cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
मनरोस
सन् २००७–२००७: गठन र टेम्प्टेसन
"नेए एन्गल बाउच्स दास लान्ड" ("देशलाई नयाँ प्रतिभाहरूको आवश्यकता छ") भन्ने मुल नाराका वास्तविक दूरदर्शन गायन प्रतियोगिता पपस्टार्सको पाँचौं संस्करण सन् २००६ को अगस्ट आयोजना गरिएको थियो। यस पटक कार्यक्रमले पहिलो र सबैभन्दा सफल गठन नो एन्जल्सको कानूनी उत्तराधिकारीहरूको खोजी गर्ने बताइएको थियो। ५,१०० भन्दा बढी आशावादी महिला गायकहरू फ्र्याङ्कफर्ट, स्टुटगर्ट , हनोभर , मुन्छेनमा खुला दूरदर्शन अडिसनहरूमा उपस्थित भएका थिए भने यस कार्यक्रमको निर्णायक तर्फ नर्तक डेटलेफ सुस्त, सङ्गीत निर्माता डाइटर फाल्क, र गायिका निना हेगेन रहेका थिए। प्रतियोगिताको अन्तरालमा निर्णायकहरूले प्रतिस्पर्धीहरूलाई २० जनाको समूहमा घटाएका थिए जसले गायन र नृत्य प्रशिक्षण लिनका लागि जर्मनीको विभिन्न सहरहरूमा यात्रा गरेका थिए। प्रतियोगिताको अन्तमा, एघारजना केटीहरू मात्र बाँकी रहेका थिए जो म्युनिखको एउटा भवनमा सरेका थिए। उनीहरू मुन्छेनमा रहँदा बढी भन्दा बढी मत प्राप्त गर्नका लागि प्रदर्शन र प्रचार प्रसारमा जुटेका थिए। निर्णायक सुस्त, फाल्क र हेगेनले प्रत्येक हप्ता एक वा दुई प्रतियोगीहरूलाई हटाउने काम जारी राखेका थिए र अन्तिममा छ जना बाँकी रहेका थिए। बाँकी प्रतियोगीहरू यस समूहको पहिलो गिती सङ्गालो टेम्प्टेसनको वैकल्पिक संस्करण र उनीहरूको पहिलो एकल सेमको लागि श्रव्य दृश्यको छायाङ्कनमा व्यस्त भएका थिए। २३ नोभेम्बर २००६ को यस प्रतियोगिताको अन्त्यमा, साङ्गीतिक समूह गठन गर्नका लागि छ प्रतियोगीहरू मध्ये तीन जनालाई छनोट गरिएको थियो। एक तर्फ रहेका मेन्डी काप्रिस्तो सिना गिमुअ र बाहार किजिलले अर्को तर्फ रहेका अर्जेता जुटा, कटार्याना जिन्किइभिज र रोमिना रेइनहार्ड्टलाई पराजित गरेसँगै अन्ततः यस युवती साङ्गीतिक समूह मनरोसको गठन भएको थियो। १ डिसेम्बर २००६ मा मोनरोसले आफ्नो पहिलो एकल "सेम"को जारी गरेको थियो। जियान्ट एन्ड स्नोफ्लेकर्सद्वारा निर्मित यस पप गीत द्रुत गतिमा सफल भएको थियो र अस्ट्रिया, जर्मनी र स्विजरल्यान्डमा शीर्षक स्थानमा पुग्न सफल भएको थियो। सोही गीत त्यस वर्षको सबैभन्दा सफल पर्दापण एकल गीत बन्न पनि सफल भएको थियो। जर्मनीको शीर्ष १०० एकल बिक्री मध्ये यो गीत सबैभन्दा छिटो बिक्री हुने गीतको रूपमा पनि देखा परेको थियो र सन् २००४ मा जर्मनीमा कानूनी अङ्कीय डाउनलोड चार्टको परिचय पछि सबैभन्दा धेरै डाउनलोड गरिएको गीतहरू मध्ये यो पनि पर्न सफल भएको थियो। समूहको पहिलो गिती सङ्गालो, टेम्प्टेसन ८ डिसेम्बरमा सबै जर्मनेली भाषी देशहरूमा सार्वजनिक भएको थियो। अस्ट्रिया, जर्मन र स्विस चार्टको शीर्षमा स्थानमा आउन सफल भएको यस गीतबाट पपस्टार्सका निर्णायक डाइतर फाल्क, टोनी कोट्टुरा, मार्क मोजार्ट , र मार्कस ब्रोस्चले परामर्श लिएका थिए र आइएफपिआईले यसको सार्वजनिकको पहिलो दुई हप्तामा बिक्री भएको २,००,००० भन्दा बढी प्रतिलिपीहरूलाई प्लटिनम प्रमाणित गरेको थियो। अन्ततः यसले घरेलु रूपमा ६,००,००० भन्दा बढी प्रतिलिपीहरू बिक्रि गरेको थियो। समालोचकहरूले टेम्प्टेसनलाई सामान्य रूपमा सकारात्मक रूपमा मूल्याङ्कन गरेका थिए।
जनवरी २००७ मा, एआरडीद्वारा आयोजना प्रसारण गरिएको यूरोभिजन गीत प्रतियोगितामा जर्मनी राष्ट्रिय पूर्व चयनमा उक्त समूह छनोट भएको घोषण गरिएको थियो। केही हप्ताको प्रचारप्रसार पछि, मनरोसले ८ मार्च २००७ मा उनीहरूको दोस्रो एकल " इभर हेभन हेभन क्राइ " को साथ प्रतिस्पर्धामा प्रवेश गरेका थिए जसलाई सञ्चार माध्यमहरूले प्रारम्भिक रूपमा मनपर्ने गीतको रूपमा स्वीकार गरेको थियो। यस साङ्गीतिक समूहले सबै ९,००,००० मध्ये २० प्रतिशत मात्र प्राप्त गरेको थियो भने समूह प्रतियोगितामा दोस्रो स्थानमा आउन सफल भएको थियो। गायक रोजर सिसेरो र उनको गीत "Frauen regier'n die Welt" सँग टोली पराजित भएको थियो। यसैबीच, "इभन हेभन क्राइज" जर्मनेली एकल चार्टमा छैठौँ स्थानमा पुगेको थियो भने यो गीत अस्ट्रिया र स्विजरल्यान्डमा शीर्ष २० भित्र पुगेको थियो।
सन् २००७–२००८: स्ट्रिक्टली फिजिकल र आई एम
भ्रमण गर्ने क्रममा मनरोसले आफ्नो दोस्रो स्टुडियो गिती सङ्गालो स्ट्रिक्टली फिजिकलमा काम गर्न आवश्यक तयारी गर्न थालेको थियो। यस गिती सङ्गालोले "हट समर" नामक गीतको जारी गरेको थियो जुन अस्ट्रिया, जर्मनी र स्विट्जरल्यान्डमा शीर्ष स्थानमा आउन सफल भएको थियो। यो जर्मनेली अनलाइनमा उक्त वर्षको सर्वाधिक बिक्री हुने गीतहरू मध्ये बनेको थियो। स्क्यानडिनेभिया, पूर्वी यूरोप र बेनेलक्स राज्यहरूमा अन्तर्राष्ट्रिय सफलता प्राप्त गर्दै, यस एकल गीतले विदेशी भाषाको बजारमा आफ्नो कार्यकाललाई विस्तार गर्ने यस साङ्गीतिक समूहको अभिप्रायलाई पुष्टि गरेको थियो र परिणामस्वरूप स्ट्रिक्ली फिजिकल २१ सेप्टेम्बर २००७ मा अधिकांश युरोप महादेशमा एक साथ सार्वजनिक भएको थियो। डेनमार्कका निर्माताहरू रेमी र थोमस ट्रोल्सेनले मुख्य रूपमा उत्पादन गरेका यस गिती सङ्गालोले मिश्रित समीक्षाहरू प्राप्त गरेको थियो। स्ट्रिक्टली फिजिकलको गिती सङ्गालोमा रहेको र बिलिमनले लेखेको "ह्वाट यु डन्ट नो" (अनुवादित = के तपाईलाई थाह छैन) ले चार्टमा शीर्ष १० स्थान प्राप्त गरेको थियो।
१ सेप्टेम्बरमा मोनरोजले पोल्यान्डमा सोपोट गीत कार्यक्रम २००७ मा प्रतिस्पर्धा गरेका थिए र जर्मनीको प्रतिनिधित्व गर्दै उनीहरूको पहिलो एकल "सेम" प्रस्तुत गरेका थिए। यो समूह पोल्यान्डेली रक साङ्गीतिक दल फिल र उनीहरूको गीत "A gdy już jest ciemno" "ए जीडी जु जिस्त चिमेनो" सँग पराजित भएका थिए।
२० मार्च २००८ मा मनरोसको गैर गिती सङ्गालो गीत "वि लभ", जर्मन-आधारित सञ्जाल प्रोसिबेनको एक प्रचारक गीत र एक अङ्कीय डाउनलोड एकलको रूपमा जारी गरिएको थियो। समूहले उनीहरूको तेस्रो स्टुडियो गिती सङ्गालो, आई एम २६ सेप्टेम्बर २००८ मा जर्मनेली भाषी यूरोपमा जारी गरेका थिए जसलाई रायन टेडड, जियान्ट र स्नोफ्लेकर्सले संयुक्त रूपमा उत्पादन गरेका थिए। यसको सार्वजनिक पछि, गिती सङ्गालो जर्मनीको गिती सङ्गालो चार्टको शीर्ष दशमा पुगेको थियो। "स्ट्राइक द म्याच " "जुन २००८ मा जारी गरिएको थियो जुन जर्मनेली एकल चार्टको शीर्ष १० मा पुगेको थियो त्यसपछिका गीतहरू " हिट एन्ड रन " र " ह्वाई नट अस" क्रमश १७ र २७ स्थानमा आएका थिए जसले गर्दा समूहको जर्मनीमा लगातार शीर्ष १० प्रविष्टिहरूको दौड समाप्त भएको थियो।
सन् २००८ मा, समूहले गायक क्रेग डेभिडको सन् २००० मा जारी गरिएको एक सफल गीत "वाकिङ अवे" को वैकल्पिक संस्करणमा स्वर प्रदान गरेका थिए। डेभिड र यस समूह जुलाई २००८ मा लण्डन, इङ्ल्यान्डमा श्रव्य दृश्य कैद गराएका थिए तर उक्त कैद गरिएको गीतको सार्वजनिकलाई भने अन्ततः खारेज गरिएको थियो।
अन्तिम गिती सङ्गालो: लेडिलाइक (सन् २००९-२०११)
छोटो अन्तरालको निष्क्रियता पछि, समूहले फेब्रुअरी २०१० मा आफ्नो चौथो गिती सङ्गालो जारी गर्ने घोषणा गरेको थियो। जर्मनी र न्यु योर्क सहरमा रेकर्ड गरिएको मनरोसले यस पिटे किर्ट्ली, टिम हव्स , क्रिस बलार्ड र अलेक्जेन्डर गर्निस जस्ता सहयोगीहरूसँग पुनर्मिलन गरेका थिए जसलाई जुन लेडिलाइक नामकरण गरिएको थियो र यसलाई ११ जून २०१० मा जर्मन भाषी युरोपमा जारी गरिएको थियो। यसले जर्मनेली गिती सङ्गालो चार्टमा दशौँ स्थानमा प्रदापण गरेको थियो जसले गर्दा यो समूहको लगातार चौथो शीर्ष दश गिती सङ्गालो बनेको थियो। अग्रणी एकल गीत "लाइक अ लेडी " जर्मनेली एकल चार्टमा चौधौँ स्थानमा आएको थियो भने यो पछि चार्टमा नवौँ स्थानमा उक्लिएको थियो, जसले गर्दा यो गीत समूहको सातौँ लगातार शीर्ष दश भित्र पर्ने गीत बन्न सफल भएको थियो। गिती सङ्गालोको दोस्रो एकल, "दिस इज मी " अगस्ट २०१० मा सार्वजनिक गरिएको थियो र यो शीर्ष तीसमा प्रवेश गर्न सफल भएको थियो।
२३ नोभेम्बरमा मनरोसको उनीहरूको चार वर्षको सफल कार्यकाल मनाएका थिए। त्यसको दुई दिन पश्चात्, २५ नोभेम्बर २०१० मा, मनरोसले उनीहरूको अलग अलग हुने घोषणा गरेका थिए। यस प्रकार समूहको अन्तिम गिती सङ्गालो लेडिलाइकको तेस्रो एकल, "ब्रिथ यू इन" उनीहरूको अन्तिम गीत बनेको थियो। फेब्रुअरी २०११ मा, मनरोसको "लाइक अ लेडी"ले वर्षको उत्कृष्ट श्रव्य दृश्य श्रेणी तर्फ इको पुरस्कारका लागि नामाङ्कीत भएको घोषण गरिएको थियो। दूरदर्शनमा मनरोसको रूपमा उनीहरूको उपस्थिति २७ फेब्रुअरी २०११ अस्ट्रिया नेक्स्ट टप मोडलमा भएको थियो जसमा उनीहरूले आफ्नो एकल लाइक अ लेडी प्रस्तुत गरेका थिए।
छिरबिरे बिरालो
छिरबिरे बिरालो नेपालमा पाइने एक प्रकारको जनावर हो।
हरसिमरत कौर बादल
जीवनी
उनको जन्म दिल्ली, भारतमा भएको थियो ।
पद्म भूषण
पद्म भूषण सम्मान भारत सरकारद्वारा दिइने तेस्रो सर्वोच्च सम्मान हो, जो देशको लागि बहुमूल्य योगदानको निम्ति दिइन्छ। भारत सरकारद्वारा दिइने अन्य प्रतिष्ठित पुरस्कारहरू भारत रत्न, पद्म विभूषण र पद्मश्रीको नाम लिन सकिन्छ।
पुरस्कृत व्यक्तिहरूको सूची
२६-जनवरी-२००९, सम्म १०३७ व्यक्तिहरूलाई यो अलंकरण प्रदान गरिएकोछ।
आलु
संस्कृतको बटाटाले आलु जस्तै कन्दमुललाई जनाउने गर्दछ। यहि शव्दबाट स्पेनि भाषाको 'पटाटा' वनेको विश्वाश गरिन्छ। जव स्पेनि नाभिकहरूले दक्षिण अमेरिका(पेरु)मा आलु देखे, त्यसलाई पटाटा भन्न थाले र त्यसैबाट अङ्ग्रेजी शब्द 'पोटाटो' बनेको हो। आलुको वैज्ञानिक नाम 'सोलोनम ट्युवरोसस' हो। हल्याण्डमा 'वेल टेरो' भनिने आलु विश्वकै ठूलो उत्पादक राष्ट्र चीनमा भने 'अर्थ विन' तथा 'ग्राउन्ड नट'ले चिनिन्छ भने फ्रान्समा भने 'पम द तेरे' अर्थात जमीन मुनि फल्ने स्याउको संज्ञा दिने गरिन्छ। गुजराती र मराठी भाषामा संस्कृत कै 'बटाटा' प्रयोग हुन्छ।
समथर मैदानी भूभागदेखि चिसो पहाडसम्म एकछत्र उत्पादन हुन्छ आलु। अफ्रिकादेखि एसिया अनि युरोपदेखि अमेरिकासम्म आलु उत्पादन नहुने कुनै क्षेत्र नै बाँकी छैन। आलुको उत्पत्ति दुई हजार वर्षभन्दा पहिला सर्वप्रथम दक्षिण अमेरिकाको पेरुमा भएको कुरो वैज्ञानिक बताउँछन्। त्यसपछि सत्रौँ शताब्दीमा स्पेनका नाविकले पेरु जितेपछि आलुलाई स्पेनमा ल्याएको देखिन्छ भने सन् १५८०मा कोलम्बसले स्पेनबाट युरोप लगिएको पाइन्छ। युरोपको जर्मनी, अस्ट्रिया, फ्रान्स, पोर्चुगल आदि देशमा फैलिन करिब दुई सय वर्ष लागेको आलुलाई पोर्चुगलीले भारतीय उपमहाद्वीपमा प्रवेश गराएको जानकारी इतिहासमा पाइन्छ। तर हिन्दूको प्राचीन ग्रन्थ वेदमा एवं आयुर्वेदिक ग्रन्थ चरकसंहितामा पनि आलुकै र आलु एउटै देखिएकोले हाम्रो यहाँ आलुको उपस्थिति त्यो भन्दा निकै पहिले नै भइसकेको देखिन्छ।
आलु बहूउपयोगि कन्दमूल मानिन्छ। तरकारीको प्रमुख नै मानिने आलु विश्वभरि सबैभन्दा बढी उपयोग गरिन्छ। आलुलाई सदाबहार तरकारीमै मात्र दर्जा प्राप्त छैन। यसमा विलक्षण औषधिय गुणसमेत छ।
आलु पोषक र बलवर्द्धक खाध्य हो। मध्यम खाले एउटा आलुको डल्लामा ११२ क्यालोरी ऊर्जा हुन्छ। आलुमा २० प्रतिशत स्टार्च, २ प्रतिशत प्रोटिन, १ प्रतिशत खनिज र ८० प्रतिशत पानी हुन्छ। सय ग्राम आलुको खानयोग्य भागमा २२.९ प्रतिशत कार्वोहाइड्रेट, १.६ प्रतिशत प्रोटिन, ७४.७ प्रतिशत पानी, ०.०१ ग्राम बोसो, ०.६ ग्राम मिनरल्स, .०१ प्रतिशत क्याल्सियम, ०.०३ प्रतिशत फस्फोरस पाइन्छ। यस्तै प्रतिसय ग्राम आलुमा भिटामिन 'ए' ४० आई.यू. र फलाम ०.७ मिलिग्राम पाइन्छ।
आलुलाई भिटामिन 'सी'को महत्त्वपूर्ण श्रोत मानिन्छ र आधुनिक पोषण पद्धतिमा भिटामिन 'सी' लाई रोग निरोधक मानिएको छ|।स्पेनका अनुसन्धानकर्ताका अनुसार जो व्यक्तिले दैनिक आलु खान्छन् उनीहरूमा रोगसँग भिड्ने सामथ्र्य बढ्छ। आलुलाई अनाजमा पूरक आहारको स्थान प्राप्त छ। सबै प्रकारको आलु शीतल, मलरोधक, मल तथा मूत्रलाई उत्पन्न गराउने र रक्तपित्त हटाउने मानिन्छ।आलुको बारेमा शोधकर्ता शैला बिंघम, एडिन केसिदी तथा जोन कमिङ्गस नामक तीन पोषणविद्का अनुसार छातीको क्यान्सर रोक्नका लागि आलुको सेवनले फाइदा पुर्‍याएको कुरा आफ्नो अनुसन्धानको तथ्यलाई पुष्टि गर्दै हालैको बि्रटिस जर्नल अफ क्यान्सर नामक शोधमूलक पत्रिकामा प्रकाशित गरेका छन्। पोषणविद्का अनुसन्धान अनुसार मानिसले सेवन गर्ने आलुमा हुने स्टार्चको मात्रा र छाती, आन्द्रा तथा मलाशयमा हुने क्यान्सरको गहिरो सम्बन्ध हुन्छ। वैज्ञानिकका अनुसार आलुको छोक्रा हटाएपछि त्योसँगै केही पोषकतìवसमेत बाहिर गइहाल्छ। आलुलाई उमालेपछि बाँकी रहेको पानीमा भिटामिन रहने भएकाले त्यो पानीलाई फ्याँक्नुको सट्टा तरकारी वा दालमा मिसाएर खानुपर्ने सल्लाह दिन्छन्। 'आलु' शब्दको अर्थलाई नेपाली शब्दसागरमा 'अन्न, तिउन, तरकारी र अचारमा मिलेर वा सट्टामा भोजन बन्ने कन्द विशेष, कासकन्द, कासालु, पेचक' भनेर उल्लेख गरिएको पाइन्छ। नेपालीमा खासै राम्रो अर्थ दिँदैन 'आलु खाने' भन्ने शब्दले। 'आलु खाइस् ' भनेर कसैले भन्यो भने अपमानजनक मानिन्छ। नेपालमा हरेक वर्ष गोबर्द्धन पूजाको दिन आलु कवि महोत्सव मनाइने गरिन्छ। सहभागी कविले आलुका ५ थरिका परिकार खाएर आलुकै बखान स्वरूप कविता वाचन गरेर 'आलु कवि महोत्सव' मनाउँदै आइरहेको धेरै वर्ष भइसकेको छ।
खेती
आलु खेतीको लागि निम्नलिखित कुराहरूमा ध्यान दिनुपर्ने हुन्छ:
आलुले आधिक वर्षा खप्न सकदैन किनभने आलु जमीनमुनि उमिर्न तरकारी बाली हो। यदि अधिक वर्षामा आलु उत्पादन गरियो भने आलु कुहिने समस्या हुन्छ। माटोको पिएच मान ५.५-६.५ सम्म भएको राम्रो हो।
नोक गुफा
नोक गुफा चितवन जिल्लाको राप्ती नगरपालिकाको दुर्गम पहाडी क्षेत्र लोथरमा रहेको प्राचीन तथा ऐतिहासिक महत्त्वको गुफा हो। कामेनचुलीको उत्तरफेदीमा करिब १५५० मिटरको उचाइमा रहेको यो गुफाभित्र दुईवटा प्वाल छन्। ती प्वालमध्ये तल्लो प्वालबाट खोला बगिरहेको छ भने माथिल्लो प्वालमा गुफा प्रवेश गर्ने बाटो छ।
पर्यटन
गुफाभित्र हिन्दू देवीदेवताका मूर्तिहरू, बत्ती बाल्ने पाला, अष्टनाग, शङ्ख, नागबेली, मन्दिर, तुलसीमठजस्ता कलात्मक आकृतिहरू रहेका छन्। यस गुफालाई चितवन जिल्लाको ४० पर्यटकीय गन्तव्यस्थलको रूपमा पहिचान गरिएको छ।
विजडम जब्स
विजडम जब्स एक भारतीय रोजगारी वेबसाइट हो जसले भारत, मध्य पूर्व र उत्तर अफ्रिकामा सेवा सञ्चालन गर्दछ। भारतका प्रमुख दुईवटा जागिर वेबसाइटहरू जस्तै नौकरी डटकम र मोन्सटर डटकम पछिको अर्को लोकप्रिय रोजगारी प्रदान गर्ने वेबसाइट पनि हो जसले अनुमानित रूपमा सीप परीक्षण र जागिर खोजकर्ताहरूलाई मुल्यनङ्कन गर्दछ। कम्पनीको स्थापना सन् २०१० मा भएको थियो। यसको प्रधान कार्यालय भारतको प्रमुख व्यापारीक केन्द्र मध्ये एक हैदराबादमा अवस्थित छ। अलेक्सा इन्टरनेटका अनुसार यो विश्वव्यापी लोकप्रिय वेबसाइटहरूको सूचीमा ६१२८अौँ स्थानमा रहेको छ भने भारतमा यसको क्रम ५४५ रहेको छ।
इतिहास
जिजडम जब्स डटकमलाई सन् २०१० मा अजय कोल्लाले स्थापना गरेका थिए। कोल्लाले सुरुवाती चरणमा गुगल समूहको सुरुवात गरे जहाँ उनले खाली स्थानहरू जागिर प्रदान गरे र उनका बेरोजगार साथीहरूलाई रोजगारीका लागि सहयोग पुर्‍याएका थिए। सन् २००८ देखि २०१० सम्म, यो समूहले करीव २०,००० व्यक्ति राख्यो, जसले कोल्लालाई एक अनलाइन विद्यार्थी रोजगार बजारको लागि सम्भावित बजार हेर्नका लागि नेतृत्व गरेको थियो जसले विद्यार्थीहरूलाई विश्वस्त व्यवसायीक रोजगारदाताहरूसँग जोडिन मद्दत गरेको थियो। उनले ३.५ मिलियन भारतीय रुपैयाँ उनको उद्यममा लगानी गरेर एक जागिर खोज्ने वेबसाइट विजडम जब्स डटकमको स्थापना गरेका थिए जसमा अनलाइन सीप परीक्षण उपकरण, प्राग्न्या मिटर समावेश थियो। यसले जागिर खोजकर्ताहरूलाई परीक्षण गरी उनीहरूको सीपहरूलाई परिमाणीकरण गर्दछ।
वृद्धि
स्थापना भएदेखिनै कम्पनीले भारत, मध्य पूर्व र उत्तर अमेरिकामा गरी ३,५०० भर्नाकर्ताहरू मार्फत पैंतीस मिलियन भन्दा बढी जागिर खोजकर्ता तथा ग्राहक आँकडा आधार विकास गरिसकेको छ।
उत्पादन तथा सेवाहरू
१) प्राग्न्या मिटर — प्राग्न्या मिटर एक अनलाइन उमेदवार मूल्याङ्कन उपकरण हो जसले आवेदकहरूलाई उनीहरूको जाँचमा प्राप्त अङ्कका आधारमा परीक्षण र छनौटमा मद्दत गर्दछ।
३) भिआरएस हब — आवेदकहरूलाई पछ्याउने प्रणाली।
४) कुइक सोर्स — एक अनुकूलन स्रोत सेवा।
पुरस्कार तथा मान्यताहरू
१) विजडम जब्स डटकमले सन् २०१४-१५ भारतीय सानो मध्यम उद्यम कम्पनी मार्फत इण्डिया एसएमई १०० पुरस्कार प्राप्त गरेको थियो।
२) विजडम जब्स डटकमलाई भारतीय वाणिज्य तथा उद्योग सङ्घले भारतको शीर्ष एसएमई सूचकाङ्कमा सूचीबद्ध गरेको थियो भने यसलाई २०१५-१६ मा उत्कृष्ट प्रदर्शनको लागि उत्कृष्टता प्रमाणपत्र पनि प्रदान गरेको थियो।
गल्फ एयर
त्रिभुवन विमानस्थलबाट सेवा पुर्‍याउने एक विमान कम्पनी।
सङ्गठन
सङ्गठन भन्नाले साझा उदेश्य लियर बृहत पुजि लगानि गरि बस्तु तथा सेवाकाे उत्पादन/उपभाेग तथा विभिन्न कला संस्कृतिकाे संरक्षण सम्बर्धनकाेलागि स्थायि रूपमा बैधानिक मान्यता प्राप्त सामाजिक समूह हाे । सङ्गठन व्यवसायिक, राजनीतिक, आर्थिक, सामाजिक जस्ता सामान उदृेश्य प्राप्तिका लागि एकजुट हुने संस्था हो। मानिस आफु एक्लैले कुनै ठूलो उदृेश्य हासिल गर्न नसक्ने हुनाले उसलाइ सङ्गठनको आवश्यक पर्दछ।
एक्लै गर्न नसकिने काम समुहमा गई प्रभावकारी तरिकाले सम्पन्न गर्न सकिन्छ । जब मानिसहरूले कुनै काम प्रभावकारी तरिकाले सम्पन्न गर्न सक्दैनन् उनीहरू सङ्गठनमा आबद्ध हुन्छन् । मानिसहरूले साझा उद्देश्य प्राप्तिका लागि सङ्गठन स्थापना गर्छन् ; जसमा क्षमतानुसार सदस्यलाई कार्य बिभाजन गर्ने, अख्तियार र उत्तरदायित्व हस्तान्तरण गर्ने , सूचना आदान प्रदान गर्ने र सदस्यहरूको कार्य बीच समन्वय गर्ने गरिन्छ ।
सङ्गठनात्मक लक्ष्यहरु
सङ्गठनात्मक कार्यको अपेक्षित परिणामलाई लक्ष्य भनिन्छ । लक्ष्य निर्धारण गर्नु व्यवस्थापनको प्रारम्भिक कार्य हो सङ्गठनले भविस्यमा हासिल गर्न चाहेको उद्देश्यलाई सङ्गठनात्मक लक्ष्य भनिन्छ ।
सङ्गठनात्मक लक्ष्यका उद्देश्यहरु
मार्गदर्शन तथा एकीकृत निर्देशन
कुशल योजना
कर्मचारी उत्प्रेरणाको आधार
प्रभावकारी मूल्यांकन र नियन्त्रणको आधार
फरक अस्तित्व एवं प्रभाव
दूरसञ्चार
दूरसञ्चार ऐन, २०५३ का अनुसार दूरसञ्चार भन्नाले आवाज, चिन्ह, सङ्केत, लेखोट, आकृति, कुनै प्रकारको गोप्य सङ्केत वा खबर उत्सर्जन (इमिसन), प्रसारण वा प्राप्तिको लागि कुनै तरिकाले पुनर्व्यवस्था, गणना वा अन्य परिवर्तन गरेको वा नगरेको त्यस्तो आवाज, चिन्ह, सङ्केत, लेखोट, आकृति वा गोप्य सङ्केत वा खबर, विद्युतीय माध्यमबाट तार, रेडियो, प्रकाश (अप्टीकल) वा अन्य विद्युत चुम्बकीय प्रणालीद्वारा उत्सर्जन, प्रसारण वा प्राप्ति गर्ने कार्य सम्झनु पर्छ ।
इतिहास
२० औँ शताब्दीको पहिलो दशकमा वैज्ञानिक मार्कोनीले रेडियो तरङ्गमार्फत दूरसञ्चार गर्न सकिने पद्दतिको विकास गरेपश्चात ताररहित दूरसञ्चारको क्षेत्रमा क्रान्तिको सुरुवात भयो। मार्कोनीले सन् १९०९ मा भौतिक शास्त्रतर्फको नोबेल पुरस्कारसमेत प्राप्त गरेका थिए। उनीलगायत अन्य विश्वप्रशिद्ध वैज्ञानिकहरु व्हिटस्टोन, मोर्स, ग्राहम बेल, आर्मस्ट्रंग आदिको अद्वितीय आविष्कार तथा योगदानले गर्दा विद्युतीय (इलेकिट्रकल) तथा इलेक्ट्रोनिक्स प्रविधिमा आधारित दूरसञ्चारको क्षेत्रमा उल्लेख्य प्रगति सम्भव भयो।
सुनौलो बिरालो
सुनौलो बिरालो नेपालमा पाइने एक प्रकारको जनावर हो ।
चाइना साउर्दन एयरलाइन्स
त्रिभुवन विमानस्थलबाट सेवा पुर्‍याउने एक विमान कम्पनी।
प्रतापपुर, कैलाली
सुदूरपश्चिमाञ्चल क्षेत्र को कैलाली जिल्ला सेती अञ्चल मा पनें गाविस प्रतापपुर हो।यो गाविस को क्षेत्रफल 14.04 रहेको छ। यो गाविस मा पथरिया नदी परद छ। यस गाउ विकास समिति मा नौ वडा रहेका छन। प्रतापपुर वनवषाॅ धनचैया सोनपुर खमरिया बङगालिपुर एकलघरूवा
यस गाविस को मुख्य बजार प्रतापपुर बजार हो।यहा सरस्वती उच्च माध्यमिक विद्यालय रहेको छ । यो गाविस महेंद्र हाइवे भन्दा 6 किलोमीटर दक्षिण तिर पद॔छ ।यहाको मुख्य आयस्रोत कृषि हो।त्यसपछि यहा बासिन्दा रोजगारी को लागि भारत का विभिन्न शहर हरू जाने गद्छन।जस्तै बम्बाइ दिल्ली पञ्जाब आदी। ठुला शहर जस्तै टिकापुर लम्की जोशीपुर र सडकपुर बौनिया को बिच मा अवस्थित गाविस हो।यि शहर हरूसँग राम्रो कनेक्ट छ।बाटो आदी।
यहा मुख्य बसोबास थारू समुदाय को रहेको छ।त्यसपछि बाम्हण क्षत्री ठकुरी दलित आदी।
यहा को मुख्य अन्न बाली धान गहु मकै रहेको छ।
2071 साल मा भएको चुनाव मा यस क्षेत्रबाट नेकपा एमाले का उम्मीदवार मोहन सिंह राठौर ले जित्नु भएको छ।
यो गाविस अहिले सम्म कुनै पनि सडक पकी भएको छैन।
यहाको मुख्य समस्या हरेक बष॔ बाढी ले धेरै धन जन क्षति हुने गदछ।
Wikify|date=जुन २०११}}
प्रतापपुर नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो।
मिरपुर जिल्ला
मिरपुर जिल्ला पाकिस्तानको आजाद काश्मिर प्रदेशको एक जिल्ला हो। यस जिल्लाको नाम यहाँ रहेको प्रमुख सहर मिरपुरको नाममा राखिएको हो। मिरपुर जिल्लाको जनसङ्ख्या सन् २०११ को राष्ट्रिय जनगणना अनुसार, ४५६२०० रहेको छ भने यस जिल्लाले पाकिस्तानको कुल क्षेत्रफल मध्ये १,०१० वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस जिल्लाको केही मुख्य क्षेत्रहरू मैदान सहित पहाडले घरेको छ। यस जिल्लाको मौसम तातो, सुख्खा र अन्य भौगोलिक अवस्था हिसाबमा पञ्जाबका छेउछाउको जिल्ला झेलम र गुजरातको इलाकासँग मिल्दोजुल्दो रहेको छ। बाघसार ताल यहाँ रहेको प्रमुख पर्यटकको आकर्षकको केन्द्र विन्दु हो।
इतिहास
बेलायती औपनिवेशिक कालमा मिरपुर जम्मू कश्मिर राजकीय जम्मू प्रदेशको पाँच जिल्लाहरू मध्ये एक जिल्ला रहेको थियो। सन् १९४१ को जनगणना अनुसार यसको जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या ३८६६५५ रहेको थियो जस मध्ये करीव ८०% मुस्लिम र १६% हिन्दू अल्पसङ्ख्याक रहेका थिए। तात्कालिक समयमा यस जिल्लामा तीन तहसीलहरू; कोतली, मीरपुर र भीम्बर रहेका थिए जुन हाल छुट्टाछुट्टै जिल्लामा परिणत भएका छन्। पाकिस्तान प्रशासित काश्मिरमा जिल्लाहरू अहिलेको मिरपुर विभागको रूपमा रहेका छन्। पूर्व मिरपुर जिल्लाको सानो अंश पनि भारत प्रशासित काश्मिरको राजौरी जिल्लामा पर्दथ्यो। मूल मिरपुर जिल्ला पुन्छ र राजौरी जिल्लासँग पश्चिम भौगोलिक, जातीय र सांस्कृतिक सम्बन्ध थियो जुन जम्मू सहर र जम्मू प्रदेशको बाँकी क्षेत्रहरू भन्दा बढी छ।
भाषा
यस जिल्लाको अधिकांश जनसङ्ख्या जाट जातीय समूहको रहेको छ भने त्यसपछि राजपूत र गुज्जर अल्पसङ्ख्यकको जनसङ्ख्या बढी छ। सन् १९५० को दशकमा यस जिल्लाका अन्य तल्लो जातिका समुदायहरू मसाली थिए। यस जिल्लाको हाल पञ्जाबी भाष सबै प्रचलित भाषा हो भने यहाँका केही जनसमुदायहरूले उर्दु र गुजरी भाषा पनि बोल्ने गर्दछन्।
प्रशासन
आजाद कश्मीरमा रहेको यस जिल्लामा दुईवटा तहसिलहरूमा विभाजित भएको छ। :
१)ददयाल
२) मिरपुर
भस्सि जात्रा
भस्सी जात्रा भस्सो अथवा भुवा पर्व पश्चिम नेपालको बाजुरा, बझाङ, दार्चुला लगायत भारतको उत्तराखंड लगायतका क्षेत्रको धार्मिक एवं सांस्कृतिक पर्व 'भुवा' हरेक वर्ष पुस महिनामा मनाइन्छ भने दैलेख र अछाममा यो पर्व लक्ष्मी पूजा औँशीको अघिल्लो राती अथवा कुकुर तिहारको रात्री मनाइने जात्रा भस्सोलाई "भुवा" पनि भनिन्छ। यो जात्रामा केटा मान्छेहरू भैले जात्राको जस्तै बाजा गाजाका साथमा केटा मान्छेले अन्ट सन्ट (छाडा) भाषाहरूको प्रयोग गरी भस्सो खेल्ने गर्दछन्।
महाभारतको युद्धकालदेखि यो पर्व आरम्भ भएको विश्वास गरिन्छ। त्यो बेला भएको धर्मयुद्धमा पाण्डवको विजयी भएपछि खुसीयाली स्वरूप विजययात्राका रूपमा यो पर्व मनाइने प्रचलन रहेको किंबदन्ती छ। यो पर्वको मुख्य आकर्षक पक्ष 'भुवा नाच' हो। हातमा तरवार र ढाल लिई सामुहिक रूपमा बाजागाजासहित खेलिने यो नाचका सहभागीहरू यो पर्व मनाउने क्रममा घर-घरमा गई 'भोस्को' समेत खेल्ने गर्छन्। 'भोस्को' खेलका माध्यमबाट समाजका विकृति-विसंगतिको अन्त्य भई समतामूलक समाज निर्माण हुने विश्वास गरिन्छ। यो पर्व मनाएको स्थान वा खेतमा अर्को वर्ष अन्न उत्पादन बढने जनविश्वास छ। भुवा खेल्ने स्थानमा देवीलाई पूजा-आजा गरी बलीसमेत चढाई सकेपछि भुवा पर्वको विसर्जन गरिन्छ भुवा विसर्जन गर्ने कार्यलाई अछाममको स्थानीय भाषामा भुवो सेलाउने पनि भन्ने गरिन्छ । । पहिलेका दिनहरूमा राजा रजौटाहरूले आफ्ना भाइ भारदार लगाय जनताहरूलाई आत्म रक्षाको लागि खेतीको काम सकाएर फुर्सतको समयमा ढाल तरवार खेल्न सिकाउनको निमित्त भूओ अथवा भस्सो खेलाउने गरेको र हाल यो पर्व मनोरञ्जनको लागि मनाईएको पाइन्छ ।
भोडाहा
भोडाहा बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
मियाँ तानसेन
तानसेन वा मियाँ तानसेन वा रामतनु पाण्डेय भारतीय शास्त्रीय संगीतकार थिए।
मानेभञ्ज्याङ, दार्जिलिङ
मानेभञ्ज्याङ नेपाल र भारतको सीमानामा अवस्थित एक बजार हो। यो इलाम जिल्ला र भारतको दार्जीलिङमा पर्दछ। यो नेपाल भारतको एक पुरानो नाका पनि हो।
भोटे फ्याउरो
भोटे फ्याउरो नेपालमा पाइने एक प्रकारको जनावर हो ।
वहीदा रहमान
वहीदा रहमान (जन्म: १४ में, १९३८) बलिउड चलचित्रकी एक अभिनेत्री हुन । वहीदा रहमानको जन्म भारतको विजयवाडाको एक पारम्परिक मुस्लिम परिवारमा भएको हो । अभिनय क्षेत्रमा काम गर्ने धोको वहीदालाई वाल्याकाल देखि नै थियो त्यसैको फलस्वरूप सन १९५५ माँ वहीदालाई तेलुगु चलचित्र उद्योगमा काम गर्ने अवसर प्राप्त भयो । उनी भरतनाट्यम नृत्यमा अव्वल छिन ।
थाइ एयरवेज
थाइ एयरवेज थाइल्याण्डको राष्ट्रियध्वजा धारण वायु सेवा कम्पनी हो। यस कम्पनीको संसारको विभिन्न स्थानहरू मार्फत हवाई सेवा प्रदान गर्ने गरेको छ। साथ यस कम्पनीले त्रिभुवन विमानस्थलबाट समेत सेवा पुर्‍याइ रहेको छ।
कुचो
कुचो घर बढार्न प्रयोग हुने एक औजार हो। कुचो वावियो, खर वा अम्लिसोबाट बनेको घर सफा गर्न प्रयोग हुने औजार हो। पुर्बी नेपालमा विशेषगरी अम्लिसोबाट बनेको कुचो प्रयोग गरिन्छ। यो पूर्वी नेपालको एक प्रमुख उत्पादन पनि हो। यसलाई नगदे बालीको रूपमा लिइन्छ।
भगवती, अर्घाखाँची
भगवती गाविस नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र लुम्बिनी अञ्चलको अर्घाखाँची जिल्ला जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो।
विमान बङ्गलादेश एअरलाइन्स
त्रिभुवन विमानस्थलबाट सेवा पुर्‍याउने एक विमान कम्पनी।
मालिका चतुर्दशी
मालिका चतुर्दशी जनैपूर्णिमाको पहिलो दिनको चौदशीलाई भनिन्छ । यो दिनमा बडिमालिकाको मुख्य पूजा गरिन्छ । बडिमालीका जान नसक्ने भक्त मानिसहरूले आफ्नो घर नजीकैका मालिका (माइको मन्दिर)मा गएर भगवतीको पूजा गर्छन । मन्दिरमा भक्तहरू रात भरी जग्राम बसेर रात काट्दछन् । जग्राम बस्दा भक्तहरू रात भर धमारी तथा भजन किर्तन गाउने गर्दछन् । दैलेख जिल्ला लगायत पश्चिम नेपालको विभिन्न ठाउँमा मालिका चतुर्दशीको ठुलो महत्त्व मानिन्छ ।
बेलादेवीपुर
बेलादेवीपुर नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो। हाल यो गाविसलाई अत्तरिया नगरपालिकामा जोडिएको छ । यो गाविस जिल्लाको पश्चिम दक्षिण भेकमा अवस्थित छ। यो गाविसमा मुख्य रूपमा राना थारु तथा चौधरी जाति का समुदायको बसोवास रहेको छ ।
समाज
समाज एकभन्दा धेरै मानिसहरूको समुदाय हो। समाजले एउटै रहन-सहन, व्यवस्था, धर्म आदि अँगाल्ने वा एकै स्थानमा बसोबास गर्ने मानिसहरूको समुहलाई बुझाउँछ। यसले कुनै विशेष उदेश्य लिएर निर्माण गरिएका सङ्घ, संस्थालाई पनि बुझाउने गर्दछ। उदारणका लागि आर्य समाज, ब्रम्ह समाज, थारु समाज, नेवार समाज, आदिलाई लिन सकिन्छ। उक्त समाज भन्ने शब्द अङ्ग्रेजी शब्द Societasबाट लिइएको हो। 'समाज' शब्दले गाउँटोल वा सहरका बेग्लाबेग्लै घरमा बस्ने व्यक्तिहरूको समुहलाई बुझाउँछ। समाज समिष्टि हो। समाज परिवारको एकाईहरूको सम्पूर्णता हो। समाजलाई जर्मन समाजशास्त्री म्याम्स वेबरले समाजलाई सामाजिक सम्बन्धको जालोको रुपमा अर्थ्याएका छन् । समाज विषयबारे अध्ययन गर्ने शासत्रलाई समाजशास्त्र भनिन्छ।
सम्पादन
कुनै लेखेको कुरोलाई पुनः एक चोटि सच्चाउनुलाई सम्पादन भनिन्छ। पत्रिका छाप्नु अगाडि त्यसको सम्पादन गरिन्छ।
कफी
कॉफी विश्व परिवेशमा
कॉफी खेती विश्वका सय भन्दा बढी देशमा गरिएको छ। ब्राजिल सबैभन्दा बढी कॉफी उत्पादन गर्ने देश हो। अमेरिका कॉफी बढी खपत गर्ने देश हो। युरोप कॉफीको प्रति व्यक्ति उपभोगका हिसाबमा अगाडि छ।
नेपालमा कॉफी उत्पादन
वि.सं. १९९५ मा नेपालमा हिरा गिरीद्वारा कॉफी भित्र्याइएको थियो। वि.सं. २०३२ सालमा नगदे बालीको स्तरमा कफी खेतीका लागि प्रोत्साहन गरिए पछि वि.सं. २०४७ सालमा कृषकहरूको सङ्गठन स्थापित भयो। वि.सं. २०४९ को ऐन अनुसार राष्ट्रिय चिया तथा कॉफी विकास बोर्डको स्थापना भयो।
मध्य पहाडका ४० जिल्लाहरूमा कॉफी खेती गरिएको छ। केही जिल्लाहरूमा भने व्यवसायिक रूपमा खेती गरेको पाइन्छ - यसमा ललितपुर, गुल्मी, पाल्प, स्याङ्जा, कास्की, काभ्रेपलान्चोक, सिन्धुपाल्चोक र अर्घाखाँची जील्लाहरू पर्दछन् भने अन्य जिल्लाहरूमा पनि यसको विस्तार भइरहेको छ।
रूपन्देहीको मणिग्राममा पहिलो कॉफी प्रशोधन केन्द्र "नेपाल कॉफी कम्पनी प्रा.लिं" को २०४० मा स्थापना भएसँगैँ अन्तराष्ट्रिय बजारमा नेपाली कॉफीको बिक्री वितरण सुरु भयो। आर्थिक वर्ष २०५२/५३ मा १६ टन कॉफी हॉलैंड पठाइएको थियो।
नेपालमा अरेबिका जातको कफीको उत्पादन गरिन्छ। करिब ८०० मिटर उचाइमा विषादीको प्रयोग बिना नै कॉफी खेती हुने भएकाले विश्व बजारमा ऑरगॅनिक, र चिसो हावापानीमा उत्पादित कॉफीको रूपमा चिनिन्छ।
अन्य
पेय कॉफीको दानाहरूबाट बनाइन्छ। कॉफीमा पाइने कॅफिन भनिने एक मनोस्फूर्तिदायक वा साइकोॲक्टिव (मस्तिष्कलाई प्रभावित गर्ने) उत्तेजक औषधिय गुण हुनाले यसले मानिसलाई ताजा रहन मद्दत गर्दछ।
मझरिया
मझरिया बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
बरञ्जा
नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र धवलागिरी अञ्चलको म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
ओटघन
धार्मिक रिति अनुसार ब्रतको अघिल्लो रातमा व्रतालु महिलाले मध्यरात्रिमा उठेर गर्ने भोजनलाई ‘ओटघन’ भनिन्छ। यसअवसरमा व्रतालुका साथै छोराछोरी नातिनातिना समेत बसेर ‘ओटघन’ गर्ने चलन रहेको छ। ओटघनको क्रममा शुद्द् खानेकुराहरू खासगरी च्युरा, दही, केराका साथै मिठाई खाने चलन छ। त्यसरी ओटघन खाएर उठेपछि फेरि पानी वा केही खान पाइँदैन। ओटघनपछि व्रत शुभारम्भ भएको मानिन्छ।
फैजी
शेख अबु अल-फैज, प्रचलित नाम:फैजी (२४ सितंबर १५४७, आगरा–५ अक्टोबर, १५९५, लाहौर) मध्यकालीन भारतको फारसी कवि थियो। १५८८ मा त्यो अकबरको मलिक-उश-शु‘आरा (विशेष कवि) बन्यो थियो। फैजी अबुल फजल का बडा भाइ था। सम्राट अकबर ने उसे अपने बेटे के गणित शिक्षक के पद पर नियुक्त किया था। बाद में अकबर ने उसे अपने नवरत्नों में से एक चुना था। फैजी के पिता का नाम शेख मुबारक नागौरी था। ये सिन्ध के सिविस्तान, सहवान के निकट रेल नामक स्थान के एक सिन्धी शेख, शेख मूसा की पांचवीं पीढी से थे। यिनको जन्म आगरामा ९५४ हि. (१५४७ ई.)मा भयो। पूरी शिक्षा आफ्नो पिता देखि प्राप्त गर्यो। शेख मुबारक सुन्नी, शिया, महदवी सबै भन्दा सहानुभूति राखथे। फैजी तथा अबुल फजल त्यहि दृष्टिकोणको कारण अकबरको राज्यकालमा सुलह कुल (धार्मिक सहिष्णुता)को नीतिको स्पष्ट रूप दे सके। हुमायूँको पुन: हिंदुस्तानको राज्य प्राप्त गरेर लागि पछि ईरानको अनेक विद्वान भारत पहुँचे। उनी शेख मुबारकको मदरसे, आगरामा पनि आए। फैजीको उनको विचारै देखि अवगत भएको अवसर मिलयो।
९७४ हि. (१५६७ ई.)मा फैजी शाही दरबारको कवि बने, तर अझै सम्म धार्मिक विषयहरूमा अकबरले स्वतन्त्र रूपले निर्णय लिन प्रारम्भ गरेको थिएन, अत: दरबारको आलिमोंको अत्याचारको कारण शेख मुबारक, फैजी तथा अबुल फजलको केही समय सम्म ठूलो कष्ट भोगने पडे। १५७४ ई.मा अबुल फजल पनि दरबारमा पहुँचे। उन समय देखि फैजीको पनि उन्नति होने लगी। १५७८ ई.मा अकबरले आफ्नो पुत्र शाहजादे सलीम तथा मुरादको शिक्षाको भार उनको दिए। १५७९ ई.मा अकबरले फतहपुरको जामा मस्जिदमा जुन खुतबा पढयो उनको रचना फैजीले गरेको थियो। हि. ९९० (१५८१)मा यिनलाई अकबर द्वारा आगरा, कालपी एवं कलिंजरको सदर नियुक्त गरियो। ११ फरवरी, १५८९ ई.को उनलाई 'मलिकुश्शु अरा' (कविसम्राट्)को उपाधि प्रदान गरियो। हि. ९९९ (अगस्ट, १५९१ ई.)मा उनलाई खानदेशको राजा अली खां एव अहमदनगरको बुरहानुलमुल्कको नजीकै राजदूत बनाएर पठाइयो। १ वर्ष ८ महिना १४ दिन पछि त्यो दरबारमा फिर्ता पहुँचे। १० सफर, १००३ हि. (१५ अक्टोबर, १५९५ ई.)को दक्खिन देखि फिर्ता फर्कनुको केही वर्षोपरांत फैजीलाई क्षय रोग धेरै बढ जाने देखि लाहौरमा उनको मृत्यु भयो। पहिले उनलाई आगरामा रामबागमा दफनाया गया, किन्तु त्यस पछि सिकंदराको निकट उनको मकबरेमा दफनाया गया।
कार्य
दक्षिण देखि जुन पत्र उनले अकबरको नजीकै भेजे उनलाई उनको भानजे नूरुद्दीन मुहम्मद अब्दुल्लाहले लतायफे फैजीको नामले संकलित गर्यो छ। यिनी पत्रों देखि उन समयको सामाजिक एवं संस्कृतिक दशाको ठूलो राम्रो ज्ञान प्राप्त हुन्छ तथा ईरान र तूरानको विद्वानहरू एवं अकबरद्वारा विद्वानहरूको प्रोत्साहनमा प्रकाश पर्दछ। १५९४ ई.मा उनले निजामी गंजबीको खम्से (पाँच मसनवियहरूको सङ्ग्रह)को समान पाँच मसनवियोंको रचनाको योजना बनाए जसमा निजामीको मखजने असरारको समान मरकजे अदवारको र लैला मजनूको समान नल दमन (राजा नल तथा दमयन्तीको प्रेमकथा)को रचना समाप्त गर्यो। नलदमनको उनले स्वयं त्यसै वर्ष अकबरको समर्पित किया। सिकंदरनामाको समान, अकबरनामाको रचनाको योजना बनाए तर केवल गुजरात विजयमा केही सिंह लिख सका। धनी खुसरो र शीरींको समान सुलेमान र विल्कीस तथा हफ्त पैकरको समान हफ्त किश्वरको रचनाको पनि उनले योजना बनाए थियो तर उनलाई पूरा न गरेर सका। १००२ हि. (१५९३ ई.)मा उनले कुरानको अरबीमा एक टीका लिखी जसमा केवल यस्तो शब्दहरूको प्रयोग गरेको छ जसको अक्षरोंमा नुक्ते छैन। फैजीको गजलहरूको सङ्ग्रह (दीवान) पनि ठूलो महत्त्वपूर्ण छ। उनको सिंहहरूको फलाम ईरानवाला पनि मानछन। उत्साह एवं स्वतन्त्र दार्शनिक विचार, उनको सिंहहरूको मुख्य विशेषता हों। उसलाई धार्मिक संकीर्णता देखि धेरै घृणा थियो र त्यो दरवेशों, फकीरों तथा सन्तों देखि आदरपूर्वक व्यवहार करता थियो। उनको पुस्तकालय ठूलो विशाल थियो। फैजीले भास्कराचार्यको गणितमा प्रसिद्ध संस्कृत ग्रन्थ, लीलावतीलाई फारसीमा अनुवाद किया। उनमा निहित प्रस्तावनाको अनुसार यो कार्य हि. ९९५ (१५८७)मा पूरा भएको थियो।
जेसिस
जेसिस एक युवाहरूको सहभागितामा बनेको संस्थाको नाम हो । यस संस्थामा १८ देखी ४० वर्षका युवाहरू सहभागी हुन्छन् । यस संस्थाले व्यक्तित्व र नेता हुनकालागि आवश्यक गुणहरू सिकाउँछ ।
शक्ति कपूर
शक्ति कपूर (जन्मनाम: सुनिल शिकन्दरलाल कपूर, ३ सेप्टेम्बर १९५२) एक भारतीय अभिनेता हुन् उनी बलिवुडको प्रख्यात खलनायक तथा हास्यकलाकार हुन् । उनले आफ्नो पेशागत जीवनमा ७०० भन्दा बढि चलचित्रहरूमा भूमिका निभाएका छन् ।   सन् १९८० हरू र १९९० हरूमा उनले अभिनेता कादर खानसँग हास्य जोडि तथा खल जोडिको रूपमा १०० भन्दा बढि चलचित्र खेलेका थिए ।   उनि भारतिय टेलिचलचित्र कार्यक्रम बिग बोसको सहभागि पनि हुन् ।
प्रारम्भिक जीवन
शक्ति कपूर दिल्लीमा पन्जाबि परिबारमा जन्मिएका थिए । उनको बुबाले नयाँ दिल्लीको कोनन्ड प्लेसमा लुगा सिलाउने पसल चलाउथे । उनले सुनिल कपूर नाम खल भुमिकाको लागि कमजोर हुने सोचेर आफ्नो नाम शक्ति कपूर राखेका थिए  ।
प्रतापपुर गाउँपालिका
प्रतापपुर गाउँपालिका नेपालको लुम्बिनी प्रदेशमा रहेको नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पश्चिम)मा अवस्थित एक गाउँपालिका हो। नेपालको संविधान २०७२ अनुसार नेपालको पुनसंरचना गर्ने क्रममा सङ्घीय मामिला तथा स्थानीय विकास मन्त्रालयले नेपालमा ७४४ वटा स्थानीय तहहरू बनाउने निर्णय पारित गरेपछि वि.सं. २०७३ फागुन २७ गते यो गाउँपालिकाको गठन भएको हो। तत्कालिन नवलपरासी जिल्लाका जमुनियाको (२-७,९) वडाहरू, रूपौलियाको (३-९) वडाहरू, गुठीसूर्यपुरा, कुडिया र प्रतापपुर  गाउँ विकास समितिहरूलाई समेटेर प्रतापपुर गाउँपालिका घोषणा गरिएको हो। प्रतापपुर गाउँपालिकाको कूल जनसङ्ख्या ४१,३१५ रहेको छ ।
भौगोलिक अवस्थिति
प्रतापपुर गाउँपालिकाको क्षेत्रफल ८७.५५ वर्गकिलोमिटर रहेको छ। यो गाउँपालिकामा ९ वटा वडा रहेको छ। यसको सीमाना पूर्वमा सुस्ता गाउँपालिका पश्चिममा सरावल गाउँपालिका उत्तरमा बर्दघाट नगरपालिका तथा दक्षिणमा भारत रहेका छन्।
नेपाल प्रहरी
नेपाल प्रहरी नेपालको गैर-सैनिक प्रहरी सेवा हो । यसको औपचारिक स्थापना वि.सं २०१२ सालको 'प्रहरी ऐन' जारी भएपछि आश्विन महिनामा भएको हो ।
प्रहरी सङ्गठनको सुरुवात
शान्ति-सुरक्षा कार्यमा प्रहरीलाई व्यवस्थित रूपमा परिचालन गर्ने कार्य सन् १९१४ देखि शुरू भएको थियो । यसै साल चन्द्र शमशेरले पहिलो पुलिस सवाल जारी गरी वीरगञ्जको शान्ति-सुरक्षा कायम गर्ने जिम्मा प्रहरीलाई सुम्पेका थिए । अगष्ट १९१४ मा चन्द्र शमशेरले अङ्ग्रेज सरकारलाई ८००० फौज तत्कालै सहयोग पठाउन स्वीकार गरे। चन्द्र शमशेर कै शासनकालमा सन् १९२८ सम्ममा तराईका अन्य जिल्लाहरूमा पुलिस गोश्वरा, थाना तथा चौकीहरू स्थापना गर्न चन्द्र शमशेरले विभिन्न सवालहरू जारी गराए। सन् १९१९ (वि.सं. १९७६ पौष)को अन्त्यतिर चन्द्र शमशेरले काठमाडौँ उपत्यकाको शान्ति-सुरक्षाको व्यवस्था प्रहरीलाई सुम्पिने हेतू जिल्ला-पुलिस इन्स्पेक्टर सवाल जारी गरे। यस सवालले काठमाडौँ उपत्यकामा शान्ति-सुरक्षाका निमित्त एउटा सदर पुलिस गोश्वरा, ६ थाना र १७ चौकी खडा गरी सदर पुलिस गोश्वारा हनुमान ढोकामा स्थापना गरीयो भने ६ थानामध्ये चार थानाहरू क्षेत्रपाटी, असन, कालभैरव र जैसीदेवलमा तथा बाँकी २ थाना ललितपुर र भक्तपुरमा एक एक खडा गरिए। बाँकी चौकीहरू उपत्यकाको शहरी क्षेत्र वरिपरि स्थापना गरिए।
नेपाल पुलिस फोर्स गठन
२००७ सालको क्रान्ति पश्चात नेपालका विभिन्न भागमा छरिएर रहेका प्रहरी इकाईहरूलाई संगठित रूपमा परिचालन गर्न सन् १९५१ तिर प्रहरी प्रधान कार्यालयको स्थापना गरी प्रहरी प्रशासनको सम्पूर्ण जिम्मा प्रहरी महानिरीक्षकलाई लगाईएको थियो। तोरण शमशेर ज.ब.रा. पहिलो प्रहरी महानिरिक्षकका (IGP) रूपमा नियुक्त भएका थिए। सन १९५५ मा प्रहरी व्यवस्थामा बिद्यमान कमजोरीलाई हटाइ यसलाई सङ्गठनात्मक रूपमा सुदृढ पार्न तत्कालिन राजा महेन्द्रबाट प्रहरी सुधार आयोगको गठन भयो। यसको सुझावको आधारमा सन् १९५५ (वि.सं. २०१२)मा प्रहरी सङ्गठनलाई नेपाल पुलिस फोर्सको रूपमा बैधानिक स्वरूप प्रदान गरियो।
नेपाल प्रहरीका महानिरिक्षकहरू
१. तोरण शमशेर जबरा (२००७ चैत्र - २००७ चैत्र)
२. नर शमशेर जबरा (२००७ चैत्र - २०१० मंसिर)
३. ज्ञानबहादुर याक्थुम्बा (२०१० मंसिर - २०१२ भाद्र)
५. पूर्ण सिंह खवास (२०१३ साउन - २०१४ भाद्र)
६. ढुण्डिराज शर्मा (२०१४ भाद्र - २०१८ पौष)
७. पहल सिंह लामा ( २०१८ पौष - २०२३ असार)
८. रोम बहादुर थापा (२०२३ असार -२०२९ असार)
१०. दुर्लभ कुमार थापा (२०३५ साउन - २०३९ जेष्ठ)
११. दिलबहादुर लामा (२०३९ असार - २०४३ जेष्ठ)
१२. हेमबहादुर सिंह (२०४३ असार - २०४७ जेष्ठ)
१३. रत्न शमशेर जबरा (२०४७ असार - २०४९ फाल्गुण)
१४. मोतिलाल बोहरा ( २०४९ फाल्गुण - २०५३ माघ)
१६. अच्युतकृष्ण खरेल ( २०५३ फल्गुण - २०५३ चैत्र/२०५४ मंसिर -२०५७ आश्विन)
१७. प्रदीप शमशेर जबरा ( २०५७ आश्विन -२०५९ पौष)
१८. श्याम भक्त थापा ( २०५९ पौष - २०६३ भाद्र)
१९. ओम विक्रम राणा ( २०६३ भाद्र - २०६५ भाद्र)
२०. हेमबहादुर गुरूङ ( २०६५ आश्विन - २०६५ फाल्गुण)
२१. रमेश चन्द ठकुरी ( २०६५ फाल्गुण - २०६८ जेष्ठ)
२२. रविन्द्र प्रताप शाह ( २०६८ जेष्ठ - २०६९ भाद्र)
२३. कुवेर सिंह राना (२०६९ भाद्र - २०७० कात्तिक)
२४. उपेन्द्र कान्त अर्याल (२०७० मंसिर १- २०७३ फागुन २) २५. दिनेश चन्द्र पोखरेल, कार्यकारी
२६. प्रकाश अर्याल
२८. शैलेश थापा
प्रहरी प्रधान कार्यालय
नेपाल प्रहरीको प्रहरी प्रधान कार्यालय काठमाण्डौ महानगरपालिका स्थित नक्सालमा रहेको छ । यो कार्यालय नेपालको आन्तरिक शान्ति सुरक्षाको जिम्मेवारी वहन गर्नेको लागि नेपाल सरकार गृह मन्त्रालयको मातहतमा केन्द्रीय स्तरमा कार्य गर्दछ । अन्य सम्पूर्ण प्रहरी कार्यालयहरू प्रहरी प्रधान कार्यालयको मातहतमा रहने भएकाले यसको बनोट एका तर्फ नियन्त्रक तथा निर्देशक इकाइको रूपमा रहेको छ भने अर्को तर्फ समन्वयात्मक इकाइको रूपमा पनि रहेको छ। यस अर्थमा यसले प्रहरी सङ्गठनको सम्पूर्ण प्रशासन, व्यवस्थापन, परिचालन एवं प्रवाह जस्ता आवश्यकीय कार्य गर्दछ। साथै, सुपरीवेक्षणको काम पनि गर्दछ ।
देशभरिको विभिन्न भौगोलिक परिवेश अनुसार अवस्थित प्रहरी इकाइहरूको कार्य सञ्चालनमा परिआउने कठिनाइ तथा अवरोधहरूको निराकरण गरी सरल एवं सुलभ प्रणाली विकसित गर्न प्रहरी प्रधान कार्यालय अन्तर्गत पांच वटा विभागहरूको गठन भएको छ । जसमा प्रशासन विभाग, कार्य विभाग, अपराध अनुसन्धान विभाग, मानवश्रोत विभाग,र प्राविधिक सहायता विभाग पर्दछन ।
प्रशासन विभाग
सङ्गठन भित्र पर्ने सम्पूर्ण प्रशासनिक एवं व्यवस्थापन पक्षसँग सम्बन्धित क्रियाकलापहरू यस विभागको कार्य-क्षेत्रअन्तर्गत कर्मचारीहरूको पदस्थापन, भर्ना, सरुवा, बढुवा, कार्य मुल्यान्कन, तालीम, लत्ता-कपडा वितरण, हात-हतियार वितरण, आर्थिक व्यस्थापन, समेत पर्दछन । एवंरीतले विभागीय नीति निर्माण एवं अनुगमन कार्यहरू समेत पर्दछन्।यस विभागको प्रमुखको रूपमा प्रहरी अतिरिक्त महानिरीक्षक रहने व्यवस्था रहेको छ।
कार्य विभाग
देशमा शान्ति तथा अमन चयन कायम राख्न प्रहरी प्रधान कार्यालयले आफू मातहत रहने गरी मिति २०४५ जेष्ठ २६मा कार्य बिभागको स्थापना गरेको हो। प्रहरी प्रधान कार्यालय अन्तरगतका ५ वटा बिभाग मध्येको एक यो बिभागको मुख्य जिम्मेवारी प्रभावकारी रूपमा प्रहरी र उपलव्ध श्रोत साधनको परिचालन गर्नु हो । हाल समाजमा घटिरहेका अपराधिक क्रियाकलाप रोक्ने, जनतालाई शान्ति सुरक्षाको प्रत्याभुति दिने, राष्ट्रिय तथा अन्तराष्ट्रिय बिशिष्ट व्यक्तिहरूको सुरक्षा गर्ने तथा चुलिदै गएको ट्राफिक समस्या समधान गर्न यो बिभाग तल्लीन रहेको छ । यसको अलवा बिभागले आफू मातहतका कार्यालयहरूलाई प्रहरी परिचान संवन्धी निर्देशन, नियन्त्रण, सुपरिवेक्षण गरेर प्रभावकारी रूपमा अनगमन गर्ने गर्दछ । देशमा व्याप्त सशस्त्र, निशस्त्र वा राजनीतिक समुहहरूको बारेमा सूचना सङ्कलन गरी त्यसको प्रभावकारी मूल्याङ्गकन गरेर भविश्यमा हुन सक्ने खतराको समेत यसले पूर्वानुमान गरी प्रहरी परिचालन गर्ने कार्य गर्दछ ।
कार्य नीति
देशभर कानुनि राज्य कायम गर्न :
कार्यहरू
गर्ने। सुरक्षा सेवा निर्देशनालय परिचय प्रहरी प्रधान कार्यालय, नक्सालमा कार्य विभाग अर्न्तर्गत रहेको सुरक्षा सेवा निर्देशनालय एक मुख्य निर्देशनालय हो। यस निर्देशनालयले विशेष गरी स्वदेशी तथा विदेशी विशिष्ट तथा अति विशिष्ट व्यक्तिको सुरक्षा व्यवस्था मिलाउने तथा राष्ट्रिय तथा अन्तराष्ट्रिय स्तरको सम्मेलन, गोष्ठी तथा महोत्सवको सुरक्षा, विशिष्ट व्यक्तिको लागि व्यक्तिगत सुरक्षा अधिकृत खर्टाई सो वारे खवर सङ्कलन गरी विश्लेषणको आधारमा सुरक्षा व्यवस्था पूनर्मूल्यांकन गर्न सिफारिश गर्ने समेत काम गर्दछ।
सम्माननीय राष्ट्रपति, उपराष्ट्रपति प्रधान मन्त्रीज्यूको औपचारीक तथा अनौपचारिक कार्यक्रम एवं राष्ट्रप्रमूखको नेपाल भ्रमणको अवसरमा सुरक्षा प्रदान गर्ने उद्देश्यले २०५४ सालमा प्र.प्र.का. अपराध अनुसन्धान विभाग अर्न्तगत रहेको सुरक्षा शाखा, सामान्य सुरक्षा उप-शाखा र विशिष्ठ व्यक्तिको सुरक्षा शाखाको ५३ जनाको दरवन्दीबाट सुरक्षा महाशाखा हुँदै सुरक्षा सेवा निर्देशनालय कार्य विभाग अर्न्तर्गत राखी विशेष सुरक्षा सम्वन्धी काम काज गर्दै आइरहेको। मिति २०६१।०१।१७ गतेको तत्कालीन श्री ५को सरकार -मन्त्री परिषद)को निर्णयले पुनः प्रउ-१, प्रनाउ-५, प्रनि-१२ समेत ७० जनाको दरबन्दी थप भई २४९ जनाको दरबन्दी भएकोमा मिति २०६६/०७/०४ गते प्र.ना.म.नि.को दरवन्दी कायम भई हाल सुरक्षा सेवा निर्देशनालय कायम भई कार्य सम्पादन हुँदै आएको।
काम कर्तव्यहरूः-
कार्यालयले सम्पादन गर्दै गरेका कामहरूः-
नेपालका सम्माननीय राष्ट्रपति, उपराष्ट्रपति तथा प्रधानमन्त्रीज्यूको औपचारिक तथा अनौपचारिक कार्यक्रम, निवासस्थान तथा कार्यालयको सुरक्षा एवं विदेशी राष्ट्राध्यक्ष, सरकार प्रमुख, मन्त्री, महामहिम राजदूत तथा अन्य पदाधिकारीहरू नेपाल भ्रमणमा पाल्नु हुंदा सम्वन्धित निकायहरूसँग प्रत्यक्ष सम्पर्क तथा समन्वय राखी विमानस्थल, सवारी मार्ग, निवासस्थान र समारोहस्थलको सुरक्षा व्यवस्थाका साथै राष्ट्रिय तथा अन्तराष्ट्रिय स्तरका विशिष्ट व्यक्तिहरूका लागि व्यक्तिगत सुरक्षा अधिकृत (एकाई) माग भएमा खतराको मूल्यांकन गरी व्यक्तिगत सुरक्षा व्यवस्था मिलाउने। राष्ट्रिय एवं अन्तराष्ट्रिय स्तरका सभा, सम्मेलन, गोष्ठी, प्रदर्शनी, महोत्सव आदिमा खतराको मूल्यांकन गरी सुरक्षा व्यवस्था मिलाउने। संविधान सभाको अधिवेशनको लागि प्रहरी कर्मचारी -मर्यादापालक) खर्टाई आवश्यक सुरक्षा व्यवस्था मिलाउने। विशिष्ट व्यक्तिहरू निजी तथा सरकारीको कामको सिलसिलामा राजधानी वाहिर हुने कार्यक्रममा सम्वन्धित जि.प्र.का.हरूसँग समन्वय गरी सुदृढ सुरक्षा व्यवस्था मिलाउने। विशिष्ट व्यक्तिहरूको सुरक्षार्थ खटिएका प्रहरी कर्मचारीहरूलाई सुरक्षा सम्वन्धी अनुशिक्षण कार्यक्रम ६/६ महिनामा फायरिङ्ग समेत गराउनुका साथै स्वदेशी तथा विदेशी सुरक्षा विशेषज्ञहरूबाट प्रशिक्षण प्रदान गरिदै आएको।
अपराध अनुसन्धान विभाग
पृष्ठभूमि लोक कल्याणकारी राज्यको अवधारणा अनुरूप नागरिकको जिउ धनको सुरक्षा गर्न, शान्ति सुव्यवस्था कायम गर्न, मानव अधिकारको संरक्षण गर्न एवं जनकल्याणकारी सेवाहरू प्रदान गर्ने संागठनिक उदेश्य पूर्ति गर्न नेपाल प्रहरी सङ्गठन भित्र विभिन्न विभाग, निर्देशनालय, व्यूरो, तथा महाशाखा शाखाहरूको स्थापना गरिएको छ। यसै अनुरूप अपराध अनुसन्धान विभाग पनि एक महत्त्वपूर्ण विभाग हो। अपराधिक क्षेत्रमा देखिएको चुनौतिहरूको सामना गर्न अपराध अनुसन्धान विभागको स्थापना हुनु पर्ने भन्ने प्रहरी सुझाव आयोग वि.सं.२००८को सुझाव अनुसार वि.सं. २००८ सालमा Central Intelligence Bureau स्थापनाभई एउटा महाशाखाको रूपमा काम गर्दै आएकोमा वि.सं.२०४९ साल पछि यस अपराध अनुसन्धान विभागको स्थापना भएको पाईन्छ।
नेपाल प्रहरीको प्रशासनिक सङ्गठनात्मक संरचना अनुसार अपराध अनुसन्धान विभाग प्रहरी प्रधान कार्यालयको प्रत्यक्ष मातहतमा रहेको छ। प्रहरीमा उपलव्ध साधन श्रोतलाई प्रभावकारी ढंगबाट परिचालन गरी अपराध अनुसन्धान तथा नियन्त्रण गर्ने यस विभागको प्रमुख उदेश्य रहेको छ। यसका लागि प्रहरी प्रधान कार्यालय अपराध अनुसन्धान विभाग तथा मातहतमा ४०१, काठमाडौँ उपत्यका भित्र १७१ र सो वाहेक पाँचवटा क्षेत्रिय प्रहरी कार्यालयहरूमा १७११ गरी अपराध अनुसन्धान समूह तर्फजम्मा २३७५ जना कर्मचारीहरूको दरवन्दी रहेको छ जुन नेपाल प्रहरीको कूल दरवन्दी संख्या ५६०६९को ४.२३ प्रतिशत मात्र हो।
यसरी सिमित श्रोत र साधनका वावजुद पनि यस अपराध अनुसन्धान विभागले देशका ७५ वटै जिल्ला प्रहरी कार्यालयहरू, १४ अञ्चल प्रहरी कार्यालयहरू, ५ क्षेत्रीय प्रहरी कार्यालयहरू तथा महानगरीय प्रहरी आयुक्तको कार्यालयबाट भएको अपराध अनुसन्धान तथा नियन्त्रण कार्यको निरीक्षण, अनुगमन तथा सुपरिवेक्षण गरी सांगठनिक लक्ष्य पूर्तिकालागि अहम भूमिका निर्वाह गर्दै आइरहेको छ। अतः यस कार्यलाई समयानुकुल प्रभावकारी बनाउन यस विभाग अर्न्तर्गत अपराध अनुसन्धान व्यूरो तथा नियन्त्रण व्यूरो स्थापना हुनुका साथै उक्त व्यूरोहरू मातहत रहनेगरी विभिन्न महाशाखाहरू, शाखाहरू रहेका छन्। त्यसैगरी नेपाल सरकारको मिति २०६५।०९।०६ गतेको निर्णयअनुसार यस विभाग मातहतमा प्र.ना.म.नि.प्रमुख रहने गरी महिला तथा बालवालिका सेवा निर्देशनालयको पनि स्थापना भएको छ ।
लक्ष्यहरू प्रचलित राष्ट्रिय तथा अर्न्तराष्ट्रिय कानुनी व्यवस्था अनुसार उक्त कानुनको अधिनमारही प्रभावकारी ढंगबाट अपराध नियन्त्रण तथा अनुसन्धानगर्दै आमनागरिकहरूलाई न्यायको प्रत्याभूति दिलाउनु यस विभागको मूख्य लक्ष रहेको छ।
उद्देश्यहरू
कुनै पनि सङ्गठनले आफ्नो लक्षपूर्तिका लागि विभिन्न उद्देश्य तथा कार्य योजनाहरू तय गरेको हुन्छ। यसै अनुरूप अपराध अनुसन्धान विभागको पनि मूख्य रूपमा निम्न उद्देश्यहरू रहेका छन्।
मानवश्रोत विभाग
स्थापना :
२०६१ साल बैशाख १७ गतेको मन्त्री परिषद्को निर्णयले मानवश्रोत विकास विभागको स्थापना भएको हो।
उद्धेश्य : प्रहरी सङ्गठन भित्र रहेको मानवश्रोत (Human Resource)को व्यवस्थापन गरी सङ्गठनको जनशक्तिलाई चुस्त र दक्ष बनाउने उद्देश्य अनुरूप यो विभागको स्थापना गरिएको हो।
मुख्य जिम्मेवारी : प्रहरी कर्मचारीलाई आवश्यक पर्ने प्रशिक्षणका क्षेत्रमा देखिएका वाधा व्यवधानहरूको पहिचान गरी समयानुकूलको प्रशिक्षण नीति तय गर्ने। विभिन्न किसिमका स्वदेश तथा विदेशमा सञ्चालन गरिने तालीम, प्रशिक्षण, सेमिनार, गोष्ठीहरूमा भाग लिने योग्य प्रहरी कर्मचारीको मनोनयन सिफारिश गर्ने। मौजुदा प्रशिक्षण पाठ्यक्रम, पाठ्यपुस्तकहरूलाई परिमार्जन गर्दै लगी सङ्गठनका लागि दक्ष जनशक्तिको उत्पादन गर्ने। मानवश्रोत व्यवस्थापनका क्षेत्रमा देखिएका समस्या बाधा, व्यवधानहरूको मूल्याङ्कन गरी राय सुझाव पेश गर्ने।
क्षेत्रीय प्रहरी कार्यालय
नेपालका ५ वटै क्षेत्रहरूमा १/१ क्षेत्रीय प्रहरी कार्यालय गरी जम्मा ५ वटा क्षेत्रीय प्रहरी कार्यालयहरू रहेका छन्। प्रहरी नायब महानिरिक्षक यस कार्यालयका प्रमुखको रूपमा रहेका छन्। यस कार्यालयले आफ्नो क्षेत्र भरिको शान्ति-सुव्यवस्था, अपराध-नियन्त्रण, अपराध-अनुसन्धान, आफ्नो मातहतका कार्यालयलाई नियन्त्रण, निर्देशन, आवश्यक व्यवस्थापन तथा समन्वयकर्ताको समेत जिम्मेवारी लिएको छ। यस कार्यालय अन्तर्गत क्षेत्रिय प्रहरी गण तथा गुल्महरू, विमानस्थल सुरक्षा गार्डहरू तथा जिल्ला प्रहरी कार्यालयहरू समेत रहेका छन्।
जनआन्दोलन २ का सहिदहरू
राजा ज्ञानेन्द्रले कायम गरेको प्रत्यक्ष शासन विरुद्ध नेपालमा २०६२ चैत २२ देखि २०६३ वैशाख ११ सम्म नेपाली जनताको ब्यापक सहभागीतामा जनआन्दोलन २ भएको थियो। उक्त शान्तीपूर्ण आन्दोलनका क्रममा २० जनाले सहादत पाए। झापामा राजन गिरी र सुरज विश्वास मारिदा अरु दुई जना मारिएका थिए। ती अज्ञातबाहेक शाही सरकारको विरोधका क्रममा त्यसअघि मारिएकालाई समेत यसै सूचीमा राखि जनआन्दोलन २ का कूल शहिद २५ भएको सरकारले बताएको छ। हामीले जनआन्दोलन-२ का क्रममा मारिएका र पहिचान खुलेका १८को नाम यहाँ दिएका छौं - १. दर्शनलाल यादव (सप्तरी) २. भीमसेन दाहाल (काभ्रे) ३. तुलसी क्षेत्री (चितवन) ४. शिवहरी कुँवर (काभ्रे) ५. विष्णु पाण्डे (नवलपरासी) ६. हिरालाल गौतम (बारा) ७. सेतु विक (बाँके) ८. राजन गिरी (चन्द्रगढी) ९. सुरज विश्वास (झापा) १०. यामलाल लामिछाने (बर्दिया) ११. वासुदेव घिमिरे (काठमाडौँ) १२. दीपक विश्वकर्मा (सोलुखुम्बु नेचा बतासे-९ नाम्लो गाउँ) १३. सगुन ताम्राकार (काभ्रे) १४. गोविन्दनाथ शर्मा (पर्वत) १५. प्रद्युम्न खड्का (काठमाडौँ, स्युचाटार) १६. जहाँगिर खान (भारतको बिहार राज्य, सीतामढी जिल्ला, शिवनगर-६ हस्पिटल रोड) १७. अनिलकुमार लामा (काभ्रेको नांग्रेगर्चे सोमपति) १८. चन्द्र बयलकोटी (विदुर नगरपालिका-७, लामाटार) जनआन्दोलन २ का १९ दिनबाहेक त्यसअघि सहादत प्राप्त अन्य ६ शहिद - १९. देवीलाल पौडेल (विचारी चौतारा, स्याङ्जा) २०. उमेशचन्द्र थापा (दाङ) २१. होरीलाल राना चौधरी (कैलाली) २२. प्रा. हरिराज अधिकारी (दाङ) २३. लालबहादुर बिष्ट (डोटी) २४. चक्रराज/चक्रधर जोशी (डोटी) २५. ताहिर अन्सारी (रौतहट)
२०६२/६३ सालको जनआन्दोलनका क्रममा मुलुकभर सहादत प्राप्त गरेका २६ जनालाई शहीद घोषणा गरियो ।
फिजियोथेरापी
फिजियोथेरापी वा भौतिक चिकित्सा स्वास्थ्य उपचारको त्येस्तो विधि हो जसमा भौतिक चीजहरू जस्तै तातो, चिसो, प्रकाश, पानी, ध्वनि, बल तथा विद्धुतको प्रयोगले शरीरमा उत्पन्न भएका सम्पूर्ण हाड, नशा तथा माङ्शपेशीका रोगहरूको निदान तथा उपचार गरिन्छ।
निर्वाचन
चुनाव वा निर्वाचन (election), लोकतन्त्रको एक महत्त्वपूर्ण प्रक्रिया हो जनताद्वारा जनता (मानिस) आफ्नो प्रतिनिधिहरूलाई चुन्दछ। चुनाव द्वारा नै आधुनिक लोकतन्त्रहरूका मानिस विधायिका (अनि कहिले-काँही न्यायपालिका एवं कार्यपालिका)का विभिन्न पदहरूमा आसीन हुनका लागि व्यक्तिहरूलाई चुन्दछन्। चुनाव द्वारा नैं क्षेत्रीय एवं स्थानीय निकायहरूका लागि पनि व्यक्तिहरूको चुनाव हुन्छ। वस्तुतः चुनावको प्रयोग व्यापक स्तरमा हुन लागेको छ र यो निजी संस्थानहरू, क्लबहरू, विश्वविद्यालहरू, धार्मिक संस्थानहरू आदिमा पनि प्रयुक्त हुन्छ।
नेपालमा चुनाव प्रक्रिया
नेपालमा तल्लो सदनका लागि २०५ वटा क्षेत्रहरूमा चुनाव हुन्छ। यसबाट साँसदहरू चुनिन्छन् । अन्य मनोनितहरू पनि तल्लो र माथिल्लो सदन गरेर चुनिन्छन्।
भारतीय लोकतन्त्रको चुनाव प्रक्रिया
भारतीय लोकतन्त्रमा चुनाव प्रक्रियाका अलग-अलग स्तर छन् तर मुख्यतया संविधानमा पूरै देशका लागि एक लोकसभा तथा पृथक-पृथक राज्यहरूका लागि अलग विधानसभाको प्रावधान छ।
भारतीय संविधानका भाग १५मा अनुच्छेद ३२४ देखि अनुच्छेद ३२९सम्म निर्वाचनको व्याख्या गरिएको छ। अनुच्छेद ३२४ निर्वाचनहरूको अधीक्षण, निदेशन र नियन्त्रणको निर्वाचन आयोगमा निहित हुनु बता्दछ। संविधानले अनुच्छेद ३२४मा नैं निर्वाचन आयोगलाई चुनाव सम्पन्न गराने जिम्मेदारी दिएकोछ। १९८९सम्म निर्वाचन आयोग केवल एक सदस्यीय सङ्गठन थियो तर १६ अक्टूबर १९८९मा एक राष्ट्रपतीय अधिसूचनाका द्वारा दुइ र निर्वाचन आयुक्तहरूको नियुक्ति गरिएको छ।
लोकसभाको कुल ५४३ सीटहरूमा देखि विभिन्न राज्यहरूदेखि अलग-अलग सङ्ख्यामा प्रतिनिधि चुने जान्छन्। यसै प्रकार अलग-अलग राज्यहरूको विधानसभाहरूका लागि अलग-अलग सङ्ख्यामा विधायक चुने जान्छन्। नगरीय निकाय चुनावहरूको प्रबंध राज्य निर्वाचन आयोग गर्दछ, जबकि लोकसभा र विधानसभा चुनाव भारत निर्वाचन आयोगका नियन्त्रणमा हुन्छन्, जसमा वयस्क मताधिकार प्राप्त मतदाता प्रत्यक्ष मतदानका माध्यमदेखि सांसद एवं विधायक चुन्दछन्। लोकसभा तथा विधानसभा दुइटैको नैं कार्यकाल पाँच वर्षको हुन्छ। यिनको चुनावका लागि सबैभन्दा पहिला निर्वाचन आयोग अधिसूचना जारी गर्दछ। अधिसूचना जारी हुनको पछि संपूर्ण निर्वाचन प्रक्रियाका तीन भाग हुन्छन्- नामांकन, निर्वाचन तथा मतगणना। निर्वाचनको अधिसूचना जारी हुनको पछि नामांकन पत्रहरूलाई दाखिल गर्नका लागि सात दिनहरूको समय मिल्दछ। त्यसको पछि एक दिन तिनको जांच पडतालका लागि राखिन्छ। यसमा अन्यान्य कारणहरूदेखि नामांकन पत्र रद्द पनि हुन सक्छन्। तत्पश्चात दुइ दिन नाम वापसीका लागि दिए जान्छन् ताकि जसलाई चुनाव छैन लडना छ ती आवश्यक विचार विनिमयका पछि आफ्नो नामांकन पत्र वापसले सकुन्। १९९३का विधानसभा चुनावहरू तथा १९९६का लोकसभा चुनावहरूका लागि विशिष्ट कारणहरूदेखि चार-चार दिनहरूको समय दिइएको थियो। परन्तु सामान्यत: यो कार्य दुइ दिनहरूमा सम्पन्न गर्ने प्रयास गरिन्छ। कहिले कभार कुनै क्षेत्रमा पुन: मतदानको स्थिति पैदा भएमा त्यसको लागि अलगदेखि दिन तय गरिन्छ। मतदानका लागि तय गरियो मतदान केन्द्रहरूमा मतदानको समय सामान्यत: सुबह ७ बजेदेखि सायं ५ बजेसम्म राखिन्छ।
इलेक्ट्रोनिक वोटिंग मशीन आउनेका पछि मतगणनाका लागि सामान्यत: एक दिनको समय राखिन्छ। मतगणना लगातार चल्दछ तथा यसका लागि विशिष्ट मतगणना केन्द्र तय गरिन्छन् जसमा मतदान केन्द्रहरूका समान नैं अनाधिकृत व्यक्तिहरूको प्रवेश वर्जित रहन्छ। सबै प्रत्याशिहरू, तिनको प्रतिनिधिहरू तथा पत्रकारहरू आदिका लागि निर्वाचन अधिकारिहरू द्वारा प्रवेश पत्र जारी गरिन्छन्। वर्तमानमा निर्वाचन क्षेत्रानुसार मतगणना गरिन्छ भनें थियो त्यसको लागि त्यसको सबै मतदान केन्द्रोका मतको गणना गर्न परिणाम घोषित गरिन्छ। परिणामका अनुसार जस दललाई बहुमत प्राप्त हुन्छ, त्यो केन्द्र वा राज्यमा आफ्नो सरकारको गठन गर्दछ। भारतमा वोट डालने कुनै कानुनी बाध्यता छैन र यो नागरिकहरूको अधिकार छ, गर्तव्य छैन।
राष्ट्रपति, माथिाष्ट्रपति एवं राज्यसभा सदस्यहरूका चुनाव प्रत्यक्ष न भएर अप्रत्यक्ष रूपले हुन्छन्। यी जनता द्वारा चुने गए जनप्रतिनिधि चुन्दछन्। चुनावका वक्त पूर्ण प्रशासनिक मशीनरी चुनाव आयोगका नियन्त्रणमा कार्य गर्दछ। चुनावको घोषणा हुनको पश्चात आचार संहिता लागू हुन जान्छ र प्रत्येक राजनीतिक दल, त्यसको कार्यकर्ता र आशावारलाई यसको पालन गर्नु हुन्छ।