cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silicat
Formacion
Se tròban, en granda partida, coma constituissent de las ròcas eruptives, formadas a temperatura e pression nautas, mai sovent amb de grandas marges de variacion d'ambedoas variablas, amb estructuras densas e mancadas d'aiga.
Las condicions de formacion de las ròcas metamorficas son a l'origina d'una seria de silicats, unes d'eles amb d'estructuras mens densas e amb idroxils, coma, per exemple, las serpentinas e lo talc.
Al contrari, las ròcas sedimentàrias donan pas de silicats, sonque en unas fasas, d'estructuras mai sovent en capas, de sa transformacion. Son mai sovent mesclats amb una granda quantitat d'aiga, coma es tipic dels argilas.
Corey Hart
Corey Mitchell Hart (Montréal, Canadà, 31 de mai de 1962) es un cantautor, pianista e productor canadian. Se faguèt conéisser en 1982 gràcias a las cançons "Sunglasses" e subretot "Never Surrender", sortidas de son primièr album First Offense, que li donèron una notorietat internacionala.
Jodoigne
Jodoigne es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Gercourt-et-Drillancourt
Gercourt-et-Drillancourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Brajac
Brajac (Brageac en francés) z-es 'na comuna auvernhata d'Occitània, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Bragach, en 1475, Braghacum, latinizacion de 1502, Bragheat, en 1535, Braiac, en 1595, Brayac, en 1596, Brageac, en 1620, Brajac, sense data, In cœnobio Brageacensi, en latin (« al monestèir de Brajac »), en 1626, Breghat, en 1628, Brahac, en 1650, Draghac, en 1651, Bragach, en 1671 ; Bragac, en 1672, Braghac, en 1675, Brajhac, en 1682, Bragehac, en 1703, Broghac, en 1784, Broghat, en 1784 o après. Brajac ven d'un nom gallés (gal) d'òme, *Brāgios, latinizat en *Bragius, amel sufixe gallés -āco(n),. Brajac èra doncas probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre *Brāgios. La prononciacion es [bra'dza], relevada a Ascoralha, Barriac, Chaucinac. Aquò's problematic que la prononciacion de Drujac, relevada a Ascoralha e Chaucinac, amels meimes informators, siá [dry'za] o [dry'ʒa], per una meima finala grafica -ja (nòrma de l'IEO Cantal en 2017 ), que chal doncas modificar. La grafia del siti Toponimia occitana en 2018, Braiac, es imaginària.
Nòtas
<references group="N"/>
Porpra
Lo porpra es una color entre lo roge e lo blau. En fach, designa una gama completa de colors, comprenent lo lilà e lo violet, que son de noms fòrça mai utilisats per far referéncia a aquela color. Compren las longors d'onda situada gaireben entre 380 e 430 nm.
Nom
Lo nom original ven d'una tinta que las variacions cromaticas seguissián la preparacion. Après foguèt utilizat per se far referéncia a las telas preciosas tenchas amb de tintas de naut prètz. Quand ven a designar un tèrme cromatic dins de las lengas modèrnas, cambia segon las tradicions localas. Atal per exemple en Anglés es un tèrme que s'utiliza coma sinonim de magenta, amb una tonalitat pròcha a l'ametista. Alara que dins d'autras lengas coma l'Alemand es un tèrme designa una tonalitat roja un pauc blavenca, coma lo carmin.
Etimologia e istòria
alt=Fotografia del mol·lusc de l'espècie Murex brandaris|thumb|200x200px|Lo Murex brandaris es un coquilhum que dona una tinta de color porpra La paraula porpra ven del latin (purpŭra) e aquela del grèc πορφύρα (porphyra), nom qu'utilizavan los Fenicians per nomenar la tinta extracha de la glandula ipobranquiala de doas espècias de pichons molluscas del genre murex, lo Murex brandaris (Haustellum brandaris) e lo Murex trunculus (Hexaplex trunculus). Aquela tinta podava aver de ton de color diferent segon lo tipe de mollusca que ven o segon la tecnicia que s'utilizava per ténher la tela. Alara se podava obténer una granda varietat de tonalitats que conéis de noms diferents: aquela de Tir aviá segon Plini a la color de la sang coagulada; aquela d'Ametista a la color de la pèira d'aquel nom, eca. Amb lo Murex brandaris se fasiá una color violada roja escura e amb lo Murex trunculus una color violada mai blavenca. Lo chuc resultant de l’extraccion èra de color jaunenc venent verd, roge e fin finala violat amb la lutz del sol. Aquela color passava pas e aquò faguèt que venguèt un simbòl d'eternitat.
Los Fenicians comencèron la tintura amb la porpra en 1500 AbC, après, los Grècs e los Romans pendent fòrça sègles partegèron lo comèrci d'aquela tintura fòrça costosa. Realizavan un liquid fòrça preciós e cercat que gastava nòu mila d’aqueles molluscas per obténer un grama de porpra. Son prètz èra lo seu pes en aur, es per aquò que lo produch es associèt al poder social e economic: los emperaires, militars, senadors, reis, cardenals e princes se vestissián d'aquela color per se destriar. La vila de Tir al sud del Liban venguèt lo centre de produccion d'aquela tinta que foguèt nomenat porpra de Tir.
Dins la Roma antica la color porpra dins lo vestit èra un senhal d'autoritat e poder. Dins Roma republicana los senators, los cònsols e los pretors portavan de bendas de color porpra plaçadas al davant de lor tòga. Los generals victorioses portavan de tunicas de porpra e d'aur. Dins la Roma imperiala, al contrari, l'usatge d’aquela color se limitava als sols emperaires e sa descendéncia. Los autres èra castigats de la pena de mòrt al portar una ròba tencha de color porpra o similar. alt=Fotografia del Mosaic de Justinià primer a Sant Vital de Ravenna portant la túnica porpra com a emperador|left|thumb|250x250px| Mosaïc de Justinian I a Sant Vital de Ravena. Una de las representacions mai ancianas d'un vestit de color porpra se trapa dins la glèisa de Sant Vital de Ravena ont se tròban los mosaïcs de Justinian. Datats entre 546 e 548 AbC, representan la ceremonia de consacracion de la glèisa e apareisson l'emperaire Justinian e son esposa Teodora portent de tunicas de color porpra.
Amb la casuda de Constantinòble dins las mans dels turcs en 1453 se perdèt lo secrèt de la fabricacion e son comèrci desapareguèt. A partir d'alara la tinta mai costosa foguèt lo porpra roge o cremesin venent d'un insècte nomenat quermés o cochenilha.
Lo porpra a l'Edat Mejana designava pas mai una tinta mas comencèt a nomenar una tela tencha d'una tinta preciosa de quina color que siá.
A l'Exposicion Universala de Londres l'an 1862 lo quimista britanic William Henry Perkin presenta una tinta sintetica amb la dissolucion del sulfat del anilina, un derivat del quitran d'olha. Lo produch ne resultant conten la mèsma matèria per produire la color porpra e malva. La comercializacion d’aquela tinta foguèt un succès a l’epòca e Perkin comencèt una produccion de granda ecala.
La Hulpe
La Hulpe es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Corvol-l'Orgueilleux
Geografia
La municipalitat a traversat pel Sauzay, la Santa-Eugenie, lo riu dels Forges, #que son los tres corses d'aiga principala.
La commune est traversée par le Sauzay, la Sainte-Eugenie, la rivière des Forges, qui sont les trois cours d'eau principaux.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo nom de la municipalitat poiriá découler dels remparts fortificats de la XIII sègle de la vila #que lududes donariá lo sentiment de orgueil, mas una autra interpretacion vendriá de la déformation de argileux/orgueilleux en referéncia al jos-sòl.
Es una comunitat força anciana, a citat dempuèi la sègle e fasiá partida del patrimòni del Abbaye Sant-Germain d'Aussèrra, de contunh del oratoire de St-Maurici; erigida en parròquia l'an 691 jos Sant Tétrice. Paissièra pels angleses en lo moment de la Guèrra de #Cent ans, començament XIV mas represa per Claude de Chastellux l'an 1427. En 1851, en lo moment de las insurreccions, de las repressions aguèron luòc vivi-a veire d'abitants pujats a Clamecy o supausats sédicieux.
Le nom de la commune pourrait découler des remparts fortifiés du XIII siècle de la ville qui lui donnerait le sentiment d'orgueil, mais une autre interprétation viendrait de la déformation de argileux/orgueilleux en référence au sous-sol.
C'est une communauté fort ancienne, elle est citée dès le V siècle et faisait partie du patrimoine de l'Abbaye Saint-Germain d'Auxerre, puis de l'oratoire de St-Maurice; érigée en paroisse en 691 sous Saint Tétrice. Prise par les anglais lors de la Guerre de Cent ans, début XIV mais reprise par Claude de Chastellux en 1427. En 1851, lors des insurrections, des répressions eurent lieu vis-à-vis des habitants montés à Clamecy ou supposés sédicieux.
Au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune a porté provisoirement le nom de Corvol-le-Belliqueux.
Espital de Ranguèlh (teleferic de Tolosa)
Espital de Ranguèlh (oficialament en francés Hôpital Rangueil - Louis Lareng) es una estacion del teleferic urban del sud de Tolosa. Lo començament dels trabalhs debutèt en julhet de 2019,.
Situacion sul malhum
Es l’unica estacion intermediària de la linha cap a Universitat Pau Sabatièr e a Oncopòl
Servici als viatjaires
L'estacion de teleferic es equipada d’un cai amb un arrèst complèt per far mai aisits la pujada e la davalada.
Dessèrta
Per l’estacion de la linha Téléo lo servici debuta a 5 h 15 per s’acabar a 0 h 30 del diluns al dimenge
Arquitectura
Las estacions de la linha son realizadas per lo gabinet d’arquitèctes Séquences,.
Aquela estacion aeriana es de tres nivèls apiejats al bauç e mena a l'intrada de l'espital al segond nivèl amb un pont.
George de Hevesy
George Charles de Hevesy (n. Hevesy György en 1 d'agost de 1885 - m. en 5 de julhet de 1966) foguèt un quimista ongrés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1943.
Esclusas de Fonseranas
vinheta Las Esclusas de Fonseranas, o l'escala d'esclusas de Fonseranas, son un ensems d'uèch esclusas atenentas (esclusa octupla), situadas a Besièrs (Erau), constituissent una òbra màger del canal del Miègjorn. Dempuèi 1858 e la construccion del pont-canal d'Òrb, las doas darrièras esclusas son pas mai utilizadas. Las esclusas adjacentas son l'esclusa d'Òrb a l'èst e l'esclusa d'Argens, a l'oèst.vinheta|alt=|esquèrra
Proteccion
Las esclusas de Fonseranas an fach l'objècte d'un classament al títol dels monuments istorics per un decrèt del 14 d'octobre de 1996. Compren: los paraments dels uèch bacins; los cais de l'ensems de l'òbra, sul canal del Miègjorn e sul canal d'evacuacion; las catòrze voladas d'escalièr qu'enròdan los bacins; las hitas d'amarra en pèira; lo pontet voutat, a l'extremitat aval de l'òbra; la passarèla voutada, entre lo quatren e lo cinquen bacin. L'ensems es egalament inscrich dempuèi 1996 sus la lista del patrimòni mondial de l'UNESCO al títol del canal del Miègjorn.
Mont-Saint-Guibert
Mont-Saint-Guibert es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Whitney Houston
thumb|250px|Whitney Houston en 2009 Whitney Elizabeth Houston (Newark, 9 d'agost de 1963 – Beverly Hills, 11 de febrièr de 2012) foguèt una cantautora de R&B, pop e gospèl, pianista e actritz americana. Foguèt una de las artistas mai popularas e famosas durant la decada de las annadas 1980 e 1990.
Cort administrativa d'apellacion
Las corts administrativas d’apellacion son de jurisdiccions d'apellacion francesas de l'òrdre administratiu.
Foguèron creadas per la lei del 31 de decembre de 1987 portant la reforma del contenciós administratiu per d'aleugiar la carga del Conselh d'Estat. Cinc corts administrativas d'apellacion foguèron creadas lo 1èr de genièr de 1989 a París, Lion, Nancí, Nantas e Bordèu. D'autras foguèron apondudas a Marselha, Douai e Versalha. Una novena cort administrativa d’apellacion serà installada e Tolosa en 2021.
Lors decisions son susceptiblas d'un recors en cassacion davant lo Conselh d'Estat.
Son sasidas dels recors contra los jutjaments dels tribunals administratius de lor ressòrt, e de las apellacions formadas contra los jutjaments de las commissions del contenciós de l'indemnizacion dels rapatriats.
Lors competéncias s’organisèron progressiaement : en 1989, per exemple, èran pas sasidas dels recors per excès de poder.
Dempuèi 2015, las corts administrativas d'apellacion an tanben una competéncia de primièr e darrièr ressòrt dins unes contencioses ligats per exemple a l'environament, a l'urbanisme o al patrimòni bastit.
En mai, cada cort administrativa d'apellacion exercís de competéncias consultativas près del prefècte de region.
Activitat e carga de trabalh
Las corts administrativas d'apellacions an una carga de trabalh fòrça importanta e venguèt necessari de crear de novèlas corts: en 1997, la cort administrativa d'apellacion de Marselha foguèt creada, puèi en 1999 aquesta de Douai, e an 2004 aquesta de Versalhas. I a donc uèit corts administrativas d'apellacion en activitat. Una novèla serà installada a Tolosa en 2021.
En 2004 se prenguèt doas mesuras per diminuir lo nombre de recors en apellacion:
Membres
Las corts administrativas d'apellacion son presididas per un conselhièr d'Estat.
Los autres jutges dels tribunals administratius e de las corts administrativas d'apellacion son de magistrats fasent partit d'un mèsme còrs, aqueste dels conselhièr dels tribunals administratius e de las cort administrativas d'apellacion. Son recrutats per la via de l'ENA, per via de destacament, per concors (intèrne o extèrne) o pel torn exterior. Son inamovibles.
Saint-Symphorien-des-Bruyères
Saint-Symphorien-des-Bruyères es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cobeirac
Cobeirac (Coubeyrac en francés) ei una comuna occitana deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
Dauzat considèra que Cobeirac ven deu nom latin d'òme Cuperius, emb lo sufixe -acum, latinizacion deu sufixe gallés -aco(n). Cobeirac èra donc per eu una anciana granda propietat antica qu'avé per mèstre Cuperius. Dauzat ei sigut per Negre segon Bénédicte Boyrie-Fénié. En l'abséncia de fòrmas ancianas, B. Boyrie-Fénié, ela, es de l'idèia d'Astor qu'aima mèi lo nom Cuparius, que vòu dire « barricaire », totjorn emb -acu(m). Aquò l'empacha pas de causir la grafia Cobeirac (farré logicament Cobairac : l'afebliment de -ai- pretonic en -ei- s'escriu pas). Benlèu qu' a causit implicitament la grafia pus simpla, puèi que i a dus etimes possibles.
Boeschepe
Boeschepe es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França. .
Meigné-le-Vicomte
Meigné-le-Vicomte es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Cosne-Cours-sur-Loire
Cosne-Cours-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha Franca Comtat.
Meigné-le-Vicomte
Geografia
Aquel vilatge angevin de l'oèst de la França se situa en l'Èst del Baugeois, a l'èst de en Estofant, sus la rota D140 #que va de en Estofant (a l'oèst) a Channay-sus-Lathan (a l'èst). Baugé Se tròba e Saumur a unitat|35|km  –,. Lo sieu territòri es essencialament rural.
En limit del departament de Indre-e-Loire, la municipalitat es lo ponch extrèm Es del departament de Maine-e-Loire.
Lo Baugeois es la part nòrd-es del departament de Maine-e-Loire. Es délimitée al sud per la vallée de la Authion e aquela de la Loire, e a l'oèst per la vallée de la Sarthe.
L'altitud de la municipalitat vària de 71 a unitat|96|mètres –, Per una altitud mièja d'unitat|89|mètres  –.
Lo relief del Baugeois es principalament constituit d'un scenari, als terrens sablonneux, siliceux o calcaires, caracterizats per de amplàries affleurements sédimentaires, crétacés, sables e calcaires a las tinturas claras.
Lo sieu territòri s'estend sus una superficie de mai d'unitat|23|km|2 –  (2,313 ectaras). Meigné Se situa sus l' unitat paysagère del Scenari del Baugeois. Cap de zonage particular es pas recensé sus la comuna.
Lo sieu climat a temperat, de tipe océanique. Lo climat angevin es particularament doç, de per la siá situacion entre las influéncias océaniques e continentalas. Generalament los ivèrns son pluvieux, los congelats escasses e los estius ensoleillés.
Las municipalitats los mai prèps son Lublé, Breil , Dénezé-jos-lo-Lude , Sant-Laurent-de-Lli , Méon , en Estofant , Chalonnes-jos-lo-Lude , Marcilly-sus-Maulne , Channay-sus-Lathan e Braye-sus-Maulne.
Ce village angevin de l’ouest de la France se situe dans l'Est du Baugeois, à l'est de Noyant, sur la route D140 qui va de Noyant (à l'ouest) à Channay-sur-Lathan (à l'est). Baugé se trouve à 22 km et Saumur à 35 km,. Son territoire est essentiellement rural.
En limite du département d'Indre-et-Loire, la commune est le point extrême Est du département de Maine-et-Loire.
Le Baugeois est la partie nord-est du département de Maine-et-Loire. Elle est délimitée au sud par la vallée de l'Authion et celle de la Loire, et à l'ouest par la vallée de la Sarthe.
L'altitude de la commune varie de 71 à 96 mètres, pour une altitude moyenne de 89 mètres.
Le relief du Baugeois est principalement constitué d'un plateau, aux terrains sablonneux, siliceux ou calcaires, caractérisés par de larges affleurements sédimentaires, crétacés, sables et calcaires aux teintes claires.
Douzat
Douzat es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Meigné-le-Vicomte
Geografia
Son climat est tempéré, de type océanique. Le climat angevin est particulièrement doux, de par sa situation entre les influences océaniques et continentales. Généralement les hivers sont pluvieux, les gelés rares et les étés ensoleillés.
Douzat
Comunas limitròfas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Meigné-le-Vicomte
Geografia
Les communes les plus proches sont Lublé (4 km), Breil (5 km), Dénezé-sous-le-Lude (5 km), Saint-Laurent-de-Lin (5 km), Méon (6 km), Noyant (6 km), Chalonnes-sous-le-Lude (6 km), Marcilly-sur-Maulne (6 km), Channay-sur-Lathan (7 km) et Braye-sur-Maulne (7 km).
Douzat
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Meigné-le-Vicomte
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Douzat
Nòtas e referéncias
<references group="N"/>
Meigné-le-Vicomte
Istòria
A la Mièja Edat, Meigné èra una châtellenie de la vicomté de Beaumont.
Se tròba sus la municipalitat de nombrosas bastissas de la, epòca #que la glèisa i li aguèt a el erigit en parròquia.
Jol Ancian Regim, la municipalitat dépendait de la sénéchaussée angevine de Baugé, del diocèse d'Angieus e del archiprêtré de Bourgueil.
A la réorganisation administrativa #que #seguir la Revolucion, en 1790 la municipalitat i aguèt ligat al costat de en Estofant. I aguèt integrat al district de Baugé, de contunh en 1800 al arrondiment de Baugé, e a la siá desaparicion l'an 1926, a la arrondissement de Saumur.
Au Moyen Âge, Meigné était une châtellenie de la vicomté de Beaumont.
On trouve sur la commune de nombreux bâtiments des, époque à laquelle l'église fut érigée en paroisse.
Sous l'Ancien Régime, la commune dépendait de la sénéchaussée angevine de Baugé, du diocèse d'Angers et de l'archiprêtré de Bourgueil.
À la réorganisation administrative qui suivit la Révolution, en 1790 la commune fut rattachée au canton de Noyant. Il fut intégré au district de Baugé, puis en 1800 à l'arrondissement de Baugé, et à sa disparition en 1926, à l'arrondissement de Saumur.
Fwâi
Lo fwâi es una lenga oceaniana parlada a Nòva Caledònia.
Localizacion
Lo fwâi es parlat dins la comuna de Hienghène, sus la còsta èst.
Classificacion
Lo fwâi es una lenga caledoniana, un grop de las lengas oceanianas del sud restacat a las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana.
Labruyère (Còsta d'Aur)
Labruyère es una comuna francesa administrada per lo departament de Còsta d'Aur de la region de Borgonha Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Martin-de-Nigelles
Saint-Martin-de-Nigelles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Gresèth
Lo Gresèth (en francés, Le Grézet) ei ua anciana comuna gascona d’Occitània. Administrativament, èra situada dens lo departament d’Òlt e Garona.
En 1840 fusionèt damb Cavanhan ende vàser lo Gresèth e Cavanhan.
Orp-Jauche
Orp-Jauche es una comuna de la província bèlga del Brabant Valon.
Lo Gresèth
Toponimia
Las fòrmas ancianas citadas per Bénédicte Boyrie-Fénié peu Gresèth son : Gresel (castrum del ~), en 1259, Greceto (decima de ~), en 1305, Grezetum (1307-1317), Grezeto (capella de ~) en 1326. La prononciacion es [lugre'zɛt].
Per Dauzat e Rostaing, Lo Gresèth es un nom comparable a Gresèls; s'explica peu « provençal » gres (de *grēsum, mot prelatin, dont la basa serè car/gar dab lo sufixe prelatin -ēsu) e lo sufixe -ellum. Jacques Astor, citat per B. Boyrie-Fénié, se pronóncia per l'occitan gres, « pèira, calhau, «terrenh peirós ». Ernèst Negre, citat tanben per Bénédicte Boyrie-Fénié, opina peu mot gascon gréso, « partida estèrla d'un camp, bosiga », dab lo sufixe diminutiu -èt que correspond au lengadocian -èl; lo nom deu Gresèth aurè alavetz lo sens de « petita bosiga » [cau precisar que lo sens de bosiga es modèrne, e que Mistral lo cita a prepaus deu Carcin; a l'epòca de fixacion deu nom, cau reténer lo sens de tèrra magra e peirosa, e non pas lo de bosiga]. Las interpretacions deus toponimistas citats son complementàrias e Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'evòca la vielha arrasic pre-indoeuropèa *gar/*gr e lo sufixe diminutiu -ellu, las contraditz pas.
Sus la mapa de Cassini, L'emplaçament deu Gresèth es escrit Usan e lo Gresèth es al nòrd-èst. Usan s'explica per un nom latin d'òme Utius, Usius, dab lo sufixe anum. Se tracta donc d'un ancian maine antic e lo nom es pus ancian que lo deu Gresèth (los noms dab article son deu segond millenari).
Demografia
Evolucion demografica de la comuna de 1793 a 1836.
Agnières
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Georges-lès-Baillargeaux
Saint-Georges-lès-Baillargeaux es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Comunas limitròfas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Jasney
Jasney es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cinquena Guèrra Otomanoveneciana
La Cinquena Guèrra Otomanoveneciana o Guèrra de Creta se debanèt de 1645 a 1669. Opausèt la Republica de Venècia, sostengut per uneis estats europencs, a l'Empèri Otoman. Son enjòc èra lo contraròtle de l'illa de Creta, possession venecianas que foguèt atacada per leis Otomans. Après la capitada de son desbarcament sus l'illa, l'armada otomana la conquistèt rapidament franc dau pòrt de Candia onte la garnison veneciana resistiguèt fins a 1669 après 21 annadas de sètge. D'efècte, en causa de sa superioritat navala, Venècia capitèt d'avitalhar la vila. Pasmens, la superioritat terrèstra otomana empachèt lei Venecians de rebutar l'assaut advèrs. De mai, en causa de l'impopularitat de l'autoritat de Venècia en Creta, la populacion de l'illa foguèt pas ostila ais Otomans que poguèron s'avitalhar dirèctament dins la region maugrat son isolament a respèct dau rèsta de l'Empèri. Aquel equilibri explica la longor de la batalha que sa fin marquèt la fin de la guèrra. Creta, levat de quauquei sectors isolats, venguèt una província otomana mai Venècia obtenguèt divèrsei territòris en Dalmàcia.
Bricon
Bricon es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Geografia
thumb|180px|Blason de Bricon (52) De sòus al coq de sinople, crêté, becqué, barbé e membré de caras.
Camins de Fèrre : Parca de bifurcation (situada a 250 km de París) entre la linha de París a Mülhausen, e la linha de Chaumont a Châtillon-sus-Seine. Estacion estrategica en lo moment de la guèrra de 1914 - 1918.
Bricon A traversat per la Rota Départementale n°65 (ex-Nacionala 65) e per la Rota Départementale n°102.
Bricon Se tròba a 12 km al Sud-Oèst de Chaumont.
thumb|180px|Blason de Bricon (52) D'argent au coq de sinople, crêté, becqué, barbé et membré de gueules.
Chemins de Fer : Gare de bifurcation (située à 250 km de Paris) entre la ligne de Paris à Mulhouse, et la ligne de Chaumont à Châtillon-sur-Seine. Gare stratégique lors de la guerre de 1914 - 1918.
Service voyageurs supprimé vers 2000, remplacé par une navette routière.
Bricon est traversée par la Route Départementale n°65 (ex-Nationale 65) et par la Route Départementale n°102.
Bricon se trouve à 12 km au Sud-Ouest de Chaumont.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sainte-Florine
Sainte-Florine (Sainte-Florine en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Coquèca
Coquèca o Coquècas (Couquèques en francés) es una comuna medoquina de Guiana administrada pr'au departament de Gironda e la region de Noèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Cavanhan
Cavanhan (en francés, Cavagnan) ei ua anciana comuna gascona d’Occitània, en Vasadés. Administrativament, èra situada dens lo departament d’Òut e Garona.
Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié dona pas de fòrmas ancianas per Cavanhan, mès la mapa de Sanson (sègle XVII) portava Cahouagnan.
Per B. Boyrie-Fénié, Cavanhan derivarè d'un nom d'òme latin tirat de cavannus, «gahús», «cahús», dab lo sufixe -anu(m). . Dauzat e Rostaing, per Cavanhac e Chavanhac (Perigòrd), (donc dab lo sufixe -acu(m)), causisson *Cavannius, varianta latinizada deu nom d'òme gallés Cavannus. .
Peus noms aparentats en cavan(h), Delamarre que causeish en generau un nom celtic Cavānos e Cavānios, mei rarament la nocion de « proprietat deu gahús », quan lo sufixe es -ialon.
Ken Kesey
Ken Kesey, nascut Kenneth Elton Kesey a La Junta (Colorado) lo 17 de setembre de 1935 e mòrt a Eugene (Oregon) lo 10 de novembre de 2001, foguèt un escrivan estasunian. Escriguèt One Flew Over the Cuckoo's Nest (1962), Sometimes a Great Notion (adaptat al cinèma per Paul Newman) (1963), Sailor Song (1993), Last Go Round (1995), una pèça de teatre, Twister (1999), e dos libres per enfants, Little Tricker the Squirrel Meets Big Double the Bear e The Sea Lion: A Story of the Sea Cliff People. Son primièr roman One Flew Over the Cuckoo's Nest foguèt adaptat al cinèma en 1975 par Miloš Forman e jogat per Jack Nicholson e Louise Fletcher.
1959-1966   : l'aventura psiquedelica : los Merry Pranksters
A costat de son activitat d'escrivan, Ken Kesey, amb son grop comunautari los Merry Pranksters, es tanben un dels inspiradors màger del movement psiquedelic dels ans 1960.
Perry Lane
Tot comença vèrs 1959. A aquel epòca, Ken Kesey èra estudiant a l'universitat de Stanford e demorava a Perry Lane, quartièr de Palo Alto dins la baia de San Francisco ont se concentra la boèmia. I encontrèt Vic Lovell, un jove diplomat de psicologia que li parla d'unes experiéncias menadas sus las drògas e modificant l'estat de consciéncias. Per unes dolars, Kesey ven volontari e experimenta diversas drògas : la psilocibina, la mescalina e, un jorn, l'LSD. Los efièichs balhats per aquela darrièra dròga - que, a l'epòca, es gaire coneguda sonque dins d'unes mitan scientifics - pòt entreveire una experiéncia novèla del mond. Es vertadierament trucat. Kesey a lo sentiemnt d'aver trobat la granda clau que permetrá a l'òme d'obrir son esperit e d'espandre son camp de consciéncia aldelà de tot çò que s'auriá podut imaginar.
Es lo començament de l'aventura. Perry Lane cambia lèu d'aspècte. Las drògas - subretot l'LSD - son fòrça consomadas ; Kesey e sos amics se daissan anar a totas las fantasiás : musica a plan, deluvi de Day-Glo (pintura fluorescenta) e comportaments incomprensibles pel conformistas dels luòcs, que lèu se demandèron  : « mas que pòdon plan far? ».
La Honda
En 1963, Perry Lane essent estat comprat un entreprenaire, Kesey comprèt un ostal en Califòrnia, a La Honda. Aila contituiguèt un grop al seu entorn, e subretot a l'entorn, de l'LSD (totjorn pauc conegut a l'epòca): los Merry Pranksters (literalement « los gai farsejaires »). La vida passa de trip en trip; se cal daissar anar, i anara fons, èsser sincròn, ajustat a l'instant, lo melhor possible. L'ostal es plena de material audio, amplificators, cables, micros, taulas d'efiech sonor; quitament los bòsc a l'entorn son sonorizats. Cap se pòt pas dire, cap de bruch pòt pas vibrar l'aire sens qu'un micro pòsca pas le captar, per lo rebatre endacòm mai, amb de desacordança o d'efièch sonors : es per exemple possible de l'interior de l'ostal de respondre a aqueles que fan un trip pels bòcs. La Day-Glo contunha de rajar en abondi, quitament los arbres son penchs, las cambas, las fuèlhas. Es pas estonant que las gents localas, e los policièrs, acaban per s'interrogar sur aqueles comportaments pel mens estranhs. Mas a l'epòca, l'LSD es pas encara enebit e èra per possession de marijuana que de Merry Pranksters, que Kesey, foguèron arrestats, e relargat amb caucion.
La virada en autobus
Al començament de l'estiu de 1964, los Pranksters decidiguèron de far una virada pels Estats Units d'America. Comprèron un vièlh bus escolar que penguèron a la Day-Glo e en que amolonèron de material audio e vidéo de tota mena. Tanpauc mancava lo chuc d'irange amb LSD e atal s'anèron. Lo viatge foguèt long, animat e filmat. L'idèa èra de far un film, un film jos LSD, una revolucion dins l'istòria del cinema : pas d'enquadrament, pas d'scenari, sonque la vida des Pranksters prise sul viu. Cadun cal anar a fons, jogar son ròtle, èsser cossí es lo mai possible. D'aquelas bendas, tirèron, après montatge, 40 oras d'imatges. Aquel projècte foguèt un vertadièr avenc financièr, Kesey investiguèt una bona partida de çò qu'aviá ganhat amb que lui avait rapporté son succès "One Flew Over the Cuckoo's Nest". De notar que foguèt Neal Cassady, qu'èra lo conductor de l'autobus pendent lo primièr viatge fins a Nòva York.
Los acid tests
De retorn a La Honda, los Merry Pranksters tornèron a lor vida sus fons d'LSD, de marijuana e d'amfetaminas. Entre autres aculhiguèron los Hells Angels presentats entre autre per Hunter S. Thompson, que venián demorar un pauc,  e per d'unes, far lor primièr trip jos LSD. Tanben comencèron los « acid tests », aquelas fèstas ont las gents èran censadas far « l'experiéncia de l'LSD sens l'LSD », mercé a un  dispositiu sonor, d'efièch de lutz (amb per exemple los primièrs estroboscòpis), de projeccions d'imatges per totes los cantons, eca. Foguèt subretot pendent aqueles tèsts que nasquèt l'imatgeria, los simbòls, los còdis del movement psiquedelic. Segur que, dins aquelas fèstas, fòrça gents èran, malgrat l'eslogan, jos LSD - mai que la dròga èra sovent balhada pels quita Pranksters. De notar que dins fòrça d'aquelas seradas, se podava ausir lo grop Grateful Dead, que las guitaras electricas fasián tanben l'espectacle.
La fugida pel Mexic
Mais Kesey es agafat per sas istòria de marijuana, que la possession es totjorn plan severament castigat als Estats Units d'America. Per d'unes 3 g, se riscava la prison. Decidís donc de fugir al Mexic. Moment dificil, Kesey joga lo fugitiu e, coma d'abituda, i ana a fons. Mas la polícia lo percaça, subretot lo FBI. Passèt per de fasas paranoïacas; mai d'un còp, s'escondiá dins la jungla tota pròcha de l'ostalet ont demora amb d'unes amics.
Mai tard, alara qu'èra encara al Mexic, de Pranksters lo rejonguèron. Acabat lo jòc du fugitiu, Kesey vòl far de bruch, esperant que degun pensariá que seriá el, lo fugitiu, que mòstra amb de pelhas maculadas de Day-Glo e aquel bus paradaire. D'acid tests son organizats al Mexic, mas los Pranksters demoron pas longtemps al meteis luòc, per daissar pas lo temps als cònhos de lor trapar.
De retorn als Estats Units d'America
Mas aquel jòc deu s'acabar. Kesey vòl tornar als Estats Units d'America, per escarnir lo FBI a çò d'el, vòl i anar al topet. La frontièra passada, la rumor corrís : « Kesey es de retorn ». Rumor que se confirma : Kesey ferá unas apareisson dins de Tèsts organizats per diverses grops psiquedelics espeliguèron un pauc de partot als Estats Units d'America; tanben ferá una apareisson televizada, ont provòca J. Edgar Hoover, lo grand patron de l'FBI. Alara l'eissida es inevitabla: Kesey se fa arrestar.
A son primièr procés per possession de marijuana (foguèt arrestat mai d'un còp per aquel mèsme motiu), capitèt se ne sortir de pauc. Convenquèt jutge e jurats que s'èra repentit, qu'aviá soscat e que volgava ara demandar als joves d'arrestar de prene de l'LSD, que cal anar al delà. Aquel discors, per las autoritats aclapat per la marèa psiquedelica, es de bona escasença. Kesey es relargat. Dins los mitans hip, es l'incompreneson, es un bluf, que pensa vertadierament per « cal passar l'acid »?
Lo procés acabat, Kesey vòl organizar un tèst, lo darrièr, que nomena Acid Test Graduation e que deuriá èsser la mai granda reünion de drogats de totes los temps. Aquela reünion deviá se debanar dins una sala "Lo Winterland", tot èra prèst. Mas tot deguèt èsser anullat, d'unes crenhavan tròp çò que Kesey preparava. Pasmens, aquel tèst se debanèt fin finala, mas dins lo cobèrt dels Pranksters, ont entrepausavan lor bus. Pendent aquel tèst, los Pranksters comunièron amb Kesey, qu'explica que l'acid obriguèt la pòrta e qu'es ara lo temps de passar cap a un autre nivèl, qu'il cal caminar. Mas lo gròs de la fola ja es pas pus present, sols los fidèls sont a son entorn. A a fin la ceremonia, Kesey balhèt de diplòmas: òc, aqueles qui son alà an vertadierament passat lo tèst.
Mariòl
Mariòl (Mariol en francés) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe.
Pije
Lo pije es una lenga oceaniana parlada a Nòva Caledònia.
Mariòl
Geografia
Mariòl es situat a 12 km al sud de Vichèi. Es accessible per las rotas departementalas 906 e 260.
Ken Kesey
La prison
Unas setmanas mai tard, Kesey torna dabans lo jutge per dos autres procés, totjorn per marijuana, foguèt condamnat dos còps : 90 jorns de prison, 6 meses de trabalh dins un establiment penitenciari e  d'emenda. Sèm 1966, l'aventura dels Pranksters es acabada. Un còp sa pèna purgada, Kesey s'installa amb sa femna Faye e los seus enfants dins la vila ont grandiguèt, a Springfield, Oregon, se tornèt escriure.
Mariòl
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Pije
Localizacion
Lo pije es parlat dins la region de Tiendanite, dins la comuna de Hienghène.
Classificacion
Lo pije es una lenga caledoniana, un grop de las lengas oceanianas del sud restacat a las lengas oceanianas. Aquestas fan partida de la branca malaiopolinesiana de la familha austronesiana.
Tribunal administratiu (França)
En França, un tribunal administratiu es una jurisdiccion de primièra instància e de drech comun de l'òrdre administratiu.
Es sasit per une requèsta escricha que se pòt formar:
Aquestes tribunals son regits pel còde de justícia administrativa (CJA).
La justícia administrativa afirmèt son independéncia al respècte de l'administracion pendent lo sègle XIX e constituguèt una jurisprudéncia (es a dire de règlas de drechs definidas pel jutge) volent de conciliar los drechs dels ciutadans amb las necessitats del servici public.
Per la decision del 22 de julhet de 1980 « lei de validacion », lo Conselh constitucional reconeguèt que l'independéncia de la jurisdiccion administrativa fa partit dels principis fondamentals reconeguts per las leis de la Republica (PFRLR).
Istòria
Los tribunals administratius foguèron creats pel decret 53-934 del 30 de setembre de 1953 que dintèt en vigor en 1954. En metropòli e dins los departaments d'otramar, remplaçan los conselhs de prefectura interdepartamentals, entra autre per aleugiar la carga del Conselh d'Estat que capitava pas pus a tractar los litigis que li èran someses dins de delais acceptables. En efièch, fins a 1953, lo Conselh d'Estat èra jutge de drech comun del contenciós administratiu.
Dins los territòris d'otramar, los tribunals administratius remplacèron progressivament, entre 1953 e 2003, los conselhs del contenciós administratiu, que lo ròtle èra equivalent.
Dempuèi lo decret del 29 de julhet de 2009 oficializant la creacion de tribunal administratiu de Montreuil, i a 42 tribunals administratius, amb 31 en metropòli e 11 en otramar. Lo ressòrt de cadun d'eles correspond mai sovent a una region o collectivitat d'otramar, mas unes ressòrts son simplament compausats d'un o mai departaments. Son nomenats pel nom de la vila ont tenon sesilha.
Organizacion
Los jutges dels tribunals administratius apartenon al còrs dels magistrats dels tribunals administratius e de la corts administrativas d'apellacion.
Cada tribunal compren una a detz cambras. Sola excepcion qu’es lo tribunal administratiu de París que ne compren detz e uèit amassats en sièis seccions.
Competéncias jurisdiccionalas
Lo tribunal administratiu es la jurisdiccion administrativa de primièr ressòrt. Es lo jutge de drech comun en contenciós administratiu; aquò significa que totes los litigis administratius cason jos sa competéncia, levat quand una disposicion especiala deròga a aqueste principi atribuissent la competéncia a una autra jurisdiccion.
Los tribunals administratius son competents per tot litigi amb una administracion (Estat, collectivitats territorialas, establiments publics administratius, etc.). Son tanben competents per totas las questions ligadas a las eleccions municipalas e cantonalas.
Aquesta competéncia de principi conéis d’excepcions ont lo Conselh d'Estat es competent en primièr e darrièr ressòrt. Es lo cas per exemple dels recors contra los actes reglamentaris preses pels ministres, pel recrutament e la disciplina dels foncionris nomenats per decret del president de la Republica o contra d’actes preses per unas autoritats administrativas independantas. Fan tanben excepcion los litigis per que las corts administrativas d'apellacion an competéncia en primièr e ressòrt. Tanben fan exepcion los litigis que conéisson las jurisdiccions administrativas especializadas, coma dins los domènis tocant lo contenciós disciplinari (Conselh superior de la magistratura reünit en Conselh de disciplina dels magistrats del sèti, Seccion disciplinària dels conselhs academics...), lo contenciós social (Cort nacionala de la tarificacion sanitària e sociala, jurisdiccions de las pensions...), lo contenciós dels estrangièrs (coma la Cort nacionala del drech d'asili), lo contenciós financièr (Cort dels Comptes, Cambra regionala dels comptes...).
Atribucions administrativas
Los tribunals administratius pòdon èsser consultats pels prefèctes sus de punts de drech causant de dificultats. Es lo ròtle del tribunal administratiu de designar los comissaris enquestaires o las comissions d'enquèsta en matèria d'enquèsta publica. Se prononcian tanben en matèria d'autorizacion de plaidejar sollicitadas pels contribuables de collectivitats territorialas volent exercir una accion per far valer los drech de la collectivitat.
Formacions
Los tribunals administratius estatuisson per de jutjaments preses per una cambra en formacion collegiala, es a dire per tres magistrats comprenent un president e dos conselhèrs-raportaires. Per trencar las questions qu'estima èsser mai importantas o per acabar un desacòrdi entre dos o mai cambras, lo tribunal pòt a títol excepcional estatuir en formacion de cambras reünidas o reünir lo plen.
Pasmens, la règle conéis d’amanatjaments. Pòt estatuir un « jutge unic », pels litigis de mendre importància, per aquestes que presentan pas de dificultats juridicas o per aquestes exigissent un jutjament rapid (contenciós d’urgéncia, o tanben de reconducha a la frontièra). Aquestes diferents cas son definits pel poder reglamentari.
Los litigis podent èsser jutjats per un jutge unic son los seguents e son enonciats dins lo còde de la justícia administrativa:
Lo jutge competent es lo president del tribunal administratiu o lo magistrat qu’el designa per çò far.
Los litigis en gras son sempre jutjats en primièr e darrièr ressòrt. Pasmens, en cas de connexitat amb un litigi susceptible d'apellacion, unas d’aquestas decisions pòdon far l'objècte d'una apellacion.
Procedura
Los tribunals administratius pòdon èsser sasits per un recors al fons (los delais de jutjament son relativament longs) o dins l’encastre d’una procedura d’urgéncia.
L’acompanhament d’un avocat o d’un avocat als Conselhs es a vegada obligatòri (art. R431-2 e R431-3 CJA), levat per l'Estat (art. R431-7 CJA). Es possible d'obténer l'ajuda jurisdiccionala, jos condicions de ressorças.
En cas de pèrda del procès, se pòt constrénher a pagar una partida dels còsts de la partida advèrsa (art. L761-1 CJA). En cas de recors abusiu, se pòt condamnar a una multa fins a.
Mai sovent, una accion en anullacion o una accion indemnitària pòdon se realizar sonque se l'administracion a pres una decision prealabla, explicita o implicita (silenci de dos meses al vejaire d'una demanda). Per unas escasenças, un recors administratiu prealable es obligatòri avant un recors davant lo tribunal administratiu.
Pels recors al fons (recors per excès de poder e recors de plen contenciós), la procedura es subretot escricha. Pels contencioses d’urgéncia, los tribunals administratius pòdon convocar las partidas pendent una audiéncia, o donar lors ordonanças après aver pres nòtas dels arguments per escrich.
Lo delai per sasir aqueste tribunal es, levat excepcions, de dos meses après notificacion de la decision administrativa.
Vias de recòrd
Los jutjaments dels tribunals administratius que son susceptibles de recòrd son citats en apellacion davant la cort administrativa d'apellacion. Pasmens, lo contenciós electoral, aquestes dels referits e unes mai son examinats en apellacion pel Conselh d'Estat.
Lista e ressòrt dels tribunals administratius
Los tribunals administratius son:
Patti Labelle
thumb|250px|Patti Labelle en 2005 Patricia Louise Holte-Edwards, mai coneguda coma Patti Labelle (Filadèlfia, 24 de mai de 1944) es una cantaira e actritz american. Aquesta artista que ganhèt mantun Prèmi Grammy, es presenta dempuèi mai de 50 ans dins lo mond de la musica. Passèt 16 ans a cantar coma vocalista principala dins lo grop Patti LaBelle and the Bluebelles, que cambièt puèi son nom en Labelle a la debuta dels ans 1970 quand sortiguèron sa cançon mai emblematica "Lady Marmalade". Aprèp la dissolucion del grop en 1977, Patti Labelle comencèt una carrièra de solista e coneguèt un succès internacional amb de cançons coma "On My Own", "If You Asked Me To", "Stir It Up" e "New Attitude". Dins sa carrièra LaBelle e vendut mai de 50 milions de disques mondialament.
Canal del Miègjorn (mètro de Tolosa)
Canal del Miègjorn (Canal du Midi en francés) es una estacion de la linha B del mètro de Tolosa. Es situada als costats del Canal del Miègjorn entre lo centre vila de Tolosa e lo quartièr dels Minimes.
Situacion sul malhum
L'estacion es situada sus la linha B del mètro de Tolosa, entre las estacions Minimes – Claudi Nogaròu al nòrd-èst, e Compans-Caffarelli al sud.
Istòria
Sa construccion necessitèt de desviar las aigas del canal pendent qualques meses.
Accès e acuèlh
L'estacion es equipada de cais laterals d'onze pòrtas permetent de recebre de ramas de 26 m de doas veituras.
Dessèrta
Coma dins l'ensemble del mètro tolosenc, la primièra partença dels caps de linha es a 5h15, e la darrièra es a 0h del dimenge al dijòus, e 3h lo divendres e dissabte.
Arquitectura
L'estacion foguèt realizada pel grope Casalta - Gorget - Harter (telhar CACTUS). A mai de galariás de liason sosterranha que las autras estacions de la linha. L'òbra d'art d'aquela estacion es un ensemble de quatre esculturas monumentalas de l'artista Daniel Pommereulle. Son òbra utiliza los materials seguents : veire, coire, porcelana, lausa, bronze e marbre roge. Los talhs de veire remembran l'aiga del canal en dessús de l'estacion.
Riòls
left|thumb|200px|La glèisa de Sant Pèire.
Riòls (Riols en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas son : ecclesiam S. Petri de Riols en 940, S. Petri de Riolos en 969, parochia S. Petri de Rios en 1102, forestes de Riols en 1169, de Riols en 1170, ecclesiam S. Petri de Riol cap a 1182, Riolz, Riols, lo prior de Riolz en 1442, grand pont de Riols en 1607, les habitants de la garrigue de Riols en 1608, Riols en 1643, Garrigue de Riols en 1665-1681, Riols en 1740-60, 1773-74 (mapa de Cassini).
Lo nom es un derivat de riu, format del latin rivus e del sufixe -eolum (Dauzat e Rostaing), o de lors resultats. Segon Hamlin, Riòls ven d'un derivat en ancian occitan de riu (latin rivum), amb un sufixe diminutiu -ol.