cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gannay-sur-Loire
Istòria
Près de la motte défensive du Vivier et jusqu’au XI siècle coulait la Loire, où passe de nos jours le canal. C’est là que se forma le premier groupement, embryon de Gannay.
L’église romane Saint-Jean-Baptiste fut détruite à la Révolution. Seul le chœur, avec sa voûte en pierre, a résisté, ainsi que la Vierge sculptée.
Saint-Nicolas, maison à pans de bois en forme de L, est une ancienne auberge des mariniers de Loire. Sa grange construite à partir d’un solin a conservé ses parties en torchis. Ces bâtiments sont supposés être du XV siècle.
Verdun (Mòsa)
Verdun  es una comuna francesa administrada per lo departament de Mòsa de la region del Grand Èst.
Panteon (París)
200px|thumb|Lo Panteon Lo Panteon de París qu'ei ua anciana glèisa deu sègle XVIII bastida per òrdi deu rei Loís XV entà arcuélher las restas de Santa Genòva ; uei qu'ei un lòc on son sepelits las personalitats que la Republica e vòu aunorar com eròis. Que's troba dens lo 5au arrondiment de París sus la coma Saint-Étienne-du-Mont, entornejat per la glèisa de Saint-Étienne-du-Mont, per la bibliotèca de l'universitat de París I (Panteon-Sorbona), per l'Universitat de París II (Panteon-Assas) e peu Licèu Enric IV.
Produch cartesian
En matematicas, lo produch cartesian (var. produit cartesian) de dos ensembles A e B es l'ensemble de totei lei pareus que sa premiera componenta apartèn a A e la segonda a B. Se generaliza aisadament la nocion de produch cartesian de dos ensembles a aquela de produch cartesian d'un nombre finit d'ensembles, qu'es un ensemble de n-uplets.
Lei produchs cartesians devon son nom a René Descartes, qu'en creant la geometria analitica, foguèt lo premier qu'utilizèt en substància çò qu'en lengatge modèrne es sonat "ensemble dei pareus de nombres reaus" e notat o \mathbb R^2, per representar lo plan euclidian (rementem que \mathbb R designa l'ensemble dei nombres reaus).
Verdun (Mòsa)
Istòria
L'existéncia de l'aglomeracion remonta a l'Antiquitat quora los cèltas fondèron un oppidum susplombant una vòlta de Mòsa. Venguda capluòc de la Civitas Verodunensium, la vila èra una de las quatre ciutats de la província romana de Belgica primièra. En 843, lo tractat de Verdun que parteja l'Empèri carolingian en tres reialmes i foguèt signat. Vila del Sant Empèri Roman Germanic dempuèi lo sègle Xen, Verdun es somesa per França en 1552, durant lo « Viatge d'Austrasia ». Forma amb las autras vilas liuras d'Empèri, Metz e Toul, la província dels Tres Avescats, que se vei definitivament integrada al Reialme de França en 1648 per lo Tractat de Münster. Fortalesa de l'èst de França, la vila foguèt lo teatre de mai d'una batalhas, talas que la de 1792 durant las guèrras de la Revolucion francesa, e la de 1870 durant la guèrra francoprussiana. Mas es subretot la batalha de Verdun de 1916, durant la Primièra Guèrra Mondiala, que faguèt venir celèbre la vila dins lo mond entièr.
Produch cartesian
Definicion
Per tot ensemble A e tot ensemble B, existís un ensemble unic qu'a per elements lei pareus (a, b) que sa premiera componenta apartèn a A e la segonda a B. Aquel ensemble se nòta « A x B » e es nomenat produch cartesian de A per B.
Remarcas :
Cas particular : carrat cartesian d'un ensemble
Per tot ensemble A, lo carrat cartesian de A es per definicion l'ensemble A x A dei pareus (a, b) que sei doas componentas apartènon a A. Se nòta A2.
Exemple
Se A es l'ensemble { A, R, D, V, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 } e B l'ensemble { pica, còr, carrèu, flor }, alora lo produch cartesian d'aquelei dos ensembles es l'ensemble seguent : que se pòt identificar amb l'ensemble dei 52 cartas d'un jòc.
Grafs
Se sòna graf tot sosensemble d'un produch cartesian A x B.
Produch cartesian de tres ensembles
Lo produch cartesian de 3 ensembles A, B, C se definís coma l'ensemble dei triplets (a, b, c) que sa premiera componenta apartèn a A, la segonda a B e la tresena a C. Aquel ensemble se nòta « A x B x C ». Aicí tanben, l'òrdre dei factors es important.
Cas particular : cube cartesian d'un ensemble
Per tot ensemble A, lo cube cartesian de A es per definicion l'ensemble A x A x A dei triplets (a, b, c) que sei tres componentas apartènon a A. Se nòta A3.
Produch cartesian de n ensembles
Lei definicions precedentas se generalizan sensa dificultat au cas d'un nombre finit d'ensembles. Lo produch cartesian de n ensembles se definís coma l'ensemble dei n-uplets  que sa premiera componenta \ a_1 apartèn a \ A_1\;, la segonda componenta \ a_2 a \ A_2\;, ... e la n-ena componenta \ a_n a \ A_n.
Aquel ensemble se nòta :, o ben :.
Cas particular: poténcia cartesiana n-ena d'un ensemble
Per tot ensemble A, la poténcia cartesiana n-ena de A es per definicion l'ensemble A x ... x A (n factors) dei n-uplets que sei componentas apartènon totei a A. Se nòta An.
Steinbourg
Steinburg  en alemannisch (Steinbourg en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Situada sul canal de la Marna al Rhin dintre Saverne e Estrasburg, Steinbourg a traversat pel grand itinerari cyclable EuroVelo 5 (EV5 Via Francigena de Londres a Roma/Brindisi) #que manlèva lo camin de halage del canal.
Située sur le canal de la Marne au Rhin entre Saverne et Strasbourg, Steinbourg est traversée par le grand itinéraire cyclable EuroVelo 5 (EV5 Via Francigena de Londres à Rome/Brindisi) qui emprunte le chemin de halage du canal.
Sainte-Marie-la-Robert
Sainte-Marie-la-Robert es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ambrym del sud-èst
L'ambrym del sud-èst es una lenga oceaniana parladas a Vanuatu.
Localizacion
L'ambrym del sud-èst es parlat dins lo sud-èst de l'illa d'Ambrym, mas 40 % dels locutors vivon a Mele-Maat, sus l'illa d'Efate. I a pas de nom per la lenga.
Classificacion
L'ambrym del sud-èst es una lenga vanuatu central, un grop de las lengas oceanianas del sud restacat a las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana.
Cabanac e Seguenvila
Cabanac e Seguenvila (Cabanac-Séguenville en francés) es una comuna gascoa, situada dens lo departament de la Hauta Garona e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 42 km al Nòrd-Oèst de la vila.
Licurg
Licurg es un legislator legendari de la ciutat-estat grèga d'Esparta qu'establiguèt lo sistèma militarista caracteristica d'aquela vila.
Cabanac e Seguenvila
Toponimia
Que's perpetua dens lo vilatge de Segofièla en Gers e lo nom d'ostau Seguin (dab l' n finau prononciada o pas...), frequent en Charanta e Gironda, Puei de Doma e Borgonha, abans la Purmèra Guèrra Mondiau e dens los noms Seguin et Seguins, tipics deu Sud-Oèst.
Licurg
Son sistèma demorèt en plaça fins a la fin de l'Antiquitat. Èra basat sus d'institucions oligarquics donant lo poder a una minoritat conservatritz, una reforma agrària donant un lòt de tèrra a cada ciutadan, una mobilizacion permanenta dau sistèma educatiu e dei còrs civic au profiech de l'armada e la creacion d'una classa de sèrvs (leis Ilotes) per provesir la man d'òbra permetent ai ciutadans de se concentrar unicament sus leis activitats militaras.
Cabanac e Seguenvila
Toponimia
Véser tanben Sigwin von Are, arquevesque de Colonha.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, la comunautat, venguda comuna après, de Cabanac èra de l'eleccion de Lomanha, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescaucia de Tolosa. Le vocable de la glèisa, annèxa de L'Agraulet, es Nòsta Dauna. Tanlèu 1790, Cabanac èra deu canton de Cadors. Annexèn Lamothe-lès-Cabanac (nom francés) a Cabanac en 1818, puish Séguenville (nom francés), benlèu en 1833; La comuna prengó le nom oficiau de Cabanac-Séguenville per decret deu 22 de març 1929. En 2015, suprimiguèn le canton de Cadors e la comuna passèc au canton de Legavin, largament espandit.
Licurg
Après la conquista romana de Grècia, Esparta gardèt la constitucion de Licurg mai se concentrèt sustot sus leis aspècts pus espectaclós per atraire de toristas e de visitaires. L'educacion espartenca venguèt pus violenta e leis Espartencs s'engatjèron puslèu dins l'armada romana coma mercenaris.
Cabanac e Seguenvila
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Lamothe o Lamothe-lès-Cabanac (La Mòta o La Mòta de Cabanac ?), comunautat non parròquia venguda comuna, èra tanben de l'eleccion de Lomanha, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la senescaucia de Tolosa. Tanlèu 1790, La Mòta èra deu canton de Cadors.
Pendent l'Ancian Regime, Seguenvila èra de l'eleccion de Lomanha, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la diocèsi de Montalban, de la senescaucia de Tolosa. Lo vocable de la glèisa, annèxa deu Cause (Tarn e Garona), es Sent Joan Baptista. Tanlèu 1790, Seguenvila èra deu canton de Cadors.
Demografia
| sansdoublescomptes= 1962}}
Letizia Ortiz Rocasolano
right right|100px|right|La reina LetiziaLetizia Ortiz Rocasolano (n. lo 15 de setembre de 1972) z-es la filha ainada de Jesús Ortiz Álvarez e de Paloma Rocasolano Rodríguez. Es la femna de Felip VI d'Espanha, e la maire de Leonor de Borbon Ortiz (n. lo 31 d'octòbre de 2005) e de Sofía de Borbon Ortiz (n. lo 29 d'abrial de 2007). Z-es la reina actuala d'Espanha.
Lodes (Naut Léger)
Lodes (Lodes  en francés) es una comuna velaiosa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
thumbnail|right|Armoiries de la familha de Gorse
thumbnail|right|Armoiries de la familha de las Serpens
Cambiac
Cambiac (Cambiac en francés) es una comuna lengadociana en Lauragués, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Lodes (Naut Léger)
Istòria
thumbnail|right|Armoiries de la familha de Polignac
Cambiac
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada sus la Sauna en Lauragués a 32 km al Sud-Èst de Tolosa
Lodes (Naut Léger)
Istòria
thumbnail|right|Armoiries de Pierre et Pons de Loudes
Cambiac
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Cambiac èra del comtat de Caramanh [incorporat a la província de Lengadòc en 1779], de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa es Sent Estève (o Estèfe). Tanlèu 1790, Cambiac èra del canton de Caramanh. En 2015, suprimiguèron le canton de Caramanh e Cambiac passèc al canton de Revèl, largament espandit.
Lodes (Naut Léger)
Istòria
thumbnail|right|Armoiries de la famille de Gorse
thumbnail|right|Armoiries de la famille des Serpens
Ur-Nammu
Ur-Nammu èra un governador puei rèi d'Ur que venguèt lo fondator de la tresena dinastia d'Ur e reinèt de 2112 a 2095 avC. Rebutèt lo rèi d'Uruk Utu-hegal e establiguèt sa dominacion sus lo país de Sumèr.
Lagash
Lagash èra un ciutat-estat de Mesopotamia antica situat dins lo país de Sumèr. Vila santa de la divinitat Ningirsu, Lagash foguèt mai d'un còp la capitala d'un estat mesopotamian poderós. Vèrs la mitat dau millenari III avC, la vila èra regularament en conflicte amb Umma avans d'èstre conquista per Sargon d'Akkad au sègle XXIV o XXIII avC. Assaièt unei còps de se revòutar còntre sei successors e venguèt solament tornarmai independenta durant lo declin d'Akkad sota la direccion de la segonda dinastia de Larsa. Pasmens, la vila passèt sota lo contraròtle de la tresena dinastia d'Ur au sègle XXI avC. La casuda d'Ur a partir deis annadas 2020 avC permetèt la formacion d'un estat pichon centrat sus la vila durant una partida dau sègle XX avC. Pasmens, aquò empachèt pas lo declin de la ciutat que foguèt abandonada au sègle XVII avC.
Andrézieux-Bouthéon
Andrèsiô-Botion en arpitan (Andrézieux-Bouthéon en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Nvidia
Nvidia Corporation es una entrepresa especializada dins la concepcion de processors grafics, de cartas graficas e de piuses graficas per PC e consòlas de jòcs (Xbox, PlayStation 3, Nintendo Switch). Son sètge es a Santa Clara en Califòrnia als Estats Units.
Sos principals concurrents son AMD (ancianament ATI), Intel e Qualcomm.
Alba Longa
Alba Longa foguèt una ciutat antica fortificada de Latium, una de las ciutats pus anciana d'Itàlia. Es situada a al sud èst de Roma a la plaça de l'actual Castel Gandolfo.
Legenda e origina d'Alba Longa
Segon la legenda, Alba Longa es fondada per Ascani (Iul), filh d’Enèu, trenta ans après la fondacion de Lavinium. Cronologicament, es a dire a la mitat del sègle XII, pauc de temps après la destruccion de Tròia (que se seriá passat en 1184 AbC. segon los Ancians).
Alara que la poténcia de Roma aumenta, las doas ciutats intran en conflicte, e fin finala, jol rei de Roma Tulli Hostili (vèrs la mitat del sègle VII), una guèrra entre elas s'acaba pel celèbre combat dels Oraces e dels Curiaces. Alba Longa es destruïda (665 AbC.), après la traïson de son dictator Metti Fufeti, per se tornar bastir jamai, e los seus abitants son desplaçats a Roma, ont la colline de Cèli lor es oferta.
Reis d’Alba Longa
Segon Denís d'Alicarnas, los reis d’Alba Longa forman una cadena de descendéncia dirècta entre Ascani e Romul. Mercé a Tit Livi, coneissèm los dos darrièrs caps d’Alba Longa, que son pas dins aquela sequéncia. Los dos governèron a l'epòca de Tulli Ostili. Lo primièr fuguèt lo rei Gai Cluili, que moriguèt al començament de la guèrra contra los Romans. Lo dictator Metti Fufeti, que li succediguèt, foguèt executat sus l'òrdre de Tulli Ostili coma traite.
La lista dels reis legendaris d'Alba Longa es constituida a partir de Tit Livi. Dins l'Eneïda se trapa d'unes d'aqueles noms.
Gentes d'Alba Longa
Segon la tradicion contada per Tit Livi e Denís d'Alicarnas, sièis familhas (gentes) romanas èran originàrias d'Alba Longa:
Donadas arqueologicas e interpretacion istorica
Las donadas arqueologicas disponiblas venon de l’Edat del Fèrre e establisson l’existéncia d’una seria de massatges, cadun possèda la seuna necropòli, lo long de la còsta sud oèst del lac alban. Quand Roma los destruiguèt, aqueles villatges devián èsser en fasa encara preurbana, e començavan a s'amassar a l'entorn d’un centre qu'auriá podut èsser Castel Gandolfo. Aquel ipotèsi ven del fach que la necropòli que s’i trapa es fòrça mai granda, çò que daissa pensar a una vila mai granda.
Mai tard, pendent lo periòde republican, lo territòri d’Alba (l'Ager Albanus) vei la construccion de fòrça villàs, que son mencionadas dins la literatura antica e que de rèstes son encara visibles.
Lo sanctuari de Jupiter latiaris
Al suc del Mont Alban i a un sanctuari fòrça ancian consacrat a Jupiter Latiaris. Florus, l’istorian roman dels sègle II, conta que lo luòc auriá estat causit per Ascani, lo fondator d’Alba Longa, que après la fondacion de la ciutat auriá invitat los Latins a i celebrar de sacrificis en onor de Jupitèr.
Dins lo sanctuari, se celèbra cada an las Feriae Latinae, pendent que totas las ciutats apartenent a la confederacion dels pòbles latins s'amassava per sacrificar al dieu un taure blanc, que la carn es distribuida als participants. S'agís donc d'un culte federal e sa situacion pròche d'Alba Longa mòstra de l'egemonia que deviá exercir suls autres luòcs de culte de la region, d'entre que deviá aver Roma.
Après la destruccion d’Alba Longa e la substitucion de Roma coma centre egemonic, la tradicion remembra l'edificacion d'un vertadièr temple dedicat a Jupiter Latiaris sul mont Alban jol regne de Tarquin lo Superb. Aquel temple de Jupitèr sul Capitòli, inaugurat tradicionalament en 509 AbC., es destinat a far foncions de sanctuari federal latin, establissent lo centre religiós a Roma.
Demora ara del sanctuari antic sonque de rèstes del paret d’encencha, que foguèron desplaçats del site, e de rèstes importants de la carrièra calada que fasiá l'accés e qu'arribava a la Via Appia près d’Aricia.
Predoi
Predoi (Prettau en alemand) es una comuna italiana de 539 abitants situada dins la Província del Sud-Tiròl dins la region del Trentin e Naut Adige. Es la comuna pus septentrionala d'Itàlia: son territòri es lo sol del país situat al nòrd del 47en parallèl.
Dins la comuna, se troban divèrses sites d'interèst naturalista e arqueologics, coma l'anciana mina de coire, e la zona es enclausa dins lo perimètre del pargue natural Vedrette di Ries - Aurina. Enfin, los centres d'interèst artistic mancan pas, coma la glèisa de Santo Spirito, consagrada per Nicola Cusano en 1455. La comuna compren tota la punta extrèma del Naut Adige.
Mignaloux-Beauvoir
Mignaloux-Beauvoir es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Afroeurasia
Nòtas e referéncias
<References/>
Galligo
Galligo (en aragonés SLA/GO) o Gállego (en castelhan) es un riu situat dins lo país d'Aragon e es un afluent d'Èbre. Raja dins las zonas aragonesofòna e castelhanofòna d'Aragon.
Andrés Héctor Carvallo
Andrés Héctor Carvallo Acosta (Asunción, 8 de novembre de 1862 - Asunción, 16 d'agost de 1934) foguèt un politician paraguaian. Venguèt president de Paraguai lo 9 de genièr de 1902 e ocupèt aquela foncion fins al 25 de novembre del meteis an.
Mwan
Lo mwan es una lenga mande, una branca de las lengas nigèrocongolesas, parlada en Còsta d'Evòri.
Localisacion
Lo mwan es parlat dins 21 vilatges de las sosprefecturas de Kongasso e Kounahiri, dins la region de Béré. un tèrç dels mwan vivon defòra de la region, dins las ciutats del país.
Jaime de Marichalar
Jaime de Marichalar (lo 7 d'abrial de 1963) Z-èra espós d'Elena de Borbon (se separèron en 2007). Z-an dos enfants : Felipe Juan Froilán de Todos los Santos (lo 17 de julhet de 1998) e Victoria Federica de Todos los Santos (lo 9 de setembre de 2000).
Brognon (Ardenas)
Brognon es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Massilly
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Steige
Steige (Bas-Rhin) en alemannisch (Steige en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
thumb|right|Mièg del vilatge de Steige.
Lo pòble de Steige a situat a Nombre|6|km}} al nòrd-oèst de Villé e es la darrièra municipalitat de la vallée abans de passar la crête cap a l'anautita vallée de la Bruche. Es al limit dels fonts del Giessen e sul limit del departament dels Vòges. Lo pòble de Steige es fòrça long e dividit dins quatre quartièrs; totes los ostals an situat sus la rota, #que n'a preses lo nom alemand. Lo ban communal (986 a) se dividís en dos domenis plan desparièrs :
Al Sud, la part de la crête de la Honel, en culminant a 668 mètres près de de la Blanca-Noguera, domina lo vallon de Charbes. Mai al oèst, la crête plan individualitzada de la Honel fach luòc a un massís montagneux mai confus, lo Mont #qu'arriba a 822 mètres abans de s'orientar cap al replat e la reünion del Climont. La part bassa d'aqueles vessants, mai empâtée, a fach antany l'objècte d'una disposicion de terrassas de cultura encara plan visiblas de los nòstres jorns. A l'oèst, lo caulet de Steige, pauc elevat (535 m) fa comunicar lo Val de Villé amb l'anautita vallée de la Bruche (Ranrupt e Bourg-Bruche) e permet egalament de passar de la vallée de Steige a la vallée de Urbeis per la Salcée (anciana rota de la sal) e lo masatge caseriu del Climont. Al nòrd, los crêtes s'elèvan progressivament del caulet de Steige (534 m) cap al poderós massís del Camp del fuòc e arriban a 1020 mètres a la Granda-Gota, pas luènh del caulet de la Carbonera. Dominan alavetz los localités de l'anautita vallée de la Bruche (Ranrupt) e del Ban de la Ròca (Bellefosse). Lo pòble (altitud 350 m al centre) format a l'origina de divèrses quartièrs plan desparièrs (La Crotz, Beulot, Chênesire, Gasse, Elevat de Steige) se étire la longitud de la rota del Caulet, davant los primièrs lacets. Domina d'una desena de mètres lo fons de la vallée del Giessen. L'influéncia lorraine se tradusís per la preséncia de qualques "granjas" disséminées en la montanha o las vallons.
Lo pòble de Steige llom la rota départementale 424 sus mai de 3 quilomètres a l'entorn #que ne venon se greffer dels ostals d'abitacion. La cœur istoric de Steige, #que dempuèi s'es alongat, a interromput a l'oèst per un segond ordenat d'ostals e a l'èst per d'unes autres pâtés d'ostals. La part nòrd, darrièr de la glèisa, concentra una autra part d'ostals d'abitacion amb sustot La Gota e la Nautor de Steige.
thumb|right|Milieu du village de Steige.
Le village de Steige est situé à 6 km au nord-ouest de Villé et est la dernière commune de la vallée avant de passer la crête vers la haute vallée de la Bruche. Il est à la limite des sources du Giessen et sur la limite du département des Vosges. Le village de Steige est très long et divisé en quatre quartiers; toutes les maisons sont situées sur la route, dont il a pris le nom allemand. Le ban communal (986 ha) se divise en deux domaines bien distincts :
Au Sud, la partie de la crête de la Honel, culminant à 668 mètres près du Blanc-Noyer, domine le vallon de Charbes. Plus à l'ouest, la crête bien individualisée de la Honel fait place à un massif montagneux plus confus, le Mont qui atteint 822 mètres avant de s'orienter vers le replat et le sommet du Climont. La partie basse de ces versants, plus empâtée, a fait jadis l'objet d'un aménagement de terrasses de culture encore bien visibles de nos jours. À l'ouest, le col de Steige, peu élevé (535 m) fait communiquer le Val de Villé avec la haute vallée de la Bruche (Ranrupt et Bourg-Bruche) et permet également de passer de la vallée de Steige à la vallée d'Urbeis par la Salcée (ancienne route du sel) et le hameau du Climont. Au nord, les crêtes s'élèvent progressivement du col de Steige (534 m) vers le puissant massif du Champ du feu et atteignent 1020 mètres à la Grande-Goutte, non loin du col de la Charbonnière. Elles dominent alors les localités de la haute vallée de la Bruche (Ranrupt) et du Ban de la Roche (Bellefosse). Le village (altitude 350 m au centre) formé à l'origine de plusieurs quartiers bien distincts (La Croix, Beulot, Chênesire, Gasse, Haut de Steige) s'étire le long de la route du Col, devant les premiers lacets. Il domine d'une dizaine de mètres le fond de la vallée du Giessen. L'influence lorraine se traduit par la présence de quelques "fermes" disséminées dans la montagne ou les vallons.
Le village de Steige longe la route départementale 424 sur plus de 3 kilomètres autour duquel viennent se greffer des maisons d'habitation. Le cœur historique de Steige, qui depuis s'est allongé, est interrompu à l'ouest par une seconde rangée de maisons et à l'est par d'autres pâtés de maisons. La partie nord, derrière l'église, concentre une autre partie de maisons d'habitation avec notamment La Goutte et le Haut de Steige.
Rainville
Rainville es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Rainville A vorejat al sud per la Vraine, afluent drech del Vair, e a l'oèst pel autoroute A31 #que li a a el pas accès dirèctament.
Rainville est bordée au sud par la Vraine, affluent droit du Vair, et à l'ouest par l'autoroute A31 à laquelle elle n'a pas accès directement.
Gudea
Gudea èra un ensi de la ciutat-estat de Lagash que reinèt de 2141 a 2122 avC. Es famós per lei vestigis arqueologics importants de son rèine.
Païses Basses
Los Païses Basses (var. País Bas, País Baishs)(en neerlandés: Nederland) es un esta sobeiran dins lo nòrd d'Euròpa. Lo país es de còps impròpriament apelat « Olanda » (en neerlandés : Holland). Forman un estat ont lo pòble neerlandés e la lenga neerlandesa son preeminents. Aquel estat es frontalièr amb Alemanha e Belgica e limitat per la mar del Nòrd.
Los Païses Basses son lo mai grand país del Reialme dels Païses Basses, qu’agropa tanben Aruba, Curaçao e Sant Martin del Sud. Tres illas de las Antilhas fan partida de l’Estat: Bonaire, Saba e Sant Eustaqui. Constituïsson los Païses Basses Caribencs que la moneda n’es lo dolar american.
La capitala oficiala de l'estat es Amsterdam, mas lo sèti dels poders publics (reina, Parlament e govèrn) es a L'Aia.
Lo gentilici es neerlandés -esa (o mens exactament olandés -esa).
Ascani
thumb|280px|right|[[Enèu fugissent Tròia aamb Anquises sus l'espalta, accompanhat de son filh Ascani e de son esposa, amfòra grèga d'Etrúria, v. 470 AbC., Staatliche Antikensammlungen]]
Païses Basses
Tot parièr se ne ditz batau -ava per designar los sius estatjants.
Istòria
thumb|upright|left|[[Guilhèm Ièr d'Orange-Nassau, cap dels Païses Basses durant la Guèrra dels ochanta ans.]] Jos Carles Quint, emperaire del Sant Empèri Roman Germanic, e rei dels reialmes ispanics, la region fasiá partida de las Dètz-e-sèt Províncias dels Païses Basses, que compreniá tanben los territòris actuals de Belgica, Luxemborg, e qualques parçans de França e Alemanha. La Guèrra d'Ochanta Ans entre las províncias e Espanha comencèt en 1568. En 1579, la part nòrd de las dètz-e-sèt províncias formèt l'Union d'Utrecht, un tractat ont se prometèron supòrt mutual per la defensa contra l'armada espanhòla. Aquel tractat es considerat coma la fondacion dels Païses Basses modèrnes. En 1581 las províncias del nòrd adoptèron l'Acte d'Abjuracion, la declaracion d'independéncia amb la quala las províncias deposaven oficialament Felip II. La guèrra contunhèt fins 1648, quand lo rei Felip IV d'Espanha reconeguèt fin finala l'independéncia de las sèt províncias del nòrd amb la Patz de Münster. Parts de las províncias del sud venguèron de facto de colònias de la nòva republica.
Ascani
Dins la mitologia grèga e romaine, Ascani (en grèc ancian Ἀσκάνιος / Askánios) o Iul es lo filh d’Enèu e de Creusa (la filha de Priam).
Segon la version mai anciana e tradicionala de la legenda, Ascani fugís de Tròia amb son paire e son grand paternal Anquises. Mas tard, será enviat per son paire a Propontid per i regnar abans de se jònher a son cosin Astianax, lo filh d’Ector, per restablir la ciutat de Tròia. Una segonda version preten qu’Ascani accompanha son paire en Itàlia e torna amb el a Tròia ont, vengut vièlh, Enèu auriá regna abans de daissar lo reialme al seu filh. Segon una darrièra version, que conta entre autres Tit Livi (Istòria romana - Libre I - « Fondacion d'Alba Longa), Ascani seriá lo filh d'Enèu e de Lavinia, filha del rei Latin qu'esposa Enèu après qu'arribèt en Itàlia. De notar que Tit Livi cita las doas darrièras versions coma ambedoas plausiblas.
Païses Basses
Provincias Unidas 1581-1795
thumb|Vida jornalièra durant l'Edat d'Aur Olandesa en una pintura thumb|Atac olandés a Medway, en junh de 1667, durant la [[Segonda guèrra anglo-neerlandesa.]] A partir de l'obtencion de son independéncia d'Espanha en 1581, las sèt províncias formèron la Republica de las Sèt Províncias Unidas dels Païses Basses. La republica èra una confederacion de las províncias de Olanda, Zelanda, Groninga, Frisa, Utrecht, Overijssel e Guèldres. Totas aquelas províncias èran autonòmas e avián lo sieu pròpri govèrn, l'"Estat de la Província". L'"Estat General", lo govèrn confederat, aviá son sèti a L'Aia e èra format de representants de caduna de las províncias. La part pauc poblada de Drenta fasiá partida tanben de la republica, malgrat lo fach qu'èra pas considerada una província. Drenta aviá lo sieu pròpri Estat mas lo sieu cap èra designat per l'Estat General. La republica ocupava tanben las nomenadas Tèrras de la Generalitat (Generaliteitslanden en neerlandés). Aqueles territòris èran governats dirèctament per l'Estat General, es a dire, avián pas d'autogovèrn ni de representant dins lo govèrn confederat. La majoritat d'aqueles territòris foguèron ocupats durant la guèrra dels ochanta ans. Èran majoritàriament catolics e èran usats coma zòna de seguretat entre la Republica e los Païses Basses espanhòls.
Lo país venguèt un dels poders maritims e economics màgers del sègle XVII. durant l'Edat d'Aur Olandesa (Gouden Eeuw) s'establiguèron de colònias e de mercats dins lo mond entièr (lo nomenat Empèri neerlandés). S'establiguèron de poblaments en America del Nòrd en començant per la fondacion de Nòva Amsterdam, subre l'actuala Manhattan, en 1614. En Sud-Africa se creèt lo poblament de la Colònia del Cap en 1652. durant lo sègle XVII, la populacion neerlandesa s'aumentèt cap a 1,5 a 2 milions'''
Ascani
Pasmens la tradicion mai coneguda es la tradicion romana, contada dins l'Eneïda, ont Ascani fa soca en Itàlia seguent son paire. Virgili nos lo representa coma un personatge incarnant l’esper dels Troians subrevivents, adorat per son paire e sa granda pairala, la divesa Afrodita, mas a vegada malbiaissut, que per exemple provòca las ostilitats amb los Latins tuant una cèrvia sagrada.
Païses Basses
Provincias Unidas 1581-1795
Fòrça istorians economics mencionan los Païses Basses coma lo primièr país capitalista del mond. L'Euròpa modèrna primairenca aguèt la vila comerciala mai rica e la primièra borsa a temps complit a Amsterdam. L'inventivitat dels comerçants menèt a las primièras asseguranças e de plans de pensions, aital coma autres fenomèns mens benignes coma las primièras ondadas d'especulacion economicas. La primièra granda inflacion foguèt la Tulipamania dels ans 1636-1637, e segon Murray Sayle, lo primièr especulador economic mondial Isaac le Maire, que forcèt una casuda dels prèses de las accions per las crompar après  jol prètz de mercat.
La republica comencèt de declinar a la fin del sègle XVIII, a causa de la competéncia economica d'Anglatèrra e a la longa rivalitat de las doas principalas faccions de la societat olandesa, los Staatsgezinden (Republicans) e los Prinsgezinden (Realistas o Orangistas).
Ascani
A la mòrt del paire, la tradicion romana mòstra Ascani regnant suls Latins e Troians reunits, luchant contra los Etruscs qu'auriá emportat una victòria al bòrd del Numicius. Fin finala es considerat coma lo fondator d'Alba Longa, d'unes trenta ans après la fondacion de Lavini per son paire. Es obligat per l’ostilitat dels Latins, que prenon lo partit de sa mairastra Lavinia, veusa d’Enèu e de son miègfraire Silvi. Pasmens es aquel darrièr que li succèda sul tròn d’Alba Longa.
Es conegut tanben pels Romans jol nom de Iul, en latin Iulus, atal la familha dels Iulii se podava pretendre descendre del. L’origina d'aquel nom es explicada atal: quans Enèu moriguèt de combats comencèron entre los Troians units als Latins, capitanejat per Ascani, e los Rutuls e lors aliats etruscs. Ascani es victoriós e recep lo cafre d’Iobum o Iolum diminutiu de Jupitèr. Caton dins sas Originas conta ja aquela etimologia. Una autra tradicion atribuís aquel nom al filh d’Ascani, escartat del tròn d’Alba Longa per son oncle Silvi que ne faguèt un preire.
Païses Basses
Jos l'influéncia francesa 1795-1815
De 1806 a 1810, lo Koninkrijk Holland (Reialme d'Olanda) foguèt establit per Napoleon Bonaparte coma un reialme mariòta governat per lo sieu fraire, Loís Bonaparte, pr'amor de controtlar los Païses Basses de forma mai eficienta. Lo nom de la província pus coneguda, Olanda, foguèt causit per representar lo país entièr. Lo Reialme d'Olanda compreniá l'airal dels actuals Païses Basses, levat Limborg e d'unas parts de Zelanda, qu'èran de territòris franceses. En 1807, la prussiana Frisa Oriental e Jever foguèron apondudas al reialme. En 1809 malgrat tot, après l'invasion anglesa, Olanda aguèt de cedir totes los sieus territòris situadas jol riu Ren a França.
Lo rei Louis Napoleon acompliguèt pas las expectativas de Napoleon - ensagèt de servir los interèsses dels olandeses en luòc dels del sieu fraire - e li calguèt abdicar lo 1 de julhet de 1810. Li succediguèt lo sieu filh de cinc ans Napoleon Louis Bonaparte. Aquel regnèt coma Louis II durant dètz jorns mentre que l'emperaire Napoleon Bonaparte ignorèt l'ascenscion del sieu jove nebot al tròn. L'emperaire envièt una armada per ocupar lo país e dissolguèt lo Reialme d'Olanda. Los Païses Basses venguèron alavetz part de l'Empèri Francés. Aquel periòde durèt de 1810 a 1813, quand Napoleon foguèt derrotat a la batalha de Leipzig.
Reialme dels Païses Basses
Lo filh de Guilhèm V d'Orange-Nassau, Guilhèm I dels Païses Basses, tornèt als Païses Basses en 1813 per venir prince sobeiran dels Païses Basses. Lo 16 de març de 1815, lo prince sobeiran venguèt rei dels Païses Basses.
En 1815, al Congrès de Viena se formèt lo Reialme Unit dels Païses Basses, qu'estendèt los Païses Basses amb Belgica per fin de crear un estat fòrt al nòrd de França. En mai, Guilhèm venguèt per eiretatge Grand Ducat de Luxemborg. Lo Congrès de Viena autregèt Luxemborg a Guilhèm coma proprietat personala en escambi de las siás possessions alemandas de Nassau-Dillenburg, Siegen, Hadamar e Diez.
Belgica se rebellèt e obtenguèt la siá independéncia en 1830, mentre que l'union personala entre Luxemborg e los Païses Basses foguèt separada en 1890, quand Guilhèm III dels Païses Basses moriguèt sens descendents masculins. La lei salica empachèt que la siá filha Guilhemina I dels Païses Basses venguèsse Grand Duquessa. Alavetz, lo tròn de Luxemborg passèt de l'Ostal d'Orange-Nassau a l'Ostal de Nassau-Weilburg, una autra branca de l'Ostal de Nassau.
Pendent lo sègle XIX, los Païses Basses s'industrializèron lentament, comparat amb los sieus païses vesins, principalament a causa de la granda complexitat que significava modernizar las siás infrastructuras, consistentas dins de grands canals d'aiga e la granda fisança que la siá indústria aviá en l'energia del vent.
E mai que los Païses Basses demorèsson neutres pendent la Primièra Guèrra Mondiala, aguèron un ròtle notable. Lo Comte Schlieffen aviá previst d'ocupar los Païses Basses mentre qu'avançava cap a França. Aquel plan foguèt cambiat contra Helmuth von Moltke lo Jove amb l'intencion de manténer la neutralitat olandesa. Aquela foguèt essenciala per la subrevivença alemanda fins lo blocatge dels Estats Units e Granda Bretanha de 1916 quand l'importacion de produches a travèrs dels Païses Basses foguèt pas mai possible. Malgrat tot, Olanda siguèt neutra durant la comtessa, mercés a la siá diplomacia e la siá abiletat pel comèrci.
La Segonda Guèrra Mondiala
right|thumb|[[Rotterdam après los atacs aerians alemands lo 1940.]] Los Païses Basses ensagèron se manténer tanben neutrales durant la Segonda Guèrra Mondiala. Malgrat tot, l'Alemanda nazi ocupèt los Païses Basses lo 1940 durant la siá campanha de l'Euròpa Occidentala e lo país capitulèt dins solament cinc jorns. Lo reialme coma tal, contunhèt la guèrra dempuèi lo sieu empèri colonial e lo govèrn contunhèt en lo sieu exili a Londres.
Durant l'ocupacion, a l'entorn de 100.000 josieus olandeses foguèron portats a camps de concentracion a Alemanha, Polonha e Checoslovaquia. Quand aqueles camps foguèron liberats, solament 876 n'avián subreviscut.
Lo govèrn en l'exili perdèt lo contraròtle de la siá mai granda colònia, las Índias Orientalas Neerlandesas (Indonesia), a mans de l'Empèri Japonés en març de 1942. Un còp acabat la guèrra, Indonesia proclamèt la siá independéncia, qu'atenguèt lo 1949.
La familha reiala dels Païses Basses se transportèt eventualament a Ottawa tot en esperant la desliurança dels Païses Basses, e la princessa Margarida nasquèt durant aquel exili canadian. Lo 1944-45, l'armada canadiana foguèt la responsabla de liberar la màger part dels Païses Basses de l'ocupacion alemanda.
Istòria recenta
thumb|Los trabalhs de [[Zuiderzee se desvolopèron entre 1920 e 1975 e portèron a la creacion d'una nòva província. Aquela foguèt creada lo 1986 amb lo nom de Flevoland.]] Après la guèrra, l'economia olandesa prosperèt, en daissant l'èra enrè de neutralitat e en se sarrant dins los sieus estats vesins. Los Païses Basses foguèsson unes dels fondators del Benelux (Belgica, Netherlands (Païses Basses) e Luxemborg), e foguèt un dels 12 fondators de l'OTAN e un dels 6 fondators de la Comunautat Europèa del Carbon e de l'Acièr, la qu'evolucionèt, a travèrs de la Comunautat Economica Europèa, cap a la Union Europèa.
La darrièra granda inondacion als Païses Basses venguèt en febrièr de 1953, quand una granda tempèsta provoquèt l'escrancament de divèrsas barrièras al sud-oèst dels Païses Basses. Mai de 1.800 personas s'estofèron. Lo govèrn neerlandés decidiguèt crear un important programa de trabalhs (Deltawerken, Trabalhs del Delta) per protegir lo país davant futuras inondacions. Los trabalhs s'esperlonguèron pendent mai de trenta ans.
Als ans 60 e 70 lo país visquèt una epòca de cambiament cultural. Mai que mai los joves refusèron las tradicionalas linhas religiosas e classisaes e pressionèron en favor de nòus cambiaments en matèria de dreches de las femnas, sexualitat, desarmament o temas mitan-ambiental, que portèron a liberalizar de tèmas coma la politica de drògas, l'eutanasia o las questions ligadas a l'omosexualitat.
Politica
thumb|250px|Lo primièr ministre [[Mark Rutte.]] Los Païses Basses forman una monarquia constitucionala amb un sistèma parlamentari de govèrn, e las siás politicas liberalas an cridat l'atencion mondiala particularament dins l'airal de consum de drògas, prostitucion e eutanasia. Lo país se descriu coma un estat de consolidacion politica-sociala, en arribant quitament a se projectar coma un statu quo dels païses del mond. Las politicas de la siá govèrn se caracterizan per un esfòrç a aténher ample consens en decisions importantas, dins de la comunitat politica e de la societat integralament. L'Estat se caracteriza de mai politica e socialament per reformar d'institucions coma la familha e permetre amb aiçò l'intrada de nòvas manièras de convivéncia sociala tala coma lo matrimòni del meteis sèxe, la transexualitat, la prostitucion, la clonatge, l'eutanasia e l'usatge de drògas recreacionalas.
Dins de la siá conformacion politica, la Reina exercís lo poder executiu e ratifica la liura eleccion del Primièr Ministre pel pòble. Lo poder legislatiu es representat pel que fins uèi jorn se nomenan Estats Generales (Parlament), las que consistisson en doas camèras de representacion legislatiua.
Geografia
Lo Reialme dels Païses Basses se compausa de 4 Estats :
Províncias
thumb|350px|right|Mapa dels Païses Basses Los Païses Basses an 12 províncias :
Economia
Los Païses Basses an una modèrna economia de mercat. Actualament, malgrat aver perdut la màger part de las siás possessions d'otramar, lo país manten lo sieu estatus de poténcia comerciala e possedís e mai lo pòrt maritim de màger movement dins lo mond, Rotterdam.
Florianópolis
Florianópolis es la capitala de l'estat brasilièr de Santa Catarina. Es situat dins l'illa de Santa Catarina, sul litoral. Una part pichona de la vila (20 km²) es situada sul continent.
Lo comèrci e los servicis son d'importantas activitats economicas de la vila. Lo torisme tanben es important: los principals toristas estrangièrs son los argentins e los uruguaians.
Foguèt fondada lo 23 de març de 1726, amb lo nom de Nossa Senhora do Desterro.
thumb|left|240px|Lagoa da Conceição, grand lac natural de Florianópolis.
Enmerkar
Enmerkar es un rèi legendari de la vila d'Uruk segon la Lista reiala assiriana.
Mèm
vinheta|Lo [[graffiti « Kilroy was here », vengut popular dins las annadas 1940, existissiá jos de noms divèrses dons diferents païses, mostrant cossí un mèm pòt èsser modificat mercé a la replicacion .]] Un mèm (de l'anglés meme ; calcat sus gèn) es un element cultural reconeissable, reproduch e transmes per l'imitacion del comportament d'un individú per d'autres individús. L’Oxford English Dictionary definit le meme coma « un element d'una cultura (presa aquí al sens de civilizacion) podent èsser considerada coma transmes per de mejans non genetics, subretot per l'imitacion ».
Lo tèrme anglés meme foguèt prepausat pel primièr còp per Richard Dawkins dins Lo Gèn egoïsta (1976) e ven d'una associacion entre gèn e mimesis (del grèc « imitacion »). Los mèms foguèron presentats per Dawkins coma de replicators, atal comparables als gèns, mas responsables de l'evolucion d’unes comportaments animals e de las culturas.
L'estudi dels mèms faguèron espelir un discors novèl: la memetica.
Definicion
Tot coma lo gèn, l mèm seriá l'unitat de basa dins aquesta evolucion. Mèm e memetica son analògs a gèn e genetica, aplicats als elements de las culturas e non als individús biologics. Lo mèm seriá l'unitat cognitiva escambiabla, permetent la replicacion al sen d'un mitan social de complèxes memics, nomenats memotipes, que las variacions d’estructura constituitiá l'equivalent de las mutacions coneguda en biologia.
Williams Seward Burroughs parla de comunicacion virala per la difusion de boca a aurelha d'informacion e de concèptes. Segon aqueste ipotèsi, tota cultura es constituida d'unitats escambiablas, que mèna d'un individú à l'autre, e se manten tanben amb lo temps demrant pasmens de variacions. Lor ròtle pòt èsser banal (per exemple: marca plan coneguda…) o crucial per la viada en societat (per exemple: paradigma, protocòl…). Un mèm pòt èsser largament espandit que tend a se difusar per semèsme un còp passada una massa critica d'utilizaire del tèrme (percolacion).
Una definicion establa del mèm existís encore pas clarament fins ara. Segon los autors, la definicion utilizada s'adapta mai sovent a las lors òbras o opinions. Una classificacion d’aquestes diferents vejaires, es portada per las òbras de Pascal Jouxtel e la societat francofòna de memetica:
Criticas
La teoria de l'evolucion dels mèms es calcada sus l'evolucion dels gèns. Una de las criticas d’aqueste teoria es lo fach qu’aquesta analogia pòt pas èsser entièrament aplicada. En efièch, l'evolucion dels gèns repausa sus la pression de la seleccion naturala, que depend mai o mens del taus de mutacion, alara qu'i auriá pas cap de rason de pensar que los mèsmes rapòrts existirián al subjècte de las pressions de seleccion suls mèms.
Dili
Dili (en portugués, Díli) es la capitala de Timòr Èst. Sa populacion èra estimada a 150 000 abitants en 2005.
Mèm
Criticas
Luis Benitez-Bribiesca M.D., detractor de la memetica, qualifica la teoria de « dògma pseudo-scientific » e « [d']idèa dangierosa que constituís una menaça per l'estudi seriosa de la consciéncia e de l'evolucion socioculturala ». Mai, Benitez-Bribiesca soslinha l'abséncia d'un « còde escripte » pels mèms (analògs a l'ADN dels gèns), e tanben que l'instabilitat excessiva del mecanisme (aqueste d'una idèa anant d'un cervèl cap a l'autre) que menariá a un fèble taus de replicacion corrècte e a un taus de mutacion naut, çò que fa lo procediment d'evolucion caotica.
Dili
thumb|230px|left|Palais del Govèrn, a Dili.
Mèm
Criticas
Lo filosòf politic britanic John Gray caracteriza la teoria memetica sus la religion de Dawkins de « non-sens », afirma que « quitament es pas una teoria... mas lo darrièr concèpte d'una succession de metafòras darwinianas pauc judiciosas », comparable a la valor scientifica del Dessein Intelligent.
Una autra critica emana dels teoricians de la semiotica coma Deacon e Kull. Lor vision considèra lo concèpte de « mèm » coma lo concèpte de « signe » fach primitiu. Lo mèm es taben descrich dins la meletica coma un signe que manca la natura triadica. Los semioticians pòdon considerar un mèm coma un signe degenrat qu’inclutz pas son aptitud a èsser copiat.
Fracchia e Lewontin considèran la memetica coma essent reductionnista e inadequata. Lo biologista de l'evolucion Ernst Mayr es en desaccòrdi amb lo punt de vista de Dawkins fondat sus la genetica coma son usatge del tèrme « mèm ». Afirma qu’aqueste tèrme es un « sinonime non necessari » del mot « concèpte », e arguís que los concèptes son pas restrenchs a un individú o a una generacion. Aquestes concèptes poirián contunhar longtemps e evoluir.
Lubilhac
Lubilhac (Lubilhac en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Lo vilatge es situat al extremitat nòrd dels monts de la Margarida. Se tròba en lo Brivadés.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Sant Seren
Sant Seren o Sent Seren (Saint-Céré en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom de la vila ven de Serenus, martir en 307 o al sègle III, en Pannònia. Basalgas (carcinòl) escriu Sent S., allòc que Pojada, seguit per los sitis Toponimia occitana e Top'Òc recèrca, causís Sant S. sense donar d'explicas, çò que fai logicament pensar a una error de sa part.
Demange-aux-Eaux
Demange-aux-Eaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
thumb|left|200px|Vue depuis la route de [[Reffroy]] Demange-aux-Eaux est un village du département de la Meuse situé sur le CD966 reliant Bar-le-Duc (Meuse) à Neufchâteau (Vosges). Le Canal de la Marne au Rhin (visible sur la photo) et la petite rivière de l'Ornain contournent le village.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Leon Tolstoi
Leon Tolstoi, de son nom vertadièr Lev Nikolaievich Tolstoi (en rus: Лев Николаевич Толстой) (n. 1828, m. en 1910), foguèt un escrivan rus, un dels grands romancièrs classics de totes los tempses, mai que mai distinguit per òbras coma Guèrra e Patz (1869) e Anna Karenina. Per lor ambicion, alen e descripcion de la vida en Russia, totes dos libres son demest de libres essencials del realisme. Dins lo sieu ideari filosofic se destaca la nocion de resisténcia pacifica. Aquel ideari foguèt exprimit dins de libres coma Lo Reialme de Dieu es en Vosautres e influiguèt sus de personalitats del sègle XX coma per exemple Mohandas Gandhi, e Martin Luther King. A mai d'escrivan e filosòf, foguèt un anarquista crestian, un pacifista, un reformador de l'educacion e un vegetarian.
En occitan
Lo traductor Antòni Nogués revirèt a l'aranés Anna Karenina.
Garnat-sur-Engièvre
Garnat-sur-Engièvre es una comuna francofona, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Warcq (Mòsa)
Warcq  es una comuna francesa administrada per lo departament de Mòsa de la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Partit Asturianista
Lo Partit Asturianista (en asturian Partíu Asturianista, en espanhòl Partido Asturianista, PAS), es un partit politic nacionalista d'esquèrra asturian fondat en 1985 per Xuan Xosé Sánchez Vicente.
Paamés
Lo paamés es una lenga oceaniana parlada a Vanuatu.
Localizacion
Lo paamés es parlat dins sus l'illa de Paama, que se tròba al sud de l'illa d'Ambrym,.
Classificacion
Lo paamés es una lenga vanuatu central, un grop de las lengas oceanianas del sud restacat a las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana. La lenga es particularament pròcha de l'ambrym del sud-èst,.