cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eudald Carbonell i Roura
En 1999 ocupec era catedra de Preïstoria ena Universitat Rovira i Virgili, en Tarragona, e adara ei recercaire principau dau Grop d'Autoecologia Umana dau Quaternari d'aguesta universitat e tamben director deth Institut Catalan de Paleoecologia Umana e Evolucion Social (IPHES).
Istòria de Cambòtja
Cambòtja dempuei 1991
En 1997, se debanèt una grèva crisi politica en causa de rumors d'aliança entre reialistas e Khmers Roges. Hun Sen capitèt d'organizar un còp d'estat que li permetèt d'arrestar Norodom Ranariddh. Una purga entraïnèt l'execucion de plusors foncionaris e caps dau FUNCINPC. Dempuei aquela annada, Hun Sen domina sensa dificultat la vida politica cambotjana. A contuniat la politica de pacificacion dau país e assaia de favorizar son desvolopament amb la bastida d'infrastructuras e la creacion progressiva d'un sector toristic.
Eudald Carbonell i Roura
A hét viatges de recerca e trabalh e camp en França, Itàlia, Eslovènia, Croàcia, Tatgiquistan, Argeria, Marròc, Tanzania, Kenya, Etiopia, Estats Units, Mexic, Chile, Cuba e Austràlia.
Ja de joen comencec a recercar sus es prumères poblacions deres vals des arrius Ter e Freser. En Girona siguec membre dera Associacion Arqueologica de Girona. aciu, amassa damb Josep Canal i Roquet, contribuiguec decisiuaments ath arreconeishment deth Paleolitic Inferior deth nòrd-est dera Peninsola Iberica, negat sistematicaments enquiath moment pes autoritats academiques. En 2009 arrecebec eth Prèmi Nacionau de Cultura d¡amassa damb era Fundacion Vila Casas (2).
Biografia scientifica
Es sues fites scientifiques més importants son era creacion d'un sistema d'analisi dera tecnologia preïstorica aperat sistema logic-analitic e er estudi deth poblament ancian dera Peninsola Iberica. Aguestes linhes de trabalh eth portaren a desvolopar un programa de recerca transdisciplinar ena Sierra de Atapuerca (Burgos). Aguest siguec iniciauments sos era direccion deth professor Emiliano Aguirre. des de 1991 Eudald Carbonell ei un des codirectors (1).
Un des aises actuaus dera recerca saja de compréner era arrason d'aguesti migracions e de parlar eth nivèu tecnologic e pas climatic o biologic, coma se hé tradicionauments. Carbonell mos mostra atau ua selleccion tecnica coma mecanisme dera evolucion deth comportament uman e l'aplica tamben ath sòns trabalhs en er Abric Romaní ( en Capellades, Catalonha ), un jadiment Neandertal a ont se pòt véder qu'era distancia de comportament demest Homo neandertalesnis e es prumèrs umans anatomicaments moderni non ei pas tan grana coma se didía sonque hé diuersi ans.
Ditz Carbonell qu'era fabricacion d'utís damb d'autes utís ei era caracteristica que dessepara ath genre Homo des autes. Era selleccion tecnica s'a imposat coma mecanisme d'evolucion deth comportament uman des de hé 2 milions d'annades.
Bibliografia
º Carbonell, Eudald. El sexe social. Barcelona: Ara llibres, 2010.
º Carbonell, Eudald. La consciència que crema. Barcelona: Ara Llibres, 2008. ISBN 9788496767898.
º Carbonell, Eudald. El naixement d’una nova consciència. Barcelona: Ara Llibres, 2007. ISBN 9788496767089.
º Carbonell, Eudald. Entendre la ciència des de dins (o si més no intentar-ho). Tarragona: Publicacions URV, 2006. ISBN 9788484240716.
º Carbonell, Eudald. Homínidos. Las primeras ocupaciones de los continentes. Barcelona: Ariel, 2005.
º Carbonell, Eudald; Bermúdez de Castro, J.M.. Atapuerca. Perduts al Turó. Barcelona: Ed. Columna, 2004. ISBN 8466404988.
º Carbonell, Eudald; Bellmunt., C. Els Somnis de l'Evolució. La Magrana, 2003. ISBN 8482644505.
º Carbonell, Eudald; Sala, R. Encara no som humans. Barcelona: Editorial Empúries, 2001. ISBN 8475968740.
º Carbonell, Eudald. «Homínidos i Comportamiento complejo» (en castellà). Mundo Científico, 208, gener 2000.
º Llompart, J.; Wagensberg, J.; Salvador, E. i Carbonell, E. Seres y Estrellas (en castellà). Barcelona: Ed. Plaza Janés, 2000.
º Carbonell, Eudald; Corbella, J.; Carbonell, E.; Moyà, S. i Sala, R.. Sapiens. Un llarg camí cap a la intel·ligència. Barcelona: Edicions 62, 2000.
º Carbonell, Eudald; Sala, R. Planeta humà. Barcelona: Editorial Empúries, 2000. ISBN 8475967027. º Carbonell, Eudald; cols.. Institut d'Estudis Catalans. L'Homo antecessor i el seu medi natural. Com eren i com vivien els europeus més antics, 1999 (Ciència i Cultura al llindar del segle XXI).
º Cervera, J; Arsuaga, J.L., Bermúdez de Castro, J.M. & Carbonell, E.. Atapuerca. Un millón de años de historia (en castellà). Madrid: Plot Ediciones S.A., 1998.
Prémis
º 2010. Investit Doctor Honoris Causa pera Universitat de Burgos
º 2009. Premi Nacional de Pensament e Cultura Scientífica[1]
º 2003. Professor Distingit dera Universitat Rovira i Virgili de Tarragona[1]
º 2001. Distincion dera Generalitat de Catalunya pera Promocion dera Recerca Universitària
º 2000. Medalla Narcís Monturiol, Generalitat de Catalunya[1]
º 1998. Premi Ciencias Sociales y Humanidades, Junta de Castelha e Leon
º 1997. Premi Príncep d'Astúries d'Investigacion Scientífica e Tècnica en era Equipa d'Investigacion d'Atapuerca[1]
º 1996. Medalha dera Universitat Rovira i Virgili (Tarragona)
Apertenences
º Membre deth Capítol Espanyol del Club de Roma[1]
º Membre dera Acadèmia de Sciencies de Nova York[1]
Referéncies
1.- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 «Eudald Carbonell i Roura». L'Enciclopèdia.cat. Barcelona: Grup Enciclopèdia Catalana.
2.- ↑ «L'Arqueòleg Eudald Carbonell i la Fundació Vila Casas, premis nacionals de cultura». Bonart [Girona], núm. 118, agost 2009, p.29. ISSN: 1885-4389.
(1283) Komsomolia
(1283) Komsomolia es un asteroïde.
Orleanés
100px|thumb|left|Escut deu ducat d'Orleans ancian100px|thumb|Escut deu ducat d'Orleans modèrne
(1282) Utopia
(1282) Utopia es un asteroïde.
Noviercas
Noviercas es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Gantias
Gantias (Ganties en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region administrativa d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Istòria de Birmania
L’Istòria de Birmania es l'istòria de la Republica de l'Union de Birmania qu'es un estat multietnic independent d'Asia dau Sud-Èst situat entre Índia, China, Tailàndia e l'Ocean Indian.
Gantias
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Gantias qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Pàmias. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Sebastian. Tanlèu 1790, Gantias qu'èra deth canton d'Aspèth.
Istòria de Birmania
De la Preïstòria au Reiaume de Pagan
Lei traças pus ancianas indicant la preséncia d’Homo sapiens sus lo territòri birman datan d'au mens 11,000 ans. Dins lo corrent dau millenari III av. JC, apareguèt la premiera cultura organizada qu'èra liada au pòble mon. Foguèt benlèu a l'origina de la fondacion dau premier estat de la region, Suvarnabhumi, a l'enton dau pòrt de Thaton vèrs lo sègle III av. JC. Gràcias au desvolopament dau comèrci, aqueu sègle veguèt tanben l'arribada e la difusion de la cultura indiana. Favorizada per lo mandadís de monges bodistas per lo sobeiran indian Ashoka, entraïnèt la naissença d'una cultura pròpria, pròcha d'Índia, dicha civilizacion de Dvaravati que dominèt lo sud de la Birmania actuala fins au sègle IX. La vila de Thaton sembla dominar lo periòde mai la manca de documents escrichs limita lei conóissenças.
Lo Reiaume de Pagan
Lei Birmans migrèron dempuei lo nòrd en direccion dau bacin d'Irrawaddy a partir dau sègle IX. Aprofichant l'afebliment progressiu de la civilizacion de Dvaravati que dispareguèt definitivament entre lei sègles XI e XII, fondèron la vila de Pagan en 849 onte foguèt installada la capitala. Venguts pauc a pauc una poissança militara importanta, conquistèron lo territòri mon durant lo rèine d'Anawratha (1044-1077). Au contacte dei populacions localas, adoptèron lo bodisme theravada coma religion.
Pasmens, en 1253, la conquista de Nanzhao per lei Mongòls destabilizèt la region. Accelerèt la migracion dei Tais vèrs lo sud puei permetèt ai Mongòls d'organizar d'atacas còntra lei reiaumes d'Asia dau Sud-Èst. Dins lo corrent deis annadas 1280, Pagan subiguèt una tiera de desfachas còntra seis armadas e son rèi deguèt acceptar la senhoriá mongòla. Afeblit, lo reiaume birman deguèt alora faciar de crisis de succession e de trèbols liats a l'arribada dei Chans, una populacion tai, dins lo bacin d'Irrawaddy. En 1299, sa capitala foguèt cremada per leis envaïsseires e lo Reiaume de Pagan dispareguèt.
Lei tres reiaumes
Après la casuda de Pagan, lo territòri birman se fragmentèt politicament. Dins lo sud, lei Mons reprenguèron son independéncia e fondèron en 1287 lo Reiaume d'Hanthawaddy. Centrats sus lei ciutats de Martaban e de Pegu, respectivament capitala en 1287 e en 1369, aquel estat resistiguèt ai temptativas de conquista dau Reiaume d'Ava. Fondat en 1364 per lei Chans, aqueu reiaume aviá la vila d'Ava coma capitala e èra principalament poblat de Birmans. Assaièt mai d'un còp de conquistar lo sud mai mau capitèt en causa de la resisténcia dei Mons e de revòutas recurrentas entre lei pòbles chans pus septentrionaus. Enfin, entre aquelei reiaumes, se mantenguèt un estat pichon dirigit creat en 1347 per la dinastia Taungoo.
L'unificacion dau país
L'unificacion de Birmania foguèt un procès lòng. La dinastia Taungoo ne'n foguèt lo premier animator a partir dau sègle XVI. D'efèct, en 1527, Ava foguèt pilhada per lei Chans dau Nòrd permetent au rèi Tabinshweti (1530-1550) d'atacar son vesin septentrionau en 1535. Durant lo rèine de son successor Bayinnaung (1550-1581), lei Birmans conquistèron Ava e Chiang Mai, capitala de Lanna, e ataquèron Siam. En 1564, una partida importanta dau territòri siamés, compres la capitala Ayuthia, èra ocupada mai la mòrt de Bayinnaung permetèt ai Tais de finalament rebutar l'invasion dins lo corrent deis annadas 1590.
La disparicion de Bayinnaung entraïnèt lo declin de la poissança birmana que conoguèt una crisi intèrna fins au rèine d'Anaukpetlun (1606-1628). Foguèt obligat de tornar conquistar la Birmania Bassa e de tornar sometre Chiang Mai. Pasmens, son òbra subrevisquèt pas a sa mòrt e tre 1629, Birmania èra tornarmai en crisi. En 1740, lei Mons se revoutèron e proclamèron un rèi a Pegu avans d'ocupar Ava en 1752. Aquò entraïnèt la disparicion de la dinastia Taungoo.
Foguèt remplaçada dins son ròtle unificator en 1752 per la dinastia Konbaung. Son fondator, Alaungpaya (1752-1760), capitèt de reconquistar lo territòri mon permetent d'acabar l'unificacion dau país. Puei, sei successors restaurèron la poissança militara birmana que poguèt tornar rivalizar amb Siam. En particular, en 1767, Ayuthia foguèt destrucha per una armada birmana e lei Siamés preferiguèron alunchar sa capitala de la frontiera e la transferir a Bangkòk. Pendent lo rèine de Bodawpaya (1781-1819), una capitala novèla, Amarapura, foguèt fondada e lo litorau sud-oèst, dich Arakan, foguèt conquistat. Pasmens, aqueu entraïnèt un raprochament frontalier amb l'Índia Britanica e, rapidament, de tensions amb Londres.
La conquista britanica de la Birmania Bassa
Lei tensions aparegudas entre Birmania e lo Reiaume Unit a la fin dau sègle XVIII degenerèron en guèrra dins lo corrent de la premiera mitat dau sègle XIX. Aquò foguèt causat per d'intervencions birmana en Cachar en 1817 e en Assam en 1824. Òr, una avançada dins aquela region èra considerada per lei Britanics coma una menaça dirècta per sei possessions en Bengala. En 1824, Londres decidèt donc d'intervenir militarament còntra Birmania entraïnant la Premiera Guèrra Anglobirmana (1824-1826) que s'acabèt per la cession d'Arakan e de Tenasserim e per l'abandon de tota revendicacion sus Cachar e Assam.
Pasmens, lei tensions s'amaisèron pas e d'incidents entre marchands britanics e autoritats birmanas a Rangon en 1851 entraïnèron una guèrra novèla (Segonda Guèrra Anglobirmana, 1852). L'armada britanica ocupèt la totalitat de la Birmania Bassa que foguèt annexada per Londres. L'annada seguenta, una patz precària foguèt restablida per lo rèi Mindon Min (1853-1878). En 1862, l'ensems dei conquistas britanicas foguèt gropat au sen d'una entitat territòriala unica amb Rangon coma capitala.
La conquista britanica de la Birmania Auta
Mindon Min assaièt de reorganizar lo reiaume amb la fondacion d'una capitala novèla, Mandalay e amb un raprochament amb França qu'èra a conquistar lei regions lòng de Mekong. En revènge, refusèt de reconóisser leis annexions britanicas de 1852. Foguèt remplaçat per Thibaw Min (1878-1885) que deguèt faciar de revòutas au sen dei Kachins e dei Chans. En 1883, demandèt una ajuda francesa per obtenir d'armas modèrnas.
Pasmens, en 1885, un incident novèu opausèt lo poder birman a una companhiá britanica. Londres prepausèt un arbitratge favorable a seis interès. Foguèt refusat per lo govèrn birman que pensava poder obtenir un sostèn francés. En fàcia d'aqueu refús, lei Britanis exigiguèron lo contraròtle de la diplomacia birmana e ataquèron Mandalay. Thibaw Min capitulèt sensa combat e la Birmania Auta foguèt annexada a l'Empèri Britanic.
La Birmania Britanica
L'administracion britanica entraïnèt de cambiaments importants au sen de la societat birmana qu'aguèron de consequéncias importantas per la seguida. Premier, lei comunautats dei montanhas obtenguèron de facto un estatut d'autonòmia car foguèron geridas en despart dau rèsta dau país. Venguèron rapidament satisfachas d'aquela situacion. D'autra part, lo bodisme perdiguèt sa posicion de religion d'Estat car lo poder coloniau introduguèt la neutralitat religiosa en vigor dins leis Índias Britanicas. Pasmens, aquela neutralitat foguèt parciala car de missions crestianas aguèron lo drech de crear lei sieunas escòlas, especialament au sen dei pòbles animistas. Enfin, la dubertura de l'economia birmana au comèrci mondiau e lei besonhs de foncionaris per l'administracion novèla entraïnèron l'arribada d'Indians e de Chinés. Aquò foguèt fòrça acceptat per lei Birmans e favorizèt l'emergéncia d'un corrent nacionalista.
L'emergéncia dau nacionalisme birman
L'emergéncia dau nacionalisme birman se debanèt dins lo corrent deis annadas 1920. L'ostilitat dei monastèris bodistas au poder coloniau e l'influéncia importanta deis estrangiers dins leis afaires economics ne'n foguèron lei dos factors principaus. Per ne'n tenir còmpte, lei Britanics fondèron un conseu legislatiu e decidèron de separar Birmania d'Índia en 1937. Puei, una constitucion foguèt adoptada creant un regime parlamentari amb un governador totjorn dotat de poders importants. Aquò suscitèt la fondacion de divèrsei partits politics nacionalistas coma lo Sinyetha de Ba Maw e lo Thakin de Ba Sein. Lo premier ganhèt leis eleccions de 1937 e son cap venguèt cap dau govèrn de la colonia. En 1938, d'esmogudas antiestrangieras aguèron luòc causant la partença de plusors Chinés e Indians.
La Segonda Guèrra Mondiala
De 1943 a l'estiu de 1944, de combats violents opausèron Aliats e Japonés. S'acabèron per lei victòrias britanicas d'Imphal e de Kohima onte la màger part dei fòrças japonesas de Birmania foguèron anientadas. Ajudats per lei tropas d'Aung San, que cambièt de camp en març de 1945 e que fondèt la Liga Antifaissista per la Libertat dau Pòble (AFPFL) d'inspiracion nacionalista e democratica, lei Britanics reconquistèron Rangon en mai. L'AFPFL estendiguèt alora pauc a pauc son influéncia au sen de la populacion.||
L'independéncia e lo periòde U Nu
Après la guèrra, Birmania, largament destrucha per quatre annadas de combats, foguèt dirigit per un govèrn format per Aung San, en 1946, que revendiquèt l'independéncia. Un an pus tard, una assemblada constituenta dominada per l'AFPFL, foguèt elegida. U Nu (Thakin) remplacèt Aung San assassinat a l'instigacion de l'èx-Premier Ministre U Saw per de rasons mau conegudas. Birmania foguèt dotada d'institucions federalas laissant una certana autonòmia ai diferentei minoritats etnicas e venguèt independenta en genier de 1948.
U Nu mau capitèt de gardar l'unitat nacionala qu'inspirava Aung San. Tre 1948, lei Karens se revoutèron rapidament imitats per d'autrei pòbles maugrat la repression de l'armada dau generau Ne Win. En revènge, lo pòble birman eu meme contunièt de sostenir U Nu qu'adoptèt divèrsei mesuras eissidas dau programa de « socialisme bodista ». Pasmens, aquò permetèt pas de redreiçar l'economia minada per la partença de la màger part dei foncionaris coloniaus e per lei despensas militaras liadas ai conflictes intèrnes. A partir de 1958, lei trèbols economics favorizèron lei comunistas e U Nu deguèt proclamar l'estat d'urgéncia per restablir l'òrdre. Puei, acomencèt de negociacions amb leis insurgents amb la possibilitat d'establir un regime pus federau. Mau acceptat per lei militars, aquò entraïnèt un còp d'estat en 1962 e la presa dau poder per lo generau Ne Win.
Lo periòde Ne Win
Lo generau Ne Win instaurèt una dictatura militara amb la suspension de la constitucion e la dissolucion dau Parlament. Lo regime novèu decidiguèt d'adoptar una « via birmana vèrs lo socialisme » e fondèt lo Partit dau Programa Socialista Birman (BSPP), partit unic a partir de 1964. Pasmens, se turtèt a l'ostilitat dei comunistas, de la borgesiá e dei minoritats etnicas e ai dificultats liadas a l'organizacion marrida dau socialisme birman (inflacion, manca de certanei bens... etc.). Per assegurar son poder, la junta organizèt la repression dei diferenteis oposicions aprofichant leis interès divergents de seis adversaris.
Ansin, dins leis annadas 1960, lei comunistas, sostenguts per China, èran poderós dins lo centre dau país. Leis insureccions dei minoritats èran fòrtas dins lei regions perifericas onte trobavan de ressorsas gràcias a la còntrabanda amb Tailàndia (Karens, Mons, Kayahs), la produccion d'òpi (Chans) ò un sostèn chinés (Kachins). A partir deis annadas 1970, la situacion militara se melhorèt per lo regime que capitèt de desgatjar lei regions centralas. Menaçats a son torn, leis insureccions etnicas se reüniguèron au sen dau Frònt Nacionau Democratic (NDF) en 1975. En 1980, una temptativa de negociacions amb Ne Win mau capitèt. En 1985, lei Karens subiguèron una desfacha grèva mentre que lei comunistas, raliats au federalisme, foguèron acceptats au sen dau NDF. En parallèl, lo desvolopament de la criminalitat organizada liada au narcotrafec venguèt una fònt de trèbols au sen dei Chans.
L'insureccion de 1988
Dins lo corrent deis annadas 1980, la situacion economica contunièt de s'agravar en causa de la guèrra civila e dei carestiás. En març de 1988, aquò entraïnèt de manifestacions d'estudiants. Maugrat la repression dei militars, lei tensions demorèron vivas e Ne Win foguèt obligat de demissionar en julhet. Puei, en fàcia de l'extension de la contestacion, la junta fisèt lo poder a un civiu dich Maung Maung. Pasmens, aquò contentèt pas l'oposicion que formèt la Liga Nacionala per la Democracia (NLD) dirigida per U Nu e Aung San Suu Kyi, filha d'Aung San. U Nu assaièt de formar un govèrn provisòri mai lo 18 de setembre, l'armada reagiguèt e dispersèt lei manifestacions.
Un Comitat d'Estat per la Restauracion de la Lèi e de l'Òrdre (SLORC) foguèt creat per lei militars. Arrestèt plusors caps de l'oposicion coma Aung San Suu Kyi e afirmèt son nacionalisme mai deguèt prometre l'organizacion d'eleccions liuras. En particular, cambièt lo nom dau país en Myanmar, tèrme eissit dau birman ancian. En 1990, perdiguèt largament leis eleccions (392 deputats sus 485 per la Liga Nacionala per la Democracia) e proclamèt la lèi marciala per se mantenir au poder. Intensifiquèt alora la repression còntra la Liga.
La lenta liberalizacion dau regime militar
Lo SLORC dirigiguèt lo país fins a 1997 avans son remplaçament per lo Conseu d'Estat per la Patz e lo Desvolopament (SPDC) que gardèt lo poder fins a 2011. Dins lei fachs, lei militars gardèron la direccion dau país. Tocats per de sancions internacionalas a partir de 1996, la junta capitèt d'obtenir l'ajuda de China, de Tailàndia e finalament de l'ASEAN per ne'n limitar lei consequéncias. En revènge, lo govèrn birman deguèt pauc a pauc alinhar sa diplomacia sus aquela de Pequin. Regardant leis afaires interiors, la junta assaièt de liberalizar l'economia dau país mai la situacion evolucionèt gaire. Sei succès principaus foguèron finalament obtenguts còntra leis insureccions amb de victòrias còntra lei Karens e lei Chans que sei guerilhas foguèron fòrça afeblidas. En 2005, la capitala foguèt transferida de Rangon a Naypyidaw.
En 2007, la desgradacion de la situacion economica s'agravèt amb una aumentacion dau pretz de l'essença. Aquò entraïnèt una insureccion novèla de la populacion que manifestèt per carrieras. Durament reprimidas, foguèron pasmens a l'origina d'una dubertura politica dau regime amb l'adopcion d'una constitucion novèla en 2008. Lo tèxte organiza un regime ibrid permetent ai militars d'obtenir un nombre minimom de parlamentaris e organizant liurament l'eleccion dau rèsta. En 2010, la Liga Nacionala per la Democracia refusèt de participar a aqueleis eleccions avans de participar a un escrutinh parciau en 2012. Aung San Suu Kyi e son partit i ganhèron 41 deputats mai lei militars gardan lo contraròtle de 80% dau Parlament.
Torena (província)
thumb|100px|Escut de Torena
Torena es una anciana província de França que recobriá la mai granda partida de l'actuau departament de Endre e Léger. La soa capitau qu'ei Tors.
La Veuve (Marna)
La Veuve es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Tornacopa
Geografia
Comuna de Gasconha situada dens la Lomanha. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom es probablament format de dus imperatius, torna e copa, solucion malaisida pr'aquò (los imperatius son rares dens los noms de vilatges o de vilas). Segon Negre, Tornacopa es situat dens ua plana alluviala en arriba dreta d'Arrats, dambe pradas enaigadas; lo nom veng deu gascon tornacopa « arredalh », reculhit a L'Isla de Baish.
(1284) Latvia
(1284) Latvia es un asteroïde.
(1285) Julietta
(1285) Julietta es un asteroïde.
ACAB
vinheta|[[Graffiti sus la Barriera di Milano a Turin en Itàlia.]] ACAB, abreviacion anglesa de, es un eslogan anti-polícia popularizat pendent la cauma dels minaires britanics de 1984-1985.
Anticapitalisme
Lo sigla ACAB es tanben utilizat per d'unes militants anticapitalistas, adaptat en.
Antiracisme
ACAB es tanben un movement antiracista, acronim significant alara.
Feminisme
Lo sigla pòt tanben significar.
Saint-Gervais-la-Forêt
Saint-Gervais-la-Forêt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Geografia
Comuna limitrophe del sud de Bles, Sant-Gervais n'es lo encreuament de las quatre rotas principalas de Sologne. Tres de dintratz se prenon, dempuèi 1770, al encreuament dicha de la Pauta d'Auca (Lamotte-Beuvron, Romorantin-Lanthenay e Contres). La quatrena arriba la longitud del Cosson e pres lo vilatge pel Nòrd.
Sant-Gervais a traversat per una riu çò Cosson e a vist desaparéisser/desaparéisser al fil dels sègles lo riu de la Poissonnière #que lo lièch n'es totjorn present en l'actual bourg.
Lo vilatge a cench pel Sud e l'Oèst per la Bòsc de Russy #qu'ocupa la màger part de la comuna (494 a sus las 897 li cal superfícia totala del pòble), d'ont çò toponyme.
Las municipalitats limitrophes son Bles al nòrd, Vineuil a l'èst, Mont-près de-Chambord e Cellettes al Sud e Chailles a l'oèst.
L'altitud de la municipalitat va de 67 mètres al nòrd (vallée del Cosson) a 110 mètres al sud.
Commune limitrophe du sud de Blois, Saint-Gervais est le carrefour des quatre routes principales de Sologne. Trois d'entre elles se rejoignent, depuis 1770, au carrefour dit de la Patte d'Oie (Lamotte-Beuvron, Romorantin-Lanthenay et Contres). La quatrième arrive le long du Cosson et rejoint le village par le Nòrd.
Saint-Gervais est traversé par une rivière le Cosson et a vu disparaître au fil des siècles la rivière de la Poissonnière dont le lit est toujours présent dans l'actuel bourg.
Le village est ceint par le Sud et l'Ouest par la Forêt de Russy qui occupe la majeure partie de la commune (494 ha sur les 897 ha de surface totale du village), d'où le toponyme.
Les communes limitrophes sont Blois au nord, Vineuil à l'est, Mont-près-Chambord et Cellettes au Sud et Chailles à l'ouest.
L'altitude de la commune va de 67 mètres au nord (vallée du Cosson) à 110 mètres au sud.
Istòria
thumb|left|Potz typique del pòble
Conegut jol nom de Sant-Gervais-de detlos-Près pendent mai de mil ans (dintre la e la revolucion), de contunh Sant-Gervais-sus-Cosson, lo pòble a preses lo sieu nom actual lo 11 d'agost 1918 per se distinguir dels 17 autras comunas homonymes.
Vilatge de vignerons e de pradas, réputé dempuèi la per la siá cremason, a preses entre 1794 e 1795, lo appellation de Bona-Cremason.
Lo pòble a #èsser jos domeni dels senhors de la Aubépin dintre 1034 e 1789. Los primièrs senhors del Aubépin se nomenavan de Bapaulme, çò de mès de celèbre #èsser Gabriel-Charles de Lattaignant, #que #eretar de la distincion l'an 1724 e la #vendre en 1734 al darrièr senhor del Aubépin ; Adam-François-Melchior Mahy Del Plessis.
Griesheim-sur-Souffel
Griesheim an der Suffel en alemannisch (Griesheim-sur-Souffel en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Saint-Gervais-la-Forêt
Istòria
Del 20 de decembre 1803 al 20 de març 1828, Sant-Gervais a ligat dins la vila de Bles.
Lo électrification del pòble debuta en 1910.
Griesheim-sur-Souffel
Istòria
Par arrêté du 15, la commune de Griesheim prend le nom de Griesheim-sur-Souffle, puis, le 9, elle prend le nom de Griesheim-sur-Souffel.
Saint-Gervais-la-Forêt
Istòria
Pendent la Segonda Guèrra mondiala, Sant-Gervais es lo banc d'una plateforme de l'armada alemanda del 18 de junh de 1940 al 1er en setembre 1944. La municipalitat a #èsser largament bombardada entre lo 15 e lo 17 de junh 1940. Un camp de presoèrs africanes e malgaches i aguèt establit en los Perrières (carrièras de pèiras) l'an 1940.
En 1952, la ret de aiga potabla a mes en rota. Lo assainissement complet del pòble es lèu acabat.
thumb|left|Puits typique du village
Connu sous le nom de Saint-Gervais-des-Près pendant plus de mille ans (entre le et la révolution), puis Saint-Gervais-sur-Cosson, le village a pris son nom actuel le 11 août 1918 pour se distinguer des 17 autres communes homonymes.
Village de vignerons et de prairies, réputé dès le pour sa crème, il a pris entre 1794 et 1795, l'appellation de Bonne-Crème.
Le village a été sous domination des seigneurs de l'Aubépin entre 1034 et 1789. Les premiers seigneurs de l'Aubépin se nommaient de Bapaulme, le plus célèbre fut Gabriel-Charles de Lattaignant, qui hérita de la seigneurie en 1724 et la vendit en 1734 au dernier seigneur de l'Aubépin ; Adam-François-Melchior Mahy Du Plessis.
Du 20 décembre 1803 au 20 mars 1828, Saint-Gervais est rattachée à la ville de Blois.
L'électrification du village débute en 1910.
Durant la Seconde Guerre mondiale, Saint-Gervais est le siège d'une plateforme de l'armée allemande du 18 juin 1940 au septembre 1944. La commune a été largement bombardée entre le 15 et le 17 juin 1940. Un camp de prisonniers africains et malgaches fut établi dans les Perrières (carrières de pierres) en 1940.
En 1952, le réseau d'eau potable est mis en route. L'assainissement complet du village est bientôt terminé.
(1286) Banachiewicza
(1286) Banachiewicza es un asteroïde.
Benjamin Robins
thumb|right|Publicacion de Benjamin Robins sus la [[balistica.]]
Benjamin Robins (1707, Bath - 20 ò 29 de julhet de 1751, Cuddalore) es un matematician e un engenhaire britanic de la premiera mitat dau sègle XVIII. Es principalament conegut per son invencion dau pendule balistic, sistèma permetent de mesurar la velocitat d'un projectile a partir de l'efiech de son impacte sus un pendule pesant.
Nascut dins una familha de quakers, estudièt lei matematicas e lei lengas en autodidacte e foguèt rapidament reconegut per la comunautat scientifica britanica amb una publicacion en 1727 sus la lèi de Bernoulli aplicada au desplaçament e a l'impacte dei còrs solides. Venguèt sòci de la Royal Society la meteissa annada e s'interessèt a l'engenhariá]] (construccion de pònts, de pòrts...). Estudièt tanben lei fortificacions e lo drenatge avans de defendre lei tèsis d'Isaac Newton (1642-1727). Participèt tanben a la vida politica dau Reiaume Unit e foguèt secretari d'un comitat cargat per la chambra dei comunas sus la conducha de Robert Walpole (1676-1745).
Sei trabalhs pus famós regardan la balistica amb l'invencion d'un pendule permetent de calcular la velocitat d'un projectile a partir dau principi de la conservacion de la quantitat de movement e dau principi de conservacion de l'energia mecanica. Benjamin Robins foguèt ansin lo premier engenhaire que capitèt de mesurar la velocitat d'una bala de fusiu. Poguèt ansin estudiar l'efiech de la resisténcia de l'aire sus lo desplaçament d'objèctes. Publiquèt sei resultats en 1742 e es sovent considerat coma lo paire de la balistica modèrna.
Recebèt la medalha Copley de la Royal Society en 1747. Dos ans pus tard, foguèt cargat d'una mission de construccion de fortificacions ais Índias per la Companhiá deis Índias Orientalas. Preparèt la defensa dau pòrt de Madras mai moriguèt de malautiá avans la fin dei trabalhs.
Tesa (Aups d'Auta Provença)
Tesa (Thèze en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Tramvai de Tolosa
Malhum
Lo malhum de tramvai es format de doas linhas e 27 estacions. Es frequentat per 12 900 000 viatjaires en 2018.
Coma per la màger part dei autres tram de França, l'alimentacion electrica se fa per catenari de 750 vòlts.
Linha T1
vinheta|Lo cap de linha de [[Palais de Justícia (mètro de Tolosa)|Palais de Justícia.]] La linha T1 dobriguèt lo 11 de decembre de 2010. S'estend actualament a partir de l'estacion Aeroconstellacion a aquela de Palais de Justícia e a 24 estacions. La seccion entre las estacions Arenas e Palais de Justícia dobriguèt lo 11 d'abril de 2013.
Linha T2
vinheta|Lo cap de linha de l'[[Aeropòrt (tramvai de Tolosa)|aeropòrt.]] La linha T2 dobriguèt lo 20 de decembre de 2015. La linha repren 13 estacions de la linha T1 entre Palais de Justícia e Ancely, puèi va a l'aeropòrt via la seccion Envol.
(1287) Lorcia
(1287) Lorcia es un asteroïde.
Chaumont (Val d'Ors)
Chaumont  (Cháumount dins la nòrma de l'escòla dau Pò, Chiomonte oficialament en italian) es una comuna d'Occitània, dins la Val d'Ors (Valadas Occitanas). Administrativament es dins la Ciutat Metropolitana de Turin e la region de Piemont de l’estat italian.
Geografia
La comuna s’estend mai que tot a l’envèrs ente arriba au Plan dau Frais, velh pastural que dins le sècle passat es vengut un pòst famós pel torisme de l’esquí. Es ben probable qu’en origina le vilatge se trobesse dau cant virat au solelh, au lòng del la velha via galoromana e après se sie desvelopat ente se tròba per le chambiament de traçat de la via. Es encara ben clara la part centrala d’origina medievala atraversaa da la via principala que partaja le país en quatre quartiers: Dau cant de l’adreit se tròben, sus una dòuça penta au metz de vinhas, las Ramats, una anciana proprietat de l’Abadia Novalesa, abitats dempuèi l’epòca preistorica (rests retrobats a La Madalena que van dau Neolitic mai recent a la segunda Etat dau Fèrre).
Istòria
L’ancian vilatge, já testimoniat ental 739 coma Camundis dins le testament d’Abbone relatiu a la fondacion de l’Abadia de Novalèisa, devaria prene son nom da la forma Caput montis o moncium, que clarzis ben l’origina. Chaumont aul es estat per ben quatre sècles la bòina dau Daufinat quand fasia partia dels Escartons fins au Tractat d’Utrecht dau 1713 ente a passat a los Savòia.
Oncala
Oncala es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Sancy
Sancy pòt essèr:
Barry White
Barry White, nascut Barry Eugene Carter (Galveston, Tèxas, 12 de setembre de 1944, Los Angeles, 4 de julh de 2003) foguèt un famós cantaire e compositor american dels genres disco e soul. Durant sa carrièra musicala, obtenguèt 106 albums d'aur dins lo mond entièr e 41 d'aqueles foguèron tanben albums de platin, e la totalitat de sas vendas passèt los 100 milions d'exemplars, segon los critics Ed Hogan e Wade Kergan. Moriguèt en 2003, a 58 ans, per encausa d'una insufisença renala cronica.
Aubièth
Aubièth o Aubiet (Aubiet en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Lo Planhau
Lo Planhau (Le Plagnal en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Toponimia
Lo Planhal es format de planea, derivat de valor collectiva delh latin planum « plana, luòc planièr », amb lo sufixe -alem (o delhs eiretièrs d'aqueu nom e sufixe); planea sol a donat Planha, Planha (Aude). Lo vialatge es alh bòrn d'una plana nauta, d'una altitud de 1150 m o mai, environada de luòcs traversuts pus bas a l'oèst e pus nauts a l'èst.
Istòria
La comuna se creèt en 1851, a partir de Sant Estève de Ludarés.
(1288) Santa
(1288) Santa es un asteroïde.
Pinilla del Campo
Pinilla del Campo es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Habloville
Habloville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Croisy
Croisy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre e Vau de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
(1289) Kutaïssi
(1289) Kutaïssi es un asteroïde.
Ólvega
Ólvega es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon. Es amb Ágreda lo caplòc de la comarca del Moncayo.
Kurt von Schleicher
Kurt von Schleicher, militar e òme politic, foguèt lo darrièr cancelièr de la Republica de Weimar, en Alemanha entre 1932 e 1933.
Nompatelize
Nompatelize es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region del Grand Èst.
Geografia
La situacion en dominant d'aquel scenari entre los vallées de la Meurthe e de la Valdange, uèi traversat per la rota entre Sant-Dié e lo caulet de la Nautor del Bòsc, ofèrta dels punts d'enguarda considerables al septentrion, en particular cap a Raon-l'Estapa, mas tanben a l'orient cap a Sant-Dié-de detlos-Vòges.
Lo ponch culminant del territòri communal es lo mens elevat dos pichons massises gréseux nomenats Bessones #qu'esperlongan la part nòrd del vast massís de la Madeleine #que se prossegueix al sud al delà del Nautor-Jacques. Aquela contrée s'es antany telefonada Agne. La municipalitat de Nompatelize #que la comunitat d'origina, patrona de la Nautor-Ban, n'a longtemps utilizat e mantengut una vièlha rota de débardage dels bòsques de las montanhas gréseuses del Sud, s'esperlonga al nòrd de Sant-Michel-sus-Meurthe pel caseriu de Biarville arriba a la Meurthe al lieudit Bourmont, ancian pòrt sus la Meurthe #que l'altitud n'es pas que d'Unitat|301|mètres.
La commune occupe un plateau de roches volcaniques recouverts à ses extrémités par des dépôts gréseux âgés du Permien, qui deviennent très épais au sud et à l'est dans le bassin permien de Saint-Dié. Le centre de Nompatelize est sur une bouche du volcan permien, autrefois dans un milieu torride crachant une lave siliceuse déjà fortement pétrifiée. Cette rhyolite ignimbrite venue des chambres magmatiques en profondeur par de fins couloirs de remontée s'est amassée au voisinage méridional d'une bande fine de schistes et de diorites de l'Ordovicien supérieur qui ont subi un fort écrasement et un intense métamorphisme sous la chaine de montagne formée au Carbonifère. Le village est situé à l'ouest de Brehimont, hameau de Saint-Michel-sur-Meurthe situé sur un autre cône volcanique.
Cròs de Promeissat
Lo cròs de Promeissat se situa a Audrics, en Sarladés, dins la region istorica de Peiregòrd e lo departament de Dordonha. Foguèt descobèrt en 1907 per Gabrièl Galou. Al sègle XVIII existissiá un trauc dins la tèrra d'ont sortissiá de vapor.
Nompatelize
Geografia
La situation dominante de ce plateau entre les vallées de la Meurthe et de la Valdange, aujourd'hui traversé par la route entre Saint-Dié et le col du Haut du Bois, offre des points de vue remarquables au septentrion, en particulier vers Raon-l'Étape, mais aussi à l'orient vers Saint-Dié-des-Vosges.
Cròs de Promeissat
Es compausat de divèrsas galariás e apelat la. Òm i tròba d'estalactitas, d'estalagmitas e de monolits.
Nompatelize
Geografia
Le point culminant du territoire communal est le moins élevé des deux petits massifs gréseux nommés Jumeaux qui prolongent la partie nord du vaste massif de la Madeleine qui se poursuit au sud au delà du Haut-Jacques. Cette contrée s'est autrefois appelée Agne. La commune de Nompatelize dont la communauté d'origine, patronne du Haut-Ban, a longtemps utilisé et entretenu une vieille route de débardage des bois des montagnes gréseuses du Sud, se prolonge au nord de Saint-Michel-sur-Meurthe par le hameau de Biarville atteint la Meurthe au lieudit Bourmont, ancien port sur la Meurthe dont l'altitude n'est que de 301 mètres.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Montoliu
Montoliu es un toponim occitan e catalan:
Lentilles
Lentilles pòt essèr:
Puttelange-aux-Lacs
Puttelange-aux-Lacs es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region del Grand Èst.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Puttelange-A los-Lacs vei lo jorn a, epòca ont Putilo (un òme d'origina germanique) crèa amb los sieus compagnons una vila la longitud de la Mutterbach. Lo sieu nom serà a l'image de nombroses noms de vilatge de Moselle, issu d'aquel patronyme e del tradicional suffixe « -ing ». Malgrat aiçò, la primièra orthographe répertoriée de la vila data de 1069. S'agissiá de Putilinga.
Dépendait De l'anciana província de Lorraine. En 1274, guèrra entre lo pòrti de Lorraine e Henri IV de Salm per la succession del castèl de Puttelange. Possession de l'ostal de Satin fins a. En 1409, tractat de Burgfried entre lo comte de Nassau-Sarrebruck e lo comte de Salm pel castèl de Puttelange. Per matrimòni, la distincion #passar al rhingrave Jean V, de contunh al prince Alex de Löwenstein fins a la Revolucion. La vila destruida l'an 1944.
En 1927 Puttelange càmbia de nom e se truca Puttelange-lès-Farschviller, #que serà de contunh reputacion Puttelange-a los-Lacs per referendum lo 26 de març de 1971.
Puttelange-aux-Lacs voit le jour au, époque où Putilo (un homme d’origine germanique) crée avec ses compagnons une cité le long de la Mutterbach. Son nom sera à l’image de nombreux noms de village de Moselle, issu de ce patronyme et du traditionnel suffixe « -ing ». Cependant, la première orthographe répertoriée de la ville date de 1069. Il s’agissait de Putilinga.
Gal
Lo gal (var. gau, jal, jau) o pol (var. poth) o galinat o hasan es lo mascle de la galina domestica (espècia Gallus gallus). Lo mot s'emplega tanben per designar los mascles de divèrsas espècias de gallinacèus.
(1290) Albertine
(1290) Albertine es un asteroïde.
Aldudas
left|thumb|Lo vilatge d'Esnazu Aldudas (Alduda en basco, Aldudes en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Lo gentilici qu'ei aldudar.
Geografia
Las comunas tòcatocantas que son Banka a l'èst e Urepele au sud-èst ; l'oèst e lo sud-oèst que son bordats per la Comunautat Forala de Navarra.
Que hè part deu País Quint, zona de pasturas espanhòla cultivada peus agricultors franceses.
Qu'ei flancada per las montanhas Adi (1459 m) e Iturrunburu (1291 m).
Que s'i parla lo dialecte haut-navarrés de la lenga basca.
Istòria
La pression démographique e lo desvolopament economic son a l'origina, al, de la fondacion del villatge;ble per cadets de las familhas de Baïgorry, #que, per l'ancestrala nòrma de succession basca en reservant l'eiretatge de la ostal familiale a la ainé, avián exclús del nombre dels proprietaris. La parròquia i aguèt erigit l'an 1793.
La pression démographique et le développement économique sont à l'origine, au, de la fondation du village par des cadets des familles de Baïgorry, qui, par l'ancestrale règle de succession basque réservant l'héritage de la maison familiale à l'ainé, étaient exclus du nombre des propriétaires. La paroisse fut érigée en 1793.
Puttelange-aux-Lacs
Istòria
En 1927 Puttelange change de nom et s'appelle Puttelange-lès-Farschviller, qui sera ensuite renommée Puttelange-aux-Lacs par référendum le 26 mars 1971.
(1291) Phryne
(1291) Phryne es un asteroïde.
Las Clavieras
Las Clavieras (Claviere oficialament, en italian) es una comuna occitana de Daufinat, dins la Val d'Ors (Valadas Occitanas). Es administrativament dins la província de Turin (a partir de 2015, la Ciutat Metropolitana de Turin) e la region de Piemont de l’Estat italian.
Istòria
En 1947 pèrd una gròssa part del territòri cedit a França (comuna de Montginebre).
Portillo de Soria
Portillo de Soria es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Barròc
thumb|150px|left|Campanèr de la glèisa de [[Sarrança, Bearn]] 200px|right|thumb|[[Peter Paul Rubens : La caduda de Faeton]]Lo barròc qu'ei un movement artistic istoricament ligat, a la debuta, dab la Contrareforma e qui's devolopè dens las diferentas arts (escultura, pintrura, literatura e musica enter autes) en s'i caracterizant per ua estetica deu maviment, de l'ascencion, de l'irregularitat (a còps dinc a l'assimetria), de l'exageracion e de la riquessa de las ondraduras. Partit de Roma (atau com ac he la Contrareforma) que s'espandí capvath gaireben Euròpa tota (en particular en Itàlia, Espanha e las soas colonias americanas, Portugau e Brasil, Àustria, Alemanha) ; en França que mesclè lèu dab lo classicisme, au punt qu'aqueste estil (qui s'opausa au barròc per la soa regularitat, simetria e discrecion de las ondraduras) be i hore considerat dominant e caracteristic.
thumb|right|200px|[[Capèra Daurada (Arrens), Bigòrra]] L'escrivan lengadocian Alem Surre-Garcia qu'explorè mei particularment lo concepte de barròc occitan qui poderé opausar ua Occitània barròca (com ac hon los sons vesins meridonaus) a la França classica (la França deu Grand siècle e de Loís XIV).
En literatura, los critics literaris e escrivans occitans Robèrt Lafont e Felip Gardy qu'emplegan l'adjectiu barròc entà qualificar la literatura barròca qui precedeish lo romantisme (e qui ei successivament contemporanèa de la Reneishença, deu - hèra brèu - barròc e sustot deu classicisme francés) mentre que Pèire Bèc e parla deu Sègle d'Aur de la literatura gascoa per designar los escrivans gascons de la segonda meitat deu sègle XVI e deu sègle XVII ; aquesta designacion qu'estableish un parallèl dab l'èra e l'estil barròcs d'autas contradas com, per exemple Espanha.
En musica, Occitània que s'illustrè dab compositors com Joan Josèp Cassanea de Mondonvila autor deu gran opèra barròc occitan: Dafnís e Alcimadura.
Saint-Genest-Lerpt
Saint-Genest-Lerpt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Léger e la region de Ròse-Aups.
Adamantios Andrutsopulos
Adamantios Andrutsopulos (1919-2000) avocat, professor e òme politic, foguèt primièr ministre de Grècia entre 1973 e 1974.
Raúl Capdevielle
Raúl Capdevielle que ho un jogador de fotbòl argentin de River Plate. Que joguè notament en 1909, l'annada que lo club milionari e pujava per purmèra vegada e definitivalent en purmèra division e que joguè a l'escadença de la grana victòria de River contre Alumni, la poderosa equipa autes còps deu fotbòl argentin.
Le Havre
Le Havre es una comuna francesa situada dins lo departament de Sèina Maritima e la region de Normandia.
Sergio Salvi
Sergio Salvi (Florença, 3 de julhet de 1932 – 23 d'abril de 2023) èra un escriveire italian, poèta, istorian de las lengas minoritàrias e especialista del rugbí e del fotbòl.
Biografia
Fondèt la revista "Quartiere", foguèt redactor dels siuplements Protocolli e L'Oggidì de la revista Letteratura, ont promoguèt l'idèa de la poesia coma sistèma scientific. Escriguèt, dins las annadas 1960, de poèmas simbolics (Il vento di Firenze e Le croci di Cartesio). Escriguèt tanben un roman experimental (L'oro del Rodano).
Estudièt las minoritats etnicas e culturalas de l'Euròpa occidentala, notadament la minoritat occitana, que definiguèt coma nacions sens estat (Le nazioni proibite), e definiguèt las lengas de las minoritats linguisticas de l'estat italian coma "copadas" (Le lingue tagliate).
Salvi afortiguèt l'existéncia d'una lenga e d'una koinè padanas, e escriguèt mai d'una òbra sus aquò (La lingua padana e i suoi dialetti, La lingua del mì).
Tanben escriguèt suls simbòls esportius, mai especificament suls escuts e camistòts de las equipas de fotbòl e rugbí (Tutti i colori del calcio, Viola & Co., Il pianeta ovale).