cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sauvanhat e Senta Matra
Sauvanhat [syvɔˈɲa] e Senta Matra [sɛ̃tɔˈmatʁɔ] (Sauvagnat-Sainte-Marthe en francés) es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Nòtas
<references group="N"/>
Benjamin de Tudèla
vinheta|600px|Mapa dels viatges de Benjamin de Tudèla.
Sos viatges revèlan l'interdependéncia e la diversitat simultanèas de las comunautats josievas pendent aquel periòde.
Castellbell i el Vilar
Castellbell i el Vilar es un municipi de la província catalana de Barcelona e de la Generalitat de Catalonha.
Alexandra Vasquez
Alexandre Vasquez dicha Alex es un personatge principau de la seria animada Totally Spies!. Es una bruna ambé d'uelhs marrons e l'espiona pus jova dau grop. Maladrecha e autor de mai d'una cofa, es d'un naturau viu, innocent e afectuosa. Es tanben una esportiva excellenta dins unei disciplinas coma lo fotbòl o leis arts marciaus. En mission, a una combinason jauna.
Castellar del Vallès
Castellar del Vallès es un municipi de la província catalana de Barcelona e de la Generalitat de Catalonha.
Samantha Simpson
Samantha Simpson, dicha Sam, es un personatge principau de la seria televizada Totally Spies!. Es una rossa ambé d'uelhs verds e tanben l'ainada dei tres espionas e la pus madura. Passionada d'art, de literatura e de distraccions culturas, fa sovent pròva d'intelligéncia e d'esperit logic. Es donc generalament considerada coma lo cap intellectuau dau grop. En mission, a una combinason verda.
Rouvroy-en-Santerre
Rouvroy-en-Santerre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Castellcir
Castellcir es un municipi de la província catalana de Barcelona e de la Generalitat de Catalonha.
La Gacha a la Cistèrna
Sa creacion
La Gacha a la cistèrna foguèt escrich en mens d'una annada per son autor Robèrt Lafont entre junh e novembre de 1997 puèi publicat en çò de las edicions Jorn en 1998.
Aquesta seguida poetica es devesida a l'entorn de tres partidas (o tres cants) nomenadas :
En rason de lor ligam amb "la gacha" que pren un ròtle important dins lo raconte (es lo narrator a travers los atges e las epòcas), la seguida poetica prepausada per Robèrt Lafont se deu legir coma un roman, dins sa totalitat.
Versificacion e Rimas
Los tres cants de La Gacha a la Cistèrna son formats respectivaments de :
Cadun dels verses del quintil son en decasillaba e respectan lo format ritmic de la terza rima de Dante. Es de dire en : aabcb. En mai, los dos primièrs verses de cada quintil reprenon lo quatren vers del quintil precedent.
Exemple :
Estròfa n°7 del cant Dieu(s)
Mai de matins que i a devers la rara / que de l'a ièr lo d'uei sagnós separa / cluga e lo pren la paur d'un temps antic / ont lei d'aicí s'esperavan messatge / que lei portaire' a la fin dau castic
Estròfa n°8 del cant Dieu(s)
''dieu dieus a la ciutat d'autre ribatge / aurián au cèu porgit son omenatge / de mòrt d'encendi e de brava terror. / Pasmens passant ai campàs de porracha / l'odor de sang emmarada a l'error''
John Goodman
thumb|250 px|John Goodman a París en 2014 Jonathan Stephen Goodman, mai conegut coma John Goodman (Saint Louis, Missorí, 20 de junh de 1952) es un actor american. Venguèt famós gràcias a son ròtle de Dan dins la sèria de television Roseanne.
Orlando Jones
Orlando Jones (nascut en 1968) es un conegut actor american de comèdias del cinèma.
Cosmographia monspessulanensis
Presentacion
Darrièr recuèlh de poèmas escrich per Robert Lafont en 2000 en çò de las edicions Jorn, Cosmographia monspessulanensis es de talha rasonabla en comparason amb sa seguida poetica precedenta La Gacha a la Cistèrna. Lo recuèlh se devesís en tres partidas non ligadas entre elas : Dins l'ascla, Eglòga e Glòsa.
Caduna d'aquelas partidas son formadas de sièis poèmas.
Los tèmas del libre
Alara sus la fin de sa vida, l'autor del libre se centra mai que mai sus de tèmas pus intimistas qu'a fins ara, pas vertadièrament agut lo temps de desvelopar dins sos autres recuèlhs de poèmas.
Aquò se pòt veire dins los tèmas recurrents que lo darrièr recuèlh de Robèrt Lafont evoca : La meditacion sul temps, l'eternitat e la mòrt o ben encara la fòrça dels mots. La melancolia pren tanben una partida importanta d'el.
Estrach del recuèlh
Darrièra estròfa del sièisen poèmas de la darrièra partida del recuèlh : Glòsa
Van lo moment d'una celebracion / costumiera ont lei garlandas de flors d'alegue / e la nerta nochala fan cortègi / a cu davala encara embarrassat de cèu / a l'envèrs de la lutz / e sabes sens legir que sus la pèira darrier tu / tot çoviscut s'escafa dins ton Ombra / que l'òbradau poeta es sempre cenotafi.
Totally Spies!
Totally Spies! conta leis aventuras de tres amigas : Sam, Clover e Alex. Vivon dins la banlèga de Los Angeles e estudián au licèu Beverly High de Beverly Hills (sason 1 a 4) puei a l'universitat de Mali-U (sason 5). Estudiantas dins la vida quotidiana, son en realitat d'agents secrèts trabalhant per lo WOOHP (World Office Of Human Protection), una organizacion secrèta de proteccion de l'umanitat, situada dins lo centre de la vila. Adoran faire lei crompas au Groove o sus Rodeo Drive. Quand lo cap dau WOOHP a besonh de sei servicis, lei mandèt en mission equipadas de combinasons de latèx coloradas (jauna per Alex, roja per Clover e verda per Sam) e de divèrsei gadgets per leis ajudar de menar a bòna fin seis enquistas. Leis eroïnas son de joventas modèrnas, independentas, sofitisticas e estrambordadas tant per leis aventuras perilhosas que per lo maquilhatge o la mòda.
La fònt d'inspiracion principala es la seria Charlie's Angels deis annadas 1970. Lo ton de la seria es una mescla d'umor e d'accion e parodiá lei serias per adolescets e lei films d'espionatge. En 2008, una seria derivada, dicha ''SpieZ! Nouvelle Génération'' foguèt difusada en França. Conta l'istòria d'una equipa d'espions constituida de quatre enfants.
Mordacai Astruc
Mordacai Astruc o Mardoquèu Astruc (o Mardocheu Astruc en nòrdoccitan) (Mourdacai Astruc en grafia mistralenca ; Mardochée Astruc en francés) foguèt un escrivan provençau de lenga d'òc (en shuadit) e ebraïca originàri dau Comtat Venaicin (de L'Illa de Sòrga) e actiu au sègle XVII.
Autor de poèmas liturgics (de piyyotim) marquèt l'istòria dei letras provençalas en embé sa pèça Lou Jo de Haman, escricha en celebracion de la fèsta de Porim. Au sègle XVIII Jacòb de Lunèl tornarà subre aquesta òbra, la devesirà en actes e en donarà la version definitiva estampada en 1774 : La Reine Esther ("La Reina Estèr").
Nòtas
<references group=N/>
Sauvessanges
Sauvessanges (Sauvessanges en francés) z-es 'na comuna auvernhassa dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Jerry Lewis (Totally Spies!)
Jerry Lewis dich Jerry es un personatge principau de la seria animada Totally Spies!. Es lo fondator e lo president de WOOHP. Es donc lo cap dei tres Spies, cargat de lei mandar en mission. Maugrat son temps, es encara atletic e eficaç quand fau venir ajudar Sam, Clover e Alex pendent certanei missions. D'origina britanica, demora fòrça estacat a seis originas e utiliza sovent son flegme ambé lei tres espionas. Pasmens, es sovent bostigat per lei filhas sus son caire gentleman e son aspècte de còps ancian. Dins lo corrent de la seria, si vetz que Jerry aguèt d'estils fòrça diferents durant sa vida.
Sauvessanges
Nòtas
<references group="N"/>
Oradea
Oradea (Nagyvárad en ongrés, Großwardein en alemand, גרויסווארדיין en yiddish, Varat en turc, Gran Varadino en italian) es una vila de la region de Transilvània, dins la província istorica de Crișana, en Romania. Es lo capluec dau județ de Bihor que si situa dins la region de desvelopament dau Nòrd-Oèst. Oradea es una dei vilas mai prospèras de Romania.
Carl Reiner
thumb|Reiner en [[2012]] Carl Reiner (Bronx, Nòva York, 20 de març de 1922 – Beverly Hills, Califòrnia, 29 de junh de 2020) foguèt un actor american.
Aries Spears
Aries Spears (nascut en 1975) es un conegut actor american de comèdias del cinèma.
Viry (Nauta Savòia)
Viry en arpitan (Viry en francés) es una comuna arpitana de Savòia administrada per lo departament de la Nauta Savòia de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria de la municipalitat es fòrtament ligada a aquela de la familha de Viry. La branca actuala de las Viry remonta al e es una branca cadette de la familha de las Sallenoves. En principi barons, los Viry vengan comtes al al continuament dels servicis retuts per lo sieu ancêtre Marin. La particularité d'aquel títol a al fach que lo pòrti de Savoie nomena Marin comte e après lududes totes los sieus descendents #dirècte virils o de femèlas. Aital, totes los descendents de Marin e los sòles pas aînés de la familha pòdon preténer al títol, #çò qu'es fòrça original. Per en un autre luòc, lo un de los sieus descendents es al Panthéon.
D'autras familhas nòblas an las siás originas en la municipalitat, sustot a Humilly ont lo futur rei del Marròc ret visita a l'epòca de la Societat de las Nacions a qualqu'uns de los sieus amics.
La municipalitat es egalament coneguda per la siá fòrça Santa Catherine édifié pel pòrti de Savoie per atacar Genève : serà totun totalament destruit per Genève e los sieus aliats franceses. Henri IV séjourna dins lo vilatge del Éluiset en decembre 1600 e un quadre, pintat al e expausat a la comuna, remembra aquel eveniment. La glèisa actuala del vilatge es reconstruite en 1843.
Lo 29 de genièr 1910, los fraires Armand e Henri Dufaux fonden la societat de la aérodrome de Viry #que vendrà celèbra per las siás meetings aerianes (1910, 1911 e 1935).
Pendent la Segonda Guèrra mondiala, Viry es la una de las comunas frontièras ont passan de nombroses josieus en fugent çò nazisme.
L'histoire de la commune est fortement liée à celle de la famille de Viry. La branche actuelle des Viry remonte au et est une branche cadette de la famille des Sallenoves. D'abord barons, les Viry deviennent comtes au à la suite des services rendus par leur ancêtre Marin. La particularité de ce titre tient au fait que le duc de Savoie nomme Marin comte et après lui tous ses descendants directs mâles ou femelles. Ainsi, tous les descendants de Marin et non les seuls aînés de la famille peuvent prétendre au titre, ce qui est très original. Par ailleurs, l'un de leurs descendants est au Panthéon.
D'autres familles nobles ont leurs origines dans la commune, notamment à Humilly où le futur roi du Maroc rend visite à l'époque de la Société des Nations à certains de ses amis.
Le 29 janvier 1910, les frères Armand et Henri Dufaux fondent la société de l'aérodrome de Viry qui deviendra célèbre pour ses meetings aériens (1910, 1911 et 1935).
Durant la Seconde Guerre mondiale, Viry est l'une des communes frontières où passent de nombreux juifs fuyant le nazisme.
Pour plus de détails sur l'histoire de Viry, vous pouvez vous référer aux publications de l'association d'histoire régionale La Salévienne.
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
Frankenstein o lo Prometèu modèrne (Frankenstein; or, The Modern Prometheus) es un roman publicat en 1818 per Mary Shelley. Conta la creacion per un jove sabent soís, Victor Frankenstein, d'un èsse vivent assemblat amb de partidas de carns mòrtas. Esglasiat per l'aspècte òrre de l'èsser que faguèt espelir, Frankenstein abandona son « mostre ». Mas aqueste, dodat d'intelligéncia, se venja d'aver estat rebutat par son creator e d'èsser secutat per la societat.
Lo sistèma narratiu es fondat sus una seria de racontes en abisme encastrats los uns dins los autres. L'encastre general es aqueste d'un ensag d'exploracion polar per Robert Walton; a l'interior se situa l'istòria de la vida de Victor Frankenstein, recampat per l'explorator sus la banquisa; fin finala, aquesta darrièra conten la narracion facha a Frankenstein pel mostre, subretot los torments que patiguèt.
Lo roman vei son origina dins la demrança en Soïssa, l'estiu de 1816, d'un grop de joves romantics, ont i a Mary Wollstonecraft Godwin, son galant et futur espos Percy Bysshe Shelley, e lor amic lord Byron. Aqueste prepausa, per passar lo temps, que cadun escrigan una istòria d'espant. Byron e un autre amic escrivon Lo Vampire, un cort raconte que lança lo tèma del vampirisme en literatura; pasmens es Mary (19 ans) qui signa amb Frankenstein o lo Prometèu modèrne lo tèxte mai elaborat e capitat.
Al paréisser, Frankenstein es tierat coma roman gotic; es considerat coma un cap d'òbra d'aqueste genre literari qu'èra abans auparavant denegat per fòrça criticas. Raconte a l'encòp òrre e filosofic, l'òbra de Mary Shelley es tanben un dels tèxtes precursors de la sciéncia-ficcion.
Lo succès a l'origina e de contunh de Frankenstein repausa sus de basas diferentas d'aquelas de precedents romans gotics. Substituissent l'orror a la terror, lo roman de Mary Shelley lèva tot lo meravilhós, privilegia l'interiorizacion e s'ancòra dins la racionalitat, al punt que son gotic gaireben ven realisme.
Dempuèi sa publicacion, Frankenstein donèt fòrça adaptacions, teatrala o de varietat pel cinèma e la television, e tanben per bende dessenhada o los videojòcs, fins quitament a los desformar. Après aver esta un mite literari, Frankenstein vent un mite cinematografic, e mai largament un element de la cultura populara. Plan sovent presentat jos de formas fòrça alunhadas del raconte original de Mary Shelley, l'istòria de Frankenstein e los personatges associats demoran d'arquetipes, veire d'estereotipes, del fantastic e de l'espant.
Introduccion: raconte-encastre de Robert Walton
Lo primier e màger correspondent, Robert Walton, conta a sa sòrre, Margaret Walton Saville, las aventuras que viu pendent son expedicion maritima cap al pòl Nòrd. Apercep una lisa menada per un gigant, puèi encontra un òme e sa lisa, identic al precedent, a la deriva sus un blòc de glaç. Es Victor Frankenstein que, desesperat e desabusat, li conta la rason de son malastre.
Raconte encastrat de Victor Frankenstein
Es eissit d'una familha pro nombrosa que s'installèt a Genèva. D'en primièr estudiant en filosofia naturala, venguèt afogat de la pèira filosofala e se'n anèt far sa òbras a Ingolstadt. Sos progresses lèu li permetèron de decobrir lo mejan de donar la vida, Se consacra còrs e almas a aqueste projècte que l'ocupa pendent de meses, e capita a assemblar un èsser subreuman mas d'aspècte òrre. Duand aquesta creatura accedís a la vida, Frankenstein, eglasiat, fugís. L'endeman, encontra son amic d'enfança, Clerval, e ven grevament malaut. Aclapat pel mal pendent de meses, reviscola e, alara que se prepare a tornar a Genèva, apren que son fraire William foguèt assassinat per un panaire. Va sus plaça e, près del luòc del crime, apercep son mostre. Justine Moritz, la serviciala de la familha Frankenstein, es accusada del murtre e, pasmens se Victor es convencur de son inoncéncia, condemnada a mòrt e executada. Pres dins un grand desarei, Frankenstein va Chamonix ont encontra son mostre, contra que sentis un grand òdi.
Es alara que la creatura li conta son istòria.
Istòria dins l'istòria: Raconte del mostre
Abandonat solet, lo mostre aprenguèt a subreviure. Lèu dintrèt en contacte amb d'umans, mas es remandat e caçat a causa de son aspècte difòrme qu'esglasís. Ne ven a observar una familha ont l'educacion d'una estrangièra recentament arribada e la descobèrta dels libres li permeton d'aprene a parlar e a legir. Un temps passat, dintra en contacte amb lo paire, cèc, mas es caçat pel rèste de la familha. Fugís, decidís d'anar Genèva per encontrar son creator, que sap que l'abandonèt; preparant una venjança contra l'espècia umana que lo ramanda, crosa William, lo jove fraire de Victor Frankenstein, que se'n trufa de sa laidor e li aprend qu'el mèsme es un Frankenstein; alara lo tua e modifica la scèna de biais qu'una autra persona, Justine Moritz, siá acusada del murtre de William.
Retorn al raconte encastrat de Victor Frankenstein
Lo mostre demanda a Frankenstein de li concebre una companha amb qui poirà viure a l'escart de la societat isolat e astruc. Frankenstein accèpte a contracòr e, savent que lo mostre a per projècte de lo perseguir e de lo vigilarr, se'n va en Anglatèrra amb Clerval que causís de demorar amb d'amics. El se'n va dins las illas Orcadas per s'i installar un laboratòri e realizar son projècte novèl. Alara qu'es en plen trabalh e que sa segonda creatura es en via d'acabament, subte pren consciéncia que va generar une linhada mostrosa representant un grand dangièr per l'espècia umana. Al moment ont s'acarnís a destruire sa creacion inacabada, lo mostre apareis e, abans de fugir, li anóncia qua partir d'ara, utilizarà son existéncia a far de sa vida un infèrn. Frankenstein jeta sos instruments de quimia a l'aiga, mas es entraïnat cap a la broa irlandesa ont apren lo murtre de Clerval, son melhor amic, forfait que se vei accusat a tòrt.
Encara aclapat per una greva malautiá, reviscola e son inocéncia es reconeguda mercé a l'accion de son paire vengut lo sosténer en Anglatèrra. De retorn al país, se prepara e esposar sa sòrre adoptiva, Elizabeth. Pasmens, aqueste projècte es conegut del mostre determinat a secutar assassina la promesa dins la nuèch seguent la ceremonia. Espaventat, Frankenstein apren la novèla a son paire que, sul còp, s'avalís e ne morís. Ara, ocupa sa vida a la percaçar a mòrt lo mostre qu'aviá creat e que, s'amusant d'aqueste jòc morbid e plen conscient de sa superioritat, lo mèna cap al Nòrd que lo freg glaçat a pas de presa sus el. Frankenstein, malgrat l'ajuda dels esperits de las victimas, pèrd la dralha e se fòravia.
Castellet i la Gornal
Castellet i la Gornal es un municipi de la província catalana de Barcelona e de la Generalitat de Catalonha.
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
Concluson: raconte-encastre de Robert Walton
Forçar per l'equipatge a faire repè, Walton assistís, impoderós, a la mòrt de son novèl amic, tròp fèble per contunhar lo percaç. Lo mostre se presenta pauc après e aprenent la desapareisson de son creator, exprimís son fàstic de se mèsme. La venjança que realizèt contra un creator irresponsable, paire indigne avent abandonat son enfant, li venguèt en òdi que foguèt dotat d'una aspiracion innada al ben que la marridesa umana acabèt per aver rason. Ara, la gravetat de sos crimes que faguèt li ven insostensible. Lo mostre anóncia a Walton que se va tuar en s'immolant sul lenhièr. Puèi, fugissent la nau, desapereis dins las tubas.
Genèsi
alt=La villa Diodati, lieu de création du roman|vinheta|La Villà Diodati. Los eveniments avent menat a  la genèsi de Frankenstein o lo Prometèu modèrne son contats per Mary Shelley dins sa prefàcia de la nòva edicion del roman en 1831, tretze ans après la primièra. Mentretant, retoquèt e amendèt son tèxte abans lo presenter de nòu al public.
Las fonts d'inspiracion de Mary Shelley
Segon lo critica literari Max Duperray, la primièra font del roman seriá de trobar dins lo desir inconscient de l'autor de reviscolar un èsser mòrt : dins son jornal de 1815, en efièch, Mary Shelley conta la pèrda de son nenon de set meses, lo dòl que portèt e, dins un sòmi baug, la fòla impulsion de tornar lo pichon cadavre a la vida lo massant freneticament. Aquesta renaissença pel sòmi anonciariá los quitas tèrmes de la prefàcia de 1831, subretot la referéncia al
Vegèri l'estudiant pallinàs de las arts impias s'agenhar a costat de la causa qu'aviá creada. Vegèri lo fantasme òrre d'un òme se quilhar, puèi, per l'òbra d'una maquina poderosa, mostrar des signes de vida, e se mòure en un movement malaisit e mièg vivent. Cal qu'aquò siá esglasiant, que l'efièch de tota entreprisa umana se burlant del mecanisme admirable del Creator del mond sauprà èsser pas qu'esglasiant mai que tot
De biais mai general Frankenstein posa sas fonts dins un periòde istoric trebolat. Jean-Jacques Lecercle, autor de  Frankenstein : mythe et philosophie, remembra l'enfança de Mary Shelley e aquesta de "segonda generacion romantica se debanant dins una epòca " de trobolum, d'aventuras e d'eroïsme; mais tanben un periòde dolorós per aquestes radicals angleses a l'encòp esglasiants e enfachinats per las violéncias de la Revolucion, e per aqueste de son eritièr illicit, Napoleon" . Es possible, mai, que Mary Shelley aja agut l'esperit l'afar de George Forster (un murtrièr executat que lo cadavre aviá fach l'objècte, en public, d'una experiéncia de galvanisme) quand imaginèt un sabent que tornariá a la vida a des carns mòrtas.
Una novèla publicada per François-Félix Nogaret en 1790, Lo Miralh dels eveniments actuals o la Bèla al mai disent, sembla segon son intriga (una fabla d'invencion scientifica) que per un de sos protagonistas (un inventor nomenat Frankésteïn que crea un "òme artificial", un automata), prefigurar lo cap d'òbra de Mary Shelley ,.
Beaucouzé
Beaucouzé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
Una idèa de Byron
alt=portrait de Byron|esquèrra|vinheta|[[Lord Byron|Byron en 1824.]] En junh de 1816, John William Polidori, mètge italian avent grandit dins lo mitan dels expatriats de Soho, e Lord Byron, cap de fila del movement romantic e ja celèbre mondialament, demorant la Villà Diodati a Cologny près de Genèae sus la broa del Leman. Rcebon la visita dels Shelley, Mary e sa mièja sòrre Claire Clairmont. Es un grop de joves romantics que ligan de relacions illicitas : Mary aviá fugit amb Shelley que s'ètra embrolhada amb son paire; Claire Clairmont enjaulèt Byron. Totes son  de literatura, mas tanben patejan lo dòl e la mòrt; Polidori, en mai dels obratges jamai acabats, parteja amb P. B. Shelley las soscadas scientificas menant Mary a somiar l'òme artificial. Sa sòrre esposarà Dante Gabriel Rossetti, lo cap dels Prerafelistas; Claire Clairmont aurà una autra vida mitica dins la ficcion de Henry James qu'utilizarà son personatge per Juliana Bordereau dins The Aspen Papers ; Polidori serà expulsat d'Itàlia après una batesta a Milan e se suicidarà en 1821; P. B. Shelley pel segond còp fugís amb una joventa de setze ans : en 1811, aviá enjaulat Harriet Westbrook puèi quitada en 1814, alara qu'èra embarrassada, per Mary Godwin. Harriet moriguèt se jetant dins la Serpentina en decembre de 1816, son suicidi seguent aqueste de la mièja sòrre de Mary, Fanny, en octobre ongan; dos enfants de Mary morriguèron, Clara en setembre de 1818 a Venècia, e William en junh de 1819 a Roma, abans que P. B. Shelley se nega en 1822 dins lo golf de la Spezia.
Essent retenguts a l'interior per la pluèja de contunh de l'annada sens estiu" o de « l'estiu perdut », que descriu son poèma Darkness, tèma utilizat per Mary dins sa prefàcia de 1831 qu'evòca the ungenial summer (« l'estiu maishant »), Byron prepausa lo 16 a sos òstes d'escriure cadun una « istòria de fantasma » (ghost-story).
Un cachavièlha fondatritz e un mitan propici
alt=Le mont Blanc|vinheta|Lo mont Blanc vista de l'agulha del Mièjorn Cadun fa mai o mens son pretzfach. Byron redigís un scenari fragmentari que Polidori s'inspira per escriure, Lo Vampire (The Vampyre), un cort roman a l'origina del genre qu'inspirarà Dracula. P. B. Shelley compausa una istorieta que se desinteressa lèu e gardèt pas. Mary Shelley, ela, s'estima d'en primièr incapabla de n'inventar una, mas las escasenças li serán favorablas. Atal, l'autor del Lo Monge, M. G. Lewis, visita lo parelh Shelley e fa granda impression sus la jova femna, çò que confiramarà dins un article de 1824. Puèi la lectura, entre lo 10 e lo 16 de junh de 1816, de las Fantasmagoriana alemandas e de Vathek de William Beckford impregnan son imaginacion. Après une discussion animada sus las descobèrtas d'Erasmus Darwin, e aver près d'òpi, fa la cachavièlha ont a la vision de "L'estudiant pallinàs de las arts impias s'agenhar a costat de la causa qu'aviá creada" (the pale student of unhallowed arts kneeling beside the thing he had put together).
Las experiéncias localas foguèron tanben determinantas dins la projeccion geografica e sentimentala del roman : una excursion a Chamonix  per contemplar lo Mont Blanc es a l'origina de la scèna pendent que Victor encontra lo mostre; lo viatge de Frankenstein en Angletèrra s'inspira tanben de la fugida dels Shelley en Soïssa, puèi dins la val de Ren.
Prefàcia de Shelley e publicacion
alt=alignement de différentes éditions de Frankenstein|centrat|vinheta|Diferentas edicions actualas en anglésFrankenstein. Lo 10 de decembre de 1816, l'esposa embarrassada de Percy Shelley, Harriet, se suicida. Lo 30 de decembre, Mary Godwin e el se maridan e lo paire Godwin accèpta de recebre sa fille qu'aviá daissat lo domicili pairal a detz e set ans. Venguda Mary Shelley, acaba Frankenstein pendent l'estiu de 1817. Percy Shelley redigís una corta prefàcia datada de setmbre de 1817, ont soslinha l'originalitat de l'òbra, la declara irrealista malgrat las opinions exprimadas per Erasmus Darwin. Mòstra tanben que son interés màger residís pas dins las "terror subrenaturalas, [...] dels espèctres e de la magia", mas dins sa revelacion de las "vertats dels principes de la natura umana".
Gwerliskin
Gwerliskin en breton ( Guerlesquin en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
Prefàcia de Shelley e publicacion
Lo libre es d'en primièr remandat per l'editor de Byron e aqueste de P. B. Shelley, puèi acceptat per Lackington, Allen & Co. e fin finala publicat de biais anonim al començament de la prima de 1818,.
Beaucouzé
Geografia
Situada en la banlèga oèst de Angieus, a 6 km de la prefectura del Maine-e-Loire, coneis una expansion démographique importanta, sustot gràcia la siá proximitat amb Angieus.
Lannuon
Lannuon en breton ( Lannion en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Beaucouzé
Geografia
La vila es desservie per :
Lannuon
Geografia
Lannion Es una vila pont sul Legar. La proximitat de la desbocadura del Legar fach que lo nivèl del riu al centratz vila vària de divèrses mètres en foncion de las marées. Aquela caractéristique a permeses l'establiment d'un gué en los tempses mai retrocedits al nivèl del pont de Kermaria, ponch ont s'artura l'influéncia de las marées (pròva existéncia près de la carrièra Santa-Christophe _ lo Passeur). Aquela particularité serà ponduda a profit pel bastiment en 1992 d'un estadi d'aiga viva marémoteur. Un barrage permet de reténer l'aiga portada per la marée montante e de la dessarrar en un recorregut artificial a marée descendent.
Beaucouzé
Geografia
Située dans la banlieue ouest d'Angers, à 6 km de la préfecture du Maine-et-Loire, elle connaît une expansion démographique importante, notamment grâce sa proximité avec Angers.
Lannuon
Geografia
Lannion est une ville pont sur le Léguer. La proximité de l'embouchure du Léguer fait que le niveau de la rivière au centre ville varie de plusieurs mètres en fonction des marées. Cette caractéristique a permis l'établissement d'un gué dans les temps les plus reculés au niveau du pont de Kermaria, point où s'arrête l'influence des marées (preuve existence à proximité de la rue Saint-Christophe _ le Passeur). Cette particularité sera mise à profit pour la construction en 1992 d'un stade d'eau vive marémoteur. Un barrage permet de retenir l'eau amenée par la marée montante et de la relâcher dans un parcours artificiel à marée descendante.
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
De variantas importantas entre las doas edicions
alt=portrait du poète Percy Shelley|vinheta| [[Percy Bysshe Shelley|Percy Shelley per Alfred Clint en 1819. ]] Mary Shelley demora reservada sus aquesta primièra version e son jurnal testimònia que uèit meses après sa publicacion, retòca ja lo tèxte, e lo succès de la pèça Presumption or the Fate of Frankenstein de Richard Brinsley Peake, conduson a edicion novèla en 1823, aqueste còp signada per Mary Shelley, mas es sonque amb la publicacion de 1831 qu'es satisfacha de son trabalh. La version definitiva en un sol volum, venduda a Colburn & Bentley per lor colleccion Standard Novels, presenta fòrça variantasal rspècte del tèxte original, subretot una mai granda importança es atribuida a la poesia de P. B. Shelley, al poèma Mont Blanc, subretot, compausat en julhet de 1816, e a aquesta de Coleridge.
Beaucouzé
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lannuon
Istòria
atribuisson l'origina de Lannion a la destruccion de Lexobie (l'actuala Yaudet ?) Pels Danois l'an 836.
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
De variantas importantas entre las doas edicions
Pasmens, se Mary Shelley se demarquèt de son marit dins sa prefàcia de 1831, James Rieger mostrèt qu'aviá supervisat lo manuscrit pendent sa redaccion, amb de nòtas, de suggestions de digression, totas sulpic adoptadas; es el qu'aguèt l'idèa d'enviar Frankenstein a Londres per la creacion d'una companha, que provòca la comparason entre la Soïssa e las nacions dichas « autoritàrias », que retòca l'epilòg,. Pasmens, las variantas de la version de 1831 mòstran que Mary Shelley s'èra plan alunhada de son radicalisme d'adès : Victor i desciu sa creatura coma "un monument de l'ufan e de l'ignorança", qualifica sa manipulacion de vida artificiala d'« alunhada del sagrat » (unhallowed) e lo galvanisme de « transgression ». Max Duperray apond que Walton i evòca sas illusions enganairas d'explorator, çò que mòstra lo caractèr transgressiu el tanben de sas aventuras. Alara, la morala que pòrta lo libre apareis encara mai clarament que dins l'original.
Primièras criticas
Las primièras criticas del libre son favorablas, e lo plaçan dins la categoria del roman gotic. Abans sa parucion, aqueste corrent literari, que fòrça criticas jutjavan de gost marrit, veire francament risible, aviá pasmens reputacion : en conformitat amb losa avises d'Edmund Burke, s'èra passat, sembla, la limite entre lo fantastic e lo ridicul.
L'acuèlh de Frankenstein es al contrari plan positiu, la majoritat de las criticas fasent lo laus de son poder imaginatiu e melodramatic. Sol, lo Quarterly Review es vertadièrament ostil e denóncia çòòque qualifica de "teissut d'absurditat tant òrre que fastigós" tot en admetent qu'i aviá "quicòm de formidablament poderós dins lo vuèg desprovesit de sens de son cant e l'èrsa escura de sos imatges". Walter Scott consacra un article al roman dins lo Blackwood's Edinburgh Magazine, ont se conclutz "lo fantastic pòt aver de meriti dins la mesura ont los personatges se compòrtan en èsser uman". Lausa tanben "l'umanizacion del mostre" al contacte de la familha De Lacey, çò qu'empacha pas de recomandar a l'autor d' "escruire quicòm de mai seriós lo còp que ven",.
Lannuon
Istòria
Lannion Es un passatge obligat per afranquir lo Legar al mai près de la còsta, sustot a marée anautita. Del temps dels Romains, per anar del Yaudet per la tèrra cap a l'èst, las rotas passavan inevitablament per Lannion. Lo Legar, coma los autres corses d'aiga, èra una via de pénétration facila per las envahisseurs, tanben Lannion a dotat d'un castèl testificat dempuèi la Mièja Edat.
Gwerliskin
Geografia
« Guerlesquin es un gròs bourg #qu'a l'aire d'una vila ».
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
Primièras criticas
Segon Max Duperray, lo plaçant dins lo genre gotic, la critica de l'epòca pren pas compte de l'importança de l'acte de creacion de Victor Frankenstein, acte que fa d'ela, en mai d'un inventritz scientifica, un artista romantic, tipic de las turbuléncias trebolant la fin d'un sègle e capvirant dins la modernitat.
Deodat Roche
vinheta|Deodat Roche en [[1953.]] Deodat Roche, nascut a Arcas (Aude) lo 13 de decembre de 1877 e mòrt a Arcas lo 12 de genièr de 1978 es subretot conegut per sos obràs sul catarisme. Foguèt a l'encòp magistrat, filosòf, antroposòf, francmaçon e istorian del catarisme.
Rouy-le-Grand
Rouy-le-Grand es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
Primièras criticas
Dos autres comptes renduts de l'epòca, ont l'autora es identificada coma "la filha de William Godwin", se'n prenon al fach que Mary Shelley es una femna: lo British Critic deplora qu'aja podut obliar la "doçor inerent de son sèxe", e lo The Literary Panorama and National Register vei en Frankenstein "una palla imitacion dels romans de Sr Godwin [...] per la quita filha del clèbre romancièr".
Critica contemporanèa
Al sègle XX la critica contunha de jutjar favorablament aqueste roman. Dempuèi la mitat del sègle, e pendent la darrièra decennias, lo roman foguèt pres pels vams psicanalitic e feminista. Ara, es vist coma una estapa entre la literatura gotica e lp Romantisme.
Rouy-le-Grand
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Gwerliskin
Geografia
Lo Guic e lo sieu afluent lo Yar prenon la siá font a Guerlesquin ; lo Guic es un afluent del Legar que # confluissi amb el près de Polida-Isle-dins-Tèrra, #que se tira en la Mange après aver-i traversat Lannion.
Lannuon
Istòria
Lannion Fa partida de la évêché de Tréguier abans la Revolucion e lo rei i contrebalance la poténcia de l'avesque en fasent de Lannion lo banc de la siá juridiction. Lo pòrt de Lannion contribuissi fòrtament a lo sieu essor abans la guèrra 1939-45.
Aquela municipalitat a conegut per faches ligats a la Guèrra de succession de Bretanha (carrièra Geoffroy de Pontblanc, aucit l'an 1346), a las Guèrras de la Liga l'an 1588-1598, a la Revòlta de las Casquetas Rojas l'an 1675. Un de los sieus abitants i aguèt exclús de l'amnistia reiala de febrièr 1676 (veire).
attribuent l'origine de Lannion à la destruction de Lexobie (l'actuel Yaudet ?) par les Danois en 836.
Lannion fait partie de l'évêché de Tréguier avant la Révolution et le roi y contrebalance la puissance de l'évêque en faisant de Lannion le siège de sa juridiction. Le port de Lannion contribue fortement à son essor avant la guerre 1939-45.
Cette commune est connue pour des faits liés à la Guerre de succession de Bretagne (rue Geoffroy de Pontblanc, tué en 1346), aux Guerres de La Ligue en 1588-1598, à la Révolte des Bonnets Rouges en 1675. Un de ses habitants fut exclu de l'amnistie royale de février 1676 (voir).
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
Analisis
alt=portrait de Mary Shelley|vinheta|[[Mary Shelley, per Reginald Easton.]] Segon Francis Lacassin en 1991, Frankenstein se legís uèi "per malentendut". aqueste malentendut risca de far descobrir al lector "puslèu qu'un mostre que la laidor provòca de reaccions esglasiantas e bramairas, un èsser misteriós que se manifèsta pauc". Max Duperray apond que lo tèxte pòt en efièch pareisser "primari", los personatges "emparaulats", l'intriga "espelsats", e lo mostre "lagremós", alara que, jos aquesta primaritat aparenta, Frankenstein es "un nos complèxe de connotacions e de referéncias" : es "al país de Rousseau", es a dire en Soïssa, que Mary Shelley ne redigís la version iniciala, "a l'encóp posuch de l'azard [...] e aqueste d'una necessitat istorica". Passan en efièch mejans aqueste raconte, d'en primièr pastiche de las istòrias per far paur, un buf de revòlta e una inquietuda al vejaire de sas consequéncias. L'universitari Siv Jansson evòca dins la prefàcia del 15 d'octobre de 1831 la mesa en scèna d' "una mesa al mond; un tèxte, un subjècte que s'implica dins una escritura, una interrogacion sus la creacion" :
Atal se vei le pes de l'istòria e aflora, pasmens discrètament, l'ànsia de la creacion ont se conjugan escritura e naissença. Lo parallelisme entre la fabricacion del mostre vivent e la composicion del roman s'impausa d'en primièr, mas l'interrogacion sus la substéncia, o l'esséncia de las causas, indica sul pic lo fil conductor a aqueste que l'acompnhan, en particular William Godwin son paire, l'autor de Caleb Williams e St Leon, ambedos preocupats pel secret de la vida. Aquestes romans dubrisson ja una perspectiva psicologica e i punta la question ontologica sus l'origina de las causas, doblada d'una question epistemologica : son les causas confòrmas a lor aparéncias?
Mai, la frequentacion intima de l'autor amb los grands poètas romantics fa pensar que partejèt lor desir d'emancipacion al respècte de la tirania sociala de la convencion e tanben al determinisme biologic. L'educacion ocupa lo còr del roman e aquesta noiritura espirituala ont la creatura accedís a la civilizacion pòt incitar de far de Frankenstein un roman de tèsi celebrant la promocion sociala per la lectura. encara, Max Duperray escriu que "la fòla ambicion romantica al vejaire del mond projècta Mary Shelley dins una ficcion del solipsisme: soloitud partejada del creator e de sa creatura; [...] esper desmesurat de s'afranquir [...] de real e de desvelar lo secretamb que fringa las rececasscientificas de l'epòca. Cadun dels narrators es abitat d'un mistèri qu'isola e l'embarra dins una claustrofobia monstruosament paradoxala que de contunha viatja fins als tèrmes. I a aquí coabitation d'un discors scientific e d'un autre, poetic, conjugant lor pretencion a rebutar las frontièras del saber.
Alara, es ni dins lo sensacional, ni dins lo dramatic, veire lo melodramatic (lo roman es portat sus l'empont en 1823) que se situariá l'interés de Frankenstein, mas dins lo concèpte de monstruositat, l'animacion de l'inanimat, la transgression morala, "l'aventura faustiana laïcizada", la modernitat d'un mite ancian. Frankenstein se legiriá donc coma un tèxte plural, donant una "varietat dels nivèls d'interpretacion", segon los tèrmes de Muriel Spark.
Estructura narrativa
alt=brouillon de Frankenstein|vinheta|Brolhon de Frankenstein. Reduch al maxim, l'esquèma narratiu pareis a corsa de relais, cada participant se passant la marca cadun son torn: Walton escriu a sa sòrre; sus sa nau, l'equipatge apercep e reculhís un naufragat que se nega; quand a aqueste novèl vengut li torna los esperits, conta son istòria Walton, la creacion, lo mostre, la traïson, l'evasion, la reunion. Puèi lo raconte del mostre, contat per Victor, ocupa l'espaci diegetic, abans d'èsser relaiat per aqueste de Frankenstein, que torna venit lo testimòni de l'explorator qu'acaba sa letra. Alara, lo torn es acabat : aventurièr, sabent, mostre, sabent, aventurièr, Walton demorant lo narrator central, present al començament e a l'arribada, e portant l'ensemble per Sra Saville e la posteritat.
De biais mai detalhat, Jean-Jacques Lecercle i descobrís una mena lineària amb una seria de viatges e de percaces, combinat a d'autre d'inversions e escambis de ròtles, lo tot orientat segon un sistèma de simetrias en miralh. "D'abans tant de complexitat, lo lector se pòt pausar la question de saber qui parla, qui ten l'autoritat autoriala, e tanben qui es l'ultim destianatari" ? Walton, que de segur fa profession d'exactitud e subreviu pro per dire lo darrièr mot, mas sembla, pasmens se pas res se sap sens el, èssr aquí sonque en mediator de las autras voces? Sra Saville, sa benvolenta mas alunhada lectritz, que respond pas plan qu' "conesca [amb ela] pas cap de desunion e de disputa"« il ne connaisse [avec elle] aucune espèce de désunion et de dispute », a qui la correspondéncia arriba, que garda e quitament amaga, senon cossí l'istòria se pòt portar?
La critica literària Mary Poovey obsèrva que l'estructura narrativa constituís, per l'autora del roman, un paravent rèire que s'amaga als uèis del public, s'exprimir tot en s'amagant, s'afirmar sens riscar lo rebut social a causa de son edat e de sa condicion feminina.
Una seria de racontes en miralh
alt=les glaces arctiques|esquèrra|vinheta|Los glaces [[Artic|artics, ont se situa lo començament e la fin del roman.]] Tres racontes concentrics, donc, venent d'interlocutors plan semblables, se succedissent mentretant que se rebaton. Es Walton que pilota lo raconte, lo documenta e lo transmet : tres letras introductivas fasent compte de cinc meses de viatges, puèi un quatren que desencadena l'intriga. La seccion mediana, consacrada al mostre, ocupa a ela sola sièis capítols, d'en primièr explicatius del murtre del jove fraire de Victor, puèi objèctes de digressions encastrada las unas dins las autras contan las experiéncias viscuda après sa sortida del laboratòri. Atal, sos barrutlatges, sas rescondudas, puèi son agach portat sus una familha, los De Lacey, tan insistant e detalhat que l'episòdi venent un raconte gaireben autonòma, e ont, mai, se nisa aqueste d'una jova visitaira araba, Safie, que, a son torn, conta l'istòria de sa maire; successions de « ièu », donc, que totes, que Max Duperray nomena una "regression cap a las originas", ne tornan al mèsme même tèma : la creacion, puèi l'abandon.
Walton s'exprimís en una lenga castigada, un estil sostengut, un ritme e un frasejatge que, eles tanben, se transmeton als autres narrators. Remembra a sa sòrre qu'es amoresida de bèl lengatge e l'assura del bonaur que sentira al legir sa transcripcion fidèla del raconte de Victor, tan enlusissent "la clartat e la precision, puèi una granda facilitat d'expression, e una votz que la riquesa d'intonacions es una musica qu'emplís l'alma . Pas degun, pendent aquesta succession, fa pròba de singularitat expressiva, e semble qu'a cada passatge de relai, l'autor, Mary Shelley, s'alunha sempre mai, fins a, del mens en aparéncia, abandonar la responsabilitat narrativa sos delegats que, cadun a son torn, ocupan l'avant de l'empont, abans que las retnas se la tornan prene lo narrator màger.
Macron (diacritic)
Lo macron ( ¯ ) es un diacritic dins unes alfabets: latin, grèc e cirillic. Ten la forma d’una barra orizontala que se plaça mai sovent al dessús d’una vocala. Son ròtle màger es d’indicar que lo signe que lo pòrta recep una quantitat vocalica longa; s’opausa a la brèva ( ˘ ).
Frankenstein o lo Prometèu modèrne
La letra coma vector del raconte
Max Duperray escriu que la dinamica epistolara del roman l'estructura de diferents biais. Lo lector pren mai d'una masquetas, Sras Margaret Saville al luènh, Robert Walton ipnotizat, Victor Frankenstein, a l'encòp actor e joguina, lo mostre lèu de crénher retorician. D'autras letras se presentan fòrça per un testimonitage appropriat. Aquesta multiplicitat de correspondents implica una cèrta competicion al subjècte de l'autoritat narrativa : amb eles, lo roman fluctua entre multiplas versions de la mèsme istòria.
Pasmens, lo modèl epistolar ven insufisent a rendre compte de tot: Walton se refugia dins lo jornal, e après aver salvat Victor de las gaga glaçadas, sas letra venon de confessions autobiograficas. Puèi, lo raconte del mostre se ronça dins l'espaci narratiu e l'ocupe en entièr. Quand Walton torna prena las retnas per conclure, las formalitats epistolaras desapareisson, coma se, escriu M. A. Favret, "lo roman epistolar demorava impoderós a s'acomodar de la dificultat que [lo mosra] representa.
Segon Duperray, Frankenstein "inclutz mai d'un genre literari: epistolar, retoric, liric, sentimental, mesclant adreitament lo discors politic de l'epòca, aquestes de Godwin, Byron, Burke, a l'esterotipe gotic e a l'espopèa crestiana de la Bíblia, amb una tòca orientalista alara populara e que se vei dins Vathek de Beckford.
Metafòra o parodia
Aquesta estructura en racontes encastrats, que fa naisser d'autres, que d'espereles pòrtan puèi libèran d'istòrias enfantant a lor torn, apareis coma una metofòra de la grossessa e de las jasilhas, tèma dominant del roman. Segon Dunn, lo còr en seriá l'idilli domestic dels De Lacey, modèl d'ideal domestic difusant après còp sa benvolença mejans las diferentas sisas narrativas, ligadas a de nostalgias de pietat filhala, de sentiment frairal e de bonaur domestic qu'exprima Victor, al besonh d'armonia familhala que Walton cerca per letras interpausadas cap a sa sòrre, a la quista desesperada d'un ligam parental menat pel mostre. Pasmens, los De Lacey son d'exiliats vivent d'expedients, beneficiant de la generositat amagada del mostre, e lor bonaur representa una excepcion al sen d'una societat opressiva: lo bonaur seriá per Mary Shelley una retirada passiva luènh de la tiranniá d'un mond sens pitiat o se liura aquí a una parodia de la ficcion sentimentala. Gregory Schneider soslinha que lo metòde de narracion adoptada es al quite imatge de çò qu'aquesta narracion expausa, que considèra coma "lo sieu mostre, un èsser literari organic, complet, amb son ensemble de fòrças e de falhas".
Deodat Roche
Biografia
Dempuèi sa jovença se preocupèt per las questions espiritualas e esotericas. Estudièt amb son paire los autors ocults de son epoca: Fabre d'Olivet, Papus, Édouard Schuré, Paul Sédir, Allan Kardec, Fabre des Essarts, etc. Als catòrze ans, prenguèt consciéncia de la tragèdia qu'èra desvolopada dins sa region al sègle XIII resultant de la crosada dels albigeses. D'aicí son interès per l'istòria e las doctrinas dels Catars.
Macron (diacritic)
Fonologia
Lo parelh macron ~ brèva es d’un usatge plan frequent en fonologia: es un artifici filologic fòrça ancian que datariá de l’epòca bizantina, pendent que los diacritics de l'alfabet grèc foguèron racionalizadas.
Leton e lituanian
Lo leton, per exemple, utiliza lo macron al dessús de las vocalas a, e, i e u per formar ā, ē, ī e ū alara que lo lituanian l’utilise pas que sus la u.
Lengas polinesianas
De lengas polinesianas, coma lo marquisian, l'hawaïan, lo samoan, lo maori, le tahitien, lo futunian e lo wallisian, utilisan lo macron per indicar una vocala longa: ā, ē, ī, ō, ū.
Latin
S'utilisa lo macron per indicar de nuàncias de prononciacion en latin pasmens se a l'epòca romana existissiá pas e s'utilisava per indicar las vocalas longas l'apèx (accent agut).
Deodat Roche
Biografia
En 1896 s'afilièt al «Grop Independent d'Estudis Esoterics» de Papus e mantengut una correspondéncia amb Sédir. Puèi en 1898 foguèt iniciat dins l'Òrdre Martinista pel doctor Louis-Sophrone Fugairon e en 1899 s'afilièt a la Glèisa Gnostica de França de Jules Doinel e, en 1901 en serà ordenat diague. Finalament en 1903, foguèt ordenat evesque gnostic de Carcassona coma «Sa Grandor Tau Theodotos», mas pauc de temps après, prenec sas distàncias de la Glèisa Gnostica dont trobèt los ensenhaments congelats.
Macron (diacritic)
Occitan
L'occitan utilisa normalament pas de macron levat per las transcripcions de tèrmes estrangièrs, (arabis e japoneses).