गढवाल
इतिहास
सांस्कृतिक तवरमा यस क्षेत्रलाई केदारखण्ड, गढवालीहरूको घर भनेर हिन्दूहरूको कयौं ग्रन्थहरूमा उल्लेख छ । गढवाल अधिराज्यमाथि क्षत्रियहरूले शासन गरेका थिए । लगभग दोश्रो शताब्दी बी०सी० मा यहाँ कुनिन्द अधिराज्य थियो । पछि यो ठाँउ कत्युरी राजाको शासनमा पर्न गयो । कत्युरीहरूले एकिकृत कुमाउँ अधिराज्य र गढवालमाथि कत्युर उपत्यकाबाट शासन गरे । लगभग छैठौं शताब्दी ए०डी०मा यस ठाँउमा बैजनाथ, उत्तराखण्डको स्थापना भयेको थियो र ११औं शताब्दी ए० डी०मा लामाखेतका चन्द राजाहरूले कुमाउँलाई आफ्नो अधिनमा लियेको थिए । लगभग ६२९ ए०डी०मा चीनी यात्री ह्युन त्सांग जब यस ठाँउमा आएका थिए, त्यस बेला यस ठाँउको नाम ब्रह्मपुत्र अधिराज्य थियो । यो कुरा ह्युन सांगले उल्लेख गरेका छन् । गढवाल अधिराज्यको स्थापना ८२३ ए०डी०मा भएको थियो, जब मालवाको राजकुमार कनकपाल बद्रीनाथ दर्शनको लागि बद्रिनाथ मन्दिर गएका थिए तब उनको भेट चन्द्रपुर गढीको राजा भानु प्रतापसँग भयेको थियो । पछि राजा भानु प्रतापले आफ्नो एकमात्र छोरीको बिहे राजकुमार कनकपालसँग गरिदिए र आफ्नो अधिराज्य उसलाई सुम्पी दिएका थिए । कनकपाल र उनको वंश पनवार शाहले ५२ टुक्रामा फैलिएको स-साना गढीहरूलाई गढवाल अधिराज्यमा एकिकृत गरे र समुच्य गढवाल अधिराज्यमाथि ९१५ वर्ष सन् १८०४ सम्म शासन गरे। सन् १३५८ मा ३७ औँ शासक अजय पालले आफ्नो शासनकालमा सबै स-साना क्षेत्रहरूलाई गढवालमा गाभे र गढवाल अधिराज्यलाई स्थापित गरे र यसको राजधानी देवलगढलाई बनाए । जुन पछि गएर श्रीनगरमा सारियो । बलभद्र शाह (१५७५ देखि १५९१) प्रथम राजा थिए जसले उपनाम “शाह” जोडे । महिपत शाहले अधिराज्यको राजधानी श्रीनगर, उत्तराखण्ड सारेका थिए । उनको मृत्यु १६३१ मा भयो र उनको सात वर्षे छोरालाई राज्यको उत्तराधिकारी बनाइयो र उनको पत्नी रानी कर्णावती द्वारा सत्ता सम्भालियो । उनले लामो समय अधिराज्यको बागडोर राम्ररी सम्भालनिन् । उनी आफ्नो राज्यमा आक्रमण गर्ने आक्रमणकारीहरूलाई नराम्रो तालमा परास्त गरेर पठाउने गर्थिन् । सन् १६४० मा नजाबत खानको सेनापत्यमा मुगल साम्राज्य द्वारा गरियेको आक्रमणलाई विफल पारि दिएकी थिइन् । पछि गयेर उनको नाम “नकटी रानी” भयो किनकी उनी आफ्ना दुश्मनहरूको नाक काटेर पठाउथिन् । उनको प्रतिमा अहिले सम्म देहरादुन जिल्लाको नवादामा स्थित छ । यस पछिको गढवाल अधिराज्यका महत्त्वपुर्ण राजा थिए फतेह शाह । उनी १६८४ देखि १७१६ सम्म रहे भंगनीको युद्घमा हिस्सा लिएकाले उनी धेरै प्रख्यात छन् । भंगिनीको युद्ध १८ सितम्बर १६८८ मा लडियेको थियो, जहाँ एका तिर शिवालिक पहाडका राजाहरू थिए भने आर्को तिर गोबिन्द सिंहको आर्मी थिए, यस युद्धमा फतेह शाहको हार भयो । उनकै बेलामा औरङ्गजेबको आश्रा पायेर सिख गुर र हर रायको जेठा छोरा राम राय यहाँ आएर बस्न थाले, उनिहरूले नै यहाँ देहरादुन शहर बसाउनमा अहम भूमिका खेले । फतेह साहको मृत्यु १७१६ मा भयो, र उनको छोराको मृत्यु एक वर्ष शासन गरे पछि अघिलो वर्ष १७१७ मा भइहाल्यो, त्यस पछि प्रदिप शाहले शासन सम्भाल्न थाले । सन् १७५७ मा रोहिल्ला आर्मी सँगै सहारनपुरको शासक नजिब-उद-दौलाले राज्यमाथि आक्रमण गरे र देहरादुनलाई आफ्नो आधिन गरे । १८०३ सम्म गढवाल र छिमेकी राज्य टिहरी अधिराज्यमाथि अन्य शाह वंशहरूले शासन गरे । सन् १८०३ मा गोर्खाहरूले गढवाल र कुमाँउ अधिराज्यमाथि आक्रमण गरे र दुबै अधिराज्यलाई नेपालमा गाभे । आक्रमणबाट बचेर प्रद्युमन शाह पहिला श्रीनगरबाट भागेर देहरादुन पुगे र पछि त्याहाँबाट भागेर सहारनपुर पुगे, त्याहाँ सन् १८०४ मा जब गोर्खाहरूले उनको भाइ प्रितम शाहलाई पक्रेर नेपाल लगे र गढवालका अन्य मन्त्रीहरूलाई तराईमा लखेटेको थिए त्यति बेलानै खुर्बुरा (देहरादुन)को लडाईंमा प्रद्युमन शाह मारिएका थिए । जब सम्म गढवाल र कुमाउँमाथि नेपालको शासन रह्यो त्यति बेला सम्म गढवालको अन्तिम शाह राजाको छोरा सुदर्शन शाह हरिद्वार नजिकज्वालपुरमा ब्रिटिश छत्र-छायामा रहे ।