cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Doms
Toponimia
Coma explicar lo -p de la fòrma francesa ? Aquò's pas una letra decorativa. Coma prononciar lo grope -ms, mai que mai en finala ? Se se simplifica pas en -ns o en -m, puei -n, un -p- epentetic (que facilita la prononciacion e qu'es pas etimologic) pòt ajudar a prononciar lo grope. Lo -p- se pronóncia o s'es prononciat (benleu que se poiriá escriure, coma dins Olemps, dins l'Avairon, qu'es un cas semblable).
Pont Alsina
thumb|200px|left|Pont Alsina200px|thumb|Un deus ancians pont, en[[1890]]Lo pont Alsina que junta lo quartièr de Nueva Pompeya, a Buenos Aires dab la vila de Valentin Alsina, dens lo Partit de Lanús, Província de Buenos Airese bèth trauca lo Riachuelo.
Empèri koshan
L'Empèri koshan es un estat installat en Bactriana al sègle Ièr apC e que s'espandiguèt dins lo Nòrd d'Índia.
Pont Alsina
Istòria
Enrique Ochoa de Zuazola y Elorringa que demandè en 1855 l'autorizacion de bastir un pont ad aqueth endret. Après dus ensags malurós emportats per las aigadas deu Riachuelo, que s'i escadó fin finala en 1859. que s'ipagava alavetz un peatge.
Empèri koshan
Origina
Segon las fonts chinesas ancianas, los yuezhi emigrats dels limits de China en Bactriana en 129 apC, fondèron cinc reialmes. Foguèron units jos l'autoritat d'un rei unic vèrs lo mitan del Sègle I apC, Kujula Kadphises, que fondèt l'Empèri koshan.
Pont Alsina
Istòria
En 1880 que s'i liurè la sanhosa Batalha deu Pont Alsina enter las hòrças delaRepublica Argentinas e las òsts de la Província de Buenos Aires.
Empèri koshan
Apogèu de l'Empèri
thumb|left|L'Empèri koshan jos Kanishka Kujula kadphises paréis aver profiechat de la fin del rei indopart Gondofares, vèrs 40 apC. Dintrèt dins la valada de Kabol e dins lo Gandhara ont desfaguèt lo darrièr rei grecobactrian.
Lo màger rei koshan es Kanishka, conegut per las inscripcions de Surkh-Kotal e aquela de Rabatak, descubèrtas en Afghanistan dins las annadas 1950 e en 1993. Kanishka regnèt de 127 a 150 sus un empèri que s'espandiguèt sus lo Panjab, l'Haryana, lo Sindh e l'Uttar Pradesh dusqua Benarés. Sas capitalas èran Purushapura, près de Peshawar e Mathura, al Sud de Delhi.
Pont Alsina
Istòria
Lo pont que ho aquesit per l'estat en 1885. Queho tornat bastir en hèr en 1910. Fin finala, en 1938 que s'inaugurè dens lo son estat present dab un beròi estil neocoloniau qui ne hè un deus bastiments emblematics de la ciutat.
Empèri koshan
Apogèu de l'Empèri
Lo reialme koshan aviá de relacions comercialas amb l'Empèri roman e China, çò que li donava una posicion centrala dins lo comèrci internacional del temps.
Decadéncia
Après Vasudeva Ièr, que regnèt dusqua 230, l'empèri comencèt a s'afeblir. Los sassanids volguèron tornar conquistar una region qu'aviá fach partida de l'Empèri Aquemenida. Poguèron prene lo Nòrd-Oèst del domeni koshan e i establir en 248 un reialme vassal, dirigit per los reis koshanshahs.
Al sègle IV, los darrièrs koshans possedon sonque un pichon territòri, dins lo Gandhara, e son benlèu vassals de Samudragupta, lo filh de Chandragupta Ièr vengut rei en 355. Dins l'Oèst, en Afghanistan, una dinastia eftalita, los kidaritas, ensaja de fondar un reialme independent.
Dinastia
Los primièrs reis koshans se succediguèron de paire en filh: Kujula Kadphises, seguit per Vima Takto, puèi Vima Kadphises, Kanishka. Venguèron puèi Huvishka, Vasudeva Ièr, Kanishka II, Vasishka, Kanishka III. Los darrièrs reis, Vasudeva II, Mahi, Shaka e Kipunadha, son coneguts que per l'estudi de la numismatica.
Lenga
Los koshans parlavan una lenga iraniana orientala, lo bactrian, qu'es donc pròcha de las autras lengas iranianas mejanas conegudas en Asia Centrala e al Turkestan, lo sogdian, lo khotanés e lo khwarezmian. La lenga utilizada dins las inscripcions reialas de Kanishka, mòstra l'usança pels koshans de l'eretatge grèc en Bactriana, qu'es escricha amb l'alfabet grèc.
Beurecuelh
Beurecuelh (Beaurecueil en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia
Beurecuelh se situa au sud-oèst dau Mont Venturi, 8 km a l'èst d'Ais de Provença, dins la vau de Baion, un afluent de Lar. Lo clima i es de tipe mediterranèu amb d'influéncias montanhosas marcadas que son a l'origina d'ivèrns fregs, de precipitacions feblas e de vents eissuchs segon un fenomèn dich efiech de Foehn.
Istòria
Beurecuelh es un pichon vilatge rurau que se formèt a l'entorn d'un castèu durant l'Edat Mejana. Pasmens, en causa d'un terraire tròp eissuch, la populacion demorèt limitada a quauquei centenaus d'abitants (306 en 1793) maugrat la fusion, decidida per l'Estat en 1827, amb lo vilatge de Ròcas Autas. Demeniguèt amb l'industrializacion de Provença per s'estabilizar entre 110 e 130 estatjants pendent l'entre doas guèrras. Aquela tendància s'inversèt amb lo desvolopament dei comunas periurbanas durant la segonda mitat dau sègle XX. Ansin, gràcias a la proximitat de l'aglomeracion sextiana, Beurecuelh conoguèt una creissença demografica sostenguda e passèt lei 500 estatjants dins lo corrent deis ans 1980.
Patrimòni
La patrimòni culturau es limitat en causa de la pichona talha dau vilatge mai se pòdon mencionar certanei partidas dau castèu que datan dau sègle XV. En revènge, la comuna tèn un ric patrimòni environamentau amb la Resèrva naturala nacionala dau Mont Venturi que cuerb 140 ectaras e qu'assosta un jaciment paleontologic de premiera importància, lo Pargue de Ròcas Autas, per l'estudi deis uòus de dinosaures.
Joan Francesc Mira i Casterà
Joan Francesc Mira i Casterà (Valéncia, 3 de decembre de 1939) es un escrivan, antropòleg e sociològ valencian. Es sòci d'onor de l'Associacion d'Escrivans en Lenga Catalana e president de l'Accion Culturala del País Valencian. Dins lo domeni politic, es simpatizant e es estat candidat del Blòc Nacionalista Valencian los ans 2000 e 2003. A l'entorn de la tematica valencianista e istorica cal senhalar las siás òbras Crítica de la nació pura (1985), qu'i discutís lo concèpte de nacion, Sobre la nació dels valencians (1997) e Els Borja: família i mite (2000).
Cereala
thumb|Blat en flor. Las cerealas (del nom de la divessa romana de la grana; Cerès) son de plantas que se n'utiliza la grana per l'alimentacion, que botanicament se nomena cariopsi, e conten d'amidon que se pòt transformar en farina, basa de divèrsas preparacions alimentàrias (pan, pastas, pastís, etc.) e son la matèria primièra per la fabricacion de begudas alcolicas (bièrra, whisky, sake); lo grelh se pòt tanben utilizar en dietetica e per l'alimentacion animala, se'n trai d'òli, especialament del milh.
En tèrmes botanics, las cerealas apartenon a la familha Poaceae (o graminèas). A l'ora d'ara las cerealas fornisson la màger part (45%) de las calorias alimentàrias de l'umanitat.
thumbnail|250px|right|[[Espiga|Espigas, d'esquèrra a dreita, òrdi, blat e segal]]
D'autras grandas familhas botanicas s'assimilan a vegadas a las cerealas: la grana del blat negre (poligonacea), la quinoa (quenopodiacea) e lo sesam (pedaliacea).
L'influéncia de las cerealas dins l'istòria de l'umanitat
thumb|Conservacion de milh pels aztecs Las cerealas, amb las Fabaceae (leguminosas), foguèron las primièras familhas de plantas a èsser cultivadas al neolitic. Inicialament se plantavan de varietats salvatjas, mas amb la seleccion se produguèt la domesticacion d'aquelas espècias, e en seguent, la transformacion en varietats domesticas pus rendablas, las plantas venguèron pus grandas (aumentant atal la productivitat) e que tombèron pas l'espiga (ne facilitant la culhida).
Se considèra que la cultura de las cerealas permetèt lo desvolopament de las grandas civilizacions. D'efèit, en donant una nutricion regulara e abondanta a la populacion, las cerealas permetèron l'organizacion de societats pus densas e pus complèxas. Atal de rendements pus enauçats e una conservacion pro aisida, permetèt de constituir d'excedents que rendèron possible lo comèrci.
Las cerealas de basa sus las qualas se bastiguèron las civilizacions, foguèron divèrsas. En Orient Mejan e Euròpa foguèt lo blat, en Orient Extrèm de las condicions umidas foguèt lo ris; los pòbles d'America modifiquèron las plantas salvatjas e creèron fòrça varietats de milh. Finalament las civilizacions en Africa saheliana e subsahariana cultivèron lo milh menut, una planta capabla de s'adaptar a una sason umida corta.
Alimentacion umana
L'òrdi s'utiliza per far lo malt, basa de la bièrra.
De cerealas segondàrias se tornan utilizar en quantitats creissentas amb implantacion de l'agricultura biologica, coma l'espeuta, lo segal o la civada.
D'autras plantas coma la quinoa, cultivada tradicionalament en America del Sud, se desvolopan, tanben gràcias al sector de l'agricultura ecologica.
Alimentacion animala
Una granda partida de la produccion mondiala es destinada a l'alimentacion dels animals domestics: dins los païses desvolopats, 56% del consum de cerealas servís a alimentar lo bestial, e dins los païses en via de desvolopament es de solament de 23 %. 37% de la produccion de cerealas del monde se destina alimentacion dels animals d'elevatge.
Dins l'alimentacion animala practicament s'utiliza totes los tipes de cerealas, subretot lo blat tradicionalament reservat al consum uman, jos divèrsas formas :
Aprèp la culhida los rèstas se pòdon utilizar coma palha per la jaça
Caracteristicas nutritivas
Las granas de las cerealas contenon generalament :
La grana es envolopada per una cuticula essencialament facha de cellulòsa.
Las cerealas son subretot interessantas per son apòrt energetic, jos forma de sucres lents. Tanben son una font de vitaminas e de fibras. Sas proteïnas mancan de divèrses aminoacids essencials coma la lisina o lo triptofan. Qualques cerealas contenon una proteïna particulara, lo glutèn, que permet de far de pan, las cerealas panificablas: son lo blat, l'espèuta e lo segal).
Lo consum de ris descorticat (ris blanc) pòt provocar un manca de vitamina B1 o tiamina, causa, sens complements alimentaris, lo beriberi. Lo consum excessiu de milh, que seguèt pas lo procèssus de nixtamalizacion, pòt conduire a una manca de vitamina PP, causa de la pellagra. Per certanas personas predispausadas, lo glutèn pòt provocar la malautiá celiaca, que produsís una atrofia de la mucosa intestinala.
Importància economica
La colhida mondiala de cerealas atenh 2,07 miliards de tonas (an 2003). Atal representa una mejana bruta de per abitant e per an (per 6 miliards d'abitants en tot), mejana de  per las cerealas destinadas a l'alimentacion umana.
Beugneux
Beugneux es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Hyaeninae
La sosfamilha dels Hyaeninae es estada creada per John Edward Gray (1800-1875) en 1821 e compren tres s :
.mh
.mh es lo nom de domeni d'Internet per las Illas Marshall.
Referéncias
Toppdomän
Rueil-la-Gadelière
Rueil-la-Gadelière es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sant Pèire e Miquelon
La capitala es Sant Pèire.
Geografia
L'archipèla comprend tres illas màgers: Sant Pèire, que constituís la comuna del meteis nom, e las illas de Granda Miquelon e Langlada (o Petita Miquelon), religadas per una benda d'arena dempuèi lo sègle XVIII, que constituïsson la comuna de Miquelon e Langlada.
Partits politics azerbaitjaneses
Lo sistèma de govèrn de l'Azerbaitjan es un sistèma partit en dominant amb un sistèma presidencialista. Lo Partit del Novèl Azerbaitjan (Yeni Azərbaycan Partiyası) domina la politica del país e es lo govèrn dempuèi 1993.
Casasola de Arión
Casasola de Arión es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Putanges-Pont-Écrepin
Putanges-Pont-Écrepin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Geografia
Putanges Se situa al nòrd del departament del Adorna e cap al centri-sud de la region Bassa-Normandie. Adaigada per la Adorna, Putanges marca la transition entre lo Bocage normand verdoyant (país de Houlme) e la Soïssa normande fòrça touristique que la Adorna recor. A qualques quilomètres al nòrd de Putanges, se pòt descobrir egalament la plana céréalière de la campanha de Falaise.
Crocuta
thumb|right|300px|Crocuta crocuta.
Salman Rushdie
Ahmed Salman Rushdie (Bombai, 19 de Junh de 1947) es un romancièr e assagista britanic d'origina indiana. Son segon roman, Midnight's Children (1981), ganhèt lo Booker Prize en 1981. Una granda partida de sa ficcion se debana dins lo soscontinent indian. Combina lo realisme magic amb l'istòria ficcion; son trabalh a per subjècte los ligams, rupturas e migracions entre las civilizacions de l'Èst e de l'Oèst.
Putanges-Pont-Écrepin
Geografia
Putanges se situe au nord du département de l'Orne et vers le centre-sud de la région Basse-Normandie. Arrosée par l'Orne, Putanges marque la transition entre le Bocage normand verdoyant (pays d'Houlme) et la Suisse normande très touristique que l'Orne parcourt. À quelques kilomètres au nord de Putanges, on peut découvrir également la plaine céréalière de la campagne de Falaise.
Crocuta
Aqueste genre se compausa d'una sola espècia :
Putanges-Pont-Écrepin
Geografia
Putanges est située à une cinquantaine de kilomètres au sud de Caen, à 20 km à l'ouest d'Argentan, à 16 km au sud de Falaise.
Salman Rushdie
Son quatren roman, Los Versets Satanics (1988), foguèt l'objècte granda controvèrsia, provocant la protestacion de fòrça musulmans dins diferents païses. Foguèt l'objècte de menaças de mòrt, e d'una fatwa cridada contra el per l'aiatòllah Ruhollah Khomeini, lo líder suprèma de l'Iran, lo de 14 de febrièr de 1989. Rushdie foguèt plaçat jos la proteccion policièra pel govèrn britanic.
Boabdil
thumb|right|250px|Retrach de Boabdil Abu 'abd-Allah Muhammad XII (arabi:أبو عبد الله محمد الثاني عشر‎) ( 1460?; d. 1533?), dich tanben Boabdil (deformacion en espanhòl del nom Abu Abdullah), èra lo vint e dosen  e darrièr sultan nasrid de l'Emirat de Granada en Iberia. Lo disián tanben el chico, lo gojat, o el zogoybi, lo malastruc. Filh de Abu l-Hasan Ali, sultan de l'Emirat de Granada, foguèt proclamat sultan en 1482 a la plaça del sieu paire.
Salman Rushdie
En 1983 Rushdie foguèt elegit a la Royal Society of Literature. Foguèt nomenat de l'Òrdre de las Arts e de las Letras de França en genièr de 1999. en junh de 2007, la reina Elizabeth II lo faguèt cavalièr.
Putanges-Pont-Écrepin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
.mk
.mk es lo nom de domeni d'Internet per Macedònia del Nòrd. Existís tanben lo nom de domeni en cirillic .мкд.
Putanges-Pont-Écrepin
Istòria
Putanges A fondat al, sus un luòc surplombant çò Adorna, trucat « Lo Vièlh-Putanges ». El rèsta pas d'aquela epòca medievala que lo solar seigneurial (uèi viscut), la capèla e lo sieu cementèri (veire la seccion Luòcs e monuments/Al vièlh-Putanges). Un pouillé del diocèse de Séez, en datant de la, cita la parròquia de Putangle. La municipalitat viviá alavetz del minaré de fèrre, coma testifica l'Ostal del Maitre de Forja situada al bòrd del lac.
Salman Rushdie
Dempuèi 2000, Rushdie viu als Estats Units d'America. Foguèt elegit a l’American Academy of Arts and Letters. En 2012, publiquèt Joseph Anton: A Memoir, ont raconta sa vida e la granda controvèrsia dels Versets satanics.
Familha e jovença
Ahmed Salman Rushdie nasquèt lo 19 de junh de 1947 a Bombai, alara Índia britanica, dins una familha de musulmans kashmiri. Es lo filh d'Anis Ahmed Rushdie, un avocat vengut òme d'afar educat a Cambridge, e de Negin Bhatt, una institutritz. Anis Rushdie foguèt remandant dels servicis civils indians (ICS) après que foguèt descobèrt que son acte de naissença aviá estat modificat. Rushdie a tres sòrres. Escriguèt en 2012 dins sas memòrias que son paire prenguèt lo nom de Rushdie in onor d'Averroès (Ibn Rushd).
Vallenay
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Salman Rushdie
Familha e jovença
Foguèt educat a la Cathedral and John Connon School de Bombai, Rugby School a Warwickshire, e King's College, Universitat de Cambridge, ont estudièt l'istòria.
.mk
Referéncias
Toppdomän
Salman Rushdie
Òbra literària
Lo primièr roman de Rushdie, Grimus (1975), un conte a mitat de siéncia ficcion, es sovent ignorat pel public a las criticas literàrias. Lo roma, seguent, Los Mainats de Mièjanuèch (1981), lo catapultèt al vam literari. Per aquesta òbra foguèt premiat ongan del Booker Prize. Los Mainats de Mièjanuèch seguís la vida d'enfants, nascuts al sonar mièjanuèit alara que l'Índia atenguava son independéncia, que son dotats de poders especials e son ligats los enfants nascuts a l'alba d'una novèla edat tumultuosa dins l'istòria del soscontinent e la naissença de la nacion indiana modèrna. Lo personatge de Saleem Sinai foguèt comparat a Rushdie. Pasmens, l'autor refutèt l'idèa d'aver escrich pas cap de personatge autobiografic, declarant; "Las gents supausan que, simplament a causa d'unas elements dins lo personatge venent de la vòstra experiéncia, es just de vosaltre. Dins aqueste sens, jamai a agut l'impression d'aver escrich un personatge an autobiografic."
Putanges-Pont-Écrepin
Istòria
Pont-Écrepin se desvolòpa sul marge drech del Adorna, la vila ven un centre comercial actiu, sustot mercés a l'indústria del cuèr e del tissage (chapelleries, draperies, tannerie, èca.). Aital, Pont-Écrepin tira lo sieu nom d'aquela indústria, lo sieu étymologie en essent « Pont Ès Crespins ».
Salman Rushdie
Òbra literària
Après Los Mainats de Mièjanuèch, Rushdie escriguèt Vergonha (1983), ont descriu de trebles politics el Paquistan, basant sos personatges sus Zulfikar Ali Bhutto e lo General Muhammad Zia-ul-Haq. Shame foguèt primiat en França pel Prèmi del Melhor Libre Estrangièr e finalista pel Booker Prize. Aquestas òbras de la literatura pòstcoloniala son caracterizadas per un estil de realisme magic e per la perspectiva de l'immigrant que Rushdie n'es plan conscient èsser, un membre de la diaspora  Kashmiri.
Putanges-Pont-Écrepin
Istòria
En 1623, Guillaume del Morel es « sieur de Putanges », e en 1624,, sieur de la Punta, es « Mèstre de las gròssas forges de Putanges ». En 1756, una manufacture de artillerie s'establís a Putanges. Liurava alavetz de canons pel ministèri de la Marina.
Salman Rushdie
Òbra literària
Rushdie escriguèt un libre de non-ficcion sul Nicaragua en nomenat Lo sorrire del Jaguar. Aqueste libre a una orientacion politica e se basa sus sa primièras experiéncias e recerca sus la scèna los primièrs assags politics Sandinistas.
Putanges-Pont-Écrepin
Istòria
A la Revolucion francesa, Putanges ven cap de-luòc de costat d'una vintena de municipalitats vesinas (veire Costat de Putanges-Pont-Écrepin). En 1812, las doas comunas de Putanges e de Pont-Écrepin començan de procediments amb la fin de reagrupar-se.
Salman Rushdie
Òbra literària
En mai d'aquestes libres, Rushdie publiquèt fòrça novèlas, coma East, West (1994). Lo Darrièr Badalh del Moro, una epopèia familhala sus mai de 100 ans de l'istòria de l'Índia publicat en 1995. Lo sòl sota sos pès (1999) presenta una ucronia de la musica rock modèrna. La cançon de U2 del mèsme nom inclusís de paurala del libre; que Rushdie n'es donc creditat coma parolièr. Tanben escriguèt Haroun e la Mar de las istòrias en 1990. vinheta|Salman Rushdie presenting son libre [[Shalimar the Clown]] Rushdie produguèt una seriá de libres amb succè comercial e criticas lausengièras. En 2005 lo roman Shalimar lo palhassa recebèt, en Índia, lo prèmi Hutch Crossword Book Award, e en Anglatèrra finalista de Whitbread Book Awards.
Putanges-Pont-Écrepin
Istòria
thumb|right|upright=0.7|La glèisa Santa-Ouen
Salman Rushdie
Òbra literària
En 2002 dins sa colleccion de non-fiction Step Across This Line, enoncia son admiracion de l'escrivan Italian Italo Calvino e l'American Thomas Pynchon, e d'autres. Sas primièras influéncias son Jorge Luis Borges, Mikhail Bulgakov, Lewis Carroll, Günter Grass, e James Joyce. Rushdie èra un amic personal d'Angela Carter e la lausèt dins la prefàcia de sa colleccion Burning your Boats.
Son libre Luka e lo fuòc de la vida foguèt publicat en Novembre de 2010. Onga, anoncièt qu'aviá escrich sas memòris, Joseph Anton: Memòrias, que serà publicadas en 2012.
Putanges-Pont-Écrepin
Istòria
La glèisa Santa-Pierre de Putanges a bastit en 1822, la glèisa Santa-Ouen de Pont-Écrepin en 1824. En 1900, lo molin de la Forja ven una fabrica generadora de electricitat. Las municipalitats de Putanges e Pont-Écrépin son alavetz las primièras de la Adorna a s'illuminar a l'energia electrica. L'Otèl de vila a bastit de 1902 a 1904.
Salman Rushdie
Òbra literària
En 2015 Rushdie publiquèt lo roman Dos Ans uèits meses e vint e uèit nuèchs; un retorn a la sieuna anciana tecnica de realisme magic. Aqueste roman es concebut dins una estructura de bòstia chinesa de mistèri anb diferentas sisas. Basat sul conflicte central del sabent Ibn Rushd, (nom derivat del nom d'ostal de Rushdie), en seguida explora diferents temas coma lo transnacionalisme e lo cosmopolitisme descrivent una guèrra de l'univèrs acompanhada d'un mond bubrenatural de jinns.
Putanges-Pont-Écrepin
Istòria
Putanges E Pont-Écrepin an pas pas #èsser estalviadas de la Segonda Guèrra mondiala : lo luòc a bombardat, los Alemands dynamitent lo pont en salvant çò Adorna o. Las municipalitats son tot de quitament liberadas o. La desliurança sobrevé tardivement per municipalitats normandes (qualques jorns solament abans aquela de París), sustot a causa de la batalha de la pòcha de Falaise.
Salman Rushdie
Òbra literària
En 2017 foguèt publicat son darrièr roman en data L'Ostal Golden
Abzac (Gironda)
Abzac qu'ei ua comuna de la Grand Gavacheria sentonjesa, dens lo departament francés de Gironda e la region d'Aquitània.
Putanges-Pont-Écrepin
Istòria
En 1951, la reconstruction de las bourgades a acabat. En 1965, la municipalitat de Putanges fusiona amb aquela de Pont-Écrepin, la notícia comuna aital formada pren lo nom de Putanges-Pont-Écrepin.
Pont-Écrepin se développe sur la rive droite de l'Orne, la cité devient un centre commercial actif, notamment grâce à l'industrie du cuir et du tissage (chapelleries, draperies, tannerie, etc.). Ainsi, Pont-Écrepin tire son nom de cette industrie, son étymologie étant « Pont Ès Crespins ».
En 1623, Guillaume du Morel est « sieur de Putanges », et en 1624,, sieur de la Pointe, est « Maître des grosses forges de Putanges ». En 1756, une manufacture d’artillerie s’établit à Putanges. Elle livrait alors des canons pour le ministère de la Marine.
À la Révolution française, Putanges devient capluòc de canton d'une vingtaine de communes voisines (voir Canton de Putanges-Pont-Écrepin). En 1812, les deux communes de Putanges et de Pont-Écrepin entament des procédures afin de se regrouper.
thumb|right|upright=[[Canton de Putanges-Pont-Écrepin|Putanges-Pont-Écrepin (capluòc)
La glèisa Saint-Pierre de Putanges est construite en 1822, l'église Saint-Ouen de Pont-Écrepin en 1824. En 1900, le moulin de la Forge devient une usine génératrice d'électricité. Les communes de Putanges et Pont-Écrépin sont alors les premières de l'Orne à s'éclairer à l'énergie électrique. L'Hôtel de ville est construit de 1902 à 1904.
Putanges et Pont-Écrepin n'ont pas été épargnées de la Seconde Guerre mondiale : le site est bombardé, les Allemands dynamitent le pont enjambant l'Orne le. Les communes sont tout de même libérées le. La libération survient tardivement pour des communes normandes (quelques jours seulement avant celle de Paris), notamment à cause de la bataille de la poche de Falaise.
En 1951, la reconstruction des bourgades est achevée. En 1965, la commune de Putanges fusionne avec celle de Pont-Écrepin, la nouvelle commune ainsi formée prend le nom de Putanges-Pont-Écrepin.
Batalha de Xuzhou
La batalha de Xuzhou se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 24 de març au 1 de mai de 1938. Foguèt la consequéncia d'una ofensiva japonesa destinada a assegurar l'ocupacion dau nòrd de China. Opausèt una fòrça republicana d'aperaquí 600,000 òmes a 240,000 Japonés. Coma per lei batalhas precedentas, lei Chinés èran pus nombrós mai son armament èra inferior e pas sufisent. Lei Japonés capitèron ansin d'enceuclar de fòrças chinesas importantas a l'entorn de Xuzhou. Pasmens, en causa de son inferioritat numerica, aquel enceuclament èra feble dins certanei sectors e lei soudats chinés capitèron de sortir de la vila e de se retirar vèrs l'oèst. Lei pèrdas foguèron de respectivament 100,000 òmes per lei Chinés e de 30,000 per lei Japonés.
Beaufort-en-Argonne
Beaufort-en-Argonne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Salman Rushdie
Los Versets satanics a la fatwa
La publicacion dels Los Versets satanics en Setember de 1988 faguèt lèu controvèrsia dins lo mond islamic que foguèt percebut per d'unes coma una descripcion irreverenciosa de Maomet. Lo títol fa referéncia a una disputa de tradicion musulman que raconta lo libre. Segon aquesta tradicion, Maomet (Mahound dins lo libre) apond de versets (Ayah) a l'Alcoran acceptant tres divesas que serián adoradas a la Mèca coma èsser devin. Segon la legenda, Maomet mai tard revoquèt los versets, disent que lo diable l'aviá temptat de dire aquestas linhas per apasimar los Mecans (dont los versets "Satanics"). Pasmens, lo narrator revela al lector qu'aquestes versets de la boca de Arcàngel Gabrièl. Lo libre foguèt proscrit dins diferents païses amb de grandas comunautats musulmanas (13 in total: Iran, Índia, Bangladèsh, Sodan, Africa del sud, Sri Lanka, Kenya, Tailanda, Tanzania, Indonesia, Singapore, Veneçuela, e Paquistan).
Beaufort-en-Argonne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Salman Rushdie
Los Versets satanics a la fatwa
En responsa a las protestacions, lo 22 de genièr de 1989 Rushdie publiquèt una colomna dins The Observer que qualificava Maomet coma "un dels grands gènis de l'istòria mondiala," mas nota que la doctrina islamica sosten que Maomet es un uman, e alara pas cap de biais perfièch. Estima que lo roman es pas "un roman antireligiós. Es, pasmens, un assag d'escriure sus la migracion, sas pressions e transformacions."
Lo 14 de febrièr de 1989—jorn de la Sant Valentin e de las funeralhas de son amic pròche Bruce Chatwin—una fatwa ordonant l'execucion de Rushdie foguèt proclamada a la radio Teheran per l'Ayatollah Khomeini, lo líder esperital de l'Iran de l'epòca, qualificant lo libre de "blasfemador contra l'Islam". (Lo capítol IV del libre descriu lo personatge d'un Imam en exili al retorn incita a la revòlta del pòble de son país sens consideracion per la seguritat d'aqueste.) Una prima foguèt ofèrta per la mòrt de Rushdi, e alara deguèt viure jos las proteccion de la polícia pendent fòrça annadas. Lo 7 de març de 1989, lo Reialme Unit e l'Iran trenquèron lors relacions diplomaticas a causa de la controvèrsia.
La publicacion del libre e la fatwa desencadenèt la violéncia pels mond, amb de librerias bombardadas. Las comunautats musulmanas de diferents païses de l'Oèst s'amassèron en public, brutlant de copias del libre. Fòrça gents associats dins la traduccion o la publicacion del libre foguèron atacats, ferrits, quitament tuats. Encara mai moriguèron dins las insureccions de diferents païses. Malgrat lo dangièr impausat per la fatwa, Rushdie fa una aparicion publica a l'estadi de Wembley de Londres l'11 d'agost de 1993 pendent un concèrt de U2.
Lo 24 de setembre de 1998, coma pralable a la restauracion de las relacions diplomaticas amb lo Reialme Unit, lo govèrn iranina, amb al cao Mohammad Khatami, s'engatgèt en public a "ni sosténer tanpauc empachar las operacions d'assassinat de Rushdie."
Los extremistas en Iran contunhèron a afirmar la senténcia de mòrt. Al començament de 2005, la fatwa de Khomeini tornèt pel líder esperital, Ayatollah Ali Khamenei, dins un messatge als pelegrins musulmans Muslim fasent lo hajj a la Mèca. Mai, los Gardas de la revolucion declarèron que la senténcia de mòrt es encara valida.
Rushdie contèt que contunha de recebre una "mena de carta de Sant Valentin" d'Iran cada 14 de febrièr que se remembre que lo país a pas obliat lo vòt de lo tuar e galeja fasent referéncia a "mon Valentin infidèl" de la cançon "My Funny Valentine". Dich, "Aquò atenguèt lo punt  de retorica puslèu qu'una menaça reala." Malgrat la menaças sus la quita persona de Rushdie, diguèt que sa familha jamai foguèt menaçada, alara sa maire, que viviá al Paquistan pendent las darrièras annadas de sa vida, recebèt fòrça sosten. Mas lo quita Rushdie èra enebit de dintrar al Paquistan.
En febrièr de 1997, Ayatollah Hasan Sane'i conta que l'argent de la sang ofèrt per la fondacion per l'assacinat de Rushdie amentarà de 2 million a 2.5 million de dolars. Puèi a 2.8 e a 3.3 million.
En novembre de 2015, l'ancian primièr minister Indian P. Chidambaram reconeguèt que bandir Los Versets Satanics aviá estat una error. En 1998, l'ancian president d'Iran Mohammad Khatami proclamèt que la fatwa èra “acabada”; mas defach jamai foguèt levada oficialament, reïterada tres còps per Ali Khamenei e d'autres oficials religioses.Encara d'autre argent foguèt apondut a la prima en febrièr de 2016.
Assag d'assassinat mancat e comentaris de l'Hezbollah
Lo 3 d'agost de 1989, alara que Mustafa Mahmoud Mazeh preparava un libre bomba dins una ostalariá de Paddington, Londres, la bomba explosèt prematurament, destrusent dos estatges de l'ostal e tuèt Mazeh. Un grop libanés fins alara desconegut, l'Organizacion dels Mujahidins de l'Islam, diguèt que moriguèt en preparant una ataca "contra l'apostat Rushdie". There is a shrine in Tehran's Behesht-e Zahra cemetery for Mustafa Mahmoud Mazeh that says he was "Martyred in London, 3 August 1989. En 2006 pendent la controcèrsia caricaturas de Maomet del journal Jyllands-Posten, lo líder de l'Hezbollah Hassan Nasrallah declarèt that "Si aviá agut un musulman per menar la fatwa de l'Imam Khomeini contra lo renegat Salman Rushdie, aquesta canalha qu'insultèt lo Profèta Moamat en Danemarc, Norvègia e França se seriá pas rsica a lo far. Soi segur qu'i a de milions de musulmans que son pres a defendre l'onor del nòstre profèta e devèm èsser pres de far tot per aquò."
Guerillas Internacionalas
En 1990, pauc après la publicacion dels Versets Satanics, un fims paquistanés Guerillas Internacionalas descriu un marrit Rushdie complotant per far caire lo Paquistan dubrissent una cadena de casinos e discotècas dins lo paès; a la fin es tuat dins lo film the end of the movie. Lo film venguèt popular al Paquistan. Lo British Board of Film Classification refusèt d'autorizar lo certificat, que "foguèt estimat que lo retrach de Rushdie poiriá se qualificar de difamacion criminala, çò que cosistariá una violacion de la patz." Dos meses après, pasmens, lo quita Rushdie himself escriguèt, disent que quitament se pensava que lo film èra "un degalh desformat e incompetent", procedirà pas contra. Mai tard diguèt, "s'aqueste film aviá estat bandit, seriá vengut la vidèo mai cauda de la vila: tot lo mond l'auriá vist". Alara que lo film faguèt grand vam al Paquistan, gaireben faguèt pas de bruch endacòm mai.
En 2012, eveniments al Festenal de literatura de Jaipur
Rushdie auriá degut paréisser al Festenal de literatura de Jaipur en genièr de 2012. Pasmens, anullèt, e tanben una autra virada en Índia justificant una possibla menaça per sa vida coma rason primària. Mai tard, indiquèt que las agéncias de polícia de l'Estat avián mentits, puslèu que de lo protegit, informèron d'assassins que foguèron mandats a Jaipur per lo tuar. La polícia afirmèt qu'aviápaur que Rushdie poiriá legir dels Versets Satanics, tèxte interdit, e la menaça èra reala, a causa de las protestacions de las oraganizacions musulmanas.
Mentretant, d'autors indians Ruchir Joshi, Jeet Thayil, Hari Kunzru e Amitava Kumar quitèron subran lo festenal, e Jaipur, après aver legit d'extrach del roman interdit de Rushdie. Los organizaires insitèran fòrça los quatre a partir qu'i aviá una reala possibilitat que sián arrestats. En Índia l'importacion del libre èra interdita per la doana.
Un projècte de conferéncia vidèo entre Rushdie e lo Festenal de literatura de Jaipur foguèt anullat a la darrièra minuta après que lo govèrn obliguèt lo festenal a copar. Rushdie tornèt en Índia per una conferéncia a Delhi lo 16 de Març de 2012.
Sus la lista nègra d'Al-Qaeda
En 2010 Anwar al-Awlaki publiquèt una lista negra d'Al-Qaeda dins Inspire magazine, comprenent Rushdie e d'autres per causa d'aver insultat l'Islam, coma Ayaan Hirsi Ali, lo caricaturista Lars Vilks e los tres membres de Jyllands-Posten: Kurt Westergaard, Carsten Juste, e Flemming Rose. S'aloguèt la lista mai tard amb Stéphane "Charb" Charbonnier, que foguèt assassinat dins lo chaple Charlie Hebdo a París, amb 11 autras personas.
Rushdie sostengava Charlie Hebdo. Disent, "Soi al costat de Charlie Hebdo, que totes deurián n'èsser, per defendre l'art de la satira, que sempre a estat una fòrça per la libertat e contra la tirania, la malonestetat e l'estupiditat ... lo totalitarisme religiós provoquèt una mutacion al còrs de l'islam e ne vesèm las consequéncias tragicas uèi a París." Es responsa a l'ataca, Rushdie comentèt cossí percebèt que las victimas èran blaimadas dins los mèdia, s'auçant "Podètz dedamar Charlie Hebdo. ... Mas lo fach que lo dasamatz a pas res a veire amb lo drech a la paraula. Lo fach que los desamatz de segur es pas cap una excusa a lor chaple".
Cresenças religiosas e politicas
Rushdie ven d'una familha liberala musulmana quitament s'identifica coma atèu.
En 1989, dins una entrevista après la fatwa, Rushdie diguèt qu'èra d'un biais un musulman encalat, quitament "format per la cultura muslimana mai que tota autra", e un estudiant de l'islam. Dins una autra entrevista ongan diguèt, "Mon punt de vista es aqueste d'un Òme laïc. Cresi pas en d'entitats subrenaturalas, que sián crestianas, josievas, musulmana o indóas."
En 1990, dins "espèri qu'aquò mermerà la crenta dels musulmans agissent sus la crida al murtre de la fatwa," publiquèt una declaracion qu'aviá renovelat sa fe musulmana, repudiatèt las atacas sus l'islam facha pels personatges de son roman e s'engatgèt a comprenen melhor la religion pel mond. Pasmens, Rushdie diguèt mai tard solament que "l'aviá fach semblant".
Sos libres tractan sovent del ròtle de la religion dins la societat e dels conflictes entre las fes e entre las religions e d'aquestes sens fe.
Rushdie preconiza que l'aplicacion de l'exegèsi istorica e critica, realizada a la fin del sègle XIX. Rushdie crida una reforma dins l'islam dins un article d'opinion dins lo The Washington Post e The Times en mièja agost de 2005.
Ayoó de Vidriales
Ayoó de Vidriales es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Salman Rushdie
Cresenças religiosas e politicas
Rushdie critica lo relativisme cultural. Preferís nomenat las causas amb lor nom vertadièr a arguís de contunh sus çò qu'es just e sus çòqu'es fals.
Rushdie es un defensor de la satira religiosa. Condamna lo chaple de Charlie Hebdo e defend la critica comica de las religions dins un comentari dins lo English PEN
Encastre politic
Dins las annadas 1980 al Reialme Unit, sostengava lo Partit Trabalhista e preconizava de mesuras per n'acabar amb la discriminacion raciala e l'alunhament dels joves migrants e de las minoritats racialas.
Rushdie sosten en 1999 lo bombardament de la Republica Federala de Iogoslavia per l'OTAN, menant l'esquerrista Tariq Ali de qualificar Rushdie e d'autres "escrivans garrièrs" de "belligerants'". Sostengava la campanha menada pels EUA de capvirar lo Talibans in Afghanistan, qu'aviá començat en 2001, mas venguèt una votz critica en 2003 contra de la Guèrra in Iraq. vinheta|[[Paul Auster e Rushdie saludant lo president  israelian Shimon Peres en 2008.]] Dins l'afar de las caricaturas de Maomet del journal Jyllands-Posten en Març de 2006 Rushdie es signatari del manifèst Together Facing the New Totalitarianism, avertissent suls dangièrs de l'extremisme religiós. Lo Manifèst foguèt publicat dins lo jornal d'esquèrra Charlie Hebdo en Març de 2006. esquèrra|vinheta|Rushdie e [[Bernie Sanders en 2004]] In
Rushdie s'impliquèt dins lo movement Occupy, per sa presencia dins Occupy Boston e coma fondator de Occupy Writers.
Rushdie sosten lo movement de contròtle de las armas als EUA, blaimant lo Chaple del cinèma Colorado en julhet de 2012.
Rushdie sustenguèt lo vòte per que lo Reialme Unit demore dins l'UE a l'escasença en 2016.
Vida personala
Rushdie foguèt maridat quatre còps. Sa primièra esposa foguèt Clarissa Luard defrom 1976 a 1987 aguèron un filh, Zafar (nascut en 1979). La quitèt per l'escrivana Australiana Robyn Davidson. Sa segonda esposa es la romancièra americana Marianne Wiggins;, 1988 a 1993. La tresena esposa, de 1997 a 2004, foguèt Elizabeth West, aguèron un filh, Milan (nascut en 1997). En 2004, se maridèt a l'amricana d'origina indiana Padma Lakshmi, actritz e modèla lo arisatge s'acabèt en 2007.
Neuilly-sur-Suize
Neuilly-sur-Suize es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Aubinh
Aubinh, (Aubin en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Neuilly-sur-Suize
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Breton
Geografia
Lo Breton es al sud de la forèst de Tronçais, que curbís l'oèst e lo nòrd-oèst del tèrme.
Comunas vesinas
400px|left|Distanças e posicion relativa
Kurów
Kuròw es una vila al sud-èst de Polonha entre Puławy e Lublin. L'an 1998 aviá una populacion de 2800 abitants. Es lo capluòc d'una gmina separada dins lo voivodat de Lublin. A Kuròw se tròba lo flume de Kuròwka. La vila nasquèt al sègle XII.
Lengas nigèrocongolesas
250px|thumb|Lengas e sosgenres
Las Lengas nigèrocongolesas constituisson una familha de lengas màger entre las familhas de lengas del mond, e la pus importanta d'Africa en tèrmes de zòna geografica, de nombre de parlaires, e de nombre de lengas distintas.
Las lengas nigèrocongolesas pus largament parladas per de locutors natius son lo ioroba, l'igbo, lo fola e lo shona. La pus largament parlada en nombre total de parlaires es lo swahili.
Classificacion
Segon Blench (2019) :
.ml
.ml es lo nom de domeni d'Internet per Mali.
Referéncias
Toppdomän
Batalha de Nanquin
La batalha de Nanquin se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 3 au 13 de decembre de 1937. Foguèt la consequéncia d'una ofensiva japonesa (240,000 òmes) còntra la capitala chinesa dau periòde defenduda per aperaquí 80,000 òmes. S'acabèt per la presa de la vila maugrat una defensa acarnada (50,000 combatents chinés perduts). Après aquela conquista, acomencèt lo Chaple de Nanquin que veguèt l'execucion de 80,000 a 300,000 civius per l'armada japonesa.
Castrejón de Trabancos
Castrejón de Trabancos es un municipi de la província espanhòla de Valhadolid dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
Rabodanges
Rabodanges es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de Normandia.
Istòria
La paroisse se nommait jusqu'en 1650 Culley-sur-Orne. Le nom actuel Rabodanges résulte du transfert du titre des marquis de Rabodanges, dont la famille seigneuriale possédait la terre de Culley-sur-Orne en plus de son fief de Rabodinghes situé en Artois près de Saint-Omer. Le titre de noblesse fut élevé en « marquis de Rabodanges » par Louis XIV. Rabodanges représente une forme francisée de Rabodinghes, toponyme d'origine flamande. Le dernier représentant de cette famille, établie en Normandie depuis le, est décédé sans postérité en 1792.
Marduk-kabit-ahheshu
Marduk-kabit-ahheshu foguèt lo primier rèi e fondator de la segonda dinastia d'Isin. Reinèt vèrs -1154/-1141. Aguèt per successor Itti-Marduk-balatu.
Los Versets satanics
vinheta|Salman Rushdie, 2008 Los Versets satanics (anglés: The Satanic Verseses) lo quatren roman de Salman Rushdie, publicat en 1988 e inspirat en partida per la vida de Maomet, lo profèta de l'Islam. Coma dins sos libres precedents, Rushdie utiliza lo realisme magic e fa de ligams amb d'eveniments e personas contemporanèas per crear sos personatges. Lo títol fa referéncia al versets satanics, un grop de tèxtes de l'Alcoran que tracta de tres divesas paganas de la Mèca: Al Lat, Uzza, e Manat. Una partida de l'istòria al subjècte dels "versets satanics" se basa suls dichs dels istorians al-Waqidi e al-Tabari.
Al Reialme Unit, Los Versets Satanics foguèt plan recebuts que foguèt primiat en 1988 del Booker Prize e del Whitbread Awardr. Pasmens, faguèt granda controvèsia que los musulmans l'acusèraon de blasfèmi contra lor fe. L'otratge contra los musulmans perovoquèt una fatwa cridada a la mòrt de Rushdie per Ayatollah Ruhollah Khomeini, alara Líder suprèma d'Iran, lo 14 de febrièr de 1989. Fracassèron diferents assags d'assassinat de Rushdie, qu'èra plaçat jos la proteccion de la polícia del govèrn del RU, e d'atacas contra diferentas personas en ligam coma lo tranductor Hitoshi Igarashi.
Lo libre foguèt bandit en Índia per discors d'asirança dirigit contra un grop religiós especific.
Intriga
Los Versets Satanics consistís en un raconte encastre, utilizant d'elements de realisme magic, entrecrozat amb una seriá de sosintrigas que son contadas coma las experiéncias de visions d'un sòmi per un dels protagonistas. Lo raconte encastre, coma fòrça istòrias de Rushdie, implica d'indian expatriats dins l'Anglatèrra contemporanèa. Los dos protagonistas, Gibreel Farishta e Saladin Chamcha, son dos actors d'origina musulmana indiana. Farishta es una superestella de Bollywood especializat per jogar de divinitats indoas. (Lo personatge es en partit basat suls las estella de cinema Amitabh Bachchan e N. T. Rama Rao.) Chamcha es un emigrant que rompèt amb son identitat indiana e trabalha coma artista de votz off en Anglatèrra.
Al començament del roman, los dos son preses dins un desviament d'un avion anant d'Índia cap en Grand Bretanha. L'avion explosa sus la Marga, mas los dos son per magia salvats. dins una miraculosa transformacion, Farishta pren la personalitat of the arcèngel Gabrièl e Chamcha aquesta del diable. Chamcha es arrestat e patís de voléncias policièras qu'es suspectat d'èsser un immigrant illegal. La transformacion de Farishta pòt en partit èsser legit a un nivèl realist coma read un simptòma del protagonista manifestant esquizofrenia.
Los dos personatges penan a reconstituir lor vida. Farishta cerca e tròba son amor perdut, l'alpinista anglés Allie Cone, mas los relacion s'atuda a causa de sa malautiá mentala. Chamcha, avent miraculosament recobrat sa forma umana, vol prene son revenge sus Farishta per l'aver abandonat après lor casuda comuna de l'avion desviat. Lo realiza utilizant la gelosiá patologica de Farishta per destruire la relacion amb Allie. Dins un autre moment de crisi, Farishta realiza çò que Chamcha aviá fach, mas li perdona e quitament li salva la vida.
Los dos tornan en Índia. Farishta saca Allie dins una autra granda crisi de gelosiá e se suicida. Chamcha, qu'aviá obtengut lo perdon de Farishta e la reconciliacion amb son paire e tanben son identitat indiana, decida de demorar en Índia.
Sequéncias de sòmi
Incorporat dins aquesta istòria i a una seriá de visions narrativas de sòmis semimagics, atribuit a la ment de Farishta. Son ligats entre eles per de detalhs tematics e tanben per de motius comuns coma la revelacion divina, la fe religiosa e fanaticism, e lo dobte
Una d'aquestas sequéncias conten fòrça dels elements que foguèron criticats coma ofensant pels musulmans. Es un novèl raconte transformant de la vida de Maomet (nomenat "Mahound" o "lo Messatgièr" dins lo roman) a La Mèca ("Jahiliyyah"). En son centre i a l'episòdi dels dichs versets satanics, ont lo profèta d'en primièr proclama una revelacion en favor de las vièlhas divinitats politeïstas, mai tard i renóncia coma essent una error introducha pel diable. I a tanben dos opausants al "Messatgièr": una preiressa pagana demonica, Hind bint Utbah, e un poèta sceptic irreverenciós e satiric, Baal. Quand lo profèta torna a la ciutat en trionf, Baal s'amaga dins un bordèl sosteranh, ont la prostituidas prenon lo nom de las esposas del profèta. Mai, un del companh del profèta pretend que el, dobtant de l'autenticitat del "Messatgièrs," subtilament modifiquèt de partida de l'Alcoran tal coma li avián estat dictat.
La segonda sequéncia conta l'istòria de Ayesha, una païsana indiana que pretend aver recebut de revelacions de l'Arcàngel Gibreel. Insita sa comunautat vilatgesa de partir per un peregrinatge a pè cap a La Mèca, pretendent que seriá capable de caminar sus la Mar d'Arabia. Lo pelegrinatge s'acaba dins un trescòl catastrofic que los cresents totes caminan dins l'aiga e desaperisson, d'entre los testimònis trebolants d'observaires sul fach de saber se simplament se neguèron o s'èran capables miraculosament de passar la mar.
Una tresena partida de sequéncia somiada presenta  third dream sequence presents la figura d'un líder expatriat fanatic, l' "Imam", dins l'encastre de la fin del sègle XX. Aquesta figura es una allusion transparenta a la vida de Ruhollah Khomeini dins un exili Parisian, mas es tanben ligat per de diferents motius naratius de la figura de "Mesatgièr".
Critica literària e analisi
Dins l'ensemble, lo libre foguèt recebut favorablament per las criticas literàrias. Dins un volum critica de 2003 sus la carrièra de Rushdie, lo critica influent Harold Bloom qualifica Los Versets Satanics "mai granada capitada estetica de Rushdie".
Timothy Brennan nomena l'òbra "Lo roman mai ambiciós jamai publicat tractant de l'experiéncia migratòria en Grand Bratanha" que capta la desorientacion onirica dels immigrants e dels procediments d' "union-per-ibrididacion". Lo libre es considerat coma un "estudi fundamental de l'alienacion."