cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Banana
La cultura e la recòlta
Après la recòlta de la gaspa, la camba es copada car lo bananier es una planta que mòr après la maduracion de sei fruchs. Pasmens, durant aqueu periòde, produtz de breus lateraus que son regularament eliminats per pas geinar la creissença dau bananier en cors de desvolopament. Dins aquò, totei lei tres mes, un breu es laissat per permetre lo remplaçament dau premier bananier après sa mòrt. Aqueu sistèma permet d'assegurar una recòlta tota l'annada. Pasmens, es necessari de protegirla plantacion còntra lei parasits.
Generalitats
La banana es un fruch fòrça energetic amb un apòrt mejan de 90 kcal per 100 g. Dins leis ans 2010, èra un aliment de basa per mai de 400 milions d'abitants e son volum de produccion annuala ne'n fasiá lo quatren produch alimentari mondiau après lo ris, lo blat e lo gròs blat. D'efiech, en mai de sa valor energetica auta, es una fònt de vitaminas (A, C e B6) disponibla tota l'annada.
Lesmont
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Banana
Generalitats
90 % de la produccion es consumada localament dins lei regions de produccion. Pasmens, la part de bananas exportadas representa una gròssa quantitat car la banana èra, totjorn dins leis ans 2010, lo tresen fruch pus exportat après l'arange e lo rasim. Un quart de la produccion èra compausat de bananas de coire e lei bananas de bièrra ocupan una plaça marginala. Aperaquí 50 % dei bananiers èran productors de la varietat Cavendish, çò que pòu èsser un problema en cas d'aparicion d'un parasit ò d'una malautiá s'atacant a aqueu tipe de banana.
Bauma de Chauvet
right|thumb|250px|[[Chavals]] La bauma de Chauvet es situada a Valon, en Bas Vivarés, alh sud delh departament d'Ardecha; se tròba alh luòc de la Comba d'Arc constituissent un ancian meandre d'Ardecha avans l'erosion delh Pònt d'Arc. Lo site embarra un daus ensembles picturaus pus importants de la Preïstòria europèa. Venguèt monument istoric lo 13 d'octòbre de 1995.
(1397) Umtata
(1397) Umtata es un asteroïde.
Banana
Generalitats
Segon lei donadas publicadas en 2019 per la FAO, Índia èra lo premier productor mondiau de bananas amb 26 % de la produccion mondiala. Èra seguida per China (10 %), Indonesia (6 %), Brasil (6 %) e Eqüator (6 %). Dins aquò, la produccion de bananas destinadas au comèrci internacionau a encara la particularitat d'èsser dominada per de companhiás internacionalas oligopolisticas coma Chiquita Brands International (l'èx-United Fruit Company). D'efiech, aqueu mercat, estimat a 13 miliards de dolars, èra una importanta fònt de revenguts.
Bauma de Chauvet
Seguèt descubèrta lo 18 de decembre de 1994 per Joan Maria Chauvet, Éliette Brunel e Christian Hillaire. Un grand nombre de representacions d'animaus (pinturas, gravaduras) existisson sobre las parets de la bauma. Las datacions dirèctas per lo metòde delh carbòni 14 balhèron de resultats coerents pròches de 31,000 ans avans lo present. La comunautat scientifica admet gaireben unanimament que las òbras de la bauma de Chauvet datan de l'Aurinhacian e que son unas de las mai ancianas delh mond. La diversitat e lo mestritge de las tecnicas que ne testimònian faguèron tornar prigondament examinar l'idèa d'un art preïstoric evolucionant pro lentament e de manièira lineara.
left|250px|thumb|[[Ièna (o ors moscalhat) e pantèra dins la galariá de las mans]] Sas pinturas aurinhacianas testimònian delh mestritge de tecnicas fòrça diversificadas (preparacion de las parets, gravaduras, detadas, mans en positiu, pinturas, esfumats...). Los tèmas abordats son essencialament bestialencs, çò que es tipic dins l'art paleolitic. Los predadors e los animaus jutjats perilhós i son ça que la excepcionalament frequents (leons, rinocèros, mamots...) alh detriment daus animaus pus classics coma lo chaval e lo bisont.
right|250px|thumb|Pinturas (replica) La proprietat de la bauma seguèt l'objècte d'una lònja batalha judiciària. En efèit, los proprietaris daus terrens aus environs e a l'entrada de la bauma (que demest eles lo prumièr cònsol de Valon) volián èstre indemnizats. L'estat lhors acordèt inicialament una indemnitat que correspondiá a la valor d'un terren non constructible, siá 25 centims de franc lo mètre carrat. En 2001 lo Conselh d'Estat decidiguèt d'indemnizar los proprietaris en proporcion de la riquesa inestimabla de la bauma. Un procèssus en apèl, a Tolosa, decidiguèt una indemnitat pus favorabla aus proprietaris ( còps mai que los 25 centims per mètre carrat) mas aquela resolucion seguèt anullada en cassacion. Se prevei un procèssus novèl a Lion.
Sainte-Colombe (Sèina e Marna)
Sainte-Colombe  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Rodolfo Valentino
Rodolfo Alfonso Raffaello Piero Filiberto Guglielmi di Valentina d'Antoguolla (Rodolfo Valentino) foguèt un important actor de cinèma italian del començament del sègle XX.
Anoeta
Anoeta es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
(1398) Donnera
(1398) Donnera es un asteroïde.
Serrouville
Serrouville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Zona Èuro
[[Image:Euro accession.svg|thumb|
Serrouville
Istòria
Serrouville aparteniá aperavans per la mitat al Capítol Episcopau de Metz e per l'autra part al Comte de Bar. En 1817, lo vilatge aviá per dependéncias la bòrda de Passigny, los ancians ermitatges de Sant-Laurenç e Sant-Pèira e tres molins, lo d'en bas, lo del bòsc e lo d'en aut.
Zona Èuro
]]
Era Zona Èuro o era Zòna Èuro o Eurolàndia ei er ensems d'estadi membres dera Union Europèa (UE) qu'an adoptat er èuro e an creat, atau, ua union monetària.
I a 20 membres que formen era zòna èuro: Alemanha, Àustria, Belgica, Croàcia, Chipre, Eslovaquia, Eslovènia, Espanha, Estònia, Finlàndia, França (exceptadi es territòris deth Pacific, qu'utilizen eth franc CFP), Grècia, Irlanda, Itàlia, Letònia, Lituània, Luxemborg, Malta, es Païsi Baishi e Portugau. La Banca Centrau Europèa ei era entitat responsabla dera politica monetària des 20 estats.
Ath delà d'aguesti 12 païsi existissen uns auti dehòra dera Union Europèa que tanben an er èuro coma moneda unica. Enter eri estàn Mónegue, Sant Marin, Ciutat deth Vatican (qu'emeten es sòns pròpris èuros gràcies a qu'an acòrds legaus damb era Union Europèa), Andòrra (a acòrds legaus damb era Union Europèa mès non emet èuros pròpris), Kosovo e Montenegro (non an acòrds legaus damb era Union Europèa).
Tumbuka
Lo tumbuka (autonim chitumbuka) es una lenga banto parlada dins lo nòrd de Malawi, e a Zambia.
Localizacion
Lo tumbuka es parlat per 9,1% de la populacion malawiana, dins lo nòrd del país ont es venguda la lingua franca regionala. En Zambia los locutors vivon dins la Província de l'Èst.
Antzuola
Antzuola es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Caufatge central
vinheta|Unitat de caufatge central de lenha. Lo caufatge central designa un mòde de caufatge amb que se pòt caufar las diferentas pèças d'un ostal, d'un immòble, d'un quartier o d’una vila, a partir d'un sol generator de calor sovent nomenat caudièra. La calor es menada mejans un fluid caloportaire, dins una tudelariá, cap a de radiators, o dirèctament amb d'aire caud, dins de gainas, cap a las diferentas pèças, coma es lo cas pels calorifèrs.
La font de calor pòt èsser la combustion d'un combustible (lenha, carbon vegetal, olha, gas, fiol) o l'electricitat e tanben la geotermia.
Roma e Grècia antica
vinheta|Rèstes de l'ipocaust sota lo sol de la vila romana de La Olmeda en Espanha). esquèrra|vinheta|Sistèma roman de caufatge central amb aire ([[ipocaust) la Vieux-la-Romaine, França.]] La Grècia antica desvelopèt lo caufatge central. Lo temple d'Efès èra caufat pel sol ont circulava la calor producha pel fuòc. Dins l'empèri roman, unes bastits utilizavan un sistèma de caufatge central, menant d'aire caufat per caudièra passant per d'espacis en sòtol mas tanben amb un ipocaust,.
L' ipocaust roman contunha a èsser utilizat a una escala reducha dins l'antiquitat e pel califat omeia, alara que la region araba desvelopèt mai tard un sistèma mai simple de caufatge per sòl.
Sistèma de caufatge central modèrn
vinheta|200x200px|Thomas Tredgold, engenhaire del sègle XIX. Los très metòdes màger de caufatge central foguèron desvelopats dins los sègle XVIII a XIX.
Aire caud
William Strutt cencebèt un nòu bastit a Derby amb de fornets d’aire caud en 1793, alara que l'idèa èra ka prepausada per John Evelyn un sègle abans.
En 1807, Charles Sylvester, realizèt un nòu bastit per la Derby's Royal Infirmary. L'idèa foguèt publicada dins le The Philosophy of Domestic Economy; as exemplified in the mode of Warming, Ventilating, Washing, Drying, & Cooking, ... in the Derbyshire General Infirmary en 1819. Aqueste sistèma permetava al pacient de respirar d'air net.
Vapor d’aiga
Après l'idèa de Hugh Plat e Coronèl Coke, James Watt foguèt l'inventor escocés lo primièr de concébre un tal sistèma.
Acy
Acy es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Caufatge central
Aiga cauda
esquèrra|vinheta|Lo Palais d'estiu a [[Sant Petersborg, un dels primièrs sistèmas de cafatge central d’aiga.]] vinheta|Notes on heating and ventilation (1906) Los primièrs sistèmas d’aiga cauda foguèron utilizadas en Russia pel caufatge central del Palais d'estiu (1710–1714) de Pèire lo Grand à Sant Petersborg.
En 1716, arriba pel primièr còp en Suècia l'aiga per distribuir la calor dins un bastit. L'ingenhaire Suedés Mårten Triewald utiliza aqueste metòde per una serra a Newcastle en Anglatèrra.
L'arquitècte Jean Simon Bonnemain (1743–1830) introduch la tecnica dins l'industria per la cooperativa de château du Pêcq, près de París. .
Principi
vinheta|Unitat de caufatge central d'ECS utilizant coma carburant la lenha. Per çò far, s’installa dins la caufariá una o mai caudièras, segon los besonhs de l'immòble; un ostal unifamilhar n'avent, mai sovent, besonh que d'una caudièra. Dins la majoritat dels cas, la caudièra es ligada per de tudèls a de radiators, o de convectors, que son plaçats dins las diferentas pèças de caufar.
Lo caufatge central pòt èsser provesit per una caudièra de gas per exemple, mas tanben per un ret de calor. Lo ret de calor utiliza lo principi d'un caifatge central a l'escala d'un quartièr puslèu que d'un bastit.
Al respècte d’un sistèma 100% electric, lo caufatge central ofrís mai sovent un mai grand confòrt de caufatge mercé a una calor difusada de contunh. L'investiment que representa la pausa d'un caufatge central se rentabiliza en unas annadas dins una demorança de granda talha, mercé a un còst a l'usatge mai economic que lo caufatge electric.
Circulator
Fins al sègle XX, la circulacion de l'aiga èra realizada pas que per conveccion, çò qu’exigissiá de tudèls de seccion pro importanta. Enseguida e a causa de la baissa de còst dels pichons motors electrics, aquesta circulacion se faguèt possible de biais plan mai eficaç amb un circulator, nomenat tanben pompa de circulacion o accelerator, permetent d'utilizar de tudèls de seccion mai pichona, aumentant la velocitat de circulacion del fluid e alara tanben la calor escambiada a talha de caudièra egala.
Quand i a un circulator, la caudièra compòrta dos reglatges diferents:
Regulacion
Las installacions modèrnas asseguran la correlacion d‘aquestas grandors segon una lei d'aiga pròpra a cada installacion.
Caufatge urban, de districte o a distància
drecha|vinheta|180x180px|Tubs utilizats pel transpòrt de la vapor dels rets de caufatge urban. Per un sistèma de caufatge central a l'escala d'una vila o d'un quartièr, s’utilisa puslèu los tèrmes de « caufatge urban », « caufatge de districte » o « caufatge a distància ». L'industria qu’utiliza fòrça energia pòt aver de tals demai e/o rèstes d'energia que pòt ne vendre a d’industrias perifericas o quitament a de vilas fòrça pròchas; es sovent lo cas de la cogeneracion amb las centralas electricas d’enegia termica o nucleara.
Lo caufatge urban e lo caufatge de districte ont generalament una distribucion de l'energia per un ret de conduchas de vapor d'aiga. Aquesta vapor pòt se realizar per de grossas centralas dotadas de caudièras de vapor. Unes rets son alimentats amb la calor producha per unacentrala d'incineracion dels degalhs, suitida a l'exterior del centre-vila, o quitament fòra de la vila per evitar las nosenças (bruch, odors, etc.).
Le principi de la distribucion de la calor dins lo bastiment demora lo mèsme levat qu'a l'interior del bastiment la caufaria las caudièras remplaçadas per d’escambiador de calor. Los escambiadors transferisson la calor de la vapor provesida per la vila o l'industria (ret primari) al ret segondari de caufatge que el provesís los radiators del bastit. Aqueste circuit segondari conten d’aiga que la temperatura es sens dangièr pelss usatgièrs mas sufisenta per caufar l'ensemble del bastiment, alara que la vapor iniciala atenh 110°C o mai.
La vapor venduda als abonats passa pels comptadors de calor plaçats a cò dels clients (bastiments collectius o los ostals) que son facturats segon la consomacion del nombre de mètres cubics de vapor utilizats per cadun.
Lo caufatge de districte permet de diminuir la concentracion dels sosproduchs de la combustion dins los centres vilas. Ofrís mai l'escasença de recuperar de las energias que serián autrament gaspilhats.
Facturacion
La facturacion se realiza segon lo debit d'aiga cauda qu’es utilizat, mas aquò representa fòrça mai aproximativament l'energia termica realament utilizada. Lo repartiteur de còst de caufatge es previst per recobrar aquesta aproximacion.
La facturacion cobrís los diferents pòstes de depensa de l'ensemble del ret:
Lo prètz practicat depend del nombre d'utilizaires, de l'edat de l'equipament, de l'amplor del ret de distribucion, de son isolacion termica, etc.
Roullée
Roullée es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger. Lo 1èr de genièr de 2015 fusionèt amb cinc autras comunas, per formar la comuna novèla de Villeneuve-en-Perseigne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Alió
Alió es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Roullée
Nòtas
<references group=N/>
Capitalisme
thumb|right|[[Fotografia dau tablèu d'un mercat borsier, simbòl dau sistèma capitalista.]]
Lo capitalisme es un sistèma economic e sociau basat sus la proprietat privada dei mejans de produccion, sus l'entrepresa privada e sus la libertat dau mercat. Aparegut a la fin de l'Edat Mejana dins lei centres marchands europèus, se desvolopèt gràcias au « Grand Comèrci » e a la colonizacion. La Revolucion Industriala dau sègle XIX li permetèt de s'establir solidament en America dau Nòrd e en Euròpa. Pasmens, aqueu desvolopament favorizèt tanben aqueu dau comunisme e lei doas ideologias s'afrontèron durant la màger part dau sègle XX fins a l'afondrament dau blòt comunista a la fin deis ans 1980. Dempuei aquela data, lo capitalisme es vengut lo sistèma economic predominant au nivèu mondiau.
Existís diferentei tendàncias au sen dau capitalisme. Se distinguisson principalament en foncion dau ròtle fisat a l'Estat. Dins lei concepcions pus dirigistas (keynesianisme), leis autoritats dèvon intervenir dirèctament dins leis afaires economics per contraròtlar leis efiechs dau mercat e l'Estat pòu se comportar coma un entreprenaire en fondant ò en crompant de companhiás. Au contrari, lo ròtle dau govèrn dèu èsser limitat ai missions regalianas per lei tenents dei visions pus liberalas dau capitalisme (liberalisme) que condamnan estrictament tota temptativa dirècta de l'Estat per influenciar l'economia. Divèrsei prepausicions intermediàrias existisson fixant a l'Estat la mission d'assegurar lo quadre legau e sociau permetent l'existéncia e lo desvolopament dau capitalisme sensa i intervenir dirèctament (neoliberalisme, ordoliberalisme...).
L'emergéncia dau capitalisme
thumb|right|[[Pintura dau pòrt de Venècia, un deis endrechs ont apareguèt lo capitalisme primitiu de la fin de l'Edat Mejana.]]
Se de formas de capitalisme pòdon s'observar tre l'Antiquitat, l'aparicion vertadiera dau capitalisme data de la fin de l'Edat Mejana amb la disparicion progressiva de la man d'òbra servila que constituïssiá la basa de la richessa antica e medievala. Lei ciutats marchandas europèas (Venècia, Gènoa...) ne'n foguèron lei centres precursors amb la transformacion de l'economia feudala e lo desvolopament de mercats e fieras aprovesits ò sostenguts per un ensemble de banquiers, de cambiaires e de proprietaris d'entrepaus. Ansin, apareguèron d'organizacions comercialas novèlas, generalament liadas au « Grand Comèrci » amb l'Orient, e interessats per lo profiech.
Dins aqueu sistèma, un ò plusors marchands podián afretar de naviris per menar una expedicion marchanda. Lo viatge èra riscat e l'equipatge, especialament leis oficiers, recebián una part importanta dei beneficis de l'operacion mai la màger part èra reservada ai naulejaires. Aquela evolucion foguèt lentament encoratjada per lei govèrns e lei senhors interessats per la cèrca de rotas comercialas permetent de trobar de metaus preciós ò d'espècias. Ansin, tre 1192, foguèt imaginada a Tolosa sota dau còmte Ramon VI la premiera societat per accions. Lei plantacions e lei colonias, que necessitavan de capitaus importants, foguèron un motor important d'aquela evolucion. En particular, permetèron lo transferiment de ressorsas importantas (esclaus africans, colons, quadres administratius...) per sostenir sa creissença e favorizèron l'aparicion de sectors marchands privats relativament importants en Anglatèrra, dins lei Províncias Unidas, en Alemanha e en França.
Dins aquò, se leis autoritats sostenguèron aqueu procès, prenguèron tanben de mesuras per o contraròtlar. D'efiech, lei teorias economicas dau periòde, principalament lo mercantilisme, incitavan lei princes a aumentar la quantitat de metaus preciós disponibles dins lo tesaur nacionau ò en circulacion dins l'estat. Per aquò, de limits importants foguèron adoptats per empedir la circulacion liura dei richessas. De mai, lei privilègis feudaus èran una autra restriccion au desvolopament dau capitalisme naissent.
Lo capitalisme industriau liberau dau sègle XIX
thumb|right|[[Fotografia d'una rafinariá de petròli estatsunidenca en 1904.]]
A la fin dau sègle XVIII, la generalizacion de la maquina de vapor en Anglatèrra e la disparicion dei regims feudaus en Euròpa entraïnèt l'aparicion d'un capitalisme novèu articulat a l'entorn d'un modèl de companhiá purament capitalista, de la concentracion d'una massa importanta de trabalhaires e de l'utilizacion dei progrès tecnics per aumentar la productivitat. La caracteristica premiera d'aquela transformacion foguèt l'aparicion de l'entrepresa modèrna. Tenguda per un grop d'entrepreneires aguent engatjat lei fons necessaris a sa fondacion, èra dirigida per un cap cargat de cercar de ressorsas productivas (matèrias premieras, maquinas, personaus...), de leis organizar per formar un procès productiu de bens ò de servicis e de'n tirar un benefici. Aqueu darrier èra gardat per permetre lo desvolopament futur de la companhiá ò partejat entre leis entrepreneires. Enfin, la proprietat de l'entrepresa podiá èsser cedida a un autre entreprenaire.
Aquela transformacion comencèt dins leis Illas Britanicas avans de se difusar pauc a pauc ais Estats Units e en Euròpa Occidentala. Entraïnèt la disparicion progressiva de l'artesanat autonòm, qu'èra estat lo centre de l'economia productiva medievala, e l'aumentacion considerabla de la produccion de bens manufacturats. Foguèt sostenguda per la multiplicacion dei transpòrts maritims e terrèstres que permetèron pauc a pauc de mandar de marchandisas dins lo mond entier. Lo textil foguèt lo premier sector tocat per aqueu fenomèn amb l'invencion de la naveta volanta per John Kay (1704-1780). Dins aquò, foguèt la concepcion de la premiera maquina de vapor vertadiera per James Watt (1736-1819), entre 1769 e 1782, que permetèt de l'estendre a un nombre pus importants d'activitats coma la siderurgia ò l'extraccion miniera.
Lo periòde keynesian e l'aparicion dau neoliberalisme
thumb|right|[[Fotografia d'una victima estatsunidenca de la crisi economica de 1929.]] thumb|right|[[Fotografia de la Borsa de New York, un exemple de mercat neoliberau.]]
Durant la darriera partida dau sègle XIX, lo capitalisme liberau comencèt de faciar de crisis economicas importantas amb una crisi lònga que durèt de 1873 a 1896. Après un brèu redreiçament au començament dau sègle XX, la Premiera Guèrra Mondiala (1914-1918) agravèt la situacion fins a l'afondrament de 1929. Ansin, a l'iniciativa dau president estatsunidenca Franklin Delano Roosevelt (1933-1945), de reformas inspiradas per lo trabalh de l'economista britanic John Maynard Keynes permetèron d'estabilizar lo sistèma. La libertat economica deis entrepreneires privats foguèt limitada e l'Estat intervenguèt desenant dirèctament dins l'economia gràcias a de politicas de despensas publicas, de nacionalizacions de companhiás e de taus d'imposicion fòrça importants per lei classas pus aisadas.
Gràcias a aquelei principis, lo capitalisme conoguèt un important periòde de creissença que durèt de la fin de la Segonda Guèrra Mondiala fins ais ans 1970. Aquò favorizèt son implantacion en America dau Nòrd, en Euròpa Occidentala e en Japon. Permetèt tanben sa difusion vèrs d'autrei país maugrat la lucha amb lo socialisme promogut per l'Union Sovietica. D'efiech, aqueu periòde veguèt una novèla aumentacion considerabla de la produccion manufacturiera, de la productivitat e dau nivèu de vida generau. Aquò permetèt ai mainatges dei país desvolopats de crompar d'equipaments domestics permetent de facilitar lei desplaçaments (generalizacion dei veituras...) ò l'entretenença de l'ostau.
Pasmens, dins leis ans 1970, lo desmantelament dau quadre aguent permés aquela estabilitat (acòrdis de Bretton Woods...) e lei crisis petrolieras entraïnèron una crisi novèla dau capitalisme. Se traduguèt per un cambiament ideologic major amb la condamnacion de l'intervencion dirècta de l'Estat dins leis afaires economics au profiech d'un ròtle pus limitat destinat a crear e assegurar l'existéncia dei condicions permetent a l'entrepresa privada de se desvolopar. Dich neoliberalisme, aquela concepcion dau capitalisme capitèt de prendre lo poder ais Estats Units e au Reiaume Unit avans de se difusar dins lo rèsta deis economias liberalas.
La crisi dau neoliberalisme
thumb|right|[[Fotografia de pollucion eissida de la consumacion congreada per lo capitalisme.]]
Principalament més en plaça per lo president estatsunidenc Ronald Reagan (1981-1989) e la Premiera Ministra britanica Margaret Thatcher (1979-1990), lo neoliberalisme permetèt de resòuvre la crisi deis ans 1970. Uei, es totjorn l'ideologia dominanta de l'economia modèrna. Pasmens, maugrat la constitucion d'un quadre institucionau pus fòrt amb una reconoissença dau ròtle de l'Estat per mantenir aqueu quadre, lo neoliberalisme dèu faciar de problemas similars au liberalisme dau sègle XIX.
En particular, mau capitèt de reglar la question dau caumatge de massa aparegut dins lo corrent deis ans 1980. D'efiech, permetent ai companhiás de desplaçar rapidament sei capitaus dins lo mond entier, lo neoliberalisme favoriza l'installacion deis usinas dins lei país onte lo còst de la man d'òbra es feble. De mai, es l'objècte d'una instabilitat cronica amb una multiplicacion dei crisis : crac de 1987, crisi dau Sistèma Monetari Europèu de 1993), crisi economica mexicana de 1994, crisi economica asiatica de 1997, crisi financiera russa de 1998, crisis economicas argentinas (1998-2002...), crisi economica de 2000-2001, crisi economica de 2008... etc.
Pasmens, en mai de la question dei crisis, d'autrei problemas son a aparéisser. Lo pus grèu sembla d'èsser lo rescaufament climatic. Se lo neoliberalisme es pas la causa unica d'aqueu fenomèn, favoriza fòrça leis emissions de gas d'efiech de sèrra e mau capita de lei demenir. Ansin, mai d'una region dèu desenant faciar lei consequéncias dau cambiament climatic, çò que pòu destabilizar lo quadre legau necessari au foncionament dau capitalisme modèrne.
La proprietat privada dei mejans de produccion
thumb|right|Exemple de [[brevet, un aspècte de la proprietat privada dei mejans de produccion.]]
La proprietat privada dei mejans de produccion es una caracteristica fondamentala dau capitalisme. Lei mejans de produccion son l'ensemble dei tèrras, dei bastiments, dei maquinas, deis otís e, sovent, deis idèas que permèton, gràcias a un trabalh uman, de produrre de bens ò de servicis. Ansin, dins lei país capitalistas, la proprietat es protegida per de lèis estrictas e, bon sovent, per la constitucion. Per exemple, en França, es protegida per l'article 17 de la Declaracion dei Drechs de l'Òme e dau Ciutadan de 1789.
Lo proprietari dei mejans de produccion es eganalent lo proprietari dei revenguts eissits dau trabalh realizat amb aquelei mejans. Se lo nombre de proprietaris es superior a un, aquelei revenguts pòdon èsser devesits. S'un proprietari decidís de vendre sei mejans de produccion, lo proprietari novèu vèn egalament proprietari dei revenguts tirats dei mejans. Segon lei partisans dau capitalisme, aquela caracteristica es fòrça importanta car favoriza l'investiment e lo desvolopament economic per d'individús interessats per lo profiech.
Una economia basada sus la division dau trabalh
thumb|right|Linha d'assemblatge d'una usina [[Ford en 1913, exemple de division dau trabalh optimizada per una entrepresa capitalista.]]
Se la division dau trabalh es apareguda avans lo capitalisme, aqueu darrier l'a desvolopat a un nivèu fòrça avançat car permet una aumentacion importanta de la productivitat. D'efiech, una produccion importanta es un element necessari per rentabilizar leis investiments requists per la crompa dei mejans de produccion e ai pagaments dei salaris dei trabalhaires. L'istòria dau capitalisme es ansin jalonada per l'invencion de metòdes destinats a aumentar ò optimizar l'eficacitat de la division dau trabalh (taylorisme, fordisme, lean managament...).
La regulacion per lo mercat
Lo capitalisme es un sistèma economic regulat per lo mercat, un espaci permetent la liura confrontacion entre l'ofèrta e la demanda de bens e de servicis. Pòu aver una dimension locala, nacionala ò internacionala. L'ofèrta es constituïda per totei lei bens, lei servicis e leis accions borsieras mentre que la demanda es formada per l'ensemble deis intencions e dei besonhs de crompa dei consumaires. Còr dei sistèmas capitalistas, lo mercat foguèt depintat per lo filosòf Adam Smith (1723-1790) coma una « man invisibla » que guida leis interès individuaus vèrs lo contentament dei besonhs de la collectivitat. D'efiech, segon eu, un individú desirós de s'enrichir dèu adaptar sei produchs ai besonhs dei personas susceptiblas de lei crompar. Dins lo cas contrari, sei produchs seràn inutils e son entrepresa serà rapidament eliminada dau mercat.
La cèrca dau profiech
Lo profiech es lo revengut de l'entreprenaire capitalista. Distint dau salari, revengut dei trabalhaires, e de la renda, revengut dau proprietari terrenc, es lo residü entre lo produch de la venda dei bens e dei servicis produchs e lei còsts de l'entrepresa (salaris, crompa de matèrias premieras, impòsts...). Au nivèu morau, lo profiech es egalament representat coma la recompensa dau risc prés per l'entreprenaire ò l'investisseire.
Lo rapòrt salariau
Se lo rapòrt salariau existiá pas ò èra limitat dins lo capitalisme primitiu dau periòde marchand dei sègles XVI-XVIII, es vengut un aspècte major d'aqueu sistèma durant la Revolucion Industriala. D'efiech, leis entreprenaires e lei trabalhaires de l'entrepresa son juridicament separats. Leis entreprenaires son proprietaris dei mejans de produccion e dei produccions e lei trabalhaires son unicament proprietaris de sa fòrça de trabalh ò de sei competéncias.
Lei trabalhaires recebon un pagament, dich salari, que representa la crompa de sa fòrça de trabalh per l'entreprenaire. Lo nivèu dau salari es definit per la lèi de l'ofèrta e de la demanda sus un mercat de trabalh format d'òmes liures. Aquela particularitat es una caracteristica dau capitalisme, sistèma ostil a l'esclavatge, car lo rapòrt salariau es un rapòrt contractuau susceptible d'èsser romput siá per l'entreprenaire siá per lo trabalhaire, çò qu'es pas possible dins lo cas de la man d'òbra servila.
Lo liberalisme dau « Laissez faire »
thumb|right|Retrach d'[[Adam Smith, filosòf escocés dei Lutz que foguèt lo premier teorician dau capitalisme.]]
Lo liberalisme dau « Laissez faire » es un corrent de pensada aparegut a la fin dau sègle XVIII durant l'aparicion dau capitalisme industriau. S'opausa a tota intervencion de l'Estat dins leis afaires economics per laissar un maximom d'iniciativa ais agents economics privats. Lucha tanben còntra totei leis obstacles empachant la creacion d'entrepresas novèlas coma lei monopòlis ò l'adopcion de lèis socialas constrenhentas.
Predominèt durant lo sègle XIX ais Estats Units e au Reiaume Unit e demorèt influent fins ais ans 1930. Pasmens, foguèt fòrça criticat per lei problemas sociaus causats per leis inegalitats de revenguts entre la borgesiá e lo proletariat, çò qu'entraïnèt mai d'una insureccion. De mai, l'abséncia de regulacion de l'economia foguèt a l'origina de doas crisis grèvas de 1873 a 1896 e de la crisi economica deis ans 1930. Ansin, lo « Laissez faire » foguèt generalament abandonat après la Segonda Guèrra Mondiala. Dins aquò, son influéncia demòra importanta dins la vida politica car es sovent evocat per lei partisans de la liberalizacion de l'economia.
Lo neoliberalisme
Lo neoliberalisme es una adaptacion dau Laissez-faire amb una acceptacion d'un ròtle pus de l'Estat après lei crisis grèvas de la fin dau sègle XIX e de la premiera mitat dau sègle XX. L'objectiu es d'estabilizar lo liberalisme economic amb la mesa en plaça d'un mercat eficaç e estable, çò que necessita l'adopcion d'una legislacion precisa de la proprietat, dei contractes, dei falhidas, dei brevets, de la concurréncia, de l'emission monetària, de la fiscalitat, dau trabalh, dei mecanismes de redistribucion sociala e dei modalitats d'intervencion economica de l'Estat.
Dins la vida vidanta, l'idèa dau neoliberalisme es de permetre l'iniciativa liura deis agents economics privats e de laissar leis autoritats en defòra deis activités economicas. Es uei lo sistèma economic dominant dins lo mond. Pasmens, suscita còntra eu de criticas similaras a aquelei opausadas au Laissez-faire, agravadas per l'emergéncia de criticas novèlas sus lo cambiament climatic entraïnat per leis emissions de gas d'efiech de sèrra.
L'ordoliberalisme
L'ordoliberalisme es una varianta de capitalisme liberau aplicada en Alemanha e dins quauquei país sota l'influéncia economica d'aqueu país. Aparegut dins lo corrent deis ans 1930, considera que la mission economica de l'Estat es de crear e de mantenir lo quadre normatiu permetent la concurréncia liura e non faussada entre lei entrepresas. Per aquò, l'ordoliberalisme dòna una certana importància a la morala. Segon eu, lo profiech dèu èsser util a la societat e l'Estat dèu donc assaiar de sometre leis entreprenaires a d'obligacions socialas e moralas. Ansin, aqueu sistèma s'organiza a l'entorn : Popular en Alemanha, l'ordoliberalisme es egalament influent dins l'Union Europèa. Pasmens, i es criticat car seis efiechs son sovent relativament negatius dins de país aguent pas la basa economica fòrta d'Alemanha.
Lo keynesianisme
thumb|right|[[Fotografia de John Maynard Keynes, promotor principau dau corrent dau pòrta son nom.]]
Lo libertarianisme
Lo libertarianisme es una teoria eissida dau liberalisme. Segon ela, la libertat individuala dèu pas èsser limitada e l'Estat dèu èsser reduch au minimom de sei foncions regalianas. Lo modèl economic d'aqueu corrent es fondat sus lo principi de non agression e de cooperacion liura e volontària entre leis individús. Lei libertarians son donc opausats a tota legislacion limitant la libertat economica ò lo drech de proprietat deis individús.
Probablament aparegut durant leis ans 1920, lo libertarianisme a jamai capitat de conquistar lo poder dins un país. Dins aquò, sei partisans son influents dins quauquei país anglosaxons. Per exemple, ais Estats Units d'America, an obtengut la tresena plaça ais eleccions presidencialas de 2012 e de 2016.
Critica marxista
thumb|right|Retrach dau [[Filosofia|filosòf Karl Marx, autor de la critica principala còntra lo capitalisme.]] thumb|right|La « piramida dau capitalisme », un exemple de critica d'inspiracion [[marxisme|marxista dau capitalisme.]]
Filosòf e economista alemand, Karl Marx (1818-1883) foguèt l'autor de la critica pus virulenta dau capitalisme. D'efiech, a partir d'una analisi deis inegalitats socialas fòrtas congreadas per lo liberalisme dau sègle XIX, s'interessèt au drech de proprietat dins lo sistèma capitalista e au partiment dei revenguts eissits dau trabalh. Ansin, descurbiguèt que la proprietat dei mejans de produccion e dei produccions per l'entreprenaire li permetiá de crear un profiech generalament ben superior ai salaris pagats ai trabalhaires. Segon Marx, aquò èra la marca de la dominacion dei classas pus bassas per lei classas dominantas.
La critica marxista, represa per mai d'un pensaire, entraïnèt l'aparicion de plusors movements politics desirós de cambiar lo regim de la proprietat dei mejans de produccion e de partejar autrament lei revenguts dau trabalh. Aquò es estat a l'origina de plusors conflictes importants dempuei lo sègle XIX entre lei partisans dau capitalisme e divèrsei corrents mai ò mens ostils a son mantenement :
Critica environamentalista
thumb|right|[[Atòl de Baa, una illa de mai de 11,000 abitants qu'es menaçada de disparicion per la montada deis aigas oceanicas causada per lo rescaufament climatic.]]
Aquelei fenomèns començan de menaçar la vida de mai d'una populacion, especialament dins lei regions pus pauras de la planeta. Aquò mina l'estabilitat de divèrseis estats entraïnant de crisis mai ò mens grèvas (movement de populacions, abandon d'illas ò de litoraus menaçats per la montada deis aigas, guèrra civila...). Dins lei país desvolopats, son apareguts de movements politics, mai ò mens opausats au capitalisme, que demandan l'adopcion de politicas privilegiant la lucha còntra lo rescaufament climatic. Dins aquò, se quauquei partits ecologistas an ganhat una influéncia importanta, lor importància politica demòra encara tròp febla per pretendre d'impausar de limits au capitalisme.
Critica antimodernista
Lei criticas antimodernistas dau capitalisme son un ensemble de criticas opausats ais evolucions tecnicas e socialas encoratjadas per aqueu sistèma. Son sovent portadas per de movements conservators ò nacionalistas mai, segon lo contèxte locau, pòdon èsser promogudas per d'autrei tendàncias. Aquela eterogeneïtat limita generalament lor influéncia. Pasmens, dins certanei cas, pòdon venir pron poderós per contestar leis elèits tradicionaus dau capitalisme (patronat, premsa, classa politica...), especialament durant lei crisis economicas que trebolan regularament leis economias capitalistas. Dins de cas extrèms, pòdon favorizar un reversament deis institucions politicas liberalas au profiech de poders fòrts d'inspiracion faissista ò nacionau conservator. Pasmens, dins lei fachs, aquelei movements luchan gaire còntra la proprietat privada dei mejans de produccion e lei tenents dau capitalisme i gardan sovent lo poder economic.
Bhopal
Bhopal es la capitala de l'estat de Madhya Pradesh en Índia.
Saint-Senier-de-Beuvron
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bhopal
Demografia
Al recensament de 2011, la populacion de la vila èra de 1 798 218 abitants e aquela de l'aglomeracion, sonada la metropòli, èra de 1 886 100.
La Lande-Patry
La Lande-Patry es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
La municipalitat es en Bocage flérien, part del Bocage normand. Lo sieu bourg es al nòrd-oèst de Flers e a Unitat|11|km  a l'èst de Tinchebray.
La commune est en Bocage flérien, partie du Bocage normand. Son bourg est à 3 km au nord-ouest de Flers et à 11 km à l'est de Tinchebray.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La Lande-Patry èra lo banc d'una baronnie #que s'estendiá sus las parròquias de la Lande-Patry, Chanu e Larchamp.
En 1853, Sant-Paul a creat per démembrement de la Lande-Patry.
La Lande-Patry était le siège d'une baronnie qui s'étendait sur les paroisses de La Lande-Patry, Chanu et Larchamp.
En 1853, Saint-Paul est créée par démembrement de La Lande-Patry.
Segal
Lo segal (var. séguel, segle) (Secale cereale L.) es una planta bisannadièra del genre Secale apartenent a la familha Poaceae (graminèas), e cultivada coma cereala o coma pastura. Fa partida de las cerealas de palha. Es una cereala rustica adaptada a las tèrras pauras e fredas. Sa cultura es uèi marginala.
Megadermatidae
Los megadermatids (Megadermatidae) son una familha de quiroptèrs del sosòrdre dels Microchiroptera. Es la familha dels « falses vampirs ».
Andoain
Andoain qu’es ua comuna gascona, de lenga basca. Administrativament, qu’es de la província de Guipuscoa dens la comunautat autonòma espanhòla deu Bascoat. En qu’avèva 0 abitants.
Megadermatidae
Demest los falses vampirs, se tròba lo nas en còr (Cardioderma cor). Aquesta espècia viu en Africa. Longtemps òm a cregut que se noirissiá de sang. En realitat, aqueste vampir pretendut de 30 cm es sustot un insectivòr. Li arriba çaquelà de completar son repais amb de pichons rosegaires e de lausèrts.
Andoain
Toponimia
Lo nom oficiau basc que hó restablit arron de la dictatura franquista. En aqueth temps que hasèvan servir lo nom "espanhòu" Andoáin.
En 1882 qu’annexè la comuna de Soravila.
Canton d'Anhan
Lo canton d'Anhan  qu'ei ua anciana division administrativa de Gasconha, situada dens l'arrondiment de Miranda, lo departament de Gers e la region de Miègjorn-Pirenèus, adara d'. 11 de las comunas que son dempuèi 2015 dens lo canton d'Ador gersesa (burèu centralizator Riscla), las autas 2 que son dempuèi 2015 dens lo canton de Fesensac (burèu centralizator Vic de Fesensac). Las medishas comunas que son de la Comunautat de comunas Armanhac-Ador, per las 11, de la Comunautat de comunas d'Artanhan en Fesensac, per las autas 2. La lenga autoctòna qu'ei l'occitan gascon.
Arama
Arama es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
Almoster
Almoster es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
Pleuvila
Pleuvila (Pleuville en francés) es una comuna lemosina, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Lista daus maires
miniatura|centre|La mairariá.miniatura|dreita|Roge: La [[Comunautat de comunas de Charanta Lemosina|CC de Charanta Lemosina dins Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas]]
Intercomunalitat
Dempuei lo de genier de 2017, Pleuvila fa partida de la comunautat de comunas de Charanta Lemosina. Abans la fusion d'intercomunalitats que fòrman la Charanta Lemosina, la comuna fasiá partida de la comunautat de comunas de Confolentés.
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Urashima Tarō
right|thumb|200px|Urashima Tarō per Utagawa Kuniyoshi
Istòria
Lo pescador Urashima Tarō que sauva ua tortuga. L'endedia ua auta tortuga gigantesca que vien au son encontre tà dise'u que la tortuga qui avèva sauvada èra la hilha deu rei de l'ocean, qui volèva vede'u tà recompensà'u ; lo prèmi qu'èra un sejorn a Ryūgū-jō, lo palais sosmarin de Ryūjin. La tortuga sauvada que s'èra transformada en ua bèra princessa. Urashima que passa mantun dia dab era mes que comença de sentir nostalgia. Alavetz, la princessa que l'autoriza a tornar en çò e que l'auhereish un crofet incrustat de jòias en previene'u de non pas jamei obri'u. De retorn en çò, Urashima que s'aperceb que mei de tres cents ans e's son escorrits despuish la soa partença e qu'arrés non s'arrebremba pas d'eth o deus sons contemporanèus. Afligit, que torna a la plaja on e's sovien deu crofet qui l'èra estat auhèrt abans de la soa partença. Que l'obreish, en liberant un crum ; subtament, que vad vielh e que's moreish : lo crofet que contienèva la soa edat vertadèra.
Hramosens
Hramosens (Ramouzens en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, Hramosens que vengueré deu nom germanic (gotic) d'òme Aramoths, dab lo sufixe germanic -ing. Segon Negre, lo nom es atestat Fremosens en 1090; Hramosens que veng deu nom germanic d'òme Faramodus, dab lo sufixe -ingos.
Estrech de Davis
L'estrech de Davis es un estrech que separa Groenlàndia e la Tèrra de Baffin. Partida de l'Ocean Artic, unís la Baia de Baffin a la Mar de Labrador. Dos corrents oceanics i passan. Lo premier es freg e entraïna la deriva deis icebergs vèrs lo sud. Lo segond es un corrent caud eissit d'una desviacion d'una partida dau Gulf Stream.
(1399) Teneriffa
(1399) Teneriffa es un asteroïde.
Achery
Achery es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Lo villatge se situa près municipalitats de Travecy, Mayot, Anguilcourt-lo-Sart, Danizy, La Fère. Lo Oise travèrsa la comuna. Qualques separacions existisson a l'entorn del villatge : Barralha de la Carrièra e la anciana poudrière.
Le village se situe près des communes de Travecy, Mayot, Anguilcourt-le-Sart, Danizy, La Fère. L'Oise traverse la commune. Des écarts existent autour du village : Ferme de la Carrière et l'ancienne poudrière.
Lo pòble se situa près de las municipalitats de Travecy, Mayot, Anguilcourt-le-Sart, Danizy e La Fère. Lo Oise atravessa la municipalitat.
El poble es situa a prop dels municipis de Travecy, Mayot, Anguilcourt-le-Sart, Danizy i La Fère. L'Oise atravessa el municipi. ==Istòria==
Antany, Lo pòble portava lo nom de Achiriacus en 990. Achery Possedissiá los sieus pròpris senhors. La distincion i aviá lo sieu castèl féodal mas aquel i aguèt destruit unas primièras fes, abans d'èsser rebâti al sègle. La distincion levava del comtat de Anizy. Pendent la revolucion, lo castèl i aguèt destruit e Achery #venir una municipalitat independenta. Pendent la Primièra Guèrra mondiala, lo pòble i aguèt aniquilat mas a #èsser reconstruit après la guèrra.
Autrefois, le village portait le nom de Achiriacus en 990. Achery possédait ses propres seigneurs. La seigneurie avait son château féodal mais celui-ci fut détruit une première fois, avant d'être rebâti au siècle. La seigneurie relevait du comté d'Anizy. Pendant la révolution, le château fut détruit et Achery devint une commune indépendante. Pendant la Première Guerre mondiale, le village fut anéanti mais il a été reconstruit après la guerre.
Robert Joseph Lefkowitz
Robert Joseph Lefkowitz (n. 15 d'abril de 1943 a Nòva York es un scientific dels Estats Units plan conegut pels sieus trabalhs en los receptors acoplats a proteïnas G qu'amb Brian Kobilka, recebèt per el lo Prèmi Nobel de Quimia de 2012.
Biografia
Lefkowitz nasquèt dins la vila de Nòva York dins una familha josieva d'origina polonesa. L'an 1959 se graduèt al Bronx High School of Science. Recebèt lo Bachelor of Arts Degree lo 1962 al Columbia College.
Obtenguèt lo doctorat de medecina a l'Universitat de Columbia l'an 1966. De 1970 a 1973 exerciguèt la medecina a l'Espital General de Massachusetts, en Boston.
Lefkowitz estudièt la biologia dels receptors e la transduccion de senhal e detalhèt la sequéncia, estructura e foncion de la β-adrenergic e receptors ligats e descobriguèt e caracterizar las doas familhas de proteïnas que los regulan, las quinases de receptors acoplats a proteïnas G.
Orson Welles
George Orson Welles (1915-1985) foguèt un important realizator de cinèma e teatre, e tanben actor, autor e productor dels Estats Units d'America.
(1400) Tirela
(1400) Tirela es un asteroïde.
Eusebio Ayala
Eusebio Ayala (1875-1942) avocat e òme politic foguèt president de Paraguai en doas ocasions: entre 1921 e 1923, e entre 1932 e 1936.
British Museum
200px|thumb|Entrada deu musèu Lo British Museum de Londres, Anglatèrra, qu'ei uns deus musèus màgers de deus mei ancians deu monde.
Que ho fondat a partir de 1753 dab la colleccion personau de Sir Hans Sloane e qu'aubrí las soas pòrtas au public lo 15 de genèr de 1759. Desempuish la soa fondacion qu'ostenda divèrsas colleccions. En 1963 que desseparè de la soa colleccion de sciéncias naturaus a l'escadença de la fondacion: Natural History Museum.
Altafulla
Altafulla es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
British Museum
L'entrada deu British Museum qu'ei a gratis en las causas que son gaireben tostemps estadas atau.
Wu wei
Wu wei (en chinés tradicional 無為, en chinés simplificat 无为, pinyin: wú wéi, corean: 無爲(무위), significa literalament non-accion) es un concèpte important de la filosofia taoïsta que postula que la fòrma mai sàvia de s'acarar a las situacions dificilas de la vida es de renonciar a l'agir. Totun aqueste concèpte es pas sinonim d'abséncia d'accion mas d'armonia amb lo Dao. In the Daodejing, Laozi explica que la tòca del wu wei es de se conformar a l'òrdre de la natura e balha l'exemple de las planetas que gravitan sense esfòrç e arrèstan pas jamai sos movements.
British Museum
Enter las òbras famosas qui i son expausadas que cau mentàver: la colleccion d'antiquitat egipciana (dab, notament, la Pèira de Roseta - descobèrta per las tropas de Napoleon - las momias e l'estatua de bronze de la divessa Bastet coneguda com lo gat de Gayer-Anderson) e la frisa deu Partenon (reclamada per Grècia). Lo musèu es dobèrt cada jorn de 10h a 17h.
Wu wei
Referéncias
Chen, Gu-ying 陳鼓應. 1983. Zhuangzi Jinzhushi《莊子今註今譯》北京：中華書局.
Estrech de Danemarc
L'estrech de Danemarc es un estrech que separa Groenlàndia e Islàndia. Unís la Mar de Groenlàndia, que fa partida de l'Ocean Artic, a la Mar d'Irminger que se situa dins l'Ocean Atlantic Nòrd.