cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
मोतीराम भट्ट
समस्यापूर्ति कार तथा सङ्गठनकर्ता
समस्यापूर्ति कविता लेख्ने जाँगर चलेपछि अरूलाई पनि यस विषयमा केन्द्रित गर्न उनले काठमाडौ तथा बनारस दुवै ठाउँमा मित्रमण्डलीको स्थापना गरे। संस्कृत वाङ्मयको पुरानो चलनलाई नेपाली भाषामा कायम गराउन उनी खुबै जुटे र समस्यापूर्तिको कविता सर्वप्रथम भट्टले नै आफै लेखे। बनारसमा बसेको बेला यिनले आफ्ना हितैषी साथीहरू तेजबहादुर, काशीनाथ, रङ्गनाथ, चेत सिंह र पद्मविलासलाई पनि समस्यापूर्तिका कविता लेख्न निपूर्ण बनाए। यिनले काठमाडौमा राजीवलोचन जोशी, भोजराज पाण्डे, डोलेश्वर, लक्ष्मीदत्त पन्त, नरदेव पाण्डे, कालीप्रसाद, देवराज र गोपीनाथ लोहनी आदिलाई पनि सङ्गठनात्मक रूपमा समस्यापूर्तिको कविता लेख्न वातावरण जुटाए। वास्तवमा उनीहरू पनि क्रमशः क्रमशः समस्यापूर्ति ’ कविता लेख्न निपुण भएका थिए।
सम्पादक, छापाखाना र पत्रिकाका प्रबन्धक तथा पुस्तकालयका निर्माता
मोतीराम भट्टले प्रायः भानुभक्त आचार्यका कृतिहरूको मात्र सम्पादन गरेको पाइन्छ। भानुभक्तको बालकाण्ड रामायण यिनैको सक्रियता, सौजन्य र भूमिगत सम्पादनमा प्रकाशित भएको थियो। भानुभक्तकृत भाषा रामायणको यिनैले सम्पादन गरेका थिए। त्यसैगरी मोतीरामले भानुभक्तका भक्तमाला, रामगीता, प्रश्नोत्तरा र वधूशिक्षाको पनि सम्पादन गरेका थिए।
मोतीराम भट्टले नै पहिलो नेपाली मासिक पत्रिकाको प्रकाशनको प्रबन्ध गरे। यिनले निकालेको पत्रिकाको नाउँ थियो - गोरखा भारतजीवन र यो पत्रिका बनारसबाट प्रकाशित भएको थियो। यिनले बनारसका आफ्ना हितैषी मित्र रामकृष्ण बर्माको सहयोग लिएर भारतजीवननामक छापाखाना स्थापना गराए। त्यस छापाखानालाई यिनैले जिम्मा लिई यिनी आफू त्यसको प्रबन्धकका रूपमा बसे। भट्टले त्यही छापाखानाबाट भानुभक्तका कृतिहरू पनि छपाए। भट्टले यस छापाखानाबाट यसका स्वामी रामकृष्ण बर्मा लाई पनि निक्कै आर्थिक लाभ पुर्याएका थिए।
मोतीरामले नेपालमा आफ्ना मामा कृष्णदेव पाण्डे र आफ्ना अभिन्न मित्र धीरेन्द्रसँग मिली ठहिटीमा पाशुपत छापाखानाको स्थापना गरे। १९५० सालमा खोलिएको यो छापाखाना त्यति बेलाको नेपालको प्रसिद्ध छापाखाना मानिएको छ। पाशुपत छापाखानाको स्थापनापश्चात् त्यहाँबाट नेपाली भाषासाहित्यका थुप्रै पुस्तक र पत्रिकाहरू छापिन थाले। आफ्ना मामा कृष्णदेव पाण्डेसँग मिलेर आफ्नो नाउँसमेत जोडी काठमाडौँको ठहिटीमा यिनले एउटा पुस्तकालयको स्थापना गरे- मोतीकृष्ण कम्पनी। यिनले त्यस पुस्तकालयमा नेपाली भाषाका यथेष्ट पुस्तकहरू जोड्न थाले। मोतीकृष्ण कम्पनीबाट पुस्तकहरू पनि बेचिने कार्य हुन्थ्यो। उनले नेपाली भाषाको पहिलो पुस्तकालयको निर्माण गरेर नेपाली भाषासाहित्यको सेवा गरेका थिए।
एकत्रिना कोन्स्तान्तिनोब्ना ब्रेश्को-ब्रेश्कोभ्स्काया
एकत्रिना कोन्स्तान्तिनोब्ना ब्रेश्को-ब्रेश्कोभ्स्काया (सन् १८४४-१९३४) - रुसी एसेर (सामाजिक-क्रान्तिकारी) पार्टीको एक जना संगठितकर्मी एवं नेत्री । एसेर पार्टीमा उग्र दक्षिणपन्थी धाराकिइ समर्थक । सन् १९१७को फरवरी पुँजीजीवी प्रजातन्त्रवादी क्रान्तिपश्चात् उनले पुँजीजीवी अस्थायी सरकारको समर्थन गरिन् र "अन्तिम विजयसम्म" साम्राज्यवादी युद्ध चालू राख्ने कराको कट्टर समर्थक हरिन् ।
मोतीराम भट्ट
सम्पादक, छापाखाना र पत्रिकाका प्रबन्धक तथा पुस्तकालयका निर्माता
मोतीराम भट्ट नेपाली साहित्यप्रदेशका एउटा अलौ किक व्यक्तित्व थिए। उनी नेपाली भाषासाहित्यको सृजना, स•ठनका प्रेरक, श्रद्धेय र आधिकारिक पुरुष थिए। पढ्दै, पुस्तक लेख्तै, सम्पादन गर्दै, पत्रिका चलाउँदै , पुस्तकालय खोल्दै , छापाखानाको स्थापना गर्दै, अरूलाई लेख्न प्रेरणा दिँदै यिनले नेपाली धर्ती लाई बिर्सि नसक्नुको गुन लगाएका छन्। नेपालका लागि मरिमेट्ने उनी ठूला सपूत थिए। आफ्नो जीवनको अथक मिहिनेत, बौद्धिक कसरत र हिम्मतका कारणले उनी नेपाली माटोमा चिरस्मरणीय छन्। उनको योगदानका कारणले उनी यस देशका राष्ट्रिय विभूति बनेका छन्। उनका नाउँमा कैयौँ सङ्घसंस्था, बाटाघाटाको निर्माण भएका छन्। उनका नाउँमा हुलाक टिकट निकालिएको छ। उनैको नाउमा युवावर्ष मोती पुरस्कारसमेत स्थापना भएको छ जुन पुरस्कार नेपाली साहित्यका युवा पिँडीको सर्वोच्च पुरस्कारका रूपमा रहेको छ। उनले ती पुरस्कारले असाएहरु लाई सहयोग पनि गरे।
बहुमुखी प्रतिभाका धनी मोतीराम भट्ट राष्ट्रभाषा नेपालीका पहिलो उत्थापक थिए। मोतीरामको सृजना, गोडमेल र जलमलका कारणले नेपाली भाषाले आजको स्थिति ओगटेको हो। उनको यो मुलुकप्रति अत्यन्तै ठूलो सद्भावना थियो।
विश्लेषण
भर् जन्म घाँसतिर मन दिइ धन् कमायो
यस सिलोकको चौथो हरफमा प्रयुक्त मो शब्दबाट यसको रचना मोतीराम आफैँले गरेका थिए भनिन्छ। भानुभक्तले कतै पनि मलाई 'मो' नलेखेका तर मोतीरामले स्वंय 'मो' लेखेका मानिन्छ। जनजीवनमा साहित्यिक र भाषिक भावनाबाट जागरण ल्याउन, नेपाली साहित्यलाई रातोरात उन्नतिको शिखरमा पुर्याउन मोतीराम भट्टले भानुभक्त आचार्यको यथेष्ट कदर गरेका थिए।
मोतीराम भट्टले भानुभक्त आचार्यका विषयमा लेखेका प्रायः सबै बेहोरालाई नै नेपाली साहित्यको इतिहासले आधिकारिक रूपमा ग्रहण गरेको छ। त्यस बेला मोतीरामले भानुभक्तलाई प्रकाशमा ल्याउन उनका विषयमा चलाएको कलमको सानो नमुना कवि भानुभक्त आचार्यको जीवन-चरित्रको भूमिकामा भनिएको यस कथनले स्पष्ट पार्छ : कदाचित् "कवि भानुभक्त"को कविता हेरेर तपाञीहरूको इच्छा जीवन-चरित्र पनि हेर्नको भयो होला, तस् अर्थ कविको जीवन वृत्तान्त हालमा लेखी छपायाको छू सो हेरी निज कविका समग्र वृत्तान्त जानी मेरा उपर करुणा रही प्रसन्न हुनुभयो भने भला मेरो परिश्रम पनि सु˚ल होला। यथाशक्य कविका निर्मि त श्लोक बयान समेत राखी यो जीवन चरित्र लेखेको छू। कवि भानुभक्त आचार्यका भतीजा रामदत्तकन मो अनेकानेक धन्न्यवाद दिन् छू जसले मलाई निज कविका अनेक हाल यथार्थ भन्नुभयो जस् का कृपाले यो पुस्तक्को जन्म भयो।
मोतीराम भट्ट जोसँगै पनि खुलस्त हुन्थे। उनी साथीभाइ भनेपछि पनि मरिमेट्थे। दरबार हाई स्कूलमा उनका सहपाठी चन्द्रशमशेर ज.ब.रा. तथा देवशमशेर ज.ब.रा. थिए। त्यस बेला मोतीराम भट्टको देशप्रतिको चाहनालाई भावी प्रधानमन्त्री देवशमशेर ज.ब.रा.ले राम्ररी हृदयङम गरेका थिए। त्यसबेला देवशमशेरको सुधारवादी दृष्टिकोणमा मोतीरामको प्रशस्तै भूमिका थियो। देवशमशेर प्रधानमन्त्री हुनु र अर्का तिर उक्त समय मोतीरामको निधन हुनाले देवशमशेरले चाहिने जति सुधारमा मोतीराम भट्टको सहयोग पाउन नसकेको बताइन्छ ।
मृत्यु
बि.स. १९५३ भाद्र कृष्ण औसी, काठमाडौँमा तीस वर्षको उमेरमा भट्टको निधन भयो। उहाँको निधनले सारा देश रून लागयो।
यश चोपडा
यश चोपडा भारतीय चलचित्र निर्देशक, निर्माता, पटकथा लेखक थिए ।
चुरेभावर लोकतान्त्रिक पार्टी
चुरेभावर लोकतान्त्रिक पार्टी नेपालको एक राजनीतिक दल हो। यो पार्टीका वर्तमान अध्यक्ष भुमिराज निरौला हुन्। चुरेभावर लोकतान्त्रिक पार्टीको केन्द्रीय कार्यालय काठमाडौंको नयाँबानेश्वरमा छ। यसले संविधान सभा निर्वाचन २०७० मा भाग लिएको थियो। उक्त निर्वाचनमा यो दलको चुनाव चिन्ह भकुण्डो थियो। चुरेभावर लोकतान्त्रिक पार्टीले संविधान सभा निर्वाचन २०७० मा प्रत्यक्ष तर्फ कुल ५६६ मत प्राप्त गरेको थियो भने समानुपातिक तर्फ ५,०८५ मत प्राप्त गरेको थियो।
एलिसिया रोडेस
एलिसिया रोडेस (जन्म म्यानचेस्टर, इङ्ल्यान्ड) एक बेलायती अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन ।
अवार्डहरू
विजेता
मनोनित
पौडिपहिरन
पौडिपहिरन वा स्नान पहिरन पानीमा गरिने विभिन्न कृयाकलाप वा खेलहरू जस्तै: पौडी, वाटर पोलो, डाइभिङ्ग साथै सामान्य स्नान गर्दाको समयमा महिला तथा पुरूषले लगाउने पहिरन हो ।
रण शमशेर जङ्गबहादुर राणा
रण शमशेर जङ्गबहादुर राणा नेपाली सेनाका प्रधान सेनापति थिए। उनको जन्म कमाण्डर धीर शमशेर राणाको तेश्रो पुत्रको रूपमा भयो। वि.सं. १९४३ मा जनरल कमाण्डर इन्चीफ खड्ग शमशेर पाल्पा लाघारिए पश्चात उनी प्रधान सेनापति भए साथै प्रधानमन्त्रीको मर्यादामा दाजु वीर शमशेरपछिको दोस्रो थिए।
उनी मदिराले नुहाउने हुदाँ वि.सं. १९४४ वैशाखको अन्त्यतिर मरे र देवशमशेर त्यो पदमा पदोन्नती हुन् गए।
कालोटाउके बगेडी
कालोटाउके बगेडी नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा ब्ल्याक-हेडेड बन्टिङ (Black-headed Bunting) भनिन्छ ।
शिक्षा, विज्ञान तथा प्रविधि मन्त्रालय (नेपाल)
इतिहास
वि.सं. २००७ सालको परिवर्तन पछि स्थापित पहिलो सरकारसँगै शिक्षा मन्त्रालयको नाउँ अनुसार यस मन्त्रालयको स्थापना भएको हो।
हेक्लाङ
हेक्लाङ नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत लुम्बिनी अञ्चलमा पर्ने पाल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
जनसङ्ख्या
बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार हेक्लाङ गाविस को जनसङ्ख्या ३,१२४ रहेको छ । यो गाविसमा ६६५ वटा घर छन ।
छरिएका समीक्षा
छरिएका समीक्षा इश्वर बराल र शरद्चन्द्र शर्मा भट्टराईद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको समालोचना हो।
छैमले
छैमले नेपालको बागमती अञ्चलको काठमाडौँ जिल्लामा अवस्थित, हाल दक्षिणकाली नगरपालिकामा पर्ने छैमले हेटौडा  निस्कने बाटो मै पर्छ र हामी यही हुँदै यात्राा गर्दछौ । छैमले नास्पातीको लागि प्रख्यात मानिन्छ। नास्पातिका साथै यहाँ काँक्रो, लप्सी, सुन्तला, लगायतका फलफुल पाइन्छ। हावापानीका हिसाबले पनि बसोबासका लागि उत्तम मानिने यो ठाउँ  प्राकृतिक सौदर्यले धनि मानिन्छ । यहाँका मानिसहरूको मूल पेशा भनेको कृषि नै हो। यो ठाउँ  मा तामाङ समुदायको बाहुल्यता छ। छैमले प्राकृतिक रूपले पनि सुन्दर छ । हावापानी सफा छ । हरिया बन्जङ्गल सँगइ रमाएको छ छैमले । फर्पिङ आसपासलाई अझ सबै सामु पुर्याउने उद्देश्यले बिगत एक वर्ष देखी www.dollugaun.com नामको वेबसाईट सन्चालनमा आएको छ। यसमा यस भेगका धेरै ठाउँलाई समेटने प्रयास गरिएको यसका संचालक प्रमोद कुमार पौडेलले जानकारी गराउनु भयो । फर्पिङ लगायत यहाँ धेरै पर्यटकिय ठाउँहरु रहेको र यसको उचित प्रचार प्रसार आवश्यक रहेको समेत वहाँले बताउनु भयो । www.dollugaun.com
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११को जनगणना अनुसार आलापोटमा ९६८ घरहरू र जनसङ्ख्या ४२१६ छ ।
छेलिएका छविहरू
छेलिएका छविहरू रविलाल अधिकारीद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको समालोचना हो।
तेवाङ
तेवाङ रोल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
कटुसवदन बगेडी
कटुसवदन बगेडी नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा चेस्टनट बन्टिङ (Chestnut Bunting) भनिन्छ ।
स्पोटिफाई
स्पोटिफाई टेक्नोलोजी एसए,, (अनुवादित: स्पोटिफाई प्रविधि निगम), एक स्विडेनी सङ्गीत प्रवाह सेवा प्रदायक कम्पनी हो। यसलाई कानूनी रूपमा लुक्सेम्बुर्गमा दर्ता गरिएको थियो र यसको प्रधान कार्यालय स्विडेनको राजधानी स्टकहोममा अवस्थित छ।
सन् २००६ मा स्थापित, कम्पनीले मुख्य रूपमा श्रव्य प्रवाह मञ्चको प्रस्ताव गर्दछ। स्पोटिफाईले अङ्कीय अधिकार व्यवस्थापन प्रतिबन्धित सङ्गीत र पोडकास्ट, रेकर्ड लेबल र सञ्चार कम्पनीहरू मार्फत प्रस्ताव गर्दछ। भुक्तान सेवाको रूपमा, आधारभूत सुविधाहरू विज्ञापन रहितका स्वचालित साङ्गीतिक श्रव्य दृश्य सित्तैमा उपयोग गर्न सकिन्छ। अतिरिक्त सुविधाहरू जस्तै अफलाइन र भुक्तान रहित श्रवण, भुक्तान सदस्यताका माध्यमबाट प्रस्तुत गरिन्छ।
अमर अर्बाथोक
अमर अर्बाथोक गुल्मी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
नेपाल नागरिक पार्टी
नेपाल नागरिक पार्टी नेपालको एक राजनीतिक दल हो। यो पार्टीका वर्तमान अध्यक्ष कृष्णहरी अधिकारी हुन्। नेपाल नागरिक पार्टीको केन्द्रीय कार्यालय काठमाडौंको नयाँवानेश्वरमा छ। यसले संविधान सभा निर्वाचन २०७० मा भाग लिएको थियो। उक्त निर्वाचनमा यो दलको चुनाव चिन्ह मोबाइल थियो। नेपाल नागरिक पार्टीले संविधान सभा निर्वाचन २०७० मा प्रत्यक्ष तर्फ कुल ६९१ मत प्राप्त गरेको थियो भने समानुपातिक तर्फ ४,८६१ मत प्राप्त गरेको थियो।
कसुबीको बुगन्डा राजाको चिहान
कसुबीको बुगन्डा राजाको चिहान युगान्डा को विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन २००१ मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो ।
जेतेमेते
जेतेमेते शिवप्रसाद सत्याल 'पीठ'द्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको समालोचना हो।
तुर्कमेनिस्तान
तुर्कमेनिस्तान (तुर्कमेनियाको नामले पनि चिनिन्छ) मध्य एसियामा अबस्थित एक तुर्किक देश हो। १९९१ सम्म तुर्कमेन सोभियत समाजवादी गणराज्य (तुर्कमेन SSR)को रूपमा यो सोभियत संघको एक घटक गणतंत्र थियो। यसको सीमा दक्षिण पूर्वमा अफगानिस्तान, दक्षिण पश्चिममा ईरान, उत्तर पूर्वमा उज्बेकिस्तान, उत्तर पश्चिममा कजाखिस्तान अझ पश्चिममा केस्पियन सागर सँग मिल्छ। टर्कमेनिस्तान नाम फारसी देखि आएको छ, जसको अर्थ हो, तुर्कोंको भूमि। देशको राजधानी अश्गाबात छ। यसको सामान्य रूपमा "प्रेमको शहर" या "शहर जसलाई प्रेमले बनायो"को रूपमा अनुवाद हुन्छ। यो अरबी शब्द इश्क र फारसी प्रत्यय "आबाद" देखि मिलेर बनेको छ।
मध्य एसियामा स्थित यस देशको धरातल धेरै विषम छ। यहाँ पर्वत, पठार, मरूस्थल एवं मैदान सबै पाइन्छन् तर समुद्र भन्दा टाढा भएको कारण यहाँको जलवायुमा महाद्वीपीय प्रभाव छ। पशु-पालन यहाँको प्रधान व्यवसाय हो। टर्कमेनिस्तानमा वर्षाको कमीको कारण प्राकृतिक वनस्पतिको कमी छ। मरुस्थलीय भूमिको अधिकता भएको कारण यहाँको अधिकांश भागहरूमा शुष्क मरुस्थलीय काँडेदार झाडिहरू पाइन्छन् ।
उत्तर प्रदेशका जिल्लाहरू
भारतीय राज्य उत्तर प्रदेशको सिमाना नेपाल लगायत भारतीय राज्य बिहार, झारखण्ड, छत्तीसगढ, मध्य प्रदेश, राजस्थान, हरियाणा, उत्तराखण्ड र राष्ट्रिय राजधानी क्षेत्र दिल्लीसँग जोडिएको छ। राज्यको उत्तरमा हिमालय र दक्षिणमा दक्कनको पठार रहेको छ। उनीहरूको बीचमा गंगा, यमुना, घाघरा पूर्व तर्फ बगेको छ। उत्तर प्रदेशलाई तीन अलग क्षेत्रहरू, दक्षिणी पहाड र गङ्गाको मैदानमा बाडन सकिन्छ।
१९४७ मा जब भारतले स्वतन्त्रता प्राप्त गर्‍यो, संयुक्त प्रान्तको नाम फेरेर उत्तर प्रदेश राखियो। पूर्व राजसी राज्य टिहरी गढवाललाई १ अगस्ट १९४९ मा उत्तर प्रदेशमा गाभियो। र रामपुरलाई १ डिसेम्बर १९४९ मा उत्तर प्रदेशमा एउटा जिल्ला बनाएर गाभियो। । १९५६ को राज्य पुनर्गठन ऐनले उत्तर प्रदेश प्रान्तको स्थितिमा कुनै विशेष प्रभाव पारेन।
०९ नोभेम्बर २००० मा उत्तर प्रदेशबाट केही विशेष भू-भागलाई छुट्याएर एउटा नयाँ प्रान्त उत्तराञ्चल बनाइयो। पछि यो प्रान्तको नाम पुन: फेरेर उत्तराखण्ड राखियो। उत्तर प्रदेशबाट छुट्याइएका ती भू-भागहरू थिए: पौडी गढवाल, टिहरी गढवाल, उत्तर काशी, चमोली, देहरादून, नैनीताल, अल्मोडा, पिथौडागढ, उधम सिंह नगर, बागेश्वर, चम्पावत, रुद्रप्रयाग र हरिद्वार जिल्ला।
उत्तर प्रदेशमा अब ७५ वटा जिल्लाहरू र १८ मण्डलहरूमा बाडिएकाछन्। यहाँ जिल्लाहरू जिलाधीशद्वारा प्रशासित छन, र मण्डलहरू मण्डल आययुक्तद्वारा प्रशासित छन्। यस प्रदेशको राजधानी लखनऊ हो, जो लखनऊ जिल्लाबाट गठन गरिएको छ। धेरै अरु जिल्लाहरू छन् जुन प्रशासनिक इकाईको रूपमा उपविभाग र ब्लकमा बाँडिएका छन, जुन एस डी ओ वा बी डी ओद्वारा क्रमश: प्रशासित छन्।
उत्तर प्रदेशमा ७५ वटा जिल्लाहरूको सूची यस प्रकार छः
लुई ओग्युस्ट ब्लांकी
लुई ओग्युस्ट ब्लांकी (सन् १८०५-१८८१) - फ्रान्सका प्रसिद्ध क्रान्तिकारी, काल्पनिक साम्यवादका एक जना प्रमुख प्रतिनिधि, सन् १८३०-१८७० तिर पेरिसका विद्रोहहरू र क्रान्तिहरूमा सहभागी। उनले गुप्त क्रान्तिकारी सङ्गठनहरूको नेतृत्व गरेका थिए। उनले क्रान्तिकारी संघर्षको निम्ति आम जन-समुदायको सङ्गठनको निर्णायक भूमिका हुने कुरा बुझेका थिएनन् र षड्यन्त्रकारी क्रान्तिकारीहरूको कुनै सानोतिनो दलद्वारा सत्तामा कब्जा जमाउने प्रयास गरेका थिए। ब्लांकीको क्रान्तिकारी योगदानको ठूलो मूल्याङ्कन गर्दै मार्क्स तथा लेनिनले उनका गल्तीहरूको र षड्यन्त्रकारी रणनैतिको अवगुणको पनि कटु आनोचना गर्नुभएको थिए।
तरुण तपसीको पुनर्मूल्याङ्कन
तरुण तपसीको पुनर्मूल्याङ्कन केशवप्रसाद घिमिरेद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको समालोचना हो।
प्रेसर कुकर
प्रेसर कुकर खाना पकाउन प्रयोग हुने एक भाँडो हो। यसमा बाफ जम्मा भएर त्यसबाट चाप बढ्न गई चाँडो खाना पाक्ने भएकोले कम उर्जा लाग्दछ।
ऐसा कुनै पनि वर्तन जसमा भोजन पकानेको लागि वायुमंडलीय दाब भन्दा अधिक दाब उत्पन्न गरेर खाना बनाउन व्यवस्था हो उसलाई प्रेसर कुकर या दाबित रसोइया भन्छन्। प्रेसर कूकरमा भोजन चाडै बन जान्छ किनकी अधिक दाब भएको कारण पानी १०० डिग्री सेल्सिअस भन्दा पनि अधिक ताप सम्म गरम गरिन सक्छ किनकी अधिक दाबमा पानीको क्वथनांक अधिक हुन्छ।
इतिहास
प्रेशर कुकरको इतिहासमा नजर दौडाहरू त थाहा हुन्छ कि वर्ष १६७९मा फ्रान्सीसी भौतिकशास्त्री डेनिस पापिनले पहिलो प्रेशर कुकर बनाया थियो, जसलाई उनले ' स्टीम डाइजेस्टर ' नाम दिए | उन समय उनले आफ्नो यस आविष्कारको लन्डनको रोंयल सोसाइटीको समक्ष प्रदर्शन पनि गरेको थियो | हुनत यसलाई प्रयोग गर्न सजिलो पनि थिएन र यसको लागि खास तरिकाको भट्टीको पनि आवश्यक पडती थियो , लिहाजा यसलाई लामो समय सम्म ज्यादातर होटलों तथा इंडस्ट्रिजमा नै प्रयोग हुिरह्यो | मान्छेको घरहरू सम्म पुगनको लागि यसलाई बीसऔं सताब्दी सम्म इंतजार गर्न पर्यो | वर्ष १९१५मा पहिलो पल्ट यस उपकरणको लागि ' प्रेशर कुकर' शब्दको प्रयोग गरियो | अमेरिकाको न्यूयोंर्कमा वर्ष १९३९मा आयोजित वैश्विक मेलामा अल्फ्रेड विशलरले पहिलो पल्ट यस्तो एलुमिनियम प्रेशर कुकर प्रदर्शित गरे , जसको आकार घरहरूमा खाना बनाउन वाला देगजी या पतीली जस्तो थियो | यसलाई आधुनिक कुकरको शुरूआती रूप मान सकते हो | यो मोंडल चाँडै घर-घरमा लोकप्रिय भयो |
धुपी सल्ला
धुपी सल्ला वासनादार काठ र फल लाग्ने कोणधारी वनस्पति हो।
याहु! सर्च
'''याहु! सर्च''' ( याहु! खोज) याहु!को स्वामित्वमा रहेको एउटा वेब खोज संयन्त्र हो। यसको प्रधान कार्यालय क्यालिफोर्नियाको सन्निभेलमा रहेको छ। अक्टोबर २०१८ सम्ममा, २.२३% बजार साझेदारीका साथ सबै मञ्चहरूमा यो विश्वव्यापी रूपमा चौथो धेरै खोजी गर्नका लागि प्रयोग गरिने खोज संयन्त्र हो।
मूल रूपमा, "याहु खोज"ले याहुद्वारा प्रदान गरिएको दृश्य चित्रणलाई सन्दर्भित गरेको थियो जसले यसको वेबसाइटहरूको निर्देशिकाहरूका साथ पूरक पृष्ठहरूको खोजीयोग्य अनुक्रमणिकामा प्रश्नहरू पठाएको थियो। सुरुवाती चरणहरूमा याहु अन्तर्गत प्रयोगकर्तालाई परिणामहरू प्रस्तुत गरिएको थियो। सन् २००१ मा, यसमा खोजी योग्य सूचकाङ्कहरू इङ्कटोमीद्वारा सञ्चालित अवस्थामा थियो भने पछि सन् २००४ यो गुगलद्वारा सञ्चालित थियो। पछि यस सेवा स्वतन्त्र खोज संयन्त्रको रूपमा परिचित बनेको थियो। २९ जुलाई २००९ मा, माइक्रोसफ्ट र याहु! एक सम्झौतामा हस्ताक्षर गरेका थिए जसमा माइक्रोसफ्टको खोज संयन्त्र बिङले याहु! सर्चलाई थप शक्तिशाली बनाएको थियो। जुलाई २०१८ सम्म, माइक्रोसफ्टले संयुक्त राज्य अमेरिकामा सबै खोजहरूको २४.२ प्रतिशत नियन्त्रण गरेको थियो। समान समयावधिमा ओथ (याहु!को तत्कालीन मालिक) ले खोज संयन्त्र क्षेत्रमा ११.५% बजार साझेदारी गरेको थियो भने लोकप्रिय खोज संयन्त्र गुगलले संयुक्त राज्य अमेरिकामा सबै मुख्य खोजीहरूको ६३.२% नियन्त्रण गरेको थियो।
याहु! सर्चलाई याहूको अभिभावक कम्पनी, भरिजोन मिडियाको स्वामित्वमा रहेका वेबसाइटहरूको पक्षमा खोजी गरेका कारण आलोचित गरिएको थियो।
खोज प्रविधिहरूको अधिग्रहण
याहु! सर्चलाई याहुका संस्थापकहरू डेभिड फिलो र जेरि याङद्वारा सन् १९९४ मा याहु! निर्देशिकाको रूपमा निर्माण गरिएको थियो। सन् १९९५ मा, उनीहरूले यसमा खोज संयन्त्र विशेषता पेश गरेका थिए जसलाई याहु! सर्च नामकरण गरिएको थियो। यसले प्रयोगकर्तालाई याहु! निर्देशिकामा खोज गर्न अनुमति दिएको थियो। यो वेबमा पहिलो लोकप्रिय खोज संयन्त्रको रूपमा पनि परिचित थियो। पछि उनीहरूले अन्य कम्पनीहरूबाट वेब खोज संयन्त्र अनुमति पत्र प्राप्त गरेका थिए। आफ्नै सेवाहरूको बारेमा खोज परिणामहरू उत्पन्न गर्नका लागि याहु!ले वेब खोज प्रविधिलाई अधिग्रहण गरेको थियो। सन् २००२ मा, कम्पनीले इङ्कटोमी नामक वेब खोज संयन्त्रलाई खरिद गरेको थियो। इङ्कटोमीको नतीजाहरू अन्य कम्पनीहरूको वेबसाइटहरूमा देखा पर्दछ र यसले याहु! सर्चको सुरुवाती चरणमा यसलाई सञ्चालन गरेको थियो।
सन् २००३ मा, कम्पनीले ओभरचर सर्भिसेस निगमलाई खरीद गरेको थियो जसमा उनीहरूको स्वामित्वमा अल्दवेब र अल्टाभिस्टा नामक खोज संयन्त्रहरू समावेश थिए। सुरुवातमा, याहु!ले विभिन्न खोज संयन्त्रहरूको नियन्त्रण गरेतापनि यो सेवालाई मुख्य याहु डटकमको वेबसाइटमा प्रयोग भने गरेका थिएनन्। कम्पनी खोज परिणामहरूका लागि गुगलको खोज संयन्त्रको प्रयोग गरेको थिए।
७ अप्रिल २००३बाट याहु! सर्च, इन्टरनेटबाट स्वचालित रूपमा नतिजाहरू प्रदान गर्ने खोज संयन्त्रको बनेको थियो। कम्पनीले खोज संयन्त्रमा स्वचालित परिणाम प्रदर्शन गर्ने क्षमताहरू थप गरेको थियो। यस नयाँ खोज संयन्त्रका परिणामहरू याहु!को सबै वेबसाइटहरूमा समावेश गरिएको थियो जसले  वेबमा खोजी कार्य गर्दछ। याहु!ले तिनीहरूका कम्पनीका वेबसाइटहरूमा प्रदर्शन गर्नका लागि अन्य कम्पनीहरूमा पनि यस खोज संयन्त्रमा परिणामहरू बिक्री गर्न सुरु गरेको थियो। पूर्व साझेदारहरू एक अर्काको मुख्य प्रतिस्पर्धी बनेका कारण, गुगलसँगको उनीहरूको सम्बन्धलाई त्यस समयमा समाप्त गरिएको थियो।
अक्टोबर २००७ मा, याहु!लाई परिमार्जित गरी नयाँ शैलीमा प्रस्तुत गरिएको थियो। यसका अतिरिक्त यसमा खोज सहयोग थपिएको थियो। जुलाई २००८ मा, याहु! सर्चले याहु बोस भनिने नयाँ सेवाको सुरुवात गरेको घोषणा गरेको थियो। यस सेवाले विकासकर्ताहरूको लागि सूचना र तस्वीर अनुक्रमणिकाको लागि याहुको प्रणाली प्रयोग गर्ने र उनीहरूको आफ्नै अनुकूलन खोज संयन्त्र सृजना गर्नका लागि काम गरेको थियो।
जनवरी २०१० मा, माइक्रोसफ्टले एक सम्झौता घोषणा गरेको थियो जसमा यसले याहुको कार्यात्मक सञ्चालनलाई नियन्त्रण गर्ने बताइएको थियो र यसले दुबै याहु र बिङमा विज्ञापन बेच्नका लागि एक संयुक्त उद्यम खोलेको पनि बताएको थियो जसलाई माइक्रोसफ्ट खोज मैत्री नामकरण गरिएको थियो। यसको सम्पूर्ण कारोबार अक्टोबर २०१० मा गरिएको थियो। समीक्षा तथा प्रयोगकर्ताहरूद्वारा योगदान गरिएका तस्वीरहरू याहुमा एकीकृत पार्ने उद्देशका साथ ११ मार्च २०१४ मा, याहूले यल्पको (बिङले पहिला गरेको थियो) साथ साझेदारीको घोषणा गरेको थियो।
नोभेम्बर २०१४ मा, मोजिल्लाले याहुको साथ ५ वर्षे साझेदारीमा हस्ताक्षर गरेको थियो। त्यतिबेला याहु खोज अमेरिकामा फायरफक्स ब्राउजरहरूको लागि पूर्वनिर्धारित खोज संयन्त्रको रूपमा रहेको थियो।
अप्रिल २०१५ मा, माइक्रोसफ्टसँगको साझेदारीलाई परिमार्जन गरिएको थियो। अक्टोबर २०१९ देखि, याहु! सर्चलाई पुन: बिङले सञ्चालन गर्दै आइरहेको छ।
तीन कविका तीन काव्य
तीन कविका तीन काव्य डा. केशवप्रसाद उपाध्यायद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको समालोचना हो।
योसिप ब्रोज तितो
योसिप ब्रोज तितो ( सिरिलिक लिपि: Јосип Броз Тито,   ,   ; ७ मे १८९२-४ मे १९८०), सामान्यतः तितो  को नामले परिचित  ( , युगोस्लाभ कम्युनिष्ट क्रान्तिकारी तथा राजनेता थिए। दोस्रो विश्वयुद्धको क्रममा उनी पार्टीिसनका नेता थिए जसलाई प्रायः नाजी जर्मन नियन्त्रित यूरोपमा सबैभन्दा प्रभावकारी प्रतिरोध आन्दोलनको रूपमा लिइन्छ । उनले सन् १९४३ देखि १९८० सम्म विभिन्न भूमिकामा सेवा गरेका थिए। उनले १४ जनवरी १९५३ देखि ४ मे १९८० सम्म समाजवादी सङ्घीय गणतन्त्र युगोस्लाभियाका अध्यक्षको रूपमा पनि काम गरेका थिए।
जबकि केहीले उनको आफ्नो राष्ट्रपतिको पदलाई अधिनायकवादको रूपमा आलोचना गर्छन्  र उनलाई स्टालिन जस्तै क्रुर तानाशाहको रूपमा समेत तुलना गर्छन्, धेरैले उनलाई उदार तानाशाह मान्छन्।  उनी युगोस्लाभिया र विदेशमा एक लोकप्रिय सार्वजनिक व्यक्तित्व थिए। उनलाई युगोस्लाभियाको एकीकरणको प्रतीकको रूपमा हेरिएको थियो, उनका आन्तरिक नीतिहरूले युगोस्लाभ महासंघका राष्ट्रहरूको शान्तिमय सह-अस्तित्व कायम राख्यो। भारतको जवाहरलाल नेहरू, इजिप्टका गमाल अब्देल नासेर र घानाका क्वामे नक्रुमहको साथ असंलग्न अभियान आन्दोलनका प्रमुख नेताको रूपमा उनले थप अन्तर्राष्ट्रिय ध्यान खिचे। शीत युद्ध दुवै  ब्लकमा विदेश अत्यधिक अनुकूल सम्बन्ध कायम गर्दै, उनले लिजन अफ अनर, र अडर अफ बाथ सहित ९८ विदेशी सम्मान प्राप्त गरे।
दोस्रो विश्व युद्ध
६ अप्रिल १९४१, मा हङ्गेरी अधिराज्य (१९२०-१९४६), र इटालीको सहयोग सहित नाजी जर्मन फौजले युगोस्लाभिया माथी आक्रमण सुरु गर्यो। १० अप्रिलमा, स्लाभ्को क्भाटेरनिकले क्रोयसियालाई स्वतन्त्र राज्य घोषणा गरे, र टिटोले युगोस्लाभिया कम्युनिष्ट पार्टीको केन्द्रिय कमिटी भित्र सैन्य कमिटी निर्माण गरे। सबै तिरबाट आक्रमण भएपछि, युगोस्लाभियाको सेना छिन्नभिन्न भयो। १७ अप्रिल १९४१ मा, राजा पिटर द्वितीय र सरकारका अन्य सदस्य देश छाडेर भागेपछी, बाँकी सरकार र सेनाका प्रतिनिधिहरूले बेलग्रेडमा जर्मन अधिकारीहरू सँग भेट गरे। उनीहरू तुरुन्तै सैन्य प्रतिरोध अन्त्य गर्न मञ्जुर भए। १ मे १९४१ मा, टिटोले मानिसहरूमा जर्मन आक्रमण र कब्जा विरुद्धको लडाइँमा एक हुन पम्फ्लेट जारी गरे। २७ जुन १९४१ मा, युगिस्लाभिया कम्युनिष्ट पार्टीको केन्द्रिय कमिटीले टिटोलाई राष्ट्रिय मुक्ती सेनाको सबै परियोजनाको सर्वोच्च सेनापती नियुक्त गरियो। १ जुलाई १९४१ मा, कम्युनिष्ट अन्तराष्ट्रियले तत्काल कदमको लागि सुक्ष्म निर्देशन पठायो। टिटो १६ सेप्टेम्बर १९४१ सम्म बेलग्रेडमा बसे। त्यसपछि कम्युनिष्ट पार्टीका सबै सदस्य सहित बेलग्रेड छाडेर विद्रोही नियन्त्रित क्षेत्रतर्फ लागे। कोहि कोहिको अनुमान अनुसार टिटो हर्मन को सल्लाह अनुसार नै बेलग्रेड छाडेका थिए किनभने उनको काम भनेको विद्रोही शक्तिलाई बिभाजन गर्नु थियो, जस्तो लेनिनको रसिया आगमन पछि भएको थियो। टिटो रेलबाट यात्रा गर्दै १८ सेप्टेम्बर १९४१ मा रोबिजे गाउँमा आइपुगे।
टिटो-स्टालिन मतभेद
मित्र शक्तिद्वारा मुक्त पूर्वी-मध्य युरोपको अन्य अन्य भन्दा फरक, युगोस्लाभीया धुरी राष्ट्रको अधिपत्यबाट आफैं लाल सेनाको सिमित सहयोगबाट मुक्त भयो। युगोस्लाभियालाई मुक्त गर्ने टिटोको नेतृत्वदायी भुमिकाले उनको स्थान पार्टी र युगोस्लाभ जनताको माझ एकदमै बलियो भयो। दोश्रो विश्व युद्ध पश्चात् औपचारिक रूपमा टिटो स्टालिनको सहयोगी भए पनि, सोभियतले १९४५ को प्रारम्भमा युगोस्लाभ पक्षमा जासुसको घेरा परिचालन गरेको थियो, यसले गठबन्धनलाई असहज बनायो।
दोश्रो विश्व युद्ध अन्त्य भए तत्कालै, युगोस्लाभिया र पश्चिमी ब्लक बीच कयौं सशस्त्र घटनाहरू भए। युद्ध को अन्त्य पछि युगिस्लाभियाले इटालीको भुभागको इसत्रिया र जदार र रिजेका को सहर कब्जा गर्यो। यसले पश्चिमी मित्र र युगोस्लाभिया बीच कयौ शसस्त्र घटना भए। अमेरिकी ट्रान्सपोर्ट एयरक्राफ्ट मा युगोस्लाभ लडाकु विमानले गरेको आक्रमण यसमा उल्लेखनीय मानिन्छ। पश्चिमले यसको आलोचना गर्यो। १९४६ मा, युगोस्लाभ एयर फोर्सले दुई अमेरिकी ट्रान्सपोर्ट एयरक्राफ्ट गिरायो। यात्रीहरू र पहिलो विमानको चालक दललाई गोप्य रूपमा समात्यो। दोश्रो विमान र चालक दलको पूर्ण क्षति भयो। यसबाट अमेरिका आक्रोशित भयो र युगोस्लाभ सरकारलाई कस्टडी मा रहेका अमेरिकीलाई मुक्त गर्न अल्टिमेटम अन्तिम चेतावनी दियो र गिराइएको विमानमा पहुँच दिन र यो घटनाको पूर्ण छानबिनको माग राख्यो। स्टालिनले यो उत्तेजित घटनाको विरोध गरे, किनकी उनलाई लाग्थ्यो कि दोश्रो विश्व युद्धको क्षतिको कारण र अमेरिकाको परमाणु हतियार सञ्चालनमा आइसकेको थियो भने सोभियत सङ्घले आफ्नो पहिली परीक्षण गर्न बाँकी नै भएकाले, सोभियत सङ्घ पश्चिमको सामना गर्न तयार छैन। यस बाहेक, टिटो ग्रीक गृहयुद्धमा कम्युनिष्टको पक्षमा खुला रूपले लागे, भने स्टालिन यसबाट टाढा नै रहे। स्टालिनले चर्चिलसँग त्यहाँ सोभियत स्वार्थ नलाद्ने कुरा मानेका थिए। यद्यपि उनले राजनीतिक रूपमा ग्रीक कम्युनिष्टको संघर्षलाई समर्थन गरे। उनले संयुक्त राष्ट्र सङ्घ सुरक्षा परिषदमा धेरै पटक उनले समर्थन देखाए। १९४८ मा, सबल स्वतन्त्र अर्थतन्त्र स्थापना गर्ने आकांक्षाले, टिटिले मस्कोबाट स्वतन्त्र भएर आफ्नो आर्थिक विकासको योजना बनाए। यसको नतिजा स्वरुप, सोभियत र युगोस्लाभिया बीच कुटनैतिक सम्बन्ध चिसिदै गयो, तिक्ततापूर्ण चिठी पत्र आदानप्रदान भए जसमा टिटोले लेखे " हामीले सोभियत प्रणाली अध्ययन गर्यौ र यसलाई उदाहरणको रूपमा लियौं, तर फरक स्वरूपमा विकास गर्छौ।"
४ मे मा सोभियतले टिटो र युगोस्लाभिया कम्युनिष्ट पार्टीलाई गल्ती स्वीकार गर्न र सच्च्याउन असमर्थ भएकोमा चेतावनी दिदै पत्र लेख्यो, र जर्मन विरुद्ध उनीहरूको सफलता प्रति निकै घमण्ड गरेको आरोप लगायो र लाल सेनाले उनीहरूलाई बिनाश हुनबाट बचाएको कुरा बतायो । १७ मे मा टिटोले यो कुरा जुन महिनामा हुने कोमिनफर्म को बैठकमा सुल्झाउने पत्र लेखे। तर, युगोस्लाभिया माथी खुला आक्रमण हुने डरले टिटो कोमिनफर्मको बैठकमा उपस्थित भएनन् । १९४९ मा,हङ्गेरियन र सोभियन सेना उत्तरी युगोस्लाभ मोर्चामा आमनेसामने हुँदा, यो संकट झण्डै सशस्त्र द्वन्द्वमा पुग्यो। युगोस्लाभिया माथी सोभियतको अनुगामी राज्यहरू हङ्गेरी, रोमानिया, बुल्गेरिया र अल्बानिया द्वारा आक्रमण र टिटोलाई सत्ताबाट हटाउने को योजना १९४९ मा गरिएको थियो। २८ जुनमा, कोमिनफर्मको अन्य सदस्य राष्ट्रहरूले युगोस्लाभियालाई निष्कासन गरे। हङ्गेरी र रोनानियाली सेनाहरूको सङ्ख्या सोभियत सेना सँगै वृद्धि गरियो र युगोस्लाभ सिमामा आमनेसामने भयो। मस्कोको अनुमान थियो टिटोले सोभियत समर्थन गुमाइसके, र अब टिटो सकिए। स्टालिनले भनेका थिए,"म सानो औंला चलाउँछु अनि टिटो बाँकी रहदैनन्।" युगोस्लाभियालाई समाजवादी राज्यहरूको अन्तराष्ट्रिय संघबाट निष्कासन गरियो, भने पूर्वी युरोपको अन्य समाजवादी राज्यमा "टिटोवादी" आरोप लागेकाहरूलाई सफायको अभियान चलाइयो। स्टालिनले यो कुरा व्यक्तिगत रूपमा लिए र टिटोको कयौं हत्या प्रयास गरे, तर कुनै सफल भएनन्। दुई नेता बीच यसको प्रत्युत्तरमा, टिटोले खुला रूपमा लेखे: "मलाई मार्नको लागि मान्छे पठाउन बन्द गर। हामीले ती मध्ये पाँच जनालाई समाइसक्यौ, एक जनालाई बम सहित र अरुलाई राइफल सहित। [...] यदि तिमीले हत्यारा पठाउन बन्द गरेनौ भने, म एक जनालाई मस्को पठाउने छु र मलाई दोश्रो कोहि पठाउन पर्ने छैन।"
- जोसिप ब्रोज टिटो
टिटोको सोभियत संघसंग तिक्ततापूर्ण सम्बन्धले, युगोस्लाभियालाई इसिएबाट अमेरिकी सहायता, जुन मार्सल प्लान जस्तै गरी प्रसासित थियो, दिलायो। यद्यपि, उनी पश्चिमी गुटमा सामेल हुन मानेनन्। १९५३ मा स्टालिनको मृत्यु पछि मात्र सोभियत सङ्घ संगको सम्बन्ध सुधार हुन थाल्यो र टिटोले कोमेकोनबाट पनि सहायता पाउन थाले। यसरी टिटो ले पूर्व -पश्चिमको शत्रुतामा खेलेरे फाइदा उठाए। कुनै एकको पछि लाग्नुको साटो उनले असंलग्न अभियान आन्दोलनको सुरुवात गरे, जुनले ती देशहरूको लागि तेश्रो मार्गको काम गर्यो, जो पूर्व-पश्चिम बिभाजन भन्दा अलग रहन रुचाउथे।
असंलग्न आन्दोलन
टिटोको नेतृत्वमा, युगोस्लाभिया असंलग्न अभियानको संस्थापक सदस्य बन्यो। १९६१ मा, टिटोले इजिप्टको गमाल अब्देल नासेर, भारतको जवाहरलाल नेहरु, इन्डोनेसिया को सुकार्नो, र घानाको क्वामे क्रुमाह सहित यो आन्दोलनको स्थापना गरे। यसले तेश्रो विश्वका देशहरू बीचको सम्बन्धलाई अझै मजबुत बनायो। यो कदमले युगोस्लाभियाको कुटनैतिक स्थितिलाई सुधार गर्न निकै मद्दत गर्यो। टिटोले असंलग्न आन्दोलनलाई आफुलाई विश्व नेताको रूपमा प्रस्तुत गर्ने उपायको रूपमा देखे र त्यसले पूर्वी र पश्चिम दुवै सँग उनको बार्गेनिङ गर्ने शक्तिमा सुधार गर्न सक्थ्यो। १ सेप्टेम्बर १९६१, मा जोसिप ब्रोज टिटो असंलग्न आन्दोलनको पहिलो महासचिव बने।
सुधारहरू
१९५० को दशकमा, टिटोले युगोस्लाभ कामदारहरूलाई गेस्टर्बिटर (अतिथि कामदार)को रूपमा पश्चिम युरोपका देशहरू, मुख्यतः पश्चिम जर्मनी जान अनुमती दिए। धेरै युगोस्लाभहरूमा यो पश्चिमाहरूसँग र संस्कृति संगको यो खुलापनले धेरै युगोस्लाभले आफुहरूलाई सांस्कृतिक रूपमा पूर्वी युरोपभन्दा पनि पश्चिम युरोपसँग नजिक भएको पाए। ७ अप्रिल १९६३ मा, देशले आफ्नो आधिकारिक नाम समाजवादी सङ्घीय गणतन्त्र युगोस्लाभिया राख्यो। उनका सुधारहरूले नीजी क्षेत्रलाई प्रोत्साहन गर्यो र धार्मिक अभिव्यक्तलाई खुकुलो बनायो। टिटो लगत्तै अमेरिका महादेशको भ्रमणमा गए। चिलीमा, उनको भ्रमणको विषयलाई लिएर दुई जना सरकारी मन्त्रीहरूले राजीनामा दिए। १९६० को शरदमा टिटोले राष्ट्रपती ड्वीट डि. आइजनहावरसंग संयुक्त राष्ट्र महासभाको बैठकको क्रममा भेट गरे। टिटो र आइजनहावरले सैन्य नियन्त्रण देखि आर्थिक विकास सम्मका विषयमा कुराकानी गरे। जब आइजनहावरले युगोस्लाभियाको तठस्तता प्रति "उनको पक्षको तटस्थता" को रूपमा व्याख्या गरे, टिटोले जवाफ दिए कि तटस्थताको अर्थ निष्कृयता होइन कि कुनै पक्षको पक्ष नलिनु हो।
एमिल भान्डेरभेल्डे
एमिल भान्डेरभेल्डे (सन् १८६६-१९३८) - बेल्जियम मजदुर पार्टीका एक जना नेता, दोस्रो इन्टरनेसनलको अन्तर्राष्ट्रिय समाजवादी ब्य्रोका अध्यक्ष, अवसरवादी। प्रथम विश्वयुद्ध (सन् १९१४-१९१८) का वर्षहरूमा सामाजिक-अन्धराष्ट्रवादी रहेका थिए। सन् १९१७को फरवरी पुँजीजीवी प्रजातन्त्रवादी क्रान्तिपश्चात् साम्राज्यावादी युद्ध चालु राख्ने प्रचार गर्न पुगेका थिए।
जिल्ला प्रशासन कार्यालय
स्थानीय पञ्जिकाधिकारीको काम पनि जिल्ला प्रशासन कार्यालय मार्फत गाविस र नगरपालिकामा प्रत्यायोजित हुन्छ। नागरिकको आधिकारिक विवरणको रेकर्ड राखी नागरिकता प्रमाणपत्र तथा राहदानी वितरण गर्नु जिल्ला प्रशासन कार्यालयको अर्को एक महत्त्वपूर्ण काम हो।
जिल्लाको शान्तिसुरक्षा र अमनचयन कायम गर्ने ,राजनीतिकदलहरू तथा सुरक्षा निकायसँग समन्वय गर्ने ,दैविप्रकोप पिडितलाई तत्काल राहत पुर्याउने ,संघसंस्था दर्ता एवंम् नविकरण गर्ने ,आफ्नो अधिकार क्षेत्र भित्रका मुद्दाहरूको निणय गर्ने जनगुनासा सुन्ने र कारवाही गर्ने ,विकासनिर्माण कार्यको अनुगमन गर्ने ,ढिलासुस्ती र भ्रष्टाचारलाई नियन्त्रण गरी सुशासनको अनुभूति गराउने जस्ता कामगर्ने कार्यालय पनि यहि हो|
यस कार्यालयबाट प्रदान गरिने सेवाहरूको जानकारी कार्यालयको नागरिक वडापत्रमा उल्लेख गरिएको हुन्छ।
कार्यहरु
जिल्ला प्रशासन कार्यालय अन्तर्गत गरिने कार्यहरू यस प्रकार छन्
जलदापाडा राष्ट्रिय निकुञ्ज
जलदापाडा राष्ट्रिय निकुञ्ज जसलाई पहिला जलदापाडा वन्यजन्तु आरक्ष पनि भनिन्थ्यो, भारतको पश्चिम बङ्गाल राज्यको अलिपुरद्वार उप मण्डल अन्तर्गतको जलपाइगुडी जिल्लामा पर्ने एक राष्ट्रिय निकुञ्ज हो जुन टोरसा नदीको किनारमा अवस्थित छ। यो क्षेत्र पूर्वी हिमालयको तराई क्षेत्रमा अवस्थित छ। यो राष्ट्रिय निकुञ्ज समुन्द्री सतहबाट ६१ मिटरको उचाइमा रहेको छ भने यस राष्ट्रिय निकुञ्ज २६१.५१ वर्ग किलोमिटर क्षेत्र ओगटेको छ। सन् १९४१ मा यसलाई राज्यको वनस्पति तथा वन्यजन्तु सुरक्षा गर्नका लागि आरक्ष केन्द्र घोषित गरिएको थियो भने यस राष्ट्रिय निकुञ्जमा एकसिङ्गे गैँडा पनि रहेको थियो जसको पश्चिम बङ्गालमा सबैभन्दा बढी सङ्ख्यामा रहेको छ। यस राष्ट्रिय निकुञ्जमा हात्ती सफारीको सुविधा रहेको छ भने त्यसको साथसाथै यस निकुञ्ज भित्र निकुञ्ज द्वारा सञ्चालन गाडी तथा साना सवारीसाधनहरूमा पनि सफारी गर्दै वन्यजन्तुको अवलोकन गर्न सकिन्छ। जलदापाडा वन्यजन्तु आरक्ष सन् १९४१ मा एक सिङ्गे गैँडाको रक्षा गर्ने उद्देश्यले स्थापना गरिएको थियो भने मे २०१२ मा यो एक राष्ट्रिय निकुञ्जको रूपमा घोषित भएको थियो। जलदापाडा राष्ट्रिय निकुञ्जमा हरेक वर्षको जुन १ देखि सेप्टेम्बर ७ सम्म बाहेक अन्य सबै महिनामा पर्यटकहरूलाई प्रवेश आज्ञा दिइन्छ। यस राष्ट्रिय निकुञ्जमा हरेक वर्ष अक्टोबर देखि मे महिना सम्म नयाँ विरुवा तथा बोटहरू ठाउँठाउँमा लगाइन्छ।
पशुपन्छीहरू
यस राष्ट्रिय निकुञ्जको लगभग सबै क्षेत्र अग्लो घाँसहरूको ढाकेको छ। यस राष्ट्रिय निकुञ्जमा एक सिङ्गे गैँडाको थुप्रै सङ्ख्या रहेको छ जुन यहाँको सबैभन्दा मुख्य आकर्षण हो। यस राष्ट्रिय निकुञ्जमा आसामको काजिराङ्ग राष्ट्रिय निकुञ्ज पछि एक सिङ्गे गैँडाको सङ्ख्या अधिक रहेको छ। यस राष्ट्रिय निकुञ्जमा भारतीय चितुवा, भारतीय हात्ती, जरायो, बाह्रसिङे, वन कुकुर, भालु तथा गैरीगाईहरू रहेका छन्। जलदापाडा राष्ट्रिय निकुञ्जमा हजारौँ प्रजातिका चराचुरुङ्गीहरू रहेका छन् भने यस निकुञ्जमा आगन्तुक चराहरू पनि आउने गर्छन्। यो निकुञ्जमा भारतका केही स्थानहरूमा पाइने खुरमुजुर पनि उपलब्ध रहेको छ। यस निकुञ्जमा बाज, चिल, ब्वाँसो, मजुर जस्ता जनावर तथा चराचुरुङ्गीहरू पाइन्छन् भने यहाँ अजिङ्गर, ठूलो छेपारो, गोमन तथा ८ प्रजातिका कछुवाहरू रहेका छन्। यहाँ रहको एक सिङ्गे गैँडा र एसियाली हात्ती विश्वकै सबैभन्दा दुर्लभ बन्यजन्तुको रूपमा गनिन्छ।
आँधीखोला गाउँपालिका
आँधिखोला स्याङ्जा जिल्लाको उत्तर क्षेत्रमा फैलिएको एक गाउँपालिका हो । विसं २०७३ सालमा सङ्घीय मामिला तथा स्थानीय विकास मन्त्रालयले ७४४ स्थानीय तह (गाउँपालिका तथा नगरपालिका) लागू गर्दा स्याङ्जा जिल्लामा सेतीदोभान, पञ्चमुलका (१,२,४-६,८,९) वडाहरू, फापरथुम, चिलाउनेबास, विचारीचौतारा र वाङसिङ देउराली गाउँ विकास समितिहरूलाई समेटेर आँधिखोला गाउँपालिका घोषणा गरिएको हो । आधिखोला गाउपालिका 4 बाङ्सिङ, श्रावण कुमार टोलमा श्रावण कुमार मन्दिर रहेको छ, जसमा बालाचतुर्दसीको दिन मेला लाग्ने गर्छ
जनसङ्ख्या
प्रदेश नं. ४ स्थित स्याङ्जा जिल्लामा सेतीदोभान, पञ्चमुलका (१,२,४-६,८,९) वडाहरू, फापरथुम, चिलाउनेबास, विचारीचौतारा र वाङसिङ देउराली गाविसहरूलाई मिलाएर आँधिखोला गाउँपालिका बनाइएको हो । त्यसैले राष्ट्रिय जनगणना २०६८का अनुसार यी ठाउँहरूको जनसङ्ख्यालाई जोडेर आँधिखोला गाउँपालिकाको जनसङ्ख्या १६,५८९ रहेको छ ।
भू-वनोट
आँधिखोला गाउँपालिकामा ६ वडाहरू रहेका छन् । आँधिखोलाको कुल क्षेत्रफल ६९.६१ वर्ग किमी छ । यो गाउँपालिकाको पूर्वमा पुतलीबजार नगरपालिका र फेदीखोला पर्दछन् भने पश्चिममा पर्वत जिल्ला छ। यसको उत्तरी भागमा फेदीखोला र पर्वत जिल्ला छ भने दक्षिणी क्षेत्रमा पुतलीबजार नगरपालिका र अर्जुनचौपारी पर्दछन् ।
वैदिक सभ्यता
से वैदिक सभ्यता प्राचीन भारतको सभ्यता हो, जुन समयमा वेदको रचना भयो। भारतीय विद्वानहरूको भनाई अनुसार यो सभ्यता भारतमा आज भन्दा लगभग ७००० इस्वी ईसा पूर्व शुरु भएको थियो, तर पश्चिमी विद्वानहरू अनुसार आर्यहरूको एक समुदाय भारतमा लगभग २००० इस्वी ईसा पूर्व आयो र उनिलाई आगमन सँग नै यो सभ्यता आरम्भ भएको थियो। साधारण तरिकामा धेरै जसो विद्वान वैदिक सभ्यताको काल २००० इस्वी ईसा पूर्व देखि ६०० इस्वी ईसा पूर्वको बीचमा मानछन, तर नयाँ पुरातत्त्व उत्खननो देखि मिले अवशेषहरूमा वैदिक सभ्यताको धेरै अवशेष मिले छ जसबाट आधुनिक विद्वान जस्तै डेविड फ्राले, तेलगिरी,बी बी लाल, एस र राव, सुभाष कक, अरविन्दो यो मानन लगे छ कि वैदिक सभ्यता भारतमा नै शुरु भए थियो र ऋग्वेदको रचना काल ४०००-३००० इस्वी ईसा पूर्व रहयो भनछ,क्योकि आर्‍योको भारतमा आनको न त कुनै पुरातत्त्व उत्खननो देखि प्रमाण मिलेको छ र न त डी एन ए अनुसन्धानो देखि कुनै प्रमाण मिलेको छ यस कालमा वर्तमान हिन्दू धर्मको स्वरूपको नींव पडी थियो जुन आज पनि अस्तित्वमा छ। वेदहरूलाई अतिरिक्त संस्कृतको अन्य धेरै ग्रन्थहरूको रचना पनि यसै कालमा भए थियो। ब्राह्मण ग्रन्थ र उपनिषद यस कालको ज्ञानप्रदायी श्रोत हैं। बुद्ध र जैन धर्मको उदय पनि यसै कालमा भएको थियो। इतिहासकारहरूको मानन छ कि आर्य मुख्यतः उत्तरी भारतको सम थर भुभागहरूमा रहन्थे यस कारण आर्य सभ्यताको केन्द्र मुख्यतः उत्तरी भारत थियो। यस कालमा उत्तरी भारत (आधुनिक पाकिस्तान, बङ्गलादेश तथा नेपाल समेत) धेरै महाजनपदहरूमा बाडिएको थियो। गर्‍यो
नाम र देशकाल
वैदिक सभ्यताको नाम यस्तो यस लागि लडयो कि वेद उनी कालको जानकारीको प्रमुख श्रोत हैं। वेद चार छ - ऋग्वेद, सामवेद, अथव्रवेद र यजुर्वेद। यिनीहरू मध्ये ऋग्वेदको रचना सबै भन्दा पहिले भए थियो। ऋग्वेदमा नै गयात्री मन्त्र छ जुन सवित्रीको समर्पित छ।
ऋग्वेदको काल निर्धारणमा विद्वान एकमत छैन। सबै भन्दा पहिले मैक्स मूलरले वेदहरूलाई काल निर्धारणको प्रयास गरे। उनले बौद्ध धर्म (५५० ईसा पूर्व) देखि पछि तिर चलते भएका वैदिक साहित्यको तीन ग्रन्थहरूको रचनाको मनमाने ढंग देखि २००-२०० वर्षको समय दिए र यस तरिका ऋग्वेदको रचना कालको १२०० इसापूर्वको करीब मान लियामा निश्चित रूपबाट उनिलाई आकलनको कुनै आधार थिएन।
वैदिक काल लाई मुख्यतः दुइ भागहरु मा बाड्न सकिन्छ- ऋग्वैदिक काल र उत्तर वैदिक काल। ऋग्वैदिक काल आर्यहरू को आगमन पछि तुरतको काल थियो जसमा कर्मकाण्ड गौण थिएमा उत्तरवैदिक कालमा हिन्दू धर्ममा कर्मकाण्डहरूलाई प्रमुखता बढ गई।
ऋग्वैदिक काल
यसकोलको तिथि निर्धारण जितनी विवादास्पद रही छ उतनी नै यस कालको मान्छेहरूको बारेमा सटीक जानकारी। यसको एक प्रमुख कारण यो पनि छ कि यस समयसम्म केवल यसै ग्रन्थ (ऋग्वेद)को रचना भए थियो।
मैक्स मूलरले जब अटकलबाजी गर्दै यसलाई १२०० ईसा पूर्वबाट आरम्भ होता बताया थियो (लेखकहरू आरम्भ हेर्नुहोस) उनिलाई समकालीन विद्वान डब्ल्यू. डी. ह्विटनीले यसको आलोचना गरेको थियो। उसपछि मैक्स मूलरले स्वीकार गरेको थियो कि " पृथ्वीमा कुनै यस्तो शक्ति छैन जुन निश्चित रूपबाट बता सके कि वैदिक मन्त्रहरूलाई रचना १००० ईसा पूर्वमा भए थियो या कि १५०० ईसापूर्वमा या २००० या ३००० "।
ऐसा मानिन्छ कि आर्यहरूको एक समूह भारतको अतिरिक्त ईरान (फारस) र यूरोपको तरफ पनि गएको थियो। ईरानी भाषाको प्राचीनतम ग्रन्थ अवेस्ताको सूक्तियां ऋग्वेद देखि मिलती जुलती हैं। यदि यस भाषिक समरूपताको हेर्नुहोस त ऋग्वेदको रचनाकाल १००० ईसापूर्व आउँछ। तर बोगाज-कुनै (एसिया माईनर)मा पाए गए १४०० ईसापूर्वको अभिलेखमा हिंदू देवताहरू इंद, मित्रावरुण, नासत्य इत्यादिको देखते भएका यसको काल र पछि मानयो जान सक्छ।
प्रशासन
प्रशासनको सबै भन्दा सानो एकाइ कुल थियो। एक कुलमा एक घरमा एक छतको तल रहन वाला मान्छे शामिल थिए। एक ग्राम धेरै कुलों देखि मिलएर बनयो हुन्थ्यो। ग्रामहरूको सङ्गठन विश् कहलाता थियो र विशहरूको सङ्गठन जन। धेरै जन मिलएर राष्ट्र बनाउथे।
राष्ट्र (राज्य)को शासक राजन् (राजा) कहलाता थियो। जुन राजा ठूलो हुन्थे उनिलाई सम्राट भन्थे।
धर्म
ऋग्वैदिक कालमा प्राकृतिक शक्तिहरूको नै पूजा गरिन्थ्यो र कर्मकांडहरूलाई प्रमुखता थिएन। ऋग्वैदिक काल धर्म की॑ अन्य विशेश्ताए • क्रत्या, निऋति, यातुधान, ससरपरी आदिको रूपमा अपकरी शक्तियो अर्थात, भूत-प्रेत राछसो, पिशाच्स एव अप्सराओको जिक्र दिखाई पर्दछ।
बिविन्डी निषेधित राष्ट्रिय निकुञ्ज
बिविन्डी निषेधित राष्ट्रिय निकुञ्ज युगान्डा को विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन १९९४ मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो ।
वैदिक सभ्यता
उत्तरवैदिक काल
ऋग्वैदिक कालमा आर्यहरूको निवास स्थान सिन्धु तथा सरस्वती नदियहरूको बीचमा थियो। त्यस पछि त्यो सम्पूर्ण उत्तर भारतमा फैलिसकेको थियो । सभ्यताको मुख्य क्षेत्र गंगा र त्यसको सहायक नदियहरूको मैदान भएको थियो। गङ्गालाई  आज भारतको (या बोले त हिदुहरूलाई) सबै भन्दा पवित्र नदी मानिन्छ। यस कालमा विश्को विस्तार हुदै गयो र धेरै जन विलुप्त भए। भरत, पुरू, त्रित्सु र तुर्वस जस्तै जन् राजनीतिक हलकों देखि गायब भए जबकि पुरू पहिले भन्दा अझ धेरै  शक्तिशाली भए। पूर्वी उत्तर प्रदेश, उत्तर बिहार र दक्षिण नेपालमा केही नयाँ राज्यहरूको विकास भएको थियो, जस्तै - काशी, कोसल, विदेह, मगध र अंग। यो तेजपाल रावत्
बाल्टिन
पानी बोक्न र राख्न प्रयोग हुने भाँडो।
तुलसी महत्व
'तु'- तुरीय अवस्था ज्ञानको प्रतीक राम, 'ल'को अर्थ लकारादि लक्ष्मण वैराग्यको प्रतीक पञ्चत�वको 'शरीर' हो। 'सी'को अर्थ मानव हृदय भावनाको प्रतीक भक्तिसीता हो। यसैले 'तुलसी'को शाब्दिक विश्लेषण हुन आउछ - ज्ञान, वैराग्य भक्ति र भक्तिको प्रतीक मानव जीवन |ज्ञान, वैराग्य र भक्तिको अजस्र केन्द्रबिन्दु मानव जीवनले प्राप्त गरेको विज्ञान समर्पण भावमा परिणत गराई सहीरूपमा प्रयोगको अर्थ नै 'तुलसी'को शाब्दिक अर्थ हुनआउाछ। ब्रहृमवैवर्तन पुराण अनुसार तुलसीका प्रसिद्ध आठ नामहरू- वृन्दा, वृन्दावनी, विश्वपूजिता, विश्वपावनी, पुष्पसारा, नन्दिनी, तुलसी र कृष्णजीवनी हुन्। प्रत्येक नामका पछाडि नामले दिने अर्थ पनि रहेको छ, जसमध्ये विश्वपूजिता र विश्वपावनीको अर्थ हुन्छ- सबैबाट पूजित र सबैको लागि हितकारी वनस्पतिमध्ये तुलसी, श्रीखण्ड, कुश, आदिको वर्णन स्वयं देवताहरू पनि गर्न सक्तैनन्। आयुर्वेद विज्ञानमा पनि यो वनस्पतिको विशिष्टस्थान रहेको छ |भारतिय उपमहाद्दिपमा यसको दुई प्रजाति उल्लेख्य रहेको छ| 'राम' र 'श्याम'| यी दुई मध्य राम हरियो र ठूलो पात भएको हुन्छ र श्याम हलुका कालो रङ्गको हुन्छ | दुबै प्रजातिलाई भगवान विष्णुको अर्धाङ्गिनि महालक्ष्मीको रूपमा पुजिने भएता पनि श्याम तुलसीलाई विशिष्ट मानिन्छ| चिकित्सामा तुलसी चिकित्सकहरूका अनुसार तुलसीमा सयौ रोग निको गर्ने क्षमता छ। यसमा पात, हाँगा, फूल, जरा, बीउ सबै उत्तिकै महत्त्व का छन्। यसले भोक जगाउने, रुचि जगाउने तथा पाचनक्रिया बढाउनुका साथै झाडावान्ता पनि रोक्ने कार्य गर्दछ। मानिस मृत्युशैयामा हुँदा प्राण त्याग्नुअघि तुलसीको बोटसागै राख्नाले तथा तुलसीपत्र खुवाउनाले मरेपछि मोक्ष पाउँछ भनी शास्त्रमा वर्णन गरिएको छ। तुलसी रोपेको चारसय मिटर वरपरको वातावरणलाई तुलसीले सुगन्धले शुद्ध पार्छ भन्ने विश्वास छ| तुलसी, वटवृक्ष वरिपरि र तुलसीको छाया वरिपरि र यसको हावाको परिधिभित्र कुनै पनि विषाक्त कीटाणुहरू टिक्न सक्तैनन् र् दीर्घरोगीहरूसमेत तुलसीको सेवनले रोगमुक्त भएको कुरा वैज्ञानिकहरू पनि बताउछन्। बिहानै तुलसीको पूजनले, तुलसीसागको सम्पर्कले मानव जीवन निरोगी बन्छ भने तुलसीको समिश्रणको खाद्यपदार्थहरूको सेवन गर्दा मानिसले दीर्घजीवन प्राप्त गर्न सक्छ भन्ने कथन छ। यहासम्म कि तुलसी एउटा महाऔषधि भएकाले मृत्युका मुखमा परेका बिरामीहरूलाई पनि घाटका चिकित्सकहरूले मुखमा तुलसी राखिदिन प्रेरणा दिन्छन्। मृत्युपश्चात् पुनः देह निर्माणको प्रतीकस्वरूप पिण्ड, श्राद्वादि कार्य र दिवङ्गत पितृहरूले आफन्तहरूबाट प्राप्त गर्ने खानाको विश्वास स्वयं दिइएको पिण्डमा तुलसीको मञ्जरी राख्ने गरिन्छ भने देवकार्यमा अर्पण गरिने नैवेद्यहरूमा तुलसी नराख्दा विषाक्त र जूठोरूपमा लिइन्छ। अघिपछि दैनिकी हाम्रा खाद्य पदार्थहरूमा पनि तुलसीको प्रयोग गरी निर्विषाक्त पार्ने प्रयास गरिएको हुन्छ। विभिन्न कारणबाट खानाका पदार्थहरू जमीनदेखि नै विषाक्त बनेका हुन्छन् भने तिनको भण्डारणदेखि भान्छासम्म मन, वचन र मानिसको क्रोध, आवेग, तनावका कारण पनि खानेकुराहरू विषाक्त बनिरहेका हुन्छन्। तिनलाई निर्विषाक्त बनाउने एक मात्र सजिलो उपाय तुलसीको प्रयोग पनि हो। यसरी हाम्रो जीवनको प्रत्येक क्षणमा तुलसी जीवनसाथी नै बनेको छ। तुलसीले अजीर्ण, अरुचि र उदरशूलजस्ता सामान्य र मुटु, मृगौलाजस्ता असामान्य रोग हरण गर्ने क्षमता राख्ने भएकाले पनि तुलसी र मानव जीवनमा अन्तरसम्बन्ध बढ्न गएको हो। हालै भारतमा भएको एक परीक्षणबाट तुलसीमा क्यान्सरजस्तो भयङ्कर रोगसाग लड्ने क्षमता भएको कुरा पुष्टिभएको छ। धार्मिक महत्त्व
शास्त्रहरूको मत छ, जीव र जगत्का रक्षक नारायण छन्, उनलाई विष्णुको रूपमा पनि लिइन्छ। ब्रमाण्डको सृष्टि रचना गर्दा उनी ब्रहृमाको रूपमा स्थापित हुन्छन् भने जगतको सञ्चालनमा उनको स्वरूप [विष्णु]को हुन्छ। अघि सती नारी वृन्दाको श्रापका कारण उनै विष्णुले वनस्पति झार तुलसीको रूपमा परिणत भई उपर्युक्त मानव जीवनमा रोग प्रतिरोधात्मक शक्तिका साथ आसीन भएको भन्ने तर्क पनि रहेको छ। तुलसी वृक्षकै रूपमा घरघरमा विष्णु स्थापित हुने र आषाढशुक्ल एकादशीलाई हरिशयनी एकादशी भनिने र कार्तिक शुक्लमा तुलसीको बिहे उनै हरिसाग गराइसकेपछि स्वधाम गमनतर्फ जाने शास्त्रीय मत रहेको छ। सुतलमा भक्त वलिको रक्षार्थ हरिशयन गर्ने क्रममा पनि यसलाई जोडिएको पाइन्छ। युगौ युगदेखि तुलसीको महत्ता कायमै छ। सत्ययुगदेखि नै मानव जीवनको अभिन्न अङ्ग बनेको तुलसीलाई त्रेतायुगमा रामको नामले यसलाई ज्ञानको प्रतीक मानियो भने त्रेतायुगमा भक्तिरूपी सीताको अभावमा चित्रकुटमा रामले आफ्नो आसुले तुलसीको सिञ्चन गर्नुभयो। द्वापर युगमा तुलसी सत्यभामाकी जीवन सङ्गनि नै बनिन् | कृष्णप्रियासमेत भई गोलोकमा राधिकाको नामले तुलसीलाई पुकारियो। वृन्दावन पूरै तुलसीको वनले ढाकिएको क्षेत्र हो। तुलसी वनलाई नै वृन्दावन भनिन्छ। वृन्दावन पुग्दा मन हषिर्त र आनन्दित हुने कारण तुलसीको वास्ना नै हो। मन हषिर्त र प्रफुल्लित भएपछि नै जीवन धन्य बन्छ र जीवनोपयोगी र सामाजिक मर्यादाअनुकूलको काम सम्पन्न हुनपुग्छ। सुकेको झारको रूपमा समेत उत्तिकै उपयोगी भएको तुलसीको रोपण, पूजन, यजन, चिन्तन र मनन् हर मानवका लागि उपयोग सिद्ध भएको छ।
ब्रह्मटोल
ब्रह्मटोल नेपालको सेती अञ्चलको बाजुरा जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। नवौँ राष्ट्रिय जनगणना २०४८का अनुसार यस ठाउँको जनसङ्ख्या ४,८५५ रहेको थियो भने यहाँ १,०११ वटा घरहरू रहेका थिए।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार ब्रह्मटोलको जनसङ्ख्या ५८०२ छ। यस मध्य पुरुष ४७%, र महिला ५३% छन्।
बैंश
बैंश मसिनो पात हुने एक प्रकारको रूख वर्गमा पर्ने वनस्पति हो ।
एटा जिल्ला
एटा जिल्ला भारतको उत्तर प्रदेश प्रान्तको ७१ वटा जिल्लाहरू मध्यको एक हो तथा यो अलिगढ मण्डलको ४ जिल्लाहरू मध्य एक हो।
अमेरिकाको राष्ट्रपति
अमेरिकाको राष्ट्रपति, संयुक्त राज्य अमेरिकाको राष्ट्रपति वा संयुक्त राज्यको राष्ट्रपति (पिओटियुएस) संयुक्त राज्य अमेरिकाको राष्ट्रप्रमुख र सरकार प्रमुख हुन्छन्। अमेरिकाको राष्ट्रपति सङ्घीय सरकारको कार्यकारी शाखा र संयुक्त राज्य सैन्य बलको प्रमुख सैन्य अधिकारी हुन्छन्।
राष्ट्रपति पदको निर्माण भएपछि समयानुसार यसको अधिकार बढाउँदै लगिएको छ र हाल आएर राष्ट्रपतिसँग सङ्घीय सरकारको पूर्ण अधिकार रहेको छ। राष्ट्रपतिको शक्तिलाई समयानुसार बढाउने र घटाउने गरिएको भएतापनि फ्र्याङ्कलिन डी. रूजबेल्ट राष्ट्रपति भएपछि उनले यस पदमा निहित अधिकारहरूलाई उल्लेखनीय विस्तार गरेपछि, २०औँ शताब्दीको सुरुवातदेखि अमेरिकी राजनीतिक जीवनमा राष्ट्रपति पदले ठोस भूमिका निर्वाह गरेको छ। समकालीन समयमा, राष्ट्रपतिलाई एकमात्र विश्वव्यापी महाशक्ति नेताको रूपमा संसारको सबैभन्दा शक्तिशाली राजनीतिक हस्तिहरू मध्ये एकको रूपमा समेत हेर्ने गरिएको छ।
राज्यको प्रमुख
As head of state, the president represents the United States government to its own people, and represents the nation to the rest of the world. For example, during a state visit by a foreign head of state, the president typically hosts a State Arrival Ceremony held on the South Lawn, a custom was begun by John F. Kennedy in 1961. This is followed by a state dinner given by the president which is held in the State Dining Room later in the evening. As a national leader, the president also fulfills many less formal ceremonial duties. For example, William Howard Taft started the tradition of throwing out the ceremonial first pitch in 1910 at Griffith Stadium, Washington, D.C., on the Washington Senators's Opening Day. Every president since Taft, except for Jimmy Carter, threw out at least one ceremonial first ball or pitch for Opening Day, the All-Star Game, or the World Series, usually with much fanfare. Every president since Theodore Roosevelt has served as honorary president of the Boy Scouts of America.
Other presidential traditions are associated with American holidays. Rutherford B. Hayes began in 1878 the first White House egg rolling for local children. Beginning in 1947, during the Harry S. Truman administration, every Thanksgiving the president is presented with a live domestic turkey during the annual National Thanksgiving Turkey Presentation held at the White House. Since 1989, when the custom of "pardoning" the turkey was formalized by George H. W. Bush, the turkey has been taken to a farm where it will live out the rest of its natural life.
Presidential traditions also involve the president's role as head of government. Many outgoing presidents since James Buchanan traditionally give advice to their successor during the presidential transition. Ronald Reagan and his successors have also left a private message on the desk of the Oval Office on Inauguration Day for the incoming president.
The modern presidency holds the president as one of the nation's premier celebrities. Some argue that images of the presidency have a tendency to be manipulated by administration public relations officials as well as by presidents themselves. One critic described the presidency as "propagandized leadership" which has a "mesmerizing power surrounding the office". Administration public relations managers staged carefully crafted photo-ops of smiling presidents with smiling crowds for television cameras. One critic wrote the image of John F. Kennedy was described as carefully framed "in rich detail" which "drew on the power of myth" regarding the incident of PT 109 and wrote that Kennedy understood how to use images to further his presidential ambitions. As a result, some political commentators have opined that American voters have unrealistic expectations of presidents: voters expect a president to "drive the economy, vanquish enemies, lead the free world, comfort tornado victims, heal the national soul and protect borrowers from hidden credit-card fees".
पार्टीको प्रमुख
राष्ट्रपतिलाई सामान्यतया उनीहरूको राजनीतिक दलको प्रमुख मानिन्छ। सम्पूर्ण प्रतिनिधि सभा र कम्तिमा एक तिहाइ सिनेटमा राष्ट्रपतिसँगै निर्वाचित हुने भएकाले, राजनीतिक दलका उम्मेदवारहरूले अनिवार्य रूपमा आफ्नो चुनावी सफलता पार्टीको राष्ट्रपतिको उम्मेदवारको प्रदर्शनसँग जोडिएको हुन्छ। कोटटेल प्रभाव, वा यसको कमीले पनि प्रायः राज्य र स्थानीय तहको सरकारमा पार्टीका उम्मेदवारहरूलाई पनि असर गर्छ। यद्यपि, त्यहाँ प्रायः अध्यक्ष र पार्टीका अन्यहरू बीचको तनाव हुन्छ, जसमा कांग्रेसमा आफ्नो पार्टीको ककसबाट महत्त्वपूर्ण समर्थन गुमाउने अध्यक्षहरू सामान्यतया कमजोर र कम प्रभावकारी मानिन्छन्।
वैश्विक नेता
२० औं शताब्दीमा एक महाशक्तिको रूपमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको उदय संग, र संयुक्त राज्य अमेरिका को २१ औं शताब्दी मा संसार को सबै भन्दा ठूलो अर्थतन्त्र भएको, राष्ट्रपति को सामान्यतया एक वैश्विक नेता को रूप मा हेरिन्छ, र कहिले काहि दुनिया को सबै भन्दा शक्तिशाली राजनीतिक व्यक्तित्व। NATO को प्रमुख सदस्यको रूपमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको स्थिति, र युरोपेली संघ समावेश भएका अन्य धनी वा लोकतान्त्रिक राष्ट्रहरूसँग देशको बलियो सम्बन्धले राष्ट्रपतिलाई "स्वतन्त्र संसारको नेता" भन्ने उपन्यासको नेतृत्व गरेको छ।
तुलनात्मक सुन्दरकाण्ड
तुलनात्मक सुन्दरकाण्ड ख. बाबुराम आचार्यद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको समालोचना हो।
पेत्रा
पेत्रा (Greek: "πέτρα" (petra), meaning rock; Arabic: البتراء, Al-Batrāʾ)जोर्डनको ऐतिहासिक तथा पुरातात्विक महत्त्वको सहर हो । यो सहर चट्टानमा कुँदिएका कलाकृति तथा तत्कालिन समयमा जल प्रवाहका लागि निर्माण गरिएका सुरुङहरूका लागि प्रख्यात छ । यशुको जन्मभन्दा करीब ६०० वर्ष पहिले नबाताइन्स राज्यको राजधानी सहरको रूपमा स्थापना भएको मानिने पेत्रा जोर्डनको पहिचान मात्र नभएर सबैभन्दा बढी पर्यटकहरूले भ्रमण गर्ने स्थान पनि हो । यो सहर 'हर' नामक पर्वतको काखमा अरबाह (Wadi Araba) उपत्यकाको पूर्वी खण्डको रूपमा रहेको छ । अरबाह उपत्यका मृत सागरदेखि अकाबाको खाडीसम्म फैलिएको एक ठूलो उपत्यका हो । सन् १९८५मा पेत्रा सहरलाई युनेस्को(UNESCO)ले विश्व सम्पदा सूचीमा सूचिकृत गरेको छ । स्विस खोजकर्ता जोहान लडविङ बर्खार्डले सन् १८१२मा विश्वमाझ परिचित गराउनु पूर्व यो सहर पश्चिमाहरूको लागि अज्ञात थियो । जोन विलियम बर्गनको Newdigate Prize जित्न सफल एक कवितामा पेत्रालाई "आधा समय जतिकै पुरानो, गुलाफ झैं रातो" सहरका रूपमा चित्रित गरिेएको छ । त्यस्तै युनेस्कोले "सम्पूर्ण मानव समुदायको बहुमुल्य सांस्कृतिक सम्पदाहरूमध्ये एक सांस्कृतिक धरोहर"को रूपमा ब्याख्या गरेको छ । अन्तर्राष्ट्रिय समाचार संस्था बीबीसीले पेत्रालाई "मानिसले मर्नुभन्दा पहिला भ्रमण गर्नैपर्ने ४० स्थानहरू"को सूचीमा समेत समावेस गरेको छ ।