cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Égrève
Istòria
Lo quartièr de la #Pujar es çò de mès d'ancian de Sant Egrève, es un quartièr leugièrament surélevé per çò qu'es de la plana #que permetiá d'escapar a las cregudas de la Isère, es aicí #que s'es constituit lo primièr larèr umana #que donèt naissença dins la vila. Es aicí que i aguès erigit una glèisa cap al mièg del Sègle Dotat pat l'avesque de Grenòble de reliques del sant avesque del Puy Sant Agrève Es al Sègle egalament #que se constituissi una pichona comunitat umana a l'entorn del prieuré de Sant Robert #que venguèt plan mai tard l'actual Espital de Sant Egréve.
Dintratz 1790 e 1794, Sant-Égrève absorbeix lo anciana comuna éphémère de Sant-Robert.
Le quartier de la Monta est le plus ancien de Saint Egrève, c'est un quartier légèrement surélevé par rapport à la plaine qui permettait d'échapper aux crues de l'Isère, c'est ici que s'est constitué le premier foyer humain qui allait donner naissance à la ville. C'est ici que fût érigée une église vers le milieu du Siècle Dotée pat l'évêque de Grenoble de reliques du saint évêque du Puy Saint Agrève C'est au Siècle également que se constitue une petite communauté humaine autour du prieuré de Saint Robert qui allait devenir bien plus tard l'actuel Hôpital de Saint Egréve.
Entre 1790 et 1794, Saint-Égrève absorbe l'ancienne commune éphémère de Saint-Robert.
Pòst
Se ne bastisson d'ostals de fusta, de sòls, de revestiments e de mòbles e s'utiliza coma supòrt per de nombrosas activitats. Son usatge coma laissa (per gardar de noiriduras, de libres...) s'origina dins l'abitat de l'ostal neolitic, que la pòst i èra lo luòc onte los pastres fasián secar lors formatges. La pòst de fusta flòta subre l'aiga; se ne bastisson de vaissèls; doncas es util per se desplaçar subre l'aiga coma, per exemple, las primièras pòstes de surf.
Montfey
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Laval-Morency
Laval-Morency es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Albrecht Kossel
Ludwig Karl Martin Leonhard Albrecht Kossel (n. en 1853, m. en 1927) foguèt un biologista alemand. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1910.
Biografia
Nasquèt lo 16 de setembre de 1853 dins la vila de Rostock, situat a l'actual estat alemand de Meclemborg-Cispomerània. Filh de Albrecht Kossel, cònsol de Prússia, estudièt medecina a l'Universitat de Rostock e lo 1872 contunhèt los sieus estudis a l'Universitat de Estrasborg, ont aguèt coma professors Anton de Bary, Wilhelm von Waldeyer, Adolf von Baeyer e Felix Hoppe-Seyler, e se licencièt lo 1878.
Dirigiguèt l'Institut de Fisiologia de Berlin, e accediguèt posteriorament a la cadièra de fisiologia de Marborg, en venent titulara de la meteissa a Heidelberg, vila ont moriguèt lo 5 de julhet de 1927.
Fumèl
270px|thumb|left
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Linz
Linz es la capitala del Land de Nauta Àustria, en Àustria. Sa populacion èra estimada a 189,528 abitants en 2008. Sa superfícia totala es.
thumb|left|230px|Linz.
Chauffour-lès-Bailly
Chauffour-lès-Bailly es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Paul Ehrlich
Paul Ehrlich (n. en 1854, m. en 1915) foguèt un biologista alemand. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1908.
Biografia
Nasquèt lo 14 de març de 1854 dins la vila de Strehlen, situada en aqueles moments a la Silèsia alemanda mas qu'uèi jorn recep lo nom de Strzelin e es situat al voivodat polonés de la Bassa Silèsia. Estudièt medecina a l'Universitat de Breslau, uèi lo jorn nomenada Wrocław, E pus tard en la d'Estrasborg, Friborg de Brisgòvia e Leipzig, ont se doctorèt lo 1878 amb una tèsi sus la teoria e practica de la tincion istológica. Comencèt a trabalhar d'assistent a la clinica de l'Universitat de Berlin, ont foguèt nomenat professor auxiliar l'an 1889 e venguèt l'an seguent catedratic de medecina intèrna.
Moriguèt lo 20 d'agost de 1915 a la siá residéncia d'Amborg a consequéncia d'un accident vascular cerebral.
Billy-Berclau
Billy-Berclau es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vaulx-Vraucourt
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Marseilles lès Aubigny
Marseilles lès Aubigny (en francés Marseille-lès-Aubigny abans 1996, Marseilles-lès-Aubigny uèi) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Severac d'Avairon
Severac d'Avairon (Sévérac d'Aveyron en francés) es una comuna novèla roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Dempuèi lo 1èr de genièr 2016, recampa las ancianas comunas de Busens, La Panosa, Recolas e Previnquièiras, Severac del Castèl, lo capluòc e La Vèrnha (Roergue).
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Blendecques
Blendecques es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
La municipalitat a traversat pel Aa, fleuve litoral de 80 km de longitud en se tirant en la mar del Nòrd. Aquel riu a grauat de recòrds de contaminacion en los ans 1980-1990, mas la siá qualitat s'es fòrtament melhorat continuament al bastiment de notícias stations de épuration industrialas (per las 4 papeteries de la vallée).
La commune est traversée par l'Aa, fleuve côtier de 80 km de long se jetant dans la mer du Nord. Cette rivière a enregistré des records de pollution dans les années 1980-1990, mais sa qualité s'est fortement améliorée suite à la construction de nouvelles stations d'épuration industrielles (pour les 4 papeteries de la vallée).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Çò Scenari de Helfaut, lo scenari de Longuenesse, e la vallée de la Aa #qu'enquadran an conegut una aucupacion préhistorique, de contunh gauloise.
A la mièja-edat, la municipalitat s'es desvolopada sus las immeditaeses de l'ais important #que jonhiá Sant-Omer a Thérouanne (#que vendrà mai tard lo CD 77), a l'entorn dels molins a vent e molins a aiga bastida sus la Aa e d'una abbaye cistercienpas. Aqueles abbayes èran nombrosas en los prèps Flandres francesas a la fin de la e al començament de la. L'archiu disponible permeton pas sarrar los aspèctes materiales de la vida del començament d'aqueles abbayes, mas a Blendecques, e en qualques autres cases,
La prèpa Verrerie-cristalleria d'Arcas jogarà tanben un papièr important en tant #qu'entrepreneire dirècte o indirecte important (sustot dels ans 1970 a 1990).
Le plateau d'Helfaut, le plateau de Longuenesse, et la vallée de l'Aa qu'ils encadrent ont connu une occupation préhistorique, puis gauloise.
Au moyen-âge, la commune s'est développée sur les abords de l'axe important qui joignait Saint-Omer à Thérouanne (qui deviendra plus tard le CD 77), autour des moulins à vent et moulins à eau construits sur l'Aa et d'une abbaye cistercienne. Ces abbayes étaient nombreuses dans les proches Flandres françaises à la fin du et au début du. Les archives disponibles ne permettent pas d'approcher les aspects matériels de la vie du début de ces abbayes, mais à Blendecques, et dans quelques autres cas,
A la révolution industrielle et au, les moulins ont été remplacé par des usines (papeteries-cartonneries notamment, dont deux sur le territoire de la commune) fonctionnant au charbon, puis au fuel ou au gaz et desservies par une voie ferrée plus ou moins parallèle à la rivière de Arques à Lumbres.
La proche Verrerie-cristallerie d'Arques jouera aussi un rôle important en tant qu'employeur direct ou indirect important (notamment des années 1970 à 1990).
Departament d'Abengoro
Lo departament d’Abengoro es un departament de la Còsta d'Evòri. Lo caplòc n'es Abengoro. Es dins l'Èst de l'estat, dins la region de l'Endenie Juablen. La populacion n'es de 336,148 abitants (recensament de 2014) per 4010 km².
Istòria
Es devesit dos còps per crear d'autres departaments:
La region actuala de l'Endenhe Juablen repren los limits inicials del departament.
Divisions
Lo departament es divisit en 7 sosprefecturas: Abengourou, Amélékia, Aniassué, Ebilassokro, Yakassé-Féyassé, Niablé e Zaranou.
Chanteloup (Eure)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Galapian
Galapian (en francés tanplan coma en occitan) es ua comuna agenesa, lingüisticament gascona, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [gala'pjaŋ]. Las fòrmas ancianas son : ''paroch. Sancti Christophori de Calapiano, en latin, en 1240, eccl. de Galapiano, en latin, en 1309, castrum de Calapiano, en latin, en 1271, capella de Calapia en 1326, ecclesia Sancti Christophori de Galapiano, en latin, en 1512, p. de Galapiano, de Pompejaco et de Quintrano, en latin, en 1520, Galapian en 1540, par. Sti Christophori de Galapiano cum annexis suis'', en latin, au sègle XVII.
Segon Dauzat, lo nom es escur; l'autor evòca shens certitud Apian, nom meridionau d'òme.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica lo nom per l'occitan galapian, « galavard, òme gran e mau bastit, òme shens moralitat »
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, Negre interprèta Galapian coma un nom d'origina germanica, deu francic *wala hlaupan, « sautar plan », que donèt en occitan galapian e en francés galoper e galopin. Aqueth nom deu lexic generau es tròp pejoratiu per poder donar un nom a ua parròpia. L'autora part d'un aute etime germanic *wal-apia, de *wal, « estanh, sanha » e d'un segond element -apia frequent dens los idronimes, puish la finala -an, frequenta en toponimia. Lo resultat seré *galapian. Per sosténer aquera ipotèsi, i a de lòcs vesins, Les Merles (de l'occitan marla, « tèrra marlosa » (vengut deu gallic *margila) e Pas de la Grave, de l'occitan grava, « tèrra peirosa e inondabla près d'ua aiga, sanha », e l'element germanic es plan present dens la toponimia agenesa (per exemple, los noms d'aiga Trec e Gupia). Tot aquò es shens certitud. Las fòrmas Calapiano, damb la velara sorda, son probablament maishantas transcripcions o suposicions etimologicas ! L'impression es que l'autora tira conclusions deu sens recent dens ua lenga romanica deus resultats deu mot germanic *wala hlaupan per un toponime que data benlèu deus prumèrs temps deu germanisme en Agenés e tanben que cèrca ipotèsis idronimicas per un lòc situat en situacion dominanta, sus ua tuca que tresplomba los rius vesins de 65 m.
Innsbruck
Innsbruck es la capitala del Land de Tiròl, en Àustria. Situada dins l'oèst del país, dins una val al còr dels Aups ; es la segonda pus granda vila dels Aups après Grenòble. Es traversada pel riu Inn que li donèt son nom amb lo mot Brücke (lo pont en alemand) e significa Lo pont sus Inn.
Lo dinamisme e lo poder d'atractivitat d'Innsbruck dins la region son per part deguts al torisme (espòrts d'ivèrn), refortissent encara son ròtle economic e cultural regional (Universitat, vila de congrès).
En 1964, la vila a recebut lo prèmi d'Euròpa. Aculhiguèt tanben los jòcs olimpics d'ivèrn dos còps en 1964 e 1976.
Saint-Germain-sur-Meuse
Saint-Germain-sur-Meuse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Geografia
Lo vilatge de Sant-Germain a situat sus un ais de comunicacion nòrd-sud en condusint a Neufchâteau, en longeant la vallée de la Meuse : expedís départementale 36 e linha de camin de fèrre de Bolonha a Pagny-sus-Meuse. Se trobava egalament sus la via romaine Nasium-Toul.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Eisenstadt
Eisenstadt es la capitala del Land de Burgenland, en Àustria. Sa populacion èra estimada a 12,367 abitants en 2008. Sa superfícia totala es.
thumb|left|230px|Eisenstadt.
Salas La Valeta
Salas La Valeta (Salles-Lavalette en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Saint-Hilaire-en-Woëvre
Saint-Hilaire-en-Woëvre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Gaujac (Vasadés)
Gaujac (en francés tanplan com en occitan) es ua comuna gascona de Vasadés, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [gaw'ʒak]. las fòrmas ancianas son Gaujiacum, en latin, en 1099, Gaugiac au sègle XIII.
Gaujac ven deu nom latin d'òme, Gaudius (de gaudius, « gaujós », segon Astor), inspirat deu cognomen Gaudus damb lo sufixe -acum, , latinizacion deu sufixe gallés -ācon. Gaujac èra donc probablament una anciana grana proprietat antica qu'avèva per mèste Gaudius.
Topiltzin
thumb|250px|Representacion de Topiltzin dins un dels murals del pintor mexican [[Diego Rivera]] Cē Ācatl Topiltzin (que significa: Nòstre Princi (Tō-pīltzin), una (Cē) cana (Ācatl)) es una figura mitica que apareis dins los racontes de tradicion istorica del sègle XVI dels pòbles astèca e nahua. I es descrich coma un senhor del sègle X dels toltècas segon la tradicion astèca que concernís los ocupants anteriors de la Val de Mexic e de l'airal vesin qualques sègles abans que los astècas i arribèssen. Per las generacions seguentas, Topiltzin venguèt una mena de personatge de legenda que se confondèt sovent amb una de las divinitats mai importantas de l'America centrala, Quetzalcoatl. Las recercas mai precisas actualament estiman que son règne se debanèt de 923 a 947, a mai se la correlacion entre las datas de l'istòria toltèca e lo calendièr gregorian es pas gaire segura, coma o es pas tanpauc lo quite concèpte de "civilizacion toltèca".
Thomas Haden Church
Thomas Haden Church es un conegut actor American de comèdias del cinèma.
Léontine Fay
thumb|250px|Léontine Fay a la primièra part del sègle XIX Jeanne Louise Léontine Fay e mai tard Léontine Joly/Volnys (Tolosa, 9 de novembre de 1810 - Niça, 29 d'agost de 1876) foguèt una actritz de teatre francesa, plan famosa durant la primièra part del sègle XIX.
Biografia
Léontine Fay nasquèt en 1810 a Tolosa dins una familha d'artistas. Son paire Étienne Fay èra compositor e actor e sa maire Jeanne Rousselois èra cantairitz. Aguèt una sòrre Élisa e Jean-Jacques Auguste qu'aviá per escais "Baron", que tanben faguèron de teatre.
En 1816, quand aviá pas que cinc ans jogava ja sus scèna al teatre a Francfòrt de Men en Alemanha, e mai tard, en 1821, dintrèt al Théâtre de Madame ont coneguèt una brava capitada. En 1832 se maridèt amb l'actor Charles Joly, que portava l'escais de Volnys. Un de sos succèsses mai importants foguèt dins l'òbra le Mariage de raison (1827). "La petita meravilha", escais que portava en aquel temps, foguèt citada dins mantuna òbra de l'epòca coma en çò de Balzac (dins son libre, Illusions perdues).
Plan apreciada pels russes, partiguèt tre 1834 qualque temps en Russia ont faguèt de lectritz a l'emperairitz abans de tornar a Niça. Moriguèt aprèp una crisi cardiaca lo 29 d'agost de 1876 a Niça.
Presnoy
Presnoy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Geografia
Çò Canal de Orléans travèrsa lo territòri de la comuna.
Le canal d'Orléans traverse le territoire de la commune.
thumb|upright=1.3|L'écluse de Chancy à Presnoy, fraîchement restaurée.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Effry
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Geografia
Effry A situat sul marge drech de l'Oise.
Effry est situé sur la rive droite de l'Oise.
Effry est limitrophe de 4 communes : Étréaupont, Luzoir, Wimy et Ohis.
Istòria
A Effry perduri una messa tradicionala en plen aire ont lo sacerdòt bénit los cavalièrs e los sieus cavals. A mes jos la proteccion de sant Éloi e a luòc lo dimenge après lo Sant Jean-Baptiste, fin en junh.
La municipalitat de Effry #èsser, pendent la Primièra Guèrra mondiala, la municipalitat escuelhuda pel commandement alemand per i implantar un camp de concentracion reagrupant las populacions desplaçadas. Uèi, en lo cementèri militar jouxtant lo cementèri civil, dels afichas retracent l'istòria d'aquel camp. Qualques cavòts de civilas mòrts en captivité environan lo ossuaire #que reagrupen los despossedisses de militars estrangièrs "Mòrts per la França".
A Effry perdure une messe traditionnelle en plein air où le prêtre bénit les cavaliers et leurs chevaux. Elle est placée sous la protection de saint Éloi et a lieu le dimanche après la Saint Jean-Baptiste, fin juin.
La commune d'Effry fut, durant la Première Guerre mondiale, la commune choisie par le commandement allemand pour y implanter un camp de concentration regroupant les populations déplacées. Aujourd'hui, dans le cimetière militaire jouxtant le cimetière civil, des panneaux retracent l'histoire de ce camp. Des tombes de civils morts en captivité entourent l'ossuaire qui regroupent les dépouilles des militaires étrangers "Morts pour la France".
Leffincourt
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Launois-sur-Vence
es una comuna francesa del
Rainer Maria Rilke
Rainer Maria Rilke (1875-1926), foguèt un poèta e escrivan de Boèmia.
Launois-sur-Vence
departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Geografia
Launois-Sus-Vence se tròba a l'èst del vilatge de Faissault, e a l'oèst de Poix-Terron e de Montigny-sus-Vence. Las grandas vilas prèpas son, en recorrent la A34 (#que la échangeur se'n tròba a 8 km), cap al sud-oèst, Rethel de contunh Rems e cap al nòrd-es, Charleville-Mézières. Situat al centre dels Crêtes préardennaises, lo vilatge es environné per un païsatge de basses tucs boisées e herbeuses.
Villandry
Villandry es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Launois-sur-Vence
Geografia
Launois-sur-Vence se trouve à l'est du village de Faissault, et à l'ouest de Poix-Terron et de Montigny-sur-Vence. Les grandes villes proches sont, en parcourant l'A34 (dont l'échangeur se trouve à 8 km), vers le sud-ouest, Rethel puis Reims et vers le nord-est, Charleville-Mézières. Situé au centre des Crêtes préardennaises, le village est environné par un paysage de basses collines boisées et herbeuses.
Villandry
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Launois-sur-Vence
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo pòble se trobava al sus un ais important dintre Anvèrs e Dijon. Lo bastiment de lo sieu relèu de plaça coincidís amb la fondacion de Charleville per Charles de Gonzague. Launoy Constituissi alavetz un intermediari entre aquela vila e los grands aisses d'escambis.
Le village se trouvait au sur un axe important entre Anvers et Dijon. La construction de son relais de poste coïncide avec la fondation de Charleville par Charles de Gonzague. Launoy constitue alors un intermédiaire entre cette ville et les grands axes d'échanges.
Gwared
Gwared en breton (Varades en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Klagenfurt
Klagenfurt (Celovec en eslovèn) es la capitala del Land de Caríntia, en Àustria. Sa populacion èra estimada a 92,404 abitants en 2006. Sa superfícia totala es.
thumb|230px|left|Klagenfurt.
Englancourt
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo 5 de novembre de 1918 en la serada, un escadron de la 25 Regiment de Dragons, en punta de la 47 Division de Infanterie, ven déloger l'ocupant alemand en fasent quatre presoèrs e en liberant lo pòble
Lo caseriu de la Carrièra Lagasse i aurà pas liberat que l'endeman per la 51 Bataillon de Chasseurs a Pè.
Le 5 novembre 1918 dans l'après-midi, un escadron du 25 Régiment de Dragons, en pointe de la 47 Division d'Infanterie, vient déloger l'occupant allemand faisant quatre prisonniers et libérant le village
Le hameau de la Rue Lagasse ne sera libéré que le lendemain par le 51 Bataillon de Chasseurs à Pied.
Vaulx (Pas de Calais)
Vaulx es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Échenoz-la-Méline
Échenoz-la-Méline es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Economia d'Azerbaitjan
Dempuèi la fin de l'Union Sovietica en 1991, Azerbaitjan a fach fòrça reformas en l'economia, en comprenent de privatizacions, reformas en los prèses e prudentas reformas fiscalas. Fins a l'independéncia la siá economia èra basada en la indústria - principalament produchs quimics, electronics, tractament de noiduras, goma sintetica e textilas. Lo principal produch d'exportacion del país es lo petròli.
Étienne Fay
Biografia
Étienne Fay foguèt un compositor pro apreciat e conegut qu'escriguèt divèrses opèras amb un succès variable. En 1790 faguèt l'actor al teatre Louvois, puèi trabalhèt al teatre Favart en 1792 abans d'arribar a Feydeau ont partatgèt un emplec de primièr tenòr de 1796 a 1801. Viatgèt qualques temps dins mantun endrech e passèt un còp a Brussèlas en genièr de 1803. Ensagèt de portar la direccion del teatre de Marselha de 1810 a 1813 mas l'afar fracassèt.
Se maridèt amb la cantairitz Jeanne Rousselois, e amassa aguèron un dròlle Jean-Jacques Auguste (1792), escaissat "Baron", e doas filhas Élisa (en 1806), Léontine (en 1810) que venguèt una actritz plan celèbra.
Demest sas opèras mai apreciadas cal citar l'Intérieur d'un ménage républicain que coneguèt una bèla capitada.
Aregno
Geografia
thumb|upright=2.4|left|Panorama
Enfants jogant ai soudats
thumb|right|
Aregno
Geografia
Aregno es una pichona municipalitat del littoral de Balagne d'una superficie d'unitat|930|ectaras. Fòrça polida
Aregno est une petite commune du littoral de Balagne d'une superficie de 930 hectares. très belle
Enfants jogant ai soudats
Enfants jogant ai soudats (« Muchachos jugando a soldados » en espanhòu) es un tablèu de Francisco Goya (1746-1828) realizat entre 1778 e 1779. Representa quatre enfants joiós desguisats en soudats equipats de dos fusius, d'un tambor e d'una campana dins una composicion de caractèr militar, divertissent e enfantin. Destinat a la chambra dau futur Carles IV d'Espanha, es expausat au Musèu dau Prado.
Prenhac
Prenhac (Preignac en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, situada dens lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
San-Nicolao
San Niculaiu en còrs (San Nicolao en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.
Geografia
San Nicolao (Santu Niculaiu en lenga corse) a situat sus la façada es de la Corsega, en plana orientala a una quarentena de quilomètres al sud de Bastia.
San Nicolao (Santu Niculaiu en langue corse) est situé sur la façade est de la Corse, en plaine orientale à une quarantaine de kilomètres au sud de Bastia.
Lépron-les-Vallées
departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Estève de Serre
Sant Estève de Serre (Saint-Étienne-de-Serre en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
La municipalitat a situat a 30 quilomètres de, del Cheylard e de la vallée del Rhône. Vista sus las Alpes.
La commune est située à 30 kilomètres de Privas, du Cheylard et de la vallée du Rhône. Vue sur les Alpes.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Istòria
A, lo masatge de Serrettes, perché a lo-dessus de la vallée de Auzène, es un fief del comte de Valentinois. En 1258, una bulle del Pape confirma que la glèisa de Sant Étienne de Hivernacles e las siás dependéncias apertenon al prieuré de Charay (#Privar), ligat al Puy.
A, los abitants de Hivernacles ne passaràn a la Reforma protestante e ne patiràn las vicissituds fins a la Revolucion.
En 1691, la rota reiala dicha de las « Dragonnades », bastida de #Privar al Cheylard per susvelhar los abitants protestants, travèrsa la municipalitat e a longtemps #èsser la sola rota importanta. Testifica Equipas de l'epòca e a permeses lo desvolopament economic de la comuna.
En 1726, la pichona distincion de Craux, protegís clandestinement lo 1er synode nacional postérieur a la révocation de la Edit de Nantas. En 1744, al Hivernacle de Lès, ponch culminant de la municipalitat #que se #aver una granda assemblada de 4.000 protestants en desafiant publicament lo poder reial.
Au, le hameau de Serrettes, perché au-dessus de la vallée d'Auzène, est un fief du comte de Valentinois. En 1258, une bulle du Pape confirme que l'église de Saint Étienne de Serres et ses dépendances appartiennent au prieuré de Charay (Privas), rattaché au Puy.
Au milieu du, nous savons par les "estimes" de 1464 que 33 feux y sont établis, soit environ 150 habitants. L'agriculture y est déjà développée : les châtaigniers, les chèvres et les porcs, le blé, le vin et le seigle nourrissent ses habitants; des moulins sont déjà présents. Le lent travail d'aménagement des pentes a alors commencé et conduira aux paysages de terrasse et de châtaigneraies d'aujourd'hui. On y trouve quelques maisons fortes, dont le « château Bernard », à Freydier.
En 1691, la route royale dite des « Dragonnades », construite de Privas au Cheylard pour surveiller les abitants protestants, traverse la commune et a longtemps été la seule route importante. Elle témoigne des équipements de l'époque et a permis le développement économique de la commune.
Au, Serres atteint 1.000 habitants, il développe sa production de châtaignes tandis que quelques moulinages se créent sur ses deux rivières : l'Auzène et l'Orsanne.
Sankt Pölten
Sankt Pölten es la capitala del Land de Bassa Àustria, en Àustria. Sa populacion èra estimada a 51,073 abitants en 2005. Sa superfícia totala es.
thumb|left|300px|Sankt Pölten.
Santiago Derqui
Santiago Rafael Luis Manuel José María Derqui Rodríguez (1809-1867) avocat e òme politic, foguèt president d'Argentina entre 1860 e 1861.
Bosc-Hyons
Bosc-Hyons es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lainsecq
Lainsecq es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Bosc-Hyons
Istòria
Aquel toponyme i aviá escrich Boschyons abans 1953. Bòsc-Hyons se pronóncia "boyon" sens la "s" ni la "c" d'après la tradicion de las gents del país de Bray.
Lainsecq
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bosc-Hyons
Istòria
Bòsc Hyons a testificat jos la forma latinisée Boscum Hugonis en 1165-1183. Bòsc es la forma regionala de bòsc, es-a dire « lo bòsc de Repotèga » (forma regionala de Hugues), al cas regim: Huon, Yon o Hyon. Benlèu se réfère-t-el als senhors nomenats Repotègue de Gournay.
Lainsecq
Nòtas
<references group=N/>
Bosc-Hyons
Istòria
Homonymie Amb Boshions (Eure, Bosco Hugonis en 1196), anciana municipalitat ligat a Orvaux, en lo país de Ouche.
Saint-Jean-lès-Buzy
Saint-Jean-lès-Buzy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Bosc-Hyons
Istòria
Qualque archiu de la daissan supausar l'existéncia d'una abbaye bénédictine, ligada a la chartreuse de Gaillon, e d'una léproserie. Progressivament las distincions localas van se émanciper. Lo castèl de Bòsc-Hyons situat a Beauvoir-en-Lyons, a apertengut a de grandas familhas del país de Bray #que lor lo Vaillant Del Buisson, gentilshommes verriers.
Saint-Jean-lès-Buzy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
[[Categoria:Comuna de Imatge:cap [[Categoria:Comuna de cap
Bosc-Hyons
Istòria
Bosc Hyons est attesté sous la forme latinisée Boscum Hugonis en 1165-1183. bosc est la forme régionale de bois, c'est-à-dire « le bois de Hue » (forme régionale de Hugues), au cas régime: Huon, Yon ou Hyon. Peut-être se réfère-t-il aux seigneurs nommés Hue de Gournay.
Des archives du laissent supposer l’existence d’une abbaye bénédictine, rattachée à la chartreuse de Gaillon, et d’une léproserie. Progressivement les seigneuries locales vont s’émanciper. Le château de Bosc-Hyons situé à Beauvoir-en-Lyons, a appartenu à de grandes familles du pays de Bray dont les Le Vaillant Du Buisson, gentilshommes verriers.
Hiesville
Hiesville es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de Normandia.
Épagny (Aisne)
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nasser al-Din Shah Qajar
Nasser al-Din Shah o Nassereddin Shah (1831-1896) foguèt lo shah de Pèrsia entre 1848 e 1896.
Se trobava a Tabriz quand aprenguèt la mòrt del seu paire en 1848, e montèt sul tròn del Pavon amb l'ajuda d'Amir Kabir. Ensagèt de tornar prene una part de la Pèrsia Orientala (particularament Herat), qu'èra jos influéncia britanica e iraniana, mas una ataca anglesa a Bushehr lo forcèt de de se retirar. Herat fa uèi partida d'Afganistan. Nasser al-Din Shah foguèt forçat de signar la declaracion de París, en balhar a Afganistan supremacia suls ancians territòris pèrsas.
Tigné
Tigné es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Contracte social
Lo contracte social, coma teoria politica explica, entre d'autras causas, l'origina e prepaus de l'Estat e dels dreches umans. L'esséncia de la teoria (que la siá formulacion mai coneguda es la proposicion de Jean-Jacques Rousseau) es la seguenta: per viure en societat, los èssers umans acòrdan un contracte social implicit, que los autreja cèrts dreches a cambi d'abandonar la libertat que dispausarián en estat de natura. En essent aital los dreches e devers dels individús las clausulas del contracte social, e l'estat l'entitat creada per a far complir amb lo contracte. De la meteissa manièira, los òmes pòdon cambiar los tèrmes del contracte se o desiran aital; los dreches e devers son pas immutables o naturals. D'ua auta faiçon, un màger nombre de dreches implica de màgers devers, e mens dreches, mens de déuers.
Istòria
La teoria del contracte social ven de fòrça antic; en la Republica de Platon (a l'entorn de l'an 360 aC) Glaucon suggerís que la justícia es un 'pacte' entre egoïstas racionals, mentre que Ciceron (106-43 aC) plaça una teoria similara a la fin del periòde de la Republica Romana. Lo primièr filosòf modèrne qu'articulèt una teoria contractualista detalhada foguèt Thomas Hobbes (1588-1679), amb la siá opinion que los òmes en l'estat de natura cedissián los sieus dreches individuals a un sobeiran fòrt a cambi d'emparament. John Locke (1634-1704) sometèt tanben una teoria contractuala. A diferéncia de Hobbes, Locke cresiá que cada òme fasiá un contracte amb los autres per un tipe determinat de govèrn mas que se podiá modificar o quitament abolir lo govèrn.
Lo Contracte Social de Rousseau
Jean-Jacques Rousseau (1712-1778), en lo sieu influent tractat Lo contracte social publicat en 1762, dessenhèt una version diferenta de la teoria contractuala. La teoria de Rousseau a fòrça ponchs en comun amb la tradicion individualista de Locke, encara que se diferéncia tanben d'aquela en fòrça aspèctes. Lo postulat de Rousseau, que dona nom a aquesta teoria, emplega lo lengatge juridic pròpri de las relacions privadas entre los òmes. Aqueste pensaire, tre la siá observacion de la societat, constituida per de massas somesas al Rei, discorre sus lo ligam qu'existís entre lo sobeiran e los subjèctes. Escarta que lo ligam se trape en la fòrça o la somission, mas que al contrari, los òmes renóncian volontàriament a un estat de naturala innocéncia per a se sometre a las règlas de la societat, en cambi de beneficis màgers inerents a l'escambi social. Aqueste consentiment volontari se materializa a travèrs d'un contracte, "social" en aqueste cas.
Per Rousseau, l'òme primigèni (qu'èra en l'Estat de natura) es un èsser sens malesa, qu'en el predominan dos sentiments basics: l'amor d'un meteis (es a dire, l'instint d'autoproteccion) e la pietat (repugnància per lo sofriment alièn), mas a mesura que creis la populacion se junhon de grops. Aquesta union crèa de falses besonhs, per los cobrir l'òme inventa l'agricultura e l'elevatge, mas quant mai a l'òme mai desira, e cèrtas personas acumulan de riquesas; aquestes, en sofrint per las siás vidas e per las siás riquesas per causa de las malfisanças creadas promòvon un pacte: aqueste pacte serà lo primièr còde juridic.
Novèlas teorias
John Rawls (1921-2002) prepausèt una teoria contractuala amb reminiscéncias kantianas que, dempuèi una ipotetica posicion originala, e en daissant de costat las siás capacitats e preferéncias individualas, èssers racionals plaçats jos un vel d'ignorància se metrián d'acòrd segon ela per establir unes principis generals de la justícia.
Chessenaz
Chèssenâ en arpitan (Chessenaz en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Geografia
La municipalitat a situat 32 km al nòrd-es d'Anecí, a 4 km après Frangy, e a 13 km abans Bellegarde-sus-Valserine. Virat cap a la vallée de las Usses, lo vilatge a situat a l'èst de la montanha de Vuache
La vallée de las Usses, beneficia d'un climat doç e ensoleillé, amb un relief vallonné, traversat per torrents e la riu Los Usses. La montanha de Vuache es una cadena dorsal de 13 km de longitud sus 1,5 km de amplària d'altitud 700 a 1101 m (Mont Vuache), délimitant l'extrèm sud-oèst de la conca Genevois.
La commune est située 32 km au nord-est d'Annecy, à 4 km après Frangy, et à 13 km avant Bellegarde-sur-Valserine. Tourné vers la vallée des Usses, le village est situé à l'est de la montagne de Vuache
La vallée des Usses, bénéficie d'un climat doux et ensoleillé, avec un relief vallonné, traversé par des torrents et la rivière Les Usses. La montagne de Vuache est une chaîne dorsale de 13 km de long sur 1,5 km de large d'altitude 700 à 1101 m (Mont Vuache), délimitant l'extrême sud-ouest du bassin Genevois.
Le nom de Chessenaz signifie chênaie (celtique cassanu, gaulois cassanos, qui a donné le bas latin cassanea, le latin médiéval casnus et les vieux français caissene, caisne, chasne, chesne).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vendin-le-Vieil
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Istòria
Lo nom de Wendinium a citat, en 996, en los anals del abbaye Sant-Pierre de Gand. Es doncas un vilatge al passat fòrça alunhat #qu'a vist, abans quitament aquela data, l'invasion de las Vandales, de las Francs, de contunh, pendent mai de #cent ans, dels Angleses.
Vendin-Lo-Vièlh a situat en lo comtat d'Artés, #que los contorns n'an variat al cors dels sègles, en foncion dels azards de l'istòria e de las rattachements o de separacions d'amb los comtats vesins, comtat de Boulogne, comtat de Flandre, èca., lo vilatge s'es totjorn trobat a la cœur de totas las guèrras.
L'Artés correspond a pauc près dins lo país del pòble celte dels Atrébates, #que la capitala Nemetocenna n'es vengut Arras. Compreses pels Romains dins la província romaine de 2e Belgica, aquel país i aguèt conquistat al pels Francs e donat l'an 863 per Charles lo Chauve a Judith, la siá filha, #que épousa Baudouin Braç de Fèrre, comte de Flandre.
Après i aver #èsser longtemps possedit pels comtes de Flandre, jos la suzeraineté de la França, i aguèt amassat a la corona per Philippe Auguste l'an 1180, e donat l'an 1237, amb títol de comtat, per sant Louis a Robert, lo sieu fraire puîné.
En 1382, lo comtat d'Artés i aguèt amassat a aquel de Flandre, de contunh al continuament dels matrimònis « princiers » al duché de Bourgogne, fin finala pel matrimòni d'Ostal de Bourgogne amb lo archiduc Maximilien, l'Artés i aguèt portat, amb la Flandre e la Franca-Comtat, dins l'ostal d'Àustria. A #encobrir, cal apondre, en 1437 e 1438 la peste, de contunh la famine a causa d'ivèrns fòrça rigoroses : Vendin-lo-Vièlh vei la siá populacion davalada, coma tot lo comtat d'Artés #qu'a perdut près de la mitat de los sieus abitants entre 1300 e 1469.
Lo pòble compti alavetz 44 « fuòcs » en ongan 1469.
Mas, pels paysans, de 1515 a 1559 la guèrra es gaireben permanenta en Artés entre la França e Charles Quint.
En 1569, Philippe II ordonne l'aplicacion d'un impòst sul capital, l'impòst del "centième denier" ; mercés a #encobrir, sabèm que lo nombre de fuòcs a Vendin-lo-Vièlh es passat a 82 (siá aperaquí 250 abitants).
Aquela patz s'acabarà en lo moment de la reconquête de l'Artés per la França, tot lo país serà de nòu estrossejat per la guèrra (de 1635 a 1659), e malgrat que las guèrras de Louis XIV se desenrotllen principalament en Flandre, l'Artés es grèvament tocada l'an 1676 e en 1710 per las operacions militaras.
Per pròva, la populacion de Vendin-lo-Vièlh l'an 1698 èst de 31 fuòcs, 181 abitants. Caldrà esperar lo tractat d'Utrecht, lo 11 d'abril de 1713, #que met final a la guèrra de succession d'Espanha, perque Vendin-lo-Vièlh, aital coma tot l'Artés, tròban fin finala la prospérité.
Quand la Revolucion esclata, lo pòble compti 745 abitants, e vei lo primièr cònsol elegit en febrièr 1790, Célestin Deleruelle remplaçar lo bailli, Jean Baptiste Hyacinthe Dubois.
Le nom de Wendinium est cité, en 996, dans les annales de l'abbaye Saint-Pierre de Gand. C'est donc un village au passé très lointain qui a vu, avant même cette date, l'invasion des Vandales, des Francs, puis, pendant plus de cent ans, des Anglais.
Vendin-le-Vieil est situé dans le comté d'Artois, dont les contours ont varié au cours des siècles, en fonction des aléas de l'histoire et des rattachements ou séparations d'avec les comtés voisins, comté de Boulogne, comté de Flandre, etc., le village s'est toujours trouvé au cœur de toutes les guerres.
L'Artois correspond à peu près au pays du peuple celte des Atrébates, dont la capitale Nemetocenna est devenue Arras. Compris par les Romains dans la province romaine de 2e Belgique, ce pays fut conquis au par les Francs et donné en 863 par Charles le Chauve à Judith, sa fille, qui épousa Baudouin Bras de Fer, comte de Flandre.
Après avoir été longtemps possédé par les comtes de Flandre, sous la suzeraineté de la France, il fut réuni à la couronne par Philippe Auguste en 1180, et donné en 1237, avec titre de comté, par saint Louis à Robert, son frère puîné.
En 1382, le comté d'Artois fut réuni à celui de Flandre, puis à la suite des mariages « princiers » au duché de Bourgogne, enfin par le mariage de Marie de Bourgogne avec l'archiduc Maximilien, l'Artois fut porté, avec la Flandre et la Franche-Comté, dans la maison d'Autriche. À cela, il faut ajouter, en 1437 et 1438 la peste, puis la famine due à des hivers très rigoureux : Vendin-le-Vieil voit sa population baisser, comme tout le comté d'Artois qui a perdu près de la moitié de ses habitants entre 1300 et 1469.
Le village compte alors 44 « feux » en cette année 1469.
Mais, pour les paysans, de 1515 à 1559 la guerre est presque permanente en Artois entre la France et Charles Quint.
L'Artois ne connaît une ère de paix et de prospérité que pendant le gouvernement des archiducs Albert (neveu de Charles Quint) et Isabelle (fille de Philippe II), la période espagnole.
En 1569, Philippe II ordonne l'application d'un impôt sur le capital, l'impôt du "centième denier" ; grâce à cela, nous savons que le nombre de feux à Vendin-le-Vieil est passé à 82 (soit environ 250 habitants).
Cette paix se terminera lors de la reconquête de l'Artois par la France, tout le pays sera de nouveau ravagé par la guerre (de 1635 à 1659), et même si les guerres de Louis XIV se déroulent principalement en Flandre, l'Artois est gravement touché en 1676 et en 1710 par les opérations militaires.
Pour preuve, la population de Vendin-le-Vieil en 1698 est de 31 feux, 181 habitants. Il faudra attendre le traité d'Utrecht, le 11 avril 1713, qui met fin à la guerre de succession d'Espagne, pour que Vendin-le-Vieil, ainsi que tout l'Artois, retrouvent enfin la prospérité.
Lorsque la Révolution éclate, le village compte 745 habitants, et voit le premier maire élu en février 1790, Célestin Deleruelle remplacer le bailli, Jean Baptiste Hyacinthe Dubois.
Vaudringhem
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Beuvry
Beuvry es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Beuvry A situat a 35 km de Lille, près de Béthune, al sud del ancià quartièr dels Weppes.
Beuvry est situé à 35 km de Lille, près de Béthune, au sud de l'ancien quartier des Weppes.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Boffles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Veire tanben Bofres. Lo nom es atestat Bofles au sègle XII. Dauzat crei d'i trobar un *Buffula [accentuat sus la primièra sillaba], de la rasic buff- qu'explica lo vèrbe bouffer del vièlh francés, bofar, bufar, en occitan. Boffles seriá un lòc ont lo vent bofa fòrt e aquò seriá a l'origina del nom. L'explicacion dels Feniés per Bofres, lo nom germanic d'òme Balfredus [latinizat], sembla pus senada e versemblabla, encara mai dins aquela zòna fòrtament germanizada qu'en Vivarés.
Jabrun
Jabrun (Jabrun en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Segon Joan Francés Blanc, la comuna es paretjat entre parlars lengadocians e auvernhats.
Nòtas
<references group="N"/>
Combat de fremas
thumb|right
Lista dei dirigents de Provença
Lista dei ducs, reis, còmtes e marqués de Provença. Lo títol de còmte de Provença venguèt tardivament un títol de cortesiá a la cort dau Reiaume de França.
Ducs de la Provença merovingiana
''Despuei lo partiment dau Reiaume entre lei fius de Clotari en 561, la Província d'Arle es dins sa totalitat restacada au reiaume de Gontran, es dire a Borgonha, segon una solidaritat naturala. Mai en rason de l'importància de la fenèstra mediterranèa, lei reis d'Austrasia an obtengut un corredor nomenat corredor austrasian que partent de lor territòri Auvernhat passa per Avinhon e arriba a Marselha .''
''A la mòrt de Sigebèrt en 572, son fiu Childebèrt II deguèt cedir a Gontran la mitat de Marselha. En realitat, la vila devèn una indivision sota l'autoritat dei dos sobeirans, representats per un solet foncionari nomenat per lo rei d'Austrasia. Aqueu corredor inclutz la ciutat d'Arle e sei territòris .''
Reis de Provença
855-863 : Carles de Provença, fiu de Lotari I
863-875 : Loís II, fiu dau precedent
875-877 : Carles II lo Cauvet, oncle dau precedent
879-887 : Boson V de Provença (bosonide), espós de Ermengarda, filha soleta de Loís II. Còmte de Provença (870-879) nomenat per Carles lo Chauvet. Se proclamèt rei en 879 e nomenèt son parent Teobaud coma còmte d'Arle per bailejar Provença.
887-928 : Loís III l'Òrb, fiu dau precedent
911-933 : Uc d'Arle, maridat amb una filha de Boson V, bailejador dau renhe despuei 905.
còmtes d'Arle
879-895 : Tibaud d'Arle (bosonide) († 895), maridat a Bèrta, filha de Lotari II.
...
905-928 : Uc d'Arle († 947), fiu dau precedent. En 928, devèn rei d'Itàlia e dona lo comtat d'Arle a son fraire Boson.
936-947 : Uc d'Arle tornarmai
Còmtes de Provença
Lo comtat de Provença es la continuitat dau comtat d'Arle. Lei reis de Borgonha e de Provença avián fisat l'administracion de lor reiaume en de còmtes que s'intitulèron còmtes d'Arle.
Dinastias de Provença
Lo comtat de Provença es puei una possession indivisa entre seis eiretiers : a la mòrt d'un còmte, sei fius devenon totei còmtes. Se lo còmte a pas de fiu, lo comtat revèn ai filhas (o sòrres) que son pas noviadas).
Quauquei còmtes se considerèron pron poderós per s'intitular marqués de Provença. Aqueu títol s'aplantarà definitivament dins l'Ostau de Tolosa. L'extincion de l'Ostau de Provença en 1093 e la transmission dau comtat dins mai d'un Ostau (de Tolosa, d'Urgèl e de Barcelona) met fin au regim de l'indivision, e abotiguèt ai Guèrras baucencas e a dos partiments. Lo premier, en 1125, se farà entre leis Ostaus de Tolosa (qu'a lo marquesat de Provença) e de Barcelona (qu'a lo comtat de Provença), au mesprètz dei drechs deis Urgèl e un segond partiment, vèrs 1150 devesirà lo marquesat en dos entre leis Ostaus de Tolosa e d'Urgèl (qu'a lo comtat de Forcauquier).
{|
Branca ainada
maridat a Emildis, filha d'Estève de Gavaudan, vescòmte de Gavaudan, e d'Anna
1008-1014 : Rotboald II († 1014), fiu dau precedent
maridat a Ermenjarda
1014-1037 : Guilhèm III († 1037), fiu dau precedent.
maridat a Lucia
1037-1063 : Emma, sorre dau precedent maridada a Guilhèm III Talhafèrre (952 † 1037), còmte de Tolosa
Ostau de Tolosa
1063-???? : Bertrand I de Tolosa mòrt après 1081, fiu dei precedents
maridat a Alix de Diá