cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cambra de las Comunas del Reialme Unit
Agençament e dessenh
La distança al postam de la Cambra de lasComunas entre lo govèrn e l'oposicion es de 3.96 mètres, que siriá l'equivalent de la longor de doas espasas. drecha|vinheta|250x250px|William Pitt lo jove s'adreiçant a las Comunas  al subjècte de la Gèrra amb França (1793); per Anton Hickel drecha|vinheta|250x250px|La Cambra de la Comunas al començament del sègle XIX per Augustus Pugin e Thomas Rowlandson. La Cambra de la Comunas passèt per un important periòde de reforma pendent lo sègle XIX. Amb lo temps, diferentas dècas se desvolopèron al subjècte de la representacion. Los tèrmes de las circonscripcions avián pas estat cambiadas dempuèi 1660, unass vilas d'importança d'aquela epòca avián declinat al sègle XIX concervant lor drech ancian d'elegir dos membres.
Sègle XIX
D'entre los "borgs poirits" o "borg de pòcha" mai coneguts son Old Sarum, qu'aviá pas que sièis votants per dos parlamentaris, e Dunwich qu gaireben desapareguèt dins la mar per erosion.
Las Comunas ensajan de corrigir aquelas anomalias amb la refòrma de 1831. D'en primièr, la Cambra dels Lòrds volgavan pas acceptat la lei, mas foguèron forçats quand lo Primièr Ministre, Lòrd Grey, preven lo rei Guilhèm IV que dissòlga la Cambra dels Lòrds creant de pars en favor de la reforma. Per evitar aquò lod Lòrds cedèron e adoptèron la lei en 1832. L'Acte de Reforma (1832) tanben nomenat "Grand Acte de Reforma", aboliguèt lo "borgs poirits" establissent un vòte unifòrme per totes los borgs, e grantissent una representacion per la vila pobladas, mas demorèron fòrça "borg de pòcha".
Los ans seguents, las Comunas venguèron mai afirmadas, l'influéncia de la Cambra dels Lòrds mermèt a causa de la crisi de la reforma, e lo poder dels clients diminuiguèt. Los Lòrds venguèron mai retissent per rebutar la proposicions que las Comuna passèron amb de majoritats largas, e venguèt un principi acceptat que la fisança de la Cambra de la Comunas solas es necessari per gardar lo govèrn en plaça.
D'autras reformas foguèron introduchas pendent aquel sègle. L'Acte de Reforma de 1867 Reform Act 1867 baissa las exigéncias censitàrias pels vòtes dels borgs, redusent la representacion del borgs mens poblats, garentissent de sètis parlamentaris a diferentas vilas industrialas grandissentas. L'electorat foguèt alargit per la Acte de representacion de pòble de 1884. l'acte de redistribucion desl sètis l'an seguent remplacèt totas las circonscripcion de multimembre per de circonscripcion de membre unic.
Sègle XX
esquèrra|vinheta|250x250px|L'anciana Cambra de la Comunas bastida per Sir Charles Barry foguèt destucha per la bombas alemandas pendent la segonda guèrra mondiala. Los dessenhs de fòrça mòbles de Barry foguèron concervats per la Cambra novèla. En 1908, Lo Govèrn Liberal jos Asquith de programas de benèsser, que, amb la correguda a las armas, forcèt lo govèrn a aumentar las taxas. En 1909, lo cancelièr de l'escaquièr, David Lloyd George, introduguèt lo "Budgèt del pòble", que prepausèt un taxas novèla per proprietaris terrencsners. Mas aquela mesura casèt a causa dels conservators de la Cambra dels Lòrds, e lo govèrn abandonèt.
Las eleccions genralas de genièr de 1910 faguèron sortir un parlament minoritari, mas Asquith demorèt primièr minister amb lo supòrt deòò partits pichons partits. Asquith prepausèt que los poders dels Lòrds sián fòrça. A l'eissida de las eleccion en decembre ongan, lo govèrn Asquith fa passar passage la lei demenissent lo poders de la Cambra dels Lòrds.
Lo Parliament Act 1911 veguèt efectiu, acabant amb l'egalitat entre las ambedoas Cambras del Parlament. La Cambra dels Lòrds sonque podava remandar una granda partida de las legislacions, per al maxim tres sesilhas parlamentàrias on doas annadas calendièras (redusit a doas sesilhas o un an en 1949). Dempuèi alara, la Cambra de las Comunas venguèt la branca dominanta del Parlament, que siá en teoria o en practica.
En 1918, las femnas de mai de 30 ans obtenguèron lo drech de vòte, e lèu eligiblas per aquelas de mai de 21 ans. La sola femna elegida onga foguèt la candidata del Sinn Féin. Mas, a causa de la politica d'abstencion del Sinn Féin's a Westminster, jamai faguèt sesilha.
Amb las eleccions generalas de 1950 desapareguèron de biais de vòtes plurals (de personas avián lo drech de vòte dins mai d'unas circonscripcions) e de las circonscripcions universitàrias.
Dempuèi lo sègle XVII lo sègle del Parlament èran pas pagats. Fòrça dels elegits avián ja de revenguts d'espereles, alara que los pauc autres  while a few relied on financial support from a wealthy patron. Early Labour MPs were often provided with a salary by a trade union, but this was declared illegal by a House of Lords judgment of 1909. Consequently, a resolution was passed in the House of Commons in 1911 introducing salaries for MPs. Government ministers had always been paid.
Membres e eleccions
Dempuèi 1950 cada Membre del Parlament representa una sola circonscripcion. Demora una distinccion tecnica entre circonscripcion de comtat e circonscripcion d'arrondiment, mas lo sol efièch es la diferéncia sul montant balhats als candidats per lor campanha. Los tèrmes de las circonscripcions son detarminats per quatre comissions permanentas e independentas, una per cada dels quatre territòris: Anglatèrra, Galas, Escòcia e Ireland del Nòrd.
La eleccions generalas se debanan un còp lo Parlament dissolgut. Lo moment de la dissolucion èra normalament causit pel Primièr Ministre; mas, dempuèi 2011, lo tèrme Parliamentari es ara fixat a cinc ans, levat en cas de vòte capitat de desfisança a las Comunas o una mocion d' "eleccion anticipada", laquela deu èsser votada pels dos terces de majritat.
Totas las eleccions britanicas se demanan Dijòus. La Comission Electorala es pas segura de l'origina d'aquela practica, mas data de 1931, que seriá estat de far coïnsidir la data amb lo jorn de fièra; seriá estat mai aisit de votar per aqueles que devn viatjar cap a lor luòc de vòtet.
Cada candidat per una circonscripcion deu presentar de documents de nominacion signat per detz electors de la quita circonscripcion, e far un depaus de 500£, que torna al candidat sonque se ganha al mens cin per cent dels vòtes. The deposit seeks to discourage frivolous candidates. Cada circonscripcion ven a sol membre, segon lo sistème uninomial majoritari amb un torn, lo candidat es elegit a la majoritat relativa. Lo Minors (de mens 18 ans), los membres de la Cambra dels Lòrds, los prisonièrs, e las personas dessenadas pòdon pas venir membres de la Cambra de la Comunas. Per votar, se deu èsser resident del Reialme Unit de Grand Bretanha e d'Irlanda del Nòrd e ciutadan Britanic, o dels Territòris Britanics d'Otramar, de la Republica d'Irelanda, o dels Commonwealth. Los ciutadans Britanics vivent a l'estrangièr pòdon contunhar a votar pendent 15 ans après lor partança del Reialme. Pas degun pòt pas votar per mai d'una circonscripcion.
Un còp elegit, los Membres del Parlament normalament contunhan de servir lor foncion fins a la dissolucion del Parlament. Mas en cas de mòrt d'un membre o que cai sa qualificacion, son sèti demora vacant. Es tanben possible per la Cambra de las Comunas de fòrabandir un membre, mas aquel poder s'exercís dins los cases d'inconducha seriosa e activitat criminala. Dins aqueles cases, la vacanca es seguida d'una eleccion parciala de la circonscripcion, amb lo meteis sistèma electoral que las eleccions generalas.
Lo tèrme de "Membre del Parlament" (abreujat en MP) es normalament solament utilizat per far referéncia als membres de la Cambra de la Comunas, quitament s'aqueles de la Cambra dels Lòrds fan tanben partit del Parlament. Lo salari annal per cada membre es de 74962£ (1èr d'abril de 2016). De Members recebon mai de salaris per d'autres oficis (per exemple, lo Speakership). Fòrça membres tanben demandan lo remborsament per diferentas depensas de burèl (assistents, corrièr, viatges, etc.) e, dins lo cas de membre fòra de Londres, per las despensas de domorança a la capitala.
Condicions
vinheta|Un autre imatge de la Cambra de la Comunas. De notar que los placatges de fusta escura foguèron fach mai clar dins la Cambra novèla. I a diferentas condicion per èsser  Membre del Parlament. Las mai importantas son: aquela d'edat, de 18 ans (21 ans al sègle XVII), aquela de ciutadanetat, d'èsser ciutadan del Reialme Unit, dels Terriòris Britanics d'Otramars, de la Republica d'Irelanda, o d'èsser membre d'un Estat del Commonwealth of Nations. Aquelas condicions fonguèron introduchas pel British Nationality Act 1981, mas abans èran mai estrictat: jos l ' Act of Settlement 1701, sols lo subjècts nascuts britanics èran qualificats. Los Members de la Cambra dels Lòrds pòdon pas servir la Cambra de la Comunas, o tampauc votar a la eleccions parlamentàrias (del meteis biais que lo Monarca vòta pas); pasmens, pòdon assistir als debats de la Cambra (al contrari del Monarca, qui pòt pas dintrar dins la Cambra).
Una persona pòt pas assistir a las Comunas s'es en situacion de bancarrota (Bankruptcy Restrictions Order, Anglatèrra e Galas, adjudged bankrupt, Irlanda del Nòrd o sequestered, Escòcia. Encara existís una common law del sègle XVIII los "sords e muts" son ineligibles a al Cambra Baissa; mas foguèt pas invocada dins los ans recents. Jack Ashley contunha èsser per 25 ans après que venguèt sord prigond.
Qual que siá trapat copable de nauta traïson pòt far sesilha al Parlament sonque quand acabèt son temps d'emprisonament o recebèt lo perdon de la Corona. Mai, qual que siá condamnat a la prison per una an o mai es ineligible. Lo Representation of the People Act 1983 disqualifica per detz ans aqueles culpables d'unas infraccions relativas a las eleccions. D'autras exclusions son precisadas per lo House of Commons Disqualification Act 1975: tenent de l' ofici judiciari, nauts foncionaris, members regular de las fòrças armadas, membres de legislaturas estrangièras (levat de la Republica d'Irelanda e del païses dels Commonwealth), e tenent de diferents oficis de la Corona. los ministres, quitament se los agents son pagats per la Corona, son pas disqualifiats.
vinheta|The Speaker presides over debates in the House of Commons, as depicted in the above print commemorating the destruction of the Commons Chamber by fire in 1834.
Al cmençament de cada novèla sesilha parlamentària, La Cambra de la Comunas elegís un dels sieus membre per far ofici de President, lo Speaker. Se lo Speaker titulari es candidat per un tèrme novèl, alara la Cambra pòt l'elegir de nòu per una mocion; o alara, per vòte secret. Un Speaker elegit pòt pas prene son fici s'es pas aprovat pel Sobeira; pasmens s'aquò es sonque una formalitat. Lo Speaker es assistat per tres vicespeakers, que lo major d'edat pren lo títol de Chairman of Ways and Means. Los dos autre vicespeakers Deputy son los First e Second Deputy Chairman of Ways and Means. Lo títol ven del Committee of Ways and Means, pasmens s'aquel comitat foguèt abolit en 1967, lo títol tradicional de Deputy Speakers demorèt. Lo Speaker e los Deputy Speakers son sempre membres de la Cambra de la Comunas.
Per presidir, lo Speaker o Deputy Speaker es vestit de ceremonia. Lo president pòt alara portar una perruca, mas aquela tradicion foguèt abandonada per un ancian Speaker, Betty Boothroyd. Michael Martin, son successor, tampauc la portava. Lo speaker actua, John Bercow, causiguèt de portar la tòga sus un costum de vila, decision que faguèt debat has sparked much debate and opposition. Lo Speaker o deputy presidís dempuèi un sèti al front de la Cambra. La cadièra foguèt designat per Augustus Pugin, que preguèt per modèl aquela de l'escòla King Edward School, de Birmingham: la cadièra se nomena Sapientia, e son sèti Chief master sits. Lo Speaker es tamben al cap de la Cambra de la comission de la Cambra de las Comunas, que supervisa lo foncionament de la Cambra, e contraròtle los debats cridant cada membre per parlar. Se un membre crei que lo reglament es escarnit, pòt levat un punt al reglament, que lo Speaker decidís s'i a pas de subjète d'apellacion. Lo Speaker pòt restrénher lo members que mancan d'observar lo reglament de la cambra. Lo Speaker es mai poderós que son omològ Lòrd, que lo Lord Speaker a pas de poder disciplinari. La costuma fa que lo Speaker e los deputies son non-partisans; vòtan pas (levat en cas d'egalitat de vòte), tampauc participa als afars de pas de partit pilitic. Per convencion, un Speaker cadidat a sa succession al parlament los partits màger li opausan pas degun, dins sa circonscripcions. L fach qu'es pas partisan encara contunha après sa partança de la Cambra de las Comunas.
Lo grafièr de la Cambra (Clerk of the House) es a l'ecòp lo conselhièr de la Cambra en matèria de procedura e presidís a la Cambra de las Comunas. Es un(a) foncionari(ària), no ;un membre de la Cambra. Lo grafièr avertís lo Speaker del reglament e procedura de la Cambra, signa lo òrdres e la comunicacions oficialas, e signe e aprova la depensas. Presidís un conselh (Board of Management), qu'es constituit del cap dels sièis departaments de la Cambra. I a un grafièr assistant (Clerk Assistant). Un autre foncionari de la Cambra es lo Sergent d'Armas (Serjeant-at-Arms), que lo ròtle es de mantenir la lei, l'òrdre, e la seguretat sus la demorança de la Cambra. Lo Sergent d'Armas mena lo ceremonial de la maça, simbòl de l'autritat de la Corona e de la Cambra de las Comunas, dins la Cambra cada jorn en fàcia del Speaker, e la Maça se plaça sus la Taula de la Cambra pendent la sesilhas. Lo 	bibliotecari (Librarian) es al cap de la bibliotèca de la Cambra de las Comunas.
Las sesilhas de la Cambra son dobèrtas al public, mas la Cambra pòt quand se vòl votar de tancar las pòrtas, que se debanèt pas qu'un còp en 1950. Tradicionalament, un Member que volgava que se tanquen las pòrtas brama "Espiï d'estrangièrs" ("I spy strangers") e seguís lo vòte. Pel passat, quand la relacions entre las Comunas e la Corna èran mens  cordiala, aquel procediment èra utilizat quand la Cambra volgava gardar lo debat privat. Mai sovent, pasmens, aquel procediment èra utilizat per remandar; alara, foguèt abolit en 1998. Ara, lo Members volent que la Cambra faga sesilha en privat House deu far una mocion formala pert provocar lo vòte.
Public debates are recorded and archived in Hansard. The post war redesign of the House in 1950 included microphones, and debates were allowed to be broadcast by radio in 1975. Since 1989, they have also been broadcast on television, which is now handled by BBC Parliament.
Las sesilhas de la Cambra de la Comunas foguèron a vegadas perturbadas per de protestataires lançant d'objèctes dempuèi la gallariás de la Cambra—aqueles objèctes comprenon de prospèctus, fems, preservatiu emplits de farina (pel grop Fathers 4 Justice), e un bidon de gas CS (gas locrimogèn). Quitament de membres èran coneguts per perturbar lo debats de la Cambra. Per exemple, en 1976, Lo Conservator Michael Heseltine arrapa e brandís la Maça de la Cambra pendent un debat animat. Mas, benlèu la mai celèbra interrupcion de Cambra de las Comunas foguèt causada pel rei Carles Ièr, que dintrèt dins la cambra de la Comunas en 1642 amb una fòrça armada per arrestar cinc membre per nauta traïson. Aquel acte foguèt considerat coma violacion d'un privilègi de la Cambra, e faguèt nàicer la tradicion que lo monarc bote pas un pé a la Cambra de la Comunas.
Cada an, las sesilhas parliamentàrias començan per la ceremonia d'obertura del Parlament, se debanant a la Cambra del Lòrds en pendent que lo Sovereign, en preséncia dels Membres d'ambedoas Cambras, liura una adreça donant l'agendà legislatiu del Govèrn. Lo Gentilòme Uissièr de la Verga Nègra (Gentleman Usher of the Black Rod), un foncionari dels Lòrds, es responsable de cridar la Comunas a la Cambra Lòrds. Quand arriba per liura sa convocacion, tradicionalament se fa petar las pòrtas de la Cambra de las Comunas a sa cara, simbolizant lo drech de la Cambra bassa per debate sens interferéncia. Al tustar la pòrta per tres còps amb sa Verga Nègra (Black Rod), alara se concedís la dintrada, alara informa los Membres dels Parlament que lo Monarca los espèra, après van de procession a la Cambra del Lòrds del discors del Monarca.
Pendent los debats, los Membres pòdon parlar pas son cridats pel Speaker (o un Deputy Speaker, se lo Speaker presidís pas). Tradicionalament, lo president fa alternat entre los Membres del Govèrn e de l'Oposicion. Lo Primièr Ministre, lo Líder de  l'Oposicion, e los autres Líders d'ambedos constats an normalament prioritat.
Los discors son adreçats pel president, amb la formula "Mr Speaker", "Madam Speaker", "Mr Deputy Speaker", o "Madam Deputy Speaker". Sol lo president de sesilha pòt s'adreçar directament dins lo debat; los autres membres devon s'i referir a la tresena persona indirècta. Tradicionalament, lo members s'adreçan pas l'un l'autre amb lor nom, mas segon lor circonscripcion, amb las formulas "the Honourable Member for [circonscripcion]", o, "the Right Honourable Member for [circonscripcion]". Los Membres dels meteis partit (o partits e grops aliats ) utiliza "my (Right) Honourable friend". Aquel formalisme cai dins lo lengatge oral al viu, quand pòt èsser malaisit de se remembre quina es la circonscripcion d'un membre, mas contunha èsser present dins la transcripcion al Hansard. Lo Speaker aplica las règlas de la Cambra e pòt avertir e castigar los membres que lo seguís pas. Mespresar las instruccions de las instruccions del Speaker es considerat una ofença a las règlas de las Cambras  pòt menar a la suspension de l'ofensaire de la Cambra.
Lo reglament de la Cambra de las Comunas establís pas de règla formala pels delais dels debats. Pasmens lo Speaker pòt ordonar un membre que contunha un discors repetitiu fastigós e repetitiu o sens objècte qu'arrèste. Pasmens, lo delai reservat pel debat sus una mocion particulara e sovent limitat per d'acòdis informals entre las partidas. Tanben lo debate se pòt reduire amb lo passatge de "Affectacion de la Mocion de Temps", o  conegut coma "Guillotine Motions". O, la Cambra pòt sul còp arrestar lo debat amb la mocion de Closure. Lo Speaker pòt refusar la mocion se crei que fa damatge als drechs de la minoritat. Ara l'agendà es decidit de per abans fasent caser l'usatge de las "Guillotine Motions"..
A la fin del debat la mocion en question es mesa al vòte. Lo primièr vòte a la Cambra se fa a la votz; lo Speaker o Deputy Speaker pausa la question, e los Membres respondon o "Aye!" (in favor de la mocion) o "No!" (contra la mocion). Alarara a lo president anoncia lo resultat del vòte a la votz, mas se son jutjament es contradich per un dels membres o se lo vòte a la votz es pas clar, se fa un vòte registrat nomenat division. Lo president, se crei que lo vòte a la votz es clar, pòt regetar l'objeccion. Quand se realiza una division, los membres dintran dind un dels dos fogals  (aquel del "Aye" e aquel del "No") de cada costat de la Cambra, ont lors noms son registrats pels grafièrs. Un membre que vòl s'abstrénher de votar pòt o far intrat dins ambedos fogals, marcant un vòte en favor e un vòte contra. Dins cada fogal i a dos escrutadors (totes membres de la Cambra) que compta los vòtes dels membres.
Acabada la division, los escrutators donan los resultats al president, e aquel l'anoncia a la Cambra. S'i a egalitat dels vòtes, lo Speaker o lo Deputy Speaker a lo vòte decisiu. Tradicionalament, aquel vòte decisiu s'exercís per permetre un debat seguent, e s'es possible, o alara evitar qu'una decision siá presa sens majoritat. Lo quorum de la Cambra de las Comunas es de 40 members per quin vòte que siá, lo Speaker e quatres escrutators compreses. Se mens de 40 membres participèron, la division es invalida.
De per abans, se un membre vòl levar un punt del règlament pendent una division, sugerissent que de règlas de proccediment èran violadas, deviá pertar un capèl, signalant qu'èra pas engatjat dins lo debat. De capèls nauts plegables èran servats a la Cambra juste per aquò. Aquela costuma casèt en 1998.
Lo resultat de fòrça vòtes es plan conegut de per abans, que los partits politics normalament dison als sieus membres cossí votar. Lo partit normalament confia dee unes membres, nomenats whips (foet) que se deu assegurar que los membres del partit votan del biais. Lo Membres del Parlament tendon pas a votar contre las instruccions, qu'acalapriá sa promocion, o serà pas causit coma candidat per las eleccions futuras. Lo Ministres, ministers capdèls e los secretaris d'Estat que votan contra las instrucion del whips mai sovent desmissionan. Atal, l'independéncia dels Members del Parlament tend a èsser baissa, pasmens de "rebelions de bancs" ("backbench rebellions") per de membre mescontents de la politica del partit existisson. Un membre es tanben autorizat amb limitas se un interés particular de sa circonscripcion es tocat. Encara, per d'escasença, de partits anoncian "free votes" ("vòtes liures") pels sieus membres. Votes relating to issues of conscience such as abortion and capital punishment are typically free votes.
Commitats
Lo Parlament Britanic utilizas de commitats per diferents sibjèctes, p. ex., per l'examen dels Actes del Parlament. Los Commitats los estudian en detalh, e pòdon far d'amendaments. Los actes constitucionals d'importança, e tanben de mesuras de finança importantas, son enviats al "Comitat del Plen de la Cambra" ("Committee of the Whole House"), qu'inclusís totes los membres de la comunas. A la plaça del Speaker, lo chairman o un Deputy Chairman of Ways and Means presidís. Lo Commitat se reünís meets a la Cambra de las Comunas.
Fòrça actes èra fins a 2006 èran estudiats per de Comitats Permanants, que conten 16 a 50 membres. La constitucion de cada Comitat Permanent gaireben rebat las fòrças dels partits dins la Cambra. Los membres dels Comitats Permanents cambian de contunh; de membres novèls son nomenat cada còp qu'un commitat considèra un acte novèl. I a pas de limita sul numbre de Comitat Permanent, mai sovent son al nombre de detz. Rarament, un acte passèt per un Comitat Permanet Especial, qu'enquèsta e fa d'audiéncias per las questions pausadas.
La Cambra de las Comunas compta diferents comitats. Los membres d'aqueles còrses, coma los Comitats, rebaton la fòrça dels partits. Cada comitat elegís son president. La foncion primèra del Comitat Ministerial Especial es d'estudiar e d'enquestar las activitats d'un ministèri particular del govèrn. Per i capitar, pòt far d'audianças e cercar de pròvas. Los projècte de lei pòdon èsser remandats a de Comitats Ministerials Especials, mas un tal procediment es pauc utilizat.
Simbòl de la Comunas
Lo simbòl utilizat per la Comunas es lo rastèl susmontat per la Corona de Sant Edoard. Lo rastèl èra un dels ensenhas reials d'Anglatèrra dempuèi la pojada al poder dels Tudors al sègle XV, e èra lo simbòl del rei Enric VII. Es a l'origina un jòc de mot sul nom Tudor, tu-door (door=pòrta. L'ensenha original èra d'aur, mas ara se vei de diferentas colors, subretot vèrd o negre.
Telhet (omonimia)
Telhet pòt designar:
Arrondiment de Florac
L'Arrondiment de Florac es una division administrativa e una anciana division electorala francesa situada dins la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon e lo departament francés de Losera. Lo capluòc es la vila gavaudanesa de Florac. L'arrondiment s'espandís mai que mai en Gavaudan. La lenga autoctòna es l'occitan lengadocian, subretot gavaudanés meridional e parlars aparentats (ca- e ga- latins i menan a ca- e a ga-).
Le Mas Granièr
Le Mas Granièr (Mas-Grenier en francés) es una comuna gascona, al mens istoricament, situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Arrondiment de Florac
Istòria
L'arrondiment se creèt en 1800 dins lo departament de Losera. Lo 10 de setembre de 1926, la supression de l'arrondiment de Maruèjols, que passèt entièrament dins lo de Mende, modifiquèt pas l'arrondiment de Florac.
Composicion entrò 2015
L'arrondiment de Florac se compausava de 7 cantons (la populacion es de 2009):
Le Mas Granièr
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Le Mas Granièr èra de l'eleccion de Ribèra-Verdun, donc de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescaucia de Tolosa. Tanlèu 1790, Le Mas Granièr èra del canton de Verdun.
Arrondiment de Florac
Composicion a partir de 2015
Dempuèi 2015, los limits dels cantons novèls pòdon èsser acavalats sus dos arrondiments e lo nombre de comunas pòt variar en seguida de la creacion de comunas novèlas. De mai, lo 1èr de genièr de 2017, los arrondiments foguèron atermenats autrament per tal de s'adaptar als limits de las intercomunalitats. Per l'arrondiment de Florac, e per tot lo departament, la creacion de comunas novèlas faguèt fòrça baissar lo nombre de comunas, mas en 2017, lo limit entre l'arrondiment de Florac e lo de Mende demorèt çò qu'èra. Lo nombre de comunas de l'arrondiment de Florac es aital de 50 en 2015, 44 en 2016 e 38 en 2017 e en 2020.
L'arrondiment de Florac demòra aital, e de luènh, lo mens espandit (1 687,5 km²) e lo mens poblat (13 119 abitants en 2018) del departament.
thumb|left|290px|Los cantons e arrondiments de Losera (en francés) thumb|right|500px|Los cantons novèls e los arrondiments de Losera (en subrestampatge e en matises de blau). Mapa en francés.
Harri Holkeri
Harri Holkeri (1937-2011) òme politic foguèt primièr ministre de Finlàndia entre 1987 e 1991.
La Chèze
La Chaézz en galò; Kez en breton ( La Chèze en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Saint-Sébastien-de-Morsent
Saint-Sébastien-de-Morsent en normand (Saint-Sébastien-de-Morsent en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria de la municipalitat es íntimament ligada amb lo luòc de la Moguèsse, #que significa « luòc plan discrèt e amagat », ont, a la XI sègle, se levava un castèl fòrt en comandant la vallée de la Iton e #qu'aperteniá al senhor de Bòsc Gencelin. Indignatz la Moguèsse, aquel possedissiá quatre unes autres fiefs : Morsent (meteis étymologie que Morsan), Sant Jean, lo Buisson e La nòstra-Madama #que, uèi, constituisson los desparièrs quartièrs de la comuna. Demòra pas cap de vestigi dels castèls, ni del prieuré, ni de las capèlas erigits sus aqueles territòris.
La glèisa, #que data de la XIV sègle, a longtemps #èsser un luòc de pelegrinatge #qu'a preses un grand desvolopament al moment ont l'Euròpa e l'Asia #conéisser la terribla epidèmia trucada « peste negra ». Quand #aparéisser a Évreux en 1517, se #pensar a recourir a sant Sébastien. Los sieus attributs son las fletxes, instruments de lo sieu suplici. Se lududes atribuissiá lo poder d'arturar las epidèmias de peste perque se considerava aquela epidèmia coma décochée per las fletxes d'un Dieu irritat.
La municipalitat #conéisser aquel pelegrinatge fins a la fin de la XIX sègle ; i aviá luòc lo diluns de Pentecôte e lo dijòus de la Celèbra-Dieu. Los pelegrins venián de parròquias fòrça aluenhadas e èran de precedits fraires de Caritat amb, a lo sieu cap, lo tintenellier #que cadençait los sieus passatges al ritme de los sieus dos tintenelles (campanas). Los malauts contagieux, enebits de dintrar dins la glèisa, seguissián la messa dempuèi l'exteriora per l'intermediari d'una dubertura condicionada en lo mur.
La municipalitat de Sant Sebastian-de-Morsent es nascut lo 30 de decembre de 1844 ; es sortida de la reünion de Sant Sebastian-de detlo-Bòsc-Gencelin a La nòstra-Madama e Sants-Texans-de-Morsent ja amassadas dempuèi 1274.
A aquela epòca, en mai de l'agricultura, una briqueterie fa viure los abitants. Cada setmana, los cinc forns còden de milièrs de briques. Entre los ostals los mai ancianas de la municipalitat, se pòt descobrir encara aqueles ostals en brique.
L'ensenhament i aviá donat al masatge caseriu del Buisson en una de las proprietats apertenentas al comte de Fayet, çò de mès d'important proprietari terrien a l'epòca, e aquel son lo religiós de la Providence de Évreux #qu'ensenhavan. La municipalitat dintre de plain-pè en la Republica amb la dubertura de la primièra escòla communale en mai 1903.
Lo 19 de genièr de 1870, lo 17ème regiment de hussards prussiens ocupa la region de Évreux. Un dels escadrons ocupa alavetz la municipalitat, del temps qu'una tropa de francs-tireurs fan lo còp de fuòc contra lo envahisseur.
En 1928, es lo sanatorium de la Moguèsse #que s'installa en la municipalitat #que compta alavetz 240 abitants.
En 1970, un amassa de 700 ostals individuales bon mercat, lo Verd Pòble, a bastit a l'intrada es de l'aglomeracion, en lo marc del programa dels chalandonnettes del ministre de l'Equipa d'alavetz, Albin Chalandon.
La municipalitat coneis la siá mai fòrta expansion en los ans 1970 e arribat a la siá numeròta recòrd de mai de 5 000 abitants. Dempuèi alavetz, Sant Sebastian apareis coma una municipalitat périurbaine de Évreux e l'ensems dels servicis e associacions veson lo jorn.
Al començament dels ans 1990, los abitants de la municipalitat recebon lo nom de Sébamorsentins e Sébamorsentines.
L'histoire de la commune est intimement liée avec le site de la Musse, qui signifie « lieu bien discret et caché », où, au XI siècle, se dressait un château fort commandant la vallée de l'Iton et qui appartenait au seigneur de Bois Gencelin. Outre la Musse, celui-ci possédait quatre autres fiefs : Morsent (même étymologie que Morsan), Saint Jean, le Buisson et Notre-Dame qui, aujourd'hui, constituent les différents quartiers de la commune. Il ne reste aucun vestige des châteaux, ni du prieuré, ni des chapelles érigés sur ces territoires.
L'église, qui date du XIV siècle, a longtemps été un lieu de pèlerinage qui a pris un grand développement au moment où l'Europe et l'Asie connurent la terrible épidémie appelée « peste noire ». Lorsqu'elle apparut à Évreux en 1517, on pensa à recourir à saint Sébastien. Ses attributs sont les flèches, instruments de son supplice. On lui attribuait le pouvoir d'arrêter les épidémies de peste car on considérait cette épidémie comme décochée par les flèches d'un Dieu irrité.
La commune connut ce pèlerinage jusqu'à la fin du XIX siècle ; il avait lieu le lundi de Pentecôte et le jeudi de la Fête-Dieu. Les pèlerins venaient de paroisses très éloignées et étaient précédés des frères de Charité avec, à leur tête, le tintenellier qui cadençait leurs pas au rythme de ses deux tintenelles (cloches). Les malades contagieux, interdits de rentrer dans l'église, suivaient la messe depuis l'extérieur par l'intermédiaire d'une ouverture aménagée dans le mur.
La commune de Saint-Sébastien-de-Morsent est née le 30 décembre 1844 ; elle est issue de la réunion de Saint-Sébastien-du-Bois-Gencelin à Notre-Dame et Saint-Jean-de-Morsent déjà réunies depuis 1274.
À cette époque, outre l'agriculture, une briqueterie fait vivre les habitants. Chaque semaine, les cinq fours cuisent des milliers de briques. Parmi les maisons les plus anciennes de la commune, on peut découvrir encore ces maisons en brique.
L'enseignement était donné au hameau du Buisson dans une des propriétés appartenant au comte de Fayet, le plus important propriétaire terrien à l'époque, et ce sont les religieuses de la Providence d'Évreux qui enseignaient. La commune entre de plain-pied dans la République avec l'ouverture de la première école communale en mai 1903.
En 1928, c'est le sanatorium de la Musse qui s'installe dans la commune qui compte alors 240 habitants.
Jusque dans les années 1960, la commune reste une commune rurale : les seules dépenses d'investissement sont liées à l'adduction de l'eau, au goudronnage des routes (le programme prévoyait 2 km d'enrobé par an).
En 1970, un ensemble de 700 maisons individuelles bon marché, le Vert Village, est construit à l'entrée est de l'agglomération, dans le cadre du programme des chalandonnettes du ministre de l'Équipement d'alors, Albin Chalandon.
Au début des années 1990, les habitants de la commune reçoivent le nom de Sébamorsentins et Sébamorsentines.
Balena grisa
La Balena grisa (Eschrichtius robustus) es una espècia de cetacèu, sola espècia del genre Eschrichtius e de la familha Eschrichtiidae. Desapareguèt de tot l'Ocean Atlantic en seguida de la caça balenièra mas una populacion demòra encara dins lo Pacific.
Ciclòn Bhola
Lo Ciclòn Bhola foguèt un ciclòn tropicau que se formèt lo 8 de novembre de 1970 dins lo Golf de Bengala e que causèt de destruccions fòrça importanta dins lei regions orientalas d'Índia e dins la mitat orientala de Paquistan que vendrià Bangladèsh l'annada seguenta. Es la catastròfa naturala pus murtriera de l'istòria umana amb una estimacion de 500,000 mòrts.
La manca d'eficacitat dau govèrn paquistanés entraïnèt un renfòrçament dei movements nacionalistas bangladeshis que capitèron d'obtenir l'independéncia de son país en 1971.
Mingòt
Mingòt (Mingot en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [minn'gòt] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Casted Geloos en 1285, de Castetjaloux Mingot en 1743, 1744, 1772, de Castetjaloux en 1750, 1773-1789, Mingot (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII). La parròpia qu'ei aperada un còp Castetjaloux, un còp Mingot (1737-1743, 1745-1746, 1748, 1765, 1768-1771); en 1791 lo títol deu registre parropiau qu'ei Registres des Baptêmes, Mariages et Mortuaires de l'église de Castetjaloux, lo visà ...de Castetjaloux et Mingot; lo registre que mentau un còp la glèisa de Castetjaloux, un còp la glèisa de Mingòt; lo curat que's titola curat de Mingòt (registres parropiaus).
Segon R. Aymard, Mingòt qu'ei un diminutiu de Dominicus (cf. Berganton, p. 209). .
Segon Miquèu Grosclaude, la solucion d'Aymard qu'ei la sola acceptabla : aferèsi de Domenge e sufixe diminutiu -òt. En realitat, que sembla un diminutiu d'ua auta varianta de Dominicus, dab g dur, Domeng, Domenc..., causa percebuda prudentament per Aymard.
Vénérand
Vénérand es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Joan Josèp Espelit
Joan Josèp Espelit <Jean-Joseph Expilly> (Sant Romieg, 17 de decembre de 1719 - Itàlia, 1793) es un capelan, istorian e geograf occitan de Provença. Sa familha es presenta a Sant Romieg dempuèi la fin del s. XVI.
Maubèc (Tarn e Garona)
Maubèc (Maubec en francés) es una comuna lomanhòla de Gasconha situada dens lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Maubèc èra de l'eleccion de Lomanha, donc de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la diocèsi de Lombèrs e de la senescaucia de L'Isla de Baish. Tanlèu 1790, Maubèc èra deu canton de Bèumont.
Verjon
Verjon en arpitan ( Verjon en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Verjon Se situa en lo Revermont. thumb|upright=1.5|center|left|Vista de las nautors del villatge de Verjon.
Verjon se situe dans le Revermont. thumb|upright=1.5|center|left|Vue des hauteurs du village de Verjon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles en normand (Saint-Sylvestre-de-Cormeilles en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Contay
Conta (en picard e oficialament en francés: Contay) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles
Geografia
La municipalitat a traversat per la Calonne.
Contay
Geografia
Contay Se situa sus la rota départementale 919 en connectant Amians a Arras. La municipalitat a adaigat pel Hallue, riu en se tirant en la Soma al nivèl de Daours.
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles
Geografia
La commune est traversée par la Calonne.
Contay
Geografia
Contay se situe sur la route départementale 919 reliant Amiens à Arras. La commune est arrosée par l'Hallue, rivière se jetant dans la Somme au niveau de Daours.
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Contay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Contay #èsser lo banc d'un important mercat, sustot pels bestiaux, al sègle. Lo ampleur del luòc de la glèisa testifica encara d'aquela activitat comerciala.
Contay fut le siège d'un important marché, notamment pour les bestiaux, au siècle. L'ampleur de la place de l'église témoigne encore de cette activité commerciale.
Nòtas
<references group=N/>
Plaça de la Daurada
thumb|Plaça de la Daurada thumb La Plaça de la Daurada es una plaça del centre de Tolosa que dona sul pòrt e mirada per la Basilica de la Daurada.
Carrièra del Taur
La carrièra del Taur a Tolosa, ancianament del Claustre va de la Plaça del Capitòli a la Basilica de Sant Sarnin. Es longa de prèp de, e s'i trapa la glèisa de Nòstra Dòna del Taur, lo pichon seminari de l'Esquiha e la torre de Morand. En 2011, la carrièra del Taur venguèt una carrièra pedona.
Nom
Lo nom actual de la carrièra del Taur fa referéncia al martir de Sant Sarnin, que moriguèt de rebalar enrè d'un taure.
Grand Fraire
thumb|200px|left|l'aficha del Grand Fraire [[Fichièr:1984 Social Classes NE.svg|thumb|Estructura sociala de la libre.
1. Gran Fraire, al cap
2. Partit interior (mens del 2% de la populacion).
3. Partit exterior.
4. Proletariat (aproximavament 84% de la populacion.]] Lo Gran Fraire (Big Brother en anglés) es un personatge de ficcion del 1984 de George Orwell.
Lo Gran Fraire es dins aquela òbra l'enigmatic e totalitari dictador d'Oceania, un dels tres Estats en que se devesís lo mond. Dins la societat descricha per Orwell, totes son jos la susvelhança estricta de las autoritats mejans los telecrans e a las gents de contunh se las remembra la frasa Lo Gran Fraire vos gaita. Sembla que lo personatge del Gran fraire será inspirat del dictador de l'URSS Ïosif Stalin.
Lo Grand Fraire dins lo libre
Dins lo libre, resulta gaire clar se lo Gran Fraire existís de vertat coma persona o s'es un imatge creat per l'Estat, de notar qu'a un moment de l'òbra es explicat al protagonista Winston Smith que lo Gran Fraire pòt pas morir jamai, çò que significariá que vertadièrament existís pas. A un autre moment, tanben se ditz que lo Gran Fraire degun l'a vist jamai. Lo Gran Fraire seriá una cara e una votz qu'utiliza lo partit per sa mòstra e agir coma catalisador per las emocions dels ciutadans.
En 1984, an se passa l'istòria del libre, lo Gran Fraire apareis su las afichas e telecrans coma un bèl òme de 45 ans. Alara, dificilament poirá aver tengut un ròtle salhant dins la politica dels ans 40 o abans, desmostrant tanben que la seuna biografia es una invencion.
Origina del Gran Fraire
Dins la partida estudi del seu libre 1985, Anthony Burgess, afirma que l'idèa del Gran Fraire, venguèt a Orwell de las anoncias que fasián pendent la Segonda Guèrra Mondiala per de corses per correspondéncia la companiá Bennett's.
Sus las afichas publicitárias, se vei lo sénher Bennet oferissent sosten e ajuda a d'estudiants amb lo lèma: daissatz me èsser lo vòstre paire.
Quan Bennet moriguèt, lo seu filh vesent lo succès de las afichas cambièt lo lèma en: daissatz me èsser lo vòstre fraire grand
Tanben se ditz que lo Gran Fraire es inspirat d'Stalin e d'Hitler. De caracteristicas e idèas d'aqueles dos dictadors rebaton sul Gran Fraire.
En mai, l'omnipoténcia, l'omnipreséncia, l'eternitat e la naturalesa non verificable de la seuna existéncia, la seuna demanda d'absoluda obesissença, fan suggerir qu'amb aquel Gran Fraire se poíria tractar d'una parodiá de Dieu.
Lo Gran Fraire ara
Dempuèi la publicacion de 1984, lo nom de Gran Fraire foguèt utilizat generalament per descriure qualqu'un excessivament contraròtlant. Lo programa de television Big Brother (Gran Fraire) adaptat dins fòrça païses, pren lo nom d'aquel personatge.
En octobre de 2006, lo libre The 101 Most Influential People Who Never Lived (Las 101 personas mai influentas que jamai visquèron) listèt lo Gran Fraire coma lo segond.
1984 (libre)
1984 (en anglés Nineteen Eighty-Four) es lo roman mai celèbre de George Orwell, publicat en 1949.
1984 es mai sovent considerat coma una referéncia del roman d'anticipacion, de la distopia, veire de la sciéncia ficcion en general. La principala figura del roman, lo Grand Fraire, venguèt una figura metaforica del regim policièr e totalitari, de la societat de la susvelhança, coma de la reduccion de las libertats.
Descriu una Grand Bretanha trenta ans après une guèrra nucleara entre l'Èst e l'Ouèst que se seriá passada dans las annadas 1950 e que se seriá instaurat un regim de tipe totalitari fortament inspirat a l'encòp de l'estalinisme e de qualques elements del nazisme. La libertat d'expression existís pas mai. Totas las pensadas son minuciosament susvelhadas, e d’immensas afichas son placardadas per las carrièras, indicant a totes que ( Big Brother is watching you).
Resumit
thumb|right|Lo mond en 1984 segon [[George Orwell . Lo territòri contrarotlat per l'Oceania es representat en ròse. Lo territòri d'Eurasia es en malva e aquela d'Èstasia en verd. Los territòris en jaune son aqueles revendicas per las tres poténcias.]]
Lo mond segon 1984
Al costat d'aqueles tres blòts demòra una mena de « Quart mond », que territòri sembla a airal avent per sucs Tànger, Brazzaville, Darwin e Hong Kong. Es lo contraròtle d'aquel territòri, e tanben aquel d'Antartida, que justifica oficialament la guèrra de contunh entre los tres blòts.
Winston Smith
thumb|200px|left|Grand Fraire Winston Smith, 39 ans, abitant de Londres en Oceania, es un emplegat del Partit Exterior, es a dire un membre de la « casta » intermediária del regim oceanian, l'Angsoc (mòt nòvaparla per « Socialisme Anglés »). Winston oficia al Minivert, Ministèri de la Vertat. Son trabalh consistís a retocar los archius istorics per far correspondre lo passat a la version oficiala del Partit. Atal, quand Oceania declara la guèrra a l'Èstasia alara qu'èra en patz dos jorns abans amb aquel Estat, los autres membres del Ministèri de la Vertat, e subretot aqueles del comissariat dels archius (« Comarch » en nòvaparla), ont trabalha Winston, deuran s'assegurar que pas mai de traça escricha existís de l'anciana aliança amb Èstasia.
Pasmens, al contrari de la máger partida de la populacion, Winston capita pas a practicar aquela amnesia selectiva e pòt pas alara aderir a las mentiras del partit. Prenguèt alara consciéncia qu'existís gaire de pensadas tant ortodòxas que deuriá n'aver als uèi del Partit. Susceptible d'èsser tracat per la Polícia de la Pensada, una redobtabla organizacion de repression, amaga las seunas opinions contestatárias als uèlhs dels collègas de trabalh. Lo roman se dobrís suls projèctes d'escritura de Winston; desira en efècte gardar una traça esricha e doncas fixa del passat, en oposicion a la propaganda d'Oceania. La primesa de las possibilitats de rebellion aparéis leu; la simpla redaccion del seu jornal es possible a Winston sonque mercé una particularitat del plan del seu apartament que permet d'escapar a l'agach omnipresent del telecran.
Winston Smith utlisará mai tard lo pretèxte del seu roman per expausar la societat totalitária del seu entorn, los òmes qu'i collabòran e los seus ressòrts mai despietadoses. serrán expausadas los seus rencontres la negacion de l'amor e de la sensualitat per l'ensems de la societat - amb l'exemple notable de l'exfemna de Winston - o encara una presentacion de la destruccion de la lenga per un dels artesans entosiastas d'aquela entrepresa. La delacion dins la familha e tanben l'alunhament generalizat dels membres mai fidèls a la societat qu'acaban per prononciar dins lor sòm çò que riscan pas de prononciar la jornada serán abordats dins lo roman.
Rencontre amb Julia
Al moment de las Doas Minutas de l'Òdi, moment ritual de la jornada, pendent que la cara de l'« enemic » de l'Angsoc, Emmanuel Goldstein, es difusada sus d'ecrans, Winston crosa Julia, una gojata del comissariat als romans, membre de la liga antisèxe dels joves. Aprèp que creguèt qu'èra una espia de la Polícia de la Pensada e quitament qu'aviá desirat l'assassinar (mai precisament li espotir la clòsca d'una calada), subretot a causa del fach que semblava sovent lo seguir, Winston cambièt d'avís quand ela li confessèt mai tard qu'èra amorosa d'el.