cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tractat de Versalhas
La posicion anglosaxona
Lei divisions europèas e la paur deis ambicions francesas decidiguèron leis estats anglosaxons de demorar neutres e d'arbitrar leis afaires continentaus. D'efiech, après la guèrra, leis Estats Units adoptèron tornarmai una politica isolacionista e refusèron de ratificar lo tractat de Versalhas. Decidiguèron puslèu de se concentrar sus seis interès en Asia e en America Centrala o sus lo comèrci internacionau, magerament en Euròpa Centrala. Per sa part, lo Reiaume Unit assaièt de restablir son economia basada sus lo comèrci internacionau e de luchar còntra la concuréncia novèla deis Estatsunidencs. Ansin, lei dos país s'opausèron ai demandas francesas d'afeblir Alemanha au nivèu territoriau o au nivèu economic. S'opausèron tanben ais ambicions italianas dins lei Balcans.
La multiplicacion dei conflictes frontaliers
Durant lo començament deis ans 1920, una partida granda dei problèmas frontaliers foguèt reglada per la fòrça militara. Aquò foguèt permés per lo sostèn aduch per lei poissanças majoras ais iniciativas de seis aliats e per la feblesa de la SDN.
La feblesa de la SDN e lo reglament militar dei conflictes territoriaus
La màger part dei problèmas creats per lo tractat de Versalhas evolucionèron. Pasmens, la SDN foguèt sovent incapabla d'assegurar una solucion pacifica e plusors conflictes se debanèron en Euròpa Centrala o dins lei Balcans.
Ansin, se la SDN capitèt de traçar pacificament lei frontieras entre Àustria, Iogoslavia e Ongria, la màger part dei questions frontalieras s'acabèron sensa sa participacion o seis estructuras foguèron utilizadas unicament au profiech d'un dei camps engatjats. Per exemple, foguèt lo cas a prepaus de la vila de Techen en 1921 onte Checoslovaquia ocupèt una region principalament polonesa amb lo sostèn francés. Aqueu tipe de situacion se debanèt tornarnai en Auta Silèsia onte Polonha obtenguèt la partida pus industrialazada de la region maugrat la preséncia d'una minoritat alemanda importanta. Dins aqueu cas, la revirada de la SDN foguèt accentuada per sa temptativa mancada d'organizar un referendum sus l'avenir dau territòri.
Enfin, de conflictes nombrós aguèron luòc durant tot lo periòde sensa que la SDN foguèsse en mesura d'intervenir. Lo pus important foguèt la guèrra entre lei Turcs e lei Grècs que s'acabèt per la victòria dei premiers en 1923. Pasmens, la SDN foguèt tanben pas capabla de s'opausar ais autrei conflictes armats implicant lei poissanças europèas coma França (ocupacion de Ruhr) o Itàlia (sus la question de la possession de Fiume). Sei limits apareguèron donc lèu e la Societat demorèt totjorn incapabla de s'ocupar d'un afaire regardant un de sei membres principaus.
La question dei frontieras d'Euròpa de l'Èst
En fòra dei limits de la Societat dei Nacions a prepaus de la definicion dei frontieras de l'Euròpa Occidentala e Centrala, l'autre problèma major de la diplomacia dau començament deis ans 1920 foguèt la definicion dau territòri sovietic. Lei Francés prepausèron d'establir un ensemble d'Estats entre l'URSS e lo rèsta d'Euròpa per limitar l'influéncia bolchevica sus lo continent. Lo ponch centrau d'aquela estrategia venguèt donc la definicion de la frontiera entre Polonha e l'Union Sovietica. Una guèrra acarnada e saunosa acomencèt donc a la prima de 1920 quand lei Polonés ataquèron Ucraïna en direccion de Kiev. En julhet de 1920, la còntra-ofensiva sovietica permetèt a l'Armada Roja d'arribar dins la region de Varsòvia. Lei soudats polonés, ajudats per França, capitèron de resistir constrenhent lei Sovietics de se retirar en Bielorussia. Lo tractat de patz foguèt signat en març de 1921 mai lo partiment creèt de rancunas tenaças entre lei diferents país de la region e foguèt una causa de l'entraïnament de la Segonda Guèrra Mondiala.
La question dei Reparacions
En fòra deis aspèctes territoriaus, l'autra dificultat majora deis ans 1920 foguèt la question dei Reparacions de guèrras degudas per lei país vencuts, especialament Alemanha.
La rompedura de la solidaritat entre França e Reiaume Unit
thumb|right|Charles Dawes (1865-1951).
Après la revirada de la conferéncia, lei negociacions contunièron a la conferéncia de Gènoa en 1922 que s'acabèt per una revirada novèla. Aquò afebliguèt la posicion dau Reiaume Unit que deviá restaurar lo comèrci europèu per assegurar son redreiçament economic. De mai, en causa de sei pèrdas durant la guèrra, lo país èra plus capable de mantenir sa supremacia navala e de restaurar la posicion de sa moneda (dificultats per restablir l'escandau aur). Ansin, a partir de 1922, lei britanics se raprochèron deis estatsunidencs, decident d'acomençar de negociacions a prepaus dei deutes de guèrra. Aquò causèt donc la rompedura de la solidaritat entre lo Reiaume Unit e França.
Per faciar aquela situacion, París decidèt de sasir de gatges avans lo començament d'aquelei negociacions. Amb l'ajuda de Belgica e còntra l'avejaire britanic, sei tropas ocupèron donc la Rur a partir dau 11 de genier de 1923. Creèron una frontiera economica entre aquela region e lo rèsta d'Alemanha. Après un assai de resisténcia alemand, lei Francés capitèron de recomençar la produccion industriala mentre que l'ocupacion entraïnava de dificultats economicas e socialas fòrça importantas en Alemanha. En setembre, lo cancelier novèu ordonèt la fin de la resisténcia. Pensant aver ganhat la question dei Reparacions, lo govèrn francés acceptèt lo començament de negociacions dirigidas per lo banquier estatsunidenc Dawes.
La Destenduda dei relacions europèas
L'annada 1924 marquèt lo començament d'una destenduda dins lei relacions diplomaticas entre país europèus gràcias au reglament dei questions financieras. De mai, lo periòde foguèt caracterizat per lei premierei discussions regardant la « seguritat collectiva » deis Estats.
Lo reglament dei questions financieras e la revirada francesa
Lo reglament dei problèmas financiers de la Premiera Guèrra Mondiala foguèt realizat en 1924 per l'imposicion de la mediacion anglosaxona. Afeblida per l'especulacion, França deguèt acceptar lei conclusions de la conferéncia de Londres dirigida per Dawes. Lo montant totau dei Reparacions foguèt mantengut a 132 miliards de marcs-aur mai se donèt la prioritat au redreiçament de l'economia alemanda. La soma pagada per leis alemands foguèt donc demenida durant lei cinc premiereis annadas. Puei, en 1929, França obtenguèt d'unificar lei calendiers dau remborsament dei deutes contractats durant la guèrra e dau pagament dei Reparacions per leis alemands. Aquò permetèt d'amaisar lei problèmas economics europèus.
Lo Pacte de Locarno
thumb|right|Negociacions de Locarno entre Stresemann, Chamberlain e Briand.
La conferéncia de Londres e sei resultats entraïnèron un periòde de destenduda que permetèt lo començament dei negociacions regardant lei questions dau desarmament e de la seguritat collectiva qu'èra desirada per lo president estatsunidenc Wilson au moment de la signatura dau tractat de Versalhas.
La premiera iniciativa foguèt lo Pacte de Locarno que garantissiá lei frontieras occidentalas. Alemanha i acceptèt lei frontieras de 1919 en cambi de l'evacuacion anticipada dei territòris ocupats en 1918 e d'un sètge permanent au Conseu de la SDN. Après aquel acòrd, lei relacions entre França e Alemanha se melhorèron, especialament dins lo domeni economic (Cartèl Internacionau de l'Acier, acòrd comerciau de 1927...). La Destentuda permetèt alora lo foncionament corrècte de la SDN que conoguèt son apogèu a la fin deis ans 1920. Ansin, foguèt capabla d'arbitrar lei conflictes frontaliers d'Euròpa Centrala entre Grècia, Bulgaria, Àustria e Ongria entre 1924 e 1928. Pasmens, a partir de 1929, lo començament de la crisi economica causèt son afebliment rapide e la fin dau sistèma de Versalhas.
La disparicion de l'òrdre de Versalhas
A partir dau començament deis ans 1930, lei dificultats de la crisi economica e leis ambicions dei regimes faissistas alemand e italian entraïnèron la disparicion de l'òrdre de Versalhas e menèron a la Segonda Guèrra Mondiala.
Lo rearmament d'Alemanha
thumb|right|Avion de combat alemand [[Heinkel He 111 desvolopat durant lo rearmament alemand deis ans 1930.]]
A partir dau començament deis ans 1930, Alemanha decidiguèt de rebutar pauc a pauc lei clausas principalas dau tractat. Lo premier ponch foguèt l'anòncia dau refús alemand de respectar lei limitacions d'armament que li èran estadas impausadas. Lo movement s'accelerèt après 1933 amb l'arribada dau poder nazi. Ansin, en 1935, Hitler decidiguèt de rebastir l'armada alemanda amb l'introduccion dau servici militar e la reformacion de fòrças navalas, aerianas e blindadas. En junh de 1935, aqueleis evolucions foguèron reconegudas per lo Reiaume Unit que signèt un tractat navau amb leis alemands. De mai, lei francés prenguèron gaire de mesuras per menaçar Alemanha e protestèron solament au nivèu diplomatic après la remilitarizacion de Renània en 1936. Aquò permetèt donc ais alemands de restaurar lor poissança militara sus lo continent.
Leis ambicions italianas e la paralisi de la SDN
thumb|right|Representacion de la victòria italiana durant sa conquista d'Etiopia per un jornau italian.
En fòra d'Alemanha, lei còps principaus còntra lo sistèma de Versalhas foguèron mandats per lo govèrn italian que desirava contentar seis ambicions d'expansion. En particular, Itàlia precipitèt la fin de la SDN en 1935 quand lo país decidiguèt de conquistar Etiopia. Lei dos Estats èran membres de la SDN que seis estatuts enebissián la guèrra entre membres. Pasmens, maugrat l'agression, la Societat reagiguèt pas. Puei impausèt de sancions gaire geinantas per l'esfòrç de guèrra italian. En 1936, après la victòria italiana, aquelei sancions foguèron rapidament levadas mostrant clarament la paralisi de l'organizacion quand lei poissanças grandas èran implicadas.
La destruccion finala dau sistèma de Versalhas
thumb|right|Cambiaments territòriaus e revisions dau Tractat de Versalhas en Euròpa Centrala de 1935 a 1939.
Après sei reviradas de 1936, la SDN e lo rèsta de l'òrdre de Versalhas foguèron destruchs per lo nacionalisme alemand e l'expansionisme nazi. D'efiech, a partir de 1938, lei violacions dau tractat venguèron pus grèvas. Lo premier element foguèt l'annexion d'Àustria per Alemanha en 1938. Suscitèt ges de reaccion importanta de part deis autrei país europèus. Hitler poguèt donc conclure que l'utilizacion de la fòrça èra una solucion eficaça per satisfaire seis ambicions. En setembre de 1938, sensa que la SDN foguèsse consultada, ocupèt donc Checoslovaquia après leis acòrdis de Munic (negociats amb França, Reiaume Unit e Itàlia). Dins aquò, aquela conquista, non prevista dins leis acòrdis iniciaus, decidiguèt França e lo Reiaume Unit de resistir ais Alemands. Ansin, en 1939, aquelei dos país s'opausèron ais ambicions alemandas en Polonha. En setembre de 1939, comencèt ansin la Segonda Guèrra Mondiala.
Sainte-Preuve
es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Antimòni
Aqueste element semimetallic presenta quatre formas allotropicas. Sa forma establa es un metal d'un blanc blavenc. L'antimòni negre e lo jaune son de formas non metallicas inestablas. S'emplega essencialament dins los aliatges metallics e qualques compausats de l'element son utilizats per fornir de resisténcia contra lo fuòc, dins las pinturas, la ceramica, l'esmalt, la vulcanizacion del cauchó e los fuòcs d'artifici.
Bergam
Bergam o Bergame (Bergamo en grafia mistralenca ; Bergamo en italian estandard, Bèrghem en lombard) es una vila de la region italiana de Lombardia, situada a 40 km al nòrd-èst de Milan. Sa populacion èra estimada a 117,887 abitants en 2004. Sa superfícia totala es 38,7 km².
Lo gentilici es bergamasc -a (bergamasc -o en grafia mistralenca ).
Nom
Pr'amor que las doas variacions citadas son Bergam en lengadocian e Bergame en niçard, es probable que lo nom es un exemple de l'adicion d'un "e" après lo "m" a las fins de qualques mots. Pr'exemple: Ligam, liam dins los dialèctes occitans occidentals ven liame en provençau o los dos en vivaroaupenc.
thumb|230px|left|La Rocca, a Bergam.
thumb|230px|left|La vila de Bergam.
Laspuña
Laspuña es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Pòr nuclear
Un pòr cellular qu'ei ua mena de trauc qui horada l'envolopa nucleara (constituida d'ua dobla membrana lipidica) en tot perméter e regular los escambis enter lo nuclèu e lo citoplasma de la cellula eucariòta.
James Stamp
Que comencè a estudiar la trompeta a 16 ans. Per 17 annadas que ho purmèr trompeta dens l'Orquèstra Sinfonica de Mineapolis. En 1944 que's mudè a Hollywood entà i jogar entaus estudios de cinema. Arron ua ataca cardiaca en 1954 que's virè de cap a l'ensenhament e, en 1978, que publiquè Warm-ups + Studies, ua referencia dens l'apretissatge de la trompeta entà entà jogar net dab poder, claretat e nanças.
Pòr nuclear
Lo nombre de pòrs que varia en foncion de l'activitat de transcripcion de la cellula; qu'ei ua estructura dinamica qui pòt aparéisher e desaparéisher en foncion de quants be'n hasquin òp. En mejana, un nuclèu de vertebrat que'n pòt osténder de cap aus 2000.
Las proteïnas qui'u compausan que son aperadas nucleoporinas. 8 proteïnas que forman ua corona qui entorneja lo pòr a l'exterior (de cap au citoplasma) e 8 autas qui hèn çò medish de cap au dehens deu nuclèu. Las 8 proteïnas externas (citoplasmicas) que's perlongan dab menas de "hius". Au dehens, la corona de 8 proteïnas viradas de cap au dehens deu nuclèus que forman ua mena de tistèth.
Lo complèxe qu'a un diamètre de 120 nm mentre qui lo horat b'ei pas sonque de 50 nm ; la soa massa qu'ei de. Qu'ei format dab ua cinquantea de proteïnas diferentas.
Cada pòr nuclear que deisha passar las moleculas solublas dens l'aiga d'ua massa inferiora aus 50 dalton ; aquò qu'incluseish los ARN, certes lipids, los ribosòmas (qui, constituits d'ARNr e de proteïnas, be's pòden formar dens lo nuclèu quan los ARNr formats e rescontran las proteïnas deus futur ribosomas qui traucan los pòrs nuclears) e un gran nombre de proteïnas qui jògan un ròtle dens l'activitat deu nuclèu (com, per exemple, l'ADN polimerasa - estant, era tanben, un complèxe proteïc -, l'ARN polimerasa eca).
Un pòr que pòt perméter haut o baish 1000 passatges (aperats translocacions) per segonda e per pòr.
Lista de difusion
Una lista de difusion, o lista de distribucion, es una utilizacion especifica del corrièr electronic que permet lo postatge publicitari d'informacions als utilizaires qu'i son marcats. Aquesta es gerida per un logicial adeqüat sus un servidor.
Foncionament
Una lista de difusion es gerida per un o mantun administrators que fixan las règlas d'utilizacion del servici :
Mencas
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Monts de La Cauna
Los Monts de La Cauna son un massís montanhós del sud del Massís Central; son situats dins lo parçan de Caunés en Lengadòc e entornejan la vila de La Cauna, atermenats al sud pels rius d'Agot e de Vebre, al nòrd per Rance e a l'oèst per Gijon. Son situats a l'extremitat èst del departament de Tarn e desbòrdan un pauc suls departaments d'Avairon e d'Erau. Lo seu trescòl es Montgrand (1267 m).
Mina (lenga)
Lo mina (o hina, besleri) es una lenga chadica de la familha afroasiatica parlada en Cameron.
Localisacion
Lo mina es parlat dins l'arrondiment d'Hina del departament de Mayo-Tsanaga, restacat a la region Extrèm-Nòrd.
Classificacion
Lo mina es una lenga chadica classada per Gravina (2014) dins la branca sud del biu-mandara, ont fa partida del grop daba.
Sant Victor e Malviu
Sant Victor e Malviu o Sant Victor e Melviu (Saint-Victor-et-Melvieu en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Vriulon de Stroh
thumb|200px|left|cara e perhiu d'un vriulon de Stroh200px|thumb|[[Pontet e sitèma d'amplificacion deu tipe gramofòne d'un vriulon de Stroh]]Lo vriulon de Stroh o vriulon de cornet qu'ei un instrument de còrdas hregadas tanhent deu vriulon mes on un mecanisme de gramofòne e remplaça la caisha de resonàcia entà amplificar lo son.
Qu'ei emplegat dens la musica populara d'Euròa orientau. Lo violonista argentin de tango Julio de Caro qu'adoptè aqueth intrument entà poder jogar com solista en sonar mei hòrt que los autes instrument de l'orquèstra.
Canton de Merinhac-2
Lo canton de Merinhac-2 es una division administrativa e electorala francesa de Guiana, venguda en 2015 simpla circonscripcion electorala, situada dens l'arrondiment de Bordèu, lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Lo conservèren en 2015 en gardant son perimètre. La lenga autoctòna es l'occitan gascon bordalés.
Composicion
La composicion a pas cambiat en 2015.
Lo canton compren una partida de la comuna de Merinhac, la qu'es pas dens lo canton de Merinhac-1: 32243 abitants sus 70105.
Istòria
En 1957, pr'amor de la creishença demografica urbana, trocegèren lo canton de Peçac en creant lo canton de Merinhac.
Marignac
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Linha 4
Lo terme linha 4 es utilizat per designar un grand nombre de linha de transpòrts en comun :
Castro de San Cibrán de Lás
Lo Castro de San Cibrán de Lás es un luòc de poblament ancian situat en Galícia datant dau darrier periòde de la cultura dei Castros que sembla ocupat dau sègle II av. JC au sègle II ap. JC. Es un dei castros pus importants coneguts a l'ora d'ara amb una superficia d'aperaquí 10 ectaras. Èra enviroutat per tres barris, una fònt, plusors quartiers d'abitacions e una activitat economica basada sus l'agricultura, la metallurgia, lo textil e la produccion de terralha.
Son estudi arqueologic acomencèt en 1922-1925 e se concentrèt sustot sus lei barris pus exteriors. Leis arqueològs descurbiguèron tanben plusors ostaus de formas variadas e una fònt. En 1948, de cavaments novèus permetèron de descubrir de construccions circularas e rectangularas e d'explorar mai lei fortificacions (descubèrta de doas intradas protegidas per de torres). De trabalhs de restauracion, acabats en 1980, permetèron de renfòrçar la soliditat dei vestigis. Certanei partidas dau castro son totjorn l'objècte de cavaments.
Districte de Salmara del Sud e Mankachar
Lo districte de Salmara del Sud e Mankachar es un districte d'Assam, un estat de la Republica d'Índia. Lo caplòc es Hatsingimari. Es creat en 2015 en destacar la partida miegjornala del districte de Dhubri.
Giora Feidman
thumb|200px|Giora FeidmanGiora Feidman (Buenos Aires, lo 26 de març de 1936) de qu'ei un clarinestista judiu argentin d'estil klezmer.
Caryophyllales
Los Caryophyllales son un òrdre de plantas dicotiledonèas.
En classificacion classica de Cronquist (1981), compren las familhas seguentas:
La classificacion filogenetica APG (1998) e de classificacion filogenetica APG II (2003) an expandit aqueste òrdre. L'òrdre es mai prèp de la sosclassa Caryophyllidae de Cronquist. En APG II la circonscripcion es:
Anfós XIII d'Espanha
Anfós XIII d'Espanha (en espanhòl: Alfonso XIII de España) (Madrid, 17 de mai de 1886- Roma (Itàlia), 28 de febrièr de 1941) saguèt lo filh postum d'Anfós XII e de María Cristina d'Absburg-Lorena. En 1906 se casèt amb la princessa britanica Victoria Eugenia de Battenberg (1887-1969). Saguèt lo rei d’Espanha entre 1886 e 1931. En 1931, après la proclamacion de la Segonda Republica, se sauvèt a Roma.
thumb|right|190px|Anfós XIII per José Navas-Parejo Alfonso e Victoria agueron sèt enfants:
Districte de Dhemaji
Lo districte de Dhemaji es un districte d'Assam, un estat de la Republica d'Índia. Lo caplòc es Dhemaji.
Copernici
Lo Copernici (Cn, numèro atomic 112) es un element quimic.
Istòria
A la descobèrta foguèt provisòriament sonat Unumbi (Uub ).
Loporzano
Loporzano es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Linha 5
Lo terme linha 5 es utilizat per designar un grand nombre de linha de transpòrts en comun :
Alps Reticas
Compren (de nòrd al sud) :
Segon lo vejaire italian, totes aqueles massisses apartenon als Alps retics, alara que dels vejaires soïssa e austriacs, i a una distinccion entre aqueles situats al nòrd-èst d'Inn e aqueles situats al sud-èst e que forman los Alps grisons.
thumb|right|Vista del [[piz Bernina]]
Unes soms:
Argent (metal)
L’argent es un element quimic (simbòl : Ag) de numèro atomic 47, de massa moleculara 107,87, de massa volumica 10,50 g/cm3 e de temperatura de fusion 961,78°C. Dins lei condicions normalas de temperatura e de pression, se presenta sota la forma d'un metau blanc e pesant.
Conegut tre l'Antiquitat Auta, es un metau preciós utilizat per la fabricacion de pèças de moneda, de joièus, de conductors electrics e termics e per la realizacion de fotografias argenticas. La produccion mondiala èra de 23,689 tonas en 2011 principalament en provenéncia de Mexic, de Peró, de China, d'Austràlia e de Chile.
Istòria
Present dins la natura a l'estat natiu, l'argent foguèt extrach per l'èsser uman tre la Preïstòria. L'utilizacion pus anciana coneguda a l'ora d'ara se debanèt en Anatolia vèrs 3,000 av. JC. Puei, l'usatge d'aqueu metau se difusèt ai regions vesinas (Mesopotamia, Creta, Grècia... etc.) ambé lo desvolopament dei premierei civilizacions. Vèrs 1200 av. JC, lei minas grèga de Laurion èran vengudas lo centre principau de la produccion mondiala d'argent. Anavan lo demorar fins au sègle I ap. JC en despiech de la dubertura de minas en Hispania per lei Romans. En Asia, China adoptèt una economia basada sus de monedas d'argent. Desvolopèt de produccions localas mai importèt tanben de gròssei quantitats gràcias a seis exportacions de seda.
La preponderància dei minas espanhòlas durèt fins a l'invasion aràbia qu'entraïnèt una diversificacion de la produccion mondiala. Per exemple, en Euròpa, plusors minas importantas foguèron descubèrtas en Alemanha e en Euròpa Centrala entre 750 e 1200. De progrès tecnologics permetèron tanben durant aqueu periòde de melhorar lei tecnicas d'extraccion.
L'arribada deis Europèus en America e la descubèrta dei venas d'argent gigantas d'aqueu continent revolucionèt lo mond de la produccion d'argent. D'efèct, entre 1500 e 1800, lei minas de Bolívia (Potosí), de Peró e de Mexic (Zacatecas, Guanajuato e Taxco) assegurèron 85% de la produccion mondiala.
Au començament dau sègle XIX, lei jaciments sud-americans de l'epòca espanhòla acomencèron de declinar. Foguèron remplaçats per de descubèrtas realizadas ais Estats Units (« Silver Rush »), en Chile e en Austràlia. Puei, lei progrès miniers realizats dins lo corrent dau sègle XX permetèron d'esplechar de jaciments pauc concentrats onte l'argent es sovent lo produch segondari de l'extraccion d'un autre metau. Aquò permetèt de mantenir una produccion importanta en America dau Sud e favorizèt una renaissença dins d'ancianei regions argentifèras. Ansin, a la fin dau sègle XX, Mexic, Peró, Bolívia, Polonha, Russia, Austràlia e China representavan la màger part de la produccion mondiala.
Caracteristicas fisicas
L'argent es un metau fòrça ductile e malleable que tèn una duretat febla e una densitat importanta. Es blanc mai sa superficia pòu s'ennegrir en preséncia de sulfurs. Es un bòn materiau reflector de la lutz visibla que presenta una reflexivitat superiora a l'alumini per totei lei longors d'onda dau domeni visible superioras a 450 nm. A tanben de proprietats conductritz electricas e termicas excepcionalas que son lei pus importantas dau grop dei metaus.
Caracteristicas quimicas
L'argent es un metau, inoxidable per l'oxigèn de l'èr e insoluble dins l'aiga, que forma principalament dei compausats monovalents. Es atacat per lei sulfurs, especialament lo sulfur d'idrogèn, çò qu'entraïna un ennegriment caracteristic de sa superficia. Pòu tanben èsser dissòut per l'acid nitric, l'acid sulfuric caud, l'aiga règia, l'acid cromic, divèrsei solucions de permanganats, l'acid persulfuric, l'acid selenic e lei solucions aquosas d'alogèns liures.
Bussières (Léger)
Bussières es una comuna francesa administrada per lo departament de Léger de la region de Ròse-Aups.
Argent (metal)
Caracteristicas quimicas
Sei compausats principaus son l'oxid Ag2O soluble dins l'amoniac, lo clorur AgCl e lo bromur AgBr qu'èran utilizats en fotografia gràcias a sei proprietats de descomposicion fotoluminosa, lo sulfur Ag2S e lo nitrat AgNO3 qu'es un oxidant utilizat en argentaria. De compausats de nombre d'oxidacion +II, +III e +IV existisson mai son rars. Se pòu citar lo difluorur d'argent AgF2 qu'es utilizat coma agent de fluoracion.
Isotòps
L'argent tèn 38 isotòps coneguts de nombre de massa variant entre 93 e 130. Dos son estables, l'argent-107 e l'argent-109, e fòrman la màger part de l'argent naturau dins de proporcions 51,8/48,2%.
Ocurréncia
L'argent es un element rar. Dins la natura, se troba sota forma nativa, sota forma d'aliatge ambé d'autrei metaus (aur, coire... etc.) e sota forma de compausats metallics sofrats ò clorats. Sei mineraus principaus son l'argentita, la galena argentifèra e la cloroargita. Lei jaciments principaus se troban (ò se trobavan) ais Estats Units d'America, en Mexic, en Peró, en Grècia, en Euròpa Centrala, en Russia e en Austràlia.
Metallurgia
Metau preciós e industriau, l'argent a una metallurgia desvolopada e anciana. Lo metòde d'extraccion chausit varia en foncion dei metaus que li son associats dins lo minerau. Coma la produccion miniera es pas sufisenta per respòndre a la demanda, i a tanben de procès de reciclatge.
Procès de produccion
Dins lei mineraus de plomb-zinc, l'argent a l'estat liquid se dissòut preferencialament (ambé l'aur e lo coire) dins lo zinc. Per aumentar aquela tendància, de zinc es apondut a la mescla. Aquò entraïna la formacion de l'aliatge Ag2Zn3 qu'es solid e que flòta a la superficia dau banh. Puei, lo zinc es eliminat per caufatge sota vuege e reciclat. Aqueu procès permet d'obtenir un aliatge d'aur et d'argent dich daurat qu'es separat per electrolisi. Lo catòde es fach d'acier inoxidable ò d'argent e l'electrolit de nitrat de coire ò d'argent en preséncia d'acid nitric. Lo daurat es plaçat a l'anòde. L'argent se depausa sus lo catòde e totei leis autreis autrei metaus demoran insolubles.
Dins lei mineraus de zinc, l'argent es isolat ambé lo plomb gràcias a una operacion de lixiviacion dins l'acid sulfuric. Aquò entraïna la formacion d'un residú insoluble d'argent e de plomb qu'es per la seguida tractat segon lo procès Parkes.
Dins lei mineraus de coire, leis operacions de purificacion dau coire per electrolisi entraïnan la formacion de fanjas anodicas. Après filtracion, aquelei fanjas permèton d'obtenir un daurat qu'es purificat segon lei darriereis etapas dau procès Parkes.
Procès de reciclatge
Divèrsei procès de reciclatge, sovent relativament complèx, existisson. S'interessan principalament ai produchs informatics qu'utilizan d'aliatges de metaus nobles per melhorar la conduccion e ai fotografias argenticas. D'efèct, un film e un papier emulsionat pòu tenir 2 a 15 gramas d'argent per quilograma e un fixator de 4 a 7 gramas per litre. Lei films e lei papiers son donc cremats ò netejats dins una solucion caud de soda e d'etanòl que permet de recuperar 95% de l'argent de la matèria premiera. Lei fixators son purificats per electrolisi, çò que permet de recuperar l'argent au catòde e de renovelar lo fixator.
Produccion
L'argent es un metau preciós e relativament rar que sa produccion mondiala èra de 23,689 tonas (761,6 milions d'onças ) en 2011. De cinc parts quatre venián de la produccion miniera e lo rèsta dau reciclatge.
Lo metau pòu èsser extrach de minas d'argent mai, gràcias a son còst, es tanben sovent esplechat coma produch segondari dins de minas inicialament destinadas a l'extraccion d'un autre metau. Ansin, totjorn en 2011, solament 40% de la produccion miniera èra eissit de minas principalament dedicadas a la produccion argentifèra còntra 30% en provenéncia de minas de plomb-zinc, 20% de minas de coire, 7% de minas d'aur e 3% de minas de minerau d'alumini.
Molièras e Cavalhac
Molièras e Cavalhac (Molières-Cavaillac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Istòria
Molièras es atestat tre 1162 (ecclesia de Molieryiis) puèi en 1384 (Moleriae).
Argent (metal)
Produccion
Lei jaciments principaus se situan en America e plusors país d'aqueu continent dominan la produccion : Mexic (1 reng mondiau ambé 4,752 t), Peró (3,415 t, 2), Chile (1,309 t, 5), Bolívia (1,213 t, 8), leis Estats Units d'America (1,119 t, 9) e Argentina (703 t, 10). En fòra dei regions americanas, quatre estats an una produccion importanta : China (3,231 t, 3), Austràlia (1,713 t, 4), Polonha (1,269 t, 6) e Russia (1,213 t, 7).
Moneda
L'argent es utilizat dempuei l'Antiquitat per la fabricacion de pèças siá sota sa forma nativa siá sota la forma d'un aliatge. Fins a la demenicion de la produccion dei grands jaciments americans au començament dau sègle XIX, mai d'un país utilizava d'estandards d'argent siá coma estandard unic (China... etc.) siá dins l'encastre d'un sistèma bimetallic ambé l'aur (l’Empèri Roman, Estats Units, França... etc.). Ansin, dins mai d'un lengatge (francés, espanhòu, occitan, sanscrit... etc.), lo mòt argent designa tant lo metau que lei sòus.
Molièras e Cavalhac
Istòria
Cavalhac es atestat en 1250 (Territorium de Cavallaco).
Argent (metal)
Moneda
Dins lo corrent dau sègle XIX, lo bimetallisme foguèt pauc a pauc abandonat au profiech de l'adopcion d'estandard d'aur (monometallisme) que foguèron a son torn abandonats durant lo sègle XX. L'utilizacion d'argent per la fabricacion de pèças usualas demeniguèron lentament pendent aqueu periòde. Per exemple, lo Reiaume Unit abandonèt aquela practica après la Segonda Guèrra Mondiala. Pasmens, a l'ora d'ara, son usatge demòra frequent per la produccion de medalhas ò de pèças de colleccion.
Joielariá
La joielariá es una activitat qu'utiliza tradicionalament de quantitats importantas d'argent. D'efèct, l'aspèct lusent d'aqueu metau, sa valor importanta e sa malleabilitat permèton de fabricar de joièus presats. Istoricament, lei fabres trabalhant l'argent trabalhavan tanben leis autrei metaus nobles car la fabricacion de joièus solids necessita d'utilizar d'aliatges d'aquelei metaus. A l'ora d'ara, leis aliatges pus frequents son l'argent sterling (92,5% d'argent e 7,5% de coire, l'argent Britannia (95,8% d'argent e 4,16% d'autrei metaus ) e l'argent sterling Argentinium (93,5% d'argent e 6,5% de coire e de germani). Per lei placatges d'argent, s'utiliza d'aliatges d'argent quasi pur (99% minimom). Enfin, l'argent intra sovent dins leis aliatges d'aur per li donar una color blanca.
Fotografia e electronica
Lo sector de la fotografia foguèt durant lo sègle XX un consumator fòrça important d'argent car la fotografia argentica a besonh de nitrats e d'alogenuras d'argent 8,304,6 tonas en 1999). Pasmens, dempuei l'aparicion e la generalizacion de la fotografia numerica, aquel usatge a conegut un declin important car la fotografia argentica es d'ara endavant sovent limitada a d'usatges professionaus e a la radiografia. Ansin, se la fotografia demòra encara un mercat important per lei productors d'argent (2,500 tonas en 2013), la consumacion a demenit de 70% entre 1999 e 2013.
En electronica, l'argent es utilizat per sei proprietats conductritz superioras au coire dins d'aparelhs de qualitat auta. D'un biais anecdotic, durant la Segonda Guèrra Mondiala, una partida dei cablatges deis installacions dau Projècte Manhattan èra facha d'argent en causa de la manca de coire.
Aiga potabla
L'argent es utilizat dins certanei procès de produccion d'aiga potabla car, en preséncia d'oxigèn, a de proprietats bactericidas e anti-algas. En particular, es fòrça eficaç per protegir lei filtres. En despiech dau còst de l'utilizacion d'argent, l'interès d'un tal sistèma es de pas necessitar de clòr qu'es un gas toxic. Lei sistèmas de purificacion d'aiga utilizant d'argent pòdon de còps se trobar dins d'endrechs sensibles coma d'espitaus ò d'escòlas.
Miraus
L'argent pòu èsser utilizat dins la fabricacion de miraus gràcias a sei proprietats de reflexivitat de la lutz visibla. Pasmens, en causa dau còst dau metau, aquel usatge es sovent limitat a de produccions de qualitat superiora e a d'aplicacions tecnologicas avançadas (telescòpis... etc.). De mai, lo jaç d'argent dau mirau dèu èsser protegit còntra l'ennegriment.
Medecina
L'argent pòu èsser utilizat en medecina per lei mètges e per lei dentistas. Per lei premiers, certanei saus d'argent an de proprietats antisepticas e presentan pas de toxicitat per l'organisme uman. Per lei segonds, es possible de far d'amalgamas d'argent destinats a la fabricacion de protèsis dentàrias.
Autreis usatges
L'argent a mai d'una aplicacion menora. Dins certanei país, principalament en Orient Mejan, es utilizat coma colorant alimentari. Dins lo sector dau textil, pòu servir a protegir lei vèstits còntra la mosidura gràcias a sei proprietats fongicidas e bactericidas. En quimia, es utilizat coma catalisaire dins certanei reaccions quimicas. Enfin, en economia, es utilizat coma possibilitat d'investiment gràcias a sa valor auta.
Toxicologia
L'argent es una substància toxica e polluenta per l'environament qu'es ben suportada per l'organisme uman. D'efèct, es un produch fòrça toxic per lei bolets, per mai d'un bactèri, per lei larvas de mollusc e per leis animaus de sang freg. Lo lindau de pollucion es relativament feble e fixat a 0,4 ng/l.
En revènge, en l'òme, l'argent es una substància gaire toxica que pòu èsser bioacumulada en quantitats importantas. En dessota d'un certan limit, aqueu metau sembla pas d'aver d'efècts negatius sus la santat. Pasmens, un excès tròp important pòu entraïnar una malautiá fòrça rara, dicha argirisme, que dona una coloracion blava ò grisa au pèu e que pòu causar de lesions cerebralas grèvas. Lo limit d'aparicion d'aquela malautiá es desconegut mai sembla situat a l'entorn de dòsis mensualas d'un a quatre gramas d'argent durant plusors mes.
Molièras e Cavalhac
Istòria
Au moment de la creacion de la comuna, a la Revolucion, s'escriu Mollieres. L'ortografia francesa s'estabiliza en Molières al s. XIX. Après la creacion dins lo meteis departament, en 1888, de Molièras de Céser, lo nom oficial ven Molières-Cavaillac en 1894.
Victoria Eugenia de Battenberg
Victoria Eugenia de Battenberg (lo 24 d'octòbre de 1887- lo 15 d'abrial de 1969) saguèt ‘na princessa britanica, filha d’Enrique de Battenberg e de la princessa britanica Beatriz (filha de la reina britanica Victòria). En 1906 se casèt amb Anfós XIII d'Espanha.
Alfonso e Victòria aguèron sèt enfants:
Trompeta de cavaleria
thumb|left|Sordat jogant d'ua trompeta de cavaleria en tot prémer un claron devath lo braçLa trompeta de cavaleria qu'ei un aerofòn de la familha deus coires. Qu'ei ua mena de trompeta naturau utilizada dens l'armada.
La longor deu son tube de coire e lo biais de jogar que son pròches de la trompeta barròca dab la diferéncia que lo tube de la trompeta barròca non vira pas sonque un còp sus eth mentre qui lo tube de la trompeta de cavaleria e vira duas vegadas.
En mei d'aquò, aqueste tube de la trompeta de cavaleria qu'ei mei long que lo tube deu claron çò la balha mei de possibilitats armonicas puish que lo son son fondamentau mei grave e donc que la soa seria de sons armonics que s'eriqueish dab mei de nòtas a la medisha tessitura ; dit d'un aute biais, la trompeta de cavaleria que pòt prodúser mei de nòtas que non pas lo claron e atau jogar melodias de las mei complèxas. thumb|Trompeta de fanfarra de l'[[Armada Arroia russa]] La trompeta de cavaleria qu'ei generaument acordada en Mib mes que's pòt cambiar aquesta nòta fondamentau en eslissant la soa paleta.
En França la trompeta de cavaleria enrollada dus còps sus era medisha e atau, braca, qu'ei dominanta. Dens los país germanics e eslau sovent qu'ei la trompeta de fanfarra la que i domina, enrollada un còp e mei longa per ua logor de caner equivalenta.
Vescomtat dau Buçon
thumb|250px|Ranulf I fuguet establit vescomte de la Marcha, en 887, per lo rei Audon I de França qu'òm vei dins aquesta gravadura romantica en defendent lo Reiaume. Lo vescomtat dau Buçon se situava dins la Marcha (Lemosin) e dependiá de la Generalitat de Molins. Son sieti era lo Buçon, ancianament sonat Aubuçon. Segon Alfred Leroux, lo territòri dau Vescomtat inclusiá la vau superiora de la ribiera de Cruesa, juscant'au vesinatge de Garait, las vaus de Taurion e de Vinhana, en mai dau Replanat de Miuvachas emb sas dependéncias meridionalas.
Domblans
Domblans es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Elasmobranchii
Elasmobranchii es la sosclassa dels Condrictians que recampa las làmias e las rajas.
Elasmobranchii es lo nom novèl per Selacian.
Loscorrales
thumb Loscorrales es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
Linha 6
Lo terme linha 6 es utilizat per designar un grand nombre de linha de transpòrts en comun :
Cleopatra VII
Cleopatra Filopator Nea Thea, Cleopatra VII, foguèt la darrièra reina del reialme lagida d'Egipte, de la dinastia ellenistica dels ptolemèus, que foguèt creada per Ptolemèu Ièr, general d'Alexandre lo Grand. Nasquèt vèrs 69 abC e moriguèt en 30 abC. Èra la filha de Cleopatra V Trifena I e de Ptolemèu XII qu'eiretèt de son tròn a l'edat de 17 ans, amb son fraire Ptolemèu XIII que teniá pas que 12 ans e que deviá venir son marit, segon las leis de règne e succession egipcianas.
Començament del regne
180px|thumb|left|Bust de Cleopatra VII, al [[Musèu Antic de Berlin]] Cleopatra aviá maites fraire e sòrres: Berenice IV e Cleopatra VI, sas sòrres ainadas (regnèron totas doas en vida de son paire qu'avián expulsat del reialme), una sòrre pichona sonada Arsinoe IV e dos fraires cabdets de nom Ptolemèu XIII e Ptolemèu XIV Filopàtor. L'educacion de totes foguèt essencialament grèga, coma èra costuma dins la dinastia ptolemaica. Cleopatra foguèt lo primièr membre de la dinastia qu'aprenguèt a parlar la lenga egipciana. A mai de conéisser plan segur lo grèc, sabiá tanben l'ebrèu, lo sirian e l'aramèu e probable lo latin. Sabiá de literatura, de musica, de sciéncias politicas, de matematicas, d'astronomia e de medecina. Se disiá qu'èra una femna fòrça bèla e de manièras doças e cortesas.
Al cap de tres ans de son regne, son fraire Ptolemèu, aconselhat per sos conselhièrs Potinus e Aquillas, expulsèt sa sòrre del tròn e l'obliguèt a s'exilhar en Siria. Dempuèi aquela region Cleopatra ensagèt de recuperar lo tròn, en reunir un bona armada per o poder far. Pasmens capitèt pas aquela tòca vertadièrament fins qu'arribèt a Alexàndria lo menaire roman Juli Cesar, en 48 abans Crist. Un an mai tard, en 47 abans Crist, Ptolemèu XIII moriguèt assassinat e Juli Cesar proclamèt Cleopatra reina absoluda d'Egipte, e a mai l'obliguèt a se maridar un còp mai amb son autre fraire cabdet, qu'aviá 12 ans e que vendriá Ptolemèu XIV.
Coma consequéncia de la lucha a Alexandria se declarèt un grand incendi que lo resultat final foguèt la pèrdia de mantun edifici important, coma per exemple lo famós Musèu e sa bibliotèca d'Alexandria.
Bugle
thumb|200px|Un bugleLo bugle qu'ei un aerofòn de la familha deus coires constituit d'un tube conic e de tres pistons. Qu'ei acordat en Mib o en Sib e que's jòga com la trompeta.
Cleopatra VII
Juli Cesar e Marc Antòni
Marc Antòni èra un general e politician roman, amic de Juli Cesar, qu'èra estat comandant en cap dins son armada. Tre l'assassinat d'aqueste, secutèt los copables, Marc Brut e Caio Casi e a mai sabèt enfrontar lo pòble roman contra eles e se sabèt ganhar lo supòrt e l'inclinason de las gents a sa favor. Quand li sortiguèton dos autres rivals, formèt un triumvirat. Aital se desencadenèt una guèrra civila entre los partisans del triumvirat e los seguidors republicans. Marc Antòni se dirigiguèt a Cleopatra per tal que l'ajudèsse, perquè venguèsse amb sas naus a Tars (actualament en Turquia), pasmens la reina refutèt qu'Egipte dintrèsse dins la guèrra civila dels romans. Marc Antòni decidiguèt doncas de viatjar en Egipte per parlar directament amb la sobirana e li demandar d'explicacions. Foguèt lo resultat d'aquel viatge que aquestes dos personatges s'enamorèron l'un de l'autre e Marc Antòni doncas decidiguèt de demorar en Egipte al costat de Cleopatra. Pr'aquò las fasendas de Roma li cridaven e en 40 abans Crist li calguèt tornar a la capitala de l'empèri. Ailà va complir amb la promesa de se maridar amb Octàvia, la sòrre de Cai Cèsar Octavi August, lo futur primièr emperaire de Roma e nebot nét de Juli Cesar. Octavi èra grand amic de Marc Antòni, encara que amb lo temps e los eveniments, aquesta amistat se vegèt troncada.
Bugle
Lo tube conic qu'ei la diferéncia màger dab la trompeta e que da au bugle un son mei doç e mens estiglant. Lo bugle que partaja aquesta caracteristica dab lo claron qui ei ua mena de bugle shens nat piston (bugle qu'ei justament la paraula anglesa per ''claron).
Pero Pardo de Cela
Pero Pardo de Cela Aguiar e Ribadeneira (vèrs 1425, Betanzos - 17 de decembre de 1483, Mondoñedo) èra un noble galèc dau sègle XV.
Cleopatra VII
Juli Cesar e Marc Antòni
Aprèp la despartida de Marc Antòni a Roma, Cleopatra enfantèt dos bessons (Alexandre Èli e Cleopatra Selene) e un temps aprèp un autre enfant (Ptolemeu Filadelf). En 36 abans Crist, Marc Antòni viatgèt amb una expedicion en Orient per luchar contra los parts. Cleopatra se reuniguèt ailà amb ela aguèron lo tresen enfant. La campanha coneguèt una granda capitada que foguèt celebrada a Alexàndria ont demorèron, fins qu'en 32 abans Crist, Octavi declarèt la guèrra a totes dos, faguèt se rebellar lo pòble roman contra la malaconducha de Marc Antòni e aqueste divorcièt oficialament d'Octàvia. Foguèt alara la debuta de la batalha d'Actium (Àccio), en 31 abans Crist, que foguèt un desastre per Marc Antòni e la flòta de Cleopatra. Aprèp d'aquesta desfacha e enganat per un rapòrt fals sus la mòrt de Cleopatra, Marc Antòni se suicidèt en se laissar tombar sus sa pròpria espasa.
Pero Pardo de Cela
Pero Pardo de Cela èra lo nebòt de l'evesque de Mondoñedo que li donèt la màger part de sei bens en 1441. A la mòrt de son oncle, quatre ans pus tard, Pero Pardo de Cela s'installèt dins la vila de Viveiro e ne'n venguèt pauc a pauc lo senhor pus important (premier cònsol en 1464 au mens e marescau en 1474). Dispausava alora d'una gròssa fortuna eissida de divèrseis eiretatges, especialament aqueu de son oncle, de son maridatge amb Isabel Perez Osorio, filha dau còmte de Lemos, e de la possession de divèrsei proprietats terrencas.
Au contrari de la màger part dei grands senhors galècs, sostenguèt Isabèl I de Castelha còntra lo partit de Joana de Castelha durant la Guèrra de Succession de Castelha (1475-1479). Pasmens, refusèt d'acceptar la politica de centralizacion e de contraròtle de l'aristocracia iniciada per lei Rèis Catolics, çò qu'entraïnèt una rompedura rapida ambé lo poder centrau. Son ostilitat entraïnèt sa destitucion de la comuna de Viveiro en 1476 puei, dos ans pus tard, lo drech de bastir de fortalesas, d'utilizar lei pòrts de la ciutat e d'i intrar li foguèron retirats. Aquelei mesuras d'expulsion foguèron pauc a pauc estendudas ai comunas d'Ortigueira e de Mondoñedo. A partir de 1480, l'intensitat dau conflicte aumentèt ambé l'aliança de Pero Pardo de Cela ambé Pedro de Bolaño e Pedro de Miranda, dos autrei senhors en revòuta còntra lei Rèis Catolics. Aquela coalicion capitèt d'infligir plusors desfachas ai tropas espanhòlas. Pasmens, foguèt finalament vencuda e Pero Pardo de Cela capturat. Foguèt executat lo 17 de decembre de 1483 davant la catedrala de Mondoñedo.
Cleopatra VII
Mòrt de Cleopatra
Octavi (lo futur emperaire August) aviá acusat publicament en 32 abans Crist Cleopatra de divèrses càrrecs plan grèvas: magia, incèst, luxuria, adoracion d'idòlas animalas... en d'aquesta manera contra ela lo Senat roman e tota la populacion. Se disiá que lo comportament de Marc Antòni èra degut a la mascariá d'aquesta reina.
Saucats (Gironda)
Saucats (en francés tanplan com en occitan) es una comuna bordalesa de Gasconha, administrada per lo departament de Gironda e la region  de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Cleopatra VII
Mòrt de Cleopatra
Los plans d'Octavi èran d'agantar la reina coma presonièra e de la portar a Roma per aital demostrar sa superioritat e sa victòria, mas aquò fouèt pas possible perqué vesent son futur coma esclava dins son pròpri país ont èra estat sobeirana, Cleopatra decidiguèt de se suicidar. Demandèt a sas sirventas Ires e Charmion que li portèsson una panièra de fruches contenent una còbra egipciana, serpent verinós, responsable de sa mòrt. Abans de morir escriguèt una missiva a Octavi que li comunicava sa volontat d'èsser enterrada amassa amb Marc Antòni. Èra lo 12 d'agost de l'an 30 abans Crist.
Los enfants de Cleopatra
Aprèp la batalha d'Accium, Cleopatra volguèt enviar son filh Cesarion luènh d'Egipte cap al sud, mas foguèt traït per son professor particular, Rodon e assassinat per òrdre d'Octavi.
Aprèp la mòrt de Cleopatra, sos autres enfants foguèron menats a Roma e abalits per l'esposa d'Octavi. Cleopatra Selene se maridèt amb lo rei Juba II de Mauritània e aguèron un filh que sonèron Ptolemèu e qu'eiretèt del reialme de son paire en 23 abans Crist, fins que l'emperaire Caligula li lo faguèt tuar quaranta ans mai tard.
Districte de Dibrugarh
Lo districte de Dibrugarh es un districte d'Assam, un estat de la Republica d'Índia. Lo caplòc es Dibrugarh.
Claron
thumb|200px|Sordat jogant un claronLa claron qu'ei un aerofón de la familha deus coires. Com las trompetas naturaus, que produseish ua seria de nòtas armonicas a partir d'un son fondamentau. Au contre de las trompetas qu'ei constituit d'un tube conic çò qui da un son mei doç e mens estiglant. Lo tube deu claron qu'ei mei cort que lo tube de la trompeta de cavaleria çò qui'u da mens de possibilitats armonicas (que pòt donc jogar melodia mens complèxas).
Los claron que son generaument acordats en Sib.
Per'mor deu son tube conic, lo claron qu'ei tanhent deu bugle (bugle qu'ei justament la paraula anglesa per claron) qui ei ua mena de claron provesit de piston (e donc capable, dab un timbre similar, de jogar totas las gama cromaticas).
Districte de Goalpara
Lo districte de Goalpara es un districte d'Assam, un estat de la Republica d'Índia. Lo caplòc es Goalpara.
Ansa (omonimia)
Ansa qu'ei un toponim:
Laurasiatheria
Classificacion
Segon NCBI: