cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Buzancy (Aisne)
Istòria
Buzancy (Buzenciacus). Village de l'ancien Soissonnais, situé dans le haut d'un vallon étroit à 50 kilomètres au sud de Laon et à 10 kilomètres au sud de Soissons. Il est pour la première fois question de Buzancy au. Au, il appartenait aux seigneurs de Pierrefonds qui le donnèrent à l'un de leurs puînés. Buzancy devint dès lors le chef lieu d'une vicomté, et un château fort y fut construit, dont il reste encore une tour. Le château actuel est celui de l'ancien fief de Grandcourt. La glèisa de Buzancy, dédiée à Saint Martin, était autrefois le but d'un pèlerinage fréquenté, et on s'y rendait pour le mal de gorge.
Baudinhan
Baudinhan (Baudignan en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bawdi'ɲaŋ]. Bénédicte Boyrie-Fénié que cita ua fòrma anciana capellanus de Baudinhano en latin, en 1369-1370.
Dauzat qu'explica Baudinhan peu nom germanic d'òmi (latinizat) Baldin(ius) e lo sufixe -anum''.
Negre (citat per B. Boyrie-Fénié) que ditz en gròs la medisha causa (dab suposicions personaus) : lo nom germanic de persona Baldinus e lo sufixe « roman(ic) » -ianum (?), çò qui mia a *Baldinianum (mansum).
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'accèpta l'explica deus sons predecessors e que l'ahorteish dab la preséncia d'autes noms germanics a l'entorn (èst de las Lanas, près d'Armanhac).
Grignon (Còsta d'Aur)
Grignon  es una comuna francesa administrada per lo departament de Còsta d'Aur de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Miriam Makeba
thumb|250px|Miriam Makeba en concèrt en 2011
Zenzile Makeba Qgwashu Nguvama, mai coneguda coma Miriam Makeba e popularament per l'escais Mama Africa (Johannesburg, 4 de març de 1932 – Castel Volturno, Itàlia, 9 de novembre de 2008) foguèt una cantaira originalament sud-africana. Coma faguèt de campanhas contra l'apartheid, aquesta artista e activista dels dreches civils se vegèt retirar son passapòrt pel govèrn d'Africa del Sud, recebèt puèi la nacionalitat guineana, l'algeriana en 1972 e venguèt ciutadana d'onor francesa en 1990. Venguèt famosa gràcias al succès de sa cançon "Pata Pata" en 1957 e tre las annadas 1960 foguèt la primièra artista africana qu'arribèt a popularizar la musica africana dins lo mond entièr. Cantèt amb mantun cantaire famós coma Harry Belafonte o Paul Simon e ganhèt mantun Prèmi Grammy long de sa carrièra. Poguèt finalament tornar en Africa del Sud quand se decretèt la fin de l'apartheid en 1990.
Debi Derryberry
Debi Derryberry es una actritz americana de cinèma.
Longecourt-en-Plaine
Longecourt-en-Plaine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tupamaros
Politicament que's juntè au Frente Amplio en 1989, moviment qu'arribè au poder en 2009 quand José Mujica, ancian capdau Tupamaros, e ho elejut president de la republica.
Matt Weinberg
Matt Weinberg es un actor american de comèdias del cinèma.
Génicourt-sur-Meuse
Génicourt-sur-Meuse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Fraigne
Saint-Fraigne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Saint-Sulpice-sur-Risle
Geografia
En cobrint 2,845 ectaras, lo territòri de Sant-Sulpice-sus-Risle es çò de mès d'estendut del costat de l'Agla-Es
Saint-Fraigne
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Sulpice-sur-Risle
Geografia
Couvrant 2,845 hectares, le territoire de Saint-Sulpice-sur-Risle est le plus étendu du canton de L'Aigle-Est
Saint-Fraigne
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Donna Pescow
vinheta
Donna Pescow (24 de març de 1954) es una actritz e realizatritz americana.
Mbalakh
thumb|250px|Dos sabars Lo mbalakh, o escrich mai sovent jos la forma wolòf mbalax, es un genre musical que s'es impausat coma musica nacionala de Senegal e de Gàmbia. S'agís d'una barreja musicala que se creèt a partir del njuup, una musica tradicionala religiosa del pòble serèr, e d'autres estils occidentals coma per exemple lo jazz, lo blues o lo rock durant las annadas 70 a Senegal. Un dels instruments indispensables al mbalakh es lo sabar, un tamborn tradicional. Demest los musicians qu'an participat a la popularizacion del mbalakh en occident figuran, per exemple, los cantaires Youssou N'Dour o Cheikh Lô.
Boneta (riu)
Boneta es un riu occitan de Tarn e Garona ; raja entremièg lo Causse de Cailutz e la Tèrrafòrt Roergata. Es un afluent d'Avairon en riba drecha.
Geografia
Longa de 24,9 km, Boneta nais dins la comuna de La Garda, e s'escampa dins Avairon a Sent Antonin.
Idrologia
Boneta es un riu moderadament abondós.
Boneta a Sent Antonin
Son debit foguèt observat sus un periòde de 41 ans (1968-2008), a Sent Antonin a la confluéncia amb Avairon. Lo bacin versant del riu i es de 179 km2, gaireben la totalitat d'aquel.
Lo modul del riu a Sent Antonin es de 1,27 m3/s.
La Boneta presenta de variacions sasonièras de debit plan marcadas, amb d'aigas nautas d'ivèrn e prima portant lo debit mensual mejan a un nivèl situat entre 1,90 e 2,78 m3/s, de decembre a abril comprés (amb un maximum en febrièr), e d'aigas bassas d'estiu, de julhet a setembre comprés, amb una baissa del debit mejan mensual fins a 0,152 m3/s al mes d'agost, çò qu'es plan bas. Pasmens las variacions realas sus de corts periòdes son encara mai importantas.
Estiatge
A l'estiatge, lo VCN3 pòt càser fins a 0,031 m3/s, en cas de periòde quinquenal sec, siá 31 litres per segonda, lo cors d'aiga perdent alara mai de 97 % de son debit mejan.
Aigats
Los aigats pòdon èsser pro importants, caracteristica comuna a fòrça afluents de Garona.
Lo debit instantanèu maximal registrat a Sent Antonin pendent lo periòde d'observacion, foguèt de 48,1 m3/s lo 30 d'abril de 2001, alara que la valor jornalièra maximala èra de 37,6 m3/s lo 24 d'abril de 1988.
Lama d'aiga e debit especific
La Boneta es pas un riu pro abondent. La lama d'aiga rajant dins son bacin versant es de 225 millimètres annalament, çò qu'es plan inferior a la mejana dels bacins de Garona (384 millimètres al Mas d'Agenés), e d'Avairon (347 millimètres). Lo debit especific (o Qsp) del riu es de 7,1 litres par segonda e per quilomètre carrat del bacin.
País d'Ais
Lo País d'Ais es un parçan d'Occitània situat en Provença.
Sa vila principala es Ais de Provença.
Lo gentilici es sextian -a.
Comunautat d'aglomeracion
La Comunautat d'aglomeracion dau País d'Ais èra una comunautat organizada per l'Estat francés que gropava 33 comunas dau País d'Ais amb la comuna de Pertús (vila principala dau País d'Egues).
Guèrra de la Seisena Coalicion
La Guèrra de la Seisena Coalicion se debanèt de 1812 a 1814 durant lei Guèrras Napoleonencas. Opausèt l'Empèri Francés, seis estats satellits e Danemarc a l'Empèri Rus que foguèt pauc a pauc jonhada per una coalicion gropant la màger part deis autrei país europencs dins lo corrent dei retiradas francesas. S'acabèt per una victòria coalizada, l'abdicacion de Napoleon I e la Restauracion de la monarquia francesa.
Nathan Lane
Joseph "Nathan" Lane (Jersey City, 3 de febrièr de 1956) es un actor de teatre, cinèma e television american, gannhant en doas ocasions del Prèmi Tony e del Prèmi Emmy. Es conegut principalment pels seus ròtles de Mendy dins The Lisbon Traviata, Albèrt dins The Birdcage, Max Bialystock dins The Producers, Ernie Smuntz dins MouseHunt, Nathan Detroit dins Guys and Dolls, Pseudolus dins A Funny Thing Happened on the Way to the Forum; e pel seu doblatge dins The Lion King e dins Stuart Little. En 2006 recebèt una estela al Hollywood Walk of Fame, e en 2008 foguèt admés al American Theatre Hall of Fame.
Novorossiïsk
Novorossiisk (en rus: Новороссийск) es una vila del krai de Krasnodar, dins lo sud de Russia, e un important pòrt de comèrci de la mar Negra. Novorossiisk es una de las dotze ciutats d'aver recebut lo títol de Vila eroi de l'Union Sovietica (en 1973). Sa populacion s'enauçava a 251,013 abitants en 2013.
La vila a un port que gela pas l'ivèrn e que permet un comèrci intense amb las zonas mediterranèa, asiatica, africana e sud-americana, especialament de petròli. Novorossiïsk a tanben industrias d'acièr, d'alimentacion e d'autres tipes. E lo sèti d'una acadèmia navala e d'un institut politecnic.
Clima
Novorossiïsk a un clima subtropical umid (classificacion de Köppen Cfa).
Ingrandes
Ingrandes pòt èsser:
E tanben (omonimia parciala) :
Veire Lo toponime « Aiguranda »
Griselles (Còsta d'Aur)
Griselles  es una comuna francesa administrada per lo departament de Còsta d'Aur de la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Genest-d'Ambière
Saint-Genest-d'Ambière es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Canton de La Pluma
Lo canton de La Pluma es ua anciana division administrativa d'Agenés, situada en Gasconha, dens l'arrondiment d'Agen, lo departament d'Òut e Garona e la region d'Aquitània, adara de Navèra Aquitània. Las 9 comunas son despuish 2015 dens lo canton de l'Oèst Agenés, burèu centralizator a Colairac e Sent Circ. La lenga autoctòna es l'occitan gascon.
Istòria
Lo canton se creèc pendent la Revolucion.
Ciutat de Sant Marin
La ciutat de Sant Marin es la capitala de la Republica de Sant Marin. Sa populacion èra estimada a 4426 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 7 km².
Braine-l'Alleud
Braine-l'Alleud es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Chastre
Chastre es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Braine-le-Château
Braine-le-Château es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Puiseux-en-France
Puiseux-en-France es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ingmar Bergman
Ingmar Bergman (Ernst Ingmar Berman per l'estat civil suedés, nascut a Uppsala lo 14 de julhet de 1918 e defuntat dins l'illa de Fårö, Gotland lo 30 de julhet de 2007) foguèt un cineasta, teleasta, escrivan e meteire en scèna de teatre suèc.
L'òbra siá, d'una excelléncia remirabla, durant mai de 50 ans d'activitat entremièg platèls e emponts, ne fa d'el de segur un dels autors mai importants, exigents e egrègis de la cinematografia amai la scenografia occidentalas de la segonda mitat del sègle XX.
La Vida
thumb|300 px|left|... n' [[Erik Bergman en cadièra...]]
Enfantesa...
Nascut en 1918, filh de n' Erik, pastor rigorista luterian, e na Karin Akerblom, eissida d'una familha aisada d'Estocòlme Se va passar las primièras annadas en seguir los divèrses mudadisses pairals, de parçans en ostals parroquials. Aguèt un fraire en Dag,lo siu ainat de dos ans e una sorreta de 4 ans pus jove, na Margareta se disiá.
entremièg repression...
Ne va èsser "educat" amb los concèptes religioses mai rigids e fondamentalistas de pecat, confession, castigar, perdon e gràcia, que quitament los sevicis corporals fasián partida d'aqueles ensenhaments integristas que non sai.
e evasion
thumb|300 px|right|... La [[Maquina de far los sòmis... ...Lanterna magica...]] Non pas tot èra tan negre pr'aquò... que lo band femenin de la siá familha d'un cèrt biais s'ateunhèt per l'Ingmaronel l'estultícia machista del siu genitor.
Demercé la siá granda d'Uppsala, descubriguèt cinèma e teatre.
Quitament lo sieu paire lo se daissèt visitar e descubrir los estudios cinematografics suedeses de Råsunda ran Estocòlme... que ne foguèt per el s'adintrar lo paradís.
Una siá parenta fortunada li oferiguèt per Nadal (als dotze ans...) una lanterna magica que li n'ajudèt fòrça per poder resistir a aquel ambient familial tan rigorós, frustradís e menet... e se n'escapar alavetz en d'unes viatges miraudioses de personala creacion.
Ne serà estat tant important per el aquel present per sa vida tota que se ne titolara lo quite el lo sieu libre de memòria autobiografica Laterna magica en 1987.
Autras experiéncias
Descubriguèt la barbariá nazi tre 1934 durant una viatjada en Alemanha, en Turíngia.Lo traumatisme que foguèt puèi la descubèrta de l'olocaust e dels chaples inumans e desparaulables dels camps, lo se faguèt aluenhar d'a la politica (quitament se dins L'Uòu de la sèrp lo sicut n'es lo nazisme coma sorga de tot çò aule, lo grand malastre universal.)
Adolescéncia entre teatre e universitat...
Una relacion amorosa amb una jove actritz mai un desir descabestrat de libertat lo se farà definitivament daissar la lar familiala per la vida dins la capitala mas sens acabar sos estudis que los clavarà pas jamai.
los debuts professionals
En 1939, va començar de trabalhar a l'Opèra Real d'Estocòlme coma soflaire per l' Orfèu als Infèrns d'Offenbach.La relativa seguretat financièra (amb un salari de 13 coronas per cada serada...) li va permetre d'escriure, en dos ans, dotze dramas e un opèra. Lo sieu primièr mentor va èsser en Ragnar Hyltén-Cavallius, cineasta e scenograf pro conegut en aquela epòca.
Esclata la Segonda Guèrra Mondiala (que Suècia demorarà neutra...) e deu far lo sieu servici militar mas ne serà pro aviat desmobilizat per encausa d'una ulcèra.
En 1942, met en scèna la siá òbra pròpia La Mòrt de Pulcinello, molt inspirada per l'òbra de n'August Strindberg.
a la Svensk Filmindustri...
Va conéisser alara en Carl Anders Dymling, director de la Svensk Filmindustri e na Stina Bergman, directritz del servici dels scenaris, que li prepausan un trabalh regular per n'escriure o corregir los scenaris produsits per la societat, per un contracte de cinc cents coronas al mes. Lai va rescontrar en Gustav Molander que li va prepausar de mostrar lo siu scenari de Hets a n'Alf Sjöberg.
O va tot far en Bergman per participar al rodatge, que li trobèron una mena de pòste fintís de script-boy.
N'acabarà per rodar qualques plans de la fin de l'òbra, una satira amagada de l'autoritarisme absolut d'un òme de poder - un professor - envèrs los sieus escolans - lo pòble? - que n'es plan aisit far lo parallèl amb democracia e nazisme, pro d'actualitat en aquela epòca quitament dins un país neutre coma Suècia.Se trachava tanben alavetz del primièr filme de tria amb participacion bergmaniana que ne foguèt seleccionat aquel filme a la Mòstra de Venècia.
Per poder pagar las despensas d'espitalizacion de la siá molhèr n'Else Fisher, malauta ela coma lo siu nenin, nascut a la fin de 1943, de tuberculòsi, ne va encadenar mesas en scèna e scenaris.
Va tanben acceptar l'ofèrta de la comuna d'Helsinborg per venir director del siu teatre municipal que n'es a mand de far quincanèla. Contunharà de se n'entrevar en tot realizar los sieus primièrs filmes coma cineasta e autor.
vertadièrs debuts coma cineasta
Après lo siu primièr filme en 1946, Kris / Crisi que serà un fracatge comercial malgrat de qualitats ja plan bergmanianas coma l'estudi de la crisi entre las generacions, ne contunharà lo siu trabalh al teatre municipal d'Helsinborg.
Dirigirà los sieus tres filmes seguents fòra la Svensk Filmindustri, amb lo productor independent en Lorens Marmsted.Se tracha de Det regnar på vår kårlek / Plòu sul nòstre amor 1946, Skepp till India land / Un batèl per l'Índia 1947 e Musik i Morker / Musica dintre la foscor 1948...
Ne seràn, maldespièch los lors defauts, coma los borrolhons malbiaissuts e un chic comercials, del sieu aprenentatge de vertadièr cineasta.
Lai podem notar subretot una violenta revòlta contra religion e familha dins un biais de cinematografiar fòrça inflenciat pel cinèma del ''realisme poetic francés de las annadas 1930 e d'en Marcel Carné bèl primièr.
Ne serà estat molt actiu durant aquel periòde que contunhèt de trabalhar pel teatre o escriure de scenaris per en Gustav Molander Kvitan utan ansikt / La Femna sens cara en 1947.
Aprèp dos filmes ja importants dins la siá cinematografia en formacion, Hamnstadt / Ciutat portuària 1948 e Fängelse / La Càrcer 1949, poguèt enfins realizar e menar a tèrme un projècte vertadièrament personal Törst / La Set en 1949.
Se ne pòt dire amb certesa qu'es a partir d'aiceste filme que l'òbra del mèstre suèc prenguèt la siá volada definitiva per mai de trenta ans de caps d'òbra o almens òbras de màger importància dins l'istòria dels cinèmas suedés e mondial.
Prèmis e guerdons
thumb|400 px|left|... [[Filmatge en 1952 de "L'Espèra de las femnas" amb na Maj Britt Nilsson - 1952... ]] thumb|400 px|right|... [[amb en Gösta Ekman, en Victor Sjöström e na Bibi Andersson durant lo rodatge de "Las Majofas" - 1957... ]] thumb|400 px|right|... [[amb en Sven Nykvist... "Lo Silenci / Tystnaden" - 1963... ]] thumb|400 px|right|... [[Estudis del Filme Suèc "Filmstaden" a Solna ran Estocòlme...... ]]
Filmografia
thumb|300 px|left|... [[Pendent lo filmatge de "Crisi" - 1946.....]] thumb|300 px|right|... [[Lo cineasta amb lo sieu cap operator en Sven Nykvist sul filmatge de "En pel miralh" - 1961...... ]] thumb|300 px|left|... amb n' [[Ingrid Thulin ...Lo Silenci'' 1963... ]] thumb|300 px|right|... [[Illa de Fårö Gotland... ]] thumb|300 px|right|... idem thumb|300 px|right|... ''[[Residéncia de l'artista a Hammars, illa de Fårö, Gotland... ]] thumb|500 px|right|...
Teatrografia
thumb|350 px|right|... Lo [[Kungliga Dramatiska Teater / Teatre Dramatic Reial d' Estocòlme... ]] thumb|400 px|left|... [[Lo Mèstre sus l'empont Malmö 1958... ]] thumb|250 px|right|... en [[William Shakespeare... ]] thumb|250 px|right|... [[Autoretrach fotografic de n' August Strindberg... c 1891...]] thumb|250 px|left|... n' [[Henrik Ibsen en 1906... ]]
Òbras teatralas jogadas al Teatre Dramatic Reial d'Estocòlme (Kungliga Dramatiska Teater) (o d'autres teatres del país...) e mesas en scèna per l'autor de Persona... :
Bibliografia
thumb|350 px|right|... [[L'Agachar del Mèstre...]]
Ligams extèrnes
thumb|350 px|right|... [[Tomba de n'Ingmar Bergman e na Ingrid von Rosen, la siá darrièra molhèr... dins l'illa de Fårö, Gotland...]]
Chaumont-Gistoux
Chaumont-Gistoux es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Marigny (Alèir)
Marigny  es una comuna francofòna de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Origina gallo-romaine probabla.
Origine gallo-romaine probable.
Court-Saint-Étienne
Court-Saint-Étienne es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Genappe
Genappe es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Le Luhier
Le Luhier es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cheikh Anta Diop
vinheta Cheikh Anta Diop (en wolòf: Seex Anta Jóob; Thieytou, 29 de decembre de 1923 - Dakar, 7 de febrièr de 1986) foguèt un istorian e antropològ senegalés. Aqueste erudit foguèt considerat coma un dels istorians africans mai importants del sègle XX qu'estudièt las originas de la raça umana e la cultura africana precoloniala. L'Universitat principala de Dakar recebèt son nom per l'omenatjar.
Caillouël-Crépigny
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references/
Cheikh Lô
thumb|Cheikh Lô en concèrt Cheikh Lô (en wolòf: Seex Loo; Bobo Dioulasso, Burkina Faso, 12 de setembre de 1955) es un cantaire senegalés. Comencèt inicialament a far de musica pop cubana e congolesa, e a l'encòp de musica tradicionala burkinabesa amb l'Orchestre Volta Jazz abans de s'avodar a l'univèrs del mbalakh quand s'installèt a Senegal en 1978. Sa musica es una barreja del mbalakh amb de reggae e mai qualques influéncias sukus.
Tèrra de Bancaliá
Tèrra de Bancaliá (en francés, oficialament, Terre-de-Bancalié ) es una comuna novèla occitana d’Albigés creada lo 1èr de genièr de 2019 en fusionar las comunas de Romegós, Ronèl, Tèrra Clapièr, Lo Travet, Sent Antonin de la Calm e Sant Lionç e la Fenassa que venon comunas delegadas. L'ostau de la comuna es a Romegós. Sa polulacion es de 0 abitants (populacion legala per valedoira a partir del 1èr de genièr de ). Administrativament, es dins l'arrondiment d'Albi, lo departament de Tarn e la region d'Occitanie dins l'estat francés. Electoralament, es dins lo canton del Naut Dadon. <mapframe zoom=12 latitude=43.80 longitude= 2.263 height=600 width=600 align=center text="Tèrra de Bancaliá" > [{ "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q1620008",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}, { "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q953149",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}, { "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q1600717",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}, { "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q951009",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}, { "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q1620017",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}, { "type": "ExternalData",  "service": "geoline",  "ids": "Q1621325",  "properties": {  "fill": "#fc3",  "stroke": "#ff1010"  }}]
Agnez-lès-Duisans
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Un grop de combat de la DLM Division Leugièra Mécanisée, fòrça de 60 blindèsse, #trobar lo 25° regiment de la 7° panzer division lo 21 de mai de 1940 vèrs 19 h ; lo luòc de afrontament #començar al sud es d'Anautitas Avesnes quand los franceses en arribant per la N39 dempuèi Etrun #trobar blindèsse alemands en abans del vilatge d'Anautitas Avesnes ; lo camp de batalha se #estendre de contunh dins la zòna compresa entre Anautitas Avesnes e Agnez. Lo combat #èsser rude mas pas #èsser decisiu per quiconque. Los dos belligérants #partir en direccion de Agnez e se #tustarrar cadun a una linha de defensa anglesa #que los canons anti-carris britanics #dobrir lo fuòc per mégarde los ne blindèsse dessús franceses. Aquel combat a la casuda de la nuèch se #desenrotllar entre Warlus e Duisans.
Un groupe de combat du DLM Division Légère Mécanisée, fort de 60 blindés, rencontra le 25° régiment de la 7° panzer division le 21 mai 1940 vers 19 h ; le lieu d'affrontement commença au sud est de Hautes Avesnes lorsque les français arrivant par la N39 depuis Etrun trouvèrent des blindés allemands en avant du village de Hautes Avesnes ; le champ de bataille s'étendit ensuite à la zone comprise entre Hautes Avesnes et Agnez. Le combat fut rude mais il ne fut décisif pour quiconque. Les deux belligérants repartirent en direction d'Agnez et ils se heurtèrent chacun à une ligne de défense anglaise dont les canons anti-chars britanniques ouvrirent le feu par mégarde sur les blindés français. Ce combat à la tombée de la nuit se déroula entre Warlus et Duisans.
Juilly (Còsta d'Aur)
Juilly  es una comuna francesa administrada per lo departament de Còsta d'Aur de la region de Borgonha Franca Comtat.
Selles-Saint-Denis
Selles-Saint-Denis es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
Comuna de Sologne en dispausant d'un terroir fòrça forestal. La siá ponduda en valor agricòla passa per l'espleitacion del bòsc, los domenis de caça e la ramaderia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cussay
Cussay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Universitat de Valéncia
thumb|180px|Universitat de Valéncia - Campus dels Tarongers L'Universitat de Valéncia (nom oficial: Universitat de València-Estudi General) es una de las universitats de la ciutat de Valéncia. Foguèt fondada entre los ans 1499 e 1502. Es l'universitat pus anciana del País Valencian. L'iniciativa de sa fondacion foguèt dels jurats (cònsols) de la ciutat de Valéncia, l'an 1499. En 1501 recebèt la bulla papala d'Alexandre VI e en 1502 lo privilègi reial de Ferrand II de Valéncia.
Cussay
Geografia
450px|gauche|vignette|Vu sur le village de Cussay Cussay est situé à 46 km au sud de Tours, entre Descartes (10 km) et Ligueil (4 km) et à 19 km de Loches et sa cité médiévale.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Guèrra de la Setena Coalicion
La Guèrra de la Setena Coalicion (o lei Cent Jorns) se debanèt dau 1 de març au 7 de julhet de 1815. Opausèt l'Empèri Francés e lo Reiaume de Nàpols a una coalicion gropant la màger part dei país d'Euròpa. S'acabèt per una victòria coalizada e la fin dau rèine de Napoleon I que foguèt exilat dins l'Ocean Indian sus l'illa de Santa Elena. En consequéncia, la monarquia francesa foguèt restaurada.
Brennus (sègle IV AbC.)
Brennos o Brennus foguèt un cap dels senons del sègle IV AbC. Es subretot conegut per aver vencut los romans a la batalha de l'Allia, puèi ataquèt Roma e prenguèt una granda partiada de la vila, la tenent pendent unes meses, vèrs 387 AbC. Lo sacatge de Roma de Brennus foguèt lo sol còp en 800 ans ont la vila foguèt ocupada per una armada estrangièra, fins a la casuda de la vila fàcia als gòts en 410.
Contexte
Los Senons son una tribú galesa venent de la partida de la França ara coneguda jol nom de Sèina e Marna, Loiret e Yonne, que s’èra espandida per ocupar lo nòrd de l'Itàlia actuala. Vèrs 400 AbC., una branca dels Senons passèt los Alps e, avent caçat los Ombrians, s'establiguèt sus la còsta èst de l'Itàlia, d'Ariminum a Ancona, dins lo dich Ager Gallicus, e fondèt la vila de Sena Gallica (Sinigaglia) que venguèt lor capitala.
En 391, envasiguèron l'Etrúria e faguèron lo sètge Clusium. Los Clusians cridèron Roma. Quint Fabi Ambust e sos dos fraires foguèron enviats per negociar amb los Senons. Aurián desjurat lor jurament de neutralitat en participant a d’ostilitats fòra de Clusium. Tit Livi e Plutarc dison que los Senons caminèron cap a Roma per exigir de represalhas.
Es possible que tota l’istòria dels eveniments de Clusium siá una ficcion, Clusium avent pas cap de rason de cridar Roma per obténer de l’ajuda, e los Senons avián pas besonh de provocacion veraia per far lo sacatge de Roma. L'ipotèsi es que l'istòria existís per donar una explicacion a una ataca senon pas motivada contra Roma e per representar Roma coma una muralha de l'Itàlia contra los Galeses. Alternativament, foguèt teorizat que Brennus trabalhava amb Denís de Siracusa, que cercava a contrarotlar tota la Sicília. Roma avià de fòrts ligams amb Messana, una vilòta de Sicília, que Denís volgava contrarotlar. L'armada de Roma se fasent enrodar per Brennus, sos esfòrts ajudarián la campanha de Denís.
Originas
Se conéis fòrça pauc de causas sus las originas de Brennus. Plan segur sa familha, auriá estat de la tribú galesa dels Senons, essent originaei d'Agedincum, (Sens, Yonne).
Vèrs 400 AbC., aquesta populacion migrèt cap al sud, rejonguent l'actuala region de la Romagna e de las Marchas, en Itàlia.
Primièrs actes de valentiá
En 6 ans, capitèt a unificar totas las tribús Senonas en prenent lo contraròtle de la totalitat de la Romagna e de las Marchas (region que serà nomenada mai tard ager gallicus, quand los Romans ne prenguèron lo contraròtle). Per capitar, faguèt lo sètge de la vila etrusca de Clusium, que, per se defendre, demanda l'ajuda de Roma. Lo Senat roman decidís donc d'enviar tres emissaris eissits de la gens Fabia amb per objectii, primièr, de jogar lo ròtle de mediator entre los assetjats etruscs e las tribús galesas. Pasmens, Roma es lèu conscient del dangièr que representan aquestes envadissors de crénher e decidís de s'aliar als etruscs.
Brennus pren l’escomesa. Après aver pres e fach lo sacatge Clusium, decidís de caminar cap a Roma al cap de sas tropas. La tradicion romana a gardèt un raconte detalhat mas plan suspècte d’aquesta invasion. Quand lo Senat Roman es informat d’aquestes eveniments, crida a las armas totes los ciutadans romans, per constituir una armada qu’arrestariá los galeses. L'afrontament entre las doas armadas enemigas se debana lo 18 de juilhet de -390 sus la riba esquèrra del Tibre, ont desemboca un modèste afluent, lo riu Allia, (benlèu lo Fosso Maestro, près de Marcigliana), que donèt son nom a la batalha (Batalha de l'Allia). L'armada romana, mal preparada, es aclapada per la galesa, de mai d’experiéncia e afogada de venjança. La desfacha foguèt tan pesuga que lo 18 de julhet (lo Dies Alliensis) foguèt considerat coma un jorn nefast dins lo calendièr roman.
Lo sacatge de Roma
vinheta|302x302px|Brennus, cap dels Galeses, e Marc Furi Camil, après lo sacatge de Roma. Enjaurits e escampilhats, fòrça subrevivents de l'armada romana preferiguèron se refugiar dins las vilas mejancièras de Caere e Veies, daissant la defensa de la Vila a unes ciutadans romans demorats a Roma. Aquestes decidiguèron de se retirar dins la partiada de la vila mai aisit de defendre: lo Capitòli.
Quand los Galeses dintrèron dins Roma, trobèron pels aculhlir pas que los senators romans dins la Curia. Après los aver chaplats, los Galeses pilhèron la vila, puèi cerquèron a prene lo Capitòli per surpresa, de nuèch. D’escrichs romans racontan que las aucas benesidas per Junon aurián alertat los defensaires romans de la ciutadèla, qu’èran endormits, de l'arribada dels assalidors galeses, lor permetent tanben de los remandar.
Se pensa uèi qu’aquesta istòria foguèt inventada tota pels Romans volent d'escafar la vergonha subie et de redaurar l'imatge de l'armad romana. Pasmens, lo luòc ont l’eveniment se seriá debanat foguèt edificat un temple nomenat Iuno Moneta, on serán mai tard batudas las primièras monedas romanas, lor donant son nom moneta (moneda). Mai, foguèt dedicat a aqueste episòdi una fèsta religiosa del 3 d’agost, pendent que las aucas èran portadas en trionf dins una procession.
Rescat
En presa a la famina, los assetjats acaban per negociar leur reddicion contre rescat. La tradicion dich qu’èra de 1000 liuras d'aur. Per la pesada del rescat, los istorians contan que los Galeses utilizèron per l’escasença de peses falsats, de pèiras de plomb fasent mai pesuc lo tribut dels romans. A las protestacions romanas, Brennus respondèt de biais eloquent apondent son espasa al peses falses, se justificant del drech dels venceires par la frasa « Vae Victis » (« Malaur als vencuts »)
Victòria finala de Camil
Camil, nomenat dictator intervenguèt enseguida, en contestant la legalitat del rescat. Aquesta posicion provòca un combat amb los galeses, que foguèron batuts.
Pasmens, l'istoricitat de l’eveniment es discutida:
Aquesta darrièra version es la mai probabla, que Roma, pendent la conquista de l'Etrúria, estalivarà Caerèa e son territòri.
Brennus e sos garrièrs subrevivents capitèron pasmens a se retirar dins lo nòrd d'Itàlia, ont lo cap galés moriguèt.
Champignol-lez-Mondeville
Champignol-lez-Mondeville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Champignol A una superficie de 4417 a ( comuna del departament) e una populacion de 339 abitants. Après una bassa de la populacion fins en 1990 (288 hab), la municipalitat vei la siá populacion aumentar (+11,7%).
Lo vilatge es membre de la Comunitat de municipalitats de la Region de Bar-sus-Alba.
L'agricultura es diversifiée. Amb una superfícia de produccion de 138 a, Champignol es la sièisena comuna AOC del Barsuraubois. Lo bòsc (2 590 a, #que 1 020 li cal bòsc communale, comuna boisée del departament) representa la primièra intrada de la municipalitat mercés als dreches de caça.
La municipalitat s'es dotada d'un assainissement collectiu amb una station d 'épuration l'an 1992.
L'ensems del finage de Champignol a tangut per la zòna Natura 2000 « Barrois e bòsc de Clarasvals ». S'agiguèsse d'una Zòna de proteccion especiala (ZPS).
Begar
Begar (Bégaar en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Champignol-lez-Mondeville
Geografia
L'origina d'aquela zòna es la directiva Ausèls de 1979 #que demandava als Estats membres del Union europèa de metre en marcha ZPS o de zònas de proteccion especiala suls territòris mai apropriats en nombre e en superficie amb la fin d'assegurar un bon estat de conservacion de las espècias d'ausèls menaçats, vulnerables o escasses.
Begar
Toponimia
Las fòrmas ancianas que son : Begar (Sanctus Petrus d[e] ~), au sègle XI o XII, e sus mapas divèrsas, Begar, en 1638, Begua en 1647, Bega, en 1714, Bega, en 1733. La prononciacion actuau qu'es [bə'ɣar].
Champignol-lez-Mondeville
Geografia
Champignol-lez-Mondeville, avec 369,56m est la commune la plus haute de l'Aube. La commune est située aux sources du Landion, au croisement des Routes Départementales n°12, 44 et 70, à 15 km de Bar-sur-Aube, chef lieu de canton et à 53 km à l'Est de Troyes. Située à 9 km de l'abbaye de Clairvaux. Le territoire communal est traversé par l'Autoroute A5.
Begar
Toponimia
Dauzat e Rostaing que supausan, dab prudéncia, ua arraditz aquitanica beg-, big-, presenta dens Bigòrra e benlèu dens Bégadan, [qui, en realitat, sembla d'ua auta origina qu'aquera arraditz]. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que pensa a un mot gascon supausat *bega(n)ar, deu bas latin *vicanaris, « barri, banlèga ». Bénédicte Boyrie-Fénié que s'orienta cap a un collectiu de vegetaus, com dens lo basque baga (a)rte, « talhadís, bartàs de haus » (derivat deu latin fagus, « hag, hau, hai »). L'origina deu nom que seré antica (aquitanica ?), meilèu que medievau. La comparason enter las fòrmas de 1647 a 1733 e la prononciacion actuau (restabliment de l'-r etimologica), atau com l'existéncia d'un aute toponime, Bega, au nòrd d'Arjusan, sus la mapa de Cassini, e, per ara, d'un Chemin de Bega a Benessa de Maremne, que harén supausar, shens certitud, una influéncia de la grafia sus la fòrma orala.
Champignol-lez-Mondeville
Geografia
Champignol a une superficie de 4417 ha ( commune du département) et une population de 339 habitants. Après une baisse de la population jusqu'en 1990 (288 hab), la commune voit sa population augmenter (+11,7%).
Le village est membre de la Communauté de communes de la Région de Bar-sur-Aube.
L'agriculture est diversifiée. Avec une surface de production de 138 ha, Champignol est la sixième commune AOC du Barsuraubois. La forêt (2 590 ha, dont 1 020 ha de forêt communale, commune boisée du département) représente le premier revenu de la commune grâce aux droits de chasse.
La commune s'est dotée d'un assainissement collectif avec une station d 'épuration en 1992.
L'ensemble du finage de Champignol est concerné par la zone Natura 2000 « Barrois et forêt de Clairvaux ». Il s'agît d'une Zone de protection spéciale (ZPS).
L'origine de cette zone est la directive Oiseaux de 1979 qui demandait aux États membres de l’Union européenne de mettre en place des ZPS ou zones de protection spéciale sur les territoires les plus appropriés en nombre et en superficie afin d'assurer un bon état de conservation des espèces d'oiseaux menacées, vulnérables ou rares.
Champignol-lez-Mondeville, Amb 369,56m es la municipalitat la mai elevada de la Alba. La municipalitat a situat a las fonts del Landion, al encreuament de las Rotas Départementales n°12, 44 e 70, a unitat|15|km de Bar-sus-Alba, cap de luòc de costat e a unitat|53|km  a l'Èst de Tròias. Situada a unitat|9|km del abbaye de Clarasvals. Lo territòri communal a traversat pel Autoroute A5.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Grez-Doiceau
Grez-Doiceau es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Hélécine
Hélécine es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Saint-Ferréol-d'Auroure
Saint-Ferréol-d'Auroure (nom occitan pas documentat) (Saint-Ferréol-d'Auroure en francés) z-es una comuna foresiana situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
A la revolucion francesa, la comuna es dau departament de Ròse e Léger. Pasmens, lo decrèt dau 8 de març de 1792 la transferís en Naut Léger.
Narmer
thumb|Qualques egiptològs se pensan que Narmer foguèt lo primièr Faraon d’Egipte après l’unificacion. Narmer (Men, Meni o Menes) foguèt un faraon d’Egipte, de la primièra dinastia. Regnèt en 3150 aC. Probablament, aguèt un long regnat de mai de 30 o 40 ans. (Maneton pensa que demorèt pendent 62 annadas e que moriguèt per un atac d’ipopotam).
Lo sieu paire poiriá aver estat lo rei Ka o lo rei Escorpion II (vegètz dinastia 0). Se pensa que foguèt lo paire de Her-Aha. Tradicionalament se considera que foguèt l'unificador del Naut e lo Bas Egipte mas es probable que regnèsse abans de Menes e benlèu dinc après d'aqueste. En lo papir de Turin seguís los Shemsu Hor, "seguidors d'Òrus", encara considerats semidius o reis mitics.
La sieuna capital poiriá aver estat Nekhen, mas la necropòli es en Abidòs. Lo sieu diu principal èra Jetj-amentiu, un tipe de can, possible ancessor d'Osiris. Erodòt ditz que foguèt lo fundador de Memfis, mas se pensa mai ben que foguèron òbras de rebastiment o de bastiment parcials.
Plan d'otís sieus an estat trobats en tot Egipte (Nekhen, Wadi Qash, Djebel Tjawti, Coptos, Minshat Abu Omar, Tell Ibrahim Awad, Buto..., dinc a Palestina, en Tel Erani, Arad, En Besor, Halif o Nahal Tillah... e tanben en Nubia, en Kafr Hassan Dawood, prèp de Wadi Tumilat). Lo mai famos es la paleta de Narmer. En dos lòcs a lo nom Nar, que divèrses egiptològs identifiquèron amb un autre sobiran. Foguèt enterrat en Abidòs, tombèl B17-18, prèp de lo sieu probable filh e successor Aha.
Sa molhèr foguèt Neithhotep, probable maire de Her-Aha, e segon lo nom sembla èsser originaria del Bas Egipte.
Noms: Narmer o Nar (nom d'Òrus), Men, Meni, Menes, Menoete, Mnesis, Men, Mena/Menas i Meni (nom de Nesut-Biti), nom grec Menes, autras transcripcions: Merinar, Merinari, Mernar, Nar, Narmeru, Narmerta, Narmertau, Narmertaw, Narmertjai, Narbatjai.
Sennevières
Sennevières es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lista dels presidents de Mali
200px|thumb|blason de Mali. Vaquí la lista dels presidents de Mali dempuèi 1960.
Coms
Coms o Combs (Comps en francés) es una comuna bordalesa d'Occitània, en Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Guillelmi de Con, en 1289, Coms, en 1299, Comps, en 1361. En mèi, Bénédicte Boyrie-Fénié senhala un lòc, en Espanha, nommat castellum de Comps, en se demandant se Combs seriá pas un transferiment, tot en metent en dobte aquera suposicion. Bénédicte Boyrie-Fénié admet pr'aquò l'interpretacion de Dauzat, lo nom gallés *cumba, « comba, lòc cavornut », mès a l'ablatiu plurau, *cumbis e hornís l'evolucion *Cumbis > Cumb(i)s > Cumbs > Coms, per una fòrma grafica Coms e una prononciacion, versemblablament supausada, [kums]. Observarem que se l'origina es *Cumbis, una grafia etimologica Combs seré pus rigorosa. Lo cas es diferent deus noms emb finala -mps, coma benlèu Doms, escrit Domps en francés, que pausa lo problèma de l'articulacion d'una tala finala; si -ms se simplifica pas en -ns o en -m, puei -n, un -p- epentetic (que facilita la prononciacion e qu'es pas etimologic) pòt ajudar a prononciar lo grope. Una finala [kumps] sembla donc mèi versemblabla que [kums] e aquera finala seré en acòrd emb l'etimologia *Cumbis. I a d'autras comunas que semblan d'aver la medisha origina e la fòrma grafica (en 2018, dens Wikipèdia) es : Comps (Droma), Combs (Gard), La Grand Vila, oficialament en francés Comps-la-Grand-Ville, Comps d'Artubi, Las Encisas, oficialament en francés Les Ancizes-Comps (en Occitània); s'i ajusta una anciana comuna francesa d'Alèir, Comps, adara integrada a Cressanges.
Schizanthus
Schizanthus es un genre vegetal de la familha de las Solanaceae.
Richard G. Olmstead; Jeffrey D. Palmer 1992. A Chloroplast DNA Phylogeny of the Solanaceae: Subfamilial Relationships and Character EvolutionAnnals of the Missouri Botanical Garden, 79, 346-360.
Corvol-d'Embernard
Corvol-d'Embernard es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Geografia
La municipalitat de Corvol-de Embernard, d'una superficie de 986 ectaras, culmini a una altitud de 384 mètres, a situat a unitat|10|km}} del cap de luòc de costat, Brinon-sus-Beuvron.
Fa partida 21 comunas #que compausan la comunitat de municipalitats del Val del Beuvron, quitament-integrada en lo País Nivernais-Morvan.
A adossat al tuc de parteja d'aigas de la Loire e de la Seine.
La commune de Corvol-d’Embernard, d’une superficie de 986 hectares, culmine à une altitude de 384 mètres, est située à 10 km du chef lieu de canton, Brinon-sur-Beuvron.
Elle est adossée à la colline de partage des eaux de la Loire et de la Seine.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La glèisa actuala a #èsser bastida al ponch mai elevat, sul luòc d'un ancian castèl desaparegut.
Los noms de divèrses senhors an conegut : Jean de Courvoul en 1285, Gaucher de Corvol en 1301, Antoine de Chabannes en 1485, Jean del Riu en 1505, François del Riu en 1512, François del Ritz lo jove en 1544, Jacques del Ritz en 1630, Pèira de Qualques unas en 1663, Antoine Ridois de Sancé en 1747, Etienne Boulard en 1752 e fin finala Jean-Baptiste de Lardemelle, darrièr senhor de Corvol.
Los senhors èran totes someses a una maxime féodale : « Cap de tèrra sens senhor, cap de senhor sens títol ».
Al, un pichon castèl a #èsser bastit al pè del tuc, près de la font de l'Anet, remplaçat al fil dels sègles per d'unes autres bastiments fins a la contemporanèa en datant del.
On retrouve des traces écrites de la paroisse depuis le mais on ne sait rien sur ses commencements.
L’église actuelle a été construite au point le plus haut, sur le site d’un ancien château disparu.
Les seigneurs étaient tous soumis à une maxime féodale : « Nulle terre sans seigneur, nul seigneur sans titre ».
Au, un petit château a été construit au pied de la colline, près de la source du Canard, remplacé au fil des siècles par d’autres constructions jusqu’à la contemporaine datant du.
Compans-Caffarelli (mètro de Tolosa)
Compans-Caffarelli es una estacion de la linha B del mètro de Tolosa. Es situada sul baloard de Las Croses, dins lo quartièr Compans-Caffarelli del centre-vila.
Accès e acuèlh
Es situada prèp del Palais dels Espòrts André Brouat (capacitat maximala de 4400 plaças), del Centre d'Afars de Compans, e del Jardin Compans-Caffarelli (ont i a lo jardin japonés, inscrich sus la tièra dels jardins remarcables).
Dessèrta
Coma dins l'ensemble del mètro tolosenc, la primièra partença dels caps de linha es a 5h15, e la darrièra es a 0h del dimenge al dijòus, e 3h lo divendres e dissabte.
Intermodalitat
L'estacion es desservida per las linhas L1, 31, 45, 63, la naveta aeropòrt e lo Noctambus del malhum Tisséo e per las linhas 343, 362, 363, 365, 369, 373 e 388 del ret Arc-en-Ciel.
Arquitectura
Òbra d'art realizada per Ange Leccia. Panèls luminoses del naut de l'estacion fins als cais que la gaietat de la color demenís vèrs lo bas.
Šavnik
Šavnik (en sèrbe: Шавник) qu'ei ua vila de Montenegro. 42.95639°N, 19.09528°W
Ittre
Ittre es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Silicat
Un silicat (SiO44-) es un compausat quimic que conten un silici en forma d'ion. La granda majoritat dels silicats son d'oxids, tanben comprenon los exafluorosilicats ([SiF6]2−) e d'autras ions.
Los compausats silicats, comprenent los minerals silicats qu'an d'ions silicats de carga s'equilibrant mejans diferents cations.
Los minerals silicats son de minerals formats subretot de grops tetraedrics d'oxigèn, un atòm a cadun dels quatre vertèxs del tetraèdre, e de silici, un atòm al mièg de cada teatraèdre, totes jonches entre eles dirèctament o gaireben per de cations d'autres elements. Atal, totes los minerals d'aquel grop son compausats de silici e oxigèn. En realitat s'agís de silicats de silici, SiO4. Constituisson mai de 75% de la rusca terrèstra e los compausants mai importants de las ròcas. Ne fan partir de fòrça, coma lo basalt, lo granit e las argilas. L'ensemble dels silicats e lo qüars fan 95% de la partida coneguda de la rusca terrèstra.
Entre lo minerals del grop dels silicats i a l'ortosa, lo qüars (SiO2), la plagioclasa, la moscovita, la babingtonita, l'augita (CaMg[Se2O6]), lo talc (Mg3[(OH)2 Se4O10]), lo feldespat (SiO2 + A lo2O3 + KNaO), l'actinolita o la danburita.
Tipes de silicats
Segon son estructura, los sosgrops dels silicats son los ortosilicats o nesosilicats (que comprenon minerals coma l'olivina o lo topazi), los ciclosilicats, los fillosilicats, los inosilicats, los sorosilicats e los tectosilicats. D'autres silicats, dintran pas dins aqueles cinc grops, es lo cas, per exemple, de l'amiant e del esteatita.
A vegada tanben se classifican los silicats segon los elements que contenon. Per exemple, los aluminosilicats son los silicats (nesosilicats, concretament) dobles de alumini e d'un autre metal.