cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aurions e Idèrnas
Idèrnas
Idèrnas sembla pas ua fòrma deu nom de persona occitan Isarn pr'amor lo lòc qu'ei hòra deu passatge de -z- intervocalica a -d-, lo nom [germanic] Isarn qu'ei desconeishut en Bearn e que caleré imaginar ua fòrma femenina. Lo nom qu'ei escur.
Saint-Berthevin-la-Tannière
Saint-Berthevin-la-Tannière es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Balèish
Balèish (Baleix en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Saint-Berthevin-la-Tannière
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Balèish
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [ba'lɛʃ]. Las fòrmas ancianas que son Bales au sègle XIau, Balas au sègle XIIau, dens Marca, Balestoos au sègle XIIIau, Baleixs en 1385, Baleyxs en 1538, Balex en 1548, Baleix (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, lo nom qu'ei benlhèu derivat deu preindoeuropèu *bal-, « hautor ». Segon lo diccionari de Simin Palay, p. 97, citat per Miquèu Grosclaude, balèch qu'ei un vielh mot per « planèr » e que donè noms de personas e de lòcs.
Segon Miquèu Grosclaude, Palay qu'a probablament rason, mès Dauzat a pas tòrt : lo mot balèish que vien benlhèu d'un tèma preindoeuropèu *bal-. Balèish qu'ei au pè d'un planèr; qu'ei lo lòc on lo planèr de Ger comença a s'abocinar pr'amor de las aigas qui i son neishudas (la fòrma Balestoos, « los petits planèrs » que designa benlhèu aqueths tròç de planèr). Dens la comuna, mès suu planèr, que i a un lòc nommat Balespouey. N.B. Balespouey qu'ei tanben un patronime (lista deus cònsols màgers) e los patronimes son susceptibles de desplaça's; los noms de las casas tiradas d'aqueths patronimes son pas totjorn significatius de la geografia locau.
Lhuis
Geografia
Comuna situada al pè del en vessant sud de la montanha de Tentanet, dins la zòna de appellation contarotlada vins del bugey
Commune située au pied du versant sud de la montagne de Tentanet, dans la zone d'appellation contrôlée des vins du bugey
Injoux-Génissiat
Injoux-Génissiat en arpitan ( Injoux-Génissiat en francés) es una comuna francesa situada dins la region d'Auvèrnhe Ròse Aups e lo departament d'Ain.
Valensun
Valençun (pron. [balan'su n ] ) (Balansun en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Le toponim Valençun es mencionat en 1205 devath aquesta medisha fòrma (títols de Navarrenx ), e apareis devath las fòrmas Balensun (S. XIII, , Estats de Bearn), Balensu (1343, notaris de Pardias ), Valenssun (1385, censièr de Bearn ), Valencin (S. XIV, Jean Froissart, libre IV), Balanssun (1536, Reformacion de Bearn ), Balensun (S. XVIII, ), Balenzun (1793 o an II e Balensun (1801, Bulletin des lois).
Lo son nom occitan normatiu qu'ei Valençun
Ten per origina un nom d'òme latin Valentius dab lo sufix -unum.
Lòcs e monuments
thumb|center|500px|Lo borg
Montalagier
Montalagier (Montéléger en francés) es una comuna occitana dau Daufinat situada dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Saint-Aignan-sur-Roë
Saint-Aignan-sur-Roë es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Montalagier
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Saint-Aignan-sur-Roë
Geografia
La municipalitat a situat en lo sud-Mayenne en region País de la Loire.
La commune est située dans le sud-Mayenne en région Pays de la Loire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al Mièja Edat de contunh jos la Ancian Regim, lo fief de la baronnie angevine de Craon dépendait de la sénéchaussée principala d'Angieus e del País d'eleccion de Castell-Gontier.
Au Moyen Âge puis sous l'Ancien Régime, le fief de la baronnie angevine de Craon dépendait de la sénéchaussée principale d'Angers et du Pays d'élection de Château-Gontier.
Pléboulle
Pleboull en breton (Pléboulle en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Lompnas
Lompnas en arpitan ( Lompnaz en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pléboulle
Geografia
Cette commune se situe entre la ville de Matignon et le Cap Fréhel en bordure de mer.
François (Doas Sèvras)
François  es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Montclar de Gervana
Montclar de Gervana (Montclar-sur-Gervanne en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Fressines
Probablhament Frassina(s) o mens probable Fracina(s) (Fressines en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Valiròs
Valiròs (Baliros en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Per Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, lo radicau antroponimic qu'ei lo medish que per Valirac.
Saint-Calais-du-Désert
Saint-Calais-du-Désert es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Valiròs
Toponimia
Dauzat qu'explica Valiròs, shens certitud, per lo nom latin d'òmi Valerius dab lo sufixe -ossum.
Saint-Calais-du-Désert
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lochieu
Lochieu en arpitan ( Lochieu en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Al Mièja Edat, la ostal fòrt de Prangins amb « lo sieu molin sul Arvières » a citat l'an 1345 en una reconeissença. En 1421, nòbla Pèira de Oncieu met en emphytéose perpètua : « lo sieu molin trucat Curia, cors d'aiga, bastissas, dependéncias, garniements e de sortidas » a Pèira, vendeire drapier,.
Au Moyen Âge, la maison forte de Prangins avec « son moulin sur l'Arvières » est citée en 1345 dans une reconnaissance. En 1421, noble Pierre d'Oncieu remet en emphytéose perpétuelle : « son moulin appelé Curia, cours d'eau, bâtiments, dépendances, garniements et sorties » à Pierre, marchand drapier,.
Frontenay-Rohan-Rohan
Frontenay-Rohan-Rohan es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Nòva Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Fresnay-le-Gilmert
Fresnay-le-Gilmert es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Le 4 novembre 1870 le ballon monté Galilée s'envole de la gare d'Orléans à Paris alors assiégé par les prussiens et termine sa course à Fresnay-le-Gilmert, capturé par les prussiens, après avoir parcouru 88 kilomètres
La Chapelle-du-Genêt
La Chapelle-du-Genêt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Loyettes
Loyettes en arpitan ( Loyettes en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Valirac e Maumosson
Valirac e Maumosson (Baliracq-Maumusson en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Valirac
La prononciacion qu'ei [bali'rak]. Las fòrmas ancianas que son Vallirag/Valliracum cap a 1100, Balirag en 1443, Baliracq (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Baliracq-Maumusson en 1828, data de la fusion de las duas comunas.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Valirac per lo nom latin d'òmi Valerius, dab lo sufixe galloroman -acum.
Dauzat qu'explica Valiracqu'explica Valirac per lo nom galloroman d'òmi *Balarius, deu gallic Balaros, o per lo nom latin d'òmi Valerius, dab lo sufixe galloroman -acum.
Maumosson
La prononciacion qu'ei [mawmu'su n ]. Las fòrmas ancianas que son Maumussou en 1774, Maumusson (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Baliracq-Maumusson en 1828, data de la fusion de las duas comunas.
Maumosson que vien d'un shafre, vienut nom de persona, puish nom de lòc. Maumús qu'ei un adjectiu qui a lo sens de « reguèrc, botèc, qui hè botèc, qui hè lo mus, qui ei pas aimable »; que's ditz tanben « estar de maumús »; l'ajustadís deu sufixe -on a pas arren d'estonable. Solament que i a ua dificultat : Grosclaude qu'escriu Maumusson, shens comentaris, per ua prononciacion [mawmu'su n ]. Que cau compréner ? benlhèu la prononciacion qu'ei [mawmy'su n ]. A verificar sus plaça.
Istòria
Las comunas de Valirac e de Maumosson que s'apleguèn en 1828.
Genneton
Genneton es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Montguers
Montguers (Montguers en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Plancoët
Plangoed en breton ( Plancoët en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Montguers
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Plancoët
Geografia
La vila a situat en bordure de la Arguenon, a 10 minutas de las plajas de la Còsta de Maragda.
La ville est située en bordure de l'Arguenon, à 10 minutes des plages de la Côte d'Émeraude.
Istòria
Plancoët Ven del breton « plaen » (plan) e « coët » (bòsc).
Plancoët, Nascut d'un défrichement forestal, es un démembrement de l'anciana parròquia primitive de Pluduno. Nazaret, lo territòri de la municipalitat actuala de Plancoët situat a l'èst del Arguenon, es una anciana trève de Corseul, trève #que se tròba d'en un autre luòc un temps ligat a la municipalitat de Pluduno abans #que Plancoët aquerisca pas la siá autonomia municipala.
Plancoët (Plancoit) Apareis dempuèi 1179 en una charte de Geoffroy de Dinan, en favor del abbaye de Sant-Jacut, ont Geffroy confirma los donations fachas per las siás ancêtres : dintre unes autres la glèisa de Sant-Maur, situada en lo bas de la carrièra del Abbaye, sul marge drech del Arguenon, cara dins lo castèl arruïnat l'an 1388 (Anc. év. IV, 280). Aquela glèisa a mencionat entre los bens del monastèri en una bulle papal l'an 1163 e ven lo banc d'un prieuré. En 1665, lo prieuré de Sant-Maur val 300 libres e fins en 1680 "la parròquia es réprésentée per Sant-Jacut". Un autre prieuré, "La nòstra-Madama-de detlo-Pont de Plancoët" (prior beate Ostal de ponte de Plancoit) a soslinhat en un acte de 1239. Cal benlèu l'identificar amb l'anciana capèla Sant-Ostal-Madeleine.
Lompnieu
Lompnieu en arpitan ( Lompnieu en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Plancoët
Istòria
Lo castèl, banc d'una distincion #que possedissiá antany la siá pròpria mesura, a arruïnat l'an 1388-1389. Qualques actes de 1232 e de 1246 parlan de "bourgeois" de Plancoët. Plancouet A citat coma vila e parròquia dempuèi 1428 en los actes del pòrti Jean V (n° 1793). La parròquia de Plancoët aperten, jos l'Ancian Regim, al diocèse de Sant-Brieuc. L'anciana parròquia de Plancoët dépendait de la subdélégation de Lamballe e del ressort de Jugon. La curació èra a l'alternativa l'an 1648. #Demorar a la presentacion de la abbé de Sant-Jacut fins en 1680. Plancoët Elegís la siá primièra municipalité al començament de 1790.
Per la lei del 19 de març de 1841, lo territòri de la municipalitat de Plancoët a aumentat :
d'una part de Corseul, amb los pòbles de Nazaret, los Evinais, los Molzuts, las Vilas-Martin, Grafas, la Louverie, la Bardelais, Canlac, la Guérivais, la Vila-Portada, lo Vauradeuc, la Vila-Moriscan, la Caunelaye, la Revaudais, la Granda Pouplinaye, la Glochais, la Flouriais, los Bòsques-Rolland, lo Tertre e la Louvelais ; del vilatge de l'Òrta en Pluduno ; del vilatge de la Gaterie e d'una part del bourg, précédemment en Sant-Lormel. Es en aquela part del bourg, desligada de Sant-Lormel, #qu'a bastit l'an 1885-1893, la glèisa paroissiale actuala de Plancoët.
Per ordonnance del 16 de març de 1820 la succursale (o parròquia) de Sant-Lormel a erigit e lo sieu territòri extrach sus aquel de la parròquia curiale de Plancoët. Per ordonnance del 9 de mai de 1821 a erigit la succursale de Nazaret, creada a las dépens de Corseul mas #que lo territòri n'a amassat a aquel de la municipalitat de Plancoët en 1841.
Plancoët, né d'un défrichement forestier, est un démembrement de l'ancienne paroisse primitive de Pluduno. Nazareth, le territoire de la commune actuelle de Plancoët situé à l'est de l'Arguenon, est une ancienne trève de Corseul, trève qui se retrouve d'ailleurs un temps rattachée à la commune de Pluduno avant que Plancoët n'acquière son autonomie municipale.
Plancoët (Plancoit) apparaît dès 1179 dans une charte de Geoffroy de Dinan, en faveur de l'abbaye de Saint-Jacut, où Geffroy confirme les donations faites par ses ancêtres : entre autres l'église de Saint-Maur, située dans le bas de la rue de l'Abbaye, sur la rive droite de l'Arguenon, face au château ruiné en 1388 (Anc. év. IV, 280). Cette église est mentionnée parmi les biens du monastère dans une bulle papale en 1163 et devient le siège d'un prieuré. En 1665, le prieuré de Saint-Maur vaut 300 livres et jusqu'en 1680 "la paroisse est réprésentée par Saint-Jacut". Un autre prieuré, "Notre-Dame-du-Pont de Plancoët" (prior beate Marie de ponte de Plancoit) est signalé dans un acte de 1239. Peut-être faut-il l'identifier avec l'ancienne chapelle Sainte-Marie-Madeleine.
Le château, siège d'une seigneurie qui possédait jadis sa propre mesure, est ruiné en 1388-1389. Des actes de 1232 et de 1246 parlent de "bourgeois" de Plancoët. Plancouet est cité comme ville et paroisse dès 1428 dans les actes du duc Jean V (n° 1793). La paroisse de Plancoët appartient, sous l'Ancien Régime, au diocèse de Saint-Brieuc. L'ancienne paroisse de Plancoët dépendait de la subdélégation de Lamballe et du ressort de Jugon. La cure était à l'alternative en 1648. Elle resta à la présentation de l'abbé de Saint-Jacut jusqu'en 1680. Plancoët élit sa première municipalité au début de 1790.
Par la loi du 19 mars 1841, le territoire de la commune de Plancoët est augmenté :
Par ordonnance du 16 mars 1820 la succursale (ou paroisse) de Saint-Lormel est érigée et son territoire prélevé sur celui de la paroisse curiale de Plancoët. Par ordonnance du 9 mai 1821 est érigée la succursale de Nazareth, créée aux dépens de Corseul mais dont le territoire est réuni à celui de la commune de Plancoët en 1841.
On rencontre les appellations suivantes : Plancoit (en 1179, en 1213, en 1220, en 1230), Plencoit (en 1227), Plancoet, Plancoit (en 1231), Plancoit (en 1239), Plankoet (en 1389), Plancouet (en 1428, en 1480, en 1514, en 1536).
Crouzet-Migette
Crouzet-Migette es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montfroc
Montfroc (Montfroc en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Saint-Martin-du-Mesnil-Oury
Saint-Martin-du-Mesnil-Oury es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Brice (Mayenne)
Saint-Brice es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
La municipalitat a situat en lo sud-Mayenne.
La commune est située dans le sud-Mayenne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
En 1790, en lo moment de la creacion dels departaments franceses, una part de Nautor-Anjau a format lo sud mayennais jol appellation de Mayenne angevine.
Fresnay-l'Évêque
Fresnay-l'Évêque es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Brice (Mayenne)
Istòria
En 1790, lors de la création des départements français, une partie de Haut-Anjou a formé le sud mayennais sous l'appellation de Mayenne angevine.
Germond-Rouvre
Germond-Rouvre es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
La Chapelle-sur-Aveyron
La Chapelle-sur-Aveyron es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Montchenu
Montchanu en arpitan (Montchenu en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
La Chapelle-sur-Aveyron
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montchenu
Geografia
Montchenu es situat a 40 km al nòrd-es de Valença, 23 km a l'èst de Sant-Vallier, 19 km al nòrd de Rumans, 12 km al nòrd de Sant Donat #qu'es çò cap de luòc de costat e 9 km al sud de Hauterives.
Las municipalitats los mai prèps son Tersanne, Bathernay, Sant-Christophe-e-lo-Laris, Crépol e Margès.
Les communes les plus proches sont Tersanne, Bathernay, Saint-Christophe-et-le-Laris, Crépol et Margès.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Saint-Christophe-du-Luat
Saint-Christophe-du-Luat es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montjoier
Montjoier (Montjoyer en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Geay (Doas Sèvras)
Geay  es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Lestiou
Lestiou es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
La municipalitat a situat en lo airal urban de Orléans.
La commune est située dans l'aire urbaine d'Orléans.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Barinco
Barinco (Barinque en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Berrauta e Camun
Berrauta e Camun (Barraute-Camu en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Barinco
Toponimia
Dauzat qu'evòca lo gallic e pregallic barr-, « som, puei » e, per Barinco, lo sufixe -incum (cf. lengadocian barenc, « arrec, precipici »). Alan Novèl, citat per Miquèu Grosclaude, que balha l'arradic preindoeuropèa *bar, « ròc, montanha ». Dab lo sufixe -enc, que hè en italian barranca, « arrec », en occitan barranca, « barra rocosa » e barinc, « arrec », en catalan barranc, « arrec ».
Berrauta e Camun
Geografia
vignette|upright=1.5|centre|Comunas a l'entorn.
Berrauta
La prononciacion qu'ei [be'rrawtə]. Las fòrmas ancianas que son Berraute cap a 1150, en 1385 e 1413, Berauta en 1548, Beraute en 1687, Barraute (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Barraute-Camu despuish lo 14 de junh de 1841, quan apleguèn las duas comunas.
Barinco
Toponimia
Segon Miquèu Grosclaude, las ipotèsis precedentas son concordantas. Totun, lo site de Barrinco que's merita pas lo nom d'arrec. Que i a un penent un pauc hòrt, pas mei, cap a la vath de Souye (nom francés). En conclusion, Barinco que vien d'un mot occitan d'origina preindoeuropèa, barenc, « talvèg ».
Per Xavier Delamarre, barron, barrā que son mots celtics qui an lo sens de « lo som, lo cap, la punta » o eventualament, de « proprietat de *Barros ». L'autor cita pas Barinco.
Berrauta e Camun
Camun
La prononciacion qu'ei [ka'my], shens nasalizacion. Las fòrmas ancianas que son Camoo/Camuu en 1385, Camur en 1477, Camu (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Barraute-Camu despuish lo 14 de junh de 1841, quan apleguèn las duas comunas.
Pr'amor de l'incertitud grafica Camu- que sembla d'estar ua varianta deu mot mei corrent camo-; que i a la medisha incertitud de la vocala per un aute Camon (canton de Sent Palai), atestat Camur en 1472 e Camu en 1621. Lo sens segon lo diccionari Palay qu'ei « terren fertile en arriba de Gave ». L'origina qu'ei mauaisida totun. Qu'an prepausat lo cambo gallic, « cobde deu flume », mès nat camo- ei dens aquera situacion. Qu'an prepausat tanben lo mot latin campus, « camp ». Justament, que i a en occitan centrau lo mot cambon, qui sembla compausat de camp + bon e, segon lo diccionari d'Alibèrt, diferent de cambo celtic; la tombada de -b- qu'ei normau en gascon. La question deu càmbiament de vocala ei pas resolvuda. En tot cas, lo sens qu'ei lo hornit per Palay. L'aute problèma qu'ei lo de la finala en -r e pas en -n.
Glénay
Glénay es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Lent (Ain)
Lent en arpitan ( Lent en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Lo villatge de Lent se situa a las pòrtas de la Dombes, a aperaquí 10 km al sud de Borg de Bressa e 50 km al nòrd de Lion. La Veyle travèrsa las tèrras d'aquel villatge.
Le village de Lent se situe aux portes de la Dombes, à environ 10 km au sud de Bourg-en-Bresse et 50 km au nord de Lyon. La Veyle traverse les terres de ce village.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Magnieu
Magnieu en arpitan (Magnieu en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Comuna situada a 3 km al nòrd-es de Belley, dins la zòna délimitée de produccion AOC dels vins del Bugey.
Commune située à 3 km au nord-est de Belley, dans la zone délimitée de production AOC des vins du Bugey.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La parròquia de Magnieu a mencionat dempuèi lo XIVe sègle en lo diocèse de Belley.
La paroisse de Magnieu est mentionnée dès le XIVe siècle dans le diocèse de Belley.
Saint-Cyr-en-Pail
Saint-Cyr-en-Pail es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montjòus-la Palhita
Montjòus e la Palhita (en francés Montjoux) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups. L'ostal de la comuna es a La Palhita.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Lurcy
Lurcy en arpitan ( Lurcy en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Pòble situat sul marge esquèrre de la Saône.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bastanès
Bastanès (en francés tanplan com en occitan) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Bastanès que vien deu gascon basta « lana ».
Lo diccionari Simin Palay que horneish :
Miquèu Grosclaude qu'explica per arribar a Bastanès a partir de basta, que cau un doble sufixe : -anum e -ensem; mès -ensem que mia a -és e non pas a ès. Lo radicau qu'ei basta, « toja » dab un sufixe escur; lo sens probable qu'ei de « terren en lana ».
Baudreish
Baudreish [baw'dreʃ] (Baudreix en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [baw'dreʃ]. Las fòrmas ancianas que son Baudreixs en 1385, Baudreys en 1402, Baudres en 1546, Baudrexs en 1580, Baudreix (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Miquèu Grosclaude, l'explicacion de Dauzat qu'a l'avantatge de la versemblança : lo vilatge qu'estó arroeinat per l'aigat deu Gave de Pau en 1772, mès lo gascon que coneish baura, non pas baldra/baudra. De mei, las fòrmas ancianas, atau com la prononciacion, qu'empachan lo sufixe sia -ellum. Ua possibilitat que seré benlhèu lo sufixe -ensem dab l'occitan baudra : *Baudrés, puish Baudreish, « lòc hangós ».
Gourgé
Gourgé es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Bassilhon e Bausèr
Bassilhon e Bausèr (Bassillon-Vauzé en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Montferrand-la-Fare
Montferrand e La Fara (Montferrand-la-Fare en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
Montferrand-La-Fare a situat a 40 km a l'èst de Niom, 13 km al sud-es de Remusat #qu'es çò cap de-luòc de costat, 30 km a l'oèst de Hivernacles en los Anautitas-Alpes.
Las municipalitats los mai prèps son Verclausa, Lemps, Roussieux e Rosans.
Montferrand-la-Fare est situé à 40 km à l'est de Niom, 13 km au sud-est de Remusat qui est le chef-lieu de canton, 30 km à l'ouest de Serres dans les Hautes-Alpes.
Les communes les plus proches sont Verclausa, Lemps, Roussieux et Rosans.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Bassilhon e Bausèr
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Bassilhon
La prononciacion qu'ei [basi'ʎu n ] (n pauc perceptibla). Las fòrmas ancianas que son Basilhoo en 1385 e 1402, Bacilhoo cap a 1540, Baxilho en 1542, Basilhon en 1546, Bacilhon cap a 1550, Bassilhon (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Bassillon-Vauzé despuish qu'apleguèn las duas comunautats.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Bassilhon per lo nom d'òmi Bassilius dab lo sufixe -onem.
Dauzat qu'explica Bassilhon, per lo nom latin d'òmi Bassilius (o benlhèu Vassilius) dab lo sufixe -onem.
Miquèu Grosclaude qu'accèpta las explicacions precedentas, mès qu'aima mei Bassilius. Bassilhon que seré « la proprietat de Bassilius''.
Bausèr
La prononciacion qu'ei [baw'zɛ]. Las fòrmas ancianas que son Bauser en 1385, Bausee/Bauser en 1538, Vauser en 1682 e 1768, Vauzé (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Bassillon-Vauzé despuish qu'apleguèn las duas comunautats.
Dauzat escriu pas arren per Vausèr, mès qu'explica Balzac (Charanta, Dordonha), per lo nom latin d'òmi *Ballitius, inatestat, derivat de Ballius, dab lo sufixe -acum.
Segon Miquèu Grosclaude, un etime balç/bausa, « ròc abrupte, pena » ei pas adaptat au site. L'ipotèsi de Dauzat qu'a per inconvenient los noms latins citats son pas atestats dens la region. Lo nom que demora escur.
Logeginer-Sant-Tegoneg
Logeginer-Sant-Tegoneg en breton ( Loc-Eguiner-Saint-Thégonnec en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Geografia
thumb|left|Çò [[fleuve Litoral Penzé a nautor del bourg de Loc-Eguiner-Sant-Thégonnec]] Loc-Eguiner-Sant-Thégonnec li cal pas pas èsser confonduda amb Loc-Éguiner #qu'es una autra municipalitat del departament del Finistère situada en lo costat de Ploudiry. Los abitants se nomenan los Éguinériens. Lo cònsol de la municipalitat, Françoise Raoult a declarat n'en abril 2010 : « Lo pichon vilatge de Loc-Eguiner-Sant-Thégonnec sofrís de la ressemblance de nom amb las municipalitats de Sant-Thégonnec e de Loc-Éguiner. Corrièrs #qu'arriban pas pas, livraisons efectuadas en la dolenta municipalitat e toristas esgariats. “Se n'a almens dos per setmana”, assegura. ».
Longée Pel fleuve litoral la Penzé, #que servís de limit communale amb Sant-Salvador, la municipalitat de Loc-Eguiner-Sant-Thégonnec a una altitud compresa entre 83 e 181 mètres d'altitud, lo bourg en se trobant cap a 110 mètres.
Loc-Eguiner-Saint-Thégonnec ne doit pas être confondue avec Loc-Éguiner qui est une autre commune du département du Finistère située dans le canton de Ploudiry. Les habitants se nomment les Éguinériens. Le maire de la commune, Françoise Raoult a déclaré en avril 2010 : « Le petit village de Loc-Eguiner-Saint-Thégonnec souffre de la ressemblance de nom avec les communes de Saint-Thégonnec et de Loc-Éguiner. Courriers qui n'arrivent pas, livraisons effectuées dans la mauvaise commune et touristes égarés. “On en a au moins deux par semaine”, assure-t-elle. ».
Barzun
Barzun (Barzun en francés) qu'ei ua comuna bearnesa situada dens lo departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Logeginer-Sant-Tegoneg
Geografia
Longée par le fleuve côtier la Penzé, qui sert de limite communale avec Saint-Sauveur, la commune de Loc-Eguiner-Saint-Thégonnec a une altitude comprise entre 83 et 181 mètres d'altitude, le bourg se trouvant vers 110 mètres.
Barzun
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bar'zu n ]. Las fòrmas ancianas que son Barzunum, en latin, en 1286, Barsuu en 1385, Barsun en 1402, Barssun en 1538, Barsun (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Logeginer-Sant-Tegoneg
Istòria
thumb|left|Aficha bilingüe francés-breton d'en primièr del bourg
Barzun
Toponimia
Segon Dauzat, Barzun que vien deu nom gallic d'òmi Barus dab lo gallic -dunum. Lemoine, citat per Miquèu Grosclaude, qu'explica Barzun per lo gallic Virodunum (coma los Verdun).
Delamarre que causeish lo celtic barro-dūnon, « hòrt deu som », mès que i a benlhèu la possibilitat de *Baridūnon sus un nom d'òmi *Bar(i)os. Lo site qu'ei d'arribèra.
Montierchaume
Montierchaume es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Lac-des-Rouges-Truites
Lac-des-Rouges-Truites es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Estats latins
Leis Estats latins ò Estats crosats son un ensemble d'Estats creats en Levant e en Mar Egèa per lei Crosats a partir dei conquistas realizadas pendent lei Crosadas. Son constitüits de dos ensembles. Lo premier gropa lei principats creats en Levant après la Premiera Crosada (Comtat d'Edessa, Principat d'Antiòquia, Comtat de Trípol e Reiaume de Jerusalèm). Lo segond recampa lei principats creats a l'entorn de la Mar Egèa après la Quatrena Crosada (Estat latin de Constantinòble, Reiaume de Tessalonica, Principat d'Acaia, Ducat d'Atenas e Ducat de Naxos). Aqueleis Estats dispareguèron durant lo sègle XIII en causa de son isolament. Pasmens, istoricament, aguèron un ròtle important en permetent d'importants cambis culturaus entre lei pòbles mediterranèus.
La formacion deis Estats latins dau Levant
thumb|right|Lo [[Levant après la Premiera Crosada (vèrs 1135).]]
Leis Estats latins dau Levant foguèron fondats durant e après la Premiera Crosada (1096-1099) per lei caps principaus de l'expedicion. Dau nòrd au sud, foguèron ansin proclamats lo Comtat d'Edessa per Baudoïn de Bolonha, lo Principat d'Antiòquia per Boemond de Tarent, lo Comtat de Trípol per Ramon IV de Tolosa e lo Reiaume de Jerusalèm per Jaufré de Bolhon. Gràcias ai divisions entre Estats musulmans e au vam de la presa de Jerusalèm, renforcèron sei posicions gràcias a divèrsei sètges. Pasmens, lo retorn en Euròpa de la màger part dei chivaliers crosats, la revirada dei Crosadas de secors (1100-1101), la desfacha crosada de Harran (1104) limitèt lo potenciau militar deis Estats latins tre lo començament dau sègle XII.
La lucha còntra Nur al-Din
A partir de 1130, la reconstitucion d'Estats musulmans poderós comencèt de menaçar la subrevida deis implantacions crosadas. La premiera victima foguèt lo Comtat d'Edessa que foguèt destruch en 1146 quand lo cap turc Zengi prenguèt sa capitala. La reaccion crestiana (Segonda Crosada de 1148-1149) afebliguèt la posicion latina en atacant lei princes musulmans aliats, especialament Damasc. En 1154, aquò permetèt a Nur al-Din, lo fiu de Zengi, d'unificar Siria sota sa direccion. Puei, lo conflicte se desplacèt en direccion d'Egipte onte lo Califat Fatimida, en declin, venguèt l'objècte de plusors guèrras. Dins un contèxte politic locau complèx, Shirkuh, un generau de Nur al-Din, prenguèt lo contraròtle dau país de 1164 a 1174.
A la mòrt de Shirkuh, son nebòt Saladin li succediguèt. En parallèl, lo decès de Nur al-Din entraïnèt la fragmentacion de sei possessions. Aquò demeniguèt la pression militara sus leis estats latins car de conflictes intèrnes opausèron Saladin ais eiretiers de Nur al-Din. En 1177, lei Crosats e lei Bizantins concluguèron una aliança per aprofichar aquela situacion per tornar atacar Egipte. Pasmens, maugrat una victòria crosada resclantissenta a Montgisard en 1177, lei tropas de Saladin resistiguèron e una trèva foguèt signada en 1180.
La reconquista de Jerusalèm per Saladin
thumb|right|Lo [[Levant après la Tresena Crosada.]]
Benejac
Benejac (Bénéjacq en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Estats latins
La reconquista de Jerusalèm per Saladin
En 1189, leis assetjants recebèron lei renfòrç de la Tresena Crosada menada per lei Francés e leis Anglés. Se lei Francés se retirèron rapidament, leis Anglés de Ricard Còr de Leon (1189-1199) combateguèron fins a 1192. Reconquistèron la màger part dau litorau mai poguèron pas atacar l'interior dei tèrras. Lo Reiaume de Jerusalèm sortiguèt donc fòrça afeblit d'aquela guèrra e son centre de gravitat se desplacèt vèrs Chipre. Au nòrd, lo Principat d'Antiòquia èra tanben estat reduch au relarg de sa capitala. En revènge, lo Comtat de Trípol, ajudat per sei relacions bònas amb Saladin, èra estat globalament esparnhat.
La restauracion e la fin deis Estats latins
La mòrt de Saladin, un an après la signatura de la patz amb Ricard Còr de Leon, devesiguèt tornarmai lo mond musulman. Pasmens, lo declin dau poder dau rèi de Jerusalèm agravèt lei divisions intèrnas dei Crosats. Dins aquò, un equilibri s'instaurèt entre lei sobeirans d'Euròpa Occidentala e lei senhors musulmans d'Egipte e dau Levant. En 1229, l'emperaire germanic Frederic II obtenguèt la restitucion de Jerusalèm de part dau sultan Al-Malik al-Kamil d'Egipte. Pasmens, la vila èra impossible de defendre car sei barris èran estats destruchs per Saladin. Dètz ans pus tard, la Crosada de 1239-1241 completèt aqueu succès e lo Reiaume de Jerusalèm tornèt trobar la màger part de son territòri d'origina.
Pasmens, la division contunièt de minar lei Latins que se bateguèron entre partisans e adversaris de l'emperaire. En 1243, lei barons locaus prenguèron l'avantatge còntra leis Imperiaus e establiguèron un govèrn collectiu tot en mantenent la ficcion d'una senhoría dei Ostau Hohenstaufen. Dins lei fachs, l'anarquia reinèt e lei Corasmidas prenguèron e pilhèron Jerusalèm tre 1244.
L'installacion de Sant Loís (1226-1270) en Tèrra Santa, de 1250 a 1254, après la revirada de son expedicion en Egipte permetèt de reorganizar lo Reiaume. Dins aquò, aqueu trabalh subrevisquèt pas a la partença dau rèi. La Guèrra de Sant-Sabas (1256-1270) entre Venècia e Gènoa agravèt mai la situacion. Ansin, a partir de 1260, lo sultan mameloc Baybars (1260-1277) poguèt començar la conquista sistematica dei posicions crosadas. Ben fortificats, lei territòris crosats resistiguèron ai Mamelocs fins a 1268 per Antiòquia, 1288 per Trípol e 1291 per Sant Joan d'Acre, la darriera possession continentala importanta dau Reiaume de Jerusalèm. Après aquela darriera desfacha, lo Reiaume de Jerusalèm venguèt lo Reiaume de Chipre.
Organizacion politica e sociala
Lei Latins importèron dirèctament lo sistèma feudau europèu en Orient Mejan. D'efiech, lo territòri foguèt partejat entre lei barons e lei chivaliers qu'avián participat a la Crosada. De colons venguèron d'Euròpa per s'installar dins lei vilas, especialament lei pòrts, gràcias a l'autrejament de tens en borgesiá. De romieus e de marchands, sovent italians, s'installèron tanben dins la region. Aquel element latin se juxtapausèt ais autrei pòbles locaus que gardèron generalament son estatut e seis institucions. Per exemple, leis Armènis e lei musulmans gardèron lo drech de practicar lor religion e i aguèt pas de conversions forçadas. Pasmens, aquò empediguèt lei conversions, encoratjadas per leis autoritats, foguèron pron nombrosas per crear d'unitats d'arquiers e de cavaliers leugiers turcs convertits.
Logeginer-Plouziri
Logeginer-Plouziri en breton ( Loc-Éguiner en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Gournay-Loizé
Gournay-Loizé es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Saint-Denis-d'Anjou
Saint-Denis-d'Anjou es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Saint-Cyr-le-Gravelais
Saint-Cyr-le-Gravelais es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Clomot
Clomot es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Chaussin
Chaussin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Montlaur (Diés)
Montlaur de Diés (Montlaur-en-Diois en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Chaussin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montlaur (Diés)
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Montlaur es atestat en 1343, de Monte Lauro.
Montlaur es format de mont, dau latin mons, montem e d'un determinant que pòt èsser l'eretièr de Laurus, nom d'un sant, puslèu que l'eretièr de laurus, « laurièr, laur » (Dauzat e Rostaing), probablament Laurus, un nom de sant e de persona en generau (los Féniés).
Saint-Denis-de-Gastines
Saint-Denis-de-Gastines es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montélier
Montelhes (Montélier en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
La comuna de Montélier es limitrophe dins la vila de Valéncia, cap de-luòc del departament de la Drôme, en se situant a l'èst d'aquela.
A la cœur de la plana Valentinoise, lo centre communal de Montélier es a ieu-camin entre Valéncia-centre e Romans-sus-Isère. L'ancian vilatge de Montélier a situat sus una montanha, protegit per remparts #que 50% ne son encara visibles uèi. L'agricultura regionale a compausat de : Dacsa, blat, colza, pomas de tèrra...
La commune de Montélier est limitrophe à la ville de Valence, capluòc du département de la Drôme, se situant à l'est de celle-ci.
Au cœur de la plaine Valentinoise, le centre communal de Montélier est à mi-chemin entre Valence-centre et Romans-sur-Isère. L'ancien village de Montélier est situé sur une montagne, protégé par des remparts dont 50% sont encore visibles aujourd'hui. L'agriculture regionale est composée de : Maïs, blé, colza, pommes de terre...
Saint-Charles-la-Forêt
Saint-Charles-la-Forêt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Gournay-Loizé
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Saint-Charles-la-Forêt
Geografia
La municipalitat a situat en lo sud-Mayenne.
La commune est située dans le sud-Mayenne.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat fasiá partida de la sénéchaussée angevine de Castell-Gontier en dependent de la sénéchaussée principala d'Angieus dempuèi lo Mièja Edat fins a la Revolucion francesa.
En 1790, en lo moment de la creacion dels departaments franceses, una part de Nautor-Anjau a format lo sud mayennais jol appellation de Mayenne angevine.
La commune faisait partie de la sénéchaussée angevine de Château-Gontier dépendante de la sénéchaussée principale d'Angers depuis le Moyen Âge jusqu'à la Révolution française.
En 1790, lors de la création des départements français, une partie de Haut-Anjou a formé le sud mayennais sous l'appellation de Mayenne angevine.
Granzay-Gript
Granzay-Gript es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Maillat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Parròquia mencionada dempuèi lo XIIIe sègle.
Biost
Biost o Beost (Béost en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Condé-sur-Iton
Condé-sur-Iton en normand (Condé-sur-Iton en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Maillat
Istòria
Lo caseriu de Oisselaz (prononciar "Oisselle"), a l'ora d'ara apertenent a Maillat, i aguèt desligat de la municipalitat de Vieu-de Izenave l'an 1936.
Condé-sur-Iton
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Maillat
Istòria
Paroisse mentionnée dès le XIIIe siècle.
Le hameau d'Oisselaz (prononcer "Oisselle"), actuellement appartenant à Maillat, fut détaché de la commune de Vieu-d'Izenave en 1936.
Saint-Denis-du-Maine
Saint-Denis-du-Maine es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Conches-en-Ouche
Conches-en-Ouche en normand (Conches-en-Ouche en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de Normandia.
Saint-Denis-du-Maine
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Conches-en-Ouche
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
{{Image label|x= 16.72 {{Image label|x=0.696780433629|y=0.5999417578|scale=400|text=6px|Comuna amb 290 abitants (2000){{mida|80%|Le Fresne (2,6km)}}}} {{Image label|x=0.733424376172|y=0.404807476374|scale=400|text=6px|Comuna amb 383 abitants (2000){{mida|80%|La Croisille (3,1km)}}}} {{Image label|x=0.411790203033|y=0.250625510392|scale=400|text=8px|Comuna amb 597 abitants (2000){{mida|80%|Louversey (3,5km)}}}} {{Image label|x=0.781628441213|y=0.730188097086|scale=400|text=6px|Comuna amb 42 abitants (2000){{mida|80%|Le Mesnil-Hardray (4,4km)}}}} {{Image label|x=0.161030897948|y=0.450554869523|scale=400|text=6px|Comuna amb 460 abitants (2000){{mida|80%|Sainte-Marthe (4,7km)}}}} {{Image label|x=0.431504848952|y=0.879095818228|scale=400|text=6px|Comuna amb 329 abitants (2000){{mida|80%|Nagel-Séez-Mesnil (4,9km)}}}} {{Image label|x=0.905532297114|y=0.530035628942|scale=400|text=6px|Comuna amb 49 abitants (2000){{mida|80%|Champ-Dolent (5,0km)}}}} {{Image label|x=0.432622838216|y=0.0846541334922|scale=400|text=6px|Comuna amb 149 abitants (2000){{mida|80%|Faverolles-la-Campèstre (5,5km)}}}} {{Image label|x=0.229177167433|y=0.148365938121|scale=400|text=6px|Comuna amb 218 abitants (2000){{mida|80%|Tilleul-Dame-Agnès (5,9km)}}}} {{Image label|x=0.355634805919|y=0.942450425538|scale=400|text=6px|Comuna amb 276 abitants (2000){{mida|80%|Beaubray (5,9km)}}}}
{{clear|left}}
Nòtas
{{Comunas de|insee= 27165
Les Groseillers
Les Groseillers es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Vesingran
Vesingran (Bésingrand en francés) qu'ei ua comuna bearnesa, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bezi n gran]. Las fòrmas ancianas que son Beingran, en 1334, Vesii gran en 1349, Besii gran en 1385, Besingran (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, Vesingran qu'ei vicinum grande en latin, lo gran comunau. Alan Novèl, citat per Miquèu Grosclaude, que precisa lo latin vicinum, derivat de vicus, a lo sens de « vilatge ».
Grosclaude qu'accèpta lo sens donat per Alan Novèl en latin medievau. Lo sens probable qu'ei lo de « gran vilatge ».
Saint-Erblon
Saint-Erblon pòt essèr:
Hentieg
Hentieg en breton (Jans en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Lhôpital
Lhôpital en arpitan ( Lhôpital en francés) es una comuna francesa situada dins la region d'Auvèrnhe Ròse Aups e lo departament d'Ain.