cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
सिसडोल ल्यान्डफिल
विभिन्न सहरहरूबाट फोहोर पहिले टेकु स्थानान्तरण स्टेसनमा सङ्कलन गरिन्छ। स्टेसनबाट, फोहोर सिसडोल पठाइन्छ। सिसडोलमा लगभग ६०%  फोहोर  जैविक हुन्छ। पुन: प्रयोज्य फोहोर फिर्ता ल्याइन्छ र पुनर्चक्रण उद्योगहरूमा बेचिन्छ। डम्प अर्ध एरोबिक अवस्थामा भरिएको छ।
वातावरण र सामाजिक चिन्ता
नेपाल सरकारले ल्यान्डफिल साइट जुन २००५ मा अस्थायी स्थानको रूपमा स्थानीयहरूबाट दुई बर्षको लागि भाडामा लिएको थियो। यद्यपि, सरकारले लिजको म्याद सकिए पछि पनि जग्गा प्रयोग गर्न जारी राखेको छ। अत्यधिक प्रयोगको कारण, नजिकैको ४०-५० रोपनी जग्गा बेकार भएको छ। यसले समय समयमा स्थानीय र सरकार बिच धेरै झडप निम्त्याएको छ जसको परिणामस्वरूप हड्ताल र डम्पिङ साइटमा स्थानमा सवारी साधन आवागमन बन्द हुने गर्छ ।
सन् २००७ मा, सरकारले एक स्थायी ल्यान्डफिल साइट बनाउनको लागि सिसडोल ल्यान्डफिल साइटबाट दुई किलोमिटर दक्षिण बञ्चरेडाँडा (बन्चरेडाँडा) मा ७९२ रोपनी जग्गा किनेको थियो।
फ्लोरेसेन्ट बत्ती
पारोको बाफ प्रयोग हुने भएकाले यसलाई मर्करी चिम पनि भनिन्छ । यस्तो प्रकारको चिमले विद्युत सक्तिको धेरै भाग प्रकाश र थोरै भाग ताप सक्तिमा रुपान्तरण गर्दछ । यस्तो चिमको आयु लामो हुन्छ । साधारण सि एफ एल(Compact Fluorescent Lamp) चिम यै प्रकारको चिम हो ।
वारुणी
वारुणी,  वारुणणी  वा जलदेवी वरुणकी पत्नी हुन्। उनी मदिराकी देवी हुन्। उनको बर्णन ऋग्वेदमा गरिएको छ।
किंबदन्ती अनुसार, बारुणीको उत्त्पत्ति समुन्द्र मन्थनको समयमा भएको थियो र उनको बिबाह वरुणसँग भएको थियो  ।
अनिल चौहान
अनिल चौहान (जन्म सन् १९६१) भारतीय सेनाका अवकाशप्राप्त अधिकारी एवं रक्षा प्रमुख अर्थात् चिफ अफ डिफेन्स स्टाफ (नियुक्ति मितिः सन् २०२२ सेप्टेम्बर २९) हुन् । उनलाई भारत सरकारको सैन्य विभागको सचिवको अतिरिक्त जिम्मेवारी पनि तोकिएको छ। उनले सन् १९८१ मा भारतीय सेनाको ११ औं गोर्खा राइफल्सबाट जागिर सुरु गरेका थिए। उनले भारतीय सेनाको ११ औं गोर्खा राइफल्सको इतिहासबारे पुस्तक पनि लेखेका छन्। ४० वर्षभन्दा बढी सैन्य सेवामा बिताएका चौहान सन् २०२१ मा लेफ्टिनेन्ट जनरल पदबाट उमेर हदका कारण निवृत्त भएका थिए । उनी भारतीय सेनाले जम्मु र कस्मिरमा सञ्चालन गरेका विभिन्न सैन्य कारबाहीमा प्रत्यक्ष सहभागी भएका थिए।
अवधी साहित्य
भारतको अवध क्षेत्र र नेपालको केही तराईको जिल्लाको भाषा अवधी हो, जुन भारतको राष्ट्रभाषा हिन्दी को एउटा उपभाषा हो। अवधी को प्राचीन साहित्य धेरै संपन्न छ। यसमा भक्ति काव्य र प्रेमाख्यान काव्य दुईटैको विकास भयो।
इतिहास
भक्तिकाव्य र प्रेमाख्यान काव्य, प्राचीन अवधी साहित्य को दुईवटा शाखा हो।
भक्तिकाव्य
भक्तिकाव्य को शिरोमणि ग्रन्थ गोस्वामी तुलसीदास कृत ‘रामचरितमानस’ हो। भक्तिकाव्य मा गोस्वामी तुलसीदास को रामचरितमानस (संवत १६३१) अवधी साहित्यको प्रमुख कृति हो। यसको भाषा संस्कृत शब्दावलीले भरीएको छ। रामचरितमानस को अतिरिक्त तुलसीदास ले अन्य ग्रन्थहरु पनि अवधीम लेख्नुभयको छ। यही भक्ति साहित्यको अंतर्गत लालदासको "अवधबिलास" आउछ । यसको रचना संवत् १७०० मा भयो। उहा बाहेक अरुपनि भक्त कविहरु ने रामभक्ति विषयको ग्रन्थहरु लेखे।
संत कविमा बाबा मलूकदासको रचना पनि अवधी मा छ। उहाको शिष्य बाबा मथुरादासको र बाबा धरनीदासको बानी पनि धेरैजसो अवधीमा छ। अन्य संत कविहरु पनि आफ्नो उपदेशको लागि अवधीलाई रोज्नु भयो।
यहा ध्यान दिन योग्य यो छ कि सूरजदास को ‘रामजन्म’ (गोस्वामी तुलसीदास को पहिला जन्मिनु भएका सूरजदास), ईश्वरदास को सत्यवती, कुतुबत को मिरगावत, लालचदास को हरिचरित, संवत १५५८ मा पुरुषोत्तम दास रचित जैमिनी पुराण, मंझनको मधुमालती, अमीर खुसरो अथवा अब्दुलरहीम खानखाना को रचनाले अवधीलाई पूर्वमा जुन प्रतिष्ठा प्राप्त भयो, त्यो आज रचनाशीलता को माध्यमले संरक्षित गर्नुको आवश्य्कता छ।
नरोत्तमदासको संवत १६०५ मा रचित सुदामा चरित काव्य-ग्रन्थ अवधी मा छ।
प्रेमाख्यान काव्य
प्रेमाख्यान काव्यमा सर्वप्रसिद्ध ग्रन्थ मलिक मुहम्मद जायसी रचित "पद्मावत" हो, जसको रचना "रामचरितमानस" भन्दा 34 वर्ष पहिला भयो। दोहा र चौपाईको जुन क्रम "पद्मावत" मा छ प्राय: त्यही "मानस" मा पाईन्छ। प्रेमाख्यान काव्यमा मुसलमान लेखकले सूफी मतको रहस्य प्रकट गरेका छन। यही काव्य को परम्परा सयौ वर्ष सम्म चल्यो। मंझन को "मधुमालती", उसमान को "चित्रावली", आलम को "माधवानल कामकंदला", नूरमुहम्मद को "इंद्रावती" र शेख निसार को "यूसुफ जुलेखा" यसै परम्परा को रचना हो। शब्दावली को दृष्टिले ई रचना हिंदू कवि को ग्रन्थोंभन्दा  भिन्न छ किन भने इनमा संस्कृत को तत्सम शब्दको त्यती प्रचुरता छैन। प्रेमाख्यानको प्रतिनिधि ग्रन्थ मलिक मुहम्मद जायसी रचित ‘पद्मावत’ हो, जसको रचना ‘रामचरितमानस’ भन्दा चौंतीस वर्ष पहिला भयो। अवधीको यो संपन्न परम्परा आज पनि चलीआएको छ।
प्राचीन अवधी साहित्यमा धेरैजसो रचना देश प्रेम, समाजसुधार आदि विषयमा र मुख्य रूपले व्यंग्यात्मक छ। कविमा प्रतापनारायण मिश्र, बलभद्र दीक्षित "पढीस", वंशीधर शुक्ल, रमई काका र शारदाप्रसाद "भुशुंडि" विशेष उल्लेखनीय हुनुहुन्छ।
प्रबंधको परम्परामा "रामचरितमानस"को ढंगको एक महत्त्वपूर्ण आधुनिक ग्रन्थ द्वारिकाप्रसाद मिश्रको "कृष्णायन" हो। यसको भाषा र शैली "मानस"को जस्तै छ र ग्रन्थकारले कृष्णचरित प्राय: त्यही तन्मयता र विस्तारले लेखिएको छ जसमा तन्मयता र विस्तार ले तुलसीदासले रामचरितमा अंकित गर्नुभयको छ। द्वारिकाप्रसाद मिश्रले यस ग्रन्थको रचना द्वारा यो सिद्ध गर्नुभयो कि प्रबंध को लिए अवधी को प्रकृति आज पनि त्यस्तै  उपादेय छ जस्तो तुलसीदासको समयमा थियो।
वर्तमानमा अवधी साहित्य
पढीस, मृगेश, वंशीधर शुक्ल, रमई काका, पं.द्वारिका प्रसाद मिश्र, विश्वनाथ पाठक, त्रिलोचन शास्त्री, डॉ॰ श्यामसुंदर मधुप, बेकल उत्साही, पारस भ्रमर, विकल गोंडवी, जुमई खां आजाद, आद्या प्रसाद उन्मत, निर्झर प्रतापगढी, असविंद द्विवेदी, जगदीश पीयूष, विक्रम मणि त्रिपाठी जस्ता अनेक रचनाकार छन, जसको अवधी साहित्यमा अमूल्य योगदान रहेको छ।
योगप्रकाश मल्ल
योगप्रकाश मल्ल मल्ल वंशका राजा र पाटनका राजा थिए। उनले महिन्द्रासिंह मल्लको उत्तराधिकारी बने र १७२२ देखि १७२९ मा आफ्नो मृत्युसम्म शासन गरे। १७२९ मा उनको मृत्यु भयो र श्रीनिवास मल्लका वंशज विष्णु मल्लले उत्तराधिकारी बने।
डाइनामो
डाइनामो एक विद्युत उत्पादन गर्ने उपकरण हो । डाइनामोले एसी विद्युत उत्पादन गर्दछ । डाइनामोभित्र स्थायी चुम्बक र इनामेल कोट गरिएको तारको क्वाइल राखिएको हुन्छ । डाइनामो वा जेनेरेटरले माइकल फराडेको विद्युत चुम्बकीय उपपादनको नियममा विद्युत उत्पादन गर्दछ्न् ।
डाईनोमोलमा तार र चुम्बकीय क्षेत्रहरू घुमाउने कुण्डलहरूको प्रयोग गरिन्छ। डायनामोको स्थिर संरचनालाई स्टेटर भनिन्छ, जसले स्थिर चुम्बकीय क्षेत्र प्रदान गर्दछ, र घुमाउने वाइन्डिंग्सको सेटलाई आर्मेचर भनिन्छ। जब चुम्बकीय क्षेत्र भित्र तार घुम्छ, इलेक्ट्रोमोटिभ शक्ति सिर्जनाभइ तारमा विद्युत् प्रवाहको सृजना हुन्छ।
लिटिल रेड राइडिङ्ग हुड
"लिटिल रेड राइडिङ्ग हुड" एक युवती र एक ठुलो खराब ब्वासोको बारेमा युरोपियन परी कथा हो। यसको उत्पत्ति १०औं शताब्दीमा धेरै युरोपेली लोक कथाहरूमा फेला पार्न सकिन्छ, जसमा इटालीको एक द फाल्स ग्र्यान्डमदर पनि पर्छ। सबैभन्दा राम्रो ज्ञात संस्करण चार्ल्स पेरौल्टद्वारा लेखिएको थियो।
नोभेम्बर २०१५ पेरिस आक्रमण
नोभेम्बर २०१५ पेरिस आक्रमण फ्रान्सको राजधानी पेरिस र त्यसको वरिपरी भएको शृङ्खलाबद्ध गोलीबारी र विष्फोटन हो । यो आक्रामक घटना फ्रान्सको स्थानीय समय अनुसार राति अन्दाजी ९ बजे देखि सुरू भएर अवेर विहान १ बजे सम्म भएको हो । अहिले सम्मको जानकारी अनुसार विष्फोटन र फायरिङ राजधानी पेरिस र त्यसको वरिपरीका ६ स्थानमा गराइएको हो । यस आक्रमणलाई दोश्रो विश्वयुद्ध पछीको दोश्रो ठुलो आक्रमण मानिएको छ ।
यस आक्रमण अहिले सम्म १२९ जनाको मृत्यु भएको छ भने ३५० भन्दा बढी घाइते भएका छन् ।
सायल गाउँपालिका
सायल गाउँपालिका  डोटी जिल्लामा अवस्थित नेपालको एक गाउँपालिका हो ।  वि.सं. २०७३ सालमा सङ्घीय मामिला तथा स्थानीय विकास मन्त्रालयद्वारा ७४४ वटा स्थानीय तह लागू गर्ने भनेर निर्णय गरे पश्चात डोटी जिल्लामा पर्ने साविकका छापाली, तोलेनी, दौड गाविस र खतिवडा गाविस गाविस हरूलाई जोडेर सायल गाउँपालिका बनाइएको हो ।।  सायल गाउँपालिकाकको कूल क्षेत्रफल १२२.७२ वर्गकिलोमिटर रहेको छ । यस गाउँपालिकालाई ६ वटा वडाहरूमा विभाजन गरिएको छ । गाउँपालिकाको कूल जनसङ्ख्या १९,५५१ रहेको छ । यस गाउँपालिकाको सिमाना पूर्वमा खप्तड राष्ट्रिय निकुञ्ज, पश्चिममा आदर्श गाउँपालिका, उत्तरमा बझाङ तथा दक्षिणमा  दिपायल सिलगढी नगरपालिका र पूर्वीचौकी गाउँपालिकासँग जोडिएको  छ । ।
एनोला होम्स (चलचित्र)
एनोला होम्स सन् २०२० को रहस्य चलचित्र हो जुन न्यान्सी स्प्रिङ्गरको उही नामको युवा वयस्क कथा शृङ्खलामा पहिलो पुस्तकमा आधारित छ। चलचित्र ज्याक थोर्नको पटकथाबाट ह्यारी ब्राडबीरले निर्देशित गरेका छन्। चलचित्रमा निर्मात्रीको रूपमा काम गर्दै, मिली बबी ब्राउनले शीर्षक पात्रको रूपमा अभिनय गरेकी छिन्।
एनोला होम्स २३ सेप्टेम्बर २०२० मा प्रदर्शित भएको थियो। चलचित्रले आलोचकहरूबाट सामान्य सकारात्मक प्रतिक्रिया प्राप्त गरेको थियो, जसले ब्राउनको प्रदर्शनको प्रशंसा गरेका थिए।
बिष्णु मल्ल
विष्णु मल्ल मल्ल वंशका राजा र पाटनका राजा थिए। उनले योगप्रकाश मल्लको उत्तराधिकारी बने र १७२९ देखि १७४५ मा आफ्नो मृत्युसम्म शासन गरे। विष्णु मल्लको कुनै सन्तान थिएन र आफ्नी श्रीमतीका भाइ राज्यप्रकाश मल्ललाई उत्तराधिकारी बनाएका थिए।
बुद्धमंगल ताल
बुद्धमंगल ताल नवलपरासीको जहदामा अवस्थित ऐतिहासिक एवं पुरातात्विक ताल हो । यो तालअतिक्रमणका कारण १२ बिगाहा क्षेत्रफलमा फैलिएको ताल अहिले सात बिगाहामा सिमित भएको छ । त्रिवेणीधाम र लुम्बिनी आवतजावत गर्ने बाटोमा पर्ने यस तालको आफ्नै महत्त्व रहेको छ । यस तालको पानी खाएर गौतम बुद्धले ताल छेउमा रात विताएको किम्बदंति पनि पाइन्छ ।
राज्यप्रकाश मल्ल
राज्यप्रकाश मल्ल मल्ल वंशका राजा र पाटनका राजा थिए। उनले विष्णु मल्लको उत्तराधिकारी बने र १७४५ देखि १७५८ मा आफ्नो मृत्यु सम्म शासन गरे। राज्यप्रकाशको मृत्यु हुँदा पाटनका दक्षिणी धेरै ठाउँहरू गोरखाका पृथ्वीनारायण शाहले कब्जा गरिसकेका थिए।
लवण
सामान्यतया लवण एउटा तटस्थ यौगिक हो । यसमा अम्लमा भएको हाइड्रोजनलाई धातुले पूर्ण या आंशिक रूपमा विस्थापित गरेको हुन्छ
पीएच मान
कुनैपनी वस्तुमा अम्लिय र क्षारिय गुणको अवस्था के कस्तो छ भनेर नाप्ने मिटर स्केललाई पीएच मिटर वा पीएच स्केल भनिन्छ । उक्त स्केलले देखाउने अम्लिय र क्षारिय गुणको मान नै पीएच मान हो । यस स्केलमा १ देखी १४ सम्म संख्याहरु हुन्छ्न् । अति कडा अम्ललाई यस स्केलमा १,२ अङ्कले जनाईन्छ भने अति कडा क्षारलाई १३, १४ अंकले जनाईन्छ । तटस्थ पदार्थको पीएच अङ्क ७ हुन्छ । जस्तै पानीको पीएच मान ७ हुन्छ ।
लवण
NaOH + HCl → NaCl + H२O
CuO + H२SO४ → CuSO४ + H२O
यहाँ माथिको समीकरणमा NaCl र CuSO४ लवण हुन् ।
लवण बन्ने प्रक्रिया
२Fe + ३Cl२ → २ FeCl३
२Na + Cl२ → २NaCl
आलिया मुस्ताफिना
आलिया फार्खातोवना मुस्ताफिना Aliya Farkhatovna Mustafina ( Алия Фархатовна Мустафина  ; Tatar: Алия Фәрһәт кызы Мостафина; जन्म ३० सेप्टेम्बर १९९४ ) एक सेवानिवृत्त रूसी कलात्मक जिमनास्ट र वर्तमान प्रशिक्षक हुन् । उनी सन् २०१० को अल-अराउण्ड विश्व च्याम्पियन, २०१३ को अल-अराउण्ड युरोपियन च्याम्पियन, २०१२ र २०१६ को ओलम्पिक अनइभन बार च्याम्पियन, र सात पटक ओलम्पिक पदक विजेता हुन्।
२०१२ को ग्रीष्मकालीन ओलम्पिकमा, मुस्तफिनाले चार पदक जिते, उनी प्रतियोगिताको सबैभन्दा धेरै पदक जित्ने जिमनास्ट खेलाडी र पौडी खेल्ने बाहेक कुनै पनि खेलको सबैभन्दा धेरै पदक जित्ने धावक बनिन्। २०१६ को ग्रीष्मकालीन ओलम्पिकमा, उनी २००० मा सिमोना अमानार पछि लगातार दुई ओलम्पिकमा पदक जित्ने पहिलो महिला जिमनास्ट बनिन्, र स्वेतलाना खोर्किना (२००० मा पनि) पछि ओलम्पिक उपकरण फाइनलमा आफ्नो उपाधि बचाउन पहिलो खेलाडी बनिन्। सात ओलम्पिक पदकको साथ, मुस्तफिनाले सबैभन्दा धेरै पदक जित्ने रूसी जिमनास्ट ( सोभियत बाहेक)मा  खोर्किनासंग बराबरी गरिन्। उनी विश्व च्याम्पियनशिपमा हरेक कार्यक्रममा पदक जित्ने नवौं जिमनास्ट थिइन्। उनलाई सदाकालको सबैभन्दा सफल महिला कलात्मक जिमनास्ट मध्ये एक मानिन्छ।
सूचक पदार्थ
कुनैपनि बस्तु अम्ल, क्षार र लवण हो या होइन भनेर छुट्याउन प्रयोग गरिने रासायनिक पदार्थहरूलाई सूचक पदार्थ भनिन्छ ।
लिट्मस कागज, फेनोल्फथालिन, मिथाइल अरेन्ज आदि सूचक पदार्थका केहि उदाहरण हुन् ।
काशीदास (कुशभद्रा)
काशीदास वा कुशभद्रा आत्रेयगोत्री पानी पोखरेल का मूलपुरुष हुन् । पोखरेलका पुर्खा काशीदास वि.सं.५८३ तिर दुल्लु आइपुगेको देखिन्छ । उनी यसरी हिमाली राज्यतिर पस्नाको प्रमुख कारण भारतको कन्नोजमा भएको मुसलमानहरूको तत्कालीन आक्रमण रहेको पाइन्छ । मुसलमानको आक्रमणमा काशीदासका बाबुआमा दुबै मारिएपछि टुहुरा बालक काशीदासलाई हरियाणाका एकजना वैश्यले पालनपोषण गरी हुर्काए बढाए । पछि आफू धर्मपिता मात्र भ्एको कुरा सुनाई अध्ययनका लागि काशी पठाए । त्यहाँ बालकले काशी विश्वनाथ र विन्ध्यवासिनीको दर्शन र भक्ति समेत गरी आफ्नो अध्ययनलाई निरन्तरता दिए । मेधावी भएका कारण बालक छोटो समयमा विद्या आर्जन गर्न सफल भए । त्यस पछि उनको नाम काशीदास जोशी भन्ने रह्यो । मुसलमानद्वारा मारिएका आफ्ना मातापिता र अन्य पूर्वजको मुक्तिका लागि मानसरावर तीर्थ जाने निश्चय गरी उनी त्यसतर्फ प्रस्थान गरे । ।
मानसरोवर जाने क्रममा काशीदास जोशी दैलेखको दुल्लु दरबारमा पुगे । त्यहाँ राजासँग उनको भेट भयो ।
हबिगञ्ज जिल्ला
हबिगञ्ज पहिले हबिबगञ्ज नाम द्वरा परिचित, बङ्गलादेशको उत्तर-पूर्वी क्षेत्रमा सिलेट विभागमा पर्ने एक जिल्ला हो। यस जिल्लालाई तरिफ राज्यका सायद हबिब उलाले पत्ता लगाएका थिए। तेह्रौँ शताब्दी देखि मध्य सत्रौँ शताब्दी सम्म हबिगञ्ज नसिराबाद राज्यको एक भूभाग थियो भने हाल यो जिल्ला सिलेट विभागमा पर्छ।
हबिगञ्ज जिल्लालाई पहिला हबिबगञ्ज भनिएता पनि हाल यसको नाम हबिगञ्जमा परिवर्तन गरिएको छ। ब्रिटिस्ट शासन कालमा हबिगञ्जलाई एक प्रहरी चौकीको रूपमा स्थापना गरिएको थियो भने सन् १७९० मा यो क्षेत्र ढाका राज्यको अधिनमा आएको थियो। ब्रिटिस्ट राज्य देखि प्रहरी चौकीको रूपमा स्थापना भएको हबिगञ्ज सन् १८९६ सम्म चौकीकै रूपमा रहेको थियो। २४ सेप्टेम्बर १८७४बाट यस जिल्ला सिलेट विभागमा गाभिएको थियो। हबिगञ्जलाई सन् १८७६७ मा उप विभागको रूपमा घोषित गरिएको थियो। हबिगञ्ज सन् १९११ मा पूर्वी बङ्गालमा गाभिएको थियो (हाल बङ्गलादेश)। १ मार्च १९८४ का दिन हबिगञ्जलाई एक जिल्लाको रूपमा स्थापना गरिएको थियो।
हाल हबिगञ्ज जिल्लामा ८ उपजिल्ला, ६ नगरपालिका, ३६ वडा, ७७ सङ्घ परिसद, १२४ महल्ला, १२४१ मौजा र २०७६ गाउँहरू रहेका छन्।
तेलियापारा चिया बगानमा युद्ध
४ अप्रिल १९७१ बङ्गलादेश मुक्ति युद्धका बेला तेलियापारा चिया बगानमा पूर्वी बङ्गालका बरिष्ठ सेन अधिकृतले स्थानीय मानिसहरूलाई एकीकृत गरेका थिए जहाँ कर्नल अब्दुर रब, बरिष्ठ अधिकारी सालाहुडिनी महम्मदपुर रेजा, काजी नुरुजामन, खलिद मोसराफ, नलुल इस्लाम, मैनुल हुसैन चौधरी र अन्य मानिसहरू समावेश थिए।
उक्त गोष्ठीमा चार सैनिक अधिकारीलाई चार विभिन्न स्थानहरूमा खटाइएको थियो। सिलेट ब्रहमनबारिया क्षेत्रमा वरिष्ठ अधिकारी सफुल्लाहलाई खटाइएको थियो भने कुमिल्ला-निखाली क्षेत्रको रेखदेखका लागि अधिकारी खलिद मुसराफ र उनका टोलीलाई खटाइएको थियो र त्यस्तै गरी चट्टग्राम डाँडामा वरिष्ठ अधिकारी जायुर रहमनको भागमा परेको थियो भने कुष्टिया-जशोर क्षेत्रको रेखदेखका लागि अबु ओस्मन चौधरीलाई खटाइएको थियो। उक्त गोष्ठीमा बङ्गलादेशी लडाकुलाई एकीकृत र कार्यक्षेत्र सम्हाल्नका लागि एमजिए ओसमानीलाई काम सुम्पिएका थिए।
अजमिरिगञ्जमा युद्ध
सन् १९७१ नोभेम्बर १६ का दिन बङ्गलादेश मुक्ति युद्धका बेला पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकु बीचको १८ घण्टे गोली हानाहानमा ११ गाउँलेहरूलाई पाकिस्तानी सेनाले हत्या गरेका थिए।
भूगोल
हबिगञ्ज जिल्ला बङ्गलादेशको उत्तर पूर्वमा पर्छ भने यो जिल्ला २३°५८' देखि २४°४२' उत्तर अक्षांश र ९१°०९' देखि ९१°९०' पुर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। हबिगञ्ज जिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये २६३६.५८ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस जिल्लालाई सुनामगञ्ज जिल्लाले उत्तर, भारतको त्रिपुरा राज्यले दक्षिण, मौलभीबाजार र सिलेट जिल्लाले पूर्व र किशोरगञ जिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ।
यस जिल्लामा १५४९५३ हेक्टर खेती गर्न योग्य जमिन छ (कुल खेती योग्य जमिनको जमिनको ६०.२२%)। यस जिल्लामा ९५११६४४ हेक्टर जङ्गलले ढाकेको छ (कुल जमिनको ४.५३%)। यस जिल्लामा गोपाला, केल्नी, खवाई, रत्ना, सोनाई, मेघना आदि नदीहरू रहेका छन्।
उपजिल्ला
हबिगञ्ज जिल्लामा ९ उपजिल्लाहरू रहेका छन् जुन यस प्रकार छन्।
जनशाङ्खिकि
जिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार यस जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या २०८९००१ रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ९२६५३१ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ९०४०२२ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १४३१८८६  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ३२१०७७ छ। त्यस्तै गरी बुद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १९७३, इसाई धर्मको २५८ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या २४७१ रहेको छ। यस जिल्लाको जन्म दर ३३.० प्रति १००० छ भने मृत्यु दर ११.४ प्रति हजार रहेको छ। यस जिल्लामा खासिया र मणिपुर  जनजातिहरू बसोबास गर्छन्।
अर्थतन्त्र
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती जसमा जिल्लाकै ६१.१३% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै ७.२०% मजदुरी, व्यापार र उद्योगमा १०.९५%, वाणिज्यमा ११.२९%, सञ्चार र यातायातमा १.९८%, रेमिटेन्समा ४.७१%, निर्माण क्षेत्रमा १.१३%, धार्मिक सेवा ०.३९% र अन्य ८.५९% रहेका छन्।
खेलकुद
हबिगञ्ज आधुनिक रङ्गशाला हबिगञ्ज जिल्लाको सबैभन्दा ठूलो रङ्गशाला हो। यस रङ्गशाला २०,००० मानिसको क्षमताको छ भने यो रङ्गशाला फुटबल र क्रिकेटका लागि प्रयोग हुँदै आएको छ।
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ३७.७२% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता दर ४१.७६% छ भने महिलाको साक्षरता दर ३३.६२% रहेको छ। यस जिल्लामा १९ क्याम्पस, १५५ माध्यमिक विद्यालय ,१५५ प्राथमिक विद्यालय, सामुदायिक विद्यालय २ र १४० मदरसाहरू रहेका छन्। यस जिल्लाका केही उत्कृष्ट विद्यालयहरू यस प्रकार छन्; हबिगञ्ज सरकारी बिन्दाबन कलेज, एलिफ सोभान कलेज, गोविन्दपुर सरकारी उच्च विद्यालय (सन् १८३२), हबिगञ्ज सरकारी उच्च विद्यालय (सन् १८४३), राजरबजार सरकारी उच्च विद्यालय (सन् १८६७), जलखुस कृष्ण गोविन्द पब्लिक उच्च विद्यालय (सन् १८७६), फकिराबाद सरकारी विद्यालय (सन् १८९०), हबिगञ्ज उच्च विद्यालय (सन् १९१३), नबिगञ्ज जेके उच्च विद्यालय (सन् १९१६), दिनारपुर उच्च विद्यालय (सन् १९२१), दक्षिणा चरण पाइलट उच्च विद्यालय (सन् १९२८) आदि हुन्।
विश्वजित मल्ल
विश्वजित मल्ल मल्ल वंशका राजा र पाटनका राजा थिए। उनले राज्यप्रकाश मल्लको उत्तराधिकारी बने र १७५८ देखि १७६० मा आफ्नो मृत्यु सम्म शासन गरे। त्यसपछि राजकुमारहरूले कान्तिपुरका जयप्रकाश मल्ललाई पाटनमा शासन गर्न लगाए।
ज्याला
श्रमिकलाई उसको श्रमको वापत दिइने भुक्तानीलाई ज्याला भनिन्छ । अर्थात कुनै पनि कामदारलाई काम लगाइसके पश्चात उसले गरेको कामको लागि गरिने भुक्तानी नै ज्याला हो । ज्यालाको भुक्तानी दिन गन्ती, काम अनुसार तथा कुनै निश्चित तय गरिएको आधारमा गणना गरिन्छ ।
नेपालमा ज्याला सम्बन्धी व्यवस्था
नेपालमा कुनै पनि श्रमिकले आफ्नो श्रमको वापत पाउनु पर्ने न्युनतम ज्यालाको रकम तोकि दिएको छ, जसले गर्दा श्रमिक श्रमशोषणबाट राहत पाएको देखिन्छ । नेपाल सरकारले राजपत्रमा प्रकासित गरी तोकिएको न्युनतम ज्याला मासिक रू. ८,००० रहेको छ भने दैनिक ज्याला रू. ३१८ तोकिदिएको छ ।
मीरा जैस्मीन
मीरा जैस्मीन (जन्म जैस्मीन मैरी जोसेफ फेब्रुअरी १५, १९८२) दक्षिण भारतीय सिनेमा मा देखिन्छ जो तिरुवल्ला, केरला, देखि एक भारतीय अभिनेत्री छ । त्यो 2004 मा सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्री लागि राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार जिते र केरल राज्य फिलिम पुरस्कार, यो तामिल नाडु राज्य फिलिम पुरस्कार, साथै तामिल नाडु को सरकार देखि कलाईमामानी पुरस्कार। को एक दुई-समय प्राप्तकर्ता छ हिन्दू "मलयालम सिनेमा मा तारा र थेस्पियंस बीच आफ्नै पकड सक्छ जसले केही अभिनेता को एक" उनको भनिन्छ ।
नालापानीको लडाइँ
नालापानीको युद्ध नेपालले ब्रिटिस सरकारसँग लडेको पहिलो साहसिक युद्ध थियो जसमा गोर्खाको घर अधीनमा इस्ट इन्डिया कम्पनी र नेपाली सेना बीच लडाइँं भएको थियो। नेपालको इतिहासमा उल्लेख गरिए अनुसार सन् १८१४ अक्टोबर २२ का दिन अङ्ग्रेज सेनानायक जनरल गिलेस्पीले आफ्ना फौज लिएर देहरादुन प्रवेश गरेका थिए।
प्रसङ्ग
देहरादुन कब्जा गर्ने अङ्ग्रेजहरूको योजना विफल पार्न नेपालका सेनापति अमरसिंह थापाले उक्त इलाकाको रक्षार्थ कप्तान बलभद्र कुँवरलाई खटाएका थिए। नालापानीको सबैभन्दा उच्च स्थानमा पर्ने खलङ्गा किल्लामा वीर बलभद्र कुँवरले आफ्ना नेपाली सिपाही, ग्रामीण महिला तथा केटाकेटी गरी करिब छ सय जनाको साथ बलभद्र युद्धको तयारी गरेका थिए।
युद्ध
नेपाली फौजसित हतियारका नाममा केही तोप, भरुवा बन्दुक, ढुङ्गामुढा, खुकुरी, धनुष बाण, भालाजस्ता अल्पविकसित साधनहरू मात्रै थिए। अङ्ग्रेजहरूका आधुनिक हतियार र सुसङ्गठित ठूलो फौजको सामना गर्नु नेपाली सेनालाई फलामको चिउरा चपाउनु बराबरको काम थियो। त्यसै बखत ३० अक्टोबरका दिन गिलेस्पीले आफ्ना मतहातमा भएका तीन हजार पाँचसय भन्दा बढी सेनाको साथमा किल्लामाथि आक्रमण सुरू गरे। किल्लातर्फ बढेका अङ्ग्रेज फौजका केही अधिकृत जवान मात्र बाँच्न सफल भए। लेफ्टिनेन्ट एलिससहित अङ्ग्रेजका धेरै सेनाहरू युद्धमा मारिए। प्रथम प्रयास असफल भएपछि अङ्ग्रेजहरूले थप तयारी गरी दोस्रो पटक हमला गरे। दोस्रो पटक जनरल गिलेस्पीसमेत मारिए। गिलेस्पीको मृत्युपश्चात् तितर-वितर फौजको नेतृत्वका भार कर्नल माँबीले सम्भहाले।
माँबीको पटक-पटकको आक्रमण असफल भएपछि अङ्ग्रेजहरू युद्धद्वारा नेपाली वीर गोर्खालीलाई परास्त गर्ने आशा मारे। त्यसपछि अङ्ग्रेजहरूले कूटनीति अपनाई किल्लाभित्र गएर र पानीको मुहान थुनिदिए। अङ्ग्रेजहरूको उक्त धोकापूर्ण चालले नेपालीले पानीसमेत पिउन पाएनन्। पानीको प्यासले किल्लाभित्र हाहाकार मच्चिन थाल्यो। बाहिरबाट शत्रुका तोपहरूको अग्निवर्षा जारी थियो भने भित्र सारा फौज प्यासले तड्पिरहेका थिए। त्यस्तो दर्दनाक परिस्थितिमा जीवित रहेका बाँकी वीर सेनाको हितका लागि बलभद्रले स्वतः किल्ला छोड्नुपरेको थियो। सन् १८१४ नोभेम्बर ३० मा बलभद्रले किल्ला छोडेर जाँदा साथमा ७० जना जति मात्र बाँकी थिए। किल्लाको स्वतः त्यागपछि मात्र अङ्ग्रेजहरूको पाइला खलङ्गा किल्लासम्म पुग्न सकेको थियो।
पहिलो लडाइँ
बिसं कात्तिक ८ मा अङ्ग्रेजी फौज देहरादुनमा आयो। कात्तिक १० अङ्ग्रेजी फौज र नेपाली फौजको नालापानीमा लडाइँमा भयो। तर यो युद्धमा असफल भाइ अङ्ग्रेजी फौज देहरादुन फर्क्यो।
दोस्रो लडाइँ
कात्तिक १७ गते नेपाली फौज र अङ्ग्रेजी फौजको नालापानीमा लडाइँ भयो।यही लडाइँमा सेनापती जिलेस्पीले वीरगति पाए। यस लडाइँमा ८ जना अङ्ग्रेज सेनापतिर अङ्ग्रेजी पल्टनका १०००-१२०० सिपाही परे तथा १७००-१८०० सिपाही घाइते भए।
परिणामहरू
युद्ध पश्चात् नेपालीहरूको पराक्रम र बहादुरीको प्रशंसा गर्दै अङ्ग्रेजहरूले एक युद्ध स्मारकको स्थापना गरे। उक्त स्मारकको शिलालेखमा लेखिएको छ- हाम्रा वीर शत्रु बलभद्र र उनका वीर गोर्खालीहरूको स्मृतिमा सम्मानोपहार हालको देहरादुन स्थित सहस्त्रधार रोडमा पर्ने स्मारक भारतीय पुरात्तव विभागको संरक्षणमा छ। यो विश्वभरिको एक मात्र त्यस्तो उदाहरणीय स्मारक मानिएको छ जहाँ कुनै सेनाद्वारा आफ्नो शत्रु सेनाको अद्भूत वीरतालाई उल्लेख गरिएको छ। भारतको उत्तराखण्ड राज्य अन्तर्गत पर्ने देहरादुनको नालापानीमा पर्ने खलङ्गा किल्लाले नेपाल र नेपालीको गौरवमय इतिहास बोकेको छ।
नेपालको वनसम्पदा
नेपालको भौगोलिक विभिधताका कारणले गर्दा यहाँको वनसम्पदा उल्लेखनीय रहेको छ। नेपालको वनसम्पदा अन्तर्गत यहाँका वनस्पतिहरू तथा वन्यजन्तुहरू पर्दछन्। नेपालको वनसम्पदाले यहाँको पर्यटनमा महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ। नेपालमा एकसिङ्गे गैंडा लगायतका दुर्लभ वन्यजन्तु र नेपालमा मात्र पाइने काँडे भ्याकुर जस्ता चराहरू पाइन्छ।
सौकेमरडा
सौकेमरडा गाउँ  दार्चुला जिल्ला को धाप गाउँ विकास समिति को वडा नं. ९ मा रहेको छ ।
सिंहदरबार वैद्यखाना
सिंहदरबार वैद्यखाना नेपालमा आयुर्वेद औषधि उत्पादन गर्ने एकमात्र सरकारी निकाय हो। आयुर्वेदिक औषधि उत्पादन गर्नुका साथै यो वैद्यखानाले आयुर्वेदिक उपचार सम्बन्धी सल्लाहपनि दिने गरेको छ।    विसं २०५२ देखि समिति बनाएर काम गर्दै आएको यो वैद्यखानाले देशमा उपलब्ध रहेको प्राकृतिक जडीबुटीको प्रयोग गरेर लगभग १८५ प्रकारका आयुर्वेदिक औषधिको उत्पादन गरिरहेको छ।
मल्लकाल
राजा प्रताप मल्ल (वि.सं. १६९८–१७३१) को पालामा आयुर्वेदिक औषधि उत्पादन गर्ने वैद्यखानाको रूपमा स्थापना भएको थियो ।
शाहकाल
शाहकालमा यो वैद्यखाना हनुमानढोका दरबारमा थियो।
राणाकाल
राणा प्रधानमन्त्री जंगबहादुरको पालामा थापाथली सारिएको यो वैद्यखानालाई पछि चन्द्र शमशेरले सिंहदरबारमा सारेपछि ‘सिंहदरबार वैद्यखाना’ भनियो ।
प्रजातन्त्र
२०५२ मा बिकास समितिबाट यो बैद्यखाना सञ्चालित छ।
बेर्नार आर्नो
बेर्नार आर्नो, उच्चारण (उच्चारण = बेर्नार आर्नोँ), ५ मार्च १९४९ मा फ्रन्सको सहर रूबेमा जन्मिएका एक फ्रान्सेली अर्बपति तथा व्यापारी हुन्। उनी फ्रान्सेली विलासिता कम्पनी एलभिएमआस-मोएत एन्सी लुई भितोँका प्रमुख सेयरधनी, प्रमुख कार्यकारी अधिकृत तथा अध्यक्ष हुन्।
सन्मे २०२२ मा, अमेरिकी फोर्ब्स पत्रिकाका अनुसार उनी, संसारका तेस्रो धनी मानिस हुन् जसको खुद सम्पत्ति १५८ अर्ब अमेरिकी डलर रहेको छ।
उत्पत्ति र गठन
बर्नार जोँ इत्सेना आर्नुको जन्म ५ मार्च १९४९ मा, रूबेमा भएको थियो। उनी जोँ लियोँ आर्नोँका छोरा थिए, जो केन्द्रीय विद्यालयका अभियान्त्रिक थिए। उनका बुबा फेरेत साभिनेल नामक एक सार्वजनिक कम्पनीका संस्थापक पनि हुन्। उनका बुबाले यस कम्पनीमा अभियान्त्रिकको रूपमा काम गर्दा भविष्यका जीवनसाथीहरू भेटिएका थिए र उनीहरूले १२ अप्रिल १९४७ मा विवाह गरेका थिए। विवाहको २ वर्ष पश्चात् उनको जन्म भएको थियो।
बर्नार आर्नोँ आफ्नो आमाको लागि प्रख्यात पियानोवादक हुन सक्दथे। उनलाई उनको हजुरआमा र उनकी आमाले हुर्काएका थिए जसले उनलाई अर्थशास्त्रको बारेमा केही कुरा सिकाएका थिए। , बर्नार आर्नोले रूबेको माक्सोँसा-भान-दोर-मेख्च्स उच्चा विद्यालयमा माध्यमिक तह सम्म अध्ययन पूरा गरेका थिए त्यसपछि उनले लिलको फिदेर्भ लिसे उच्च विद्यालयको तयारी कक्षामा अध्ययन गरेका थिए। उनी सन् १९६८ मा इकल पोलितिक्निक नामक अध्ययन संस्थाका र लागि योग्य घोषित भएका थिए, तर हात भाँचिएको कारण उनी शारीरिक परीक्षणमा असमर्थ बनेका थिए। पछि उनी इकल दि मिनमा भर्ना भएका थिए र उनले अर्को वर्ष परीक्षा दिएका थिए। उनले सन् १९६९ मा, प्राविधिक शिक्षा हासिल गर्ने अभिप्रायले एक इकल पोलिटिक्निकमा आबद्ध भएका थिए। उनले उक्त अध्ययन संस्थानबाट सन् १९७१ मा स्नातक हासिल गरेका थिए। स्नातक हासिल गरेपछि उनले परिवारको स्वामित्वमा सार्वजनिक निर्माण कम्पनी फेरेत साभिनेलमा सम्मिलित हुने निर्णय गरेका थिए।
व्यक्तिगत जीवन
५ मे १९७३ मा, उनले आना दिवाभीँसँग विवाह गरेका थिए जसको जन्म सन् १९५० मा भएको थियो भने उनले सन् २००१ मा, पात्रिस द मास्त्रेका अध्यक्षसँग विवाह गरेकी थिइन् जससँग उनका देलफिन (जन्म १९७५) र एथोवाँ (जन्म १९७७) गरि दुई सन्तान छन् जहाँ देलफिन सन् २००४ देखि, एलभिएमआस-मोएत एन्सी लुई भितोँ समूहका प्रशासक हुन् भने एथोवाँ बेर्लुतिका प्रवन्ध निर्देशक हुन्। ,
सन् १९९० मा उनिहरूको सम्बन्धविच्छेद भएको थियो र २३ सेप्टेम्बर १९९१ मा इलेन म्याख्सी (जन्म १९७०, क्यानडाली पियानोवादक) सँग पुनर्विवाह भएको थियो जससँग उनका आलेक्सँद्र (जन्म १९९२), रिमोवाका महाप्रबन्धक, फेदेरिख (जन्म १९९५) र जोँ (जन्म १९९८) गरि तीन छोराहरू छन्।
सन् २०१० देखि, बर्नार आर्नो इलियादका संस्थापक र उपाध्यक्ष, जेभियर निलका ससुरा बनेका छन् जसले उनकी छोरी देलफिनसँग विवाह गरेका छन्।
फेरिनेल
सन् १९८१ मा फँस्वा मितेरँदको निर्वाचन पछि, उनी संयुक्त राज्य अमेरिका गएका थिए र फिरेनेल निगमको स्थापना गरेका थिए। फेरिनेललाई सन् १९९५ मा जिनिराल दि उले खरिद गरेको थियो र यसलाई नेक्सिति नामकरण गरेको थियो।
किस्तियोँ दियोँ
सन्‌ १९८४ मा, बेर्नार आर्नोँले आफ्नो परिवारको केही सम्पत्ति अन्तर्गत Financière Agache (Société fiduciaire et financier Agache Willot) मा ९ करोड लगानी गर्दै उक्त कम्पनीको अधिग्रहण गर्न सफल भएका थिए। उक्त अधिग्रहण उनले  Banque Lazard का  Antoine Bernheim को सहायक मार्फत गरेका थिए। अधिग्रहण पश्चात् उनी यसका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत समेत बनेका थिए। उनले पछि groupe Boussac लाई पनि हासिल गरेका थिए जुन किस्तियोँ दियोँको स्वामित्वमा रहेको थियो (अत्तर उत्पादन क्षेत्र बाहेक, सन् १९७० को दशकमा अलग्गिएको)। पछि, उनले क्रमशः Le Bon Marché र डाइपर निर्माता Conforama को पनि अधिग्रहण गर्न सफल भएका थिए।
सन् १९७० को दशकदेखि यस समूहलाई frères Willot नामक कम्पनीले खरिद गरेको थियो र कम्पनीले युरोपेली कपडा उद्योग जत्तिकै ठूलो आर्थिक कठिनाइहरूको सामना गरेको थियो। यस अनिश्चित आर्थिक स्थितिले लगानीकर्ताहरूलाई अवरुद्ध तुल्याएको थियो। यस गतिरोधको औद्योगिक समाधान खोज्न चाहने फ्रान्सेली सरकारले रोजगारीका सवालमा चुनौतिहरूको महत्त्व बुझेर सन् १९८२ देखि सन् १९८५ कन बीच groupe Boussacलाई १० करोड प्रदान गरेको थियो। सन् १९८७ मा, फ्रान्सेली राज्यले प्रदान गरेको सहयोगले सदस्य राष्ट्रहरू भित्र प्रतिस्पर्धाको खेल विकृत बनाएको थियो र बेर्नार आर्नु समूहबाट ३३ करोड भन्दा बढी रकम प्रतिपूर्तिको माग गरेको थियो।
विवाद
सन् २०१२ मा, ब्रुसेल्सको सार्वजनिक अभियोजकको कार्यालयले उनको कम्पनी पिलिनभेस्तमा २.९ अर्ब युरो पूँजी वृद्धि र उक्ल् नगरपालिकामा बेर्नार आर्नु सम्भावित झूटो अधिवास सम्बन्धी अनुसन्धान सुरु गरेको थियो जहाँ उनले आफ्नो आवेदनको एक भागको रूपमा त्यहाँ बसोबास गरेको दाबी गरेका थिए। बेर्नार आर्नु र अभियोजन पक्ष बीच सम्बन्धित आर्थिक लेनदेन पछि जून २०१७ मा कार्यवाही अवरुद्ध भएको थियो। फँस ३ द्वारा प्रसारण गरिएको एउटा वृत्तचित्रका अनुसार, यस लेनदेनमा उनले २५ लाख युरो तिर्ने जनाएको थियो। पछि अनुसन्धानबाट खुलेको कर छलीका प्रमाणहरू फ्रान्सेली अधिकारीहरूलाई पठाइएको थियो।
जनवरी २०१३ मा, ब्रुसेल्स सार्वजनिक अभियोजकको कार्यालयले बेर्नार आर्नुले बनाएको बेल्जियमको नागरिकताका लागि निवेदनको बारेमा नकारात्मक राय पेश गरेको थियो। जसमा उनले बेल्जियममा तीन वर्षसम्म उसको मुख्य निवास रहेको प्रमाणित गर्न नसकेको जनाएको थियो जुन बेल्जियमको नागरिकता प्राप्त गर्ने मापदण्ड मध्ये एक हो। बेल्जियमा रहेको उनको कम्पनी शाखाको बारेमा अनुसन्धान जारी रहेको जनाएको थियो।
२०१६ बङ्गबन्धु गोल्ड कप
स्रोत
श्रेणी :फुटबल प्रतियोगिता श्रेणी :बंगबन्धु गोल्डकप श्रेणी :बङ्गलादेशको खेलकुद
श्रीलङ्का महिला राष्ट्रिय फुटबल टोली
श्रीलङ्का महिला राष्ट्रिय फुटबल टिम अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिताहरूमा श्रीलङ्काको प्रतिनिधित्व गर्ने महिला फुटबल टिम हो । यो श्रीलङ्का फुटबलको लागि शासकीय निकाय श्रीलङ्का फुटबल संघको नियन्त्रणमा रहेकोे छ । यो फिफा द्वरा मान्यता प्रप्त र एएफसीको सदस्य राष्ट्र हो । सन् २०१४ सम्ममा टोलिले फिफा महिला विश्वकप र एएफसी एसिया महिला च्याम्पियनसिपमा छनोट र प्रवेश हुन सकेको छैन ।
इन्द्रचोक, काठमाडौँ
इन्द्रचोक (नेपाल भाषा: वंघः) काठमाडौँभित्र रहेको एक बजार क्षेत्र हो। यो क्षेत्र नेपालको ऐतिहासिक कालखण्डबाट पार हुन्छ। इन्द्रचोकको चोक, मरू, काठमाडौँ दरबार क्षेत्र, मखन, जन बहा, असन र नक्सलको साथ, पुरानो भारत-तिब्बत व्यापार मार्ग चिन्हित गर्ने गर्दछ जुन अहिले जीवन्त बजार सडक हो। इन्द्रचोकमा छ वटा सडकहरू जोडिन्छन् र चोकलाई काठमाडौँको प्रमुख इलाकाहरूमा जोड्दछन्। यहाँ रहेका हिन्दु मन्दिरहरू र बजारले तीर्थयात्रीहरूको ध्यान तान्दछ।
नामकरण
यो चोकको नाम हिन्दू पौराणिक कथाको स्वर्गका राजा इन्द्रको नामबाट राखिएको हो।
मन्दिर र रथयात्रा
इन्द्राचोक एक औपचारिक स्थल हो र प्रमुख उत्सवमा रथयात्रा चोकको मध्य भागबाट पार हुन्छन्। इन्द्रजात्रा समयमा कुमारी, गणेश र भैरवको रथहरू यहाँ हुदैँ तानिन्छन्। सेतो मच्छिन्द्रनाथको रथयात्रा (जना बह दाहा जत्राको रथ यात्रा) पनि इन्द्रचोकको बिचबाट भएर जान्छ।
देवलदेवी
देवलक्ष्मीदेवी (प्रायः देवलदेवी भनेर चिनिन्छ) तिरहुतका राजा हरिसिंहदेवकी पत्नी थिइन्। उनी १४औँ शताब्दीमा मल्लकालीन राजनीतिमा प्रमुख व्यक्तित्व थिइन्। सन् १३५४ मा, देवलादेवीले मिथिला क्षेत्रबाट अस्पष्ट तर कुलीन जन्म भएका जयस्थिति मल्ललाई राजलादेवी, उनकी नातिनी र त्रिपुरा घरको उत्तराधिकारीसँग विवाह गर्न ल्याइन्। जयस्थिति मल्लले पछि कान्तिपुर, पाटन र भक्तपुरका टुक्रिएका राज्यहरूलाई एकताबद्ध गरेका थिए। उनले सन् १३६६ मा आफ्नो मृत्यु सम्म राजनीतिमा धेरै सक्रिय भूमिका खेलेकी थिइन्।
बाङ्ला एकाडेमी
बाङ्ला एकाडेमी एक स्वायत्त संस्था हो जसलाई तत्कालीन पूर्व पाकिस्तान (हाल बङ्गलादेश) सरकारले बङ्गाली भाषा, साहित्य र संस्कृतिको प्रवर्द्धन, राष्ट्रिय भाषा नीतिको विकास र कार्यान्वयनका साथै बङ्गाली भाषामा मौलिक अनुसन्धान गर्न सहयोग पुर्‍याउने उद्देश्यका साथ स्थापना गरेको थियो। यस संस्थानको स्थापना सन् १९५५ डिसेम्बर ३ का दिन ढाकामा भएको थियो। यो ढाकाको रमनाको बर्धमान गृहमा स्थित छ भने यो ढाका विश्वविद्यालय र सोहरावार्दी उद्यानको मैदान भित्र रहेको छ। बाङ्ला एकाडेमीको स्थापनाको माग राष्ट्रभक्ति आन्दोलनको सन्दर्भमा उठेको थियो। एकाडेमीको मुख्यालय पूर्व पाकिस्तानका तत्कालीन प्रधानमन्त्रीको आधिकारिक निवास बर्धमान गृहमा स्थापित गरिएको थियो। यस एकाडेमीको बर्धमान गृहमा भाषा आन्दोलन सङ्ग्रहालय रहेको छ। बाङ्ला एकेडेमीले वार्षिक एकुशी पुस्तक मेलाको पनि आयोजना गर्दै आएको छ। बाङ्ला एकाडेमीको लक्ष्य आदिवासी संस्कृति, राष्ट्रिय संस्कृति, इतिहास, विरासत, स्वतन्त्रता युद्ध  चेतना, समकालीन कला, साहित्य संरक्षण र राष्ट्रिय अनुसन्धानको उत्थान गर्नु रहेको छ।
इतिहास
बशीर आल-हेललकम अनुसार बाङ्ला एकाडेमी जस्तो सङ्गठनको स्थापनाको विचार र चिन्तन गर्ने प्रथम व्यक्ति  मुहम्मद शहीदुल्लाहले गरेका थिए। शहीदुल्लाहले सन् १९४८ डिसेम्बर ३१ का दिन पूर्व पाकिस्तान साहित्य सम्मेलनमा भाषा माथि अनुसन्धान गर्ने एक संस्थाको स्थापनाको माग गरेका थिए। यस बाहेक दैनिक आजाद पत्रिकाले बाङ्ला एकाडेमीको गठनमा जनमत प्राप्त गर्न महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेको थियो। सन् १९५२ अप्रिल २९ का दिनको पत्रिकाले बाङ्ला एकाडेमीको स्थापनाको आवश्यकताको सन्दर्भमा एक सम्पादकीय प्रकाशित गरेको थियो। ढाका विश्वविद्यालयका अधिकारीहरूले त्यसको सन्दर्भमा प्रयासहरू गरेका थिए। सन् १९५४ मा यसको सन्दर्भमा एक प्रस्तावलाई पनि स्वीकृति प्रदान गरिएता पनि आर्थिक रूपबाट प्रस्ताव लागू गर्न असमर्थ भएका थिए। सन् १९५४ मा जब संयुक्त मोर्चाको गठन भयो तब शिक्षा मन्त्री सैयद आजिजुल हकले यस संस्थानको स्थापना गर्न निर्देशन दिएका थिए।
"প্রধানমন্ত্রী বর্ধমান হাউজের বদলে অপেক্ষাকৃত কম বিলাসের বাড়িতে বাসস্থান নির্দিষ্ট করিবেন এবং বর্ধমান হাউজকে আপাতত ছাত্রাবাস ও পরে বাংলা ভাষার গবেষণাগারে পরিণত করা হইবে।"
अन्ततोगत्वा सन् १९५५ डिसेम्बर ३ का दिन पूर्व पाकिस्तानका प्रधानमन्त्री आबु होसेन सरकारले "बाङ्ला एकाडेमी"को उद्घाटन गरेका थिए। यस संस्थानको स्थापना पश्चात् मुहम्मद बरकतुल्लाह यसका प्रथम सचिवको रूपमा नियुक्त भएका थिए। सन् १९५६ मा एकाडेमीको प्रथम परिचालकको रूपमा अध्यापक मुहम्मद एनामुलले नियुक्ति पाएका थिए। बाङ्ला एकाडेमीद्वारा प्रकाशित पहिलो पुस्तक आहमद शरीफको सम्पादनमा रहेको दौलत उजिर बाहरामद्वारा रचित लायली-मजनु थियो। बङ्गलादेशको स्वतन्त्रता पश्चात् एकाडेमीको परिसरमा एक छोटा पुस्तक मेला सुरु गरिएको थियो र सन् १९७४ सम्म यो मेला जारीनै रहेको थियो। सन् २०१० मा बाङ्ला एकाडेमीलाई "स्वतन्त्रता पुरस्कार"बाट सम्मानित गरिएको थियो जुन कलामा अद्वितीय योगदानका लागि बङ्गलादेशमा सर्वोच्च नागरिक पुरस्कारको रूपमा परिचित छ। पछि बाङ्ला एकाडेमीले भाषा आन्दोलन सङ्ग्रहालयलाई सन् २००९-११ मा बर्धमान गृह भवनको दोस्रो र तेस्रो तल्लामा स्थापित गरेको थियो।
सङ्गठनात्मक संरचना
बाङ्ला एकाडेमी बङ्गलादेश सरकारको संस्कृति मन्त्रालयको अधीन एक स्वायत्त संस्थान हो। एकाडेमीको कार्यकारी प्रमुखको काम यहाँका महानिदेशक गर्दछन्। यस संस्थानका प्रथम महानिदेशक अध्यापक मयहारुल इसलाम थिए जसले सन् १९७२ जुन २ को दिनबाट दायित्व ग्रहण गरेका थिए। यस संस्थानका वर्तमान महानिर्देशक हाबिबुल्लाह सिराजी हुन्। उनी सन् २०१८ डिसेम्बर २० का दिनबाट यस पदमा रहँदै आएका छन्।
कार्यक्रमहरू
राष्ट्रिय पुस्तकालयका पूर्व निदेशक साहित्यकार तथा आख्यानकार सरदार जयनउद्दिनले सन् १९७२ को डिसेम्बर महिनामा बाङ्ला एकाडेमीको परिसरमा अन्तर्राष्ट्रिय पुस्तक वर्षको अवसर पारी एक अन्तर्राष्ट्रिय पुस्तक मेलेको आयोजन गरेका थिए भने त्यस वर्षबाट बाङ्ला एकाडेमीमा पुस्तक मेला सुरु भएको थियो। बङ्गलादेशको स्वतन्त्रता पश्चात् बाङ्ला एकाडेमीको एकुशी कार्यक्रममा कुनै पुस्तक मेलाको आयोजना नगरिएपनि बाङ्ला एकाडेमीको परिसर बाहिर स्ट्यान्डर्ड प्रकाशनका रुहुल आमिन निजामीले सोभियत सङ्घको प्रगति प्रकाशनको केही पुस्तकहरू व्यवस्था गरेका थिए। उनको देखासिखी गर्दै मुक्ताधारा प्रकाशनका चितरञ्जन साहा र वर्नमिछिलका ताजुल इसलामले पनि आफुसँग उपलब्ध पुस्तकको साथ पुस्तक मेलामा सहभागी भएका थिए। सन् १९७४ मा बाङ्ला एकाडेमीद्वारा एक विशाल राष्ट्रिय साहित्य सम्मेलनको आयोजन गरिएको थियो। देशका तत्कालीन राष्ट्रपति बङ्गोबोन्धु शेख मुजिबुर रहमानले यस कार्यक्रमको उद्घाटन गरेका थिए। यस अवसरमा निजामी, चित्तरञ्जन र वर्न मिछिफ सहित लगभग ८ प्रकाशकले एकाडेमी भित्र पुस्तकहरूको व्यवस्था गरेका थिए। सोही वर्ष बिक्री केन्द्रको बाहिर प्रथम बाङ्ला एकाडेमी पुस्तकलाई पनि बिक्री गरिएको थियो।
अमर एकुशे ग्रन्थमेला
प्रत्येक वर्षको फेब्रुअरी महिनामा बाङ्ला एकाडेमीले एक राष्ट्रिय पुस्तक मेलाको आयोजन गर्दा आएको छ जसलाई अमर एकुशे ग्रन्थमेला भनिन्छ। सन् १९५२ फेब्रुअरी २१ का दिन बङ्गाली भाषाका लागि आत्म-बलिदान दिएक सहिदहरूको स्मरणमा फेब्रुअरी महिनाको पुस्तक मेलालाई "अमर एकुशी ग्रन्थमेला"को नाम दिइएको थियो। बाङ्ला एकाडेमीद्वारा सन् १९८४ बाट आयोजित पुस्तक मेलाको नाम अमर एकशी ग्रन्थमेला राखिएको थियो।
पुस्तक प्रकाशन
सन् २०१३ को जनवरीसम्मको तथ्याङ्क अनुसार बाङ्ला एकाडेमीबमट कुल ४,९६५ पुस्तक तथा पत्रिकाहरू प्रकाशित भएका थिए। जसमा कथा, कविता, सामान्य शब्दकोश, शब्दावली शब्दकोश, विभिन्न लेखक तथन कविहरूको साहित्य कर्म, साहित्यिक अनुसन्धान, साहित्यिक आलोचना, दर्शन, इतिहास, भूगोल, गणित, विज्ञान, पत्रकारिता, भाषा आन्दोलन, बङ्गलादेशको स्वतन्त्रता युद्ध, बाल साहित्य, धर्म, संस्कृति, जीवनी आदि विषयका पुस्तकहरू सामेल छन्।
पत्रपत्रिका प्रकाशन
बाङ्ला एकाडेमीको "बाङ्ला एकाडेमी पत्रिका"को पहिलो अङ्क सन् १९५७ मा प्रकाशित भएको थियो।
पुरस्कार वितरण
बाङ्ला एकाडेमी साहित्यिक पुरस्कार बङ्गाली भाषामा सबैभन्दा प्रतिष्ठित साहित्यिक पुरस्कारहरू मध्ये एक हो। यस बाहेक बाङ्ला एकाडेमीलु अन्य पुरस्कारहरू पनि वितरण गर्दै आएको छ जुन यस प्रकार छ;
बाङ्ला एकाडेमी साहित्य पुरस्कार
बाङ्ला एकाडेमी साहित्य पुरस्कारको वितरण सन् १९६० मा सुरु भएको थियो। यो पुरस्कार बङ्गाली साहित्यको क्षेत्रमा महत्वपूर्ण योगदानका लागि दिइन्छ। सन् १९८४ सम्म यस पुरस्कार विभिन्न विधाहरूमा गरी एक वर्षमा ९ जनालाई प्रदान गरिएको थियो। सन् १९८६ देखि यस पुरस्कारलाई १ वर्षमा जम्मा दुई जनालाई प्रदान गर्न सुरु गरिएको थियो। सन् २००९ देखि यस पुरस्कारलाई ४ विधामा प्रदान गरिँदै आएको छ।
बाङ्ला एकाडेमी फेलोसिप
बाङ्ला एकाडेमीले प्रत्येक वर्ष देशका प्रतिभाशाली, विद्वानहरू तथन प्रतिष्ठित व्यक्तियहरूका लागि उनीहरूले सम्बन्धित क्षेत्रमा दिएको विशेष योगदानको मान्यतामा मानद फेलोसिप प्रदान गर्दै आएको छ। यस बाहेक बाङ्ला एकेडमी साहित्य पुरस्कारको प्राप्तकर्ता पनि यसको अध्येताको रूपमा गनिन्छन्। सम्मानसुचक फेलिसिपलाई बाङ्ला एकाडेमीको साधारण सभाको वार्षिक बैठकमा आयोजना गरिँदै आएको छ। यस कार्यक्रममा फेलोसिप प्राप्तकर्ताहरूलाई प्रमाण पत्र तथा मानद स्मृति चिन्ह प्रदान गरिन्छ। बङ्गलादेशकी प्रधानमन्त्री शेख हसिना र अर्थशास्त्रमा नोबेल पुरस्कार विजेता अमर्त्य सेनलाई पनि फेलोसिपबाट सम्मानित गरिएको थियो।
मनामा
मनामा (المنامة Al Manāma ) बहराइनको राजधानी र सबैभन्दा ठूलो शहर हो, जसको जनसङ्ख्या १,५७,००० छ । लामो पर्सियन खाडीको महत्त्वपूर्ण व्यापारिक केन्द्र, मनामा, धेरै विविध जनसङ्ख्याको घर हो । सउदी अरब र ओमानको सत्तारूढ राजवंशलाई पोर्चुगल र पर्सिया नियन्त्रण र आक्रमणको अवधि पछि, बहराइन ले १९ औँ शताब्दीको ब्रिटिश आजादी संगसंगै आफुलाई एक स्वतन्त्र राष्ट्रको रूपमा स्थापित गर्यो ।
यद्यपि मनामा र मुहर्राक दुबै जोडी शहरहरू १८०० मा एकैचोटि स्थापना भएको देखिन्छ । मुहर्राक, यसको रक्षात्मक स्थानको कारणले ठूलो प्रभाव पारेको थियो त्यसैले १९२१ सम्म बहराइनको राजधानी थियो । मनामा व्यापारीक राजधानी र बहराइन द्वीपको (आइल्याण्ड) मुख्य प्रवेश द्वार बन्यो । २० औँ शताब्दीमा, बहराइनका तेलको खपतले छिटो विकास भयो र १९९० को दशकमा एक समृद्ध विविधीकरणले अन्य उद्योगहरूमा विस्तार गर्न थाल्यो र मध्यपूर्वमा मनामालाई महत्त्वपूर्ण वित्तीय केन्द्रमा परिवर्तन गर्न मद्दत गर्यो । मनामालाई अरब संस्कृति द्वारा अरब संस्कृतिको वर्ष २०१२ को सम्मानले सम्मानित गरियो ।
नामाकरण
मनामा नाम अरबी शब्द المنامة (अनुवादित:al-manãma)बाट व्युत्पन्न गरिएको हो जसको अर्थ "विश्राम स्थाल" वा "सपनाहरूको स्थान" हुन्छ ।
इतिहास
बहराइनको उत्तरी समुद्री तटमा कास्य युगमा भेटिने मानव बस्तीको प्रमाण छ । दिलमुन सभ्यता ईसा पूर्व ३,००० को समयमा बसे, मेसोपोटामिया, मगन र सिन्धुघाँटीको सभ्यता बीच एक महत्त्वपूर्ण क्षेत्रीय व्यापारको रूपमा सेवा गर्दै आएको छ ।
गौतम घोष
गौतम धोष (, जन्म: २४ जुलाई १९५०) आधुनिक भारतका एक बहुचर्चित सङ्गीत, चलचित्र निर्देशक र रङ्गकर्मी हुन्। धोषले बङ्गाली चलचित्रमा र अन्य भाषाका चलचित्रहरूमा पनि निर्देशन गर्दै आएका छन्।
बाल्यकाल
गौतम घोसको जन्म २४ जुलाई १९५० का दिन भारतको पश्चिम बङ्गाल राज्यको कलकत्ता भन्ने सहरमा भएको थियो। धोषले जोन्स डायोसिसेन स्कुलबाट (हाल कन्या क्याम्पस) आफ्नो विद्यालय जीवन सुरु गरेका थिए। उक्त विद्यालयमा ४ कक्षा सम्म पढिसकेपछि उनी त्यहि विद्यालय वरपरको रहिको छिमेकी विद्यालय क्याथिड्रल मिसोनरी छात्र विद्यालयमा भर्ना भएका थिए। धोषले कलकत्ता स्थित कलकत्ता विश्वविद्यालयमा स्नातक पूर्ण गरेका थिए।
मनामा
अर्थव्यवस्था
मनामा बहराइन अर्थव्यवस्थाको केन्द्र बिन्दु हो । जबकि हालका वर्षहरूमा पेट्रोलियम कमजोर हुँदै गएको छ र अन्य उद्योगहरूको वृद्धि को कारण, यो अझै पनि अर्थव्यवस्था को मुख्य आधार हो ।
गौतम घोष
कार्यकाल
धोसले सन् १९७३बाट विभिन्न स्थानहरूमा गई त्यहाँका सामग्रीहरू खिच्ने र त्यसलाई दस्तावेजको रूपमा प्रस्तुत गर्न सुरु गरेका थिए भने सोही क्रममा उनले विभिन्न सामग्रीहरूको पनि दस्तावेज चलचित्र बनाएका थिए। धोषले कलकत्तामा उनले विभिन्न चलचित्र मन्दिरहरूमा पनि सहभागीता जनाउन सुरु गरेका थिए। धोषले त्यसको साथसाथै केही समय तस्वीर पत्रकारको रूपमा पनि काम गरेका थिए। उनले सन् १९७३ मा पहिलो दस्तावेज सार्वजनिक गरेका थिए जसले ओबरहुसेन चलचित्र पर्वमा पुरस्कार पनि हात पार्न सफल भएको थियो। धोषले पहिलोपटक निर्देशन गरेको चलचित्र माँ भूमि थियो जुन एक तमिल भाषामा आधारित चलचित्र थियो भने उक्त चलचित्र सन् १९८० मा पहिलोपटक सार्वजनिक गरिएको थियो। यो चलचित्रलाई सन् १९८० मा पहिलोपटक भारतमा अन्तर्राष्ट्रिय चलचित्र पर्वमा देखाइएको थियो। यस चलचित्रलाई कायरो र सिड्नी चलचित्र पर्वमा पनि देखाइएको थियो। त्यसपछि हालसम्म धोषले १० चलचित्रहरूमा निर्देशकको भूमिका सम्हाल्दै आएका छन् भने उक्त चलचित्रहरू; माँ भूमि, अन्तरजली यात्रा, पद्म नाधिर माझी, पटाङ, अबर अरने, गुडिया, कालबेला र मोनेर मान्सु आदि हुन् भने उनले अन्य थुप्रै दस्तावेज चलचित्रहरू र विभिन्न भाषाका चलचित्रहरूमा पनि निर्देशन गरिसकेका छन्।
धोषले विभिन्न विधामा राष्ट्रिय र अन्तर्राष्ट्रिय गरी १६ पुरस्कारहरू जित्न सफल भएका छन् जसमध्ये; द सिल्भर बेलुन अवार्ड, द नान्टेस चलचित्र अवार्ड, द यनेस्को अवार्ड, द क्यानन चलचित्र पर्व अवार्ड, द ग्र्याण्ड प्रिक्स-गोल्डेन अवार्ड, द फिप्प्रिस अवार्ड, द रेड क्रस अवार्ड आदि समावेश रहेका छन्।
ङोजुम्पा हिमनदी
ङोजुम्पा हिमनदी, नेपालमा सबैभन्दा लामो हिमनदी हो। यसको लम्बाई 36 km रहेको छ। यो हिमनदी विश्वको छैठौं अग्लो हिमाल चोयुको फेदीमा अवस्थित छ।
सान्यो
सान्यो इलेक्ट्रिक कम्पनी लिमिटेड (जापानी: (三洋電機株式会社) (सान्यो देन्की काबुसिकी-गाइसा), एक जापानी इलेक्ट्रोनिक्स कम्पनी हो। यो विगतमा फर्च्युन ग्लोबल ५०० को सदस्य थियो जसको प्रधान कार्यालय मोरिगुची, ओसाका, जापानमा अवस्थित थियो। सान्योसँग २३० भन्दा बढी सहायक र सहयोगी कम्पनीहरू थिए। यसको स्थापना सन् १९४७ मा तोसियो इउद्वारा गरिएको थियो।
सन् २००९ डिसेम्बर २१ मा पानासोनिकले सान्योमा ५०.२% अंशको लागि ४०० अर्ब येन (४.५ अर्ब अमेरिकी डलर) तिरेर अधिग्रहण पुरा गरेको थियो। जसपछि यो पानासोनिकको सहायक कम्पनी बनेको थियो। सन् २०११ अप्रिलमा यो कम्पनी पानासोनिकको पूर्ण स्वामित्वको सहायक कम्पनी बनेको थियो। यसको सम्पत्तिहरू पछिको विभागमा एकीकृत गरिएको थियो।
सामान्य वर्तमान
सामान्य वर्तमान - कुनै काम अहिलेको समयमा हुने वा भईरहेको अवस्था जनाउने पुरा हुनु तर पुरा हुनु वा नहुनुका बारेमा केही नबताउने क्रियापदको पक्षलाई सामान्य वर्तमान भनिन्छ । सामान्य वर्तमान पक्ष जनाउन धातुमा छु,छौ,छस्, आदि प्रत्ययहरु जोडिन्छन् ।
मिना पुन मगर
मिना पुन मगर नेपालकी एक चचिर्त कलाकार हुन् ।
कमला नगरपालिका
कमला नगरपालिका धनुषा जिल्लाको ११ नगरपालिका मध्येको एक नगरपालिका हो।
साइबर युद्ध
साइबर युद्ध भनेको दुश्मन राज्यको बिरुद्ध डिजिटल आक्रमणको प्रयोग गरी प्रमुख कम्प्युटर प्रणालीमा अवरोध वा क्षति पुर्याउनु हो। साइबर युद्धको परिभाषा र यसको अस्तित्वलाई लिएर विज्ञहरू वीच बहस हुने गर्छ।
"साइबर युद्ध" शब्दलाई कसरी परिभाषित र प्रयोग गर्ने भन्नेमा विवाद भएपनि, संयुक्त राज्य, संयुक्त अधिराज्य, चीन, रसिया, इजरायल, इरान, र उत्तर कोरिया लगायतका देशहरू   संग आक्रामक र रक्षात्मक कारबाहीको लागि सक्रिय साइबर क्षमता छ।
साइबर युद्धमा प्राविधिक उपकरण र संरचनामा भारी क्षति हुन्छ। एक कुशल साइबर योद्धा कुनै पनि देशको अत्यधिक गोपनीय सैन्य र अन्य जानकारी प्राप्त गर्न सक्छ। युद्धको अन्य पारम्परिक तरिका जस्तै साइबर युद्धमा पनि देशलाई अनेक रक्षात्मक विधि र प्रत्युत्तर हमलाको लागि तयार राख्न आवश्यक हुन्छ, ताकि साइबर आक्रमणको अवस्थामा तुरुन्त जवाफ दिइन सकियोस्। हतियारको होडको कारण अहिले सम्म विश्वभरका देशमा साइबर सुरक्षाको लागि खर्च सीमित छ। सरकार विशेषत यसको लागि सर्व-साधारणबाट साइबर विशेषज्ञमाथि निर्भर हुन्छ।
लोकेन्द्र बहादुर चन्द (गायक)
लोकेन्द्र बहादुर चन्द पश्चिम नेपालका प्रख्यात गायकका रूपमा चिनिन्छन । लोकेन्द्र बहादुर चन्दको जन्म २०४४ साल असोज २७ गते बुवा काशी चन्द र आमा श्रीमती भानमती देवी चन्दको कोखबाट बैतडी जिल्ला, आमचौरा गाउँ विकास समिति वडा नं- ९ विनायक गाउँमा भएको हो । सुरिलो स्वरका धनी गायक लोकेन्द्र बहादुर चन्द सानैदेखी गित गाउनमा पोक्त थिए । सामान्य परिवारमा हुर्किएका लोकेन्द्र गोठालो जादा र बनपाखा जादा आफ्नै तालमा गित गाउने गर्दथे । त्यसका अलवा आफू पढने स्कुलमा पनि मीठो स्वरमा देउडा भाका गाउने गर्दथे । अन्तर स्कुल गित प्रयोगिताहरूमा लोकेन्द्र बहादुर चन्द सधै पहिलो स्थानमा आउथे । उनले औपचारिक शिक्षा साथै माध्यमिक स्तरको शिक्षा गाउँको स्कुल श्री कल्याणपुर प्राथमिक विद्यालय र श्री जबलपुर माध्यमिक विद्यालय सैलोडाबाट गरे भने उच्च शिक्षा भारत,खटिमाबाट गरेका थिए । २०६४ सालबाट सकृय गायन पेशामा लागेका लोकेन्द्र बहादुर चन्दले हालसम्म थुप्रै देउडा गीति एल्बमहरूमा स्वर दिइसकेका छ्न । उनको पछिल्लो देउडा गीति एल्बम जन्मन्या ठाउँ बिरानी भैगै ले धेरै चर्चा कमएको छ जसमा गायक स्वंम चन्द र गौरी भट्ट को सुमधुर स्वर रहेको छ ।
बाह्य कडीहरू
लोकेन्द्र बहादुर चन्दको फेसबुक पेज
स्वात जिल्ला
स्वात जिल्ला (उर्दु ) पाकिस्तानको खैबर पख्तुनख्वामा रहेको एक जिल्ला हो । स्वात यहाँ रहेको उत्कृष्ट प्राकृतिक सुन्दरता को लागि प्रसिद्ध छ ।
स्वात जिल्ला स्वात नदी को माथिल्लो भागमा केन्द्रित छ जहाँबाट बौद्ध धर्म को एक प्रारम्भिक बौद्ध विचारको उत्पत्ति भएको थियो । पहिला यो प्रदेश गन्धारा राज्य को एक भागको रूपमा रहेको थियो । स्वात जिल्ला पहिला स्वात प्रदेशीय राज्यको एक भाग थियो जसलाई सन् २००७ पाकिस्तानी तालेवानहरूले आक्रमण गरेर आफ्नो कब्जामा ल्याएको थियो । हाल स्वात जिल्ला रहेको उत्कृष्ट प्राकृतिक सुन्दरता को लागि प्रसिद्ध छ जसले गर्दा वार्सिक थुप्रै पर्यटकहरू अवलोकन गर्न आउछन् । स्वात जिल्लाको राजधानी शहर सिन्धु सरिफा हो भने मिङ्गगोरा यस जिल्ला ठूलो शहर हो । स्वात जिल्ला खैबर पख्तुनख्वाको तेस्रो ठूलो जिल्ला हो जसमा अधिकांश पठान जनजाति बसोबास गर्दै आएका छन् ।
शव्दको उत्पत्ति
स्वात जिल्लाको नाम संस्कृत शव्दबाट उत्पत्ति भएको हो । यस जिल्लाको नाम विषेश गरी नजिकमा रहेको स्वात नदिबाट आएको हो । अर्को सिद्धान्त अनुसार संस्कृत शब्द "शिवता" (श्वेत) शब्दबाट स्वाट शब्द प्राप्त गरिएको हो जसले स्वातको निश्चिल पानीको वर्णन गर्दछ ।
भूगोल
स्वात जिल्लालाई पश्चिमबाट चित्राल र उपर दिर जिल्लाले धेरेका छन् भने गिल्गित-बाल्तिस्तानले उत्तरबाट घेरेको छ भने कोहिस्तान, शाङ्गला र बुनेर जिल्लाले पर्व र दक्षिणबाट घेरेको छ । यो जिल्ला खैबर पख्तुनख्वाको दक्षिणमा अवस्थित छ भने भिरपाखा र हिमशिखरबाट नजिकमा रहेको छ ।
अर्थतन्त्र
स्वात जिल्लाको ३८% अर्थतन्त्र पर्यटनमा निर्भर छ भने ३१% अर्थतन्त्र कृषिमा निर्भर छ भने बाँकी अन्य पेशामा आवद्ध छन् ।
कृषि
मिङ्वाला शहरको नजिकमा ग्वालराइ गाउँ छ जसले वार्सिक १८ किसिमकन स्याउको उत्पादन गर्छ । यहाँ उत्पादन भएका स्याउहरू पाकिस्तानमा पुण रूपमा खपत नभई अन्य देशहरूमा पनि निर्यात हुने गरेको छ । स्वात जिल्ला स्याउ पछि आरु खेतीको लागि पनि प्रख्यात छ जुन जिल्लाको समथर भागमा उत्पादन हुन्छ । यस जिल्लामा उत्पादन हुने आरुको ८०% आरु समथल भागमा उत्पादन हुने थरेको छ । आरु र अन्य फलफूलहरूको निर्यात अप्रिल महिनामा सुरु हुन्छ भने यो सेप्टेम्बर सम्म चल्छ ।
जनशाङ्खिकि
सन् २०१७ को राष्ट्रिय जनगणना अनुसार स्वात जिल्लाको जनसङ्ख्या २३,०९५,७० रहेको छ जसले गर्दा यस जिल्ला खैबर पद्तुनख्वाको पेशावर जिल्ला र मरदान जिल्ला पछिको तेस्रो ठूलो जिल्लाको रूपमा रहेको छ । स्वात जिल्लामा विषेश गरी पठान र गुर्जार जाती बसोबास गर्छन् । यस जिल्लाको प्रमुख भाषा पठान हो भने टोरवाली र कोहिस्तानी भाषा साहायक भाषाको रूपमा रहेका छन् । सन् १९९८ को राष्ट्रिय जनगणना अनुसार यस जिल्लामा लगभग ९०.२८% मानिसहरू पठान भाषा बोल्छन् भने ८.६७% मानिस कोहिस्तानी र बाँकी रहेका जनजातिले अन्य भाषा बोल्दै आएका छन् ।
नारुतो
नारुतो (ナルト) मासाशी किशिमोतोद्वारा तयार पारिएको जापानी कमिक (माङ्गा) श्रङ्खला हो । यसमा नारुतो उजुमाकी (एक वयस्क निन्जा) को गाउँको प्रमुख बन्ने सपनामा आधारित कथा रहेको छ । कथा दुई भागमा बाँडिएको छ, उनी तेह्र वर्ष नकाट्दै र १३ वर्ष पछिका समयहरु पछि ।
भाग १
एक बलियो जीव नाइन टेल' कोनोहो (निन्जा दुनियाँको अफ फाइरमा रहेको गाउँ) मा हमला गर्दछ । यसको प्रति उत्तरमा कोनोहा (गाउँका मुखिया) उक्त जीवलाई आफ्ना छोरा नारुतो उजुमिकिमा कैद गरी राख्दछन् जसमा कोनोहाको मृत्यु हुन पुग्दछ । यस कुरा नारुतो स्वंयलाई १२ वर्ष पछि मात्र अरओ निन्जा मिजुकीबाट थाहा हुन्छ । मिजुकीलाई नारुतो हराउँछन् जसबाट नारुतोका गुरु इरुका उनलाई सम्मानयोग्य ठान्छन् । केही समयपछि नारुतो निन्जा बन्दछन् र टिम 7 का सदस्य बन्दछन् । टिमका गुरु काकासी हाताके हुन्छन् । अन्य निन्जा समूह जस्तै टिम 7 पनि गाउँले अह्राएका समस्याहरु पूर्ण गर्दछन् । कयौँ मिसनहर पश्चात् काकासी निन्जा जाँच गराउँछन् जसबाट नारुतो र उनका साथीहरु उच्च पदका बन्न पाउँछन् । जाँचका प्रक्रियामा ओरोचिमारु, एक क्रिमिनल गाउँमा आइपुग्छन्, हाल रहेका गाउँका प्रमुख लाई मारिदिन्छन् । नारुतो जिरिया (तीन बलिया निन्जा, मध्येका एक) सँग त्सुन्डेको खोजी गर्छन् ।
भाग २
साढे २ वर्ष पछि नारुतो जिरियासँगको ट्रेनिङ पछि फर्कन्छन् । आकात्सुकी शक्तिशाली पुच्छर भएका दानवका कब्जामा रहेका व्यक्तिहरूलाई वशमा पार्न थाल्छन् । यसको सामाना टिम७ र अन्य निन्जाहरूले गर्नुपर्नेहुन्छ र आफ्ना साथी सासुकेलाई पत्ता लगाउनुपर्ने हुन्छ ।
एनिमे
नारुतोको एनिमे टोकियो अक्टोबर ३, सन् २००२ मा प्रदर्शन भएको थियो र फेब्रुअरी ८, २००७ मा २२० भाग सँगैँ सकिएको थियो ।
२०२०-२०२१ भारतीय किसान आन्दोलन
सन् २०२०–२०२१ को भारतीय किसान आन्दोलन सेप्टेम्बर २०२० मा भारतको संसदले पारित गरेको तीन कृषि कानुनको विरुद्ध अहिलेसम्म निरन्तर चलिरहेको आन्दोलन हो। २१ मार्च २०२१ सम्म, हरियाणा प्रहरीका अनुसार, सिन्घु र टिक्री स्थित दिल्ली सिमामा करीव ४०,००० प्रतिवद्ध प्रदर्शनकारीहरूले प्रदशन गरेका थिए।
किसान सङ्घ र तिनका प्रतिनिधिहरूले कानुन खारेज गर्न माग गरेका छन् र सम्झौता स्वीकार नगर्ने बताएका छन्।   किसान नेताहरूले कृषि कानूनको कार्यान्वयन सम्बन्धी भारतको सर्वोच्च अदालतको रोक आदेशको स्वागत गरेका थिए भने सर्वोच्च अदालतले नियुक्त गरेको समितिलाई अस्वीकार गरेका थिए।
किसानहरूको माग
१२ डिसेम्बर २०२०, किसानहरूको माग
संस्कृत व्याकरण
संस्कृत व्याकरण संस्कृत भाषालाई शुद्ध तथा सहज तरीकाले जन्नको लागि संस्कृत व्याकरणलाई अध्ययन गर्नु अत्यावश्यक छ । मुख्यत वेदको छ अङ्ग मध्ये व्याकरणलाई मुख्य अङ्ग मुख भनिन्छ  जस्तै शिक्षा कल्प व्याकरण निरुक्त छंद र ज्यौतिष यिनीहरूलाई वेद का छ अङ्ग मानिन्छन ।
विवेचन
व्याक्रियन्ते = व्युत्पाद्यन्ते शब्दाः अनेन इति व्याकरणम् - जस द्वारा शुद्ध र सिद्ध शब्द ज्ञान हुन्छ सो नै व्याकरण हो महाभाष्यमा भाष्यकारले व्याकरणको अपर नाम शब्दानुशासनम् भन्ने उल्लेख पनि गरेका छ ।  महर्षि पाणिनि द्वारा   विरचित व्याकरणलाई पाणिनीय पनि भनिन्छ । व्याकरणको इतिहास अत्यन्त प्राचीन रहेको कुरा उल्लेख हुन्छ यहाँ सम्म की पाणिनीय व्याकरण सबै भन्दा पछि पाणीनिद्वारा विरचित व्याकरण हो यो व्याकरण भन्दा पहिले  पनि  ऐन्द्र ,चान्द्र, काशकृत्स्न ,कौमार, शाकटायन, सारस्वत ,चापिसल, शाकल, रहेको कुरा शास्त्रमा लेखिएको पाइन्छ । पाणिनिले उपरोक्त व्याकरण अत्यन्त कठिन हुनाले आफूले अत्यन्त सरल व्याकरणको रचना गर्ने विचारले भगवान महेश्वरको तपस्या गरेको र महेश्वरले दर्शन स्वरुप हातमा डमरूलिएर नृत्यगरेको अनि सो डमरूको आवाज नै उनले १४ सूत्रमा ग्रहण गरेको कुरा एक पद्यद्वारा विधित हुन्छ । संस्कृत व्याकरणका मूर्धन्य विद्वान् युधिष्ठिर मीमांशकका अनुसार पाणिनीको अवस्थितिकाल ई.पू. २९०० मानिएको छ ।
व्याकरण प्रवेश
व्याकरणमा प्रवेश गर्न शुद्ध उच्चारण गर्ने क्षमता हुनु अनिवार्य छ । प्रथम मङ्गलाचरणगरेर यसमा प्रवेश गरिन्छ भने शास्त्र अनुसार मङ्गलाचरण अलग अलग हुन्छ । प्रथम सरल व्याकरण लघुसिद्धान्त कौमुदी हो जसलाई भट्टोजी दिक्षितका शिष्य वरदराजाचार्यले रचना गरेका थिए । मङ्गलाचरण--'''नत्वा सरस्वतीं देवीं शुद्धां गुण्यां करोम्यहम् । पाणिनीयप्रवेशाय लघुसिद्धांतकौमुदीम्॥
पञ्चसंधि
व्याकरणमा मुख्यतया पांच संधिहरु छन
षड्लिंग
संस्कृत व्याकरणमा षड्लिंग (६ लिंग) हुन्छन
अव्यय
न व्ययं इति अव्ययं जसको व्यय (नाश) हुन्न त्यो अव्यय हो तर पनि संस्कृतमा स्वरादि गण निपातलाई  र अन्य सूत्रहरु द्वारा गरिएका अव्यय संज्ञाकोटिमा पर्ने पनि अव्यय हुन्छन।
कारक
कारक मुख्यत ६ प्रकारको हुन्छ ।
समास
अनेक पदहरू लाई  एकपदमा परिवर्तित गर्नुलाई समास भानिछ समास ५ प्रकारले उल्लेख गरिएका छ ।