cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pesticida
La cinetica dels pesticidas dins los sòls
La degradacion es realizada subretot pels organismes biologics de la microflora del sòl (bactèris, actinomicètas, fungis, algas, levaduras), aquestas podent aténher una tona de matèria seca a l'ectara. Son accion s'exercís subretot dins los primièrs centimètres del sòl.
Existís tanben de procediements fisics o quimics de degradacion, coma la fotodecomposicion. Aquestas accions contribuisson a demenir la quantitat de matèria activa dins lo sòl e donc a reduire los riscs de pollucion.
La cinetica de degradacion d'una molecula donada es determinada en estimant la persisténcia del produch. Per aquò, se determina sa semivida qu'es la durada a l'eissit de que sa concentracion iniciala dins lo sòl foguèt reducha de mitat. Aquesta semivida pòt variar amb la temperatura, lo tipe de sòl, l'ensolelhament, etc: atal, aquesta del DDT es d'unes 30 meses en region temperada e de 3 a 9 meses en climat tropical.
Los sòls se compòrtan, segon las escasenças, coma un luòc de sèrva provisòri o un filtre passiu o actiu, segon lor natura mai o mens « fixatritz » (adsorbanta) e segon que permeton o non la degradacion o biodegradacion d'unes produchs fitosanitaris.
Impactes ecotoxicologics
Fòrça efièchs de pesticidas suls animals an estat observats. Son complèxes, imediats o diferits dins l'espaci e dins lo temps, e varian segon fòrça factors, amb en particular :
Los pesticidas pòdon èsser responsables de pollucions difusas e cronicas e/o agudas e accidentelas, pendent lor fabricacion, transpòrt, utilizacion o pendent lo degalhatge de produchs en fin de vida, degradats, inutilizat o enebits. Lors rèstes difusats dins l’environament per las aigas de netejatge, las femadas e los cadavres d'animals empoisonats pòdon tanben induire l'aparicion de socas de plantas resistentas als erbicidas, d'insèctas resistent a d'insecticidas e de micròbis antibioresistents dins la natura.
En tèrmes de risc d'exposicion al produch, unas espècias de salvatgina presentan de vulnerabilitats particularas. Se son pas tuadas per aqueste « empoisonaments secondaris », aquestas espècias pòdon difusar lo contaminant (bioturbacion) e a vegada lo bioconcentrer dins lo ret trofiic.
Los pesticidas, lors produchs de degradacion e lors metabolits (a vegda mai toxics que la molecula maire) pòdon contaminar totes los compartiments de l'Environament. De contraròtle regulars dels mitan de vida sont realizats per d'organismes independants e especializats :
Se los trapa jos forma de « residús » (molecula maire, produchs e sosproduchs de degradacion o metabolits) dins nos aliments e bevendas. De leis o directivas de l'Union europèa impausan de lindals a pas passar, e tanben dins l'aiga potabla.
Dins los aliments, aquestas limitas son los LMR (Limita maximala reglamentària, en mg de residú per kg d'aliment), plan inferioras a las Dòsis Jornalièras Admissiblas, d'esperelas al mens 100 còps mai febles que los Dòsis Sens Efièch observadas pendent d'estudis de toxicitat.
Efièchs sus la santat umana
L'OMS avisa contra los dangièrs dirèctes e indirèctes ligats d'una partida a l'utilizacion de pesticidas, d'autra partida a l'exposicion als pesticidas. En 1990, un rapòrt de l'OMS identifiacava 220 000 mòrts deguts als pesticidas, amb 91 % per suicidi. a l'escala mondiala, 30 % dels suicidis se debanèron par empoisonament als pesticidas. Segon una revista de literatura de l'universitat de Lund (Suèci) de 2013, qu'utiliza la fint precedenta, unas 200 000 personas morisson cada annada d'intoxicacion aguda per de pesticidas.
El Ronquillo
El Ronquillo es un municipi de la província espanhòla de Sevilha dins la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Émile Bessède
Émile Bessède (Aigas Vivas (Gard), 1869 - Nimes, 1956) es un escrivan d'expression occitana.
Galliformes
Los Gallifòrmes (comunament apelats « gallinacèus ») son un òrdre d'ausèls contenent entre autres los piòts, las galinas, las pincas, las catlas e los faisans. Aperaquí 281 espècias existisson dins lo mond.
L'òrdre dels Gallifòrmes compren 7 familhas repartidas en 2 sosòrdres :
Villers-sur-Mer
Villers-sur-Mer es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
El Rubio
El Rubio es un municipi de la província espanhòla de Sevilha dins la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Saint-Didier-en-Brionnais
Saint-Didier-en-Brionnais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Sant-Didier es un magnific pichon vilatge del Brionnais. Lo bourg a situat sul marge esquèrre de la Arconce.
Philippsbourg
Philippsbourg es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Georgios Rallis
Georgios Ioannis Rallis (1918-2006), òme politic, foguèt primièr ministre de Grècia entre mai de 1980 e octobre de 1981.
Beauchemin
Beauchemin pòt essèr:
Furchhausen
Furchhausen en alemannisch (Furchhausen en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Sigonça
Sigonça (Sigonce en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
thumb|left|Sigonça au començament de la prima
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Luòcs e monuments
thumb|left|Sant Glaudi de Sigonça.
Contracte de venda
Lo Contracte de venda (tanben Polissa) es, en drech francés, constituit per l'"acòrdi sus la causa e sus lo prètz". Pòt èsser oral, estant que, en drech comercial notadament, se pòt provar "per tot mejan".
Saint-Georges-sur-Cher
Saint-Georges-sur-Cher es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Contracte de venda
Lo contracte de venda immobiliària
La formacion d'un contracte necessita pas l'ajuda d'un jurista. Per consequéncia se cal parar d'unes empaches que i a. Escriure a qualqu'un que vendètz lo vòstre ostal a tal prètz, aquò's riscar qu'aquel signa la letra de son acòrdi. Jos d'unas condicions ne poiriá resultar un pache, amb obligacion de vendre. Fòra d'unas trapèlas que i a, cal ben destriar dos tipes de contractes immobiliaris: Las modalitats pòdon cambiar, ja que las clausas d'un contracte se pòdon negociar e redigir de mai d'un biais. Pasmens:
La promessa de venda
Dins la promessa lo vendeire promet de vendre. Condicions suspensivas al despart, lo beneficiari de la promessa pòt causir de crompar pas. Perdrà las indemnitats d'immobilizacion previstas pel contracte. Lo vendeire pòt, el tanben, decidir de vendre pas. Li caldrà pagar dos còps aquelas indemnitats.
Lo compromés de venda
Dins lo compromés se tracta d'una venda (e mai sa reïteracion autentica, valent a dire notariala, ne foguèsse reportada, coma dins per la promessa). Lo quite títol del contracte n'es sovent "Venda d'immòble". Un còp las condicions suspensivas levadas, lo vendeire deu vendre, e lo crompaire deu crompar. Las penalitats previstas pel contracte se venon ajustar a una condemnacion eventuala a s'executar. En practica decidirà lo jutge, mas las proceduras pòdon èsser longas, e d'aquel temps lo ben pòt pas èsser vendut.
Enfin se cal mesfisar que son las clausas del contracte, e non pas lo títol eventual, que ne fan una promessa o un compromés. Per consequéncia, tant val se far conselhar per un jurista abans de signar quin contracte que siá.
Vejatz tanben
Agent immobiliari
Bourgeauville
Bourgeauville es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Istòria
Dels combats aguèron luòc en lo moment de la Segonda Guèrra mondiala. #Qualque soldat american e britanic i es mòrt.
Des combats eurent lieu lors de la Seconde Guerre mondiale. Des soldats américains et britanniques y sont morts.
Montenegro
Montenegro (nom d'origina veneciana significant « montanha negra », en sèrbe Crna Gora = Црна Гора, en albanés Mali i zi) es una republica e un estat dels Balcans. Es en riba de la mar Adriatica a l'oèst e confronta los estats de Croàcia, Bòsnia e Ercegovina, Serbia, Kosova e Albania. A una superfícia de e una populacion de 684,736 estatjants.
Lo gentilici es montenegrin -a.
De la formacion de Montenegro a 1918
Montenegro es eissit dau pichon reiaume eslau de Dioclea que se formèt dins lo corrent dei sègles VI e VII ambé l'afondrament de l'Empèri Roman. Nominalament somes a sei vesins pus poderós (Bulgars, Bizantins... etc.), aqueu reiaume aprofichèt son relèu montanhós per mantenir son autonòmia. En 1077, son prince, Mihailo de Voislav, obtenguèt un títol reiau de part dau papa Gregòri VII (1073-1085) e capitèt de conquistar leis enclavas bizantinas isoladas de la region (Ragusa, Kotor, Bar e Ulcinj). Pasmens, dins lo corrent dau sègle XII, aquel estat declinèt e foguèt conquistat per lo còmte de Rascia Stefan Nemanja (1166-1196). Durant aqueu sègle, lo nom de la region cambièt e Dioclea foguèt remplaçat per Zeta.
La region retrobèt son autonòmia au sègle XIV gràcias au declin de la dinastia Nemanjic. Puei, lo prince Ivan lo Negre (1465-1490), un senhor batut per lei Turcs e obligat de se refugiar a Cetinje, i fondèt un pichon principat protegit per lei montanhas. Dich « Crna Goria » (« Montanha Negra » en occitan), son estat foguèt a l'origina dau tèrme venecian « Montenegro ». Pasmens, sa dinastia gardèt pas lo poder lòngtemps car foguèt remplaçat en 1516 per l'evesque de Cetinje.
Lei princes-evesques de Montenegro capitèron de mantenir l'independéncia dau principat maugrat mai d'una temptativa otomana per li impausar lo pagament duradís d'un tribut. Durant lo rèine de Danilo Scepcev Petrović Njegos (1697-1735), Montenegro establiguèt de liames ambé Russia que sostenguèt d'ara endavant regularament lei finanças montenegrinas. Autra evolucion dau rèine de l'evesque Danilo, la dinastia Petrović Njegos capitèt de gardar lo contraròtle dau pòste de prince-evesque.
En 1851, lo prince Danilo Petrović Njegos (1852-1860) reformèt l'organizacion dau principat. Gardèt solament la foncion de prince e abandonèt aquela d'evesque. Puei, en 1858, sei tropas arrestèron una novèla temptativa d'invasion turca a la batalha de Grahovo. En 1875, Montenegro participèt a la guèrra balcanica còntra l'Empèri Otoman e son independéncia foguèt oficialament reconeguda per la comunautat internacionala au Congrès de Berlin en 1878. En mai d'aquò, obtenguèt un accès a la mar ambé la cession d'Antivari e la crompa, en 1881, d'Ulcinj.
En 1912, Montenegro participèt ai crisis balcanicas dins lo camp de Serbia. I ganhèt la mitat sud dau sandjak de Novi Pazar e la region de Peć. Puei, fidèu a l'aliança sèrbe, participèt a la Premiera Guèrra Mondiala dins lo camp de l'Entenduda. Son armada se destrièt en 1915 ambé d'accions permetent d'alentir la progression austriana que menaçava la retirada de l'armada e dau pòble sèrbes vèrs lo litorau. Puei, evacuat en decembre de 1915, lo país foguèt liberat per lei còntra-ofensivas franco-sèrbas de 1918.
Lo periòde iogoslau
En decembre de 1918, la màger part deis abitants de Montenegro chausiguèt de ragantar l'estat deis Eslaus dau Sud en formacion. Un vòte confirmèt aquela desirança e devesiguèt lo país entre « Blancs » partisans de Iogoslavia e « Verds » partisans dau mantenement d'un Montenegro independent. Lo 4 de genier de 1919, una insureccion dei « Verds » prenguèt lo contraròtle de Cetinje mai foguèt reprimida per lei tropas francesas presentas dins la region. Una guerilha « verda » ocupèt una partida dau territòri montenegrin mai deguèt finalament abandonar lo combat en 1924.
Durant la Segonda Guèrra Mondiala, Montenegro foguèt ocupat per Itàlia que voliá restaurar una monarquia montenegrina sota contraròtle italian. Pasmens, lo prince eiretier dei Petrović Njegos refusèt. En 1943, de tropas alemandas remplacèron lei fòrças italianas e lo país foguèt liberat per la guerilha comunista organizada per Tito. Après la guèrra, en 1945, una Republica Socialista de Montenegro foguèt creada e venguèt una republica constituva de la Federacion de Iogoslavia. Pasmens, republica iogoslava pus pichona e mens poblada, la RS de Montenegro èra pas la prioritat de Belgrad e, franc de la region de Podgorica, demorèt un endrech pauc desvolopat.
Lo periòde de Serbia e Montenegro
En 1991, au contrari deis autrei republicas iogoslavas, Montenegro, dirigit per Momir Bulatović, chausiguèt de demorar au sen de la Federacion. De tropas montenegrinas participèron donc ai Guèrras de Iogoslavia e Montenegro deguèt faciar un embarg internacionau a partir de 1993. Lo país comencèt de se democratizar après la desfacha sèrba ambé la desfacha electorala de Bulatović ais eleccions presidencialas de 1997. Foguèt remplaçat per lo reformator (èx-comunista) Milo Djukanović.
Sostengut per una partida dei sòcis de l'ancian partit comunista iogoslau, per de sociaus-democratas, per leis electors de tradicion « verda » e per lei minoritats nacionalas, Djukanović rompèt pauc a pauc totei lei liames entre Serbia e Montenegro (abandon de la moneda comuna, ajudas financieras occidentalas, sostèn a l'oposicion sèrba... etc.) e assaièt de demorar neutre durant la Guèrra de Kosova (1998-1999). Lo reversament de Slobodan Milosević cambièt pas aquela situacion e lei tensions aumentèron entre lei doas republicas.
En 2003, un compromés foguèt negociat per establir una union provisòria que prenguèt lo nom de Serbia e Montenegro e donar la possibilitat a cada republica d'organizar un referendum d'autodeterminacion. Dins aquò, l'union entre Sèrbes e Montenegrins èra fòrça limitada car lei doas republicas gardèron de monedas diferentas, de sistèmas bancaris e fiscaus separats ò una diplomacia distinta.
Montenegro dempuei 2006
En 2006, leis autoritats montenegrinas organizèron lo referendum d'autodeterminacion previst per l'acòrd de 2003. Après una campanha dura, l'independéncia foguèt votada per 55,5% dei sufragis exprimits e oficialament proclamada lo 3 de junh.
Economia
Vejatz tanben: Economia de Montenegro.
Cultura
thumb|left|230px|Façana principala del palais dels princes, puèi dels reis de Montenegro a [[Cetinje]]
Salteras
Salteras es un municipi de la província espanhòla de Sevilha dins la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Pavo (genre)
Pavo es un genre d'aucèls que inclutz doas espècias asiaticas Son coneguts abitualament coma pavons o paus. Lo pavon de Còngo aperten a un autre genre (Afropavo).
Hadiyya
L'hadiyya (autonim, hadiyyi̥ suume « la boca dels hadiyya » or hadiyyi̥ sagara « la votz dels hadiyya » ) es una lenga del grop de la familha de lengas afroasiatica de la branca coshitica, parlada en Etiopia.
Localisacion
L'hadiyya es parlat dins la Zòna Hadiyya de la Region dels pòbles del Sud. I a quatre dialèctes, lo leemo, lo badawacho, lo shashogo e lo sooro.
Flausona
thumb|230px|Una flausona La flausona o flauna es una especialitat culinària del sud de Roergue a basa de recuècha qu'es la gaspa de las fedas cuècha.
Tradicionalament, la recuècha es mesclada amb d'uòus, de sucre e de l'aiga de flor d'irangièr, mas es possible d'ajustar de la farina, de lach o de la crosta per exemple, puèi lo mescla es versat dins una pasta a tarta e cuèch al forn. Aquel dessèrt es lo dessèrt tipic del sud de Roergue, aquò s'explica per lo fach que la recuècha es tanben tipica del sud de Roergue e mai precisament de la region de Ròcafòrt. La recuècha es pas exactament la meteissa causa que la brossa qu'a ela naturalament un gost sucrada, la recuècha es ela salada.
Citacion de Souliè Léa, qu'es una roergassa de Solòbres, dins lo libre Millau-Ouest de Christian-Pierre Bedel : ''Òm fasiá caufar la gaspa e la recuècha montava. Fasiam una pasta. Batiam la recuècha amb d'uòus, de sucre e un pauc d'ai(g)a de flor d'orangièr. Aquò donava bon gost .''
Jules Bessi
Jules Bessi (Niça, 1844 - 1908) es un archivista, escrivan e poèta d'expression occitana.
Reckong Peo
Reckong Peo es una vila de l'estat d'Himachal Pradesh en Índia.
Administracion
Reckong Peo es lo capluòc del Kinnaur.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion de la vila èra de 2 397 abitants.
Senta Eulària d'Aimet
Senta Eulària d'Aimet, o puslèu, segon l'evolucion lingüistica, Senta Aulària d'Aimet (Sainte-Eulalie-d'Eymet en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2019, es comuna delegada de la comuna novèla de Sent Júlia-Denença-Aulària, ambe Sent Júlia d'Aimet e Senta Denença.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La senta onorada dins lo nom de la comuna es Sancta Eulalia, martirizada a Barcelona en 304 (atestacion de 1053, Sancta Eulalia, puèi del sègle XVI, en francés, Sainte-Aulaye, e del sègle XVIII, totjorn en francés, Sainte-Aulaire). L'elision de -a final de senta davant la vocala iniciala E-, dona *Senta Aulàlia e, per dissimilacion, Senta Aulària (se coneis pas l'òrdre dels dos fenomèns). L'evolucion de l'iniciala en A- es pro generala en occitan e las atestacions dels sègles XVI e XVIII, malgrat tot çò que se pòt supausar de las influéncias graficas d'autres luècs, semblan ne testimoniar. La causida del site de las comunas de Dordonha de conservar fòrt e mòrt E- d'origina, contra las atestacions,en escrivent Senta Eulària per una prononciacion [ʂe n tɔw’larjɒ] [dɛj’me], confirmada per l'Atlas linguistique... du Languedoc occidental (grafia de l'ALLOc adaptada aicí per necessitat : [çéñt ow'laryo]) , sembla donc artificiala, malgrat la prononciacion locala de eu- atòn en [ɔw-']; lo nom de la senta es comprés Aulària. Lo determinant es la vila situada a 5,5 km al sud-èst, Aimet.
Per mai d'informacions, consultar tanben Senta Eulàlia (omonimia), Senta Aulària e Santa Eulàlia.
Forges
Forges pòt essèr:
Mignères
Mignères es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Geografia
La municipalitat a situat en lo airal urban de Montargis.
La commune est située dans l'aire urbaine de Montargis.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pabalhon Argentin
Qu'ei atau quin e partí de cap a Buenos Aires per batèu en 1890 entà estar apitada sus la Plaça San Martín. Qu'avó atau lo parat de reviscolar al'escadença de l'Exposicion Universau deu Centenari de 1910.
Après aver acesat ua tempsada lo Musèu de Bèras Arts, que ho definitivament desmantelat.
A la fin deu sègle XX, la crubada de las soas pèças que miè a perpausar de'u tornar bastir.
Capitani regent
La republica de Sant Marin es dirigida per dos capitanis regents, elegits per un mandat de 6 mes. Retipan los cònsols de Roma. Los mandats començan lo 1èr d’abril e lo 1èr d’octobre.
Pontcarré
Nòtas
<references group=N/>
Doussay
es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Konstantinos Georgakopulos
Konstantinos Georgakopulos (1890-1978), jutge militar e òme politic, foguèt primièr ministre interin de Grècia entre lo 5 de març e lo 17 de mai de 1958.
Saint-Martin-de-Landelles
Saint-Martin-de-Landelles es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lengas coshiticas orientalas de las tèrras nautas
Las lengas coshiticas de las tèrras nautas son un grop de las lengas coshiticas parladas en Etiopia.
Classificacion intèrna
Las lengas coshiticas de las tèrras nautas son :
Adean
L’Adean es lo premier eon de l'istòria de la Tèrra. Sei limits aproximatius van de la formacion de la Tèrra (-4,54 miliards d'ans) a l'aparicion de la vida (-3,8 miliards d'ans). Es mau conegut en causa de la dificultat de trobar de traças geologicas d'aqueu periòde.
Cièr de Luishon
Cièr de Luishon (Cier-de-Luchon en francés) qu'es una comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region administrativa d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Adean
Segon lei teorias actualas, la premiera de l'Adean veguèt la diferenciacion de la Tèrra amb la mesa en plaça de son nuclèu metallic. Vèrs -4,45 miliards d'ans avans l'èra nòstra, aqueu procès foguèt probable trebolat per l'impacte d'un planetoïde gigant a l'origina de la Luna. Pasmens, sembla acabat vèrs 4,4 miliards d'ans. La segonda partida es caracterizat per la formacion progressiva de la crosta terrèstra. D'efiech, la preséncia d'aiga a la superficia venguèt pron importanta per autorizar la formacion de ròcas dau tipe granit, pus leugieras que lei ròcas magmaticas basalticas, que s'amolonèron per formar de protocontinents. Vèrs 4,1-3,9 miliards d'ans, aquela quantitat d'aiga foguèt benlèu aumentada per lo Grand Bombardament Tardiu. Aquò auriá favorizat la formacion deis oceans e l'aparicion de la vida que marca lo començament de l'eon seguent.
Cièr de Luishon
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Cièr de Luishon qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Nòsta Dauna [o de la Nativitat de Maria]. Tanlèu 1790, Cièr de Luishon qu'èra deth canton de Banhèras de Luishon. Eth nom qu'èra Cier et Montmajou de 1790 a l'an VIII.
Pendent eth Ancian Regime, Montmajor qu'èra ua parròquia d'Ancian Regime dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa, annèxa de Cièr de Luishon, qu'es Sent Martin. Montmajor qu'es un vilatge au nòrd-oèst de Cièr. Cièr qu'es dens era arribèra, Montmajor 200 m pus haut.
San Nicolás del Puerto
San Nicolás del Puerto es un municipi de la província espanhòla de Sevilha dins la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Plaça Miserere
left|thumb|300px|La plaza Miserere chic après l'acabament deu son estat present200px|thumb|Mausolèo de [[Bernardino Rivadavia]] La Plaça Miserere (mei popularment coneguda com la Plaça Once per'mor de la preséncia de la gara Once de Septiembre) que's tròba a Buenos Aires.
Charantonnay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Plaça Miserere
que deu lo son nom a un ancian abitan : Antonio González Varela, conegut per estar un òmi deus pietadós. Lo lòc qu'èra conegut a l'origina dab lo nom de Quinta de Miserere (la "proprietat de Miserere"). Après que vadó, de cap a 1814, Mataderos de Miserere (los "Matadèrs de Miserere"), Hueco de los corrales en 1817 e Mercado del Oeste de cap a 1850. También fue conocida como Mercado o Plaza 11 de Septiembre. que ho definitivament batejada Plaza Miserere en 1947.
A despart de la gara Once de Septiembre, la plaça qu'ei marcada per la preséncia deu tombèu monumentau de Bernardino Rivadavia bastida en 1932. Qu'ei justament bordada per l'avienguda Rivadavia.
La plaça Miserere que da lo son nom a l'estacion deu subte en devath.
Durant las purmèra invasion anglesa de 1806 que ho un lòc de batalha e durant la segonda (en 1807) las tropas espanhòlas e argentina gavidadas per Jacques de Liniers qu'i hon des.hèitas (çò qui nempachè pas la loa victòria fin finau).
Kullu
Kullu es una vila de l'estat d'Himachal Pradesh en Índia.
Administracion
Kullu es lo capluòc del districte de Kullu.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion de la vila èra de 18 536 abitants.
Valleret
Valleret es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sanlúcar la Mayor
Sanlúcar la Mayor es un municipi de la província espanhòla de Sevilha dins la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Linha Lhèida - la Pobla de Segur
La linha ferroviària Lhèida - la Pobla de Segur o linha Ca7 jonh aquelas doas municipalitats catalans dempuèi 1951. L'infrastructura es proprietat de FGC (l'operator ferroviari de la Generalitat) dempuèi 2005, malgrat que contunha d'èsser gerida per Renfe dins de las linhas de mejana distància de Catalonha.
70% del volum d'usatgièrs se concentra en lo tram Lhèida-Balaguer, que serà una de las linhas de la futura ret de Rodalies Lhèida contemplada en lo Plan de transpòrt dels viatjaires de Catalonha (PTVC 2008-2012). La rèsta del trajècte, que travèrsa lo prepirineu lheidatan fins arribar a la Pobla de Segur, a un caire mai toristic e s'ofèrta amb la marca Tren dels Lacs.
Cal una ora e cinquanta minutas per percórrer entièrament lo trajècte.sens_quadre|810x810px
Kersti Kaljulaid
vinheta|Kersti Kaljulaid (2021) Kersti Kaljulaid (n. lo 30 de decembre de 1969 a Tartu) es una economista estoniana. Lo 3 d'octobre de 2016 es elegida presidenta de la Republica. Dintra en foncions lo 10 d'octobre de 2016.
Batalha d'Eckmühl
La batalha d'Eckmühl se debanèt lo 22 d'abriu de 1809 dins lo corrent dei guèrras napoleonencas (guèrra de la Cinquena Coalicion). Opausèt l'armada francesa (renfòrçada per de tropas alemandas) dirigida per Napoleon I (30,000 a 60,000 òmes) a l'armada austriana comandada per l'archiduc Carles (38,000 òmes). S'acabèt per una victòria francesa qu'entraïnèt la pèrda d'aperaquí 12,000 soudats austrians còntra 6,000 Francés. Pasmens, leis Austrians capitèron de se retirar dau prat batalhier e poguèron perseguir la guèrra fins a l'estiu.
Bardòs
Bardòs (Bardoze en basco, Bardos en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Que participè au Biltzar de Labord de 1763 a 1789, mes en demorant restacada judiciàriament a la Senescaucia de Came.
Lo gentilici qu'ei bardoztar.
Geografia
Las comunas tòcatocantas que son Guishe au nòrd, Urt e Hasparn a l'oèst, La Bastida de Clarença e Oreguer en Baisha Navarra au sud e Bidaishe en Baisha Navarra a l'èst.
Qu'ei traversada peus arrius de Bidosa e de Harana, afluents d'Ador. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Predominància lingüistica
Las duas versions de la Carte des sept provinces basques montrant la délimitation actuelle de l'euscara en dialectes, sous-dialectes et variétés (Mapa de las sèt províncias bascas qui mòstra la delimitacion actuala de l'euscarà en dialèctes, sos-dialèctes e varietats) dessenhadas en 1863 per lo prince Loís Lucian Bonaparte que plaçan Bardòs dens l'aira bascofòna.
Lo Recueil de linguistique et de toponymie des Pyrénées (Recuelh de lingüistica e de toponimia deus Pirenèus) realizat en 1887 per Julian Sacaze que dona per Bardòs ua version en basco, compausada d'ua traduccion de dus tèxtes mitologics, puish ua lista deus microtoponimes de la comuna.
Le Recueil des idiomes de la région gasconne (Recuelh deus idiòmas de la region gascona) realizat en 1894 per lo lingüista Edouard Bourciez que dona per Bardòs ua version de la parabòla deu hilh prodigue traduita en basco.
La mapa deu Pays Basque français (País Basco francés) dessenhada en 1943 per Maurice Haulon que hè paréisher la "démarcation actuelle entre la langue basque et les dialectes romans" (demarcacion actuau enter la lenga basca e los dialèctes romanics) e qu'enclutz la comuna de Bardòs dens l'aira bascofòna.
Tudelh
Tudelh o mens probable Tudel (Tudeils en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la  region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Bardòs
Predominància lingüistica
Segon la Morfología del verbo auxiliar vasco (Morfologia deu vèrbe auxiliar basco) establida per Pedro de Yrizar en 1970, Bardòs qu'ei situada dens l'aira bascofòna e dens lo dialècte baish-navarrés. Lo son autor Pedro de Yrizar qu'estima dens las anadas 1970-1972 lo nombre de locutors bascos a 19.6%, un deus taus mei baishs de Labord.
Toponimia
La prononciacion (gascona) qu'ei [bar'dɔs], ([bar'dɔts(e)] en basco). Las fòrmas ancianas que son Bardos au sègle XIII, Bardos (mapas de 1638, 1651, deu començament deu sègle XVIII, de 1714 e de 1733).
Per Dauzat, Bardòs que vien deu nom gau d'òmi Bardos, dab lo sufixe aquitanic -ossum (segon Rohlfs), mès que pòden tanben pensar au gascon bart, bard, « tèrra argelosa », un mot aquitanic, probablament.
Segon J.B. Orpustan, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom que vien d'un tèma hòrt espandit en Gasconha, bard o bart, « terren bas e argelós, vegetacion qui i correspón »; qu'ei un mot d'origina aquitanica e lo toponime qu'ei netament basco-aquitan.
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, l'estabilitat de las fòrmas que hè supausar lo mot que ho longtemps comprés. Lo mot que vien d'ua basa bart, « terren umit », a religar dab lo mot gascon barta, e deu sufixe locau -os, derivat de -otz(e); lo sens generau qu'ei « lòc umit ».
Shens evocar lo lòc Bardòs, Delamarre que considèra lo nom celtic d'òmi Bardos o lo nom comun lo barde son celtics e atestats.
Istòria
thumb|center|300px|Situacion de Bardòs en Labord Durant l'Edat Mejana Bardòs qu'estó ua baronia deu Ducat de Gramont e en 1763 qu'estó restacat administrativament a Labord mes demorant restacada judiciàriament a la senescaucia de Came, es a dire a Bidaishe.
La basa economica qu'ei l'agricultura. Qu'èra coneishut dinc au sègle XIX per las pèiras (estèlas) funeràrias qui s'i hasèvan.
Los Quasernets d'Ozu Yasujirō (1933-1963)
Ozu Yasujirō amai d'èsser un cineasta d'engèni, e que d'encara per descubrir (...pensi que!), foguèt, tanben, un escrivan japonés.Un grand escrivan japonés. thumb|300 px|left| ... na [[Sei Shōnagon ]] thumb|300 px|right| ... temple [[Chion-in,  Quiòto  ]] Pendent mai de trenta ans, escriguèt el un diari, un jornal, un relat seguit de la siá vida vidanta (o pas...), dins la tradicion millenària  o quasi de na Sei Shōnagon, dòmna de la cort imperiala e trobairitz d'Heiankyō idem la Capitala de la Patz ( gaireben contemporanèa de la nòstra, tan nòstra que la nos panèron, usurpèron, Edat d'Aur del Trobar...
Una tradicion millenària
Al sègle X, escriguèt ela l'òbra... (id Kyotö... lo país d'en Bashō, lo trobador pelegrin del e d'al sègle XVII lo filh, que d'a Kyoto estant se ne ten el a tengut de cercada en tot la se somiar Kyotō..., rasis Kamakura, ran Engaku-ji...),  titolada Makura no sōshi ...Nòtas de cabeç idem aurelhièr, en tot ne seguir la tradicion (o se l'  inventèt, la trobèt?) del zuihitsu (idem sōshi o nikki, relats intims...), çò es de nòtas cortas, cortetas o mai longas, longuetas, escrichas al briu del pincèl. Ne cal pas jamai oblidar la calligrafia quand se parla de cultura o de lenga o de literatura o de relacion a l'escrich o la quita escritura,, lo quite gèst o lo quite flamb neuronal, japoneses....
Al briu del pincèl e de l'estona, totas causas de la siá vida...
Atal ne faguèt n'Ozu Yasujirō, artista total del sègle XX.
Una tradicion retrobada
Que pendent 30 ans, e al briu del siu calam (o estilobilha, rai! Quin se ditz Waterman'' a Japon?), ancorat e de plond dins aquela tradicion nipona que non sai, escriguèt el las siás Nòtas del kotatsu.
Kotatsu... Id est lo fornelon tradicional japonés que lai los nipons ne sòlon manjar un bocin o churlar un gòt, o soscar, o far un cluquet, estropats dins una flaçadona amb los pès ben caudòts ran la brasa... e sempre o faràn tant que i aurà un Japonés, un Nipon, un Èsser Uman nascut a Nihon, sus Tèrra, contar las causas de la lor vida mai quotidiana, las lors impressions, amb digressions e retorns en rèire, o projeccions cap a l'endeman, lo rèireendeman, passat asièr o l'an Pebre, los flashbacks o los flashforwards del viure, los plans sequéncia de las penas o los plans de prèp de l'amor, del tot al tot aluenhats de la tradicion " occidentala " (çò dison...) del semblarelat " plan " bastit o pertrachurat, e tan limitat dins sas fondamentas, que ne pèrd tota mena d'expressivitat... e plan sovent, d'umanitat.
D'un exemple, de n'Ozu Yasujirō, ancorat e de plond prigond, dins la siá umanitat pus fonsa, aicesta mena de haikai, escrich tre la pagina 4 de l'edicion francesa dels sius Quasernets (veire bibliografia çaijós):
ben me ne pòt emposcalhar,
d'aquela nuèch tan freja que fa!, escrich en 1933, a 30 ans.
Li ne desfauta sonque la calligrafia... mas ne sèm nosautres tan beocians!!!
Tradicion nipona, de segur segur... e pas cap japonesa, que cal pas jamai oblidar que la forma Japon emplegada per gaireben totes los païses del mond ne ven de l'error de lectura e de traduccion d'un occidental analfabet, imperialista e vistacort, pèc pegarron que non sai, que s'enganèt de caractèr!!! Be ne caleré temps, malaia, li tornar a Nihon lo son nom!!!
E atal se ne tenguèt d'escrich el aiceste jornal, o diurnal o diari, o nocturnal, relat de vida e jornal de bòrd del cineasta, de l'òme, del filh, de l'amic d'en Noda Kogo, del joinòme de 30 ans al filosofet alassat, a tengut, sens gaireben pas jamai arrestar.
Lai o nòta tot de la siá vida vidanta... (o pas...). D'a çò qu' a manjat fins al montatge que va far o faguèt, lo scenari qu'es a preparar per un filme, dels amics que lo vénon veire fins a un poèma liric, de la mamà, la mamanona, Okasan, d' a la pluèja que tomba al whisky, o lo saké, o la bièrra e ca, e las marcas que li agradan, e las marcas que li agradan pas, e las marcas que li agradan mens, tot... e de còps quitament que i a, l'aiga o lo lach, que voldriá el beure o chimar, un amic qu'a pas telefonat mas que deman de segur o farà, o pas, o benlèu part deman, o pas, benlèu que de òc, benlèu pas, ba sai pas..., los tempura que n'èra golafre o las funeralhas d'en Mizoguchi Kenji, l'òme condemnat pel càncer e que se sap que va morir lèu, e que s'ausís la mamà que torna de far las compras al mercat... idem ne va, ne va anar, tostemps e totjorn, inspirat, al briu del siu boligraf amai al briu de las annadas flotejairas coma l'erbilh de la siá Astrada, en tot ne naulejar arratge en pel zuihitsu eternal, inspirat qu'inspiradàs, trobant molts moltissims haikais, o autras menas de ''tròbas... e ca  Tot...
E, al cap, d'una vida, aquel Tot ne venguèt un ocean, un pèugue belàs d'umanitat acumulada, d' Umanitat, retrobada, amontairada a dich d'experiéncias e de decebudas mas tanben de capitadas o d'esperanças, Ailò tot que fa una vida d' Òme e li ne permet a l'òme de viure, e d'èsser, tot simplament.
Bibliografia
120 px 150 px|right
civilizacion & literatura japonesas
mas subretot subretotàs subretotassàs
... ges, pas jamai jamai assatz
e ca
generalitats
e ca
nado
Saint-Loup (Marna)
Saint-Loup es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.
Renfe Operadora
thumb|200px|Renfe Operadora
Saint-Loup (Marna)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Renfe Operadora
Renfe Operadora (sorgida de l'anciana Red Nacionala de los Ferrocarriles Españoles) es una entrepresa dependenta del Ministèri de Foment d'Espanha consacrada al transpòrt de passatgièrs e merças per via ferroviària.
A l'ora d'ara, mas, a causa de las directivas europèas qu'indican la liberalizacion del mercat del camin de fèrre, RENFE es passat a l'istòria e s'es dividit en dos organismes:
En Espanha serà ADIF que metrà las nòrmas del mercat en exercint d'institucion reguladora, e serà la concessionària dels servicis als operators (Renfe Operator entre d'autres) dins un mercat teoric de liura concurréncia sus l'infrastructura ferroviària espanhòla.
La Forêt-Auvray
La Forêt-Auvray es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La tèrra del Bòsc-Auvray es demorat a las mans de la familha Vassy, familha del baronnage normand, del al  sègle. Los de Vassy davalarián d'un compagnon de Rollon.
Uèi subsisteix lo sieu castèl, partiellement arruïnat #que i aviá totun #èsser reconstruit n'estil renaissance a la fin de la.
Jos l'Ancian Regim, lo vilatge èra lo banc d'una sergenterie, en avent drech sus 35 parròquias del nòrd-oèst del Houlme.
La terre de la Forêt-Auvray est restée aux mains de la famille Vassy, famille du baronnage normand, du au  siècle. Les de Vassy descendraient d'un compagnon de Rollon.
Aujourd'hui subsiste leur château, partiellement ruiné qui avait pourtant été reconstruit en style renaissance à la fin du.
Cronopio dentiacutus
Cronopio dentiacutus ei ua espècia de driolestoide escantida. Es fossils sigueren trapats en eth Río Negro, en Argentina.
Carlos Fuentes
Carlos Fuentes Macías (Ciutat de Panamà, 11 de novembre de 1928-15 de mai de 2012) es un dels escrivan mexicans mai famoses internacionalament. Recebèt lo prèmi Cervantes en 1987.
Cronopio dentiacutus
Descripcion
Cronopio dentiacutus ei conegut peth fossil olotipe MPCA PV 454, un troç de cran plan deteriorat e es especimèns MPCA PV 450, un maxillar inferior quèrre damb es dents trincades e MPCA PV 453, un aute troç de cran damb un maxillar inferior relativaments ben conservat mès sense dents.
Carlos Fuentes
Contes e racontes
(1981)
Cronopio dentiacutus
Descripcion
Toti es especimèns sigueren trapats en La Buitrera, ena formacion de Candeleros (Neuquén) qu'ei dera epòca deth Cenamonian (cretacèu superior), hè demest 99,6 e 99 milions d'ans (1).
Referències
1.- «Highly specialized mammalian skulls from the Late Cretaceous of South America» (en anglès). Nature, 479, 2011, pàg. 98–102. DOI: 10.1038/nature10591.
Britney Spears
Britney Jean Spears (McComb, Mississipí, 2 de decembre de 1981) es una cantaira americana. Èra ja celèbra als Estats Units quand èra pichona que participava al Club Mickey Mouse. Pasmens foguèt pas abans 1999, quand aviá pas que 17 ans que coneguèt un succès internacional considerable gràcias a sa primièra cançon "Baby One More Time" que venguèt un del títols mai venduts dins l'istòria de la musica amb de vendas superioras a 100 milions d'exemplars.
Santiago Ramón y Cajal
Santiago Ramón y Cajal (Petilla de Aragón, Navarra, lo 1 de mai de 1852 - Madrid, lo 17 d'octobre de 1934) que ho un mètge e un istologista aragonés de neishença navarresa qui realizè estudis suber las neurònas qui hon fondators per la neurologia e qui'u való l'autrejament de Prèmi Nobel.
Vita
Vadut en Navarra, que creishó dens divèrsas vilas d'Aragon per'mor deus son pair qui èra mètge e qui's mudè mantuns còps. Mainatge e adolescent, Santiago Ramón y Cajal que muishé ua grana disposicion peu dessenh e per las activitats fisicas. Qu'anè a l'escòla en çò deus jesuistas puish qu'estudiè la medecina e qu'arrecebó lo títol de mètge a Saragossa en 1870, annada qui avó tanben de servir dens l'armada, en purmèr en Espanha durant las guèrras carlistas puish que ho mandat a Cuba en plea Guèrra deus Dètz Ans on avó de tribalhar com mètge dens la region de Camagüey dens condicions hèra insalubras e, en 1875, que tornè en Espanha malaut deu paludisme.
Qu'ei aquesta annada qui comencè los sons estudis doctoraus e la recèrca. Qu'avó ua cadièra d'istologia a Madrid en 1879 que ho nomat director deu Musèu d'Anatomia de Saragossa e que's maridè dab Silveria Fañanás García dab qui avore sèt mainatges.
Qu'arrecebó d'autas cadièras a Valéncia puish a Barcelona e, en 1888, qu'establí la doctrina de la neuròna qui explica que's tracta de cellulas qui poden transméter impulsions nerviosas electricas. Enter 1897 e 1904 que combiné los sons talents de dessenaire e d'itologista entà publicar Histología del sistema nervioso del hombre y de los vertebrados ("Istologia deu sistema nerviós de l'òmi e deus vertebrats").
Que partatgè lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina dab l'istologista italian Camillo Golgi, inventor de la coloracion argentica qui permetó a Ramón y Cajal d'observar e de dessenhar las neurònas.
Santiponce
Santiponce es un municipi de la província espanhòla de Sevilha dins la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Batalha de Wagram
La batalha de Wagram se debanèt lei 5 e 6 de julhet de 1809 dins lo corrent dei guèrras napoleonencas (guèrra de la Cinquena Coalicion). Opausèt dins lei Plans de Marchfeld, situats sus la riba nòrd de Danubi, l'armada francesa (formada de tropas francesas, italianas e alemandas) dirigida per Napoleon I (154,000 òmes) a l'armada austriana comandada per l'archiduc Carles (158,000 òmes). Lei combats, fòrças saunós, s'acabèron per una victòria francesa decisiva car lei fòrças austrianas, ja durament tocadas per una tiera de desfachas, podián plus perseguir lo conflicte. Après una desfacha novèla a Znaïm (10-11 de julhet), l'archiduc Carles demandèt e obtenguèt un armistici.
La batalha entraïnèt la pèrda de 25,000 a 37,000 mòrts, bleçats, presoniers e dispareguts per lei Francés còntra 30,000 a 40,000 per leis Austrians. Foguèt lo combat pus murtrier dei guèrras napoleonencas fins ai batalhas de Borodino e de Leipzig. Aquò es la consequéncia de la concentracion d'artilhariá sensa precedents realizada per lei dos camps (848 canons sus un frònt d'aperaquí 15 km). Pasmens, illustra tanben lo declin progressiu de la superioritat militara francesa car, au contrari dei campanhas de 1805-1807, la victòria es estada principalament obtenguda gràcias a l'utilizacion de la fòrça bruta e car lei pèrdas dei doas armadas son finalament relativament equilibradas.
Pasqual Maragall
Pasqual Maragall i Mira (Barcelona, 13 de genièr de 1941), es un politician del Partit dels Socialistes de Catalunya que foguèt president de la Generalitat de Catalonha del mes de decembre de 2003 fins a novembre de 2006. Foguèt gràcias a una coalicion tripartita (sonada sovent el Tripartit) compausada del PSC, d'Esquerra Republicana de Catalunya e de Iniciativa-Verds que poguèt venir lo cap de govèrn del país. Anteriorament, èra estat lo cònsol de Barcelona de 1982 a 1997. Foguèt pendent son mandat que se debanèron los Jocs Olimpics de Barcelona 1992. Es lo felen del poèta catalanista Joan Maragall. Son fraire Ernest Maragall es tanben politician socialista e foguèt conselhièr d'Educacion a la Generalitat.
A la fin de son mandat se presentèt pas per las eleccions novèlas e laissèt la plaça de candidat a la presidéncia de la Generalitat de Catalonha en 2006 a José Montilla.
Lo 20 d'octobre de 2007 anoncièt publicament que patissiá de la malautiá d'Alzheimer
Jordi Pujol
Jordi Pujol i Soley (Barcelona, 9 de junh de 1930) es un politician catalan que foguèt lo cap del partit Convergència Democràtica de Catalunya (CDC) de 1974 a 2003 e lo president de la Generalitat de Catalonha de 1980 a 2003.
Cièr d'Arribèra
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Jordi Pujol
Es Doctor en medecina de l'Universitat de Barcelona. Es maridat amb Marta Ferrusola dempuèi 1956. A 7 enfants.
Cièr d'Arribèra
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Cièr d'Arribèra qu'èra dera diocesi civila de Petit Comenge, doncas dera província de Lengadòc, dera generalitat de Tolosa, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Joan Baptista. En 1790, Cièr d'Arribèra qu'èra deth canton de Sent Bertran, a partir de 1888 canton de Barbasan per càmbiament de caplòc.
Jordi Pujol
Jordi Pujol foguèt arrestat en 1960 per sas activitats antifranquistas, e foguèt condamnat a sèt ans de preson, que ne faguèt dos e mièg a la preson de Saragossa e un de confinament dins la vila de Girona. Capitanegèt las campanhas contra lo director de la Vanguardia, Luis de Galinsoga, o los Fets del Palau e "Volem Bisbes Catalans". Un còp foguèt en libertat, tornèt a l'activitat politica, amb la tòca d'organizar un movement nacionalista catalan. Presidiguèt l'entitat financièra Banca Catalana que foguèt un centre de finançament d'activitats culturalas catalanas, coma lo grop Enciclopèdia Catalana, Òmnium Cultural o la librariá Ona.
En 1974 foguèt un dels fondaires de Convergència Democràtica de Catalunya, e ne foguèt causit Secretari General. Foguèt Conselhièr de la Generalitat de Catalonha del temps del President Josep Tarradellas.
Foguèt elegit president de la Generalitat de Catalonha en 1980, e tornarmai en 1984, 1988, 1992, 1995 e 1999. En 2003, quand acabava lo darrièr mandat, decidiguèt de se retirar de la primièra linha politica e de laissar la direccion del partit a Artur Mas.
Saffais
Saffais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Repenomanus
Repenomanus ei eth mamifèr mès gran conegut deth Cretacèu en China.
Ei eth mamifèr qu'a confermat que bèri uns mamifèrs tanben minjaven dinosaures, coma Repenomanus. Maugrat açò, qu'es pòt pas confermar se Repenomanus caçava dinosaures vius o mòrts.
Jòrdi Blanc
Jòrdi Blanc (en francés Georges Blanc, Sant Juèri, 1944) es un escrivan, filosòf e editor d'expression occitana.
Biografia
Jòrdi Blanc fondèt en 1973 l'associacion Vent Terral, e d'aquí enlà n'assegura l'animacion e l'activitat editoriala.
En mai de son òbra poetica e son trabalh sus Joan Jaurés, Jòrdi Blanc produsiguèt de reviradas en occitan d'òbras màgers de la literatura mondiala.
Recebèt lo Prètz Joan Bodon en 1986 per Jaurès e Occitània.
Òbras
Ensages :
Reviradas :
En francés :
Furdenheim
Fürdenheim en alemannisch (Furdenheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Saint Rambert e l'Illa Barba
Saint Rambert e l'Illa Barba (en francés, Saint-Rambert-l'Île-Barbe) es una anciana comuna arpitana, creada al començament del s. XIX e annexada a Lion en 1963.
Furdenheim
Istòria
Furdenheim #Aperténer fins en 1681 dins la vila liura imperiala d'Estrasburg e pas #venir francesa #qu'en 1681-82 al meteis temps qu'Estrasburg.
Furdenheim appartint jusqu'en 1681 à la ville libre impériale de Strasbourg et ne devint française qu'en 1681-82 en même temps que Strasbourg.
Saint Rambert e l'Illa Barba
Es ara la mitat nòrd del 9en arrondiment de Lion, dins la Metropòli de Lion e la region Auvèrnhe Ròse Aups.