cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arèdi d'Atan
Sant Arèdi d'Atan, deu latin Attanum, aperat tanben Sant Iriès o Iriès de Lemosin, en latin Aredius (nascut c. 511 a Lemòtges - mort lo 25 d'aost de 591 a Atan, la futura vila de Sent Iriès) qu'estó un religiós lemosin deu sègle VI qui contribuè a l'evangelizacion deu son país nadau. Arèdi qu'ei hestejat lo 25 d'aost.
Tinta (color)
Una tinta (var. tencha) es la forma pura d'una color, es a dire sens addicion de blanc o de negre que permeton d'obtenir sas nuanças. Las tintas son visualizadas al bord d'una ròda cromatica.
La tinta foguèt en primièr emplegada pel tinturièr que trempava son teissut dins una composicion de tre las colors primàrias e atat temptava d'obtenir al mai prèp la color desirada.
La tinta es a l'ora d'ara emplegada pels coloristas per designar una tonalitat, es a dire la color compausada d'una quantitat de las tres primàrias, tenent pas compte de la luminositat e de la saturacion.
Horta del Valira
L'Horta del Valira es un nuclèu disseminat de la vila de la Seu d'Urgèl. Es situat a la riba drecha del riu la Valira, près de Castellciutat. Concrètament es situat a l'èst de la Seu d'Urgèl ont s'acaba l'aishamplatge e lo quartièr de Santa Magdalena e la zòna coneguda coma Beverly Hills.
L'Horta del Valira fins fa èra pauc una zòna de prats d'èrba e de nuclèus disseminats, mas es a l'ora d'ara a s'urbanitzar e serà lèu un quartièr mai de la Seu. Aquel nòu airal, en mai de nòvas zònas per abitatges, aportarà dins la vila de parcèlas de sòl public de mesura considerabla. Unas amb la fin de far partida del Pargue Territorial del riu Valira, continuitat del Pargue de la Valira e d'autras per la residéncia de gents grandas, lo futur Espital comarcal, lo teatre municipal e una nòva escòla de Primària.
L'estudi definitiu introdusiguèt justament de modificacions dins lo sector mai prèp del meandre del riu Valira, pel risc d'inondacion. Lo plan urban daissa tanben la pòrta dubèrta a un accès futur a la Seu pel sud de Castellciutat, que se fariá a tèrme long tot en traversant la sèrra mejançant un tunèl e en crosant la Valira amb un nòu pont.
Lengas brahmaputranas
Las lengas brahmaputranas (o lengas bodo-konyak-jinghpaw, lengas sal) son una branca de las lengas tibetobirmanas parladas per de populacions nagas que vivon dins lo Nòrd-Èst d'Índia, en Birmania e en China.
Classificacion
Lo brahmaputran, dins la classificacion de Burling (2003) acampa tres grops :
Jerry Seinfeld
Jerome Allen "Jerry" Seinfeld (n. 1954 en Brooklyn, Nòva York), es un comedian en viu, actor de television e escrivan nòrd-american. Remembrat per la siá participacion en la sitcom Seinfeld, transmesa de 1989 a 1998.
En 1989 li donèron l'oportunitat d'aver la siá pròpria comèdia dins un canal. Amb lo sieu companh Larry David (que foguèt usat coma modèl pel neuròtic George Costanza) presentèron l'idèa d'un programa sus res en consacrant cada mièja ora del programa a eveniments trivials. Lo programa foguèt acceptat e al principi se sonava Seinfeld Chronicles, mas s'arribèt après a cridar simplament Seinfeld.
Seinfeld Es conegut per la siá umor d'observacion, generalament sus las relacions entre personas e l'incomòde amb las obligacions socialas. Lo Comedy Central o considerèt un dels 12 mai importants comediants stand-up de l'istòria en lo sieu especial The 100 Greatest Standups Of All Times.
Sus scrofa domesticus
thumb|Meitats de pòrc en liurason
Lo pòrc o porcèl, ganhon, còche e cochon (auv.), dich tanben pòrc domestic (Sus scrofa domesticus) o pòrc de las vilas es un mamifèr domestic omnivòr de la familha dels porcins, vesin del singlar. Es generalament elevat per l'òme per la consomacion de sa carn.
Quand es sanat o castrat es un verrat, vèrre, vèrri, vèrro o porcàs.
Sa femèla es dicha truèja (var. trueia, trueja, truòja, troja, truja), maura, calha/caia, còcha, guiha (gasc., especialament quand es maire), e porcèla o calhona quand es jove.
Provença
Provença undefined (Prouvènço en nòrma mistralenca) es una region istorica e culturala d'Occitània, a l'èst. Es tanben lo nom d'un ancian reiaume puei d'un ancian comtat che faguèt annexat juridicament en 1481 a lo reialme de França e d'un ancian marquesat. Correspònd uei, au sens larg, a una granda partida de la region administrativa de Provença-Aups-Còsta d'Azur, au sud-èst de l'Estat francés. S'espandís de la region de Nimes fins a la riba drecha de Var ont bòrda l'ancian Comtat de Niça situat a la riba senèstra. Mai lo País Niçard èra dins lo comtat de Provença fins en 1388 e d'unei niçards se dison provençaus.
.barclays
es un nom de domeni generic enregistrat per la banca anglesa Barclay's. Es en servici dempuèi lo 24 de genièr de 2015.
Provença
Mai largament, dins un sens culturau e toristic, Provença s'espandís fins a l'èst de Gard (delà Ròse fins a Nimes e Vidorle) e fins au sud d'Ardecha e de Droma. Tanben lo Comtat Venaicin fa partida de la Provença culturala e istorica.
La capitala istorica de Provença foguèt Arle de 911 a 1180, puei Ais de Provença de 1180 a 1789. Mai aquela de la region administrativa Provença-Aups-Còsta d'Azur es Marselha.
Lo gentilici es provençau -ala (var. provençal -ala).
Geografia
Lei departaments de l'ancian comtat (annexat a França per Loís XI) e anciana província reiala francesa correspòndon a una partida de la region administrativa de Provença-Aups-Còsta d'Azur que recuèrb lei departaments deis Aups d'Auta Provença (04), deis Aups Maritims (06), dei Bocas de Ròse (13), de Var (83) e de Vauclusa (84).
Divisions administrativas
Aups Maritims
Aups d'Auta Provença
Var
Vauclusa
Bocas de Ròse
Culturalament e istoricament, se pòt tanben considerar que lo departament deis Auts Aups (05), lo sud de Droma (26) e la partida èst e sud de Gard (30)—e una franja sud-èst d'Ardecha (07)—son provençaus.
Antiquitat
thumb|right|300px|Provença en 1125 Lo territòri de Provença foguèt poblat au paleolitic e au neolitic.
Lei premiers testimoniatges istorics mençonan la preséncia dau pòble Ligur e l'arribada dei Cèltas au sègle -IV que se mesclèron de còps amb lei ligurs, mai que mai dins la Bassa Provença ; pasmens, lo començament vertadier de l'istòria de Provença arribèt au sègle -VI amb la fondacion de Marselha per lei grècs de Focèa. Marselha venguèt ansin una ciutat comercianta de cultura grèga en contacte amb lei ligurs e lei cèltas. Aquelei dos pòbles se mesclèron culturalament sota l'influéncia de la civilizacion grèga, coma o mòstra per exemple lo site arqueologic de Glanum. Abtotèron tecnicas e practicas artesanalas dei grècs (coma la cultura de la vinha, de l'olivier, lo biais de bastir lei monuments e lei vilas). Durant lo periòde grèc, Marselha foguèt en relacion sostenguda amb Grècia (recebiá lei produchs d'Euròpa dau Nòrd per leis exportar fins a l'airau mediterranèu) e comencèt de desvolopar sa granda activitat maritima ; un dei sei grands navigators, Eutimènes naviguèt dins l'Ocean Atlantic fins a Senegal.
Marselha s'aliguèt puei amb Roma en establissent una relacion d'ajuda mutala ; Marselha sonèt Roma per l'aparar còntra lei gallés e, de son costat, ajudèt Roma còntra Cartage e mai paguèt una partida dau tribut exigit per lei gallés après la presa de Roma en -387. Menaçada un còp mai per lei pòbles de l'interior (Ligurs, Salians - una aligança dei Cèltas - e Allobròges), Marselha sonèt demandèt una vegada mai l'ajuda de Roma a la fin dau sègle -II ; la guèrra durèt entre -125 e -121 e lei romans s'installèron definitivament en Provença ; Sextius Calvinus fondèt ansin Aquae Sextiae (Ais de Provença) en -122. Roma obtenguèt ansin la creacion de la província de Gallia Transalpina amb Ais per capitala e posquèt ansin religar Itàlia amb Ispània. Aquela província venguèt puei la Gàllia Narbonesa (amb Narbo - uei Narbona - coma capitala e foguèt traversada per la Via Domícia.
Coma aligada de Roma, Marselha gaudèt d'un estatut privilegiat e sei eleits locaus posquèron perseguir de carrieras politicas prestigiosas. Pasmens, quand Pompèu e Juli Cesar s'afrontèron, Marselha prenguèt lei parts dau premier, foguèt assejada per Cesar en -40 e conservèt son estatut mai perdèt sa poténcia amb sei territòris (conservèt Niça e leis illas d'Ieras).
Roma fondèt de colonias per sei veterans e Arle prenguèt una granda importància.
Lei premiereis invasions barbaras esparnhèron Provença durant lo sègle IV mai fin finala, a la casuda de l'Empèri Roman, lei Visigòts e lei Burgondis se partegèron respectivament l'Oèst e l'Èst de Provença.
Cultura de Provença
Pintors e escalpraires de Provença:
Estatut d'Autonomia de Catalonha de 2006
thumb|L'[[Estatut d'autonomia de Catalonha es la nòrma institucionala organica del país.]] L’Estatut d'Autonomia de Catalonha es la nòrma organica de Catalonha desvolopada en acòrdi amb lo títol ochen de la Constitucion espanhòla de 1978. A, doncas, caractèr e reng de lei organica. Se nomena tanben informalament Estatut de Miravet que foguèt a Miravet, a (Ribièra d'Èbre) que se reüniguèron de parlamentaris catalans de totes los partits per l'iniciar. Unes de los sieus detractors la nomenan Estatut de la Moncloa, qu'alà foguèt redigit lo tèxte final del tèxt que modificava substancialament lo tèxte aprovat al Parlament de Catalonha. Lo Parlament de Catalonha aprovèt lo 30 de setembre de 2005 la Proposicion de Nòu Estatut d'Autonomia de Catalonha, que foguèt acceptada pel discucion al Congrés dels Deputats lo 2 de novembre de 2005. Foguèt aprovada pel Congrés de Deputats lo 30 de març de 2006 e pel Senat d'Espanha lo 10 de mai de 2006 après una substanciala modificacion e foguèt aprovat per referendum pel pòble de Catalonha lo 18 de junh de 2006. Promulgat e publicat oficialament, per l'aprobacion de la Lei Organica 6/2006 de 19 de julhet. Es en vigor dempuèi lo 9 d'agost de 2006. Mas foguèt modificat per la senténcia de 28 de junh de 2010, pel Tribunal Constitucional,
Estructura
Nota: Los títols de l'Estatut son citats aquí en aranés qu'es una lenga cooficiala en Catalonha e qu'una version oficiala d'aquel tèxte existís dins aquela https://web.archive.org/web/20150505110437/http://www.parlament.cat/porteso/estatut/estatut_aranes6_06.pdf
Simbòls e d'aspèctes representatius
Los novelums al respècte de l'estatut d'autonomia presecent, al subjècte del capítol de la simbologia e traches representatius del pòble catalan, se destrian en tres tèmas: lo caractèr nacional, la lenga e los dreches istorics.
Aquela disposicion, provoquèt la polemica d'unes mitans espanhòls a causa la possibla inconstitucionalitat del preambul contravenent a l'article 2 de la Constitucion espanhòla, qu'afirma "l'indissolubla unitat de la Nacion espanhòla, pàtria comuna e indivisibla de totes los espanhòls", e conjecturant una declaracion d'intencions secessionistas dins lo nòu tèxte estatutari. Per aquela question, entre autras, escasèt al Tribunal Constitucional d'Espanha (TC) un còp aprovat per las Corts Generalas, ratificat en referendum pel pòble catalan, e promulgat e sancionat pel rei Joan Carles I, en resumit, un còp que ja èra en vigor.
Fòrça juristas defendon la teoria de la plena constitucionalitat del tèxte, coma, per definicion, un preambul a pas valor juridica essent una exposicion de motius o consideracions. D'autras, van al delà asseguran que poirián pas sorgir de consequéncias juridicas concrètas se la disposicion avián estat redigida dins un l'article, doncas auriá continuar a aver una valor interpretativa o ermeneutica, es lo cas per exemple de Carles Viver i Pi-Sunyer, exmagistrat del TC e professor de Drech constitucional. Dins ambedos cases se pòt dire que lo problèma es de natura politica e non pas juridica. Malgrat tot l'actuala formulacion es la mai explicita de totes los tèxtes constitucionals e estatutaris que foguèron en vogor en Catalonha dins los darrièrs sègles.
Per la matèria lingüistica cal destacar un enforçament clar de l'estatut del catalan coma lenga pròpria del país. Lo topic màger d'aquela comparason es lo nivelament amb lo castelhan que supausa, a nivèl juridic, proclamar lo dever de coneissença del catalan. E mai ses destrian d'autres objectius similars coma la proclamacion de nòus dreches lingüistics materializats poder èsser recebut en catalan pels organs constitucionals de l'Estat, coma per exemple lo Tribunal Constitucional, la Cort suprèma o las Corts Generalas. Un autre aspècte important de soslinhar es la designacion del catalan coma lenga oficiala de Catalonha. Aital doncas, una categoria qu'èra fins ara una exclusiva del castelhan, que ven alara partejada amb lo catalan, lenga que fins alara podava pas que gaudir del reng de cooficilitat. Es tanben interessant de remarcar la garantia que supausa l'elevacion d'unes dreches lingüistics al reng estatutari, que fins alara èran tractats simplament coma de nòrmas de reng de legislatiu.
Lo capítol de dreches istorics pren una importància importanta dins lo nòu tèxte estatutari perque es lo primièr còp que se reculhián de tals precèptes dins l'ordonçament catalan. Concretament, l'article 5, a en vertut de l'article 2 de l'Estatut d'Autonomia de 1979 e la disposicion transitòria segonda de la Constitucion Espanhòla, dòta la Generalitat de Catalonha d'una posicion singulara al subjècte del drech civil, lenga, cultura, educacion e sistèma institucional. Aqueles dreches, malgrat que son pas ligats a la disposicion addicionala primièra de la Constitucion espanhòla, sembla qu'èran reservats sonque per Bascoat e Navarra, son configurats coma un dels fondaments de l'autogovèrn catalan. En practica, se cal encara verificar quina clausula aurà preponderéncia dins l'ordonençament juridic, se se pòt interpretar coma una clau normativa dins lo camp de las competéncias autonòmas, o se descriu simplament una situacion manifesta ont Catalonha dispausa de drech civil, lenga e cultura pròpria.
Lo poder judiciari
En matèria judiciala, lo nòu Estatut aprigondís las competéncias de la Generalitat, al delà dels sièis articles consacrats dins lo tèxte estatutari de 1979. La fin màger de las foncions novèlas camina amb la democratizacion e lo raprochament de la ciutadentat amb lo foncionament e gestion del servici public de la justícia.
La lista de las competencias demòra tanben enfortada dins de domènis coma lo burèu judiciari, la polícia scientifica, la demarcacion e lo fondament judiciari o la justícia de proximitat. Tot novelum del tèxte juridic demorarà somes a la nuvèla Lei Organica del Poder Judiciari
Proposicion de reforma dins lo Parlament de Catalonha
Lo 30 de setembre del 2005, après d'intensas negociacions, foguèt somés al vòte al plen del Parlament de Catalonha un tèxte de proposicion de reforma de l'Estatut d'Autonomia.
En conformitat de l'Estatut de 1979, la proposicion deviá aténher una majoritat qualificada, del dos tresens del Parlament, per capitar. Lo tèxte reculhiguèt fin finala 120 vòtes favorables, venent dels grops: CiU, PSC, ERC e ICV; e 15 vòts en contra, venet del grop parlamentari PPC.
Lo govèrn tripartita e CiU arribèron a l'acòrdi sul nòu estatut lo 29 de setembre al ser, passent los desacòrdis sul sistèma de finançament, ponch capital del nòu estatut, e sul caractèr laïc de l'escòla publica.
Aprobacion del tèxte final per las Corts Generalas d'Espanha
Lo meteis jorn de son acceptacion per èsser tanbsmés, lo 2 de novembre de 2005, lo Partit Popular, presentèt un recors d'inconstitucionalitat davant lo Tribunal Constitucional d'Espanha. Mai tard se refusèt, que lo tribunal considerèt que se pòt pas presentar un recors d'inconstitucionalitat per una lei pas encara aprovada. Un jorn abans, lo Partit Popular aviá començat una campanha publicitària contra de l'Estatut, que lo presentava coma una refòrma amagada de la Constitucion Espanhòla de 1978 que se caldriá portat al referendum dins tot l'Estat.
Alara se constituiguèt una Comission Mixta Estat-Generalitat per negociar lo contengut del nòu Estatut. E lo Govèrn d'Espanha, representat pel PSOE, presentèt una proposicion alternativa de la lei, que ne modificava la majoritat dels articles. Los principals apòrts del govèrn espanhòl aguèron per tòca de garantir la constitucionalitat de l'Estatut. Unes exemples de ponches que lo govèrn espanhòl considerèt que se deviá modificar dins aquel sens, foguèron la definicion de Catalonha coma "nacion" dins lo còs del tèxte, e los articles al subjècte del finançament.
Los partits catalans recebèron fredament o refusèron aquela proposicion e ne constatèron la granda distància que, segon eles, s'alunhava de la proposicion originala. Dins las setmanas seguentas se faguèron de nòvas negociacions, multilateralas e dins los partits, qu'aplana de diferéncias, mas l'acòrdi, pasmens, semblava malaisit.
Lo 21 de genièr de 2006 se faguèt una reünion a la Moncloa entre lo cap de CiU Artur Mas e lo president del govèrn espanhòl José Luis Rodríguez Zapatero, per arribar a un acòrdi, conegut coma Pacte de la Moncloa (o tanben coma Pacte Mas-Zapatero), sus la redaccion finala de l'estatut que modificava fòrça çò qu'aprovèt lo Parlament de Catalonha, realizant una nòva redaccion de l'estatut que lo fasiá semblablar mai a  aquel de 1979 qu'aquel que foguèt aprovat pel parlament.
Après una longa e complèxa negociacion de modificacion entre los partits representats al Congrés de Deputats, foguèron retocat mai de 50% dels articles.
En Març de 2006, la proposicion de l'Estatut foguèt aprovada a las Corts Generalas: En mai de 2006, la proposicion d'Estatut foguèt aprovada dins al Senat:
Ratificacion finala per referendum
Lo resultat del referendum foguèt de 73,9% de vòtes en favor, 20,76% de vòtes en contra, e 5,34% de vòtes en blanc. Los vòts nuls èran de mens de 1%. La participacion foguèt de pauc mai de 49% del cens electoral de Catalonha, una chifra considerada excessivament bas per totes los partits (pasmens se, l'Estatut del 1979 establissiá pas cap de percentatge minim de participacion per validitar a la consultacion).
Alara, un còp aprovat per referendum, lo Rei sancionèt la lei e aquela foguèt publicada al BOE, coma Lei Organica 6/2006 lo 19 de julhet en Refòrma de l'Estatut d'Autonomia de Catalonha. Dintrèt en vigor lo 9 d'agost de 2006. Mas foguèt modificat pel Tribunal Constitucional per una senténcia lo 28 de junh de 2010.
Precedents
Après l'intrada en vigor lo 9 d'agost del 2006, l'Estatut recebèt sèt recorses d'inconstitucionalitat: Lo blocatge del renovelament del TC de la part del PSOE, que rebutava los candidats proposats pel PP, empachava l'installacion de quatre magistrats, coma la presidenta Casas, qu'án estat elegits en 1998 per un mandat de nòu mas qu'aguèron un exercici diminuat de tres ans que se prenguèt pas una senténcia.
Pel recors del PP, lo Tribunal Constitucional dictèt sa senténcia lo 28 de junh de 2010, après tres ans de deliberacions e, subretot, d'arrestèt la paralisi ont èra lo tribunal.
Demoravan esperar la resolucion dels recorses presentats pels govèrns de Múrcia, La Rioja e del Defensor del Pòble, que denonciavan  los aspèctes fondamentals de l'estatut a atacar.
Resolucion del recors del PP
L'expausat foguèt redigit per la Presidenta del TC, María Emilia Casas, e lo vòte se realizèt per blòcs: lo primièr, al subjèscte del Preambul, amb 6 vòtes en favor e 4 en contra, resultant al mantenen del tèrme "nacion", mas s'avertissent de sa deca d'eficacitat juridica, doncas que fa partida pas del tèxte normatiu; lo segond blòc fasiá referéncia als 14 articles declarats inconstitucionals, amb una majoritat de 8 a 2; lo tresen blòc, qu'establissiá los precèptes estatutaris declarats constitucionals cada còp que s'interpretan en accòrdi amb los fondaments juridics establits dins la senténcia, foguèt aprovat per 6 vòtes a 4; e, fin finala, lo quatren blòc, que declara la plena constitucionalitat de tota la rèsta de precèptes impugnats per aquel recors, obtenguèt tanben una majoritat de 6 a 4. Quatre magistrats, del "sector conservador", presentèron un vòte particular contra de la senténcia, e l'unic magistrat catalan, Eugeni Gay Montalbo, presentèt tanben un vòte particular, malgrat se declarar en accòrdi amb la senténcia, criticava coma non necessària tota la partida al respècte del preambul, que los preambuls de las leis an pas agut jamai d'"eficacitat juridica"; aquel magistrat soslinhava tanben la incongruéncia de declarar d'inconstitucionalas divèrses articles de l'Estatut qu'an una redaccion identica dins d'autres estatuts d'autonomia aprovada pendent la "VIII legislatura" espanhòla (2004-2008), coma aquel de l'Andalosia, avent estat votats en favor pels meteisses deputats del PP que presentèron lo recors.
Articles considerats inconstitucionales
La senténcia considerèt inconstitucionalas e, doncas, nul, la totalitat d'un article e 13 mai parcialament:
Articles subjèctes a interpretacion
La senténcia considerèt qu'èran pas inconstitucionals, e doncas plenament en vigor, mas que se calián interpretar en accòrdi damb los fondaments juridics (FJ) que s'indicavan en cada cas, 9 articles entièrs, 14 parcialament, 3 disposicions addicionalas entièras e 1 parcialament:
Manifestacion del 10-J
thumb|250x250px|Al cap de la confluéncia de [[Passeig de Gràcia e carrèr d'Aragon.]] thumb|250x250px|Manifestants a la Passeig de Gràcia. Lo 10 de julhet del 2010 se faguèt una manifestacion a Barcelona, jol lèma "Sèm una nacion, nosautras decidissèm", en contra de la resolucion del Tribunal Constitucional d'Espanha, apiejada per totes los partits politics del Parlament de Catalonha levat lo PPC e Ciutadans. L'assisténcia foguèt d'un milion e mièg segon los organizaires e d'un milion cent mila personas segon la Gardia Urbana.
Al cal èran los sièis presidents e d'expresidents de la Generalitat e del parlament: José Montilla, Ernest Benach, Pasqual Maragall, Jordi Pujol, Joan Rigol e Heribert Barrera. A la fin de la manifestacion, i aguèt un ensag d'agression contra José Montilla, que deguèt abandonar la marcha protegit.
Declaracions institucionalas
La reaccion de las comunas catalanas a la retòca estatutària foguèt l'aprobacion de mocions declarant l'exclusion morala de la Constitucion espanhòla de las respectivas municipalitats. Lo 5 de julhet de 2010, lo Port de la Selva, liderat pel cònsol Genís Pinart (CiU), e l'endeman Vilafranca del Penedès, governada per Pere Regull (CiU), serián las primièras comunas que se'n declarèron. E al 5 de setembre, setanta doas autras municipalitats aprovèron la mocion. Cinc meses mai tard, 110 comunas aprovèron a l'iniciativa.
Lo 5 de setembre de 2010, una quarantena de cònsols de consistòris declarats moralament excluses de la Constitucion espanhòla e un centenat de conselhièrs independentistas s'amassèron al Port de la Selva (Aut Empordan), per signar lo Compromís Municipal Sobeiranista de Sant Pere de Ròdas. L'objectiu de cort tèrme de l'acòrdi es de mandar la declaracion al nòu Parlament de Catalonha e President de la Generalitat, elegit lo 28 de novembre de 2010.
Referéncias
<div class="reflist references-column-count references-column-count-2" style="column-count: 2; -moz-column-count: 2; -webkit-column-count: 2; list-style-type:decimal;">
Caòs
thumb|[[Atractor de Lorenz un sistèma caotic]] Originalament, lo tèrme caòs ven del mot grèc ancian Χαος e se referís a la substancia primordiala a partir de qu, segon la mitologia grèga, nasquèt l'univèrs.
Usatge comun del mot «caòs»
Lo caòs designa tot çò qu"es o pareis desorganizat, desordonat, confús e fins a incoerent o fòsc. Segon aquela definicion, s'aplica a l'esperit o al comportament uman (desòrdre social, politic o economic, estat d'agitacion) o ben las produccions o creacions de l'esperit e las òbras d'art. Sovent s'identifica l'anarquia amb lo caos alara que l'anarquia es pas un desòrdre social mas una organizacion segon l'ideal libertari.
Psiquisme
Lo psiquisme es l’ensems, conscient o inconscient, considerat dins sa totalitat o parcialament, dels fenomèns, dels proceses tocant a l’esperit, de l’intelligéncia e de l’afectivitat e constituissent la vida psiquica. Lo tèrme Psiqué es a vegada emplegat dins lo meteis sens, subretot per Jung e lo movement de la psicologia analitica.
Dins un autre sens, lo mòt psiquisme designa un ensems particular dels fenomèns psiquics formant un tot. Per exemple: lo psiquisme inconscient, lo psiquisme animal, lo psiquisme morbid.
De mai, lo tèrme psiquisme es tanben utilizat en esoterisme per designar la capacitat a influenciar son mitan per la sola fòrça de l'esperit. Dins aquel sens, pòt èsser considerat coma sinonim dels mots psionisme e psicurgia. Per exemple la telequinesia e la telepatia serián de psiquisme.
Raville-sur-Sânon
Raville-sur-Sânon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dudu
Son rèine es mau conegut e es pas clar que siegue lo successor dirècte de Sharkali-sharri, darrier rèi poderós d'Akkad. D'efiech, après l'assassinat d'aqueu rèi, l'Empèri d'Akkad conoguèt una crisi grèva e la lista reiala sumeriana plaça quatre rèis desconeguts entre Sharkali-sharri e Dudu. En parallèl, atacat per lei Gutis ò per d'insurgents assaiant de restaurar l'independéncia de lor ciutat, leis Akkadians avián perdut la màger part de sei conquistas. Ansin, Dudu aguèt un rèine malaisat, necessitant de combatre lei Gutis, Elam e plusors vilas de Sumèr (probablament Lagash e Umma). Capitèt de mantenir l'independéncia d'Akkad mai poguèt pas restaurar l'Empèri.
Touffreville-sur-Eu
Geografia
Particularité : Aquela municipalitat a situat justament sus la latitud 50° Nòrd
Particularité : cette commune est située précisément sur la latitude 50° Nord
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pascal Badiolle
Pascal Badiolle (Laruntz, val d'Aussau, 1866 - Anhòs, Val d'Aspa, 1954) es un capelan e escrivan bearnés d'expression occitana, membre de l'Escòla Gaston Febus.
Escriguèt jols pseudonims Pierrine e Carboè d'Eyssus.
Balh Cerdà
A la Seu d'Urgèl se pòt encara veire lo Balh Cerdà lo dimenge de la vòta que comença lo darrièr divendres del mes d'agost. Trobam tanben aquel tipe de balh malgrat que presenta pas una similitut tant granda, doncas que los balladors se meton en fila un davant l'autre al centre de la plaça de la Gala de Campdevànol, per la vòta.
.barclaycard
(Barclay Card: carta de crèdit de la banca Barclay's) es un nom de domeni generic enregistrat per la banca anglesa Barclay's. Es en servici dempuèi lo 24 de genièr de 2015.
Anjeux
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gustavo Kuerten
Gustavo Kuerten foguèt un jogaire de tennis brasilièr. Nascut lo 10 de setembre de 1976 a Florianópolis, Brasil. Foguét nº 1 del mond e ganhèt 3 còps lo torneg de Roland Garros. Ganhèt 20 torneges en individuals e 8 en dobles. Se retirèt en 2008.
Anjeux
Istòria
Lo vilatge ne protegissiá una fonderie #que lo foncionament #èsser stoppé al.
Le village abritait une fonderie dont le fonctionnement fut stoppé au.
Saint-Denis-de-Vaux
Saint-Denis-de-Vaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha Franca Comtat.
Ribièira
Ribièira de Tarn, (Rivière-sur-Tarn en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
Ribièira es la principala aglomeracion del canton de Peiralèu e la qu'a lo mai d'activitat comerciala. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Vinha dels Pirenèus
La cultura de la vinha dins los Pirenèus a l'Edat Mejana èra fòrça abitual e important. Fa solament cent ans que las vinhas èran la cultura principala dins fòrça endreches dels Pirenèus. Mas a la fin del sègle XIX e al començament del XX arribèt en Catalonha una malautiá nomenada filloxèra que faguèt desaparéisser granda part de las vinhas de Catalonha e tanben als Pirenèus. Ans mai tard s'empeutèron ceps amèricans als ceps autoctòns e permetèt erradicar la plaga, mas malgrat que se recuperèt a granda part del territòri catalan, als Pirenèus se recuperèron de paucas vinhas e amb lo temps se son acabats en perdent. Qualques comarcas coma l'Aut Urgèl optèron per l'entratge de vacas de lach.
Ne son de pròvas las terrassas que se tròban encara dins los vilatges urgellencs del Pont de Bar e Calvinyà, près de la Seu d'Urgèl, entre autras. El Pont de Bar Vell es un exemple del profechament de la tèrra amb lo cultiu de la vinha. Las siás terrassas pujavan dempuèi la ribièra del Segre fins als vilatges d'Aristot e Castellnou de Carcolze, encimbellats dins la montanha. Los bancals del Pont de Bar son, sens cap de sòrta de dobte, un interessantísim exemple de l'engenhariá populara aplicada a las activitats per la subsisténcia.
Al Pont de Bar se tròba tanben lo Musèu de la vinha e lo vin de montanha plaçat a l'ancian cortal de Cal Teixidoret, a la dintrada del nòu vilatge (reconstruit après los aigats de 1982). S'expausa naut tot aquò que fa referéncia a la cultura de la vinha, del temps qu'a l'estança de jos siás consacrat a l'elaboracion del vin.
La vinha a l'ora d'ara
A l'ora d'ara s'es estat en recuperant lo cultiu de la vinha dins los Pirenèus catalans per doas rasons: lo cambiament climatic e la pression urbanistica al litoral catalan an fach que los entrepreneires catalans del sector vitivinicola cerquen d'oportunitats al Pirenèu. Per la siá part l'Institut Catalan de la Vinha e lo Vin (Incavi) a començat un projècte per recuperar lo cultiu de de la vinha al Palhars Sobeiran a comptar de ceps autoctòns que se conservan encara dins la comarca e que foguèron plantats abans la filloxèra, sègle XIX.
Qualques bodegues catalan s'es prepausat desplaçar las siás produccions al Pirenèu. Una d'aquelas es las bodegues Torres (situadas a la Aut Penedés).
Bodegues de Tors a una plantació en plena produccion al Palhars Jusan en una finca relativament aprop d'una autra espleitacion vitivinícola, la de Bodegues Vila Corona. A Andòrra e a la Cerdanha se son començats a far de projèctes interessantes coma lo d'una plantació de vinha en una finca de Girul, a Meranges, situada a 1700 mètres de nautor. A Andòrra s'elabòran cada an unas 800 botelhas de vin etiquetat amb lo nom de "Cresta del Cèl" produsit a comptar d'una plantació situada a Nagol (Sant Julià de Lòria) a 1200 mètres de nautor.
A la municipalitat cerdana de Meranges, un grop de sòcis an plantat unes 300 ceps, a 1700 mètres de nautor, amb la fin de produsir de vin de gèl en çò qu'es la vinha pus nauta d'Euròpa.
Marçau de Limòtges
250px|thumb|right|Gravadura de Sent Marçau de Limòtges en prenent dos auseus fantastics Sent Marçau (segle III) fuguet lo prumier evesque de Limòtges. Se festeja lo 30 de junh.
Las mencions escrichas mai ancianas de Sent Marçau remontan au començament de l'Atge Mejan. Sidòni Apollinar, evesque de Clarmont dau segle V, afirmet qu'Augustoritum recebet Marçau coma evesque; lo celebre Gregòri de Tors l'evoquet dins son Historia Francorum (Istòria daus francs). Se sap que lo prumier evesque fuguet sebelit dins lo cementeri situat prep de la Via Agrippa. Dins los ans 1960 s'efectueren de las cerchas a Limòtges dins l'emplaçament de l'anciana Abadiá de Sent Marçau e s'i descubriguet la tomba de Sent Marçau en mai daus mosaïcs dau Naut Emperi testimoniant de l'importància dau personatge sebelit. D'autres recits pòden pas èsser provats scientificament e deven èsser pres emb prudéncia.
Rilhac de Sentria
Rilhac de Sentria (Rilhac-Xaintrie en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
AMX-32
L’AMX-32 es un projècte de carri de combat principau francés desvolopat dins lo corrent deis ans 1970 per l'exportacion. Sièis prototipes foguèron produchs amb un canon de 105 mm ò de 120 mm coma armament principau, un canon mitralhaire de 20 mm coma armament segondari, un blindatge permetent d'arrestar d'obús anticarri de 75 mm e una mobilitat melhorada a respècte de l'AMX-30. Pasmens, ges de país foguèt interessat per lo modèl e lo desvolopament de l'AMX-32 foguèt abandonat en 1979.
Gaston Phébus, Le Lion des Pyrénées
200px|left|thumb|[[Castèu de Bonaguil|Castèth de Bonaguil, un deus lòcs de viratge]]thumb|100px|Escut de [[Gaston Febus]] Gaston Phébus, Le Lion des Pyrénées qu'ei ua seria de television de 1978 basada suu roman deu medish nom (purmèr tòme d'ua trilogia) escrivut peu cople Myriam e Gaston de Bearn (aqueth darrèr gessit justament de l'Ostau de Bearn per l'arram de l'Ostau de Galard de Brassac de Bearn, descendent de quauques uns deus protagonistas de l'òbra).
Qu'ei ua coproduccion francobelgosoïssa.
Que ho realizada per Jacques Armand e Bernard Borderie.
Los ròtles principaus que hon interpretats per Jean-Claude Drouot (Gaston Febus), Nicole Garcia (Agnès de Navarra), Pascale Rivault (Myriam) e Claude Gensac (Joana de Borgonha) e, dens un deus sons purmèrs ròtles, Lambert Wilson.
Sinòpsi
200px|thumb|[[Castèth de Fénelon, un deus lòcs de viratge]] thumb|200px|left|[[Chastèu de Bainac|Castèth de Bainac, causit entà evocar lo castèth de Bètlòc]] Gaston Febus, comte de Fois-Bearn qu'ei un deus vassaus màgers deu Rei de França e, mainatge, que jura d'esposar las simpla Myriam, çò que hè adulte. A la Cort, Agnès de Navarra que vad amorosa d'eth e, dab l'ajuda deu son hrair (Carles II de Navarra), que hè emposoar Myriam per un agent de Carles, au mejan d'ua lira emposoada. Aqueth agent qu'ei descobèrt après l'assassinat e près peus òmis deu Comte ; aqueths que'u liuran ad Hannibal, l'ors deu Comte, qui l'executa.
Febus que torna a la Cort dab Hannibal entà començar la soa venjança e espaurugar Carles e Agnés. Aqueths que hèn executar Hannibal e qu'essajan, shens s'i escàder, de har aucíder lo Comte tanben. Après la batalha de Crécy e ua disputa dab Febus, lo Rei de França que cranh la defeccion deu son vassau. Jogant sus aquesta paur, Febus que demòra dens lo camp francés mes que'n prohèita entà obtiénguer la man d'Agnès, qui, molhèr soa, e serà mei aisida de castigar.
A la cort de Febus, Agnès qu'ei efectivament abaishada, e Febus que's pren ua mestressa, Margueritte, qui dauneja a taula devant Agnès.
Corbeyran, oncle bastard de Febus e lo son mentor, que decideish de s'encargar deu duel judiciari mes per trahida qu'ei aucit. Abans de morir que hè jurar a Febus de se desseparar d'Agnès en bèth har trencar lo maridatge e de har deu hilh, Yvain de Margueritte l'eretèr.
Malurosament, près d'un còp de holia, Febus que se'n va au Castèth de Bètlòc on a hèit embarrar Agnès qui demòra dab lo son menestrel Roger de Mahaut, e demorat dètz dias dab èra en crisi de deliri, que s'ajaça dab era e que la hè vàder encinta de Gaston, d'un eretèr legitim donc, çò que la quita Marguerita e vien arreconéisher en bèth denegar los arguments de Febus que lo nenet qu'ei deu menestrel.
Las annadas que passan e Febus qu'ei regeta Gaston en tot preferir Yvain. Anat véder Agnès après mantuas annadas entà se plànher d'un ensag de Febus de har arreconéisher lo còp de holia entà desprovesir Gaston deus sons drets d'eretèr legitim, Carles e sa sòr que'u dan veren entà emposoar la Cort de Fois-Bearn, mes un can emposoat en purmèr que muisha lo complòt a Febus qui hè embarrar Gaston.
Olmeta-di-Capocorso
Istòria
Olmeta-di-Capocorso tira lo sieu nom del latin Ulmetum #que significa Ormaie. De la fin de la a 1625, la vallée fasiá partida de la ancià fief de Nonza, e i aviá administrat dirèctament per Gènoa. #Passar jol contraròtle de Pascal Paoli a partir de 1757. En 1790 Ulmeta di Capicorsu se nomenava alavetz Olmeta di Nonza.
Lo contèxt es aquel de l'istòria del Nebbio e de la Corsega. Se pòt aver de besonh d'un punt d'enguarda local :
Olmeta-di-Capocorso tire son nom du latin Ulmetum qui signifie Ormaie. De la fin du à 1625, la vallée faisait partie de l'ancien fief de Nonza, et était administrée directement par Gênes. Elle passa sous le contrôle de Pascal Paoli à partir de 1757. En 1790 Ulmeta di Capicorsu se nommait alors Olmeta di Nonza.
Le contexte est celui de l'histoire du Nebbio et de la Corse. On peut préciser d'un point de vue local :
Gevigney-et-Mercey
Gevigney-et-Mercey es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Policultura
thumb|right|[[Fotografia d'una parcèla amb de culturas multiplas.]]
.hermes
es un nom de domeni generic enregistrat per l'entrepresa francesa Hermès. Es en servici dempuèi lo 24 de genièr de 2015.
Mare Humorum
Mare Humorum (Mar deis Umors) es una mar lunara. Es localizada dins lo sud de la partida orientala de la fàcia visibla de la Luna (24°S 39°O). Au nòrd de la Mare Humorum, se situa l'Oceanus Procellarum e a l'est, la Mare Nubium. Es un plan basaltic quasi circular amb un diamètre de 380 km per una superficia de 113,000 km². Son temps seriá de 3,9 miliards d'annadas.
Naviri frigorific
Un naviri frigorific es un naviri destinat au transpòrt de denadas periblas que necessitan una certana refrigeracion (fruchs, carn... etc.). Son dotats d'una velocitat auta per redurre la durada dau transpòrt e de divèrsei sistèmas de refrigeracion.
Lo premier naviri frigorific foguèt inventat en 1876 per l'engenhaire francés Charles Tellier (1828-1913) per lo transpòrt de carn entre Argentina e França. Après de melhoraments regardant lei sistèmas de de refrigeracion, en particular ambé lo passatge de l'èter dimetilic au dioxid de carbòni pus eficaç, aqueu tipe de naviri se desvolopèt e 350 èran en servici a la fin dau sègle XIX.
Au sègle seguent, conoguèron una expansion fòrta gràcias a la creissença dau mercat dei fruchs tropicaus. Puei, dins lo corrent dei doas guèrras mondialas, recebèron divèrsei melhoraments suplementaris car èran fòrça importants per transpòrter l'avitalhament dei tropas. Ansin, après la Segonda Guèrra Mondiala, la fusta utilizada per l'isolacion foguèt sistematicament remplaçada per la lana de veire. En mai d'aquò, la talha e la velocitat dei naviris aumentèron pauc a pauc. Dins lo corrent deis annadas 1960 e 1970, lo naviri frigorific conoguèt son apogèu e foguèt de còps utilizat per assegurar de crosiera de luxe.
Pasmens, dempuei la fin deis annadas 1970, aqueu naviri es vengut pus rar en causa de l'aparicion dau conteneire refrigerat que presenta d'avantatges importants en matèria de manutencion e que necessita pas la preséncia d'un naviri dotat de sistèmas complèxs de refrigeracion. Pasmens, entre 1,100 e 1,200 èran totjorn en servici en 2000 car son totjorn fòrça practics per certanei tipes de transpòrt. Tres tipes principaus existisson que lei pòrtaconteneires refrigerats que son especializats dins lo transpòrt de conteneires refrigerats, lei transportaires de suc dotats de cistèrnas refrigeradas e lei naviris frigorifics « classics » que son destinats au transpòrt de pes, de produchs en sòrta (fruchs... etc.) e de paletas.
Ermetisme
thumb|[[Ermès Trismegist.]] L’ermetisme es l’estudi e la practica de la filosofia oculta e magica, en relacion amb los escrichs atribuïts a Ermès Trismegist (Ermès Tres Còps Grand), una divinitat sincretica que combina d’aspèctes de la mitologia del dieu grèc Ermès e lo dieu egipcian Thoth. Aquelas cresenças influencièron la saviesa oculta dins l’Euròpa de la Renaissença, quan foguèron reviscoladas per de figuras coma Giordano Bruno e Marsilio Ficino.
Definicion
L’ermetisme filosofic es bastit sus la basa d’un ensems d’escrichs que serián apareguts en Egipte jol periòde de dominacion romana (entre los sègles I e IV), e plaçat jol patronatge d’Ermès Trismegist. Benlèu, l’ermetisme seriá un "ensag ellenic" de sistematizar filosoficament de troces de doctrinas religiosas e misticas de la cultura egipciana (pasmens se se deu pas apartar d’autras influéncias "orientalas", coma la josieva, per exemple). E mai, es mai probable qu’aquela sistematizacion filosofica o "sabenta" se realizèt sus la basa d’autres escrichs anteriors de sciéncias ocultas (l’ermetisme tecnic o popular).
Doctrina
Segon la filosofia Ermetica contenguda dins lo Corpus, l' Asclèpi, los Extraches d'Estobèu e las Definicions Armenia, se pòt definir los principis seguents.
La triada ermètica: Dieu, cosmos e òme
''
L'Ermetisme es completament unitari al respècte de la triada fonamental qu'estructura la realitat. Se cal considerar Dieu coma un cosmos immobil, lo cèl coma un cosmos mòbil e l'òme coma un cosmos racional (DH I 1), capable de s'auçar fins al creator e demiürge. Dins aquela procession ipostatica l'òme es l'imatge del cosmos, e lo cosmos es lo producte de Dieu, lo buf (pneuma) condusís lo moviment dels astres (CH III 2) e unís totes los èssers dins una cadena simpatica. Aquela dependéncia, importanta per mantenir l'edifici ermetic e las seunas "aplicacions practicas", se repeta de contunh dins l'Ermetica. Las diferentas concepcions d'aquelas ipostasas fonamentalas e los èssers intermediaris (se referissent subretot al solelh coma segond demiürge entre lo cosmos e l'òme) se las cal pas confondre, mas son de temptativas de conciliar la nòstra triada primièra mejans d'entitats ligadas.
L'ermetisme deu èsser considerat coma una "filosofia" plena de la vida: l'univèrs ermetic es vivent, e las seunas entitats conselhèras agisson de contunh. La mòrt e lo vuèg an pas de plaça dins l'ermetisme.
La Teologia Ermètica: Dieu
''
Lo Dieu Suprèma es lo principi fondamental sus que s'articula tota la doctrina ermetica. Dieu es a l'encòp Paire e Ben, creator e demiürge. Dieu es lo Ben suprèma e l'artesan màger de la creacion.
L'autra denominacion de Dieu es aquela de paire, per la seuna capacitat de crear totas las causas. Doncas lo ròtle d'un paire es de crear (CH II B 17). E atal son maldichs los òmes esterils, que sabèron pas imitar la seuna òbra.
Dieu utilizèt lo Vèrbe per engendrar lo cosmos: -El creador faguèt la totalitat del cosmos no pas de la seunas mans mas amb la paraula. Se pensa doncas qu'es present, qu'existís eternalament, que creèt totas las causes, qu'es un e unic e que creèt totes los èssers per la seuna pròpia volontat (CH IV 1).
Dins l'ermetisme, los biais d'evocar Dieu son d'aparéncia contradictòris, Dieu es alara visible dins la creació, pren totes los noms, es omnicorporal e gaudís de la feconditat amblos dos sèxes, mas tanben es impossible d'o conéisser, innombrable, invisible e es envolopat dins las brumas del mistèri. Veritadièrament, aquela forma de far referéncia a Dieu e als seus atributs sonque pretend exprimar que la totalitat de çò qu'es real es lo quita Dieu, seguent una tradicion teologica d'origina egipciana (Ra es "Aquel qu'es e qu'es pas").
Dins CH V 1/2 se dich que se Dieu èra pas invisible poiriá pas cobrir la totalitat de la creacion, poiriá pas èsser eternal, perque l'invisible es eternal. Dieu, alara, sonque pòt èsser arrapaire per las seunas pròpias òbras, d'un biais que se manifesta dedins e mejans elas e subretot a qui vòl o mostrar. L'òbra de Dieu es visibla en l'òme. Dieu se pòt far conéisser mejans los seus artefactes (CH V 6). Mas aquel Dieu es al delà de quina que siá denominacion, es la rason per que èsser invisible es a l'encòp mai evident. Aquel que se contempla per la pensada tanben es visible pels uèlhs (CH V 10).
Copa deu Monde de fotbòl de Mexic de 1986
vinheta| La Copa deu Monde de fotbòl de Mexic de 1986 que ho la XIIIau edicion de la Copa deu Monde. Que s'escadè en Mexic e que ho remportada per la Seleccion Nacionau argentina de fotbòl.
Ermetisme
La Teologia Ermètica: Dieu
Se Dieu es tot, principi de la creacion e la quita creacion, quand parlam de çò qu'es, parlam de Dieu, perque conten tot çò qu'es e res es possible fòra d'el, ni el fòra de res (CH IX 9). Aquò constituís pas una doctrina panteista, sinon puslèu una immanéncia absoluda de Dieu, una forma d'identificacion total entre lo creator e la creacion, que poiriá aver èsser inspirat de Giordano Bruno. Si Dieu es lo Ben suprèma, en consequéncia engendrèt de beutat e deuriá aver lo front d'afirmar, amb Asclèpi, que l'esséncia de Dieu, se Dieu n'a una, es la beutat, e qu'es impossible que lo bèl e lo bon se produga en pas cap dels èssers del cosmos, coma totas las causas quel nòstra nòstre agach abraça pas que de simples simulacres e d'aparéncias enganàiras (CH VI 4). La volontat de Dieu es lo principi creator, l'energia que desplega genera tota la creacion, e la seuna esséncia vòl que totes las causes sián, perque es Dieu paire, lo Ben, en mai d'èsser totas las causas, mas tanben aquelas qu'encara son pas, [quitament la realitat mai intima de totes los èssers]. Atal aquó es çò qu'es Dieu paire, lo Ben, e cal pas li atribuir autra causa (CH X 2).
Alara, e aquí se deu insistir, i a pas la mort en Dieu, perque la volontat de Dieu es la vida e se totes las causes son viventas, tan las terrèstras coma las celèstas, e la vida es una, atal la vida es generada per Dieu e Dieu per el meteis. Per resumir, totas las causas naisson de Dieu e la vida es l'union de la pensada e de l'alma, e doncas la mòrt consistís pas dins la destruccion de las causas reünidas mas dins la dissolucion de l'union (CH XI 14). Cossí poirián existir de causas mòrtas en Dieu, imatge del tot e la totalitat de la vida? (CH XII 16).
Copa deu Monde de fotbòl de Mexic de 1986
A l'origina l'organizacion de la competicion qu'èra estada autrejada a Colómbia qui abandonè per rasons economicas. 16 annadas après l'aver organizada en 1970, Méxic, a maugrat d'un terrible terratrem escadut ua annada abans, que tornè arcuélher las espravas d'aqueth tornéi.