cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moses Mendelssohn
Lo son pair qu'èra un escriba praube qui copiava rotlèus de textes religiós. Mei tard, Moses tanben que's ganhore la vita atau. Qu'arrecebó la soa purmèra educacion religiosa e filosofica dab lo son pair e lo ravi David Fränkel qui seguí a Berlin en 1753. A maugrat deu son praubèr, que podó varar se las entad apréner lo latin e las matematicas. Que ho arremarcat peu filosòf Gotthold Ephraïm Lessing qui publiquè las soas purmèras òbras.
Qu'ei l'ajòu deu compositor Felix Mendelssohn.
İstiklal Marşı
İstiklâl Marşı ("Marcha de l'Independéncia") es l'imne nacional de Turquia. Foguèt adoptat lo 12 de març de 1921, e es tanben l'imne oficial de la Republica de Chipre del Nòrd.
Demetrios Ièr
Demetrios Ièr Sôtêr (en grèc ancian: Δημήτριος Σωτήρ, Dêmêtrios Sôter, « Demetrios lo salvador »), nascut vèrs 185 avC e mòrt en 150 abC) foguèt rei de l'Empèri seleucida de 162 avC a sa mòrt. Succediguèt a son nebot Antiòc V e foguèt seguit per Alexandre Balas.
Règne
Demetrios es lo fraire d'Antiòc IV. S'apoderèt lo tròn en 162 abC, çò que provoquèt la revòlta de Timarc, lo satrapa de Mèdia. Aquel foguèt desfach en 161 abC. En 150, Demetrios es batut per Alexandre Balas, un filh supausat d'Antiòc IV, que prend lo poder ajudat per los egipcians
Ceará
Ceará es un estat de Brasil. Es bordat per l'Ocean Atlantic al nòrd, e confronta los estats de Rio Grande do Norte e Paraíba a l'èst, Pernambuco al sud, e Piauí a l'oèst. Sa capitala es Fortaleza. Sa superfícia totala es un pauc inferiora a la de Nepal.
Geografia
Lo clima tropical predomina dins tot l'estat, amb de variacions de precipitacions dins diferentas regions. Dins la region de sertão lo un clima es semiàrid.
Lo relèu presenta de punts mai nauts als limits amb Piauí (Serra de Ibiapaba e Serra Grande) e Pernambuco (Chapada do Araripe). Los rius Jaguaribe e Acaraú son los principals de l'estat.
Economia
Las principalas activitats economicas de l'estat son l'elevatge de bovins, l'agricultura (mongeta, milhòc, ris, coton), l'industria (aliments, textil e cauçaduras, metallurgia) e lo torisme (principalament en las plajas de Fortaleza, Canoa Quebrada, Jericoacoara, Aracati, e autres).
Akpa
L'akpa es una lenga idomoïda parlada en Nigèria.
Localisacion
L'akpa es parlat dins la zòna de govèrn local d'Otukpo de l'Estat de Benue.
Bonafé (Barri)
Lo barri Bonafé es un endrech popular de la vila de Tolosa. Se situa dins lo centre de la ciutat mondina, prèp de la Gara Matabuòu.
Istoric
Fins a la mitat del sègle XIX, demorèt un barri rural. Puèi, amb lo desvolopament de la linha de tren (Linha Bordèu - Sata) dempuèi 1855, se desvolopèt un abitat d'emplegats del camin de fèrre, prèp de la Gara Rainal e del talhièr de las locomotivas. Lèu i foguèt bastida una glèisa, «la primièra al mond consagrada a l'Immaculada-Concepcion», en ligam amb las aparicions de Lorda. La glèisa del barri fa ligam entre Lorda e la Vila ròsa: replica de la balma lordesa, font…
Lo 15 de genièr de 1893, lo conselh municipal, majorat pel cònsol Honoré Serres, decidiguèt de bastir dos grops escolars e de magazins municipals sus un terren legat per un ric mercadièr, Pèire Maurin.
En 1931 foguèron bastidas d'abitacions de bon marcat, e pau a pauc lo quartièr s'urbanizèt amb d'immòbles dempuèi los ans 1960.
La carrièra principala èra la RN 88 anant de Tolosa cap a Lion per Albi, desservida per una linha de tramvia, uèi desapareguda. Uèi, es la carièra del barri Bonafé, es bordada de comèrces divèrses.
Activitat culturala
Lo quartièr es fòrça ric en activitat culturala.
Elsa
200px|right|thumb|Elsa Lunghini en 2015 Elsa Lunghini, o mai simplament Elsa, es una cantaira e actritz francesa nascuda lo 20 de mai de 1973 a París (França).
Biografia
Elsa Lunghini es la filha de Georges Lunghini e de Christiane Jobert, sòrre de l'actritz francesa Marlène Jobert (çò que fa que n'es la neboda).
A sèt ans, Elsa interprèta en 1981 son primièr ròtle al cinèma dins lo film Garde-à-vue de Claude Miller, còsta Romy Schneider, Lino Ventura e Michel Serrault.
En 1986, jòga dins mantuns filmes en particular dins La Femme de ma vie (ambe Christophe Malavoy, Jean-Louis Trintignant e Jane Birkin). Es a l'escasença d'aqueste filme que s'ensaja a la cançon en i cantant lo tèma màger, lo títol T'en va pas. Aquel ensag es coronat de succès vist que li permet d'èsser, a l'edat de tretze ans, la mai jove artista d'èsser no 1 del Top 50 en França al debut de l'annada de 1987, lo 45 torns se vend quitament a 1 300 000 exemplars.
En 1988, sortís son primièr album, Elsa, qu'encontra una granda capitada (mai de 800 000 albums venduts), ambe en particular los tubes Quelque chose dans mon cœur (sortit fin 1987), Un roman d'amitié (un còp de mai n°1 pendent l'estiu de 1988, en duò ambe Glenn Medeiros), Jour de neige, À la même heure dans deux ans e Jamais nous (en duò ambe Laurent Voulzy, sus un tèxte de Didier Barbelivien).
Enfin, en 1992, lo single Bouscule-moi tirat de son tresen album, Douce Violence, es son darrièr vertadièr succès.
Illas del Vent
Les illas del Vent son un grop de cinc illas situadas a l'èst de las illas jol Vent. Las illas del Vent e las illas jol Vent forman l'archipèla de la Societat, un dels cinc archipèlas que forman la Polinesia francesa.
Las illas del Vent son las illas pus grandas de Polinesia e concentran la majoriat de la populacion del territòri, siá 75 %. Se compausan de quatre illas nautas e d'un atòl : Lo nom es una traduccion del nom de l'archipèla en tahitian : ''te fenua ni'a mata'i', o.
Haití (estat)
Haití (en creòl haitian Ayiti, var. Aïtí) es un estat d’America Centrala e de la Cariba qu’ocupa l’oèst de l’illa d’Haití o Espanhòla. La capitala n’es Pòrt del Prince.
Lo gentilici es haician, -a (var. aïcian, -a).
Deis originas a l'arribada dei francés
L'istòria de l'illa d'Hispaniola es mau coneguda avans l'arribada deis Europèus a la fin dau sègle XV. Cristòl Colomb i desbarquèt lo 12 de decembre de 1492 e i trobèt de pòbles arawak, caribes e tainos. La colonizacion de l'endrech comencèt tre leis annadas 1490 mai la descubèrta de Mexic li faguèt concurréncia. Ansin, lei colons espanhòus limitèron sa preséncia au litorau sud onte visquèron dau norigatge de bovins e de la produccion de tabac e de sucre. La conquista d'aquela region e l'introduccion de malautiás europèas decimèron la populacion indigèna qu'èra quasi anientada a la fin dau sègle XVI. D'esclaus africans foguèron donc importats tre leis annadas 1510-1520 per compensar la disparicion de la man d'òbra locala.
A partir de 1523, de corsaris francés s'installèron dins leis Antilhas per atacar lei naviris espanhòus. A tèrme, foguèron jonhats per d'aventuriers, generalament fòrabandits per la justícia, dichs flibustièrs e bocanièrs. Lei premiers se concentravan sus l'organizacion d'expedicions còntra lei possessions espanhòlas e lei segonds caçavan puslèu lei bovins fèrs per ne vendre la carn ai naviris de passatge. Pasmens, la 	distincion entre lei dos grops èra pas totjorn tant clara.
Dins aqueu contèxte, lo nòrd d'Hispaniola inocupat per leis Espanhòus venguèt una basa importanta per lei flibustiers francés. En particular, de 1639 a 1653, un grop de protestants dirigits per François Levasseur fortifiquèt l'illa de Tartuga que venguèt un refugi inexpugnable de flibustiers. Aquò permetèt ai Francés de fondar plusors pòrts au nòrd-oèst d'Hispaniola. Espanha reconoguèt oficialament aquela preséncia en 1697 e França establiguèt sa sobeiranetat sus la mitat occidentala de l'illa.
Lo desvolopament de l'industria sucriera
thumb|right|Leis [[Antilhas vèrs 1790.]]
Après lo partiment de l'illa, lo governador Jean-Baptiste Ducasse metèt rapidament fin ais activitats dei flibustièrs e encoratjèt en plaça la creacion de plantacions de cana de sucre (dins lo nòrd) e de cafè (dins lo sud). Necessitant l'importacion d'un nombre important d'esclaus africans, aqueleis activitats assegurèron lo desvolopament de la colonia. En 1789, la colonia francesa de Sant Domingo èra ansin la pus poblada deis Antilhas ambé 520,000 abitants (6% de Blancs e 89% d'esclaus) e lo premier productor mondiau de sucre (75% de la produccion).
L'insureccion de Sant Domingo
Au començament de la Revolucion Francesa, lei Blancs de l'illa demandèron l'instauracion d'una assemblada elegida a son profiech. Pasmens, en 1791, l'Assemblada Constituenta estendèt lo drech de vòte a totei leis òmes liures de l'illa. Lo refús dau governador e dei Blancs d'aplicar aqueu decret entraïnèt alora una insureccion dei mulastres. Pasmens, lei dos camps foguèron susprés per l'insureccion deis esclaus dau Nòrd que comencèt lo 22 d'aost de 1791. En quauquei setmanas, leis insurgents cremèron lei plantacions dau Nòrd e chaplèron lei Blancs que gardèron solament lo contraròtle de Cap-Français. Dins lo Centre, lei Blancs se mantenguèron tanben a Port-au-Prince mai deguèron combatre plusors grops de mulastres poderós dins lei regions ruralas. Enfin, dins lo sud, lei mulastres prenguèron l'avantatge e lei Blancs ne foguèron reduchs a donar d'armas a seis esclaus per contuniar lo combat.
A la fin de 1792, una armada francesa revolucionària dirigida per Léger-Félicité Sonthonax desbarquèt dins l'illa per i restablir l'òrdre e i combatre lo governador reialista. S'alièt ambé leis esclaus en revòuta e proclamèt l'abolicion de l'esclavatge (oficialament votada per la Convencion en 1794). Puei, dins l'encastre dei guèrras revolucionàrias, deguèt defendre l'illa còntra d'atacas anglesas e espanhòlas.
La temptativa de reconquista francesa
En 1802, Napoleon Bonaparte mandèt una fòrça expedicionària (60,000 òmes) per tornar prendre lo contraròtle de Sant Domingo e i restablir l'esclavatge. Dirigida per lo generau Charles Leclerc, l'operacion obtenguèt inicialament de succès importants ambé la captura de Toussaint Louverture e lo raliment de plusors caps militars negres. Pasmens, l'anóncia dau restabliment de l'esclavatge entraïnèt una insureccion generala. Puei, una epidemia de fèbre jauna decimèt l'armada francesa e tuèt lo generau Leclerc. Ansin, lo 29 de novembre de 1803, leis insurgents comandats per Jean-Jacques Dessalines obtenguèron la capitulacion d'un còrs expedicionari reduch a quauquei miliers d'òmes. L'independéncia foguèt proclamat lo 1 de genier seguent.
Una independéncia fragila
Après l'independéncia, Jean-Jacques Dessalines prenguèt lo títol d'emperaire e dirigiguèt lo país d'un biais autoritari. Aquò mau contentèt l'elèit novèu (lei mulastres dau Sud, lei veterans de l'armada de Toussaint Louvertura dins lo Nòrd) e Dessalines foguèt assassinat en 1806. Aquò entraïnèt lo partiment d'Aïtí entre un reiaume (au nòrd) dirigit per lo Negre Henri Christophe e una republica (au sud) presidida per lo mulastre Alexandre Pétion. En 1818, Pétion foguèt remplaçat per Jean-Pierre Boyer que tornèt unificar lo país en 1821 avans de conquistar la partida orientala en 1822. Aquela ocupacion, fòrça dura, durèt fins a 1844 e foguèt a l'origina d'un òdi duradís entre lei dos país. En 1825, França reconoguèt oficialament l'independéncia de son anciana colonia. Boyer gardèt lo contraròtle dau país fins a un còp d'estat en 1843.
Après lo reversament de Boyer, la question de la pauretat dei zònas ruralas entraïnèt d'insureccions recurrentas fins a 1870. En parallèl, plusors caps despotics prenguèron lo poder, especialament Faustin Soulouque que dirigiguèt lo país de 1849 a 1859 e que foguèt proclamat emperaire en 1852. Pasmens, a partir de 1870, la situacion economica comencèt de se melhorar, çò que permetèt de redurre lei trèbols intèrnes. En revènge, la situacion politica demorèt totjorn instabla ambé mai d'un quinzenau de govèrns diferents fins au començament dau sègle XX.
L'ocupacion estatsunidenca
Au començament deis annadas 1910, lo govèrn estatsunidenc assaièt de prendre la plaça de la comunautat de marchands alemands que dominava lo comèrci haitian. Aprofichant de trèbols intèrnes entraïnats per un movement païsan (lei « Cacos »), leis Estats Units d'America desbarquèron de fòrças dins la capitala en 1915 avans de reprimir la rebellion cacos. Aquela ocupacion durèt fins a 1934 e permetèt a Washington de plaçar lo país sota sa dependéncia. Ansin, maugrat certaneis aspècts positius (construccion d'infrastructuras, reorganizacion de l'administracion fiscala...), l'ocupacion suscitèt l'ostilitat de la populacion.
Après lo retirament dei fòrças d'ocupacion, leis Estatsunidencs gardèron lo contraròtle dei doanas haitianas e sostenguèron de govèrns favorables a seis interès. De 1946 a 1950, Dumarsis Estimé assaièt de menar una politica favorabla ai païsans amb una reforma agrària que li donèt una gròssa popularitat. Pasmens, foguèt reversat per un còp d'estat militar organizat per Paul Magloire que gardèt lo poder fins a sa demission en 1956 après una grèva generala.
Cultura campanifòrma
La cultura campanifòrma o simplament lo Campanifòrme se desvolopèt en Euròpa Occidentala entre aperaquí 2800 – 1800 abans nòstra èra, cobrissent l'Eneolitic e lo Bronze Ancian. Deu son nom als gòts ceramics en forma tipica de campana trobats dins las sepulturas.
L'ensems campanifòrme
Lo Campanifòrme es un fenomèn sustot conegut per la descobèrta de sepulturas. L'objècte campanifòrme de referéncia es, doncas, lo vas. Se pòt distinguir en efièch dos tipes de ceramicas campanifòrmas:
Haití (estat)
Haití dempuei 1986
Après la casuda dei Duvaliers, Haití conoguèt un periòde d'alternància de govèrns civius e militars fins a l'eleccion de Jean-Bertrand Aristide en 1991. Pasmens, sa politica, jutjada tròp a senèstra (reforma agrària, augmentacion dau salari minimom...), entraïnèt un còp d'estat militar e son exili. En 1994, una fòrça estatsunidenca, sota mandat de l'ONU, ocupèt l'illa per i restablir la democracia. De retorn, Aristide decidèt de dissòuvre lei fòrças armadas haitianas. Batut en 1996 per René Preval, foguèt tornat elegir en 2000.
En 2003, una rebellion prenguèt lo contraròtle dau nòrd dau país. En febrier de 2004, una novèla intervencion estatsunidenca entraïnèt la demission d'Aristide. En 2006, René Preval venguèt tornarmai president dins un contèxte de crisi prefonda agravat quatre ans pus tard per un tèrratrem que tuèt au mens 300,000 personas. Aquò entraïnèt una novèla ocupacion estatsunidenca per mantenir l'òrdre. L'annada seguenta, 7,000 abitants suplementaris foguèron tuats per una epidemia de colerà e la situacion sembla pas se melhorar en causa de l'afondrament de l'Estat e de la pression environamentala sus lei tèrras agricòlas.
Santa Colomba de las Monjas
Santa Colomba de las Monjas es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sièti de la Rochèla
thumb|left|200px|Richelieu au sièti de La RochèlaLo Sièti de La Rochèla (1627 - 1628) que ho ua operacion militara de Loís XIII de França per prene aquesta plaça hòrta deus uganauts qui, revoltats e sostienut per mar peus anglés e miaçavan lo son poder. Las operacions que hon dirigidas peu cardinau de Richelieu qui obtiengó la reddicion deus protestants qui desboquè sus la Patz d'Alès qui conservava los principis de tolerància de l'Edicte de Nantas en retirant las plaças de seguretat precedentament autrejadas.
Lengas non classificadas
Lei lengas non classificadas apertenon benlèu a de familhas, mai lei lingüistas arriban pas encara de determinar a quinei. Son pas forçadament de lengas "isoladas". Exemples:
De lengas qu'èran non classificadas ara se poirián classificar segon lei recèrcas recentas de Joseph Greenberg e de son escolan Merritt Ruhlen.
Freetown
Freetown (vila liure en anglés) es la capitala de Sierra Leone. Sa populacion èra estimada a 1,070,200 abitants, en 2004.
thumb|430px|left|Vista de Freetown
Arfuelha
Arfuelha (en francés Arfeuilles, Arfeuille en 1793 ) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d’Alèir e la region francesa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Considerada coma lo un dels darrièrs contreforts dels Monts de la Madeleine, Arfuelha,departament de l'Aliar (costat de Lapalisse), es una pichona municipalitat de mièja montanha #que s'estend sus una vasta estenduda de près d'unitat|60|km|2, a pauc-près a parièra distància entre las vilas de Roana e de Vichèi. Lo bourg situat a una altitud de 424 m a environat d'una ret de tucs culminantes a 795 m,en formant la « montanha bourbonnaise». Al sud a vorejat per la còsta Roannaise del cotitzat es e del cotitzat oèst pels Monts del Forez. Cap al nòrd l'altitud se bassa en direccion de las planas cap a Lapalisse. Al sud, sus la municipalitat de Sant Nicolas los Biefs cap a 1000 mètres d'altitud pren naissença un ruisseau, lo Barbenan, #que vendrà una desena de quilomètres mai luènh, amb l'aportacion de afluents dels tucs vesins, lo riu #que travèrsa lo bourg de Arfeuilles. Lo Barbenan pren de contunh la Besbre, un afluent de la Loire, a Ebreuil una prèpa comuna.
Considérée comme l'un des derniers contreforts des Monts de la Madeleine, Arfuelha,département de l'Allier (canton de Lapalisse), est une petite commune de moyenne montagne qui s'étend sur une vaste étendue de près de 60 km, à peu-près à égale distance entre les villes de Roanne et de Vichèi. Le bourg situé à une altitude de 424 m est entouré d'un réseau de collines culminant à 795 m,formant la « montagne bourbonnaise». Au sud elle est bordée par la côte Roannaise du coté est et du coté ouest par les Monts du Forez. Vers le nord l'altitude s'abaisse en direction des plaines vers Lapalisse. Au sud, sur la commune de Saint Nicolas les Biefs vers 1000 mètres d'altitude prend naissance un ruisseau, le Barbenan, qui deviendra une dizaine de kilomètres plus loin, avec l'apport d'affluents des collines voisines, la rivière qui traverse le bourg d'Arfeuilles. Le Barbenan rejoint ensuite la Besbre, un affluent de la Loire, à Ebreuil une proche commune.
Istòria
En 1793 èra chapluòc de canton, dins lo districte de Cucet.
En 1789, Arfuelha depend :
Entre 1789 e 1794 annèxa aquelas comunautats (noms en francés) :
Toponimia
Primièra mencion en 1301 : Arfuelhe del latin arefodicula (sosterranhs).
Eraudica
thumb|center|200px|Escut d'Arfuelha
Girolamo Frescobaldi
Girolamo Frescobaldi (Ferrara, batejat de cap a la meitat de seteme de 1583 - lo 1 de març de 1643) qu'èra un musician e compositor (mei que mei peu clavièr) italian qui escrivó deu temps de transicion estilistica enter la Reneishença e lo barròc.
Que vadó a Ferrara on estudiè l'orguen dab lo compositor madragalista Luzzasco Luzzaschi. En 1607, mercès a l'empara de Guido Bentivoglio, que ho nomat organista de Santa Maria in Trastevere a Roma puish, a partir de 1608 e dinc a la soa mort, que ho organista de Sent Pèir de Roma a maugrat qui en ter 1628 e 1634 que joguè a la cort deus Medicis a Florença.
Edicte de Genèr
L'Edicte de Genèr o Edicte de Tolerància de Sant German que ho signat peu rei Carles IX de França a la demanda de la soa mair e regenta Caterina de Medici entà mantiéner la patz enter catolics e protestants en França. Qu'autrejava aus protestants la certas libertats de culte. Aqueste edicet non ho pas acceptat per tots los membres deu partit catolic, e, chic arron, lo massacre de Wassy perpetrat peus òmis deu duc de Guise que provoquè la debuta de la purmèra guèrra de religion.
Haims
Haims es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
L-Innu Malti
L-Innu Malti (en occitan: "L'imne maltés") es l'imne nacional de Malta. Sa musica foguèt compausada per Robert Samut e las paraulas son de Dun Karm Psaila. Es escrich jos la forma d'una pregària a Dieu.
Viatge
Viatge es una cançon de Patric :
Sus aquela vielha rota sovent te sentiràs sol E de las vielhas paraulas un jorn n'auràs ton sadol Prendràs una cigareta beuràs un veire de vin A cada jòia sa fèsta a cada pena son chagrin
Cada vila per somiar e la vida per aimar
Dins l'escur d'une serada auràs enveja d'una man Coma la terra a besonh d'aiga e lo gabian de la mar Ausiràs una musica vielha e nòva en mème temps A cada aubre sa rasiga e a cada sason son temps
Quand sentiràs la malaiga te penetrar dins lo còr Pensaràs que se i a d'aiga aquò's segur que i a un pòrt Tornaràs faire lo viatge te donarà d'estrambòrd A cada mar son ribatge e a cada viatge son pòrt
Vilanòva
Vilanòva (Villeneuve en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
thumb|300px|center|Vista aeriana de Vilanòva.
Toponimia
Lo nom de la vila es atestat en 1268, Villanova. Lo mot vilanòva a lo sens d'una aglomeracion novèla, creada a l'Edat Mejana per un senhor o una abadiá, sense que de franquesas sián precisadas, a la diferéncia de las Vilafrancas. Vilanòva es una formacion romanica.
Villanueva de los Caballeros
Villanueva de los Caballeros es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Hastings (omonimia)
Hastings pòt designar:
Yace
Lo yace (o yache, iyace) es una lenga idomoïda parlada en Nigèria.
Localisacion
Lo yace es parlat dins la zòna de govèrn local d'Ogoja de l'Estat de Cross River.
Soi un marrit dròlle
Soi un marrit dròlle es una cançon de Patric :
Soi un marrit dròlle de raubar ton còr Mas ieu çò que vòle es anar mai fòrt Te maridarai amb un occitan E l'amor lo farem lo farem en cantant Adieu vergonha me soi maridat Amb aquela filha aurai un enfant Ne'n farem un òme d'aqueste pais Adieu vergonha soi pas un bandit
Soi un marrit dròlle de raubar ton còr Te'n farai un autre per viure mai fòrt E quand partirem amb lo morre blanc L'adieu lo farem lo farem en cantant Adieu vergonha i aviá un bandit I aviá una filha e tot es fenit Mas avèm fach d'òmes d'aqueste païs Adieu vergonha soi pas un bandit Adieu ma terra bonjorn mon Pais
Maleján
Maleján es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Couthenans
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Couthenans èra del comtat de Montbéliard que foguèt annexat per França en 1793, dins lo departament de Nauta Sòna. En 1797, passa al departament de Mont Terrible. En 1801, es dins lo Haut Ren. En 1816, es transferida al Dobs. En 1829, finalament, torna a Nauta Sòna.
Cesan
Cesan (Cézan en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat, Cesan que veng deu nom latin d'òme Caetius, dambe lo sufixe -anum. Segon Negre, Cesan que vengueré deu nom « romanic » [> latin] de persona Caesianus, shens sufixe.
Nkosi Sikelel'iAfrika/Die Stem
Nkosi Sikelel'iAfrika/Die Stem es l'imne nacional de Sud-Africa.
Nkosi Sikelel' iAfrika Xhósa Nkosi sikelel' iAfrika Maluphakanyisw' uphondo lwayo,
Zolo Yizwa imithandazo yethu, Nkosi sikelela, thina lusapho lwayo.
Die Stem van Suid Afrika Afrikaans Uit die blou van onse hemel, Uit die diepte van ons see, Oor ons ewige gebergtes, Waar die kranse antwoord gee,
anglès (novèla adaptacion) Sounds the call to come together, And united we shall stand, Let us live and strive for freedom, In South Africa our land.
Santa Cristina de la Polvorosa
Santa Cristina de la Polvorosa es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Gara de La Landa Glèisa
thumb|Gara de La Landa Glèisa La gara de La Landa Glèisa es une gara ferroviària, de la linha de Bordèu Sant Joan a Seta Vila, situada dins lo quartièr de La Landa, prèp de la Glèisa, al Nòrd de la vila de Tolosa.
Es una parda ferroviària de la SNCF, desservida pels trens TER de Miègjorn-Pirenèus.
Situacion ferroviària
Establida a de naut, la gara de La Lande Glèisa es situada al punt quilometric (PK) 252,000 de la linha de Bordèu Sant Joan a Seta Vila, entre las garas de La Cortensort a Aucamvila e de Carrièra de Launaguet a Tolosa.
Lo site a tres vias principalas: las doas vias de la linha de Bordèu a Seta e la via liguant per la Gara de Sant Jòri a la Gara de Tolosa Matabuòu; e una via de servici.
Desserta
La Landa Glèisa es desservida pels des trens regionals del TER de Miègjorn-Pirenèus.
Daumairac
Daumairat o puslèu Daumairac z-es una comuna auvernhassa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Conferir emb Domairac (Agenés).
Istòria
[[Imatge:Haute-Loire et provinces.svg|vignette|centré|upright=1.5|Lo Naut Léger et las províncias davant la Revolucion :
Situada a 15 km al sud-èst de Briude, la comuna de Daumairac es clarament auvernhassa e pas velaiosa.
Arfuelha e Sant Prich
Arfuelha e Sant Prich (Arpheuilles-Saint-Priest, Arpheuil en 1793) es una comuna occitana de Borbonés dins lo departament d’Alèir, dins la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Primièra mencion al s. XIV : Arfoliae del latin arefodicula (sosterranhs).
Sant Prich : Saint-Priest (1569).
Passins
Passins en arpitan (Passins en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sanch Eli d'Apchièr
Sench Eli d'Apchièr o Sench Ale da Z-Apchièr (forma locala) ( Saint-Chély-d'Apcher en francés) es una vila d'Occitània dins la region istorica de Gavaudan (Lengadòc). Es situada dins lo departament de Losera e la region administrativa d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo primièr nom de la vila que se retròba es Sancti Hilari de Capoleg, varianta grafica del nom del riu sense palatalizacion (lo nom francés modèrne es Chapouillet). Aquesta apelacion fasiá referéncia a Hilarius (o un autre nom d'un sant del sègle VI atrach foneticament per Hilarius) vengut Èli (>Eli>Ele>Ale) que foguèt avesque de Gavaudan e al Chapolheg (nom occitan supausat), nom del riu qu'asaga la localitat.
Apchièr es lo nom d'una baroniá qu'èra situada a quauques km de Sanch Eli que ne'n demora uèi encara los vestigis del chastèl. Lo prononciacion d'Apchièr es [za'tʃɔ], explicada per un z- inicial de tipe auvernhat e la prononciacion gigaudiana [-ɔ] del sufixe -ièr (de -arius) per confusion amb lo resultat de -iá (ipercorreccion ). De la maissanta interpretacion del Z- inicial, ne resultan las fòrmas curiosas Sench Ale dals (o dels) Apchièrs, Arzenc dels Achièrs, etc; en realitat, i aviá pas qu'un chastèl e qu'una baroniá d'Apchièr.
L'evolucion particulara del grec latinizat Hilarus s'explicariá per l'accentuacion sus l'iniciala ; Dauzat e Rostaing considèran doncas que lo nom d'origina es Hilar(i)us.
La prononciacion, relevada a Recola de Fumaç, es [sen'tʃɛgi]; a Prunièiras, [sen'tʃɛjə] (?); a Fontans, [sen'tʃɛli].
Batalha d'Hastings
thumb|right|300px|La batalha d'Hastings representada sus la tapissariá de Bayeux La Batalha d'Hastings (14 d'octobre de 1066) foguèt la victòria normanda decisiva dins la conquista normanda d'Anglatèrra entre l'armada normanda de Guilhèm lo Conquistaire, e l'armada anglesa menada per Harold Godwinson. La batalha se debanèt a "Senlac Hill", pròche de la vila d'Hastings al sud-èst d'Anglatèrra.
Sanch Eli d'Apchièr
Toponimia
thumb|left|200px|Torre del Chastèl de Z-apchièr, a Prunièiras
Istòria
Sench Ale annexèt en 1851 Saint-Chély-Forain (Sench Ale Forenc ? Foran ?); abans 1851, lo nom de la comuna èra Saint-Chély-Ville (Sench Ale Viala?).
Batalha d'Hastings
L'armada normanda èra estimada en nombre a 8400 òmes siá 2200 cavalièrs, 4500 fantassins e 1700 arquièrs e balestrièrs. L'estrategia d'En Guilhèm repausava suls arquièrs per alentir l'enemic, seguit d'una avança generala de l'infantariá, puèi d'una carga de la cavalariá. L'armada normanda èra compausada de nòbles, mercenaris, e tropas vengudas de França e del sud d' Itàlia. L'armada anglesa èra compausada de 7500 òmes, mai que mai d'infantariá. Es fòrça probable que totes los sòcis de l'armada venguèron a caval, mas un còp arribats pel prat batalhièr, metèron pè a tèrra per combatre.
La batalha foguèt una victòria normanda decisiva. Harold II foguèt tuat; tradicionalament, se pensa que foguèt tuat per una sageta recebuda dins l'uèlh. Aquesta batalha es considerada per èsser lo moment qu'En Guilhèm prenguèt lo contraròtle d'Anglatèrra.
La famosa tapissariá de Bayeux conta los eveniments abans e durant la batalha. Una abadiá, sonada Battle Abbey (abadiá de la batalha), foguèt puèi bastida pel site del conflicte.
Diga Joaneta
Diga Joaneta es un cant tradicional occitan :
Diga Joaneta Vòls tu te logar ? Larireta Diga Joaneta Vòls tu te logar ? Nani ma maire Me vòli maridar Larireta Nani ma maire Me vòli maridar Vòli un òme Que sache trabalhar Larireta Vòli un òme Que sache trabalhar Podar las vinhas E dalhar los prats Larireta Podar las vinhas E dalhar los prats
Bomian (cançon)
Bomian es una cançon de Patric :
Una guitarra un fuòc de camp Prèp de la vila s'ausís ton cant Qualquas paraulas en catalan Una musica un èr bomian
De vila en vila t'an escampat Dison que raubas e qu'as tuat Rison quand passas sul camin blanc Dison que manjas los enfants
Penjada al pitre i a una crotz D'aur e de perlas lusís al jorn Sarras la lama de ton cotèl Sarah la negra a ton anèl
Crompas las pelhas vendes de tot Rachèl desvela l'avenidor Siás òme liure desrengas plan La lèi e l'òrdre d'un mond fat
L'ostal rodèla de vers la mar De vers las Santas benlèu tard Mas serà fèsta per tu Bomian Sabi ta jòia d'esser a deman
Una guitarra sens fuòc de camp Prèp de la vila s'ausís mon cant Qualquas paraulas en occitan Te balhi ma cançon bomian
Villanueva de los Infantes (Valhadolid)
Villanueva de los Infantes es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Ferdrupt
Ferdrupt es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Nenon Jèsus
drecha|vinheta|Nenon Jèsus de Praga dins la glèisa de [[Joinville (Nauta Marna)|Joinville]] Lo Nenon Jèsus, tanben nomenat divin Enfant, es la figura de l'estat d'enfança del Crist dempuèi sa naissança fins a l'edat de dotze ans. S'agís tanben de la devocion particulara del catolicisme a aquela figura.
Ferdrupt
Geografia
Ferdrupt Es una pichona municipalitat de l'anautita vallée de la Moselle, estrecha entre Ramonchamp e Rupt, e fa partida de l'airal urban del Thillot. L'aglomeracion compòrta lo vilatge pròpiament dicha e dos caserius : Remanvillers e Xoarupt. Lo adret e sustot lo ubac son lo domeni de bòsques ont dominan los résineux.
Canta rossinhòl
Canta rossinhòl es una cançon de Patric :
Ferdrupt
Geografia
Ferdrupt est une petite commune de la haute vallée de la Moselle, enserrée entre Ramonchamp et Rupt, et fait partie de l'aire urbaine du Thillot. L'agglomération comporte le village proprement dit et deux hameaux : Remanvillers et Xoarupt. L'adret et surtout l'ubac sont le domaine de forêts où dominent les résineux.
Nenon Jèsus
Istòria
drecha|vinheta|Nenon Jèsus de Steyr en [[Àustria.]] vinheta|sant Josep Carpentièr trabalhant a la cadèla amb son filh l'enfant Jèsus, Georges de La Tour, v. [[1645.]] drecha|vinheta|Nenon Jèsus de las Mercés en Espanha ([[San Fernando).]] La devocion a l'Enfança del Crist se desvelopèt a l'origina del cristianisme avec la Nativitat e l'Epifania. Pasmens amb lo desvelopament del cristocentrisme a l'Edat Mejana, un atencion particuliara se fixa suls diferents estats del Crist dins la mistica catolica, atencion favorizada pels diferents Òrdres religioses, coma aquel dels Carmes, puèi maitard par les Òrdres mendicants, coma los franciscans amb lo vam dels betlèms.
Ferdrupt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Canta rossinhòl
Coma quand dins la gabia òm embarra un aucèl Vesi montar la rabia d'un pòble cantarèl
Nenon Jèsus
Ortodoxia
vinheta|Lo Nenon Jèsus Pantocrator fàcia als Àngels (1871), projècte de fresca de la catedrala del Crist Salvador de [[Moscòu (musèu de Nijni Novgorod)]] Lo Nenon Jèsus es a vegada, mas rarament, representat sol, amb los atributs del Crist Pantocrator.
Ferdrupt
Istòria
La municipalitat a #èsser creada en 1832, de seccions de Rupt-sus-Moselle e de Ramonchamp.
La commune a été créée en 1832, de sections de Rupt-sur-Moselle et de Ramonchamp.
Canta rossinhòl
Canta rossinhòl canta e vendrà lo solelh
Coma nais un auratge sul còp un ser d'estieu Un cant d'amor se leva dins un silenci vielh
Saint-Germain-de-Clairefeuille
Saint-Germain-de-Clairefeuille es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Canta rossinhòl
Coma dempuèi tant d'oras l'albelha fai de mel Fargem nòstra bastida e l'ostal serà bel
Coma al mes de decembre l'aubre espera la nèu Ieu dins l'ostal t'esperi sol darrèr lo carrèu
Saint-Germain-de-Clairefeuille
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Himni i Flamurit
Himni i Flamurit es l'imne nacional d'Albania.
Rreth flamurit të përbashkuar, Me një dëshirë dhe një qëllim, Të gjithë atje duke u betuar, Të lidhim besën për shpëtim.
Prej lufte veç ai largohet, Që është lindur tradhëtor, Kush është burrë nuk frikohet, Po vdes, po vdes si një dëshmor.
Në dorë armët do t'i mbajmë, Të mbrojmë Atdheun në çdo kënd, Të drejtat tona ne s'i ndajmë, Këtu armiqtë s'kanë vend.
Se Zoti vet e tha me gojë, Që kombet shuhen përmbi dhé, Po Shqipëria do të rrojë, Për të, për të luftojmë ne.
Iòt
vinheta|Un iòt del [[sègle XVIII apartenent al capítol de Rotterdam de la Companhiá neerlandesa de las Índias Orientalas.]] vinheta|Fotografia d'un iòt velièr dels [[Estats Units d'America, còsta de Seattle, an 1909.]] Un iòt o yacht es una embarcacion de foncion esportiva o de léser. Aquela denominacion compren una granda varietat d'embarcacions, se las pòt referenciar en foncion del sistèma de propulsion, lo nombre còca, la longor e la foncion màger per quala es dessenhat. Per la propulsion se pòt diferenciar entre velièrs e naus de motor. La majoritat d'embarcacions classicas d'una sola còca mas existisson tanben de iòt multicòca coma los catamarans. Las longors pòdon anar d'unes mètres, coma dins la vela leugièra, fins a grands iòts de 24 mètre o mai. Existisson tanben los supèr o mega iòts, embarcacions de luxe amb equipatge pròpria e fòrça equipament, amb de longors de mai de 100 mètres. A nivèl del dessenh podèm destacar las embarcacions dessenhadas per la competicion esportiva (que prima la velocitat) e aquelas dessenhadas per la crosièra (que prima l'abitabilitat e l'autonomia) capablas de far de longs percors, quitament del torn lo mond.
Etimologia e istòria
Lao mot iòt ven de l'olandés jacht que significa caçar (semblabla a l'alemand Jagd), que passèt a l'anglés yacht e mai coma neologisme.
Dins lo sègle XVIII apareguèron los primièrs clubs nàutics, nomeants Yacht Clubs en Russia, Irlanda e lo Reialme Unit. Aqueles èran de clubs aristocratics que lo nautisme se practicava amb grands iòts per un usatge esportiu e de léser. Pendent la segonda mitat del sègle XX l'aument del nivèl de vida e la diminucion del prètz de las embarcacions popularisèt la vela esportiva, amb la creacion de divèrses clubs de vela e un aument del nombre de navigators. vinheta|Velièr leugièr de la classa 470. vinheta|Pichon iòt suedés Havsfidra 20 de 6 m.
Iòts de vela
Los iòts a vela son de velièrs e pòdon se diferéncian sustot per lor estructura e logor. Existisson de dessenhs leugièrs de mens de 5 que permeton simplament de navegar, aqueles de longor mai granda an sovent un espaci e d'equipament per lotjar los passatgièrs per de traversadas. La majoritat dels iòts de vela privats sòlen son long de 7 a 14 m, doncas que lo còst aumenta rapidament amb la longor.
Los iòts modèrnes an de jòcs de velas eficaces, mai siovent amb un armeg de tipe marconi que permet de navigar contra lo vent, d'una vela màger de popa e una genovesa de proa. Pòdon tanben incorporar una vela spinnaker per navegar amb un vent de popa.
Navegacion leugièra
Son d'embarcacions esportivas o de léser propulsadas sonque de vela, de talha pichona e aisidament transportablas. I a de multiples dessenhs mas la longor passa pas lo 5 mètres e an un tirant fòrça bas, amb una capacitat d'un 1 o 2 equipièrs. En anglés se nomenan dinghy. Pòdon èsser nonocòca, en comptant alavetz amb una deriva amovibla, o alara multicòca coma lo patin de vela. Son dessenhats per la navegacion a la vela en corsas o traversadas cortas, près de la còsta, pendent lo jorn e dins de condicions meteorologicas favorablas. Aquel tipe d'embarcacions son fòrça utilizadas dins las escòlas de vela e unas de classas participan a de competicions esportivas e tanben al Jòcs Olimpics.
Iòt de "dimenjada"
Nomenats en anglés daysailer o weekender son dessenhats per la navegacion de jorn près de la còsta e per entreprene de traversadas cortas de 1 o 2 jorns. Aqueles iòts son 6 a 10 m e d'equipament basic al dedins de la còca coma lièch, sala per demorar e sovent cosina e comuns compactes. Aquelas embarcacions son mai simplas, economicas e leugièras que los iòts de crosièra e unas son de pòdon transportar en remòrca per rota. Pòdon èsser equipadas de quilla longa o de quillhas bessonas que los permeton navegar en aigas pauc prigondas e quitament lo lançar en posicion verticala, aisidament recuperable al venefici de las marèas. A causa del pichon espaci disponible unes son equipat dun motor fòrabòrd. esquèrra|vinheta|300x300px|Un iot a vela Bavaria Cruiser 45 en navegacion.
Iòt de crosièra
A la diferéncia dels iòts mai abituals d'usatge privat, son de 7 a 14 m. Alara qu'existís una granda varietat de dessenhs se cal cercar un equilibri entre facilitat de govèrn, espaci e confort interior e rendement de navegacion. Son d'embarcacions amb tot l'equipament per navegar e i viure (amb divèrses gras de comoditat segon l'equipament). Incorpòran d'equipamentd de navegacion e comunicacion, coma installacion electrica e d'aiga. Mai comptan un motor diesèl per las manòbrar al pòrt, navegar per manca de vent o cargar las batariás. Unas embarcacions, mai que mai aquelas destinadas a las grandas traversadas, incorpòran d'equipament addicional coma un generator electric, placas solaras o dessalinitzator. vinheta|202x202px|Motor diesèl Yanmar 2GM20, installat dins un iòt de crosièra. L'espaci interior d'un monocòca es limitat, e los dessenhaires ensajan de'n far profièch al maxim e ofrir d'espacis polivalents. L'equipament abitual es de compta de cabinas, sovent 2 (a la proa e a la popa). Lo salon se situar mai sovent dins la partida centrala de lanau e los bancs pòdon aver una autra foncion coma lièch. La cosina ten de fuòcs e en un supòrt basculant, e un refrigerador compacte. Los comuns mai simples an una pompa manuala per l'aiga e una docha dins lo meteis espaci.
Iòts de motor
vinheta|300x300px|De iòts de motor al fèrm. vinheta|300x300px|Iòt de luxe Lady Lau en [[Corsega.]] L'origina se tròba ligat al desvolopament dels motors de combustion que comencèron a s'installar dins las embarcacions leugièras a fins del sègleXIX. S'utlisèron d'en primièrs subretot en corsas e aplicacions militaras e mai tard se popularizèt en maus mercants e de pèsca, e tanben pels usatges de léser. Los iòts de motors inclusisson las pichonas embarcacions amb de motors fòrabòrd fins a la "megaiòts" de granda longor e amb d'installacions de luxe.
Materials e de tecnicias de construccion
A la fin dels ans 1950 totes los iòts fabricavan amb de fusta e acièr. Après la Segonda Guèrra Mondiala comencèron l'espandre de nòus materials e de tecnicas de fabricacion. Cal destacar mai que mai l'utilizacion del plastic reforçat amb fibra de veire (GRP segon las inicialas en anglés), es lo mai utilizat uèi fins a ièu pels iòts de vela coma de motor. Aquela produccion ofrís diferents avantatjes: un prètz mendre en comparason amb los autres materials (a causa de la produccion en seriá), mai leugièrs e podent prene gaireben quina siá fòrma de la còca. En embarcacions de nautas prestacions s'utilisa lo kevlar o fibra de carbòni, ofrissent resisténcia mai granda e mendre pes, mas amb un còst fòrça mai elevat.
Sant Soplèci (Carcin)
Sant Soplèci  o puslèu Sent Soplèci (Saint-Sulpice en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom de Sent Soplèci es lo d'un avesque de Borges, o dos segon los autors, als sègles VI e VII, ,. En toponimia, se rencontra la fòrma sabenta de son nom (Sulpici) o de fòrmas d'evolucion populara (Soplesi, Soplèsi, Somplesi, Sepise, etc), o tanben de fòrmas d'evolucion populara influenciadas per la fòrma sabenta, generalament utilizada oficialament en francés. Sembla que Soplèci siá dins lo darrèr cas.
Waldwisse
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Grandcamp-Maisy
Grandcamp-Maisy es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Yala
Localisacion
Lo yala es parlat dins la zòna de govèrn local d'Ogoja, Ikom e Obubra de l'Estat de Cross River.
Mallén
Mallén es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Creschic
Creschic (en francés Créchy) es una comuna occitana de Borbonés situada dins lo departament d’Alèir e la region francesa d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Nâdiya
Nadiya Zighem, o mai simplament Nâdiya, es una esportiva e cantaira francesa de soca cabila nascuda lo 19 de junh de 1973 en Torena, a Tors (França). Coma cantaira, a avut un pic de popularitat entre 2004 e 2008.
Biografia
Originària d'una familha cabila qu'a quitat Argeria e es arribada en França en 1962, Nâdiya es la mai jove dels 6 mainatges. Es dotada per l'atletisme a l'escòla : alavetz, Nâdiya s'orienta cap a una seccion espòrt-estudis, e en 1990, es 3na del 800 m (en 2 min 19 s 16) als Campionats de França FFA, empòrta tanben lo títol de Campiona de France Junior FFA indoor del 800 mètres a Bordèu (tostemps en 1990), e a Liévin en 1991 (en 2 min 15 s 08). A lo recòrd departamental del 400 mètres cabdèta d'Endre e Léger (37) (en 58 s 66).
A 20 ans, se vòl lançar dins la musica e va a París. Participa alavetz en 1996 a l'emission de television Graines de Star sus la cadena francesa M6, que ganha tres còps.
En 2001, Nâdiya publica un primièr single J'ai confiance en toi, qu'a un polit resson (se classa 38en). Son segond single Chaque fois sortís en agost de 2001 e coneis el tanben una capitada comparabla (classat 27en). Aquesta debuta de popularitat fa que son primièr album (Changer les choses) ambe aqueles dos títols es nommat a las Victòrias de la musica en França en 2002.
En febrièr de 2004, Nâdiya sortís la cançon Parle-moi. Aqueste còp, es una capitada enòrma : lo single se classa n°2 en França e es l'un dels gròsses tubes de l'annada 2004. Lo single d'après, Et c'est parti (en duò amb lo rapaire Smartzee), el tanben coneis una plan gròssa capitada pendent l'estiu 2004 (classat 5en). Cap a la fin de l'annada 2004, Si loin de vous, lo tresen single tirat del segond album 16/9, es un còp de mai un tube.
Enfin, en 2008, Nâdiya obten sa mai gròssa capitada gràcias a son duò ambe Enrique Iglesias: lor cançon Tired of being sorry (Laisse le destin l'emporter) es n°1 en França e en Belgica, e es quitament la melhora venda de singles en França de l'annada de 2008.
Braye-en-Laonnois
Braye-en-Laonnois es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Braye-En-Laonnois a situat al fons d'un vallon adjacent a la vallée de la Aisne, al pè del scenari del Camin de las Madamas. Lo canal del Oise al Aisne i perfora lo scenari (dintrat sud).
Braye-en-Laonnois est situé au fond d'un vallon adjacent à la vallée de L'Aisne, au pied du plateau du Chemin des Dames. Le canal de l'Oise à l'Aisne y perce le plateau (entrée sud).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Bòsc (Erau)
Lo Bòsc  (Le Bosc en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Loiraç ?
Las fòrmas ancianas son : [ecclesiam] de Avoirate en 1162, ecclesia S. Petri de Anoyratio [legir : Avoyratio] en 1252, parrochia de Avoyratio en 1264, ecclesiam S. Petri de Avoyratio, de Avoyracio en 1326, de Avoyratio en 1484, d'Avoyraco, al sègle XVI, Loiras entre 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). Segon Hamlin, Loiraç èra probablament una proprietat galloromana, la de *Avorius, nom d'òme benlèu gallic, amb lo sufixe prelatin [gallic] -atis. Lo nom a conegut l'aferèsi de A- inicial, puòi una confusion grafica entre V- e L- poiriá explicar lo nom actual. Lo nom medieval es continuat pasmens, sense lo sufixe -aç, per los luòcs la Bouire e la Bouiroune (aqueste amb lo sufixe diminutiu -ona), situats al nòrd-oèst de Loiraç.
Lo Bòsc
Las fòrmas ancianas son : castrum de Bosco en 1145, 1162, [ecclesiam] de Avoirate cum capella de Bosco en 1162, de Bosco en 1188, capellani dels Bocs (sic) en 1219 (identificacion malsegura), castrum de Bosco en 1264, de Bosco Avoyracii en 1344, de Bosco S. Martialis en 1357, de Bosco Anonacii [legir : Avoiracii], loci de Bosco en 1387, castro de Bosco en 1484, prior de Bosco al sègle XVI, del Bosc en 1529, le Bosc en 1613, 1622, 1643, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). Lo Bòsc ven de l'occitan bòsc, del germanic *bosk-.
Salèlas (nom supausat)
Las fòrmas ancianas son : de Salella en 1344, mansi de Sallellis en 1387, ecclesia seu capella de Salellis en 1484, Celles en 1622, l'eglise de Sallelles, Salelles en 1740-60, Salelles en 1770-72 (mapa de Cassini). Salèlas ven de l'occitan sala amb lo sufixe diminutiu -èla. Lo sens es d'« ostal senhoral ». Lo mot sala es d'origina germanica. Una sala es pas necessàriament fortificada; generalament es una abitacion près d'un vilatge.
Gachòla
Gachòla es una cançon de Patric :
Gachòla aviá cent ans disia que n'aviá mila Aviá pas de maset aviá ges de familha Disiá qu'èra nascut un jorn amb l'auratge Disiá qu'èra vengut après un polit viatge
Coneissiá lo Japon la China e l'America E lo nom perfumat de las filhas d'Africa E Gachòla contava al mond estabosits Las istòrias d'un pòble qu'avià pas jamai vist
E Gachòla diguèt un matin de setembre Ara me cal partir per faire un novel viatge Sabi qu'endacòm mai demòra un pais Aquel l'ai somiat e l'ai pas jamai vist
Es un pais quilhat entre mar e montanha A l'odor de rasim farigola e castanha Lo vent d'autan i bufa amb la tramontana Lo roge e l'aur i dansan lo sèr sus la plana
Santa Croya de Tera
Santa Croya de Tera es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.