cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
नेपाल इन्टरनेट एक्सचेन्ज
नेपाल इन्टरनेट एक्सचेन्ज (NPIX), स्थापित सन् २००२, नेपालको पहिलो इन्टरनेट एक्सचेन्ज बिन्दु हो, जसले देश भित्रका इन्टरनेट सेवा प्रदायकहरू बीचको इन्टरनेट आवागमनलाई स्थानिय स्तरमै आदानप्रदान गरी अन्तरराष्ट्रिय ब्यण्डविथ बचाएर स्थानिय सञ्जाल तथा सेवाहरूलाई छरितो बनाउन मद्दत गर्दछ । यसको स्थापना प्याकेट क्लियरिङ हाउसको मद्दतमा भएको थियो।
स्थानहरू
नेपिक्सले काठमाडौँ भित्रका दुई स्थानहरूमा इन्टरनेट एक्सचेन्ज बिन्दुहरूको स्थपना गरेको छ, एक जावलाखेल, ललितपुर जिल्ला र अर्को पुतलीसडक, काठमाडौँ जिल्लामा रहेका छन्। सदस्यहरू यस यिनै दुई मध्ये दुबै या एक स्थानमा जोडिन्छन्। जावलाखेल र पुतलीसडकमा रहेका दुई स्थानहरूले क्रमश सिस्को र एक्सट्रिम स्विचिङ प्रणाली प्रयोग गर्दछन्। दुबै स्थानहरूले सदस्यहरूलाई १०० मेगाबिट्स र १ गिगाबिट्स पोर्टहरू उपलब्ध गराउँछ।
सदस्यहरु
मुख्य दूरसञ्चार कम्पनीहरू, सञ्जाल सेवाप्रदायकहरू, इन्टरनेट सेवाप्रदायकहरू, राष्ट्रिय अनुसन्धान सञ्जाल तथा एनिकास्ट सञ्चालकहरू यसका सदस्यहरू हुन्। यो एक खुला इन्टरनेट एक्सचेन्ज बिन्दु हो जसमा आफ्नै 'अटोनोमस सिस्टम नम्बर' र 'आइपी ठेगानाको ब्लक' भएका जो कोही सञ्जालमा आबद्ध हुन सक्छन्।
आवागमन
कूल इन्टरनेट एक्सचेन्ज ट्राफिक ८०० Mbps हो ।
झटियाही
झटियाही नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, धनुषा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
कांकेर जिल्ला
कांकेर जिल्ला भारतको राज्य छत्तिसगढको एउटा जिल्ला हो।
रौतहट जिल्ला
रौतहट नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, नारायणी अञ्चलको दक्षिणपूर्वी तराई क्षेत्रमा अवस्थित जिल्ला हो । यस जिल्लाको पूर्वमा सर्लाही, पश्चिममा बारा, उत्तरमा मकवानपुर र दक्षिणमा भारतको बिहार राज्यको सितामढी जिल्ला र पूर्वी चम्पारण जिल्ला जिल्ला पर्दछ। समुद्र सतहबाट १२२ मिटर देखि २४४ मिटरसम्मको उचाईमा अवस्थित रौतहट जिल्लाको क्षेत्रफल १,१२६ वर्ग किलोमिटर (१०,३७०९ हेक्टर) छ। रौतहट जिल्लाको सदरमुकाम गौर हो।
रौतहट नेपालको मध्य तराईमा nakdपर्ने जिल्ला हो। विविध आर्थिक, सामाजिक तथा सांस्कृतिक विशेषता र सम्भाव्यता बोकेको यो जिल्ला उत्तर दक्षिण तर्फ २६ डिग्री १४" देखि २६ डिग्री १४" अक्षांश र ८५ डिग्री १४" देखि ८५ डिग्री ३०" सम्मको पूर्वी देशान्तरमा फैलिएको छ। उष्ण तथा समशितोष्ण हावापानी रहने यस क्षेत्रमा वषरा २१२५ मिलिमिटरसम्म हुन्छ यस जिल्लालाई पर्ूवमा सर्लाही सँग बागमती नदीले छुट्याएको छ। पश्चिममा बारा जिल्ला, उत्तरमा मकवानपुर जिल्लालाई रौतहट चुरे श्रृंखलाको उच्च भागले छुट्याएको छ भने दक्षिणमा छिमेकी देश भारतको उत्तर राज्य विहारको बैरगनियाँ क्षेत्र पर्दछ। जहाँबाट नेपाली क्रान्तिको प्रथमपटक शुरूवात भएको थियो।
२०५८को जनगणना अनुसार जनसङ्ख्याको दृष्टिले रौतहटमा नेपालको कुल जनसङ्ख्या २,३१,५१,४२३को २.३५ प्रतिशत, मध्यमाञ्चलको कुल जनसङ्ख्या (८०,३१,६२९)को ६.७८ प्रतिशत र नारायणी अञ्चलको कुल जनसङ्ख्या (२४,६६,१३८)को २२ प्रतिशत अर्थात् ५,४५,१३२ जना बसोबास गर्दछन्। यसमध्ये पुरूषको संख्या २,८२,२४६ (५२ प्रतिशत) तथा महिलाको संख्या २,६२,८८६ (४८प्रतिशत) रहेको छ। परिवारको दृष्टिले हेर्दा ८८,१६८ धुरी रहेको यस जिल्लाको परिवार संख्या समग्र नेपाल र तर्राईको औसत ५.४४ भन्दा बढी अर्थात् ६.१८ रहेको छ। यो अङ्क हिमाल, मधेश र पहाडको औसत भन्दा पनि बढी छ। अर्थात हिमाल र पहाडको क्रमशः ५.२८ र ५.१७ छ। प्रति वर्ग किलोमिटरको जनघनत्वको दृष्टिबाट पनि रौतहटको जनघनत्वले नेपालको जनघनत्व १५७ भन्दा निकै उच्च अर्थात् ४८४ रहेको छ। जबकि तराई-मधेशको औसत जनघनत्व प्रतिवर्ग किलोमिटर ३३० छ। क्षेत्रफलको दृष्टिले रौतहट नारायणी अञ्चलको सबभन्दा सानो जिल्ला हो। जनसङ्ख्या बृद्धिदर पनि नेपालको सरदरभन्दा बढी अर्थात् ३%को हाराहारीमा छ। यस तथ्यबाट के कुरा स्पष्ट हुन्छ भने रौतहटको जनसङ्ख्या बृद्धिदर पनि उच्च रहेको छ।
उत्तर चुरे पर्वत श्रृङ्खलाको दक्षिणी पाखा देखि दक्षिण भारत विहारको सीमावर्ती र पूर्वी चम्पारणसँग जोडिएको, पूर्वमा सर्लहीसँग बागमती नदीबाट छुट्याइएको र पश्चिम बारा जिल्लासित धनसर तथा अगुवा नदीले छुट्याएको रौतहट जिल्लामा ७०% जनता राष्ट्रिय मापदण्डको गरीबीको रेखामुनि रहेको अनुमान छ। यस जिल्लाको १०% क्षेत्रफल जङ्गलले ओगटेको छ।
जिल्लाको नामाकरण
रौतहट जिल्लाको नामाकरणका आधारहरू:
रौतहट जिल्लाका विभिन्न गाउँहरूको नामाकरण ऐतिहासिक घटना, व्यक्ति विशेष र प्रसिद्धि कमाएको बस्तुको नाउँबाट प्रायः भएको पाइन्छ जस्तै:-
ऐतिहासिक पृष्ठभुमि
गोरखाका राजा पृथ्वीनारायण शाहले मकवानपुर विजय गरिसकेपछि पनि मकवानपुर राज्य अन्तर्गतकै यस क्षेत्रलाई बृहत गोरखा राज्यमा मिलाउन सकेका थिएनन। तत्कालिन नेपाल उपत्यका (अहिलेको काठमाडौँ उपत्यका) विजय भइसकेपछि मात्र गोरखा राज्य विस्तारका अगुवा पृथ्वीनारायण शाहले रौतहटदेखि महोत्तरीसम्मको भूभागलाई नेपाल राज्यमा गाभेका थिए।
गणराज्यहरूको सामन्ती र डोय राज्यमा समाहित हुँदा सम्म यस भूमिको नाउँ रौतहट भएको उल्लेख कतै पाइएको छैन। यद्यपि यो ठाउँको कतियौं भूभाग ठाँठार, प्रगन्ना स्वविराज आदि नामले पुकारिन्थ्यो। राजा पृथ्वीनारायण शाह, प्रतापसिंह शाह, राजमाता राजेन्द्रलक्ष्मी, राजकुमार बहादुर शाह र जनरल भीमसेन थापाका दूरदर्शी सैनिक अभियानले सानो गोर्खा राज्यको सीमालाई पूर्वमा सिक्किम, पश्चिममा सतलजको साँध, उत्तरमा हिमालय पर्वत र दक्षिणमा गोरखपुरसम्म विस्तार भई एकीकरणको जगलाई मजबुत र स्थायी बनाउने प्रयास भइरहेको बेलामा बुटवल, स्यूराज(शिवराज)हालको रौतहट जिल्लामा पर्ने २२ वटा गाउँहरू बरेली आदिको विषयलाई लिई सन् १८१४ अर्थात् वि.सं. १८७१ मा साम्राज्यवादी शक्ति इस्ट इन्डिया कम्पनीसँग युद्ध भएको थियो। यी ऐतिहासिक कालखण्डले रौतहट जिल्लाको गरिमालाई बोध गराउँछ।
वर्तमान नेपालको नक्सामा अङ्कित रौतहटको भूगोल पटक पटक परिवर्तन भएको छ। जस्तै बागमती नदी रौतहट र सर्लाही जिल्लाको सीमा छुट्याउने काम गर्छ तर नदी कटान र धार परिवर्तन भई रहने हुनाले रौतहटका कतिपय भूभाग सर्लाही जिल्लामा गाभिएका छन।
प्रशासनिक विभाजन
स्थानीय प्रशासन सञ्चालन गर्नको लागि रौतहट जिल्लामा १ जिल्ला विकास समिति, २ गाउँपालिका र १६ नगरपालिका  रहेका छन् ।
खोलाहरू
लामहा खोला, हर्दिया, धनसार खोला, गुजरा, खोडरी, भकुवा,खोटी,नाशि आदि
धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थल
शिवनगर, त्रिशक्ती नगर छेदी चौक, पौराइ ब्रह्मस्थल, राजदेवी, नुनथर, पुरेनवा दरबार
यो पनि हेर्नुहोस
नेपालको क्षेत्रीय वर्गीकरण
हृषीकेश उपाध्याय
'''डा. हृषिकेश उपाध्याय''' (१९८८-२०६७) पेसाले स्वास्थ्यको डाक्टर भएता पनि उनी साहित्यकार एवं समालोचक हुन् । उनको थर मरहठ्ठा हो, तर उनी उपाध्याय उपनामले परिचित छन् । उनी दुर्गाप्रसाद उपाध्याय र वेदकुमारी उपाध्यायका छोराका रूपमा पाल्पा जिल्लाको तानसेनमा जन्मिएका थिए । पछिल्लो समय झापा जिल्लाको भद्रपुरलाई आफ्नो कर्म थलो बनाएका उपाध्यायका फुटकर रूपमा प्रशस्त लेखरचनाहरू प्रकाशित छन् भने पुस्तकाकार रूपमा यिनका प्रकाशित कृतिहरू यसप्रकार छन्-
लाटोकोसेरो
लाटोकोसेरो एक किसिमको चरो हो। यसले सानासाना जनावरहरूको शिकार गर्ने गर्दछ। लाटोकोसेरो दिनमा एकैठाउँमा बसिरहने र राती मात्र शिकारमा निस्कने भएकाले यसले आँखा नदेख्ने धेरैको अनुमान छ। लाटोकोसेरोलाई संस्कृत भाषा उलूक, धूक, दिवान्ध इत्यादि भनिन्छ। यिनका आˆनै प्रकारका अर्थ छन्।
लाटोकोसेरोको आँखा खप्परमा टाँसिएका र स्थिर हुन्छन्। अनि विशेष तेजिलासमेत पाइन्छन्। यिनीहरूको घाँटी लचिलो हुने भएकोले यताउती हेर्नुपर्दा यिनीहरू घाँटी नै घुमाएर व्यापकतासाथ हेर्ने काम गर्दछन्। दिनमा आँखा नदेखेपनि यस चरोले रातमा चाहिँ जस्तोसुकै अँध्यारोमा पनि आँखा देख्दछ। यसको श्रवण शक्ति पनि दिनमाभन्दा रातमा बढी हुन्छ। त्यसैले यस जातका चराहरू रातमा सिकार गर्न ज्यादै चलाख र सिपालु मानिन्छन्। अतः यिनीहरू आफ्नो आहारा राती राती यताउता डुली जुटाउँछन्। मांसाहारी भएकोले यिनको आहारा चरागुरुङ्गीका सा-साना बचरा, किराफट्याङ्ग्रा, चरामुसा तथा पशुमांससमेत हो। उडाइमा यी बेगवान् मानिन्छन्। यिनका प्वाँख नरम, मुलायम र मिहिन हुन्छन्। यसैले पखेटा फैलाई तेजिलोसँग भएको यिनको उडान शान्त हुन्छ, ज्यादै बेगिलो भए पनि थाहा नै नपाइने खालको हुन्छ।
लोकविश्वासमा लाटोकोसेरो
लाटोकोसेरोलाई हिन्दुपरम्परामा लक्ष्मीको बाहन भनी बताइएको छ। शुकुनविद्हरू भन्छन् यात्रा समय आफ्नो दायाँतिर ढुकुर, परेवा, मयूर, सुगा आदि चराहरू देखिए शुभसाइत मानिन्छ, अनि गिद्ध, चील, लाटोकोसेरो आदि देखिए अपशकुन मानिन्छ। पत्याउने नपत्याउने आफ्नै कुरा हो।
यो चरो जङ्गल, गामठाम र सहर आदि ठाउँ विशेषले गरी विविध प्रकार र प्रजातिको देखापर्छ। संस्कृतमा लाटोकोसेरोको एउटा नाम 'धूक' छ। सम्भवतः यस चराको आवाज 'हुं हुं हुं' गर्ने खालको अनौठो तर तीखो सुरिलो स्वर पाइने भएकोले नै यो नाम दिइएको हुनसक्छ। फेरि यसको स्वरलाई पौराणिक साहित्यमा गायनकलाको स्वरसाधनाको निम्ति सहयोगी हुनसक्ने कुरा लिङ्गपुराण अन्तर्गत जनाइएको पनि पाइन्छ। जेहोस् नेपाली समाजमा यसलाई दुष्टस्वभावको, अपत्रि, कुलच्छिन खाले, मांसाहारी, क्रूर, सिकारी चराको रूपमा लिइन्छ। यसको महिमा प्रकृति वर्णन एवं उपयोगिता इत्यादि तन्त्रशास्त्र आदिमा बताइएको पाइन्छ। भनिन्छ -तान्त्रिकहरू लाटोकोसेरोलाई बलि दिएर सिद्धि प्राप्त गर्छन्।
श्रुति परम्परामा लाटोकोसेरो
लाटोकोसेरोका शत्रु चरा धेरै छन्। तिनमा काग मुख्य हो। संस्कृतमा यसलाई 'वायसाराति' भन्नुको मतलब 'कागको दुष्मन' हो। लाटोकोसेरोले सकभर कागलाई सिध्याउनै चाहन्छ।
यस प्रसङ्गमा महाभारत सौप्तिक पर्व अन्तर्गतको एउटा घटना पुरानो वरको रुख थियो। नजीकै अश्वत्थामा, कृपाचार्य, कृतवर्मा सुतेका हुन्छन्। यिनीहरू अश्वत्थामा पाण्डव विनाशको प्रतिज्ञासाथ कृप र कृतवर्मा सहित बोट नजिकआइपुगेका हुन्। कृप र कृतवर्मा मस्त निदाउँछन् तर अश्वत्थामाको मनमा कुरा खेल्छन्, निद्रा लाग्दैन। उनी कुनै पनि उपायले पाण्डवी सेना लगायत पाण्डवहरूलाई सखाप पार्ने कुरा सोच्तै थिए। यस्तैमा आफ्नो सामुन्ने नदी तट आसपास यताउता फैलिएको ठूलो वरको रुख, त्यसका अनेक हाँगा र त्यहाँ कागहरूले गूँड बनाई चहलपहलसाथ ढुक्क बनी बसेको उनले देखिरहेथे। मध्यरातको समय, त्यहाँ गूँडमा सुतेका कागहरू माथि लाटोकोसेरोले एक्कासी झम्टन आइपुग्यो। लाटोकोसेरोको स्वर ज्यादै तीखो र रुखो थियो। बल्ड्चाङरे आँखा, खैरो रङ्ग, मोटो चुचो भएको। सो चरी दिउसो सुत्ने र राती सिकारमा लाग्ने। यो राज गरुड जस्तै जबरजस्त र बेगवान पनि देखिन्थ्यो।
घातक प्रकृतिको यस चराले यहाँ मस्त चालाटोकोसेरोले बरको रुखमा सुतेका कागहरू माथि आक्रमण गर्‍यो। साथै कागहरूका सारा बचरा र फुत्कन नसकेका माउहरूसमेत सखाप पार्‍यो। यस आक्रमणमा कति ठुंगिएर मरे। कतिका पखेटा लुछिए। कति अधमरा बन्दै तल पछारिन पुगे। यसरी चरा बचरा सारा बेहाल बने। धेरै जसो त मरे। एक्कासी लाटोकोसेरोकोआक्रमण हुँदा रातमा निश्चित बनी आनन्दले आफ्नो गूँडमा बसेका कागहरूको स्थिति बेहाल बन्यो। कदाचित् फुत्कन सकेकाहरू पनि अत्यासले विचलित बने। कति मूच्छिर्त हुनपुगे। कारण यो अकल्पनीय घटना थियो। यस घटनास्थलको नजीकै सुतेको नै भए पनि सचेत रहेका अश्वत्थामाले यो दृश्य झल्झली देखिरहेका थिए। वस्तुतः मध्यरातमा भएको चराको यो घातक आक्रमण अवैध र निन्दनीय थियो। अश्वत्थामाको मनमा 'जसरी तसरी वैरीहरूलाई सिध्याउनैपर्छ' भन्ने लाग्न थाल्यो। यतिखेर अत्रिपुत्र दत्तात्रेयले मानेका चौवीर गुरुहरूमा कर्‍याङकुरुङ्, परेवा आदि गुरु मानिए जस्तै अश्वत्थामाले पनि लाटोकोसेरोलाई आफ्नो पथप्रदर्शक मान्न पुगे। फलतः उनी बाबुको अतयारा दृष्टद्युम्न लगायत पाण्डवहरूलाई सिध्याउने अठोटमा पुगे। अनि मनैमन दृढनिश्चयी बन्दै जुरुक्क उठे। यसरी नै तत्काल राती पाण्डव शिविरमा जाइलाग्ने निधो गरे। यसप्रकार लाटोकोसेरोबाट जुनसुकै उपायले पनि 'शत्रु सिध्याउनैपर्छ' भन्ने शिक्षा अश्वत्थामाले पाए। जेजस्तो भए पनि यो एउटा कूटनैतिक खालको पथप्रर्दशन थियो 'लाटोकोसेरो'बाट पाएको।
पर्यावरण सन्तुलनमा सहयोगी लाटोकोसेरो
लाटोकोसेरोले धेरै थरिका किरा फट्याङ्ग्रा, मुसाहरू, मृतजनावर आदि सजिलै खाइदिन्छ। पर्यावरणका दृष्टिले उपयोगी मानिन्छ। लाटोकोसेरो। कृषि प्रधान देश नेपालको लागि यो चरो कल्याणकारी पन्छी हो। यसप्रति सुझाव सहानुभूति राखेर पन्छी पे्रम दर्साउनु मानवको कर्तव्य पनि हो।
रोनाल्ड रेगन
रोनाल्ड विल्सन रेगन (/ फेब्रुअरी ६, १ ९ ११ - जुन ५, २००४) एक अमेरिकी राजनीतिज्ञ र अभिनेता थिए जो १९८१ देखि १९८९ सम्म संयुक्त राज्य अमेरिका को ४० औँ राष्ट्रपतिको रूपमा सेवा गर्थे। राष्ट्रपतिको सामु अघि, उनी एक हलिउड अभिनेता र सङ्घ थिए १९६७ देखि १९७५ सम्मको क्यालिफोर्नियाको ३३ वासिन्दाको रूपमा सेवा गर्नु अघि नेता।
रीगन उत्तरी इलिनोइसका साना शहरहरूमा गरिब परिवारमा उठाइयो। उनले १९३२ मा युरेका कलेजबाट स्नातक गरे र धेरै क्षेत्रीय रेडियो स्टेशनहरूमा खेलकुद उद्घोषकको रूपमा काम गरे। १९३७ मा हलिवुडमा जाने पछि, उहाँ एक अभिनेता हुनुभयो र केहि प्रमुख प्रस्तुतीकरणमा अभिनय गर्नुभयो। रेगन दुई पल्ट स्क्रीनसेल अभिनेता गिल्ड-अभिनेताका लागि मजदुर यूनियनका अध्यक्ष चुनेका थिए - जहाँ उनी कम्युनिस्ट प्रभावको जरामा काम गर्न थाले। १९५० मा, तिनी टेलिभिजनमा गएर जनरल इलेक्ट्रिकफ्याक्टरीहरूमा प्रेरणात्मक स्पीकर थियो। १९६२ सम्म रेगन सधैं एक डेमोक्रेट भएको थियो, जब उनी एक रूढ़िवादी बने र रिपब्लिकन पार्टीमा बदलिए। १९६४ मा, रेगनको भाषण, "ए टाइमको छनौट", बैरी गोल्ड वाटरको संस्थापक राष्ट्रपतिको समर्थन गरी उनलाई राष्ट्रिय संरक्षणमा नयाँ रूढिवादी प्रवक्ताको रूपमा लिईयो।
राजनीति
समर्थकहरूको सञ्जाल निर्माण गर्दै उनी १९६६ मा क्यालिफोर्नियाको गभर्नर चुनिएका थिए। गभर्नर रेगनले करार गरेपछि एक अधिशेषको लागि बजेट बजेट घाटा भयो, कैलिफोर्निया विश्वविद्यालयमा प्रदर्शनकारीहरूलाई चुनौती दिएका थिए, नेशनल गर्ड अफगानिस्तानमा विरोधको अवधिमा आदेश दिए। १९६८ र मा आन्दोलनहरू र १९७० मा पुनः निर्वाचित भएको थियो। उनी दुई पटक १९६८ र १९९५ मा अमेरिकी राष्ट्रपतिको लागि रिपब्लिकन नामांकनको लागि असफल भए। १९८० मा चार वर्षपछि उनले सजिलै उम्मेदवारी जितेका थिए र उनीहरूको सबैभन्दा बृद्द अमेरिकी राष्ट्रपति बने। त्यो समय, जब तिनले निरन्तर जिमी कार्टरलाई पराजित गरे।
१९८१ मा राष्ट्रपति पदमा प्रवेश गर्दा, रेगनले नयाँ राजनीतिक र आर्थिक पहलहरू बढाए। उनको आपूर्ति-पक्ष आर्थिक नीतिहरु, "ड्रेगन" रेगनोमिक्स ", आर्थिक वृद्धि, आर्थिक गिरावट, र सरकारी खर्चमा कमीको लागि कर दर कटौतीको पक्षमा। आफ्नो पहिलो शब्दमा उनी एक हत्या प्रयासबाट बच्न, युद्धमा दबाइ युद्ध गरे, र सार्वजनिक क्षेत्रका श्रममा लडे। उनको दुई सर्तहरूमा, अर्थव्यवस्था १२.५% ​​देखि ४.४% देखि मुद्रास्फीति को कमी देखी, र ३.४ को वास्तविक जीडीपी को औसत वार्षिक वृद्धि; जबकि रेगनले घरेलू विवेकाधीन खर्चमा कर कटौती गरे, कर कटौती र सैन्य खर्च बढेकोले सङ्घीय समितिकाहरूलाई समग्रमा बढाउन योगदान गरे, यहां सम्म कि मुद्रास्फीति को समायोजन पछि पनि। उनको पुन: चुनाव बोली को समयमा, रगान को धारणा मा अभियान चलायो कि यो "मार्निंग इन अमेरिका" को रूपमा, १९९६ मा अमेरिकी इतिहास मा सबै भन्दा ठूलो निर्वाचन कलेज को जीतसँग परिदृश्य को जीतयो। विदेशमन्त्रीले आफ्नो दोस्रो शताब्दीमा शासन गरे, शीत युद्धको अन्त्य, लीबियाको बम विस्फोट, र ईरान-कन्रारा सम्बन्ध सहित। सार्वजनिक रूपमा सोवियत संघलाई "बुद्ध साम्राज्य" भनिन्छ, र ब्रान्डेनबर्ग गेटको उनको प्रसिद्ध भाषणमा राष्ट्रपति रेगनले सोभियत महासचिव मिखाइल गोरबाचोभलाई "यस पर्खाललाई फाल्ने!" भनेर चुनौती दिए। उनले मिखाइल गोर्बाचोभसँग वार्ता गर्दा संलग्न हुँदा यूएसएसआरका साथ एरम्स दौड बढेर डटेन्टबाट ठंडै युद्ध नीतिलाई सारियो। यस वार्ताले आईएनएफ संधिमा परिणत गर्‍यो, जसले दुवै देशको परमाणु शस्त्रागारलाई शान्त गर्दछ। रगानले सोभियत युनियनको गिरावटको समयमा आफ्नो राष्ट्रपति सुरू गर्‍यो, र बर्लिन पर्खालले उनको कार्यकालको अन्त्य पछि दस महिनाको अन्त्य गर्‍यो। जर्मनीले अर्को वर्ष पुनः पुन: स्वीकृत गर्‍यो, र डिसेम्बर २६,१९९१ मा (उनीहरूलाई छोडेपछि तीन वर्षपछि) सोभियत संघले पराजित गर्‍यो।
१९८८ मा रेजन बायाँ अफिस गर्दा उनी ६० वर्षको अनुमोदनको मूल्याङ्कन गरे, फ्र्याङ्कलिन डी. रूजबेल्टले र पछि बिल क्लिंटनसँग मिल्दछन्, आधुनिक युगमा राष्ट्रपतिहरूलाई छुटाउनको लागि उच्चतम मूल्याङ्कन। ड्वाइट डी इइसेनवरले दुई पूर्ण सर्तहरूको सेवा गर्न पहिलो राष्ट्रपति भएको थियो, पछि पाँचवटा राष्ट्रपतिका उत्तराधिकारीहरूले गरेनन्। यद्यपि उनले एक सक्रिय पोस्ट-अफिसको योजना बनाइसकेका थिए, रेजन नोभेम्बर १९९४ मा खुलासा गरे कि त्यो वर्षमा पहिले अल्जाइमरको रोगसँग निदान गरिएको थियो।
उत्तरार्ध
त्यसपछि, उनको अनौपचारिक सार्वजनिक उपस्थिति अधिक अपरिवर्तनीय भयो किनकि यस रोगले प्रगति गर्‍यो। उनी ५ जुन, २००४ मा घरमै मर्नुभयो। रिपब्लिकनहरू बीचको प्रतिमा, अमेरिकी राष्ट्रपतिको इतिहासकार रेटिङ्गमा उनीहरूको अनुकूलता देखिन्छ, र उनको कार्यकालले संयुक्त राज्य अमेरिकामा रूढिवादी नीतिहरूको पक्षमा एकताबद्ध बनायो।
रंगपूर
रंगपूर रौतहट जिल्लाको एक गाउँ विकास समिति हो।
मिनाक्षी झा
नेपाली कांग्रेसका सभासद।
विजौरा
विजौरा सुर्खेत जिल्लामा अवस्थित एउटा गाउँ विकास समिति हो।
कनेक्टिकट
कनेक्टिकट संयुक्त राज्य अमेरिकाको एक राज्य हो ।
एली क्रिजर
एलेक्जेन्ड्रा ब्लेर "एली" क्रिजर अमेरिकन फुटबल खेलाडी हुन ।
उपेन्द्रवज्रा छन्द
यो छन्दमा एघार अक्षर, ‘ज त ज’ गण र दुइ गुरू हुन्छन्।
उपेन्द्रवज्रा छन्दमा प्रयोग भएका गण र तिनीहरूको मात्रा। यसमा S को अभिप्राय दीर्घ अक्षर र । अभिप्राय को ह्रस्व अक्षर हुन्छ यहाँ S र । गरेर ११ वटा अक्षर छन जसमा ह्रस्व र दीर्घको क्रममा तल प्रस्टसँग बुझाउने प्रयास गरिएको छ ।
उदाहरण (विराम ५.६) (पहिलो ५मा विराम र, दोस्रो ६मा विराम)
अका बिया भाषा
अका-बिया या बिया अंडमान एवं निकोबार द्वीप समूहको एक विलुप्त भाषा हो जुन पश्चिमी एवं दक्षिणी अंडमानको केही जनजातिहरू द्वारा प्रयोग गरिन्थ्यो।
कनकाई क्याम्पस
कन्काई क्याम्पस झापा जिल्लाको बिर्तामोडमा रहेको रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
घरपालुवा हाँस
घरपालुवा हाँस अण्डा, मासु तथा प्वाँखको लागि पालन गरिने हाँसको प्रजाति हो। कतिपय अवस्थामा यसलाई सोख तथा साज-सजावटको लागि पनि पाल्ने गरिन्छ।
बाहुबल उपजिल्ला
बाहुबल बङ्गलादेशको हबिगञ्ज जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला सिलेट विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
बाहुबल उपजिल्ला बङ्गलादेशको पूर्वी मध्ये भागमा पर्छ भने यो उपजिल्ला २४°१५' देखि २४°२८' उत्तर अक्षांश र ९१°२८' देखि ९१°३७' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। बाहुबल उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये २५०.६६ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस उपजिल्लालाई नविगञ्ज उपजिल्लाले उत्तर, चुनारुघाट उपजिल्लाले दक्षिण, श्रीमङ्गल उपजिल्लाले पूर्व र हबिगञ्ज सदर उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। खोयाई र बराक आदि यस जिल्लाका प्रमुख नदीहरू हुन्।
इतिहास
अफगानका प्रमुख ख्वाजा उस्मानले बुकाई नगरको किला छाड्दै वर्तमान बाहुबल उपजिल्लाको पुटिजुरीको गिरिपालको फेदीमा आश्रय लिएका थिए। उनले त्यहाँ एउटा किल्ला बनाए जसले युद्धका बेला रक्षाको लागि रणनीतिक महत्त्व बोकेको थियो। यद्यपि, मुगलहरूले किल्लाको फाइदा उठाई उनका भाईले यसलाई खाली गरे। अन्तमा ख्वाजा उसमानका सेनाहरू मौलभीबाजार देखि १० किलोमिटर पूर्वमा रहेको दौलम्बपुर गाउँमा पराजित भएका थिए।
नामाङ्कन
पुरातन व्यक्तिहरू विभिन्न समयमा प्रकाशित हुने पत्रपत्रिकाहरू द्वारा प्राप्त गरिएको प्रतिवेदन र जानकारीका अनुसार यो कुरा ज्ञात हुन्छ कि पुरातन समयमा कुदरत माल नामका एक जना पहलवान बाहुबल क्षेत्रमा बसोबास गर्थे। मौलभीबाजार जिल्लाको दक्षिणी भागबाट पलावान कुदरत मालसँग मल्लहरूको लडाइँ भएको थियो। दुई पहलवानहरु बीच लामो लडाई पछि उक्त युद्ध कुदरत मालको जित भएको थियो। धेरै मानिसहरूका अनुसार बाहुबलको नाम "बाहुबल" नामले दन्त्यकथाको कडा लडाईमा राखिएको छ।
यस क्षेत्रका प्राचीन मानिसहरू कहिलेकाँही हिमाली क्षेत्रमा हिंस्रक बाघको सिकार गर्ने गर्थे भने मानिसहरूले बाघको हातबाट मृगलाई बचाउने काम पनि गरेका थिए जसकारण "बाहुबल" नाम पनि यस क्षेत्रका निडर व्यक्तिको साहस र बहादुरीको प्रतीकको रूपमा देखा परेको थियो।
जनशाङ्खिकि
जिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार यस जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या १६७२६५ रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ८५३८५ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ८१८८० रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १४११२९  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २५४४५ छ। त्यस्तै गरी बुद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ३८५, इसाई धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २४ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या २८२ रहेको छ। यस उपजिल्लामा मणिपुरी, खासिया र टिपरा जनजातिहरू बसोबास गर्छन्। यस जिल्लामा १९७ मस्जिद, १४ हिन्दु मन्दिर र ३ चिहानहरू रहेका छन्। बाहुबल जामे मस्जिद, मिरपुर जामे मस्जिद, पुटिनुरी जामे मस्जित आदि यस उपजिल्लाका केही प्रख्यात धार्मिक स्थलहरू हुन्। यस उपजिल्लाका ८२.७६% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने ८.९१% ले पोखरी, १.८७% ले टुटी र ६.४६% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गर्दै आएका छन्।यस उपजिल्लाका धाराका पानीहरूमा आर्सनिकको कमी रहेको पाइएको थियो। यस उपजिल्लाको कुल घरहरू मध्ये ११.५१% घरहरूमा अझै पनि सुविधा सम्पन्न अर्थात पक्की सौचालय सुविधा रहेको छैन।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, मकै, आलु, प्याज, तोरी, पानको पात, पिठो, खुर्सानी तथा अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया आँप, केरा, मेवा, खरबुजा, कागती, भूइँकटहर नरिवल, अम्बा, कटहर आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, बरफ कारखाना, फलाम तथा वेल्डिङ उद्योग, पाउरोटी उद्योग, बिँडी उद्योग, बाँसका सामाग्री उत्पादन केन्द्र, काठका सामग्री उत्पादन केन्द्र तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया धान, चिया भुइकटर, कागती, रुख कटर लगायत मौसमी तरकारी र अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेको आलसको तिल, जुट, खैनी र तिल पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा १५ हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा थुप्रै माछापालन केन्द्र, दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ६२.७१% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै मजदुरीमा १०.८८%, वाणिज्यमा ८.१७%, सञ्चार र यातायातमा १.८५%, निर्माण क्षेत्रमा ०.५५%, सुविधामा ३.९२%, धार्मिक सेवामा ०.३९%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा १.६८% र अन्यमा ९.८५% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय बहुबल उपजिल्लाको स्थापना सन् १९२१ मा भएको थियो। यस उपजिल्लामा ७ सङ्घ परिषद्, १४६ मौजा/महल्लन र ३२५ गाउँहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका सङ्घ परिषद्हरू यस प्रकार छन्; बहुबल सदर सङ्घ परिषद्, साङ्घात सङ्घ परिषद्, पुटिजुरी सङ्घ परिषद्, सातकापन सङ्घ परिषद्, लामाताशी सङ्घ परिषद्, मिरपुर सङ्घ परिषद्, भादेश्वर सङ्घ परिषद्।
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ३७.५०% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ४१.१२% छ भने महिलाको साक्षरता दर ३३.७४% रहेको छ। यस उपजिल्लामा २ क्याम्पस, ३० माध्यमिक विद्यालय, १४८ प्राथमिक विद्यालय, ४ बाल उद्धान केन्द्र र २५ मदरसाहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्थाहरू यस प्रकार छन्; आलिफ सोबशान क्याम्पस (सन् १९३७), दीनानाथ इन्सिच्युट (सन् १९३७), फयजुन्नेसा उच्च विद्यालय (सन् १९६०), पुटिजुरी एससी उच्च विद्यालय, मानब कल्याण उच्च विद्यालय (सन् १९४१), मिरपुर दाखिला मदरसा (सन् १९२०) आदि।
कोरिया जिल्ला
कोरिया जिल्ला भारतको राज्य छत्तिसगढको एउटा जिल्ला हो।
लबटोली
लबटोली नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, धनुषा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो।
यज्ञभूमी
यज्ञभूमी नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, धनुषा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
कन्सास
कन्सास संयुक्त राज्य अमेरिकाको एक राज्य हो ।
फोर्स २
फोर्स २' एक भारतीय चलचित्र हो, जसको निर्देशन अभिनय दियोले गरेका हुन् । यस चलचित्रमा जोन अब्राहम तथा सोनाक्षी सिन्हा मुख्य भुमिकामा रहेका छन् ।
रानी लक्ष्मीबाई
रानी लक्ष्मीबाई (१९ नोभेम्बर १८२८ – १८ जुन १८५८;  झाशीची राणी लक्ष्मीबाई) भारतको मध्य-उत्तर भागमा अवस्थित मराठा साम्राज्य झाँसीकी रानी तथा भारतिय स्वतन्त्रता आन्दोलनकी एक योद्धा थिईन । उनको जन्म भारतको वाराणसी जिल्लाको भदैनी नगरमा भएको थियो । उनको बाल्यकालको नाम मणिकर्निका थियो ।
शीना शाहाबादी
शीना शाहाबादी (जन्म April 10, 1986) भारतमा कार्यरत हिन्दी चलचित्र अभिनेत्री हुन्। उनको प्रथम चलचित्र तेरी संग हो।
पूर्व जीवन र शिक्षा
शीना शाहाबादीको जन्म १९८६म भएको थियो। उनी अभिनेत्री साधना सिंहकी छोरी हुन्। उनको आमालाई चलचित्र नदिया के पार (१९८२)को लागि जनिने गर्छ। उनको अभिरूचि चलचित्रहरूमा येही कारणले जाग्यो किनकि उनकी आमा चलचित्रमा काम गर्ने गर्थिन्।
विवाह र परिवार
शाहाबादीको विवाह वैभव मोहितेसँग भयो। अब उनीहरूको तलाक (छोड पत्र) भइसकेको छ।
रमौली बैरिया
रमौली बैरिया रौतहट जिल्लाको एक गाउँ विकास समिति हो।
उपजाति छन्द
उपेन्द्रवज्रा छन्द र इन्द्रवज्रा छन्दको मिश्रण भएमा उपजाति छन्द बन्दछ।
उदाहरण (पहिलो विराम ५मा र, दोस्रो विराम ६मा हुन्छ)
उपजाति छन्दमा प्रयोग भएका गण र तिनीहरूको मात्रा। यसमा S को अभिप्राय दीर्घ अक्षर र । अभिप्राय को ह्रस्व अक्षर हुन्छ यहाँ S र । गरेर ११ वटा अक्षर छन जसमा ह्रस्व र दीर्घको क्रममा तल प्रस्टसँग बुझाउने प्रयास गरिएको छ ।
मजुवा
मजुवा गुल्मी जिल्लाको तुराङ गाविस वार्ड न १ म अवस्थित सानो बजार हो। दुई तिरबाट दुई वटा नदी हुग्दी खोला र बडिघाट खोलाले घेरिएको सुन्दर बजार हो मजुवा बजार। मजुवा बजार तुराङ, जुभुङ, रूपाकोट, बलिथुम, शान्तिपुर, आपचौर, दिब्रुङ, हुगा, जोहाङ, जुनिया लगायतका गाविसको ब्यापारिक केन्द्र हो। मजुवा बजारमा खानेपनी, बिजुली, यातायात, शिक्षा, स्वास्थ्य, सञ्चार आदिको राम्रो सुबिधा छ। करिब १५० घरधुरी रहेको मजुवामा १ क्याम्पस (टिकाराम मेनका बहुमुखी क्याम्पस), १ उच्च मावी (ज्ञानोदय उच्च मावी ), १ बोर्डिङ स्कूल (पोलारिस), १ क्लब (युथ भिजन क्लब ), १ हेल्थ पोस्ट (तुराङ हेपो), रुद्रावती हस्पिटल, १ ईलाका हुलाक (मजुवा ईलाका हुलाक), १ कृषि सेवा कार्यालय लगायत केही सरकारी कार्यालयहरू रहेका छन। यहाँको मुख्य पेशा ब्यापार तथा कृषि हो। यहाँको प्रमुख उत्पादन धान, मकै, गहु, मुसुरो, केराउ आदी हुन त्यसैगरी अन्य नगदे बाली तथा मौसमी-बेमौसमी तरकारी हरू पनि यहाँ उत्पादन हुन्छ।
जशपुर जिल्ला
जशपुर जिल्ला भारतको राज्य छत्तिसगढको एउटा जिल्ला हो।
पर्सा जिल्ला
पर्सा नेपालको एक जिल्ला हो। यो जिल्ला नारायणी अञ्चलमा पर्दछ। यो जिल्लामा वीरगन्ज सहर पर्दछ।
जिल्लाको नामाकरण
जिल्लाको महुवन गाउँमा रहेको पारसनाथको मठको नामबाट जिल्लाको नाम पर्सा नामाकरण गरिएको हो भन्ने इतिहासकारहरूको कथन छ।
प्रमुख नदीनाला
उरिया (ओरिया) नदी, श्रीसिया नदी, गंगोल नदी, नौरङ्गीया नदी, तिलावे नदी, सिक्टा नदी आदि।
गाउँ विकास समिति र नगरपालिकाहरू
अलौ, अमरपट्टी, औराहा, बगही, वगवन्ना, बागेश्वरी, बहुअरी पिडारी, बहुअरबा भाठा, बसिडलवा, बसन्तपुर, बेलवा, बैरिया बिरता, बैरिया बिरता दा.पू., भवानीपुर, भेडिहारी, भिस्वा, बिजवनिया, विन्दवासनी, बिरन्चीबरवा, बीरगञ्ज उपमहानगरपालिका, बिरवागुठि, विश्रामपुर, चोर्नी, देउरवाना, धोविनी, धोरे, गादी, गम्हरीया, घोडादौडा पिपरा,गोविन्दपुर, हरिहरपुर, हरिहरपुर विर्ता, हरपतगंज, हरपुर, जगरनाथपुर, जैमङ्गलापुर, जानकिटोला, जितपुर, झौवा गुठी, कौवा बन कटैया, लाहावरथकरी, लखनपुर, लाल पर्सा, लंगडी, लिपनी विर्ता, मधुवन मथौल, महादेवपट्टी, महुवन, मैनपुर पकाहा, मनीयारी, मसियानी, भिखमपुर, मिर्जापुर, मुडली, नगरदाहा, निचुटा, निर्मलबस्ती, पाचरुखी, परसौनी विर्ता, परसौनी भाठा, पिडारीगुठी, पोखरीया, परशुरामपुर, रामगढवा, रामनगरी, सबैठावा, सभुवा पर्सौनी, समझौता, शंकरसरैया, सेढवा, सिवर्वा (पटवारीटोला), श्रीसिया खलवाटोला, सोनवर्षा, श्रीसिया दा. पु., सुवर्णपुर, सुगौली विर्ता, सुगौली पटेर्वा, सुपौली, सुर्जाहा, ठोरी, तुलसी बर्वा, उदयपुर घर्मी, भौराटार
चिबे
चिबे नेपालमा पाइने चराको एक प्रजाति हो। निकै चाँडो उड्नसक्ने भएकाले यसले चील, बाज जस्ता ठूला शिकारी चराहरूसँग पनि टक्कर लिन सक्दछ।
अग्राधिकार सेयर
परिभाषा
संस्थाले निष्काशन गरेको सेयर मध्ये प्रतिफल तथा पूँजि फिर्तामा अग्र अधिकार हुने सेयरलाई अग्राधिकार सेयर (Preference Share) भनिन्छ । अग्राधिकार सेयरमा सेयरपुँजि तथा ऋण दुवैको मिश्रीत विशेषता हुने गर्दछ । अग्राधिकार सेयर निष्काशन गर्दा कम्पनी ऐन, २०६३ मा उल्लेख भएको व्यवस्थालाई पालना गरी गर्नु पर्ने हुन्छ भने यो समुहको सेयरहरूले साधारण सेयरधनीहरु भन्दा अधि रकम तथा प्रतिफल प्राप्त गर्ने अधिकार राख्दछ ।
अग्राधिकार सेयर संस्थाको पूँजिको रूपमा रहने भएता पनि यसको सेयरधनीले संस्थाको साधारण सभामा मत हाल्ने अधिकार भने हुदैछ तर यसमा निश्चित दरमा लाभांस प्राप्त गर्ने अधिकार यस प्रकारको सेयरधनीलाई हुन्छ ।
हल्लुडो
हल्लुडो हलोको एक भाग हो । यसलाई जुवा र हरिसको बीच सम्बन्ध बनाउन प्रयोग गरिन्छ । यो छाला अथवा डोरीबाट बनाइएको एक औजार हो । यसलाई "नारा" पनि भनिन्छ । जुवाको बीच भागमा हल्लुडोले हरिसलाई बाँधेर हलो अडाएर गोरु जोत्ने गरिन्छ ।
सोल्लर
सोल्लर अथवा कडी मोहि वा दहीलाई पकाएर बलाएको तरल खोनेकुरा हो। यसलाई दालको रूपमा भातसँग पनि खाने गरिन्छ। यो नेपालको पु्र्वी क्षेत्रमा सोल्लर र पश्चिमी क्षेत्रमा कडी नामले प्रख्यात छ।
विकी लभ्स मोन्युमेन्ट्स
विकी लभ्स मोन्युमेन्ट्स (WLM) अर्थात विकीले धरोहरहरूलाई माया गर्छ प्रत्येक वर्षको सेप्टेम्बर महिनामा विकिपिडिया समुदायका सदस्यहरूले विश्वव्यापी रूपमा आयोजना गर्ने फोटो प्रतियोगिता हो । यस प्रतियोगितामा सहभागीहरूले आफ्नो वरपर रहेका ऐतिहासिक धरोहरहरूको फोटो खिचेर विकिमिडिया कमन्समा अपलोड गर्छन् । सहभागी देशहरूका धरोहरहरूलाई उजागर गर्नु यस कार्यक्रमको मुख्य उद्देश्य रहेको छ । पहिलो विकी लभ्स मोन्युमेन्ट्स प्रतिस्पर्धा पायलट परियोजनाको रूपमा नेदरल्यान्डमा सन् २०१० मा आयोजना गरिएको थियो । अर्को वर्ष यो प्रतियोगिता युरोपको अन्य देशहरूमा फैलियो, गिनिज बुक अफ वर्ल्ड रेकर्डसको अनुसार सन् २०११ को विकी लभ्स मन्युमेन्ट संस्करणले सबैभन्दा ठूलो फोटोग्राफी प्रतियोगिताको रेकर्डलाई तोड्यो भनेर पुष्टि गरेको थियो । सन् २०१२ को प्रतियोगितामा लगभग ३,५०,००० भन्दा बढी ऐतिहासिक स्मारकहरूको फोटो १५,००० सहभागीहरू द्वारा अपलोड गरिएको थियो । सन् २०१३ को विकी लभ्स मन्युमेन्ट प्रतिस्पर्धामा अन्टार्कटिका सहित छ वटा महादेशमा आयोजित गरियो जसमा संसारभरिका पचास भन्दा बढी देशका सरकारी सहभागिता रहेको थियो ।
प्रतियोगिताको नियमहरू
विकी लभ्स मोन्युमेन्ट्स प्रतियोगितामा भाग लिने राष्ट्र तथा फोटोग्राफर दुवैको लागि नियमहरू एकदमै सरल रहेको छ । विकी लभ्स मोन्युमेन्ट्स फोटो प्रतियोगितामा विभिन्न पुरातात्विक धरोहर स्थलहरूको तस्वीर खिचेर भाग लिन सकिन्छ । कुनै देशको पुरातत्व विभागले धरोहरस्थल घोषित गरेका धरोहरका तस्वीरहरू प्रतियोगितामा सामेल गर्ने गरिन्छ । सहभागीले फोटो सिधै विकिमिडिया कमन्समा अपलोड गर्न सक्छन । सहभागीले यदि पहिले देखि आफ्नो खाता बनाएको छ भने त्यस खाताबाट फोटो अपलोड गर्न सक्छ यदि खाता बनाएको छैन भने खाता बानाउनु आवश्यक हुन्छ किनभने खाता नभइकन फोटो अपलोड हुदैन । यस प्रतियोगितामा जहिलेसुकै खिचेका तस्वीर पनि अपलोड गर्न मिल्छ विशेष गरी पुराना तस्वीरहरू महत्त्वपूर्ण हुनछन् । फोटो सेप्टेम्बर महिना भरी अपलोड गर्न मिल्छ र फोटोहरू लाईसेन्स मुक्त तथा CC-by-SA ३.० को मातहतमा हुनुपर्दछ ।
बिजेताहरू
विकी लभ्स मोन्युमेन्ट्स अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिता बिजेताहरूको सूची निम्नानुसार रहेको छ :-
जुवा
जुवा अथवा जु दुई गोरुहरूलाई सहि दुरीमा हिडाउन बनाइएको काठको औजार हो । जुवा दुई गोरुको काँधमा राखेर यसमा हल्लुडो (नारा) लगाएर हलो जोडिन्छ । जुवामा प्वाल पारेर गुरूलाई अडाउनको निमित्त काठका चारवटा पाताहरू लगाइएका हुन्छन् जसलाई "सैला" पनि भनिन्छ । सैलामा जोतरा (एक डोरी)को प्रयोग गरेर गोरुलाई अडाइन्छ।
इतिहास
जुवा लिखित इतिहास भन्दा पहिले, प्यालेओलिथिक अवधिमा फिर्ता मितिहरू। मेसोपोटामियामा सबैभन्दा प्रारम्भिक छ-पक्षीय पासा लगभग 3000 ईसापूर्वको हो। यद्यपि, तिनीहरू हजारौं वर्ष पहिलेको अस्त्रगाली डेटिङमा आधारित थिए। चीनमा, प्रथम सहस्राब्दी ईसापूर्वमा जुवा घरहरू व्यापक थिए, र जनावरहरूमा लडाइँमा सट्टेबाजी सामान्य थियो। लोट्टो खेल र डोमिनोज (पाइ गाउ को पूर्ववर्ती) 10 औं शताब्दी को रूप मा चीन मा देखा पर्यो।
9 औं शताब्दीमा चीनमा कार्डहरू खेल्न देखा पर्‍यो। कम्तिमा 14 औं शताब्दीको रूपमा जापानमा जुवाको रेकर्ड पत्ता लगाउँदछ।
पोकर, जुआसँग सम्बन्धित सबैभन्दा लोकप्रिय अमेरिकी कार्ड खेल, फारसी खेल As-Nas बाट आएको हो, जुन १७ औं शताब्दीको हो।
पहिलो ज्ञात क्यासिनो, भेनिस, इटाली मा 1638 मा सञ्चालन शुरू भयो।
संयुक्त राज्य अमेरिका
जुआ संयुक्त राज्य अमेरिका मा शताब्दियों को लागि एक लोकप्रिय गतिविधि भएको छ। यो लगभग लामो समय को लागी धेरै क्षेत्रहरु मा कानून द्वारा दबाइएको छ। प्रारम्भिक 20 औं शताब्दी द्वारा, जुवा लगभग समान रूप से अमेरिका भर मा गैरकानूनी थियो र यस प्रकार माफिया र अन्य आपराधिक संगठनों को वृद्धि को प्रोत्साहन मा मदद गर्दै, एक ठूलो अवैध गतिविधि बन्यो। 20 औं शताब्दीको उत्तरार्धमा जुवाप्रतिको मनोवृत्तिमा नरमता र यसको विरुद्धमा कानूनमा ढिलाइ भएको देखियो।
सन्दर्भ
Mobile games
जांजगीर-चाम्पा जिल्ला
जांजगीर-चाम्पा जिल्ला भारतको राज्य छत्तिसगढको एउटा जिल्ला हो।
वेतान
वेतान सुर्खेत जिल्लामा अवस्थित एउटा गाउँ विकास समिति थियो। २०५८ को जनगणना अनुसार, यहाँ ४०७ घरधुरी रहेको थियो भने यहाँँको जनसङ्ख्या २,६४४ रहेको थियो।
सियो
हलो जोत्ने बेला मुख्यरूपमा जमीनसँग सम्पर्कमा आउने र जमीन खन्ने हलोको चुच्चो परेको धारिलो भागलाई सियो भनिन्छ। सियोमा फलामको फाली लगाइएको हुन्छ। जसले गर्दा माटोमा सजिलै सित हलोको सियो जान्छ। सियोलाई अर्को भाषामा फरैँ, हलानो, नसियोड आदी नाम दिएको पनि पाइएको छ।
केन्टकी
केन्टकी संयुक्त राज्य अमेरिकाको एक राज्य हो ।
धनुष (स्पष्टता)
धनुष एक भारतीय चलचित्र अभिनेता, निर्देशक र लेखक हुन्।
धनुषलाई पनि उल्लेख गर्न सकिन्छ:
जोखिम रजिष्टर
परिभाषा
जोखिम रजिष्टर भन्नाले जोखिम व्यवस्थापनमा प्रयोग हुने कागजात हो जसले संस्थामा भएको जोखिमहरूको केन्द्रिय लगतको रूपमा कार्य गर्दछ । यस विवरणमा जोखिमको हरेक विवरणहरु जस्तै जोखिमको सम्भाव्यता, प्रभाव, प्रतिक्रिया, जोखिम मालिक इत्यादी ।
असिग्राम
असिग्राम नेपालको सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, महाकाली अञ्चलको डडेलधुरा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो ।
रत्ना शेरचन
रत्ना शेरचन
बाग्लुङको व्यापारिक परिवारमा जन्मिएकी रत्ना शेरचन २०३६ सालमा अध्ययनका लागि राजधानी आएपछि नेपाली काँग्रेसको विद्यार्थी सङ्गठन नेपाल विद्यार्थीसंघबाट राजनीति सुरू गर्नुभएको हो। उहाँका आमा चमेली शेरचन र बुबा इन्द्रबहादुर शेरचन दुबै जना व्यापारमा संलग्न हुनुहुन्छ भने बुबा नेपाली काग्रेससँग पनि आवद्ध रहेकाले उहाँलाई राजनीतिमा लाग्न सजिलो भयो।
त्रिभुवन विश्वविद्यालय काठमाडौंबाट इतिहासमा स्नातकोत्तर तहसम्म अध्ययन गरेकी शेरचनले २०५१ सालको संसदीय निर्वाचनमा पनि भाग लिनुभएको थियो। पार्टीमा नियमितको योगदानले नै आफूलाई संविधानसभामा पुर्�याएको शेरचनको भनाई छ।
राजनीतिक बाहेक सामाजिक कार्यमा पनि जोड दिने शेरचनले संविधानसभामा महिला जनजातिको प्रतिनिधित्व गर्दै हुनुहुन्छ। उहाँले जनजातिहरूको समान अधिकारको आवाज संविधानसभामा उठाउनुहुनेछ।
मालकोश
मालकोश भारतीय शास्त्रीय सङ्गीतको एक राग हो। यो भारतीय शास्त्रीय सङ्गीतको सबैभन्दा पुरानो रागहरू मध्येको एक समेत हो। कर्नाटकी शास्त्रीय सङ्गीतमा यसको मिल्दोजुल्दो रागलाई हिन्दोलम भन्ने गरिन्छ।
शब्दोपत्ति
मालकोश शब्द 'माल' र 'कौशिक'को संयोजनबाट बनाइएको छ, जसको अर्थ भगवान शिव जस्तै आफ्नो घाँटीमा सर्पको माला लगाउने व्यक्ति हो भन्ने बुझ्ननुपर्छ। यद्यपि, शास्त्रीय ग्रन्थहरूमा उल्लेख गरिए अनुसार माल-कौशिक आजको वर्तमान समयमा प्रस्तुत गरिदैन। सतीको यज्ञमा क्रोधित भएपछि ताण्डव आरम्भ गरिसकेका शिवलाई शान्त गर्नको निमित्त देवी सरस्वतीद्वारा यो रागको निर्माण गरिएको मान्ने गरिन्छ।
मलकोश राग शैवित सङ्गीत विद्यालयसँग सम्बन्धित छ, वास्तवमा प्रायजसो पञ्चक राग शैवित सङ्गीत विद्यालयसँग सम्बन्धित रहेको छ।
कलेजो
कलेजो मानव शरीरको एक अङ्ग हो। यो अंगले शरीरको धेरै रसायनिक कार्यहरु गर्दछ।
दन्तेवाडा जिल्ला
दन्तेवाडा जिल्ला भारतको राज्य छत्तिसगढको एउटा जिल्ला हो।
अर्जुन कार्की
अर्जुन कुमार कार्की एक नेपाली विकास चिकित्सक हुन । जो अहिले संयुक्त राज्यमा नेपाली राजदूत हुन। एनजिओ फेडरेसनका अध्यक्ष रहिसकेका डा. कार्की पश्चिमा दातृ निकायका प्रिय मानिन्छन्।
वंशस्थ छन्द
वंशस्थ छन्दमा
वंशस्थ छन्दमा प्रयोग भएका गण र तिनीहरूको मात्र येस प्रकार रहेका छन्। यसमा S को अभिप्राय दीर्घ अक्षर र । अभिप्राय को ह्रस्व अक्षर हुन्छ यहाँ S र । गरेर १२ वटा अक्षर छन जसमा ह्रस्व र दीर्घको क्रममा तल प्रस्टसँग बुझाउने प्रयास गरिएको छ ।
उदाहरण
राजदेवी
राजदेवी रौतहट जिल्लाको एक गाउँ विकास समिति हो।
ट्रयाक्टर
ट्रयाक्टर(मराठी:ट्रॅक्टर) कृषि तथा सामान ढुवानीको प्रयोजनको लागि पनि प्रयोग गरिने एक यान्त्रिक साधन हो । यो यन्त्र विशेषत ढिलो गतिमा उच्चभार तान्ने क्षमता दिलाउने गरी निर्माण गरिएको हुन्छ ।
कोलोराडो
कोलोराडो संयुक्त राज्य अमेरिकाको एक राज्य हो ।
सहारे
सहारे सुर्खेत जिल्लामा अवस्थित एउटा गाउँ विकास समिति थियो। २०५८ को जनगणना अनुसार, यहाँ १,३१८ घरधुरी रहेको थियो भने यहाँँको जनसङ्ख्या ७,२९७ रहेको थियो।
बाबु, आमा र छोरा
बाबु, आमा र छोरा नेपाली सुप्रसिद्ध फ्रायडवादी मनोवैज्ञानिक साहित्यकार विश्वेश्वरप्रसाद कोइरालाद्वारा लेखिएको उपन्यास हो । नेपाली भाषाको यो उपन्यास साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। साहित्यकार बिपी कोइरालाले यस उपन्यास मार्फत व्यक्तिका दमित इच्छा, भावना एवं मनाद्वेगहरूलाई स्वतन्त्र आत्म निर्णय गर्न दिइनुपर्छ भन्ने सन्देश दिएका छन् ।
पुल
इतिहास
सर्वप्रथम पुल प्रकृतिमा आफै बनेको हो। नदी अथवा खोलाको किनारमा भएको रुख ढलेर एक किनारबाट अर्को किनारलाई छुने घटना धेरै पहिलानै घटेको होला अत: त्यही पुल सर्वप्रथम पुल मानिन्छ। नदी अथवा खोलाको बीच बीचमा भयेको ठुल ठुला ढुंगापनि प्राकृतिक पुलका उदाहरण हुन।
बाबु, आमा र छोरा
कथा सारांश
यस उपन्यासको कथावस्तुलाई वृत्ताकारीय रूपमा विन्यास गरिएको छ । कान्छी पत्नी उमासँगको विवाह पछिका सन्दर्भहरूबाट कथालाई सुरूवात गरिएको भएपनि वास्तवमा सरल रूपमा हेर्दा कथा बाबुपात्रको प्रथम विवाहबाट सुरू भएको छ । काठमाडौंका वासिन्दा बाबुपात्र एक धनाड्य पारिवारिक पृष्ठभुमीका मानिस हुन् । उनको विवाह पश्चिम पहाडकी एक अनपढ तर गृहकार्य र कुराकानी गर्न सिपालु युवतीसँग हुन्छ । अत्यन्त मायालु पति र पतिलाई देवतासमान मान्ने पत्नी भएका कारण उनीहरूको वैवाहिक जीवन अत्यन्तै सुमधुर बितेको हुन्छ । विवाह भएको एक वर्षमै छोरा पनि जन्मिएपछि उनीहरूको जीवन झनै उत्साहपूर्ण बितेको हुन्छ । उनीहरूको जीवनमा कुनै कुराको अभाव थिएन । सबैले उनीहरूलाई भाग्यमानी दम्पतीको संज्ञा दिएका थिए । उनीहरूले छोरा शिवप्रसादलाई आफ्नो प्रेमको स्मारकको रपमा मानेका हुन्छन् । तर समय सधैं अनुकुल रहँदैन, अर्को सन्तानको रूपमा जन्मिएकी छोरी हुर्कन नपाउँदै मर्छिन् । छोरीको मृत्युको पीडा र प्रशव पीडाबाट जेठी मुक्तहुन सक्दिनन् र जीर्ण रोगी हुन पुग्छिन् । अझ लगातार अरू तीन सन्तान पनि नबाँचे पछि जेठी श्रीमती बिछ्यौनामा पर्छिन् । उनी दीर्घ रोगी भएपछि बाबुपात्र पनि श्रीमतीकै स्याहार सुसार गरी बस्छन् तर जेठी श्रीमती यस्तो चाहँदिनन् । उनी आफ्नो श्रीमान बाहिरी संसारमा रमाओस भन्ने चाहन्छिन् । पछि जेठी श्रीमतीले बाबुपात्रलाई विवाह गर्न आग्रह पनि गर्न थाल्छिन् । यस्तैमा उनीहरूको छोरा पढ्नको लागि वनारस जान्छ । छोरा वनारस गएको केही समयपछि जेठीको मृत्यु हुन्छ । वनारसबाट आमाको काजक्रिया गर्न आएको छोराले पनि बाबुलाई विवाह गर्न आग्रह गर्छ । आमाको काजक्रिया सकेर छोरा फेरि वनारस नै फर्किन्छ ।
पुल
इतिहास
मानव द्वारा निर्मित सर्वप्रथम पुल शायद काठ अथवा बाँसका थिए। केही प्राचीन अमेरिकीहरूले शुरुमा काठ र बाँसको प्रयोगले नै साना साना पुलहरू बनाएर साना साना खाल्टा खुल्टो वा नदी पार गर्ने गर्थे।
बाबु, आमा र छोरा
कथा सारांश
वनारस हिन्दू विश्वविद्यालयमा अध्ययनरत रहँदा शिवप्रसादको सोही विश्वविद्यालयमा अध्ययनरत धरान घर भएकी एक नेपाली केटीसँग परिचय हुन्छ । शिवप्रसादले प्रथम भेटमै उनीसँग प्रेम प्रस्ताव त राख्छ तर भोलिपल्ट जवाफ दिन आएकी ती केटीलाई उसले बेवास्ता गर्नाले त्यो त्यतिकै सेलाउँछ । तर समयसँगै विस्तारै उनीहरूको मित्रता प्रेममा परिणत हुन्छ । एकदिन उनीहरूले गन्धर्व विवाह पनि गर्छन । विवाहको भोलिपल्ट आफ्नी श्रीमतीलाई फुपुको घरमा छोडेर शिवप्रसाद बाबुको विवाहका लागि सामान खरीदगर्न कलकत्ता जान्छ । यता त्यही दिन त्यस केटीको दाजु उसलाई लिन आउँछन् र फकाएर नेपाल लिएर जान्छन् ।
केटी नेपाल आएपछि उसको कुरा कसैले सुन्दैनन् । केटीका बाबुले यो विवाहलाई गुमेको खान्दानी शान पुन फिर्तागर्ने अवसरको रूपमा लिएका हुन्छन् । हुन त केटीले सबैलाई आफ्नो स्वयम्वर भइसकेको र आमालाई आफू गर्ववतीसमेत भएको कुरा बताउँछिन तर उनको कुरा कसैले सुन्दैनन् । केटीले घरभेटीको छोरालाई वनारस पठाएर शिवप्रसादलाई बोलाउन पठाउँछे तर उ पनि भेटिँदैन । आफ्नी प्रेमीकालाई नपाएर उ विरक्तिएर हिँडिसकेको हुन्छ । हरेक प्रयत्न गर्दा पनि असफल भएपछि केटी बाबुले खोजेको मानिससँग विवाह गर्न बाध्य हुन्छिन् ।
हुन त छोराले नै आग्रह गरेर बाबुलाई विवाह गर्न तयार बनाउँछ । दुलही आमाका लागि चाहिने सम्पूर्ण सामग्रीहरूसमेत छोराले नै भारतबाट पठाइदिन्छ तर बाबुको विवाह पश्चात छोरा एकाएक गायब हुन्छ । उसले त्यसपछि न त कुनै सन्देश पठायो न त बाबुको चिठीको उत्तर नै दियो । यता बाबु र नयाँ दुलहीको जीवन बिस्तारै अघि बढ्न थाल्छ । नयाँ दुलही मनमनै बाबुपात्रलाई अत्यन्तै घृणा गर्छिन तर पेटमा भएको बच्चाको लागि उनले सम्झौता गरेको मानेर पतिको सम्मान गरेको नाटक गर्छिन् । बाबुपात्रले आफू बाबु हुने भएको थाह त पाउँछन् तर त्यो बच्चा आफ्नो होइन भन्ने उनलाई थाह हुँदैन । समय भएपछि छोरा जन्मीन्छ । छोरा जन्मिने समयसम्म उनीहरूबिचको सम्बन्ध पनि केही सुमधुर भइसकेको हुन्छ । अर्को छोराको जन्मसँगै जेठो छोराको अभावमा उनीहरूको घरमा छाएको शुन्यता हटेको महशुस गर्छन् । तर यतिकैमा उनीहरूको जेठो छोरा पनि फिर्ता आउँछ । बाबुपात्र अत्यन्तै खुसी हुन्छन् । शिवप्रसादले आफू बेखबर भएकोमा बाबुसँग माफी माग्छ । उसलाई नयाँ आमा भेट्ने हतारो भएकोले कुद्दै आमाको कोठातिर जान्छ । आमाको रूपमा आफ्नी प्रेमीका उमालाई पाउँछ ।
बाबुपात्र
यस उपन्यासका बाबुपात्रका रूपमा काठमाडौंका एक सम्पन्न परिवारका व्यक्तिलाई उभ्याएकाछन् । उनको नाम उल्लेख गरिएको त छैन तर उनी बस्नेत थरका भएको उपन्यासकारले उल्लेख गरेकाछन् । यिनलाई उपन्यासकारले अत्यन्तै मायालु पतिका रूपमा यस उपन्यासमा चित्रण गरेकाछन् । बाबुपात्रको जेठी श्रीमतीको मृत्युपश्चातको अवस्थाबाट यो उपन्यास सुरू भएको छ ।
समालोचना
उनले यस उपन्यासमा विशेषगरी एउटै घटना र सन्दर्भलाई दुर्इ फरक दृष्टिकोणबाट प्रस्तुत गरेकाछन् । यौनमनोविश्लेषणमा सिपालु कोइरालाले यस उपन्यासमा प्रौढ अवस्थामा पुगेका एक मानिसको विभिन्न अवस्थाका मनोदशालाई उतारेकाछन् । मुख्यपात्रको रूपमा उभ्याइएका उपन्यासका बाबु पात्रले जेठी श्रीमतीसँग बिताएको सुखद पलहरू, पुत्रपाप्तीको खुशीयाली, श्रीमती रोगी भएपछिको अवस्था र श्रीमतीको मृत्युपश्चात भोगेको पीडालाई सम्झनाको रूपमा विश्लेषण गरेकाछन् । बाबु पात्रले पीडा भुल्न र एक्लोपनबाट छुटकारा पाउन छोराको उमेरकी युवतीसँग विवाहपछि गरेको हिनताबोधलाई पनि उपन्यासकारले राम्रोसँग उतारेकाछन् । श्रीमानलाई भगवानको वरदान सम्झने जेठी श्रीमतीले बाँचिन्जेल देखाएको समर्पण र मृत्युपश्चात पनि श्रीमानको सेवा गर्न कोही भइदियोस भन्ने चाहनालाई कोइरालाले प्रश्तुत गरेकाछन् । आफू रोगी भएपछि श्रीमान पनि आफ्नो पीडामा रूमल्लिएर बस्नुभन्दा बाहिरी दुनियाँको रमझममा सहभागी होस भन्ने भाव जेठी श्रीमती मार्फत दिएर उपन्यासकारले समय र परिस्थिति जे जस्तो भएपनि मानव जीवनलाई गति दिनुपर्ने सन्देश दिएका छन् । त्यस्तै मनमा एक पुरूषलाई सजाएर अर्कै पुरूषलाई शरीर सुम्पन वाध्य युवतीको रूपमा उमा थापा अर्थात यस उपन्यासकी अर्की पात्रा आमालाई उभ्याएकाछन् । एउटै घटनालाई दुर्इ फरकफरक मनले कसरी विश्लेषण गरेका हुन्छन् भन्ने कुरालाई विभिन्न सम्वाद तथा मनोवाद प्रयोग गरी दर्शाइनु यस उपन्यासमा गरिएको फरक प्रयोगको नमुना हो । उदाहरणका लागि उपन्यासकारले चौधौँ पृष्ठमा उमाले आफू गर्भवती भएको खबर सुनाएपछि बाबुपात्रले आफ्नी श्रीमती गृहस्तीमा प्रवेश गरेको अनुभव गरेका छन् तर सोही घटनालाई उमाको नजरबाट गर्भमा रहेको सन्तानका लागि गरेको सम्झौता भनेर देखाएका छन् ।
दुर्ग जिल्ला
दुर्ग जिल्ला भारतको राज्य छत्तिसगढको एउटा जिल्ला हो।
नेदरल्यान्ड राष्ट्रिय फुटबल टोली
नेदरल्यान्ड राष्ट्रिय फुटबल टिम अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिताहरूमा नेदरल्यान्डको प्रतिनिधित्व गर्ने फुटबल टिम हो ।
इटहर्वा
इटहर्वा नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, धनुषा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको जनगणना २०६८को अनुसार इटहर्वाको जनसङ्ख्या ५,००१ छ ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी : विकिथन-४ मा बनाइएका वा सुधारिएका लेखहरू
कोदाली
कोदाली फलामको बाक्लो पातो र काठको छोटो बिँड भएको खन्न प्रयोग गरिने कृषि औजार हो।
राजपुर तुलसी
राजपुर तुलसी रौतहट जिल्लाको एक गाउँ विकास समिति हो।
एन्निके क्राहन
एन्निके बेरिट क्राहन (जन्म १ जुलाई १९८५) जर्मनीको राष्ट्रिय महिला फुटबल टिममा सेन्ट्र्ल ब्याकको स्थानबाट खेल्ने खेलाडी हुन ।
धमतरी जिल्ला
धमतरी जिल्ला भारतको राज्य छत्तिसगढको एउटा जिल्ला हो।
फरुवा
पहाडी इलाकामा चाँदे भनिने तर तराई या समतल क्षेत्रमा फरुवा भनिने यो एक कृषि औजार हो । यसलाई कहिले काहिँ महिलाहरूले कोदालीको विकल्पको रूपमा प्रयोग गर्ने गर्दछन् ।
द ग्रेट खली
दलिप सिंह राणा (जन्म: चर्चित नाम: द ग्रेट खली) (पञ्जाबी: ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਰਾਣਾ) एक पञ्जाबी व्यावसायिक कुस्ती खेलाडी, बलिउड र हलिउड चलचित्र अभिनेता हुन् । उनले लामो समय सम्म डब्लूडब्लूइमा कुस्तीबाजी गरेका छन् । उहाँले एक कुस्ती खेलाडी थियो पहिले, उहाँले पञ्जाब राज्य प्रहरी लागि काम गरे।
प्रारम्भिक जीवन
सिंह हिमाचल प्रदेश, भारतमा जन्मेका हुन्। सिंहको एक्रोमिगेली छ, जाइग्यान्टिस्म को एक प्रकार। यो उहाँको अनुहार विकृतिहरु को कारण हो।
अ प्रो रेस्लिंग
सिंह अक्टोबर ७, २००० मा संयुक्त राज्य अमेरिका मा शुरू भयो बेहतरीन। उहाँको पहिलो नाम गाइन्ट सिंह थियो। उहाँले अल प्रो रेस्लिंग लागि काम गरे र वेस्ट साइड प्लेयज (अङ्ग्रेजी: West side Playaz) विरुद्ध टोनी जेम्ससँग मिलेरको।
ब्रायन ओंग घटना
मे २००१ मा, सिंह ब्रायन ओंगसँग प्रशिक्षण थियो र एक फ्लेप्जेक कदम फाले। तर, यो गलत भयो र ओंग एक मस्तिष्क आघात सहित धेरै गंभीर घाइते थिए। उहाँले परिवार अल प्रो रेस्लिंग विरुद्ध मुद्दा दायर र सिंह १.३ लाख डलर तिर्न थियो।
न्यू जापान प्रो रेस्लिंग
सिंह गाइन्ट सिल्वा (पाओलो सेसार दा सिल्वा)सँग अगस्ट २००१ मा मासाहीरो छोनो द्वारा न्यू प्रो जापान रेस्लिंग ल्याए थियो। तिनीहरूले सबैभन्दा अग्लो ट्याग टीम थिए। तिनीहरूले २.१९७१ मीटर को एक औसत उचाइ थियो। तिनीहरूले ३६४.१४२ किलोग्राम को एक संयुक्त वजन थियो। तिनीहरूले पहिलो अक्टोबर मा टोकियो गुंबद मा लडे।
कन्सेहो मुन्डीआल दे लूचा लीभ्रे
सिंह एप्रल ७ २००२ मा कन्सेहो मुन्डीआल दे लूचा लीभ्रे मा शुरू भयो बेहतरीन। उहाँको नाम हीगान्ते सिंह थियो। उहाँले फेरि सिल्वासँग मिलेरको। तिनीहरूले ब्ल्याक टाइगर र लस कापोस द्वारा पराजित गरेका थिए। एप्रल १२, २००२ सिंहको अन्तिम खेलमा भयो। उहाँले एल पूमा ईनोउए र शिबाटासँग मिलेरको र तिनीहरूले डाक्टर वेग्नर जूनियर (हुआन मानुएल गोन्सालेस बार्रोन), हीगान्ते सिल्वा र शकर (होसे लूइस हाइर सोरिया) द्वारा पराजित गरेका थिए।
डब्ल्युडब्ल्युई
जनवरी २ २००६ मा सिंह डब्ल्युडब्ल्युई सामेल गर्न पहिलो भारतीय कुस्ती खेलाडी थियो। उहाँले आफ्नो वास्तविक नाम राखे।
द अंडरटेकरसँग लामो भ्कगडा
दैवरी उहाँको प्रबन्धक थियो। उहाँले अप्रिल ७, २००६ स्मेक्डाऊनमा शुरू भयो बेहतरीन। उहाँले मार्क हेनरी उहाँको युद्धमा मा अंडरटेकरलाई असहाय छोडे।
लोचनलाल अमात्य
लोचन लाल अमात्य (जन्म सन् १९६०) नेपालका अगुवा कम्प्युटर इन्जिनियरहरूमध्ये एक हुन्। उनी कम्प्युटर एशोसिएसन अफ नेपाल (क्यान) र आइटी प्रोफेसनल फोरम (आइटीपीएफ) नेपाल का अध्यक्ष भइसकेका छन्। अमात्यले रसियामा इन्जिनियरिङ विषयमा स्नातकोत्तर सम्म अध्ययन गरेका छन्। उनी हाल नेपाल टेलिकमको स्याटेलाइट निर्देशनालयमा निर्देशक छन्।
लुँडे झार
लुँडे झार कलिलो अवस्थामा सब्जीको रूपमा प्रयोग गरिने एक प्रकारको जङ्गली झार हो ।
लोचनलाल अमात्य
रसियाको लोभोभ अर्डर अफ लेनिन पोलिटेक्निक इन्स्टिच्यूटबाट सन् १९८६मा इलेक्ट्रोनिक प्रोसेसिङ कम्प्युटर इन्जिनियरिङ विषयमा स्नातकोत्तर गरेका अमात्यले त्यही साल नेपाल टेलिकममा इन्जिनियर पदबाट सेवा प्रवेश गरेका थिए।
उनी सन् २००० देखि सन् २००४ सम्म कम्प्युटर एशोसिएसन अफ नेपाल क्यानको अध्यक्ष रहे।
अँडिर
परिभाषा :
सातकुने पात भएको, झुप्पामा फल लाग्ने, रातो वा सेतो डाँठ भएको, फूलबाट तेल निकालिने र पातचाहिँ रेसमका कीरालाई खुवाइने एक जातको बोट वा त्यसै वनस्पतिको फललाई अँडिर भनिन्छ । यसको तेल जुलाफका निम्ति प्रयोग गरिन्छ । अँडिरलाई अंग्रेजीमा Castor-Oil plant भनिन्छ । यसलाई वनस्पतिशास्त्रमा Ricinus communis Linn. भनिन्छ ।
जात  :
मोटो खालको अँडिर हुन्छ र यसलाई वनस्पतिशास्त्रमा Jatropha curcas Linn. भनिन्छ । अर्को बेग्लै Jatropha gossipifolia Linn. वानस्पतिक नाम भएको जङ्गली अँडिर पनि हुन्छ । आयुर्वेदका प्राचीन ग्रन्थमा भने सेतो, रातो र मोटो गरी तीन किसिमका अँडिरका बारेमा चर्चा गरिएको पाइन्छ ।
संस्कृत पर्यायवाची नामहरू :
आमण्ड, उत्तानपत्र, उत्तानपत्रक, उरुबु, उरुबुक, उरुबूक, एरण्ड, करपर्ण, गन्धर्वहस्तक, चञ्चु, चित्र, चित्रक, चित्रबीज, तत्कर, तरुण, दीर्घदण्ड, दीर्घदण्डक, नागकर्ण, पञ्चाङ्गुल, ब्यडम्बक, मण्ड, महापञ्चाङ्गुल, महैरण्ड, याचनक, रचङ्कुला, रक्तैरण्ड, रुचक, रुबु, रुबुक, रुबूक, लघु, वर्धमान, वर्धमानक, वातवैरी, वातारि, व्यडम्बक, व्याघ्र, व्याघ्रतर, व्याघ्रदल, व्याघ्रपुच्छ, शुक्ल, शुक्लैरण्ड, श्वेतैरड, सितैरण्ड, स्थूलैरण्ड, स्निग्ध, हस्तिकर्ण र ह्रस्वैरण्ड ।
स्वाद :
अँडिरमा गुलियो, पिरो, नुनिलो र तीतो स्वाद मिसिएको हुन्छ ।
अँडिरको फल :
अँडिरको फलले गुल्म, शूल, वातविकार, फियोका रोग, पेटका रोग र अल्काई ठिक गर्दछ ।  यसले जठराग्निलाई (पाचनशक्ति) तिब्ररूपले बाल्दछ । फलले दिसा खुकुलो पार्दछ तथा वातजन्य, कफजन्य र पेटसम्बन्धी रोगलाई नाश गर्दछ ।
सेतो अँडिर पारो प्रशोधनमा समेत उपयोगी हुन्छ ।
बिलासपुर (छत्तीसगढ़)
बिलासपुर (छत्तीसगढ) भारतको राज्य छत्तिसगढको एउटा जिल्ला हो।
अँडिर
अँडिरको बेफाइदा :
अँडिर गर्मी गर्ने र पचाउन कठिन हुने गुणको हुन्छ । अँडिरको पातले पित्त र रगतलाई दूषित बनाउँदछ ।
अँडिरको तेल
स्वाद : अँडिरको तेल तिक्खर, टर्रो, तीतो, पिरो, स्वादिलो र पचेपछि गुलियो हुन्छ ।
गुण : यो लेस्याइलो, सूक्ष्म, अती रसायनी र अति नै दीपनी (आम वा खाएको कुरा पचेर बनेको रसलाई नपचाउने तर पाचनशक्तिलाई बाल्ने) हुन्छ ।
फाइदा : अँडिरका तेलका निम्नलिखित फाइदाहरू बताइएको छ–
पेट सफा गर्नुपर्दा यसको तेल खुवाई दिसा लगाउने गरिन्छ ।
बेफाइदा :
अँडिरको तेल गर्मी गर्ने, पित्तविकार बढाउने, पचाउन कठिन र गनाउने गुणको हुन्छ । विज्ञको परामर्श बिना अँडिरको अन्धाधुन्ध प्रयोग गर्न हुँदैन ।
यो पनि हेर्नुहोस्
यसको खेती नेपालमा बि स २०३२ बाट भयको मानिन्छ।
लोचनलाल अमात्य
सन् २००७ देखि २०११ सम्म उनले आइटी प्रोफेसनल फोरम (ITPF)को अध्यक्षको रूपमा काम गरे। अहिले उनी नेपाल रिसर्च एण्ड एजुकेशन नेटवर्क (NREN)को सदस्य छन्।
साटाखानी
साटाखानी सुर्खेत जिल्लामा अवस्थित एउटा गाउँ विकास समिति थियो। २०५८ को जनगणना अनुसार, यहाँ १०९२ घरधुरी रहेको थियो भने यहाँँको जनसङ्ख्या ६,४२६ रहेको थियो।
रमेश रिजाल
रमेश रिजाल
२०४८ र २०५१ सालको संसदीय निर्वाचनमा पर्सा क्षेत्र नं.४बाट विजयी रमेश रिजाल संविधानसभामा पर्सा ५बाट निर्वाचित सभासद हुनुहुन्छ। २०१५ सालमा संसदका उम्मेदवार रहनुभएका आफ्ना बुबाबाट प्रेरित रिजाल विद्यार्थी अवस्थाबाट नै राजनीतिमा संलग्न हुनुभएको हो। ५३ वर्षीय रिजालले नेपाली काङ्ग्रेस पर्सा जिल्ला सचिव र उपाध्यक्षका रूपका काम गर्नुका साथै पार्टी केन्द्रीय सदस्यको जिम्मेदारी समेत वहन गरिसक्नुभएको छ। राजनीतिक संघर्षका क्रममा २०२९, २०३० र २०३६ सालमा गरी उहाँले तीन वर्ष जेल जीवन बिताउनुभएको छ। त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट वाणिज्यशास्त्रका स्नातक रिजाल एक छोरा, एक छोरीका पिता हुनुहुन्छ। उहाँ राजनीति बाहेक व्यापार र हेल्थ असिस्टेन्ट सम्बन्धी तालीममा प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्ष सम्बद्ध रहँदै आउनुभएको छ। मीठो खाना खानु र संगीत सुन्नु उहाँको सोख हो। लोकतन्त्र प्रतिको आफ्नो आस्था, प्रधानमन्त्री गिरिजा प्रसाद कोइरालाको विश्वास र जनतासँगको निकट सम्बन्धले आफूलाई संविधानसभामा विजयी बनाएको उहाँको आकलन छ। लोकतन्त्रको विकल्प छैन भन्ने धारणा राख्‍ने रमेश रिजाल संविधानसभामा लोकतन्त्रको संस्थागत विकास, सङ्घीयता र राज्यको पुनः संरचनाका मुद्दाहरू प्रमुखतासाथ उठाउने बताउनुहुन्छ।
अनुप्रयुक्त भाषाविज्ञान
जस प्रकार सामान्य विज्ञानको व्यावहारिक पक्ष 'अनुप्रयुक्त विज्ञान' छ, त्यसै प्रकार भाषाविज्ञानको व्यावहारिक पक्ष अनुप्रयुक्त भाषाविज्ञान (Applied linguistics) छ। भाषासम्बन्धि मौलिक नियमहरूका विचारको जडमा नैं अनुप्रयुक्त भाषाविज्ञानको भवन खडा हुन्छ। संक्षेपमा, यसको सम्बन्ध व्यावहारिक क्षेत्रहरूमा भाषाविज्ञानका अध्ययनका उपयोगबाट छ।
उपयोग
भाषाविज्ञानको सर्वाधिक उपयोग भाषाशिक्षणका क्षेत्रमा गरे जानरहेको छ। भाषा देशी छ या विदेशी, स्वयं सिक्नु छ या अरुहरूलाई सिकाउनु छ, सबै कार्यहरूको लागि भाषाविज्ञानको ज्ञान उपयोगी हुन्छ। यस भाषाशिक्षणका अंतर्गत वास्तविक शिक्षण पद्धति र पाठ्य पुस्तकहरूको रचना, दुइटै नैं सम्मिलित छन्। यस कार्यको लागि तुल्नुत्मक वर्णनात्मक-भाषाविज्ञान र शब्दावली-अध्ययनबाट भरपूर सहायता मिल सक्छ। विदेशी छात्रहरूलाई अङ्ग्रेजी, फ्रान्सीसी, रूसी आदि भाषाहरूको शिक्षा दिनको लागि इंग्लैड, अमरीका, फ्रान्स र रूस आदि देशहरूमा व्यापक अनुसंधानकार्य भइ रहेको छ।
आशु लिपिको व्यवस्थित पद्धतिका निर्माणमा शब्दावली अध्ययनको ठूलो उपादेयताछ। टाइपराइटरका कीबोर्डको क्रम-व्यवस्थामा पनि भाषाविज्ञानको ज्ञान आवश्यक छ।
आजका युगमा भाषाविज्ञानको महत्त्व यसैले पनि बढ रहेको छ कि उनको उपयोग भाषाशिक्षणका अतिरिक्त स्वचालित या यान्त्रिक अनुवाद (automatic or machine translation)का क्षेत्रमा पनि धेरै नैं ला भदायक सिद्ध भइ रहेको छ। एक भाषाका सूचनापरक तथा वैज्ञानिक साहित्यको दूसी भाषामा मानव मस्तिष्कका अनुरूप नैं इलेक्ट्रनिक कम्प्यूटरहरू (परिकलन यन्त्रहरू)को सहायताबाट अनुवाद गर दिन दिन-प्रति-दिन अधिकाधिक संभव भइ रहेछ।
चाँदे
कोदालो जस्रो देखिने तर ठूलो पातो भएको खन्नको लागि प्रयोग गरिने कृषि औजारलाई चाँदे भनिन्छ । । यसलाई समतल क्षेत्रमा फरुवा भनिन्छ ।