cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vulmont
Geografia
Vulmont A situat a unitat|8|km}} de Nomeny, a unitat|9|km de Delme, a unitat|18|km  de Verny e a unitat|28|km  de Mètz. Vulmont A situat a unitat|14|km}} del aeropòrt Mètz-Nancy-Lorraine. La parca de Rémilly es, la parca de Lorraine TGV, a unitat|18|km e la parca de Pont-a-Monsó a unitat|24|km. L'accès al A 31 en direccion de Nancy es, aquel als A 315 e A 314 (en donant d'accèsses al A 4 e al A 31 cap a Luxemborg) a unitat|26|km.
Vulmont est situé à 8 km de Nomeny, à 9 km de Delme, à 18 km de Verny et à 28 km de Metz. Vulmont est située à 14 km de l'aéroport Metz-Nancy-Lorraine. La gare de Rémilly est à 15 km, la gare de Lorraine TGV, à 18 km et la gare de Pont-à-Mousson à 24 km. L'accès à l'A 31 en direction de Nancy est à 18 km, celui aux A 315 et A 314 (donnant accès à l'A 4 et à l'A 31 vers Luxembourg) à 26 km.
Lars Gunnari Banck
thumb|Lars Gunnari Banck Lars Gunnari Banck, nascut de cap a 1617 a Norrköping, mòrt lo 13 d'octobre de 1662 a Franeker (Païses Basses) èra un jurista suedés.
Brancourt-le-Grand
Brancourt-le-Grand es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Châtillon-sous-les-Côtes
Châtillon-sous-les-Côtes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Châtillon Se tròba al pè del flanc e de las Còstas de Meuse, a l'opausat de Verdun. Aquel vilatge ancian, li caliá èsser mai considerable antany, doncas qu'un grand nombre de municipalitats dépendaient primitivement de lo sieu territòri.
En 1047, una charte de Thierry avesque de Verdun, mencionava Châtillon (Castellonium).
Se tròba en los registres paroissiaux de 1635, dels detalhs sul passatge dels Suedeses e las desgràcias d'aquela epòca.
Abans 1790, lo rei e los bénédictins de Santa Vanne de Verdun èran los senhors del luòc.
dins lo pòble, se trobava lo castèl de Roncourt.
Cèrts archéologues pensan que sus una nautor de Châtillon se trobava lo "Castrum Vabrense", rèsta d'un camp romain #que #èsser lo teatre del sagnant combat del Camp de la Woëvre (587) #qu'opausava las tropas de Brunehilde a aquelas de dos senhors amotinats. La legenda d'un tresaur planeja sus aquel endroit.
Guitèras a 800 mètres del vilatge (aiçò èra un ancian castèl, #qu'aperteniá a Senhor de Custine e #que lo darrièr torn #èsser démolie l'an 1861. I i aviá un molin amb una retenuda d'aiga).
Châtillon se trouve au pied du flanc et des Côtes de Meuse, à l'opposé de Verdun. Ce village ancien, devait être plus considérable autrefois, puisqu'un grand nombre de communes dépendaient primitivement de son territoire.
On trouve dans les registres paroissiaux de 1635, des détails sur le passage des Suédois et les malheurs de cette époque.
Thryonomyidae
Thryonomyidae es una familha que compren un sol genre e doas espècias apeladas aulacòdes :
Châtillon-sous-les-Côtes
Istòria
Avant 1790, le roi et les bénédictins de Sainte Vanne de Verdun étaient les seigneurs du lieu.
Certains archéologues pensent que sur une hauteur de Châtillon se trouvait le "Castrum Vabrense", reste d'un camp romain qui fut le théâtre du sanglant combat du Camp de la Woëvre (587) qui opposait les troupes de Brunehilde à celles de deux seigneurs révoltés. La légende d'un trésor plane sur cet endroit.
Mandres à 800 mètres du village (c'était un ancien château, qui appartenait à Monsieur de Custine et dont la dernière tour fut démolie en 1861. Il y avait un moulin avec une retenue d'eau).
Ulukwumi
L'ulukwumi es una lenga ioroboïda parlada en Nigèria.
Localisacion
L'ulukwumi es parlat dins las zònas de govèrn local d'Aniocha e d'Oshimili de l'Estat de Dèlta.
Plaça de la Republica
Plaça de la Republica es un nom de luòc portat per :
Plaça de la Republica (Bordèu)
Situacion e accès
La plaça es enquadra per l'espital Sent Andrèu e lo palais de justícia.
Ninville
Ninville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Plaça de la Republica (París)
drecha|sens_quadre La plaça de la Republica (en francés : Place de la République) es una plaça parisenca, situada a las limitas dels tresen, desen e onzen arrondiments de París.
Situacion e accès
La plaça es desservida per sèt grandas carrièras. Cinc linhas del mètro de París se crosan, fasent de l'estacion République un important nos de correspondéncias.
Activitats e manifestacions
En rason de son nom e de sa simbolica, mas tanben a causa de son accessibilitat e de sa localisacion al crosament de grandas avengudas, es un luòc abitual dels manifestacions parisencas.
Saint-Samson-sur-Rance
Sant-Samzun en breton ( Saint-Samson-sur-Rance en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Istòria
La preséncia del polit menhir de la Tremolava daissa a pensar que los luòcs avián viscut almens dempuèi lo Neolític.
La parròquia de Sant-Samson-jouxte-Livet, enclavée en lo évêché de Sant-Malo fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Samson.
Après aver-i preses lo nom de Sant-Samson, la parròquia a erigit en municipalitat en 1790. Lo 25 de julhet 1962 la municipalitat es reputacion jol nom de Sant-Samson-sus-Rance
Sepal
Los sepals son las pèças floralas que forman lo calici de la flor d'una planta Angiospèrme. Los sepals son los elements qu'enròdan las autras pèças floralas dins las primièras fasas de desvolopament, quand la flor es sonque un brot. Evitan tanben, per las espècias entomofillas, que los insèctes accediscan al nectar sens passar per las estaminas e los estigmas. Lo nombre de sepals dins una flor es un caractèr important per lo classament e l'identificacion d'una espècia.
Saint-Samson-sur-Rance
Istòria
La présence du beau menhir de la Tremblais laisse à penser que les lieux étaient habités au moins depuis le Néolithique.
Sepal
Existís una varietat considerabla de forma de sepals entre las diferentas espècias. Sovent los sepals son fòrça reduïts, e apareisson coma de dents o de crestas. D'exemples de flors amb periants fòrça reduÏts se pòdon encontrar a cò de las graminèas.
Saint-Samson-sur-Rance
Istòria
La paroisse de Saint-Samson-jouxte-Livet, enclavée dans l'Sant-Maloù faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Samson.
Après avoir pris le nom de Saint-Samson, la paroisse est érigée en commune en 1790. Le 25 juillet 1962 la commune est renommée sous le nom de Saint-Samson-sur-Rance
Villamuriel de Campos
Villamuriel de Campos es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Lumpiaque
Lumpiaque es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Obrint Pas
Lo grop es compausat per: Xavi Sarrià (guitarra e votz), Josep Pitarch (bassa), Miquel Gironès (dolçaina e votz), Marc Guardiola (batariá), Robert Fernández (guitarra), Miquel Ramos (votz e teclat), Albert Benavent (trompeta), Marcos Úbeda (trombon). Lo grop trabalha amb lo label Propaganda pel fet. Una de las seunas cançons mai coneguda es La flama (2004). Lor disc En moviment (2005), foguèt enregistrat a Valéncia pendent un concèrt en omenatge a Ovidi Montllor. Son seisen disc, Benvingut al paradís, es sortit la prima de 2007.
Discografia
-Maquetas
-Autres
Cuçac (Velai)
Cuçac (Cussac-sur-Loire en francés) es una comuna occitana de Velai. Administrativament, es dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Personalitats ligadas amb la comuna
Natalís Cordat : (abans 1610 - 1663), vadut alentorn de Cuçac, on se morit de "fèbre cauda", èra un poèta, nadalista e musicaire occitan de l'atge barròc
Calhavèl
Calhavèl (Cailhavel en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Solonellum = Calavellum en 870, Calavellum, en 1234, Calhavellum en 1360, Cailhanellum = Cailhavellum en 1366, Cailhavel en 1552, Caillevel en 1578, Callavel en 1594, Cailhavel en 1665. La prononciacion occitana es Calhabèl, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [kaʎa'βɛl]. Calhavèl es lo diminutiu de Calhau, ambe'l sufixe -ellum.
Caenolestidae
Unica familha de l'òrdre Paucituberculata, Caenolestidae compren tres genres :
Vendemias
Vendemias es una cançon de Patric :
Davant la pòrta una semal Setembre sentìs a rasim Los vielhs charran jol portal Es que podrem vendre lo vin
Nusa la soca en febrièr Sola braceja son perdon Aital faguèt nòstre Ramon L'istòria sentis a resson
Dins nostre cap cal vendemiar Avem d'idèas Aramon La raca caldrà l'escampar Aital nostre vin serà bon
Loxodonta cyclotis
L'elefant del bòsc d'Africa (Loxodonta cyclotis) es un mamifèr de la familha dels Elephantidae, de talha pichona e tipicament boscassièr. Es una de las doas espècias del genre Loxodonta (e de las tres espècias d'elefants existissent actualament).
Los diferents elefants africans foguèron longtemps considerats coma de representants de sosespècias del taxon Loxodonta africana. D'estudis genetics recents an permes de demostrar que las doas principalas sosespècias africanas Loxodonta africana africana e Loxodonta africana cyclotis èran de fach doas espècias desparièras : en Africa, cal doncas distinguir l’elefant del bòsc (Loxodonta cyclotis) e l'elefant de savana (Loxodonta africana).
Los Aboens
Etimologia
D'un nom germanic latinizat en Abbŏ, -ŏnnis
Rufus Wainwright
Rufus Wainwright (Rhinebeck, estat de Nòva York, 22 de julhet de 1973) es un cantaire canadianoamerican. Filh dels cantaires Loudon Wainwright III e Kate McGarrigle, e fraire de la cantaira Martha Wainwright, comencèt de far d'accions quand aviá sièis ans e la siá musica, que siá cantada en anglés o en francés, barreja d'estils divèrses.
Etulo
L'etulo (o eturo, etur, turumawa) es una lenga idomoïda parlada en Nigèria.
Localisacion
L'etulo es parlat dins la zòna de govèrn local de Gboko de l'Estat de Benue e dins aquela de Wukari, dins l'Estat de Taraba.
Vignoux-sur-Barangeon
Vignoux-sur-Barangeon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Baticòr
"Baticòr" es una cançon del cantaire occitan Patric, tracha de l'album eponim Baticòr publicat en 1977:
Ai dins lo còr coma un ritme d'amor fòl Ai dins lo còs una plaga coma un dòl Ai dins los uòlhs de belugas per aimar Ai dins las mans una enveja de donar
''De femnas-solelh e d'òmes de pluèja Ai set d'un pais e la copa es vuèja
Ai vist la mar silenciosa en ivèrn Ai vist ton pas dessenhat sul camin verd Ai vist ton nom escrich coma un crit d'esper Balha ta man siam ensems aqueste ser D'èsser silenciós mon pòble s'anuja Farem un pais se n'avem l'enveja
Chattancourt
Chattancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
San Pedro de la Nave-Almendra
San Pedro de la Nave-Almendra es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Saint-Martin (Bas Ren)
Sankt Martin  en alemannisch (Saint-Martin en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region del Grand Èst.
Patricia Kaas
200px|right|thumb|Patricia Kaas en 2013 Patricia Kaas, nascuda lo 5 de decembre de 1966 a Forbach en Mosèla, es una cantaira francesa. Revelada tre la fin de l'annada de 1987 ambe la cançon Mademoiselle chante le blues, foguèt l'una de las cantairas las mai importantas de la scèna francesa entre 1988 e 1994.
Biografia
Comença de balhar de concèrts tre sos uèch ans, en fasent represas de las cançons en francés de Claude François o de Mireille Mathieu, mas canta tanben cançons en anglés coma New York, New York o Just a Gigolo.
En 1979, es engatjada dins un cabaret de Saarbrücken, lo « Rumpelkammer Club », ont canta cada dissabte de ser pendent sèt ans. Es fin finala remarcada en 1984 per François Bernheim, que se desplaça a Francfòrt per l'escotar cantar a una fèsta de la cervesa. Tornat a París, François Bernheim demanda a Élisabeth Depardieu de coproduire lo primièr disc de Patricia Kaas amb el, Gérard Depardieu participant financièrament a n'aquel primièr enregistrament. Aital lo títol Jalouse pareis en 1985, mas a pas brica de resson. Dos ans mai tard François Bernheim presenta alavetz Patricia Kaas a Didier Barbelivien, que li prepausa d'enregistrar sa composicion Mademoiselle chante le blues. Sortida en 45 torns, la cançon entre al Top 50 en França en novembre de 1987 e puja fins a la setena plaça en genièr de 1988. Ambe aquel títol, Patricia Kaas es recompensada pel prèmi Charles Cros. Lo 5 de decembre, lo jorn de sos 21 ans, monta pel primièr còp sus l'empont de l'Olimpia a París, en primièra partida de Julie Pietri.
En novembre de 1988 pareis lo primièr album de Patricia Kaas, Mademoiselle chante.... Obten un grand succès en França e dins los païses francofòns gràcias als tubes D'Allemagne, Mon mec à moi, Elle voulait jouer cabaret e Quand Jimmy dit. En seguida, obten lo prètz de la « Revelacion de l'annada » a las Victòrias de la musica en França.
Sos dos albums seguents, Scène de vie (1990) e Je te dis vous (1993), an tanben un grand resson, ambe de títols coma Les Hommes qui passent, Entrer dans la lumière e sustot Il me dit que je suis belle (escrich per Jean-Jacques Goldman).
Villán de Tordesillas
220px|vinheta Villán de Tordesillas es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Luna (Saragossa)
Luna (Saragossa) es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Cant de prima
Cant de prima es una cançon de Patric :
Coma òm se disià l'un l'autre qu'òm s'aimarià l'un l'autre Aquò s'acaba lentament la fuelha tomba amb lo vent AI lièch en vila o en veitura faguerem tot en desmesura Una careiça de la man valià melhor que de parlar
Bona rota ma miga
Una guitarra una music, per te somiar aquò's pas brica L'imatge de tos uòlhs sufis a mai se lo demai fugìs Vòli de tu la remembrança d'un regard color d'esperança Coma un perfum d'ambiguitat entre preson e libertat
Sent Perdon (Carcin)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Sent Blancat (Astarac)
Sent Blancat (Saint-Blancard en francés) qu'es ua comuna de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Sent Perdon (Carcin)
Toponimia
La prononciacion, probablament supausada perqué contradictòria ambe'l testimoniatge de Basalgas, seriá.
Sent Blancat (Astarac)
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, a la seguida de Longnon, Sent Blancat que representaré Pancratius, martir a Roma deu temps de Dioclecian,. En realitat, i a pas cap de dobte : Sanctus Pancratius qu'es lo dedicatari de la glèisa e Brancat es ua fòrma occitanoromanica plan près de Blancat. Negre que considèra tanben Sent Blancat representa l'agionime Pancratius.
Sent Perdon (Carcin)
Toponimia
Lo nom de la comuna (atestacion eccl. S. Pardulfi en 972) ven del nom de Pardulphus, latinizacion del nom germanic Pard-wulf o Bard-wulf, que correspond a un ermita garit miraculosament de la ceguesa, puèi que venguèt abat de Garait (658 - entre 737 e 743); a tombat, en Occitània, dins l'atraccion de perdon, adaptat en francés en Pardoux, Perdon, Pardon, etc. Lo nom francés actual, ambe la primièra sillaba en Per-, fa pensar que Pardulphus es vengut en realitat Perdon, coma per tant de vilatges que pòrtan lo nom d'aquel sent; la grafia Perdós es analogica de la grafia francesa en -oux (Pardulphus pòt pas donar *Pardolfs > *Perdós : l'èssa finala tomba necessàriament). La grafia autentica es, logicament, Sent Perdon, confirmada per Gaston Basalgas. La nasala finala de Perdon es muda en lengadocian.
Villiers-en-Lieu
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aiguiera
Aiguiera (Eyguières en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Igede
L'igede (o egede) es una lenga idomoïda parlada en Nigèria.
Localisacion
L'igede es parlat dins las zònas de govèrn local d'Oju, Otukpo e Okpokwue de l'Estat de Benue e dins aquela d'Ogoja, dins l'Estat de Cross River.
Rio Grande do Norte
Lo Rio Grande del Nòrd es un estat del nòrd-est de Brasil. Confronta l'estat de Ceará a l'oèst e l'estat de Paraíba al sud. Es bordat per l'Ocean Atlantic al nòrd e a l'èst. Sa superfícia totala (53 306,8 km²) es similara a la de Croàcia.
Geografia
Las vilas pus pobladas son Natal, Mossoró, Parnamirim e Ceará-Mirim. Mai de 80% del territòri presenta una altitud inferiora a 300 m.
L'Atòl das Rocas, situat a 260 km a l'èst de la còsta dins l'Ocean Atlantic, fa partida del territòri de l'estat.
Economia
thumb|200px|right|Plaja de Ponta Negra, en Natal. L'agricultura (especialament fruchs tropicals, dins las vals irrigadas del Sertão) e lo torisme (especialament en las plajas de Natal, Genipabu, Extremoz e São Miguel do Gostoso) son las activitats economicas principalas.
Tregarvan
Tregarvan en breton ( Trégarvan en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
Trégarvan a situat, en un méandre, sul marge esquèrre de la Aulne maritima, al pè del Ménez-Òm, entre Landévennec a 5,3 km al nòrd-es, Châteaulin a 11,6 km a l'oèst, e Crozon a 19,7 km a l'èst (distàncias orthodromiques o « a panatòri d'ausèl »).
De Trégarvan, se distinguís cap al Nòrd-Oèst los piliers del pont de Térénez o mai lèu dels ponts de Térénez, #que salvan lo Aulne sus l'ais viari Lo Faou-Crozon : lo pont de 1951 (#que lududes-remplaçava quitament aquel de 1925, destruit pendent la segonda guèrra mondiala) voreja n'efièch encara per qualque temps lo superbe pont inaugurat l'an 2011, #qu'es lo primièr pont acorbaissa a haubans de França.
En cara de Trégarvan, sus l'autre marge del Aulne, cap al amont, en direccion de Chateaulin, un rocher @dénommer « Saut-de detlo-Lop », surplombe lo Aulne d'una trentena de mètres. Mai luènh, sul tuc a drecha del rocher, se distinguís lo vilatge de Rosnoën e lo sieu campanal. En arribant a Trégarvan, en la descenuda #que pòrta al bourg, lo ponch-de-vista sus la Aulne, cap a Chateaulin, e sul tuc de Rosnoën, es superbe, sustot a marée anautita.
Trégarvan est situé, dans un méandre, sur la rive gauche de l'Aulne maritime, au pied du Ménez-Hom, entre Landévennec à 5,3 km au nord-est, Châteaulin à 11,6 km à l'ouest, et Crozon à 19,7 km à l'est (distances orthodromiques ou « à vol d'oiseau »).
De Trégarvan, on distingue vers le Nord-Ouest les piliers du pont de Térénez ou plutôt des ponts de Térénez, qui enjambent l'Aulne sur l'axe routier Le Faou-Crozon : le pont de 1951 (qui lui-même remplaçait celui de 1925, détruit pendant la seconde guerre mondiale) côtoie en effet encore pour quelque temps le superbe pont inauguré en 2011, qui est le premier pont courbe à haubans de France.
En face de Trégarvan, sur l'autre rive de l'Aulne, vers l'amont, en direction de Chateaulin, un rocher dénommé « Saut-du-Loup », surplombe l'Aulne d'une trentaine de mètres. Plus loin, sur la colline à droite du rocher, on distingue le village de Rosnoën et son clocher. En arrivant à Trégarvan, dans la descente qui mène au bourg, le point-de-vue sur l'Aulne, vers Chateaulin, et sur la colline de Rosnoën, est superbe, notamment à marée haute.
San Vicente de la Cabeza
San Vicente de la Cabeza es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Guesnes
Guesnes es una comuna peitavina, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Courbillac
Courbillac es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Desges
Desges (Desges en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Jascha Heifetz
thumb|200px|Jascha HeifetzJascha Heifetz (Vilnius, lo 2 de heurèr de 1901 - Los Angeles, lo 10 de deceme de 1987) que ho un deus violonistas màgers deu sègle XX ; que vadó dens ua familha judiva de Lituània e que ho rus puish american.
Que comencè los sons estudis hèra joen dab lo son pair qui èra professor de vriulon puish, mainatge prodigi, dab Leopold d'Auer. Arron la Revolucion Russa qu'emigrè aus Estat Units on comencè au Carnegie Hall la soa carrièra.
Que's morí d'un infarctus a Beverly Hills.
Saint-Blaise-la-Roche
Saint-Blaise-la-Roche en alemannisch ( Saint-Blaise-la-Roche en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
Altitud : 435 m.
Lo vilatge a situat en l'anautita vallée de la Bruche a la jonction dels rius Bruche e de la Climontaine a 50 km de Estrasburg.
Maruelh de Perigòrd
Maruelh de Perigòrd (Mareuil en Périgord en francés) es, a comptar dau 1er de genier 2017, una comuna novela d'Occitània situada en Perigòrd e administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
La comuna novela de Maruelh de Perigòrd es nascuda dau regropament de las nuòu comunas de Baussat, Champeus e La Chapela de Pomiers, Los Grauges, Lagulhac de Cercle, Maruelh, Montsec, Puei-rainier, Sent Soplesí de Maruelh e Vielh Maruelh. Lo chapluòc es fixat a Maruelh.
Toponimia
Lo nom es lo de la vila de Maruelh emb lo determinant de la region istorica de Perigòrd. Per la toponimia de chasca comuna, veire a Baussat, Champeus e La Chapela de Pomiers, Los Grauges, Lagulhac de Cercle, Maruelh, Montsec, Puei-rainier, Sent Soplesí de Maruelh e Vielh Maruelh.
Istòria
Maruelh en Perigòrd es una comuna novela creada lo 26 de setembre 2016 per una presa d'efècte lo 1er de genier 2017.
Administracion
Las nuòu comunas son de las comunas delegadas.
Demografia
Per l'evolucion demografica anteriora a 2017, veire a Baussat, Champeus e La Chapela de Pomiers, Los Grauges, Lagulhac de Cercle, Maruelh, Montsec, Puei-rainier, Sent Soplesí de Maruelh e Vielh Maruelh.
Luòcs e monuments
Veire a Baussat, Champeus e La Chapela de Pomiers, Los Grauges, Lagulhac de Cercle, Maruelh, Montsec, Puei Rainier, Sent Soplesí de Maruelh e Vielh Maruelh.
Personalitats ligadas a la comuna
Veire a Baussat, Champeus e La Chapela de Pomiers, Los Grauges, Lagulhac de Cercle, Maruelh, Montsec, Puei Rainier, Sent Soplesí de Maruelh e Vielh Maruelh.
Saint-Blaise-la-Roche
Geografia
Le village est situé dans la haute vallée de la Bruche à la jonction des rivières Bruche et de la Climontaine à 50 km de Strasbourg.
Istòria
Lo pòble apareis en los tèxtes l'an 1284 jol nom de Hiltwinsgerüte n'alemand e de S. Blasius ad rupem. S'agís d'un alleu apertenent a la familha de Andlau. Eberhart De Andlau lo cedís en 1371 (amb l'annèxa de Blancherupt) a Dietrich de Rathsamhausen zum Stein per 150 pfund pfennig, moneda d'Estrasburg, #que la incorpòra a la distincion del Ban de la Ròca. Un découpage paroissial #atribuir a Sant-Blaise, cap de-luòc de parròquia, los abitats situats sul marge esquèrre del riu Chirgoutte, Bellefosse e una part de Fouday, en mai de Blancherupt. Un sacerdòt, testificat l'an 1489, i residissiá en permanéncia. Los dos pòbles son de contunh cedits en fief al évêché d'Estrasburg en 1507, los Rathsamhausen #restants proprietaris féodaux.
Los Rathsamhausen édifient cap a 1570 un castèl residencial (Schloss). En 1578, lo pòble totalise 36 fuòcs, es çò de mès de poblat de la distincion del Ban de la Ròca #que ne fa partida fins en 1584. A aquela data, lo Ban de la Ròca a vendut al comte Georg Hans de Veldenz, senhor de la Pichona Pèira (Lutzelstein). Sant Blaise e Blancherupt, #que son pas pas territòri imperial, an escartat de la venta. En 1753, se podiá encara veire dins l'anciana glèisa (remplaçada per una notícia l'an 1849) de la fresca representanta dels nòbles de Bollweiler amb los millésimes 1617 e 1618. Una pèira tombale de la familha de Andlau s'i trobava egalament.
La municipalitat #portar, al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), lo nom de La Ròca-Blaise.
Integrat al departament dels Vòges, tòrna alavetz al Empèri alemand de Guillaume II l'an 1871, abans d'èsser definitivament ligat al Bas-Rhin l'an 1919 pel tractat de Versailles.
Le village apparaît dans les textes en 1284 sous le nom de Hiltwinsgerüte en allemand et de S. Blasius ad rupem. Il s’agit d’un alleu appartenant à la famille d’Andlau. Eberhart d'Andlau le cède en 1371 (avec l’annexe de Blancherupt) à Dietrich de Rathsamhausen zum Stein pour 150 pfund pfennig, monnaie de Strasbourg, qui l’incorpore à la seigneurie du Ban de la Roche. Un découpage paroissial attribua à Saint-Blaise, chef-lieu de paroisse, les habitats situés sur la rive gauche de la rivière Chirgoutte, Bellefosse et une partie de Fouday, en plus de Blancherupt. Un prêtre, attesté en 1489, y résidait en permanence. Les deux villages sont ensuite cédés en fief à l'évêché de Strasbourg en 1507, les Rathsamhausen restant propriétaires féodaux.
Les Rathsamhausen édifient vers 1570 un château résidentiel (Schloss). En 1578, le village totalise 36 feux, c'est le plus peuplé de la seigneurie du Ban de la Roche dont il fait partie jusqu'en 1584. A cette date, le Ban de la Roche est vendu au comte Georg Hans de Veldenz, seigneur de La Petite Pierre (Lutzelstein). Saint Blaise et Blancherupt, qui ne sont pas territoire impérial, sont écartés de la vente. En 1753, on pouvait encore voir dans l'ancienne église (remplacée par une nouvelle en 1849) des fresques représentant des nobles de Bollweiler avec les millésimes 1617 et 1618. Une pierre tombale de la famille d'Andlau s'y trouvait également.
La commune porta, au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), le nom de La Roche-Blaise.
Intégré au département des Vosges, il revient alors à l’Empire allemand de Guillaume II en 1871, avant d'être définitivement rattaché au Bas-Rhin en 1919 par le traité de Versailles.
Villanubla
Villanubla es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Joan Manuel Serrat
Joan Manuel Serrat i Teresa (Barcelona, 27 de decembre de 1943) es un cantaire espanhòl que canta en catalan e castelhan. Es fòrça conegut en Espanha e en America Latina.
Representant de la Nova Cançó, volguèt cantar lo tèma espanhòl de l'Eurovision de 1968 en catalan, mas o cantèt a la fin Massiel e ganhèt lo concors en 1968.
S'exilièt en Mexic perque aguèt de problèmas pendent lo regim de Franco.
Gaston Ièr
Lo nom de Gaston Ièr foguèt portat per mantun sobeirans e senhors europèus :
Pouxeux
Pouxeux es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
thumb|left|La Moselle en aval de Pouxeux Pouxeux s'es implantat sul marge esquèrre de la Moselle, cara al confluisson de la Vologne. Remiremont Es en amont e Épinal  en aval.
thumb|left|La Moselle en aval de Pouxeux Pouxeux s'est implantée sur la rive gauche de la Moselle, face au confluent de la Vologne. Remiremont est à 13 km en amont et Épinal 16 km en aval.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Se tròba los graphies ancianas de Pexeï, de contunh Poucheu e Pouxeu.
Jol Ancian Regim, Pouxeux fasiá partida del ban de Arcs e del bailliage de Remiremont. La siá glèisa, dédiée als sants Gorgon e Nabor, èra una annèxa d'aquela de Éloyes. De 1790 al an IX, la municipalitat a fach partida del costat de Éloyes.
On rencontre les graphies anciennes de Pexeï, puis Poucheu et Pouxeu.
Sous l'Ancien Régime, Pouxeux faisait partie du ban d'Arches et du bailliage de Remiremont. Son église, dédiée aux saints Gorgon et Nabor, était une annexe de celle d'Éloyes. De 1790 à l'an IX, la commune a fait partie du canton d'Éloyes.
Saint-Germain-d'Aunay
Saint-Germain-d'Aunay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Georges-des-Groseillers
Saint-Georges-des-Groseillers es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Lo territòri communal s'estend sul marge drech de la Vère (afluent del Noireau) en aval de Flers #que n'es limitrophe. Lo sud del territòri es d'en un autre luòc compreses en la zòna urbana flérienne.
Lo bourg es al nòrd de Flers e a Unitat|10|km  al sud de Condé-sus-Noireau. La municipalitat a recorregut per dos embrancaments de la rota départementale 962, la una la en connectant a Flers al sud e en prenent l'autre al nòrd del territòri, en se jonhent en direccion de Condé-sus-Noireau e Can. Aquel autre embrancament llom lo limit nòrd-es, après sus Sant-Georges, après sus Aubusson, e pres la départementale 924 Flers-Argentan, en servint aital de via de contournement de l'aglomeracion.
Sant-Georges-de detlos-Groseillers es en lo conca de la Adorna, per lo sieu jos-afluent la Vère #que délimite lo territòri del sud-oèst al nòrd. Tres de los sieus afluents recorron lo territòri communal : lo ruisseau de la Planchette #que marca lo limit amb Flers al sud, lo ruisseau de Aubusson #que marca lo limit amb Aubusson a l'èst e un ruisseau mai modèst al sud del bourg.
Creusé Per la vallée de la Vère a l'oèst, lo territòri es ponctué de qualques tucs. Lo ponch en culminant (276/278 m) se situa a l'èst, près del luòc-dich la Nautor Faix, près del castèl d'aiga e de la D807. La rota remonta egalament a una nautor comparabla a la sortida del territòri, al encreuament de la Trigale. Lo ponch mai bas (172 m) correspond a la sortida de la Vère de la municipalitat, al nòrd.
Lo climat es océanique, coma en tot l'Oèst de la França. La station meteorologica lo mai prèp èst Can-Carpiquet, a Unitat|47|km, mas Alençon-Valframbert e Granville-Punta del Calhau son a mens d'Unitat|75|km. Lo bocage flérien se'n diferéncia totun per la pluviométrie annala #que, a Sant-Georges-de detlos-Groseillers, avoisine l'Unitat|950|mm.
Le territoire communal s'étend sur la rive droite de la Vère (affluent du Noireau) en aval de Flers dont il est limitrophe. Le sud du territoire est d'ailleurs compris dans la zone urbaine flérienne.
Le bourg est à 2.5 km au nord de Flers et à 10 km au sud de Condé-sur-Noireau. La commune est parcourue par deux ramifications de la route départementale 962, l'une la reliant à Flers au sud et rejoignant l'autre au nord du territoire, s'unissant en direction de Condé-sur-Noireau et Caen. Cette autre ramification longe la limite nord-est, tantôt sur Saint-Georges, tantôt sur Aubusson, et rejoint la départementale 924 Flers-Argentan, servant ainsi de voie de contournement de l'agglomération.
Saint-Georges-des-Groseillers est dans le bassin de l'Orne, par son sous-affluent la Vère qui délimite le territoire du sud-ouest au nord. Trois de ses affluents parcourent le territoire communal : le ruisseau de la Planchette qui marque la limite avec Flers au sud, le ruisseau d'Aubusson qui marque la limite avec Aubusson à l'est et un ruisseau plus modeste au sud du bourg.
Creusé par la vallée de la Vère à l'ouest, le territoire est ponctué de quelques collines. Le point culminant (276/278 m) se situe à l'est, à proximité du lieu-dit le Haut Faix, près du château d'eau et de la D807. La route remonte également à une hauteur comparable à la sortie du territoire, au carrefour de la Trigale. Le point le plus bas (172 m) correspond à la sortie de la Vère de la commune, au nord.
Le climat est océanique, comme dans tout l'Ouest de la France. La station météorologique la plus proche est Caen-Carpiquet, à 47 km, mais Alençon-Valframbert et Granville-Pointe du Roc sont à moins de 75 km. Le bocage flérien s'en différencie toutefois pour la pluviométrie annuelle qui, à Saint-Georges-des-Groseillers, avoisine les 950 mm.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Brès (Gers)
Sent Brès (Saint-Brès en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Le sent present dens lo nom de la comuna qu'es Brictius, deu nom d'origina gallica, avesque de Tors, successor de Sent Martin, au sègle V,.
Laudun (Anjau)
Laudun (Loudùn en peitavin-sentongés estandard e Loudin localament; Loudun en francés) es una vila de França, en Anjau. Se tròba dins lo departament de Viena e la region de Novèla Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas. A 6740 abitants (2015). 285px|miniatura|right|Laudun a la limita nord de l'aira dau peitavin-sentongés, desjà en zòna angevina
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Idoma
L'idoma es una lenga idomoïda parlada en Nigèria.
Localisacion
L'idoma es parlat dins las zònas de govèrn local d'Otukpo e Okpokwu de l'Estat de Benue e dins aquela d'e Nasarawa e Awe, dins l'Estat de Nasarawa.
Magallón
Magallón es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Jacques Brel
Jacques Brel (Schaerbeek, Brussèlas, 8 d'abril 1929 - Bobigny, 9 d'octòbre 1978) èra un actor e cantaire bèlga d'expression francesa. Considerat coma una figura fondamentala de la chanson française, las siás cançons coneguèron un grand succès internacional.
Vida
Mas pro lèu ça que la, rebutèt del fàstic que n'aviá la vida europèa ( o puslèu francobèlga...) per se n'anar viure en Polinesia, a las illas Marquesas, que ne vengèron lo siu recapte causit, lo siu ostal de vida pus verai, vertadièr. thumb|450 px|right|... [[Brussèlas... ]] Aguèt tres filhas amb la siá esposa Thérèse Michielsen. Es enterrat dins l'illa Hiva Oa, a Atuona, tocant latz e latz Paul Gauguin. thumb|300 px|left|... [[amb d'unas catedralas per unicas montanhas... Lo Plan País... Catedrala de Nòstra Dòna Anvèrs... ]]
Òbra
thumb|350 px|right|... [[L'artista vist per na Joelle Chen...]]
enregistraments en estudio
thumb|250 px|right|... en [[1955... ]] thumb|400 px|right|... [[Amb un celàs tan bas que fa l'umilitat... Lo Plan País... ]] thumb|400 px|right|...[[amb un celàs tan gris qu'un canal s'es penjat... (idem'') Brujas...]] thumb|400 px|right|... [[Henri Le Sidaner (1862-1939) - Barque sur le canal (matin) / Barca sul canal (dematin)...(1900)...]] thumb|400 px|right|... en [[Pau Gauguin Fatata te Miti / Prèp de la mar (1892)...]] thumb|500 px|right|... [[Baia d'Eiaone - Hiva Oa - Illas Marquesas... ...]] thumb|400 px|right|... [[Espaci Jacques Brel a Atuona... ...]]
Bibliografia
thumb|300 px|right|... Bronze d'en [[Jean-Paul Lesbre 2008...]]
Vejatz tanben
thumb|400 px|right|... [[Lo siu darrièr ostal a Atuona - Hiva Oa -Illas Marquesas ... Coma un cèrt buf d'Eternitat !!!...]]
Linha 2 del tramvai de Montpelhièr
La linha 2 del tramvai de Montpelhièr es una linha del malhum de tramvai a Montpelhièr.
Traçat e estacions
La linha s'estend a partir de Jacon e fins a Sant Joan de Vedats, la linha a 28 estacions e una longor de 17,5 km.
Marigné
Marigné es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
En sovenir de tu
En sovenir de tu es una cançon de Patric :
En sovenir de cada instant o de cada sòmi E de la doçor de ta man que me disià t'aimi
Vòli dormir un mes un an, benlèu una vida Solet sus una peira al caud de tantas insomnias En sovenir de tu Vòli sortir de mon ostal cercar la ribeira Lo pòrt lo ribatge lo gost de tantas oblidanças En sovenir de tu
Vòli sentir dins cada man lo perfum de l'aura Tant fòrt tant sauvatge tant doç e pèrdre la memòria En sovenir de tu Vòli partir un jorn de mai al cap de la terra Sens tu sens bagatge sens res que de musicas baujas En sovenir de tu
Calici (botanica)
En botanica, lo calici es constituït per l'ensems dels sepals. Primièr verticil floral, ten un ròtle protector de la flor.
Johannes Gutenberg
thumb|200px|left|Bíblia de Gutenberg200px|thumb|Estamparia de GutenbergJohannes Gutenberg qu'èra un orfevre deu Sant Empèri Roman Germanic qui desvolopè la tecnica de l'estamparia en bèth causir un aligatge per hargoar letras de metau mobilas qui's podèvan estruçar dehens caishas de husta e atau poder har un gran nombre de copias de medishas paginas, abans de las poder tornar arrengar per ne d'autas.
Lo purmèr libe de gran edom estampat per Gutenberg que ho la Bíblia (la Vulgata, en latin) de Gutenberg; de 1442.
Gustenberg que desvolopè la soa invencion dab lo sustien financièr deu banquièr Johann Fust ; a maugrat de la soa escaduda, gutemberg que ho roeinat e que ho sauvat deu praubèr peu bisbe de Mayence, Adòlf II de Nassau.
Saint-Jean-Saverne
Sankt Johann bei Zabern en alemannisch (Saint-Jean-Saverne en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Geografia
La commune fait partie du Parc naturel régional des Vosges du Nord.
Istòria
L´actuala denominacion Santa-Jean-Saverne data de 1920 quand la municipalitat, en metent a profit lo retorn del Alsace-Lorraine a la França e lo restabliment dels appellations francesas, #optar per aquel nom consensual en luòc e luòc del sobriquet Sants-Texans-de detlos-Choux #que l´n'avián vestida a la fin de la las autoritats francesas en remembrar d´un combat desesperat liurat l'an 1676 per las tropas del Maréchal de Luxemborg, acculées per las tropas imperialas del #en pòrti Charles V de Lorraine, al pè dels Vòges e del pòble, en los camps de choux. Antérieurement, Al temps del Sant-Empèri romain germanique, l´appellation oficiala èra Sankt Johann bei (o nächst) Elsass-Zabern, appellation represa per las autoritats alemandas pendent los dos periòdes d´annexion de 1870-1918 e de 1940-1944. Aquela denominacion es la traduccion literala de S. Iohannes prope Tabernas, Mai anciennement S. Iohannes prope oppidum Zabernia, Apareguda en los tèxtes oficiales ancians l'an 1126-1127 jos la forma Ussa Sancti Iohannis, en remplacement del primièr nom conegut de la localité, Meginhelmeswilre, en l´acte de donation del vilatge e del domeni pel proprietari Pierre de Lutzelbourg a l´abbaye de Sankt Georgen en Bòsc Negre. Aquel primièr nom germanique evoca una creacion mérovingienne o carolingienne, tot coma lo nom dels localités vesinas de Eckartswiller e de Ernolsheim.
L´actuelle dénomination Saint-Jean-Saverne date de 1920 lorsque la commune, mettant à profit le retour de l'Alsace-Lorraine à la France et le rétablissement des appellations françaises, opta pour ce nom consensuel en lieu et place du sobriquet Saint-Jean-des-Choux dont l´avaient affublée à la fin du les autorités françaises en souvenir d´un combat désespéré livré en 1676 par les troupes du Maréchal de Luxembourg, acculées par les troupes impériales du duc Charles V de Lorraine, au pied des Vosges et du village, dans les champs de choux. Antérieurement, au temps du Saint-Empire romain germanique, l´appellation officielle était Sankt Johann bei (ou nächst) Elsass-Zabern, appellation reprise par les autorités allemandes pendant les deux périodes d´annexion de 1870-1918 et de 1940-1944. Cette dénomination est la traduction littérale de S. Iohannes prope Tabernas, plus anciennement S. Iohannes prope oppidum Zabernia, apparue dans les textes officiels anciens en 1126-1127 sous la forme Cella Sancti Iohannis, en remplacement du premier nom connu de la localité, Meginhelmeswilre, dans l´acte de donation du village et du domaine par le propriétaire Pierre de Lutzelbourg à l´abbaye de Sankt Georgen en Forêt Noire. Ce premier nom germanique évoque une création mérovingienne ou carolingienne, tout comme le nom des localités voisines d'Eckartswiller et d'Ernolsheim.
Loxodonta africana
L'Elefant de savana d'Africa o simplament Elefant de savana (Loxodonta africana) es una espècia de mamifèrs de la familha dels Elephantidae. Es un dels pus grands animals terrèstres, que mesura en mejana a l'espatla e pesa aperaquí  per lo mascle e  per la feme. Aquela espècia s'encontra per las pradas, los paluns, e a la broa dels flumes, fins en Sud-Africa. Fa partit dels elefants contemporanèus subrevivents.
Los diferents elefants africans foguèron longtemps considerats coma de representants de sosespècias del taxon Loxodonta africana. D'estudis genetics recents an permes de demostrar que las doas principalas sosespècias africanas Loxodonta africana africana e Loxodonta africana cyclotis èran de fach doas espècias desparièras : en Africa, cal doncas distinguir l'elefant de savana (Loxodonta africana) e l’elefant de bòsc (Loxodonta cyclotis).
Dusminguet
Dusminguet èra format per Joan Garriga (votz e acordeon diatonic), Martí Vilardebó (bataria), Dani Portabella (a la guitarra e votz), Carlos Rivolta (bassa),  Beto Bedoya (percussions), e  Tomás Arroyos als clavièrs.
APORLÒC
L'APORLÒC s'es dissolguda per donar naissença al Congrès Permanent de la Lenga Occitana, lo 16 de decembre de 2011.
Objectiu
L'APORLÒC es una entitat de transicion qu'a per tòca d'estudiar divèrsas entitats existentas per porgir al cap de dètz meses (de mai de 2010 a febrièr de 2011) un rapòrt per determinar l'estructuracion del futur organisme que deu gerir los afars lingüistics de l'occitan. Aqueste deu èsser una sintèsi d'observacions establidas a partir de visitas a divèrsas institucions coma l'Institut d'Estudis Catalans, de la Fryske Akademy e l'Euskaltzaindia e de conselhs a prepaus del futur organisme. Segon çò que se ditz dins la presentacion la futura "estructura qu'aurà de poder har recomandacions arron questions de neologia, de nòrma ortografica e gramaticau, de toponimia, en tot avisar-se'n de la collegialitat de las decisions e deu respècte de las variantas de l'occitan".
Istòria
L'idèa d'un organisme d'aquesta mena, que foncionariá coma una acadèmia de la lenga, nasquèt a l'entorn de 2002 a partir dels problèmas qu'èran apareguts dins lo foncionar del Conselh de la Lenga Occitana (CLO). En 2003 l'IEO convidèt de membres del CLO e de divèrses organismes a Nimes per pensar a la creacion d'aquesta entitat pasmens l'encontre permetèt pas de far res de concret. De 2004 a 2006, lo president de l'IEO David Grosclaude, Sèrgi Carles (de la FELCO) e Patric Sauzet (del CLO) elaborèron un tèxt comun que fixava los grands principis d'un futur organisme de regulacion lingüistica. L'APORLÒC se creèt en gropar mantun actor de la vida occitana: l'Institut d'Estudis Occitans, la FELCO, la Confederacion de Calandretas, la Chambra d'Òc, Lo Cirdòc, l'Institut Occitan e lo CROM pr'amor de bastir una "autoritat morala e scientifica independanta representativa dels locutors e dels usancièrs de la lenga d'òc" reconeguda pels poders publics dels tres estats ont s'i parla occitan. Se faguèt puèi una primièra amassada a Rodés lo 23 de julhet de 2008 que definiguèt lo foncionament de l'Associacion. En 2009 contunhèron las gestions per configurar l'entitat, l'inscriure a la prefectura e causir un encargat de mission. Aqueste, Benaset Dazeàs, foguèt causit finalament en abril de 2010.
Constitucion
Lo Conselh d'Administracion es compausat d'un representant de l'Institut d'Estudis Aranesi, de l'Institut d'Estudis Occitans, de l'Associacion Internacionala d'Estudis Occitans, de l'InÒc, del Cirdòc, de la Chambra d'Òc, de la Confederacion Occitana d'Escòlas Laïcas Calandretas, de la Federacion dels Ensenhaires de Lenga e Cultura d'Òc, del Centre de Ressorsas Occitanas e Meridionau e d'un representant dels ensenhaires de la Val d'Aran.
L'encargat de mission es Benaset Dazeàs.
Rapòrt final e projècte
L'APORLÒC se dissolguèt lo 9 de decembre de 2011 per laissar plaça a la creacion del Congrès Permanent de la Lenga Occitana, que l'inaugurèron lo 16 de decembre de 2011 a Bordèu.
Criticas
Lo 24 de novembre de 2011, certans lingüistas mandèron una letra dobèrta a l'APORLÒC per exprimir de preocupacions sus lo rapòrt final e lo projècte de «Congrès Permanent de la Lenga Occitana». Aqueles lingüistas presentan los arguments seguents:
Adama Barrow
Adama Barrow (n. lo 16 de febrièr de 1965) es un òme politic gambian. Lo 2 de decembre de 2016 es proclamat elegit president de la Republica.
Castilhon de Savés
Castilhon de Savés (Castillon-Savès en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Castilhon qu'es un diminutiu de castèth (deu latin castellum < castrum), dambe'u sufixe -onem (Dauzat) o meilèu -ionem (Grosclaude, Astor, etc), çò qui horneish un sens de « petita hortalessa, petit castèth », , ,. L'etime teoric qu'es donc *castellione (diferent de *castellone > Casteron (Lo)) e parlar de sufixe -ione(m) qu'es benlèu un abús de lengatge : se pòt imaginar un radicau *castelliu- (analogic ?) dambe'u sufixe -one(m) normau ?
Villanueva de Duero
Villanueva de Duero es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
San Vitero
San Vitero es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Brasles
Brasles es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
SNCF
La SNCF Société nationale des chemins de fer français (Societat Nacionala dels Camins de Fèrre Franceses) es una de las principalas entrepresas publicas francesa, dels sector del transport ferroviari. Es una entrepresa del grop SNCF.
Brasles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
SNCF
Presentacion
La forma juridica de la SNCF es aquela d'un establisment public de caractèr industrial e comercial (EPIC), qu'a de participacions majoritarias o totalas dins de societats de drech privat dins l'encastre del grop SNCF. Lo sèti social de la SNCF se troba a París