cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
विदर्भ
प्रशासन
प्रत्येक जिल्लामा एक कलेक्टरको कार्यालय छ जुन दैनिक प्रशासनको लागि जिम्मेवार छ। जिला कलेक्टर एक केन्द्रीय भारतीय सरकार IAS नियुक्त जो एक राज्य मा एक जिल्ला को शासन को प्रभारी छ।
जनसाङ्ख्यिकी
२०११ को भारतको जनगणना अनुसार विदर्भको कुल जनसंख्या 23,003,179 छ।
धर्म
विदर्भमा धर्म धार्मिक विश्वास र अभ्यासहरूको विविधताद्वारा विशेषता हो। विदर्भमा विश्वका छवटा प्रमुख धर्महरू छन्; अर्थात् हिन्दू, बौद्ध, इस्लाम, जैन, ईसाई र सिख धर्म।
ड्र्यागन प्यालेस टेम्पल क्याम्प्टीमा रहेको बौद्ध मन्दिर हो 2011 को जनगणना अनुसार, हिन्दू धर्म कुल जनसंख्या को 76.91% मा राज्य मा प्रमुख धर्म थियो, जबकि बौद्धहरु को कुल जनसंख्या को 13.08 गठन गर्यो। विदर्भ महाराष्ट्र मा कुल बौद्ध को 45.91% के लिए खाते।
भाषा र संस्कृति
होली, दिवाली र दसरा जस्ता हिन्दू पर्वहरू यस क्षेत्रभरि मनाइन्छ।
2011 को जनगणना के अनुसार, जनसंख्याको 73.72% मराठी, 8.30% हिन्दी, 6.23% उर्दू, 2.58% लाम्बाडी, 1.83% गोंडी, 1.10% कोर्कु र 1.02% तेलुगु आफ्नो पहिलो भाषाको रूपमा बोल्छन्।
नागपुर केन्द्रीय संग्रहालय (eest. 1863) मुख्य रूप विदर्भ बाट हो कि संग्रह को रखरखाव।
अर्थतन्त्र
नागपुर विदर्भको सबैभन्दा ठूलो आर्थिक केन्द्र हो नागपुर व्यापार र स्वास्थ्य सेवाको लागि केन्द्र हो। अमरावती चलचित्र वितरक र कपडा बजारका लागि परिचित छ। यवतमाल एक कपास सहर हो र कपासको निर्यातक हो। रेमण्ड युको डेनिम प्रा. Ltd. यवतमाल अवस्थित छ । चन्द्रपुरमा थर्मल पावर स्टेशन छ जुन भारतको सबैभन्दा ठूलो मध्ये एक हो र कागज (BILT बल्लारपुर), स्टील (स्टील अथोरिटी अफ इन्डियाबाट एमईएल), सिमेन्ट उद्योगहरू (अल्ट्राटेक सिमेन्ट, अम्बुजा सिमेन्ट, एसीसी लिमिटेड, माणिकगढ जस्ता केही अन्य भारी उद्योगहरू छन्। सिमेन्ट, मुरली सिमेन्ट) र धेरै कोइला खानी।
मिहान (बहु मोडल अन्तर्राष्ट्रिय कार्गो हब र नागपुर एयरपोर्ट) एक अन्तर्राष्ट्रिय कार्गो हब हो।  मिहान दक्षिण-पूर्वी एशिया र मध्य-पूर्वबाट आउने भारी कार्गो ह्यान्डल गर्ने हो। यस परियोजनाले सूचना-प्रविधि कम्पनीहरूको लागि ₹ 100 बिलियन (US$ 1.3 बिलियन) विशेष आर्थिक क्षेत्र (SEZ) पनि समावेश गर्दछ।
कृषि
विदर्भ क्षेत्रको खेतबारी भर्खरै किसानहरूले आत्महत्या गर्नेहरूको संख्याका कारण विदर्भ बदनाम भएको छ। 1 जुलाई 2006 मा भारतका प्रधानमन्त्री मनमोहन सिंहले विदर्भका लागि ₹ 3,750-करोड (37.5 बिलियन रुपैयाँ) राहत प्याकेज घोषणा गरे। प्याकेजले यस क्षेत्रका छ जिल्लाका कृषकहरूलाई मद्दत गर्ने उद्देश्य राखेको छ। यद्यपि प्याकेजलाई अधिकांश वित्तीय पण्डितहरूले स्वागत गरेनन् र पत्रकार पी साईनाथले द हिन्दूमा लेखे कि प्याकेज असफल हुने निश्चित थियो। प्याकेज र सरकारले घोटालामा संलग्न 400 भन्दा बढी अधिकारीहरूलाई निलम्बन गर्ने विचार गरेको अधिकांश अधिकारीहरू बीच भ्रष्टाचार भेटियो।
खनिज सम्पदा
नागपुर, अमरावती, यवतमाल, चन्द्रपुर, गडचिरोली, भंडारा मुख्य खनिज बेल्ट हो, जसमा कोइला र म्यांगनीज प्रमुख खनिजहरू छन्। चन्द्रपुर जिल्ला महाराष्ट्र को सबै खनिज उत्पादन को 29% योगदान गर्दछ। फलाम अयस्क र चूना ढुङ्गा सम्भावित खनन स्रोतको रूपमा चिनिन्छन्।
उद्योग
नागपुर, अमरावती, अकोला, यवतमाल, वर्धा र चन्द्रपुर विदर्भ resp मा ठूलो औद्योगिक केन्द्र हो। बल्लारपुर इंडस्ट्रीज, भारतको सबैभन्दा ठूलो निर्माता र कागजको निर्यातक चन्द्रपुर जिल्लामा अवस्थित छ। [३१]
खेलकुद
विदर्भ क्रिकेट संघ स्टेडियम, जामठा, नागपुर क्रिकेट यस क्षेत्रको सबैभन्दा लोकप्रिय खेल हो र नागपुरको विदर्भ क्रिकेट एसोसिएशन ग्राउण्ड (VCA) ले अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट खेलहरू आयोजना गरेको छ। यो विदर्भ क्रिकेट एसोसिएशन स्टेडियम, द्वारा 2008 जाम्था मा निर्मित द्वारा हटाइयो।
पर्यटन
ताडोबा अन्धारी टाइगर रिजर्भ जङ्गल सफारीका लागि आन्तरिक तथा बाह्य पर्यटकको बीचमा लोकप्रिय छ विदर्भको पूर्वी क्षेत्रमा महाराष्ट्रको सबैभन्दा पुरानो राष्ट्रिय निकुञ्ज, ताडोबा अंधारी टाइगर रिजर्व, भारतको ३९ परियोजना टाइगर रिजर्वहरू मध्ये एक छ। टिपेश्वर वन्यजन्तु अभयारण्यमा बाघको संख्या धेरै छ। शेगाउँ एक प्रसिद्ध तीर्थस्थल हो जुन हिन्दू संत गजानन महाराजलाई श्रेय दिइएको छ जो शेगाउँमा बस्थे र महाराष्ट्रभर पूजा गरिन्छ। अमरावती जिल्लाको चिखलदरा विदर्भको एक मात्र हिल स्टेशन हो।
सुन्दरपुर चोहर्वा
सुन्दरपुर चोहर्वा सर्लाही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस हो।
विदर्भ
राजनीति
लोकसभामा प्रतिनिधित्व राष्ट्रिय स्तरमा विदर्भको प्रतिनिधित्व १० लोकसभा सीटहरूद्वारा गरिन्छ। सबैभन्दा बढी जनघनत्व भएको नागपुर जिल्लालाई २ लोकसभा सीट, नागपुर र रामटेकमा विभाजन गरिएको छ, जबकि चिमुर र गडचिरोली जस्ता कम जनघनत्व भएका जिल्लाहरूलाई एकसाथ जोडिएको छ। यवतमाल-वाशिम विदर्भको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण सीटहरू मध्ये एक हो, किनकि यसले 2 जिल्ला सदरमुकामहरू समावेश गर्दछ। रामटेक र अमरावती सीटहरू अनुसूचित जाति उम्मेद्वारहरूका लागि आरक्षित छन्, जबकि गडचिरोली-चिमुर अनुसूचित जनजातिहरूका लागि आरक्षित छन्।
पृथक राज्य आन्दोलन
मुख्य लेख: विदर्भ आन्दोलन राजनीतिज्ञ र अर्थशास्त्री डा. श्रीकान्त जिचकारले महाराष्ट्रबाट विदर्भ विभाजनको विरोध गर्दै यो दिगो नभएको विश्वास व्यक्त गरे: "विदर्भलाई छुट्याइयो भने, नयाँ राज्य सञ्चालन गर्न हामीसँग पहिलो दिनदेखि कोष हुनेछैन। यस क्षेत्रको हिस्सा घाटाको बोझमा छ। र एकाधिकार कपास खरिद योजना, रोजगार ग्यारेन्टी योजना र त्यस्ता गतिविधिहरू तत्काल बन्द हुनेछ किनभने हामीसँग तलब तिर्न पैसा छैन।" उनले उल्लेख गरे कि उपलब्ध प्राकृतिक स्रोतहरूबाट आयले मुम्बईको सब्सिडीलाई सन्तुलनमा राख्न सक्दैन, र मुम्बईको सहयोग कुनै पनि विकासको लागि अत्यावश्यक थियो-मराठी-भाषी राज्य विभाजनको सामाजिक जोखिमको अतिरिक्त।
External links
}}
बौद्धको स्मारक होरयु-जी क्षेत्रमा
बौद्धको स्मारक होरयु-जी क्षेत्रमा एक युनेस्को विश्व सम्पदा क्षेत्रमा जोडिएको छ।
सुर्खेत उपत्यका
सुर्खेत उपत्यका पश्चिम नेपालको पहाडी क्षेत्रमा पर्छ। पहाडी क्षेत्रका काठमाण्डौ र पोखरा उपत्यका पछि क्षेत्रफलमा तेस्रो ठूलो मानिन्छ । वीरन्द्रनगर शहरी क्षेत्र सहीत थुप्रै गांउ विकास समिती रहेको सुर्खेत उपत्यकाबाट झुप्रा निकास खोला आदी खोला प्रवाहीत छन् । यी खोलाहरू उपत्यका बाहिर निस्केर भेरी नदीमा मिल्दछन । सुर्खेतमा वुलवुले ताल कार्के दह लगायत साना ठूला ताल पोखरी समेत रहेका छन ।
सुर्खेत उपत्यका बर्तमान नेपाल एकीकरण हुनु अगाडि लामो समय जुम्लाको सिंजा राज्य तथा जाजरकोट राज्य द्वारा शासीत थियो । ऐतिहासीक लाटीकोइली देउती बज्यै तथा काक्रे विहारले सुर्खेतको ऐतीहासीकता झल्काउदछन । झन्डै ४०,००० हजार जनसङ्ख्या रहेको वीरेन्द्रनगर मुख्य सहरी क्षेत्र रहेको यस उपत्यका का अन्य गांउमा समेत गरी झन्डै दुई लाख जनसङ्ख्या रहेको छ । यो उपत्यकालाई बाकी नेपालसँग रत्न राजमार्गले तथा सिंजा उपत्यकासँग कर्णाली राजमार्गले र दाङ उपत्यकाको त्रिभुवननगरसँग एक कच्ची सडक मार्गले जोडेका छन । उपत्यकाको वीरेन्द्रनगर सहरी क्षेत्र तथा अन्य गांउहरूमा स्थानीय सडक संजालले जोडीएका छन ।
सुर्खेत उपत्यकाको वीरेन्द्रनगर समस्त मध्यपश्चिम नेपालकै प्रमुख वाणीज्य केन्द्र हुनुका साथै शिक्षा तथा श्वास्थको केन्द्र समेत भइरहेको छ । यहा सुर्खेत बहुमुखी क्याम्पस, वीरेन्द्रनगर बहुमुखी क्याम्पस, सामुदायीक श्वास्थ क्याम्पस, तथा प्रस्तावीत मध्यपश्चिमाञ्चल विश्वविद्यालय अवस्थीत छन भने, मध्यपश्चिमाञ्चल क्षेत्रीय अस्पताल, सुर्खेत जिल्ला अस्पताल तथा नेत्र उपचार केन्द्र समेत सञ्चालित छन, वीरेन्द्रनगर मध्यपश्चिमान्चल विकासक्षेत्रको क्षेत्रीय सदरमुकाम पनि भएकाले यहा सबै क्षेत्रीय स्तरीय कार्यालय तथा सुर्खेत जिल्ला स्तरीय कार्यालय रहेका छन । सुर्खेतमा भर्खर पिच गरीएको विमास्थल समेत रहेको छ ।
भूगोल
अक्षांश: २८ ० २०' ‌ देखि २८ ० ५८'सम्म देशान्तर: ८० ० ५९' ‌ देखि ८२ ० २'सम्म क्षेत्रफल: २४५१ वर्ग कि.मी. औसत लम्बाइ: ………। औसत चौडाइ: ………॥ शहरी क्षेत्रफल: ३४ वर्ग कि.मी. ग्रामीण क्षेत्रफल २४१७ वर्ग कि.मी.
जोगबुढा उपत्यका
जोगबुढा उपत्यका डडेल्धुरा जिल्लामा अवस्थित रहेको छ । यस उपत्यकाको दक्षिणमा प्रसिद्ध शुक्लाफाँट वन्यजन्तु आरक्ष रहेको छ भने जोगबुढा नदीले चिरेर गएको यो उपत्यका डडेल्धुरा जिल्लाको मुख्य अन्न भण्डार हो । विकासका दृष्टीले केही पछि परेको भएता पनि हाल आएर यहाँ विकासका कार्यहरू हुँदैछन् । जोगबुढा नदीले सिंचित गरेको यो उपत्यकालाई जोगबुढा उपत्यका पनि भनिन्छ ।
कम्पनी
सामान्यतया कम्पनी भन्नाले कुनै निश्चित उद्देश्य प्राप्तिको लागि सहयोगी व्यक्तिहरूको समूहलाई बुझिन्छ । यसै गरी कुनै निश्चित उद्देश्य प्राप्तिको लागि नेपालको प्रचलित कानुन अनुसार स्थापना भएको व्यक्तिहरूको समूहलाई कम्पनी भनिन्छ । यो शव्द अङ्ग्रेजी वाट आएको आगन्तुक शव्द हो ।
प्रचलित कानुन अनुसार स्थापना हुने भएकोले कम्पनीलाई कानुनी व्यक्ति पनि भनेर चिनिन्छ । कम्पनी स्थापनाको लागि समुहमा रहेका व्यक्तिहरूबाट रकम पूँजीको रूपमा सङ्कलन गरिन्छ भने उक्त पूँजीको बदलामा सो व्यक्तिहरूलाई शेयर वितरण गर्ने गरिन्छ । कम्पनीमा शेयरधनीको दायित्व उसले लिएको शेयरको अंकित मूल्य बराबर मात्र हुने हुँदा कम्पनीमा सिमित दायित्व हुने गर्दछ ।
कानुनी परिभाषा
नेपालको प्रचलित कानुन कम्पनी ऐन, २०६३ को दफा ३ (१) अनुसार मुनाफाको उद्देश्य लिई कुनै उद्यम गर्न चाहने व्यक्तिले एक्लै वा अरूसँग समूहबध्द भई प्रबन्धपत्रमा उल्लेख भए बमोजिम एक वा एक भन्दा बढी उद्देश्य प्राप्तिका लागि दायित्व सिमित गरी संस्थापना गरेकोलाई कम्पनी भनिएको छ ।
१. पब्लिक कम्पनी
पब्लिक कम्पनी भन्नाले कम्तिमा सात जना संस्थापक भई बढीमा जति पनि संस्थापक रहि स्थापना हुने कम्पनीलाई पब्लिक भनिन्छ । साथै जुन कम्पनीको शेयर स्वामित्वलाई साधारण जनतामा बाडिएको र शेयर बजारमा स्वतन्त्र रूपमा शेयरको कारोबार हुने कम्पनीलाई पब्लिक कम्पनी भनिन्छ ।
२. प्राइभेट कम्पनी
प्राइभेट वा निजी कम्पनी भन्नाले बढीमा एक सय एक जनासम्म शेयरधनी हुने तथा आफ्नो धितोपत्र शेयरधनीहरू बाहेक धितोबन्धक राखी वा अन्य कुनै किसिमले हक छाडी दिन नपाउने कम्पनीलाई प्राइभेट कम्पनी भनिन्छ ।
छतिवन (वनस्पति)
भेट्नैपिच्छे प्रायः सात–सात वटा पात हुने, ससाना सेता फूल र लामालामा कोसा फल्ने, चोट लाग्दा वा काट्ता दूध निस्कने एक जातको रूखलाई छतिवन भनिन्छ। यसको वानस्पतिक नाम Alstonia scholaris (Linn.) R.Br. वा Alstonia scholaris R.Br. तथा अंग्रेजी नाम Devil tree, Dita bark, Shaitan wood, Common alstonia वा Indian pulai हो।
स्वाद
यो टर्रो र तीतो हुन्छ।
राधिका राया
राधिका राया (वि.सं. १९८८ - वि.सं. २०६९) नेपाली साहित्यकार हुन्। उनी झापाको भद्रपुरमा रहेर साहित्य-सेवा गर्थीन्।
जीवनी
राधिकाको जन्म वि.सं. १९८८ पुस १४ गते मंगलबार झापाको अनारमनीमा भएको थियो। उनका बुबा नन्दलालसिंह रायमाझी भारतको दार्जीलिङ र भारतको बिहार राज्यको कटियारस्थित रेलसेवाको काममा थिए भने आमा लक्ष्मी रायमाझी गृहिणी थिइन्। यी दम्पतीले छोरी राधिकालाई उनको रुचिअनुसार बाल्यकालमा नाचगानमा लगाएका थिए। यिनको बाल्यकाल खरसाङ र दार्जीलिङमा बितेको थियो। साथै शैक्षिक योग्यताका हकमा राधिकाले दार्जिलिङको सेन्ट जोसेफ कलेजबाट आई. ए. पास गरेकी थिइन्।
राधिका वि.सं. २०२३ सालमा कोलकाता पुगिन्। त्यहाँ ब्रिटिस ट्रान्जिट क्याम्पमा नै उनी बस्थिन्। उनी त्यहाँ शिक्षिका भएताका त्यहीँका क्याप्टेनसँग उनले प्रेम गरेकी थिइन्। त्यही प्रेम झाङ्गिएपछि उनले वि.सं. २०२५ सालमा विवाह गरेकी थिइन्। कप्तान बुद्धिमान लेप्चाले राधिकासँग वैवाहिक जीवन गाँसेका थिए। बिहे गरेपछि यी दम्पतीबाट एउटी छोरी जन्मिन्। त्यसपछि यी दम्पती एक-अर्कामा प्राय: टाढाटाढा हुन थाले। वि.सं. २०५८ चैत २९ गते बुद्धिमानको निधन भयो।
राधिकाको अधिकांश जीवन शिक्षणपेसामा नै समाप्त भयो। उनले चालीस वर्ष स्कुलमा पढाइन्। जसअनुसार उनले धनकुटाको गोकुण्डेश्वर माध्यमिक विद्यालयमा ३ वर्ष पढाइन्, कोलकाताको ब्यारेकपुरमा ५ वर्ष पढाइन्। अनि उनले मलेसिया र हङकङमा पनि १२ वर्ष पढाइन्। त्यसपछि उनले भद्रपुर माध्यमिक विद्यालयमा २० वर्ष पढाइन्। जीवनको अधिकांश समय निरन्तर शिक्षण पेसा समालेर उनले वि.सं. २०५० सालदेखि यस पेसाबाट आफूलाई अलग्याइन्।
राधिका डुल्न-घुम्न भनेपछि मरिमेट्ने गर्थिन्। उनको विशेष सोख नै भ्रमण थियो। त्यसैले उनले नेपाल अधिराज्यका विभिन्न भूभाग घुमिन्, भारतका विभिन्न ठाउँ डुलिन् र त्यसपछि उनी हङकङ, मलेसिया, सिङ्गापुर र बेलायतसम्म पुगिन्। यिनले जति ठाउँ देखे पनि यिनलाई मनपर्ने ठाउँचाहिँ दार्जीलिङको घुमपहाड नै हो। विवशताका कारण उत्तरार्धमा उनले झापाको गर्मी खाएर जीवन भुक्तान गरिन्।
कृतिहरू
उनी स्कुले जीवनदेखि नै लेख्ने गर्थिन्। आफू सात कक्षा पढिरहेका बेलादेखि नै उनको अच्छा राई रसिक र अगमसिंह गिरीसँग गहिरो हेलमेल थियो। त्यति बेला ती दुई भाइसँगको संसर्गले राधिकालाई पनि साहित्यसृजना गर्ने रहर, इच्छा र आकाङ्क्षा जाग्यो।
उनका लेख हस्तलिखित सयपत्री पत्रिकामा छापिन्थे। पछि सोही हस्तलिखित पत्रिका तुलसी अपतनद्वारा सम्पादित हुँदा पनि राधिकाका लेख आइरहे। राधिकाले अघिल्लो समयमा नै धेरै फुटकर रचनाहरूको निर्माण गरे तापनि त्यस ताका पुस्तकाकार रूपमा उनको एउटा कथासङ्ग्रह ‘तिमी नभएकी भए’ (सन् १९६६) मात्र छापियो। त्यसअघि र त्यसपछि फुटकर रूपमा एकाङ्की, दुईवटा लघुकथाहरू र समालोचना प्रकाशित भए।
राधिका रायाका फुटकर लेखरचनाहरू नेपाल तथा भारत, मलेसिया र सिङ्गापुरबाट प्रकाशित हुने नेपाली साहित्यिक मासिक उषा, भारती, साहित्य सङ्गम, दियालो, सुमन, विश्वदीप, भानु, लालीगुराँस, प्रतिभा, नानी, जुही, पाँचौँ किरण, यथार्थ कुरा, सुखानी, झापाली कविता, महानन्द स्मारिका, पर्वते आदि पत्रपत्रिका वा स्मारिकामा छापिए। साथै मलेसिया बसेताका उनकै सम्पादनमा उषा नामक साहित्यिक पत्रिका प्रकाशन भएको थियो।
उनका प्रकाशित कृतिहरू यी हुन्ः १. तिमी नगएकी भए (कथासङ्ग्रह, सन् १९६६) २. उनी गएको गोरेटो (एकाङ्की, वि.सं. २०६०) ३. आत्मकथ्य : विविध (वि.सं. २०६०) ४. जीवनको इच्छा (निबन्धसङ्ग्रह, वि.सं. २०५९)
सम्मान
अध्ययनकालमा उनी दार्जीलिङको डम्बरसिंह गुरुङले अगुवाइ गरेको गोर्खा लिगमा लागिन्। त्यसपछि उनी नेपाल पसिन् र २००६ सालदेखि राणा शासनको विरोध गर्दै तत्सम्बन्धी सक्रिय मोर्चामा बाँधिइन्। जसले गर्दा पछि मातृकाप्रसाद कोइरालाले उनलाई एउटा विशेष समारोहमा सम्मान पनि गरेका थिए।
भद्रपुरस्थित देवकोटा स्मृति भवनका अध्यक्षसमेत रहेकी उनी विभिन्न संस्थाबाट पटकपटक सम्मानित भएकी थिइन्।
स्वरुप सिंह कार्की
स्वरुप सिंह कार्की नेपालको १८औं शताब्दीका मूलकाजी थिए । उनको सल्लाह बमोजिम राजा प्रतापसिंह शाहले जग्गाको ४ विभाजन अब्बल, दोयम, सिम र चाहारमा गरेका थिए । यिनलाई पृथ्वीनारायण शाहले प्रतापसिंहको रक्षक नियुक्त गरेका थिए । उनी प्रतापसिंह शाहको पालामा देवानकाजी नियुक्त भएका थिए । उनलाई काजी अभिमान सिंह बस्नेतसँगै लिम्बुवानमाथिको युद्धमा पठाइएको थियो । उनी कार्की (मुडुला कार्की) परिवारका एकमात्र मूलकाजी हुन् । यिनले अभिमान सिंह बस्नेतसँगै तनहुँ राज्यको कविलासगढी (हाल चितवन)को कब्जा गरेका थिए । यिनका भाइ रुपनारायण कार्की ल्हासाको लागि नेपाली वकिल(राजदूत) थिए । बहादुर शाहको फिर्ती सवारी हुँदा यिनी ज्यान जोगाउन भारत पसे ।
नवपल्लव
नवपल्लव डा. वासुदेव त्रिपाठीद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
बारासत सदर उपविभाग
बारासत सदर उपविभाग भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गालको उत्तर २४ परगना जिल्ला अन्तर्गतको उपविभाग हो।
वर्साइन
यो नेपालको सगरमाथा अञ्चलको सप्तरी जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार यहाँको जनसङ्ख्या छ।
कालिकास्थान, अछाम
कालिकास्थान अछाम जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
श्रीपुर, महोत्तरी
श्रीपुर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो। अहिले औरही नगर पालिका मा पर्द्छ ।सम्पादक बिपिन देवदास फोन नम्बर9803014962
बिलाशपुर
बिलाशपुर नेपालको महाकाली अञ्चलको बैतडी जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ५६६ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बिलाशपुरको जनसङ्ख्या ३५८० छ। यस मध्य पुरुष ४९%, र महिला ५१% छन्।
नाङ्गो तार
नाङ्गो तार शैलेन्द्र साकारद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
रामनगर, महोत्तरी
रामनगर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो।
घुँगीफोर गरुड
घुँगीफोर गरुड (वैज्ञानिक नाम: Anastomus oscitans) नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । नेपालको तराई क्षेत्रमा पानीको छेउछाउ वस्न रुचाउने लोपोन्मुख जातको चरा | यसको प्रमुख आहार शङ्खेकिरा (घुङ्गी) भएकोले यसको नाम घुङ्गीफोर रहन गएको हो ।
विबरण
घुँगीफोर गरुडको उभिँदा उचाई ६८ तथा लम्बाई ८१ सेन्टिमिटर हुन्छ । यो चराको ठुँडो खैरो-पहेँलो रङ्गको, लामो तथा केही फट्टिएको हुन्छ। यसको शरिरको माथिल्लो तथा अगाडिको भाग सेतो र पँखेटा तथा पछाडीको भाग कालो रङ्गको हुन्छ। घुँगीफोर गरुडको रङ्ग र बनावट लगभग सेतो गरुड जस्तै हुन्छ।
एफसी बार्सिलोना
बार्सिलोना वा बार्साको नामले चिनिने यो क्लब स्पेनको एक व्यावसायिक फुटबल क्लब हो, जुन स्पेनको बार्सिलोनामा अवस्थित छ । यसको पुरा नाम एफसी बार्सिलोना अर्थात फुटबल क्लब बार्सिलोना हो ।
सन् १८९९मा जोअन ग्यामपरको नेतृत्वमा स्विस, अङ्ग्रेजी, र स्पेनिश फुटबल खेलाडीको एक समूह मिलाई "Més que un club" (नेपालीमा: एउटा क्लब भन्दा बढी) भन्ने नाराका साथ फुटबल क्लब बार्सिलोनाको रूपमा यस क्लबको स्थापना भएको थियो । यो क्लब क्याटलनबाद र क्याटलन संस्कृतिको एक प्रतीक बन्यो । यसको आधिकारिक गान "Cant del Barça" जउमे पिकास र जोसफ मारिया इस्पिनासले लेखेका हुन । राजस्वको मामलामा यो क्लब विश्वको दोस्रो धनी फुटबल क्लब हो, यसको वार्षिक बजेट ३९८,०००,००० थियो। यस क्लबको रियल म्याड्रिड क्लबसँग लामो समय देखि प्रतिद्वन्द्विता चली आएको छ र यि दुई बिचको खेललाई अल क्लासिकोको नामले चिनिन्छ ।
समग्र ट्रफिहरू: २६ पटक ला लिगामा शिर्षस्थान साथै २८ स्पेनिश कप, १२ स्पेनिश सुपर कप, २ लिग कप विजेता रेकर्डका साथ एफसी बार्सिलोना स्पेनिश फुटबलमा सबै भन्दा सफल क्लबको रूपमा स्थापित छ। साथै यूरोपीय फुटबलमा दस पटक UEFA प्रतियोगिता विजेता बन्ने क्लबहरू मध्यमा पर्दछ । यो क्लब १९५५ पछि प्रत्यक सिजनका यूरोपेली महाद्वीपीय फुटबल खेलहरूमा समावेश हुने एक मात्र क्लब हो । सन् २००९ मा बार्सिलोना ला लिगा, कोपा डेल रे र च्यापियन्स लिग विजेता भई स्पेनमा एकै पटक तिन वटा खेल विजेता (ट्रेबल) हुने प्रथम क्लब बन्यो । त्यही वर्ष, स्पेनिश सुपर कप, UEFA सुपर कप र फिफा क्लब विश्वकपमा पनि विजेता भई पहिलो पल्ट एकै वर्ष ६ प्रतियोगिताहरू जित्ने (सेक्सटपल) पहिलो क्लब बन्यो । त्यसैगरि सन् २०१४-१५ मा बार्सिलोना ला लिगा, कोपा डेल रे र च्यापियन्स लिग विजेता भई दोस्रो पटक ट्रेबल जित्ने पहिलो क्लब बन्यो । त्यही वर्ष उसले स्पेनिश सुपर कपमा पनि विजेता भई पहिलो पल्ट दोस्रो पटक ट्रेबल जित्ने पहिलो क्लब बन्यो । सन् २०१६ मा ला लिगा,कोपा डेल रे र सुपर कोपा गरी तीन वटा उपाधीमा रक्षा गर्यो।
इतिहास
२२ अक्टूबर १८९९ मा, जोअन ग्याम्परले लस डेपोरटिज नामक पत्रिकामा आफुलाई एक फुटबल क्लब स्थापना गर्ने इच्छा दर्शाउँदै विज्ञापन प्रकाशित गरे, जसको सकारात्मक प्रतिक्रिया स्वरूप २९ नोभेम्बरमा जिम्नासिओ सोलमा एक बैठक गरियो। यस बैठकमा क्लबका पहिला निर्देशक वाल्टर वाइल्ड लगायत ११ जना खेलाडीहरू: लुइस डि'ओसो, बार्टोमेउ टेराडास, ओट्टो कन्जल, ओट्टो म्याइर, एन्रिक डकल, पेरे क्याबोट, कार्लेस पुजोल, जिसेफ ल्लोबेट, जन पार्सन्स र विलियम पार्सन्सको उपस्थिति थियो। यसै बैटकको निर्णयबाट फुटबल क्लब बार्सिलोनाको जन्म भयो।
एफसी बार्सिलोनाले क्याम्पिओनेट डे क्याटालुन्या र कोपा डेल रेको प्रतिस्पर्धाबाट क्षेत्रीय र राष्ट्रिय कपमा सफल शुरूवात गरेको थियो। १९०२ मा, क्लबले कोपा डेल रेमा एथलेन्टिक बिल्बाओलाई २-१ले पराजित गर्दै आफ्नो पहिलो ट्रफी, कोपा मकाया जित्यो। १९०५मा क्याम्पिओनेट डे क्याटालुन्या पछि कुनै पनि प्रतियोगिता नजित्नाले क्लबमा आर्थिक कठिनाई आइलाग्यो। सन् १९०८मा ग्याम्पर क्लबको अध्यक्ष भए। सन् १९०८ देखि १९२५ सम्ममा उनी पाँच अलग अवसरहरूमा क्लबको अध्यक्ष भए र आफ्नो २५ वर्ष उनले यही बिताए। उनको मुख्य उपलब्धिहरू मध्य एक क्लबको आफ्नो नै रङ्गशाला निर्माण हो, यसबाट क्लबलाई एक स्थिर आयको स्रोत हासिल भएको थियो।
१४ मार्च १९०९मा टीम ८,००० मान्छेहरू बस्ने क्षमता भएको रंगशाला क्याम्प डे ला इन्डस्ट्रियामा सर्योह। सन १९१० देखि १९१४ सम्म बार्सिलोना लङ्गडक, मिडी, एक्वीटाइन (दक्षिणी फ्रान्स), बास्क राज्य तथा क्याटालिनियाका सर्वश्रेष्ठ टीमहरू समावेश हुने पाइरेनिस कपमा भाग लियो। त्यस समयमा यो कप सबैभन्दा राम्रो खुल्ला प्रतियोगिता मानिन्थ्यो। त्यहि समयमा नै क्लबले आफ्नो आधिकारिक भाषा क्यास्टिलियनलाई क्याटालानमा परिवर्तन गर्योa, जुन बिस्तारै क्याटालान पहिचानको एक महत्त्वपूर्ण प्रतीकमा विकसित भयो।
ग्याम्परले नयाँ क्लब सदस्यहरू भर्ना गर्ने अभियान शुरू गर्योय र १९२२ सम्ममा क्लबका सदस्यहरूको संख्या २०,००० भन्दा धेरै पग्यो र क्लब एक नयाँ रंगशाला खरीद गर्न सक्षम भयो। त्यही वर्ष क्लब नयाँ रंगशाला लेस कोर्टसमा स्थानान्तरित भयो। लेस कोर्टस रंगशालाको सीट क्षमता २२,००० थियो जुन पछि ६०,०००मा विस्तार गरिएको थियो। ज्याक ग्रिनवेललाई पहिलो पूर्ण समय प्रबन्धकको रूपमा नियुक्त गरियो र क्लबको भाग्यमा सुधार शुरू भयो। ग्याम्पर युग बार्सिलोनाको लागि पहिलो "स्वर्ण युग" थियो, यस समयमा एफसी बार्सिलोनाले ११ क्याम्पिओन्याट डे क्याटालुन्या, ६ कोपा डेल रे र ४ पाइरेनिस कपमा जित हासिल गर्न सफल भयो।
रङ्गशाला
बार्सिलोनाले शुरूमा क्याम्प डे ला इन्डष्ट्रिया रंगशालामा खेलेको थियो। यसको सीट क्षमता १०,००० थियो र क्लबका सदस्यको बृद्धि संगै अधिकारीहरूले क्लबको लागि सुविधाहरू अपर्याप्त महसुस गरे। १९२२मा समर्थकहरूको संख्या २०,००० भन्दा बढि भइसकेको थियो। अत: क्लबको लागि चन्दा सङ्कलन गरी बार्सिलोनाले २०,००० दर्शक क्षमता भएको क्याम्प डी लेस कोर्टसको निर्माण गर्यो। स्पेनको गृहयुद्ध पछि बार्सिलोनाले ठूलो संख्यामा क्लबका सदस्यहरू र खेलहरूमा दर्शकहरू आकर्षित गर्न शुरू गर्योट। यसबाट क्लबले क्याम्प डी लेस कोर्टस १९४४, १९४६ र १९५०मा तीन पटक पूनर्निर्माण गरी ६०,००० दर्शक क्षमताको बनाउन सफल भयो।
यस निर्माण पछि लेस कोर्टसमा विस्तारको लागि अब अलिकति पनि स्थान थिएन। २५६ खेलहरूमा १९६ गोल संगै १९४८ र १९४९मा ला लिगाको शिर्षस्थानमा फिर्ता तथा जुन १९५०मा लस्जलो कुबालालाई क्लबमा अनुबन्धन गर्नुले क्लबले आफ्नो खेलमा दर्शकहरूको ठूलो भीडलाई आकर्षित गर्योज। दर्शकहरूको संगै क्लबले एक नयाँ रंगशाला निर्माणको लागि योजना बनाउन शुरू गर्योu । सोहि योजना स्वरूप २८ मार्च १९५४मा क्याम्प नउ रङ्गशालाको निर्माण कार्य शुरु भयो। यस रंगशालाको शिलान्यास तत्कालिन गभर्नर फेलिप असेडो कलंगाले गरेका थिए। निर्माण कार्य तिन वर्ष चल्यो र २७ सेप्टेम्बर १९५७मा समाप्त भयो। यस रंगशालाको कुल लागत क्लबको बार्षिक बजेटको ३३६ % अर्थात २८८०००००० थियो।
सन् १९८०मा क्लबले रंगशालालाई मापदण्डको बनाउनु पर्ने आवश्यकता महशुस गरी क्लबले प्रशंसकहरू सँग दाताहरूको नाम इँटमा लेख्ने प्रचार गरी पैसा सङ्कलन गर्योप। यस प्रचारले लोकप्रियता पायो र लाखौं मान्छेहरूले चन्दा दिए। तर पछि म्याड्रिडका सञ्चार माध्यमहरूले उक्त इँटहरू मध्यमा लामो समय सम्म रियल म्याड्रिडका अध्यक्ष रहेका तथा फ्रान्सिस्को फ्रान्कोका समर्थक स्यान्टियागो बर्नब्यूको पनि नाम रहेको प्रचार गरेपछि विवादको विषय बनेको थियो।  १९९२मा ग्रीष्मकालीन खेलको तैयारीको क्रममा माथिल्लो भागमा दुई पंक्ति कुर्सीहरू थपियो। अहिले यो रंगशाला ९८,७८७ दर्शक क्षमताका साथ यूरोपको सबैभन्दा ठूलो स्टेडियमको रूपमा परिचित छ।
यस रंगशालामा निम्न अन्य स्थान तथा सुविधाहरू रहेका छन:
खेलाडीहरू
{{Fs player|no= 6|pos=MF|nat=ESP|name=डेनिस स्वारेज                         {Fs player|no= 7|pos=MF|nat=BRA|name=फिलिप काउटिन्हो}}
Out on loan
राष्ट्रिय
२०१८-१९
हरिपुर, सर्लाही
हरिपुर सर्लाही जिल्लामा अवस्थित एक गाविस हो।
निःसृत समुद्र र कालो तिर्खा
निःसृत समुद्र र कालो तिर्खा महेश प्रर्साईंद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
सेप्सिस
सेप्सिस एउटा भयानक रोग हो, जो रगतमा इन्फेक्सनको कारण सबै महत्त्वपूर्ण अङ्गहरु- मिर्गौलो, फोक्सो, कलेजो पूर्ण रूपमा क्षतिग्रस्त हुन्छन् र यो रोगले भेटेको मानिसको बाँच्ने सम्भावना कम नै हुन्छ। बाँचेता पनि उसको अवस्था पहिले जस्तो नभएर पूर्णतः असहाय स्थितिमा हुन्छ।
लक्षण
जरो आउनु, खोकी लाग्नु र पसिना आउनु।
निर्माणाधीन सडक
निर्माणाधीन सडक शङ्कर थपलियाद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
नेपाली कविता भाग १
नेपाली कविता भाग १ डा. वासुदेव त्रिपाठीद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
बनगाँ उपविभाग
बनगाँ उपविभाग भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गालको उत्तर २४ परगना जिल्ला अन्तर्गतको उपविभाग हो।
सुन्दरपुर, महोत्तरी
सुन्दरपुर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो।
वैरवा
यो नेपालको सगरमाथा अञ्चलको सप्तरी जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार यहाँको जनसङ्ख्या छ।
सङ्गारेड्डी जिल्ला
सङ्गारेड्डी जिल्ला, भारतको तेलङ्गाना राज्यको एउटा जिल्ला हो। यस जिल्लाले हैदराबाद महानगर क्षेत्रको एक भाग समावेश गर्दछ। जिल्लाले मेडक, मेडचल, विकरावाद, कामारेड्डी र रङ्गरेड्डी जिल्लाहरू र कर्नाटकको राज्य सीमासँग सीमाहरू बाँडेको छ।
जनसाङ्ख्यिकी
भारतको २०११ को जनगणना अनुसार, जिल्लाको जनसङ्ख्या १,४९५,५०३ छ। अनुसूचित जाति र अनुसूचित जनजातिहरू क्रमशः १७.९६% र ५.७०% जनसङ्ख्याको छन्।
नेपाली कविता भाग २
नेपाली कविता भाग २ दैवज्ञराज न्यौपानेद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
याकुशिमा
याकुशिमा एक युनेस्को विश्व सम्पदा क्षेत्रमा जोडिएको छ।
बिमा
बिमा नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र धवलागिरी अञ्चलको म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बिमाको जनसङ्ख्या १९१७ छ। यस मध्य पुरुष ४५%, र महिला ५५% छन।
युरो
युरो युरोक्षेत्र (युरोजोन)का देशहरूमा प्रयोगमा ल्याउने मुद्राको नाम हो । एक युरोलाई १०० सेन्टमा बाँडिएको छ । युरोक्षेत्रमा कयौं भाषाको चलन हुनाले भिन्न भिन्न ठाँउमा युरोको एकाइलाई भिन्न-भिन्न नामले चिनिन्छ (फ्रान्सेलीहरू त्यसलाई सेन्टिम "centimes" भन्छन भने स्पेनीहरू सेन्टीमोस "céntimos" भन्छन) । अमेरिकी डलर पछि यूरो संसारमा अर्को सबैभन्दा सुरक्षित राख्ने र प्रचलनमा रहने मुद्रा हो । युरो नाम आधिकारिक रूपले १६ डिसेम्बर १९९५ मा अपनाइएको हो ।
आर्मेनिया
आर्मीनिया (आर्मेनिया) यूरोपको काकेशस क्षेत्रमा स्थित एउटा देश हो। यसको राजधानी येरेवन हो। १९९० पूर्व यो सोवियत सङ्घको एक अङ्ग थियो जो एक राज्यको रूपमा थियो। सोवियत संघमा एक जनक्रान्ति एवं राज्यहरूको स्वतन्त्रता संघर्षपछि आर्मीनियालाई २३ अगस्त १९९०मा स्वतंत्रता प्रदान गरियो, परन्तु यसको स्थापनाको घोषणा २१ सितंबर १९९१ मा गरियो एवं यसलाई अन्तरराष्ट्रिय मान्यता २५ डिसेम्बर मिल्यो। यसका सीमाहरू तुर्की, जर्जिया, अजरबैजान र ईरानसित लागेकाछन्। यहाँ ९७.९ प्रतिशत भन्दा अधिक आर्मीनियाई जातीय समुदायका अतिरिक्त १.३% यजिदी, ०.५% रूसी र अन्य अल्पसंख्यक निवास गर्दछन्। आर्मेनिया प्राचीन ऐतिहासिक सांस्कृतिक धरोहर भएको देश हो। आर्मेनियाका राजाले चौथो शताब्दीमा नै ईसाई धर्म ग्रहण गरेका थिए। यस प्रकार आर्मेनिया राज्य ईसाई धर्म ग्रहण गर्ने प्रथम राज्य हो।
करम
करम अग्लो रूख हुने वनस्पति हो। प्राय: चुरे वन क्षेत्रमा पाइने 'करम' वा 'कर्मा' नामक यस वनस्पतिको पात लगभग गोलो हुने र बाख्राहरूले माजाले खाने घाँस पनि हो। यसको रुख ठूलो हुन्छ। यसको काठ फर्निचरको रूपमा प्रयोग हुन्छ भने यसको काठको रङ पहेलो हुन्छ। यो कुकाठ वर्गमा पर्छ।
नेपाली कविता भाग ४
'''नेपाली कविता भाग ४ डा. वासुदेव त्रिपाठीद्वारा''' सम्पादन गरिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य वषियक पुस्तक ।
२०१७ साफ अण्डर-१५ च्याम्पियनसिप
२०१७ साफ अन्डर-१५ च्याम्पियनसिप साफ अन्डर-१६ च्याम्पियनसिपको परिमार्जित रूप तथा परिमार्जित संस्करण हो।१८ अगस्ट २०१७ देखि नेपालमा आयोजना भएको थियो।
फाइनलमा नेपाललाई १-२ गोल अन्तरले पराजित गर्दै भारतले उपाधि जितेको थियो।
=सहभागी टिमहरू= २०१७ साफ अन्डर-१५ च्याम्पियनसिपमा सहभागी टिमहरू
स्रोत
श्रेणी :साफ अन्डर-१५ च्याम्पियनसिप श्रेणी :२०७४ नेपालमा फुटबल
लेले
लेले नेपालको बागमती अञ्चलको ललितपुर जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो।
स्थिति
ललितपुरबाट १० कि.मी.को दूरीमा रहेको टीका भैरव र त्यहाँबाट २ कि.मी.को दूरीमा रहेको लेले क्षेत्रमा प्रशस्त धार्मिक र ऐतिहासिक सम्पदाहरू रहेका छन्। यस क्षेत्रमा समय समयमा विशेष मेला लागिरहने भएकोले बर्सेनि निकै टाढादेखि हजारौँ भक्तजनहरू आउने जाने गर्दछन्।
धार्मीक तथा पर्यटन स्थल
टीकाभैरवमा कुष्ठरोगीहरूको लागि बेलायती सहयोगमा उच्च सुविधासम्पन्न आनन्दवन लेप्रोसी हस्पिटल पनि छ। जहाँ सयौं कुष्ठरोगीहरू विना भेदभाव सेवा पाइरहेका छन्। टीकाभैरवबाट २ कि.मी.को दूरीमा प्रसिद्ध सरस्वती कुण्ड छ। यो कुण्ड विशेषगरी बालबालिकाको लागि बढी उपयोगी मानिएको छ। यस कुण्डमा बोली नफुटेका (उमेर पुगेर पनि) बच्चाहरूलाई लगेर स्वच्छ मनले पूजा गरी कुण्डको जल खान दिएमा बोली आउँछ अर्थात् बच्चाहरू बोल्न सक्छन् भन्ने विश्वास छ। यस मन्दिरमा सरस्वती पूजाको दिन काठमाडौँ, भक्तपुर र त्यो भन्दा टाढादेखि पनि थुप्रै श्रद्धालु भक्तजनहरू आउने गर्छन्। धार्मिक र ऐतिहासिक दृष्टिले निकै महत्त्वपूर्ण क्षेत्र भएर पनि यहाँ पुग्ने बाटो थॊरै कष्टसाध्य छ। यस बाटोबाट ९५ किलोमिटरको बाटोमै हेटौडा पुग्न सकिन्छ। नजीकै भएर पनि लेले क्षेत्र निकै विकट जस्तो हुन पुगेको छ। १६-१७ कि.मी.को यात्रा गर्न पनि १ घण्टा ३० मिनॆट लाग्छ। यहाँ मनकामनाको मन्दिर पनि पुन:स्थापना गरिएको छ। यो जंगलको बिचमा अवस्थित छ। यो मन्दिर सरस्वती कुन्डबाट लगभग तीन किलोमिटर टाढा काभ्रे भन्ने गाउँमा रहेको छ।
स्वरवर्ण र व्यञ्जनवर्ण
नेपाली भाषा देवनागरी लिपिमा लेखिन्छ।नेपाली भाषा सिक्न नेपाली वर्णमालाले सहयोग गर्दछ । नेपाली वर्णमाला मा १३ स्ववर्णका र ३६ व्यञ्जनवर्णका अक्षरहरू रहेका छन। नेपाली अक्षर संरचना:
स्वरवर्ण तालिका
(स्वरवर्णका १३ अक्षरहरू)
माथिको तालिकामा स्वरवर्णलाई नेपाली भाषा र अंग्रेजी भाषामा प्रस्तुत गरिएको छ।
व्यञ्जनवर्ण तालिका
(व्यञ्जनवर्णका ३६ अक्षरहरू)
तालिकामा नेपाली वर्णमालाका व्यञ्जनवर्ण का अक्षरहरूलाई नेपाली भाषा र अंग्रेजी भाषा मा प्रस्तुत गरिएको छ।
बाह्रखरी तालिका
(बाह्रखरी तालिका)
नैवेद्य
नैवेद्य धरणीधर कोइरालाद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
भारतीय सांकेतिक भाषा
भारतीय सांकेतिक भाषा भारतको मुख्य सांकेतिक भाषा हो ।
शिरकामी-सांची
शिरकामी-सांची एक युनेस्को विश्व सम्पदा क्षेत्रमा जोडिएको छ।
बिनामारे
बिनामारे नेपालको धवलागिरि अञ्चलको बाग्लुङ जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ५६० वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बिनामरेको जनसङ्ख्या २६०९ छ। यस मध्य पुरुष ४४%, र महिला ५६% छन्।
फोटोग्राफी
इतिहास
सन् १६९४ मा डच बैज्ञानिक विल्हेम हाेमबर्गले सिल्वर नाइट्रेट र सिल्वर क्लाेराइड वा सिल्वर ब्राेमाइड जस्ता केमिकलमा प्रकाशकाे किरण पर्नासाथ परिवर्तन आउने विज्ञानकाे पत्ता लगाएका थिए । सबैभन्दा पहिलो तस्वीर सन् १८२६ मा फ्रान्समा खिचिएको थियो। त्यसबेला जोसेफ नाइस्फोर नाइप्सीले हेलियोग्राफीको सहायताबाट पहिलो तस्वीर खिचेका थिए। हेलियोग्राफी भनेको पनि फोटोग्राफीकै एक प्रक्रिया हो। त्यतिबेला एउटा तस्वीर खिच्न निक्कै समय लाग्थ्यो। सबै भन्दा रोचक कुरा त के हो भने सायद कसैले पुरानो फोटोमा हासेका मान्छे कहिले भेट्दैन थिए। किनकि धेरै समय लाग्ने कारण सबैले आफ्नो हासो थामिराख्न सक्दैन थिए। त्यसबेला देखि अहिले सम्म फोटोग्राफीको तरिका र स्तरमा राम्रो परिवर्तन भएको छ।
सन १८३९ मा सर्वप्रथम फ्रान्सेली वैज्ञानिक लुईस डाग्युरे तथा ब्रिटिश वैज्ञानिक विलियम हेनरी फक्स टेलबोटले फोटोग्राफी को सुरुवात गरेका थिए । सन १८३४ मा टेलबोटले लाइट सेन्सेटिभ पेपरको आविष्कार गरेका थिए, जसको कारण फोटो स्थायीरूपमा रहने सुविधा भईसकेको थियो । ७ जनवरी १८३९ मा फ्रान्सेली वैज्ञानिक आर्गोले फ्रेन्च एकेडेमी अफ साइन्सको लागि एउटा रिपोर्ट तयार गरेका थिए । १९ अगस्ट १८३९ मा फ्रान्स सरकारले त्यो रिपोर्ट (आविष्कार) खरिद गरी आम जनताको लागि निशुल्क गरिदिएको थियो । यही कारणले हरेक वर्षको अगस्ट १९ तारिखको दिनमा "विश्व फोटोग्राफी दिवस" मनाइन्छ।
फोटोग्राफिक इमल्सनको साथ नतिजा एक अदृश्य अव्यक्त छवि हो, जुन पछि रासायनिक रूपमा "विकसित" दृश्य छविमा, या त नकारात्मक वा सकारात्मक, फोटोग्राफिक सामग्रीको उद्देश्य र प्रक्रियाको विधिमा निर्भर गर्दछ। फिल्ममा नकारात्मक छवि परम्परागत रूपमा फोटोग्राफिक रूपमा कागजको आधारमा सकारात्मक छवि सिर्जना गर्न प्रयोग गरिन्छ, जसलाई प्रिन्ट भनिन्छ, या त एन्लार्जर प्रयोग गरेर वा सम्पर्क प्रिन्टिङद्वारा।
पद्यसङ्ग्रह भाग १
पद्यसङ्ग्रह भाग १ साझा प्रकाशन(सङ्कलन)द्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
मेरठ
मेरठ भारतको उत्तर प्रदेश राज्यको एक शहर हो । यहाँ नगर निगम कार्यरत छ । यो प्राचीन नगर दिल्लीदेखि ७२ कि॰मी॰ (४४ मील) उत्तर पूर्वमा स्थित छ । मेरठ, राष्ट्रीय राजधानी क्षेत्र (एन.सी.आर) को हिस्सा हो । यहाँ भारतीय सेनाको एक छावनी पनि छ । यो उत्तर प्रदेशको सबैभन्दा क्खिटो विकसित र शिक्षित हुने जिल्लाहरूमा एक हो ।
भूगोल
मेरठको भौगोलिक स्थिति यहाँको औसत ऊंचाई २१९ मीटर (७१८ फीट) छ ।
मीडिया
मेरठ एक महत्त्वपूर्ण मास मीडिया केन्द्र बन्दै छ । देशको विभिन्न क्षेत्रहरूदेखि पत्रकार एवं अन्य मीडियाकर्मी यहाँ कार्यरत छन् । हाललैमा, धेरै समाचार च्यानलहरूले अपराधमा केन्द्रित कार्यक्रम देखाउन आरम्भ गरेका छन् । चूँकि मीडिया केन्द्र मेरठमा स्थित छ, तब शहरलाई राष्ट्रीय स्तरमा राम्रो प्रचार मिल्दैछ । हालैको वर्षहरूमा नगरमा कानुन व्यवस्थाको स्थिति धेरै सुधरी छ । यसमा मीडियाको धेरै ठुलो हात छ ।
मेरठ वेब मीडियाको पनि मुख्य केन्द्र बन्दै छ । मेरठमा एक्सएन व्यू न्यूज, र धेरै अन्य वेब मीडिया च्यानल स्थिति छन् ।
शिक्षा
नगरमा कुल चार विश्वविद्यालय छन्, चौधरी चरण सिंह विश्वविद्यालय, सरदार वल्लभ भाइ पटेल कृषि एवं प्रौद्योगिकी विश्वविद्यालय, शोभित विश्वविद्यालय एवं स्वामी विवेकानंद सुभारती विश्वविद्यालय । यस बाहेक नगरमा धेरै अन्य महाविद्यालय एवं विद्यालय छन् ।
नौचन्दी मेला
यहाँको ऐतिहासिक नौचन्दी मेला हिन्दू – मुस्लिम एकताको प्रतीक हो । हजरत बाला मियाको दरगाह एवं नवचण्डी देवी (नौचन्दी देवी) को मन्दिर एक अर्काको निकटमा स्थित छन् । मेलाको बेला मन्दिरको घण्टीहरूको साथ अजानको आवाज एक सांप्रदायिक आध्यात्मको प्रतिध्वनि दिन्छ । यो मेला चैत्र मासको नवरात्रि पर्वदेखि एक सप्ताह पहलेबाट लाग्छ । होलीको लगभग एक सप्ताह पछि र एक माहिना सम्म चल्छ ।
आवागमन
पन्तनगर विमानक्षेत्र वा इन्दिरा गान्धी अन्तर्राष्ट्रीय विमानक्षेत्र मेरठको निकटतम एयरपोर्ट हो । पन्तनगरको एयरपोर्ट मेरठदेखि 62 किमी. को दूरीमा स्थित छ ।
मेरठ जंक्शन देशको प्रमुख शहरहरूसङ अनेक ट्रेनहरूको माध्यमबाट जोडिएको छ । दिल्ली, जम्मू, अम्बाला, सहारनपुर आदि स्थानहरू देखि सजिलै मेरठ पुग्न सकिन्छ ।
मेरठ उत्तर प्रदेश र आसपासको राज्यहरूको अनेक शहरहरूसङ सडक मार्गद्वारा जोडिएको छ । राज्य परिवहन निगमको बसहरू अनेक शहरहरूदेखि मेरठको लागि नियमित रूपले चल्छ ।
आटिचौर
आटिचौर बाजुरा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति थियो।
पद्यसङ्ग्रह भाग २
पद्यसङ्ग्रह भाग २ साझा प्रकाशन(सङ्कलन)द्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
विश्वव्यापीकरण
भूमण्डलीकरण वा भूविश्वव्यापीकरण भनेको व्यक्ति, कम्पनी र विश्वव्यापी सरकारहरू बीचको अन्तरक्रिया र एकीकरणको प्रक्रिया हो। एक जटिल र बहुपक्षीय घटनाका रूपमा विश्वव्यापीकरणलाई पूँजीवादी विस्तारको रूपमा लिइन्छ जसले स्थानीय र राष्ट्रिय अर्थतन्त्रहरूको एक वैश्विक, अनियमित बजार अर्थव्यवस्थामा एकीकरण गर्दछ।  भूमण्डलीकरण आर्थिक उदारीकरण, विदेशी प्रत्यक्ष लगानीमा वृद्धि, यातायात र सञ्चार प्रविधि मा प्रगतिले कारण विकास हुन गयो।
बढ्दो विश्व अन्तरक्रियासँग अन्तर्राष्ट्रिय व्यापार, विचार, र संस्कृति को विकास हुन्छ। भूमण्डलीकरण मुख्यतया अन्तरक्रिया र एकीकरणको आर्थिक प्रक्रिया हो जुन सामाजिक र सांस्कृतिक पक्षहरूसँग सम्बन्धित छ। यद्यपि द्वन्द्व र कूटनीति पनि भूमण्डलीकरणको इतिहास र आधुनिक भूमण्डलीकरणको ठूलो हिस्सा हुन्।
ईतिहास
"'विश्वव्यापीकरण'" शब्दको उपयोग अर्थशास्त्त्री द्वारा १९८० मा गरिएको थियो, यद्यपि १९६० को दशकमा यसको उपयोग सामाजिक विज्ञानमा गरिन्थ्यो। तर १९८० को दशकको किया  उत्तरार्द्ध र १९९० सम्म यसको अवधारणा खासै लोकप्रिय भएन। वैश्वीकरणको सबैभन्दा पुरानो सैद्धांतिक अवधारणालाई उद्यमीबाट मन्त्री बनेका एक अमेरिकी-चार्ल्स तेज रसेल (Charles Taze Russell) द्वारा लेखिएको थियो जसले १८९७ मा शब्द ' कर्पोरेट दिग्गज ' की रचना गरेका थिए।
वैश्वीकरणलाई एक शताब्दीको लामो प्रक्रियाको रुपमा देखिन्छ, जुन मानव जनसंख्या र सभ्यताको विकास माथि नजर राख्छ, जुन विगत ५० वर्षमा नाटकीय रूपमा बढेको छ। विश्वव्यापीकरणको प्रारम्भिक रूपहरू रोमन साम्राज्य, पार्थियन साम्राज्य र हान राजवंशको समयमा पाइन्छ, जब चीनमा सुरु भएको सिल्क रोड पार्थियन साम्राज्यको सिमानासम्म पुग्यो र रोमसम्म विस्तार भयो।
इस्लामिक स्वर्ण युग पनि एउटा उदाहरण हो, जब मुस्लिम अन्वेषक र व्यापारीहरूले पुरानो संसार(Old World ) मा प्रारम्भिक विश्वव्यापी अर्थतन्त्र स्थापना गरे, फलस्वरूप बाली व्यापार, ज्ञान र प्रविधिको विश्वव्यापीकरण; र पछि मंगोल साम्राज्यको समयमा, जब रेशम मार्गमा अपेक्षाकृत ठूलो एकीकरण थियो। विस्तृत सन्दर्भमा, स्पेन र विशेष गरी पोर्चुगलमा, १६ औं शताब्दीको अन्त्य हुनु अघि विश्वव्यापीकरण सुरु भयो। १६ औं शताब्दीमा पोर्चुगलको विश्वव्यापी विस्तार विशेष गरी महाद्वीप, अर्थव्यवस्था र संस्कृतिहरूको ठूलो स्तरमा सम्बन्धित थियो। अधिकांश अफ्रिकी तट र भारतीय क्षेत्रहरूसम्म पोर्चुगलको विस्तार र व्यापार विश्वव्यापीकरणको पहिलो प्रमुख व्यापारिक रूप थियो। विश्व व्यापारको लहर संगै औपनिवेशिकता र सांस्कृतिक ग्राहृयता संसारका सबै कुनाहरूमा पुग्यो। विश्वव्यापी विस्तार १६ औं र १७ औं शताब्दीमा युरोपेली व्यापारको प्रसारको माध्यमबाट विश्वव्यापी विस्तार जारी रह्यो, जब पोर्चुगिज र स्पेनी साम्राज्यहरू अमेरिका र अन्ततः फ्रान्स र बेलायतमा फैलिए। विश्वव्यापीकरणले विश्वभरका संस्कृतिहरूमा विशेष गरी आदिवासी संस्कृतिहरूमा ठूलो प्रभाव पारेको छ।
17वीं सदी में वैश्वीकरण एक कारोबार बन गया जब डच ईस्ट इंडिया कंपनी की स्थापना हुई, जो पहली बहुराष्ट्रीय निगम कहलाती है। अंतरराष्ट्रीय व्यापार में उच्च जोखिम के कारण, डच ईस्ट इंडिया कंपनी दुनिया की पहली कम्पनी बन गई, जिसने स्टॉक के जारी शेयरों के माध्यम से कंपनियों के जोखिम और संयुक्त स्वामित्व को शेयर किया; यह वैश्वीकरण के लिए एक महत्वपूर्ण संचालक रहा.
ब्रिटिश साम्राज्य (इतिहासको सबैभन्दा ठूलो साम्राज्य)लाई यसको पूर्ण आकार र शक्तिका कारण वैश्वीकरणको दर्जा मिलेको थियो। यस अवधिको दौरान ब्रिटेनको आदर्श र संस्कृति अन्य देशहरू माथि लादियो।
19वीं सदी को कभी कभी " वैश्वीकरण का प्रथम युग " भी कहा जाता है। (बहरहाल, कुछ लेखकों के अनुसार, वैश्वीकरण को जिस रूप में हम जानते हैं, उसकी वास्तविक शुरूआत 16वीं शताब्दी में पुर्तगाली विस्तारवाद के साथ हुई.) यह वह काल था, जिसका वर्गीकरण यूरोपीय शाही शक्तियों, उनके उपनिवेशों और, बाद में, संयुक्त राज्य अमेरिका के बीच तेज़ी से बढ़ते अंतरराष्ट्रीय व्यापार और निवेश के आधार पर किया गया। यही वह काल था, जब उप -सहारा अफ्रीका के क्षेत्र और प्रशांत द्वीप विश्व प्रणाली में शामिल हो गए।" वैश्वीकरण का प्रथम युग " के टूटने की शुरूआत 20वीं शताब्दी में प्रथम विश्व युद्ध के साथ हुई, और बाद में 1920 के दशक के अंत और 1930 के दशक की शुरुआत में स्वर्ण मानक संकट के दौरान यह ध्वस्त हो गया। मानक रूप से इसकीं रूप रेखा होती है।
महोत्तरी गाविस
महोत्तरी  नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो। चार गाउँ भएको यो गा.वि.स अन्तर्गत अनैठा गाउँ ,महोत्तरी गाउँ, सोनुखरा गाउँ , मडै ,डाम्हीर पर्सा गाउँ पर्दछ। नेपाल को अविकसित गाउँपालिका मध्ये यो पनि एक हो।
सकरपुरा
यो नेपालको सगरमाथा अञ्चलको सप्तरी जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार यहाँको जनसङ्ख्या छ।
गाइने किरा
गाइने कीरा नेपालमा पाइने एक प्रकारको किरा हो । यो किरा पानी माथी नाच्ने भएकाले यसलाई पानी चेपुवा किरा पनि भनिन्छ ।
विश्वका अग्ला हिमालहरू
विश्वमा लगभग १०० भन्दा बढी हिमालयहरू ७२०० मिटर (समुन्द्र सतह देखि)का रहेका छन् । त्यसमा सबैभन्दा बढी दक्षिण तथा मध्य एसियामा रहेका छन् ।
विधाननगर उपविभाग
विधाननगर उपविभाग भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गालको उत्तर २४ परगना जिल्ला अन्तर्गतको उपविभाग हो।
बसन्तपुर, सर्लाही
बसन्तपुर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत जनकपुर अञ्चलमा पर्ने सर्लाही जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
जनसङ्ख्या
बसन्तपुर गाउँ विकास समितिको जनसङ्ख्या १२,३३८ रहेको छ । बसन्तपुर गाउँ विकास समितिमा १,९९५ घरधुरि छन ।
भारतीय सेना
भारत सरकार भारतको तथा यसको प्रत्‍येक भागको सुरक्षा सुनिश्चित गर्नको लागि उत्तरदायी छ। भारतीय शस्‍त्र सेनाहरूको सर्वोच्‍च कमाण्ड भारतको राष्‍ट्रपतिको अधिन छ । राष्‍ट्रको रक्षा गर्ने दायित्‍व मन्त्री परिषद्को हुदछ । यसको निर्वहन रक्षा मन्त्रालयबाट गरीन्छ, जसले सशस्‍त्र बलहरूलाई देशको रक्षाको सन्दर्भमा उनिहरूको दायित्‍व निर्वहनको लागि नीतिगत रूपरेखा र जानकारीहरू प्रदान गर्दछ। भारतीय शस्‍त्र सेनामा तीन प्रभाग छन भारतीय थलसेना, भारतीय जलसेना, भारतीय वायुसेना, र अन्य थुप्रै स्वतन्त्र र आनुषांगिक इकाइहरू जस्तो: भारतीय सीमा सुरक्षा बल, असम राइफल्स, राष्ट्रिय राइफल्स, राष्ट्रिय सुरक्षा गार्ड, भारत तिब्बत सीमा पुलिस इत्यादि।
मुलुगु जिल्ला
मुलुगु जिल्ला भारतको तेलङ्गाना राज्यको एउटा जिल्ला हो। यसको मुख्यालय मुलुगु सहर हो। मुलुगु जिल्ला सबैभन्दा कम जनसङ्ख्या भएको जिल्ला हो जुन राज्यको २,९४,६७१ हो। मुलुगु जिल्लामा ९ मण्डल भएको राज्यमा सबैभन्दा कम मण्डलहरू छन्। यो हाल वारङ्गल, महबुबाद, जयशङ्कर भुपालपल्ली र भद्राद्री कोठागुडम जिल्लाहरू र छत्तीसगढ राज्यसँग सीमा जोडिएको छ।
भूगोल
मुलुगु मेजर २०११ मा गठन भएको थियो र यसलाई दोस्रो दर्जा नगरपालिकाको रूपमा वर्गीकृत गरिएको छ। नागरिक निकायको क्षेत्राधिकार ४४.९९ किमी २ (१७.३७ वर्ग माइल) को क्षेत्रफलमा फैलिएको छ।
जनसाङ्ख्यिकी
२०११ को भारतीय जनगणनाको रिपोर्ट अनुसार मुलुगुको जनसङ्ख्या लगभग २,५७,७४४ छ। साक्षरता दर ७९.१७% हो, राष्ट्रिय औसत ७४% भन्दा बढी। पुरुष साक्षरता ८६.५९% हो, जुन राष्ट्रिय औसत ८२.१०% भन्दा बढी हो, र महिला साक्षरता दर ७२.३२% हो, राष्ट्रिय औसत ६५.५०% भन्दा बढी। बोलिने प्राथमिक भाषा तेलगु हो। तेलगु र अङ्ग्रेजी आधिकारिक सञ्चार र निर्देशनहरूको माध्यममा प्रयोग गरिन्छ।
भारतीय सेना
भारतीय सेना आणविक हथियारबाट सुसज्जीत छ र त्यससँग उचित मिसाइल प्रविधी पनि उपलब्ध छ।
भारतीय सेनाको तर्फबाट दिइने सर्वोच्च सम्मान परमवीर चक्र हो।
सेनाको व्यय
भारतीय सेनाको शाखाहरू
बाह्य पृष्ठ
भारतरक्षक - भारतीय सेनाको सबै अंगहरूको आधिकारिक शाखाहरूको मुख्यपृष्ठ
डेभिड बेक्ह्याम
डेभिड बेक्ह्याम (पुरा नाम: डेभिड रोबर्ट जोसेफ बेक्ह्याम) इङ्ल्यान्डको राष्टिय फुट्बल टिमका भुतपुर्व खेलाडी र कप्तान हुन । उनले म्यानचेष्टर युनाइटेड,प्रेस्ट नर्थ इन्ड,रियल म्याड्रिड,लस ऐन्जलस ग्यालेक्सी ,एसि मिलान, पेरिस सेन्ट जर्मन  क्लब र इङ्ल्यान्डको राष्टिय टिममा खेल खेलि अरु खेलाडीका लागि उदाहरणिय बने । उनी पहिलो ब्रिटिस् खेलाडी पनि हुन जसले चार ओटा देशमा लिग उपाधि जित्न सफल भए । बेक्ह्यामले सन् २०१२ -२०१३ को लिगको अन्त्यतिर सन्यास लिने घोषणा गरे । उनले आफ्नो अन्तिम खेल जर्मन क्लब पेरिस सेन्ट जर्मनबाट १६मे २०१३ र १८ मे २०१३ मा खेलि आफ्नो व्यावसायिक फुटबल छोड्न पुगे ।
बेक्ह्यामले व्यावसायिक फुटबलको सुरुवात म्यानचेष्टर युनाइटेडबाट गरे जहाँ  १७ वर्षको उमेरमा उनले  म्यानचेष्टर युनाइटेडबाट १९९२  मा पहिलो खेल खेले । उनले म्यानचेष्टर युनाइटेडबाट प्रिमियर लिगको उपाधि ६ पटक जिते, एफ ए कप दुई पटक र सन् १९९९  मा युइएफए च्यान्पियन्स लिगको उपाधि पनि हात पारे । त्यसपछि उनले रियल म्याड्रिडबाट चार सिजन खेले । रियल म्याड्रिडसँगको अन्तिम सिजनमा बेक्ह्यामले ला लिगा च्याम्पियन्स पनि हात पारे । जुन २००७ मा बेक्ह्यामले लस एन्जलस ग्यालेक्सि क्लबको पाँच वर्षे करारमा हस्ताक्षर गरे । बेक्ह्याम लस एन्जलस ग्यालेक्सि क्लबमा नै कार्यरत हुँदा ऋणका रूपमा एसि मिलानका लागि २००९ र २०१० मा खेलहरु खेल्न पुगे । खेलहरु खेल्ने क्रममा उनी च्यानपियन्स लिगको १०० खेल खेल्ने पहिलो ब्रिटिस् खेलाडि बने ।
अन्तराष्ट्रिय खेलमा बेक्ह्यामले इङ्गलयाण्डबाट पहिलो खेल १ सेप्टेम्बर १९९६ मा २१ वर्षको उमेरमा खेले । जब उनी इङ्ल्यान्डको टिम क्यापटेनका रूपमा ६वर्ष रहे तब बेक्ह्यामले ५८ खेल खेलेका थिए । बेक्ह्यामले इङ्ल्यान्डबाट जम्मा ११५ खेल खेलेका थिए ।
बेक्ह्याम दुइ पटक FIFA world player of the year का लागि छानिएको भए पनि player of the year भने हुन सकेनन् । २००४ मा भएको फिफाको १०० औ वार्षिकोत्सब समारोहमा उनको नाम शिर्ष १२५ सर्वश्रेष्ठ जिवित खेलाडिको सुचिमा पर्न पुग्यो । २००४ मा नै बेक्ह्याम विश्वको सबैभन्दा धेरै तलब लिने खेलाडि बने । त्यसपछि २००७ मा लस एन्जलस ग्यालेक्सिबाट मेजर लिग सकरको इतिहासमा सबभन्दा धेरै तलब लिने खेलाडि बने ।
बेक्ह्याम सन् १९९९ मा भिक्टोरिया बेक्ह्यामसंग विवाह बन्धनमा बाँधिए । हालसम्म बेक्ह्यामको ३ छोरा र १ कान्छी छोरी गरी ४ बच्चा छन् ।
गोही
गोही एक पानी र जमीन दुबै ठाउँमा बस्न सक्ने सरीसृप समुहको जीव हो । यसलाई प्राचिन डाइनोसर जीवको प्रजाती मानिएको छ । गोहीको दाँतहरू उल्टो फर्केका कारण यसले कुनै पनि जीवलाई दाँतले समाती सकेमा छोड्ने सम्भावना कम नै हुन्छ । त्यसैले यसलाई सबै भन्दा खतरनाक जनावरको रूपमा लिन सकिन्छ । गोहीलाई कुनै कुनै ठाउँमा ग्राहक, मगर मच्छ, नाका, घडियाल इत्यादी फरक फरक नामले पनि चिनिन्छ ।
पाइने स्थान
पहिले गोही दक्षिण एसियाका पाकिस्तान, भुटान र बङ्गलादेशमा पनि पाइन्थे । तर, अहिले त्यहाँबाट लोप भइसकेका छन् । हाल विश्वमा नेपाल र भारतमा मात्रै गोही उपलब्ध छन् । खास गरेर नेपालको कोशी नदी, कर्णाली नदी, नारायणी नदीमा गोहीहरू देख्न सकिन्छ भने भारतका धेरै नदीहरूमा गोही देख्न सकिन्छ । गोहीहरू धेरै प्रजातीको हुन्छन् । गोही प्रकृतिकै अति संवेदनशील प्राणीमा पर्छ । यो प्राकृतिक परविर्तन अनुसार अनुकूल बन्न जान्दैन । त्यसैले मानवीय चाप र प्रदूषणले सजिलै मर्ने गरेको छ । गोहीले पानीभित्रको इकोसिस्टमलाई सन्तुलनमा राख्छ । तर, नदीमा माछा मार्न विष हाल्ने, करेन्ट लगाउने र माछा मार्न जाने क्रम बढेकाले यसको बासस्थान संकटमा छ ।
शिरकावा-गो र गोकयामाको ऐतिहासिक गाँउ
शिरकावा-गो र गोकयामाको ऐतिहासिक गाँउ एक युनेस्को विश्व सम्पदा क्षेत्रमा जोडिएको छ।
दिपेन्द्र ऐरी
दिपेन्द्र सिंह ऐरि नेपाली राष्ट्रिय क्रिकेट टिमबाट खेल्ने खेलाडी हुन् ।
बागडोगरा विमानस्थल
बागडोगरा विमानस्थल सिलीगुडीको बागडोगरामा अवस्थित आन्तरिक विमानस्थल हो।  यो एउटा सैनिक विमानस्थल हो। यहाँ भंसार विभाग उपस्थित छैन। यसको रनवे पेव्ड छ। यसको प्रणाली यान्त्रिक छैन। यसको धावन मार्गको लम्बाई ९०००  फिट छ।
पद्यसङ्ग्रह भाग १ (पुरानो)
पद्यसङ्ग्रह भाग १ (पुरानो) साझा प्रकाशन(सङ्कलन)द्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
जल तथा शक्ति आयोग (नेपाल)
जलस्रोत तथा ऊर्जा क्षेत्रको दिगो तथा एकीकृत रूपमा विकास गर्न नेपाल सरकारले २०३२ साल माघ १३मा जल तथा शक्ति आयोगको गठन गरी आयोगको स्थायी सचिवालयको स्थापना गर्ने निर्णय गरेको थियो। तत्पश्चात् २०४९ सालआषाढ १५मा आयोगको सङ्गठनात्मक स्वरूप र कार्यक्षेत्र एवम् सचिवालयको कार्यक्षेत्रमा संसोधन गरी जल तथा ऊर्जाको क्षेत्रमा सल्लाह तथा सुझाव दिने निकायको रूपमा स्थापितगर्‍यो। त्यसपछि २०५५ साल पौष २०मा आयोगको गठन, काम, कर्तव्य र अधिकार सम्बन्धी विस्तृत नयाँ व्यवस्था लागू गरियो।
पृष्ठभूमि
जलस्रोत नेपालको प्रमुख प्राकृतिक श्रोत हो। नेपालको समग्र विकासको लागि जलस्रोतको दिगो एवं उचित तवरले उपयोग हुनु जरुरी हुन्छ। हालसम्म जलस्रोतको उपयोगबाट करीब १४ लाख हेक्टर जमीन सिञ्चित भैसकेको छ। त्यसैगरी जलविद्युतको क्षेत्रमा पनि ८२९ मेगावाट विद्युतको उत्पादन गरिनुका साथै करीब ८३.६% जनतालाई पिउन योग्य पानी उपलब्ध गराउनसकिएको छ। देशमा उपलब्ध जलस्रोतको उपयोगले सम्पूर्ण सिँचाई योग्य जमीनमा वर्षौभरीसिँचाई सुविधा उपलब्ध गराउनुका साथै करीब ४३,००० मेगावाट जलविद्युत उत्पादन गर्नसकिने देखिन्छ। यसैगरी उपलब्ध जलस्रोतबाट घरेलु, औद्योगिक, जलपरिवहन, जलचर तथा मनोरञ्जनात्मक आदि समग्र क्षेत्रमा आवश्यक पर्ने पानीको मागलाई समेत पूर्ति गर्न सकिन्छ। यसका अतिरिक्त जलस्रोतको समुचित उपयोग तथा विकासबाट छिमेकी मुलुक तथा क्षेत्रीयरूपमा नै त्यसको फाइदा प्राप्त गर्न सकिने देखिन्छ।
सीमित श्रोतका कारण हालसम्म उपलब्ध जलस्रोतको सानो अंश मात्रै उपयोग गर्न सकिएकोछ। नेपालको जलविद्युत् क्षेत्रको विकासमा ठूलो सम्भावना रहे तापनि १.४% भाग मात्र जलविद्युत उत्पादन गर्न सकिएको छ। हालसम्म देशको ऊर्जाको आवश्यकताको ठूलो भाग (करीब ८६%) वायोमास श्रोत, जसमा विशेष गरी दाउरा, कृषिजन्य अवशेष तथा गोबर गुइँठाको प्रयोगबाट आपूर्ति भइरहेको छ।
बिनौना
बिनौना नेपालको भेरी अञ्चलको बाँके जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ८७१ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बिनौनाको जनसङ्ख्या ६५८३ छ। यस मध्य पुरुष ५०%, र महिला ५०% छन्।
पद्यसङ्ग्रह भाग २ (पुरानो)
पद्यसङ्ग्रह भाग २ (पुरानो) साझा प्रकाशन(सङ्कलन)द्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
नउगाँ सदर उपजिल्ला
नउगाँ सदर   बङ्गलादेशको उत्तरी भागमा पर्ने जिल्ला नउगाँ जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला राजशाही विभागमा अन्तर्गत पर्दछ।
इतिहास
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने तात्कालिक समयमा पाकिस्तानी सेनाको एक सैनिक किल्ला नउगाँमा रहेको थियो। २२ अप्रिलका दिन पाकिस्तानी सेनाले नउगाँ सदर उपजिल्ला अन्तर्गतका सुल्तानपुर, पर नउगाँ, दोपापारा, उकिल पारा र हट नउगाँबाट १२५ युवाहरूको अपहरण गरी सबैको सामूहिक हत्यम गरेका थिए भने सेनाले लासलाई लोर्ड ल्योटन नदिमा फालिदिएका थिए। २३ अप्रिल १९७१ का दिन पाकिस्तानी सेनाले मोहनपुर गाउँका १७ सर्वसाधारणको सामूहिक हत्या गरेको थियो भने २५ अप्रिलका दिन सेनाले फतेहपुर गरिबाडीमा १३ मानिसहरूको सामूहिक हत्या गरेको थियो।
जनशाङ्खिकि
बङ्गलादेश राष्ट्रिय जनगणना अनुसार यस उपजिल्लाको कुल जनसङ्ख्या ३५४५७० रहेको  छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या १८३६१८ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या १७०९५२ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ३२४८४२  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २८७८५ रहेको छ। त्यस्तै गरी बौद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २३१, इसाई धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २४ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या ७८८ रहेको छ। यस उपजिल्लामा सन्थल जनजातिका मानिसहरू बसोबास गर्छन्। यस उपजिल्लामा ३१२ मस्जिद, ९२ हिन्दु मन्दिर र २ गिर्जाघर रहेका छन्। नउगाँ गङ्गम सामुदायिक मस्जिद, पादरी साहव गिर्जाघर, मथरघाट हिन्दु मन्दिर आदि यस उपजिल्लाका प्रमुख धार्मिक स्थलहरू हुन्।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, आलु, प्याज, लसुन, तोरी आदि अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया  आँप, केरा, कटहर, अम्बा, लिची, खरबुजा आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा  धान कुटानी केन्द्र, तेल उद्योग, बिस्कुट कारखाना, इट्टा उद्योग, बिँडी कारखाना, फलाम उद्योग तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले धान, गहुँ, आलु, तोरीको तेल, मौसमी तरकारी तथा अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेका आलसको तेल र तील र कोदो पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा ३० हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा थुप्रै माछापालन केन्द्र,  दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस उपजिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ४८.१८% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै ३.५२% मजदुरी, व्यापार र उद्योगमा ०.६८%, वाणिज्यमा १७.१५%, सञ्चार र यातायातमा ७.४१%, निर्माण क्षेत्रमा १.९१%, सुविधा ९.३३%, धार्मिक सेवा ०.१४%, विदेशी रोजगारी ०.५७ र अन्य११.७९% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय नउगाँ सदर थानाको स्थापना सन् १८१० भएको थियो भने सन् १९८४ मा यसलाई उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियोे। यस उपजिल्लामा हाल १२ सङ्घ परिषद्, २३७ मौजा र २१५ गाउँहरू रहेका छन्।
हिमांशु दत्त
हिमांशु दत्त नेपाली क्रिकेट खेलाडी हुन।उनि नेपाल अन्डर-१९ राष्ट्रिय क्रिकेट टिमका खेलाडी हुन।
अरुणठाकुर
अरुणठाकुर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
सारस्वर
यो नेपालको सगरमाथा अञ्चलको सप्तरी जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार यहाँको जनसङ्ख्या छ।
कृषि तथा पशुपंक्षी विकास मन्त्रालय (नेपाल)
कृषि तथा सहकारी मन्त्रालय नेपाल सरकारको सबैभन्दा माथिल्लो निकाय हो जसले देशको कृषि तथा सहकारी सम्बन्धि सम्पूर्ण जिम्मेवारी लिएको छ।
इतिहास
नेपालको कृषि विकास सम्बन्धी सरकारी पहल वि.सं. १९७८मा चारखाल अड्डामा स्थापित कृषि अड्डाबाट शुरु भएको हो। १९८२ सालमा सिंहदरवार परिसरमा कृषि प्रदर्शन फारम खुल्यो। यसपछि कृषिको समग्र विकास गर्ने उद्देश्यले र्सव प्रथम वि.सं. १९९४मा कृषि परिषद्को गठन भयो। परिषदबाट कृषि विकासको लागि कृषि फार्महरू खोल्ने, र्सर्भेक्षण कार्यहरू गर्ने जस्ता कार्यहरू भए। वि.सं. १९९८ सालमा त्रिपुरेश्वरमा भेटेरिनरी अस्पतालको स्थापना भयो। त्यसै साल मानहर शाखाको समेत स्थापना भयो। वि.सं. २०००मा चितलाङ्ग तथा ककनीमा भेडा फारम सुरूभयो। वि.सं. २००४मा परवानीपुर सेन्ट्रल एक्सपेरिमेन्टल एण्ड रिर्सच फारम खडा गरी कृषि अनुसन्धानलाई जोड दिन थालियो।