cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
भनेसा पिट्रुओ
सन् २०००–२००३: पपस्टार्स र नो एन्जेल्स
सन् २००० मा, पिट्रुओले जर्मनेली वास्तविक दूरदर्शन कार्यक्रम पपस्टार्सको लागि अडिसन दिएकी थिइन्। उनले हजारौँ अन्य महिलाहरूसँग प्रतिस्पर्धामा प्रवेश गरेकी थिइन्। उनले प्रस्तुत गरेको बिल विथरको "एन्ट नो सनसाइन" नामक गीतबाट निर्णायकहरू सिमोन एन्जेल, राइनर मोसलेनर र मारियो एम मेन्ड्रिज्की प्रभावित भएका थिए। उनले शीर्ष तीसमा आफ्नो स्थान सुरक्षित गर्दै अगाडि बढेकी थिइन्। उनले उत्कृष्ट प्रदर्शन गरेका कारण शीर्ष १० मा स्थान पाउँदै तुरुन्तै एक कार्यशालाका लागि प्रतिस्पर्धीहरूसँग सामेल हुन स्पेनको मोयोर्का गएकी थिइन् जहाँ उनले केही सङ्घर्ष गर्नुपरेता पनि उनले उक्त कार्यक्रमको अन्तिम दशमा प्रवेश गर्न सफल भएकी थिइन्। नोभेम्बर २००० मा एउटा विशेष श्रृङ्खलाको क्रममा, मूल्याङ्कन सदस्य मोसलेनरले अन्तमा पिट्रुओ अन्तिम पाँच सदस्यीय युवती समूह नो एन्जेलसको सदस्य बन्नका लागि छानिएको खुलासा गरेका थिए। यसरी उनी पाँच सदस्यीय युवती साङ्गीतिक समूह नो एन्जेल्सको सदस्य बनेकी थिइन् जसमा उनका साथ नाडिया बिनाइसा, लुसी डियाकोभस्का, जेसिका वाल्स र सेन्डी मोलिङ समावेश थिए। त्यसपछि उक्त साङ्गीतिक समूहले पोलिडर रेकर्ड्ससँग सम्झौतामा हस्ताक्षर गरेको थियो। समूहले उनीहरूको पहिलो एकल "डेलाइट इन योर्क आइज" जारी गर्न झण्डै चार महिना लिएका थिए जुन पछि यस समूहको पहिलो गिती सङ्गालो एलेमेन्ट्स (सन् २००१) मा देखा परेको थियो। दुबै एकल गीत र गिती सङ्गालो एक अप्रत्याशित तर अत्यन्तै सफल बन्न पुगेको थियो। समूहको यो प्रस्तुति अस्ट्रिया, जर्मनी र स्विस मिडिया कन्ट्रोल एकल, गिती सङ्गालो र प्रवाह चार्टमा शीर्ष स्थानमा प्रवेश गरेको थियो जसले नो एन्जेल्सलाई वर्षको सबैभन्दा सफल पर्दापण गर्ने समूहको रूपमा उचाई प्रदान गरेको थियो। त्यसपछिका पछिल्ला वर्षहरूमा, नो एन्जेल्सले नाउ ... अस! र पियोर गरी दुई वटा गिती सङ्गालो जारी गरेको थियो भने ती दुबै जारी गरिएकम गिती सङ्गालोहरू जर्मनेली चार्टको शीर्ष स्थानमा पुगेका थिए। ती दुईवटा गिती सङ्गालोहरूमा १२ वटा गीतहरू समावेश छन् र ति मध्ये ४ वटा गीतहरू भने जर्मनेली चार्टको शीर्ष स्थानमा आएका थिए। अन्तत: विश्वव्यापी रूपमा ५० लाख भन्दा बढी एकल र गिती सङ्गालोहरू बेच्न सफल नो एन्जेल्स अहिलेसम्मको इतिहास सबैभन्दा बढी बिक्री गराउन सफल हुने जर्मनेली युवती समूह हुन्। समूह एटोमिक किटन पछि सन् २००१ र सन् २००३ को बीच यूरोपको महादेशको दोस्रो सबैभन्दा सफल युवती साङ्गीतिक समूह पनि हो। यस साङ्गीतिक समूहकी सदस्य जेसिका वाल्सले मार्च २००३ मा उनको पहिलो बच्चाको जन्म भएपछि समूह छोडेकी थिइन्। ५ सेप्टेम्बर २००३ मा, समूहमा बाँकी रहेका चार सदस्यहरूले तीन वर्षको लगातार भ्रमण र रोगको बढ्दो क्रमसँगै समूहको सबै कार्यलाई रोक्ने घोषण गरेका थिए। सोही वर्षको नोभेम्बरमा द बेस्ट अफ नो एन्जेल्सको सार्वजनिकले समूहको अन्त्यलाई प्रष्ट पारेको थियो। बाँकी रहेका प्रत्येक सदस्यहरू सन् २००४ को सुरुवातमा छुट्टिएका थिए। नो एन्जेल्सले ३१ जनवरी २००७ मा, पुनर्मिलनको घोषण गरेका थिए तर उनी आफ्नो एकल परियोजनाका कारण समूहमा पुन: सामेल भएकी थिइनन्।
सन् २००२-२००९: एकल कार्यकाल
एकल कलाकारको रूपमा आफ्नो कार्यकाल सुरु सुरू गर्ने पेट्रुओ नो एन्जेल्सकी पहिलो सदस्य हुन्। अप्रिल २००४ मा, उनले आफ्नो पहिलो एकल "ड्रामा क्वीन " जारी गरेकी थिइन्। नो एन्जेल्स सहकर्मी थोर्स्टन ब्र्जब्रोत्ज्मान र अलेक्जेन्डर गिरिङ्गाससँग मिलेर उनले उक्त एकल गीतलाई सार्वजनिक गरेकी थिइन्। एक मध्यम व्यावसायिक सफलता प्राप्त गरेको यस गीत जर्मनेली चार्टमा एघारौँ स्थान सम्म पुग्न सफल भएको थियो। माउस टिद्वारा निर्मित "पप देट मेलोडी" नामक उनको दोस्रो गीतका लागि श्रव्य दृश्य कैद गरिएको थियो तथापि यसलाई सार्वजनिक गरिनु पूर्व नै चडै रद्द गरिएको थियो। यसको सट्टामा, पिट्रुओले आफ्नो रेकर्ड कम्पनी सेयन रेकर्ड्समा दुई महिनासम्म एक साधारण कर्मचारीको रूपमा काम गरेकी थिइन्। पोलिडर र सेयन रेकर्ड्ससँग उनको रेकर्डिङ अनुबन्धनको विस्तार पछि, उनले युनिभर्सल आइल्यान्डसँग रेकर्डिङ सम्झौतामा हस्ताक्षर गरेकी थिइन् र दोस्रो एकल "हट ब्लडेड वुमन" सार्वजनिक गरेकी थिइन् जसलाई समालोचकहरूले प्रशंसा गरेका थिए। उनले सन् २००५ मा उनको पहिलो गिती सङ्गालो मामा लिला उर्द जारी गरेकी थिइन्।
यसका अतिरिक्त, उनले डाक्टर डोलिटल २ (सन् २००१), लिलो एन्ड स्टिच (सन् २००२), र बु, जिनो एन्ड स्नुकर्स (सन् २००४) जस्ता धेरै एनिमेसन चलचित्रहरूमा आवाज योगदान गरेकी थिइन् र उनले पछि आरटिएलको श्रृङखला विल्डे एन्जेलमा पनि अभिनय गरेकी थिइन्। उनले सन् २००६ को हास्य प्रधान चलचित्र ह्वेर इज फ्रेड? मा पनि अभिनय गरेकी थिइन्।
केडेन क्रस
केडेन क्रस (जन्म १५ सेप्टेम्बर १९८५) एक अमेरिकी अश्लील अभिनेत्री, लेखक, र निर्देशक हुन्।
अनुकूलन
कुनै विशेष वातावरणमा सुगमता पूर्वक जीवन व्यतीत गर्न एवं वंशवृद्धिको लागि जीवहरूको शरीरमा जो रचनात्मक एवं क्रियात्मक स्थायी परिवर्तन उत्पन्न हुन्छ, त्यसलाई अनुकूलन भनिन्छ।
कालो चश्मा
कालो चश्मा सुरक्षात्मक चश्माको एक रूप हो जुन मुख्य रूपमा चम्किलो सूर्यको किरण र उच्च-ऊर्जा देखिने प्रकाशले आँखालाई हानि वा असहज हुनबाट जोगाउन डिजाइन गरिएको हो। तिनीहरू कहिलेकाहीं भिजुअल सहायताको रूपमा पनि काम गर्न सक्छन्, किनकि विभिन्न रूपमा भनिने चश्मा वा चश्माहरू अवस्थित छन्, लेन्सहरू जुन रङीन, ध्रुवीकृत वा गाढा हुन्छन्।
सन् १९३० को दशक देखि, कालो चश्माहरू एक लोकप्रिय फेसन भएको छ।
कुञ्जना घिमिरे
कुञ्जना घिमिरे (Kunjana Ghimire), नेपाली हास्य अभिनेत्री तथा सामाजिक कार्यकर्ता हुन् । लोकप्रिय टेलिशृङ्खला मेरी बास्सैको भूमिकाहरू मध्ये एक प्रमुख भूमिकामा रहेकी कुञ्जनाको सिरियलको नाम सुन्तली रहेको छ ।
सुरुवाती जीवन
कुञ्जना को जन्म नेपालको ललितपुर जिल्लामा भएको थियो, जहाँ उनले आफ्नो बाल्यकाल तथा प्रारम्भिक शिक्षा पूर्ण गरेकी थिइन्। उनले आफ्नो पितालाई सहयोग गर्थिन । उनले स्कुलमा पढ्दै देखि नृत्य गर्न सुरु गरेकी हुन । उनले उनको नृत्यको  लागि धेरै मानिसबाट प्रशंसा पाएकी थिइन्।
भतखराउ
वरियाती केटीका घरमा पुग्न लाग्दा जन्तको सङ्ख्या आदिको पूर्व सूचना गर्न जन्तीका तर्फबाट पठाईने मानिस(हरू)
केटी पक्षका घरगाउँलेहरूले भतखराउलाई जिस्क्याउने गरिन्छ |(अनेक तरिका अपनाउने पुरानो चलनमा आजकाल विधि पुर्‍याउने कार्यका रूपमा यसमा सुधार आएको छ)। कसारभित्र पैसा राख्ने, दहीमा नून, अचारमा चिनी हालेर खान दिने, ओछ्याउन दिएको राडी-गलैँचामुनी तोरीका दाना, मकैका खोया, अमला आदि राख्ने, केराका गानाको हुक्का बनाएर राखिदिने गरिन्थ्यो। यस्ता कार्यलाई हाँस्ने-हसाउने मनोरञ्जक कार्यका रूपमा लिइन्थ्यो। यदाकदा यस्ता कार्यले अपि्रय रूप पनि लिन्थ्यो।
कुञ्जना घिमिरे
धुर्मुससुन्तली फाउन्डेसन
कुञ्जना घिमिरे र सिताराम कट्टेल धुर्मुस सुन्तली फाउण्डेशन को संस्थापक सदस्य हुन्।
पाण्डे
पाण्डे वा पाँडे हिन्दू धर्मावलम्बी ब्राह्मण तथा क्षेत्रीको थर हुन्छ । प्राय गरेर ब्राह्मण थरका पाण्डेहरू नेपालको पश्चिम क्षेत्र तथा भारतमा बसोवास गर्छन् । क्षेत्री पाण्डेहरू को पुर्खौली घर भने जुम्ला तिर भएको कुरा पुर्खीहरूले भन्ने गरेको सुनिन्छ । पाण्डेहरू विभिन्न गोत्रका हुन्छन । ति मध्य पराशर गोत्र एक प्रमुख गोत्र हो । महाभारतको पाण्डबबाट पाण्डे थर सुरु भएको विश्वास गरिन्छ ।
ऐतिहासिक रूपमा पाण्डे चार पुस्त्यौनी काजी परिवारहरू मध्ये एक हो । अन्य तीन परिवारहरू बस्न्यात वंश, कुँवर परिवार र थापा वंश हुन् । बस्नेत परिवारसँग निकट रहेका पाण्डे क्षेत्रीहरूको थापा ऐतिहासिक दुस्मनी थियो ।
कुलेटा पाँडे, पलेउ पाण्डे, आदि पाण्डेका प्रकारहरू हुन् ।
पाँडे वंश
गणेश पाण्डे पाँडे वंशका पहिलो भारदार देखिन्छन् । उनी राजा द्रव्य शाहलाई गोरखाको गद्दीमा बसाउन सफल भएका थिए । उनका सन्तान काजी वंशीधर कालु पाण्डे गोरखाको सेनापति भए । काजी कालु पाण्डेले लमजुङसँग सन्धि गराइ नेपाल एकीकरणमा चातुर्य भूमिका खेलेका थिए । उनको देहान्त कीर्तिपुरको युद्धमा तयारी नपुग्दा भएको थियो । कालु पाण्डेका जेठा छोरा देवान काजी वंशराज पाण्डे पनि नेपाली जनरल थिए । वंशराजले नेपाल एकीकरण युद्धहरूमा नेतृत्व गरेका थिए । त्यस्तै कान्छा छोरा मूलकाजी दामोदर पाण्डे नेपालको पहिलो प्रधानमन्त्री हुन् । उनले नेपाल-तिब्बत युद्धमा कुत्ती इलाकाको नेतृत्व लिएका थिए । उनले मूलकाजी भै शासन चलाउँदा राजा रणबहादुर शाहको फिर्ता सवारीमा भीमसेन थापाको आदेशमा यिनको अप्रिय मृत्युदण्ड भयो । दामोदरका छोरा मुख्तियार रणजङ्ग पाण्डे नेपालको तेस्रो प्रधानमन्त्री हुन् । मुख्तियार भीमसेन थापाको पतनमा यिनको ठूलो भूमिका थियो । वि.सं. १९०० मा माथवरसिंह थापाको उदय हुँदा पाण्डे परिवारमाथि भीमसेनहत्याको कारबाही भयो । त्यस घटनाले रणजङ्ग पाण्डेको मृत्यु भयो । जंगबहादुर राणाद्वारा मच्चाइएको कोत पर्वमा दलभञ्जन पाण्डे मारिँदा पाण्डेहरू सम्पूर्ण शक्तिविहिन भए ।
काजी तुलाराम पाण्डे र कालु पाण्डेका पिता दाजुभाइ थिए । तुलारामका छोरा काजी भोटु पाण्डे, काजी रणजीत पाण्डे र काजी जगजीत पाण्डे थिए । काजी भोटु पाण्डे र काजी रणजीत पाण्डेले नेपाल तिब्बत युद्ध लडेका थिए । काजी रणजीत पाण्डे नैनसिंह थापाका ससुरा हुन् । त्यसैले तिनै प्रधानमन्त्री माथवरसिंह थापा रणजीत पाण्डेका नाति हुन् । यद्यपि माथवरसिंहले मावली वंशजमाथि बडाबाको हत्याको बदला लिए । काजी भोटुका छोरा बलभञ्जन र जगजीतका छोरा दलभञ्जन अस्ताउँदो पाण्डे परिवारका अन्तिम दिग्गज थिए । जंगबहादुर राणाको उदय अघि बलभञ्जन सरदार थिए र दलभञ्जन काजी थिए ।
उत्पत्ति
इतिहासकारहरू पाण्डे जुम्ला जिल्लाको पाण्डुसेरा गाउँबाट उत्पत्ति भएको मान्छन् ।
बाबुगञ्ज उपजिल्ला
बाबुगञ्ज बङ्गलादेशको बरिशाल जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला बरिशाल विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
बाबुगञ्ज उपजिल्ला २२°४४' देखि २२°५६' उत्तर अक्षांश र ९०°१५' देखि ९०°२३' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। बाबुगञ्ज उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये १६४.८८ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस उपजिल्लालाई गौरन्दी उपजिल्लाले उत्तर, बरिशाल सदर र झालकाठी उपजिल्लाले दक्षिण, मुलादी र बरिशाल सदर उपजिल्लाले पूर्व र उजिरपुर उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। शिकारपुर नदी, आडियाल खाँ, कालिजिवा, आगरपुल बरिशाल, रावारबर खाल आदि यस उपजिल्लाका नदी तथा नहरहरू हुन्।
जनशाङ्खिकि
उपजिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार यस जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या १४६७४० रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ७४००८ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ७२७३२ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १३९१०४ छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ७३५७, बौद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २०१, इसाई धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ६२ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या १६ रहेको छ। यस उपजिल्लामा ३८० मस्जिद, ९ मन्दिर र २ गिर्जाघरहरू रहेका छन् जसमध्ये केही लोकप्रिय धार्मिक स्थलहरू; बाबुगञ्ज जामे मस्जिद, खानपुरा जामे मस्जिद, अगडपुर जामे मस्जिद, शिकारपुर जामे मस्जिद आदि हुन्। यस उपजिल्लाका ९२.३४% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने ३.९५% ले पोखरी, १.३९% ले टुटी र ३.२३% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गर्दै आएका छन्। यस उपजिल्लाको कुल घरहरू मध्ये ५.६४% घरहरूमा अझै पनि सुविधा सम्पन्न अर्थात पक्की सौचालय सुविधा रहेको छैन। यस उपजिल्लामा १ उपजिल्ला स्वास्थ्य संस्था, ४ परिवार नियोजन केन्द्र, १ मातृ तथा शिशु हेरचाह केन्द्र रहेका छन्।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा मुख्यतया धान, उखु, बोडी, पानको पात लगायत अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया, आँप, नरिवल, केरा, मेवा, खरबुजा, लिची आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, गहुँ पिसानी केन्द्र, काष्ठ सामग्री उत्पादन केन्द्र, बरफ उद्योग, बिस्कुट उद्योग, चकलेट उद्योग, कपास तथा कपडा उद्योग तथा प्लाष्टिक सामग्री उत्पादन कारखाना रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया जुट, धान, पानको पात, कटहर लगायत मौसमी तरकारी र अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेको जुट, तील र अलहर पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा केही हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा ६३० माछापालन केन्द्र, १३६ कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेको छ।
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ५०.५८% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै मजदुरीमा ३.५८%, वाणिज्यमा १३.५४%, सञ्चार र यातायातमा २.८१%, उद्योगमा १.११% निर्माण क्षेत्रमा १.७८%, सुविधामा १५.९२%, धार्मिक सेवामा ०.२९%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा ४.०१% र अन्यमा ६.३८% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय बाबुगञ्ज थानाको स्थापना सन् १९०६ मा भएको थियो भने सन् १९८३ मा यसलाई उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियो। हाल यस उपजिल्लामा ६ सङ्घ परिषद्,८६ मौजा/महल्ला र ८७ गाउँहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका सङ्घ परिषद्हरू प्रकार छन्; चाँदपाशा सङ्घ परिषद्, माधवपाशा सङ्घ परिषद्, रहमतपुर सङ्घ परिषद्, केदारपुर सङ्घ परिषद् र जाहाङ्गीरनगर सङ्घ परिषद्।
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ६१.१% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ६२.७% छ भने महिलाको साक्षरता दर ५९.५%रहेको छ। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्थाहरू यस प्रकार छन्; बाबुगञ्ज क्याम्पस (सन् १९६६), आबुल कालाम क्याम्पस (सन् १९७०), आगरपुर क्याम्पस (सन् १९९५)), रहमतपुर माध्यमिक विद्यालय (सन् १८९८), माधवपाशा माध्यमिक विद्यालय, आरजि कालिकापुर माध्यमिक विद्यालय, शहीद क्याप्टेन जाहाङ्गीर वीरश्रेष्ठ माध्यमिक विद्यालय, भुतेरदिया माध्यमिक विद्यालय आदि।
रिभाल्डो
रिभाल्डो भिटर बोर्बा फेरेइरा (जन्म १९ अप्रिल फरवार्ड १९७२), जो रिभाल्डो  नामले चिनिन्छन् एक पुर्व ब्राजिलियन पेशेवर फुटबलर र हाल मोगी मिरिम क्लबका अध्यक्ष हुन् ।  उनले मुख्यत आफ्नो करियरमा मध्यपंक्तिमा स्वतन्त्र प्लेमेकर र कहिलेकाहीँ दोस्रो स्ट्राइकरका रूपमा पनि खेलेका थिए । बाया खुट्टाले बढी कला देखाउन सिपालु उनी दुवै फ्लाङ्कबाट खेल्न सक्ने खेलाडी हुन । उनलाई फराकिलो मध्यपंक्ति का रूपमा वा विङ्गरका रूपमा पनि खेलाईन्थ्यो किनकि उनमा गति, तकनिकि कौसल र विश्वस्तरिय क्रस निकाल्ने खेलाडी का रूपमा लिइन्छ ।
स्पेनिस क्लब बार्सिलोना मा ५ वर्ष बिताएका रिभाल्डो ले बार्सिलोना मा रहँदा प्याट्रीक क्लुइभर्ट सँग मिलेर राम्रो खेल प्रदर्शन गर्द्थे । बार्सिलोनाको साथमा २ ला लिगा र १ कोपा डेल रे जितेका उनी राष्ट्रिय टिममा पनि राम्रो खेल प्रदर्शन गरेका खेलाडी हुन ।
ओकल्यान्ड, क्यालिफोर्निया
ओकल्यान्ड सबभन्दा ठुलो शहर र अलमेडा काउन्टी, क्यालिफोर्निया, संयुक्त राज्य अमेरिकाको काउन्टी सीट हो। एउटा प्रमुख वेस्ट कोस्ट बन्दरगाह शहर, ओकल्यान्ड स्यानफ्रान्सिस्को खाडी क्षेत्रको पूर्वी खाडी क्षेत्रमा रहेको सबभन्दा ठुलो शहर हो, जो स्यानफ्रान्सिस्को खाडी क्षेत्रमा तेस्रो सबभन्दा ठुलो शहर, क्यालिफोर्नियामा ८औं सबभन्दा बढी जनसंख्या भएको शहर र संयुक्त राज्य अमेरिकामा ४५औं सबभन्दा सबभन्दा अबधि जनसंख्या भएको शहर है। २०१९ सम्ममा ४३३,०३१ जतिको जनसंख्याका साथ, यो स्यानफ्रान्सिस्को खाडी क्षेत्रका लागि एउटा व्यापारीक केन्द्रका रूपमा कार्य गर्ने गर्दछ; ओकल्यान्डको आफ्नो बन्दरगाह स्यानफ्रान्सिस्को खाडी, उत्तरी क्यालिफोर्नियाका सम्पूर्णतामा सबभन्दा व्यस्त बन्दरगाह हो र संयुक्त राज्य अमेरिकामा ५औं सबभन्दा व्यस्त बन्दरगाह हो। शहरलाई समावेश गर्नका लागि एक अधिनियम ४ मई, १८५२ मा पारित गरिएको थियो र समावेशपछी २५ मार्च, १८५४ मा मञ्जुरी दिइएको थियो, जसले आधिकारिक रुपमा ओकल्यान्डलाई एउटा शहर बनाइएको थियो ओकल्यान्ड एउटा चार्टर शहर हो।
पूर्व समावेश
सबभन्दा पहिलो ज्ञात निवासी हुचुन भन्ने थिए जुन मूल निवासी थिए, जो हजारौँ वर्षदेखि त्यहाँ बसोबास गर्ने गर्थे। हुइचिन् एउटा भाषिक समूहसँग सम्बन्धित थियो, जसलाई पछी ओह्लोन (Miwok शब्दको अर्थ "पश्चिमी मानिस") भन्ने हुन्थ्यो। ओकल्याण्डमा, तिनीहरु लेक मेरिट र टेम्स्कल क्रीकका नजिकै केन्द्रित रहेका थिए जहाँ एउटा धारा रहेको थियो जो एमेरविलेमा स्यानफ्रान्सिस्को खाडीमा प्रवेश गर्दछ।
सन् १७७२ मा, ओकल्याण्ड बन्ने जुन क्षेत्र थियो जुन कि क्यालिफोर्निया शेष स्थानमा रहेको थियो, स्पेनका राजाका लागि स्पेनमा बसोबास गर्नेहरुका लागि त्यसमा उपनिवेश भएको थियो। १९औं शताब्दीको शुरुवातमा, स्पेनिस ताजले आफ्नो र्याञ्चो स्यान एन्टोनियोका लागि लुइस मारिया पेराल्टालाई पूर्वी खाडी क्षेत्र प्रदान गरियो। अनुदानको पुष्टि स्पेनबाट स्वतन्त्रतापछी उत्तराधिकारी मेक्सिकन गणराज्यले गरेको थियो। सन् १८४२ मा उनको मृत्यु पश्चात, पेराल्टाले आफ्ना चार छोराहरुका बीच आफ्नो जमिनको भागवण्डा गरेका थिए। बढीभन्दा बढी ओकल्याण्ड एटोनियो मारिया र भिसेन्टलाई दिइएको शेयरका भित्र नै लडेका थिए। पार्सलको त्यो भाग जसलाई अब ओकल्याण्ड भनिने गरिन्थ्यो त्यसको सेमिनार भनिने गरिन्थ्यो (एक आरम्भिक तिथिलाई गलत तरिकाले प्रस्तुत गरिएको थियो र "एन्कलिन" का रूपमा अगाडी बढाईएको थियो) - "ओक ग्रोव" का लागि गायब भएका थिए - ठुलो ओक वनका लागि जो क्षेत्रलाई कभर गरिएको थियो, त्यो अन्ततः अगाडी बढ्दै शहरको नाम राखियो।
जेनिफर लोपेज
जेनिफर लोपेज एक अमेरिकी गायिका, अभिनेत्री,व्यापारी तथा उद्यमी हुन्।
देवराज घिमिरे
देवराज घिमिरे नेपालको प्रतिनिधि सभाको सभामुख हुन्
उनी ताप्लेजुङ जिल्ला सिरिजङ्गा गाउँपालिका वडा नं ३मा वि सं २०१३ जेठ १३ गते बुबा पदमप्रसाद घिमिरे र आमा भीमकुमारी घिमिरेको कोखबाट जन्म भएको थियो। नेपाली राजनीमा नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (एमाले)को केन्द्रीय सदस्य र २०५६ मा राष्ट्रियसभा सदस्यमा निर्वाचित साथै प्रतिनिधि सभा निर्वाचन, २०७९मा  झापा क्षेत्र नो ३ बाट निबाचित हुनु भएको थियो  । २०७९ माघ ५ गते भएको  प्रतिनिधिसभाको सभामुखको निर्मावाचनमा  नेपाली कांग्रेसकी उम्मेदवार ईश्वरीदेवी न्यौपानेलाई पराजित गर्दै निर्वाचित भएका छन्।
देव राज घिमिरे नेपालको दोस्रो संघीय संसदका सदस्य हुन्। प्रतिनिधि सभा निर्वाचन, २०७९ नेपालको आम निर्वाचनमा उनले झापा २ (निर्वाचन क्षेत्र) बाट निर्वाचित भएका थिए । उनी नेकपा (एमाले) का स्थायी कमिटी सदस्य पनि हुन् ।
क्रिस्टिन रोज
क्रिस्टिन रोज (जन्म १४ अप्रिल १९८४) अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन ।
गान्धारी
गान्धारी महाभारतकी नारी पात्र हुन् । उनी धृतराष्ट्रकि पत्नी तथा दुर्योधनकी आमा पनि हुन् । तथा महाभारतको अनुसार उनका १०० पुत्र थिए ।
जल्जला
जल्जला नेपालको कोशी अञ्चलको सङ्खुवासभा जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा १०६७ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार जल्जलाको जनसङ्ख्या ५७४८ छ। यस मध्य पुरुष ४९%, र महिला ५१% छन्।
बोलिभिया
‍‍‍
परिचय
बोलिभिया(स्पेनिस: [boliˈβja]) आधिकारिक रूपमा प्लुरिनेशनल स्टेट अफ बोलिभिया मध्य दक्षिण अमेरिकि भुपरिवेष्ठित मुलुक हो। यो देश दक्षिण अमेरिकाको सबैभन्दा गरीब राष्ट्र पनि हो। यसको पुर्व र उत्तरमा ब्राजिल, दक्षिणमा पाराग्वे र अर्जेन्टिना, दक्षिण पश्चिममा चिले र पश्चिममा पेरु रहेका छन्। यो देशको राजधानी लापाज र सुकर हुन्। यहाँको मुख्य भाषा स्पेनिस हो।
जल्जला २
जल्जला २ नेपालको धवलागिरि अञ्चलको बाग्लुङ जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ७३२ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार जल्जला २को जनसङ्ख्या ४२२८ छ। यस मध्य पुरुष ४७%, र महिला ५३% छन्।
नारायणी रङ्गशाला
नारायणी रङ्गशाला दशरथ रङ्गशाला पछि १५,००० क्षमता भएको नेपालको दोस्रो ठूलो स्टेडियम हो, तर क्षेत्रफलको हिसाबले यो नेपालको सबैभन्दा ठूलो रङ्गशाला हो। वि.सं. २०३८ सालमा निर्माण गरिएको हो। यस रङ्गशालामा नेपालको राष्ट्रिय खेलकुद सञ्चालन गरिसकिएको छ, भने केही अन्तर्राष्ट्रिय मैत्रीपूर्ण खेलहरु पनि सञ्चालन गरिएको छ। यो वीरगन्ज, नेपाल मा अवस्थित रहेको छ। यो केन्द्रीय विकास क्षेत्रको क्षेत्रीय ट्र्याक र फिल्ड स्टेडियम हो। डिसेम्बर २०१५ मा रङ्गशालाको मर्मत सुरु भएको थियो।
जलबिरे
जलबिरे नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, बागमती अञ्चलको सिन्धुपाल्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ५०४ वटा घर छन। जलबिरे गाविस जिल्ला सदरमुकामबाट उत्तरमा पर्ने गाविस हो। सदरमुकामबाट ३ कोष दुरी टाढा पर्ने यस गाविसको कुल क्षेत्रफल ६.३१ वर्गकिलोमिटर छ। जलबिरे गाविसको पूर्वमा हगाम पश्चिममा सेलाङ बतासे उत्तरमा पाङताङ र दक्षिणमा फुल्पिङकोट गाविस पर्दछ। ब्रम्हायणी नदीको काखमा अवस्थित यस गाविस फुल्पिङकोट थमु अन्तर्गत पर्दछ। जलबिरे गाविसमा अधिकांश क्षेत्री तथा नेवारहरूको बसोबास छ। यस गाविसका अधिकांश मानिसहरू कृषिमा व्यस्त भएपनि अन्य व्यावसायीक पेशामा पनि संलग्न छन्। गाविसको प्रमुख कृषिबाली धान मकै तथा गहुँ हो। जलबिरे गाविसमा स्लेट ढुङ्गाको खानी रहेको अनुमान गरिएको छ। विद्यतु उत्पादनका दृष्टिले यस गाविसमा पिको हाइड्रो प्रोजेक्टको विकास गरिएको छ, जुन नेपालमा नै यस प्रकारको चौथो हो। वि.सं. २०५८ सालको जनगणना अनुसार यस गाविसमा ५०४ घरपरिवारमा २४४०को संख्यामा मानिसहरू बसोबास गर्दछन।
सिलोक
सिलोक अथवा श्लोक पद्यात्मक शैलीमा लेखिएको लयात्मक रचना हो । यसलाई लोकपद्य पनि भनिन्छ । सिलोकहरू प्राय विवाहका बेलामा र अन्य उत्सवमा अनुभवी बुढापाकाहरूले गाउने प्रचलन छ । सिलोक विभिन्न प्रकारको हुन्छ । विवाहमा यज्ञमण्डपमा दुलहीतर्फका घरगाउँलेहरू र दुलाहातर्फका जन्तीहरूबीच प्रश्नोत्तरका रूपमा भनिने प्रतिस्पर्धात्मक सिलोकलाई जन्ते सिलोक भन्ने चलन छ । यसका अलावा गोठाला, खेताला, मेलापात, जाग्रामका बेलामा सहज रूपमा समय बिताउन सिलोक भट्याइन्छ ।
ठूली एकादशी
हिन्दू धर्म मान्ने प्रत्येक व्यक्तिको घरमा मठ बनाएर सम्मानका साथमा संरक्षण र सम्बर्द्धन गरिने वनस्पति हो, तुलसी। यी दुईवटा एकादशीमा तुलसी पनि गाँसिएको पाइन्छ। तुलसीको विरुवामा एक प्रकारको तेल हुन्छ, जुन तेल वातावरणमा रहेको वायुमण्डलमा सजिलै सम्मिश्रण हुन्छ। जसबाट घरको वातावरणलाई प्रदूषण हुनबाट जोगाउँछ। जहाँ र जुन घरमा तुलसीको वास र पूजा हुन्छ, त्यहाँ ऋद्धिसिद्धिको बास हुन्छ भन्ने मान्यता पनि छ। यसरी धार्मिक र वैज्ञानिक आधारमा तुलसीको छुट्टै वैशिष्ट्य छ। आषाढको ठूली एकादशीमा प्रत्येक हिन्दुधर्मावलम्बीले आआफ्ना घरमा रहेको मठमा तुलसीको बिरुवा रोप्ने र कार्तिकको ठूली एकादशीका दिन उक्त तुलसीको विधिवत् विवाह सम्पन्न गरिदिने चलन पनि छ। स्कन्दपुराणमा वर्णित कथाका अनुसार जालन्धरकी पतिव्रता पत्नी वृन्दाको सतीत्व नै उसको अमरत्वको आधार थियो। सृष्टिको कल्याण गर्ने उद्देश्यले विष्णुले वृन्दाको सतीत्व नष्ट गर्नु परेको थियो। त्यसपछि मात्र जालन्धरको बध गर्न सम्भव भएको थियो। विष्णुले रूप बदलेर आफ्ना पतिको भेषमा आफ्नो सतीत्व नष्ट पारेको थाहा पाएपछि वृन्दामा क्रोधको सीमा रहेन र क्रोधको आवेगमा उनले विष्णुलाई श्राप दिईन्। त्यसपछि विष्णु पत्थरमा परिणत भई शालीग्रामका रूपमा अवतीर्ण भए। यसरी वृन्दाले दिएको श्रापबाट मुक्त हुन विष्णुले शालीग्राम स्वरूपमा रहेर तुलसीसँग विवाह गर्नु परेको थियो। जुन दम्पतीको छोरी छैन, उनीहरूले जीवनमा एकपल्ट आषाढको एकादशीमा आफ्नो घरआँगनको तुलसीको मठ बनाई तुलसी रोपी, चार महिनासम्म नित्य पूजाअर्चना गरी कार्तिक महिनाको ठूली एकादशीमा विधिवत् विवाह गरिदिएमा कन्यादानको पुण्यप्राप्त हुन्छ र सुपुत्री लाभ हुन्छ भन्ने शास्त्रीय मान्यता छ।
यी दुबै एकादशीमा नेपालका विभिन्न तीर्थस्थल, देवालय र मठमन्दिरमा मेला लाग्ने गर्दछ। त्यस्तै सानाठूला नदीनाला तालपोखरी र सरोबरमा स्नान गर्ने मानिसहरूको घुइँचो लाग्ने गर्दछ। आषाढमा पर्ने एकादशीका दिनबाट सुरु गरी चार महिनासम्म चोखोनीतो भई, एक छाकमात्र खाई, चतुर्मासा व्रत बस्ने चलन पनि छ। चतुर्मासाको अवधिभरि ठाउँठाउँमा व्रतकथा महात्म्य र पुराणहरूको कथा श्रवण गर्ने व्यवस्थापन समेत हुने गर्दछ। कतिपय धार्मिक व्यक्तित्वहरूले आआफ्ना घरैमा कथा सुन्ने सुनाउने व्यवस्था समेत गरेका हुन्छन्। ठूलाठूला विद्वान्, सन्त, महन्त, योगी र सन्न्यासीहरू यस अवधिमा सम्भव भएसम्म एकै ठाउँमा बस्ने गर्दछन् र आफ्ना आध्यात्मिक उपदेश प्रदान गर्ने गर्दछन्। चतुर्मासाको अवधिमा केही तीर्थस्थलहरूमा बाहेक अन्य तीर्थस्थलको तीर्थयात्रा पनि बन्द हुन्छ। यस अवधिमा वृन्दावन, बाबाधाम, बद्रीनाथ, मुक्तिनाथ, गोसाइँकुण्ड, दूधकुण्ड आदि तीर्थको तीर्थाटन गर्ने परम्परा पनि छ। समग्रमा आध्यात्मिक र धार्मिक दृष्टिले चतुर्मासा अवधिको ठूलो महत्त्व छ।
सिलोक
विवाहमा गाइने सिलोकका केही नमुना यस्ता छन्-
सवाल- कहाँबाट आयौ तिमी जन्ती कहाँ बस्यौ बास ?
जन्तीका मुखमा फुरौला अड्के कहाँबाट फेर्छौ सास ?
जवाफ- घरबाट आयौँ हामी जन्ती यहीँ बस्यौँ बास
जन्तीका मुखमा फुरौला अड्के नाकबाट फेर्छौं सास।
सवाल- कति बाट्यौ दाम्लानाम्ला कति बाट्यौ कुचा ?
कति आयौ बूढापाका कति आयौ फुचा ?
जवाफ- चाहिँदो बाट्यौँ दाम्लानाम्ला चाहिँदो बाट्यौँ कुचा चाहिँदो आयौँ बूढापाका चाहिँदो आयौँ फुचा।
सवाल- कसकी छोरी श्रीसीता रानी कसका छोरा राम ?
जवाफ -जनककी छोरी श्रीसीता रानी दशरथका छोरा राम पवन -वायु) का छोरा वीर हनुमान कश्यपका छोरा जूनघाम।
सवाल- कहाँ पलायो कर्कलो निगुरो कहाँ पलायो तामा कसका हौ तिमी नातिपनातिको हुन् तिम्रा मामा ?
सवाल- तुलसीको लिङ्गो नौठाउँ बाङ्गो नवौँ ठाउँ लायो चरीले गुँड
जवाफ- तुलसीको लिङ्गो नौठाउँ बाङ्गो नवौँ ठाउँ लायो चरीले गुँड ईन ईन चरीका हीरामोती नाम लायौँ अर्थ छोड्दैनौ ठाम।
कृष्णनगर नगरपालिका
कृष्णनगर नगरपालिका नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत लुम्बिनी अञ्चलमा पर्ने कपिलवस्तु जिल्लामा अवस्थित एक नगरपालिका हो । कृष्णनगर बजार रहेको ठाँउलाई नगरपालिकाको केन्द्र बनाइएको छ । यो नगरपालिका २०६८ साउन १ देखि लागू हुने गरी बनाइएको हो तर कार्यन्वयनमा हाल २०७१ जेष्ठ ४ देखि आएको हो । यसलाई नगरपालिका घोषणा गर्दा कृष्णनगर, शिवनगर र सिर्सिहवा गाउँ विकास समितिहरू समावेश गरिएका हुन् । आर्थिक वर्ष २०६८/६९को बजेटमार्फत् मुलुकमा ४१ नयाँ नगरपालिका थपिंदा कृष्णनगर पनि नगरपालिका बनेको हो । महानगरपालिका, उपमहानगरपालिका र नगरपालिका गरी अब मुलुकमा कूल १३० भएका छन् भने गाविसको संख्या ३ हजार ९ सय १५बाट घटेर ३ हजार ६ सय ३३ भएका छन ।
जनसङ्ख्या
कृष्णनगर, शिवनगर र सिर्सिहवा गाविसहरूलाई मिलाएर कृष्णनगर नगरपालिका बनाइएको हो । त्यसैले बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार यी ठाउँहरूको जनसङ्ख्यालाई जोडेर कृष्णनगर नगरपालिकाको जनसङ्ख्या २०,३९५ रहेको छ । कृष्णनगर नगरपालिकामा २,९२२ घरधुरि छन ।
देहरादुन जिल्ला
देहरादुन जिल्ला उत्तरी भारतको उत्तराखण्ड राज्यको एउटा भाग हो जुन गढवालको एउटा जिल्ला हो। जिल्ला सदरमुकाम देहरादुन हो, जसले सन् २००० मा स्थापना भएदेखि उत्तराखण्डको अन्तरिम राजधानीको रूपमा पनि काम गरेको छ।
जनसाङ्ख्यिकी
भारतको २०११ को जनगणना अनुसार, देहरादून जिल्ला उत्तराखण्डमा सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको जिल्ला हो। देहरादून जिल्लाको जनसङ्ख्या १,६९८,५६० छ।
२०११ को जनगणनामा, जिल्लाको ६०% जनसङ्ख्याले आफ्नो पहिलो भाषा हिन्दी, १७% ले गढवाली, ७.४% ले जौनसरी, ३.८% ले उर्दू, ३.४% पञ्जाबी, ३.३% नेपाली, १.१% – कुमाउनी, ०.८७% - भोजपुरी, ०.५८% - तिब्बती, र ०.५५% - बङ्गाली बोल्छन्।
ल्यासी हर्ट
ल्यासी हर्ट (जन्म २२ अगस्ट १९८६) अमेरिकाकी अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन् ।
रत्यौली
रत्यौली प्राय: विवाह हुने केटाको अथवा कसैको छोरा जन्मियो भने त्यो घरमा गरिन्छ । केटी तर्फ भने होइन । केटाको घरमा जन्ती र बेहुला बेहुलीको घरमा हिडिंसकेपछी त्यस राती आईमाई, तरुनी केटिहरू मिलेर खेल्ने, जिस्काउने चलन हो । यसमा लोग्ने मान्छे पटक्कै जानु हुंदैन; गएमा कुटेर खेद्ने परम्परा पनि छ । किनभने आईमाईहरूले यस खेलमा आपसमा जस्तोसुकै खेल भएपनि खेल्न सक्छ्न् । केटाका घरबाट दुलाहा अन्माएपछि त्यो रात केटाका घरमा गाउँले आइमाईहरू जम्मा भएर रमाइलो आयोजना गरी रातमा खेलिने र रतिरागात्मक गीत गाइने हुँदा यस्तो राम रमाइलोलाई रत्यौली भन्ने गरिएको हो । रत्यौलीमा भोज खाने र खसी काट्ने पनि गरिने हुँदा रत्यौली विवाहको एउटा पक्षका रूपमा रहेको पाइन्छ । नारी जातिको मात्र उपस्थिति हुनेहुँदा रत्यौलीका गीतमा केही अश्लीलताको समाविष्टता पनि पाइन्छ तर आजकाल त्यस्ता गीत र नृत्यमा सुधार आएको छ । नारी-पुरुष दुवै मिलेर नाचगान गरी रत्यौली मनाउने चलन पनि आजकाल बढेको छ । केराका दाम्चाको घोडामा परालको पुच्छर गाँसेर नारीहरू माथिमाथि सारी सारेर अभिनय गरी रत्यौली मनाउँदा पुरुषलाई प्रवेश निषेध गर्थे र पुरुषको भेषमा पनि महिला नै हुन्थे।
विभिन्न समाजमा रत्यौली
तराई ,विशेषत मिथिला क्षेत्रमा विवाह समयमा आयोजन गरिने 'डोमकच' र रत्यौलीमा धेरै समानता रहेको हुन्छ । रत्यौली मूलतः हास्य प्रधान लोकसंस्कृति हो । एउटा यस्तो नाट्य हो जसको हर्ता-कर्ता र दर्शक सबै महिला नै हुन्छन् । महिलाले महिलाकै लागि मात्र मञ्चन गर्ने गरेको नाट्य नेपालका मगर, गुरूङ, नेवार, राई, लिम्बू, मैथिल आदि समाजमा भने पाइँदैन तर पनि ती जातिका महिलाहरू पनि यदाकदा सहभागी हुने गरेको भने पाइन्छ । महिलाहरूका लागि आरक्षित यो नाट्य परम्परालाई कहीँ रतेउली त कतै जिउती पनि भनिन्छ । घरमा विवाह भए दुलही ल्याउन जन्ती प्रस्थान गरेको अथवा नवजात शिशुको छैठीको रात विवाहको शुभ अवसरमा यो लोकनाट्य मञ्चन गरिन्छ, विवाहघर त्यो पनि वरको- त्यसमा महिला मात्र हुनु स्वाभाविकै हो । यो लोकनाट्य परम्परा नेपालमा खस, भोजपुरी र बज्जिका समाजमा कायम छ । घरमा लोग्नेमानिस नभएको बेलामा महिलाहरूले मात्र धक खोल्ने हुँदा हल्ला त हुन्छ नै । गुरूङको रोदीघर होस्, अथवा मैथिली, बज्जिका र भोजपुरीको जट जटिन जुनसुकै लोकनाट्य परम्परामा पनि महिलाहरू मन खोलेर रमाइलो गर्छन् । नेपालका पश्चिमी जिल्लाहरूमा यसलाई जिउती तथा रतेरी पनि भनिन्छ ।
रत्यौलीमा देखाइने नाट्य कला
यस नाट्य परम्परामा महिलाले पैन्ट, सुरूवाल लगाएर मकैको खोया र ज्यामीरको जननेन्द्रीय जडेर पुरुष बनी रतीक्रियाको स्वाँङ गर्छन् । पेट बोकेको महिलाको नक्कल पार्नु, र प्रसवकालको अभिनय भने बडो सजिब लाग्दछ । पुरुषहरूका लागि पूर्णतः निषेध यो नाट्य परम्पराको अभिनेता-अभिनेत्री महिला नै हुन्छन् । यसको आयोजना छोराको विवाहमा जन्ती प्रस्थान गरेपछि सोको राति विशेषरूपमा गरिन्छ र मूलपात्र बेहुलाकी आमालाई बनाइन्छ । छोराको विवाहमा बुहारी आउने हुन्छ, वियोगको दुःख हुँदैन, यसकारण खुब उल्लासपूर्वक रमाइलो गर्छन् । यसमा कुनै बाद्ययन्त्र प्रयोग गरिँदैन र घरेलु सामानको उपयोग गरेको पाइन्छ । रतेउली खेल्ने महिलाहरू पुरुषले सहजै देख्न नसक्ने ठाउँमा गोलो घेरा बनाएर बस्छन् । गाईजात्रा बिर्सिने किसिमको हास्य र व्यङ्ग्य दुबै यसमा पाइन्छ । यसको प्रारम्भिक अभिनयमा एउटी महिला दौरा-सुरूवाल, पैन्ट-सर्ट अथवा ट्याकसुट र टोपी लगाएर लोग्ने बन्छे त अर्की पत्नी । प्रायः अभिनयमा बेबकुफ पतिको अभिनय उतार्ने गरिन्छ । अभिनयकै क्रममा महिलालाई पतिको दासी होइन, मालिक्नी बनेको देखाइन्छ । बीचबीचमा आइमाईहरूले लय मिलाएर गीत पनि गाउँछन् । खासगरेर यसरी गाउने गीतलाई नै पश्चिमी नेपालमा जिउती भनिन्छ । प्रायः गरेर यस नाटकमा महिलाहरूले आफ्नो तरिकाबाट पुरुषहरूप्रति आफ्नो शाश्वत अधिकार पोख्नका लागि कतिपय रोचक नाटकहरू तत्कालै सिर्जना गरेर अभिनय देखाउँछन् । रतेउलीको क्रममा सबभन्दा प्रचलित नाटक हो बच्चा जन्माउनु । एउटी महिला आफ्नो पेटमा कपडा बाँधेर गर्भवती भएको अभिनय गर्छे । नाचकै क्रममा पेट धेरै दुःखेको अभिनय गर्छे । महिलाहरूले अभिनयको क्रममा पुरुषप्रधान समाजको निरङ्कुशता र स्वार्थीपनमाथि प्रहार गर्दछन् । पेट बोकेको स्वाँङ गरेकी महिला छट्पटाउन थाल्दछे । अर्की महिला जान्ने झाँक्रीको रूपमा आउँछे र बच्चा जन्माउन मद्दत गर्दछे । झाँक्री बन्ने महिला मूलतः विदूषक -जोकर) हो र तिनको प्रत्येक अभिनयमा हास्य हुन्छ । हाँसोको बीचमा अन्ततः बच्चा जन्माइन्छ । सामान्यतः मसला पिस्ने लोहोरोलाई बच्चाको रूपमा प्रयोगमा ल्याइन्छ । बच्चा रोएको अभिनय पनि महिलाहरू नै गर्छन् । बच्चालाई दूध ख्वाएको अभिनय, बच्चा बिरामी हुँदा आमाको मनोदशाको अभिनय, यसप्रकार आमा र बच्चाको जीवनसँग प्रत्यक्ष सरोकार राख्ने कुरो हास्यको माध्यमबाट प्रस्तुत गर्ने गरिन्छ । रातभरि नै यस किसिमको नाटक चलिरहन्छ । घरको मझेरीमा बेहुली लिन गएको बेहुला र जन्तीको प्रतीकका रूपमा कागजमा चित्र बनाएर भित्तामा टाँसिएको हुन्छ । वास्तवमा त्यही चित्रलाई नै जिउती भनिन्छ । अष्टमातृकाको पूजाका अवसरमा पनि जिउती चित्र विवाहमा आवश्यक मानिन्छ । चित्रमुनि रातभर दियो बालेर उक्त दियोलाई निभ्न नदिनका लागि पनि रतेली खेल्दै जाग्राम बस्ने प्रचलन चलेको हो । रतेउलीको बोको छ, खाउँला भन्नै धोको छ, भन्ने बोलको गीत गाएर रमाइलो गर्दछन् भने केराको थम्बालाई काठका खुट्टा लगाएर हिनहिनाउँदै, घोडा चढेको बेहुलाको अभिनय अर्को आकर्षण हो । त्यस घोडालाई भोलिपल्ट बेहुली लिएर आउने बेलामा दोबाटोमा राख्ने प्रचलन पनि छ । रतेउलीको यस्तो संस्कृति विशेषगरी गाउँघरमा अद्यापि जीवितै छ।
महत्त्व
रत्यौलीमा देखाइने नाट्य कलाबाट नै प्रष्ट हुन्छ की यो परम्परा महिलाहरूकोलागि ज्ञान वर्धक पनि छ । यसका साथै यस परम्पराले महिलाहरूको आपसी मेलमिलाप पनि कायम राख्ने गर्दछ । रत्यौलीमा महिलाहरूले खुलेर रतिराग सम्बन्धी गित र नृत्य पर्दर्शन गर्ने हुनाले पश्चिम नेपालमा "रत्यौलीका आइमाई भूवाको लोग्ने" भन्ने उखान प्रचलित छ । त्यसैले रत्यौलीमा पुरूषको उपस्थिती हुनाले महिलाहरूको मनोरञ्जनमा दखल पुग्ने भएकाले पहिलेका दिनहरूमा पुरूषहरू रत्यौलीमा देखेमा महिलाहरूले कुटेर खेद्ने चलन पनि थियो ।
ज्योतिर्लिङ्ग
हिन्दू धर्ममा पुराणहरूका अनुसार शिवजी जहां-जहां स्वयं प्रकट भए उक्त बाह्र स्थानमा अवस्थित शिवलिंगलाई ज्योतिर्लिङ्गको रूपमा पूजा गरिन्छ । नेपाली बृहत् शब्दकोशमा ज्योतिर्लिङ्गलाई सत्ययुगमा धपधपी बल्थे भनी विश्वास गरिएका शिवजीका बाह्र लिङ्ग भनेर लेखिएको छ ।
हिन्दू मान्यता अनुसार जुन मानिस प्रतिदिन बिहान तथा साँझको समयमा यी बाह्र ज्योतिर्लिङ्गहरूको नाम लिन्छ, उसको सात जन्मको पाप यी लिंगहरूको स्मरण मात्रले पनि मेटिन्छ् ।
स्थलहरू
१२ ज्योतिर्लिङ्गको नाम शिव पुराण अनुसार (शतरुद्र संहिता,अध्याय ४२/२-४)।
बाह् ज्योतिर्लिङ्ग र बाह्र राशिबीचको सम्बन्ध
मेष सोमनाथ, वृष श्रीशैल, मिथुन महाकाल, कर्क अमलेश्वर, सिंह वैद्यनाथ, कन्या भीमशंकर, तुला रामेश, वृश्चिक नागेश, धनु विश्वेशं, मकर त्र्यम्बकं, कुम्भ केदार तथा मीन घृष्णेशं
पतझड
पतझड वनस्पतिको एक प्रकारको समूह हो। जुन विरुवाका पातहरू कुनै न कुनै याम झरेर फेरी नयाँ पातहरू पलाउनछन् त्यस्ता विरुवाहरूलाई जीव विज्ञानले पतझड समुहमा राखेको छ। जस्तै:- आरू, ओखर, उत्तिस, पैँयु, सल्लो, मेहल, साल, पाँगर आदी धेरै जसो वनस्पतिहरू यो समुहमा पर्छन्।
ह्युस्टन
ह्युस्टन संयुक्त राज्य अमेरिकाको चौथौ ठूलो शहर हो। यो टेक्सस राज्यको सबभन्दा ठूलो शहर पनि हो। सन् २००९मा गरिएको जनगणनाको अनुसार ह्युस्टनको जनसङ्ख्या २२ लाखको हाराहारीमा छ। यो सहर १६०० वर्ग किलोमिटरको क्षत्रफलमा फैलिएको छ। ह्युस्टन ह्यारिस् काउण्टी अन्तर्गत पर्दछ।
लेला स्टार
लेला स्टार (जन्म १३ जुन १९८५) क्युबान अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन ।
विशाल तालहरू
विशाल ताल उत्तर अमेरिकाको उत्तरपूर्वमा संयुक्त राज्य र क्यानाडाको बोर्डरमा अवस्थित एक अर्कासँग जोडिएका सफा पानीको तालहरूको समूह हो । यस समूह अन्तर्गत सुपेरियर, मिचिगन, ह्युरन, इरी तथा ओन्टारियो तालहरू पर्दछन । यि तालहरू मध्ये ४ वटा तालहरू संयुक्त राज्य अमेरिका तथा क्यानडा दुवै राष्ट्रको भूभागमा तथा एउटा ताल (मिचिगन ताल) संयुक्त राज्य अमेरिकाको भूभागमा मात्र पर्दछ ।
चुप्रा बजार
चुप्रा बजार दैलेख जिल्लाको एक रमणिय प्रयटक स्थल हो। छामघाट खोला र लोहोरे खोलाको दोभानमा अवस्थित चुप्रा समथल भु-भागमा फैलिएको छ। चुप्रा बजार दैलेख जिल्लाको बेलपाटा गा. वि. स.मा पर्दछ।
उधौली
उधौली चाड नेपाल साथै संसार भरी छरिएर वसोवास गर्ने भुमिपुत्र मुलवासी किराँत समुदायले विशेष सुनुवार, राई, लिम्बु र याख्खाहरुले  मनाउने महान चाड हो । हरेक वर्ष मङ्सिर पूर्णिमाका दिनबाट सुरुहुने उधौली चाड मानिस, जीवजन्तु तथा चराचुरुङ्गी लेकतिरबाट बेसीतिर बसाइँ सर्ने समय भएको सङ्केत गर्न तथा अन्नबाली भित्र्याइएको खुसीयालीमा मनाउने गरिन्छ। खेतमा अन्नबाली पाकेपछि आफ्नो इष्ट देवतालाई चढाउने, खानका लागि अनुमति माग्ने तथा पितृलाई स्मरण गरेर मंसिर शुल्क पूर्णिमाको  दिनको यो उधौली पर्वलाई सुनुवारले फोलस्याँदर, राईले उधौली सकेला, याक्खाले चासुवा र लिम्बुहरूले चासोक तङ्नाम भन्छन् । किराँत समुदायमा अन्नबाली लगाउने बेला वैशाख पूर्णिमाको बेला उभौली मनाउने प्रचलन छ। उधौली पर्व विभिन्न कार्यक्रम गरी १५ दिनसम्म मनाइने प्रचलन छ। यस्तै उधौली-उभौलीले ऋतु परिवर्तन र पर्यावरण अनुकुलता अनुरुपका कामका रुपमा समेत लिने गरिन्छ ।
नामाकरण
प्रकृति पुजक किराँत समुदायले नदी तथा खोलामा पाइने माछा ओरालो (उँधो) धेरै पानी भएको ठाँउतिर बसाइँ सरेको समयलाई उधौली भनेको पाइन्छ । यही उँधो शब्दबाट नै उधौली पर्वको नामाकरण भएको हो ।
अन्य नामहरू
यस चाडलाई किराँत समुदायले आफ्नो मुख्य चाडको रूपमा मान्दै आएका छन् । यस उधौली चाडलाई लिम्बुहरूले चासोक तङनाम, किराँत राईहरूले साकेला, साकेन्वा, किराँत याख्खाहरूले चासुवा र किराँत सुनुवारहरूले फोलस्याँदर भन्दछन् । उधौली साकेला पर्वलाई न्वागी पूजा, साकेवा, साखेवा, साकेनवा, सिमे, भूमे, फोडस्यान्डर, उधौली र भूमिपूजा आदि नामलेसमेत चिनिन्छ ।
परम्परागत विधी
पूजा सम्पन्न गर्नका लागि कुखुरा, सुगुरको साथमा जाँड, रक्सी, अदुवा, केराको पात, धूप, अक्षता, पाती, सेउली, ढोल, झ्याम्टा, धनुकाँड लगायत सामग्री आवश्यक पर्छ परम्परा अनुसार किराँती धर्मगुरु(बिजुवा/नक्छुङ/कुबि)ले चुलोको पूजाबाट सुरु गर्ने यस चाडमा धर्मगुरुले साकेला थानमा उहिले गोरु काटेर तर अहिले नौसिङ्गे कुखुराको भालेको बलि दिने गर्छन् । सो बलिपछि धर्मगुरुको आदेशबाट साकेला नाच सुरु गरिन्छ । पहिलो दिन पूजा स्थलमा नाची पछिका दिनमा फरक स्थानमा जम्मा भई नाचेर १५ दिनसम्म यो चाड मनाइन्छ । नाच्ने क्रममा हातखुट्टाको चाल र हाउभाउको माध्यमबाट ढोल, झ्याम्टाको तालमा विभिन्न जीव, जनावर, पशुपक्षी, चराचुरुङ्गीको नक्कल, खोरिया फाँडेको, अन्नबाली लगाएको, गोडमेल गरेको, अन्नबाली काटेको, उठाएको जस्ता कृषि कार्य प्रदर्शन गरिन्छ ।  यस पर्वको बेलामा बालबालिका, युवा, वृद्ध सबै आपसमा गोलो घेरा लगाएर परम्परागत रूपमा शिली नाच नाच्ने गर्छन् । सो शिलिनाच नेपालका विभिन्न सहरमा खासगरी युवा वर्गमा बढी प्रचलित र लोकप्रीय छ । साथै कपासबाट धागो कातेको, कपडा बुनेको, सिङ्गारपटार गरेको जस्ता कार्यलाई पनि अभिनयको माध्यमबाट नाचमा उतारिन्छ । यसलाई ‘सिली टिप्ने’ भनिन्छ । सिली टिप्ने वा नाच्ने तरिका ठाउ“अनुसार फरक हुन्छ । यसरी नाच्दा वा सिली टिप्दा अभिनय वा हाउभाउसँग मिल्ने, पितृ र प्रकृतिसँग मेल खाने गीत गाइन्छ । नेपालबाहिर खासगरी भारतको सिक्किम, हङकङ, बेलायत, अमेरिका, जापान तथा कोरियामा समेत यो साकेला शिली नाच लोकप्रिय छ ।
यस चाडमा चेलि/छेकुमा, आफन्त, नातागोता, कुलकुटुम्बलाई आफ्नो घरमा बोलाएर विभिन्न परिकार ख्वाउने चलन रहेको छ । यस चाडलाई विशेषत मेलमिलापको चाडको रूपमा पनि मनाउने गरिन्छ । वर्षभरिमा कसैसंग मनमुटाव रहेको खण्डमा साइनोले कान्छो व्यक्ति जेठो साइनोको घरमा कोसेली, उपहार बोकेर जाने र बोलचाल गर्ने चलन रहेको छ । साइनोमा जेठोले आफ्नो घरमा आएकालाई माया र सम्मान गर्नुपर्दछ । यसरी यो चाडले मेलमिलाप, भेटघाटको अवसर पनि प्रदान गर्ने भएकोले सामाजिक सहिष्णुता कायम राख्न महत्त्वपूर्ण भूमिका रहेको पाइन्छ ।
आधुनिक विधी
भाषा, संस्कार संस्कृतिले आ–आफ्नो पहिचान दिलाउने र अस्तित्व जोगाउने भएकोले आजभोलि उधौली चाडको अवसरमा संसारभर छरिएर रहेका किराँतहरू आपसमा शुभकामना साटासाट गर्छन् । एकै इलाकामा रहेकाहरू एकैठाँउ भेला भएर दुःख सुखका कुराहरू आदानप्रदान गर्ने, आपसमा चिनजान गर्ने, आ–आफ्नो संस्कृति झल्काउने पोषाकहरू लगाएर आ–आफ्नो जाति विशेषको नाच नाच्ने गर्दछन् । लिम्बुहरू च्याब्रुङ बजाउँदै केलाङ, माङलाङ, कुस्रोक्पा लगायत थरीथरीका नाच नाच्ने गर्दछन् भने हात समाएर पालाम भन्दै धाननाच पनि नाच्ने गर्दछन् । राईहरूले हातमा झ्याम्टा, ढोल, चमर र सेउली (सिरलिङ्गे) लिएर विभिन्न शैलीका साकेला, साकेन्वा नाच्ने गर्दछन् । त्यस्तै सुनुवारहरू ढोल बजाएर स्यादर नाच्ने गर्दछन्, याख्खाहरू हात समाएर चावाकलाक र च्याब्रुङ बजाएर केइलाक नाच्ने गर्दछन् ।
नाभीस्थान
नाभिस्थान पाँच थान पंचकोशी अंतर्गत पर्ने एक स्थान हो। यो स्थल दैलेख जिल्लाको साविकको गमौडी गाविसमा पर्दछ। हाल यो स्थान भैरबी गाउँपालिका र दुल्लु नगरपालिकाको सिमानामा रहेको छ । नाभिस्थानमा मन्दिर भित्र पानी माथी इन्द्र ज्वाला र वडी ज्वाला नामका २ वटा आगोको ज्वालाहरू निरन्तर रूपमा बलिरहेका देखिन्छन्। वैज्ञानिकहरूले यहाँ पेट्रोल ग्यासको खानी भएको सिद्ध गरेका छन् भने धार्मीक मान्यता अनुसार यी ज्वालाहरू दैवीक शक्ती द्वारा देखिएका हुन् भन्ने भनाई रहेको छ। श्री स्वस्थानी ब्रतकथा अनुसार महादेवले सतिदेवीको मृत शरिर बोकेर यत्र तत्र घुम्ने क्रममा यस स्थानमा आइपुग्दा सति देवीको नाभी पतन भएकोले यस स्थानलाई नाभिस्थान भनेर पूजा गर्न थालिएको हो भन्ने स्थानिय जनश्रुती रहेको छ।
मन्दिर परिसर
नाभिस्थानमा इँटा, काठ र माटोले बनेका तथा झिंगटीका छाना भएको दक्षिणाभिमुख दुइवटा सत्तल रहेका छन्। एउटा सत्तललाई कोठार (भण्डार) भनिन्छ भने अर्को सत्तललाई धर्मधुनी भनिन्छ। नाभिस्थान मन्दिर पनि दुईपाखे झिंगटीको छानो भएको, इँटा काठ र माटोले बनेको तथा पश्चिम तर्फ फर्केर रहेको छ। मन्दिरको गजुर पित्तलको रहेको छ। मन्दिरको प्रवेशद्वारमा प्रस्तरको गणेश मूर्ति रहेको छ। मन्दिरको ढोकाको खापा वि.सं. १९९७ मा तामाले मोढेको देखिन्छ। मन्दिर भित्र ज्वाला बलिरहेको छ। ज्वाला मन्दिरमा अनवरत रूपमा बलिरहने ज्वालाबाहेक अन्य मुर्तीहरू रहेका छैनन्। नाभिस्थान मन्दिर परिसरमा भैरव र गणेशको मन्दिरहरू पनि रहेका छन्। गादीघर मठमा सूर्य, विष्णु, इन्द्र र देवीहरूका मूर्तिहरू रहेका छन्। यस स्थानमा शिखरशैलीमा निर्माण भएका देवलहरूका भग्नावशेषहरू पनि रहेका छन्। मन्दिर नजिकै विश्वकै दुर्लभ भनेर चिनिने शमीको विशाल वृक्ष रहेको छ, जसलाई पञ्चकोशी तिर्थलस्थलको प्रतिकको रूपमा पनि मानिन्छ। यस मन्दिरमा नाथ सम्प्रादयका योगीहरूद्वारा पूजाआजा गरिन्छ।
पूजा परम्परा
नाभिस्थान मन्दिरमा बडा दशैंको कालरात्रीमा र चैते दशैंको नवरात्रीमा विशेष पूजा गरिन्छ। बालाचतुर्दशीमा सतबिज छर्ने गरिन्छ। यसै गरी स्वस्थानी व्रतको समाप्तीको दिनमा लिंगो ठड्याउने र महाशिवरात्रीको दिनमा ठुलो मेला लाग्ने गर्दछ। मन्दिरको पूर्वतर्फ रहेको नाभीखोलाको किनारमा श्मसानघाट रहेको छ। ज्वालाजीबाट अग्नी लगेर दाह संस्कार गर्ने प्रचलन रहेको छ। मन्दिर अगाडि २७ हात अग्ला दुईवटा लिंगाहरू भएकोमा प्रत्यक स्वस्थानीको स्याङ्गेमा पालै पालो फेर्ने गरिन्छ। यदी कुनै कराणवस ज्वालाहरू निभ्न गएमा धर्म धुनीघरको आगोले ज्वाला प्रज्वलित गरिन्छ।
जलकन्या
जलकन्या नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो । २००१ नेपालको जनगणनाको समयमा यहाँ रहेका ३२२ घरहरुमध्यको जनसङ्ख्या १,९९५ थियोे ।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१ को जनगणना अनुसार जलकन्याको जनसङ्ख्या १९५५ छ । यस मध्य पुरुष ४७%, र महिला ५३% छन्।
मिनियन्स् (चलचित्र)
मिनियन्स् (अङ्ग्रेजी: Minions) सन् २०१५ को अमेरिकी 3D कम्प्युटर-एनिमेटेड पारिवारिक हास्य प्रधान चलचित्र हो। विशेषत: डिस्पेकेवल मि चलचित्रको कथाको पूर्व भाग (prequel) को रूपमा रहेको छ। इलुमिनेसन इन्टरटेनमेन्टद्वारा युनिर्भर्सल पिक्चर्सका लागि निर्मित यश चलचित्रका निर्देशक पियरे कोफिन र काइल ब्याल्डा हुन् । यसका लेखक ब्रायन लिन्च र निर्माता क्रिस मेलिडेन्ड्री र जेनेट हिले हुन्। चलचित्रमा कोफिन (मिनियन्स्को रूपमा), स्यान्ड्रा बुल्लक, जोन ह्यम्म, माइकल किटन, एलिजन जेनी र स्टिभ कुगनको आवाज-अभिनय रहेको छ र जियोफ्रि रसद्वारा वाचन गरिएको छ।  डिस्पिकेबल  २ चलचित्रको को अन्तमा मिनियन्स् बन्ने सङ्केत दिइएको थियो ।
मिनियन्स् को पहिलो प्रदर्शनी जुन ११, २०१५ मा लेस्टर स्क्वायर, लण्डनमा भयो र जुलाई १० मा अमेरिकामा सामान्य रूपमा रिलिज गरियो । चलचित्रको समीक्षा भने मिश्रति पाइयो: केही समिक्षकले चलचित्रको हास्य पक्ष राम्रो भएको बताए, केहीले चलचित्रका मुख्य पात्रले कथा बाँध्न नसकेको र खलपात्रहरू फिक्का भएको बताए । चलचित्रले अमेरिकी डलर १.१ अर्ब कमाउन सफल हुँदै (डिस्पेकेवल मि १ र २ लाई पछि पार्दै), हाल सम्मको ११औँ सर्वाधिक कमाउन सफल चलचित्र, दोस्रो बढी कमाउन सफल एनिमेटेड चलचित्र र डिज्नी बाहेकका सबै भन्दा बढी कमाउन सफल एनिमेटेड चलचित्र बन्यो ।
कथा सारंश
मिनियन्स् समयको प्रारम्भ देखि नै एक कोषिकाबाट विकास हुदैँ उत्पत्ति भएका साना पहेँला जीव हुन्। यिनको मुख्य उद्देश्य भनेको संसार राज गर्ने ठुला जीवको बफादार नोकर या सहयोगी बन्नु हो। विभिन्न जीव क्रमश: डाइनासोर, गुफामा बस्ने वन मानव, इजिप्टका शासक, ड्राकुला, नेपोलियन हुदैँ गर्दा धेरै पटक मिनियन्स् नै उक्त मालिकको बिनाशका कारण पनि बन्न जान्छन्। नेपोलियनको सहयोगी बन्ने क्रममा नेपोलीयनको विनाशका कारण बन्न पुगेपछि मिनियन्स्हरू लेखेटिन्छन् र पृथ्वीको आर्टिक जोनमा बस्न बाध्य हुन्छन् । कयौँ वर्ष मानव समुदायबाट टाढा रहेका मिनियनस्हरू आफ्नो अस्तित्व गुमाए झैँ हुन्छन् । मिनियन्स् परिवारको सम्मान र उद्देश्य खोज्न निडर मिनियन केभिन, नयाँ मालिक खोज्ने सोच्दछन् । केभिनको यात्रामा स्ट्वार्ट: सङ्गीत प्रेमी एउटा आँखा भएको मिनियन, बब: कलिला तर यात्राका इच्छुक मिनियन सहयोगी हुन पुग्छन् ।
यी तीन मिनियन सन् १९६८ को न्यु योर्क शहरमा पुग्दछन् । शहरमा घुम्दाघुम्दैँ उनीहरू एक डिपार्टमेन्ट स्टोरमा रात कटाउँछन् । उनीहरू ओर्ल्यान्डोमा हुन गइरहेको कमिक कोन, खलनायक र महाखलनायकको सभाको बारेमा विज्ञापनबाट थाहा पाउँछन् । केभीनको टोली नेल्स्न परिवारसँग लिफ्ट माग्दछन् र उनीहरूलाई प्रभाव पार्दछन् । उक्त सभामा स्कार्लेट ओभरकिल, एक महिला महाखलनायकद्वारा केभिनका टोली विशेष कार्यका लागि चुनिनिन्छन् र इङ्ल्यान्ड लगिन्छन् । स्कार्लेट ओभरकिलद्वारा इङ्ग्ल्यान्डकी महारानीको ताज चोर्न कार्यमा मिनियन्स्हरू असफल हुन पुग्छन् । बरु उल्टै बब महारानीको स्थानमा राजा बन्न पुग्दछन् । अन्तत: स्कार्लेट बदला लिने सोच्छिन् तर उनको महारानी बन्ने सपना भने पुर्ण हुन पाउँदैँन ।
अन्तत: तीन मिनियन्स्हरू महारानीबाट सम्मानित हुन पुग्छन् । त्यस सँगै मिनियन्स्हरू साना 'ग्रु' को पिछा गर्दछन् ।
निर्माण
सन् २०१२ मा युनिभर्सल स्टुडियोज र इल्युमिनेसन इन्टरटेनमेन्टले डिस्पेकेबल मि का मिनियन्स्का छुट्टै चलचित्र बनाइने पूर्व घोषणा गरेका थिए र सन् २०१४ सम्ममा रिलिज गराउने कुरा गराए । ब्रायन लिन्च, जसले हप (२०११) र पुस इन बुट्स (२०११) मा सह-पटकथा लेखक भएर काम गरिसकेका थिए, उनलाई नै चलचित्रको पटकथा लेख्न प्रस्ताव राखिएको थियो ।
अगस्ट २१, २०१२ मा चलचित्र डिसेम्बर १९, २०१४ मा रिलिज हुने घोषणा गरियो । फेब्रुअरी २०१३ मा स्यान्ड्रा बुल्लक, र दुई महिना पछि जोन ह्यम्म चलचित्रको कलाकारका रूपमा जोडिए । चलचित्रको रिलिज मिति सेप्टेम्बर २०, २०१३ मा जुलाई १०, २०१५ मा सारियो; जुलाई १३ मा डिस्पेकबल मि २ को सफलता, युनिभर्सलले यसलाई सन्तोषजनक मान्नु र चलचित्रको व्यवसायीक पक्ष केलाउन रहर हुनु यसको कारण थियो ।
रिलिज
चलचित्रको पहिलो प्रदर्शनी जुन ११, २०१५ मा लण्डनमा भयो, जुन १७ मा इन्डोनेसिया र अस्ट्रेलिया र त्यसको भोलिपल्ट मलेसिया र सिङ्गापुरमा रिलिज गरियो । अमेरिकामा जुन २६ मा प्रदर्शनी गरियो र जुलाइ १०, २०१५ मा सामान्य रूपमा रिलिज गरियो । चिनमा सेप्टेम्बर १३ मा रिलिज गरिएको थियो ।
मार्केटिङ
मिनियन्स को पहिलो ट्रेलर नोभेम्बर ३, २०१४ मा युट्युबमा इलियुमिनेसनद्वारा हालिएको थियो । चलचित्रको कमिक्स र ग्राफिक्स उपन्यास टाइटन कमिक्सले प्रकाशन गर्दै आएको छ । युनिभर्सलको माऊ कम्पनी कोमकास्ट र उसको साझीदारीहरूले चलचित्रको टेलिभिजन विज्ञापनका लागि अमेरिकी डलर २६.१ लाख खर्चिएका थिए । युनिभर्सलले यसलाई "इतिहासमा नै सबै भन्दा ठूलो र व्यापक" भएको बताए ।
घरेलु मिडिया
मिनियन्स् डिभिडिमा सन् नोभेम्बर १६, २०१५ मा युरोपमा गरिएको थियो र उत्तर अमेरिकामा डिसेम्बर ८ मा रिलिज गरिएको थियो । उक्त चलचित्र सँग अन्य छोटा चलचित्र पनि समावेश गरिएका थिए । अमेरिकामा रिलिज भएको पहिलो हप्तामा नै ६३% बिक्री नतिजा आएको थियो ।
बकस अफिस
मिनियन्स $३३६ लाख उत्तर अमेरिकामा र अन्य ठाउँबाट $८२१.२ लाख कमाउन सफल भयो । विश्वभरमा, सन् २०१५ को सर्वाधिक कमाउन सफल चलचित्रमा पाँचौं स्थान हात पार्न सफल भयो । $१ अर्ब भन्दा बढी कमाउन सफल मिनियन्स पहिलो डिज्नी बाहिरको एनिमेटेड चलचित्र हो। यसैसित युनिभर्सल पिक्चर्स, फ्युरिस सेबेन, जियुरेसिक वर्लड र मिनियन्स् सँगैँ $१ अर्ब भन्दा बढि कमाउन सफल ३ वटा चलचित्रको पहिलो स्टुडियो बन्यो।
उत्तर अमेरिका
चलचित्रको अमेरिका र क्यान्डामा भव्य रिलिज र प्रदर्शनी भयो। प्रदर्शनीखो एक हप्तामा नै अमेरिको डलर ११५.७ लाख कमाइ गरेका थिए । सन् २०१५ को अमेरिकी डलर १०० लाख भन्दा बढी कमाउन सफल चलचित्र (चौथो) बन्न सफल भयो । यसैसँग छैटौँ बढी कमाउन सफल युनिभर्षल पिक्चर्सको चलचित्र र हालसम्मकै ३७ औँ बढी कमाउन सफल चलचित्र रह्यो ।
उत्तर अमेरिका बाहिर
२०१५ को जुन र जुलाइ भर ४४ देशहरूमा चलचित्र रिलिज भयो । अमेरिकी डलर १२.५ लाख पहिलो हप्तामा कमाउन चलचित्र सफल भयो ।
नयाँ भाग
जनवरी २०१७ मा मिनियन्स २ जुलाई ३, २०२० मा रिलिज हुने घोषणा गरिएको थियो । चलचित्रका निर्देशन ब्याल्डा र सहनिर्देशन ब्रेड एब्लेसन नै गर्नेछन् जसका लेखक लिन्च हुनेछन् ।
विवाहका प्रकारहरू
शास्त्रीयरूपमा आठ प्रकारका विवाहहरू वणिर्त छन्
यी परम्परागत विवाहलाई नेपाली समाजले मागी विवाह, भागी विवाह, चोरी विवाह, जारी विवाह, प्रेम विवाह आदि नाम दिने गरेको पाइन्छ। परम्परागतरूपमा मागी विवाहको सर्वव्यापकता थियो। कतिपय जातजातिहरूमा चोरी विवाह र मागी विवाह पनि प्रचलित थिए। हाल सबै शिक्षित समाजमा प्रेम विवाह फस्टाउँदै गएको छ। एक प्रकारले यो मान्य भइसकेको छ। जारी विवाहको प्रचलन हराउँदै गएको छ। गाउँघरमा दुई-चारजना गएर सामान्य किसिमले विवाह सम्पन्न गरी केटी लिएर आउने विवाहलाई कुम्ले विवाह र निकै ठूलो तयारी गरी बाजा र जन्ती लिएर गई केटी लिएर आउने विवाहलाई वरियाती भन्ने चलन छ।
हिन्दु परम्परा र शास्त्र अनुसार माथी उल्लेखित विवाहका प्रकारहरूलाई यसरी व्याख्या गरिएको छ:
ब्रह्म विवाहः यस विवाहअनुसार आभूषण, वस्त्र आदिबाट अलङ्कृत गरेर कन्यादान गरिन्छ । यस विवाहमा दुवै पक्षको सहमतिबाट समान वर र कन्याको विवाह निश्चित गरिन्छ । अहिलेको मागी विवाहलाई यस खालको विवाह भन्न सकिन्छ ।
प्रजापत्य विवाहः यस्तो विवाहमा कन्यासँग अनुमति लिइँदैन । अभिभावकले योग्य वर हेरेर कन्याको विवाह गरिदिन्छन् । विवाह भने विधिवत् हुन्छ । दुवैले एकसाथ मिलेर धर्माचरणको व्रत लिन्छन् । आर्ष विवाहः यस विवाहमा कन्यापक्षलाई कन्याको मूल्य तिरिन्छ । वर पक्षबाट विशेषगरी गाई दिने चलन हुन्छ । दैव विवाहः यस विवाहमा कुनै तपस्वीलाई कन्यादान गरिन्छ । कुनै सेवा कार्यको मूल्यको रूपमा कन्यादानमा दिइन्छ। महाभारतकालमा यी चार विवाहलाई धर्मसम्मत मानिन्थ्यो ।
गन्धर्व विवाहः यस विवाहमा परिवारको सहमति हुँदैन । कुनै रीतिरिवाज अपनाइँदैन । दुष्यन्त र शकुन्तलाले गन्धर्व विवाह गरेका थिए । कथाअनुसार एक पटक शिकार गर्ने क्रममा संयोगवश दुष्यन्त महर्षि कण्वको आश्रममा पुगे । त्यसबेला महर्षि आश्रममा थिएनन् । दुष्यन्तले शकुन्तलासँग गन्धर्व विवाह गरे । उनीहरूबीच शारीरिक सम्बन्ध गाँसियो । केही समय कुर्दा पनि महर्षि कण्व नआएपछि दुष्यन्त शकुन्तलालाई त्यहीँ छाडेर दरबार गए । जाने बेलामा उनले शकुन्तलालाई एउटा औँठी दिए । पछि शकुन्तलाले छोरा जन्माइन् । छोरा बोकेर उनी दुष्यन्तकहाँ पुगिन् । दुष्यन्तले दिएको औँठी उनले बाटोमै हराइन् । औँठीको अभावमा दुष्यन्तले शकुन्तलालाई स्वीकार गरेनन् । पछि ‘शकुन्तलालाई स्वीकार गर’ भनेर आकाशवाणी भयो र उनले स्वीकार गरे । यही घटनामा अर्को एउटा मतअनुसार पछि दुष्यन्तलाई दुर्वासाको श्राप परेको थियो । श्रापअनुसार उनको स्मरण शक्ति गुम्यो । पछि विभिन्न माध्यम हुँदै शकुन्तलालाई दिएको औँठी उनीकहाँ पुग्यो । औँठी देखेपछि उनले शकुन्तलासँगको घटना सम्झिए र शकुन्तलालाई छोरासहित स्वीकार गरे ।
आसुर विवाहः यस्तो विवाहमा वरपक्षद्वारा शुल्क दिएर कन्या ग्रहण गरिन्छ । कन्याका आफन्तलाई धन या प्रलोभन देखाएर स्वेच्छाले कन्या प्राप्त गरिन्छ ।
राक्षस विवाहः यस्तो विवाहमा कन्याको सहमति हुँदैन । उसलाई अपहरण गरेर जबर्जस्ती विवाह गरिन्छ । नेपालमै कुनै–कुनै जातिमा केही समय पहिलासम्म विभिन्न जमघट हुने ठाउँबाट आफूलाई मन परेकी कन्यालाई जबर्जस्ती उठाएर लैजाने चलन थियो । यस्तो चलन अहिले धेरै कम भएको छ । त्यस्ती कन्यालाई घरमा फिर्ता लगिँदैन । अपहरण गरेकै पुरुषलाई कन्यापक्षले स्वीकार गर्छ ।
माथिका अन्तिम चारवटा विवाहलाई शास्त्रले मर्यादाविपरीत मान्छ ।
आचार्य चाणक्यले विवाहका बारेमा भनेका छन्, ‘कन्याको बुबाको इच्छाअनुसार गरिने विवाह धर्मसम्मत हुन्छन् । अन्य चार विवाह धर्म मार्यादाअनुकूल छैनन् । यी विवाह कन्याको बलात्कार हो । सबैको प्रशन्नता हुने विवाह नै सर्वोत्तम हो । यसबाट सबैको सुख वृद्धि हुन्छ ।’ माथि चर्चा गरिएका आठ प्रकारका विवाहप्रथा उल्लेख हुनुले त्यसबेला त्यस्ता प्रथा प्रचलित थिए भनेर अनुमान गर्न सकिन्छ । भनिन्छ, पुरातनकालमा विभिन्न जातिहरूको प्रचलित वैवाहिक चलन हेरेर मनु आदि स्मृतिकारहरूले यी विवाहलाई मान्यता दिएका थिए । उनले सुरुका चार विवाह ब्राह्मण वर्गको लागि, राक्षस र गन्धर्व विवाह क्षत्रियको लागि र आसुर विवाह वैश्य र शुद्र वर्गका लागि भनेर छुट्याएका थिए । पैशाच र आसुर विवाह आर्यहरूको कुनै वर्गको लागि पनि उचित मानिँदैन थियो । जेहोस्, समयक्रममा बिस्तारै विवाह एउटा अनिवार्य धार्मिक संस्कार बन्न पुगेको छ । हाम्रा पुर्खाले विवाहको जुन परम्परा बसाले, ठाउँ–अवस्था–जाति र प्रकृतिअनुसार तिनले त्यसलाई टिप्दै आफ्नो जीवनको अङ्ग बनाएका छन् । विवाह समाजको सबैभन्दा सशक्त परम्पराका रूपमा स्थापित भएको छ तर समय क्रमले विवाहको शैली, वैवाहिक जीवनजस्ता धेरै कुरामा निकै फेरबदल पनि ल्याएको छ ।
शिवराज नगरपालिका
शिवराज नगरपालिका नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत लुम्बिनी अञ्चलमा पर्ने कपिलवस्तु जिल्लामा अवस्थित एक नगरपालिका हो । चन्द्रौटा बजार रहेको ठाँउलाई नगरपालिकाको केन्द्र बनाइएको छ । यो नगरपालिका २०६८ साउन १ देखि लागू हुने गरी बनाइएको हो तर कार्यन्वयनमा हाल २०७१ जेष्ठ ४ देखि आएको हो । शिवराजलाई नगरपालिका घोषणा गर्दा शिवपुर, विरपुर, विसुनपुर, चनई र जवाभारी गाउँ विकास समितिहरू समावेश गरिएका हुन् ।  आर्थिक वर्ष २०६८/६९को बजेटमार्फत् मुलुकमा ४१ नयाँ नगरपालिका थपिंदा शिवराज पनि नगरपालिका बनेको हो । महानगरपालिका, उपमहानगरपालिका र नगरपालिका गरी अब मुलुकमा कूल १३० भएका छन् भने गाविसको संख्या ३ हजार ९ सय १५बाट घटेर ३ हजार ६ सय ३३ भएका छन ।
जनसङ्ख्या
शिवपुर, विरपुर, विसुनपुर, चनई र जवाभारी गाविसहरूलाई मिलाएर शिवराज नगरपालिका बनाइएको हो । त्यसैले बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार यी ठाउँहरूको जनसङ्ख्यालाई जोडेर शिवराज नगरपालिकाको जनसङ्ख्या ४९,९८८ रहेको छ । शिवराज नगरपालिकामा ८,४४१ घरधुरि छन ।
लक्सी बेल्ले
लक्सी बेल्ले (जन्म ५ अगस्ट १९८७) अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन । उनी २००६मा १८ वर्षको उमेरमा अश्लील चलचित्र क्षेत्रमा प्रवेश गरिन् ।
युधिष्ठिर
युधिष्ठिर महाभारतका एक प्रमुख पात्र हुन् । उनी पाण्डुपुत्र अर्थात पाँच पाण्डवका जेठा भाइ पनि हुन् । उनी कुन्तीका पुत्र कुन्तेय पनि भनेर चिनिन्छन् । उनिलाई सत्य, निस्ठा तथा विवेक र पराक्रमका खानी भनेर पनि मानिन्छ ।
जल्पा
जल्पा नेपालको लुम्बिनी अञ्चलको पाल्पा जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो ।
बाजुरा विमानस्थल
कोल्टी विमानस्थल वा बाजुरा विमानस्थल सुदुरपश्चिम प्रदेश बाजुरा जिल्ला को कोल्टी नगरपालिकामा अवस्थित विमानस्थल हो । सडक यातायत पुग्नु अघि बाजुरा जिल्लालाइ बाँकी देश सँग जोड्ने यो विमानस्थल एक मात्र माध्यम थियो । हाल नेपाल वायुसेवा निगम,समिट,तारा,सिता वायु सेवाहरुले यस विमानस्थालबाट मुख्यत नेपालगंज का निमित्त नियमित उडान गर्दछन ।
बाग्लुङ विमानस्थल
बलेवा विमानस्थल वा बाग्लुङ विमानस्थल गण्डकी प्रदेशको बागलुङ जिल्लाको बागलुङ नगरपालिकामा अवस्थित हाल नियमित उडान नभएको विमानस्थल हो।