cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cellula (biologia)
Transcripcion e arrevirada
Dens eths dus cas, l'ADN que contien (enter autas causas) era informacion per sintetizar eras proteïnas. Aquesta informacion (qui ei en hèit eth òrdi d'encadenament deths aminoacids) qu'ei marcada sus eth ADN au mejan deras quate basas deths nucleotids qui jogan eth ròtle de letras en tot utilizar eth còde genetic. Era informacion marcada sus eth ADN qu'ei transcrivuda suber ua molecula d'ARNm (aperada per'mor d'aquò ARN messatgèr). Organets aperats ribosòmas que's fixan sus eth ARNm e qu'eth juntan dab eths ARNt qui carrejan eths diferents aminoacids en tot reconéisher eth còde marcat sus eth ARNm. Era ligason, chic a chic, deths aminoacids enter eth dinc ath darrèr, qu'acaba era sintèsi dera proteïna qui s'apera er'arrevirada.
(1433) Geramtina
(1433) Geramtina es un asteroïde.
Cosés
Cosés (Couzeix en francés) apelada maitot "Lo pitit Limòtges", es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Cellula (biologia)
Transcripcion e arrevirada
Dens eras cellulas procariòtas, transcripcion e arrevirada que s'escaden dens eth citoplasma. Dens eras cellulas eucariòtas, era transcripcion qe's hè dens eth nuclèu, puish l'ARNm qu'ei exportat de cap au citoplasma, lòc der'arrevirada.
Heiligenstein (Alsàcia)
Heiligenstein  es una comuna d'Alsàcia. Administrativament, se situís dins lo departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst de l’Estat francés.
Cosés
Sos abitants s'apelan los Coseinauds.
Heiligenstein (Alsàcia)
Geografia
Situat al pè del Mont Sant-Odile, Heiligenstein se sustot conegut per lo sieu klevener, cépage unic en la region e en en servint a produsir un vin blanc classificat AOC alsace : lo klevener de Heiligenstein.
Cosés
Geografia
miniatura|gaucha|330px|Situacion de Cosés dins l'aglomeracion de Limòtges dempuèi 2014 miniatura|centre|330px|Situacion de Cosés en Nauta Vinhana (Fr)
Heiligenstein (Alsàcia)
Geografia
La siá vocacion viticole remonta al, al epòca galloromaine.
Situé au pied du Mont Saint-Odile, Heiligenstein est surtout connu pour son klevener, cépage unique dans la région et servant à produire un vin blanc classé AOC alsace : le klevener de Heiligenstein.
Sa vocation viticole remonte au, à l'époque galloromaine.
Istòria
Heiligenstein Es un vilatge viticole enganchat al flanc del tuc, al pè del Mont Santa-Odile, entre 240 m e 300 m d'altitud. La vinha i li cal manièra versemblant #èsser introdusida al per Romains colonisant la província rhénane. Una charte datada de 1181 cita per las primièras fes lo nom de Hellgenstein #que fa partida de la distincion de Barr. Lo abbaye de Truttenhausen i possedís de bens. Una arruïna identificada a un ancià ermitage se situa al limit oèst del ban, en contrebas del Kappelhusfelsen.
A, lo vilatge viu una tragèdia. Los paysans de la region se lèvan contra los abuses dels poderoses, nòbles e clergé. Refugiats sus las nautors divèrsas meses pendent, tròban lo sieu pòble totalament saquejat e destruit pels mercenaires de las senhors a lo sieu retorn. Es aital coma s'installan sul tuc vesin #que vendrà lo pòble actual. La Reforma a introdusit en 1554. Una parròquia protestante luthérienne amb lo sieu pròpri culte a introdusit en 1869.
Dempuèi, lo klevener de Heiligenstein jouit d'una reconeissença oficiala.
Heiligenstein est un village viticole accroché au flanc de la colline, au pied du Mont Sainte-Odile, entre 240 m et 300 m d'altitude. La vigne y a vraisemblablement été introduite au par des Romains colonisant la province rhénane. Une charte datée de 1181 cite pour la première fois le nom de Hellgenstein qui fait partie de la seigneurie de Barr. L'abbaye de Truttenhausen y possède des biens. Une ruine identifiée à un ancien ermitage se situe à la limite ouest du ban, en contrebas du Kappelhusfelsen.
L'ancien cimetière entourant l'église était contigu au château-fort de Hell, d'où ce nom de Hellgenstein. Le nom actuel de Heiligenstein (sans doute modifié pour des raisons religieuses, Hell étant traduisible par « enfer ») apparaît pour la première fois en 1460. La rue du Rempart subsiste toujours elle est appelée « d'Hell » qui se traduit en alsacien par « l'enfer ». Une autre étymologie est admissible. En effet le mot Helgen dérivé du celte ancien se traduirai par « héros ». Associé à Stein, cela signifierai « Pierre des Héros ».
Au, le village vit une tragédie. Les paysans de la région se soulèvent contre les abus des puissants, nobles et clergé. Réfugiés sur les hauteurs plusieurs mois durant, ils trouvent leur village entièrement pillé et détruit par les mercenaires des seigneurs à leur retour. C'est ainsi qu'ils s'installent sur la colline voisine qui deviendra le village actuel. La Réforme est introduite en 1554. Une paroisse protestante luthérienne avec son propre culte est introduite en 1869.
Au, un nouveau cépage, le klevener, que l'on dit rapporté d'Italie du Nord par le Bourgmestre du village Ehret Wantz, y est introduit. Le sol de silex permettant son épanouissement optimal, les vignerons demandent vite l'agrandissement de l'aire viticole. Après maintes péripéties et un long procès avec les villages voisins qui veulent garder pour leur usage les terres convoitées, le Conseil des échevins de Strasbourg autorise en 1742 le village de Heiligenstein à planter sur ses terres ce fameux klevener. Ce nouveau cépage connaît un succès tel que les vignerons sont bientôt invités à payer la dîme en klevener qui, à cette époque, vaut le double des autres vins. Il est rapidement autorisé par le même conseil à agrandir sa surface de production, car la dîme rapporte beaucoup plus sur de bonnes vignes que sur de maigres pâturages.
Depuis, le klevener de Heiligenstein jouit d'une reconnaissance officielle.
Espineta
thumb|Ua espineta L'espineta qu'ei un intrument de clavièr de còrdas puntejadas de la familha deu clavecin mes mei petita e mens poderosa qu'aqueste e sustot dab las còrdas tienudas de caire deu clavièrs (au contre deu clavecin on la còrdas e son tienudas perpendicularament).
Cellula (biologia)
Teoria endosimbiotica
Segon era teoria endosimbiotica, eras cellulas eucariòtas que serén era resulta der'associacion de cellulas procariòtas. Enter eths arguments qui ahorteishen aquesta teoria que's pòt destacar era dobla membrana deth nuclèu d'eras cellulas eucariòtas (com se eth nuclèu e hose estat lo produt de l'injestion d'un èste procariòta tres la membrana d'un aute eucariòta) e er'existéncia d'ADN mitocondrian e cloropastic (com se eras mitocondrias e eths cloroplasts e hossen endosimbiòts, qu'ei a díser, a er'origina, cellulas qui's serén associadas dab ua auta, e au son dehens, après estar estadas absorbidas).
La sciéncia qui estúdia las cellulas qu'ei la citologia.
Mots clau
membrana cellulara, paret cellulara, organet, nuclèu, ADN, ARN, ARNm, cromosòma, centrosòma, citoplasma, procariòta, eucariòta, teoria endosimbiotica, enzim, mitocondria, cloroplast, ribosòma, aparelh de Golgi, reticulum endoplamic granulòs, reticulum endoplamic lis, vesicula, vacuòla, cil (citologia), microtubul, centriòl, citologia, mitòsi, meiòsi.
(1434) Margot
(1434) Margot es un asteroïde.
Bozoki
thumb|200px|Un bozokiLo bozoki qu'ei un instrument grèc de còrdas puntejadas de la familha deu laüt.
Susan Sarandon
Susan Sarandon (nascuda Susan Abigail Tomalin en 1946) es una famosa actritz de cinèma nòrd-american.
Henwiel
Henwiel en breton ( Vieux-Viel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Quadraire
vinheta|Un quadraire d'[[Arte al Paléo Festival Nyon.]] Un quadraire, cameraman, o operator de presa de vistas es un tecnician qu'es a las comandas d'una camera al moment d'una presa de vistas pel cinèma o la television, que s'agisca de filmes o d'emissions en dirècte ; es responsable del quadratge, siá ambe las recomandacions o indicacions d'un realizator, siá segon sa pròpria iniciativa.
Buenos Aires
Buenos Aires (tanben aperada - oficiaument - Ciutat Autonòma de Buenos Aires o Capitau Federau o Ciutat Portenha - de l'adjectiu porteño, qu'ei a díser "deu pòrt de Buenos Aires", en castelhan) qu'ei la capitala d'Argentina. La soa populacion b'èra de 3,034,161 abitants en 2007. Sa superficia totala es 203 km². La ciutat b'ei pas la capitala de la província de Buenos Aires, mes solament la capitala deu país (la capitala de la província omonima qu'ei la ciutat de La Plata).
La principau activitat economica de la ciutat qu'ei lo sector deu comèrci e deus servicis, dab ua participacion de 73% dens lo PIB de la ciutat.
Istòria
Las annadas seguentas que hon caracterizadas per un gran isolament e un desenvolopament deus chic. Estremada de las autas colonias americanas e dab las relacions comerciaus maritimas vedadas, la ciutat, qui non podeva pas comerciar sonque dab lo Haut Peró, que vadó un gran lòc de contrabanda. Entà acabar dab aquesta situacion, Espanha que he, en 1776, de Buenos Aires la capitala de Vicereiautat de l'Arriu de la Plata.
La vila que ho invasida dus còps peus anglés (en purmèr en 1806 puish en 1807) qui ensagèn de'n har ua colonia britanica. Ambz còps las òsts britanicas que hon deshèitas per las hòrças de l'arriu de la Plata, enter las quaus be pelegèn los ussars deu hilh d'un comerçant bearnés : Joan Martin Pueyrredon.
L'envasion napoleonica d'Espanha e la perta deu poder deu son rei que dèn lo parat a Buenos Aires capvirar lo poder coloniau a l'escadença de la Revolucion de Mai.
La prumèra meitat deu sègle XIX que ho marcada peu regim de Juan Manuel de Rosas e lo conflicte enter unitaris e federaus. La soa caduda en 1852 après la soa des.hèita a la batalha de Caseros que marquè un cambiament deus grans per la ciutat : los navèths presidents, com, per exemple, Domingo Faustino Sarmiento qu'ensagèn d'importar tot çò despuish d'Euròpa e, sustot, de França, desempuish idèas, òbras d'art, passerons e, mei que mei, bastiments, sovent sancerament importats despuish los plans dinc a la mendra brica.
A la fin deu sègle XIX, la Republica Argentina qu'encoratgè l'immigracion e, en paucas annadas, Buenos Aires que vedó ad arribar milions d'emigrants d'Itàlia, Espanha, Bascoat, País de Galas, Irlanda, Escòcia, Alemanha, Russia, Ucraïna, Emperi Otoman (Turcs e Armenians), Siria, Liban, França e Occitània (mei que mei Bearnés e Roergàs) ; enter los emigrants germanics e eslaus, daubuns qu'èran judius ashkenazim e atau Buenos Aires be vadó segonda vila judiva deu monde (après Nava York). Mei recentament, dab la crisi economica, mantun descendent d'aqueths emigrants que tornè en Euròpa o qu'emigrè de cap a Israèl mentre qui Buenos Aires be contunhava d'arcuèlher navas ondadas d'emigrants: de Paraguai, Bolívia, Uruguai, Peró, Chile, Corèa, China, Africa ...
Quartièrs
left|thumb|[[Nosta Dauna deu Pialar, sibèu de la Recoleta]] 200px|right|thumb|Plan actuau de la ciutat de Buenos Aires e deus sons quartièrs Buenos Aires Capitau Federau (tan vau díser Buenos Aires intra muros) qu'ei delimitada per l'arriu de la Plata e per l'avienguda General Paz de l'aute costat que comença la Província de Buenos Aires qui ei un estat desseparat de la Capitau Federau.
Arron de la tragica epidemia de hrèbe jauna, los rics de la ciutat qu'abandonèn los quartièrs sud (qui, com la La Boca, e vadón populars au sègle XX) entà s'estar dens lo quartièrs nòrd com la Recoleta, sinonim de riquessa e d'oligarquia. 200px|left|thumb|[[Puerto Madero dab lo recent Pont de la Hemna]]
Au ras deus quartièrs administratius oficiaus, que's devisa correntaments de quartièrs oficiós qui divisan psicologicament la ciutat ; enter eths be i a per exemple l' Once (dehens Balvanera), Palermo Chico (zòna mei rica de Palermo), e la City o Microcentro, mentavuts mei haut.
200px|right|thumb|[[La Boca]] Agronomía - Almagro - Balvanera - Barracas - Belgrano - Boedo - Caballito - Chacarita - Coghlan - Colegiales - Constitución - Flores - Floresta - La Boca - La Paternal - Liniers - Mataderos - Montserrat - Monte Castro - Nueva Pompeya - Núñez - Palermo - Parque Avellaneda - Parque Chacabuco - Parque Chas - Parque Patricios - Puerto Madero - Recoleta - Retiro - Saavedra - San Cristóbal - San Nicolás - San Telmo - Vélez Sársfield - Versalles - Villa Crespo - Villa del Parque - Villa Devoto - Villa General. Mitre - Villa Lugano - Villa Luro - Villa Ortúzar - Villa Pueyrredón - Villa Real - Villa Riachuelo - Villa Santa Rita - Villa Soldati - Villa Urquiza
Monuments e lòcs toristics
200px|right|thumb|Lo [[Cabildo de Buenos Aires|Cabildo]] right|200px|thumb|La [[Catedrau Metropolitana de Buenos Aires|catedrau suber la plaça de Mayo]] thumb|200px|right|L'[[Ostau Arroset, sèti deu poder executiu argentin]] right|200px|thumb|Lo [[Palais deu Congrès de la Nacion Argentina|Congrès dab lo Senat e la Crampa deus Deputats]]
Folclòre urban
200px|left|thumb|[[Carlos Gardel en fileteado]] 200px|thumb|right|Sifon venuts a la hèra [[plaça de Dorrego, quartièr San Telmo]]
Espòrts
200px|left|thumb|Las camisetas de las cinc equipas principaus de fotbòl: Boca, River, Independientes, Racing e San Lorenzo L'espòrt mei popular qu'ei de segur lo fotbòl ; Buenos Aires que compta mantuas equipas que n'i a qui son pro ancianas (River Plate, per exemple, que ho fondada en 1901). Au ras d'aqueth esport dominant, Buenos Aires qu'ei un lòc on e's jogan competicions màgers de Polo, Pato e rugbi.
Las principaus equipas de fotbòl que son, en òrdi d'ancianetat:
Europeada 2008
L’Europeada de 2008 es la premiera edicion de l’Europeada, una competicion de fotbòl europèa dei minoritats lingüisticas organizada per l’Union Federalista dei Comunautats Etnicas Europèas. Organizada en Grisons en Soïssa, se debana dau 1 au 7 de junh de 2008 e recampa 17 seleccions masculinas. Las doas seleccions Croats de Serbia pèrdon en finala contra las seleccions germanofònas del Sud-Tiròl (1-0).
Bot
Bot es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Bogotà
Bogotà (en espanhòl Bogotá) es la capitala de Colómbia. Sa populacion èra 6,776,009 abitants en 2005. Sa superfícia totala es 1732 km².
Foguèt fondada lo 6 d'agost de 1538 per l'espanhòl Gonzalo Jiménez de Quesada, amb lo nom de Santa Fé de Bacatá.
thumb|230px|left|Vista del nòrd de Bogotà.
thumb|left|230px|La catedrala de Bogotà
(1435) Garlena
(1435) Garlena es un asteroïde.
Péronville
Péronville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Beneset XII
Beneset XII (en latin: Benedictus PP. XII), nascut Jacme Fornièr (Savardun, País de Fois, a l'entorn de 1285 - Avinhon, 25 d'abril de 1342) foguèt papa de la Glèisa Catolica Romana entre 1334 e 1342. Aguèt un ròtle important dins la repression del catarisme per mejan de l'Inquisicion.
Martha Graham
thumb|Martha Graham e Bertram Ross Martha Graham (11 de mai de 1894 – 1 d'abril de 1991) èra una dançaira e coregrafa estatsunidenca considerada coma una de las grandas davancièra de la dança contemporanèa. Sa carrièra durèt setanta ans e foguèt la primièra dançaira a se produire a l'Ostal Blanc dels Estats Units d'America, la primièra tanben a èsser ambaissadora culturala e a recebre lo prèmi civil mai important dels Estats Units la Medalha de la Libertat.
Biografia
Martha Graham nasquèt a Pittsburgh, Pensilvània en 1894, filha d'un psiquiatre e una descendenta del moviment religiós del Puritanisme. left|200px|thumb|Foto de [[Yousuf Karsh, 1948]] Sa companhiá de dança, la Martha Graham Dance Company es la mai vièlha dels Estats Units.
Referéncias
<References/>
(1436) Salonta
(1436) Salonta es un asteroïde.
Bishanopliosaurus
Bishanopliosaurus ei un reptil marin escantit apartenhent ara familha des plesiosaures. Demorèc pendent eth jurassic inferior e miei (demest hè 190-165 milions d'ans). Es sues despulhes an sigut trapades en China.
Descripcion
Aguest animal, sonque conegut pes despulhes des uassi postcran, ère un pliosaure tipic, damb un cos cuert mès ben plan e damb quate aletes en forma de rames. Eth cran ère long e damb ues bones maishères potents armades de dents ponchuts. Hèia d'aperaquí 4 m de longada.
Vida
Aguest pliosaure ère, de segur, un predator, que caçava peishi e d'autes animals marins mercès a sòn movement dera coa. Sembla que Bishanopliosaurus ère un des paucs pliosaures d'aigua dolça.
Bibliografia
· Gao, Y.-H., Ye, Y., and Jiang, S., 2004, A new species of Bishanopliosaurus from the Middle Jurassic of Zigong, Sichuan: Vertebrata PalAsiatica, v. 42, n. 1, p. 162-165.
Balalaika
thumb|200px|left|Ua balalaikathumb|200px|Balalaika baishaLa babalaika qu'ei un instrument rus e ucraïnan de forma triangulara provesit de tres còrdas e tanhent de la familha deus instruments de còrdas puntejadas. La familha de la balalaika que compta totas las tessituras, çò qui permet de crear orquèstras de balaikas.
Pòl Emplec
Pôle Emploie (en occitan: Pòl Emplec) es un establiment public de caractèr administratiu (EPA), cargat de l'emplec en França. Creat lo 20 de decembre de 2008, es sortit de la fusion entre l'Agéncia Nacionala Per l'Emplec (ANPE) e l'Associacion per l'Emplec Dins l'Industria e lo Comèrci (Assédic).
Oscar Wilde
Oscar Wilde (nascut Oscar Fingal O'Flahertie Wills Wilde) foguèt un important autor de teatre irlandés e britanic del sègle XIX.
Botarell
Botarell es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Solaura
Solaura (Soulaures en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. La comuna es plan boscosa.
Toponimia
La fòrma oficiala en 1793 èra Solaure e en 1801 Solaures. La prononciacion es [su’lawrɒ].
Solaura (atestacions Solora, sense data, e Soulore al sègle XVII es un nom que demòra escur. Chantal Tanet et Tristan Hordé evòcan una fòrma donada per Mistral, soulàuri, varianta de soulàupi, soulàubi qu'a lo sens de recès, abric, engard . L'explicacion supausa una tendéncia anciana al rotacisme que demandariá d'autres exemples en Perigòrd e lo mot donat per Mistral es atestat en Roergue.
(1437) Diomedes
(1437) Diomedes es un asteroïde.
Medellín
Medellín es la capitala del departament d'Antioquia, en Colómbia. Sa populacion èra de 2,223,078 abitants en 2005. Sa superfícia totala es 382 km².
Solaura
Toponimia
Lo càmbiament vocalic (de Solora a Solaura), entre las atestacions e la prononciacion modèrna, s'interprèta mal e benlèu qu'es una illusion. Se la fòrma Solora escond un diftongue de tipe -òu-, coma aquò pòt arribar, que en occitan a tendéncia a se mudar en -au-, una comparason s'impausa d'una part emb Colòures, que seriá segon de toponimistas derivat de coluber/colubra, e emb Andaura , que seriá un ande-brigā, « granda fortalesa », per los airals que faber i dona faure, puèi d'autra part emb Andabra, doblet de Andaura, e emb Soulobres (nom francés), luèc situat près de Milhau, a 44° 06′ 55″ Nòrd e 3° 00′ 59″ Èst, per los airals que faber i dona fabre. Solaura, situat a la devisa del territòri dels Petrocorii e dels Nitiobroges, pòt èstre un brigā (inaccentuat) ? La finala dels noms acabats en -brigā pòt èsser en -e o en -a. Ren empacha pas un etime en -b-r- e, especialament, en -brigā. La dificultat es tanben de trobar un siti adaptat a una fortalesa, mas brigā a tanben lo sens oronimic de « tuca, puèg » (i a tanben una montanha de Solaura en Diés). Per Soulièvres (Peitau), Xavier Delamarre dona solo-brigā, « la tuca de Solos » (Solos, nom celtic d'òme), mas solo-duron, « la propietat e/o lo mercat de Solos » per los Soulaire(s) e Solers (França). -Brigā sembla pus probable que -duron per Solaure, mas i a pas de certitud. I a pas gaire de descendents occitans de duron. Son en -oire, coma (i)Soire e benlèu Altoire, ancianament en -or, coma Chanaur (Chanaor en 1098 ) e en -òre (ore ?), coma Jallore, montanha situada près de Mézères.
Medellín
thumb|250px|left|La ciutat de Medellín.
Lasse
Lasse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Geografia
Aquel vilatge angevin de l'oèst de la França se situa en l'Èst del Baugeois, a l'oèst de en Estofant, sus la rota D139 #que va de Mouliherne (al sud) a Vaulandry (al nòrd). Baugé Se tròba e Saumur a unitat|32|km  –,. Lo sieu territòri es essencialament rural.
Lo Baugeois es la part nòrd-es del departament de Maine-e-Loire. Es délimitée al sud per la vallée de la Authion e aquela de la Loire, e a l'oèst per la vallée de la Sarthe.
L'altitud de la municipalitat vària de 64 a unitat|101|mètres –, Per una altitud mièja d'unitat|85|mètres  –.
Lo relief del Baugeois es principalament constituit d'un scenari, als terrens sablonneux, siliceux o calcaires, caracterizats per de amplàries affleurements sédimentaires, crétacés, sables e calcaires a las tinturas claras.
Lo sieu territòri s'estend sus una superficie de près d'unitat|29|km|2 –  (2,894 ectaras). Lasse Se situa sus l' unitat paysagère del Scenari del Baugeois. Una part de la municipalitat a classificat dins Zòna naturala d'interès ecologic, floristique e faunistique (ZNIEFF), per las zònas Bòsc de Chandelais, Bòsc dels Bellangères, Bòsques Lanfray, e de Bòsques al Fraire, Bòsc de Polit Aire e boisements prèps.
Lo territòri de la municipalitat a traversat pel riu Lo Couasnon.
Las municipalitats los mai prèps son Chavaignes, Auverse , Pontigné , Lo Guédeniau , Genneteil , Mouliherne , Sant-Martin-de Arcé , Bocé , Chigné e Vaulandry.
Ce village angevin de l’ouest de la France se situe dans l'Est du Baugeois, à l'ouest de Noyant, sur la route D139 qui va de Mouliherne (au sud) à Vaulandry (au nord). Baugé se trouve à 9 km et Saumur à 32 km,. Son territoire est essentiellement rural.
Le Baugeois est la partie nord-est du département de Maine-et-Loire. Elle est délimitée au sud par la vallée de l'Authion et celle de la Loire, et à l'ouest par la vallée de la Sarthe.
Le relief du Baugeois est principalement constitué d'un plateau, aux terrains sablonneux, siliceux ou calcaires, caractérisés par de larges affleurements sédimentaires, crétacés, sables et calcaires aux teintes claires.
Son territoire s'étend sur une superficie de près de 29 km (2,894 hectares). Lasse se situe sur l'unité paysagère du Plateau du Baugeois. Une partie de la commune est classée en Zone naturelle d'intérêt écologique, floristique et faunistique (ZNIEFF), pour les zones Forêt de Chandelais, Bois des Bellangères, Bois Lanfray, et Bois au Moine, Bois de Bel Air et boisements proches.
Lista dels presidents de Còsta d'Evòri
Aquesta es la lista dels presidents de Còsta d'Evòri de 1960 fins a uèi.
Lasse
Geografia
Le territoire de la commune est traversé par la rivière Le Couasnon.
Son climat est tempéré, de type océanique. Le climat angevin est particulièrement doux, de par sa situation entre les influences océaniques et continentales. Généralement les hivers sont pluvieux, les gelés rares et les étés ensoleillés.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A la Mièja Edat, e fins a, la châtellenie i aviá lo sieu banc al Tribunal de Lasse, abitatge vesin de la glèisa.
Jol Ancian Regim, la municipalitat dépendait de la sénéchaussée angevine de Baugé, del diocèse d'Angieus e del archiprêtré del Lude.
A la réorganisation administrativa #que #seguir la Revolucion, en 1790 la municipalitat i aguèt ligat al costat de Mouliherne, de contunh a aquel de en Estofant. I aguèt integrat al district de Baugé, de contunh en 1800 al arrondiment de Baugé, e a la siá desaparicion l'an 1926, a la arrondissement de Saumur.
Au Moyen Âge, et jusqu'au, la châtellenie avait son siège à la Cour de Lasse, logis voisin de l'église.
Sous l'Ancien Régime, la commune dépendait de la sénéchaussée angevine de Baugé, du diocèse d'Angers et de l'archiprêtré du Lude.
À la réorganisation administrative qui suivit la Révolution, en 1790 la commune fut rattachée au canton de Mouliherne, puis à celui de Noyant. Il fut intégré au district de Baugé, puis en 1800 à l'arrondissement de Baugé, et à sa disparition en 1926, à l'arrondissement de Saumur.
À la fin du est construit la ligne de chemin de fer du Petit Anjou, dont la ligne Angers-Noyant passait par Lasse, Auverse et Noyant.
Bràfim
Bràfim es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Herbsheim
Herbsheim en alemannisch (Herbsheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
La Tor
La Tor ( Latour en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Lo mot tor ven del latin turris. Aquel nom designa sovent un castèl.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, La Tor èra de la diocèsi civila de Rius, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de la diocèsi de Rius, de la senescauciá de Tolosa.
La parròquia de Notre-Dame de Lafitte, de la diocèsi de Rius, de la senescaucia de Tolosa, annèxa de Montesquiu de Volvèstre es pas identificada, mès, segon B. Faucher, seré a metre en rapòrt damb Lahitte, dens la comuna de La Tor (nom que figura sus la mapa de Cassini e la mapa d'Estat-Major) (mès lo nom es escrit La Hille sus las mapas recentas e quitament sus la mapa d'Estat-Major, La Hillo).
(1438) Wendeline
(1438) Wendeline es un asteroïde.
Saint-Fiacre (Sèina e Marna)
Saint-Fiacre  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Lost
Sinòpsi
Un avion s'esclafa dins l'ocean pacific sus una illa. Pasmens, i a un fum de personas encara viventa.
Upolu
thumb|Imatge satellit de l'illa d'Upolu Upolu es la mai pichona de las doas illas principalas de las Samoa, al larg d'Austràlia dins l'Ocean Pacific.
Lo punt culminant de l'illa, lo Mont Fito, constituís lo suc del volcan que forma l'illa.
Robert Louis Stevenson
Robert Louis Stevenson, l'autor del celèbre roman l'illa del tresaur, s'i installèt en 1889. Prenguèt la defensa dels autoctòns, espoliats per las accions dels colonizators occidentals. I moriguèt de tuberculòsi, lo 3 de decembre de 1894. Venerat pels indigènas, que l'escaissavan "Tusitala" (lo contaire d'istòrias) foguèt enterrat en granda ceremonia, al suc del Mont Vaea, que domina sa proprietat.
Senta Fereòla
Senta Ferriòla o Senta Fereòla, fòrma impossibla (Sainte-Féréole en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Serge Gainsbourg
Serge Gainsbourg (n. Lucien Ginzburg en 1928, m. en 1991) foguèt un cantaire, compositor, actor e director de cinèma francés. Aguèt dos mainatges : Charlotte Gainsbourg (la filha de Jane Birkin) e Lulu (lo filh de Bambou).
Banjo
thumb|200px|Un banjoLo banjo qu'ei un instrument de còrdas puntejadas inventat en America deu Nòrd en bèth inspirà's d'ua mena de guitarra africana que coneishevan los esclaus. Qu'ei tipicament emplegat dens las musicas deu sud deus Estats Units d'America com la musica country o lo bluegrass.
Serge Gainsbourg
Compausèt de cançons per fòrça actritz, coma Brigitte Bardot, Jane Birkin, Catherine Deneuve, Isabelle Adjani o Vanessa Paradis.
Prefectura de Miyagi
thumb|Situacion de la prefectura de Miyagi en Japon
La prefectura de Miyagi (en japonés 宮城県 Miiyagi-ken) es una division administrativa de Japon situada subre l'illa de Honshū, dins la region de Tōhoku. La capitala n'es la vila de Sendai. Ocupa una superfícia de e ten una poblacion de 2,370,000 abitants (2002).
Vilas
N'i a 13:
Bidon
Bidon (Bidon en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Cabra del Camp
Cabra del Camp es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Moreda
Moreda (Mourède en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Saint-Étienne-en-Bresse
Saint-Étienne-en-Bresse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Moreda
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaig, Moreda que veng deu latin morus « amorèr », dab lo sufixe -eta. Segon Negre, Biran que veng deu gascon moreda « terren umide » (mot present dens lo diccionari Palay). Moreda es près de l'Òssa, mes sus un pojolet.
Lòcs e monuments
Glèisa de Sent Orens, rempart de l'anciana bastide 1286, ancien cimetière au lòc dit las Matalènes (où se trouvait un hôpital) Castèth de Bordeneuve, vestiges Celtibériens e galloromans, anciana salle deu XVII au lòc dit Pontournon, proche de l'ancien emplacement d'une chapelle et de son cimetière disparus au.
Saint-Étienne-en-Bresse
Geografia
Sant-Étienne-en-Bressa fa partida de la Bressa louhannaise.
Saint-Étienne-en-Bresse fait partie de la Bresse louhannaise.
Landisacq
Landisacq es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Landisacq A situat sus la Visance al pè del mont Crespin. Lo sieu bourg es a l'oèst de Flers, a Unitat|7|km  a l'èst de Tinchebray e a Unitat|15|km  al sud-oèst de Condé-sus-Noireau.
Lo ponch en culminant se situa al sud-oèst, près del luòc-dich las Garennes. La quòta d'Unitat|306|m es egalament arribada a per dos tucs avoisinantes. Lo ponch mai bas (188/) correspond a la sortida de la Visance del territòri, a l'èst. La municipalitat es bocagère.
Cabassers
Cabassers (grafia recomandada per l’Institut d’Estudis Catalans, Cabacés oficialament) es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Landisacq
Geografia
Landisacq est située sur la Visance au pied du mont Crespin (305 m). Son bourg est à 6.5 km à l'ouest de Flers, à 7 km à l'est de Tinchebray et à 15 km au sud-ouest de Condé-sur-Noireau.
Le point culminant (309 m) se situe au sud-ouest, près du lieu-dit les Garennes. La cote de 306 m est également atteinte par deux collines avoisinantes. Le point le plus bas (188/189 m) correspond à la sortie de la Visance du territoire, à l'est. La commune est bocagère.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nicolas Lupot
200px|thumb||Nicolas Lupot Nicolas Lupot (Stuttgart, 1758 - París, 1824) que ho un laütièr francés.
Robert Falcon Scott
thumb|243px|Robert Falcon Scott Robert Falcon Scott (6 de junh de 1868; 29 de març de 1912) èra un oficièr de la Royal Navy e un explorador de l'Antartica. Dins la dicha 'Corsa cap al Pòl Sud' Scott arribèt segond, darrièr lo Norvegian Roald Amundsen, e moriguèt en tornar, amb sos quatre companhons, mentre ensajavan d'arribar a sa basa. Scott es vengut l'eròi mai celèbre e tragic de l'"edat eroïca" de l'exploracion de l'Antartica.
right|thumb|250px|La darrièra expedicion de Scott al Pòl Sud, lo 18 de genièr de 1912. De l'esquèrra a la drecha: Lawrence Oates, Henry Bowers, Edgar Evans, Robert Scott, Edward Wilson
Lista dels presidents de Sri Lanka
thumb|120px|Blason de Sri Lanka Vaquí la lista dels presidents de Sri Lanka dempuèi l'adopcion de la republica, en 1972.
Saint-Symphorien-le-Valois
Saint-Symphorien-le-Valois es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de Normandia.
Cuba Gooding Jr.
vinheta
Saint-Symphorien-le-Valois
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cuba Gooding Jr.
Cuba Gooding Jr. (n. 2 de genièr de 1968) es un actor de cinèma dels Estats Units d'America.
Escòrnabueu
Escòrnabueu (Escornebœuf en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Albèrt Dauzat e Ernèst Negre, Escòrnabueu que seré ua formacion badinaira, l'occitan escòrna bueu per designar un lòc ont lo vent es violent,.
Oc del Puèg\Enric Pascal de Ròcaguda
Enric Pascal de Ròcaguda, marqués de Ròcaguda (Henri Pascal de Rochegude en francés), nascut lo 18 de decembre de 1741 e mòrt lo 16 de març de 1834 a Albi, dins Tarn, foguèt oficièr de la marina francesa, òme politic, lexicograf, òme de literatura, filològ e bibliofil.
Familha
Lo grand pairal, Francés, representava la branca cabdeta dels "Paschal de Saint-Juéry" dins Roergue. Vivent dins la diocèsi de Besièrs, prenguèt lo titre de "Seigneur de Rochegude". La familha a pas de ligam amb los "Barjac de Rochegude" de la diocèsi d'Usès,ni amb las familhas "de Rochegude" de Droma o d'Auvèrnha. Lo grand s'establiguèt a Albi ont foguèt consul tres còps. Aquí, lo paire d'Enric maridèt una neboda de l'istorian Dom Vaissète. Enric se maridèt pas. Per assegurar sa posteritat, adoptèt son pichon cosin "Emmanuel Paschal de Saint-Juéry" en 1819 mas aquel jove moriguèt en 1822. En 1826, Enric faguèt un testament en favor de la vila d'Albi, daissant l'usufruit a sa pichona cosina " Célestine de Paschal de Saint-Juéry" ; la vila venguèt proprietària de l'ostal e de la bibliotèca sonque a la fin de 1884.
Lo marin
Garda de la marina tre 1757, coneguèt la desfacha fàcia a l'Anglatèrra. En 1768-1769, foguèt encargat de mission en Índia. En 1773-1774, participèt a la descobèrta de las tèrras australas ; una peninsula e un lac de las islas Kerguelen pòrtan son nom. Pendent la Guèrra d'Independéncia dels Estats Units, patrolhava sus la Mar Granda per assegurar la securitat de la flòta reiala. Membre de l'Acadèmia reiala de la marina, propausèt divèrsas reformas. De 1785 a 1787, assegurèt una mission de contraròtle a Sant Domenge abans de se retirar a Albi.
L'òme politic
Lo 11 de febrièr de 1789, prononcèt un discors fòrt contra l'administracion de l'Ancian Regim. Estrambordat per la Revolucion Francesa, foguèt elegit deputat a la Constituenta e tornar elegit a la Convencion Nacionala e al Conselh dels Cinc Cents jol Directòri. Èra un revolucionari moderat dins la seguida dels escriches de las Lums : Montesquieu, Voltaire...Comissari als pòrts, verifiquèt lor capacitat de resisténcia, de Lorient a Dunkerque. Foguèt nommat contra-amiral en 1793. Las luchas entre revolucionaris lo portèron a daissar lo mond politic per trabalhar suls manuscrits de la Bibliotèca nacionala.
L'especialista dels trobadors
Foguèt un dels primièrs especialistas dels trobadors e demostrèt la continuitat entre la lenga d'aqueles e la lenga occitana modèrna. Per falta d'argent, son "Parnasse occitanien" prèste tre 1797, poguèt pas paréisser qu'en 1819. La mediatèca d'Albi sèrva los manuscrits de trabalh e dos manuscrits fondamentals, prèstes per èsser estampats. Lo Ms.1, datat de l'An V, conten 580 paginas d'un grand format e presenta las òbras de 145 trobadors. L'edicion de 1819 n'a daissat un cinquantenat de caire e a demesit lo nombre dels poèmas presentats. Lo prefaci èra dejà gaire ben complèt ; Ròcaguda i presenta sa concepcion de l'origina de la poesia trobadorenca e de sa disparicion. I critica vivament los predecessors qu'an cometut d'errors per manca de conéisser l'occitan. Lo manuscrit 1 bis, 350 paginas dins lo meteis format, porgís d'autres autors e d'autres tèxtes. Per facilitar l'utilizacion dels dos obratges, conten una taula dels trobadors citats, una autra de las pèças, una taula dels noms de personatges e un vocabulari dels noms de païses e de vilas. Un trabalh d'una brava modernitat !
Lo lexicograf
La segonda partida del Ms.1 bis es dedicada al "Glossaire occitanien" : prefaci e lista de noms amb traduccion en francés e, de còps, en latin coma se pòt legir dins lo libre estampat en 1819, el tanben sens indicacion del nom de l'autor. Òm pòt consultar a Albi los manuscrits copiats per Ròcaguda per poder compausar aquel glossari : Jaufre e Brunesens, La Vida de Sant Onorat, Girard de Rosselhon, Filomena, la darrièira partida del Breviari d'amor, un Novèl Testament del sègle XIV, los Psalmes en catalan... e los 9600 vèrses de La Canso. Indica l'importància d'aquel poèma e critica la version anteriora de Sainte-Palaye que coneissiá pas la lenga occitana. Dins lo prefaci, explica la formacion de las lengas romanas a partir del latin parlat pel pòble. Afirma, contràriament a d'autres sabents de son epòca, que l'occitan es pas una lenga maire. Comença de formular de règlas per l'evolucion de las lengas. Es un precursor.
Autras lengas
Ròcaguda a copiat divèrses manuscrits en lenga d'oïl, pròsa e poesia. Lor volum es quitament tant important coma lo dels tèxtes en occitan dels sègles XII e XIII. A compausat un cançonièr de 1453 "chansons de trouvères" prèste per l'estampariá ; dins lo prefaci indica qu'aquela produccion merita atencion amai se los imitadors dels trobadors son pas al nivèl de sos mèstres. A tanben copiat de tèxtes en italian, en castelhan e dins d'autras lengas del monde. Parlava occitan, francés, italian, espanhòl, anglés e legissiá lo grèc, lo latin, lo portugués, lo catalan, l'alemand. Ditz que la coneissença de las lengas romanas l'a ajudat dins son trabalh : Ròcaguda pòt èsser considerat coma lo primièr romanista.
Relacions entre sabents
Tre 1815, a la demanda de Raynouard, a correspondut amb el. Los eiretièrs an trobat 37 letras recebudas duscas en 1830. Lo secretari perpetual de l'Acadèmia francesa voliá aprofechar de sos conselhs, coordonar sos trabalhs amb el ; insistissiá per que publiquèsse son òbra ; li fasiá de suggestions per las notacions, pr'aquò sembla pas que Ròcaguda agèsse enveja de tornar prene son trabalh. En 1823, trabalhèt fòrça per Raynouard, dètz oras per jorn, li portant ajuda per la realizacion del "Lexique roman". Ròcaguda foguèt elegit Mèstre dels Jòcs Florals lo 9 de julhet de 1819 e Raynouard lo mes seguent.
L'occitan de son temps
Après 1800, Ròcaguda a portat divèrsas contribucions a sa lenga mairala. A començat un vocbulari lengadocian-francés, inacabat ; a notat 435 biaisses de dire que Christian Laux a presentats dins la "Revue du Tarn" en 1989-90 ; a compausat un diccionari de rimas lengadocianas que conten al torn de 13000 dintradas ; a balhat una lista de noms de plantas en lenga nòstra... A sustot copiat un recuèlh de 222 pèças de l'epòca, de cançons d'amor, de nadalets, de cançons calhòlas o politicas e d'autres tèxtes. Per d'unas, òm ne tròba de versions diferentas en Gasconha, a Besièrs e mai que mai a Montpelhièr amb los fraires Rigaud, F.-R.Martin, A. Tandon. Dins sa bibliotèca figuran de libres d'aqueles autors e tanben de P. de Garros, Godolin, C. Peyrot, J.-B. Fabre, Daubian, L. Aubanel... Daissèt son ostalariá e sa bibliotèca a la vila d'Albi. Lo fons Ròcaguda constituís aital la basa del fons ancian de la bibliotèca municipala d'Albi.
Vénestanville
Vénestanville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Comuna del país de Caux
Commune du pays de Caux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Primièr testimoniatge al XIIe sègle jos la forma Wenestanvillam.
Significat: Lo domeni rural de Winstan, nom de persona anglosaxó. Aquel nom de luòc data de manièra versemblant del Xe sègle, quand dels anglosaxons, venguts de Angleterre, se son installats en Normandie acompanhaire danois del Danelaw en Angleterre.
Winstan Es la forma anciana de "Winston". L'evolucion "Winstanville" > "Wenestanville" > "Vénestanville" es cèrtament regular. [W] a evolucionat en [v] al XIIe sègle en Normandie, del temps qu'en francés [w] s'es transformat en [gw], de contunh [g] qualques sègles per endavant.
Dyé
Dyé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Vénestanville
Istòria
Se tròba en Normandie, plan d'unes autres noms de luòc compausat amb anthroponymes anglosaxons contemporanèus, aqueles en stan > stone = pèira, son facilament indentificables.
Exemple: Lestanville; Dénestanville; Létantot èca...
Dyé
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vénestanville
Istòria
Première attestation au XIIe siècle sous la forme Wenestanvillam.
Dyé
Nòtas
<references group=N/>
Vénestanville
Istòria
Signification: Le domaine rural de Winstan, nom de personne anglo-saxon. Ce nom de lieu date vraisemblablement du Xe siècle, quand des anglo-saxons, venus d'Angleterre, se sont installés en Normandie accompagnant des danois du Danelaw en Angleterre.
Winstan est la forme ancienne de "Winston". L'évolution "Winstanville" > "Wenestanville" > "Vénestanville" est tout à fait régulière. [w] a évolué en [v] au XIIe siècle en Normandie, alors qu'en français [w] s'est transformé en [gw], puis [g] quelques siècles auparavant.
On trouve en Normandie, bien d'autres noms de lieu composés avec des anthroponymes anglo-saxons contemporains, ceux en stan > stone = pierre, sont facilement identifiables.
Exemple: Lestanville; Dénestanville; Létantot etc...
Nonzeville
Nonzeville es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Nonzeville Es la municipalitat a la mai pichona superficie del departament dels Vòges. Se situa a una desena de quilomètres al sud de Rambervillers e tant al nòrd-oèst de Bruyères.
Lo ruisseau de la Seda, #que i pren la siá font, s'escapa cap a l'èst per prene lo Arentèle en la municipalitat vesina de Pierrepont.
Nonzeville est la commune à la plus petite superficie du département des Vosges. Elle se situe à une dizaine de kilomètres au sud de Rambervillers et autant au nord-ouest de Bruyères.
Le ruisseau de la Soie, qui y prend sa source, s'échappe vers l'est pour rejoindre l'Arentèle dans la commune voisine de Pierrepont.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La mencion la mai anciana del vilatge remonta al jol nom de Nuntiavilla #que se pòt tradusir del latin coma  la vila annonciatrice.
Nomenat pel continuament Lonzéville o encara Nonzéville, lo vilatge fasiá partida, jos la Ancian Regim, del ban de Vaudicourt, proprietat del capítol de Remiremont. L'actual Granda Carrièra portava d'en un autre luòc lo nom de Carrièra del ban de Vaudicourt fins al.
Baumat
Baumat (Beaumat en francés) es una anciana comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Dempuèi lo 1èr de genièr 2016, es venguda una comuna delegada de la comuna novèla de Còr de Causse.
Nonzeville
Istòria
Al lo pòble a conegut lo sieu maximal de populacion, mas la guèrra de Trenta Ans lududes #far ne pèrdre mai de las 3/4 (massacres, peste) : lo pòble se'n metrà pas pas.
Baumat
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Nonzeville
Istòria
La municipalitat, #qu'a pas glèisa, depen de la parròquia Sant-Rémi de Destord.
Nommé par la suite Lonzéville ou encore Nonzéville, le village faisait partie, sous l'Ancien Régime, du ban de Vaudicourt, propriété du chapitre de Remiremont. L'actuelle Grande Rue portait d'ailleurs le nom de Rue du ban de Vaudicourt jusqu'au.
Au le village a connu son maximum de population, mais la guerre de Trente Ans lui fit en perdre plus des 3/4 (massacres, peste) : le village ne s'en remettra pas.
La commune, qui n'a pas d'église, dépend de la paroisse Saint-Rémi de Destord.
Senta Radegonda
Senta Radegonda pòt èsser :
Saint-Gilles-les-Bois
Sant-Jili-ar-C'hoad en breton ( Saint-Gilles-les-Bois en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
(1441) Bolyai
(1441) Bolyai es un asteroïde.
Buddy Holly
Buddy Holly, nascut Charles Hardin Holley (1936 - 1959) foguèt un pionièr del rock and roll als Estats Units d'America.
(1442) Corvina
(1442) Corvina es un asteroïde.
Tharaka
Lo tharaka (autonim Kîîtharaka) es una lenga banto parlada a Kenya.
Localizacion
Lo tharaka es parlat dins la region del Mont Kenya.
Istòria
A l'epòca coloniala, l'adminstracion britanica a inclús lo tharaka dins l'ensem meru, al costat d'autras populacions vesinas, mas que parlan de dialèctes bantos diferents: los chuka, e dos grops, los mwimbi e muthambi que lor dialècte es en fach pròche del kikuyu.
Vigariá
Una vigariá es una jurisdiccion administrativa medievala en Occitània e en Catalonha. Lo nom ven del luòc que i se teniá lo vicus, es a dire lo borg, d'una granda importància, pasmens sens èsser obligatòriament un cap luòc de ciutat.
Apareguda a l'epòca carolingiana, la vigariá èra d'en primièr lo sèti d'una jurisdiccion civila e criminala facha al nom del comte o del vescomte. Pasmens, amb lo declin del poder local e l'aumentacion del poder de las jurisdiccions reialas, la vigariá venguèt la juridisccion mai pichona, s'ocupant dels afars corrents. Foguèt administrada per un viguièr, es a dire un jutge que sas competéncias variavan, segon las regions e las epòcas, de jutge de cort d'assisas a aquel del jutge de patz rural.
Las vigariás desapareguèron en granda majoritat jos Loís XV en 1749, aprèp un edicte suprimissent las jurisdiccions pichonas.
Pasmens, dins fòrça regions coma en Provença, demorèron entrò la Revolucion. En Lengadòc, Roergue e Carladés, venguèron de tribunals de primièr gra d'apèl.
Camarles
Camarles es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Evesque
thumb|Un evesque a l'Edat Mejana, malon representant l'evesque de Laon|630x630px Un evesque (var. avesque, bisbe) es un clergue que dirigís una diocèsi, dins d'unas brancas del cristianisme coma los catolics, los ortodòxes, los anglicans, los luterians o los monofisitas. Los mots «evesque, avesque, bisbe» son eissits del mot latin epíscŏpus, el meteis adaptat del grèc /epískopos que vòl dire «susvelhant», es a dire moderaire, tutor, responsable d'una organizacion.
Primièrs sègles
Abans lo cristianisme, lo tèrme èra utilizat per designar totas menas d'administrators dins los domenis civil, financièr, militar, judiciari. Dins la Glèisa Luteriana, demòra lo sovenir d'aquela etimologia en nomenant los evesques d'«inspectors eclesiastics». Los primièrs («epískopoi») èran elegits pels membres de l’ («ekklēsía»), l'assemblada dels fidèls, del meteis biais qu'una associacion elegís uèi sos dirigents. Lo dimenge seguent, lo novèl evesque èra consacrat coma evesque per l'ensems dels evesques de la província, amb una imposicion de las mans.
Dins los primièrs tempses, un evesque èra l'administrator d'una parròquia, puslèu que d'una 'diocèsi'. Lo Novèl Testament èra pas encara completat, èran los eretièrs d'una tradicion orala: l'autoritat d'un evesque veniá pas de la Bíblia, mas de son ligam tan prim que foguèsse als apòstols. Los evesques de las metropòlis se pausèron coma mai importants qu'aqueles de vilas pus pichonas, se reclamant tanben de ligams mai dirèctes amb los apostòls.