cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
नेपाली युनिकोड
नेपाली युनिकोड कम्प्युटर लगायत सूचना प्रविधिमा नेपाली भाषाको प्रयोग गर्नका लागि तयार गरिएको देवनागरी लिपि र अन्य सफ्टवेयरहरूलाई भनिन्छ। यसमा भएको विकासले नै विकिपिडिया लगायत अन्य लाखौं वेबसाइटहरूमा नेपालीको प्रयोगमा सरलता एवम एकरूपता आएको छ।
इतिहास
कम्प्युटर बनाउनेहरूले यसमा प्रयोग हुने सबै अक्षर तथा अङ्कहरूलाई कम्प्युटरले बुझ्ने एकमात्र भाषा बाइनरि (अङ्ग्रेजीमा binary) भाषामा सङ्केतबद्ध गर्नका निम्ति एस्कि (ASCII) प्रयोगमा ल्याए। एस्कि प्रणालीमा अङ्ग्रेजीमा प्रयोग गरिने २६ वटा ठूला अक्षर, २६ वटा साना अक्षर, १० अङ्क र अन्य लिपि-सङ्केतहरू गरी जम्मा १२८ वटा सङ्केतहरूलाई मात्र आबद्ध गर्न सकिन्छ। फलस्वरूप कम्प्यटरमा अङ्ग्रेजी भाषाका अक्षरहरू मात्र प्रयोग गर्न सकियो। युरोपकै धेरै भाषामा प्रयोग गरिने बर्णमालाका कतिपय अक्षरहरू पनि त्यसमा अटाएनन्। पछि युरोपका ती अक्षरहरू अटाउने गरी एस्किलाई बिस्तार गरी २५६ सङ्केतहरू अट्ने बनाइयो।
अझै पनि देवनागरी, जापानी, चिनीया, कोरियाली, उर्दू लगायत विश्वका थुप्रै भाषाका बर्णमाला सङ्केताबद्ध भएनन्। जापानी, कोरियाली र चिनियाहरूले त्यसको निम्ति बैकल्पिक व्यवस्था तयार पारेर समस्या समाधान गरे पनि, देवनागरीको कुनै व्यवस्था नभैसकेको अवस्थामा नेपाली भाषाका प्रयोगकर्ताहरूलाई घरायसी र कार्यालयका दैनिक कामकाजहरू कम्प्युटरको सहायताले गर्दा धेरै समस्या पर्ने गर्थे। कम्प्युटरले नेपाली भाषा नचिन्नु नै त्यसको मुख्य कारण थियो।
छापाखाना लगायत अन्य प्रकाशकहरूले एस्किकै फन्टहरूलाई नेपाली अक्षरको रूपमात्र दिएर समस्याको कामचलाउ समाधान निकाले । जस्तै: आमा टेक्स्टुअल, प्रिती, रुकमिनी आदि तथा गणितको काम गर्न सजिलो होस् भनेर केबिना म्याथ, आमा न्यूमेरीक जस्ता थुप्रै फन्टहरूले एस्किकै अक्षरहरूलाई आ-आफ्ना हिसाबले नेपाली रूप दिए। त्यसो गर्नाले फरक-फरक फन्ट बिच एकरूपता भएन र नेपालीमा टाइप गरिएका कुराहरू कम्प्युटरमा सङ्ग्रह गर्दा अङ्ग्रेजीमा सङ्ग्रह हुने गर्थ्यो।
अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमै नेपाली लगायत यस्ता थुप्रै भाषाहरूलाई कम्प्युटरमा सङ्केताबद्ध गर्न युनिकोड प्रणालीको विकास गरियो। युनिकोडमा संसारका थुप्रै भाषाका गरी करिब एक लाख अङ्क र अक्षरहरू सङ्केताबद्ध गरिएको छ। यसो गर्नाले ती सबै बर्णमालाका अक्षरहरू कम्प्युटरले सङ्ग्रह गर्दा ती अक्षरको आ-आफ्नै सङ्केत प्रयोग गर्न सक्यो।
विशेषताहरू
नेपालमा पहिले अङ्ग्रेजी नजान्नेले कम्प्युटर सिक्न निक्कै गाह्रो थियो। तर अब त्यस्तो अवस्था छैन। किनभने कम्प्युटरले नेपाली भाषा बुझ्न थालेको छ। हाल उपलब्ध खुला-श्रोत वा व्यवसायिक आधुनिक सञ्चालन प्रणाली र अन्य सफ्टवेयरहरूमा युनिकोड प्रयोग क्षमता हुन्छ। नेपाली भाषामा कम्प्युटर प्रयोग गर्नका लागि प्रयोगकर्ताले आफ्नो कम्प्युटरमा भएको युनिकोड सुविधा खोल्नु पर्ने हुन सक्छ, तर कतिपयमा यो सुरुमै खोलिएको पनि हुन सक्छ।
एकरूपता
एकठाउँमा बनाएको नेपाली डकुमेन्ट अर्को कम्प्युटरमा लैजाँदा कहिले फन्ट नमिल्ने र कहिले एउटा फन्टमा गरेको कुरा त्यो फन्ट नभएको कम्प्युटरमा खोल्न नसकिने, खुलिहालेमा पनि रूपरङ्ग विग्रने जस्ता यावत समस्याको समाधान नेपाली युनिकोड हो। युनिकोडले नेपाली (देवनागरी) लिपिका प्रत्येक अक्षरलाई अलग्गै कोड दिएको छ। त्यसैले यसको प्रयोगपछि नेपाली र अङ्ग्रेजीमा टाइप गरिएका कुरा फन्ट मिसिएर नबुझिने समस्या साँच्चै समाधान भएको छ।
बीजापुर
बीजापुर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
आविष्कारक
आविष्कारक त्यस व्यक्तिलाई भन्दछन् जो कुनै नयाँ यन्त्र बनाउँछ, कुनै नयाँ सिद्धान्त दिन्छ; कुनै कार्यलाई गर्ने कुनै नयाँ विधि वा प्रक ृया निकाल्छ वा कुनै भौतिक घटना (फेनामेना)को खोज गर्छ। पेटेन्ट प्रदान गर्ने काम आविष्कार वा अनुसन्धानलाई प्रोत्साहित गर्नका लागि नै बनाइएको थियो।
उदाहरणका लागि गुरूत्वाकर्षणका नियमका आविष्कारक न्यूटन थिए; लोइस पास्चरले कुकुरले टोक्दा हुने रोग (रेबिज)को सुइको आविष्कार गरे।
नेपाली युनिकोड
स्वरूप
नेपाली युनिकोडमा चलाउन मिल्ने विभिन्न फन्टहरू पनि बनेका छन् जसको प्रयोगले आकर्षक अक्षरहरू छाप्न सकिन्छ। कालीमाटी, मङ्गल, केबिना युनिकोड, थाक्या राविसन, समानता, जनसंस्कृत, कोकिला, रघुहिन्दी, यूनि नेपाली, कान्जिरोवा, गार्गी आदि देवनागरी फन्टका केही उदाहरणहरू हुन्।
कुञ्जिपठ परिवर्तन
परम्परागत रूपमा भन्दा युनिकोडमा टाइप गर्न अझ सजिलो हुन्छ। अङ्ग्रेजी र नेपाली कुञ्जिपठहरू बिच परिवर्तन गर्न विन्डोज कम्प्युटरमा Alt+Shift थिचेर गर्न सकिन्छ। यस्तै फेरी Alt+Shift थिच्तै पहिलेकै कुञ्जिपठ छान्न पनि सकिन्छ। त्यसतै अन्य सञ्चालन प्रणालीका आ-आफ्नै छोटकरी उपायहरू छन्। छानिएको कुञ्जिपठको बारेमा टास्क बारमा NP, NE, NEP, Nepali, SA (नेपाली जनाउन), EN, En, Eng, English (अङ्ग्रेजी जनाउन) आदि सङ्केतहरूले जनाउ दिन्छ।
उपलब्धता
नेपाली युनिकोड विश्व यूनिकोड कन्सोर्सियमको गुणस्तरअनुसार विन्डोज, लिनक्स, म्याकिन्टोस लगायत थुप्रै सञ्चालन प्रणालीमा उपलब्ध छ। त्यस्तै नेपालका विभिन्न संस्थाहरूले पनि यसको प्रयोग सजिलो बनाउन र युनिकोड फन्ट विकासमा थुप्रै कार्यहरू गरेका छन्। यस मध्ये मदन पुरस्कार पुस्तकालयले खुला श्रोत लिनक्सको निम्ति कुञ्जिपठ र सबै तिर प्रयोग गर्न सकिने धेरै नि:शुल्क फन्टहरूको विकास गरेको छ।
विन्डोज ९८मा युनिकोड सङ्केताबद्ध नभएकाले युनिकोड प्रयोग गर्न मिल्दैन। तर विन्डोज २००० र नयाँ संस्करणहरूमा भने, यो चल्छ। लिनक्समा भने सित्तैमा डाउनलोड गर्न सकिने लगभग सबै नयाँ संस्करणहरूमा युनिकोड सुबिधा छ।
ह्रोल क्र्याकिज सागा
ह्रोल क्र्याकिज सागा अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
होडल
होडल भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
इन्कन्स्ट्यान्ट स्टार
इन्कन्स्ट्यान्ट स्टार अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
लगडी गोठ
लगडी गोठ नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सिराहा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार लगडी गोठको ६१४ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ३,७६५ रहेको छ।
गोविन्दपुर
गोविन्दपुर मोरङ जिल्लामा पर्ने एक गाविस हो। मोरङ जिल्लामा रहेको गोविन्दपुर गाबिस एउटा विकासओन्मुख गाबिस हो। बिराटनगरबाट करीब ३५ किलो मिटर पूर्व रहेको यस् गाबिसमा बसोबास गर्ने मानिस् प्राय कृषि पेशामा आबध्द रहेको पाइन्छ। मानिस् हरूमा सबै जसो धर्म मान्ने मनिष पाइन्छ धर्मिक शाहीस्नुताको एक नमुना ठाउँ हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार गोविन्दपुरको ३,३७५ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या १५,५८६ रहेको छ।
डिना जेवेल
डिना जेवेल (जन्म १ फेब्रुअरी १९७८) नर्वेजियन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन । उनलाई नाना गिब्सन, भ्यालेरी, र नाना एलिअट आदि नाम ले पनि चिनिन्छ । उनी १९६६ देखी १९९९ को बीचमा वयस्क चलचित्रहरूमा देख परेकी थिईन ।
लेनोभो
लेनोभो बेइजिङ, चीन र उत्तर क्यारोलाइना मा मुख्यालय भएको  एक चीनी बहुराष्ट्रीय प्रविधि कम्पनी हो । यसले व्यक्तिगत कम्प्युटरहरू, ट्याब्लेट कम्प्यूटरहरू, स्मार्टफोनहरू, कार्यस्थानहरू, सर्भरहरू, इलेक्ट्रोनिक स्टोरेज यन्त्रहरू, आईटी व्यवस्थापन सफ्टवेयर, र स्मार्ट टिभीहरू डिजाइन, विकास र बिक्री गर्दछ । लेनोभो २०१३ देखि २०१५ सम्म विश्वको सबैभन्दा ठूलो व्यक्तिगत कम्प्यूटरहरूको विक्रेता थियो ।
क्याडलिक बिस्ट
यो एक प्रकारको एकदमै आरामदायी तथा सुविधा सम्पन्नताले भरिएको कार हो ।यो कार निक्कै लक्ज़री र हाइटेक प्रकारको रहेको छ।यस्तो  प्रत्येक कार बनाउन करिब मिलियन डलर लाग्ने गर्छ।
विशेषता
यो कारमा बम वा गोलीले कुनै पनि क्षति पुर्याउँदैन र सुरक्षाको हिबासले निक्कै भरपर्दो मानिन्छ। यो कारको सीसा यति बलियो छ की बम वा गोलीले समेत फुटाउन सक्दैन। कारको टायरमा सिन्थेटिक फाइबर प्रयोग गरिएको छ जुन बीच बाटोमै पड्किने वा फाट्ने कुनै डर हुँदैन। यदि फाटेमा कार रिङ मात्रे पनि सजिलै गुड्न सकन गरी बनाइएको छ। यसका साथै कारभित्रै अक्सिजनको दिन मिल्ने व्यवस्था गरिएको छ। 'क्याडलिक बिस्ट'को तौल करिब ८ टन रहेको छ भने यसको ढोकालाई पनि मजबुत तरिकाले बनाइएको छ जसलाई कुनै प्रकारको केमिकल वा बायोलोजिकल रियाक्सनले असर गर्न सक्दैन। ९६ किलोमिटर प्रतिघण्टाको गतिमा कुद्ने यो कारमा नाइट भिजन क्यामरा, साउण्ड प्रुफ, जीपीएस ट्याकिङ, गन, टीयर ग्यास सेल्स र स्याटालाइट कम्युनिकेशन सिस्टम समेत जडान गरिएको छ।
प्रयोग
यो कारको प्रयोग हाल अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले गर्ने गर्दछन्। यही कार यसअघि पूर्व राष्ट्रपति बाराक ओबामाले पनि यही कारको प्रयोग गरेका थिए।
ह्वाइट हाउसका अनुसार यस्तो प्रकारको कार राष्ट्रपति भवनमा केबल १२ वटा मात्रै रहेको छ।
बौद्ध अर्थशास्त्र
बौद्ध अर्थशास्त्र अर्थशास्त्रको आध्यात्मिक दृष्टिकोण हो ।यो मानव मष्तिस्कमा आधारित क्रियाकलापमा केन्द्रित छ । समाजलाई सहि दिसामा लैजानका लागि बौद्ध अर्थशास्त्र अनिवार्य छ । भगवान बुद्धले देशना गर्नुभएका चार आर्यसत्य र आर्य अष्टाङ्गिक मार्गलाई आत्मसाथ गरेर अगाडि बढ्नुपर्छ । बौद्ध अर्थशास्त्रले विशेषत सबैको हितमा काम गर्नु वा व्यापार गर्नुपर्ने कुरालाई महत्त्व दिन्छ ।
हितोपदेश
बङ्गाल का माण्डलिक राजा धवलचंद्रको दरवारका राजकवि नारायण पंडितद्वारा रचित नीतिकथाहरूको संगालो| हितोपदेशका कथामा अर्बुदाचल (आबू) पाटलिपुत्र, उज्जयिनी, मालवा, हस्तिनापुर, कान्यकुब्ज (कन्नौज), वाराणसी, मगधदेश, कलिंगदेश आदि स्थानको उल्लेख भएकोले कथाहरूले त्यस समयमा ती स्थानहरूको चित्रण गरेको मान्न सकिन्छ| यस बाहेक स्वयं रचनाकार नारायण पंडितले उल्लेख गरेका छन्- पंचतंत्रान्तथाडन्यस्माद् ग्रन्थादाकृष्य लिख्यते। | जसको अर्थ हुन्छ - पंचतंत्र यसको आधार हो| यसको रचना काल १२ अैां शताव्दी मानिएको छ| नेपाली भाषामा हस्तलिखित प्रति १३७३ ई.को मानिए पश्चात१ यस काल प्रमाण लाई थप बल मिलेको छ|
हितोपदेश कथा हरू चार भागमा विभक्त छन|
१. मित्रलाभ
२. सुहृद्भेद
३. विग्रह
४. संधि
बीदर
बीदर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
द मर्म्यान्स चिल्ड्रेन
द मर्म्यान्स चिल्ड्रेन अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
तिनसुकिया
तिनसुकिया भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
असमिया भाषा
असमिया एक आर्य भाषा हो जुन मुख्यतया उत्तरपूर्वी भारतीय राज्य असममा बोलिन्छ, जहाँ यो आधिकारिक भाषा हो, र यसले व्यापक क्षेत्रको सम्पर्क भाषाको रूपमा सेवा गर्दछ। असमिया भाषा असमको मूल निवासी हो। यो अरुणाचल प्रदेश, मेघालय र नागाल्यान्ड राज्यहरूमा पनि बोलिने गरिन्छ। असमिया लिपि वर्तमान म्यानमारमा पाउन सकिन्छ। नेपालको पशुपतिनाथ मन्दिरमा पनि विगतमा आफ्नो प्रभाव देखाउँदै असमिया भाषाका शिलालेखहरू छन्। असमिया असमको आधिकारिक भाषा हो, र भारत गणतन्त्रद्वारा मान्यता प्राप्त २२ आधिकारिक भाषाहरू मध्ये एक हो।
नामकरण
पूर्वमा उदय भएको अहोम साम्राज्य, र जसले सम्पूर्ण ब्रह्मपुत्र उपत्यकामा प्रभुत्व जमाउन आयो, त्यसलाई असम भनिन्थ्यो; र बेलायती प्रान्तलाई पनि असम भनिन्थ्यो। यद्यपि असमको सटीक व्युत्पत्ति स्पष्ट छैन, असम नाम अहोम मानिसहरूसँग जोडिएको छ, मूल रूपमा श्याम (शान) भनिन्छ।
इतिहास
साहित्यमा असमियाको प्रारम्भिक रूपहरू ९औँ शताब्दीका बौद्ध पदहरूमा पाइन्छ जसलाई चर्यापद भनिन्छ जसको भाषा असमिया (साथै बङ्गाली र ओडिया) सँग सम्बन्ध राख्दछ र जुन प्राकृत क्षेत्रीय भाषाहरूमा भिन्नताको शिखरमा रहेको अवधिसँग सम्बन्धित छ।
भाषा सत्रौं शताब्दीमा अहोम राज्यको दरबारमा सरेको थियो, जहाँ यो राज्य भाषा बन्यो। समानान्तर रूपमा, धर्म परिवर्तन गर्ने एकासरण धर्मले धेरै बोडो-कचारी मानिसहरूलाई परिवर्तन गर्यो र त्यहाँ धेरै नयाँ असमिया बोल्नेहरू देखा परे जो भोट-बर्मेली भाषा परिवार बोल्ने गर्थे।
लिपि
आधुनिक असमियाले असमिया लिपिको प्रयोग गर्छ। मध्ययुगीन समयमा, लिपि तीन प्रकारमा आएको थियो: बामुनिया, गढगया, र कैथेली/लखारी, जो कामरूपी लिपिबाट विकसित भएको थियो। यो धेरै नजिकबाट मैथिली भाषाको मिथिलाक्षर लिपि, साथै बङ्गाली लिपिसँग मिल्दोजुल्दो छ। प्रारम्भिक कालदेखि नै बलियो साहित्यिक परम्परा रहेको छ।
बोलीहरू
भाषामा केही क्षेत्रीय भिन्नताहरू छन्। बाणिकान्त काकतीले दुईवटा फराकिलो बोलीहरू पहिचान गरे जसलाई उनले (१) पूर्वी र (२) पश्चिमी बोलीहरू नाम दिए, जसमध्ये पूर्वी बोली एकसमान छ, र गुवाहाटीको पूर्वमा प्रचलित छ, र पश्चिमी बोली विषम छ। यद्यपि, भर्खरैका भाषिक अध्ययनहरूले पूर्वदेखि पश्चिमसम्म तल सूचीबद्ध चार बोली समूहहरू पहिचान गरेको छ:
नमुना पाठ
असमिया भाषामा मानव अधिकार सम्बन्धी विश्वव्यापी घोषणा पत्रको धारा १:
असमिया भाषा
"১ম অনুচ্ছেদ: জন্মগতভাৱে সকলো মানুহ মৰ্য্যদা আৰু অধিকাৰত সমান আৰু স্বতন্ত্ৰ। তেওঁলোকৰ বিবেক আছে, বুদ্ধি আছে। তেওঁলোকে প্ৰত্যেকে প্ৰত্যেকক ভ্ৰাতৃভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা উচিত।"
अनुवाद नेपालीमा
"धारा १. सबै व्यक्तिहरू जन्मजात स्वतन्त्र हुन् ती सबैको समान अधिकार र महत्व छ। निजहरूमा विचार शक्ति र सद्विचार भएकोले निजहरूले आपसमा भातृत्वको भावनाबाट व्यवहार गर्नु पर्छ।"
एसी/डिसी
एसी/डीसी एक बहुचर्चित अष्ट्रेलियन हार्ड रक सांगीतीक समूह हो ।
ठूलोपाखर
ठूलोपाखर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, बागमती अञ्चलको सिन्धुपाल्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो। ठूलोपाखर गाविस जिल्ला सदरमुकामबाट ६ कोष टाढा पर्दछ। यस गाविसको कुल क्षेत्रफल १५.९१ वर्ग किलोमिटर क्षेत्रफल छ। गाविसको पूर्वमा अत्तरपुर पश्चिममा थुम्पाखार उत्तरमा पेड्कु र दक्षिणमा लिसंखु गाविस पर्दछ। प्राकृतिक सुन्दरताले धनी यस गाविस तौथली थुम अन्तर्गत पर्दछ। ठूलोपाखारमा औसत हावापानी पाइन्छ। गाविसका जनताहरू कृषिमा नोकरी तथा अन्य व्यापार व्यावसाय पेशामा व्यस्थ हुन्छन्। ठूलोपाखारको मख्य कृषिबाली धान गुहँ र मकै हो। तामाङ जातिहरूको बाक्लो बसोबास भएको यस गाविस अन्य गाविसको तुलनामा विकसित गाविस हो। विसं २०५८ सालको जनगणना अनुसार ठूलो पाखारमा कुल ७५० घरधुरी मध्ये कुल जनसङ्ख्या ३४६४ छ।
वीरेन्द्रनगर नगरपालिका
वीरेन्द्रनगर (पूर्व नाम: चौहानचौर) नेपालको कर्णाली प्रदेश अन्तर्गत पर्ने सुर्खेत उपत्यकाको सुर्खेत जिल्लामा रहेको प्रादेशिक राजधानी, जिल्ला सदरमुकाम र एक नगरपालिका हो। यो सहर तत्कालीन मध्य-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सदरमुकाम समेत रहेको थियो। सुर्खेत जिल्लाको पहिलो नगरपालिका रहेको यो नगरको नामकरण तत्कालीन राजा वीरेन्द्र शाहको नामबाट भएको हो। राजा वीरेन्द्रबाट नै सुर्खेत उपत्यकामा मलेरियाको उन्मूलन पछि वीरेन्द्रनगर सहरको परिकल्पना गरिएको थियो। सुर्खेत जिल्लाको तत्कालिन गोठी काँडा र जर्बुटा गाउँ पञ्चायतको आंशिक भाग र कटुकुवा गाउँ पञ्चायतको सम्पूर्ण क्षेत्रलाई वि.सं. २०३३ फाल्गुन १२ गते मिलाएर वीरेन्द्रनगर नगर पञ्चायत घोषणा गरिएको थियो। यसै प्रकार वि.सं. २०७२ बैशाख २४ मा नेपाल सरकारको निर्णय र वि.सं. २०७२ बैशाख २४ गते नेपाल राजपत्रमा प्रकाशित सूचना अनुसार तत्कालिन लाटिकोइली र उत्तरगङ्गा गाउँ विकास समितिहरू समेत यसमा गाभेर यो नगरपालिकाको क्षेत्र विस्तार गरिएको थियो। पुन: एक पटक वि.सं. २०७१ मङ्सिर १६ मा नेपाल सरकारको निर्णय र वि.सं. २०७१ पौष २८ गते नेपाल राजपत्रमा प्रकाशित सूचना अनुसार जर्बुटा गाउँ विकास समिति समेत यसमा गाभेर यो नगरपालिकाको क्षेत्र विस्तार गरिएको थियो। यसै प्रकार सङ्घीय शासन व्यवस्था लागू भएपछि देशमा स्थानीय तहको गठन भएसँगै वि.सं. २०७३ फागुन २२ गते नेपाल सरकारको निर्णय तथा वि.सं. २०७३ फागुन २७ गते नेपाल राजपत्रमा प्रकाशित सूचना अनुसार तत्कालिन रतु, गर्पन र गढी गाउँ विकास समितिको सम्पूर्ण क्षेत्र गाभेर यो नगरपालिकाको क्षेत्र विस्तार गरिएको थियो। वर्तमान समयमा वीरेन्द्रनगर पश्चिम नेपालको प्रमुख वाणिज्य केन्द्रका साथै शिक्षा र स्वास्थ्यको पनि केन्द्र हो।
गाउँखर्क
गाउँखर्क नुवाकोट जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो।
वीरेन्द्रनगर नगरपालिका
नामकरण
नेपाल अधिराज्यको तत्कालीन राजा वीरेन्द्र शाहको नाममा यो नगर क्षेत्रको नाम वीरेन्द्रनगर राखिएको हो।
दक्षिणपूर्व एसियाका विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची
सन् २०१४ सम्ममा दक्षिणपूर्व एसियाका ९ वटा देशहरूको ३७ वटा सम्पदालाई संयुक्त राष्ट्र शैक्षिक, वैज्ञानिक एवं सांस्कृतिक सङ्गठन (युनेस्को)द्वारा विश्व सम्पदा क्षेत्रमा मान्यता प्रदान गरिएको छ। जसमा इन्डोनेसिया, भियतनाम, थाइल्याण्ड, फिलिपिन्स, मलेसिया, म्यानमार, कम्बोडिया तथा लाओस रहेका छन्। दक्षिणपूर्व एसियामै रहेको ब्रुनाई र सिङ्गापुरमा कुनै सम्पदालाई युनेस्कोले हालसम्म मान्यता दिएको छैन। यस क्षेत्रमा रहेको इन्डोनेसिया र भियतनामको सबैभन्दा बढी ८-८ वटा सम्पदा सूचीकृत गरिएको छ। यस क्षेत्रबाट सबैभन्दा पहिले १९९१ मा १५औं शत्रमा सामेल गरिएको थियो।
वीरेन्द्रनगर नगरपालिका
नगर प्रशासनिक इतिहास
वि.सं. २०१९ मङ्सिर ५ गते तत्कालिन श्री ५ को सरकारको निर्णय र वि.सं. २०१९ पौष २ गते नेपाल गजेटमा प्रकाशित सूचना अनुसार नेपाल अधिराज्यलाई १४ अञ्चल र ७५ जिल्लामा विभाजन गरेपछि सुर्खेत जिल्ला गठन भएपछि सर्वप्रथम यसको सदरमुकाम 'सुर्खेत' गोठीकाँडा बजारमा रहेको थियो। वि.सं. २०२३ सालको हिउँदमा तत्कालिन श्री ५ को सरकारको निर्णय अनुसार जिल्ला सदरमुकामहरू विवादास्पद देखिएकोले सुर्खेत जिल्लाको सदरमुकाम वीरेन्द्रनगर सारिएको थियो।
जनसङ्ख्या
नगर पञ्चायतको रूपमा स्थापना भएको वीरेन्द्रनगर विभिन्न समयमा सरकारद्वारा यसका छिमेकी गाउँ विकास समितिहरू यस नगर क्षेत्रभित्र गाभेपछि ती सबै स्थानको नेपालको वि.सं. २०६८ को जनगणना अनुसार समग्रमा सम्मिलित गर्दा वीरेन्द्रनगरको जनसङ्ख्या १,००,४५८ पुगेको छ। यस नगरमा कुल २३,७१० घरधुरी रहेका छन् भने कुल जनसङ्ख्यामध्ये ५१,६८७ महिला र ४१,८७७ पुरुष रहेका छन्।
सडक यातायात
वीरेन्द्रनगरलाई देशका प्रमुख स्थानसँग जोडने कार्य रत्न राजमार्गले कोहलपुरमा महेन्द्र राजमार्गसँग जोड्दै पुरा गरेको छ। महेन्द्र राजमार्ग प्रयोग गरेर वीरेन्द्रनगरबाट नेपालका प्रमुख सहरहरू जस्तै बुटवल, भरतपुर, हेटौँडा, काठमाडौँ, इटहरी, धरान, विराटनगर, दमक, बिर्तामोड, काँकडभिट्टासँग जोड्ने गरेको छ। यसै सहरलाई काटेर गएको कर्णाली राजमार्गले दैलेख जिल्लाका साथै दुर्गम जिल्लाको रूपमा रहेको कालीकोट, जुम्ला लगायतका जिल्लासँग जोडेको छ। यसै प्रकार दाङ उपत्यकाबाट सल्यान हूँदै सुर्खेत पसेको कच्ची सडकले यो सहरलाई तुल्सीपुर तथा त्रिभुवननगरसँग जोडेको छ तथा जाजरकोट सडकले जाजरकोटको सदरमुकाम तथा रूकुमको चौरजाहारीसँग जोडेको छ।
हवाई
यो नगरको पूर्वमा सुर्खेत विमानस्थल रहेको छ जसलाई वीरेन्द्रनगर विमानस्थल पनि भन्ने गरिन्छ। यस विमानस्थलबाट नेपालको राजधानी सहर काठमाडौं लगायत नेपालको पश्चिममा रहेका दुर्गम जिल्लाहरू जुम्ला जिल्ला, हुम्ला जिल्ला, कालिकोट जिल्ला, डोल्पा जिल्ला, मुगु जिल्ला लगायतका स्थानहरूका लागि सोझै उडान रहेको छ।
मौसम
सन् १९९९ को मे महिनाको ५ तारिखमा वीरेन्द्रनगरमा अहिलेसम्मकै उच्चतम तापक्रम 41.8 °C दर्ज गरिएकोथियो, जबकि सबैभन्दा कम तापक्रम सन् २०१३ जनवरी ९ मा -0.7 °C दर्ज गरिएको थियो।
स्वास्थ्य
वीरेन्द्रनगरमा सरकारी नियन्त्रणमा सञ्चालित स्वास्थ्य संस्थाहरू मध्ये मध्यपश्चिमाञ्चल क्षेत्रीय अस्पताल, एक जिल्ला अस्पताल र एक नेत्र उपचार केन्द्र रहेका छन्।
शिक्षा
कर्णाली प्रदेशको शैक्षिक सहरको रूपमा नाम कमाएको वीरेन्द्रनगरमा उच्च शिक्षाका लागि सरकारको लगानीमा स्थापना गरिएका सुर्खेत बहुमुखी क्याम्पस र वीरेन्द्रनगर बहुमुखी क्याम्पस रहेका छन्। यसको साथै सामुदायिक चिकित्सा क्याम्पस पनि यहाँको मुख्य शैक्षिक संस्था हो। वीरेन्द्रनगरमा मध्यपश्चिमाञ्चल विश्वविद्यालय समेत रहेको छ।
सुदूरपश्चिम ११
यो क्लब नेपालको एक उत्कृष्ट फुटबल क्लब हो।जुन सुदुरपश्चिमको प्रतिनिधित्व गर्दै नेपालका घरेलु फुटबल प्रतियोगितामा सहभागीता जनाउने गर्दछ।
वीरेन्द्रनगर नगरपालिका
पर्यटकीय स्थल
तिब्बतमा रहेको हिन्दूहरूको प्रशिद्ध तिर्थस्थल मानसरोवर जाने यात्रुले हुम्ला जिल्लासम्म जानका लागि हेलिकप्टर तथा हवाई जहाज चढ्ने प्रमुख स्थान वीरेन्द्रनगर हो। यस नगर क्षेत्रभित्र रहेका देउतीबज्यै तथा काँक्रे विहार क्षेत्र यहाँका मुख्य प्राकृतिक तथा सांस्कृतिक आकर्षण हुन्। नगर भित्रै रहेको पश्चिम नेपालको एकमात्र घण्टाघर वीरेन्द्रनगर सहरको गौरव हो। नगरसँग टासिएर बुलबुल ताल तथा पार्क रहेका छन्।
सुदूरपश्चिम ११
इतिहास
यस फुटबल टिमको स्थापना वि.स. २०७३ सालमा भएको हो।सुदुरपश्चिममा फुटबल खेलको विकास गर्ने उद्देश्यले आधिकारिक रूपमै यो क्लबको स्थापना भएको हो।
बुरहानपुर
बुरहानपुर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
लक्ष्मीपुर पटरी
लक्ष्मीपुर पतारी नेपालको पूर्वाञ्चल विकाश क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सिराहा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार लक्ष्मीपुर पटरीको ८३३ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ४,६५८ रहेको छ।
अ मिडसमर टेम्पेस्ट
अ मिडसमर टेम्पेस्ट अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
दन्त रोग
दन्तरोग
सेलम
सेलम भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
दन्त रोग
रोगको लक्षण
दात बात रगत् आइरख्ने र स्वस् पनि गनाउने प्राय गरेर दात माज्द रगत् आउछ सयेद् हर्सले नै होला यसको निको पर्ने उपये क् होला र के खनु हुदैन यो बेलामा पिलिज् एन्सामि
बुल्ढाना
बुल्ढाना भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
व्यक्ति
कुनै एक जना मानिस बुझाउनलाई व्यक्ति भनिन्छ। तर दर्शनशास्त्रले सजीव वा निर्जिव दुवैलाई व्यक्ति मानेको छ।
अप्रेसन चाओस (उपन्यास)
अप्रेसन चाओस (उपन्यास) अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
गेङ्गस्टर (२००६ चलचित्र)
गेङ्गस्टर एक भारतीय चलचित्र हो, जसको निर्देशन महेश भट्टले गरेका हुन् । यस चलचित्रमा शाइनी आहूजा, कङ्गना राणावत, इमरान हाशमी तथा गुलशन ग्रोवर मुख्य भूमिका रहेका छन् ।
बाराँ जिल्ला
बाराँ जिल्ला भारतीय राज्य राजस्थानको एउटा जिल्ला हो, जसको सदर मुकाम बाराँ हो।
अध्यापन
कुनै पनि विद्याको शिक्षा प्रदान गर्ने प्रक्रियालाई अध्यापन भनिन्छ । यो विद्या भाषा, साहित्य, अङ्ग्रेजी, विज्ञान, गणित वा अन्य केहि पनि हुन सक्छ । अध्यापन स्कूल वा घरमा तथा एक संस्थामा पनि हुनसक्नेछ । अध्यापन गराउने पुरुषलाई अध्यापक र महिलालाई अध्यापिका भनिन्छ । यो एक व्यापार/व्यवसाय हो र धेरै मानिसहरूले विभिन्न स्तरहरूमा/तहहरूमा रोजगार प्राप्त गरिरहेका छन । विश्वविद्यालयका अध्यापकहरूलाई प्राध्यापक भनिन्छ ।
सुलतानगंज
सुलतानगंज भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
जाँते
जाँते उदयपुर जिल्लामा पर्ने गाबिस हो । यो लाफागाउ भुट्टार नामेटार र बारा बिच्मा पर्छ ।
अन्य
जाँतेको पहिला १४ या १६ घर जस्तो थियो भने हाल कुल घर लगभग ४,५४२ रहेको छ। यहाँ प्रमुख विध्यालयहरु 'स्री जाँते उच्च माध्यमिक जाँते-९ र जाँते-२' छ भने अन्य सरकारी तथा निजी विध्यालय छन्. गा.वि.स., हात बजार, स्वास्थ चौकी र प्रहरी चौकी पनि रहेको छ।यातायात बिहान ७ बजे देखि बेलुका ५ बजे सम्म छ। बेलुकि
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार जाँतेको १,८६५ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ८,०७९ रहेको छ।
बोन जोवी
बोन जोवी एक बहुचर्चित अमेरिकी हार्ड रक सांगीतीक समूह हो । यस सांगीतीक समूहको स्थापना स.न् १९८३ मा यसै सांगीतीक समूहका प्रमुख स्वरवादक जोन बोन जोवीले गरेका हुन् ।
पञ्चतन्त्र
पंचतन्त्र छोटाछोटा कथाहरूको संगालो हो । यो संस्कृत साहित्यको अमर कृति हो । विश्वका धेरै भाषामा यसको अनुवाद भएको छ । यसमा पशुपंछीका कथाहरू छन् । केही कथामा मानिस पात्र पनि छन् । इसपका नीति कथाहरूजस्तै पंचतन्त्रका कथाहरू पनि विश्व प्रसिद्ध प्राचिन नीति कथा हुन् । सबै कथाले मानिसको जीवनलाई आदर्श र नैतिकवान बनाउने शिक्षा र सन्देश दिन्छन् । कथाका पात्र र परिवेशलाई हेर्दा यी कथाहरू भारत उपमहाद्वीपमा सिर्जना भएको सहजै अनुमान गर्नसकिन्छ ।
यो पं. विष्णु शर्मा द्वारा रचित संस्कृत नैतिक कथा हरूको संगालो हो। पञ्चतन्त्रको शाव्दिक अर्थ हुन्छ- पाँच सिद्धान्तमा आधारित कथा हरू। नैतिक कथा साहित्यमा यसको स्थान पहिलो मानिन्छ। श्रुति परम्पराबाट आजको रूपसम्म आईपुगेको यो नैतिककथाको मूल रूप नभेटिए तापनि उपलब्ध अनुवादहरूको आधारमा यसको रचना काल तेस्रो शताव्दी मानिएको छ। विश्वमा प्रचलित धेरै नैतिक कथाहरूको आधार पञ्चतन्त्रका कथाहरू मानिएका छन्। पञ्चतन्त्रको अर्थ हो पांच प्रकारका तन्त्र वा व्यवस्था । ती पांचवटा तन्त्र निम्नलिखित छन्
१. मित्रभेद-२३ कथा (मित्र ,सिंह र गोरुको मित्रतामा भेद)
२. मित्रलाभ-६ कथा (मित्र :चरा हरू,मुसा,हरिण र कछुवाको मित्रता)
३. संधि- विग्रह-१६ कथा (काग र लाटोकोसेरोको झगडा र मिलाप)
४. लब्ध प्रणाश-१५ कथा (वादर र गोहि :लाभ र हानि)
५. अपरीक्षित कारक-१४ कथा (ब्राह्मण र जनावरको कथा-विना सोचको परिणाम)
मित्र भेदमा गोरुसंग डराएका जंगलको राजाको कथा छ । राजा डराएको कुरा अरु कुनै जनावरले थाहा पाउंदैनन् । दुई जना मन्त्री करटक र दमनकले थाहा पाउंछन् । राजाले ती मन्त्रीहरूलाई पर्गेलेको हुन्छ र दुवै जनाले आफ्नो पुरानो स्थान प्राप्त गर्न प्रयास गरेका हुन्छन् । यो पहिलो खण्डको मूल कथा हो ।
मित्र लाभमा मित्रहरूबाट प्राप्त हुने सहयोग बताइएको छ । यसको मूल कथामा परेवा, काग, कछुवा, र हरिणका मित्रताको बारेमा बताइएको छ ।
आफुसंग प्राप्त हुन आएको उपलब्धि के कारणले नाश हुन्छ भन्ने कुरा व्याख्या गर्न बांदर र गोहीको कथामार्फत् बताइएको छ । यसलाई लब्धप्रणाश भनिएको छ ।
पांचौंमा परीक्षा नगरिकन कुनै निर्णय गर्दा कस्तो दुर्घटना हुन्छ भन्ने कुरा व्याख्या गर्न एक जना ब्राह्मण र नेउरी मुसाको मूल कथा छ । यस तन्त्रलाई अपरीक्षितकारकम् भनिएको छ ।
काकोलुकीयममा काग र लाटोकोसेरोको कथामा बलवान् र बलहीन हुने अवस्थाको सापेक्षिक तुलना गरिएको छ ।
नाम अनुसार प्रत्येक खण्डमा एक मुख्य कथा छ, त्यस मुख्य कथा भित्र अन्य कथा र उपकथाहरू उनिएका छन् । पञ्चतन्त्र कथा पढेपछि आचार्य विष्णुशर्माको भनाई अतिशयोक्ति लाग्दैन । लोकव्यवहारको सजिलो गरी शिक्षा दिन यो भन्दा उत्कृष्ट पुस्तक अर्को छैन भन्न सकिन्छ । मूर्ख शिष्यहरूलाई शिक्षा दिइएको भनेर घोषणा गरिएकोले यो शिक्षण विधि सिकाउने पुस्तक पनि हो भन्न सकिन्छ । ईसपका कथाहरूमा दिइएको नीतिशिक्षाभन्दा पञ्चतन्त्रका शिक्षा र प्रस्तुति दुवै उच्चकोटिको छ ।
कथाहरू भित्र तथा प्रत्येक कथाको अन्तमा नीति श्लोकहरु छन् । यी श्लोकहरु पुराण, स्मृति, नीतिशास्त्र आदि प्राचीन पुस्तकहरूबाट लिइएका छन् । जुन जुन आचार्यका विचार प्रयोग गरिएका छन्, तिनीहरूको नाम ग्रनथको प्रारम्भमा सादर उच्चारण गरिएको छ । पञ्चतन्त्रमा लेखिएको प्रत्येक श्लोक सफल जीवन र लोक व्यवहारका लागि मार्गदर्शक सूत्र जस्तो छ । यस ग्रन्थमा सयभन्दा बढी साना र ठूला कथाहरू छन् । यसका भएका कैयौँ प्रसंग, नीति श्लोक र उक्ति रामायण, महाभारत र कौटिलीय अर्थशास्त्रमा पाइन्छन् । केही कथाहरू ईसपका कथामा पनि पाइन्छन् । पञ्चतन्त्र कथासङ्ग्रह विश्वको उत्कृष्टतम कथासंग्रमा पर्दछ । यसमा नीति शिक्षा ईसप्स फेबेल्स र कथाको उत्कर्ष अरेबियन नाइट्स जस्तो छ । मनोविज्ञान, व्यवहारिकता तथा राजकाज का सिद्धान्तहरूलाई सरल एवं सरस लवजमा प्रस्तुतिकरण नै यसको मूल विशेषता हो।
पंचतन्त्रान्तथाडन्यस्माद् ग्रन्थादाकृष्य लिख्यते।
पंचतन्त्रका कथाहरू किन लेखिए भन्ने बारेमा रमाइलो कथा छ । महिलारोप्य नगरमा अमरशक्ति नाम भएका महादानी र प्रतापी राजा थिए । उनीसित धनसम्पत्तीको कमी थिएन । तर उनका तीन भाइ छोराहरू उद्दंड र मूर्ख थिए । छोराहरूलाई कसरी सपार्ने भनेर राजा पिरोलिरहन्थे ।
मूर्ख राजकुमारहरूलाई सपार्न सक्ने शिक्षक राज्यभित्र नभेटिएपछि सुमति नाम गरेका मन्त्रीले विष्णु शर्मा नाम गरेका विद्वन पंडितलाई बोलाएर ल्याए । मन्त्रीले राजकुमारहरूलाई विष्णु शर्माको जिम्मा लगाउन राजालाई सल्लाह दिए । राजाले विष्णु शर्मालाई मूर्ख राजकुमारहरूलाई सकेसम्म चाँडै राजनीतिज्ञ बनाइदिन अनुरोध गरे । राजाले उनलाई धेरै धन र जग्गा जमीन इनाम दिने बचन दिए । विष्णु शर्माले भने, ूमैले विद्या बेच्ने काम गर्दिन । तर छ महिनाभित्र यी राजकुमारहरूलाई राजनीति जान्ने बनाउन सकिन भने मैले आफ्नो नाम नै फेर्छु ।ू
मूर्ख राजकुमारहरूलाई विष्णु शर्माको जिम्मा लाएर राजा निश्चिन्त भए । विष्णु शर्माले राजकुमारहरूलाई शिक्षा दिनका लागि अनेक कथाहरू रचे । कथाहरूको माध्यमबाट नै उनले राजकुमारहरूलाई राजनीति, कूटनीति र व्यावहारिक ज्ञानको शिक्षा दिए ।
यसका कतिपय कथाहरू कथाहरूभित्र कथा र कथाभित्रका कथाभित्र पनि कथा छन् । संस्कृत साहित्यको यो प्राचिन शैली हो । यसैले यसभित्र कति वटा कथा छन् भनेर स्पष्टसँग छुट्याउन गाह्रो छ । तै पनि सामान्यतः बजारमा उपलब्ध पंचतन्त्र कथाका पुस्तकहरूमा ४० देखि ८० वटासम्म कथा पाइन्छन् । http://www.balsansar.com/panchatantra.php.
नेपाली जनजीवनमा पञ्चतन्त्र कतिसम्म भिजेको छ भने यसबाट अनेक प्रचलित उखान बनिसकेका छन्–
अप्रेसन लुना
अप्रेसन लुना अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
बरियारपट्टी
वरियापट्टी नेपालको पूर्वाञ्चल विकाश क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सिराहा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार वरियापट्टीको ९०६ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ५,१२९ रहेको छ।
बेतिया
बेतिया भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
भरतपुर जिल्ला
भरतपुर जिल्ला भारतीय राज्य राजस्थानको एउटा जिल्ला हो, जसको सदर मुकाम भरतपुर हो।
गेर्खु
गेर्खु नुवाकोट जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो।
रजनी राजदान
श्रीमती रजनी राजदान भारतके सङ्घ लोक सेवा आयोग (यूपीएससी)को वर्तमान अध्यक्षा हुन्। १६ अगष्ट २०१४मा आयोगको निवर्तमान अध्यक्ष प्रो. डी.पी. अग्रवालले उनकै रूपमा पद र गोपनीयताको शपथ दिलाए।
श्रीमती राजदान हरियाणा केडरको १९७३ बेचको आईएएस अधिकारी हुन्। उनी १९ अप्रिल २०१०मा आयोगको सदस्य बनेकी थिइन्। यूपीएससीमा आउनु भन्दा पूर्व उनी सचिव, पेंशन एवं पेंशनभोगी कल्याण र प्रशासनिक सुधार तथा जन शिकायते विभागमा सचिव थिइन्। उनी भारत सरकार र हरियाणा सरकारमा विभिन्न महत्त्वपूर्ण पदहरूमा रहेकी छिन्।
विस्नुपुरकट्टी
विस्नुपुरकट्टी नेपालको पूर्वाञ्चल विकाश क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सिराहा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
क्लोई जोन्स
क्लोई जोन्स (मेलिन्डा ली जोन्स १७ जुन १९७५ – ४ जुन २००५) अमेरिकी अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन्।
प्रारम्भिक जीवन तथा करियर
मेलिन्डा ली जोन्सको जन्म १७ जुन १९७५ मा टेक्सासको हस्टनमा भयो र उनी सिल्स्बीमा हुर्किईन्। १९९४ सिल्स्बी हाइ स्कुलबाट स्नातक गरेपछि उनी प्लेब्वाई मोडेल तथा अश्लील चलचित्रमा अभिनेत्री बनिन्। २००४ म उनले अश्लील चलचित्र क्षेत्र त्यागिन्। यस बीचमा उनले १८ वटा अश्लील चलचित्रमा अभिनय गरिन्।
भीलवाडा जिल्ला
भीलवाडा जिल्ला भारतीय राज्य राजस्थानको एउटा जिल्ला हो, जसको सदर मुकाम भीलवाडा हो।
बेरमो
बेरमो भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
अर्बिट अनलिमिटेड
अर्बिट अनलिमिटेड अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
अरुण जेटली स्टेडियम
अरुण जेटली स्टेडियम (अरुण जेटली स्टेडियम, ਅਰੁਣ ਜੇਤਲੀ ਸਟੇਡੀਅਮ) दिल्लीको एक प्रमुख खेल मैदान हो। यहाँ क्रिकेट खेलिने गरिन्छ।
ठूलोसिरुबारी
ठूलोसिरुबारी नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, बागमती अञ्चलको सिन्धुपाल्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो। ठूलोसिरुबारी जिल्लाको दक्षिणी भेगमा अवस्थित छ। जिल्ला सदरमुकामबाट करिव ३ कोष दुरी टाढा पर्ने यस गाविसको कुल क्षेत्रफल २२।४७ वर्ग किलोमिटर छ। गाविसको पूर्वमा साँगाचोक पश्चिममा भोटसिपा उत्तरमा सानुसिरुबारी इर्खु र दक्षिणमा काभ्रे जिल्ला पर्दछ। चौतरा थुम अन्तर्गत पर्ने यस गाविसमा ब्राम्हण जातिको बाक्लो बसोबास छ। यस गाविसका मानिसहरू व्यवासायीक कृषिमा व्यस्थ हुने गर्दछन्। व्यावसायीक धान उत्पादन गुहँ उत्पादन मकै उत्पादन पशुपालन यहाँको प्रमुख कृषि पेशा हो। इन्द्रावती नदी पनि यसै गाविस भएर बग्ने भएकाले यहाँ आन्तरिक पर्यटनको राम्रो सम्भावना छ। वि.सं. २०५८ सालको जनगणना अनुसार ठूलो सिरुबारीमा कुल १२०५ घरपरिवार मध्ये कुल जनसङ्ख्या ६७७० छ।
तनु वेड्स मनु
तनु वेड्स मनु एक भारतीय चलचित्र हो, जसको निर्देशन आनन्द रायले गरेका हुन् । यस चलचित्रमा माधवन तथा कङ्गना राणावत मुख्य भूमिका रहेका छन् ।
बाँसवाडा जिल्ला
बाँसवाडा जिल्ला भारतीय राज्य राजस्थानको एउटा जिल्ला हो, जसको सदरमुकाम बाँसवाडा हो।
भूगोल
बाँसवाडा जिल्ला राजस्थानको दक्षिणी भागमा गुजरात र मध्य प्रदेशको सीमासँगै रहेको एक जिल्ला हो। यसलाई राजस्थानको चेरापूँजी भन्ने गरिन्छ। यहाँको मुख्य आकर्षण माही नदी हो, जुन मध्य प्रदेश हुँदै माही बाँधसम्म आउने गर्दछ, माही नदी बाँसवाडा जिल्लाको जीवन वाहिनी हो। यहाँ मुख्यतः वागडी भाषा बोल्ने गरिन्छ, जिल्लाको प्रमुख वस्ती कुशलगढ, परतापुर, बागीदौरा, घाटोल, अरथुना हो। यो जिल्ला जङ्गलले ढाकिएको छ र यहाँ काठ, वनस्पति लगायतका वस्तुहरू प्रचुर मात्रामा पाइने गरिन्छ।
नामोत्पत्ति
बाँसवाडा नामको मूल स्रोतलाई लिएर दुई वटा धारणाहरू रहेका छन्। एउटा त यो क्षेत्रमा बँसिया नामक भील शासक हुने गर्थ्यो, जसको राज सन् १५२९ सम्म यहाँ महारावल जगमाल सिंहको शासन आएको थियो। दोस्रो धारणा अनुसार यहाँ बाँसको झ्याम्म परेको वन भएकै कारण यस क्षेत्रको नाम बाँसवाडा हुन गएको थियो।
बदामे घाँस
बदामे घाँस दुवोजस्तै भुँईमा फिजिने एक प्रजातिको बहुवर्षे घाँस हो। यो घाँस फेवेसी परिवार अन्तर्गत पर्दछ। यस घाँसलाई पहिलो पटक डब्ल्यू गेरगोरी र उनका एक साथीले सन् १९९४ मा वर्णन गरेका थिए। बदामे घाँसलाई रुखो र खाली ठाउँमा पनि लगाउन सकिन्छ। यो घाँस अती पोषिलो, नरम भएकोले सबै घरपालुवा जनावरले यसलाई रुचीकासाथ खाने गर्दछन्। यस प्रजातिको घाँसलाई अन्य अकोषे घाँसहरूसँग मिसाएर छर्दा पनि यसको राम्रो लाभ लिन सकिन्छ। यसको पात मसिनो खालको हुन्छ भने एक ठाँउमा चारवटा पात जुटेका हुन्छन्। यस प्रजातिको घाँसको फूल पहेँलो हुन्छ भने यसले छिटै यसले जमिन ढाक्दछ। भूसंरक्षण प्रयोजनमा पनि यो घास उपयुक्त मानिन्छ। यस घाँसको प्रसारण बीउबाट र लहरालाई टुक्रापारी सार्न सकिन्छ। यस प्रकारको घाँसको विरुवाहरू हेर्दा बदामको बोट जस्तो हुने भएकाले यसलाई बदामे घाँस भनिएको हो।
विवरण
बदामे घाँस डाँठमा जरा छोड्दै फैलने बहुवर्षीय प्रजातिको घाँस हो। यसको मूल जरा गहिरोसँग जमिनमा गडेको हुन्छ भने यसको डाँठ खासै माथि उठ्दैन हुँदैन। यस प्रजातिको घाँसको जरा बढीमा ५० सेमी उचाइसम्म फैलन्छ। ३ पाते बदाम जस्तै देखिने यस प्रजातिको घाँस पहेँलो प्याउली जस्तै फूली ढकमक्क फैलन्छ। यस प्रजातिको घाँसलाई बीउबाट तथा डाँठ काटेर दुवै तरिकाले सार्न सकिन्छ। यस प्रकारको घाँस घरपालुवा जनावरहरूका चरन विकास गर्नका लागि उपयुक्त मानिन्छ भने यसले छिटै जमिन ढाक्ने हुँदा भूसंरक्षण पनि यसले मद्दत पुर्‍याउँदछ। यस घाँसको ओसिलो वा रुखको छाँयामुनी पनि सफलतापूवर्क उत्पादन लिन सकिन्छ भने यसलाई अन्य घाँसहरूसँग मिसाएर खुवाउदा पोषक तत्व संरक्षित भै घरपालुवा जनावरको वृद्ध विकासमा सहयोग पुग्दछ।
वितरण
बदामे घाँसको उत्पत्ति दक्षिण अमेरिकी देश ब्राजिलबाट भएको थियो भने हाल यो घाँस ओसिलो उष्णकटिबन्धीय र उप-क्षेत्रहरूमा व्यापक रूपमा रहँदै फैलिएको छ। यो अर्जेन्टिना, अस्ट्रेलिया, कोलोम्बिया र संयुक्त राज्य अमेरिका लगायतका धेरै देशहरूमा सफलतापूर्वक खेती गरिएको छ भने यसलाई हालसालै दक्षिण-पूर्वी एसिया र मध्य अमेरिकी देशहरूमा खेती गरिएको थियो। सामान्यतया यसलाई रातोमाटो, नदिकिनाराको बलौटे दोमट मध्यम उर्वराशक्ति भएको जमिन, अति उत्तम मानिन्छ। माटोको पि.एच. ४.५ देखि ७२ उपयुक्त मानिन्छ तथापि ५.४ भन्दा कम पिएच भएमा उत्पादन मा नकारात्मक असर पर्दछ। बदामे घाँस विशेष गरी सेप परेको अवस्था वा ठाउँमा राम्रोसँग हुर्कने गर्दछ।
जलवायु तथा खेती
बदामे घाँस समुद्री सतहबाट १४०० मिटरको उचाईमा पाइन्छ। यो त्यस्तो क्षेत्रमा बढ्न सक्छ जहाँ वार्षिक वर्षा ११०० मिलिमिटर भन्दा बढी हुन्छ तर यसले उत्पादन १५०० मिलिमिटर वार्षिक वर्षा हुने ठाउँमा अधिक हुन्छ। औषत वार्षिक तापाक्रम २१ देखि २३ डिग्री सेल्सियस भएको स्थान बदामे घाँसको लागि उपयुक्त मानिन्छ। यो घाँस पानी जम्ने ठाउँमा हुर्कन सक्दैन। यस प्रजातिको घाँसलाई सुख्खा मौसममा सिँचाई गर्दा बचाउन सजिलो पर्दछ। तुसारो परेको बेला बदामे घाँसको टुप्पा सुक्दछ भने तापक्रम बढ्नासाथ टुप्पाहरू पलाउन सुरु गर्दछन्। सिधा सूर्यको प्रकाश पर्ने ठाँउमा भन्दा छाँया पर्ने ठाँउमा यसको उत्पादन बढी लिन सकिन्छ। यस प्रजातिको घाँसलाई बीउ वा लहराबाट लगाउन सकिन्छ। बीउबाट लगाउँदा छिटै जराको विकास भई घाँस उत्पादनमा सकारात्मक प्रभाव पर्दछ। अन्य घाँसको तुलनामा यस घाँसको उत्पादनका लागि बढी चिस्यानको आवश्यक पर्दछ। बीउ छर्दा इनाकुलम प्रयोग गरी रोप्दा घाँस वृद्धिमा सहयोग पुग्छ।
बदामे घाँस बीउबाट लगाउदा १५ देखि २० कि.ग्रा प्रति हेक्टर लगाउन सकिन्छ। बीउको मात्रा गुणस्तरमा भरपर्दछ। यो घाँस अन्य घाँसको तुलनामा लगाउन सारै सजिलो हुन्छ। यसको त्यान्द्रा वा जराले चिसो जमिन छोएको छ भने तुरुन्त जराको विकास भएर सर्दछ र पलाउन सुरु गर्दछ जसका लागि तयार पारिएको जमिनमा २.५ सेमी गहिराइमा बीउ रोप्नु पर्दछ। जमिनको बाहिरी सतहमा बीउ छर्दाखेरी उर्वराशक्तिमा कमी आउनुका साथै चरा तथा मुसाले बीउ खाइदिन्छन्। हाँगाको रोप्दा करीब १० देखि १५ सेमीको टुक्रा पारी वर्षा याममा माटोमा चिसान प्रसस्त भएको बेला आधा जमिन भित्र पर्ने गरी ५० सेमीको फरकमा रोप्नु पर्दछ र यसलाई राम्रोसँग थिच्नु पर्दछ। यस घाँस लगाउन जेठ असार अर्थात वर्षात सुरु भएपछि राम्रो हुन्छ। यो कोषे घाँस भएकोले मलको मात्रा धेरै आवश्यक पर्दैन तर सारै रुखो माटो छ भने फसफोरसयुक्त मल राख्दा यसको विकास राम्रो हुन्छ। जती पनि अकोषे भुईँघाँसहरू छन् तिनीहरूलाई मिसाएर खेती गर्न उत्पादन तथा पोषणका हिसाबमा राम्रो हुन्छ। बदामे घाँसलाई मुलाटो, पास्पालम आदि घाँससँग मिसाएर खेती गर्न सकिन्छ।
कीरा नियन्त्रण तथा पौष्टिकता
यस घाँसमा रोग तथा कीराको त्यति समस्या छैन तर यसको जरामा फल्ने बदामका कारण मुसाहरूले घाँसको जरालाई खाने गर्दछन्। बदामे घाँसको अमारिलो भन्ने जातले यसमा लाग्ने प्रमुख रोगहरू सहन गर्न सक्दछन्। अन्य आकाषे बहुवर्गे घाँसको तुलनामा यसक घाँसको उत्पादन कम हुन्छ तर यस घाँसक एकपटक फैलिएपछि मास्न गाह्र पर्दछ। बदामे घाँस लहराबाट सजिलै फैलिन्छ। यसको बीउ जमिन मुनि बन्ने भएकोले प्राकृतिक रूपमा यसको फैलावट भूक्षयबाट मात्र सम्भावना हन्छ। बदामे घाँस एक पटक स्थिापित भएपछि यो मास्नको लागि निकै कठिन हुन्छ। यसलाई फैलाउनको लागि लहराहरू काटि अन्यत्र खाली स्थानमा रोप्नु पर्दछ।
बदामे घाँसमा १३ देखि २५ प्रतिशत क्रुड प्रोटिन र ६० देखि ७० प्रतिशत कुल पाच्य पदार्थ पाइन्छ। यसमा टेनिनको मात्रा कम हुन्छ। यो घाँस सबै खाले पशुहरूले रुचिपूर्वक खान्छन्। यसलाई कुखुरा, हाँस र सुँगुर र बङ्गुरले पनि खाने गर्दछन् भने यस घाँसमा कुनै पनि प्रकारको विषालु पन पाइएको छैन।
उत्पादन तथा महत्त्व
यस घाँस अन्य घाँसको तुलनामा सुख्खा पदार्थको कमै मात्रमा उत्पादन हुन्छ। सामान्यत औषत ५ मेट्रिक टन सुख्खा पदार्थ प्रति हेक्टर प्रति वर्ष उत्पादन हुन्छ। अकोषे घाँस मुलाटो जात यस घाँससँग मिश्रित गराएर लगाएमा उत्पादनमा वृद्धि हुन्छ। यसरी मिश्रित गर्दा २० टन सुख्खा पदार्थ हेक्टर प्रति वर्ष उत्पादन भएको कुरा अस्ट्रेलिया र कोलोम्बियामा पत्ता लागेको थियो। यस घाँसको बीउ उत्पादन जमिन मुनी हुने हुँदा घाँस छिप्पिसके पछि घाँसको लहरा छिटो हटाउनु पर्दछ। नियमित रूपमा घाँस काट्नु पर्दछ र मुसाबाट जोगाउनु पर्दछ। बदाम खेती जस्तै गरी यस घाँसको बीउलाई पनि खनेर निकाल्नु पर्दछ। माटोमा चिस्यानको मात्रा उपयुक्त रहिरहेमा बीउ उत्पादन पुरा घाँस बढ्ने अवधि सम्म भई रहन्छ। बदामको कोसाको रूपमा १ टन प्रति हेक्टर यस घाँसको उपप्रजाति अमारिलोबाट लिन सकिन्छ। कुनै कुनै जातले ४ टन प्रति हेक्टरसम्म घाँस रोपेको १५ महिनामा उत्पादन भएको पाइएको छ।
बदामे घाँस खुवाउदा पशुहरूको शारिरीक तौल बढ्नुका साथै दुध उत्पादनमा वृद्धि हुन्छ। दुध उत्पादनमा १७ देखि २० प्रतिशत वृद्धि हुने र शारिरीक तौल हासिलमा मुलाटो /गिनी घाँससँग मिसाएर खुवाउदा दैनिक रूपमा ०७२ कि.ग्रा देखि १ किग्रासम्म बढ्दो उमेरका बाच्छा बाच्छीमा पाइएको छ। अहिले आएर पन्छीको सबैभन्दा ठूलो जात सुतुरमुर्गका लागि पनि यो घाँस निकै राम्रो र पोषिलो मानिएको छ। बदामे घाँस उष्ण तथा सम-शितोष्ण हावापानीमा हुने, आली, कान्ला, बगैचा, पहिरो जाने भिरालो जग्गा जता पनि लगाउन सकिने बहु वर्षिय स्वरूपको हुने र उग्राउने पशु बाहेक बङ्गुर तथा कुखुराको दानामा समेत ५-१० प्रतिशत सम्म मिसाई खुवाउन सकिने भएकाले यसको लोकप्रियता धेरै नै रहेको पाइन्छ। बदामे घाँस खुवाउदा कुखुराको अण्डाको आकारमा पनि वृद्धि भएको कुरा सार्वजनिक भएको थियो।
सुन्दरनगर
सुंदरनगर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
भीमदत्त नगरपालिका
भीमदत्त (पुरानो नाम: धुसुडी बजार र महेन्द्रनगर ) नेपालको सुदूरपश्चिम प्रदेशको कञ्चनपुर जिल्लाको सदरमुकाम तथा एक नगरपालिका हो। नेपालका तत्कालीन राजा महेन्द्रको सम्मानमा सहर र नगरपालिकाको नाम महेन्द्रनगर राखिएको थियो। नेपालमा लोकतन्त्र स्थापनापछि वि.सं. २०६५ कार्तिक २० गते नेपाल सरकारको निर्णय बमोजिम यस नगरपालिकाको नाम महेन्द्रनगरलाई परिवर्तन गरेर क्रान्तिकारी किसान नेता भीमदत्त पन्त को सम्मानमा यसको नाम भीमदत्त नगरपालिका राखिएको थियो।
यस नगरपालिकाको पूर्वमा बेदकोट नगरपालिका, उत्तरमा डडेल्धुरा जिल्ला, दक्षिणमा शुक्लाफाँट राष्ट्रिय निकुञ्ज र पश्चिममा भारतको उत्तराखण्ड राज्य रहेको छ। यो नगरपालिकाको पुरानो नाम महेन्द्रनगर थियो। यो नगर सुदूरपश्चिम नेपालको एक मुख्य पैठारीकर्ता तथा यातायातको केन्द्र हो। नेपालको पूर्वबाट आएको पूर्व पश्चिम राजमार्ग यसै ठाउँमा आएर अन्त हुने तथा पश्चिमका दुर्गम स्थानहरूका लागि सहज यातायात उपलब्ध भएकाले यो स्थान पश्चिमको एक प्रमुख वाणिज्य केन्द्र पनि हो। जिल्ला सदरमुकाम समेत रहेकोले यस नगरपालिकाभित्र जिल्ला स्तरीय सरकारी कार्यालयहरू रहेका छन्।
नगर पञ्चायत ऐन २०१९ बमोजिम तत्कालीन सरकारले वि.सं. २०३४ साल फाल्गुन ९ गते तत्कालीन भुजेला, सिद्धनाथ र आदर्श गाँउ पञ्चायतका सम्पुर्ण भू-भाग तथा सुडा र ऐरी गाउँ पञ्चायतको आंशिक भू-भाग मिलाएर सो समयमा 'महेन्द्रनगर नगर पञ्चायत' गठन गरेको थियो। यो नगर कञ्चनपुर जिल्लाकै पहिलो नगरपालिका समेत हो। जनसङ्ख्याको आधारमा यो नेपालको २८औँ ठूलो सहर हो। यो नगरपालिकाको ५ किलोमिटर (३.१ माइल) पूर्वमा भारतीय सीमाना रहेको छ भने देशको राजधानी काठमाडौँबाट यो ७०० किलोमिटर (४३० माइल) पश्चिममा रहेको छ।
नामकरण
नेपाल अधिराज्यको तत्कालीन राजा महेन्द्र शाहको नाममा यो नगर क्षेत्रको नाम महेन्द्रनगर राखिएको हो। देशमा आएको राजनीतिक परिवर्तन र गणतन्त्र स्थापनापछि यसको नाम परिवर्तन गरेर भीमदत्त राखिएको हो। नेपालका सहिद तथा क्रान्तिकारी किसान नेता भीमदत्त पन्तको सम्मानमा यसको नाम भीमदत्त नगरपालिका राखिएको थियो।
जनसङ्ख्या
नेपालको वि.सं. २०६८ को जनगणना अनुसार भीमदत्तको जनसङ्ख्या १,०४,५९९ रहेको छ भने कुल २०,६४८ घरधुरी रहेका छन्। कुल जनसङ्ख्यामध्ये ५३,५१२ महिला र ५१,०८७ पुरुष रहेका छन्।
भोगौलिक अवस्थिति
यो नगरपालिका २८°५२' देखि २९°०८' उत्तरी अक्षांश र ८०°०६' देखि ८०°१५.५' पूर्व देशान्तरमा अवस्थित रहेको छ। यो नगर क्षेत्र समुद्र सतहबाट १०० मिटर देखि १००० मिटरसम्मको उचाइमा रहेको छ। यस नगरपालिकाको जम्मा क्षेत्रफल १७१.८० वर्ग किलोमिटर रहेको छ।
बोगटी
बोगटी नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपाली भाषीहरूको थर हो।
बोगटी थर
नेपालमा ब्राह्मण, क्षेत्री, वैश्य र शुद्र सम्मनका जातिले बोगटी थर लेखेका छन् ।
नेपालमा वोगटी थर लेख्नेहरू
बोगटीहरूले आफूलाई क्षेत्री भन्ने र क्षेत्री जातिसँगै वैवाहिक सम्बन्ध गर्ने गरेको पाईन्छ । तिनका कुलदेवतापनि फरक–फरक छन् । तिनका गोत्रपनि फरक–फरक देखा पर्दछ । जानकारीमा आए अनुसार निम्न तालिकामा वोगटी थर लेख्नेहरूको बसोबास भएको स्थान र गोत्र पहिचान उल्लेख गरिएको छ । :- काम, स्थान र पदको आधारमा थर, थरभित्र पनि विविधता स्थान, काम, पद र निगाहाका आधारमा थरबनेका धेरै छन् । भण्डारको कामगर्ने भण्डारी, ज्योतिषि (ज्वईसी) गर्ने जोशी, रोस्या (चुला)को कामगर्ने रोस्यारा, पानीभर्ने पनेरु, फूल टिप्ने फूलारा, पूजाको कामगर्ने पूजारा, पूजारा अन्तरगत ब्राह्मण र क्षेत्री दुवै थरका पाईन्छन् । निरोली बसेका निरौला । लेखनको कामगर्ने लेखक, पाठ वाचन गर्ने पाठक, बेलका रुखमुनि बास बसेको बेलवासे, सापकाटेर सापकोटा, खड्क चलाउँने खड्का, बनेका थरहरू यसै प्रकार बनेका हुन्। त्यस्तै विटकर उठाउँनेलाई विष्ट आज अधिकांश विष्ट थरका क्षेत्रीहरू हाम्रो समाजमा छन् । तिनै मध्ये बैतडी क्षेत्रमा बसोवास गर्ने गौतम र कश्यप गोत्रीहरूमै कसैलाई काला विष्ट, गोरा विष्ट भनिन्छ । कठायत र विठारी थरका क्षेत्रीहरू पनि हाल विष्ट थर लेख्न थालेका छन् । यी डोटी गडसेरा क्षेत्रमा छन् । भारद्वाज गोत्री विष्ट डोटी गडसेराको बिसफरामा बस्छन् ।
बोगटीले मान्ने विशेष पर्वहरू
बोगटी थर पद, स्थान सहित विभिन्न अवस्थाबाट बनेको एउटा थर भएकोले यसले मान्ने फरक पर्ब ,तिहार हुँदैन । बोगटी थर लेख्नेहरु हिन्दु  हुन्  । यी अन्तर्गत शिव ,मस्टो ,भगवती , देबी सहितका देवता मान्दछन् । बैतडीका बाहुन बोगटीका देवता मालिका छन् । एक किसिमले भन्ने हो भने नेपालको प्राय अधिकांस जिल्लामा बोगटी लेख्नेहरू बसोबास गर्छन् । हिन्दु धर्म मान्दछन् ।
उग्रतारा मन्दिर
उग्रतारा मन्दिर  शुदुर पश्चिमकै ठूलो शक्तिपिठ मानिन्छ । यो मन्दिर डडेलधुरा देखि चार किलोमीटर पश्चिमपट्टी रहेको छ । यो मन्दिरलाइ नेपालको सूदूर पश्चिमका नौ भगवतीहरूका मन्दिरहरूमा एक मन्दिर मानिन्छ । उग्रतारा मन्दिरको उत्पति सम्बन्धमा प्रमाणिक आधारमा कुनै शिलालेख नभेटियता पनि यसको उतपतिको किम्बदन्ति भने यस प्रकार छ।
ऐतिहासिक पृष्टभुमि
धेरै वर्ष उग्रतारा भगवती रहेको स्थान नजिक लटाउली गाउँमा साँकि जातिको बसोबास रहेको थियो। जुनकुरा त्याहाको हाल रहेको भु-बनोटको आकृतिबाट पनि प्रष्ट हुन्छ। हाल रहेको उग्रताराको मन्दिर वरपर तिनै लटाउलीका साँकी जातिहरूले कृषि कार्य गर्दथे। एक दिन तिनै साँकी जातिको एकजना किसान हलो जोतिरहेको अवस्थामा हलोको फालि सिलामा गढेर सिलाबाट निरन्तर रगतको धारा बगि रहेको अबस्थामा ति साँकीले रगत रोक्नको लागि अनेक प्रयत्न गर्दा रोकिएन । रगत धेरै आउदा रगतको खोला बग्न शुरु भयो। हाल पनि यो खोला यहि मन्दिरका तलन्वाखोलाको नामले चिनिन्छ र यसरी बग्दै रहेको रगत रोक्न तिनै किसानले खानु भनि ल्याएको "मास" को खिचडी सोही सिलाको फालि लागेको घाउमा लगाउँदा रगत बग्न रोकियो। त्यसपछि त्यस सिलाललाई सुरक्षित गरी मन्दिर निर्माण गरियो। ति किसान नै त्याहाँको पुजारी भए र तिनको सन्तानहरूले पुजारीहुदा उग्रतारा क्षेत्रको भित्रै नचनटुक्रि भन्ने ठाउँबाट सिधै ओरालो उल्टो शरिर सुति करिब पाँच किलो मिटर तल शैलेश्वर महादेव मन्दिर भित्रको सानो झ्यालबाट भित्र छिरी सकेर अन्य परम्परागत क्रिया गरी वास्तविक गृहस्थ जीवन त्यागि भगवतिको पुजामा रहनु पर्ने पर्चलन छ। यसरी पजारी अवतार नभएको अबश्थामा मन्दिरको बाहिरी शिला भन्दा अलि टढा मात्र ब्राम्हणहरूले पुजा गराउने चलन छ । यिनै पुजारिको बारे अर्को किम्बदन्ती पनि छ एक समय उग्रतारा माताको पुजारिको वृद्ध अवश्थासम्मपनि सन्तान नभएको ले सन्तान पाउ भन्ने आग्रह गर्दा उग्रतारा माताले पछि दु:ख पाइन्छ भन्दा उसले सन्तानको ढपी गरिरहदा उनको छोरो भयो। छोरो ठुलो भएपछि पुजारिको सबै घर व्यवहार छोराले सम्हाल्थे तर एक वर्षको उग्रताराको मेला हुने अघिल्लो दिन सो गागँमा थुप्रै पाहुनाहरु आए जो आज पनि यथावत ;छ । र आएका पाहुनाहरूको सत्कार गर्न त्यो गाँउको मानिसहरु आफ्नो कर्तव्य सम्झन्छन। सोही हुनाले आधारातमा पाहुनाकै सत्कारमा ति बृद्धाको छोरा बुहारीको समय वितेकोर त्यस अबधिमा आफ्नो कुनै वास्ता नगरेकोले बृद्धा पुर्न आक्रोसको साथ रातिनै उग्रतारा मन्दिरमा गई पुकार गरी हजुरको दरबारबाट प्राप्त छोरा नष्ट होस भन्दा भोलिपल्टा मेलाको दिनको ठिक १२ बजे तिनको छोरोको मृत्यु भएको किम्बदन्ति सुन्न पाइन्छ। यसै प्रकार उग्रताराको महिमा बारे अर्को किम्बदन्ती पनि छ। कार्तिक पुर्णिमा लाग्ने प्रसिद्ध मेला देइजातमा प्राचिनकालमा गर्खा, गर्खाबाट लडाकुहरूले आ-आफ्नो विरतासाथ लडाई हुदा रगतको खोला बग्ने जसलाई यहा त्यहा न्वाखोलाकोरूपमा नामकरण गरिएको छ। यहा कार्तिक शुक्ल पर्णिमाको दिन जिल्ला भरिबाट मात्र नभई विभिन्न जिल्लाबाट मेला भर्न आउदछन। यस उग्रतारा मेलापछि चिस्यान सुरु भई हिउद लाग्ने हुदा डडेलधुरा बासिको कृषि कार्यबाट फुर्सदका दिनहरु आउछन।खनमडा, छचोडा,दमडा, र जिलोडामा भन्डार रहेको उग्रतारा मन्दिरमा यिनै ठाँउबाट देउरो पनि आउछ। यस मन्दिरमा देउरो आउनु अघि चतुर्दशिको राति रत्यौली मनाउने ,मन्दिर पग्न अगाढी लटाउली, लगायतखनमडाट, जिलोडा र दमडामासाँस्कृतिक झलकका साथ खेल र जात्रा गरी देउरो उग्रतारामा लगीन गौरवमय परम्परा आफैमा रोमान्चक छ ।
विधानगर
विधानगर नेपालको पूर्वाञ्चल विकाश क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सिराहा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
अरियोन स्याल राइज
अरियोन स्याल राइज अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
बाड़मेर जिल्ला
बाडमेर जिल्ला भारतीय राज्य राजस्थानको एउटा जिल्ला हो, जसको सदर मुकाम बाडमेर हो।
सीवान
सीवान भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
अधिकार
अधिकार स्वतन्त्रता वा कानूनी हकको, सामाजिक वा नैतिक सिद्धान्त हो। यसको अर्थ, कुनै कानुनी प्रणाली, सामाजिक अधिवेशन वा नैतिक सिद्धान्त अनुसार मानिसहरूलाई के गर्न अनुमति दिइएको छ वा मानिसहरूलाई के गर्न दिइएको छ भन्ने सन्दर्भमा अधिकार नै आधारभूत नियम हो। कानून र नीतिनियम, विशेष गरी न्याय र देवत्वशास्त्रका सिद्धान्तजस्ता विधाहरूमा अधिकारको अनिवार्य महत्व रहेको छ।
कुनै पनि सभ्यताको लागि अधिकार आधारभूत हुन्छ र सामाजिक द्वन्द्वको इतिहासलाई परिभाषित गर्ने र त्यसलाई पुनः परिभाषित गर्ने प्रयाससित प्रायः गाँसिएका हुन्छन्। नेपाली बृहत् शब्दकोश अनुसार, अधिकार भनेको कानुनी, परम्परागत वा नैतिक रूपमा प्राप्त न्यायोचित दावी हो।
निकिता ख्रुश्चेभ
निकिता सरगेयेभिच ख्रुस्चेभ (रूसी: Никита Сергеевич Хрущёв, जन्म : १५ अप्रिल १८९४, मृत्यु:११ सेप्टेम्बर १९७१) शीत युद्ध को समयमा सोभियत सङ्घका सर्वोच्च नेता थिए।
१९५० को दशकमा ख्रुश्चेभले स्वेज सङ्कट, स्पुतनिकको प्रक्षेपण, १९५७ को सिरियाली सङ्कट, १९६० को यू -२ घटना जस्ता ठूला विजयहरूका लागि  कडा समर्थन पाएका थिए। सन् १९६० को दशकको सुरुतिर, ख्रुश्चेभको नीतिहरूमा कमजोरीहरू र क्युबा क्षेप्यास्त्र सङ्कटलाई सम्हाल्ने उनको तरिकाको कारणले उनको लोकप्रियतामा ह्रास आउन सुरु भएको थियो। यसले उनका सम्भावित प्रतिद्वन्द्वीहरूलाई उत्साहित तुल्याएको थियो जो पछि क्रमशः शक्तिमा आउँदै अक्टोबर १९६४ मा उनलाई हटाएका थिए। यद्यपि, उनले सोभियत सोभियत सङ्घको अघिल्ला शक्ति सङ्घर्षको जस्तो घातक नियती भोग्नु परेन। ख्रुश्चेभको मृत्युु सन् १९७१ मा हृदयघातबाट भएको थियो।
नीति कार्यक्रम
सन् १९५३ मा स्टालिनको मृत्युपछि सोभियत सङ्घको नेतृत्व सम्हाल्न निकिता ख्रुश्चेभ आएका थिए। उनले स्टालिनको सबभन्दा कठोर​ तानाशाही नीतिहरूलाई उल्टाई दिएका थिए। उनले सर्वहारा वर्गको पार्टी सोभियत कम्युनिस्ट पार्टी र सर्वहारा वर्गको अधिनायकत्वको सोभियत राज्यसत्तालाई नयाँ अवधारणामा बदलेका थिए। उनले सम्पूर्ण जनताको पार्टी र राज्यसत्ताको अवधारणालाई अगाडि ल्याएका थिए। यो क्रमलाई १९७१ मा ख्रुश्चेभको मृत्यु पश्चात् सत्तामा आएका ब्रेझनेभले झन अगाडि बढाएका थिए।
कृषि नीति
सन् १९४० को दशक देखि नै, ख्रुश्चेभले सोभियत सङ्घमा मकै खेतिको बारेमा वकालत गरेका थिए।  उनले युक्रेनमा मकै संस्थानको स्थापना गरेका थिए र भर्जिन ल्यान्डमा हजारौँ हेक्टर जमिनमा मकै खेति गर्नको उनले आदेश दिए। I
अन्तरिक्ष अनुसन्धान
सोभियत सङ्घ अन्तरिक्ष अनुसन्धानमा सबभन्दा अगाडि निक्लिएको थियो। सन् १९५७ मा उनले विश्वको सबभन्दा पहिलो कृत्रिम उपग्रह स्पुतनिक पृथ्वीको आसपास कक्षामा पुर्‍याएका थिए। सन् १९६१ मा सोभियत वायु-सैनिक युरी गागरिन पृथ्वीबाट माथि अन्तरिक्षमा पुग्ने सबभन्दा पहिलो मानव बनेका थिए।
क्युबा क्षेप्यास्त्र सङ्कट
क्युबा क्षेप्यास्त्र सङ्कट संयुक्त राज्य अमेरिका र सोभियत सङ्घ बीच शीत युद्धको सबैभन्दा खतरनाक बिन्दू थियो। सन् १९६२ मा क्यूबा क्षेप्यास्त्र सङ्कटमा अमेरिका र सोभियत सङ्घको बीच धेरै गम्भीर तनाव सृजना भएको थियो र उनीहरू परमाणु प्रलयको अबस्थामा पुगेका थिए तर कुनै तरिकाले यो सङ्कट टरेको थियो।
बेल्लारी
बेल्लारी भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
वेडेन पावेल शिखर ब्याज
वेडेन पावेल शिखर ब्याज ब्वाय्\गर्ल स्काउटलाई सदस्यता ब्याज प्रदान गरिएपछि प्रदान गरिने दोस्रो चरणको ब्याज हो । यो ब्याज स्काउटलाई दिक्षा दिए पछि स्काउटहरूलाई प्रदान गरिने ब्याज हो । यो ब्याजको भूमी हरियो हुन्छ । जसले स्काउटहरूलाई नेपालको धनको रूपमा रहेको हरियो वनपाखाको प्रतिनिधित्व गराउँछ । यस ब्याजको माथिल्लो भागमा सेतो हिमाल अङ्कित छ । जसले नेपालको वेडेन पावेल शिखर हिमालको प्रतिनिधित्व गर्दछ । हिमाल भन्दा तल भागमा पहेलो रंगमा ब्वाय्\गर्ल स्काउटको सिद्धान्त ‘‘तयार होउ’’ रहेको हुन्छ । जसले स्काउटहरु जुनसुकै समयमा पनि सारिरीक र मानसिक लगायत सबै प्रकारले तयार रहन्छन् भन्ने कुरा जनाउँछ ।
प्रक्रिया
वेडेन पावेल शिखर ब्याज प्राप्त गर्नको लागि स्काउटले आफ्नो स्काउट मास्टरलाई तपसिलका विषयको परीक्षा दिई उहाँको विश्वास प्राप्त गर्नु पर्नेछ
सम्बन्ध
सम्बन्ध अन्र्तगत स्काउटले समुदायसंग सम्बन्ध राख्न सक्ने हुनुपर्ने छ ।
बिकानेर जिल्ला
बिकानेर जिल्ला भारतीय राज्य राजस्थानको एउटा जिल्ला हो, जसको सदर मुकाम बिकानेर हो।
क्वेसन एन्ड एन्सर
क्वेसन एन्ड एन्सर अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
रसुवागढी
रसुवागढी नेपाल-चीन सीमानामा बागमती प्रदेशको रसुवा जिल्लामा रहेको गोसाइँकुण्ड गाउँपालिकाको वडा नं. २ साविक टिमुरे गाविसमा अवस्थित डेढ शताब्दी पुरानो ऐतिहासिक गढी हो। उत्तरबाट लिङ्दे र पश्चिमबाट केराङ खोला मिलेर भोटेकोशी नदी सुरु हुने दोभानमा रसुवागढी निर्माण भएको छ। बहादुर शाहको समयमा भएको नेपाल-भोट युद्धमा भोटको सहायताको लागि यही बाटो हुँदै आएका चिनियाँ फौजले नेपालीहरूलाई हराउँदै बेत्रावतीसम्म पुगेका थिए। पछि जङ्गबहादुरको पालामा भएको नेपाल-भोट युद्धमा तिब्बतीहरूलाई हराएपछि नेपाली फौज गढीको बाटो हुँदै केरूङ र दिगर्वसम्म पुगेका थिए। वि.सं. १९१२ सालमा यस गढीको निर्माण भएको थियो। यही गढीको नामबाट रसुवा जिल्लाको नामाकरण गरिएको हो। रसुवागढी हाल लाङटाङ राष्ट्रिय निकुञ्ज क्षेत्रभित्र पर्दछ र यसलाई नेपाली इतिहासको साक्षी पनि मानिन्छ। बहादुर शाह र जङ्गबहादुर राणाको पालामा तिब्बतसँग भएको लडाइँमा यही गढीबाट नेपाली पुर्खाहरूले लडेर तिब्बतसँग युद्ध जितेका थिए। प्राचीनकालमा नेपाल र भोटवीच चल्ने व्यापारको प्रमुख नाका थियो। लिच्छवि कालमा अंशुवर्माको शासनकालका बेला उनकी छोरी भृकुटी यही नाका हुँदै घरमाइती गर्ने गरेकी थिइन्। मल्लकालमा पनि रसुवागढी नाकावाट तिब्बतसँग व्यापार हुने गरेकाले यो मुख्य परम्परागत ऐतिहासिक व्यापारिक नाका हो। मध्यकालको उत्तरार्द्धसम्म पनि यो ठाउँ प्रमुख व्यापारिक मार्ग र केन्द्रको रूपमा परिचित रहेको देखिन्छ। बहादुर शाहको नायबीकालमा भएको नेपाल-भोट युद्धमा भोटको सहायताको लागि यही बाटो हुँदै आएका चिनियाँ सेना नेपाललाई हराउँदै बेत्रावतीसम्म पुगेको इतिहासमा उल्लेख छ।चीनसँगको लडाइँका बेला नेपाली लडाकूले आफ्नो सुरक्षाका लागि यो गढी बनाएका थिए। ठूलाठूला ढुङ्गा कुँदेर बनाइएको अग्लो पर्खालमा शत्रुलाई निसाना लगाउन स-साना ४७ वटा प्वाल र ६० फिट लम्बाइ ६ फिट उचाइ र ६ फिट चौडाइको गढीमा बसेर नेपाली फौज आफू सुरक्षित रहदै चिनिया फौजसँग चार पटकसम्म लडाइँ लडेका थिए। यस गढीबाट लिन्दे र केरूङ नदीको सङ्गम भएर भोटेकोशी नदी बनेको सङ्गमस्थल नजिकै देख्न सकिन्छ।
झुर्किया
झुर्किया मोरङ जिल्लामा पर्ने एक गाविस हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार झुर्कियाको २,६०५ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ११,४०५ रहेको छ।
टाउ जिरो
टाउ जिरो अमेरिकन उपन्यासकार पाउल एन्डरसनद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
सीतामढी
सीतामढी भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
अमरगढी नगरपालिका
अमरगढी नगरपालिका नेपालको सुदूरपश्चिम प्रदेशको डडेल्धुरा जिल्लामा अवस्थित एक नगरपालिका तथा जिल्ला सदरमुकाम हो। ऐतिहासिक अमरगढी किल्लाको काखमा रहेको यो नगरपालिकाको नामाकरण राष्ट्रिय विभूति अमरसिंह थापाले बनाएको अमरगढीको किल्लाकै नाममा राखिएको छ। अमरगढीलाई वि.सं. २०५३ माघ ११ गते तत्कालिन सरकारद्वारा नगरपालिका घोषणा गरि चार किल्ला तोकिएको थियो। वि.सं. २०६८ मा नेपालको एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना अनुसार यस नगरपालिकाको जनसङ्ख्या २१,२४५ रहेको छ।
नेपालको व्यवस्थापिका संसद
नेपालको संविधानमा माथिल्लो सदन सहितको द्विसदनात्मक व्यवस्था रहेको छ।