cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
सिन्धु नदी
सिन्धु नदी एसियाको सबैभन्दा लामो नदीहरू मध्येको एक हो । यो पाकिस्तान, भारत (जम्मू र कश्मीर) र चीन (पश्चिमी तिब्बत) मा फैलिएको छ। सिन्धु नदीको उत्पत्तिको स्रोत तिब्बतको मानारोवर नजिकै सिन्क-बाराको रूपमा चिनिने पानीको धारा मानिन्छ। यस नदीको लम्बाइ लगभग २८८० किलोमिटर छ। यो नदी तिब्बत र कश्मीर बीच फैलिएको छ। नङ्गा पर्वतको उत्तरी भागबाट हिउँदिएको, यसले दक्षिणपश्चिममा पाकिस्तानको माध्यमबाट गुजराउँछ र त्यसपछि अरब सागर पुग्छ। अधिकांश नदीहरू पाकिस्तानमा फैलिएको छ। यो पाकिस्तानको सबैभन्दा लामो नदी र राष्ट्रिय नदी हो।
सिंधुका पाँच उप-विभाजनहरू छन्। नामहरू: दस्ता, चन्द्रबाभा, इरावती, भिपासा र साथदू। यीमध्ये, शतादू सबैभन्दा ठूलो पर्चा हो। सिंचाई र पावर परियोजनाले सतलज / शतदू नदीमा भकरा-नङल बाँधबाट ठूलो सहयोग प्राप्त गरेको छ। यसको कारण, पञ्जाब (भारत) र हिमाचल प्रदेश मा खेती यसको चेहरा बदल्यो। श्रीनगर विस्टेस्टे (जेलम) नदी को किनारमा जम्मू र कश्मीर को राजधानी मा स्थित छ।
एक क्लब खेलाडीहरूको सूची
एक-क्लब खेलाडी एउटा फुटबलर हो जसले आफ्नो सम्पुर्ण करियर एउटै क्लबका लागि समर्पित गर्छ । अझ खरो परिभाषा दिनुपर्दा, एक क्लब खेलाडी फुटबलमा भेट्न गार्हो छ जसको कारण विपक्षी क्लबले भारी रकममा उक्त खेलाडीलाई अनुबन्धित गर्नु हो।
त्रि-चन्द्र कलेज
त्रि-चन्द्र बहुमुखी क्याम्पस, त्रि-चन्द्र क्याम्पस को नाममा प्रख्यात, त्रिभुवन विश्वविद्यालय को एक आंगिक क्याम्पस हो। यो काठमाडौं घणटघर सँगै जोडिएर रहेको छ।
इतिहास
राणा प्रधानमन्त्री चन्द्र शमशेरका पालामा वि.सं. १९७५मा नेपालको पहिलो उच्च शिक्षा दिने संस्था त्रिचन्द्र कलेजको स्थापना भएपछि नै नेपालमा विधिवत उच्च शिक्षाको इतिहास आरम्भ भएको हो। तत्कालीन राजा त्रिभुवन र प्रधानमन्त्री चन्द्र शमशेरको पालामा शिलान्यास भएबाट स्थापनाताका यस संस्थाको काम 'त्रिभुवन चन्द्र कलेज' भएता पनि वि.संं १९८१बाट यसलाई 'त्रिचन्द्र कलेज' मात्र भन्न थालियो। २०३०को 'नयाँ शिक्षा' पछि त यस ऐतिहासिक क्याम्पसको नाम 'त्रिभुवन क्याम्पस' हुन पुगेको छ।
वि.सं. १९७६ भदौ ५बाट विधिवत त्रिचन्द्रमा आई-ए र आई.एस्सीको अनि वि.सं. १९८१ देखि विए र २००४ सालदेखि वी.एस्सीको पठनपाठन शुरु भएको हो। तर २०१६ सालमा नेपालको आफ्नै विश्वविद्यालय नखुल्दासम्म यस त्रिचन्द्रको सम्बन्धन पटना विश्वविद्यालयसँग रहेकोले नेपाली विद्यार्थीहरूको परीक्षा लगायत यथावत शैक्षिक औपचारिकता सोही विश्वविद्यालयबाट हुन गयो। जेहोस् यस त्रिचन्द्र कलेजले पुस्कर सम्शेर जवरा, बालकृष्ण शमशेर, सुवर्ण शमशेर लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा, शङ्करदेव पन्त, डिल्लीरमण रेग्मी, यदुनाथ खनाल, गोपालप्रसाद रिमाल, राम राज पन्त, तुलसीलाल अमात्य, गङ्गालाल श्रेष्ठ, गिरिजाप्रसाद कोइराला, महेशचन्द्र रेग्मी, लिलानटेश्वर 'बराल', भूवनलाल जोशी, कमलमणि आदि र मोहम्मद मोहसिन जस्ता प्रखर एवं मेधावी विद्यार्थीहरूको उच्च शिक्षाको प्रस्थान विन्दु यही त्रिचन्द्र रहृयो।
चर्चित पूर्व विद्यार्थी
• दयानन्द बज्राचार्य
• गगन थापा
• गिरिजाप्रसाद कोइराला
• Kanak Mani Dixit
• Kul Gautam
• नविन्द्रराज जोशी
कालीगण्डकी जलविद्युत आयोजना
कालीगण्डकी जलविद्युत आयोजना नेपालको स्याङ्जा जिल्लाको मिर्मी नजिकै रहेको एक जलविद्युत ऊर्जा केन्द्र हो। यो जलविद्युत आयोजना काठमाडौँबाट ३०० किलोमिटर र पोखराबाट १०० किलोमिटर पश्चिममा रहेको छ। कालीगण्डकी जलविद्युत परियोजना पनि नेपालको सबैभन्दा ठूलो जलविद्युत परियोजना हो। बाँध र परियोजना स्थल आधीखोलाको सङ्गममा गण्डकी नदीमा स्थित छ भने ऊर्जा केन्द्र नदीको किनारमा अवस्थित छ।
धोबीखोला
धोबीखोला बागमती नदीको सहायक नदी हो जुन लगभग पूरै काठमाडौँ जिल्लामा पर्छ। यो नदी काठमाडौँ उपत्यकाको उत्तरमा रहेको शिवपुरी पहाड र मुहानपोखरीबाट निस्कन्छ र यो प्रायः मुहान र वर्षाले भरिन्छ। धोबीखोलाको मुख बिजुली बजार (कहिलेकाहीँ बुद्धनगर भनिन्छ) मा अवस्थित छ जहाँ यो बागमती नदीमा मिल्छ।
धोबीखोलाको बैङ्कलाई निजी संस्था र नगरपालिकाले डम्पिङ ग्राउन्डका रूपमा प्रयोग गर्दै आएका छन्। खोलाको करिब ४ रोपनी (०.५ एकड) जग्गा ‘भूमि नापी नक्सा अध्यावधिक गर्ने बहानामा व्यक्तिको नाममा गैरकानुनी रुपमा दर्ता गरिएको छ।
त्रि-चन्द्र कलेज
चर्चित पूर्व विद्यार्थी
• नारायण गोपाल
• रामराज पन्त
बाह्य सूत्र
चन्द्र शमशेर
होक्लावारी
होक्लाबारी मोरङ जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति थियो। २०७४ सालमा यसलाई नवगठित कानेपोखरी गाउँपालिकामा समावेश गरिएको थियो।
श्रीकोट, मुगु
श्रीकोट नेपालको मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, मुगु जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
द डार्क हाफ
द डार्क हाफ अमेरिकन उपन्यासकार स्टिफन किङद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
होक्लावारी
जनसङ्ख्या
नेपालको २०६८ को जनगणना अनुसार होक्लाबारीको १,१२१ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ४,८३० रहेको छ।
लेह
लेह जम्मू कश्मीर राज्यको लद्दाख जिल्लाको सदरमुकाम एवं प्रमुख नगर हो। यह समुद्र तलबाट ११,५०० फुटको ऊँचाई पर, श्रीनगर देखी १६० मील पूर्व तथा यारकंद देखी लगभग ३०० मील दक्षिण, लद्दाख पर्वत श्रेणीको आँचलमा, माथिल्लो सिंधको दाहिने तट देखी ४ मील टाढा स्थित छ। यहाँ एसियाको सवैभन्दा अग्लो मौसमी वेधशाला (meteorological observatory) छ। नगर तिब्बत, सिकीयांग तथा भारतको बिच मध्य महत्त्वपूर्ण व्यापारिक केंद्र हो। लेह में, १९वीं एवं २०वीं शताब्दी के डोगरा वंशी राजाओं के पूर्व के राजाओंको एक राजप्रासाद पनि छ। यूरोपवासीहरू मध्ये एकले १७१५ ई. मा, सर्वप्रथम लेहको यात्रा गरेका थिए। लेह बाट, श्रीनगर एवं कुल्लू घाटी हुदै, सडक भारतको आन्तरिक भागमा आउदछ तथा एक मार्ग कराकोरम दर्रे तर्फ जान्छ।राष्ट्रिय राजमार्ग संख्या १ द यसलाई उत्तर पश्चिममा श्रीनगरसंग जोडदछ।
लुधियाना
लुधियाना भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
द ब्याचम्यान बुक्स
द ब्याचम्यान बुक्स अमेरिकन उपन्यासकार स्टिफन किङद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
डेभन मिचेल
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿  डेभन मिचेल अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन ।चलचित्रमा शारीरिक सम्पर्क राख्ने पेशाबाट नै यिनिहरु जीवन यापन गर्छन।
कालीकण्ठे तोरीगाँडा
कालीकण्ठे तोरीगाँडा नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो ।
कुश
कुश एक प्रकारको धारिलो घाँसे वनस्पति हो। यसको धार्मिक र आयुर्वेदिक महत्त्व पनि छ । हिन्दू धर्मावलम्बीका लागि कुश विभिन्न धार्मिक संस्कार एवं कर्मकाण्डमा अनिवार्य र पवित्र वस्तु मानिन्छ। बुवाको मुख हेर्ने दिन अर्थात् कुशे औँसीको दिनलाई मृत पिताप्रति सम्झना प्रकट गर्ने र आ–आफ्नो घरघरमा ब्राह्मणद्वारा कुश ल्याउने महत्त्वपूर्ण पर्वको रूपमा चिनिन्छ। तराईदेखि पहाडसम्म पाइने यस वनस्पतिका पात र जरा विविध उपचारका लागि आयुर्वेदिक औषधि र सौन्दर्य प्रशाधनमा प्रयोग गरिन्छ। कुशको प्रयोग दाह, रक्तपित्त, तिर्खा, मृगौलाको पत्थरी आदि रोगको उपचारमा गर्न सकिन्छ। तीखो र धारिलो पात हुने हुँदा यसलाई टिप्दा होशियारीपूर्वक टिप्नुपर्छ । पहिले-पहिले परीक्षाको समयमा जो कुशलाई सहजतापूर्वक (घाउ नलगाई) बटुल्न सक्थ्यो उसलाई कुशल मानिन्थ्यो ।
बुढासुब्बा गोल्डकप २०७३
बुढासुब्बा गोल्डकप २०७३ बुढासुब्बा गोल्डकपको उन्नाइसौँ संस्करण हो। यस प्रतियोगिताको साबिक विजेता मनाङ मर्स्याङ्दी क्लब रहेको थियो तर मनाङले भने यस प्रतियोगितामा आफ्नो सहभागीता जनाएको भने थिएन। प्रतियोगिता अन्तर्गतको सम्पूर्ण खेलहरू धरान रङ्गशालामा सम्पन्न भएको थियो ।
यस फुटबल प्रतियोगितामा कुल ८ टिमहरूले सहभागीता जनाएको थियो। फाइनल खेलमा थ्री स्टार क्लबले सङ्कटा क्लबलाई टाइब्रेकरमा ५-६ गोल अन्तरले पराजित गर्दै उपाधि जितेको थियो। भने फाइनल खेलको निर्धारित ९० मिनेटको समय १-१ को बराबरीमा सकिएको थियो।
शे-फोक्सुण्डो राष्ट्रिय निकुञ्ज
शे-फोक्सुण्डो राष्ट्रिय निकुञ्ज नेपालको सबैभन्दा ठूलो राष्ट्रिय निकुञ्ज हो। यो राष्ट्रिय निकुञ्ज पश्चिम नेपालको डोल्पा तथा मुगु जिल्लामा अवस्थित छ। यसको क्षेत्रफल ३,५५५ बर्ग किलोमिटर. छ। यो निकुञ्ज इ.सं. १९८४ मा स्थापना गरिएको हो। यस निकुञ्ज भित्र नेपालको सबैभन्दा गहिरो ताल फोक्सुण्डो ताल तथा एक ऐतिहासीक शे गुम्बा रहेका छन् र यिनीहरूकै नाम जोडेर यसको नामाकरण गरिएको हो।
बुढासुब्बा गोल्डकप २०७३
सन्दर्भ सामाग्रीहरू
श्रेणी :बुढासुब्बा गोल्डकप
शे-फोक्सुण्डो राष्ट्रिय निकुञ्ज
जीवजन्तु
यो निकुञ्जमा पाइने मुख्य जनावर दुर्लभ हिउँ चितुवा हो र अन्य स्याल, ब्वाँसो, फ्याउरो, झारल, घोरल, तथा लंगुर बाँदरहरू लगायतका जनावरहरू पाईन्छन्। पंक्षीहरूमा डाँफे, कालिज आदि पाइन्छन्।
वनस्पति
यो निकुञ्जमा पाईने प्रमुख वनस्पतिहरू यस प्रकार छन् ː
थाक्रे
यो पनि हेर्नुहोस
स्थानीय निर्वाचनका लागि थाक्रेमा नेकपा माओवादी केन्द्र र नेपाली कांग्रेसले संयुक्त गठबन्धनमा उम्मेदवारी दिएका थिए । गाँउपालिका अध्यक्ष र उपाध्यक्षमा एमालेले निर्वाचन जितेको थियो भने वडामा पनि नेकपा एमालेकै बर्चश्व रह्यो । ११ मध्ये ८ वटा वडामा एमाले २ वडामा माओवादी केन्द्र र १ वडामा कांग्रेसका उम्मेदवार निर्वाचित भए । वडा नम्बर ५बाट ८६ वर्षीय चन्द्रमाया विश्वकर्मा सदस्यमा विजयी भएकी थिईन । जिल्लामा एक मात्रै वादी समुदायबाट निर्वाचित लक्ष्मी वादी पनि यही गाउँपालिकाको प्रतिनिधित्व गर्छिन ।
मैंगलोर
मैंगलोर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
लामडिंग
लामडिंग भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
ब्ल्याक हाउस (उपन्यास)
ब्ल्याक हाउस अमेरिकन उपन्यासकार स्टिफन किङद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
नालिनी जयवन्त
नालिनी जयवन्त (१८ फेब्रुअरी १९२६ – २० डिसेम्बर २०१०) एक भारतीय चलचित्र अभिनेत्री हुन् जुन सन् १९४० देखि सन् १९५० सम्म बलिउड चलचित्र उद्योगमा सक्रिय थिइन् ।
जीवनी
जयवन्तको जन्म बोम्बे (हाल मुम्बई)मा सन् १९२६ मा भएको हो । उनी शोभना समर्थको पहिलो भतिजी हुन् । सोभ्ना समर्थ नुतन र तनुजाकी आमा हुन् । सन् १९८३ देखि उनी व्यस्त जीवन बिताइरहेकी छिन् ।
उनले निर्देशक विरेन्द्र देशाईसँग सन् १९४० मा विवाह गरेकी थिइन् । पछि उनले अभिनेता प्रभु दयालसँग विवाह गरिन् ।
जल्पाचिल्लाउने
जल्पाचिल्लाउने उदयपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
स्वामी रामानन्दाचार्य
स्वामी रामानन्दाचार्यलाई मध्यकालीन भक्ति आन्दोलनको महान सन्त मानिन्छन्। उनले रामभक्तिको धारालाई समाजका तल्लो तहसम्म पुर्‍याएका थिए। ती पहिला यस्ता आचार्य भए जसले उत्तर भारतमा  भक्तिको  प्रचार गरे। तिनको बारेमा प्रचलित भनाई छ कि -द्वविड भक्ति उपजौ-लायो रामानन्द। यानि उत्तर भारतमा  भक्तिको  प्रचार गर्ने  श्रेय स्वामी रामानन्दाचार्यलाई जान्छ। उनले तत्कालीन समाजमा ब्याप्त कुरीतिहरु जस्तै छुवाछुत र जात-पातको विरोध गरे ।
प्रारम्म्भिक जीवन
स्वामी रामानन्दाचार्यको जन्म प्रयाग (इलाहाबाद)मा  एक  ब्राह्मण  परिवारमा भएको थियो। उनको माताको नाम सुशीला देवी र पिताको नाम पुण्य सदन शर्मा थियो। प्रारम्म्भिक कालमा नै उनले धेरै प्रकारका अलौकिक चमत्कार देखिाने शुरू गरे। धार्मिक विचारहरु भएका तिनको माता-पिताले बालक रामानन्दलाई शिक्षा पानका लागि काशीका स्वामी राधवानन्दको नजिक श्रीमठ पठाई दिए।  श्रीमठमा  रहँदै उनले वेद,पुराणहरु र अर्का धर्मग्रन्थहरूको अध्ययन गरे र प्रकाण्ड विद्वान बने। पञ्चगंगा घाट स्थित श्रीमठमा  रहँदै उनले कठोर साधना गरे । उनको जन्म दिनलाई लिएर धेरै प्रकारको भ्रान्तीहरु प्रचलित छन तर अधिकांश विद्वान मान्दछन् कि स्वामीजीको  जन्म १४०० ईस्वीमा  भएको थियो। यानि आजभन्दा कुनै सात सय दस साल पहिला।
शिष्य परम्परा
स्वामी रामानन्दाचार्यले राम भक्तिको द्वार सबैको लागि सुलभ गरिदिए।  उनले अन्नतानन्द, भावानन्द, पीपा, सेन, धन्ना, नाभा दास, नरहर्यानन्द, सुखानन्द, कबीर, रैदास, सुरसरी, पदमावती जस्ता बाह्र मानिसहरूलाई आफ्नो प्रमुख शिष्य बनाए,जसलाई द्वादश महाभागवतका नामले जानिन्छ।  यिनमा कबीर दास र रैदास पछि गएर पर्याप्त ख्याति अर्जित गरे।  कबीर र रविदासले निर्गुण रामको उपासना गरे यस  प्रकार भन्नु हो भनें स्वामी रामानन्द यस्ता महान सन्त थिए जसको छाया तले सगुण र निर्गुण दुइटै प्रकारका सन्त-उपासक विश्राम पान्थे। जब समाजमा  चारैतर्फ आपसी कटूता र वैमनस्यको  भाव भरिएको थियो, त्यस्तो समयमा  स्वामी रामानन्दले नारा दिए-जात-पात पूछे ना कुनै-ङरिलाई भजै सो हरीको  होई।  उनले सर्ौं प्रपत्तेधिकारिणहरु मताःको  शंखनाद गरे र भक्तिको  मार्ग सबका लागि खोल दिए।  उनले महिलाहरूलाई पनि भक्तिका वितानमा  समान स्थान दिए।  उन द्वारा स्थापित रामानन्द सम्प्रदाय या रामावत सम्प्रदाय आज वैष्णवहरूको  सबैभन्दा ठूलो धार्मिक जमात हो।  वैष्णवहरुका ५२ द्वारहरूमा  ३६ द्वारहरु केवल रामाननन्दिहरुका छन्।  यस  सम्प्रदायका सन्त बैरागी पनि कहे जान्छन्।  यिनको आफ्नो अखडाहरु पनि छन्।   यसो त रामानन्द सम्प्रदायको शाखाहरु र उपशाखाहरु देश भरी  फैलिएका छन्।  तर अयोध्या, चित्रकूट, नाशिक, हरिद्वारमा  यस सम्प्रदायका सयकडौ मठ-मन्दिर छन्।  काशी के पञ्चगंगा घाट मा अवस्थित श्रीमठ, विश्व भरी  फैलिएको रामानन्दिहरूको  मूल गुरुस्थान हो।  अर्का शब्दहरूमा  भन्ने हो भनें  काशीको  श्रीमठ नै सगुण र निर्गुण रामभक्ति परम्परा र रामानन्द सम्प्रदायको  मूल आचार्यपीठ हो। वर्तमानमा  जगदगुरू रामानन्दाचार्य स्वामी श्रीरामनरेशाचार्यजी महाराज, श्रीमठको गादीमा विराजमान छन्। उनी न्याय शास्त्रका प्रकाण्ड विद्वान हुन र सन्त समाजमा  समादृत छन्।
भक्ति-यात्रा
स्वामी रामानन्दले भक्ति मार्गको प्रचार गर्नका लागि देश भरको यात्राहरु गरे। पुरी र दक्षिण भारतका धेरै धर्मस्थानहरूमाए र रामभक्तिको  प्रचार गरे। पहिला तिनलाई स्वामी रामनुजको  अनुयायी मानिन्थ्यो तर श्रीसम्प्रदाय को आचार्य भएको बावजूद उनले आफ्नो उपासना पद्धतिमा  ऱाम र सीतालाई प्राथमिकता दिए।  त्यसैलाई नै आफ्नो उपास्य बनाए। राम भक्तिको पावन धारालाई हिमालयको पावन ऊंचाईहरूबाट झारेर स्वामी रामानन्दले गरीबहरु र बन्चितहरूको झोपडीसम्म पुर्‍याएर।  उनी भक्ति मार्गका यस्ता सोपान थिए जसले वैष्णव भक्ति साधनालाई नया आयाम दिए। उनको पवित्र चरण पादुकाहरु आज पनि श्रीमठ ,काशीमा  सुरक्षित छन्, जो करोडहरु रामानन्दिहरूको आस्थाको  केन्द्र  हो।  स्वामीजीले भक्तिको प्रचारमा  संस्कृतको सट्टा लोकभाषालाई प्राथमिकता दिए।  उनले धेरै पुस्तकहरु रचना  गरे जसमा  आनन्द भाष्यमा टीका पनि शामिल छ। वैष्णवमताब्ज भाष्कर पनि तिनको प्रमुख रचना हो।
चिन्तनधारा
भक्ति द्रविड ऊपजी, लायो रामानंद।
रामानन्दको समन्वयवाद
तत्कालीन समाजमा विभिन्न मत-पन्थ सम्प्रदायहरूमा घोर वैमनस्यता र कटुतालाई हटाएर हिन्दू समाजलाई एक सूत्रबद्धताको सहनीय कार्य गरे।  स्वामीजीले मर्यादा पुरूषोत्तम श्रीरामलाई आदर्श मानेर सरल रामभक्ति मार्गलाई  निदर्शन गरे।  उनको शिष्य मण्डलीमा  जहां एकतर्फ कबीरदास, रैदास, सेननाई र पीपानरेश जस्तै जाति-पाति, छुआछूत, वैदिक गर्मकांड, मूर्तिपूजाका विरोधी निर्गुणवादी सन्त थिए त अर्का पक्षमा  अवतारवादका पूर्ण समर्थक अर्चावतार मानेर मूर्तिपूजा गर्ने वाला स्वामी अन्नतानन्द, भावानन्द, सुरसुरानन्द, नरहर्यानन्द जस्तै सगुणोपासक आचार्य भक्त पनि थिए।  त्यसै परम्परामा  कृष्णदत्त पयोहारी जस्ता तेजस्वी साधक र गोस्वामी तुलसीदास जस्ता विश्व विश्रुत महाकवि पनि उत्पन्न भए।  आचार्य रामानन्दका बारेमा  प्रसिद्ध छ कि तारक राममन्त्रको  उपदेश उनले रुखमा चढेर दिएका थिए ताकि सबै जातिका मानिसहरुका कानमा  परोस र धेरै भन्दा धेरै  मानिसहरूको कल्याण हुन सकोस।  उनले नारा दिएका थिए-
जाति-पाति पूछे न कुनै।
हरिलाई भजै सो हरिको होई।
भनेर उनले कुनै पनि जाति-वरणका व्यक्तिलाई राममन्त्र दिनलाई संकोच गरेका छैनन।  चर्मकार जातिमा  जन्मेका रैदास र जुलाहाको घरमा हुर्किएका कबीरदास यसका अनुपम उदाहरण हुन।
रचना संसार
स्वामी रामानन्दाचार्यद्वारा विरचित पुस्तकहरूको सूची यस प्रकार छ
(१) वैष्णवमताब्ज भास्कर: (२) श्रीरामार्चनपद्धतिः (संस्कृत), (३) रामरक्षास्तोत्र (४) सिद्धान्तपटल (५) ज्ञानलीला (६) ज्ञानतिलक (७) योगचिन्तामणि (७) satnami panth
'आनन्दभाष्य' नामले जगदगुरु रामानन्दाचार्य जीले प्रस्थानत्रयीको  भाष्य लेखेका छन्।
उत्तर बंग कृषि विश्वविद्यालय
उत्तर बंग कृषि विश्वविद्यालय भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गालमा अवस्थित एउटा विश्वविद्यालय हो।
कल्की तोरीगाँडा
कल्की तोरीगाँडा नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो ।
सुषमा स्वराज
सुषमा स्वराज (जन्म १४ फेब्रुअरी १९५२) भारतीय राजनितिज्ञ र भारतीय विदेशमन्त्री हुन्। इन्दिरा गान्धी पश्चात(२२ अगस्ट १९६७ देखि १४ मार्च १९६९ सम्म), विदेशमन्त्री हुने उनी दोस्रो महिला हुन्। स्वराज सात पटक लोकसभाको सदस्य भएकी छिन् भने, तीन पटक राज्यसभाको सदस्य भएकी छिन्। २५ वर्षको उमेरमा उनी हरियाणाको सबैभन्दा कम उमेरकी मुख्य मन्त्री बन्न सफल भइन्। उनी दुइ पटक दिल्लीकी मुख्य मन्त्री बन्न सफल भइन्। सन् २०१४ को आम निर्वाचनमा उनी विदिशा, मध्य प्रदेशबाट विजयी हासिल गर्न सफल भइन्। यस क्रममा उनले ४००,००० भन्दा बढी भोटले विजयी हुन सफल भइन्। २६ मे २०१४ मा उनी भारतको विदेशमन्त्री भइन्।
विदेशमन्त्री
भारतको विदेश मन्त्रालयको जिम्मेवारी सम्हाल्ने सुषमा स्वराज इन्दिरा गान्धीपछिकी दोस्री महिला नेत्री हुन्। विदशमन्त्रीका रूपमा सुषमा स्वराज ट्विटरमा निकै सक्रिय रहेकी थिइन्। विदेशमा फसेका भारतीय नागरिकलाई सहयोग गर्ने विषयमा उनले निकै चासो दिने गरेकी थिइन्।
द डार्क टावर (शृङ्खला)
द डार्क टावर अमेरिकन उपन्यासकार स्टिफन किङद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
गैँडाकोट नगरपालिका
गैंडाकोट नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत लुम्बिनी अञ्चलमा पर्ने नवलपरासी (वर्दघाट सुस्ता पूर्व) मा अवस्थित एक नगरपालिका हो । गैडाकोट बजार रहेको ठाँउलाई नगरपालिकाको केन्द्र बनाइएको छ । यो नगरपालिका २०६८ साउन १ देखि लागू हुने गरी बनाइएको हो तर कार्यन्वयनमा हाल २०७१ जेष्ठ ४ देखि आएको हो । यसलाई नगरपालिका घोषणा गर्दा गैंडाकोट, मुकुन्दपुर र अमरापुरी गाउँ विकास समितिहरू समावेश गरिएका हुन् । गैंडाकोट नगरपालिकामा १३,०२४ घरधुरि छन । आर्थिक वर्ष २०६८/६९को बजेटमार्फत् मुलुकमा ४१ नयाँ नगरपालिका थपिंदा गैंडाकोट पनि नगरपालिका बनेको हो । महानगरपालिका, उपमहानगरपालिका र नगरपालिका गरी अब मुलुकमा कूल १३० भएका छन् भने गाविसको संख्या ३ हजार ९ सय १५बाट घटेर ३ हजार ६ सय ३३ भएका छन ।
परिचय
नारायणी नदीको पुल तरेपछि सुरू हुने पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, लुम्बिनी अञ्चल र नवलपरासी जिल्लाको सबैभन्दा पहिले आउने ठाँउलाई गैंडाकोट भनिन्छ । शिलान्यास भन्ने ठाउँ, जुन तत्कालीन राजा श्रि ५ राजा महेन्द्रले पूर्व पश्चिम राजमार्गको बाटो निर्माण गर्दा सबै भन्दा बिचको खण्ड भनेर शिलान्यास गरी काम सुरू गराएका थिए । यसका अलावा यहाँको मौलाकालिका देवीको मन्दिर, दिब्यधाम, देवघाटधामको पारीपट्टी पर्ने दोभान, विभिन्न वेदाश्रमहरू पर्यटकिय एवं धार्मिक हिसावले प्रख्यात स्थानहरू हुन । यसका साथै चीनले बनाइदिएको नेपालको सवै भन्दा ठूलो कागज कारखाना भृकुटी पल्प एण्ड पेपर लिमिटेड, लुम्बिनी ग्याँस, कोसी ग्याँस, कुखुराको मासु कारखाना, डिष्टिलरी आदी कारखानाहरू प्रमुख छन । भित्री मधेस पर्ने हावापानी राम्रो भएको यहाँ पानी केही बढी पर्छ भने नारायणी नदीको कारण जाडोमा हुस्सु पनि बढी लाग्छ । बढ्दो शहरीकरणले गर्दा कुनै बेला गैंडा बढी आउने ठाँउ "गैंडाको कोट" (कोट = घर) गैंडाकोटमा अहिले विरलै गैंडाहरू आउने गर्दछन् । गौंडाकोट वा गैंडाकोट र गैंडाकोत तिनैवटा नामहरू उस्तैभएपनि पहिलो गुल्मी जिल्लामा पर्दछ र दोस्रो नवलपरासी जिल्लामा पर्दछ ।
मैथन
मैथन भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
गीर्वाणयुद्ध विक्रम शाह
गीर्वाणयुद्ध विक्रम शाह नेपालका चौथो राजा थिए। वि.सं. १८५४ मा पिता रणबहादुर शाह र माता कान्तिमतिका  सुपुत्रका रूपमा जन्मेका श्री ५ गीर्वाणयुद्ध विक्रम शाह आफ्ना बाबु जीवित हुँदाहुँदै पनि डेढ वर्षको अल्पायुमै नेपालका राजा भएका थिए। वि.सं. १८५५ मा राजा भएका उनको अल्पायु मै २० वर्षको उमेरमा वि. सं. १८७३ मा निधन भएको थियो।
गीर्वाणयुद्ध विक्रमलाई पठनपाठनको पाठ्यक्रम निर्माण गरी राजगुरु रङ्गनाथ पौडेलले राजविधानसार भन्ने ग्रन्थ तयार गरी पढाउने काम भएको थियो। उनले वि.सं. १८६९ मा प्रकाण्ड विद्वानहरूका सल्लाहले (राजगुरु रङ्गनाथ पौडेल लगायत) आर्य सनातन धर्मको नीतिनियम कर्म गर्दा हिन्दु परम्परागत शास्त्र विधि नछोडी कर्मको फल पाउनका निमित्त सत्कर्म-रत्नावली नामक ग्रन्थको रचना गरेका थिए।
मुख्य घटनाहरू
यिनको पालामा नेपालको सिमाना, रणबहादुर शाहको हत्या र सुगौली सन्धी भएका थिए। बेलायती शक्ति र भोटर्फको शक्तिमा व्यापक रूपमा विस्तार भएको अवस्थामा पनि भीमसेन थापा जस्ता मुख्तियार भएको कारण यिनले शासन गर्न सके। यिनको शासनकालमा भएको सुगौली सन्धि नेपालको इतिहासमा प्रसिद्ध छ।
यिनले वीर विक्रमको उपाधि धारण गरेका थिए।
राज्याभिषेक
रणबहादुर शाहले आफ्नी रानी कान्तिवतीको जिद्दी टार्न नसकी डेढ वर्षका छोरा गिर्वाणयुद्ध विक्रम शाहलाई राज्यरोहण गराउने भएपछि त्यसको मान्यता दिलाउनको लागि शक्तिशाली राज्य पाल्पाका राजा पृथ्वीपाल सेनका हातबाट राजतिलक लगाइदिने प्रबन्ध मिलाएका थिए। उक्त शुभकार्यमा काठमाडौँ पुगेका पाल्पाली राजा माथि शङ्का गरेर रणबहादुर शाहले उनलाई नजरबन्द गर्न लगाएका थिए।
पहिलो भण्डारखाल पर्व
वि.सं १८६३ वैशाखमा हनुमानढोकाको भण्डारखाल बगैचामा एक हप्तासम्म राजनैतिक नियतले रणबहादुर शाहको हत्याको अनुसन्धानमा चौतारिया शेरबहादुर शाह, त्रिभुवन खवास, पाल्पाका राजा पृथ्वीपाल सेन लगायत ९३ जनाको हत्या भयो। आफ्ना प्रायः सबै विरोधीको एकै पटक संहार पूरा गरी काजी भीमसेन थापा अब नेपाल अधिराज्यका एक मात्र निष्कण्टक अधिनायक बने। यिनको स्वेच्छाचारिता माथि अङ्कुश लगाउन सक्ने व्यक्ति नेपालमा अब कोही पनि बाँकी थिएन। यसपछि भीमसेन थापाले बालक राजा श्री ५ गीर्वाणयुद्ध विक्रम शाहबाट मुख्तियार वा राजप्रतिनिधिको पद पनि प्राप्त गरे। "अब उप्रान्त अधिराज्यका चौतारा तथा काजी सबैले मुखियार भीमसेन थापाले लगाए अह्राए अनुसारका कामकाज गर्नू" भन्ने लालमोहर गराएर, आफ्नो अनुकुल रहेकी स्वामी महाराज रणबहादुर शाहकी नवविवाहिता किशोरी रानी ललितत्रिपुरा सुन्दरीलाई भने सती जान बाट रोकी राजमाताको हैसियत प्रदान गरेर यिनैलाई बालक राजा गीर्वाण युद्ध विक्रमको संरक्षिकाका रूपमा नियुक्त गर्न पनि यिनी सफल भए।
मृत्यु
यिनको मृत्यु अल्पायु मै २० वर्षको उमेरमा वि. सं. १८७३ मा विफरको कारणले भएको थियो।
उनको मृत्यु भएको १८ दिनसम्म नेपालको राजसिंसासन खाली राखियो र १८ दिन पछि मात्र उनको छोरा युवराज राजेन्द्रको राज्यरोहण गराइयो।
विद्यासागर विश्वविद्यालय
विद्यासागर विश्वविद्यालय भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गालमा अवस्थित एउटा विश्वविद्यालय हो।
ब्याग अफ बोन्स
ब्याग अफ बोन्स अमेरिकन उपन्यासकार स्टिफन किङद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
सेटी
नेपालको मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, मुगु जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
राष्ट्रिय पञ्चायत
राष्ट्रिय पञ्चायत नेपालमा पञ्चायती व्यवस्था बहाल रहँदा संसदको काम गर्ने उच्च स्तरीय निकाय थियो। राष्ट्रिय पञ्चायतमा १२० भन्दा बढी सदस्यहरू रहेका थिए जसमा १०५ जना सदस्यहरू प्रत्यक्ष निर्वाचित भएका थिए भने अन्य २० प्रतिशत सदस्यहरूको मनोनयन राजाको नियन्त्रणमा थियो। अर्थात १९ जना सदस्यहरूलाई राजाले मनोनित गरेका थिए।
शोभा गुर्टू
शोभा गुर्टू वास्तविक नाम भानुमति शिरोडकर (जन्म: ८ फेब्रुअरी २०२५, बेलगाँव, भारत, मृत्यु; २७ सेप्टेम्बर २००४ मुम्बई) एक प्रख्यात भारतीय शास्त्रीय सङ्गीत गायिका थिइन्। उनी आफ्नो उत्कृष्ट शास्त्रीय आवाज विशिष्ट स्वर, शैली र विभिन्न गीत विधामा पोख्त भएका कारण परिचित थिइन्। उनलाई ठुमरी रानीको उपाधि पनि दिइएको थियो।
बाल्यकाल र पृष्ठभूमि
भानुमति शिरोडकरको जन्म सन् १९२५ मा भारतको बेलगाँवमा (वर्तमान कर्नाटक) भएको थियो। उनकी आमा मेनकाबाई शिरोडकर जो एक व्यवसायीक नर्तक र परम्परागत रूपमा प्रशिक्षित गायक थिइन् जसले गुर्टूलाई सङ्गीतमा शुरुवाती शिक्षा दिइन्। उनले सितार बादक र विद्वान नारायणनाथ गुर्टू (जो उनको गायन शैलीलाई प्रभाव पार्न आएका थिए) को छोरा विश्वनाथ गुर्टूसँग विवाह गरे पछि उनले शोभा गुर्टूको नाम लिएकी थिइन्। ठुमरीको बाहेक उनले दादरा, गजल र अन्य प्रकारका सङ्गीतहरूमा पनि उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्छिन्।
कार्यकाल
उनकी आमा मेनकाबाई शिरोडकर जो एक व्यवसायीक नर्तक र परम्परागत रूपमा प्रशिक्षित गायक थिइन् जसले गुर्टूलाई सङ्गीतमा शुरुवाती शिक्षा दिइन् यद्यपि उनको औपचारिक सङ्गीत प्रशिक्षक उस्ताद भुरजी खान थिए जसले उनलाई सङ्गीत सिकाए जो उस्ताद अल्लादिया खानको कान्छा छोरा, कोल्हापुरको जयपुर-अत्रौली घरानाका संस्थापक थिए जसबाट उनकी आमाले तात्कालिक समयमा सङ्गीतमा प्रशिक्षण लिएकी थिइन्। गुर्टू सानो छँदा उनको सङ्गीत प्रतिभा देखेर उस्ताद भुर्जी खानको परिवारले उनलाई मन पराए र उनीहरूसँग धेरै सयम बिताउन थाले।  जयपुर-अत्रौली घरानासँग उनको सम्बन्ध अझै सुदृढ भएको थियो जब उस्ताद अल्लादिया खानका भतिजा उस्ताद नाथन खानसँग सङ्गीत प्रशिक्षण लिन शुरू गरेकी थिइन्। यद्यपि उनी वास्तवमै उस्दाद घम्मन खान र उनको परिवारको साथ मुम्बईमा बस्न आएकी थिइन् भने घम्मन खानले उनकी आमालाई ठुमरी-दाद्रा र शास्त्रीय सङ्गीत सिकाएका थिए।
शोभा गुर्टु ठुमरी, दादरा, कजरी, होरी आदि जस्ता उत्कृष्ट शास्त्रीय रूपहरूमा विशेष विशेषज्ञ थिइन्, उनको गायनमा सहज शास्त्रीय अंशहरू थप्न, यसरी नयाँरूप सिर्जना गरियो जसले ठुमरी जस्ता रूपहरूको जादूलाई पुनर्जीवित गर्‍यो जसले गर्दा उनी एक महान व्यक्तित्व बनिन्। उनी विशेष गरी गायिका बेगम अख्तर र उस्ताद बडे गुलाम अली खानबाट प्रभावित थिइन्।
गुर्टूले मराठी र हिन्दी चलचित्रका सङ्गीतहरूमा पनि प्रस्तुति दिने गरेकी थिइन्।पार्श्व गायिकको रूपमा उनले कमल अमरोहीको चलचित्र पाकीजा (सन् १९७२), त्यसपछि फागुन (सन् १९७३), जहाँ उनले 'बेदर्दी बन गए कोइ जाओ मनो मोओ सौयाँ' नामक सङ्गीतमा आवाज दिएकी थिइन्। उनले सैयाँ रुठ गया गीत ''में तुलसी तेरे आँगन की (सन् १९७८) नामक एक सफल चलचित्रमा गीत गाएकी थिइन् भने त्यही चलचित्रमा गीत गाएका कारण उनी सर्वश्रेष्ठ महिला पार्श्व गायकको रूपमा फिल्मफेयर पुरस्कारका लागि नामाङ्कीत भएकी थिइन्। मराठी चलचित्र क्षेत्रमा उनले सामना र लाल माती जस्ता चलचित्रहरूका लागि गीत गाएकी थिइन्।
धेरै वर्ष सम्म उनी साङ्गीतिक कार्यक्रमका लागि विश्वभर भ्रमण गरेकी थिइन्। उनको एक साङ्गीतिक कार्यक्रम न्युयोर्क सहर स्थित कार्नेगी हलमा भएको थियो जहाँ उनले प्रख्यात सङ्गीतकार पिटी बिर्जु महाराजसँग प्रस्तुति दिएकी थिइन्। मेहदी हासानसँग उनको गजल एल्बम "टार्ज" एकदमै लोकप्रिय थियो। उनी प्रायः आफ्नो आवाज त्रिलोक गुर्टूको सहयोगमा कैद गराउँथिइन्। भारत स्वतन्त्र भएको ५० वर्षको उपलक्ष्यमा उनले भारतीय राष्ट्रिय गान, जना गण मन, अन्य प्रमुख शास्त्रीय गायकहरूको साथमा गाएकी थिइन्। सन् १९८७ मा उनले सङ्गीत नाटक एकेडेमी पुरस्कार प्राप्त गरिन् र पछि लता मङ्गेसकर पुरस्कार,  शाहू महाराज पुरस्कार र महाराष्ट्र गौरव पुरस्कार र सन् २००२ मा उनलाई पद्मभूषण पुरस्कारबाट सम्मानित गरियो।
ठुमरीको रानीको रूपमा हिन्दुस्तानी शास्त्रीय सङ्गीत विधामा ५ दशकसम्म उपाधि कब्जा गरेपछि शोभा गुर्टुको २७ सेप्टेम्बर २००४ का दिन मृत्यु भएको थियो।
कुस्ती
कुस्ती (उर्दू/शाहमुखी:, ਕੁਸ਼ਤੀ, कुश्ती ,কুস্তি) दक्षिण एसियामा प्राचिनकालदेखि प्रचलनमा रहेको एक प्रतिस्पर्धात्मक खेल हो । क्रमसः पहलवानी र कुस्ती शब्दको उत्पति पर्सियन भाषाको पहलभानि र कोस्तीबाट भएको हो ।
बुद्ध पूर्णिमा
संसारमा दुःख छ र दुःख हटाउन सके निर्वाण वा शान्ति प्राप्त हुन्छ, भन्ने ज्ञानका प्रवर्त्तक गौतम बुद्धको जयन्ती बुद्ध पूर्णिमा वा वैशाख पूणिर्माका दिन विश्वभर मनाइन्छ । बुद्धको जन्म, ज्ञान प्राप्ति, महापरिनिर्वाण (मृत्यु) वैशाख पूर्णिमाकै तिथिमा परेकाले यस दिन नेपाललगायत विश्वका बौद्ध धर्मावलम्बीले बुद्धप्रति भावपूर्ण श्रद्धा र भक्तिले बुद्धजयन्ती मनाउने गर्छन् । वि.सं. २००८ जेठ ८ गते बुद्ध जयन्तीका दिन पहिलोपटक सार्वजनिक बिदा तथा वि.सं. २०१२ फागुन ७ गते लुम्बिनीमा बुद्धजयन्तीका दिन हत्या, हिंसामाथि प्रतिबन्धको घोषणा गरिएको थियो । विश्वशान्तिका अग्रदूत मानिएका गौतमबुद्धको जन्मजयन्तीका दिन संयुक्त राष्ट्रसंघीय प्रणालीमा पनि सन् २००२ देखि सार्वजनिक बिदा दिईदै आएको छ ।
बुद्धको बारेमा जानकारी
हालसम्म विश्वका प्रकाशनमध्ये बुद्धसम्बन्धी सबैभन्दा बढी पुस्तक प्रकाशन भएको बताइन्छ । यिनमा इङ्ल्याण्डबाट प्रकाशित डेली टेलिग्राफका सम्पादक सर एडविन आर्नोल्डको 'एसियाको ज्योति (१८७९)', तत्कालीन भारतीय संविधान मस्यौदा कमिटीका अध्यक्ष डा. भीमराव राम अम्बेडकरको 'बुद्ध र उनको धर्म (१९५७)' र सन् १९४६ मा साहित्यमा नोबेल पुरस्कार प्राप्त जर्मन उपन्यासकार हर्मन हेस्सेको 'सिद्धार्थ (१९२२)' प्रसिद्ध छन् । यसैगरी जर्मनीका माथेरा न्यानातिलोकाको 'बुद्धिस्ट डिक्सनरी' (१९५०), र 'विश्वमा बुद्ध' (१९०६), फ्रान्सका डा.वाल्पोला राहुलको 'बुद्धको विचार' (१९५९), इटलीका जिसेप्पे टिउचिलेको 'मुस्ताङको भ्रमण' (१९६९) आदि पुस्तकले बुद्धलाई अन्तरराष्ट्रिय क्षेत्रमा चिनाउन महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेका छन् । विश्वका अतिप्रसिद्ध अक्सफोर्ड, क्याम्ब्रिज, हार्वर्ड आदि विश्वविद्यालयमा बौद्धदर्शन अध्ययन अध्यापन हुँदै आइरहेको छ । त्रिभुवन विश्वविद्यालयले पनि बौद्ध दर्शनमा स्नातकोत्तर (एमए)को अध्ययन-अध्यापन गर्दै आएको छ । लुम्बिनी बौद्ध विश्वविद्यालय र प्रस्तावित सिद्धार्थ विश्वविद्यालयले पनि बौद्ध दर्शनको अनुसन्धान र चर्चा परिचर्चा गर्ने गरेका छन् । अन्तरजगतका कुशल चिकित्सक तथा बाहृय जगतका कुशल वैज्ञानिक बुद्धले आफ्नो ८० वर्षे जीवनकालमा ८४ हजार पटक प्रवचन दिए र ती 'विनय', 'सुत्त' र 'अभिधम्म' पिटक आदि पुस्तकमा सङ्ग्रहीत छन् । सम्राट् अशोकले ई.पू. २४९ मा 'हित बुद्ध जातेती लुम्बिनी ग्रामे' भनी ब्राहृमी लिपिमा नेपाली भाषामा लेखेको अशोक स्तम्भ लुम्बिनीमा पत्ता लागेको १ सय ९ वर्ष पुगेको छ । तत्कालीन पश्चिम क्षेत्र कमान्डर जनरल खड्ग शम्शेर राणाले सिकार खेल्न जाँदा सन् १८९६ मा लुम्बिनीमा उक्त स्तम्भ देखि पुरातत्त्व विशेषज्ञ डा.फुररको सहयोगमा स्तम्भ उत्खनन् तथा सन् १९५६ मा चौथो विश्व बौद्ध भ्रातृत्व सम्मेलन नेपालमा आयोजना गरिएको थियो । सन् १९६७ मा संयुक्त राष्ट्रसङ्घका तत्कालीन महासचिव ऊ थान्तको नेपाल आगमनबाट लुम्बिनी विकासको गुरुयोजना आरम्भ भएको थियो ।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
मित्रोवार्षिक
परिवेग
परि उपसर्गले व्यापकता जनाउने भएकाले परिवेगले वेगको व्यापकता जनाउछ। पिण्ड र गतिको गुणनफल ले चलायमान वस्तु वा व्यक्तिको वेगशक्तिलाई निर्दिष्ट गर्छ । यसलाई परिवेग भनिन्छ|
ठूलोकण्ठे तोरीगाँडा
ठूलोकण्ठे तोरीगाँडा (Garrulax pectoralis) नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो ।
धुवाकोट
नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, धादिङ जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
कौशिक गोत्र
===कौशिक अन्तर्गत पर्ने थरहरु : कठेत,भट्ट, जेठारा, अंगाईं, रेग्मी, साउँद, खप्तरी खड्का, खपतरी बिष्ट, बोहरा, खप्तडी बुढाथोकी, बेडारी, फुँयाल, जनाला, रिमाल,सिजापती, बडुवाल, कुमाल, ढुँगाना, धिताल, तिवारी, माझी, रायमाझी, दसौलिया, खप्तरी बस्नेत, लुइँटेल, पुडासैनी, बाँनियाँ, रघुवंशी, भण्डारी,भँडारी, बस्ताकोटी, गौलि ,
मैनपुरी
मैनपुरी भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
जिना क्यारानो
जिना क्यारानो एक अमेरिकी अभिनेत्री तथा पूर्व मार्सलआर्ट खेलाडी हुन् | उनको जन्म अमेरिकाको टेक्सास राज्यको डाल्लास सहरमा भएको थियो | जिना क्यारानोले अभिनेत्रीको रूपमा हलिवूड चलचित्र फास्ट एंड फ़ूरियेसमा अभिनय गरेकी छिन् |
ब्ल्याज (उपन्यास)
ब्ल्याज अमेरिकन उपन्यासकार स्टिफन किङद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
टुँडाल
पाटे छाना अड्याउन विशेषत:मठमन्दिर, घरको छानो वा बार्दलीका पाखा दलिनलाई आड दिन गारोको भागबाट ४५ डिग्रीको कोणमा छाना अड्याउन प्रयोग गरिने काठको टेको टुँडाल भनिन्छ। यसको उद्देश्य छानो दरलिो बनाउने हो। यस वाहेक यसमा कलाकर्म पनि कुदिएको हुन्छ|
महन्थ ठाकुर
महन्थ ठाकुर एक नेपाली राजनीतिज्ञ तथा वर्तमान समयमा लोकतान्त्रिक समाजवादी पार्टीका अध्यक्ष हुन्।
सानोकण्ठे तोरीगाँडा
सानोकण्ठे तोरीगाँडा नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो। यसलाई अङ्ग्रेजीमा लेसर नेक्लेस्ड लाफिङथ्रस (Lesser necklaced laughingthrush) भनिन्छ।
ब्रुनो मार्स
ब्रुनो मार्स एक अमेरिकी गायक, गीतकार, संगीतकार तथा अभिनेता हुन् । उनको जन्म स.न् १९८५ को अक्टोबर ८ मा अमेरिकाको हवाईमा भएको थियो । उनी आफ्नो स्टेज प्रदर्शन, रेट्रो सोम्यानसिप, र पप, आर एन्ड बी, फङ्क, सोल, रेगे, डिस्को, र रक सहित सङ्गीत शैलीहरूको विस्तृत शृङ्खलामा प्रदर्शन गर्नका लागि परिचित छन्। मार्सको साथमा उनको ब्यान्ड, द हुलिगन्स, छन् जसले इलेक्ट्रिक गितार, बास, पियानो, किबोर्ड, ड्रम र हर्न जस्ता विभिन्न वाद्य बजाउँछन् र ब्याकअप गायक र नर्तकहरूको रूपमा पनि सेवा गर्छन्।
उत्तर बङ्गाल विश्वविद्यालय
उत्तर बङ्गाल विश्वविद्यालय (বিশ্ববিদ্যালয় উত্তরবঙ্গ) भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गालको दार्जिलिङ जिल्लाको सिलीगुडीको नजीकै रहेको एक राज्य विश्वविद्यालय हो। यो विश्वविद्यालय, छ उत्तर बङ्गाल जिल्ला र छिमेकी राज्य सिक्किममा बढ्दो आवश्यक सामाजिक - आर्थिक एवं प्राबिधिक जनशक्ति परिपुर्ती गर्नको लागि ज्ञानको प्रसार गर्ने लक्ष्यको साथ १९६२ मा स्थापित गरिएको थियो। वर्तमानमा, कूचबिहार, जलपाईगुडी र दार्जिलिङ जिल्लाका कलेजहरू यस विश्वविद्यालयसंग सम्बद्ध छन। उत्तर बङ्गाल विश्वविद्यालयले स्नातक, स्नातकोत्तर, एम. फिल, र डॉक्टरेट कार्यक्रमहरूमा डिग्री प्रदान गर्दछन।
ईतिहास
उत्तर बङ्गाल विश्वविद्यालय १९६२ मा, पश्चिम बङ्गालको विधान सभाको ऐनद्वारा स्थापित गरिएको थियो। यो यस क्षेत्रमा पहिलो विश्वविद्यालय थियो। प्रभाबकारी भूमिका भएको ग्रामीण क्षेत्र, जसमा छ जिल्लाहरू: दार्जिलिङ, जलपाईगुडी, कूच बिहार, मालदह, उत्तर दिनाजपुर र दक्षिण दिनाजपुर माथिको भौगोलिक क्षेत्राधिकार समाबेश छन, भित्र उच्च शिक्षाको प्रसार र वैज्ञानिक दृष्टिकोणको प्रसार देखी विश्वविद्यालयले अग्रणी भुमिका खेल्यो। २००८ मा, गौर बंगा विश्वविद्यालय था, मालदह, उत्तर दिनाजपुर र दक्षिण दिनाजपुरको लगभग सबै २८ कलेजहरूको साथ गौर बंगा विश्वविद्यालय स्थापना गरियो। रायगंज यूनिवर्सिटी कलेजको अपवादको साथ २८ कलेजहरू, गौर बंगा विश्वविद्यालयमा आबद्ध थिए। २०१२-१३ मा, कूच बिहार जिल्ला र जलपाईगुडी जिल्लाको अलीपुर उपखण्डका सबै कलेजहरूको साथ कूच बिहार पंचानन बर्मा विश्वविद्यालय स्थापना गरियो, जुन कलेजहरू यससंग आबद्ध थियो। विश्वविद्यालय, दार्जिलिंग र जलपाईगुडी जिल्लाको केही भाग माथि मात्र उत्तर बङ्गाल विश्वविद्यालयको क्षेत्राधिकार छाडिएको छ।
परिसर
विश्वविद्यालयको परिसर ३३० एकड (१.३ km२)को क्षेत्र माथि फैलिएको छ र सिलीगुडी एवं बागडोगरा विमानस्थलको बीचको तराई क्षेत्रमा रहेको छ। ३६.००० स्नातक र र १५०० स्नातकोत्तर छात्रहरू विद्वानहरूले प्रत्येक वर्ष दाखिला भए। उत्तरी बङ्गाल, पश्चिम बङ्गालको बाकी भाग सिक्किम, बिहार और भूटान, नेपाल र बङ्गलादेश लगायतका सार्क राष्ट्रहरूबाट छात्रहरू आउदछन।
संकायहरू
उत्तर बङ्गाल विश्वविद्यालयमा दुई संकायमा २८ विभाग छन, ति संकायमा हुन: विज्ञान र कला, वाणिज्य र कानुन संकाय ।
केन्द्रहरू
परिसरको भित्र र बाहिर विश्वविद्यालयले परिसरको भित्र र बाहिर विभिन्न अनुसन्धान र शैक्षिक केन्द्रहरूलाई सम्बद्धता प्रदान गरेको छ:
परिसरमा अध्ययनको पाठ्यक्रम
उत्तर बङ्गाल विश्वविद्यालयले रसायन विज्ञान, भौतिक शात्र, गणित, कम्प्यूटर विज्ञान, प्राणी विज्ञान, वनस्पति विज्ञान, जैविक प्रविधी, मानव विज्ञान, भूगोल र सूक्ष्म जीव विज्ञानमा दुई वर्षको एमएससी कार्यक्रम प्रदान गर्दछ। विश्वविद्यालयको सम्बन्धित विभागले अङ्ग्रेजी, बङ्गाली, नेपाली, हिन्दी, अर्थशास्त्र, इतिहास, दर्शनशास्त्र, समाजशास्त्र, राजनीतिक व्यबस्थापन, पर्यटन र होटल व्यबस्थापन, पर्यावरण कानुन, सूचना प्रबिधी (आईटी), डिजास्टर मैनेजमेंट, आम सञ्चार र वीडियो उत्पादन, सङ्ग्रहालय अध्ययन र सांस्कृतिक पर्यटनमा दुई वर्षको स्नातकोत्तर कार्यक्रम (एमए) उपलब्ध गराउदछ।
विश्वविद्यालयले फ्रेन्च भाषामा डिप्लोमा पाठ्यक्रम र इलेक्ट्रॉनिक इंस्ट्रुमेंटेशन र डेटालाई संभालने बिषयमा प्रमाणपत्र पाठ्यक्रम शुरु गरेको छ।
सङ्ग्रहालय
अक्षय कुमार मैत्रेय पुरातत्विक सङ्ग्रहालय राजा राजाराम सङ्ग्रहालय संग्रहलाई सामेल गएको थियो, यो फरवरी १९६५ मा उत्तर बङ्गाल विश्वविद्यालयमा स्थापना भएको थियो। यो संग्रालय अहिले शिलालेख, सिक्का, पेंटिंग, पाण्डुलिपी, आदिको धनी भण्डार हो र उत्तर बङ्गालको इतिहास र पुरातत्व चित्रण गर्ने। यो एक क्षेत्रीय सङ्ग्रहालयको रूपमा कार्य गर्दछ र भारतमा केही विश्वविद्यालय सङ्ग्रहालय मध्येको एक हो। सङ्ग्रहालयको मुख्य उद्देश्य उत्तर बङ्गालको छ जिल्ला र उप - हिमाली क्षेत्रहरूमा छरिएर रहेको पुरातात्विक अवशेष सङ्कलन गर्ने, संरक्षण गर्ने र अध्यन गर्ने हो।
२०१४ मा निधन
निम्नलिखित सूची २०१४ मा निधन भएका मानिसहरूको हो ।
यहाँ सबै दिनहरु क्रमानुसार दिइएका छन् र एउटै दिनमा दुई वा सो भन्दा बढी क्रमांक भएमा उनीहरूको मूल नाम वर्णक्रमानुसार दिइएको छ । यहाँ लेख्ने अनुक्रम निम्न रहेको छ :
भुटानको भूगोल
भुटान पूर्वी एसिया र दक्षिण एसियाको चौराहेमा एक सार्वभौम देश हो, जुन हिमालय पर्वत शृङ्खलाको पूर्वी चरम तिर अवस्थित छ। यो दुई राष्ट्रहरूको सार्वभौम क्षेत्रको बीचमा समान रूपमा अवस्थित छ: पहिलो, उत्तर र उत्तरपश्चिममा जनवादी गणतन्त्र चीन। देशको तिब्बत स्वायत्त क्षेत्र, वा केवल तिब्बतसँग लगभग ४७७ किलोमिटर सीमाना छ। दोस्रो राष्ट्र दक्षिण, दक्षिणपश्चिम र पूर्वमा भारत गणतन्त्र हो; अरुणाचल प्रदेश, असम, पश्चिम बङ्गाल र सिक्किम राज्यहरू संग घडी को दिशा मा, लगभग ६५९ किलोमिटर छ।
भुटानको कुल सिमाना लगभग १,१३९ किलोमिटर छ। पश्चिममा सङ्घीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपाल, दक्षिणमा भारत र दक्षिणपूर्वमा म्यानमार सङ्घ अन्य नजिकका छिमेकीहरू हुन्। भुटान एक धेरै संकुचित भूपरिवेष्ठित राष्ट्र हो, तर चौडाइ भन्दा थोरै मात्र बढी लम्बाइ भएको। राष्ट्रको क्षेत्र कुल अनुमानित ३८,३९४ वर्ग किलोमिटर छ। यसको भित्री, भूपरिवेष्ठित स्थितिको कारण, यसले कुनै पनि क्षेत्रीय पानीलाई नियन्त्रण गर्दैन।
भुटानको हिमालय पर्वतहरू देशको उत्तरमा हावी छन्, जहाँ चुचुराहरू सजिलै ७,००० मिटर (२२,९६६ फुट) सम्म पुग्न सक्छन्; भुटानको अग्लो बिन्दु गङ्गखर पुनसुम हो, जसलाई ७,५७० मिटर (२४,८४० फीट) उचाइमा विश्वको सबैभन्दा अग्लो आरोहण हिमालको गौरव प्राप्त छ। पहाडहरूमा मौसम चरम छ: उच्च चुचुराहरूमा सधैं हिउँ हुन्छ, र कम पहाडहरू र काटिएका खाडलहरूमा वर्षभर उच्च हावा हुन्छ, जसले तिनीहरूलाई गर्मीमा बाँझो खैरो हावाको सुरुङहरू बनाउँदछ।
भारतको भूगोल
भारत भूमध्य रेखाको उत्तरमा ८°४' उत्तर (मुख्य भूमि) देखि ३७°६' उत्तर अक्षांश र ६८°७' पूर्व देखि ९७°२५' पूर्वी देशान्तरको बीचमा अवस्थित छ।
दक्षिणमा, भारतले हिन्द महासागरमा परियोजना गर्छ र त्यसले घेरिएको छ - विशेष गरी, पश्चिममा अरब सागर, दक्षिणपश्चिममा लक्षद्वीप सागर, पूर्वमा बङ्गालको खाडी र दक्षिणमा हिन्द महासागर। पल्क स्ट्रेट र मन्नारको खाडीले भारतलाई श्रीलङ्काबाट यसको नजिकैको दक्षिणपूर्वमा अलग गर्दछ, र माल्दिभ्स लगभग 125 km छ। भारतको लक्षद्वीप टापुहरूको दक्षिणमा आठ डिग्री च्यानल पार। भारतको अण्डमान र निकोबार टापुहरू, लगभग 1200 km मुख्य भूमिको दक्षिणपूर्व, म्यानमार, थाइल्यान्ड र इन्डोनेसियासँग समुद्री सीमाहरू साझा गर्नुहोस्। भारतीय मुख्य भूमिको दक्षिणी छेउ कन्याकुमारीको ठीक दक्षिणमा छ, जबकि भारतको सबैभन्दा दक्षिणी बिन्दु ग्रेट निकोबार टापुको इन्दिरा पोइन्ट हो। उत्तरी बिन्दु जो भारतीय प्रशासन अन्तर्गत छ, इन्दिरा कोल, सियाचिन ग्लेशियर हो। भारतको क्षेत्रीय जल समुद्रमा 12 nmi  सम्म फैलिएको छ। तटीय आधार रेखाबाट। भारतमा 2305143 km2 को 18 औं सबैभन्दा ठुलो विशेष आर्थिक क्षेत्र छ।
भारतको उत्तरी सिमानाहरू प्रायः हिमालय पर्वत शृङ्खलाद्वारा परिभाषित गरिएको छ, जहाँ देशले चीन, भुटान र नेपालसँग सीमा जोडेको छ। पाकिस्तानसँगको यसको पश्चिमी सिमाना काराकोरम र पश्चिमी हिमालय पर्वतमालाहरू, पन्जाब मैदानहरू, थार मरुभूमि र कच्छको नुन दलदलको रणमा पर्छ। सुदूर उत्तरपूर्वमा, चिन हिल्स र काचिन पहाडहरू, गहिरो जङ्गलले घेरिएका पहाडी क्षेत्रहरूले भारतलाई बर्माबाट अलग गर्दछ। पूर्वमा, बङ्गलाादेशसँगको यसको सीमा खासी पहाडहरू र मिजो पहाडहरू, र सिन्धु गङ्गाको समतल क्षेत्रको जलक्षेत्रले परिभाषित गरेको छ।
राजनीतिक भूगोल
भारत 28 राज्यहरूमा विभाजित छ (अझ थप जिल्लाहरूमा विभाजित) र राष्ट्रिय राजधानी क्षेत्र (अर्थात, दिल्ली ) सहित 8 केन्द्र शासित प्रदेशहरू। भारतको सिमाना कुल 15200 km लम्बाइमा छ।
पाकिस्तान र बङ्गलाादेशसँगको यसको सिमाना भारतको विभाजनको बेला 1947 मा सिर्जना गरिएको र्याडक्लिफ रेखा अनुसार चित्रण गरिएको थियो। पाकिस्तानसँगको यसको पश्चिमी सीमा 3323 km सम्म फैलिएको छ, पन्जाब क्षेत्र विभाजन गर्दै र थार मरुभूमि र कच्छको रणको सिमानासँगै बग्छ। यो सीमा भारतीय राज्यहरू र लद्दाख, जम्मू र कश्मीर, पन्जाब, राजस्थान, र गुजरातको केन्द्र शासित प्रदेशहरूसँग जोडिएको छ। दुबै राष्ट्रहरूले कश्मीर क्षेत्रको भारत र पाकिस्तान प्रशासित क्षेत्रहरू बीचको अनौपचारिक सीमाको रूपमा सेवा गर्न नियन्त्रण रेखा (एलओसी) लाई चित्रण गरे। भारतले पुरानो रियासत जम्मु र कश्मीरको सम्पूर्ण क्षेत्र दावी गर्दछ, जसमा अहिले पाकिस्तान र चीनद्वारा प्रशासित क्षेत्रहरू समावेश छन्, जुन भारतका अनुसार अवैध रूपमा कब्जा गरिएको क्षेत्र हो।
वास्तविक नियन्त्रण रेखा भारत र जनवादी गणतन्त्र चीन बीचको प्रभावकारी सीमा हो। यो 4,057 पार गर्दछ भारतीय राज्यहरू र लद्दाख, हिमाचल प्रदेश, उत्तराखण्ड, सिक्किम र अरुणाचल प्रदेशका केन्द्र शासित प्रदेशहरूसँगै किलोमिटर। म्यानमारसँगको सीमा 1643 km सम्म फैलिएको छ भारतको उत्तरपूर्वी राज्यहरूको पूर्वी सीमानाहरू जस्तै। अरुणाचल प्रदेश, नागाल्यान्ड, मणिपुर र मिजोरम हिमालय शृङ्खलाको बीचमा अवस्थित, भुटानसँग भारतको सीमा 699 km छ। सिक्किम, पश्चिम बङ्गाल, असम र अरुणाचल प्रदेश भुटानसँग सिमाना जोडिएका राज्य हुन्। नेपालको सिमाना 1751 km छ उत्तरी भारतमा हिमालयको फेदमा। उत्तराखण्ड, उत्तर प्रदेश, बिहार, पश्चिम बङ्गला र सिक्किम नेपालसँग सिमाना जोडिएका राज्य हुन्। भुटान, नेपाल र बङ्गलाादेशको सिमानाबाट जोडिएको सिलगढी कोरिडोरले प्रायद्वीप भारतलाई उत्तरपूर्वी राज्यहरूसँग जोड्छ।
हिमालय
हिमालय, हिन्दुकुश, र पटकाई दायराहरू मिलेर हिमालहरूको चापले भारतीय उपमहाद्वीपको उत्तरी सीमाहरूलाई परिभाषित गर्दछ। यी भारतीय र यूरेशियन प्लेटहरूको चलिरहेको टेक्टोनिक प्लेटहरू टक्करबाट बनेका थिएँ। यी शृङ्खलाहरूमा रहेका हिमालहरूले चिसो ध्रुवीय हावामा बाधाको रूपमा काम गर्ने विश्वका केही अग्लो हिमालहरू समावेश छन्। तिनीहरूले मनसुनी हावाहरू पनि सहज बनाउँछन् जसले भारतको मौसमलाई असर गर्छ। यी पहाडहरूमा उत्पत्ति हुने नदीहरू उर्वर सिन्धु गङ्गाको मैदानबाट बग्छन्। यी पहाडहरूले दुई जैविक भौगोलिक क्षेत्रहरू बीचको सिमाना बनाउँछन्: समशीतोष्ण क्षेत्र जसले युरेशियाको अधिकांश भाग ओगटेको छ, र उष्णकटिबंधीय र उपोष्णकटिबंधीय इन्डोमलायन क्षेत्र जसमा दक्षिण एसिया, दक्षिणपूर्व एसिया र इन्डोनेसिया समावेश छ। भारतको हिमालय उत्तरमा भारत प्रशासित क्षेत्र लद्दाखदेखि पूर्वमा अरुणाचल प्रदेशसम्म फैलिएको छ। भारतमा धेरै हिमालयन शिखरहरू 7000 m माथि उठ्छन्, कञ्चनजङ्घा सहित ( 8598 m ) सिक्किम - नेपाल सीमामा, र नंदा देवी ( 7,816 m ) उत्तराखण्डको गढवाल हिमालयमा। हिउँ रेखा 6000 m को बीचमा छ सिक्किममा लगभग 3000 m लद्दाख मा। हिमालयले मध्य एसियाबाट बग्ने चिसो क्याटाबाटिक हावामा बाधाको रूपमा काम गर्दछ। यसरी, उत्तरी भारतलाई जाडोमा तातो वा हल्का चिसो राखिन्छ; गर्मीमा, उही घटनाले भारतलाई तुलनात्मक रूपमा तातो बनाउँछ।
प्रायद्वीप पठार
भारतीय क्रेटनका मुख्य विशेषताहरू हुन्:
सिन्धु गङ्गा मैदान
इन्डो-गङ्गेटिक मैदानहरू, जसलाई ग्रेट प्लेन्स पनि भनिन्छ, तीनवटा मुख्य नदीहरू, सिन्धु, गङ्गा र ब्रह्मपुत्रले प्रभुत्व जमाउने ठुला जलोढ़ मैदानहरू हुन्। तिनीहरू हिमालयको समानान्तरमा भाग्छन्, पश्चिममा जम्मू र कश्मीरदेखि पूर्वमा असमसम्म, र उत्तरी र पूर्वी भारतको अधिकांश भाग बगाउँछन्। मैदानहरूले 700000 km2 को क्षेत्र समेट्छ । यस क्षेत्रका प्रमुख नदीहरू गङ्गा, सिन्धु र ब्रह्मपुत्रका साथै यमुना, चम्बल, गोमती, घाघरा, कोसी, सतलज, रावी, ब्यास, चेनाब र टिस्टाका साथै गङ्गा मुखद्वीपका नदीहरू हुन्, जस्तै मेघना।
थार मरुभूमि
थार मरुभूमि (जसलाई मरुभूमि पनि भनिन्छ) कतिपय हिसाबले संसारको सातौं ठुलो मरुभूमि हो, कतिपयले दशौं। यो पश्चिमी भारत को एक महत्वपूर्ण भाग बनाउँछ र 200000 to 238700 km2 क्षेत्र कभर गर्दछ। मरुभूमि पाकिस्तानमा चोलिस्तान मरुभूमिको रूपमा जारी छ। अधिकांश थार मरुभूमि राजस्थानमा अवस्थित छ, जसले यसको भौगोलिक क्षेत्रको 61% ओगटेको छ।
तटीय मैदान र घाटहरू
पूर्वी तटीय मैदान पूर्वी घाट र भारतको समुद्री सीमाको बीचमा रहेको भूभाग हो। यो दक्षिणमा तमिलनाडुदेखि पूर्वमा पश्चिम बङ्गलासम्म फैलिएको छ। महानदी, गोदावरी, कावेरी र कृष्णा नदीहरूले यी मैदानहरूलाई बगाउँछन्। तटीय क्षेत्रहरूमा तापमान अक्सर 30 °C भन्दा बढी हुन्छ, र आर्द्रता को उच्च स्तर संग जोडिएको छ। यस क्षेत्रमा उत्तरपूर्वी मनसुन र दक्षिणपश्चिम मनसुनी वर्षा दुवै हुन्छ। दक्षिणपश्चिम मनसुन दुई शाखाहरूमा विभाजित हुन्छ, बङ्गालको खाडी शाखा र अरब सागर शाखा। बङ्गालको खाडीको शाखा जुनको शुरुमा उत्तरपूर्वी भारत पार गर्दै उत्तरतर्फ सर्छ। अरब सागर शाखा उत्तर तर्फ सर्छ र यसको धेरै वर्षा पश्चिमी घाट को हावा तर्फ छोड्छ। यस क्षेत्रमा वार्षिक औसत 1000 and 3000 mm सम्म वर्षा हुन्छ। मैदानहरूको चौडाइ 100 and 130 km को बीचमा भिन्न हुन्छ। मैदानहरूलाई छ क्षेत्रहरूमा विभाजन गरिएको छ- महानदी मुखद्वीप, दक्षिणी आन्ध्र प्रदेश मैदान, कृष्णा-गोदावरी मुखद्वीप, कन्याकुमारी तट, कोरोमण्डल तट, र रेतीले तट।
टापुहरू
लक्षद्वीप र अण्डमान र निकोबार टापुहरू भारतका दुई प्रमुख टापुहरू हुन् र केन्द्र शासित प्रदेशहरूको रूपमा वर्गीकृत छन्।
जांजगीर
जांजगीर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
रारा राष्ट्रिय निकुञ्ज
रारा राष्ट्रिय निकुञ्ज पश्चिम नेपालको मुगु जिल्लामा अवस्थित छ जसले रारा ताल तथा यस वरिपरिको क्षेत्रको ओगटेको छ। यसको क्षेत्रफल १०६ बर्ग किलोमिटर छ। यो निकुञ्ज इ.सं. १९७६मा स्थापापना गरिएको हो। यस निकुञ्ज भित्र नेपालको सबैभन्दा ठूलो ताल राराताल रहेको छन् र त्यसैबाट यसको नामाकरण गरिएको हो। यो निकुञ्ज १८०० मिटर देखि ४०४८ मिटर सम्मको उचाईमा रहेको छ। यहाँ कस्तुरी मृग, थार, भालु, बँदेल आदि पाइन्छन्। रारा तालमा पाईने केही थरीका मछाहरू संसारको अन्य कतै पाईंदैन। यस निकुञ्जमा पंक्षीहरू कालिज तथा डाँफे आदि पाइन्छन्।
द्यःपुखू जात्रा
द्यःपुखू अर्थात देव पोखरी जात्रा ललितपुर जिल्लाको चम्पापुर नगरपालिकामा अवस्थित प्राचिन वस्ती खोकनामा नेवार समुदायले मनाउने सांस्कृतिक उत्सव हो । प्रत्यक वर्ष जनैपूर्णिमापछिको द्वितीयाका दिन अर्थात गाइजात्राको भोलिपल्ट मनाइने देपुखु जात्रा अनौठो छ । यसै दिनबाट बाह्र वर्षको एकपटक मात्र लाग्ने रुद्रायणी देवीको मेला पनि सुरू हुने गर्दछ । द्योपुखु खोकनाको एक पोखरी हो जहाँ नेवार समुदायले बाख्राको बलि दिने गर्दछन । जिउँदो बाख्रालाई पोखरीमा फालेर पोखरीबाट बाख्रा लैजानका लागि युवाहरू बिच घण्टौंसम्म तछाडमछाड हुने गर्दछन । खोकनाको यो संस्कृति रुद्रायणी देवी मन्दिरको स्थापनादेखि नै चल्दै आइरहेको छ । यस स्थानका नेवार समुदायले बौद्ध धर्म मान्दै आइरहेको भएपनि रुद्रायणी देवीको मन्दिर स्थापना भएपछि हिंसा सुरूभएको र यो संस्कृतितर्फ मोडिएको छ । करिब पाँचसय वर्ष अघि नेपाल संम्वत ६३३ मा अमर मल्लको पालमा रुद्रायणी देवीको मन्दिर स्थापना भएपछि खोकनाका नेवार समुदायले रुद्रायणी देवीको मेला प्रत्येक बाह्र वर्षमा एकपटक मनाउने गर्दछन् । जनैपूर्णिमाको तेस्रो दिन देखि इन्द्रजात्राको दिन एक महिनासम्म मनाइने मेलामा रुद्रायणी देवीको मन्दिर राखिएको कोठामा बाह्र वर्ष पुगेका नेवार समुदायका बालिकाहरूलाई गुफा राख्ने प्रचलन पनि रहेको छ । एक महिनासम्म सूर्यको प्रकाश समेत छिर्न नदिइ बालिकाहरूलाई गुफामा राखिन्छ ।
मनाउने तरिका
गाइजात्राको भोलिपल्ट हरेक वर्ष ललितपुरको खोकनास्थित रूद्रायणी मन्दिरअगाडिको द्यःपोखरीमा हुने परम्परागत जिउँदो बाख्राको पाठीलाई टोकेर मार्ने जात्रा मनाइन्छ । रूद्रायणीदेवीलाई खुशी पार्ने बहानामा पशुमाथि सामूहिकरूपमा जाइलागेर गरिने उक्त जात्रामा कुमारी पाठीलाई द्यःपोखरीमा फालेर युवाहरूबीच लामो समयसम्म लुछाचुँडी हुनेगर्छ । विशेषगरी वडास्तरका युवाहरूवीच हुने उक्त लुछाचुँडीमा जुन वडाका युवाहरू मरेको पाठी लैजान सफल हुन्छन्, त्यही वडाका युवाले आगामी दशैंका लागि नाटक सिकाउनुपर्छ भन्ने मान्यता रहिआएको छ । उक्त नाटक दशैंका अवसरमा प्रदर्शन हुँदै आएको छ । उक्त जात्रा कहिले शुरू भएको हो भन्ने यकिन नभए पनि मल्लकालदेखि थालनी भएको जनश्रुति पाइन्छ । रूद्रायणीदेवीले नुहाउने उक्त पोखरीमा धेरै मानिसको नुहाउने क्रममा चिप्लिएर मृत्यु भएका कारण देवीलाई खुशी पार्ने बहानामा पाठीलाई भोग दिन उक्त जात्रा आयोजना गर्ने परम्परा छ । खोकनामा शिखली जात्रा मनाइएपछि भोलिपल्ट साँझतिर रूद्रायणीमा गाईजात्राको दिनमा चढाइएको फर्सी ल्याएर द्यःपोखरीमा बलि दिइन्छ र लगत्तै कुमारी पाठीलाई पोखरीमा फ्याँकी लुछाचुँडी गरिन्छ । हरेकपल्ट उक्त जात्रामा संलग्न युवाहरूमध्ये एक जनाले जिउँदो पाठीलाई काँधमा राखी पोखरीमा छाडेपछि टोकेर तथा तानातान गरी लैजानुपर्ने परम्परा छ । उक्त जात्रा हेर्न उपत्यकावासीहरूको ठूलो भीड लाग्छ ।
क्यारी (उपन्यास)
क्यारी अमेरिकन उपन्यासकार स्टिफन किङद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
बहादुर शाह
बहादुर शाह (जन्म: १८१४ वि.सं. - मृत्यु: १८५४ ) वि.सं.पृथ्वीनारायण शाहका माहिला छोरा र राजनीतिज्ञ थिए। (राजा रणबहादुर शाहले उनलाई लेखेको पत्रमा माहिला काका भनी सम्बोधन गरेका छन्।) उनले आफ्ना पिताले सुरु गरेको नेपाल एकिकरणको अभियानलाई तीव्र गतिले अघि बढाए । पिताको सपना साकार पार्न पश्चिमका राजा-रजौटाहरूको समाप्ति यिनको चाहना थियो। भाउजू राजेन्द्रलक्ष्मी र भतिजा रणबहादुर शाहको अनेकौ षड्यन्त्र र दाउपेचको शिकार बन्नुपरे तापनि राजेन्द्रलक्ष्मीको मृत्यु (वि.सं. १८४२) पश्चात् निर्वासनबाट फर्केर नेपाल एकीकरण अभियानमा योगदान दिए।
तर उनले आफ्ना पिताले स्थापित गरेका केहि नियमहरूलाई उल्लङ्घन गरे। कुनै पनि भारदारलाई नमार्नु भन्ने पृथ्वीनारायण शाहको दिव्योपदेशको विपरित उनले सर्वजीत राना मगरलाई मारी भारदारको हत्याको प्रचलन सुरु गरे। भारदारको हत्या गर्ने प्रचलन भीमसेन थापाको शासनमा चरममा पुगेको थियो।
बङ्गलादेशको भूगोल
बङ्गलादेश, बङ्गालको खाडीको उत्तरी किनारमा ७२० किलोमिटर (४४७ माइल) को तटवर्ती दक्षिण एसियामा अवस्थित एउटा घना जनसङ्ख्या भएको, तल्लो तहमा रहेको मुख्यतया नदीजन्य देश हो। गङ्गा (पद्मा), ब्रह्मपुत्र (जमुना), र मेघना नदीहरूको डेल्टा मैदान र तिनका सहायक नदीहरूले देशको ७९ प्रतिशत ओगटेको छ।
देशको धेरैजसो क्षेत्रमा गहन खेती गरिएको छ, धान मुख्य बाली हो, तीन मौसममा उब्जनी। औद्योगिक र व्यावसायिक विकाससँगै तीव्र सहरीकरण भइरहेको छ। विदेशमा काम गर्ने बङ्गलादेशीहरूबाट लुगा र झिंगाको निर्यात र रेमिट्यान्सले देशको विदेशी मुद्रा आम्दानीको तीन मुख्य स्रोतहरू प्रदान गर्दछ।
बङ्गलादेशको कम उचाइमा मात्र अपवादहरू दक्षिणपूर्वमा चटगाउँ पहाडहरू, उत्तरपूर्वमा सिल्हेटको तल्लो पहाडहरू, र उत्तर र उत्तरपश्चिममा उच्च भूमिहरू हुन्। चटगाउँ पहाडहरू देशको एक मात्र महत्त्वपूर्ण पहाडी प्रणाली हो र, वास्तवमा, म्यानमार र पूर्वी भारतको उत्तर-दक्षिण पर्वत शृङ्खलाहरूको पश्चिमी किनारा हो।
बहादुर शाह
आफ्ना विशिष्ट योगदानहरूले गर्दा सुयोग्य पिताका योग्य पुत्रका रुपमा मात्र होइन, नेपाल अधिराज्यका निर्माताका वास्तविक उत्तराधिकारीका रुपमा पनि यिनी लामो समय सम्म नेपालीहरूबीच गर्वका साथ सदा सम्झीईदै रहनेछन्।
प्रारम्भिक जीवन
उनको जन्म १८१४ असारमा भएको हो। उनलाई पहिले फत्तेबहादुर शाह भनिन्थ्यो तर पछि बहादुर शाह मात्र भन्न थालियो। उनको शिक्षा-दीक्षा गोरखा र नुवाकोट दरबारमा भयो। उनी सामान्य लेखपढ गर्न जान्दथे। सैद्धान्तिक शिक्षा उनले प्रशस्त पाएका थिए। आफ्ना बाबू पृथ्वीनारायण शाहसंगै नुवाकोट दरबारमा कूटनीतिक वातावरणमा बस्ने मौका पाएका हुँदा नेपालका भारदारसँग उनको सम्पर्क नजिकबाट भयो। उनी योग्य र इमानदार भारदारहरूको चयन गर्दथे।
पृथ्वीनारायण शाहको मृत्यु पश्चात्
वि.सं. १८३१ माघ १ मा बडामहाराजधिराज पृथ्वीनारायण शाहको मृत्यु भएपछि युवराज प्रतापसिंह शाहले नेपाल अधिराज्यको राजमुकुट धारण गरे।
निर्वासन
बि.सं १८३३ को शुरुमा बहादुर शाहले तनहुँ बाट प्रतापसिंह शाहलाई "हजुरको हामीले सोझै गरेका थियौ। हजुरले हामीलाई निकाल्नु भयो, हामीले तनहुँको नून खाएका छौ, उनीहरूले जे गराउलान्, सो गरौला, तर हजुरले भलो गर्नु भयो भने हामीले अन्यथा गर्नु हुदैन। आफ्नै मुलुकमा आएर बस्नु छ" भनी पत्र लेखे। त्यसको जवाफामा बि.सं १८३३ श्रावण १५ गते प्रतापसिंह ले "तिमीहरूले गरे अनुसार ओखती गरिएको हो, तिमीहरूले राम्रो चाल चलन गर्यौ भने यो घर तिमीहरूकै हो, यो कुरा मैले अस्तिको चिठीमा पनि लेखेको थिए। तिमीले तनहुँ संग मिलेर लमजुङका राजासंग भेट गरेछु, यसको फल कस्तो हुन्छ पछी थाहा होला, तनहुँ, लम्जुङ कास्की पर्वत प्युठानासंग सन्धि गर्न वंशराज पाँडेहरूलाई पठाएको छ, उनीहरू गोर्खा आइपुगे " भनी चारपाटे बिछ्यौना तथा मेवा आदि चीजबिज पठाइदिएको कुरा परेको छ।
बेतिया निर्वासन र फिर्ता
पछि राजकुमार बहादुर शाह भारतको बेतियामा गैई त्यहीँ नै निर्वासित जीवन बिताउन थाले।
वि.सं १८३४ मार्गमा प्रतापसिंह को २६ वर्षको उमेरमा मृत्यु भयो। त्यसबेला प्रतापसिंह का छोरा रणबहादुर शाह अढाई वर्षका थिए। वि.सं १८३४ मार्ग ९ गते रणबहादुर शाहको भाकाबाट दलमर्दन शाह र बहादुर शाहलाई "बुबाज्यूलाई पहिले रक्तातिसारको रोग थियो, पछि वात पनि भयो, रोगले च्याप्दै ल्यायो र मंसीर ६ गते सोमबार बिहान उहाँको स्वर्गवास भयो, ८ जना केटीहरू सती गए, क्रियाकर्म गर्न लाग्यौ, नरु शाह, शिव शाह भोटु पाँडेहरू क्रिया बसेका छन्, तपाईहरूले पनि जूठो बार्नु होला, चोखिएपछी तपाईहरूलाई लिन यहाँबाट मानिस आउँछन् , त्यहाँसम्म त्यही राज गर्नुहवस् " भनी पत्र लेखियो।
राजेन्द्रलक्ष्मीको नायबीकाल
प्रतापसिंह शाहको १९३४ मङ्सिरमा मृत्यु भएपछि राजेन्द्रलक्ष्मी नाबालक राजा रणबहादुर शाहकी नयबका रूपमा रहन लागिन्। सर्वप्रथम उनले आफ्नो हात बलियो पार्न चौतारिया दलमर्दन शाह र बहादुर शाहलाई काठमाडौँ आउन बेतियातिर पत्र लेखेर पठाइन्।
प्रतापसिंह शाहको मृत्यु पछि वज्रनाथ पण्डित राजेन्द्र लक्ष्मीलाई सति पठाएर आफू बालक राजाको नाममा शासन चलाउन चाहन्थे। राजेन्द्र लक्ष्मीले वज्रनाथ पण्डितलाई चारपाटा मुडेर चारभञ्ज्याङ कटाइदिइन्। भारदार परशुराम थापालाई नेलगल्फन्दी हालियो। मैजुकन्यालाई सती पठाइदिइन्।
चौतारियाका छोराहरू बलभद्र शाह र कृष्ण शाहलाई दरबारमा बोलाइन् र बहादुर शाहसँग राजकाजको सल्लाह लिई काम गर्न थालिन्।
दोस्रो पटक नजरबन्द
बहादुर शाह र राजेन्द्रलक्ष्मीको संयुक्त नायबी काल केहि समय राम्ररी चल्यो। क्रमशः बहादुर शाहको योजना नेपालको छिटो एकीकरण गर्नुपर्छ भन्ने थियो भने राजेन्द्र लक्ष्मीको योजना आफ्नो छोरा ठूला हुनेछन् र पछि उनले नै एकीकरण अभियान सञ्चालन गरि अघि बढाउने छन् भन्ने योजना थियो। भारदारहरूले ती कुराहरू सुनेपछि "नेपालको विस्तार र एकीकरण गर्नुपर्छ" भन्ने मत व्यक्त गरे। दरबारका भारदारहरूले बहादुर शाहको पक्ष लिएको थाहा पाएर राजेन्द्र लक्ष्नीले सर्वजित राना मगरलाई प्रभावमा लिएर बहादुर शाहलाई नजरबन्दमा राखिन्।
राजगुरु गजराज मिश्रको अनुरोधमा उनलाई मुक्त गरियो ।
बि.सं. १८३५ भदौ १९ मा बहादुर शाहले राजेन्द्रलक्ष्मीलाई नजरबन्द गरे। रानीका समर्थक सर्वजीत राना काटिए। भदौ २१ मा बहादुर शाहले लालमोहर लिई आफू शासक भएको कुरा घोषणा गर्न लगाए।