cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cocaïna
Addiccion
Coma las autras drògas, l'usatge de contunh de cocaïna compòrta un processus de tolerància que fa que cada còp cal prene de dosis pus enauçadas per esprovar los meteisses efèctes.
Forma d'usatge
thumb|Òme inalant de cocaïna Normalament se consoma per inalacion, sens produire de dependéncia fisica mas se pòdon observar de cambiaments de l'umor:
Illa Santiago
L'Illa Santiago es un illa volcanica activa situat dins lo centre de l'archipèla dei Galapagos.
Cocaïna
Forma d'usatge
Per via orala, es pauc activa.
Per via intravenosa pòt provocar la dependencia fisica.
Una autra forma d'usatge es lo crack que se consoma per inalacion e necessita sonque 10 segondas per arribar al cervèl. Los efèctes maximals son de 30 segondas e descreisson fòrça rapidament.
Efèctes immediats
La cocaïna es un estimulant del sistèma nerviós central. Entrava lo processus de reabsorcion dins los circuits neuronals dopaminergics, atal las vias nerviosas d'aquel circuit neuronal se tròban excitadas de contunh.
Los efèctes fisiologics immediats de la consomacion de cocaïna son: Pupilhas dilatadas, iritacion del nas, gòrja seca: dificultat per manjar e granda set, perda d'apetís e del sòm. Sensacion d'euforia, assegurança, energia, suprimís la sensacion de fatiga per un temps, puèi los efèctes passan. Locacitat, paraula desliurada. Nervis en tension, desirs de se mòure. Pèrda del contraròtle de se. Tendéncia a se disputar e se pelejar pel mendre motiu. Ànsia. Una sola presa sufís per aver un fòrt desir de se tornar drogar e repetir los remembres de l'euforia.
La durada dels efèctes depend del temps d'absorcion. Pus rapida es l'absorcion, mens lo efèctes duran.
Efèctes a long tèrme
L'usatge de cocaïna provòca una addiccion psiquica importanta. Efèctes de l'usatge abitual:
Fisicament, los efèctes se manifestan sul sistèma cardiovascular e lo sistèma respiratòri:
La Resistibla Ascension de n'Arturo Ui
La Resistibla Ascension de n'Arturo Ui (Der aufhaltsame Aufstieg des Arturo Ui en alemand) es ua pèca de teatre de Bertolt Brecht de 1959.
La Trufandisa
La Trufandisa (Žert  en chèc) es un roman de Milan Kundera de 1967.
La Resistibla Ascension de n'Arturo Ui
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
La Trufandisa
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
El Ordial
El Ordial es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Lo Solièr de satin
Lo Solièr de satin (Le Soulier de satin en francés) es ua pèca de teatre de Paul Claudel de 1929.
S'aquò es un òme
S'aquò es un òme (Se questo è un uomo en italian) es un roman de l'escrivan italian Primo Levi publicat en 1947.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Jol solelhàs de Satan
Jol solelhàs de Satan (Sous le soleil de Satan en francés) es un roman de Georges Bernanos de 1926.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Wolf (volcan)
thumb|right|Vista de Wolf dempuei l'Ocean Pacific.
Lo Wolf (1,710 m) es un volcan actiu situat sus l'illa Isabela dins lei Galapagos. Es lo ponch culminant de l'archipèla.
La Guèrra dels monds
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Ménil
Ménil es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Geografia
Situat en lo sud-Mayenne, a Unitat|45|km –  de Angieus, lo vilatge es prèp de Daon e Sant-Fòrt. La Mayenne trauèssa e llom l'es de lo sieu territòri.
Situé dans le sud-Mayenne, à 45 km d'Angers, le village est proche de Daon et Saint-Fort. La Mayenne traverse et longe l'est de son territoire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Jol Ancian Regim, la municipalitat fasiá partida de la sénéchaussée angevine de Castell-Gontier en dependent de la sénéchaussée principala d'Angieus.
En 1790, en lo moment de la creacion dels departaments franceses, una part de Nautor-Anjau a format lo sud del departament de la Mayenne, region uèi trucada Mayenne angevine.
Sous l’Ancien Régime, la commune faisait partie de la sénéchaussée angevine de Château-Gontier dépendante de la sénéchaussée principale d'Angers.
En 1790, lors de la création des départements français, une partie de Haut-Anjou a formé le sud du département de la Mayenne, région aujourd’hui appelée Mayenne angevine.
Chivres
Chivres es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Las Torciròlas de la vit
Las Torciròlas de la vit (Les Vrilles de la vigne en francés) es Ua recuèlh de novèlas de Colette de 1908.
Martin Eden
Martin Eden (Martin Eden en anglés) es un roman de Jack London de 1909.
Chivres
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Martin Eden
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Champigné
Champigné es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger. Dempuèi lo 15 de decembre de 2016, la comuna es venguda comuna delegada de la comuna novèla dels Nauts d'Aujau.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Divendres o los Limbs de Pacific
Divendres o los Limbs de Pacific (Vendredi ou les Limbes du Pacifique en francés) es un roman de Michel Tournier de 1967.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Châlette-sur-Loing
Châlette-sur-Loing es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Geografia
La municipalitat de Châlette-sus-Loing a situat en lo Gâtinais e lo airal urban de Montargis, a Unitat|70|km a l'èst de Orléans e a Unitat|107|km  al sud de París. A traversat per la rota nacionala 7. La bòsc domaniale de Montargis se tròba en partida sus lo sieu territòri.
La commune de Châlette-sur-Loing est située dans le Gâtinais et l'aire urbaine de Montargis, à 70 km à l'est d'Orléans et à 107 km au sud de Paris. Elle est traversée par la route nationale 7. La forêt domaniale de Montargis se trouve en partie sur son territoire.
Istòria
Lo nom de Châlette a citat dempuèi lo començament del (Caderaita), coma apertenent al patrimòni d'una cèrta Gile (Gisla), possessionnée en tot lo Gâtinais. En #far don al abbaye de Gembloux #que vendiá de fondar los sieus pichons-fils sant Guibert, donation entérinée en 946 per una charte de Otton del Sant-Empèri.
La, lo senhor del bourg, Gasbert, dona al abbaye de Sant-Benoît la glèisa de Châlette e las siás dependéncias : tot lo bourg, uèch arpents de pré, una pêcherie e tres molins contigus a la glèisa.
Al, Pierre-Lancelot de Machaut, chambellan de Philippe lo Polit, per lo sieu matrimòni amb la madama Isabelle de Gy, #recebre « la pêcherie sul Loing, cara dins lo sieu ostal ». Los fraires #abandonar definitivament Châlette a aquela epòca. Lo bourg #demorar en la familha de Machaut de 1285 a 1530.
Al, los molins èran nombroses suls dos rius, se'n comptava pas pas mens de cinc sul territòri ; de molins a blat, a blat, a tan. S'i broyait del écorce de roure e quitament los bòsques lududi-quitament pels tanneries de Montargis.
Al, lo molin a tan de Langlée i aguèt suprimit per èsser remplaçat la per la papèterie de Langlée. Aquela darrièra li caliá daissar lo luòc als establiments Hutchinson a partir de 1853.
Le nom de Châlette est cité dès le début du (Caderaita), comme appartenant au patrimoine d'une certaine Gile (Gisla), possessionnée dans tout le Gâtinais. Elle en fit don à l'abbaye de Gembloux que venait de fonder son petit-fils saint Guibert, donation entérinée en 946 par une charte d'Otton du Saint-Empire.
Le 26, le seigneur du bourg, Gasbert, donne à l'abbaye de Saint-Benoît l'église de Châlette et ses dépendances : tout le bourg, huit arpents de pré, une pêcherie et trois moulins contigus à l'église.
Au, Pierre-Lancelot de Machaut, chambellan de Philippe le Bel, par son mariage avec la dame Isabelle de Gy, reçut « la pêcherie sur le Loing, face à sa maison ». Les moines quittèrent définitivement Châlette à cette époque. Le bourg resta dans la famille de Machaut de 1285 à 1530.
Au, les moulins étaient nombreux sur les deux rivières, on n'en comptait pas moins de cinq sur le territoire ; moulins à blé, à froment, à tan. On y broyait de l'écorce de chêne et même le bois lui-même pour les tanneries de Montargis.
Au, le moulin à tan de Langlée fut supprimé pour être remplacé le 27 par la papèterie de Langlée. Cette dernière devait laisser la place aux établissements Hutchinson à partir de 1853.
La Chapelle-Saint-Laurent
La Chapelle-Saint-Laurent es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Saint-Martin-de-la-Lieue
Saint-Martin-de-la-Lieue en normand ( Saint-Martin-de-la-Lieue en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Lo Desèrt dels Tartars
Lo Desèrt dels Tartars (Il deserto dei Tartari en italian) es un roman de Dino Buzzati de 1940.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Capitala de la dolor
Capitala de la dolor (Capitale de la douleur en francés) es un recuèlh de poèmas de Paul Éluard de 1926.
Bardarbunga
Lo Bardarbunga (2,000 m) es un volcan actiu situat dins lo centre d'Islàndia sota lo glacièr Vatnajökull.
Capitala de la dolor
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
La Chapelle-Saint-Étienne
La Chapelle-Saint-Étienne es una anciana comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Nòva Aquitània. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2019 es venguda comuna delegada de la comuna novèla de Moncoutant-sur-Sèvre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Montenay
Montenay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Pareja
Pareja es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Montenay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pastrana
Pastrana es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Peter Dinklage
thumb|260px|Peter Dinklage Peter Hayden Dinklage (Morristown, Nòva Jersei, 11 de junh de 1969) es un actor american. Venguèt famós internacionalament tre 2011 gràcias a son ròtle de Tyrion Lannister dins la sèria Game of Thrones. Son succès permetèt qu'obtenguèsse l'interpretacion de l'inventor Bolivar Trask dins lo film de 2014 X-Men: Days of Future Past.
La Olmeda de Jadraque
thumb|250px|Pèira cartèl del vilatge
La Olmeda de Jadraque es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Gumiana
Gumiana (Gumiane en francés) es una comuna occitana dau Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Geografia
Las comunas mai près son Arnaion e Bovièras.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
La Chapelle-Thireuil
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Askja
thumb|right|L'Askja.
El Pedregal
El Pedregal es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Lo Gra zèro de l'escritura
Lo Gra zèro de l'escritura (Le Degré zéro de l'écriture en francés) es un ensaj de Roland Barthes de 1953.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Peñalver
Peñalver es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Peralejos de las Truchas
Peralejos de las Truchas es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Peñalén
Peñalén es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
L'Onor perduda de Katharina Blum
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Batalha de Stiklarstadir
La Batalha de Stiklarstadir se debanèt lo 29 de julhèt de 1030. Opausèt lei fòrças dau rèi norvegian Olaf II de Norvègia ai tropas coalizadas dei territòris autonòms dau nòrd sostengudas per lei Danés. Foguèt causat per lo projècte d'unificacion dau país dau rèi Olaf que se turtèt ai tradicions d'autonòmia locala de la societat vikinga. S'acabèt per una desfacha de l'armada reiala que son cap foguèt tuat.
Cour-Saint-Maurice
Cour-Saint-Maurice es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Pinilla de Jadraque
Pinilla de Jadraque es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
La Ribièra dels Sirtes
La Ribièra dels Sirtes (Le Rivage des Syrtes en francés) es un roman de Julien Gracq de 1951.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Los Mots e las Causas
Los Mots e las Causas (Les Mots et les Choses en francés) es un ensaj de Michel Foucault de 1966.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Corto Maltese - Una balada de la mar salada
Corto Maltese - Una balada de la mar salada (Corto Maltese - Una ballata del mare salato en italian) es un benda dessenhada de Hugo Pratt de 1967.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Montflours
Montflours es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Paul Simon
Paul Frederic Simon (n. 13 d'octobre de 1941 a Newark, Nòva Jersei) es un cantaire, musician e compositor american de folk rock, folk-pop, soft rock e world fusion.
Peralveche
Peralveche es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Sus la rota
Sus la rota (On the Road en anglés) es un ensaj de Jack Kerouac de 1957.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Lo viatge meravilhós de Nils Holgersson en per Suècia
Lo viatge meravilhós de Nils Holgersson en per Suècia (Nils Holgerssons underbara resa genom Sverige en suedés) es un roman de Selma Lagerlöf de 1906.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Prissé-la-Charrière
Prissé-la-Charrière es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Ostun
Ostun (Hostun en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions istoricas son nombrosas: Sanctus Martynus ecclesia Ostum (Sègle XI), Osteon (1170), Osteu (1178), Ostiun (1195), Ostaeu (1202), Ostehum (1207), Austeun (1214), Oustau (1215), Hostium (1232), castrum Augustidini (1238), castrum de Hosteun (1240), prioratus Sancti Martini d'Austeu (1249), de Octuduno (1263), castrum d'Auteu (1266), Outuon (1293), ecclesia Sancti Martini de Æstuno (1293), Housteunum e Houstadunum (1294), castrum de Hosteduno (1300), prioratus Sancti Martini Hostunduno (1300), castrum Austheduni (1327), Ostedunum (1334), castrum Ostoduni (1334), Hostendunum (1359), prioratus Sancti Martini de Hostuduno (Sègle XIV), prioratus Hosteduni (Sègle XV), Ostuns (Sègle XV), Otun (1430), cura Hosteduni (1515, 1540), Aultun (1584), Autung (1630), Autun (1666). F.Mistral a ortografiat en nòrma mistralenca en mai d'Oustun una fòrma daufinenca Ostue.
Ison de la Broeissa
Ison de la Broeissa (en francés Izon-la-Bruisse) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region  d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Ostun
Toponimia
Lo nom de la comuna es prononciat [ ɔ'tœ̃ ]. Lo -S- s'es escafat davant l'oclusiva sorda -T-, çò qu'es regular en nòrd de Droma. Se pòt notar tanben que la comuna es dins una region de transicion per çò qu'es la nasalizacion finala de las fòrmas en -UN ; es franc possible que, dins un passat recent, la prononciacion en [ ɔ'tœ̃ ] siguèsse en concuréncia amb una prononciacion en [ ɔ'tø ], que correspondriá mai a la fòrma Ostue donaa per Mistral.
Las Cronicas marcianas
Las Cronicas marcianas (The Martian Chronicles en anglés) es un recuèlh de novèlas de Ray Bradbury de 1950.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Principat d'Acaia
Lo Principat d'Acaia es un estat latin fondat après la Quatrena Crosada per Guilhèm de Champlitte entre 1205 e 1206 dins lo nòrd de Peloponés. La capitala foguèt installada a Andravida de 1205 a 1249 puei a Mistra fins a 1261. Lei senhors francs assaièron de compausar ambé la religion ortodòxa de lor populacion. En 1259, la desfacha de Pelagonia entraïnèt lo declin de la principat que gardèt son independéncia còntra lei Bizantins après una temptativa d'invasion entre 1263 e 1264. Puei, la principat passèt dins lo domeni de l'Ostau d'Angers après la disparicion dau darrier senhor d'Acaia. Pasmens, lo territòri foguèt rapidàment afeblit per de guèrras feodalas intèrnas e, en 1417, lei Bizantins aprofichèron la situacion per ne'n ocupar la màger part. Lo rèsta foguèt annexat per l'Empèri Otoman en 1460.
Hauterives
Hôtariva en arpitan (Hauterives en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Geografia
La municipalitat de Hauterives a situat entre dos tucs #que forman la vallée de la Galaure. Es distant d'aperaquí 50 km de Valença, 80 km de Lion, 70 km de Grenòble e 26 km de Rumans.
La commune d'Hauterives est située entre deux collines qui forment la vallée de la Galaure. Elle est distante d'environ 50 km de Valença, 80 km de Lyon, 70 km de Grenoble et 26 km de Rumans.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Sainte-Marie (Dobs)
Sainte-Marie  es una comuna francesa administrada per lo departament de Dobs de la region de la Franca Comtat.
Perret
Perred en breton ( Perret en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Sainte-Marie (Dobs)
Geografia
Sainte-Marie, village de l'est de la France, est situé dans le nord-est de la Franche-Comté, à 8 km de Montbéliard et 28 km de Belfort.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Perret
Geografia
Çò Bro Kost ar aiçò hoad (lo país a costat del bòsc) designa un ensems de tres comunas de las Còstas-de Armor : Gouarec, Plélauff e Perret e d'una municipalitat del Morbihan : Santa-Brigitte. Lo bòsc en question, vorejat a l'oèst per aquel "país" es la bòsc de Quénécan, al nòrd-oèst de Pontivy. Lo Kost ar aiçò hoad es tanben lo nom d'una dança bretonne tradicionala, una gavotte l'an 8 temps.
Sainte-Marie (Dobs)
Istòria
Sant-Ostal aperteniá al comtat de Montbéliard #que i aguèt ligat a la França en 1793.
Veroreille (Varoreille, Velloreille, Villa Aurelii) Èra situat entre Sant-Ostal e Montenois al luòc-dich actual "Valoreille". Aquel vilatge dépendait per mitat de la principauté de Montbéliard e per l'autre de la distincion del Châtelot. En 1133 existissiá un Otton de Velloreille, citat coma testimòni de la fondacion de la abbaye de Luòc-Creissent. Lo meteis nom es encara citat en 1162 en un acte passat per Jean, prieur de Lanthenans. En febrièr 1298 Guy IV de Granjas dicha Guyot de Grammont, fils de Guillaume IV de Granjas, fasiá aumenatge a Renaud de Montbéliard per #çò que Falques, madama de Silley, aviá de lududes a "Onans e Velloreille". En 1410 çò fief èra amassat pels sires de Grammont a las siás possessions. En 1622 pren lo domeni de la principauté de Montbéliard. Lo pòble disparait en 1636 en lo moment de l'intrada de las tropas imperialas en Franca-Comtat. Los villageois, demorava pas mai que cinc a uèch familhas, se refugiaràn dins Sant-Ostal #que annexarà las siás tèrras.
Perret
Geografia
Le Bro Kost ar c'hoad (le pays à côté du bois) désigne un ensemble de trois communes des Côtes-d'Armor : Gouarec, Plélauff et Perret et d'une commune du Morbihan : Sainte-Brigitte. Le bois en question, bordé à l'ouest par ce "pays" est la forêt de Quénécan, au nord-ouest de Pontivy. Le Kost ar c'hoad est aussi le nom d'une danse bretonne traditionnelle, une gavotte en 8 temps.
Sainte-Marie (Dobs)
Istòria
Sainte-Marie appartenait au comté de Montbéliard qui fut rattaché à la France en 1793.
Veroreille (Varoreille, Velloreille, Villa Aurelii) était situé entre Sainte-Marie et Montenois au lieu-dit actuel "Valoreille". Ce village dépendait pour moitié de la principauté de Montbéliard et pour l'autre de la seigneurie du Châtelot. En 1133 il existait un Otton de Velloreille, cité comme témoin de la fondation de l'abbaye de Lieu-Croissant. le même nom est encore cité en 1162 dans un acte passé par Jean, prieur de Lanthenans. En février 1298 Guy IV de Granges dit Guyot de Grammont, fils de Guillaume IV de Granges, faisait hommage à Renaud de Montbéliard pour ce que Falques, dame de Silley, tenait de lui à "Onans et Velloreille". En 1410 le fief était réuni par les sires de Grammont à leurs possessions. En 1622 il rejoint le domaine de la principauté de Montbéliard. Le village disparait en 1636 lors de l'entrée des troupes impériales en Franche-Comté. Les villageois, il ne restait que cinq à huit familles, se réfugieront à Sainte-Marie qui annexera leurs terres.
Lo Rabiment de Lol V. Stein
Lo Rabiment de Lol V. Stein (Le Ravissement de Lol V. Stein en francés) es un roman de Marguerite Duras de 1964.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Piqueras
Piqueras es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Pinilla de Molina
Pinilla de Molina es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Eroïna
thumb|Diferentas presentcion de l'eroïna: en polvera o en piliulas L'eroïna o diacetilmorfina es un opioïd analgesic sintetizat a partir de la morfina. Pauc utilizada en medecina, constituís una dròga illegala dins la majoritat dels païses del monde e, en mai, es considerada coma una de las mai addictivas. Apartenent a la categoria dels opiacèus, l'eroïna s'obten per acetilacion de la morfina, substància presenta naturalament dins la capsula del pavòt. L'eroïna s'administra generalament per via endovenosa, e mai que se consome tanben per via nasala o o que se fume.
Generalament se vend jos forma de polvera blanca o marron, o coma una substància negra peganta. Pasmens se l'eroïna de mai granda puretat es de mai en mai comuna, la majoritat de la substància que se vend per las carrièras es mesclada (talhada) amb d'autres drògas o amb de substàncias coma lo sucre, l'amidon, lo lach en polvera o la quinina. La dròga coneguda coma Speedball es de cocaïna mesclada amb d'eroïna, e combina los efèctes euforizants de la cocaïna.
La dòsi letala es de, evidentament la quantitat varia en foncion del subjècte; una dòsi d'usatge volontari conten entre 3 e 10 mg. Se cal prene de dòsis totjorn pus granda per obtenir lo meteis efècte.
Los usatgièrs de l'eroïna coneisson pas lo contengut vertadièr o la composicion reala de las dòsis crompadas, lo risc n'es una subredòsi e mai la mòrt. Aqueles que partejan d'agulhas o de materials d'injeccion corron lo risc de se contaminar per diversas malautiá de transmission sexuala, coma lo VIH, l'epatitis e la majoritat de las malautiás infecciosas. Bona partida dels infectats pel virus del SIDA dels ans 80, 90, fins a uèi, s'infectèron per via parenterala.
Istòria
thumb|Botelhon de 5 g d'eroïna Bayer Fins al Sègle XVIII l'eroïna foguèt utilizada pas que coma medicament e anestesic. Pasmens, dempuèi la fin del Sègle XIX, l'addicion a l'eroïna venguèt un problèma de santat publica. En Euròpa l'usatge s'espendiá lèu. En 1905 la vila de Nòva York consomava prèp de doas tonas d'eroïna per an. En China, la varietat fumada, comencèt a se substituir a l'utilizacion de l'òpi. L'usatge de la substància pendent las guèrras, per tractar los ferits mai grèus, multipliquèt los cases d'eroinomania dins la populacion civila.
Lo Procès verbal
Lo Procès verbal (Le Procès-verbal en francés) es un roman de Jean-Marie Gustave Le Clézio de 1963.
Eroïna
Istòria
Dins los ans 1920 la toxicomania per eroïna èra ja un fach comun e fòrça païses decidiguèron lutar contra. En 1925 de païses coma los Estats Units d'America o Itàlia enebiguèron la produccion e importacion d'eroïna, pauc a pauc lo autres païses europèus tanben l'interdiguèron. Los darrièrs a enebir la venta e l'usatge d'eroïna al vièlh continent foguèron Checoslovaquia en 1960 e Portugal en 1962.
Lo Procès verbal
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Eroïna
Istòria
Mai tard, lo trafic clandestin d'eroïna aumentèt, dempuèi los ans 1960 e fortament dels ans 1970 a 80, associat tradicionalment a diverses circomstàncias socialas, coma la Guèrra de Vietnam o la naissença e la difusion de la cultura punk. L'usatge d'eroïna, dins aqueles cases, se popularizèt dins la populacion pus jove, multiplicant los cases d'infeccion de malautiás coma lo SIDA.
Efèctes
Los efèctes son analògs a aqueles de la morfina. Perque es un opiacèu, se metaboliza en morfina dins lo còs. Es un poderós depressor del sistèma nerviós central, amb qualques propietats estimulantas. Relaxa e elimina l'ànsia, e la dolor fisica, pendent que provòca lo sòmi e disminuís l'activitat mentala. Dins lo camp sanitàri, es utilizat per reduire las dolors fisicas intensas.
Chambon-la-Forêt
Chambon-la-Forêt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Geografia
Chambon-Lo-Bòsc se situa a aperaquí 32,5 km a panatòri d'ausèl al nòrd-es de la prefectura Orléans e a aperaquí 14 km al sud-sud-es de la jos-prefectura Pithiviers.
Lo territòri communal compren una part de la bòsc de Orléans, a la lisière #que se'n tròba lo pòble. L'èst de la municipalitat se situa en la vallée de la pichona Rimarde, afluent de la Rimarde #que se tira al nòrd en lo riu Essonne.
Las rotas départementales 30 al nòrd e 114 al sud connèctan Chambon-lo-Bòsc a Pithiviers al nòrd e a la rota nacionala 60 (porció Orléans-Montargis) al sud.
Chambon-la-Forêt se situe à environ 32,5 km à vol d'oiseau au nord-est de la préfecture Orléans et à environ 14 km au sud-sud-est de la sous-préfecture Pithiviers.
Le territoire communal comprend une partie de la forêt d'Orléans, à la lisière de laquelle se trouve le village. L'est de la commune se situe dans la vallée de la petite Rimarde, affluent de la Rimarde qui se jette au nord dans la rivière Essonne.
Les routes départementales 30 au nord et 114 au sud relient Chambon-la-Forêt à Pithiviers au nord et à la route nationale 60 (portion Orléans-Montargis) au sud.
Eroïna
Risques
thumb|Preparacion de l'eroïna per una injeccion L'eroïna es una de las substàncias que produtz una addiccion mai rapida pels individús. A la capacitat de produire una fòrta tolerància e, en consequéncia d'aquela, una fòrta dependéncia tant psiquica que fisica, revelant de sindròms subte d'abstinéncia que se manifestan en tressusada, tremolaments, insòmni e fòrtas dolors muscularas, totes aqueles simptòmas somatics son d'origina psiquica. Dins l'encastre purament fisic, lo risc mai grand son las infeccions localas e la transmission de malautiás infecciosas. I a tanben lo risc de subredòsi e, dins los cases d'addiccions de long tèrme, trebolici mental coma pèrda de memòria, de motivacion e d'atencion, o diverses cases de depression.
Chambon-la-Forêt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Eroïna
Usatges terapeutics
A partir de son aparicion, l'eroïna s'utilizèt principalament per tractar la tuberculòsi per sa capacitat a suprimir la tossida. Lèu lèu se vegèt que son efècte anestesic èra pas pus grand qu'aquel de la morfina, mas èra mai activa perque se podiá utilizar de dòsis menoras per aténher lo meteis efècte amb d'avantges consequents al nivèl de l'acumulacion dins lo teissuts. Actualament lo cloridrat d'eroïna s'utiliza fòrça pauc, pas que per los cases d'antitossida grèus. En mai l'efècte de l'eroïna es pus poderós qu'aquel de la morfina, mas de mendra durada. Existís tanben la codeïna, un autre alcaloïde opiacèu, que se metaboliza en morfina un còp ingerida per via orala, jos prescripcion medicala, coma antitussiu e analgesic.
Chambon-la-Forêt
Istòria
Chambon Pren lo nom de Chambon-lo-Bòsc per un decrèt de la.
Poveda de la Sierra
Poveda de la Sierra es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Pozo de Almoguera
Pozo de Almoguera es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Una cambra per se
Una cambra per se (A Room of One's Own en anglés) es un ensag de Virginia Woolf de 1929.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Pioz
Pioz es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Tropismes
Tropismes (Tropismes en francés) es un recuèh de Nathalie Sarraute de 1939.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Lord Jim
Lord Jim (Lord Jim en anglés) es un roman de Joseph Conrad de 1900.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Jornal 1887-1910
Jornal 1887-1910 (Journal, 1887-1910 en francés) es un jornal de Jules Renard de 1925.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Escriches
Escriches (Écrits en francés) es un libre de Jacques Lacan de 1966.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Manhattan Transfer
Manhattan Transfer (Manhattan Transfer en anglés) es un roman de John Dos Passos de 1925.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Junchèras
Junchèras (Jonchères en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Puebla de Valles
Puebla de Valles es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Junchèras
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Lo Teatre e son doble
Lo Teatre e son doble (Le Théâtre et son double en francés) es un roman d'Antonin Artaud de 1938.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Mauléon (Doas Sèvras)
Maulheon o Mauleon (noms probablhes; en francés Mauléon) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Nòva Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Prados Redondos
Prados Redondos es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Puebla de Beleña
Puebla de Beleña es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Prádena de Atienza
Prádena de Atienza es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Ficcions
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Fontenay-sur-Conie
Fontenay-sur-Conie es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Quer
Quer es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Meunet-Planches
Meunet-Planches es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Pozo de Guadalajara
Pozo de Guadalajara es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Moravagín
Moravagín (Moravagine en francés) qu'ei un roman de Blaise Cendrars de 1926.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors deu sègle XX.
Pietr lo leton
Pietr lo leton  (Pietr-le-Letton  en francés) qu'ei un roman de Georges Simenon de 1931.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors deu sègle XX.
El Recuenco
El Recuenco es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Châtillon-sur-Thouet
Châtillon-sur-Thouet es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Renera
Renera es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
La Causida de Sophie
La Causida de Sophie (Sophie's Choice en anglés) es un roman de William Styron de 1979.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Lo General de l'armada mòrta
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Montigné-le-Brillant
Montigné-le-Brillant es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Illiat
Geografia
Illiat se tròba a 15 km al sud de Mâcon, al limit entre la Bressa e la Dombes. Compausat de bòsc e d'una cinquantena de caserius e de luòcs-diches, l'abitat es escampilhat. Es compausat de granjas isoladas, environadas de pâturages e de culturas.
Illiat se trouve à 15 km au sud de Mâcon, à la limite entre la Bresse et la Dombes. Composé de bois et d'une cinquantaine de hameaux et lieux-dits, l'habitat est dispersé. Il est composé de fermes isolées, entourées de pâturages et de cultures.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Laborèl
Laborèu (Laborel en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Rebollosa de Jadraque
Rebollosa de Jadraque es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Jean-Michel Basquiat
Jean-Michel Basquiat (1960 - 1988), pintre estatsunian.
Biografia
Nasquèt a Brooklyn, Nòva York, lo 22 de decembre de 1960, filh de paire aician e de maire portoricana. Lo paire, Gerard Basquiat, èra un comptable, e la maire, Matilde, èra una dessenhatritz grafica de gran prestigi. Los paires divorcièron e per aquò cambièt mai d'un còp d'escòla. Estudièt dins una escòla catolica privada, aprèp dins una publica e a 16 ans dintrèt a la City-As-School, un centre per a adolescents dotats mas rebèl foguèt remandat un an abans lo diplòma. Alara dins sa jovença dintrèt en contacte amb la soscultura urbana, drògas e bandas.
En 1977, amb Al Díaz, dintrèt dins lo monde del graffiti, pintant los vagons del mètro e dins las zonas de SoHo, quartièr de Nòva York que prolifèran las galariás d'art. L'an seguent va daissèt l'escòla e l'ostal per, pendent dos ans, viure per las carrièras, en imòbles abandonats o amb sos amics al Low Manhatan, sobrevivent en vendent de cartas postalas e camisetas qu'el meteis decorava.
Contunhava a far de graffitis, un trabalh de contengut poetic e filosofic, mai sobretot satiric. Amb Al Díaz signavan SAMO (SAMO: siglas de same old shit, literalament, la meteissa mèrda vièlha).
Un article sus l'escritura de SAMO publicat dins "The Village Voice" foguèt lo primièr indici que lo monde de l'art s'interessava a el.
Lo graffiti
Basquiat aviá una curiositat intellectuala e una vertadièra fascinacion per l'expressionisme abstracte, pels trabalhs de Kline, Pollock, De Kooning e las calligrafias de Cy Twombly. Interessat tanben per las "combine paintings" de Robert Rauschenberg e per l'Art Brut de Jean Dubuffet, atal coma per la cultura populara, sos graffitis venguèron d'una qualitat plastica e expressiva totjorn mai prèpa a la pintura contemporanèa dels Estats Units d'America.
De jove aviá recebut una bona educacion artistica informala; la maire li faguèt visitar los musèus, tanben foguèt iniciat en la lectura de literatura poetica e mai tard escriguèt la seuna, parlava en mai de l'anglés, lo francés lo castelhan correntament. Basquiat mitifièt lo nom de son grop afirmissent que viniá del libre Henry Gray's Anatomy of the Human Body (o mai cort Gray's Anatomy) sus l'anatomia qu'acompanhèt sa convalescencia aprèp que foguèt capvirat, a sièis ans, per una automobila. Aquel libre venguèt una font de son trabalh. Completèt sa formacion autodidacta coma auditor a l'Escòla d'Arts Visuals, ont contactèt lo pintor e autor de graffiti Keith Haring.
Exposicions
Participacipèt pel primièr còp a una exposicion artistica en 1980 al Times Square Show, una mena de galariá de moda e d'art alternatiu presentada dins un entrepaus abandonat del Bronx. E pel primièr còp l'expression de l'art del graffiti foguèt reconeguda d'un autre biais qu'una manifestacion marginala, es a dire qu'uns artistas desligats d'en primièr del sistèma mainstream, (es a dire comissari/musèu/critica), faguèron mòstra de lors òbras a l'exposicion. Foguèt organizada pel collectiu "Colab" (Collaborative Projects Inc.). Basquiat expausèt un panèl que rünissiá qualques graffitis de SAMO.
Qualques galariás del Soho, coma White Columns e Fashion Moda cedèron sos espacis pels graffiters. El 1981, Basquiat expausa sas òbras en la PS1 del Institute for Art and Urban Resources de Nòva York en una exibicion amb el nom: "New York/New Wave" ("Nòva York/Nòva Onda"). Se pòt tentar de definir aquela mòstra coma un estelum de la nòva jet-set artistica. L'artista lum èra lo fotografa Robert Mapplethorpe, e coma en totas sas aparicions publicas l'exposicion foguèt elaborada amb una minuciosa mesa en escena e foguèt apreciada. Aquò favorizèt Basquiat que a costat de las fotografias mostrèt de pinturas fòrtas, de gestes bruts e de colors simples.
Apareguèt a l'exposicion borrat de cocaïna, destorbant de sa presencia los participants. Aquí encontrèt Andy Warhol que'n comencèt una amistat, e una collaboracion professional. En decembre de 1981 apareguèt lo primièr article important "The Radien Child" de Rene Ricard dins la revista Artforum (nº 24, p. 24-43) la mai considerada revista d'art de l'epòca.
Totjorn en (1981) s'expausèron sos graffitis dins la Dokumenta de Kassel. Sa passion per la musica èra tan granda que dins un moment fòrça intensa sa carrera, al meteis temps que las exibicions importantas coma aquela de Transvanguardia Italia/America e la Dokumenta de Kassel, comencèt a produire de musica rap e èra DJ dins los clubs de Manhattan. Sos musicans favorits: Miles Davis, Charlie Parker, Dizzie Gillespie, Billie Holiday, e d'autres, se proguèron alara.
En 1982 Basquiat es sus un vertadièr camin de succès: se multiplican las exposicions individualas e collectivas. Tanben participa a l'exposicion organizada per Diego Cortez, presentada ea la Galariá Marlborough de Nòva York, nomenada The Pressure to Paint, amb d'autres artistas coma G.Baselitz, S.Chia, F.Clemente, I.Cucchi, M.Disler, R.Fetting, Keith Haring, J. Schnabel, e mai.
En (1983) participèt en la Bienala del Whitney Museum of American Art de Nòva York al costat dels novèls representants de l'art apropiacionista, los nòus expressionistas, e d'autres graffitistas com Keith Haring.
El 1984, lo MOMA de Nòva York, alara que pauc clinat al neoexpresionisme presentèt l'importanta exposicion An International Survey of Recent Painting and Sculpture, que Basquiat participèt al costat d'una seleccion de 170 artistas. Warhol lo presentèt al galerista Soïssa Bruno Bischofberger, que faguèt conéisser son òbra en Euròpa e amb que collaborèt estrechament fins a sa mòrt.
A partir d'aquí, los amics de Basquiat comencèron a se preocupar dels excesses de l'usatge de drògas. La paranòia de Basquiat, malgrat tot, aviá de motius a causa de las menaças realas de gents que li robava de quadres dins estudiòs o de galeristas que prengavan sas òbras inacabadas per las expausar o las vendre. Dins aquela epòca Basquiat èra dins las revistas d'informacion generala e de moda coma Times, Newsweek, Vanity Fair e Vogue pas per sa pintura, mas per sas aparicions dins des festas e clubs al vam, coma lo Palladium. Se mòstra amb Madonna e d'altras estrelas de l'espectacle e de la musica.
Lo 10 de febrièr de 1985 Basquiat apareguèt dins la cobèrta de la revista dominicala New York Times, lo primièr artista plastic negre que apareissent atal. L'article qu'acompanha la foto, escrich per Cathleen McGuigan, es titulat "New Art, New Money: The Marketing of American Artist" (Nòu Art, Nòva Moneda: La Marquetica d'un Artista American).
Collaboracion Basquiat-Warhol-Clemente
Entre 1984 e 1985 Basquiat collaborèt amb Francesco Clemente e Andy Warhol. D'aquela collaboracion resulta diverses quadres de granda dimencion amb de combinasons subjectiva de color, "colatges" que reünisson pintura, serigrafia, graffiti e lengatge publicitari.
Los quadres anavan d'un estudiò a l'autre; normalament los començava Warhol, Clemente los perfeccionava e Basquiat los acabava. Warhol escriguèt dins son jornal:. L'idèa de pintar ensems profitavan a ambedos perque Warhol, dins aquel temps sonque utilizava de tecnicas coma la serigrafia, tornèt prendre lo pincèl, e Basquiat comencèt a utilizar de tecnicas mecanicas aplicadas a la pintura.
El 1986 viatjèt en Africa e expausèt a Abidjan (Còsta d'Evòri). En novembre d'aquel an, realizèt una granda exposicion (mai de 80 òbras) al musèu Kestner-Gesellschaft de Hannover, venguent a 25 ans l'artista mai jove a expausar dins aquel musèu.
El 1988 s'installèron d'exposicions a París e Nòva York, e en abril, ensajèt d'abandonar son addiccion e s'anèt a son ostal d'Hawaii. Tornèt a Nòva York en junh anonciant que s'èra liberat de la dròga, mas lo 12 d'agost de 1988, moriguèt per sobredòsi d'eroïna a 27 ans.
Lo long de sa breva, mas intensa carrièra artistica realizèt mai de 40 exposicions personalas e participèt a prèp de 100 collectivas. L'autopromocion e la reclama publicitària foguèron per Basquiat factors prioritaris, coma abans lo foguèt per Andy Warhol o Julian Schnabel.
Periòdes
La carrièra de Basquiat se divisís en tres grands periòdes:
Retiendas
Retiendas es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Grusse
Grusse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Riba de Saelices
Riba de Saelices es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Nòstra Dòna de las Flors
Nòstra Dòna de las Flors (Notre-Dame-des-Fleurs  en francés) es un roman de Jean Genet de 1944.
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Romancero gitano
Qu'ei hens Los 100 libres del sègle segon Le Monde: un classament de libres considerats coma los cent melhors del sègle XX.
Robledillo de Mohernando
Robledillo de Mohernando es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Riofrío del Llano
Riofrío del Llano es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
Innimond
Innimont en arpitan ( Innimont en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Aquel pichon villatge;ble del sud del Bugey a situat a la punta sud-es del scenari del Bòsc de la Morgne #que la bordure n'Es (falaises) domina los pòbles de Appregnin, de Ambléon e mai luènh de Belley,
Innimont, trucat tanben « Thabor del Bugey », a situat a unitat|900|m}} d'altitud de mièja. Lo territòri de la municipalitat a constituit d'un scenari a dos nivèls : al sud, la « fin d'en bas » ( d'altitud), e al nòrd, la « fin de l'anautit » (« final » = « finage »). A vorejat sus tota la siá longitud pel Mollard de Dòn, #qu'es lo ponch culminant del costat.