cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Massa moleculara
La massa moleculara es la massa d'una molecula exprimida en unitat del Sistèma Internacional, UMA (unitat de massa atomica), que l'isotòp carbòni-12 a i ten un pes atomic de 12. Se pòt calcular la massa moleculara d'un compausant en somant las massas dels atòms que la compausan, en prenent en compte lo nombre d'atòms de cada element.
Per exemple, dins lo cas de l'aiga (H2O): 2 * 1,0079 + 15,99994 = 18,0157 (massa atomica de l'idrogèn (H): 1,0079; massa atomica de l'oxigèn (O): 15,99994)
Factor de conversion de massa moleculara en massa molara:
Massa molara = Massa moleculara * Nombre d'Avogadro
Nombre d'Avogadro = 6,022*10
Ceaux-en-Couhé
es una anciana comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas. Lo de genier de 2019, ven una comuna delegada de Valença en Peitau aus costats de Châtillon, Couhé, Payré e Vaus.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Maire de Dieu de Núria
La Maire de Dieu de Núria (Mare de Déu de Núria en catalan) es una escultura e un santuari que se tròban dins la Val de Núria, municipalitat de Queralbs (Ripollés). Es la patrona principala del diocèsi d'Urgèl amassa amb Sant Ermengol.
Segon la tradicion, Sant Gil arribèt dins la val cap a l'an 700 e i residiguèt pendent quatre ans. Totjorn segon la legenda, Sant Gil va escalprar un imatge de la Verge qu'amaguèt dins d'una cauna en fugissent de la val quand los romans comencèron una persecucion contra los crestians.
Çò cèrt es que l'imatge de la Maire de Dieu de Núria que se venèra uèi lo jorn es una escultura datada del sègle XII o XIII. S'agís d'una escultura de fusta d'estil romanic.
Amb traches de caire primitiu, l'òbra consèrva encara la siá policromia dins un perfièch estat de conservacion. Los pastres consideravan aquela verge la patrona de la fertilitat. Lo coronament canonic de la Maire de Dieu de Núria se debanèt l'an 1965. La siá fèsta se celèbra lo 8 de setembre. La tradicion vòl que quand qualqu'un demanda a la Maire de Dieu de Núria d'aver un filh, s'aquel es un mainat, s'a de batejar amb lo nom de Gil e s'es una mainada amb lo nom de Núria.
Unitat de massa atomica
Una unitat de massa atomica (u or UMA) o dalton (simbòl: Da) (en onor del quimista John Dalton), correspond a una dotzena part de la massa de l'isotòp 12 del carbòni. Aiçò es aperaquí la massa d'un proton o d'un neutron.
Un kilodalton (kDa) equival a 1000 Da, e s'utiliza sustot per las macromoleculas. Se pòt calcular en dividint un grama pel nombre d'Avogadro (NA).
Citey
Citey es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Comtat de San Mateo
San Mateo (prononciat en anglés [ˌsæn məˈteɪ.oʊ]), oficialament lo Comtat de San Mateo, es un comtat situat dins l'estat american de Califòrnia. Lo sèti es Redwood City, qu'es tanben la mai granda ciutat del comtat en superfícia. La mai granda ciutat per populacion es Daly City.
Orlhac de Bar
Orlhac de Bar (Orliac-de-Bar en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
La Seu d'Urgèl
La Seu d'Urgèl (en catalan la Seu d'Urgell, abans Urgell o Ciutat d'Urgell), nomentada popularaments la Seu, ei ua ciutat plaçada enes Pirenèus catalans, caplòc dera comarca deth Aut Urgèl, cap deth partit judiciau de la Seu d'Urgèl e sedença der Bisbat d'Urgèl. Se tròbe laguens der encastre foncionau deth Alt Pirineu i Aran, n'ei era poblacion damb mès abitantes, en tot concentrar-ne eth 17'4%. Amassa damb Puigcerdà, amasse enquiath trenta per cent dera poblacion der encastre.
Ei plaçada ara interfluvi deth Segre e era Valira, pòc abans dera sua confluéncia sus ua petita terrassa fluviau qu'ei continuament deth plan des Forques. Era ciutat hè part dera Urgellet, comarca naturau pirenenca formada per 16 municipis deth Aut Urgèl e qu'amassa damb Andòrra corresponie ath territòri originari deth Comtat d'Urgèl damb caplòc en la Seu d'Urgèl enquiara expansion ath sud.
Eth Aut Urgèl ei era pòrta en estat d'Andòrra e era proximitat ad aguest important pol demografic e d'activitat economica ei, era bona part, ua des arrasons dera puixança actuau dera ciutat de la Seu d'Urgèl laguens er encastre deth Alt Pirineu i Aran.
Es patrons dera ciutat son Sant Ot d'Urgèl, Sant Sebastià e era Mair de Dieu d'Urgèl. Deth temps qu'era Mair de Dieu de Núria e Sant Ermengol son es principaus patrons dera diocèsi d'Urgèl, mès er eth cas de Sant Ermengol a ua preséncia mès destacada ena ciutat qu'era rèsta de patrons. Probablaments per açò i a diuèrsi eveniments ath long der an dedicat a Sant Ermengol coma era Hèira de Sant Ermengol, ua des mès ancianes de Catalonha, e eth Retaule de Sant Ermengol.
Origina deth toponim
Eth toponim la Seu d'Urgèl ei format per dues paraules diferentes, Seu d'origina latina e Urgèl que segons eth lingüista Joan Coromines, ei d'origina preromana. Aguest madeish autor interprete qu'eth sòn significat se restacarie damb era preséncia d'aigua, causa qu'ei versemblant se s'a presenta era origina especificaments pirenenca deth toponim.
Eth poblat iberic de Arse-durgui (o Arse de Urgui) se trobaue sus eth pujau de Castellciutat. Er aquera época eth pujau ère nomentat Puiolo Urgèli. A on i auec çò de poblat de Arse-durgui s'i bastic era civitas Orgellia e ací rau era origina deth nòm Castellciutat, qu'enquiath sègle XVIII ère simplaments coneishut coma Ciutat e posterioraments se li ahigec Castell pera existéncia d'un ancian castèth qu'auie estat residéncia des comdes d'Urgèl.
Pòc dempús dera destruccion dera anciana Orgellia se creèc un nau barri, naua sedença der Bisbat d'Urgèl, nomentat vicus Sedes Urgèli: vicus deth latin que signifique «barri», -coma era ciutat de Vic-; Sedes deth latin: sòn que signifique «cagira o tròn d'un avesque qu'exercís ua jurisdiccion, glèisa catedrala e caplòc d'ua diocèsi». Damb eth temps, es Sedes Urgèli prenec importància e perdec eth mot vicus deth temps qu'era civitas Orgellia perdec eth mot Orgellia e passèc a dider-se simplaments Civitas o Ciutat enquiath sègle XVIII.
Geografia e clima
Era ciutat s'esten ath centre dera plana o ribèra dera Seu (plana de la Seu eth catalan), formada peth Segre ara sua confluéncia damb era Valira. Era clotada, a on ei plaçat eth municipi, ei producte der en·honsament d'ua dovella pirenenca, terraplenada posterioraments per depausi lacustres miocènics. Era ribèra dera Seu ei virada de nautes montanhes e sarrades, era mès vistosa que n'ei era sèrra deth Cadí, coronada d'arròca blanca, importanta escarpament de falha que limite peth sud era hòssa tectònica.
Ara plana, ras dera Valira, i a un ressegat allargassat, parallel ar arriu. Era part ponentina deth tèrme ei accidentada pes contrafòrts que devaren deth tossal de Estelareny e deth calhau deth Àliga e que atenyen era ath pujau deth Corb. Pera quèrra deth Segre eth territòri ei fòrça mès ample, adaiguat per diuèrses sèquies e canaus que prenen es aigües deth madeish arriu.
Eth clima dera comarca ei deth tipe mediterranèu, transformat pera montanha, per açò era major part dera poblacion se concentre as ribères.
Es precipitacions son escasses, ath torn des annaus, ben qu'aumenten considerablaments damb era altitud. En estiu, eth maximal de ploges correspon as montanhes; eth minim ei en iuèrn en tota era comarca. Ei un clima, donques, shut e heired en iuèrn, fresc e plujós ena primauera e començament d'estiu, calorós e shut ara fin d'estiu e començament de tardor, e fresc e humit ena tardor. Era vegetacion ei continentau, era grana part submediterranèu.
Moussy-le-Neuf
Moussy-le-Neuf es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
La Seu d'Urgèl
Arrius
Ua des caracteristiques principaus deth païsatge Urgelenc ei era preséncia d'arrius. La Seu d'Urgèl se tròbe ath miei de dus arrius: era Valira que ven d'Andòrra e eth Segre dera Auta Cerdanha:
Moussy-le-Neuf
Nòtas
<references group=N/>
La Seu d'Urgèl
Arrius
Eth Segre ei un arriu de Catalonha, afluent der Ebre pera quèrra. Era sua conca compren territòris de tres Estats: França o Catalonha Nòrd, Andòrra e Espanha. Nèish en França, ath vessant septentrionau deth pic deth Segre, ath circ dera Culassa, ena Auta Cerdanha, e desboque, dempús de recórrer 265 km, ar arriu Ebre, er Aragon, ath sòn pas per Mequinensa, (Baix Cinca). Era Valira ei un arriu andorran e Urgelenc, afluent deth Segre pera dreta. A un recorregut cuert de 44 km, nèish en Andòrra e desboque en Segre ath tèrme municipau de la Seu d'Urgèl.
Ath tèrme de la Seu d'Urgèl i a diuèrses paishères, qu'es mès importants e ancians son entre eth tres: eth dera Ola e Segalers, eth deth Plan e çò deth Salit. Autes paishères importantes son eth de Sant Pere, eth dera Mòla (dera Valira) e eth de Aucata. Era majoria prenen es aigües deth Segre.
Per desgràcia eth 1982 i auec uns aiguats qu'enaigüèc era poblacion, per açò eth 1987 se canalizèc er arriu Segre. Eth 1992 la Seu ei convertic eth subseu olimpica e ath costat deth Segre ei bastic eth Parc Olimpic deth Segre.
Aiguats deth 1982
Un hèt tragic passèc eth 7 de noveme deth 1982: es aiguats deth 1982, non solaments per la Seu d'Urgèl e es comarques deth Aut Urgèl e Cerdanha mès en generau per totes es comarques de Lhèida e tanben Andòrra.
Crestes
Damb solament 691 m d'altitud, era plana de 7 km a on se tròbe la Seu d'Urgèl contraste damb es pics, crestes e sèrres der environ e der ensems dera comarca. Dempús de la Seu ei pòt veir era sèrra deth Cadí que separe era val deth Segre dera entèsta der arriu Llobregat.
Situacion
Era ciutat se tròbe ara aiguabarreig des dus arrius principaus, eth Segre e era Valira, plaçada a ua plana d'uns 7 km de longor e a sonque 691 m d'altitud ei entornejada de nautes sèrres. Era plana nomentada plana de la Seu o ribèra de la Seu ei formada peth Segre.
Era situacion privilegiada de la Seu d'Urgèl er ua des horcadísi de comunicacions mès importantes des Pirenèus catalans explique eth sòn papèr istoric excepcionau e çò deth comtat d'Urgèl coma ua des claus dera reconquesta. Donques que domine eth encreuament des camins d'Andòrra, era Cerdanha e eth baish Segre. Parallèlaments ara Valira s'auce un ressegat, a on s'aucen es rèstes de dues granes fortaleses, era Ciutadèla e eth Castell (en Castellciutat), de grana importància er era istòria dera vila.
Es petites planes o ribères dubèrtes ath torn deth Segre son separades per congosts. Ath nòrd limite damb eth municipi de les Valls de Valira, ar oèst damb Montferrer i Castellbò a on se tròbe er aeropòrt de la Seu d'Urgèl o Pirineus-Andorra, ath sud-oèst damb Ribera d'Urgellet e a sud-èst damb Alàs i Cerc e a nòrd-èst damb Estamariu.
Barris e endrets
Entre ambdús arrius se dreça era anciana ciutat episcopau de la Seu d'Urgèl e as entorns dera ciutat s'i pòt trobar es ravals de Poble Sec, Sant Pere e era urbanizacion de Sant Antoni, unitats de poblacion compartida administrativament damb eth tèrme de les Valls de Valira. Ath delà eth tèrme compren era vila de Castellciutat dempús deth 3 de junh 1975, ara dreta der arriu Valira. Eth veïnat de les Torres (incorporat eth 1857) e Bell-lloc, ambdús ath marge esquèr der arriu Segre.
Era ciutat de la Seu d'Urgèl se pòt dividir es sies barris: la Seu d'Urgèl, Santa Magdalena, el Poble Sec, Sant Antoni, Sant Pere e el Serrat de la Capella. La Seu e Santa Magdalena formen un solet nuclèu deth temps qu'eth Poble Sec, Sant Antoni, Sant Pere son barris separadi deth nuclèu principau.
Casc ancian e er Aishamplatge Bergós. El Passeig de Joan Brudieu, era plaça de Catalonha e eth carrèr de Sant Ot (es tres son eth continuament d'un madeish carrèr de nòrd a sud) dividissen eth casc ancian der aishamplatge Bergós.
Actuauments se bastís eth sector residenciau de l'Horta del Valira o Horta de la Valira. Aguest nau airau dera ciutat se place ar oèst o en tot póner de la Seu, ara fin der aishamplatge Bergós. Concrètaments entre er aishamplatge, eth Parc dera Valira, er arriu Valira (damb Castellciutat ar aute costat), Santa Magdalena e er ancian camin de Santa Magdalena a on s'acabe era conca deth Segre. Eth nau airau aportarà ena ciutat parcèles de solèr public de mesura considerabla: ues damb era fin de hèr part deth Parc Territoriau der arriu Valira e d'autes pera residéncia de gent grana, eth futur Espitau comarcau, eth teatre municipau e ua naua escòla de Primària. Tanben s'agranirà eth sector deth Serrat de la Capella.
Auti endrets deth tèrme
Eth veïnat de les Torres ei plaçat ath marge esquèr deth Segre. Originàriament ère format per la Torre del Cap, era deth Peu e era deth Mig. Damb eth temps, mès, aguesta zòna agricòla s'a anat en tot poblar mès. Era gent deth país dividís eth tèrme deth veïnat es dus sectors, era partida de les Torres e era de l'Olla e Segalers.
Eth enclavament de Bell-lloc ei plaçat a autan deth tèrme de la Seu d'Urgèl, rodejat peth municipi d'Alàs i Cerc, as vessants deth Pujau Redon, des prumèrs contrafòrts deth Cadí, eth contacte damb era plana adaiguada. I a era casa e santuari dera Mair de Dieu dera Salut. Enquiara darreria deth sègle XVIII siguec residéncia d'estiu des jesuïtes de la Seu d'Urgèl. Quan aguesti sigueren expulsadi, eth lòc passèc a mans privades.
Folclòre
Eth 17 de gèr, hestivitat de Sant Antoni Abat, se hè era cavalcada des Tres Tombs e ua escudellada populara, era Calderada, ara Passejada de Joan Brudieu e se finalize damb era "Pujada ath pal", que consistís eth que es participaires arriben naut de tot d'un pal ensabonat entà arténher atau eth poth que i a ath capdamunt laguens un cabàs, coma recompensa. Eth 20 de gèr se celèbre era hestivitat de Sant Sebastian. Pendent era Setmana Santa debane era procession deth Sant Enterrament, es origines que se ne remonten ar an 1603 damb era fondacion dera Confraria dera Preciosíssima Sang e es caramelles.
Eth deluns de Pasca, era gent dera Sedença e entorns celèbre e la Trobada (amassada), la Trobada que se hè es diuèrsi camps de Bellestar e desprenut era gent se dirigís ar ermitatge dera Mair de Diu de la Trobada (Montferrer i Castellbò).
Domingo García
Domingo García es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
La Seu d'Urgèl
Folclòre
Eth 7 de junhsèga òm celèbre era hestivitat de Sant Ot, patron dera ciutat. Es representacions deth Retaule de Sant Ermengol, en agost, se comencèren a hèr eth 1957 e eth 1998 demorèren interrompudes a causa dera restauracion deth claustre; ei un espectacle teatrau basat es diferentes scènes dera vida deth sant, damb un tèxte escrit per Esteve Albert e que debanaue ath claustre dera catedrala.
Era darrèra dimenjada d'agost, se celèbre era Hèsta major, er era quau destaque eth balh Cerdà, qu'ei barat per mès de cent cobles (entre petiti e grani) eth dimenge peth maitin.
Ar Archiu Municipau dera Casa dera Ciutat, ath Casc ancian, se tròbe eth Libre verd o Libre de privilègis dera ciutat d'Urgèl deth 1470; a era tampa de husta folrada damb pèth, e s'i mencionen es usatges e costums dera ciutat d'aquera época.
Hèires, mercats e hestivaus
Maugrat era baisha anautita densitat de poblacion en Alt Pirineu, era zòna acuelh eth 6'6% dera activitat firal de Catalonha. A la Seu son nombroses es concentracions firals e de mercats ath long der an:
Lòcs d'interès
Monuments eclesiastics: Casc antic, a on destaquen eth carrèr des Canonges, çò de mès d'ancian, e eth Carrèr Major, ambdús de nauta valor arquitectonic, ath delà deth pati de Palais e era plaça des Oms a on i a era Casa dera Ciutat. Era Passejada de Joan Brudieu, ath centre de la Seu, ei un des carrèrs mès importants e ei era divisòria deth centre istoric e er aishamplatge. Eth pòble de Castellciutat: ath delà deth centre deth pòble, destaque e la Torre de Solsona, eth Castell de Ciutat i Ciutadèla. Centres educatius e/o culturaus:
Parcs
Parcs urbans:
Parcs naturals:
Colonard-Corubert
Colonard-Corubert es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lei suth regim especiau dera Vath d'Aran (2015)
Era lei suth regim especiau dera Vath d'Aran de 2015 ei era dusau lei sus era Vath d'Aran votada per eth Parlament de Catalonha, après era de 1990.
Era lei refortilha “eths interèssis e ligams qu’istoricaments an junhut Aran damb Catalonha”, arreconeish era realitat nacionau occitana, dotada d’identitat culturau, istorica, geografica e lingüistica,
Era lei confirma eth regim especiau pròpri d’Aran establit en 1990 entà protegir-ne eth caractèr singular, eths drets istorics e era identitat, eth dret e era realitat dera organizacion institucionau, politica e administrativa, e ne garantís eras competéncias, eths recorsis e era autonomia entà ordenar, governar e gerir eths interèssis deth territòri. Eth tèxte arreconeish era division territoriau d’Aran eths sies terçons, n’arreconeish eth drapèu, er escut, era hèsta e er imne, e eths drets lingüistics damb er aranés coma lengua pròpria e d’usatge preferent enas administracions publicas, era capitalitat de Vielha, e definís eras foncions deth Conselh Generau d’Aran e eths sòns organs, e eth sistèma electorau per terçons.
Era lei ei votada lo 2 de genèr de 2015 per era totalitat deths deputats (121 votz: CiU, ERC, PSC, PPC, ICV-EUiA e CUP) sauv eth grop C's (9 deputats) qui s'abstien. Ua esmenda entà consultar eths aranesis dens eths 6 mesis ei adoptada per 102 votz (C's e PPC vòtan contra).
Pexonne
Pexonne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Un monastèri èra present a la Mièja Edat.
Qualqu'uns atribuisson lo nom del vilatge a una epidèmia de choléra a, #que i auriá totalament aniquilat la populacion ("persona") ; mas aquela explicacion a pas pas al vist de las mencions d'aquel luòc jol tèrme Pexonne en actes de bateges (registres de Badonviller) dempuèi 1568.
Un monastère était présent au Moyen Âge.
Certains attribuent le nom du village à une épidémie de choléra au, qui aurait totalement anéanti la population ("personne") ; mais cette explication ne tient pas au vu des mentions de ce lieu sous le terme Pexonne dans des actes de baptêmes (registres de Badonviller) dès 1568.
Donhierro
Donhierro es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Encés
thumb|right|250px|100g de resina d'encés. thumb|right|250px|Cramador d'encés
L'encés (del latin incensum, participe de incendere, 'alumar', 'encendre') es una preparacion de resinas aromaticas vegetalas barrejadas amb d'òlis essencials d'origina animala o vegetala, qu'en cremar desprene un fum perfumat qu'a d'aplicacions religiosas, terapeuticas o esteticas. Las societats chinesa e japonesa n'utilizavan ancianament coma partida integrala de l'adoracion de divinitats indoïstas. Lo bodisme n'utiliza sempre dins los monastèris, en maai de la Glèisa Ortodòxa dins la celebracion de la Liturgia Divina coma, en grad menor, mai d'una confession crestiana, coma la catolica.
Lengas obanguianas
Las lengas obanguianas son una familha de lengas que la classificacion es discutida. Son parladas en Republica de Centrafrica.
Istòria
En 1955, Joseph Greenberg, dins son libre Languages of Africa, prepausa una branca de lengas adamaua-obanguianas estacada a las lengas nigèrocongolesas. Aquel grop de lengas es constituït de las lengas adamawa e de las lengas obanguianas.
Aquela ipotèsi es fòrtament contradicha per Roger Blench (2012). Blench remplaça las lengas adamawa-obangui per una familha de lengas savanas, que demòra una branca del nigèrocongolés, mas amb una composicion intèrna modificada e acampada amb las lengas gor.
Per Gerrit Dimmendaal (2008), las lengas obanguianas son pas aparentadas a las lengas adamawa e, alaidonc, fan pas part del nigèrocongolés. L'ipotèsi la mai logica es que forman una familha de lengas independenta. .
Per Yves Moniño (2010), las lengas gbaya e las lengas zande devon èsser trachas del obanguian e son mai pròchas de las lengas gor.
Classificacion
Segon Blench e Williamson (2000), la classificacion de l'obanguian es :
Béji Caïd Essebsi
Béji Caïd Essebsi (Sidi Bou Saïd, 29 de novembre de 1926 - Tunis, 25 de julhet de 2019) èra un avocat e politician tunisian. Foguèt primièr ministre de Tunisia entre lo 27 de febrièr e lo 24 de decembre de 2011 e president de la Republica del 31 de decembre de 2014 entrò la mòrt.
Arguenòs
Arguenòs (Arguenos en francés) qu'es ua comuna gascoa, situada dens eth departament dera Hauta Garona e era region administrativa d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Chisseaux
Chisseaux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Arguenòs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Chisseaux
Geografia
Vilatge situat sul marge drech del Doncas que.
Village situé sur la rive droite du Cher.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Pòble mencionat dempuèi lo.
Village mentionné dès le.
Juvanzé
Juvanzé es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
Juvanzé Es a limit es de la conca parisenc. La municipalitat a situat sul marge drech del alba amb tres territòris desparièrs, los marges del alba, una zòna de plana sédimentaire d'origina quaternaire e una zòna mai anautita tampa de bòsc, a l'èst de la municipalitat, del crétacé inferior.
La municipalitat s'estend sus 4,9 km², amb una densitat l'an 2006 de 6,7 abitants per km². Juvanzé A situat a 136 mètres d'altitud, a environat per las municipalitats de Trannes, Unienville e Amance, e a situat a 36 km al Nòrd-Es de Tròias la mai granda vila a proximitat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Aquel vilatge i aguèt fondat pel Abbaye de Beaulieu a pels molins #que i an #èsser édifiés.
Sent Pantali d'Eissiduelh
Sent Pantali d'Eissiduelh (Sant-Pantàli en nòrma mistralenca (parlar provençau) ; ; en francés: Saint-Pantaly-d'Excideuil) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Sanctus Pantaleo, en 1120, Sanctus Pantalius, au segle XIII, en latin, Saint Panthaly, au segle XVI. La prononciacion es [ʂɛ̃ m pɔ̃ n ’tali] [dɛjʂi’døːx], segon lo site Le nom occitan des communes du Périgord. La fòrma en -li s'explica per una pus anciana en [panta'liw]. Pantali representa Pantaleo (nom latinizat a partir de l'original grèc Pantaleimon) de Nicomèdia, en Bitínia, martir en 303 o 305. Lo determinant es lo nom de la vila d'Eissiduelh. ,, ,
Juvanzé
Istòria
Ce village fut fondé par l'Abbaye de Beaulieu au pour les moulins qui y ont été édifiés.
Lengas kadogli
Las lengas kadogli (o lengas kado, kadu) son una familha de lengas que la classificacion es discutida. Son parladas al Sodan.
Istòria
En 1955, Joseph Greenberg, dins son libre Languages of Africa, prepausa una branca de lengas kordofanianas estacada a las lengas nigèrocongolesas. Aquel grop de lengas es constituït de las lengas parladas dins los monts Noba.
L'existéncia de las lengas kordofanianas es pus validada. Dins aquel ensem las lengas kadogli son clarament pas de lengas nigèrocongolesas. Segon Schadeberg serián un grop del nilosaharian.
L'opcion actuala la mai rasonabla es las classar coma una familha de lengas independenta.
Classificacion
La classificacion de las lengas kadogli es
Lista dels elements per nom
Los elements quimics son de substàncias que se pòdon pas separar en d'autras pus simplas. Cada element quimic es constituit d'atòms qu'an lo meteis nombre de protons dins son nuclèu. Aqueste nombre es conegut coma lo numèro atomic de l'element. Per exemple, los atòms de l'element carbòni (C) contenon 6 protons dins lor nuclèu, mentre que los atòms d'urani ne contenon 92.
Se coneis mai de 100 elements quimics diferents ; 93 son naturals, e los autres son generats artificialament. Cada element es representat per un simbòl d'una o doas letras. Los elements quimics son classats dins lo tablèu periodic.
Ostal d'Occitània
thumbnail|150px|right|Porta d'intrada thumbnail|150px|left|Placa murala bilingüe thumbnail|150px|right|Panèl explicatiu bilingüe L'Ostal d'Occitània es un centre cultural occitan de Tolosa, dins los locals renovats de l'ostal de Boisson, al numèro 11 de la carrièra de Malcosinat. L'inaugurèron lo 16 de decembre de 2006. Los luòcs assostan en realitat dos ancians ostals particulars: los ostals diches de Boisson e de Cheverrí (noms dels capitols que i visquèron). La proprietat foguèt legada als ospicis civils de Tolosa per dòna Pagés en 1917.
La restauracion es estada finançada gràcias al concors de l'ostal de comuna de Tolosa (63%), del conselh general de Nauta Garona (23%) e del conselh regional de Miègjorn-Pirenèus (14%).
Es administrat per la federacion d'associacions Convergéncia Occitana que prevei tres tipes d'utilizacion:
L'autra partida de l'"Ostal d'Occitània" se trapa dins l'anciana annèxa del collègi de Clamença Isaura, (5 carrièra del Pont de Tonís) ont son installats lo Conservatòri Occitan, l'escòla Calandreta Sent Çubran e la sala polivalenta gerida per la Convergéncia Occitana.
Ligam extèrne
https://web.archive.org/web/20210422160901/https://ostaldoccitania.fr/ lo sit oficial de l'Ostal d'Occitània (òm se pòt inscriure a la letra d'informacion)]
Parmenides
Parmenides d'Elèa (en grèc ancian: Παρμενίδης / Parmenídês) es un filosòf grèc presocratic, pitagorician, puèi escòla eleatica, nascuda a Elèa a la fin del sègle VI AbC e mòrt a la mitat del sègle V AbC. Celèbre per un poèma en vèrs, De la natura, qu’aguèt una influéncia notabla sus la pensada de son epòca. Sas descobèrtas intellectualas, subretot l'introduccion de la logica dins la pensada ellenica, a costat de l’escòla milesiana de la natura e de las teorias aritmeticas de Pitagòras, fan de Parmenides un dels filosòfs mai considerables dins l'istòria de la filosofia grèga. Platon consacrèt un dialòg que pòrta son nom, Parmenides, per tractar de la question de l'Èsser, que Parmenides de contunh reptava qu'es, alara que lo Non-Èsser es pas.
Biografia
Las datas de naiss ença e de mòrt de Parmenides son pas conegudas amb exactitud. Nasquèt a Elèa a la fin del sègle VI AbC e morís a la mitat de V AbC. Auriá agut 65 ans d’edat quand venguèt a Atenas, ont auriá encontrat lo jove Socrates, benlèu de mens de 20 ans d’edat, atal sa naissença se situa vèrs -520/-510 se se plaça lo dialòg platonician vèrs -450/-448. Segon lo Parmenides de Platon, Parmenides es un « vielh onorable ». Segon Sinesios de Cirèna, Socrates auriá agut 25 ans d’edat a l’epòca, atal Parmenides seriá nascut vèrs 510. Aquestas donadas son pauc seguras; segon Diogènes Laèrci, son acme se situa dins la 69a Olimpiada (-504--500), mas d'autres fonts la plaçan dins la 79a. Atal, Parmenides se plaça amb Eraclites e Empèdocles d'Agrigent, o amb Democrites, Gorgias o encora Prodicos de Ceos. vinheta|Parmenides. Detalh de L'Escòla d'Atenas de [[Raffaello Sanzio|Rafèl.]] Parmenides èra lo filh de Pirès. Es eissit d'una familha rica e poderosa. Teofrast declara dins Opinions dels Filosòfs que Parmenides es discípol d'Anaximandre, e qu'es lo primièr de nomenar « Mond » l'« Univèrs ». Procle dins sos Comentaris sul Parmenides lo dich pitagorician, e son biais de viure èra considerada coma pitagorician. Se liguèt d'en primièr amb los pitagoricians: es Aminias que lo mena a la vida filosofica,. Aristòtel es mens emparaulat sus la question, mas Parmenides es pròche de Xenofanes, que ven lo discípol, segon Clemenç d'Alexàndria e Sext Empiric. Demora que Parmenides e Xenofanes ambedos visquèron a Elèa, e que se pòt supausar que se coneissavan. Atal, al subjècte de las influéncias filosoficas de Parmenides, sembla possible d'afirmar que, coma Empedòcles, viviá al biais pitagorician sens n’adoptar las idèas, e que seguèt Xenofanes sus aqueste punt. Auriá fondat una escòla comparabla als escòlas pitagoricianas. Auriá estat tanben discípol d'Anaximenes segon Suïda, mas aqueste entresenha sembla degut a una error de tèxte. Aguèt per successors Empèdocles e Zenon d'Elèa. Benlèu foguèt legislator dins sa vila natala ; los Eleats devián cada annada far un jurament novèl per obeïr a las leis. Demora de fragments de son poèma De la Natura, que la primièra partida tracta de la vertat e la segonda de l'opinion.
Doctrina
Parmenides escriguèt en vèrs un tractat De la natura (Περί Φύσεως) que demora 152 vèrses (escampilhats sus 18 fragments) que s'apond un grop de 6 vèrses eissits d'una traduccion latina del tèxte de Parmenides per Cèli Aurelian (sègle V ApC). Segon l'enciclopedia grèga, Suïda, Parmenides auriá tanben escrich d’òbras en pròsa, mas lo subjècte es controversiat.
Parmenides divisava la coneissença en doas partidas, dos camins de pensada, plan opausadas, la vertat, e l'opinion. Aqueste division es per el absoluda:
Parmenides parla de la « fòrça de la certitud », dins lo fragment 8, 12, e dins lo fragment citat par Diogènes Laèrci, qualifica lo còr de la vertat d’« inebranlable », alara que l'opinion es desprovesida de poder de conviccion. Opausa atal la logica a l'experiéncia: la rason es segon el lo critèri de la vertat. La pensada (identifica alma e intellècte), en seguent las règlas de la logica, establís atal que l’èsser es, e que cal li predicar d’atributs non-contradictòris: es intelligible, non-creat e intemporal, conten pas cap d’alteritat e es parfièchament continú. S’aquesta concepcion de l'èsser es de l'òrdre de la pensada, Parmenides lo representa tanben coma una realitat fisica, finida esferica. Aquest doctrina fa d’el lo pensaire de l'Èsser per excelléncia, e trenca per spn freg racional amb los autres pensaires grècs, un Empèdocles d'Agrigent per exemple. La doctrina de Parmenides dona pasmens pas d'explicacions relativas a las originas dels èssers.
En 2016 e 2017, Maurice Sachot fa del Poèma una lectura que fa una interpretacion totalament novèla,. Segon el, Parmenides i prepausa en pur « fisician » una teoria generala que permeta a l’encòp de gardar e de conciliar la permanéncia del mond e lo cambiament non mens permanent de tot çò qu’es, problèma a que se tustavan sos davancièrs e contemporanèus. Expausa dins la primièra partida del Poèma las règlas epistemicas que tota coneissença del real deu se sometre per pretendre a una vertat quina que siá. Çò que fa d’el lo fondator de l’epistemologia. Dins la segonda partida, l’eleat presenta la sieuna concepcion del mond (sa doxa), en prepausant un modèl teoric d’interpretacion, que nomena diakosmos, « transmond », e que la metafòra clau es la reproduccion sexuada. Çò que fa tanben d’el lo paire de la sciéncia al sens modèrne del mot.
Fisica
drecha|vinheta|Las cinc zonas climaticas, polaras en jaune, temperadas en bleu, torrids en roge, dins un manuscrit del Sòmi de Scipion de Macròbi del sègle XII. A la seguida d’aquestas deduccions abstrachas, desvolopa encara una fisica netament pitagoriciana.
Astronomia
Foguèt lo primièr d’afirmer que la Tèrra es esferica e situada al centre de l'univèrs. Divisava las causas en dos elements: lo fuòc e la tèrra; tanben discutiguèt de las distàncias dels astres entre eles e al respècte de la Tèrra.
Segon Posidonios de Ròdes, foguèt lo primièr de prepausar la teoria de las zonas climaticas que divisa l’esfèra terrèstra en cinc zonas, doas zonas glaçadas donc inabitablas près dels pòls, e una zona torrida impassabla a caval sus l’Eqüator, separant las doas zonas temperadas, las solas susceptiblas d’èsser abitadas:
Parmenides inventèt pas sa fisica, e declare d’esprel qu'expausa d’opinions que son pas las sieunas. Paréis seguir sus unes punts Anaximandres e Anaximènas ; mas es al pitagorisme que fa los manlèus mai nombroses. La divinitat que govèrna lo mond correspond al fuòc central dels pitagoricians ; Parmenides concep, atal que l'avián fach, l'univèrs coma esferic e compausat de zonas concentricas; es encara a lor exemple qu'admet que l’efèra interiora e l’esfèra exteriora son formadas del mèsme element. L'opinion que tot resulta de la mèscla de dos elements contraris li ven, de segur, dels pitagoricians. Es donc pas sens rason qu’unes autors ancians fan de Parmenides un pitagorician. Mas aquò sufís pas per nos autorizar a pensar que seguèt, dins los detalhs de sa fisica, exactament los ancians pitagoricians, e a cercar dins sa doctrina dels entresenhes sus la lor. Es pas pus veraisemblable qu'aja estat exclusivament lor discípols. Se se podèt trobar de rason decisiva per probar que Parmenides Foguèt pas qu'un fisiològ, se saupriá n’invocar pas cap qu’establisca amb una verasemblança quina que siá, contra la tradicion, que foguèt pas, primièr, lo discípol de Xenofant.
Parmenides e Gorgias
Lo sofista Gorgias escriguèt un tracat, Sul non-essent, que remanda lo tractat de Parmenides Sus l'essent. Parmenides dich que l'Essent es non engendrat (fragment 8), Gorgias respond qu'es ni engendrat ni non engendrat (§ 2), de biais qu'es ni èsser ni non-èsser, e donc pas èsser; Parmenides escrich que « l'Essent es » (τ΄ἐὸν ἔμμεναι, fragment 6) e Gorgias, el, « dich qu'es pas res » (Οὐκ εἶναί φησιν οὐδέν, § 1).
Nòtas e referéncias
<references responsive="0" group="">
San José (omonimia)
San José pòt èsser:
Fièra de Sant Ermengol
La Fièra de Sant Ermengol es una fièra tradicionala que se celèbra cada an la tresena dimenjada d'octòbre a la Seu d'Urgèl. Es una de las fièras mai ancianas de Catalonha e es la fièra documentada pus anciana de la Peninsula Iberica. Dins l'encastre de la Fièra de Sant Ermengol se celèbra la Fièra dels Formatges Artesans dels Pirenèus. En 2008 se celèbra la 14 edicion de la Fièra dels Formatges, qu'en fach a l'ora d'ara es l'ais vertebrador de la Fièra de Sant Ermengol. La Fièra atrai aperaquí 50,000 visitaires e compren tanben una mòstra d'artesania, la Auto Fièra de veïculs e maquinària, un sector de venda ambulant e lo Boulevard del Comèrci.
A despart de las paradetes qu'ocupan mai de la mitat de las carrièras de la Seu d'Urgèl (dempuèi la Plaça de la Catedrala fins a l'avenguda Salòria, aquela darrièra pas compresa), i a tanben d'espaci cobèrt.
Lo nom de la Fièra proven d'un dels dos patrons de la vila: Sant Ermengol que foguèt avesque d'Urgèl al sègle XI. Tradicionalament la fièra èra per escambiar bestial mas uèi lo jorn aquela foncion la remplaça la Fièra de Prima. Se celèbran tanben d'autras fièras e de mercats pendent l'an coma lo Mercat dels Canonges (mercat medieval), lo Mercat tradicional (dos còps la setmana) e lo Mercat de las Oportunitats.
La fièra coneguèt fòrça nautes e basses al cors de l'istòria e cambiaments de data: per la Maire de Dieu d'Agost, per Sant Miquèl, en setembre, e, a comptar del sègle XIV, per Totsants (3 de novembre); d'alavetz ençà prenguèt lo nom de fièra de Sant Ermengol, nom qu'a perviscut malgrat qu'a comptar de 1993 s'acordèt de transportar la fièra a la tresena dimenjada d'octòbre.
San Salvatore Monferrato
San Salvatore Monferrato es una comuna italiana de la província d'Alexàndria, dins la region de Piemont.
Confronta las comunas de Alessandria, Castelletto Monferrato, Lu, Mirabello Monferrato, Quargnento e Valenza.
François Rabelais
thumb|right|225px|François Rabelais François Rabelais (Prèp de Chinon, Indre e Léger, entre 1483 e 1494 – París, 9 d'abril de 1553) foguèt un mètge e escrivan umanista francés de la Renaissença.
L'Escala (Provença)
L'Escala (L'Escale en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Herbert Hoover
Herbert Clark Hoover, comerçant, foguèt president dels Estats Units d'America entre 1929 e 1933. Son mandat comencèt amb la Granda Depression economica de 1929-1933, dempuèi l'esfondrament de la Borsa de Valors de Nòva York (Wall Street).
Saint-Denis-le-Gast
Saint-Denis-le-Gast es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.
Duruelo
Duruelo es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Saint-Denis-le-Gast
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Oinville-Saint-Liphard
Oinville-Saint-Liphard es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nombre d'Avogadro
thumb|Amadeo Avogadro amb lo nombre d'Avogadro Lo nombre d'Avogadro o constanta d'Avogadro (en onor d'Amedeo Avogadro) es lo nombre d'entitats que i a dins un mòl. Son simbòl es NA o L. Ancianament, se definissiá coma lo nombre d'atòms de carbòni-12 que i a dins 0,012 kg de carbòni-12. Lo nombre d'Avogadro se pòt aplicar a quina entitat que siá.
Reven al nombre d'atòms o de moleculas necessàrias per formar una massa o quantitat de matèria equivalenta a la massa atomica relativa o moleculara en grama d'aquel material. Per exemple, la massa atomica relativa del fèrre es 55,847; doncas, NA atòms de fèrre an una massa de 55,847 gramas. Podèm tanben dire doncas que dins 1 mol de fotons n'i a lo nombre d'Avogadro de fotons.
En fach, lo nombre d'Avogadro es lo factor de conversion entre grama (g) e unitat de massa atomica (u):
Valor numerica
La valor recomandada per la constanta d'Avogadro es 6,022 141 79 (30) ·1023 mol-1. Per simplificar, s'arredondís a 6,022·1023, qu'es sufisent per la majoritat de las aplicacions.
Ticineto
Ticineto es una comuna italiana de la província d'Alexàndria, dins la region de Piemont.
confronta las comunas de
Umanisme
L'umanisme es un movement europèu de la Renaissença e una filosofia que plaça l'èsser uman e las valors umanas al còr de la pensada. L'umanisme del sègle XVI se caracteriza per un retorn als tèxtes antics.
Neuvicq-le-Château
Neuvicq-le-Château es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Encinillas
Encinillas es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Mòl (omonimia)
Mòl pòt designar:
Encinas
Encinas es un municipi de la província espanhòla de Segovia dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Clorur de sòdi
Lo clorur sodic o clorur de sòdi, de formula NaCl, tanben conegut coma sal de cosina es un compausat ionic, format d'un cation Na+ (ion sòdi) e un anion Cl- (ion clorur), lo NaCl es lo produch d'una reaccion violenta qu'un atòm de sòdi (metal reactiu) reacciona en el amb un de clòr (un pas metal).
Drachenbronn-Birlenbach
Drachenbronn-Birlenbach en alemannisch (Drachenbronn-Birlenbach en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
La municipalitat de Drachenbronn-Birlenbach s'establís suls contreforts del piémont dels Vòges, al pè del massís del Hochwald entre Haguenau e Wissembourg. La morphologie urbana dels dos pòbles es de tipes pòbli-carrièra. Lo sieu desvolopament s'es fach la longitud del ruisseau Birlenbæchel. Las municipalitats avoisinantes son Keffenach al sud, Lampertsloch a l'oèst, Cleebourg al nòrd, Ingolsheim e Hunspach a l'èst. Çò Cap de-luòc de costat, Soultz-jos-Bòsques se tròba a 5 quilomètres.
La municipalitat acuèlh, a la reünion del tuc del Langenberg, un important complèx militar, la Basa aeriana 901 Drachenbronn #qu'assegura, dempuèi 1957, lo contraròtle dels aéronefs militars, la polícia del cèl a lo-dessus del nòrd e de l'èst de la França, aital coma l'investigacion e lo sauvetage dels aéronefs, civils o de militars, en dificultat. En 2004, comptava 700 salariats militars.
Las tèrras agricòlas ocupan 62 % de la superfícia communale, los espacis naturales (bòsques, prés, òrtas) n'ocupan 28 %.
La commune de Drachenbronn-Birlenbach s'établit sur les contreforts du piémont des Vosges, au pied du massif du Hochwald entre Haguenau et Wissembourg. La morphologie urbaine des deux villages est de type village-rue. Leur développement s'est fait le long du ruisseau Birlenbæchel. Les communes avoisinantes sont Keffenach au sud, Lampertsloch à l'ouest, Cleebourg au nord, Ingolsheim et Hunspach à l'est. Le chef-lieu de canton, Soultz-sous-Forêts se trouve à 5 kilomètres.
La commune accueille, au sommet de la colline du Langenberg, un important complexe militaire, la Base aérienne 901 Drachenbronn qui assure, depuis 1957, le contrôle des aéronefs militaires, la police du ciel au-dessus du nord et de l'est de la France, ainsi que la recherche et le sauvetage des aéronefs, civils ou militaires, en difficulté. En 2004, elle comptait 700 salariés militaires.
Aule Corneli Cels
dreta|200px| Aule Corneli Cels. Aule Corneli Cels ( Aulus Cornelius Celsus) (?, sègle I) èra un escrivan, un enciclopedista roman, e benlèu mètge, qu'auriá viscut en Narbonesa. Es l'autor de De artibus, òbra ont acampèt enciclopedicament las coneissença del sieu temps. Lo sieu libre siesen, De arte medica o De Medicina, es lo sol conservat totalament, se tracta de regim, de farmacia, de quirurgia e d'autres tèmes semblables. Foguèt lo primèr tèxte medical donat a l'estampariá (Florença, 1478) e aguèt una influéncia extraordinària sus la medecina dels sègles seguents. Constituís l'apòrt medical mai important —levat l'òbra de Galen– de la cultura latina.
Es supausat que las partidas perdudas d'aquela enciclopedia inclusián de volums sus l'agricultura, lo drech, la retorica e los arts marcials. De arte medica es un dels melhors registres del saber dels mètges alexandrins. Cels es tanben un dels davancièrs de l'experimentacion suls èssers umans.
Nòtas e referéncias
<References/>
Ornhac de Vesera
Ornhac de Vesera (Orgnac-sur-Vézère en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Mostier d'Aiun
Mostier d'Aiun o Lo Mostier d'Aiun (Moutier-d'Ahun en francés) es una comuna de Lemosin, situada dins la Nauta Marcha; es administrada per lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Lo parlar de la comuna es l'auvernhat.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Estil manuelin
thumb|Fenèstra oèst del "Convento do Cristo" Tomar L'estil manuelin es un estil arquitectural portugués que se desenvolopèt en lo regne de Manuel I de Portugal. De còps que i a, es tanben nomenat gotic portugués tardiu o flamejant.
Un dels elements mai significatius es la fenèstra occidentala del Convent de Crist a Tomar.
Baslieux-lès-Fismes
Baslieux-lès-Fismes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lista dels presidents de Turquia
thumb|right|150px|Bandièra del president de Turquia. Segon la Constitucion de Turquia lo president del país es elegit per la Granda Assemblada Nacionala Turca per un periòde de 7 ans.
Vaquí la lista dels presidents del país, dempuèi l'instauracion de la republica, en 1923.
Referéncias
President de Turquia
Valmacca
Valmacca es una comuna italiana de la província d'Alexàndria, dins la region de Piemont.
confronta las comunas de
Fenèstra de Tomar
Li dison Fenèstra de Tomar (en portugués: janela de Tomar) a la fenèstra occidentala del Convent del Crist a Tomar, Portugal. Es considerada un dels elements mai significatius de l'estil manuelin tengut coma un dels estils anonciators del Barròc.
Anion
Un anion es un ion (siá atòm siá molecula) amb carga electrica negativa, es a dire amb excès d'electrons. Leis anions se descrivon amb un estat d'oxidacion negatiu. Lei saus tipicament son formadas de cations e anions (e mai se lo liame es jamai purament ionic, i a totjorn una contribucion covalenta).
Cemal Gürsel
Cemal Gürsel (1895-1966) militar (general) foguèt lo 4en president de Turquia. Governèt entre 1960 e 1966.
Ceaux-en-Loudun
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Mòl (unitat)
Lo mòl (simbol mol) es una de las unitats de basa del Sistèma Internacional. Se definís coma la quantitat d'una substància que conten un nombre de particulas o entitats elementàrias egal al nombre d'atòms contengut en de carbòni-12. S'utiliza principalament per comptar atòms e moleculas, mas tanben electrons, ions o d'autres tipes de particulas.
Lo nombre de particulas en un mòl es gaireben 6,022·1023, e se coneis coma nombre d'Avogadro.
Se volèm calcular la massa d'una molecula, nos cal emplegar sa massa moleculara; La molaritat es un concèpte que s'utiliza en quimia per mesurar las concentracions de substàncias. Aital, après dissolucion d'un mòl de clorur de sòdi e apondre d'aiga fins obténer un litre de solucion, poirem dire qu'avèm una solucion de clorur de sòdi a un molar.
Lignon (Marna)
Lignon es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.
Cours-les-Barres
Cours-les-Barres es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Lignon (Marna)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cours-les-Barres
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Eugen Ionescu
Eugen Ionescu (nasquèt a Slatina, Romania, lo 26 de novembre de 1909, e mòrt a París, lo 28 de març de 1994) foguèt un escrivan i dramaturg romanés, subretot en lenga francesa, creator e davancièr del Teatre de l'absurd.
Biografia
Es mai que mai conegut de son nom en francés, Eugène Ionesco, pasmens que son nom de familha èra Ionescu, segon la classica declinason patronimica romanesa, qu'èra filh de Joan (Ion).
Son paire èra jurista e trabalhava dins l'administracion reiala e sa maire èra filha d'un engenhaire francés que trabalhava pels trens romaneses. Quand Eugen solament aviá cinc ans, la familha migrèt cap a França.