cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
मीनबहादुर रायमाझी
प्रकाशित कृति
उनको न्यायपालिकामा चार दशकः मेरा सम्झना पुस्तक प्रकाशित छ । यस पुस्तकको सम्पादन रामबहादुर रावलले गरेका हुन्। पुस्तकले कानुन र न्यायमा हुने जालझेलको तथ्यपूर्ण विवरण, राजनीति र न्यायबीचको संघर्षका विविध आयाम, न्यायालयभित्र र बाहिरका पात्र तथा प्रवृत्ति चिन्न यसले सघाउँछ।
बार्बाडोस महिला राष्ट्रिय फुटबल टोली
बार्बाडोस महिला राष्ट्रिय फुटबल टिम अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिताहरूमा बार्बाडोसको प्रतिनिधित्व गर्ने महिला फुटबल टिम हो । यो बार्बाडोसमा फुटबलको लागि शासकीय निकाय बार्बाडोस फुटबल संघको नियन्त्रणमा रहेकोे छ । यो फिफा र उत्तर, मध्य अमेरिका र क्यारिबियन फुटबल सङ्घको सदस्य राष्ट्र हो । टोली मुख्य प्रतियोगिताको लागि हालसम्मा पनि छनोट भएको छैन ।
भर्जिन मोबाइल साउदी अरब
यसको प्रधान कार्यालय राजधानी रियादमा अवस्थित छ र यसका देशका विभिन्न ठाउँहरूमा छरिएका ग्राहक सेवा केन्द्र रहेका छन् भने जेद्दामा सदस्य हेरचाह केन्द्र रहेको छ।
इतिहास
भर्जिन मोबाइल साउदी अरबले, साउदी अरबको सञ्चार तथा सूचना प्रविधि आयोग मार्फत मोबाइल सञ्जाल सञ्चालन गर्नका लागि अप्रिल २०१४ मा अनुमति पत्र प्राप्त गरेको थियो।
भर्जिन मोबाइल साउदी संस्था सिमित दायित्व कम्पनी जून २०१३ मा आधिकारिक रूपमा स्थापना भएको थियो भने यसले सेवा सञ्चालन १ अप्रिल २०१४ देखि गर्दै आइरहेको छ। यसलाई साउदी अरबको सञ्चार तथा सूचना प्रविधि आयोगद्वारा भर्जिन मोबाइलको अनुमतिपत्र प्रदान गरिएको थियो।
कम्पनी भर्जिन मोबाइल मध्य पूर्व र अफ्रिकाको एक भाग हो जसमा सेयर स्थानीय साउदी अरबी नागरिकहरूको रहेको छ।
सञ्जाल
भर्जिन मोबाइल साउदी अरबल, साउदी दूरसञ्चार कम्पनीको सञ्जालमा आधारित छ। यो सञ्जाल निम्न उल्लेखित आवृत्तिहरूमा कार्य सञ्चालन गर्दछ:
१) तेस्रो पुस्ता २१०० मेगाहर्ज
२)चौँथो पुस्ता दीर्घकालीन सञ्जाल १८००/२३०० मेगाहर्ज
उत्पादनहरू
भर्जिन मोबाइल साउदी अरबले आफ्नो प्रस्तावहरूमा "निष्पक्षता र सरलता" सहित सम्पूर्ण सेवाहरू प्रदान गरिरहेको कुरा दावी गर्दै आइरहेको छ।
भर्जिन मोबाइलका दूरसञ्चार सेवाहरू यस प्रकारका छन्:
१) सङ्ख्या आरक्ष सेवा
२) (प्रिपेड) पूर्व भुक्तानी योजनाहरू
३) (पोष्टपेड) पछि भुक्तानी योजना
४) प्रिपेड) पूर्व भुक्तानी मोबाइल विस्तृत पट्टी सेवाहौ
भर्जिन मोबाइलले आफ्ना सम्पूर्ण उत्पादनहरू साउदी अरबमा विक्री वितरण गर्दछ। यसले तेस्रो तथा चौथो पुस्ताको सञ्जाललाई सञ्चालनमा ल्याएको छ।
इब्राहिम हुसेन जाकी
इब्राहिम हुसेन जाकी माल्दिभ्सको राजनितिज्ञ तथा पूर्व क्याविनेट मन्त्री हुन्। उनी जनवरी १, १९९२ देखि डिसेम्बर ३१, १९९३ सम्म दक्षिण एसियाली सहयोग सङ्गठन (SAARC)को महासचिव बनेका थिए।
जनमत सङ्ग्रह
जनमत सङ्ग्रह एक प्रत्यक्ष मतदान हो, जुनमा कुनै क्षेत्र विशेष को सबै मतदाताहरूलाई मतदानको माध्यमद्वारा कुनै एक विशेष प्रस्तावलाई स्वीकार अथवा अस्वीकार गर्नको लागि भनिन्छ। अर्को शब्दमा जनमत-सङ्ग्रहको माध्यमबाट सरकारको नीति वा प्रस्तावित कानूनको बारेमा जनताको विचार तथा राय बुझ्ने गरिन्छ। जनमत-सङ्ग्रह नयाँ संविधानको निर्माण, वर्तमान संविधानमा संशोधन, कुनै नयाँ कानून, कुनै निर्वाचित सदस्यको निर्वाचन रद्द गर्ने वा केवल सरकारको कुनै विशिष्ट नीतिलाई स्वीकार या अस्वीकार गर्नेसँग सम्बन्धित हुन सक्छ। यो प्रत्यक्ष लोकतन्त्रको एक रूप हो। यसमा जनता आफ्नो इच्छाबाट नेता वा व्यवस्थाको चयन गर्न सक्छन्।
नइम यु हसन
नइम यु हसन एक पाकिस्तानी कूटनीतिज्ञ हुन्। उनी जनवरी १, १९९६ देखि डिसेम्बर ३१, १९९८ सम्म दक्षिण एसियाली सहयोग सङ्गठन (SAARC)को महासचिव बनेका थिए।
टरिजा मे
टरिजा मेरी मे (जन्म १ अक्टोबर १९५६) २०१६ देखि २०१९ सम्म संयुक्त अधिराज्यकी प्रधानमन्त्री तथा कन्जर्भेटिभ पार्टीकी नेतृ थिइन्। उनी सन् १९९७ देखि मेडनह्याड सिटबाट संसदको सदस्य (सांसद) छिन्। यस अघि मार्गरेट थ्याचर वर्ष १९७९ देखि १९९० सम्म ब्रिटेनकी पहिलो महिला प्रधानमन्त्री भएकी थिइन्। डेभिड क्यामरुनले जनमत सङ्ग्रहद्वारा बेलायत युरोपेली सङ्घबाट बाहरिने निर्णय पश्चात आफ्नो पदबाट राजिनामा दिएपछि १३ जुलाई, २०१६ मा थेरेसाले बेलायतको दोस्रो महिला प्रधानमन्त्रीको रूपमा पदभार ग्रहण गरेकी थिइन्। उनले सन् २०१९ साल २४ मेमा जुन ७ देखि लागू हुने गरी कन्जरभेटिभ दलको नेताबाट राजीनामा दिएकी हुन्।
केदारप्रसाद गिरी
केदार प्रसाद गिरी २०६४ असोज १८ देखि	२०६६ बैशाख २४ सम्म प्रधान न्यायधीश थिए ।
देविका रानी
देविका रानी (जन्म: ३० मार्च, १९०८ निधन: ८ मार्च, १९९४) हिन्दी चलचित्रकी एक अभिनेत्री हुन्। निःसन्देह भारतीय सिनेमाको लागि देविका रानीको योगदान अपूर्व थियो र यो हमेशा सदैव याद राखिने छ। जुन जमानामा भारतको महिलाहरू घरको चार भित्ताको भित्र पनि घुम्टोमा रहने गर्थे, देविका रानीले चलचित्रहरूमा काम गरेर उनीले अदम्य साहसको प्रदर्शन गरेकी । उनलाई उनको अद्वितीय सुन्दरताको लागि पनि याद गरिन्छ।
निहाल रोड्रिगो
निहाल रोड्रिगो एक श्रीलङ्काली कूटनीतिज्ञ हुन्। उनी जनवरी १, १९९९ देखि जनवरी १०, २००२ सम्म दक्षिण एसियाली सहयोग सङ्गठन (SAARC)को महासचिव बनेका थिए।
क्यू. ए.एम.ए. रहिम
अबुल अहसन एक बङ्गलादेशी कूटनीतिज्ञ हुन्। उनी जनवरी ११, २००२ देखि फेब्रुअरी २८, २००५ सम्म दक्षिण एसियाली सहयोग सङ्गठन (SAARC)को महासचिव बनेका थिए।
समीक्षा अधिकारी
समीक्षा अधिकारी (जन्म २००५) पोखरा, नेपालकी एक नेपाली गायिका हुन्। उनी नेपाली चलचित्र ‘नाई नभन्नु ल ४’ को गीत ‘बालापनको उमर’ सार्वजनिक गरेपछि गायिकाको रुपमा चर्चामा आएकी थिइन्।
दिलिपकुमार पौडेल
दिलीप कुमार पौडेल विक्रम सम्वत २०६२ साउन १६	देखि विक्रम सम्वत २०६४ भाद्र २२ सम्म नेपालको प्रधानन्यायाधीश थिए । सर्वोच्च अदालतको प्रधानन्यायाधीशको रुपमा उनका पूर्वाधिकारी हरिप्रसाद शर्मा थिए भने उत्तराधिकारी केदारप्रसाद गिरी बने।
काभ्रेपलान्चोक २ (निर्वाचन क्षेत्र)
काभ्रेपलान्चोक २ नेपालको काभ्रेपलान्चोक जिल्लाको दुई संसदीय निर्वाचन क्षेत्र मध्ये एक हो। यो निर्वाचन क्षेत्र २०७४ भदौ १५ मा पेश गरिएको निर्वाचन क्षेत्र निर्धारण आयोग प्रतिवेदनमा अस्तित्वमा आएको थियो।
सम्मिलित क्षेत्रहरू
काभ्रेपलान्चोक २ संसदीय निर्वाचन क्षेत्रमा भुम्लु गाउँपालिका, बेथानचोक गाउँपालिका, मण्डनदेउपुर नगरपालिका, पाँचखाल नगरपालिका, बनेपा नगरपालिका वडा नम्बर १–७ धुलिखेल र पनौती नगरपालिकाको १–३, ११ र १२ वडाहरू रहेका छन्।
प्रदेश सभा खण्डहरू
बागमती प्रदेश सभा क्षेत्रलाई निम्नलिखित खण्डहरूमा विभाजन गरिएको छ:
भ्लादिमिर पुतिन
भ्लादिमिर भ्लादिमिरोभिच पुतिन (Влади́мир Влади́мирович Пу́тин ; जन्म; ७ अक्टोबर १९५२) रूसका राजनीतिज्ञ तथा वर्तमान राष्ट्रपति हुन्। पुतिनले ७ मे २०१२ देखि रूसमा राष्ट्रपतिको रूपमा सेवा गरिरहेका छन्। यसभन्दा पहिले उनी सन् २००० देखि २००८ सम्म रुसको राष्ट्रपति र सन् १९९९ देखि सन् २००० तथा सन् २००८ देखि सन् २०१२ सम्म रूसको प्रधानमन्त्री बनिसकेका छन्। सन् २०२१ काा अनुसार पुतिन युरोपेली राष्ट्रपतिहरूमा बेलारुसका अलेक्जेन्डर लुकासेन्को पछि दोस्रो सबैभन्दा लामो समय शासन चलाउने राष्ट्रपति हुन्।
पुतिनको जन्म लेनिनग्रादमा (अहिलेको सेन्ट पिटर्सबर्ग) भएको थियो। उनले लेनिनग्राद राज्य विश्वविद्यालयमा कानूनको अध्यायन गर्दै सन् १९७५ मा स्नातकसम्मको अध्ययन पुरा गरेका थिए। पुतिनले सोभियत सङ्घको वैदेशिक गुप्तचार संस्था केजिबीको विदेशी गुप्तचर अधिकारीको रूपमा १६ वर्ष काम गरेका थिए। त्यो क्रममा उनी कर्नल (नेपाली सेनाको प्रमुख सेनानी दर्जाको समकक्ष) पदसम्म बढुवा भएका थिए। सन् १९९१ मा उनले केजिबीबाट राजिनामा दिएर सेन्ट पिटर्सबर्गमा राजनैतिक यात्रा सुरु गरेका थिए। त्यसपछि सन् १९९६ मा उनी राष्ट्रपति बोरिस यल्तसिनको प्रशासनमा सामेल हुन मस्को सरेका थिए। उनले त्यहाँ सङ्घीय सुरक्षा सेवाको निर्देशक र सुरक्षा परिषदको सचिवको रूपमा काम गरेका थिए। सन् १९९९ को अगस्टमा उनी प्रधानमन्त्री पदमा नियुक्त भएका थिए। राष्ट्रपति बोरिस यल्तसिनको राजिनामा पश्चात् पुतिन कार्यबाहक राष्ट्रपति हुँदै त्यसको ४ महिना पछि भएको निर्वाचनमा उनी पहिलो राष्ट्रपतिको पहिलो कार्यकालको लागि निर्वाचित भएका थिए भने सन् २००४ मा पुनः निर्वाचित भएका थिए। संविधानले लगातर दुई कार्यकालसम्म मात्र सिमित गरेको हुनाले सन् २००८ देखी २०१२ सम्म प्रधानमन्त्री बनेका पुतिन सन् २०१२ र २०१८ मा राष्ट्रपतिको रूपमा निर्वाचित भएका थिए। सन् २०२१ अप्रिलमा उनले एउटा संवैधानिक बदलावको कानूनमा हस्ताक्षर गरेपछि उनी अर्को दुई पटक राष्ट्रपति बन्न सक्छन् र उनको राष्ट्रपतिकाल सन् २०३६ सम्म लम्बिन सक्छ।
उनको पहिलो राष्ट्रपति कार्यकालमा रूसको अर्थतन्त्र सिधा आठ वर्षसम्म बृद्धि भएको थियो भने त्यस अवधिमा क्रय शक्तिअनुसार मापन गरिने जिडिपी ७२% बृद्धि हुनुका साथै आय २.५ गुणाले बढेको थियो। पहिलोपटक राष्ट्रपतिमा नियुक्त भएका पुतिनको कार्यकालमा ज्याला-तलब ३ गुणा भन्दा धेरैले वृद्धि हुनका साथै बेरोजगारी र गरिबी आधा भन्दा धेरै कम भएको थियो भने आत्म-मूल्याङ्कन जीवन सन्तुष्टी उल्लेख्यनीय रूपले वृद्धि भएको थियो। इराक युद्धपछि तेल र ग्याँसको मूल्यमा भएको पाँच गुणा वृद्धि, कम्युनिष्ट शासन पछिको आर्थिक मन्दी र वित्तीय सङ्कटबाट पुन: सामान्यकरण, वैदेशिक लगानीमा वृद्धि र विवेकपूर्ण आर्थिक तथा वित्तीय नीतिहरू को परिणाम यी वृद्धि थियो। सन् २००८ देखि २०१२ सम्म दिमित्री मेदभेदेभको मातहतमा प्रधानमन्त्री बनेर उनले ठूलो मात्रामा सैन्य सुधार र प्रहरी सुधारकाा कार्यहरू गरेका थिए। सन् २०१२ मा पुतिनले लगभग ६४% मतले विजय हासिल गरेपछि उनले राष्ट्रपतिको रूपमा तेस्रो कार्यकाल सम्हालेका थिए। सन् २०१४ को सुरुवातमा रूसद्वारा क्रिमियाको बिलय र डोनबासको युद्ध पश्चात् तेलको मूल्यमा अन्तर्राष्ट्रिय प्रतिबन्ध लगाइएको थियो भने सन् २०१५ मा कुल ग्राहस्थ उत्पादन ३.७% ले घटेको थियो। सन् २०१६ मा रूसी अर्थव्यवस्थामा ०.३% कुल ग्राहस्थ उत्पादनमा वृद्धि देखा परेेपछि मन्दी आधिकारिक रूपमा समाप्त भएको थियो। पुतिनको नेतृत्वमा भएको विकासमा पाइपलाइन निर्माण, उपग्रह नेभिगेसन प्रणाली ग्लोसनासको पुनर्स्थापना र सोचीमा सन् २०१४ शीतकालीन ओलम्पिक जस्ता अन्तर्राष्ट्रिय कार्यक्रमहरूको लागि पूर्वाधारको निर्माण समावेश छ। पुतिनले सन् २०१८ को चुनावमा ७६% मत प्राप्त गर्दै सन् २०२४ सम्मका लागि राष्ट्रपतिको रूपमा पुनः निर्वाचित भएका थिए।
प्रारम्भिक जीवनी
भ्लादिमिर पुतिनको जन्म सन् १९५२ अक्टोबर ७ मा लेनिनग्रादमा भएको थियो। किशोरावस्थामा भ्लादिमिर पनि अन्तरिक्ष यात्री बन्ने सपना बनाएका थिए तर बढ्दो उमेरसँगै विश्वका प्रमुख युद्धहरूमा जासुसहरूले खेलेको भूमिकाका बारेमा लेखिएका चर्चित कथाले उनलाई आकर्षित गरेपछि उनले सोभियत सङ्घको गुप्तचर संस्था केजिबीमा सेवा गर्ने मन बनाएका थिए।
एउटा सफल गुप्तचर बन्नको लागि कानून विषयको राम्रो ज्ञान आवश्यक पर्ने सल्लाह बमोजिम उनले लेनिनग्राद राजकीय विश्वविद्यालयमा भर्ना लिएका थिए। कानून विषयमा उच्च शिक्षा प्राप्त गरिसकेपछि उनले सन् १९७५ मा केजिबी भर्ना भएका थिए। उनलाई केजिबी एजेन्टको रूपमा सन् १९८५ मा तत्कालीन पूर्वी जर्मनीमा नियुक्त गरिएको थियो। उर्जावान र प्रतिभाशाली युवा भएकै कारणले उनलाई पाँच वर्षमा एउटै कार्यालयभित्र दुईपटक बढुवा गरिएको थियो। सन् १९९० मा जर्मनीबाट फिर्ता भएपछि उनले लेनिनग्रादको मेयरको अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्ध सल्लाहकारको रूपमा काम गर्न थालेका थिए।
सेन्ट पिटर्सबर्गमा प्रशासन कार्य (सन् १९९०–१९९६)
सन् १९९० मा पुतिनलाई लेनिनग्रादका मेयर अनातोली सब्चाकको सल्लाहकारको रूपमा नियुक्त गरिएको थियो भने त्यहाँबाट उनले आफ्नो राजनीतिक जीवन सुरु गरेका थिए। २८ जुन १९९१ मा उनी सेन्ट पिटर्सबर्ग मेयर कार्यालयको विदेश समितिको प्रमुख बन्दै उनले अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्ध र वैदेशिक लगानी प्रबर्द्धनको जिम्मेवारी प्राप्त गरेका थिए। पुतिनको अध्यक्षतामा यो समितिले व्यवसायिक उद्यमहरू पनि दर्ता गरेको थियो।
सन् १९९४ देखी १९९६ सम्म पुतिनले सेन्ट पिटर्सबर्गमा अन्य विभिन्न राजनीतिक र सरकारी क्षेत्रमा काम गरेका थिए।
मस्कोमा प्रारम्भिक वृती  (सन् १९९६–१९९९)
सन् १९९७ मार्च २६ मा राष्ट्रपति बोरिस येल्तसिनले पुतिनलाई राष्ट्रपति प्रशासनको उप-प्रमुखको रूपमा नियुक्त गरेपछि उनले सन् १९९८ को मे महिनासम्म काम गरेका थिए। यसका साथै सन् १९९८ जुुन सम्ममा उनी राष्ट्रपति सम्पत्ति प्रबन्धन विभागको मुख्य नियन्त्रण निर्देशालयको प्रमुख पनि थिए। २५ मे १९९८ मा पुतिनलाई सङ्घीय सुरक्षा सेवाको (उत्तराधिकारी एजेन्सी मध्ये एक) प्रमुखमा नियुक्त गरिएको थियो। उनी १ अक्टोबर १९९८ मा रूसी सङ्घको सुरक्षा परिषद्को स्थायी सदस्य र २९ मार्च १९९९ मा पुनः परिषदीयको सचिव बनेका थिए।
प्रधानमन्त्री (सन् १९९९)
९ अगस्ट १९९९ मा भ्लादिमिर पुतिनलाई तीन उप-प्रधानमन्त्री मध्ये एकमा नियुक्ति गरिएपछि सोही दिन राष्ट्रपति बोरिस येल्तसिनले उनलाई रूसी सङ्घीय सरकारको कार्यवाहक प्रधानमन्त्रीको रूपमा नियुक्त गरेका थिए। एक टेलिभिजन सम्बोधनमा राष्ट्रपति येल्तसिनले पुतिनलाई आफ्नो उत्तराधिकारीको रूपमा प्रस्तुत गरेेेकै दिन पुतिनले राष्ट्रपति पदको चुनावमा लड्ने सहमति जनाएका थिए।
१६ अगस्टमा राजकीय डुमाले पुतिनको पक्षमा २३३ मत दिएर प्रधानमन्त्री पदमा उनको नियुक्तिलाई मञ्जुरी दिएको थियो। बहुमतको लागि २२६ आवश्यक भएकोमा उनले साधारण बहुमत प्राप्त गरेका थिए। यसको साथ उनी अठार महिना भित्र रूसको पाँचौँ प्रधानमन्त्री बनेका थिए। सुरुवातमा उनलाई येल्तसिनको समर्थकको रुपमा देखिएको थियो भने बोरिस येल्तसिनको अन्य प्रधानमन्त्री जस्तै पुतिनले पनि आफ्नो मन्त्रीको चयन आफै गरेका थिएनन्। उनको मन्त्रीमण्डलको निर्धारण राष्ट्रपति प्रशासनद्वारा गरिन्थ्यो।
यस बीच रूस चेचन्यामा रूसबाट पृथकातावादी लडाइँ चलिरहेको थियो। रूसी सेनाले चेचन्यामाथि छिटो नियन्त्रण जमाएपछि पुतिनको कानूनी व्यवस्थाको समर्थ छवि र चेचन्यामा कडा नजरको कारण उनको लोकप्रियता निकै बढेको थियो।
पुतिनले नवगठित संयुक्त पार्टी प्रति आफ्नो समर्थन जनाएका थिए। यस पार्टीले सन् १९९९ को डिसेम्बरमा भएको ड्युमा निर्वाचनमा लोकप्रिय मतको दोस्रो सबैभन्दा ठूलो अंश (२३.३%) जितेको थियो। यसको बदलामा पार्टीले पनि उनको समर्थन गरेेको थियो
कार्यवाहक राष्ट्रपति (सन् १९९९-२०००)
त्यसै दिन उनले आफ्नो पहिलो आदेशमा हस्ताक्षर गरेपछि त्यसको अनुसार "निवर्तमान राष्ट्रपति र उनका नातेदार विरुद्ध भ्रष्टाचारको आरोपमा कुनै कारबाही गरिँदैन।" भन्ने सुनिश्चित गरिएको थियो। सन् २००१ फेब्रुअरी १२ मा पुतिनले यसै आदेशसँग मिल्दोजुल्दो सङ्घीय कानूनमा हस्ताक्षर गरे जसले सन् १९९९ मा दिइएको आदेशको स्थान लिएको थियो।
येल्तसिनको राजिनामाको परिणामस्वरूप तीन महिना भित्र राष्ट्रपतीय निर्वाचन गरिएपछि पुतिनको पक्षमा ५२.९४% मत झरेपछि उनले निर्वाचनमा विजय हासिल गरेका थिए।
राष्ट्रपतिको रूपमा पहिलो कार्यकाल (सन् २०००-२००४)
सन् २००० को मे ७ का दिन राष्ट्रपति कार्यलय सम्हालेका पुतिनले अर्थमन्त्री मिखाइल कास्यानोभलाई प्रधानमन्त्रीको रूपमा नियुक्त गरेका थिए।
पुतिनले राष्ट्रपति पद सम्हाले लगत्तै उनले देशको राजनीतिलाई प्रभावित गर्ने कोशिस गरिरहेका ठूला व्यवसायी र अरबपतीहरू विरुद्ध सङ्घर्ष सुरु गरेका थिए। पुतिनको शासनकालमा रूसले ठूलो सफलता हासिल गरेको थियो। उनको शासनकालमा कार्यकालमा कुल गार्हस्थ उत्पादनको औसत वार्षिक वृद्धि दर ६.५ प्रतिशत थियो। त्यसपछि उनकै कार्यकालमा विदेशी ऋणलाई पनि रूसले चुक्ता गरेेको थियो जसकारण विदेशी मुद्रा भण्डारमा वृद्धि भएको थियो। युरोपेली सङ्घ र संयुक्त राज्य अमेरिकासँग रूसको सम्बन्ध बलियो बनाउन, नाटोको साथ सहयोगको सुरुवात गर्न र रूसलाई विश्व व्यापार सङ्गठनको सदस्य बनाउनको लागि गरिएको प्राथमिक कदममा पुतिनलाई सफलता हासिल भएको थियो।
यस अवधिमा पुतिनको छवि बिगार्ने केही घटना पनि घटेका थिए। पनडुब्बी 'कुर्स्क' डुबेको घटनालाई संवेदनशील ढङ्गबाट नसम्हालेको कारण उनको आलोचना भएको थियो। अगस्ट २००० को यस पनडुब्बी डुबेको घटनामा त्यहाँ सवार ११८ मानिसहरू मारिएका थिए। त्यतिबेला पुतिन आफ्नो बिदामा बसेका कारण फर्केर आएका थिएनन् बिदाबाट फर्केको कयौँ दिन पछि मात्र उनले घटनास्थलको भ्रमण गरेका थिए। सन् २००२ मा जब चेचेन आतङ्ककारीले मस्कोको  एक सङ्गीत थिएटरमा कब्जा गरेपछि त्यहाँका १२९ दर्शकहरू मारिएका थिए। पुतिनका आलोचकहरूले "यस कारबाहीको समयमा आम सर्वसाधारणको जीवनसँग खेलवाड गरिएको थियो र क्रेमलिनद्वारा वास्तविक जानकारी आम मानिसबाट लुकाइएको थियो" भन्नेे गरेका थिए। त्यससमय रूसी प्रेस र अन्तर्राष्ट्रिय सञ्चार माध्यमहरूमा "यस घटनाबाट राष्ट्रपति पुतिनको लोकप्रियतामा गम्भीर नोक्सान हुने" बताइएको थियो। यसको बाबजुद घेराबन्दी समाप्त भएको केही समयपछि यी अनुमानहरू गलत साबित भएका थिए। रूसी राष्ट्रपति पुतिनको सार्वजनिक लोकप्रियता शिखरमा थियो। रूसको ८३% जनता पुतिन र यस घटन सम्हाल्ने उनको तरिकाबाट सन्तुष्ट बनेका थिए।
सन् २००३ मा चेचन्यामा एक जनमत सङ्ग्रह आयोजित गरिएपछि त्यसका अनुसार एक नयाँ संविधानले स्वीकृत प्राप्त गरेको थियो। यस संविधान अनुसार चेचन्यालाई रूसको एक अंशको रूपमा घोषणा गरिएको थियो। चेचन्यामा संसदीय चुनाव र एक क्षेत्रीय सरकारको स्थापना गरेर अवस्था विस्तारै विस्तारै स्थिर भएको थियो।
राष्ट्रपतिको रूपमा दोस्रो कार्यकाल (सन् २००४-२००८)
सन् २००४ मा ७१ प्रतिशत मतको साथ पुतिन दोस्रोपटक राष्ट्रपति निर्वाचित भएका थिए। २००४ सेप्टेम्बरमा आतङ्कवादीहरूले बेसलानमा स्थित एक विद्यालयमा १,१०० भन्दा बढी मानिसहरूलाई बन्धक बनाएका थिए। यस घटनामा सयौँ मानिसहरूको मृत्यु भएको थियो। यो घटनापछि पुतिनले कयौँ व्यापक प्रसाशनिक कदम उठाएका थिए।
रूसमा सञ्चार माध्यममा स्वतन्त्रताको विरुद्ध व्यापक स्तरमा कारबाहीको लागि पश्चिमी जगत एवम् रूसी उदारवादीहरूमाझ पुतिनको आलोचना भएको थियो। सन् २००६ अक्टोबर ७ मा अना पलिटकोभ्स्काया नामक एक पत्रकारको उनकै कोठामा गोली हानी हत्या गरिएको थियो जसले चेच्न्यामा रूसी सेनाको अनुचित आचरण र भ्रष्टाचारको उजागर गरेका थिए। पलिटकोभ्सेकायाको मृत्युप्रति पश्चिमी सञ्चार माध्यमहरूले तीखो प्रतिकृया दिएका थिए भने उनीहरूले पुतिनमाथि स्वतन्त्र सञ्चार माध्यमको रक्षा गर्न असफल भएको आरोप लगाएका थिए।
सन् २००७ को सेप्टेम्बर १२ का दिन पुतिनले प्रधानमन्त्री मिखाइल फ्रादकोभको अनुरोधमा सरकार भङ्ग गरेपछि उनले भिक्टर जुबकोभलाई नयाँ प्रधानमन्त्री नियुक्त गरेका थिए।
प्रधानमन्त्रीको रूपमा दोस्रो कार्यकाल (सन् २००८-२०१२)
रूसी संविधान अनुसार पुतिन लगातार तेस्रो पटकसम्म राष्ट्रपति बन्न पाउँदैनथे। सन् २००८ मा राष्ट्रपति निर्वाचनमा पुतिनले दिमित्री मेदभेदेभलाई समर्थन गरे भने उनले आफ्नो तर्फबाट चिनाव जितेपछि पुतिनलाई प्रधानमन्त्रीमा नियुक्त गर्ने वचन दिएका थिए। मेदभेदेभले ७०.२८ प्रतिशत मत पाएर चुनावमा भारी बहुमतले जित हासिल गरेपछि उनले निर्वाचन अघि आफूले गरेको वचन पूरा गर्दै पुतिनलाई प्रधानमन्त्री नियुक्त गरेका थिए। यसपछि पत्रकारहरूले यी दुई नेताद्वारा बनाइएको सत्तातन्त्रलाई एक "राजनैतिक जोडीको सत्ता" को नाम दिएका थिए।
यस बीच रूसी अर्थव्यवस्थामाथि ठूलो आर्थिक शिथिलता (सन् २००७-८) को गहिरो असर पर्नुका साथै पश्चिमी ऋण तथा लगानी प्रवाहमा रुकावट आउन सुरु भएको थियो। यसै समय सन् २००८ मा दक्षिणी ओसेसिया युद्ध पनि सुरु भएकाले युद्धमा रूसले नेटो सहयोगी जर्जियालाई पराजित गरेपछि त्यसको परिणामस्वरूप युरोपेली सङ्घ र अमेरिकासँग रूस सम्बन्धमा तनाव आएको थियो।
रूसको स्थिरीकरण कोषमा सञ्चित एक ठूलो वित्तीय भण्डार र कुशल व्यवस्थापनका कारण यस सङ्कट जुध्न र सन् २००९ पछि आर्थिक वृद्धिको यात्रा सुरु गर्न देशलाई सहायता मिलेेेेको थियो। सङ्कटसँग जुध्न लिइएको निर्णय र उठाइएको कदमको विश्व बैंकले सन् २००८ नोबेम्बरको रूस आर्थिक प्रतिवेदनमा प्रशंसा गरेको थियो।
सन् २०११ डिसेम्बर ४ मा भएको संसदीय चुनावमा राष्ट्रपति समर्थक सत्तारूढ पार्टी "युनाइटेड रसिया" लाई लगभग ५० प्रतिशत मत प्राप्त भए लगत मस्को र रूसको अन्य सहरमा चुनावको समयमा सत्तारूढ पार्टीद्वारा धाँधली गरिएको दाबी गर्दै भएको सडक प्रदर्शनमा हजारौँ मानिसहरू सहभागी भएका थिए। यो पुतिनको समयमा भएको सबैभन्दा ठूलो विरोध प्रदर्शन थियो। प्रदर्शनकारिहरूले पुतिन र युनाइटेड रसिया आलोचना गर्दै चुनाव परिणाम खारेज गर्न माग गरेका थिए। यसको बदलामा पुतिनका समर्थकहरूले पनि कयौँँ र्‍याली प्रदर्शन गरे जुन पुतिन विरोधी प्रदर्शन भन्दा निकै व्यापक थियो।
राष्ट्रपतिको रूपमा तेस्रो कार्यकाल (सन् २०१२-२०१८)
सन् २०१२ मार्च ४ मा पुतिन ६३.६% मतका साथ राष्ट्रपतीय निर्वाचनमा निर्वाचित भएका थिए। चुनावलाई पारदर्शी बनाउनको लागि मतदान केन्द्रमा वेब क्यामराको प्रयोग सहित अन्य प्रयास प्रचारित गरिएको थियो। यद्यपि रूसी विपक्षी तथा अन्तराष्ट्रिय पर्यवेक्षकहरूले चुनावको आलोचना गर्दै प्रक्रियामा अनियमितता भएको आरोप लगाएका थिए।
राष्ट्रपति पदको प्रचार अभियानको तत्कालै पुतिन विरोधी प्रदर्शन भएका थिए। यसमा फेब्रुअरी २१ को पुस्की विरोध र यसमा सहभागीहरूमा मुद्दा सबभन्दा चर्चामा रहेको थियो। यसबाहेक मे ६ का दिन पुतिनको स्वदेश फिर्ताका विरुद्धमा मस्कोको एक र्‍यालिमा प्रहरीसँग भएको झडपमा ८० मानिसहरू घाइते भएका थिए भने ४५० प्रदर्शनकारीहरूलाई हिरासतमा लिइएको थियो। प्रहरी र प्रदर्शनकारीहरू बीच भएको यस झडपको विरोधमा त्यस दिन लगभग ८,००० देखि २०,००० व्यक्तिहरू जम्मा भएका थिए।
राष्ट्रपतिको रूपमा आफ्नो पहिलो दिन पुतिनले १४ आदेश जारी गरेका थिए जसमा रूसी अर्थव्यवस्थाको लागि व्यापक लक्ष्यको विस्तारमा वर्णन गरिएको थियो। अन्य आदेशमा शिक्षा, आवास, कुशल श्रम प्रशिक्षण, युरोपेली सङ्घसँगको सम्बन्ध, रक्षा उद्योग, अन्तर जातीय सम्बन्ध र अन्य नीति क्षेत्रसँग सम्बन्धित थिए जुन राष्ट्रपति अभियानको समयमा पुतिनद्वारा जारी गरिएको थियो।
राष्ट्रपतिको रूपमा चौँथो कार्यकाल (सन् २०१८–हाल)
सन् २०१८ मा भएको राष्ट्रपति चुनावमा पुतिनले ७६% भन्दा अधिक मतबाट विजय हासिल गरेका थिए। अहिले उनको चौँथो कार्यकाल जारी छ। उनको नयाँ कार्यकाल सन् २०१८ को मेमा प्रारम्भ भएको थियो। र २०२४ सम्म कायम रहनेछ। त्यहि दिन, पुटिनले दिमित्री मेदभेदेबलाई नयाँ सरकार बनाउन आह्वान गरे । २०१८ मे १५ मा, पुटिन क्रिमियाको पुल खण्डको राजमार्ग उद्घाटनमा सहभागी भए। १८ मे २०१८ मा, पुटिनले नयाँ सरकार गठन को आदेशमा हस्ताक्षर गरे | २५ मे २०१८ मा, पुटिनले रुसी संबिधान विपरित २०२४ मा राष्ट्रपति पदको लागि नउठ्ने घोषणा गरे | १४ जुन २०१८ मा, पुटिनले २१ औं फिफा विश्वकप, २०१८ को उद्घाटन गरे| यो विश्वकप रसियामा आयोजना हुने पहिलो विश्व कप थियो|
अर्थ, औद्योगिक र उर्जा नीति
सन् २००० मा पुतिनले "२०००-२०१० अवधिका लागि रूसी सङेघको सामाजिक-आर्थिक विकासका लागि कार्यक्रम" सुरू गरेेका थिए तर सन् २००८ मा यो कार्यक्रम बन्द गरिएको थियो। यस कार्यक्रमलाई अन्त्य गरिनेबेला यसको ३० प्रतिशत कार्यहरू मात्र सम्पन्न भएको थियो।
वातावरणीय नीति
सन् २००४ मा राष्ट्रपति पुतिनले हरितगृह ग्याँस उत्सर्जन कम गर्ने उद्देश्यले बनाइएको क्योटो प्रोटोकल सन्धिमा हस्ताक्षर गरेका थिए। यद्यपि रूसले क्योटो प्रोटोकलले सिमित गरेको उत्सर्जन सिमितता अनुसार कटौती गर्नु परेको भने थिएन। सोभियत सङ्घको विखण्डन पश्चात् आर्थिक गतिविधिमा कम भएको हुनाले रूसको हरितगृह ग्याँस उत्सर्जनमा समेत कमी आएको थियो।
सैन्य विकास
रुसी रक्षा मन्त्री एनातोली सेर्दिउकोभले २००७ डिसेम्बर ५ मा पुटिनसँगको छलफलपछि लामो दुरीको रुसी स्ट्राटेजिक बम्बर फेरि सुरु गर्ने घोषणा गरे।  यसमा एयरक्राफ्ट क्यारियर कुज्नेत्सोभ सहित ११ जहाजले सोभियत समय पछि पहिलो पटक भु-मध्य सागरमा पहिलो प्रमुख नौसेना छोटो यात्रा गर्यो। यो यात्रामा स्ट्राटेजिक बम्बर सहित ४७ एयरक्राफ्टको ब्याक-अप थियो।
२००० को दशकको प्रारम्भ देखि नै रसियाले आफ्नी सैन्य तथा रक्षा उद्योगमा पैसा बगाउन सुरु गरेको थियो। २००८ मा मात्र पूर्ज्न स्तरको रुसी सैन्य सुधार सुरु भय्प। यसको उद्देश्य रुसी सैन्य बलको आधुनिकीकरण र यसलाई अझ बढी प्रभावशाली बनाउनु थियो। यी सुधार धेरै हदसम्म रक्षा मन्त्री एनातोली सेर्दिउकोभबाट मेदभेदेबको राष्ट्रपतिकालमा, पुटिन, सरकार प्रमुखको रुपमा र मेदभेदेब, रुसी सैन्य बलको कमान्डर इनचिफको रुपमा, को सुपरिवेक्षणमा भएको थियो।
यी सुधारको प्रमुख तत्त्वमा सैन्य बलको संख्या १० लाखमा सिमित गर्नु, अधिकृतको संख्या कम गर्नु, रिजर्भ फौजको पुनर्संरचना, सेनालाई ब्रिगेड प्रणालीमा पुनर्संरचना गर्नु, हवाई सेनालाई रेजीमेन्टको साटो एयर बेस प्रणालीमा पुनर्संरचना गर्नु थियो।अ
अमेरिकी राष्ट्रपति जर्ज डब्लु बुसले १९७२ को ब्यालेस्टिक मिसाइल सन्धिबाट पछि हटेपछि, पुटिनले अमेरिकी क्षमतालाई सन्तुलनमा राख्न रुसी परमाणु क्षमता निर्माणको आदेश दिएर प्रतिक्रिया जनाए। धेरै विश्लेषकहरू पुटिनको रुसी परमाणु रणनीति १९८७ को मध्यम दुरीको परमाणु सन्धिको उल्लंघन भएको मान्छन्। यसको कारण अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले अमेरिका आफूलाई यो सन्धिको बन्धनमा रहेको नमान्ने घोषणा गरे। र दुई शक्ति राष्ट्रबीच परमाणु संकट चुलियो। यसपछि पुटिनले रसियाले परमाणु संकटमा पहिलो लन्च नगर्ने बताए तर जुनसुकै दुश्मनलाई खरानी बनाउने र यस्तो संकटमा वीरगती हुने रुसीहरू "सहिदको रुपमा स्वर्ग जाने" कुरा बताए। धेरै सैन्य विश्लेषकहरू यो मान्छन् कि यदि परम्परागत युद्धमा पराजय बेहोरे रसियाले प्रतिद्वन्दीलाई वार्तामा ल्याउन पहिले परमाणु हमला गर्न सक्छ।
पुटिनले आर्टिक क्षेत्रमा रसियाको क्षेत्रीय दाबी र सैन्य उपस्थितिलाई पनि बढाउन खोजेका छन्। २००७ अगस्तमा, रुसी अभियान आर्टिका २००७ ले उत्तरी ध्रुवमा रुसी झण्डा फहरायो। आर्क्टिकमा तैनाथ रुसी सबमरिन र फौज दुवैको संख्यामा वृद्धि गरिएको छ।
विदेश नीति
परराष्ट्र मामिलामा पुतिनले कृत्रिम बौद्धिकताको पक्षमा बोलेका छन्। "कृत्रिम बौद्धिकता भविष्य हो, रूसको लागि मात्र नभई सम्पूर्ण मानवजातिको लागि। यसबाट विशाल अवसर आउँछ तर अनुमान गर्न गाह्रो हुने चुनौतीहरू पनि सिर्जना हुन्छ। जो यस क्षेत्रको नायक हुन्छ उसैले सारा संसारको शासक बन्छ।”
दक्षिण तथा पूर्वी एसिया
सन् २०१२ मा द हिन्दुमा पुतिनले एक लेख लेखे जुनमा उनले उल्लेख गरेका थिए, "रूस र भारत बिच सन् २००० ओक्टोबरमा हस्ताक्षर भएको रणनीतिक साझेदारी सच्चा रूपमा एक ऐतिहासिक पाइला बनेको छ।" पुतिनको सन् २०१२ को भारत भ्रमणको क्रममा प्रधानमन्त्री मनमोहन सिंहले "राष्ट्रपति पुतिन भारतको मूल्यवान मित्र र भारत-रूस रणनीतिक साझेदारीको वास्तविक वास्तुकार हुन्" भनेका थिए।
रूसले अन्य ब्रिक राष्ट्रसँग सकारात्मक सम्बन्ध राख्दछ। रूसले जनवादी गणतन्त्र चीनसँग सन् २००१ को चीन-रूस मैत्री सन्धि र चीनको उर्जा आवश्यकता पूर्ति गर्न ट्रान्स साइबेरिया तेल पाइपलाइनको निर्माणमा हस्ताक्षर गरी सम्बन्ध अझै सुदृढ बनाएको थियो। यी दुई राष्ट्रको र मध्य एसियायी छिमेकीको आपसी सुरक्षा सहयोगलाई सन् २००१ मा चीन कजाख्स्तान, किर्गिस्तान, रूस, ताजकिस्तान र उज्बेकिस्तानका नेताबाट साङ्घाई सहयोग सङ्गठन स्थापना भएको थियो।
पूर्वी सोभियत राज्य
पुतिनको मतहतमा क्रेमलिनले निरन्तर पूर्व सोभियत राज्यमा रूसको प्रभाव क्षेत्र र "विशेष स्वार्थ" रहेको बताएको थियो। यी राज्यहरूलाई रूसमा "नजिकको विदेश" भनिन्छ। पूर्व सोभियत राज्यहरू रूसका केही रूसी विश्लेषकहरूले यसलाई मोनेरो सिद्धान्तसँग तुलना गरेका छन्।
सन् २००३ मा जर्जियामा भएको गुलाब क्रान्ति, सन् २००४ मा युक्रेनमा भएको सुन्तला क्रान्ति र सन् २००५ मा किर्गिस्तानमा भएको ट्युलिप क्रान्ति जस्ता क्रान्तिको शृङ्खलाले यी देश र रूसबीचको सम्बन्धमा खटपट आएको थियो।
२००८ अगस्ट मा, जर्जियाका राष्ट्रपति मिखाइल साकास्विलीले अलग हुन खोजेको दक्षिण ओसेसियामा नियन्त्रण कायम गर्ने प्रयास गरे। यद्यपि, २००८ को दक्षिण ओसेसिया युद्धमा रुसी सेना दक्षिण ओसेसिया र अन्य जर्जियाली क्षेत्रमा प्रवेश गरेर जर्जियाबाट अलग हुन खोजेको अर्को प्रान्त अब्खाजियामा नयाँ मोर्चा खोलेपछि जर्जियाली सेना छिट्टै पराजित भयो।
अमेरिका, युरोप र नेटो
पुतिनको मातहतमा रूस नेटो र अमेरिकासँगको विभिन्न चरण हुँदै गुज्रिएको थियो। पुतिन पहिलो पटक राष्ट्रपति बन्दा, सम्बन्ध सावधानीपूर्ण थियो। सेप्टेम्बर ११ को हमला पछि पुतिनले तुरुन्तै अमेरिकाको आतङ्कवाद विरुद्धको युद्धलाई समर्थन गर्दा साझेदारीको अवसर देखा परेेेेको थियो। यद्यपि अमेरिकाले रूसी सिमाना सम्मै नेटोको विस्तार र एकपक्षीय रूपमा सन् १९७२ को एन्टी ब्यालेस्टिक मिसाइल सन्धिबाट हात झिकेर प्रतिक्रिया दिएको थियो।
सन् २००३ बाट जब रूसले इराक युद्धको समर्थन नगरी पुतिनले आफ्नो आन्तरिक तथा विदेश नीतिमा पश्चिमासँग फरक र टाढा हुँदै गए त्यसपछि सम्बन्ध बिग्रन जारी रहेेेेको थियो। त्यसपछि अमेरिकी मुलधारका सञ्चार माध्यमहरूको नजर ह्वाइट हाउससँगै पुतिन विरोधी बनेेको थियो।
२०२० जुन १८ मा, द नेसनल इन्ट्रेस्ट ले ९ हजार शब्द भएको 'द रियल लेसन अफ द सेभेन्टि फिफ्थ एन्निभर्सरी अफ वर्ल्ड वार टु" (अनुवाद: दोश्रो विश्व युद्धको ७५औं वार्षिकीको वास्तविक पाठ) शिर्षकको पुटिनको एक लेख प्रकाशित गर्यो । त्यस लेखमा, पुटिनले मोलोटोभ-रिबेनट्रोप सन्धिलाई दोस्रो विश्व युद्धको सुरुवातको रुपमा व्याख्या गर्ने पश्चिमा ऐतिहासिक दृष्टिकोणको आलोचना गरे। उनले मोलोटोभ-रिबेनट्रोप सन्धि सन्धि नभई म्युनिख सम्झौतालाई युद्धको सुरुवातको रुपमा उल्लेख गरेका छन्।
बेलायत
सन् २००३ मा संयुक्त अधिराज्यले पुतिनका पूर्व सहयोगी रूसी ओर्लीगार्क बोरिस बेरेजोब्स्कीलाई राजनैतिक शरण दिएपछि रूस- संयुक्त अधिराज्य सम्बन्ध बिग्रन सुरु भएको थियो। बेलायतीहरूले जासुसी गरिरहेको तथा प्रजातन्त्र समर्थक र मानवअधिकार समूहलाई गोप्य रूपमा भुक्तानी गरेको आरोप लगाएपछि सम्बन्धमा झनै तिक्तता आएको थियो।
एलेक्जेन्डर लित्भिनेन्को माथि विष हमला
सन् २००६ को अन्त्यसम्ममा सम्बन्ध झनै खराब भएको थियो। पूर्व केजिबी तथा फेडरल सुरक्षा सेवाका अधिकारी एलेक्जेन्डर लित्भिनेन्को जो सन् २००३ मा गुप्तचर संस्थाको सदस्य बनेका थिए। सन् २००७ मा सम्बन्धको यो सङ्कट निरन्तर जारी रहेको थियो। पूर्व केजिबी अङ्गरक्षक अन्द्री लुगोभोइलाई लिभिनेन्कोको हत्यामा मुद्दा चलाउन रूसले सुपुर्दुगी गर्न अस्वीकार गरेपछि बेलायतले ४ रूसी दूतलाई निष्कासन गरेको थियो। बेलायतको कदमको प्रतिक्रिया स्वरूप रूसले बेलायती कुटनीतिज्ञलाई निष्कासन गर्दै प्रतिकारात्मक जवाफी कदम चालेेेेको थियो।
सन् २०१५-१६ मा बेलायत सरकारले एलेक्जेन्डर लित्भिनेन्कोको मृत्युको छनबिन गरेेेेको थियो। यसको प्रतिवेदनमा भनिएको थियो, "लित्भिनेन्कोलाई हत्या गर्ने एफएसबी अपरेसनलाई सायद पत्रुसेभ र राष्ट्रपति पुतिनले स्वीकृत दिएका थिए।" यो प्रतिवेदनले हत्याको लागि लित्भिनेन्कोको सार्वजनिक बयान र रूसी अपार्टमेन्ट बम हमलामा एफएसबिको सम्लग्नताबारे पुस्तक र "पुतिन र लित्भिनेन्को बीच व्यक्तिगत शत्रुता" सहित केही सम्भावित उद्देश्यहरू पनि उल्लेख गरेको थियो।
सेर्गेइ स्क्रिपालमाथिको विष हमला
सन् २०१८ मार्च ४ मा सेल्सबेरीमा पूर्व डबल एजेन्ट सेर्गेइ स्क्रिपाल माथि नोभिचोक नर्भ एजेन्टको विष हमला भएको थियो। त्यसको दश दिन पश्चात् बेलायत सरकारले औपचारिक रूपमा रूसमाथी हत्या प्रयासको आरोप लगाएको थियो जुन रूसले खारेज गरिदिएको थियो। संयुक्त राज्यले २३ रूसी कुटनीतिज्ञलाई निष्कासन गरेेेेेपछि त्यसको प्रतिक्रियामा रूसले पनि २३ बेलायती कुटनीतिज्ञलाई निष्कासन गरेको थियो। मार्च १५ मा बेलायती प्रधानमन्त्री टरिजा मेले भनिन् "यस्तो निन्दनीय कार्यका लागि हामी रूसलाई दोषी ठहर्‍याउँदछौँ।" मार्च १६ मा बेलायती विदेश मन्त्री बोरिस जोनसनले पुतिनले व्यक्तिगत रूपमा नै विषहमलाको आदेश दिएको बताएका थिए। पुतिनका प्रवक्ता दिमित्री पेस्कोभले आरोपलाई "कठोर र कुटनैतिक मर्यादा बाहिरको"को बताएका थिए।
अस्ट्रेलिया
सन् २००७ सेप्टेम्बरमा पुतिनले इन्डोनेसियाको भ्रमण गरेका थिए। ५० वर्ष भन्दा धेरै समय पछि रूसी नेताको यो पहिली इन्डोनेसिया भ्रमण थियो। यसै महिना पुुुतिनले सिड्नीमा भएको अपेक सम्मेलनमा उपस्थिति जनाएका थिए। उनले अस्ट्रेलियाली प्रधानमन्त्री जोन होवार्डसँग भेट्दै अस्ट्रेलियाबाट रूसले युरेनियम खरिद गर्न अस्ट्रेलियासँग युरेनियम व्यापार सम्झौतामा हस्ताक्षर गरेका थिए। रूसी राष्ट्रपतिको यो पहिलो अस्ट्रेलिया भ्रमण थियो।
ल्याटिन अमेरिका
पुतिन र उनका उत्तराधिकारी मेदेभेदेभको समयमा भेनेजुएलाका ह्युगो चाभेजसँग राम्रो सम्बन्ध थियो। यो सम्बन्ध सैन्य उपकरणले बलियो बनेको थियो। सन् २००५ यता भेनेजुएलाले रूससँग ४ अर्ब डलर बराबरको सैन्य उपकरण खरिद गरिसकेको थियो। सन् २००८ को सेप्टेम्बर मा रूसले प्रशिक्षण उडानको लागि तुपोलेभ तु-१६० बम्बर भेनेजुएला पठाएको थियो। सन् २००८ को नोभेम्बरमा क्यारिबियनमा दुवै देशले संयुक्त नौसेना अभ्यास गरेका थिए। सन् २००० को प्रारम्भमा पुतिनले फिडेल क्यास्ट्रो र क्युबासँग पनि बलियो सम्बन्ध पुनर्स्थापना गरेको थियो।
मध्यपूर्व र उत्तर अफ्रिका
१६ अक्टोबर २००७ मा पुतिन तेहरानमा दोस्रो क्यास्पियन शिखर सम्मेलनमा सहभागी हुन इरानको भ्रमण गरेका थिए। जहाँ उनले इरानी राष्ट्रपति मोहमद अहमदिनेजादसँग भेटवार्ता गरेका थिए। यो जोसेफ स्टालिनले सन् १९४३ मा तेहरान सम्मेलनमा सहभागी भए पश्चातको सोभियत वा रूसी नेताको पहिलो इरान भ्रमण थियो। भने यसले इरान-रूस सम्बन्धमा महत्वपूर्ण छाप छोडेको थियो। शिखर सम्मेलन पश्चातको पत्रकार सम्मेलनमा पुतिनले हामी क्यास्पियन राष्ट्रहरूसँग विना कुनै अवरोध शान्तिपूर्ण परमाणु कार्यक्रम विकास गर्ने अधिकार रहेको बताएका थिए। त्यसपछि मेदभेदेभको राष्ट्रपतिकालमा इरान-रूस सम्बन्ध अनियमित भएको थियो। रूसले इरानलाई हालसम्मकै सबैभन्दा प्रभावकारी एन्टी मिसाइल प्रणाली एस-३०० बिक्री गर्ने सम्झौता पुरा गरेको थिएन। यद्यपि रूसी विशेषज्ञहरूले इरान र मध्य पूर्वको पहिलो नागरिक बुसेहर परमाणु विद्युत् गृहको निर्माण सम्पन्न गरेको थियो भने रूसले लगातार इरानमाथि अमेरिका र युरोपेली सङ्घले लगाउने प्रतिबन्धको र इरान माथि गरिने सैन्य आक्रमणको चेतावनीको लगातार विरोध गरिरहेको थियो। पुतिनले इरानलाई "साझेदार"को रूपमा व्याख्या गरेतापनि उनले इरानी परमाणु कार्यक्रममा चासो व्यक्त गरेका भने थिएनन्।
अप्रिल २००८ मा पुतिन लिबिया भ्रमण गर्ने प्रथम रूसी राष्ट्रपति बनेका थिए। पुतिनले लिबिया माथि भएको विदेशी सैन्य हस्तक्षेपको निन्दा गर्दै संयुक्त राष्ट्रसङ्घको सङ्कल्प प्रस्ताव १९७३ "दोषपूर्ण र त्रुटिपूर्ण" रहेको बताएका थिए। कर्णेल मुअम्मर गद्दाफीको मृत्यु प्रति पुतिनले यसलाई अमेरिकाले गरेको "सुनियोजित हत्या" बताएका थिए। उनले भनेका थिए "तिनीहरूले (गद्दाफी) कसरी मारिए भनेर सम्पूर्ण विश्वलाई देखाए"र "त्यहाँ रगत जताततै थियो। के उनीहरूले भन्ने गरेको लोकतन्त्र यहि हो ?" सिरियाको सम्बन्धमा सन् २००० देखि सन् २०१० सम्म रूसले १.५ अर्ब डलर मूल्य बराबरको हतियार बिक्री भएपछि दमास्कस मस्कोको सातौँ ठूलो क्रेता बनेेेेको थियो। सिरियाली गृहयुद्धको समयमा रूसले सिरियाली सरकार विरुद्धका जुनसुकै प्रतिबन्धलाई भिटो गर्ने चेतावनी दिएको थियो भने रूसले सिरियाली सत्तालाई हतियार बिक्री गर्नलाई निरन्तरता दिइरहेको थियो।
पुतिनले सबै वैदेशिक हस्तक्षेपको विरोध गरेका थिए जसमा उनले २०१२ मा फ्रान्सेली राष्ट्रपति फ्रँस्वा ओलँदले दिएको बसर अल असद राजीनामा दिनु पर्छ भन्ने अभिव्यक्तिलाई विरोध गर्दै त्यसलाई अस्विकार गरेका थिए। "शासनविरोधी अतिवादीहरू धेरै रक्तपातका लागि जिम्मेवार थिए" भनेर पुतिनले असदको तर्क प्रतिध्वनि गरेका थिए।
२०१९ अक्टोबरमा, रुसी राष्ट्रपति पुटिनले संयुक्त अरब एमिरेट्सको भ्रमण गरे। उक्त भ्रमणमा युवराज मोहम्मद बिन जायदसँग अबु धाबीमा छ बुँदे सम्झौता भयो। ती मध्ये एकमा रुसी सार्वभौम सम्पत्ति कोष र एमेराती लगानी कोषको संयुक्त लगानी थियो। दुई देशले उर्जा, स्वास्थ र उन्नत प्रविधि क्षेत्रमा १.३ अर्ब डलरको लगानी सम्झौतामा हस्ताक्षर गरे।
ब्रिक्स शिखर सम्मेलन
राष्ट्रपति पुतिन सन् २०१३ देखि ब्रिक्स (ब्राजिल, रूस, भारत, चीन र दक्षिण अफ्रिका ) शिखर सम्मेलन मा सहभागी भएका छन्।
मूल्यांकन
आलोचकहरू पुटिनले रसियालाई बोरिस येल्तसिनको प्रतिनिधित्व सरकारको मार्गबाट मोडेर अधिनायकवादी दिशामा डोर्याइरहेको बताउँछन्। पुटिनका राजनैतिक विपक्षी ग्यारी कास्पारोभले पुटिनलाई "अधिनायक", पूर्व अमेरिकी विदेशमन्त्री हिलारी क्लिन्टनले "बुली" र "अहंकारी", र दलाई लामाले "आत्मकेन्द्रित" र "एकलौटी" बताएका छन्।     पूर्व अमेरिकी विदेशमन्त्री हेनरी किसिन्जरले २०१४ मा पश्चिमा जगतले पुटिनको दानवीकरण गरेको कुरा "द वासिङटन पोस्टमा" व्यक्त गरेका थिए। पूर्वी जर्मनीका पूर्‍व नेता एगोन क्रेन्जले शीत युद्धको अन्त्य कहिल्यै नभएको कुरा बताए र भने, "गोर्वाचोभ र येल्तसिन जस्ता कमजोर राष्ट्रपति पछि [राष्ट्रपति भ्लादिमिर] पुटिन पाउनु रसियाको अहोभाग्य हो।"
अहिले रुसी जनताले पुटिनलाई पुरानो रुसी गौरव फिर्ता ल्याएको जस/ श्रेय दिने गर्छन्। सोभियत संघका पूर्व नेता मिखायल गोर्वाचोभले बोरिस येल्तसिनको कार्यकालमा भएको अस्तव्यस्तताबाट जोगाएको बताए, र "रुसी ज्न्नताले पुटिनले रसियालाई बर्बादीबाट बचाएको याद गर्नुपर्बे" बताए। २०१५ मा, विपक्षी राजनीतिज्ञ बोरिस नेम्त्सोभले पुटिनले देशलाई चीनको कच्चा पदार्थको उपनिवेश बनाएको आरोप लागाए। चेचेन गणतन्त्र प्रमुख तथा पुटिनका समर्थन, राम्जेन कादिरोभले पुटिनले चेचेन जनता र रसियालाई बचाएको कुरा व्यक्त गरे।
अमेरिकी प्रकाशनमा पुतिन
सन् २००७ मा उनी टाइम वर्ष व्यक्ति भएका थिए। सन् २०१५ मा उनलाई टाइम पत्रिकाद्वारा सबैभन्दा प्रभावशाली व्यक्ति मानेको थियो।   सन् २०१३ देखि सन् २०१६ सम्म फोर्ब्सले उनलाई संसारको सबैभन्दा शक्तिशाली व्यक्तिको रूपमा सूचीकृत गरेको थियो। सन् २०१८ मा उनी चीनका राष्ट्रपति सि जिनपिङ पछि दोस्रो स्थानमा रहेका छन्।
पुतिनवाद
पुतिनको धेरै तर्कपूर्ण भनाइ तथा ओजपूर्ण तर्कहरू सार्वजनिक हुन्छन् ; जसलाई पुतिनवादको नामले पनि जानिन्छ। ती मध्ये अधिकांशहरू उनको वार्षिक प्रश्नोत्तर सम्मेलनमा आउँछन् जहाँ पुतिन पत्रकार र स्टुडियोका अन्य मानिस र रूस भरीका मानिसहरूका प्रश्नको जवाफ दिन्छन्। पुतिनलाई रूसी चुटकिला र लोक कथनहरू सहित कडा, तिखो र सटिक तर्कपूर्ण भाषाको लागि परिचित मानिन्छ।
प्रणायाम
प्राणायामः
आसनको सिद्धि भएपछि श्वास–प्रश्वासको गतिलाई रोक्नु, लामो गर्नु वा नियन्त्रण गर्नु प्राणायाम हो । यो बाह्यवृत्ति, आभ्यन्तरवृत्ति, स्तम्भवृत्ति र बाह्यआभ्यन्तरविषयाक्षेपी गरी चार प्रकारको हुन्छ एवं स्थान, समय र संख्याबाट देखिन्छ जुन लामो तथा हल्का हुन्छ । प्राणायामको अभ्यास गर्दा स्वासको गतिलाई लामो पार्ने, रोक्ने तथा नाक, मुखबाट विभिन्न तरिकाहरुबाट स्वाससम्बन्धी विशेष अभ्यासहरु गरिन्छ र कतिपय अभ्यासको क्रममा स्वतः पनि हुन जान्छ ।
विभिन्न शोधहरुको आधारमा प्राणायामको अभ्यास गरेपछि अनगिन्ति लाभहरु प्राप्त हुने देखिएको छ, जस्तैः
नियम
नियमः
पतन्जलिले योगदर्शन (२।४०–४५) मा अष्टांग योगको दोस्रो अंग नियमका बारेमा व्याख्या गरेका छन् । नियम पनि पाँच प्रकारका छन्, जस्तैः शौच, सन्तोष, तप, स्वाध्याय र ईश्वरप्रणिधान । यी नियमहरु साधकका लागि विशेष व्यक्तिगत अनुशासनका रुपमा रहेका छन् जसले शरीर र मनलाई स्वच्छ बनाई व्यक्तित्व विकास गर्दै शान्ति र आनन्द पाउने कुराहरुबारे प्रशिक्षित गर्दछ ।
(क) शौचः
नित्यकर्म (दिशापिसाब,स्नान, ब्रश–कुल्लादिबाट शरीर भित्रबाहिरको सफाइ आदि लगायत मन शुद्धि गर्ने उपायहरुबाट मनसमेत स्वच्छ राख्ने अभ्यास शौच अन्तर्गत पर्दछन् । शौचको नियम पालनाबाट बाह्यशुद्धिका साथै अरुप्रतिको आशक्ति पनि कम हुने, अन्तःकरणको शुद्धि, मनमा प्रशन्नता, चित्तमा एकाग्रता, इन्द्रियको वशिकरण तथा आत्मसाक्षात्कारको योग्यता पनि प्राप्त हुन्छ ।
(ख) सन्तोषः
आफुले उचित परिश्रम गरेपछि प्राप्त हुने फलप्रति सन्तुष्ट रहनु नै सन्तोष हो । सन्तोषभन्दा उत्तम सुख केही छैन ।
(ग) तपः
शरीर र मनलाई हानी नगरी धैर्यता र संयमकासाथ सार्थक जीवनको लक्ष्यप्राप्तिको लागि साधनारत रहनु तपका उदाहरणहरु हुन् । तपको साधनाबाट शरीर र इन्द्रियहरुमा निपूर्णता आउँछ ।
(घ) स्वाध्यायः
राम्रा विचार र ज्ञानगुनका कुराहरुमा अध्ययनशील बनाउनु, शास्त्राभ्यास, चिन्तन, मनन आदिबाट स्वसाधना गर्नु स्वाध्याय हुन् । यसबाट उच्च अध्यात्मलाभ मिल्दछ ।
(ङ) ईश्वरप्रणिधानः
आफुले जे–जस्ता उपलब्धीहरु प्राप्त गरेको छ ती सबैलाई ईश्वरप्रति समर्पण गर्नु, प्रेमको भाव उत्पन्न गरी जीवनलाई भक्तियोगको माध्यमबाट चरम आनन्दतिर उन्मुख गराउनुलाई नै ईश्वर प्राणिधान भनिन्छ । यसबाट समाधि सिद्धि प्राप्त हुन्छ ।
फेड टु ब्ल्याक (२००४ चलचित्र)
फेड टु ब्ल्याक (अङ्ग्रेजी: Fade to Black) अमेरिकी र्यापर जे-जीको साङ्गीतिक कार्य जीवनमा आधारित सन् २००४ मा सार्वजनिक गरिएको वृत्तचित्र हो । यसमा हिप हप सङ्गीतको क्षेत्रमा अन्य नाम चलेका व्यक्तिहरूको पनि उल्लेख गरिएको छ । यस वृत्तचित्रमा देखाइएको म्याडिसन स्क्वेर गार्डेनमा प्रदर्शित प्रत्यक्ष प्रस्तुति जे-जीले सङ्गीतबाट अवकाश लिने आफ्नो निर्णयको घोषणा गरेपछि प्रदर्शित अन्तिम प्रत्यक्ष प्रस्तुति हुनुपर्ने थियो ।
नेवारी भाषाका चार स्तम्भ
नेपाल भाषाका चार स्तम्भ (नेपाल भाषा: नेपाल भाषाया प्यंगः थां) भन्नाले बीसौँ शताब्दीमा शिक्षा विरोधी राणा शासनको समयमा नेपाल भाषा साहित्यको पुनर्जागरणको अगुवाइ गर्ने चार लेखक भन्ने बुझिन्छ ।
उनीहरूले आफ्नो स्वतन्त्रता दाउमा राखी आधुनिक नेपाल भाषाको जग निर्माण गरेका थिए । उनीहरूको कृतिबाट काठमाडौँको नेपाल भाषा आन्दोलनको सुरुवात भएको मानिन्छ जसको फलस्वरूप नेपाल भाषाको पुनर्जागरण र आधिकारिक मान्यतामा टेवा पुगेको छ ।
नेपाल भाषा पुनर्जागरणका चार स्तम्भका रूपमा लेखक निष्ठानन्द बज्राचार्य, कवि सिद्धिदास महाजु, शिक्षाविद जगत सुन्दर मल्ल र कवि योगवीरसिंह कंसाकारलाई सम्मानित गरिन्छ ।
निष्ठानन्द बज्राचार्य
निष्ठानन्द बज्राचार्य (सन् १८५८ - सन् १९३५) शास्त्रीय शैलीको सट्टा बोलचालको भाषामा कविता लेख्ने पहिलो कवि हुन् । उनले सन् १९०९ मा हातेप्रेसको प्रयोग गरी प्रज्ञापारमिता नामक पुस्तक प्रकाशन गरेका थिए । सन् १९१४ मा प्रकाशित भएका बुद्धको जीवनीमा आधारित ललित विस्तार र स्वयम्भू पुराण उनका दुई प्रसिद्ध कृति हुन् ।
सिद्धिदास महाजु
सिद्धिदास महाजु (सन् १८६७ - सन् १९२९) सिद्धिदास अमात्यका नामले पनि चिनिन्छन् । उनी नेपाल भाषा साहित्यको पुनर्जागरण गर्ने प्रयासमा सधैँ अग्रज हुन्थे । महाकविको उपाधिले सम्मानित महाजुले कविता, महाकाव्य, छोटा कथा र निबन्धका ४४ भन्दा बडी पुस्तक लेखेपनि उनको जीवनकालमा सज्जन हृदयाभरण मात्र प्रकाशित भयो । महाजुले सन् १९१३ मा रामायणलाई नेपाल भाषामा अनुवाद गरी सिद्धि रामायण लेखेका थिए ।
जगत सुन्दर मल्ल
जगत सुन्दर मल्ल (सन् १८८२ - सन् १९५२) एक नेपाली शिक्षाविद र लेखक थिए जसले साधारण जनतालाई शिक्षा दिनमा आफ्नो जीवन समर्पित गरे । आधुनिक शिक्षाको विरोधी राणा शासनको बेला उनले सरकारको विरुद्ध गई आफ्नै घरमा पाठशालाको स्थापना गरेका थिए । उनले अङ्ग्रेजी सिक्नुको महत्त्वमा जोड दिन्थे र बालबालिकाले मातृभाषामा छिटो सिक्छन् भन्ने विश्वास राखी अङ्ग्रेजी पुस्तकहरूलाई नेपाली र नेपाल भाषामा अनुवाद गर्थे ।
योगवीरसिंह कंसाकार
योगवीरसिंह कंसाकार (सन् १८८५ - सन् १९४२) एक कवि र समाज सुधारक थिए जसले नेपाल भाषा साहित्यको विकास र बौद्धवादको प्रवर्धनका लागि काम गर्थे । सन् १९२९ मा कंसाकारले प्रधानमन्त्रीलाई पुस्तकालय बनाउने याचिका प्रस्तुत गरेका थिए जसका लागि उनलाई पक्राउ गरी जरिवाना तिर्न लगाइयो । उनका सुधार कार्यका लागि उनलाई सार्वनिक रूपमा कुटपिट गरिएको छ । सन् १९५१ मा नेपाल भाषा परिषदद्वारा कंसाकारका सङ्ग्रहित कवितालाई योगसुधा नाममा प्रकाशित गरिएको थियो ।
अछाम १ (निर्वाचन क्षेत्र)
अछाम १ नेपालको अछाम जिल्लाको दुई संसदीय निर्वाचन क्षेत्रहरू मध्ये एक हो। २०७४ भदौ १५, मा निर्वाचन क्षेत्र निर्धारण आयोगले नेपाल सरकारलाई प्रतिवेदन बुझाएपछि यो निर्वाचन क्षेत्र अस्तित्वमा आएको थियो।
सम्मिलित क्षेत्रहरू
अछाम १ संसदीय निर्वाचन क्षेत्रमा साँफेबगर नगरपालिका, मेल्लेख गाउँपालिका, चौरपाटी गाउँपालिका, बान्नीगढी जयगढ गाउँपालिका र रामारोशन गाउँपालिका समावेश छ।
प्रदेश सभा खण्डहरू
सुदूरपश्चिम प्रदेश प्रदेश सभा क्षेत्रलाई निम्नलिखित खण्डहरूमा विभाजन गरिएको छ:
चेन्क्याब दोर्जी
ल्योन्पो चेन्क्याब दोर्जी एक भुटानी कूटनीतिज्ञ हुन्। उनी मार्च १, २००५ देखि फेब्रुअरी २९, २००८ सम्म दक्षिण एसियाली सहयोग सङ्गठन (SAARC)को महासचिव बनेका थिए।
भिरिङ्गी
भिरिङ्गी प्यालिडम उपप्रजातिको ब्याक्टेरियम ट्रेपोनेमा प्यालिडमका कारणले हुने यौनरोग हो। भिरिङ्गीलाई चार चरणमा विभाजन गरिएको छ: प्राथमिक, माध्यमिक, निष्कृय र तेस्रो चरणको भिरिङ्गी। यसका लक्षण तथा चिह्नहरू कुन चरणको भिरिङ्गी लागेको हो भन्ने कुरामा निर्भर गर्दछन्। प्राथमिक चरणको भिरिङ्गी लागेको व्यक्तिमा एउटा मात्र खटिरा (कङ्कर) देखा पर्छ। कडा, नदुख्ने र नचिलाउने यो खटिरा प्रायजसो प्रजनन् अङ्गको छालामा देखिन्छ। एउटै खटिरा भए पनि धेरै ठाउँमा पीडा महशुस हुन सक्छ। माध्यमिक चरणको भिरिङ्गी लागेको मानिसको प्रायजसो हत्केला तथा पैतालामा रातो र ठूलो आकारमा फैलिएको फोका देखा पर्छ। त्यस्तै मुख तथा योनीमा पीडा महशुस हुन सक्छ। निष्कृय भिरिङ्गीमा थोरै लक्षणहरू देखिने वा कुनै पनि लक्षण नदेखिने हुन सक्छ। यो धेरै वर्षसम्म निष्कृय रहन सक्छ।
असर
समयमै यसको उपचार नभएमा यसले आँखा, दिमाग, नसा, मुटु, हाड तथा जोर्नीहरूमा असर पार्छ र शरीरका अन्य प्रणालीहरू नै खराब पार्न सक्छ। साथै भिरिङ्गी भएकी आमाले बच्चा जन्माएमा बच्चा अन्धो वा सुस्त मनस्थितिको जन्मने सम्भावना रहन्छ भने कहिले कही मृत्यु नै पनि हुन सक्छ ।
शील कान्त शर्मा
शील कान्त शर्मा एक भारतीय परराष्ट्रविद् हुन्। उनी मार्च १, २००८ देखि फेब्रुअरी २८, २०११ सम्म दक्षिण एसियाली सहयोग सङ्गठन (SAARC)को महासचिव बनेका थिए।
अपकमिङ
अपकमिङ (पूर्व अपकमिङ डटओआरजी ) (नेपालीमा अनुवाद - आगामी) एक सामाजिक घटना पात्रो वेबसाइट हो जसलाई सन् २००३ मा एण्डि बायोद्वारा स्थापित गरिएको थियो। अक्टोबर २००५ मा, अपकमिङ डटओआरजीलाई याहु!द्वारा अधिग्रहण गरिएको थियो। अप्रिल २०१३ मा, याहु!ले यसमा स्वामित्व त्याग्ने घोषणा गरेको थियो।
विशेषता
अपकमिङले घटना पात्रो र एक सामाजिक सञ्जाल सेवा साइटका संयुक्त सुविधाहरू प्रदान गर्दछ। मुख्य रूपमा, साइटले कला घटना, सम्मेलन, र सङ्गीत कन्सर्ट जस्ता आगामी घटनाहरूको खोजी र प्रदर्शन गर्न योग्य भण्डारको रूपमा सेवा प्रदान गर्दथ्यो। घटना जानकारीहरूलाई मुख्यतया प्रयोगकर्ता समुदायद्वारा योगदान गरिएको थियो, यद्यपि यसको पछिल्ला वर्षहरूमा, व्यावसायिक आँकडाबाट घटनाको बढ्दो प्रतिशतको उत्पत्ति भएको थियो। प्रयोगकर्ताहरूले उनीहरूको योजनाहरूलाई सङ्केत गर्दै उनीहरू कार्यक्रम "हेरिरहेका" वा "जाँदै" थिए भनेर सङ्केत गर्न सक्दथे। प्रयोगकर्ताहरूले एक अर्कासँग "मित्र" सम्बन्ध स्थापना गर्न र उनीहरूका साथीहरूले भाग लिएको सूचनाहरू प्राप्त गर्न सक्थे। अपकमिङले ई-डाँक वा सन्देश मार्फत प्रयोगकर्ताहरूलाई अनुस्मारकहरू पनि प्रस्ताव गरेको थियो।
साइटलाई सुरूमा याहु!को प्रयोगकर्ता खाता प्रणाली, र यसको डोमेन नाम अपकमिङ डट याहु डटकममा परिवर्तन गरिएको थियो। सोही समयमा, साइट औपचारिक रूपमा यसको नाम "अपकमिङ डट ओआरजी"बाट "अपकमिङ" मा परिवर्तन गरिएको थियो। यसको बाबजुद पनि, साइटका धेरै प्रयोगकर्ताहरू अझै पनि अपकमिङ डट ओआरजीको रूपमा सूत्रबद्ध हुन सक्दछन्।
अपकमिङले आई क्यालेन्डर, जियोआरएसएस, र आरएसएसलाई सामग्री सिन्डिकेशन को लागि प्रयोग गरेको थियो भने यसले घटनाका आँकडाहरू खोज्न वा पेश गर्नका लागि खुला एपिआईलाई समर्थन गरेको थियो। घटनाहरू, पात्रो अनुप्रयोगहरूमा सिधा डाउनलोड गर्नका लागि लागि यसले एच क्यालेन्डर,सूक्ष्म ढाँचाको पनि प्रयोग गरेको थियो। अन्तमा, प्रयोगकर्ताहरूले जाभास्क्रिप्टद्वारा सञ्चालित तिनीहरूको आफ्नै वेबसाइटहरूमा चिनो सार्वजनिक गर्न सक्दछन्, जसले उनीहरूको आगामी घटनाहरूलाई सूचीबद्ध गर्दछ।
समुदाय
सन् २००८ सम्म, विशेष गरी स्वतन्त्र सङ्गीत, वेब प्रविधिक र सान फ्रान्सिस्को खाडी क्षेत्रका अनुयायीहरूका बीच, धेरै जसो प्रयोगकर्ताहरू र घटनाहरू उत्तरी अमेरिकामा अवस्थित थिए। प्रयोगकर्ताहरूको स्थानीय भाषामा घटनाको आँकडा पेश गरी अपकमिङ प्रयोगकर्ताहरू विश्वको लगभग सबै स्थानहरूमा पनि फेला पार्न सकिन्छ। अपकमिङ बहुभाषी सामग्रीहरू भण्डारण गर्न र खोजी गर्न पूर्ण रूपमा सक्षम थियो।
प्रतिस्पर्धी र प्रभाव
यसको नजिकको प्रतिस्पर्धी, इभेण्टफुल, सन् २००३ को सुरूमा योसँग समायोजन भएको थियो। फेसबुकको घटना प्रणाली धेरै नै अपकमिङको सरलिकृत संस्करणको जस्तै छ, सामान्यतया यसलाई, अनौपचारिक वा निजी भेलाको लागि प्रयोग गरिन्छ। घटनाहरूका पात्रोका क्षेत्रमा अन्य प्रतिस्पर्धीहरू जस्तै इभेण्टसेटर डटकम र जुभेण्ट्स डटकम समावेश छन् जुन ष्टबहबले डिसेम्बर २०११ मा प्राप्त गरेको थियो।
पुन: सुरूवात
७ मे २०१४ मा, एण्डि बायोले याहु!को स्वतन्त्र रूपमा अपकमिङ आटओआरजीको पुन: सुरू गर्नका लागि किकष्टार्टर अभियानको प्रक्षेपण गरेका थिए जसले वेबसाइट बन्द भएपछि बायोलाई अपकमिङ डटओआरजीलाई खरिद प्रस्ताव गरेको थियो। प्रक्षेपणको ९० मिनेट भित्रमा, यस परियोजनाले $३०,००० कोष लक्ष्य पुरा गरेको थियो।
क्युबा क्षेप्यास्त्र सङ्कट
क्युबाली क्षेप्यास्त्र सङ्कट (अन्य नामः सन् १९६२ को अक्टोबर सङ्कट, क्षेप्यास्त्र त्रासदी,, Карибский кризис) अन्तर्राष्ट्रिय सङ्कटको रूपमा एक महिना ४ दिन (१६ अक्टोबर - २० नोबेम्बर १९६२) सम्म विकसित भएको संयुक्त राज्य अमेरिका र सोभियत सङ्घ बिचको टकराव थियो। इटाली र टर्कीमा अमेरिकी क्षेप्यास्त्रको तैनाथीको प्रतिकृया स्वरूप सोभियत सङ्घले क्युबामा समान प्राक्षेपिक क्षेप्यास्त्रहरू तैनाथ गरेपछि यो सङ्कटको अवस्था सिर्जना भएको थियो। यो द्वन्द्व प्रायः शीतयुद्धको निकटतम मानिन्छ; यसले आणविक युद्धको सम्भावना बढाएको थियो। इटाली र टर्कीमा अमेरिकी जुपिटर प्राक्षेपिक क्षेप्यास्त्रको उपस्थिती र सन् १९६१ को क्युबामा असफल कोचिनोस खाडीको हमलाको प्रतिकृया स्वरूप, सोभियत प्रथम सचिव निकिता ख्रुश्चेभले भावी आक्रमण रोक्नको लागि क्युबाले यस टापुमा आणविक क्षेप्यास्त्र राख्ने अनुरोधलाई स्वीकार गरेको थियो। सन् १९६२ जुलाईमा ख्रुस्चेभ र क्युबाली प्रधानमन्त्री फिडेल क्यास्ट्रो बिच गोप्य वार्ता पछि सम्झौता भएको थियो र त्यसपछिको ग्रीष्म महिनामा कयौँ क्षेप्यास्त्र प्रक्षेपण सुविधा स्थलको निर्माण सुरु भएका थिए।
यसैबिच सन् १९६२ मा अमेरिकामा अमेरिकी काङ्ग्रेसको चुनाव जारी थियो र ह्वाइटहाउसले महिनौ सम्म फ्लोरिडाबाट ९० माइल (१४० किमी) टाढा खतरनाक सोभियत क्षेप्यास्त्रलाई नजर अन्दाज गरेको आरोप खण्डन गरिरहेको थियो। अमेरिकी वायु सेनाको यु-२ जासुसी विमानले क्षेप्यास्त्र प्रक्षेपण सुविधाको तस्वीर खिचेपछि क्षेप्यास्त्र तयारीको खबर पुष्टी भएको थियो। यो कुरा अमेरिकी राष्ट्रपति जोन एफ केनेडीलाई खबर गरिएपछि उनले नौ सदस्यीय राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद्का र पाँच अन्य मुख्य सल्लाहकारहरूको एउटा बैठक बोलाएका थिए जुन राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद्को कार्यकारी समिति रूपमा परिचित थियो। यस बैठकको क्रममा राष्ट्रपति केनेडीलाई क्युबाको मूल भूमिमा आक्रमण गर्ने र क्युबाली भूमिमा हवाई हमला गर्ने सल्लाह दिइएको थियो। उनीहरूसँग परामर्श गरेपछि, केनेडीले अक्टोबर २२ क्षेप्यास्त्र क्युबामा नपुगोस् भनेर समुद्री नाकाबन्दी गर्ने आदेश दिए। अमेरिकाले क्युबामा आक्रमक हातियार पुग्न नदिने घोषणा गरेको थियो र क्युबामा पुगिसकेका हतियार निशास्त्रीकरण गरेर सोभियत सङ्घमा फिर्ता गर्न माग गरेको थियो। अमेरिकाले आक्रमक हतियारहरू क्युबामा पुर्‍याउन अनुमति नदिने घोषणा गरेको थियो र क्युबामा रहेका हतियारहरू निशास्त्रीकरण गरेर सोभियत सङ्घमा फिर्ता गर्न माग गरेको थियो। धेरै दिन तनावपूर्ण वार्ता पछि, केनेडी र ख्रुश्चेभ बीच सम्झौता भएको थियो।
सोभियतहरूले क्युबामा आफ्नो आपत्तिजनक हतियारहरू भत्काउने र संयुक्त राष्ट्र सङ्घको प्रमाणीकरणको अधीनमा सोभियत सङ्घमा फिर्ता गर्ने निर्णय गरेका थियो जसको बदलामा अमेरिकी सार्वजनिक घोषणा र फेरि क्युबामा आक्रमण नगर्न सहमति गरेका थिए। गोप्य रूपमा, अमेरिकाले सोभियत सङ्घ विरुद्ध टर्कीमा तैनाथ गरेका सबै क्षेप्यास्त्रहरू हटाएको थियो। यो सम्झौता इटालीमा तैनाथ गरिएका क्षेप्यास्त्र समावेश गरिएको थियो वा थिएन भन्नेमा अझै विवाद रहेको छ र पछि सोभियत सङ्घले पनि क्युबाबाट आफ्नो क्षेप्यास्त्र हटाएको थियो।
सन् १८४८ को क्रान्ति
सन् १८४८ को क्रान्ति सन् १८४८ मा युरोपभरी फैलिएको राजनीतिक उथलपुथलको शृङ्खला थियो। यो युरोपको इतिहासको सबैभन्दा व्यापक क्रान्तिकारी लहर थियो।
क्रान्तिहरू प्रजातान्त्रिक र उदार प्रकृति थिए। यसको उद्देश्य पुरानो राजतन्त्रवादी संरचनाहरूलाई हटाएर स्वतन्त्र राष्ट्र निर्माण गर्नु थियो। फ्रान्समा फेब्रुअरीमा प्रारम्भिक क्रान्ति सुरु भएपछि युरोपभर क्रान्तिहरू फैलिएको थियो। यस क्रान्तिबाट ५० भन्दा बढी देशहरू प्रभावित भएतापनि क्रान्तिकारीहरू बीच कुनै महत्वपूर्ण समन्वय वा सहयोगको प्राप्त भएको थिएन।
क्रान्ति सुरु हुनुको केही प्रमुख कारक तत्वहरूमा राजनीतिक नेतृत्वप्रति व्यापक असन्तुष्टि, सरकार र लोकतन्त्रमा बढी सहभागिताको माग, प्रेस स्वतन्त्रताको माग, मजदुर वर्गले गरेका अन्य मागहरू, राष्ट्रवादको उत्थान र स्थापित सरकारी शक्तिहरूको पुनर्गठन थिए।
विद्रोहको नेतृत्व सुधारवादी, मध्यम वर्ग ("बुर्जुवा वर्ग") र मजदुरहरूको अस्थायी गठबन्धनले गरेको थियो। यद्यपि यो गठबन्धनले लामो समयसम्मसँगै टिक्न सकेन। धेरै क्रान्तिहरूलाई छिट्टै दमन गरिएपछि दसौँँ हजार मानिसहरू मारिएका थिए भने धेरै मानिसहरूलाई निर्वासित हुन बाध्य बनाइएका थिए। महत्वपूर्ण स्थायी सुधारहरूमा अस्ट्रिया र हङ्गेरीमा सर्फडम (सामन्तवाद) को उन्मूलन, डेनमार्कमा निरपेक्ष राजतन्त्रको अन्त्य र नेदरल्यान्ड्समा प्रतिनिधिमुलक प्रजातन्त्रको सुरुवात समावेश थियो।
क्रान्तिहरू फ्रान्स, नेदरल्यान्ड, इटालीको अस्ट्रिया साम्राज्य र जर्मन सङ्घका राज्यहरूमा फैलिएको थियो जसले १९औँ शताब्दीको उत्तरार्ध र बीसौं शताब्दीको पूर्वार्धमा जर्मन साम्राज्य बनाएका थिए।
उत्पत्ति
प्राविधिक परिवर्तनले श्रमिक वर्गको जीवनमा क्रान्ति ल्याइरहेको थियो। एक लोकप्रिय छापाखानाले राजनीतिक जागरूकता विस्तार गरेेेेपछि लोकप्रिय उदारवाद, राष्ट्रवाद र समाजवाद जस्ता नयाँ मूल्य र विचारहरू देखा पर्न थालेका थिए। केही इतिहासकारहरू गम्भीर बालीनालीमा उत्पन्न समस्यालाई जोड दिन्छन् जसले किसान र मजदुर सहरी गरीबहरूमाझ कठिनाई उत्पन्न गरिदिएक‍ थियो।