cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aveluy
Nòtas
<references group=N/>
Liverieg-Kenton
Liverieg-Kenton en breton ( Livré-sur-Changeon en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Istòria
Una forma anciana coneguda del nom de la municipalitat es Livriacum, en 1013
Après las invasions normandes, la abbaye de Sant-Florent de Saumur fonda lo prieuré l'an 1023 al continuament de la donation de Geoffroy. Aquel prieuré es a l'origina del desvolopament d'un bourg a l'entorn de la glèisa. Lo prieuré a cedit l'an 1606 als Jesuïtes de Roazhon, e annexat l'an 1762 après la siá percaça al collègi d'aquela vila.
Usòs
Usòs (Uzos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Liverieg-Kenton
Istòria
La parròquia de Liurat-sus-Changeon dépendait antany del ancià évêché de Roazhon. Es en 1920, que la municipalité fach la causida del nom de Liurat-sus-Changeon.
Usòs
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Liverieg-Kenton
Istòria
La Revolucion francesa e los cambiaments #qu'apòrta son plan aculhits, coma ne testifica l'organizacion de la celèbra revolucionària en marcant las victòrias de las armadas republicanas e l'anóncia del tractat de patz amb l'Àustria, principal enemic de la França, en brumaire an VI.
Usòs
Toponimia
La prononciacion qu'ei [y'zɔs]. Las fòrmas ancianas que son Uzoss en 1286, Usos au sègle XIIIau, Ussos en 1536, Usoos en 1675, Usos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Liverieg-Kenton
Istòria
Une forme ancienne connue du nom de la commune est Livriacum, en 1013
Usòs
Toponimia
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Uzòs per lo gentilici Usius, atestat dens inscripcions de Gàllia Cisalpina.
Liverieg-Kenton
Istòria
Après les invasions normandes, l'abbaye de Saint-Florent de Saumur fonde le prieuré en 1023 à la suite de la donation de Geoffroy. Ce prieuré est à l'origine du développement d'un bourg autour de l'église. Le prieuré est cédé en 1606 aux Jésuites de Rennes, et annexé en 1762 après leur expulsion au collège de cette ville.
Usòs
Toponimia
Dauzat e Rostaing qu'explicna Usòs per lo nom latin d'òmi Utius o Usius dab lo sufixe aquitanic -ossu.
Liverieg-Kenton
Istòria
La paroisse de Livré-sur-Changeon dépendait autrefois de l'ancien évêché de Rennes. C'est en 1920, que la municipalité fait le choix du nom de Livré-sur-Changeon.
Usòs
Toponimia
Miquèu Grosclaude qu'accèpta las explicacions precedentas. Usòs que vien deu nom latin d'òmi Usius dab lo sufixe -ossum.
Liverieg-Kenton
Istòria
La Révolution française et les changements qu’elle apporte sont bien accueillis, comme en témoigne l’organisation de la fête révolutionnaire marquant les victoires des armées républicaines et l’annonce du traité de paix avec l’Autriche, principal ennemi de la France, en brumaire an VI.
Lanvoe
Lanvoe en breton ( Mouais en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Urdès
Urdès (Urdès en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Sent Sepise (Garaitós)
Sent Sepise (Garaitós) (Saint-Sulpice-le-Guérétois en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sent Frion
Sent Frion (Saint-Frion en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Sent Sepise (Garaitós)
Nòtas
<references group="N"/>
Pleuwenn
en breton (Pleuven en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Urdès
Toponimia
Lo nom qu'ei semblable a Urdòs, hòra deu sufixe.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, que dona duas possibilitats, 1. eth cognomen gau Urdo, 2. eth radicau basco urdi, « pòrc ».
Miquèu Grosclaude non cred pas aras ipotèsis germanicas o celticas e que constata era onomastica basca utiliza pas eths noms d'animaus, a despart deth lop. Mès que i a autas ipotèsis : A Urdès, un sens idronimic qu'ei exclut, mès eth sens de « replan (fr. replat) » qu'ei adaptat. Eth radicau urd- qu'ei benlhèu l'equivalent deth occitan plan. Urdès, dab eth sufixe « locatiu basco » -ètz, que seré « un lòc on i a un replan ».
Clefs
Clefs es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Auja
Auja (Auge en francés) es una comuna occitana de Lemosin situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Sent Vauric
Sent Vauric [sen vòri] (Saint-Vaury en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Avesnes-Chaussoy
Aveinne-Cheuchoi en picard (Avesnes-Chaussoy en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Crimolois
Crimolois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Mas de Barèu e Mairinhac
Lo Mas de Barèu e Mairinhac o Mas Barèu Mairinhac (Masbaraud-Mérignat en francés) es una anciana comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo lemosin.
Lo 1er de genier de 2019 fusionet ambe Sent Desíer de Lairena dins la comuna novela de Sent Desíer e Lo Mas de Barèu.
Istòria
La comuna creada en 1790 se ditz Mairinhac. Pren lo nom oficial de Masbaraud-Mérignat en 1912.
Toponimia
Lo Mas de Barèu, que se parla de in manso de Boareau, dins la parròquia de Meyrinhac al s. XV (terrier de la chambra de Sent Marçau). I a dans la mezeissa comuna un masatge emb un diminutiu, Lo Masbaronet atestat en 1778. Mairinhac passet a Meyrinhac per l'evolucion fonetica e coneisset lo remplaçament de la c finala muda per t, coma sovent al Nòrd d'Occitània.
Nòtas
<references group="N"/>
Usan
Usan o Usand (Uzan en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [y'zan] (n clarament prononciada). Las fòrmas ancianas que son Usan en 1385, 1409 e 1487, Ussan en 1505, Usan (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Per Usòs, Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, que balha l'etime Usius.
Dauzat e Rostaing qu'explican Usand per lo nom latin d'òmi Utius o Usius, dab lo sufixe latin -anum.
Miquèu Grosclaude qu'explica Usand ei situat sus l'arriu Usand, mès com i a un ostau Usand a Piets, plan lonh de l'arriu, Usand ei pas un idronime e lo nom de l'arriu que vien deu nom deu vilatge. Dauzat e Rostaing qu'an tòrt : lo sufixe -anum qu'existeish pas en Bearn (segon Grosclaude) e dab aqueth sufixe, la prononciacion que seré [y'za n ]; que cau donc supausar ua consonanta darrèr. Usand que deriva probablament deu nom latin Uciandus.
Villebois
Villebois en arpitan ( Villebois en francés) es una comuna francesa situada dins la region de Ròse-Alps e lo departament d'Ain.
Geografia
Villebois A situat a unitat|12|km}} al sud de Lagnieu, al extremitat d'un scenari calcaire al pè #que flueix çò Rhône. Lo pòble, a unitat|1|km del fleuve, n'a dominat a l'èst per montanhas escarpées, darrièrs contreforts del massís de Pòrtas. La rota départementale 19 trauèssa lo quartièr de l'estacion (ancià terminus de la linha Ambérieu-Villebois), o pren naissença lo CD60 #que travèrsa l'aglomeracion e pres lo CD60b de Lagnieu a Souclin. Una part es en cultura, sustot los luòcs-diches « La Champagne » e « Lo Marais ». Qualques vinhas subsisteixen sus las coteaux.
Villebois A enganchat al flanc de la montanha. La siá altitud vària d'unitat|203|mètres al nivèl del Rhône, fins a unitat|950|mètres  al caseriu de la Courrerie e de la granja de la Ròca. L'altitud mièja es d'unitat|250|mètres en lo bourg.
La municipalitat a traversat pel riu del Rhéby, descendent del massís de Pòrtas per se tirar en lo Rhône.
Villebois est situé à 12 km au sud de Lagnieu, à l’extrémité d’un plateau calcaire au pied duquel coule le Rhône. Le village, à 1 km du fleuve, est dominé à l’est par des montagnes escarpées, derniers contreforts du massif de Portes. La route départementale 19 traverse le quartier de la gare (ancien terminus de la ligne Ambérieu-Villebois), ou prend naissance le CD60 qui traverse l’agglomération et rejoint le CD60b de Lagnieu à Souclin. Une partie est en culture, surtout les lieux-dits « La Champagne » et « Le Marais ». Quelques vignes subsistent sur les coteaux.
Villebois est accroché au flanc de la montagne. Son altitude varie de 203 mètres au niveau du Rhône, jusqu’à 950 mètres au hameau de la Courrerie et de la ferme de la Roche. L’altitude moyenne est de 250 mètres dans le bourg.
Il y a trois hameaux : Bouis, La Carriaz, et le quartier de la gare, pratiquement tous trois réunis au village par des constructions nouvelles.
La commune est traversée par la rivière du Rhéby, descendant du massif de Portes pour se jeter dans le Rhône.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
L'istòria generala de la municipalitat se confond amb aquela de la châtellenie de Sant-Sorlin-en-Bugey, #que #far totjorn partida jos l'ancian regim.
Ne demòra l'ancian ostal fòrta de Quinson #qu'a citat en 1381 cossí fief en levant de la Ostal de Savoie. Al caseriu de Bouis situat a aperaquí al nòrd del bourg se tròban las ruïnes del castèl que los sires de Bouis #far elevar al  e #que i aguèt destruit en 1601
La populacion èra de nombre|1660}} l'an 1881 e fins a nombre|2522 l'an 1856. S'assistís de contunh a un déclin fins a 851 l'an 1982. Dempuèi la populacion a leugièrament aumentat per arribar a un pauc mai de 1000 abitants l'an 2002.
L'espleitacion de la pèira es a l'origina de la cara economica e sociala de la comuna. Aquela activitat a sustot contribuit a l'arribada de nombroses obrièrs e a la creacion del magnific caseriu de Bouis.
L’histoire générale de la commune se confond avec celle de la châtellenie de Saint-Sorlin-en-Bugey, dont elle fit toujours partie sous l’ancien régime.
Il reste l’ancienne maison forte de Quinson qui est citée en 1381 comme fief relevant de la Maison de Savoie. Au hameau de Bouis situé à environ 1 km au nord du bourg se trouvent les ruines du château que les sires de Bouis firent élever au et qui fut détruit en 1601
La population était de 1660 en 1881 et jusqu’à 2522 en 1856. On assiste ensuite à un déclin jusqu’à 851 en 1982. Depuis la population a légèrement augmenté pour atteindre un peu plus de 1000 habitants en 2002.
L’exploitation de la pierre est à l’origine du visage économique et social de la commune. Cette activité a notamment contribué à l’arrivée de nombreux ouvriers et à la création du magnifique hameau de Bouis.
Augieras
Augieras (Augères en francés) es una comuna occitana de Lemosin situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Lo dialecte locau es lo lemosin.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Secqueville-en-Bessin
Secqueville-en-Bessin es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Lo Vialèr
Lo Vialèr (Vialer en francés) qu'ei ua comuna bearnesa deu Vic Vilh administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [lu bja'lɛ]; que disen [ke baw aw bja'lɛ]. Las fòrmas ancianas que son Lo Vieler de Tarnos, en 1385, Vielaa en 1402, Lo Bialer en 1542, Lo Vieler en Vic-Bilh en 1544, Lo Vieller de Sanct Johan Podge en 1546, Lo Vialer en 1554, Lo Vialler en 1675, Lo Vialer en 1682, Vialer (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Dauzat que pensa Vialèr ei un resultat deu latin villare, derivat de villa e que designa ua partida de la villa. Lo diccionari de Simin Palay, p. 128, que horneish tres variantas biala, bialè, bielè, dab lo sens de « vilatge, grana proprietat luenh deu borg ».
Secqueville-en-Bessin
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Lo Vialèr
Toponimia
Segon Pèire Bèc, citat per Miquèu Grosclaude, Vialar que vien de villare, mès Vialèr de *villarium.
Segondinhec
Segondinhec (Secondigny en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Sent Victòr
Sent Victòr (Saint-Victor-en-Marche en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
N-Aulon
N-Aulon (Aulon en francés) es una comuna occitana de Marcha situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segondinhec (de Bela)
Segondinhec, probablhament Segondinhec (en Gastina/de Bela) (Secondigné-sur-Belle en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
N-Aulon
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Segondinhec (de Bela)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Chasteluç lo Marchés
Lo dialecte locau es lo lemosin. Lo gentilici es los chasteluç o chastelaud -auda.
Segondinhec (de Bela)
Nòtas
<references group="N"/>
Vièlanava d'Artés
Vièlanava d'Artés (Viellenave-d'Arthez en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Chasteluç lo Marchés
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Vièlanava d'Artés
Toponimia
Lo nom deu vilatge qu'ei atestat en 1350, Biele Nave, en 1454, Biele Nabe, en 1538, Vielnabe pres Cescau e sus la mapa de Cassini, Vielle Nave. Los mots deu tipe villa nova qu'an lo sens d'ua aglomeracion navèra, creada a l'Edat Mejana per un senhor o una abadia, shens que de franquesas sian precisadas, a la diferéncia de las Vilafrancas. Vièlanava qu'ei ua formacion romanica e Vièlanava qu'ei ua bastida (que s'ei pas escaduda : 6 huecs en 1385). La prononciacion qu'ei ['biɛlə'naβə]. Lo determinant qu'ei l'ancian canton.
Ayencourt
Ayincourt Monchi en picard (Ayencourt le Monchel en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Sepvret
Sepvret es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Berdets
Berdets (Verdets en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [ber'dets]. Las fòrmas ancianas que son Berdes au sègle Xau, Berdez au sègle XIau, Bardez au sègle XIIau, Berdegs en 1385, Berdetz en 1422, Verdets (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'explicacion deu Dauzat. Lo sufixe -ellos/-ellum qu'ei incompatible dab un [e] barrat. Lo sufixe es pas tanpauc -ittum ( > -et), pr'amor de las grafias mei ancianas, meilèu un sufixe basco dab shiulantas -z, -tz. Lo radicau ei pas tanpauc viridia e los escribas que comprenèvan èra un B- iniciau. Grosclaude que prepausa un nom de persona atestat (M.F. Berganton, Le dérivé du nom individuel..., p. 190-191) Berdo/Berdeu/Berduc, associat dab lo sufixe -tz, com dens Sendèts o Bibentz, casa nobla deu País de Micse. Lo sens d'aqueth sufixe que poderé estar d'apertenéncia.
Chasteluç Malvalés
Chasteluç Malvalés (Châtelus-Malvaleix en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Séligné
Probablhament Selinhec o Selenhec (Séligné en francés) es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group="N"/>
Antipiretic
L'antipiretic es una substància que s'opausa a l'enauçament patologic de la temperatura corporala centrala (fèbre o pirexia) sens agir especificament subre l'encausa d'aquesta. Dins aquela classa farmacologica las moleculas pus conegudas e pus emplegada son l'aspirina e lo paracetamòl.
Vièlasegura
Vièla Segura o Vièlasegura (Vielleségure en francés) qu'ei ua comuna bearnesa, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [,bjɛləse'gyrə]. Las fòrmas ancianas que son Vielesegure en 1343, Viele-Segure en 1350, Bielasegura en 1572, Viellesegure (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom que vien del latin villa, « proprietat rurau > vilatge > [eventualament] vila » e secura, « segura, fortificada »,.
Miquèu Grosclaude qu'accèpta lo sens donat per Dauzat, mès l'explicacion dab lo latin que convien mau per ua bastida qui data de 1343.
Sent Jòrgi de la Poja
Sent Jòrgi de la Poja o Sent Jòrgi la Poja (Saint-Georges-la-Pouge en francés) es ’na comuna marchesa d’Occitània. Administrativament, es situada dins lo departament de Cruesa e la region francesa de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lançada, lo parlar locau es de tipe lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Plouagat
Plagad en breton ( Plouagat en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Douains
Douains en normand (Douains en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
Douains A situat a 6 quilomètres de Vernon e a una vintena de Évreux. Es egalament a proximitat immediata del renommé castèl de Brécourt, de epòca Louis XIII, #qu'a #èsser transformat en otèl de luxe abans la siá clausura actual.
Douains est située à 6 kilomètres de Vernon et à une vingtaine d'Évreux. Elle est également à proximité immédiate du renommé château de Brécourt, d'époque Louis XIII, qui a été transformé en hôtel de luxe avant sa fermeture actuelle.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Iries la Montanha
Sent Iries la Montanha (Saint-Yrieix-la-Montagne en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
L'Écouvotte
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vinhas (Bearn)
Vinhas (Vignes en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['biɲɔs]. Las fòrmas ancianas que son Vinhes, en 1385, Binhes en 1513, Vignes (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Dauzat qu'explica Vinhas per lo latin vineas, un plurau de sens collectiu.
Segon Miquèu Grosclaude, lo mot vinhas que deriva deu latin vineas, mès aquò vòu pas díser lo nom deu lòc se fixè a l'epòca deu latin : lo nom, benlhèu que se formè a partir de l'occitan vinhas, a l'Edat Mejana. D'un aute costat, ua cultura tan frequenta sembla pas poder balhar un nom de lòc, qui deu gardar un aspècte distintiu; mès justament a l'Edat Mejana lo mon que bevèvan pomada mei que mei e la vinha èra pas cultivada talament sovent.
Badecon-le-Pin
Badecon-le-Pin es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Sompt
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Vièlanava de Navarrencs
Vièlanava de Navarrencs (Viellenave-de-Navarrenx en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['bjɛlə 'nabə]. Las fòrmas ancianas que son Vielenave en 1387 e 1411, Viellenave cap a 1540, Vielanava en 1548, Viellanava en 1620, Villenave (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat e Rostaing, los mots deu tipe villa nova qu'an lo sens d'ua aglomeracion navèra, creada a l'Edat Mejana per un senhor o una abadia, shens que de franquesas sian precisadas, a la diferéncia de las Vilafrancas. Vièlanava qu'ei ua formacion romanica.
Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'explicacion deu Dauzat. Lo nom que vien de vièla e nava. Lo determinant qu'ei l'ancian caplòc de canton.
Mautas
Mautas (Mautes en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Auriac (Cruesa)
Auriac (Auriat en francés) es una comuna occitana de Lemosin situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Mautas
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es l'auvernhat.
Auriac (Cruesa)
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Mautas
Nòtas
<references group="N"/>
Lo Mas de L'Artija
Lo Mas de L'Artija, Lo Mas d'Artijas o Le Mas d'Artija (Le Mas-d'Artige en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es l'auvernhat.
Toponimia
Se parla d'un Jean du Mas en 1428, e d'un Anthoine Clément du Mas de l'Artige en 1485 (terrier de Pijairòlas). Lo nom ven dau vilatge de L'Artija, vesin de la font de Cruesa.
Nòtas
<references group="N"/>
Bailleul (Sòma)
Bailleu en picard (Bailleul en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Nòtas
<references group=N/>
Landelles
Landelles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.
Geografia
Lo vilatge de Landelles a situat en la vallée de la Eure, al limit de tres regions naturalas : lo Portamantèl, la Beauce e lo Thymerais.
Le village de Landelles est situé dans la vallée de l'Eure, à la limite de trois régions naturelles : le Perche, la Beauce et le Thymerais.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Iriès lo Bòsc
Sent Iriès lo Bòsc (Saint-Yrieix-les-Bois en francés) es una comuna lemosina de Marcha, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Nòtas
<references group="N"/>
Commenailles
Commenailles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Vivent (Bearn)
Vivent (Viven en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [bi'ben]. Las fòrmas ancianas que son Vivent en 1385, Biben en 1481, Bivent en 1535, Bibent en 1538, Viven (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat e Rostaing, Vivent que vien benlhèu deu nom latin d'òmi Viventius.
Segon Miquèu Grosclaude, Vivent que vien deu nom gascon d'òmi Vivent, eth-medish derivat deu nom latin d'òmi Viventius. Vivent e sos derivats e ipocoristics (Viventoo, Bendoo, Bivendote, Bendote, Vivenduque, Viventuque, Vintane, Bibaroo, Bivaroo, etc) que son largament atestats a l'Edat Mejana (M.F. Berganton, Le dérivé du nom individuel..., p. 271).
Enez-Veur
Istòria
Dels registres archéologiques recents an meses a jorn un luòc neolític (aperaquí 4000 a 5000 ans abans lo nòstre ère) : los poteries, hâches de pèira e objèctes ménagers exhumés son pro plan conservats en rason del sòl tourbeux.
La parròquia de Lillemer fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Éloi.
Antany Lillemuer (1184), Insula Mudar, Insula Meur (Ile Granda, ), Insula Marits , La Isle-Mar, Lislemer (1516) e fin finala Lillemer.
En 1184, Robert de Thorigné, abbé del Mont Sant-Michel, recebut aquela tèrra de la avesque e del capítol de Dòl-de-Bretanha, jos resèrva de pagar una redevance e en #far una dependéncia del prieuré del Mont-Dòl. La convencion en avent pas pas #èsser seguida, la glèisa de Dòl-de-Bretanha #cedir l'isla a la Abbaye La nòstra-Madama del Tronchet, de contunh aquela i #fondar lo Prieuré La nòstra-Madama de Lillemer, al cors de la, d'ont l'existéncia i aguèt testificat en 1277 per un acte del official de Dòl. Es dicha que fins a aquela fondacion l'isla èra totjorn inoccupée. #Venir parròquia a la fin de la. Una maladrerie, inscricha al pouillé de la província de Tors en 1648, existissiá antany a Lillemer.
La glèisa actuala, dédiée a Sant-Éloi, data de 1837.
Des fouilles archéologiques récentes ont mis au jour un site néolithique (environ 4000 à 5000 ans avant notre ère) : les poteries, hâches de pierre et objets ménagers exhumés sont assez bien conservés en raison du sol tourbeux.
La paroisse de Lillemer faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et elle était sous le vocable de saint Éloi.
Autrefois Lillemuer (1184), Insula Muer, Insula Meur (Ile Grande, ), Insula Maris , L'Isle-Mer, Lislemer (1516) et enfin Lillemer.
En 1184, Robert de Thorigné, abbé du Mont Saint-Michel, acquit cette terre de l'évêque et du chapitre de Dol-de-Bretagne, sous réserve de payer une redevance et en fit une dépendance du prieuré du Mont-Dol. La convention n'ayant pas été suivie, l'église de Dol-de-Bretagne céda l'île à l'Abbaye Notre-Dame du Tronchet, puis celle-ci y fonda le Prieuré Notre-Dame de Lillemer, au cours du, d'où l'existence fut attestée en 1277 par un acte de l'official de Dol. Il est dit que jusqu'à cette fondation l'île était toujours inoccupée. Elle devint paroisse à la fin du. Une maladrerie, inscrite au pouillé de la province de Tours en 1648, existait autrefois à Lillemer.
La glèisa actuelle, dédiée à Saint-Éloi, date de 1837.
Bacouel-sur-Selle
Bacoué-su-Selle en picard (Bacouel-sur-Selle en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Geografia
Bacouel Sus selle se situa a 7 quilomètre d'Amians. Dintratz Vèrs sus selle e Plachy buyon. Vilatge a la campanha
Bacouel sur selle se situe a 7 kilomètre d'Amiens. Entre Vers sur selle et Plachy buyon. Village a la campagne
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Se truca los abitants los Bacouelois o Bacoueloise.
On appelle les habitants les Bacouelois ou Bacoueloise.
Nòtas
<references group=N/>
Cléré-sur-Layon
Cléré-sur-Layon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Jòrgi e Negremont
Sent Jòrgi Negremont o Sent Jòrgi Negre Mont (Saint-Georges-Nigremont en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lançada, lo parlar locau es de tipe auvernhat.
Geografia
thumb|left|La Marcha a la fin de l'Ancian Regime thumb|center|Mapa esquematica delh dialècte auvernhàs
Istòria
En 1793 la comuna se ’pelava Sent Jòrgi Negremont e Pontcharreu. Pontcharreu n’es destachada en 1883.
Nòtas
<references group="N"/>
Ausança
Ausança (Auzances en francés) es una comuna occitana de Lemosin situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Crugey
Crugey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Mousteroù-Raez
Mousteroù-Raez en breton (Les Moutiers-en-Retz en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.
Montlivault
Montlivault es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.
Batalha de l'illa de Cadsant (1337)
La batalha de l'illa de Cadsant foguèt un dei premiers combats de la Guèrra de Cent Ans. L'expedicion anglesa aviá per objectiu d'ocupar l'illa de Cadsant per causar una reaccion de la garnison locala e averar una batalha aisada per sostenir lo morau deis aliats dau rèi anglés. D'efèct, la fòrça anglesa dirigida per Walter Manny desbarquèt sensa problema sus l'illa que foguèt pilhada. Puei, la garnison locala conducha per Guy, lo bastard de Flandra, foguèt egalament rapidàment destrucha e sei caps principaus capturats. Lor objectiu agantat après aqueu succès, lei tropas de Manny abandonèron rapidàment l'illa.
Soutiers
Soutiers es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Novela Aquitània.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Doudeauville-en-Vexin
Doudeauville-en-Vexin en normand (Doudeauville-en-Vexin en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
La referéncia dins lo país "Vexin" en lo nom de la municipalitat, a #èsser aponduda l'an 1970.
La Cour-Marigny
La Cour-Marigny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre e Vau de Léger.
Doudeauville-en-Vexin
Istòria
La référence au pays "Vexin" dans le nom de la commune, a été ajoutée en 1970.
La Cour-Marigny
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Baizieux
Boaiziu (en picard; oficialament en francés: Baizieux) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Asac Chastanèt
Asac Chastanèt o Asac Chastanet (Azat-Châtenet en francés) es una comuna occitana de Lemosin situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Lo dialecte locau es lo lemosin.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:
Nòtas
<references group="N"/>
Sevinhac e Meirac
Sevinhac e Meirac (Sévignacq-Meyracq en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Sevinhac
La prononciacion qu'ei [seβi'ɲak]. Las fòrmas ancianas que son Sevignag, en 1270, Savinhacum, en latin, en 1286, Sebinhac en 1385, Sebinach en 1614, Sevignacq en 1674, Sevignac (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Sevinhac que vien deu nom latin d'òmi Sabinius, dab lo sufixe galloroman -acum, , latinizacion deu sufixe gallés -ācon. Sevinhac qu'èra donc ua grana propietat antica qu'avè per mèste Sabinius.
Los *Sabiniacum de Bearn que son vienuts Sevinhac, atau com lo Sevinhac de Vasadés. Miquèu Grosclaude pausa pas lo problèma peus Sevinhac bearnés. Fenomèn gascon generau ?
Meirac
La prononciacion qu'ei [mej'rak]. Las fòrmas ancianas que son Mayrac, en 1376, Meyrac en 1607, Meirac en 1675, Meyrac (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Peus noms semblables, Dauzat e Rostaing que balhan los noms latins d'òmi Matrius o Marius, dab lo sufixe galloroman -acum.
Miquèu Grosclaude, a la seguida d'un aute libe de Dauzat, qu'aima mai lo cognomen Macer, dab lo medish sufixe, shens excludir las autas duas possibilitats. Lo lòc qu'èra donc ua grana propietat antica qu'avè per mèste Matrius, Marius o Macer. La grafia milhora que sembla Mairac (tots los etimes que son en Ma-).
Sent Saupise le Donselh
Sent Saupise le Donselh (Le Donzeil en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Drable
Drable ['drabje] / ['drabl] (Azérables en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sent Saupise le Donselh
Nòtas
<references group="N"/>
Drable
Nòtas
<references group="N"/>
Formula bruta
La formula bruta es en quimia la representacion d'una molecula a partir de sos atòms constitutius. Los simbòls utilizats son aqueles dels elements quimics tal que figuran dins la Taula periodica. La formula bruta s'obten en juxtapausar los simbòls dels elements que contituisson la molecula. A cada element es associat un indici indicant lo nombre d'atòms de meteissa natura.
Soudan (Doas Sèvras)
Soudan  es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Senepa
Una Senepa es un clavèl que enfonsar dins un mur amb lo polgar. Ela fust atrobar per Edwin Moore en 1900.
Compausada
Una Senepa es composat de auricalc
Le Poinçonnet
Le Poinçonnet es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|gaucha||Distanças e posicion relativa
Sent Lop (Cruesa)
Sent Lop (Saint-Loup en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Souvigné (Doas Sèvras)
Souvigné  es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Sept-Frères
Geografia
La municipalitat es a l'oèst del Bocage virois. Lo sieu bourg es al nòrd-es de Sant-Sever-Calvados e a Unitat|12|km  a l'oèst de Vire.
La commune est à l'ouest du Bocage virois. Son bourg est à 3 km au nord-est de Saint-Sever-Calvados et à 12 km à l'ouest de Vire.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Les Montils
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Istòria
Anciana vila fortificada contigua e castèl força bastits al per Thibaud lo Grand, comte de Bles. En 1222, una capèla a fondat per la comtesse Marguerite, femna de Gautier de Avesnes, e en 1286, la femna de los sieus pichons-fils, Alix de Bretanha, creada una Marida-Dieu, en comportant egalament una capèla dédiée a sant Jean-Baptiste ,. Lo glèisa levava de la abbaye de Bourgmoyen ; ancian diocèse de Chartres.
La question criminala Liautey a luòc als Montils. Lo homicida de Angèle Cosson a condemnat a la pena capital o per la tribunal de segudas del Loir-e-Doncas qu'e executat a Bles.
N'en agost 1944, a l'escasença d'un incendi dins lo castèl de Frileuse, las autoritats d'aucupacion #executar qualques resistentes e #ferir lo curé, lo abbé Habeau, #que #morir qualques jorns après las siás feridas. Una stèle commémore l'eveniment al extremitat del albereda del castèl de Frileuse.
Ancienne ville fortifiée attenante et château fort construits au par Thibaud le Grand, comte de Blois. En 1222, une chapelle est fondée par la comtesse Marguerite, femme de Gautier d'Avesnes, et en 1286, la femme de son petit-fils, Alix de Bretagne, créée une Maison-Dieu, comportant également une chapelle dédiée à saint Jean-Baptiste ,. L'église relevait de l'abbaye de Bourgmoyen ; ancien diocèse de Chartres.
L'affaire criminelle Liautey a lieu aux Montils. Le meurtrier de Angèle Cosson est condamné à la peine capitale le 23 par la cour d'assises du Loir-et-Cher et exécuté à Blois.
En août 1944, à l'occasion d'un incendie dans le château de Frileuse, les autorités d'occupation exécutèrent quelques résistants et blessèrent le curé, l'abbé Habeau, qui mourut quelques jours après de ses blessures. Une stèle commémore l'événement à l'extrémité de l'allée du château de Frileuse.
Masèirac
Masèirac (Mazeirat  en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es l'auvernhat.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Nòtas
<references group="N"/>
Tauron
Tauron (Thauron en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Nòtas
<references group="N"/>
Plouaret
Plouared en breton ( Plouaret/Plouared en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Barleux
Bérlu (Sonme) en picard (Barleux en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Balâtre (Sòma)
Balate en picard (Balâtre en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nòtas
<references group=N/>
Salas (Bearn)
Salas o Salas e Hrontun (Sallespisse en francés) qu'ei ua comuna bearnesa, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei ['saləs]. Las fòrmas ancianas que son Salespisso en 1304, Salespisces/Salespisses/Salespissos/Sales en 1307-1322, Sales-Pissos en 1346, Salespissoo en 1385, Salas-Pisso en 1476, Salas-et-Rontun en 1546, Salespis en 1583, Sales-Pisse en 1675, Salespisse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, per Pissòs, qu'utiliza lo nom latin d'òmi Piccius.
Dauzat qu'explica l'etimologia e lo semantisme de Sala, probablament lo germanic seli, alemand Saal, « cramba, castèth », mès lo determinant qu'ei escur.
La Masèira
La Masèira o La Masèira daus Bonsòmes (La Mazière-aux-Bons-Hommes en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es l'auvernhat.
Luecs e monuments
thumb|300px|left|La glèisa de Sant Joan Baptista de la Masèira.
Nòtas
<references group="N"/>
Communailles-en-Montagne
Communailles-en-Montagne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Sent Joan Potge (Bearn)
Sent Joan Potge. e non pas l'invencion Sent Joan de Potge (Saint-Jean-Poudge en francés) qu'ei ua comuna bearnesa deu Vic Vilh administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [sen jan 'putje]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Johannes de Podio, en latin, en 1101, Sent Johan Potge en 1385, Sent Johan Podge en 1402, Saint Jean Pouge en 1777, St Jean Pouge (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Miquèu Grosclaude, lo rapòrt de Potge dab podium (> puei, poi) qu'ei evident. Mès, poge que seré l'evolucion supausada. Sembla que potge venga pas exactament de podium, mès deu latin podia. Aqueth plurau neutre qu'ei estat pres com un femenin (lo mot qu'ei femenin), mès la terminason qu'a ua fòrma masculina... Lo mot potge qu'ei un apellatiu dens los costalats de Vic Vilh.
Surin (Doas Sèvras)
Surin  es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.
Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
Nòtas
<references group="N"/>
Plorec-sur-Arguenon
Ploareg en breton ( Plorec-sur-Arguenon en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Geografia
La municipalitat de Plorec-sus-Arguenon es una pichona bourgade situada sul marge es de la pittoresque vallée de la Arguenon.
Indigne lo centre bourg, la municipalitat de Plorec a format de nombroses pichons pòbles : la Vila hatte, Tréhemneuc, la Villebriand, lo Temple, èca.
En bordure del Arguenon, al limit amb la municipalitat vesina de Plédéliac, se tròba implantada una basa nàutica.
Sent Sebastian (Marcha)
Sent Sebastian (Saint-Sébastien en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Plorec-sur-Arguenon
Geografia
La commune de Plorec-sur-Arguenon est une petite bourgade située sur la rive est de la pittoresque vallée de l'Arguenon.
Outre le centre bourg, la commune de Plorec est formée de nombreux petits villages : la Ville hatte, Tréhemneuc, la Villebriand, le Temple, etc.
Istòria
Plorec S'una anciana parròquia primitive #qu'englobava antany en jamai del territòri actual de Plorec-sus-Arguenon, aqueles de Lescouët-Jugon (en fasent uèi partida de Jugon-los-Lacs) e Bourseul (la mitat sud).
Lo Nom de Ploarec apareis pas #qu'a. Dos actes de 1214 e de 1239 fan estat de la concession a la abbaye de Boquen, pel senhor del Châtelier, en Eréac, de quatre « minas » de blat sus las rendas ne neuritud #que possedís a Plorec.
Se trobarà los appellations seguents : Ploarec (en 1214, en 1239), Eccl. De Plorec (vèrs 1330), Per. S. Petri De Plourec (en 1380). Lo Nom de la municipalitat vend Plorec-sus-Arguenon per decrèt del 10 de jamai de 1954.
Jos Lo Ancian Regissèm, Plorec-sus-Arguenon s'una parròquia del diocèse de Sant-Malo e a per succursale Lescouët (dempuèi Lescouët-Jugon). Lo anciana parròquia de Plorec-sus-Arguenon levava de la subdélégation de Lamballe e del ressort de Jugon. Plorec-Sus-Arguenon Elegiguèsse la siá primièra municipalité al començament de 1790.
Pel ordonnance del 6 de decembre de 1827, Plorec cediguèsse a la municipalitat vesina de Bourseul lo vilatge del Hôtellerie en escambi de la granda rovièra del Bòsc-Bily e del castèl del Bòsc-Adam.
En 1827 egalament, la municipalitat de Plorec, #que fasiá per endavant partida del costat de Plancoët, a #èsser ligada al bòrd de Plélan-lo-Pichon.
Cèrts luòcs-diches tales Que lo vilatge del Temple semblan revelar la preséncia de las Templiers e/o dels Espitalaris de Sants-Texans de Jerusalem (possession de la commanderie de Lannouée, en Yvignac).
Plorec est une ancienne paroisse primitive qui englobait jadis outre le territoire actuel de Plorec-sur-Arguenon, ceux de Lescouët-Jugon (faisant aujourd'hui partie de Jugon-les-Lacs) et Bourseul (la moitié sud).
Le nom de Ploarec n’apparaît qu’au. Deux actes de 1214 et de 1239 font état de la concession à l'abbaye de Boquen, par le seigneur du Châtelier, en Eréac, de quatre « mines » de froment sur les rentes en nourriture qu'il possède à Plorec.
On rencontrera les appellations suivantes : Ploarec (en 1214, en 1239), Eccl. de Plorec (vers 1330), Par. S. Petri de Plourec (en 1380). Le nom de la commune devient Plorec-sur-Arguenon par décret du 10 mai 1954.
Sous l'Ancien Régime, Plorec-sur-Arguenon est une paroisse du diocèse de Saint-Malo et a pour succursale Lescouët (depuis Lescouët-Jugon). L'ancienne paroisse de Plorec-sur-Arguenon relevait de la subdélégation de Lamballe et du ressort de Jugon. Plorec-sur-Arguenon élit sa première municipalité au début de 1790.
Par l'ordonnance du 6 décembre 1827, Plorec cède à la commune voisine de Bourseul le village de l'Hôtellerie en échange de la grande chênaie du Bois-Bily et du château du Bois-Adam.
En 1827 également, la commune de Plorec, qui faisait auparavant partie du canton de Plancoët, a été rattachée au canton de Plélan-le-Petit.
Certains lieux-dits tels que le village du Temple semblent révéler la présence des Templiers et/ou des Hospitaliers de Saint-Jean de Jérusalem (possession de la commanderie de Lannouée, en Yvignac).
Pleiber-Krist
en breton (Pleyber-Christ en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Hirwerneg
Hirwerneg en breton ( Longaulnay en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Geografia
Longaulnay A situat entre Roazhon e Dinan ; a 2 km de Bécherel, la famosa vila del Libre e pichona vila de caractèr, en bordure del GR 37.
Longaulnay est situé entre Rennes et Dinan ; à 2 km de Bécherel, la fameuse cité du Livre et petite cité de caractère, en bordure du GR 37.