cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Argentré (Mayenne)
Istòria
En 1884, s'es descobèrt en una carrièra un tresaur del o 🇻🇪 sègle, un cavòt ric d'un romain, amb una sépulture en bòsc ferré, en contenent doas anèras en aur, tres bracelets en argents decòrs, una chaînette n'aur fin en fil trenat, un vas de veire a las parets épaisses, una chevalière n'aur, un gobelet, veire fin en forma de tulipe, un gobelet en ceramica e dos vasos de poterie grise. An conservat al Musèu de las Sciéncias de Laval.
Los forns a chaux del Rocher an bastit en 1843, apagats dempuèi 1980, dos forns an destruit en 1987.
vignette|Esquèrra|upright|Lo un dels forns a chaux de la comuna.
En 1884, on a découvert dans une carrière un trésor du ou  siècle, une tombe riche d'un romain, avec une sépulture en bois ferré, contenant deux bagues en or, trois bracelets en argents décorés, une chaînette en or fin en fil tressé, un vase de verre aux parois épaisses, une chevalière en or, un gobelet, verre fin en forme de tulipe, un gobelet en céramique et deux vases de poterie grise. Ils sont conservés au Musée des Sciences de Laval.
Les fours à chaux du Rocher sont construits en 1843, éteints depuis 1980, deux fours sont détruits en 1987.
vignette|gauche|upright|L'un des fours à chaux de la commune.
Dangers
Dangers es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aldea del Rey
Aldea del Rey es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Reialme de Sicília
Lo reialme de Sicília, tanben nomenat reialme normand de Sicília, foguèt creat en 1130 per Rogièr II sus l'illa de Sicícia, la Calàbria, la Polha, Nàplos e per un temps Africa. Aquestes reialmes passant unas fasas marcadas per las dominacions successivas dels Normands, dels Soabes (autre nom per la dinastia dels Hohenstaufen, descendents de Frederic de Soabia), des Angevins e dels Aragoneses.
Montigny le Bretonneux
Montigny-le-Bretonneux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Reialme de Sicília
Conquista e dominacion normanda
L'istòria normanda en Itàlia miègjornala debuta al començament del sègle XI amb Rainulf Drengot aventurièr e mercenari vengut vèrs 1030 comte d'Aversa en Campània. Lo seguís vers 1035 Guilhèm Braç de Fèrre, primièr dels fraire d'Altavila qui anavan marcar la region.
En 1059, un dels fraires de Guilhèm Braç de Fèrre, Robert Guiscard, fa un pacte amb lo papa Nicolau II ont se declare formalament son vassal, obtenent en escambi lo títol de duc d’Apulia, de Calàbria e de Sicília, que cal apondre l'actuala Basilicata e una partida de la Campània e del Molise actual. Los Normands lèu capitan a remplaçar la noblesa locala, d'origina lombarda, e eliminar la preséncia bizantina del sud de l'Itàlia (1071), ee se consacran alara a conquerir la Sicília, alara en mans musulmanas. La Sicília es conquerida entre 1060 e 1091 per Robert Guiscard e son fraire Rogièr, que serà lo primièr comte normand de l'illa. En 1130, l'antipapa Anaclet II, alara mèstre de Roma, investís lo filh d'aqueste darrièr, Rogièr II, rei de Sicília e ven son suzeran, çò que pausa un problèma politic quand los Hohenstaufen prenguèron lo poder dins le reialme de Sicília, en cambi de son sosten contra Innocenci II. Enseguida, Innocenci II, avent podut ligar de sostens en Euròpa, incitís l'emperaire Lotari III a atacar la Sicília. Pasmens se progressava rapidament a causa de l'abandon de fòrça naus, aquestèt abandonèt, quitament se perdèt las favors del papa, e morís al passar los Alps en 1137. Rogièr torna conquerir lèu los territòris perduts, e son filh, avent capturao le papa fasent una emboscada a son armada a Galluccio, lo contrenh a la patz de Mignano ont se reconeis los títols de Rogièr, quitament se cal esperar 1156 e lo tractat de Benevent per que lo papat reconesca la situacion. drecha|vinheta|300x300px|Espandiment maximal del Reialme de Sicília Los regnes de Rogièr II (1130-1154) e de son fillh e successor Guilhèm Ièr (1154-1166) seràn consacrats a agrandir lor reialme, subretot en Ifriqiya (a lentorn de Mahdia) o en atacant l'Empèri bizantin, mas abans tot de mestrejar las revòltas de contunh de lors naus; caldrà esperar la fin de la reféncia del jove rei Guilhèm II (1166-1171) per que desaparescan. Son regne (1166-1189) es marcat per un aprochament amb lo papa e l'emperaire germanic, a causa del maridatge entre sa tanta Constança e lo filh de l'emperaire, lo futur Enric VI. Las tèrras d'Africa perdudas, vira cap a l’Egipte de Saladin sens succès, puèi cap a l'Empèri Bizantin a la mòrt de Manual Comnèn, ont sos succès li fan menaçar Constantinòble quitament abans de faire la patz en 1189. Subretot es jos lo regne de Guilhèm Ièr e de Guilhèm II que foguèron realizats en Sicília de traduccions de tèxtes grècs fondamentals per Enric Aristippa, que participan al movement de traduccion de las òbras scientificas e filosoficas grègas e arabas del sègle XII, dins l'encastre de la Renaissença del sègle XII.
Guilhème II morent en 1189 sens enfant legitim, los pretendants al tròn son Tancred de Lecce, bastard del duc Rogièr III d'Apulia (un dels filh del rei Rogièr II), Rogièr d'Andria, nòble normand pretendent descendent dels Autavila, e l'emperaire Enric VI pel biais de son maridatge. Es aqueste darrièr que trionfarà en 1194 e puja sul tròn sicilian, acabant atal lo periòde normand del reialme.
Lo periòde soab
Lo papa Clement III cerntava de veire las tèrras de la Glèisa enrodada pels Hohenstaufen, que dominavan lo nòrd de l'Itàlia. Invòca sa suzeranetat sul reialme de Sicília per reclamar un jurament de vassalitat d'Enric VI, espos de Constança d'altavila, filha de Rogièr II. Aqueste darrièr rebutant, lo papa decidís de sostenir Tancred, bastard de las Altavila, que morís en 1194. Enric VI ven alara rei de Sicília, lo 25 de decembre, a Palèrme. Son regne fuguèt brut e brèu, que moeiguèt en 1197.
Entre 1197 e 1220, lo papat cerca a rompre l'enrodament dels Hohenstaufen. Lo reialme de Sicília es daissat sens poder central fòrt, de vilas coma Nàpols o Gaète desvelopan d'institucions comunalas. Barons e evesques usurpan las prerogativas reialas. A partir de 1220, Frederic II, filh d'Enric VI del Sant Empèri roman Gremanic e de Constança, es emperaire. Als assisis de Capoa en decembre, remembra la lei normanda e annula las concessions ulterioras a 1189, per punir aquestes qu'abusèron de la vacança del poder. En 1230, las constitucions de Melfi, inspiradas del drech roman, donan de leis al reialme. Es dins aqueste contèxte de represa en man que lo reialme de Sicíclia passa jos la dominacion angevina.
Lo periòde angevin
Urban IV, papa, demanda l'ajuda de Carles d'Anjau per combatre la dominacion dels Hohenstaufen. Carles d'Anjau bat lo filh de Frederic II, Manfred I a la batalha de Benevent e ven rei de Sicília a Roma en 1266. La politica dels Angevins satisfach pas totalament lo papa, que tròba son aliat tròp pesuc. Jos Carles d'Anjau, qu'es ajudat de son filh Carles II d'Ajau, lo nòrd es privilégiat al sud. La capitala passa de Palèrme a Nàpols. Lo poder central es gaire present. Aquesta situacion mena a las Vèspras sicilianas que s'acaban (1282) al partatge del reialme de Sicília en un « reialme de Nàpols », tèrme impropre mas vengut corrent, que demora als Angevins, e un reialme de Sicília, jos dominacion aragonesa.
La dominacion aragonesa en Sicília
La filha de Manfred èra maridada a Pèire III, rei d'Aragon. Las Vèspras sicilianas representan una dobla trencadura: contra los Angevins, que la pression fiscala èra tròp fòrta, contra l'eritatge de Frederic II, un poder central que contestan la ponha. Es una revendicacion d'autonomia. Per far fàcia als Angevins, los Sicilians cridan Pèire III, çò que mena a la separacion en dos reialmes. La patz de Caltabellotta en 1302 marca la naissença del reialme de Trinacria alara que la peninsula se titula ara reialme de Sicília citeriora.
Alhambra (Ciudad Real)
Alhambra es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Reialme de Sicília
Lo declin de la Sicília
Los dos reialmes demoran separats fins a 1442, ont lo rei Anfós V d'Aragon conquerís lo « reialme de Nàpols » e dona naissença al reialme Utriusque Siciliae. A sa mòrt en 1458, lo reialme es encara divisit entre son fraire Joan II d'Aragon, que garda la Sicília, e son filh bastard Ferrand I que ven rei de Nàpols.
En 1479 èra rei de Sicile Ferrrand II d'Aragon e en 1516 Carles Quint de Absborg. Vicereis, luòctenents e presidents governèron la Sicília. Los vicereis e luòctenants èran nomenats pel poder reial; los presidents del reialme, causits pels precedents, governavan en lor abséncia.
En 1713, lo duc de Savòia Victor Amedèu II recep la Sicília al tractat d'Utrecht qu'acaba la guèrra de succession d'Espanha. En 1720, escambia la Sicília contre la Sardenha a l'eissida de la Guèrra de la Quadrupla Aliança.
Los Borbons
Carles III de Borbon conquista lo reialme de Nàpols e lo reialme de Sicília. Es sagrat e coronat rei de Sicília e de Jerusalèm a Palèrme lo 3 de julhet de 1735
Quand Carles ven rei d'Espanha le drech a eritar de las Doas Sicílias passa el tresen filh Ferrand, en favor de que Carles a abdica lo 6 d'octobre de 1759 6 (Ferrand III coma rei de Sicília). Ferrand es rei de Nàpols de 1759 a 1799 puèi, après un cort intermèdi, de 1799 a 1806, e encara de 1815 a 1816, e Roi de Sicília de 1759 a 1816. Fin finala, rei de las Doas Sicílias de 1816 a 1825.
La periòde napoleonian
Dins l'Euròpa Napoleoniana, la Sicília es un dels païses en guèrra contra Napoleon. Sovent, dins son istòria, le Reialme de Sicília es assimilat al Reialme de Nàpols mas Napoleon los fa enemics en creant un reialme centrat a l'entorn de de Nàpols jos l'autoritat de son fraire Josèp puèi de son conhat Joaquim Murat. Ferrand de Borbon contunha pasmens a regnar en Sicília. En 1812, acordís una constitucion a la Sicília, mas que lèva en 1816.
Alcubillas
Alcubillas es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Albaladejo
Albaladejo es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Michel Sapin
thumb|Michel Sapin Michel Sapin, nascut lo 9 d'abril de 1952 a Boulogne-Billancourt, es un òme politic francés, nomenat lo 16 de mai de 2012 coma ministre del Trabalh, de l'Emplec e del Dialòg social dins lo govèrn de Jean-Marc Ayrault.
Membre del Partit socialista, Foguèt deputat de l'Indre e dels Nauts de Sèina, ministre delegat prèp del ministre de la Justícia (mai de 1991 - abril de 1992, govèrn d'Édith Cresson), ministre de l'Economia e de las Finanças (avril de 1992 - març de 1993, govèrn Pierre Bérégovoy) e ministre de la Foncion publica e de la Reforma de l'Estat (govèrn Lionel Jospin). Tanben èra president del Conselh Regional del Centre de 1998 a 2000 puèi de 2004 a 2007. Foguèt reelegit en 2007 deputat de l'Indre e cònsol màger d'Argenton-sur-Creuse.
Originas, formacion
Filh de Claude Sapin, executiu superior, e de Claude Garteiser, Michel Sapin Dintrèt a Escòla Normala Superiora en 1974, dins la seccion letras, puèi a l'ENA en 1978, annada de François Hollande, Ségolène Royal e Dominique de Villepin.
A sa sortida de l'ENA, causiguèt per afectacion lo tribunal administratiu de París.
Carrièra politica
Sostenguèt la candidatura de Ségolène Royal a l'investitura del PS per l'eleccion presidenciala de 2007. Lo 15 de febrièr de 2007, aprèp la demission d'Éric Besson, que contestava la campanha de Ségolène Royal, li succediguèt al pòste de secretari nacional del PS encargat de l'economia.
En novembre de 2011, François Hollande, candidat PS a l'election presidenciala, ne faguèt un membre clau de son equipa de campanha lo nomenant encargat del projècte presidencial.
Posteritat
Daissèt una lei dicha « lei Sapin », promulguada en genièr de 1993, lutant contra la corrupcion. La lei Sapin transformèt las règlas economicas del mercat publicitari.
Frébuans
Frébuans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat, abans de Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Almadenejos
vinheta
Almadenejos es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
.work
("trabalh", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuei lo 23 de setembre de 2014.
Efièch de Foehn
thumb|Regim de Foehn dins lis Pireneus caracterizada per una faissa de cèl blau (lo [[trauc de fœhn) puèi, en aval del fenomèn, de nívols « bufats » signe de ventàs]] L’efièch de foehn, o de föhn, es un fenomèn meteorologic creat per l'encontra de la circulacion atmosferica e del releu quand un vent dominant encontra una sèrra. Lo nom ven de foehn, lo nom donat a un ventàs, sec e caud dins los Alps.
L'aire situat sul penjal ascendent subís un refregiment adiabatic sec, çò qu'aumenta son umiditat relativa fins a una possibla saturacion. S'i a condensacion, i aurá produccion de nívols e precipitacion d'aquel costat puèi lo taus de cambiament ven mai lent qu'el gradient adiabatic umid. En aval de l'obstacle, l'aire davala e se caufa segon l'adiabatica seca çò que libera lo cèl d'aquel costat. Segon la quantitat de vapor d'aiga perduda e la diferéncia d'altitud abans e après l'obstacle, la temperatura en aval poirá èsser mai cauda qu'en amont.
Principi
thumb|400px|Variacion de la temperatura en amont e en aval de l'obstacle Quand lo vent encontra una montanha mai o mens perpendicularament, seguís lo releu e s'auça. La pression atmosferica mermant amb l'altitud, la temperatura de l'aire merma, per espandida adiabatica, d'en primièr segon lo gradient adiabatic sec.
Se l'umiditat es pro granda al começament, la vapor d'aiga contenguda dins l'aire se torna condensar a partir del nivèl ont atenh la saturacion, çò qu'escaufa l'aire. En efièch, lo rai solara, que balhèt de la calor e permetèt de far s'evaporar l'aiga al nivèl del sol, es restituit a l'aire per la calor latenta. Lo taus de diminucion de la temperatura de la parcela d'aire se ferá doncas dempuèi aquel moment segon lo gradient adiabatic umid mai lent, tant qu'i aurà de vapor a condensar.
Se l'aire es estable al dessús de la sèrra, la parcela auçada pot pas mai pujar un còp lo som passat e davala de l'autre penjat. Es alara al punch de saturacion car l'aiga ja casèt jos forma de pluèja. Al davalar, l'aire se cacha (perque la pression aumenta cap al bais) e doncas sa temperatura aumenta per compression adiabatica segon lo taus adiabatic sec.
L'efièch de foehn demanda pas qu'aja de precipitacions (pluèja) o de nívols abondants produchs del costa en ascendéncia mas l'efièch será tan mai fòrt que la massa d'aire perd de son umiditat e subretot que la jaça nivosa es espessa en amont de l'obstacle. Dins aquel cas, l'aire recebèt de calor par la condensacion de l'aiga, doncas l'aire es mai caud e sec sul lpenjal "jol vent" (flècha roja) que sul pensal al vent (flècha blava).
Estat de la jaça atmosferica en aval de l'obstacle
thumb|Efièch de foehn a [[Reno (Nevada)|Reno.]] En aval de l'obstacle, l'aire se caufa adiabaticament e se seca al davalar e ven mens dens. Per illustrar, lo sondatge atmosferic a costat mòstra l'estat de la jaça atmosferica per un ventàs d'oèst a Reno, aquela vila essent situada a l'èst de la Sierra Nevada. Appareis clar que lo gradient de temperatura es egal al gradient de l'adiabatic sec fins al nivèl  siá una altitud de. De mai l'aire es plan mai sec al sol qu'en altitud çò que se traduch dins lo sondatge per un escart mai naut entre la temperatura de l'aire e lo punch de rosada al nivèl del sol. Aquel sondatge, que se faguèt a la mitat de l'ivern, mòstra atal lo creissença adiabatica de la temperatura de l'aire e son assecament quand aquel davala en aval de la sèrra.
L'aire ven doncas mai caud que la massa d'aire a l'entorn e donc rebondís en altitud cossí se veirá mai baish.
Varianta
Una varianta d'aquel proces es quand l'aire ven d'una region font mai en altitud que la region en aval. Es lo cas del vent de Santa Ana que transporta d'aire sec de l'interior dels monts e davala cap a l'ocean Pacific. Es en partida foehn e en partie vent catabatic. Dins aquel cas, l'aire levat a pas besonh de capitar la saturacion e d'obtenir un apòrt de calor latenta. La massa d'aire levada seguirá l'adiabatica seca a la pujada coma a la davalada del mont. Lo nivèl final essent mai bas qu'aquel d'en primièr, la temperatura finala serà màger. Naturalament, se pòt aver una combinason d'ambedos efièchs, o una diferéncia de nivèl del començament e del final e tanben una espandida de calor latenta per condensacion de la vapor d'aiga.
Une autra varianta d'aquel proces es lo heat burst. Una parcela d'aire subsidenta jos una virga d'auratge se seca en davalant. Se caufa alara seguent l'adiabatica seca. S'es sufisentament poderosa, vendra amb inercia mai cauda que l'aire a l'entorn.
Onda de gravetat
L'efièch de foehn es la primièra partida de çò que se passa un còp que l'aire passèt de l'autre costat de l'obstacle. En aval, l'aire se caufa adiabaticament en davalant e ven mens dens. Quand sa temperatura despassa aquela del mitan, s'aquò se debana abans de tustar lo sol, lo principi d'Arquimèdes lo fach rebombar cap al naut fins a que son refregiment o faga mens freg que lo mitan. Aquò pòt produire una alternança de movements ascendents e davalants sus de grandas distanças en aval dels monts. E mai apareissent jos aquelas ondas orograficas dels rotors. Aqueles movements pòdon èsser associats amb de nívols (cumulus fractus) dins la partida ascendenta e de la fòrta turbulença. Una modelizacion corrècta del fenomèn fa intervenir las equacions de la mecanica dels fluids en utilizant lo gradient de pression, l'estabilitat de l'aire, la friccion, la fòrça de Coriolis e la gravetat.
Idrodinamica e estabilitat
Lo cas correspond a çò que la FAA ensenha quand dich que las ondas de gravetat pòdon se formar sonque se l'aire es estable en amont e al som del mont. Çò que se passa pòt èsser mai complèxe. Per exemple, a Faiença, se forma d'ondas orograficas per temps de mistral que son expleitadas pels pilòts de planaire locals. Dins aquelas condicions l'aire es instable dins d'altituds particularas e i a sovent de cumulonimbus sul Mercantor. L'aire pòt èsser estable de bais nivèl mas l'instabilitat absoluda o condicionala se pòt aténher pendent lo soslevament de la massa d'aire. Aquò pòt donar de nívols estratiformes dins la faissa establa e de nívols cumuliformes al dessú d'aquela.
Los fenomèns venon atal fòrça mai complèxes cossí o mòstra la fotografia a costat. Atal, pòt arribar que la condicion de pòsca èsser satisfacha per induire d'ondas de gravetat en aval dels monts mas que de cumulonimbus se forman dins la region en amont.
Efièchs climatics
Los vents de tipe foehn apareisson sovent subte al quita sol se la circulacion dels vents es favorabla a lor preséncia dempuèi pauc de temps. Aquó se deu al fach que se pòt existir una jaça d'aire fòrça freja al sol al pé dels monts, del costat sul vent, que constituís una inversion de temperatura. Lo foehn que davala lo penjal poiriá pas traucar aquela massa d'aire plan establa e demorará en altitud fins a que l'inversion s'enana. Aquel retrach se produch mai sovent quand los vents al sol venon flacs e parallels als monts del costat jol vent. Quand atenh lo sol, caufa subte la region, sovent de biais espectacular. Coma l'aire es renovelat e cachat de contunh, un regime de foehn pòt se traduire per de nuèchs fòrça mai caudas que de costuma, consirant que lo caufament de l'aire es ligat a un fenomèn mecanic. Atal, par vent de sud, Grenòble e son aglomeracion son a vegadas somesas a des temperaturas fòrça nautas pendent de nuèchs d'estiu e mai generalament a de temperaturas excessivament nautas per la sason.
En çò nòstre
Las Cevenas coneisson un efièch de foehn per circulacion d'oèst. A l'oèst de la sèrra, los nautplanòls son fòrça umids, alara que las baissas valadas del Ardecha e Gardon, e tanben la baissa val de Ròse son fòrça mai aridas e an un clima mediterranèu. Tanben existís un fenomèn similar al nòrd del Massís Central: los Monts Domats provòcan tanben un efièch de foehn qu'a per consequéncia de mermar considarablament las precipitacions dins la plana de Limanha (qu'a un clima miègcontinental d'abric). Atal, la mejana annadièra de precipitacions es sonque de  Clarmont d'Auvèrnhe que ne fa una de las vilas amb la pluviometria mai baissa de França. Un fenomèn analòg se produch dans las valadas intraalpinas (coma a l'entorn de Grenòble e en Savòia). Es lo meteis en Alps d'Auta Provença.
Un fenomèn similar se produch suls penjals del Pirenèus. Per vent de sud, se fa una fòrta calor seca sus l'Aquitània alara que per vent del nòrd un regime similar al mistral s'establís en Aragon.
Efièch diverses
thumb|Començament d'incendi per regime de Foehn dins los Nauts Pirenèus''
Vòl de vela
Un efièch de foehn es en general associat a d'ondas orograficas. Aquelas pòdon s'auçar plan naut (a mai de 15 km) e permeton doncas d'aténher de grandas altituds e de percorrir de plan grandas distància.
Cricquebœuf
Cricquebœuf es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
En cobrint 185 ectaras, lo territòri de Cricquebœuf es lo mens estendut del costat de Honfleur.
Couvrant 185 hectares, le territoire de Cricquebœuf est le moins étendu du canton de Honfleur.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.casa
("casa", en occitan, espanhòl, portugués) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuei lo 23 de setembre de 2014.
Ordon
Ordon (Ourdon en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, ena Estrema de Castèth lo Bon, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [our'dou] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : d'Ordo en 1309, Ordonum, en latin, en 1313, D-Ordo en 1313, De Ordano, en latin, en 1342, Ordoo en 1384 e 1403, Ordo en 1403, Ordon en 1736-1785, Ordon (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat e Rostaing, Ordon que deriva benlhèu deth aquitan urd-, « plana, planèr ». Segon Negre, Ordon que vien deth gascon ourdi, dab eth diminutiu -on, « petita rengada d'arbos, d'ostaus ». Segon R. Aymard, eth site ei pas briga de plana o de planèr.
Segon Miquèu Grosclaude, eth relèu qu'empacha d'explicar eth nom per eth « basco-aquitan » urd-, « plana, planèr ». Eth basco urde, « pòrc » que demòra; eth nom que demòra escur.
Almedina
Almedina es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ostèr
Ostèr (Ousté en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, ena Estrema de Castèth lo Bon, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Era prononciacion qu'ei [ous'tè] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : A Oster, cap a 1200-1230, Ostee, en 1285, 1309 e 1313, d'Ostey, d'Oste en 1313, Hostee, D-Oste en 1313, De Osterio, en latin, en 1342 e 1379, d'Oste, d'Ostee, de Ostee en 1384 e 1403, d'Ostey en 1406, Osté en 1738, Ousté en 1790, Ousté (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat e Rostaing, Ostèr qu'ei un derivat deth aquitanic ust, « plana ». Segon Negre, Ostèr que vien deth nom latin d'òmi Augustus. Segon R. Aymard, Ostèr ei pas briga ua plana ! .
Almodóvar del Campo
Almodóvar del Campo es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Anchuras
Anchuras es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Arquenay
Arquenay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
Arquenay A situat a 19 quilomètres de Laval e a 4 quilomètres de Meslay-de detlo-Maine.
Arquenay est située à 19 kilomètres de Laval et à 4 kilomètres de Meslay-du-Maine.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Almagro
Almagro es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Andanceta
Andanceta (Andancèta en arpitan, Andancette en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Geografia
A orientat sus 4 carrièras principalas e compren 2 caserius :
Se compta egalament 5 quartièrs principals #que son :
Andancette A situat a :
Andancette Fa partida de la Comunitat de municipalitats Rhône-Valloire.
Le village même s'est développé le long du Rhône, juste en face du village d'Andance (Ardèche), à 8 km au nord de Saint-Vallier. Il est traversé par la rivière « Le Bancel » de son vrai nom « Bonsay ».
Il est axé sur 4 rues principales et comprend 2 hameaux :
On compte également 5 quartiers principaux qui sont :
Andancette est située à :
Andancette fait partie de la Communauté de communes Rhône-Valloire.
Almuradiel
Almuradiel es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Andanceta
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
A l'origina, Figlinae, #qu'es vengut Figlinis, èra una vila gallo-romaine situaa sus la via domitienne mas #que i aguèt destruit per las invasions barbaras après la casuda de l'Empèri romain de Cogant.
De 1265 a 1309, los fraires pontifes bastiscan sus la quita localizacion de l'anciana vila gallo-romaine Figlinis, lo pòble de Andanseta, #que prendrà lo nom de Andansete en 1473 e fin finala de Andancette sens dobte pendent la Revolucion francesa.
Après la Revolucion francesa, Andancette rèsta un masatge fins en 1872, data #que se li desliga a el de Albon per venir municipalitat independenta.
À l'origine, Figlinae, qui est devenu Figlinis, était une ville gallo-romaine située sur la voie domitienne mais qui fut détruite par les invasions barbares après la chute de l'Empire romain d'Occident.
De 1265 à 1309, les frères pontifes construisent sur l'emplacement même de l'ancienne ville gallo-romaine Figlinis, le village d'Andanseta, qui prendra le nom d'Andansete en 1473 et enfin d'Andancette sans doute pendant la Révolution française.
Après la Révolution française, Andancette reste un hameau jusqu'en 1872, date à laquelle elle se détache d'Albon pour devenir commune indépendante.
Aron (Mayenne)
Aron es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat pòrta lo meteis nom que la riu #que la trauèssa çò Aron
La commune porte le même nom que la rivière qui la traverse l'Aron
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Mayenne #èsser liberada lo ser de la, las tropas alemandas lor calguèsse batre en jubilacion cap a l'èst, en transeünt per Aron e Bais. Una batalha a durat del 6 a la. Lo 5 d'agost, dels veïculs alemands de totas sòrtas e abundantment cargats passan en lo bourg. L'endeman, lo 6 d'agost, la populacion dobta pas pas que la desliurança de Aron i aja acabat. Cap a miègjorn, dels soldats postés sus la rota de Grazay soslinhan mai que de soldats alemands tornavan cap al bourg. Aiçò èra lo començament de la contra-atac. Mai de 50 ostals an incendiat ; abans la siá jubilacion, las assaillants an encara incendiat la glèisa, lo presbytère e l'escòla dels gojats.
Mayenne fut libérée le soir du 5, les troupes allemandes durent battre en retraite vers l'est, en passant par Aron et Bais. Une bataille a duré du 6 au 12. Le 5 août, des véhicules allemands de toutes sortes et abondamment chargés passent dans le bourg. Le lendemain, le 6 août, la population ne doute pas que la libération d'Aron soit terminée. Vers midi, des soldats postés sur la route de Grazay signalent que des soldats allemands revenaient vers le bourg. C'était le début de la contre-attaque. Plus de 50 maisons sont incendiées ; avant leur retraite, les assaillants ont encore incendié l'église, le presbytère et l'école des garçons.
Aosta (Droma)
Aosta (Aouste-sur-Sye en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
thumb|Aosta amb Droma au primièr plan
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Atestacions istoricas
Las atestacions istoricas son Augustum (Sègle IV), Auguston (non datat), Augusta (non datat), Augusta Tricastinorum (non datat), Augustam (1145), Aosta (1234), villa et mandamentum Auguste (1508), Osta (1529), Auoste (1576), Aoust (1579), Oste (1600).
Realizacion fonetica e toponim occitan
Lo nom de la comuna se pronóncia [ˈɔstɔ].
La practica escricha occitanista en Droma a puslèu favorizat la fòrma Aòsta, amb accent grafic. Pasmens, lo Conselh de la Lenga Occitana indica, a prepaus de l’evolucion fonetica dau grop -ao, qu’una « sèria limitada de mots a conegut una evolucion de ao dins la lenga anciana cap a [aw, ɔw] dins la màger part dels parlars modèrnes ». Mai especificament per lo vivaroaupenc, « per efièch de la casuda de -d- entre doas vocalas, lo vivaroalpenc coneis un plan mai grand nombre d’aquelas sequéncias, que coneisson de realizacions variadas a considerar l’ensem, mas coerenta dins cada ponch. Una grafia ao, amb una lectura de basa ['ɔw] (amb de variacions localas nombrosas) sembla la solucion mai adaptada». Amai se siam pas aquí dins lo cas de la chaüta d’un -d- intervocalic, se pòt considerar que la grafia Aosta, mai corrècta etimologicament que *Aòsta, es pas contrari a una prononciacion ['ɔ], realizacion locala de -ao, e l'accent grafic seriá pas necessari.
Geneviève Fioraso
thumb|300px|Geneviève Fioraso, 2011
Geneviève Fioraso, nascuda lo 10 d'octobre de 1954 a Amians, es una femna politica francesa. Foguèt nomenada lo 16 de mai de 2012 dins lo govèrn de Jean-Marc Ayrault ministre de l'ensenhament superior e de la recèrca, deputada de la premièra circonscripcion d'Isèra dempuèi de junh de 2007 e membre del Partit Socialista.
Foguèt de 2008 a 2012 7 adjunta encargada de l'universitat, de la recerca, de l'economia e de las relacions internacionalas de la vila de Grenòble aprèp que foguèt adjunta a l’economia, a l'innovacion, al comèrci e a l'artisanat pendent lo precedent mandat, e 1 vicepresidenta de la Comunauta d'Aglomeradion Grenoble Alpes Métropole.
Foguèt tanben en 2003 presidenta directora generala de la Sem Minatec Entreprises.
Origina e formacion
Nascuda a Amians en 1954, darrièra d'una familha de sièis enfants, es maire de dos enfants (1986 e 1979).
Aprèp las classas preparatòrias literàrias obtenguèt doas mestresas (d'anglés e d'economia).
Parcors professional e politica
En 1975, comencèt per èsser professora d'angles e d'economia prèp de joves en dificultat. En 1979, daissèt l'ensenhament, per anar en Isèra, e venguèt encargada d’informacion e responsable de la documentacion de premsa al cabinet del cònsol màger de Grenòble, Hubert Dubedout, abans de venir en 1983 son assistenta parlamentària. De 1989 a 1995 participèt a l’equipa de direccion d’una start-up del CEA, Corys. Puèi, de 1999 a 2001, fondèt e dirigiguèt l’Agéncia regionala del numeric dins lo malhum de vilas de la region Ròse-Aups. De 2001 a 2004 èra a mièg temps per France Télécom, encargada dels mercats emergents dins lo sector « Social & santat ».
A partir de 2003, foguèt tanben presidenta de l'Institut d'Administracion de las Entrepresas (IAE) de Grenòble, e ensenhèt a l'Institut d'Estudis Politics de París en 2011.
Sul plan politic participèt en 1985 a la campanha de las cantonalas amb Michel Destot e venguèt sa directritz de cabinet (economia e innovacion). En 2007, Geneviève Fioraso foguèt elegida deputada dins la 1 circonscripcion de l'Isèra. A l'Assemblada Nacionala, èra membra del Burèl del grop parlamentari Socialista, radical, ciutadan e divèrsas esquèrras, membra de la comission dels afars economics, de l'environament e del territòri e membre de l'Ofici parlamentari d'evaluacion de las causidas scientificas e tecnologicas. En 2009 e 2010, foguèt raportaira per avís dels budgèts « industria », « recèrca » e « desvolopament sostenable ».
Lo 16 de mai de 2012, foguèt nomenada ministra de l'Ensenhament Superior e de la Recèrca dins lo govèrn de Jean-Marc Ayrault.
Arenales de San Gregorio
Arenales de San Gregorio es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Morainvilliers
Morainvilliers es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arenas de San Juan
Arenas de San Juan es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Romain (Jura)
Romain  es una comuna francesa administrada per lo departament de Jura de la region de Franca Comtat
Mantallot
Mantallod en breton ( Mantallot en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
Mantallot, Tota pichona municipalitat bretonne, a situat al nòrd-oèst del departament de las Còstas-de Armor,
a 15 / 25 km de las plajas de Trestrel (Trévou-Tréguignec), de Plougrescant, del pòrt de Paimpol e lo Ile de Bréhat...
De la Còsta de Granit Rosa (Perros-Guirec, Ploumanac'h), de Trégastel, Pleumeur-Bodou (Landrellec & la Ile Granda) e Trébeurden.
Environadas municipalitats de Berhet, Langoat e Quemperven, Mantallot a situat a 15 km al Sud-Es de Lannion, la mai granda vila dels environs.
A una altitud de 75 mètres, lo riu Lo Jaudy es lo principal cors d'aiga #que voreja Mantallot a l'Èst.
La municipalitat s'estend sus 2,76 km² (276 a) e compte 180 abitants al darrièr recensement de la populacion (170 l'an 2004).
Uèi, amb mai de 200 abitants, la densitat de la populacion arriba a practicament 75 abitants al km².
Los abitants son Mantallotois e dels Mantallotoises.
Mantallot, toute petite commune bretonne, est située au nord-ouest du département des Côtes-d'Armor,
Assé-le-Bérenger
Assé-le-Bérenger es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Mantallot
Geografia
à 15 / 25 km des plages de Trestrel (Trévou-Tréguignec), de Plougrescant, du port de Paimpol et l'Ile de Bréhat...
de la Côte de Granit Rose (Perros-Guirec, Ploumanac'h), de Trégastel, Pleumeur-Bodou (Landrellec & l'Ile Grande) et Trébeurden.
Entourée des communes de Berhet, Langoat et Quemperven, Mantallot est située à 15 km au Sud-Est de Lannion, la plus grande ville des environs.
A une altitude de 75 mètres, la rivière Le Jaudy est le principal cours d'eau qui borde Mantallot à l'Est.
La commune s'étend sur 2,76 km² (276 ha) et compte 180 habitants au dernier recensement de la population (170 en 2004).
Aujourd'hui, avec plus de 200 habitants, la densité de la population atteint pratiquement 75 habitants au km².
Les habitants sont des Mantallotois et des Mantallotoises.
Champdivers
Champdivers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Camfrièr
Lo camfrièr (Cinnamomum camphora (L.) J. Presl, 1825), es una espècia d'arbres de la famiha del laurièr (Lauraceae) que s'extrai lo camfre per distillacion de la fusta.
Descripcion
thumb|right|200px|Fruch Es un arbre de talha mejana, de 15 a 25 m de naut, de fuèlhas altèrnas, entièras, coriaças e persistentas, podent presentar des domacias. De forma generale ovala, son longas de 10 cm apr'aquí e emeton una fòrta odor de camfre al fregadís. Los fruchs son des drupas carnosas esfericas portadas per un pedoncul verd espés. Son blau escur fins a nègre al madur.
Airal d'espandiment
Son airal d'origina se situa en China, Taiwan e Japon. Se naturalizèt dins los autres continents, e ven a vegada una espècia envasissenta.
Utilizacion
Decoratiu per son fulham sempre verd, es sovent plantat dins las carrièras coma arbre d'alinhament dins los païses cauds.
L'òli essenciala extracha de las fuèlhas dels camfrièrs acclimatats a Madagascar es lo “ravintsara”, considerat en aromaterapia coma un antiviral màger e coma un excellent immunostimulant e antidepressiu, que cal pas confondre amb l'òli de Ravensara aromatica.
La fusta del camfrièr, que l'odor caracteristica persista d'ans, a de vertuts insectifujas qu'alunha las arnas. Per aquela rason, foguèt longtemps utilizat par fabricar de malas destinadas a transportar las forraduras.
Divèrs
Lo camfrièr es l'arbre emblematic de la vila d'Hiroshima, lo premièr, amb lo Ginkgo biloba, a tornar prene après lo bombardament atomic.
Argamasilla de Calatrava
Argamasilla de Calatrava es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Argamasilla de Alba
Argamasilla de Alba es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ar Groazig
Ar Groazig en breton ( Le Croisic en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Arroba de los Montes
Arroba de los Montes es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Aurélie Filippetti
thumb|300px|Aurelie Filippetti, 2007
Aurélie Filippetti, nascuda lo 17 de junh de 1973 a Villerupt (Meurthe e Mosèla), es una femna politica e romancièra francesa.
Membre del Partit Socialista, èra deputada de la 8 circonscripcion de Mosèla (junh de 2007), e pòrtaparaula del grop socialista à l'Assemblada Nacionala. Lo 16 de mai de 2012, foguèt nomenada Ministra de la Cultura e de la Comunicacion.
Originas e estudis
Filha d'Angelo Filippetti (1938-1992), ancian minaire de fons, cònsol màger del comunista d'Audun-le-Tiche de 1983 a 1992 e conselhièr general, e pichona filha d'immigrats italians, Aurélie Filippetti conta dins un primièr roman, en 2003, Los Darrièrs Jorns de la classa obrièra, cossi son grand paire, resistent, foguèt arrestat per la Gestapo al fons de la mina, puèi deportat en camp de concentracion amb sos dos fraires. Evòca tanben la memòria obrièra e le sentiment de desclassament del monde obrièr aprèp la tancadura de las minas e de las usinas siderurgicas en Lorena.
Parcors politic
Aderiguèt als Verds, puèi venguèt membre del cabinet d'Yves Cochet, ministre de l'Environament. A las eleccions municipalas de 2001, foguèt elegida conselhièra del 5 arrondiment de París. Cap de lista dels Verds al primièr torn, obtenguèt 13,75 % dels vòtes. E obtenguèt 6,55 % dels vòtes dins la 2 circonscripcion de París a las legislativas de 2002. Venguèt membre del secretariat executiu dels Verds-París en març de 2003 e pòrtaparaula.
Aprèp un refús d'investitura dins la circonscripcion de Longwy pel CNIR dels Verds, daissèt los Verds a la fin d'octobre de 2006.
En novembre de 2006, se liguèt al PS e l'equipa de campanha de Ségolène Royal, candidata a l'eleccion presidenciala de 2007, coma conselhièra especiala (environament, cultura, educacion, tèmas de societat).
En mai de 2007, foguèt investida pels militants socialistas de la 8 circonscripcion de Mosèla que lo deputat PS sortent Jean-Marie Aubron se presentava pas. Foguèt elegida lo 17 de junh de 2007 amb 50,96 % dels vòtes.
Aurélie Filippetti foguèt pòrtaparaula puèi vicepresidenta de la Convencion per la Seisena Republica puèi del corrent pro-Royal « L'Espèr a esquèrra ».
Foguèt presidenta del conselh d'administracion del Festenal internacional del documentari de Marselha.
Sostenguèt François Hollande per la primària presidenciala socialista de 2011 e aprèp la victòria d'aquel, integrèt l'equipa de campanha, encargada de la Cultura.
A la nominacion del govèrn de Jean-Marc Ayrault, lo 16 de mai de 2012, venguèt ministra de la Cultura e de la Comunicacion. Lo 2 d'abrial de 2014, dins lo govèrn de Manuel Valls es totjorn ministra de la Cultura.
Kernouez
Kernouez en breton ( Kernouës en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Istòria
Kernouës Ven del breton « ker » (pòble) e « naoues » (écoulement).
Kernouës Proven del démembrement de l'anciana parròquia primitive de Plouider, o, après la, de l'anciana parròquia primitive de Plouevelleo, vengut dempuèi Guicquelleau (pòble de Folgoët). Lo bourg de Kernouës i auriá preses naissença près d'una fortificació testificada, sembla, per la preséncia del vilatge de Castelmeur (lo grand castèl).
La parròquia de Kernouës dépendait antany de la ancià évêché de Léon. Trucat sant Eucar l'an 1506, lo patron de la glèisa de Kernouës es sembla un sant breton, évincé per sant Eucher.
Se tròba los appellations seguents : Kernouhez (en 1428), Kernohez (en 1467), Kernouhez (en 1481), Kernoues (en 1554).
Kernouës vient du breton « ker » (village) et « naoues » (écoulement).
Kernouës provient du démembrement de l'ancienne paroisse primitive de Plouider, ou, après le, de l'ancienne paroisse primitive de Plouevelleo, devenu depuis Guicquelleau (village de Folgoët). Le bourg de Kernouës aurait pris naissance près d'une fortification attestée, semble-t-il, par la présence du village de Castelmeur (le grand château).
La paroisse de Kernouës dépendait autrefois de l'ancien évêché de Léon. Appelé saint Eucar en 1506, le patron de l'église de Kernouës est semble-t-il un saint breton, évincé par saint Eucher.
On rencontre les appellations suivantes : Kernouhez (en 1428), Kernohez (en 1467), Kernouhez (en 1481), Kernoues (en 1554).
Ordins e Còth d'Ossan
Ordins e Còth d'Ossan (Ourdis-Cotdoussan en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, ena estrema de Castèth lo Bon, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
Aute lòc : Castèth lo Bon. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Ordins
Era prononciacion qu'ei [our'dis] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : d'Ordis en 1256, d'Ordiis en 1309, 1384 e 1403, Ordicz, D-Orditz en 1313, Ordins en 1743, Ordins en 1790, Ordins (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat e Rostaing, Ordins que vien probablament der aquitan urd-, « plana, planèr ». Segon Negre, Ordins que vien deth gascon orde / ordi, « òrdre, rega, reng, rengada ».
Croisilles (Calvados)
Croisilles en normand (Croisilles en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Ordins e Còth d'Ossan
Ordins
Segon Miquèu Grosclaude, era arrasic aquitana urd-, « plana, planèr » que convién, milhor qu'a Orda e a Ordon. Per era finau, que i a probablament un ligam dab Ourdinse, un planèr qu'ei en suspart d'Aidius (Pirenèus Atlantics); s'es atau, eth sufixe que poderé estar eth sufixe locatiu basco -intz.
Croisilles (Calvados)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ordins e Còth d'Ossan
Còth d'Ossan
Véder ar article.
Istòria
Ordins e Còth d'Ossan (ancian n° INSEE 65152) que fusionèn eth 16 d'abriu de 1960 (fusion simpla).
Ballesteros de Calatrava
Ballesteros de Calatrava es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Liv and Maddie
200px
Liv and Maddie (literalament en occitan: Liv e Maddie) es una comèdia de situacion american creat per John Beck e Ron Hart e producha per It's a Laugh Productions per Disney Channel. La sèria es protagonizada per Dove Cameron, qu'interpreta doas sòrres bessonas amb personalitats totalament desparièras. Liv es una gojata fòrça femenina qu'èra una actritz en Hollywood per quatre ans. Ofrisson mai de papièrs dins autres programas e filmes, mas decidiguèron tornar a l'ostal perque la familha es nostalgica e vòl tornar a los veire. La siá sòr Maddie es una macholo amb un facil pels espòrts, mai que mai lo basquetbòl. Joey es lo filh del mejan de la familha Rooney, del temps que Parker es lo filh mai jove. Lo sieu paire es l'entrenador de l'equipa de basquetbòl de Maddie e la siá maire es un psicològ de l'escòla (mai tard sosdirector). La sèria vira entorn de l'assag de restaurar Liv una vida familiala normala après acabar la produccion de lo sieu programa de television de succès "Sing It Loud!". Liv and Maddie comencèt la produccion en abril de 2013, amb un episòdi pilòta transmesa lo 19 de julhet de 2013, après l'estrea de lo filme originala de Disney Channel Teen Beach Movie. La primièra promo de la sèria foguèt vist lo divendres, 28 de junh de 2013, après l'estrea de Disney's Mickey Mouse Shorts.
Cabezarados
Cabezarados es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Brazatortas
Brazatortas es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Bolaños de Calatrava
Bolaños de Calatrava es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Adeodat Ier
Adeodat I (mòrt lo 8 de novembre de 618) foguèt lo 68 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 13 de novembre de 615 au 8 de novembre de 618. Succediguèt a Bonifaci IV (608-615) e foguèt remplaçat per Bonifaci V (619-625).
Son pontificat es fòrça mau conegut car, en rason de son temps avançat, s'ocupèt gaire deis afaires temporaus de la Glèisa. En matèria de rites, impausèt una messa quotidiana au clergat roman. Es lo premier papa conegut per utilizar un sagèu sus lei documents oficiaus de la papautat que foguèt a l'origina dei bullas pontificalas.
Calzada de Calatrava
Calzada de Calatrava es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Orda
Orda (Ourde en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.