cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
सङ्कटा क्लब
राष्ट्रिय लिग प्रदर्शनी
संकटा क्लबले २०४२ सालको नेपाली राष्ट्रिय फुटबल लिग शहिद स्मारक ए डिभिजन लिग जित्न सफल भएको थियो ।भने अन्य सिजनहरूमा समेत यस फुटबल क्लबले राष्ट्रिय लिगमा उच्चस्तरीय प्रदर्शनी गर्दै आइरहेको छ।
वनारस का घाटहरु
वाराणसी का अस्सी घाट देखि वरुणा घाट सम्म का सबै घाट हरूको दक्षिण तर्फ वाट क्रमवार सूची यस प्रकार छ:- <div style="font-size:९५%;border:none;margin: ०;padding:.१em;color:#०००">
सङ्कटा क्लब
उपाधिहरू
संकटा क्लबले जितेका मुख्य उपाधिहरू
महाकाली विकास बैंक
महाकाली विकास बैङ्क लिमिटेड नेपाल राष्ट्र बैङ्कको वर्गिकरण अनुसार "ख वर्ग"मा पर्ने एक बैक हो।यो विकास बैँक हो।
बलराम अधिकारी
बलराम अधिकारी एक नेपाली राजनीतिज्ञ हुन्, हाल नेपालको दोस्रो सङ्घीय संसदको सदस्यको रूपमा सेवा गरिरहेका छन्। प्रतिनिधि सभा निर्वाचन, २०७९ मा उनले कपिलवस्तु १ बाट निर्वाचन जितेका थिए।
नादिरा
नादिरा (जन्म: ५ डिसेम्बर, १९३२ निधन: ९ फेब्रुअरी, २००६) हिन्दी चलचित्रहरूकी एक अभिनेत्री हुन्। नादिराले धेरै जसो चलचित्रहरूमा   नकरात्मक भुमीका गरिन् कुनै समयमा हिन्दी चलचित्रको क्षेत्रमा एक अभिनेत्री चर्चित भइन् नादिराको बिहिबारको दिन निधन भएको थियो। १९५२ मा महबूब कहाँको 'आन'देखि आफ्नो करियरको आरम्भ गर्ने नादिरा केहि समय सम्म बिमामी थिइन् र मुम्बईको एक अस्पतालमा उनको उपचार भइरहेको थियो। पचास र साठीको दशकमा नादिराको नाम निकै माथि थियो र राजकपूरको 'श्री चार सौ बीस'को एक गीत पछिदेखि चाहीं उनीले आफ्नो अभिनय करियर राम्रो बनाइन्।
त्रिचन्द्र सैनिक अस्पताल
त्रिचन्द्र सैनिक अस्पताल काठमाडौँ महांकालमा रहेको चन्द्र शमशेर जङ्गबहादुर राणाद्वारा स्थापित  एक अस्पताल हो।
इतिहास
नेपाली सेनाको इतिहाससँग जोडिएको मिलिटरी हस्पिटल वास्तुकलाको दृष्टिले पनि उत्कृष्ट मानिन्थ्यो। त्यो समयमा यत्तिको उत्कृष्ट ‘नियो–क्लासिकल’ वास्तुकला एसियामै नरहेको र इष्ट–इण्डिया कम्पनीको राजधानी कलकत्ताको कारिगरीले पनि काठमाडौँको यो भवनको ईष्र्या गरेको कुरा पर्सिभल ल्याण्डनले आफ्नो पुस्तक नेपाल (सन् १९२८) मा लेखेका छन् । यस अस्पतालमा रहेको सैनिकको सालिक मूर्तिकार रत्नबहादुर तुलाधरले बनाएका हुन्।
नयाँ अस्पताल
छाउनीस्थित वीरेन्द्र सैनिक अस्पतालको सेवा विस्तारका रूपमा नै यसलाई उपयोग गर्ने क्षत्रीले बताए । अस्पतालबाट हाल बहालवाला, भूपू सैनिक र तिनका आश्रित परिवारका लागि आकास्मिक सेवा र बहिरंग सेवा उपलब्ध हुने बताइएको छ । आरम्भमा दन्त चिकित्सा, बाल चिकित्सा, औषधि वितरण, प्रयोगशाला र फिजियोथेरापी सेवा उक्त भवनबाट उपलब्ध हुने जनाइएको छ ।
ऐतिहासिक सम्पदाका रूपमा रहेको उक्त अस्पतालको पुरानो स्वरूपमै अत्याधुनिक सुविधा सम्पन्न भवन निर्माण गरिएको बताउँदै क्षत्रीले भने, ‘छाउनी अस्पतालमा बिरामीको चापलाई यसले घटाउने छ ।’ उनले भविष्यमा सर्वसाधारण नागरिकलाई पनि स्वास्थ्यसेवा उपलब्ध गराउने योजना रहेको बताए । रुक्मांगद कटवाल प्रधान सेनापति हुँदैदेखि छलफलमा आएको भए पनि यसको निर्णय गौरवशमशेर राणाको पालमा भएको हो । भवन जमिनमाथि सात तला र अन्डरग्राउन्ड दुई तला पार्किङ गरी नौ तलामा समेटिएको छ  ।’
पञ्च प्रयाग
उत्तर भारतको उत्तराखण्ड राज्यको पञ्च प्रयागमा देवप्रयाग, रुद्रप्रयाग, कर्णप्रयाग, नन्दप्रयाग तथा विष्णुप्रयाग छन् । उत्तराखण्डको प्रसिद्ध पञ्च प्रयाग देवप्रयाग रुद्रप्रयाग कर्णप्रयाग नन्दप्रयाग तथा विष्णुप्रयाग मुख्य नदीहरूको संगममा अवस्थित छन् ।
देवप्रयाग
अलकनंदा तथा भगीरथी नदीहरूका संगममा देवप्रयाग नामक स्थान स्थित छ । यसै संगम स्थल पछि यस नदीलाई गङ्गाका नामबाट जान जान्छ । यो समुद्र सतहबाट १५०० फीटको   ऊंचाईमा स्थित छ । देवप्रयागको   ऋषिकेशबाट  सडक मार्ग दूरी ७० किमी० छ । गढवाल क्षेत्रमा भगीरथी नदीलाई सास तथा अलकनंदा नदीलाई बहू भनिन्छ । देवप्रयागमा शिव मन्दिर तथा रघुनाथ मन्दिर छ, जो    यहांका मुख्य आकर्षण छन् । रघुनाथ मन्दिर द्रविड शैलीबाट  निर्मित छ । देवप्रयागलाई सुदर्शन क्षेत्र पनि भनिन्छ । देवप्रयागमा कागहरु देखिदैनन्, जो    एक आश्चर्यको   कुरा छ ।
रुद्रप्रयाग
मन्दाकिनी तथा अलकनन्दा नदीहरूका संगममा रुद्रप्रयाग स्थित छ । संगम स्थलका समीप चामुंडा देवी तथा रुद्गर्नुथ मन्दिर दर्शनीय छ । रुद्र प्रयाग ऋषिकेशबाट १३९ किमी०को   दूरीमा स्थित छ । यो नगर बद्रीनाथ मोटर मार्गमा स्थित छ । यो मानिन्छ कि नारद मुनिले यसमा संगीतका गूढ रहस्यहरूको जानने को लागि "रुद्गर्नुथ महादेव"को   अराधनाको   थियो।
नन्दप्रयाग
नन्दाकिनी तथा अलकनन्दा नदीहरूका संगममा नन्दप्रयाग स्थित छ । यो समुद्र सतहबाट २८०५ फिटको उचाईमा स्थित छ । यहाँ रहेको गोपाल जीको मन्दिर दर्शनीय रहेको छ ।
विष्णुप्रयाग
धौली गंगा तथा अलकनन्दा नदीहरूका संगममा विष्णुप्रयाग स्थित छ । संगममा भगवान विष्णु जी प्रतिमाबाट सुशोभित प्राचीन मन्दिर र विष्णु कुण्ड दर्शनीय छन् । यो सागर तलबाट १३७२ मी०को   ऊंचाईमा स्थित छ । विष्णु प्रयाग जोशीमठ-बद्रीनाथ मोटर मार्गमा स्थित छ ।
त्रिवि शिक्षण अस्पताल
त्रिभुवन विश्वविद्यालय शिक्षण अस्पताल नेपालको प्रसिद्ध सार्वजनिक अस्पताल हो। यसको स्थापना वि.सं २०३८ मा भएको थियो। सुरुमा यस अस्पतालमा ३०० शय्याको सुविधा थियो जसलाई अहिले बढाइएको छ र अहिले यसमा ७०० शय्याको सुविधा रहेको छ। यो अस्पताल चिकित्साशास्त्र अध्ययन संस्थानका लागि त्रिभुवन विश्वविद्यालय अन्तर्गतको शिक्षण तथा अनुसन्धान गतिविधिको स्थल हो।
खैरो छुचुन्द्रो
खैरो छुचुन्द्रो नेपालमा पाइने एक प्रकारको जनावर हो ।
कर्णप्रयाग
उत्तर भारतमा पवित्र अलकनन्दा नदि सँग पिन्दर मिसिऍको स्थानमा अवस्थित पवित्र प्रयाग(दोभान)
सांग्रिला डेभलपमेन्ट बैंक
सांग्रिला विकास बैङ्क लिमिटेड नेपाल राष्ट्र बैङ्कको वर्गिकरण अनुसार "ख वर्ग"मा पर्ने एक बैक हो।यो विकास बैँक हो।
हिमाली वनलोखेर्के
हिमाली वनलोखेर्के नेपालमा पाइने लोखर्के एक प्रजाति हो ।
लक्ष्मीपुर कोतवाली
लक्ष्मीपुर कोतवाली बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
लालवोझी
लालवोझी नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो।
इटहरी गोल्डकप २०७४
इटहरी गोल्डकप २०७४ इटहरी गोल्डकप अन्तर्गत इटहरीमा वर्सेनी आयोजना हुने प्रतियोगिताको प्रथम संस्करण थियो। यो प्रतियोगिता इटहरी गोल्डकपको नाम अन्तर्राष्ट्रिय आमन्त्रण मदन स्मृति इटहरी गोल्डकप भएपछिको पहिलो संस्करण हो। यो फुटबल प्रतियोगिता जागृति स्पोर्ट्स क्लबले माघ ०६ देखि माघ १३ गतेसम्म यो गोल्डकप फुटबल प्रतियोगिता आयोजना गरेको थियो। साथै यस प्रतियोगितामा २०७४ सालमा नेपाली घरेलु फुटबल जगतकै सर्वाधिक धेरै पुरस्कार राशि प्रदान गरिएको थियो।
माघ १३ गते शनिबार भएको फाइनल खेलमा थ्री स्टार क्लब चिरपरिचित पुरानो प्रतिद्वन्द्वी मनाङ मर्स्याङ्दी क्लबलाई १-० गोलअन्तरले पराजित गरी वर्षको पहिलो उपाधि जितेको थियो। अखिल नेपाल फुटबल सङ्घ सँगको असन्तुष्टि थ्री स्टार क्लबले घरेलु फुटबलमा फर्किएपछिको पाचौँ खेलमानै यो उपाधि जत्न सफल भएको थियो।
सहभागी टोलीहरू
प्रतियोगितामा आयोजक ब्राइट युथ क्लबसहित ‘ए’ डिभिजनका ५ टिम गरी कुल ८ टिमको सहभागिता रहेको थियो।
]] ]]
सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी :इटहरी गोल्डकप श्रेणी :२०७४ नेपालमा फुटबल
बानारिपाडा उपजिल्ला
बानारिपाडा बङ्गलादेशको बरिशाल जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला बरिशाल विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
बानारिपाडा जिल्ला बङ्गलादेशको दक्षिण मध्ये भागमा पर्छ भने यो उपजिल्ला २२°४५' देखि २२°५२' उत्तर अक्षांश र ९०°०२' देखि ९०°१३' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। बानारिपाडा जिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये १३४.८६ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस जिल्लालाई वाजिरपुर उपजिल्लाले उत्तर, नेछाराबाद उपजिल्लाले दक्षिण, वाजिरपुर र झालकाठी उपजिल्लाले पूर्व, नाजिरपुर र नेछाराबाद उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। सन्ध्या, स्वरुपनकाठि, एछाडा बिशारकान्दी आदि यस उपजिल्लाका प्रमुख नदी र खोलाहरू हुन्।
इतिहास
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने तात्कालिक समयमा पाकिस्तानी सेना र स्थानीय राजाकारको (पूर्वी पाकिस्तानमा बसोबार गर्ने उर्दु मातृभाषा भएका गैर बङ्गलादेशीहरू) समूहले यस उपजिल्लाको थुप्रै सर्वसाधारणहरूको सामूहिक हत्या, महिला माथी दुर्ववहार, सामूहिक बलात्कार तथा घरटहराहरूमा पूर्णतया आगजनी गरी आतङ्क मच्चाएका थिए। पाकिस्तानी सेनाले यस युद्धका बेला गाभा गाउँका २१२ सर्वसाधारणहरूको सामूहिक हत्या गरेका थिए।
जनशाङ्खिकि
जिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार यस जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या १५२८७७ रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ७७४३५ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ७५४४२ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १२७०५७  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २५२९८ छ। त्यस्तै गरी बुद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ४५५, इसाई धर्मको ३२ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या ३५ रहेको छ। यस जिल्लामा २९७ मस्जिद, २४ हिन्दु मन्दिर, ३ गिर्जाघर र १ चिहान रहेका छन्। बानारिपाडा जामे मस्जिद, विनोद विहारी मन्दिर आदि यस उपजिल्लाका लोकप्रिय धार्मिक स्थलहरू हुन्। यस उपजिल्लाका ९४.००% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने ४.१४% ले पोखरी, ०.१४% ले टुटी र १.७२% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गर्दै आएका छन्। यस उपजिल्लाका धाराका पानीहरूमा आर्सनिकको कमी रहेको पाइएको थियो। यस उपजिल्लाको कुल घरहरू मध्ये ७.७९% घरहरूमा अझै पनि सुविधा सम्पन्न अर्थात पक्की सौचालय सुविधा रहेको छैन। सन् १९७४ मा यस क्षेत्रका विभिन्न स्थानहरूमा अनिकाल लागेको थियो हजारौँ मानिसहरूको मृत्यु भएको थियो भने सन् १९८८ मा आएको बाढीले यस उपजिल्लामा थुप्रै घर र भवनहरूमा ठूलो मात्रमा क्षति पुर्‍याएको थियो।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, आलु, प्याज तथा अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया आँप, केरा, मेवा, खरबुजा, नरिवल,अम्बा आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, बरफ कारखाना, फलाम तथा वेल्डिङ उद्योग, पाउरोटी उद्योग, बिँडी उद्योग, बाँसका सामाग्री उत्पादन केन्द्र, काठका सामग्री उत्पादन केन्द्र तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया धान, केरा, आँप, अम्बा, आलु लगायत मौसमी तरकारी र अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेको तोरी र जुट पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा ३४ हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा ७० माछापालन केन्द्र, २५ दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा, १३० कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ४२.३२% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै ४.३६% मजदुरीमा, उद्योग तथा व्यापारमा १.३२% वाणिज्यमा २७.१०%, सञ्चार र यातायातमा २.०८%, निर्माण क्षेत्रमा १.५९%, सुविधामा ९.२७%, धार्मिक सेवामा ०.३२%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा १.६०% र अन्यमा १०.०४% रहेका छन्।
किलिमन्जारो हिमाल
किलिमन्जारो हिमाल तान्जानियामा अबस्थित अफ्रिका माहादेशकै सबैभन्दा अग्लो हिमशिखर हो । यसको उचाई समुन्द्री सतहबाट ५,८९५ मिटर अर्थात १९,३४१ फिट रहेको छ । यो हिमाल किलिमन्जारो राष्ट्रिय निकुञ्जमा रहेको किबो, मावेन्जी र शिरा नामका त्रिकोणाकार ज्वालामुखी पहाडहरूको बिचमा रहेको छ ।
बानारिपाडा उपजिल्ला
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ६०.८०% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ६२.५% छ भने महिलाको साक्षरता दर ५९.०% रहेको छ। यस उपजिल्लामा २७ उच्च विद्यालय, ८० सरकारी प्राथमिक विद्यालय, ४१ गैरसरकारी प्राथमिक विद्यालय र ५९ मदरसाहरू रहेका छन्। यस जिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्थाहरू यस प्रकार छन्; सरकारी फजुलल हक क्याम्पस (सन् १९४०), बानारिपाडा सङ्घ शिक्षण संस्था (सन् १८८९), गाभा उच्च विद्यालय (सन् १८८९), बानारिपाडा उच्च विद्यालय (सन् १८८९), बाइशारी उच्च माध्यमिक विद्यालय (सन् १९०१), खलिसाकोटा माध्यमिक विद्यालय (सन् १९१७), बलदपया मलुशार माध्यमिक विद्यालय (सन् १९५२), उत्तरकुल माध्यमिक विद्यालय (सन् १९६५), सैयद बजलुल हक माध्यमिक विद्यालय, जसीम उद्दिन माध्यमिक विद्यालय, सालिया बाकपुर फजलुल हक माध्यमिक विद्यालय, वजेदिया माध्यमिक विद्यालय आदि।
किलिमन्जारो हिमाल
नामाकरण
किलिमन्जारोको वास्तविक अर्थ तथा उत्पत्ति अज्ञात नै रहेको छ | स्वाहिली शब्द किलिमा (अर्थ "पहाड़") तथा किचागा शब्द जारो, जसको अनुवाद "सेतो" हुन्छ यो यसको संयोजन मनिन्छ, जसले व्हाईट माउंटेन नामको उत्पत्ति भयो | एक अर्को मान्यता यो छ कि, चागा/किचागा मा "जारो" को अर्थ हो 'हम्रो' तथा इसकारण किलिमन्जारो को अर्थ हुन्छ 'हाम्रो पहाड' यो चागा बासिसँग लिएको धारणा हो जो यो हिमालको तटीय क्षेत्रमा बस्छन |
मदानताल
मदान ताल दैलेख जिल्लाको सबै भन्दा ठुलो ताल हो। यो ताल दैलेख जिल्लाको बाहाकोट गा. वि. स.मा अवस्थीत छ। दैलेख जिल्लाको सबैभन्दा ठूलो मानिएको मदान ताल माथि भर्ता लेख, तल घना जङ्गल र बीचमा रमणिय मनमोहक बुकी र लाली गुराँसको जङ्गलले सजिएको वातावरणमा अवस्थित छ। यस तालमा पुग्ने जो कसैलाई पनि यहाँको रमणिय दृश्यले लठ्ठै पार्दछ साथै तालमा पौडी खेल्न मन लाग्छ।
यात्रा जानकारी
कर्णाली प्रदेशको राजधानी सुर्खेत देखि कर्णाली राजमार्ग अन्तर्गत दैलेखको रामघाट करिब एक दिनको सवारी यात्रा गरेपछि दायाँ तिरको रामघाट खोलामा रमाउदै र पौडी खेल्दै करिब २० किलोमिटरको यात्रा गरेपछि दैलेखको पश्चिममा पर्ने ठाँटीकाँध गाउँपालिका वडा नम्बर ३ वाहाकोट (विशाला) पुगिन्छ। यसै विशालाको रमणिय लेखमा मदान ताल अवस्थित छ। बाहाँकोट सम्म फाट्ट-फुट्ट साना गाडीहरू जान सक्ने भएकाले वहाँकोट सम्म गाडीमा यात्रा गरेर पनि पुग्न सकिन्छ। उक्त स्थानबाट करिब १ घण्टाको पैदल यात्रा गरेपछि मदान ताल पुगिन्छ। यस्तै दैलेख जिल्लाको सदरमुकाम नारायण नगरपालिका देखि १५ कोश टाढा रहेको विदाका स्थित मदान तालमा पुग्नेले वसन्त ऋतुका समयमा छुट्टै आनन्दको अनुभूति पाउँछन्। चैत्र, बैशाख र जेठ महिनामा रामघाट खोला हुँदै मदान तालको भ्रमण गर्ने र त्यहाँ काफल, गुराँस र ऐँसेलु टिप्ने र खानेहरूको सङ्ख्या निकै देखिन्छ। त्यसैले मदान ताल पुग्नलाई विशेष गरी फागुन देखि जेठ सम्मको समय उपयुक्त मानिन्छ ।
गुगल कोड
गुगल कोड विकासक उपकरणहरू, APIहरू र संसाधन लागि गुगलको साइट हो। यो वेभसाइटमा गुगल डेभलपर उपकरण र API लगायत छलफल समूहहरू ब्लग र गुगलको डेभलपर औजारहरु प्रयोग कसरी गर्ने  भन्ने विकासकर्तालाई लागि प्रयोग दस्तावेजहरू रहेका छन्।
भार्गव विकास बैंक लिमिटेड
भार्गव विकास बैङ्क लिमिटेड नेपाल राष्ट्र बैङ्कको वर्गिकरण अनुसार "ख वर्ग"मा पर्ने एक बैक हो।यो विकास बैँक हो।
लिपनीमाल
लिपनीमाल बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
भोजपुर
भोजपुर शब्दसंग सम्बन्धित लेखहरू निम्न प्रकार छन् :
नरदेवी आयुर्वेद चिकित्सालय
नरदेवी आयुर्वेद चिकित्सालय काठमाडौँमा अवस्थित एक आयुर्वेदिक अस्पताल हो। विसं १९७४ वैशाख शुक्ल अक्षय तृतीयाका दिन नरदेवी आयुर्वेद अस्पतालको स्थापना भएको थियो। नेपालकै पहिलो प्राविधिक शिक्षाका रुपमा रहेको आयुर्वेदको औपचारिक शिक्षा पनि १० वर्षपछि यसको परिधिमा सुरु भएको थियो। १९८५ मा नरदेवीलाई हस्तान्तरण गरी नरदेवी आयुर्वेदिक अस्पताल नामकरण गरिएको थियो। अहिले यस अस्पताल ११८ शय्याको सुविधा सम्पन्न छ।
हड्सनको खैरादाँते छुचुन्द्रो
हड्सनको खैरादाँते छुचुन्द्रो नेपालमा पाइने एक प्रकारको जनावर हो ।
नन्दा
नन्दा (८ जनवरी १९३९ - २५ मार्च २०१४) हिन्दी चलचित्रहरूकी एक अभिनेत्री थिइन्।
व्यक्तिगत जीवन
उनको जन्म ८ जनवरी १९३९मा मुम्बई, भारतमा भएको थियो। नन्दाको पिताको नाम विनायक दामोदर थियो, उनी मराठी चलचित्रहरूको एक सफल अभिनेता र निर्देशक थिए। विनायक दामोदर 'मास्टर विनायक'को नामले अधिक प्रसिद्ध थिए। नन्दा आफ्नु घरमा सात भाई-बहिनीहरूमा सबैभन्दा कान्छी थिइन्। उनलाई आफ्नु पिताको माया धेरै समय सम्म मिल्न सकेन। उनको बाल्यावस्थामा नै पिताको देहान्त भएको थियो। यस पश्चात नन्दाको परिवारले धेरै कठिन समय व्यतीत गर्नु पर्यो।
भिवोर विकास बैंक लिमिटेड
भिवोर विकास बैङ्क लिमिटेड नेपाल राष्ट्र बैङ्कको वर्गिकरण अनुसार "ख वर्ग"मा पर्ने एक बैक हो।यो विकास बैँक हो। f>
प्राविधिक विश्लेषण
प्राविधिक विश्लेषण विभिन्न सेक्योरिटीज (जस्तै शेयर आदि)को विश्लेषण गर्ने विधा हो। यसको सहायताबाट भविष्यमा यिनको मूल्यहरूका बढने-घटने बारेमा अनुमान लगाइन्छ। यसको लागि भूतकालमा यिनी सेक्योरिटीजका मूल्यहरू एवं तीका क्रय-विक्रयको मात्रा (आयतन) आदिको अध्ययन गरिन्छ।
अघिल्लो समयमा मूल्य तथा कारोबार संख्यामा भएको परिवर्तनको आधारमा भविष्यमा सो वस्तुको कारोबार संख्या तथा मूल्य बढ्ने वा घट्ने सम्भावना कस्तो छ; भनेर गणितीय माध्यमबाट विश्लेषण गर्ने विधिलाई प्राविधिक विश्लेषण भनिन्छ । कुनै पनि वस्तु वा शेयरको बजार कारोबारको आधारमा मुख्यतः मूल्य र कारोबार संख्यालाई तथ्यांकीय विधिबाट यसरी विश्लेषण गर्ने विधिलाई प्राविधिक विश्लेषण भनिन्छ । अन्य कुराहरु सामान्य रहेमा विभिन्न टेक्निकल औजारहरूको प्रयोगको माध्यमबाट हिजोको बजारमा रहेको माग र  आपूर्तिको  आधारमा आज र आजको  बजारमा रहेको माग र आपूर्तिको  आधारमा भोलिको  बजारको स्थिति  वा कुनै कम्पनी विशेषको पूर्वानुमान गर्ने, विश्लेषण गर्ने तरिका एवं विधिलाई सेयर बजारमा प्राविधिक विश्लेषण भनिन्छ । प्राविधिक विश्लेषण गर्दा वस्तु तथा शेयरको निहित मूल्य नहेरी मूल्यमा आउने फरक, फरक हुनका कारणहरू, मूल्यको गति तथा प्रवृत्ति आदिको चार्ट गतिविधि, प्राविधिक सूचकहरू र अन्य औजारहरू आदिको माध्यमबाट विश्लेषण गरिन्छ ।
विभिन्न चार्ट
इनमा बार चार्ट सबै भन्दा धेरै लोकप्रिय छ र धेरैतर चार्टिस्ट यसैको प्रयोग गर्दछन्।
बार चार्ट
दिनहरूलाई एक्स अक्ष र भावलाई वाई अक्षमा रख गर हरेक दिनको लागि एक पल्ट खींचा जान्छ र फेरि धेरै पल्ट मिलेर एक चार्ट तैयार गर्दछन्। यस चार्टमा गिरावट वाला दिनहरू (यानी जब देब्रे पटिको क्षैतिज रेखा माथि छ र दाहिने तिरको नीचे)लाई ला ल या काले रंगमा देखाइन्छ र बढत वाला दिनहरू (यानी जब देब्रे पटिको क्षैतिज रेखा, दाहिनेका मुकाबलहरू तल दिएको छ)लाई हरियो या सेतो देखाइन्छ।
टेक्निकल एनालिसिसमा भल्यूमकोको महत्त्व छ?
वल्यूम यानी कारोबार गरियो शेयरहरूको संख्या। जस्तो कि १८ जूनलाई प्राविधिक विश्लेषणको पहिलो कडीमा भने इेको थियो कि टेक्निकल एनालिसिस खासगरि सारा बजारका मनोविज्ञानलाई पढनको एक विज्ञान छ। त स्वाभाविक छ कि यस मनोविज्ञानको सही निष्कर्ष केवल त्यतिखेर निकाल्न सकिने छ यदि धेरैबाट धेरै मान्छे भागीदारी गर्दछन्। किन भने कम वल्यूम वाला शेयरहरूमा प्राय कीमतहरूको नियन्त्रण केही औपरेटरहरूका हातमा हुन्छ।
हसुलिया
पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, सेती अञ्चलको कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति थियो। दशौँ राष्ट्रिय जनगणना २०५८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०,६३८ रहेको थियो भने यस गाविसमा १,४०५ घरधुरी रहेका थिए।
लागु पदार्थ
विभिन्न मादक पदार्थ, लागु तथा पेय पदार्थ जसले मानिसको दिमागलाई प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष रूपमा हानि पुर्याउँछ त्यस्ता बस्तुहरूलाई लागु पदार्थ भनिन्छ। जसको सेवन तथा प्रयोगले व्यक्तिको मानसिक स्थिति तथा शारिरीक स्थितिमा परिवर्तन हुन्छ। यसलाई नशा पनि भन्ने गरिन्छ। लागु पदार्थको प्रयोगबाट निस्कने परिणाम निकै नै डरलाग्दो हुन्छ। यसले व्यक्ति स्वयंलाई मात्र नभएर, परिवार, समाज, राजनीति, राष्ट्रिय र अन्तर्राष्ट्रियरुपमै खतरा पैदा गर्दछ। यो  मादक पदार्थ (रक्सी) भन्दा दशौँ गुणा हानिकारक हुन्छ।
नेपालमा लागूऔषधको अवस्था
हामीले देखेका छौ, टोलछिमेकमा खुलारूपमा रक्सी बिक्री बितरण गरेका कारण टोल छिमेकका आमा-समूह समेतको विरोध भएको छ। तर लागु औषधको यो बिगबिगी उनीहरूको नियन्त्रण भन्दा टाढा देखिन्छ। नेपाली समाजका आमा समूह, टोल सुधार समिति, मानव अधिकारकर्मी, समाज सुधारकहरूले यसलाई गम्भिररूपमा लिनुपर्दछ अन्यथा हाम्रा आगामी पुस्ता पनि कुलतमा नफस्लान् भन्न सकिदैन। कतिपय परिवार, टोल सुधारकहरु तथा आमा समूहहरु लागु औषध बिक्री बितरण गर्ने, ओसारपसार गर्ने कार्यमा निरूत्साहित गर्नलाई सहयोग गर्ने  प्रशासक र अड्डा-अदालत चिन्दैनन् जसको कारण उनीहरू आफनो व्यथा आफैमा सिमित राखेको पाइन्छ। उनीहरू आन्तरिक रूपमा हारगुहार त गर्छन् तर केही उपाय नलागेपछि पुग्छन्, पुनर्स्थापना केन्द्र, अहिले नेपालका विभिन्न ठाउँमा पुनर्स्थापना केन्द्र स्थापना गरी उपचार गरिएको छ तर यो दीर्घकालीन समाधान चाँहि हुदै होइन। उद्योग कलकारखाना खोलेर युवाहरूलाई रोजगार दिनुपर्ने अवस्थामा पुनर्स्थापना केन्द्र खोल्नु परेको यो बाध्यता समाजको निकै कष्टदायक पीडा हो।
लागूऔषधका प्रकार
सिङ्गो मानव समुदायको पीडक हो, लागु पदार्थ। सामान्यतया यो दुर्इ किसिमका हुन्छन् :- गाँजा जन्य अन्तर्गत गाँजा चरेस, भाङ आदि पर्दछन् भने अफिम जन्य अन्तर्गत अफिम, मफिर्न, हेरोइन, कोडिन, मेथाडोन, व्यूप्रिनफिर्नजस्ता लागु औषध पर्दछन् जसलाई प्राकृतिक रूपमा वा परिवर्तित गरी प्रयोग भएका छन्।
अफिम लागुपदार्थको दुर्व्यसन रोक्न मफिर्न सन् १८०५ मा आएको थियो। जसको झण्डै आधा दशकपछि अमेरिकाको गृहयुद्धमा घाइते सैनिकलाई पीडा कम गर्न मफिर्नको व्यापक प्रयोग पनि भयो। तर यो त अफिमभन्दा १० गुना हानीकारक साबित भयो। हेरोइन त कुरै छोडौं ! यो त मफिर्नभन्दा बीसौं गुणा हानीकारक छ।
हिजो आज युवा समुदायहरूमा लागु औषध जीवनसाथी जस्तै बनिरहेको छ। मुलुक विकासका सम्बाहक उर्जाशील युवाशक्ति कुलतमा फसेपछि उनिहरु आफ्नो लागि मात्र नभएर परिवार एवं समाजको समेत बोझ बनेका छन्। यस्ता दुर्व्यसनीको सङ्ख्या उदेकलाग्दो तरिकाले वृद्धि भइरहेको छ। हालै झापामा ८१ जना युवक लागु पदार्थ दुर्व्येसनको एउटै घटनामा समातिएको खबर हाम्रा सामु छदै छ। नेपालका प्रत्येक जिल्लामा यसरी उर्जाशील युवा जनशक्ति क्षय हुने हो भने यसको परिणाम निकै नै कहाली लाग्दो छ।
लागूऔषधको सामाजिक असर
नेपालका अदालतका मुद्दाको संख्या हेर्दा मात्र पनि शहरी क्षेत्रका अदालतहरूमा सम्बन्ध बिच्छेद मुद्धापछि बढी मुद्दा लागु पदार्थकै मुद्दा हो।
लागु औषधसम्बन्धी जानकारी राख्ने अभिप्रायले लागु औषधको ऐतिहासिक पृष्ठभूमि, यसको क्रमिक विकास, लागु औषधीहरूको नाम, विभिन्न मुलुकले गरेको कानुनी व्यवस्था, वर्तमान अवस्थामा यसको प्रभाव, यसलाई नियन्त्रण गर्न चालिएका विभिन्न मुलुकहरुका प्रयाससमेतलाई यस लागु औषधको अपराध र यसको कानुनी पक्ष विषयमा दृष्टि राख्नुपर्ने आवश्यक भएको छ।
नेपालमा लागु औषधको दूर्व्यसन साथै यसको अवैध ओसारपसार र त्यसबाट सृजित अन्य अपराधहरु ज्यादै गहन समस्याका विषय बनेका छन्। अन्तर्राष्ट्रियरुपमै संगठित तस्करहरूले नेपाललाई लागु औषधको पारवहन विन्दु बनाउँदै आएका छन्।
हुनत अन्तर्राष्ट्रिय तहमा यसलाई रोक्न धेरै पहिलेदेखि नै अर्थात् सन् १९०९ को अफिम कमिशनले लागु औषध नियन्त्रणको पहिलो प्रयास थालनी गर्‍यो भने हेग कन्भेन्सन सन् १९१२ ले पनि यस दिशातर्फ सन्धि कानुनको आयाम थप्यो। सन् १९८८ को महासन्धिले मुलतः लागु औषधको अवैध नियन्त्रण कार्यमा पूर्णता ल्याउन नसके तापनि तत्कालीन विश्व समुदायको प्रयास र लागु औषध समस्याको बोध अवश्य गराएका छन्।
लागु औषधको दुरुपयोग र अवैध ओसारपसारसम्बन्धी सन् १९८७ को अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलनमा लागु औषधको मागमा न्यूनिकरण र रोकथाम, वितरणमा नियन्त्रण अवैध ओसारपसारमा रोक दुर्व्यसनीहरूको उपचार र पुनस्र्थापनाको लागि केही छलफल चलाइएको थियो। तर त्यसको कार्यान्वयनको लागि राष्ट्रहरूलाई स्पष्ट दायित्व सुम्पिएको पाइँदैन।
अपराधी माथि कारवाही चलाउने अन्तर्राष्ट्रिय न्यायीक निकाय त छँदै छैन भने पनि हुन्छ। अपराधको प्रविधिभन्दा माथि उठेर अनुसन्धान गर्ने प्रहरी सङ्गठन र अन्तर्राष्ट्रियस्तरबाटै मुद्दा चलाउने न्यायीक कार्यको अभावले पनि लागु औषधसम्बन्धी अपराध दिनानुदिन बढ्दै गएको छ। जुन ज्यादै गम्भीर र चिन्ताको विषय हो भनिन्छ। अहिले इन्टरपोलले आफनो कार्यको १/३ भाग लागुऔषधसम्बन्धी अपराध अनुसन्धानमा खर्च गर्छ। यसले मात्र यत्रो उल्लेखनीय सफलता हासिल गरेको पाइन्छ भने छुट्टै सङ्गठनलाई सक्रिय गराइएमा अझै बढी सफलता  हुने देखिन्छ।
लागु औषध ओसारपसारका गिरोह हाम्रो प्रहरीभन्दा धेरै अगाडि देखिने र उपत्यकाबाहेकका जिल्लातिर छुट्टै प्रहरी सेलको स्थापना नगरिएको हुँदा नियन्त्रण गर्न सकिरहेको अवस्था छैन। लागु औषध -नियन्त्रण) ऐन, २०३३ मा यससम्बन्धी मुद्दाहरु हेर्न नेपाल सरकारले विशेष अदालत गठन गर्न सक्ने प्राब्धान भ्ए पनि कार्यान्वयन नभएकोले यसलाई पनि अरु अपराधसरह जिल्ला अदालतहरूबाटै हेरिने प्रचलन रहेको छ। लागु औषधजस्तो गहन किसिमको मुद्दालाई विशेष अदालत गठन गरी हेर्ने व्यवस्था भएमा छिटोछरितो फैसला हुन सक्ने र यस विषयमा विशेष ज्ञान भएका व्यक्ति न्यायाधीशको पदमा नियुक्त हुने हुँदा लागु औषध नियन्त्रण गर्न अझ बढी बल पुग्न सक्ने थियो।
लागूऔषध सम्बन्धि कानुन र प्राबधान
लागु औषध नियन्त्रण ऐन, २०३३ मा स्पष्ट व्यवस्था हुँदाहुँदै हालसम्म यससम्बन्धी नियमावली पनि बनाइएको छैन। त्यसले गर्दा कानुन व्यवसायीले पनि सम्बन्धित अदालतको अभ्यास हेर्न, पूर्वनिर्णयका मिसिल हेर्न पर्ने झमेला छ।
गृह मन्त्रालय अन्तर्गत लागु औषध महाशाखाको स्थापना र एकजना सहसचिवलाई प्रमुख लागु औषध नियन्त्रण अधिकारी तोकिएको छ। तर पनि यसको सकृयता एवं प्रभावकारिता ज्यादै कम देखिन्छ। प्रत्येक जिल्लाको प्रजिअहरूलाई लागु औषध नियन्त्रण अधिकारीसम्म तोकिएको छ। तर यसबाट मात्र लागु औषधजस्तो जटिल समस्या समाधानको पूर्णअपेक्षा गर्न सकिदैन। लागु औषध नियन्त्रण अधिकारीको रूपमा प्रजिअहरूलाई तोकिएको भए तापनि निजहरूले प्रहरीद्वारा तयारी गरिएको अनुसन्धान कागजमा सही गर्ने लागु औषध नष्ट गरेको मुचल्का प्रमाणित गर्ने कार्यमा भन्दा बढी सक्रियता देखाइएको पाइँदैन।
प्रहरी प्रधानकार्यालयमा लागु औषध अनुसन्धानको लागि छुट्टै शाखा त छ। तर यो देशभरी शाखा विस्तार गर्न सकिएको  छैन। केबल उपत्यकामा मात्र सीमित छ। दुर्व्यसनीहरु फेला परे भने केही समय हिरासतमा राखेर छोडिदिने गरेको पाइन्छ। यसले गर्दा केही समयपछि ऊ पुनः प्रहरी हिरासतमै र्फकन्छ। मुद्दा चलाउन पर्ने अवस्थामा पनि सरकारी मुद्दासम्बन्धी ऐनमा मात्र नभएर संविधानको पनि त्यति वास्ता गरिदैन किनकि २४ घण्टाको साटो कैयौ दिनपछिमात्र मुद्दा हेर्ने अधिकारीसमक्ष पुर्‍याइन्छ। सो अनियमितता विरुद्ध बन्दीप्रत्यक्षीकरणको नाम लिन नसक्ने गरी त्यस्ता अभियुक्त र तिनका अभिभावक थकित छन्। अहिलेका प्रशासकहरु लागु औषध ओसारपसार गर्ने र बिक्री गर्नेलाई लागु औषध दुर्ब्यसनी भागमा पारेर सजायको माग गरेर अपराधको यथार्थलाई छुपाएर वार्गेनिङ गरेको विषय पनि सार्वजनिक भएकै छन्। यसले गर्दा लागु औषधसम्बन्धी अपराध अनुसन्धान र कारवाहीमा समेत गम्भीर विश्वसनियताको संकट परेको छ।
अब लागु औषधजस्ता गम्भीर समस्या समाधान गर्न यसलाई कर्मक्षेत्रमा उतार्नको लागि अनुसन्धान छानविन, परीक्षण, मुद्दा दायरसम्बन्धी विशेष ब्यवस्था गर्न आवश्यक छ। लागु औषध परीक्षण गर्ने, विशेषज्ञ तयार पार्ने, लागु औषधसम्बन्धी अपराध अनुसन्धान गर्न छुट्टै निकाय खोल्ने। हाल यसको वैज्ञानिक यन्त्रशाला काठमाडौमा मात्र छ। अन्य फौजदारी मुद्धाका प्रतिवादीलाई २५ दिन अनुसन्धानका लागि राखिन्छ भने लागु औषध नियन्त्रणअन्तर्गत रहेका अभियुक्तलाई ९० दिन अनुसन्धानको लागि प्रहरीको नियन्त्रणमा राखिन्छ। यो ढिलो हुनु भनेको सबै लागु औषधको परीक्षण गर्न काठमाडौँको अनुसन्धान यन्त्रशालामा लैजानु पर्ने बाध्यता नै हो। अब अनुसन्धान तथा परीक्षण केन्द्र पाँच वटै विकास क्षेत्रमा खोल्न पर्दछ। तब लागु औषधसम्बन्धी मुद्दा किनारा गर्न छिटो छरितो हुन्छ।
रोकथाम बिधि
सरकारका तर्फबाट रोजगारीका कार्यक्रम, बाबुआमाले आफ्ना बाबुनानीहरूलाई यथेष्ट समय, समाजमा युवामैत्री वातावरण, उनीहरूलाई समाजिक कार्यमा संलग्न गराउने, टोलटोलमा कला संस्कृति, नृत्य, संगीत, खेलकुद आदिसम्बन्धी कार्यक्रमहरू सञ्चालनमा ल्याउनु पर्दछ। यसरी उनीहरूका रुचीअनुसारका रचनात्मक कार्यक्रम समाज र राज्यले दिनु पर्दछ। त्यसको सञ्चालनको जिम्मा पनि युवाहरूलाई नै दिने हो भने हाम्रा सन्तती कि त रोजगार कि त यस्तै रचनात्मक कार्यमा व्यस्त भई कुलतबाट जोगिन सक्छन्।।
यसको दुर्र्गुणहरूको प्रचारप्रसार गरिनुपर्ने, लागु पदार्थ ओसारपसार गर्ने र बिक्री गर्नेलाई कडा कानुन बनाई लागु गरिनु पर्ने जिम्मेवारी देखिन्छ। यस्तो व्यवहारिक समस्या समाधानका लागि नेपाल सरकारले योजनाबद्ध कार्यनीति बनाउने जनताहरुसामु व्यापकरूपमा प्रचारप्रसार हुनुपर्ने, सरकारी सहयोग मिल्नुपर्ने, गैरसरकारी संस्थाहरूको कार्यमा सरकारले सहयोग पुर्‍याउनु पर्ने देखिन्छ। यस विषयमा सवसाधारण जनता सबैलाई जागरुक बनाउनु पर्छ।
नेपालले पनि अब प्रशासनिक निकायबाट मात्र लागु औषध नियन्त्रण गर्न असम्भव हुन्छ भन्ने बुझ्नु पर्छ। सबै राजनीतिक दलसँग यसको नियन्त्रणको एजेण्डा बन्नु पर्छ। राजनीतिकको  रूपमा राजनीतिक प्रतिवद्धतालाई सँगै लैजानुपर्ने आवश्यकता छ। लागु औषधको यो समस्या समाधान गर्न प्रहरी प्रशासन, कानुन व्यवसायी, सरकारी वकिल र अदालतको यो प्रयास पर्याप्त छैन। अर्को अर्थर्मा भन्ने हो भने यी सम्बन्धित निकायहरूको काममा विश्वसनियताको कमी पनि भएको छ।
माथिका तथ्यहरूलाई मनन गर्दैं, नौलो घुम्ती, पोखराले ड्यामसाइडमा सप्ताहव्यापी -२१ देखि २७ जेठ, २०७०)  महायज्ञ आयोजना गरेको थियो। यस पुनित कार्यमार्फत् समाजलाई राहत दिन खोज्नु अति नै सहृानीय कार्य हो।  हामी सबैले यसमा हातेमालो गरौं। यही नै हाम्रो श्रद्धाभक्ति हो।
भिक्तुरिया सिल्भ्स्तेद
सुरुवाती जीवन
सिल्भ्स्तेदको जन्म १९ सेप्टेम्बर १९७४ मा स्विडेनको फिलिप्तहाममा भएको थियो। सिल्भ्स्तेद उनको परिवारसँगै बोल्नसमा हुर्किएकी थिइन्। उनको एक दिदी र एक भाइ छन्। उनी घोडा सवारीमा उत्सुक थिइन र पशुचिकित्सक बन्न चाहन्थिन्।
सिल्भ्स्तेदका बुबा स्थानीय स्की टोलीका कप्तान थिए, र उनले ५ वर्षको उमेरमा स्कीइङ खेल्न सुरु गरेकी थिइन्। सन् १९८९ मा, सिल्भ्स्तेद स्विडेनको राष्ट्रिय स्कीइङ युवा च्याम्पियनसिपमा भाग जनाएकी थिइन् र चौथो स्थान प्राप्त गर्न सफल भएकी थिइन् भने उक्त प्रतियोगितालाई पनीला विबर्गले जितेकी थिइन्। तथापि, उनी उक्त स्किइङ प्रतियोगिताको बिचमा एक दुर्घटनामा परेकी थिइन् जसले गर्दा उनको काँधमा चोट लागेको थियो। उक्त दुर्घटना पछि, १६ वर्षको उमेरमा सिल्भ्स्तेदको प्रतिस्पर्धी स्कीइङ कार्यकालको अन्त भएको थियो।
केही वर्ष पछि, उनकी आमा र दिदीले उनका केही तस्वीरहरू मुख्य अधिकारीहरूलाई पठाएका कारण उनलाई मिस स्विडेन नामक सौन्दर्य प्रतियोगितामा भाग लिन आमन्त्रित गरिएको थियो।
मोडलको रूपमा
सिल्भ्स्तेदले मिस स्विडेनको सौन्दर्य प्रतियोगितामा भाग लिएकी थिइन र उनी सन् १९९३ मा मिस वर्ल्ड प्रतियोगितामा दक्षिण अफ्रिकाको सन सिटीमा मिस वर्ल्ड प्रतियोगितामा भाग लिनका लागि चुनिएकी थिइन् र उक्त प्रतियोगितामा उनी उत्कृष्ट १० भित्र पर्न सफल भएकी थिइन् जसले गर्दा उनी संसार भरि प्रख्यात बन्न पुगेकी थिइन्।   सिल्भ्स्तेदले पेरिसको मोडल आयोग तथा विभिन्न प्रतिष्ठित फेसन गृहका लागि काम गर्न सुरु गरेकी थिइन् जसमा सनेल, क्रिश्चन ज्योर, आर्मानी, जिभिन्सी , लरीस अज्जारो , र भालिन्तिनो समावेश छन्। उनले उक्त कम्पनीहरूका लागि विभिन्न विज्ञापन तथा फेसन कार्यक्रमहरूमा देखा परेकी थिइन्।
उक्त लोकप्रियता पछि, सिल्भ्स्तेदलाई प्लेव्बाईका संस्थापक हग हेफनरले उनलाई लस एन्जलसमा प्लेव्बाई पत्रिकाको लागि तस्वीर खिच्नका लागि आमन्त्रित गरेका थिए। उनी सन् १९९६ को डिसेम्बरमा महिनाको लागि उत्कृष्ट प्रदर्शनकर्ता भएकी थिइन् र त्यसपछि उनलाई सन् १९९७ मा, वर्षको उत्कृष्ट प्रदर्शनकर्ताको रूपमा चुनिएको थियो। प्लेब्वाईका विशेष संस्करणहरूका साथ साथै उनी प्लेब्वाईका श्रव्य दृश्यहरूमा पनि देखा पर्न थालेकी थिइन्। सन् १९९० को दशकको अन्ततिर, सिल्भ्स्तेदले गेस? नामक एक फेसन कम्पनीसँग, उक्त कम्पनीको प्रवक्ताको रूपमा काम गर्ने सम्झौता गरेकी थिइन् जसले गर्दा प्रख्यात मोडलहरू जस्तै क्लाउडिया सिफ, एना निकोल स्मिथलाई पछि पार्दै विश्वकै सबैभन्दा बढी खोजिने मोडलको रूपमा स्थापित हुन सफल भएकी थिइन्।
सन् २००० र २०१० को दशकमा, सिल्भ्स्तेदले मोडलको रूपमा काम जारी राख्दै अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा एफएचएम, ग्ल्यामर , जिक्यू , हेलो!, म्याक्सिम र भ्यानिटी फेयर सहित असङ्ख्य पत्रिकाहरूमा देखा परेकी थिइन्। उनले विभिन्न ब्रान्डहरू जस्तै एक्स, नाइकी, रेनोल्ट र ट्राइम्फ इन्टरनेसनलका लागि पनि काम गरेकी थिइन्।
उनी हालसम्म ५०० भन्दा बढी पत्रिकाका आवरणहरूमा चित्रित भइसकेकी छिन्।
अभिनेत्रीको रूपमा
सन् १९९० उत्तरार्धदेखि सिल्भ्स्तेदले एक अभिनेत्रीको रूपमा काम गरिसकेकी थिइन्। उनी पहिलो पटक हलिउड दूरदर्शन शृङ्खलाहरू जस्तै मालिबु, सिए र मेलरोज प्लेसमा देखा परेकी थिइन्। त्यसबेला देखि, सिल्भ्स्तेद बेसकेटबल, द इन्डिपेन्डेन्ट, आउट कोल्ड र बोट ट्रिप लगायतका  धेरै हलिउड हास्य व्यङ्ग्य चलचित्रहरूमा पनि अभिनय प्रस्तुत गरिसकेकी छिन्। सिल्भ्स्तेद ओसन एभमा एक अतिथि अभिनेत्रीको रूपमा पनि देखा परेकी थिइन् जसलाई स्विडेन र फ्लोरिडामा प्रसारण गरिएको थियो।
सिल्भ्स्तेदले विभिन्न युरोपेली देशहरू, विशेष गरी इटलीमा चलचित्र तथा दूरदर्शन शृङ्खलाहरूमा पनि अभिनय गरिसकेकी छिन्। एक अग्रणी अभिनेत्रीको रूपमा, उनी इटालीयाली चलचित्रहरू जस्तै ला मिया विता अ स्तेल् ए स्त्रिसी र उम मारसियालो इन गोन्दोलामा अभिनय गरेकी थिइन् जसमा उनी किम नोभाकको भूमिकामा रहेकी थिइन्। उनले उन स्ताते अल मारे र मातृमनियो अले बहामास जस्ता चलचित्रहरूमा पनि सहयोगी भूमिका प्रस्तुत गरिसकेकी छिन्। सन् २०१० मा, सिल्भ्स्तेदले जस्ट फर द रेकर्डमा पनि अभिनय गरेकी थिइन्। उनले फ्रान्सेली भाषाको चलचित्र चलचित्र लाअनेक्योमा सानो भूमिका खेलेकी थिइन जसमा होमा जुरीस र भनिसा पहादी प्रमुख भूमिकामा रहेका थिए।
थिएटरका लागि, सिल्भ्स्तेदले सन् २००४ मा, लस एन्जलसमा रहँदा अफ ब्रोडवे उत्पादनको, पिसेस (अफ एस) मा देखा परेकी थिइन्।
प्रस्तोताको रूपमा
सन् १९९० को दशकदेखि नै सिल्भ्स्तेदले विश्वभरि विभिन्न दूरदर्शन कार्यक्रम वा विशेषहरू शृङ्खलाहरू प्रस्तुत गर्दै आएकी छिन्। उनले सिबिएसमा क्यान्डिड क्यामारा, च्यानलमा युरोट्र्यास , र इ! मा वाइल्ड अन लगायतका विभिन्न मनोरञ्जनात्मक कार्यक्रमहरू पनि सञ्चालन गरेकी थिइन्। उनी फ्रान्सको नुभेल राडियो जेन र विश्व सङ्गीत पुरस्कार सहित विभिन्न पुरस्कार कार्यक्रमहरूमा प्रस्तुतकर्ताको रूपमा पनि देखा परेकी छिन्। उनले फेसन बनावटमा केन्द्रित बेलायती वास्तविक दूरदर्शन शृङ्खला प्रोजेक्ट क्याटवाकमा निर्णायकको रूपमा पनि काम गरिसकेकी छिन्।
सन् २००६ मा, सिल्भ्स्तेदले फ्रान्समा ला रु दे ला फर्तुन र इटालीको ला रोओता देला फुर्तुनाको परिचारिकाको रूपमा काम गर्न सुरु गरेकी थिइन्। दुबै कार्यक्रमहरू लोकप्रिय अमेरिकी खेल कार्यक्रम ह्विल अफ फर्च्युनमा आधारित थिए र सिल्भ्स्तेदले उनको समय पेरिस र रोमको बीचमा विभाजन गरेकी थिइन्। उनले सन् २००९ सम्म इटालीयाली संस्करण रद्द भएको बेलामा उनले एक पटकको लागि एक महिना सम्म छायाङ्कनमा व्यस्त रहेकी थिइन्। सन् २०१२ दृखि, उनी फ्रान्सेली संस्करणबाट पनि टाढिएकी छिन्।
सन् २०१० मा, सिल्भ्तेदले सन् २०१० को शीतकालीन ओलम्पिकको समयमा युरोस्पोर्टमा आफ्नै खेलकुद कार्यक्रमको आयोजना गरेकी थिइन्। उक्त कार्यक्रमले विभिन्न शीतकालीन खेलहरू प्रस्तुत गरेको थियो र यसलाई अङ्ग्रेजी र फ्रान्सेली गरी दुईवटा भाषामा सञ्चालित गरिएको थियो।  सन् २०११ देखि, सिल्भ्स्तेदले फ्रान्समा टिएफ १ मा लि घन्द बितिजिका विशेष संस्करणहरूको पनि आयोजना गरिसकेकी छिन्। उनले क्रिसमस विशेष लि घन्द बिजिजी दि नोएल को प्रस्तुत गरेकी थिइन् जसले ३० लाख भन्दा बढी आकर्षित गर्न सफल भएको थियो।
गायिकाको रूपमा
सिल्भ्स्तेदले सन् १९९९ मा उनले गर्ल इन द रन नामक गिति सङ्गालो इएमआई लेबलमा जारी गरेकी थिइन्। गिती सङ्गालोको बिक्रीलाई सहयोग पुर्‍याउनका लागि तीनवटा एकल, " हेलो हे ", "रकस्टेडी लभ", र "पार्टी लाइन" पनि जारी गरिएको थियो। जारी लगत्तै गीतहरूले स्विडेनी चार्ट टपेका थिए। सन् २०१० मा, सिल्भ्स्तेदले उनको चौथो एकल " सटर्डे नाइट " जारी गरेकी थिइन्। सिल्भ्स्तेदले गीत गाउन मनपराउँने तर यो केवल एक शौक मात्र भएको र यसमा पूर्ण समय नलाग्ने एक अन्तर्वार्तामा जनाएकी थिइन्।
बनावटकर्ताको रूपमा
फेसन बनावटमा रुचि राख्ने सिल्भ्स्तेदले सन् २००६ को लन्डन फेसन सप्ताहमा आफ्नै महिलाको भित्री वस्त्र सङ्कलन जारी गरेकी थिइन्। सन् २०१३ मा, उनको नाममा रहेको ब्रान्डलाई पेरिसमा आधारित मरी मेली ब्रान्डसँग सहकार्य गरी खुद्रा बिक्रीको लागि आधिकारिक रूपमा सुरू गरिएको थियो।
वास्तविक दूरदर्शन
सिल्भ्स्तेदले उनको आफ्नै वास्तविक दूरदर्शन शृङ्खला भिक्तुरिया सिल्भ्स्तेद: मेरो परिपूर्ण जीवनका साथ इ! मा प्रदापण गरेकी थिइन्। यो कार्यक्रम युरोप, एसिया, अस्ट्रेलिया र अमेरिका सहित विश्वभरका सबै ठाउँमा प्रसारित भएको थियो।
पहिलो संस्करणले सिल्भ्स्तेदको व्यक्तिगत र कार्य जीवनलाई समेटेको थियो र पछि सेन्ट ट्रोपेज, मोनाको , क्यान्स , पेरिस, रोम, लन्डन, हेलसिन्की , स्तोकहोल्म, लस एन्जलस र न्यू योर्क सहरमा भएका विभिन्न घटनाक्रमहरूलाई समेटेको थियो। सिल्भ्स्तेदले उनी हुर्किएको उत्तरी स्विडेनमा उनको परिवारलाई भेटेको, आफ्ना बाल्यकालका साथीहरूसँग, घोडसवारी गरेको लगायतका विभिन्न स्मरणको वास्तविक चित्रण यसमा प्रस्तुत भएको पाइन्छ।
सन् २०१६ मा, सिल्भ्स्तेदले स्विडेनी वास्तविक दूरदर्शन शृङ्खला स्यानोना पु गुदसेतमा सहभागी भएकी थिइन्। उक्त कार्यक्रमलाई टिभी३ मा प्रसारित गरिएको थियो।
आत्मकथा
सिल्भ्स्तेदले उनको आत्मकथा लेस सिक्रेत डे भिक्तुरिया प्रकाशित गरेकी थिइन् जसलाई पत्रकार क्राइस्तेल क्रोसनियरका साथ सन् २०१० मा संयुक्त रूपमा लेखिएको थियो।
व्यक्तिगत जीवन
सिल्भ्स्तेदले सन् १९९९ मा, क्रिस रेगलाई इन्टरटेन्मेन्ट टुनाइटमा अन्तर्वार्ताको क्रममा भेटेकी थिइन्। उनीहरूको विवाह सन् २००० मा भएको थियो भने सम्बन्ध विच्छेद सन् २००९ मा भएको थियो।
फिनल्यान्डको एक पत्रिका केस्कीसिमलाइनिनका अनुसार, सिल्भ्स्तेदले मोडल, प्रस्तुतकर्ता र ब्रान्डका लागि विज्ञापनमा देखा परे बापत प्रत्येक वर्षमा लाखौँ डलर कमाउने गरेको जनाएको थियो। सिल्भ्स्तेदले अङ्ग्रेजी, फ्रान्सेली र इटालीयाली भाषाको बोल्छिन् भने उनको मातृभाषा स्विडेनी हो।
लामपुच्छ्रे खैरादाँते छुचुन्द्रो
लामपुच्छ्रे खैरादाँते छुचुन्द्रो नेपालमा पाइने एक प्रकारको जनावर हो ।
रेसुङ्गा विकास बैंक
रेसुङ्गा विकास बैङ्क लिमिटेड नेपाल राष्ट्र बैङ्कको वर्गिकरण अनुसार "ख वर्ग"मा पर्ने एक बैक हो।यो विकास बैँक हो।
योगेश गौचन थकाली
योगेश गौचन थकाली एक नेपाली राजनीतिज्ञ र नेपाली कांग्रेसका सदस्य हुन्। उनी प्रतिनिधि सभा निर्वाचन, २०७९ मा मुस्ताङबाट प्रतिनिधि सभामा निर्वाचित भएका थिए।
क्षतिपूर्ति
क्षतिपूर्ति कुनै अन्य व्यक्तिका व्यवहारले जब कुनैलाई केही हानि पुग्दछ तब त्यसमा एक स्वाभाविक प्रतिक्रिया यो जान्ने हुन्छ कि यसको उपचार के हुनेछ? विधिको यो अन्तर्निहित कर्तव्य छ कि त्यो हानिको पूर्ति गरियोस्। यस पूर्तिका धेरै रीतिहरु छन्। एक त यो कि हानि उठाउनेलाई केही मुद्राहरु दिएर क्षतिपूर्ति गरिन्छ। अत: क्षतिपूर्ति त्यो वस्तु हो जसदेखि प्रतिवादीका कर्तव्योल्लंघनदेखि भएको हानिको पूर्ति त्यसको नैं द्वारा वादीलाई दिए जानवाली एक निश्चित धनराशि ले गरिंदै जान सकियोस्।
परिचय
यस क्षतिपूर्तिका दुइ समस्याहरु छन्। पहिलो यो कि वादीको उक्त क्षतिको परिधि कति छ जसका लागि प्रतिवादीलाई उत्तरदायी ठहराइएको छ। अर्को यो कि पूरणीय क्षतिको सीमा निश्चित हुनमा पनि रुपहरूमा त्यसको मूल्य कसरी तोक्ने। दुइटै नैं कुराहरु एक सुव्यवस्थित विचारको अपेक्षा राख्दछन्। यी समस्याहरुदेखि सम्बद्ध केही आधारभूत नियम छ
पहिलो यो कि ‘मानवीय दुष्कृत्य आफ्नो हुने प्रभावहरुसम्म नैं सीमित रहदैंन। बहुधा कार्यकारणको एक शृङ्खला हुन्छ जो त्यसको दुष्परिणामहरूको दूरस्थ दिशाहरुसम्म गइहाल्छ’। ‘एक जहाज यदि कुनै अर्का जहाजदेखि टकरा जाए त जहाजको स्वामी दिवालिया हो नैं जानेछ, पछिलाई त्यसका परिवार पनि शिक्षा एवं अवसरहरुका अभावदेखि पीडित हुन सक्छ’। नैतिक सदाचार एवं सुनागरिकताको दृष्टिले त दोषीलाई वादीको उक्त हानिदेखि उत्पन्न सबै प्रकारका अभावहरुका लागि उत्तरदायी ठहराइनु पर्दछ। हामी प्रतिवादी द्वारा गरिएको अपराधका परिणामहरूलाई कुनै निश्चित अंशसम्म पुग्न सक्तैनन्। परिणामहरूको त अन्त छैन, परन्तु अपेक्षित कर्तव्यहरूको एक अन्त अवश्य छ। विधि यसै अपेक्षित कर्तव्यको व्यवहार्य एवं सुसंगत सीमाहरु तय गर्नु आवश्यक बुझ्दछ। ‘छडली बनाम बैक्सहरुडल’ भएका मुकदमाका नियम लागू हुन्छन्। यिनको अनुसार केवल तिनै क्षतिहरूको पूर्ति हुनुपर्छ जो वा त स्वभवत: उत्पन्न छन् (अर्थात्‌ त्यस समझौतेका उल्लंघनदेखि हुने स्वाभाविक व्यापारहरूको उपज छन्) वा जसको विषयमा तर्कसंगत उपायहरूबाट यो बुझियो कि उभय पक्षले सम्झौता गर्दै समय नैं त्यसको उल्लंघनदेखि उत्पन्न, यी परिणामहरूको कल्पना गरेको थियो।
हानि विषयक विधि (ला अव टार्ट्‌स)मा ‘ग्रीन ल्यान्ड बनाम चैप्लिन’ भएका मामलेमा बताइएको छ कि प्रतिवादीदेखि केवल उनै क्षतिपूर्तिहरूको अपेक्षा गर्न सक्छ जसको पूर्वकल्पना कुनै सामान्यत: बुद्धिमान समझा जाने व्यक्ति गर्न सकता छ। परन्तु भविष्यदर्शिताको यस कसौटीलाई ‘स्मिथ बनाम लण्डन ऐंड साउथ वेस्टर्न रेलौं कं.’ भएका मामलाका निप्टाउनमा अपनाइएन। यसमा तय भएको थियो कि असावधानी (नेग्लिजेन्स)को स्थितिमा दोषी सबै प्रकारका परिणामहरुका लागि उत्तरदायी छ; चाहे तिनलाई त्यसले पहिलादेखि सोचमा राखेका छन् अथवा छैन। असावधानी सिद्ध भएपछि यस आपत्तिको सम्भव छैन रह जातीको क्षतिपूर्तिको मांग आशा भन्दा अधिक छ। यो नियम ‘इन रे पोलेमिस फर्नेस विदी एंड कं.’ भएका मामलेमा स्थिर भयो। प्रतिवादीका नौकर जहाजदेखि माल उतार रहोस् थिए। एकले शहतीरका एक तख्तेलाई ठोकर मारी र त्यो तख्ता जहाजका पेट्राल -वाष्प (पेट्रोल वेयर बाट) रगड खाता तलतर्फ गए यस क्रियादेखि त्यसमा आगो लग गई र यो आगो केही देरमा पूरा जहाजमा फैल गई। जहाजका मालिकले पूरा जहाजको क्षतिपूर्तिको दावा गरे। बचावमा प्रतिवादीको कहना थियो कि त्यसलाई इतने ठूला दुष्परिणामको कल्पना न थियो परन्तु यो उपकरण स्वीकार छैन कि गई। कुनै पनि क्रियामा असावधानी सिद्ध हो जानेका पश्चात्‌ प्रतिवाद ती सबै परिणामको उत्तरदायी हुनेछ जसको सम्बन्ध सीधै तौरमा उक्त कार्यदेखि जोडियो जा सक्छ।
अर्को समस्या छ क्षतिपूर्तिका स्वरूप एवं सीमाको निर्धारित गर्न दिनेका पछि त्यसका मूल्य रुपहरूमा कूतने गरे क्षतिपूर्तिको मूल्यांकन लिखे नियमहरु द्वारा हुन्छ:
पहिलो यो कि शर्तबंध समझौतेको विधिमा क्षतिपूर्तिको आधारभूत उद्देश्य हुन्छ-हानि सहने पक्षलाई उपयुक्त धनराशि दिलाउनएर त्यसै स्थितिमा ले आना जस मा त्यो सम्झौता भंग हुनको बदलामा त्यसको पूर्ति हो जाने दशामा पुग पाता।हरू क्षतिपूर्ति वादी द्वारा झेले जाने नुकसानलाई भरनका लागि नैं हुन्छ, न कि त्यस उल्लंघनेर्तालाई सजा दिनेका लिए। हानिविषयक विधिमा पनि नियम त यसै आपूर्तिको नैं छ, परन्तु यसमा क्षति गरिए ढगमा क्षतिपूर्तिको परिणाम बढाया घटाया जा सक्छ। जहाँ क्षति जान बूझकर अथवा द्वेषवश पहँुचाई जान्छ वहाँ न्यायालय वादीको क्षतिको आपूर्ति यथोचित धनदेखि पनि अधिक दिएर गर्न सक्छ। यस प्रकारको क्षतिपूर्तिहरु आदर्श अथवा दंडात्मक समझी जान्छ। दंडात्मक क्षतिपूतिहरूको उद्देश्य एकतर्फ त प्रतिवादीलाई दंड दिनु छ, अर्को पटि अभावग्रस्त वादीलाई अनुप्राणीत गर्नु पनि छ। जहाँ क्षति अज्ञानवश पुगाई गई छ अथवा वादी त्यस्तो भोगदंडका उपयुक्त छ, त्यसलाई धेरै सानो रकमदेखि क्षतिपूर्ति गर्नलाई भनिन्छ। यी मानभंजक क्षतिपूर्तिहरु मानी गई छ। यी वादीका कार्यका विरूद्ध न्यायालयको बेरुखी प्रकट गर्दछ।
अर्को यो कि चूँकि प्रतिज्ञानबद्ध समझौ्दै (कंट्रैक्ट) र विक्षति (रर्ट) दुइटै नैं मामलहरूमा अन्तर्निहित उद्देश्य अभावपूर्तिको नैं हुन्छ एक यो नियम आफ्नो आज नि:सृत हुन्छ कि यदि वादीले हानि छैन उठाई छ भनेंत्यो कुनै क्षतिपूर्तिको पनि दावेदार छैन। परन्तु वादीका वैध अधिकारहरुका अतिक्रमणको अवस्थामा न्यायालय एक सानो रकमको क्षतिपूर्ति त्यसलाई दिलाउन सक्छ। यी नाम्ना क्षतिपूर्तिहरु छन् जो वस्तुत: रकम कहीं जाने योग्य त हुन्छन् परन्तु परिमाणको दृष्टिले तिनको कुनै खास अस्तित्व हुँदैन। ‘ऐशबी बनाम ह्वाइट’को मामला यसको उदाहरण छ। वादी संशताव्दीय चुनावमा मतदान्थ्यो। चुनाव-अधिकारीदेखि त्यसलाई आफ्नो मत दिनुले रोका। वादीले त्यसमा आफ्नो वैध अधिकारका हननको दावा गरे। प्रतिवादीले बचावमा यो तर्क उपस्थित गरे कि वादीलाई त्यो भन्दा कुनै वित्तीय क्षति भएको होइन। परन्तु न्यायालयले भने प्रत्येक हानि आफ्नो क्षतिपूर्ति लेती नैं छ, भलहरु नैं त्यस पक्षको एक कौडी पनि हानि न भएको छ। क्षतिपूर्ति केवल दंडात्मक नैं हुँदैन। हानि आफ्नो क्षतिपूर्ति त्यस दशामा पनि लिन्छ जब कुनै अधिकारक्षेत्रमा कुनै बाधा हुन्छ। जस्तै, गलत प्रचारमा कहे गए शब्दहरु द्वारा कुनैलाई पनि, कमभन्दा कम, मात्र कहे जाने शब्दहरुदेखि कुनै आर्थिक हानि हुँदैन तर त्यसमा कार्रवाई गर्न सक्छ। कुनै व्यक्तिले यदि कुनै अन्यको कनपटीमा एक मुक्का मारा त यसबाट पीडित व्यक्तिको केही पनि व्यय भएन, परन्तु एतदर्थ त्यसमा कार्रवाई हुन सक्छ। कुनै अर्काको भूमिमा सवारी ले जाना हानि न हुँदै पनि त्यसको संपत्तिमा आक्रमण मान्न सकिन्छ।
तेस्रो यो कि समझौ्दै एवं विक्षति, दुइटै नैं मामलहरूमा वादीको गर्त्तव्य क्षतिको शमन गर्नका लागि आवश्यक कदम उठाना हुन जान्छ। उदाहरणार्थ, प्रतिवादीले सम्झौता भंग गर्दै यदि वादीका मालको आफ्नो जहाजमा लादनाले यिनकोर गरिदिए त यो वादीको गर्त्तव्य छ कि, उपलब्ध छ सके तो, त्यो कुनै अर्का जहाजमा सामान लदवा दे। यदि त्यसले यसमा असावधानी देखिलाई र अकस्मात्‌ तूफान आ जानाले डाकयार्डमा पडा पडा सामान नष्ट भयो त प्रतिवादी यस हानिका लागि उत्तरदायी छैन। यसै प्रकार कुनै एक दल द्वारा सामग्रीवाही जहाज दिए जानाले यिनकोर गरिनमा क्षतिका शमनका लागि जहाजका मालिकको गर्त्तव्य छ कि त्यो त्यस्तो अन्य कुनै पनि सुलभ जहाजको उपयोग गरेरे। यस सिद्धान्तको विश्लेषण जमाल बनाम मुल्ला, दाऊद ऐड कं. भएका मामलेमा भएको छ। एक समझौतेका अनुसार २३,५०० शेयरहरुका बेचने र ३० दिसम्बर, १९११सम्म त्यसलाई पठाईे जाने तथा भुगतान हुने कुरा तय भएको छ। शेयर सामान्यन्त्रित गरियो तर प्रतिवादीले तिनको डिलीवरी लिने अथवा पैसे चुकानाले हात खींच लिए अब यस्ता मामलहरूमा समझौतेभएका तथा बाजारका मूल्यहरुका बीच अन्तर नैं यसको पूर्तिको आधार हुनेछ। सम्झौता भंग भएका दिन शैयरहरूमा समझौतेभएका मूल्यदेखि १,०९,२१८ रु. कम मिलना चाहिन्छ थियो। तर २८ फरवरी, १९१२सम्म कुनै बिक्री भएको होइन। यस समय बाजार दर बढ रही थियो अत: शेयरहरु पर, समझौतेभएका दामदेखि केवल ७९,८६२ रु. कम मिले। प्रतिवादीको आग्रह थियो कि हामीलाई केवल ७९,८६२ रु.को नैं उत्तरदायी ठहराया जाए। परन्तु निश्चित भयो कि यस्तो क्षतिपूर्तिहरूको माप, सम्झौताभंग हुने दिनको बाजार दर र समझौतेको दरका बीचको निहित अन्तर हुनुपर्दछ। यहाँ बेचनेवाला आफ्नो क्षतिपूर्तिका लागि त्यसका भरपूर मूल्य लदिन सक्छ। यदि विक्रेता सम्झौता-भंग हुनको पछि पनि ती अंसहरूलाई राख्दछ भनें त्यो खरीदनेबाट, बाजार दर गिर जाने अवस्थामा, त कुनै प्रकारको अतिरिक्त क्षतिपूर्ति पाने अधिकारी हुनेछ र न बाजार दर बढ जाने अवस्थामा क्षतिपूर्तिको रकम घटा नैं सक्नेछ।
प्रतिवादी द्वारा देय क्षतिपूर्तिको मूल्यांकन मुख्यत: न्यायालय नैं गर्दछ। मूल्यांकन न्यायालयका विचारधीन हुने अवस्थामा गरिएको कार्रवाई ‘अगृहीत क्षतिपूर्ति’का लागि भएको कहलाउँछ। परन्तु कहिले कहिले यी समझौतेभएका पक्ष क्षतिपूर्तिको रकमको माँग सम्झौता भंग गर्ने व्यक्तिहरुदेखि गर्दछन्। यदि त्यस तयको भएको रकमको अनुमान संभावित हानिका बिल्कुल बराबर हुनु ठीक मान लिइएको त त्यो अदा गरिएको क्षतिपूर्ति समझी जाएगी र पूर्ण रकम नैं दोषी पक्षलाई देनी हुनेछ। परन्तु यदि त्यो संभावित हानिका बराबर छैन सम्झिएको वरन्‌ यो मानिएको कि सम्झौता भंजकलाई दंड दिने अथवा यस प्रकारको गलतीको अत्यधिक भुगतानका लागि निश्चित गरिएको छ भनेंयसलाई जुर्मानेका बराबर समझा जायगा। न्यायालय यसबाट असहमति राख्दछ र केवल उन्ही क्षतिपूर्तिहरूलाई अनुमति दिन्छ जो वादीको वास्तविक हानिलाई पूर्ण गर्दै छन्।
थ्री जी
अन्तराष्ट्रिय मोबाइल दूरसञ्चार- २००० (International Mobile Telecommunications) (IMT-२०००) ,को ३जी अर्थात तेस्रो पीढीको रूपमा चिनिने गरिएको छ। यसलाई अन्तर्राष्ट्रिय दूरसञ्चार सङ्घ (International Telecommunication Union) द्वारा मोबाइल दूरसञ्चारको लागि मानक वर्गको रूपमा परिभाषित गरेको छ। जिसयम GSM EDGE, UMTS, तथा CDMA2000, साथै DECT तथा WiMAXको पनि सामेल छन। यसका सेवाहरूमा मोबाइल पर्यावरणमा व्यापक क्षेत्र वायरलेस भ्वाइस टेलीफोन, भिडियो कल्स, तथा वायरलेस डेटा समाबेस छन।
2G तथा 2.5G सेवाहरूको तुलनामा, ३G उच्च डेटा दरका साथ (HSPA+ का साथ डाउनलिंक पर १४.० Mbit/s सम्म तथा अपलिंकमा ५.८ Mbit/s सम्म) स्पीच तथा डेटा सेवाहरूको स्वतः उपयोगमा मद्दत गर्दछ।यस प्रकार ३ G नेटवर्कको मद्दतले , नेटवर्क अपरेटर, उपयोगकर्ताको लागि, आधुनिक स्पेक्ट्रल कुशलता (improved spectral efficiency)को माध्यमबाट अधिक नेटवर्क क्षमता प्राप्त गरी आधुनिक सेवाहरूको व्यापक रेन्ज स्पिडमा पाउन सक्छन। अन्तरराष्ट्रिय दूरसञ्चार सङ्घ (International Telecommunication Union) (ITU)ले विकासको बढवा दिने, ब्यान्डविथको बढाउने, तथा अधिक विविध अनुप्रयोगोंको समर्थन दिनको लागि मोबाइल टेलीफोनी मानकों – IMT-२००० -को तीस्रो पीढी (३G)को परिभाषित गरिएको हो। उदाहरणको लागि, GSM (वर्तमानमा सबै भन्दा लोकप्रिय सेलुलर फोन मानक) केवल आवाज (voice)को डिलीवरी मात्र होइन कर यसले साथसाथै १४.४ kbps सम्मको डाउनलोड दरको साथ सर्किट-स्विच डेटाको पनि डिलीवरी गर्दछ। तर मोबाइल मल्टीमीडिया अनुप्रयोगोंको समर्थन गर्नको लागि, ३Gको अधिक बैंडविड्थको लागी, राम्रो स्पेक्ट्रल कुशलता सहितको पैकेट-स्विच डेटाको पनि डिलीवरी गर्न पर्छ।
नेपालमा ३ जी
नेपाल दक्षिण एसियामा ३ जी सेवा प्रदान गर्ने पहिलो मुलुक हो।नेपाल दुरसञ्चार संस्थान (नेपाल टेलिकम)तथा एनसेलले ३जी सेवा प्रदान गर्दै आएका छन। एनसेलले विश्वको सबै भन्दा अग्लो स्थान सगरमाथा बेसक्याम्पबाट आफ्नो ३ जी सेवा सुरु गरेको थियो।
विश्रामपुर, बारा
विश्रामपुर, बारा बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
ग्वाम
ग्वाम (चामोरो: Guåhån) प्रशान्त महासागरमा अवस्थित संयुक्त राज्यको स्वसाशित क्षेत्र हो ।
पशुपति प्रसाद
पशुपति प्रसाद सन् २०१६ को दिपेन्द्र के. खनालद्वारा निर्देशित नेपाली सामाजिक कथानक चलचित्र हो ।
कथा सारांश
सिन्धुपाल्चोक घर भएका पशुपति प्रसाद काठमाडौँको पशुपति क्षेत्रमा मितबालाई भेट्न आइपुग्छन् । मितबाले नचिनेपछि, पशुपतिको जन्म उनको आमाबाबुले पशुपति क्षेत्रमा दर्शन पश्चात् मात्र जन्म भएकाले उनको नाउँ मितबाले नै पशुपति राखिदिएको कुरा बताउँछन् । उनका मितबाले उनलाई सँगैँ लिएर जान्छन् । भूकम्पमा आमाबाबुको मृत्यु भएको र ५० हजार ऋण तिरेर मात्र मृत आमाबाबुको अस्तु सेलाउने थप कुरा बताउँछन् । आफू विदेश नजाने र गाउँको चियापसल पनि राम्रोसँग नचलेको कुरा पनि मितबालाई बताउँछन् ।
पाकेटमारमा बाधा दिएपछि भष्मडन र उनका साथीहरू पशुपतिलाई देखि सहदैँनन् । भष्मडनद्वारा पशुपति केही पटक कुटिन्छन् भने हनुमानका पहिरनमा भएका व्यक्तिदेखि भने भष्मडन डराउँछन् । पशुपति 'हनुमानका पहिरनमा भएका व्यक्ति'सँग नजिकिन्छन् जो पशुपति क्षेत्रमा घुम्ने आउने भक्तजनहरू सँग फोटो खिचि पैसा कमाउँछन् । भष्मडन र उनका साथीहरूबाट कुटिदाँ पशुपति एक वृद्ध आश्रममा छाडिएका वृद्ध आमालाई भेट्छन् । आफ्नो आमा सरह ठानी सम्मानार्थ पशुपति ती आमालाई सम्मान गर्छन् भने बेलाबखत समोसा, बाथका औषधि एवम् आफ्नो आम्दानी पनि आमालाई दिन्छन् ।
एक दिन हनुमानका भेषमा हुदाँ पशुपति बुनुलाई भेटछन् र उनीसित प्रेममा पर्छन् ।
पशुपति जल्न बाँकी रहेका दाउरा जम्मा पार्ने काममा खटिन्छन् । भष्मडन पशुपतिलाई गाँजा तयार पार्न लगाउँछन् र फसाउँछन् । पशुपति पुन: पछि सारी बेच्ने काम पाउँछन् । यसले उनलाई थोरै आम्दानी दिन्छ । यसै क्रममा पशुपतिको भेट सडक छेउ मम पसल राखेका एक 'बिए पास भएका व्यक्ति' सँग भइसकेको हुन्छ । पशुपती उक्त व्यापारी जस्तै स्टल खोल्ने सोच्दछन् । उनका जड्याहा मितबाले उनले कमाएको रुपैयाँ खर्च गरिदिएको थाहा पाउँछन् । उक्त घटना पश्चात् बागमतीको छेउमा बस्दा पशुपतिमा फालिएको सुनको औँठी भेट्टाई, आफ्नो सपना पूरा हुने कल्पदैँ औँठी बेच्न हिड्दछन् । औँठीको राम्रो मूल्य नपाउँदा पसल चाहरी हिड्दाँ पशुपति चलचित्रको सुरु देखि देख्दै गरेका सुन व्यापारीका पुग्दछन् जसले उनलाई चोरीको दोष लगाइदिन्छन् र चोरीको आरोपमा एक हुल मानिसहरू द्वारा कुटपिटबाट उनको मृत्यु हुन्छ ।
अन्तमा, हनुमान जी घुसपैठमा परेका अफिसर भएको, आमा पशुपतिलाई आफ्नो सम्पत्ति पशुपतिको नाउ गरिदिन कुर्दै गरेको, बुनु पशुपतिलाई भेट्न आइपुगेको, भष्मडन पनि पशुपतिको मृत्युमा दुख जनाएको र मितबाले पशुपतिका बाबुआमाको ऋण तिरिदिएको कुरा प्रस्तुत हुन्छ ।
आमभन्ज्याङ
आमभन्ज्याङ मकवानपुर जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो।
लोवा जाति
मुख्य बसोबास
यो जातीको मुख्य बसोवास जिल्ला मुस्ताङ रहेको छ ।
प्रकार
यो जातिलाई तीन वर्गमा विभक्त गरिएको छ | ती हुन् :
सुँगुरखाल
सुँगुरखाल नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो।
धनकुटा नगरपालिका
धनकुटा नेपालको कोशी प्रदेश मा पर्ने धनकुटा जिल्लाको सदरमुकाम तथा एक नगरपालिका हो। नेपालको तत्कालिन पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको क्षेत्रीय सदरमुकाम रहेको यो नगरपालिका धनकुटा जिल्लाको प्रमुख व्यापारिक, शैक्षिक तथा स्वास्थ्यको केन्द्र पनि हो। पूर्वी नेपालको सुन्दर नगरी धनुकटा राणाकालदेखि नै धनकुटा गौँडा भई प्रसिद्धि पाएको थियो।
नगर पञ्चायत ऐन २०१९ बमोजिम तत्कालिन सरकारले वि.सं. २०३५ साल माघ १५ गते तत्कालीन धनकुटा बजार, निगाले र चुलिवन गाउँ पञ्चायत मिलाएर धनकुटा नगर पञ्चायत बनाएको थियो। यो नगर धनकुटा जिल्लाकै पहिलो नगरपालिका समेत हो। धनकुटालाई तत्कालिन सरकार मन्त्रिपरिषदको विकास समितिले वि.सं. २०७१ साल मङ्सिर १६ गते गरेको निर्णय र वि.सं. २०७१ पुस २८ गते नेपाल राजपत्रमा प्रकाशित सूचना अनुसार तत्कालिन भिरगाउँ तथा बेलहरा गाविसलाई समावेश गरेर यो नगरपालिकाको क्षेत्र विस्तार गरेको थियो।
पुरानो इतिहास बोकेको यस नगरको उत्तरतिरका जिल्लाहरू भोजपुर, सङ्खुवासभा, ताप्लेजुङ, तेह्रथुमलगायत धनकुटा जिल्लाका प्रायः सबै गाउँपालिका तथा नगरपालिकाहरूको लागि यो नगरले व्यापारिक तथा आवतजावतको केन्द्रका रूपमा भूमिका निर्वाह गर्दै आइरहेको छ।
नगर प्रशासन इतिहास
क्षेत्रीय विकासमा सन्तुलन ल्याउने उद्देश्यले वि.सं. २०२९ सालमा नेपाललाई चार विकास क्षेत्रहरूमा विभाजन गरिएपछि धनकुटा नगरपालिका रहेको क्षेत्र पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको क्षेत्रीय सदरमुकामका रूपमा विकास भएको हो। यस क्षेत्रको जनसङ्ख्या वृद्धि हुँदै गई तत्कालीन नगर पञ्चायत बन्नका लागि आवश्यक पूर्वाधारहरूमसमेत तयार भएकाले तीनवटा गाउँ पञ्चायतहरू चुलिवन, धनकुटा बजार र निगालेलाई मिलाएर वि.सं. २०३५ साल माघ १५ गते यसलाई तत्कालीन सरकारले नगर पञ्चायत घोषणा गरेको थियो। पञ्चायती व्यवस्थाको अन्त्य भएपछि तत्कालिन श्री ५ को सरकारद्वारा वि.सं. २०४७ साल जेठ २८ गते नगरपालिका ऐन, २०४७ घोषणा गरि लागु गरे पछि नगरपालिका बन्नको लागि चाहिने आवश्यक पूर्वाधार तथा जनशक्ति भएको कारणले धनकुटा स्वतः आधिकारिक रूपमा नगरपालिका बन्न पुगेको थियो।