cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ढाका टोपी
सातौँ अन्तर्राष्ट्रिय नेपाली टोपी दिवस
विगत ६ वर्षदेखि अंग्रेजी पात्रोको पहिलो दिनलाई अन्तर्राष्ट्रिय नेपाली टोपी दिवसका रूपमा मनाउने गरिएको छ। सोही अनुरूप सन् २०२० जनवरी १ मा सातौँ अन्तर्राष्ट्रिय टोपी दिवस मनाइएको थियो। नेपाल टोपी प्रतिष्ठानले नेपाली टोपीलाई अन्तर्राष्ट्रिय पहिचानका रूपमा स्थापित गराउन शिरमा टोपी लगाएर भव्य रूपमा मनाउन आग्रह गरेको थियो।
कोटभैरव
कोटभैरव बझाङ जिल्लाको एक गाविस हो।
मावलीको यात्रा (उपन्यास)
मावलीको यात्रा डा. कविताराम श्रेष्ठद्वारा लेखिएको कृति हो । यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो । यो एक नेपाली भाषाको बाल साहित्य कृति हो ।
थारू जाति
थारू जाति नेपालको मेचीदेखि महाकाली सम्म मध्य-पश्चिम भूभागमा रहेको सुर्खेत उपत्यका, भित्री तराई भनिने दाङ उपत्यका, देउखुरी उपत्यका, चितवन उपत्यका, माडी उपत्यका, मरिनखोला उपत्यका तथा कमला उपत्यकाका साथै नेपालको समग्र तराई र उत्तर भारतको आदिवासी जाति हो। यो जतिलाई नेपाल सरकारले लोकजातिको रूपमा मान्यता दिएको छ। नेपालको तराई क्षेत्रमा सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको जाति पनि हो।
यो नेपालको ऐतिहासिक जातीले नेपाल निर्माता पृथ्वीनारायण शाहले काठमाडौँ उपत्यका जितेपछी उपत्यकाको सुरक्षाको लागि थारु सेना ल्याएपछि क्रमशः गोर्खाली सेनाको रूपमा नेपाल एकिकरण अभियानको अन्तसम्म भाग लिइ रहयो साथै नेपालले लडेका हरेक लडाईमा थारू युवाहरू अन्य क्षेत्री, मगर, गुरुङ, बाहुन, तामाङ, सुनुवार, राई, लिम्बू, कामी, दमाईँ, गन्धर्व, योगी लगायतका जाति जत्तीकै बहादुरी पूर्वक लडेर मातृभुमी नेपाललाई विदेशी शक्तीहरूबाट बचाएको इतिहास पाइन्छ। यिनीहरू कैयौ वर्ष पहिलेदेखि तराईको घना जंगलको बीच-बीचका बसोबास गर्दै आएका छन्। दाङ्गमा बस्ने थारू थारूलाई 'दङ्गौरा थारू' भनिन्छ भने त्यहाँ तिनीहरूको राज्य नै रहेको प्रमाण पनि फेला परेको छ।
आकृतिले मंगोलजस्तै देखिए पनि दक्षिणतर्फका आर्यनहरूको सम्पर्कमा परेकाले थारूहरूको जनजीवन र रहनसहन निकै फरक पाइन्छ। ठाउँ अनुसार थारूहरूको थर र भाषामा पनि अन्तर छ। भौगोलिक विभाजनअनुसार यिनीहरूका केही थर हुन्: कोचिला .सप्तरीया लालपुरिया, सोलरिया, राना, मर्दनिया, कडरिया मोरङगीया, राजहटीया, रौतार, चितौनिया, मझौरा, दाङ बर्दिया खस, लामपुछुवा, बुचविहारी, डगौरा आदि। हाल २०७६ मा आएर केही राना थारूहरू थारूवाट छुटिएर भिन्न जातीका रूपमा सुचिकृत गराएका छन तर पनि राना थारू लेख्ने गरेको पाइन्छ |
थारू जाती आफ्नै थारू भाषाका अलावा नेपाली भाषा बोल्छन भने केहीले क्षेत्रगत रूपमा बोलीने भोजपुरी, मैथली तथा अवधि भाषा पनि बोलीरहेका हुन्छन्। थारू आफ्नै संस्कृतिमा रमाउने जाती हो दसैं, तिहारका अलावा थारूहरू धुमधाम सँग माघी, जितीया आदी पर्व मनाउने गर्दछन।
थारूहरू बिहानको खाजाहरूलाई 'कल्वा', दिउसोको खानालाई 'मिन्ही' र साँझको खानालाई 'बेरी' भन्छन्। थारूहरूको कुलदेवता काली भगवती, मैया र गोरैया हुन्। हरेक घरमा कुल देवता रहन्छन्। कुलदेवता रहेको ठाउँमा घरमूली नै सुत्नु पर्ने नियम छ। यिनीहरूका सामूहिक देवता 'बरदम' र 'भूइहार' हुन्, जसलाई चैत्र र भाद्रमा पूजा गर्नुपर्छ। यिनीहरूको मुख्य चाड 'माघी' हो, जुन माघ महिनाको सुरूको दिन १ गते मनाइन्छ।
वर्तमान अवस्थामा थारू जातिहरूको आर्थिक तथा सामाजिक स्तर जुन रूपमा हुनुपर्ने हो, त्यस्तो छैन। अधिकांश थारूहरू अरुको थिचोमिचो र शोषणमा परेको पाइन्छ। पश्चिम नेपालमा व्याप्त कमैया प्रथाबाट सबभन्दा बढी थारूहरू नै पीडित थिए। २०५७ साउन २ मा मुक्त गरिए पनि उनीहरूको अवस्थामा सुधार आएको छैन। अरुको घरमा छोरीहरूलाई काममा 'कमलरी' का रूपमा राख्ने चलन रोकिएको छैन। अन्य क्षेत्रमा पनि यिनीहरूले अपेक्षित प्रगति हासिल गर्न सकेका छैनन्। शिक्षा र चेतनाको स्तर बढ्दै गएकाले उनीहरूको अवस्थामा सुधार हुँदै आएको छ। गुरिया थारु।
ईतिहास/उत्पत्ति
ऐतिहासिक रूपमा थारूलाई भूमी पुत्रको रूपमा लिइन्छ| थारू जातिको उत्पत्ति मिथ्या र मौखिक परम्पराले घेरिएको छ। राणा थारु राजपूत मूलका र थार मरुभूमिबाट नेपालको सुदूर पश्चिमी तराई क्षेत्रमा बसाईएको दाबी गर्छन्। राजपूत स्त्रीहरूसँग सम्बन्धित देखाइएको पाइन्छ। मुलसमानहरूले राजपूतमाथि आक्रमण गर्दा राजपूत महिलाहरू नोकर वा नौका सहित भागेर नेपाल आएको स्थानीय वासी थारूसंग विहे गरेको पाइन्छ।
पूर्वका थारुहरू कपिलवस्तुमा बसिरहेका शाक्य र कोलिया जातिको सन्तान भएको दाबी गर्छन्। अलबरुनीका अनुसार थारूहरू कम्तिमा १० औं शताब्दीदेखि पूर्वी तराईमा बसोबास गर्दै आएका छन् ।
सराङकोट
सराङकोट नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, कास्की जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो। यस गाविसमा रहेका ऐतिहासिक तथा धार्मिक पर्यटकीय स्थलहरू भुमे कालिका मन्दिर, चिसाखोला वेदविद्याश्रम, वाहकोट देवीको मन्दिर, वागेश्वरी मन्दिर, पदेंली शिव मन्दिर आदि हुन भने सराङकोट भ्यूटावर, चण्डीको डिल(पाराग्लाईडिङ), मेथलाङ डाँडा, वाहाकोट(पाराग्लाईडिङ), खपौदी र राताडाँडा आदि प्राकृतिक पर्यटकीय स्थलहरू हुन।
थारू जाति
ईतिहास/उत्पत्ति
ताबाकत-ए-नसिरीका अनुसार कामरुड (कामरूप) कोच, मेच र थारूको बसोबास थियो। भारतीय उपमहाद्वीपको शास्त्रीय कालखण्डको प्रारम्भिक राज्य कमरूप (जसलाई प्रगज्योतिषा वा प्रगज्योतिषा-कामरूपा पनि भनिन्छ) आसामको पहिलो ऐतिहासिक साम्राज्य (उत्तर भारत) थियो। वर्तमान गुवाहाटी, उत्तरी गुवाहाटी र तेजपुरमा कामदारले आफ्नो राजधानीबाट तीन राजवंशहरू द्वारा शासन गरेको, कामरुपाले यसको उचाइमा सम्पूर्ण ब्रह्मपुत्र उपत्यका, उत्तर बंगाल, भुटान र बंगलादेशको उत्तरी भागलाई समेट्यो, र कहिलेकाँही अहिले पश्चिम बंगाल र बिहारको अंश पनि छ। । मो. बख्तियार खिलजीले ११९९ ई. मा. कामरुपा राज्यको लागि खर्चमा उल्लेख गरे कि उनीहरू त्यहाँ कोच, मेच र थारू जनजातिको बसोबास गर्ने देश पार गरे जसको मंगोलोईड विशेषताहरूले मुहम्मदहरुमा छाप पारे।
सराङकोट
सराङकोटबाट पोखराको रमाइलो दृष्यावलोकन गर्न सकिन्छ। यहाँबाट प्याराग्लाईडिङ मार्फत चरा झैं उडेर शयर गर्न सकिन्छ।
थारू जाति
ईतिहास/उत्पत्ति
केहि मानिसका अनुसार थारू शब्दको सीधा अर्थ हुन्छ "तराईका बासिन्दा"। जेसी नेसफील्डले कलकत्ता समीक्षामा लेखे(१८८५): “मूल शब्द 'थर' हो, जुन सबैभन्दा कम बोलचाल भाषामा (तर पुस्तकहरूमा नभई)" जंगलका मानिसहरू "भन्ने नाम दर्शाउँछ जसले नामलाई ध्यान दिएर कुलको स्थितिलाई वर्णन गर्दछ।
पूर्वी भारतको आफ्नो पुस्तकमा बुच्ननले अक्सर सुनेका दाबीलाई खण्डन गरे कि थारू राजपूतहरूका सन्तानहरू हुन् जसलाई मुसलमान आक्रमणकारीहरूले राजस्थानबाट बेदखल गरेका थिए। “कुनै पनि मोसलेम इतिहासकारले यी घटनाहरूको सम्बन्धमा थारुहरूलाई संकेत गरेनन् (मोसलेले निष्कासन गरे)। तसर्थ, राजपूतानाबाट तराईमा बसाई सरेका कल्पनहरू आविष्कार केवल केही आफ्नै कुलले आफ्नै र आफ्नो छिमेकीको अनुमानमा बढाउनको लागि गरेको हुनुपर्छ। "
"थारू र उनीहरूको रक्त समूह" शीर्षक भएको एक विश्लेषण जर्नल अफ रोयल एशियाटिक सोसाइटी बंगालमा पाइन्छ। लेखक डी.एन. मजुमदारका अनुसार थारू पक्कै मंगोलियन जाति हो। "उनीहरुलाई प्रान्त, ईन्दो-आर्यन वा अस्ट्रोलाइडको कुनै पनि जातिको नक्षत्रमा राख्न मिल्दैन" र राजपूत मूल सेरोलोजीको आधारमा समर्थित छैन। यसरी प्रमाणको आधारमा यो निष्कर्ष निकालिएको छ कि थारुहरू मंगोलियन मानिस हुन्, जसले गैर मंगोलियन शारीरिक बनावटहरू पनि सफलतापूर्वक आत्मसात (प्राप्त) गरेका छन।
अक्टोपस
अक्टोपस शङ्खेकिराको वर्ग मोलस्का वर्णमा पर्ने एक प्रकारको जलचर जीव हो। हिँड्नका लागि टाउकोसँगै जोडिएको मांसपेशीयुक्त आठवटा खुट्टा भएकाले यसको नाम अक्टोपस राखिएको हो। जीव वैज्ञानिकहरूले अहिलेसम्म ३ सय प्रजातिको अक्टोपस पत्ता लगाएका छन् जसमध्ये एउटा प्रजाति मात्र खतरनाक छ, जसले मानिसलाई आक्रमण गर्छ। अक्टोपसको आयु बढीमा चार वर्ष हुन्छ। विश्वमा पाइनेमध्ये अहिलेसम्मकै सबैभन्दा ठूलो अक्टोपस उत्तरी प्रशान्त क्षेत्रमा पाइने अक्टोपस हो जसको तौला १५ किलो र खुट्टाको लम्बाई ४ मिटरभन्दा बढी हुन्छ। अक्टोपसका तीनवटा मुटु र ८ वटा हात नियन्त्रण गर्न ९ वटा दिमाग रहेको हुन्छ। सबै अक्टोपस मांसाहारी हुन्छन् भने यी जीवहरूले आफूभन्दा ठूला सामुद्रिक जीवको समेत शिकार गर्छन्।
थारू जाति
मलेरिया प्रतिरोध
थारू तीराईको मलेरियाल भागमा बाँच्न सक्ने क्षमताको लागि प्रख्यात छन् जुन बाहिरी मानिसहरूलाई घातक थियो। समकालीन चिकित्सा अनुसन्धानले थारूको नजिकका अन्य जातीय समूहहरूसँग तुलना गरेको थियो भने थारुको बीचमा झन्डै सात गुणा कम मलेरिया भएको देखियो। अन्वेषकहरूले विश्वास गरे कि यति ठूलो भिन्नता आचरण वा आहार भिन्नताहरूको सट्टा आनुवंशिक कारकहरूतर्फ औंल्याए। थलोसीमियाका लागि जीन पत्ता लगाउने सबै थारूले अध्ययन गरेका अनुगमन अनुसन्धानबाट यो पुष्टि भयो।
अक्टोपस
सन् १९७० मा गरिएको एक अनुसन्धानले अक्टोपसको बुद्धि ढाड नभएका जनावरमध्ये सबैभन्दा बढिभएको पत्ता लगाएको थियो। केही वैज्ञानिकले त अझ यसको मस्तिष्कको क्षमता मानिसकै तहमा रहेको बताउँदै आएका छन्। वैज्ञानिकहरूका अनुसार अक्टोपसको स्नायुप्रणाली निकै जटिल हुन्छ। ठूलो तथा विकशित मस्तिष्कका कारण अक्टोपसले निकै कठिन कुरा पनि सिक्न र सम्झनमा राख्न सक्छ। जीव वैज्ञानिकहरूका अनुसार अक्टोपसलाई रङ्ग र आकार छुट्याउने तालीम दिन सकिन्छ। अक्टोपसको देख्ने, स्वाद थाहा पाउने र वातावरणीय परिवर्तन अनुभव गर्ने शक्ति पनि हुन्छ।
नेपाल उद्योग वाणिज्य महासङ्घ
नेपाल उद्योग वाणिज्य महासङ्घ नेपालका उद्योग वाणिज्य क्षेत्रमा संलग्न उद्यमी तथा व्यापारीहरूको पेशागत हकहित संरक्षण एवम् उद्योग वाणिज्य क्षेत्रको विकासमा सहयोग पुर्‍याउने उद्देश्यले स्थापित महासङ्घ हो। यो सङ्घ वि.सं. २०२२ साल पुस ११ देखि १४ गतेसम्म काठमाडौंमा आयोजित एवम् राजा महेन्द्रबाट समुद्घाटित 'प्रथम नेपाल वाणिज्य तथा औद्योगिक सम्मेलन'को निर्णयानुसार उद्योग वाणिज्य क्षेत्रको सङ्घीय संस्थाका रूपमा वि सं २०२२ साल पुस १४ गते स्थापना भएको हो। स्थापनाकालमा २४ वटा मात्र सदस्य थिए। काठमाडौंको टेकू शहीद शुक्रमिलन मार्गस्थित महासङ्घको भव्य र आधुनिक भवनको समुद्घाटन २०५२ साल मार्ग २५ गते भएको हो।
नेपाल उद्योग वाणिज्य महासङ्घले नेपालको उद्योग वाणिज्यको प्रवर्द्धन गर्नुको साथै नेपाली उत्पादनको वैदेशिक व्यापार प्रवर्द्धनमा पनि काम गर्दछ। यसले अन्य मुलुकका उद्योग वाणिज्य महासङ्घहरूसँग सम्पर्क गरी काम गर्ने गर्दछ।
कृषि उद्यम केन्द्र मार्फत यसले देशको कृषि उद्यमशीलतालाई प्रवर्द्धन गर्दछ।
थारू जाति
थारू भाषा
थारु भाषा थारु समुदायमा बोलिने भाषा हो। यो भाषा अन्य भाषासँग मिल्दोजुल्दो हुन्छ। थारु भाषा नेपालमा बोलिने एक प्रमुख भाषा हो। थारु जाति मा थारु भाषा कै प्रकार मानिने अन्य धेरै भाषाहरु छन ।जस्लाइ थारु भाषा वा सोनहा कठरिया दङ्गौरा वा मुख्य कोचीला भाषा पनि भनिन्छ ।नेपालको पश्चिममा भु-भागमा यि भाषा बाहेक पूर्वी थारु समुदाय मा चितवनिया थारू भाषा बोलिन्छ जुन पश्चिमि थारु भाषा भन्दा फरक हुन्छ। यो अन्य नेपाल मा बोलिने भाषा सङ्ग मेल खान्छ मैथिली भोजपुरी बङ्गाली आदि भाषा सङग मेलखाएको देखिन्छ तर थारु मुल भाषाबाट अरु भाषा विकास भएको पाइन्छ किनकि अरु थारु भाषाबाटै विकसीत भएको हुनाले सभ्य र परिस्क्रित छ थारु भाषामा अझै पनि पुरानै मौलिकता छ। थारु भाषामा अनैकौ प्राचिन रचनाहरु छन कथा कहानीको रूपमा यस्लाइ सङ्ग्रह गरीनुपर्ने अति आवश्यकता छ।
ढाँचा:थारु भाषा को इतिहास थारू भाषाको कुनै लिखित इतिहास नभए ता पनि यो भाषा धेरै पुरानो मानिन्छ र वुद्द प्राचिन पाली भाषासंग पनि जोडिन्छ प्राय भाषा पनि मिल्छ नेपालको तराई मा बोलिने प्रमुख भाषा हो थारु भाषाको विकास नेपालको लुम्विनी देवदह क्षेत्र प्राचिन शाक्य र कोलीय राज्यबाट विकास भएको मानिन्छ ।किनकि यस देवदह क्षेत्र वरिपरि बसोबास गर्ने थारु हरू अझ पनि पाइन्छ नेपालको पश्चिमि जिल्ला कैलाली कंचनपुर मा बसोबास गर्ने थारु जातिको एक उच्च स्थान भएको थारु राणा हाल थारुवाट छुटीएको छ ।
यद्यपि उनीहरुको आफ्नै सटीक वर्गीकरण इन्डो-आर्यन भित्र पक्का छैन, थारू भाषाहरुको अवधी, मैथिली, बंगाली र भोजपुरी जस्ता छिमेकी भाषाहरु संग सतही समानता छ। निश्चित थारू घरहरूको कोश एक पुरातन, 'स्वदेशी' सब्सट्रमको सूचक हो, संभवतः चीन-तिब्बती वा ईन्डो-आर्यन बस्ती दुवैको भविष्यवाणी गर्दछ। थारू भाषाहरू इन्डो-आर्यनको सन्दर्भमा संक्रमणकालीन देखिन्छन् ।
संस्कृति
थारू जातिको पुरोहितलाई 'गुरुवा' वा 'भर्रा' पनि भनिन्छ। थारूहरूको पारिवारिक र सामाजिक चाड पर्व मनाउँदा पुरोहितको ठूलो भूमिका हुन्छ। यिनीहरू 'देउरहार' भन्ने ईष्ट देवताको पूजा गर्छन्। विवाहमा केटी पक्षले/केटीका साथी-सङ्गनिले-जन्ती वा केटा पक्षलाई जथाभावी सराप दिने र गाली गर्ने चलन छ। बेहुली अन्माउँदा अन्य चीजको अतिरिक्त एउटा कचौरा पनि दिने गरिन्छ, जुन बेहुलीलाई अत्यन्तै दुःख पर्दा विषपान गर्न दिइएको हो भन्ने विश्वास गरिन्छ। थारूहरूको मृत्युसंस्कार ठाउँ अनुसार फरक-फरक पाइएको छ, पूर्वी तराईका थारूले लास जलाउँछन्। पश्चिम तराईका थारूहरूले गाड्छन्। लास गाड्दा पुरुषको भए घोप्टो पारेर र महिलाको भए उत्तानो पारेर गाडिन्छ। क्रिया गर्दा पूर्वका थारूले ब्राहृमण लगाउँछन् भने पश्चिमकाले भर्रा लगाउँछन्। परिश्रमी र इमान्दार थारू जातिको एक विशिष्ट पहिचान हो। उनीहरू सरल मिजासका मेहनती र इमान्दार हुन्छन्। खेतीपाती र पशुपालन नै मुख्य पेशा भए पनि आजकल व्यापार र नोकरी गर्न पनि थालेका छन्। यिनीहरूको ठूलो बस्ती भएको ठाउँलाई थरूवान, थरूहट वा थरोट पनि भनिन्छ। थारू जातिको एउटा मुख्य विशेषता संयुक्त परिवारको पनि हो। ३-४ पुस्तासम्मका थारू परिवारहरू एउटै संयुक्त परिवारमा रहेको र एउटै परिवारमा १ सय ५० जना सदस्य रहेको पनि पाउन सकिन्छ। खासगरी पश्चिम तराईका थारू जातिमा संयुक्त परिवारको अवधारणा व्याप्त छ। यसबाट खेती र पशुपालनजस्ता सामूहिक जीविका चलाउन सजिलो भएको छ।
प्रमुख पर्व
माघी, जितिया, दशैँ, सोहराई, हरेरी पुजा, यम्वासा, पुुस पन्ध्र, खिचरा, होरी, सिरुवा, गुरही आदि।
पौराणिक खेलहरु
छुर,गुल्ली दन्दा,कबद्दी, बल्हा, छत्कना ,
नुक्का शान्धी, घर सतौवर
प्रमुख लोक बाजाहरू
थारू जातिका सखियामादल, झुमरी मादल, कारा, टिम्की, ठेकारा, बौसी, मजैरा, मनार, मुरली, तमौरा, रेउनी, ढ्वाल, डफा, झर्रा, नारा, झाइल, पिपही, पिङरी, पिलरू,बसिया-माटोको बाजा, चट्कौली, कस्टार, डिग्री दफ मुख्य बाजाहरू हुन्।
खान-पान
नेपालका थारू मानिसहरुसँग "बगिया" वा "ढिक्री" र "गोंघी" (पानीको निकायमा फेला पारिने खाद्य घोंघा) जस्तो फरक र विशेष खाद्यान्न वस्तुहरू छन्। "ढिक्री" धानको पीठोबाट बनेको छ। चामलको पीठोको पिठोलाई विभिन्न आकारहरू दिइन्छ - धेरै टाँसिएको जस्तो हुन्छ तर केहि चराहरू, माछाहरू र जनावरहरूको आकार पनि दिइन्छ। यो स्टीम माथि पकाइन्छ र चटनी वा करी संगै खाइन्छ। घोंघी रातभरमै छोडिन्छ जसले गर्दा सबै भित्रका गुईहरू बाहिर आउँछन्। तिनीहरूको पुच्छरको छेउ काटियो ताकि खोलबाट मासु बाहिर निकाल्न सजिलो होस्। तिनीहरूलाई उमालेर पकाइन्छ र पछि तरकारी जस्तो पनी मसाला थपेर धनिया, खोर्सानी, लसुन र प्याज। थारुहरु मुसा गंगटो जस्ता परिकार पनि खाने चलन छ।
यो पनि हेर्नुहोस
https://tharunk.com
बाह्य कडीहरू
tharuonline.com
सलमान खान
अबदुल रसिद सलिम सलमान खान (हिन्दी:December 27, 1965) एक भारतीय फिल्म अभिनेता, निर्माता, सामयिक गायक र टेलिभिजन व्यक्तित्व हो। तीस वर्षभन्दा बढीको चलचित्र क्यारियरमा, खानले असंख्य पुरस्कारहरू प्राप्त गरेका छन्, जसमा दुई राष्ट्रिय फिल्म पुरस्कार एक फिल्म निर्माताका रूपमा, र दुई फिल्मफेयर अवार्ड्स ] अभिनय को लागी। उनलाई मिडियामा दुबै संसार र भारतीय सिनेमा को सबैभन्दा व्यावसायिक रूपमा एक सफल कलाकारका रूपमा उद्धृत गरिएको छ।  फोर्ब्सउनलाई २०१५ मा उनीहरूको शीर्ष-भुक्तान १०० सेलिब्रिटी मनोरन्जनकर्ताहरूको सूचीमा समावेश गर्‍यो;खानले अमिताभ बच्चन सँग सूचीमा नं ७१ को लागि जोडी, दुवैको कमाई संग $३३.५ मिलियन विश्वको शीर्ष-भुक्तान १०० सेलिब्रिटी मनोरन्जनकर्ताहरूको  फोर्ब्स  २०१८ को सूची अनुसार, खान ८२ औं रैंकको$३३.७ मिलियन. कमाईको साथ उच्च स्थानमा आएका भारतीय थिए। उनी २०१० पछि रियालिटी कार्यक्रम बिग बस होस्टका रूपमा पनि चिनिन्छन्।
बाल्यकाल
खान पटकथा लेखक सलीम खान र उनकी पहिलो पत्नी सुशीला चरकका जेठो छोरा हुन् जसले पछि सल्मा खानको नाम ग्रहण गरे। एक हिन्दू आमा र एक मुस्लिम बुबाको जन्ममा, खान दुबै धर्ममा हुर्केका थिए।   अफगानिस्तानका जो १८०० को मध्यमा मध्य प्रदेशको इन्दौरमा बसाई सरेका थिए; जेसीम खानले अभिनेताको जीवनीमा भनेका छन् कि उनका पुर्खाहरू ब्रिटिश भारतको उत्तर-पश्चिम सीमान्तिक प्रान्तको स्वाट उपत्यका (हाल पाकिस्तानको खैबर पख्तूनख्वा) मालाकांडका युसुफजाई पश्तोनको अकुजाइ उप-जनजाति थिए।  उनका हजुरबुबा अब्दुल रशीद खान इन्दौर राज्यका एक उप महानिरीक्षक थिए जसलाई होल्कर कालको डिलर जंग पुरस्कारबाट सम्मानित गरियो। खानकी आमा गृहिणी हुन्, जसका बुबा बलदेव सिंह चरक, डोगरा राजपूत, जम्मू-काश्मिरबाट आएका छन् र उनको आमा महाराष्ट्रबाट आउँछिन्। उनका दुई भाई अरबाज खान र सोहेल खान छन्। र दुई बहिनीहरू, अलविरा खान अग्निहोत्री, जसले अभिनेता / निर्देशक अतुल अग्निहोत्री र एक धर्मपुत्री बहिनी अर्पितासँग विवाह गरेका छन्।
सलमानले मुम्बईको बांद्रामा रहेको सेन्ट स्टानिसलस हाई स्कूलमा स्कूली शिक्षा आफ्नो दाजु अरबाज र सोहेल जस्तै पूरा गरे। यसभन्दा पहिले उनले ग्वालियरको सिन्धिया स्कूलमा केही वर्ष आफ्नो कान्छो भाई अरबाजसँग अध्ययन गरे। उनले मुम्बईको सेन्ट जेभियर कलेजमा भाग लिए तर छाडियो।
जापान
जापान (日本 निपोन or निहोन ; आधिकारिक 日本国 ) पूर्वी एसियामा पर्ने टापुहरूबाट बनेको देश हो। यो चीन, कोरिया र रसियाको पूर्वमा प्रशान्त महासागरमा अवस्थित छ । यसलाई सूर्‍योदयको देश भनेर पनि चिनिन्छ । जापानका नागरिकहरूले आफ्नो देशको निप्पोनलाई निहोन् भन्दछन्, जसको अर्थ सूर्यनिकास हो । जापानको राजधानी टोक्यो हो र अन्य ठूला महानगर योकोहामा, ओसाका र क्योटो हुन् ।
भूविज्ञान
पृथ्वीको अंतरिक्ष संरचना सम्बन्धित विषयको अध्ययनलाई जियोलोजी भनिन्छ।
जापान
इतिहास
जापानी लोककथाहरूको अनुसार विश्वको निर्माताले सूर्य देवी तथा चन्द्र देवीको पनि रचना गरे। फेरि उनीहरूको नाती क्यूशू द्वीपमा आए र त्यस पछि उनको सन्तान होंशू द्वीपमा फैलिए। हुनत, यो लोककथा हो तर यसमा केही सत्यता पनि देखिन्छ।
कस्मोलोजी
कस्मोलोजी बिग ब्याङ् देखि लिएर आज अनि भविष्यमा ब्रह्माण्डको उत्पत्ति र विकासका अध्ययनसँग सम्बन्धित खगोल विज्ञानको एउटा शाखा हो। यो ब्रह्माण्डको उत्पत्ति, विकास र अन्तिम भाग्यको वैज्ञानिक अध्ययन हो। भौतिक ब्रह्माण्ड विज्ञान, ब्रह्माण्डको उत्पत्ति, त्यसको ठुलो परिमाणमा संरचनाहरु र गतिशीलता र तिनको अन्तिम भाग्यको साथ-साथ विज्ञानको नियमहरुको बारेमा वैज्ञानिक अध्ययन हो जो यस क्षेत्रमा शासन गर्दछ। कोस्मोलोजी शब्दको प्रयोग पहिलोपटक अङ्ग्रेजीमा सन् १६५६ मा थोमस ब्लाउन्टका ग्लोसोग्राफियामा गरिइएको थियो र सन् १७३१ मा ल्याटिनमा जर्मन दार्शनिक क्रिश्चियन उल्फले कस्मोलिया जनरलिसमा लेखेका थिए। धार्मिक वा पौराणिक ब्रह्माण्ड विज्ञान पौराणिक, धार्मिक र गुढ साहित्य र सृजन मिथकहरु र परम्पराहरुमा आधारित मान्यताहरुको एउटा निकाय हो। भौतिक ब्रह्माण्ड विज्ञानको अध्ययन वैज्ञानिकहरुद्वारा गरिन्छ, जस्तो कि खगोलविद् र भौतिकविदका साथ-साथ दार्शनिकहरु, जस्तो कि तत्वमीमांसा, भौतिकीका दार्शनिक र अन्तरिक्ष र समयको दार्शनिक। दर्शनका साथ यसलाई साझा दायराका कारण, भौतिक ब्रह्माण्ड विज्ञानमा सिद्धान्तहरुमा वैज्ञानिक र गैर-वैज्ञानिक दुईटै प्रस्ताव समावेश हुन सकोस् अनि ती मान्यताहरुमा निर्भर हुन सक्छन् जसको परीक्षण गर्न सकिदैन। ब्रह्माण्ड विज्ञान खगोल विज्ञानबाट यस अर्थमा भिन्न रहेको छ कि पूर्वको सम्बन्ध ब्रह्माण्डसँग रहेको छ जबकि पछी व्यक्तिगत आकाशीय वस्तुहरुसँग सम्बन्धित छ। बिग ब्याङ् सिद्धान्तमा आधुनिक भौतिक ब्रह्माण्ड विज्ञानको नै प्रभुत्व रहेको छ, जो अवलोकन खगोल विज्ञान र कण भौतिकलाई एक साथ ल्याउने प्रयास गर्दछ; विशेष रूपले, डार्क ब्याङ् र डार्क एनर्जीका साथ बिग ब्याङ् को एउटा मानक प्यारामिटर, जसलाई ल्याम्ब्डा-सीडीएम मोडेलका रूपमा चिनिने गरिन्छ। सैद्धान्तिक ज्योतिषविद् डेविड एन स्पार्गेलले कस्मोलोजीलाई एउटा "ऐतिहासिक विज्ञान" का रूपमा वर्णित गरेका छन्, किनकि "जब हामी अन्तरिक्षमा हेर्ने गर्दछौं, त्यतिबेला हामी प्रकाशको गतिको परिमित प्रकृतिका कारण समयमा पछाडी हेरेर देख्दछौं"।
जापान
प्राचीन काल
जापानको प्रथम लिखित साक्ष्य ५७ ईस्वीको एक चीनी लेखमा भेटिन्छ। यसमा एक यस्तो राजनीतिज्ञको चीन भ्रमणको वर्णन छ, जुन पूर्वको कुनै द्वीप देखि आएको थियो। विस्तारै-विस्तारै दुबै देशहरूको बीच राजनीतिक र सांस्कृतिक सम्बंध स्थापित भए। त्यो समय जापानी एक बहुदैविक धर्मको पालन गर्थे, जसमा धेरै देवता हुने गर्थे। छैठो शताब्दीमा चीन देखि भएर बौद्ध धर्म जापान पुगयो। यसपछि पुरानो धर्मलाई शिन्तोको संज्ञा दिईयो जसको शाब्दिक अर्थ हुन्छ - देवताहरूको पन्थ। बौद्ध धर्मले पुरानो मान्यताहरूको खतम गर्ने मुख्य धर्म बौद्ध नै बनिरह्यो। चीनबाट बौद्ध धर्मको आगमान त्यसै प्रकार भयो जस प्रकार मान्छे, लेखने प्रणाली (लिपि) तथा मंदिरहरूको सांस्कृतिक तथा शैक्षणिक कार्यहरूको लागि उपयोग।
कस्मोलोजी
शास्त्र
भौतिक विज्ञान र खगोल भौतिकले वैज्ञानिक अवलोकन र प्रयोगका माध्यमबाट ब्रह्माण्डलाई सम्झिनलाई आकार दिनमा एउटा केन्द्रिय भूमिका निर्वाह गरेका छन्। भौतिक ब्रह्माण्ड विज्ञानलाई गणित र सम्पूर्ण ब्रह्माण्डका विश्लेषणमा अवलोकनको माध्यमबाट आकार दिइएको थियो। ब्रह्माण्डलाई साधारणतया बिग ब्याङ् को साथ शुरू गरिएको सम्झिने गरिन्छ, यसपछी कस्मिक मुद्रास्फीतिद्वारा लगभग तुरुन्त; अन्तरिक्षको एउटा विस्तार जसले ब्रह्माण्डका बारेमा मानिने गरिन्छ कि यो १३.७९९±०.०२१ अर्ब वर्ष पहिले देखा परेको थियो। ब्रह्माण्ड विज्ञान, ब्रह्माण्डको उत्पत्तिको अध्ययन गर्दछ र ब्रह्माण्ड विज्ञान, ब्रह्माण्डको विशेषताहरुको मानचित्रण पनि गर्दछ। डिडरोटका इनसाइक्लोपेडियामा, कस्मोलोजी युरेनोलोजी (आकाशको विज्ञान), एरोलोजी (वायुको विज्ञान), भू-विज्ञान (महाद्वीपहरुको विज्ञान) र जल विज्ञान (जलको विज्ञान) मा विखण्डन भएको मानिन्छ। मेटाफिजिकल कस्मोलोजीलाई अन्य सबै संस्थाहरुको सम्बन्धमा ब्रह्माण्डमा मनुष्यहरुलाई राखेको रूपमा पनि वर्णित गरिएको छ। यो मार्कस अरेलियसको त्यस सम्बन्धमा एउटा पुरुषको स्थान हो: "जो दुनियालाई वा ऊ केहि जान्दैन कि, ऊ कहाँ हो अनि ऊ जान्दैन कि ऊ के उद्देश्यले दुनियामा अवस्थित रहेको छ, ऊ यो पनि जान्दैन कि ऊ केहि पनि जान्दैन।" न त दुनिया के हो। " भनेर ।
जापान
मध्यकाल
मध्यकालमा जापानमा सामन्तवादको जन्म भयो। जापानी सामन्तहरू लाई समुराई भन्थे। जापानी सामन्तहरूले कोरियामा दुई पल्ट चढाईकोमा उनलाई कोरिया तथा चीनको मिंग शासकहरूले हरीयो दिए। सोह्रऔं सताब्दीमा यूरोपको पोर्चुगीज व्यापारि तथा मिशनरिहरूले जापानमा पश्चिमी दुनिया सँग सांस्कृतिक तालमेलको शुरूआत गर्‍यो।
आधुनिक काल
१८५४ मा प्रथम पल्ट जापानले पश्चिमी देशहरू सँग व्यापार सम्बन्ध स्थापित गरे। आफ्नो बढ्दो औद्योगिक क्षमताको संचालनको लागि जापानको प्राकृतिक संसाधनहरूको आवश्यकता पर्यो जसको लागि उनले १८९४-९५ मा चीन तथा १९०४-०५ मा रूसमा चढाई गर्‍यो। जापानले रूस-जापान युद्धमा रूसलाई हराई दियो। यो पहिलो पल्ट भयो जब कुनै एसियाई राष्ट्रले कुनै यूरोपीय शक्तिमा विजय प्राप्त गरेको थियो। जापानले द्वितीय विश्व युद्धमा धुरी राष्ट्रहरूलाई साथ दिएमा १९४५ मा अमेरिकाले हिरोशिमा तथा नागासाकीमा परमाणु बम खसाएपछि नै जापानले आत्म समर्पण गर्‍यो।
यसपछि देखि जापानले आफुलाई एक आर्थिक शक्तिको रूपमा सुदृढ गर्‍यो र अझै प्राविधिक क्षेत्रहरूमा उसको नाम अग्रणी राष्ट्रहरूमा गनिन्छ।
भूगोल
जापान धेरै द्वीपहरू देखि बनयो देश हो। जापान कुनै ६८०० द्वीपहरू देखि मिलेर बनेको छ। यिनीहरू मध्ये केवल ३४० द्वीप १ वर्ग किलोमीटर देखि ठूलो छं। जापानको प्रायः चार ठूलो द्वीपहरूको देश भनिन्छ। यो द्वीप हों - होक्काइडो, होन्शू, शिकोकू तथा क्यूशू। जापानी भूभागको ७६.२ प्रतिशत भूभाग पहाडहरू देखि घेरिएको भएको कारण यहाँ कृषि योग्य भूमि मात्र १३.४ प्रतिशत छ, ३.५ प्रतिशत क्षेत्रमा पानी छ र ४.६ प्रतिशत भूमि आवासीय उपयोगमा छ। जापान खाद्यान्नोंको मामलामा आत्मनिर्भर छैन। चारै तर्फ समुद्र देखि घेरिएको भएको बावजूद यसलाई आफ्नो आवश्यकको २८ प्रतिशत माछाहरू बाहिरबाट मगाउनु पर्छ।
शासन तथा राजनीति
सम्राट: नारोहितो
सेना
जापानको वर्तमान संविधान यसलाई दोस्रो देशहरूमा सैनिक अभियान या चढाई गर्न देखि मना गर्दछ।
अर्थव्यवस्था
एक अनुमानको अनुसार जापान विश्वको दोस्रो सबै भन्दा ठूलो अर्थव्यवस्था हो। तर जापानको अर्थव्यवस्था स्थिर छैन। यहाँको मानिसहरूको औसत वार्षिक आय लगभग ५०,०० अमेरिकी डलर छ जुन एकदम अधिक छ। १८६८ से, मीजी काल आर्थिक विस्तारको शुभारंभ गर्‍यो। मीजी शासकहरूle खुला मुक्त बजार अर्थव्यवस्थाको अवधारणा angalyo र खुला उद्यम पूँजीवादको ब्रिटिश अझ उत्तरी अमेरिकाको रूपहरू लाई अपनाए. जापानी विदेशमा अझ पश्चिमी विद्वानहरूको अध्ययन गए थिए जापानमा पढानेको काममा राखएको छ। आजको उद्यमोंको धेरै समयको स्थापना गरेको थियो। जापान एसियामा सबै भन्दा विकसित राष्ट्रको रूपमा उमरीयो।
विज्ञान एवं प्रबिधी
जापान पछिल्लो केही दशकहरू देखि विज्ञानको क्षेत्रमा अग्रणी भएको छ। जापान वैज्ञानिक अनुसंधानको क्षेत्र, विशेष रूपले प्राविधिक, मशीनरी र जैव चिकित्सा अनुसन्धानको क्षेत्रमा अग्रणी देशहरू मध्ये एक हो। लगभग ७००,००० सोधकर्ताहरूको सेयर, अमेरिकामा ९४,१३० अरब डलरको अनुसन्धान एवं विकास बजेट र विश्वमा तेश्रो सबै भन्दा ठूलो मौलिक वैज्ञानिक अनुसन्धानमा जापन एक विश्व नेता हो, हुन पनि भौतिक शास्त्रमा जापानले नोबेल पुरस्कार विजेताहरू उत्पादन गर्‍यो; रसायन विज्ञान या चिकित्सामा १५ वटा, तीन फील्ड्स पदक, अझ एक गस पुरस्कारको विजेता जापनीहरु नै हुन् ।
जापानको अधिक प्रमुख प्रबिधीक योगदानहरु इलेक्ट्रनिक्स, अटोमोबाइलको क्षेत्रम, मसिनरी, भूकम्प ईन्जिनियरिङ्, औद्योगिक रोबोटिक्स, प्रकाशिकी, रसायन, अर्धचालक र धातुहरूमा पाइन्छन् । जापान रोबोटिक्स उत्पादन र उपयोग गरर्ने देश हो । आधा भन्दा अधिक राखन (४०२२०० ७४२५०० के) दुनियाको औद्योगिक रोबोटोंको विनिर्माणको लागि प्रयोग गरे [९८] यो पनि QRIO, ASIMO र AIBOको उत्पादन गर्‍यो । जापान दुनियाको मोटर वाहनको सबै भन्दा ठूलो उत्पादक हो ।
जापान एयरोस्पेस एक्सप्लोरेशन एजेंसी (जाक्सा) जापानको अन्तरिक्ष एजेंसी हो । यसले अन्तरिक्ष र ग्रहको अनुसन्धान, उड्डयन अनुसन्धान आयोजित गर्दछ, र रकेट र उपग्रहहरूको विकास गर्छ। यो अन्तर्राष्ट्रिय अन्तरिक्ष स्टेशनमा एक भागीदार र जापानी प्रयोग मड्यूल (Kibo) भएको थियो २००८मा अन्तरिक्ष शटल विधानसभा उडानोंको समयमा अन्तर्राष्ट्रिय अन्तरिक्ष स्टेशनमा जोडयो [१००.] यो वीनस जलवायु शुरूको परिक्रमाको रूपमा अन्तरिक्षको खोज माको योजना बनाए छ ( ग्रह २०१०मा सी), [१०१] [१०२ बुध Magnetospheric परिक्रमा विकासशील] २०१३मा शुरू हुन छ, [१०३] [१०४] र २०३० भन्दा एक moonbase निर्माण. [१०५]
१४ सेप्टेम्बर को, २००७, यो एक एच IIA (मोडेल H२A२०२२) Tanegashima अन्तरिक्ष केंद्रले वाहक रकेटको चंद्रमाको कक्षा एक्सप्लोरर "सेलिन" (Selenological एण्ड ईन्जिनियरिङ् एक्सप्लोरर)को शुभारंभ गर्‍यो। सेलिन पनि Kaguyaको रूपमा जानिन्छ, प्राचीन लोककथा बांस कटरको कथाको चंद्र राजकुमारी, Kaguya अपोलो कार्यक्रम पछि देखि सबै भन्दा ठूलो जांच चंद्र मिशन छ। आफ्नो मिशन देखि चंद्रमाको उत्पत्ति र विकासमा डेटा जम्मा छ। यसले ४ अक्टूबरमा १०० किमी (६२ मील)को ऊंचाईमा चंद्रमाको कक्षामा उडान]मा एक चंद्र कक्षामा प्रवेश गर्‍यो।
संस्कृति
केहि मान्छे जापानको संस्कृतिको चीनको संस्कृतिको नै विस्तार समझते छन्। जापानी मान्छेहरूले धेरै विधाहरूमा चीनको संस्कृतिलाई अंधानुकरण गरेको छ। बौद्ध धर्म यहाँ चीनी तथा कोरियाई भिक्षुओंको माध्यमले पुगयो। जापानको संस्कृतिको सबै भन्दा खास कुरा यो छ कि यहाँको मान्छे आफ्नो संस्कृति देखि धेरै लगाव राखछन। मार्चको महीना उत्सवहरूको महीना हुन्छ। जापानी संगीत eclectic छ, होने उपकरणहरू तराजू, पडोसी संस्कृतियों र शैलियों देखि उधारो लिए। Koto जस्तै धेरै उपकरणों,, नौ र दसौं शताब्दिहरूमा पेश गरियो। चौदऔ शताब्दी र लोकप्रिय लोक संगीत देखि Noh नाटक तारीकसँग भाषण, गिटारको तरिका shamisen संग, सोह्रऔं देखि [१४४] पश्चिमी शास्त्रीय संगीत, अबेर देखि उन्नीसऔं सताब्दीमा शुरू गरे। अबको एक अभिन्न अङ्ग संस्कृति. युद्ध पछि जापान भारी गर्‍यो गएको छ अमेरिकी र यूरोपीय आधुनिक संगीत, जुन लोकप्रिय बैंड जम्मू, पप संगीत बुलायाको विकासको लागि नेतृत्व गरिएको छद्वारा प्रभावित गर्‍यो।
कराओके सबै भन्दा व्यापक रूपले सांस्कृतिक गतिविधि अभ्यास छ। सांस्कृतिक मामलाहरू एजेंसी द्वारा एक नोभेम्बर १९९३ सर्वेक्षणमा पायाइयो कि अधिक जापानी कराओके गाईा थियो कि वर्षको तुलनामा परम्परागत सांस्कृतिक गतिविधिहरूमा व्यवस्था या चाय समारोहको फूलको रूपमा भाग लिएको थियो।
जापानी साहित्यको चाँडै भन्दा चाँडै काम दुई इतिहासको पुस्तकहरूमा शामिल हो र Kojiki Nihon Shoki र आठऔं शताब्दी कविता पुस्तक Man'yōshū, सबै चीनी अक्षरोंमा लेखएको छ। हीयान कालको सुरुवाती दिनहरू मा,को रूपमा जाना प्रतिलेखनको व्यवस्था काना (हीरागाना र काटाकना) phonogramsको रूपमा बनाइयो थियो। बांस कटरको कथा पुरानो जापानी कथा मानिन्छ  हीयान अदालत जीवनको एक खाते. छ तकिया सेई Shōnagonद्वारा लिखित पुस्तकद्वारा दिए छ, जबकि लेडी मुरासाकी द्वारा गेंजीको कथा अक्सर दुनियाको पहिले उपन्यासको रूपमा वर्णित छ।
ईदो अवधिको समयमा, साहित्य यति chōninको छ किको रूपमा सामुराई शिष्टजनको मैदान हैन बन्यो, साधारण मान्छे हों। Yomihon, उदाहरणको लागि, लोकप्रिय बन्यो छ र पाठकों र ग्रन्थकारितामा यस गहरा बदलावको थाहा हुन्छ [१४८] मीजी युग पारंपरिक साहित्यिक रूपों, जसको समयमा जापानी साहित्य पश्चिमी प्रभाव एकीकृतको गिरावट देखी.. Natsume Sōseki र मोरी Ōgai पहिलो "जापानको आधुनिक 'उपन्यासकार, Ryūnosuke Akutagawa, Jun'ichirō Tanizaki, Yasunari Kawabata, युकिओ मिशिमा र, द्वारा अझ अधिक हाल नैमा पीछा किया, Haruki Murakami थिए। जापानको दुई नोबेल पुरस्कार विजेता लेखक-Yasunari Kawabata (१९६८) र Kenzaburo ँ (१९९४) छ।
धर्म
जापानको ८४ प्रतिशत जनता शिन्तो तथा बौद्ध दुवै धर्महरूको अनुसरण गर्छ। ताओ धर्म, कन्फ्यूशीवाद र बौद्ध धर्म चीन भन्दा पनि जापानी विश्वासों र सीमा शुल्कको प्रभावित गरेको छ। जापानमा धर्म प्रकृतिमा समधर्मी हुन्छ, र प्रथाओंको एक माता पिता, परीक्षा भन्दा पहिले प्रार्थना छात्रहरू मना बच्चाहरूको रूपमा यस्तो किस्म,मा यो परिणाम, जोडों एक क्रिश्चियन चर्चमा एक विवाह पकड भएको बौद्ध मंदिरमा आयोजित गर्‍यो। एक अल्पसंख्यक (२,५९५,३९७ या २.०४%) ईसाई धर्मको पेशेको वाहेक. छ, किन भनें १९ औँ सताब्दीको मध्य, धेरै धार्मिक सम्प्रदायों (Shinshūkyō) जापानमा Tenrikyo र Aum (शिनरिक्यो या Aleph) जस्तै उमेरीएको छ।
भाषा
लगभग ९९% जनता जापानी भाषा बोलती छ। लेखन प्रणाली कांजी (चीनी अक्षर) र कानाको दुई सेटको रूपमा राम्रो तरिकाले ल्याटिन वर्णमाला र अरबी अंकहरूको उपयोग गर्दछ। भाषाहरूमा पनि जापान भाषा परिवारको भाग हो जुन जापानी अन्तर्गत आउछ, ओकिनावामा बोली जान्छं, तर केही बच्चाहरू लाई यिनी भाषाहरूको लागि सीख लो. भाषा मरणासन्न केवल केही बुजुर्ग होकाईदोमा शेष देशी वक्ताओं सँग छ। अधिकांश सार्वजनिक र निजी स्कूलहरूको छात्रहरू लाई दुवै जापानी र अङ्ग्रेजीमा पाठ्यक्रमों लेनेको लागि आवश्यकता हुन्छ।
जनजीवन
आफ्नो जापान यात्रा पछि निशिकांत ठाकुर लेख्छन -
खेलकूद
परम्परागत रूपले, सूमो जापानको राष्ट्रिय खेल मानिन्छ र यो जापानमा एक लोकप्रिय दर्शक खेल हो। जूडो जस्तै मार्शल आर्ट, कराते र आधुनिक Kendo पनि व्यापक रूपले प्रचलित छ र देशमा दर्शकहरूले आनंद उठाया. मीजी पुनरुद्धार पछि धेरै पश्चिमी खेल जापानमा शुरू गरियो र शिक्षा प्रणालीको माध्यमले फैल शुरू गर्‍यो।
जापानमा पेशेवर बेसबल लीग १९३६ मा स्थापित भएको थियो आज बेसबल सबै भन्दा लोकप्रिय देशमा दर्शक खेल हो।. एकको सबै भन्दा प्रसिद्ध जापानी बेसबल खेलाडिहरू लाई Ichiro सुजुकी, जुन १९९४ मा जापानको सबै भन्दा मूल्यवान प्लेयर अवार्ड, १९९५ र १९९६ छ, अब उत्तर अमेरिकी मेजर लीग बेसबलको सिएटल Marinersको लागि खेलइन्छ जीतदैछ। उनको पहिले, Sadaharu ओह राम्रो तरिकाले भएको थियो जापानको बाहिर जानिन्छ, गरेर अधिक घर मारा आफ्नो समकालीन, हांक हारून, संयुक्त राज्य अमेरिकामा गरेको थियोको तुलनामा आफ्नो कैरियरको समयमा जापानमा चलाईन्छ।
१९९२ मा जापान प्रोफेशनल फुटबल लीगको स्थापना, एसोसिएशन फुटबल (सकर) पछि भन्दा पनि एक विस्तृत निम्नलिखित प्राप्त गरेको छ] जापान।. १९८१ देखि इंटरकांटिनेंटल कपको एक स्थल २००४ देखि थियो र सह मेजबानी २००२ फीफा विश्व कप दक्षिणसँग कोरिया. जापान एक सबै भन्दा सफल एसियामा फुटबल टीमहरूमा भन्दा एक छ, एसियाई कप जीतन तीन बार.
गोल्फ पनि जापान, को रूपमा लोकप्रिय छ सुपर जी.टी. स्पोर्ट्स कार शृङ्खला र निप्पन फर्मूला फार्मूला रेसिंगको रूपमा औटो रेसिंगको रूप हों जुडवा अँगूठी Motegi थियो होंडा द्वारा १९९७ मा पूरा गर्नको लागि IndyCar लानेको लागि दौड जापान.
जापानमा टोक्योमा १९६४ मा ग्रीष्मकालीन ओलंपिकको मेजबानी गरे। जापानको शीतकालीन ओलंपिकको मेजबानीको छ दुई बार, नागानोमा १९९८ मा र १९७२ मा साप्पोरो
विदेशी सम्बन्धहरू र सैन्य
जापानको नजीकै रखता आर्थिक र सैन्य सम्बन्धहरू यसको प्रमुख सहयोगी अमेरिका संग, अमेरिका र जापान सुरक्षा आफ्नो विदेश नीतिको आधारको रूपमा सेवा सँग गठबंधन. १९५६ पछि देखि संयुक्त राष्ट्रको एक सदस्य राज्य, जापानको रूपमा सेवाको छ एक गैर १९ वर्षको कुलको लागि स्थायी सुरक्षा परिषदको सदस्य, 2009 र 2010को लागि सबै भन्दा हाल नै में. यो पनि एक G४ सुरक्षा परिषदमा स्थायी सदस्यताको मांग देशहरूको [४७].
जापानले पनि जापानी नागरिकहरू र आफ्नो परमाणु हथियार र मिसाइल कार्यक्रमको आफ्नो अपहरणमा एक उत्तरी कोरिया सँग चलिरहेको विवादको अनुहार (हेर्नुहोस पनि छ पक्षीय वार्ता). कुरील द्वीप विवादको एक परिणामको रूप मा, जापान प्राविधिक रूपले अब पनि रूससँग युद्धमा कुनै मुद्दा सुलझाउने सन्धिमा हस्ताक्षर गरियो थिए पछि भन्दा कहिल्यै पनि छ.
जापानको सेना द्वारा प्रतिबंधित छ अनुच्छेद ९ जापानी संविधान छ, जुन जापानको युद्धको घोषणा गर्नको लागि या अन्तर्राष्ट्रिय विवादको समाधानको एक साधनको रूपमा सैन्य बलको प्रयोगको अधिकार त्याग गर्‍यो। जापानको सैन्य रक्षा मन्त्रालयद्वारा संचालित छ, र मुख्य रूपले जापान ग्राउण्ड सेल्फ डिफेंस फोर्स (JGSDF)को हुन्छन्, जापान मेरीटाइम सेल्फ डिफेंस (JMSDF) सेना र जापान एयर सेल्फ डिफेंस फोर्स (JASDF). सेनाले हाल नै मा परेशन गरिएको छ शान्ति र जापानी सैनिकहरूको इराकमा तैनातीमा प्रयुक्त विश्व युद्धको द्वितीय पछि देखि पहिलो पल्ट आफ्नो सैन्य उपयोगको विदेशी चिह्नित
बाहिरी लिन्कहरू
निशिकांत ठाकुर - मेरो जापान यात्रा (जागरण.कम मा)
साल्भादोर, बाहिया
साल्भाडोर दे बाहिया ब्राजिल को विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन १९८५ मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो ।
झिरुवास
झिरुवास नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत लुम्बिनी अञ्चलमा पर्ने पाल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
जनसङ्ख्या
झिरुवास गाविस को जनसङ्ख्या बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार ३,१२७ रहेको छ ।
हेमिस राष्ट्रिय निकुञ्ज
स्थिति
निकुञ्जको उत्तरमा सिंधु नदी बग्ने गर्दछ र दक्षिणमा जांस्कर शृंखला छ र यस अन्तर्गत मरखा, सुमदाह र रुम्बकको जलग्रह आउँछन् ।
विस्तार
सन् १९८१ मा निकुञ्जको स्थापना भयो र त्यस समय यसमा मात्र मरखा र रुम्बकको जलग्रह सम्मिलित गरिएको थियो र यसको क्षेत्रफल मात्र ६०० वर्ग कि॰मी॰ थियो । सन् १९८८ मा केही सन्निहित इलाका जोडियो र यसको क्षेत्रफल ३३५० वर्ग कि॰मी॰ सम्म फैलियो । फेरि सन् १९९० मा यसको क्षेत्रफल बढाएर ४४०० वर्ग कि॰मी॰ गरियो र अब यो दक्षिण एसियामा सबैभन्दा ठुलो राष्ट्रिय निकुञ्ज हो ।
कुकुरडाइनो
कुकुरडाइनो नेपालमा जंगली अवस्थामा पाइने औषधीय गुण भएको वनस्पति हो। बहुवर्षीय पोथ्रा वर्गमा पर्ने यो वनस्पति लहरायुक्त हुने गर्दछ।
२०१६ म्यानमार भूकम्प
२०१६ म्यानमार भूकम्म १३ अप्रिल बुधबार साँझमा म्यानमारमा शक्तिशाली भूकम्पको धक्का महुसस भएको थियो । नेपाली समयअनुसार साँझ ७ बजेर ४० मिनेटमा गएको ६.९ म्याग्निच्यूडको भूकम्प गएको हो । भारत,बङ्गलादेश, भुटान र नेपाली भूभागमा पनि भूकम्पको धक्का महसूस गरिएको थियो ।
साओ लुइस, मारानहाओ
साओ लुइस ब्राजिल को विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन १९९७ मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो ।
जरायोटार, सिन्धुली
जरायोटार नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
रङ्गीचङ्गी फूलबारी (कविता)
रङ्गीचङ्गी फूलबारी (कविता) परशु प्रधानद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको बाल साहित्य कृति हो।
चामे
चामे नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र गण्डकी अञ्चलको मनाङ जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो। यो गाविसमा २७९ वटा घर छन। यो मनाङ जिल्लाको सदरमुकाम पनि हो।
उत्तर कोरिया
उत्तर कोरिया, आधिकारीक प्रजातान्त्रिक जनवादी गणतन्त्र कोरिया पूर्वी एसियामा अवस्थित राष्ट्र हो।
चामे
जनसङ्ख्या
राष्ट्रिय जनगणना २०६८का अनुसार चामेको जनसङ्ख्या १,१२९ छ।
उत्तर कोरिया
धर्म
hindu== 10%
ताप्ली गाउँपालिका
ताप्ली गाउँपालिका पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चलमा रहेको उदयपुर जिल्लाको एउटा गाउँपालिका हो। यस गाउँपालिकामा ५ वडाहरु रहेका छन।
खिरातडी
खिरातडी बझाङ जिल्लाको एक गाविस हो।
हंसपुर, कास्की
हंसपुर नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, कास्की जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो। यस गाविसमा रहेका ऐतिहासिक तथा धार्मिक पर्यटकीय स्थलहरू स्याक्लुङ कोट, लिप्यानी, रामकोट, भुमेस्थान, देउराली मन्दिर, औतारी माईको स्थान, सरस्वती मन्दिर आदि हुन भने इन्द्र गुफा प्राकृतिक पर्यटकीय स्थल हो।
डायमनटिना, मिनास गेरियास
डायमनटिना ब्राजिल को विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन १९९९ मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो ।
रिसाहा थर्कमान (कथा)
रिसाहा थर्कमान (कथा) मनिक्रम शर्माद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको बाल साहित्य कृति हो।
मेसेन्जर
यो एक अङ्ग्रेजी शब्द हो। नेपालीमा यसको शाब्दिक अर्थ हुन्छ संवाहक। अङ्ग्रेजीमा Messenger।
पुष्प नेपाली
पुष्प नेपाली (वि.सं.१९८८ साल पुष १९ - वि.सं. २०५८ साल कात्तिक २७) नेपालका वरिष्ठ गायक, गीतकार तथा संगीतकार हुन्।उनलको वास्तविक नाम पुष्प जोशी हो।
वाल्यकाल
पुष्प जोशीको जन्म काठमाडौंमा भएको हो। उनी पृथ्वीलाल र कृष्णकुमारी जोशी का तीन छोरा र चार छोरी मध्ये कान्छा हुन्। उनका पिता पृथ्वीलाल जोशी पनि नेवारी धिमे वाजा बजाउने शिल्पी थिए। पुष्प नेपाली उनका जेठा दाजु उस्ताद विष्णुलाल जोशीको प्रेरणाले संगीतमा लागेका थिए।उनि सानै देखि संगीत, गायन, शव्द रचना तथा नाटकमा पनि अग्रसर भएर। उनी १७ वर्षको उमेरमा भरत गएर नेपालको राणा शासन बिरूद्ध लडेको मुक्तिसेनामा पनि भर्ति भएका थिए।
योगदान
नेपालमा प्रजातन्त्रको आगमन पछि वि.सं. २००८ साल देखि पुष्प नेपाली तत्कालिन नेता गणेशमान सिंहको सिफारिसमा रेडियो नेपालमा सेवा सुरू गर। रेडियो नेपालमा प्रवेश गरेपछि उनले थुप्रै गीतहरूको सिर्जना गर्ने मौका पाए। करिव आठ वर्षको सेवापछि उनले रेडियो नेपालको सेवाबाट अवकाश लिएर स्वतन्त्र गायकको रूपमा काम गर्न थाले। तर राजा महेन्द्रले उनलाई फेरी रेडियो नेपालको सेवामा बोलाए र उनले फेरी रेडियो नेपालको सेवा सुरू गरे। त्यस पछि उनले रेडियो नेपालमा करिव २५ वर्ष सेवा प्रदान गरे।
उनले वि.सं. २०३६ सालसम्ममा करिव पाँच सय गीतहरू गाए र थुप्रै गीतहरूमा संगीत भरे तथा गीतका शव्दहरू लेखे।पुष्प नेपाली राजा महेन्द्रका मनपर्ने गायक थिए। उनी बेलाबखतमा राजदरबारमा गीत गायनका लागि जाने गर्दथे।
सम्मान तथा पुरस्कार
तत्कालिन समयमा आयोजना हुने प्रतिस्पर्धात्मक कार्यक्रम अखिल नेपाल सम्मेलनमा उनी तीन पटक ‘प्रथम’। त्यसका साथै उनले गोरखा दक्षिम बाहु लगायतका विभिन्न विभुष्ण र सम्मानहरू पाएका छन्।
पारिवारिक जीवन
उनको विवाह ३२ वर्षको उमेरमा १८ वषिर्या मीना देवानसँग परम्परा विपरित भएको हो। उनका एक छोरा तथा एक छोरी छन्।
मनमाउथ रेजिमेन्टल सङ्ग्रहालय
मनमाउथ रेजिमाटल सङ्ग्रहालय (औपचारिक नाम: कासल र रेजिमाटल सङ्ग्रहालय मनमाउथ) (Monmouth Regimental Museum) (Amgueddfa Filwrol Trefynwy) कासल हिल, मनमाउथ, मनमाउथशायर, वेल्समा स्थित एक सैन्य सङ्ग्रहालय छ। सङ्ग्रहालय ग्रेट कासल हाउसको एक शाखा छ, जो ग्रेड प्रथम इमारत हुनको साथ-साथ मनमाउथ हेरिटेज ट्रेलका चौबीस स्थलहरु मध्येको एक पनि छ। सङ्ग्रहालयमा  प्रदर्शित वस्तुहरु सबैभन्दा अधिक ब्रिटिश प्रादेशिक सेनामा  सबैभन्दा वरिष्ठ रेजिमाट रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्स (मिलिशिया)मा केन्द्रित छन्। ग्रेट कासल हाउस रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्सको  कार्यालय छ र सङ्ग्रहालय रेजिमाटका अभिलेखागारको  कार्य गर्दछ। सङ्ग्रहालय १९८९मा  राजकुमार रिचर्ड, ग्लौस्टरका ड्यूक, द्वारा स्थापित गरिएको थियो। मनमाउथ सहरलाई आफ्नो योगदानका लागि सङ्ग्रहालय प्रिंस अफ वेल्स पुरस्कारदेखि सम्मनित होउन् चुका छ। सङ्ग्रहालयमा  विभन्न प्रकारको कलाकृतिहरु उपस्थित छन् जसको ध्यान रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्स पे मुख्य तौर पे छ। यहाँ मनमाउथ कासलका खंडहरहरुका अवशेषहरुदेखि लिएर उन्नाइसौँ शताव्दी अनि द्वितीय विश्व युद्ध सम्मको धेरै वस्तुहरु छन्। ऐतिहासिक वस्तुहरूलाई प्रदर्शित गर्नका साथ-साथ सङ्ग्रहालय मिलिशियाका रिकर्डका लागि एक भण्डारका रूपमा  पनि कार्य गर्दछ। यसमा  मिले पुरालेखहरुदेखि यो स्पष्ट हुन्छ कि कसरी रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्सका नाममा  अनूठे तौर पे दुइ "रॉयल" छन्। सङ्ग्रहालय आफ्नो केही रिकर्ड इंटरनेटमा खोज डेटाबेसका रूपमा  पनि उपलब्ध छ।
इतिहास
अधिक औपचारिक रूपले सङ्ग्रहालय कासल एण्ड रेजिमाटल म्यूजियम, मनमाउथका नामले जानिन्छ। सङ्ग्रहालय कासल हिल पे स्थित छ, जो सहरका केन्द्रको सबैभन्दा अधिक ऊंचाई वाला भाग छ। यो उन्नाइसौँ शताव्दीको शाखामा  स्थित छ जो सत्रहौं शताव्दीको इमारत ग्रेट कासल हाउसको  भाग छ। एजिंकोर्ट स्क्वायरका एकदम उत्तर-पश्चिममा  स्थित ग्रेट कासल हाउस संयुक्त राजशाहीको ग्रेड प्रथम इमारत छ।  यो मनमाउथ हेरिटेज ट्रेलका चौबीस स्थलहरु मध्येको एक छ जहाँ यस  सम्मानलाई दर्शाती एक नीली पट्टिका लगी भएको छ।  हाउसको  निर्माण हेनरी सोमरसेट, ब्यूफोर्टका प्रथम ड्यूक, जो त्यस समय वुस्टरका तेस्रो मार्क्विस थिए,का द्वारा सन् १६७३मा  मनमाउथ किलेका खंडहरहरुदेखि गरिएको थियो, जब त्यो बैडमिंटन र ट्रॉय हाउसको  पुनर्निर्माण गर्न रहहरु थिए। यसको  निर्माण टाउन हाउसका तौर पे गरिएको थियो। तीन मंजिल्ला यो इमारत निवर्तमान समयमा  ब्रिटिश प्रादेशिक सेनामा  सबैभन्दा वरिष्ठ रेजिमाट रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्सको  मुख्यालय छ।
बीबीसी वर्ल्डवाइडका स्वामित्व वाली मार्गदर्शिका किताब लोनली प्लैनेट सङ्ग्रहालयलाई यस प्रकार वर्णित गर्दछ: "अ लेबर अफ लव स्क्वीजड इनटू अ कपबोर्ड-साइजड स्पेस"। कासल र रेजिमाटल सङ्ग्रहालय (कासल एण्ड रेजिमाटल म्यूजियम) १९८९मा  राजकुमार रिचर्ड, ग्लौस्टरका ड्यूक, द्वारा स्थापित गरिएको थियो। यो आखिरी बार, अब निष्क्रिय होउन् चुके, सङ्ग्रहालय, पुस्तकालय र अभिलेखागार परिषद (म्यूजियम, लायब्रेरीज एण्ड आर्काइव्स काउंसिल) द्वारा २०१० मा  प्रत्यायित भएको थियो। सङ्ग्रहालय मनमाउथलाई आफ्नो योगदानका लागि प्रिंस अफ वेल्स पुरस्कारदेखि सम्मनित भइसकेको छ। मनमाउथ रेजिमाटल सङ्ग्रहालय स्वयंसेवक गर्मचारिहरु द्वारा संचालित गरिन्छ तथा यसमा  प्रवेश निशुल्क छ।
रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्सको इतिहास
प्रारम्भमा एक स्थानीय मिलिशिया, रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्स अब ब्रिटिश सेनाको केवल शेष बची मिलिशिया एकाई छ र प्रादेशिक सेनाका आरक्षित बलहरूको  एक महत्त्वपूर्ण घटक पनि छ।  प्रादेशिक सेना स्वयंसेवकहरुका द्वारा बन्दछ, जसलाई आंतरायिक तौर पे साथ लाका प्रशिक्षित गरिन्छ र यदि आवश्यक छ भनें यिनको सेवा पनि लिए जान्छ। १५३९मा  आफ्नो प्रारम्भिक निरीक्षणका पछि एकाई अन्ततः पोसी कमिटाटस बन्यो। यसले आफ्नोलाई अङ्ग्रेजी गृहयुद्धका बेला घेराबंदीदेखि बचाया र अनि दुइ ​​शताब्दिहरुका लागि मिलिशिया एकाई बनेकारही। 1877 देखि 1896सम्म यो एक अभियंता रेजिमाट थियो जसका पछि यसलाई रॉयल इंजीनियर रेजिमाटका नामले जाने जाना लगा।  1896मा  रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्सले आफ्नो नाममा  दुइ "रॉयल्स" हुने एकमात्र एकाई हुने  गौरव प्राप्त गरे। ब्रिगेड बिल्ला वा पिनका स्थानमा रेजिमाटका सैनिकहरु केवल एकमात्र रॉयल इंजीनियर्स छन् जो प्रिंस अफ वेल्स डिवीजन टोपी बिल्ला र मिलिशिया फ्लैश पहन्दछन्। डिसेम्बर २०१० मा  बीबीसी न्यूजले रिपोर्ट दिएको थियो कि रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्स सबैभन्दा हाल हीको तैनातीका बेला २१ उनी इंजीनियर रेजिमाट थियो। रेजिमाटका सदस्यहरूले अफगानिस्तान युद्धमा  ब्रिटिश अभियान अपरेशन हॅरिकका बेला आफ्नो सेवा हेलमंद प्रान्तमा  दिएको थियो। अफगानिस्तानदेखि आफ्नो वापसीका पछि सैनिकहरूलाई मनमाउथ भरमा  परेड द्वारा सम्मानित गरिएको थियो, शायर कक्षका नजिक यी सलामी दिएको, विशेष चर्च सेवा आयोजित गरिएको तथा पछि यी आफ्नो सेवा पदक प्राप्त भए।
कलाकृतिहरु
सङ्ग्रहालयमा प्रदर्शित कलाकृतिहरु मिलिशिया संरचना र ब्यूफोर्टका ड्यूक्सको महत्त्वता सहित धेरै विभिन्न विषयहरूलाई कवर गर्दछ। अन्य रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्सदेखि सम्बंधित विशिष्ट विषयहरूमा  सामेल छन्: नाममा  दोहरा "रॉयल", एकाईका रंग, फ्रीडम, र आरक्षित सेनाको सबैभन्दा वरिष्ठ रेजिमाट हुने  वर्तमान दर्जा। साना अनुभाग पुरानो समयमा  मनमाउथ र यसका कासलको रक्षा (पुरातात्विक कलाकृतिहरु सहित), होम फ्रंट, एचएमएस मनमाउथ र हाल हीका बाल्कन र इराक युद्धहरूलाई कवर गरतहरु छन्। उन्नाइसौँ शताव्दीका अन्तका रेजिमाट ढोलका साथ-साथ सङ्ग्रहालयमा  द्वितीय विश्व युद्धका समयको पनि धेरै वस्तुहरु सामेल छ जस्तै एक जल परीक्षण किट, अफिसर स्वोर्डस्टिक, डिब्बाबंद केक राशन तथा बाइबल, न्यू टैस्टमट अनि बुक अफ कमन प्रेयरको  एक सॅट। अन्य विषयहरूमा  मनमाउथको मध्यकालीन देवलहरु र गढ पुरातात्विक प्रदर्शनीका साथ सामेल छन्। सङ्ग्रहालयमा  प्रदर्शित एक मध्यकालीन कलाकृति अग्निरोधक खाना पकाने  भाँडाकुँडा पनि छ जसको खोज कासल हिल पे भएको थियो। भोजन पकाने  यो भाँडाकुँडा हेर्नमा  आधुनिक समयका विद्युतदेखि चलने भएका धीमे कुकरको  मध्यकालीन संस्करण प्रतीत हुन्छ।
इमारतका सामुन्ने सङ्ग्रहालय द्वितीय विश्व युद्धका ब्रिटिश बख्तरबंद युद्ध वाहन जस्तै धेरै प्रकारका विशाल सैन्य उपकरणहरूलाई प्रदर्शित गर्दछ। यिनको अतिरिक्त ग्रेड द्वितीय सूचीबद्ध रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्सको युद्ध स्मारक सङ्ग्रहालयका नजदीक कासल हिल पे उपस्थित छ।
अभिलेखागार
ऐतिहासिक वस्तुहरूलाई प्रदर्शित गर्नका साथ-साथ मनमाउथ रेजिमाटल सङ्ग्रहालय रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्सका रिकर्डका लागि एक भण्डारका रूपमा पनि कार्य गर्दछ। दस्तावेज १७८६ देखि १९९१का बीचको अवधिदेखि सम्बन्धित छन्। अभिलेखागारदेखि थाह लाग्छ कि कसरी रेजिमाटको  वर्तमान शीर्षक सताव्दीहरूमा  विकसित भएको छ। १६६० र १७९३का बीच यो मनमाउथशायर मिलिशियाका रूपमा  जानी जाती थियो। त्यसको पछि यो संक्षिप्त अवधिका लागि (१८०४ तक) मनमाउथ र ब्रैकन मिलिशियाका रूपमा  जाने लगी। एकाईले पहिलो पल्ट १८०४मा  रॉयल नामलाई अपनाए जसका पछि यसको  नाम रॉयल मनमाउथ र ब्रैकन मिलिशिया भयो। १८५२ देखि १८७७का बीच रेजिमाटलाई रॉयल मनमाउथशायर (लाईट इन्फैन्ट्री) मिलिशियाको उपाधि मिली। यसका पछि एकाईलाई एक पैदल सेनाको भूमिकादेखि इंजीनियर रेजिमाटमा  बदल दिइएको जसदेखि यो रॉयल मनमाउथशायर इंजीनियर्स (मिलिशिया) शीर्षक वाली रिजर्व इंजीनियर रेजिमाट बन्यो। १८९६मा  जब यो एक रॉयल इंजीनियर एकाई बन्यो त अन्ततः यसलाई यसको  वर्तमान नाम रॉयल मनमाउथशायर रॉयल इंजीनियर्स (मिलिशिया) मिल्यो।
सङ्ग्रहालयका पुरालेखमा एकाईको नामावलिहरु र भर्ती रिकर्ड सामेल छन्। केही रिकर्ड इंटरनेटमा खोज डेटाबेसका रूपमा  उपलब्ध छन्। अभिलेखहरुका मूल्यांकनदेखि थाह लाग्छ कि रेजिमाटका सेवाएर्मी केवल मनमाउथशायर क्षेत्रदेखि नैं छैन थिए। प्रथम विश्व युद्धदेखि नैं एकाई इंग्ल्याण्ड र वेल्सका सबै क्षेत्रहरुदेखि रंगरूटहरूलाई आकर्षित गर्दथ्यो। सङ्ग्रहालय र यसका पुरालेख यूनाइटेड किंगडम नेशनल इन्वहरुटरी अफ वॉर मेमोरियलस्का साथ सूचीबद्ध छन्, जसले संयुक्त राजशाहीका युद्ध स्मारकहरूको  एक डेटाबेस बनाएको छ। सङ्गठनको  लक्ष्य युद्ध स्मारकहरूको  संरक्षण गर्नु छ।
रुपाकोट, कास्की
रूपाकोट नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, कास्की जिल्लामा अवस्थित गाँउ पालिका हो। यस गाउ पालिकामा वराह मन्दिर, चिसापानी मन्दिर आदि ऐतिहासिक तथा धार्मिक पर्यटकीय स्थलहरू रहेकाछन भने वराहथोक कोट, भिरचोक कोट,चिसापानी, मोहोरिया, थुम्की, देउराली,हंसपुर, रूपा ताल आदि यहाँका प्राकृतिक पर्यटकीय स्थलहरू हुन। ७०० रुपाकोट काला भैरब र चिसापानीदेवी यहॉंको प्रमुख तिर्थ स्थल हुन्।यहॉं विभिन्न जातजातिको बसोबास रहेको छ। ब्राहमन, क्षत्री, गुरुगं, मगर, मियॉं,नेवार, दमै, कामी ,सार्की,आदी यहॉंका मुख्य बासिन्दा हुन्।, >{{cite रुपा गाउपालिका गण्डकी प्रदेश अन्तरगत कास्की जिल्लाका साविक थुम्की, रुपाकोट, देउराली, सिद्ध गा वि सहरुका सवै र हंसपुर गा वि सका अधिकांस भुभाग समेटेको कास्कीको दक्षिण पूर्वी भागमा अवस्थित  क्षेत्रफल तथा जनसंख्याका  हिसावले सानो, भुवनोटका दृश्टिले पहाड, फाट, एवं टारहरु भएको , विविधतामा एकता कायम रहेको ,प्राकृतिक हिसावले सुन्दर  र  विकासका अनेक सम्भावनाहरु भएको गाउपालिका हो । यसको सर्वाडगीण  विकासका लागि स्थानीय सरकारले हरतरहले प्रयास तथा प्रयत्न गरिरहेको छ । यस लेखमा यहांको अवस्था र  विकासका लागि गाउपालिकावाट भएका प्रयासहरुलाइ अत्यन्त छोटो रूपमा प्रस्तुत गर्ने प्रयास गरिएको छ ।
भौगोलिक अवस्था
यस गाउपालिका उत्तरमा कास्की जिल्लाको मादि गाउपालिका पश्चिममा पोखरा महानगरपालिका दक्षिणमा तनहु जिल्लाका व्यास र शुक्लागण्डकी नगरपालिका तथा पूर्वमा लमजुड जिल्लाको मध्यनेपाल नगरपालिकाको विचमा अवस्थित छ । जम्मा क्षेत्रफल ९४ दशमलव ८१ वर्ग कि मि  भएको यस गाउपालिकामा अधिकाम्स भुभाग  वन र पाखाहरु छन् भने केही फाट र टारको रूपमा रहेका छन् ।
आर्थिक अवस्था
यस गाउपालिकाको आन्तरिक आयस्रोत ज्यादै कम रहनुका साथै याहाका वासिन्दाहरूको आय श्रोत दरिलो तथा नियमित नहुदा आर्थिक अवस्था सामान्य रहेकोले गाउपालिकाले विभिन्न पेशा, व्यवसाय र उद्योगको स्थापना तथा सञ्चालनका लागि प्रोत्साहन स्वरुप विभिन्न अनुदान, तालिम जस्ता सृजनात्म कार्यक्रमहरू कार्यान्यनमा ल्याएको छ  आफनो आन्तरिक आम्दानी बृध्धिका लागि सरोकारवालाहरूको संलग्नतामा कानुन निर्माण गरी  कार्यान्यनमा ल्याएको छ ।
पर्यटकीय स्थल
पर्यटकीय हिसावले सुन्दर यस गाउपालिकामा आन्तरिक तथा वाह्य पर्यटकको मन तान्न सफल धेरै स्थलहरु छन् जस्तै रुपाताल हात्तीमैता टावर चिसापानी माझकोट स्याक्लुडकोट इन्द्रगुफा देउराली आदि ।
खानेपानी
यस गाउपालिकामा मानव वस्ति अधिकाम्स डाडाँमा भएकोले पिउने तथा अन्य प्रयोजनका लागि पानीको अत्यन्त अभाव भएकोले यस समस्याको निराकरणका लागि गाउपालिकाले एक घर एक धाराको रणनीति अवलम्वन गरी विभिन्न प्रणालीहरु मार्फत धेरै गाउहरूमा पानीको व्यवस्था गरिसकेको छ र वाकी गाउमा समेत पुर्याउन खानेपानीका गाउपालिकावाट ५४, केन्द्र र प्रदेशवाट ११ र अन्य विभिन्न सङ्घ संस्थाहरुवाट ३ वटा य योजनाहरु सञ्चालन गरी रहेको छ ।
सिचाइ
यस गाउपालिकाको अधिकाम्स भागमा सिचाइको अभाव छ । यहाका केही भागमा मात्र वर्षायाममा स्थानीय  खोलाहरुवाट सिचाइको व्यवस्था मिलाइएको छ भने । अधिकांश ठाउमा स्थानीय मुल र आकासे पानीको भर पर्नुपर्ने अवस्था छ । सिचाइको व्यवस्था मिलाउन गाउपालिकाले पुराना नहर तथा कुलाहरूको मर्मत संभार र सम्भाव्यता अध्ययन गरी नया कुलाको निर्माणको नीति अवलम्वन गरिरहेको छ ।
पेशा
यस गाउपालिकामा वसोवास गर्ने अधिकांस मानिसहरूको पेशा कृषि रहेको छ । यस वाहेक थोरै संख्यामा स्वदेसी जागिर  तथा वैदेशीक रोजगारीमा संलग्न भएको अवस्था छ  भने  उद्योग व्यापार आदिको संख्या न्युन रहेको ।अवस्था भएकोले गाउपालिकाले कृषिको सुधारका लागि माटो परीक्षण छ भने स्वरोजगारका लागि विभिन्न प्रकृतिका तालिम,  सचेतना एवं अनुदानका कार्यकमहरु सञ्चालन गरीरहेको छ ।
धर्म
यस गाउपालिकामा विभिन्न जातजातिको वसोवास भए जस्तै मान्दै आएका धर्ममा पनि विविधता रहेको छ । यहां मानिने धर्महरूमा विशेष गरी हिन्दु बुद्ध मुश्लीम छन् आदि रहेका  छन्।
जनसंख्या
यस गाउपालिकामा २०६८ सालको जनगणना अनुसार कुल जनसंख्या जम्मा १४५२६ रहेको छ जसमा  महिला ८२३० र पुरुष ६२९६ रहेको देखिन्छ ।
शैक्षिक अवस्था
यस गाउपालिकामा हाल सामुदायिक ३२ र संथागत ३ गरी जम्मा ३५ वटा विद्यालयहरु सञ्चालन भइरहेका छन् । घरधुरी सर्वेक्षण गर्दा विद्यालय उमेर समुहका कुनै पनि वालवालिका विद्यालय वाहिर रहेको देखिदैन । गाउपालिकाले शिक्षा नै विकासको मुल आधार हो मान्यताका साथ गुणस्तरीय वालमैत्री एवं व्यवसायिक  सुनिश्चितता प्रदान गर्न शिक्षकको मनोवल बृध्धि गर्ने, शिक्षक एवं कर्मचारीको नियमिततामा पारदर्शता ल्याउने पालिका स्तरीय शैक्षिक क्यालेन्डर निर्माण एवं कार्यान्वयन गर्ने  शैक्षिक विकासका लागि विभिन्न सङ्घ सस्था र दाताको खोजि गर्ने  अंग्रजी माध्यम र पाठ्यपुस्त लागु गर्ने सरोकारवालाहरूको संलग्नतामा शैक्षिक योजना निर्माण र कार्यान्वयन गर्ने जनप्रतिनिधि र कर्मचारीवाट नियमित निरीक्षण र अनुगमन गर्ने गाउपालिकालाइ आधारभुत शिक्षा सुनिश्चित भएको गाउपालिका घोषणा गर्ने आदि महत्त्वपूर्ण कामहरु गर्दै आइरहेको छ ।
स्वास्थ्य
यस गाउपालिकामा  स्वास्थ्य सेवा प्रदान गर्नका लागि ५ वटा स्वास्थ्य चौकी २ सामुदायिक स्वास्थ्य इकाइ सञ्चालित छन् । ५ वटै स्वास्थ्य चौकिमा प्रयोगशाला सेवा समेत उपलव्ध छ । समुदाय स्तरमा १९ खोप केन्द्र  १५ गाउघर क्लिनिक र ७४ जना महिला स्वास्थ् स्यमं सेविकाहरुवाट समेत स्वास्थ्य सेवा उपलव्ध छ । रुपाकोट र देउराली स्वास्थ्य चौकीमा २४  सै घण्टा सुरक्षित प्रसुति सेवा प्रदान गरिएको छ । गाउपालिका द्वारा स्वास्थ्य सेवालाइ उच्च प्रथामिकता दिदै आएको छ ।
यातायात
यस गाउपालिका अन्तरगतका सवै वडा र गाउहरूमा कच्ची मोटरवाटो पुगीसकेको छ । खोलाको छेउ देखि थुम्कीसम्मको मोटरवाटो कालोपत्रे भइसकेको छ भने सिशुवादेखि सिसाघाट र वेगनासताल देखि भोर्लेटारसम्म कालोपत्रे हुने क्रममा रहेका छन् । यस गाउपालिकाको सवैजसो ठाउमा तालिका वमोजिम नियमित वस सेवा उपलव्ध छ । गाउपालिकाले आवश्यकता अनुसार नया वाटो निर्माण तथा स्तर उन्नतीका लागि योजना निर्माण र कार्यान्वयन गरिरहेको छ ।
कृषि
यस रुपा गाँउपालिकाका धेरै क्षेत्रमा सिचाइको अभाव भएकाले खाध्यान तरकारी फलफूलहरूको न्युन उत्पादन हुनका साथै उत्पादन भएका तरकारीहरूले पनि उचित मूल्य पाउन सकेका छैनन् । यस गाउँपालिका भित्र व्यावसायिक कृषि तथा पशुपालनप्रति यहाँका मानिसहरु एकदम कम आकर्षित भएको पाइन्छ । साथै यस गाउँपालिका भित्र १ वटा मौरी पकेट क्षेत्र कफि पकेट क्षेत्र सुन्तला पकेट क्षेत्र  भएका छन् भने यस आ व वाट तरकारी पकेट क्षेत्र १ मौरी पकेट क्षेत्र १ र धान पकेट क्षेत्र १ थप भएका छन् । यहाको हावापानी उपोष्ण भएकाले याहा अदुवा वेसार पिडालु राम्रो हुन्छ । पशुपालन तर्फ कुखुरा पालन र बाख्रा पालन व्यवसाय पनि हावापानीका दृष्टिले उपयुक्त छ । याहाको तल्लो भागमा आलु काउली बन्दा र गोलभेडा खेती हुन्छ । याहाका मुख्य वाली मकै र कोदो हुन ।
जन प्रतिनिधि
नवराज ओझा
अध्यक्ष
ईमेल: rupamun.nabaraj@gmail.com फोन नं: ९८५६०८४००९
लाल सुबा गुरुङ
उपाध्यक्ष
वडा कार्यालयहरु
वडा नं. ७
वडा नं. ६
वडा नं. ५
वडा नं. ४
वडा नं. ३
वडा नं. २
वडा नं. १
ऋतिक रोशन
ऋतिक रोशन  भारतीय चलचित्र क्षेत्रका बहुप्रसिद्ध अभिनेता हुन्।
प्रमुख चलचित्रहरू
2006 कृष (रिहित/कृष्णा मेहेरा /कृष)