cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
कास्की जिल्ला
उच्च हिमाली क्षेत्र
समुद्र सतहबाट लगभग ३,५०० मिटरदेखि माथिको भू–भागलाई यस समूहमा राख्न सकिन्छ। अधिक उचाइको कारण यसभन्दा माथि लामो समय हिउँद्वारा ढाकिरहन्छ। जिल्लाको सम्पूर्ण भू–भाग अन्नपूर्ण शृङ्खलाको दक्षिण मोहडामा परेको हुँदा स्थायी हिमरेखा ४,५०० मिटरको उचाइभन्दा माथि रहेको छ। स्थायी हिमरेखा माथि अनवरत हिउँका प्रक्रिया रहेतापनि यस क्षेत्रको तल्लो सीमान्त भू–भागमा अस्थायी हिउँका प्रक्रिया केन्द्रित रहन्छन्। यो क्षेत्रमा मात्र केही अधिक उचाइमा पाइने भोजपत्र, धूपी र काँडे झाडी पाइन्छन् भने धेरै जसो समथर भागमा घाँसे चरन क्षेत्र छ। यस क्षेत्रमा गृष्मकाल (असार–असोज)मा भेडीगोठ राख्ने चलन छ।
मध्यवर्ती पहाड तथा डाँडाहरू
जिल्लाको ३,५०० मिटरदेखि तल भिरालो पाखा तथा होंचा डाँडाहरू यस क्षेत्रमा पर्दछन्। खासगरी होंचो पहाडी पाखा, तथा नदी–निर्मित टार उपत्यकामा आएर समाहित हुने हुँदा यी भिराला पाखाहरू जटिल र सम्वेदनशील छन्। यी पहाडी पाखामा होंचा र समथर भागमा मानव बस्ती र खेतीपाती केन्द्रित छन् भने अग्ला भागमा चरन तथा जंगल क्षेत्र छन्। यस क्षेत्रमा प्राचीन कालदेखि मानव बस्तीको लागि उपयुक्त हावापनी पाइने हुँदा पुराना बस्तीहरू केन्द्रित छन। मानिस र मानिसका क्रियाकलापको अधिक चाप परिरहेका यी क्षेत्रहरू भू–बनोटको हिसाबमा कमजोर र भिराला भएकाले पनि निकै सम्वेदनशील छन्।
पहाडी फेदी तथा मैदानी उपत्यका
भिराला पाखाहरूको तल्लो भाग तथा नदी र खोलाहरूको किनारका समथर भाग यस क्षेत्रमा पर्दछन। खासगरी पोखरा उपत्यका भराभरीदेखि कोत्रेखोलासम्म र अन्य मर्दी याम्दी, हर्पन विजयपुर, दोभान र स्याङखुदी खोलाहरूको तल्लो भाग ज्यादै विस्तृत छ। त्यस्तै, सुरौदी खोलाको बेसी, मादी नदीको बेसी र मोदी नदीको बेसी जिल्लाका अरु मैदानी भाग हुन। यी क्षेत्रमा प्रायः नदीले थुपारेका बलौटो, पाँगो र तलैया माटो भएको कारण उत्पादनका लागि ज्यादै उपयुक्त छन। तथापि, यी क्षेत्र नदी कटान र बाढीका लागि ज्यादै सम्बेनदशील छन। पहाडका फेदीमा मध्यवर्ती भिराला पाखाबाट आएका पहिराका पदार्थहरूले पुर्ने क्रम ज्यार्दै जटिल छ। मर्दी र इदी खोला, हर्पनखोला, स्याङखुदी र दोभान खोला यसका प्रत्यक्ष उदाहरण हुन। यो भू–भाग पहिला औलो र खहटे(एक प्रकारको क्षयरोग)को ठूलो प्रभावमा रहेको कारण ऐतिहासिक कालमा ज्यादै पातलो बस्ती थियो। तर, हालमा यातायात र शहरी प्रभावको कारण यो क्षेत्रमा जनआवादी ज्यादै घना छ।
सीमाना
कास्कीको पूर्वमा लमजुङ, पश्चिममा स्याङ्गजा र पर्वत, उत्तरमा मनाङ र म्याग्दी र दक्षिणमा स्याङ्गजा र तनहुँ गरी ६ जिल्लासँग सिमाना जोडिएको छ।
हावापानी
भौगोलिक विविधता भएकै कारण यहाँ एकै समयमा ठाउँ अनुसार फरक फरक हावापानी रहेको पाइन्छ। यस जिल्लामा सम शितोष्ण देखि शितोष्ण हावापानी रहेको पाइन्छ। हाल सम्ममा पोखरा स्टेसनमा अधिकतम तापक्रम ३७.४ डि. से. ( ८ अप्रील १९७५) र न्युनतम तामक्रम १.८ डि.से. (१३ जनवरी १९७०)मा रहेको तथा अधिकतम कुल ३५७ मिलि लिटर १८ अगष्ट २००१ पानी परेको रेकर्डवाट देखिन्छ। नेपालमा वढी पानी पर्ने जिल्ला कास्कीको अन्नपूर्ण गाउँपालिकाको लुम्ले क्षेत्र पर्दछ।
प्रमुख नदीहरू
सेती मादी
मुख्य खोलाहरू
मोदी, मर्दी, काली, विजयपुर, कोत्रे, सर्दी, काहुँ, हर्पन, फुस्रे, इंदी, आदि।
तालहरू
प्रमुख तालको रूपमा फेवाताल १५ वर्ग कि.मी. बेगनास ताल १० वर्ग कि.मी. रुपा ताल १ वर्ग कि.मी. र अन्यमा दिपाङ्ग, मैदी, कमल, न्युरेनी, खास्टे ताल,वुडुवा, गुदे, आदि।
कुण्ड
शान्ति कुण्ड
झरना
पाताले छाँगो(डेभिज फल)
झोलुङ्गे पुलहरू
कास्की जिल्लामा ५३ वटा झोलुङ्गे पुलहरू छन् जस मध्ये ४ वोटा ले लम्जुंग र कास्की जोड्ने काम गर्छन।
जेन डार्लिङ्ग
जेन डार्लिङ्ग (जन्म २६ सेप्टेम्बर १९८०) चेकमा जन्मिएकी पूर्व अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन । उनले ११ सेप्टेम्बर २००१ देखि अश्लील चलचित्रहरूमा अभिनय शुरुवात गरिन । उनले २५० वटा जति चलचित्रमा अभिनय गरिसके पछि २००८ मा अभिनय छोडिन ।
ग्यासरब्रम २
ग्यासरब्रम २ ( के४को नामले पनि चिनिने) चिनियाँ सिमा नजिक पाकिस्तानको गिल्गिट बाल्टिस्तानमा अवस्थित विश्वको तेह्रौँ अग्लो हिमाल हो ।
प्रथम आरोहण
सन् १९५६मा अस्ट्रियाली हिमालयन सोसाईटीले मोराभेक (Fritz Moravec) को नेतृत्वमा काराकोरम समूहको ग्याशरब्रम IIको जानकारी लिन र सम्भव भएमा आरोहण गर्नको लागि एक दल पठाएको थियो । उक्त दलमा डा. एरिक गटिङ्गगर -भूगर्भवेत्ता), सेप लार्च, हन्स राटे , रिचार्ड रेङ्गल , हेन्रिच रोइस , डा. जर्ज वईलर र हन्स विलेन्पार्ट  समेतका सदस्यहरू थिए । क्याप्टेन क्वासीम अली शाह , स्यात अली शाह र केही भरियाहरूको सहयोग प्राप्त भएको थियो ।
आरोहण दलले एव्रुजी र दक्षिणी ग्याशरब्रुम हिमनदीको बीचमा एक आधार शिविर स्थापना गर्‍यो, अर्को शिविर I  चुचुराको दक्षिण-पश्चिमी ढिस्कोमा राख्यो । रेटे र रोसिसले हिउाको धार चढेर ढिस्कोमा पुगी ६,७०० मिटरमा दोस्रो शिविर स्थापना गरे । लार्च  र रेङ्गलले  ढिस्कोभन्दा माथि ७,१५० मिटरमा तेस्रो शिविर खडा गरे । जुलाई ६मा मोराभेक, लार्च र विलन्पार्ट तेस्रो शिविरबाट गह्रुङ्गो भारीसहित बोत्तल अक्सिजन बिना चढ्दै गए । अनवरत रूपमा हिउा परिरहेको भए पनि डोरी प्रयोग नगरिकन साझमा सानो समतल ठाउामा पुगे । दक्षिण-पूर्वी मोहडाको एउटा ढिस्को मुनि अस्थायी शिविरको लागि ठाउा भेट्टाए । उक्त ठाउा करिब ७,५०० मिटरको उाचाइमा थियो । भोलिपल्ट बिहान तीनैजना आरोहीहरू दक्षिण-पूर्वी मोहडाको फेदीमा पुगे । बिहान ९ बजेसम्ममा तिनीहरू पूर्वी धारमा पुगिसकेका थिए । बाक्लो हिउा र स-साना चट्टानका ढिस्का भएको पर्वतीय धार हुादै गएपछि तिनीहरू जुलाई ७मा बिहान ११.३० बजे चट्टानयुक्त गुम्बज आकारको वास्तविक शिखरमा पुगे ।
सन् १९०९ 		-इटाली) : अव्रुजीका शासक ड्यूक ९म्गपभ या तजभ को नेतृत्वमा इटालीका फोटोग्राफर एस्. सेला  समेतले ग्याशरब्रम समूहको उत्तरतिर रहेको चोगोलिसा ९ऋजयनयष्किब०बाट अन्वेषण गरे ।
सन् १९३४ 		-अन्तर्राष्ट्रिय दल) : स्वीस पर्वतारोही जी.ओ. दाइरनफुर्थ को नेतृत्वको आरोहण दलले ग्याशरब्रुम IIको दक्षिणी भागबाट आरोहण गर्ने सम्भाव्यता अध्ययन गरी ६,२५० मिटर आरोहण गर्‍यो । दलको अर्को अनुसन्धानले भावी विकासको आधार निर्माण गर्‍यो । सन् १९५६ 		-अस्ट्रिया) पि|mज मोरावेक  को नेतृत्व दलका पि|mज मोराभेक, सेप लार्च  र हन्स विलन्पार्टले जुन ७मा शिखर आरोहण गरे ।
अङ्क गणित
अङ्क गणित (अङ्ग्रेजीमा Arithmetic) गणित का तीन ठूला शाखाहरू मध्य एउटा हो। अङ्कहरू तथा सङ्ख्याहरूको गणनासित सम्बन्धित गणितको शाखालाई अङ्कगणित भनिन्छ। यो गणितको मौलिक शाखा हो तथा यसैबाट गणितको प्रारम्भिक शिक्षा सुरु हुन्छ। प्रत्येक मनुष्यले आफ्नो दैनिक जीवनमा प्रायः अङ्कगणितको उपयोग गर्दछ। अङ्कगणित अन्तर्गत जोड, घटाउ, गुणा, भाग, भिन्न, दशमलव आदि प्रक्रियाहरू आउँछन्।
इतिहास
मनुष्य आरम्भ कालदेखि नै सामाजिक प्राणीको रूपमा रहि आएकोले र आफ्नो प्रारम्भिक कालमा कबीला बनाएर बस्दै आएको हो। जब कबीलाका सद्स्यहरूमा वृद्धि हुँदा उनीहरूको गन्ती गर्न अङ्कहरूको आवश्यकत पर्‍यो। अङ्क बनाउन मनुष्यका औंलाहरूलाई आधार बनाइयो। अङ्कहरूको इतिहासको विषयमा धेरै नै कम जानकारी प्राप्त छ। भनिन्छ कि कि ईसा पूर्व १८५०मा बेबीलोनका निवासी गणितको प्रारम्भिक प्रक्रियाहरूसित राम्रोसित परिचित थिए। भारतमा अङ्कगणितको ज्ञान अत्यन्त प्राचीनकालदेखि नै रही आएको हो तथा वेदहरूमा गणितीय प्रक्रियाहरू उल्लेख छ। शून्य पनि भारतको नै देन हो।
अङ्क
शून्यदेखि लिएर बनेका नौसम्मलाई बुझाउने चिह्न(सङ्केत)लाई अङ्क भनिन्छ। अङ्क नै गणितको मूल हो। दैनिक जीवनका अधिकांश कार्यहरूमा अङ्कहरूको प्रयोग हुन्छ।
सङ्ख्या
एकभन्दा अधिक अङ्कहरूलाई एउटाको छेउमा अर्को राख्दा सङ्ख्या बन्छ। अङ्क केवल दसवटा हुछन् तर सङ्ख्याहरू अनन्त बन्छ।
अङ्कगणितका मूल प्रक्रियाहरू
अङ्कगणितका मुख्य चार मूल प्रक्रियाहरू हुन्छन्
जोड
जब कुनै सङ्ख्या या अङ्कमा एक वा एकभन्दा बडि सङ्ख्या वा अङ्कलाई मिलाईन्छ भने त्यसलाई जोड (योग) (Addition) भनिन्छ। जोडलाई + चिह्नले प्रदर्शित गरिन्छ।
एस्पेरान्तो
एस्पेरान्तो (अङ्ग्रेजी: Esperanto) सबैभन्दा व्यापक रूपमा प्रयोगमा आएको अप्राकृतिक भाषा हो जुन साजिलैसङ्ग सिक्न सकिने तरिकाले बनाइएको छ। यो भाषा पोल्याण्डका लेइजेर लुद्भिक जामेनहोफले बनाएका हुन्। संसारको विभिन्न भागमा बस्ने मान्छे एक अर्कोसँग सजिलै कुरा गरुन्, सबैले सिक्न सक्ने भाषा होस् भनेर उनले एस्पेरान्तो बनाएका हुन्।
अङ्क गणित
जोड
उदाहरणः
एस्पेरान्तो
सन् १८८७ मा जामेनहोफ भाषाको पहिलो किताब लेख्दा, आफैलाई "दोक्तोरो एस्पेरान्तो" भन्ने नाम दिए। त्यस नामको मतलब "आशा गर्ने डक्टर" हो। त्यो नाम पछि भाषाको नाम पनि भयो। किताबको नाम अन्तर्राष्ट्रिय भाषा :− परिचय तथा पूर्ण पाठ्यपुस्तक (Lingvo internacia: antaǔparolo kaj plena lernolibro) थियो।
अङ्क गणित
जोड
१४ + ६ = २०
एस्पेरान्तो
एस्पेरान्तोको प्रयोग
हालसम्म कुनै देशले पनि एस्पेरान्तोलाई आफ्नो आधिकारिक भाषा नबनाए पनि यो भाषाका प्रयोगकर्ताहरू एक लाख देखि २० लाख सम्म भएको अनुमान छ र करिब एक हजार व्यक्तिहरूले यसलाई आफ्नो मातृभाषाको रूपमा प्रयोग गर्दै आएका छन्। हाल यो भाषालाई अन्तर्राष्ट्रिय सञ्चार तथा भ्रमणको लागि ज्यादा प्रोयग गरेको पाइन्छ।
अङ्क गणित
घटाउ
जोडने प्रक्रियाको विरुद्ध प्रक्रियालाई घटाउ वा घटाउने (Subtraction) भनिन्छ। जब कुनै सङ्ख्या या अङ्कबाट एक वा एकभन्दा बडि सङ्ख्या वा अङ्कलाई घटाइन्छ भने त्यसलाई घटाउ (ऋण) भनिन्छ। घटाउने - चिह्नले प्रदर्शित गरिन्छ।
एस्पेरान्तो
एस्पेरान्तोको प्रयोग
एस्पेरान्तो भाषामा किताब तथा पत्रिका प्रकाशित हुने गर्दछन्। यस भाषाको विकाषको लागि विभिन्न सम्मेलनहरू पनि हुने गर्दछन्। तीमध्ये सबभन्दा ठूलो बैठक हरेक वर्ष फरक फरक देशमा हुने "विश्व एस्पेरान्तो कङ्ग्रेस" (Universala Kongreso de Esperanto) हो जसमा ६० देशबाट आएको २,००० जना सहभागी हुन्छन्।
अङ्क गणित
घटाउ
उदाहरणः
एस्पेरान्तो
एस्पेरान्तोको प्रयोग
एस्पेरान्तो विकिपिडिया पनि छ।
भाषागत विशेषता
एस्पेरान्तोमा शब्द धेरै भाषाबाट आउँछन्। तीमध्ये प्रयाजसो ल्याटिन भाषा र अरू दक्षिण युरोपेली भाषाबाट आउँछन्। त्यसैले कुनै युरोपेली भाषा जानेको व्यक्तिलाई यो भाषा सिक्न निकै सजिलो पर्दछ।
एस्पेरान्तोको वर्णमालामा २८ वटा अक्षर हुन्छ। कुनै अक्षर टोपी लगाउँछन्। एस्पेरान्तो भाषामा Q, W, X, Y अक्षर हुँदैन्। हरेक अक्षरको स्थिर उच्चारण हुन्छ। त्यसकरणले, एस्पेरान्तोमा अन्य युरोपेली भाषाहरूमा जस्तो हिज्जे सिक्नु पर्दैन। यो भाषा जसरी बोलिन्छ, त्यसरी नै लेखिन्छ।
अपुच्छ
अपुच्छ पुरानो विश्व सिमियनहरूको समूह हो जुन उप-सहारा अफ्रिका र दक्षिणपूर्वी एसियाका मूल निवासीहरू हुन् (यद्यपि तिनीहरू अफ्रिका, धेरैजसो एसिया र साथै प्रागैतिहासिक युरोपमा धेरै व्यापक थिएँ)। अपुच्छको पुच्छर हुँदैन। भीमवानर र मानिस बाहेक, होमिनोइडहरू रूखका चुस्त आरोही हुन्। बाँदरहरूले विभिन्न प्रकारका वनस्पति र जनावरहरूको खाना खान्छन्, जसमा धेरैजसो खानेकुरा वनस्पतिहरू हुन्, जसमा फलहरू, पातहरू, डाँठहरू, जरा र बीउहरू, नट र घाँसको बीउहरू समावेश हुन सक्छन्। प्रविधिको विकास र बासस्थानको विस्तृत दायराको कारणले गर्दा मानव आहार कहिलेकाहीँ अन्य होमिनोइडहरू भन्दा धेरै फरक हुन्छ।
एस्पेरान्तो
भाषागत विशेषता
उदाहरणको लागी, Mi lernas Esperantonको उच्चारण मी लेर्नास एस्पेरान्तोन हुन्छ। त्यसको अर्थ म एस्पेरान्तो सिक्छु भनेर हो।
अङ्क गणित
गुणा
जब कुनै सङ्ख्या या अङ्कमा एक वा एकभन्दा बडि सङ्ख्या वा अङ्कलाई एक अथवा धेरै पल्ट जोडिन्छ त्यसलाई गुणा (Multiplication) भनिन्छ। गुणालाई x चिह्नले प्रदर्शित गरिन्छ।
उदाहरणः
२ x ४ = ८
भाग
गुणा गर्ने प्रक्रियाको विरुद्ध प्रक्रियालाई भाग (Division) भनिन्छ। जब कुनै सङ्ख्या या अङ्कबाट एक वा एकभन्दा बडि सङ्ख्या वा अङ्कलाई एक अथवा धेरै पल्ट घटाइन्छ त्यसलाई भाग भनिन्छ। भागलाई ÷ चिह्नले प्रदर्शित गरिन्छ।
उदाहरणः
४ / २ = २
भगवतीपुर, सिरहा
भगवतीपुर पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र सगरमाथा अञ्चलको सिराहा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो।
शङ्कर शमशेर जङ्गबहादुर राणा
शङ्कर शमशेर जङ्गबहादुर राणा एक नेपाली कूटनीतिज्ञ थिए। उनले बेलायत, संयुक्त राज्य अमेरिका, फ्रान्स र नेदरल्यान्ड्स को राजदुत भएर काम गरे। उनका बुबा चन्द्र शमशेर नेपालका प्रधानमन्त्री थिए।
जीवन र क्यारियर
शंकरशमशेरलाई ‘ज्ञानी हजुर’ पनि भनिन्थ्यो। १९८६ सालमा चन्द्रशमशेरको मृत्युपछि शंकरशमशेर ‘ज्ञानी हजुर’ सिंहदरबारबाट हरिहर भवन सरेका थिए। १९९० सालको भूकम्पले हरिहर भवनमा क्षति पुर्‍याएको थियो। ज्ञानी हजुरले मर्मत गराएका थिए। ज्ञानी हजुरलाई २००५ सालमा तत्कालीन राणा प्रधानमन्त्री मोहनशमशेरले हजुरियामा नियुक्ति गरे। २००६ सालमा शंकरशमशेर संयुक्त अधिराज्य - बेलायत को राजदूत बनाइयो। २००७ सालको क्रान्तिमा उनले राजा ज्ञानेन्द्रलाई मान्यता दिलाउनको लागि पहल गरेको हुनाले राजा त्रिभुवन सँग उनको सम्बन्ध राम्रो थिएन। बि.सं. २००७ मा प्रजातन्त्र स्थापनापछि शंकरशमशेर उतै बसे। २००९ सालमा उनलाई राजदूतबाट हटाइयो र उनको उपयोग गरिरहेको हरिहर भवन सरकारले अधिकरण गर्यो।
मृत्यु
शंकर शमशेरको मृत्यु २०३४ बेलायतमा भयो।
बिन्दवासनी
बिन्दवासनी नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, नारायणी अञ्चलको पर्सा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
एम. एस. उमेश
'''एम. एस. उमेश जसलाई उमेश''' पनि भनिन्छ, एक भारतीय कन्नड चलचित्र अभिनेता हुन् ।
ललितपुर नर्सिङ क्याम्पस
ललितपुर नर्सिङ क्याम्पस ललितपुर जिल्लाकोको सानेपामा रहेको छ । यो क्याम्पसको स्थापना सन् १९५९ मा भएको हो ।
स्टेम कोषले प्रजनन उपचार
प्रजनन क्षमता नभएका मान्छेको उपचारका लागि विश्वमा व्यापक स्तरमा अनुसन्धान भैरहेको छ र यसक्रममा स्टेम कोषलाई विशेष महìवका साथ हेरिने गरिएको छ। जापानमा मुसामा गरिएको एक अनुसन्धानले स्टेम कोषको प्रयोगबाट सम्भावनाको ढोका खोलेको पनि छ। जापानी अनुसन्धानकर्ताले भ्रूणबाट लिइएका स्टेम कोषबाट प्रयोगशालामा मुसाको स्वस्थ शुक्राणु विकसित गर्नमा सफलता पाउनुले निकट भविष्यमै मान्छेमा प्रजनन समस्याको उपचारमा नयाँ पद्धति प्रयोगमा आउने देखिन्छ।
जर्नल सेल पत्रिकामा यस अनुसन्धानको जानकारी दिँदै भनिएको छ- नौलो किसिमले उपचार गर्ने पद्धतिको विकासतर्फ स्टेम कोषको उपयोग एक फड्को हो। स्टेम कोषलाई अपरिपक्व कोष भनिन्छ। शरीरमा कुनै तन्तुका परिपक्व कोष नष्ट भएमा त्यसका स्टेम कोषले आफूलाई परिपक्व कोषमा रूपान्तिरित गरेर तन्तुको मर्मत गर्छन्। स्टेम कोषमा फरक तन्तुको कोषमा विकसित हुन सक्ने गुण रहेको हुन्छ तर मान्छेको शरीरमा रहेका स्टेम कोष सम्बन्धित तन्तुका लागि मात्र भएका कारण तिनीहरूले अन्य तन्तुको मर्मत गर्दैनन् र कृत्रिम तरिकाले ती स्टेम कोषलाई अन्य तन्तुको मर्मतका लागि निर्देशित गर्न पनि कठिन छ। उदाहरणका लागि रगतको स्टेम कोषले कलेजोको मर्मत गर्दैन। कलेजोको मर्मत गर्न त्यसैको स्टेम कोष चाहिन्छ। तसर्थ बैज्ञानिकहरूले भ्रूणको स्टेम कोषलाई प्रयोग गरी चाहेको तन्तु वा अङ्गको मर्मत गर्ने प्रयास गरिरहेका छन्। प्रारम्भिक दिनको भ्रूणमा स्टेम कोष कुनै तन्तु विशेषको भैसकेको हुँदैन र यसलाई निर्देशित गर्न सजिलो हुन्छ।
स्टेम कोषको यिनै गुणले गर्दा बैज्ञानिकहरूले क्यान्सरदेखि अङ्गको मर्मत र रोगको उपचार भोलिका दिनमा नयाँ पद्धतिले गर्न सकिने विश्वासमा छन्। मिर्गौला काम नलाग्ने भए स्टेम कोषद्वारा नयाँ मिर्गौला विकसित गर्न सकिने छ वा त्यसको मर्मत गरिने छ। मिर्गौला प्रत्यारोपण इतिहासको पानामा सीमित हुने छ।
जापानको क्योटो विश्वविद्यालयका वैज्ञानिकहरूले मुसाको भ्रूणबाट स्टेम कोष झिकेर तिनीहरूलाई अन्ड वा शुक्राणुमा विकसित हुने गरी रूपान्तरित गरेका थिए। त्यसपछि वैज्ञानिकहरूले प्रजनन क्षमता नभएको मुसाको अन्डकोषमा रूपान्तरित स्टेम कोष प्रत्यारोपण गरे। जसबाट मुसाको अन्डकोष स्वस्थ शुक्राणु उत्पादन गर्न सक्षम भयो।
प्रमुख अनसन्धानकर्ता मिटिनोरी साइतोउले परीक्षणको बारेमा जानकारी दिँदै भनेका छन्- हामीले अन्डकोषबाट सोझै शुक्राणुहरू झिकेर प्रयोगशालामा अन्डसँग तिनीहरूको निषेचन गर्‍यौँ, एक प्रक्रियापछि हामीले दुई जोडी भ्रूण तयार पारेर पोथी मुसाको पाठेघरमा तिनीहरूलाई स्थानान्तर गर्‍यौँ, पोथी मुसाले स्वस्थ बच्चा जन्माएको छ र नवजात बच्चामा प्रजनन प्रणाली सामान्य रहेको छ।
विश्वविद्यालयको एनाटोमी एन्ड सेल बायलोजी विभागमा प्राध्यापक साइतोउको टोलीले सन् २०१०को नोभेम्बर मै यस प्रयोगको नतीजा प्राप्त गरे पनि हालसालै अनुसन्धानको विवरण सार्वजनिक गरिएको थियो। साइतोउको टोलीले वयस्क मान्छेको स्टेम कोषलाई शुक्राणुका कोषमा रूपान्तिरित गर्न सकिने विश्वास प्रकट गरेको छ। तापनि जनावर र मान्छेका बीच जैविक रूपमा ठूलो खाडल रहेका कारण अझै थप अनुसन्धान आवश्यक रहेको भनाइ साइतोउको छ।
बरगुना जिल्ला
बरगुना बङ्गलादेशको बरिशाल विभागमा पर्ने एक जिल्ला हो। बरगुना जिल्ला बङ्गलादेशको दक्षिणी भूभागमा अवस्थित छ। सन् १९६९ मा बरगुना उपविभागको स्थापना भएको थियो भने सन् १९८४ फेब्रुअरी २८ का दिन यसलाई जिल्लामा परिणत गरिएको थियो।
भूगोल
बरगुना जिल्ला बङ्गलादेशको दक्षिणी भागमा पर्छ भने यो जिल्ला २१°४८' देखि २२°२९' उत्तर अक्षांश ८९°५२' देखि ९०°२२' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। बरगुना जिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये १८३१.३१ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस जिल्लालाई झालकाठी, बरिशाल, पिरोजपुर र पटुयाखाली उपजिल्लाले उत्तर, बङ्गालको खाडी र पटुयाखाली जिल्लाले दक्षिण, पटुयाखाली जिल्लाले पूर्व, पिरोजपुर र बागेरहाट जिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। बिशखाली, बलेश्वरी, बुडीश्वर, आन्दारमानिक र गजालिया आदि यस जिल्लाका प्रमुख नदि तथा नहरहरू हुन्।
जनशाङ्खिकि
जिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार ढाका जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या ८४८५५४ रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ४३०४२२ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ४१८२३२ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ७७७३७०  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ६९४४६ छ। त्यस्तै गरी बुद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ३०२, इसाई धर्मको १३०४ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या १३२ रहेको छ।
प्रशासन
प्रशासकीय बरगुना थानाको स्थापना १८अौँ शताब्दीको अन्त्य तिर भएको थियो भने सन् १९६९ मा यसलाई उपविभागमा परिणत गरिएको थियो। पछि त्यस उपविभागलाई सन् १९८४ मा जिल्लामा परिणत गरिएको थियो। हाल यस जिल्लामा ६ उपजिल्ला तथा ४२ सङ्घ परिषद्हरू रहेका छन्। यस जिल्लामा ६ उपजिल्ला मध्ये सबैभन्दा ठूलो उपजिल्ला होआमतली (७२०.७६ वर्ग किलोमिटर) हो भने सबैभन्दा सानो उपजिल्ला बामन (१०१.०५ वर्ग किलोमिटर) हो।हो
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ५५.३% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ५७.७% छ भने महिलाको साक्षरता दर ५२.८% रहेको छ। यस जिल्लामा १ कानूनी क्याम्पस, २५ क्याम्पस, ३ गैरसरकारी बिएड क्याम्पस, ४ गैरसरकारी व्यावसायिक शिक्षण संस्था, १६२ माध्यमिक विद्यालय, ७२७ प्राथमिक विद्यालय तथा १३२ मदरसाहरू रहेका छन्।
रयले
पाणिनी गाउँपालिका अन्तरगत साविक पोखराथोक गाउँ विकास समितिको ३ नम्बर बडामा पर्ने सुन्दर गाउँ हो। यहा‌ँको मुख्य पेशा कृषि हो साथै भारत तथा अन्य वैदेशिक रोजगारीमा समेत यहाका युवा सम्लग्न छन्।
सिक्किम स्काउट्स
सिक्किम स्काउट भारतीय सेनाको एक रेजिमेन्ट हो जुन सिक्किम राज्यबाट भर्ती गरिएको हो। २०१३ मा हुर्किएको र २०१५ मा परिचालन गरिएको, यो सबैभन्दा कान्छो भारतीय सेना रेजिमेन्ट हो। यो रेजिमेन्ट लद्दाख स्काउट्स र अरुणाचल स्काउट्सको लाइनमा गठन गरिएको थियो, किनकि यो समान रूपमा पहाडी सीमा क्षेत्रबाट भर्ती गरिएको छ र सीमा रक्षा र पर्वतीय युद्धमा समर्पित छ। सिक्किम स्काउट ११ औं गोर्खा राइफल्ससँग आबद्ध छ, र यसको चिन्ह र झण्डा प्रयोग गर्दछ, जसमा 'सिक्किम स्काउट' शब्दहरू थपिएको छ।
इतिहास
करिब एक शताब्दीसम्म बेलायती र त्यसपछि भारतीय संरक्षणमा रहेपछि सिक्किम सन् १९७५ मा भारतको राज्य बन्यो। संरक्षित क्षेत्रको रूपमा पनि, भारतीय सेनाहरू सिक्किममा तैनाथ गरिएको थियो, किनभने चीनको बिरूद्ध बफर क्षेत्रको रूपमा क्षेत्रको महत्त्वपूर्ण भूमिका भएकोले, जसको साथ यसले 222 km साझा गर्दछ। सीमाना। चीनले २००० सम्म सिक्किमलाई भारतीय राज्यको रूपमा स्पष्ट रूपमा मान्यता दिएन, र भारतले सिक्किमको उत्तरी "फिंगर एरिया" भनेर उल्लेख गरेको दाबी जारी राख्यो। १९६२ को चीन-भारत युद्धले सिक्किमको सीमामा केही लडाइँ देख्यो र १९६५ देखि १९६७ सम्म, भारतीय र चिनियाँ सेनाहरू सीमामा झडप भए, विशेष गरी १९६७ चोल घटनाको समयमा।  हालसालै, त्यहाँ २००८ को आसपास सानो घुसपैठ र झडपहरू थिए। भारतीय सेना र इन्डो-तिब्बत सीमा प्रहरीका धेरै इकाइहरू  सम्म सिक्किममा तैनाथ छन्  । ऐतिहासिक रूपमा, यी सेनाहरू भारतका अन्य भागहरूबाट आएका हुन्, स्थानीय जनसंख्याबाट होइन।
सिक्किम प्रजातान्त्रिक मोर्चाका सिक्किमका मुख्यमन्त्रीहरूको सूची पवन कुमार चाम्लिङले सिक्किम र अन्य सबै हिमाली सीमावर्ती राज्यहरूमा समान सेना भएकाले सिक्किम स्काउट रेजिमेन्ट गठन गर्न, सिक्किममा जवानहरूको लागि स्थान उपलब्ध गराउन रक्षा मन्त्रालयलाई अनुरोध गरे। ( लद्दाख स्काउट्स १९६३ मा गठन भएको थियो, र अरुणाचल स्काउट्स २०१० मा, जबकि अन्य हिमालयन राज्यहरूले कुमाउ रेजिमेन्ट जस्ता नियमित रेजिमेन्टहरूमा सीमा सुरक्षा बटालियनहरू समर्पित गरेका छन्। ) मन्त्रालय र भारतीय सेनाले चाम्लिङको प्रस्तावलाई समर्थन गरे, किनभने यो भारतको "माटोका छोराहरू" नीति अनुसार स्थानीयहरूलाई एकीकृत गरेर आफ्नो रक्षा एकाइहरूलाई बलियो बनाउने थियो, र ६ डिसेम्बर २०१२ मा, प्रस्तावलाई क्याबिनेट समितिले अनुमोदन गर्यो। सुरक्षा । प्रारम्भिक भर्ना र तालिम भइसकेपछि २०१५ को मध्यमा रेजिमेन्ट औपचारिक रूपमा स्थापना हुने अधिकारीहरूले बताएका थिए। रेजिमेन्टलाई उठाउन करिब ३२.५ करोड (अमेरिकी $५ मिलियन) खर्च हुने अपेक्षा गरिएको थियो। रेजिमेन्टको मर्मत लागत प्रति वर्ष अलि बढी हुने अनुमान गरिएको थियो।
रेजिमेन्टलाई २४ मे २०१३ मा लखनऊमा सेनाका उपप्रमुख एसके सिंहद्वारा झण्डा र औपचारिक रूपमा उठाइयो। त्यसबेला, रेजिमेन्टमा ३१९ सिक्किमी भर्ती थिए, र भर्तीहरूलाई तालिम दिन गोर्खा रेजिमेन्टका एक क्याडर भेला भएका थिए। रेजिमेन्टको भर्ती र तालिमको प्रक्रिया सन् २०१५ को मध्यमा सम्पन्न भएको थियो।
संगठन
रेजिमेन्ट सुरुमा एक बटालियनको रूपमा योजना गरिएको थियो। यसको भविष्यको विस्तार जनसंख्याको सानो आकारमा सीमित छ जसबाट यसले भर्ती गर्छ। पहिलो बटालियनको नियोजित शक्ति ९३४ छ, जसमा २८ कमिसन्ड अफिसरहरू, ४४ जुनियर कमिसन्ड अफिसरहरू र ८६२ जवानहरू ( अन्य श्रेणीहरू) छन्। दोस्रो बटालियन खडा भइरहेको थियो  ।  रेजिमेन्ट लगभग ८५% सिक्किमी हो, ६१२,००० को जनसंख्याबाट सैन्य-उमेरका पुरुषहरूको ठूलो भागको साथमा। पूर्व सैनिकका आफन्तहरूलाई पदका लागि प्राथमिकता दिइनेछ।
भूमिका
सिक्किम स्काउटका सिपाहीहरूलाई पहाडी युद्धको रणनीतिमा तालिम दिइन्छ। रेजिमेन्टका सदस्यहरू प्रायः स्थानीय भएकाले, उनीहरूलाई भर्ना हुनु अघि सिक्किमको पहाडी भूभागमा सञ्चालन र बाँच्नको लागि आवश्यक सीपहरू राम्ररी परिचित हुने अपेक्षा गरिन्छ। तिनीहरूको तालिमले तिनीहरूलाई युद्धको आधुनिक विधिहरू सिकाउन र सैन्य अनुशासन जगाउने काम गर्छ। भारतीय सेनालाई थप फाइदाको रूपमा, उनीहरू एउटै संस्कृतिका हुन् र एउटै भाषा बोल्ने भएकाले उनीहरूले स्थानीयहरूबाट सजिलैसँग जानकारी प्राप्त गर्न सक्छन्। भारतीय सेनाका कमाण्डरहरूले युद्धको स्थितिमा सिक्किम स्काउट र सीमानाका अन्य स्थानीय रेजिमेन्टका सदस्यहरू आफ्नो गृहराज्यको लागि अन्तिमसम्म लड्न तयार रहने भावना व्यक्त गरेका छन्।
रेजिमेन्टलाई सिक्किमको सीमाना, विशेष गरी चीनसँगको उत्तर-पूर्वी सीमानाको उच्च पहाडी मार्गहरूको निगरानी र सुरक्षा गर्ने जिम्मेवारी दिइनेछ। जबकि भारतीय सेनाका अन्य इकाइहरू सिक्किम हुँदै अस्थायी (२-३ वर्ष) मा जाँदैछन् ) को आधारमा, भारतमा विभिन्न आधारहरू बीचको परिक्रमाको एक भागको रूपमा, सिक्किम स्काउट स्थायी रूपमा सीमामा तैनाथ छ, र यसका सदस्यहरूले लगभग आफ्नो सम्पूर्ण करियर राज्यमा खर्च गर्नेछन्।
ज्योतिष
ज्योतिष भनेको सौर्यमण्डलमा रहेका ताराहरू र ग्रहहरूको आपसी सम्बन्धबाट प्राप्तहुने किरण अथवा तरङ्गलाई सुक्ष्म गणितीय सूत्रबाट अध्ययन गरेर त्यसको यस पृथ्वीमा विद्यमान जड र चेतन माथि पर्ने 	प्रभावको अध्ययन र विश्लेषण गर्ने अद्वितीय विज्ञान हो।	वेदको प्राकट्य संगै अपौरूषेय रूपमा स्थापित ज्योतिष शास्त्र वेदको आँखाको रूपमा रहेको कुरा सर्व विदितै छ। वेदमा सम्पूर्ण ज्ञान विज्ञान निहित रहेको कुरा कतिपय पश्चिमा विद्वानहरूले पनि स्वीकार गरेका छन्। त्यो ज्ञान र विज्ञानलाई अध्ययन गर्नको लागि ज्योतिषरूपी चक्षुको आवश्यकता छ। वैज्ञानिकहरूले आज कम्प्युटर दूर्बिन र अनेक विश्वविद्यालयको ल्याब वा प्रयोग शालामा वर्षौ बसेर पूरा ब्रह्माण्ड कै अध्ययन गर्दै आएकाछन्।
ज्योतिषशास्त्रको प्रारम्भ मेसोपोटामियाको प्राचिन सभ्यतामा नै भएको थियो। ग्रिस हुँदै भारतमा र नेपालमा पनि त्यही विद्या फैलिएको हो भन्ने विद्वानहरूको धारणा छ। भारतीय उपमहाद्विपमा अहिले अभ्यास गरिँदै गरिएको ज्योतिषशास्त्रमा धेरै विविधता छ, र पश्चिमाको दाँजोमा धेरै कुरा थपिएको पनि छ। यहाँको सामाजिक परम्परा, दर्शन, स्थानीय विश्वास आदिको आधारमा यसको रूप नै अर्को जस्तो भैसक्यो। प्रत्येक ग्रहको आफ्नो प्रकृति हुन्छ र ब्रह्माण्डको आफू रहेको ठाउँअनुसार विभिन्न खालका प्रभाव पार्दछ भन्ने विश्वास यसको आधार हो। पृथ्वी र यहाँका घटनाक्रम वा मानिसहरूमाथि यी प्रभावले निम्त्याउने परिणामको भविष्यवाणी गर्नु नै ज्योतिषशास्त्रको मुख्य उद्देश्य हो।
राशीहरू मूलतः काल्पनिक तारापुञ्जहरू हुन्। सूर्यले पृथ्वीको वरिपरि ब्रह्माण्डमा घुम्ने बाटो वृत्त (वास्तवमा केही दीर्घवृत्त) ३६० डिग्रीको हुन्छ। यसलाई १२ भागमा विभाजन गरिएको छ, प्रत्येक ३०/३० डिग्रीको। यो ३० डिग्रीभित्र जुन नामको तारापुञ्ज पर्दछ, त्यसैलाई एउटा राशीको नाम प्रदान गरिएको हुन्छ। यी राशीका नाम हुन् – मेष, वृष, मिथुन, कर्कट, सिंह, कन्या, तुला, वृश्चिक, धनु, मकर, कुम्भ र मीन। एकमा मेष र एवम् क्रमले बाह्रमा मीन। यिनीहरूले मोटामोटी रूपमा यिनै शब्दहरूले सङ्केत गरेका तारापुञ्जको आकारलाई निर्देशित गरेका हुन्छन् – मेषको मतलब भेडा, वृषको मतलब साँढे आदि। अनि त्यस्तै ग्रहहरू भए सूर्य, चन्द्र, बुध, शुक्र, मङ्गल, वृहस्पति र शनी – जम्मा सात। यीबाहेक पूर्वीय ज्योतिषमा दुईवटा काल्पनिक ग्रहहरू राहु र केतुलाई पनि गणना गरिन्छ। यिनीहरू वास्तवमा चन्द्र कक्ष र सूर्य कक्षद्वारा काटिएका विन्दुहरू हुन्, भौतिक ग्रहहरू होइनन्। त्यसैले जहिले पनि यिनीहरू परस्पर विपरित दिशामा रहेका हुन्छन्। ज्योतिषशास्त्रले राशी र ग्रहहरूको नैसर्गिक सम्बन्ध रहेको मान्दछ। राशीसँग नैसर्गिक सम्बन्ध रहेको ग्रहलाई त्यो राशीको स्वामी भन्ने गरिन्छ – जस्तै
मेष-मङ्गल वृष-शुक्र मिथुन-बुध कर्कट-चन्द्र सिंह-सूर्य कन्या-बुध तुला-शुक्र वृश्चिक-मङ्गल धनु-वृहस्पति मकर-शनी कुम्भ-शनी मीन-वृहस्पति।
राशी स्थिर रहन्छ। ग्रहहरू गतिशील। कुनै खास समयमा ग्रहहरू आफ्नो भ्रमणको क्रममा कुन राशीमा पुगेका हुन्छन्, त्यही आधारमा कुण्डली निर्धारण हुन्छ। सम्बन्धित राशीहरू यी ग्रहका नैसर्गिक घर हुन्। आफ्नो स्वभावअनुसार ग्रहले सम्बन्धित घरको प्रवृत्तिलाई कमजोर पार्ने वा बल दिने गर्दछ। आफ्ना आफ्ना घरमा भएका बेला यिनीहरू बलवान हुन्छन्। ग्रहहरूबीच शत्रुभाव, मित्रभाव वा समभावको सम्बन्ध रहेको हुन्छ। शत्रुको घरमा पुगेको बेलामा ग्रह कमजोर हुन्छ। ज्योतिषशास्त्रको खास रमाइलो यी ग्रहहरूमा आरोपित विभिन्न अर्थहरू हुन्।
मङ्गल ग्रहको रङ रातो हुन्छ, त्यसैले यसले रिस, युद्ध, लडाईँ आदिको सङ्केत गर्दछ। त्यस्तै वृहस्पतिलाई देवगुरु मानिन्छ र वृहस्पतिले शिक्षा र विद्वताको सङ्केत गर्दछ। वृहस्पति प्रधान भएको व्यक्ति विद्वान हुन्छ भनेर ज्योतिषहरू भविष्यवाणी गर्दछन्। शुक्र दानवगुरु हुन्। त्यसैले वृहस्पति शुक्रको शत्रु भयो। शुक्रले यौनको पनि सङ्केत गर्दछ। शुक्र प्रधान हुने व्यक्ति कामी हुन्छ भन्ने गरिन्छ। शनी पाप ग्रह हो। यसको प्रभाव पाप कर्ममा हुन्छ। धन पनि पाप कर्म हो। शनीको प्रभाव भएको बेला धन आर्जन हुने वा खती हुने हुन्छ। चन्द्रमा सुन्दरता, कल्पनाको प्रतिक हो। यसको प्रभावले मान्छेमा सुन्दरता, कल्पनाशीलता आदिको विकास गर्छ। यस्तै यस्तै।
पूर्ण फलादेशको लागि धेरै कुराको विचार आवश्यक हुन्छ। एउटा हो दृष्टि। ठाडो दृष्टि र विशेष दृष्टि महत्त्वका हुन्छन्। कुनै पनि ग्रहले आफू रहेको स्थानबाट सातौँ घर (आफू रहेको घरसमेत गरेर घडीको उल्टो दिशामा गन्दा सातौँ स्थानमा आउने घर)मा ठाडो दृष्टि दिन्छ। यो दृष्टिलाई ज्योतिषशास्त्रमा बलवान दृष्टि मानिन्छ। त्यस्तै अर्को दृष्टि हो विशेष दृष्टि। शनी ग्रहले आफ्नो घरबाट तेस्रो र दशम घरमा, मङ्गल ग्रहले चौथो र अष्टम घरमा र वृहस्पतिले पञ्चम र नवम घरमा विशेष दृष्टि दिन्छ। फलादेशमा ख्याल गरिने अर्को पक्ष ग्रहयोग हो। दुई वा दुईभन्दा बढी ग्रह एउटै घरमा रहनुलाई योग भनिन्छ। त्यस्तै कुण्डलीमा नदेखाइने तर महत्त्वपूर्ण कुरा हो ग्रहहरूको उदय र अस्त। राशीमा भर्खर प्रवेश गरेको ग्रह उदाउँदो हो भने, अर्को राशीमा प्रवेश गर्ने बेला भएको ग्रह अस्ताउँदो। उदाउँदो ग्रहको प्रभाव बलवान हुन्छ। ग्रहका आफ्ना भोगकाल हुन्छन्। त्यसलाई दशा भनिन्छ – वृहस्पतिको १६ वर्ष, शनीको १९ वर्ष, केतुको ७ वर्ष, शुक्रको २० वर्ष आदि। दशाहरू पनि विभिन्न खालका हुन्छन् – विंशोत्तरी दशा, योगिनी दशा आदि। योगिनी दशा अलिक बेग्लै हो, तर यो महत्त्वपूर्ण मानिन्छ। फेरि दशाभित्र अन्तरदशा, प्रत्यन्तर दशा हुन्छन् – एउटा ग्रहको दशाभित्र फेरि सबै ग्रहको भोगकाल विभाजित हुन्छ। त्यसलाई अन्तरदशा भनिन्छ र अन्तरदशालाई पुनः विभाजन गरेर प्रत्यन्तर दशा निकालिन्छ। लग्नमा ग्रहहरूको स्थिति र सम्बन्धित दशा, अन्तरदशा, प्रत्यन्तर दशासमेतको विचार गरेर मात्र कुनै कुराको वास्तविक भविष्यवाणी गर्दछन् ज्योतिषीहरू।(ज्योतिषी भनेको सम्पूर्ण सौरमण्डललाई अध्ययन गरेको, तारा, नक्षत्र र ग्रहहरूको गणितीय पद्धतिबाट विश्लेषण गरी सत्य प्रभाव कुनै मनोविज्ञान र अड्कलन लगाईकन वैज्ञानिक विधि अनुसार सप्रमाण कथन गर्ने क्षमता भएको अभिव्यक्ति हो। )
यस्तै तिथि, बार, महिना, प्रहर, करण, योग आदिलाई पनि फलादेशमा महत्त्व हुन्छ। पूर्वीय ज्योतिषमा नक्षत्रलाई पनि महत्त्व दिइन्छ। चन्द्रमाले पृथ्वीलाई घुम्ने अवधिको आधारमा नक्षत्र गणना गरिन्छ। नक्षत्र जम्मा २७ वटा छन्। एउटा नक्षत्र चार पाउमा विभाजित हुन्छ र एक एक पाउसँग एक एक अक्षर सम्बन्धित हुन्छन्। यस्ता नौ अक्षरहरू एउटा राशीभित्र समेटिएका हुन्छन। यिनै कुनै एउटा अक्षरबाट जातकको नाम राखिन्छ। बाह्र राशीका जम्मा १०८ वटा अक्षरले सबै मानिसको नाम जुराउँदछ! यसप्रकार जातकको राशी पूर्वीय परम्परामा चन्द्रमाको आधारमा निर्धारण हुन्छ। तर पश्चिमी परम्परामा सूर्यको आधारमा निर्धारण हुन्छ। जनबोलीमा एउटै कुरालाई जोड्दै जोड्दै लम्ब्याउने प्रवृत्तिलाई ‘बाह्र सत्ताइस कुरा’ भन्ने चलन छ। त्यो बाह्र राशी र सत्ताइस नक्षत्रलाई सङ्केत गरेको हो। मतलब कि यसको कुरा जति गरे पनि टुङ्गिदैँन। ज्योतिषविद्यामा अङ्कज्योतिष, प्रश्नज्योतिष आदि पनि प्रचलित छन्। परमहंस स्वामी विशुद्धानन्दको योगज्योतिष थियो। त्यस्तै तन्त्रमन्त्रसँग सम्बन्धित धेरै प्रकारका विद्याहरू समाजमा विद्यमान छन्। तन्त्रसँग सम्बन्धित प्रेतसाधना, मसानसाधनादेखि लिएर धामी, झाँक्री सबैमा आखत हेर्ने, भविष्यवाणी गर्ने विद्या पाइन्छ।
ज्योतिष विज्ञान आफूमा पूर्ण सत्य विज्ञान हो यसमा कसैको शंका नरहोस् भन्ने भनाई ज्योतिषीहरूको रही आएकोछ। तर समयसंगै यसमा धेरै विकारहरू आएका छन्। यो विद्यालाई आज पैसा कमाउने भाडाको रूपमा प्रयोग गरिएको छ। आदि युगमा धेरै ऋषिहरूले धेरै विस्तृत विशाल विज्ञानको रूपमा विकास गरिसकेको ज्योतिष शास्त्र आज थोरै व्यक्तिहरूको गलत व्यवहारका कारण मृत तुल्य हुन पुगेको छ। नौ ग्रह र अठाईस नक्षत्रका नाम सम्म नजान्ने व्यक्तिहरू आफ्नो नामको अगाडि श्री ज्योतिषविज्ञ,ज्योतिष भास्कर, डक्टर सम्म लेख्न पछि पर्दैनन जसको फल स्वरूप आज यो दिव्य विज्ञान ओझेलमा परेको हो त्यसका केही दोषी हामीहरू पनि हौं। किनकि यस विषयलाई कमाई खाने भाडाको रूपमा प्रयोग गर्नु पूर्व हामी गहन अध्ययन गर्न चाहदैनौ। दुईचार वटा श्लोक रटेको भरमा मानव जीवन र सम्पूर्ण चराचरको मनगढन्त फलादेश गर्न थाल्दछौ संयोगबस कसैको मिल्छ, तर अधिकतर मिल्ने कुरामा तपाईँ हामी आफै ग्यारेण्टी गर्न सक्दैनौ।; यसको अपवादमा दुईचार जना विद्वानहरू हुनुहुन्छ जसलाई उपरोक्त श्रेणीमा राख्न मिल्दैन। आज जसरि विज्ञानका विद्यार्थीहरूले नयाँनयाँ खोज र सिर्जनाहरू गरिरहेका छन्, त्यस्तै यसमा पनि विद्यार्थिहरूको अथक मिहेनत र खोजको आवश्यकता छ। यदि सही ढङ्गले तपाईले यो शास्त्रको अध्ययन गनुभयो भने तपाईँ एउटा विश्वासिलो वैज्ञानिक पनि हुनुहुनेछ।कुनै व्यक्तिविशेषको मनगढन्त ग्रन्थ अध्ययन गरेर मानवजीवनको पूर्ण भविष्यफल कथन गर्ने ग्यारेण्टी गर्नु्, जुन अतीव गलत परम्परा हो, यसको न्यून
इतिहास
वेदका छ अङ्ग मानिएका छन् । तिनका नाम शिक्षा, कल्प, निरूक्त, व्याकरण, छन्द र ज्योतिष हुन्।
यद्वत शिखा मयुराणां नागानां मणयो यथा।। तद्वद वेदांग शास्त्राणां ज्यौतिषं मूधर्नि तिष्ठति।।।।
वेद अपौरूषेय छ तसर्थ वेदांग भएका कारण ज्योतिष पनि अपौरूषेय भयो अर्थात श्रृष्टिको प्रारंभबाट नै प्रचलित रहि आएको सत्य विज्ञानको रूपमा रह्यो। कालक्रम अनुसार ज्योतिष शास्त्रका अठारह प्रणेताहरू भएका छन्। यथाः-
आधार
ज्योतिष विद्या जसलाई ज्योतिष शास्त्र पनि भनिएको छ। यो विद्या निम्न विषय वस्तुहरूमा आधिरत हुन्छ। ज्योतिष शास्त्रको पौराणिक ग्रन्थ भृगु संहिता, वृहद ज्योतिष सार, मुहुर्त चिन्तामणी, सिघ्रबेध आदी ग्रन्थका अनुसार निम्न विषय वस्तुहरूमा आधारीत पाईएको छ।
राशिहरू
पृथ्वीलाई सूर्यको परिक्रमा पुरा गर्न पुरा १२ महिना लाग्छ । यो अन्तरालमा पृथ्वी र सूर्यको दुरी परिक्रमाको बाटो आदीमा समय फरक पर्दै जान्छ । करिब १ महिना सम्म पृथ्वी र सूर्यको दुरी समान रहेको रहेको पाइन्छ । यो हिसाबले खगोल शास्त्रीहरूले पुरा एक महिना सम्म सूर्य एकै रेखामा विचरण गरेको तथ्यलाई औँल्याउदै सूर्यको यो अवस्थालाई एक "राशि"को नाम दिएका छन् । राशिहरू १२ वटा हुन्छन् । सूर्यले एक महिना सम्म एक राशिमा विचरण गर्छ भने चन्द्रमाले एक राशिमा करिब २.५ (ढाइ) दिन भोग गर्छ । यसकारण ज्योतिषविधहरूले राशिलाई क्रमश: "सूर्य राशि" र "चन्द्र राशि" दुई भागमा बिभक्त गरेता पनि हिन्दू ज्योतिष प्रमाणीकरणका अनुसार चन्द्र राशिलाई नै मान्यता दिईएको छ। राशिहरूका नाम यस प्रकार छन् :-
नक्षत्रहरू
नक्षत्र खगोलवीधहरूका अनुसार साना ठुला ताराहरूको समुह हो। हिन्दू ज्योतिषका मतानुसार नक्षत्रहरू निम्नानुर २७ वटा छन्। एक नक्षत्र ६० घडी अथवा २४ घण्टाको हुन्छ।
ग्रहहरू
सौर्य मण्डलमा धेरै तारा, नक्षत्रहरूको समुह छ। ति मध्य केही प्रमुख तथा ठुला आकार भएका र सूर्यको वरिपरी एक निश्चित घेरा बनाएर परिक्रमा गर्ने पिण्डहरूको समूहलाई खगोलशास्त्रीहरूले ग्रहको नाम दिएका छन्। प्राचिन कालका विद्वानहरूले ७ वटा ग्रहहरू मात्र भएको प्रमाणिकरण गरेका थिए। उनिहरूको मतानुसार चन्द्रमा पनि एक ग्रह हो। तर पृथ्वीलाई ग्रहमा राखिएको छैन। पछि आएर ज्योतिषहरूले ९ वटा ग्रहहरू भएको प्रमाणीत गरे। त्यस्तै खगोलविधहरूले पनि ९ वटा ग्रहहरू भएको प्रमाण गरे। तर हिन्दू ज्योतिषविध र पश्चात्य विद्वानहरूको मतानुशार ग्रहहरूको बारेमा फरक मत देखिएको पाइन्छ। खगोलविधहरूका अनुसार ग्रहको संख्या बढ्ने सम्भावना देखिएको छ। अन्तरिक्षा सम्बन्धको खोज कार्यमा संलग्न "नासा" का खगोलवीधहरू अन्तरिक्षामा अरु ग्रहहरूको सम्भावना बताउदै ग्रह खोज कार्यमा जुटेका छन्।
तिथी
चन्द्रमाले पृथ्वीको परिक्रमा गर्छ। चन्द्रमालाई पृथ्वीको परिक्रमा पुरा गर्न करिब एक महिनाको समय लाग्छ। यसै क्रममा कहिल्यै सूर्य तथा पृथ्वीको सन्मुख दिशा त कहिल्यै विपरीत दिशामा पर्ने भएकाले कहिले पूर्ण रूपमा देखिन्छ भने कहिले देखिदै देखिदैन, कहिल्यै आधा, कहिल्यै सानो अथवा ठूलो आकारको देखिन्छ। यसरी चन्द्रमाले कहिले दृष्य कहिल्य अदूष्य हुने क्रियालाई चन्द्रमाको कला भनिन्छ। चन्द्रमाको कलाको आधारमा चद्रमा पुरा देखिएको दिनलाई पूर्णीमा(पूर्णी) र अदृष्य भएको दिनलाई आमावश्या(औँशी) भनिन्छ। यसै गरी औँशी देखि पूर्णि सम्म पुग्न चन्द्रमाले १६ दिन लगाउँछ। यि १६ दिनको अलग अलग नाम दिएको छ जसलाई तिथि भनिन्छ। तिथिहरूका नाम यस प्रकार छन्:
<li>प्रतिपदा (परेवा) <li>द्वितिया (दुज) <li>तृतिया (तिज) <li>चतुर्थी (चौथी) <li>पञ्चमी <li>षष्ठी <li>सप्तमी <li>अष्टमी <li>नवमी <li>दशमी <li>एकादशी <li>द्वादशी <li>त्रयोदशी <li>चतुर्दशी (चौदशी) <li>आमावस्या (औंशी) <li>पूर्णीमा (पूर्णी) यि १६ तिथी दुई पक्ष शुक्ल पक्ष र कृष्ण पक्ष दुई अलग अलग पक्षमा औँशी पक्ष र पूर्णी पक्षमा पर्छन्।
ज्योतिषका हाँगाहरू
ज्योतिष विज्ञानलाई विभिन्न भागमा विभाजित गरिएको छ।
वास्तुशास्त्र
वास्तुशास्त्र ज्योतिष विद्याको एक हाँगो (विभाग) हो। जसमा भवन निर्माण सम्भन्धको सम्पूर्ण जानकारी दिएको हुन्छ। यसले भवन निर्माणकोलागी ठाउँको छनौट, दिशा निर्देशन, भवन निर्माणमा भएका गल्तीहरूको दोष निवारण आदीको बारेमा जानकारी दिन्छ।
सामूद्रीकशास्त्र
सामुद्रीक शास्त्रले शरीरका विभिन्न अङ्गहरू जस्तै:- हात, खुट्टा, निधार आदीका रेखाहरूको आधारमा व्याक्तीको भूत, भविष्य र वर्तमान तिनै कालको फल बताउन सक्ने ज्ञान दिन्छ।
अंक ज्योतिष
अङ्क ज्योतिषले व्यक्तीको नाम, जन्म मिति, परिवार संख्या आदीको संख्यामा जोड, घटाउ, गुणन, भाग गरेर व्याक्ती विशेषको त्रिकालको फल घोषणा गर्न सकिन्छ।
प्रश्न ज्योतिष
प्रश्न ज्योतिषले कुनै पनि व्यक्ती विशेषको बारेमा सोधिने प्रश्नको आधारमा फलको घोषणा गर्न सकिने जानकारी दिन्छ।
सकुन विचार
सकुन विचारले विभिन्न प्रकारका लक्षण कुलक्षणको आधारमा सकुन अपसकुन निकालेर फलको घोषणा गर्न सकिने ज्ञान दिन्छ।
स्वप्न विचार
स्वपन विचारले व्यक्तिले निदाएको बेला देखको सपनाको आधारमा फलादेश घोषणा गर्न सकिने ज्ञान दिन्छ।
फलादेश
🇳🇵गहिरो विस्वास🇳🇵
इमिरेट्स रङ्गशाला
इमिरेट्स फुटबल रङ्गशाला (युइएफए प्रतियोगिताहरूमा आर्सनल रङ्गशाला) होलोवे, लन्डनमा रहेको एक फुटबल रङ्गशाला हो। सन् २००६ मा यो रङ्गशालाको निर्माण सकिएपछि यो आर्सनल फुटबल क्लबको मुख्य फुटबल रङ्गशालाको रूपमा रहेको छ। आर्सनलले आफ्नो घरेलु फुटबल प्रतियोगिताहरू यसै रङ्गशालामा सञ्चालन गर्ने गर्दछ।
कूटनीति
कुनै पनि कार्य वा समस्यालाई नराम्रो शब्द वा व्यवहार प्रयोग नगरी सम्पादन गर्ने तरीकालाई कूटनीति भनिन्छ। कूटनीति भनेको देश, शहर, वा अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्ध सँग जोडिने गर्दछ। यसको उद्देश्य एक अर्काको आवश्यकताहरू पूरा गर्ने सम्बन्ध स्थापना गर्नु हो। जस्तै राजदूत, वार्ता र वार्तालाप। सामान्यतया भन्नुपर्दा कूटनीति भनेको एक प्रक्रिया हो जसमा शान्ति, संस्कृति, अर्थव्यवस्था, व्यापार वा युद्ध जस्ता मुद्दाहरूमा कूटनीतिज्ञहरु मार्फत कुराकानी हुन्छ। सामान्यतया भन्ने हो भने, अन्तर्राष्ट्रिय सन्धिहरू पहिले कूटनीतिज्ञहरूद्वारा छलफल हुन्छन्, र त्यसपछि हस्ताक्षर हुन्छन् र राष्ट्रिय राजनीतिज्ञद्वारा लागू हुन्छन्
मनोहरा दरबार
मनोहरा दरबार नेपालको राजधानी काठमाडौंको मनोहरामा सात तले राणा दरबार थियो। दरबार परिसर   काठमाडौंको १२ किलोमीटर दक्षिण पूर्व थियो, आंगन, बगैंचा र भवनहरू विशाल क्षेत्रमा फैलिएको थियो।
ईतिहास
मनोहर दरबार विसं १९३६-३७ तिर (सन् १८७९) मा जंग बहादुर राणाको छोरा कमाण्डिंग जनरल जगतजंग राणाले आफ्नो निजी निवासको रूपमा निर्माण गरेका थिए। ४२ सालको पर्व मा जगतजंग को हत्या भए पछि दरबारलाई व्यभिचारको दोषी भएका राणा र शाह परिवारका शाही महिलाहरूको नजरबन्द केन्द्रको रूपमा प्रयोग गरियो ।
वर्तमान स्थिति
राणा शासनको पतन पछि पनि मनोहर दरबारको भग्नावशेष २०१५-१६ साल सम्म पनि देख्न सकिन्थ्यो तर अहिले सुरुवाती आवस्थाको बाँकी रहेको देख्न सकिने अवशेष सल्ला विशाल रूख मात्र हो।
षाडव राग
जुन रागमा ६ स्वर प्रयोग हुन्छ त्यो "षाडव जाति"को राग कहलाईन्छ |
तिलक शेकर
तिलक शेकर (जन्म मार्च १९८२), जसलाई तिलक नामले पनि चिनिन्छ, एक भारतीय अभिनेता हुन् जो कन्नड चलचित्रमा काम गर्ने गर्छन् ।
पूर्व कुसाहा
पूर्व कुसाहा सुनसरी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार पूर्व कुसाहाको १,५२९ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ७,७१२ रहेको छ।
अरुनोदय
अरुनोदय नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत गण्डकी अञ्चलमा पर्ने तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
जनसङ्ख्या
बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार अरुनोदय गाविस को जनसङ्ख्या ५,००८ रहेको छ । यो गाविसमा १,०९८ वटा घर छन ।
देवता
देवता हिन्दू धर्मका आलौकिक शक्ति अथवा पात्र हुन जसलाई परमेश्वर (ब्रह्म)को लौकिक रूपम मानिन्छ त्यसैले तिनको पूजा गरिन्छ। देवता शव्द संस्कृत भाषाको दिव् धातुबाट बनेको हो जसको अर्थ हुन्छ प्रकाशमान हुनु। देवताको पुरूष रूपलाई देव भनिन्छ भने स्त्री रूपलाई देवी भनिन्छ।
बृहदारण्य उपनिषद्मा कति देवताहरू छन् भन्ने प्रश्नको उत्तरमा भनिएको छ, वास्तवमा देवता एकैछन् तर तिनका अनेक रूपहरू छन्। त्यस प्रश्नको पहिलो उत्तरमा ३३ करोड, दोस्रो उत्रमा ३३३९, तेस्रो उत्तरमा ३३, चौथो उत्तरमा ३, पाचौँ उत्तरमा डेढ र अन्तयमा केवल एक देवता छन् भनिएको छ।
सम्पूर्ण राग
सम्पूर्ण राग मा ७ वटा स्वर समावेश भएको हुन्छ। यो राग भारतीय शास्त्रीय सङ्गीत तथा कर्नाटक सङ्गीतमा प्रचलित राग हो।
कम्पनी ऐन, २०६३
कम्पनी ऐन, २०६३ (Company Act, 2063) नेपालमा कम्पनीसम्बन्धी कानुनलाई संशोधन र एकीकरण गर्न बनेको ऐन हो । यो ऐनको प्रस्तावनामा आर्थिक उदारीकरणद्वारा उद्योग, व्यापार र व्यवसायका क्षेत्रमा लगानी प्रवद्र्धन गरी मुलुकको आर्थिक विकासमा गतिशीलता ल्याउन तथा कम्पनीको संस्थापना, सञ्चालन तथा प्रशासनलाई अझ बढी सुगम, सरल र पारदर्शी बनाउन कम्पनीसम्बन्धी कानुनलाई संशोधन र एकीकरण गर्न वाञ्छनीय भएकोले प्रतिनिधिसभाले यो ऐन बनाएको भन्ने व्यहोरा उल्लेख भएको छ । यस ऐनलाई नेपाल सरकारले कम्पनी रजिष्ट्रारको कार्यालयबाट कार्यान्वयन तथा प्रसाशन गरिन्छ । यस ऐनमा नेपालमा दर्ता हुने तथा भएका कम्पनीहरूले पालना गर्नु पर्ने व्यवस्था उल्लेख गरिएको छ । यो ऐन नेपालमा २०६३ असोज २० गते देखि लागु भएको हो ।
यो ऐन आउनु अघि नेपालमा कम्पनी ऐन, २०५३ कार्यान्वयनमा थियो ।
नेपाली वर्णमाला गाना
नेपाली वर्णमाला गाना
कमल फुल भमराले छायो
खटिया माथि बस्यो खरायो
गधा माथि छ धोबि चढेको
घडि हेर लौ तिन बजेको
ङयाङ ङ्याङ ङुङ ङुङ बच्चा गर्छ
चरो बारीमा चरिरहन्छ
जहाज जंगी जलमा चल्छन्
झण्डा फरफर गर्दछ हेर
ञा ञा बालक रुन्छ अडेर
ठगले थैलि लायो हात
डम डम डमरु बज्दछ हाम्रो
ढकनी माथि फूल छ राम्रो
ण णा बिणा सुन्दर स्वर
तबला तान्दिक तान्दिक जोर
थलियामा ली खाऊ मिठाई
दहि बेच्दछिन् ग्वालिनी आर्इ
धनुषधारिले मार्दछ तिर
नगरा ठोक्दछ योद्धा बिर
पहलमानहरु कुस्ति खेल्गछन्
बर्मेली भाषा
बर्मेली भाषा (बर्मेली भाषामा : မြန်မာဘာသာ / म्रन्माभासा), स्वतन्त्र देश म्यानमार (बर्मा)को राष्ट्रिय भाषा हो। यो मुख्य रूपमा ब्रह्मदेश (बर्माको संस्कृत नाम)मा बोलिने गरेको छ। म्यानमारको सिमासँग जोडिएका भारतीय राज्य असम, मणिपुर तथा अन्डमान र निकोबार टापु समूहमा पनि यो भाषाको प्रयोग हुने गरेको छ।
नेपाली वर्णमाला गाना
नेपाली वर्णमाला गाना
फल पाकेपछि भुइँमा झर्छन्
बर्मेली भाषा
भाषा परिवार
बर्मेली भाषा तिब्बती-बर्मेली भाषा-परिवारमा आउने गर्छ जून आर्य तथा चीनी भाषा परिवारको बीचमा हो। तिब्बती-बर्मेली भाषापरिवारमा पनि बर्मी शाखा तथा तिब्बती शाखा भन्ने दुइ प्रकार छन्।
नेपाली वर्णमाला गाना
नेपाली वर्णमाला गाना
बकरीवनमा दुवो चर्छ
भन्टा खाए बैगुन गर्छ
मह माउरीले जम्मा गर्छ
बर्मेली भाषा
लिपि
आजकालको बर्मी लिपिमा पालि भाषाको प्रभावका कारण ३३ व्यंजन र १२ स्वर भएको मानिन्छ।
नेपाली वर्णमाला गाना
नेपाली वर्णमाला गाना
रथमा राजा भए सवार
लकडी बनमा छन् हज्लजार
वकिल हिडेको अड्डा जान
शरिफा पाक्यो जान्छु म खान
षटमुख हिँडे चडि मजूर
सदुवाका छन शिरमा सिन्दुर
दिपङ्खा यात्रा
दिपंखा यात्रा ललितपुरको नागबहालस्थित हिरण्यवर्ण महाविहारबाट सुरु भएर महालक्ष्मीस्थान लगनखेलमा पुगेर सम्पन्न हुने धार्मिक यात्रा हो । यस यात्राका सहभागीले क्वालखु, कोन्ती, स्वंथ, मंगः, कोट, टंगःबहाल, तःबहा, लगनखेल, महालक्ष्मीस्थान, नखिपोट, बुंगमति, खोकना, क्वयना हुँदै चोभार पुग्ने र त्यसपछि लोहंगाल, हाँसपोता (झम्सीखेल), पचली, मतुलि, बुद्धवारी, अट्कोनारायण, काठमाडौंको मरु, भीमसेनस्थान, विष्णुमती, खुसिबही, किन्हुबही, सीतापाइला, फेखा, इचंगु, हल्चोक हुँदै स्वयम्भु पुग्ने गर्दछन् । स्वयम्भुमा केही समय आराम गरेपछि बिजेश्वरी, श्रीघः, अमृत कलेज, सोह्रखुट्टे, म्हेपी, पोरेपा (रानीबारी), लाजिम्पाट, साखोना, नारायणहिटी, नक्साल, टंगाल, टुंडालदेवी, धुम्बाराही, चाबहिल, महांकाल हुँदै बौद्ध पुग्ने गर्दछन् । बौद्ध पछि बाग्मती, गुह्यश्वरी, पशुपतिनाथ, देवपाटन (गोल), वनकाली, गुथल्वहं (पिंगलामाई), कोटेश्वर महादेव, कुटीबिहार, सिकबहिल, इकुबहिल, च्यासल, क्वाछेँ (बालकुमारी), दुपाट, लुँखुसी, कनिबहाः, मतिक्व (वटुक) हुँदै महालक्ष्मीस्थान लगनखेलमा पुगेर यात्रा समापन हुने गर्दछ ।
नेपाली वर्णमाला गाना
नेपाली वर्णमाला गाना
हरिणीका छन ठुला आँखा
क्षेत्री रणका बिग्‍न चनाखा
दिपङ्खा यात्रा
दीपंखा यात्रा करिब ९ सय वर्षदेखि चलिआएको मान्यता छ। यो यात्राको नेतृत्व निलथु वोधिसत्वका मूलपूजारी गर्छन्। नागबहालस्थित बहरलाई पूजा गरेपछि मूलपूजारीले  जात्राको नेतृत्व गर्दै अघि बढ्ने गर्दछन् । दीपंखा यात्रा मनाउन पाँचवटा दुर्लभ योग मिलेको हुनुपर्छ– सौरमासको संक्रान्ति, चन्द्रमासको पूर्णिमा, रेवती नक्षत्र, हर्षण योग र आदित्यवार। यी पाँचवटै अतिदुर्लभ योगहरूको समागमन एकै दिन भएको खण्डमा यो पर्व मनाउने चलन छ। यी योगहरूमध्ये आइतबारबाहेक अरू बार पनि दीपंखा आयोजना गरिएको ऐतिहासिक प्रमाण छ। यसअघि ३८ वर्षपछि मनाइएको यात्रा यसपटक ८ वर्षपछि भएको हो । यसअघि २०६२ असोज ३१, २०२४ र १९९७ सालमा आयोजना गरिएको थियो। यात्रा क्रममा दसौं हजार भक्तजन पैदलै यात्रा तय गर्छन्। सहभागी भक्तजनले यात्रा हुनु एक दिनअघि किसली (सुपारीसहित अक्षता) अर्पण गर्ने चलन छ। यो यात्रामा हिँड्ने भक्तजनले प्रत्येक पाइला बराबर एक तोला सुन दान गरेबराबर पुण्य पाइन्छ भन्ने मान्यता छ।
नेपाली वर्णमाला गाना
नेपाली वर्णमाला गाना
त्रास देखाउछ राक्षस हेर
ज्ञानी बस्दछ जंगल नेर
स्रोत
स्रोतः तिलादेवी गौतम
मयूर
मयूर (Peafowl) ग्यालिफर्म्स वर्गमा पर्ने चरा हो। यसको मूल वासस्थान दक्षिणी र दक्षिणपूर्वी एसिया हो । यो चरा अन्य चराचुरुङ्गी जस्तै खुल्ला वनमा बसोबास गर्छ। अंग्रजीमा भाले मयूरलाई पिकक र पोथीलाई पिहेन भनिन्छ। भाले मयूरको सुन्दर र निलो, हरीयो तथा सुनौलो लगायतका रंग-बिरंगी प्वाँखले बनेको पंखेटा र पूच्छर हुन्छ, जसलाई मयूरले विशेष रूपले बसन्त तथा वर्षाको मौसममा (जुन समयमा यिनीहरूको प्रजनन प्रक्रिया शुरु हुन्छ) पोथीलाई फकाउनको लागि खोलेर नाच्दछ,। मयूरको मुख्यत: भारतिय निलो मयूर र हरीयो मयूर गरी दुई वटा प्रजाति रहेका छन। भारतिय नीलो मयूर दक्षीण एसियामा पाइन्छ, जुन भारत र श्रीलङ्काको राष्ट्रिय पंक्षी पनि हो। भने हरीयो मयूर चाहिं दक्षिणपूर्वी एसियामा पाईने गर्छ। यि दुबै प्रजातिमा केही भिन्नता भएपनि एक अर्का सँग मिल्दाजुल्दा हुन्छन्। डिज्ने एनिमल किङडम(Disney's Animal Kingdom)मा भएको पोथी मयूरको एक चलचित्र।
लगनखेल
लगनखेल ललितपुर जिल्लाको प्रमुख व्यापारिक केन्द्र हो ।
चेकोस्लोभाकिया
चेकोस्लोभाकिया वा चेको-स्लोभाकिया (चेक र स्लोभाक: Československo, Česko-Slovensko ) मध्य युरोपमा अवस्थित सोभियत राज्य हो ।
भेडिहारी
भेडिहारी नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, नारायणी अञ्चलको पर्सा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
बाँके जिल्ला
नामाकरण
यस जिल्लाको नाम बाँके रहनुको पछाडी विभिन्न जनश्रुति धार्मिक एवं पौराणिक आख्यानहरू रहेको पाइन्छ। ती मध्य केही यस प्रकार छन् :-
प्रशासनिक विभाजन
जिल्लामा ८ स्थानीय तहहरू छन्, जसमध्ये १ उपमहानगरपालिका, १ नगरपालिका र ६ गाउँपालिका छन्।
विजय सुर्या
विजय सुर्या (जन्म ७ सेप्टेम्बर १९९०, बेङ्गलोर, भारत) एक कन्नड अभिनेता हुन् जो टेलिभिजन र चलचित्रमा अभिनय गर्ने गर्छन् ।
सन्थाल नृत्य
नेपालको अति नै प्राचीन र मौलिक नृत्यको रूपमा परिचित सन्थाल नृत्य मूलतः पूर्वी नेपालको झापा, मोरङ र सुनसरी जील्लामा रहेका अल्पसङ्ख्यक सन्थाल जातिको पुख्र्यौली परम्पराको एक अंश हो। मूर्ति बनाउने र मूर्ति पूजा नगर्ने यी सन्थालहरू दसैँको घटस्थापना सुरु भएदेखि घरमा थन्क्याएर राखिएका मादल, ढोल, झ्याम्टा आदि झिकेर अरूको घरघर गई चामल, चिउरा माग्दै नृत्य सुरु गर्दछन्। जसले सन्थाल नृत्य सुरु भएको सङ्केत गर्दछ। उनीहरूको यो नृत्य प्रचलन दसँैको मूल टीकाको दिनसम्म जारी रहन्छ। जब दसैंको एकादसी सुरु हुन्छ त्यस दिनदेखि पूणिर्मासम्म भव्यरूपमा सामूहिक तबरले विभिन्न स्थानमा दसँै मेलामा उनीहरूले परम्परागत नृत्य प्रस्तुत गर्दछन्।
इतिहास
माता भगवतीको पूजा उपासनाको रूपमा प्रस्तुत गरिने यो नृत्य निकै प्राचीन भएकोले यसको सुरुवात कहिलेदेखि भएको हो भन्ने सम्बन्धमा कुनै ऐतिहासिक तथ्य भने उपलब्ध छैन। तथापि यो परम्परागत नृत्यको इतिहास निकै पुरानो रहेको अनुमान गरिन्छ। सन्थालको जातीय इतिहास "कियो सिन्दूर'मा उल्लेख भएअनुसार परापूर्वक, दैवी कालमा दानवको अत्याचार खप्न नसकी देवताहरू भगवतीको शरणमा पुगे। देवताहरूको अनुरोध स्वीकार गरी माता भगवती सतिनसार आफ्नो भयङ्कर रूपमा प्रकट हुनु भयो र दानवीय शक्तिलाई परास्त गर्नुभयो। अन्तमा बाँचेखुचेका दानव सेनाहरू डरले काम्दै आ-आˆना हातहतियार हल्लाउँदै भगवतीको शरणमा परे। भगवतीको सहायतामा देवताले प्राप्त गरेको सोही विजयको खुसियाली एवं सम्झना स्वरूप सन्थालहरूले पनि काम्दै, लठ्ठी हल्लाउँदै भगवतीको शरणमा परि नृत्य प्रस्तुत गर्न थालेको बताइन्छ। यही परम्परा आज विकसित र परिमार्जित हुँदै सन्थाल नृत्य बन्न पुगेको छ।
चलन
सन्थाल नृत्य आˆनै जातीय भाषा, गाई जात्रे पहिरन, रङ्गीचङ्गी भाव भंगिमा रंगीन कमिज पञ्ची -धोती जस्तो कपडा) शिरमा मयूरको प्वाँख र ऐना तथा झुम्काले बनाएको फेटा लगाई, जीउमा कल्ली बाँधेर बाजागाजाको साथ एउटै ताल, सुरमा सामूहिक रूपमा छुट्टाछुट्टै समूहमा प्रस्तुत गरिन्छ। यस नृत्यमा नाच्नेहरू सबै पुरुष सतारहरू हुन्छन् भने उनीहरूलाई आकषिर्त गर्न जोस थप्न महिलाहरू पनि उत्तिकै सक्रिय हुन्छन्। नृत्य मध्य अवस्थामा महिलाहरूले बेलाबेलामा भुजा -मुरी) ˆयाँक्ने गर्दछन् भने नाचीरहेका सतारहरू आफूलाई बहादुर सावीत गर्न बिनाहात जमीनमाथि उडेका भुजा -मुरी) मुखैले खाने प्रयास गर्दछन्।
दसैंमा देवीपीठमा नृत्य प्रस्तुत गर्न प्रत्येक सन्थाल गाउँबाट मूलीको नेतृत्वमा सतारहरू भंगी पहिरनमा अपरान्ह जम्मा भई लठ्ठी बजार्दै, ढोल ठोक्दै, बाँस माथिको मयूरको लिंगो बोकेर छुट्टाछुट्टै समूहमा मेलामा प्रवेश गरी भगवती पीठ परिक्रमा गर्दछन्। अनि एक निश्चित ठाउँमा लिंगो गाडी त्यसैलाई केन्द्र मानेर आफ्नो नृत्यकला प्रदर्सन गर्दछन्। विशेषत उनीहरू बढी मात्रामा हात र खुट्टाको चाललाई प्रयोग गर्दछन्। साथै केही समूहले गाइजात्राको प्रतिनिधित्व गर्दछन् भने कोही कालीको शक्ति आफूमा चडेको देखाउन कोर्रा लठ्ठीको सहजरूपमा सामना गर्दछन्। मट्टतिेल मुखमा हाली आगोको लप्का निकाल्ने, माटोमा टाउको गाड्ने, मान्छे माथि मान्छे चढ्दै दुई, तीन तहको घेरा बनाई नृत्य गर्ने, सयौं कोर्रा सहने आदि यस जातिगत नृत्यका केही डरलाग्दा रोमाञ्चक आश्चर्यजनक दृश्यहरू हुन्।
सन्थालहरू त्यस समयमा आफूहरूलाई कालीको शक्ति चढेको हुनाले खासै असर नहुने बताउँछन्। हुन पनि उनीहरूको त्यसबेलाको व्यवहार त्यस्तै नै हुन्छ। जब उनीहरू देवीको पीठ परिक्रमा गर्दछन् त्यसबेला केही सन्थालहरू आफूमा शक्ति चढेको दाबी गर्दै मन्दिर भित्र पसी तोडफोड गर्न खोज्दछन् र एकजनालाई नियन्त्रण गर्न दसैँजना युवाको आवश्यकता पर्दछ। जब उनीहरूलाई कासको कोर्रा लगाई जलले अभिशेक गरिन्छ तब मात्र उनीहरू शान्त हुन्छन्। आफूलाई काली र दुर्गाको भक्त बताउने सन्थालहरू आफ्नो जीउमा वर्षभरि चढेको र चढ्ने काली शक्ति शान्त पार्न पनि यो नृत्यमा सरीक हुने गर्दछन्।
अर्कोतर्फ सन्थाल युवा-युवतीको लागि यो नृत्य निकै महìवपूर्ण अर्थमा छ कि उनीहरू एक अर्काप्रति आकषिर्त हुन आफ्नो सौन्दर्यता र कौशल पर्दछन्मा बढी ध्यान दिन्छन्। युवतीहरू सकेसम्म शृङ्गार पटार गरी मेला धाउँछन् भने युवाहरू सिठ्ठी बजाइबजाइ आफ्नो नृत्यतिर ध्यान केन्दि्रत गराउने गर्दछन् धेरै युवा-युवतीको प्रेम गास्ने र मौलाउने थलो पनि सन्थाल नृत्य बन्ने गर्दछन्। अरू जातिको भन्दा पृथक् शैली, प्रस्तुती र आश्चर्यजनक दृश्य भएकोले नै यस नृत्य मनमोहक र मनोरञ्जनपूर्ण हुने गर्दछ।
राष्ट्रिय दलित आयोग
राष्ट्रिय दलित आयोग नेपालको संविधानको धारा २५५ मा व्यवस्थित संवैधानिक आयोग हो । यसले दलित समुदायको हित अभिवृद्धि गर्न जातिय छुवाछुत, उत्पीडन एवम् विभेदको अन्त्य गर्न पहल गर्छ । साथै दलितसँग सम्बन्धित उपयुक्त राष्ट्रिय नीति र कार्यक्रम तर्जुमा गरी कार्यान्वयनका लागि नेपाल सरकार समक्ष पेस गर्ने काम यस आयोगको हो । राष्ट्रिय दलित आयोगले दलित समुदायलाई मूल प्रवाहमा समाहित गर्ने सवालमा विद्यमान नीति र कार्यक्रमको समीक्षा गरी सोको प्रभावकारी कार्यान्वयनमा चासो र सरोकार राख्छ । यस आयोगमा एक जना अध्यक्ष र अन्य चार जना सदस्य रहने प्रावधान छ ।
इतिहास
नेपालमा जातीय भेदभावको अन्त्य गरी प्रथम पटक दलित समुदायका लागि वि.सं. २०२० मा एक आयोगको स्थापना गरिएको थियो । नेपालको अन्तरिम संविधान २०६३ अनुसार नेपाललाई धर्म निरपेक्ष मुलुक घोषणा गरिएपनि यसले गर्दा केही बाधा उत्पन्न भएका छन् । नेपाल अधिराज्यको संविधान २०४७ अनुसार कसैलाई पनि जातको आधारमा भेदभाव गर्न नमिल्ने कुरा अन्तरिम संविधानमा पनि समावेश गरिएको छ । वि.सं. २०५९ मा भूतपूर्व सरकारले दलित (तत्कालीन अछुत) वर्गको अधिकारको संरक्षण र देशको विकासमा दलित वर्गको सक्रिय सहभागिता सुनिश्चित गर्ने उद्देश्यले राष्ट्रिय दलित आयोगको नीतिमा परिवर्तन ल्याएको थियो । नेपालको जनआन्दोलन २०६३, जसको फलस्वरूप नेपालमा राजतन्त्रको अन्त्य भयो, भन्दा पहिले यस आयोगले दलित समुदायको अभिवृद्धि तथा प्रवर्धनका लागि विभिन्न गैरसरकारी सङ्गठनको स्थापना गरेको थियो । जनआन्दोलनको सफलता पछि आयोगका अधिकतम सदस्यलाई राजतन्त्रको समर्थक भएको आरोप लगाएको हुनाले उनीहरूले अवकास पाए । यसले गर्दा आयोग चलाउनमा समस्या आइपरेको थियो । वि.सं. २०६४ साल जेठ २० गते अन्तरिम सरकारले आयोगमा १६ सदस्यको छनोट गरेको थियो । वि.सं. २०६८ मा जातीय छुवाछूत तथा भेदभाव (कसूर र सजाय) ऐन पारित गरियो ।
धार्मिक स्वतन्त्रतामा प्रतिबन्ध
संविधानले जातिको आधारमा भेदभावलाई कानुनको विरुद्ध मानेपनि जातले समाजलाई ठूलो रूपमा प्रभाव पार्छ । जातीय भेदभावलाई अवैध बनाएदेखि मठमन्दिरमा दलितलाई छिर्न दिएपनि ब्राह्मण तथा अन्य उच्च जातका पण्डित तथा पूजारीले अहिले पनि केही क्षेत्रमा मन्दिरमा छिर्न नदिने गरेको पनि पाइन्छ ।
सामाजिक सोषण र भेदभाव
सरकारले जातीय विभेद तथा छुवाछुतको निर्मूलन गर्ने प्रयास जारी राखेपनि नेपालमा तल्लो जातलाई अझै पनि धेरै ठाउँमा भेदभाव गरिन्छ । शिक्षा, रोजगारी, विवाह आदिका क्षेत्रमा पनि दलित समुदाय अझै नै पिछडिएको नै छ । हिन्दु मन्दिरमा गैरहिन्दु व्यक्तिका साथै दलित समुदायका व्यक्तिलाई पनि छिर्नमा अझै पनि कुनैकुनै क्षेत्रमा प्रतिबन्ध लगाइन्छ ।
वि.सं. २०६३ साल असोज महिनामा हिन्दु चाडमा बाजा बजाउन नमानेपछि एउटा दलित परिवारलाई डोटी जिल्लाको एक गाउँबाट निष्कासन गरिएको थियो । सो परिवारले छिमेकको गाउँमा शरण लिएका थिए ।