cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
भिमिओ
सफ्टवेयर प्रदायकमा फेरबदल (सन् २०१६– हाल)
भिमिओले सन् २०१८ मे महिनामा, प्रत्यक्ष इन्टरनेट प्रवाह भिडियोमा आधारित च्यानलहरूका लागि एक मञ्च भिएचएक्सको अधिग्रहण गरेको थियो जसले यसलाई यसका ग्राहकहरूलाई सेवाको रूपमा प्रस्तुत गरेको थियो। भिमिओ सेप्टेम्बर २०१७ मा अवस्थित सेवा लाइभस्ट्रिमको अधिग्रहण गर्दै यसको सम्बन्धित कर्मचारी र प्रविधिलाई बढावा दिएको थियो। अन्ततः यसले यसको प्रवाह प्रविधिलाई भिमिओ प्रत्यक्षको रूपमा एकीकृत गरेको थियो। सन् २०१६ को आसपासमा, भिमिओले नेटफ्लिक्स जस्ता सेवाहरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्न र यसलाई लोकप्रिय सेवा बनाउनका लागि १० लाख भन्दा बढी खर्च गर्ने उद्देश्य सहित आफ्नै मौलिक प्रोग्रामिङको साथ सदस्यता मागमा भिडियो बजारमा प्रवेश गर्ने आफ्नो अभिप्राय व्यक्त गरेको थियो। आइएसीका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत जोए लेभिनका अनुसार केही मूल प्रोग्रामिङ सामग्री निर्माणकर्ताहरूले भिमिओ पहिले नै रहेको बताएका थिए। कम्पनीले उनीहरूको सामग्री सेवामा प्रयोग गर्नका लागि भुक्तान गरेका थिए जसले गर्दा नेटफ्लिक्सको तुलनामा सामग्री उत्पादन गर्न उनीहरूको आफ्नै लागत कम भएको उनले जनाएका थिए। तथापि, जुन २०१७ सम्ममा, भिमिओले तिनीहरू यस क्षेत्रमा नेटफ्लिक्स र अन्य सेवाहरू भन्दा धेरै पछाडि रहेको अनुभुती गरेका थिए। उनीहरूसँग कम सम्भावित दर्शकहरू थिए र ती दर्शकहरूलाई ग्राहकहरूमा रूपान्तरण गर्न गाह्रो भएका कारण यसले विभिन्न योजनाहरू खारेज गरेको थियो। यस कदममा, भिमिओले यसको सामग्री सृजनकर्ता र ग्राहकहरूलाई समर्थन गर्नेमा बढी ध्यान केन्द्रित गर्ने निर्णय गरेको थियो। यसले आफैलाई सामग्री आयोजक वा भिडियो साझेदारी गर्ने वेबसाइटबाट हटाएर सेवालाई सफ्टवेयरको रूपमा स्थानान्तरण गर्ने निर्णय गरेको थियो। कम्पनीले उनीहरूको अवस्थित सेवाहरूमा व्यापार प्रयोगका लागि लक्षित धेरै स्तर र सेवाहरू प्रस्तुत गरेको छ। यसबाहेक, भिमिओले आफूलाई आफूलाई युट्युब वा अन्य भिडियो साझेदारी सेवाहरूको प्रतिस्पर्धी नठान्ने कार्यकारी अञ्जली सुदले जनाएकी थिइन्। प्रयोगकर्ताले आफ्ना सृजनाहरू भिमिओको भिडियो सम्पादन उपकरणहरूको प्रयोग गर्न जारी राखेको खण्डमा यसले सृजनाकर्ताहरूलाई उनीहरूको भिडियोहरू कुनै पनि अन्य भिडियो साझेदारी वेबसाइटमा प्रतिलिपि गर्न र साझेदारी गर्न अनुमति दिन्छ। सन् २०१७ को प्रारम्भमा, भिमिओले आफ्ना प्रयोगकर्ताहरूको लागि सहयोगी समीक्षा उपकरणहरू जारी गरेको थियो, जसले सामग्री अन्य प्रयोगकर्ताहरूलाई साझेदारी गर्न अनुमति दिएको थियो।
भिमिओले अप्रिल २०१९ मा १० लाख भन्दा बढी प्रयोगकर्ताहरूसँग एक कृत्रिम बौद्धिकताद्वारा समर्थित भिडियो निर्माण सेवा मजिस्टोको अधिग्रहण गरेको थियो। सम्झौताका सर्तहरू भने खुलासा गरिएको थिएन, जबकि खरीद कथित रूपमा $२० करोडमा भएको थियो। अधिग्रहणको माध्यमबाट, मजिस्टोका कर्मचारीहरू भिमिओमा सरेका थिए र तिनीहरूको अवस्थित प्रयोगकर्ता आधारले भिमिओको उपकरण समूहमा पहुँच प्राप्त गरेको थियो। भिमिओका लागि, तिनीहरूले माजिस्टोको प्रविधि साना व्यवसायहरूको लागि उपयोगी पाएको थियो। फेब्रुअरी २०२० सम्म, भिमिओले भिमिओ सृजनाको सुरुवात गर्दै भिमिओ र मा मजिस्टो उपकरणको एकीकरण गरेको थियो।
नेतृत्व
लोडविक र क्लेइनको प्रस्थान पछि, आइएसीले कम्पनीमा थप संयुक्त संरचना ल्याएको थियो। जनवरी २००९ सम्म, डे मेलेन्सेम्पले आइएसीमा आबद्ध हुँदै भिमिओको महाप्रबन्धकको रूपमा सेवा गरेका थिए। उनले १९ मार्च २०१९ सम्म यस पदमा रहेका थिए भने पछि यसले केरी ट्रेनरलाई कार्यकारीको रूपमा कम्पनीमा सम्मिलित गरेको थियो।
सन् २०१६ को आसपासमा, धेरै उच्च-स्तरीय अधिकारीहरूले ट्रेनर सहित, भिमिओबाट आफ्नो प्रस्थानको घोषणा गरेका थिए। आइएसीका कार्यकारी जोए लेभिनलाई नयाँ कार्यकारीको खोजीको क्रममा भिमिओको लागि अन्तरिम अधिकृतको रूपमा नियुक्त गरिएको थियो। त्यसको एक वर्ष पश्चात्, आइएसीले तत्कालीन महाप्रबन्धक अञ्जली सुदलाई कार्यकारी अधिकृतको रूपमा पदोन्नति गरेको थियो।
उत्पादन प्रस्ताव र राजस्व संरचना
अन्य भिडियो साझेदारी वेबसाइटहरूको विपरीतमा, भिमिओले कुनै पनि विज्ञापन यसको पृष्ठहरू वा भिडियोमा प्रदर्शन गर्दैन। यसको सट्टामा, यसले आफ्नो सेवालाई, सफ्टवेयरको रूपमा सेवा नमूना अन्तर्गत सञ्चालन गरेको छ जहाँ यसले राजस्वको लागि यसको व्यवस्थापित सेवा र उत्पादन सामग्रीहरूलाई सिर्जनाकर्ताहरूका लागि बिक्री गर्दछ। यसले निःशुल्क सेवाहरूको लहर प्रदान गर्दछ जहाँ यसमा दर्ता भएका वा खाता भएका प्रयोगकर्ताहरूले यसमा एक हप्तामा ५०० गिगाबाइट सम्मको सामग्रीहरू थप गर्न सक्दछन्। जबकि सन् २००८ देखि भुक्तान प्रयोगकर्ताहरूले यसमा असीमित रूपमा सामग्रीहरू थप्न सक्दछन्।
सन् २०१६ को सुरु देखि, भिमिओले आफ्नो प्रस्तावको माध्यमबाट समर्थन व्यवसायको लागि सेवाहरू सञ्चालन गरेको छ। सेप्टेम्बर २०१६ मा यसले अन्तर-व्यापार सहयोगको लागि व्यवसायहरूलाई उनीहरूको ग्राहकहरूको लागि सूचना प्रधान भिडियोहरू साझा गर्न अनुमति दिने उद्देशका साथ एक व्यापार स्तरीय योजना प्रस्तुत गरेको थियो। सन् २०१७ मा, लाइभस्ट्रिमको अधिग्रहण पश्चात्, भिमिओले भुक्तान ग्राहकहरूका लागि अर्को सेवा थप गरेको थियोजसमा असीमित उर्ध्वरभण क्षमता र प्रत्यक्ष सामग्री प्रसारण सेवा भिमिओ प्रत्यक्ष समावेश छ। १ अगस्त २०१९ मा, भिमिओले भिमिओ उद्यम नाम एब सेवाको थालनी गरेको थियो जुन सङ्गठनहरूका लागि सिर्जना गरिएको उपकरणहरूको समूह हो। यसले प्रयोगकर्ताहरूलाई कार्यक्षेत्रमा प्रत्यक्ष र माग अनुरूपका भिडियोहरू व्यवस्थित र साझा गर्न मद्दत गर्दछ।
सिर्जनाकर्ताहरूले सन् २०१३ देखि व्यक्तिगत भिडियोहरूको पहुँच बिक्री गर्न सक्दछन्, र पछि २०१५ मा बिक्रीको १०% कटौतीको साथ, सदस्यतामा आधारित पहुँच प्रदान गर्न सक्ने सुविधा समावेश गरिएको थियो। भिमिओले सन् २०१५ देखि मागको आधारमा सामग्रीहरूको प्रस्ताव गरेको थियो जसले यसका साझेदारहरूले उनीहरूका ग्राहकहरूलाई उनीहरूको वेबसाइट मार्फत भिमिओका समाविष्ट भिडियोहरू बेच्न अनुमति दिन्छ। भिएचएक्सको अधिग्रहणको माध्यमबाट, भिमिओले प्रत्यक्ष इन्टरनेट प्रवाह सेवाको प्रस्ताव गरेको थियो जसलाई भिमिओ ओटिटी नामकरण गरिएको थियो जसको प्रयोग गरेर अनुप्रयोगका ग्राहकहरूले माग-प्राप्त भिडियो प्रदान गर्न एक अनुकुलित मोबाइल अनुप्रयोगहरू सिर्जना गर्नका लागि प्रयोग गर्न सक्दछन् जहाँ भिमिओले सदस्यता, विज्ञापन कार्य र सामग्री वितरणको जिम्मा लिन्छ।
व्यावसायिक सामग्री समर्थनका लागि भिमिओलाई एक उपयुक्त मञ्चको रूपमा प्रबर्द्धन गर्न भिमिओले सेप्टेम्बर २०१९ मा "फर हायर" नामक रोजगार बजारको उद्घाटन गरेको थियो जसले व्यावसायिक भिडियो सेवाहरूको खोजी गर्ने कम्पनीहरू वा वेबसाइटका प्रयोगकर्ताहरूलाई सामग्रीको उपयोग गर्न, प्रतिक्रिया दिन र स्वतन्त्र रूपमा रोजगार अनुरोधहरू सार्वजनिक गर्न अनुमति दिन्छ। भिमिओ रेकर्ड नामक अर्को नवीनतम् सेवा अक्टोबर २०२० मा सुरु गरिएको थियो जसले व्यवसायलाई रेकर्ड गरिएको भिडियो सन्देश उनीहरूको कम्पनी भित्र वा उनीहरूका ग्राहकहरूसँगको नियमित सञ्चारमा मद्दत पुर्‍याउँदछ।
ग्राहक आकार
डिसेम्बर २०१३ सम्ममा, भिमिओले प्रति महिना १० करोड भन्दा बढी प्रयोगकर्तालाई आकर्षित गर्न सफल भएको थियो भने मञ्चमा, २.२ करोड दर्ता भएका प्रयोगकर्ता रहेका थिए। भिमिओको पन्ध्र प्रतिशत जनशाङ्खिकि मोबाइल उपकरणहरूबाट प्राप्त हुन्छ। फेब्रुअरी २०१३ सम्म, भिमिओले यसको ठूला प्रतिस्पर्धीहरू, भिडियो साझेदारी सेवा युट्युब र फेसबुक पछिको सबै इन्टरनेट ब्यान्डविथको ०.११% को ओगटेको थियो जुन फेसबुक र युट्युब भन्दा धेरैनै पछाडी हो। यसमा सामान्यतया चलचित्र निर्माताहरू संलग्न छन्। भिमिओ समुदायलाई "भिमिएन्स" भनेर चिनिन्छ जुन भिमिओ समुदायको सक्रिय सदस्यहरूलाई सान्दर्भिक गर्दछ जो नियमित आधारमा अन्य प्रयोगकर्ताहरूसँग संलग्न हुन्छन्।
आइएसीका प्रमुख वित्तीय अधिकारी ग्लेन शिफम्यानका अनुसार, सन् २०१९ मा, उद्यम ग्राहकहरू राजस्वको हिसाबले भिमिओको सबैभन्दा द्रुत बृद्धि हुने क्षेत्र हो। प्रमुख प्रविधि अधिकृत मार्क कोर्नफिल्टका अनुसार, अप्रिल २०१९ सम्ममा मञ्चमा करिब १० लाख ग्राहकहरू रहेका छन् जुन कम्पनीको १६ करोड अमेरिकी डलर वर्षिक राजस्वको बहुमत बनेको छ।
मार्च २०२० सम्ममा सङ्ख्यामा वृद्धि हुँदै १० लाख २० हजार भन्दा बढी पुगेको थियो र वार्षिक राजस्व २० करोड अमेरिकी डलर भन्दा बढी प्राप्त भएको थियो। यसमा अप्रिल २०२० सम्म १७ करोड ५० लाख दर्ता भएका प्रयोगकर्ताहरू थिए भने नोभेम्बर २०२० मा, यो सङ्ख्यामा वृद्धि आउँदै २० करोड पुगेको थियो।
घटनाहरू
भिमिओले सन् २०१० मा आफ्नो पहिलो भिमिओ महोत्सव र पुरस्कार कार्यक्रमको सुरुवात गरेको थियो, र प्रत्येक कार्यक्रम प्रत्येक १८ महिनाको अन्तरालमा आयोजना गरिएको थियो। महोत्सवले सामग्री सिर्जनाकर्ताहरूलाई धेरै श्रेणीमा विचारको लागि थोरै शुल्कको लागि आफ्ना चलचित्रहरू पेश गर्न अनुमति दिएको थियो। महोत्सवको दौरान, सामान्यतया ५,००० भन्दा बढि भिडियोहरू पेश गरिएका थिए भने निर्णायकहरूले ५००० मध्ये १,००० भिडियोहरू छनोट गरेका थिए जसलाई पछि विभिन्न विधामा, मतदानको लागि पठाइएको थियो। यस पुरस्कारलाई प्रत्यक्ष प्रसारण मार्फत विभिन्न विधामा उत्कृष्ट मानिएका चलचित्रहरूलाई पदान गरिएको थियो। प्रत्येक श्रेणीका विजेताहरूलाई नगद पुरस्कार र एक समग्र सबैभन्दा राम्रो प्रदर्शनी पुरस्कार पदान गरिन्छ। भिमिओले भिडियो र चलचित्र निर्माताहरूलाई यसको पृष्ठहरूमा आफ्नो काम बारे प्रकाश पार्न र ग्राहकहरुबाट सम्भावित काम प्राप्त गर्ने एक अवसर प्रदान गर्न उद्देशका साथ महोत्सव र पुरस्कारको स्थापना गरेको थियो।
अन्य देशहरूमा प्रभाव
सन् २००९ देखि, चीनमा भिमिओ प्रतिबन्धित अवस्थामा रहेको छ। ४ मे २०१२ देखि, केही इन्टरनेट सेवा प्रदायकहरूले भारतमा दूरसञ्चार विभागको आदेश अन्तर्गत भिमिओलाई कुनै कारण बिना, प्रतिबन्धित गरिएको थियो। प्रयोगकर्ताले बनाएका केही श्रव्य दृश्यहरू मार्फत आइएसआइएसको प्रचार प्रसार हुने डरका कारण, भिमिओलाई भारतमा डिसेम्बर २०१४ मा प्रतिबन्ध गरिएको थियो। तथापि, ३१ डिसेम्बरमा सेवा माथि लगाइएको प्रतिबन्ध हटाइएको थियो।
मे २०१४ मा, इन्डोनेसियाका सञ्चार मन्त्री तिफातुल सेम्मिरीङले आफ्नो निजी ट्विटर खातामा, भिडियो साझेदारी सेवा भिमिओ प्रतिबन्धित हुनेछ बताएका थिए। सन् २००८ मा पारित भएको इन्डोनेसियाको विवादास्पद अश्लीलता विरोधी कानूनलाई उद्धृत गर्दै मन्त्रीले वेबसाइटले "नग्नता वा नग्नता जस्ता सुविधाहरू" प्रदर्शन गरेको आरोप लगाएका थिए।
जयनगर–बर्दिबास रेलमार्ग
जयनगर–जनकपुर–बर्दिबास रेलमार्ग वा जनकपुर रेलमार्ग नेपाल र इण्डिया बीचको सीमापार रेलमार्ग हो। यस रेलमार्गले इनर्वामा नेपाल-इण्डिया सीमा पार गर्दै भङ्गाहालाई जयनगरसँग जोड्दछ भने बर्दिवाससम्म विस्तारको काम भइरहेको छ ।   यो नेपालको एक मात्र यात्रु सेवा सञ्चालनमा रहेको रेलमार्ग हो।
भिमिओ
कानूनी समस्या
जुन २०१९ मा, "पूर्व-समलिङ्गी आन्दोलन"का संस्थापक, जेम्स डोमेनले भिमिओका सामग्रीहरूले दिशानिर्देशको उल्लङ्घन गरेको आरोप लगाउँदै यसको विरुद्ध मुद्दा दर्ता गरेका थिए। भिमिओले उनको ८९ वटा श्रव्य दृश्यहरूलाई हटाएका थियो। उनका अनुसमर, श्रव्य दृश्यहरूले समलैङ्गिकताको विरोध जनाउँदछ र तथाकथित "रूपान्तरण चिकित्सा" को वकालत गर्दछ। सङ्घीय अदालतले सन् २०२० मा डोमेनको मुद्दा खारेज गरेको थियो।
म्याजिस्टोको अधिग्रहण पछि, भिमिओको विरुद्ध जीवमितीय सूचना गोपनीयता ऐनको उल्लङ्घनको लागि सेप्टेम्बर २०१९ मा इलिनोइसमा मुद्दा दायर गरिएको थियो। भिमिओ माथि म्याजिस्टोको सफ्टवेयरको माध्यमबाट उर्ध्वभरणकर्ताको व्यक्तिगत जानकारी स्वचालित रूपमा भण्डारण गरेको र तिनिहरूलाई पछ्याएको आरोप लगाएको थियो जसमा उनीहरूको लिङ्ग, उमेर, र जातिगत पहिचान समावेश छ जुन जीवमितीय सूचना गोपनीयता ऐनको विरुद्ध रहेको छ। जुन २०२० सम्ममा यो मुद्दा सङ्घीय जिल्ला अदालतमा विचाराधिन रहेको छ।
जयनगर–बर्दिबास रेलमार्ग
जयनगर देखि भङ्गाहा सम्मका रेल बिसाैनीहरू:
नास्तिकता
नास्तिकता अथवा नास्तिकवाद अथवा अनीश्वरवाद (Atheism) त्यो सिद्धान्त जो जगतलाई सृष्टि गर्ने, यसलाई सञ्चालन र नियन्त्रण गर्ने भनिएको कुनै पनि ईश्वरको अस्तित्वलाई स्वीकार गर्दैन। (नास्ति = न + अस्ति = छैन, अर्थात ईश्वर छैन।) नास्तिकहरू ईश्वर (भगवान)को अस्तित्व झूटो मान्दछन्। अधिकांश नास्तिक कुनै पनि देवी देवता, परालौकिक शक्ति, धर्म र आत्मालाई मान्दैनन्। हिन्दू दर्शनमा नास्तिक शब्द उनीहरूको निम्ति प्रयुक्त गरिएको छ जो वेदहरूलाई मान्यता दिंदैनन्।
दर्शनको अनीश्वरवादका अनुसार ब्रह्माण्ड स्वयंसञ्चालित र स्वयंशासित छ। ईश्वरवादी ईश्वरको अस्तित्वको जो प्रमाण दिन्छन्, अनीश्वरवादी ती सबैको खण्डन गर्छन् र संसारगत दोषहरू भनेर निम्नलिखित प्रकारका तर्कहरूद्वारा यो सिद्ध गर्ने प्रयास गर्दछन् कि यस संसारलाई ईश्वरले रचेको होइन।
ईश्वरवादी भन्दछन् कि मनुष्यको मनमा ईश्वर प्रत्यय जन्मदेखि नैं हुन्छ र त्यो स्वयंसिद्ध एवं अनिवार्य हो। यसले ईश्वरको अस्तित्वको बोध गराउँछ। यसको उत्तरमा अनीश्वरवादी भन्दछन् 'ईश्वरभावना सबै मनुष्यहरूमा अनिवार्य रूपमा पाइंदैन र यदि पाइएमा त्यो केवल मनको भावना हो, मनको भावनाले बाहिरी वस्तुहरूको अस्तित्व सिद्ध हुँदैन। मनका धेरै धारणाहरूलाई विज्ञानले असिद्ध प्रमाणित गरिसकेकोछ।
संसारमा सबै वस्तुहरूको कारण हुन्छ। बिना कारण कुनै कार्य हुँदैन। कारण दुई प्रकारका हुन्छन्-एक उपादान, जसद्वारा कुनै वस्तु बन्दछ, र अर्को निमित्त, जसले त्यसलाई बनाउँछ। ईश्वरवादी भन्दछन् घट, पट र घडी सरह समस्त जगत् पनि एक कार्य (कृत घटना) हो अतएव यसका पनि उपादान र निमित्त कारण हुनुपर्छ। केही मानिसहरू ईश्वरको जगतको निमित्त कारण र केही मानिस निमित्त र उपादान दुइटै कारण मान्दछन्। यस युक्तिको उत्तरमा अनीश्वरवादी भन्दछनः- यसको कुनै प्रमाण हामीसित छैन कि घट, पट र घडी सरह समस्त जगत् पनि कुनै समय उत्पन्न अथवा आरम्भ भएको थियो। यसको प्रवाह अनादि छ, अत: यसको स्रष्टा र उपादान कारणलाई खोज्ने आवश्यकता छैन। यदि जगतको स्रष्टा कुनै ईश्वर मानिलिएमा अनेक कठिनाइहरूको सामना गर्नु पर्नेछ; जस्तै:- उसले सृष्टि गर्नुमा के प्रयोजन थियो? भौतिक सृष्टि केवल मानसिक अथवा आध्यात्मिक सत्ताले कसरी गर्न सक्छ? यदि यसको उपादान कुनै भौतिक पदार्थ मानी लियौं भनें पनि ता उसले यसको नियन्त्रण कसरी गर्न सक्छ? उ स्वयं भौतिक शरीर अथवा उपकरणहरूको सहायताले कार्य गर्दछ अथवा बिना यसको सहायताले? सृष्टि नभई ती उपकरण र भौतिक शरीर कहाँबाट आए? यस्तो सृष्टिको रचना गर्नसित ईश्वरलाई, (जसलाई उसका भक्त सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ र कल्याणकारी मान्दछन्) के प्रयोजन छ, जसमा जीवनको अन्त मरणमा, सुखको अन्त दु:खमा संयोगको वियोगमा र उन्नतिको अवनतिमा हुने गर्छ? यस दु:खमय सृष्टिलाई बनाएर, जहाँ एउटा प्राणीलाई खाएर अर्को प्राणी बाँच्ने गर्छ र जहाँ सब प्राणी एक-अर्काका शत्रु छन् र आपसमा सब प्राणीहरूमा संघर्ष हुने गर्छ, यसमा उसलाई(ईश्वरलाई) के लाभ हुन्छ? यस जगतको दुर्दशाको वर्णन योगवासिष्ठको एक श्लोकमा राम्ररी दिएकोछ, जसको आशय निम्निलिखत छ--
'''कुन चैं यस्तो ज्ञान छ जसमा त्रुटीहरू छैनन्, कुन चैं यस्तो दिशा छ जहाँ दु:खहरूको अग्नि प्रज्वलित हुँदैन, कुन चैं यस्तो वस्तु उत्पन्न हुन्छ जो नष्ट हुँदैन, कुन चैं यस्तो व्यवहार छ जो छलकपटले रहित छ? यस्तो संसारको रचना गर्ने सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान र कल्याणकारी ईश्वर कसरी हुनसक्छ?'''
ईश्वरवादी एक युक्ति यो दिने गर्दछन् कि यस भौतिक संसारमा सबै वस्तुहरूभित्र, र समस्त सृष्टिमा, नियम र उद्देश्य सार्थकता पाइन्छ। यो कुरा यसको द्योतक हो कि यसलाई सञ्चालन गर्ने कोई बुद्धिमान ईश्वर छ यस युक्तिको अनीश्वरवाद यस प्रकार खण्डन गर्दछन् कि संसारमा धेरै घटनाहरू यस्ता पनि जसको कुनै उद्देश्य, अथवा कल्याणकारी उद्देश्य हुँदैन, जस्तै:- अतिवृष्टि, अनावृष्टि, अकाल, बाढ, आगो लाग्नु, अकालमृत्यु, बुढो हुनु, व्याधी आउनु र धेरै हिंसक र दुष्ट प्राणी। संसारमा जति नियम र ऐक्य देखिन्छ उति नैं अनियमितता र विरोध पनि देखिन्छ। यी कुराहरूको कारण खोज्नु त्यति नैं आवश्यक छ जति नियमहरूको र ऐक्यको। जसरी, समाजमा सबै मानिसहरूलाई राजा अथवा राज्यप्रबन्ध एक-अर्का प्रति व्यवहारमा नियन्त्रित राख्छ, त्यसै गरी संसारका सबै प्राणीहरूमाथि शासन गर्ने र उनीहरूलाई पाप र पुण्यको निम्ति यातना, दण्ड र पुरस्कार दिने ईश्वरको आवश्यकता छ। यसको उत्तरमा अनीश्वरवादी यो भन्दछन् कि संसारमा प्राकृतिक नियमहरूका अतिरिक्त र कुनै नियम देखिंदैन। पाप र पुण्यको भेद मिथ्या हो जो मनुष्यले आफ्नो मनले बनाएको हो। यहाँ सब क्रियाहरूका प्रतिक्रियाहरू हुन्छन् र सब कामहरूको लेखा बराबर हुन्छ। यसको लागि कुनै अर्को नियामक तथा शासकको आवश्यकता छैन। यदि पाप र पुण्यको लागि दण्ड र पुरस्कारको प्रबन्ध हुन्थ्यो तथा त्यसलाई रोक्ने र गराउने कुनै ईश्वर हुन्थ्यो; अनि पुण्यात्माहरूको रक्षा हुनेगर्थ्यो र पापात्माहरूले दण्ड पाउँथे भनें ईसामसीह र गांधी जस्ता पुण्यात्माहरूको नृशंस हत्या हुनेथिएन।
यस प्रकार अनीश्वरवाद ईश्वरवादी सूक्तिहरूको खंडन गर्दछ र यहाँ सम्म भन्ने गर्छ कि यस्तो संसारको सृष्टि गर्ने यदि कसैलाई मान्नुपर्छ भनें बुद्धिमान र कल्याणकारी ईश्वरलाई होइन, तर दुष्ट र मूर्ख शैतानलाई नैं मान्नुपर्छ।
पाश्चात्य दार्शनिकहरूमध्ये अनेक अनीश्वरवादी भइसके, र हुँदैछन्। भारतमा जैन, बौद्ध, चार्वाक, सांख्य र पूर्वमीमांसा दर्शन अनीश्वरवादी दर्शन हुन्। यी दर्शनहरूमा दिएको युक्तिहरूको सुंदर सङ्कलन हरिभद्र सूरि लिखित षड्दर्शन समुच्चयमाथि गुणरत्नद्वारा लेखिएको भाष्य, कुमारिल भट्टको श्लोकवार्तिक, र रामानुजाचार्यको ब्रह्मसूत्रमाथि लेखिएको श्रीभाष्यमा पाइन्छ।
धर्मले मनुष्यलाई बाटँने काम गर्छ। अतः ईश्वर केवल जनताको अफीम हो।
भारतीय दर्शनमा नास्तिक
भारतीय दर्शनमा नास्तिक शब्द तीन अर्थमा प्रयुक्त भएको छ।
(१) जसले वेद लाई परम प्रमाण मान्दैनन् उनीहरू नास्तिक हुन्। यस परिभाषाका अनुसार बौद्ध, जैन, र लोकायत मतका अनुयायी नास्तिक मानिन्छन् र यी तीन दर्शनलाई नास्तिक दर्शन भनिन्छ।
(३) जसले ईश्वर (खुदा, गड)को अस्तित्वमा विश्वास गर्दैनन्। ईश्वरमा विश्वास नगर्ने नास्तिक धेरै प्रकारका हुन्छन्। घोर नास्तिक उनीहरू हुन् जो ईश्वरलाई कुनै रूपमा मान्दैनन्। चार्वाक मत मान्ने भारतमा र रैंक एथीस्ट मानिसहरू पाश्चात्य देशमा ईश्वरको अस्तित्व कुनै रूपमा स्वीकार गर्दैनन्; अर्धनास्तिक उनीहरूलाई भनिन्छ जो ईश्वरको सृष्टि, पालन र संहारकर्ताको रूपमा मान्दैनन्। यस परिभाषाको अनुसार भारतका धेरै दर्शन नास्तिकका कोटिमा पर्छन्। वास्तवमा न्याय र वेदांत दर्शनहरूलाई छोडेर भारतका अन्य दर्शन सांख्य, योग, वैशेषिक, मीमांसा, बौद्ध र जैन नास्तिक दर्शन मान्न सकिन्छ किन भनें यिनमा ईश्वरलाई सर्जक, पालक र विनाशक मानिंदैन। यस्ता नास्तिकहरूलाई नै अनीश्वरवादी भनिन्छ।
नास्तिकतामा तर्क
कुन चैं यस्तो ज्ञान छ जसमा त्रुटीहरू छैनन्, कुन चैं यस्तो दिशा छ जहाँ दु:खहरूको अग्नि प्रज्वलित हुँदैन, कुन चैं यस्तो वस्तु उत्पन्न हुन्छ जो नष्ट हुँदैन, कुन चैं यस्तो व्यवहार छ जो छलकपटले रहित छ? यस्तो संसारको रचना गर्ने सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान र कल्याणकारी ईश्वर कसरी हुनसक्छ?
नास्तिकताको पक्षमा तर्क
ईश्वरको अस्तित्वको कुनै साबूत छैन। उसलाई हेर्न, सुन्न, महसूस गर्न सकिंदैन। प्रकृतिका सारा नियम कानुन विज्ञानद्वारा बुझ्न सकिन्छ। जगत र जीवनको उद्भव पनि विज्ञानले बुझाउन सक्छ। धर्मग्रन्थमा बकवास कुराहरू लेखिएकाछन्। पुराणका कथाहरू परीकथा जस्तै हुन्, जसको ऐतिहासिक प्रमाण छैन। यदि ईश्वर छ, भनें यस संसारमा यत्रो पाप, दुख र दर्द किन हुन्छ ? धर्मग्रन्थहरूले एक मनुष्यलाई अर्को मनुष्यसित अलग गरिदिएकोछ।
आधुनिक कालमा नास्तिक
नास्तिक अर्थात् अनीश्वरवादी मानिसहरू सबै देशहरू र कालहरूमा पाइन्छन्। यस वैज्ञानिक र बौद्धिक युगमा नास्तिकहरूको कमी छैन। अचेल धेरै कम बुद्धिजीवीहरू र विद्वान् हरू छन् जो नास्तिक (अनीश्वरवादी) छैनन्। नास्तिकहरू भन्दछन् कि ईश्वरमा विश्वास गर्ने आवश्यकता नैं छैन। सर्जक मान्ने आवश्यकता तब हुन्छ जब कि यो प्रमाणित होस् कि कुनै समय सृष्टिको उत्पत्ति भएको थियो। यो जगत् सदादेखि चलीरहेको देखिन्छ। यसको कुनै समयमा उत्पन्न भएको कुनै प्रमण छैन। उत्पन्न भयो भनें पनि यसको के प्रमाण छ कि यसलाई विशेष व्यक्तिले बनाएको हो, आफ्नो कारणहरूले स्वत: बन्यो होला। यसको चालक र पालक मान्ने आवश्यकता छैन किन भनें संसारमा यति साह्रो मारकाट, यत्रो नाश र ध्वंस तथा यत्रो दु:ख र अन्याय देख्ता यसको सञ्चालक र पालक कुनै समझदार र सर्वशक्तिमान् भगवान् मान्न सकिंदैन। संसारमा सर्जन र संहार दुइटै साथ साथ चल्दैछन्। यस कारण यो भन्नु व्यर्थ हुनेछ कि कुनै दिन संसारको पूर्ण संहार हुनेछ र यो गर्न ईश्वरलाई मान्ने आवश्यकता छ। नास्तिकहरूको विचारमा आस्तिकहरूद्वारा ईश्वरको अस्तित्वलाई सिद्ध गर्नका लागि दिएका सबै प्रमाण व्यर्थ छन्।
यो पनि हेर्नुहोस्
अन्धविश्वास
मानविकी
मानविकी वा मानवशास्त्र विश्वभरि एक प्रमुख अध्ययन विषय हो जसमा मानवसम्बन्धी विभिन्न पहलुहरूको अध्ययन गरिन्छ। यसले मानवको समाजिक र सांस्कृतिक विकास, जीवनशैली, भाषा, संगठन, धर्म, विश्वास, र व्यवहारका प्रश्नहरूलाई अध्ययन गर्दछ।
मानविकीको केहि मुख्य उद्देश्यहरू यसप्रकार छन्:
यसप्रकार, मानविकीले मानवसम्बन्धी विश्वव्यापी प्रश्नहरूको अध्ययन गरी विश्वभरि विचार र सूचनाको माध्यम बनाउँछ।
अर्जुन रामपाल
अर्जुन रामपाल  भारतीय चलचित्र क्षेत्रका एक अभिनेता, चलचित्र निर्माता तथा मोडल हुन्। अर्जुन रामपालको जन्म जबलपुरमा भएको हो।
मञ्जु बिमली
मञ्जु बिमली (वि.सं. २०२७ - ) साहित्यकार हुन्।
जीवनी
उनले २०६९ साल असारमा साहित्यकार कृष्ण धरावासीसँग विवाह गरिन्।
कृतिहरू
उनका प्रकाशित कृतिहरूः
अमुर बाज
अमुर बाज नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा अमुर फाल्कन (Amur Falcon) भनिन्छ।
दुलेगौँडा
दुलेगौँडा नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र गण्डकी अञ्चलको तनहुँ जिल्लामा अवस्थित एक नगर उन्मुख गाउँ विकास समिति हो। जिल्लाको पश्चिमी भेगमा रहेको यस गाविससँग कास्की जिल्लाको लेखनाथ नगरपालिका जोडिएको छ।
रवि प्रदोष व्रत
आइतबार र त्रयोदशी तिथिको संयोगबाट रवि प्रदोष योगको सृजना हुन्छ। यस दिन भगवान् शिवको प्रसन्नताका निमित्त व्रत सम्पादन गर्ने गरिन्छ। यस व्रतको प्रभावले लामो आयु, राम्रो स्वास्थ्य आदिको प्राप्ति हुन्छ भन्ने विश्वास छ। यस व्रतको कथा यस प्रकार छ -
एउटा गाँउमा एक जना दीन-हीन ब्राह्मण बस्दथे। उनकी धर्मनिष्ठा पत्नी प्रदोष व्रत लिने गर्दथिन्। ती दम्पत्तिको एउटा पुत्र थियो। एक पल्ट त्यो पुत्र गंगा स्नान गर्न गयो। दुर्भाग्यवश बटोमा उसलाई चोरहरूले घेरे र डर र त्रास सिर्जना गर्दै सोधे-'तिम्रा पिताले गुप्त धन कहाँ लुकाएर राखेका छन्। बिचरा बालकले दीनतापूर्वक आफूहरू अत्यन्त निर्धन र दु:खी भएको कुरा बतायो। उसले पिताजीसँग गुप्तधन रहने प्रश्न नै नउठ्ने कुरा पनि भन्यो। चोरहरूले उसको अवस्था सुनेर दया राखी उसलाई छोडिदिए। ब्राह्मणबटु आफ्नो बाटो लाग्यो। हिंड्दाहिंड्दै ऊ थाकेर गल्यो र एउटा बरको वृक्षमुनि बस्यो, थाकेको हुनाले केही बेरमा निदायो। त्यतिखेरै त्यस नगरका सिपाहीहरू चोरलाई खोज्दै त्यहीं आइपुगे। तिनले ब्राह्मण बालकलाई चोर ठानेर बन्दी बनाए र राजासामु उपस्थित गरे। राजाले बालकका कुरा नबुझीकन उसलाई कारागारमा हाल्ने आदेश दिए। उता घरमा यी घटनाको अत्तोपत्तो थिएन। त्यस दिन रवि प्रदोषको दिन थियो, बालककी आमा प्रदोष व्रत गरिरहेकी थिइन्। आमाको व्रतको प्रभावले त्यसै दिन रात्रिकालमा राजाले सपनामा एउटा सन्देश सुने, त्यसमा भनिएको थियो- त्यो बालक निर्दोष छ यदि त्यसलाई कारागारबाट मुक्त तुल्याइएन भने तपाइँको राज्य र वैभव नष्ट हुनेछ। भोलिपल्ट बिहान उठ्ने बितिक्कै राजाले बालकलाई मुक्त तुल्याई सभागृहमा बोलाए र अघिल्लो दिनको घटनाबारे सोधे, बालकले राजालाई सत्यतथ्य बतायो। राजाले त्यस बालकका मातापितालाई दरबारमा झिकाए। ती बृद्धबृद्धालाई भयभीत भएको देखेर राजाले मुस्कुराउँदै भने- तपाइँहरूको छोरो निर्दोष र निडर छ। तपाईँहरूको दरिद्रताका बारेमा जानकारी पाएर मलाई दुःख लाग्यो, त्यसैले म तपाईँहरूको आजीविकाका निमित्त पाँचवटा गाँउ बिर्ता दिन्छु। यसपछि ब्राह्मणपरिवार आनन्दले रहन थाल्यो। भगवान् शिवजीको दयाले तिनको दरिद्रताको नाश भयो।
निस्दी गाउँपालिका
निस्दी गाउँपालिका पाल्पा जिल्लामा अवस्थित छ । विसं २०७३ सालमा सङ्घीय मामिला तथा स्थानीय विकास मन्त्रालयले ७४४ स्थानीय तह लागू गर्दा पाल्पामा साविकका वाकामलाङ, सहलकोट, झिरुवास, मित्याल, गल्धा, अर्चले र ज्यामिरे गाउँ विकास समितिहरूलाई समेटेर निस्दी गाउँपालिका घोषणा गरिएको हो । निस्दी गाउँपालिकको कूल जनसङ्ख्या २२,६११ रहेको छ ।
भौगोलिक अवस्थिति
निस्दी गाउँपालिका १९४.५ वर्गकिलोमिटर क्षेत्रफलमा फैलिएको छ । यो गाउँपालिकाको केन्द्र साविकको मित्याल गाविसको कार्यालयमा रहेको छ । यो गाउँपालिकाका वडा संख्या ७ रहेका छन् । यो गाउँपालिकाको सीमाना पूर्वमा नवलपरासी जिल्ला, पश्चिममा पूर्वखोला र माथागढी गाउँपालिका, उत्तरमा रामपुर नगरपालिका र पूर्वखोला गाउँपालिका तथा दक्षिणमा नवलपरासी जिल्ला रहेको छ ।
धुवाकोत
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार धुवाकोतको जनसङ्ख्या ५५३६ छ। यस मध्य पुरुष ४६%, र महिला ५४% छन्।
कैलाश आश्रम
भारतको उत्तराखण्ड प्रान्तको ऋषिकेशमा स्वामी धनराज गिरिले आज भन्दा करिब तीन सय साल पूर्व स्थापना गरेको हिन्दूहरूको एक मठ । हाल भारतका विभिन्न क्षेत्रहरूमा एक दर्जन भन्दा बढी शाखाहरू छन् । जहाँ स्वामी विवेकानन्दले हिन्दू सन्यासीहरूको परम्परागत संस्कृति तथा आचरणको पाठ सिकेका थिए । सर्वदर्शनाचार्य महामण्डलेश्वर स्वामी विद्यानन्द गिरी जी महाराजको समयमा यसले जीर्ण उद्धार तथा विकसित हुने अवसर पाएको थियो |
मुसिकोट नगरपालिका, पश्चिम रुकुम
मुसिकोट रुकुम जिल्लाको सदरमुकामको रूपमा रहेको मुसिकोट जिल्लाकै विकसित वडा हो । यो अग्लो र केहि भिरालो भु-भागमा रहेको छ। यो जिल्लाको मुख्य आकर्षण स्थल हो। यहाँ सम्पूर्ण किसिमका सरकारी तथा गैरसरकारी कार्यालयहरु रहेकाले जुनसुकै काम गर्न मुसिकोट खलगां धाउनै पर्छ। यो खलगां गाविस अन्तर्गत पर्ने भएकोले गर्दा कतिपयले खलगां भनेर चिन्छन्। सरकारले हालै थप गरेका नयाँ ७२ वटा नगरपालिका मध्ये खलगां र साख गाविस मिलाई खलगां नगरपालिका बनाइएको छ।जसको मुसिकोट नाम राखियो ।फेरि पछिल्लो पटक चौरजहारी पनि नगरपालिका बनाईयो ।
ऐतिहासीक परिचय
पहिला नेपालमा बाइसे राज्य र चौबिसे राज्य हुँदा एकजना राजाले आफनी मुसी नाम गरेकि एक नोकर्निलाई रुकुममा पठाए। उसले राजालाई रुकुमको कोट भन्ने ठाउँ स्वर्ग झैं सुन्दर भएको भनेर बताईन। राजालाई पनि त्यो ठाउँ निकै मन परेछ र उनले आफ्नो दरबार रुकुममै सारेछन्। उनै राजाले त्यो ठाउँलाई मुसिको नामबाट मुसिकोट राखेछन। उनको दरबारको आजपनि भग्नावशेष छ ।
मुख्य संस्थाहरू
जिल्ला विकास समिति, जिल्ला प्रशासन, अदालत, प्रहरी कार्यालय, जिल्ला खानेपानी, र्सिंचाई, हुलाक आदि कार्यालय तथा जिल्ला अस्पताल सल्ले, म.प. सिचाई कार्यालय, नेपाल बैकंको शाखा, IME,Global-IME बैकं, नापि कार्यालय, दूरसंचार कार्यालय, निर्वाचन कार्यालय, जि.टि.जेड., मालपोत, शिक्षा,महिला तथा बालबालिका कार्यलय, UNO,UNESCO,UNICEF,WFP,सिविन नेपाल ,रेडियो सानिभेरी, रेडियो सिस्ने, रेडियो उतरगंगा आदि कार्यालयहरु रहेका छन।
शिक्षण संस्थाहरू
जिल्ला शिक्षा कार्यालय, श्री त्रिभुवण जनता उच्च माध्यमिक विद्यालय (यो रुकुमकै सबभन्दा पुरानो र ठूलो विद्यालय हो) । यसको स्थापना वि.स.२००९ मा भएको हो । बहूमुखि क्यामपस, न्यु मुनलाईट बोर्डिङ, प्याबसन रूकुम आदि
मन्दिर
मुख्य धार्मिक स्थलको रूपमा डिग्रे मन्दिर, कालिका मन्दिर आदि ।
शर्मिला खड्का (दाहाल)
शर्मिला खड्का (दाहाल) साहित्यकार हुन्।
जीवनी
शर्मिलाको जन्म वि. सं. २०२३ साल कार्तिक १२ गते पिता टीकाबहादुर खड्का र माता नरमाया खड्काकी सुपुत्रीका रूपमा धरान ८, भोटेपुलमा भएको हो। उनी एम्. ए. की विद्यार्थी हुन्। खड्काले केही वर्ष शिक्षणमा बिताएकी थिइन्।
पुरस्कार
कथा, कविता, लेख, बालसाहित्यमा कलम चलाउँदै आएकी छन्। उनका प्रकाशित कृतिहरूः
युटिसी+०५:३०
युटिसी+०५:३० अन्तर्राष्ट्रिय प्रमाणिक समयको +०५:३० बाट अफसेट समयको लागि पहिचानकर्ता हो। यो समय भारत र श्रीलङ्कामा प्रयोग गरिन्छ, र पहिले नेपालमा प्रयोग गरिएको थियो। यो समन्वयित विश्वव्यापी समय भन्दा साढे पाँच घण्टा अगाडि छ। लगभग १.४ बिलियन मानिसहरू यस समय क्षेत्र भित्र बस्छन्, जसले यसलाई युटिसी+०८:०० पछि दोस्रो-सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको बनाउँछ।
मानक समय
प्रमुख सहरहरू: दिल्ली, मुम्बई, चेन्नई, कोलकाता, अहमदाबाद, बेङ्गलोर, हैदराबाद, कोलम्बो
शिरीषको फूल
शिरीषको फूल साहित्यकार पारिजातद्वारा रचना गरिएको उपन्यास हो। यो उपन्यास २०२२ सालमा पारिजात आफैंले प्रकाशन गरेकी थिइन । बिसं २०२२ सालको मदन पुरस्कार प्राप्त गरेपछि पुस्तक संसारले २०२४ सालमा र साझा प्रकाशनले २०३८ सालमा पुन: प्रकाशित गरेको थियो। शिरीषको फूल अङ्ग्रेजीमा 'ब्लु मिमोसा' का रूपमा अनुवाद भएर अमेरिकाको मेरिल्याण्ड विश्वविद्यालयको पाठ्यक्रममासमेत समावेश छ।
कथा सार
विसङ्गतिका बीच रङ्मङ्गिएको जीवनलाई यस उपन्यासमा चरित्रचित्रणको मूल आधार बनाइएको छ। यस उपन्यासमा सबै गौण पात्रहरूले पनि विसङ्गतिलाई चित्रण गर्न सहयोग पुर्‍याएका छन्।
उपन्यासको नायक कुण्ठाग्रस्त पात्र अविवाहित सुयोगवीर ४५ वर्षे भूतपूर्व सैनिक हो। नारी शोषणको पक्ष उद्घाटन गर्ने कथा सुयोगवीरमा केन्द्रित छ। केही रहर र केही बाध्यताले दोस्रो विश्वयुद्धमा लड्न हिँडेको उसले युद्धमा न त कुनै शत्रुलाई मार्न सकेको छ न त कुनै तक्मा पाएको छ। उसको अचेतनामा असन्तुष्टि छ। युद्धका बेलामा लुतो लागेर पेन्सनमा घर फर्केको र घर पहाडमा भए पनि काठमाडौंमै हल्लिरहेको छ। सुवेदार पदसम्म पुगेको सुयोग उपन्यासको मुख्य पात्र हो।
दोस्रो विश्वयुद्धमा कमाएको सुवेदारसम्मको हैकमवाद वर्मा र मलेसियाका जङ्गलमा मान्छेका छातीमा गोली हान्दै र भुडीमा सङ्गीन रोप्दै हिँडेका सैनिकहरू मध्येको सुयोगवीर, आदिवासी महिलामा सामूहिक बलात्कार गर्ने, निर्दोष नारीहरूसँग प्रेमको नाटक रचेर एकान्त यौन तृप्तिपछि पनि सन्तुष्ट नभएर तिनै महिलाका छातीमा सङ्गीन रोपेर सन्तुष्टि लिने नृशंस बनिसकेको देखिन्छ। दिनभरि कोठामा बसेर बाहिर हेर्नु विनाउद्देश्य डुल्न र साँझमा नयाँसडकको बारमा बसेर रक्सी खानु उसको दिनचर्या हुन्छ। पेन्सन प्राप्त ऊ आर्थिक दृष्टिले कमजोर छैन। विश्वयुद्धमा जापानका विरुद्ध लडेको र उसले निरपराध युवतीहरू माथि गरेको पशुवत क्रूर, बलात्कार प्रेमको नाटक आदि घटना सम्झिरहेको र जुनसुकै घटनामा पनि महिला नै शिकार बनेको प्रस्तुति उपन्यासकारले सुयोगवीरको चरित्रमार्फत चित्रण गरेकी छन्। आफ्ना जवानीका क्षणहरू बन्दुक बोक्नमै बिताएको सुयोगवीर अहिले जीवनको विश्लेषण गर्न नसकेर छटपटिएको छ तर वस्तुको वस्तुसत्य मात्र स्वीकार्ने विसङ्गतिवादी बन्दछ भने विसङ्गतिभित्र सङ्गति खोज्ने प्रयास गरिन्छ। त्यहीबाट विसङ्गति सुरु हुन्छ। यस विसङ्गतिभित्र जीवनका भावनागत सत्य शान्ति सुख, सौहार्द, आस्था, विश्वास र जीवन बोधका तीव्र तिर्खाहरू अदृश्य र अमूर्त हुँदाहुँदै पनि वस्तु जतिकै स्पष्ट र कटु बोध भइदिन्छ। मानवको मन अन्तर्मुखी छ भने अस्तित्व बोधको पीडाले बढी पोल्छ। यहाँ सुयोगवीरका अन्तर्वेदनालाई अस्तित्वबोधका अमूर्त काँढाहरूले नराम्री घोचेका छन्। सुयोगवीर र शिवराजको भेट रक्सी खाँदा बारमा हुन्छ। जहाँ सुयोगवीर र शिवराजको कुराकानीका साथै परिचय हुन्छ। रक्सी खाने क्रममा शिवराज र सुयोग साथी हुन्छन्। तेस्रो भेटमा सुयोगलाई शिवराजले घरमा लान्छ। कम्पाउण्डसहितको नीला शिरीषका बोटले भरिएको क्याम्पभित्र मध्यम परिवारको रूपमा शिवराजको घर हुन्छ। जहाँ शिवका तीन बहिनीहरू मुजुरा, सकम्बरी, सानुसँग सुयोगको परिचय हुन्छ। तीन बहिनीमध्ये सकम्बरी देख्दा कार्टुन जस्ती लाग्ने हातमा चुरोट, लबलाईरहने अनौठो आकृति तथा बुलेट जस्तो बोली र हाँसोले उसलाई आकषिर्त गर्छ। अधबैँसे भू.पू. सैनिकको मित्रता शिवराजको परिवारसँग बढ्दै जान्छ। युद्ध भनेको आफूजस्तै मानिसहरूलाई काटमार गर्नु हो भन्ने धारणा सुयोगमा हुन्छ। सिपाही जहिले पनि उत्ताउलो हुन्छ भन्दै ऊ युद्धका बारेमा शिवराजसँग निकै गफ गर्छ। नजानिँदोरूपमा सुयोग त्यो घरसँग तानिएको हुन्छ। उसको मनमा उमेरको हिसाबले मुजुरासँग आफ्नो बिहे हुन सक्ने कल्पना आँउछ र मान्छे बन्न खोज्छ तर यो कुरा शिवराजसँग खुलस्त भन्न सक्दैन तर सकम्बरी चाहिँ नजानिँदो पाराले यसको दिलमा बसिसकेकी हुन्छे। कताकता बरीविना एक्लो महसुस गर्ने सुयोग बरीको स्वास्थ्यको पनि चिन्ता गर्न पुग्छ। उ बरीले चुरोट पिइरहेको बेला 'क्यान्सर लाग्ला है' भन्छ तर जवाफमा बरी स्वागत छ भनेर उसको मुख टाली दिन्छे।
सुयोगलाई आफ्नो उमेर र प्रेमगर्न नसक्ने अवस्थाले अत्यन्त निराशमा पर्छ। बरीको घर गएको बेला सुयोग झ्यालबाट बरीलाई दुबेचौरमा फुक्का भएर पल्टिरहेको देख्छ र आफूले नाङ्गै पारेका स्वास्नी मानिसहरूलाई सम्झन्छ। एउटा सिपाहीको के विश्वास ? भनेर सुयोगलाई तिरस्कार गरे पनि ऊ भने बरीलाई नै निरुद्देश्य पछ्याइरहन्छ। बरीलाई प्रेम गरेर मुजुरालाई पत्नी बनाउन चाहने ऊ आफूलाई प्रेम गर्नुपर्छ भन्नेसमेत थाहा नपाउने बुद्धु ठान्छ। 'बूढो भई सक्नुभो अब बिहे गर्नुस्' भन्ने बरीको भनाइले सुयोग मर्माहत हुन्छ। उसलाई आफू रित्तिएको भाँडो जस्तो निस्सार लाग्छ। बरीको सम्झानाले मात्र पनि हायल कायल हुने सुयोग भित्रभित्र सल्कन्छ। सुयोगमा बरीलाई पाउने चाहना झन् झन् बढ्छ।
सुयोग सम्झन्छ हेडहन्टरकी छोरीलाई उसको सुन्दरता र सलक्क परेको जीउले आकषिर्त ऊ जङ्गली जनावर बनेको थियो। आफ्नो बन्दुक देखाएर झ्याङबाट बाहिर निस्केको सुयोगले उसलाई खुब फकाएको थियो तर उसले नमानेपछि राइफलको कुन्दाले टाउकामा हिर्काएर बेहोस बनाई रातभरी उसलाई पशुभन्दा पनि निर्लज्ज भएर भोगेको थियो। त्यसपछि उसका अङ्गहरू रक्ताम्मे पारेर मारेको थियो। फेरि उसले मारवरिङको बस्तीमा बस्ने भैंसी गोठाल्नी कचीनको घटना सम्झन्छ। कचीनलाई देखेर ऊ मोहित भएको थियो र चाँदीको दाम र रुबीको औँठी देखाएर फकाएको थियो। ऊ रोएको कुनै पर्वाह नगरेर अर्को सिपाही ऊतिर लागेको थियो र बिहान भैँसी गोठाल्नीको रगतपिच्छे भएको लास भेटिएको थियो। सुयोग लासको बीभत्सता देखेर न तर्सिने भइसकेको थियो। हेडहन्टरकी छोरी र कचीनलाई मूल्य दिन नसक्ने सुयोग सकम्बरीको कल्पना गरेर बर्बराउँछ।
वर्मामा बस्दा मार्टिनचीलाई प्रेम गरी बिहे गर्ने झुटो आश्वासन दिएर राखेको थियो गर्नसम्म भोग गरेर उसको सुन्दरतालाई किचिमिची पारेको थियो। अन्त्यमा रुँदै बिहे गरौँ भन्ने मार्टिनचीलाई छातीमा फलामे बुटले हानी भागेको थियो। ऊ अहिले त्यही मार्टिनचीलाई आँसुमा पौडी खेलिरहेको सकम्बरीको मुडुलो टाउको कल्पना गर्दछ। तीन जनाको जीवन बर्वाद पारिसकेको सुयोग डेथभ्यालीको सम्झनामा हराउँछ। ती तीन जनाको झटारो एउटै सकम्बरीबाट पाएको छ। युद्धको बेलामा जे पायो त्यही खाएर हिँडेको बेला उसले मानिसलाई जाँडका कीरासँग तुलना गरेको थियो। यी सबै जिन्दगीका भीषण युद्धबाट फर्किएको सुयोग आफूले सकम्बरीलाई पाउन नसक्ने कल्पनामा जिल्लिएर बसिरहन्छ। भित्रभित्रै सल्किएको सुयोग झन्झन् छटपटाउँछ विगतका तीन नारीमाथि गरेको अत्याचारको बदला नारी पात्र सकम्बरीकै माध्यमबाट उपन्यासकारले भोगाएकी छिन्। सुयोग सकम्बरी पाउने आशमै छ, शिवराजका घरमा गएका बेला एकदिन बरीले 'ओठ नीलोतुथो जस्तो भइसक्यो भनेर अपमानित गर्छे र बुढेसकालमा के सुट फेरि फेरि लगाउने भन्दै व्यङ्यसमेत गर्छे। यसले सुयोगमा झन् बरीको तिर्खालु बनाउँछ।' ऊ मनमनै भन्छ आफूले बलात्कार गरेकालाई प्रेम गर्न नसकेको र प्रेम गरेकालाई बलात्कार गर्न नसकेको कुरा सोच्छ र बरीलाई इन्सेक्ट किलर सुनगाभाझैँ ठान्छ। भित्रभित्रै आफू मरेको सम्झन्छ।
गङ्गोत्री
भारतको उत्तराखंड प्रदेश अन्तरगत उत्तरकाशी जिलामा अवस्थित एक तीर्थस्थल जहाँ राजा भगीरथले तपस्या गरेर गङ्गाजीलाई धर्तीमा ल्याएका थिए । यो हिन्दूहरूको चार धाम मध्येको एक हो । राजा भगीरथले ल्याएको हुनाले गङ्गाजीलाई भागीरथी पनि भनिन्छ । गंगोत्री गंगा नदी को उद्गम स्थान हो । गङ्गाजी को मन्दिर, समुद्र सतहबाट ३०४२ मीटर को उचाईमा स्थित छ ।
भागीरथीको दाहिने तर्फको परिवेश अत्यन्त आकर्षक एवं मनोहारी छ । यो स्थान उत्तरकाशीबाट १०० कि.मी. को दूरीमा स्थित छ । गंगोत्री मन्दिरको निर्माण गोर्खा कमाण्डर अमरसिँह थापाले १८औ शताब्दीको प्रारम्भमा गराएका थिए । जो नेपालको परम्परागत शैली, पगोडा शैलीमा थियो । वर्तमान मन्दिरको पुनर्निर्माण जयपुरको राजघरान द्वारा गरिएको हो । प्रत्येक वर्ष वैशाख(अक्षय तृतीया) देखि कार्तिक(दीपावली) का महीनाका बीच पतित पावनी गंगा माताको दर्शन गर्नका लागि लाखौँ श्रद्धालु तीर्थयात्री यहाँ आउँछन् । हालको गंगोत्री मन्दिरबाट १८ किमी को दुरीमा गङ्गाजी को उद्गमस्थल गोमुख पर्दछ जहाँ जानको लागि पैदल यात्रा तय गर्नुपर्ने हुन्छ । मानिन्छ हालको मन्दिर नै राजा भगीरथको तपस्थली हो र गङ्गाजी को उद्गमस्थल पनि त्यही को किन्तु कालान्तरमा हिउँ पग्लिदै गएका कारण हाल १८ किमि टाढा पुगेको हो ।
धुवाङ
धुवाङ नेपालको राप्ती अञ्चलको प्युठान जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ६२७ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार धुवाङको जनसङ्ख्या ३८६० छ। यस मध्य पुरुष ४७%, र महिला ५३% छन्।
पाउलोनिया
पाउलोनिया (बोधसाल) किगोर्ट परिवारअन्तर्गत पर्ने चिनियाँ वृक्ष हो। यो रूख नीलो र सेतो रङमा ढकमक्क फुल्छ। एउटा पाउलोनियाले रोपेको १० वर्षमा कम्तीमा ३० देखि ३६ क्यूविक फिट काठ दिन्छ। एक पटक रोपेको रूख पाँच पटकसम्म काट्न मिल्छ। एक रोपनी जग्गामा ८० वटा बोटसम्म लगाउन सकिन्छ। यसबाट दाउरा र पोसिलो घाँस पनि उत्पादन हुन्छ। चिनी, चिल्लो पदार्थ र प्रोटिन हुने भएकाले गाईवस्तुले यसको घाँस मन पराउँछन्। घाँसको लागि रोप्ने हो भने धेरै हाँगा फैलन दिनुपर्छ। यसको फूलले मौरीको चरनको काम गर्छ। यस्तो विशुद्ध अर्गानिक महको ठूलो माग छ भने घाँसले पशुपालनमा उत्तिकै फाइदा गर्छ। पाउलोनिया नेपालको तराईदेखि २ हजार मिटरसम्मको पहाडमा हुन्छ। सिंचाइ नहुने सुक्खा बारीमा समेत बढ्ने यसको बिरुवा जेठ–असारमा रोप्दा सहजै हुर्कन्छ।यसको रूखमुनि बेसार, तरकारी, अनार, आँप, लिची, भुर्इंकटहर जस्ता नगदे खेती गर्न सकिन्छ।काठकै लागि बढी रोपिने पाउलोनियाको   वैजनी रङको फूल निकै आकर्षक हुने भएकोले पाउलोनिया ठूला उद्यान र सडक किनारका लागि पनि राम्रो हुन्छ। चीनको रैथाने यो रूख अहिले जापान, कोरियालगायत एसियाली देश र अमेरिका, न्युजिल्याण्ड आदि मुलुकमा पुगेको छ। पाउलोनियालाई किटी, राजकुमारी र महारानी वृक्ष पनि भनिने चीनमा छोरी जन्मेको उपलक्ष्यमा यसको बिरुवा रोप्ने चलन छ। छोरीको विवाह गर्दा त्यो रूखको फर्निचर दाइजो दिने परम्परा रहेछ, चीनमा।
पाउलोनियाको पहेंलो र हल्का खरानी रङको काठलाई तापको कुचालक अर्थात् आगो नटिप्ने मानिन्छ। खँदिलो, नफुट्ने, नपसाङ्गिने र कीरा नलाग्ने यो काठ डुङ्गा, फर्निचर, खेलौना, वाद्ययन्त्र र प्याकेजिङका लागि उत्तम मानिन्छ। यो काठ घरको झयाल–ढोका, पार्केटिङ र सिलिङका लागि पनि राम्रो हुन्छ। हलुका र नमक्किने हुनाले पाउलोनियाको काठ हस्तकला, हवाइजहाज, ग्लाईडर, वायुयान, पानीजहाजहरूमा धेरै प्रयोग हुन्छ। यसको बाहिरी पत्र (पलाँस) निकै पातलो हुनेभएकाले चाहिने काठ बढी हुन्छ।
नेपाली कागज
नेपाली कागज नेपालको रैथाने जङ्गली शिल्प, हस्तनिर्मित कलाकारी स्वदेशी कागज हो।
अवलोकन
नेपाली हस्तनिर्मित लोकता कागज मुख्यतया 'लोकता'को दुई प्रजातिहरूबाट बनाइएको उच्च उचाइमा हुने 'बलुवा' र 'कागत पाते' नामक सदाबहार झाडीहरूको रेशेदार भित्री छालबाट बनाइने गरिन्छ जसलाई सामूहिक र स्थानीय भाषामा लोकता झाडी भनेर चिनिन्छ।
लोकता झाडीहरूको बीचमा नेपालको हिमालय वनको दक्षिणी ढलानमा खुला समूह वा उपनिवेशहरूमा फैलिएका छन्।
नेपाली कागज बनाउने इतिहास
सबैभन्दा पुरानो जीवित नेपाली कागज र कागजात पवित्र बौद्ध ग्रन्थ, कर्ण्य बुह सूत्रको रूपमा काठमाडौँको नेपालको राष्ट्रिय अभिलेखालयमा देखा पर्दछ। कर्ण्य बुह सूत्र लिच्छवी लिपिमा लेखिएको थियो र लोकता कागजमा छापिएको ब्लक र १,००० देखि १,९०० वर्ष पुरानो अनुमान गरिएको छ।
कागज बनाउने प्रक्रिया
नेपाली कागज वनमा आधारित उद्योग हो। यसले परम्परागत कागज निर्माता र ब्लक छाप्नेहरूको सीप र अन्तिम उत्पादनको लागि लोकताको बोक्राको तयारी आपूर्तिमा निर्भर गर्दछ। लोकता कागज उत्पादन र बजारीकरणका मुख्य चार चरणहरू छन्: १) लोकताको बोक्रा उत्पादन गर्ने २) कागजको रेसा प्रशोधन गर्ने ३) तयार कागजबाट शिल्प उत्पादनहरू उत्पादन गर्ने ४) अन्तिम उत्पादनहरूको बजारीकरण।
अधिकारी
अधिकारी नेपाली बाहुन तथा क्षेत्री समुदायको बहुसङ्ख्यक थर हो। यो थर ऐतिहासिक उच्च पदस्थ खस कर्मचारीको थर हो। कार्की, भट्ट, भण्डारी, आदि थरहरू जस्तै सरकारी तथा प्रशासनिक कर्मचारीहरूलाई अधिकारी भनिएको विभिन्न इतिहासकारहरू बताउँछन्। त्यसैले अधिकारी जातिगत नभई कार्यगत थर हो।
अधिकारी नेपालको एक बहुसङ्ख्यक थरभित्र पर्दछ। यस थरका व्यक्तिहरू नेपालमा सर्वत्र पाइन्छन्। यो थरका व्यक्तिहरू प्राचिन खस देशका रैथाने हुन्। उद्गमदेखि आजसम्ममा यिनीहरू पहाडी परिवेशमा विभिन्न स्थानहरूमा मानसम्मान पाएका व्यक्तित्व भएको देखिन्छ। प्रधानमन्त्री मनमोहन अधिकारी, बाला गुरु षडानन्द, आदि जस्ता व्यक्तित्व यस थरसँग सम्बन्धित छन्। त्यसैले अधिकारी नेपालको एक सत्तारूढ थर हो।
अधिकारीका कुलघरानहरू; अधिकारी (भँडारे), खिड्किसैने अधिकारी, कौवाली अधिकारी, ठाडाराई अधिकारी, आदि हुन्।
सानो बाज
सानो बाज नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा मर्लिन (Merlin) भनिन्छ।
मारियो बालोटेली
=सन्दर्भ सामग्री=
रामबाबु सुवेदी
जीवनी
रामबाबुको जन्म वि.सं. २००४ साल जेठमा कास्की जिल्लाको हंसपुरमा भएको हो। स्नातक तह पूरा गरेका सुवेदीले लामो समय शिक्षण पेशा अंगालेका थिए। उनी नेपाल बाल साहित्य समाजमा सक्रिय छन्।
कृति
उनको पहिलो रचना वि.सं. २०२४मा "भानु उदय"मा प्रकाशित 'प्रभात' शीर्षकको कविता हो। उनका केही कृतिहरूः
टेलिभिजन कार्यक्रम
टेलिभिजनको च्यानलमा शृङ्खलाबद्ध रूपमा प्रायस: साप्ताहिक वा दैनिक अन्तरालमा प्रसारण हुने कार्यक्रमहरूलाई टेलिभिजन शृङ्खला भनिन्छ। जस्तै- द सिम्प्सनस्।
अर्शद वार्सी
अर्शद वार्सी  भारतीय चलचित्र क्षेत्रका एक अभिनेता तथा चलचित्र निर्माता हुन्। उनले १९९६ मा पहिलो पटक हिन्दी चलचित्र तेरे मेरे सपनेमा अभिनय गरेर चलचित्र क्षेत्रम प्रवेश गरे। उनी मुख्यतः उनले अभिनय गरेका चलचित्रहरू मुन्ना भाइ एमबिबिएस र लगे रहो मुन्ना भाईको पात्र सर्किटको नामले प्रसिद्ध छन् ।
रोमन रेन्ज
लिटि जोसेफ एनोआ'इ (जन्म: मे २५, १९८५) एक अमेरिकी रेस्लर र अवकाश लिइसकेका क्यानडेली फुटबल खेलाडी पनि हुन् । अहिले उनी डब्ल्यू.डब्ल्यू.ई. सम्बन्धित छन् जहाँ उनी रोमन रेन्ज नामले कुस्ती खेल्ने गर्छन् र ३ पटक विश्व बिजेता रहेका छन् । उनले चार पटक रेसलमेनिया मेनइभेन्टमा भाग लिएका छन् । उनी सेथ रलिन्सको साथमा १ पटक ट्याग टिम च्याम्पियन पनि भएका थिए । सेथ रोलिन्स र डिन एम्ब्रोजको साथमा उनी द शिल्ड को रूपमा डब्लुय मा डेब्यु गरेका हुन । हाल यिनी डब्ल्युडब्ल्युई र मा कार्यरत छन् ।
पूर्वखोला गाउँपालिका
पूर्वखोला गाउँपालिका पाल्पा जिल्लामा अवस्थित छ । विसं २०७३ सालमा सङ्घीय मामिला तथा स्थानीय विकास मन्त्रालयले ७४४ स्थानीय तह लागू गर्दा पाल्पामा साविकका सिलुवा, जल्पा, रिङनेरह, देवीनगर, हेक्लाङ गाविसका १ देखि ८ वडाहरू र विरकोट गाउँ विकास समितिहरूलाई समेटेर पूर्वखोला गाउँपालिका घोषणा गरिएको हो । पूर्वखोला गाउँपालिकको कूल जनसङ्ख्या १९,५८९ रहेको छ ।
ओमकाना
ओमकाना दैलेख जिल्लाको सिंगासैन गा.वि.स. अंतरगत पर्ने एक गाउँको नाम हो।
पूर्वखोला गाउँपालिका
भौगोलिक अवस्थिति
पूर्वखोला गाउँपालिकाको क्षेत्रफल १३८.०५ वर्गकिलोमिटर रहेको छ । यो गाउँपालिका ६ वडामा विभाजन गरिएको छ । यसको सीमाना पूर्वमा रामपुर नगरपालिका र निस्दी गाउँपालिका, पश्चिममा माथागढी र रम्भा गाउँपालिका, उत्तरमा रामपुर नगरपालिका र रम्भा गाउँपालिका तथा दक्षिणमा निस्दी र माथागढी गाउँपालिका रहेका छन् ।
कालिकोट (सिंहासैन)
कालिकोट (सिंहासैन) दैलेख जिल्लाको सिंगासैन गा.वि.स. अंतरगत पर्ने एक गाउँको नाम हो।
कनकमणि दीक्षित
कनकमणि दीक्षित नेपाली पत्रकार तथा साहित्यकार हुन्।
कोलगडा
कोलगडा दैलेख जिल्लाको सिंगासैन गा.वि.स. अंतरगत पर्ने एक गाउँको नाम हो।
भारतका आधिकारिक लिपिहरू
भारत गणतन्त्रको २२ आधिकारिक भाषाहरूको आधिकारिक लिपिहरूमा अक्षरात्मक लिपि, वर्णात्मक लिपि र अब्जाद लिपिहरू समावेश छन्।
अलेज्यान्द्रो दे हुम्बोल्त राष्ट्रिय निकुञ्ज
अलेज्यान्द्रो दे हुम्बोल्त राष्ट्रिय निकुञ्ज क्युबाको विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन २००१ मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो । यो राष्ट्रिय निकुञ्ज क्युबाको गुयान्टानमोमा रहेको छ |
जुंगे चिरान्तक बाज
जुंगे चिरान्तक बाज नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङग्रेजीमा युरासियन हबी (Eurasian Hobby) भनिन्छ।
खन्दोकार आशराफ होसेन
खोन्दकार आशराफ होसेन ( जन्म: ४ जनवरी १९५०, मृत्यु: १६ जुन २०१३) एक बङ्गलादेशी आधुनिक कवि, गद्य लेखक, साहित्यकार, विश्लेषक, सम्पादक, अनुवादक तथा प्राध्यापक थिए। उनले आफ्नो कार्यकालमा लगभग ८० कृतिहरू लेखेका थिए।
निशान-ए–पाकिस्तान
निशान-ए–पाकिस्तान (उर्दू: نشان پاکستان), पाकिस्तान सरकारद्वारा प्रदान गरिने सर्वोच्च नागरिक सम्मान हो, जसलाई उच्चतमस्तरको देश सेवा र पाकिस्तान राष्ट्र प्रति गरिएको सेवाको लागि प्रदान गरिन्छ। यो सम्मान १९ मार्च, १९५७ मा स्थापित गरिएको थियो। पाकिस्तानको सबैभन्दा प्रतिष्ठित पुरस्कार निशान-ए-पाकिस्तान पाकिस्तानद्वारा प्रदत्त अन्य सम्मानको विपरीत, धेरै कम मानिसहरूलाई प्रदान गरिन्छ। सम्मान प्रदान गर्नु भन्दा पहिले, प्राप्तकर्ताको योग्यताको मूल्याङ्कन, राष्ट्र, अन्तर्राष्ट्रीय समुदाय र विदेशी सम्बन्धको प्रति दिएको उसको विशिष्ट सेवाको आधारमा गरिन्छ। अन्य नागरिक पुरस्कारको समान यस पुरस्कारको घोषणा पनि पाकिस्तानको स्वतन्त्रता दिवस अगस्त महिनाको १४ तारिखमा गरिन्छ र अलङ्करण समारोहको आयोजन मार्च महिनाको २३ तारिखका दिन हुन्छ । प्राप्तकर्ता यसलाई आफ्नो नामको साथ जोडने अधिकार राख्दछन।
खन्दोकार आशराफ होसेन
बाल्यकाल तथा शिक्षा
होसेनको जन्म सन् १९५० जनवरी ४ का दिन बङ्गलादेशको ढाकाको जमालपुर सदर उपजिल्लाको जयनगर गाउँमा भएको थियो। उनले ढाका विश्वविद्यालयबाट सन् १९७० मा बीए डिग्री र सन् १९७१ मा अङ्ग्रेजी भाषामा एमए डिग्री हासिल गरेका थिए। उनले सन् १९७१ मा लिड्स विश्वविद्यालयबाट भाषाविज्ञानमा एमए हासिल गरेका थिए। उनले ढाका विश्वविद्यालयबाट अङ्ग्रेजी भाषामा विद्यावारिधि गरे भने उनले सन् १९८० मा लिड्स विश्वविद्यालयबाट अङ्ग्रेजी भाषाको अध्यापनमा स्नातकोत्तर डिप्लोमा हासिल गरेका थिए।
साहित्य जीवन
होसेन ढाका विश्वविद्यालयमा अङ्ग्रेजी विभागका प्राध्यापक तथा अध्यक्ष थिए। सन् २०१३ मे मा उनी त्रिशाल, टाङ्गाइल जातियो कोबि काजी नजरुल इसलाम विश्वविद्यालयको तेस्रो कुलपतिको रूपमा नियुक्त भएका थिए। उनी बिआरएसी विश्वविद्यालयको व्यवसायक सङ्घ संस्थानको समूहका तथा सङ्काय चयन समितिको सदस्य पनि भएका थिए। दशकौँ लामो अध्यापन कार्यकालमा उनी विद्यार्थी र उल्लेखनीयताको साथ आफ्नो अद्वितीय व्याख्यानको लागि आफ्ना विद्यार्थीहरू माझ अत्यधिक लोकप्रिय थिए। उनले थुप्रै बङ्गाली तथा अङ्ग्रेजी भाषाका कविता र निबन्ध सङ्ग्रहहरू प्रकाशन गरेका थिए। होसेन बङ्गालीबाट अङ्ग्रेजी र जर्मन, अङ्ग्रेजीबाट बङ्गालीमा अनुवाद गर्न सक्षम थिए। उनका कविताहरू अङ्ग्रेजी ,जर्मन, फ्रान्सेली, तेलगु र हिन्दीमा अनुवाद गरिएका छन्। होसेनले एक साहित्यिक पत्रिका सम्पादन र प्रकाशित गर्ने गर्दथे जुन १९८५ मा बङ्गलादेशको नयाँ कवितामा केन्द्रित रहेको होसेन आफैले स्थापना गरेका थिए। होसेनले सन् १९७० को दशकदेखि नागोरिक भन्ने नाटक समूहको संरक्षण गरे जुन बङ्गलादेश अग्रणी नाटक समूह हो जसमा होसेनले अध्यक्ष तथा नाटककार दुवैको रूपमा काम गरेका थिए।
मृत्यु
होसेनेको मृत्यु १६ जुन २०१३ का दिन दिउँसोको १२ बजे ढाकाको ल्याब-एड अस्पतालमा हृदयाघातका कारण भएको थियो। स्वास्थ्य जटिलताका कारण उनलाई १४ जुनदेखि ढाकाको ल्याबएड स्पेसलिइज्ड अस्पतालमा उपचारका लागि भर्ना गरिएको थियो। उनी जुन १६, २०१३ का दिन बिहानको ८:३० बजे हृदयाघातको सिकार बनेका थिए भने उनको मृत्यु बिहानको ११ बजे भएको थियो। बिरामी होसेनको उपचार भइरहेको थियो जब उनको ६३ वर्षको उमेरमा मृत्यु भयो।
अल्लाना स्टार
अल्लाना स्टार (जन्म ३ जुलाई १९७३) पारलैङ्गिक महिला अमेरिकी अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन् ।
दिव्यनगर
दिव्यनगर पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, नारायणी अञ्चलको चितवन जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८,३३४ रहेको थियो भने यस गाविसमा १,९३६ घरधुरी रहेका थिए। जसमध्ये ३,७८७ पुरुष ४,५४७ महिला रहेका थिए।
राजस्थान
राजस्थान (उर्दू:سکستان انڈیا) भारतको उत्तर-पश्चिममा एक प्रान्त हो। यो भारतको एउटा ठूलो प्रान्त हो जसको क्षेत्रफल १३२,१५० मी² वा ३४२,२६९ किमी² छ। यस प्रान्तको ठूलो भू भागमा थार मरुस्थलको फैलाव छ।राजस्थानलाई "राजाहरूको भूमि" को रूपमा चिनिन्छ। [१] क्षेत्रफलको आधारमा भारत गणराज्यको सबभन्दा ठुलो राज्य, राजस्थान, भारतको उत्तर पश्चिममा स्थित छ। जयपुर यस राज्यको राजधानी एवं राज्यको सबभन्दा ठुलो शहर हो।
विश्वको सबभन्दा पुरानो पर्वत शृङ्खला, अरावली शृङ्खला, बाट नै सुरु भएको राजस्थानको एकमात्र हिल स्टेशन, माउण्ट आबू, दिलवाडा मन्दिरको निम्ति प्रसिद्ध छ र जैन धर्मावलम्बिहरूको पवित्र तीर्थस्थलहरु मध्ये एक हो।विश्व प्रसिद्ध केवलादेव राष्ट्रिय उद्यान पूर्वी राजस्थानको एक विश्व विरासत स्थल [२], आफ्नो पक्षी जीवनको निम्ति चिनिने, भरतपुर नजिक स्थित रहेको छ। यस ठाउँमा दुइवटा राष्ट्रिय  टाइगर  रिजर्व, रणथंभौर र सरिस्का टाइगर रिजर्व, एवं भगवान श्री खाटू श्यामजीलाई समर्पित एक प्रसिद्ध मन्दिर,खाटू, पनि रहेको छ।
जिल्लाहरू
१ बिकानेर २ सिकर ३ चुरू ४ झुन्झूनु ५ जोधपुर ६ पाली ७ उदयपुर ८ गँगानगर ९ बारमेर १० जैसलमेर ११ अलवर १२ १३ १४
मल जा
पाहाँ चःह्रेको दिन काठमाडौंका विभिन्न टोलहरूमा सानासाना नानीहरूलाई खुवाउने खाना |
मलजा काठमाडौंका विभिन्न टोलहरूमा सानासाना केटाकेटीहरूलाई लाईनमा राखी र परीमा भात, गेडागुडी, तरकारी, हरियो सागपात मिठाइ, फलफूल, दही मसला राखी भोज जस्तो गरी खुवाउने मल जा नकेगु यानी हो । मल जा खुवाउने स्थानमा पान, मसला, चकलेट पैसा दुध आदि दिनको लागि थुप्रै मानिसहरू आउने गर्छन् । मल जा खुवाउने भनेको सामाजिक कार्य र उपकारको काम पनि हो । मल जा खुवाउनको लागि आ-आफ्नो टोलमा क्षेत्रमा गुठीहरू हुन्छन् । यी गुठीहरूले नै आ-आफ्नो टोलमा मल जा खुवाउने व्यवस्था गरेको हुन्छ ।
चिरान्तक बाज
चिरान्तक बाज (वैज्ञानिक नाम: Falco severus)   नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा ओरिएन्टल हबी (Oriental Hobby) भनिन्छ।
दक्षिण-पूर्व क्युबाको पहिलो कफी बगानको सांस्कृतिक परिदृश्य
दक्षिण-पूर्व क्युबाको पहिलो कफी बगानको सांस्कृतिक परिदृश्य क्युबाको विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन २००० मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो । यो क्युबाको सानटिएगोमा अवस्थित छ |
वन लसुन
वैज्ञानिक नाम लिलियम नेपालेन्स (Lilium nepalense) भए वाटै यो नेपालको रैथाने विरुवा हो भन्ने सजिलै अनुमान लगाउन सकिन्छ । बोट सामान्यतः एक मिटर जतिको हुन्छ। चिल्ला पातहरूको छेउबाट सुन्दर फूलहरू घण्टी झै तलतिर निहुरिएका हुन्छन्। ठाउँअनुसार फूलका तरेलीहरू सेतो, सुनौलो वा हल्का पहेंलो हुन्छ, तर सबैका भित्री भाग गाढा चकलेटी रङको हुन्छ। तरेलीहरू चरक्क चिरिएर पछाडि बटारिएर फक्रन्छन्। फूलका ६ वटा पुंकेशर लामा–लामा काँटीहरूमा झुण्डिन्छन्। स्त्रीकेशर तिनका माझ्बाट सलक्क बाहिर निस्केर पराग थाप्न तयार हुन्छे। यो बिरुवा वनस्पतिजगतको लिली परिवारभित्र समावेश छ। यसको गानोमा लाग्ने पोटीहरू छाती दुख्दा खाइन्छ। शरीर नातागत भएको बेला पनि वन लसुन प्रयोग हुन्छ। अहिले वन लसुनको जडीबुटी व्यापार बढ्दो छ, तर यो अति सुन्दर फूलको बिरुवाले नेपाली बगैंचासम्म प्रवेश पाउन सकेको छैन। सन् १९९०को जापान एक्स्पोमा पुरस्कृत भएको यो पुष्पले नेपाली हुलाक टिकटमा भने आफ्नो स्थान सुरक्षित पारेको छ।
दिव्यपुरी
दिव्यपुरी नेपालको लुम्बिनी अञ्चलको नवलपरासी जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा १४३९ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार दिव्यपुरीको जनसङ्ख्या ७३८७ छ। यस मध्य पुरुष ५०%, र महिला ५०% छन्।
रामतुलसी
रामतुलसी पोथ्रा वर्गमा पर्ने औषधीय गुण भएको वनस्पति हो। यो बहुवर्षीय पोथ्रा वर्गमा पर्ने वनस्पति हो।
बाबुराम भट्टराई मन्त्रिपरिषद्
वि.सं २०६९ मा नेपालको पहिलो संविधान सभाको विघटन पछिको राजनीतिक गतिरोधबाट बाहिर निस्कने उपायको रूपमा, उनको स्थानमा प्रधान न्यायाधीश खिलराज रेग्मीलाई अन्तरिम सरकारको प्रमुखको रूपमा नियुक्त गरिएको थियो जुन २०७० असार ७ चुनाव गर्नको लागि गरिएको थियो।
पाहाँ चःह्रे
परिचय
पाहाँ चःह्रे भन्नाले लुकमाःद्य(लुकेको महादेवलाई) पूजा गरी मनाइने पर्व हो ।लुकमाःद्य भनेको क्षेत्रपाल हुन् । आ-आफ्नो घरको मूलढोका अगाडि स्थापना गरिराखेको देवता नै क्षेत्रपाल हुन् । क्षेत्रपालले घर तथा घर वरिपरिको क्षेत्रलाई रक्षा गर्ने जनविश्वास छ । यिनै क्षेत्रपाललाई पूजा गरी वर्षको एकपटक काठमाडौँवासी पाहाँचःर्‍हे मनाउँछन् । पाहाँचःर्‍हेको भोलिपल्ट घोडाजात्रा पर्व मनाउने चलन छ ।
मनाइने च्हेत्र
पाहाँचःर्‍हे काठमाडौँ शहर र यसको वरिपरिका क्षेत्रहरूमा मनाइने परम्परागत ऐतिहासिक महत्त्वको चाड हो । पाहाचःर्‍हे नेपाल सम्वत् अनुसार चौ लागा चतुदर्शीका दिन त्यस्तै विक्रम सम्वत् अनुसार चैत्र कृष्णपदा चतुदर्शीका दिन मनाइन्छ । खासगरी काठमाडौँका नेवारहरूले वर्षभरि मनाउने चाडहरूमध्ये पाहाचःर्‍हे ठूलो हो । योचाड आ-आफ्नै रीतितिथी चलनअनुसार मनाउने गरिन्छ । पाहाँचःर्‍हे विशेषतानै लुकमाःद्यलाई पूजा आ-आफ्ना गरी मनाउने हो । त्यसदिन आ-आफ्नो घर अगाडि चोडहरूमा टोलटोलहरूमा लुकेर बसेका महादेवलाई बाहिर निकाली सफा सुग्घर गरी साँझमा पहरमा पूजा गरी मनाइने गरिन्छ । काठमाडौँका केही टोलटोलमा रहेका देविदेवता खटमा राखी आ-आफ्नो क्षेत्रमा परिक्रम गराई देवीदेवताहरूको जात्रा पनि गरिन्छ ।
चलन
नेपालमा प्राचीनकालदेखि परम्परागत रूपमा चलिआएका चाड पर्वह जागाहरूलाई मानिसमा लाग्ने विभिन्न रोग व्याधीसँग पनि गाँसेर हेर्ने गरेको पाइन्छ । त्यसैगरी पाहाचःर्‍हेलाई पनि रोगसँग गाँसेर हेर्ने गरिन्छ । खासगरी पाहाँचःर्‍हे भनेको फागुन चैत्रतिर मनाइन्छ । र यो समय भनेको हिउँदे याम समाप्त भई गर्मी याम सुरू हुने भएकोले यस समयमा मानिसमा खास गरी सा-सानी केटा केटीहरूमा विभिन्न रोगहरू लाग्ने सम्भावना हुने भएकोले यस्ता रोगहरू नलागून भनेर केटाकेटीहरूलाई मल जा खुवाउने गरिन्छ । मल जा खुवाउनाले सानासाना नानीहरूलाई झाडापखालाजस्ता विभिन्न खाले महामारी रोगहरू लाग्दैन भनने जनविश्वास छ ।
अन्य चाडबाड
पाहाँचःर्‍हेको अवसरमा घोडेजात्राको भोलिपल्ट काठमाडौँका असनमा विभिन्न देविदेवताहरूको जात्रा हुन्छ । यो जात्रालाई नेपाल भाषामा असःनय द्येःल्वाकेगु भनिन्छ । यस दिन काठमाडौँका विभिन्न क्षेत्रहरूबाट अजिमालाई खटमा राखी असनमा ल्याई पूजा गरी जात्रा गरिन्छ । त्यसै दिन पशुपति गौशालामा वसलामाजु र अरू विभिन्न अजिमा देविहरूको जात्रा पनि गरिन्छ । अजिमालाई तान्त्रिक देवि भनेर भनिन्छ । यसकारणले अजिमाहरूको पूजा पनि तान्त्रिक विधिबाट नै गर्ने गरिन्छ । तान्त्रिक विधिबाट पूजा गर्नुको अर्थ जीवनमा शक्तिप्राप्त होस् भन्ने हो । यही शक्तिबाट नै भूतप्रेत पिशाच आदिले छुन सक्दैन भन्ने विश्वास छ । त्यसकारणले पनि पाहाचःर्‍हेमा लुकमाद्यलाई पूजा गर्दा मानिसको जीवन राम्रो हुने गर्दछ ।
स्वस्थ
जनस्वास्थ्य:-सरुवाराेगका हेरविचार गर्नुपर्दा/स्याहारसुसार गरीँदा सावधानी नअपनाइ वा हेलचेक्र्यायीँनगर्नु नगराउनु:-बिष्णुहरीलामिछाने-:                          >For Health:-Don't play with infective disease without protectedmethod for healthcare/cure(bishnuharilamichhane)
प्रयोग अनुसार स्वस्थ शव्दको विभिन्न अर्थ लाग्न सक्छ।
विश्व स्वास्थ्य सङ्गठन (WHO) का अनुसार स्वास्थ्य भनेको: "A dynamic state of complete physical, mental, spiritual र social wellbeing र not merely the absence of disease or infirmity." This is not a simple sentence, but this is important to understand. This is what it means in Simple English:
त्यसैले डबल्यु-एच-वो भन्छ: स्वस्थ भनेको आफू सुखी हुन चाहिने सबै थोक हुनु हो। रोग नहुनु हो। राम्रो खाना र पानी हुनु हो। राम्रो परिवार र साथीहरू हुनु हो। राम्रो चेतना हुनु हो। माया हुनु हो। सुरक्षित बासस्थान हुनु हो। ज्ञान र सम्बृद्धि हो। फरक-फरक मानिसका लागि यो फरक हुन सक्छ। एकै व्यक्तिको लागि पनि समय अनुसार फरक हुन सक्छ।
देसेमबार्को देल ग्रान्मा राष्ट्रिय निकुञ्ज
देसेमबार्को देल ग्रान्मा राष्ट्रिय निकुञ्ज क्युबाको विश्व सम्पदा क्षेत्र हो । यो क्षेत्रलाई युनेस्कोले सन १९९९ मा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषणा गरेको थियो ।