cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samoussy
Istòria
En l'an 766, le roi Pépin le Bref (†768) est venu célébrer les fêtes de Noêl à Samoussy. Un petit nombre d'historiens avancent que Charlemagne (v. 742/748 - †814), roi des Francs et futur empereur d'Occident, serait né à Laon et plus exactement en la villa royale de Samoussy situé à 8 km du chef lieu du département de l'Aisne. Il venait participer à de grandes parties de chasse dans la forêt domaniale de Samoussy.
À partir du 26 juin 771, CarlomanI, qui assurait avec son frère Charlemagne la charge de roi des Francs, tomba gravement malade et se retira dans son palais de Samoussy ; il y rendit son âme à Dieu la veille des nones de décembre de cette même année, soit le 4.
Tenrecidae
La plaça de la familha dels tenrecs es actualament debatuda, mas demòra lo mai sovent classada dins los Afrosoricida.
Se devesís en quatre sosfamilhas :
Sisinni
Sisinni (mòrt lo 4 de febrier 708) foguèt lo 87 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 15 de genier au 4 de febrier de 708. Succediguèt a Joan VII (705-707) e foguèt remplaçat per Constantin (708-715). Pasmens, tre son eleccion, èra ja fòrça fatigat e moriguèt après solament tres setmanas de rèine.
Dhemaji
es una vila d'Assam, un estat de la Republica d'Índia. Es caplòc del districte de Dhemaji.
Sungari
right|200px|thumb|Situacion geografica de Sungari (en blau marin) right|200px|thumb|Imatge satellitari de Sungari a l'èst de Harbin, on los braces mòrts son frequents right|200px|thumb|Sungari a [[Jilin (vila)|Jilin]] right|200px|thumb|Sungari a [[Harbin]] Sungari (Sunggari ula en manchó, Сунгари Sungari en rus) o Songhua (松花江 en chinés; pinyin: Sōnghuā Jiāng) qu'ei un important arriu deu nòrd-èst de la Republica Populara de China, dens las províncias de Jilin e de Heilongjiang. Afluent dret d'Amur, que correish sus 1 927 km.
Oldeme
L'oldeme (o ouldémé, uldeme, wuzlam) es una lenga chadica de la familha afroasiatica parlada en Cameron.
Localisacion
L'oldeme es parlat dins l'arrondiment de Tokombéré del departament de Mayo-Sava, qu'es restacat a la region de l'Extrèm-Nòrd.
Classificacion
L'oldeme es una lenga chadica classada per Gravina (2014) dins la branca nòrd del biu-mandara, ont fa partida del grop mofu.
Escritura
L'alfabet oldeme perpausat en 1999, per lo Comité de la langue ouldémé es : L'oldeme es una lenga tonala, mas los tons son pas escrichs, sonque per evitar de confusions.
Neodimi
Lo neodimi es un element quimic de la taula periodica, de simbòl Nd e de nombre atomic 60. Es un metal gris argentat de la familha dels lantanids. Lo neodimi foguèt descobèrt en 1885 pel quimist austriac Carl Auer von Welsbach. Es present en quantitats significativas dins los minerals coma la monazita e la bastnasita. Lo neodimi se tròba pas a l'estat natural sos forma pura metallica non mesclat als autres lantanids, e generalament deu èsser rafinat. E mai que lo neodimi siá classat dins las tèrras raras, es un element fòrça comun, pas pus rar que lo cobalt, lo niquèl, o lo coire, e es largament espandit dins la crosta terrèstra. La majoritat del neodimi mondial ven de minas chinesas.
Ledringhem
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Hans Moravec
Hans Moravec, nascut lo 30 de novembre de 1948en Àustria, es enseinhaire cercaire al centre de robotica de l'universitat Carnegie-Mellon. Se faguèt conéisser mejans sas òbras sus la robotica, l'intelligéncia artificiala mas tanben pels seus articles sus l'impacte de las nòvas tecnologias. Moravec es un futurològ que los escrichs e las prediccions s'inscrivon dins lo corrent transumanista.
Ledringhem
Geografia
thumb|left|Ledringhem En lo sieu costat e lo sieu arrondissement|180px
thumb|left|Ledringhem dans son canton et son arrondissement|180px==Istòria==
Hans Moravec
Biografia
Moravec passèt doas ans al collègi Loyola de Montreal abans de s'inscriure à l'universitat Acadia ont obten son bachilierat de matematicas en 1969. En 1971, obtenguèt un master a l'universitat de Western Ontario, puèi un doctorat a l'universitat Stanford realizant un robot equipat d'una camèra de television, contrarotlat a distança per un ordinator. Lo robot aviá la capacitat de se desplaçar evitant los obstacles plaçat sus son percors. Contunhèt d'inovar melhorant la capacitat dels robots a cartograficar l'espaci e s'i reparar a l'ajuda de mapas de punts 3D. Tanben desvolopèt l'idèa d'un robot fractal.
En 2003, Moravec fondèt amb un associat la companhiá SEEGRID, amb per objectiu de fabricar un robot complètament autonòma, capable de se desplaçar sens intervencion umana. Moravec es tanben conegut per sas òbras suls cables utilizats per la propulsion captiva.
Publicacions
Dins un libre titulat Mind Children (Los Enfants de l'esperit), Moravec expausa brèvament la lei de Moore e l'avenir dels organismes artificials. Bastís un scenari e un calendièr sus l'evolucion de l'intelligéncia artificiala e lo biais que tend a s'aprochar de l'intelligéncia umana, scenario que remembra aquel d'Isaac Asimov que predisiá que los robots serián venguts una novèla espècia artificiala pels an 2030-2040.
Dins un autre obratge Robot: Mere Machine to Transcendent Mind (Robot: de la simpla maquina à l'intelligéncia transcendenta), paregut en 1998, analisa las implicacions de l'evolucion de l'intelligéncia artificiala.
Moravec tanben escriguèt sus la logica de bocla temporala.
Influéncia sur la sciéncia ficcion
Moravec es una font d'inspiracion pels autors de sciéncia ficcion coma Dan Simmons, que nomenèt moravecs los cibòrgs autoreplicaires de son roman Ilium. Ken MacLeod torna utilizar l'idèe d'un robot fractal dins La Division Cassini (1998). Lo roman de Charles Stross, Accelerando, conta cossí de paramètres descrivon l'estat del sistèma nervós dels panulirus interruptus, una espècia de ligombau, son cargats sus internet ont desvolopan una consciéncia de se. La tecnologia d'imatjeria cerebrala utilizada per efectuar lo parametratge inicial pòrta lo títol d' Operacion Moravec. Robert Forward cita son nom dins lo roman Rocheworld que conta l'istòra d'un robot de Nadal fractal.
Joan VII
Joan VII (vèrs 650 - 18 d'octòbre de 707) foguèt lo 86 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 1 de març de 705 au 18 d'octòbre de 707. Succediguèt a Joan VI (701-705) e foguèt remplaçat per Sisinni (genier-febrier de 707).
Fiu d'un oficièr superior de la garda dau palais imperiau dau Mont Palatin, Joan VII foguèt lo premier fiu d'un foncionari bizantina que venguèt papa. Pasmens, en despiech d'aquela ascendéncia, aguèt de relacions bònas ambé lo rèi lombard Aribert II. Aquò li permetèt d'obtenir la restitucion de certanei bens de la Glèisa ocupats dins leis Alps Còcias. Regardant lei relacions ambé lei Bizantins, refusèt de ratificar lei decisions dau concili in Trullo de 692.
Seira
Seira es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Dancé (Léger)
Dancé es una comuna francesa administrada per lo departament de Léger de la region d' Auvèrnhe Ròse Aups .
Freyming-Merlebach
Freyming-Merlebach es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Lista dels comtes de Fois
Lo comtat de Fois es un territòri del comtat de Carcassona destacat pel comte Rogièr I lo Vièlh en favor de son filh cabdèt Bernat Rogièr.
Freyming-Merlebach
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saint-Aubin-Celloville
Saint-Aubin-Celloville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lista dels comtes de Fois
Ostal de Fois-Carcassona
thumb|right|100 px|Armas dels comtes de Fois
Mëřëzën
Mëřëzën es, en grafia de l'escòla de Pò, l'anciana comuna de Melesen, dins la Val d'Ors.
Lista dels comtes de Fois
Ostal de Fois-Carcassona
thumb|right|100 px|Armas dels comtes de Fois e vescomtes de Bearn
Saint-Aubin-Celloville
Istòria
Aquela municipalitat es sortida de la fusion l'an 1823 de las doas ancianas parròquias de Sant-Aubin-la-Campanha e de Celloville. Se reconegut l'an 1832 los vestigis d'un camp fortificat romain.
Cette commune est issue de la fusion en 1823 des deux anciennes paroisses de Saint-Aubin-la-Campèstre et de Celloville. On reconnu en 1832 les vestiges d'un camp fortifié romain.
Lista dels comtes de Fois
Ostal de Grailly
right|100px
Freyming-Merlebach
Istòria
De nombroses vestigis de l'epòca gallo-romaine an #èsser trobats coma de las pèças de moneda a la effigie dels desparièrs emperaires, un temple, un bas relief de Vénus.
Lista dels comtes de Fois
Ostal de Labrit
Nòta : D'ara enlà reis de Navarra, lo títol de Navarra preval sul nom original de l'ostal.
Freyming-Merlebach
Istòria
Los dos pòbles, nascuts al alba de la, an participat de l'economia de subsistance pròpria a una region boisée, al sòl paure e de peuplement ténu. Se lèva l'existéncia de verriers a Merlebach (Merlebourg), distincion de Faulquemont, cap a 1590 de contunh a Freyming (Freimengen) al moment de la siá fondacion per Pierre Ernest de Créhange en 1602. En setembre 1602, Freimengen, del bòsc de Manjatz e frei #que significa franc (al sens de liure), obten lo sieu estatut de vilatge franc (exemption de taxas sus la sal e lo tabac).
Lista dels comtes de Fois
Ostal de Borbon-Vendôme
Nòta : Lo comtat de Fois serà integrat a la corona de França en 1607 mentre que lo vescomtat de Bearn o serà en 1610.
Freyming-Merlebach
Istòria
Aquela tèrra, sovent liurada al passatge dels belligérants, a pas pas pas mai #èsser estalviada pels fléaux de la guèrra : es aital coma lo masatge caseriu meses a fuòc e a sang per las suedeses l'an 1637, comptava pas mai que 80 abitants a la fin del « tragique ». En 1781, lo comte von der Leyen, comte de Blieskastel, cedís Freyming a la França.
Quand intervenon, après 1815, las primièras prospections minaires en la part orientala de la Conca Houiller, las comunitats de Freyming e de Merlebach tiran dempuèi longtemps una part pas négligeable de la siá intrada de l'indústria artesanala : fabricacion d'objèctes en bòsques, façonnage de tuiles, mouture dels grands ; una forja, sise a Santa-Fontaine, annèxa de Freyming, aital coma una quinzena de clouteries ocupan, cap a 1844, un centenat de personas.
L’actuelle ville de Freyming-Merlebach tire son origine de la fusion intervenue en 1971 de deux communes limitrophes, situées dans le Warndt.
De nombreux vestiges de l’époque gallo-romaine ont été trouvés comme des pièces de monnaie à l’effigie des différents empereurs, un temple, un bas relief de Vénus.
Les deux villages, nés à l’aube du, ont participé de l’économie de subsistance propre à une région boisée, au sol pauvre et de peuplement ténu. On relève l’existence de verriers à Merlebach (Merlebourg), seigneurie de Faulquemont, vers 1590 puis à Freyming (Freimengen) au moment de sa fondation par Pierre Ernest de Créhange en 1602. En septembre 1602, Freimengen, de la forêt de Mengen et frei qui signifie franc (au sens de libre), obtient son statut de village franc (exemption de taxes sur le sel et le tabac).
Cette terre, souvent livrée au passage des belligérants, n’a pas non plus été épargnée par les fléaux de la guerre : c’est ainsi que le hameau mis à feu et à sang par les suédois en 1637, ne comptait plus que 80 habitants à la fin du « tragique ». En 1781, le comte von der Leyen, comte de Blieskastel, cède Freyming à la France.
Lorsqu’interviennent, après 1815, les premières prospections minières dans la partie orientale du Bassin Houiller, les communautés de Freyming et de Merlebach tirent depuis longtemps une partie non négligeable de leur revenu de l’industrie artisanale : fabrication d’objets en bois, façonnage de tuiles, mouture des grains ; une forge, sise à Sainte-Fontaine, annexe de Freyming, ainsi qu’une quinzaine de clouteries occupent, vers 1844, une centaine de personnes.
Comme les autres communes de l'actuel département de la Moselle, Freyming-Merlebach est annexée à l’Empire allemand de 1871 à 1918. Vers 1905, Freyming-Merlebach est au cœur même de l’activité minière, avec de nouveaux arrivants installés dans des quartiers miniers spécialement conçus pour cette industrie. Après deux générations de paix et de prospérité, la germanisation des esprits est telle que les Mosellans se battent naturellement pour l’Empire allemand en 1914. Beaucoup tombèrent au champ d'honneur sous l’uniforme allemand, sur le Front de l’Est, mais aussi à l’Ouest, en particulier en France et dans les Flandres. Loyaux sujets de l'Empereur, très peu de Mosellans trahirent leur Patrie pour rejoindre les troupes françaises. La victoire française en 1918 fut toutefois bien acceptée par la majorité des habitants de Freyming-Merlebach, heureux de retrouver la paix.
Nen
right|250px|thumb|Situacion geografica de Nen (en [[blau marin)]] L'arriu de Nen (嫩江 en chinés; pinyin: Nèn Jiāng) o de Nonni (40px Non ula en manchó) qu'ei un important cors d'aiga deu nòrd-èst de la Republica Populara de China. Aqueth arriu, afluent esquèr de Sungari e sosafluent d'Amur, qu'a ua longor de 1 370 km. Qu'ei lo tributari mei long de Sungari.
Que neish dens la província de Heilongjiang e que correish vèrs lo sud formant ua part de la termièra enter Heilongjiang e Jilin, e adaigant la zona fertila deu nòrd deus plans de Manchoria.
Polòni
Lo polòni es un element quimic de la taula periodica, que son simbòl es Po e son numèro atomic 84.
Istòria
Tanben conegut jol nom de Radi F, lo polòni foguèt descobèrt per Pierre e Marie Curie-Skłodowska en 1898. Foguèt puèi renomenat per omenatjar la tèrra nadiva de Marie Curie, Polonha. En aquel temps, aquel país èra pas independent, se trobava jol domeni de Russia, Prússia e Austria, e Marie Curie esperava que aqueste nom li donariá cèrta notorietat.
Foguèt lo primièr element de tota una tièra que descobriguèron lo parelh Curie mentre qu'èran a cercar las causas de la radioactivitat de la pechblenda. La pechblenda, aprèp l'eliminacion de l'urani e del radi, èra encara mai radioactiva que la soma d'aqueles elements. Aquesta constatacion los portèt a trobar l'element novèl, que foguèt revelat per l'electroscòpi en lo disseparar amb de bismut.
En 2006 aqueste element venguèt famós a partir de l'enverinament de l'ex-espion rus Alexander Litvinenko a Londres lo 23 de novembre de 2006, probablament degut als servicis secrets russes.
Lo polòni es aperaquí 2,5 x 1011 vegadas mai toxic que l'acid cianidric, e es estat trobat dins lo tabac coma element contaminaire.
Sena
Sena es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Dibrugarh
es una vila d'Assam, un estat de la Republica d'Índia. Es caplòc del districte de Dibrugarh.
Sidon
Sidon (ò Saïda) es una vila de Liban. Vila importanta dempuei l'Antiquitat Auta, es lo centre de la tresena aglomeracion dau país. Son centre istoric es classat au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat per l'Unesco.
Istòria
Poblat dempuei la Preïstòria, lo site de Sidon venguèt la capitala d'un reiaume cananèu au sègle XV avC e un centre marchand fòrça actiu amb Egipte. Probablament destrucha durant leis invasions dei Pòbles de la Mar, deguèt acceptar la predominància de ciutats fenicianas pus poderosas coma Tir. Puei, coma lo rèsta de Fenicia, passèt sota lo contraròtle dei poissanças dominantas en Orient Mejan tot en gardant seis institucions pròprias. En 677 avC, foguèt destrucha per leis Assirians après una revòuta. Lei Babilonians la tornèron bastir. Après sa conquista per Pèrsia en 540 avC, venguèt un centre navau important. Pasmens, se revoutèt tornarmai en 351 avC e foguèt pilhada e cremada cinc ans pus tard. Per aquela rason, sostenguèt l'avançada d'Alexandre lo Grand.
Durant lo periòde ellenic, Sidon foguèt un deis enjòcs dei Guèrras de Siria entre l'Empèri Seleucida e l'Egipte Lagida. Pasmens, la vila capitèt de gardar son importància. A partir de 120 avC, venguèt autonòma e poguèt batre la sieuna moneda en 107 avC. Passèt sota contraròtle roman amb lo rèsta de la region. Foguèt alora una basa navala per la marina e un centre de produccion de produchs de luxe (veire, joièus...). Obtenguèt l'estatut de colonia romana en 222 apC. Pasmens, la vila comencèt de declinar e foguèt largament destrucha per un tèrratrem en 551. Aviá gaire d'importància quand foguèt conquistada per leis Arabis en 637.
Durant l'Edat Mejana, Sidon venguèt pauc a pauc lo pòrt de guèrra de Damasc. Presa per lei Crosats après un sètge malaisat en 1111, la vila tornèt trobar una certana importància. Dins aquò, foguèt destrucha per lei Mongòls en 1260. Après un periòde novèu de declin, tornèt venir prospèra durant lei sègles XVI e XVII e foguèt la capitala d'una província otomana de 1660 a 1775. Pendent aquela epòca, la vila entretenguèt de relacions comercialas importantas amb Marselha. Pasmens, en 1791, leis autoritats turcas decidèron d'expulsar lei Francés de la region e Beirot prenguèt la plaça perduda per Sidon. Lo sègle XIX foguèt donc tornarmai una epòca de dificultats per Sidon. Dins aquò, lo declin de la poissança otomana, la colonizacion francesa e l'independéncia de Liban permetèron a Sidon de tornar venir un centre important. Uei, la ciutat es ansin un centre demografic de 200,000 abitants (3 aglomeracion dau país), toristic e economic. En particular, son centre istoric es estat classat sus la lista dau Patrimòni Mondiau de l'Umanitat per l'Unesco en 1996.
Toxina
Una toxina es una substància toxica per un ò plusors organismes vivents. Es producha per l'activitat metabolica de certaneis organismes (bactèris, bolets, insèctes, sèrps, vegetaus... etc.).
Son existéncia foguèt pressentida en 1877 per lo quimista francés Louis Pasteur (1822-1895) que descurbiguèt una reaccion dau sistèma immunitari d'un animau san après una injeccion de sang, filtrat per eliminar lei bacilles, d'un animau mòrt dau carbon. La descubèrta de la nocion de toxina foguèt realizada en 1884 per lo mètge alemand Friedrich Löffler (1852-1915) durant un estudi de la difteria. D'efèct, seis observacions dei cadabres d'animaus victimas d'aquela malautiá li permetèron de conclure a una abséncia de difusion dei bacilles de la difteria de la plaga a l'origina de la penetracion deis agents patogèns au rèsta de l'organisme. Ansin, Löffler formulèt l'ipotèsi de la secrecion d'una substància toxica (dicha « toxina » tre lo començament) difusada dins l'organisme e tocant leis organes vitaus. Aquò foguèt confirmat en 1888 ambé la descubèrta de la toxina difterica per Émile Roux (1853-1933) e Alexandre Yersin (1963-1843).
Anonai
Anonai (Annonay en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.
Geografia
Al pè dels Monts de Vivarés, Anonai es a 75 km de Lion, 45 km de Valença e 40 km de Sant Estève. Al contacte de regions dels retlèus plan desparièrs, la vila foguèt bastidas en amfiteatre a la broa de dos rius, Cance e Deome.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Millaures
Millaures es lo nom oficial francés e "italian" de l'anciana comuna de Mialaura, dins la Val d'Ors.
Bunhac (Lauragués)
Geografia
I a pas de vilatge del nom de Bunhac, un ostal o dos, prèp de la RD 38, al sud de Tarabèl.
Toponimia
Xavier Delamarre cita un Buniac (escrit puslèu Buniat sus las mapas modèrnas, Bugniac sus la mapa de Cassini, al sègle XVIII), Buinhac al sègle XIV, comuna de Lapte, en Velai, qu'explica per un celtic Būniācon, « la proprietat de Būnios », nom atestat (Bunius, en latin). I a pas de rason de refusar la meteissa explicacion pel Bunhac lengadocian.
Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Bugnac (Bunhac) èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa, dispareguda al sègle XVIII, èra Sant Pèire. En 1790, Bunhac èra una comuna del canton de Lantar. Bunhac fusionèc ambe Tarabèl provisòriament entre 1791 e l'an VIII, tornèc paréisser en l'an X, puèi fosquèc annexada definitivament per ordenança del 6 de febrièr 1847. Sus la mapa actuala, lo nom de Bunhac es a 500 m al sud de Tarabèl e sus la mapa de Cassini se vei una glèisa arroïnada del nom de St Peyre. Las doás glèisas èran tròp prèpas per subreviure totas doás e Bunhac èra pus pichon que Tarabèl (un centenat d'abitants contra 3 o 400).
Senés de Alcubierre
Senés de Alcubierre es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Leonardo Ortolani
Leonardo Ortolani, mas conegut coma Leo Ortolani (Pisa, 14 de genièr de 1967) es un dessenhaire italian, celèbre per sa benda dessenhada parodica Rat-Man.
Publicacions
(títols originals)
Golaghat
es una vila d'Assam, un estat de la Republica d'Índia. Es caplòc del districte de Golaghat.
Wet'suwet'en
thumb|right|250px|Un pont Wetʼsuwetʼen au dessur de la ribiera Bulkley, Hagwilget, 1872
Wetʼsuwetʼen (o Hwotsotenne, Witsuwitʼen, Wetsuwetʼen, Wetsʼuwetʼen) es un pòble prumier d'America deu Nòrd (First Nations). Viven lu long de la ribiera Bulkley autorn deus estanhs Burns, Broman, e François, au nòrd-oeste deu Central Interior la Colómbia Britanica au Canadà. Se 'pelen ilhs mesmes Wetʼsuwetʼen, que vòu dire "Pòble de la Ribiera Wa Dzun Kwuh (la ribiera Bulkley)".
Los Wetʼsuwetʼen son 'na brancha deus Dakelh o Carrier, e en liam coma los Babine fiten 'pelats los transportaires de l’Oeste. Parlen Witsuwitʼen, un dialecte deu Babine-Witsuwitʼen parlar que, coma sa linga sòr, lu Carrier, fai partida de la familha de lingas nomada atabascanas (athabaskan).
Vanhans
Vanhans (Vagnas en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Canton de Bordèu-5
Lo canton de Bordèu-5 es lo nom d'una anciana division administrativa e electorala francesa de Guiana, pui en 2015 d'una simpla circonscripcion electorala geograficament diferenta, las duas situadas dens l'arrondiment de Bordèu, lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Vanhans
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Canton de Bordèu-5
L'ancian canton de Bordèu-6 e l'ancian canton de Bordèu-7 fòrman adara lo canton de Bordèu-5. L'ancian canton de Bordèu-5 (1801-2015) èra situat a l'oèst dau canton actuau, esquematicament a la plaça dau canton de Bordèu-1 de dempui 2015.
Vanhans
Istòria
La preséncia umana a testificat per registres dempuèi lo paléolithique. Los òmes del neolític an daissat en testimoniatge lo dolmen de Champagnac.
Sesa
Sesa es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Vanhans
Istòria
Los vestigis d'una villa romaine e d'un temple gallo-romain an #èsser trobats en las ruïnes del Monastier. A l'epòca gauloise de contunh gallo-romaine, la Via de las Helviens traversava la comuna. Seguissiá lo traçat de l'actual D579 al sud de Vagnas ont abandonava lo territòri dels Helviens.
Canton de Bordèu-5
N.B. Per rasons tecnicas, una partida de las informacions de l'infobox (n° INSEE, populacion) correspon au canton ancian de Bordèu-6.
Composicion
Lo canton novèth correspond a una partida de la comuna de Bordèu. Sa populacion es de 51 812 abitants sus 254 436 (en 2017)
Vanhans
Istòria
Abans la revolucion, Vagnas èra una parròquia del Vivarais ligada, coma d'unas autras municipalitats del marge drech del Ardèche, al diocèse de Uzès. A la creacion de las departaments, la municipalitat i aguèt ligat al Ardèche.
Canton de Bordèu-5
Composicion
thumb|290px|center|Los cantons de Bordèu dempui 2015
Vanhans
Istòria
La a marcat per l'espleitacion del lignite sus la municipalitat a partir de 1842, de contunh de schistes bitumineux a partir de 1859. La mina, situada près de de lo masatge de Ségriès,  a produsit annalament fins a 1 800 tonas de lignite e 6 000 tonas de schiste bitumineux e emplegat près de 100 personas. A #èsser barrada en 1947.
Canton de Bordèu-5
Istòria
thumb|290px|center|Los cantons de Bordèu avant 2015
Vanhans
Istòria
La présence humaine est attestée par des fouilles dès le paléolithique. Les hommes du néolithique ont laissé en témoignage le dolmen de Champagnac.
Les vestiges d'une villa romaine et d'un temple gallo-romain ont été retrouvés dans les ruines du Monastier. A l'époque gauloise puis gallo-romaine, la Voie des Helviens traversait la commune. Elle suivait le tracé de l'actuelle D579 au sud de Vagnas où elle quittait le territoire des Helviens.
Canton de Bordèu-5
Lo canton ancian
Lo canton de Bordèu-5 hut creat en 1801 coma los autes cinc prumèirs cantons de Bordèu, per scission dau canton de Bordèu (los ancians cantons de Bordèu-7 e de Bordèu-8 datan respectivament de 1888 e 1973).
Vanhans
Istòria
Avant la révolution, Vagnas était une paroisse du Vivarais rattachée, comme d'autres communes de la rive droite de l'Ardèche, au diocèse d'Uzès. A la création des départements, la commune fut rattachée à l'Ardèche.
Canton de Bordèu-5
Lo canton novèth
Dempui la refòrma cantonala de 2014, aplicada a las eleccions departamentalas de març 2015, fusionèren los dus cantons de Bordèu-6 e de Bordèu-7 (La Bastida) per formar lo canton novèth de canton de Bordèu-5.
Lécluse
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
200px|left|thumb|Lécluse en lo sieu costat e lo sieu arrondissement
200px|left|thumb|Lécluse dans son canton et son arrondissement.
Istòria
Ecluse Al Ecluse Castrum al
Lo vilatge existissiá ja a l'epòca gallo-romaine perque cap a 1880, los trabalhs d'ampliament d'un doç an meses a jorn dels vestigis d'abitacions romaines.
La siá implantacion a degut segurament a una leugièra nautor de terren environat per mai de la mitat d'aiga, de tourbière e de la Sensée ont un molin a farina existissiá al.
Las fortificacions del vilatge e del castèl fòrt #èsser melhoradas al començament del per Robert 1 lo Frison Comte de Flandre.
A la fin del lo castèl èra descrich cossí en avent una stature fòrça imponent. Protegissiá l'ais - Bapaume. #Pèrdre de la siá importància quand #èsser annexat per Louis XIV #que #far rasar los remparts de Lécluse. Demòra pas uèi #qu'una part de la motte féodale aital coma una pichona part de las remparts.
Lécluse Possedissiá una léproserie (leprosi de Sclusa en 1207). I aguèt transformat pel continuament en espital, de contunh en burèu de bienfaisance.
Ecluse au Ecluse Castrum au
Le village existait déjà à l'époque gallo-romaine car vers 1880, les travaux d'agrandissement d'une sucrerie ont mis au jour des vestiges d'habitations romaines.
Son implantation est due certainement à une légère hauteur de terrain entouré pour plus de la moitié d'eau, de tourbière et de la Sensée où un moulin à farine existait au.
Les fortifications du village et du château fort furent améliorées au début du par Robert 1 le Frison Comte de Flandre.
À la fin du le château était décrit comme ayant une stature très imposante. Il protégeait l'axe Douai - Bapaume. Il perdit de son importance quand Douai fut annexé par Louis XIV qui fit raser les remparts de Lécluse. Il ne reste aujourd'hui qu'une partie de la motte féodale ainsi qu'une petite partie des remparts.
Lécluse possédait une léproserie (leprosi de Sclusa en 1207). Elle fut transformée par la suite en hôpital, puis en bureau de bienfaisance.
Le village fut pendant quelques années un lieu de villégiatures pour Paul Verlaine, qui séjournait chez sa cousine Elisa Moncomble.
Senta Tèrra
Senta Tèrra (Sainte-Terre en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de la Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Bomba H
Una bomba H (tanben dicha bomba d'idrogèn, bomba de fusion ò arma termonucleara) es una arma nucleara que son energia principala vèn de la fusion d'isotòps leugiers de l'idrogèn : lo deutèri (idrogèn-2) e lo triti (idrogèn-3). A respèct d'una bomba A, desgatja mai d'energia, çò que permet de fabricar d'ogivas pus pichonas e pus aisadament transportablas per un missil.
Constantin (papa)
Constantin (mòrt lo 9 d'abriu de 715) foguèt lo 88 papa de la Glèisa Catolica Romana dau 25 de març de 708 au 9 d'abriu de 715. Succediguèt a Sisinni (genier-febrier de 708) e foguèt remplaçat per Gregòri II (715-731).
Au començament de son pontificat, foguèt convocat a Constantinòple per l'emperaire Justinian II per ratificar lei conclusions dau concili in Trullon qu'èran refusadas per la papautat dempuei la fin dau sègle VII. Aqueu concili èra estat destinat a una reforma dei mors dau clergat au sen de la Glèisa d'Orient mai l'emperaire Justinian II aviá assaiat mai d'un còp de l'estendre a la Glèisa Occidentala. Constantin arribèt dins la capitala lo 5 d'octòbre e recebèt un acuèlh fòrça favorable de la populacion. Capitèt d'obtenir la modificacion de certanei decisions dau concili qu'èran tròp contrari au foncionament de la Glèisa Occidentala. Après la partença dau papa, l'emperaire assaièt de modificar tornarmai lei conclusions mai foguèt reversat tre 711 per un còp d'estat militar.
En fòra d'aquel afaire, l'autre eveniment major dau pontificat de Constantin foguèt sa condamnacion dei doctrinas dau monofisisme que donavan una natura unica a Jèsus Crist.
Bomba H
Lo deutèri es extrach de l'aiga de mar e lo triti es fach a partir de liti. Pasmens, una temperatura importanta es necessària per realizar de reaccions de fusions. Ansin, una bomba de fission de plutòni es utilizada coma amòrsa. Una bomba H tèn donc dos estancis. Lo premier es una bomba A de plutòni e lo segond es fach deis isotòps destinats a la fusion.
Aqueu principi de foncionament foguèt descubèrt en 1940 per lo fisician ongrés Edward Teller (1908-2003). Après l'explosion de la premiera bomba A sovietica en 1949, leis Estats Units d'America engatjèron lo desvolopament de la premiera bomba H per gardar son avança tecnologica. Lo premier assai aguèt luòc en 1952. Pasmens, foguèt rapidament seguit per lo premier assai sovietic en 1953. Lo Reiaume Unit (1957), la China Comunista (1967), França (1968) e benlèu Israèl mestrejan tanben aquela tecnologia. Índia e la Corèa dau Nòrd pretendon egalament aver la capacitat de produrre d'armas termonuclearas mai aquò es contestat per una partida importanta de la comunautat scientifica.
Larry (gat)
Larry, nascut en genièr de 2007 a Londres, es un gat tabby. Ofícia coma Ratièr en cap del Gabinet al 10 de Downing Street dempuèi lo 15 de febrièr de 2011.
Missions oficialas
Lo site precisa tanben que sas responsabilitats quotidians es d'envisatjar una solucion a l'ocupacion de l'ostal per las mirgas e Larry auriá declarat qu'aquesta es encara.
Joan Lahita (lingüista)
Joan Lahita (Jan, Jann - segon la soa nòrma - o Jean Gérard Lafitte en francés; Talança, 15 de seteme de 1930-Châtillon, 26 de març de 2023) qu'ei un lingüista gasconista d’origina bearnesa. Vadut a Talança en 1930, que hasó de comissari (administrator e jurista) hens l’armada de l’aire puish de director deus servicis juridics d’ua institucion publica de recèrca. En 1982 qu’adherí a l'Institut d’Estudis Occitans (antena de París). En 1989 que vadó dinerèr de l’I.E.O.-Paris e qu’estó encargat d’apità’i un cors de gascon.
Larry (gat)
Missions oficialas
Contràriament a sos davancièrs dempuèi 1929, l'entreten de Larry es finançat pel personal del 10 de Downing Street.
Joan Lahita (lingüista)
Lo lingüista
En abriu de 1992, que fondè Ligam-DiGaM, quadèrns semestriaus de lingüistica e lexicografia gasconas. Partidari de considerar lo gascon com ua lenga per se e non pas com un dialècte de la lenga occitana, que s’interessè aus sistèmas grafics deu gascon. Part d’aqueth tribalh qu’estó l’objècte d’ua tèsi en sciéncia deu lengatge titolada Situation sociolinguistique et écriture du gascon aujourd'hui (situacion sociolingüistica e escriptura deu gascon uei lo dia), dehenuda a l’Universitat de Rennes en 2005. Aqueth estudi que’u miè tà revisar la grafia classica occitana, qui Loís Alibèrt avè hargat tau lengadocian e arron avè adaptat tau gascon en collaboracion dab Pèire Bèc. Mei particularament, lo sistèma grafic reformat per Joan Lahita, aperat sistèma classic gascon o grafia classica gascona, que diferéncia las n finaus velaras (generaument mudas en biarnés) de las dentaus e las r finaus mudas de las prononciadas. Enqüèra que d’usatge hèra minoritari, la grafia classica gascona qu’estó adoptada per quauques autors. Citem per exemple l’escrivan e editor Eric Chaplain qui l’emplega tau son metòde d’ensenhança deu gascon e tanben hens lo son diccionari gascon-francés o enqüèra Halip Lartiga (Lartigue). En 2002, Joan Lahita qu’anonciè la creacion de l'Institut Bearnés e Gascon, entitat sedent a Pau e creada tà dehéner la «lenga biarnesa e gascona ». De sistèmas grafics, aqueth institut, deu quau Joan Lahita hè partida coma membre deu comitat scientific- que’n preconiza dus: lo prumèr, deu tipe felibrenc, qu’ei dit « sistèma modèrne » e qu’ei lo adoptat a la debuta deu sègle passat per l'Escòla Gaston Febus. Aquera grafia, abandonada per aquesta medisha Escòla au profieit de la grafia classica occitana, decadas a, que demora preconizada per l’Institut Biarnés e Gascon pr’amor lo son usatge que seré mei aisit peus locutors naturaus e los començaires adultes. Lo segond qu’ei lo "sistèma classic gascon", qu’ei a díser la grafia classica reformada per Joan Lahita. Segon lo son autor, aquera segonda grafia que presenta l’avantatge de demorar pròishe au còp de las grafias occitana e catalana en tot arrespectar las particularitats de l’idiòma gascon.
Larry (gat)
Arribada a Downing Street
vinheta|Larry a la pòrta del 10 de Downing Street, sa residéncia oficiala e son luòc de trabalh. Larry es un gat salvat de l'Ostal dels Cans e Gats de Battersea que foguèt causit pel personal de Downing Street. Èra destinat a èsser un animal de companhiá pels dròlles de David e Samantha Cameron, e foguèt descrich per de fonts de Downing Street coma un e coma avent. En 2012, Battersea revelèt que la popularitat de Larry aviá entrainat una augmentacion de 15% de personas adoptant de gats.
Pauc de temps après que foguèt emmenat a Downing Street, una istòria foguèt publicada dins la premsa afirmant que Larry èra un gat perdut e que la proprietària d'origina aviá lançat una campanha pel recobrar. Çaquelà, l'istòria s'es revelada mai tard èsser una farsejada, e pas cap de proprietari ni campanha existissián.
Trabalh coma ratièr en cap
Tua sa primièra mirga lo 22 d'abril de 2011. Lo 28 d'agost de 2012, tua una mirga pel primièr còp en public, laissant sa presa sul pelenc davant lo numèro 10. En octobre 2013, Larry atrapèt quatre mirgas en doas setmanas e un membre del personal salvèt una mirga de sas arpas.
En julhet de 2015, lo cancelièr de l'Escaquièr e Primièr secretari d'Estat George Osborne, atal que lo ministre del Gabinet Matt Hancock, an blocat una mirga dins lo burèu del cancelièr, la prenent dins un sac d'entrepan en papièr brun. La premsa a badinat en disent que lo cancelièr de l'Escaquièr poiriá prene lo pòst de ratièr en cap.
David Cameron expliquèt al moment de sas darrièras Questions al Premier Ministre en 2016 que Larry es un foncionari e pas una proprietat personala, e que quitariá donc pas Downing Street après un cambiament de primièr ministre. Lo Partit Trabalhista a confirmat que dins l'eventualitat d'un govèrn trabalhista, Larry demorariá ratièr en cap. En genièr de 2020, Larry conservèt son pòst al sen del govèrn de Boris Johnson.
Amb los politicians
vinheta|Larry amb lo [[Primièr ministre del Reialme Unit|primièr ministre David Cameron e lo president dels Estats Units Barack Obama.]] David Cameron a declarat que Larry es un amb los òmes, especulant que, puèi que Larry es un gat de salvament, aquesta poiriá èsser degut a d'experiéncias negativas dins son passat. Cameron mencionèt que Barack Obama es una excepcion aparenta a aquesta paur, e a declarat :.
En setembre de 2013, foguèt revelat que de tensions comencèron a aparéisser entre David Cameron e Larry. Foguèt raportat que Cameron s'opausava als pels de gat sus son costum e que l'odor de la noiridura per gat deviá èsser mascada per un assanidor d'aire quand Downing Street aviá de visitaires.
Amb los autres animals
En junh de 2012, lo cancelièr de l'Escaquièr George Osborne retrobèt sa gata perduda dempuèi longtemps, Freya, que s'es s'installada al 11 de Downing Street. Freya e Larry aurián rapidament establit de relacions cordialas, ben que los dos gats foguèron vistas se batre. Freya auriá estat la gata la mai dominanta e la ratièra la mai eficaça, aparentament perque sos jorns d'errància l'avián "endurcida". En novembre de 2014, Freya quitèt Downing Street, laissant a Larry la sola responsabilitat de ratièr.
Criticas
Larry foguèt criticat per son temperament e sos resultats professionals. Mens d'un mes après son arribada a Downing Street, de font anonimes an descrich Larry coma avent.
Mai tard aquesta annada, foguèt revelat que Larry passava mai de temps a dormir qu'a caçar las mirgas e partejava la companhiá d'una gata, Maisie.
Recompensas e reconeissença
Larry a recebut una placa blava a l'Ostal dels Cans e Gats de Battersea en octobre de 2012.
Dins la cultura populara
Una galariá de fòtos per celebrar las doas primièras annadas de foncion de Larry foguèt producha per The Daily Telegraph.
En 2012, Larry èra visible sus Google Street View al numèro 10, endormit al costat de la pòrta.
Los espleches e observacions de Larry sus la vida a Downing Street son venguts lo subjècte d'una benda dessenhada setmanièra dins The Sunday Express dessenhada per Ted Harrison.
Festenal de l'illa de Wight
Lo festenal de l'illa de Wight es un festenal de musica pop e rock que se debana pendent unes jorns sus l'illa de Wight, al sud del Reialme Unit.
Istoric
Los 28, 29 e lo 30 d'agost de 1970, lo festenal de l'illa de Wight amassèt près de 600 000 espectators. Atenguèt son suc istoric amb las prestations de Jimi Hendrix, Miles Davis, Emerson, Lake & Palmer o encorara dels Who. Se passèt, aquela annada, una de las darrièras prestacions dels Doors. Un doble album pareguèt jol títol The Isle of Wight Festival 1970.
Notas e referéncias
<div data-cx-weight="99" data-cx-state="source" data-source="375" class="references-small decimal" id="cx375" style="column-count: 1; -moz-column-count: 1; -webkit-column-count: 1" contenteditable="true">
Argun
right|250px|thumb|Localizacion d'Argun dens lo bacin d'Amur L'arriu d'Argun (Аргунь Argun en rus, 额尔古纳河 É'ěrgǔnà hé en chinés, Ergune bira en manchó), qui vòu díser en lenga boriata, qu'ei un important cors d'aiga de la Republica Populara de China e de la Federacion de Russia. Lo son confluent dab Shilka que da neishença a Amur.
La soa longor qu'ei de ; lo son bacin qu'a ua superfícia de. Que neish a l'oèst de la cadea montanhosa volcanica deu Gran Khingan dens la region autonòma de la Mongolia Interiora au nòrd-èst de China. Lo cors superior situat completament en China, conegut devath lo nom de Hailar (拉尔河 en chinés; pinyin Hailar He), que trauca ua region arida e de l'estèpa on e adaiga las vilas de Xiguit Qi e de Hailar, puish que passa au ras deu Lac de Hulun, près de la vila de Manzhouli, que torna vèrs lo nòrd-èst e lo son cors que serveish de termièra naturau dab Russia sus. La soa confluéncia dab l'arriu de Shilka que da neishença a Amur a a l'oèst de Xilinji, capitau deu xian de Mohe (Heilongjiang).
Acòrd de Wanfried
L'Acòrd de Wanfried (en alemand: Wanfrieder Abkommen, en anglés: Wanfried Agreement) es un tractat signat qualque temps aprèp la fin de la Segonda Guèrra Mondiala, lo 17 de setembre de 1945, entre los Estats Units e l'Union Sovietica. Concerniguèt un transferiment de territòri entre totas doas poténcias per reglar los problèmas ligats a l'utilizacion de la linha de camin de fèrre Bebra–Göttingen.
Longessaigne
Longessaigne en arpitan (Longessaigne en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.
Geografia
Longessaigne A situat en los monts del Lionès, a l'oèst del departament del Rhône, als confins de la Loire. Distant De Lion de 45 km e de 60 km de Sant-Étienne, Longessaigne es membre del costat e de la comunitat de municipalitats de Sant-Laurent-de-Chamousset. Lo vilatge s'elèva a una altitud mièja de 700 m, lo sieu ponch en culminant en essent Molagy #qu'es a una altitud de 730 m, lo sieu ponch çò de mès de bas en essent la Brigadée e la Mazalière a 600 m. S'estend sus una superficie de 1191 ectaras. Lo territòri communal es desservi per 40 km de camins #que recorron los desparièrs caserius. Las rotas départementales connèctan Longessaigne dins los sieus pòbles vesins #que son : Villechenève al nòrd ; Montrottier a l'èst ; St Clément los Luòcs e Brullioles al sud e Chambost-Longessaigne a l'oèst. Lo vilatge s'estend en amphithéâtre al pè de Molagy, la campanha es vallonnée a las pendentas mai o viscas mens amb qualques replats. Lo sòl es silico-calcaire, arable sus una pichona prigondor ; lo jos-sòl es granitique. L'aiga es pertot, las fonts son prigondas, tres pichons ruisseaux serpentent al fons dels vallées, en reculhent sustot las aigas de ruissellement e son sovent shuts en #èsser.
Longessaigne est situé dans les monts du Lyonnais, à l’ouest du département du Rhône, aux confins de la Loire. Distant de Lyon de 45 km et de 60 km de Saint-Étienne, Longessaigne est membre du canton et de la communauté de communes de Saint-Laurent-de-Chamousset. Le village s’élève à une altitude moyenne de 700 m, son point culminant étant Molagy qui est à une altitude de 730 m, son point le plus bas étant la Brigadée et la Mazalière à 600 m. Il s’étend sur une superficie de 1191 hectares. Le territoire communal est desservi par 40 km de chemins qui parcourent les différents hameaux. Les routes départementales relient Longessaigne à ses villages voisins que sont : Villechenève au nord ; Montrottier à l’est ; St Clément les Places et Brullioles au sud et Chambost-Longessaigne à l’ouest. Le village s’étale en amphithéâtre au pied de Molagy, la campagne est vallonnée aux pentes plus ou moins vives avec quelques replats. Le sol est silico-calcaire, arable sur une petite profondeur ; le sous-sol est granitique. L’eau est partout, les sources sont profondes, trois petits ruisseaux serpentent au fond des vallées, recueillant surtout les eaux de ruissellement et sont souvent secs en été.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Lo pòble compòrta de bens fonciers bastits e qualques terrens a l'entorn dels immeubles :
- la glèisa e lo sieu presbytère vengut lo restaurant de mainats e la bibliotèca.
- La bastissa de la comuna protegís las salas municipalas e l'Agéncia Postala amb las siás dependéncias.
- Lo cementèri a la siá localizacion actuala i aguèt creat l'an 1845. En lo sieu centre a erigit una granda crotz en fèrre forjat al socle de pèira #que se levava ja en lo cementèri de la glèisa. I aguèt engrandit al començament de la e un nòu terren contiguë #venir duplicar la pleta l'an 1990.
- A proximitat, lo luòc de Rampot (terren de puncha-nique) a #èsser condicionat a l'entorn de la crotz en datant de 1872.
- Al sud del pòble, la municipalitat a aquerits un vast terren ont a #èsser bastit una bastissa que # s'es installat la sala de cinèma.
- Una sala polivalenta i aguèt bastit l'an 1984. Domina lo lotissement « Los Primevères », environada d'un boulodrome e d'un terren d'espòrt. Al nòrd d'aquel domeni se tròba la residéncia Pinfolet ont an agropat los ostals en location de la OPAC del Rhône.
- Una zòna artesanala situada a Chancolan ont an implantat las societats « Los Tres Roures » e « IT CONCEPT ».
Bastit l'an 1920 lo lavoir communal a desaparegut. Al mièg del Luòc se tròba « lo Boidon » : aiçò èra un tilleul mémorable doncas que plantat a l'epòca de Sully. A survécu fins en 1970 a de contunh #èsser remplaçat per un autre tilleul. La siá denominacion evoca una istòria #que s'a desenrotllat cap a 1800. Al continuament d'una lucha entre los joves de Longessaigne e de Villechenève, aqueles darrièrs an volgut venjar-s'e son venguts de nuèch per fendre l'arbre a la pigassa. Per l'empedir de perir una aportacion de tèrra a #èsser fach al pè de l'arbre e los abitants de Longessaigne l'adaigavan en disent « Bòsc doncas » : es aital coma s'es perpétué lo appellation. Quand lo tilleul a #èsser remplaçat, la tèrra e lo mur de supòrt #èsser reconstruits sus la meteissa circumferència e amb los meteisses matériaux.
Le village comporte des biens fonciers bâtis et quelques terrains autour des immeubles :
- l’église et son presbytère devenu le restaurant d’enfants et la bibliothèque.
- le bâtiment de la mairie abrite les salles municipales et l’Agence Postale avec ses dépendances.
- la salle des sociétés qui était l’école communale de filles héberge aujourd’hui un artisan céramiste. La commune n’a plus d’école publique mais tous les enfants du primaire sont scolarisés à l’école privée qui comporte 3 classes.
- À proximité, le site de Rampot (terrain de pique-nique) a été aménagé autour de la croix datant de 1872.
- Au sud du village, la commune a acquis un vaste terrain où a été construit un bâtiment dans lequel s’est installée la salle de cinéma.
- Une salle polyvalente fut bâtie en 1984. Elle domine le lotissement « Les Primevères », entourée d’un boulodrome et d’un terrain de sport. Au nord de ce domaine se trouve la résidence Pinfolet où sont groupées les maisons en location de l’OPAC du Rhône.
- Une zone artisanale située à Chancolan où sont implantées les sociétés « Les Trois Chênes » et « IT CONCEPT ».
Construit en 1920 le lavoir communal a disparu. Au milieu de la Place se trouve « le Boidon » : c’était un tilleul mémorable puisque planté à l’époque de Sully. Il a survécu jusqu’en 1970 puis a été remplacé par un autre tilleul. Sa dénomination évoque une histoire qui s’est déroulée vers 1800. À la suite d’une bagarre entre les jeunes de Longessaigne et de Villechenève, ces derniers ont voulu se venger et sont venus de nuit pour fendre l’arbre à la hache. Pour l’empêcher de périr un apport de terre a été fait au pied de l’arbre et les habitants de Longessaigne l’arrosaient en disant « Bois donc » : c’est ainsi que s’est perpétué l’appellation. Lorsque le tilleul a été remplacé, la terre et le mur de soutien furent reconstruits sur la même circonférence et avec les mêmes matériaux.
Watford City
Watford City es una ciutat de l'estat american de Dakota del Nòrd. Sa populacion èra estimada a 1.744 abitants en 2010. Sa superfícia totala es 3,67 km².
Diphu
es una vila d'Assam, un estat de la Republica d'Índia. Es caplòc del districte de Karbi Anglong de l'Èst.
Sesué
Sesué es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
NB. Cal descastelhanizar lo títol.
Movement Democrata
right|200px Lo Movement Democrata (Modèm) (en francés Mouvement Démocrate, Modem, MoDem) es un partit politic francés, d'orientacion centrista, independent de la drecha e de la esquèrra, qu'es en via de formacion dempuei mai de 2007.
Sa fondacion se fai en seguida de la candidatura de Francés Vairon, qu'arribèt a la tresena posicion de l'eleccion presidenciala francesa de 2007 amb 18,57 % dei votz.