cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cubry
Cubry es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Malafretaz
Geografia
Malafretaz Fa partida de la Bressa.
Malafretaz fait partie de la Bresse.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pòble mencionat dempuèi lo.
Village mentionné dès le.
Saint-Georges-Buttavent
Saint-Georges-Buttavent es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat a situat al nòrd-oèst dels Païses de la Loire, en lo Bocage mayennais, a Unitat|1|ora –  de Roazhon e  de París.
La commune est située au nord-ouest des Pays de la Loire, dans le Bocage mayennais, à 1 heure de Rennes et de Paris.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
A la creacion de las costats, Sant-Georges-Buttavent es cap de-luòc de costat. Aquel costat a suprimit en lo moment del redécoupage cantonal del an IX (1801).
À la création des cantons, Saint-Georges-Buttavent est capluòc de canton. Ce canton est supprimé lors du redécoupage cantonal de l'an IX (1801).
La Chapelle-Rousselin
La Chapelle-Rousselin es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger. Lo 15 de decembre 2015, La Chapelle-Rousselin e autras onze comunas, tota la comunautat de comunas de la Region de Chemillé, fusionèron per formar la comuna novèla de Chemillé-en-Anjou.
Vilhèra (Bearn)
Vilhèra (Billère en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bi'ɣɛrɔ]. Las fòrmas ancianas que son Vilhere en 1286, Bilhere en 1457, Vilhera en 1539, Billere (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
La Chapelle-Rousselin
Geografia
Ce village angevin se situe dans la région des Mauges.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vilhèra (Bearn)
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, Pèire Bèc que senhala -lh- hè problèma : normaument *villella mia a [bilɛrɔ] e non pas a [bi'ɣɛrɔ]. Mès, precisament, dens lo cas de Vilhèras, Grosclaude qu'explica aquera fòrma shens molhadura ei presenta en 1154. Donc, Grosclaude que pausa la question : quan e perqué l s'ei palatalizada en lh ? L'autor que precisa lo sens probable : petita vila (o petita proprietat).
Lòcs e monuments
Que i a a Vilhèra lo Castèth D'Este on se tròban la Mediatèca d'Este, l'Institut Occitan e lo Congrès Permanent de la Lenga Occitana.
Limalonges
Limalonges es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Massignieu-de-Rives
Massignieu-de-Rives en arpitan ( Massignieu-de-Rives en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Comuna situada a 8 km a l'èst de Belley e a 2 km del Rhône, doncas de la Savoie pel cap de-luòc. A situat dins la zòna de appellation AOC de las vins del Bugey.
Preséncia d'una basa de loisirs amb plànol d'aiga, plaja, pòrt de plaisance e camping sus la comuna.
Commune située à 8 km à l'est de Belley et à 2 km du Rhône, donc de la Savoie pour le chef-lieu. Elle est située dans la zone d'appellation AOC des vins du Bugey.
Matafelon-Granges
Matafelon-Granges en arpitan ( Matafelon-Granges en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Vilhèras
Vilhèras (Bilhères en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Massignieu-de-Rives
Geografia
Présence d'une base de loisirs avec plan d'eau, plage, port de plaisance et camping sur la commune.
Marboz
Marboz en arpitan ( Marboz en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Moras-en-Valloire
Mourâs-en-Vâlouère en arpitan (oficialamente en francés Moras-en-Valloire) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Massignieu-de-Rives
Istòria
Las primièras traces d'aucupacion de la municipalitat datan del campaniforme (aperaquí de la millenària abans J.-C.), An #èsser mesas a jorn en lo moment dels trabalhs del lièch al rei al nivèl del lac de Bart. Una pèira a cupules èra visibla al meteis endroit. En 1854, al luòc-dich « Rocher de la Corbières », una pigassa e una falç de bronze an #èsser mesas a jorn. Jos l' aucupacion romaine, una villa romaine (villa de Massinus) a testificat per vestigis de cavòt a incinération al luòc-dich « Escomesas de boutz ». Los desparièrs vestigis gallo-romains meses a jorn sus la municipalitat s'estendon de Néron a Constantin (aperaquí de 60 après J.-C a 320). L'aucupacion gallo-romaine a ligat al passatge sus la municipalitat de la via romaine de Lemincum.
Marboz
Geografia
Marboz Fa partida de la Bressa e a situat a 15 quilomètres al nòrd de Borg de Bressa.
Moras-en-Valloire
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Massignieu-de-Rives
Istòria
Un sarcophage gallo-romain a dos luòcs coneguts jol nom de « lièch al rei » se trobava anciennement sus la comuna. Aquel sarcophage es aquel de Silanius Luciolus e la siá femna Connia antiquae. Se tròba dempuèi 1760 sus la municipalitat de Lavours. Aquel sarcophage deu lo sieu nom al fach #qu'en 877, i auriá servit de cavòt al rei Charles lo Chauve abans lo traslat del còrs d'aquel darrièr a Sant-Pierre de Nantua. La familha de Escrivieux a citat per las primièras fes a, aquela darrièra possedissiá un ostal-fòrt al caseriu del Grand Ecrivieux uèi totalament arruïnada. A, la familha se apaga sens postérité e lo fief a cedit successivament a divèrsas familhas de la region.
Vilhèras
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Marboz
Geografia
Aquela municipalitat fòrça vast se étire sus mai de dotze quilomètres en lo sentit nòrd-sud.
Massignieu-de-Rives
Istòria
Lo caseriu del grand Ecrivieux presenta encara de los nòstres jorns las rèstas d'un coan e d'un presbytère Renaissance. A, la municipalitat presenta una importanta sériciculture (ramaderia dels vèrses a seda) e compte fins a cinc cafès. En 1878, un pont a bastit entre Marges (01) e Lucey (73).
Lo 22 de junh de 1940, continuament a l'invasion del villatge;ble per las tropas alemandas, aquel pont a destruit per las tropas francesas. Los combats en aquel caseriu son entre los darrièrs de la campanha de França. En 1982, los trabalhs de dérivation del Rhône an fòrtament modificat lo païsatge de la comuna.
Vilhèras
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bi'ɣɛrɔs]. Las fòrmas ancianas que son Bileles, en 1154 (Carta de Barcelona), Bilère (transcripcion en francés deu mot precedent per Marca), Billere en 1286, Vilheres d'Ossau en 1538, Bilheras en 1595, Bilhères en 1618, Billeres (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Marboz
Geografia
Lo Sevron la trauèssa, gaireben en parallela amb la rota départementale 996 e la A39.
Lorigné
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Massignieu-de-Rives
Istòria
Les premières traces d'occupation de la commune datent du campaniforme (environ du 2 millénaire avant J.-C.), elles ont été mises au jour lors des travaux du lit au roi au niveau du lac de Bart. Une pierre à cupules était visible au même endroit. En 1854, au lieu-dit « Rocher de la Corbières », une hache et une faucille de bronze ont été mises au jour. Sous l'occupation romaine, une villa romaine (villa de Massinus) est attestée par des vestiges de tombe à incinération au lieu-dit « Paris de boutz ». Les différents vestiges gallo-romains mis au jour sur la commune s'étalent de Néron à Constantin (environ de 60 après J.-C à 320). L'occupation gallo-romaine est liée au passage sur la commune de la voie romaine de Lemincum.
Loreux
Loreux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lorigné
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Massignieu-de-Rives
Istòria
Le hameau du grand Ecrivieux présente encore de nos jours les restes d'un couvent et d'un presbytère Renaissance. Au, la commune présente une importante sériciculture (élevage des vers à soie) et compte jusqu'à cinq cafés. En 1878, un pont est construit entre Rives (01) et Lucey (73).
Le 22 juin 1940, suite à l'invasion du village par les troupes allemandes, ce pont est détruit par les troupes françaises. Les combats dans ce hameau sont parmi les derniers de la campagne de France. En 1982, les travaux de dérivation du Rhône ont fortement modifié le paysage de la commune.
Vilhèras
Toponimia
Dauzat qu'explica Vilhèras ei lo resultat deu latin *villella, « petit vilatge », diminutiu de villa.
Marboz
Geografia
Marboz fait partie de la Bresse et est située à 15 kilomètres au nord de Bourg-en-Bresse.
Vilhèras
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, Pèire Bèc que senhala -lh- hè problèma : normaument *villella mia a [bilɛrɔ] e non pas a [bi'ɣɛrɔ]. Mès, precisament, Grosclaude qu'explica aquera fòrma shens molhadura ei presenta dens la Carta de Barcelona en 1154. Donc, Grosclaude que pausa la question : quan e perqué l s'ei palatalizada en lh ? L'autor que precisa lo sens probable : las petitas proprietats.
Saint-Germain-d'Anxure
Saint-Germain-d'Anxure es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Marboz
Geografia
Cette commune très étendue s'étire sur plus de douze kilomètres dans le sens nord-sud.
Saint-Germain-d'Anxure
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marboz
Geografia
Le Sevron la traverse, presque en parallèle avec la route départementale 996 et l'A39.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montrigaud
Mont-Regôd en arpitan (Montrigaud en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Montrigaud es situat a 24 km al nòrd de Rumans, 12 km al sud-oèst de Roybon en lo Isère, 14 km al sud-oèst de Hauterives e 9 km al sud del Grand-Estrenh #qu'es çò cap de-luòc de costat.
Las municipalitats los mai prèps son Santa-Casqueta-de-Valclérieux, Miribel, Sant-Clar-sus-Galaure e Sant-Laurent-de Onay.
Montrigaud est situé à 24 km au nord de Rumans, 12 km au sud-ouest de Roybon dans l'Isère, 14 km au sud-ouest d'Hauterives et 9 km au sud du Grand-Serre qui est le chef-lieu de canton.
Les communes les plus proches sont Saint-Bonnet-de-Valclérieux, Miribel, Saint-Clair-sur-Galaure et Saint-Laurent-d'Onay.
Istòria
Lo mandement de Montrigaud èra una possession del Dauphiné. Aquel mandement compreniá las municipalitats actualas de Montrigaud e de Santa-Casqueta-de-Valclérieux.Humbert II de Viennois a escambiat lo mandement de Montluel e las Tèrras de Vaulx en Velin contra las tèrras de Bellegarde, de Sant Donat e los castèls e mandement de Montrigaud en 1334. Lo mandement de Montrigaud a #èsser démembré en doas comunas, Montrigaud e Santa-Casqueta-de-Valclérieux, en lo moment d'o creacion del departament del Isère lo 3 de febrièr de 1790
Le mandement de Montrigaud était une possession du Dauphiné. Ce mandement comprenait les communes actuelles de Montrigaud et de Saint-Bonnet-de-Valclérieux.Humbert II de Viennois a échangé le mandement de Montluel et les Terres de Vaulx en Velin contre les terres de Bellegarde, de Saint Donat et les châteaux et mandement de Montrigaud en 1334. Le mandement de Montrigaud a été démembré en deux communes, Montrigaud et Saint-Bonnet-de-Valclérieux, lors de le création du département de l'Isère le 3 février 1790
Le Charme
Le Charme es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mornans
Mornanç (Mornans en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Visanòs
Visanòs (Bizanos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [biza'nɔs]. Las fòrmas ancianas que son Bisanos au sègle XIIIau, Bisanoss en 1270, Visanos (un còp), Bisanos (dus còps) en 1385, Bisanos en 1491, Vissanos en 1539, Bizenos en 1546, Visenos en 1683, Bizanos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Visanòs per un nom gallic d'òmi Bisos qui auré poscut donar un derivat *Bisannus (inatestat) e lo sufixe aquitanic -ossum.
Dauzat qu'explica Visanòs per un nom gallic d'òmi *Bitianus (inatestat), derivat de Bittius, dab lo sufixe aquitanic -ossum.
Segon Miquèu Grosclaude, los noms inatestats que son inutiles; que causeish noms atestats dens la region, Vezianus o Visianus (Bisianus); Visanòs qu'èra « la proprietat de Visianus.
Delamarre que causeish lo celtic *Bitiānos, inatestat (mès -osson que seré un sufixe indoeuropèu).
Gwinien
Gwinien en breton ( Guignen en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Saint-Germain-de-Coulamer
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Loubillé
Loubillé es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Lo Bòsc d'Arròs
Lo Bòsc d'Arròs (Bosdarros en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [(lu) bɔs d'a'rrɔs]. Las fòrmas ancianas que son Lo Bosc d'Arros, en 1385, Lo Boscq d'Arros en 1538, Le Bois d'Arros en 1767, Bosc d'Arros (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Arròs qu'ei lo nom d'ua comuna vesia, associat dab bòsc, (Arròs de Nai).
Collonges-lès-Premières
Collonges-lès-Premières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Viron
Viron (Biron en francés) qu'ei ua comuna bearnesa, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Dauzat qu'explica Viron 1) per un nom gallic d'òmi, *Birius, derivat de Birius dab lo sufixe -onem, 2) o segon l'ipotèsi de Gavel.
Miquèu Grosclaude qu'aima mei l'explicacion de Gavel e Rohlfs, « petit vilatge, petita proprietat rurala », shens arrefusar completament la de Palay. Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn que considèra un derivat masculin de villa, villonem, puish ua evolucion villonem > Viron son inversemblablas (en occitanocatalan, lo resultat de villa  qu'ei vila, sovent dab ua vocala : viela, viala) .
Loubigné
Loubigné es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Bòrdas (Bearn)
Bòrdas (Bordes en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['bɔrdɔs]. Las fòrmas ancianas que son Bordes en 1511, Bordes (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Bòrdas que vien de l'occitan bòrda (mot germanic passat en latin puish en occitan),.
Lokmaria-Plouzane
Lokmaria-Plouzane en breton (Locmaria-Plouzané en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
Lo territòri de la municipalitat se presenta jos la forma d'un trapèze, la siá superfícia es de 2,315 ectaras. Cossí en fòrça municipalitats littorales, la tradicion respècta dos sectors desparièrs : lo arvor e lo argoat per çò qu'es d'un bourg, centre administratiu e social. Lo sieu délimitation pòt èsser definida pro clarament per un ais viari còlportaire a l'oèst de Pont-Rohel sus la rota de Brèst - Lo Conquet, transeünt pel bourg e en desbocant a l'èst al pont de Feunteun-Sané, limit amb Plouzané.
Le territoire de la commune se présente sous la forme d'un trapèze, sa surface est de 2,315 hectares. Comme dans beaucoup de communes littorales, la tradition respecte deux secteurs distincts : l’arvor et l’argoat par rapport à un bourg, centre administratif et social. Leur délimitation peut être définie assez nettement par un axe routier partant à l'ouest de Pont-Rohel sur la route de Brest - Le Conquet, passant par le bourg et aboutissant à l'est au pont de Feunteun-Sané, limite avec Plouzané.
Meximieux
Meximieux en arpitan ( Meximieux en francés) es una comuna francesa situada dins la region d'Auvèrnhe Ròse Aups e lo departament d'Ain.
Connelles
Connelles en normand (Connelles en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Meximieux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Connelles
Geografia
La municipalitat se situa en bordure de Seine dintre Pîtres e Los Andelys.
La commune se situe en bordure de Seine entre Pîtres et Les Andelys.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Ouen-des-Besaces
Saint-Ouen-des-Besaces es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
La municipalitat, situada en lo Calvados, es limitrophe del departament de la Manja, al nòrd del Bocage virois. Lo sieu bourg es al nòrd de Sant-Martin-de detlos-Besaces.
Lo ponch en culminant se situa al sud-es, près del luòc-dich las Fieffes, en limit de Sant-Martin-de detlos-Besaces, sus la pendenta #que pòrta a la quòta 308, un primièr objectiu del operacion Bluecoat. Lo ponch mai bas correspond a la sortida de la Drôme del territòri, al nòrd. La municipalitat es bocagère.
La commune, située dans le Calvados, est limitrophe du département de la Manche, au nord du Bocage virois. Son bourg est à 1 km au nord de Saint-Martin-des-Besaces.
Le point culminant (301 m) se situe au sud-est, près du lieu-dit les Fieffes, en limite de Saint-Martin-des-Besaces, sur la pente qui mène à la cote 308, un premier objectif de l'opération Bluecoat. Le point le plus bas (120 m) correspond à la sortie de la Drôme du territoire, au nord. La commune est bocagère.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lains
Lains es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Borgonha Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cusance
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montlevicq
Montlevicq es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Louin
Louin es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Chaux-des-Prés
Chaux-des-Prés es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Saint-Ouen-du-Mesnil-Oger
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Juigné-des-Moutiers
Juigné-des-Moutiers (Junyaé en gallo, Yaoueneg-ar-Mousterioù en breton) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Louzy
Louzy es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Fruncé
Fruncé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Louzy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fruncé
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Louzy
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Saint-Germain-le-Guillaume
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lokmaria-Berrien
Lokmaria-Berrien en breton ( Locmaria-Berrien en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
thumb|left|Lo Aulne e la siá vallée en aval de l'estacion de Locmaria-Berrien thumb|left|Longère Amb lo sieu potz e lo sieu auge en lo bourg en Fasent part del Parc natural regional de Armorique, la municipalitat a situat a unitat|27|km}} al sud-es de Morlaix e a unitat|6|km al nòrd-oèst de Carhaix e es limitrophe de Poullaouen, Huelgoat, Plouyé e Scrignac. Es drainée pel Aulne e lo sieu afluent la Ritz de Sòus.
Lo bourg es a 131 mètres d'altitud mas la municipalitat connait dels dénivelés pro importants en rason de la proximitat de las Monts de Arrée situats un pauc mai al nòrd: del temps que lo ponch mai elevat es a 210 mètres d'altitud, lo ponch çò de mès bas situat al endroit ont çò Aulne abandona lo finage communal es a 74 mètres d'altitud solament.
La municipalitat es fòrça verdoyante : 800 li cal bòsc e de landes per una superficie totala de 1720 ectaras. Dos massises forestales importants se tròban en partida sul territòri communal : lo bòsc domaniale de Sant-Ambroise (bòsc del #Cridar e bòsc del Meinguen) al nòrd-oèst e aquela de Huelgoat (bòsc de Botvarec) al sud.
La via ferrée, malgrat la brièveté de la siá espleitacion, a provocat la creacion d'un masatge caseriu a l'entorn de l'estacion #que #èsser prospère (de divèrses comèrcis existissián) fins a la clausura de la via ferrée.
thumb|left|L'Aulne et sa vallée en aval de la gare de Locmaria-Berrien thumb|left|Longère avec son puits et son auge dans le bourg Faisant partie du Parc naturel régional d'Armorique, la commune est située à 27 km au sud-est de Morlaix et à 6 km au nord-ouest de Carhaix et est limitrophe de Poullaouen, Huelgoat, Plouyé et Scrignac. Elle est drainée par l'Aulne et son affluent la Rivière d'Argent.
Le bourg est à 131 mètres d'altitude mais la commune connait des dénivelés assez importants en raison de la proximité des Monts d'Arrée situés un peu plus au nord: alors que le point le plus haut est à 210 mètres d'altitude, le point le plus bas situé à l'endroit où l'Aulne quitte le finage communal est à 74 mètres d'altitude seulement.
La commune est très verdoyante : 800 ha de bois et de landes pour une superficie totale de 1720 hectares. Deux massifs forestiers importants se trouvent en partie sur le territoire communal : la forêt domaniale de Saint-Ambroise (bois du Hélas et bois du Meinguen) au nord-ouest et celle de Huelgoat (bois de Botvarec) au sud.
La voie ferrée, malgré la brièveté de son exploitation, a provoqué la création d'un hameau autour de la gare qui fut prospère (plusieurs commerces existaient) jusqu'à la fermeture de la voie ferrée.
Mours-Saint-Eusèbe
Mors (Mours-Saint-Eusèbe en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Germain-le-Fouilloux
Geografia
La municipalitat a situat a 15 minutas de Laval près de la municipalitat de Andouillé.
La commune est située à 15 minutes de Laval près de la commune d'Andouillé.
Bonnut
Bonnut (Bonnut en francés) qu'ei ua comuna bearnesa o gascona istoricament, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bun'nyt]. Las fòrmas ancianas que son Bonut au sègle XIIau, de Bonuto, en latin, en 1279, Bonut en 1385 e 1493, Bonuyt en 1494 e 1592, Bonnut (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Bonnut que vien probablament deu bas latin banutus, « cornut »; lo « provençau » que ditz bana (gallic benn, « punta »).
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'explicacion deu Dauzat, per rasons semanticas (perqué un vilatge s'aperaré « cornut ? ») e foneticas (n intervocalica que s'amudeish). Las grafias Bonuyt que son per bonhut, per referéncia a la topografia, mès que son en contradiccion dab las autas e la prononciacion. L'etime qu'ei lo latin medievau bonna / bonda, qui a per sens « tèrme, limit »; justament Bonnut qu'èra au limit deu principat de Bearn. Lo monde que distingueishen enqüèra Bonnut en França e Bonnut en Biarn.
Saint-Hilaire-du-Maine
Saint-Hilaire-du-Maine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bordetas
Bordetas (Bourdettes en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bur'detɔs]. Las fòrmas ancianas que son Bordetes en 1385, Bordetas en 1553, Bordettes en 1538, Bourdettes (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Bordetas que vien de l'occitan bòrda (mot germanic passat en latin puish en occitan), dab lo sufixe diminutiu eretat deu latin -itta, femenin de -ittum. Lo sens qu'ei de « petitas bòrdas »,.
Luchec
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Pléhédel
Istòria
Lo nom Pléhédel vendriá siá :
Lo nom a citat per las primièras fes en los actes del abbaye de Beauportl'an 1245.
Jos l'ancian regim, l'istòria de la Pléhédel a ligat a aquela de la vicomté de Pléhédel, e aquela de la Ostal de Boisgelin.
Le nom Pléhédel viendrait soit :
Le nom est cité pour la première fois dans les actes de l'abbaye de Beauporten 1245.
Sous l'ancien régime, l'histoire de la Pléhédel est liée à celle de la vicomté de Pléhédel, et celle de la Maison de Boisgelin.
Saint-Jean-sur-Erve
Saint-Jean-sur-Erve es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Mota dau Fanjàs
La Mota dau Fanjàs (La Motte-Fanjas en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Pledeliav
Pledeliav en breton ( Plédéliac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
L'actuala municipalitat de Plédéliac compren, en mai del bourg, de nombroses luòcs-diches, que # : lo Roure-a lo-Lop, Sant-Jean, la Rovièra, la Tortillais, la Bertière, la Denais, lo Fougeray, lo Frêne, Sant-Maleu, lo Plessis-Camet, la Villéon, Loiserie, lo Pré, lo Sant-Esperit-de detlos-Bòsques, lo Cap-de detlo-Bòsc, la Vila-Morvan, la Brousse, la Goudais, lo Clos, lo Ligat, la Plançonnais, Sant-André, la Pefferie, èca.
La municipalitat de Plédéliac se situa egalament sul marge oèst del barrage del Arguenon, ont se tròba sustot implantada una basa nàutica réputée.
Trois forêts couvrent une partie de la commune de Plédéliac :
Misérieux
Misérieux es una comuna francesa situada dins lo departament d'Ain e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups ancianament de Ròse-Aups.
Pledeliav
Istòria
Plédéliac Ven del breton ploe (parròquia) e de sant Théleau o sant Teliaw. A l'origina Plédéliac significava doncas « parròquia de Sant Théliau.
Misérieux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pledeliav
Istòria
Sant Théleau èra un sant breton, procedent del Galles. I auriá #èsser lo discipol del archevêque Dubricius (o Dubrice e de sant Paulinus. Pendent lo sieu sojorn en Armorique, i auriá #èsser un compagnon de sant Samson abans de tornar dins la siá tèrra natala. Es, coma sant Edern, representat amb un cerf, benlèu una christianisation de l'ancian dieu celte Cernunnos.
D'un punt d'enguarda chronologique, se tròba las appellations seguentas : Pledelia (en 1187-1200), Pledeliau (en 1219), Per. De Pludeliau, Pledelia (en 1234), Pludelia (en 1248, en 1264, en 1298, cap a 1330), Pledeliat (en 1364), Pledelia (en 1420, en 1514, en 1536, en 1583), Pledeliac (en 1569).
Lo albereda tampa #que se situava près del vilatge de Sant-André testificava d'una preséncia umana dels environs de Plédéliac dempuèi la Préhistoire. Malgrat aiçò, la parròquia a pas evocat en los documents istorics #qu'a partir de la Mièja Edat.
Plédéliac Es doncas una anciana parròquia primitive #qu'englobava antany lo territòri de l'actuala municipalitat de Plédéliac aital coma lo territòri del anciana comuna de Trégomar (uèi ligada a la municipalitat de Lamballe).
Mionnay
Mionnay en arpitan ( Mionnay en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Pledeliav
Istòria
Lo nom de Pludeliau a citat dempuèi 1219. Es aquel d'una parròquia dempuèi 1235, d'après lo cartulaire del abbaye de Sant-Aubin-de detlos-Bòsques (Anc. év. III, 52, 81). Lo abbaye cistercienne de Sant-Aubin-de detlos-Bòsques, émanation d'aquela de Bégard, a fondat entre 1130 e 1138, sens dobte pel comte Geffroy Boterel.
Luché-Thouarsais
Possiblhament Luchei (Luché-Thouarsais en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Pledeliav
Istòria
En 1214, lo pòrti de Bretanha, Pierre Mauclerc, autoriza los Tournemine a bastir una fortalesa. El l'ofèrta per #encobrir las tèrras de Pleherel, de Landébia e del bòsc alavetz dich « de Lamballe ». De contunh, los senhors de la Hunaudaye e de Penthièvre acuèlhon sus las siás tèrras los religioses del prieuré del Sant-Esperit e de la abbaye de Sant-Aubin-de detlos-Bòsques, #que contribuisson al défrichement, a la ponduda en valor del territòri e al desvolopament de tecnicianas agricòlas nòvas.
La fortalesa de la Hunaudaye, bastida a partir de 1220, èra la clau del Penthièvre ; erigida en baronnie a, #resistir a las temptativas de demolicion de la Revolucion.
Mionnay
Geografia
Mionnay Fa partida de la Dombes.
Mionnay fait partie de la Dombes.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pledeliav
Istòria
Dempuèi l'epòca medievala, l'importància del bòsc sul territòri es crucial. L'ancian bòsc de Lanmeur a rebatejat bòsc de la Hunaudaye en lo moment de la pujada en poténcia de las Tournemine, los senhors del Castell de la Hunaudaye.
Pauc a pauc, es a l'entorn de la glèisa paroissiale Sant-Malo #que se desvolòpa lo bourg de Plédéliac. La distincion de la Hunaudaye, per çò qu'es d'ela, a erigit en baronnie dels Estats de Bretanha lo 6 de setembre de 1487. Al cors de la Revolucion, lo castèl e lo abbaye de Sant-Aubin an saquejat, coma tant d'autras a França, mas, força urosament, son pas pas destruits.
Plédéliac Elegís la siá primièra municipalité al començament de 1790 e ven cap de-luòc d'un costat dempuèi aquela epòca fins en laan X.
Fins al començament de la, lo bòsc de la Hunaudaye a espetat pel carbon e lo bòsc de œuvre, #çò qu'apòrta un complement important a la vocacion agricòla de la comuna. Al cors de la Segonda Guèrra mondiala, en 1943 justament, un maquis ven se fixar a la Hunaudaye e divèrsas parachutages d'armas an efectuat en 1944 en las Lanas de Plédéliac.
Plédéliac vient du breton ploe (paroisse) et de saint Théleau ou saint Teliaw. À l'origine Plédéliac signifiait donc « paroisse de Saint Théliau.
D'un point de vue chronologique, on rencontre les appellations suivantes : Pledelia (en 1187-1200), Pledeliau (en 1219), Par. de Pludeliau, Pledelia (en 1234), Pludelia (en 1248, en 1264, en 1298, vers 1330), Pledeliat (en 1364), Pledelia (en 1420, en 1514, en 1536, en 1583), Pledeliac (en 1569).
Borg Garbèr
Borg Garbèr o Borgarbèr o Bogarbèr [bugar'bɛ] (Bougarber en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Luché-Thouarsais
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pledeliav
Istòria
L'allée couverte qui se situait à proximité du village de Saint-André attestait d'une présence humaine des environs de Plédéliac dès la Préhistoire. Cependant, la paroisse n'est évoquée dans les documents historiques qu'à partir du Moyen Âge.
Gwipedel
Gwipedel en breton ( Guipel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Pledeliav
Istòria
Plédéliac est donc une ancienne paroisse primitive qui englobait jadis le territoire de l'actuelle commune de Plédéliac ainsi que le territoire de l'ancienne commune de Trégomar (aujourd'hui rattachée à la commune de Lamballe).
Gwipedel
Geografia
Guipel se situe en Bretagne dans le département de l'Ille-et-Vilaine, à 30 kilomètres de Rennes.
La Mota de Chalancon
La Mota de Chalancon (La Motte-Chalancon en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Pledeliav
Istòria
Le nom de Pludeliau est cité dès 1219. C’est celui d’une paroisse dès 1235, d'après le cartulaire de l'abbaye de Saint-Aubin-des-Bois (Anc. év. III, 52, 81). L'abbaye cistercienne de Saint-Aubin-des-Bois, émanation de celle de Bégard, est fondée entre 1130 et 1138, sans doute par le comte Geffroy Boterel.
La Mota de Chalancon
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Pledeliav
Istòria
Au Moyen Âge, la paroisse de Plédéliac appartient au diocèse de Saint-Brieuc et a pour succursale le Saint-Esprit, ancien ermitage de la duchesse Constance et ancien prieuré, propriété de l'abbaye de Beaulieu (en Languédias). L'ancienne paroisse de Plédéliac dépendait de la subdélégation de Lamballe et du ressort de Jugon. Le comte de Rieux en était le seigneur. La cure était à l'ordinaire (dit Ogée), à l'alternative (dit le Pouillé de Tours).
Bolhon
Bolhon (Bouillon en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
La Chapelle-Saint-Florent
La Chapelle-Saint-Florent es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Meillonnas
Melyonâs en arpitan ( Meillonnas en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Pledeliav
Istòria
En 1214, le duc de Bretagne, Pierre Mauclerc, autorise les Tournemine à construire une forteresse. Il leur offre pour cela les terres de Pleherel, de Landébia et de la forêt alors dite « de Lamballe ». Puis, les seigneurs de la Hunaudaye et de Penthièvre accueillent sur leurs terres les religieux du prieuré du Saint-Esprit et de l'abbaye de Saint-Aubin-des-Bois, qui contribuent au défrichement, à la mise en valeur du territoire et au développement de techniques agricoles nouvelles.
Borg Garbèr
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Bolhon
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
La Chapelle-Saint-Florent
Geografia
La municipalitat de la Capèla Santa Florent a situat sus una entité géographique e géologique ont lo païsatge predominant es lo bocage : s'agís dels Mauges.
Pléguien
Plian en breton ( Pléguien en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Lokmelar
Lokmelar en breton ( Locmélar en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Bolhon
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bu'ʎu n ]. Las fòrmas ancianas que son Bolhoo en 1385, Bolhon au sègle XIV, Bouillon (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
La Chapelle-Saint-Florent
Geografia
Sant-Florent-lo-Vièlh se situa a Unitat|5|km}}.
Saint-Florent-le-Vieil se situe à 5 km.
Lorges
Lorges es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
La Chapelle-Saint-Florent
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lorges
Geografia
Comuna situada en la pichona Beauce
Luché-Thouarsais
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Pléguien
Istòria
Pléguien Ven del ancià breton « Ploe » (parròquia) e Sant Kian, sant procedent del Galles.
Lorges
Geografia
Commune située dans la petite Beauce
Bolhon
Toponimia
Segon Dauzat, Bolhon que vien deu nom gallic d'òmi Bullius e lo sufixe -onem.
Buelh e Vesinc
Buelh e Vesinc (Boeil-Bezing en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Vesinc
La prononciacion qu'ei [be'zink]. Las fòrmas ancianas que son Bezii en 1346, Besii en 1385, Besinch en 1402, Bessincq cap a 1538, Vesin en 1546, Besin/Besincq en 1675, Besing (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Boeil-Bezing adara.
Segon Dauzat, Vesinc que vien deu latin vicinium, « comunau ».
Borg Garbèr
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bugar'bɛ]. Las fòrmas ancianas que son Borc Garber en 1385, Borc Garbe au sègle XIVau, Montgerbiel (Froissart), Borgarber en 1402, Mongarber en 1538, Bourgarber en 1625, Bourgrabe en 1630, Bougarber (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Buelh e Vesinc
Vesinc
Miquèu Grosclaude que constata Vesinc vien pas de vicinium, mès de vicinum. Lo sens ei pas de « comunau », qui se disèva vesialer e non pas de vesin. Lo latin vicinum, de vicus e sufixe -inum a pas ua significacion clara a l'Edat Mejana. Lo sens que podèva estar « vesin, o vilatge, o quartier o casa »; lo sens qu'ei probablament de « vilatge ». Lo problèma qu'ei tanben lo deu [-k] (prononciacion velara). En Bearn, que disen [pa n ], [be'zi n ], etc, e non pas [pank], [be'zink], etc; aquera finala qu'ei tardiva e de mau explicar.
Luché-Thouarsais
Nòtas
<references group="N"/>
Charmont-en-Beauce
Charmont-en-Beauce es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
La Motte-de-Galaure
La Mota-de-Goualôro en arpitan (La Motte-de-Galaure en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Meillonnas
Geografia
Meillonnas Se situa en lo Revermont.
Bolhon
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, que i a duas possibilitats, la prumèra qu'ei balhada per Dauzat, la segonda qu'ei ua arrasic preindoeuropèa *bul-/*bur-, « som, mont, cap », donc un oronime qui junta plan dab la situacion deu borg, bastit sus un turon.
La Mota de Chalancon
Atestacions istoricas
Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand son La Mota (1296), capella de Mota (Sègle XIV), Mota Chalanconis (1392), Mota Dyensis diocesis (1441), Parrochia Mote (1509), ecclesia Beate Marie Chalanconis (1509), la cure de la Motte (1619).
Meillonnas
Geografia
Meillonnas se situe dans le Revermont.
Pledeliav
Istòria
La forteresse de la Hunaudaye, construite à partir de 1220, était la clé du Penthièvre ; érigée en baronnie au, elle résista aux tentatives de démolition de la Révolution.
La Motte-de-Galaure
Geografia
La Motte-de-Galaure a situat a 9 km a l'èst de Sant-Vallier (cap de-luòc del costat), a 12 km al sud-oèst de Hauterives e a 20 km al nòrd de Tinh de l'Ermitatge. Las municipalitats los mai prèps son : Mureils, Claveyson, Sant-Barthélemy-de-Vals e Sant-Uze.
La Mota de Chalancon
Atestacions occitanas
Han Schook a sistematicament utilizat La Mota en nòrma classica. A tanben transcrich dins una forma patesejanta La Moùto per indicar sa prononciacion. Lo nom de la comuna es estat ortografiat dins la revista Pòrta d'Òc de l'IEO Ròse-Aups La Mòta Chalancon.
Borg Garbèr
Toponimia
Segon Dauzat, lo nom que vien deu bas latin burgus, « lòc fortificat, borg », d'origina germanica e deu latin garbarius, derivat de garba, « vilatge productor de hroment » .
Pléguien
Istòria
L'existéncia a d'una anciana capèla Sant-Jean (en levant del membre del Palacret) sembla confirmar la preséncia antany de las templiers e dels espitalaris de Sants-Texans de Jerusalem. Una anciana léproserie es tanben soslinhada al luòc-dich Ar Gacouzerie e Per-ar-Hlandry. Pléguien Apareis coma parròquia jos la forma Ploeguien dempuèi 1519 (archiu de las Còstas de Armor, 1E 1537). La forma actuala apareis dempuèi 1604. Una confrérie del Rosaire a erigit a Pléguien pels dominicans de Guingamp en 1640.
Abans la Revolucion, la parròquia de Pléguien ressortissait a Sant-Brieuc, #qu'èra al meteis temps lo banc de lo sieu évêché e de la siá subdélégation. Fasiá anciennement partida del comtat de Goëlo. Una municipalité a elegit, per las primièras fes, al començament de 1790.
Borg Garbèr
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, la mapa de 1630 que plaça ua metatèsi mauvolenta. La bastida qu'estó fondada en 1380, donc la fòrma de 1385 qu'ei d'origina. Lo nom que vien de l'occitan borg e garbèr « que produseish hroment, qu'ei fertile » e non pas bon garbèr (etimologia populara). Grosclaude qu'escriu Borg Garbèr.
Pléguien
Istòria
Pléguien vient de l’ancien breton « Ploe » (paroisse) et Saint Kian, saint originaire du Pays de Galles.
Pléguien est une ancienne paroisse primitive qui englobait jadis outre le territoire actuel de Pléguien, les territoires de Lanvollon, Tréguidel et Tressignaux. Pléguien est mentionné en 1224-1225 (Pluguian), en 1255 (Pleguian) lors de donations à l'abbaye de Beauport et en 1289 (Pleveguian) lors d'une donation à l'abbaye de Bon-Repos.
L'existence au d'une ancienne chapelle Saint-Jean (relevant du membre du Palacret) semble confirmer la présence jadis des templiers et des hospitaliers de Saint-Jean de Jérusalem. Une ancienne léproserie est aussi signalée aux lieu-dits Ar Gacouzerie et Par-ar-Hlandry. Pléguien apparaît comme paroisse sous la forme Ploeguien dès 1519 (archives des Côtes d’Armor, 1E 1537). La forme actuelle apparaît dès 1604. Une confrérie du Rosaire est érigée à Pléguien par les dominicains de Guingamp en 1640.
On rencontre les appellations suivantes : Pluguian (en 1224, en 1225), Par. de Pluguyan (en 1231), Pleguian (en 1255), Pleveguian (en 1289), Eccl. de Pluguien (vers 1330), Pleyguen (en 1536), Pleguien (en 1543), Pleguyan (en 1551), Ploeguien (en 1428, en 1606).
La Motte-de-Galaure
Geografia
La Motte-de-Galaure est située à 9 km à l'est de Saint-Vallier (chef-lieu du canton), à 12 km au sud-ouest d'Hauterives et à 20 km au nord de Tinh de l'Ermitatge. Les communes les plus proches sont : Mureils, Claveyson, Saint-Barthélemy-de-Vals et Saint-Uze.
Buelh e Vesinc
Buelh
Segon Dauzat, Buelh que vien deu preindoeuropèu *bol, « turon, hautin, pitèr ». Alan Novèl qu'ei de la medisha idèa.
Segon Miquèu Grosclaude, Buelh qu'ei dens l'arribèra deu Gave de Pau, lonh de tot relèu e lo sens oronimic precedent qu'ei exclús. Curiosament, Dauzat que separa lo cas de Buelh deu de Buelh (Buelhòu e Lasque), de Bolh Davant e de Bolh Darrèr (e Perulh); qu'explica aqueths darrèrs mots per bovile. En realitat, pr'amor rasons foneticas, l'etime es pas bovile mès boviculum, « petit bueu », deu latin bovem dab lo sufixe -iculum; aqueth cas qu'ei probablament un shafre.
La Motte-de-Galaure
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La Motte-de-Galaure a un Prieuré Santa-Agnès en datant de la inscricha a l'Inventari Suplementari dels Monuments Istorics. La glèisa e lo prieuré dépendaient del Abbaye de Tournus (Bourgogne)
la Motte-de-Galaure a un Prieuré Sainte-Agnès datant du inscrit à l’Inventaire Supplémentaire des Monuments Historiques. L’église et le prieuré dépendaient de l’Abbaye de Tournus (Bourgogne)
Lusseray
Lusseray es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Pledeliav
Istòria
Dès l'époque médiévale, l'importance de la forêt sur le territoire est cruciale. L'antique forêt de Lanmeur est rebaptisée forêt de la Hunaudaye lors de la montée en puissance des Tournemine, les seigneurs du Château de la Hunaudaye.
Peu à peu, c'est autour de l'église paroissiale Saint-Malo que se développe le bourg de Plédéliac. La seigneurie de La Hunaudaye, quant à elle, est érigée en baronnie des États de Bretagne le 6 septembre 1487. Au cours de la Révolution, le château et l'abbaye de Saint-Aubin sont pillés, comme tant d'autres en France, mais, fort heureusement, ne sont pas détruits.
Plédéliac élit sa première municipalité au début de 1790 et devient chef-lieu d'un canton depuis cette époque jusqu'en l'an X.
Jusqu'au début du, la forêt de la Hunaudaye est exploitée pour le charbon et le bois d'œuvre, ce qui apporte un complément important à la vocation agricole de la commune. Au cours de la Seconde Guerre mondiale, en 1943 précisément, un maquis vient se fixer à la Hunaudaye et plusieurs parachutages d'armes sont effectués en 1944 dans les Landes de Plédéliac.
La Mota de Chalancon
Atestacions occitanas
Joan-Loís Ramel a escrich en nòrma mistralenca La Mouto  , La Mouto Charancou .
Etimologia
Lo tèrme "mota" proven dau latin "motta" que significa un montet naturau o una elevacion artificiala dau sòu. Istoricament, las motas èran sovent de construccions fortificaas subreauçaas, formaas per l'amainatjament de tèrra per de rasons defensivas. Au fiu dau temps, lo tèrme "mota" es estat utilizat per designar de sèrras o de las elevacions mai generalas dins lo paisatge.
Bomort
Bomort (Boumourt en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
La Mota de Chalancon
Realizacion fonetica e toponim occitan
Lo nom de la comuna es prononciat [ˌǀa ˈmutɔ de t͡saʀɑ̃ˈku ].
Bomort
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bu'mur]. Las fòrmas ancianas que son Bulmor au sègle XIIau, Bolmort/Bomort au sègle XII, segon l'Istòria de Marca, Boeumort au sègle XIII, Boumort en 1572, Boumourt (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat qu'explica Bomort per lo bueu mort... .
Miquèu Grosclaude que critica l'error inexplicabla de Dauzat. Lo nom qu'ei benlhèu format per l'associacion de dus tèmas oronimics preindoeuropèus, *bul, « cima, mont, cap », e *mor, de medish sens.
Saint-Ouen-le-Houx
Saint-Ouen-le-Houx es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Buelh, Buelhòu e Lasque
Buelh, Buelhòu e Lasque o, invencion probabla, Buelh de Buelhòu e Lasque (Boueilh-Boueilho-Lasque en francés) qu'ei ua comuna bearnesa deu Vic Vilh administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.