba
Lucrèci
Biografia
Al veire sa coneissenças prigondas sus la poesia e la filosofia grèga e latina, Lucreci sembla aver recebut una bona educacion e aver viatjat.
L'Île-d'Olonne
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Lucrèci
Biografia
Fin finala, Sant Jeroni dins sa Cronica escriu sus la foliá intermitenta del poèta, coma s'aviá ingerit un filtre d'amor, dins los intervals ont auriá escrich son òbra e son suicidi lucid. Al subjècte d'aquela foliá, Ciceron dins la letra ja citada que parla de Lucreci, i faga pas gaire referéncia tampauc a sa trista mòrt; quitament, los autres autors ancians qu'a el fan mencion, coma Ovidi o Virgili, pas un fa referéncia a d'eveniments tan importantas pel poèta. Mai, quand Ovidi dins l’Ars Amatoria afirma que los filtres son causa de baujum, fa pas referéncia a l’exemple de Lucrèci.
Mar Cariba
La mar Cariba, o la Cariba o mar de las Antilhas, es una mar de l'ocean Atlantic situada a l'èst de l'America Centrala e al sud-èst del golf de Mexic.
L'Île-d'Olonne
Nòtas
<references group="N"/>
Mar Cariba
S'espandís sus una superfícia de. La mar Cariba es vasta, car sa definicion englòba lo golf de Mexic e las seccions de l'ocean Atlantic que comprenon las Bahamas e las aigas territorialas de las Guaianas e de Guyana. Aquela definicion es la Convencion per la Proteccion e lo Desvolopament de l'Environament Marin de la Region de la Grand Cariba, dicha Convencion de Cartagena, sol tractat environamental regional obligatòri, adoptada a Cartagena (Colómbia) lo 24 de març de 1983 e entrada en vigor l'11 d'octobre de 1986. La Convencion de Cartagena, que compta actualament 21 Estats contractants suls 28 compreses dins la region, e sos protocòls, constituisson un engatjament legal per aqueles païses, en vista de protegir, desvolopar e administrar las aigas comunas, de biais individual o conjunt.
Los païses principals o illas que bòrdan la mar Cariba son :
Lucrèci
Biografia
Alara, l'istòria del filtre e de la foliá seriá una invencion, una legenda que se creèt en l’epòca de Sant Jeròni, e que se poiriá explicar coma un assag de lo descreditar al vejaire dels crestians, coma venjança per sa defensa de la filosofia epicuriana. Possible es sa mòrt per suicidi, fach qu'es pas estranh per l’epòca e tampauc en contradiccion amb la doctrina del poèta ni amb sa concepcion puslèu pessimista del mond.
Contèxte istoric
La vida de Lucreci se debanèt a una epòca critica de l'istòria romana, de grandas convulsions politicas e socialas: las guèrras civilas de Sulla e Mari, la guèrra sociala, la revòtla dels esclaus, los complòts de Catilina, e tanben la descomposicion de la religion tradicionala nacionala e l'espandiment de nòus corrents coma los cults orientals; fin finala, visquèt a una epòca de transicion amb la lenta falhida de las ancianas institucions, mas, segon Eduard Valentí, aquel fach auriá pas influenciat sa personalitat, que, essent mòrt dins los ans 50 abC, poiriá pas aver previst los eveniments posteriors a l'afondrament de la Republica tampauc coneguèt la crisi de l’an 49 abC. Pasmens, aquela epòca d’insecuritats, favoriguèt benlèu l’espandiment de l’epicureisme en Grècia e Roma.
Mar Cariba
La mar Cariba comunica al nòrd-oèst amb lo golf de Mexic pel canal de Yucatán e amb l'ocean Atlantic a travèrs de l'archipèla de las pichonas Antilhas. Comunica tanben artificialament amb l'ocean Pacific pel canal de Panamà.
Lucrèci
Òbra
''Article principal: De rerum natura ''
Mar Cariba
Las populacions de la Cariba entretenon de relacions privilegiadas amb la mar Cariba, que constituisson lor eretatge comun, e partejan un interès particular en la veire declarada zòna especiala dins lo contèxt del desvolopament del torisme durable dins lo sistèma de las Nacions Unidas.
Lucrèci
Òbra
L'unica òbra coneguda de Lucreci es De rerum natura, conservada dins son integralitat e constituís la mòstra mai completa e coerenta coneguda de la filosofia epicuriana. Lucrèci a coma objectiu de realizar la màger e melhora exposicion possibla de la doctrina d'Epicur, dempuèi la fisica atomica. Doncas, s'agís d'un messatge complèxe que vòl transmetre de biais agradiu e simple: mejanç una forma, lo vèrs, que, paradoxalament, rebutava per lo sieu mèstre, Epicur, e lo epicurian mai ortodòxes. Aqueles darrièrs, en efièch, refusavan la poesia a causa de son caractèr metaforic, mas Lucreci n'explica la causida amb la metafòra del remèdi amar que los mainats vòlon pas prene s'es pas mesclat amb de mèl; lo remèdi seriá la doctrina de Epicur, amb tota sa dificultat, e la mèl seriá la forma poetica, que plai als senses.
Alara, o fa mejans d'aquel poèma didactic filosòfic, que dedica a Gai Memmi e compta sièis libres, organizats tematicament del biais seguent: Lucrèci mòstra un interès tan teoric coma practic, que cerca a contribuir a la liberacion de la societat de l'opression e de la paur generada per la religion, utilizant las coneissenças de la rason e de la sciéncia; doncas, vòl ensenhar un biais de viure: mostrar las causas de la natura, quinas que sián las divinitats. Pasmens, tant pel lengatge coma per las coneissenças que demanda la lectura del poèma, s'adreça a un public rafinat, una noblesa noirida d’ellenisme.
Mar Cariba
Per prevenir las consequéncias devastatrises sus l'environament costièr e marin d'un accident eventual o acte terrorista implicant un cargament de matèrias nuclearas, los Estats membres de l'Associacion dels Estats de la Cariba (AEC), se son totjorn opausats amb fòrça al passatge de cargaments de rebuts nuclears per la rota Canal de Panamà-mar Cariba.
Lucrèci
Influéncias, modèls e novelums
La primièra manifestacion conservada, indirectament, del genre didactic a Roma es aquela d’Enni: Hedyphagetica, que consistís en un catalòg de peissons e aliments agradables. Es lo principi de poesia didactica mostrant un grand interès  tecnic e practic, influenciada per l’alexandrin grèc amb pauc de tradicion a Roma.
Mar Cariba
Aqueles cargaments representan pas la sola menaça que poiriá afectar la mar Cariba, que constituís una de las principalas vias navigablas del mond. Es traversada cada an per prèp de 63,000 vaissèls, que genèran prèp de 82,000 tonas de bordilhas. En otra, aperaquí 1500 vaissèls de pesca circulan dins la region. Los regets de las populacions sus la tèrra ferma, un desvolopament toristic intensiu e d'importants cargaments de petròli constituisson tanben de risques nefastes a l'environament.
Lo 12 de decembre de 2001, los caps d’Estat e/o de govèrn dels païses de l'AEC, acampats sus l'illa de Margarita, en Veneçuèla, adoptèron la Declaracion de Margarita, « reconeissent la mar Cariba coma patrimòni comun de la region, e coma un actiu inestimable », a fin d'« assolidar una identitat caribenca pròpria ». S'engatgèron « a convertir la region de la Grand Cariba en zòna de cooperacion », que « consistirà d'en primièr en d'accions conjuntas dins los domenis establits coma prioritats per l’AEC, çò es lo comèrci, lo torisme durable, los transpòrts e las catastròfas naturalas ».
Lucrèci
Influéncias, modèls e novelums
Fòrça autors dobtavan que poiriá èsser considerada un “genre” poetic, qu'i mancava l’element ficcional caracteristic, coma Aristotèl e Plutarc; pasmens se Gorgias, Platon, Oraci o Tacit consideravan coma essent de poesia tot aquò escrich en vèrs, l'iadmission de la poesia didactica contunhèt de presentar de dificultats pendent tota l’antiquitat.
Per contra, posteriorament, Lucreci provoquèt una revolucion dins lo genre didactic latin, prenent coma referéncia de modèls mai ancians que los alexandrins: los poèmas filosofics ionians, qu'utilizavan los filosòfs per divulgar las lors teorias, amb implicacion personala. La diferéncia del cas de Lucrèci es qu'el expausa pas las sieunas teorias, mas que passa aquela d’Epicur amb entosiasme.
Aital, Lucrèci crèa un nòu concèpte poetic, ligat a l’ensenhament d’una ideologia; mas seguís Enni en fòrça aspèctes, que s'encontra fòrça parallelismes lexicals e l’usatge de l’examètre, se situant al mièg camin d'una seguida de perfeccion entre Enni e Virgili. Lo quita Lucrèci reconeis l'importància qu'a Enni dins la sieuna òbra.
Ni lo títol de l’òbra (De rerum natura) ni los subjèctes son pas d'invencions de Lucrèci: lo títol ven sens dobte de l’exemple de l’òbra d’Epicur, Περί φύσεων, (Peri physeon), tanben reprodusit per Empèdocles. E, evidentament, tota la doctrina expausada per Lucreci ven dels epicurians; Lucrèci reconéis explicitament que son merit consistís pas que de metre en vèrses latins l’òbra d’Epicur. Mai, unes aspèctes de la cosmologia de Lucrèci mòstran una estrecha relacion entre la filosofia epicuriana e la pensada presocratica, mai presisament amb Eraclit e Parmènides. Aquel tèma, de per abans, ja foguèt abordat a Roma.
I a tanben vint semblanças manifèstas que mòstran l'influéncia de la traduccion dels Fenomèns d’Arat (sègle III abC), facha per Ciceron, pasmens se foguèron jutjadas coma de simplas coïncidéncias de la part de W. Merril.
Mas Lucreci es puslèu un poèta isolat, que seguís pas la dralha dels contemporanèus en poesia, mas que rebat lo passat, que siá grèc oroman.
Caracteristicas generalas
Lucreci tracta de tèmas complèxes e arids, coma la fisica atomica e la filosofia epicuriana, que se centra en un estil clarificador; se fbasa suls parallelismes entre de fenomèns coneguts de totes e la fisica atomica, per avançar sas argumentacions e lo far mai compresibles als mens dispausats. Per exemple, per explicar que las causas son formadas de la combinason d'un nombre finit de formas atomicas, lo compara amb las letras de l'alfabet. Dins fòrça escasença fa d'analogias per explicar l'univèrs a comptar de l'òme o lo contrari. Mas malgrat l’aspiracion d'un estil clar, a vegada se mòstra fòrça repetitiu, pauc variat, amb de repeticions redaccionalas.
Lo ton de l’òbra es marcat per una granda fòrça poetica, fruch, justament, de la combinason de diferentas muanças. D'un costat, un ton entosiasta e fafogat, que rebat la volontat d'ensenhar a la societat lo biais de viure qu'es per el lo melhor. Aquel ton ven feròç al respècte de la critica de las valors tradicionalas e, subretot, del ròtle de la religion, de las cresenças e supersticions, qu'oprimisson la vida quotidiana de las personas. D'un autre costat, presenta una diversitat de tons segon lo tèma tractat: liric quand evoca las legendas del eròis e dieus, o quand valora Epicur, en d'autres cases satiric, elegiac o quitament melancolic. Pasmens, tot aquò se combina amb una analisi racionala e objectiva e d'arguments rigoroses.
A subjècte de la lenga, Lucrèci mòstra una tecnica rafinada de l’examètre, que lo mena cap a la perfeccion tecnica de Virgili. Que siá sus la precision, la nuança, la claretat, coma sus la lenga son al servici de sa volontat de far comprene de coneissenças. Pasmens, las fòrça repeticions, que sián la formulas de transicions, las fonts e mots, mòstras un cèrt arcaïsme.
Legat
La subrevivéncia de Lucrèci se tròba tota ligada, o quitament confonduda, a son òbra unica: De rerum natura, qu'es l'unica òbra e la font mai granda d'informacion sus sa pensada e, per espandiment, sa persona.