cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Obelisc
Obelisques modèrnes
Los fòrça nombroses obelisques modèrnes son d'edificis de maçonariá o de beton, sovent fòrça nauts coma lo Washington Monument (nautor 169 m), situat Washington, D.C., ( EUA), l'obelisc de Buenos Aires,, enauçat en 1936 pels 400 ans de la fondacion de la vila o l'obelisc de la Praça dos Restauradores a Lisbona. vinheta|L'obelisc de Buenos Aires.
La Capèra
La Capèra (Lachapelle en francés) es una comuna gascona de Lomanha, situada dens lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : ad territorio de Capella, en 1288, en latin, La Capera de Lomanha, en 1300, Capella, en 1300, en latin, lieux de Lachapelle, en francés, prior de Cappella, en 1381, en latin, domini de Capella, en 1391, en latin, Capella Sancti Georgi, en 1428, en latin, notarii Pey de la Casa al loc de la Capera de Lomanhia, en 1466, Capella, en 1532, en latin, Chapelle Saint-Georges, en 1586, en francés, La Capelle (Cassini, en francés), ab la senhoria de La Capera, sense data.
Lo mot capèra, en latin cappella, agó los sens successius de « partida de la glèisa de Tors que gardava lo màntol, la cappa, de Sent Martin, de « partida de glèisa damb un autar segondari », puish de « petita glèisa ». Lo sens conven hòrt plan se se pensa que lo vilatge d'origina èra a Sent Alari e que los abitants se recaptèren près deu castèth pendent la Guèrra de Cent Ans. Degoren se servir com glèisa de la capèra castrala (la capèra deu castèth), que solide, caló agrandir.
Tibi
Tibi es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Județ de Brașov
La vila de Braşov es lo caplòc.
Compren tres regions istoricas: lo país de Bârsa, lo país de Făgăraș, e una partida de l'Altland saxon.
Jupitèr (dieu)
Jupitèr es un dieu equivalent au dieu grèc Zèus dins la mitologia romana. La planeta Jupitèr foguèt nomada en son onor.
Ionia
thumb|Posicion d'Ionia en [[Asia menora]]
L'Ionia es una region istorica del mond grèc antic situat a l'oèst de l'Asia menora, entre Focèa e Milet. Correspond a la région situada dins un rai de 170 quilomètres a l'entorn de la vila actuala d'Izmir. Lo seu nom ven de Ion, anjòl legendari dels pòbles d'aquela region. Es en Ionia que se desvolopèron las primièras formas de sciéncia e de filosofia en Occident, pels pensaires nomenats Presocratics.
Las còstas ionianas presentan fòça avantatges economics: de bons abrics naturals facilitant l'establiment de pòrts pel comèrci amb de communicacions aisidas cap al rèirepaïs, un climat agradable, de vals dobèrts per la cultura de las cerealas e l'elevatge de cavals, de planòls per l'elevatge dels motons, de puèges pels arbres fruitièrs e los olivièrs.
Originas
Son poblament eissit de la segonda èrsa de migracion aquèa, al sègle XI AbC., avián integrat, après fòrça maridatges mixtes, de Dorians e de populacions preellenicas. Aquela populacion èra unida per un dialècte comun, e un sanctuari religiós comun, lo Panionion situat sul territòri de Prièna.
Dins l'Antiquitat, federava dotze ciutats grègas, del continent e de las ilas: Chios, Efès, Eritrè, Clazomènes, Colofon, Lebedos, Milet, Miont, Focèa, Prièna, Samos e Teos. Alicarnàs las rejonguèt mai tard. Fogal astrat de la civilizaion ellenica als sègles VII e VI, aparteniá a un ensems mai espandit « Grècia d'Asia » o « Grècia de l'Èst ».
Cada ciutat èra independanta amb lo seu govèrn e la seuna organizacion sociala, mas seguèron la meteissa evolucion politica, cap a la tirania, que las autras ciutats grègas, qu'èran unidas per una communautat de cultura, malgrat los nombroses conflictes frontalièrs.
Civilizacion
L'Ionia es la primièra region de Grècia ont la filosofia, l'art (subretot l'arquitectura amb l'òrdre ionic) e las sciéncias se desvolopèron, beneficiant de las riquesas intellectualas de l'Orient Pròche e de l'Egipte. Las ciutats ionianas donèron fòrça grands pensaires presocratics, de grands artistas e de grands arquitctes, coma Tales de Milet, Anaximandre, Anaximèn, Leucip a Prièna, Eraclit a Efès, Anaxagòra a Clazomèns e Pitagòras dins l'illa de Samos.
L'Ionia foguèt cobejada per sa riquesa economica e son desvolopament intellectual, per de mejancièrs poderoses, ambicioses e ardits. Los Ionians desvolopèron los produichs de luxe e de qualitat, los banquets e las cortesanas elegantas e cultivadas fascinavan. Èran representatius del punt fòrça naut de sofisticacion atench per la civilizacion grèga. Mas, los Ionians èran de marrits combatents, pauc entraïnats, las ciutats èran sovent desunidas, lors carrièras facilitavan lo comèrci e escambis, mas tanben las invasions.
Istòria
Après qu'espandiguèt de prospèras colonias cap al nòrd (Pont Euxin) e cap a l'oèst (Mar Ioniana; país Massaliòt), l'Ionia passèt d'en primir jol protectorat dels Lidians, puèi après la victòria de Cirus sus Cresus, jos dominacion dels Persians, que deguèt pagar de tributs pesucs e entretenir las garnisons, en escambi d'un biais d'autonomia e de la libertat daissada als tirans locals.
Aquela situacion venguèt pièger amb lo rei de Pèrsia Dàrius I e acabèt en 499 AbC. en revòta d'Ionia, favorizada pels revèrs militars dels Persians dins l'estèpa danubiana, e l'ajuda militara d'Atenas e d'Eretria. Mas la revòlta faguèt fracàs malgrat unas victòrias e la populacion paguèt car l'episòdi: destruccion e encendi d'Efès e de Milet, desportacion de populacions coma esclaus en Mesopotamia en 494 AbC., fins a lor totala aleujança.
Fòrça abitants (mercands, artesans, poètas, pensaires), emigrèron, emportent amb eles los rafinaments de lor cultura. Atal s'arrestèt lo vam intellectual d'Ionia.
Foguèt sonque après las victòrias de las ciutats de la Grècia continentala a Maraton, puèi a la Batalha de Salamina, en -480, a la Batalha de Platèas, e a la Batalha de cap Mical en -479, que los Ionians tornèron trobar lor libertat, l'espandiement de l'Empèri persian cap a l'oèst s'acabèt alara.
Atenas qu'aviá tengut un ròtle màger dins la victòria, ne balhèt glòria e profièch, e en -478, amb la creacion de la Liga de Delos, comencèt a bastir al seu entorn un empèri maritim balhant egemonia sus la mar Egèa, ara enebidas a las naus persianas, e sa dominacion sul mond grèc. La guèrra s'acabèt en 449 AbC. e la desfacha dels Persians foguèt confirmida per la patz de Callias.
L'Ionia seguissiá alara l'astra del mond ellenistic, passant dels Seleucids al Reialame de Pergama, puèia l'Empèri Roman que, se cristianisant, venguèt Bizantin: passèt al sègle XIV als Genoveses e venguèt als mans dels Turcs al sègle XV, pasmens sens jamai perdre sa prosperitat nimai son caractèr ellenic.
Mai, après la desfacha otomana de 1918, la Grècia governada per Eleftherios Venizelos, demandèt l'annexion d'Ionia, qu'occupava militarament, dins un contèxte ont l'Empèri Otoman declinant semblava al punt d'èsser desmembrat entre las poténcias colonialas victoriosas (Tractat de Sèvras).
Mustafa Kemal Atatürk levèt en 1919 una armada nacionalista e comencèt de caçar las armadas grègas d'Anatolia: la guèrra s'acabèt en setembre de 1922 per la presa d'Esmirna/Izmir. La mitat de la vila (los quartièrs dels Europèus) brutlèt e tornèt èsser bastit pas que lentament. L'escambi de populacion que foguèt decidit entre Grècia e la nòva Republica de Turquia seguent lo Tractat de Lausana (1923) acabèt per l'exòde dels Grècs d'Asia menora (levat Istanbul), remplaçat pels Turcs - mens nombroses - venent de Grècia.
Après l'escambi de populacions, se pòt pas mai parlar de civilizacion ioniana, e lo mot desapareguèt del vocabulari administratiu turc. Mas pas sa prosperitat: l'Ionia demora una de las regions mai dinamicas de Turquia, los investiments europèus i son fòrça nombroses.
Marcello Tegalliano
Marcello Tegalliano foguèt lo segond dòge de Venècia de 717 a 726. Coma per son predecessor Paolo Lucio Anafesto, son existéncia es pas confirmada per leis istorians e es considerat coma un personatge legendari.
Bellecombe
Bellecombe en arpitan (Bellecombe en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Jura e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Amàs de galaxias
La màger part dei galaxias, benlèu 90%, fan partida d'un amàs ò d'un superamàs. D'exemples d'amàs de galaxias observables amb d'instruments amators son l'Amàs de la Verge, un ensemble de 1,500 galaxias situat a 60 milions d'ans lutz de la Tèrra, ò l'Amàs de la Maquina Pneumatica, una estructura de 274 galaxias situadas a 125 milions d'ans lutz. En revènge, la Via Lactèa se tròba d'un grop d'un trentenau de galaxias (lo Grop Locau) que fa dirèctament partida d'un superamàs (lo Superamàs de la Verge).
Saint-Privé (Sòna e Léger)
Saint-Privé  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Mustafa Cemilev
thumb|250px|Mustafa Cemilev Mustafa Abdülcemil oğlu Cemilev (Qırımoğlu) ( pron. [mustaˈfa ʤeˈmilev]; en ucraïnian: Мустафа Абдульджеміль Джемілєв, e en transcripcion internacionala: Mustafa Dzhemilev; Ai-Serez, Crimèa, 13 de novembre de 1943) es un politician tatar de Crimèa. Aqueste dissident durant lo periòde sovietic es lo menaire del Movement Nacional dels Tatars de Crimèa, e es membre del Parlament Ucraïnian dempuèi 1998. Foguèt lo president del Mejlís del Pòble Tatar de Crimèa fins a 2013.
En abril de 2014, per encausa de son ròtle preponderant en favor de l'unitat ucraïniana e contra l'ocupacion russa de Crimèa, es estat fòrabandit d'un biais non-oficial de sa tèrra per una durada de 5 ans.
Lo 14 del meteis mes, Cemilev recebèt la medalha de l'Òrdre de la Republica de Turquia de las mans del president turc Abdullah Gül. Qualques meses mai tard, lo 3 de junh, foguèt lo primièr recebedor del Prèmi Solidaritat Lech Wałęsa autrejat pel govèrn polonés.
Lofofora
Lofofora es un grop rock metal francés de París (França) fondat en 1989 e compausat de Reuno (cant), Phil Curty (guitarra, bassa), Daniel Descieux (guitarra) e Vincent Hernault (batariá). Es un grop emblematic en França del moviment musical fusion post grunge, es a díser que lo fenomèn Nirvana e lo retorn en fòrça del punk rock grunge de caps 1991 obriguèt la pòrta a un reviscòl del metal, reactualisat en i mesclar los genres musicals de l'epòca coma lo rap o l'electro, d'aquí lo tèrme de fusion (per lo mescladís) e mai precisament de nu metal (metal nòu), que Lofofora n'es en França benlèu lo grop lo mai representatiu, còsta d'autras formacions exagonalas de la meteissa epòca coma No One Is Innocent, Silmarils, FFF o Treponem Pal.
Mustafa Cemilev
Qualques meses mai tard, lo 20 d'agost de 2014, foguèt causit pel president ucrainian Petrò Poroshenko coma representant dels afars tatars de Crimèa.
Fresnoy
Fresnoy (ancianament Frenoy) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Lofofora
Lo tròç L’Œuf (l'uòu) que lancèc lo fenomèn Lofofora en 1995 demòra benlèu a l'ora d'ara lor cançon la mai coneguda. Lo tèxte d'aquesta cançon es una denonciacion del racisme (sèm totes sortits del meteis uòu, una sola raça per mantunas colors) que foguèt identificada a l'epòca coma una referéncia dirècte a La peau (la pèl, en 1994) de No One Is Innocent, la parentat entre los dos grops parisencs èra evidenta, tant per la musica (nu metal / fusion) que per l'esperit (lo combat contra lo faiscisme). D'aquesta passa, se reïvindican de lor modèl american Rage Against the Machine, e en França coma eredèrs del moviment alternatiu, mai precisament de Bérurier Noir, que Lofofora faràn quitament una represa de Vive le feu.
Fresnoy
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Aimeric de Montreal
Aimeric de Montreal (executat en mai de 1211) foguèt un nòble occitan de Lengadòc, senhor de Laurac e cosenhor de Montreal. Aimeric, un dels senhors mai potents de Lauragués e conselhièr dels comtes Ramon de Tolosa e de Ramon Rogièr de Besièrs Carcassonna e fervent catar, foguèt capturat e penjat pels crosats en 1211 aprèp lo sèti de la Vaur.
Tollos
Tollos es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Aimeric de Montreal
Biografia
Aimeric de Montreal èra filh de Blanca de la Vaur e de Sicard II. Aviá quatre sòrres que las mai famosas son Esclarmonda e Guirauda. Durant lo sèti de la Vaur, Aimeric acompanhat de 80 cavalièrs anèt portar ajuda a sa sòrre Guirauda. Aprèp la presa de la fortalesa lo 3 de mai de 1211, Aimeric e sos companhons foguèron penjats e escotelats pels crosats de Simon de Montfòrt quand la poténcia cediguèt.
Tormos
Tormos es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
La Torre de les Maçanes
La Torre de les Maçanes es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
La Vall d'Alcalà
La Vall d'Alcalà es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Rostòv de Dòn
thumb|250px|Rostòv de Dòn Rostòv de Dòn (en rus: Pостов-на-Дону, pron. russa : [rɐˈstof nə dɐˈnu]) es una vila de Russia. Es la capitala de l'óblast de Rostòv e del Districte Federal Meridional. Se situa al costat del flum Dòn, a 46 km de la mar d'Azòv. En 2015 comptava una populacion de 1.115.000 abitants. Es considerada abitualament coma la pòrta de Caucàs.
Vilas afrairadas
thumb|right|250px|[[Doma municipala al centre de Rostòv de Dòn]] La ciutat es afrairada amb:
La Cort (Tarn e Garona)
La Cort  (Lacour en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Torrevieja
Torrevieja es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
La Vall de Gallinera
Vall de Gallinera es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Lista dei Majoraus dau Felibritge
Aquí la lista dei majoraus dau Felibritge. Lei majoraus dau Felibritge constituísson lo consistòri encargat d’elegir lo capolier dau Felibritge e tanben d’elegir lei novèus majoraus.
(Lista en construccion)
.quebec
.quebec (ciutat de Canadà, en anglés o en occitan, Québec en francés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi lo 16 d'abril de 2014.
La Vall de Laguar
La Vall de Laguar es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
.university
("universitat", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
.pictures
("imatges", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
Orgivèth
Orgivèth (Orgibet en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Guémappe
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Situada al sud de Arras, sus l'ais Arras-Cambrai, al intersection amb la départementale 34 e près del autoroute A1.
Située au sud d'Arras, sur l'axe Arras-Cambrai, à l'intersection avec la départementale 34 et à proximité de l'autoroute A1.
Bulle
Bulle es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Guémappe
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Bulle
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Guémappe
Istòria
La distincion #aperténer a las Wancourt e a las Montmorency. Lo vilatge #èsser lo teatre de violentes combats en abril 1917 e n'en agost 1918.
Bulle
Istòria
De lo sieu ancian nom "Ad stabulos", o "Mos Torrerius", o encara "Balerive", lo vilatge fasiá pas pas partida de la distincion de Lo Riu malgrat aiçò prèp. En 1302, en lo testament de Othon IV, comte de Bourgogne, aquel disiá voler que i aja donat "XL de libres de nòstres sòus a aquel òme #que se truca Facorner de Boulle devers Pontarlier o als sieus hoirs, per cap de torz #que sentèm aver de luy". En una sentence de la intendant de Franca-Comtat del 16 de mai 1695 èra dicha que lo bourg fasiá partida de la châtellenie de Pontarlier cossí Sant-Ponch e Arc-jos-Cicon.
Guémappe
Istòria
Venus del pichon pòrt de Grimsby (al nòrd-es del Angleterre) e apertenent al 10e regiment del Lincolnshire, vint soldats britanics, foudroyés lo 9 d'abril de 1917 e figés coide contra coide en una ultime dança macabre, an #èsser inhumés en una fosse per las siás compagnons d'arma al luòc-dich lo Ponch-de detlo-Jorn. Aquela estonanta practica funéraire es pas pas sens remembrar aquela de 50 soldats escocesses inhumés a Guémappe sus la rota de Cambrai, en la siá tranchée « de sortida de assaut » e jonches en la mòrt, lo braç en estrenhent la talha de los sieus vesins.
Bulle
Istòria
A los abitants èran en procèsses amb la ostal de Chalon-Arlay perque pretenián i aver lo drech de prene del bòsc en lo bòsc nomenat la Còsta-de-Bouverans per la siá chauffage e per lo sieu usatge. Louis II de Chalon-Arlay en sostenent lo contrari es lo parlament de Dole #que los départageait en decidint que los abitants de Bulle avián la possession de l'usatge en aquel bòsc dempuèi lo camin del Laveron #que portava de Lo Riu fins al Mont-Sant-Ostal del costat de Pontarlier, lo prince de Chalon en avent l'autra part d'aqueles bòsques.
Guémappe
Istòria
Al delà de la violéncia dels combats, l'enregistra de Arras a mostrat mai que de soldats detenián encara sus eles un estoig d'urgéncia réglementaire en contenent ouate, épingles de seguretat e fiole de iode. Nombrós portavan lo badge de bronze al nom de lo sieu regiment. Fin finala, qualqu'uns possedissián casc e mascara a gas. Tres membres d'una meteissa familha èran còsta a còsta.
Bulle
Istòria
Lo vilatge conteniá un fief en dependent de Bannans, a aquel efièch lo 15 de setembre 1593 lo rei Philippe II d'Espanha, alavetz sobiran de Bourgogne, donava, a títol d'escambi, la mejana e bassa justícia e la distincion del bourg a Nicolas Barillet senhor de Bannans, aconselhar del rei e mèstre dels comptes a Dole. Davant aquel fach los villageois #protestar, eles spécifiaient #qu'eles pas dépendaient que del rei e que la distincion aperteniá a lo sieu domeni e que per conseqüent volián demorar jos la siá autoritat, la siá demanda i aviá acceptat en 1594.
Guémappe
Istòria
53 òmes de tropa del Lincolnshire Regiment èran encara recentament portats desapareguts ; uèi, 25 de dintratz eles an #èsser trobats. L'identificacion dels còrsses a retut particularament malaisit pel pauc d'objèctes personals en luòc o conservats ; la majoritat èran récupérés abans inhumation e restituits a las familhas. De mai, pendent la Granda Guèrra, las placas d'identitat britanica èran en cuèr borit e se son pas #que exceptionnellement conservadas. Malgrat aiçò, dos soldats del Royal Scots Regiment an #èsser identificats per la Commonwealth War Grèu Comission. Totes an #èsser inhumés en lo cementèri militar britanic del Ponch-de detlo-Jorn.
Bulle
Istòria
Veire Dommartin
Guémappe
Istòria
La seigneurie appartint aux Wancourt et aux Montmorency. Le village fut le théâtre de violents combats en avril 1917 et en août 1918.
Venus du petit port de Grimsby (au nord-est de l’Angleterre) et appartenant au 10e régiment du Lincolnshire, vingt soldats britanniques, foudroyés le 9 avril 1917 et figés coude contre coude dans une ultime danse macabre, ont été inhumés dans une fosse par leurs compagnons d’arme au lieu-dit le Point-du-Jour. Cette étonnante pratique funéraire n’est pas sans rappeler celle de 50 soldats écossais inhumés à Guémappe sur la route de Cambrai, dans leur tranchée « de départ d’assaut » et unis dans la mort, le bras enserrant la taille de leur voisins.
Bulle
Istòria
Au les habitants étaient en procès avec la maison de Chalon-Arlay car ils prétendaient avoir le droit de prendre du bois dans la forêt nommée la Côte-de-Bouverans pour leur chauffage et pour leur usage. Louis II de Chalon-Arlay soutenant le contraire c'est le parlement de Dole qui les départageait en décidant que les habitants de Bulle avaient la possession de l'usage dans cette forêt depuis le chemin du Laveron qui menait de La Rivière jusqu'au Mont-Sainte-Marie du côté de Pontarlier, le prince de Chalon ayant l'autre partie de ces bois.
Guémappe
Istòria
53 hommes de troupe du Lincolnshire Regiment étaient encore récemment portés disparus ; aujourd’hui, 25 d’entre eux ont été retrouvés. L’identification des corps est rendue particulièrement difficile par le peu d’objets personnels en place ou conservés ; la plupart étaient récupérés avant inhumation et restitués aux familles. De plus, durant la Grande Guerre, les plaques d’identité britanniques étaient en cuir bouilli et ne se sont qu’exceptionnellement conservées. Cependant, deux soldats du Royal Scots Regiment ont été identifiés par la Commonwealth War Graves Commission. Tous ont été inhumés dans le cimetière militaire britannique du Point-du-Jour.
Bulle
Istòria
Voir Dommartin
El Verger
Verger, el es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Nabosat
Nabosat [nabuˈza] (Nébouzat en francés) z-es una comuna occitana dau departament dau Puèi de Doma e la region de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Toponimia
Le nom dau vilatge se bastiguèt sobre le modèl dau nom pròpri latin: Nepotius + sufix -acum. Coma aquò s'escriguèt successivament Nebezac al sègle XIIen; Nebozac al sègle XIIIen; Nebozat en 1373,. Nabosat z-èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Nepotius.
Nòtas
<references group="N"/>
La Vall d'Ebo
Vall d'Ebo, la es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Neuvillette (Sòma)
Neuvillette (Somme) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Nòtas
<references group=N/>
.associates
("sòcis", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
.media
("mèdis", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
Neironda
Neironda (Néronde-sur-Dore en francés) es 'na comuna auvernhata dau departament dau Puei de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Hamblain-les-Prés
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
.reisen
("viatges", en alemand) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
Hamblain-les-Prés
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Neironda
Toponimia
Las atestacions ancianas son Neyrondes en 1373 Neyronde au sègle XVIII sus la mapa de Cassini e encara en 1793, Neyroude e Néronde en 1801. En 1936, son nom francés devengut Néronde-sur-Dore.
Lo nom poiriá venir dau nom germanic Nicbrannus + -a, amb una atraccion de latin niger ("negre").
La Vila Joiosa
La Vila Joiosa es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Saint-Rémy (Sòna e Léger)
Saint-Rémy  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Abla
Abla es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Xaló
Xaló es un municipi de la província espanhòla d'Alacant e de la Comunautat Autonòma del País Valencian.
Ernst Cassirer
Ernst Alfred Cassirer (Breslau, 28 de julh de 1874 - Nòva York, 13 d'abril de 1945) foguèt un filosòf alemand del sègle XX.
Neschers
Neschers (Neschers en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
La Cort de Sent Pèire
La Cort de Sent Pèire (Lacourt-Saint-Pierre en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, La Cort de Sent Pèire èra de la diocèsi civila del Bas-Montalban, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, La Cort de Sent Pèire èra del canton de Sent Porquièr, en l'an X, del canton de Montuèg.
Saint-Prix (Sòna e Léger)
Saint-Prix  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Geografia
Es sul territòri de la municipalitat #que se lèva lo Nautor Folin, ponch culminant del massís del Morvan.
.career
("carrièra", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
Saint-Prix (Sòna e Léger)
Istòria
En partida a la châtellenie de la Torsin e a las Madamas de la Abbaye Sant-Andoche de Autun, bòsc domaniales del abbaye, en fasent partida de la dotation de la Corona
Lo patronnage de la glèisa paroissiale tornava als fraires del Abbaye de Sant-Martin de Autun, possession confirmada per una Bulle d'abril 1164 pel Pape Alexandre III, refugiat a França: " Ecclesiam de S. Prejecto. "
En partie à la châtellenie de la Torsin et aux Dames de l'Abbaye Saint-Andoche d'Autun, forêt domaniales de l'abbaye, faisant partie de la dotation de la Couronne
Le patronnage de l'église paroissiale revenait aux moines de l'Abbaye de Saint-Martin d'Autun, possession confirmée par une Bulle d'avril 1164 par le Pape Alexandre III, réfugié en France: " Ecclesiam de S. Prejecto. "
Adra
Adra es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Art numeric
L'art numeric es una practica artistica basada principalament dins l'utilizacion de la tecnologia numerica coma partida essenciala del procès creatiu d'una òbra. Dempuèi los ans 1970, s'utiliza diferents noms per descriure lo procès, coma l'art de l'ordinator e l'art multimedia. De tot biais, l'art numeric se pòt situar jol grand concèpte d'art dels mèdias novèls. Dins un sens larg, lo tèrme "art numeric" fa referéncia a aquel tipe d'art contemporanèu qu'utiliza de metòdes de mèdias numerics o de produccion de massa.
Lo tèrme "artista numeric" es utilizat per descriure los artistas qu'utilizan las tecnologias numericas per produsir d'art. Que siá numerics o tradicionals los artistas contemporanèus utilizan fòrça fonts d'informacion e programas electronics dins lor trabalh de crecion.
Las tecnicas de l'art numeric son largament utilizadas pels principals mèdias de comunicacion en publicitat e tanben per de cineastas per produire d'efièches visuals. Lo autoedicion de libres a agut un grand impacte dins lo mond, qu'es ligada al dessenh grafic. Donats los parallelismes entre las arts visualas e las musicalas, es possibla que l'acceptacion generala de la valor de l'art visual digital progresca del mèsme biais qu'o faguèt l'acceptacion de la musica electronica dins las darrièras decennias.
Començaments
Als començament patiguèt d'una cèrta resisténcia, mas l'impacte de la tecnologia numerica transformèt d'activitats coma la pintura, lo dessenh, l'escultura e la musica o l'art sonòr. Mai, permetèt de realizat de formats novèls, coma los "nets arts", las installacions artisticas, e la realitat virtuala venguèron de practicas artisticas e tecnologicas fòrça reconegudas.
Tecnicas utilizadas
L'Art numeric pòt èsser sinque produsit per d'ordinators (coma las fractalas e l'art algoritmic) o utilizar d'autras fonts, coma una fotografia escanerizadas o un imatge dessenhat amb logicial de grafias vectorialas generats per ordenador mejançant una tauleta grafica o mirga. E mai se tecnicament lo tèrme pòt èsser aplicat als arts realizats utilizant de mèdias coma un simple escanèr, mai sovent nomena un tipe d'art qu'utiliza d'un biais mens trivial los procèsses numericss (coma es lo cas del logicial o software, del microcontrolaire o quin autre sistèma que siá electronic capabla d'interpretar o de crear un imput o un output).
L'informacion de donadas numerizadas, coma los archius audio e vidèo gravats digitalament  es pas considerada coma art numeric, mas pòdon far partida de la larga familha d'art de l'informacion (information art).
Mèdias visuals generats per ordinator
Lo concèpte art numeric fa referéncia a, d'un costat, tota informacion visuala efichat dins un format 2D mejans un aparelh electronic visual, d'un autre costat, la traduccion d'informacion matematica de l'informacion afichada dins una organizacion 3D, visualizada amb una projeccion estereoscopica.
La forma mai simpla son los grafics digitals 2D, que serián lo rebat del biais que se dessenha amb un gredon e un tròç de papièr. Dins aquel cas mas, l'imatge apareis sus l'ecran e l'instrument utilizat per dessenhar es un estilo numeric o una mirga. Çò que se genèra a la pantalha pòt aparéisser dessenhat en gredon, estilo, o pincèl.
Erasme
Desiderius Erasmus Roterodamus, nascut lo 28 d'octobre de 1469 a Rotterdam, comtat d'Olanda, e mòrt lo 12 de julhet de 1536 a Basilèa, es un canonge regular de sant Agustin, filosòf, escrivan latin, umanista e teologian dels Païses Basses borguinhons, considerat coma una de las figuras màgers de la Renaissença tardièra.
Art numeric
Mèdias visuals generats per ordinator
Normalament los grafics bidimensionals utilizan de mapa de bits coma principal metòde de representacion de l'informacion, alara que los grafics tridimensionals son mai frequentament vectorial, causa que facilita la creacion de las installacions de realitat virtuala.
Erasme
Biografia brèva
Erasme nasquèt lo 28 d'octobre de 1466 o 1467 o 1469, segon los biografes, a Rotterdam. Es lo filh illegitime d’un capelan e d’una filha de mètge. Segon d'uns, son nom d'origina èra Geert Geerts, o Gerhard Gerhards, mas aquó es gaire provat.
Art numeric
Mèdias visuals generats per ordinator
Un possible tresen paradigma es de generar las art 2D e 3D entièrament a amb d'execucions algoritmicas codificadas amb de programas informatics; aquestas se poirián considerar coma las formas nativas de l'art digital. Çò que significa que pòdon pas èsser produsidas sens ordenadors. L'art fractal, lo datamoshing, l'art algoritmic e l'art generatiu en temps real ne son de bons exemples.
.town
("vila", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
Art numeric
"Pintura numerica"
Las òbras son consideradas coma "pintura numerica" quand an una estetica similara a la que seriá atencha amb de mèdias non digitals, mas que se realizan mejans una plataforma de logicial e se publica digitalament l'imatge ne resultant coma s'èra pencha sus tela.
Imatges fixes 3D generats per ordinator
Los grafics en 3D se crèan amb un procès de dessenh d'images a
partir de formas geometricas, poligòns o corbas NURBS. Es atal que se crèan d'objèctes e de scènas tridimensionalas que seràn utilizadas en mèdia tan diferents coma lo cinèma, la television, l'impression, lo prototipatge rapid, los jòcs o simulacions e los efièches especiales visuals.
I a fòrça programas logicial per o far. La tecnologia pòt permetre la collaboracion, donat l'opcion a partejar. Aquò se fa mercés un esfòrç creatiu similar a aqueste del movement del còdi dubèrt (open source), e lo de las Creative Commons, ont los usatgièrs pòdon collaborar dins un meteis projècte per aténher de pèças d'art unic.
L'artista surrealista pop Ray Caesar trabalha sus Maya,(un logicial de modelatge 3D, utilizat per l'animacion numerica) per crear sas figuras e sos respectius espacis virtuals.
Abrucena
Abrucena es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Erasme
Biografia brèva
En 1488, prononcièt sos vòts cap als canonges regulars de sant Agustin a Stein. Foguèt ordonat prèstre lo 25 d'abril de 1492. Obtenguèt alara una dispensa de cors. L’evèsque de Cambrai invitèt Erasme a lo seguir dins sos desplaçaments coma secretari a partir de 1493. Quitèt lo convent. Demorèt a París entre 1495 e 1499 ont auriá aprés lo grèc. Sembla qu'auriá tanben encontrat fòrça umanistas.
Escriguèt dins aquel temps l’Enchiridion militis christiani (Lo Manual del soldat crestian), jos l’inspiracion del franciscan Jean Vitrier, alara superior del convent de Saint-Omer.
Entre 1499 e 1514, Erasme correguèt Euròpa. En 1499 anèt pel primièr còp en Anglatèrra, ont coneguèt John Colet, canonge de Sant Paul, e Thomas More. Tornèt en Anglatèrra entre 1505 e 1506. E entre 1506 e 1509 Erasma demorèt en Itàlia. Venguèt doctor en teologia a l’universitat de Turin. A partir de 1509 faguèt son tresen sejorn en Anglatèrra, a cò de Thomas More. I escriguèt L’Elògi de la Foliá.
Entre mai e octobre de 1521, Erasme passèt cinc meses a Anderlecht ont es ara l'ostal d'Erasme, près de Brussèlas, a cò de son amic lo canonge Pierre Wichmans. Puèi, entre 1521 et 1529, demorèt a Basilèa, ont publiquèt la màger part de son òbra (Edicions e comentaris de gaireben totes los Paires de la Glèisa). En 1522, foguèron pel primièr còp publicat Colloquis e De conscribendis epistolis (manual d’epistolografia). En 1524, Erasme ataquèt Luther dins son De libero arbitrio (Del liure arbitre) a que Luther respondèt en 1526 per lo De servo arbitrio. Que la polemica contunhèt ben après.
En 1528, publiquèt Lo Ciceronian, critica del purisme d'uns autors de son epòca coma Bembo que fixavan la lenga e refusavan d'utilizar un vocabulari diferent de lo de Ciceron per descriure las realitats modèrnas. En 1529, la vila de Basilèa tota aquerida a la Reforma, estimèt mai s’installar a Friborg de Brisgòvia ont escriguèt sa darrièra grand òbra: L’Ecclesiasta. En 1535, tornèt definitivament a Basilèa. Aquela quita annada, lo papa li ofriguèt de lo far cardinal, que refusèt.
Moriguèt lo 12 de julhet de 1536 a Basilèa.
L'Elògi de la Foliá
thumb|Illustracion d'[[Hans Holbein lo Jove en marge de l’edicion Froben, 1515, de L’Elògi de la Folia.]]
Comença amb un sabent elògi imitat de l’autor satiric grèc Lucian, qu'Erasme e Thomas More n'acabavan de traduire l’òbra en latin, una pèça de virtuositat dins lo deliri. Lo ton ven mai sorn dins una tièira de discorses solemnes, quand la foliá fa l’elògi de l’emborniament e de la deméncia e que passa a un examèn satiric de las supersticions e de las practicas piosas dins la Glèisa catolica e tanben a la foliá dels pedants. Erasme tornèt prigondament decebut de Roma, qu'aviá refusat d'avanças de la Curia. Pauc a pauc la Foliá pren la quita vòtz d’Erasme qu'anóncia lo castig. L’ensag s'acaba en descrivent de biais onèst e esmovent los ideals vertadièrs crestians.
Erasme e Euròpa
Erasme militèt per la patz en Euròpa. Aquel engatjament europèu es fondat sus son cosmopolitisme: proclama, dins la Querela pacis. Es tanben basat sul seu pacifisme. La discòrdia sagnosa que devisa los Angleses, los Alemands, los Franceses e los Espanhòls li sembla una absurditat.
Dins la biografia que consacrèt a Erasme, Stefan Zweig comenta: puslèu que d’escotar las pretencions bufècas dels reiatons, dels sectators e dels egoïsmes nacionals, la mission d’Euròpa es al contrari de totjorn insistir sus çò que liga e çò qu'unís les pòbles, d’afirmar la preponderància de çò europèu sul nacional, de l’umanitat sus la patria e de transformar la concepcion de la Crestiantat, considerada coma una comunautat unicament religiosa, cap a una crestiantat universala, cap a un amor de l’umanitat umil, serviciable, desvoat
La traduccion del Nòu Testament
Erasme, de son vivent, èra ja conegut dins l’Euròpa occidentala coma un dels grands pensaires de son temps. Òme fòrça instruit, mestrejava lo latin e lo grèc. Sa coneissença del grèc lo persuadís que de partidas de la Bíblia que son dins la Vulgata latina foguèron pas corrèctament traduchas. Decidiguèt donc de far estampar lo Nòu Testament grèc, malgrat las objeccions de sos amics coma Van Dorp per que seriá minar la fondacion de la Glèisa, ja qu'èra en tan mal estat. Per realizar aquel Nòu Testament (1516) grèc, Erasme dispausava de sièis o sèt manuscrichs grècs (Minuscul 1, 2, 817, 2814, 2815, 2816, 2817). Ne faguèt una revirada nòva en latin per far veire las diferéncias amb la Vulgata. Apuèi los Elzevier, una familha d’estampaires de Leyde, utilizèron lo tèxte grèc d’Erasme en escrivent en dejós del títol Textus receptus. Aquela publicacion junta largament amb las criticas que i se basa la reforma de Luther: la Glèisa catolica l’acusa, el e los seus partisans, de connivéncia amb Luther. A aquel repròche d’aver pausat l’uòu de l’eretgia, respond qu'èra pas la sia tòca e qu'èra pas el lo responsable de l’esclatament de la Glèisa.
Erasme mistificaire?
En 1530, Erasme, dins sa quatrena edicion de las òbras de sant Ciprian, introduch un tractat De duplici martyrio ad Fortunatum, qu'atribuís a sant Ciprian e presenta coma se foguèsse trobat per azard dins una anciana bibliotèca. Aquel tèxte, pròche dels obratges d'Erasme, que siá sul fons (ostilitat a la confusion entre vertut e sofrença) o sus la forma, e que se'n conéis pas cap de manuscrich, conten d'anacronismes flagrants, coma una allusion a la persecucion de Dioclecian, persecucion plan posteriora a la mòrt de sant Ciprian. En 1544, lo dominican Henricus Gravius denóncia l'obratge coma inautentic e n'atribuís la paternitat a Erasme o a un imitator d'Erasme. Al sègle XX, l'ipotèsi d'una frauda d'Erasme foguèt abandonada per gaireben totes los grands erasmians, per exemple Percy S. Allen, mas adoptada per d'universitaris coma Anthony Grafton.
La devisa d'Erasme
Erasme aviá causit coma devisa (« A degun concedissi ») mas quand li èra reprochada perque pro orguelhosa, repondiá plan subtilament qu’èra pas la seuna mas aquela de Terminus, dieu antic representant la mòrt o lo tèrme de la vida, e qu'èra la mòrt e non Erasme que parlava. En fach, Erasme portava coma sagèl sus son anèl, una gemma antica representant lo dieu Bacus, present de son escolan l’arquevèsque Alexandre Stuart, mas Erasme pensava qu’èra del dieu Terminus.
Òbras
thumb|right|apophtegmatum-1541
Gueez
Lo gueez (ግዕዝ, ), a vegada etiopian ancian o classic, es una lenga parlada en Etiopia e en Eritrèa fins al sègle XIV. Segon d'analisis ancianas, lo gueez seriá per fòrça lengas en Etiopia (coma l'amaric e lo tigrigna) çò que lo latin es a la lenga nòstra, mas sembla ara que son de fach de lengas sòrres qu'evoluèron en parallèl,. Lo gueez s'escriu amb un alfasillabari, una varianta de l'alfasillabari etiopian.
Albanchez
Albanchez es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
Gueez
Istòria
esquèrra|vinheta|Bíblia etiopiana del sègle XX. drecha|vinheta|Genèsi 29:11-16 en guèz, sègle XV vinheta|Lo gueez d'entre las lengas semiticas, pendent l'antiquitat. drecha|vinheta|Las lengas semiticas, origina geografica e nombre de locutors Atestat a partit del sègle III o IV ApC, lo gueez desapareis coma lenga parlada vèrs lo. La literatura en gueez s'espeliguèt del sègle XIII a XVIII. Demorat sabenta de l'Etiopia fins al, lo guèz es uèi emplegada sonque coma lenga liturgica de la Glèisa etiopiana ortodòxa, de la Glèisa eritrèa ortodòxa, de las Glèisas catolicas etiopiana e eritrèa e de la comunautat Beta Israèl.
Los primièrs escrichs en gueez utilizan un afabet d'origina sudsemitic compausat sonque de consonantas. Demòran unes exemples datant dels sègles III o IV. D'entre los escrich, i a lo Conflicte d'Adam e Èva contra Satan, un apocrif veterotestamentari paleocrestian, lo Libre dels Jubilèus, e lo Libre d'Enòc en version integrala. Lo gueez se podiá escriure en bustrofedon, coma las inscripcions grègas arcaïcas.
.toys
("joguinas", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
.lease
("locacion", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
Carya Magalonensis
Carya Magalonensis (valent a dire lo "Noguièr de Magalona") es lo nom d'un libre escrich jos forma de manuscrich medieval del sègle XIV per l'erudit montpelhierenc Alfred Moquin Tandon en 1836.
Hallines
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Carya Magalonensis
Istòria
Lo Carya Magalonensis foguèt publicat a Tolosa en 1836 en 50 exemplars per Alfred Moquin Tandon. Aqueste lo dedicava a son melhor amic lo botanista Auguste de Saint-Hilaire. Moquin Tandon descriu lo manuscrich pro menimosament del biais seguent (revirat del francés): "es un Manuscrich, format in-8°, en lenga Romana, que tracha de divèrses eveniments arribats a Magalona o a Montpelhièr, durant las vint-e-sèt primièras annadas del sègle XIV. Aqueste manuscrich es estat descobèrt, en 1831, a Ginhac, pichona vila del departament d'Erau, en çò de Sénher Loís Montèls, Perceptor de la Comuna. Sul vèrso de la cobèrta del Carya, se legís la nòta seguenta de la man de Joan Jacme de Plantada, Conselhièr a la Cort dels comptes, ajudas e finanças de Montpelhièr:", çò que sembla de conferir cèrta autenticitat a l'òbra. Son autor seriá estat Fredòl, un avesque de Magalona.
Saint-Vallier (Sòna e Léger)
Saint-Vallier  es una comuna francesa administrada per lo departament de Sòna e Léger de la region de Borgonha.
Carya Magalonensis
Istòria
Per far son òbra de falsificacion Moquin Tandon s'inspirèt grandament del Pichòt Talamus de Montpelhièr. Ja que l'erudit montpelhierenc aviá ja publicat divèrses manuscriches inedits, lo quite Francés Rainoard, un dels expèrts mai brilhants d'aquel temps, creguèt que l'òbra èra autentica e dins una letra felicitèt Moquet Tandon per aquesta descobèrta. L'autor esperèt uèch ans (1844) abans de dire la veritat quand se faguèt la segonda edicion del libre.
Estiu primaic
Estiu primaic ( del siu títol original japonés Bakushu, çò es Temps de l'òrdi per segar) es lo 2nd filme d'en Yasujirō Ozu amb na Setsuko Hara.
Axom
Axom (አክሱም, Aksum) es una vila septentrionala d'Etiopia, dins la província del Tigré. Es un dels centres religioses de la Glèisa etiopiana ortodòxa.
Hallines
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Axom
Axom possedís un aeropòrt (còde AITA: AXU).
La vila contemporanèa
La vila d'Axom compta uèi unes 50,000 abitants.
Los obeliscs
esquèrra|vinheta|267x267px|L'estèla d'Ezana, un dels obeliscs d'Axom. vinheta|300x300px|Orient Pròche vèrs l'an 600. Las grandas estèlas axomitas, marcan segon los arqueològs la plaça dels tombèls dels sobeirans de l'empèri axomita. Figuran d'entre los mai grands monolits realizat per l'òme. Lo mai grand d'entre eles mesurava 33 mètres de naut, mas s'aclapèt benlèu pendent l'enauçament. Lo mai grand encara en plaça uèi mesura 23m.
Fòrça tombèls foguèron escavats, d'autres pilhat, d’autres estalivats. Lor contengut es servat dins los musèus arqueologics d’Axom e d’Addis Abeba.
L'un de obeliscs d'Axom foguèt portat en 1937 en Itàlia, après l'occupacion de l'Etiopia per las armadas de Mussolini. Èra erigit près de Circus Maximus, a Roma, debans l'immòble qu'abrigava lo ministèri de l'Africa italiana fins a 1945 e dempuèi 1951 le sèti de la FAO.
En 1947, l'Itàlia s'engatjèt a lo tornar, mas se faguèt sonque en 2005. Portat en tres troces, le monolit desmembrar a tornèt a sa plaça a Axom en agost de 2008.
Pendent la preparation de l'aral d'acuèlh, se faguèron d'importantas descobèrtas arqueologicas. Èra una necropòli reiala de diferentas dinatias precretianas, que contunha plan al delà dels tèrmes actuals de la zona arqueologica.
Ciutat antica de May Hedja
Es lo luòc de las celèbras obeliscas situat al bòrd de la vila. La zona comptava subretot de tombèls e d'estèlas. De diferentas talhas, monoliticas, quadrangulàrias, a vegada escultadas las estèlas son talhadas dins de nefelinita de tingaïta una ròca gris-blau o d'autres basalts. Aquelas ròcas venon de la perièra de Gobedra a 5 km. centrat|vinheta|Una de las estèlas funeràrias del site de May Hedja Dos cents estèlas e obeliscs foguèron descobèrts.
La Fita (Tarn e Garona)
La Fita (Lafitte en francés) es una comuna istoricament gascona, benlèu lingüisticament lengadociana, situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Axom
Ciutat antica de May Hedja
En fàcia de May Hedja, la glèisa modèrne Santan Maria de Sion e lo monastèria son situats dins una cencha que conten tanben de pilars e 12 sètge de pèire; lo Menagesha, luòc de coronament reial e dels conselhs e amassadas de justícia. I a tanben las riïnas de la basilica primièra de Mariam Sion, primièr edifici crestian etiopian erigida vèrs 321, jol reialme d'Ezana.
L'estructura nomenada "monastèri" o capèla, edificada jos Fasilidas en 1662, restaurada jos Menelik, es interdicha a las femnas. Es descorada de pinturas e conten lo tresaur: coronas imperialas, vestits reials e religioses, croses e tambors. Dins un amagatal secrèt dormiriá l'Arca d'aliança que conten las Taulas de la Lei, jamai expausadas mas que l'existéncia ne'n bobta pas cap d'un dels cresents de la Glèisa ortodòxa etiopiana.
La Fita (Tarn e Garona)
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Axom
Roïnas de Dongor
Al sud oèst de la vila i a los rèstes del palais del rei Calèb. Lo site ofrís una multituds de pichonas salas a l'entorn de la partida principala compausada de set pèças e d'un escalièr monumental. En 2008, d'arqueològs alemands descobrigèron, jos aquel palais, los rèstes d'un autre palais que presentèron coma essent aquel de la Reina de Saba.
La Fita (Tarn e Garona)
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, La Fita èra de l'eleccion de Ribèra Verdun, donc de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la diocèsi de Montalban e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, La Fita èra del canton de Sent Micolau de la Grava; en l'an VIII del canton de Sent Porquièr.
.services
("servicis", en anglés e francés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
Sera Kutlubey
Sera Kutlubey, es una actritz de nacionalitat turca nascuda lo 24 d'octobre de 1997 a Ankara.
Nibas
Nibas es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Estiu primaic
Sinòpsi
Lai vívon tanben na Fumiko (Kuniko Miyake), molhèr d'en Koichi e los sius dos pichons Minoru (Zen Murase) e Isamu (Isao Shirosawa).
thumb|350 px|right|... Noriko amb Fumiko ... ( na [[Setsuko Hara e na Kuniko Miyake... )... ]]
Noriko es d'un avejaire contrari e subretot ne vól pas cap d'un maridatge organizat.
Li prepausan (per l'entremesa d'un oncle vièlh) de prene lenga amb un òme d'afar pro aisat mas ela o refusa còpsec. Sola la siá amiga n' Aya Tamura (Chikage Awashima) li farà prodèl e li portarà ajuda e sosten davant aicesta "idéia fixa" dels sius.
Fin finala se n'anarà pensant davant la lor pesuga insisténcia que ben los se poiriá ça que la satisfar en se maridar amb lo siu amic d'enfantesa e aimador de totjorn en Kenkichi Yabe (Hiroshi Nihonyanagi).
Ne fa de mètge aiceste e deu anar trabalhar a Akita pendent dequ'unas annadas, al nord oèst de Honshu.
.engineering
("engenhariá", en anglés) es un nom de domeni generic. Es en servici dempuèi l'11 d'abril de 2014.
Axom
Estèlas de Gudit
De l'autre costat de la carrièra en fàcia de Dongor, i a un aclapament d'obeliscs. Aquel necropòli dicha de Gudit legendària reina pagana o josièva, foguèt examinada en 1994. De rèstes de cambras funeràrias, de troces de terralhas, des rèstes umans e de placas de metal foguèron escavadas.
Mont Pelegrin
thumb|330px|Vista de Mont Pelegrin Mont Pelegrin (en latin Mons Pelegrinus, en arab Qala'at Sanjil (valent a dire Lo Castèl de Sant Gili) es una ciutadèla situada a Trípol, ciutat que domina dempuèi un truc, que foguèt bastïda del temps de las crosadas.