cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Revolucion Culturala
Lo IX Congrès dau Partit Comunista e lo bilan de la Revolucion Cultura
Per lei maoïstas, lo bilan immediat de la Revolucion èra pas tròp negatiu. D'efèct, se la drecha dau Partit existiá encara, èra fòrça afeblida e aviá perdut lo poder. De mai, lei partisans de Mao èran pron poderós au sen de l'armada per gardar una influéncia sus lo sistèma de decision dau Partit. Pasmens, l'aparelh dau Partit — e lei condicions de creacion d'una novèla burocràcia — èra restaurat. Autre problema, leis annadas seguentas mostrèron l'isolament progressiu dei maoïstas qu'èran opausats ai liberaus de la drecha dau PCC e menaçats au nivèu ideologic per lei faccions radicalas de son esquèrra. Enfin, après lei reviradas successius dau Grand Bomb e de la Revolucion, la màger part de la populacion chinesa (païsans, obriers, quadres, joves... etc.) èra venguda mesfisanta a respèct dei maoïstas. En 1978, perdèron definitivament lo poder solament dos ans après la disparicion de Mao.
La fin dau maoïsme
Après l'abandon de la Revolucion Culturala, leis annadas 1969-1978 veguèron la contuniacion de la lucha entre lei maoïstas e la drecha dau Partit. Pasmens, après lei reviradas deis annadas 1950 e 1960 e la malautiá de Mao, l'influéncia de sei partisans demeniguèt pauc a pauc. Una tièra de crisis marquèt un periòde de trebols dins leis institucions superioras dau Partit caracterizat per d'oscillacions entre l'esquèrra e la drecha dau PCC. Aquela crisi de la direccion dau país se debanèt en parallèl d'una crisi de la societat chinesa que sei classas principalas (obriers, joves, intellectuaus...) èran fòrça afeblidas. Ansin, la màger part deis abitants sostenguèron lei faccions liberalas que capitèron finalament de prendre lo poder après una lònga lucha de succession marcant la fin dau maoïsme.
Lo reculament de l'influéncia dei radicaus
Après lo IX Congrès dau Partit, la direccion èra devesida entre maoïstas eissits dau Conselh de la Revolucion Culturala, que representavan un tèrç dei membres, e una coalicion gropant d'ancians quadres e de caps militars. Pasmens, l'equilibri entre lei dos camps èra precari car una consequéncia importanta dei combats de 1966-1969 foguèt lo remplaçament de la fidelitat ideologica per la fidelitat personala au sen dau Partit. Òr, aquelei solidaritats èran pas necessiàrament en favor dei maoïstas. Enfin, la malautiá lònga de Mao a partir de 1969 va entraïnar una multiplicacion deis intrigas entre maoïstas e va tanben permetre ai coalizats d'eliminar certaneis advèrsaris.
A partir deis annadas 1970, lei campanhas de restauracion de l'aparelh regionau dau Partit s'acabèron tanben per de resultats negatius per lei maoïstas. D'efèct, maugrat una campanha de purgas menada entre 1972 e 1973, l'armada gardèt sei posicions dominanta dins leis institucions nacionalas e predominantas dins lei províncias.
Enfin, dins lo domeni economic, l'influéncia dei maoïstas demeniguèt rapidament en fàcia dei liberaus. D'efèct, la politica de represa adoptada au començament deis annadas 1970 entraïnèt la disparicion de divèrseis estructuras creadas per la Revolucion Cultura. Sostenguts per leis organs de propaganda dau Partit e lo contraròtle de seis organizacions de massa, lei maoïstas assaièron de s'opausar ai reformas mai poguèron solament lei frenar. En 1973, lo X Congrès marquèt la division prefonda entre lei doas tendàncias economicas e un renfòrçament de la drecha gràcias a la reintegracion d'un vintenau de quadres ancians dins leis institucions de direccion. A partir d'aquela data, lo poder dei maoïstas foguèt donc fòrça menaçat e divèrseis oscillacions politicas van entraïnar de cambiaments rapids de 1973 a 1978.
La crisi dau regime
La crisi dau regime se debanèt de 1973 fins a la mòrt de Mao en setembre de 1976. Se podriá tanben estendre fins a 1978 e l'eliminacion finala dei maoïstas. Foguèt caracterizat per leis esfòrçs dei radicaus, fòrça devesits entre elei, de gardar lo poder gràcias a la proteccion de la vièlha icòna en agonia. Pasmens, se turtèron a l'oposicion dei liberaus e a la volontat de cambiaments de la populacion. Tres etapas principalas jalonan aqueu periòde.
La Roquilha
La Roquilha (La Roquille en francés) es una comuna d'Occitània, en Agenés, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. L'occitan de la comuna es lo lengadocian brageiragués, emb quauques influéncias gasconas.
Toponimia
La Roquilha es un nom probablament recent (pas de fòrmas ancianas), format de ròca e del sufixe diminutiu eretat de -illa. Ròca es un mot occitan, resultat de *rocca, mot prelatin. Ròca designa una montanha o un puèg rocassós, puèi pren lo sens de fortalesa, castèl fòrt. B. Boyrie-Fénié supausa que lo nom de La Roquilha es ligat a la preséncia d'un castelet au luec La Tour Rouge, a l'èst de la comuna,. Benlèu que lo nom fusquèt influenciat per La Roqueta, parròquia annèxa de Margueiron, emb un autre sufixe.
Istòria
La Roquilha, o pus exactament (Lo) Clusèu, èra una parròquia annèxa de Liguer. Quasi tots los abitants èran protestants au sègle XVI. Se sap pas si Clusèu èra au meteis emplaçament que La Roquilha. Logicament Clusèu deviá èstre ont es la glèisa, au sud deu borg. La Roquilha es sus la mapa de Cassini a la fin deu sègle XVIII e Cluseau es absent. Bénédicte Boyrie-Fénié supausa que lo nom de La Roquilha es ligat a la preséncia d'un castelet au luec La Tour Rouge, a l'èst de la comuna.
Revolucion Culturala
La crisi dau regime
La premiera foguèt la campanha de critica de Confucius organizada per lei maoïstas còntra la politica de Zhou Enlai en 1973-1974. D'efèct, aqueu darrier, Premier Ministre e cap major dau Partit, aviá pres la direccion de l'economia dau país e adoptèt una politica inspirada per la NEP sovietica. Au nivèu internacionau, èra tanben favorable, au contrari dei maoïstas, a la destenduda entre l'URSS e leis Estats Units. Pasmens, vèrs la fin de 1973, Zhou Enlai e sei conselhiers capitèron de prendre lo contraròtle d'aquela campanha e de la desviar vèrs Lin Biao, ja condamnat durant lo periòde precedent. Puei, a partir de la prima de 1974, poguèt l'utilizar per servir seis objectius de modernizacion e de desvolopament economic.
La segonda etapa foguèt l'adopcion e lo començament de la campanha de Modernizacion de 1975. Son contraròtle foguèt fisat a Deng Xioping qu'èra un fidèu dau Premier Ministre. Deng capitèt de rompre la resisténcia dei maoïstas dins leis instàncias dau Partit. Pasmens, aquelei darriers mobilizèron la jovença deis universitats de la capitala a la prima de 1975. La mòrt de Zhou Enlai en genier de 1976 privèt Deng Xioping de sa proteccion politica e va entraïnar son rebutament.
Lo periòde entre genier e de setembre de 1976 marquèt la fin de la crisi dau regime entraïnant per l'agonia de Mao. Tre la mòrt de Zhou Enlai, leis equilibris entre lei faccions dau Partit venguèron fòrça precaris. La disparicion dau cap de la drecha dau Partit permetèt ai radicaus de l'entorn de Mao de reconquistar una partida dei sieunas posicions. Ansin, au començament de 1976, lei faccions trobèron un acòrd per nomar Hua Guofeng a la direccion dau govèrn. Aqueu darrier èra un maoïsta moderat gaire conegut que semblava pas menaçar leis interés dei caps principaus dau PCC. Rapidament, deguèt faciar de movements de populacion favorables ai partisans de Zhou Enlai e la mesfisança dei militars ostils ai maoïstas. Deguèt tanben tenir còmpte de l'influéncia dei radicaus gropats a l'entorn de la frema de Mao.
La crisi de la societat chinesa
Lei treviraments dau Grand Bomb e de la Revolucion Culturala aguèron de consequéncias negativas per la populacion e per la societat chinesas. En fòra dau nombre de victimas fòrça important, lei dificultats economicas e la repression entraïnèron la disparicion de la fervor ideologica deis annadas 1950 au profiech d'un retorn dei faccions localas e deis interés materialistas. Certanei classas, coma la jovença, leis intellectuaus o lei quadres locaus dau Partit, foguèron severament leis efècts dei desportacions dins lei campanhas e leis atacas còntra l'autoritat.
La premiera consequéncia foguèt lo retorn d'una criminalitat importanta en causa de l'afebliment dei poders locaus. D'efèct, se l'armada èra cargada de la restauracion de l'òrdre, teniá pas pron d'efectius per remplaçar la polícia. De mai, lei quadres dau Partit, que tenián un ròtle important avans la Revolucion, avián perdut la màger part de sei poders. Aquela situacion malaisada èra pus grèva dins lei zonas ruralas que dins lei vilas. Per faciar aqueu problema de seguritat, la populacion se gropèt segon un sistèma de faccions de proteccion.
La segonda consequéncia foguèt la desintegracion de la societat entre sei classas diferentas (obriers, quadres, jovença, intellectuaus...). De mai, de divisions apareguèron entre lei grops superiors e inferiors d'aquelei classas. Per exemple, lei revendicacions deis obriers dei companhiás d'Estat èran fòrça diferentas d'aquelei deis obriers mens qualificats. Ansin, lei premiers èran generalament pròches dei liberaus e lei segonds dei radicaus. Sensa lo contraròtle dau Partit, lei revendicacions obrieras esclatèron liurament entraïnant de trebols importants dins certanei vilas e l'intervencion de l'armada. Per la jovença, la situacion èra pus encara pus malaisada car lo sistèma educatiu èra totalament desorganizat e un gròs nombre de joves demorèron desportats a la campanha durant d'annadas. Enfin, lei purgas avián totalament romput leis intellectuaus e la produccion culturala deis annadas 1970 demorèt fòrça limitada.
L'eliminacion dei radicaus
La premiera partida de la transicion se debanèt entre la mòrt de Mao e lo 7 d'octòbre de 1976. Durant aqueu periòde, dos grops diferents assaièron de prendre lo poder. Lo premier èra menat per de Hua Guofeng que teniá lo sostèn dei militars e dei liberaus. Lo segond èra dirigit per la « Banda dei Quatre » qu'èra compausada dei caps pus radicaus dau Partit. Sensa la proteccion de Mao, foguèron arrestats lo 6 d'octòbre. L'endemans, una reünion dau Burèu Politic elegiguèt Hua Guofeng coma cap dau Comitat Centrau e de la Comission deis Afaires Militars.
Pasmens, s'après aqueu succès, Hua Guofeng èra teoricament vengut lo mèstre dau país, capitèt pas de trobar un compromes ambé lei liberaus. De mai, eiretier de la Revolucion Culturala, Hua Guofeng e seis aliats poguèron pas criticar totalament lei reviradas de la politica de Mao. De mai, per conclure leis alianças necessàrias a la presa dau poder, deguèron acceptar la reintegracion de Deng Xiaoping. De 1977 a 1978, lei liberaus poguèron donc criticar lei limits de la modernizacion acomençada per Hua Guofeng e obtenir pauc a pauc lo sostèn de l'armada e de la populacion. Ansin, dau 18 au 22 de decembre de 1978, lo XI Congrès dau Partit Comunista Chinés s'acabèt per la desfacha politica de Hua Guofeng e la presa de poder de Deng Xiaoping. Fins a 1981-1982, lei posicions dei maoïstas foguèron pauc a pauc eliminadas au sen dau Partit marcant lo començament de la desmaoïzacion.
(438) Zeuxo
(438) Zeuxo es un asteroïde.
Montsegur (Lanas)
Montsegur (Monségur en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
La prononciacion qu'ei [munse'ɣy]. Las fòrmas ancianas que son de Monte Securo en 1279, Mõsegur (mapa de 1638), Monsegur (mapa de 1651), Mont Segur (mapa de 1714), Mt Segur (mapa de 1733).
Lo nom qu'ei format de mont, deu latin mons, montem e de segur, deu latin securus, « a l'abric deu perilh, en seguretat (nocion de valor militara) ». Qu'ei ua formacion occitana,.
Istòria
thumb|300px|left|La capèra de Nosta Dauna d'Agès.
Lòcs e monuments
thumb|300px|left|Lo lac d'Agès.
Secret
Un secret (du latin secretus) es una informacion, o un saber que se trapa amagat o inaccessible.
I a fòrças implications metafisicas dins l'imaginari de la lenga, ligada al problèma de la coneissença e de l'iniciacion. Es sovent sinonime de "mistèri", e cobrís la coneissença, inaccessibla, d'una aura a vegadas irracionala. Atal, s'identifica a vegadas un ensems de secrets a una conspiracion.
Ongrés
L'ongrés (var. ongarés) o tanben magiar (magyar) es una lenga finoogrica d'Euròpa Centrala. Es la lenga oficiala d'Ongria, a mai se parla dins de regions ongresas de Serbia, Eslovaquia, Ucraïna, Croàcia e Romania, e tanben (dempuèi lo 1èr de mai de 2004) es oficiala dins l'Union Europèa.
Alfabet
A l'origina aquesta lenga fasiá servir un sistèma d'escritura runica (rovásírás, székely rovásírás o simplament rovás), pr'aquò Sant Estève, lo primièr monarca del Reialme d'Ongria entamenèt una reforma per adoptar l'alfabet latin parallèla a la conversion al cristianisme que se faguèt lo país. Uèi s'emplega una varianta d'aqueste alfabet amb qualques letras particularas, amb d'accents per las vocalas (coma ő i ű), e de combinasons de consonas (digrafs) coma gy, cz o sz que son particularas a aquesta lenga.
Savières
Savières es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Auba e la region de Champanha-Ardena.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Parc Nacional d'Iriqui
thumb|Era oasi d'oum Lâalag laguens deth Parc nacional d'Iriqui. Eth Parc nacionau d'Iriqui ei un des airaus protegits de Marròc e a ua superfície de 123.000 ectares. Ei plaçat en un airau arid (Oarzazat). Aguest ei un parc plaçat ath sud deth Sahara e a espècies desertiques. Es viles vesines son Oarzazat, ua vila deth sud de Marròc coneguda coma era pòrta deth desèrt que tanben ei era principal vila dera província deth madeish nom. Ei plaçada en es 29 ° 50' 30" latitud Nòrd e en es 6 ° 31' 2 longitud Oèst e a ua altitud de 1.151 m. Prèp d'aciu tanben i a era vila de Zagòra, ua vila mès ath sud, ena vath des palmèrs der Oadi Draa. Eth parc ei plaçat en Souss-Massa-Draa (34 851 abitants en 2004), qu'apertenh tant ara província de Zagòra coma ara província de Tata.
Referéncies
19 de julhet
Decèsses
Vejatz tanben:
(439) Ohio
(439) Ohio es un asteroïde.
Oisy (Nòrd)
es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region dels Nauts de França.
Pluton (mitologia)
vinheta|200px|Estatua de Pluton/Serapis, amb lo cam Cerbèr. Periòde Grecoroman, marbre. Gortina. Sègle II
Pluton, en latin Pluto, significant « lo ric », en Grèc ancian ("Dis" en latin ), es un dieu de la religion romana. Son nom es d'origina grèga : Πλούτων, lit. lo dieu de la riquesa (πλούτος), nom atestat primièr pels Tragics (Sègle V Abc), mas enseguida s'impausèt subbretot pels Romans. Lo dieu grèc correspondent es nomenat mai sovent Ades (benlèu « aqueste qu'es invisible » o « que fa invisible »). Es lo dieu dels Infèrns. Tanben nomenat Tertius, lo « Tresen » (filh de Saturne), Est verasamblablament peles Romans l'evolucion d'un dieu mai ancian, Dis Pater.
Descriptions
Pluton es sovent presentat amb sos atributs e son companh Cerbèr. Ragna suls Infèrns amb son esposa Proserpina, tanben nomenada Persefona.
Es mai sovent presentat amb una barba espassa. Sovent, pòrta son casco, present dels Ciclòps (filh de Neptune), que la proprietat èra de lo far invisible; a vegada, lo fran cench d'una courona d'ebèn, de capillèra o tanben de narcís. Que se seti sus un tròn d'ebèn o de sofre, ten la man drecha o un scèptre negre, una forca o una pica. A vegada, ten de claus dins sas mans, per exprimir que las pòrtas de la vida son tampadas sens retorn a aqueste que vengon dins son empèri. I a sovent son can Cerbèr a costat d'el. Es tanben presentat dins un carri traïnat per sos quatre cavals negres.
Autoritat
Son palais es establit al centre dels Aliscamps. Es de là que vigila, en sobeiran, l'administracion de sos Estats, e dicta sas leis.
Los Romans li fasián de ceremonias particularas. Lo prèire fasián brutlar d'encens entre las banas de la victima, la ligava, e li dubrissiá lo ventre amb un cotèl que lo margue èra redond e le pomèl d'ebèn. Las cuèissas de l'animal subretot èran consacradas a aqueste dieu. Se podava sacrificar per el pas que dins la sornièra, e de victimas negras, que las vetas èra de la mèsma color, e que la tèsta deviá èsser capirada. Èra onorat subretot a Nisa, a Opunte, a Trozèn, a Pilos, e pels Eleans ont aviá una mena  de sanctuari qu'èra dubèrt sonque un sol jorn dins l'annada; encara se podavar i dintrar pas que lo sacrificaires. Epimenides, dich Pausanias, aviá fach plaçar so estatua dins los temples dels Eumenids, e, al contrari de l'usatge ordinari, i èra presentat d'un bias e dins una actitud agradivas.
Ligams de parentat
Pluton es lo filh de Saturne e Rea, espós de Persefona, es lo fraire de Jupitèr, Neptune, Junon, Cerès e Vesta.
Atributs
Es sovent representat amb un casco de pèl de can ofèrt pels ciclòps que lo fa invisible, que jamai lèva, del nom de « cunè ».
Es sovent presentat amb un scèptre, la bana d'abondància e son arma la lança de doas dents, recebuda pendent Titanomaquia. L'attribut que sevei mai sovent près d'èl, es lo ciprès, que lo fulham sorn exprimís lo tristum e la dolor. Los prèires d'aqueste dieu se'n fasián de coronas e ne semenavan lors vestits dins los sacrificis.
Es mèstre tanben d'un can de tres tèstas (Cerbèr, gardian de la dintrada dels Infèrns) e de quatre cavals negres nomenats Eton, Alastor, Nictèu e Orfnèu.
Domèni
Pluton viviá als Aliscamps dins los Infèrns, lo mond dels morts sosterranhs. Jutjava las almas: los bons e los justes èran enviats dins los Aliscamps, luòc de delicis e de patz, los marrits dins los abismes del Tartar ont patissiá los suplicis meritats.
Simbòls
I aviá a Roma de prèires victimaris unicament consacrats a Pluton. Se li immolava, coma en Romania, de victimas de color sorna, e sempre en nombre par, alara que se sacrifiava als autres dieus sonque de victimas en nombre impar. Èran entièrament reducha en cendres, e lo prèire ne gardava pas res, ni pel pòble ni per el. Abans de las immolar, se cavava un clòt per recebre la sang, e s'i mesclava lo vin de las libacions. Pendent aquestes sacrificis, los prèires avián la tèsta descobèrta, e lo silenci absolut èra recomandat als assistents, mens encara per respècte que per crenta del dieu
En Sicília, los Siracusans li sacrificavan cada annada dos taurs negres près de la font del Cianè, ont la tradicion plaçava o raubament de Proserpina. A Roma, lo 20 de junh, jorn de sa fèsta, sol le temple de Pluton èra dubèrt. Se li sacrificava d'animals de pèl sorn (feda o pòrcs), e se vodava a son corroç inflexible totes los condamnats a mòrt.
Temples/religion
Sul mont Soracte, en Itàlia, Pluton partatetjava los onors d'un temple comun amb Apollon; atal, los Faliscs, abitants del país, avián creguts dever onorar a l'encòp e la calor sosterranha e aquesta de l'astre del jorn. Los pòbles del Laci e a l'entorn de Crotona avián consacrat al rei dels Infèrns le nombre dos coma un nombre de malastre. Per la mèsma rason, los Romans li consacrèron lo segon mes de l'annada, e, dins aqueste mes, lo segond jorn foguèt encara mai particularament designat per li ofrir de sacrificis.
Caractèr
Èra crentat que laid e de trachs bruts. Foguèt mai tard considerat coma un dieu bienfasent, dispensator de riquesas.
Nombre (gramatica)
Cada lenga a son concèpte de nombre pròpri, n'i a qu'an quitament pas aquel trach gramatical, coma lo pirahã. L'oposicion mai frequenta se fa entre singular e plural. Seguís una lista de nombres que segon la lenga, s’utiliza o pas aquestas variacions:
Expression del nombre
Lo nombre se pòt exprimir mejans la flexion, coma dins la majoritat de las lengas indoeuropèas. Aquela flexion pòt se realizat amb un sufixe, una desinencia de la declinacion, un prefixe (coma dins las lengas bantús), un cambiament d’allomòrf (cambiament de letras determinadas letras dins lo mot, coma lo plural intèrne de l'arabi) o per reduplicacion de la raiç (coma en chinés).
Pòt tanben s'exprimir amb una paraula totalament diferenta, coma es lo cas person-people en l'anglés. Dins las paraulas qu'an pas un nombre marcat, pòt aparéisser dins çò que se trapa a l’entorn, coma los adjectius o pronoms. Fin finala, pòt se deduire lo nombre del contèxte o s'especificar amb de numerals e quantificadors, un procediment sintactic pròpre de la lengas aïllantas.
Blòc 0713
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Nombre (gramatica)
Lo nombre en occitan
En occitan lo nombre non marcat es lo singular, que s'opausa al plural, aqueste darrièr se forma amb lo morfema -s, mais i a de variantas foneticas e ortograficas. Tòca los noms, los adjectius, los pronoms, los determinants e los vèrbs, que se cal acordar entre eles quand apartenon al mèsme sintagma (mai, lo nuclèu del subjècte cal s’acordar en nombre amb lo vèrb). Existís de mots invariables.
Blòc 0713
Sa superfícia es de 0.
Thury-en-Valois
Thury-en-Valois es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Nombre (gramatica)
Lo nombre en occitan
Lo singular designa una sola unitat e lo plural divèrsas, sens n'especificar quantas. Excepcionalment, Lo plural pòt designar una sola unitat, es lo cas del plural de modèstia o de majestat, ont lo locutor utiliza lo "nosautres" per far referéncia a se mèsme. Una autra excepcion es la paraula "ambedós", qu'es un rèste d'un ancian nombre dual.
(440) Theodora
(440) Theodora es un asteroïde.
Aldea del Fresno
Aldea del Fresno es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Madrid.
Temps (gramatica)
En gramatica, lo temps rebat lo temps de referéncia d'una frasa, e pòt se diferenciar en dos tipes principals:
Unas lengas identifican a vegadas lo presenta e lo futur coma un unic temps gramatical (passat/no-passat) e d’autras introdusisson de diferéncias entre passat alunhat, passat recent o futur immediat e futur recent.
Temps absolut
Los sistèmas de temps absolut son de biais de classificar los eveniments segon que sián anteriors, simultanèus o posteriors amb lo moment del discors. Atal, se classificar informalment en tres moments: passat, present e futur.
Passat
Lo passat gramatical s'utiliza per exprimir d'accions que son anterioras al moment del discors. Recamp totes los eveniments que ja son debanat.
Present
Lo present gramatical s'utiliza per exprimir d'accions que se debanan dins lo temps actual, es a dire, las accions que fan pas referéncias ni al passat ni al futur.
Futur
Lo futur gramatical s'utiliza per exprimir d'accions que son posterioras al moment del discors, e que doncas se son pas encara debanadas.
Algete
Algete es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Madrid.
Parc Nacional de Khenifiss
thumb|Lo Parc Nacional de Khenifiss se troba en lo Sahara Occidental, un territòri envasit per Marròc en 1975. Lo Parc Nacional de Khenifiss (en arab:متنزه اخنيفيس الوطني ) es un espaci protegit situat en lo Sahara Occidental. Se troba en la costa atlantica del país, en la region d'El Aaiún-Bojador-Saguia el Hamra. Foguèt creat per Marròc en l'an 2006. L'area del parc a 1850 Km quadrats. Lo parc nacional foguèt creat per protegir lo desèrt, los paluns e las dunas costièras. Lo vilatge mès aprèp es Akhfenir.
Menkaoher
200px|thumb|left|Estela de Menkaoher, [[Lovre]] Menkaoher que ho un faraon de la V dinastia.
(441) Bathilde
(441) Bathilde es un asteroïde.
Blòc 0714
Sa superfícia es de 0.
Persona (gramatica)
En lingüistica e en gramatica, la persona representa lo trach gramatical descrivent lo ròtle qu'ocupan los actors d'un dialòg (emetor, receptor, referents exteriors al dialòg). Los vèrbs, los determinants e pronoms personals, subretot, son concernats per la distinccion de persona. Los noms pódon tanben l’èsser, subretot dins lo cas de possession indicada per un sufixe personal. En celtic, mai, las preposicions pòdon tanben se rebatre segon la persona.
Distinccions fondamentalas
Aquestas distinccions de personas se trapan dins totas las lengas coneissent de distinccion de personas.
Se destrian tres personas:
Aquestas personas varian en nombre gramatical :
Formas impersonalas
Quand un tèrme o una construccion denotant normalament una persona l'indica pas, se parla d'una forma impersonala.
Existís en occitan tres mòdes impersonals:
Aquestes mòdes en efièch s’acòrdan pas en persona mas en nombre o en genre.
Tanben existís de torns impersonals se presentant coma de formas personalas.
Distinccions annèxes
Aquestas distinccions son pròpras a unas lengas o familhas de lengas. Un bon nombre concernís subretot las marcas de cortesiá.
Possession
Los determinants possessius dependon de la persona. Lor foncionament, pasmens, varia d'una lenga a l'autra. En occitan, per exemple, los possessius s'acordan en persona amb l possessor, e en genre enen nombre amb l'objècte possedit (dins « la coa del cat », « la coa » es lo possedat, « lo cat » lo possessor, dins « mon cat », « ieu » non exprimit es lo possessor, « cat » lo possedat). Atal se dich, « la meuna o ma poma » mas « lo meu o mon cat ».
L'anglés destria pas lo genre mejans de possessius levat a la tresena persona. Aqueste còp, s’acordan al genre del possessor : his apple « la poma (d’el) », her apple « la poma (d’ela) », its apple « sa poma (d’un inanimat, coma un arbre) ».
Dins fòrça lengas, coma lo turc o las lengas semiticas, existís pas de determinants possessius mas un jòc de sufixes personals derivats de las desinéncias verbalas. D’un cèrt biais, s’assistís a una forma de conjugason del nom. Per exemple, en turc los sufixes personals verbals son:
Ls sufixes possessius lor son pròches:
Atal, sus göz, « uèlh », s’obten (las vocalas s'adaptant per armonia vocalica) : göz-üm (« mon uèlh »), göz-ün (« ton uèlh »), göz-ü (« son uèlh »), etc.
L'arabi fa lo mèsme, quitament se sos sufixes possessius (o pronoms enclitics) sián pas tant ligats a las desinéncias verbalas qu'en turc: Se remarca mai qu’aquestes sufixes depedon del genre del possessor, levat a la primièra persona.
Tutejament e vosejament
La distinccion T(e)-V(os) ─ o « distinccion entre lo tutejament e lo vosejament » ─ es un concèpte gramatical e lingüistic plan conegut als locutors de las lengas romanas, germanicas (levat de l'anglés corrent) e eslavas.
S'agís d'una oposicion entre doas segondas personas (servissent a s'adreiçar a un interlocutor), lo primièr (tutejament : « te, tu, ton, lo teu », etc.) utilizat pels próches o dins un registre de lenga familiar (veire insultant per sa familiaritat) e lo segond (vosejament : « vos, vosautre, lo vostre ») per las personas que se deu un cèrt respècte, pòdon èsser des desconeguts, superiors, personas d’edat, etc.
« Sa » majestat
De fachs notables se presentan dins unas lengas quand s'agís de s'adreiçar a un plan naut dirigent o dignitari (un rei, un papa, un emperaire, etc.) apartenent al clergat o a la noblesa.
Se poiriá en efièch utilizar una tresena persona del singular coma Sa Majestat o Son Altesa, appellatius que lo genre a pas d’importanca (se dich a un òme « Sa Majestat »):
A vegada, es un determinant possessiu de 2a persona polida que s'utiliza: « Que desira Vostra Altesa ? ».
Las mèsmas categorias de personas pòdon tanben s'exprimir a la tresena persona (plural de majestat).
19 de novembre
Decèsses
Vejatz tanben :
(442) Eichsfeldia
(442) Eichsfeldia es un asteroïde.
Sant Martin dels Poses
Sant Martin dels Poses (Saint-Martin-des-Puits en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Alpedrete
Alpedrete es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Madrid.
Feuchy
es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Geografia
Feuchy Se situa a qualques quilomètres de Arras sul intersection de seccions autoroutières importantas. Lo autoroute A1 : ais París-Brusselles, e lo autoroute A26 : París-Calava, #qu'es ne fa l'ais París-Londres mercés al tunèl jos la Manja. Feuchy E los sieus environs coneisson doncas un desvolopament important dempuèi qualques ans mercés a aquelas infrastructuras. Feuchy Acuèlh una zòna industriala en plena expansion.
Feuchy se situe à quelques kilomètres d'Arras sur l'intersection de sections autoroutières importantes. L'autoroute A1 : axe Paris-Bruxelles, et l'autoroute A26 : Paris-Calais, qui est en fait l'axe Paris-Londres grâce au tunnel sous la Manche. Feuchy et ses environs connaissent donc un développement important depuis quelques années grâce à ces infrastructures. Feuchy accueille une zone industrielle en pleine expansion.
Istòria
En la nuèch del 22 al 23 de decembre de 2011, l'estatua en bronze de 400 kg del monument als mòrtes de Feuchy, commémorant las mòrts de las doas Guèrras mondialas e d'aquela d'Algèria, a volat.
Dans la nuit du 22 au 23 décembre 2011, la statue en bronze de 400 kg du monument aux morts de Feuchy, commémorant les morts des deux Guerres mondiales et de celle d'Algérie, est volée.
Teoria dei còrdas
La teoria dei còrdas es una teoria qu'assaia de prepausar una descripcion de la gravitat quantica, es a dire de l'unificacion de la mecanica quantica e de la relativitat generala, e una unificacion dei quatre interaccions fondamentalas conegudas a l'ora d'ara. Apareguda dins lo corrent deis ans 1940, es una branca fòrça activa de la fisica teorica actuala.
Sei doas ipotèsis de basa son : A partir d'aquelei concèptes, la teoria dei còrdas prevetz l'existéncia dau graviton (lo boson de la gravitat) coma una particula d'espin egau a 2 e de massa nulla.
A l'ora d'ara, la teoria dei còrdas a obtengut de resultats teorics parciaus, especialament dins lo domeni de la descripcion dei traucs negres. Pasmens, l'otís matematicas necessari a son foncionament, fòrça complèx, es pas encara acabat e pausa de problemas importants.
Charentonnay
Charentonnay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Devanagari
S'escriu d'esquèrra cap a drecha, sens cap de distincion entre majusculas e minusculas, e es reconeissable per la preséncia d'una linha distintiva orizontala al suc de las letras e que las liga amassa.
Lo devanāgarī es l'escritura principala utilizada per l'indi, lo marata, e lo nepalés. Dempuèi lo sègle XIX, lo pus comunament emplegat per escriure lo sanscrit. Lo devanāgarī es tanben emplegat pel gujari, lo bhili, lo bhojpuri, lo concani, lo magahi, lo maithili, lo marwari, lo newari, lo garhwali e lo kumaoni, lo santali, las lengas tharu, e de còps que i a sindhi, panjabi, e cashmiri. Èra autrescòps utilizat per escriure lo gujarati.
Chassey-lès-Montbozon
Chassey-lès-Montbozon es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Chick Corea
Armando Anthony Corea, mai conegut coma Chick Corea (Chelsea, Massachusetts, 12 de junh de 1941 - 2021) es un musician american de jazz. Foguèt descobèrt per Miles Davis dins las annadas 1960 e participèt amb aqueste a la naissença del movement de fusion d'electric jazz. Puèi dins las annadas 1970 foguèt membre de la formacion musicala Return to Forever.
Chassey-lès-Montbozon
Geografia
thumb|center|Paysage d'hiver. L'[[Ognon (Franche-Comté)|Ognon.]]
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Gye
Gye es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region del Grand Èst.
Geografia
Vilatge situat a unitat|30|km de Nancy
Gye es una pichona municipalitat situat en la plana del Toulois, pas luènh de las còstas de Toul, celèbras per lo sieu « gris de Toul » (vin). Gye Se caracteriza per una fòrta implantacion del sector primari. N'efièch, existís aperaquí sièis espleitacions agricòlas per una populacion de 199 abitants, siatz una espleitacion per 33 abitants. Se dénombre doncas mai bovins qu'umans sul territòri d'aquela pichona comuna.
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
La Ròca de Pèrnas
La Ròca de Pèrnas (La Roque-sur-Pernes en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Djedkara
200px|thumb|left|Piramida de Djedkara Djedkara o Isesi que ho un faraon de la V dinastia.
Nioserra
200px|thumb|left|Reconstitucion deu temple solar de Nioserra thumb|150px|left|Dobla estatua de Nioserra thumb|200px|left|Piramida de Nioserra a Per Osir Nioserra que ho un faraon de la V dinastia.
Qu'èra dilhèu lo hilh deu faraon Raneferef. Com los predecessors de la soa dinastia que's he bastir ua piramida a Per Osir (Abosir). Que s'i trobè papirus e batèus funeraris a la debuta de las annadas 1980.
Qu'ei famós per la son temple solar bastit Abo Goròd ; tots los predecessor de la soa dinastia que's hen com eth bastir un temple solar inspirat deu temple d'Iono (Eliopòlis).
(443) Photographica
(443) Photographica es un asteroïde.
Luçac (omonimia)
Luçac pòt designar:
Blòc 0715
Lo  es un blòc (en francés, îlot) del sector de dins lo principat de Mónegue.
Sa superfícia es de 0.
Actiniidae
Actiniidae es la mai importanta de las familhas d'anemònas de mar, que regropa la majoritat de las espècias comunadament rencontradas dins las mars costièras temperadas. La màger part presentan pas de simbiòsi amb d'autres organismes, una excepcion remarcabla es Entacmaea quadricolor. La sistematica de la familha es particularament dificila.
Còdi oficiau estatistic
Un còdi oficiau estatistic es utilizat per un organisme estatistic (coma l’INSEE en França o l’INE en Espanha) per identificar ua division administrativa o politica.
Thenelles
Thenelles es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Verónica Forqué
vinheta
Còdi oficiau estatistic
Exemples de codificacion
Dins l’estat espanhòu:
Verónica Forqué
Verónica Forqué (Madrid, lo 1 de decembre 1955 - 2021) z-es ‘na actritz espanhòla. Son nom d'ostal z-es Verónica Forqué Vázquez-Vigo.
Còdi oficiau estatistic
Exemples de codificacion
En França: véser Còdi INSEE.
Verónica Forqué
Z-es la filha delh realizator José María Forqué e de l’actritz Carmen Vázquez Vigo e la sòr delh realizator Álvaro Forqué.
Cuisy (Sèina e Marna)
Cuisy  es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Saulles
Saulles es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region del Grand Èst.
Cuisy (Sèina e Marna)
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Saulles
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Cuisy (Sèina e Marna)
Nòtas
<references group=N/>
Kary Mullis
Kary Banks Mullis (n. en 1944) es un bioquimista american. A recebut lo Prèmi Nobel de Quimia en 1993 per l'invencion de la reaccion en cadena per la polimerasa o (PCR).
Gardon
Gardon o pus rarament Gard es un riu d'Occitània, que nais dins lei Cevenas, a partir de la confluéncia dau Gardon d'Alès e dau Gardon d'Andusa, e que se geta dins lo Ròse. Subre son percors de tròba lo celèbre pònt de Gard.
Dis Pater
vinheta|200px|Tauleta invocant Dis Pater (sègle I) Dis Pater, o Dispater e abreujat en Dis, es lo nom roman d'un dieu dels Infèrns antics que venguèt amb lo temps Pluton.
Etimologia
Ciceron dins son De natura deorum fa derivar lo nom Dīs Pater de dives, çò que suggerissiá lo sens de « Paire de las riquesas », correspondent al nom Pluton (del grec Πλούτων, Ploutōn, significant « riquesa »). Segon unes autors del sègle XIX, una granda partida de las etimologias propausadas per Ciceron se las cal pas prene al seriós, e poirián aver èsser simplament ironicas. Pasmens aquesta etimologia foguèt acceptada per unes autors contemporanèus, que defendon que Dīs Pater es una traduccion literala de Ploutōn.
Lo nom Jupitèr ven de l'evolucion d'un nom compauzat ( / Zeùs patếr significant « Zèus paire »). La primièra partida del compauzat aparten a la familha formada sus *dyew, raiç indoeuropèa qu'es tanben format lo mot latin dies. Tanben se trapa Diespiter per Plaute e Varron per designer Jupitèr. Lo tèrme Dis a la mèsma origina que Deus, es a dire « divin » en latin.
Dis Pater e los Galleses
Pels Romans, Dis Pater es un dieu pro sorn assimilat a Pluton. E, segon Juli Cesar, ''« (...) Los Galleses se vantan d'èsser eissits de Dis Pater, tradicion que dison téner dels druidas. es per aquesta rason que mesuran lo temps, non pel nombre dels jorns; mai par aqueste de las nuèghs. Calculan los jorns de naissença, lo començament dels meses e aqueste de las annadas, de biais que lo jorn seguí la nuèch dins lor calcul (...) ».'' Quand Juli Cesar evòca los dieus dels Galleses, los designa jol nom de divinitats romanas. L'afirmacion relativa a Dis Pater faguèt unas interpretacions, los istorians e arqueològs cercant a identificar lo dieu gallés que Cesar presenta jos un nom latin.
Mont de Sant Baudèli
Lo mont de Sant Baudèli se situa a l'extremitat sud-oèst del massís de la Serrana marcant lo rebòrd meridional del causse de Larzac. Culminant a 848 mètres d'altitud sus la comuna de Montpeirós, sa cima, accessibla per la rota, es coronada d'una importanta antena TDF de 70 m de nautor.
Panoramà
Lo panoramà dempuèi la cima es remarcabla : cap al sud, la vista s'estend sus tota la plana viticòla d'Erau fins a la mar Mediterranèa dins la porcion compresa entre Seta, lo Puòg de Sant Clar, Agde e l'ancian volcan del mont Sant Lop. A l'èst de Seta, òm apercep los puèges de la Gardiòla, al primièr plan los contrafòrts de la Serrana qu'entornejan las gòrjas d'Erau, la vila de Montpelhièr e lo cordon litoral, fins a la poncha de l'Espigueta e enfin lo Puòg de Sant Lop e Òrtols. A l'oèst s'estend lo Naut Lengadòc : Escandorgue, Espinosa e los Monts de La Cauna. Al nòrd, la debuta de Larzac es bordat per las Cevenas : Augal, puèi la montanha de la Faja, e entre los dos, òm apercep frequentament la part orientala del mont Losera (pic Cassini). Enfin, per temps clar, al sud-oèst òm apercep lo massís de Canigó e lo massís de las Corbièras mentre qu'a l'èst òm vei fins al Mont Ventor.
Nòtas e referéncias
<references responsive="1" group="">
(444) Gyptis
(444) Gyptis es un asteroïde.
Parc Nacionau de Talassemtane
thumb|Aguest parc deth nòrd de Marròc a bèri uns climats fòrça desparièrs pr'amor des sues desparières altituds. Eth Parc Nacionau de Talassemtane ei plaçat sus es montanhes deth Rif centrau, en eth nòrd deth Marròc, sus ua superfície de 58.000 Ha. .
Plessis-Saint-Jean
Plessis-Saint-Jean es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Iona e la region de Borgonha Franca Comtat.
Siberia
vignette|370px|Apercebut topografic de Siberia e d'una part de la Russia europèa. vignette|370px|Paisatge de [[taiga dins la plana de Siberia occidentala : lo cors de Vassiogan.]]
Parc Nacionau de Talassemtane
Ei un territòri plan singular pera sua beresa, per sòns paisatges e pera sua grana biodiversitat. Se trapa prèp dera vila de Chauen.
Plessis-Saint-Jean
Comunas vesinas
400px|left||Distanças e posicion relativa
Siberia
Siberia (en rus: Сибирь, Sibir) es la part de la Federacion de Russia situada en Asia : una imensa region d'una surperfícia de de km² fòrça pauc poblada ( d'abitants siá aperaquí  au km²). Situada dins l'èst de Russia, s’estend de l'Oral à l'oèst fins a l'ocean Pacific e de l'ocean Artic al nòrd fins als monts d'Altai al nòrd de Cazacstan e a las frontièras mongolas e chinesas. Constituissent la part nòrd d'Asia, Sibéria representa 77 % de la surperfícia de Russia, mas sonque 27 % de sa populacion, e se caracteriza per un clima fred e continental amb un paisatge de relèu moderat traversat de flumes bèls. Longtemps abitada per de populacions pastoralas turcofònas, foguèt progressivament colonizada per l'Empèri rus. Lo regim sovietic i comencèt al sègle XXe l'extraccion minièra, gasièra e petrolièra e contunhèt l'expleitacion forestièra.
Parc Nacionau de Talassemtane
Aguest parc qu'a plojes anuaus entre es 500 mm deres vaths orientaus enquias mès de 2000 mm enes montanhes mès nautes. Pr'açò qu'a tota sòrta de climats: termomediterranèu, mesomediterranèu, supramediterranèu e oromediterranèu.
Siberia
Geografia fisica
Òm subdevesís generalament Siberia en tres grands ensembles, geologicament desparièrs e separats per los rius Ienisseï e Lena :
Lo punt culminant de Siberia es lo Kliotchevskoï, volcan actiu situat dins la peninsula de Kamchatka.
Parc Nacionau de Talassemtane
Eth parc a 747 especies vegetals desparières, des quaus 47 son endemiques de Marròc; 27 son endemiques iberoafricanes y 9 son endemiques argerino-marroquines. Es especies vegetals presents apertenhen ath bòsc mediterranèu. D'aguestes son importantes: abies maroccana, cèdre deth Atlàs, quercus spp, pinus spp, tetraclinis articulata, buxus balearica e olea silvestris. . Er mamifèr mès important que demòra en eth parc ei eth monard de Berberia. tanben s'i an vist espècies coma eth caparroi o gipaèt barbut e tanben mès de 100 audèths de desparières espècies.
Referéncies
Plessis-Saint-Jean
Nòtas
<references group=N/>
Blagoveshchensk
right|250px|thumb|Blagoveshchensk vist en lo map del riu Amor
Govern Local
Des de 1876 fins a l'època soviètica, els alcaldes de Blagoveshchensk van ser M. O. Mokeevsky, L. A. Benkendorf, V. I. Kukhterin, P. F. Turchaninov, V. P. Efimov, A. V. Kirillov, I. D. Prishepenko, P. P. P. Popov, A. N.. Popov, A. N. A..
Alcaldes (1991-2010)
Lyashko, Yuri Gavrilovich, alcalde (president del comitè executiu de la ciutat) de Blagoveshchensk durant el període de 1985 a 1996.
Kolyadin Alexander Mikhailovich, alcalde de Blagoveshchensk de 1996 a 2004.
Migulya, Alexander Anatolyevich 28 de novembre de 2004 va ser elegit alcalde de Blagoveshchensk. 1 de març de 2009 reelegit per a un segon mandat. El 26 d'abril de 2010, Alexander Anatolyevich Migulya va ser destituït del seu càrrec com a alcalde de la ciutat de Blagoveshchensk per un decret del governador de la regió d'Amur.
Caps del municipi
Vladimir Kobelev, cap del municipi de la ciutat de Blagoveshchensk del 15 de juliol del 2010 al 2014.
Caps d'Administració
2010-2011 - Nevedomsky, Nikolai Alekseevich;
2011-2014 - Berezovsky, Pavel Viktorovich;
I. O. del 21 de febrer de 2014 al 19 de setembre de 2014 - Alexander Alexandrovich Kozlov  ;
Alcaldes (des de 2014)
del 19 de setembre de 2014 al 25 de març de 2015 - Alexander Kozlov;
del 25 de juliol de 2015 al 25 de juliol de 2020 - Kalita Valentina Sergeevna (actuant del 25 de març al 25 de juliol);
El 27 de juliol de 2020, Imameev Oleg Gataullovich va prendre possessió com a alcalde de la ciutat de Blagoveshchensk.
Presidents de la Duma de la ciutat de Blagoveshchensk
des del 19 de setembre de 2019 - Evglevskaya Elena Igorevna;
Anchuelo
Anchuelo es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Madrid.
Onís
thumb|left|600px|Piramida d'Onís Onís que ho lo darrèr faraon de la V dinastia.
Guitera-les-Bains
Vuttera en còrs (Guitera-les-Bains en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
(445) Edna
(445) Edna es un asteroïde.
Romanha (Gironda)
Romanha (Romagne en francés) es una comuna deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn. Lo borg de Romanha es relativament important e garda un pauc d'activitat comerciala. L'agricultura es dominada per la viticultura. La creishença hòrta e recenta de la populacion (+ 62% entre 1999 e 2015) es devuda en partida a daus lotejaments (Bordèu es a mens de 40 km, mès las comunas vesinas n'an pas tant profitat).
Toponimia
Las fòrmas ancianas son Romana, Romania, en latin, aus sègles XI a XIII, Romanha, en 1289. Lo nom sembla format dau nom latin d'òme Romanius, emb lo sufixe -acum, latinizacion dau sufixe gallés -āco(n). Romanha èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'avèva per mèste Romanius. Jacques Astor, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, sosten una auta solucion : un lòc que daus latinofònes i demòran, environat de garnisons germanicas, aus sègles V o VI, ; aquò's una explicacion que vau puslèu per Romanha (Agenés), environat de vilatges que gardan dens lurs noms la memòria de pòbles germanics.
(446) Aeternitas
(446) Aeternitas es un asteroïde.
Chevannes (Iona)
Chevannes  es una comuna francesa administrada per lo departament d'Iona de la region de Borgonha.
Aranjuez
Aranjuez es un municipi d'Espanha de la Comunautat Autonòma uniprovínciala de Madrid.
Chevannes (Iona)
Nòtas
<references group=N/>
Carles Galtier
La vida
Naissèt dins una familha provençala que son paire èra fabre. Ne venguèt lo siu filh Doctor en Sociologia, conservator del Musèu Frederic Mistral de Malhana (1969), cargat de recèrcas al CNRS, prèmi Frederic Mistral 1946, prèmi Jaufre Rudèl en 1965, prèmi triennal de l'Astrado prouvençalo/Astrada provençala, Prince de la Nòva corta en 1971, Grand Prèmi Literari de Provença en 1980. Foguèt un collaborator afogat de las publicacions provençalas Marsyas, Calendau, Fe, Òc, Tèrra d'Òc, L'Astrado/L'Astrada, dels quasernets de l'Astrado prouvençalo/Astrada provençala, l'Armanac provençau, Prouvènço d'aro/Provença d'ara e ca etc.
Majorau dau Felibritge (Majourau dóu Felibrige) en 1952.
Òbra teatrala (franc las citadas çai-sus... e nòvas edicions)
Es de notar que bona part d'aicestas pèças de teatre son estadas ramosadas dins lo recuèlh Comèdias en 1 acte.
Referéncias
et cœtera generis ejusdem
Saint-Léger-du-Bourg-Denis
Saint-Léger-du-Bourg-Denis es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Geografia
A 130 km al nòrd-oèst de París, es la primièra municipalitat a la sortida es de Roan, pòrt maritim e fluvial dintre Lo Havre e d'Escomesas sus la Seine. A traversat pel Aubette.
En superficie (281 a), es la una de las mai pichonas municipalitats del departament.
Climat océanique temperat. Mièjas de las temperaturas : 5 °C en genièr, 21 °C en julhet.
À 130 km au nord-ouest de Paris, elle est la première commune à la sortie est de Rouen, port maritime et fluvial entre Le Havre et Paris sur la Seine. Elle est traversée par l'Aubette.
En superficie (281 ha), elle est l’une des plus petites communes du département.