Canaletto
L'encontra amb Joseph Smith
Dins lo periòde de 1730 a 1740, plan mai de cinquanta quadres foguèron venduts, al duc de Bedford, a sir Harvey, al duc de Buckingham. Unas d'aquesta colleccions de quadres foguèron escapilhats enseguida, d'autras, e aquesta del quita Smith, servada. La Royal Collection que serva las òbras crompadas a Smith, compta ela sola 85 òbras, mitat de pinturas e mitat dessenhs. Es aqueste periòde qu'es mai productritz, e es aqueste moment que los quadres de Venècia que venguèron celèbres, son gaireben totes, realizats. Canaletto pench la lutz, la vida e los bastits amb una sensibilitat e una luminositat desconeguda abans el. vinheta|Dintrada de l'arsenal (vèrs 1732, Woburn Abbey). Los quadres venduts en Anglatèrra sens l'intermediari dels Smith son puslèu rares. Se conéis de crompa dirèctas per Samuel Hill, Hugh Howard, John Conduitt. Mas la filièra màger passa per John Smith, fraire de Joseph Smith demorant a Londres. Recep la comanda, règla las avanças, s'ocupa del transpòrt, e se pòrta garant de l'autenticitat e de la qualitat de l’òbra. Lo comte Carlisle, qu'es pas passat per Smith, aviá 17 quadres de Canaletto dins son castèl de Howard abans lo sinistre de 1940, mas èran de qualitat inegala. esquèrra|vinheta| Roma, arc de Constantin, detalh (1742, Royal Collection). Al començament de la annadas 1740, lo mercat del Canaletto se redusís fòrça a causa de la guèrra de Succession d'Àustria (1740 -1748). Venècia e l'Anglatèrra son dins de camps opausats, e la guèrra provòca una fòrta diminucion dels visitors britanics a Venècia. En 1742, Smith fa paréisser una seguda edicion del prospectus que conten, en mai de la seriá originala, vint e quatre autras gravaduras, compausadas de doas serias. Una primièra seria descricha una novèla davalada del Grand Canal seguida d'una pujada. La segonda seria es compausada de Campi, glèisa es scuoli, seguida d'una vista de la plaça Sant Marc. vinheta|Lo canal de Brenta a Pàdoa (vèrs 1735-1740, National Gallery of Art). vinheta|Prà della Valle in Padua (vers 1741-1746, Museo Poldi Pezzoli, [[Milan).]] Se Smith pas pus capita a garantir a Canaletto un nombre satisfasent de clients, es benlèu tanben que los mai importants comanditaris angleses avián ara totes ja crompat de sa òbras. La situacion personala de Canaletto es un pauc complicada: en 1744, son paire morís. Canaletto es pas ric. La maire de Canaletto possedís plan dos ostals mai fan pas de rapòrt. Se pensa que Canaletto a son talhièr es situit a aqueste luòc. Dispausa pas d'autre ben. A dos sòrres que son benlèu a sa carga. L'abséncia de comandas invita Canaletto a viatjar, amb son nebòt Bernardo Bellotto, dins la peninsula de Pàdoa. Fa fòrça esboces e dessenhs. La produccion - en aparencia redisida - pendent las annadas 1741-1744 dona una idèa de la rapiditat de trabalh : en mai de las aigafòrtas, se vei a çò de Smith cinc vistas romanas, cinc vistas venicianas e tretze dessús de pòrta. Los dessenhs comprenon las vistas de la region de Pàdoa, e una dosena de vistas de Roma. Pench tanben, per d'autres clients, de vistat romanas e de capricci. Quitament s'es en aparéncia pauc actiu, es de contunh a l'òbra. L'estil de Michele Marieschi, a la mòda, influís sus las darrièras vistas de Canaletto que venon mai grisas, e que la perspectiva es accentuada. Los trachs son durcits e an perdut lor vida.