cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
चन्द्रयान-२
चन्द्रयान-२ मा प्रयोग गरिएको ल्यान्डर र रोभर चन्द्रमामा लगभग ७०° दक्षिण अक्षांशमा अवस्थित दुई क्रेटरहरू मेनजिनस र सिमपेलियसको मध्य एउटा अग्लो मैदानमाथि अवतरण गराउने प्रयास गर्नेछ। पाङ्ग्रासहितको रोभर चन्द्रमाको सतहमाथि गुडेर त्यहाँको माटो वा चट्टानको नमुना एकत्रित गरी रासायनिक विश्लेषण गर्ने योजना रहेको छ। चन्द्रमाबाट तथ्याङ्कहरू सङ्कलन गरेर चन्द्रयान-२ ले कक्षयानको माध्यमद्वारा पृथ्वीमा पठाउनेछ।
इतिहास
सन् २००७ नोभेम्बर १२ को दिन इसरो र रूसी अन्तरिक्ष एजेन्सी (रोसकोसमोस) का प्रतिनिधिहरूले चन्द्रयान-२ परियोजनामाथि सँगै काम गर्ने समझौतामा हस्ताक्षर गरेका थिए। यस समझौता बमोजिम अर्बिटर तथा रोभरको मुख्य जिम्मेवारी इसरोको थियो भने रोसकोसमोस ल्यान्डरको लागि जिम्मेवार हुने उल्लेख गरिएको थियो।
भारत सरकारले सन् २००८ सेप्टेम्बर १८ मा प्रधानमन्त्री मनमोहन सिंहको अध्यक्षतामा आयोजित केन्द्रीय मन्त्रीमण्डलको बैठकमा यस अभियानलाई स्वीकृति दिएको थियो। अन्तरिक्ष यानको डिजाइनलाई सन् २००९ अगस्टमा पूर्ण गरिएको थियो जसमा दुवै देशका वैज्ञानिकहरूले आफ्नो संयुक्त योगदान दिएका थिए।
भारतीय अन्तरिक्ष सङ्गठन इसरोले तय समयसीमामा चन्द्रयान-२ कार्यक्रम अनुसार पेलोडलाई अन्तिम रूप दिन सफल भयो। तर रुसी अन्तरिक्ष सङ्गठनले तय समयसीमाभित्र ल्यान्डर विकास गर्न असफल भएकै कारणले यस चन्द्रयान-२ अभियानलाई सन् २०१३ जनवरीमा स्थगित गरेर अभियानलाई सन् २०१६ को लागि पुनर्निर्धारित गरियो। रोसकोसमोसद्वारा मङ्गल ग्रहको चन्द्रमा फोबोसमा पठाउने भनिएको फोबोस-ग्रन्ट अभियान विफल भएपछि त्यस अभियानसँग जोडिएर रहेको प्राविधिक पक्षहरूको उपयोग चन्द्र परियोजनामा पनि गरिएको हुनाले त्यसको पूर्ण समीक्षा गर्नुपर्ने आवश्यकता थियो। रुसले सन् २०१५ सम्ममा पनि ल्यान्डर विकास गर्न नसकिने जनाएपछि भारतले चन्द्र अभियानलाई स्वतन्त्र रूपले विकसित गर्ने निर्णय गर्‍यो।
अवतरण
७ सेप्टेम्बर २०१९ का राति १.३० देखि २.३० को बीचमा चन्द्रमाको सतहमा अर्बिटरबाट अवतरणका लागि तयार पारिएको विक्रम ल्यान्डर नाम गरेको यान पठाइँदै थियो ।चन्द्रयान-२ को [विक्रम ल्यान्डर]ले चन्द्रमाको दक्षिणी ध्रुव छुनका लागि केही क्षण बाँकी रहँदा उक्त यानसँग भारतीय अन्तरिक्ष केन्द्र इसरोको सम्पर्क विच्छेद भएको थियो।
चौहान वंश
शाकम्भरीको चाहमान वंश आधुनिक रूपमा साँभरको चौहान वंश छोटकरीमा चौहान वंश वा चौहाण वंश वा मध्यकालीन भारतको अग्निवंशी राजपूत वंश हो ।
सेल्फी डाँडा सुरुङ्गा
ह्याप्पील्यान्ड फनपार्क  अर्थात् सेल्फी डाँडाको नामले प्रसिद्ध यो झापा जिल्लाको कनकाई नगरपालिका–३ स्थित ह्याप्पील्यान्ड फनपार्क आन्तरिक पर्यटकका लागि आकर्षणको केन्द्र हो । यो सुरुङ्गा बजारदेखि एक किलोमिटर उत्तरतर्फ चार बिघा क्षेत्रफलमा बनेको छ । यहाँ दैनिक ५०० देखि एक हजारसम्म आन्तरिक पर्यटक आउने गरेका छन् । फनपार्कमा माटोको ढिस्को उठाएर निर्माण गरिएको सेल्फी डाँडाले पर्यटकलाई बढी आकर्षित गर्ने गरेको छ । पार्कमा आइसफल टावर, पानीको फोहोरा, बगैचा र बाल उद्यान निर्माण गरिएको छ । यहाँ हात्ती, बाघ, गैँडालगायतको प्रतिमा पनि राखिएको छ । पार्कभित्र रहेको मिनी चिडियाखानामा विभिन्न चराचुरुङ्गी र वन्यजन्तु राखिएको छ । पार्कभित्र चार कट्ठा जग्गामा कृत्रिम पोखरी निर्माण गरिएको छ । यहाँ निर्माण गरिएको आकाशे पुलमा फोटो खिच्नेको घुइँचो लाग्छ । शनिवार र चाडपर्वमा अत्यन्त भीड लाग्छ यहाँ भारत बङ्गलादेश र भूटानबाट पर्यटक घुम्न आउने गरेका छन् ।
चौहान वंश
तर इतिहासकारहरू यस वंशलाई हूण मूलका एक गुर्जर राजवंश थियो। तथा गुर्जर प्रतिहारहरूको सामंत थियो । १२औं शताब्दीसम्म शासन गरे।  चौहान वंश गुर्जरहरूको प्रसिद्ध वंशमध्य एक हो । इतिहासकारहरूको अनुसार अग्निकुल गुट मूल रूपमा गुर्जर थियो र चौहान गुर्जरहरूको प्रमुख कबीला थियो।
काँची: द अनब्रेकेबल
काँची: द अनब्रेकेबल एक रोमान्टिक २०१४ हिन्दी-भाषी भारतीय चलचित्र हो, जसको निर्माण र निर्देशन सुभाष घईले गरेका हुन्, जसमा नवोदित अभिनेत्री मिष्टी र कार्तिक आर्यन मुख्य भूमिकामा छन् ।
ग्वाटेमाला महिला राष्ट्रिय फुटबल टोली
ग्वाटेमाला महिला राष्ट्रिय फुटबल टिम अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिताहरूमा ग्वाटेमालाको प्रतिनिधित्व गर्ने महिला फुटबल टिम हो । यो ग्वाटेमालामा फुटबलको लागि शासकीय निकाय ग्वाटेमाला फुटबल संघको नियन्त्रणमा रहेकोे छ । यो फिफा र उत्तर, मध्य अमेरिका र क्यारिबियन फुटबल सङ्घको सदस्य राष्ट्र हो ।
मिष्टी
प्रारम्भिक जीवन
मिष्टीको जन्म २० डिसेम्बर १९८७ मा कोलकाता, पश्चिम बङ्गाल, भारतमा एक बङ्गाली परिवारमा भएको थियो । उनको आमा बीना चक्रवर्ती एक गृहिणी हुन् र उनको बुबा एक निर्माण व्यवसायी हुन् । उनको एक भाइ छ जसको नाम अनिरुदा हो । उनको वास्तविक नाम इन्द्राणी चक्रवर्ती हो ।.
पाकिस्तानको प्रशासनिक एकाइ
पाकिस्तानको प्रशासनिक एकाईले, पाकिस्तानको प्रशासनमा भूमिका निर्वाह गर्ने उपराष्ट्रिय प्रशासनिक विभाजनलाई जनाउँछ। यो देशको चार प्रदेश र एक सङ्घीय प्रदेशहरू मिलेर बनेको छ प्रदेशहरूमा बलुचिस्तान, पञ्जाब, सिन्ध, खैबर पख्तुनख्वा र सङ्घीय प्रशासित इस्लामाबाद राजधानी क्षेत्र पर्दछ। साथै पाकिस्तानले कश्मीरको विवादित क्षेत्रमा पनि : गिल्गित-बल्तिस्तान र आजाद जम्मु र कश्मीर गरि दुई स्वायत्त प्रदेशहरूको व्यवस्था गरेको छ। गिल्गित-बल्तिस्तान छिमेकी देश भारतसँग चलिरहेको कश्मीर विवादका कारण, यसले लद्दाख र जम्मू र कश्मीरका सङ्घ शासित प्रदेशहरूमाथि पनि सार्वभौमिकताको दावा गरेको छ, तर सन् १९४७–१९४८ मा भारतबाट स्वतन्त्र भएदेखि र त्यसपछिको युद्धदेखि यसले कुनै पनि क्षेत्रमाथि प्रशासनिक अधिकार प्रयोग गरेको छैन। पाकिस्तानका सबै प्रदेश र क्षेत्रहरू विभाजनमा विभाजित छन्, जसलाई जिल्लाहरूमा अझ उपविभाजन गरिएको छ, र त्यसपछि तहसील, जसलाई फेरि सङ्घ परिषदहरूमा अझ उपविभाजन गरिएको छ।
प्रारम्भिक इतिहास
पाकिस्तानले १४ अगस्त १९४७ मा भएको भारतको विभाजनपछि बेलायती शासनबाट आफ्नो वर्तमान प्रदेशहरू समावेश भएको भूभाग उत्तराधिकार प्राप्त गरेको थियो। स्वतन्त्रताको दुई दिनपछि बङ्गालको मुस्लिम-बहुसङ्ख्यक मुर्शिदाबाद जिल्लालाई पाकिस्तानको साम्राज्यबाट बाहिर सारिएको थियो र भारतको साम्राज्य भित्र राखिएको थियो।  राडक्लिफ आयोगले सीमा समायोजन गरेको थियो जसको उद्देश्य हुगली नदीलाई पूर्णतया भारत भित्र राख्नु थियो। यसको स्थापनाकालमा पाकिस्तानमा दुई क्षेत्रहरू थिए, जुन भारतीय भूभागको लगभग १,६०० किलोमिटर (९९० मिटर) द्वारा एक अर्काबाट अलग गरिएको थियो। पश्चिमी क्षेत्रमा उत्तर-पश्चिम सीमा प्रदेश, पश्चिम पञ्जाब, सिन्ध, बलुचिस्तान र १३ वटा राजशाही राज्यहरू गाभिएको थियो। पूर्वी क्षेत्रमा पूर्वी बङ्गालका साथै सिलेट र बौद्ध-बहुसङ्ख्यक चट्टोग्राम समावेश थियो। पूर्वी बेलायती आसाम प्रदेशमा पाकिस्तानलाई बाँडिएको थियो।
सन् १९४८ मा कराचीलाई सिन्ध प्रदेशबाट टुक्राएर सङ्घीय राजधानी क्षेत्र गठन गरिएको थियो। सन् १९५० मा उत्तर-पश्चिम सीमा प्रदेशले एम्ब र फुलाराका प्रमुख राज्यहरूलाई ग्रहण गरेको थियो भने पश्चिम पञ्जाब (पूर्वमा भारतको पञ्जाबबाट अलग गर्न 'पश्चिम' नामकरण गरिएको थियो) को नाम केवल पञ्जाब थियो। सन् १९५२ मा दक्षिण पश्चिममा रहेका चार प्रमुख राज्यहरूले बालुचिस्तान राज्यसङ्घ गठन गरेका थिए।
सन् १९५५ मा तत्कालीन प्रधानमन्त्री मोहम्मद अली बगुडाले एक एकाई नीतिको सुरुवात गरेका थिए जसबाट पश्चिमी क्षेत्रमा सबै प्रदेश र राजशाही राज्यहरूलाई गाभेर पश्चिम पाकिस्तानको प्रान्तीय क्षेत्रको निर्माण गरिएको थियो। लाहोरले यसको प्रादेशिक राजधानीको रूपमा काम गरेको थियो। साथै, पूर्वी बङ्गाललाई (सिलेट र चट्टोग्राम सहित) पूर्व पाकिस्तानको रूपमा पुन: नामकरण गरिएको थियो र ढाका यसको प्रादेशिक राजधानीको रूपमा कार्यरत थियो। एक एकाई नीतिको उद्देश्य, खर्च कम गर्ने र प्रादेशिक पूर्वाग्रह हटाउने थियो तर सन् १९५८ को सैन्य विद्रोहले पहिलो सैनिक राष्ट्रपति अयुब खानले राज्यपाल शासनको पक्षमा पश्चिम पाकिस्तानको मुख्यमन्त्रीको पद खारेज गर्दा कठिनाइहरू ल्याएको थियो।
७ सेप्टेम्बर १९५८ मा, चार वर्षको वार्तापछि (छ महिनाको गहन वार्ता सहित) पाकिस्तानले ओमानबाट ग्वादरको विदेशी अन्तःक्षेत्र ५.५ अरब रुपैयाँ (३० लाख अमेरिकी डलर; सन् २०१७ मा लगभग २२,४१०,३११.४२ अमेरिकी डलर) मा खरिद गरेको थियो। ग्वादर औपचारिक रूपमा ८ डिसेम्बर १९५८ मा पाकिस्तानको एक भाग बनेको थियो। ओमानी शासनको १७४ वर्ष पछि समाप्त भएको थियो। सन् १९६० मा कराचीबाट रावलपिन्डीमा सङ्घीय राजधानी सारिएको थियो र १९६१ मा सङ्घीय राजधानी क्षेत्र पनि पश्चिम पाकिस्तानमा गाभिएको थियो। सन् १९६६ मा यो राजधानी फेरि नवनिर्मित सहर इस्लामाबादमा सारिएको थियो। सन् १९६२ मा पूर्वी पाकिस्तानको उच्च जनसङ्ख्याका कारण ढाकालाई देशको विधायी राजधानी बनाइएको थियो।
सन् १९७० देखि
अगस्त २००० मा स्थानीय सरकारहरूको पुनर्गठन गर्ने योजनाको भागको रूपमा विभाजनहरू खारेज गरिएको थियो र त्यसपछि सन् २००१ मा निर्वाचन गराइएको थियो। पहिले प्रादेशिक स्तरमा सम्हालेका थुप्रै कार्यहरू व्यक्तिगत जिल्ला र तहसीलहरूमा हस्तान्तरण गरिएका थिए। सन् २००८ मा सरकारले पूर्व विभाजनहरू पुनर्स्थापित गरेर आयुक्तहरू नियुक्त गरेको थियो।
सन् २००९ मा उत्तरी इलाकाको नाम फेरि गिल्गित-बल्तिस्तान नामाकरण गरिएको थियो।  र स्वायत्त क्षेत्रको रूपमा आफ्नो औपचारिक दर्जा कायम राखिएको थियो। सन् २०१० मा उत्तर-पश्चिम सीमा प्रदेशको नाम औपचारिक रूपमा खैबर पख्तुनख्वा नामाकरण गरिएको थियो। सन् २०१८ मा पाकिस्तानको राष्ट्रिय सभा र खैबर पख्तुनख्वा प्रादेशिक सभाले एक्काइसौँ संविधान संशोधनसहित ऐतिहासिक फाटा विधेयक पारित गरेको थियो। ३१ मे २०१८ मा तत्कालीन राष्ट्रपति मम्नून हुसेनले २५ औँ संविधान संशोधन विधेयकमा हस्ताक्षर गरेसँगै खैबर पख्तुनख्वासँग सङ्घिय प्रशासित जनजाति क्षेत्रहरू गाभ्ने अन्तिम कदम पूरा भएको थियो। संशोधनको हस्ताक्षरले सङ्घीय प्रशासित जनजाति क्षेत्रलाई छुट्टै राजनीतिक संस्थाको रूपमा खारेज गरेर खैबर पख्तुनख्वा प्रदेशमा गाभेको थियो।
शासनको स्तर
तलको चित्रले पाकिस्तानको प्रशासनिक विभाजनलाई दर्साउँछ।
जिल्ला
सन् २०१० सम्म जिल्ला प्रशासनको कार्यकारी प्रमुखको रूपमा जिल्ला नाजीम थियो जब सरकारले जिल्ला समन्वय अधिकारीहरूलाई पनि आफ्नो अधिकार दिएको थियो। तिनीहरूको भूमिका जिल्ला गभर्नर वा प्रान्तको जस्तै छ। सरकारी रणनीति कार्यान्वयन गर्ने र यसबाट उत्पन्न पहलहरूको विकास गर्ने जिम्मेवारी यसमा रहेको हुन्छ।
स्थानीय सरकारप्रति उत्तरदायी हुने गरी प्रशासनिक र वित्तीय अधिकार विकेन्द्रीकृत गर्न, सुशासन, सेवाको प्रभावकारी वितरण र जनताको संस्थागत सहभागिता मार्फत गर्ने पारदर्शी निर्णयका लागि आधारभूत तहका जनताको सहभागिताबाट स्थानीय सरकारका संस्थाहरूको निर्वाचन प्रत्येक चार वर्षपछि पाकिस्तानका प्रमुख निर्वाचन आयुक्तले कुनै पनि दलीय आधारमा गर्दैनन्।
तहसील
स्थानीय सरकारका तीन तहमध्ये तहसील सरकार दोस्रो तहको सरकार हो। यहाँ जिल्ला सरकारका कार्य, जिम्मेवारी र अधिकारीहरूलाई अझ साना एकाईहरूमा विभाजन गरिएको छ, यी एकाइहरूलाई "तहसील" भनिन्छ। यी तहसीलहरू सिन्ध प्रान्त बाहेक पाकिस्तानभरि प्रयोग गरिन्छ जहाँ यसको सट्टामा "तालुका" शब्द प्रयोग गरिन्छ, यद्यपि कार्य र अधिकारीहरू समान छन्। तहसील सरकारका प्रमुख "तहसील नजीम" हुन् जसलाई तहसील नाइब-नाजीमले सहयोग गरेका हुन्छन्। प्रत्येक तहसीलमा तहसील परिषद्, तहसील नाजिम, तहसील/तालुका नगरपालिकाका पदाधिकारी, प्रमुख अधिकृत र स्थानीय परिषद्का अन्य पदाधिकारीहरू रहेको तहसील नगरपालिका प्रशासन रहेको छ।.
सङ्घ परिषद्
सङ्घ व्यवस्थापिका र उपाध्यक्ष सहित सङ्घ परिषद्का सदस्यहरू मताधिकार र संयुक्त निर्वाचनको आधारमा प्रत्यक्ष निर्वाचन मार्फत निर्वाचित हुन्छन् । तथापि, जिल्ला परिषद्मा महिलाहरूका लागि आरक्षित सीटको निर्वाचनका लागि तहसील वा सहरहरूमा समानुपातिक रूपमा विभाजित सङ्घ परिषद्का सबै सदस्यहरू तहसील वा शहरमा हुनेछन्। यी निर्वाचनलाई व्यवस्थित र सञ्चालन गर्ने जिम्मेवारी प्रमुख निर्वाचन आयुक्तको हो।
एडम स्मिथ (फुटबल खेलाडी)
एडम स्मिथ (जन्म: २९ अप्रिल १९९१) एक अङ्ग्रेजी पेशेवर फुटबल खेलाडी हुन जसले अङ्ग्रेजी क्लब बोर्नमाउथ र इङ्ल्यान्ड राष्ट्रिय फुटबल टिमको लागि रक्षापंक्तिको रूपमा खेल्छन् ।
नवी मुम्बई
नवी मुम्बई (, जसलाई यसको पूर्व नाम नयाँ बम्बईको नामले पनि जानिन्छ), कोंकण विभागमा भारतीय राज्य महाराष्ट्रको पश्चिमी तटमा एक नियोजित सहर हो ।
भैरव (चलचित्र)
भैरव नेपाली भाषाको चलचित्र हो । चलचित्रमा निखिल उप्रेतीप्रमूख भूमिकामा रहेका छन् भने चलचित्रमा जयकिशन बस्नेत लगायतका कलाकारहरूको पनि अभिनय रहेको छ । यस चलचित्रको निर्देशन निखिल उप्रेति स्वयमले गरेका हुन् । यो चलचित्र पूर्णतया देशभक्तिभावमा आधारित रहेको छ ।
मोहम्मद
मोहमम्द (अरबी: محمد  ; सन् 570 – 8 जुन 632) जसलाई इस्लाम धर्मको प्रमुख व्यक्तित्व तथा गैर-मुस्लिमहरूले इस्लामको संस्थापको रूपमा मान्दछन् ।  उनी भगवानबाट संसारमा पठाइएको अन्तिम पवित्र प्रतिकको रूपमा मानिने गर्दछ ।
आटघोरिया उपजिल्ला
आटघोरिया  बङ्गलादेशको उत्तरी भागमा पर्ने जिल्ला पाबना जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला राजशाही विभागमा अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
आटघोरिया बङ्गलादेशको उत्तरी भागमा पर्छ भने यो उपजिल्ला २४°०३' देखि २४°१२' उत्तर अक्षांश र ८९°१०' देखि ८९°२५' पूर्वी देशान्तरमा अवस्थित छ। आटघोरिया उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये १८६.१५ वर्ग किलोमिटर ओगटेको। यस उपजिल्लालाई चाटमोहर र फरिदपुर उपजिल्लाले उत्तर, पाबना सदर र ईश्रवरदी उपजिल्ला दक्षिण, साँथिया उपजिल्लाले पूर्व र नाटोर जिल्लाको बाडाइग्राम उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। इचामती, चिक्नाई, कमला, जलका, ताकीगुरी बिल आदि यस उपजिल्लाको प्रमुख नदिहरू हुन्।
इतिहास
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने यस उपजिल्लाको माझपाडा सङ्घ अन्तर्गत पर्ने एक गाउँ भाङ्सिपाडा घाटमा पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकु बीच प्रत्यक्ष गोली हानाहानमा १२ लडाकु, १ पाकिस्तानी सेनाका अधिकारी र एक स्थानीय मानिसको मृत्यु भएको थियो।
जनशाङ्खिकि
बङ्गलादेश राष्ट्रिय जनगणना अनुसार यस उपजिल्लाको कुल जनसङ्ख्या १३६४८० रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ७०३४३ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ६६१३७ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १३३५०४  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २८५२, बौद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ११५ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या ९ रहेको छ। यस उपजिल्लामा १६१ मस्जिद, १७ हिन्दु मन्दिर र १ गिर्जाघर र १ प्यागोडा रहेका छन्। बेरुन मस्जिद, आटघोरिया मस्जिद, दिबोट्टार मस्जिद, श्रीकान्तपुर मस्जिद, एकदन्त मस्जिद, राधाकान्तपुर मस्जिद आदि यस उपजिल्लाका केही चर्चित धार्मिक स्थलहरू हुन्। यस उपजिल्लाका ९५.७४% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने ०.०९% ले पोखरी, ०.६४% ले टुटी र ३.५३% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गरेका छन्। यस उपजिल्लामा १ उपजिल्ला स्वास्थ्य केन्द्र र ५ सङ्घ स्वास्थ्य तथा परिवार नियोजन केन्द्रहरू रहेका छन्। सन् १७७० मा यस क्षेत्रका विभिन्न स्थानहरूमा अनिकाल लागेको थियो हजारौं मानिसहरूको मृत्यु भएको थियो।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, पानको पात, जुट, उखु, तोरी, लसुन, प्याज, हरियो खुर्सानी, अदुवा तथा अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया आँप, केरा, लिची, मेवा, कागती, खरबुजा आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, तेल उद्योग, बिस्कुट कारखाना, इट्टा उद्योग, फलाम उद्योग तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया धान, गहुँ, जुट, पानको पात तथा मौसमी तरकारी तथा अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेका आलसको तेल, कोदो, तिल पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा २० हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा १२५ माछापालन केन्द्र, १७० दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा २३० कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस उपजिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ७३.७६% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै २.२५% मजदुरीमा, उद्योगमा ०.९१%, वाणिज्यमा ८.३३%, सञ्चार र यातायातमा २.०९%, निर्माण क्षेत्रमा ०.५३%, सुविधामा ३.९६%, धार्मिक सेवामा ०.०८%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा ०.२६% र अन्यमा ४.८३% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय आटघारिया थानाको स्थापना सन् १३ जनवरी १९१५ मा भएको थियो भने सन् १९८३ मा दिन यसलाई उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियोे। हाल यस उपजिल्लामा ५ सङ्घ परिषद्, १११ मौजा/महल्ला र १२६ गाउँहरू रहेका छन्।
शिक्षा
यस उपजिल्लाको कुल साक्षरता दर ४४.६% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ४५.९% छ भने महिलाको साक्षरता दर ४३.२% रहेको छ। यस उपजिल्लामा ५ क्याम्पस, १५ माध्यमिक विद्यालय, १८ मदरसा, ४४ सरकारी प्राथमिक विद्यालय, २९ गैरसरकारी प्राथमिक विद्यालय आदि रहेका छन्। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्था यस प्रकार छन्; खदिरपुर डिग्री क्याम्पस (सन् १९९५), दिबोट्टर डिग्री क्याम्पस (सन् १९९५), आटघोरिया डिग्री क्याम्पस (सन् १९७२), खदिरपुर प्राविधिक तथा बजार व्यवस्थापन क्याम्पस (सन् २००३), आटघोरिया पाइलट उच्च विद्यालय (सन् १९५४), दिबोट्टर पाइलट उच्च विद्यालय (सन् १९६६), डिबोट्टर नमुना सरकारी प्रथमिक विद्यालय (सन् १८८०), ताहा इस्लामिया दखिल मदरसा (सन् १९२३), धलेश्वरी इस्लामिया दखिल मदरसा (सन् १९२२) आदि।
विजय कृष्ण आचार्य
विजय कृष्णा आचार्य भारतीय चलचित्र निर्देशक, गीतकार, संवाद लेखक तथा पटकथा लेखक हुन् ।
नेपाल विधार्थी संघ
नेपाल विधार्थी सङ्घ नेपाली कंगरेसको एक भादृी सङ्घ हो| यसले विधार्थीको हक र हितको लागि आवाज उठाउने काम गर्छ| यसलाई छोटकरीमा ने.वि.सं. भनिन्छ|
२००७ फिफा महिला विश्वकप
२००७ फिफा महिला विश्वकप फिफा महिला विश्वकपको पाँचौ संस्करण हो जुन १० देखि ३० सेप्टेम्बर २००७ सम्म चीन मा आयोजित महिलाहरूको लागि एक अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिता थियो । चीन २००३को संस्करणको आयोजना गर्न लागेको थियो, तर त्यस देशमा सार्स को प्रकोपले संयुक्त राज्यमा सार्न बाध्य बनाएको थियो । फिफाले तुरुन्तै २००७ फिफा महिला विश्वकप चीनलाई आयोजना गर्न अनुमति प्रदान गर्यो, जसको मतलब यो हो कि २०११ फिफा महिला विश्वकपको लागि मतदान नभएसम्म नयाँ आयोजक राष्ट्र प्रतिस्पर्धात्मक रूपमा छनोट गरिएको थिएन ।
आदित्य चोपडा
आदित्य चोपडा एक भारतीय चलचित्र निर्देशक हुन् ।
जोसुवा किङ
जोसुवा किङ (जन्म: १५ जनवरी १९९२) एक नर्वेका पेशेवर फुटबल खेलाडी हुन जसले अङ्ग्रेजी क्लब बोर्नमाउथ र नर्वे राष्ट्रिय फुटबल टिमको लागि अग्रपंक्तिको रूपमा खेल्छन ।
आन्ध्र बैंक
आंध्र बैङ्क भारतको एक प्रमुख बैङ्क हो। ३१ मार्च २०१२ माा यसको १७१२ शाखा तथा १०५६ एटीएम थिेए। यसको स्थापना १९२३ मा डॉ भोगराजु पट्टाभि सीतरमैया ले गरेका  थिए। भारत सरकारको यसमा हिस्सेदारी ५१.५५% छ।
बेडा उपजिल्ला
बेडा  बङ्गलादेशको उत्तरी भागमा पर्ने जिल्ला पाबना जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला राजशाही विभागमा अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
बेडा बङ्गलादेशको उत्तरी भागमा पर्छ भने यो उपजिल्ला २३°४८' देखि २४°०६' उत्तर अक्षांश र ८९°४४' देखि ८९°४४' पूर्वी देशान्तरमा अवस्थित छ। बेडा उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये २४८.६० वर्ग किलोमिटर ओगटेको। यस उपजिल्लालाई शाहजादपुर र चौहाली उपजिल्लाले उत्तर, गोलन्द र राजबाडी उपजिल्ला दक्षिण, चौहाली, दौलतपुर र शिवालय उपजिल्लाले पूर्व र सुजानगर र साँथिया उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ।पद्मा, जमुना, इचामती, धलाई बिल, इचहार बिल र हुरासागर यस उपजिल्लाको प्रमुख नदिहरू हुन्।
इतिहास
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने ३१ मार्च १९७१ का दिन पाकिस्तानी सेनालाई बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकुले नगरबाडी फेरि घाट प्रवेश गर्न लाग्दा प्रतिरोध गरेका थिए। पाकिस्तानी सेनाले ९ अप्रिल १९७१ का दिन बङ्गलादेशी लडाकुहरूलाई घर वा वासस्थानबाट हटाउने क्रममा हवाई हमला गरेका थिए जसका कारण कयौं सर्वसाधारणको मृत्यु भएको थियो। १९ अप्रिलका दिन बेडा उपजिल्लाको नगरबाडी-बगुडा रेल मार्गमा पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशी लडाकु बीच प्रत्यक्ष गोली हानाहान भएको थियो जहाँ २५ लडाकु सहित १५० पाकिस्तानी सेनाको मृत्यु भएको थियो। जुलाई र अगष्ट महिनामा पाकिस्तानी सेनाले बङ्गलादेशी लडाकुलाई आक्रमण गरी ५७ बन्दुकहरू कब्जा गरेका थिए। बेडा १४ डिसेम्बर १९७१ का दिन स्वतन्त्र भएको थियो।
जनशाङ्खिकि
बङ्गलादेश राष्ट्रिय जनगणना अनुसार यस उपजिल्लाको कुल जनसङ्ख्या २३१४० रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या १२०६१५ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ११०८१५ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २२०१११  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ११२८१, बौद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १३ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या २५ रहेको छ। यस उपजिल्लामा १५५ मस्जिद, ४३ हिन्दु मन्दिर र १ गिर्जाघर र १ प्यागोडा रहेका छन्। दर्गाबारी मस्जिद, बेडा बाजार जामे मस्जिद, बुरोमाटी मन्दिर, हरिबाडी हिन्दु मन्दिर आदि यस उपजिल्लाका केही चर्चित धार्मिक स्थलहरू हुन्। यस उपजिल्लाका ९५.३२% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने १.३१% ले पोखरी, ०.४४% ले टुटी र ३.०२% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गर्दै आएका छन्।यस उपजिल्लामा १ उपजिल्ला स्वास्थ्य केन्द्र र ५ सङ्घ स्वास्थ्य तथा परिवार नियोजन केन्द्रहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाको कुल घरहरू मध्ये ६.३४% घरहरूमा अझै पनि सौचालय सुविधा रहेको छैन। सन् १९८८ र सन् १९९८ मा आएको बाढीले यस उपजिल्लामा थुप्रै घर, भवन तथा बालिनालिमा ठूलो मात्रमा क्षति पुर्‍याएको थियो भने हजारौं मानिसहरू विस्थापित भएका थिए।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, जुट, उखु, तोरी, लसुन, प्याज, हरियो खुर्सानी, अदुवा तथा अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया आँप, केरा, लिची, मेवा, कागती, खरबुजा आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, तेल उद्योग, बिस्कुट कारखाना, इट्टा उद्योग, फलाम उद्योग तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया धान, छालाका सामग्री, उखु, लुङ्गी तथा मौसमी तरकारी तथा अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेका आलसको तेल, कोदो, तिल र सखरखण्ड पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा २० हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा थुप्रै माछापालन केन्द्र, दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस उपजिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ४०.०७% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै ३.९४% मजदुरीमा, उद्योगमा ७.९२%, वाणिज्यमा २१.८०%, सञ्चार र यातायातमा ४.९२%, निर्माण क्षेत्रमा १.०८%, सुविधामा ५.७७%, धार्मिक सेवामा ०.२१%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा ०.४८% र अन्यमा १३.८१% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय मथुरा थानाको स्थापना सन् १८२८ मा गरिएको थियो भने यसलाई पछि सन् १९२७ मा बेडामा नाम सारि गरिएको थियो। बेडा थानालाई १९८३ मा उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियो। हाल यस उपजिल्लामा १० सङ्घ परिषद्, १८९ मौजा/महल्ला र १५७ गाउँहरू रहेका छन्।
शिक्षा
यस उपजिल्लाको कुल साक्षरता दर ३४.५९% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ३८.१% छ भने महिलाको साक्षरता दर २८.६% रहेको छ। यस उपजिल्लामा ६ क्याम्पस, १६ माध्यमिक विद्यालय, १०४ प्राथमिक विद्यालय, १५ बाल उद्धान केन्द्र र २० मदरसाहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्था यस प्रकार छन्; बेडा डिग्री क्याम्पस (सन् १९६४), भेरङ्गा शिक्षण संस्था (सन् १८५८), बेडा बिबि उच्च विद्यालय (सन १८९९), बेडम उच्च विद्यालय (सन् १९०६), धोवाखोला राज्यभिषेक उच्च विद्यालय (सन् १९१२), नकलिया सन्देशिया बानिक उच्च विद्यालय (सन् १९१९), व्यवसायीक बिबि विद्यालय, व्यवसायीक बेडा पाइलट कन्या विद्यालय, बेडा आलिम मदरसा (सन् १९३८) आदि।
नेपाली नागरिकहरूको लागि प्रवेशाज्ञाको आवश्यकता
नेपाली नागरिकहरूको लागि भिसाको आवश्यकता, नेपालका नागरिकमा राखिएको अन्य राज्यका प्राधिकारीहरूले प्रशासनिक प्रविष्टि प्रतिबन्ध हो। मे २०१८ सम्म, नेपाली नागरिकहरू ४० देश वा इलाकाहरूमा प्रवेशाज्ञा मुक्त वा आगमन प्रवेशाज्ञाको पहुँचमा रहेका छन्। हेनली राहदानी सूचकाङ्कका अनुसार विश्वमा नेपाली राहदानी ९५ औँ स्थानमा रहेको छ।
२०११ फिफा महिला विश्वकप
२०११ फिफा महिला विश्वकप फिफा महिला विश्वकपको छैटौँ संस्करण प्रतियोगिता थियो, यो २६ जून देखि १७ जुलाई २०११ सम्म जर्मनीमा आयोजित भएको थियो, जसले अक्टोबर २००७ मा कार्यक्रमको आयोजना गर्ने अधिकारलाई जितेको थियो । जापानले अतिरिक्त समय थपेपछि पनि २–२ भएकोमा पेनाल्टी सुटआउटमा संयुक्त राष्ट्रलाई फाइनलमा हराएको थियो । जापान वरिष्ठ फिफा विश्वकप जित्ने पहिलो एसियाली टिम बनेको थियो ।
फुल
स्तनधारी जनवार वाहेक अन्य जिवहरूले परजनन् गरी अण्डा पार्छ । अर्थात् फुल भनेको अण्डा हो । अण्डा फुलको पर्यावाचिक शब्द हो ।
क्षेत्रफल अनुसार देश तथा शासित क्षेत्रहरूको सूची
यस सूचीमा प्रविष्टिहरूमा आइएसओ ३१६६-१ मानकका प्रविष्टिहरू समावेश छन्, तर यसमा मात्र सीमित छैनन्, जसमा सार्वभौम राज्यहरू र आश्रित क्षेत्रहरू समावेश छन्। यसमा संयुक्त राष्ट्र सङ्घका १९३ सदस्य राष्ट्रहरू र दुई पर्यवेक्षक राष्ट्रहरूलाई दर्जा दिइएको छ। आंशिक रूपमा मान्यता प्राप्त गरेका देशहरूलाई आइएसओ ३१६६-१ मा वरियतामा राखिएको छैन र तथापि उक्त देशहरूलाई यस सूचीमा समावेश गरिएको छ। त्यस्ता आंशिक रूपमा मान्यता प्राप्त राज्यका क्षेत्रहरू प्राय:जसो अवस्थामा एउटै इलाकाको दावा गर्ने व्यापक रूपमा मान्यता प्राप्त राज्यहरूका क्षेत्रहरूमा पनि समावेश गरिएका छन्।
यस सूचीमा अन्टार्कटिका महादेशका केही भागहरू वा युरोपेली सङ्घ जस्ता संस्थाहरूको व्यक्तिगत देशको दावा समावेश गरिएको छैन, जसमा केही हदसम्म सार्वभौमिकता छ तर आफूलाई सार्वभौम देश वा आश्रित इलाका ठान्दैनन्। यस सूचीमा क्षेत्र तीन मापनहरू समावेश छन्:
बोरिस जोनसन
बोरिस जोनसन (Boris Johnson, जन्म १९ जुन १९६४) बेलायतको कन्जर्भेटिभ पार्टीका नेता हुन्। उनी २३ जुलाई २०१९ मा सो पदमा निर्वाचित भएका थिए। यस अघि उनले २००८ देखि २०१६ सम्म लण्डनको मेयर र २०१६ देखि २०१८ सम्म विदेश मन्त्री भएर सेवा गरेका थिए।
पहिलो कार्यकाल (जुलाई -डिसेम्बर २०१९)
२४ जुलाई २०१९ मा, कन्जर्भेटिभ पार्टीको दलको नेता मा निर्वाचित भएपछी, महारानी एलिजाबेथ द्वितीयले टरिजा मेको राजिनामा स्वीकार गरिन् र जोन्सनलाई प्रधानमन्त्री नियुक्त गरिन्। यसबाट जोन्सन ब्रिटिस द्वीपमा जन्मेर प्रधानमन्त्री बनेका दोस्रो व्यक्ति भए ।
ब्रेक्जीट नीति
प्रधानमन्त्रीको रूपमा आफ्नो पहिलो भाषणमा, जोनसनले "संयुक्त अधिराज्यले ३१ अक्टोबर २०१९ मा कुनै सम्झौता वा बिना नै युरोपेली संघ छोड्ने" कुरा बताए  र ब्रेक्जिट फिर्ता सम्झौताबाट आयरिश ब्याकस्टप हटाउने वाचा गरे।  जोनसनले बहिर्गमन सम्झौतामा वार्ता पुन: खोल्ने आफ्नो मनसाय घोषणा गरे, तर वार्ता तुरुन्तै पुनः सुरु भएन किनकि युरोपेली संघले ब्याकस्टप हटाउने जोनसनको पूर्व शर्त स्वीकार गर्न अस्वीकार गर्‍यो। सरकारले पछि ३१ अक्टोबरमा कुनै सम्झौता नगरी ब्रेक्सिटको तयारीका लागि २.१ बिलियन पाउन्ड कोष घोषणा गरेको थियो। २८ अगस्ट २०१९ मा, संयुक्त अधिराज्य र युरोपेली संघ वार्ताकारहरूले निकासी सम्झौताबारे छलफल गर्न नियमित बैठकहरू पुनः सुरु गर्न सहमत भए।
सेप्टेम्बर 24 मा,
साथै २८ अगस्ट २०१९ मा, जोनसनले उनले रानीलाई सेप्टेम्बर १० देखि संसद अधिवेशन स्थगित गर्न आग्रह गरेको कुरा बताए, जसबाट संसदले कुनै सम्झौता नगर्ने ब्रेक्सिटलाई रोक्ने सम्भावनालाई बन्द गरे र राजनीतिक विवाद निम्त्यायो । प्रिभि काउन्सिलमा रानीले सोही दिन पछि निलम्बन अनुमोदन गरे, र यो सेप्टेम्बर १० मा सुरु भयो, अक्टोबर १४ सम्म जारी रहने तालिका थियो। कसै-कसैले अधिवेशन स्थगित 'कु' भएको बताए, र ३१ अगस्ट २०१९ मा, संयुक्त अधिराज्य भारी सहरहरूमा विरोध प्रदर्शनहरू भए। २ सेप्टेम्बर २०१९ सम्म ,जोनसनको कारबाहीलाई चुनौती दिने तीनवटा अलग-अलग अदालतका मुद्दाहरू प्रगतिमा थिए वा हुने तालिका थियो, र ११ सेप्टेम्बर मा, तीन स्कटिश न्यायाधीशहरूले यूके संसदको स्थगनलाई गैरकानूनी ठहराए।  सेप्टेम्बर 12 मा, जोनसनले संसद स्थगनमा रानीसँग झूट बोलेको अस्वीकार गरे, जबकि बेलफास्ट अदालतले उनको ब्रेक्सिट योजनाहरूले उत्तरी आयरल्याण्डको शान्ति नीतिमा नकारात्मक प्रभाव पार्ने दावीलाई अस्वीकार गर्यो। २४ सेप्टेम्बरमा, सर्वोच्च अदालतले सर्वसम्मतिले  "संसद स्थगन गर्ने जोनसनको सल्लाह गैरकानूनी रहेको,  र स्थगन खारेज गरेको र प्रभावमा नाराहरेको " निर्णय गर्यो।
कोरोनाभाइरस विश्वमारी
, र पोलिटिकोले प्रमुख चिकित्सा अधिकारी क्रिस ह्वीट्टीलाई उद्धृत गर्दै भने कि पहिलेको प्रारम्भिक तालाबन्दीले मृत्युको संख्यामा उल्लेखनीय रूपमा कमी ल्याउने थियो। ।
जोनसनको दोस्रो कार्यकालको पहिलो केही महिनामा कोभिड-१९ महामारी गम्भीर संकटको रूपमा देखा पर्‍यो। महामारीको प्रारम्भिक महिनाहरूमा प्रकोपको लागि तयारी र नियन्त्रण गर्न बेलायत सरकारको असफलताको आलोचना गरिएको छ।   युरोपेली देशहरू मध्ये बेलायतले धेरै पछी मात्र  स्कुल बन्द गर्ने, सार्वजनिक कार्यक्रमहरूमा प्रतिबन्ध लगाउने र लकडाउनको आदेश दिको थियो  रोयटर्सको अनुसार  वैज्ञानिकहरूले COVID को फैलावट रोक्न धेरै ढिलो काम गरेकोमा र सरकारको प्रतिक्रिया उपायहरूलाई बेवास्ता गरेकोमा जोनसनको आलोचना गरिरहेका छन्। बि.एम.जे ले देशको जनस्वास्थ्य प्रतिक्रियाको क्रममा अपनाइएका नीतिहरूको आलोचनात्मक धेरै सम्पादकीयहरू प्रकाशित गर्‍यो।  भाइरसको बारेमा जोनसनको सार्वजनिक संचार र बेलायतको परीक्षण र ट्रेस प्रणालीको पनि आलोचना गरिएको छ।
कन्जर्भेटिभ पार्टी (संयुक्त अधिराज्य)
द कन्जर्भेटिभ पार्टी, आधिकारिक नाम कन्जर्भेटिभ एण्ड युनियनिस्ट पार्टी, कहिलेकाही अनौपचारिक रुपमा टोरी पनि भनिन्छ, संयुक्त अधिराज्य बेलायतको मध्यमार्गी दक्षिणपन्थी पार्टी हो। २०१० देखि सत्तासिन रहेको यो पार्टी हाउस अफ कमन्समा ३१२ सांसद प्रतिनिधि सदस्य, २४९ हाउस अफ लर्ड्स सदस्य, ४ युरोपेली संसद सदस्य, ३१ स्कटिस संसद सदस्य , ११ वेल्स असेम्ब्ली सदस्य , ८ लण्डन असेम्ब्ली सदस्य ८,९१६ स्थानिय काउन्सिलर सहित यो हाउस अफ कमन्सको सबैभन्दा ठूलो दल हो।
द कन्जर्भेटिभ पार्टीको स्थापना १८३४ मा भएको थियो। बेन्जामिन डिज्रेलीको नेतृत्वमा यो पार्टीले ब्रिटिश साम्राज्य शिखरमा पुगेको बेलामा राजनीतमा महत्त्वपूर्ण भुमिका खेलेको थियो।
एलेक्स सान्द्रु
एलेक्स सान्द्रु (जन्म: ४ मार्च १९९२) एक ब्राजिली व्यावसायिक फुटबल खेलाडी हुन जसले इटालीको क्लब युभेन्टस र ब्राजिल राष्ट्रिय फुटबल टोलीको लागि रक्षापङ्क्तिको रूपमा खेल्छन्।
उपत्यका
उपत्यका भनेको एउटा पहाड वा हिमालहरूका बीचमा रहेको समथरभुमि हो जसमा प्राय नदी बहन्छ। भूगर्भशास्त्रमा लम्बाइभन्दा चौडाई धेरै भएका विशाल प्राकृतिक खाल्टाहरूलाई उपत्यका वा घाटी भनिन्छ। यू-आकार (U-shaped) र भी-आकार (V-shaped) भूगोलमा उपत्यकाको प्रकारको चित्रण गर्न प्रयोग हुने वर्णनात्मक शब्दावलीहरू हुन्। कम्तिमा ढलान वा पहाडको क्रस सेक्सनको सन्दर्भमा, अधिकांश उपत्यका यी दुई मुख्य प्रकार मध्येको एक वा उनीहरूको मिश्रण हो।
उपत्यका शब्दावली
व्यापक भौगोलिक अर्थमा एउटा उपत्यकालाई घाटी (dale) पनि भनेर चिनिन्छ।
ट्याङ्क
ट्याङ्क एक प्रकारको कवचित, स्वचालित, आफ्नो बाटो आफै बनाउने तथा युद्धमा काम आउने यस्तो वाहन हो जसबाट गोलाबारी पनि गर्न सकिन्छ। युद्धक्षेत्रमा शत्रुको गोलाबारीको बीच पनि यो बिना रुकावट अघि बढ्न सक्छ र कुनै पनि समय र स्थानमा शत्रुमाथि गोलाबारी गर्न सक्छ। गतिशीतला र शत्रुलाई व्याकुल बनाउने सामर्थ्य हुन्छ र ट्याङ्क कवचित हुनाले स्वयं सुरक्षित हुन्छ।
ट्याङ्क एक यस्तो सैन्य बख्तरबन्द वाहन हो जुन विशेष रूपमा युद्धमा सेनाद्वारा गोला दाग्ने कार्यमा प्रयोग हुन्छ। ट्याङ्क अठारौँ शताब्दीको तोपको नै उन्नत वा चालित आधुनिक रूप हो जसबाट आजको सैन्य तोपपनि प्रेरित छ। ट्याङ्क विशेष रूपमा आफ्नो एक पटरीमा चल्छ र यसको चक्का कहिले पनि जमिनको सिधा सम्पर्कमा आउदैन र सधैँ आफ्नो पटरीमा नै चल्छ, यो खास कारणले कुनै पनि प्रकारको निकै दुर्गम स्थानमा पनि सजिलै चल्न सक्छ। यसको निकै दह्रो बख्तर विरोधी सेनाको तर्फबाट दागिएको गोला बारुद सहन गर्न सक्षम हुन्छ।
ट्याङ्कमा मुख्य रूपमा दुई हिस्सा हुन्छ, तल्लो भागमा चल्ने हिस्सा जसमा ट्रयाक, चक्का, इन्जिन र सैन्य दल हुन्छ र माथिल्लो हिस्सामा तोप, मेसिनगन र ट्याङ्कको अन्य उपकरण हुन्छ माथिको हिस्सालाई टेरत पनि भनिन्छ। यसको सेन्य दलमा ३ वा ४ सदस्य हुन सक्छ जो ट्याङ्क चलाउन, गोली दाग्न, मेसिन गन चलाउन र ट्याङ्क कमान्डरको भूमिका निभाउछन्।
ट्याङ्कको मुख्य कार्य गोला दाग्ने हुन्छ। यसबाट सेनाद्वारा युद्धमा विरोधी दलमाथि विशेष रूपमा बनेको कयौं प्रकारको गोला दाग्न, यसमाथि लगाइएको मेसिन गनबाट गोली प्रहार गर्न र पैदल सेनालाई सहायता उपलब्ध गराउनको लागि पनि उपयोग गर्न सकिन्छ। ट्याङ्कको उपयोग प्रथम विश्वयुद्धमा सर्वप्रथम ब्रिटिस सेनाद्वारा गरिएको थियो र त्यतिबेला देखि यसको उपयोगिताको कारणले यसमा लगातार परिवर्तन गरि एक पछि अर्को एक उन्नत प्रकार विश्वको सेनाद्वारा काममा सामेल गरिरहेको छ।
ब्रिटिसद्वारा आविष्कार
प्रथम विश्वयुद्धमा खाडलमा मोर्चा बनाएर लडेकाले युद्धमा गत्यवरोध भएको थियो। यस अवस्थामा यस्तो एक साधनको आवश्यकता महसुस भयो जसमा खाडलमा लुकेका सैनिकहरूद्वारा गरिएको गोलीबारीको विशेष प्रभाव नहोस् र युद्धक्षेत्रको उबडखाबड भूमिमा पनि निर्वाध रूपमा चल्न सकोस्, जसले काँडेदार तार समेतलाई पार गर्न सकोस् र जसमा सवार सैनिक स्वयं सुरक्षित रहेर शत्रुमाथि प्रहार गर्न सकुन्। इङ्ल्यान्डको लेफ्टनेन्ट कर्नल अरनेस्ट तथा डाक्टर स्विन्टन १५ वर्षदेखि यस्तै यन्त्र बनाउनका लागि प्रयत्नशील थिए। उनीहरूले सन् १९१४ मा हल्ट क्टयारपिलर प्रणालीको कवचित यानको लागि अनुकूलित गर्न सुझाव दिएका थिए। केहि समयपछी टिजी टुलोचले एक भूक्रूजरको विचार प्रस्तुत गरे, जसबाट शत्रुको हल्का तोपको सामना गर्न सकिन्थ्यो। सन् १९१५ जनवरीमा ब्रिटिस नौसेनाका सर्वोच्च अधिकारी विन्स्टन चर्चिलले यी प्रस्तावको अनुमोदन गरेका थिए। फलस्वरूप स्विन्टनको परियोजनाको अभिकल्पना नौसेनाको लेफ्टिनेन्ट डब्लुक्यु विल्सन र कस्टर कम्पनीको डब्लुए ट्राइटनले प्रस्तुत गरेका थिए। सन् १९१५ सेप्टेम्बरमा फास्टर कम्पनीले पहिलो मोडल 'लिटल  विली' तयार गर्न सफल भएको थियो। यो त्यति सन्तोषजनक भएन। फेरी यसै कम्पनीले दोस्रो मोडल 'विली बड' बनायो जसलाई स्वीकार गरिएको थियो।
भाङ्गुडा उपजिल्ला
भाङ्गुडा  बङ्गलादेशको उत्तरी भागमा पर्ने जिल्ला पाबना जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला राजशाही विभागमा अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
भाङ्गुडा बङ्गलादेशको उत्तरी भागमा पर्छ भने यो उपजिल्ला २४°०९' देखि २४°२१' उत्तर अक्षांश र ८९°२०' देखि ८९°२८' पूर्वी देशान्तरमा अवस्थित छ। भाङ्गुडा उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये १३६ वर्ग किलोमिटर ओगटेको। यस उपजिल्लालाई तारश, चाटमोहर र उलापारा उपजिल्लाले उत्तर, पाबना जिल्लाको फरिदपुर उपजिल्ला दक्षिण, उलापारा र फरिदपुर उपजिल्लाले पूर्व र चाटमोहर उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। आत्राई र बडाल यस उपजिल्लाका प्रमुख नदिहरू हुन्।
इतिहास
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने यस युद्धमा पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकु बीच यस उपजिल्लाको बडाल नदिको पुलमा युद्ध भएको थियो जहाँ कयौं पाकिस्तानी सेनाको मृत्यु भएको थियो भने पाकिस्तानी सेनासँग बङ्गलादेशी लडाकुलाई आक्रमण गरिरहेका राजाकारहरूले हातहतियारसहित आत्मसमर्पण गरेका थिए। १५ डिसेम्बर १९७१ का दिन भङ्गुडा उपजिल्ला स्वतन्त्रत भएको थियो।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, जुट, तोरी, लसुन, प्याज, हरियो खुर्सानी तथा अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया आँप, केरा, लिची, मेवा, कागती, खरबुजा आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, तेल उद्योग, बिस्कुट कारखाना, इट्टा उद्योग, फलाम उद्योग तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया धान, माछा, गहुँ, जुट, उखु, लसुन, प्याज तथा मौसमी तरकारी तथा अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेका आलसको तेल, कोदो, तिल र सखरखण्ड पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा २३ हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा ५० माछापालन केन्द्र, ६३७ दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा १३० कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस उपजिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ७०.४९% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै २.६१% मजदुरीमा, उद्योगमा २.२१%, वाणिज्यमा ११.५१%, सञ्चार र यातायातमा १.८४%, निर्माण क्षेत्रमा ०.९८%, सुविधामा ५.७०%, धार्मिक सेवामा ०.२०%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा ०.०९% र अन्यमा ६.५८% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय भाङ्गुडा उपजिल्लाको स्थापना सन् १९८० मा भएको थियोे। हाल यस उपजिल्लामा ६ सङ्घ परिषद्, ७० मौजा/महल्ला र ११० गाउँहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका सङ्घ परिषद्हरू यस प्रकार छन्; पिर भाङ्गुडा सङ्घ परिषद्, भाङ्गुडा सङ्घ परिषद्, दिलपासार सङ्घ परिषद्, खानमोराची सङ्घ परिषद्, आस्तोमनिषा सङ्घ परिषद् र मण्डोतोष सङ्घ परिषद्।
गोपाल प्रसाद पराजुली
गोपाल पराजुली सम्माननिय सर्वोच्च अदालतको पूर्व प्रधान न्यायधीश हुन् । पराजुली आफ्नो फरक फरक जन्ममिती प्रकरणले विवादमा तानिएका थिए ।
जन्म मिति विवाद
पराजुली सँग दुई वटा नागारिकता रहेको र ती दुबैमा उनको उमेर फरक भेटिएपछि उनी विवादमा परेका हुन्।
केसलिया खोला
केसलिया खोला/नदी विराटनगर महानगरको पश्चिममा अवस्थित नदी हो। यो नदी चुरे क्षेत्रबाट उत्पत्ति भएको नदी हो। सिंगिया नदी सहित यो नदी विराटनगरको दुई मुख्य नदी हुन्। छठ पर्वमा यस नदीहरूको विशेष महत्त्व छ। यो नदी मोरङ जिल्ला र सुनसरी जिल्लाको सिमानामा अवस्थित छ। यस खोलाले यी २ जिल्ला विभाजित गर्छ।
भगिराज इङ्नाम
भगिराज इङ्नाम एक नेपाली लेखक तथा इतिहासकार हुन्। उनी लिम्बु इतिहास तथा परम्परा सम्बन्धी अनुसन्धान गर्ने गरेका छन्।
रतुवा खोला
रतुवा खोला (English: Ratuwa Riveria) पूर्वी नेपालको खोला हो। यो खोला चुरे पहाडबाट उत्पत्ति हुन्छ र बिहार प्रदेशमा कन्काई नदीमा मिश्रित हुन्छ। यसले दमक सहरको पूर्वी सिमानाको काम गर्छ।
ब्राजिल यू-२३ राष्ट्रिय फुटबल टिम
ब्राजिल यू-२३ राष्ट्रिय फुटबल टिम अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिताहरूमा ब्राजिलको प्रतिनिधित्व गर्ने २३ वर्ष मुनिका खेलाडी हरूको पुरुष फुटबल टिम हो । यो ब्राजिलको फुटबलको लागि शासकीय निकाय ब्राजिल फुटबल संघको नियन्त्रणमा रहेकोे छ । यो फिफा द्वरा मान्यता प्रप्त र युइएफएको सदस्य राष्ट्र हो । टोली ले विभिन्न अ‍लम्पिक खेलहरूमा भाग लिँदै आएको छ । ,
अक्रम खान
मोहम्मद अक्रम हुसैन खान (जन्म: १ नोभेम्बर १९६८) एक बङ्गलादेशी पूर्व क्रिकेट खेलाडी हुन् जसले बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीको प्रतिनिधित्व गर्दै सन् १९८८ देखि सन् २००३ सम्म ८ टेस्ट र ४४ एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय खेलेका थिए। बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीको कप्तान भएपछि उनले आफ्नो कार्यकालमा १५ एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय खेल खेलेका थिए। अक्रम चट्टग्राम विभागको प्रथम श्रेणीका क्रिकेट खेलाडी हुन्।
अक्रम खानले सन् २०००-०१ बङ्गलादेशको पहिलो टेस्ट क्रिकेट खेलमा भारतको विरुद्धमा खेल खेलेका थिए। खानले सन् १९८८ देखि बङ्गलादेशको प्रतिनिधित्व गर्दै अन्तर्राष्ट्रिय खेलमा पर्दापण गरेका थिए। उनी गाजी अशरफ लिपुको योग्य मार्गदर्शनमा अन्तर्राष्ट्रिय खेलाडीको रूपमा विकसित भए। खानले सन् १९९४ देखि ९८ सम्म बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीको कप्तान पद सम्हालेका थिए। हाल उनी हबीबुल बशर र मिन्हाजुल अबेदीन साथमा बीसीबीका प्रमुख चयनकर्ता छन्।
टेस्ट खेलहरूमा
बङ्गलादेशको पहिलो टेस्ट खेलमा खेल्दा उनी ३० वर्ष पुगिसकेका थिए। उनले आफ्नो छोटो टेस्ट कार्यकालमा १६:१८ को मध्यम औसतसँग समाप्त गरे। सन् २००१ मा जिम्बाब्वेको हरारेमा जिम्बाब्वे विरुद्ध उनको सर्वाधिक ४४ रन बनाउन सफल भएका थिए।
एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रियमा
खानले सन् १९८८ मा पाकिस्तानी विरुद्धमा आफ्नै गृहसहर चट्टग्राममा एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा पर्दापण गरेका थिए भने उनी ८औं स्थानमा आउँदै ३५ बलमा अविजित रहँदै २१ रन जोडेका थिए। सन् १९९५ को एएफसी एसिया कपमा बङ्गलादेशको कप्तान पद सम्हाल्दै उनले संयुक्त राज्य इमिरेट्सको शिरजामा खेल खेलेका थिए। उनी बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीबाट भारत, श्रीलङ्का र पाकिस्तान विरुद्ध क्रमशः २४, २४ र ४४ रन बनाएका थिए।
उनले पहिलो एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रियमा पाकिस्तानको विरुद्धमा कोलम्बोमा खेल खेलेका थिए जहाँ उनी र अखतर आली खानको साझेदारीमा ११० जन जोड्न सफल भएका थिए। सन् १९९९ मा बङ्गलादेशको राजधानी ढाकामा खानले केन्याको विरुद्धमा सर्वाधिक ६५ रन बनाएका थिए धने जिम्बाब्वे विरुद्धको खेलमा उनी अविजित रहँदै ५० रन बनाएका थिए। खानले सन् १९९९ र सन् २००३ को क्रिकेट विश्वकप पनि खेलेका थिए। सन् १९९९ क्रिकेट विश्वकपको समूह 'ख'मा खानले बङ्गलादेशलाई पाकिस्तानको विरुद्धमा जित दिलाउन ठूलो भूमिका निर्वाह गरेका थिए।
आइसिसि विश्वकप छनोट
मलेसियाको क्वालालम्पुरमा आयोजित सन् १९९७ आइसिसि क्रिकेट विश्वकप छनोट खेलको फाइनलमा बङ्गलादेशले केन्यालाई २ विकेटले हराउँदै विजेता बन्न सफल भएको थियो जहाँ उनले २७ बलमा १ छक्का र १ चौका प्रहार गर्दे २२ रन जोडेका थिए। उक्त प्रतिस्पर्धाको फाइनलमा पुग्नु अधि दोस्रो चरणको खेलमा बङ्गलादेशको नेदरल्यमण्डलाई डकवर्थ लुइस पद्धति मार्फत ३ विकेटले हराउन सफल भएको थियो भने उक्त खेलमा अक्रम खानले अविजित रहँदा ६८ रन बनाएका थिए भने सोही खेलमा खानले मालहाजुल अबदिनसँग साझेदारी गर्दै एक शतक रन बनाएका थिए। उक्त खेलमा बङ्गलादेशले खेल समाप्ति हुँदा ३७.०० को अौसतमा १८५ रन को बनाएक‍ थियो। नेदरल्याण्डको विरुद्ध उनको प्रयास अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट काउन्सिल ट्राफी इतिहास मा एक मात्र खेल जितेको पारी होईन उनले सन् १९९४ मा सातौँ स्थानमा खेल मैदान प्रवेस गर्दै अमेरिकाको विरुद्धमा अविजित रहँदै ६४ रन हानेका थिए भने उक्त खेल बङ्गलादेशले ३ विकेटले हात पार्न सफल भएको थियोे। सन् १९९९ मा अक्रम खानले बङ्गलादेश र फिजी विरुद्धको खेलमा फिजीको ३ महत्त्वपूर्ण विकेट झार्न सफल भएका थिए। समग्रमा २४ खेलहरूमा खानले ३ आइसिसि विश्वकप छनोट खेलमा ३६.६१ को अौसतमा ४७६ रन बनाएका थिए। उनले ब्याटिङको साथसाथै १० विकेट पनि लिएका छन्।
बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीको कप्तानको रूपमा
अक्रम खानले सन् १९९४-९५ सिजनमा बङ्गलादेश राष्ट्रिय कि्रकेट टोलको कप्तान पद सम्हालेका थिए। केन्यामा आयोजित सन् १९९४ आइसिसि क्रिकेट विश्वकप छनोट खेलमा बङ्गलादेश दोस्रो चरणमा नेदरल्याण्डसँग पराजित ४७ रनले पराजित भएपछि बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीका खेलाडीहरू बीच निराशा छाएको थियो।
आकरम खान जो पक्ष का एक स्थापित सदस्य थिए, राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीको नेतृत्वका लागि चयन भएका थिए। तात्कालिक समयमा त्यो परिस्थिति जोखिमपूर्ण देखिएको थियो किनकि चट्टग्राका ब्याट्सम्यानसँग कप्तानको रूपमा पहिलेको अनुभव निकै कम थियो तर उनले खेलमा प्रशंसनीय प्रदर्शन गरे आफ्नो पक्षलाई केही अविस्मरणीय सफलताहरूमा दिलाएका थिए।
सन् १९९४ डिसेम्बरमा बङ्गलादेशको राजधानी ढाकामा आयोजित सार्क चतुर्भुज क्रिकेट प्रतियोगिताको अक्रम खानको नेतृत्वमा रहेको बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोली फाइनलमा प्रवेश गर्न सफल भएको थियो। उनले अन्तिम सम्ममा साहसपूर्ण ६६ रन बनाएका थिए भने उनलाई राईराज बहुतुलेले आउट बनाएका थिए।
तर उनको टोली प्रवीण अम्रेको नेतृत्वमा रहेको भारत राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीसँग ५२ रनले पराजित भएको थियो। सन् १९९६ मा उनले दक्षिण पूर्व एसियाली क्रिकेटमा बङ्गलादेशको नेतृत्व गर्दै जित दिलाएका थिए। यसपछि बङ्गलादेशले केएलमा आईसीसी ट्रफी मा ठूलो विजय हासिल गरेको थियो। उनले बङ्गलादेशलाई पहिलो एकदिवसीय जितउन सफल भए जहाँ मोहम्मद रफीक र अतार अली खानले शतकको शुरुवात गरेपछि उनले ५१ बलमा ३९ रन बनाएका थिए भने उक्त खेल बङ्गलादेशले केन्याको विरुद्धमा ६ विकेटले जित्न सफल भएको थियो। उनी बङ्गलादेशको एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय खेलमा जित दिलाउने पहिलो कप्तान बनेका थिए।
नातेदारहरू
उनको परिवारले अन्य धेरै क्रिकेट खेलाडीहरू जन्माएका छन्। हालसालै उनका भतिजा नफीस इकबाल र तमीम इकबालले राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीमा प्रवेश गरेका छन् भने उनीहरूले बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीका लागि पहिलो दुई ब्याट्सम्यान हुन्। केही प्रारम्भिक सफलताहरू पछि दाहिने हाते नफिज इकबालले आफ्नो क्षमता र कला गुमाए पनि उनका कान्छा भाई, देब्रे हाते तामीम बङ्गलादेशका लागि सर्वाधिक रन बनाउने खेलाडी हुन्।
मोहना भोगराजु
मोहना भोगराजु  तेल्गु फिल्मकी भारतिय गायिका हुन् । उनिले "बाहुबलि", "बाहुबली २" जस्ता ठुला फिल्ममा गाएकी छिन । उनिले रेडियो मिर्ची अवार्ड पनि जितेकी छन ।
१९९९ फिफा महिला विश्वकप
१९९९ फिफा महिला विश्वकप फिफा महिला विश्वकप को तृतीय संस्करण थियो जुन संयुक्त अमेरिकामा आयोजित भएको थियो र बिजेता पनि आयोजक अमेरिका नै थियो । पासादेना, क्यालिफोर्निया अवस्थित रोज बोउल रङ्गशालामा १० जुलाईमा आयोजित भएको अमेरिका र चीन बीचको फाइनल को इतिहासमै सबैभन्दा धेरै ९०,१८५ दर्सकहरूले प्रत्यक्ष खेल हेरेका थिए । यो हालसम्मकै सर्बाधिक उपस्थित महिलाहरूको खेलको कार्यक्रम थियो त्यसमध्य  अमेरिकी राष्ट्रपति बिल क्लिन्टनपनि एक हुन् । फाइनल अतिरिक्त समय पछि पनि गोल रहित बराबरी भएको थियो र अमेरिकाले पेनाल्टी सुटआउटमा चीनलाई पराजित गरेको थियो । यो आयोजकद्वरानै जितिएको एक मात्र फिफा महिला विश्वकप हो ।
बालनरसिंह कुँवर
बालनरसिंह कुँवर नेपाली सेनाका काजी थिए। उनले राजा रणबहादुर शाहका हत्यारा शेरबहादुर शाहको हत्या दरबारमै तत्पश्चातै गरेका थिए। उनी राजा रणबहादुर शाहका अंगरक्षक समेत थिए। वि.सं. १८६३ को वैशाख १४ गते रातीको त्रिभुवन खवासको घरमा बसेको भारदारी कचहरीमा शेरबहादुर शाहले रणबहादुर शाहलाई तरबार प्रहार गरे। बम शाह र बालनरसिंह कुँवरले शेरबहादुर शाहलाई ढाले र घिच्रो रेटे।
पूर्वज
उनी जनरल सरदार रामकृष्ण कुँँवरका नाति एवम रणजीत कुँवरका पुत्र हुन्।
उनको विवाह नयनसिंह थापाकी छोरी गणेशकुमारी संग भएको थियो र दाइजोमा थापाथलीको जमीन पाएका थिए। गणेशकुमारी माथवरसिंह थापाकी बहिनी र ललितत्रिपुरा सुन्दरीकी दिदी थिइन्।
वंशज
उनका पुत्रहरूः
बङ्गलादेशी चलचित्र
बङ्गलादेशी चलचित्र बङ्गलादेशको ढाका स्थित बाङ्ला भाषाको चलचित्र उद्योग हो। यो चलचित्र उद्योग सन् १९७० को दशकबाट सुरु भएको थियो भने यस उद्योगलाई आधिकारिक रूपमा ढालिउड भनिन्छ। यो शब्द ढाका र अङ्ग्रेजी चलचित्र उद्योग हलिउडको मिश्रणबाट निर्माण भएको थियो। बङ्गलादेशी सिनेमाको प्रमुख शैली भनेको अद्भुत वा उत्तेजनापूर्ण व्यवहार समावेश गरिनु हो जुन सन् १९४७ देखि १९९० सम्म विकास हुँदै आजसम्म प्रायः सबै चलचित्रहरूको समावेश गरिन्छ। बङ्गलादेशी चलचित्र सन् १९९८ मा ब्राडफोर्ड बायोस्कोप कम्पनीले पहिलो चलचित्र सार्वजनिक गर्ने व्यवस्था मिलाएको थियो। सन् १९१३ देखि सन् १९१४ को बीचमा पहिलो चलचित्र उत्पादन कम्पनीले चलचित्र मन्दिरको स्थापना गरेको थियो। सन् १९२८ मा पहिलो आवाज विहिन चलचित्र सुकुमारीको निर्माण गरिएको थियो भने सन् १९३१ मा पहिलो पूर्ण लम्बाई चलचित्र लास्ट किस सार्वजनिक गरिएको थियो। बङ्गलादेश पाकिस्तानबाट छुट्टिए पछि ढाका बङ्गलादेशी चलचित्र उद्योगको केन्द्र बन्न पुग्यो र यसले तात्कालिक समयमा चलचित्रहरूको राजस्व, उत्पादन र दर्शकहरूको बहुमत कमाउन सफल भएको थियो। बङ्गाली भाषाको पहिलो पूर्ण लम्बाइ चलचित्र द फेस एण्ड द मास्क नामक चलचित्र सन् १९५६ मा निर्माण गरिएको थियो। सन् १९७० को दशकमा धेरै जसो ढालिउड चलचित्रहरू भारतीय चलचित्रहरूबाट प्रेरित थिए भने केही चलचित्रहरू ती चलचित्रहरूको अनधिकृत अभियुक्तिका साथ थिए।  यो चलचित्र उद्योग सफल हुने क्रममा अगाडि बड्यो र धेरै सफल बङ्गलादेशी चलचित्रहरू सन् १९७० को दशक, सन् १९८० को दशक र सन् १९९० को दशकमा निर्माण तथा सार्वजनिक गरिएका थिए।
फतेह लोहानी, जाहिर रायमान, आलमगीर कविर, खान आताउर रहमान, सुभास दत्त, ऋत्विक घटक, एहतेशाम, चासमी नुजरुल इस्लामी, अब्दुल्ला अल ममुन, शेख नियमत अली, गाजी मजहारुल आनवाल, तानविर मुकम्मेल, तारिक मासुद, मोरशेदुल इस्लाम, हुमायुन आहमेद, मोस्ताफा सरवार फारुकी, नुरुल आलम एतिक जहादुर रहिम अञ्जन, आषिक मोस्ताफा, खाजिर हयात खान, कुमार अहमद साइमन, रुवाइयात हुसेन, अमिताभ रेजा चौधरी, विजन इमताज, फकरुल अरफिन खान, जियस उदिन सेलिम, दिपेनकर सङ्गुप्ता दिपन र अन्य बङ्गलादेशी चलचित्रका निर्देशकहरूले समानान्तर सिनेमा र कला चलचित्रहरूमा महत्त्वपूर्ण योगदान पुर्‍याएका छन् भने केहीले विश्वव्यापी प्रशंसा र पुरस्कार पनि प्राप्त गरेका छन्।
उत्पत्ति
२८ डिसेम्बर १९८५ का दिन लुमिरे दाजुभाईहरूले निर्माण गरेको पहिलो चलचित्रको दृश्य देखाउने एक प्रकाश फैलाउन यन्त्र फ्रान्सको पेरिसमा बेच्नका लागि देखाइएको थियो जुन पछि भारतको कलकत्ता हुँदै बङ्गलादेशको ढाका सम्म ल्याइएको थियो। भारतको कलकत्ता स्थित ब्र्याडफोर्ड बायोस्कोप कम्पनीले यो एक कार्यक्रमको आयोजना गर्दै छोटो समाचार वस्तुहरू र महारानी भिक्टोरियाको जयन्तीको महोत्सवको झलकहरू, ग्रीक र टर्की सेनाहरू बीचको लडाईहरू र फ्रान्सेली भूमिगत रेल सेवा अन्य छोटो सामग्रीहरू प्रस्तुत गरेको थियो। प्रत्येक कार्यक्रमका लागि टिकटको मूल्य आठ एनस देखि तीन टाका थियो सम्म तोकिएको थियो जुन तात्कालिक समयमा निकै महङ्गो थियो। भोला, मानिकगञ्ज, गाजिपुर, राजबाडी, र फरीदपुरलगायत क्षेत्रभरि बायोस्कोप द्वरा कार्यक्रमहरू देखाउन शुरू गरिएको थियो जुन बङ्गलादेशी चलचित्र उद्योगको पहिलो चलचित्रको रूपमा परिचित भयो। बङ्गाली सिनेमाको पहिलो बीउ बोगजुरीका स्थानीय हीरालाल सेनले रोपेका थिए जसलाई भिक्टोरियन युग सिनेमाको कवच मानिन्छ। सन् १९९८ मा सेनले आफ्नै एक द रोयल नामक कम्पनीको निर्माण गरेका थिए जसले तात्कालिक समयमा बङ्गलादेशको विभिन्न क्षेत्रमा मञ्च कार्यक्रम र कलकत्ताका द स्टार थिएटर, मिनर्भल थिएटर र क्लासिक थिएटरका लागि प्रत्यक्ष कार्यक्रम देखाउन शुरू गरेको थियो। उनले सन् १९०१ मा कलकत्तामा चलचित्र निर्माणको अग्रगामी गरे र आफ्नै क्षेत्रका छोटा दृश्यहरू सङ्कलन गरेका थिए जुन बङ्गलादेशको चलचित्र उद्योगको पहिलो दृश्य थियो। जब कलकत्तामा आधारित चलचित्र मन्दिरहरूको निर्माण भैरहेको थियो भने पूर्वी बङ्गाल चलचित्र मन्दिरहरूले कलकत्ता, बम्बई, मद्रास, हलिउड र पेरिसमा उत्पादित चलचित्रहरू सार्वजनिक गर्न र देखाउन शुरू गरेको थियो। अनुक्रमिक बायोस्कोप दृश्य र चलचित्रहरू ढाकामा सन् १९१३-१४ सम्म एक जुट भण्डारण केन्द्रमा स्थापना गरिएको थियो जसलाई पिक्चर हाउसको नाम दिइयो जुन अहिलेको बङ्गलादेशमा निर्माण भएको पहिलो चलचित्र मन्दिर थियो।
आवाज विहिन चलचित्र काल
सन् १९१६ मा भारतको कलकत्तामा मदन चलचित्र मन्दिरको स्थापना भएको थियो। सन् १९१९ मा पहिलो कालो र सेतो आवाज विहिन चलचित्र बिल्वामङ्गलको स्थनपना मदन थिएटरले गरेको थियो जुन चलचित्रलाई रुस्टम धोतीवालाले निर्देशन र प्रयनाथ गुङ्गलीले निर्माण गरेका थिए। भारतको कलकत्तामा पहिलो बङ्गाली चलचित्र सङ्घ इण्डो ब्रिटिस चलचित्र सङ्घ नामक एक संस्थाको स्थापना भएको थियो जहाँको संस्थापक प्रख्यात बङ्गाली तथा अङ्ग्रेजी भाषाका महान कवि रवीन्द्रनाथ ठाकुको नातेदार धिरेन्द्रनाथ गुङ्गली थिए। गुङ्गलीले सन् १९२१ मा बिलत फिरतको लेखन तथा निर्देशन गरेका थिए। मदन थिएटरले सन् १९३१ मा जामाई षष्ठी नामक आवाज रहित चलचित्रको निर्माण गरेको थियो जुन अमर चौधरीले निर्देशन गरेका थिए। सन् १९२७-२८ मा ढाका नवाव परिवारले पहिलो छोटो चलचित्र सुकुमारीको निर्माण गरेका थिए। यस चलचित्रका निर्देशकहरू खजा अदिल, खजा अकमल, खाजम नुसरुल, खाजा अजमुल, खाजा जोहिर, खाजा अजाद, सोयद साहिब अदम र प्रवक्ता अन्दलिव शाहदिनी थिए। पुरुष नेतृत्व खजा नुजरलले खेलेका थिए भने महिलाको भूमिकामा सयद अब्दुस शोभन नामको एक पुरुष अभिनेताले खेलेका कारण फिल्ममा महिलाको चित्रणको बिरूद्ध कानून बनाइएको थियो। पछि नोसरुल्ला राजनीतिज्ञ बन्न पुगे र सोभन पाकिस्तान केन्द्रीय नागरिक सेवाको पहिलो बङ्गलादेशी सचिव बने। सुकुमेरीको अझै एक तस्वीर बङ्गलादेश चलचित्र सङ्ग्रहमा सुरक्षित राखिएको छ। सुकुमारी चलचित्रको ससफलता पछि राज परिवारले अर्को चलचित्र निर्माण गर्ने निर्णय गरेको थियो। पूर्ण लम्बाई आवार विहिन चलचित्र निर्माण गर्नका लागि उक्त परिवारले घर अगाडि रहेको बगौँचाका एक स्टुडियोको निर्माण गरेको थियो भने सन् १९३१ मा उक्त परिवारले लास्ट किस नामक चलचित्रको निर्माण गरेका थिए। यस चलचित्रका मुख्य अभिनेता खाजा आजमोल थिए जो जगन्नाथ कलेजका शारीरिक शिक्षक थिए भने अम्बुजगुप्ताले यस चलचित्रमा निर्देशन गर्दै अङ्ग्रेजी र बङ्गाली भाषामा उपशिर्षकको पनि बनाएका थिए भने ढाका विश्वविद्यालयका प्रवक्ता अन्दलिब शादिनीले उर्दु भाषाको उपशिर्षकको बनाएका थिए। द लास्ट किस चलचित्र पहिलोपटक ढाकाको मुकुल सभा हलमा देखाइएको थियो। इतिहासकार डा रोमेश चन्द्र मोजुम्दारले यस चलचित्रको पहिलो कार्यक्रमको शुरू गरेका थिए। चलचित्रका विकासकर्ताहरू ढाकालाई कला, साहित्य र सिनेमामा अद्वितीय बनाउन चाहन्थे र उनीहरूको निर्माण घरको नाम “ढाका पूर्वी बङ्गाल सिनेमाटोग्राफ सोसाइटी” राखेका थिए। जुन बङ्गलादेशको पहिलो चलचित्र निर्माता सङ्गठन थियो।
पाकिस्तानी काल
सन् १९४७ सम्ममा बङ्गलादेशमा ८० चलचित्रहरू निर्माण भएका थिए। सन् १९४७ मा भारतको विभाजन पछि ढाकालाई पूर्वी बङ्गालको सांस्कृतिक केन्द्रमा परिणत गर्न प्रयासहरू गरिए, अब्बासउद्दीन अहमद जस्ता विभिन्न व्यक्तिहरूले यस सहरमा छोटो जीवनका चलचित्र निर्माण कम्पनीहरूको स्थापना गरेका थिए। मार्च १९४८ मा जब पाकिस्तानका गभर्नर जनरल मोहम्मद अली जिन्ना पूर्वी पाकिस्तानको भ्रमण गर्न आए रेडियो प्रसारक र चलचित्र निर्माता नाजिर अहमदलाई कलकत्तामा आधारित चलचित्र प्राविधिकहरूको सहयोगमा सूचना मुलक चलचित्र निर्माण गर्न नियुक्त गरियो। यो बङ्गलादेशको पहिलो सूचना मुलक चलचित्र बनेको थियो।
सन् १९५० को दशक
सन् १९५२ मा बङ्गाली भाषा आन्दोलनको स्थापना भएको दुई वर्ष पछि चलचित्र निर्माता कम्पनी सहकारी लिमिटेडक‍ो स्थापन गरिएको थियो जुन ढाकामा शोहिदुल आलम, अब्दुल जब्बार खान र काजी नरुज्जामानको नेतृत्वमा गठन गरिएको थियो। उक्त चलचित्र निर्माण कम्पनीले नजीर अहमदको निर्देशनमा सलामोट नामक चलचित्र सन् १९५४ मा उत्पादन गरेको थियो भने चलचित्र व्यवसायिक रूपमा सफल भयो भएको थियो।
पूर्वी पाकिस्तानमा ध्वनिसहितको पहिलो पूर्ण-लम्बाई चलचित्र द फेस एण्ड द मास्कको निर्माण गरिएको थियो जुन अब्दुल जब्बार खान निर्देशनमा ३ अगष्ट १९५६ मा सार्वजनिक गरिएको थियो। यस चलचित्रमा आवस्यक सम्पादन र प्राविधिक समस्याको समाधान पाकिस्तानको लाहोरमा गरिएको थियो। अब्दुल जब्बारले यस फिल्ममा निर्देशन र अभिनय गरेका थिए जसमा इनाम अहमद, पूर्णिमा सेन र नाज्मा पनि अभिनय गरेका छन्।