cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Soleu
Desvolopament dei conoissenças scientificas
Lo premier que placèt lo Soleu au centre dau Sistèma Solar foguèt lo Grèc Aristarc de Samos au sègle III avC. Puei, son idèa foguèt adoptada per Seleuc de Selèucia. Au sègle XVI, Nicolau Copernic realizèt lo premier modèl matematic eliocentric. Galileo Galilei, au sègle XVII, tenguèt la pròva de la veracitat dau sistèma eliocentric après l'invencion dau telescòpi. Ambé d'astronòms coma Thomas Harriot, Galilei observèt tanben lei tacas sornas solaras e descurbiguèt que son d'objèctes situats a la superficia dau Soleu.
Isaac Newton descurbiguèt la descomposicion de la lutz solara per un prisma en 1672 e William Herschel lei rais infraroges en 1800. Leis annadas 1800 veguèron lei progrès de l'espectroscopia e son utilizacion per estudiar la lutz solara per Joseph von Fraunhofer. Puei, lei scientics s'interessèron a la fònt d'energia dau Soleu fins au començament dau sègle XX. Kelvin supausèt que lo Soleu èra un còrs liquid en refrejament amb un raionament causat per sa calor intèrna. Ambé Hermann von Helmholtz, prepausèt l'existéncia d'un mecanisme de contraccion gravitacionala per explicar l'origina de la calor dau Soleu. Dins aquò, lo periòde estimat per lo Soleu amb aquela teoria èra solament 20 milions d'annadas, en desacòrd ambé lei observacions geologicas suggerissent a l'epòca un periòde de 300 milions d'annadas per la Tèrra. En 1890, Joseph Lockyer, descubraire de l'èli, emés una ipotèsi meteoritica per la formacion e l'evolucion dau Soleu. Enfin, Ernest Rutherford supausèt que lo declin deis elements radioactius podriá fornir l'energia solara.
Lo solucion venguèt finalament après lei trabalhs d'Albert Einstein e lo principi d'equivaléncia massa-energia E=mc2. Foguèt Arthur Eddington qu'imaginèt, en 1920, que la pression e la temperatura dau nuclèu solar pòdon entretenir de reaccions de fusion entre l'idrogèn e l'èli, la pèrda de massa durant la reaccion explicant adonc l'origina de l'energia emesa. Puei, la preponderància de l'idrogèn dins la composicion dau Soleu foguèt demostrada per Cecilia Payne en 1925 e lo modèl teoric de la fusion desvolopat per Subrahmanyan Chandrasekhar e Hans Bethe dins leis annadas 1930.
Recèrca espaciala
Lei premierei missions (Pioneer e Helios) estudièron lo vent solar, lo camp magnetic e la corona enterin que de recèrcas ambé de telescòpis coma l'Apollo Telescope Mount de l'estacion estatsunidenca Skylab. Aquelei missions descurbiguèron leis emissions de massa de la corona e lor associacion ambé lo vent solar. Leis annadas 1980 foguèron marcadas per la mission SolarMax qu'estudièt lei radiacions gamma, UV e X durant un maximum d'activitat solara. La mission japonesa Yohkoh observèt tanben lei rais X solars e descurbiguèt lei diferents tipes d'emissions de massa solara e lor activitat pus importanta.
La mission la pus importanta foguèt probablament SOHO mandada en 1995 e prolongada fins a 2012. Observa lo Soleu, sus divèrsei frequéncias, per son plan eqüatorial dempuei lo ponch de Lagrange L1. Especialament, a descurbèrt de collisions de cometas ambé lo Soleu. Enterin, la mission Ulysses, après un transit per Jupitèr observèt lo Soleu dempuei una orbita polara. Enfin, una mission foguèt mandada per estudiar e adurre de mòstras dei particulas dau vent solar. Foguèt la mission Genesis que capitèt maugrat un aterratge mancat en 2004.
Dieus solars
Lei dieus e lei divessas solars son fòrça nombrós dins lei mitologias e lei religions terrèstras. Per exemple, lei pòples germanics avián una deessa dicha Sól o Sunna. Lo Soleu aviá egalament una plaça fòrça importanta per lei premierei civilizacions coma en Egipte o a l'entorn dau monument de Stonehenge. En America, foguèt egalament lo cas dei Maias (Chichen Itza) e deis Aztècs.
Vallejera de Riofrío
Vallejera de Riofrío es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Wambaix
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Dannemoine
Dannemoine es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Geografia
Dannemoine Es un pichon vilatge sul Armançon e lo canal de Bourgogne, a 5 km abans d'arribar a Tonnerre, en venent de París pel anciana Nacional 5. Lo sieu territòri, amb un vignoble réputé, formava antany una enclave del Comtat de Tròias, a la cœur meteis del Comtat de Tonnerre, lo un dels mai ancians de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Aquel vilatge pòrta un nom pauc comun #que lo étymologie ne demòra encara un mistèri. Cèrts istorians veson en lo suffixe "fraire", una influissi clarament religiosa. I a agut un establiment religiós dins lo pòble ? O li cal-se far lo ligam amb lo lieudit « crot al fraire », jouxtant las ancianas muralles del pòble ? D'unes autres prestan al nom una origina celtique en endonviant en aquelas tres sillabas l'indicacion d'un mont dédié a Dan, divinitat gauloise, o a druidesses. Lo pòble i auriá #èsser bastit al pè d'aquela montanha.
Periòde romaine : Dannemoine a integrat en lo pagus tornodorensis (país del tonnerrois). Lo pòble depen administrativement de la vila de Tonnerre e de #çò que vendrà lo comtat de Tonnerre.
: Al gré dels partejas e de las successions, Dannemoine intègra la Champagne. Lo pòble a qualificat de fortalesa en los títols mai ancians del comte de Champagne.
1088 : Charte que # l'avesque de Langres concède la glèisa de Dannemoine al monastèri St Benoit de Fleury.
: Bastiment de la glèisa primitive del pòble.
1312 : Continuament a una union amb un rei de França, la Champagne (e Dannemoine) fan dirèctament partida del domeni reial. A aquela escasença, Philippe lo Polit affranchit los abitants de la man mòrta.
1433 : En plena guèrra de 100 ans, Dannemoine paga lo sieu attachement al rei. Lo pòrti de Bourgogne Philippe lo Bon ocupa e met a fuòc e a sang lo Tonnerrois. A l'estiu 1433, Dannemoine es assiégé de contunh saquejat pels Bourguignons. Continuament a de innumerables combats en la plana de la Armançon, se recense près de 300 còrs entre Dannemoine e Tonnerre.
: Bastiment del castèl de Dannemoine, situat a costat del Monument als Mòrtes de 1870.
1530 : François E, de passatge dins lo país, autoriza la vila a se provesir de muralles defensivas.
1568 : Pendent las guèrras de religion, la glèisa de Dannemoine es totalament cremada. Foguèt reconstruite los ans seguents.
Revolucion : La tèrra dels ancians senhors de Dannemoine a vendut en tant que plan nacional pel district de Tonnerre.
1792 : Ponduda a la fonte de doas de las tres campanas de la glèisa.
1814 : De genièr en mai, lo pòble a ocupat per las tropas Aliadas (aliadas contra Napoleon), Austrians, Hongrois e Prussiens réquisitionnent gach e d'armas, e dòrmon, quand la met lo permet, en l'abitanta.
18 de novembre 1870 : desfilat de tropas prussiennes se dirigenta cap a París ; un vigneron del pòble, seguent dels uèlhs los militars e las siás veituras, #indicar que la desfilada #durar de 7 oras del matin fins a 5 oras del ser en contunh.
1877 : Commencement dels trabalhs de bastiment del lavoir de Dannemoine.
1879 : Bastiment del pont sul Armançon, rota de Vézinne.
1887 : Creacion de la fabrica de preparacion de escargots BOISSEAU.
1890 : Lo phylloxera comença a estrossejar las vinhas de Dannemoine. En un deceni, la vignoble serà totalament destruit.
1895 : Supression del cementèri #qu'environa la glèisa. Es délocalisé sus la siá localizacion actuala.
Començament de la : Installacion d'una fonderie Sisson-Lehmann, entre la Armançon e lo canal de Bourgogne, amb la siá pròpria fabrica de produccion d'electricitat.
1913 : Lo Conselh Municipal de la municipalitat fixa la velocitat autorizada de la traversada del pòble a 10 km per las automobilas, motocyclettes …
Cornilh
Cornilh (Cornil en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Dannemoine
Istòria
1943 : La glèisa La nòstra-Madama de Dannemoine a classificat Monument Istoric.
Font : Dann Patrimòni ass. 1901
Ce village porte un nom peu commun dont l’étymologie reste encore un mystère. Certains historiens voient dans le suffixe "moine", une influence clairement religieuse. Y a-t-il eu un établissement religieux dans le village ? Ou doit-on faire le lien avec le lieudit « crot au moine », jouxtant les anciennes murailles du village ? D’autres prêtent au nom une origine celtique en devinant dans ces trois syllabes l’indication d’un mont dédié à Dan, divinité gauloise, ou à des druidesses. Le village aurait été construit au pied de cette montagne.
Période romaine : Dannemoine est intégré dans le pagus tornodorensis (pays du tonnerrois). Le village dépend administrativement de la ville de Tonnerre et de ce qui deviendra le comté de Tonnerre.
: Au gré des partages et des successions, Dannemoine intègre la Champagne. Le village est qualifié de forteresse dans les titres les plus anciens du comte de Champagne.
: Construction de l’église primitive du village.
1312 : Suite à une union avec un roi de France, la Champagne (et Dannemoine) font directement parties du domaine royal. À cette occasion, Philippe le Bel affranchit les habitants de la main morte.
1433 : En pleine guerre de 100 ans, Dannemoine paye son attachement au roi. Le duc de Bourgogne Philippe le Bon envahit et met à feu et à sang le Tonnerrois. A l’été 1433, Dannemoine est assiégé puis pillé par les Bourguignons. Suite à d’innombrables combats dans la plaine de l’Armançon, on recense près de 300 corps entre Dannemoine et Tonnerre.
: Construction du château de Dannemoine, situé à côté du Monument aux Morts de 1870.
1530 : François I, de passage dans le pays, autorise la ville à se pourvoir de murailles défensives.
1568 : Pendant les guerres de religion, l’église de Dannemoine est entièrement brûlée. Elle va être reconstruite les années suivantes.
Révolution : La terre des anciens seigneurs de Dannemoine est vendue en tant que bien national par le district de Tonnerre.
1792 : Mise à la fonte de deux des trois cloches de l’église.
1814 : De janvier à mai, le village est occupé par les troupes Alliées (alliées contre Napoléon), Autrichiens, Hongrois et Prussiens réquisitionnent vivres et armes, et dorment, quand la place le permet, chez l’habitant.
1830 : Grande renommée et négoce du vin mousseux de Dannemoine partout dans le monde (New York, St Peters bourg, Buenos-Aires…).
18 novembre 1870 : défilé de troupes prussiennes se dirigeant vers Paris ; un vigneron du village, suivant des yeux les militaires et leurs voitures, indiqua que le défilé dura de 7 heures du matin jusqu’à 5 heures du soir en continu.
1877 : Commencement des travaux de construction du lavoir de Dannemoine.
1879 : Construction du pont sur l’Armançon, route de Vézinne.
1887 : Création de l'usine de préparation d'escargots BOISSEAU.
Début du : Installation d'une fonderie Sisson-Lehmann, entre l'Armançon et la canal de Bourgogne, avec sa propre usine de production d'électricité.
1913 : Le Conseil Municipal de la commune fixe la vitesse autorisée de la traversée du village à 10 km pour les automobiles, motocyclettes …
Source : Dann Patrimoine ass. 1901
Nòtas
<references group=N/>
Districte de Nalanda
Lo districte de Nalanda (en indi: नालंदा ज़िला nāladā zilā) es un districte de l'estat de Bihar en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Bihar Sharif.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion del districte èra de 2 877 653 abitants. Es en majoritat campèstra, que la populacion èra per 84,09 % rurala e sonque per 15,91 % ciutadina.
Gloria Swanson
Gloria Swanson (27 de març de 1899, Chicago – 4 d'abriu de 1983, Nòva York), que son nom vertadier es Gloria Josephine Mae Svensson, es una actritz e una vedeta estatsunidenca dau cinèma mut deis annadas 1900. Sa carriera declinèt ambé l'aparicion dau cinèma sonòr. Pasmens, participèt encara a de tornatges e obtenguèt un succès important dins lo film Sunset Boulevard (1950).
Espectacle
L'art de l'espectacle o de l'espectacle vivent correspond a l'art de divertir a l'ocasion d'una representacion en public.
Saint-Boil
Saint-Boil es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha Franca Comtat.
Istòria
Al cors de la Revolucion francesa, la municipalitat #portar provisoirement lo nom de Noizeret.
Au cours de la Révolution française, la commune porta provisoirement le nom de Noizeret.
Lengas chibchanas
Las lengas chibchanas son una familha de lengas amerindianas de las lengas parladas al Colómbia, al Panamà e al Còsta Rica.
Classificacion
La classificacion de las lengas chibchanas es
Valsalabroso
Valsalabroso es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Valverde de Valdelacasa
Valverde de Valdelacasa es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Mexy
Mexy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Preséncia gallo-romaine.
Présence gallo-romaine.
Louan-Villegruis-Fontaine
Louan-Villegruis-Fontaine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Marigny-les-Usages
Marigny-les-Usages es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Geografia
Lo vilatge a situat a l'èst de Orléans en lo airal urban de Orléans.
Lo Ruet travèrsa lo territòri de la comuna.
Le Ruet traverse le territoire de la commune.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo sieu nom ven d'aquel del dieu Mart. Los Usatges es lo nom d'un bòsc cedit als abitants del vilatge a.
Una aucupacion gallo-romaine pòt èsser testificada sus desparièrs vestigis. En 2005, en lo moment de l'estenduda de la ZAC Carbonera 3 los registres efectuats a l'oèst de la rota nacionala 152, #que repren en partida la ancià traçat de la via anciana Orléans-Rems an permeses de descobrir l'existéncia d'una aglomeracion secondaire del periòde romaine.
Son nom vient de celui du dieu Mars. Les Usages est le nom d'un bois cédé aux habitants du village au.
Une occupation gallo-romaine peut être attestée sur différents vestiges. En 2005, lors de l’extension de la ZAC Charbonnière 3 les fouilles effectuées à l’ouest de la route nationale 152, qui reprend en partie l’ancien tracé de la voie antique Orléans-Reims ont permis de découvrir l'existence d'une agglomération secondaire de la période romaine.
Rauville-la-Bigot
Rauville-la-Bigot es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Patrimòni Mondial de l'Umanitat
thumb|Lògo oficialthumb|Lògo oficial Lo Patrimòni Mondial de l'UNESCO o Patrimòni Mondial de l'Umanitat es una lista de luòcs excepcional al nivèl natural o cultural designat per l'UNESCO, aquesta lista existís dempuèi lo 16 de novembre de 1972. La tòca primièra es de conservar los luòcs, en 2008 i a 851 luòcs classat al patrimòni, 660 culturals, 166 naturals e 25 mixtes, dins 141 estats amb 10 en Occitània.
Anton Stamitz
Anton Thadäus Johann Nepomuk Stamitz que ho un violonista, un altista e un compositor de la fin deu XVIII sègle.
Patrimòni Mondial de l'Umanitat
En 2007, lo concèpte de Patrimòni Oral e Immaterial de l'Umanitat foguèt definit.
Anton Stamitz
Que vadó a Mannheim. Qu'èra lo hilh deu compositor Johan Stamitz qui ensenhè lo vriulon a Anton e lo son hrair Carl Stamitz. Après aver jogat a la cort de Mannheim, que vadó musician de la cort deu Rei de França a Versalhes dab lo títol d'ordinaire de la maison du Roi. En França (on e's morí) qu'avó lo parat d'estar lo mèste deu famós violonista Rodolphe Kreutzer.
Patrimòni Mondial de l'Umanitat
Critèris de seleccion
Per figurar dins la lista del Patrimòni Mondial, i a 6 critèris pels luòcs culturals e 4 critèris pels luòcs naturals :
Occitània
thumb|300px|La [[Ciutat de Carcassona]] En Occitània, 12 luòcs son dins la lista :
Soston
Soston (Soustons en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Gentilici
Los abitants de Soston que son los sostoés. Que son chafrats "los bohards".
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sus'tuŋ]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Petrus de Soston, aus sègles XI-XII, Sostonensis, Sostonum, en latin, aus sègles XI-XII, Soston (mapas de 1630 e de 1647), Souston (mapas de 1651, deu començament deu sègle XVIII, de 1714 e de 1733).
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, l'origina qu'ei un diminutiu deu gascon sost, masculin de sosta (diccionari Palai, p. 920 « souste », dab lo sens de « pastenc limitat en montanha »); Miquèu Grosclaude que defineish sost com « abric per las bèstias ». Que seré un nom bearnés o bigordan importat, mès com Soston ei un lòc de passatge per l'amontanhatge, qu'ei possible. Que i a un afluent deu gave de Pau deu nom de Sost, qui passa a Gelòs.
Sept-Meules
Sept-Meules es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Çò Circuit de Dièpa que # s'es corregut sus el quatre Grands prèses del ACF passava per Set-Meules.
Le circuit de Dieppe sur lequel s'est couru quatre Grands prix de l'ACF passait par Sept-Meules.
Belmont (Califòrnia)
Belmont es una vila situada dins lo comtat de San Mateo a l'estat american de Califòrnia.
Valverdón
Valverdón es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Periòde de Hassuna
Lo Periòde de Hassuna designa un periòde de la Protoïstòria de Mesopotamia Auta que comencèt vèrs 5,800 av. JC e s'acabèt vèrs 5,500. Son territòri de difusion èra centrada au sud de la vila actuala de Mossul. Sei caracteristicas principalas son lo desvolopament d'una arquitectura sedentària rectangulara de brica cruda ambé d'ostaus de mai d'un membre e una utilizacion crescuda de la terralha.
Rassemblament Nacional
thumb|Logotipe de l'Acampament Nacional.|alt=
Lo Rassemblament Nacional (var. Rassemblament Nacionau, RN), autres còps Front Nacional (var. Front Nacionau, Frònt Nacionau, FN) (en francés Rassemblement National, Front National) es un partit politic francés d'extrèma dreita, fondat en octobre de 1972 e presidit dusca en genièr de 2011 per Jean-Marie Le Pen. Dempuèi 2011, la presidenta es sa filha Marine Le Pen.
Lo Rassemblament Nacional es un partit populista, chauvinista, sobeiranista e, segon d'unes cercaires, es tanben un partit faissista. Partit menor dins los ans 1970, l'FN va venir un dels principals partits politics franceses dins los ans 1980 e 1990. En 2002, Jean-Marie Le Pen arribèt al segond torn de las eleccions presidencialas francesas. En 2007, Jean-Marie Le Pen aguèt la quatrena plaça a las eleccions presidencialas (10%).
Districte de Gaya
Lo districte de Gaya (en indi: गया ज़िला gaya zilā) es un districte de l'estat de Bihar en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Gaya.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion del districte èra de 4 391 418 abitants. Es en majoritat campèstra, que la populacion èra per 86,76 % rurala e sonque per 13,24 % ciutadina.
Sant Cassian (omonimia)
Sant Cassian o Sent Cassian pòdon designar:
Asta Nielsen
Asta Nielsen (11 de setembre de 1881, Copenaga - 24 de mai de 1972, Frederiksberg) es una actritz e una vedeta danesa dau cunèma mut deis annadas 1910 e 1920. Foguèt la premiera vedeta cinematografica europèa ambé Max Linder. Pasmens, sa carriera subrevisquèt pas a la fin dau cinèma mut e participèt a solament un film sonòr en 1932. Dins lo corrent deis annadas 1930, Goebbels e Hitler li prepausèron de tornar dins de films nazis mai refusèt e rintrèt dins son país. Pendent la guèrra, i ajudèt un ret de sostèn ai presoniers josieus dau camp de Theresienstadt.
Blaesheim
Geografia
Lo vilatge A situat a unitat|15|km}} al sud-oèst de Estrasburg.
Le village est situé à 15 km au sud-ouest de Strasbourg.
Wambrechies
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Gaug
drecha|vinheta|Jòia de viure (esculptura de Richard MacDonald, 2002). Lo gaug, gai o la gaujor, jòia, alegria es una emocion o un sentiment de satisfaccion mai o mens durable, que tòca l'èsser entièr al moment ont sas aspiricions, sas ambicions, sos desirs o sos sòmis venon a èsser satisfachs d'un biais efactiu o imaginari.
Filosofia
Lo gaug es una nocion que designa, dins son sens mai corrent, lo sentiment d'una persona en preséncia d'una autra persona, d'una situacion o d'un ben que li cal.
Dins la filosofia antica, lo gaus es d'aprochar del tèrme mania (μανια), « deliri » o « baujum » present per exemple dins Fèdra de Platon. La mania designa la preséncia del divin dins çò que ten de transformator e de dinamizant sul subjècte: una nocion d'aprochar de l'entosiasme (ενθουσιασμός) que tòca aqueste que contempla lo ben o lo bèl, e que va donc al delà del sentiment.
Nèstor Makhnò
thumb|200px|Nèstor Makhnò Nèstor Ivànovych Makhnò (en ucraïnian: Нестор Іванович Махно; Holiaipòle, 27 d'octobre de 1889 - 25 de julhet de 1934) foguèt un revolucionari anarquista d'Ucraïna que refusèt de s'unir als bolchevics après la Revolucion d'Octòbre.
Biografia
Makhnò sofriguèt dempuèi tostemps de plagas de guèrra nombrosas. Lo 21 de març recebèt una bala dins l'estomac de l'armada bolshevica, e al començament d'agost es ferit sèt còps, lo darrièr al còl. Per causa de la seriositat de la plaga e en tement per sa vida, lo Conselh resolguèt de lo trasladar a l'estrangièr per lo garir, pr'amor qu'Ucraïna èra pas un luòc segur.
L'exili
Lo 28 d'agost Makhnò, dins un destacament, romp lo sètge bolshevic e travèrsa lo riu Dniester als despens de ferits nombroses. Va en Romania, mas per causa de l'oposicion de las autoritats se desplaça en Polonha, ont es arrestat, acusat d'activitats antipolonesas en Ucraïna, es jutjat e absolgut. Se desplaça a Gdansk que i es tanben detengut, mas capita d'escapar a París amb l'ajuda dels grops anarquistas locals.
A París fa lo manòbra e lo fustièr. Ensajava tanben de continuar son activitat anteriora amb lo movement anarquista francés, amb de periòdes longs d'inactivitat. Ensagèt d'escriure los eveniments d'[Ucraïna]], mès arribèt sonque fins al periòde de 1918 (sos escriches s'editeron après sa mòrt en tres volums). Pendent son estada a París, Makhnò demandèt, mejançant escrits e convèrsas, una màger autodisciplina personala als anarquistas e una organizacion capabla de dotar d'efectivitat e d'omogeneïtat al movement. Sembla qu'aprecièt la capacitat organizatritz de l'anarquisme espanhòl d'aquela epòca, dins una entrevista amb de membres de la FAI, que i èra Buenaventura Durruti.
Moriguèt lo 25 de julhet de 1934 de tuberculòsi. L'incinerèron e enterrèron sos cendres al cementèri del Père-Lachaise a París; a son enterrament i anèron de centenats de personas. A aquel moment èra maridat amb Halyna Kuzmenko e aviá una filha, Jelena, que a la fin de la Segonda Guèrra Mondiala foguèron deportadas obligadas a de trabalhs forçats d'en primièr en Alemanha e, après la guèrra, a Kyiv.
Gaug
Filosofia
Dins la filosofia modèrna, de novèlas concepcions del gaug apareisson. Al sègle XVII, es lo filosòf olandés Spinoza qu'es lo grand pensaire de la jòia, subretot dins son Etica ont la jòia forma, amb la tristesa e lo desir, un dels tres afèctes fondamentals de l'èsser uman : totes los autres sentiments (amor, òdi, espèr, crenta, etc.) se definisson coma de formas particularas de jòia o de tristesa. L'allegria (lætitia en latin) es definida per Spinoza coma « lo passatge de l'òme d'una mendre a una mai granda perfeccion », es a dire coma un aument de fòrças e de la realizacion de se d'un èsser uman. L'allegria es tanben un aument de nòtra poténcia, ligada a la realizacion de nòstres desirs e de nòstre esfòrç (conatus en latin) per perseverar dins l'existéncia.Leibniz, destria gaug (gaudium) lo gaudiment paisible qu'es somés a pas cap de condicion exteriora al subjècte, e allegia (laetitia) lo plaser de l'alma ligat a la possession d'un ben (al sens de Ciceron).
Al Sègle XX, los corrents filosofics que son lo personalisme e l'existencialisme apregondison encara la nocion filosofica de jòia. drecha|vinheta|Lo gaus d'una maire ambt son enfant. Lo filosòf francés Henri Bergson vei dins la jòia lo signa d'un compliment, d'una capitada e d'un acabament, çò que, segon el, ne fa un indici del sens de l'existéncia umana : en efièch, tota allegria es la consequéncia d'una creacion - per exemple la jòia de l'entreprenaire que fondèt una entrepresa astrada, o lo gaug de la maire qu'engendrèt e abaliguèt son enfant, mòstran que creèron quicòm de viable. Atal, lo sens de la vida umana seriá la creacion. Es perque Bergson destria menonosament lo plaser, simple subterfugi de la natura per provocar la conservacion dels èsser vivents (la recerca del plaser e la fugida del desagrament atirant aquestes èsser cap als actes utils a la conservacion de la vida), e lo gaug, que signala, el, un compliment de la vida umana.
Al subjècte de Dasein, per Martin Heidegger, se nòte que torna trobar sa libertat inalienable en anticipant la sieuna mòrt e la confrontacion al nonrés qu'implica, a l'escasença lo filosòf alemand parla de Gaud dins son obratge Èsser e Temps. Jean-Luc Nancy sus aqueste subjècte, escriu coma comentari que l'èsser sens fons qu'es lo Dasein s'expausa dins l'ància e dins « la jòia d'èsser sens fons e d'èsser al mond ».
Pels filosòfs franceses contemporanèus, Gilles Deleuze la definís coma la quita poténcia de produccion del desir, Clément Rosset pensa la jòia dins la continuitat de Nietzsche coma una gràcia irracionala que permet d'acceptar lo real dins tota sa crudeltat (« la fòrça màger »), Robert Misrahi associa la jòia a la libertat que possedís tot subjècte per agir, amar e bastir son bonaur (« los actes de la jòia »), Bruno Giuliani l'identifica al bonaur e la definís coma lo quita sens de la vida (« l'amor de la saviesa »), Nicolas Go la pensa coma una practica de saviesa que se passa de tota rason e se complís dins l'art, lo rire e lo sagrat (« l'art de la jòia »).
Robert Misrahi actualiza la filosofia de la jòia de Spinoza e a l'ajuda de la fenomenologia de Merleau-Ponty empeuta l'existentialisme sartrian per prepausar un novèl eudemonisme.
Religion
Lo papa Pau VI explicava dins l'exortacion apostolica Gaudete in domino que « pas degun es exclusit del gaug que nos pòrta lo Senhor ». Dins l'exortacion apostolica Evangelii Nuntiandi, atal contunha : « lo doç e reconfortant gaus d’evangelizar, quitament quand es dins las lagremas que cal semar […] Que lo mond de nòstre temps que cerca, quora dins l’ància, quora dins l’esperança, que recebre la Bona Novèla, non pas d’evangelizaires tristes e malcorats, impacients o ancioses, mas de ministres de l’Evangèli que la vida raja de feror, qu'an los primièrs recebut en eles lo gaug del Crist ».
Lo papa Jean-Pau II, dins l'exortacion apostolica pòstsinodala Ecclesia in Asia (1999), soslinhava que « l’evangelizacion, coma una predicacion gaujosa, pacienta e progressiva de la mòrt salvific e de la resurreccion de Jèsus-Crist, dèu èsser una prioritat absoluda ».
La papa Francés remembra dins l'exortacion apostolica Evangelii gaudium que los libres de l’Ancian Testament avián anonciat lo gaug del salut, que seriá venguda subreabodanta dins los temps messianics. Lo profèta Isaïas saluda amb gaug lo Messias esperat: « As multiplicat la nacion, as fach créisser son gaug » (Is 9, 2). Lo profèta Zacarias invita a acclamar lo Rei que ven: « Exulta amb fòrça, filha de Sion! Crida de gaug, filha de Jerusalèm! Vaquí que ton rei ven a te: es just e victoriós » (Za 9, 9). L'evangèli invita al gaug: la visita de Maria a Elisabèt fa que Joan tressauta de gaug dins lo sen de sa maire (Lc 1, 41). Dins son cantic, Maria proclama : « Mon esperit tressauta de jòia en Dieu mon Salvador » (Lc 1, 47).
Cultura
drecha|vinheta|Mesuras de l'[[Òda a la jòia de Beethoven.]] La jòia es un tèma de l'Evangèli e fa reson dins las cançons Herz und Mund und Tat und Leben, Joy to the World e God Rest Ye Merry, Gentlemen.
La jòia migrèt del vocabulari religiós cap a la literatura al començament del sègle XX.
L'escrivan e poèta alemand Schiller escriguèt una celèbra Òda a la jòia en 1785. De seccions son utilizadas dins las partidas cantadas del quatren e darrièr movement de la 9a Sinfoniá de Beethoven, veguda l'imne oficial de l'Union europèa.
Districte de Jehanabad
Lo districte de Jehanabad (en indi: जहानाबाद ज़िला jahānābād zilā) es un districte de l'estat de Bihar en Índia.
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Jehanabad.
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion del districte èra de 1 125 313 abitants. Es en majoritat campèstra, que la populacion èra per 87,99 % rurala e sonque per 12,01 % ciutadina.
Parc Nacionau Los Glaciares
thumb|400px|left|Glacèrsthumb|200px|Caduda d'un glacèr Parc Nacionau Los Glaciares que's en Argentina tròba dens la Santa Cruz.
Vilatritols
Vilatritols (Bilotritóuls en grafia de Savartés ; Villetritouls en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Parc Nacionau Los Glaciares
Que ho creat en 1937 e classificat au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO.
Vega de Tirados
Vega de Tirados es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Periòde de Samarra
Lo Periòde de Samarra es un periòde de la Protoïstòria de Mesopotamia que va d'aperaquí 5,600 a 5,000 av. JC. Sembla d'èsser lo prolongament dau Periòde de Hassuna (5,800 - 5,500 av. JC) e d'èsser seguit dau Periòde de Halaf (5,500 - 4,700 av. JC). A respècte dau periòde precedent, es caracterizat per un afinament dei terralhas e l'aparicion d'estatuetas alongadas que prefiguran l'art dau Periòde d'Obeid.
Le Bouillon
Le Bouillon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Charlottenberg
Charlottenberg (Mont Carlòta) es una colonia vaudesa e una anciana comuna de Nassau-Schaumborg. Es uèi una comuna-vilatge part de l'union de comunas de Diez dins lo país de Renània-Palatinat, en Alemanha. Sa superfícia es de 0,76 km². Aviá 154 abitants en 2021.
Istòria
La colonia valdesa es fondada mercé a l’ajuda de la duquessa Carlòta d'Èssa-Schaumborg lo 15 d'agost de 1699. Las familhas que s'i installan se dison Reviol, Burlot, Blanc, Borel, Griot, Champ, Conte, Jourda. Lo vilatge creat en 1687 aculhissiá ja d'uganauts venguts de Valonia.
En 1991, es agropada amb autras 22 comunas dins l'union de comunas de Diez.
<mapframe zoom=12 latitude=50.356 longitude=7.96 height=600 width=700 align=center text="Charlottenberg dins l'union de comunas de Diez" > [{ "type": "ExternalData", "service": "geoline",  "ids": "Q562258",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff9010", "stroke-width": 3}}, { "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q656567",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010", "stroke-width": 4}}]
Mey
Mey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Geografia
La municipalitat de Mey es una municipalitat rurala, #que se situa a qualques quilomètres al Nòrd es de Mètz suls contreforts del scenari lorrain. La siá situacion géographique ne fa un espaci entre vila e campanha, en un marc istoric, verd e en calma. La municipalitat es réputée per la qualitat de la siá identitat paysagère e architecturale #qu'a traversat las edats sens patir de prigondas mutations. L'essencial del territòri a ocupat per camps e espacis boisés apertenent a un nombre restringit de proprietaris. La situacion en esperó sus un relief marcat per la pichona vallée en servint de conca en vessant a una part de las aigas de scenari contribuissi egalament a aquela morphologie de vilatge aital descrich. Suls coteaux vorejant lo pòble, demòran traces mai o mens visibles d'ancianas òrtas e qualques traces sporadiques de pès de vinhas. Lo Pichon Bòsc #qu'ocupa una bona part del Nòrd del territòri déborde leugièrament sus la municipalitat vesina de Vantoux. Totes aqueles elements, sustot lo relief, #que participan a l'identitat de Mey, apòrtan una variation en la perception dels espacis de la municipalitat e dels païsatges trobats. Lo relief determina, al se del territòri, dels perceptions après òrdre global, après cairadas. Aital, lo scenari, dempuèi lo Fort, lo autoroute, la rota de Bouzonville e la étang, ofèrta de las vistas d'amassa valorisant la posicion del vilatge sus lo sieu esperó e en lo sieu écrin boisé diboishat per la depression de la vallée.
La commune de Mey est une commune rurale, qui se situe à quelques kilomètres au Nord est de Metz sur les contreforts du plateau lorrain. Sa situation géographique en fait un espace entre ville et campagne, dans un cadre historique, vert et calme. La commune est réputée pour la qualité de son identité paysagère et architecturale qui a traversé les âges sans subir de profondes mutations. L’essentiel du territoire est occupé par des champs et espaces boisés appartenant à un nombre restreint de propriétaires. La situation en éperon sur un relief marqué par la petite vallée servant de bassin versant à une partie des eaux de plateau contribue également à cette morphologie de village ainsi décrite. Sur les coteaux bordant le village, restent des traces plus ou moins visibles d’anciens vergers et quelques traces sporadiques de pieds de vignes. Le Petit Bois qui occupe une bonne partie du Nord du territoire déborde légèrement sur la commune voisine de Vantoux. Tous ces éléments, notamment le relief, qui participent à l’identité de Mey, apportent une variation dans la perception des espaces de la commune et des paysages rencontrés. Le relief détermine, au sein du territoire, des perceptions tantôt d’ordre globale, tantôt cadrées. Ainsi, le plateau, depuis le Fort, l’autoroute, la route de Bouzonville et l’étang, offre des vues d’ensemble valorisant la position du village sur son éperon et dans son écrin boisé dessiné par la dépression de la vallée.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Las Veguillas
thumb Las Veguillas es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Equacion de Kaya
L'equacion de Kaya liga las emissions antropicas de dioxid de carbòni (CO2) a de paramètres d'òrdre demografic, economic e energetic. Lo nivèl total d'emission se pòt exprimir coma lo produit de quatre factors : la populacion, lo PIB per abitant, l'intensitat energetica e lo contengut en CO2 de l'energia consomada. Es utilizada per analisar o simular l'evolucion de las emissions mondialas de CO2 dins l'encastre de las politicas de luta contre lo rescalfament climatic.
L'equacion de Kaya es l'aplicacion a las emissions de CO2 de las equacions genericas I = PAT que visan a ligar un impacte sus l'environament als factors P (Populacion), A (Riquesa (Affluence en anglés) e T (Tecnologia) . Foguèt desvolopada per Yoichi Kaya, un economista de l'energia japonés.
S'escriu :
amb :
e :
Òm pòt verificar la coeréncia (validitat) matematica d'aquela equacion en simplificant los tèrmes fins a obténer :
Utilizacion
L'equacion de Kaya es utilizada per lo Grop Intergovernamental sul Cambiament Climatic (GICC) per analisar l'evolucion de las emissions de CO2. Aital, dins son rapòrt de 2014, lo GICC mòstra que la fòrta auça de la creissença annadièra de las emissions de CO2 sul periòde 2000-2010 (2,4 %/an) respècte als decennis precedents resulta d'una fòrta progression du PIB mondial per abitant, de la contunhacion de la creissença de la populacion e d'un alentiment de l'amelioracion de l'intensitat energetica du PIB. D'autre latz, del fait de l'utilizacion crescuda del carbon, la tendància a la baissa del contengut en CO2 de l'energia qu'èra estada observada dins los decennis precedents s'es inversada.
Livilliers
Livilliers es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Sent Cassian (Perigòrd)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Sent Cassian es atestat en 1556, Ecclesia Sancti Gassiani [atraccion grafica de Gacian o realitat fonetica ?]. La prononciacion es [se n ka’sjɔ]. Sanctus Cassianus es lo nom del fondator de l'abadiá de Lerins, al sègle V, ,.
Auvers-le-Hamon
Auvers-le-Hamon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Nòtas
<references group=N/>
.shriram
es un nom de domeni generic enregistrat per l’entrepresa indiana Shriram Capital. Es en servici dempuèi lo 30 de decembre de 2014.
Parc Nacionau Sierra de las Quijadas
thumb|200px|left|Caniòne deu parcthumb|200px|Gat de GeoffroysLo Parc Nacionau Sierra de las Quijadas que's tròba en Argentina dens la Província de San Luis.
Que ho creat en 1991 entà preservar lo son ecosistèma arid, las soas rèstas paleontologicas (que s'an trobadas particularament rèstas de pterosaures) e la soa fauna qui compta dab lo puma, la vop grisa e la mara o lèbe de Patagonia, lo nhandó, lo haucon gris, lo condor e l'agla solitària coroada.
Kerien (Finistèrra)
Geografia
La municipalitat de Querrien es una municipalitat rurala del sud-es del Finistère pro vast apertenent dins lo posterior-país de Quimperlé. Lo sieu territòri es délimitée al Nòrd pel ruisseau del Naïc #que lo cors ne materializa la frontièra amb la municipalitat de Lanvénégen, al Nòrd-Es pel riu Ellé #que de materializa quitament la frontièra amb Meslan e al Sud-Oèst pel riu Isòla #que materializa la frontièra amb Mellac. Lo Bourg ocupa una posicion centrala d'ont de divèrsas rotas partisson en formant una ret n'estela.
La commune de Querrien est une commune rurale du sud-est du Finistère assez vaste appartenant à l'arrière-pays de Quimperlé. Son territoire est délimitée au Nord par le ruisseau du Naïc dont le cours matérialise la frontière avec la commune de Lanvénégen, au Nord-Est par la rivière Ellé qui de même matérialise la frontière avec Meslan et au Sud-Ouest par la rivière Isole qui matérialise la frontière avec Mellac. Le Bourg occupe une position centrale d'où plusieurs routes partent formant un réseau en étoile.
Lengas zaparoanas
Las lengas zaparoanas son una familha de lengas amerindianas parladas al Peró e en Eqüator, en America del Sud.
Classificacion
Las lengas zaparoanas son :
D'autras lengas atudadas èran parladas en Eqüador, per exemple lo gae, l'oa, lo coronado.
Zinaida Greceanîi
Zinaida Petrovna Greceanîi, economista e femna politica n. 1956, es l'actual Primièra ministra de Moldàvia.
Telefòn
thumb|Telefòn modèrne sens fiu Lo telefòn es un instrument que permet de tenir de convèrsas a de distàncias lòngas. Avans lei telefòns èran sempre ligats a de cables per lei quaus circulava lo sòn convertit en impulsions electricas. Lei darriers modèls foncionan per ondas hertzianas, de tau biais que son sovent portatils dins l'usatge domestic (telefòn sens fiu) o dins quin endrech que siá (vejatz telefòn mobil). Tanben n'i a que ja permeton de transmetre d'imatges.
Originas
En 1854, l'inventor francés Charles Bourseul pausèt la possibilitat d'utilizar lei vibracions causadas per la votz subre un disc flexible o diafragma, per fin d'activar e desactivar un circuit electric e produire de vibracions similaras a un diafragma situat dins un luòc alunhat, que reproduiriá lo sòn originau.
D'annadas puei, lo fisician alemand Johann Philip Reis inventèt un instrument qu'èra capable de transmetre de nòtas musicalas, mai pas de reproduire la votz umana.
thumb|Telefòn tradicionau dau mitan dau sègle XX En 1876 brevetèt un aparelh que podiá transmetre la votz a travèrs d'un cable e lo bategèt amb lo nom de telefòn. E mai se siam ben segurs que foguèt lo primier a brevetar l'invencion e que se'n ganha donc la reconoissença, recentament an descobèrt que possiblament auriá copiat lo brevet d'Elisha Gray, que trabalhava independentament a la còsta Oèst. En mai d'aquò, se sap amb seguretat qu'un italian que viviá a Cuba, Antonio Meucci, inventèt lo telefòn quauqueis ans avans Bell e Gray.
thumb|right|300px|Usança d'un telefòn en 1910
Coronèu generau
thumb|100px|Ensenha dau grade de coronèu generau dins lei fòrças terrèstres russas.
Coronèu generau es un grade militar principalament utilizat dins leis armadas inspiradas per lei modèls germanics e rus. Èra ansin present dins l'armada austriana fins a 1938, dins l'armada alemanda fins a 1945 e dins leis armadas dau Pacte de Varsòvia. Èra lo grade pus important en Àustria, lo segond en Alemanha e lo tresen dins lo blòt de l'Èst. Uei, es encara en vigor en Russia ont es totjorn lo tresen grade pus important après manescau de la Federacion de Russia e generau d'armada.
En França, durant lo Regim Ancian, existián egalament de coronèus generaus. Èran d'oficier superior en carga de totei lei regiments d'una meteissa arma. Tròp important, foguèron suprimits per Loís XIV en 1661. Lo grade foguèt rapidament restablit mai dins un ròtle onorific. Tornarmai suprimit per la Revolucion Francesa, foguèt restablit per Napoleon Bonaparte, totjorn dins un ròtle onorific, e definitivament abolit en 1830.
Arroi deus Mendelssohn
200px|thumb|Pitcairn dab l'Arroi L'Arroi deus Mendelssohn qu'ei un vriulon creat per Antonio Stradivari en 1721. Qu'ei en possession e jogat per la violonista americana Elizabeth Pitcairn.
L'istòria de l'Arroi que demòra misteriosa enter lo son despartir deu talhèr d'Antonio Stradivari a Cremona dinc a la soa aquesida, a la fin deu sègle XIX, per tanhents deu compositor Felix Mendelssohn e donc tanben deu filosòf Moses Mendelssohn.
Que vadó hèra famós per aver inspirat lo scenario deu filme canadian The Red Violin per'mor l'ajòu de Pitcaim que'u crompè entà era auherir en 1990 a Christie's per 1,6 milion de dollars. Elizabeth Pitcairn b'avèva pas sonque 16 ans e l'identat deu crompador e de la soa beneficiària que ho esconuda ; Pitcairn e lo son ajòu que demorèn un par d'annadas abans de levar aqueste anonimat (arron que la violonista e avosse completats los sons estudis e la soa carrièra).
Bœurs-en-Othe
Boeurs-en-Othe es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
La Vellés
La Vellés es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
.zuerich
(Zuric, en alemand) es un nom de domeni generic enregistrat pel canton soís de Zuric. Es en servici dempuèi lo 25 de decembre de 2014.
Ebenistariá
L´ebenistariá o ebenariá es una especialitat del trabalh de la fusta que per mejan de tecnicas coma placatge o marquetariá, fabrica de mòbles de fustas finas, especialament en ebèn, que li dona lo nom.
Les eines típiques d'aquest ofici són principalament de tall, llaurat, tornejat, poliment, armada, tals com xerracs, serres de bastidor, garlopes i ribots, entre d'altres.
Ventosa del Río Almar
Ventosa del Río Almar es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Ebenistariá
Als trabalhadors d'aquesta especialitat se'ls anomena ebenistas.
Istòria
Coma amb la pèira, fang, i parts d'animals, la fusta va ser un dels primers materials treballats pels òmes primitius. El desenvolupament d'una civilizacion sol anar lligat a l'augment del gra de destresa dins lo trabalh dels materials.
Dues civilitzacions antigues hàbils en l'ús de la fusta van ser els egipcians i els chineses. Lo trabalh de la fusta és descrit en molts de dibuixos de l'antic Egipte. També hi ha còpies del treball dels antics egipcis, com cadires, que encara existeixen. El metall usat pels egipcis era probablement el bronze, o el coure, perquè l'acièr encara no s'havia inventat.
El progenitor dels treballs de fusta a China és considerat Lu Ban i la seva esposa, la senyora Yun. Es diu que Lu Ban va dur la garlopa i altres instruments a China. Els seus ensenyaments estan continguts en el Lu Ban Jing (manuscrit de Lu Ban), encara que probablement va ser escrit 1500 anys abans la seva vida. Aquest llibre descriu com es construeixen diferents objectes. Tanben conté instruccions molt extenses sobre el Feng Shui. Gairebé no esmenta res de la complicada ebenistariá chinesa sense cola ni claus per la qual els mobles chineses són tan famosos.
.flowers
("flors", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 25 de decembre de 2014.
Jazz
thumb|200px|right|Orquestra de jazz a [[Houston, Tèxas en 1921]]Lo jazz qu'ei un estil musicau e quitament ua forma d'expression musicau gessida au debut deu sègle XX de la cultura africana americana dab influéncias divèrsas. Que s'ei desvolopat durant tot aqueste sègle en bèth arrecéber influéncias musicaus deu monde sancèr dab ua predileccion per l'improvisacion e la sincòpa e las nòtas blavas.
Corrèsa
Corrèsa (Corrèze en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Chevigney
Chevigney es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.video
("vidèo", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 25 de decembre de 2014.
Villaflores
Villaflores es un municipi de la província espanhòla de Salamanca dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Feuguerolles-Bully
Feuguerolles-Bully es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bana (Vivarés)
Bana (Banne en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
thumb|300px|right|Una carrièra de Bana thumb|300px|right|Lo viaducte del Doulovy
Districte de Samastipur
Administracion
Lo capluòc del districte es la vila de Samastipur.