cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amtrak
Amtrak es una entrepresa ferroviària publica americana, especializada dins lo transpòrt de viatjaires. Creada lo 1er de mai de 1971, Amtrak a l'estatut d'una entrepresa comerciala, mai es entierament contrarotlada per lo govèrn deis Estats Units. Lo nom d'Amtrak siguèt creat per la contraccion dei mots America e track (camin ferrat). La rason sociala de l'entrepresa publica qu'administra Amtrak es National Railroad Passenger Corporation (Societat Nacionala dei Transpòrts Ferroviaris de Viatjaires).
Piastra espanhòla
La piastra espanhòla es una pèça de moneda d'argent d'origina espanhòla mesa en circulacion en 1598. Inspirada per lo thaler dau Sant Empèri, foguèt fòrça establa gràcias ai minas esplechadas dins l'Empèri Espanhòu. Aquò li permetèt d'ocupar un ròtle centrau dins lo comèrci transatlantic fins au sègle XIX. Per exemple, son usatge èra legau sus lo territòri estatsunidenc fins a una lèi de 1857 e la piastra espanhòla foguèt lo modèl dau premier dolar.
Après l'independéncia dei colonias espanhòlas d'America, la piastra foguèt utilizada coma moneda per lei país sud-americans. Pasmens, lei dificultats economicas d'aquelei país compliquèron son mantenement. Espanha abandonèt la piastra en 1869 amb l'introduccion de la peseta. En Mexic, la piastre prenguèt lo nom de peso e de pèças foguèron batudas fins a 1892.
Cigne (constellacion)
La constellacion dau Cigne (Cygnus en latin) es una constellacion de l'emisfèri nòrd. Segon la mitologia grèga, representa l'eròi Orfèu que foguèt transformat en cigne e plaçat a proximitat de sa lira.
Aquela constellacion a una forma caracteristica de crotz e contèn plusors estelas lusentas. En particular, son estela principala, Deneb, fa partida deis estelas pus poderosas que son conegudas a l'ora d'ara amb una massa de 25 massas solaras. Se situa a 1,500 ans lutz. Lo Cigne assosta tanben plusors nebulosas, amàs dubèrts e nebulosas planetàrias. L'amàs dubèrt M39 es relativament aisat d'observar amb un pòrtavista.
Enfin, la constellacion es famosa per la preséncia d'una fònt de raionament X dicha Cygnus X-1. Descubèrta en 1965, es considerada coma un sistèma binari constituit d'una estela e d'un trauc negre dempuei 1971. Foguèt ansin lo premier objècte clarament identificat coma un candidat trauc negre
Sent Alire de la Montanha
Sent Alire de la Montanha (Saint-Alyre-ès-Montagne en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Nòtas
<references group="N"/>
Las Navas del Marqués
Las Navas del Marqués es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Pœuilly
Pœuilly es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Moneda de resèrva
Una moneda de resèrva es una moneda utilizada per lei bancas centralas per constituïr de resèrvas de cambi. Per tenir aqueu ròtle, una moneda dèu representar una part significativa dei cambis internacionaus, èsser establa e èsser pron solida per resistir a una crisi economica. Dins lo monde contemporanèu, lo dolar estatsunidenc es la pus importanta moneda de resèrva mai sa posicion declina lentament. Representava 77,2% dei resèrvas de cambi en 1970 còntra 60,7% en 2011. L'èuro es la segonda moneda de resèrva e constituís aperaquí 25% dei resèrvas. Lo rèsta es compausat per lo yen, la liura esterlina e lo yuan.
Navarrevisca
Navarrevisca es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Euphorbia characias
Es una espècia fòrça frequenta de la garriga occitana qu'es adaptada ais environaments secs. Coma totei leis eufòrbias, es una planta toxica que secreta un suc blanc caracteristic. En despiech de sa toxicitat, aqueu suc èra a temps passat utilizat dins lo tractament extèrne dei verrugas. Es tanben de còps utilizada per l'ornament dei jardins.
Baçan
Baçan (Bassan en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : villa Baxano en 898 e 959, S. Maria in villa Baciano, en 990, S. Felici de Baxano en 1118 e 1129, de Basciano en 1151, de Baciano en 1165, forcia de Baciano en 1247-1248, de Bociano [legir : Baciano], en 1262, de Bassano en 1323, 1361, al sègle XVI e en 1636, Bassan en 1571, 1643, 1708 e en 1770-2 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Baçan ven del nom latin d'òme Baccius o Bassius, amb lo sufixe -anum ; segon Hamlin, Baçan ven del gentilici latin Bassius, amb lo sufixe -anum. Baçan èra una proprietat galloromana. Tant Hamlin coma Dauzat fan pas de diferéncia entre los resultats Bass- e Baiss-; lo cognomen Bassus es atestat çaquelà.
Navatejares
Navatejares es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Pitty
Priscilla Novaes Leone (nascuda lo 7 d'octobre de 1977) es una cantaire brasilièra.
Navatalgordo
Navatalgordo es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Egalitat e Reconciliacion
Egalitat e Reconciliacion (E&R), Égalité et Réconciliation en francés, es una associacion politica que siguèt creada en junh de 2007 per Alain Soral, ancian militant au Partit Comunista Francés (ans 1990), tanben ancian sòci dau comitat centrau dau Frònt Nacionau (2007-2009).
Niharra
Niharra es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Pirita
vinheta|Pirita vinheta|Pirita
La pirita es un mineral fòrça comun de la classa dels sulfurs.
Etimologia
Lo nom pirita deriva del grèc ancia πυρίτης (pyritēs) que vòl dir "de fuòc" o "dins lo fuòc", e tanben de πύρ (pyr) que vol dire fuòc. Dins la Roma antica, lo nom s'aplicava a diferents minerals e ròcas que generavan d'arcs electrics a a l'impacte amb l'acièr; Plini lo Vièlh descriguèt un d'aqueles minerals; que segurament se nomena ara pirita. A l'epòca de Georgius Agricola, vèrs 1550, lo tèrme venguèt un generic per nomenar quin que siá mineral del grop de la pirita.
Classificacion
Segons la classificacion de Nickel-Strunz, la pirita aparten a "02.EA: Sulfurs metallics, M:S = 1:2, amb Fe, Co, Ni, PGE, etc." amb los minerals segents: aurostibita, bambollaïta, cattierita, erlichmanita, fukuchilita, geversita, hauerita, insizwaita, krutaita, laurita, penroseita, sperrylita, trogtalita, vaesita, villamaninita, dzharkenita, gaotaiita, alloclasita, costibita, ferroselita, frohbergita, glaucodot, kullerudita, marcassita, mattagamita, paracostibita, pararammelsbergita, oenita, anduoita, clinosafflorita, löllingita, nisbita, omeiita, paxita, rammelsbergita, safflorita, seinäjokita, arsenopirita, gudmundita, osarsita, ruarsita, cobaltita, gersdorffita, hollingworthita, irarsita, jolliffeita, krutovita, maslovita, michenerita, padmaita, platarsita, testibiopal·ladita, tolovkita, ullmannita, willyamita, changchengita, mayingita, hollingsworthita, kalungaita, milotaita, urvantsevita e rheniita.
Caracteristicas
La pirita es un sulfur de fèrre de formula quimica FeS2, contenrn 53,4% de sofre e un 46,4% de fèrre. Cristalliza dins lo sistèma cubic e sovent presenta estrias parallèlas de caires comuns dels cristals. La pirita es polimòrfa de la marcassita (que cristalliza en sistèma ortorombic). La color jauna laton metallica de la pirita faguèt, sovent, que las gents lo confond amb l'aur. Mas es plan aisit de destriar la pirita de l'aur: es fòrça mai leugièra e mai dura que l'aur, se pòt pas raiar amb l'ongla o amb una gavina, i se pòt trencar aisidament amb un marèl mentre alara que l'aur s'espotís o se plega.
Per oxidacion se descompausa en sulfats e oxid de fèrre, es alara utilizat en la produccion d'acid sulfuric e de sulfats de fèrre. De la pirita se n'extrai lo fèrre, qu'es bon conductor de calor e d'electricitat, alara, se pòt dire que la pirita es conductritz d'electricitat e calor. Es un dels minerals mai importants del mond al respècte del magnetisme. La pirita èra utilizada per obtenir de lhauces, quand es tustat amb una pèira de fuòc.
Formacion e jaces
La pirita es un mineral fòrça comun, que se tròba dins de granda varietat de formacions geologicas, dempuèi los despauses sedimentaris fins a de venas idrotermalas, e tanben constituisson de ròcas metamorficas. Tanben se tròba dins la majoritat de ròcas ròcas magmaticas e en pegmatitas.
Varietats
La pirita presenta diferentas varietats, que, mai sovent an de composicions quimicas caracteristicas. Una de las varietats es la pirita arsenica, qu'es frequenta dins la natura; aquesta varietat presenta un taus d'arsenic consequent mas sens pasmens per èsser considerat coma arsenopirita (FeAsS); sovent presenta una zonacion. Una autra varietat es la pirita aurifèra; presenta de quantitats d'aur, sovent en mèscla dins de particulas incrostadas e la quita pirita. La bravoïta ((Fe,Ni)S2) es una varietat rica en niquèl. La pirita de niquèl e cobalt de Vernadsky ((Fe,Ni,Co)S2) es una varietat rica en niquèl e cobalt. La pirita cobaltifèra ((Fe,Co)S2) es una varietat rica en cobalt. La pirita cuprifèra es una varietat que conten una cèrta quantitat de coire. La gelpirita es una varietat amb un cèrt contengut d'arsenic, es la forma gèl del disulfur de fèrre. La pirita niquelifèra es una varietat rica en niquèl, e la pirita d'arsenic e talli ((Fe,Tl)(S,As)2) conten tlos dos elements.
Jaume Stuart
Jaume Stuart (19 de junh de 1566 - 27 de març de 1625), tanben dich Jaume VI d'Escòcia o Jaume I d'Anglatèrra, foguèt rèi d'Escòcia de 1567 a sa mòrt e rèi d'Anglatèrra e d'Irlanda de 1604 a sa mòrt. En Escòcia, succediguèt a sa maire Maria I (1542-1567) e en Anglatèrra, succediguèt a Elisabeta I (1558-1604) a la fin de la dinastia Tudor. Foguèt remplaçat per son fiu Carles I (1625-1649).
Son rèine foguèt marcat per divèrsei succès economics e politics en Escòcia. En revènge, deguèt faciar de dificultats en Anglatèrra en causa dei tensions entraïnadas per la question religiosa e per l'oposicion a l'union dei dos reiaumes. De mai, sei temptativas de renfòrçar l'autoritat reiala se turtèron ai poders dau Parlament de Londres. Foguèt tanben a l'iniciativa de la colonizacion anglesa d'Irlanda e d'America.
Blye
Blye es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
El Oso
El Oso es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sainte-Reine (Nauta Sòna)
Sainte-Reine  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Sòna de la region de la Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Neila de San Miguel
Neila de San Miguel es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Edoard VI d'Anglatèrra
Edoard VI d'Anglatèrra (12 d'octòbre de 1537 - 6 de julhet de 1553) foguèt rèi d'Anglatèrra e d'Irlanda dau 20 de febrier de 1547 a sa mòrt. Succediguèt a son paire Enric VIII d'Anglatèrra (1509-1547) e assaièt de donar lo tròne Jane Grey per empachar lei rèines de sei sòrres Maria I (1553-1558), qu'èra catolica e opausada a l'Anglicanisme de son paire, e Elisabeta I d'Anglatèrra (1558-1603), qu'èra oficialament catolica. Pasmens, en causa d'un complòt menat per Maria, lo règne de Jane durèt solament quauquei jorns.
Tròp jove per dirigir dirèctament lo reiaume, son poder foguèt exercit per un Conseu de regéncia dirigit per son oncle Edoard Seymour que moriguèt 1549 puei per John Dudley de 1550 a 1553. Aqueu periòde foguèt marcat per de dificultats economicas e socialas qu'entraïnèron de revòutas. Una guèrra se debanèt tanben còntra leis Escocés mai, maugrat divèrsei succès iniciaus, s'acabèt per una retirada en causa dau còst dau conflicte e de sa generalizacion ambé l'intervencion de França. Enfin, la question religiosa conoguèt un desvolopament important durant lo rèine car Edoard èra fòrça interessat per lo subjècte. Ansin, renforcèt l'introduccion dau Protestantisme en Anglatèrra gràcias a una tièra de reformas coma l'abolicion dau celibat dei prèires o l'impausicion de l'anglés coma lenga de l'ofici.
Asfodèl
Los asfodèls tanben nomenat correntament porraca o alapeda son de plantas vivaças monocotiledonas, apartenent a la familha de las Liliacèas dins las clissificacion classica e dins la classificacion filogenetica son dins la familha dels Asphodelaceae e del genre Asphodelus. Gaireben totas las espècias butan a l'entorn del bassin mediterranèu e preferisson los sols calcaris mas exisís una espècia alpina, A. albus (e sa sosespècia A. delphinensis) que buta a l'encòp sus las còstas de Bretanha e de Galícia, A. arrondeaui.
Descripcion
Lo fulhatge dels aspfodèls se presenta jos la form d'una roseta de fuèlhas radicalas, estrechas e linàrias, del tèrme ponchut. D'aquela roseta sortís una tija nuda portant una pinhada florala mai o mens ramificada segon los espècias. Las flors son massada en pinhas florissent del bas cap al naut (se trapa sus la meteissa pinha de fruchs en bas, de flors dubèrtas al centre e los « botons » en naut). Son formadas de sièis tepals (tres sepals e tres ptales avent la meteissa forma e color). Son mai sovent blancas, cada petal portant una raia centrala ros ou brunenca. Las sièis longas etaminas, de bord blanc, portan d'antèras iranja o brunencas. Los fruchs so de capsulas rondondas, vertas o brun irangenc, pareissent a de cerieretas. La racina, tuberosa, es comestibla.
Papatrigo
Papatrigo es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Padiernos
Padiernos es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Les Châtelliers-Notre-Dame
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
A l'entrada del temps clar
A l'entrada del temps clar es una balada occitana qui seriá estada escricha al sègle XII. La cançon es referenciada dins lo recuèlh Chansonnier francés, dich de Saint-Germain-de detlos-Prats,.
Ojos-Albos
Ojos-Albos es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
A l'entrada del temps clar
Mantas edicions de las paraulas e de la melodia son estadas publicadas. Demest las nombrosas versions enregistradas, òm pòt anotar aquela de las Sacqueboutiers, aquela de Pierre Hamon o aquela d'Angelo Branduardi.
Pajares de Adaja
Pajares de Adaja es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Saint-Amant-Roche-Savine
Sant Amanç de Ròcha Savina (Saint-Amant-Roche-Savine en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Toponimia
Atestat Rocha Savina en latin dins ''Histoire généalogique de la maison d'Auvergne, justifiée par chartes, tires, ... ''
El Parral
El Parral es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Renaissença (partit politic)
Renaissença (ancianament La République en marche) es la marca depausada de l'Association pour le renouvellement de la vie politique (Associacion pel renovèlament de la vida politica), un partit politic social-liberal, , , francés lançat lo 6 d'abril de 2016 per Emmanuel Macron, alara ministre de l'Economia, de l'Industria e del Numeric del govèrn de Manuel Valls. Es classificat al centre sus l'escaquèr politic, ,.
Las valors revendicadas per Renaissença son lo rebut de tota forma de conservatisme, una adesion proclamada al progressisme , , , , , lo ligam a l'Union Europèa , l'adaptacion economica de la França a la globalizacion , , e l'engatjament de moralizar e modernizar la vida politica francesa.
S'apiejant fòrça suls malhums socials, lo movement ten la particularitat d'acceptar las adesions dels membres d'autres partits e d'impausar pas cap de cotizacion als sieus aderents. Lo partit fa figurar l'aprigondiment del projècte europèu d'entre sas vaors fondamentalas, çò que li val d'èsser sovent presentada coma lo partit mai proeuropèu de l'escaquièr politic francés , ,. Elegit president de la Republica lo 7 de mai de 2017, Emmanuel Macron demissiona de la presidéncia del movement que fondèt e qu'es tornar batejat La République en marche !, abans las Eleccion legislativas de junh de 2017.
Istoric
vinheta|Emmanuel Macron en décembre 2014.
Creacion del movement
En marche ! es fondat lo 6 d'abril de 2016 a Amians, vila de naissença del ministre. Lo nom del movement utiliza las inicialas de son fondator,.
Amb aquela initiativa, Emmanuel Macron assumís pel primièr còp son ambicion de se presentar a una eleccion presidenciala. Fòrça observators politics e medias avançan que vòl o far a partir de 2016, per exemple a causa de culhidas de fons qu'organiza. Lo lançament fa l'objècte d'una fòrta cobertura mediatica ; s'acompanha de tensions amb François Hollande sus la question de la leialtat del ministre. Dins las setmanas que seguisson la fondacion d'En marche !, aquel darrièr se situa coma melhor plaçat a esquèrra per l'eleccion presidenciala de 2017,.
La creacion d'En marche ! es saluada per diferentas personnalitats politicas, coma Najat Vallaud-Belkacem, François Hollande o encara Jean-Pierre Raffarin e tanben per Pierre Gattaz, president del MEDEF.
D'autres son mai criticas, coma Jean-Luc Mélenchon o encara Christian Estrosi qui considèra que lo ministre a pas cap de credibilitat.
Granda marcha
Lo movement lança en mai de 2016 una qu'a per tòca de reculhir 100000 testimonhatges per de pòrta a pòrta per realizar un. Emmanuel Macron presenta l'operacion coma. 4000 volontàris son mobilizats per aquela operatcion jol jo de Ludovic Chaker, responsable de las operacions. Los milièrs de questionaris administrats pel pòrta a pòrta son en granda majoritat estudiats per d'algoritmes, puèi tractats, segon lo movement, per un grop de 200 expèrts. Sus las 100000 discucions menenadas pels militants d'En marche !, un quart dels questionaris foguèron emplits. Foguèt utilizat lo cabinet de conselh Liegey Muller Pons, especializat dins las campanhas electoralas e membre de l’equipa de François Hollande per la campanha presidenciala de 2012.
Identitat juridica
Lo movement repausa juridicament sus doas associacions: l'« Association pour le renouvellement de la vie politique » e l'Associacion de finançament del partit « Association pour le renouvellement de la vie politique » (AFRVP): ambedoas declaradas lo 20 de febrièr de 2016 e domiciliada 33, rue Danton al Kremlin-Bicêtre, , ,.
Enquadrament
D'entre los pilars de l'enquadrament d'En marche ! i a, :
Lo QG del movement es d'en primièr al 14n estatge de tor Montparnassa, puèi transferit en novembre de 2016 dins lo 15n arrondiment de París al 99, carrièra de l'Abbé-Groult.
Lo partit s'apièja en mai sul collectiu Les Jeunes Avec Macron (Loes joves amb Macron, , que gerís en autre lo site Vision Macron avançant l'idèa e las proposicions del candidat Emmanuel Macron per l'election presidenciala de 2017.
Aderents
Lo movement compte coma aderents totas las personas avent comunicat lor corrièr electronic e, lor adreça complèta (adreça postala, còde postal e vila), un numero de telefòn, lor data de naissença, et event aderit a la carta del movement. Pasmens es pas necessari de donar d'argent, al contrari dels autres partits politics,. Emmanuel Macron indica qu'es possible d’aderir tot en demorant membre d’un.
En marche ! s'inspira del modèl participatiu de Désirs d'avenir, lo movement de Ségolène Royal, e s'apièja sus sos fichi§rs d'aderents segon lo deputat Pascal Terrasse, pròche d'Emmanuel Macron e ancian animator de Désirs d'avenir, ,. Degon lo jornal Libération, lo movement s'apièja sus un.
S'apiejant sus un modèl de politica participativa, cada aderent de Renaissença a la possibilitat de rejònher o de crear liurament e gratuitament un comitat local. Cadun d'aqueles comitats es animat per un o mai aderents, que n'organizan la vida en prepausant d'eveniments locals, d'encontras e de debats a l'entorn de las idèas e de las valors portadas pel movement. En marche ! comptava en decembre de 2016 mai de 2600 comitats.
Finançament
Christian Dargnat, ex-directeur general de BNP Paribas Asset Management, presidís l'associacion de finançament d'En marche ! aquela mena dempuèi sa creacion una levada de fons. Emmanuel Macron declara en mai que 2000 donaires ja faguèron de contributcions financièras (limitadas a 7500 èuros per la lei) a En marche ! Evòca en decembre de 2016. Fin de decembre de 2016, reculhiguèt, segon las fonts, 4 a 5 milions d'èuros de dons,. Fin de març qtenguèt lo 9 milions d'èuros.
Posicionament politic
Alara qu'Emmanuel Macron èra membre del Partit socialista (PS) de 2006 a 2009, e encara membre del govèrn de Manuel Valls quand creèt aquel movement, En marche ! vòl sortir dels partiments politics tradicionals e se vòl transpartisant. Remplaçant lo tradicional partiment esquèrra drecha per aquel, Emmanuel Macron precisa qu'En marche ! es a l'encòp de drecha e d'esquèrra.
D'observaires comparan Renaissença e lo perfil d'Emmanuel Macron al parti politic espanhòl centrista Ciudadanos e a son dirigent Albert Rivera,. Quitament aquel dona son sosten a Emmanuel Macron en genièr de 2017, vesent en el un. L'istorian Christophe Barret estima que s'agís de dos mas soslinha que lor comparason es limitat per d'especificitats nacionalas: se Emmanuel Macron  e, Ciudadanos  e pòt pas tenir  a causa de.
Sandy
Sandy Leah Lima (nascuda lo 28 de genièr de 1983) es una cantaire brasilièra.
Renaissença (partit politic)
Parlamentaris e personnalitats politicas nacionalas
Dempuèi la creacion d'En marche ! Emmanuel Macron recebèt de sostens del mond politic coma de parlamentaris, d'ancians parlementaris e d'ancians membres del govèrn.
PCF (e ancians)
Lo 7 de març, l'ancian deputat Patrick Braouzec rejonh E. Macron, mas sens aderir a En marche ! Lo 10 de març, l'ancian senator e secretari general del PCF Robert Hue anóncia son raliament. I a tanben lo deputat PCG Éric Jalton.
PS
Lo 29 de març de 2017, 54 parlementaris socialistas donèron lor sosten a Emmanuel Macron, coma Patrick Allemand , François André , Christian Bataille , Yves Blein , Florent Boudié , Malek Boutih , Nicole Bricq , Jean-Jacques Bridey , Christophe Castaner , Jean-Yves Caullet , Jean-David Ciot , Gérard Collomb , Jean-Louis Destans , Anne Emery-Dumas , Corinne Erhel , Richard Ferrand , Jean-Louis Gagnaire , Bariza Khiari , Anne-Christine Lang , Jean Launay , Anne-Yvonne Le Dain , Arnaud Leroy , Jean-Pierre Le Roch , Christophe Masse , Jean-Pierre Masseret , Gérard Miquel , Monique Orphé , François Patriat , Stéphane Travert , Pascal Terrasse , Jean-Louis Touraine e Daniel Vaillant.
Après la victòria de Benoît Hamon a la primària ciutadana de genièr de 2017, los deputats Alain Calmette e Marc Goua rejonhon Emmanuel Macron. Lo deputat Christophe Caresche fa del meteis lo 26 de febrièr de 2017, Lo 8 de març de 2017, l'ancian conse de París Bertrand Delanoë anoncia son sosten al candidat. lo 21 de març, Bernard Poignant, oficializa tanben son sosten. Lo 23 de març, l'ancian ministre Frédéric Cuvillier anoncia sosten e, l'endeman, lo ministre de la Defensa Jean-Yves Le Drian. L'ancian conse de Renas Daniel Delaveau e la presidenta de la région Bourgonha-Franca-Comtat Marie-Guite Dufay lo soutenon tanben.
Pedro Bernardo
Pedro Bernardo es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Renaissença (partit politic)
Ecologistas
Los ancians deputats europèus EELV Daniel Cohn-Bendit e Jean-Paul Besset soutenon Emmanuel Macron.
Lo deputat Front democrata François-Michel Lambert anoncia son sosten lo 9 de març.
MoDem e UDI (e ancians UDF)
De membres del MoDem sostenon En marche !, Sylvie Goulard, lo deputat de La Reunion e conse de Saint-Leu Thierry Robert, anoncia lo 5 de febrièr de 2017 son sosten e que serà le delegat del candidat dins aquela region d'otramar. François Bayrou anoncia lo 22 de febrièr de 2017 se liga. L'endeman, Jean-Jacques Lasserre, senator e president del Conselh departamental dels Pirenèus Atlantics pròche de François Bayrou, anoncia que votarà per Emmanuel Macron. Lo senator de Léger Gérard Roche foguèt un dels primièrs parlementaris a parinar oficialament la candidatura d'Emmanuel Macron. La deputada europèa Marielle de Sarnez es tanben un sosten del candidat.
D'elegits UDI sostenon Emmanuel Macron, Jean Arthuis, Serge Lepeltier e Noëlle Lenoir.
Lo 26 de març de 2017, detz senators membres de l'UDI e de MoDem, Michel Mercier, Leila Aïchi, Michel Canévet, Bernard Delcros, Jean-Marc Gabouty, Jacqueline Gourault, Jean-Jacques Lasserre, Christian Namy, Gérard Roche e Jean-Marie Vanlerenberghe, donan lor sosten a Emmanuel Macron.
Los Republicans (e ancians UMP)
Es sostengut per exemple per d'ancians ministres e secretaris d'Estat eissits dels govèrns de drecha, Renaud Dutreil, Philippe Douste-Blazy , Jean-Paul Delevoye , Anne-Marie Idrac , Noëlle Lenoir , Pierre Méhaignerie , Marie-Anne Montchamp e Thierry Breton. Los ancians deputats europèus UMP, Christine de Veyrac e Jean-Louis Bourlanges lo sostenon. Lo 16 de març de 2017, es lo torn de Jean-Baptiste Lemoyne, senator LR pròche d'Alain Juppé. Sens anonciar formalament lor sosten al candidat, los ancians ministres Alain Madelin e Dominique Perben saludan las proposicions d'Emmanuel Macron, respectivament sus las retiradas e la justícia. Enseguida, lo 12 d'abril de 2017, lo deputat europèu Jérôme Lavrilleux fa lo meteis. Lo 12 d'abril, l'ancian ministre de Chirac e president del Conselh constitucional Jean-Louis Debré confia a L'Opinion qu'a decidit de votar per Emmanuel Macron, te tanben lo Primièr ministre Dominique de Villepin lo 20 d'abril.
Baufòrt
Baufòrt (Beaufort en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [bαu'fòr]. Las fòrmas ancianas son : ecclesiam S. Martini de Belloforti en 1135, de Belfort cap a 1182, rector de Belloforti en 1357, Beaufort en 1518, 1740-1760, 1770 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Baufòrt es compausat de bèl e de fòrt ; segon Hamlin, Baufòrt ven de l'occitan bèl fòrt, « bèla fortalesa ». Lo besierenc o narbonés (sèm entremièg) vocaliza -l- davant -f : bèlfòrt (medieval) > beufòrt; puèi lo diftongue eu- pretonic, instable, tend a passar a au- : baufòrt.
Carles Ier d'Anglatèrra
Carles Ier d'Anglatèrra (19 de novembre de 1600 - 30 de genier de 1649) foguèt rèi d'Anglatèrra, d'Irlanda e d'Escòcia de 1625 a sa mòrt. Succediguèt a son paire Jaume Stuart (1567-1625) e foguèt rebutat durant la Guèrra dei Tres Reiaumes per lo Parlament de Londres.
Durant son rèine, assaièt de renfòrçar l'autoritat reiala còntra lei poders dau Parlament. De mai, deguèt tanben faciar de tensions religiosas grèvas car èra catolic au contrari de la màger part dei populacions anglesas e escocesas. Enfin, la dominacion anglesa èra mau acceptada per leis Irlandés. A partir de 1641, aquelei tensions entraïnèron una tièra de guèrras civilas dichas Guèrras dei Tres Reiaumes. Carles I assaièt d'esquichar lo Parlament mai sei tropas foguèron vencudas e lo rèi capturat puei executat en 1649.
Saint-Amant-Tallende
Sent Amant o benlèu Sent Amanç (Saint-Amant-Tallende en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Palacios de Goda
Palacios de Goda es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Oliver Cromwell
Oliver Cromwell (25 d'abriu de 1599 - 3 de setembre de 1658) foguèt un generau e un òme politic anglés que participèt ai Guèrras dei Tres Reiaumes (1642-1652]) dins lo camp dau Parlament e a la formacion dau Commonwealth d'Angletèrra. Ne'n venguèt lo Lord Protector de 1653 a sa mòrt.
Protestant puritan, foguèt elegit au Parlament per la vila de Cambridge e formèt una tropa de cavalariá durant la Premiera Guèrra Civila Anglesa (1642-1646). Comandant competent, venguèt rapidament cap de l'armada parlementària còntra lei partisans dau rèi Carles I (1625-1649). Venceire de la batalha decisiva de Naseby en 1645, eliminèt lei rèstas dei partisans dau rèi de 1645 a 1653 e participèt a la formacion d'un govèrn republican dich Commonwealth d'Angletèrra e ne'n venguèt lo cap fins a sa mòrt. En fòra d'Anglatèrra, esquichèt tanben leis aliats escocés e irlandés de Carles I. Leis Escòcians, pòble protestant, poguèron negociar una patz permetent la participacion dau país ais institucions dau Commonwealth. En revènge, leis Irlandés catolics deguèron acceptar de condicions fòrça duras que favorizèron la colonizacion de l'illa per leis Anglés.
A sa mòrt, foguèt remplaçat per son fiu Ricard Cromwell qu'abdiquèt rapidament au profiech dau generau George Monck. Aqueu darrier favorizèt la restauracion de la monarquia.
Rita Lee
Rita Lee Jones Carvalho (São Paulo, Brasil, 31 de decembre de 1947) es una cantautora, instrumentista, actritz, escrivana e activista brasiliana. Escaissada la Reina del rock brasilian (en portugués: "Rainha do Rock Brasileiro"), es una de las cantairas mai famosas del país amb mai de 65 milions de disques venduts.
Pedro-Rodríguez
Pedro-Rodríguez es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Saint-André-le-Coq
Saint-André-le-Coq (Saint-André-le-Coq en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Moja blanca
thumb|Cistus Albidus
La muja blanca (Cistus albidus) es un arbrilhon caracteristic de la garriga, suportant plan un periòde d’ariditat e aman los sols calcaris.
Caracteristicas
Lo cistus albidus es un arbrilhon de la familha de las cistacèas de talha mejana (entre 0,5 e 1,2 m. de naut).
Son fulhatge persistant gris clar es compausat de fuèlhas simplas, sessilas, oposadas e cobèrta de pels estelats, d'aquel aspècte li ven lo seu nom, albidus es blanquinós en latin.
Sa florason s'espandís d’abril a junh quand sortís una inflorescença en cima unipara elicoïda compausada de flors formadas per 5 petalas d’aspècte afatonit e de color ròsa. Las flors atrason las abelhas, parpalhons e d'autres insèctes assegurant una pollinizacion entomogama.
Los fruchs de la moja blanca son de capsulas dehiscentas de 5 valvas. L'epandiment dels fruchs es epizoochora.
Bèuluòc
Bèuluòc (Beaulieu en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Moja blanca
Espandiment
Abitat: garrigas e costièras subretot calcàrias
Bèuluòc
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Lo sens es evident : conten una intencion de marcar la belesa del site, o que l'endret es bèl per s'i establir,. Lo nom es frequent dins los cas de monestièr, mès pas necessàriament associat.
Segon Hamlin, lo nom de Bèuluòc èra a l'origina lo d'un barri situat près de la capèla de Nòstra Dòna de Pietat; remplacèt progressivament aus sègles XII e XIII lo nom galloroman, atestat Aissadanicis.
La Chaux (Sòna e Léger)
La Chaux  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Geografia
La Chaux fa partida de la Bressa louhannaise.
La Chaux fait partie de la Bresse louhannaise.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Pèire (Arièja)
Sent Pèire  o Sent Pèire de Ribièra (Saint-Pierre-de-Rivière en francés) es una comuna foissenca, situada dins lo departament d'Arièja e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [sem'pɛjɾe ðeri'βjɛɾo]. Las fòrmas ancianas son Sanctus Petrus de Riparia en 1318-25, Sent P. de Ribera en 1385 e 1390, Sent Peyre de Ribiera en 1442-43 e 1445, Sent Peyre de Ribiera, Sent Pey de Ribiera en 1446-47, Sant Pey de Riviera cap a 1460 (Cronica d'Esquerrièr). Segon Dauzat e Rostaing, le nom ven del grèc Petros, latin Petrus, traduccion del nom ebrèu de l'apòstol Pèire. Segon Patrici Pojada, lo nom de l'apòstol es completat per un determinant, la situacion geografica, la ribièra d'Arget.
Zeca Afonso
José Manuel Cerqueira Afonso dos Santos Aveiro, 2 d'agost de 1929 — Setúbal, 23 de febrièr de 1987), èra un cantaire e compositor portugués. Es tanben conegut pel diminutiu familiar de Zeca Afonso, que venguèt son nom d'artista.
Vida pessonala e formacion
thumb|[[Azulejo a Coimbra: Nesta casa viveu o trovador da liberdade José Afonso, O Zeca .]] Nasquèt lo 2 d'agost de 1929, dins la Freguesia de Glória, a Aveiro, filh de José Nepomuceno Afonso dos Santos, jutge, venent de Fundão, e de sa femna Maria das Dores Dantas Cerqueira, Professora, de Ponte de Lima. Visquèt dins aquela localitat fins a tres ans, dins un ostal del Largo das Cinco Bicas, amb la tanta Gé e l'oncle Chico, e tanben la seu fraire João Cerqueira Afonso dos Santos (1927), Avocat, paire de dos dels seus nebots. A aquela edat foguèt menat en Angòla, ont lo paire foguèt nomenat delegat del Procuraire da Republica, en 1930, e ont nasquèt Silva Porto sa sòr Maria Cerqueira Afonso dos Santos, maire de seus nebots, tanben musicians, João Afonso Lima e António Afonso Lima.
En relacion fisica amb la nature bastiguèt un ligam prigond amb lo continent African, que rebatèt lo rèsta de sa vida. Las trumadas, las selvas e los grandes rius passat en radèu li amagavan la realitat coloniala.
En 1937 tornèt a Aveiro, mas partiguèt lo mèsme an per Moçambic, ont encontra los paires e los fraires en Lourenço Marques.
L'an seguent, retorn a Portugal, s'aner viure a Belmonte, amb l'oncle Filomeno, qu'èra cónsol màger. Completèt son instruccion primária alá, e cexistiguèt dins un mitan fòrça Salazarista, que lo seu oncle èra fervorós admirator, essent obrigat de se vestir en Jovença Portuguesa.
En 1939 los seus paires s'anèron viure a Timor, ont vnguèron prisonièrs dels ocupants japoneses pendent tres ans, entre 1942 e 1945. Pendent aquel periòde, Zeca Afonso aguèt pas mai de novèlas dels seus paires.
Frequentèt lo Liceu Nacional D. João III e la Facultat de Letras de Coïmbra, e integrèt l'Orfeon Academic de Coïmbra e la Tuna Academica de l'Universitat de Coïmbra; ja a l'epòca, se revelèt un intérprète plan dotat pel Fado de Coïmbra, s'impegnant de l'ambient de cambiament que começava a se manifestar dins aquela vila.
En 1948 acabèt los estudis.
Moriguèt lo 23 de febrièr de 1987, a l'Espital de Setúbal, a tres oras del matin, vítima de escleròsi en placas.
Del començament coma ensenhaire fins als ans 1960
En genièr de 1953 nasquèt lo seu primièr filh, José Manuel. Para noirir la familha, Zeca Afonso venguèt agencièr e corrector dins lo jornal Diário de Coimbra. A la mèsme epòca enregistrèt lo seu primièr disc, Fados de Coimbra. Coneguèt de grandas dificultats economicas, se ne confièt per letra als paire qu'èran al Moçambic. Alara qu'acabava los estudis, li foguèt autrjat d'ensenhar dins lo tecnic.
Entre 1953 a 1955, a Mafra e Coïmbra, faguèt lo Servici Militar Obrigatóri; pauc après, comecèt a ensenhar, passant, sucessivament, per Mangualde, Alcobaça, Aljustrel, Lagos, e Faro. Comencèt sa faonçions coma professor a Lagos lo 29 d'octobre de 1957, na Escola Comercial e Industrial Vitorino Damásio.
En 1956 foguèt nomenat a Aljustrel e se divorcièt de Maria Amália. En 1958 envièt los filhs a Moçambic, que demorèron dins la vila dels grans. Entre 1958 e 1959 foguèt professor de Francés e d'istòria, a l'Escòla Comerciala e Industriala d'Alcobaça.
Magrat las exigéncias de la seuna profession, oblièt pas sos ligams amb Coïmbra, ont enregistrèt lo seu primièr disc, em 1958. Foguè influenciat pels corrents de cambiament que se fasián sentir alá, e per la icònas coma António Portugal, Flávio Rodrigues da Silva, Manuel Alegre, Louzâ Henriques, e Adriano Correia de Oliveira, que marquèt subretot son òbra Coimbrã.
Intervencion sociala fins a l'expulsion de l'ensenhament
Participèt, sovent dins de fèstas popularas cantant en public, lancèt, em 1960, lo seu quatren disc, Balada do Outono. En 1962 seguèt de près la crisa academica de Lisbona, èra a Faro amb Luiza Neto Jorge, António Barahona e  António Ramos Rosa. S'enamorèt de Zélia, venent de Fuzeta, amb que se maridèt. Tornèt encara un còp en Angòla, amb la Tuna Academica de l'Universitat de Coïmbra, e lo meteis an realizèt l'album Coimbra Orfeon of Portugal. Dins aquel disc José Afonso trenca amb l'acompanhament de las guitarras de Coïmbra, se fazent acompanhar, dins las cançons Minha Mãe e Balada Aleixo, per las viòlas de José Niza e Durval Moreirinhas.
Lo meteis an foguèron editats lo primièrs tèmas de caractèr ligats a la politica, Os Vampiros e Menino do Bairro Negro — lo primièr contra l'opression del capitalisme, lo segund, inspirat per la misèria del Bairro do Barredo, quartièr de Porto — comprenent lo disc Baladas de Coimbra, que foguèt proïbit per la censura. Os Vampiros, amb Trova do Vento que Passa (um poèma de Manuel Alegre, mes en musica per António Portugal e cantat per Adriano Correia de Oliveira) venguèt un simbòls de la resisténcia antisalazarista.
Pascualcobo
Pascualcobo es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Zeca Afonso
Intervencion sociala fins a l'expulsion de l'ensenhament
Faguèt de viatges en Soïssa, Alemanha e Suècia, integrat un grop de fados e guitarras, dins la companhiá d'Adriano Correia de Oliveira, José Niza, Jorge Godinho, Durval Moreirinhas e l'ajuda de la fadista lisboèta Esmeralda Amoedo.
Eric Freeman
Eric Freeman (nascut en 1965) es un actor american de cinèma.
Zeca Afonso
Intervencion sociala fins a l'expulsion de l'ensenhament
En Mai de 1964 José Afonso se produguèt dins la Sociedade Musical Fraternidade Operária Grandolense, que s'inspirèt per far a cançon Grândola, Vila Morena. Lo cant foguèt causir coma lo senhal del Movimento das Forças Armadas dins lo còp d'Estt de 25 d'abril de 1974, venguèt una de las musicas mas significativas del periòde revolucionari. E maiaquel an foguèron lançats los albuns Cantares de José Afonso e Baladas e Canções.
En 1964, José Afonso s'estabeliguèt a Lourenço Marques, amb Zélia, o. Entre 1965 e 1967 aculissent los filhs del precedent maridatge. Colaborèt a un grop de teatre local, metent en musica una pèça de Bertolt Brecht, A Excepção e a Regra. Se manifestèt contra lo colonialisme, çò que li causèt problèmas amb la PIDE, la polícia politica de l'Estado Novo. Al Moçambic nasquèt sa filha Joana, en 1965.
Demorèt, entre 1964 e 1967, en Moçambic, acompanhat pels dos filhs e companha, Zélia, ensenhant a Beira, e Lourenço Marques. A l'epòca, comecèt sa carrièra politica, per defendre los ideals d'independéncia, çò que li valguèt l'atencion dels agents del govèrn colonial.
Intervencion politica fins a Revolucion del 25 d'abril
Quand tornèt a Portugal, en 1967, foguèt nomenat professor a Setúbal; en realitat, demorèt ensenhar pauc de temps, puèi foguèt expulçat de l'ensenhament oficial, après um periòde de malautiá. Alara venguèt un simbòl de la resisténcia democratica. Mantenguèt de contactes amb la Liga de Unidade e Acção Revolucionária e lo Partit Comunista Portugués — pr'amor se declarèt independent dels partits — e foguèt presonièr de la PIDE. Contunhèt de cantar e participèt a l'encontra d Chanson Portugaise de Combat, a París, em 1969. Tanben enregistrèt Cantares do Andarilho, recebent lo prèmi de la Casa da Imprensa pelo Melhor Disco do Ano, e lo prémio da Melhor Interpretação. Per que lo seu nom siá pas censurat, Zeca Afonso s faguèt nomenar pels jornals amb anagrama Esoj Osnofa.
En 1971 publiquèt Cantigas do Maio, que compren Grândola, Vila Morena. Zeca participèt un fun de festivals, e tanben publiquèt um libre sus el e lancèt lo títol Eu vou ser como a toupeira. En 1973 cantèt al III Congrés de l'Oposicion Democratica e enregistrèt l'lbum Venham mais Cinco. Al meteis, comecèt se dedicar al cano, e ajudèt d'instituicions popularas, tot en continhant sa carrièra politica dins la Liga de Unidade e Acção Revolucionária.
Entre abril e maio de 1973 esteve detido no Forte-prisão de Caxias pela PIDE/DGS.
Après a Revolucion dels ulhets
Los seus darrièrs espectacles se donèron dins los colisèus de Lisbona e do Porto, en 1983, dins una fasa avançada de s malautiá. A la fin d'aquel li foguèt atribuit l'Ordem da Liberdade, mas lo cantor refusèt la distinccion.
En 1985, foguèt editt lo seu darrièr album d'òbras originalas, Galinhas do Mato, que, a causa de sa malautiá, Zeca aviá pas podut interpretar totas las musicas previstas. L'album foguètr completat per José Mário Branco, Sérgio Godinho, Helena Vieira, Fausto e Luís Represas. En 1986 sostenguèt la candidatura de Maria de Lourdes Pintasilgo coma President de la Republica.
Premios e omenatges
Foguèt laureat per la Casa da Imprensa, coma melhor compositor e interprète de musica leugièra, per 1969, 1970 e 1971.
Recebèt, tenben, l'omenatge de Câmara Municipal de Lagos, que donèt son nom a una carrièra da Freguesia de Santa Maria.
E la Câmara Municipal do Porto donèt lo seu nome a una carrièra que fa lo ligam entre Rua António Cândido e Rua da Constituição.
Eretatge
A l'origina amb lo fado de Coimbra, fogu utna figura centrala del movemento de renovacion de la musica portuguesa que se desevolopèt dels ans 1960 fins als 70, essent a l'origina de las celèbras cançons engatjadas, de contengut d'esquèrra, contra lo Regime. Zeca Afonso demora de segur associat a la casuda de l'Estado Novo, regime de ditatura Salazarista en Portugal entre 1933 e 1974, après qu'una des sa composicions, "Grândola, Vila Morena", foguè utilizada coma senhal pel Movimento das Forças Armadas (MFA), comandats pels Capitanis d'abril, qu'instaurèt la democracia, lo 25 d'abril de 1974.
Fòrça de sas cançons contunhan d'esser represas per d'artistas portugueses e estrangièrs, qu'existisson mai de 300 versions de cançons seunas gravadas per mai d'un centenat de interprètas, que ne fa un dels compositors portugueses mai difusat pel mond.
Discografia
thumb|240px|[[José Santa-Bárbara, capa del disc de José Afonso ''Venham mais cinco, 1973]] Álbuns de estúdio
Albuns en Viu
Peguerinos
Peguerinos es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sant Quentin
Sant Quentin (Saint-Quentin-la-Tour en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Reiaume de Boèmia
Lo Reiaume de Boèmia foguèt un reiaume d'Euròpa Centrala situat en Boèmia. Se formèt oficialament en 1198 e venguèt memebre de Sant Empèri Roman Germanic. A la dissolucion d'aqueu darrier en 1806, lo reiaume dispareguèt e foguèt integrat dins l'Empèri austrian.
Poix-de-Picardie
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
vignette|Poix, Abans la [[Primièra Guèrra mondiala]]
vignette|Poix, avant la [[Première Guerre mondiale]]
Nòtas
<references group=N/>
Acte d'Union (1707)
L'Acte d'Union de 1707 designa un ensems d'acòrds entre lei Parlaments anglés e escocés concluts entre 1706 e 1707 per fusionar lei reiaumes d'Anglatèrra e d'Escòcia, dirigits per un sobeiran unic segon un sistèma d'union personala dempuei 1604, au sen d'un reiaume unic.
Jacques Higelin
thumb|right|200px|Jacques Higelin sus l'empont en [[Bretanha (istorica)|Bretanha en 1988]] Jacques Higelin, nascut en 1940, es un cantaire, guitarrista e compositor francés. Au començament, fasiá de cinemà, puèi s'es virat cap a la cançon francesa (Boris Vian, Charles Trenet) e al rock francés. Es lo paire de Izïa, cantaire devenguda ela tanben emblematica del rock francés. Son filh, Arthur H, el, fa puslèu dins la cançon francesa, ambe d'influéncias jazz e electro.
Defuntèt lo 16 d'abril de 2018.
Biografia
Jacques Higelin es nascut lo 18 d'octobre de 1940 a Nogent-sur-Marne (region parisenca) d'un paire alsacian e d'una maira de Belgica. Pichon, se passiona de cançon francesa coma las de Charles Trenet e un pauc mai grand, per las de Boris Vian.
A sètze ans, intègra lo Cors Simon per i aprendre lo mèstier de comedian. Aital, comença per far un pauc de cinemà, e per exemple jòga de cap sos 20 ans dins lo filme Le Bonheur est pour demain. Pr'aquò, de caps 1959 se liga d'amistat ambe lo guitarrista Henri Crolla que l'apren a jogar de guitarra e lo conselha alavetz de se virar cap a la cançon.
En 1964, lo productor Jacques Canetti prepausa a Jacques Higelin d'enregistrar cançons de Boris Vian, e en 1966, pel primièr còp enregistra sas pròpias cançons. En aquesta periòda, comença tanben de collaborar ambe Brigitte Fontaine.
Peñalba de Ávila
Peñalba de Ávila es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Jacques Higelin
Biografia
En 2013, collabòra ambe Édith Fambuena per l'album Beau Repaire.
Piedrahíta
Piedrahíta es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Fred Tatasciore
Frederick "Fred" Tatasciore es un conegut actor American de comèdias del cinèma.
Poveda
Poveda es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.