cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
म्याथ्यु बोमर
करियर
२०००मा कार्नेगि मेलन विश्वविद्यालयको नाटक स्कुलबाट स्नातक गरे पछि उनी न्यु योर्क शहर, न्यु योर्कमा बस्न थाले र मन्चमा काम गर्न थाले। त्यसपछि उनले अल माई चिल्ड्रेन नामक एबिसि टेलिभिजन नेटवर्कको धारावाहिक शृङ्खलामा ईयन किप्लिन्गको सानो भुमिका पाए। २००१ देखि २००३ सम्म उनले सिबिएस् टेलीभिजन नेटवर्कको धारावाहिक शृङ्खला, गाईडिन्ग लाईटमा बेन रिडको भुमिका निभाए।
उनले फक्सको वैज्ञानिक तथा काल्पनिक टेलिभिजन शृङ्खला, ट्रु कलिन्गमा (२००३–२००४) ट्रु (एलाईजा डुश्कु)को प्रेमि लुकको भुमिकामा पनि अभिनय गरेका थिए।
बोमर नर्थ शोर (२००४-२००५), एक प्राईम टाईम टिभि धारावाहिक शृङ्खला र चलचित्र फ्लाईटप्लानमा (२००५), जोडि फस्टरसँग देखिएका थिए।
स्ल्याशर चलचित्र द टेक्सस चेन श म्यास्याकर: द बिगिनिन्ग (२००६) मा, बोमर एक अनुभवि भियतनाम युद्ध जेनेरलको भुमिकामा देखिए। उनी २००७को ट्राभलरमा पनि खेले जुन एक सानो टिभी शृङ्खला थियो र ३० मे २००७मा एबीसीमा प्रिमियर भएको थियो। उनले एनबिसि टेलिभिजन नेटवर्कमा कमेडी शृङ्खला चक (२००७-२००९)मा ब्राइस लार्किनको रिकर्रिन्ग भूमिका पनि खेलेका थिए।
२३ अक्टोबर २००९मा बोमर व्हाइट कलर नामक शृङ्खलामा देखिन थाले जसमा उनी निल क्याफ्रि जो एक चोर हुन्छ र जसले एफबिआई एजेन्ट पिटर बर्क (टिम डिके) सँग साझेदारी गर्दछ।
बड्डि टिभिले उनलाई "२०११को टिभिको सेक्सियस्ट म्यान"को आफ्नो सूचीमा #१ स्थानमा राखेको थियो।
बोमरले सेप्टेम्बर २०११मा ब्रडवेको विलशायर ईबेल थिएटरमा डस्टिन लान्स ब्ल्याकको नाटक '८'मा जेफ जरिल्लोको भुमिकामा पनि अभिनय गरेका छन। मार्च २०१२मा उनी विलशायर ईबेल थिएटरको उत्पादनमा जेफ जरिल्लोको भुमिकामा पनि देखिएका थिए।
अक्टोबर २०११मा बोमर वैज्ञानिक-थ्रिलर चलचित्र ईन टाईममा देखा परे जसमा उनले एक १०५ वर्षिय हेन्‍री ह्यामिल्टनको भुमिका निभाएका थिए जसले जस्टिन टिम्बरलेकलाई आत्महत्या गर्नुभन्दा पहिले आफ्नो "समय" दिन्छ।
निजि जीवन
बोमर प्रचारक साईमन हल्ससँग प्रेम सम्बन्धमा छन। उनीहरूको सरोगेसिबाट तीन छोरा छन जसमा जुड्वा पनि छन। बोमरले फेब्रुवरि २०१२को स्टिभ चेज मानवतावादी पुरस्कारको लागि आफ्नो भाषणमा आफू एक समलैंगिक भएको बताएका थिए जसमा उनले हल्स र आफ्नो बच्चाहरूलाई धन्यवाद दिए।
बोमरको आफ्नो उच्च विद्यालयका सहपाठि लि पेस र लिन कोलिन्ससँग राम्रो मित्रता रहेको छ।
निर्मलपोखरी
निर्मलपोखरी नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको गण्डकी अञ्चल, कास्की जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो। यस गाविसमा गणेश स्थान, कोत भैरव मन्दिर, जलकन्यादेखि मन्दिर, शिव मन्दिर, जलदेवी मन्दिर, गोपेश्वर शिव मन्दिर आदि ऐतिहासिक तथा धार्मिक पर्यटकीय स्थलहरू रहेका छन भने झिमल थुम, फोक्सिंह डाँडा, काहुले डाँडा, कोत डाँडा आदि यहाँका प्राकृतिक पर्यटकीय स्थलहरू हुन। यी डाँडाहरूबाट पोखरा उपत्यका, सेती नदी, अन्नपूर्ण हिमालको सुन्दर दृश्यावलोकन गर्न सकिन्छ।
निर्मल पोखरीको सडक अवस्था
निर्मल पोखरी लाई मुख्य दुइ सडक मार्गले जोडिएको छ।पोखराको छोरेपाटन,फुश्रे खोला हुदै कृस्ति नाच्नेचौर गा बि सको बयेली,दोपहरेबाट सुरु भएको ग्राभेल सडक राता माटा पोख्रेल थोक हुदै फोक्सिंग शिवालय देखि साम्मी सम्म जोडिएको छ। उता पोखरा उप-महानगरपालिकाको वडा न-१७ महत गौडा दोविल्ला हुदै आउने सडक मार्गले निर्मल पोखरी मूल बन सामुदायि बन हुदै निर्मल पोखरी,साम्मि सम्म नै जोडेको छ।यो मार्गले साम्मी मैदान हुदै भरत पोखरी गा बि स लाई जोडेको छ।यसै गरी दोविल्ला हुदै पक्कि सडक मार्गले दुवार,बागमारा हुदै भरत पोखरी गा बि स का विभिन्न स्थान हरू लाई जोडेको छ।साथै अन्य ग्रामिण कच्ची सडकहरूले गा बि स का विभिन्न गाऊ हरू जस्तै धुर्सेनी,ठुलिस्वारा,चिलाउने खर्क,लामखेत,थाप्प्ले तिलाहार,बाँसपानी,गहिरेस्वारा,महबारी,थापले,जमार्के,खामपुर आदि स्थान हरू लाई जोडेका छन्। यसैगरी अजिंगारे,खर्च्यांग,फेदिपाटन,मासपाटन,दम्सादी,जस्ता गाउ हरू लाई पनि विभिन्न ग्रामिण सडक हरूले जोडेको छ।
वर्षा ऋतु
वर्षा ऋतु (वर्षाकाल) हिन्दू ऋतु अनुसार ६ वटा ऋतु मध्यको एक ऋतु हो। गृष्मऋतु पछि वर्षा ऋतु आउँछ। वर्षा ऋतुमा प्राय: वर्षा हुने हुनाले यो ऋतुको नाम वर्षा ऋतु पर्न गएको हो। हिन्दू महिनाहरूका श्रावण र भाद्र २ महिना वर्षा ऋतुमा पर्दछन्। यो ऋतु लाई बोलीचालीको भाषामा मनसून पनि भनिन्छ । हिन्द महासागरको बङ्गालको खाडीबाट हरेक वर्ष नेपालमा वर्षा ऋतुको प्रवेस हुन्छ ।
लाप्चा जाति
लाप्चा जातिले चाप्राजङ-ढोल, पन्तोङपलित, निबि्रयूपलित, स्यूतपलित, टोक्रो, टोङबोक, साच्सङ, पटे, सोङतोङदार आदि लोकबाजाहरू प्रयोग गर्छन्।
सुशान्त केसी
सुशान्त केसी ( नेपाली : सुशांत केसी) एक नेपाली गायक, गीतकार, गिटारवादक, कलाकार र निर्माता हुन् जो नेपाली पप संगीतमा आफ्नो योगदानका लागि परिचित छन्। उनको पहिलो डेब्यु गीत आमा थियो, जुन २०१६ मा रिलिज भएको थियो सन् २०१९ मा रिलिज भएको उनको गीत साथी लोकप्रिय भयो । उनको भर्खरै रिलिज भएको गीत ‘हवा ले’ विशेषगरी युवापुस्तामाझ लोकप्रिय भएको छ । उनले साथी (२०१९) र सारंगी (२०२३) गीतहरू रिलिज भएपछि लोकप्रियता पाउन थाले।उन्को ३० भन्दा धेरै गीत बजार्मा छन् ।
व्यक्तिगत जीवन
= म्युजिकल करीयर = सुशान्त केसीले सन् २०१६ मा आमा गीतबाट आफ्नो सांगीतिक करियर सुरु गरेका थिए । 2019 मा, उनको गीत साथी युवाहरूमाझ लोकप्रिय भयो, जसबाट उनले थप लोकप्रियता कमाए। २०२२ मा उनले हवा ले गीत रिलिज गरे । २०२३ मा, उनी सारंगी गीत लिएर आए, जुन युट्युबमा लोकप्रिय र प्रचलनमा परेको थियो, जसले उनलाई अझ बढी चिन्यो।आज नेपालीको अक उत्कृष्ट गायकको रुपमा चिनिन्छन्।
डिस्कोग्राफी
सुशान्त केसीको कुल गीत।
कुमार मंगलम बिरला
कुमार मंगलम बिरला (जन्म 14 जून १९६७) एक भारतीय उद्योगपति तथा आदित्य बिरला समुहका अध्यक्ष हुन् । बिरला समुह भारतमा सबै भन्दा ठुलो समुह निगम मध्ये पर्दछन् । यो समूह भारतको तेस्रो सबै भन्दा ठूलो व्यापारिक समूह हो । उहाँ बिरला प्रविधि तथा विज्ञान संस्थान का कुलपति पनि हुनु हुन्छ । कुमार मंगलम बिरला विभिन्न नियामक तथा व्यावसायिक बोर्ड मा विभिन्न महत्त्वपूर्ण र जिम्मेदार पद मा प्रतिष्ठित रूपमा अहिले पनि रही आएका छन्।
जीवनी
कुमार मंगलम बिरलाको जन्म राजस्थान राज्यको एक मारवाडी व्यवसायी बिरला परिवारमा भएको थियो । चार्टर्ड एकाउन्टटेन्ट कुमार मंगलम बिरलाले लण्डन बिजनेस स्कूलबाट एम बी ए (MBA)को डिग्री हासिल गरे जहाँ उनी एक मानार्थ सदस्य पनि छन् । बिरलाकी एक पत्नी श्रीमती नीरजा कस्लीवाल र तीन बच्चाहरु अनन्याश्री, आर्यमन विक्रम र अद्वैतेषा छन् ।
व्यक्तिगत जीवन
कुमार मंगलम बिरला र उनकी पत्नी, श्रीमती नीरजा बिरला का तीन छोराछोरी अनन्याश्री, आर्यमन विक्रम र अद्वैतेषा छन् । उहाँ महेश्वोरी समुदायका एक शाकाहारी बक्ति हुनु हुन्छ ।
पुरस्कार तथा सम्मान
सन् २००६, मोंटे कार्लो मोनाको का अनस्ट एण्ड यंग उद्यमी पुरस्कार मा भारतको प्रतिनिधित्व गरे, जहाँ उनलाई अर्न्स्ट एण्ड यंग वर्षका विश्व उद्यमी एकाडमी का एक सदस्यका रूपमा सामिल गरेका थिए । सन् २००५, वर्षका अर्न्स्ट एण्ड यंग उद्यमी पुरस्कारले सम्मानित भए - भारत ।, बिजनेस टूडे द्वारा "सीईओ श्रेणीमा सर्वश्रेष्ठ युवा प्रदर्शन" को लागि नामांकन गरियो । र पीएचडी चेम्बर अफ कमर्स एण्ड इन्डसट्री - उद्योग रत्न । सन् २००४, वर्ल्ड इकोनोमिक फोरम (डावोस)  द्वारा उनी यंग ग्लोबल लीडर्स मा चुनिएका थिए।, दुनिया भरिबाट एकत्रित भएका ८००० उम्मेदबार मा उनी चुनिए, जसमा फेरी ६०० जना चुनिए र अंततः २३७ को नामावली सूचीबद्ध गरिएको थियो, २८  ग्लोबल मीडिया लीडर्स को नामांकन समिति द्वारा यंग ग्लोबल लीडर्स लाइ चुनिएको थियो।, भारतीय कारोबार को लागि आफ्नो अनुकरणीय योगदान को सम्मान मा, बनारस हिन्दू विश्वविद्यालय ले बिरला लाइ डी. लिट (होनोरिस कौजा) डिग्री ले सम्मानित भएका थिए। र भारतीय व्यापार मा आफ्नो उद्यमी उत्कृष्टता तथा अनुकरणीय योगदान को अभिवादन को लागि, अल इन्डिया म्यानेजमेन्ट एसोसिएशन ले उनलाई आफ्नो "मानद फेलोशिप" प्रदान गर्यो । सन् २००३, कर्पोरेट उत्कृष्टता को लागि इकोनोमिक टाइम्स अवार्ड्स द्वारा "द बिजनेस लीडर अफ द इयर" को पुरस्कार दिइयो।, इकोनोमिक्स टाइम्स का "द बिज़नेस लीडर अफ द इअर" पुरस्कार को पछि उनलाइ बिजनेस इन्डिया को "बिज़नेस म्यान अफ द इअर - २००३" चुनिए। यो वास्तव मा ऐतिहासिक थियो, किनकी कहि अध्यक्ष/सीईओ को आज सम्म एक वर्षमै दुइ दुइ प्रतिष्ठित दिईएको छैन।, द नेशनल इन्स्टिच्युट अफ इन्ड्सस्ट्रीअल इन्जीरियरिंग (NITIE) - "द लक्ष्य - बिजनेस विज़नरी पुरस्कार" ।, भारत-अमेरिका सोसायटी का "यंग अचिवर पुरस्कार" । र "उत्कृष्टता को लागि २००३ विपणन र प्रबन्धन संस्थान पुरस्कार" । सन् २००२, क्विमप्रो फाउन्डेसन को "क्विमप्रो प्लेटिनम स्टेनडरड पुरस्कार" । र सीएनबीसी/आईएनएसईएडी प्रायोजित "एसियाई बिजनेस लीडर पुरस्कार २००२" को लागि पहिला पाँचच एसियाई व्यापार लीडरमा स्थान । सन् २००१, मुम्बई प्रदेश युवा कांग्रेस द्वारा "व्यावसायिक उत्कृष्टता तथा देश को लागि उनको योगदान को लागि" राजीव गांधी पुरस्कार ।, द नैशनल एचआरडी नेटवर्क (पुने) - "द आउटस्टैंडिंग बिजनेस म्यान अफ द इयर" ।, "व्यावसायिक उत्कृष्टता तथा उद्योग मा उनको योगदान" को लागि द जाइन्टस ईटरनेशनल पुरस्कार ।, द इन्स्टिच्युट अफ डाइरेक्टर्स को "बिजनेस लीडरशीप को लागि गोल्डेन पिकक नेशनल पुरस्कार" । र रोटरी क्लब को "अवार्ड फर वोकेशनल एक्सीलेन्स" । "सन् २०००", बम्बे मैनेजमेंट एसोसिएशन ले बिरला को "द मैनेजमेंट म्यान अफ द इयर १९९९-२०००" को रूप मा सम्मानित गरे । "सन् १९९९", लायन्स क्लब इन्टरनेसनल का "द अचिवर अफ द मिलेनियम" । र अहमदाबाद को रोटरी क्लब द्वारा "द लेजेंड अफ द कर्पोरेट वर्ल्ड" । "सन् १९९८", कुमार मंगलम बिरला एकमात्र यस्ता उद्योगपति थिए जसलाई अर्थ मन्त्रालय द्वारा भारत को प्रतिभूति तथा विनिमय बोर्ड को शासी बोर्ड (सेबी) मा एक सार्वजनिक पद को उम्मेदवार को रूप मा नियुक्त गरिएको थियो । उनले सेबी को कोर्पोरेट नियमन द्वारा १७ सदस्यीय समिति का अध्यक्ष का रूप मा आफ्नो योगदान दिए । जसको गठन १९९९ को  मध्य मा भएको थियो र इनसाइडर ट्रेडिंग द्वारा सेबी समिति को अध्यक्ष का रूप मा काम गरे । र  रोटरी क्लब को "अवार्ड फर वोकेशनल एक्सीलेन्स" प्राप्तकर्ता ।
त्रिभुवन विश्वविद्यालय
त्रिभुवन विश्वविद्यालय वा त्रिवि (अङ्ग्रेजी : Tribhuvan University वा TU) नेपालको सबैभन्दा पुरानो र ठूलो विश्वविद्यालय हुनुका साथै उच्च शिक्षाका लागि नेपालको पहिलो राष्ट्रिय शैक्षिक संस्था पनि हो । यस विश्वविद्यालयको केन्द्रीय कार्यालय कीर्तिपुर काठमाडौँमा छ ।
यस विश्वविद्यालय ३०४२–५–२ रोपनी क्षेत्रफलमा फैलिएको छ । त्रिभुवन विश्वविद्यालय अन्तर्गत पाँचवटा प्राविधिक शैक्षिक संस्था र चारवटा साधारण संकाय सञ्चालित छन् । यसले पचासवटा प्राविधिक शीर्षकमा प्रमाण–पत्र तहको शिक्षा दिइरहेको छ त्यस्तै १०७९ शीर्षकमा स्नातक तथा १ हजार शीर्षकमा स्नातकोत्तर शीर्षकमा शिक्षा प्रदान गरिरहेको छ । यसका साथै यसले पीएचडी का लागि समेत विभिन्न शीर्षकमा प्राविधिक तथा संकायस्तरीय शिक्षा दिइरहेको छ । त्रिभुवन विश्वविद्यालय अन्तर्गत ९३१ वटा निजी क्याम्पसले सम्बन्धन लिएका छन् ।
सन् २०१३–१४ सम्म यसमा ६,०४,४३७ जना विद्यार्थीहररु विभिन्न शैक्षिक तहमा सामेल भएका छन् । त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा ७९६६ अध्यापन संकाय छन् । त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा १५,१९६ कर्मचारी कार्यरत छन् । कृषि तथा पशु विज्ञान, वन विज्ञान, इञ्जिनीयरिङ, विज्ञान तथा प्रविधि, चिकित्साशास्त्र, समाजविज्ञान, भूगर्भशास्त्र मानवशास्त्र, व्यवस्थापन, शिक्षाशास्त्र, कानुन तथा मानविकिमा यो विश्वविद्यालयले शिक्षा प्रदान गरिरहेको छ । ३८ केन्द्रीय विभागहरू समेत गरी यस विश्वविद्यालयका ६० आंगिक क्याम्पस रहेका छन् ।
इतिहास
त्रिभुवन विश्वविद्यालयको स्थापना भूतपूर्व राजा त्रिभुवनको नाममा नामकरण गरिएको छ । यस विश्वविद्यालयको स्थापना वि.स.२०१६ सालमा भएको हो । यो नेपालको सबैभन्दा पुरानो विश्वविद्यालय हो ।
संकाय
मानविकी तथा सामाजिकशास्त्र संकाय
व्यवस्थापन संकाय
शिक्षाशास्त्र संकाय
त्रिभुवन विश्वविद्यालय ऐन, २०४९
वि. सं. २०१६ सालमा स्थापना भएको त्रिभुवन विश्वविद्यालयलाई नेपालको सर्वाङ्गीण विकासको लागि आवश्यक दक्ष जनशक्ति तयार गर्न, स्तरयुक्त उच्च शिक्षा प्रदान गर्न, विविध पक्षमा अनुसन्धान गर्न, राष्ट्रिय संस्कृति र परम्पराको संरक्षण र विकास गर्न, कला, विज्ञान, प्रविधि तथा व्यावसायिक क्षेत्रको ज्ञान र अनुसन्धानलाई व्यापक एवं व्यवहारिक र समय सापेक्ष बनाउने क्रममा त्रिभुवन विश्वविद्यालयलाई बढी सक्षम बनाउन वाञ्छनीय भएकोले संसदले त्रिभुवन विश्वविद्यालय ऐन, २०४९ बनाएको हो।
विश्वविद्यालयको सङ्गठन देहाय बमोजिम हुनेछ । यिनीहरूको सामुहिक रूप नै विश्वविद्यालयको स्वरूप हुनेछ । (क) विश्वविद्यालय सभा, (ख) प्राज्ञिक परिषद्, (ग) कार्यकारी परिषद्, (घ) सेवा आयोग, (ङ) अध्ययन संस्थान, (च) सङ्काय, (छ) विभाग, (ज) आङ्गिक क्याम्पस,(आङ्गिक महाविद्यालय) (झ) सम्बन्धन प्राप्त क्याम्पस, (सम्बन्धन प्राप्त महाविद्यालय) (ञ) अनुसन्धान केन्द्र र (ट) अन्य निकायहरू । विश्वविद्यालयको कार्यकारी निकायको रूपमा काम गर्न देहायका सदस्यहरू रहेको कार्यकारी परिषद्् गठन गरिएको हुन्छ। (क) उप-कुलपति (अध्यक्ष) (ख) शिक्षाध्यक्ष (सदस्य) (ग) अध्ययन संस्थानका डीनहरू मध्येबाट एकजना (सदस्य) (घ) संकायका डीनहरू मध्येबाट एकजना (सदस्य) (ङ) रजिष्ट्रार (सदस्य-सचिव)
शिक्षक कर्मचारी सेवा संबन्धी नियम, २०५०
(क) शिक्षकतर्फ: १. प्राध्यापक २. सहप्राध्यापक ३. उपप्राध्यापक ४. सहायकप्राध्यापक ५. शिक्षण सहायक [शिक्षण सहायक पद अस्थायी हुन्छ। यस पदमा करार सेवामा मात्र पदपुर्ति गरिन्छ। शिक्षण सहायक संबन्धि अन्य व्यवस्था तोकिए अनुसार हुन्छ।]
(ख) अधिकृत स्तरका कर्मचारीतर्फ: १. प्रशासक वा सो सरह (विशिष्ट श्रेणी) २. सहप्रशासक वा सो सरह (प्रथमश्रेणी) ३. उपप्रशासक वा सो सरह (द्वितीयश्रेणी) ४. सहायकप्रशासक वा सो सरह (तृतीय श्रेणी)
यस बाहेक कार्यकारी परिषदले आवश्यकता अनुसार ती पद र श्रेणी भन्दा मुनिको श्रेणीसहित वा विहीनका पदहरू तोक्न सक्दछ।
विकेन्द्रीकरण नियम, २०५५
आर्थिक स्थिति, प्राज्ञिक दक्षता तथा संस्थागत क्षमताको आधारमा कार्यकारी परिषद्ले तोकेको अध्ययन संस्थान वा संकाय वा अनुसन्धान केन्द्रको लागि व्यवस्थापन तथा विकास परिषद् गठन गरिन्छ। त्यस्तो परिषद् सम्बन्धित अध्ययन संस्थान वा संकाय वा अनुसन्धान केन्द्रको नाम अन्तर्गत प्रचलित हुनेछ।
बितिजोर
बितिजोर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
प्रदीप ऐरी
प्रदीप ऐरी नेपाली राष्ट्रिय क्रिकेट टिमबाट खेल्ने खेलाडी हुन ।
दक्षिणी अफ्रिकाका विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची
दक्षिणी अफ्रिकाका विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची निम्न रहेका छन्:-
कसेनी, पाल्पा
कसेनी पाल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
जनसङ्ख्या
यो गाविस को जनसङ्ख्या बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार ५,६९७ रहेको छ ।
स्याटिन फोनिक्स
स्याटिन फोनिक्स फिलिपिनमा जन्मिएकी पूर्व अश्लील चलचित्र अभिनेत्री तथा कामोत्तेजक मोडल हुन । उनी पेन्टर, चित्रकार तथा गेमर ।
बौद्ध संघहरू
बौद्ध संघहरू स्थान तथा विद्यालय अनुसार फरक-फरक रहेको पाइन्छ ।
मङ्गलादेवी लिग
मङ्गलादेवी राष्ट्रिय महिला फुटबल लिग नेपाली महिला फुटबल जगतमै पहिलो राष्ट्रिय स्तरको महिला फुटबल लिग हो ।यो प्रतियोगिता वि.स. २०५६ सालमा स्थापना भएको थियो ।२०५६ को पहिलो संस्करणमा नेपाल आर्मीको त्रिभुवन आर्मी क्लबले यो लिग जितेको थियो ।त्यस्तै उत्कृष्ट महिला खेलाडी भने कैलालीकि चन्द्रा भण्डारी घोषित भएकि थिइन्।
सिताश्मा चन्द
सिताश्मा चन्द (Sitashma Chand; जन्म ३१ अक्टोबर १९८३) मिस नेपाल २००७ की विजेता  तथा व्यावसायिक मोडल र नेपाली सौन्दर्य प्रतियोगिता विजेता हुन् । उनी सन् २००७ अप्रिल ७, काठमाडौँमा सम्पन्न मिस नेपाल २००७ की उपाधि विजेता हुन् । उनले नेपालको प्रतिनिधित्व गर्दै सन् २००७ डिसेम्बर १, मिस वर्ल्ड २००७ मा सहभागिता जनाएकी थिइन् ।
प्रारम्भिक जीवनी
सिताश्मा चन्दको जन्म ३१ अक्टोबर १९८३ काठमाडौँमा भएको हो । उनले काठमाडौँको सेन्ट मेरी विद्यालयमा अध्ययन गरेकी हुन् । अध्ययन बाहेक उनको भलिबल खेलमा विशेष रुचि रहेको छ ।
लाकुरी
लाकुरी दैलेख जिल्लाको एक गाविस हो।
कोर्‍याँसो
कोर्‍याँसो भान्सा घरमा प्रयोग गरिने औजार हो। यसमा प्वाल पारेर काँडादार बनाइएको हुन्छ। यस औजारद्वारा मूला, काँक्रो, मेवा आदि कोरेर मसिनो बनाइन्छ, यसरी कोरेर बनाइएपछि साँधेर अचार अथवा सिकर्नी बनाइन्छ।
शरद ऋतु
शरद ऋतु हिन्दू ऋतुहरूको ६ वटा ऋतु मध्येको एक हो। शरदऋतु वसन्त ऋतु जस्तै सम शितोष्ण मौसमको ऋतु हो। वर्षा ऋतुको समाप्ती पछि शरद ऋतु सुरु हुन्छ। शरद ऋतुमा चिसो मौसमको सुरुवात र गर्मीको समाप्ती हुने भएकाले यो ऋतुको नाम शरद ऋतु (हिन्दी शब्द "शर्दि"को उदय) परेको थाहा हुन आउँछ। हिन्दू महिनाहरूका असोज र कार्तिक २ वटा महिनाहरू शरदऋतुमा पर्दछन्।
कोर्‍याँसो
इतिहास
चिज कोर्ने कोर्‍याँसोको आविस्कार फ्रान्सका फ्रान्कोइस बोलियर १५४० को दशकमा गरेका थिए।
बितिजोर बगैया
बितिजोर बगैया नेपालको जनकपुर अञ्चलको सिन्धुली जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ३२५ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बितिजोर बगैयाको जनसङ्ख्या १८७४ छ। यस मध्य पुरुष ५२%, र महिला ४८% छन्।
भूमि व्यवस्था, सहकारी तथा गरिबी निवारण मन्त्रालय (नेपाल)
सम्पर्क ठेगाना
नेपाल सरकार भूमिसुधार तथा व्यवस्था मन्त्रालय सिहदरवार, काठमाडौँ, नेपाल फोन नं.: ४२११७६० मन्त्री, ४२११६६६ सचिव फ्याक्स: ०९७७-०१-४२११७०८ इमेल: info@molrm.gov.np
आधिकारीक वेबसाइट
www.molrm.gov.np
ब्याँसी जाति
दार्चुला जिल्लाको व्यास, रोल्पा तथा खलङ्गा क्षेत्रलाई ब्याँसी जातिको मूलथलो मानिन्छ। यसजातिका बाजाहरू ढोल, बाइनू, च्याँङच्याँङ, छ्याँछ्याँ, मुरली, बिनायो आदि रहेको पाइएको छ।
थर
यो जातिको मुख्य थरहरु निम्न प्रकारका रहेका छन् :
रहन सहन
यो जातिले मृत शरीरलाई पोल्छन् र महिलाहरू पनि मलामी जान्छन् |
छुरी
छुरी भान्सा घरमा प्रयोग गरिने औजार जसद्वारा सब्जी आदि काटिन्छ।
गोबुस्तान चट्टान सांस्कृतिक कला परिदृश्य
गोबुस्तान चट्टान सांस्कृतिक कला परिदृश्य एक युनेस्को विश्व सम्पदा क्षेत्रमा जोडिएको छ।
हेमन्त ऋतु
हेमन्त ऋतु हिन्दू ऋतु अनुसार ६ वटा ऋतु मध्यको एक ऋतु हो। शरदऋतुको समाप्ती पछि हेमन्त ऋतु (हेमन्तर्तु) सुरु हुन्छ। हेमन्त ऋतुमा मौसम चिसो हुन्छ। प्राय: हिमपात बढी जसो यसै ऋतुमा हुने भएकाले यो ऋतुको नाम हेमन्त ऋतु रहेको थाहा हुन आउँछ। हिन्दू महिनाको मंसिर महिना र पुष महिना हेमन्त ऋतु भित्र पर्दछन्।
बङ्गाल
बङ्गाल पाकिस्तानको विभाजन भन्दा पहिला भारतीय उपमहाद्वीपमा भारतको एक अखण्ड प्रान्त थियो। पश्चिम बङ्गाल, बङ्गलादेश र केही छिमेकी प्रान्त जस्तै बिहार, उडिसा आदिका केही भू-भाग बङ्गाल क्षेत्रमा पर्ने गर्दथ्यो। पाकिस्तान विभाजन पछि बङ्गाल क्षेत्रको पूर्वी भाग (पूर्व बङ्गाल) पूर्व पाकिस्तान बनेको थियो। पछि पूर्व पाकिस्तान पाकिस्तानबाट विभाजित भएर बङ्गलादेश नामबाट एउटा देश बनेपछि ढाकालाई देशको राजधानी बनाइएको थियो। पूर्व बङ्गाल बङ्गलादेशमा परिणत भएपनि पश्चिम बङ्गाल अहिले पनि भारतको एक प्रान्तको रूपमा छ जसको प्रान्तीय राजधानी कलकत्ता हो।
राजनैतिक रूपमा बङ्गाललाई पूर्वमा बङ्गलादेश र भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गालमा विभाजन गरिएको छ। बङ्गाल सल्तनत र औपनिवेशिक कालखण्डमा यस क्षेत्रलाई आधुनिक बिहार, झारखण्ड, उडिसा, असम, त्रिपुरा, मिजोरम, मेघालय, नागाल्यान्ड र भारतको मणिपुर राज्यहरू र बर्माका केही भागहरू समावेश थिए। सन् २०११ मा बङ्गालको जनसङ्ख्या २५ करोड रहेको अनुमान गरिएको थियो। यो क्षेत्र विश्वको सबैभन्दा घना बस्ती भएको क्षेत्रमध्ये एक हो। तीमध्ये अनुमानित १६ करोड मानिसहरू बङ्गलादेशमा बसोबास गर्छन् भने ९१.३ करोड मानिसहरू पश्चिम बङ्गालमा बसोबास गर्छन्। यस क्षेत्रका प्रमुख नश्लवादी समूह बङ्गाली हुन्, जसले हिन्द-आर्य बङ्गाली भाषा बोल्दछन्। बङ्गालादेशमा बङ्गालका मुस्लिमहरू सबैभन्दा धेरै छन् भने पश्चिम बङ्गालमा बङ्गाली हिन्दुहरू सबैभन्दा धेरै रहेका छन्। भारत र पूर्वी पाकिस्तानबीच विभाजन हुँदा यो क्षेत्र विभाजित भएको थियो।
पहाडी वर्षावन लगायतका घना जङ्गलहरूले बङ्गालको उत्तरी र पूर्वी क्षेत्रहरूलाई र अग्लो जङ्गल भएको क्षेत्रले यसको केन्द्रीय क्षेत्रलाई ढाकेको छ। यस क्षेत्रको उच्चतम उचाइ विन्दु पश्चिम बङ्गालको दार्जिलिङ जिल्लामा अवस्थित सन्दकपुर (३६३६ मि. ११,९३० फुट) हो। समुद्रितटमा रहेको दक्षिणपश्चिम भूभागहरूमा सुन्दरवन रहेको छ जुन विश्वकै सबैभन्दा ठुलो म्याङ्ग्रोभ जङ्गल र पाटे बाघको बासस्थान हो। समुद्रीतटको दक्षिणपूर्वमा कोक्सबाजार अवस्थित छ जुन संसारको सबैभन्दा लामो समुद्री किनार हो जसले १२५ किलोमिटरको क्षेत्रलाई ओगटेको छ। यस क्षेत्रमा मनसुनको हावापानी छ, जुन बङ्गाली पात्रो अनुसार ६ ऋतुहरूमा विभाजित छ।
भूगोल
अधिकांश बङ्गाल क्षेत्र गङ्गा-ब्रह्मपुत्रको त्रिकोणत्मक द्वीपमा पर्दछन् भने यसको उत्तर, उत्तरपूर्व र दक्षिणपूर्वमा उच्च भूभागहरू रहेका छन्। गङ्गाको त्रिकोणत्मक द्वीप ब्रह्मपुत्र, मेघना र आ-आफ्नो उपनदीहरूको सङ्गमबाट उत्पन्न भएको हो। बङ्गालको कुल क्षेत्रफल २,३२,७५२ वर्ग किलोमिटर रहेको छ जसमा पश्चिम बङ्गालको क्षेत्रफल ८८,७५२ वर्ग किमी र बङ्गलादेश १,४७,५७० वर्ग किमी रहेको छ।
समथर र उर्वर मैदानले बङ्गलादेशको भूगोलमा प्रभुत्व जमाएको छ। चट्टोग्रम पहाडी भेग र सिलेेेट क्षेत्रका अधिकांश हिमाली भेगहरूमा बसोबास रहेको छ। बङ्गलादेशका अधिकांश भाग समुन्द्री सतहबाट १० मिटर (३३ फिट) को उचाइमा रहेको छ भने समुद्री सतह १ मिटर (३.३ फिट) माथि उठ्ने हो भने करिब १०% जमिन जलमग्न हुने विश्वास गरिन्छ। यस न्यून उचाइका कारण यस क्षेत्रको अधिकांश भाग मनसुनका कारण मौसमी बाढीको अति जोखिममा परेको छ। बङ्गलादेशको सबैभन्दा अग्लो बिन्दु मौदोक पहाडी भेग १,०५२ मिटर (३,४५१ फिट) को उचाइमा रहेको छ। तटरेखाको एक प्रमुख भागमा दलदली जङ्गल, सुन्दरबन, विश्वकै सबैभन्दा ठुलो दलदली जङ्गल पाटे बाघ लगायत विविध वनस्पति तथा पशुपन्छीहरूको बासस्थान रहेको छ। सन् १९९७ मा यो क्षेत्रलाई खतरामा परेको भनी घोषणा गरिएको थियो।
पश्चिम बङ्गाल भारतको पूर्वी नाकामा रहेको छ भने यो उत्तरमा हिमालयदेखि दक्षिणमा बङ्गालको खाडीसम्म फैलिएको छ। यस राज्यको कुल क्षेत्रफल ८८,७५२ वर्ग किमी रहेको छ। राज्यको उत्तरी भागमा पर्ने दार्जिलिङ हिमाली पहाडी क्षेत्र पूर्वी हिमालय अन्तर्गत पर्दछ। यस क्षेत्रमा राज्यको सर्वोच्च शिखर सन्दकपुर (३,६३६ मी) रहेको छ। साँघुरा तराई क्षेत्रले यस क्षेत्रलाई मैदानबाट छुट्याउँँछ भने यो क्षेत्र दक्षिणतर्फ गङ्गाको त्रिकोणत्मक द्वीपमा परिणत हुन्छ। एउटा सानो तटीय क्षेत्र दक्षिणको अत्यन्तै दक्षिणमा छ भने सुन्दरबान दलदली जङ्गल गङ्गा त्रिकोणत्मक द्वीपको उल्लेखनीय भौगोलिक स्थल हुन्।
पश्चिम बङ्गालका कम्तीमा ९ र बङ्गलादेशका ४२ जिल्लाहरूमा विश्व स्वास्थ्य सङ्गठनको अधिकतम अनुमित सीमा वा प्रति अरब ५० भागभन्दा माथि आर्सेनिक स्तर रहेको छ। यस क्षेत्रमा शुद्धीकरण नगरिएका पानी मानव उपभोगका लागि अयोग्य रहेको छ। शुद्धीकरण नगरिएको पानीले आर्सेनिकोसिस, छालाको क्यान्सर र शरीरका अन्य विभिन्न जटिलताहरू निम्त्याउँछ।
उत्तर बङ्गाल
उत्तर बङ्गाल बङ्गलादेशको उत्तर-पश्चिमी र पश्चिम बङ्गालको उत्तरी भागको लागि प्रयोग गरिने शब्द हो। बङ्गलादेशी भागहरूमा राजशाही विभाग र रङ्पुर विभाग रहेको छ। सामान्यतया यो जमुना नदीको पश्चिम र पद्मा नदीको उत्तरमा रहेको क्षेत्र हो भने यसमा बरेन्द्र भूमि पनि समावेश रहेको छ। राजनीतिक रूपमा पश्चिम बङ्गालको भागमा जलपाइगुडी विभाग (अलिपुरद्वार, कूचबिहार, दार्जिलिङ, जलपाइगुरी, उत्तर दिनाजपुर, दक्षिण दिनाजपुर र मालदह) र बिहारका भागहरू एक साथ किशनगन्ज जिल्ला पर्दछन्। दार्जिलिङ पहाडी भूभाग पनि उत्तर बङ्गालको एक भाग हो। जयपुरीगुरी, अलीपुरद्वार र कूचबिहारका मानिसहरूले मात्र आफूलाई उत्तर बङ्गाली भनेर चिनाइरहेका छन्। उत्तर बङ्गाललाई तराई र डुवर्स क्षेत्रहरूमा विभाजन गरिएको छ। उत्तर बङ्गाल आफ्नो समृद्ध साँस्कृतिक सम्पदाका लागि पनि प्रख्यात रहेको छ। यसमा युनेस्कोका दुई विश्व सम्पदा क्षेत्रहरू पर्दछन्। बङ्गाली बाहुल्यताबाहेक उत्तर बङ्गालमा नेपाली, सन्थाल जाति, लेप्चा र राजवंशी लगायत अन्य धेरै समुदायहरूको बसोबास रहेको छ।
उत्तरपूर्वी बङ्गाल
पूर्वोत्तर बङ्गाल भन्नाले सिलेट क्षेत्रलाई जनाउँछ। यो क्षेत्र बङ्गलादेशको सिलेट विभाग र भारतीय राज्य आसामको करिमगन्ज जिल्ला समेटिएको क्षेत्र हो। यो क्षेत्र आफ्नो विशिष्ट उर्वर उच्च भू-भाग, विस्तृत चिया खेती, वर्षावनका लागि प्रख्यात छ। सुर्मा र बाराक नदी यस क्षेत्रका भौगोलिक चिह्नहरू हुन्। सिलेट सहर यसको सबैभन्दा ठुलो सहरी केन्द्र हो भने यो क्षेत्र आफ्नो अनुपम क्षेत्रीय भाषाको लागि प्रसिद्ध छ जसलाई सिल्हटी भाषा भनिन्छ। यस क्षेत्रको प्राचीन नाम श्रीहट्टा हो। यस क्षेत्रलाई कामरूपा र हरिकेला राज्यहरूका साथै बङ्गाल सल्तनतले शासन गरेको थियो। पछि यो मुगल साम्राज्यको एक जिल्ला बनेको थियो। प्रमुख बङ्गाली जनसङ्ख्याको साथसाथै विष्णुप्रिया मणिपुरी, खसिया र अन्य आदिवासी अल्पसङ्ख्यकहरू बसोबास यस क्षेत्रमा रहेको छ। यो क्षेत्र बङ्गाल र पूर्वोत्तर भारतको चौतर्फी मार्ग हो।
मध्य तथा दक्षिण बङ्गाल
मध्य बङ्गाल भन्नाले बङ्गलादेशको ढाका विभागलाई जनाउँदछ। मध्य बङ्गाल अन्तर्गत घना सालको रूख जङ्गल र उकालो मधुपुर क्षेत्र समावेश छ। पद्म नदीले यस क्षेत्रको दक्षिणी भागलाई कटान गरी फरिदपुर क्षेत्रलाई विभाजन गरेको छ। यसको उत्तरमा मयमनसिङ्ह र टाङ्गाइल क्षेत्रहरू रहेका छन्।
दक्षिण बङ्गालले दक्षिण पश्चिमी बङ्गलादेश र भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गालको दक्षिणी भाग ओगटेको छ। बङ्गलादेशी भागमा खुलना विभाग, बरिशाल विभाग र प्रस्तावित फरिदपुर विभाग रहेको छ भने दक्षिण बङ्गालको भारतीय भागमा १२ जिल्लाहरू; कलकत्ता, हाओडा, हुगली, बर्धमान, पूर्वी मेदिनीपुर, पश्चिम मेदिनीपुर, पुरुलिया, बाँकुडा, वीरभूम, नादिया, दक्षिण २४ परगना र उत्तर २४ परगनाा समावेश छन्।
सुन्दरवन एक प्रमुख जैविक विविधता प्रमुख केन्द्र हो। यो दक्षिण बङ्गालमा अवस्थित छ। बङ्गलादेशले सुन्दरवनको ६०% भाग ओगटेको छ भने वनको बाँकी भाग भारत अन्तर्गत पर्दछ।
दक्षिणपूर्वी बङ्गाल
दक्षिणपूर्वी बङ्गाल भन्नाले दक्षिणपूर्वी बङ्गलादेशको चट्टोग्राम विभागको पहाडी र तटीय क्षेत्रको बङ्गाली भाषी क्षेत्रलाई जनाउँदछ।  दक्षिणपूर्वी बङ्गाल यसको समुद्री किनारका सम्पदाहरूको लागि प्रख्यात छ। यस क्षेत्रमा प्राचीन कालमा बङ्गाली हरिकेला र समता राज्यहरूको प्रभुत्व थियो। यो ९औँ शताब्दीमा अरबी व्यापारीहरू माझ हर्कान्ड नामले परिचित थियो। मध्यकालीन समयमा यस क्षेत्रलाई बङ्गालको सल्तनत, त्रिपुरा राज्य, आरामान अधिराज्य, पुर्तगाली साम्राज्य र मुगल साम्राज्यले शासन गरेको थियो। बेलायती शासनको आगमन हुनु पूर्व यस क्षेत्रले यी साम्राज्यहरूको शासन रहेको थियो। बङ्गालको चाँटगाँइया उपभाषा दक्षिणपूर्वी बङ्गालको तटीय क्षेत्रमा प्रचलित छ। यस क्षेत्रमा बङ्गाली जातिको साथसाथै चाक्मा, मर्मा, चाञ्चाङ्ग्या र बोम जाति लगायत भोट-बर्मेली जातीय समूहहरूको पनि बसोबास रहेको छ।
दक्षिणपूर्वी बङ्गाललाई दक्षिणपूर्वी एसियाको पुल मानिन्छ र आराकानको उत्तरी भागलाई पनि ऐतिहासिक रूपमा यसको एक भाग मानिन्छ।
शब्दको व्युत्पत्ति तथा जातीयता
बाङ्ला वा बङ्गाल शब्दको उत्पत्ति अज्ञात छ तर यो शब्दको उत्पत्ति द्रविड भाषा बोल्ने जाति वा समूहबाट भएको हो भन्ने विश्वास गरिन्छ जसलाई बङ वा बाङ भनिन्छ। बङ जातीय समूह ईसापूर्व १००० तिर त्यस क्षेत्रमा बसोबास गरेको भनी विश्वास गरिन्छ।
अर्को सिद्धान्तमा भनिए अनुसार शब्द भाङ्गा (बङ्ग) शब्दबाट उत्पत्ति भएको हो। यो शब्द अस्ट्रियाली शब्द "बङ्गा" अर्थात अङ्गुमालीबाट आएको हो। बङ्ग शब्दलाई जनाउने अर्को शब्द प्राचीन भारतीय ग्रन्थहरू जस्तै वेद, जैन ग्रन्थ, महाभारत र पुराणमा उल्लेख गरिएको छ। बङ्गाल शब्दको सबैभन्दा पुरानो उल्लेख राष्ट्रकूट गोविन्द ३ (८०५ ई.पू.) को शिलालेखमा गरिएको छ जहाँ भङ्गालाका राजा धर्मपालाको कथा लेखिएको छ।
प्राचीन अस्ट्रालयडहरू बङ्गालका प्रथम बासिन्दाहरू हुन्। द्रविड जाती दक्षिण भारतबाट, तिब्बती-बर्मेली जाती हिमालयबाट भने हिन्द-आर्य जाती उत्तर-पश्चिम भारतबाट यस क्षेत्रमा प्रवेश गरेका थिए। जनसङ्ख्याको उत्पत्तिको सापेक्षिक क्रम अहिले आनुवंशिक विशेषज्ञहरूको अध्ययनको अधीनमा भएको हुँदा यो विषय अझै पनि पुरातात्त्विक अनुमानको अधीनमा रहेको छ। अहिलेको बङ्गालीहरू यी जातीहरूका समिश्रण हुन्। यद्यपि बङ्गाली भाषा भारत-युरोपेली भाषा समूहको अन्तर्गत पर्दछ। पश्तुन र तुर्कहरू पनि उनीहरूको पछि तेह्रौँ शताब्दीमा यहाँ प्रवेश गरेका थिए। मध्य युगको समयमा तटीय क्षेत्रहरूमा (जस्तै, चट्टोग्राम) बङ्गाली जनसङ्ख्यासँग मिश्रित इरानी र अरबीहरू, मुख्यतया जलमार्गद्वारा व्यावसायिक कारणले गर्दा यहाँ आइपुगेका थिए।
ऐतिहासिक नक्सा र झन्डाहरू
बङ्गाल क्षेत्र गङ्गाऋद्धि, नन्दा साम्राज्य, मौर्य साम्राज्य, गुप्ता साम्राज्य, पाला साम्राज्य, सेना वंश र बङ्गाल सल्तनत जस्ता प्रमुख साम्राज्य र राज्यहरूको भाग थियो। बिहार, ओडिसा, आराकान जस्ता छिमेकी क्षेत्रहरूमा शासन गर्ने र उत्तर भारत, आसाम र नेपालका केही भागहरूमाथि शासन गर्ने यो क्षेत्रीय साम्राज्य पनि बनेको थियो।
रणनीतिक महत्व
बङ्गाल क्षेत्र दुई विशाल आर्थिक समूह, दक्षिण एसियाली क्षेत्रीय सहयोग सङ्गठन र दक्षिण पूर्वी एसियाली राष्ट्रहरूको सङ्गठन चौतर्फी मार्गमा अवस्थित छ। यसले भुटान र नेपालका भू-भागका साथै उत्तर पूर्व भारतका सात भगिनी प्रदेशहरू लागि समुद्रसम्म पहुँच प्रदान गर्छ। यसको चीनको दक्षिणी भू-भाग सम्म पनि पहुँच रहेको छ जसमा युन्नान र तिब्बत पनि पर्दछन्।
भारत र बङ्गलादेश दुवैले समुद्र किनार र समुद्र किनारका तेल तथा ग्याँस परिचालन विस्तार गर्ने योजना बनाएका छन्। बङ्गलादेश एसियाको सातौँ सबैभन्दा ठुलो प्राकृतिक ग्याँस उत्पादक हो। यसको सामुद्रिक विशेष आर्थिक क्षेत्रमा एसिया-प्रशान्त महासागरको सबैभन्दा ठुलो ग्याँस भण्डार हुन सक्छ।
बङ्गालको खाडी यसको महत्त्वपूर्ण जलमार्गबाट सरसामग्री वसारपसार गर्ने गल्ली र मध्य पूर्व तथा प्रशान्त महासागरबीचको यसको केन्द्रीय स्थानको लागि रणनीतिक रूपमा महत्त्वपूर्ण छ। ढाकामा अवस्थित बङ्गालको खाडीको पहलले उपक्षेत्रमा आर्थिक एकीकरणलाई बढावा दिन बङ्गलादेश, भारत, बर्मा, थाइल्यान्ड, नेपाल, भुटान र श्रीलङ्कालाई एकै ठाउँमा ल्याएको छ। अन्य क्षेत्रीय समूहहरूमा क्षेत्रीय सहयोगका लागि बङ्गलादेश–चीन–भारत–म्यानमार फोरम र बङ्गलादेश- भुटान-भारत-नेपाल पहल रहेका छन्।
साँस्कृतिक रूपमा बङ्गाल आफ्नो विशाल मुस्लिम र हिन्दु जनसङ्ख्याको लागि महत्वपूर्ण छ। बङ्गाली मुसलमानहरू विश्वको दोस्रो ठुलो मुसलमान जाति (अरबी मुसलमान पछि) हुन्। बङ्गलादेश विश्वको तेस्रो ठुलो मुसलमान-बहुल देश (इन्डोनेसिया र पाकिस्तान पछि) हो। भारतको दोस्रो ठुलो भाषिक समुदाय बङ्गाली हिन्दुहरू हुन्।
भाषा
७ देखि १०औँ शताब्दीको बीचमा अपभ्रंश र मागधि प्राकृतबाट बङ्गाली भाषाको विकास भएको थियो। प्राचीन ब्राह्मी लिपिको वंशजको रूपमा आदिवासीहरूमा प्रचलित बङ्गाली वर्णमालाको प्रयोग गरेर यस भाषालाई लेखिएको छ। बङ्गाली विश्वमा सबैभन्दा बढी बोलिने ५औँ भाषा हो। यो पूर्वी हिन्द-आर्य भाषा र हिन्द-युरोपेली भाषा परिवारको सबैभन्दा ठुलो पूर्वीय शाखाहरू मध्ये एक हो। यो बङ्गाली-असमिया भाषाहरूको पनि एक भाग हो। बङ्गाली भाषा अन्तर्गत अन्य उपभाषाहरू पनि प्रचलित रहेका छन् जसमा ओडिया, असमिया, चाक्मा र रोहिङ्ग्या भाषाहरू समावेश छन्। यो बङ्गलादेशको एक मात्र राज्य भाषा र भारतको दोस्रो सबैभन्दा बढी बोलिने भाषा हो। यो संसारका वक्ताहरूको कुल सङ्ख्याद्वारा सबैभन्दा बढी बोलिने सातौँ भाषा पनि हो।
बङ्गालले साँस्कृतिक रूपमा विविध क्षेत्रलाई एकसाथ बाँध्छ भने यसले क्षेत्रीय पहिचानको लागि महत्वपूर्ण योगदान दिएको पाइन्छ। सन् १९५२ मा पूर्वी पाकिस्तानमा भएको बङ्गाली भाषा आन्दोलनलाई युनेस्कोले भाषिक पहिचानको संरक्षण गर्ने विश्वव्यापी प्रयासको एक भागको रूपमा अन्तर्राष्ट्रिय मातृभाषा दिवसको रूपमा मान्यता प्रदान गरेको थियो।
मुद्रा
बङ्गलादेश र पश्चिम बङ्गाल दुबैमा मुद्रालाई टाका भनिन्छ। बङ्गलादेशमा टाका मुद्राको आधिकारिक मानक वाहक हो भने भारतीय रुपैयाँ सहित सबै बैङ्क नोटहरूमा बङ्गाली लिपिमा टाकाको रूपमा लेखिन्छ। टाकाको इतिहास शताब्दीयौँ अघिदेखि चलिआएको छ। पहिलो सहस्राब्दीमा विश्वकै सबैभन्दा पुरानो सिक्कामध्ये टाका पनि एक थियो। दिल्ली सल्तनत अन्तर्गत सन् १३२९ मा मुहम्मद बिन तुगलकले टाकाको सुरुवात गरेका थिए। चाँदीको मुद्रा बङ्गाल सल्तनतको सार्वभौमिकताको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण प्रतीक थियो जसलाई रेसम मार्गमा कारोबार गरिएको थियो भने नेपाल र चीनको तिब्बती संरक्षकमा यसको नक्कल गरिएको थियो। सन् १९७१ मा बङ्गलादेशको उदय नभएसम्म पाकिस्तानी रुपैयाँलाई आफ्नो बैङ्कनोटमा टाकाको रूपमा बङ्गाली भाषामा लिपिकृत गरिएको थियो।
साहित्य
बङ्गाली साहित्यलाई विश्वकै सबैभन्दा धनी साहित्यिक विधाहरू मध्ये एक मानिन्छ। ७औँ शताब्दीको बीचतिर बङ्गाली भाषामा साहित्य लेखन सुरु भएको अनुमान गरिएको छ। १० र १२औँ शताब्दीको बीचमा लेखिएको बौद्ध दोहा-सङ्कलन चार्यपद बङ्गाली साहित्यको सबैभन्दा पुरानो नमुनाहरूमध्ये एक हो। मध्यकालीन बङ्गाली साहित्य कविताप्रमुख थिए। यस अवधिका बङ्गाली साहित्य हिन्दु, इस्लाम र बङ्गालको धार्मिक विश्वासमा आधारित थियो। मङ्गलकाव्य, वैष्णव पदावली, शक्तिपदावली, वैष्णव सन्तजीवी, रामायण, महाभारत र भागवतको बङ्गाली अनुवाद, पिर साहित्य, नाथा साहित्य, बाल पदावली र इस्लामी धार्मिक साहित्य यस साहित्यका मुख्य विषयहरू हुन्। १८औँ शताब्दीमा बङ्गाली साहित्यमा आधुनिकता सुरु भएको थियो। १९औँ शताब्दीमा बङ्गाली साहित्यमा नयाँ युगको सुरुवात बङ्गाल पुनर्जागरणको युगमा कलकत्ता सहरबाट भएको थियो। यतिबेलादेखि धार्मिक विषयवस्तुको सट्टा मानिस, मानवतावाद र मानव मनोविज्ञान बङ्गली साहित्यको मुख्य विषय बनेको थियो। सन् १९४७ मा भारतको विभाजनपछि बङ्गाली साहित्यलाई कलकत्ता-केन्द्रित पश्चिम बङ्गालको साहित्य र ढाका-केन्द्रित बङ्गलादेशको साहित्य गरी दुई भागमा विभाजन गरिएको थियो। बङ्किमचन्द्र चट्टोपाध्याय, रवीन्द्रनाथ ठाकुर, काजी नजरुल इसलाम, बेगम रोकेया, मीर मशाररफ होसेन, शरतचन्द्र चट्टोपाध्याय, उपेन्द्रकिशोर रायचौधुरी, जीवनानन्द दास, स्वर्णकुमारी देवी, तसलिमा नसरिन सुनील गङ्गोपाध्याय हुमायुन आहमेद आदि बङ्गाली साहित्यका केही विश्वप्रसिद्ध साहित्यकारहरू हुन्।
व्यक्तिकरण
बङ्गोमाता बङ्गालको एक महिला मानवीकरण हो जसलाई बङ्गाली पुनर्जागरणको समयमा सिर्जना गरिएको थियो र पछि बङ्गाली राष्ट्रवादीहरूले यसलाई अपनाएका थिए। हिन्दु राष्ट्रवादीहरूले भारतको राष्ट्रिय व्यक्तित्वको रूपमा परिमार्जित भारत मातालाई अपनाएका छन्। मातृ बङ्गालले जैविक मातृत्व मात्र नभई यसका विशेषतालाई पनि प्रतिनिधित्व गर्छ जसमा संरक्षण, प्रेम, सान्त्वना, हेरचाह, जीवनको सुरुवात आदि पर्दछन्। बङ्गलादेशको राष्ट्रिय गान आमार सोनार बाङ्लामा रवीन्द्रनाथ ठाकुरले धेरै पटक मातृभूमि अर्थात् बङ्गाललाई बुझाउन "आमा" (माता) शब्दको प्रयोग गरेका छन्।
जनसाङ्ख्यिकी
बङ्गाल क्षेत्र विश्वको सबैभन्दा घना बस्ती भएको क्षेत्रहरूमध्ये एक हो। ३० करोड बङ्गाली जनसङ्ख्या, हान चाइनिज र अरबपछि विश्वको तेस्रो ठुलो जातीय समूह हो। सन् २०११ को बङ्गलादेशको जनगणनाको अस्थायी परिणाम अनुसार बङ्गलादेशको जनसङ्ख्या १४,९७,७२,३६४ थियो; तथापि, सन् २०१३ जुलाईको एउटा अनुमानअनुसार सिआइएको द वर्ल्ड फ्याक्टबुकले १,६३,६५,५४,८६० जनसङ्ख्यालाई कुल जनसङ्ख्या मानेको छ  छ। सन् २०११ को भारतीय राष्ट्रिय जनगणनाको अस्थायी परिणाम अनुसार पश्चिम बङ्गालको जनसङ्ख्या ९,१३,४७,७३६ रहेको छ। सन् २०११ सम्म बङ्गाल क्षेत्रमा कम्तीमा २४ करोड ११ लाख मानिसहरू रहेको तथ्याङ्क रहेको छ। यो तथ्याङ्कले १००३.९ प्रति वर्ग किलोमिटरको जनधनत्व दिन्छ जुन संसारकै सबैभन्दा घना बस्ती भएको क्षेत्र हरूमध्ये एकमा गनिन्छ।
बङ्गाली भाषा बङ्गालमा बोलिने मुख्य भाषा हो। मानक भाषा बाहेक क्षेत्रीय भाषा र संरचनात्मक भिन्नताहरूले बङ्गालमा बङ्गालीको परिधीय विविधतामा उत्पन्न हुन्छन्। बङ्गालीसँग नजिकको सम्बन्ध भएका अन्य क्षेत्रीय भाषाहरूमा सलहटी, चिटागाँइया, चाक्मा, रङपुरी/राजबङ्शी, हाजोङ, रोहिङ्ग्या र ताङचन्या भाषाहरू पर्दछन्। हिन्दी, उर्दु, असमिया र नेपाली जस्ता अन्य प्रमुख हिन्द-आर्य भाषाहरू पनि बङ्गालीहरू माझ परिचित रहेका छन्।
महानगर
जनसङ्ख्याका आधारमा बङ्गालमा ठुला सहरहरू
गाग्रो
गाग्रो धाराबाट पानी ओसार्ने र भान्सा घरमा पानी राख्ने  लोहोटाको रूपको ठूलो भाँडो, जसको प्रयोग प्रायः गाउँमा स्त्रीजातिहरूले गर्छन्।पर्वत सुबेदी (कुरा गर्ने) १६:२४, ७ फेब्रुअरी २०२० (युटिसी(UTC))
अरब राज्यहरूका विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची
अरब राज्यहरूका विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची निम्न रहेका छन् :-
शैलेन्द्र साकारका कविता
शैलेन्द्र साकारका कविता शैलेन्द्र साकारद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
कृषि तथा वन विश्वविद्यालय
कृषि तथा वन विश्वविद्यालय त्रिभुवन विश्वविद्यालय अन्तर्गतको कृषि तथा पशु विज्ञान अध्ययन संस्थानको रामपुरस्थित केन्द्रीय क्याम्पस र हेटौडामा रहेको वन विज्ञान अध्ययन संस्थानको केन्द्रीय क्याम्पस तथा पोखरा अवस्थित वन विज्ञान क्याम्पस मिलि बनेको विश्वविद्यालय हो ।
भिमेश्वर
भिमेश्वर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
पायल शाक्य
पायल शाक्य ११ औ मिस नेपाल हुन् । काठमाडौँ घर भएकी शाक्य वर्ष २००४ मा सम्पन्न मिस नेपाल भएकी थिइन् । हाल उनी अस्ट्रेलियाको सिड्नीमा बसोबास गर्छिन् । उनी हाल ओप्टसमा कार्यरत छिन् । उनी मिस नेपाल भएपछि विभिन्न किसिमका सामाजिक कार्यहरु गरेकी थिइन् । उनी सिमसार तथा गैंडा संरक्षण अभियानमा लागेकी थिइन् । उनी विभिन्न संस्थाकी राजदुत भएर कार्य गरेकी थिइन् ।
सन् २०११ नोभेम्बर २१ मा पायलले अग्लिज ब्याण्डको सरुण ताम्राकार सँग सिड्नीमा बिहे गरिन् ।
पुनर्जन्म (बौद्ध धर्म)
कर्म, निर्वाण र मोक्ष सरह पुनर्जन्म पनि बौद्ध धर्मको एउटा मूल सिद्धान्त हो।
खेल मिलेमतो
सङ्गठित खेलकुद प्रतियोगितामा खेल मिलेमतो (म्याच फिक्सिङ, गेम फिक्सिङ वा रेस फिक्सिङ) भनेको खेलको त्यस्तो अवस्था हो जसमा खेलको नियम उल्लङ्घन गरी नतिजा पहिले नै निर्धारण गरिएको हुन्छ।
बटुको
बटुको डल्लो अनि बाक्लो कटौरो जसमा हालेर चिया, तरकारी आदी खाइन्छ।
आम्खोरा
आम्खोरा धाराबाट पानी ओसार्ने र भान्सा घरमा पानी राख्ने गाग्राको रूपको सानो भाँडो, जसको प्रयोग हात धुँदा र चुठ्दा गरिन्छ। बनोटको रूपमा हेर्दा अम्खोरा तामा,ढलोट,स्पात या आलुमिनियम आदि धातु प्रयो गरेर निर्माण गरिएको हुन्छ।
लालिकांडा
लालिकांडा दैलेख जिल्लाको एक गाविस हो।
सप्तप्रश्नात्मक बुद्धिविनोदको पहिला विनोद
सप्तप्रश्नात्मक बुद्धिविनोदको पहिला विनोद लेखनाथ पौडयालद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
बोचा
बोचा नेपालको जनकपुर अञ्चलको दोलखा जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ७७२ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बोचाको जनसङ्ख्या ३७०६ छ। यस मध्य पुरुष ४८%, र महिला ५२% छन्।
मोना पोज्जी
एन्ना मोना रोसा पोज्जी वा मोना पोज्जी(२७ अप्रिल १९६१ - १५ सेप्टेम्बर १९९४) इटालियन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री, टेलिभिजन व्यक्तित्व, मोडल, राजनीतिज्ञ तथा लेखिका हुन ।
सुकुर सांस्कृतिक परिदृश्य
सुकुर सांस्कृतिक परिदृश्य नाइजेरिया को विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन १९९९ मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो ।
समसामयिक साझा कविता
समसामयिक साझा कविता डा. तारानाथ शर्माद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
कुसुमखोला
कुसुमखोला पाल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
जनसङ्ख्या
यो गाविस को जनसङ्ख्या बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार १,६२४ रहेको छ ।
मध्यपश्चिमाञ्चल विश्वविद्यालय
मध्यपश्चिमाञ्चल विश्वविद्यालय सुर्खेत जिल्लाको वीरेन्द्रनगरमा उपकुलपतीको कार्यालय राखी मध्यपश्चिमाञ्चल विकासक्षेत्र भरी क्यामपस बिस्तार गरिने छ । यो क्षेत्रीय विश्वविद्यालयको अवधारणा अनुरूप खोल्न लागीएको नेपालको यो तेश्रो विश्वविद्यालय हो । यो विश्वविद्यालय स्थापनार्थ अध्यनगर्न नेपाल सरकारले हालै एक समिती समेत गठन गरेको छ। विश्वविद्यालय स्थापनाका लागि वीरेन्द्रनगर-१२ मा २ सय २० बिघा जमीन छुट्याइएको छ । मध्यपश्चिमाञ्चल विश्वविद्यालयका लागि सुरखेती जनताले जम्मा गरेको डेढ करोड स्थानीय स्तरमा सङ्कलन गरेका छन ।
सन्दर्भ सामग्री
https://english.hamrocolleges.com/mwu/
बुदबार
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बुदबारको जनसङ्ख्या ७५२२ छ। यस मध्य पुरुष ५२%, र महिला ४८% छन्।
समान्तर
समान्तर ईश्वरवल्लभद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
साझा कविता
साझा कविता डा. चूडामणि बन्धुद्वारा सम्पादित र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
अक्सफोर्ड विश्वविद्यालय
अक्सफोर्ड विश्वविद्यालय (कानूनी रूपमा द चान्सलर, मास्टर्स एन्ड स्कलर्स अफ द युनिभर्सिटी अफ द अक्सफोर्ड) अक्सफोर्ड, अक्सफोर्डसायर, इङ्ल्यान्डमा रहेको एउटा कलेजिएट अनुसन्धान विश्वविद्यालय हो। यहाँ सन् १०६९ देखि नै अध्यापन हुँदै आइरहेको प्रमाणहरू भेटिएका छन्, जसले यस विश्वविद्यालयलाई अङ्ग्रेजी-बोल्ने विश्वको सबैभन्दा पुरानो विश्वविद्यालयको तथा नियमित सञ्चालनमा रहेको विश्वको दोस्रो पुरानो विश्वविद्यालयको रूपमा चिनाउँछन्। यसको द्रुतदर विकास सन् ११६७ देखि भएको पाइन्छ जति बेला हेनरी द्वितीयले अङ्ग्रेज विद्यार्थीहरूलाई पेरिस विश्वविद्यालयमा भर्ना हुनबाट रोक लगाएका थिए। सन् १२०९ मा विद्यार्थीहरू र अक्सफोर्ड नगरवासीहरू बीच विवास पश्चात् केही शिक्षाकर्मीहरू उत्तर-पूर्वी क्षेत्र क्याम्ब्रिज गए जहाँ उनीहरूले छुट्टै शिक्षालयको स्थापना गरे जुन क्याम्ब्रिज विश्वविद्यालय बन्यो। यी दुई अङ्ग्रेजी प्राचीन विश्वविद्यालयहरूका विभिन्न समान विशेषताहरू रहेका छन् र सामूहिक रूपमा अक्सब्रिजको नामले पनि चिनिन्छन्।
यो विश्वविद्यालय ३९ वटा अर्ध-स्वायत्त आङ्गिक क्याम्पसहरू, ५ स्थायी नीजि हलहरू, र चार वटा प्रभागमा व्यवस्थित विभिन्न शैक्षिक विभागहरूले बनेको छ। सबै कलेजहरू विश्वविद्यालय भित्र रहेका स्वशासित संस्थाहरू हुन्, जसले आफ्नो सदस्यता तथा आन्तरिक संसचना र क्रियाकलापहरूको व्यवस्थापन स्वयं गर्दछन्। सबै विद्यार्थीहरू कलेजका सदस्यहरू हुन्। यसको कुनै मुख्य क्याम्पस रहेको छैन्, र यसका भवन तथा संसाधनहरू नगर केन्द्रमा छरिएर रहेका छन्। अक्सफोर्डमा स्नातक शिक्षण साप्ताहिक रूपमा साना-समूहमा कलेजहरू र हलहरूमा ट्युटोरियलहरूको रूपमा चलाइन्छ - यो अक्सब्रिज प्रणालीको एउटा नितान्त फरक विशेषता हो। यसको अलावा केन्द्रीय विश्वविद्यालय फ्याकल्टी र विभागहरूले कक्षाहरू, लेक्चरहरू, सेमिनारहरू, प्रयोगात्मक कृयाकलाप र कहिलेकाँही थप ट्युटोरियलहरू समेत प्रदान गर्ने गर्दछन्।  स्नातकोत्तर शिक्षा मुख्य रूपमा केन्द्रीय रूपमा प्रदान गरिन्छ।
अक्सफोर्डले विश्वको सबैभन्दा पुरानो विश्वविद्यालय सङ्ग्रहालय सञ्चालन गर्दछ, साथै यसले विश्वकै ठूलो युनिभर्सिटि प्रेस र  सबैभन्दा ठूलो देशव्यापी शैक्षणिक पुस्तकालय प्रणाली समेत सञ्चालन गर्दछ। आर्थिक वर्षको समाप्ति २१ जुलाई २०१९ मा विश्वविद्यालयको जम्मा आय £२.४५ बिलियन थियो, जस मध्ये £६२४.८ मिलियन अनुसन्धान अनुदान र अनुबन्धहरूबाट प्राप्त भएको थियो।
भिमस्थान
भिमस्थान नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, जनकपुर अञ्चलको सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
शिशिर ऋतु
शिशिर ऋतु वा हिउँद ऋतु हिन्दू ऋतु अनुसार ६ वटा ऋतुहरू तथा विश्वब्यापी रूपमा प्रचलित चार ऋतुहरू मध्यको एक ऋतु हो । शिशिर ऋतुमा वर्षभरको तुलनामा धेरै जाडो हुने हुनाले र हिउँ पर्ने तुषारो जम्ने हुनाले यो ऋतुलाई हिउँद ऋतु पनि भनिन्छ । हेमन्त ऋतुको समाप्ती पछि शिशिर ऋतु आरम्भ हुन्छ । उत्तरी तापक्रम क्षेत्रमा शिशिर ऋतु नेपाली महिना अनुसार माघ र फागुन २ वटा महिनामा तथा इस्वी सम्वत् अनुसार डिसेम्बर देखि मार्चसम्म पर्दछन्।
मानिस र शिशिर ऋतु
मानिस चिसो प्रति संवेदनशील हुन्छन्। यो मौसममा मानिसहरूमा हाइपोथर्मिया, स्नो ब्लाइन्डनेस, नोरोभाइरस, मौसमी उदासीनता जस्ता समस्याहरू देखापर्ने गर्छन्। उत्तरी गोलार्धमा धेरै घरविहीनहरू जाडोमा हाइपोथर्मियाबाट मर्ने गर्छन्। त्यस्तै नेपालको सन्दर्भमा तराइ क्षेत्रमा शीतलहरले गर्दा पनि धेरै मानिस मर्ने गर्छन्।
२०१४ एसिसी प्रिमियर लिग
एसिसी प्रिमियर लिग टुर्नामेन्ट पुर्व एसिसी ट्रफी एलाईट क्रिकेट प्रतियोगिताबाट विकसित गरिएको हो । सन् २०१४ को यो टुर्नामेन्ट मलेसियामा आयोजना हुने भएको छ । यस टुर्नामेन्टले एसियन क्रिकेट परिषदसँग आबद्ध रहेका सदस्य राष्ट्रहरूलाई वन डे क्रिकेट खेल्ने मौका प्रदान गर्नुका साथै यिनीहरूको रैंकिंगमा एउटा अनिवार्य अंगको रूपमा मद्दत गर्दछ ।
यस प्रतियोगिताबाट उत्कृष्ट २ टिम एसिसी च्याम्पियनसिप २०१४ को लागि छनौट हुनेछ भने बाँकी रहेका २ टिम एसिसी प्रिमियर लिग २०१६को लागि आफ्नो स्थान सुरक्षित गर्नेछ । यस टुर्नामेन्टको अन्तिम परिणामबाट टिमहरूको रैंकिंग निर्धारित गरिनेछ । दुई वा दुई भन्दा बढी टिमको अंक बराबर भएको अवस्थामा रन रेटबाट टिमको निर्धारण गरिनेछ ।
सर्वाधिक रन
रन बनाउने उत्कृष्ट ५ खेलाडीहरूको सुची :-
सर्वाधिक विकेट
विकेट लिने उत्कृष्ट ५ खेलाडीहरूको सुची :-.
पूर्व बाङ्लार सर्वहारा पार्टी
पूर्व बाङ्लार सर्वहारा पार्टि बङ्गलादेशको एक कम्युनिष्ट राजनैतिक दल हो। पार्टीले सन् १९७१ को बङ्गलादेश स्वतन्त्रता युद्धमा ठूलो भूमिका खेलेको थियो। सन् १९७० को दशकमा को शुरूवातमा यो पूर्व पाकिस्तानबाट नयाँ गठित बङ्गलादेश राज्यलाई सघाउन सशस्त्र सङ्घर्षमा संलग्न भएको थियो। यो दल सक्रिय रहन्छ र अझै पनि आफ्नो विरोधीहरू विरुद्ध हिंसात्मक आक्रमण गर्दछ।
उत्पत्ति
यो समूह पूर्वी पाकिस्तानमा कम्युनिष्ट आन्दोलनको चीन समर्थक प्रवृत्तिबाट उदाउन शुरू गरेको थियो। सन् १९६७ मा सिराज सिकदार ढाकामा माओ त्से तुङ विचार अनुसन्धान केन्द्रको गठन गरेका थिए। यस अनुसन्धान केन्द्रमा धेरै पटक जमात-ए-इस्लामी कार्यकर्ताहरूले शारीरिक हमला भएको थियो। ८ जनवरी १९८८ मा उक्त समूहले पूर्वा बाङ्लार श्रमिक आन्दोलनको शुरूवात गरेको थियो। यस सङ्गठनले एक सम्मेलनको आयोजना गरेको थियो जुन एम दिनमानै ढाकामा जुट मिल मजदुरको निवासमा सम्पन्न भएको थियो। सम्मेलनमा केन्द्रका ४० देखि ५० जना अनुयायीहरू उपस्थित थिए।
यस प्रवृत्तिको रेखा त्यतिबेला पूर्वी पाकिस्तानमा रहेका अन्य चिनियाँ समर्थक समूहसँग स्पष्ट रूपमा भिन्न थियो। सिक्दारको समूहले पाकिस्तानलाई औपनिवेशिक शक्तिको रूपमा देख्यो र पूर्वी बाङ्लाको लागि राष्ट्रिय मुक्ति र पूर्वी बङ्गाल लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको गठनको लागि सङ्घर्ष गर्न चाहेको थियो। यो आधिकारिक जनवादी गणतन्त्र चीन विदेश नीतिको विपरीत थियो जसले सामान्यतया भारतको विरुद्ध पाकिस्तानलाई समर्थन गर्थ्यो। यस समूहले अमेरिकी साम्राज्यवाद, सोभियत सामाजिक साम्राज्यवाद, भारतीय विस्तारवाद र सामन्तवादको पनि विरोध गरेको थियो।
सन् १९६८ को बीचमा यस समूहले आन्दोलनमा भूमिगत कार्यहरू शुरू गरेको थियो। यस समूहले झण्डा प्रिण्ट गर्ने यन्त्र कब्जा गरी रातो झण्डाको ढाँचा तयार पारेका थिए। ८ जनवरी १९७० मा यस समूहले ढाका, मुन्सिगञ्ज र मयमनसिङ्ह मा पूर्वी बङ्गालको (वर्तमान बङ्गलादेशको राष्ट्रिय झण्डा) झण्डा फहराएको थियो। ६ मे १९७० कार्ल मार्क्सको जन्मदिनमा यस समूहले ढाकास्थित पाकिस्तान परिषद् कार्यालयमा बम फ्याँकेको थियो। सोही वर्ष अक्टोबरमा यो समूहले अमेरिकी सूचना केन्द्र सहित पूर्वी पाकिस्तान वरपरका थुप्रै भवनहरूमा बम आक्रमण गरेको थियो।
बङ्गलादेश स्वतन्त्रता युद्ध
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने सिकदारको समूहले राष्ट्रिय प्रतिरोध कक्षहरू स्थापना गर्ने प्रयास गरेको थियो। यस समूहले ३० अप्रिलमा पूर्व बङ्गाल सशस्त्र देशप्रेमिक बाहिनी नामक एक अर्धसैनिक बलको स्थापना गरे जसले पाकिस्तानी सेनाको विरुद्ध सशस्त्र सङ्घर्ष गर्न शुरू गरेको थियो। उल्लेखनीय कुरा के छ भने, यो समूह केवल चिनियाँ समर्थक गुट थियो जसले प्रतिरोध सङ्घर्षमा सक्रियतापूर्वक भाग लिएको थियो। अन्य समूहहरूले या त बढी तटस्थ अडान लिए वा पाकिस्तान सरकारलाई प्रतिरोध आन्दोलनमा रोक्न सहयोग गरेका थिए।
३ जुन १९७१ का दिन बरिशाल जिल्लाको बैठकमा पूर्वा बाङ्लार सर्वहारा पार्टीलाई एक राजनीतिक पार्टीको रूपमा घोषित गरिएको थियो।
स्वतन्त्रता पश्चात्
बङ्गलादेशको स्वतन्त्रता पश्चात् पीबीएसपी नयाँ अवामी लिग सरकारको मुख्य चुनौतीको रूपमा देखा पर्‍यो जसलाई भारतीय कठपुतलीको रूपमा मानिन्थ्यो। पहिलो पार्टी काङ्ग्रेस १४ जनवरी १९७२ सम्पन्न भएको थियो जसको पार्टीको अध्यक्षमा रूपमा सिकदार चुनिएका थिए। अप्रिल १९७३ मा पूर्व बाङ्लार राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चा ११ समूहको गठबन्धन गठन भयो जसक‍ पनि सिकदार  अध्यक्ष बनेका थिए। मोर्चा गठन भएपछि पार्टीले बङ्गलादेशी राज्यको विरुद्ध सशस्त्र सङ्घर्ष अभियानको शुरूवात गरेको थियो। पार्टीको विश्वविद्यालय सर्कल बीच कडा समर्थन थियो। यसको रातो झण्डा र सङ्बाद प्रमुख समाचार प्रकाशित गरेको थियो। यो पार्टि ढाका, बरिशाल, फरीदपुर, मयमनसिङ्ह, टाङ्गाइल, चट्टग्राम, सिलेट र कुमिल्ला जिल्लाहरूमा सक्रिय थियो। यसले अवामी लिगका कार्यकर्ताहरूको हत्या र देश भरका प्रहरी चौकीमा आक्रमण गरेको थियो।
सिकदारको मृत्यु
सिराज सिकदारलाई सन् १९७४ मा चट्टग्रामको हलिसहरबाट पक्राउ गरिएको थियो। सिकदारलाई सन् १९७५ जनवरी २ का दिन साभर थाना सवारी साधन विसौनीमा गोली हानी हत्या गरिएको थियो। सिकदारको मृत्यु पश्चात् यस दल दुई भागमा विभाजित भएको थियो। पछि ती दुई पार्टीहरू अन्य पार्टिमा विभाजित भएका थिए। प्रमुख गुटको नेतृत्व सिराज सिक्दारको दोस्रो नेतृत्व एमडी हमिदुल होकले गरेका थिए जसले पार्टीको बागडोर लिएका थिए।
बाकुको पर्खाल सहर
बाकुको पर्खाल सहर एक युनेस्को विश्व सम्पदा क्षेत्रमा जोडिएको छ।
बडलम्जी
बडलम्जी दैलेखको दुल्लु नगरपालिकामा पर्ने एक गाउँ हो। पञ्चकोशी अन्तरगत पर्ने धुलेश्वर मन्दिर यसै गाउँमा अवस्थित छ। यो गाउँलाई लम्जेल र बडाल हरूको उद्गम स्थलको रूपमा लिइन्छ। विक्रम संवत २०७१ भन्दा पहिले लम्जी र बड दुईवटा गाउँलाई मिलाएर बडलम्जी नामको गा.वि.स. बनाइएको थियो। वि. सं. २०७१ साल बैशाख देखी यो गा. वि. स. लाई दुल्लु नगरपालिकामा गाभिएको थियो।
सारथि
सारथि प्रहृलाद पोख्रेलद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
अयन
अयन सूर्यको दिशाको आधारमा बनाइएको समय मापन एकाई हो। अयन २ प्रकारका हुन्छन्।
सुवास खकुरेल
सुवास खकुरेल नेपाली राष्ट्रिय क्रिकेट टिमबाट खेल्ने खेलाडी हुन।
इरान
इरान (جمهوری اسلامی ايران, जम्हूरी-ए इस्लामी-ए इरान) एसियाको दक्षिण-पश्चिम खण्डमा अवस्थित देश हो। यसलाई सन् १९३५ सम्म फारस नामले चिनिन्थ्यो। यसको राजधानी तेहरान हो र यो देश उत्तर-पूर्वमा तुर्कमेनिस्तान, उत्तरमा क्यास्पियन सागर र अजरबैजान, दक्षिणमा  फारसको खाडी, पश्चिममा इराक,  टर्की, पूर्वमा अफगानिस्तान तथा पाकिस्तानले घेरिको छ। यहाँको प्रमुख धर्म इस्लाम हो तथा यो  शिया बहुल क्षेत्र हो। ।
इरान बहु-सांस्कृतिक देश हो जसले धेरै आदिवासी र भाषाई समूहहरू छन्। सबैभन्दा ठूलो फारसी (६१%), अजरबैजान (१६%) र कुर्दिस (कुर्दिस्तान) (१०%)।
धर्म
इस्लाम
सगोत्री
सगोत्री
सगोत्री भनेको दुई थरको गोत्र एउटी पर्न जानु हो। सगोत्री तब भनिन्छ जब हामी आफ्नो थरको गोत्र र दोस्रो व्यक्तिको थरको गोत्र एउटी हुन पुग्छ। यसलाई सरल भाषामा भन्नु पर्दा सगोत्री अर्थात आफ्नो गोत्रमा मेल हुनु हो।
उदाहरण
उदाहरणको लागि
सगोत्री जाँचको आवश्यकता
सगोत्री प्राय विवाह मिलनको लागि हेरिन्छ। एउटै गोत्र हुनुको अर्थ एउटै ऋषिको वंशजको परिवारमा हुनु हो। सगोत्रीसङ्ग विवाह अथवा सम्भोग गरेमा महापाप लाग्ने शास्त्र तथा गरुढ पुराणमा उल्लेख गरिएको छ।
सिर्जनाको लहर
सिर्जनाको लहर दैवज्ञराज न्यौपानेद्वारा लेखिएको र साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको काव्य हो।
बोडे
बोडे नेपालको कोशी अञ्चलको धनकुटा जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ६६९ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बोडेको जनसङ्ख्या ३६०२ छ। यस मध्य पुरुष ४७%, र महिला ५३% छन्।
राउटे जाति
बसोबास
यिनीहरूको खास क्षेत्र कर्णाली, महाकाली, सेती, भेरी र राप्ती अञ्चलका पहाडी जंगल, भीर र ओढार हुन्। यिनीहरू मुख्यरूपले मध्य–पश्चिमको सल्यान तथा आसपासका सुर्खेत,दाङ्ग,जाजरकोट र दैलेख जिल्लामा जंगली क्षेत्रमा विचरण गर्दछन।
जनसङ्ख्या
यिनीहरूको अधिकारिक संख्या ज्ञात हुन सकेको छैन तर जम्माजम्मि ६५० राउटेहरू कर्णाली र महाकालीको जलाधार क्षेत्रमा बसोबास गर्ने गरेको अनुमान गरिन्छ। मध्य–पश्चिमको सल्यान तथा आसपासका जिल्लामा मात्रै १२८ देखि १३५ जनासम्म राउटेहरू भेटिएका छन्।
दैनिक जीवन
फिरन्ते जीवनशैली भएका राउटेहरू विभिन्न जंगलहरूमा बसाइँ गर्दै बस्दै गर्छन। जंगलमा पुगी काठका कोषी मदुस बनाईत्यसलाई गाँउमा गएर अन्न पातसँग साटेर जिविका धान्ने गर्छन्। दिनभर काठका सामग्री निर्माण गर्नु, बाँदरको शिकार गर्नु, माग्नका लागि नजीकका गाउँमा पुग्नु उनीहरूको दिनचर्या हो। आफूले बनाएको काठको भाँडा बोकेर अन्न साट्न गाउँमा पुग्ने र फर्केर आउन भ्याउने समय अन्दाज गरेर यिनीहरू वासको प्रबन्ध गर्छन्। वनको हरियो स्याउला र घोचाहरूद्वारा गोलाकार र अण्डाकार छाप्रो वरिपरि बनाएर बीचमा केटाकेटी खोल्ने र आइमाइले धान कुट्ने, निफन्ने आदि सम्म परेको ठाउँ राख्छन्। छाप्रो बनाउने कार्य महिलाले गर्छन्।
कर तिरो तिरेर खेतीपाती गरेर, गाउँमा बस्नुलाई र अर्काको सित्तैमा खानुलाई अपराध सम्झन्छन्। बाटो लागेपछि पछाडि फर्केर खोला वा तालको पानी खाँदैनन्, मूलको मात्र खान्छन्। सम्पत्तिका रूपमा यिनीहरूसँग पकाउने भाँडा, दाउरा काट्ने र शिकार गर्ने केही हतियारमात्र हुन्छन्। सर्ट, पेन्ट लगाएको मानिस भेट भए शिकार पर्दैन भन्ने यिनीहरूको विश्वास छ। शिकार नपर्नुलाई ईश्वर रिसाएको ठान्छन्।
धेरैलाई जिज्ञासा हुन सक्छ किन राउटे एकै ठाउँमा घर बनाएर बस्दैनन् ? यसको मुलत: दुई कारण छन| १ - बसेको ठाउँमा कुनै सदस्यको मृत्यु भएमा तत्काल त्यस ठाउँ छाड्नुपर्ने राउटेको चलन रहेछ।कुनै सदस्यको मृत्यु भए तत्काल त्यही ठाउँमा गाडेर सबै जना रुँदै कराउँदै अर्को बासको खोजीमा हिँड्नुपर्ने संस्कारले गर्दा उनीहरू एकै ठाउँ बस्न नसक्ने रहेछन्। मान्छे मर्नेबित्तिकै त्यस ठाउँलाई अशुभ ठानेर उनीहरू नयाँ ठाउँको खोजीमा हिँड्छन्। नयाँ ठाउँमा पुगेर मृत्युको पीडालाई भुल्ने र अब नयाँ ठाउँमा आइपुगियो, मर्ने मरिहाल्यो। अब केही हुँदैन भनेर सम्झाइन्छ,अनि त्यसपछि विस्तारै मृत्युको कुरा बिर्सन्छ।राउटे बास सरेपछि अर्को ठाउँको अध्ययन गरी उपयुक्त ठाउँको छनोट गर्दैनन्। हिँड्दै जाँदा जहाँनेर रात पर्छ, त्यसैलाई उपयुक्त बासस्थान ठान्छन्। रात पर्‍यो भने भगवान्ले यहीं बस भनेको छ जस्तो लाग्छ,त्यसपछि सबै जनाले रूखका हाँगाहरू काटेर छाप्रा बनाई अर्को सदस्य नमर्दासम्म अब यहाँ केही नहोस् भन्ने कामना गर्दै बस्छन|बसाई सर्दा प्रायःजसो एकपटक मानिस मरेको ठाउँमा फेरि जाँदैनन्।