cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mequinenza
Aiguabarreig Segre-Cinca-Ebre
esquèrra|396x396px En la confluéncia dels rius Segre e Ebre se plaça lo Aiguabarreig un espaci amb granda riquesa naturala e una granda varietat d'ecosistèmas qu'abastan dempuèi las estepas mediterranèas a impenetrables de bòsques de ribièra, en convertint aqueste espaci en un paradís per la biodiversidad. Territorialmente, Lo Aiguabarreig se tròba en lo centre de la Depression mièja de l'Ebre. Limita a l'oèst amb los Monegros, a l'èst amb los Tossals de Montmeneu e Almatret e cap al sud amb la coa de la restanca de Ribarroja. Aqueste espaci recep lo nom del mot d'origina catalana que designa lo luòc que dos o mai corrents d'aigas se jonhon en el e forman una sola. Lo Segre e lo Cinca forman un primièr Aiguabarreig entre las populacions de la Granja d’Escarp, Massalcoreig e Torrente de Cinca, a de paucs quilomètres convergisson amb las aigas de l'Ebre, ja en lo tèrme municipal de Mequinenza, en conformant òm de las màgers confluéncias fluvialas de tota la Peninsula Iberica.
Renaissença (omonimia)
Renaissença (var. Renaishença) pòt designar:
Mequinenza
Aiguabarreig Segre-Cinca-Ebre
En lo Aiguabarreig trobam cientos de mètres d'amplada d'aiga connumerosas d'islas fluvialas e de bòsques de ribièra, de grandas massas de carrizal, de plajas de calhaus, pozas e galachos. Es un ponch de confluéncia de la flòra esteparia provenenta de la zòna árida de Monegros e de la flòra mediterranèa que asciende per la val de l'Ebre. Mercés a aquestas caracteristicas convivon d'espècias d'ambients opausats.
Las aves son lo grop mai nombrós e abastan dempuèi de colònias de ardeídas a tota mena de rapaces e aves pròprias d'ambients desérticos. Pòdon tanben se trobar reptiles, anfibios e mamifères, en destacant mai que mai murciélagos, de cèrvis, corzos, nutrias e la preséncia de mai en mai abondiua de cabras sauvatjas.
Paissièra de Mequinenza.
Lo bastiment de la paissièra de Mequinenza, per concession a l'entrepresa ENHER del profechament idroelectric integral d'un tram del riu Ebre en 1955, donèt origina a aquesta granda restanca cuya longitud es d'unes 110 km e possedís unas "còstas interioras" d'a l'entorn de 500 km. La lámina d'aiga en la còta maximala es de 121 m. Se embalsó pel primièr còp en decembre de 1965 quand se inundaron 3500 a d'òrta. L'enginhèr encargat del projècte foguèt lo catalan Victoriano Muñoz Oms.
Amb una còta d'aiga de 121,5 mètres e un airal drenada de 55.000 km² es la màger restanca idroelectric de tot Aragon. Comptava inicialament amb una poténcia installada de 324 MW e mai se dempuèi 2010 s'es incrementat a 384 MW, amb una produccion annala de mai de 743 GWh.
La Mequinenza de Jesús Moncada
esquèrra|282x282px Mequinenza es tanben un ponch de referéncia pels amants de la literatura. Jesús Montcada, l'escrivan mai universal de la populacion, convertiguèt l'anciana Mequinenza en lo scenari protagonista de las multiplas istòrias personalas narradas en los sieus libres. Lo roman “Camini de Sirga”, revirada a mai de 20 idiòmas (entre eles lo japonés, lo suedés o lo vietnamita), resulta un amalgama de personatges e istòrias evocador de l'anciana Mequinenza e la siá tragica desaparicion.
Considerat òm dels autors en catalan mai importants de la siá epòca, recebèt de divèrses prèmis per la siá òbra, entre d'autres lo Prèmi Vila de Barcelona o lo Prèmi Nacional de la Critica en 1989 per Camí de sirga (Camin de sirga) o la Creu de Sant Jordi, autrejada per la Generalitat de Catalonha en l'an 2001. En lo 2004 recebèt lo Prèmi de las Letras Aragonesas qu'apletèt unes meses abans de la siá mòrt.
Los Musèus de Mequinenza realizan de rotas literàrias sus l'escrivan que recorron lo Pòble Vièlh e plaçan, a travèrs de de fragments de los sieus libres, als visitants en las desparièras narracions e de curiositats que l'autor placèt dins los meteisses carrèrs. En l'Espaci Montcada dels musèus se pòt conéisser mai a fons lo patrimòni non solament literari, mas tanben pictórico e fotografic que Montcada leguèc.
Pesca
Una de las espècias mai peculiaras que se pòdon trobar en restanca de Mequinenza es lo siluro. Un peis originario de Centroeuropa, que foguèt introdusit de forma illegala en Mequinenza pendent la prima de 1974. Los primièrs siluros que se soltaron èran alevines, 10 ans après, a intervengudi dels 80, comencèron a se capturar de pèças de mai d'un mètre e de 25 kg de pes. 30 ans après la siá intrada clandestina los siluros contunhan d'aver dins las zònas de la restanca de Mequinenza e Ribarroja en essent lo sieu màger abitat en Espanha e aquestes luòcs s'es convertit en ponch de peregrinación per de pescadors de tota Espanha e de l'estrangièr (fondamentalament alemands, de franceses, angleses, americanes e japoneses), dispausats a s'afrontar amb un peis cuyas caracteristicas o an ja convertit en mitic, en s'atenhent capturas ja de 240 centimètres e gaireben cent kilogramos de pes. Pòdon tanben se trobar d'espècias coma la carpa comuna, lucioperca, blackbass o alburnos.
En la restanca de Mequinenza se celèbran unas 30 de competicions a l'an. En 2017, Mequinenza foguèt sedença del LXIV Campionat d'Espanha de Seleccions Autonomicas e Concentracion Nacionala d'Aiga Doça en categoria masculina, organizat per las Federacions Espanhòlas e Aragonesas de Pesca e Casting e que comptèt amb la collaboracion de la Societat de Pesca “Lo Siluro” e de l'Ajuntament de Mequinenza que comptèt amb la participacion de 111 esportistas de 13 comunitats autonòmas.
Espòrts náuticos
vinheta|361x361px|Riu Ebro. Mequinenza dispausa d'un camp de regatas considerat òm dels melhors d'Espanha per la siá excellenta accessibilitat, la siá lámina d'aiga establa e las siás installacions esportiuas près de la restanca. L'Encencha Náutico del Club Capri es lo paradís per la practica d'espòrts náuticos en Aragon. En las tranquillas aigas de la siá restanca se pòdon practicar multitud d'espòrts. Se pòt tanben practicar l'esquí aquatic amb los permises correspondents en nòrma.
Torisme Actiu
Mequinenza es la localitat qu'enregistra un màger nombre d'entrepresas de torisme actiu e aventura (amb abitança fiscala en la municipalitat) de la província de Saragossa e la cinquena a nivèl d'Aragon. Mequinenza Compte amb un total de 10 entrepresas de torisme actiu e aventura ligada a d'activitats de pesca esportiua. Las entrepresas de torisme actiu e aventura s'identifican amb un logotipo que representa una ròsa dels vents sus fons jaune e la signatura autrejada pel Govèrn d'Aragon. Se tracta de garantir als visitants en ofrint unes estandards de qualitat, qualquarren qu'en lo cas de Mequinenza es fòrça avalorat, un fach qu'a convertit a la localitat en un referent de la pesca en Euròpa e destinacion preferida de fòrça pescadors internacionales.
Birdwatching
Mequinenza, plaçada en la confluéncia dels rius Segre e Ebre, possedís un patrimòni ric en natura, amb una excellenta varietat d'ecosistèmas, que van dempuèi las estepas mediterranèas a impenetrables de bòsques de ribièra, en la convertint en un paradís amb una biodiversidad incomparable. Lo Segre e lo Cinca forman un primièr Aiguabarreig (mot d'origina catalana que designa lo luòc que dos o mai corrents d'aigas se jonhon en el e forman una sola) entre las populacions de la Granja d’Escarp, Massalcoreig e Torrente de Cinca, a de paucs quilomètres convergisson amb las aigas de l'Ebre, ja en lo tèrme municipal de Mequinenza, en conformant òm de las màgers confluéncias fluvialas de la Peninsula Iberica.
Paisajísticamente en lo Aiguabarreig podèm observar de nombrosas islas fluvialas e de bòsques de ribièra. Es un ponch de confluéncia de la flòra esteparia provenenta de la zòna árida de Monegros e la flòra mediterranèa que asciende per la val de l'Ebre. Amb aquestas caracteristicas tan especialas, convivon d'espècias d'ambients fòrça divèrses a on las aves son lo grop mai destacat. Abastan dempuèi de colònias de ardeídas a tota mena de rapaces, aital coma aves pròprias d'ambients desérticos en inclusent una representacion vasta d'espècias escassas e menaçadas en Euròpa. L'airal fluvial del Aiguabarreig es una zòna húmeda de granda transcendéncia coma airal de reproduccion, hibernación e repaus de la fauna migratoria. L'ubicacion en plea depression de l'Ebre e la proximitat del Delta li apondon de valors coma extraordinari conector biologic.
Fèstas
Fèstas d'Ivèrn: San Blas e Santa Águeda, la primièra dimenjada del mes de febrièr. Se celèbra un important concors de carnaval.
Michael Stich
Se retirèt en 1997.
Puput
La puput (var. peput, pepuda, aucèl de Sant Martin, pupa, gaje-pube ) o en latin Upupa epops es un aucèl de la familha dels upupids.
Es de color marron rosat amb las alas e la coa raiada de blanc e negre.
Lo seu cant es fòrça facil d'identificar, fa "pu-pu-put" e o repetís fòrça vegadas.
Montjard
Montjard (Montgeard en francés) es una comuna lengadociana de Lauragués situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Puput
Alimentacion
Manja sautarèlas, formigas, grelhs, erugas, aranhas, vèrmes e larvas d'insèctes.
Montjard
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Lauragués a 34 km al Sud-Èst de la vila.
Puput
Reproduccion
Fa lo nis dins de traucs d'arbres vièlhs o de murs o d'ostals arroïnats. Lo nis es fòrça simple, fach amb sonque qualques èrbas o branquetas. La feme pond entre 5-7 uòus e los coa durant 16 a 19 jorns. Los puputons començan de volar al cap de 4 setmanas.
Montjard
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Montjard èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Tanlèu 1790, Montjard èra del canton de Nalhós (dempuèi 2015, es del canton d'Escalquens). Le vocable de la glèisa, annèxa de Nalhós, es Nòstra Dòna.
Puput
Reproduccion
Viu en zonas dobèrtas, òrts e bòsques.
Montjard
Nòtas e referéncias
Société académique d'architecture, Les bastides du Lauragais et du pays de Foix : Carcassonne, Chalabre, Mazères, Mirepoix, Montgeard, Revel, Roquefixade, Saint-Félix-Lauragais, Villefranche-de-Lauragais, Diagram, Tolosa, 1991, 32 p.
Puput
Abituds
A costuma de manjar pel sòl, caminant dapasset d'un luòc a l'autre tot en picotejant. A la tardor migra cap a Africa, e torna en febrièr seguent.
Algans e Lastens
Geografia
Lo borg es situat a 206 mètres de naut.
La Zarza (Valhadolid)
La Zarza es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Algans e Lastens
Geografia
L'abitat es constituit d'escarts demest puèges e combas.
Fòrça rius travèrson lo vilatge, lo major es "l'Olmina", que la font es a Bèrtra e que s'escapa dins "lo Giron" dins la comuna de Cuc Tolzan.
Istòria
Fusion dels vilatges d'Algans e de Lastens lo 22 de Novembre de 1829.
Luòcs e monuments
Doas glèisas:
Paisa
La paisa (en bengalin: পয়সা, en indi: पैसा, e en ordo: پیسہ‎) es la sosunitat monetària del rial d'Oman (1/1000), de la ropia d'Índia, de la ropia de Paquistan, de la ropia de Nepal e de la taka (Bangladesh) (1/100).
Batalha de Suomussalmi
La batalha de Suomussalmi se debanèt dins lo corrent de la Guèrra d'Ivèrn dau 7 de decembre de 1939 au 8 de genier de 1940. Foguèt la consequéncia d'una ofensiva sovietica (entre 45,000 e 55,000 òmes) còntra la vila portuària d'Oulu que foguèt arrestada per lei fòrças finlandesas cargadas de protegir la frontiera (11,000 òmes). D'efèct, maugrat sa superioritat numerica e materiala, lei soudats sovietics èran pas equipats per combatre dins una region boscassiera e dins de condicions ivernencas. Incapables de s'alunchar dei rotas, se turtèron a una resisténcia fòrta e deguèron se replegar. La retirada aguèt luòc dins de condicions fòrça malaisadas e plusors unitats de l'Armada Roja foguèron enceucladas per lei Finlandés. Aperaquí 27,500 Sovietics foguèron ansin tuats còntra 950-2,670 soudats finlandés bleçats ò tuats.
Paisa
En indi, lo plural de paisa es paise.
En bengalin, se ditz pòisha. En arabi, se ditz baisa.
thumb|400px|Peça de 10 pòisha de Bangladesh thumb|400px|Bilheta de 100 baisa d'Oman
Torregamones
vinheta|Escòla
Torregamones es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Ptolemèu VIII
Ptolemèu VIII Fiscon (en grèc ancian: Πτολεμαῖος Εὐεργέτης Τρύφων, Ptolemaîos Euergétês Trýphôn, « Ptolemèu Benachor, Prestigiós »), mòrt en -144 foguèt lo seten rei lagida d'Egipte de -145 a sa mòrt. Ptolemèu IX li succediguèt.
Règne
Ptolemèu VIII es lo fraire de Ptolemèu VI. En -170, es associat al poder amb son fraire e sa sòrre Cleopatra II.
Gevelsberg
Gevelsberg es una vila d’Alemanha. Se situa dins l’estat de Ren del Nòrd-Vestfàlia. Sa populacion èra de 32,402 abitants en 2007.
Ptolemèu VIII
Règne
En 164, s'apoderèt del poder e fòrabandiguèt son fraire que se refugièt a Roma. L'annada d'après, Ptolemèu VI tornèt e partegèt lo reialme amb son fraire e sa maire. Ptolemèu VII e Cleopatra obtenguèron Egipte e Chipre, mentre que Cirenaïca èra donada a Ptolemèu VIII. .
Ptolemèu VII succidiguèt a Ptolemèu VI, mas regnèt sonque qualques meses entre 145 e 144, abans d'èsser remplaçat per Ptolemèu VIII.
Guèrra civila (132 abC-126 abC)
En 142 repudièt sa sòrre e reina Cleopatra II, en favor de sa neboda Cleopatra III. Aquò menèt a una guèrra civila en 132. Cleopatra II sostenguda per la populacion de lenga grèga, tenguèt Alexàndria. Ptolemèu e Cleopatra III avián lo sosten dels egipcians. En 131, deguèron fugir a Chipre, mas en 127 poguèron tornar prene Alexàndria. en 124, un accòrd foguèt trobat entre las doas parts. Los tres dirigiguèron ensem.
Los trebols aguèron d'influéncia sus lo reialme. Ptolemèu nomenèt d'egipcians a de pòstes importants qu'èran fins ara reservat a l'elita macedoniana. Lo ròtle d'Alexàndria de centre cultural del mond grèc foguèt afeblit, que fòrça sabents e poètas daissèron la vila.
A sa mòrt, Ptolemèu dins son testament daissèt Cirenaïca a Roma.
Monegrillo
Monegrillo es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Sainte-Tréphine
Sant-Trifin en breton ( Sainte-Tréphine en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Canigó (poèma)
Canigó es un poèma epic de 1886 escrich per Jacint Verdaguer e que constituís un dels poèmas clau de la Renaissença Catalana. Aqueste poèma, qu'es un libre, conten una descripcion geografica dels Pirenèus catalans que se desvolopa a travèrs d'una istòria basada sus lo mite del Comte Tallaferro. L'istòria se debana a l'Edat Mejana, al sègle XI, a l'epòca que los catalans patissián de las invasions musulmanas, e i apareisson fòrça elements mitologics.
Argument
L'istòria comença quand Gentil, filh del Comte Tallaferro, après d'èsser armat cavalièr a la Glèisa de Sant Martí del Canigó, s'unís a l'armada crestiana qu'a per mission d'arrestar l'atac dels musulmans. Coneis Flordeneu, reina de las fadas. Ela lo sedusís, e el, encantat per ela, se desbremba de la batèsta e l'acompanha en un vòl pels Pirenèus en una carròça volanta mentre que li ensenha la sèrra e sas legendas. Guifré, l'oncle del cavalièr, vei que l'armada crestiana es a mand de pèrdre e o atribuís a la desercion de Gentil. Guifré lo suspren quand es amb la fada e, alara, encolerit, tua son nebot en lo desbauçar aval de la montanha. Mas, finalament, Guifré se'n pentís.
Estil
La granda diversitat de ritmes produsís una deliciosa amenitat del poèma. L'autor jòga fòrça amb lo contrast entre las scènas que parlan del mond doç e encantador de las fadas e los durs combats entre los guerrièrs catalans e musulmans.
Illa de Norfolk
L’illa de Norfolk es una illa de l’Ocean Pacific que depend d’Austràlia.
Canigó (poèma)
Traduccions e versions
Lo poèma aguèt un acuèlh estrambordat entre los legidors; se considèra que Canigó marca lo moment mai naut de las possibilitats del poèta de Verdaguer. Foguèt traduch en italian per Maria Licer en 1888. Una annada apuèi, J. Tolrà Bordas lo tradusiguèt en francés, e en 1898 foguèt traduch en castelhan pel Comte de Cedillo. La darrièra traduccion al castelhan es de María Parés, publicada per Alianza en 1988. L'annada 2007 se publiquèt la traduccion a l'anglés de «La Maladeta» (del quatren cant), «Guisla» (lo desen cant) e «Los dos campanars» (l'epilòg), textes recolhits en Selected Poems of Jacint Verdaguer: A Bilingual Edition, edicion e traduccion fach per Ronald Puppo, amb una introduccion de Ramon Pinyol i Torrents, University of Chicago Press.
Illa de Norfolk
Istòria
Foguèt poblada per de Maòris venguts de Nòva Zelanda (illa del Nòrd o illas Kermadec), puèi per James Cook en 1774. Aquel li donèt lo nom d’una nòbla anglesa, Mary Blount, duquessa de Norfolk.
Canigó (poèma)
Traduccions e versions
En 1910 ne sortiguèt una version teatrala de Josep Carner acompanhada de la musica de Jaume Pahissa. En 1934 Antoni Massana usèt l'adaptacion de Carner per ne far una opera que se estrenèt al Gran Teatre del Liceu de Barcelona en 1953.
Illa de Norfolk
Istòria
Colonia penitenciària dependenta de Sydney (Austràlia), foguèt evacuada al començament del sègle XIX, qu'èra tròp cara a manténer.
.nf
.nf es lo nom de domeni d'Internet per l’illa Norfolk.
Illa de Norfolk
Istòria
En 1856, los abitants de Pitcairn, subrepoblada, obtenguèron lo drech de s'i installar.
Madiran
Madiran pòt èsser :
.nf
Referéncias
Toppdomän
Illa de Norfolk
Istòria
En 1901, la sobeiranetat foguèt transferida a Austràlia.
En 1979 recebèt un estatut d'autonomia limitada, emai se l'illa es pas representada al Parlament d'Austràlia.
En 2015 Austràlia decidís d’anullar l’autonomia. Lo 1èr de julhet de 2016 es annexada a la Nòva Gallas del Sud.
Geografia
thumb|400px|right|Las illas Nepean (al centre) e Philip (al fons) vistas de Norfolk L'illa de Norfolk es la sola poblada. Las illas vesinas de Nepean e Philip son pas abitadas.
Segonda batalha de Summa
La segonda batalha de Summa se debanèt dins lo corrent de la Guèrra d'Ivèrn dau 1 au 15 de febrier de 1940. Foguèt la consequéncia d'una ofensiva sovietica còntra l'armada finlandesa dins lo sector dau vilatge de Summa lòng de la rota de Leningrad a Viipuri. A partir dau 11, lei Sovietics capitèron pauc a pauc de rompre lei linhas finlandesas que mancavan d'armaments anticarris. Lo 12, una còntra-ofensiva mau capitèt e divèrsei traucadas aguèron luòc dins d'autreis endrechs dau frònt entraïnant una retirada generala dei Finlandés.
Lei pèrdas dei dos camps son desconegudas mai foguèron importantas. Aquò èra un problema grèu per lei Finlandés que tenián una populacion fòrça limitada a respèct d'aquela de l'Union Sovietica. Ansin, Helsinki acceptèt d'acomençar de negociacions lo 29 de febrier e de cedir una partida de son territòri ambé la signatura dau Tractat de Moscòu lo 12 de març.
Illa de Norfolk
Economia
L'illa viu subretot del torisme e de qualques facilitats fiscalas (s'i pagan pas las talhas australianas).
Torres del Carrizal
Torres del Carrizal es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Julio Iglesias
200px|right|thumb|Julio Iglesias en 2005
Julio José Iglesias de la Cueva, o mai simplament Julio Iglesias, nascut lo 23 de setembre de 1943 a Madrid (Espanha), es un cantaire espanhòl. Abans d'èsser cantaire, a començat dins sa joventut una crana carrièra dins lo fotbòl professional (es ja a catòrze ans portièr en çò dels joves del Real Madrid Club de Fútbol), mas un accident de la rota en 1962 l'obliga d'arrestar aquela carrièra esportiva. Un còp restablit d'aquel accident, repren sos estudis e se'n va per aprene l'anglés en Anglatèrra ; comença a n'aquela epòca a cantar la dimenjada dins un pub, l'Air Pòrt Pub, las cançons popularas de Tom Jones e dels Beatles.
En 1968 empòrta lo festenal de Benidorm e enregistra son primièr single, La vida sigue igual. Participa en 1970 al Concors Eurovision de la cançon e arriba 4en. I interprèta una cançon entitolada Gwendolyne, inspirada del nom de son amigueta francesa quand èra estudiant en Anglatèrra.
En 1977, signa amb l'ostal de disc CBS un plan gròs contracte : comença alavetz una periòda fasta per Julio Iglesias que coneis pauc de temps après de grandas capitadas internacionalas. Per exemple, l'album en francés À vous les femmes publicat en 1979 va aver una capitada colossala dins los païses francofòns ambe los tubes Pauvres diables e Je n'ai pas changé, album vendut a mai d'un milion d'exemplaris en França.
Aital, Julio Iglesias es oficialament devengut lo cantaire de lenga romanica avent vendut lo mai d'albums al mond : a recebut mai de 2 600 disques d'aur e de platin pendent sa carrièra. Canta dins catòrze lengas, evidentament sustot dins de lengas romanicas coma l'espanhòl, lo francés, l'italian e lo portugués, mas tanben plan sovent en anglés e en alemand.
Julio Iglesias es lo paire d'Enrique Iglesias, el tanben vengut a son torn cantaire plan popular dins los païses de lenga latina.
Manzhouli
Mǎnzhōulǐ 满洲里 (chinés), Manǰuur Манжуур (mongòl), Manchzhuriya Маньчжурия (rus), qu'ei ua comuna de la Region Autonòma de Mongolia Interiora, dens la Republica Populara de China, situada au nòrd deu Lac de Hulun. Qu'a un estatut administratiu de vila-viceprefectura devath la jurisdiccion de la vila-prefectura de Hulunbuir.
Lo son nom que vien deu rus Маньчжурия Manchzhuriya, valent a díser Manchoria.
Sent Daunès
Sent Daunès (Saint-Daunès en francés) es una anciana comuna occitana de Carcin administrada pel departament francés d’Òlt e la region d’, ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Dempuèi lo 1èr de genièr 2019, es comuna delegada e capluòc de la comuna novèla de Bargalona de Carcin (nom supausat) ambe Bagat de Carcin e Sent Pantalion.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Arrondiment d'Auloron
L'arrondiment d'Auloron qu'ei ua division administrativa e ua anciana division electorau francesa situada en Bearn, dens lo departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, abans d'Aquitània. Las lengas autoctònas que son l'occitan gascon dens la varianta bearnesa e lo basco.
Istòria
Dab la refòrma cantonau de 2014, aplicada en 2015, lo nombre de cantons qu'estó dividit per dus, un canton navèth que pòt estar sus dus arrondiments.
En 2017, que modifiquèn la composicion deus arrondiments per tau de'us adaptar aus limits de las intercomunalitats e de las circonscripcions legislativas. L'arrondiment d'Auloron que perdó las comunas d'Abòs, Aubertin, Cardessa, Cuqueron, La Comanda, La Horcada, Luc, Monenh, Parbaïsa, Pardias e Tarsac, qui partín tà l'arrondiment de Pau. Que ganhè las comunas de Autarriba, La Bastida (Lauhire), Berencs, Carressa e Cassabè, Castanheda, Escòs, Lahontan, Lèren, Sendòs, Sent Pèr de Lèren e Salias, qui èran de l'arrondiment de Pau. La comuna occitana de Gestars que passè de l'arrondiment de Baiona a l'arrondiment d'Auloron.
Composicion dinc a 2015
thumb|center|450px|L'arrondiment d'Auloron en Aquitània abans 2015. L'imatge que musha l'arrondiment d'Auloron non tocava lo departament de las Lanas e adara si
Composicion de 2017 ençà
Lo nombre de comunas qu'èra de 156. La modificacion deus arrondiments n'i cambiè pas arren. Mès pr'amor de la fusion énter Ansa e Hiars dens la comuna navèra de Ansa e Hiars, lo nombre qu'ei de 155 despuish 2017.
Martin Garrix
200px|right|thumb|Lo discjòquei e compositor neerlandés Martin Garrix en 2019 Martin Garrix, de son nom vertadièr Martijn Gerard Garritsen, nascut lo 14 de mai de 1996 còsta Amsterdam a Amstelveen (Païses Basses), es un discjòquei, compositor de musica electronica e productor musical neerlandés.
S'es fach conéisser mondialament ambe son títol Animals en 2013.
Animals es estat l'un dels mai gròsses tubes mondials de la decennia, la video es estada visionada mai d'un miliard de còps, lo single es estat classat n°1 al Reialme Unit e en Belgica, n°2 en França e en Soïssa, n°3 dins son país als Païses Basses, n°4 en Suècia e en Alemanha, e es quitament dintrat dins los classaments americans. Animals, d'ara enlà a l'ora d'ara un tròç culte e emblematic de la musica electronica, a permés d'impausar Martin Garrix coma un discjoquèi de primièr plan, e dempuèi collabòra ambe los mai grands de la scèna internacionala, coma David Guetta, Dua Lipa etc.
Puègserguièr
Puègserguièr (Puisserguier en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [petʃe'rje].
Las fòrmas ancianas son : castello de Podio Surignano [legir -guario] en 1146, de Podio Sorigario, de castro et honore Podii Soriguerii, ecclesie de Podio Soriguer, castrum de Podio Soriger en 1168, apud Podium surigarium en 1168, de Podio Suriguario en 1171, de Podio Soriguerio en 1172, de Podio Sorigerio en 1212, Podiisorigariio en 1222, ecclesia de Podio Surigario en 1347-1375, lieu de Puysurguier, Puisurguyer en 1395, rector de Podiosoyrigario al sègle XIV, lieu de Puisserguier en 1561, Puiserguier en 1585, Puysserguier en 1607, Puicerguier en 1643, Puisserguier en 1708 e en 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom vendriá de puèg, del latin podium, e del mot derivat del latin sericarius, « que fa de sarga » (teissut); mas pels Féniés, seriá un nom de persona, *Suricarius ; segon Hamlin, seriá l'ancian occitan soriguer « moisset ros » utilizat coma escais-nom d'òme. Jean-Pierre Chambon ajusta una solucion possibla, PODIU *SOR(I)CĀRIU (cf. FEW 12, 300a). Comparar catalan Puig Xoriguer, Es Puig Soriguer (OnCat 7, 162-3).
Vœlfling-lès-Bouzonville
Voelfling-lès-Bouzonville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Joan Antòni Peiròtas
Biografia
Joan Antòni Peiròtas nasquèt en 1813 a Clarmont, filh del terralhièr Antòni Peiròtas e de Terèsa Elisabet Causse. Aguèt de laissar l'escòla d'ora, aviá sonque 9 ans, per ajudar la familha amb son trabalh. Coma son paire venguèt terralhièr mas a l'encòp escriguèt de poesias que foguèron publicadas dins divèrses jornals e revistas. Sos escriches impregnats de còps que i a de criticas o satiras socialas li portèron d'enemistats e aital se retrobèt al tribunal per de vèrses qu'aviá escrich contra un jutge de patz en 1839 e aguèt de passar quinze jorns en preson.
A mai se Peiròtas faguèt pas jamai de politica activament, dins sas poesias defendiá las idèas republicanas e mai intervenguèt per prendre la defensa del deputat de Montpelhièr, de Larcy, en publicar de poesias en sa favor dins l'Echo du Midi. Se maridèt puèi en 1845. Quand arribèt la Revolucion de 1848 un bon nombre de democratas e liberals del departament d'Erau li demandèron de se presentar a las eleccions per venir deputat.
Escambièt divèrsas letras amb d'autres escrivans e erudits del país bas lengadocian coma Alfred Moquin Tandon, Mary Lafon o Melquiòr Bartés. Escriviá sovent d'articles dins l'Indépendant.
Foguèt, lo 1 de març de 1838, un dels fondadors del Grenier poétique, una societat literària del país de Clarmont.
Batalha de Keren
La batalha de Keren se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 2 de febrier au 27 de març de 1941. Foguèt la consequéncia d'una ofensiva britanica, sostenguda per d'unitats de la França Liura e de la resisténcia etiopiana, còntra lei tropas colonialas italianas. Maugrat una resisténcia acarnada e plusors succès defensius, lei fòrças italianas foguèron finalament anientadas ambé de pèrdas fòrça importantas (12,147 mòrts e 21,700 bleçats e presoniers) còntra solament 3,765 per leis Aliats (536 mòrts e 3,229 bleçats). Après aquela desfacha, la conquista dei colonias italianas d'Africa Orientala e la liberacion d'Etiopia contunièron sensa dificultat car l'armada italiana de la region èra pas capabla de remplaçar sei pèrdas e sa resisténcia s'afondrèt rapidament.
Gno
Los gnos son las doas espècias de bovids del genre Connochaetes.
Descripcion
Las talhas e los peses mencionats correspondon a las doas espècias de gnos.
Abituds de vida
Los gnos son puslèu sedentaris, levat en carestiá de manjar. Realizan alara demigrations sasoniaras grandas. Pendent aqueste viatge, de zèbres, gazèlas e elands los acompanhan, formant d’amassadas de mai de dos milions de caps.
Los pichons naisson mai sovent en febrièr. Venon alara una presa aisida pels predators, quitament se son capables de córrer sonque tres minutas après lor naissença, un còp levats del placenta.
Per seduire las femèlas, los gnos fan de graulaments, e se baton entre eles. Quand un mascle es fòrça dominant, pòt prene fins a cent cinquanta femèlas.
Los gnos son la presa dels leon, de las ienas, dels licaons e dels leopards. Los guepards caçan los joves fins a 6 meses. Los gnos en migracion s’amassan per passar los cors d'aiga, e son alara una caça de tria per las espècias en concurréncia. Al passar las aigas, fòrça gnos son victimas dels crocodils.
Los animals malauts, joves, nafrats, d’edat o una femèla al tèrme de sa gestacion son mai vulnerables. Los gnos en bonas condicions fisicas, mai vigorosas son fòrça rapids a la corsa, agils e se defendon fòrça plan e atacan, de crénher quand fan de cargas de grop. Lo gno es plan irritat e protector de natura.
Lo gno sembla a l’encòp a un antilòp amb sas grandas patas primas, al caval per sa corpuléncia, sa crinièra e sa coa e al taure amb sa tèsta, sas banas e sa caraga imprevisibla e brutala quand se sentís menaçat.
Pairac (lo Chasteu)
Pairac (del Chasteu) (Peyrat-le-Château en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Geografia
miniatura|gaucha|Situacion de Pairac (lo Chasteu) en Nauta Vinhana
Fignévelle
Fignévelle es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Lo pichon vilatge de Fignévelle a bastit sul marge esquèrre de la Saône a qualques hectomètres al sud de Godoncourt. Lo territòri communal s'esperlonga cap al sud ; es limitrophe de la municipalitat de Bousseraucourt en Anautita-Saône.
Le petit village de Fignévelle est bâti sur la rive gauche de la Saône à quelques hectomètres au sud de Godoncourt. Le territoire communal se prolonge vers le sud ; il est limitrophe de la commune de Bousseraucourt en Haute-Saône.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'origina de Fignévelle es probablament fòrça anciana. Los vestigis descobèrts en las municipalitats vesinas testifiquen que la conca de la Saône èra ja demorat en l'epòca gallo-romaine. Luòc de passatge, la vallée a probablament favorit, fòrça d'ora, l'establiment de populacions...
Las lanças, ganivetes, talhas e sivelles de metal trobat al lieudit « Mòrt òme » poirián provenir de de combats en datant de l'arribada de las Burgondes al començament de la.
A, desparièrs escrits fan referéncia a Figneville (1313), Fignieyville (1315)...
L’origine de Fignévelle est probablement très ancienne. Les vestiges découverts dans les communes voisines attestent que le bassin de la Saône était déjà habité à l’époque gallo-romaine. Lieu de passage, la vallée a probablement favorisé, très tôt, l’établissement de populations...
Les lances, lames, sabres et boucles de métal trouvés au lieudit « Mort homme » pourraient provenir de combats datant de l’arrivée des Burgondes au début du.
Au, différents écrits font référence à Figneville (1313), Fignieyville (1315)...
Faisant historiquement partie de la Franche-Comté et formant jusqu'alors une seule paroisse avec Godoncourt, la bourgade fut rattachée à la Lorraine à la Révolution française.
Le Claon
Le Claon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Mairac
Lo Mairac (Almayrac en francés) es una comuna lengadociana en Segalar, situada dins lo departament du Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Toponimia
Ernèst Negre cita qualques fòrmas ancianas: Armairaco, en 1120, Almairaco, en 1260. Lo nom, amb lo sufixe -acum, es lo d'una proprietat antica. La question es la del nom d'òme que lo sufixe completa : lo nom Armarius o, amb una varianta -iacum del sufixe, lo nom germanic Hartmar.
Lo nom Almairac s'explica per una dissimilacion a partir d' Armairac (evitament de doás r dins lo meteis mot, en remplaçant la primièra per una l). Aprèp, lo nom actual resulta d'una marrida interpretacion del mot : Almairac foguèt comprés coma Al Mairac, doncas Lo Mairac, e es malaisit, un còp que lo nom novèl es installat, de tornar enrè.
Istòria
Abans la revolucion, Lo Mairac es una comunautat (parròquia de Sant Salvi). Lo 20 d'abrial de 1813, un arrestat prefectoral destaca del Mairac una enclava amb los vilatges de La Volp e Gagets e lo masatge del Teron, e la restaca a Trevièn.
Schalkendorf
Schalkendorf en alemannisch (Schalkendorf en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Istòria
Los qualques unas òrtas en environant encara uèi Schalkendorf aital coma l'associacion La Pommeraie de Schalkendorf en avent l'objectiu la conservacion d'aquelas òrtas e de las mai de 200 variétés de pomas #que se pòt i trobar testifiquen del passat fruticole de la comuna. Al Mejan Age, los Senhors acceptavan lo payement dels impòstes en pomas. Amb lo desvolopament de la competéncia facilitada per la creacion de nòus mejans de transpòrt, las òrtas de Schalkendorf se son progressivament transformats en camps.
Les quelques vergers entourant encore aujourd'hui Schalkendorf ainsi que l'association La Pommeraie de Schalkendorf ayant pour objectif la conservation de ces vergers et des plus de 200 variétés de pommes que l'on peut y trouver témoignent du passé fruticole de la commune. Au Moyen Age, les Seigneurs acceptaient le payement des impôts en pommes. Avec le développement de la concurrence facilité par la création de nouveaux moyens de transport, les vergers de Schalkendorf se sont progressivement transformés en champs.
Canton d'Acós
Eth canton d'Acós qu'ei ua anciana division administrativa de Bearn, suprimida en 2015, situada en arrondiment d'Auloron, eth departament deths Pirenèus Atlantics e era region d'Aquitània, adara de Navèra Aquitània. Eras 13 comunas que son adara deth canton navèth d'Auloron-1. Totas eras comunas que son dera comunitat de comunas deth Haut Bearn. Era lenga autoctòna qu'ei eth occitan gascon, dens era varianta bearnesa. Eth canton qu'utiliza eth article pirenenc.
Geografia
Aqueth canton qu'ei organizat au torn d'Acós en Arrondiment d'Auloron-Senta Maria.
Composicion
Eth canton d'Acós que's compausava deras 13 comunas seguentas :
Istòria
En 1801, eth canton d'Acós qu'estó conservat.
Aras eleccions departamentaus deth 22 de març de 2015, en aplicacion deth decret deth 25 de heurèr de 2014 qui delimita eths cantons deths Pirenèus Atlantics, eth canton d'Acós qu'estó suprimit.
Colomer e Mont Devath
Colomer e Mont Devath o probablament Lo Colomer e Mont Devath (Couloumé-Mondebat en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha, situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
(Lo) Colomer
Colomer que ven deu latin colombarium o de son resultat. Lo sens qu'ei de segur colomèr, , mes perqué lo e tonic barrat ? Dens los quauques bastiments qui sèrven de borg a Colomer, ua plancarta que tira l'atencion : « Eglise du Couloumé ». Lo lòc que seré donc Lo Colomer, çò qui es normau per un vilatge qu'èra pas parròquia, mès un simple lòc, qui avè un castèth provesit d'un colomèr. Aquò que demanda enquista sus plaça. Benlèu que disen Lo Colomer peu castèth e Colomer peu nom de la comuna.
Mont Devath
Meilèu que « mont a costat de la vath » (çò qui tanben seré just topograficament), i a ua auta explicacion, mei probabla. Atau com *Lo Sos Dessús e Lo Sos Devath, Mont Devath que s'opausa benlhèu a un aute Mont, per exemple l'anciana parròpia de Monterran (en francés, benlèu Montherran, deu petit nom Herran, en occitan), dens la comuna d'Aus Litges. Vath e Sus s'opausan suu critèri de la proximitat deus Pirenèus e Mont Devath es un pauc pus luenh, pus au nòrd.
Istòria
Lo siti Cassini que dèisha pas cap de traça d'ua fusion de comunas, mès lo saut de populacion énter 1821 e 1831 que hè pausar questions. Justament lo nom revolucionari de la comuna qu'èra Mondebat. Es pas dehenut de pensar que Lo Sos Dessús (o, se se vòu, Lo Colomer) fusionè dab Mont Devath pendent las annadas 1820. Lo n° d'òrde de la ficha deu siti que correspon a la letra M. Benlèu que Bière (parròpia annèxa sus la mapa de Cassini) fusionè tanben dab Mont Devath a l'ocasion. Mès que son simplas suposicions. Sus la mapa d'Estat-Major (1820-1866), Mont Devath qu'es escriut Couloumé (la maison comuna que i èra, probablament, adara qu'ei au Colomer).
Economia
Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)
Moneva
Moneva es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Saint-Gervais-du-Perron
Saint-Gervais-du-Perron es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Sant-Gervais-de detlo-Perron es una municipalitat situada a 13 km al nòrd de Alençon e 7 km al sud de Sées. La municipalitat a una superficie de 1,128 ectaras #que 400 en bòsques.
N'a format de tres aglomeracions :
Saint-Gervais-du-Perron est une commune située à 13 km au nord d'Alençon et 7 km au sud de Sées. La commune a une superficie de 1,128 hectares dont 400 en forêts.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat a portat lo nom de L'Unitat-de detlo-Perron.
En 1839, Sant-Gervais-de detlo-Perron (244 abitants l'an 1836) absorbeix Sant-Laurent-de-Beauménil (271 abitants), , a l'èst del territòri ; aquela darrièra #portar, al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), lo nom de Beaumesnil-de detlo-Perron.
Au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune a porté le nom de L'Unité-du-Perron.
En 1839, Saint-Gervais-du-Perron (244 habitants en 1836) absorbe Saint-Laurent-de-Beauménil (271 habitants), , à l'est du territoire ; cette dernière porta, au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), le nom de Beaumesnil-du-Perron.
Canton d'Arsac e Arrasiguet
Istòria
Lo canton d'Arsac que's creè en 1790 dens lo districte d'Ortès.
La Ròca (Erau)
La Ròca (Laroque en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Canton d'Arsac e Arrasiguet
Istòria
En 1801, lo canton d'Arsac qu'estó conservat.
A las eleccions departamentalas du 22 de març de 2015, en aplicacion deu decret deu 25 de heurèr de 2014 qui delimita los cantons deus Pirenèus Atlantics, lo canton d'Arsac e Arrasiguet qu'estó suprimit.
La Ròca (Erau)
Toponimia
Segon Dauzat, Ròca ven del prelatin *rocca, [absent del latin classic, aquí perqué los escribas ne donan sovent la traduccion rupes]. Ròca prenguèt lo sens de « puèg, tuca, mont rocassós », puèi de « castèl fòrt bastit sus un puòg », puèi de « castèl fòrt, fortalesa ». Segon Hamlin, La Ròca ven de l'occitan ròca, aicí « castèl fòrt », « plaça fòrta situada sus un puòg »; l'ancian determinant ven del nom germanic d'òme Ainerius.
Felinas (Naut Léger)
Felinas (Félines en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Rilly-la-Montagne
Rilly-la-Montagne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Comuna en fasent partida de la Montanha de Rems e en se situant al sud de la vila de Rems.
Commune faisant partie de la Montagne de Reims et se situant au sud de la ville de Reims.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Ostal de Bernadòta
L’ostal de Bernadòta es una dinastia d’origina occitana fondada pel bearnés Joan Baptista de Bernadòta e sa molhèr marselhesa Desirada Clari.
Rilly-la-Montagne
Istòria
S'i tròba tanben una magnifica glèisa d'estil roman, la glèisa St Nicolas, en datant de la.
Ostal de Bernadòta
Sos descendents règnan uèi sus cinc monarquias europèas:
Lo rei de Danemarc Cristian X, filh de la princessa Loïsa de Suècia, foguèt tanben, de 1918 a 1944, lo sol rei d’Islàndia.
Rilly-la-Montagne
Istòria
Fin finala, lo « dieu protecteur », lo emblême d'aquel vilatge es Bacchus, dieu Romain del vin e del embriaguesa, assimilat al dieu Grèc Dionysos. Se pòt d'en un autre luòc trobar una estatua de Bacchus carrièra Carnot.
Pendent la Segonda Guèrra mondiala, los Alemands #escuélher Rilly per installar las siás fabricas de ponduda al ponch de missils V1 en lo tunèl ferroviaire. Los 31 de julhet 1944, en lo moment del operacion Crossbow, lo depaus de V1 de Rilly i aguèt bombardat per 97 Lancaster e 36 Mosquito (#qu'una part de la escadron de las Dambusters).
Prèviament al bombardement del 31 de julhet de 1944, un primièr bombardement i n'aviá destruit una part del vilatge lo diluns 17 de julhet cap a 10 oras 15 del matin en aucint 3 abitants.
En lo moment d'aquel bombardement de las pompas de 6 tonas avián #èsser utilizadas per las primièras fes a Euròpa. Los especialistas alemands, vestits de camisa negra, se retien cantaira cap al tunèl condicionat en luòc de assemblage dels fusées. Lo bastiment d'una pista de lançament al dessus del tunèl èra quitament previst. Après la sortida dels Alemands, pendent l'estiu 1945 se podiá encara traversar a pè lo tunèl – long d'aperaquí 4 quilomètres – e veire los vestigis dels talhièrs alemands.
Rilly-la-Montagne est un des plus anciens villages de la Montagne de Reims. En effet, le polyptyque des moines de l'abbaye de Saint Rémy, datant des années 850, nous révèle la présence de deux pressoirs : Rilly s'appelait alors Risleius.
On y trouve aussi une magnifique église de style roman, l'église St Nicolas, datant du.
Enfin, le « dieu protecteur », l'emblême de ce village est Bacchus, dieu Romain du vin et de l'ivresse, assimilé au dieu Grec Dionysos. On peut d'ailleurs trouver une statue de Bacchus rue Carnot.
Pendant la Seconde Guerre mondiale, les Allemands choisirent Rilly pour installer leurs usines de mise au point de missiles V1 dans le tunnel ferroviaire. Les 31 juillet 1944, lors de l'opération Crossbow, le dépôt de V1 de Rilly fut bombardé par 97 Lancaster et 36 Mosquito (dont une partie de l'escadron des Dambusters).
Préalablement au bombardement du 31 juillet 1944, un premier bombardement avait détruit une partie du village le lundi 17 juillet vers 10 heures 15 du matin tuant 3 habitants.
Lors de ce bombardement des bombes de 6 tonnes avaient été utilisées pour la première fois en Europe. Les spécialistes allemands, vêtus de chemise noire, se rendaient en chantant vers le tunnel aménagé en lieu d'assemblage des fusées. La construction d'une piste de lancement au dessus du tunnel était même prévue. Après le départ des Allemands, durant l'été 1945 on pouvait encore traverser à pied le tunnel – long d'environ 4 kilomètres – et voir les vestiges des ateliers allemands.
Hockey Club Val Pèlis Bulldogs
vinheta|[[Patinadoira olimpica de la Torre de Pèlis.]] Lo HC Val Pèlis Bulldogs es un club occitan d'oquei sus glaça de la Torre de Pèlis dins Piemont en Itàlia fondat en 1934. Jòga en Serie A, l'elita italiana.
Sent Fèliç (Carcin)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo nom de Sent Fèliç es lo de tres papas canonizats, d'avesques e martirs, dont un martir a Girona en 304.
Istòria
Sent Fèliç annexèt Sent Joan Mirabèl en 1834, que tornèt venir comuna en 1939.
Resèrva Naturau de Zhalong
thumb|250px|Gruas de Japon dens la [[palun de Zhalong]] La Resèrva Naturau de Zhalong (扎龍國家級自然保護區 zhālóng guójiā jízìránbǎohùqū en chinés) qu'ei un airau protegit de la província de Heilongjiang, dens la Republica Populara de China.
La soa superfícia qu'ei de. Qu'ei l'abitat de nidificacion e d'arrestada de nombrosas cigonhas, cicnes, galejons, cabussons... Enter abriu e octobre qu'ei emplegada peus ausèths migratòris en rota enter la Russia artica autorn deu Desèrt de Gòbi e lo sud-èst d'Asia.
La Bastida de Sant Jòrdi
La Bastida de Sant Jòrdi (Labastide-Saint-Georges en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de departament dins la region de Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus.
Luòcs e monuments
Sus la comuna i a lo monastèri Nalanda, un important centre bodic.
Trabazos
Trabazos es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Monreal de Ariza
Monreal de Ariza es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Rollens
Rollens (Roullens en francés) es una comuna lengadociana del Carcassés, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Rollens se situa a 8 quilomètres de Carcassona.
Las comunas vesinas son: Confolenç, La Valeta e Preissa. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Rollens (Rollinchis - bas latin) foguèt una tèrra dependenta de la baroniá de Confolenç. Aquela baroniá foguèt escambiada amb lo Rei en 1296, per Guilhem de Voisins. Demorèt tèrra del Voisins fins a la fin del sègle XVI|e. Aprèp que passèt per mai d'un ostals Rollens foguèt aquela, al començament del sègle XVIII, de l'ostal Castanher d'Auriac, que ne foguèt confiscada, en 1793.
Carpi Football Club 1909
Lo Carpi Football Club 1909 es un club de fotbòl de la vila de Carpi en la província italiana de Modena. Fondat en 1909, venguèt professionau en 2015 enterin que la Seria A.
Ropia de Paquistan
La ropia de Paquistan ( روپیہ ) es la moneda oficiala de Paquistan.
Val 100 paise, mas aquela josdivision es pas utilizada per ara.
Son nom ven de la rupî d'argent (11,50 g) creada per Sher Shâh Sûrî.
Teofil d'Antiòquia
Teofil foguèt, al sègle II, patriarca (evesque) d'Antiòquia segon Eusèbi.
Sembla d'èsser originari d'Assiria en Mesopotamia, coma Tacian, mas sa lenga e tot son rèireplan son grècs. D'origina pagana, venguèt crestian après legir
Sent Mont
Sent Mont (Saint-Mont en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Comuna d' situada sus lo Saget e suu l'anciana rota nacionala 646 entremiei Riscla e Projan.