cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
चुनारुघाट उपजिल्ला
जनशाङ्खिकि
जिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार यस जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या २६७०५६ रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या १३४८४० छ भने महिलाको जनसङ्ख्या १३२२१६ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ६०५८४  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ६०५८४ छ। त्यस्तै गरी बुद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ६२५, इसाई धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १८ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या १०९१ रहेको छ। यस उपजिल्लामा मणिपुरी, खासिया र टिपरा जनजातिहरू बसोबास गर्छन्। यस जिल्लामा ३३८ मस्जिद, २९ हिन्दु मन्दिर र ५ चिहानहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका ७९.१८% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने ५.७५% ले पोखरी, ५.०७% ले टुटी र १०% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गर्दै आएका छन्।यस उपजिल्लाका धाराका पानीहरूमा आर्सनिकको कमी रहेको पाइएको थियो। यस उपजिल्लाको कुल घरहरू मध्ये २०.७६% घरहरूमा अझै पनि सुविधा सम्पन्न अर्थात पक्की सौचालय सुविधा रहेको छैन।
अर्थतन्त्र
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ५४.७१% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै मजदुरीमा १६.०३%, वाणिज्यमा ८.०४%, सञ्चार र यातायातमा २.५१%, निर्माण क्षेत्रमा ०.८५%, सुविधामा ३.६१%, धार्मिक सेवामा ०.३१%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा १.०७% र अन्यमा १२.८७% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय चुनारुघाट थानको स्थापना सन् १९१४ मा भएको थियो भने सन् १९८३ मा यसलाई उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियो। यस उपजिल्लामा १० सङ्घ परिषद्, १६५ मौजा र ३३७ गाउँहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका सङ्घ परिषद् यस प्रकार छन्; गाजीपुर सङ्घ परिषद्, आहम्मदाबाद सङ्घ परिषद्, चुनारुघाट सङ्घ परिषद्, देओरगाछ सङ्घ परिषद्, पाइकपाडा सङ्घ परिषद्, शानखला सङ्घ परिषद्, उबाहाटा सङ्घ परिषद्, साटिवाजुरी सङ्घ परिषद्, राणीगाँउ सङ्घ परिषद् र मिराशी सङ्घ परिषद्।
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ३२.८७% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ३७.७९% छ भने महिलाको साक्षरता दर २७.९२%रहेको छ। यस उपजिल्लामा २ क्याम्पस, २७ माध्यमिक विद्यालय, ११० प्राथमिक विद्यालय, १ बाल उद्धान केन्द्र र ३० मदरसाहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्थाहरू यस प्रकार छन्; माराशी उच्च विद्यालय (सन् १८८७), राजर बाजार सरकारी उच्च विद्यादय (सन् १८६७), दक्षिण चरण पाइलट उच्च विद्यालय (सन् १९२८), गाजीपुर उच्च विद्यालय (सन् १९६४), अग्रणी उच्च विद्यालय (सन् १९६९), उबरहाटा कुखरतीया दाखिल मदरसा (सन् १८७०), गाबतला दाखिल मदरसा (सन् १९३३), सानखला दाखिल मदरसा (सन् १९२८) आदि।
भरुच जिल्ला
भरुच जिल्ला भारतीय गुजरातको एउटा जिल्ला हो।
रामचन्द्र पौडेल
रामचन्द्र पौडेल (वि.सं. २००१ असोज २९) नेपाली राजनीतिज्ञ र नेपालको तेस्रो निर्वाचित राष्ट्रपति हुन्। यिनी प्रतिनिधिसभाकाे सभामुख, उप प्रधानमन्त्री लगायत नेपाल सरकारको विभिन्न मन्त्रालयकाे मन्त्री भएर कार्य गरिसकेका छन्। उनी तनहूँ २ बाट आम निर्वाचन २०५१ तथा २०५६ मा विजयी हुनुका साथै पहिलो र दोस्रो संविधान सभामा विजयी भएका थिए भने तनहूँ १ बाट उनले आम निर्वाचन २०४८ र प्रतिनिधि सभा निर्वाचन २०७९ मा विजय प्राप्त गरेका थिए। त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट स्नातकोत्तर गरेका पौडेल नेपाली कांग्रेसको पूर्व संसदीय दलका नेता थिए।
प्रारम्भिक जीवन
रामचन्द्र पौडेलको जन्म वि.सं. २००१ असोज २९ गते व्यास नगरपालिका, तनहुँ जिल्लामा आमा ऋषिमा र पिता दुर्गाप्रसादको घरमा ब्राह्मण परिवारमा भएको थियो। आफ्नो जीवनको प्रारम्भमा, वि.सं. २०२० देखि २०२४ सम्म उनले संस्कृत महाविद्यालयबाट संस्कृत साहित्यको अध्ययन गरेका थिए। वि.सं.२०२७ बाट उनले नेपाली साहित्यको अध्ययन गरेका थिए। उनले नन्दीरात्रि माध्यमिक विद्यालय, नक्सालबाट एसएलसी परीक्षा उत्तीर्ण गरेका थिए। पौडेलले सविता पौडेलसँग विवाह गरेका छन् र उनीहरूको चार छोरी र एक छोरा छन्।
प्रारम्भिक वर्षहरू (वि.सं. २०१७ ― २०४५ )
रामचन्द्र पौडेलले आफ्नो राजनीतिक जीवन सोह्र वर्षको उमेर बाटै सुरु गरेका थिए। वि.सं. २०१७ मा नेपाल संस्कृत छात्र सङ्घको काठमाडौँ अधिवेशनमा पौडेल प्रतिनिधि थिए। वि.सं. २०१७ साल पुस १ गतेमा, राजा महेन्द्रले आफ्नो विशेष अधिकार प्रयोग गरेर नेपालको तत्कालिन संविधान, सरकार तथा विश्वेश्वरप्रसाद कोइराला नेतृत्वको सरकार भङ्ग गरेका थिए। त्यसपछि कोइरालालाई कैद गरिएको थियो जसको पौडेलले विरोध गर्दै प्रजातान्त्रिक आन्दोलनमा सहयोग गरेका थिए। प्रतिगमन विरोधी आन्दोलनमा अग्रपंक्तिमा रहेका पौडेल पछिल्लो पटक एक वर्षसम्म नजरवन्दमा परेका थिए।
वि.सं. २०३४ सालमा कांग्रेस तनहुँको सदस्य हुँदै वि.सं. २०३६ मा जिल्ला उपसभापति भएका थिए। वि. सं. २०३७ बैशाख २० गते बहुदलीय व्यवस्था वा सुधारिएको पञ्चायत विषयमा जनमत सङ्ग्रह भएको थियो जसमा पौडेलले कांग्रेस तनहुँ समितिको संयोजक बनेका थिए। वि.सं. २०४० सालमा कांग्रेस केन्द्रीय सदस्य तथा प्रचार विभाग प्रमुख र वि.सं. २०४३ सालमा कांगेस केन्द्रीय सदस्य बनेका थिए। वि.सं. २०१८ सालमा कांग्रेसको सशस्त्र सङ्घर्षमा संलग्न भएको दोषारोपणमा एक महिना जति हिरासत दण्ड पाएका थिए। वि.सं. २०१८ देखि २०६२ सम्म १४ वर्षभन्दा बढी परेका छन्।
मन्त्रीको रूपमा (वि.सं. २०४८ ― २०७९)
वि.सं. २०४८ सालमा भएको आम निर्वाचनमा पौडेल तनहुँ १ बाट प्रतिनिधि सभा सदस्य निर्वाचित भएका थिए। त्यसपछि उनी तनहुँ २ बाट वि.सं. २०५१ र २०५६ को आम निर्वाचन त्यस्तै वि.सं. २०६४ को पहिलो र २०७० को दोस्रो संविधान सभा निर्वाचनमा निर्वाचित भएका थिए। वि.सं. २०७९ मङ्सिर ४ गतेको प्रतिनिधि सभा निर्वाचनमा उनि तनहुँ १ बाट निर्वाचित भएका थिए। वि.सं. २०४८ सालमा गिरिजाप्रसाद कोइरालाको मन्त्रिपरिषदबाट पौडेल तत्कालीन स्थानीय विकास मन्त्री बनेका थिए। यसै क्रममा उनलाई अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलन केन्द्रमा (संसद) गोल्छे सार्कीले कुटपिट गरेका थिए।
उनि वि.सं. २०४९ सालमा कृषि मन्त्री बनेका थिए भने आम निर्वाचन २०५१ पछि प्रतिनिधि सभाको सभामुख निर्वाचित भएका थिए। वि.सं. २०५६ सालमा उपप्रधान मन्त्री, सूचना तथा सञ्चारमन्त्री, स्थानीय विकास र गृहमन्त्री बनेका थिए। उनले वि.सं. २०६५ मा कांग्रेस संसदीय दलको नेता बनेर विपक्षी दलको नेताको भूमिका निर्वाह पनि गरेका थिए। माओवादी जनयुद्धको शान्ति प्रक्रियामा पौडेल वि.सं. २०६१ देखि २०६२ सम्म शान्ति समितिको संयोजक रहेका थिए र पछि उनी शान्ति तथा पुनःनिर्माण मन्त्री बनेका थिए। विस्तृत शान्ति सम्झौताको लागि उनले मस्यौदा पनि लेखेका थिए।
नेपालको राष्ट्रपति (वि.सं. २०७९ ― हाल)
प्रतिनिधि सभा निर्वाचन, २०७९मा नेपाली कांग्रेसका उम्मेदवार रामचन्द्र पौडेल तनहुँ प्रतिनिधि सभा सदस्य निर्वाचन क्षेत्र नं. १ बाट २५,३१८ मत प्राप्त गरी प्रतिनिधि सभा सदस्यमा विजयी भएका थिए। वि.सं. २०७९ मा सम्पन्न नेपालको राष्ट्रपतिय निर्वाचनमा उम्मेदवारी दिएर उनले ३३,७०२ निर्वाचक मण्डलको मत प्राप्त गरी राष्ट्रपतिको चुनाव जितेका थिए। राजतन्त्रको अन्त्यपछि उनी नेपालको तेस्रो राष्ट्रपति बनेका हुन्।
श्री खडानन्द बहुमुखी क्याम्पस
श्री खडानन्द बहुमुखी क्याम्पस तेह्रथुम जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
पूर्णबहादुर खड्का
पूर्णबहादुर खड्का
सुर्खेत, वीरेन्द्रनगर निवासी ५३ वर्षीय पूर्णबहादुर खड्का समानुपातिकतर्फ नेपाली कांग्रेसका सभासद हुनुहुन्छ। उहाँ २०४८, २०५१ र २०५६ का तीनवटै संसदीय निर्वाचनमा सुर्खेत क्षेत्र नं. १बाट नेपाली कांग्रेसका उम्मेदवारका रूपमा निर्वाचित हुनुभएको हो। यसबीच उहाँले सूचना तथा सञ्चार मन्त्री र गृह मन्त्रीको जिम्मेदारी पटकपटक सम्हालिसक्नुभएको छ। लामो समयदेखि नेपाली कांग्रेसका केन्द्रीय सदस्य रहिआएका खड्का पार्टी विभाजन हुँदा ने.का. प्रजातान्त्रिकका पनि केन्द्रीय सदस्य हुनुहुन्थ्यो।
२०३१ सालबाट राजनीतिक यात्रा शुरु गरेका उहाँले पटकपटक गरेर कुल पाँच महीना जेल जीवन बिताइसक्नुभएको छ। पूर्व राजा ज्ञानेन्द्रको शासनकालमा भएको प्रतिगमन विरोधी आन्दोलनमा सक्रिय रहँदा उहाँ नजरबन्द तथा थुनामा पर्नुभएको थियो। त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट राजनीतिशास्त्रका स्नातक पूर्णबहादुर खड्का एक छोराका पिता हुनुहुन्छ।
समाजसेवामा उहाँको रुचि छ र व्यक्तिगत तवरमा तथा संघसंस्था मार्फत सामाजिक कार्यमा सक्रिय रहिआउनुभएको छ। संविधानसभामा उहाँले उठाउने अठोट गरेका प्रमुख दुई मुद्दा हुन्: क. राज्यको पुनःसंरचना, ख. सङ्घीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रलाई संस्थागत गर्नु।
धनकौल पुर्व
धनकौल पूर्व नेपालको जनकपुर अञ्चलको सर्लाही जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ११२५ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार धनकौल पूर्वको जनसङ्ख्या ६६२१ छ। यस मध्य पुरुष ५१%, र महिला ४९% छन्।
हजमिनीया
हजमीनीया रौतहट जिल्लाको एक गाउँ विकास समिति हो।
सोनरनिया
सोनरनिया नारायणी अञ्चलको रौतहट जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
अन्तर्राष्ट्रिय ध्वन्यात्मक सङ्घ
अन्तर्राष्ट्रिय ध्वन्यात्मक सङ्घ एउटा यस्तो सङ्गठन हो जसले ध्वनिको वैज्ञानिक अध्ययन र त्यस विज्ञानका विभिन्न व्यावहारिक प्रयोगहरूलाई बढवा दिन्छ। ध्वनि विज्ञानमा प्रमुख योगदान अन्तर्राष्ट्रिय ध्वनितात्त्विक वर्णमालाको रहेको हुन्छ र यो सबै भाषाहरूको ध्वन्यात्मक प्रतिनिधित्वको लागि एउटा विशेष मानक हो। परिवर्णी शब्द आइपीएले सङ्घ र वर्ण दुवैलाई जनाउँछ। ३० जुन २०१५ मा यसलाई ग्यारेन्टीद्वारा सीमित बेलायती निजी कम्पनीको रूपमा समावेश गरिएको थियो।  अन्तर्राष्ट्रिय ध्वन्यात्मक सङ्घले पत्रिका पनि प्रकाशित गर्दछ।
बिराट साइन्स क्याम्पस
बिराट साइन्स क्याम्पस मोरङ जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो। यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
मिसिसिपी
संयुक्त राज्य अमेरिकामा पर्ने एक राज्य।
रुचा हसब्निस
जीवनी
मुम्बईबाट वाणिज्य स्नातक गरिसकेपछि, रुचालाई अभिनय गर्ने अनुबन्ध मराठी टेली शृङ्खला "चार चौघी"बाट प्राप्त भयो । वर्तमानमा रुचा "राशि" नामक मुख्य भूमिका निर्वाह गरेकी थिइन, जुन भुमिकाको लागि उनलाई सन् २०११ मा स्टार प्लसको तर्फबाट सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्रीको पुरस्कारबाट सम्मानित गरिएको थियो ।
सोनिगामा
सोनिगामा नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, धनुषा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो। यस गाउँ विकास समिति मा हिन्दु मुस्लिम र इसाईहरु को पनि बास रहेको छ ।
मिनिसोटा
मिनिसोटा संयुक्त राज्य अमेरिकाको उत्तरी भेगको मध्य-पश्चिम पर्ने राज्य हो। सन् १८५८, मे ११ मा मिनिसोटालाई ३२ औँ अमेरिकाको राज्यका रुपमा मिनिसोटा क्षेत्र बाट पुर्वी भाग अल्ग्याएर बनाइएको थियो। यस राज्यमा धेरै तालहरु रहेका हुनाले यसलाई अमेरिकामा ल्यान्ड अफ टेन थाउज्यान्ड लेकस् (दश हजार ताल भएको स्थान) को उपनाम पनि दिएको छ। यसको आदर्श वाक्यका रुपमा L'Étoile du Nord (फ्रान्सेलीमा: उत्तरको तारा) रहेको छ।
सार्वजनिक वित्त
सरकारी स्तरमा गरिने विभिन्न आर्थिक क्रियाकलापहरूका सम्बन्धमा अध्ययन गर्ने विषय सार्वजनिक वित्त हो ।
मिनिसोटा
आकारको हिसाबमा १२ औँ ठुलो राज्य र २२ औँ बढी जनसंख्याको रुपमा मिनिसोटा रहेको छ। यस राज्यको ५५% जनसंख्या मिनियापोलिस्-सेन्ट पल (जुम्ल्याहा शहरका रुपमा परिचित) वसोवास गर्दछन्। मुख्य शहरहरुको रुपमा डुलु, मानकाटो, मुरहेष, रोचस्टर र सेन्ट क्लाउड छन्। यस राज्यको पश्चिममा घाँसी मैदान, झरपत रुखहरु दक्षिण-पुर्वमा, र उत्तरमा पातलो बस्ती रहेको छ।
युरोपेलीहरुलो आगमनको हजार वर्ष अघि देखि मिनिसोटामा विभिन्न आदिवासीहरुको बाहुल्य रहेको थियो। फ्रान्सेली अन्वेषकहरु, व्यापारीहरुको सत्रौँ शताब्दी बाट यस राज्यको अन्वेषण हुन थाल्यो; जहाँ पहिल्यै देखि डाकोटा, ओजिवे, अनिसिनेबे जस्ता आदिवासीहरु थिए। मिनिसोटाको धेरै भुभाग फ्रानसेलीहरुकै मातहातमा थियो। अमेरिकाले सन् १८०३ मा फ्रान्सबाट लिएपचि सन् १८५८ सम्ममा मिनिसोटाले हालको आकार पाएको हो। मध्य पश्चिमका अन्य राज्यहरु झैँ यो राज्य पनि कम जनसंख्या भएको र कृषि र काठका काममा आधारित छ। १९ औँ शताब्दी र २० औँ शताब्दीबाट युरोपेली आप्रावासीहरुको यहाँ बढ्दो आगमन र वसोवास हुन थाल्यो। आप्रावासीहरु स्केन्डीनाभिया, जर्मनी, मध्य युरोप जस्ता स्थानहरु बाट बढी थिए। सन् १८४८ मा भएका युरोपेली क्रान्तीहरुले धेरै युरोपेलीहरु बसाँइ सरेर मिनिसोटा आएका बताइन्छन्। मिनिसोटाको कला र संस्कृति पनि सक्नेडिनिभिया अमेरिकाली, जर्मन अेमेरिकाली र चेक अमेरिकाली जस्ता पक्षबाट भरिएको छ।
बढी शिक्षित र धनी राज्यमा मिनिसोटा मात्र मेसाच्युटस् र कनेक्टीकट पचि पर्दछ। हाल यहाँको अर्थतन्त्र सेवा र वित्तिय क्षेत्रमा पनि अघि सरेको पाइन्छ। यहाँको जनसंख्यामा एसिया, अफ्रिकाली, मध्य पुर्वी र ल्याटिन अमेरिकाली मुलका मानिसहरु पनि आजको दिनमा भेटिन्छन्।
सिमल
सिमल मध्य पहाडी भेकमा पाइने चाँडो बढ्ने एक प्रकारको पतझड समुहको रूख हो ।सिमललाई ‘बम्बाक्स सेइबा’ पनि भनिन्छ । यो वैज्ञानिक नाम हो । सन् १७५३ मा प्रकाशित स्पेसिस प्लान्टारम् पुस्तकमा उल्लेख भएअनुसार स्वीडेनका वनस्पतिविद् एवं जीवशास्त्री कार्ल लिन्नियसले यो नाम जुराएका थिए ।
सिमलको जरा गुलियो हुन्छ । कलिलो जरा पिसेर बनाएको रसले बन्द पिसाब खुलाउँछ । ज्वरोमा पनि जराको रस सेवन गराइन्छ । अनुसन्धानात्मक लेखअनुसार सिमलको बोक्रा तथा काण्डको पाउडरलाई दमको उपचारमा पनि प्रयोग गर्ने गरिएको छ ।
आयुर्वेदिक चिकित्सक डा जीवन शर्मा आचार्यका अनुसार महिनावारी गडबडी भएका महिलालाई सिमलको बोक्रा र फूलको मुख्य भाग मिसाएर सेवन गराउँदा फाइदा हुन्छ । धेरैजसो अनुसन्धानात्मक लेखमा सिमललाई यौनसम्पर्कबाट सर्ने केही समस्या नियन्त्रण गर्न प्रयोग गरिने उल्लेख छ । यसलाई विशेषतः योनीबाट बग्ने सेतो चिपचिपे पदार्थ रोक्न प्रयोग गरिएको बताइन्छ ।
सिमलको विभिन्न भागलाई यो समुदायले औषधिका रूपमा प्रयोग गर्छ । उल्लेखित अध्ययन र उदाहरणले सिमल औषधिजन्य जडीबुटी रहेको देखाए पनि वनस्पति र जडीबुटी अनुसन्धानकर्ताले अक्सर फलानो समुदायले फलानो वनस्पति फलानो समस्या हटाउन प्रयोग गर्छन् भन्ने मात्र लेख्दै आएका छन् ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
Hinda bombako Bombax ceiba Bombax ceiba Paineira-vermelha da Índia బూరుగ Gạo (cây) 木棉
जनकपुर बम काण्ड
बम प्रहार
१८ वर्षे दुर्गानन्दले जानकी मन्दिर नजिक सेना र गुप्तचरका आँखा छल्दै ग्रिनेड प्रहार गरेका थिए। प्रहारबाट राजा महेन्द्र चढेको ल्याण्डरोभर गाडीको पछाडिपट्टि सामान्य क्षति भएपनि राजालाई केही भएन। त्यसपछि दुर्गानन्द झा भागेर भारतमा रहेको सशस्त्र क्याम्पमा पुगे।
दुर्गानन्दका परिवार, आफन्त, इष्टमित्र, छरछिमेक, काङ्ग्रेस नेता लगायत ५६ जनालाई पक्राउ गरी ठूलो यातना दिइयो। दुर्गानन्द आफन्त, इष्टमित्रले पाएको यातनाबाट दुःखी भएर तत्कालीन सरकारलाई चिट्ठी लेख्दै गिरफ्तारी दिए। गिरफ्तार गरी जलेश्वर जेलमा एक रात राखेपछि परकौली सैनिक क्याम्पबाट उनलाई शाही नेपाली सेनाको हेलिकोप्टरबाट काठमाडौंल्याई सुन्धारास्थित भद्रगोल जेलमा राखियो।
हजमीनीया
हजमीनीया रौतहट जिल्लाको एक गाउँ विकास समिति हो ।
चिउरी
चिउरी नेपालको पहाडी भूभागमा पाइने रुख । यसको फल खाद्यपदार्थको रूपमा प्रयोग गरिन्छ भने बिऊ पेलेर निकालिएको तेल भुटनको रूपमा प्रयोग गरिन्छ ।
पावा गाऊँ
पावा गाउँ नेपाल को पुर्वी ताप्लेजुङ जिल्लाको सान्थाक्रा गा.वि.स. को वडा नं ४मा रहेको गाउँ हो ।
मदनमणि दीक्षित
मदनमणि दीक्षित (वि.सं. १९७९ - २०७६) नेपाली भाषाका साहित्यकार हुन्।
मृत्यु
मदनमणि दीक्षितको निधन वि. सं. २०७६ साल श्रावण ३० गते जनैपूर्णिमाका दिन भएको छ। निमोनियाका कारण अस्पताल भर्ना गरिएका उनी स्वास्थलाभ पश्चात् घर फर्किएका थिए। तर बिहान चार बजेतिर कालिकास्थानस्थित घरमै उनको निधन भएको छ।
कृतिहरू
उनको पहिलो रचनाका रूपमा वि.सं. २०१९ मा रूपरेखामा 'कसले जित्यो कसले हार्‍यो' शीर्षक कथा प्रकाशित भएको थियो । लामो समय पत्रकारिता गरेका मदनमणि उपन्यास, कथालेखन आदिमा चर्चित रहे । उनका प्रकाशित केही कृतिहरूः १. माधवी (उपन्यास, वि.सं. २०३९) २. चरैवेति (निबन्ध सङ्ग्रह, वि.सं. २०४४) ३. त्यो युग (निबन्ध सङ्ग्रह, वि.सं. २०४७) ४. हाम्रा ती दिन (निबन्ध, वि.सं. २०२९) ५. म रुँदै बिर्सन्छु (संस्मरण, वि.सं. २०२७) ६. बर्लिन डायरीका पाना (यात्रावर्णन, सन् १९८४) ७. लाखौं शिशुहरू लिफ्ट मागिरहेछन् ८. मेरी आमाको प्रश्नलाई आज जवाफ चाहिएको छ ९. कसले जित्यो कसले हार्‍यो? (कथा सङ्ग्रह, वि.सं २०२१) १०. दशलाख हिरोसिमातिर ११. ग्यास च्याम्बरको मृत्यु (कथा सङ्ग्रह, सन् १९८५) १२. जीवन महाअभियान १३. ऋग्वेद: केही प्रमुख सूक्त (२०६५ वि. सं.) उनले समीक्षा (साप्ताहिक)को सम्पादक भएर काम गरे भने उनका कथा, लेख, निबन्ध आदि विभिन्न पत्र-पत्रिकाहरूमा प्रकाशित छन् ।
पुरस्कार
बि. सं. २०३९ मा माधवी उपन्यासका लागि उनलाई मदन पुरस्कार प्रदान गरिएको थियो। त्यही वर्ष त्यही उपन्यासले साझा पुरस्कार पनि पाएको थियो । उनले भानुभक्त पुरस्कार, लेखनाथ साहित्य पुरस्कार, भूपालमानिसंह कार्की पुरस्कार, नइ सुकीर्ति पुरस्कार, देवीप्रसाद सापकोटा आमसञ्चार सम्मान, पद्मश्री सम्मान, राष्ट्रिय कलाश्री सम्मान आदिबाट सम्मानित भएका छन् । सूचना तथा सञ्चार मन्त्रालयले यस वर्षको राष्ट्रिय पत्रकारिता पुरस्कार र वरिष्ठ पत्रकार सम्मान पाउने व्यक्तिहरूको नाम सार्वजनिक गरेको छ । पुरस्कार छनौट समितिले यस वर्षको बरिष्ठ पत्रकार सम्मानबाट बयोबृद्ध पत्रकार मदनमणी दीक्षित सहित चार जनालाई छनौट गरेको छ ।
नेपाली पत्रकारिता क्षेत्रमा पनि उनको विशिष्ट योगदान छ । ०७४ मा सरकारले दीक्षितलाई राष्ट्रिय पत्रकारिता पुरस्‍कारबाट पनि सम्मान गरेको थियो । दीक्षित साहित्यिक पत्रिका समीक्षाका सम्पादक पनि बनेका थिए ।
जनता क्याम्पस
जनता क्याम्पस मोरङ जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
जलकुम्भी
जलकुम्भी पानीमा हुर्कने वनस्पति हो ।
मणिलेक
मणिलेक नेपालको सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, महाकाली अञ्चलको डडेलधुरा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो ।
फ्रान्सिस बेकन
फ्रान्सिस बेकन (२२ जनवरि १५६१ – ९ अप्रिल १६२६)  अङग्रेजी दार्शनिक,लेखक,बैज्ञानिक,वकील,न्यायधिस तथा राजनितिज्ञ थिए।
हथियाही
हथियाही रौतहट जिल्लाको एक गाउँ विकास समिति हो।
रघुनाथपुर (स्पष्टता)
रघुनाथपुर शब्दले निम्न कुराहरू जनाउँदछ।
मिसौरी
मिसौरी मध्य-पश्चिमी संयुक्त राज्य अमेरिका मा पर्ने एक राज्य हो। यहाँ ६ लाख भन्दा बढी बासिन्दाहरू को बसोबास छ। सन् २००६ मा प्रति व्यक्ति व्यक्तिगत आय ३२,७०५ डलर थियो।
फ्युरियस ७
फ्यूरियस ७ एक अमेरिकन एक्शन चलचित्र हो, जसको निर्देशन जेम्स वानले गरेका हुन् । यो चलचित्र द फास्ट एण्ड द फ्यूरियस श्रृङ्खलाको सातौ भाग हो, जसलाई हिन्दीमा रफ्तार का जुनून नामले रिलीज गराइएको थियो ।
भेन डिजेल
भेन डिजेल एक अमेरिकी अभिनेता, चलचित्र निर्देशक तथा चलचित्र निर्माता हुन् । उनी बहुप्रसिद्ध चलचित्र फास्ट एण्ड फ्यूरीयस मा डोमनिक टोरेडोको नामले चिनिने गर्दछन् । उनी स.न्. १९९० ताका हलिवुडमा प्रवेश गरेका हुन् । उनको जन्म स न् १९६७ को १८ जुलाई  मा अमेरिकाको न्यू योर्क सहरमा भएको थियो ।
धनौजी गाउँपालिका
धनौजी गाउँपालिका धनुषा जिल्लाको ६ गाउँपालिका मध्येको एक गाउँपालिका हो।
नेपालको एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८ अनुसार धनौजी गाउँपालिकाको कुल जनसंख्या २१, ३९५ छ।
जनता आदर्श क्याम्पस
जनता आदर्श क्याम्पस मोरङ जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
आँखा
आँखा शरीरको महत्त्वपूर्ण अङ्ग हो जुन दृष्टिको काममा आँउछ। मानव शरीरमा दुई आँखा हुन्छन्। यो दुईटै आँखा खोपडीको अर्बिटमा अवस्थित हुन्छन्। आँखाको फोटोरिसेप्टर प्रकाशलाई विद्युतीय सिग्नलमा परिवर्तन गर्दछ। यो सिग्नललाई अप्टिक स्नायु मष्तिश्कमा पुर्याउँछ र व्यक्तिलाई दृष्टिको अनुभुति हुन्छ। आँखाको विभिन्न भाग यस प्रकार छन-
स्क्लेरा (sclera)
यो तह आँखाको सबैभन्दा बाहिरी तह हो, जुन सेतो, एकदमै चाम्रो र संयोजी तन्तु (connective tissue)बाट बनेको हुन्छ । यसको अगाडिको भाग पारदर्शी हुन्छ, जसलाई कर्निया (cornea) भनिन्छ । कर्नियालाई अर्को पारदर्शी झिल्लीले ढाकेको हुन्छ, जसलाई कन्जङ्टिभा (conjunctiva) भनिन्छ । यसले आँखाको आकार दिनुका साथै यसको भित्री भागलाई बचाउने काम गर्दछ ।
कोरोइड (choroid)
यो तह आँखाको दोस्रो तह हो, जसमा संयोजी तन्तु (connective tissue) को नरम जालोमा प्रशस्त रक्तनलीहरू मिसिएका हुन्छन् । यो तह कालो हुने भएकाले विकिरणहरू सोसेर आँखालाई खाना र अक्सिजन प्रदान गर्नुका साथै प्रकाशका किरणहरूलाई परावर्तन हुन दिँदैन ।
रेटिना (retina)
यो तह आँखाको तेस्रो तह वा सबैभन्दा भित्री तह हो । यस तहमा वस्तुको आकृति बन्दछ । यो तहमा थुप्रै प्रकाशसँग चेतनायुक्त कोषहरू (-light sensitive cells) जस्तै रड (rods) र कोन (cones) रहेका हुन्छन् । रड सेलहरूमा भएको रोडोप्सिन (rhodopsin) ले मधुरो प्रकाशमा हेर्न सघाउँछ भने कोन सेलहरूमा आयोडोप्सिन (iodopsin) पाइन्छ । यसले उज्यालो प्रकाशमा हेर्न सघाउनुको साथै रङ छुट्याउनमा (colour distinction) सघाउँछ । रङ अन्धता (colour blindness) एक पुर्खौली गुणबाट सर्ने दृष्टिदोष हो । त्यसैगरी आँखामा रतन्धो (night blindness) रोग पनि लाग्दछ । यो रोग लागेका व्यक्तिले रातमा राम्रोसँग देख्न सक्दैन ।
यसको साथै आँखाका अन्य भागहरू पनि छन्, जसलाई निम्नानुसार वर्णन गर्न सकिन्छ ।
कर्निया (cornea)
स्क्लेरा तहको अगाडिको भागलाई कर्निया भनिन्छ । यो तह पारदर्शी हुन्छ र यसले प्रकाशका किरणहरूलाई आवर्तन गर्दछ ।
आइरिस ; (iris)
आँखाको लेन्स र कर्नियाको बिच भागमा आइरिस रहेको हुन्छ । यो आँखाको रङ्गीन भाग हो । यसले आँखामा प्रवेश गर्ने प्रकाशका किरणहरूलाई नियन्त्रण गरी आवश्यक किरणमात्र भित्र पठाउँछ ।
आइरिसको बिचमा रहेको प्वाललाई नानी भनिन्छ । नानीको आकार सानो हुने कि ठुलो हुने भन्ने कुरा आइरिस मांसपेशीले निर्धारण गर्दछ । उज्यालो प्रकाश वा नजिकको वस्तुलाई हेर्दा नानी सानो हुन्छ भने अन्धकार वा टाढाको वस्तुलाई हेर्दा नानी ठुलो हुन्छ । यसले प्रकाशका किरणहरूलाई भित्र पठाउने काम गर्दछ ।
लेन्स (lens)
आइरिसको पछाडि रहेको पारदर्शी, बाइकन्भेक्स स्फटिक (cystaliine) वस्तु लेन्स हो । यसले प्रकाशका किरणलाई रेटिनामा आवर्तन गरी वास्तविक, उल्टो र सानो आकृति बनाउन सहयोग गर्दछ ।
सिलिएरी मांसपेशी (ciliary muscles)
सिलिएरी मांसपेशीको खुम्चाइ र पैmलावटबाट लेन्सको पातलो र बाक्लो हुन्छ । अर्थात् यसको केन्द्रीकरण दुरीमा परिर्वतन आउँछ । टाढाको वस्तुलाई हेर्ने व्रmममा सिलिएरी मांसपेशी खुम्चिन्छ र लेन्स पातलो हुन्छ भने नजिकको वस्तुलाई हेर्दा सिलिएर मांसपेशी फैलिन्छ, जसले गर्दा लेन्स बाक्लो हुन्छ ।
अप्टिकल नर्भ (optical nerve)
यो नशा मस्तिष्कसँग जोडिएको हुन्छ । यसले रेटिनामा बनेको वस्तुको आकृतिलाई मस्तिष्कसँग जोडेको हुन्छ । यसले रेटिनामा बनेको वस्तुको आकृतिलाई सुल्टो बनाउने काम गर्दछ ।
एक्वायस ह्युमर (aqueous humour)
कर्निया र लेन्सको बिचको खाली ठाउँमा रहेको पातलो तरल पदार्थलाई एक्वायस ह्युमर भनिन्छ । यसले कर्नियाको अगाडिको भागलाई केही घुमाउरो पार्नसहयोग गरेको हुन्छ ।
भिट्रिअस ह्युमर (vitreous humour)
लेन्स र रेटिनाबिचको खाली ठाउँ बाक्लो जेली जस्तो वस्तुले भरिएको हुन्छ, जसलाई भिट्रिअस ह्युमर भनिन्छ । यसले आँखालाई गोलो आकारमा राख्नुका साथै प्रकाशको परावर्तन कार्यमा सहयोग पु¥याउँछ ।
आ“खाको देख्ने क्रिया (Functioning of Eye)
आँखाको लेन्सले कुनै पनि वस्तुबाट आएको प्रकाशको किरणलाई रेटिनामा केन्द्रित गरी आकृति बनाउँछ । उक्त आकृति वास्तविक र उल्टो हुन्छ । यसरी रेटिनामा बनेको आकृति अप्टिक नर्भ हुँदै मस्तिष्कमा पुग्छ । मस्तिष्कले वस्तुको आकृतिलाई सुल्टो बनाइदिन्छ र हामी वस्तु देख्न सक्छौँ ।
लोक सभा अध्यक्ष
लोकसभाको अध्यक्ष संसदका निम्न सदनको  सभापति हुन्छ। त्यसको भूमिका उन अन्य देशहरूका स्पीकरहरुका समान छ जो सरकारको वेस्टमिंस्टर प्रणालीको  अनुसरण गर्दछन्। लोकसभा-अध्यक्षको  चुनाव लोकसभा चुनावहरुका बाद, लोकसभाको सर्वप्रथम बैठकमा  नैं गर्न लिइन्छ, जो कि संसदका सदस्यहरूमाबाट नैं पाँच सालका लागि चुनिन्छ। त्यो भन्दा अपेक्षा गरिन्छ कि उ आफ्नो मूल पार्टीबाट राजिनामा दिनेछन् भन्ने, ताकि कार्यवाहीमा  निष्पक्षता बनी रहोस्।
लोकसभा-अध्यक्षको शक्तिहरु र कार्य
लोकसभा-अध्यक्ष लोकसभाका सत्रहरूको अध्यक्षता गर्दछन्, र सदनका कामकाजको सञ्चालन गर्दछन्। उनीले निर्णय गर्दछन् कि कुनै विधेयक, धन विधेयक हो वा हैन। उनीले सदनको  अनुशासन र मर्यादा बनाई राख्दछन् र यसमा  बाधा पुर्‍याउने भएका सांसदहरूलाई दण्डित पनि गर्न सक्दछन्। उनी विभिन्न प्रकारका मोशनों र संकल्पहरु, जस्तै अविश्वास प्रस्ताव, स्थगन प्रस्ताव, सेन्सर मोशन,लाई लाने अनुमति दिन्छन् र अटहरुशन नोटिस दिन्छ। अध्यक्ष नैं यो तय गर्दछन् कि सदनको बैठकमा  के एजण्डा लिनु पर्ने हो। लोकसभा-अध्यक्षका चुनावको तिथि राष्ट्रपति द्वारा तय गरिन्छ।
बकाइनो
बकाइनो मध्य पहाडी भेकमा पाइने चाँडो बढ्ने एक प्रकारको पतझड समुहको रूख हो।
मेन
संयुक्त राज्य अमेरिकामा पर्ने एक राज्य।
कन्या क्याम्पस
कन्या क्याम्पस मोरङ जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ ।
भावनगर जिल्ला
भावनगर जिल्ला भारतको गुजरात राज्यको एउटा जिल्ला हो। यो जिल्लाको सदरमुकाम भावनगर हो।
विवरण
यो जिल्लालाई ग्वालियरको नामले समेत चिन्ने गरिन्छ किनभने भावनगर जिल्लाको धेरैजसो भूभागमा गोहिल राजपुतले शासन गरेका थिए।
जुनेलो
जुनेलो एक खाद्यान्न हो ।
Almindelig Hirse Rispenhirse Proso millet Panicum miliaceum Viljahirssi Millet commun चेना Panicum miliaceum キビ 기장 Tikroji sora Proso zwyczajne Mihu Просо обыкновенное Panicum miliaceum Proso வரகு Kê Proso 黍
केसेल
केसेल विश्वव्यापी मोबाइल सञ्चार प्रणाली (९००/ १८००), विश्वव्यापी मोबाइल दूरसञ्चार प्रणाली (२१०० मेगाहर्ज), दीर्घकालीन सञ्जाल (चौँथो पुस्ता), दीर्घकालीन उन्नत सञ्जाल (७००/८०० र १७०० / १८०० मेगाहर्ज मानकमा सेवा सञ्चालन गर्ने कजाखस्तानको एक प्रमुख दूरसञ्चार कम्पनी हो जसले यसको सेवा एक्टिभ र केसेल ब्राण्ड अन्तर्गत सञ्चालन गर्दछ। कम्पनी स्विडेनको बहुराष्ट्रिय दूरसञ्चार कम्पनी तेलिया सोनेरा (५१%) र कजाख दूरसञ्चार (४९%) को नियन्त्रणमा रहेको थियो। कम्पनीको प्रधान कार्यालय कजाख्स्तानको प्रमुख व्यापारिक केन्द्र अल्मातिमा रहेको छ भने यसले सन् २०१६ सम्म, १८२५ कर्मचारीहरूलाई रोजगारी प्रदान गरेको थियो। यो कजाखस्तानको सेयर बजारमा पनि सूचीकृत छ।
कम्पनी सन् १९९८ मा स्थापना भएको थियो। यसले केसेल ब्राण्ड अन्तर्गत मोबाइल सेवाहरूको प्रदान गर्दछ जुन मुख्य रूपमा संयुक्त क्षेत्रमा केन्द्रित छ र यसको अर्को ब्रान्ड एक्टिभ, व्यवसाय देखि उपभोक्त खण्डमा केन्द्रित छ। केसेलको ग्राहकहरूको सङ्ख्या ३१ डिसेम्बर २०१६ मा १ करोड रहेको थियो।
इतिहास
केसेलको स्थापना ३० सेप्टेम्बर १९९८ मा भएको थियो। यसले ७ फेब्रुअरी १९९९ मा केसेल ब्राण्डको प्रक्षेपण गरेको थियो भने ९ सेप्टेम्बर १९९९ मा यसले एक्टिभ ब्राण्डको प्रक्षेपण गरेको थियो। सन् २००४ मा, कम्पनीमा ग्राहकहरूको सङ्ख्याले १० लाख नाघेको थियो। डिसेम्बर २००७ मा ग्राहकहरूको सङ्ख्या ६० लाख पुगेको थियो। सोही वर्षमा देशको प्रमुख क्षेत्र तथा स्थानहरूमा यसले सञ्चार प्रदान गरेको थियो। सन् २००९ मा, केसेलको संयुक्त ब्राण्ड शैलीकृत भएको थियो। सन् २०१० मा, केसेल ओएससीइ शिखर सम्मेलनमा र सन् २०११ को ७अौँ शीतकालिन खेलको लागि आधिकारिक मोबाइल सञ्जाल सञ्चालन कम्पनी बनेको थियो। सन् २०११ मा, केसेलले आफ्नो तेस्रो पुस्ता सञ्जाललाई कजाखस्तानको ३१ सहरहरूमा तैनाथ गरेको थियो जसमा ९४% बढी जनघनत्व भएको कजाख्स्तानको क्षेत्रमा यसले सेवा पूर्ण रूपमा पुर्‍याएको थियो। डिसेम्बर २०१२ मा, केसेल सफलतापूर्वक कजाखस्तान सेयर बजार र लण्डन सेयर बजारमा सूचीकृत भएको थियो। सन् २०१३ मा इएमइए वित्तीय पत्रिकाको अनुसार, केसेल प्रारम्भिक सार्वजनिक प्रस्ताव अन्तर्गत केन्द्रिय र पूर्व युरोपको विजेता बनेको थियो। सन् २०१४ मा केसेल गैर उर्जा उद्योगको प्रतिनिधित्व गर्दै देशको प्रमुख कर दाता बनेको थियो।
टेलिया कम्पनीले केसेलको सेयर जनवरी २०१९ मा कजाखटेललाई बिक्रि गरेको थियो, तर टेलिया कम्पनीले प्रयोग गरेको अघिल्लो बैजनी गोलाकार लोगोलाई भने कम्पनीले परिवर्तन गरेको छ‌न। तथापि, अजर्सेल, जियोसेल र टेसेल जस्तै अन्य देशहरूमा पूर्व टेलिया कम्पनीका सञ्जालहरूले भने बैजनी रङ्ग कायमै राख्दै सन् २०१९ मा उनीहरूको लोगोहरू परिवर्तन गरेका थिए।
== मालिक तथा व्यवस्थापकहरू ==
केसेल जेएससी विश्वको प्रख्यात तथा अग्रणी बहुराष्ट्रिय दूरसञ्चार कम्पनी टेलिया सोनेराको सहायक कम्पनीको रूपमा सन् २०१८ सम्म रहेको थियो। सन् २०१८ को डिसेम्बरमा, केसेललाई कजाखस्तानको सबैभन्दा ठूलो र सरकारी दूरसञ्चार कम्पनी कजाख टेलिकमले खरिद गरेको थियो र यसले सन् २०१९ टेलि२ को पनि अधिग्रहण गरेको थियो। आर्ती ओट्स कम्पनीमा सन् २०१४ देखि प्रमुख कार्यकारी अधिकृतको रूपमा सेवा गरेका छन्।
गतिविधि
यसको प्रमुख गतिविधि मोबाइल सञ्चार सेवा र मोबाइल इन्टरनेटको प्रावधान हो। कम्पनीले बजारमा १९ वर्ष देखि सेवा सञ्चालन गरेको छ र हाल पनि कम्पनीले सेवालाई विस्तार गरिरहेको छ। सन् २०१६ मा, केसेलले वाणिज्यिक रूपमा चौथो पुस्ता / दीर्घकालीन सञ्जालको तैनाथीको सुरू गरेको थियो जुन बिलाइन कजाखस्तानसँग चौथो पुस्ता / दीर्घकालीन सञ्जालको संयुक्त निर्माणमा सम्झौतामा हस्ताक्षर भएकोले उल्लेखनीय गतिमा वृद्धि भएको थियो। यस सम्झौताले आवश्यक पूँजी लागतको साथ सञ्जाल तैनाती प्रक्रिया द्रुत गतिमा सेवाहरूको उच्च गुणस्तरमा प्रदान गर्न अनुमति दिएको छ। डिसेम्बर २०१६ को अन्त्यसम्म, केसेलले चौथो पुस्ता/ दीर्घकालीन सञ्जाल अन्तर्गत सेवा क्षेत्र कजाकिस्तानको ३५% जनसङ्ख्यामा पुर्‍याएको थियो। सन् २०१७ को मध्यमा, रिडर, टाराज, टर्कीष्टन, किजिलोर्डा, पेट्रोपाभलोभस्क, शेमोनाइखा र इकीबास्तुज लगायतका सहरहरूका मानिसहरूले उच्च गतिको मोबाइल चौथो पुस्ता/ दीर्घकालीन सञ्जाल इन्टरनेटमा पहुँच प्राप्त गरेका थिए। १२ मे २०१७ देखि कम्पनीले चौथो पुस्ता+ (दीर्घकालीन उन्नत) सञ्जाल विकास गर्न सुरु गरेको थियो।
संयुक्त तथा सामाजिक दायित्वहरू
केसेल जेएससीले १७ वर्षदेखि सामाजिक परियोजनाहरू कार्यान्वयन गर्दै आइरहेको छ। कम्पनी संयुक्त राष्ट्र ग्लोबल कम्प्याक्टको एक सदस्य हो। यसले निम्न दिशा निर्देशनहरूमा सामाजिक परियोजनाहरूको लागू गर्दछ:
१) अङ्कीय उद्यमशीलता र नवीनताहरूको समर्थन
३) स्वस्थ र सुरक्षित समाज निर्माण गर्न सहयोग प्रदान
रत्न पुस्तक भण्डार
रत्न पुस्तक भण्डार  नेपालको एक नीजी प्रकाशनगृह हो । यसको स्थापना  वि.सं. २००३ ताक काठमाडौँँका व्यापारी रत्नदास श्रेष्ठ र रत्नप्रसाद श्रेष्ठले रत्नपार्क भोटाहिटिमा गरेका  थिए । यस प्रकाशनगृहले नेपाली र अङ्रेजी भाषामा भाषा, धर्म, साहित्य, संस्मरण आदि विधाका कृतिहरू प्रकाशित गर्ने गर्छ ।
ट्रेकिङ एजेन्सिज एसोसिएसन अफ नेपाल (टान)
ट्रेकिङ एजेन्सिज एसोसिएसन अफ नेपाल नेपालका पर्वतीय र पदयात्रा पर्यटन व्यवसायीको छाता सङ्गठन हो । यसलाई छोटकरीमा 'टान' भनिन्छ । यस संस्थामा नेपालका करिब एक हजार ट्रेकिङ कम्पनीहरू आवद्ध छन् ।
स्थापना
टानको स्थापना वि.सं. २०३२ सालमा भएको हो ।
फर्पिङ लघु जलविद्युत् परियोजना
इतिहास
सन् १९११ अर्थात् वि.सं. १९६८ मा काठमाडौँ उपत्यकामा निर्मित ५०० किलोवाट क्षमताको फर्पिङ लघु जलविद्युत् परियोजना एसियाकै दोस्रो जलविद्युत परियोजना हो। तत्कलिन प्रधानमन्त्री चन्द्रशमशेरको पालामा गेहेन्द्र शमशेरले निर्माण गर्न लगाएको हुनाले यस केन्द्रबाट उत्पादित बिजुलीलाई 'श्री चन्द्रज्योति प्रकाश' भन्ने गरिन्थ्यो। फर्पिङ जलविद्युत् गृहको उद्घाटन राजा पृथ्वी वीरविक्रमले बिसं १९६८ साल जेठ ९ गते गरेका थिए। यस केन्द्रबाट उत्पादित विद्युत वितरण सुव्यवस्था गर्न 'बिजुली अड्डा'को नामले एउटा अड्डा स्थापना गरिएको थियो।
काठमाडौँ उपत्यकादेखि करिब १२ कि.मि. दक्षिण पश्चिमको कोणमा रहेको फर्पिङ जलविद्युत् गृह निर्माणको कुल लागत पूँजी रु. सात लाख १३ हजार रहेको थियो। यसको सम्पूर्ण आर्थिक सहयोग Ingland सरकारबाट प्राप्त भएको हो। यसरी उत्पादित विद्युतलाई ११ के.भी. वितरण प्रणालीद्वारा काठमाडौँ उपत्यकामा आपूर्ति गरिएको थियो। यस फर्पिङ जलविद्युत् गृह केन्द्रले गत जेठ ९ गते ९९ वर्ष पूरा गरी सय वर्षमा प्रवेश गरेको छ।
वर्तमान अवस्था
सय वर्ष मनाउदै गर्दा नेपाल सरकारले यस क्षेत्रलाई पर्यटकिय हब बनाउने, पार्क बनाउने र जलबिध्युत सङ्रालय बनाउने समेत उद्घोश गर्‍यो । तर कुरा बढी अनी काम अली कम गर्ने परीपाटी भएको हाम्रो देशमा यो कतिको कार्यान्वयन हुन्छ त्यो भने हेर्न बाँकी छ् । हरेक वर्ष  मन्त्री परिवर्तन हुने हाम्रो राजनीतिक बनौटले एउटा मन्त्री आउँदा एउटा अनी अर्को आउँदा अर्कै बातावरणको निर्माण हुनुले पनि यस्ता महत्त्वको धरोहरको हरूले सन्रक्षणको मौका कमै पाउछन ।  नेपालको ईतिहासको एउटा साक्षी यो चन्द्रज्योती बिद्युत , नेता अनी सरकारमा बसेका ब्यक्तीको आँखामा खासै पर्न नसकेको र यसको लागि दिर्घकालिन रूपमा बजेट समेत नछुट्याईेकोमा बेला बेलामा कुरा उठे पनि खासै प्रगती चाँही हुन नसकेको बताउनु हुन्छ , हाल समाजशास्त्रमा स्नातकोत्तर गरिरहनु भएका एक युवा प्रमोद कुमार पौडेल, हाल कलंकी , काठमाडौ । । राज्यले जुन रूपमा यसलाई हेर्नु पर्ने हो त्यसरी नहेरेको र यो बिस्तारइ उपेक्षामा पर्दै गएको वहाँको भनाइ छ् ।
चन्द्रशमसेरले स्थापना गरिदिएको फर्पिङ जलविद्युत गृहले राजधानीबासीलाई लगातार ६० वर्षसम्म उज्यालो दियो । तर राजधानीमा खानेपानीको अभावसंगै स्वयं यसको भविष्य अन्धकार भयो २०३८ सालमा फर्पिङको पानी राजधानी ल्याउन शुरु गरिएपछि बन्द भएको फर्पिङ जलविद्युत गृह अहिले जीर्ण अवस्थामा पुगेको छ । ६० वर्षसम्म उज्यालो दिने र विकासको ढोका खोल्ने फर्पिङ विद्युत गृहलाई त्यसपछि सबैले बिर्सिए ।
एउटा जमाना थियो अहिलेका अति विकसित भनिएको जापान र विकासको तीब्र फड्को मार्दै गरेको चीनभन्दा अगाडि थियो नेपाल । अरु कुनै हिसाबले होइनविकासका दृष्टिकोणले । चीन र जापानभन्दा पनि पहिले नेपालमा बिजुली बलेको थियो । एसिया महादेश मै बिजुली बाल्ने भारतको दार्जिलङ पछि नेपाल दोश्रो देश वन्यो । विसं १९६४मा बेलायत यात्रा गरेर फर्किएपछि नेपालमा पनि विद्युत गृह स्थापनाको सोच राखे र बेलायती र नेपाली इन्जिनियरको सहयोगमा इस्टिमेट तयार पारियो । २० महिनाको अथक प्रयास पछि नेपालमा पहिलोपटक विजुली बल्यो । तर यस्तो गौरवपूर्ण इतिहास बोकेको फर्पिङको बिजुली २०३८ सालपछि सदाका लागि निभ्यो । सरकारको जिम्मेवार पदमा बसेका व्यक्तिहरूले फर्पिङलाई बिस्रदैं गए । फलस्वरुप ऐतिहासिक रूपले महत्त्वपूर्ण पूर्वाधारहरु जिर्ण हुदैं गए । काठमाण्डौंबाट झण्डै १७ किलोमिटर दक्षिणमा पर्ने फर्पिङ क्षँेत्रका कुटली खोला सातमुले र शेषनारायण समेत गरी तीन ठाउँको पानीलाई एक ठाउँमा जम्मा गरेर यो विद्युत गृह बनाइएको थियो । राणाहरूले व्यक्तिगत प्रयोजनका लागि यो विद्युत गृह बनाएको इतिहास छ तर पनि उद्योग कलकारखाना चलाउन यो गृहको बिजुली प्रयोग गरिन्थ्यो ।
रघुनाथपुर, रौतहट
रघुनाथपुर, रौतहट रौतहट जिल्लाको एक गाउँ विकास समिति हो।
फर्पिङ लघु जलविद्युत् परियोजना
वर्तमान अवस्था
यसलाई जोगाउनु सबै नेपालीको साझा दायित्व हो ।
बर
बर मध्य पहाडी भेकमा पाइने ठूलठूला हाँगा हुने एक प्रकारको पतझड समुहको रूख हो। हिन्दू धर्ममा बरलाई विष्णुको अवतार मानिने भएको हुनाले यसलाई पवित्र रूखको रूपमा पूजा गर्ने गर्दछन्।
इशिता दत्ता
इशिता दत्ता एक भारतीय चलचित्र तथा टेलिभिजन अभिनेत्री हुन् र प्रमुख रूपले एक घर बनाऊंगा सिरियलको लागि प्रसिद्ध छिन् । इशिता अभिनेत्री तनुश्री दत्ताकी बहिनी हुन् ।
चलचित्र जीवनी
इशिता दत्ता ले चलचित्र करियरको आरम्भ तेलुगु चलचित्र चनकयुदु चलचित्रबाट गरिन्, तथा उनले आफ्नो बलिउड चलचित्र करियरको आरम्भ सन् २०१५ मा दृश्यम चलचित्रबाट गरिन् । चलचित्रमा अजय देवगन, तब्बू तथा श्रीया सरणसँग उनले अभिनय गरेकी थिइन् ।
अश्वगन्धा
अश्वगन्धा उष्ण क्षेत्रमा पाइने बुट्यान वर्गको वनस्पति हो । यसको बोट तीनदेखि पाँच फिट अग्लो हुन्छ । झण्डै आँक जस्तो देखिने अश्वगन्धाको पात सेता झुसले ढाकेको ४ देखि ६ इन्च लामो हुन्छ । अश्वगन्धामा कार्तिक महिनामा गुच्छाको रूपमा फूल फुल्ने गर्दछ । प्राय प्रत्येक गुच्छामा ५ वटा फूल हुन्छ । यसको चोपयुक्त जरा आधा देखि एक फिटसम्म लामो एक-डेढ इन्च मोटो हुन्छ । बाहिर खरानी रंगको यसको जरा, भित्र सेतो रंगको हुन्छ । जराबाट घोडाको गन्ध आउने भएकोले नै यसलाई अश्वगन्धा भनिएको हो । आयुर्वेदमा यसलाई नसायुक्त औषधिको रूपमा वर्गीकरण गरिएको छ ।
अश्वगन्धाको औषधीय गुणहरू
यौन र बीर्य दुर्बलता तथा नपुंसकता, मुर्छा, भ्रम र अनिद्रा, बाथ र नशारोग, शारीरिक कमजोरी, गर्भाशय र योनी सुन्निएको, योनीबाट सेतो पानी बग्ने, स्त्रीले गर्भधारण गर्न नसक्ने, अजीर्ण-अपच, भोक नलाग्ने, पेट दुखेको, क्षयरोग, बच्चा दुब्लाउँदै जाने, श्वासप्रश्वासको समस्या, उच्च रक्तचाप, रक्त विकार आदि रोगहरूको उपचारमा यसको जराको चूर्ण सेवन गरिन्छ तथा पातलाई चिया जस्तै पकाएर खाइन्छ । यसको फलको बीउ दूधमा राख्दा  दूध तत्काल दहीमा परिणत हुन्छ । यसको लेपले सुन्निएको, फोका, गाँठा-गिर्खा, दुखेको आदिको  उपचार गरिन्छ । अश्वगन्धाको चुर्णले मांशपेशी तथा नसालाई शक्ति प्रदानगर्ने गर्दछ । त्यस्तै जोर्नीको बाथ लगायत सबै किसिमको बाथ, पक्षघात, साइटिका, धनुष्टंकार, युरिकएसिड यौन दुर्बलता, शुक्रकिटको कमि आदि रोगहरूको उपचारमा पनि यसको एक चम्चा चुर्णलाई दूध तथा महसँग मिलाएर दिनमा दुई पटक खाने गरिन्छ ।
अश्वगन्धाको प्रयोग
अश्वगन्धा तीन हजार वर्षदेखि प्रयोग हुँदै आएको एक महत्त्वपूर्ण जडीबुटी हो । आयुर्वेदमा अश्वगन्धा यौनवद्र्धक, वृद्धवृद्धाहरूका लागि रसायन (क्षय भएका धातुहरू पोषण गर्ने, बुढ्यौली रोक्ने, यौनक्षमता वृद्धि गर्ने) को रूपमा प्रयोग हुन्छ भने वाथरोग (रियुमाटिज्म) तथा मानसिक विकारमा यसको प्रयोग हुन्छ । सन् १८८० को दशकमा डा. ट्रेबुटले एल्गरको अस्पतालमा अश्वगन्धालाई निद्रा लगाउने, सम्मोहित पार्ने औषधिको रूपमा प्रयोग गर्थे । औषधिको रूपमा यसको जरा प्रयोग हुन्छ । अश्वगन्धामा पाइने मुख्य तत्वहरू अश्वगन्धामा अल्काल्वाइडहरू कुस्कोहाइग्रिन, एनाहाइग्रिन, ट्रोपिन, सिउडोट्रोपिन, एनाफेरिन पाइन्छ भने स्टेरोइडयुक्त ल्याक्टोनहरू– विथानोलाईड्स, विथाफेरिन पनि सक्रिय जैविक रसायनहरू हुन् । अश्वगन्धामा भएको विथानोलाईड्स शरीरमा भएको हर्मोनहरूलाई सन्तुलित अवस्था राख्ने काम गर्दछ, जसले गर्दा शारीरिक प्रक्रियाहरू नियन्त्रित हुन्छन् । शरीरमा कुनै हर्मोन बढी उत्पादन भएमा त्यसको उत्पादन रोक्ने र कम भएमा उत्पादन गर्न सम्बन्धित कोषलाई उत्तेजित गर्दछ ।
प्रयोग
अश्वगन्धालाई आयुर्वेदमा रसायनको रूपमा लिइएको छ । यसले शरीरमा क्षय भएका धातुहरू (रस, रक्त, मांस आदि) को वृद्धि गर्दछ र वृद्धहरूलाई पुनः जवान बनाउँदछ । एक अनुसन्धानमा १ सय १ जना ५० देखि ५९ वर्षसम्मका पुरूषहरूलाई दैनिक अश्वगन्धाको जराको धुलो सेवन गराइएको थियो । एक वर्षसम्मको सेवनमा ती पुरूषहरूको हेमोग्लोविन, रक्तकण तथा कपालको मेलानिनमा सुधार भएको पाइयो । त्यस्तै रगतमा कोलेस्ट्रोलको मात्रा र इराथ्रोसाइट सेडिमेन्टेशन दर (इएसआर) मा उल्लेख मात्रामा घटेको पाइयो । साथै ७१ दशमलव ४ प्रतिशतमा यौनक्षमता वृद्धि भएको पाइयो । अश्वगन्धाले स्नायुहरूलाई पोषण प्रदान गर्ने र यसका क्रियाहरूलाई सुचारू राख्दछ । अतः चिन्ता र नैराश्यतामा यसको प्रयोग उपयोगी देखिएको अनुसन्धानहरूले पनि देखाएको छ । कृत्रिम तवरले तनाव उत्पन्न गराइएको मुसामा गरिएको अध्ययनमा अश्वगन्धाको प्रयोगले तनाव घटेको देखाएको छ । यसैगरी अश्वगन्धामा एन्टिअक्सिडेन्ट र क्यान्सर प्रतिरोधात्मक गुण रहेको तथ्या अनुसन्धानले प्रमाणित गरिसकेको छ भने सूक्ष्मजीवाणु प्रतिरोधात्मक क्षमता (एन्टिमाइक्रोबियल) पनि रहेको छ । अश्वगन्धा उच्च रक्तचाप, अल्सर, पार्किसन रोग, दम, पाठेघरसम्बन्धी रोगमा पनि उपयोगी देखिएको छ । अश्वगन्धा उष्ण क्षेत्रमा पाइने बुट्यान वर्गको वनस्पति हो । यसको बोट तीनदेखि पाँच फिट अग्लो हुन्छ । झण्डै आँक जस्तो देखिने अश्वगन्धाको पात सेता झुसले ढाकेको ४ देखि ६ इन्च लामो हुन्छ । अश्वगन्धामा कार्तिक महिनामा गुच्छाको रूपमा फूल फुल्ने गर्दछ । प्राय प्रत्येक गुच्छामा ५ वटा फूल हुन्छ । यसको चोपयुक्त जरा आधा देखि एक फिटसम्म लामो एक-डेढ इन्च मोटो हुन्छ । बाहिर खरानी रंगको यसको जरा, भित्र सेतो रंगको हुन्छ । जराबाट घोडाको गन्ध आउने भएकोले नै यसलाई अश्वगन्धा भनिएको हो । आयुर्वेदमा यसलाई नसायुक्त औषधिको रूपमा वर्गीकरण गरिएको छ । अश्वगन्धाको औषधीय गुणहरू यौन र बीर्य दुर्बलता तथा नपुंसकता, मुर्छा, भ्रम र अनिद्रा, बाथ र नशारोग, शारीरिक कमजोरी, गर्भाशय र योनी सुन्निएको, योनीबाट सेतो पानी बग्ने, स्त्रीले गर्भधारण गर्न नसक्ने, अजीर्ण-अपच, भोक नलाग्ने, पेट दुखेको, क्षयरोग, बच्चा दुब्लाउँदै जाने, श्वासप्रश्वासको समस्या, उच्च रक्तचाप, रक्त विकार आदि रोगहरूको उपचारमा यसको जराको चूर्ण सेवन गरिन्छ तथा पातलाई चिया जस्तै पकाएर खाइन्छ । यसको फलको बीउ दूधमा राख्दा दूध तत्काल दहीमा परिणत हुन्छ । यसको लेपले सुन्निएको, फोका, गाँठा-गिर्खा, दुखेको आदिको उपचार गरिन्छ । अश्वगन्धाको चुर्णले मांशपेशी तथा नसालाई शक्ति प्रदानगर्ने गर्दछ । त्यस्तै जोर्नीको बाथ लगायत सबै किसिमको बाथ, पक्षघात, साइटिका, धनुष्टंकार, युरिकएसिड यौन दुर्बलता, शुक्रकिटको कमि आदि रोगहरूको उपचारमा पनि यसको एक चम्चा चुर्णलाई दूध तथा महसँग मिलाएर दिनमा दुई पटक खाने गरिन्छ ।
मस्याङ
मस्याङ दलहन बाली हो ।
मेरिल्यान्ड
संयुक्त राज्य अमेरिकामा पर्ने एक राज्य।
कोशी बहुमुखी क्याम्पस
कोशी बहुमुखी क्याम्पस मोरङ जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
पचहर्वा
पचहर्वा नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, धनुषा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको विसं. २०६८ को जनगणना अनुसार पचहर्वाको जनसङ्ख्या ३,७७७ छ ।
नरनाथ आचार्य
पण्डित कविराज नरनाथ आचार्य (अङ्ग्रेजी: Naranath Acharya  जन्म - वि.स. १९६२ चैेत्र १९ निधन- वि.स. २०४५ वैशाख २५) आदिकवि भानुभक्त आचार्यको सच्चा जीवनचरित्रनामक ग्रन्थका रचियता हुन् । तनहुँ चुँदी रम्घामा भानुभक्त आचार्यकै कुलमा जन्मेका नरनाथ आचार्यले आफ्नो कृति मार्फत् आदिकविका बारेमा अनेक तथ्य पहिलोपटक सार्वजनिक गरेका थिए ।  उनी पेशाले कविराज (आयुर्वेद  चिकित्सक) भएता पनि कवि तथा लेखक पनि थिए ।
आफ्नो व्यावहारिक जीवनका धेरै काम गर्नुबाहेक नरनाथ आचार्यले नेपाली साहित्यको इतिहासमा समेत योगदान गरेर जानुभयो । रम्घाको आचार्य कुलमा जन्मेर आदिकवि भानुभक्त आचार्य (१८७१-१९२५) ले रामायण नेपाली भाषामा लेखी नेपाली भाषा, साहित्य र संस्कृतिको विकासमा अत्यन्त महत्त्वपूर्ण योगदान गर्नुभयो । त्यसै कुलमा जन्मेका नरनाथ आचार्यले आदिकवि भनुभक्त आचार्यको जीवनी (प्रथम संस्करण २०१७, द्वि. सं. २०३६) प्रकाशित गर्नुभयो र नेपाली साहित्यको श्रीवृद्धिमा योगदान गर्ने रम्घाको आचार्य वंशका दोस्रो सन्तति हुनुभयो । वहाँले लेखेको भानुभक्तको यो जीवनी मोतिराम भट्टले लेखेको जीवनीपछि सर्वाधिक महत्त्वको छ, र यसबाट आदिकविको जीवनवारे तथ्यहरू दोब्बर थपिएका छन् । यसबाहेक वहाँका अरू पनि केही साहित्यिक कृतिहरू छन् ।
जीवनका लागि संघर्ष
नरनाथ आचार्य आफ्नी आमा यशोदा देवीका गर्भबाट वि. सं. १९६२ साल चैत्र १९ गते जन्मिनुभएको थियो । त्यतिखेर वहाँका पिता लोकनाथ आचार्य (१९२७-१९६३) घरमा हुनुहुन्थेन । धेरै टाढा पूर्वी नेपालको ताप्लेजुङ जिल्लामा सरकारी कर्मचारीको रूपमा काम गर्दै हुनुहुन्थ्यो । असहाय एक्ली आमाको शिशुका रूपमा जन्मिनु नै नरनाथ आचार्यका लागि कठिन संघर्षमय यात्राको प्रारम्भको सङ्केत थियो ।
वि. सं. १९६३ सालको असार महिनामा आमा यशोदा देवी आचार्यले आफ्नो तीन महिने शिशु नरनाथलाई सालटारीको चौतारोमा घोचाको झोलुङ्गोमा सुताउनुपर्‍यो । अनि वहाँ १५ मिनेटको पैदल हिंडाइको दूरीमा मझुवा (खेतको माझमा रहेको) धान रोपाइँको बासी मेलो सिद्ध्याउन जानुभयो । मेलो निकै नै धेरै थियो । बच्चा बिउँझिएर रुन थाल्यो । एक जना किसानले चौतारोमा झोलुङ्गोमा बच्चा धेरै वेरसम्म छट्पटाएर रोएको रोएको सुन्यो तर उसकी आमालाई वरपर कतै देखेन । उसले सोधखोज गर्‍यो र निकै बेर पछि पर खेतमा धान रोपिरहेकी महिलाको बच्चा हो भन्ने पत्ता लगायो । उसको मनमा दया र रिस एकैसाथ पैदा भए । गएर उसले भन्यो, “तिम्रो छोरालाई कमिलाले टोकेर मारिसके, तिमी यहाँ के गरिरहेकी?” त्यति लामो समयसम्म बच्चालाई विना हेरचाह छोडेर जान उहाँलाई पनि मन थिएन । तर वहाँले बध्यतावश बच्चालाई छोड्नैपर्‍यो । अर्को कुनै विकल्प थिएन ।आफूले भोग्नुपरेको त्यो पीडाको अनुभवबाट यशोदाको मनमा एउटा कुरा आयो -- ‘यहाँ एउटा ठाँटी या चौतारीसम्म भइदिएको भए म आफ्नो शिशुलाई यहीं सुताएर ढुक्कसित काम गर्न पाउँथें । अब मैले सकें भने यो फाँटको माझमा एउटा ठाँटी बनाइदिनेछु । मैले भोग्नुपरेको यो दुःख अरु कसैले भोग्नुनपरोस्’ । स्वयं दीनहीन अवस्थामा रहेकी, ३२ वर्षीया एक गरिब पहाडी कृषक नारीको मनमा अकस्मात परोपकारको भावना जागृत भएको थियो ।
नरनाथ आचार्यको जन्म भएको दश महिना पछि वि. सं. १९६३ साल पौष महिनाको अन्त्यतिर आमा यशोदाले नराम्रो सपना देख्‍नुभयो र कुनै दुःखद खबर आउने हो कि भनेर मनमनै डराइरहनु भयो । वहाँको मनमा जुन खबर आउला भन्ने डर थियो त्यो खबर आखिरमा आएरै छाड्यो । माघे संक्रान्तिका दिन सोमवार र औंसी समेत भएको सूर्यग्रहणमा काशीमा गङ्गास्नान गर्न ताप्लेजुङबाट जानुभएका पति लोकनाथको देहान्त त्यहीं नै भएछ र देहान्तको खबर निकै दिनपछि वहाँको घर तनहुँमा आइपुग्यो । नवजात शिशु नरनाथले त आफ्ना पिता लोकनाथजीको अनुहार पनि देख्‍नुभएन ।
विद्याका लागि संघर्ष
बालक नरनाथ आचार्यको वि. सं. १९७० साल वैशाख ५ गते व्रतबन्ध भयो ।  दाजु उमानाथ आचार्य (१९५७-२०१७) ले भाइ नरनाथलाई गायत्रीमन्त्र प्रदान गर्नुभयो । जेठाबा विश्वनाथ आचार्यले दीक्षामन्त्र दिनुभयो । अनि चण्डी, रुद्री, अमरकोश, लघुकौमुदी, हितोपदेश, रघुवंश आदि ग्रन्थ पनि विश्वनाथले नै पढाउनुभयो । पढाइमा उहाँ तीक्ष्णा हुनुहुजन्थ्यो । । वि. सं. १९७८ सालको भदौमा दाजु उमानाथ आचार्य बनारस हिन्दू विश्वविद्यालयमा आयुर्वेद पढ्न जान छानिनुभयो र तीनधारा पाकशालामा बसेर पढ्ने सीट खालि भएको देख्‍नुभयो । त्यसकारण वहाँले भाइ नरनाथलाई काठमाडौँ बोलाउनुभयो र अन्तरवार्तामा बसाउनुभयो । नरनाथले आफूलाई सोधेका सबै प्रश्नको उत्तर दिनुभयो र पाकशालामा खानपिन गरेर बसी पढ्न पाउने अवसर पाउनु भयो । उहाँ  एक व्युत्पन्न एवं मेधावी छात्र हुनुहुन्थ्यो । प्रथम परीक्षामा वहाँ दोस्रो स्थानमा पास हुनुभयो । व्याकरण मध्यमाको प्रथम खण्डमा वहाँ पहिला  हुनुभयो ।
विवाह
नरनाथ आचार्यको १९ वर्षको उमेरमा (१९८१ साल फाल्गुन १४ गते) विवाह भयो ९ वर्षकी कन्या गङ्गा माया देवीकासाथ  । कन्याका पिताजी अनिरुद्ध वाग्ले तनहुँ क्यामिन धरमपानीका एक सदाचारी कृषिजीवी ब्राह्मण हुनुहुन्थ्यो जो प्रतिदिन विहान वेदको एक अध्याय पाठ नगरी खाना खानुहुँदैनथ्यो ।  त्यस वखतको चलन अनुसार वहाँका दौंतरीहरू सबैको १२-१३ वर्षको उमेरमा विवाह भइसकेको हुन्थ्यो । तर आफू भने १९ वर्षसम्म अविवाहित रहनुपरेकोमा वहाँ खिन्न हुनुहुन्थ्यो । विवाहको कार्यक्रम सकिनासाथ नरनाथले आफ्नी नववधू गङ्गाका कानबाट सुनका मुन्द्री, हातबाट बाला र पाउबाट चाँदीका कल्ली फुकाल्नुभएछ र ती बेचेर आफ्नो परिवारको ऋण तिर्नुभयो । वहाँको आफैले लिएको ऋण त केही थिएन । तर वंशानुगत ऋण थियो । वहाँका पिता र काकाहरूको अंशबण्डा हुँदा पैतृक धन मात्र होइन, पैतृक ऋण पनि भागमा आएको थियो । नरनाथका ६ वटी फुपूहरूको विवाह गर्दा लिएको ऋणको भार वहाँका दाजुसहित वहाँको भागमा चार शय रूपियाँ पर्न आएको रहेछ। आफू कान्छो सन्तान हुनाले अब अरू विवाह गर्न बाँकी कोही नहुँदा कसैलाई केही नभनी उहाँले ती गहना बेचेर ऋण तिर्ने अठोट गर्नुभएको थियो । आगो, शत्रु र ऋणको बीऊ राख्‍न हुन्न, राख्यो भने त्यो बढ्दै जान्छ र टुहुराले त झन् ऋण बोकेर बस्नै हुँदैन भन्ने उहाँको विचार थियो ।
आयुर्वेद
आफू विरामीहुदा, दाजु कविराज उमानाथले पठाइदिएका केही औषधी सेवनले फाइदा गरे, स्वास्थ्य निकै राम्रो भयो । त्यसपछि उहाँका मनमा प्रश्न उठ्यो - ‘म पनि आयुर्वेद किन नपढूँ ?’ आफ्नो स्वास्थ्यमा आएको बाधा र दुनियाँको पनि बाधा हटाउनका साथै आयुर्वेद आफ्नो अर्थोपार्जनका स्रोत समेत हुने देख्‍नुभयो । अतः उहाँले काठमाडौँ गई आयुर्वेद पढ्ने निश्चय गर्नुभयो ।
उहाँ १९८८ सालमा काशी आयुर्वेद सम्मिलनीको आयुर्वेद-शास्त्री परीक्षा पास हुनुभयो र आचार्य-कक्षाको पढाइ चालू राख्नुभयो । तर १९९० सालको वैशाख तिर तनहुँ जिल्लाको सदरमुकाम बन्दीपुरमा त्रि-जुद्ध आयुर्वेदीय औषधालय खुल्यो र “जागिर खाने हो?” भनी आयुर्वेद विभागका प्रमुख हाकिम हरिप्रसाद खकुरेलले सोध्नुभयो । आफ्नो घरपायकमा जागिर पाउँदा खानु नै ठीक छ भन्ने लागेर उहाँ  तयार हुनुभयो । अनि खकुरेलले उहाँलाइ बबर शमशेर राणाकहाँ लिएर गई चिनाउनुभयो । उहाँबाट नियुक्तिपत्र लिई १९९० साल जेठ १ गतेबाट बहाल हुन बन्दीपुर जानुभयो ।
नरनाथ आचार्यको जीवनका मुख्य मितिहरू जन्म              वि.सं. १९६२ साल चैत्र १९ गते (ई. सं. १९०६ अप्रिल १) बेलुकी ९ घडी रात जाँदा चैत्र शुक्ल सप्तमी तिथि; आर्द्रा नक्षत्रको तेस्रो पाउमा, वृश्चिक लग्न सिंह नवांशकमा । पिताः लोकनाथ आचार्य (१९२७-१९६३ माघ) माताः यशोदा (खनाल) आचार्य (१९२९-१९८५) । यशोदाजीको देहावसान मितिः कार्तिक २७ सोमवार, १९८५ तदनुसार नोभेम्बेर १२, १९२८) ।
व्रतबन्ध            १९७० वैशाख ५ । (१७ अप्रिल, १९१३) ।
प्रथम परीक्षा         १९७९ मंसिर (प्रथम स्थानमा उत्तीर्ण) ।
मध्यमा प्रथमखण्ड    १९८० मंसिर ।
विवाह              १९८१ फागुन १४ गते । कन्याः गङ्गा वाग्ले, क्यामिन धरमपानी ।
व्याकरणमध्यमा      १९८४ । क्वीन्स कलेज, बनारस, भारत ।
भाषा पाठशाला शिक्षक १९८५ पौष १ । लाङ्दी सिह्राञ्चोक, गोरखा ।
अस्वस्थ भई अवकाश  १९८७ मंसिर ३ गते ।
कविराज            १९९० जेठ १ गते । May 14, 1933. आयुर्वेद विद्यालय नरदेवी, काठमाडौँमा आचार्यको अन्तिम वर्ष पढ्दैगर्दा बन्दीपुर आयुर्वेदीय औषधालयमा ।
२००४ साल असार १ गते लमजुङ, तार्कुघाटमा । June 15, 1947.
२००६ माघ २१ गते तनहुँ म्याग्देमा । Feb. 3, 1950.
२००९ पौष १ गते तनहुँ श्याम्घामा । Dec. 15, 1952.
२०१३ मंसिर तनहुँ म्याग्देमा । November, 1956.
२०१५ माघ-फागुन, गोरखा मनकामनामा । Feb.-April, 1959.
२०१६ पुनः म्याग्देमा । May, 1959.
१०१७ असार ९ गते पाल्पा जपगादिमा । June 22, 1960.
२०१८ वैशाख १८ गते तनहुँ टुहुरेपसलमा । April 30, 1961.
अवकाश            २०३० मंसिर ३० गते । December 15, 1973.
देहावसान           २०४५ वैशाख २५ गते (ज्येष्ठ कृष्ण षष्ठी) पशुपति, आर्यघाटमा । Apr. 7, 1988
कृतिहरू
नरनाथ आचार्यका प्रकाशित कृतिहरू यसप्रकार छन् ।
सन्दर्भहरू
""
जय नेपाल सिनेमा हल
जय नेपाल सिनेमा हलको ठेगाना ३१७ नारायणहिटी मार्ग काठमाडौ हो जुन नारायणहिटी राजदरबार पश्चिम ढोका अगाडि पर्छ। अहिले काठमाडौंमा नयाँ पुस्ता माझ यो हल निकै लोकप्रिय छ। अत्याधुनिक डल्बी डिजिटल ध्वनीको प्रविधि यो सिनेमा हलमा राखिएको छ। यस हलमा विशेषत: अङ्ग्रेजी तथा हिन्दी सिनेमा देखाइन्छ। यो हलका सन्चालक क्वेस्ट एन्टरटेन्मेन्टले नेपाली सिनेमा निर्माणमा पनि केही वर्ष यता लागेको छ। जसमा अहिले सम्म दुई वटा सिनेमा निर्माण भएका छन् - कागबेनी (चलचित्र) र सानो संसार।
एक्स-मेन (चलचित्र)
एक्स-मेन (X-Men) २००० मा बनेको अमरिकी सुपरहिरो चलचित्र हो र एक्स-मेन चलचित्र श्रंखलाको प्रथम भाग हो ।
सूर्यबहादुर थापा
बि. सं. २०१५ सालमा राजा महेन्द्रबाट संसदको निर्वाचन घोषणा भएपछि गठीत सल्लाहकार सभामा सूर्यबहादुर थापा अध्यक्ष भएका थिए। बि. सं. २०१७ साल पुस १ गते राजा महेन्द्रले संसदीय व्यवस्था अन्त्य गरेर निर्दलीय पञ्चायत व्यवस्था स्थापना गरेपछि यिनी मन्त्री, मन्त्रीपरिषद्को उपाध्यक्ष हुँदै अध्यक्ष सम्म बनेका थिए। पञ्चायतको पहिलो प्रधानमन्त्री (भनिने) यिनै बनेका थिए। राजनीतिक व्यवस्था जस्तोसुकै भए पनि सूर्यबहादुर थापाले उदारवादी राजनीतिक अवधारणालाई सधैँ आफ्नो प्राथमिकतामा राखे। बि. सं. २०३६ सालको जनमत सङ्ग्रह अघि नै थापाले नेपालमा चलिरहेको राजदरबार र सिंहदरबारको द्वैध शासन अन्त्य हुनुपर्ने माग गरेका थिए। बि. सं. २०३६ सालको जनमत संग्रहलाई निर्दलीय पञ्चायतको पक्षमा ल्याउन साम, दाम, दण्ड, भेदको नीति अख्तियार गरेर चर्चाको शिखरमा रहेका थापाले तत्कालीन राजा वीरेन्द्रसँग समन्वय स्थापित गर्न सकेनन्। राष्ट्रिय पञ्चायतमा उनका विरुद्ध ल्याइएको अविश्वासको प्रस्तावमा नाटकीय रूपले उनी पराजित भए। प्रजातन्त्र पुनर्स्थापना पछि नेपाली काँग्रेसको समर्थनमा प्रधानमन्त्री बनेका थापा ज्ञानेन्द्रको शासनकालमा पनि प्रधानमन्त्री भएका थिए। छर-छिमेकका राजनीतिमा सुझबुझपूर्ण समझदारी राख्ने थापा नेपालका केही परिपक्व राजनीतिज्ञ मध्ये एक मानिन्छन्। उनी जीवन भर नै राजनितीमा निकै सकि्य थिए।
चौथो कार्यकाल २०५४
२०५४ असोज २० मा कांग्रेसको सहयोगमा सूर्यबहादुर थापाको नेतृत्वमा सरकार गठन भयो। वि.सं. २०५४ साल पौष २४ मा प्रधानमन्त्री थापाले संसद् विघटनका लागि राजा समक्ष सिफारिस गरेका थिए। पौष २९ मा राजाले संसद विघटन र विशेष अधिवेशनको समावेदन मध्ये कुनले प्राथमिकता पाउने भनेर सर्वोच्च अदालतसँग राय मागे। २०५४ माघ २२ मा सर्वोच्च अदालतले विशेष अधिवेशन बोलाउने प्रावधानलाई मान्यता दिनु पर्ने राय पेस गरेको थियो। राजाले संसद विघटन रद्द गरेका थिए। संसद विघटनको मुद्दालाई लिएर राप्रपा पार्टी फुट्यो र लोकन्द्रबहादुर चन्दले राप्रपा (चन्द) गठन गरेका थिए।
२०५४ चैत्र २८ मा सुर्यबहादुर थापाले राजीनामा दिए।
निधन
थापाको बि. स. २०७२ वैशाख २ गते राति निधन भयो। ८८ वर्षको उमेरमा उनको भारतको मेदान्त अस्पतालमा निधन भएको थियो। क्यान्सरमा पिडित उनको उपचारको क्रममा निधन भएको हो।
यो पनि हेर्नुहोला
श्रेणी :त्रिशक्ति पट्ट श्रेणी : गोरखा दक्षिण बाहु
दाहोद जिल्ला
दाहोद जिल्ला भारतीय गुजरातको एउटा जिल्ला हो।
चरीअमिलो
चरीअमिलो अमिलो स्वाद पात हुने एक प्रकारको जङ्गली झार हो । यसलाई पश्चिम नेपालमा चरीमालो पनि भन्ने गरिन्छ। यो वनस्पतिको जमीन मुनी गान्टाको रूपमा फल्ने फलबाट तीब्र रूपले फैलिन सक्छ। बारीमा रोपिने अरू बालीहरूलाई यसले हानि गर्दछ। खासगरी माटोमा रहेको मल सोसेर लिनु र अन्य बालीनालीलाई बढ्न नदिनु यसको विशेषता हो।
चरीअमिलोको औषधीय गुणहरू
धतुरोको बिष लागेमा, रक्सीको नशा उतार्न, गानुगोला/ग्याष्ट्रीक, अजीर्ण/अपच, कलेजोको रोग, स्कर्भी, महिलामा महिनाबारीको गडबडी, झाडापखाला, आउँ परेको, बारम्बार ज्वरो आउने, रक्तअल्पता, मुटुरोगमा हरियो विरुवाको रस खाइन्छ । छाला तथा अनुहारको सौन्दर्य बढाउन, घाउ, चर्मरोग, बाबासिर, नेत्ररोगमा हरियो विरुवाको रस खाइन्छ/लगाइन्छ । हरियो विरुवाको रसले एण्टीसेप्टिक र एण्टीबायोटिकको काम गर्दछ ।
तल्लो गोदार
तल्लो गोदार नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, धनुषा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
प्रकाशमान सिंह
राजनीतिक जीवन
नेपाली कांग्रेसको सामान्य सदस्य भएर राजनीतिमा प्रवेश गरेका प्रकाशले पार्टीको जिल्ला कार्यसमितिको अध्यक्ष, केन्द्रीय सदस्य, महामन्त्री र उपसभापतिसम्मको जिम्मेवारी निर्वहन गरिसकेका छन्।
लोर्ड बुद्ध कलेज
लोर्ड बुद्ध कलेज मोरङ जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
ऐश्वर्या सखुजा
ऐश्वर्या सखुजा एक भारतीय अभिनेत्री हुन् । उनले २०१० मा सोनीमा प्रसारित भएको टेली शृङ्खला सास बिना ससुरालबाट आफ्नो अभिनय कार्यको आरम्भ गरिन् । यसपछि उनले कौन बनेगा करोडपतिको चौथौ संस्करणमा सहभागी भइन ।