cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lumbres
Istòria
A, Lumbres, antany bourg agricòla, ven una pichona vila indústrialle. S'es principalament desvolopada a l'entorn d'una cimentera e d'una papeterie, situada sus la localizacion d'un ancià molin a aiga, en una vallée #que #èsser la una de las mai industrieuses de la region e de França al nautor Mièja Edat.
La municipalitat a #èsser marcada per las guèrras. En lo moment de la Primièra Guèrra mondiala, es una de las municipalitats #qu'an #èsser retenudas pel prefècte del Passatge-de-Calava, lo ministèri de la guèrra e las autoritats aliadas per reagrupar refugiats de la region nòrd de Sant-Omer amb la fin dels deslotjar cap al sud.
En 1918, lo prefècte del Passatge-de-Calava per preparar lo évacuation de las populacions del sud de Arras e de Béthune a demandat als aliats angleses d'i levar #cent tendas per aculhir los refugiats abans de poder los transferir cap a Roan. Segon l'archiu départementales, lo centre de Lumbres a vist passar 15,000 refugiats l'an 1918. Los Angleses #que lor caliá l'abandonar lo centre de Ebblinghem continuament a las pilonnages alemands i an installat un espital per ferits civils, contagieux e tuberculeux, de femnas ne rusca, amb lo concors del prefècte e de l'armada francesa, jos la direccion de la Sra. Liouville, Infermièra màger.
Los Americanes an participat per 2/3 al prètz de jornada dels malauts. Aquel espital a tanben recebut pacients en podent pas èsser tractats en un autre luòc, la majoritat dels espitals del departament en foncionant pas mai a causa de la guèrra. Se necessari lo prefècte èra escarrabilhat a far de meteis a Desvres, en especializant aquel nòu centre pels ancians e infirmes. Qualques desenas de milièrs de refugiats an aital #èsser reagrupats, e transportès en tren, ravitaillés amb bevendas caudas, conservas e de pan en las estacions de Boulogne, Pont-de-Brique e per la comuna de Hesdigneul. Lo prefècte prevesiá de réutiliser aqueles meteisses centres per la réception dels refugiats a lo sieu retorn. thumb|L'estacion, al començament de la vignette|Voga Del Camin de fèrre de Anvin a Calava, carrièra Santa-Pierre Las fabricas s'an engrandit a mercés a una desserte per doas vias ferrées, aquela a via normala Boulogne - Sant-Omer (que # circula sus el uèi lo camin de fèrre touristique de la vallée de la Aa), e la linha de camin de fèrre secondaire a via métrique de Anvin a Calava, espetada a partir de 1919 per la Companhiá generala de vias ferrées d'interès local. Aquelas an sovent remplaçat de ancians molins a aiga.
Per aquela rason, e a causa de la proximitat de la Coupole de Helfaut, Lumbres e la vallée an #èsser de blancs militars en lo moment dels dos guèrras mondialas.
La vallée a connu une occupation préhistorique, dont sur la « montagne de Lumbres », au moins au néolithique. Le Pontier et le chanoine Collet (abbaye de Wisques) ont été parmi les premiers à étudier scientifiquement les vestiges préhistoriques locaux (Arques, Lumbres, Elnes et Wavrans...).
Au, Lumbres, autrefois bourg agricole, devient une petite ville industrielle. Elle s'est principalement développée autour d'une cimenterie et d'une papeterie, située sur l'emplacement d'un ancien moulin à eau, dans une vallée qui fut l'une des plus industrieuses de la région et de France au haut Moyen Âge.
La commune a été marquée par les guerres. Lors de la Première Guerre mondiale, c'est une des communes qui ont été retenues par le préfet du Pas-de-Calais, le ministère de la guerre et les autorités alliées pour regrouper des réfugiés de la région nord de Saint-Omer afin de les évacuer vers le sud.
En 1918, le préfet du Pas-de-Calais pour préparer l'évacuation des populations du sud d'Arras et de Béthune a demandé aux alliés anglais d'y dresser cent tentes pour accueillir les réfugiés avant de pouvoir les transférer vers Rouen. Selon les archives départementales, le centre de Lumbres a vu passer 15,000 réfugiés en 1918. Les Anglais qui avaient du quitter le centre d'Ebblinghem suite aux pilonnages allemands y ont installé un hôpital pour blessés civils, contagieux et tuberculeux, femmes en couche, avec le concours du préfet et de l'armée française, sous la direction de Mme Liouville, infirmière major.
Les Américains ont participé pour 2/3 dans le prix de journée des malades. Cet hôpital a aussi reçu des patients ne pouvant être traités ailleurs, la plupart des hôpitaux du département ne fonctionnant plus à cause de la guerre. Si nécessaire le préfet était prêt à faire de même à Desvres, en spécialisant ce nouveau centre pour les vieillards et infirmes. Des dizaines de milliers de réfugiés ont ainsi été regroupés, et transportés en train, ravitaillés avec boissons chaudes, conserves et pain dans les gares de Boulogne, Pont-de-Brique et par la mairie d'Hesdigneul. Le préfet prévoyait de réutiliser ces mêmes centres pour la réception des réfugiés à leur retour. thumb|La gare, au début du Les usines se sont agrandies au grâce à une desserte par deux voies ferrées, celle à voie normale Boulogne - Saint-Omer (sur laquelle circule aujourd'hui le chemin de fer touristique de la vallée de l'Aa), et la ligne de chemin de fer secondaire à voie métrique d'Anvin à Calais, exploitée à partir de 1919 par la Compagnie générale de voies ferrées d'intérêt local. Celles-ci ont souvent remplacé d'anciens moulins à eau.
Caumont (Arièja)
Caumont  ( Caumont en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament d'Arièja e la region.
Birobidjan
Birobidjan (en rus: Биробиджа́н; en idish: ביראָבידזשאַן) es una vila russa situada dins l'orient extrem, tanben capitala administrativa del Districte autonòme ebrieu. La vila es traversada pels rius Bira e Bidjan, e tanben passa lo camin de fèrre transiberian a la frontièra amb China. Sa populacion s'enauçava a 74 095 abitants en 2017.
Villotte-sur-Ource
Villotte-sur-Ource es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Geminacion
En fonetica, la geminacion consistís en redoblar una consonanta. Cal doncas prononciar clarament las doas meteissas consonantas, se lo parlar o permet.
En occitan
Dins nòstra lenga, es un fenomèn major:
- geminacion de la consonantas doblas: parallèl.
- assimilacion regressiva e geminacion: femna.
- protèsi e geminacion: arrecordar (varianta de recordar).
Autras lengas
- En francés es relativament rare, mas normalament, se deu destriar entre condicional e imperfach dins lo cas que i a doas r. De comparar: je courais (imperfach), je courrais (condicional present) (geminacion obligatòria dins una prononciacion academica).
- Es pas solament un fenomèn plan frequent dins las lengas romanicas. Es tanben pro frequent dins mantunas lengas coma per exemple en japonés o en rus.
Marquivillers
Marquivilé en picard (Marquivillers en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Chidrac
Chidrac [tʃiˈdʁa] (Chidrac en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Marquivillers
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Chidrac
Luòcs e monuments
thumb|left|350px|La glèisa de Chidrac. thumb|left|350px|La comuna de Chidrac.
Nòtas
<references group="N"/>
Paulhan (Erau)
Lo gentilici es paulhanés -esa.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion es [pαu'jαn]. Las fòrmas ancianas son : castrum que vocant Paulianum en 990, castello quem vocant Pauliano cap a 1035, cap a 1036, quod vocatur Paulhan, quod nominatur Paulhanum en 1140, castrum de Paollano en 1146, de Paolano en 1174, in molendinis de Paollano, de Pauolan en 1174, de Paollano en 1178, 1184, molendinos de Paollano, apud Paolan, terminis Paolani en 1182, lo castel de Paollan en 1187, Guillelmus de Pereto de Pavollano en 1188, de Paulhano en 1323, de Paolhano en 1351, 1361, de Polhan en 1529, Paulhan en 1571, 1590, Poullan en 1622, Paulian en 1626, 1643, 1708, Paulhan en 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Paulhan ven del nom latin d'òme Paulius, Paullius, amb lo sufixe -anum ; segon Hamlin, Paulhan ven de l'escais-nom (cognomen) Paul(l)us (mai que mai crestian), amb lo sufixe -i-anum o del gentilici latin Paullius, amb lo sufixe -anum. Paulhan èra una proprietat galloromana. Hamlin ajusta una remarca : la grafia en -ao- e quitament en -avo- de las atestations medievalas posterioras a 1140 poiriá indicar que davant lo -lh- palatal, lo diftongue -au- auriá evolucionat irregularament en a + o en iatus; ne cal pas conclure que Paulhan seriá vengut de l'escais-nom Papulus o del gentilici Papuleius, perqué la grafia de las mencions mai ancianas es en -au-.
Frederica Montseny
Frederica Montseny i Mañé, o tanben en espanhòl Federica Montseny y Mañé (Madrid, 12 de febrièr de 1905 – Tolosa, 14 de genièr de 1994) foguèt una politiciana e escrivana catalana. Aquesta menaira anarquista ocupèt la foncion de ministra durant la Segonda Republica Espanhòla, çò que faguèt d'ela la primièra femna ministra de l'estat espanhòl.
En 1930 coneguèt l'anarcosindicalista Germinal Esgleas Jaume, que foguèt son companhon fins qu'aqueste moriguèt en 1981, a Tolosa. Amassa aguèron tres enfants: Vida (1933), Germinal (1938) e Blanca (1942). En 1939 amb l'adveniment del franquisme se deguèt exiliar amb tota la familha. S'installèron totes cinc dins la vila mondina en 1944.
Enfància e joventut
Frederica Montseny nasquèt a Madrid dins un ostal de la carrièra Cristóbal Bordiú dins çò qu'es actualament lo districte de Chamberí en 1905, filha de dos mèstres libertaris anarquistas, Joan Montseny (que se fasiá sonar Federico Urales) e Teresa Mañé i Miravet (qu'aviá per pseudonim Soledad Gustavo). Abans que nasquèsse, sos parents, per encausa de sas conviccions politicas que los valguèt de patir la repression que succediguèt a la revòlta dicha Setmana Tragica e al Procès de MontjuÏc, s'èran exiliat primièr en Anglatèrra, e aprèp d'aver viscut qualque temps a Londres, s'installèron dins la capitala espanhòla amb de noms falses.
Salh d'Escòla
thumb|250px|Salh d'Escòla dins un cançonièr del sègle XIII Salh d'Escòla (sovent escrich Sail o Saill; probablament un escais umoristic per criticar una possibla pedantariá) foguèt un trobador occitan de Perigòrd. Se pensa que visquèt cap a la fin del sègle XII e qu'èra originari de Brageirac. Es estada preservada sonque una de sas cançons: Gran esfortz fai qui chanta ni.s deporta.
Frederica Montseny
Enfància e joventut
L'atmosfèra de l'airal, remembrada vividament per Montseny posteriorament, èra sinistra. Son educacion foguèt facha per sa maire e mai tard Frederica la completèt d'una manièra autodidacta en legir de literatura o de teatre, en causir las òbras classicas e tanben de libres mai contemporanèus. Lo paire portèt el la formacion politica e sindicala, que Frederica assistiguèt amb son genitor a las amassadas, conferéncias e manifestacions que s'organizavan en aquel temps. Las relacions e amics de la familha, sortits d'una movença radicala d'esquèrra contribusiguèron tanben grandament a fargar la fòrta personalitat e lo caractèr revolucionari de l'enfant long de sa vida.
En 1914 la familha Montseny se'n tornèt a Barcelona e aprèp d'aver viscut un temps dins los barris d'Horta, Sant Andreu de Palomar, Santa Eulàlia (L'Hospitalet) e lo Guinardó, acabèron per s'installar definitivament dins un mas a l'exterior de Cerdanyola.
Salh d'Escòla
La segonda atestacion, mai tardiva, es una vida anonima pro corta de Salh que foguèt redigida durant lo sègle XIII e s'inspira possiblament en part de la cançon del Monge de Montaudon:
Frederica Montseny
Enfància e joventut
Durant son enfància, Frederica cresquèt dins una activitat editoriala frenetica de sos parents, çò que deviá marcar sa vida d'adulta mai tard e l'orientar cap a l'escritura. Sos parents avián fondat un ostal d'edicions, La Casa de Ediciones, e dins sos periòdes d'activitat mai considerabla arribèron a publicar tota una tièra de revistas coma La Revista Blanca, una publicacion bisetmanièra de las mai notablas a l'endedins de la pensada libertària espanhòla durant los primièrs trenta ans del sègle XX, La Novela Ideal, La Novela Libre, lo mesadièr El Mundo al día e lo setmanièr El Luchador.
Lo temps de l'escritura
Gràcias a son mitan d'origina, Montseny s'avodèt jove a l'escritura. Escriguèt son primièr roman quand aviá sonque 16 ans, Horas Trágicas, un drama basat suls damnatges que lo pistolerisme causava sul proletariat catalan. L'òbra foguèt publicada per Fernando Pintado dins la collecció La Novela Roja e foguèt comentada per Àngel Samblancat dins lo jornal El Diluvio jol títol Una mujer libertaria.
A partir d'aquel moment quitèt pas mai d'escriure. Collaborèt frequentament a La Revista Blanca e a las colleccions de racontes La Novel·la Ideal e Voluntad. Del temps de la dictatura de Miguel Primo de Rivera escriguèt tres romans qu'èran centrats sus l'emancipacion feminina, La Victoria, El hijo de Clara e La Indomable. Ja en aquel temps defensava l'egalitat entre sexes dins una societat sens Estat ni capital. Se desmarcava de las feministas de son epòca que solament volián aténher una reconeissença politica de la femna dins la societat capitalista. Redigiguèt mai de trenta títols de ficcion, que la màger part d'eles foguèron publicats dins La Novela Ideal entre 1925 e 1931.
Las annadas de militància
Montseny passèt a se trachar del Ministèri de Sanitat e Assisténcia Sociala entre lo 4 de mai de 1936 e lo 17 de mai de 1937, e aital venguèt la primièra femna nomenada ministra dins l'estat espanhòl. Sa tasca dins lo govèrn se vegèt limitada per la durada fòrça corta de son mandat. Malgrat aquò, en qualques meses capitèt de preveire d'endreches per aculhir los enfants, de manjadors per las femnas prens, una lista de professions exercidas per de personas andicapadas e lo primièr projècte de lei de l'avortament en Espanha. Pasmens, practicament cap de sos objectius arribèt a èsser executat. Son projècte de lei sus l'avortament recebèt l'oposicion d'autres ministres del govèrn e foguèt abandonat quand Frederica sortiguèt del govèrn per encausa dels Faches de mai de 1937. Aprèp aquò se deguèt esperar 50 ans per tal que lo drech d'avortar foguèsse reconegut dins l'estat espanhòl.
Frederica Montseny ganhèt una granda popularitat e fòrça respècte gràcias a sas intervencions publicas e sa capacitat oratòria. Se vegèt cargada de far omenatge a Durruti lo 21 de novembre de 1936, l'endeman de sa mòrt, dempuèi lo microfòn del Ministèri de la Guèrra a Madrid, amb un discors que venguèt cobèrta del panflet commemoratiu que publiquèt mai tard la CNT.
En 1938, aprèp la casuda del govèrn de Largo Caballero, presidiguèt lo primièr comitat de ligason entre la CNT e l'UGT e venguèt la responsabla del Departament de Santat de la Comission de Batalhons dels Volontaris. Defensèt lo Partit Obrièr d'Unificacion Marxista (POUM) de las acusacions de traïson fachas pels dirigents del Partit Socialista Unificat de Catalonha (PSUC) e del Partit Comunista Espanhòl. Intercediguèt tanben dins las disputas armadas entre lo PSUC e los militants de la CNT per contrarotlar lo bastiment de Telefònica a Barcelona.
Pin (Nauta Sòna)
Pin  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Sòna de la region de la Franca Comtat.
Geografia
Depuis la Révolution française et la départementalisation, la rivière Ognon sépare administrativement les deux départements franc-comtois du Doubs et de Haute-Saône. L'ancienne commune de Pin-l'Emagny s'est donc vue scinder en deux parties, au nord de l'Ognon, Pin (Haute-Saône), au sud Emagny (Doubs). Emagny se retrouve donc sans église, qui se trouve désormais sur la commune de Pin. Les liens attachant les deux communes limitrophes sont restés toutefois assez fort dans la population et l'on nomme encore maintenant parfois l'agglomération "Pin l'Emagny".
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Elias Fonsalada
thumb|250px|Representacion d'Elias Fonsalada dins un cançonièr del sègle XIII Elias (de) Fonsalada foguèt un trobador occitan del sègle XII e XIII. Aqueste autor originari de Brageirac es conegut gràcias a sa vida escricha posteriorament que ditz d'el:
De sa produccion subsistisson sonque doas cançons, escrichas aparentament durant las darrièras annadas de la vida del sobeiran catalan Pèire II d'Aragon segon lo cercaire Manfred Raupach.
Primièra Guèrra Punica
La Primièra Guèrra Punica o Guèrra de Sicília foguèt la primièra de las tres guèrras qu'opausèron Roma e Cartage, doas poténcias majoras de Mediterranèa occidentala pendent l'antiquitat. L’adjectiu punic ven del nom Poenici que los romans donavan a sos adversaris, assimilats als fenicians (Phoenici). Aqueste conflit, engajat per lo contraròtle de Sicília durèt 23 ans entre -264 abans JC e -241 abans JC, e foguèt un dels pus longs menats per Roma. Son debanament es conegut pels autos grècs e latins, principalament Polibi.
Lestrem
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Geografia
Lestrem A situat al limit dels ancianas Províncias de Artés e de Flandre. Es al limit del departament del Nòrd.
La municipalitat fa partida del costat de Laventie e del arrondiment de Béthune.
Lestrem A situat a 11 km de Béthune, 35 de Lille e 45 de Arras.
Lo sieu territòri d'una superficie de 2,215 ectaras es plan, sens cap de relief mas entretallat de nombrós fossés e de « corrents » (#que los corrents a placas #que ne son fossés de drainage, typiques de la Flandre maritima e d'una part de la region, de còps étayés per placas de béton per sustot lutar contra lo dégâts dels rats-musqués) introdusits e venguts invasifs en aqueles mièges.
La municipalitat a traversat per la Lawe #que la irriga o lo draine (segon l'estacion e los azards climatics).
Lestrem est située à la limite des anciennes Provinces d'Artois et de Flandre. Elle est à la limite du département du Nord.
La commune fait partie du canton de Laventie et de l'arrondissement de Béthune.
Lestrem est située à 11 km de Béthune, 35 de Lille et 45 d'Arras.
La commune est traversé par la Lawe qui l'irrigue ou le draine (selon la saison et les aléas climatiques).
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cisternes-la-Forêt
Cisternes-la-Forêt (Cisternes-la-Forêt en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Kantlou
Kantlou en breton ( Chanteloup en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Hugues d'Arcis
Hugues d'Arcis foguèt un noble francés dau sègle XIII que foguèt au servici dau rèi de França o de sa familha. Baile de Macon en 1226, foguèt senescau de Carcassona de genier de 1243 a mai de 1246 puei senescau de Roergue de 1251 a 1253. Es famós per èstre estat lo cap de l'armada francesa que conquistèt lo castèu de Montsegur en 1244.
Vocala barrada posteriora non arredondida
En Occitan
Aqueste sòn existís pas en occitan
Dins las autras lengas
Hinterzungenvokal
Izel-lès-Hameau
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Bonapartisme
Istòria dau bonapartisme
Tres 1790, de pensaires coma Sieiès vòlon acabar la Revolucion. Per aquò, cercan un general, que deurà prendre lo poder e restablir l'òrde, en tot gardar los aquesits revolucionari.
En primièr, lo general Hoche es pressentit mas morís en 1797 de tuberculòsi. Puèi Joubert, qu'es tuat a la batalha de Novi. Sieiès e sos amics pensan a Moreau o a Bernadòta, mas fin finala foguèt Bonaparte mercés a sas capitadas italianas e son carisme. Pren lo poder lor dau còp d'Estat dau 18 Brumaire de 1799.
Un còp Napoleon Bonaparte al poder, i aguèt un bonapartisme de gestion de 1799 a 1815. Pendent aquel periòde dau Consulat e dau Primièr Empèri Napoleon crea las institucions que, uòi regisson encara França : las famosas "massas de granit" : licèus, Còdi civil francés, escòlas militàrias, eca.
Influéncia en França e dins lo mond politic francés
En seguida de la desparicion del bonapartisme, son electorat s'es reconvertit segon las regions e los temperaments dins lo conservatisme, lo nacionalisme plebiscitari o lo radicalisme. Al , lo bonapartisme, a pogut exercir una influéncia sus aqueles diferents movements politics, en particular lo movement boulangiste, qu'acampèt republicans radicals, conservadors monarquistas e nacionalistas plebiscitaris.
Al , e mai se l'influéncia se mescla a d'aspèctes fòrça diferents, òm tròba tant una cèrta afiliacion dins lo blòc nacional constituit a l'entorn de Clemenceau entre 1917 e 1920, benlèu en çò de Francés de la Rocque (Crotz-de-fuòc e lo Partit social francés) o encara en çò de las Joinessas patriòtas.
Los bonapartistes sostenon la constitucion de la V Republica. La primauta qu'aquesta acòrde al cap de l'Estat, dirèctament elegit pel pòble e l'importància acordada al referendum, subretot dins l'article 3 que dispausa que « la sobeiranetat nacionala aperten al pòble que l'exercis per sos representants e per la via del referendum » testimónien d'aquela afinitat entre gaullisme e bonapartisme.
Uèi, lo bonapartisme es representat per divèrses movements e organizacions : França bonapartiste dont lo president David Saforcada  es estat lo candidat bonapartiste per l'eleccion presidenciala de 2017, lo Movement bonapartiste, aliat del partit gaullista e republican independent l'Union del pòble francés, o encara Renovelament bonapartiste, corrent dinastic.
Lo 4 de mai de 2021, Thierry Choffat e David Saforcada s'apiejan sus França bonapartiste per lançar un partit politic d'esséncia bonapartiste : l'Apèl al Pòble. La naissença d'aquel partit se debana la velha de las grandas celebracions del bicentenari de la mòrt de Napoleon. L'Apèl al Pòble se vòl coma un partit de rassemblament de totas aquelas e los que se retròban dins las valors e las idèas de sobeiranetat populara, d'independéncia nacionala, de progrès social, de responsabilitat, de la coesion nacionala, de l'autoritat, en refusant las idèas sectàrias dels extrèms mas en aderissent completament a la constitucion de la V Republica.
Carri B1
Lo carri B1 èra un carri pesuc francés desvolopat dins leis annadas 1930 e en servici dins l'armada francesa au començament de la Segonda Guèrra Mondiala. Èra destinat a l'ataca de sectors fortificats. Per aquò, èra equipat d'un armament pesuc (dos canons de 47 e de 75 mm) e d'un blindatge resistent. En revènge, coma èra pas destinat a l'esplecha de la rompedura dau frònt advèrs, aviá una autonòmia e necessita una logistica e un entretenh fòrça importants.
En 1940, lo carri B1 foguèt superior ai carris alemands sus lo prat batalhier mai se mostrèt totalament inadaptat ai condicions logisticas de la guèrra dei movement impausadas per l'armada alemanda. Ansin, la màger part deis unitats foguèron sabotadas per seis equipatges que deguèron leis abandonar en causa de panas ò de la manca de carburants. Pasmens, 161 B1 operacionaus foguèron capturats per leis Alemands que leis utilizèron subretot per l'entraïnament. En 1944 e 1945, una partida d'aquelei carris foguèron recapturats per la Resisténcia ò per leis Aliats e utilizats tornarmai còntra l'armada alemanda per l'armada francesa. Foguèron retirats dau servici au començament de l'annada 1946.
Unicòrn
Un unicòrn (var. licòrna) es una creatura legendària qu'a generalament lo forma d'un caval amb una bana unica sus lo frònt. Son aparicion sembla remontar a l'Antiquitat orientala anciana. Se difusèt en direccion d'Euròpa, onte foguèt adoptada per la mitologia grèga, a partir de Pèrsia ò d'Índia. I venguèt fòrça popular e l'unicòrn venguèt una creatura majora dei legendas occidentalas, especialament durant l'Edat Mejana e la Renaissença.
Kerien (Còstas d'Arvòr)
Kerien-Boulvriag en breton ( Kerien en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
Kerien A situat a Unitat|8|km}} al sud de Bourbriac (cap de-luòc del costat). Las municipalitats los mai prèps son Kerpert, Lanrivain, Maël-Pestivien, Magoar.
La parròquia fa partida del territòri breton tradicional del país Fañch.
Dintratz Bourbriac e Kerien, se pòt trobar lo caulet de Calhau'h Aiçò hlas Vihan en culminant a 300 mètres d'altitud sus la rota de Bourbriac per la D8 ; lo caulet fa aperaquí de long e aperaquí 2,5 % de mièja.
Kerien est situé à 8 km au sud de Bourbriac (chef-lieu du canton). Les communes les plus proches sont Kerpert, Lanrivain, Maël-Pestivien, Magoar.
La paroisse fait partie du territoire breton traditionnel du pays Fañch.
Entre Bourbriac et Kerien, on peut trouver le col de Roc'h C'hlas Vihan culminant à 300 mètres d'altitude sur la route de Bourbriac par la D8 ; le col fait environ 4.5 km de long et environ 2,5 % de moyenne.
Mt. Gox
Mt. Gox, acronim de Magic: The Gathering Online Exchange, foguèt una companhiá d'escambi de bitcoins basada dins la capitala de Japon, Tòquio. Se desvolopèt a partir d'un luòc d'escambi de cartas de Magic creat en 2007 per l'informatician american Jed McCaleb, que lo transformèt en 2010 en çò qu'es actualament quand comencèt a s'interessar a la moneda virtuala. Lo 6 de març de 2011 vendèt la companhiá a un informatician francés Mark Karpelès.
Mt. Gox cresquèt rapidament e en 2013 gerissiá 70% de totas las transaccions en bitcoins. Pasmens, de problèmas divèrses se faguèron sentir en 2013 e finalament en febrièr de 2014, la firma suspendèt sas activitats e tampèt son sit web. A l'encòp se metèt jos la tutèla de la lei americana per las falhidas. Anoncièt alara qu'aperaquí 850.000 bitcoins de sos clients avián desaparegut e qu'èran estadas probablament raubadas, çò qu'equivaliá en aquel temps a 450 milions de dollars.
Causson
Causson (Caussou en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Crasi
La crasi (del grèc ancian κρᾶσις / krãsis, « mescladís ») es un fenomèn d'aglutinacion de dos mots qu'aparten a la categoria de las contraccions.
Descripcion
En general se fa per fusion dels dos mots, en prenent la primièra sillaba (o primièra letra) del primièr mot e una (o mai) sillaba del segond mot.
En occitan
Lo fenomèn existís tanben coma seguida a una vocalizacion e una crasi dins qualques mots (sustot en provençal e gascon).
a + lo → au
de + lo → deu
Usatge extensiu
La crasi designa tanben per extension lo fenomèn de contraccion e de fusion dins un sol mot.
Exemple (en anglés) Mam per Madam (ma'am).
Meurthe (departament)
Meurthe es un ancian departament de França.
Lo departament de Meurthe e Mosèla foguèt creat lo 7 de setembre de 1871 damb los territòris dels departaments de la Meurthe e de la Mosèla deishadas a la França per lo tractat de Francfort.
Nunavut
De pas confondre amb Nunavik, una region del nòrd de Quebèc, o Nunatsiavut, una region autonòma del nòrd de Tèrranòva e Labrador
Martainneville
Martchainneville en picard (Martainneville en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Nòtas
<references group=N/>
Pardalhan (Menerbés)
Pardalhan (Pardailhan en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Pardilianum en 1234, ecclesiis de Pardelhano en 1254, de Pardelhano et Pardelhanesio en 1344, prior de Pardiliano en 1351, Pardailhan en 1529, Pardella en 1643, Pardeillan en 1670, 1711, Pardelhan en 1680, Pardelian en 1701, Pardailhan en 1735, Pardaillan en 1740-60, Pardailhan en 1770-72
Segon Dauzat e Rostaing, Pardalhan ven del nom latin d'òme Pardalus o Pardalis [Skok] o Pardelius (Longnon), amb lo sufixe -anum ; segon Hamlin, Pardalhan ven de l'escais latin (cognomen) Pardulus, amb lo sufixe -i-anum (sic). Pardalhan èra una proprietat galloromana. Lo masatge de [parda'jo] donava son nom a una region importanta (cf. Pardelhanesio en 1344) e per exemple a Sant Joan de Menerbés o de Pardalhan. Per l'omonime agenés, Bénédicte Boyrie-Fénié prepausa lo nom patronimic *Pardalius derivat del cognomen Pardalus, amb -anum. Dins los dos cases, las fòrmas mai ancianas en Parde- (o Pardi-) farián privilegiar l'ipotèsi Pardelius de Longnon e Negre.
Istòria
En 1908, la comuna es demesida de çò qu’es uòi Sant Joan de Menerbés.
Mark Karpelès
Robert Marie Mark Karpelès (Chenôve, Borgonha, 1 de junh de 1985) es un informatician e entrepreneire francés. Es dempuèi 2011 lo dirigent de Mt. Gox, una companhiá d'escambis de bitcoins que faguèt falhida en febrièr de 2014. Foguèt, amb Gavin Andresen, Charlie Shrem e d'autres, un dels membres fondadors de la Fondacion Bitcoin. Per encausa de sos problèmas legals, demissionèt lo 23 de febrièr de 2014 de sa plaça a la Fondacion.
L'11 de setembre de 2015, foguèt arrestat per las autoritats japonesas per desviament de fonds, qu'es acusat d'aver desviat 2,3 milions d'èuros dels depauses en bitcoin.
Anfós Ròca-Ferrièr
Anfós Ròca-Ferrièr (en francés: Louis-Alphonse Roque-Ferrier; Montpelhièr, 1 d'agost de 1844 — Montpelhièr, 18 de junh de 1907) foguèt un lingüista e escrivan occitan. Foguèt un dels occitanistas e linguistas mai importants de son epòca, que participèt a la creacion de la Revue des langues romanes en 1870 e capitanegèt l'activisme occitan del país de Montpelhièr. Majoral del felibritge, organizèt en 1878 las Fèstas Latinas de Montpelhièr, ont catalans, italians e romaneses fraternizèron amb los occitans. Creèt puèi, en 1892, lo Felibritge latin e faguèt de l'Uòu de Pascas lo pòrtavotz de l'oposicion al Felibritge oficial.
Setòri (sosdialècte)
Lo setòri es un jotdialècte dau lengadocian.
Gustau Thérond descriguèt aquel parlar dins "Eléments de grammaire languedocienne (1900): dialecte languedocien cettois" Lo texte qu'èra conservat au CIRDOC foguèt editat en 2002 pel Cèucle Occitan Setòri e lo professor Gaston Balsagas
Kasteller
Kasteller en breton ( Le Châtellier en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Geografia
Comuna del país del Coglais.
Commune du pays du Coglais.
Demòni
Un demòni (var. demon, diable, deimon) es una creatura subrenaturala dotada de rason, generalament mauvolenta, que pòu influénciar leis esperits umans. Apareguèron tre lo periòde de la Mesopotamia antica e se difusèron dins la màger part dei culturas e dei mitologias umanas.
Galileo (sonda espaciala)
Galileo foguèt una sonda espaciala de la NASA qu'estudièt lo planeta Jupitèr e sas lunas. Nomenada d'après lo lom de l'astronòm de la Renaissença  Galileo Galilei, foguèt lançada lo 18 d'octobre de 1989, per la naveta espaciala  Atlantis pendent la mission STS-34. Galileo arribèt sus Jupitèr lo 7 de decembre de 1995, per assistància gravitacionala apès lo subrevòl de Vènus e de la Tèrra, venent aital lo primièr veïcul espacial en orbita a l'entorn de Jupitèr.
Champseru
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Casarilh
Casarilh ei un toponim occitan:
Quimèra
La Quimèra es una creatura legendària mauvolenta de la mitologia grèga. Es generalament depintada coma un ibrid amb una tèsta de lion, una segonda tèsta de cabra e una coa de sèrp mai diferentei versions existisson. Devastèt la region de Licia fins a sa desfacha e a sa mòrt còntra l'eròi Bellerofont e lo chivau alat Pegàs.
Châtillon-sur-Indre
Châtillon-sur-Indre es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Bèumont (Marselha)
Lo quartier de Bèumont (en francés Beaumont) s'atròva dins lo dotzen arrondiment de Marselha. Aqueu quartier es conoissut per èstre lo còr de la comunautat armènia de Marselha. Lo nom de sei carrieras ramenta lo sovenir d'aqueleis exiliats qu'arribèron dins la ciutat focèa au començament dau sègle vinten per fugir lei repressions menadas per l'Empèri Otoman morent : la mai granda carriera dau quartier se dich Avenguda dau 25 d'abriu de 1915 (lo premier jorn dau genocidi armèni). Dos glèisas catolicas armènias se troban dins lo quartier.
Uei, la comunautat es encara ben viva e jòga un ròtle important dins la vida politica locala, emai nacionala, coma va mòstra la lei dau 22 de decembre 2011 que condamna la negacion dei genocidis en generau, e dau genocidi armèni en particular, portada per una elegida marselhesa.
Opian
Opian (Oupia en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : in Opiano en 1146, Raymundus de Opiano en 1344, rector de Opiano en 1351, Opian en 1529, Oupia en 1694, 1711, Ouppia en 1740-60, Oupia en 1770 (mapa de Cassini).
Opian ven del gentilici latin Oppius, amb lo sufixe -anum. Opian èra una proprietat galloromana,.
Quatre Libres e Cinc Classics
Lei quatre Libres son : Lei cinc classics son : Lo Canon de la Musica, totalement perdut dins lo corrent dau periòde de destruccion dei libres decidit per l'emperaire Qin Shi Huang a la fin de son rèine, es de còps considerat coma lo seisen classic.
Brug
Brug  en breton ( Bruc-sur-Aff en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
Lo étymologie de Bruc ven del breton "bruyère". Aquela municipalitat apparait l'an 843 en tant que parròquia, sus un acte de donation del Cartulaire de Redon. A aquel periòde, a ligat al évêché de Sant-Malo. Lo prieuré de Sants-Texans de la Lande, fondat pels fraires del abbaye de Paimpont, seriá a la siá origina. I a pas jamai agut de castèl pròpiament dicha a Bruc, #que se siá en la nautor o lo bas Mièja Edat. A, Bruc depen de la distincion de Bossac. Anotam a aquela epòca, un drech particular de lo sieu senhor. N'efièch, los officiers d'aquel darrièr avián l'onor de se veire ofrir una fouasse (pan), un pòt de vin aital coma una cançon pels primièrs maridats de l'an. Aiçò èra a l'escasença d'una fèsta, en lo moment del diluns de Pâques, e aquel en lo bourg.
En 1939, lo nom de la municipalitat de Bruc a #èsser modificat en Bruc-sus-Aff.
L'étymologie de Bruc vient du breton "bruyère". Cette commune apparait en 843 en tant que paroisse, sur un acte de donation du Cartulaire de Redon. A cette période, elle est rattachée à l'évêché de Saint-Malo. Le prieuré de Saint-Jean de la Lande, fondé par les moines de l'abbaye de Paimpont, serait à son origine. Il n'y a jamais eu de château proprement dit à Bruc, que se soit dans le haut ou le bas Moyen Âge. Au, Bruc dépend de la seigneurie de Bossac. Notons à cette époque, un droit particulier de son seigneur. En effet, les officiers de ce dernier avaient l'honneur de se voir offrir une fouasse (pain), un pot de vin ainsi qu'une chanson par les premiers mariés de l'année. C'était à l'occasion d'une fête, lors du lundi de Pâques, et ce dans le bourg.
En 1939, le nom de la commune de Bruc a été modifié en Bruc-sur-Aff.
Palhièrs
Palhièrs (Pailhès en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : villa Gramacianicus, Gramacianicus, que vocant Paliarius, valle Paliarense en 960, villa Pallearios en 1036, villam... de Paliers, Matfredi de Paliers en 1097, terminio de Palleriis en 1134, villam de Paleriis en 1178, 1183, villa de Palleariis en 1195, de Paleariis en 1200, ecclesiam S. Stephani de Paleariis en 1203, capellanus de Palleriis en 1210-1220, 1220-1225, de Palheriis en 1323, al sègle XVI, Palhes en 1571, Palieris en 1636, Pailles en 1643, Paillés en 1708, Pailhés en 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Palhièrs ven del latin pale-arium, « luòc ont se consèrva la palha », de palea, « palha » e sufixe -arium ; segon Hamlin, Palhièrs representa l'occitan palhèr « granièr », del latin popular palearium.
Clamençat
Clamençat [kʎamɛ̃ˈsa] (Clémensat en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Toponimia
Le nom de Clamençat ven d'un nom latin d'òme Clementius, coma Clamençana o Sant Martin de Clemensan, mas embei le sufixe -acu(m).
Nòtas
<references group="N"/>
Provenchère (Nauta Sòna)
Provenchère  es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Sòna de la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Libertat de religion
La libertat de religion designa la libertat deis individús d'una societat de chausir e de practicar liurament una religion donada. Inclús tanben la possibitat d'aver ges de religion. Es reconeguda coma una libertat fondamentala de l'èsser uman per l'article 18 de la Declaracion Universala dei Drechs Umans.
Arno (cantaire)
Arnold Charles Ernest Hintjens (21 de mai de  1949 - 23 d'abril de 2022), mai conegut per son nom de scèna Arno, foguèt un cantaire bèlga nascut a Ostende. Foguèt lo líder de TC Matic, un dels grops bèlgas mai coneguts dels ans 1980. Après la separacion del grop en 1986, contunhèt una una carrièra solo.
Arno cantava dins una mescla d'anglés, de francés, de neerlandés e de son dialècte d'Ostende. Per TC Matic, un grop que coneguèt un cert succès artistic dins Euròpa tota, escriguèt o coescriguèt tot lo repertòri del grop, una grand part amb lo guitarista e productor Jean-Marie Aerts. En solo, sortiguèt mai d'una dozena d'albums durant una carrièra capitada. En 2002, recebèt lo títol de "Cavalièr de las Arts e de las Letras" del governament francés.
Ernest Thomas Sinton Walton
Ernest Thomas Sinton Walton (Dungarvan, Irlanda 1903 - Belfast, Irlanda del Nòrd 1995 ) foguèt un fisic e professor universitari irlandés premiat amb lo Prèmi Nobel de Fisica l'an 1951.
Biografia
Nasquèt lo 6 d'octòbre de 1903 dins la vila irlandesa de Dungarvan, en aqueles moments part del Reialme Unit de la Grand Bretanha e Irlanda, filh d'un ministre metodista. Se graduèt en fisica al Collègi Metodista de Belfast l'an 1922 e al Trinity College de l'Universitat de Cambridge lo 1927. Lo 1936 venguèt professor de fisica dins aquela darrièra escòla superiora, en atenhent la 1946 la cadièra Erasmus Smith de Filosofia Naturala e Experimentala, carga qu'ocupèt fins lo 1974.
Ernest Walton moriguèt lo 25 de junh de 1995 dins la vila de Belfast.
Navegacion
vinheta|Portar un punt o traçar una rota sus una mapa marina sul pont de comanda de la fregata La Motte-Picquet. La navegacion es la sciéncia e l'ensems de las tecnicas que permeton de :
Navegacion aeriana, navegacion maritima e navegacion terrèstra
Los principis de la navegacion aeriana son identics a aqueles de la navegacion maritima. Los primièrs instruments utilizats a bòrd de las aeronaus son dirèctament eissits dels instruments utilizats dins la marina. Los sistèmas de radionavegacion utilizats tanben en navegacion maritima, se diversifiquèron fòrça e se desvolopèron dins la navegacion aeriana, per exemple per l'apròche des aerodròmas e lo guidatge durant l'aterrament. Dempuèi lor aparicion dins las annadas 1970, la navegacion utiliza de sistèmas satellitaris. Los receptors utilizats en aeronautica son identics a aqueles utilizats al sòl o en mar.
Una caracteristica comuna a totes los mitans es que, quand la seguretat es en jòc, es necessari de completar las informacions de posicionament donadas pels satellits per d'informacions complementàrias eissidas d'autres dispositius (exemples: compàs, mesura de velocitat, visadas sus de punts remarcables, altitud o prigondor, autres sistèmas de radionavigacion ...). La necessitat per la seguretat de comparar d'informacions de fonts multiplas es encara una de las règlas de basa de la navegacion dempuèi sas originas.
Clarlemda
Clarlemda [çjaʁˈlɛ̃dɔ] (Clerlande en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Navegacion
Referéncia e problematica
Sus la Tèrra, la navegacion necessita un sistèma de referéncia, dich sistèma geodesic. Lo sistèma ara mai utilizat es lo WGS84 (World Geodetic System, 1984), mas fòrça mapas utilisan encara un sistèma geodesic mai ancian.
Clarlemda
Istòria
La comuna se creèt en 1869, a partir de Varenas de Morja.
Nòtas
<references group="N"/>
Navegacion
Referéncia e problematica
Coneissent las coordenadas d'un mobil e aquelas del punt de destinacion, se pòt alara calcular (o mesurar sus una mapa) la rota de seguir per rejónher aquel darrièr punt, que pòt èsser per exemple:
Evolucion istorica
vinheta|Bossòla bézard grand modèle II 1910 Las tecnicas de navegacion foguèron desvolopadas pels primièrs marins per navegar sus las mars e oceans. La constatacion del magnetisme terrèstre menèt d'ora a l'invencion de la bossòla (nomenada en navegacion un compàs), que permetèt de tenir un cap e seguir una rota. La mesura de la velocitat venguèt possibla mercé a l'utilizacion de la còrda de noses. Aqueles dos elements, cap e velocitat, permeton una navigacion a l'estima, pas pro precida dins la durada. Sens amira terrèstra (fòra de la vista d'una còsta), los navigators se repetèron mercé a l'observacion dels astres. La nautor d'un astre al dessús de l'orizont, aisidament mesurable pels «aujòls» del sextant, coma l'astrolabi, permet de calcular la latitud. Totas aquelas tecnics èran aqueridas, al sègle XV. La mesura de longitud, que se deduch de la mesura del temps, foguèt veritadièrament possible qu'al sègle XVIII amb l'invencion de cronomètre (o garda temps) precís que permetiá de «gardar» lo temps del meridian d'origina.
Enseguida, aqueles mejans ganhèran en precision e los metòdes de calcul s'afinèron. A la fin del sègle XIX, l'invencion de l'electricitat faguèt nàisser lo compàs giroscopic que permet de se passar de las dificultats ligadas al magnetisme terrèstre. Lo desvelopament de la radio permetèts dins la primièra mitat del sègle XX, l'arribada dels primièrs sistèmas de radionavigacion (principi de la radiogoniometria a l'origina). Que se diversifiquèron e desvelopèron, subretot dins la navigacion aeriana, per exemple pels apròches dels aerodròmas e lo guidatge a l'aterrir.
A partir de la fin del sègle XX apareguèron los sistèmas de navigacion satellitars. Lo principi de basa es identic a la radionavigacion, mas las balisas son plaçadas sus una constellacion de satellits en orbita. Lo còst fèble dels receptors permet d'envisatjar l'equipament de mobile mai rustics. Los sistèmas satellitars, en navigacion maritima, remplacèron totes los sistèmas de radionavigacion existissents.
Las tecnicas ancianas a base de sextants e de cronomètres, qu'utilisan pas l'energia electrica, demoran encara pertinentas que constituisson un mejan de secors en cas de non foncionament dels sistèmas de posicionament, veire lo sol mejan suls velièrs de plasença tradicionals.
Sint-Truiden
Sint-Truiden es una comuna belga en la provincia Limborg.
thumb|left|300px|Sint-Truiden
Caissacs
Caissacs, Caissacs o Caishacs , , (Caychax en francés) es una comuna foissenca, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Aumont
Aumont pòt essèr:
Caissacs
Perimètre del territòri
Las comunas de Senconac, Caissacs, Brèbe e Alvièrs son separadas per un quadripunt.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son villam de Cazas, en 1074, villa de Cayssax, en 1272, Cayssac al sègle XV (Cronica d'Esquerrier). Segon Dauzat e Rostaing, que s'exprimisson ambe un punt d'interrogacion, Caissacs poiriá venir de *Cassiacum, atal coma Caishac, vilatjòt de la comuna de Blancahòrt (Gironda). Seriá donc un compausat del nom d'òme latin Cassius e del sufixe d'origina celtica -acum. En los parlars lengadocians d'Arièja, le grop -iss- se palataliza en -ish- (fenomèn que la grafia del lengadocian prend pas totjorn en compte).
Casal dels Bailes
Casal dels Bailes (Cazals-des-Baylès en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Sara Hebe
vinheta|Sara Hebe en concert Sara Hebe Merino (Trelew, 9 de julhet de 1983) mai coneguda coma Sara Hebe, es una cantaira e compositritz argentina, fa partida de la scèna hip-hop. Se definís coma feminista.
Biografia
Sara Hebe arribèt al hip-hop après èsser passada pel teatre e la dança. Comencèt a compausar en autodidacta en 2007, en creant de paraulas e melodías sobratz de ritmes que trobèt sus Internet. D'aquesta forma creèt de troces de çò que seriá lo sieu primièr disc: La Hija del Loco, editat a la fin de l'an 2009. Dempuòi alavetz, Sara Hebe a fach d'innombrables espectacles en Argentina, aital coma en de divèrses emponts de America Latina.
En abril de 2012 presenta lo sieu segond album Puentera, produsit de forma independenta al bòrd de Ramiro Jota, la siá co-equiper en l'estudi e lo scenari.
En 2016 compausèt lo tèma central de la banda sonòra de la seria Lo Marginal protagonizada per Juan Minujín e emesa per la TV Publica.
En 2022 ròda un clip, Almacen de Dados, amb la famosa rapaira Ana Tijoux.
Formato Banda
Sara Hebe se fa acompanhar per las siás presentacions en viu de Ramiro Bochatay, mai conegut coma Ramiro Jota pels beats, la baissa, la guitarra e lo sampler, e Edu Morote a la batariá.
Humbercamps
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Busloup
Busloup es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mestre Prunac
Mestre Prunac, de son nom vertadier Jacme Libertat (1787-1865), èra fornièr e poeta occitan.
Compausèt "Las Fougassas de Mestre Prunac" en 1861. Fasiá partida dau corrent das Poètas Obrièrs.
Anton Rop
Anton Rop (n. 27 de decembre de 1960 a Ljubljana) foguèt lo primièr ministre d'Eslovènia entre 2002 e 2004.
Patera
Una patera es un tèrme utilizat en exogeologia per designar una estructura volcanica caracterizada per un cratèr irregular ambé de bòrds sobdes. Per lei relèus terrèstres, s'utiliza lo tèrma caldeira.
Colanjas
Colanjas [kuˈvɑ̃dza] (Collanges en francés) z-es 'na comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Nòtas
<references group="N"/>
Casals (Arièja)
Casals (Cazaux en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.