cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henry
Lo henry (simbòl : H) es l'unitat d'inductància dau Sistèma Internacionau d'Unitats. Es dich en onor dau fisician Joseph Henry. L'inductància d'un circuit electric es egala a 1 H s'un corrent passant dins aqueu circuit, en variant d'un biais unifòrm egau a 1A/s, entraïna a sei bòlas l'aparicion d'una fòrça electromotritz egala a 1 V.
Saint-Germain-en-Brionnais
Saint-Germain-en-Brionnais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Coma lo sieu nom l'indica, Sant-Germain fach partida del Brionnais.
Comme son nom l'indique, Saint-Germain fait partie du Brionnais.
Vernix
Vernix es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Espinoso del Rey
Espinoso del Rey es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Escalonilla
Escalonilla es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Barçac
Barçac (Bersac-sur-Rivalier en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Geografia
La comuna es situada dins las « montanhas » (primièrs contrafòrts dau Massís Centrau) entre Ardor e l’autoestrada de París a Lemòtges (Autorota A20), a 38 km au nòrd-èst de Lemòtges.
miniatura|gaucha|Situacion de Barçac en Nauta Vinhana
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, que citan una fòrma dau segle XII, en latin, de Barciaco, Barçac ven dau nom d'òme gallés Bercius, emb lo sufixe -acum. Se tracta donc d'una propietat rurala d'origina galloromana.
Alethinophidia
Los Alethinophidia son un infraòrdre de sèrps.
N.B. : la sistematica dels reptils e squamates es en plena mutacion, las classificacions prepausadas pòdon diferir segon las fonts e los moments.
Las familhas segon ITIS
A las qualas ADW e NCBI apondon :
Vision filogenetica
Alethinophidia
Escalona
Escalona (Escalouno en grafia mistralenca; Escalona en occitan ancian ) es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Thieux (Sèina e Marna)
Thieux  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Espeneda
Espeneda (en francés Épenède) es una comuna occitana situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.
Idrografia
vinheta Lo Clen, afluent de Viena, limita la comuna a l'est.
Lista daus maires
miniatura|centre|La mairariá.
Camba (botanica)
thumbnail|Arquitectura del talhi. La camba (var.tija) es l'ais de la part aeriana de las plantas e es l'organ que sosten las fuèlhas, las flors e los fruches. Las siás foncions principalas son las de sosten e de transpòrt dels compausats de la la fotosintèsi entre las raices e las fuèlhas.
Sant Faliç (canton de Sant Africa)
Sant Faliç de Sòrgas, (Saint-Félix-de-Sorgues en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Sent Pau d'Oelh
Sent Pau d'Oelh (Saint-Paul-d'Oueil en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region administrativa d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Sent Pau d'Oelh qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'èra Sent Pau (adara Sent Gordian). Tanlèu 1790, Sent Pau d'Oelh qu'èra deth canton de Banhèras de Luishon.
Hierophis
Hierophis es un genre de sèrp de la familha dels Colubrids que se ne rencontra d'espècias en Euròpa e en Asia.
Lista de las espècias
Segon TIGR :
Esquivias
Esquivias es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Vipèra
Las vipèras son, en sens estricte, las sèrps de la sosfamilha Viperinae, qu'amassa amb los crotals (Crotalinae) fan la familha dels viperids (Viperidae). Son famosas per lor verin, probablament lo pus potent demest los animals presents en Euròpa. Pendent las Guèrras Punicas èran lançadas als vaissèls enemics dins lo cors de las batalhas navalas, e fins al sègle XVII lor emplec coma poison dins las taulejadas foguèt una manièra correnta d'eliminar los rivals politics.
Caracteristicas
La vipèra a un parelh de caissòlas longas e uets dins la partida davantièra de la mandibula superiora que se contractan contra lo paladar quand son pas utilizadas e se pòdon metre rapidament dins la posicion d'atacar la preda, per li injectar un poison mortal qu'ataca la sang e los teissuts. La tèsta triangulara e ampla de las vipèras es generalament cubèrta d'escaumas e lors uèlhs an de pupilhas verticalas. La majoritat de las vipèras *enlhumenon lors creaturas a l'interior del còrs, donc son ovoviviparas.
Abitat
Las vipèras vivon dins tot lo mond per lor granda facilitat d'adaptacion al mitan, levat en Austràlia, en Madagascar e dins d'autras illas, e la majoritat d'elas son originàrias d'Africa.
Espècias
La familha de las vipèras, coneguda coma del Vielh Mond englòba de vegadas lo grop de sèrps conegudas coma crotals, encara que normalament aquestas s'assignan a una familha separada dintre de las nomenadas vipèras del Novèl Mond.
Maria de Ventadorn
Maria de Ventadorn, foguèt una trobairitz mòrta saique en 1222.
Biografia
Maria de Ventadorn es l'una de las « Las tres de Torena », las tres filhas del vescomte Raimon II de Torena e d'Elisa de Severac. Aquelas, segon Bertran de Bòrn, possedián « Tota beltat Terrena ». La data de naissença de Maria de Ventadorn es desconeguda, mas se sap que moriguèt vèrs 1222. Es tanben coneguda jols noms de « Maria de Torena » o « Margarida de Torena ». Se maridèt amb lo vescomte Eble V de Ventadorn (que governava lo vescomtat de Ventadorn, dins la Corresa actuala), felen d'Eble III (protector del trobador Bernat de Ventadorn), Eble lo cantaire, que compta d'entre los creators del genre. Aguèron un filh, Eble (futur Eble VI), que se maridèt mai tard amb Dalfina de la Torn d'Auvèrnhe, e una filha, Alix o Alasia. Alix esposará Robèrt d'Auvèrnhe, comte de Clarmont, rèire-felen de Robèrt IV Dalfin d'Auvèrnhe. Maria es mencionada dins lo trabalh de mai d'un trobadors, coma: Gaucelm Faidit, Pèire de Vic, Jausbèrt de Puègcibot, Pons de Capduelh, Guiraut de Calanso, Bertran de Bòrn e Gui d'Ussèl. Segon un comentari d'Ugues IX de Lusinhan, èra « cavalhièr » (era sos cavalliers).
Òbras
Maria de Ventadorn es nomenada coma « trobairitz » autonòma dins un tenson de 1197, sol trabalh que nos parvenguèt d’ela.
Pont dels Catalans (Tolosa)
thumb|280px|Lo pont dels Catalans Lo pont dels Catalans es un pont tolosan traversant Garona. Es un pont d'arc de pèire e beton armat inaugurat en 1908. Es una construccion de l'arquitècte Paul Séjourné.
Aquel pont foguèt en primièr nomenat lo pont dels Amidonièrs, del nom del quartièr que jonh.
Mesura de long e  de larg.
Concors
La vila de Tolosa lancèt lo pont al concors en precisant que la calçada deviá suportar doas vias del tren departamental, doas vias rotièras e de trepadors. Lo resultat del concors, en 1901, foguèt que lo projècte mai economic èra un pont metallic de set travadas de de portada. Son prètz èra de.
Fin finala per de rasons esteticas foguèt causit lo projècte de Paul Séjourné que a la fin de l'òbra costèt.
Lo pont
Paul Séjourné tornèt prendre la concepcion del pont Adolphe a Luxemborg de dos anèls: demenís la largor a, los escarta de entre eles e concep lo taulièr en sortent de 3 m. Aquela solucion permetèt de far suportar un taulièr de de larg, en beton armat, sus doas vòltas en maçonariá fasent ambedoas  de larg. Per que s'intègra plan dins la vila, Séjourné prevesiá pel pont de timpans de bricas rojas. Las doas vòltas foguèron bastidas en simultanèu, en començant per la primièra travada dempuèi la riba drecha realizada sus cindra, puèi de la segonda, la tresena. Aprèp aver sortit las cindras de las doas primièras travadas, las cindras foguèron transferidas sus l'autre riba per realizar las travadas 4 e 5. Lo malon foguèt realizat per MM. Considère, Pelnard e Lossier. Per evitar que las accions termicas desvolopen d'esfòrces importants dins lo malon, Séjourné aviá previst de la daissar liure de se dilatar a partir del centre del pont. Mai l'adjudicatari del taulièr causiguèt de lo far pausar sus de pendulas oscillantas.
Nòtas e referéncias
600px
Gara de L'Estaca
drecha|sens_quadre La gara de L'Estaca es una gara ferroviària de la linha de París-Lion a Marselha Sant Carles. Es situada dins lo quartier de L'Estaca, sul territòri de la comuna de Marselha, dins lo departament dei Bocas de Ròse.
Es una gara de la SNCF, desservida per dei trens TER Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Puòg de Sant Clar
thumb|250px|Vista del Puòg de Sant Clar dempuèi l'estanh de Taur
Lo Puòg de Sant Clar (forma montpelhierenca e locala) es lo nom del puèg, o de l'illa, que la vila de Seta i es bastida a sos pès. Mai especificament nomenan aital la cima del quite puèg. Culmina a 175 mètres e s'i tròba la capèla de Nòstra Dòna de la Saleta. Luòc simbolic pels setòris, una escòla felibrenca creada per Josèp Solet portèt son nom.
Sant-Tegoneg
Geografia
La municipalitat de Sant-Thégonnec se situa en lo Finistère Nòrd, a aperaquí de Brèst, sul scenari del Léon. Lo bourg domina la vallée del fleuve litoral, la Penzé. Sant-Thégonnec es desservie per la via ferrée électrifiée París-Brèst via Roazhon e Morlaix ; la veja exprimissi N 12 París-Roazhon-Morlaix-Brèst passa egalament per la comuna.
La commune de Saint-Thégonnec se situe dans le Finistère Nord, à environ 50 km de Brest, sur le plateau du Léon. Le bourg domine la vallée du fleuve côtier, la Penzé. Saint-Thégonnec est desservie par la voie ferrée électrifiée Paris-Brest via Rennes et Morlaix ; la voie expresse N 12 Paris-Rennes-Morlaix-Brest passe également par la commune.
=41.76
thumb|left|Cobèrta del libre del abbé François Quiniou thumb|left|La glèisa de Sant-Thégonnec l'an 1909 (François Quiniou) thumb|Çò [[Triptyque (Bères arts)|triptyque de sant Thégonnec dins la glèisa paroissiale La nòstra-Madama]] thumb|left|Lo ossuaire l'an 1909 (François Quiniou)
thumb|left|Couverture du livre de l'abbé François Quiniou thumb|left|La glèisa de Saint-Thégonnec en 1909 (François Quiniou) thumb|left|L'ossuaire en 1909 (François Quiniou)
Saint-Thégonnec est issu de la partition de la paroisse primitive de Ploe-Iber, qui à partir du regroupait Saint-Thégonnec, Saint-Martin des Champs, Sainte-Sève, Pleyber-Christ et la partie ouest de Morlaix. Le démembrement de cette ancienne vaste paroisse eut lieu en deux temps en 1128 et 1180. On rencontre les appellations suivantes : Ploeyber Riual (vers 1330), Ploeyber Riual Saint Egonneuc (vers 1450), Ploeyber Sanct Egonnec (en 1467 et en 1557), Saint Thégonnec (en 1693).
Cusença
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Lochwiller
Lochweiler en alemannisch (Lochwiller en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Comuna del Bas-Rhin (dépt 67), situada a 10 km de Saverne e 35 km d'Estrasburg.
Commune du Bas-Rhin (dépt 67), située à 10 km de Saverne et 35 km de Strasbourg.
La Estrella
La Estrella es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Doça
Doça es un prenom femenin occitan.
Etimologia
Segon lo linguista Antoni Maria Alcover lo prenom catalan Dolça parièr de la varianta Dolça en occitan medieval (sovent escrich pels trobadors Dolza o Douza), s'embulha amb la forma femenina de l'adjectiu 'doç' (en catalan e occitan ancian dolç o douç) e es tradusit en francés per Douce, en espanhol per Dulce e en lo latin medieval per Dulcia, mas es probable que siá una catalanizacion del prenom femenin Aldonça (una forma femenina d'Anfós, es a dire, derivat del prenom germànic Hildefuns, mas feminitzat) amb influéncia de l'adjectiu 'doç' (o 'dolç' en occitan ancian). Segon aiçò, en l'epòca medievala l'evolucion seriá estada la seguenta: de n'Aldonça a na Doça.
Ça que la, segon Sebastián de Covarrubias, lo prenom castelhan Aldonza (Aldonça en castelhan ancian), sinonim de Dulce (Doça), es format de l'article arab 'al' mai lo nom 'donça' amb influéncia de 'doç', e es una adaptacion castelhana del prenom catalan e occitan Dolça, doncas que foguèt Doça de Provença la primièra sobirana ispanica que introdusiguèt aquel prenom dins la peninsula Iberica, que s'adaptèt posteriorament a la varianta Aldonça e Aldonza.
Difusion
Aquel prenom aguèt fòrça acceptacion pendent l'edat mejana a Euròpa, mai que mai dins l'airala romanica, e i aguèt fòrça reinas e damas de la noblesa que lo portèron
Variantas:
Versions en autres idiòmas:
Curiositats
Lo prenom Dulcinea que causiguèt Miguel de Cervantes pel personatge femenin Dulcinea del Toboso es una varianta del prenom Aldonça o Dolça.
Israel Ballet
Israèl Balet es una companhiá de dança qu'interpreta d'òbras de balet classic e neo-classic. Foguèt fondada l'an 1967 per Berta Yampolsky e Hilel Merkman, que son estats davant de la companhiá pendent mai de 45 ans. La companhiá interpreta sovent òbras que son estats recentament coreografiades. Es l'unica companhiá de balet professional dins l'estat d'Israèl que representa d'òbras del repertòri internacional classic. L'Israèl Balet fa regularament viatges a l'estrangièr. La companhiá a contunhat amb la longa tradicion de preservar e de nodrir l'art classic, per que la tecniciana e l'estetica del Balet contunhen de far de la dança israeliana. La companhiá residís en lo local de l'Israèl Balet, dins la vila de Tel Aviv, lo local dispausa d'una sala amb 250 sètis. L'Israèl Balet a representat a Israèl en viradas a l'entorn del mond, e en divèrses festivals a Euròpa, Asia e America.
Arcàdia
L’Arcàdia (en grèc ancian / Arkadía, en grec modèrne Αρκαδία) es una region de la Grècia situada al centre de la peninsula del Peloponès. Son relèu es fòrça montanhós, subretot al nòrd e es banhada a l'èst per la mar Egèa. Tirant son nom del personatge mitologic Arcas, constituís tanben un districte regional de la periferia del Peloponès, que la capitala es Trípol.
Israel Ballet
Installacions
L'Israèl Balet dispausa de las siás pròprias installacions dins la vila de Tel Aviv. Aquelas intal·lacions comprenon una escòla formala de balet, nomenat centre de balet classic. Aquel centre es un institut de dança israeliana, e una escòla de balet per estudiants de totas las edats. Los mèstres e de musicians del balet cercan l'excelléncia, e an coma objectiu que los estudiants sortin del centre preparat per s'incorporar a las companhiás de dança existenta a Israèl e arreu del Mond.
Repertòri
L'Israèl Balet dispausa de vàrias d'òbras de George Balanchine en lo sieu repertòri, entre elas; Symphony in C, Square Dance, La Valse, Concèrti Barocco e The Four de Temperaments. En lo repertòri de la companhiá i a d'òbras modèrnas de coreografes cossí; Christian Spuck, Rudi van Danzig, Jan Lincolns, Lar Lubovitch, e Krzysztof Pastor. La companhiá compren en lo sieu repertòri òbras classicas coma Giselle e Lo Quishòt, e d'òbras del compositor rus Piotr Ilitx Txaikovski; Eugeni Oneguin, Romeo e Julieta, La bèla dorment, e Lo Trencanous.
Arcàdia
Geografia
L'Iliada cita los toponimes seguents (II, 603-614): Enispe batuda pels vents; Mantinèa la graciosa ; Orcomèna rica en tropèls de motons ; Parrasia ; Fenèa ; fèras plan bastida, ont regnèt Diocles que lo paire Orsiloc nasquèt del fluvi Alfèa ; Ripé ; Estratie ; Estinfala ; Tegèa.
Sos cors d'aiga màger son l'Alfèa, l'Erimant, lo Ladon.
Antiquitat
L'Arcàdia èra un país de vilatges, qu’aguèt pas jamai agut un pes fòrt dins la politica grèga. Mantinèa e Tegèa foguèron pasmens mescladas a l'espandiement esparciat, subretot al sègle AbC.
Pendent longtemps l'Arcàdia aguèt pas de govèrn central: mai tard, Esparta podent pas mai s'i opausar, Megalopolis, capitala de tota l'Arcàdia, foguèt bastida (370 AbC.).
Aqueste país foguèt primièr governat per de reis, coma:
Es d’aquesta region rurala que se n’anètEvandre per fondar una colònia en Itàlia, près del mont Aventin.
Una confederacion arcadiana contra Esparta foguèt creada per Epaminondas al sègle IV AbC, que rejonguèt mai tard la Liga aquèa, qur li donèt un de sos mai grands generals, Filopemen.
Partegèt, après la presa de Corint en 146 AbC. l’astre de la Grècia, e, a l’escasença de la division de l'empèri roman, faguèt partit de l'Empèri roman d'Orient.
Foguèt desligada de l'Empèri, amb la Morèa, après la Quatrena crosada en 1204, e foguèt conquerida en 1470 pels Otomans, que la gardèron (amb una interrupcion de 1699 a 1714 al benefici dels Venets) fins a l'insurreccion de 1822, après que foguèt integrada dins lo Reialme de Grècia.
L'Arcàdia dins l'Antiquitat
La legenda fa nàisser Zèus en Crèta (Esiòde) o en Lidia (Eumelos), o en Arcàdia (Callimac). Dins la version arcadiana, Zèus seriá nascut sul mont Licèu, en Arcàdia, puèi levat a Lictos, mas los Creteses afirmavan qu’èra nascut dins una cauna del mont Ida o del mont Dicte.
Dins las Metamorfòsis d'Ovidi (vèrs 163-243), Jupitèr transfòrma lo rei d'Arcàdia Licaon en lop per lo castigar d'aver assajat de li servir un sopar de vianda umana.
Enseguida, l'Arcàdia, contrada rustica ont s’èra a vegada practicat de sacrificis umans tampauc venguèt pauc a pauc lo simbòl d'un edat d'aur emplit d'idillis entre pastorèls e/o pastorèls e pastorèlas, simbòl d'un mond risent ont las pastoralas aurián constituit lo màger divertiment musical. Aqueste mite influencièt una partida non negligibla de la musica e dels opèras barròcs (« Il pastor fido » e sos avatars, per exemple...).
Aquesta representacion de l'« edat d'aur » s'enrasiga dins la poèsia bucolica latina e ellenica, ont l'Arcàdia èra representada coma lo país astruc, lo país ideal. La poèsia antica, coma Virgili dins Las Bucolicas o Ovidi dins Los Fastes, descriviá l'Arcàdia coma un luòc primitiu e idillic poblat de pastres, vivent en armonia amb la natura.
Mitologia modèrna
vinheta|300x300px|Et in Arcadia ego per [[Nicolas Poussin (1637-1638) Lovre.]] Lo quadre de Nicolas Poussin titulat Et in Arcadia ego es a l'origina d’un ensems d’especulacions que se mesclan a l'afar de l'abat Saunièra, rector de Rènnas del Castèl, qu’aviá portat de son viatge a París una reproduccion d’aqueste quadre. Se pretend entre autres, qu'un monument que se tropava dins la region (Arcas) seriá lo modèl del tombèl representat per Poussin,. Pasmens, aqueste « tombèl » foguèt bastit en 1903 e podèt pas aver servit de modèl a un pintre del sègle XVII. Per d'autres, caldriá deschifrar l'anagrama constituida per l'inscripcion Et in Arcadia ego qu’i es inscrich, que significariá « Sai ont es lo tombèl del Crist. »
En 1974 lo cantaire grèc Demis Roussos enregistra una cançon que lo títol es "Lovely Lady Of Arcadia" (album "My Only Fascination").
Arcadie foguèt lo nom d'una de las primièras associacions omosexualas (e de sa revista) en França (1954-1982). Per de rasons ligadas a l'evocacion de la retirada e del repaus, Arcàdia es tanben lo nom diferents establiments de repaus, coma d’ostals de retirada, etc.
Ara, l'Arcàdia contunha d'èsser una influéncia artistica. Pete Doherty i fa fòrça referéncia e l'imatgina coma un luòc idillic cap a ont sa nau Albion (vièlh nom poetic de l'Angletèrra) seriá a viatjar. Es tanben un luòc utopic sens règlas ont, segon el, seriá plan possible que de cigaretas i crescan als arbres.
Municipalitats
vinheta|Los dèmas (municipalitats) d'Arcàdia après la refòrma Kallikratis (2010) : 1. Tripol, 2. Cinoria-del-Nòrd, 3. Gortinia, 4. Cinoria-del-Sud 5. Megalopolis
Hauteroche
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fuensalida
Fuensalida es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Olcay Şahan
thumb|250px|Olcay Şahan en 2014 Olcay Şahan ( prononciacion: [oɫd͡ʒaj ʃahan]; Düsseldorf, Alemanha, 26 de mai de 1987) es un fotbolaire turc. Jòga actualament dins lo club de fotbòl turc Beşiktaş.
Gara de Marselha Blancarda
drecha|sens_quadre La gara de Marselha Blancarda es una gara ferroviària de las linhas de Marselha a Ventemilha e de Marselha Blancarda a Marselha Prado. Es situada sul territòri de la comuna de Marselha, dins lo departament dei Bocas de Ròse.
Es una gara de la SNCF, desservida per dei trens TER Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Situacion ferroviària
Establida a 50 mètres d'altitud, la gara es situada au punt quilometric (PK) 3,258 de la linha de Marselha a Ventemilha. Es tanben l'origina de la linha de Marselha Blancarda a Marselha Prado, utilisada per lo fret.
Pont de Tonís
thumb|200px|Lo pont de Tonís quand èra pas encara asecada la Garoneta, vèrs 1900 thumb|200px|La Garoneta uèi, al fond lo pont de Tonís Lo pont de Tonís es lo pont mai vièlh de Tolosa es anterior al pont Nòu traversava un braç de Garona (la Garoneta) uèi assecat e jonhiá l'anciana illa de Tonís a la riba drecha.
Villers-le-Rond
Villers-le-Rond es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Geografia
Villers-Lo-Cercle, se situa sus la D29 a 11 km a l'Oèst de Longuyon, a 125 km de Nancy e a 51 km de Briey (cap de-luòc de arrondissement).
La municipalitat de Villers-lo-Cercle a segut sus un scenari entre la vallée de la Chiers e aquela de la Othain.
Villers-le-Rond, se situe sur la D29 à 11 km à l'Ouest de Longuyon, à 125 km de Nancy et à 51 km de Briey (chef-lieu d'arrondissement).
La commune de Villers-le-Rond est assise sur un plateau entre la vallée de la Chiers et celle de l'Othain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Veire tota l'istòria a l'adreça aicí dessous:
Istòria de lo mieu pòble
Voir toute l'histoire à l'adresse ci dessous:
histoire de mon village
Thauvenay
Thauvenay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pont de Sent Miquèl (Tolosa)
Le pont de Sant Miquèl es un pont traversant Garona a Tolosa. Es long de 326 mètres.
Istòria
Le primièr pont de Sent Miquèl fosquèc inaugurat en 1844. fosquèc construit jos la direccion dels fraires Escarraguel. Aquel pont fosquèc destruit per l'aigat secular de Garona en 1875 que tanbens destruisquèc le pont de Sent Pèire.
Son remplaçament fosquèc decidit en 1884. Le pont novèl fosquèc inaugurat en 1890. A son torn fosquèc destruit e remplaça pel pont actual en 1962.
Situacion
Le pont de Sent Miquèl es situat en amont del Pont Nau, al nòrd de l’illa del Ramièr.
Jonh quartièr Sent Miquèl al quartièr Sent Çubran.
Bibliografia
thumb|left|400px|Le pont de Sent Miquèl
Becinas
Becinas, prononciat [bɛsiˈna], (francés Bessines-sur-Gartempe en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Becinauds.
Istòria
En 1972, Becinas annexet Morterolles-sur-Semme (en francés), Morteiròu en occitan, per l'arrestat prefectorau dau 29 de novembre 1972, que prenguet efècte lo 1er de genier 1973. Aquò's una fusion-associacion que venguet fusion simpla en 1982.
Mancey
Mancey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gálvez
Gálvez es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Charron
Charron es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Buzz Aldrin
thumb|Edwin Eugene (Buzz) Aldrin, Jr. Lo colonèl Edwin Eugene Aldrin, Jr. escaissat Buzz Aldrin, (nascut lo 20 de genièr de 1930) es un pilòt d'ensag, astronauta estatsunidenc e lo segond èsser uman que pausèt lo pè e caminèt sus la Luna (aprèp Neil Armstrong) pendent la mission Apollo 11.
Jovença
Edwin Aldrin nasquèt a Montclair, Nòva Jersei, EUA. Foguèt diplomat de l'Escòla Superiora de Montclair e capitèt a la tresena plaça de promocion de l'Acadèmia Militara de West Point, Nòva York. Aldrin foguèt promogut lòctenent segond e serviguèt coma pilòt de caça a las Fòrças Aerianas estatsunidencas pendent la Guèrra de Corèa, que volèt dins 66 missions de combat amb un F-86 Sabre. Aprèp que daissèt Corèa, Aldrin foguèt instructor d'artilhariá aeriana a la basa Nellis, e assistent del degan de facultat a l'Acadèmia de las Fòrças Aerianas dels Estats Units. Aprèp aquel destin, Aldrin volèt amb F-100 Super Sabres coma comandant de vòl a Bitburg, Alemanha.
Carrièra militara
Aldrin daissèt lo servici militar per estudiar a l'Institut de Tecnologia de Massachusetts (Massachusetts Institute of Technology, MIT) a Cambridge, Massachusetts ont obtenguèt un doctorat en astronautica. Sa tèsi de doctoral foguèt "orientacion per l'apròcha orbitala abitada". Aprèp lo MIT, tornèt a las fòrças aerianas, foguèt enviat al burèu d'objectius Gemini de la division del sistèmas espacials de las fòrças aerianas, a Los Angeles, Califòrnia, e aprèp a l'escòla dels pilòts d'ensag de las fòrças aerianas a la basa Edwards, Califòrnia. En març de 1972, Aldrin se retirèt del servici actiu aprèp 21 ans.
thumb|Camina lunar pendent la mission Apollo 11
Carrièra d'astronauta
Aldrin foguèt seleccionat dins lo tresen grop d'astronautas de la NASA en octobre de 1963. Foguèt fòrça implicat dins lo dessenh de las missions Gemini, mas jamai foguèt pas sus la lista dels equipatges. La mòrt de l'equipatge principal de Gemini 9 promoguèt Aldrin coma equipatge de remplaçament. La principala mission de Gemini 9 foguèt l'apròcha e acoblament de la capsula amb un veïcul objectiu, mas al fracàs d'aquel darrièr Aldrin improvisèt una manòbra eficaça per s'aprochar a de coordenadas determinadas de l'orbita terrèstra. Alara foguèt confirmat coma pilòt de Gemini 12, darrièra mission Gemini e darrièra possibilitat de testar las activitats extraveïcularas o EVA. Aldrin utilizèt de tecnicas revolucionàrias pendent los exercicis d'entraïnament per la mission. Aquelas, encara son utilizadas actualament.
Aldrin aviá fòrça mai exposicion publica que Neil Armstrong, e deviá èsser lo que originalament deviá davalar lo primièr sus la superfícia de la Luna. Aldrin tanben es conegut pel son costat místic, essent francmaçon, e recebèt la comunion per la superfícia lunara.
Yquebeuf
Yquebeuf es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Comuna del Rouennais
Commune du Rouennais
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Messier 2
M2 (NGC 7089) es un amàs globular situat dins la constellacion d'Aqüari ai coordenadas 21 h 33 m 27,01 s e -00° 49′ 23,9″.
Amàs globular d'un diamètre de 200 annadas lutz e d'aperaquí 100,000 estelas, a una forma leugierament elliptica. Contèn un vintenau d'estelas variablas, compres tres cefeidas que permèton d'estimar sa distància a 37,000 annadas lutz. Son temps es estimat a 13 miliards d'annadas. D'una magnitud aparenta de 6,3 e d'una talha angulara de 16', se pòu observar amb un telescòpi de 100 mm.
Charles Lucien Bonaparte
thumb|right|Charles Lucien Bonaparte. Charles Lucien (Carlo) Jules Laurent Bonaparte, nasquèt lo 24 de mai de 1803 a París e moriguèt lo 29 d'abril de 1857 dins aquela meteissa vila. Es lo filh de Lucien Bonaparte, e en aquel títol un dels nebots de Napoleon Bonaparte.
Prince francés en 1815, venguèt lo segond prince (roman) de Canino, de Musignano e Bonaparte en 1840, a la mòrt de son paire Lucien, e prince Bonaparte (estatut de la familha imperiala adoptat per Napoleon III). Es sustot conegut per sos trabalhs de zoologia.
Saint-Julien-de-Chédon
Saint-Julien-de-Chédon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Bauma daus Punts
La bauma daus Punts, delh Paleolitic Superior, se tròba a Aiguesa, en Bas Vivarés, dins lo departament de Gard.
Garciotum
Garciotum es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Bauma daus Punts
Istoric
Lo site sèrva de nombrosas gravaduras rupèstras datant delh Solutrean.
Saint-Julien-de-Chédon
Geografia
Comuna al sud del departament, en limit de l'Indre e Loire. Rural, vorejada al nòrd pel Doncas que, de contunh en descendent cap al sud, una plana, un serral a flac pendent de contunh un scenari cobèrt de vinhas, de bòsques, de prés e de céréales. Abitat escampilhat en pichons caserius.
Bauma daus Punts
Proteccion
Venguèt monument istoric lo 29 de mai de 1995. Lo site es pas ubèrt a la visita.
Saint-Julien-de-Chédon
Geografia
Commune au sud du département, en limite de l'Indre et Loire. Rurale, bordée au nord par le Cher, puis en descendant vers le sud, une plaine, un coteau à faible pente puis un plateau couvert de vignes, de bois, de prés et de céréales. Habitat dispersé en petits hameaux.
Istòria
Istòria ligada a aquela del cap de luòc Montrichard e de Faverolles-sus-Doncas que, comuna limitrophe en avent la siá quita istòria pel bastiment de la abbaye de Aiguevives (XII°) sus lo sieu territòri.
Histoire liée à celle du chef lieu Montrichard et de Faverolles-sur-Cher, commune limitrophe ayant son histoire propre par la construction de l'abbaye d'Aiguevives (XII°) sur son territoire.
Samari
thumb|right|Tròç de samari.
Lo samari es un element quimic de simbòl Sm e de numèro atomic 62. Isolat per lo premier còp en 1879 per lo quimista francés Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran, es un metau argentat relativament rar que fa partida dei tèrras raras. Aguèt pas d'interès economic avans leis ans 1950 e l'aparicion deis escambiaires d'ions. Uei, es subretot utilizat per la fabricacion d'aimants permanents, de sistèmas de captura de neutrons e coma fònt radioactiva en medecina. Pasmens, lei besonhs demòran limitats.
Istòria
Lo samari foguèt observat dins de mesclas de tèrras raras per plusors quimistas de la segonda mitat dau sègle XIX. Pasmens, foguèron pas capables de l'isolar. D'un biais pus generau, mau capitèron de diferenciar lo samari deis autrei tèrras raras encara desconegudas. Per aquela rason, la descubèrta dau samari es generalament atribuïda au quimista francés Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran (1838-1912) que l'isolèt en 1879 a partir d'una mòstra de samarskita. L'element novèu recebèt un nom eissit d'aqueu minerau qu'èra estat nomat en onor dau mineralogista rus Vassili Samarsky-Bykhovets (1803-1870). Lo simbòl « Sm » foguèt rapidament suggerit per o nòtar mai una alternativa, « Sa », perdurèt fins ais ans 1920.
Lei premiereis utilizacions dau samari apareguèron dins leis ans 1950 amb l'aparicion de la tecnologia deis escambiaires d'ions. Puei, gràcias a sei proprietats de captura neutronica, trobèt d'aplicacions dins lei premiers reactors nuclears per contraròtlar lei reaccions nuclearas. Pasmens, uei, son interès principau es son integracion dins d'aliatges samari-cobalt que permèton de produrre d'aimants permanents. Aqueleis aplicacions raras necessitan pas de quantitats importantas e la produccion de samari es actualament ben superiora ai besonhs dau mercat. Sa valor comerciala es donc relativament bassa per un metau tant rar.
Produccion
Lo samari es lo 40 element pus comun de la crosta terrèstra amb una concentracion mejana de 8 ppm. Es subretot present dins lei mineraus que contènon de concentracions autas de tèrras raras coma la monazita, la bastnasita, la cerita, la gadolinita e la samarskita. Pasmens, en causa de la demanda limitada, es pas dirèctament cercat per lei companhiás minieras. D'efiech, dins lei procès actuaus, lo samari es un produch segondari eissit de la purificacion de tèrras raras economicament pus interessantas coma l'euròpi. Aquò explica sa subreproduccion cronica.
Lei productors principaus de samari son donc lei país productors d'autrei tèrras raras, principalament China, Sri Lanka, Brasil, Índia e Austràlia. En 2001, la produccion mondiala èra estimada a 700 t per de resèrvas identificadas superioras a doas milions de tonas. Pasmens, lo samari es generalament vendut sota forma de mischmetal, un ensemble d'oxids de plusors tèrras raras. La concentracion de samari dins aquela mescla es de l'òrdre de 1 %. Sa preparacion necessita una electrolisi en preséncia de clorur de samari (III) e de clorur de sòdi (ò de clorur de calci). Una destillacion pòu tanben permetre de separar la mescla.
Aimants
La fabricacion d'aimants samari-cobalt es uei l'utilizacion principala dau samari. Aqueleis aliatges permèton la fabricacion d'aimants permanents poderós estables fins a 700 °C. Aquela classa d'aimants es la pus poderosa après leis aimants a basa de neodimi mai an una gama d'estabilitat pus larga. Leis aimants samari-cobalt son donc utilizats per fabricar d'aimants pichons presents dins de motors de talha pichona, de telefòns e d'instruments de musica electronics.
Catalisi quimica
De saus de samari son utilizadas coma catalizaire dins de reaccions de quimia organica coma la reaccion de Friedel–Crafts. Es tanben utilizat per favorizar de reaccions de decomposicion de materiaus plastics. Aqueleis usatges son encara rars mai conoisson un certan desvolopament dempuei leis ans 2010.
Reactors nuclears
Lo samari es utilizat en certanei reactors nuclears per capturar de neutrons. Aquò permet de contraròtlar lo debanament dei reaccions en cors dins lo reactor. A respècte deis autreis elements utilizats dins aqueu ròtle, coma lo cadmi, a una bòna estabilitat e leis isotòps eissits de sa degradacion son tanben capables de capturar de neutrons d'un biais relativament eficaç.
Las Badernas
Las Badernas es un quartièr vièlh e tipic de Caors.
Gerindote
Gerindote es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Festival de Dança de Karmiel
drecha|vinheta|240x240px Lo Festival de Dança de Karmiel es un festival de dança que debana cada an a l'estiu, dins la vila de Karmiel, a Israèl. Lo festival comencèt a l'an 1988 per iniciativa de dos autors de danças popularas a Israèl. La durada del festival es de tres jorns, que s'amassa pendent el una multitud de personas, los espectadors pòdon observar una ampla varietat d'espectacles. En aquel festival participan tant dançaires israelianes, coma dançaires venguts d'autres païses procedentes de l'estrangièr.
Al bòrd de las divèrsas accions dels desparièrs grops de dança, i a de balhs que son dobèrts al public e son per totes los assistents. I a instructors de balh vengut dempuèi l'estrangièr. En mai dels actes celebrats en lo festival i a de divèrsas competicions: un concors de coreografia, un concors de dança folklòrica, e un concors de balh en grop per seleccionar al melhor equipa de l'an.
Yonatan Carmon Foguèt lo director artistic del festival pendent dotze ans, fins a l'an 2000, quand venguèt director Shlomo Maman. Lo director del festival al cors de la siá vida es estat Aaron Solomon. Lo festival de dança debana en divèrsas installacions e equipaments esportius de la vila de Karmiel entre eles cal destacar; lo amfiteatre, l'estadi, lo parc, lo pabalhon esportiu, e l'auditòri. Fòrça espectacles en lo passat son estats consacrats en onor a compositors del país cossí; Sasha Argov, Naomi Shemer, e Avihu Medina. L'an 2006 s'anullèt lo festival a causa de la guèrra amb lo Liban.
Sailly (Nauta Marna)
Sailly es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Marna de la region del Grand Èst.
Los Ponts
Los Ponts o Lo Quartièr daus Ponts es lo nom d'un quartièr de Limòtges.
Sailly (Nauta Marna)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Los Ponts
L'adjectiu relatiu a aquel quartièr es ponticaud -a. Lo quartièr gausís d'una identitat e d'una memòria fòrtas e vivas.
Queu tèrme ponticaud es maitot utilizat per nomar los abitants dau pont de Noblac a Sent Liunard.
Sailly (Nauta Marna)
Toponimia
Sailly (atestacion Sailleium, cap a 1200, çò qu'ensenha pas grand causa) vendriá d'un nom d'òme gallo-roman, Salius, e del sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -*acon. Se tractariá donc probablament d'una propietat rurala d'origina gallo-romana, o çò pus mens de l'Antiquitat tardiva.
Terra Amata
Terra Amata es un roman de Jean-Marie Gustave Le Clézio publicat lo 18 d'octobre de 1967. Lo titre del roman fa referéncia a Tèrra Amata, un site arqueologic situat prèp de Niça.
Pteropodidae
La dels Pteropodidae amassa de ratapenadas generalament frugivòras. Aquesta familha foguèt creada per Gray en 1821.
Lohr
Lohr  en alemannisch (Lohr en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Gara de La Poma
drecha|sens_quadre La gara de La Poma es una gara ferroviària de la linha de Marselha a Ventemilha. Es situada dins lo quartier de La Poma, sul territòri de la comuna de Marselha, dins lo departament dei Bocas de Ròse.
Es una gara de la SNCF, desservida per dei trens TER Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Guadamur
Guadamur es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Arroquiaga
thumb|left|200px|Capèra Arroquiaga (en basco: Arrokiaga; en francés: Roquiague) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Sola, situada dens lo Massís de las Arbalhas. Administrativament, que's tròba dens lo departament deus Pirenèus Atlantics e la region d'Aquitània. .
Estacion de Bordèu Sent Joan
vinheta|Vista de l'estacion Sant Joan. L'estacion de Bordèu Sent Joan es la principala estacion ferroviària de Bordèu.
La Guardia
La Guardia es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Sent Pèr d'Ardet
Sent Pèr d'Ardet (Saint-Pé-d'Ardet en francés) qu'es ua comuna lengadociana istoricament, mès lingüisticament gascona, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Vernet (omonimia)
Lo Vernet o Le Vernet pòt èsser :
Sent Pèr d'Ardet
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Vernet (omonimia)
Vernet  sol es tanben un nom de familha:
Monceaux-au-Perche
Monceaux-au-Perche es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Sent Pèr d'Ardet
Istòria
Pendent eth Ancian Regime, Sent Pèr d'Ardet qu'èra dera diocesi civila de Petit Comenge, doncas dera província de Lengadòc, dera generalitat de Tolosa, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Pèr. En 1790, Sent Pèr d'Ardet qu'èra deth canton de Sent Bertran, a partir de 1888 canton de Barbasan per càmbiament de caplòc. Eth nom qu'èra oficiaument Saint-Pé et Valcabrère en eth an IV (mès eras duas comunas se tòcan pas, doncas que sembla ua error).
Monceaux-au-Perche
Geografia
En cobrint 315 ectaras, lo territòri de Cantieradas-a lo-Portamantèl es lo mens estendut del costat de Longny-a lo-Portamantèl.
Couvrant 315 hectares, le territoire de Monceaux-au-Perche est le moins étendu du canton de Longny-au-Perche.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Çubran
thumb|Plaça interiora Sent Çubran thumb|Prada dels filtres
Verseilles-le-Bas
Verseilles-le-Bas es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Sent Çubran
Sent Çubran es le nom d'un quartièr de Tolosa.
Aubigny-en-Laonnois
Aubigny-en-Laonnois es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Sent Çubran
Situacion
Es le quartièr ancian de la vila situat sus la riba esquèrra de Garona. La carrièra de la Republica venent del pont Nau e la carrièra del Pont Sent Pèire venent del pont de meteis nom travèrsan le quartièr cap a la Plaça interiora Sent Çubran. E se termina per la passejada Charles de Fitte aprèps se tròba le quartièr Pè d'Auca.
Verseilles-le-Bas
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Çubran
Istòria
Longtemps, le quartièr fosquèc daissat a la mercé de las garonadas coma en 1895 ont le nivèl de l'aiga despassèc 3,5 mètres, e fasquèc de centenats de victimas. Le quartièr fosquèc tanbens l'asil dels gascons venguts de l'oèst e le refugi dels paures, dels malauts, dels pariàs e dels immigrats que le centre vila fòragetavan.
John Cale
John Davies Cale (Garnant, 9 de març de 1942) es un musician, cantaire e compositor galés. Foguèt un dels fondadors del grop de rock The Velvet Underground.
Sent Çubran
Transpòrts
L'estacion de mètro de Sent Çubran Republica es situada jos la plaça Interiora Sent Çubran. En superfícia i a le passatge de linhas de busses.
Sent Esèri
Sent Esèri (Saint-Izaire en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Thomery
Thomery es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Sent Esèri
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Thomery
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Gara de Montpelhièr Sant Ròc
drecha|sens_quadre La gara de Montpelhièr Sant Ròc es una de las doas principalas garas ferroviàrias de Montpelhièr.
Beinac
Beinac (oficialament en francés Beynac) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Las Herencias
Las Herencias es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Beinac
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion de Beinac en Nauta Vinhana
Tèrra Amata
thumb|right|250px|Reconstitucion d'una cabana de Tèrra Amata segon la proposicion primièra de H. de Lumley.
Tèrra Amata es un site arqueologic de fòra suls penjals del mont Boron a Niça a en dessús del nivèl actual de la mar. Donèt de rèstas del Paleolitic inferior (Aqueulean) e mai un dels pus ancians fogals d'Euròpa.
Principalas descobèrtas
Descobèrt pendent d'òbras de terrassament en 1966, foguèt escavat per una equipa capitanejada per Henry de Lumley pendent una de las primièras escavacions preventivas organizadas. Las interpretacions de las donadas arqueologicas de Tèrra Amata son fòrça diferentas segon que se referissèm als trabalh de Lumley  o a aqueles de Paola Villa, que consacrèt une partida de son doctorat al site.
Segon H. de Lumley, los nivèls arqueologics (ensems C1a e C1b) correspondon a mai d'un « sols d’abitats » superpausats de l’« Aqueulean ancian » sus una plaja fossila. Serián de 380,000 ans abans uèi. La reparticion dels rèstas arqueologics e dels elements naturals traduiriá la preséncia de cabanas amainatjadas sus la plaja. L’industria litica mesa al jorn, de calcari silicificat e de selze, se sosdividís en doas serias: Segon H. de Lumley, las doas serias presentan pasmens fòrça analogias e son presentadas ensems.
Las Òrtas
Aqueste quartièr que se tròba delai Òlt es istoricament mai un barri que non pas un quartièr de la ciutat.
Tèrra Amata
Principalas descobèrtas
Mai recentament, P. Villa demostrèt fòrça plan, subretot en tornant realizar los montatges e apariaments entre nivèls diferents, que lo gra de preservacion del site de Tèrra Amata èra estat largament subrestimat, que las ipotèsis fasent intervenir de cabanas èran improbablas e que los nivèls arqueologics se podián pas considerar coma unitats independentas. Prepausèt tanben de baissar l'edat de las serias aqueuleanas, que datarián de prèp de 230,000 ans abans uèi.
Musèu de Tèrra Amata
Una partida dels rèstas es presentada dins lo quadre d'un musèu del site, lo Musèu de Paleontologia Umana de Tèrra Amata.
Essa
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo lemosin.
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Blaisy
Blaisy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Juan de Zurbarán
Juan de Zurbarán (Llerena, 1620-Sevilha, 1649) foguèt un pintor barròc espanhòl. Èra lo filh del pintor Francisco de Zurbarán e aprenguèt a pénher dins lo talhièr de son paire a Sevilha. Es probable que Juan collaborèsse dins mantuna pintura executadas pel paire coma per exemple la celèbre Natura mòrta amb gèrla e tassas.
L'influéncia pairala es evidenta dins sas òbras, encara que pòscan aparéisser dins son estil d'influéncias de las mòdas olandesa, lombarda e napolitana.
Se maridèt en 1641 amb Mariana de Cuadros, filha d'un mercadièr ric mas aquesta moriguèt qualque temps aprèp. Lo quite Zurbarán durèt pas fòrça ans a la mòrt de son esposa que se vegèt emportat a 29 ans per l'epidémia de pèsta que s'espandiguèt per Sevilha en 1649
Pianello
U Pianellu en còrs (Pianello U Pianellu en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Ador (Valéncia)
Ador (Valéncia) es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Hyèvre-Paroisse
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arcturus
thumb|right|[[Constellacion dau Boièr amb Arcturus.]]
Arcturus, Alpha Bootes dins la terminologia latina scientifica, es l'estela principala de la constellacion dau Boièr e una deis estelas pus lusentas dau cèu nuechenc. Es una estela de tipe giganta roja de 1,08 massa solara que se situa a 36,7 ans lutz de la Tèrra. Coneguda dempuei la Preïstòria, es mencionada dins fòrça tèxtes astronomics ancians. A un movement pròpri important e es probablament originària d'una galaxia absorbida per la Via Lactèa car sa trajectòria es fòrça diferenta deis estelas classicas de la galaxia nòstra.
Istòria
Dins leis autrei tradicions astronomicas, l'estela èra dicha Swati ò Svati' en Índia ont èra associada a una pèrla per lo poèta Bhartrihari. En China, èra dicha Da Jiao, çò que significa « granda bana », car fasiá inicialament partida d'una constellacion representant un cavau celestiau. Pasmens, gràcias a son esclat important, una particularitat d'Arcturus es qu'es egalament ben presenta dins lei legendas d'autrei pòbles coma leis Inuits, leis Amerindians e lei Polinesians. En particular, aguèt probablament un ròtle important dins la navegacion nuechenc dins l'Ocean Pacific durant la Preïstòria
Caracteristicas
thumb|right|Imatge optic d'Arcturus.