cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
युवामञ्च मासिक
‘युवामञ्च’ का सम्पादकहरूको सूची
१४। २०६५ जेठ 	सम्पादक पुष्कर माथेमा
१५। २०६५ असोज 	सम्पादक रमेश तिवारी
१६। २०६६ साउन 	सम्पादक सीताराम अग्रहरि
१७। २०६८ जेठ 	सम्पादक कृष्ण श्रेष्ठ
१८। २०७३ साउन 	सम्पादक हरिकला अधिकारी
१९। २०७४ भदौ 	निमित्त सम्पादक रामप्रसाद हुमागाईं
२१। २०७४ चैत 	सम्पादक अच्युत अधिकारी
जोर्डनका विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची
सन् २०१४ सम्ममा जोर्डनका ४ वटा सम्पदालाई संयुक्त राष्ट्र शैक्षिक, वैज्ञानिक एवं सांस्कृतिक सङ्गठन (युनेस्को)द्वारा विश्व सम्पदा क्षेत्रमा मान्यता प्रदान गरिएको छ ।
विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची
युनेस्कोद्वारा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषित गरिएको जोर्डनका सांस्‍कृतिक र प्राकृतिक स्थलहरूको सूची:
{{Legend|#FFE6BD|† खतरापूर्ण सम्पदा|outline=silver}}
महाकाली, नुवाकोट
महाकाली, नुवाकोट नुवाकोट जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो । यो गाविसमा ९ वटा वडाहरू रहेका छन । यहा  विभिन्न जति  र सम्प्रदायका  मानिस हरूको बसोबास छ ।    बाहुन, क्षेत्रि र तामाङ्ग जतिको  यहा बाहुल्यता छ ।यस गाउँ विकास समितिको कार्यालय सिलामे  भन्ने ठाउँमा  रहेको छ ।
बाल्कन युद्ध
यो समझौते भए पछि बाल्कन राज्यहरूले एक बहाना लिएर टर्कीका विरुद्ध १७ अक्टूबर, १९१२ लाई युद्धको   घोषणा गरेर दी। यी राज्यहरूको  भन्न थियो कि मैसीडोनियामा ईसाइयहरु सहित ठूलो क्रूर अत्याचार भइ रहेकोछ। अत: तिनीहरु मैसीडोनियालाई टर्कीका घृणित शासनबाट  मुक्त गर्न चाह्दछन्। उनले टर्कीबाट  मैसीडोनियामा सुधार गर्नलाई भन्योमा टर्कीका इन्कार गरे पछि युद्ध प्रारम्भ भयो। तुर्की सेना बुरी तरिका हार गई र बाल्कन राज्यहरूलाई आशातीत सफलता मिली। मटीनीग्रो तथा सर्वियाको   सेनाहरूले अल्बानियामा आफ्नो अधिकार गरे। यूनानीबाटनाहरूले एड्रियानोपलका प्रसिद्ध दुर्गलाई तुर्कहरूबाट  छीन लियो। बलागेरियन सेना थे्रसमा आक्रमण गरेर प्रमुख तुर्क सेनामा विजय प्राप्त करती भए कांस्टैटिनोपलका धेरै निकट पहुँच गई। यस समय टर्कीका अगाडि एक नैं बाटो थियो। उधर यूरोपका अन्य राज्य टर्कीको  दशामा चिंतित हुँदै थिए। उनले हस्तक्षेप गरेर टर्की तथा बाल्कन राज्यहरूमा एक अस्थायी सन्धि गराई दिए। तत्पश्चात् दुइटै पक्षहरुका प्रतिनिधि स्थायी सन्धि गर्नको लागि लन्डनमा एकत्रित भए।  बाल्कन राज्यहरूको   संधिको   शर्तें टर्कीको लागि ठूलो मँहगी थिइन्। तिनलाई स्वीकार गरे पछि टर्कीको  यूरोपबाट  अस्तित्व नैं मिट जाता। यसमा तरुण तुर्क दलका नेतृत्वमा तुर्कोले पुन: युद्ध छेड दियो। यस पल्ट तुर्कहरूको   र बुरी तरिका हार भए र तिनीहरु आफ्नो तीन र ठूलो दुर्गहरूबाट  हात धो  बसे। हताश भएर टर्कीका सुल्तानले संधिको  प्रस्ताव गरे।
एक पल्ट पुन: दुइटै पक्षहरुका प्रतिनिधि १९१३ मा सन्धि गर्नको लागि लन्डनमा एकत्रित भए। ३० मई, सन् १९१३ लाई लन्डनको  सन्धि भयो जसका द्वारा प्रथम बाल्कन युद्ध समाप्त भयो : टर्कीलाई क्रीट तथा अन्य यूरोपीय क्षेत्रहरूबाट  वंचित गरेर दिइएको र औटोमन साम्राज्य केवल कांस्टैंटिनोपल तथा उनको छेउछाउका केही  भागसम्म नैं सीमित रह्यो।मा यस प्रकार छीने गए प्रदेशहरूको  आपसमा बँटवारा गर्नका सम्बन्धमा बाल्कन राज्यहरूमा परस्पर मतभेद भयो।
द्वितीय बाल्कन युद्ध
यो भन्न जरा कठिन छ कि द्वितीय बाल्कन युद्धको उत्तरदायित्व किसपर थियो। यसमा संदेह नकि यस युद्धमा अस्ट्रिया तथा इटली जस्तै ठूलो देशहरूको  हात थियो। बाल्कन युद्धहरूबाट  पूर्व जुन समझौता भएको थियो उनको अनुसार सर्बियालाई अल्बानिया मिल जान पर्दछ थियो।मा अस्ट्रिया कुनै मूल्यमा सर्बियाका अधीन अल्बानिया नहुने दिन चाहन्थ्यो। यसको कारण ेको थियो कि बोस्निया तथा हर्जेगोविनाको   आबादी मुख्य: यूगोस्लाव तथा सर्बहरु गरिएको थियो। सर्बिया सहित मिलेर यो प्रदेश एक शक्तिशाली यूगोस्लाव राज्यको  निर्माण गर्न चाह रहे थिए। यदि यस्तो हुन जाता त सर्बियाको   शक्ति बढ जाती जुन अस्ट्रियाको लागि अहितकर थियो। फिर, अल्बानियामा अधिकार प्राप्त गर्नबाट  सर्बियाको   पहुँच एड्रियाटिकसम्म हुन जाती। वास्तवमा अस्ट्रियाको   दृष्टि स्वयं अल्बानियालाई एक पृथक् राज्य घोषित करवा दियो।
अल्बानियाका पृथक् अस्तित्वका फलस्वरूप मैसीडोनियाको विभाजन र पनि दुष्कर प्रतीत हुने लागयो। अब सर्बियाले यो इच्छा प्रकटको   कि अल्बानिया न मिलए पछि उसलाई मैसीडोनियामा अधिक भाग मिलनु पर्छ।मा यस सम्बन्धमा सर्बिया तथा बलागेरिया परस्पर सहामीत न हुन सकोस्। जब यो मामला शांतिपूर्वक न सुलझ सका तब दुइटै शक्उनले बलप्रयोग गर्नको  निश्चय गरे। २९ जून, १९१३को  बलागेरियाले सर्बियाका विरुद्ध युद्ध छेड दियो। यस युद्धलाई द्वितीय बाल्कन युद्धको   संज्ञा दी जान्छ। यस युद्धमा यूनान, रूमानिया तथा मांटीनीग्रोले बलागेरियाका विरुद्ध सर्बियाको  साथ दियो। आफ्नो खोए भएका प्रदेशहरूको  केही  भाग मिल जा्ने   आशामा टर्कीले पनि बलागेरियाका विरुद्ध बाल्कन राज्यहरूको   सहायता गरयो। विवश भएर बलागेरियाले संधिको   प्रार्थना गरयो।
दुइटै पक्षहरुका प्रतिनिधीहरूले रूमानियाको  राजधानी ज्वरोस्टमा १० अगस्त, १९१३लाई एक सन्धि गरयो। यस सन्धिका कारण बलगैरियाको   ठूलो मानहानि भए। सन्धिका द्वारा सर्बिया तथा मांटीनीग्रोले धेरै प्रदेश प्राप्त गरे। यूनानले पनि सैलोनिका प्रदेशमा अधिकार प्राप्त गरे। यस विभाजन पछि मैसीडोनियाको  बचा भयो भाग नैं बलागेरियालाई मिल सका। यस प्रकार द्वितीय बाल्कन युद्ध समाप्त भयो।
ज्वरोस्टको  सन्धि द्वारा बाल्कन राज्यहरूमा केही  समयको लागि शांति स्थापित भयो। बाल्कन युद्धहरुका फलस्वरूप सर्बिया तथा यूनान सर्वाधिक लाभान्वित भए।  यी युद्धहरूको  एक ठूलो परिणाम यो भयो कि यूरोपमा तुर्की साम्राज्य लगभग समाप्त भयो, र बाल्कन प्रायद्वीपमा ईसाई राज्यहरूको  परिवर्धन प्रारम्भ भयो। यो भन्न अनुचित हुनेछ कि उपर्युक्त युद्धहरूबाट  बाल्कन समस्या शान्त भयो। द्वितीय बाल्कन युद्धका द्वारा बाल्कन राज्यहरूमा राष्ट्रीय प्रतिस्पर्धा उत्पन्न भयो जसको विस्फोटक परिणाम थियो प्रथम महायुद्ध।
यज्ञबहादुर बस्न्यात
यज्ञबहादुर बस्न्यात नेपालका चर्चित राजनीतिज्ञ हुन्।
शहदोल
शहदोल भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
तिवारी
तिवारी नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया ब्राह्मण जातिय थर हो । नेपालमा कौशिक, कौटिल्य, अत्री र गौतम गोत्रका तिवारीहरूको बसोवास छ ।
गौतम गोत्री तिवारी
गौतम गोत्री तिवारीहरूको नेपाल तथा भारतको विभिन्न स्थानमा बसोवास रहेको छ । प्रायः भारतको उत्तराखण्ड तथा नेपालको विभिन्न भू-भागमा गौतम गोत्री तिवारीहरू फैलिएका छन् । उत्तराखण्ड राज्यका पूर्व मुख्य मन्त्री नारायण दत्त तिवारी गौतम गोत्रिय तिवारी हुन् । यसै गरी भारतको कुमाउँबाट नेपाल भित्रियका गौतम गोत्रिय तिवारीहरू नेपालका झापा, मोरङ, सिन्धुपाल्चोक, काभ्रेपलाञ्चोक, भोजपुर, नुवाकोट, धादिङ, लमजुङ, तनहुँ, कास्की, स्यांजा, पर्वत, मकवानपुर, पाल्पा, रुपन्देही, नवलपरासी, चितवन लगायतका ४५ वटा जिल्लाहरूमा बसोवास गरेको पाइएको छ । आर्य समाजको इतिहास हेर्दा ब्राह्मण र क्षेत्री जातिहरू भारतबाट नेपालमा प्रवेस गरी हाल नेपालमा बसोवास गरेको पाइन्छ । सोही क्रममा तिवारीका पूर्खाहरू पनि भारतबाट नेपालमा प्रवेस गरी बसोवास गरेको भन्ने बुझिन्छ । पहिलेका रजौटाहरू आफ्नो राज्यबाट विस्थापित भइ वा भागेर जाँदा आफ्ना केही सहयोगी तथा सल्लाहकारहरू र पूरोहितहरूलाई साथमा लिएर हिड्ने गरेको पनि पाइन्छ । गौतम गोत्रिय सूर्य चन्द्र तिवारी र बलभद्र तिवारी पाल्पाका सेनवंशिय राजा मणि मुकुन्दसेन र रुद्रसेनले वि.सं. १४८३ को दशकमा राज्य गरेको र त्यही दरबारमा सूर्य चन्द्र तिवारी र बलभद्र तिवारीले कामकाज गरी बसेका भन्ने कुराहरू सुन्नमा आएको छ । यसका साथै तिनी दुई भाइ मध्य एक भाईका सन्तान हौं भन्ने कुरा पर्वत र पोखराका गौतम गोत्रिय तिवारीले स्विकार गरेका छन् । मणि मुकुन्दसेनका छोरा भतिजाले पर्वतको पैंयु धरमपानी भन्ने ठाउँमा रामसेन र श्यामसेनले राज्य गरेको ठाउँ पनि छ । पर्वतका गौतम गोत्रिय तिवारीहरू सेन राजाहरूको साथमा आएका हुन सक्ने बुझिन्छ । किन भने १५ औँ सताब्दिभन्दा पछि ब्राह्मण र क्षेत्रिहरू नेपालमा पसेको पाइदैन र यी जातिहरूको नेपाली नागरितामा वंशजको नाता भन्ने पाईन्छ । गौतम गोत्रिय युग पुरूष महर्षि चौमुखी श्रदेह दयानन्द सरस्वती भनिने मुल शंकर तिवारीको जन्म गुजरात राज्यको टंकरा गाउँमा भएको थियो र उनका पिताको नाम आकर्षण तिवारी थियो । उनलाई भू-स्वामी पनि भनिन्थ्यो । विभिन्न समयमा साधु सन्त भएका गौतम गोत्रिय तिवारीहरूको जन्मस्थान राजस्थान र गुजरातमा पाइन्छ । युग पुरूष दयानन्द सरस्वतीले पहिलो पटक वेदलाई आर्य भाषामा व्याख्य गरेको पाइन्छ । उनले वेदलाई नै सर्वाचपरी भगवान हुन् भन्थे । उनी काटमार तथा बली प्रथाको अन्त्य गर्न चाहन्थे । गौतम गोत्रका दंगाल, सञ्ज्याल, त्रिपाठी, गुणी र केही भट्टहरूले पनि आफ्नो थर तिवारी लेख्छन् । गौतम गोत्रिय तिवारीहरूको पुर्खाको विषयमा विभिन्न गाथा, ग्रन्थमा सुन्दा विद्वान यजस्वी आत्ममा विस्वास भएका वेदलाई भगवान मान्ने, वेदको विशुद्ध व्याख्यान गर्न सक्ने र गाईलाई गौमाताको रूपमा सेवा गर्ने गरेको पुराना ग्रन्थ र पूस्तकमा पाईन्छ । हाल गौतम गोत्रिय तिवारीहरू नेपालको भू-भाग भित्र आठ जिल्लामा उल्लेखित उपस्थिती जनाउन सक्ने र ४५ जिल्लामा फाटफूट राम्रो बसोवास गरेको पाइन्छ ।
बैतडीका गौतम गोत्रिय तिवारीहरू
वैतडी तल्लो स्वराड लडा मौजा मल्ला गाउँमा बस्ने तिवारीहरूको मुल पुर्खा भारतको कन्नौज देखी कत्युर हुँदै साइचन तिवारी कुसुविण्डा, वडे, चम्पावतबाट तल्ली स्वराड लडा मौजा गाउँमा आएका हुन् । अहिले साइचनका सन्तानहरू केही जुम्लाको सिंजामा बस्छन् । अन्य सैचनका सन्तानहरू उत्तराखंडको नैनीताल, पद्मपुरी, लोहाघाट, इत्यादी स्थानहरूमा बसोवास गर्दछन् । वैतडीको स्वराडबाट कैलाली जिल्लाको पहलमानपुर, कंचनपुर को बेलडाँडि, दोधारा, चांदनी मा बसाई सरेर आएका छन् ।
पर्वतका गौतम गोत्रिय तिवारीहरू
पर्वत जिल्लाको शंकरपोखरीमा बसोवास भएका तिवारीहरू भारतको कुमाउँबाट लुम्बिनी नाका हुँदै शंकर पोखरीको रालेपानी भन्ने ठाउँमा बसोवास गर्न थाले । राणा सरकारबाट फलेवासमा विर्ता पाई कमाई खाई आएका खडानन्द तिवारीका सन्तानहरू शंकरपोखरीबाट बुटवल, ताराताल आदी ठाउँमा बस्छन् । कैलालीको मसुरिया ,फुलवारि र कञ्चनपुरको अमरवस्ति मा समेत बसाेवास रहेकाे छ
मेमोरिज अफ मिडनाइट
मेमोरिज अफ मिडनाइट सिड्नी सेल्डनद्धारा लिखित चर्चित उपन्यास हो ।
आरु अर्बङ
आरु अर्बङ नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, गण्डकी अञ्चलको गोरखा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो।
खैरो बाँदरचरी
खैरो बाँदरचरी नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा ब्राउन प्यारोटबिल (Brown Parrotbill) भनिन्छ ।
तराई बाँदरचरी
तराई बाँदरचरी नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा ब्ल्याक-ब्रेस्टेड प्यारोटबिल (Black-breasted Parrotbill) भनिन्छ ।
शारीरिक विबरण
तराई बाँदरचरी कैलोखेरो टाउको र माथल्लो भाग पितहरित खैरो भएको हुन्छ । यसको छातीमा कालो टाटो साथै तल्लो भाग कैलोमैलो हुन्छ ।
भौगोलिक वितरण
तराई बाँदरचरी नेपालको पूर्वी तथा तराई भूभाग, भारतको अरुणान्चल प्रदेश तथा आसाम तथा बङ्गलादेशको कतै कतै पाइएको अभिलेख छ । नेपालको तराईमा १९ औँ शताब्दीमा मात्र अभिलेखन गरिएको थियो । यो चरा १५० मी. को उँचाई सम्म पाइएकको थियो।
वासस्थान
तराई बाँदरचरी नर्कटका घना झाडीहरु, उच्च घाँस र निगालाको झाडी बस्ने गर्छन । यो चरा प्रजननको समयमा बाहेक सानोसानो झुण्डमा बस्ने गर्छन । यो चराको प्रजनन् अवधि अप्रिलदेखि जुलाईसम्मको रहेको छ ।
खतराहरु तथा संरक्षण अवस्था
विश्वमै दुर्लभ मानिने यो प्रजाति संरक्षणका हिसाबले संवेदनशील अवस्थामा रहेको छ । नेपालक सन्दर्भमा यस प्रजातिको लोप भइसकेको अनुमान गरिएको छ । वासस्थानको विनासले गर्दा नै यो चराको प्रजाति खतरामा परेको हो ।
डेभन ली
डेभन ली (जन्म ८ अक्टोबर १९६९) अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन । उनी २००५ देखि ३० वर्षको उमेरमा अश्लील चलचित्र क्षेत्रमा देखा परिन । १९९८ तिर उनी एक कामुक नर्तकी पनि थिईन ।
उनले १४ जनवरी २००७ मा आठ महिनाको भेटघाट पश्चात अश्लील चलचित्र अभिनेता मार्कस लण्डन सँग लस भेगासमा विवाह गरिन । उनी अन्य कृयाकलापहरूमा पौडी, नृत्य तथा घोडसवारी मन पराउँछिन ।
तेक्वोंदो
तेक्वान्दो यस्तो काइक्केयन, सुबाक र गोनबेओप रूपमा परम्परागत कोरियाली मार्शल आर्ट परम्परासँग कराटे को तत्व र चिनियाँ मार्शल आर्ट शामिल द्वारा विभिन्न मार्शल कलाकार द्वारा १९४० र १९५० को समयमा विकसित भएको थियो। तेक्वान्दो लागि पुरानो परिचालक शरीर कोरिया तेक्वान्दो सङ्घ, नौ मूल कवन्स, वा मार्शल आर्ट स्कूल प्रतिनिधिहरु द्वारा एक सहयोगी प्रयास मार्फत १९५९ मा गठन, कोरिया मा छ। मुख्य अन्तर्राष्ट्रिय सङ्गठनात्मक आज तेक्वान्दो लागि शरीर अन्तर्राष्ट्रिय तेक्वों-के सङ्घ , १९६६ मा चोई हङकङ नमस्ते द्वारा स्थापित र  कुकिवोन र विश्व तेक्वान्दो को साझेदारी, द्वारा क्रमशः १९७२ र १९७३  मा स्थापित छन् कोरिया तेक्वान्दो सङ्घ। देखि २०००. गर्नुभएको को ओलम्पिक मा तेक्वान्दो लागि जानिन्छ शरीर विश्व तेक्वान्दो छ गेरुकी, पूर्ण-सम्पर्क स्प्यरिंग एक प्रकार, एक ओलम्पिक घटना भएको छ।
लावन
नेपालको मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, डोल्पा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
कोत्रे-पुणिटार यान्त्रिक पुल
कोत्रे-पुणिटार यान्त्रिक पुल नेपालकै पहिलो यान्त्रिक पुल मानिन्छ । तनहुँ जिल्लाको दुलेगौँडा गाविस वडा नम्बर २ मा रहेको कोत्रेबाट कास्की जिल्लाको भरत पोखरी गाविस वडा नम्बर १ मा रहेको पुणिटार जोड्ने यो पुल सेती नदीमाथि निर्माण गरिएको हो । करिब ५५ लाख रुपियामा निर्माण सम्पन्न भएको यस पुलको निर्माणकार्य २०६१ सालमा सुरु भएको थियो । हेर्दा झट्ट केबुलकार जस्तो देखिने यस यान्त्रिक पुलमा काँच, फलाम र टिनले बनेका दुईवटा ट्रली बक्स जडान गरिएको छ । एउटा ट्रली पारी पुग्दा अर्को वारि आइपुग्छ । दुवै ट्रली एउटै फलामे लठ्ठामा जोडिएको यस पुलमा एकपटकमा दुवै ट्रलीमा गरी आठ जना मान्छे आवतजावत गर्न सकिन्छ । पुलले एकपटकमा करिब एक हजार केजीसम्म तौल धान्न सक्छ ।
मोतिपुर
मोतिपुर मोरङ जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार 'मोतिपुरको १,२०९ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ४,७९२ रहेको छ।
मुना मासिक
गोरखापत्र संस्थानका प्रकाशन सबै वर्गमा पुर्‍याउने याउने लक्ष्य अनुरूप ‘मुना’ बालबालिकाका लागि उपहार हो । सार्क
बालिका वर्ष सन् १९९० को सन्दर्भ पारेर नेपालका बालबालिकाको बौद्धिक, मानसिक एवं सामाजिक चेतना अभिवृद्धि
गर्ने उद्देश्यले २०४७ साल पुसदेखि ‘मुना’ को प्रकाशन थालिएको हो । यसको दर्ता नं। १३।०४७।०४८ र पहिलो
बालबालिकाको मनस्थिति बुझेर उनीहरूलाई रुच्ने र पच्ने सामग्री तयार गर्ने लेखकको पनि अभाव रहेको कुरालाई ख्याल गर्दै त्यसलाई पूर्ति गर्न ‘मुना’ को प्रकाशन सुरु भएको हो । बालबालिकाका लागि विद्यालयका पाठ्यपुस्तकमा
लेख, चित्रकथा, ऐतिहासिक, भौगोलिक, सामाजिक, पौराणिक, वैज्ञानिक विषयमा सजिलैसित जानकारी गराउने विविध
विषयवस्तु ‘मुना’ ले समेट्ने गरेको छ ।गोरखापत्र संस्थान सञ्चालक समितिले २०५७ साल मङ्सिर २५ गते ‘मुना’ का
लागि प्रकाशन नीति तय गरेको छ । उक्त नीति अनुसार ‘मुना’ बालपत्रिकाका मुख्य लक्षित समूह कक्षा ४ देखि कक्षा ८
सम्मका विद्यार्थीलाई बनाई त्यही समूहलाई ध्यानमा राखेर सामग्री प्रस्तुत गर्ने गरिएको छ ।
सामग्री प्रस्तुतीकरणका सिलसिलामा सहरी तथा ग्रामीण क्षेत्रका विद्यार्थीका साथै सरकारी तथा निजी क्षेत्रबाट सञ्चालित
त्यस्तै लक्षित समूहको बौद्धिक चेतना विकास गर्ने तथा सत्यतथ्य, अनुसन्धान एवं जानकारीका लागि सघाउ पुर्‍याउने
किसिमका सामग्री प्रस्तुत गर्ने नीति ‘मुना’ को रहेको छ ।
त्यस्तै यथासम्भव सबै वर्ग, क्षेत्र र विभिन्न जनजातिका भाषा, संस्कृति एवं रीतिरिवाजको जगेर्ना हुने खालका सामग्री
हङकङ
हङकङ आधिकारिक रूपमा हङकङ जनवादी गणतन्त्र चीनको विशेष प्रशासनिक क्षेत्र रूपमा चिनिन्छ। हङकङ चिनको पर्ल नदी डेल्टा र दक्षिण चीन सागरको दक्षिणी कुनामा अवस्थित एक स्वायत्त प्रदेश हो। हङकङ आफ्नो गगनचुम्बी भवन र गहिरो प्राकृतिक बन्दरगाहको लागि प्रसिद्ध छ। यसको क्षेत्रफल ११०४ किमी२ छ र यसको उत्तरी सिमामा चिनको गुआङ्डोङ प्रदेश रहेको छ। यो स्थानको जनसङ्ख्या ७.२ मिलियन छ जुन भिन्न भिन्न राष्ट्रियताका छन्। हङकङ संसारकै सबैभन्दा बढी जनघनत्व भएको महानगर मध्ये एक हो।
मुना मासिक
प्रकाशन गर्नेस सामाजिक सुरक्षा र सामाजिक मर्यादा अभिवृद्धि गर्नुका साथै सामाजिक अगुवाइ गर्ने व्यक्तित्व र प्रवृत्ति एवं
चरित्रलाई महत्व दिनेस नैतिक चरित्रतर्फ आकर्षित गर्ने र राष्ट्र एवं समाजको विकासमा उनीहरूको भूमिका, योगदान एवं
सहभागिता बढाउने खालका उत्प्रेरक सामग्री प्रकाशन गर्नेस स्वदेश वा विदेशमा रहेका नेपालीले हासिल गरेका प्रेरणादायी
उपलब्धिलाई महत्व दिई प्रकाशन गर्ने पनि यसको नीति छ ।
राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय घटनालाई सकेसम्म त्यसको पृष्ठभूमिसहित निरपेक्षरूपमा प्रस्तुत गर्नेस सरकारको नीति
र निर्णयबारे टिप्पणी गर्नुपर्दा रचनात्मक सुझाव दिनेस प्रकाशन हुने सामग्रीमा बालबालिकाको सहभागिता अधिकतम
मात्रामा जुटाउनेस ‘मुना’ बालबालिकाको पत्रिका भएका कारण यसमा अधिकभन्दा अधिक रूपमा तस्बिर, चित्र र
स्केच प्रयोग गर्ने तथा विभिन्न क्षेत्रका प्रतिभाशाली बालबालिकासम्बन्धी जानकारी दिई अन्य बालबालिकालाई पनि
अभिप्रेरित गर्ने नीति रहेको छ ।
‘मुना’ का सम्पादकको सूची
क्र।सं साल र महिना पद नाम
१। २०४७ पुस प्रधान सम्पादक गोकुलप्रसाद पोखरेल
२। २०४८ पुस प्रधान सम्पादक सुरेन्द्रराज द्विवेदी
३। २०५१ वैशाख प्रधान सम्पादक तारा बराल
४। २०५१ साउन प्रधान सम्पादक गोपाल चित्रकार
५। २०५२ फागुन सम्पादक श्यामसुन्दर सयजू
७। २०५४ कात्तिक कामु सम्पादक लक्ष्मी गुरागाईं
८। २०५४ फागुन सम्पादक विजय चालिसे
९। २०५७ साउन सम्पादक कृष्ण श्रेष्ठ
१०। २०५८ कात्तिक प्रधान सम्पादक श्री आचार्य
११। २०५८ पुस प्रधान सम्पादक किशोर नेपाल
१२। २०५९ मङ्सिर कामु प्रधान सम्पादक उद्धवदेव उपाध्याय
१४। २०६० फागुन सम्पादक केदार शाक्य
१५। २०६१ भदौ सम्पादक कृष्ण श्रेष्ठ
१६। २०६४ साउन सम्पादक उद्धवदेव उपाध्याय
१८। २०६५ मङ्सिर सम्पादक शिवप्रसाद भट्टराई
१९। २०६६ जेठ सम्पादक कृष्ण श्रेष्ठ
२०। २०६६ फागुन सम्पादक शिवप्रसाद भट्टराई
२१। २०६७ चैत सम्पादक माधवदेव ढुङ्गेल
२२। २०७३ चैत सम्पादक पुष्करभक्त माथेमा
२३। २०७४ असार सम्पादक शिवकुमार भट्टराई
२४। २०७८ भदौ सम्पादक जुनारबाबु बस्नेत
२५। २०७८ असोज निमित्त सम्पादक हरिप्रसाद भट्टराई
जलेश्वर नगरपालिका
जलेश्वर नगरपालिका जलेश्वर नगरपालिका नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एकमात्र नगरपालिका हो।। यो महोत्तरी जिल्लाको सदरमुकाम पनि हो। सात ग्रामीण बस्तीलाई गाभेर वि.सं. २०३९ वैशाख १५ गते नगर पञ्चायत घोषणा गरिएको थियो।
जनसङ्ख्या
मैथिली मातृभाषीको बसोबासको बाहुल्य रहेको नगर क्षेत्रभित्र २०५८ सालको राष्ट्रिय जनगणनामा २२ हजार ४६ कुल जनसङ्ख्या छ। यहाँको कुल जनसङ्ख्याको ५२ प्रतिशत पुरूष र ४७ दशमलव ४६ प्रतिशत महिला छन्। मिथिला कला संस्कृतिको अत्यधिक प्रभाव रहेको कुल चार हजार घरधुरी रहेको उक्त नगरमा कुल जनसङ्ख्या ८५ प्रतिशत हिन्दू र १५ प्रतिशत इस्लाम धर्मावलम्बीको बसोबास छ।
भौगोलिक स्थिति
जलेश्वर नगरपालिका नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित नगरपालिका हो। यो महोत्तरी जिल्लाको सदरमुकाम पनि हो। सात ग्रामीण बस्तीलाई गाभेर वि.सं. २०३९ वैशाख १५ गते नगर पञ्चायत घोषणा गरिएको थियो। विश्वकै प्रसिद्ध तीर्थस्थल रहेको जलेश्वरनाथ महालिंग महादेवको नाउँले उक्त ठाउँको नामकरण भएको हो। ज्वालाबाट महालिंग उत्पन्न भएकोले पहिले सबैभन्दा ज्वालेश्वर नामाकरण भएको हो । धेरैपछि ज्वालाबाट जल उत्पन्न भएपछि जलेश्वर नामाकरण हुन गएको राकेश प्रसाद चौधरी लिखित पुस्तकहरूमा उल्लेख छ । जिल्लाका एकडारा गाउँ पालिका भन्दा पूर्व, मटिहानी गाउँ पालिका भन्दा पश्चिम, मित्रराष्ट्र भारतको सीतामढी जिल्ला अर्थात् भारतसँगको साँध दशगजादेखि उत्तर एवं पिपरा र महोत्तरी गाउँपालिकादेखि दक्षिण चार किल्लामा अवस्थित नगरको क्षेत्रफल ४४ दशमलव २६ वर्ग कि.मी.छ। नगरमा १८ साबिक वडा हाल १२ वडा छ। जलेश्वर नगरपालिकाको कुल जनसङ्ख्या ५७५४९ छ। जलेश्वर नगरपालिकामा समाबेश भएका साबिक गा.वि.स. पिगौना, नैंन्ही र पर्सापतैली छन। खासै ठूलो व्यापारिक कारोवार नरहेको जलेश्वर बजारको व्यापारिक सम्बन्ध जनकपुर र सीमावर्ती भारतीय बजार सीतामढीसँग रहेको छ।
रहनसहन
हिन्दु र इस्लाम धर्मावलम्बीहरूको छ्यासमिस बस्ती छ। दशहरा (दसैं), दीपावली (तिहार), छठ, होली (फागुपूर्णिमा), जुडशीतल (नयाँ वर्ष), चौरचन हिन्दुहरूले मनाउने प्रमुख चाड हुन् भने इद, वकरिद, मोहर्रम इस्लाम धर्मावलम्बीले मनाउने मुख्य चाड हुन्। पुरातात्विक र धार्मिक महत्त्व बोकेको जलेश्वर नगरपालिका क्षेत्रभित्र जलेश्वरनाथ मन्दिर, पौराणिककालका तपस्वी भार्गव ऋषिको आश्रम, हनुमान मन्दिर, रामजानकी दुलहा केली कुञ्ज, भैरव मन्दिर, उमा महोदरी(महोत्तरी) शक्तिपीठ मन्दिर, त्रिशूलीमाई मन्दिर, दुर्गा मन्दिर, ब्रहृमचारी कुटी र राजदेवी मन्दिर छन्। इस्लाम धर्मावलम्बीहरूको प्रार्थनाघर मस्जिद यहाँ बस्ती नै पिच्छे छन्।
नगर
जलेश्वरले नगर पञ्चायत हाँदाका बखत पहिलो स्थानीय निर्वाचन २०३९ मा योगेन्द्रप्रसाद चौधरीलाई प्रधानपञ्च र हेबिब अन्सारीलाई उपप्रधानपञ्चमा प्राप्त गरेको थियो। वि.सं. २०४४ को निर्वाचनमा इस्माइल अन्सारी प्रधानपञ्च र होमेन्द्रजङ्ग राणा उपप्रधानपञ्च निर्वाचित हुनुभयो। त्यसैगरी नगरपालिका बनेपछिको २०४९ मा सम्पन्न स्थानीय निर्वाचनमा वरूणकुमार मिश्र प्रमुख र विशेश्वर साह कानु उपप्रमुख निर्वाचित हुनु भएको तथा २०५४ मा सम्पन्न निर्वाचनमा बालकृष्ण ढकाल प्रमुख र मनोहर महतो उपप्रमुख निर्वाचित हुनु भएको थियो। त्यसैगरी पछिल्लो समयमा श्री ५ को सरकारले २०६० कात्तिकमा विनोदकुमार मिश्रलाई प्रमुख र रामशङ्कर साहलाई उपप्रमुखमा मनोनयन गरी कार्य सञ्चालन गराएको थियो।२०७४ को चुनावबाट रामशंकर मिश्र मेयर तथा मुनचुन महतो उपमेयर चुनिएका छन् ।
आरु चनौटे
आरु चनौटे नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, गण्डकी अञ्चलको गोरखा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो।
फुकेट प्रदेश
यस प्रदेशको क्षेत्रफल ५७६ वर्ग किलोमिटर रहेको छ, जुन सिङ्गापूरको भन्दा सानो हो तथा यो प्रदेश थाइल्याण्डको दोश्रो सानो प्रदेश हो । यस प्रदेशको पहिलाको मुख्य आम्दानीको श्रोत टीन तथा रब्बर रहेको थियो भने यसको इतिहास मुख्य आकर्षण रहेको छ । यो द्वीप भारत तथा चीनसँगको मुख्य व्यापारिक मार्गको रूपमा रहेको थियो भने विदेशीको समुद्री यात्राको अभिलेखमा सो स्थानको व्याख्या समेत हुने गरेको थियो । यस प्रदेशको हालको मुख्य आम्दानीको श्रोत भनेको पर्यटन रहेको छ ।
नाम
यस स्थानको नाम मलाय शब्दको बुकिट जसको अर्थ पहाड हुन्छ सो वाट फुकेट भएको मानिन्छ । किन भने द्वीपहरू टाढाबाट हेर्दा पहाड जस्तै देखिन्छन् ।
फुकेट पहिला थालाङ नामबाट चिनिने गर्दथ्यो ।
इतिहास
पोर्तुगालका अन्वेषक फर्नाओ मेन्डेस पिन्टो सन १५४५ (१६औ शताब्दी) मा सियाममा आएका थिए । उनको अभिलेखमा थाइल्याण्ड देशको विवरणमा अयुथाया लगायत अधिराज्यको दक्षिणका वन्दरगाह समेत उल्लेख भएको देखिन्छ । पिन्टो पहिलो युरोपेली अन्वेषक हुन्, जसले फुकेटको बारेमा विस्तृत रूपमा आफ्नो यात्रा अभिलेखमा उल्लेख गरेका थिए ।
२००४ को सुनामी
२६ डिसेम्बर २००४ मा फुकेट तथा नजिकैको क्षेत्रहरूमा सुनामीको कारणले व्यापक नोक्सानी भएको थियो । उक्त सुनामी २००४ को इण्डियन महासागरमा आएको भुक्मपको कारणले आएको थियो । सुनामीको छालले अति घना क्षेत्रहरूमा क्षति पुर्‍याएको थियो, जसबाट देश भरीमा ५,३०० जना मानिसहरूको मृत्यु भएको थियो भने दशौ हजार मानिस एसियाली क्षेत्रमा प्रभावित भएका थिए । उक्त घटनामा करिब २५० जना मानिस फुकेटमा मारिएको जनाइएको थियो, जसमा केही विदेशी पर्यटक समेत रहेका थिए ।
भुगोल
फुकेट थाइल्याण्डको सबैभन्दा ठूलो द्वीप हो । यो दक्षिण थाइल्याण्डको अण्डमान समुद्रमा अवस्थित रहेको छ । यो द्विप लगभग सबै पहाडी रहेको छ जसको पहाडी सीमा द्वीपको पश्चिमबाट उत्तर दक्षिण सम्म रहेको छ ।
अर्थतन्त्र
यस द्वीपको १६ औँ शताब्दी देखि २० औँ शताब्दीसम्मको मुख्य आम्दानीको श्रोत टीन उत्खन्न रहेको थियो । अहिलेको समयमा फुकेटको अर्थतन्त्र दुई कुरामा अडिएको छ । एक रब्बर खेती तथा पर्यटन । सन् १९८० देखि यस द्वीपको समुद्रीतट मुख्य पर्यटन आकर्षण रहेको छ । २००४ को सुनामीबाट क्षति भएको भवन तथा आकर्षण केन्द्रहरू पुनःस्थापित भइसकेको छ भने हाल फुकेटमा नयाँ होटेल, भवन निर्माण भई शहर व्यापक विस्तार भएको छ ।
मनकामना, नुवाकोट
मनकामना, नुवाकोट नुवाकोट जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो ।
सरेना ली
सरेना ली (जन्म ८ अक्टोबर १९६९) अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री, कामोत्तेजक मोडेल तथा स्ट्रिपर हुन ।
युटिसी+०५:४५
UTC+०५:४५ अर्थात ग्रीनविच समय भन्दा ५ घण्टा ४५ मिनेट चाँडो समय तथा सन् १९८६ देखि नेपालको प्रमाणिक समयको रूपमा प्रयोग गरिदै आएको समय हो ।
धुस्कुन
धुस्कुन नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, बागमती अञ्चलको सिन्धुपाल्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो। धुस्कुन गाविस जिल्ला सदरमुकामबाट पूर्वमा पर्दछ। सदरमुकाबाट करिव ७ कोष दुरी टाढा पर्ने यस गाविसको कुल क्षेत्रफल १६.१२ वर्ग किलोमिटर छ। यस गाविसको पूर्वमा चोकटी, पश्चिममा राम्चे, उत्तरमा बाह्रबिसे, कर्थली र दक्षिणमा पिस्कर गाविस पर्दछन। तौथली थुम अन्तर्गत पर्ने यस गाविसमा उष्ण तथा केही भागमा चिसो हावापानी पाइन्छ। यस गाविसका अधिकांश मानिसहरू कृषिमा निर्भर छन। गाविसको प्रमुख कृषिबालीमा धान मकै गहुँ तथा फापरहरू पर्दछन। धुस्कुन गाविसमा क्षेत्री तथा तामाङ जातिको बाक्लो बसोबास छ। निर्वाचन क्षेत्र नम्बर ३ अन्तर्गत पर्ने यस गाविसमा विसं २०५८ सालको जनगणना अनुसार कुल ७२८ घरपरिवार मध्ये कुल जनसङ्ख्या ३७४३ थियो।
चाँदे बाँदरचरी
चाँदे बाँदरचरी (वैज्ञानिक नाम: Conostoma oemodium)  नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा ग्रेट प्यारोटबिल  (Great Parrotbill ) भनिन्छ ।
हसन नसरूल्लाह
हसन नसरूल्लाह(حسن نصر الله ; born 31 August 1960) लेबनानको विद्रोही समूह हिजबुल्लाहका नेता  हुन् ।
हसन नसरूल्लाह लेबनानको राजनैतिक तथा अर्धसैनिक समुह हिजबुल्लाहका तेश्रो र हालका नेता हुन । उनका पूर्ववर्ती अब्बास अल-मुसावी इजरायली डिफेन्स फोर्सको निसाना मा परेर फेब्रुअरी १९९२ मा मारिए पछि उनले सो समुहको नेतृत्व गर्दै आएका छन् ।. उनको कार्यकालमा, हिजबुल्लाहलाई अमेरिका, युरोपेली सङ्घ र केहि राष्ट्रहरूले आतंककारी सङ्गठन घोषणा गरे । रसिया हिजबुल्लाहलाई बैधानिक राजनैतिक समुह मान्छ । चीन यो विषयमा तटस्थ छ तर हिजबुल्लाहसँग सम्पर्क कायम गरिरहेको छ ।
नसरूल्लाह १९८२ को लेबनान युद्धपछी हिजबुल्लाह समुहमा जोडिए । १९८९ मा हसन नसरूल्लाह धार्मिक अध्धयनको लागि इरान गएका थिए ।
महाप्रबन्धक
महाप्रबन्धकले कुनै कार्यालयको व्यापार र बजार सम्बन्धि कार्यहरू निरीक्षण तथा नियन्त्रण गर्ने काम गर्दछ ।
म्युजिकल्ली
म्युजिकल्ली साङ्घाईमा प्रधान कार्यालय र अर्को कार्यालय सान्टा मोनिका, क्यालिफोर्नियाको रहेको एक सामाजिक सञ्जाल सेवा थियो जसले यसका प्रयोगकर्ताहरूले छोटो ओठ समक्रमण गरिएका श्रव्य दृश्यहरूको सृजना र साझा गर्न अनुमति दिन्थ्यो। यसको पहिलो परीक्षण संस्करण अप्रिल २०१४ मा जारी गरिएको थियो भने आधिकारिक रूपमा यसको सुरुवात त्यस वर्षको अगष्ट देखि भएको थियो। यो यस्तो सेवा हो जसले यसका प्रयोगकर्तालाई विभिन्न श्रव्यमा ओठ समक्रमण गर्दै अभिव्यक्ति दिएर आफ्नै श्रव्य दृश्य निर्माण गर्ने सुविधा दिन्छ भने त्यस खालका श्रव्य दृश्यहरू १५ सेकेण्ड देखि १ मिनेट सम्म हुन् सक्छन्। यसमा द्रुत, ढिलो जस्ता विभिन्न गति विकल्प र अनेक छनोट प्रभावहरू उपलब्ध छन्। यसको आधिकारिक अनुप्रयोगले प्रयोगकर्ताहरूलाई लोकप्रिय "प्रयोगकर्ता", सामग्री, उच्च प्रदर्शित श्रव्य, ध्वनि र ह्यासट्यागहरू खोल्न र उनीहरूको अनुयायीहरूसँग अद्वितीय रूपमा अन्तरक्रिया गर्न पनि अनुमति दिएको थियो।
टिकटकको निर्माता बाइटडान्स (अनुवादित नाम) लिमिटेड नामक एक चिनियाँ कम्पनीले ९ नोभेम्बर २०१७ मा म्युजिकल्ली निगमलाई अधिग्रहण गरेको थियो र यसलाई २ अगष्ट २०१८ मा टिकटकमा समायोजन गरिएको थियो।
स्थापना
म्युजिकल्लीको स्थापनालाई लामो समय देखिका मित्र एलेक्स झु र लुयु याङले चीनको सङ्घाईमा गरेका थिए। म्युजिकल्लीलाई सुरु गर्नु अघि झु र याङले शिक्षासँग सम्बन्धित एक सामाजिक सञ्जाल अनुप्रयोगको निर्माण गर्नमा सहयोग गरेका थिए जसको माध्यमबाट प्रयोगकर्ताहरूले छोटो रूपका श्रव्य दृश्यहरू (३–५ मिनेट लामो) मार्फत फरक-फरक विषयहरू सिकाउन र सिक्न सक्दथे। लगानीकर्ताहरू यस उद्यम लगानी गरिसकेपछि, तिनीहरूलाई उत्पादन विकास गर्नका लागि ६ महिना लागेको थियो। यस आत्म शिक्षा मञ्चको विफलता पछि यसमा लगानी भएको केही पैसा बचेकाले झु र याङले नयाँ विचारहरू खोज्न थालेका थिए। तिनीहरूले उक्त असफल पछि मनोरञ्जन उद्योगमा आफ्नो ध्यान केन्द्रित गर्ने निर्णय गरेका थिए। यसको प्रमुख विचार एक मञ्च बनाउनु थियो जसले एक सामाजिक सञ्जालमा सङ्गीत र श्रव्य दृश्य समावेश गर्दछ। छोटो साङ्गीतिक श्रव्य दृश्य पहिला धेरै व्यापक रूपमा लोकप्रिय नरहेको त्यस समयमा टोलीको निर्णय रहेको थियो र मानिसहरू छोटो श्रव्य दृश्यहरू हेर्न इच्छुक भए पनि, आपूर्ति भने थोरै मात्रामा भएको थियो जून त्यस समयको आधारभूत कारण रहेको थियो किनभने त्यस समयमा छायाङ्कन र साझा गर्न चाहने इच्छुक मानिसहरू सङ्ख्या अत्यन्तै न्युन रहेको थियो। तसर्थ, म्युजिकल्लीको प्रवेश भनेको ठूलो मात्रामा सङ्गीत प्रस्तुत गर्नु थियो, जस मार्फत सबैले सजिलैसँग श्रव्य दृश्यमा सङ्गीत एकीकृत गर्न सक्दछन्। म्युजिकल्लीको पहिलो संस्करण आधिकारिक रूपमा अगष्ट २०१४ मा प्रक्षेपण गरिएको थियो।
वृद्धि
सुरुवातमा, टोलीले चिनियाँ र अमेरिकी दुबै बजारमा अनुप्रयोगको सुरु गरेको थियो। तथापि, घरेलु बजारको प्रतिक्रियासँग तुलना गर्दा उनीहरूको अनुप्रयोग अमेरिकी किशोर/किशोरीहरूका माझ लोकप्रिय बनेको थियो। विकासकर्ताहरूको टोलीको आकार सानो भएकाले उनीहरूले मुख्यतया अमेरिकी बजारमा ध्यान केन्द्रित गर्ने निर्णय गरेका थिए। उत्पादनले चाँडै नै प्रयोगकर्ताहरूको समूह जम्मा गर्न सफल भएको थियो। तथापि प्रयोगकर्ताहरूको कुल सङ्ख्या धेरै ठूलो रहेको थिएन भने प्रयोगकर्ताहरूको गतिविधिको स्तर उच्च रहेको थियो।
जुलाई २०१५ मा, अनुप्रयोगले लाखौं प्रयोगकर्ताहरूलाई आकर्षण गर्न सुरु गरेको थियो। यसले आफ्ना प्रयोगकर्ताहरूलाई लाखौं गीतहरूमा ओठ समक्रमण गरी निर्मित श्रव्य दृश्य सार्वजनिक गर्न अनुमति दिएको थियो। म्युजिकल्ली आइओएसको एप स्टोरमा शीर्ष स्थानमा उक्लन सफल भएको थियो। यो अमेरिका, क्यानडा, बेलायत, जर्मनी, ब्राजिल, फिलिपिन्स र जापान सहित ३० भन्दा बढी देशहरूमा सबैभन्दा डाउनलोड गरिएको नि: शुल्क अनुप्रयोग बन्न सफल भएको थियो। मे २०१६ मा, म्युजिकल्लीले ७ करोड डाउनलोड प्राप्त गरेको थियो जसमा प्रत्येक दिन १ करोड नयाँ श्रव्य दृश्यहरू यसको मञ्चमा सार्वजनिक गरिएका थिए।
टिकटकसँग समायोजन
९ नोभेम्बर २०१७ मा, टिकटकको अभिभावक कम्पनी, बाइटड्यान्सले प्रतिस्पर्धाी म्युजिकल्लीलाई खरीद गर्न १ अर्ब अमेरिकी डलर खर्च गरेको थियो। यो साङ्घाई आधारित थियो भने यसको कार्यालय साण्टा मोनिका, क्यालिफोर्नियाको रहेको थियो जसमा यसको सेवाले अमेरिकी युवा युवतीहरूलाई लक्षित गरेको थियो। अमेरिकी युवा प्रयोगकर्ताहरूलाई लक्षित गर्दै टिकटक र म्युजिकल्ली २ अगष्ट २०१८ मा समायोजित भएका थिए जसको उद्देश विद्यमान खाता र डाटालाई एक अनुप्रयोगमा संरक्षित गरी एक ठूलो श्रव्य दृश्य समुदाय सृजना गर्नु थियो जसमा यसको शीर्षक टिकटक राखिएको थियो। म्युजिकल्ली एक सामाजिक सञ्चार माध्यम श्रव्य दृश्य मञ्च हो जसले प्रयोगकर्ताहरूलाई छोटो ओठ समक्रमण र सुखान्त श्रव्य दृश्यहरू सृजना गर्न अनुमति दिन्थ्यो। यसको आधिकारिक रूपमा सुरुवात अगष्ट २०१४ मा भएको थियो।
विशेषता
म्युजिकल्लीका प्रयोगकर्ताहरूले १५ सेकेण्ड देखि १ मिनेट अवधिका एक वा धेरै श्रव्य दृश्यहरू क‌ैद गर्न गर्न सक्दछन् जसमा आवाज वा सुखान्त र ओठ समक्रमण समावेश हुन्छ। मञ्च १४ वटा पूनर्निर्धारित छनोट र प्रभावहरू मार्फत सम्पादनलाई सक्षम गराएको छ जसले गति परिवर्तन र कैद गरिएको सामग्रीहरूको गतिलाई उल्टाउन अनुमति दिन्छ। यसको अतिरिक्त, म्युजिकल्लीले छोटो श्रव्य दृश्यहरू सृजना गर्न पनि सुविधा प्रदान गरेको थियो जसलाई "प्रत्यक्ष क्षण" नामकरण गरिएको थियो।
यस मञ्चमा प्रयोगकर्ताहरूले अन्य प्रयोगकर्ताहरूद्वारा सृजना गरिएको सामग्रीहरूलाई पुन: प्रयोग गर्न सक्दछन्, जसले सामग्रीको साथ सङ्लग्नताको नयाँ स्तर प्रदान गर्दछ। कुनै प्रश्न सोध्नुहोस् र युगल जस्ता सुविधाहरू मार्फत प्रयोगकर्ताहरूले एक अर्कासँग कुराकानी गर्न सक्दछन्। यस सन्दर्भमा "उत्कृष्ट अनुयायी", मार्फत प्रयोगकर्ताहरूले केहि अनुयायीहरू चयन गर्न सक्नेछन् जो उनीहरूसँग युगलमा भाग लिन सक्दछन्।
डाइरेक्टली नामक सुविधाको प्रयोग गरेर प्रयोगकर्ताहरू आफ्ना साथीहरूलाई निजी सन्देशहरू पठाउन सक्दछन्।
म्युजिकल्लीका प्रचलनहरू
म्युजिकल्लीको संरचनाले मञ्च भरि प्रवृत्तिको प्रख्यात प्रसारकलाई अनुमति दिएको थियो। यस सामाजिक सञ्जालमा लोकप्रिय ह्यासट्यागले प्राय: लोकप्रिय संस्कृति र इन्टरनेट संसारको चलनहरूको अंशलाई सन्दर्भ गर्दछ। यसको विशाल उपयोगका कारण, अनुप्रयोग भित्र सुरु गरिएको धेरै घटनाहरू खास गरी युवा युवतीहरूका माझ प्रख्यात विश्वव्यापी घटनाहरू हुन सक्दछ। म्युजिकल्लीले सुरु गरेको सबैभन्दा उल्लेखनीय अभियानहरू मध्ये एक "चुनौतीलाई मुल्याङ्कन नगर" (अनुवादित शब्द) थियो, जुन मञ्चमा व्यापक रूपमा फैलिएको थियो जसमा विश्वभरिका लाखौं किशोर किशोरीहरूले भाग लिएका थिए।
प्रतिक्रिया
२८ जनवरी २०१६ मा, बिजनेस इनसाइडरले एक सर्वेक्षण जारी गर्दै ६० मध्ये १० अन्तर्वार्ता लिइएका किशोर किशोरीहरूले म्युजिकल्लीलाई सबैभन्दा उत्साहित सूचीबद्ध अनुप्रयोगको रूपमा सूचीत गरेको जनाएको थियो।
अधिकार, अनुमति र इजाजतपत्रहरू
जुन २०१६ मा, म्यूजिकल्लीले आफ्नो पहिलो प्रमुख लेबल सम्झौता वार्नर म्युजिक ग्रुपसँग हस्ताक्षर गरेको थियो, जसले यसको सङ्गीतलाई म्युजिकल्ली र यसको आधिकारिक अनुप्रयोगका प्रयोगकर्ताहरूलाई वार्नर म्युजिक ग्रुपका कलाकार र गीतहरूसँग अन्तर्क्रिया र प्रयोगको लागि इजाजत पत्र प्रदान गर्न अनुमति दिएको थियो।बेलायतमा आधारित सेभेन डिजिटलसँग काम जारी राख्नका लागि म्युजिकल्लीले अप्रिल २०१७ मा एप्पल सङ्गीतसँग मिलेको थियो जसले प्रयोगकर्ताहरूलाई पूर्ण गीतहरू सुन्न, प्रवाह सेवामा खाता खोल्न अनुमति दिएको थियो। म्युजिकल्लीको यसको मञ्चमा ओठ समक्रमण गर्नका लागि पन्ध्र सेकेण्ड खण्ड काटेको थियो।
कुश्मा-बलेवा यान्त्रिक पुल
कुश्मा-बलेवा यान्त्रिक पुल बागलुङ जिल्लाको बलेवादेखि पर्वत जिल्लाको कुश्मा निर्माण गरिएको जोड्न केबलकार मोडलको यान्त्रिक पुल हो । कुश्मा बजारदेखि नारायणस्थानको ढिकसम्म कालीगण्डकी नदीमाथि निर्माण गरिएको यो पुल कुश्मा-बलेवा यान्त्रिक पुल लिमिटेडले करिब चार करोडको लागतमा बनाएको हो । सो पुलमा दुवैतर्फ पोल गाडेर ५ सय ५० मिटर लामा छ वटा फलामका लठ्ठा जडान गरिएको छ । फलामका लठामा यात्रु बस्न दुई वटा डब्बा जडान गरिएको छ। एक डब्बामा एक पटकमा आठ जना गरी दुईमा १६ जना सवारी गर्न सक्नेछ । विद्युत र जेनेरेटरबाट चल्ने पुलमा यात्रुका साथै मालसामानसमेत ढुवानी गर्न सकिनेछ ।
हरित हिमसुधा
हरित हिमसुधा नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा फायर-टेल्ड माइजोर्निस (Fire-tailed Myzornis) भनिन्छ ।
बानियाँ
बानियाँ नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।
पूर्वज
==
बानियाँले (दास) जाति मान्ने विशेष पर्वहरू
५ . धार्मिक र पौराणिक मान्यतामा कायस्थ हिन्दु धार्मिक मान्यता अनुरूप साधारणतया समाजका सबैजसो जातजातिले हालसम्म स्वीकार गरिआएको केही धार्मिक ग्रन्थ र पुराणहरू अर्थात पद्म पुराण ( सृष्टि खण्ड, पाताल खण्ड र उत्तर खण्ड ) , भविष्य पुराण , यम संहिता , महाभारत र बृहद पराशर स्मृतिमा आधारित छ । धौकरिया यस अनुसार सृष्टिकर्ता ब्रह्माले तल पृथ्वी र माथि स्वर्गमा रहेका चार वर्ण ( ब्राह्मण , क्षत्रीय , वैश्य र शुद्र ) का सबै जीवीत जो जन्मिसके र जो जन्मिन बाकी छन् , तिनीहरूको सबै असल र खराब कामको लेखा अभिलेख राख धर्मराज ( यमराज , जसलाई मृत्युको देवता पनि भनिन्छोलाई आदेश दिए । इतिहास ज्यस्थ त्यपछि धर्मराजले ब्रह्मासंग प्रार्थना गरे , “ हे प्रभु म एक्लैले तीन लोकमा जन्मेका चौरासी लाख योनी ( जिवन स्वरूप ) को कामको लेखा कसरी राख् सक्छु र ? ” त्यसपछि भगवान ब्रह्मा आँखा चिम्लेिर ध्यानमा मग्न भए । उनको ध्यानबाट एक हातमा प्याँखको कलम र अर्को हातमा मसीको भाँडा बोकेको जगमगाउँदो आकृतिको जीव उत्पन्न भयो । उत्पन्न आकृति सृष्टिकर्ता ब्रह्माको आत्मा - ज्ञान ( चित्त ) मा गर्भधारण रही उहाँमै निष्क्रिय र गोप्य ( गुप्त ) रहेकाले उहाँले उनको नाम चित्रगुप्त राखिदिए । साथै उनलाई धर्मराजको निम्ति लेख्ने र अभिलेख राख्ने मन्त्रीको काममा नियुक्ति गरे । उनी ब्रह्माको शरीर ( काया )बाट उत्पन्न भएका यसकारण सृष्टिकर्ता ब्रह्माले फैसला गरे कि उहाँका सन्ताना, कायस्थ भनिनेछ । यसरी पाँचौं बर्ण कायस्थ अस्तित्वमा आ जनविश्वास अनुसार सिन्दुरियाहरू भगवान चित्रगुप्तकासन व्यापार भए , हुन् । यस समुदायको बंश परम्परा निम्न अनुसार बर्णन गरी नै विस्थापि पाउन सकिन्छ । महाराज चित्रगुप्तले श्रीभानु ( श्रीवास्तव ) , जसको राशीको नाम धर्मध्वज थियो , उनलाई काश्मीर र कान्धारको श्रीभास ( श्रीनगर ) मा एउटा राज्यको स्थापना गर्न पठाए । उनले नागराज बासुकीकी छोरी देबी पद्मिनीसंग बिवाह गरे , जसबाट दुई ईश्वरीय छोराहरूको जन्म भयो । उनीहरूको नाम श्री देवदत्त र श्री घनश्याम राखियो | श्री देवदत्त काश्मिरका शासक भए भने श्री घनश्याम सिन्धु नदिको किनारका शासक बने । भार उपचार लोकप्रिय जब भार पद्धतिक हरूको समयको अन्तरालसंगै सिन्धु राज्यका बासिन्दालाई सिन्धुरी र पछि गएर सिन्दुरिया भनियो । यसरी यिनै धनश्यामका सन्ततिहरू कालान्तरमा सिन्दुरिया हुन पुगेको पुष्टि हुन आउँछ । व्यवस मारमा विधि
श्रीलङ्काली हात्ती
श्रीलङ्काली हात्ती एसियाली हात्तीको तीन प्राप्त उप-प्रजाति मध्ये एक हो जुन श्रीलङ्कामा बसोबास गर्छ। यस प्रजातिको हात्तीको सङ्ख्या अघिल्लो तीन पुस्ता देखि ५०% ले घटेका कारण सन् १९८६ मा यस प्रजातिको हात्तीलाई अन्तर्राष्ट्रिय प्रकृति संरक्षण सङ्घद्वारा सङ्कटापन्न वन्य जन्तुको सूचीमा सूचीकृत गरिएको थियो। यी हात्तीहरू मुख्य रूपमा वासस्थान गुमाउने, सिकारी र विखण्डनको खतरामा रहेका छन्।
यस प्रजातिको हात्ती एसियाली उप-प्रजाति अन्तर्गत पर्दछ जसलाई पहिलोपटक सन् १९५८ मा स्विडेनका जीव वैज्ञानिक कार्ल लिनियसले वर्णन गरेका थिए। श्रीलङ्काली हात्ती हाल श्रीलङ्काको उत्तर, पूर्व र दक्षिण पूर्वमा सुख्खा क्षेत्रमा बसोबास गर्छन्। यी हात्तीहरू उडावालवी राष्ट्रिय निकुञ्ज, याला राष्ट्रिय निकुञ्ज, लुनुगामवेरा राष्ट्रिय निकुञ्ज, विल्पट्टु राष्ट्रिय निकुञ्ज र मिननेरिया राष्ट्रिय निकुञ्जमा रहेका छन् भने यस प्रजातिका हात्तीहरू निकुञ्ज क्षेत्र बाहिर पनि बसोबास गर्छन्। एसियाको श्रीलङ्कामा हात्तीहरूको सबैभन्दा अधिक घनत्व रहेको अनुमान गरिएको छ। हात्तीको बसोबास बस्तीहरू स्थायी खेतीमा रूपान्तरणको कारण मानव-हात्तीबीच सङ्घर्ष बढ्दो छ।
शारीरिक विवरण
सामान्यतया एसियाली हात्ती अफ्रिकी हात्तीभन्दा साना प्रजातिका हात्ती हुन्। यस हात्तीको टाउकोको भागमा थुप्रै मात्रामा धब्बाहरू हुन्छन्। यस हात्तीको सुँडको माथिल्लो भागमा एक धब्बा हुन्छ। यस प्रजातिको हात्तीको भाले जातिको तुलनामा पोथी जाति साना हुन्छन्।
श्रीलङ्काली हात्ती २ देखि ३.५ मिटर (६.६ देखि ११.५ फिट) को हुन्छ र काँधको उचाइसम्म पहुँच हुने हात्तीमध्ये सबैभन्दा ठूलो उप-प्रजाति हो। यस हात्तीको तौल २,००० देखि ५,५०० किलोग्राम (४,४०० देखि १२,१०० पाउन्ड) हुन्छ भने यसको १९ जोडी करङहरू हुन्छन्। कान, टाउको, सुँड र पेटमा ठूलो र अधिक धब्बाहरूसँगै यस हात्तीको छालाको रङ खैरो हुन्छ। यस प्रजातिको हात्तीको भाले जातिको ७% हात्तीहरूमा मात्र लामो दारा हुने गरेको छ।
पूर्व सीमाक्षेत्र
ऐतिहासिक रूपमा यस प्रजातिका हात्तीहरू समुद्री सतहदेखि सबैभन्दा अग्लो पर्वत शृङ्खलाहरूमा व्यापक रूपमा वितरण भएको थियो। यी हात्तीहरू सुख्खा क्षेत्रमा तल्लो भूभाग देखि ओसिलो क्षेत्रका साथै भिजेको जङ्गलहरूमा पनि बसोबास गर्ने गर्थे। सन् १५०५ देखि सन् १९४८ सम्म औपनिवेशिक अवधिमा ओसिलो क्षेत्रलाई व्यावसायिक रूपमा प्रयोग गरी यी क्षेत्रहरूलाई मानव बस्तीको रूपमा परिणत गरिएको थियो। सन्‌ १८३० सम्म हात्तीहरू यति धेरै थिए कि तिनीहरूको विनाशलाई सरकारले प्रोत्साहन गर्दै हात्तीको सिकार गर्नेहरूलाई सरकारले नगद दिन सुरु गरेको थियो। १९औँ शताब्दीको उत्तरार्धमा, मोन्टेन क्षेत्रका जङ्गलहरूमा ठूलो मात्रामा कफी र चिया खेती गर्न वन विनास गरिएको थियो। पछि पहाडमा हात्तीको सङ्ख्या उन्मूलन गरिएको थियो। बेलायती शासनको क्रममा धेरै हात्तीहरूलाई सिकारीहरूले मारेका थिए। बेलायती सेनाका एक जना मेजरले १५०० भन्दा बढी हात्तीहरू मारेकोमा सम्मान र पुरस्कार दिइएको थियो भने दुई जनाले आधा सङ्ख्यामा हात्तीको सिकार गरेका कारण ख्यातिप्राप्त गरेका थिए। अन्य धेरै रोमाञ्चकारीहरूले यसै अवधिमा लगभग २५०-३०० जनावरहरूको सिकार गरेका थिए। सन् १८२९ देखि सन् १८५५ बीचमा बेलायती शासकको निर्देशनमा ६,००० भन्दा बढी हात्तीहरू समातिए र मारिएका थिए।
२०औँ शताब्दीको सुरुवात तिर हात्तीहरू अझै टापुको धेरै भागमा वितरण भएका थिए। रुहुना राष्ट्रिय निकुञ्जको नामले चिनिने क्षेत्र रेसिडेन्ट स्पोर्ट्सम्यान हात्ती सिकार केन्द्र बनेको थियो जुन तात्कालिक समयमा बेलायतका बासिन्दाहरूको मनोरञ्जनको लागि आरक्षित क्षेत्र थियो।
जनसङ्ख्या प्रवृत्ति
श्रीलङ्कामा जङ्गली हात्तीको जनसङ्ख्याको आकार निम्नानुसार रहेको अनुमान गरिएको थियो:
व्यवहार
हात्तीहरूलाई शाकाहारीको रूपमा वर्गीकृत गरिएको छ भने हात्तीले प्रति दिन १५० किलोग्राम (३०३ पाउन्ड) बोटबिरुवाका खाद्य पदार्थ खाने गर्दछ। सामान्य रूपमा यी हात्तीहरूले विभिन्न किसिमका खाद्य बोटहरू खाने गर्दछन्। श्रीलङ्काको उत्तरपश्चिम क्षेत्रमा सन् १९९८ जनवरीदेखि सन् १९९९ डिसेम्बरसम्म हात्तीहरूको भोजन व्यवहार अवलोकन गरिएको थियो। अध्ययन अनुसार हात्तीहरूले २७ प्रजातिहरूको ३५ वर्गको ११६ किसिमका बोटबिरुवाहरू खाने गरेको देखिएको थियो। आधा भन्दा बढि बोटबिरुवाहरू गैर रूख प्रजातिहरू हुन् जसमा झाडी, जडीबुटी, घाँस वा लहराहरू पर्दछन्।
यस प्रजातिका हात्तीको पोथी जाति र छावाहरू सामान्यतया साना हुन्छन्। सबै एसियाली हात्तीहरू जस्तै श्रीलङ्काका उप-प्रजातिहरू दृश्य, ध्वनिक र रासायनिक सङ्केतहरूको प्रयोग गरेर सञ्चार गर्दछ। यस प्रजातिको हात्तीको कम्तिमा १४ विभिन्न ध्वनी र ध्वनिक सङ्केतहरू वर्णन गरिएको छ।
खतरा
श्रीलङ्कामा सशस्त्र द्वन्द्वको क्रममा हात्तीहरू जमिनमा गाडिएका बमहरू तथा विष्फोटक पदार्थहरू विष्फोट हुँदा मरेका थिए। सन् १९९० देखि सन् १९९४ सम्म श्रीलङ्काली जङ्गल हात्तीहरू गोली हानेर तथा विष्फोटक पदार्थ विष्फोट भएर २६१ हात्तीहरू मारिएका थिए। धेरै हात्तीहरू सेनाले बनाएको पासोमा परि लङ्गडो भएका थिए।
सन् १९९९ देखि सन् २००६ को अन्त्यको बीचमा हरेक वर्ष करीव १०० जङ्गली हात्तीहरू सिकार भएका थिए। हात्तीहरूले बालीनाली र घरहरूमा क्षति पुर्‍याउने हुँदा यिनलाई घरहरू र बालीनाली सुरक्षित राख्न सिकार गरिएका थिए। यी हात्तीका अन्य खतराहरू सिकारी, वन फँडानी, खडेरी र भोकमरी हो। खडेरी मौसममा धेरै हात्तीहरूले आहारका लागि कृषि जमिनमा क्षति पुर्‍याउँछन्। उत्तर पश्चिमी श्रीलङ्कामा करीव ८० हात्तीहरू मारिएका थिए, दक्षिण र पूर्वमा ५० र अन्य देशका अन्य भागहरूमा सन् २००६ मा मात्र १६० हात्तीको मृत्यु भएको थियो।
संरक्षण
वन्यजन्तु संरक्षण विभागको हात्ती संरक्षण रणनीति भनेको सम्भव भएसम्म उपयुक्त वासस्थानको दायरामा धेरै व्यावहारिक जनसङ्ख्याको संरक्षण गर्नु हो।
केगलेको पिन्नावाला हात्ती हेरचाक केन्द्रमा घाइते हात्तीहरूको उपचार गरिन्छ भने माउ नभएका छावाहरूलाई राम्रो हेरचाह दिइन्छ। यहाँ करीव ७० हात्तीहरू बस्छन् भने यहाँ प्रजनन स्थलको पनि निर्माण गरिएको छ। यो केन्द्रलाई सन् १९७५ मा स्थापना गरिएको थियो।
उदावलावे राष्ट्रिय निकुञ्जको उडावाला हात्ती हेरचाह केन्द्र एक पुनर्वास केन्द्र हो जहाँ अनाथ हात्तीका छावाहरूलाई वनमा छोड्न उपयुक्त नहुँदा सम्म हेरचाह गरिन्छ। यो केन्द्रलाई सन् १९९५ मा स्थापना गरिएको थियो।
संस्कृतिमा हात्ती
सिन्हाली र श्रीलङ्काली तमिलहरूको वंशावली चिह्नको रूपमा हात्तीहरू दुई हजार वा सो भन्दा बढी समयदेखि एउटा साझा तत्त्व रहिआएको छ र यो बेलायती औपनिवेशिक शासनमा पनि प्रचलित थियो। श्रीलङ्कामा सन् १८७५ देखि सन् १९४८ सम्म निसाना छाप र सरकारी झण्डाहरूमा हात्ती समावेश थियो र आज पनि धेरै श्रीलङ्काली संस्थाहरूले हात्तीलाई आफ्नो निसाना छाप र झण्डाहरूमा प्रयोग गर्छन्।
हात्ती र मानवबिच दुई हजार वर्षभन्दा बढि समयदेखि महत्त्वपूर्ण सांस्कृतिक सहजीवनको निरन्तरता रहेको छ - कुनै धार्मिक अनुष्ठान, पूजा तथा महोत्सवमा हात्तीलाई सम्मिलित नगरी पूरा भएको ठहर गरिन्थिएन। श्रीलङ्कामा ठूला बौद्ध स्तुप र हिन्दू मन्दिरहरूको आफ्नै हात्ती थियो।
जल उत्पन्न प्रकोप नियन्त्रण विभाग
जल उत्पन्न प्रकोप नियन्त्रण विभाग एक सार्वजनिक निकाय हो जसले प्रत्येक वर्ष भइरहने विषम मनसुनी वर्षा प्रणाली, हिमनदी विष्फोटन, नाजुक आर्थिक अवस्थामा, जनचेतनाको कमी आदि कारणहरूले गर्दा हुने भू–क्षय, बाढी, पहिरो, नदी कटान, गेग्रान वहाव आदि जस्ता विभिन्न जल उत्पन्न प्रकोपहरू र यी प्रकोपहरूको कारणबाट विभिन्न भौतिक संरचना जस्तै, सडक, नहर, जल विद्युत, आवास, खानेपानी आदि संरचनाहरूको क्षति लगायत कृषियोग्य भूमिको नास,सांस्कृतिक सम्पदाको विनास, जनधनको क्षति जस्ता प्रकोपहरूको व्यवस्थापन र समग्र देशको सामाजिक, आर्थिक विकासमा यी प्रकोपका कारण परेका नकारात्मक प्रभावहरू न्युनिकरणमा कार्य गर्दछ । यस्ता प्रकोपहरूको न्यूनिकरणको लागि जलस्रोत मन्त्रालय अन्तर्गत नेपाल सरकारका सम्वन्धित निकायहरूको सहभागिता तथा जापान सरकारको तर्फबाट जापान अन्तराष्ट्रिय सहयोग नियोगहरूको सहयोगमा २०४८ सालबाट ललितपुरमा जल उत्पन्न प्रकोप नियन्त्रण प्रविधि केन्द्रको रूपमा स्थापना भएको थियो । विभिन्न कार्यक्रमहरू गरेकोमा यसै केन्द्रलाई त्यसको उद्देश्य तथा उपलब्धिहरूलाई संस्थागत गर्न २०५६ माघ २४ गते जलउत्पन्न प्रकोप नियन्त्रण विभागको स्थापना भएको हो। तत्पश्चात नेपाल सरकारको मिति २०५८।१०।११को निर्णय अनुसार जल उत्पन्न प्रकोपहरूलाई जलस्रोत मन्त्रालय अन्तर्गत एउटै निकायबाट हेर्ने व्यवस्था गर्ने हेतुले साविकमा सिंचाई विभागको नदी नियन्त्रण महाशाखाबाट सम्पादन भई आएको नदी नियन्त्रण सम्वन्ध कार्यहरूलाई यस विभागमा समाहित गरियो।यस विभागको सांगठनिक ढाँचा पुनरावलोकन गरी हाल विभिन्न जिल्लाहरूमा डिभिजन तथा सव डिभिजन कार्यालयहरू स्थापना भइ जल उत्पन्न प्रकोप न्यूनीकरण कार्यहरू नियमित रूपमा सञ्चालन गरिएका छन् ।
उद्देश्यहरू
जल उत्पन्न प्रकोप नियन्त्रण विभागले आफ्नो निम्न उदेश्यहरू भएको सार्वजनिक गरेको छ :
बाह्य कडीहरू
जल उत्पन्न प्रकोप नियन्त्रण विभाग
रह
नेपालको मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, डोल्पा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
चौतारा साँगाचोकगढी नगरपालिका
चौतारा नेपालको बागमती अञ्चलको सिन्धुपाल्चोक जिल्लाको नगरपालिका तथा सदरमुकाम हो। यो नगरपालिकाको कुल क्षेत्रफल ४१ वर्ग किलोमिटर छ।
परिचय
चौतारा नगरपालिका जिल्ला सदरमुकाम पनि हो। यस नगरपालिकाको कुल क्षेत्रफल ४१ वर्ग किलोमिटर छ। चौतारा नगरपालिका जिल्लाभरको प्रशासनको केन्द्र हो। नगरपालिकामा नेवार गुरुङ तथा अन्य मिश्रित जातिहरूको बसॊबास छ। चौतारा नगरपालिकामा जनघनत्व बढी छ। नगरपालिकाका अधिकांश मानिसहरू कृषि उत्पानदमा नोकरीमा व्यापारमा तथा अन्या पेशामा व्यस्त हुन्छन्। वि.सं. २०५८ सालको जनगणनामा चौतारामा १११४ घरपरिवार तथा कुल जनसङ्ख्या ५०८९ थियो जुन जिल्लामा नै सबैघन्दा बढी जनघनत्व भएको ठाउँ थियो।
नगरपालिका घोषणा
चौतारा नगरपालिका २०६८ साउन १ देखि लागू हुने गरी बनाइएको हो। यसलाई नगरपालिका घोषणा गर्दा चौतारा, कुविण्डे, सानोसिरुवारी र पिपलडाँडा गाउँ विकास समितिहरू समावेश गरिएका हुन्। आर्थिक वर्ष २०६८/६९को बजेटमार्फत् मुलुकमा ४१ नयाँ नगरपालिका थपिंदा चौतारा पनि नगरपालिका बनेको हो।
जनसङ्ख्या
चौतारा, कुविण्डे, सानोसिरुवारी र पिपलडाँडा यी ४ गाउँ विकास समितिहरूलाई मिलाएर चौतारा नगरपालिका बनाइएको हो। त्यसैले राष्ट्रिय जनगणना २०६८को जनगणना अनुसार यी ४ ठाउँहरूको जनसङ्ख्यालाई जोडेर चौतारा नगरपालिकाको जनसङ्ख्या १५,६०६ रहेको छ ।
परिष्कारवाद
परिष्कारवाद (Classicism) को नेपाली रूपान्तर हो । परिष्कारवाद शास्त्रप्रधान वाद भएको हुनाले यसलाई शास्त्रीयतावाद पनि भनिन्छ ।
परिचय
क्लासिकल वा परिष्कारवादी धाराको ऐतिहासिक सन्दर्भलाई खोज्दै जाँदा इसापूर्व दोस्रो शताब्दीसम्म पुग्न सकिन्छ ।  यसको अर्को नाम शास्त्रीयतावाद पनि हो । अङ्ग्रेजीमा यसलाई क्लासिसिज्म भनिन्छ । क्लासिकल शब्दको सर्वप्रथम प्रयोग ल्याटिन भाषाका लेखक कोर्नोलियस फ्रोनोले गरेको पाइन्छ । यस वादका प्रवर्तक होरेसलाई मानिएको  छ । उनी इस्वीको पहिलो शताब्दीका हुन् । त्यसबेला अभिजात वर्गका निम्ति लेखिने साहित्यलाई परिष्कारवादी साहित्य भनिएको पाइन्छ । पछि आएर सहज, स्पष्ट,सुव्यवस्थित, अनुशासित, बौद्धिक, संयमित, नियन्त्रित आदि गुण वा विशेषता पाइने कृतिलाई परिष्कारवादी साहित्य भन्ने गरेको देखिन्छ ।
नेपाली साहित्यमा तिनको प्रयोग
नेपाली साहित्यका सर्वप्रथम परिष्कारवादी कवि भानुभक्त आचार्य हुन् । उनको रामायणमा परम्परागत छन्द एवं शिल्पशैलीको प्रयोग भएको छ । भानुभक्तपछि लेखनाथ पौड्याल, सोमनाथ सिग्द्याल, बालकृष्ण सम परिष्कारवादका अग्रज मानिएका छन् । वर्तमान समयसम्ममा परिष्कावादी साहित्यका अनुयायीहरू धेरै भइसकेका छन् ।
बेस ट्रान्सिभर स्टेसन
मोबाइल सञ्चारमा BTS
एक GSM सञ्जाल निम्न उपप्रणालीले बनेको हुन्छ :
बस्न्यात परिवार
बस्न्यात काजी खलक वा बस्न्यात काजी वंश वा बस्न्यात भारदार परिवार १८ औँ देखि १९ औँ शताब्दीको गोरखा राज्य/नेपाल अधिराज्यको एक राजनीतिक परिवार थियो । यस परिवारका संस्थापक सेनापति बडावीर शिवराम सिंह बस्न्यात थिए । उनका वंशजहरूले नेपालको राजनैतिक तथा सैनिक सेवामा जीवनयापन गरेका थिए । यस वंशका पुरुष व्यक्तित्वहरूलाई बस्न्यात काजी भनी सम्बोधन गरिन्थ्यो । यो वंश श्रीपाली बस्नेत कुलघरानको थियो जुन क्षत्रिय वर्णको नेपाली क्षेत्री जातिहरूको परिवार थियो र यिनीहरूको सम्बन्ध पाँडे वंशसँग लामो समयसम्म रह्यो ।
बस्न्यात वंशको उदय गोरखाका राजा पृथ्वीनारायण शाहको पालाबाट सुरू भएको थियो । शिवरामसिंहका माहिंला छोरा काजी केहरसिंहले राजा पृथ्वीनारायणका आग्रहमा काजी कालु पाँडेकी छोरी चित्रावती देवीसँग विवाह गरेका थिए । दुवै परिवारको यो सम्वन्धलाई राजा पृथ्वीनारायणले दिव्योपदेशमा पाँडेको ढाल बस्न्यातको तरबार भनेका थिए र त्यसैको बलमा नेपाल चढाइ गर्याको बताएका थिए । ईसा १८औं शताब्दीको अन्त्यतिर बस्न्यात भारदारहरू - अभिमान सिंह बस्न्यात, कीर्तिमान सिंह बस्न्यात र बख्तावर सिंह बस्न्यातले शीर्ष भारदारको (काजी, मूलकाजी) भूमिका निर्वाह गरेका थिए । वि.सं. १९०३ को भण्डारखाल पर्वमा जङ्गबहादुर राणाले मच्चाएको नरसंहारमा यो वंश नेपालको राजनैतिक शक्तिसमुहबाट बाहिरिएको थियो । उक्त पर्वलाई बस्न्यात पर्व पनि भनिन्थ्यो ।
पृष्ठभूमि
शिवराम सिंह बस्न्यात गोरखाका श्रीपाली घरानाका जयराम सिंह बस्न्यातका छोरा थिए । उनी गोरखा राज्यको सेनापति भए । उनको विवाह बगाले थापाकी छोरी शूरप्रभासंग भएको थियो । डा. निरञ्जनमान सिंह बस्न्यातका अनुसार शूरप्रभा थापा वंशका पूर्वज विक्रम थापाकी दिदी/बहिनी तथा भारदार वीरभद्र थापा (भीमसेन थापाका हजुरबुवा)की फुपू हुन्। शूरप्रभासंग शिवरामसिंहको ४ पुत्रहरू भए - नाहर सिंह, केहर सिंह, अभिमान सिंह र धोकल सिंह थिए। धोकल सिंह एक गर्भे टुहुरो थियो जब उनका पिता शिवरामसिंहको देहान्त वि.सं। १८०३ फागुनमा साँगाचोकको युद्धमा भयो । परिवारका तीन पुरुषहरू मूलकाजी भएका थिए - अभिमान सिंह, कीर्तिमान् सिंह बस्न्यात र बख्तावर सिंह बस्न्यात ।
पनि हेर्नुहोस्
खड्का
कार्की
सामाजिक उदारवाद
सामाजिक उदारवाद (Sozialliberalismus, socioliberalismo) जसलाई संयुक्त अधिराज्यमा नयाँ उदारवाद पनि भनिन्छ, संयुक्त राज्य अमेरिकामा आधुनिक उदारवाद जहाँ यसलाई उदारवाद भनेर चिनिन्छ, वाम-उदारवाद जर्मनीमा, र प्रगतिशील उदारवाद ( liberalismo progresista) स्पेनी भाषा बोल्ने देशहरूमा, राजनीतिक दर्शन र उदारवादको विविधता हो जसले सामाजिक न्याय र नागरिक र राजनीतिक अधिकारको विस्तारलाई समर्थन गर्दछ। यो आर्थिक रूपमा सामाजिक बजार अर्थतन्त्रमा आधारित छ र साझा हितलाई व्यक्तिको स्वतन्त्रतासँग मेल खान्छ। सामाजिक उदारवादीहरू अन्य उदारवादीहरू भन्दा बढी आर्थिक हस्तक्षेप स्वीकार गर्नमा सामाजिक प्रजातन्त्रहरूसँग ओभरल्याप हुन्छन्; यसको महत्व सामाजिक प्रजातन्त्रको तुलनामा सहायक मानिन्छ। यसको आर्थिक नीतिलाई जोड दिने विचारधाराहरूमा कल्याणकारी उदारवाद, संयुक्त राज्यमा नयाँ सम्झौता उदारवाद, र केनेसियन उदारवाद समावेश छ। सांस्कृतिक उदारवाद एक विचारधारा हो जसले यसको सांस्कृतिक पक्षहरूलाई हाइलाइट गर्दछ। विश्वले व्यापक रूपमा सामाजिक उदार नीतिहरू अपनाएको छ।
सामाजिक उदारवादी विचारहरू र पार्टीहरूलाई केन्द्रदेखि केन्द्र-बायाँ मानिन्छ, यद्यपि यी स्थितिहरूबाट राजनीतिक वाम वा दायाँ दुवैमा विचलनहरू छन्। गरिबी, कल्याण, पूर्वाधार, स्वास्थ्य सेवा, र शिक्षा जस्ता आर्थिक र सामाजिक मुद्दाहरूलाई सरकारी हस्तक्षेपको प्रयोग गरेर सम्बोधन गर्ने, व्यक्तिगत अधिकार र स्वायत्ततालाई जोड दिँदै सामाजिक उदारता अन्तर्गत अपेक्षाहरू हुन्। आधुनिक राजनीतिक प्रवचनमा, सामाजिक उदारवाद प्रगतिवादसँग सम्बन्धित छ, वाम-उदारवाद दक्षिणपन्थी नवउदारवादको विपरीत, र सांस्कृतिक उदारवादसँग मिश्रित अर्थतन्त्रको समर्थनलाई जोड्दछ। सामाजिक उदारवादले सामाजिक सांस्कृतिक मुद्दाहरूमा अमेरिकी प्रगतिशील अडानलाई पनि जनाउन सक्छ,  जस्तै प्रजनन अधिकार र समलिङ्गी विवाह, अमेरिकी सामाजिक रूढीवादको विपरीत। सांस्कृतिक उदारवादलाई प्रायः सामाजिक उदारवाद भनिन्छ किनभने यसले उदारवादको सामाजिक आयामलाई व्यक्त गर्दछ। यद्यपि, यो सामाजिक उदारवाद भनेर चिनिने व्यापक राजनीतिक विचारधारा जस्तै होइन। अमेरिकी राजनीतिमा, एक सामाजिक उदारवादीले वित्तीय नीतिमा रूढिवादी ( आर्थिक उदारवादी ) वा उदारवादी (आर्थिक प्रगतिशील) विचार राख्न सक्छ।
बजगाईँ
बजगाईँ नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।