cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petra (Arabia)
Cronologia
Las primièras escavacions arqueologicas se debanan en 1929. D'autras seguisson de 1935 àa1937 e en 1954. En 1958, la British School of Archaeology comença e escavar lo centre vila. Dempuèi aquel epòca, dels arqueològs se remplaçan de contunh sul site.
À compter de 1973, le département des Antiquités de Jordanie entame une collaboration avec plusieurs universités américaines pour la conduite des fouilles. Les archéologues jordaniens, français, suisses et américains font beaucoup de découvertes importantes au cours de la dernière grande campagne de fouilles qui dure de 1993 à 2002 : en 1998 un grand complexe de bassins est découvert près du Grand Temple, en 2000 une riche villa nabatéenne située hors du Sîq, et en 2003 des tombes taillées dans la roche en dessous de la Khazneh. Le relief de la ville rendant difficile l'accès à certains endroits, et l'érosion ayant fait des dégâts, les archéologues demandèrent à un alpiniste d'escalader une paroi pour atteindre une tombe, mais il n'y trouva que des os, la tombe ayant été pillée. Sur un petit plateau de l'une des falaises on trouva un lieu réservé aux cérémonies religieuses, où se déroulaient probablement des sacrifices d'animaux dont le sang devait couler sur la paroi de la falaise. Sous la direction de l'autorité des Antiquités jordanienne, des scientifiques américains de l'Université Brown de Providence révélèrent les ruines du temple principal (Qasr al-Bint) dans le centre-ville ainsi que le secteur autour de la porte de Temenos. Fins ara, sol un per cent de la superfícia de la ciutat de Petra faguèt l'objècte d'escavacions arqueologicas.
Dins los ans 2000, lo CNRS contunha d'escavacions al Qasr al-Bint subretot finançada pel ministèri dels Afars estrangièrs franceses.
L'escritura
vinheta|Vidèo amb de vistas panoramicas Son las recercas sus las inscripcions de Petra o d'Egra que permetèron las avançadas mai grandas. Los ròcs de Petra son cobèrts de près de 4 000 inscripcions, que 80 % son de signaturas, subretot de pelegrins de las religions preislamiques i daissant de marcas de lor pietat. Los Nabatèus avent mai sovent escrich sus de papirs e de cuer, que se descompausan rapidament, demoran pas que las inscripcions gravadas dins la pèira, a Petra e endacòm mai a l'Orient Mejan. A partir de 1840, lo sabent E. Beer deschifra l'alfabet, una forma particulara de l'escritura aramèa mesclat a l'arab (es benlèu a l'origina de l'estil d'ecritura d'aquela derrièra ), e los Franceses Eugène-Melchior de Vogüé puèi William Henry Waddington completan las recercas. Escrich de drecha a esquèrra, l'alfabet se compausava de vint e doa consonantas; coma una lengas aparentadas, coma l'ebrieu, las vocalas devon se dedure pel lector. Sembla que l'estil de l'ecritura presenta suls ròcs, sas ligaturas e sas corbas, ven d'aquel d'una escritura sus papir creada pels escribs, e qu'aquel estil foguèt utilizat pendent la gravadura de las inscripcions sul ròc amb un martèl e un burin.
Los Nabatèus èran en contacte de contunh amb d'autras grandas civilizacions de l'epòca e utilizavan lo grèc ancian e lo latin per lors documents mai importants.
Mai d'unas inscripcions trapadas a Pétra son bilengas, en aramèu e en grèc. En efièt, l'aramèu èra la lenga mai en usatge al Pròche Orient; atal los Nabatèus escrivián utilizant l'alfabet aramèu. Lo grèc èra la lenga internacionala.
Los numismatas pòdon indetificar las pèças de moneda emisas pendent gaireben dos sègles pels Nabatèus, qu'imitavan la moneda grèga, e conta atal las grandas linhas de l'istòria de la reialtat nabatèa.
Petra dins las arts
La societat anglosaxona prenguèt coneissença de l'existéncia de Petra subretot mejan los racontes del religiós britanic John William Burgon que la descriviá coma a rose-red city half as old as time (« una ciutat rosenca, mièg vielha coma lo temps »), mas d'esperel, coma nombre dels sieus contemporanèus, jamai visitèt la vila e la coneissián que per las litografias e pinturas de l'Ecossés David Roberts, que a partir de 1839 los publica dins son libre Egypte, Syrie et Terre sainte. En efièch, find a la Primièra Guèrra mondiala, la vila èra accessibla als Europèus sonque acompanhats de guidas locals e d'escòrtas armadas.
En 1868, los pintres Gérôme e Bonnat, Paul Lenoir, lo guida interprèta Mosali e lo fotograf Goupil, dins la « caravana dels pintres franceses », tenton a descruire pendent lor vitges dins lo Sinai, Faium et Petra, los atots culturals de la vila, mas lo resultat es decebent, car pendent dos jorns, de pluèjassas tpermeton pas de trabalhar.
Dins los ans 1930, Agatha Christie situa l'intriga de son roman policièr Appointment with Death (1937) a Petra.
Hollywood, amb de films coma Indiana Jones and the Last Crusade, Indiana Jones et la Dernière Croisade, Mortal Kombat: Annihilation, The Mummy Returns e Transformers: Revenge of the Fallenutilisa los decors particulars de Petra.
Generalitats
vinheta|La vila bassa de Petra Lo torisme se desvelopèt a Petra après la Primièra Guèrra mondiala. Abans, la vila èra accessibla als toristas e cercaires sonque accompanhats de guidas locals e d'escòrtas armats. Los nomads Bedul abitavan las roïnas de Petra fins als ans 1980; son uèi guidas toristicas o comerçants establits a l'entorn.
Petra es lo site lmai visitat de Jordania. pasmens lo sector del torisme es dependent de la conjonctura economica e de l'estabilitat politica de la region.
L'intrada al site es paganta e plan car pels toristas. Çò que pòt s'explicar pels còsts nauts del manteniment e a restauracion d'un site de fòrça granda dimension. Petra representa, amb fòrça revenguts dirèctes e indirèctes, un veritadièr palmon economic per Jordania.
Aquelas intrada de devisas estrangièras provòca de migracions de populacion cap al site de Petra e lo vilatge de Gaia que conéis un vam demografic important.
Proteccion del patrimòni
Lo manca de proteccion vegetala, l'espandiment de l'aglomeracion vesina e la frequentacion toristica en aument de contunh constituisson uèi de menaças per la preservacion de Petra. Encara las aigadas e los tèrratrems associats a l'erosion ja destruiguèron fòrça restes. De monuments tornèron e l'estat d'arena. Los roges, los òcres, los grises que fan la beutat dels luòc son tan de signes de lor degradacion.
Dempuèi 1991, l'UNESCO ajuda financierament Jordania per restaurar de Petra. Lo tractament dels ròcs, destinat per exemle a mermar lor porositat per electroforèsi, per Électricitat de França (EDF) e Deutsche Gesellschaft für Technische Zusammenarbeit (GTZ) permetriá de preservar en l'estat los restes nabatèus <sup class="reference cite_virgule">, <sup class="reference cite_virgule">,. L'Institut geografic nacional (IGN) tanben participèt e de missions de restauracion, coma sul Qasr al-Bint.
Quitament d'ensags se faguèron amb de pèiras artificialas per evitar que los toristas veson la vila dins un estat tojorn mai pièger.
Depuèi 1997, Petra figurèt mai d'un còp sus la lista dels 100 sites mai menaçats de l'ONG Fons mondial pels monuments (World Monuments Fund).
Bibliografia
vinheta|Los restes, los monuments e la geologia fan unic l site de Petra.
.swiftcover
(nom de marca, ara Axa UK) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 21 de julhet de 2016.
Brugny-Vaudancourt
Brugny-Vaudancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bassilhac
Bassilhac (Bassillac en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània. Es asaigada per la ribiera d'Auvesera. Sus son territòri se tròba l'aeropòrt de Periguers - Bassilhac.
Dempuei lo 1er de genier 2017, es comuna delegada e chapluec de la comuna novela de Bassilhac e Aubaròcha, emb En Bòrn, Lo Chamnhe, Eilhac, Milhac d'Aubaròcha e Sent Antòni d'Aubaròcha.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Bassilhac, Saint Etienne de Bassilhac, en francés, en 1534. La prononciacion es [bɒʂi’ʎa]. Bassilhac, ven d'un nom latin d'òme, Bassilius, emb lo sufixe -acum, , , latinizacion dau sufixe gallés -āco(n). Bassilhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mestre Bassilius.
Áŋpó Lúta
Áŋpó Lúta ("auba roja", en lacòta) es lo nom d’un terrenh de 8 ectaras donat als lacòtas en 1991. Se tròba pròche Faussèrgas en Albigés.
Moosch
qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Salvizinet
Salvizinet es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Housset
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mooslargue
Moos-Niederlarg en alemannisch ( Mooslargue en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Nòtas
<references/
Saint-Marceau
Saint-Marceau es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarta e la region dels Païses de Léger.
Fléac-sur-Seugne
Fléac-sur-Seugne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Saint-Marceau
Nòtas
<references group=N/>
Fléac-sur-Seugne
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Sant Jeure d'Andaure
Sant Jeure d'Andaure (Saint-Jeure-d'Andaure en francés) es una comuna occitana de Vivarés situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Geografia
L'istòria de la municipalitat de Sant-Jaire de Andaure a pas grands particularités. Benlèu aquela paraula de Andaure associat als noms de Sant-Jaire e de Labâtie un pauc mai bas, existís doas ipotèsis : L'ivèrn es rude a causa de la trufatz #que forma congères sus las rotas, Sant-Jaire dispausa quand meteis per un pichon vilatge d'un temple en protestant e d'una glèisa #que Louis Chapuis, mainat del pòble, n'a redessiné los plànols en lo moment de la siá réfection al començament del sègle darrièr. Se pòt i veire egalament un ostal fòrt de la encara visibla al luòc-dich Laurençon. Pòt èsser visitada en lo moment de las jornadas del patrimòni. Un autre ostal de caractèr (Lo Besset) es en plena mutation : ofrirà als visitants una exposicion d'esculturas e de pinturas. A veire egalament la glèisa e lo sieu anciana chaire.
L'histoire de la commune de Saint-Jeure d'Andaure n'a pas de grandes particularités. Peut-être ce mot d'Andaure associé aux noms de Saint-Jeure et de Labâtie un peu plus bas, il existe deux hypothèses : L'hiver est rude à cause de la burle qui forme des congères sur les routes, Saint-Jeure dispose quand même pour un petit village d'un temple protestant et d'une église dont Louis Chapuis, enfant du village, a redessiné les plans lors de sa réfection au début du siècle dernier. On peut y voir également une maison forte du encore visible au lieu-dit Laurençon. Elle peut être visitée lors des journées du patrimoine. Une autre maison de caractère (Le Besset) est en pleine mutation : elle offrira aux visiteurs une exposition de sculptures et de peintures. À voir également l'église et son ancienne chaire.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Linthes
Linthes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom de Linthes proven dels latines «limits». Lo sieu nom a testificat jos aquela forma en 813. S'explica pel fach que Linthes i aviá situat sul limit dels diocèses de Châlons-sus-Marna e de Tròias
Le nom de Linthes provient du latin «limites». Son nom est attesté sous cette forme en 813. Elle s'explique par le fait que Linthes était situé sur la limite des diocèses de Châlons-sur-Marne et de Troyes
.citadel
("ciutadèla" en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 23 de julhet de 2016.
Villeroy-sur-Méholle
Villeroy-sur-Méholle es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Branches
Branches es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Noé-les-Mallets
Noé-les-Mallets (ancianament Noë-les-Mallets) es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Moloy
Moloy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
.amfam
.amfam (acorcha d’American Family Insurance, "asegurança familhala americana" en anglés, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 23 de julhet de 2016.
Werner Arber
Werner Arber (Gränichen, Soïssa, 3 de junh de 1929) es un microbiologista soís. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1978, amassa amb Daniel Nathans e Hamilton O. Smith per son trabalh sus las enzimas de restriccion.
Hadol
Hadol es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Geografia
Hadol A situat a unitat|12|km}} al sud de Épinal, entre Arcs e Xertigny. Lo relief de pichons tucs, en fasent part de las monts Falçs, a recorregut per divèrs ruisseaux en prenent siá la Moselle, siatz çò Coney. La linha de parteja d'aigas mar del Nòrd-Mediterrani travèrsa doncas lo pòble. Los ruisseaux, lo Cône, los Nauves, Rainjumenil, Buzegney, la Niche, constituisson sovent los limits del territòri communal. Hadol Compta pas pas mens d'una quarentena de étangs #que doas ne son communaux. thumb|left|Hadol En los Vòges La part centrala del territòri communal a format d'una vasta cuvette, al païsatge fòrça vallonné mas pauc pentu levat de las immeditaeses de cèrts vallons. Per contra, los bòrds d'aquela cuvette se lèvan al nòrd e sustot al sud (Bòsc dels Rossieux, lo Haumont) en seguent dels vessants boisés. A l'oèst e a l'èst, an format de crêtes doces e pauc boisées.
Una ret convergisson de vallons es la sola articulation del sector. Aquela caractéristique a determinat l'implantacion de las vias de comunicacions. Malgrat aiçò, la linha de camin de fèrre a ignorat Hadol al benefici de Dounoux.
Lo bourg de Hadol es practicament implantat al centre de lo sieu territòri. Totun, la caractéristique fondamentala de la municipalitat es l'urbanizacion éparse. Los lieudits son Buzegney, Grandfaing, Guménil, Géroménil, La Houssière, La Quinfaing, Lo Digneul, Lo Roulier, Los Étangs, Hadol-Anautita, Hadol-Bassa, Las Près-Franceses, Lo Sautatz, Los Vièlhs-Molins, Lo Taillon, Rougerupt e Senade.
Hadol est situé à 12 km au sud d'Épinal, entre Arches et Xertigny. Le relief de petites collines, faisant partie des monts Faucilles, est parcouru par divers ruisseaux rejoignant soit la Moselle, soit le Coney. La ligne de partage des eaux mer du Nord-Méditerranée traverse donc le village. Les ruisseaux, le Cône, les Nauves, Rainjumenil, Buzegney, la Niche, constituent souvent les limites du territoire communal. Hadol ne compte pas moins d’une quarantaine d’étangs dont deux sont communaux. thumb|left|Hadol dans les Vosges La partie centrale du territoire communal est formée d’une vaste cuvette, au paysage très vallonné mais peu pentu sauf aux abords de certains vallons. En revanche, les bords de cette cuvette se relèvent au nord et surtout au sud (Bois des Rossieux, le Haumont) en suivant des versants boisés. À l’ouest et à l’est, ils sont formés de crêtes douces et peu boisées.
Un réseau convergent de vallons est la seule articulation du secteur. Cette caractéristique a déterminé l’implantation des voies de communications. Cependant, la ligne de chemin de fer a ignoré Hadol au bénéfice de Dounoux.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La municipalitat s'es constituida après la Revolucion de divèrses caserius escampilhats, reagrupant las ancianes localités de Hadol-la-Anautita, Hadol-la-Bassa e Hadol-lo-Torn. Lo nom Hadol ven del patois, hâ significa shut e don es una arête. Hadol A situat sus una anciana moraine sableuse.
La commune s'est constituée après la Révolution de plusieurs hameaux dispersés, regroupant les anciennes localités de Hadol-la-Haute, Hadol-la-Basse et Hadol-la-Tour. Le nom Hadol vient du patois, hâ signifie sec et do est une arête. Hadol est situé sur une ancienne moraine sableuse.
Albert Claude
Albert Claude (n. en 1899, m. en 1983) foguèt un biologista bèlga. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1974, amb Christian de Duve e George Emil Palade, per lor estudi de l'estructura e las foncions de l'interior de las cellulas.
Biografia
Nasquèt lo 24 d'agost de 1899 al pòble de Longlier, situada a la municipalitat de Neufchâteau e a la província de Luxemborg. Estudièt medecina a l'Universitat de Lièja. Entre 1928 e 1929 trabalhèt a Berlin aital coma a l'Institut Kaiser Guilhèm de Dahlem, en venent membre de l'Institut Rockefeller de Nòva York l'an 1930. Dempuèi 1949 dirigiguèt lo Laboratòri Jules Bordet de la vila de Brussèllas, ont moriguèt lo 22 de mai de 1983.
Maisons-Alfort
Maisons-Alfort es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val de Marna e la region d'Illa de França.
Nòtas
<references group=N/>
Saint-Alban-des-Villards
Geografia
Sant-Alban-de detlos-Villards, comuna de Savoie sise en la vallée de las Villards en connectant la vallée de la Mauriana al caulet del Glandon.
Saint-Alban-des-Villards, commune de Savoie sise dans la vallée des Villards reliant la vallée de la Maurienne au col du Glandon.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Emilio Estevez
thumb|250px|Emilio Estevez en 2006 Emilio Estevez (Staten Island, Nòva York, 12 de mai de 1962) es un actor, realizador e scenarista american. Es lo filh de l'actor Martin Sheen e lo fraire de Charlie Sheen.
.booking
("reservacion" en anglés, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 23 de julhet de 2016.
Sassangy
Sassangy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha Franca Comtat.
Cuy-Saint-Fiacre
Cuy-Saint-Fiacre es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Situat en lo país de Bray, Cuy-Sant-Fiacre es d'environats pòbles de Molagnies (lo riu del Epte marca la frontièra entre los dos pòbles), Dampierre-en-Bray, Elbeuf-en-Bray e de la vila de Gournay-en-Bray.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Novel
thumb|left|200px Novel en arpitan (Novel en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.msd
(acorcha de Merck Sharp and Dohme, nom de marca de Johnson) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 23 de julhet de 2016.
Boury-en-Vexin
Boury-en-Vexin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.
Geografia
La municipalitat se situa a unitat|65|km}} aperaquí al nòrd-oèst de París, a l'èst del Vexin francés. Es limitrophe del departament del Val-d'Oise.
La commune se situe à 65 km environ au nord-ouest de Paris, à l'est du Vexin français. Elle est limitrophe du département du Val-d'Oise.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pouru-aux-Bois
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arvicola
Lo genre Arvicola compren de rosegaires pichons, mai precisament cèrts campanhòls de la sosfamilha dels Arvicolins.
Lindry
Lindry es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha.
Arvicola
Sinonims : Alviceola, Hemiotomys, Ochetomys, Paludicola e Praticola.
Lindry
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Arvicola
Lista de las espècias
Aqueste genre compren doas espècias:
Lindry
Nòtas
<references group=N/>
Suaus
Suaus (Suaux en francés) es una comuna lemosina, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas e confrontantas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Lista daus maires
miniatura|dreita|Roge: La [[Comunautat de comunas de Charanta Lemosina|CC de Charanta Lemosina dins Charanta A. Frontiera òc/oïl<br/ >B. Comunas occitanas<br/ >C. Comunas emb un bocin occitan<br/ >D. Comunas peitavinas-sentongesas]]
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
.duns
(acorcha de Dun & Bradsheet, nom de marca) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 23 de julhet de 2016.
Mortzwiller
Morzweiler en alemannisch ( Mortzwiller en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Dampierre-en-Bray
Dampierre-en-Bray es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo data|9|de, Dampierre pren lo nom de Dampierre-en-Bray.
Le Cergne
Le Cièrgno [lə sjarɲ] en arpitan (Le Cergne en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Atherurus
Aqueste genre de pòrc-espins, nomenat « brush-tailed porcupines » (pòrc espins de coa en bròsse) pels anglofòns.
Lista de las espècias
Aqueste genre compren las espècias de rosegaires seguentas :
Iron
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Guèitas e La Bastida
Guèitas e La Bastida (Gueytes-et-Labastide en francés) es una anciana comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Dempuèi lo 1èr de genièr 2016 es comuna delegada de la comuna novèla de Valh d'Ambrona, ambe Caudavalh.
Iron
Geografia
La municipalitat a traversat de siás n'oèst pel pichon riu del meteis nom, lo Iron.
Villegats (Eure)
Villegats en normand (Villegats en francés) es una comuna normanda administrada per lo departament d'Eure de la region de la Nauta Normandia.
Iron
Geografia
La commune est traversée d'est en ouest par la petite rivière du même nom, l'Iron.
Guèitas e La Bastida
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Pautaines-Augeville
Pautaines-Augeville es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Iron
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Villegats (Eure)
Geografia
Villegats est située sur les hauteurs de l'Eure et à exact mi-chemin entre Paris et Rouen.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pautaines-Augeville
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo 28 de febrièr de 2013, es incorporada dins la comuna de Épizon.
Marisa Monte
thumb|250px|Marisa Monte Marisa de Azevedo Monte, mai coneguda coma Marisa Monte (Rio de Janeiro, 1 de julh de 1967) es una cantautora e productritz musicala brasiliana.
Villers-aux-Vents
Villers-aux-Vents es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Apodemus
Lo Apodemus correspond a de mamifèrs rosegaires de pichona talha, de la familha dels murids. Quand los zoològues utilizan lo tèrme garri, es estrictament per definir aqueste genre, mentre qu'aqueste tèrme a una accepcion pus larga dins lo lengatge corrent.
Caracteristicas
Son d'animals vius e rapids, bons correires e saltaires, de coa longa e d'aurelhas amb de pavalhons plan desvolopats.
Dins la natura, los garris manjan de granas, de fruches pichons e d'insèctes pichons.
Se ne coneis un vintenat d'espècias, dont las mai conegudas en Euròpa son :
Lista de las espècias
Aqueste genre compren las espècias seguentas apeladas garris :
Articles connèxes
Se confondon sovent amb lo rat de las meissons, los campanhòls, las musaranhas, o quitament la mirga o lo rat dels camps.
Villers-le-Sec
Villers-le-Sec pòt essèr:
Atlantoxerus
Aqueste genre d'esquiròls compren una espècia :
Auliscomys
Auliscomys es un genre de rosegaires de la familha dels murids.
Sant Jòrdi de Velai
Sant Jòrdi de Velai o Sant Jòrdi del Puèi seriá lo primièr avesque de Velai segon una légenda de l'Edat Mejana. Seriá estat un dels 72 discípols de Jèsus e, atal coma sant Front de Peireguers, seriá vengut evangelizar las Gàllias. Lo fèstan lo 10 de novembre.
Biografia o legenda
Sant/sent Jòrdi/Juèri/Jòri/Jòrgi/Jòrli, seriá vengut avesque/bisbe del Puèi cap a 480. Supausan que foguèt lo primièr sant entre los avesques del Puèi. Als sègles VII o VIII, lo cresián mandat per Sant Pèire, benlèu perque del temps del rei, Euric, qu'èra arian, Jòrdi deguèt anar a Roma amb Sant Front de Peireguers per tal de recebre del Papa l'ordinacion episcopala. Creson qu'evangelizèt las campanhas.
Toponimia
Es malaisit de conéisser s'un lòc es nommat del nom de Sant Jòrdi de Velai o de son omonime pus conegut, Sant Jòrdi de Lydda, lo sant sauroctòn.
Sainte-Même
Sainte-Même es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Bandicota
Bandicota es un de rosegaires de la sosfamilha dels Murins.
Vieux-Port (Eure)
Vieux-Port en normand (Vieux-Port en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Bandicota
Lista de las espècias
Aqueste genre compren las espècias seguentas :
Vieux-Port (Eure)
Geografia
Lo vilatge a situat en près de Seine entre la bòsc de Brotonne e lo Marais Vernier. Es contigu a la municipalitat de Aizier.
Le village est situé en bord de Seine entre la forêt de Brotonne et le Marais Vernier. Il est contigu à la commune d'Aizier.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Vièlh-pòrt es en principi conegut per i aver #èsser restituit per Guillaume Longa-Espasa, fils de Rollon, al abbaye de Jumièges.
Vièlh-Pòrt es la mai pichona municipalitat del departament de l'Eure.
Lo sieu bastit a pauc evolucionat a e a, de sòrta que conserva essencialament ostals en estil vernaculaire, caractéristiques de la Normandie orientala fins a la Dives, a saber ''longèrese ' ne colombage jargat de torchis amb tets de chaume.
Vieux-port est d'abord connu pour avoir été restitué par Guillaume Longue-Épée, fils de Rollon, à l'abbaye de Jumièges.
Vieux-Port est la plus petite commune du département de l'Eure.
Son bâti a peu évolué au et au, de sorte qu'elle conserve essentiellement des maisons en style vernaculaire, caractéristiques de la Normandie orientale jusqu'à la Dives, à savoir des longères en colombage garni de torchis avec des toits de chaume.
Champlecy
Champlecy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Geografia
Champlecy Fa partida del Charolais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bathyergus
Bathyergus es un genre de rat-talpa, que compren las espècias seguentas :
Villers-devant-Dun
Villers-devant-Dun es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Campigneulles-les-Petites
Campigneulles-les-Petites es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Campigneulles Las Pichonas a pas elements naturales en marcant lo païsatge mas la topographie del territòri communale va d'una nautor minimale de 18 mètres al Nòrd de la municipalitat a Sant Justin fins a una nautor maximala de 67 mètres al Sud-Oèst. Lo dénivelé entre aqueles dos ponches es de 49 mètres.
Villers-devant-Dun
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Campigneulles-les-Petites
Geografia
Campigneulles les Petites n’a pas d’éléments naturels marquant le paysage mais la topographie du territoire communale va d’une hauteur minimale de 18 mètres au Nord de la commune à Saint Justin jusqu’à une hauteur maximale de 67 mètres au Sud-Ouest. Le dénivelé entre ces deux points est de 49 mètres.
Istòria
Es pas facil de definir amb precision la data de fondacion d'un pòble. E mai se Campigneulles-las-Pichonas e Campigneulles-las-Grandas formavan pas #qu'un sol e meteis vilatge designat l'an 1003 jol nom de Campania, #que significa plana, campanha en latin « campus » en un títol del anciana abbaye de Sant-Vaast de Arras. Apareis egalament en 1173 jol nom de Campeinnoles en la charte de la Maladrerie del Val. La division del vilatge a pas data d'a de besonh, totun aquela separacion es anteriora a. N'efièch, en 1209, Campigneulles-las-Grandas avián somés a la abbaye de Sant-Vaast de Arras del temps que Campigneulles-las-Pichonas i aviá somés a la abbaye de Sant-Saulve de Montreuil. Los abitants de Campigneulles-las-Pichonas èran alavetz bourgeois del rei e de la municipalitat de Montreuil, #çò que vòl dire #que participavan a totas las franchises e a totes los privilègis concedits dins aquela vila mas contribuissián tanben a las taxas e a las redevances #que se'n trobava grevée.
Il n’est pas aisé de définir avec précision la date de fondation d’un village. Bien que Campigneulles-les-Petites et Campigneulles-les-Grandes ne formaient qu’un seul et même village désigné en 1003 sous le nom de Campania, qui signifie plaine, campagne en latin « campus » dans un titre de l’ancienne abbaye de Saint-Vaast d’Arras. Il apparaît également en 1173 sous le nom de Campeinnoles dans la charte de la Maladrerie du Val. La division du village n’a pas de date de précise, néanmoins cette séparation est antérieure au. En effet, en 1209, Campigneulles-les-Grandes étaient soumis à l’abbaye de Saint-Vaast d’Arras alors que Campigneulles-les-Petites était soumis à l’abbaye de Saint-Saulve de Montreuil. Les abitants de Campigneulles-les-Petites étaient alors bourgeois du roi et de la commune de Montreuil, ce qui veut dire qu’ils participaient à toutes les franchises et à tous les privilèges accordés à cette ville mais aussi ils contribuaient aux taxes et aux redevances dont elle se trouvait grevée.
Nods
Nods es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Istamina
250px|thumb|left|Estructura de l'istamina
Tranzault
Tranzault es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre e Vau de Léger.
Larissa Manoela
thumb|250px|Larissa Manoela en abril de 2016 Larissa Manoela Taques Elias Santos (Guarapuava, Brasil, 28 de decembre de 2000) es una actritz, cantaira e modèla brasiliana.
Tranzault
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Béthemont-la-Forêt
Béthemont-la-Forêt es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Elis Regina
thumb|250px|Elis Regina en concèrt Elis Regina Carvalho Costa, mai coneguda coma Elis Regina, escaissada Pimentinha o Elis-cóptero (Porto Alegre, Brasil, 17 de març de 1945 — São Paulo, 19 de genièr de 1982) foguèt una cantaira brasiliana.
Nods
Geografia
Nods Es un vilatge de l'èst de la França, situat sul scenari de Vercel, a 720 mètres d'altitud. S'i accedís per la RN 57 dintre Besançon e Pontarlier.
Nods est un village de l'est de la France, situé sur le plateau de Vercel, à 720 mètres d'altitude. On y accède par la RN 57 entre Besançon et Pontarlier.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Boutencourt
Boutencourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Ymonville
Geografia
Situada en lo Centre, en Eure-e-Loir, entre Chartres e Orléans; aquela vila a traversat per la rota nacionala 2154.
Située dans le Centre, en Eure-et-Loir, entre Chartres et Orléans; cette ville est traversée par la route nationale 2154.
Istòria
Lo 18 de febrièr de 2011, lo vilatge tròba la siá calma amb la ponduda en servici de la desviació de la RN154. Aquel contournement Es permet a l'important tràfec de transit, e sustot als peses pesats, de pas mai a aver a traversar lo pòble.
Le 18 février 2011, le village retrouve son calme avec la mise en service de la déviation de la RN154. Ce contournement Est permet à l'important trafic de transit, et notamment aux poids lourds, de ne plus à avoir à traverser le village.
Muespach-le-Haut
Obermuspach en alemannisch ( Muespach-le-Haut en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Saint-Cloud
Saint-Cloud es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Nauts de Sèina e la region d'Illa de França.
Demografia
|site=site de l’INSEE |consulté le= 9 septembre 2009 }}.
Nòtas
<references group=N/>
Boutavent
Boutavent es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Geografia
La municipalitat de Boutavent se situa a la extremitat oèst del departament de l'Oise, en bordure dels departaments de la Seine-Maritima.
La commune de Boutavent se situe à l'extrémité ouest du département de l'Oise, en bordure du départements de la Seine-Maritime.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Fins en 1834, Boutavent èra un masatge caseriu de Bouvresse.
Capelle-Fermont
Capelle-Fermont es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Boutavent
Istòria
Jusqu'en 1834, Boutavent était un hameau de Bouvresse.
Capelle-Fermont
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bathyergidae
Aquesta familha de rosegaires apelats rats-talpas compren los genres seguents :
Rolf M. Zinkernagel
Rolf Martin Zinkernagel (n. en 1944) es un biologista soís. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1996.
Biografia
Nasquèt lo 6 de genièr de 1944 dins la vila de Riehen, situada al canton soís de Basilèa. Estudièt medecina a l'Universitat de Basilèa, ont se graduèt lo 1968, e lo 1970 se doctorèt a l'Universitat Nacionala d'Austràlia. Après trabalhar durante fòrça ans a Austràlia e los Estats Units lo 1979 foguèt nomenat director de l'Institut d'immunologia Experimental de Zuric.
Recèrca scientifica
Durant los ans 1970 inicièt la siá collaboracion amb Peter Charles Doherty a Canberra, Austràlia. Amb Doherty realizèt d'estudis sul immunologia del còrs uman, en centrant los sieus objectius en conéisser lo procès que las cellulas del sistèma immunitari distinguisson per el las cellulas infectadas per microorganismes invasors de las cellulas sanas. Aqueles trabalhs, publicats a la revista Nature lo 1974, an permés avançar las investigacions sus la sida, en demostrant que l'infeccion d'un virus pòt, pendent la defensa del sistèma immunitari, seleccionar unas mutacions del virus que son pas reconegudas pel còrs uman.
Serotonina
La serotonina o 5-idroxitriptamina, es una substància, qu'agís sustot coma neurotransmetor, que se distribuís per tot l'organisme e qu'exercís de multiplas foncions, apertenenta a las aminas biogenas. Exercís una granda influéncia sul sistèma psiconerviós, per aquò, om la nomena sovent "ormona de l'umor".
Es sintetisada dins l'organisme a partir del triptofan e es tanben un precursor de la melatonina.
Morsan
Morsan en normand (Morsan en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de Normandia.
Geografia
thumb|Nauta=mapa de Cassini |none |Morsan sus la mapa de Cassini de Lisieux-Honfleur
thumb|alt=carte de Cassini |none |Morsan sur la carte de Cassini de Lisieux-Honfleur
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Dampierre-Saint-Nicolas
Dampierre-Saint-Nicolas es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Puègmiròl
Puègmiròl (Puymirol en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [pemi'rɔl]. Las fòrmas ancianas son : Puech Mirol en 1246, Grande castrum, grande castellumen latin, en 1271, de Grandi Castro, en latin, en 1281, ad ecclesiam Grandis Castris, en latin, en 1293, Puimirol en 1294, parrochia Sancti Severini Podii Miralhii sive Grandis Castri, en latin, en 1300, Grande Castrum, en latin, en 1307-1317, Pumirou, Puymyrol en 1307-1317, capella de Grand Castel, en 1326, parrochia Sancti Severini Grandis Castri alias Puymirol en 1501, r. Sancti Severini Grandis Castri et Sancti Petri de Fraysses, en latin, en 1520.
Segon Dauzat e Rostaing, Puègmiròl ven de podium « puèg, mai o mens arredondit », e d'un mot en relacion damb un caractèr topografic, aiciu un derivat probable del vèrbe mirare.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica lo nom per lo mot [pɛt] e l'equivalent del lemosin miròla, « causa remarcabla per sa grandor, sa beutat ». Segon Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, lo determinant miròl representa una gaita.
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, Puègmiròl es un lòc que se vei de luènh e que vei luènh, çò que dona rason a Astor e a Dauzat (l'autora escriu Negre per una evidenta confusion). Lo site es ocupat dempuèi l'Antiquitat. Lo mot puèg es prononciat localament [pɛt] o [pɛts]. Dins lo mot compausat, la finala s'assimila a m per venir mm, puèi m. Dins las comunas vesinas lo [ɛ] dobèrt s'es conservat, mes a la quita vila de Puègmirol s'es barrat, donc [pemi'rɔl] contra una prononciacion pus regulara [pɛmirɔl].
Istòria
Puègmiròl es la bastida pus anciana del departament, que Ramon VII creèt en 1246 per d'un castèl preexistent.
Pouru-Saint-Remy
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Ròca Vielha
Segon Joan Francés Blanc, la comuna parla auvernhat mas confronta lo lengadocian al sud.
Geografia
Lo borg es a Vercuères (Vercuèira(s)).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
La Ròca Vielha - Castrum de Rupe veteri, en 1269, Ruppes-vetus, en latin, en 1371, Rupes vetus, en latin, en 1378, Ruppes Belhica, en latin, en 1514, la Roque veilhe, en 1527, La Rocquavieilhia, en 1549, La Roquavuilha, la Roquevieilha, la Roqueveilha, en 1552, La Roquevilla, en 1558, La Roquevielhe, en 1612, La Rocque veilhe, en 1632, La Rocqueveillie, en 1635, La Rucque-vielhe, en 1650, Roque Belhac, al sègle XVII, La Roque vieilhie, en 1662, La Rocquevielhe, en 1664, Laroquevielle, en 1668, La Roqueviele, en 1701, La Roquevielli, en 1702, etc. Ròca ven de *rocca, un mot prelatin, absent del latin classic, aquí perqué los escribas ne donan la traduccion rupes. Ròca prenguèt lo sens de « puèg, tuca, mont rocassós », puèis de « castèl fòrt, fortalesa » (la primièra atestacion evòca un castèl). Es aquel sens de « castèl fòrt » que permet de parlar d'una « ròca » que siá vièlha.
Batomys
Lista de las espècias
Aqueste genre compren las espècias seguentas :
La Ròca Vielha
Toponimia
Vercuèira(s) (nom probable; fr Vercueyres): Vercoyra, en 1269, La Vercuieyra, en 1522, Vercuieyras, en 1531, Vercueyra, Vercueyras, en 1552, Berqueyres, en 1612, Berquières, en 1632, Burquiere, en 1633, Vercueyre, en 1669, Bercueyre, en 1740, Vercueyres (mapa de Cassini). Lo nom a pas res a veire amb la verquièra. Sembla puslèu aparentat al Vercòrs : de uertamocoriā, tirat del nom del pòble dels Vertamocorii (uertamo-, « cima, som, somalh, excellent, superior », corios, « armada », doncas « las tropas de la cima » o « las tropas excellentas », , ). Preséncia d'un òme d'aquel pòble, proprietari de las tèrras del vilatge ? La grafia es probablament Vercuèira(s).
Pannessières
Pannessières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
La Ròca Vielha
Toponimia
Ginalhac o Ginolhac (fr Ginalhac): Genolhac en 1371, Ginolhac en 1509, Geniolhac en 1560, Ginolhiac en 1635, Ginalhac en 1669, Genalhac en 1693, Ginaillac en 1696, Ginouliac en 1747, Ginalhac en occitan (mas benlèu 'na transcripcion del francés?) a la debuta del sègle XXI.
Pannessières
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Ròca Vielha
Nòtas
<references group="N"/>
Villers-lès-Mangiennes
Villers-lès-Mangiennes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region del Grand Èst.
Pauvres
es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Villers-lès-Mangiennes
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pauvres
Geografia
En lo sud-oèst del departament de las Ardenas, a l'èst de Rethel.
Dans le sud-ouest du département des Ardennes, à l'est de Rethel.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
PAURAS, coma totas las municipalitats del país d'Ardenne, aperteniá , fins a la 5e sègle a la Gaule Romaine. César es lo primièr a far mencion del Ardenne ( comentaris de Bello Gallico ) Tacite parlar de la region de "Arduennasis". Los Cèltas trucavan "Arduem" l'immens bòsc en cobrint lo Nòrd de la Gaule. Lo "Pagus Rémensis", o país rémois s'estendiá jusques al riu Aisne. Pauras i auriá apertengut dins aquel país. Perque aquel nom de "Pauras" ? D'ont ven aquel nom ? Las opinions an partejat ... Pauras es al limit de la Champagne, en la Champagne dicha Pouilleuse. Aquela darrièra paraula en essent definida en lo sens de paure, miserable. Aiçò èra lo cas fins a la 17e sègle. Pauras, #que s'es sovent vist escriure "Paure", a segurament lo sieu nom de "Pouilles" , o "Paure" , synonymes de miserable. Se tròba traça de "Paure-En-Champagne" a la 14e sègle. Una darrièra ipotèsi tanben plausible vendriá de la paraula latina "porcea", doncas de la ramaderia anciana de pourceaux en aquel entorn de taillis e de rovièras #que li caliá existir a l'epòca romaine. Una legenda a refusar, es aquela que # lo vilatge deuriá segon el lo sieu nom a Napoleon 1er, #que transeünt per ailà en lo moment de la Campanha de França en Genièr-en Febrièr 1814, s'i seriá exclamat : "Ah las #pauras gents". La Via Romaine de Rems a Aix-La-Capèla transeünt al Nòrd de lo sieu territòri pòrta traça d'una villa gallo-romaine. Fonts : "Se Pauras m'i aviá contat" aparegut l'an 2000 - Guy Lénel ( e los abitants )
PAUVRES, comme toutes les communes du pays d'Ardenne, appartenait , jusqu'au 5e siècle à la Gaule Romaine. César est le premier à faire mention de l'Ardenne ( commentaires de Bello Gallico ) Tacite parle de la région d'"Arduennasis". Les Celtes appelaient "Arduem" l'immense forêt couvrant le Nord de la Gaule. Le "Pagus Rémensis", ou pays rémois s'étendait jusques à la rivière Aisne. Pauvres aurait appartenu à ce pays. Pourquoi ce nom de "Pauvres" ? D'où vient ce nom ? Les avis sont partagés ... Pauvres est à la limite de la Champagne, dans la Champagne dite Pouilleuse. Ce dernier mot étant défini dans le sens de pauvre, misérable. C'était le cas jusqu'au 17e siècle. Pauvres, que l'on a vu souvent écrire "Pauvre", tient certainement son nom de "Pouilles" , ou "Paure" , synonymes de misérable. On trouve trace de "Paure-En-Champagne" au 14e siècle. Une dernière hypothèse aussi plausible viendrait du mot latin "porcea", donc de l'élevage ancien de pourceaux dans cet environnement de taillis et de chênaies qui devait exister à l'époque romaine. Une légende à rejeter, c'est celle selon laquelle le village devrait son nom à Napoléon 1er, qui passant par là lors de la Campagne de France en Janvier-Février 1814, se serait écrié : "Ah les pauvres gens". La Voie Romaine de Reims à Aix-La-Chapelle passant au Nord de son territoire porte trace d'une villa gallo-romaine. Sources : "Si Pauvres m'était conté" paru en 2000 - Guy Lénel ( et les habitants )
PAUVRES, comme toutes les communes du pays d'Ardenne, appartenait , jusqu'au 5e siècle à la Gaule Romaine. César est le premier à faire mention de l'Ardenne ( commentaires de Bello Gallico ) Tacite parle de la région d'"Arduennasis". Les Celtes appelaient "Arduem" l'immense forêt couvrant le Nòrd de la Gaule. Le "Pagus Rémensis", ou pays rémois s'étendait jusques à la rivière Aisne. Pauvres aurait appartenu à ce pays. Pourquoi ce nom de "Pauvres" ? D'où vient ce nom ? Les avis sont partagés ... Pauvres est à la limite de la Champagne, dans la Champagne dite Pouilleuse. Ce dernier mot étant défini dans le sens de pauvre, misérable. C'était le cas jusqu'au 17e siècle. Pauvres, que l'on a vu souvent écrire "Pauvre", tient certainement son nom de "Pouilles" , ou "Paure" , synonymes de misérable. On trouve trace de "Paure-En-Champagne" au 14e siècle. Une dernière hypothèse aussi plausible viendrait du mot latin "porcea", donc de l'élevage ancien de pourceaux dans cet environnement de taillis et de chênaies qui devait exister à l'époque romaine. Une légende à rejeter, c'est celle selon laquelle le village devrait son nom à Napoléon 1er, qui passant par là lors de la Campagne de France en Janvier-Février 1814, se serait écrié : "Ah les pauvres gens". La Voie Romaine de Reims à Aix-La-Chapelle passant au Nord de son territoire porte trace d'une villa gallo-romaine. Sources : "Si Pauvres m'était conté" paru en 2000 - Guy Lénel ( et les habitants )
'Saint-Laurent-en-Beaumont
Sant Laurenç de Belmont (sic) o Sant Laurenç del Serre (Saint-Laurent-en-Beaumont en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
eccl. S. Laurentii de Bellomonte, XIIe s, del Serre, XIIIe s. E. Negre
Molphey
Molphey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha Franca Comtat.
Sanchey
Sanchey es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Capelle-lès-Boulogne
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Allainville (Eure et Loir)
Allainville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo fief de Champseru i aguèt donat als Templiers en lo moment de la confirmation d'una donation de Hughes IV de Châteauneuf l'an 1260.
Le fief de Champseru fut donné aux Templiers lors de la confirmation d'une donation de Hughes IV de Châteauneuf en 1260.