cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
नुरेम्बर्गको लडाइँ (२००६ फिफा विश्वकप)
दोस्रो भाग
५० औं मिनेटमा पेटिटलाई पहेंलो कार्ड दिइयो। मार्क भान बोमेल संग टचलाइन झगडामा फिगोले उसलाई हेडबुट गरेपछी जियोभानी भान ब्रोन्कहर्स्ट र लुइस फिगो दुवैले पहेँलो कार्ड पाएका थिए। पोर्चुगलका प्रशिक्षक लुइज फेलिप स्कोलारीले विवादास्पद रूपमा यो हेडबटलाई स्वीकृति दिए र म्याच पछि "येशू ख्रीष्ट अर्को गाला थाप्न सक्छन् तर लुइस फिगो येशू ख्रीष्ट होइन।" भन्दै बचाउ गरे।
त्यस पछि, पोर्चुगलका गोलकिपर रिकार्डो (सम्भवतः समय खेर फालेकोमा) र लेफ्ट ब्याक नुनो भ्यालेन्टे (खराब फाउलको लागी) लाई सजाय दिइयो। फ्री किक दिएपछि पुनः सुरुमा ढिलाइ गरेकोमा डेकोले ७८ औं मिनेटमा दोस्रो कार्ड पाए र मैदान छाडे। ८८ औं मिनेटमा सिमियोले गोल गर्ने प्रयासमा उनको खुट्टाले नेदरल्याण्डका गोलकिपर इड्वीन भेन डर सरलाई लागेपछि इड्वीन भेन डर सर क्रोधित बने, यद्यपि रेफ्रीले कुनै अनुशासनात्मक कारबाही नगर्ने निर्णय गरे। इन्जुरी समयमा, टैगोमाथि फाउल गरेको मा भान ब्रोंकहर्स्ट दोस्रो पहेंलो कार्ड पाएर मैदानबाट निस्किए।
टेलिभिजन फुटेजमा खेलको दौरान एक दृश्य देखाइएको थियो जसमा बुलाहरूझ, देको र भान ब्रोंकहर्स्ट रातो कार्ड पाएर मैदान बाट निकालिएपछी सँगै बसिरहेका थिए, देको र भान ब्रोंकहर्स्ट एक आपसमा छलफल गरिरहेका थिए, दुबै स्पेनिश क्लब बार्सिलोनामा सहपाठी थिए। कमेन्टेटर ग्यारी ब्लूमले दृश्यलाई "खराब केटाको अड्डा" उल्लेख गरे।
पछी
म्याच पछि, फिफा अध्यक्ष सेप ब्लाटरले रेफ्री इभानोभको आलोचना गरे, उनले इभानोभले रेफ्रीको कमजोर भूमिकाको लागि आफैले आफैलाई पहेंलो कार्ड दिनु पर्थ्यो भन्ने कुरा सुझाव दिए। ब्लाटरले पछि यी शब्दहरू प्रति खेद व्यक्त गरे  र आधिकारिक रुपमा माफी माग्ने वाचा गरे। फिफाले इभानोभले प्रतियोगितामा थप खेलमा रेफ्री नगर्ने घोषणा गर्यो। इवानोभका पिता भ्यालेन्टाइन इभानोभले आफ्नो छोराको बचाउ गर्दै "खेलाडीहरू प्रति कडा हुनु फिफाको माग थियो " बताए।
क्वार्टरफाइनलमा पोर्चुगलको सामना इंग्ल्याण्डसंग भयो, त्यो खेलमा पोर्चुगलको  डेको र कोस्टिन्हा निलम्बित थिए। पोर्चुगल सेमिफाइनलमा पुग्न सफल भयो। जे होस्, उनीहरु दुई खेलाडी नेदरल्याण्ड्स बिरूद्ध सहित पहेँलो कार्ड जम्मा भएको कारण त्यो खेल को लागी निलम्बित थिए।
जुल्फिकार अली भुट्टो
जुल्फिकार अलि भुट्टो (जन्म:५ जनवरी १९२८ – ४ अप्रिल १८७९), एक पाकिस्तानी प्रधान वकिल तथा राजनीतिज्ञ थिए जसले सन् १९७३ देखि सन् १९७७ सम्म, पाकिस्तानको नौवौँ प्रधानमन्त्री र सन् १९७१ देखि सन् १९७३ सम्म पाकिस्तानको चौथो राष्ट्रपतिको रूपमा सेवा दिएका थिए। उनी पाकिस्तान पिपल्स पार्टीमा संस्थापक नेता समेत हुन्।
सिन्धमा जन्मेका भुट्टो क्यालिफोर्निया विश्वविद्यालय, र अक्सफोर्ड विश्वविद्यालयमा अध्ययन गरेका थिए, भुट्टोले पछि लिङ्कन्स इन नामक प्रधान वकिलहरूको लागि सङ्घमा प्रशिक्षण लिएका थिए। राष्ट्रपति इस्कन्दर मिर्जाको मन्त्रीपरिषदको एक सदस्यको रूपमा राजनीतिमा प्रवेश गर्नु भन्दा पूर्व उनलाई सन् १९५८ देखि राष्ट्रपति अयुब खानको सैन्य शासनको क्रममा धेरै मन्त्रालयहरूमा खटाइएको थियो। १९६३ मा विदेश मन्त्रीको रूपमा नियुक्त भएपछि भुट्टो कश्मीरमा अपरेसन जिब्राल्टरका समर्थकहरू मध्ये एक थिए जसले सन् १९६५ मा, भारतसँगको युद्धको सुरुवात गरेको थियो। तस्केन्त सम्झौता पश्चात् भुट्टो अयुब खानसँग लडेका थिए र उनलाई सरकारबाट बर्खास्त गरिएको थियो।
भुट्टोले सन् १९६७ मा, समाजवादी दल पाकिस्तान पिपुल्स पार्टीको स्थापना गरेका थिए र राष्ट्रपति याह्या खानले सन् १९७० मा आयोजना गरेको आम चुनाव लडेका थिए। चुनावमा आवामी लिगले बहुमत सिट जितेको थियो भने पाकिस्तान पिपुल्स पार्टीले पश्चिम पाकिस्तानमा बहुमत सिट जितेको थियो। दुई पार्टीहरू विशेष गरी छ बुँदे मुद्दामा आधारित रहेर नयाँ संविधानमा सहमति जुटाउन असमर्थ बनेका थिए जुन पश्चिम पाकिस्तानका धेरैले यसलाई देश बिच्छेद गर्ने उपायको रूपमा लिएका थिए। सन् १९७१ मा बङ्गलादेश र यसको सहयोगी भारतको विरूद्ध लडेको पाकिस्तान अन्ततोगत्वा विच्छेद हुन पुगेको थियो। डिसेम्बर १९७१ मा भुट्टोलाई राष्ट्रपति पदको जिम्मा दिइएको थियो र आपतकालिन शासन लागू गरिएको थियो। भुट्टोले पाकिस्तानको पुनर्निर्माणको बारेमा टिप्पणी गर्दै भविष्यको लागि आशाको पुनर्निर्माण गर्ने बताएका थिए।
जुलाई १९७२ मा, भुट्टोले सिमला सम्झौतामा हस्ताक्षर गरेसँगै उनले ४३,६०० युद्ध कैदीहरू र भारतले हडपेको ५,००० वर्ग माइल क्षेत्र पुन: प्राप्त गरेका थिए। उनले चीन र साउदी अरबसँग सम्बन्ध बलियो बनाएका थिए र बङ्गलादेशलाई मान्यता पनि प्रदान गरेका थिए भने उनले सन् १९७४ मा लाहोरमा इस्लामी सहयोग सङ्गठनको गठन गरेका थिए। स्थानीय रूपमा, भुट्टोको शासनकालमा सन् १९७३ मा संसदले सर्वसम्मतिले नयाँ संविधानलाई अनुमोदन गरेको थियो जसमा उनले फजल इलाही चौधरीलाई राष्ट्रपतिमा नियुक्त गरेका थिए र प्रधानमन्त्रीको नयाँ सशक्त कार्यालयमा प्रवेश गरेका थिए। उनले देशको आणविक कार्यक्रम सुरू गर्न पनि महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेका थिए। यद्यपि, भुट्टो शासनकालमा पाकिस्तानका नयाँ उद्योग, स्वास्थ्यसेवा र शैक्षिक संस्थाहरूको अधिकांश राष्ट्रियकरणले आर्थिक कठिनाइको सामना गरेको थियो। बलुचिस्तानमा प्रान्तीय सामन्त सरकारहरू भङ्ग गरेसँग देशमा अशान्ति मच्चिएको थियो र भुट्टोले सन् १९७३ मा त्यस प्रदेशमा सेना परिचालन गर्न आदेश दिएमा थिए जसले गर्दा हजारौँ नागरिकको ज्यान गएको थियो। नागरिक अव्यवस्थाको बावजुद, पाकिस्तान पिपुल्स पार्टीले सन् १९७७ मा, संसदीय चुनावमा जित हासिल गरेको थियो। सोही वर्ष ५ जुलाईमा भुट्टोलाई राष्ट्रपति हटाउँदै उनका सेनापति जिया-उल-हकले सैनिक विद्रोह गरी अपदस्थ गरिएका भुट्टोलाई  पाकिस्तानको सर्वोच्च अदालतमा विवादास्पद मुद्दा चलाएर मृत्युदण्ड दिन लगाएका थिए  जसको विश्वव्यापी रूपमा त्यसको चौतर्फी विरोध भएको थियो।
भुट्टो पाकिस्तानका लागि एक विवादास्पद व्यक्तित्व समेत हुन्, तथापि, उनको राष्ट्रियता र अन्तर्राष्ट्रियवादी एजेन्डाका लागि उनलाई स्वागत गरिएको छ। उनलाई आफ्ना राजनीतिक विपक्षीहरुलाई धम्काउने र मानवअधिकार उल्लङ्घनका गर्ने लगायतका कारणद्वारा उनको आलोचना भएको थियो। उनलाई प्रायः पाकिस्तानको महान नेता मध्ये एक मानिन्छ। उनको छोरी बेनजिर भुट्टो दुई पटक प्रधानमन्त्री निर्वाचित भएकी थिइन् जसले गर्दा उनको पार्टी, पाकिस्तान पिपुल्स पार्टीका पाकिस्तानको सबैभन्दा ठूलो दलहरू मध्ये एक हो। उनका ज्वाइँ अर्थात् बेनजीरका पति, आसिफ अली जरदारीले पाकिस्तानको ११औँ राष्ट्रपतिको रूपमा काम गरेका थिए।
बाह्य कडीहरू
का नेता
प्रोफेसर (मनी हाइस्ट)
प्रोफेसर (सर्जियो मर्क्विना) नेटफ्लिक्स शृङ्खला मनी हाइस्टका एक पात्र हुन्। अलवरो मोर्टेले प्रोफेसरको भूमिका खेलेका छन्। प्रोफेसर डकैतीको मास्टरमाइन्ड र नाइके हुन्। डकैतीको लागि समूह बनाउने काम उनैले गरेका हुन्। उक्त समुहका एक सदस्य बर्लिन प्रोफेसरका भाइ हुन्।
पात्र जीवनी
प्रोफेसर हाइस्ट समूहको नाइके हुन्छ। स्पेनको रोयल मिन्ट र बैंक अफ स्पेनको हाइस्टको योजना बनाउने र प्रवेश गर्ने व्यवस्था, बन्धकलाई गरिने व्यवहार उनैले तयार गरेको हुन्छ। रोयल मिन्टमा गरिने पहिलो हाइस्टको परिकल्पना उनको पिताको हुन्छ भने बैंक अफ स्पेनमा गरिने दोस्रो हाइस्ट उनको भाइ बर्लिनको परिकल्पना हुन्छ। उनका हजुरबुबाले इटालीमा फासीवाद विरुद्ध प्रतिरोध लडाइँ लडेका थिए। उनी दुबै हाइस्टका मास्टरमाइन्ड हुन्। र उनले रोयल मिन्ट वा बैंक अफ स्पेन भन्दा बाहिरै बसेर हाइस्टको गतिविधिलाई नियन्त्रण गरिरहन्छन्। पुलिस अफिसर रकेल मरिलो जो रोयल मिन्ट हाइस्टको इन्चार्ज हुन्छिन्, उनैसँग उनको विवाह हुन्छ।
गणितको प्रकृति
गणितलाई कुन दृष्टिकोणले हेर्ने? गणित कसरी निर्माण भएको छ ? गणितको खास तत्त्वके हो ? भन्ने कुराको यथार्थ जानकारी दृआरा निर्मित धारणालाई गणितको प्रकृति गणितको प्रकृति (Nature of Mathematics) भनिन्छ । गणितको प्रकृति वा रूपका सम्वन्धमा विभिन्न विद्धानहारू विचमा मतैक्यता छैन । एकाथरी गणितको प्रकृतिलाई आगमनात्मक(Inductive) भन्दछन् भने अर्कोथरी निगमनात्मक(Deductive) प्रकृतिको रूपमा व्याख्या गर्दछन् ।
गणित गणनाको विषय हो, जुन सत्य र प्रमाणित तथ्यपूर्ण मस्तिष्कीय उपज हो ।
हिन्दु अरेबिक सङ्ख्या
वर्तमान अवस्थामा हामीले प्रयोग गरिने अङ्ग्रेजी अङ्कहरूनै हिन्दु अरेबिक सङ्ख्या हुन् । यो पद्धतिलाई हिन्दु अरेबिक सङ्ख्या (Hindu-Arebic Numeration System ) भनिन्छ । यो पद्धति २५० BCमा KING ASHOK ले प्रयोग गरेका थिए । यो  कुरा शिलामा कुदिएको स्तम्भले देखाउछ ।
समुद्रगुप्त
समुद्रगुप्त (गुप्त लिपि: Gupta allahabad pt.jpg) प्राचीन भारतको गुप्त साम्राज्यको दोस्रो सम्राट थिए, र राजवंशको सबैभन्दा ठूलो शासकहरू मध्ये मानिन्छ। गुप्त सम्राट चन्द्रगुप्त प्रथम र लिच्छवी राजकुमारी कुमारदेवीका छोराको रूपमा, उनले आफ्नो वंशको राजनीतिक र सैन्य शक्तिलाई धेरै विस्तार गरे। उनले उत्तरी भारतका धेरै राजाहरूलाई परास्त गरे र तिनीहरूको इलाकाहरू आफ्नो साम्राज्यमा गाए। उनले भारतको दक्षिण-पूर्वी तटमा पनि यात्रा गरे, पल्लव राज्यको कांचीपुरमसम्म दक्षिणमा अगाडि बढे। थप रूपमा, उनले धेरै सीमावर्ती राज्यहरू र आदिवासी कुलीन वर्गहरूलाई वशमा पारे। उनको शक्तिको उचाइमा, उनको साम्राज्य पश्चिममा रवी नदी (वर्तमान पन्जाब) देखि पूर्वमा ब्रह्मपुत्र नदी (वर्तमान असम) र उत्तरमा हिमालयको फेददेखि दक्षिणमा मध्य भारतसम्म फैलिएको थियो। उनको विस्तारवादी नीतिलाई उनका छोरा र उत्तराधिकारी चन्द्रगुप्त द्वितीयले जारी राखे।
शासन
समुद्रगुप्त गुप्त सम्राट चन्द्रगुप्त प्रथम र रानी कुमारदेवीका छोरा थिए, जो लिच्छवी कुलबाट आएका थिए। कचा नामक गुप्त शासकको सिक्का, जसको पहिचान आधुनिक विद्वानहरूले बहस गरेका छन्, तिनलाई "सबै राजाहरूको संहारक" भनेर वर्णन गर्दछ। यी सिक्काहरू समुद्रगुप्तद्वारा जारी गरिएका सिक्काहरूसँग मिल्दोजुल्दो छन्। एउटा सिद्धान्तका अनुसार, कचा समुद्रगुप्तको पहिलेको नाम थियो र सम्राटले पछि आफ्नो साम्राज्यको आधिपत्य महासागरसम्म विस्तार गरिसकेपछि साम्राज्यको नाम समुद्र ("महासागर") अपनाए। एक वैकल्पिक सिद्धान्त यो छ कि कचा एक अलग राजा थिए (सम्भवतः सिंहासनका लागि प्रतिद्वन्द्वी दावीकर्ता) जो समुद्रगुप्त भन्दा पहिले वा पछि फलेका थिए।
गुप्त शिलालेखहरूले समुद्रगुप्तको उल्लेखनीय सैन्य करियर रहेको बताउँछ। समुद्रगुप्तको इरान ढुङ्गाको शिलालेखले बताउँछ कि उनले "राजाहरूको सम्पूर्ण जनजाति" लाई आफ्नो अधिराज्यमा ल्याएका थिए, र उनका शत्रुहरूले उनीहरूको सपनामा उनको बारेमा सोच्दा डराए।
उत्तराधिकार
गुप्त वंशको आधिकारिक अभिलेखले बताउँछ कि समुद्रगुप्तको उत्तराधिकारी चन्द्रगुप्त द्वितीय, जो दत्तदेवीका उनका छोरा थिए। आंशिक रूपमा हराएको संस्कृत नाटक देवीचन्द्रगुप्तमको पुनर्निर्माणको आधारमा, आधुनिक इतिहासकारहरूको एक भागले समुद्रगुप्तलाई सुरुमा रामगुप्त (सम्भवतः जेठो छोरा) द्वारा उत्तराधिकारी बनाएको विश्वास गर्दछ, जसलाई त्यसपछि चन्द्रगुप्त द्वितीयले पदच्युत गरेका थिए।
एयर कन्डिसनिङ
एयर कण्डिसनिङ (बोलीचालीको भाषामा वातानुकूलन / एसी अथवा ए/सी) कुनै बन्द कोठा वा कक्षबाट त्यहाँ बस्ने मानिसको सहजताको निम्ति ताप/तापक्रम र आद्रता हटाउने प्रक्रिया हो । वातानुकूलनको प्रयोग घरायसी तथा व्यवसायिक दुवै अवस्थामा गर्ने गरिन्छ । यो प्रक्रिया कुनै बन्द कोठामा अझ सहज बाताबरण हासिल गर्न उपयोग गरिन्छ ।
एयर कण्डिसनिङ उद्देश्य
सामान्य रूपमा कोहि व्यक्ति विशेषको लागि वायुमण्डल एवं वातावरणको ताप, आद्रता, वायुको गति एवं वायुमण्डलको गुणस्तर शरीरको सुख-सुविधाको दृष्टिले सधैं अनुकूल तथा सुखप्रद हुदैन। यसैकारण यी कारकहरूलाई सुखप्रद बनाउनको लागि एयर कण्डिसनिङ/वातानुकूलन संयन्त्रको आधुनिक युगमा विशेष प्रचार भएको छ। वातानुकूलित वातावरण मनुष्यको लागि केवल सुखप्रद मात्र हुदैन, यसले मानिसको कार्यक्षमतालाई समेत वृद्धि गर्छ । मनुष्यको शरीरमा विभिन्न उपापचयी क्रियाहरूबाट एवं शारीरिक श्रमबाट ताप/ऊष्माको उत्पादन हुन्छ तथा शरीरबाट वायुमण्डल एवं वातावरणमा ताप निष्कासन हुन्छ । यदि शरीरको ताप ताप उत्पादन तथा शरीरबाट तापको निष्कासनको गति समान हुन्छ, तब मानिस (तथा यन्त्रमा समेत ) सुखप्रद हुन्छ।
वातानुकूलनको प्रमुख उद्देश्य भनेको शरीरको ताप ताप उत्पादन तथा शरीरबाट तापको निष्कासनको गति समान बनाउन वायुमण्डल एवं वातावरणका सबै कारकहरूलाई नियन्त्रण गर्नु हो । मानव शरीरको लागि सुखप्रद वातावरणको तापक्रम २१ डिग्री सेल्सियस - २४ डिग्री सेल्सियस तथा सापेक्षित आर्द्रता ५० प्रतिशत हुन आवश्यक छ। र वायुको गति १५-२५ घन फूट प्रति मिनेट शरीरको लागि सुखप्रद हुन्छ।
सञ्चालन सिद्धान्त
[[चित्र:Heatpump.svg|right|thumb|300x300px|ताप-पम्पको सिद्धान्त :
(१) कंडेशर (गरम)
(२) प्रसार भल्ब
(३) इभापोरेटर (शीतल)
(४) कम्प्रेशर]]
पूनम नरुला
पूनम नरुला एक भारतीय टेलिभिजन अभिनेत्री हुन्। उनी शरारत र कसौटी जिन्दगी केमा उनको भूमिकाका लागि परिचित छिन्। २००५ मा, उनले नच बलिए १ मा भाग लिइन् र पहिलो रनर अप भइन्।
करियर
मुम्बईको अशोक कुमारको एक्टिंग एकेडेमीबाट अभिनयको पाठ लिएर पुनमले टेलिभिजनमा आफ्नो करियर सुरु गरिन्। उनी स्टार प्लस टिभी कार्यक्रम <i id="mwHQ">शरारत</i> मा देखिएकी थिइन् जहाँ उनले सिटकममा महिला मुख्य भूमिका खेलेकी थिइन्। उनको प्रवेशको छोटो अवधिमा, उनले टिभी दर्शकहरुको मन जितिन् र त्यसपछि उनलाई बालाजी टेलिफिल्म्स 'इतिहास, <i id="mwIw">कसौटी</i> जे <i id="mwJA">इन्दगी के</i> , मानो या न मानो, कहें किस्सी रोज, कुसुम र कहानी घर घर की द्वारा टिभी कार्यक्रमहरु प्रस्ताव गरिएको थियो।
पित्तल
पित्तल (Brass) एक प्रमुख मिश्रधातु है। यो तामा र जस्ताको मिश्रणबाट बनाइन्छ। संस्कृतमा 'पीत'को अर्थ 'पहेँलो' हुन्छ। यसको सँग सुन जस्तै पहेँलो हुन्छ।
पित्तलको सुनको जस्तो रङ र स्वरुपको कारणले यसलाई लामो समयदेखि सजावटको सामग्रीको रुपमा प्रयोग गरिदै आएको छ। यसको न्युनतम द्रवणाङ्क, हाते औजार र टर्निङ र मिलिङ मेसिनमा काम गर्न सकिने गुण, टिकाउ, विद्युतीय तथा तापीय चालकता जस्ता गुणहरूको कारणले यसलाई भाडाकुडा, वर्तन बनाउन पनि व्यापक रुपमा प्रयोग हुँदै आएको छ। चुकुल, ताला, गियर, बेरिङ, जिपर, भल्भ, र विद्य्तीय प्लग तथा सकेट जस्ता क्षय प्रतिरोधी र न्यून घर्षण आवश्यक हुने उपयोगमा समेत पित्तलको प्रयोग गरिन्छ। पित्तल बाजागाजा, बाद्यबादन जस्तै हर्न, घण्टी बनाउन र गहना, आभुषण बनाउन तामाको बिकल्पमा पनि प्रयोग हुन्छ। ६६% तामा र ३४% जस्ता समिश्रण भएको पित्तलको क्षयीकरण प्रतिरोध हुने भएकाले यो तामामा आधारित गहना बनाउन निकै अनुकुल मानिन्छ।
चन्द्रगुप्त विक्रमादित्य
चन्द्रगुप्त द्वितीयलाई उनको उपाधि विक्रमादित्य, साथै चन्द्रगुप्त विक्रमादित्यले पनि चिनिन्छ, भारतमा गुप्त साम्राज्यका तेस्रो शासक थिए, र गुप्त वंशका सबैभन्दा शक्तिशाली सम्राटहरूमध्ये एक थिए। चन्द्रगुप्तले आफ्ना पिता समुद्रगुप्तको विस्तारवादी नीतिलाई जारी राखे, मुख्यतया सैन्य विजयको माध्यमबाट। ऐतिहासिक प्रमाणहरूले सुझाव दिन्छ कि उनले पश्चिमी क्षत्रपहरूलाई पराजित गरे, र गुप्त साम्राज्यलाई पश्चिममा सिन्धु नदीदेखि पूर्वमा बङ्गाल क्षेत्रसम्म र उत्तरमा हिमालयको फेदबाट दक्षिणमा नर्मदा नदीसम्म विस्तार गरे। विक्रमादित्यको पौराणिक व्यक्तित्व सम्भवतः चन्द्रगुप्त द्वितीय (अन्य राजाहरू मध्ये) मा आधारित छ, र प्रख्यात संस्कृत कवि कालिदास उनको दरबारी कवि हुन सक्छ।
शासन
चन्द्रगुप्त समुद्रगुप्त र रानी दत्तदेवीका छोरा थिए, जसको आफ्नै शिलालेखले प्रमाणित गरेको छ। आधिकारिक गुप्त वंशावली अनुसार, चन्द्रगुप्त गुप्त सिंहासनमा आफ्नो बुबाको उत्तराधिकारी भए। उनको साम्राज्य पश्चिममा सिन्धु र उत्तरी पाकिस्तानको मुखबाट पूर्वमा बङ्गाल क्षेत्रसम्म र उत्तरमा हिमालय तराई क्षेत्रदेखि दक्षिणमा नर्मदा नदीसम्म फैलिएको देखिन्छ।
ऐतिहासिक र साहित्यिक प्रमाणहरूले सुझाव दिन्छ कि चन्द्रगुप्त द्वितीयले पश्चिम-मध्य भारतमा शासन गर्ने पश्चिमी क्षत्रपहरू (शकहरू पनि भनिन्छ) विरुद्ध सैन्य सफलता हासिल गरेका थिए। चन्द्रगुप्तका धेरै सुन र चाँदीका सिक्काहरू, साथै उहाँ र उहाँका उत्तराधिकारीहरूद्वारा जारी गरिएका शिलालेखहरूले उहाँलाई परम-भागवत अर्थात् विष्णुको भक्तको रूपमा वर्णन गर्दछ।
डिजी दूरसञ्चार
डिजी दूरसञ्चार वा डिजी डटकम बेरहाड मलेसियाको एक मोबाइल सेवा प्रदायक हो । यसको सबैभन्दा ठूलो शेयर ४९% को साथ नर्वेको टेलेनर एएसएको रहेको छ । २४ मे १९९५ मा डिजीले एक पूर्ण डिजिटल सेलुलर सञ्जाल सुरुवात र सञ्चालन गर्न मलेसियाको पहिलो टेलिकम बनेको थियोे । यसको मुख्य कार्यलय मलेसियाको शाहा आलममा रहको छ । यो १९९५ मा एक निजी कम्पनीको रूपमा स्थापित भएको थियोे ।
१४ मे २००४ मा यसले मलेसियामा जिपिआरएस (२.५ जी) र पहिला एज (२.७५ जी) प्रस्ताव गर्ने पहिलो दूरसञ्चार कम्पनी थियोे । डिजीले मुख्यत १८०० मेगाहर्ज ब्यान्डको जीएसएमका लागि ५०२-१६ को नेटवर्क कोड प्रयोग गर्दथ्यो ।
डिजी पुर्वाधार श्रेणी ऐन अन्तर्गत बर्सा मलेसियामा सूचीबद्ध गरिएको छ ।
सेवा क्षेत्र, उत्पादन र सुबिधा
डिजीले २ जी, जिएसएम/जिपिआरएस/एज , ३ जी डब्लूसिडिएमए/एचएसपिए+ , ४ जी लगायतका विभिन्न सुबिधाहरू सञ्चालन गरेको छ ।
डिजी दूरसञ्चारले विभिन्न प्रकारका मोबाइल सञ्चार सेवाहरू प्रदान गर्दछ । यी सेवाहरूमा आफ्ना प्रीपेड र पोष्टपेड योजना, एसएमएस, डाटा योजना र सेवाहरू, अन्तर्राष्ट्रिय रोमिङ, अन्तर्राष्ट्रिय कलिङ कार्ड र वाप सेवाहरू पर्दछन् जसमा आवज पनि समावेश भएको छ ।
भिआेएलटिइ सुरुवात गर्न, डिजी मलेसियाको दोस्रो मोबाईल सेवा सञ्चालक हो, हाल यो सेवा आईओएस १०.१ र माथिको आईफोनका मोकाईलहरूमा उपलब्ध छ ।
प्रयोगकर्ताहरू
सन् २०१८ का अनुसार, डिजीका ११.६५९ मिलियन ग्राहकहरू रहेका थिए जसमा ९.००४ मिलियन प्रीपेड र २.६५५ मिलियन पोस्टपेड ग्राहकहरू छन् ।
सम्मान र उपलब्धिहरू
सन् २०१४ मा फोर्ब्स द्वरा प्रकाशित, विश्वको अभिनव कम्पनीको सुचीमा १०० औँ स्थान आेगट्न सफल भएको थियोे । यस सुचीमा पर्ने, डिजी एक मात्र मलेशियन कम्पनी थियो, र एसियाबाट मात्र दूरसञ्चार सञ्चालनकर्ता थियोे ।
सन् २०१५ मा, च्यानल न्यूज एसियाद्वरा डिजीलाई मलेसियाको शीर्ष ३ कम्पनीहरु मध्ये एकको रूपमा राखिएको थियोे ।
जयपुरहाट जिल्ला
जयपुरहाट बङ्गलादेशको उत्तरी भूभागमा पर्ने एक जिल्ला हो। यो जिल्ला राजशाही विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
मौसम
जयपुरहाट जिल्लाको मौसम मध्यम खालको छ। यस जिल्लामा वर्षा ऋतुमा भन्दा हिउँदमा बढी पानी पर्ने गर्छ। यस जिल्लाको वार्सिक अधिकतम तापक्रम २५.४ डिग्री हुन्छ भने यहाँ वार्षिक १७३८ मिलिमिटर वर्षा हुन्छ र वर्षको डिसेम्बर महिनामा सबैभन्दा कम ३ मिलिमिटर पानी पर्छ। यस जिल्लामा जुलाई महिनामा सर्वाधिक ३६४ मिलिमिटर वर्षा हुने गरेको छ। अगष्ट महिनामा यस जिल्लामा तापक्रम न्यानो हुन्छ भने अधिकतम २८.९ डिग्री सम्म पुग्छ। जनवरी महिनामा यहाँ सबै जाडो हुने गर्छ भने औसतमा यस जिल्लाको तापक्रम १८ डिग्री पुग्ने गरेको छ।
प्राचीन इतिहास
जयपुरहाट प्राचीन कालमा पाला साम्राज्य र सिना वंशको क्षेत्र रूपमा परिचित थियो। १६औॅं शताब्दी र १७औॅं शताब्दीमा जयपुरहाटको कुनै इतिहास उल्लेख छैन। प्राचीन कालमा जयपुरहाटको स्थानीय नाम बाघाबाडीहाट थियो भने केही पुराना अभिलेखका अनुसार यस ठाउँलाई गोपेन्द्रगञ्जहाट पनि भनिने गरिन्थ्यो। पछि यस स्थानमा लालबाजार थानाको स्थापना गरिएको थियो जसमा जयपुरहाट सदर उपजिल्ला र पाँचबीबी उपजिल्ला समावेश थिए भने उक्त उपजिल्लाहरू जमुना नदिको पूर्वी किनारमा अवस्थित थियो। यस क्षेत्रमा पछि एक हुलाक कार्यलयको पनि स्थापना गरिएको थियो। हुकाल कार्यलयका लागि दर्ता गर्ने उप विभागको स्थापना पछि नबाबगञ्जको पूर्वी रेल मार्ग नजिक स्थापना गरिएको थियो भने तात्कालिक समयमा लालबाजारको पनि स्थापना भएको थियो भने उक्त बजारमा दैनिक विभिन्न व्यापार र वाणिाज्यका कार्यहरू हुँदै आएको थियो। तात्कालिक समयमा लालबाजार थाना, खेतलाल उपजिल्ला र बदलगच्छि उपजिल्ला दिनाजपुर जिल्लामा समावेश थिए। पछि दिनानपुर जिल्लाबाट रङ्पुर जिल्ला, राजशाही जिल्ला र नयाँ निर्मित बोगरा जिल्ला छुट्टिएका थिए जुन सन् १८२१ मा घोषित गरिएको थियो। तात्कालिक समयमा बोगरा जिल्लामा अदमडिगी, बोगरा सदर, राजशाही जिल्लाबाट शेरपुर, रङ्पुर जिल्लाका दुई उपजिल्ला, खेतल उपजिल्ला, बदगगच्छी उपजिल्ला, लालबाजार र दिनाजपुरको एक थाना समावेश थिए। १६ डिसेम्बर १८६८ का दिन लालबाजमर प्रहरी थाना खासबागुडीमा स्थानान्तरण भएको थियो। सन् १८८४ मा ब्रिटिस शासन कालमा कलकत्ता जिल्लाबाट जालपागुडी जिल्ला सम्म रेल सेवा विस्तार गरिएको थियो भने रेल सेवा अन्तर्गत ८ रेलमार्गहरू स्थापना गरिएको थियो। सोही समयमा जयपुरहाट नाम बाधाबाडी रहेको थियो भने बाधाबाडी रेल मार्गको नाम पनि जयपुरहाट राखिएको थियो। रेल मार्गको स्थापना पछि स्थानीय मानिसहरू जमुना नदिको किनारबाट उक्त क्षेत्रमा बसाइँसराइ गरेका थिए जसका कारण उक्त क्षेत्रको जनसङ्ख्या वृद्धि भएको थियो भने त्यसपछि लालबाजारहाट र खाँजनपुर पछि छुट्टिएका थिए। जयपुरहाटमा सञ्चालनमा रहेको बाधाबाडी रेल सेवाको नाम पनि पछि जयपुरहाट रेल सेवामा परिवर्तन गरिएको थियो जसका कारण पुरै क्षेत्रको नाम जयपुरहाट राखिएको थियो।
केही अभिलेखका अनुसार यस क्षेत्रको नाम पाला साम्राज्यका एक शासक जयपलबाट राखिएको थियो जसले प्राचीन कालमा यस क्षेत्रमा शासन चलाएका थिए।
जनशाङ्खिकि
जिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार यस जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या ८४६६९६ रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ४३४६१६ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ४१२०८० रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ७५८३२४  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ७६०३३ छ। त्यस्तै गरी बुद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ४७१५, इसाई धर्मको १८३ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या ७४४१ रहेको छ। यस जिल्लामा २५७३ मस्जिद, १८६ मस्जिद सङ्गहालय, ४२४ हिन्दु मन्दिर, २१ गृजाघर र १८ बौद्ध स्तुपाहरू रहेका छन्। यस जिल्लामा कोल, राजबङ्शी, सन्थल, मुण्डा आदि जनजातिहरू बसोबास गर्छन्।
अर्थतन्त्र
जयपुरहाट जिल्लालाई बङ्गलादेशको अन्न भण्डार केन्द्र पनि भनिन्छ। बङ्गादेशको कृषि उत्पादनमा जयपुरहाट जिल्ला शीर्ष स्थानमा रहेको छ। यस जिल्लाको अर्थव्यवस्था मुख्यतः मौसमी बालीहरू जस्तै धान, आलु, गँहु, प्याज, आँप, रुख कटर र केरामा आधारित छ। यस जिल्लामा यी बालीहरू बाहेक थुप्रै मात्रामा उखु पनि उत्पादन हुने गर्छ भने यस जिल्लामा बङ्गलादेशको सबैभन्दा ठूलो चिनी कारखाना जयपुरहाट सुगर मिल लिमिटेड अवस्थित छ। यस जिल्लामा थुप्रै धान मिल, कुखुरा पालन केन्द्र आदि रहेका छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू त्यहाँ अवस्थित एक बन्दरगाहबाट निर्यात-आयातको कारोबार गर्छन्। यस जिल्लामा अन्य थुप्रै व्यवसायहरू सञ्चालनमा रहेका छन्।
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ६९.५१% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै २.०९% मजदुरी, व्यापार र उद्योगमा १.१८%, वाणिज्यमा ११.६८%, सञ्चार र यातायातमा ३.९७%, रेमिटेन्समा ०.२२%, निर्माण क्षेत्रमा १.१५%, अन्य क्षेत्रमा ५.१५%, धार्मिक सेवा ०.१५% र अन्य ४.९१% रहेका छन्।
प्रशासन
सन् १९७१ देखि १९८४ सम्म जयपुरहाट उपजिल्ला बोगरा जिल्लाको उप विभागको रूपमा रहेको थियो। यस उप विभागलाई सन् १९८४ मा जिल्लाका परिणत गरिएको थियो। यस जिल्लामा हाल ५ उपजिल्लाहरू रहेका छन् जसमध्ये सबैभन्दा ठूलो उपजिल्ला पाँचबिबि (२७८.५३ वर्ग किलोमिटर) हो जसले जयपुरहाट जिल्लाको कुल क्षेत्रफल मध्ये २८.८५% ओगटेको छ। भने सबैभन्दा सानो उपजिल्ला आक्केलपुर (१३९.४७ वर्ग किलोमिटर) हो।
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ४९.६% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता दर ५५% छ भने महिलाको साक्षरता दर ४४% रहेको छ। यस जिल्लामा २२ कलेज, १ आयुर्वेदिक कलेज, १२६ माध्यमिक विद्यालय, ३४४ प्राथमिक विद्यालय, ५ सामुदायिक विद्यालय, ७ प्राबिधिक शिक्षण संस्था, १०६ मदरसाहरू रहेका छन्। यस जिल्लाका केही उत्कृष्ट विद्यालयहरू यस प्रकार छन्; जयपुरहाट सरकारी कलेज (सन् १९४६), मोहिपुर हाजी मोसिन सरकार कलेज (सन् १९६९), जयपुरहाट सरकारी कन्या कलेज (सन् १९७२), जयपुरहाट कन्या सैनिक कलेज (सन् २००६), कालाई मयन उडिन उच्च विद्यालय (सन् १९१३), सोनामुखि उच्च विद्यालय (सन् १९१६), खाँजनपुर उच्च विद्यालय (सन् १९०१), हरिपुर उच्च विद्यालय (सन् १९१७), काँजनपुर कन्या उच्च विद्यालय (सन् १९१९, तोघार उच्च विद्यालय (सन् १९४०), रमेडो बाजला सरकारी उच्च विद्यालय (सन् १९४६), जयपुरहाट सरकारी कन्या उच्च विद्यालय (सन् १९७७), बानिपारा मदरसा (सन् १९३६) आदि।
रामदास काठियाबाबा
रामदास काठियाबाबा (Ramdas Kathiababa) (24 जुलाई 1800 - 8 फेब्रुअरी 1909 को शुरुमा) हिन्दू द्वैतद्वैतवादी निम्बरका संप्रदायका एक हिन्दू सन्त थिए। निम्बर्क समुदायका ५४ औं आचार्य, श्री श्री १०८ स्वामी रामदास काठिया बाबाजी महाराज, जताततै काठिया बाबा भनेर चिनिन्थे । उहाँ लगभग दुई सय वर्ष पहिले पञ्जाब राज्य को लोनाचमारी को गाउँ मा जन्म भएको थियो ।
जीवनी
निम्बर्क समुदायका ५४ औं आचार्य, श्री श्री १०8 स्वामी रामदास काठिया बाबाजी महाराज, जताततै काठिया बाबा भनेर चिनिन्थे। उहाँ लगभग दुई सय वर्ष पहिले पञ्जाब राज्य को लोनाचमारी को गाउँ मा जन्म भएको थियो। ब्राह्मण वंश को यस महात्मा को सही जन्म र वर्ष ज्ञात छैन, श्री श्री १०८ स्वामी सन्तदासजी महाराजले भने कि श्री काठिया बाबाजी महाराज गुरु पूर्णिमा को पवित्र दिन मा जन्मेका थिए, अर्थात् आषाढी पूर्णिमा। तब देखि हामी गुरु पूर्णिमा मा काठिया बाबाजी महाराज को आगमन मनाउनेछौं। उहाँ आफ्नो आमा बुबा को तेस्रो छोरा हुनुहुन्थ्यो र धेरै धेरै उनीहरु द्वारा माया गरिएको थियो, विशेष गरी उनको आमा।
दीक्षा
उहाँ ढिलो नगरी ज्वालामुखी को लागी जानुभयो। बाटोमा, उहाँले एक धेरै उज्यालो शरीर र एक ठूलो चोटी संग एक संत देखे। उहाँ उहाँप्रति धेरै आकर्षित हुनुभयो र तुरुन्तै उहाँको समर्पण गर्नुभयो र उहाँबाट दीक्षा र तपस्या लिनुभयो। त्यो सन्त हाम्रो समुदायको ५३ औं आचार्य, श्री श्री १०८ स्वामी देवदासजी काठिया बाबाजी महाराज हुनुहुन्थ्यो। श्री श्री देवदासजी महाराज योगीश्वर सिद्ध का एक महान पुरुष थे। उनी महिनासम्म एकासनमा गाडिएका थिए र उनी चिहानमा नभएपनि खानको लागी केहि थिएनन्। संन्यास लिए पछि, काठियाका बुबाको नाम "रामदास" राखियो। गुरु को उपस्थिति को समय देखि, उनी पूर्णतया गुरुसेवा मा व्यस्त थिए। उहाँका गुरुले उनलाई अस्ताa्ग योग, मन्त्रहरु को सबै प्रकार र हठ योग संग उनको आवेदन विधि सिकाउन शुरू गर्नुभयो। तथापि, गुरुदेव, समय समयमा शिष्य को परीक्षण को गल्ती गरेनन्। कहिले उनी भोकै रहन्छन्, कहिले उनी एक धेरै स्वादिष्ट भोजन हुनेछन्, कहिले काहिँ उनी बिना कारण को लागी अश्रव्य दुर्व्यवहार वा कुटपिट संग श्री श्री रामदासजी को परीक्षा लिन्छन्। एक पटक श्री श्री देवदासजीले उहाँलाई एउटा सिट देखाउनुभयो र उहाँलाई त्यहाँ बस्न आग्रह गर्नुभयो, उहाँलाई निर्देशन दिनुभयो, "म यहाँ नआउन्जेल सम्म तिमी यो सीटमा बस्नेछौ। आफ्नो सीट नछोडेर कतै नजाऊ।" गुरुदेव आठ दिन पछि आए। श्री रामदासजी लगातार आठ दिनसम्म त्यो आसनमा बसे, न केहि खाए, न त उनले शौच गरे। जब गुरुदेव आठौं दिन फर्के, श्री रामदासजी आफ्नो सीट बाट उठे र गुरुदेव को सामु दण्डवत गरे। यो भक्ति र आफ्नो गुरु को आज्ञा को प्रति दृढ संकल्प देखेर, गुरुदेव धेरै खुसी हुनुभयो र भन्नुभयो, "यस तरीकाले एक गुरु को आदेश को पालन गर्न को लागी छ। भगवान को प्रसन्न हुन्छ जब गुरु को आज्ञाहरु लाई हृदय बाट पालन गरिन्छ।"
मृत्यु
1909 मा माघ को ८ तारिख को बिहान, यो महान मानिस स्वेच्छाले योग मा बसोबास गरे र आफ्नो मानव शक्ति लाई रोके।
उत्तरी साइप्रस
उत्तरी साइप्रस, आधिकारिक रूपमा टर्कीय गणतन्त्र उत्तरी साइप्रस (टीआरएनसी; ), स्वयम-घोषित राज्य राज्य हो जसले साइप्रस द्वीपको उत्तरपूर्वी भाग समावेश गर्दछ । टर्की द्वारा मात्र मान्यता प्राप्त, उत्तरी साइप्रसलाई अन्तर्राष्ट्रिय समुदाय द्वारा साइप्रस गणतन्त्रको भाग मानिन्छ ।
इतिहास
साइप्रस (Κύπρος, ; Kıbrıs, ), आधिकारीक: गणतन्त्र साइप्रस (Κυπριακή Δημοκρατία एसिया को एक देश हो, जसलाई संस्कृति र इतिहासका कारणले युरोप को भूभाग पनि भनिन्छ । यो भूमध्य सागरमा रहेको एक टापु हो । यसको राजधानी निकोसिया हो । धेरै जसो मानिसहरू युनानी भाषा बोल्दछन् । तर यस टापुको केही भाग टर्की भाषा बोल्नेहरूले गैरकानुनी रूपमा कब्जा गरिरहेकाछन् । जुलाई १९७४ मा दूई-चरणमा गरेको आक्रमण पछि यसो भएको हो । साइप्रसलाई युनान (ग्रिस)मा गाभ्न एथेन्समा योजना गरिएको सत्तापलटको जवाफमा सो आक्रमण भएको हो । साइप्रस युरोपेली सङ्गठनको सदस्य हो ।
उत्तरी साइप्रस सबै युरोपेली सङ्घ सदस्यको सबै भन्दा टाढा दक्षिण पूर्वमा छ । उत्तरी साइप्रस निरन्तर रूपमा ४५०० भन्दा बढी वर्षको इतिहासमा बाँचिरहेको छ । निकोसियाको ग्रीक साइप्रस र टर्की साइप्रस समुदायहरूले १९६३ मा शहरको क्रमश: दक्षिण र उत्तरमा विभाजित गरिदिएका हुन् । १९५५-६४ को संकट पछि यो शहर तोडिएको थियो । टर्कीले सन् १९७४ मा साइप्रस र उत्तरी साइप्रस गणतन्त्रको बीचमा सैन्य बिरोधी बन्न पुगेपछि टर्कीले साइप्रसको द्वीपलाई आक्रमण गरेपछि उत्तरी निकोसिया सहितको द्वीपलाई उत्तरमा कब्जा गरे । आज उत्तर निकोसिया उत्तरी साइप्रसको राजधानी हो, केवल टर्कीद्वारा मान्यता प्राप्त एक राज्य, जसले अन्तर्राष्ट्रिय समुदायद्वारा साइप्रेयी क्षेत्रमा कब्जा गरिरहेको मानिन्छ । १९६० मा निकोसिया साइप्रस रिपब्लिकको राजधानी बन्यो जुन यूनानी र टर्की साइप्रियट्स द्वारा स्थापित एक राज्य हो । १९६३ मा ग्रीक साइप्रस समुदाय पक्षले संविधानको संशोधन प्रस्ताव गरेका थिए । जुन टर्कीको साइप्रस समुदायले अस्वीकार गर्यो । बीजान्टिन समयमा, यो शहर पनि लेफकोसिया को रूपमा पनि उल्लेख गरिएको थियो । चौथो शताब्दी ईस्वीमा, शहर बिशपिक को सीट बनेको थियो ।
प्रशासनिक विभाजन
उत्तरी साइप्रस ६ जिलहरूमा विभाजित छ: लेफकोसा, गजिमागुँसा, गिर्ने, गुँजेलयोर्ट, इस्केल जिल्ला र लेफ्केल । लेफ्केल जिल्ला २०१६ मा गुँजेलयोर्ट जिल्लाबाट विभाजन गरेर स्थापित भएको थियो । यसको अलावा थप बाह्र उप-जिल्लाहरू पाँच ठूला जिल्लाहरू र २० वटा नगरपालिकाहरू बीच विभाजित छन् ।
नेवाः हाइकु
नेवाः हाइकु हाइकु कविता द्वैमासिक पत्रिका हो। यो प्रकाशनको नेवाः नेपाल हाइकु प्रकाशन काठमाडौँ हो। इन्द्र माली पत्रिका सम्पादक।
नकुल अभ्यङ्कर
नकुल अभ्यङ्कर को (जन्म २५, मे, १९९०) मा बेल्थानगेडी, कर्नाटक भारत मा भएको हो। उनी भारतीय गायक तथा सङ्गीतकार हुन्। उनले तामिल, कन्नाडा, तेलगु र मलायम  फिल्महरूमा गीत गाएका छन्।
किर्ना
किर्ना सामान्यतया गाईवस्तुमा लाग्ने परजिवी किरा हो। वयस्क किर्नाको लम्बाइ लगभग ३ मिमी देखी ५ मिमी सम्म हुन्छ। किर्ना विश्व भरी पाइने गर्छ। यो बिशेषत तातो र आद्र जलवायुमा पाइन्छ।
हाइड्रोकार्बन
कार्बन र हाइड्रोजनको बीचमा बोन्डिङ भएर बनेका यौगिकहरूलाई हाइड्रोकार्बन भनिन्छ । मिथेन (CH४), इथेन (CH३CH३) जस्ता यौगिकहरू कार्बन र हाइड्रोजनको बीचमा बोन्डिङ भएर बनेकाले यिनीहरूलाई हाइड्रोकार्बन भनिएको हो । यि यौगिकहरूको प्रमुख स्रोत भने पेट्रोलियम वस्तु हुन् ।
कन्नड सिनेमा
कन्नड चलचित्रहरू कर्नाटक राज्यको जम्मा ९५० एकल पर्दा चलचित्रगृहमा प्रदर्शन गर्ने गरिन्छ र केही प्रसिद्ध चलचित्रहरू भारत बाहिर अमेरिका, अस्ट्रेलिया, जर्मनी र संयुक्त अधिराज्यमा प्रदर्शन गर्ने गरिन्छ ।
गेर्हार्ड श्रोडर
गर्हार्ड फ्रिट्ज कर्ट श्रोडर (जन्म ७ अप्रिल १९४४ ) एक जर्मन राजनीतिज्ञ हुन् जसले १९९८ देखि २००५ सम्म जर्मनीको चान्सलरको रूपमा काम गरे। चान्सलर भएको समयमा एजेन्डा २०१० उनको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण राजनीतिक पहल थियो। जर्मनीको सोशल डेमोक्र्याटिक पार्टी (एसपीडी) का नेता भएर उनले एसपीडी र ग्रीन्सको गठबन्धन सरकारको नेतृत्व गरे। श्रोडर २०१७ देखि रूसी ऊर्जा कम्पनी रोज्नेफ्टको अध्यक्ष रहि रहेका छन्।
ह्यारी विङ्क्स
ह्यारी विङ्क्स (जन्म: ०२ फेब्रुअरी १९९६) एक इङ्गल्याण्डका पेशेवर फुटबल खेलाडी हुन जो अङ्ग्रेजी क्लब टोटनह्याम हट्स्पर र इङ्ल्यान्ड राष्ट्रिय फुटबल टिमका लागि मध्यपंक्तिको रूपमा खेल्दछन् ।
लक्की शेर्पा
लक्की शेर्पा अस्ट्रेलियाको लागि नेपाली पुर्व राजदुत (२०७४ असार १३- २०७५ माघ १८)  हुन् ।     उनी सीमान्तकृत समुदायबाट राजदुतको रूपमा नियुक्त हुने प्रथम महिला हुन्। क्यानबेरामा रहेको नेपाली राजदूतावासका पूर्वसवारी चालक एवं भान्छे वाङछु शेर्पाले राजदूत लक्की शेर्पा र उनका श्रीमान न्वाङ्ग सोनाम शेर्पा मानव बेचबिखनमा संलग्न रहेको गम्भीर आरोप लगाएका थिए। उनी पहिलो संबिधान सभा (२०६५-२०७० ) तथा व्यवस्थापिका संसदको सदस्य समेत हुन् । संसदमा उनी अन्तराष्ट्रिय सम्बन्ध तथा मानव अधिकार समितिको सदस्य समेत थिइन् ।
राजदुत
माओवादी सहितको शेरबहादुर देउवा नेतृत्वको संयुक्त सरकारले उनलाई माओवादीको कोटाबाट राजदूत नियुक्त गरेको थियो । उनले २०७४ असार १३ गते मा अष्ट्रेलियाका गभर्नर जनरल सर पिटर कोस्ग्रोव समक्ष मंगलवार यहाँ आयोजित एक औपचारिक कार्यक्रम वीच आफ्नो ओहोदाको प्रमाणपत्र पेश गरिकी थिइन् । राजदूत लक्की शेर्पा र उनका श्रीमान न्वाङ्ग सोनाम शेर्पा मानव बेचबिखनमा संलग्न रहेको गम्भीर आरोप लागेपछी नेपाल सरकारले उनलाई बर्खास्त गरेको थियो। आफैले सवारी चालक तथा भान्छेका रुपमा अष्ट्रेलिया लगेकी वाङ्छु शेर्पाले मानव बेचबिखनमा संलग्न रहेको आरोपबाट सफाई अहिले सम्म पाएकी छैनन्।
आचार्य विद्यासागर
आचार्य श्री विद्यासागरजी महाराज (10 अक्टोबर 1 9 46) को एक उत्कृष्ट ज्ञात आधुनिक दिगम्बर जैन आचार्य (दार्शनिक भिक्षु) मध्ये एक हो। उनी आफ्नो छात्रवृत्ति र तपस्या को लागि दुवै चिनिन्छन्। उहाँ ध्यानमा आफ्नो लामो घण्टाको लागि जान्नुहुन्छ। जब उनले कर्नाटक मा जन्म दिए र राजस्थान मा भएको थियो, उनले आम तौर पर बंडलखंड क्षेत्र मा आफ्नो समय को धेरै खर्च गर्दछ जहां उनको शैक्षिक र धार्मिक गतिविधिहरु को पुनरुत्थान हो।
ऐश्वर्य (चलचित्र)
ऐश्वर्य सन् २००६ मा प्रदर्शित कन्नड चलचित्र हो । यस चलचित्रमा मुख्य पात्रको रूपमा उपेन्द्र, डेजी बोपन्ना रहेको थियो भने दीपिका पादुकोणले यस चलचित्रबाट आफ्नो अभिनय यात्रा सुरूवात गरेकी थिइन् । यो चलचित्रको निर्देशक इन्द्रजित लङ्केश थिए । यो हिट तेलुगु चलचित्र मनमधुदुको रिमेक रहेको थियो । यो चलचित्र व्यावसायिक रूपमा सफल रहेको थियो र सन् २००६ मा सबैभन्दा बढी कमाई गर्ने ५ चलचित्रहरू मध्ये एक थियो ।
बुलबुल (स्पष्टता)
बुलबुल नामका नेपाली विविपिडियामा निम्न पृष्ठहरू रहेका छन् ।
काचगुप्त
मुद्रा
काच प्रारम्भिक गुप्तकालका केही सुनका सिक्काहरूबाट चिनिन्छन्: यी सिक्काहरूले राजाको छविको मुनि "काच" भन्ने कथा बोकेका छन्। यद्यपि, गुप्त वंशावली वा अन्य कुनै स्रोतमा उनको उल्लेख छैन। उल्टो पक्षले देवी (सम्भवतः लक्ष्मी) लाई हेलोको साथ चित्रण गर्दछ। उनी सारी, चोली, माथिल्लो कपडा, कानमाऔँठी, हार र हातखुट्टा लगाएको देखिन्छ। उनी कार्पेटमा उभिरहेकी छिन्, र उनको देब्रे हातमा कार्नुकोपिया समात्छिन्। यस शैलीका धेरैजसो सिक्काहरूमा, उनले आफ्नो दाहिने हातमा फूल राख्छिन्; केही सिक्काहरूमा, उनले आफ्नो दाहिने हातमा फन्दी समातिन्।
पहिचान
एउटा सिद्धान्तका अनुसार, काच समुद्रगुप्तको अर्को नाम थियो: यो सम्भव छ कि उनी पहिले काचको रूपमा चिनिन्थ्यो, र आफ्नो क्षेत्र सागरसम्म विस्तार गरेपछि उनले "समुद्र" (शाब्दिक रूपमा "महासागर") नाम प्राप्त गरे। अर्को सिद्धान्त अनुसार, काच सिंहासनका लागि प्रतिद्वन्द्वी दावीकर्ता थिए, सम्भवतः समुद्रगुप्तको भाइ। समुद्रगुप्तद्वारा गद्दीबाट हट्नु अघि उनले सम्भवतः छोटो अवधिको लागि सिंहासनमा कब्जा गरेका थिए। यस सिद्धान्तको भिन्नता यो छ कि काचाले समुद्रगुप्त भन्दा बाहिर रह्यो, र उनको मृत्यु पछि मगधको नियन्त्रण लियो, जबकि समुद्रगुप्तका छोरा रामगुप्तको अधिकार मालवामा सीमित थियो।
किलिप
किलिप महिलाहरूले कपाल मिलाउन वा अड्याउन प्रयोग गर्ने धातु वा प्लाष्टिकको चिम्टी हो।
पण्डित विजयराज
पण्डित विजयराज राजा राजेन्द्र विक्रमको पालामा हनुमानढोका अगाडि पुराण भन्ने पण्डित थिए । नाम चलेकै कारण दरबारबाट बोलाहट भएपछि यिनले  राजा राजेन्द्र विक्रमको पालामा दरबार प्रवेशको अवसर पाएका थिए । कोत पर्व पछि जङ्गबहादुर प्रधानमन्त्री बने । रानी लक्ष्मीदेवीले जङ्गबहादुर र उनका भाइहरूको हत्या गर्ने षड्यन्त्र गर्दा उनलाई पनि सो योजना बताएका थिइन् । तर उनले भण्डारखालको बगैचामा भोजको आयोजना गरिएको दिनमा थापाथलीमा गएर षडयन्त्रको सबै पोल जङ्गबहादुरलाई खोले ।
भण्डारखाल पर्व
श्रीकृष्ण श्रेष्ठको उपन्यास "जंगबहादुर"का अनुसार पण्डित विजयराजलाई षड्यन्त्रमा सामेल गरिएको थिएन । दरबारको सुसारे पुतली नानीले जंगबहादुर विरुद्धको सो षड्यन्त्रको योजना सुनेकी थिइन् । विजयराज हनुमानढोकामा पुराण भन्न आएको बेलामा पुतली नानीले यो षड्यन्त्र जंगबहादुरलाई सुचित गर्न अनुरोध गरेकी थिइन् । विजयराजले यो कुरा थापाथली गएर जंगबहादुरलाई बताए । जंगबहादुरले यो कुरा सहि ठहर भए विजयराजलाई बडा गुरुज्यु बनाउने तर गलत साबित भए चारपाटा मुडेर चार भञ्ज्याङ कटाउने बताएका थिए ।
यसरी जंगबहादुरको विश्वास जित्न सफल विजयराजलाई प्रधानमन्त्री जंगबहादुरले बडागुरुज्यू बनाए ।
विजयराज पाण्डेलाई राजगुरु बनाई पुस्तौंदेखि राजगुरु रहेका अर्ज्याल ब्राह्मणको हक जंगबहादुरले खोसे। पण्डित विजयराज पाण्डे आफना राजगुरु र धर्माधिकार मान पदवी जागीर षानगी इ सबई त्यागी बिक्रम सम्बत १९२१ मार्ग वदी ११ का दिन श्री काशी बास चल्या ।
रामगुप्त
रामगुप्त उत्तरी भारतका गुप्त वंशका सम्राट थिए। नाटकका बाँचेका टुक्राहरू, अन्य साहित्यिक प्रमाणहरूसँगै मिलेर, उनले आफ्नी पत्नी ध्रुवदेवीलाई शक शत्रुमा समर्पण गर्न राजी भएको बताउँछ: यद्यपि, उनका भाइ चन्द्रगुप्त द्वितीयले शक शत्रुलाई मारे, र पछि ध्रुवदेवीसँग विवाह गरेर तिनलाई पदच्युत गरे।
आधिकारिक गुप्त वंशावलीले रामगुप्तको उल्लेख गर्दैन, र त्यसैले, देवीचन्द्रगुप्तम कथाको ऐतिहासिकतामा बहस गरिन्छ। देवीचन्द्रगुप्तमका जीवित खण्डहरू र अन्य समर्थन प्रमाणहरूको आधारमा, आधुनिक विद्वानहरूले रामगुप्त गुप्त सम्राट समुद्रगुप्तका जेठा छोरा र उत्तराधिकारी थिए भन्ने सिद्धान्त राख्छन्।
शशि थरूर
शशि थरूर एक भारतीय राजनीतिज्ञ र पूर्व राजनयिक हुन् र २००९ देखि केरलमा तिरुवनंतपुरमका लोकसभा सदस्य हुन्। उनले एक कमवेल्थ राइटर्स पुरस्कार सहित धेरै साहित्यिक पुरस्कार जितेका छन् र एनडिटिभी द्वारा न्यू एज पोलिटिसियन अफ द ईयर (२०१०) को रूपमा सम्मानित भए। थरूर सोह्र पुस्तकहरु दुवै फिक्शन र गैर-कल्पना को सर्वश्रेष्ठ लेखक हुनुको साथै एक उल्लेखनीय आलोचना र स्तम्भकार हुन् । उनलाई प्रवासी भारतीय सम्मानले सम्मानित गरिएको थियो, जुन प्रवासी भारतीयहरुका लागि उच्चतम सम्मान हो।
विवाह विवाद
शशि थरूर र सुनन्दा पुष्कर बीचको सम्बन्धमा विचलित भयो जब पुष्करले थरूर र पाकिस्तानी पत्रकार मेहर तारारको बीचमा रहेको गैर सम्बन्धमा आरोप लगाइन्। एक विवादास्पद सार्वजनिक पोस्ट पछि अर्को स्थिति आयो। पुष्करलाई नयाँ दिल्लीमा आफ्नो होटलको कोठामा मृत फेला पाइएको थियो। दुर्भाग्यवश विवाह विवादास्पद मृत्यु पछि जनवरी २०१४ मा समाप्त भयो ।
बुलबुल प्रकाशन
बुलबुल प्रकाशन नेपालको एक साहित्यिक पुस्तक प्रकाशन संस्था हो। यो प्रकाशनको मुख्य कार्यालय काठमाण्डौमा रहेको छ। यस प्रकाशनले उपन्यास, कथासङ्ग्रह, कवितासङ्ग्रह, गजलसङ्ग्रह लगायत साहित्यका सबै विधाका पुस्तकहरु प्रकाशन गर्दै आइरहेको छ।
सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्रीको लागि फिल्मफेयर पुरस्कार
फिल्मफेयर सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्री पुरस्कार फिल्मफेयरद्वारा प्रत्येक वर्ष आयोजन गरिने फिल्मफेयर पुरस्कारको एक अङ्ग हो जुन हिन्दी चलचित्रहरूमा मुख्य भूमिकामा अभिनेत्रीद्वारा उत्कृष्ट अभिनयलाई समीक्षा गरेर सम्मान दिने गरिन्छ। यो पुरस्कार पहिलो पटक सन् १९५४ मा दिइएको थियो।
जनता प्रगतिशील पार्टी (नेपाल)
जनता प्रगतिशील पार्टी नेपालको सातौँ ठूलो राजनीतिक दल हो। यो राजनीतिक दल आधिकारिक रूपमा वि.सं. २०७८ मङ्सिर २८ मा घोषणा गरिएको थियो। यो दलको वर्तमान अध्यक्ष हृदयेश त्रिपाठी हुन्।
इतिहास
सन् २०२१ अगस्टसम्म दलकाका सदस्यहरूले स्वतन्त्र राजनीतिक समूहको रुपमा आफ्नो उम्मेदवारी भरेका थिए। नेकपा (एमाले) र यो समूहबीच भएको सहमति अनुसार उनीहरूसँग चुनाव चिन्ह सूर्य थियो। यो दलको तर्फबाट प्रतिनिधि सभा सदस्यमा बृजेश कुमार गुप्ता र हृदयेश त्रिपाठी विजयी भएका छन्। त्यस्तै, अजय शाही र धर्मलाल श्रीवास्तव लुम्बिनी प्रदेशको प्रदेशसभाको निर्वाचनमा उम्मेदवार बनेका थिए। तर ईश्वर दयाल मिश्र र पशुपति दयाल मिश्र चुनाव जित्न सकेनन्।
यो दल आधिकारिक रूपमा निर्वाचन आयोगमा दर्ता हुने क्रममा रहेको छ।
श्रीविजया एअर विमानको उडान १८२ दुर्घटना
श्रीविजया एअरको उडान १८२ एक अनुसूचित घरेलु यात्रुवाहक विमानको उडान थियो जसलाई श्रीविजया एअरले सुकार्नो–हत्ता अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल, जकार्ताबाट सुपादियो अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल, पोन्तियानाक इन्डोनेसियामा सञ्चालन गरेको थियो। वि.सं. २०७७ पुस २५ तदनुसार सन् २०२१ जनवरी ९ दिउँसो, विमान प्रस्थानको केही मिनेटपछि सम्पर्क बिहिन हुन पुगेको थियो। अधिकारीहरूले उक्त विमान मूल विमानस्थलबाट केही किलोमिटर टाढा रहेको जाभा सागर नजिक दुर्घटना भएको पुष्टि गरेका थिए। हाल पूर्ण विमानको खोजी कार्य जारी छ।
विमान
यस दुर्घटनामा सम्मिलित विमान बोइङ ७३७-५२४ थियो, जुन पिके-सिएलसी (एमएसएन २७३२३) को रूपमा दर्ता भएको थियो। यो विमानलाई सन् १९९४ मा निर्माण गरिएको थियो र पहिलो पटक कन्टिनेन्टल एअरलाइन्सका लागि पठाइएको थियो र सोही वर्ष मे ३१ को दिन एन२७६१० दर्ता नम्बर अन्तर्गत यसलाई दर्ता गरिएको थियो। १५ मे २०१२ मा श्रीविजया एअरको बेडामा सामेल हुनुभन्दा अगाडि १ अक्टोबर २०१० मा विमानलाई सोही दर्ता अन्तर्गत संक्षिप्त रूपमा युनाइटेड एअरलाइन्सको बेडामा विलय गरिएको थियो। सन् २०१२ मा श्रीविजया एअरले पहिलोपटक प्राप्त गरेको पन्ध्र वटा ७३७-५०० विमानलाई ७३७-२०० सँग प्रतिस्थापन गरेको थियो। श्रीविजया एअरले यसको नाम सित्रा राखेको थियो।
उडानको विवरण
उक्त विमान सुकार्नो – हत्ता अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलबाट ताङ्राङ, बान्तेनका लागि स्थानीय समय अनुसार, १४:१० मा, उडेको थियो र पोन्तियानाक, पश्चिम कालिमङ्तान स्थित सुपादियो अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा स्थानीय समय अनुसार १५:४० मा, आइपुग्ने जनाइएको थियो। विमान १४:३६ मा, उडेको थियो। ढिलाइका कारण, यो पोन्तियानाकमा १५:५० मा, अवतरण गर्ने आशा गरिएको थियो।
विमान १३,००० फिट (४,००० मिटर) मा पुगेको थियो र यो अचानक डगमगाउन पुगेको थियो र विमान उच्च गतिको साथ समुद्रमा खस्दै पानीमा विस्फोट भएको थियो। एअरन्याभको उडान तथ्याङ्कको अनुसार, १०, ९०० फिट (३,३०० मिटर) देखि ७,६५० फिट (२,३३० मिटर) सम्मको दुरीमा विमानको उचाइमा द्रुत गिरावट  आएको थियो। फ्लाइटरेडर २४ को प्रतिवेदन अनुसार, यस विमान उडानको चार मिनेट मैँ दुर्घटना हुन पुगेको थियो। फ्लाइट ट्र्याकरका अनुसार विमानको अन्तिम रेकर्ड गरिएको उचाई २५० फिट थियो। यसको लेखमा प्रदान गरिएको फाइलमा, विमानमा अन्तर्राष्ट्रिय समय अनुसार ०७:४०:०८ र ०७:४०:१८ को बीच अर्तात् ६ सेकेन्ड मै १,७५५ फिट (५३५ मिटर) को गिरावट आएको थियो। यस पश्चात् दुई सेकेन्डमा ८२५ फिट (२५१ मिटर), चार सेकेन्डमा २,७२५ फिट (८३१ मिटर) र अन्तिम सात सेकेन्डमा विमानमा ५,१५० फिट (१,५७० मिटर) को गिरावट आएको थियो। वायु ट्राफिक नियन्त्रणको साथ यसको अन्तिम सम्पर्क स्थानीय समय अनुसार १४:४० मा, भएको थियो।विमान जाभा सागरमा डुबेको थियो। यस विमान सुकार्नो – हत्ता अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलबाट १९ किलोमिटर (१२ माइल) टाढा रहेको लाकी टापु नजिकको समुद्रमा दुर्घटनाग्रस्त भएको थियो।
सुनन्दा पुष्कर
सुनन्दा पुष्कर नाथ दास (२७ जुन १९६२ - १७ जनवरी २०१४) एक भारतीय व्यवसायी र भारतीय पूर्व कुटनीतिज्ञ र राजनीतिज्ञ शशि थरूर की पत्नी थिइन्। उनी दुबईमा आधारित टेकम इन्भेस्टमेन्ट नामक निवेश कम्पनीकी विक्री निर्देशक तथा भारतमा रहेको रेन्डेजभोस स्पोर्ट्स वर्ल्डकी सहमालिक समेत थिइन्।
प्रारम्भिक जीवन
सुनन्दा पुष्करको जन्म २७ जुन १९६२ मा कश्मीरी पण्डित परिवारमा भएको थियो। भारतीय सेनाका कोलेनल पुष्कर नाथ दास र जया दासको उनी एक मात्र छोरी थिइन्।
जीवनी
महिलाहरूको प्रतिष्ठित सरकारी कलेजमा अध्ययन गर्दा उनी कलेजको अध्यक्ष थिइन्। उनले आफ्नो मित्र कश्मीरी पाण्डित र होटल व्यवस्थापनमा स्नातक गरेका सञ्जय राइनासँग विवाह गरे। सुनन्दाको २०१० मा शशि थरूर सँग विवाह भयो ।
आयशा जुल्का
आयशा जुल्का (जन्म २८ जुलाई १९७२) एक भारतीय अभिनेत्री हुन् जो मुख्यतया हिन्दी चलचित्रहरुमा देखिने गर्छिन्। उनले ओडिया, कन्नड र तेलुगु भाषाका फिल्ममा पनि काम गरिसकेकी छिन् ।
करियर
उनले कुर्बान (१९९१), जो जीता वही सिकन्दर (१९९२), खिलाडी (१९९२), मेहेरबान (१९९३ ), दलाल (१९९३), बलमा (१९९३), वक्त हमारा है (१९९३), रंग (१९९३) जस्ता फिल्महरुमा अभिनय गरिन्।, संग्राम (१९९३ फिल्म), जय किशन (१९९४), र मासूम (१९९६)।
व्यक्तिगत जीवन
जुल्काको जन्म २८ जुलाई १९७२ मा भएको थियो भारतीय वायुसेनाका अधिकृत विङ कमाण्डर इन्दर कुमार जुल्काको घरमा। उनले समीर वाशीसँग विवाह गरेकी छन् ।
सन्दर्भहरु
<references group="" responsive="1">
फिफा महिला विश्वकप
फिफा महिला विश्वकप एक अन्तर्राष्ट्रिय वरिष्ठ महिला फुटबल प्रतियोगिता हो जसलाई विश्व फुटबलको नियमनकारी निकाय फेदेरास्योँ आन्तानास्योनाल द फुत्बोल आसोस्यास्योँ (फिफा)ले सञ्चालन गर्ने गर्दछ। यस प्रतियोगितालाई सन् १९९१ देखि नियमित रूपमा चार वर्षको अन्तरालमा सञ्चालन गरिएको छ जहाँ यसको पहिलो प्रतियोगितालाई चीनले आयोजना गरेको थियो जसको नाम प्रारम्भिक रूपमा फिफा महिला विश्व प्रतियोगिता राखिएको थियो। प्रतियोगिताको हालको ढाँचा अन्तर्गत, विभिन्न देशका महिला राष्ट्रिय फुटबल टोलीहरू मध्ये २३ वटा राष्ट्रिय टोलीहरूले छनोट खेलहरू मार्फत प्रतियोगितामा प्रवेश गर्दछन् भने अन्तिम २४औँ स्थानमा, आयोजक राष्ट्र स्वचालित रूपमा छनोट हुन्छ।
हालसम्म आयोजना गरिएका ८ वटा फिफा महिला विश्वकपलाई ४ वटा देशका राष्ट्रिय फुटबल टोलीहरूले हात पार्न सफल भएका छन्। प्रतियोगिताको सर्वाधिक सफल टोली अमेरिकालाई मानिन्छ जसले हालसम्म यो प्रतियगिताको ४ वटा संस्करण जितेको छ। यस्तै अन्य विजेताहरूमा, २ उपाधिको साथ जर्मनी र एक-एक उपाधिको साथ जापान र नर्वे रहेका छन्।
हालसम्म ६ वटा देशहरूले यो प्रतियोगिताको आयोजना गरिसकेकाका छन्। यो फुटबल प्रतियोगितालाई चीन र संयुक्त राज्य अमेरिकाले दुई दुई पटक आयोजना गरेका छन् भने अन्य आयोजकहरूमा, क्यानडा, जर्मनी, फ्रान्स र स्विडेन समावेश छ जसले यो प्रतियोगितालाई एक एक पटक आयोजना गरेका छन्।
इतिहास
महिलाहरूको लागि पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिता जुलाई १९७० मा, इटालीमा भएको थियो जुन फिफा महिला विश्वकप समानको खेल थियो। एक वर्ष पश्चात् यस पछिको अर्को अनौपचारिक खेल, मेक्सिकोमा भएको थियो जहाँ डेनमार्कले आयोजक मेक्सिकोलाई हराउँदै उपाधि हात पारेको थियो।  सन् १९८० को मध्य तिर, मुन्दियालितो (अनुवाद: "सानो विश्वकप") इटालीमा भएको थियो जहाँ यस प्रतियोगिताको ४ संस्करणको लागि आयोजना गरिएको थियो। प्रतियोगिताको उपाधि इटाली र इङ्ल्यान्डले समान दुई दुई पटक जितेका थिए।
धेरै देशहरूले सन् १९७० को दशकमा महिला फुटबल माथिको प्रतिबन्ध हटाएका थिए जसले गर्दा युरोप र उत्तर अमेरिका भरि नयाँ राष्ट्रिय टोलीहरूको स्थापना भएको थियो। पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय महिला फुटबल प्रतियोगिता सन् १९७५ मा एसियामा र युरोप सन् १९८४ मा, आयोजना गरिसकेपछि एलेन विलेले महिला खेल प्रवर्द्धन गर्नका लागि फिफा काङ्ग्रेसबाट अझ राम्रो प्रयास चाहेको घोषणा गरेकी थिइन्। सन् १९८८ मा चीनमा आमन्त्रित प्रतियोगिताको आयोजना हुने निश्चित भएपछि विश्वव्यापी रूपमा फिफा महिला विश्वकप सम्भाव छ या छैन भन्ने बारेमा यस प्रतियोगितालाई परिक्षणको रूपमा लिइएको थियो जहाँ यसको उपाधि नर्वेले कब्जा गरेको थियो। बाह्र राष्ट्रिय टोलीले यस प्रतिस्पर्धामा भाग लिएका थिए जसमा युरोपेली फुटबल सङ्घका ४, एसियाली फुटबल महासङ्घका ३ र उत्तर, मध्य अमेरिका र क्यारिबियन फुटबल सङ्घ, दक्षिण अमेरिकी फुटबल सङ्घ, अफ्रिकी फुटबल सङ्घ र अोसेनिया फुटबल सङ्घका दुई राष्ट्रहरू समावेश थिए। चीन र क्यानडा बीचको प्रतियोगिताको उद्घाटन खेलमा ४५,००० दर्शकहरूले रङ्गशालामा उपस्थित भएका थिए। प्रत्येक खेलमा, २० हजार भन्दा बढी दर्शकलाई आकर्षित गरेको यस प्रतियोगितालाई सफल मानिएको थियो। युरोपेली विजेता रहेको नर्वेले फाइनलमा स्विडेनलाई १-० ले हराएको थियो भने ब्राजिलले पेनल्टी सुटआउटमा आयोजक राष्ट्र चीनलाई पराजित गर्दै तेस्रो स्थान हात पारेको थियो। यो प्रतिस्पर्धालाई सफल मानिएको थियो र ३० जुन फिफाले आधिकारिक महिला विश्वकपको स्थापनालाई अनुमोदन गरेको थियो, जुन सन् सन् १९९१ मा चीनमा पुन: आयोजित हुने वाला थियो। पहिलो फिफा महिला विश्वकपमा, बाह्र टोलीले सहभागिता दर्ता गरेका थिए। यस पटक संयुक्त राज्य अमेरिकाले फाइनलमा नर्वेलाई २-१ ले हराउँदै पहिलोपटक उपाधि हात पारेको थियो। मिसेल आकर्सले दुई गोल मार्फत अमेरिका विजेता बनेको थियो।
सन् १९९५ को संस्करणमा, आयोजक राष्ट्र स्विडेनले खेलको ढाँचालाई परिवर्तन गर्दै खेलको समयमा विश्राम समयलाई गरेको थियो। तथापि विश्रामलाई पछि, कटौती गर्दै खेल पश्चाच् मात्र दिइने व्यवस्था गरिएको थियो। समूह चरणमा १७ गोल गर्न सफल भएको नर्वेले सन् १९९५ संस्करणको फाइनल खेलमा, जर्मनीलाई २-० ले पराजित गर्दै उपाधि उचालेको थियो।
सन् १९९९ को संस्करणमा, चीन र अमेरिका फाइनल खेल प्रवेश गरेका थिए। उक्त खेलमा, अमेरिकी रक्षापङ्क्तिकी खेलाडी ब्रान्डी चास्टाइनले पेनाल्टी मार्फत ऐतिहासिक निर्णायक गोल गर्दै अमेरिकी टोलीलाई उपाधि प्राप्त गर्नमा महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेकी थिइन्। रोज बउल रङ्गशालामा भएको फाइनल खेललाई ९०,१८५ दर्शकहरू प्रत्यक्ष रूपमा अवलोकन गरेका थिए जुन महिला खेलकुद कार्यक्रमको हालसम्मकै सर्वाधिक ठूलो उपस्थिति हो।
सन् १९९९ र सन् २००३ को फिफा महिला विश्वकप अमेरिकामा सम्पन्न भएको थियो। सन् २००३ को प्रतियोगितालाई चीनले आयोजना गर्ने भनिएता पनि सार्स (एक प्रकारको रोग) का कारण यसलाई जर्मनीले आयोजना गरेको थियो। क्षतिपूर्तिको रूपमा, चीन स्वचालित रूपमा प्रतियोगितामा छनोट भएको थियो भने यसले अर्को संस्करण अर्थात् सन् २००७ को फिफा विश्वकपलाई आयोजना गरेको थियो। अक्टोबर २००७ मा गरिएको मतदान स्वरूप, सन् २०११ को फिफा महिला विश्वकपलाई जर्मनीले आयोजना गरेको थियो। सन् २०१५ को फिफा विश्वकपमा, सहभागी १६ टोलीलाई २४ मा वृद्धि गरिएको थियो।
सन् २०१५ फिफा महिला विश्वकपको बेलामा, ब्राजिलकी फोर्मिगो र जापानकी होमारे सावा छैटौँ पटक फिफा महिला विश्वकपमा राष्ट्रको प्रतिनिधित्व गर्दै सहभागी भएका थिए जहाँ यस उपलब्धिलाई हालसम्म पुरुष वा महिला खेलाडीले हासिल गर्न सकेका छैनन्। अमेरिकी फुटबल खेलाडी क्रिस्टिना पियर्सले ४० वर्षको उमेरमा विश्वकपमा खेल खेलेकी थिइन्। सन् २०१५ मा, फिफाले सन् २०१९ को फिफा विश्वकपको आयोजनाको जिम्मेवारी फ्रान्सलाई सुम्पेको थियो।
पारितोषिक
प्रतियोगिताको हालको पारितोषिकलाई सन् १९९८ मा, पहिलो विश्वकपको लागि तयार पारिएको थियो। यसको बनावट घुमाउरो पाराको छ जहाँ फुटबलको प्रतिमा यसको सबैभन्दा माथिल्लो भागमा राखिएको छ। यसले खेलकुद, गतिशीलता र अन्तर्राष्ट्रिय महिला फुटबलको सौर्न्दर्य कब्जा गर्ने लक्ष्य राख्दछ। सन् २०१० मा यसलाई सोलीको आकारको आधारमा पुनर्वनोट गरिएको थियो। यसको तल्लो अथवा आधार भागमा, प्रतियोगिताको प्रत्येक अघिल्लो विजेताको नाम कोरिएको छ। पारितोषिकको उचाई ३७ सेन्टिमिटर (१९ इन्च) रहेको झ भने यसको वजन ३.६ किलोग्राम वा १० पाउन्ड रहेको छ। यसलाई २३-क्यारेटको पहेँलो र सेतो सुन सहित चमकदार चाँदीद्वरा बनाइएको छ भने सन् २०१५ मा, यसको अनुमानित मुल्य ३०,००० अमेरिकी डलर रहेको थियो। यसको विपरीत, पुरुषहरूको विश्वकपको पारितोषिक १८-क्यारेट सुनद्वारा बनाइएको छ जसमा प्रयोग गरिएको मूल्यवान धातुको मूल्य १५०,००० अमेरिकी डलर रहेको छ। प्रत्येक महिला विश्व विजेता टोलीले यसलाई गृह देशमा लैजानका लागि एक नयाँ विजेताको पारितोषिक निर्माण गरिएको छ, जबकि पुरुष प्रतियोगिताको लागि एकमात्र पारितोषिक रहेको छ जसलाई फिफाले आफुसँग सुरक्षित राखेको छ भने फिफाले यस समानको प्रतिकृति पारितोषिकलाई विजेताहरूले गृह देशमा लैजानका लागि अनुमति दिएको छ।
सन् २००७ देखि, विजेताहरूलाई फिफाको तक्माद्वारा सम्मान गरिन्छ जसलाई अर्को प्रतियोगिताको विजेताको निर्णय नभएसम्म विजेता टोलीको वर्दीमा लगाइन्छ।
छनोट खेल
छनोट प्रतियोगिता ६ फिफा महाद्वीपीय क्षेत्रहरू (अफ्रिका, एसिया, उत्तर, मध्य अमेरिका र क्यारिबियन, दक्षिण अमेरिका, ओसिनिया, युरोप) भित्र आयोजना गरिन्छ, र उनीहरूको सम्बन्धित फुटबल महासङ्घहरूद्वारा आयोजना गरिन्छ। यसको छनोट खेलमा सम्बद्ध सबै सङ्घका राष्ट्रिय टोलीहरू सहभागी हुन्छन्। युरोपेली फुटबल सङ्घका, एसियाली फुटबल महासङ्घ, उत्तर, मध्य अमेरिका र क्यारिबियन फुटबल सङ्घ, दक्षिण अमेरिकी फुटबल सङ्घ, अफ्रिकी फुटबल सङ्घ र अोसिनिया फुटबल सङ्घका राष्ट्रहरूले यसमा भाग लिन पाउनेछन्। फिफाले सङ्घमा आबद्ध टोलीको सापेक्ष बलको आधारमा प्रत्येक महाद्वीपीय क्षेत्रलाई राष्ट्रिय टोलीको सङ्ख्या प्रदान गर्ने निर्णय गर्दछ। आयोजक राष्ट्र प्रतियोगितामा स्वचालित रूपमा छनोट हुन्छ। सन् २०१५ फिफा महिला विश्वकप देखि, प्रवेशीहरूको सङ्ख्यालाई १६ बाट २४ पुर्‍याइएको थि भने यसलाई हाल ३२ मा, वृद्धि गरिएको छ।
अन्तिम प्रतियोगिता
अन्तिम प्रतियोगितामा सामान्यतया १२ देखि २४ राष्ट्रिय टोलीहरूले प्रतिस्पर्धा गर्दछन्। खेलमा, दुईवटा चरण हुन्छ जसमा समूह चरण र निस्कासन चरण समावेश छन्।
समूह चरणमा टोलीहरूलाई चारवटा समूहमा विभाजन गरिन्छ। टोलीहरू राउन्ड रोबिन प्रणालश्र अन्तर्गत एकअर्कासँग प्रतिस्पर्धा गर्दछन् जहाँ प्रत्येक टोलीको लागि ३ खेल छुट्याइएको हुन्छ। प्रत्येक समूह खेलको अन्तिम चरणमा सबै चार टोलीहरू बीचको निष्पक्षता बचाउन एकै समयमा तालिकाबद्ध गरिएको हुन्छ। सन् २०१५ को संस्करणमा २४ वटा टोलीहरू मध्ये खेलमा जित हासिल गरेका उक्त समूहको पहिलो र दोस्रो टोलीहरूलाई अघिल्लो चरणमा लगिएको थियो। यस चरणलाई निस्कासन चरण भनेर पनि चिनिन्छ जहाँ बाँकी १६ टोलीहरू मध्येका विजेता ८ टोलीहरू क्वाटरफाइनलका लागि छनोट हुन्छन्। सन् १९९४ देखि, एक जीतको लागि ३ अङ्क प्रदान गरिँदै आएको छ जहाँ खेल बराबरी भएमा १ र खेल गुमाएमा कुनै पनि अङ्क प्राप्त हुँद‌न। प्रत्येक समूहको प्रत्येक टोलीको वरियता निम्न प्रकारले निर्धारण गरिएको छ:
समान स्तरका टोलीहरू बीच प्रतियोगितामा सर्वाधिक अङ्क
निस्कासन चरण एकल निस्कासन प्रतियोगिता हो जसमा टोलीहरू एक-अर्कासँग प्रतिस्पर्धा गर्दछन्। आवश्यक भएको खण्डमा अतिरिक्त समय र पेनल्टी सुटआउट्स प्रयोग गरि विजेतालाई निर्धारण गरिन्छ। यो १६ को चरणबाट (दोस्रो चरण वा समूह चरण पछिको चरण) सुरु हुन्छ। यसपछि क्वाटर फाइनल, सेमीफाइनल, तेस्रो स्थानको खेल (सेमीफाइनलमा पराजित भएका टोलीहरू) र फाइनल खेल हुन्छ।
उपस्थिति
टिप्पणी:
आयोजक र नतिजा
अतिरिक्त समयमा खेलाइएन।
समग्रमा, ३६ राष्ट्रहरूले कम्तिमा एक पटक फिफा महिला विश्वकप प्रतियोगितामा खेल खेलेका थिए जसमध्ये ४ राष्ट्रहरूले यसको उपाधि चुम्न सफल भएका छन्। चौथो उपाधिको अमेरिकी राष्ट्रिय महिला फुटबल टोल सर्वाधिक सफल टोली हो भने यसले प्रत्येक विश्वकपमा खेल्ने लिने एक मात्र राष्ट्र हो। टोली लगातार सन् २०११, सन् २०१५ र सन् २०१९ को उपाधि हात पारेको छ।
प्रसारण र राजश्व
सन् २०१७ सम्म, सन् २०१५ फिफा महिला विश्वकपको फाइनल खेलले अमेरिकामा सर्वाधिक अवलोकनको किर्तिमानी कायम गरेको थियो जहाँ यसले सोही वर्षको एनबिएको फाइनल र स्टानले कपलाई समेत उछिन्दै २ करोड ३० लाख भन्दा बढी दर्शकहरूलाई आकर्षित गरेको थियो। प्रतियोगिताको इतिहासमा यो, स्पेनी भाषाको सर्वाधिक हेरिएको प्रसारण बन्न सफल भएको थियो। विश्वव्यापी रूपमा यसलाई ६५ करोड भन्दा बढी दर्शकहरूले प्रत्यक्ष रूपमा अवलोकन गरेका थिए।
सन् २०१५ को संस्करणले ७ करोड ३० लाख राजश्व उत्पन्न गरेको थियो। तुलनात्मक रूपमा, प्रतियोगिताले अनुमानित ६.१ अर्ब अमेरिकी डलर उत्पन्न गरेको थियो।.