cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fandaqumiya
Historie
I 1596 stod Fandaqumiyya oppført i osmanske skattelister som ein del av Jabal Sami nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 11 hushaldningar og 1 ungark, alle muslimar. Skattar vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, tilfeldige inntekter, geiter og bikubar, og ei presse for oliven eller druer.
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1863 og 1870, og estimerte at han hadde kring 500 innbyggjarar. Han skreiv at staden låg i ei åsside. Her var riekeg med vatn og heile åssida var oppdyrka med vakre oliventre, fiken og granateple. I The Survey of Western Palestine (1882) vart Fendakumiyeh skildra som «ein særs liten landsby i ei åsside, med tre kjelder i sørvest, liten og myrlendt.»
I 1917 vart Fandaqumiya erobra av General Allenby og dei britiske styrkane hans frå osmanarane, og tre år seinare vart han ein del av det britiske Palestinamandatet.
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Fandaqumiya eit folketal på 327, alle muslimar. Dette hadde auka i folketeljinga i 1931 då El Fandaqumiya hadde 101 busette hus og eit folketal på 445, framleis alle muslimar. I 1945 var folketalet 630 arabarar, med 4 079 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. 885 mål vart nytta for plantasjar og irrigert land, 2 737 mål for korn, medan 14 mål var utbygd (urbant) land.
Barkevikitt
Barkevikitt, eit svart, alkalihaldig amfibolmineral, som har fått namn etter Barkevik ved Langesundsfjorden. Det vart først skildra av Waldemar Christofer Brøgger i 1887. I nyare nomenklatur er namnet gått ut av bruk. Det har aldri vore eit kjemisk veldefinert mineral og svarar nærast til ein jernrik pargasittisk hornblende eller ferro-hornblende.
Taftanaz
Taftanaz (arabisk تفتناز, òg skrive Teftanaz) er ein by nordvest i Syria i Idlib guvernement, 17 kilometer nordaust for Idlib. Av stader i nærleiken finn ein Ta'um og Binnish i sørvest, Maarrat Misrin i vest, Zardana i nordvest, Maarrat al-Ikhwan i nordaust og Bawabiyah i aust. Taftanaz er hovudsakleg ein jordbruksby og består av betongbygningar. Han er omgjeve av kveiteåkrar.
Kristina Skryppen
Krangel om jordleiga
Futen forhøyrde Kristina, og presten formana at ho skulle fortelja sanninga. Då fortalde Kristina at ei trollkvinne hadde kome til Skryppen og bede om hjelp og almisser. Som takk skulle trollkvinna læra Kristina trolldomskunstar. Kvinna gav Kristina ein drikk, noko som endra veremåten til Kristina. Djevelen kom til henne som ein flygande fugl. Han lova å hjelpa henne til godt og vondt. Når ho skulle til Hornelen, fekk ho eit kje å fly på. Kristina og fire av hennar næraste vart dømde til å bli brende på bålet.
Et sommereventyr
Melodi Grand Prix 1960
«Et sommereventyr» deltok i Melodi Grand Prix 1960, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1960 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen i semifinalen, og enda på tredjeplass med 32 poeng. I finalen vart songen framført på norsk av Elisabeth Grannemann, og enda på fjerdeplass med 74 poeng.
Det var Nora Brockstedt som spelte songen inn på singlen Karusell KM-16. Det finst inga versjonar på plate med Inger Jacobsen eller Elisabeth Granneman.
Bratja Daskalovi
Bratja Daskalovi (bulgarsk Братя Даскалови) er ein landsby og ein kommune i provinsen Stara Zagora i Bulgaria. Kommunen omfattar 23 busetnader, men ingen byar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Kommunar i Den palestinske sjølvstyresmakta
Kommunetypar
Komune A (by) - Hovudkommunar eller distriktshovudstader i guvernementet. Det er 14 kommunar på nivå A. Desse vert alle rekna som byar. Kommunestyret består av 13 medlemmar og ein styreformann, i tillegg til ein vald borgarmeister.
Synnøve Finden
Bakgrunn
Synnøve Finden var den åttande av ti sysken. Foreldra var Lars Johnsen (1841–1923) og Brita Johnsdatter (1845–1929). 17 år gammal reiste ho til Stavanger på meieriskule. Som nyutdanna meierske hadde ho jobbar i Drammen, Stange og Kristiania, der ho vart verande.
Krig og nedgangstider
Under og like etter andre verdskrigen var det vanskeleg å få tak i ostemasse, og verksemda stoppa nesten heilt opp. Fabrikken og driftsmåtane vart umoderne, og Finden og Holmen var slitne og sjuke. Evy og ektemannen Josef Dahl overtok verksemda.
Saraqib
Saraqib (arabisk سراقب, òg skrive Saraqeb) er ein by nordvest i Syria, som administrativt høyrer til Idlib guvernement, aust for Idlib. Han ligg 370 meter over havet. Den antikke staden Ebla ligg fem kilometer sør for byen. Av stader i nærleiken finn ein Mardikh og Maar Dibsah i sør, Trunbah og al-Nayrab i vest, Sarmin i nordvest, Taftanaz i nord, Talhiyah i nordaust, Tell Touqan i aust og Kafr Amim i søraust.
Batolitt
Karakteristiske bergartar i batolittar er granittar, syenittar, monzonittar og tonalittar. I Noreg dannar mange av dei 800–1100 millionar år gamle granittane i grunnfjellet typiske batolittar og stokkar.
Bidama
Kjelder
''
Thalassarche carteri
Skildring
Thalassarche carteri er ein liten albatross i denne biologiske slekta, med ei kroppslengd på ca. 76 cm, vengespenn på 200 cm og dei kan ha kroppsvekt i området 1,8-2,9 kg. Han har ei slank kroppsbygging med smale venger og relativt tynnt nebb. Undersida er kvit, undervengen har ei tynn mørk rand både i framkant og bakkant, ryggen, overside av vengen og halefjørene er mørke. Hovudet er i mest kvitt, kjakane har gråleg skugge, men er langt lysare enn på gulnasealbatross. Eit anna kjenneteikn som skil han frå gulnasealbatrossen er den mørke flekken rundt auga som nesten ikkje er synleg på T. carteri. Nebbet er mørkt med ei gul stripe på oversida. Leveområdet utanom hekketida er i sørlege Indiahavet og austover til New Zealand. Populasjonen er trudd å vere ca. 83 000 individ og er minkande.
Mark Clarke
Etter ei tid vart Clarke spurt av Jon Hiseman om å bli med i Colosseum sommaren 1970 og han spelt ei bandet til dei vart oppløyst seint i 1971. Han deltok òg i sameininga av bandet frå 1994. Etter at Colosseum vart oppløyst i 1971 var han ei kort stund medlem av Uriah Heep, og spelte på ein song, «The Wizard», som han òg var med å skreiv, på albumet Demons & Wizards i 1972. Frå og med 1973 var han medlem av Jon Hiseman sitt Tempest og spelte bass på dei to Tempest-albuma i lag med Allan Holdsworth, Ollie Halsall og Paul Williams, og eit konsertalbum som kom ut seinare. Han spelte òg bass på soloalbuma til Ken Hensley.
I 2010 gav Mark Clarke ut det første soloalbumet sitt, Moving to the Moon, som vart produsert av Ray DeTone.
Diskografi
Ken Hensley
Mountain
Jeriko
Arkeologar har avdekt funn frå meir enn 20 etterfølgjande busetjingar i Jeriko, den første er datert til å vere 11 000 år gammal (kring 9000 fvt.), nesten til byrjinga av holocen-epoken i historia til jorda.
Før-keramisk yngre steinalder, kring 9600 fvt.
Kring 9400 fvt. hadde byen meir enn 70 slike bygningar. Estimat på folketalet varierer frå to-tre tusen til to-tre hundre. Det mest påfallande er at denne tidlege byen hadde ein massiv steinmur, som var over 3,6 m høg og 1,8 meter brei ved foten. Innafor denne muren stod eit tårn som var over 3,6 m høgt, med ein indre trappeoppgang på 22 steinsteg. Ein har ikkje oppdaga ein slik mur og eit slikt tårn tidlegare i menneskeheita, og det ville ha teke hundre mann meir enn hundre dagar å bygge. Muren kan ha vore eit vern mot flaumvatn, medan tårnet kan ha blitt brukt til seremoniar.
Etter eit par hundreår vart den første busetnaden fråflytta. Ein andre busetnad, grunnlagd kring 6800 fvt., kan ha vore grunnlagd av eit invaderande folk som absorberte dei opphavlege innbyggjarane i den dominerande kulturen sin. Frå denne perioden har ein mellom anna funne ti gipsa hovudskallar, der dei individuelle andletstrekka er måla på. Desse representerer anten husgudar eller dei første portretta i kunsthistorien, og ein trur at dei vart plasserte i heimane til folk, medan lekamane vart gravlagde.
Osmansk tid
Dei siste åra av det osmanske styret, var Jeriko ein del av Jerusalem waqf og imerat. Landsbybuarane produserte indigo som ei viktig inntektskjelde, og nytta ein kjele som var spesiallaga for dette føremålet, lånt bort til dei av osmanske styresmakter i Jerusalem. Gjennom det meste av tida under osmanarane, var Jeriko ein liten landsby med bønder som ofte var utsett for åtak frå bediunar. Den franske reisande Laurent d'Arvieux skildra byen i 1659 som «no aude, og består berre av kring femti fattige hus i dårleg forfatning....Slette rundt er særs frodige, jorda er middels feit, men får vatn av fleire bekkar, som flyt ut i Jordan. Trass i desse fordelane er det berre hagane nærast byen som er oppdyrka.» På 1800-talet vitja ofte europeiske forskarar, arkeologar og misjonærar ofte staden. Den første utgravinga av Tell as-Sultan vart utført i 1867, og klostera St. Georg av Koziba og Johannes døyparen vart starta opp att og ferdig oppussa i høvesvis 1901 og 1904.
Moderne tid
Jeriko vart okkupert av Israel under seksdagarskrigen i 1967 i lag med resten av Vestbreidda. Han vart først gjeven over til Den palestinske sjølvstyresmakta i høve Osloavtalen. Det avgrensa palestinske sjølvstyret i Jeriko starta 4. mai 1994. Byen er ein enklave i Jordandalen i det som er rekna som Område A på Vestbreidda, medan området rundt vert rekna som Område C under full israelsk militærkontroll. Fire vegsperringar ligg rundt enklaven og hindrar palestinske innbyggjarar i Jeriko å flytte seg rundt på Vestbreidda.
Svensk geografi
Län
Blekinge län, Dalarnas län, Gotlands län, Gävleborgs län, Hallands län, Jämtlands län, Jönköpings län, Kalmar län, Kronobergs län, Norrbottens län, Skåne län, Stockholms län, Södermanlands län, Uppsala län, Värmlands län, Västerbottens län, Västernorrlands län, Västmanlands län, Västra Götalands län, Örebro län og Östergötlands län
Kafr Nabl
Sidan den syriske borgarkrigen har byen vorte kjend for å produsere satiriske videoar om krigen.
Al-Haffah-distriktet
Al-Haffah-distriktet ligg i An-Nusayriyahfjella aust for Latakia. Han er eit viktig handelssenter der lokale bønder sel eple og andre varer. han er historisk viktig som ein viktig strategisk stad for dei invaderande krossfararane. Her ligg Salah Ed-Din-borga, ein UNESCO verdsarvstad.
Slinfah
Slinfah (arabisk صلنفة, Ṣlenfah) er ein ferieby i Syria, grunnlagd i 1929, som administrativt høyrer til Al-Haffah-distriktet i Latakia guvernement. Han ligg 1130 meter over havet i An-Nusayriyahfjella, 50 km aust for Latakia. I følgje folketeljinga i 2004 har byen 1 847 innbyggjarar, og 19 518 innbyggjarar om ein tar med dei 25 kringliggande landsbyane i Slinfah nahiyah (nahiyah). Innbyggjarar er hovudsakleg alawittar.
MS «Clio» (1939)
Det Bergenske Dampskibsselskab
I 1953 var det brann ombord i det såkalla «strong room». I midten av mai 1953 lasta det igjen for SWAL. Trass i at ruta gjekk forholdsvis godt, førte dei innleigde skipa til at inntektene på ruta var heller dårleg. For å finne ei betre løysing overtok BDS i 1953 ein nybyggingskontrakt frå Rederi-AB Transatlantic. Skipet vart levert i august 1954 som MS Iris (1954) og erstatta «Clio», som gjekk attende til SAL i november 1954.
Casarano
Dyrking av oliven er viktigaste næringsgreina i Casarano. Kommunen er mellom dei mest industrialiserte på Salento-halvøya, mellom anna med produksjon av vin.
Al-Qutailibiyah
Al-Qutailibiyah (arabisk القطيلبية, òg skrive Kotailabiyah eller Qutelbyeh) er ein by nordvest i Syria i Jableh-distriktet i Latakia guvernement, sør for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Arab al-Mulk og Qurfays i vest, Jableh i nordvest, Siyano i nord, Ayn al-Sharqiyah i nordaust, Daliyah i søraust og Dweir Baabda i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Qutailibiyah eit folketal på 5 566 i 2004. Han er det administrative senteret i al-Qutailibiyah nahiyah («underdistrikt») som består av 32 stader med eit samla folketal på 32 582 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar frå klanane Bani Ali (ein del av Haddadin-føderasjonen) og Kharalis Ghuraba (ein del av Kalbiyya-føderasjonane).
Darkush
Historie
Ein inskripsjon i byen er datert attende til romartida og syner at det låg eit skipsverft i byen, som bygde elvebåtar som kunne nyttast på Orontes. Byen har òg restar av ei gammal bru. Kristninga av byen skjedde truleg etter 322.
Ayn Shiqaq
Kjelder
''
Kesab
Kesab, Kessab eller Kasab (arabisk كسب, armensk Քեսապ, Kesab) er ein armensk-busett by nordvest i Syria i Latakia guvernement, 59 kilometer nord for Latakia. Han ligg nær grensa til Tyrkia i fjellsida til Aqraa (tyder «den hårlause» eller «skalla») 800 meter over havet. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Kesab eit folketal på 1 754 i 2004.
Halhul
Etter 1948
I 1949, etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, Halhul under Jordan sitt styre.
Geografi
Byen ligg på toppen av Nabi Yunis, det høgaste punktet på Vestbreidda med 1 030 meter over havet. Byen har eit landareal som strekkjer seg over 37 335 mål.
Al-Haffah
Innbyggjarane i al-Haffa driv stort sett med jordbruk. Byen produserer mange typar frukt, som oliven, fiken, granateple, eple og pærer.
CSKA Moskva
CSKA Moskva (russisk: Профессиональный футбольный клуб ЦСКА Москва) er eit idrettslag i Moskva i Russland. Laget, som vart stifta i 1911, har i alle år vore knytt til det sovjetiske og russiske militærvesenet.
Heimebana til fotballklubben er Torpedo Eduard Streltsov som tek 13 200 tilskodarar. CSKA spelar i raude trøyer og mørkeblå bukser.
Alawittar
Alawittar (arabisk علوية 'alawīyyah), òg kjend som nuṣayrī (arabisk: نصيريون), en-Naṣīriyyah og al-Anṣāriyyah, er ein religiøs minoritet av sjiamuslimsk opphav som er utbreidd i Syria. Alawittane må ikkje forvekslast med aleviar, ein annan religiøs religiøs minoritet i Tyrkia, sjølv om omgrepa har felles etymologi, og moglegvis har felles opphav. Alawi er ei særeigen islamsk religiøs retning som blant anna inneber trua på reinkarnasjon.
Historie
Opphavet til alawittane er omstridd. Alawittane sporar sitt eige opphav tilbake til den ellevte imamen, Hassan al-'Askarī (d. 873), og eleven hans Ibn Nuṣayr (d. 868).
Bani Na'im
Historie
Robinson vitja Bani Na'im i 1838, og skreiv at han truleg låg på «det høgaste punktet i Judea.» Då den franske reisande Victor Guérin vitja i 1860, fann han landsbyen nesten fråflytta, då innbyggjarane hadde flytta ut i telt for å unngå å bli kalla inn i militæret. Han fann dei buande i ein teltlandsby ein kilometer unna, klare til å flykte inn i ørkenen om det vart gjort forsøk på å kalle dei inn. I 1874 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) han som «ein ganske stor landsby» med olivenlundar i sør og vest og mange bygg bygde av eldgamle materiale. Byen forsynte sand for Hebronglas-industrien.
Folketalet i Bani Na'im voks under Palestinamandatet. Han vart med i arabararopprøret 1936–39 og var åstad for eit slag mellom dei irregulære palestinsk-arabiske styrkane til Abd al-Qadir al-Husayni og den britiske hæren. Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, vart Bani Na'im annektert av Jordan. Han kom under israelsk okkupasjon etter at Israel erobra Vestbreidda under seksdagarskrigen i 1967. I 1997 vart Bani Na'im overtført til palestinsk administrasjon og vart så ein kommune. I dag er han handelssenter for landsbyar i Hebron-området. Byen hadde eit eit folketal på 20 084 innbyggjarar i 2007. Han ligg høgare enn dei fleste andre busetnadane i området, 951 meter over havet.
Spiral av Elisabeth Granneman og Arne Bendiksen
Melodi Grand Prix 1964
«Spiral» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Elisabeth Granneman med eit lite orkester, og så på nytt av Arne Bendiksen med eit stort orkester. Bidraget vann med 61 poeng.
Musikkgruppa Colosseum
1968–1971
I mars 1971 spelte bandet inn fleire konsertar på Big Apple Club i Brighton og på Manchester University. Hiseman var imponert over atmosfæren på Manchester-konserten og bandet kom attende fem dagar seinare for ein gratiskonsert som òg vart spelt inn. Innspelingane kom ut som det doble konsertalbumet Colosseum Live i 1971. I oktober 1971 vart det opphavlege bandet oppløyst.
Sameining 1994-2015
I 2003 gav dei ut albumet Tomorrow's Blues, og la igjen ut på turné, mellom anna i England i 2004. Kona til Hiseman, saksofonisten Barbara Thompson, spelte stundom med bande før Dick Heckstall-Smith døydde i desember 2004 og ho vart fast medlem av bandet.
Mellomtida 1971-1994
Hiseman skipa så gruppa Colosseum II i 1975, med eit sterkare fokus på jazzfusion-rock, og med den kjende gitaristen Gary Moore og Don Airey på klaverinstrument. Dei gav ut tre album før dei vart oppløyst i 1978.
1968–1971
Det andre albumet til Colosseum kom seinare i 1969 og heitte Valentyne Suite, og vart den første utgjevinga på den nylanserte etiketten til Philips, Vertigo, som vart oppretta for artistar som ikkje passa inn på hovudetiketten til Philips, og var det første selskapet til heavymetal-pionerane Black Sabbath.
Dino Baggio
Klubbspel
Våren 1990 debuterte Baggio for Torino, som då var i ferd med å rykke opp frå Serie B. Han spelte for klubben i Serie A i 1990/91-sesongen, den neste sesongen spelte han for Inter. Frå sommaren 1992 spelte han for Juventus i to sesongar, den fyrste av dei to sesongane vart avslutta med siger i UEFA-cupen.
Maarrat Misrin
I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS) Ma'arrat Misrin eit folketal på 17 519 i 2004. Han er det administrative senteret i ein nahiya som består av 16 stader med eit samla folketal på 57 859 i 2004. Associated Press estimerte at folketalet i Ma'arrat Misrin var kring 40 000 i 2012. Innbyggjarane i byen er hovudsakleg sunnimuslimar, medan kring 15% følgjer sjiaislam.
Moderne tid
Ma'arrat Misrin fungerer som ein større kjøpstad for dei omliggande jordbrukslandsbyane. Marknaden i byen dekkjer fleire kvartal.
Ar-Raqqah
Tidleg islamsk tid
Ar-Raqqah og ar-Rāfiqah voks saman til ein by, og i lag vart dei større enn den første Umayyade-hovudstaden Damaskus. I 796 valde kalifen Harun al-Rashid ar-Raqqah/ar-Rafiqah som residensen sin. I 13 år var ar-Raqqah hovudstad for abbasideriket som strekte seg frå Nord-Afrika til Sentral-Asia, medan hovudadministrasjonen vart verande i Bagdad. Palassområdet i ar-Raqqah dekte eit område på kring 10 kvadratkilometer nord for tvillingbyane. Ein av dei som grunnla Hanafi-retninga innan jus, Muḥammad ash-Shaibānī, var den øvste qadi (dommar) i ar-Raqqah. Prakta til hoffet i ar-Raqqah er dokumentert i fleire dikt, samla inn av Abu al-Faraj al-Isfahāni i i hans «Bok av songar» (Kitāb al-Aghāni). Berre det vesle, restaurerte såkalla Austpalasset i utkanten av palassområdet, gjev eit inntrykk av Abbaside-arkitekturen. Noko av palasskomplekset frå denne perioden er graven ut av eit tysk lag på vegner av generaldirektøren for antikvitetar. I denne perioden var det òg eit blømande industrikompleks som låg mellom dei to byane. Både tyske og engelske grupper har grave ut delar av industrikomplekset med mange funn av keramikk- og glasproduksjon. Utanom store haugar med avfall, fann ein keramikk- og glasverkstader med restar av tørkeomnar og brennkammer.
2000-talet
I følgje Tim Whewell frå BBC News, kan ar-Raqqah vere «den største byen i verda nokon gong som er kontrollert av av al-Qaida».
1900-talet
Det ligg eit museum, kalla Ar-Raqqah museum, i administrasjonesbygningen reist under det franske mandat-perioden.
Tidleg islamsk tid
I år 639 tok den muslimske erobraren 'Iyāḍ ibn Ghanm den kristne byen Kallinikos via ein avtale. Sidan den gong har han vore omtalt i arabiske kjelder som ar-Raqqah, men i syriske kjelder vart han framleis kalla Kallinikos. I 640–641 vart den tidlegaste kongregasjonalistiske moskéen i Jazira bygd i den hovudsakleg kristne byen. Mange følgjesveinar av profeten Muhammed budde i ar-Raqqah. Slaget ved Siffin fann stad her og grava til Ammar ibn Yasir og Uwais al-Qarni ligg derfor i ar-Raqqah.
Quneitra
Quneitra (òg Al Qunaytirah, Qunaitira eller Kuneitra; arabisk القنيطرة, al-Qunayṭrah) er eit stort sett øydelagd og fråflytta adminsitrasjonssenter i Quneitra guvernement sørvest i Syria. Han ligg i ein høg dal i Golanhøgdene 1 010 meter over havet. Quneitra vart grunnlagd i den osmanske tida som ein stoppestad på caravaneruta til Damaskus og vart så ein garnisonsby med kring 20 000 innbyggjarar. Han låg strategis nær våpenkvilelinja med Israel. Det arabiske namnet tyder «den vesle brua».
Maltesisk historie
Germansk og bysantinsk styre (395–870)
Vestromarriket var særs ustabilt og gjekk i oppløysing innan eit par tiår under dei store folkevandringene. Kongen til dei vandalane og alanarane, Geiserik (døydde 477) skipa eit monaleg kongedøme i Afrika med hovudstad i Saldae (dagens Béjaïa). Herifrå rådde han over øyane i det vestlege Middelhavet, og etter at han hadde herja Roma, tok han òg Malta i år 445. Den greske historikaren Procopius skreiv at i år 533 gjekk den austromerske generalen Belisarius i land på Malta og tok attende øyane for keisar Justinian I den store. Austromarane kunne forsvara øyane mot åtak frå barbarane på grunn av den mektige floten sin.
Mellomalderen
Den normanniske greiven Roger I av Sicilia gjorde det fyrste forsøket på å taka dei maltesiske øyane frå arabarane i 1091, mellom anna av di Malta ligg strategisk som forsvarsverk mot åtak frå Nord-Afrika. I staden for å hærtaka øyane drøfta dei ein avtale der dei arabiske styresmaktene betalte tributt inntil 1127, då sonen til Roger, Roger II av Sicilia, tok øyane formelt i eige. Tankred av Sicilia, kongen over Sicilia frå 1189 til 1194, utpeika Margaritus av Brindisi, admiral av den sicilianske flåten, som den første greiven i Malta, noko som gjorde dei maltesiske øyane til eit len under Sicilia.
Den fyrste store omleiringa av Malta stod tyrkarane for i 1565, men øya gav aldri opp. Den andre store omleiringa skjedde under den andre verdskrigen då aksemaktene bomba øya og hindra tilførsel av all gods, men enno gav ikkje Malta opp. For dette strevet vart Malta gitt heidersutmerkinga Georgskors av den britiske kongen for å vera «vitne til heltemotet og oppofringa til folket sitt». Georgskorset står enno i dag på flagget til nasjonen.
Britisk styre av Malta
Den strategiske posisjonen til Malta midt i Middelhavet, spesielt etter at Suezkanalen vart grave ut i åra 1859 og 1869, gjorde Malta til ein viktig marinebase for både segl- og dampskip. Under Krimkrigen, 1853–1856, viste Malta igjen den militær-strategiske vekta si.
Den franske hærtekta
Med åra svekte makta til riddarane, og regimet deira møtte enden sin då Napoléon Bonaparte kom med flåte til Malta i 1798 på veg mot Egypt. Napoléon bad om trygg hamn og tilgjenge på forsyningar, men då ordenen neitta å skyta til med vatn, fekk Napoléon den orsakinga han trurvte for å senda ein hær, fyrst mot Gozo og deretter mot Valletta. Stormeister Bolheim kapitulerte og Napoléon vart på Malta i nokre dagar der han samstundes systematisk plyndra eigedelane og rikdomane til ordenen. Han grunnla ein ny administrasjon rådde av sine eigne kandidatar, men også eit nytt, liberalt lovsystem grunna i den tilsvarande frå den franske revolusjonen som avløyste det dåverande føydale systemet. Fyrste kapittelet byrja med orda «Alle som bur på Malta skal verta franske borgarar...» Medan ordenen vart bortvist, vart rundt 2 000 muslimske og jødiske trælar på øya sett fri.
Sjølvstende
Arbeidarpartiet vann valet i 1971 med Dominic Mintoff som statsminister, og arbeidde for å losna banda til Storbritannia, og orienterte seg mot den arabiske verda, først og fremst Libya. Den 13. desember 1974 vart Malta ein republikk.
Britisk styre av Malta
Etter opninga av Suezkanalen vart Malta òg ein viktig stasjon for kol påfyll. Skipsvervet vart vida og gav arbeid for ein monaleg del av innbyggjarane. Mykje av handelen i Middelhavet gjekk innom Malta. Jordbruket auka og var med på å gjera øyane nesten sjølvforsynte, og poteter vart eit nytt eksportprodukt. Berre tilgjenge på vatn var eit stendig og uløyst problem.
Då freden kom vart likevel mange arbeidarar i skipsverva og andre stader tarvlause, slik at arbeidsløysa steig mykje. I 1919 vart arbeidet med ei ny grunnlov sett i gang, men då uroa spreidde seg i ei forsamling, vart politiet tilkalla og i tumultane vart det skote inn i mengda og tre maltesarar vart drepne. I 1921 vart den nye grunnlova vedtatt. Ho gav endeleg maltesarane sjølvstyre over indre tilhøve. Den britiske regjeringa heldt på kontrollen over utanrikspolitikken, forsvaret og immigrasjon. .
Den andre store omleiringa av Malta: 1940–43
I desember 1940 kom det tyske Luftwaffe til Sicilia for å hjelpa italienarane med hærtekta av Malta. Tyske og italienske undervassbåtar tok til åtak på alle forsyningsskip til Malta. I juni 1941 tok Tyskland til åtak mot Russland, og størsteluten av det tyske luftvåpenet på Sicilia vart flytta. Åtaka mot Malta tok av, men heldt ikkje heilt opp. I desember 1941 vart bombinga teken opp att med same krafta som før. Mellom 1941 og 1942 vart fleire enn 3 000 flytokt gjennomførte. Innan dei fyrste seks månadene av 1942 var det berre éin einaste periode på eit døger der det ikkje var eit bombetokt. Valletta var den mest bomba byen under andre verdskrigen (Kirkenes i Noreg har den tviksame æra av å koma på andreplass).