cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
प्यालेस्टाइनका विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची
विश्व सम्पदा क्षेत्रहरूको सूची
युनेस्कोद्वारा विश्व सम्पदा क्षेत्र घोषित गरिएको प्यालेस्टाइनका सांस्‍कृतिक र प्राकृतिक स्थलहरूको सूची:
{{Legend|#FFE6BD|† खतरापूर्ण सम्पदा|outline=silver}}
शेखपुरा
शेखपुरा भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
तासुकाँडा
तासुकाँडा ६ न. प्रदेश, बाँफिकोट गाँउपालिकाको पालाकोट वडा पालिका अन्तरगत पर्ने उच्च स्थान हो । यो समुन्द्रि सतह देखि २००० मी. उचाइमा अवस्थित छ जहाँ तासुसाइकुमारी मन्दिर रहेको छ। जसको ठुलो भुभाग समथल छ । जसलाइ ससस्त्र युद्धको समयमा जनमुक्ति सेनाहरूले ट्रेनिङ्ग स्थलआवस स्थल र कार्यक्रम स्थलका रूपमा प्रयोग गरेका थिए । पौरानिक कालमा स्वर्गद्वारी प्रभु देवि-हाल प्युठान स्वर्गद्वारी)कि माहिली बहिनी मुसीकोटको डिक्रेशाहिकुमारीमा र कान्छी बहिनी यहि पालकोटको तासुकाँडा भन्ने ठाँउमा आइ तपस्या गरेको भन्ने किम्बदन्ति छ । यसको एउटा छुट्टै धार्मिक महत्त्व पनि छ । जहाँ पुसमाघको जाडो समायमा मेला लाग्ने गर्दछ ,उक्त मेलाको पनि फरक विशेष्ता छ यो मन्दिरमा पुजाआजा गर्न आउने भक्तालुहरूले रातभरि आगोको अगुल्ठोले अँधेरो भागतिर हिर्काउन चलन छ । जसको अर्थ हो अँधेरो कालो मैलो हटाउनु, वा अँधेरोलाइ हिर्काएपछि मनभित्रको कालो मैलो डर त्रास विहिन सफा मन हुन्छ । अन्धाकारलाइ सराप्नु भन्दा एक्लै भएपनि उज्यालो फैलाउने कोसिस गर्नु भन्ने हुन्छ । जब विहान हुन्छ युवयुवतीहरु जम्मा भएर सिस्नोले हानाहान खेलिन्छ र मनोरञ्जन गर्ने चलन छ । मन्दिर तथा गुरिल्ला ट्रेनिङ्ग स्थल संरक्क्षणको लागि तारबार तथा मर्मत सम्भार गर्न काम भैरहेको छ ।
स्यालफुस्रो
स्यालफुस्रो सामन्यतया दक्षिणपूर्वी एसियामा पाकिस्तान देखि कम्बोडियासम्मका उष्ण क्षेत्रमा पाइने एक प्रकारको वनस्पति हो।
ठूलो श्वेतकण्ठ फिस्टो
ठूलो श्वेतकण्ठ फिस्टो नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा इस्टर्न अर्फिन वाब्लर (Eastern Orphean Warbler) भनिन्छ ।
आर्य भाषा परिवार
आर्य भाषा परिवार (वा कहिलेकाहीँ भारतीय भाषा परिवार) भारोपेली भाषा परिवारमा आर्य इरानेली भाषा परिवारको शाखा हो। आर्य भाषा परिवारसँग ८० करोड भन्दा बढी वक्ताहरू छन्, मुख्य रूपमा भारत, पाकिस्तान, श्रीलङ्का, बङ्गलादेश, नेपाल र माल्दिभ्समा केन्द्रित छन्। यसबाहेक, भारतीय उपमहाद्वीप बाहेक, ठुला आप्रवासी र प्रवासी आर्य भाषी समुदायहरू उत्तरपश्चिमी युरोप, पश्चिमी एसिया, उत्तर अमेरिका, क्यारिबियन, दक्षिणपूर्वी अफ्रिका, पोलीनेसिया र अष्ट्रेलियामा बस्छन्, साथै रोमानी भाषाका लाखौं भाषीहरू मुख्य रूप दक्षिणपूर्वी यूरोपमा केन्द्रित छन्। २०० भन्दा बढी ज्ञात आर्य भाषाहरू छन्।
आधुनिक आर्य भाषाहरू पुरानो आर्य भाषाहरू जस्तै प्रारम्भिक वैदिक संस्कृत, मध्य आर्य भाषाहरू (वा प्राकृत) बाट आएका हुन्। पहिलो वक्ताहरूको हिसाबले सबैभन्दा ठुलो भाषाहरू हिन्दी–उर्दु (c. ३२.९ करोड), बङ्गाली (२४.२ करोड), पन्जाबी (लगभग १२ करोड), मराठी (११.२ करोड), गुजराती (६ करोड), राजस्थानी (५.८ करोड), भोजपुरी (५ करोड १० लाख), उडिया (३ करोड ५० लाख), मैथिली (करिब ३ करोड ४० लाख), सिन्धी (२ करोड ५० लाख), नेपाली (१ करोड ६० लाख), असमिया (१ करोड ५० लाख), छत्तीसगढी (१ करोड ८० लाख), सिंहला (१ करोड ७० लाख), र रोमानी (c. 3.5 मिलियन) हुन्।
वर्गीकरण
यस भाषा परिवारलाई ७ क्षेत्रिय शाखामा विभाजन गरिन्छ।
दार्दी
दर्दी भाषाहरू (दरदु वा पिसाका) उत्तरी पाकिस्तान, उत्तरपश्चिम भारत र उत्तरपूर्वी अफगानिस्तानका केही भागहरूमा बोलिने धेरै हिन्द-आर्य भाषाहरूको समूह हो यी भाषा बोल्नेहरूबीच न जातीय एकता छ न त भाषाहरू एउटै पुर्खाको रूपमा पत्ता लगाउन सकिँदैन।
उत्तरी क्षेत्र
उत्तरी आर्य भाषाहरू, जसलाई पहारी ('पहाडी') भाषाहरू पनि भनिन्छ, उपमहाद्वीपको हिमालय क्षेत्रहरूमा बोलिन्छ।
ए.एफ.सी बोर्नमाउथ
एएफसी बोर्नमाउथ एक अंग्रेजी फुटबल क्लब हो । यो क्लब बर्नमाउथमा आधारित छ र फिटनेस फस्ट स्टेडियममा आफ्नो घर खेल खेल्दछन् । यो क्लब १८९९ मा स्थापित भएको थियो । २०१५ -२०१६ सीजनमा, बर्नमाउथ प्रिमियर लिगमा खेलेका थिए ।
महादेवा
महादेवा मोरङ जिल्लामा पर्ने एक गाविस हो।
आर्य भाषा परिवार
उत्तरपश्चिमी क्षेत्र
उत्तरपश्चिमी आर्य भाषाहरू भारत र पूर्वी पाकिस्तानको उत्तरपश्चिमी क्षेत्रमा बोलिन्छन्। यी भाषाहरू मध्य पूर्वी भाषाहरू, अरबी र फारसी (अधिकतर फारसी) बाट धेरै प्रभावित भएका छन्। पन्जाबी मुख्यतया पन्जाब क्षेत्रमा बोलिन्छ र उत्तरी भारतीय राज्य पन्जाबको आधिकारिक भाषा हो। दक्षिणमा, सिन्धी र यसका रूपहरू बोलिन्छन्; मुख्यतया सिन्धमा। उत्तरपश्चिमी भाषाहरू अन्ततः शौरसेनी प्राकृतबाट उत्पन्न भएको मानिन्छ।
महादेवा
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार 'मधुमल्लाको १,८६५ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ८,०७९ रहेको छ।
रोमबहादुर थापा
रोम बहादुर थापा मगर समुदायबाट प्रहरी महानिरीक्षक हुने प्रथम व्यक्ति हुन् ।
आर्य भाषा परिवार
पश्चिमी क्षेत्र
पश्चिमी आर्य भाषाहरू, भारत भित्रको मध्य र पश्चिमी क्षेत्रहरूमा बोलिन्छ, जस्तै मध्य प्रदेश र राजस्थान, पाकिस्तानका निकटवर्ती क्षेत्रहरू बाहेक। गुजराती गुजरातको आधिकारिक भाषा हो, र ५ करोड भन्दा बढी मानिसहरूले बोल्छन्। युरोपमा, विभिन्न रोमानी भाषाहरू रोमानी मानिसहरूले बोल्छन्, एक यात्रा गर्ने समुदाय जो ऐतिहासिक रूपमा भारतबाट बसाइँ सरेका थिएँँ। पश्चिमी आर्य भाषाहरू उनीहरूको उत्तरपश्चिमी समकक्षहरूबाट अलग भएको मानिन्छ, यद्यपि तिनीहरूको शौरसेनी प्राकृतमा एक सामान्य पूर्ववर्ती छ।
मौर्य साम्राज्य
मौर्य साम्राज्य प्राचिन भारतमा लौह युगको समयमा अस्तित्वमा रहेको विशाल साम्राज्य थियो । सन् ३२२ बीसी देखि १८५ बीसी सम्म अस्तित्वमा रहेको विस्वास गरिने मौर्य साम्राज्यको राजधानी पाटिलपुत्र (हालको पटना) थियो ।
आर्य भाषा परिवार
केन्द्रीय क्षेत्र
भारत भित्र, केन्द्रीय आर्य भाषाहरू मुख्यतया हिन्दी इलाका क्षेत्रहरू र दिल्ली र वरपरका क्षेत्रहरू सहित गङ्गाको मैदानहरूमा बोलिन्छन्। ब्रज र अवधी सहित यी धेरै भाषाहरूमा समृद्ध साहित्यिक र काव्य परम्पराहरू छन्। उर्दु, कौरवी बोलीको फारसी व्युत्पन्न, पाकिस्तानको आधिकारिक भाषा हो र यसको भारतसँग पनि कडा ऐतिहासिक सम्बन्ध छ, जहाँ यसलाई आधिकारिक दर्जा दिइएको छ। हिन्दी, कौरवी बोलीको एक मानकीकृत र संस्कृतीकृत दर्ता, भारत सरकारको आधिकारिक भाषा हो।
पूर्वी क्षेत्र
पूर्वी आर्य भाषाहरू, जसलाई मगधन भाषाहरू पनि भनिन्छ, ओडिशा र बिहार सहित, उत्तरपश्चिमी हिमालय वरपरका अन्य क्षेत्रहरू सहित पूर्वी उपमहाद्वीपमा बोलिन्छ। बङ्गाली संसारमा सातौं सबैभन्दा धेरै बोलिने भाषा हो, र एक बलियो साहित्यिक परम्परा छ; भारत र बङ्गलादेशको राष्ट्रिय गान बङ्गालीमा लेखिएको छ। असमिया र उडिया क्रमशः असम र ओडिशाका आधिकारिक भाषाहरू हुन्। पूर्वी आर्य भाषाहरू मगधन अपभ्रंश र अन्ततः मगधी प्राकृतबाट आएका हुन्।
दक्षिणी क्षेत्र
मराठी-कोङ्कणी भाषाहरू अन्ततः महाराष्ट्री प्राकृतबाट आएका हुन्, जबकि इन्सुलर आर्य भाषाहरू इलु प्राकृतबाट आएका हुन् र धेरै विशेषताहरू छन् जसले तिनीहरूलाई मुख्य भूमि आर्य समकक्षहरूबाट स्पष्ट रूपमा फरक पार्छ।
द्वीपीय आर्य
द्वीपीय आर्य भाषाहरू (श्रीलङ्का र माल्दिभ्सका) स्वतन्त्र रूपमा विकसित हुन थाले र लगभग ५औँ शताब्दी ईपूर्वदेखि द्वीपीय आर्य भाषाहरूबाट अलग हुँदै गए।
अवर्गीकृत
निम्न भाषाहरू अन्यथा आर्य भाषाहरू भित्र अवर्गीकृत छन्:
योग दर्शन
योगदर्शन छः आस्तिक दर्शनहरू (षड्दर्शन)मा एक दर्शन हो । यसको प्रणेता पतञ्जलि मुनि हुन्। प्रकृति, पुरुषको स्वरुपसँग ईश्वरको अस्तित्वलाई मिलाएर मानव जीवनको आध्यात्मिक, मानसिक तथा शारीरिक उन्नतिको लागि दर्शनको ठुलो व्यावहारिकता र मनोवैज्ञानिकता योगदर्शनमा प्रस्तुत भएको छ। यसको प्रारम्भ पतञ्जलि मुनिको योगसूत्रदेखि हुन्छ। योगसूत्रहरूको सर्वोत्तम व्याख्या व्यास मुनि द्वारा लिखित व्यासभाष्यमा प्राप्त हुञ्छ । यसमा भनिएको छ कुन प्रकारले मनुष्य आफ्नो मन (चित)को  वृत्तिहरूलाई नियन्त्रण राखेर जीवनमा सफल हुन सक्छ रआफ्नो अन्तिम लक्ष्य निर्वाणलाई प्राप्त गर्न सक्छ ।
दुग्ध विकास संस्थान
दुग्ध विकास संस्थान छोटकरीमा डिडिसी नेपालको ग्रामीण क्षेत्रका दुग्ध उत्पादक कृषकहरूबाट उत्पादन गरिएको दूधको समुचित बजार व्यवस्थापन गर्नु र उपभोक्ताका लागि स्वच्छ तथा प्रशोधित दूध तथा दुग्ध पदार्थहरूको उचित मूल्यमा आपूर्ति गर्ने उद्देश्यले तत्कालीन दुग्ध विकास बोर्ड संस्थान ऐनअनुसार वि.सं. २०२६ साल श्रावण १ गतेदेखि दुग्ध विकास संस्थान अस्तित्वमा आएको हो।
हिजबुल्लाह
हिजबुल्लाह (शाब्दिक अर्थ: अल्लाहको पार्टी) लेबनानको एक सिया इस्लामी राजनैतिक पार्टी तथा लडाकु समूह हो। सन् १९९२ देखि हिजबुल्लाहको नेतृत्व महासचिव  हसन नसरूल्लाहले गरिरहेका छन्। हिजबुल्लाहको अर्ध सैनिक शाखालाई जिहाद परिषद भनिन्छ। यसको पुरै संगठनलाई वा सैनिक शाखालाई मात्र युरोपेली युनियन र २०१७ यता लेबनान र इराक बाहेकका अरब लिगका सदस्य राष्ट्र सहित धेरै राष्ट्रहरूले आतंककारी संगठन घोषित गरेका छन्। रसियाले हिजाबुल्लाहलाई "आतंककारी संगठन" मान्दैन तर एक "बैधानिक सामाजिक राजनैतिक शक्ति"को मान्यता दिएको।  हिजबुल्लाह समूहलाई इजरायलले आफ्नो प्रमुख सुरक्षा चुनौती मान्छ । इरानले सिरियामा सैन्य उपस्थिति बढाउँदै लेबनानको विद्रोही हिजबुल्लाह समूहलाई संरक्षण दिने गरेको इजरायलको आरोप छ ।
स्थापना
१९८२ मा लेबनान माथि इजरायली आक्रमण पछी, हिजबुल्लाहको परिकल्पना मुस्लिम धर्मगुरुहरुद्वारा गरिएको र इरानको वित्तीय सहायतामा भएको थियो । यसका नेताहरू आयोतोल्लाह खमेनीका समर्थक थिए, र यसको फौजलाई सिरिया सरकारको अनुमतिमा इरानबाट आएका इस्लामीक रिभोलुसनरी गार्डले तालिम दियो र संगठित गर्यो ।
सामाजिक सेवा
हिजबुल्लाह ले धेरै सामाजिक विकास कार्यक्रम, अस्पताल तथा शैक्षिक संन्स्था पनि सञ्चालन गर्छ। यसको एक संस्थान, जिहाद अल बिन्ना, लेबनानमा असंख्य आर्थिक तथा पूर्वाधार विकास परियोजना को लागि जिम्मेवारी लिएको छ। हिजबुल्लाहले लडाइँमा "शहादत हुने लडाकुको परिवार"लाई भत्ता दिने सहिदको संस्थान (अल-सहिद सोसल एसोसिएसन) पनि नियन्त्रण गर्छ। संयुक्त राष्ट्र सङ्घको मानवीय समन्वय कार्यलयको एक समाचार रिपोर्ट मा टिप्पणी छ: "Hezbollah not only has armed and political wings – it also boasts an extensive social development program. Hezbollah currently operates at least four hospitals, twelve clinics, twelve schools and two agricultural centres that provide farmers with technical assistance and training. It also has an environmental department and an extensive social assistance program. Medical care is also cheaper than in most of the country's private hospitals and free for Hezbollah members."
गुप्तचर
हिजबुल्लाहको गुप्तचरीलाई "संसारको एक उत्कृष्ट" गुप्तचर मानिन्छ। यसले इजरायली सेना भित्र पनि प्रवेश गरिसकेको छ। हिजबुल्लाहको गुप्तचर संस्थाले लेबनानको गुप्तचर संस्थासँग सहकार्य गर्छ।
लेबनान युद्ध २००६
मुख्य लेख : २००६ लेबनान युद्ध
हिजबुल्लाह र इजरायलबीच सन् २००६ मा भीषण लडाइँ भएको थियो । गजर भन्ने स्थानबाट सुरु भएको युद्धमा इजरायली सेना दक्षिण लेबनान कब्जा गर्दै राजधानी बेरुतसम्म पुगेको थियो । त्यसपछि संयुक्त राष्ट्र सङ्घको प्रयासमा इजरायली सेना फिर्ता भए भने शान्ति स्थापक सैनिकको संख्या बढाइएको थियो ।
सिरियाली गृहयुद्ध
सिरियाली गृहयुद्धमा हिजबुल्लाहले बसर अल असदको पक्षमा लड्यो । हिज्बुल्लाहको प्रमुख सहयोगी इरानबाट उसले सिरियाको बाटो हुदै हतियार र सैनिक सामग्री आयात गर्छ। यदि सिरियामा बसर अल असदको सत्ता पल्टियो भने हिज्बुल्लाहलाई समेत संकट पर्ने भएकाले, उसले असद सत्ता टिकाउन पुरै बल लगायो ।
पांग्रेटार
पांग्रेटार नेपालको बागमती अञ्चलको सिन्धुपाल्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो । सुनकोशी नदीलाई आधार मानेर फैलिएको पाङ्ग्रेटार गाविस अरनिको राजमार्गको पारीपट्टी पर्दछ। अन्य गाविसको तुलनामा विकास निर्माणमा अगाडि रहेको यो गाविसमा सुनकोशी जलविद्युत परियोजना समेत रहेको छ। शिक्षा स्वास्थ्य लगायतका आधारभूत विकासले पूर्णता पाएको यस गाविसमा उब्जाउ भूमि पर्दछ।
शिरिष
शिरिष उष्ण तथा समशितोष्ण क्षेत्रहरूमा पाइने फ्याबासिया परिवार अन्तर्गत पर्ने वनस्पति हो।
मनेर
मनेर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
उत्तरी आर्य भाषा परिवार
पहाडी भाषाहरू वा उत्तरी आर्यन भाषाहरू इन्डो-आर्यन भाषा परिवारको उत्तर क्षेत्रिय विभाजन हो। पहाडी भाषाहरू भारत र नेपालको पहाडी क्षेत्रमा बोलिने भाषाहरूको समुह हो। इथ्नोलगका अनुसार यस पहाडी भाषाहरूलाई उत्तरी इन्डो-आर्यन क्षेत्रमा विभाजन गरिएको छ।
भाषाहरू
पहाडी भाषाहरू मुख्यतय ३ क्षेत्रमा विभाजन भएका छन्ः
पूर्वी पहाडी
पूर्वी पहाडी भाषाहरूमा नेपाली भाषा, जुम्ली बोली र पाल्पाली बोलीलाई इथ्नोलगले समावेश गरेको छ। यस क्षेत्रमा अन्य बोलीहरू जस्तै; डोटेली, बैतडेली, अछामी, डडेल्धुरी, बाजुरेली आदि पर्दछन्।
केन्द्रिय पहाडी
केन्द्रिय पहाडी भाषाहरूमा दुई ठूला भाषा कुमाउँनी भाषा र गढवाली भाषा हुन्। उत्तराखण्डका अरू क्षेत्रिय बोलीहरू पनि केन्द्रिय पहाडी भाषा भित्र पर्दछ।
श्वेतकण्ठ फिस्टो
श्वेतकण्ठ फिस्टो नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा लेसर ह्वाइटथ्रोट (Lesser Whitethroat) भनिन्छ ।
काइगाउँ
नेपालको मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, डोल्पा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
बुवा
बुवा वा पिता एउटा बच्चालाई जन्म दिने अथवा यौन सम्पर्क वा शुक्रदान गरेर स्त्रीको गर्भमा बच्चाको विकासको लागि शुक्राणु प्रदान गर्ने पुरुष हो । कुनै पनि बच्चाको लिङ्ग निर्धारण पनि उसको बुवाको शुक्राणुमा नै भर पर्दछ।
कुनै पनि परिवारमा जन्म दिईसकेपछि त्यो बच्चाको पालनपोषणको जिम्मा लिने व्यक्ति बुवा हो ।
मधुपर्क मासिक
साहित्यिक मासिक प्रकाशन ‘मधुपर्क’ को प्रकाशन २०२५ साल जेठ ३० देखि सुरु भएको हो । यसको पहिलो सम्पादक गोपालप्रसाद भट्टराई हुनुहुन्थ्यो । यसको दर्ता नं. २५।०२४ रहेको छ । ‘मधुपर्क’ ले देश र देशबाहिर नेपाली भाषा, साहित्य, कला र संस्कृतिको उल्लेखनीय सेवा गर्दै आएको छ ।
गोरखापत्र संस्थान व्यवस्थापनले यसलाई एउटा छुट्टै विभागमा परिणत गरेको छ । यसले आफ्नो १७ वर्षको प्रवेशाङ्कदेखि साजसज्जा र सिँगारपटारमा विशेष दृष्टि पु¥याउँदै आएको छ । यसै समयदेखि आवरण पृष्ठ र मुख पृष्ठ अफसेट प्रविधिबाट छाप्न थालिएको हो । २०४५ सालदेखि यसका सम्पूर्ण पृष्ठ अफसेट प्रविधिबाटै छापिन्छन् ।
विसं २०५७ मङ्सिर २५ गते गोरखापत्र संस्थान सञ्चालक समितिले प्रकाशन नीति तयार पारी लागू गरेको छ । नीति अनुसार ‘मधुपर्क’ मा नेपाली साहित्य, कला, संस्कृतिको संरक्षण, प्रवर्धन गर्नुका साथै सष्टाहरूको यथोचित सम्मान तथा प्रोत्साहन हुने खालका सामग्री प्रकाशन हुन्छन् ।
नेपाली वाङ्मयका विशिष्ट साधकको व्यक्तित्व तथा कृतित्वसम्बन्धी रचना, राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय महत्वका सम्पदाको संरक्षण तथा संवर्धनमूलक रचना प्रकाशन गर्ने तथा साहित्यका कुनै पनि विधाका स्तरीय रचना प्रकाशन गरी ‘मधुपर्क’ लाई नेपाली साहित्यमा कोसेढुङ्गाका रूपमा स्थापित गर्ने नीति रहेको पाइन्छ । नेपाली साहित्यमा अभिरुचि राख्ने नवोदित प्रतिभालाई प्रोत्साहनस्वरूप स्थान दिने, साहित्यिक गतिविधिसम्बन्धी समाचार प्रकाशन गर्ने, अन्तर्राष्ट्रिय ख्यातिप्राप्त स्रष्टाहरूको व्यक्ति एवं कृतित्व प्रकाशन गर्ने, नेपाल बाहिरका नेपाली भाषाभाषीका क्षेत्रमा साधनारत प्रतिभालाई प्रोत्साहित गर्ने नीति तय भएको छ ।
‘मधुपर्क’ ले विसं २०५९ देखि हरेक वर्ष दुई जनालाई ‘मधुपर्क सम्मान’ प्रदान गर्दै आएको छ । २०७६ सालदेखि भने थप एक युवा प्रतिभालाई समेत गरी बर्सेनि तीन जनालाई पुरस्कृत गरिँदै आएको छ । ‘मधुपर्क’मा प्रकाशित सामग्रीको ज्येष्ठतासहित जीवित स्रष्टालाई गद्य–१ र पद्य–१ विधामा र थप एक जनालाई युवा प्रतिभा गरी तीनवटा सम्मान प्रदान गर्ने गरिएको छ । त्यसका लागि उक्त सम्मान प्राप्त गरिसकेका स्रष्टा संयोजक र  ‘मधुपर्क’ मा कार्यरत सम्पादकीय मण्डलका व्यक्ति सदस्य रहने सम्मान छनोट उपसमिति बनाइन्छ । उपसमितिले सम्मानका लागि चयन गरिएका व्यक्तिको नाम हरेक वर्ष वैशाख २४ गते ‘गोरखापत्र’को वार्षिकोत्सवमा सार्वजनिक गरी जेठ ३० गते ‘मधुपर्क’ को वार्षिकोत्सवमा सम्मान प्रदान गर्ने गरिएको छ ।
मधुपर्कका सम्पादकको सूची
क्र.सं  साल  र  महिना पद नाम
१. २०२५ जेठ 	सम्पादक गोपालप्रसाद भट्टराई
२. २०३२ साउन	 निमित्त सम्पादक नारायणबहादुर सिंह
३. २०३२ फागुन	 कामु सम्पादक भारतदत्त कोइराला
४. २०३३ साउन 	सम्पादक भारतदत्त कोइराला
५. २०३६ साउन 	कामु सम्पादक गोकुलप्रसाद पोखरेल
६. २०३८–२०३९ चैत–वैशाख 	सम्पादक गोकुलप्रसाद पोखरेल
७. २०४० चैत 	निमित्त सम्पादक रामचन्द्र न्यौपाने
८. २०४१ जेठ 	सम्पादक नारायणबहादुर सिंह
१०. २०४३ मङ्सिर 	प्रधान सम्पादक नारायणबहादुर सिंह
११. २०४४ असोज 	प्रधान सम्पादक कृष्णभक्त श्रेष्ठ
१२. २०४८ वैशाख 	प्रधान सम्पादक श्रीप्रसाद गौतम
१३. २०४९ मङ्सिर 	प्रधान सम्पादक कृष्णभक्त श्रेष्ठ
१४. २०५० कात्तिक 	सम्पादक कपिल घिमिरे
१५. २०६२ चैत 	सम्पादक उदय निरौला
१८. २०६४ मङ्सिर 	कार्यकारी सम्पादक श्रीओम श्रेष्ठ
१९. २०६५ भदौ	 	सम्पादक लक्ष्मी गुरागाईं
२०. २०६६ साउन 		सम्पादक विजय चालिसे
२१. २०६७ जेठ 		निमित्त सम्पादक श्रीओम श्रेष्ठ
२२. २०७० साउन 		निमित्त सम्पादक वसन्तप्रकाश उपाध्याय
२३. २०७१ असोज 	सम्पादक श्रीओम श्रेष्ठ
२४. २०७२ फागुन 		सम्पादक कमलप्रसाद रिजाल
२५. २०७३ असोज 	सम्पादक तुलसीहरि कोइराला
पनौती नगरपालिका
पनौती नगरपालिका नेपालको बागमती प्रदेशमा पर्ने काभ्रेपलाञ्चोक जिल्लाको एक नगरपालिका हो। यो नेपालको एक ऐतिहासिक, धार्मिक, सांस्कृतिक तथा पुरातात्विक स्थल हो। काभ्रेपलाञ्चोक जिल्लाका तत्कालिन सुब्बागाउँ, टौखाल, पनौती (इन्द्रेश्वर), मल्पी, सुनबान र खोपासी गाउँ विकास समितिलाई वि.सं. २०५३ माघ ११ गते मिलाएर पनौती नगरपालिका घोषणा गरिएको थियो। नेपालमा सङ्घीय शासन व्यवस्था लागू भएपछि स्थानीय तहको गठन भएसँगै वि.सं. २०७३ फाल्गुन २२ मा कुशादेवी, रयाले बिहावर, कलाँती भूमिडाँडा, बल्थली, शारदा बतासे (३,४ र ९) र शंखुपाटीचौर (४) गाउँ विकास समितिहरू यसमा गाभेर यो नगरपालिकाको क्षेत्र विस्तार गरिएको थियो। कुल १२ वडामा विभाजित यो नगरपालिकाको जनसङ्ख्या वि.सं. २०६८ सालको जनगणना अनुसार ४६,५९५ रहेको छ। यो नगरपालिका भित्रको प्रारम्भिक मध्यकालीन पुरातात्विक धरोहरहरूको परिसरलाई संयुक्त राष्ट्रको युनेस्कोले सन् १९९६ देखि सम्भावित विश्व सम्पदा क्षेत्रको सूचीमा सूचीकृत गरेको छ।
मधुपर्क मासिक
मधुपर्कका सम्पादकको सूची
२६. २०७३ फागुन 		सम्पादक श्रीओम श्रेष्ठ
पनौती नगरपालिका
इतिहास
लिच्छवि कालदेखि नै अस्तित्वमा रहेको यो स्थानको विकास मल्ल कालमा आएर भएको हो।
पुरातात्विक स्थलहरू
पनौती नगरपालिकाभित्र रहेका महत्वपूर्ण स्थलहरूमा इन्द्रेश्वर महादेव मन्दिर, भद्रकाली मन्दिर, बह्मायणी मन्दिर, तोलानारायण मन्दिर, उन्मत्त भैरवका मूर्ति तथा मन्दिरको वास्तुकला रहेका छ्न्। यी स्थलहरूले प्राचीन तथा मध्यकालीन युगको उत्कृष्ट शिल्पकारिताको नमुना प्रस्तुत गर्दछ।
मधुपर्क मासिक
मधुपर्कका सम्पादकको सूची
२८. २०७५ असोज 	सम्पादक जयदेव भट्टराई (कार्यरत)
पनौती नगरपालिका
सचि तिर्थ त्रिवेणिघाट
सचि तर्थ त्रिवेणि घाट सन् १९९६ देखी UNESCO को विश्व संम्पदा सुचिमा सुचिकृत स्थान हो ।
पनौती तिर्थ बागमती अञ्चलको काभ्रेपलाञ्चोक जिल्ला को पनौती नगरपालिकामा अवस्थित छ। यसको ऐतिहासिक तथ्य हिन्दू धर्मावलम्बीका निम्ति शिवको तेस्रो आँखाको महत्त्व जति छ, उति नै इन्द्रको तेस्रो आँखाको पनि। पावन भूमिका रूपमा चिनिएको पनौतीसँग यही तेस्रो आँखाको ऐतिहासिक तथ्य जोडिएको छ।
यस स्थानलाइ सचि तिर्थ वा त्रिबेणी धाम पनि भनिन्छ ।
पनौती आउने प्रायः भारतीय पर्यटक अहिल्याको सोधीखोजी गर्छन्। तर, नेपाली धर्मावलम्बीलाई भने अहिल्याका बारेमा उति साह्रो चासो हुँदैन। धर्मग्रन्थहरूका पौराणिक कथा अनुसार गौतम ऋषि र उनकी श्रीमती अहिल्या पनौतीको त्रिवेणीघाट नजीकै बस्थे। अहिल्याको रूप, सौन्दर्य र यौवनबाट मोहित भएका स्वर्गका राजा इन्द्र एक समय गौतम ऋषिकै भेष धारण गरेर पृथ्वीमा ओर्लिए। समयभन्दा अगावै इन्द्रले भाले बासेको नक्कल गरेपछि सक्कली गौतम ऋषि स्नान गर्न त्रिवेणीघाट गए। यही मौकामा छद्मभेषी इन्द्र आश्रममा छिरी ऋषिपत्नी अहिल्यासँग शारीरकि सम्बन्ध बनाए। नदी तट नजीकै पुगेपछि मात्रै आफूले फेर्ने धोती नल्याएको थाहा पाएर सक्कली गौतम ऋषि आश्रम फर्किए। आश्रमको ढोकामा आफ्नै भेषधारी इन्द्रलाई देखेपछि क्रोधित भएका गौतम ऋषिले दुवैलाई श्राप दिए। श्रापको प्रभावका कारण अहिल्या ढुंगामा परण्िात भइन्। उक्त ढुंगा अहिले पनि इन्द्रेश्वर मन्दिरको उत्तरपूर्वी कुनामा अवस्थित छ। श्रापकै कारण राजा इन्द्रको शरीरभरी हजारौँ योनि निस्किए।
कथा अनुसार श्रापपछि लज्जित भएका राजा इन्द्र श्रापमुक्त हुने उपाय खोज्दै आफ्ना गुरु बृहस्पतिको शरणमा पुगे। गुरुको सल्लाह अनुसार राजा इन्द्र मुक्तेश्वर महादेवको बाह्रवर्षे तपस्यामा बसे। तपस्यापछि प्रसन्न भएका मुक्तेश्वर महादेवले इन्द्रलाई एउटा सुकेको बाँस दिएर भने, "यसलाई टेक्दै यात्रा गर्नु, बाँसमा पालुवा निस्केर जरा हाल्न थालेपछि तिमी योनिमुक्त हुनेछौ।" मुक्तेश्वर महादेवको आज्ञा अनुसार पृथ्वीको यात्रामा निस्किएका इन्द्र त्रिवेणीको नजिकपुगेपछि उनले ढुंगामा टेकेको बाँसमा पालुवा आयो र त्यति नै खेर उनको निधारबाहेक शरीरभरी आएका योनि लुप्त भए।
निधारको योनि नहटेपछि राजा इन्द्र पनौती नजीकै रहेको भालेश्वर महादेवको बाह्रवर्षे तपस्यामा बसेको धार्मिक मान्यता छ। यस तपस्यापछि भालेश्वर महादेवले इन्द्रको निधारमा रहेको योनिलाई आँखामा परिणत गरिदए। भालेश्वर महादेवलाई अहिले पनि पनौतीमा देख्न सकिन्छ। त्यही बेलादेखि संसारका सबै हिन्दू धर्मावलम्बीहरूका निम्ति तेस्रो आँखा भएका इन्द्रको पूजा महत्त्वको विषय रहँदै आएको छ। जसको ऐतिहासिकता पनौतीसँग जोडिएको छ।
इन्द्रले जुन ढुंगामा बाँस टेकाउँदा पालुवा पलायो, त्यही स्थानमा महादेवको मूर्ति पनि स्थापना गरेका थिए। इन्द्रले स्थापना गरेको उक्त महादेवको मूर्ति इन्द्रेश्वर महादेवका नामले अहिलेसम्म परिचित छ। उक्त स्थानमा अहिले रहेको मन्दिर भने ईस्वीको १३औँ शताब्दीमा राजा जयसिंहराम मल्लले बनाएका हुन्। ऐतिहासिक तथ्यका आधारमा पनौतीको महत्त्व यति मात्रै छैन। यही इन्द्रेश्वर महादेवको मन्दिर नेपालकै सबैभन्दा पुरानो मन्दिर मान्न सकिन्छ। अहिले पनि उक्त मन्दिर १३औं शताब्दीकै स्वरूपमा छ -हेर्नूस्, तस्बिर)। समयका हिसाबले चाँगुनारायण र पशुपति सबैभन्दा पुराना धार्मिक स्थल हुन्। तर, ती दुवै स्थानमा मन्दिरको अहिलेको स्वरूप भने क्रमशः १४औँ र १५औँ शताब्दीमा बनेका हुन्।
ऐतिहासिकता र धार्मिक मान्यताका हिसाबले पवित्र पनौतीका बारेमा हिन्दू धर्मावलम्बीहरू नै अनभिज्ञ छन्। सम्पदाहरूको महत्त्व त्यसको धार्मिक पक्षसँगै त्यसका पछाडि जोडिएको इतिहासले पनि निर्धारण गरेको हुन्छ। पनौती यी दुवै पक्षबाट सबैभन्दा अगाडि छ।
काभ्रे जिल्लाको पनौतीमा नगरपालिकामा अवस्थित छ । दुइ नदिको सघंम भएको सचि तिर्थ त्रिवेणिघाट काठमाडौँबाट करीव ३६ कि.मी.को दुरीमा रहेको यो धार्मिक तथा पर्यटकिय स्थल हो । सचि तिर्थको दिक्षिण तर्फ रोसी नदि र उत्तर तर्फबाट पुण्ड्य माता नदी बग्दछन् ।
सिमीकोट
सिमीकोट नेपालको मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, कर्णाली अञ्चलको हुम्ला जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो। करिब ३ हजार मीटर उचाईमा रहेको सिमीकोट हुम्ला जिल्लाको सदरमुकाम हो। सिम र कोट(डाँडा) मिलेर सिमकोट बनेको हो। स्थानीय बासिन्दाहरू यसलाई सिमकोट नै भन्ने गर्दछन्। यहाँ एक विमानस्थल रहेको छ जुन अहिलेसम्म कालोपत्र हुन सकेको छैन। सिमिकोट कैलाश पर्वत तथा मानसरोवर जाने ढोकाको रूपमा पनि परिचित छ। यहाँबाट वर्षेनि हजारौं धार्मिक तथा सहासिक पर्यटकहरू जाने गरेको पाइन्छ।
इन्टरनेट सोसाइटी
इन्टरनेट सोसाइटी Internet Society(ISOC) इन्टरनेट सेवाग्राहीहरूको साझा संस्था हो। यसको स्थापना स्वायत्त, गैरराजनीतिक, गैरनाफामुखी र सेवामुलक संस्थाका रूपमा सन् १९९२मा भएको हो।
इन्टरनेट सोसाइटी इन्टरनेट प्रविधिमा विश्वमा भैरहेका विकास तथा परिवर्तनहरूको सन्दर्भमा वहश, छलफल, अनुसन्धान तथा चर्चा गर्ने गर्दछ।
च्याप्टरहरू
इन्टरनेट सोसाइटीका विश्वभर विभिन्न देशमा च्याप्टर रहेका छन्। जुन् अङ्ग्रेजी अक्षरको वर्णानुक्रममा तल उल्लेख गरिएको छ। <div style="-moz-column-count: २;">
बिदुर नगरपालिका
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार बिदुर नगरपालिकाको जनसङ्ख्या २१,१९३ छ। यस मध्य पुरुष ४९%, र महिला ५१% छन।
नेपाल अधिराज्यको मानचित्रमा मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको वाग्मती अञ्चल अर्न्तगत राजधानी काठमाडौंं उत्तर-पश्चिम दिशामा अवस्थित नुवाकोट एक ऐतिहासिक पृष्ठभुमिले सज्जित जिल्ला हो। अधिराज्यको कुनै पनि अञ्चलको सिमाना तथा अन्तराष्ट्रिय सिमानालाई समेत नछुने र भौगालिक विभाजन अनुसार पहाडी प्रदेहमा अवस्थित यो जिल्ला झण्डै अर्ध चन्द्राकार रूपमा पूर्व-पश्चिम फैलिएर रहेको छ। यस जिल्लामा उच्च पहाडी क्षेत्रको यठार, हिमालको दक्षिणी ढाल, पहाडी क्षेत्रको बिचमा यत्रतत्र छरिएर रहेका समथर बेंसी र टारहरू लगाएतका विविध भौगोलिक विशेषताहरू पुर्याउन सकिन्छ। भौगालिक बनावट पहाडी भू-भागको अंश ७१ प्रतिशत, लेकाली भू-भागको अंश १८ प्रतिशत तथा टार, बेंसी र समथर भू-भागको अंश ११ प्रतिशत रहेको छ।
राजा पृथ्वी नारायण शाहद्वारा तत्कालिन अवस्थामा कान्तिपुर उपत्यका र गण्डकी तथा कर्णाली पारीका बाइसे-चौबीसे भनिने स-साना राज्यहरूलाई मिलाई एकीकृत र समुन्नत नेपाल अधिराज्य खडा गर्ने उत्कृष्ट अभिलाषा व्यक्त गरिएको थियो। यही क्रममा उपत्याकाको पश्चिमतर्फो मुल ढोका र तिब्बतसँग व्यापार गर्ने मुख्य अभियान शुरु गरियो। त्यसैबेला कान्तिपुर अधिनस्थ नुवाकोटलाई एउटा बलियो सामरिक किल्ला मानिन्थ्यो। जसको फलस्वरूप तेस्रो पटकको व्यापक तयारीपछि गरिएको आक्रमणबाट मात्रै वि.सं. १८०१मा गोरखालीको विजय भयो।
नुवाकोट विजयपछि यसलाई दास्रो राजधानीका रूपमा लिई कान्तिपुर उपत्यकाको हालखबर बुझन सजिलो भएको थियो। जसको परिणामस्वरूप वि.सं.१८२५ मार् इन्द्रजात्राको दिन कान्तिपुर शहर गोरखाली सेनाको हातमा पर्‍यो। यस प्रकार क्रमिक रूपमा एकीकरण अभियान अघि बढ्यो। साथै वि.सं.१८३१मा बडा महाराजको र्स्वर्गवास हुन गएकोले उनको उत्तराधिकारी शासकका अतिरिक्त बलभद्र, भीमसेन थापा, अमरसिंह जस्ता वीर योद्घाहरूले यस अभियानलाई अझै व्यापक बनाए। यद्यपि भारतमा साम्राज्य फैलाईरहेका अङ्ग्रेज शासकहरू यसबाट सशङ्कित बने जसबाट वि.सं.१८३७मा सम्पन्न सुगौली सन्धिका कारण नेपालले पर्वमा मेची र पश्चिममा राप्ती र कर्णाली पारिका भू-भागहरू गुमाउनु पर्‍यो। यी विभिन्न कारणहरूले नेपालको सिमाना विस्तार हुने क्रम सुगौली सन्धिपछि अवरुद्ध हुन गयो। यद्यपि इसं १८५७मा भारतका सिपाही विद्रोह दबाउन तत्कालीन शासक जंगबहादुर राणाले अङ्ग्रेजलाई महत्त्वपूर्ण सैनिक सहयोग उपलब्ध गराए बापत हालका चार किल्ला बाँके, बर्दिया, कैलाली र कञ्चनपुर नयाँ मुलुक नेपाललाई फिर्ता भएको थियो। त्यर्सथ नेपाल अधिराज्यको वर्तमान स्वरूप निर्माणमा थुप्रै साहसिला वीर शासकका साथै बहादुर सैनिकहरूको महत्त्वपर्ण भूमिका रहेको स्वत स्पष्ट छ। यस एकीकरण अभियानमा गोरखापछि नुवाकोट विजयले सफलताको द्वार खोलिदिएको तथ्य छिप्न सक्तैन। बडामहाराज श्री ५ पृथ्वी नारायण शाहबाट विसं १८०१ देखि १८२५ सम्मको महत्त्वपर्ण समय नुवाकोटमै व्यतित भएको थियो।
गोरखालाई नुवाकोटसँग सर्म्पर्क बढाउने महत्त्वपूर्ण मार्गका रूपमा हात्तिगौंडा, र्राईसिंङ्ग, कागुने, सामरी, थर्पु, कटुञ्जे, व्याङ्रुङ, पालुङटार, आरुघाट भएर गोरखा बजार पुग्ने परम्परागत पैदल बाटोलाई मानिन्छ। जुन मागृ भएर गोरखाली सेनाहरू महिनौ अघि आक्रमणको तयारीका लागि त्रिशुली बजारमाथिको खिञ्चेत बगैंचामा आई बसेका थिए। यसप्रकार महिनौदेखि प्रशिक्षण र भारतको बनारसबाट नयाँ हातहतियार, गोलीगÝा खरीद जस्ता व्यापक तयारीले लडाईंलाई सफल तुल्याएको देखिन्छ। नुवाकोट हात परेपछि मल्लकालिन दरबार मन्दिर कायमै राखी गोरखाली राजाले सामाजिक तथा आर्थिक क्रियाकलापलाई बढावा दिए।
बडामहाराजद्वारा ललितपुरका कालिगढ झिकाई वि.सं.१८१९मा भव्य नौतले दरबार बनाउन लगाए। पछि नब्बे सालको महा- भूकम्पले गर्दा दुई तल्ला भत्किएर साततले मात्र हुन पुगेको थियो। पुरातात्विकविद् डा.साफल्य अमात्यका अनुसार तत्कालीन अवस्थामा मल्ल राजाहरूले पाँच तल्ला र र्सवसाधारण जनताले तीन तल्लासम्मको घर बनाउने गरेका थिए तर उपत्यकाका मल्ला राजाहरूको घमण्ड तोड्नकै लागि पृथ्वी नारायण शाहले मन्दिर शैलीको नौतले दरबार बनाउन लगाएका हुन। स्मरणीय छ कि यसलाई गृष्मकालिन दरबारका रूपमा उपयोग गरी अर्को शीतकालिन दरबारका रूपमा वि.सं.१८२२मा शेरा दरबारको निर्माण भएको थियो। साततले रहेको बार्दलीबाट आक्रमणकारीलाई टाढैबाट देख्न सकिने र युद्घ बन्दिका लागि थुन्ने खोरका साथे दरबारको वास्तुकलालाई लिइन्छ। यस दरबार अघिल्तिरको तिलिङ्गा घर जसलाई पछि गएर गारद घर भन्न थालियो। साथै उत्तर पर्ूव कुनाको रणबहादुर शाहको बैठक घर पनि शाह कालमा निर्माण भएको थियो। यसको पुनः निर्माणतर्फसरकारले चासो राखेको देखिदैन। मल्लकालिन धार्मिक तथा सांस्कृतिक सम्पदाका रूपमा प्रसिद्घ भैरवी मन्दिर र सिन्दुर जात्रा लगायत तलेजु मन्दिर, नारायण तथा विष्णुको मन्दिर, नारायण जात्रा, सिपाही जात्रा, रोपाइ जात्रा, टाकटुके जात्रा र लाखे जात्रा आदि प्रमुख मानिन्छ। यी बाहेक अन्य मन्दिर, पाटी-पौवा, डबलीहरू पनि यहाँ नभएका हैनन्। गत वि.सं.२०२० सालको सदरमुकाम स्थानान्तरणसँगसँगै केही साँस्कृतिक परम्पराहरू लोप हुदै गएका छन्। जुन दुःख लाग्दो विषय हो। मल्लकालमा उपत्याकाबाट बसाँइ सरी आएका नेवार समुदायले आफ्ना टोल बजारको नाम काठमाडौंको जस्तै इन्द्रचोक, ब्रहृमटोल, भूटोल आदि राखेका थिए। जुन अद्यपि कायम छ। यी नेवार जातिमध्ये कतिपय साततले नुवाकोट दरबारको निर्माणका लागि आएका हुनसक्ने अनुमान गर्न सकिन्छ।
प्रशासनिक आधारमा तीनवटा संसदीय निर्वाचन क्षेत्रशरु, १३ वटा इलाका, ६१ गाविस तथा एक नगरपालिका र ५६० वडाहरूमा विभक्त यस जिल्लामा १२०० भन्दा अधिक बस्तीहरू रहेका छन्। विगतमा नुवाकोट दुबार पसिरसमा रहेको जिल्ला सदरमुकाम विदुरमा रहेको छ।
उपेन्द्र (अभिनेता)
उपेन्द्र (जन्म १८ सेप्टेम्बर १९६८) कन्नड चलचित्र क्षेत्रका एक अभिनेता तथा चलचित्र निर्माता हुन्।  उनी कन्नड चलचित्र उद्योगका सबैभन्दा चर्चित अभीनेताहरू मध्ये एक र सर्वाधिक पारिश्रमिक लिने कन्नड पुरुष अभिनेतामा पर्छन् ।
रोजर फेडरर
रोजर फेडरर (जन्म ८ अगस्ट १९८१) व्यावसायिक टेनिसका पूर्वखेलाडी हुन् । टेनिस व्यवसायी संघको वरीयताक्रममा लगातार २३७ हप्तासहित ३१० हप्तासम्म विश्व नम्बर १ खेलाडीका रुपमा दर्ज भएका थिए। उनी अक्टोबर २००२ देखि वरीयताक्रममा लगातार शीर्ष १० मा पर्न सफल भएका थिए। यसैगरी अप्रिल २००१ देखि वरीयताक्रममा लगातार शीर्ष २० भित्र पर्न सफल भएका थिए। विभिन्न खेल पत्रकार र टेनिसका पूर्वखेलाडीहरुका अनुसार फेडरर टनिसका महान् खेलाडी हुन्। २४ वर्षको व्यावसायिक खेलजीवनमा १५ सयभन्दा बढी खेल खेलेका उनी सर्वाधिक ग्रान्डस्लाम जित्नेमध्ये तेस्रोमा पर्छन्। १६ वर्षको उमेरमा सन् १९९८ मा व्यावसायिक टेनिसमा प्रवेश गरेका उनले सन् २००३ मा पहिलो ग्रान्डस्लाम जितेका थिए। तीन वर्षदेखि घुँडाको चोटबाट ग्रसित उनले सन् २०१८ को विम्बल्डनपछि कुनै खेल खेलेका थिएन्।
संन्यास
फेडेररले सन् २०२२ सेप्टेम्बर २३ बाट टेनिसबाट संन्यास लएका हुन्। घुँडाको चोटका कारण करिब १४ महिना कोर्टबाहिर रहेका रोजर फेडेररले अन्तिम दिन लन्डनमा लेभर कप खेलेर एक कार्यक्रमका बीच भावुक भएर संन्यास घोषणा गरेका थिए। उनी अन्तिम खेलमा निकै भावुक बने, आँसु थाम्न सकेनन्। आफू मात्र रोएनन्, समर्थकहरुलाई पनि रुवाए।
झुमरी तिलैया
झुमरी तिलैया भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
सायला लाभेअक्स
सायला लाभेअक्स (जन्म २७ डिसेम्बर १९६९) अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री तथा कानुक नतर्की हुन ।
राउतबेसी
राउतबेसी नुवाकोट जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो।
नेपाल बाँदरचरी
नेपाल बाँदरचरी नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा ब्ल्याक-थ्रोटेड प्यारोटबिल (Black-throated Parrotbill) भनिन्छ ।
खरसावाँ
खरसावाँ भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
लुईँटेल
लुईँटेल नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।
लेस्टर सिटी एफ.सी
लिचेस्टर सिटी फुटबल क्लब लिचेस्टरमा आधारित एक अंग्रेजी फुटबल क्लब हो । क्लबको गृह मैदान लिचेस्टरमा अबस्थित किङ पावर स्टेडियम हो ।उनीहरूले प्रिमियर लिगमा प्रतिस्पर्धा गर्छन् ।
अस्रङ
अस्रङ नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, गण्डकी अञ्चलको गोरखा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो।
मिथिला
मिथिला क्षेत्रको प्रमुख भाषा मैथिली हो र यो भाषा बोल्ने मानिसहरूलाई मैथिल भन्ने गरिन्छ। मिथिला नाम सामान्यतया विदेह साम्राज्यलाई उल्लेख गर्नको लागि प्रयोग गर्ने गरिन्छ र सँगै आधुनिक-कालको क्षेत्रहरू समेत विदहको प्राचीन सीमाहरू भित्र पर्दछ। १८औँ शताब्दीमा, जब मिथिला क्षेत्रलाई दरभङ्गा राजद्वारा शासित गरिएको थियो, ब्रिटिस राजले यसलाई एउटा रियासत राज्यको रूपमा पहिचान न दिइ यस क्षेत्रमाथि कब्जा गरेको थियो। हिन्दू धार्मिक ग्रन्थहरूमा सबैभन्दा पहिले यसको उल्लेख रामायणमा पाइन्छ। मिथिलाको उल्लेख महाभारत, रामायण, पुराण तथा जैन र बौद्ध ग्रन्थहरूमा समेत रहेको छ।   वर्तमान समयमा मिथिला भारतको बिहार राज्यको पश्चिम चम्पारण, पूर्वी चम्पारण, शिवहर, सीतामढी, वैशाली, मुजफ्फरपुर, मधुबनी, दड़िभङ्गा, समस्तीपुर, बेगूसराय, मुङ्गेर, खगडिया, सहरसा,  मधेपुरा, सुपौल, पूर्णिया, अररिया, कटिहार, किशनगञ्ज, बाँका र भागलपुर जिल्ला रहेको छ भने झारखण्ड राज्यको गोड्डा, देवघर, दुमका, साहिबगञ्ज, जामताडा आ पाकुड जिल्ला रहेको छ। त्यस्तै नेपालको नयाँ प्रशासनिक विभाजन अनुसार मधेश प्रदेश अन्तर्गत रहेको सप्तरी, सिराहा, धनुषा, सर्लाही, रौतहट, बारा र पर्सा जिल्ला तथा कोशी प्रदेश अन्तर्गत रहेको मोरङ र सुनसरी जिल्ला मिथिला क्षेत्रभित्र पर्दछ।
शब्दोत्पति
पौराणिक मान्यता अनुसार मिथिला नाम पौराणिक राजा 'मिथि' को नामले नामकरण गरिएको हो। उनी आफ्नो पिता राजा निमीको शरीरबाट बनाइएको मान्यता रहेको छ। किनभने उनको उत्पति आफ्नो पिताको शरीरको मन्थन उपरान्त भएको थियो, जस कारण उनको नाम मिथि भनिएको हो। पौराणिक परम्परामा राजाको शासकीय क्षेत्रको नाम राजाको नामबाट राख्ने गरिएको थियो। त्यसै कारण मिथिको नामबाट यो क्षेत्रको नाम मिथिला हुन गएको हो। मिथिला जनकपुरीको राजधानी थियो र राजा मिथि जनकबाट उत्पन्न भएकोले स्वयं मिथि र उनी लगायत भएका शासकहरू समेत जनक भनिए। यस पछि मिथिलाका राजाहरूलाई जनक भन्न सुरु गरिएको थियो। सीताको पिता सीरध्वज जनक हुन् जुन वाल्मीकि रामायणको हिसाबले जनकपुरीको २५औँ राजा भएका थिए। देवी भागवत अनुसार निमिको १९औँ पुस्तामा राजर्षि जनक सीरध्वज भएका थिए। उनको विद्वताको चर्चा देवी भागवत, श्रीमद्भगवद्गीता, विष्णु पुराण, वृहद् विष्णुपुराण र अन्य पौराणिक ग्रन्थहरूमा उल्लेख गरिएको छ।
यो क्षेत्रलाई 'तीरभुक्ति' नामले समेत चिन्ने गरिएको थियो। भारतीय लेखक तथा प्राध्यापक राधाकृष्ण चौधरीको 'मिथिलाक इतिहास' पुस्तकमा तीरभुक्ति नाम हुनका निम्नलिखित कारण बताइएको छ।
यो पछि आएर त्रि आहुतिको अर्थबाट तिरहुत रूपमा लोक प्रचारित भएको हो।
भीमेश्वर नगरपालिका
भीमेश्वर नगरपालिका (पहिले 'चरिकोट') नेपालको बागमती प्रदेशमा पर्ने दोलखा जिल्लाको सदरमुकाम तथा एक नगरपालिका हो। दोलखा जिल्लाका तत्कालिन चरिकोट, दोलखा बजार, माटी र मकैवारी गाउँ विकास समितिलाई वि.सं. २०५३ माघ ११ गते मिलाएर भीमेश्वर नगरपालिका घोषणा गरिएको थियो। वि.सं. २०७३ फाल्गुन २२ मा बोच, लाकुरीडाँडा र सुष्पाक्षमावती गाविसहरू समेत यसमा गाभेर यो नगरपालिकाको क्षेत्र विस्तार गरिएको थियो। कुल ९ वडामा विभाजित यो नगरपालिकाको जनसङ्ख्या वि.सं. २०६८ सालको जनगणना अनुसार ३२,४८० रहेको छ। यो सहर १५५४ मिटरको उचाइमा अवस्थित छ। यस नगरपालिकाको केन्द्रमा रहेको चरिकोट बजार नेपालको राजधानी काठमाडौँबाट १३३ किलोमिटर उत्तरपूर्वमा अवस्थित छ।
नामकरण
यस नगरपालिकामा रहेको दोलखा भीमसेन मन्दिरको नाउँबाट यो नगरपालिकाको नामकरण गरिएको छ।
पुडासैनी
पुडासैनीले मान्ने विशेष पर्वहरू
पुडासैनीहरू नेपालका अरू हिन्दुहरूले जस्तै दशैं तिहार लगायत चाड पर्व मान्छन्।
निगाले बाँदरचरी
निगाले बाँदरचरी नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा फल्भस प्यारोटबिल (Fulvous Parrotbill ) भनिन्छ ।
विश्व उपभोक्ता अधिकार दिवस
विश्व उपभोक्ता अधिकार दिवस मार्च महिनाको १५ तारिखका दिन विश्वभर मनाइने दिवस हो।
पृष्ठभूमी
यो दिवस पहिलो पटक सन् १९६२ मार्च १५ का दिन अमेरिकी राष्ट्रपति जोन एफ केनेडीले प्रस्तुत गरेको सुरक्षा, सूचना, छनोट र सुनुवाइलाई उपभोक्ताका चार अधिकारका रूपमा घोषणा गरिएको हो। यसैको सम्झनामा विश्वभर यो दिवस मनाइन्छ। यी चार अधिकारका आधारमा संयुक्त राष्ट्रसङ्घको साधारण सभाबाट सन् १९८५ मा थप आठ अधिकारसहितको अनुवन्ध पारित भएको थियो। सोही आधारमा प्रत्येक राष्ट्रले उपभोक्ता कानुन जारी गरेका छन् । उपभोक्ता अधिकारका अन्तरनिहीत आधारभूत चार सिद्धान्तमा प्रत्येक उपभोक्ता आफैं सचेत हुनुपर्दछ । उपभोक्तालाई सचेत र जागरुक गर्ने दायित्व सरकार तथा वस्तु वा सेवा उत्पादन, आयात, सञ्चय वा बिक्री गर्ने प्रदायकहरूको हो। वस्तु वा सेवाका उत्पादक, प्रदायक वा बिक्रेताहरू उपभोक्ताप्रति जिम्मेवार हुनुपर्दछ, उपभोक्ता नभइ बजार सञ्चालन नहुने हुादा उपभोक्ता बजारका सार्वभौम हुन् । त्यसैले उपभोक्तालाई अधिकार निक्षेपण गरिनुपर्छ र बजारमा उपभोक्तालाई सम्मान गरिनुपर्छ। संयुक्त राष्ट्रसङ्घबाट पारित उपभोक्ता संरक्षण अनुबन्ध १९८५ र उपभोक्ता संरक्षण ऐन २०५४ को दफा ६ बमोजिम वस्तु वा सेवा खरिद तथा उपभोग गर्ने प्रत्येक उपभोक्तालाई विभिन्न अधिकार प्रत्याभूति गरिएको छ। त्यसमा उपभोक्ताका आठ अधिकारमा सुरक्षा, सूचित, छनोट, सुनुवाइ, उपभोक्ता शिक्षा, क्षतिपूर्ति, आधारभूत आवश्यकतामा पहुँच र स्वच्छ तथा स्वस्थ वातावरणको अधिकार छन्।
मृगौलिया
मृगौलिया मोरङ जिल्लामा पर्ने एक गाविस हो। मिर्गौलिया गाविस मोरङ जिल्ला अन्तर्गतको उत्तरी छत्रमा पर्ने, पूर्व पश्चिम राजमाग जोडिएको, पुर्बान्चलका बिस्वबिध्यालय स्थापना भयको शैछिक रूपमा श्री उच्च माध्यमिक विद्यालय मिर्गौलियाले अहिले समैको जनसक्ति थेगेको छ / १ न वडामा मझुवा देखि नहर सम्मको भूभाग पर्छ भने २ न. वडामा हाटखोला लाब्तोली ईस्कुल देखि करैबन सम्म ३ न वडामा उफ्रौलिया, झगड टोल देखि बेलडाँगीको सम्पूर्ण भाग र ४ नमा कराईबन देखि पूर्व हरैचा सम्मको भूभाग ५ न.मा पथरघट्ट देखि गोठगाउ सम्म ँ वडा नो ६मा सलकपुरको तल्लो भूभाग देखि भुटाईटोल सम्म ८ न वडामा भुटाईटोल देखि इन्द्रपुरको पश्चिम सिमाना सम्म र ९ न वडामा सलकपुर देखि पुर्बान्चल बिस्वबिधीयालयको सम्पूर्ण भाग र चार कोसे जंगलको भूभाग समेत जोडिऐर बेकेको यो गा. बि समा विकाशको अबधारणा बढेको देखिन्छ / राई लिम्बु बाहुन छेत्री तामांग भोटे मगर झगड थारु चौधरी हरूको मुख्य रूपमा बसोबास छ / सबै जति धर्म लिंग का समुदयको बसोवास रहेको यो गा. बि. सा.मा धार्मिक सहयोगी हरूको रूपमा परिचित छ । तपाईलाई थाहा भय सम्म अरु लेखुनुहोस
हृदय सूत्र
हृदय सूत्र लाई प्रज्ञानपारमिता हृदय सूत्र पनि भन्ने गरिन्छ। यो महायान वुद्ध धर्ममा सबैभन्दा बढी पढिने सुत्र हरू मध्य एक हो । यस स्तोत्रमा शुन्य तत्व के हो । वोधिसत्वको स्वभाव के हो आदि कुरा को विवेचना गरिएको छ ।
॥ अथ प्रज्ञापारमिताहृदयसूत्रम् ॥
॥ नमः सर्वज्ञाय ॥
आर्यावलोकितेश्वरो बोधिसत्त्वो गंभीरायां प्रज्ञापारमितायां चर्यां चरमाणो व्यवलोकयति स्म ।
पंचस्कन्धाः । तांश्च स्वभावशून्यान्पश्यति स्म ।
इह शारिपुत्र रूपं शून्यता शून्यतैव रूपं रूपान्न पृथक्शून्यता शून्यताया न पृथग्रूपं
यद्रूपं सा शूयता या शून्यता तद्रूपं । एवमेव वेदनासंज्ञासंस्कारविज्ञानानि ।
इह शारिपुत्र सर्वधर्माः शून्यतालक्षणा अनुत्पन्ना अनिरुद्धा अमला न विमला नोना न परिपूर्णाः ।
तस्माच्छारिपुत्र शून्यतायां न रूपं न वेदना न संज्ञा न संस्कारा न विज्ञानानि ।
न चक्षुःश्रोत्रघ्राणजिह्वाकायमनांसी । न रूपशब्दगंधरसस्प्रष्टव्यधर्माः । न चक्षुर्धातुर्यावन्न
जरामरणं न जरामरणक्षयो न दुःखसमुदयनिरोधमार्गा न ज्ञानं न प्राप्तिः ॥
तस्मादप्राप्तित्वाद्बोधिसत्त्वाणां प्रज्ञापारमितामाश्रित्य विहरत्यचित्तावरणः ।
चित्तावरणनास्तित्वादत्रस्तो विपार्यासातिक्रान्तो निष्ठनिर्वाणः ।। त्र्यध्वव्यवस्थिताः सर्वबुद्धाः
झुंझनु
झुंझनु भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
हृदय सूत्र
तस्माज्ज्ञातव्यं प्रज्ञापारमिता महामन्त्रो महाविद्यामन्त्रो ऽनुत्तरमन्त्रो
ऽसमसममन्त्रः सर्वदुःखप्रशमनः । सत्यममिथ्यत्वात् । प्रज्ञपारमितायामुक्तो मन्त्रः । तद्यथा
गते गते पारगते पारसंगते बोधि स्वाहा ।।
इति प्रज्ञापारमिताहृदयं समाप्तम् ।।
झाझफाल
नेपालको मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, डोल्पा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
खूँटी
खूँटी भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
वाटफोर्ड एफ.सी
वाटफोर्ड एफ.सी वाटफोर्डमा खेल्ने अंग्रेजी फुटबल क्लब हो । उनीहरू अहिले प्रिमियर लिगमा खेल्दछन् । यो क्लबको स्थापन १८८१ मा भएको थियो ।
माइती नेपाल
माइती नेपाल (Maiti Nepal) महिला तथा बालबालिका बेचविखन विरूद्ध काम गर्ने नेपालको एक गैरसरकारी संस्था हो। यसको संस्थापिका अनुराधा कोइराला सन् B.S. 2009को सिएनएन हिरो हुन्।
भद्रकाली मिश्र
भद्रकाली मिश्र नेपालका चर्चित राजनीतिक व्यक्तित्व हुनुहुन्थ्यो। वाहाँ आफ्नो पाँच दशक लामो राजनीतिक जीवनमा धेरै पटक मन्त्री हुनुभयो र नेपालमा २०४७ सालमा संवेधानिक-राजतन्त्र व्यवस्थाको स्थापनापछि राजपरिषद् स्थायी समिति को सभापतिको जिम्मेवारीपनि सम्हाले।
माइती नेपाल
ट्रान्जिट गृह
माइती नेपालका ट्रान्जिट गृह नेपालको विभिन्न नौ स्थानमा रहेक छन् ।
संरक्षण गृह
माइती नेपालको दुई महिला पुनस्थापना केन्द्रहरू छन् :-
विश्वका अर्बपतिहरू
विश्वका अर्बपतिहरू एक वार्षिक वरियता प्रणाली हो। यसले विश्वका सबैभन्दा धनी अर्बपतिहरूको कुल सम्पत्तिका आधारमा दस्तावेजको प्रस्ताव गर्दछ, जसलाई अमेरिकी व्यापार पत्रिका फोर्ब्सले सामान्यतया मार्च महिनामा वार्षिक रूपमा सङ्कलन र प्रकाशन गर्ने गर्दछ। यसको सूची पहिलो पटक सन् १९८७ को मार्चमा प्रकाशित भएको थियो। सूचीमा प्रत्येक व्यक्तिको कुल सम्पत्ति अनुमान गरिएको हुन्छ, जुन अमेरिकी डलरमा उनीहरूको दस्तावेजीकृत सम्पत्ति र ऋणको लेखामा आधारित छ। तिनिहरूको स्थितिबाट आउने शाही परिवार र तानाशाहहरूको धन यो सूचीमा समावेश गरिएको छैन। यस क्रमबद्ध दस्तावेज सर्वाधिक धनी व्यक्तिहरूको सूचकाङ्क पनि हो। नेपालका एकमात्र र यस पत्रिकामा सूचीबद्द गरिएका नेपाली पहिला अर्बपति विनोद चौधरी हुन्। फोर्ब्सको सन् २०१९ को अर्बपतिहरूको सूचीमा, उनी १३४९औँ स्थानमा रहेका थिए।
सन् २०१८ मा, उक्त सूचीमा सर्वाधिक धनी २,२०८ व्यक्तिहरूको तथ्याङ्क राखिएको थियो, जसमा २५९ नयाँ व्यक्तिहरू प्रायः चीन र अमेरिकाका नागरिक थिए। त्यस सूचीमा ४० भन्दा कम उमेरका ६३ जना व्यक्तिहरू थिए भने, उक्त सूचीमा सर्वाधिक धनी २५६ महिलाहरूको तथ्याङ्क राखिएको थियो। सूचीको औसत खुद मूल्य सन् २०१७ मा ४.१ अर्ब अमेरिकी डलरमा आएको थियो, जुन सन् २०१७ को सूचीमा सूचीकृत २५ करोड अमेरिकी डलर भन्दा बढी हो। संयुक्त रूपमा, सन् २०१८ को अर्बपतिहरूका लागि कुल सम्पत्ति ९.१ खर्ब अमेरिकी डलर थियो, जुन सन् २०१७ को सूचीमा सूचीकृत ७.६७ खर्ब अमेरिकी डलर भन्दा बढी हो। सन् २०१८ सम्ममा, माइक्रोसफ्टका संस्थापक बिल गेट्स विगत २४ वर्षको सूचीमा शीर्ष स्थानमा यथावत् थिए, जबकि अमेजनका संस्थापक जेफ बेजोस सन् २०१८ को सूचीमा पहिलो पटक शीर्ष स्थानमा उक्लिएका थिए र वरियता अनुसार उनी पहिलो अर्बपति बनेका थिए। सन् २०१७ मा, फेसबुकका सह संस्थापक मार्क जुकरबर्ग ५० वर्ष भन्दा कम उमेरका शीर्ष १० अर्बपतिहरूको सूचीमा सूचीकृत एक मात्र व्यक्ति बनेका थिए  र उनी शीर्ष २० अर्बपतिहरूको सूचीमा सूचीकृत ४० वर्ष भन्दा कम उमेरका एक मात्र व्यक्ति पनि हुन्। सन् २०१७ मा, ब्लुमबर्ग समाचारको एक प्रतिवेदनका अनुसार संसारका सर्वाधिक धनी ५०० व्यक्तिहरू १०० खर्ब अमेरिकी डलर सम्पत्तिका साथ धनी भएका थिए।  सन् २०१७ को अक्सफ्याम प्रतिवेदनका अनुसार, शीर्ष आठ अर्बपतिहरूले "मानव जातिको सबैभन्दा गरीब आधा जनसङ्ख्या जत्तिकै संयुक्त सम्पत्तिको स्वामित्व राख्दछन्।
पद्धति
प्रत्येक वर्ष, फोर्ब्सले संसारका धनी व्यक्तिको गतिविधि पछ्याउन विभिन्न देशका ५० भन्दा बढी पत्रकारहरूको टोलीहरूको प्रयोग गर्दछ। सूचीको लागि योग्य हुन सक्नेहरूलाई प्रारम्भिक सर्वेक्षण पठाइन्छ। फोर्ब्सका अनुसार उनीहरूले तीन किसिमका प्रतिक्रियाहरू प्राप्त गरेका छन्, जसमा केही व्यक्तिले आफ्नो सम्पत्ति बढाउने कोसिस गर्ने, अरूले सहयोग गरेतापनि विवरणहरू नदिने, र कोहीले कुनै प्रश्नको उत्तर दिन अस्वीकार गर्ने लगायतका क्रियाहरू समावेश छ। व्यापारिक सम्झौताहरू त्यसपछि जाँच गरिन्छ र बहुमूल्य सम्पत्ति - जग्गा, घर, सवारीसाधन, कलाकृति, आदिको अनुमान गरिन्छ। अन्तर्वार्ताहरूद्वारा आँकडा जाँच गरिन्छ। अन्त्यमा, सार्वजनिक रूपमा व्यापारिक सेयरका स्थितिहरू प्रकाशनको एक महिना अघि बजारको लागि मूल्य निर्धारण गरिन्छ। निजी रूपमा सञ्चालित कम्पनीहरूको मूल्य प्रचलित मूल्यदेखि बिक्री वा मूल्य देखि आय अनुपातद्वारा निर्धारण गरिन्छ। अमेरिकी डलरमा एक व्यक्तिको अनुमानित मूल्यको अन्तिम अनुमान प्राप्त गर्नका लागि ज्ञात ऋण सम्पत्तिबाट घटाइन्छ। सेयरको मूल्यमा द्रुत रूपले उतार चढाव हुने हुनाले, व्यक्तिको वास्तविक सम्पत्ति र प्रकाशनको समयमा क्रमबद्धता सूची, सङ्कलन गरिएको बेला र हालको उनीहरूको अवस्थाबाट भिन्न हुन सक्दछ। परिवारहरूको सम्बन्ध ठूलो सङ्ख्यामा आफन्तजनहरूमा फैलिएको छ भने, ती व्यक्तिहरूको सम्पत्ति एक अर्ब अमेरिकी डलर भन्दा बढी भएको खण्डमा उनीहरूलाई पनि सूचीमा समावेश गरिन्छ। यद्यपि, जब कुनै जीवित व्यक्तिले उसको सम्पत्ति परिवारका सदस्यहरूलाई हस्तान्तरण गर्दछ भने, जीवित व्यक्ति एकल सूची अन्तर्गत समावेश हुन्छ। तिनिहरूको स्थितिबाट आउने शाही परिवार र तानाशाहहरूको धन यो सूचीमा समावेश गरिएको छैन।
सन् २०२०
विश्वका अर्बपतिहरूको ३४औँ वार्षिक फोर्ब्सको सूचीमा २,०९५ अर्बपतिहरू सूचीकृत छन् जसको कुल सम्पत्ति ८ खर्ब अमेरिकी डलर रहेको छ जसमा ५८ जना पूर्व अर्बपतिलाई समावेश गरिएको छैन भने समग्र अर्बपतिहरूको कुल सम्पत्तिमा ७०० अर्ब अमेरिकी डलरको ह्रास आएको छ। सूची सन् २०२० को मार्चमा प्रकाशित गरिएको थियो जसका कारण यसमा कोरोनाविषाणु महामारीको प्रभाव देखा परेको छ। विश्वकी कान्छी उमेरकी अर्बपति काइली जेनरलाई फोर्ब्सले झुठो सम्पति  विवरण देखाएको भन्दै सन् २०१० को सूचीबाट उनलाई हटाएको थियो।
सन् २०१९
३३औँ वार्षिक फोर्ब्सको सूचीमा जम्मा २,१५३ अर्बपतिहरू स‌ूचीकृत थिए जसको कुल सम्पत्ति $८.७ अर्ब अमेरिकी डलर रहेको थियो। सन् २०१८ का ५५ जना पूर्व अर्बपतिलाई समावेश गरिएको छैन भने समग्र अर्बपतिहरूको कुल सम्पत्तिमा ४०० अर्ब अमेरिकी डलरको ह्रास आएको थियो। यस सबैभन्दा धेरै ६०९ जना अमेरिकी नागरिकहरू समावेश गरिएको थियो जहाँ हङकङ, मकाउ र ताइवानलाई समावेश नगरिकन चीनको सङ्ख्यामा कमी आई ३२४ मा झरेको थियो। फोर्ब्सका अनुसमर काइली जेनर २१ वर्षको उमेरमा अर्बपति बनेकी थिइन् भने उनी हालकी सबैभन्दा कम उमेरकी अर्बपति समेत हुन्।
सन् २०१८
विश्वका अर्बपतिहरूको ३२औँ वार्षिक फोर्ब्सको सूचीले, संसारका शीर्ष २० सबैभन्दा धनी व्यक्तिको जम्मा सम्पत्ति सबै अर्बपतिहरूको कुल सम्पत्तिको १३ प्रतिशत रहेको जनाएको थियो। सूचीमा २,२०८ अर्बपतिहरू सूचीकृत भएका थिए जसको जम्मा सम्पत्ति ९.१ खर्ब अमेरिकी डलर थियो जुन अघिल्लो वर्ष सन् २०१७ देखि १८% भन्दा बढी हो। पहिलो पटक, जेफ बेजोस अमेजनको बढ्दो सेयर मूल्यका कारण माइक्रोसफ्टका संस्थापक बिल गेट्सलाई उछिन्दै शीर्ष अर्बपतिको रूपमा सूचीकृत भएका थिए फलस्वरूप सन् १९८७ मा फोर्ब्सले पछ्याउन थालेदेखि एक व्यक्तिको सबैभन्दा ठूलो एक वर्षको सम्पत्ति ($३५ अर्ब डलर) भएको थियो। संयुक्त राज्य अमेरिकामा सबैभन्दा धेरै ५८५ अर्बपतिहरू यस सूचीमा आएका थिए जहाँ मकाउ, ताइवान र हङकङको जोडेर चीनका ४७६ अर्बपतिहरू यस सूचीमा सूचीकृत भएका थिए। फोर्ब्सले अल वालिद बिन तलाल र साउदी अरबका अन्य शाही परिवारहरूलाई वास्तविक सम्पत्ति थाहा नभएको भन्दै सूचीबाट हटाएको थियो।
सन् २०१७
फोर्ब्सको विश्वको अर्बपतिहरूको सूचीको ३०औँ वार्षिकोत्सवमा, लगातार चौथो वर्ष, बिल गेट्स विश्वको सबैभन्दा धनी मानिसको रूपमा रहेका थिए। सन् २०१७ मा, २,०४३ जना अर्बपतिहरू यस सूचीमा सूचीकृत भएका थिए भने २,००० भन्दा बढी व्यक्तिहरू सूचीमा आएका थिए। यसमा १९५ जना नयाँ व्यक्तिहरू थिए जसमध्ये चीनका २५ र संयुक्त राज्य अमेरिकाका ७६ जना रहेका थिए। सूचीमा ४० वर्ष भन्दा कम उमेरका ४० जना र २७७ महिला सूचीकृत थिए। सन् २०१६ को भन्दा यसमा अर्बपतिहरूको सङ्ख्यामा १३% ले वृद्धि भएको थियो। यो सङ्ख्या १,८१० बाट वृद्धि हुँदै २,०४३ पुगेको थियो। सन् २०१७ मा, अर्बपतिहरूको सङ्ख्या ठूलो रूपमा परिवर्तन भएको थियो। समग्रमा, सन् २०१७ को अर्बपतिहरूको कुल सम्पत्ति ७.६७ खर्ब अमेरिकी डलर रहेको थियो भने सन् २०१६ मा कुल अर्बपतिहरूको सम्पत्ति ७.१ खर्ब अमेरिकी डलर रहेको थियो। १२ वर्ष पछि पहिलो पटक मेक्सिकोका कार्लोस इज्लिम शीर्ष पाँचमा सूचीकृत हुन असफल भएका थिए। संयुक्त राज्य अमेरिकामा सर्वाधिक धेरै ५६५ जना अर्बपतिहरू सूचीकृत भएका थिए। हङकङ, मकाउ र ताइवानलाई छोडेर चीनका ३१९ अर्बपतिहरू यसमा सूचीकृत भएका थिए, जहाँ जर्मनीका ११३ र भारतका १०१ जना अर्बपतिहरू यसमा सूचीकृत थिए। सन् २०१७ मा, भारतमा अर्बपतिहरूको सङ्ख्या १०० कटेको थियो।
आँपपिपल
आँपपिपल नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, गण्डकी अञ्चलको गोरखा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो।
नवलपुर
नवलपुर नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, बागमती अञ्चलको सिन्धुपाल्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो। नवलपुर गाविस जिल्लाको मध्य भागमा पर्दछ। जिल्ला सदरमुकामबाट ४ कोष दुरी टाढा पर्ने यस गाविसको कुल क्षेत्रफल १६.४८ वर्ग किलोमिटर छ। नवलपुरको पूर्वमा कुन्चोक पश्चिममा ज्यामिरे, शिखरपुर उत्तरमा सिम्पालकाभ्रे र दक्षिणमा बाडेगाउँ पर्दछ। नवलपुर थुम अन्तर्गत पर्ने यस गाविसमा औसत हावापानी पाइन्छ। यस गाविसमा तामाङ जाति तथा योल्मोली लामा जातिको बाक्लो बसोबास छ। गाविसका अधिकांश मानिसहरू कृषिमा र अन्य मानिसहरू व्यापार व्यावसाय तथा नोकरीमा व्यस्थ हुने गर्दछन्। यहाँको प्रमुख कृषिबालीमा धान गहुँ मकै तथा कोदो पर्दछ। निर्वाचन क्षेत्र नम्बर २ अन्तर्गत पर्ने यस गाविसमा २०५८ सालको जनगणना अनुसार कुल ७२७ घरपरिवार मध्ये कुल जनसङ्ख्या ३६४७ थियो।
मोबाइल फोन
मोबाइल फोन एउटा सानो यन्त्र (Device)को नाम हो जुन एउटा दूरसञ्चारको माध्यम हो। यो यन्त्रको मद्दतले हामी कुनै पनि ब्यक्ति सँग टाढा होस वा नजीक, देशमा होस वा बिदेशमा एकै क्षणमा अंक (Number) थिचेर (Dial गरेर) एक अर्का सँग कुरा गर्न सक्छौं। यस यन्त्रको सहायताले हामी मात्र कुरा होईन अरु पनि कयौँ काम एकै क्षणमा गर्न सक्छौँ। हामी यसको सहायताले सन्देशहरू पनि आदान-प्रदान गर्न सक्छौँ। मोबाइल फोन रेडियो तरङ्ग प्रयोग गरेर बिटिएस(BTS)सँग सम्पर्क गर्दछन्। यसकालागि मोबाइल फोन(मोवाइल टर्मिनल)ले दुई फ्रिक्वेन्सी प्रयोग गर्ने गर्दछन्।
मोबाइल आजको आवश्यकता हो र यो संचारको निमित फाईदाजनक साधन साबित भएको छ। मोबाइलले बार्तालाप प्रक्रियामा मात्र नभएर धेरैको लागि आयश्रोतको एउटा माध्यम बन्न सफल भएको छ।
युवामञ्च मासिक
यसमा प्रकाशन हुने सामग्री ज्ञानवर्धक, रोचक, पठनीय तथा सङ्ग्रहणीय हुन्छन् । यसमा समावेश सामग्री साहित्यिक, ऐतिहासिक, वैज्ञानिक अनुसन्धान र आविष्कार, धार्मिक, राजनीतिक, सांस्कृतिक, स्वास्थ्य, उद्यमशीलता, नवीनता आदि विषयवस्तुसँग सम्बन्धित हुन्छन् ।
गोरखापत्र संस्थान सञ्चालक समितिले विसं २०५७ मङ्सिर २५ गते ‘युवामञ्च’ का लागि प्रकाशन नीति तयार पारी  लागु गरेको छ । उक्त नीति अनुसार ‘युवामञ्च’ को मुख्य लक्षित समूह माध्यमिकदेखि स्नातक तहसम्म अध्ययनरत युवा हुन् । उनीहरूलाई नै केन्द्रमा राखेर तथा लक्षित समूह बनाएर सामग्री सङ्कलन र प्रस्तुत गरिन्छ । नीतिले त्यसरी सामग्री  प्रस्तुत गर्दा उक्त उमेर समूहमा पढेलेखेका मात्र नभई सामान्य साक्षर युवा पनि पर्ने भएकाले तिनले समेत सरल रूपमा  बुझ्ने गरी उपयोगी सामग्री प्रकाशन गर्नुपर्ने व्यवस्था गरेको छ । सामग्री प्रस्तुतिमा पनि सकेसम्म युवालाई नै सहभागी गराउने नीति लिने र त्यसो गर्दा सहरी तथा ग्रामीण क्षेत्रका युवाको स्तरको भिन्नतालाई ध्यानमा राखी सामग्री चयन तथा  प्रस्तुतीकरणमा समेत विविधता ल्याउने गरिएको छ ।
नीति अनुसार लक्षित समूहको बौद्धिक चेतनाको विकास गर्ने तथा सत्यतथ्य, अनुसन्धान एवं जानकारीका लागि  सघाउ पुर्‍याउने किसिमका सामग्री प्रस्तुत गर्नेस सकेसम्म सबै वर्ग, क्षेत्र र विभिन्न जनजातिका भाषा, संस्कृति एवं रीतिरिवाजको जगेर्ना हुने खालका सामग्री प्रकाशित गर्नेस सामाजिक सुरक्षा र सामाजिक मर्यादाको अभिवृद्धि गर्दै सामाजिक अगुवाइ गर्ने व्यक्तित्व र प्रवृत्ति एवं चरित्रलाई महत्व दिनेस नैतिक चरित्रतर्फ आकर्षित गर्ने र राष्ट्र एवं समाजको विकासमा उनीहरूको भूमिका, योगदान एवं सहभागिता बढाउने सामग्री प्रकाशन गर्ने काम ‘युवामञ्च’ को रहेको छ ।
त्यस्तै स्वदेश तथा विदेशमा रहेका नेपालीले हासिल गरेका प्रेरणादायी तथा उदाहरणीय उपलब्धिलाई महत्व दिई प्रकाशन गर्ने, राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय घटनालाई सकेसम्म त्यसको पृष्ठभूमिसहित तर निरपेक्ष तरिकाले प्रकाशन गर्ने, सरकारका नीति र निर्णयबारे टिप्पणी गर्नुपर्दा रचनात्मक सुझाव दिने, अधिकतम युवा सहभागिता जुटाउन विभिन्न नयाँ स्तम्भ प्रकाशन गर्ने, अधिकभन्दा अधिक समसामयिक जानकारीमूलक सामग्री एवं सान्दर्भिक तस्बिर, चित्र र स्केच प्रयोग गर्ने नीति पनि ‘युवामञ्च’ को रहेको छ । प्रतिभाशाली युवाबारे जानकारी दिई अन्य युवालाई पनि अभिप्रेरित गर्ने र ‘युवामञ्च’ का सामग्री प्रस्तुत गर्दा सरल, स्पष्ट र प्रभावकारी भाषाको प्रयोगमा जोड दिने नीति अनुरूप कार्य भएको छ ।
यस आधारमा समग्री दिँदा ‘युवामञ्च’ नेपालकै लोकप्रिय मासिक पत्रिका बनेको छ ।
‘युवामञ्च’ का सम्पादकहरूको सूची
क्र।सं साल र महिना पद नाम
१। २०४५ वैशाख	 प्रधान सम्पादक बालमुकुन्ददेव पाण्डे
२। २०४६ पुस  	कामु प्रधान सम्पादक श्रीप्रसाद गौतम
३। २०४७ जेठ 	प्रधान सम्पादक श्रीप्रसाद गौतम
४। २०४७ भदौ 	प्रधान सम्पादक रामचन्द्र न्यौपाने
५। २०४९ माघ 	सम्पादक खगेन्द्र थपलिया
६। २०५७ भदौ 	सम्पादक आनन्दराम आचार्य
७। २०५८ कात्तिक 	प्रधान सम्पादक श्री आचार्य
८। २०५८ पुस 	प्रधान सम्पादक किशोर नेपाल
९। २०५९ मङ्सिर 	कामु प्रधान सम्पादक उद्धवदेव उपाध्याय
१०। २०६० कात्तिक 	प्रधान सम्पादक युवराज गौतम
११। २०६० फागुन 	सम्पादक उद्धवदेव उपाध्याय
१३। २०६४ साउन	 निमित्त सम्पादक पुष्कर माथेमा