cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
नेपाली फुटबलमा खेल मिलेमतो
खेलाडी तथा व्यक्तिहरू
खेल मिलेमतोको अभियोग लागेका खेलाडीहरू तथा व्यक्तिहरू
पन्जाब
पन्जाब दुई क्षेत्रमा विभाजन भएको थियो। भारत र पाकिस्तानको पन्जाब राज्य निम्न छ:
पहेँलो
पहेँलो (Yellow;) सुन, नौनी तथा पाकेको कागती आदिको रङ हो । यो एक प्राथमिक रङ हो । पहेँलो रङ प्रकाशको वर्णक्रममा तथा चित्रकारको परम्परागत रङ चक्रमा हरियो र सुन्तला रङको बिचमा हुन्छ ।
कल्याण गौतम
कल्याणराज गौतम जो डियर कल्याणको नाम बाट धेरै चिनिन्छन, एक नेपाली कथाकार र रेडियो जकी हुन्। उनको कार्यक्रम मेरो कथा १९९० र २००० को दशकमा नेपालमा सबैभन्दा लोकप्रिय रेडियो कार्यक्रम मध्ये एक थियो। यो सन् १९९६ देखि प्रसारण हुँदै आएको नेपालको सबैभन्दा लामो समयदेखि चल्ने रेडियो कार्यक्रम पनि हो।
गौतमले उपन्यास रेडियो छप सलाई लेखेका हुन्, जुन २०१२ मा प्रकाशित भएको थियो
व्यक्तिगत जीवन
कल्याणराज गौतमले सन् २००२ को सुरुमा आफ्नो एक फ्यान सञ्जना गिरीसँग विवाह गरेका थिएँ। उनीहरूका एक छोरी र एक छोरा छन्। उनकी छोरी पन्ध्र महिनाकी हुँदा अटिजम भएको पत्ता लागेको थियो। उनी २०१० मा संयुक्त राज्य अमेरिकामा बसाइँ सरेका थिएँ, र उनको परिवार छ वा सात वर्ष पछि उनीसँग राज्यमा सामेल भयो। अमेरिका गएर पनि चौबीस वर्षभन्दा बढी समयदेखि प्रसारण हुँदै आएको आफ्नो कार्यक्रमलाई उनले निरन्तरता दिएका छन्। यो हाल इमेज एफएम ९७.९ मा हरेक बिहीबार र शनिबार प्रसारण भईरहेको छ र उनको युट्युब च्यानलमा पनि अपलोड हुन्छ।
कर्ण लिम्बू
व्याक्तिगत जीवन
लिम्बू हाल चन्द्रगढी झापामा बसोबास गर्ने गर्द छन् ।उनको श्रीमतीको नाम बल कुमारी हो । जुन कर्णको फुटबल कौशलबाट प्रभावित भएकि थिइन् । हाल उनिहरूको दुईवटा छोरिहरू छन् ।
मछिन्द्र क्लब
मछिन्द्र फुटबल क्लबबाट फुटबल खेल्दा चर्चाको र सफलताको चुचुरोमा पुगेका लिम्बूले २०१३-१४ सहिद स्मारक राष्ट्रिय लिगमा सर्वाधिक उत्कृष्ट स्ट्राइकरको पुरस्कार समेत प्राप्त गरेका थिए।जुन खेलमा उनले कुल ११ गोल गरेका थिए।
झापा ११
पछि मछिन्द्र क्लबलाई एन्फाको प्रतिबन्ध लागे पछि उनी आफ्नो घरेलु फुटबल टिम झापा ११बाट फुटबल खेल्न थालेका हुन् । २०१५ नेपाल राष्ट्रिय लिग देखि उनी झापा ११बाट फुटबल खेल्न सुरू गरेका हुन् । उनले झापाका निम्ति उत्कृष्ट खेल प्रस्तुत गरिरहेका छन् ।
उनले २०७१-७३ सिजनमा क्लबले ५ भन्दा बढि प्रतियोगितामा उपाधि जित्दा उत्कृष्ट प्रदर्शनी गरेका थिए । भने त्यतिनै संख्यामा उनको टिम दोस्रो हुदा उनको योगदान पनि उत्तिकै अविस्मरणीय रहेको छ।क्लब फाइनलमा पुगेको प्रतियोगिताहरूमा उनी प्राय उच्च गोलकर्ता तथा उत्कृष्ट खेलाडी हुने गर्दथे ।
हिमालयन शेर्पा
२०७५ को नेपाली राष्ट्रिय लिगमा कर्ण लिम्बू हिमालय शेर्पामा अनुबन्धन भएका थिए ।
अन्तराष्ट्रिय जीवन
कर्ण लिम्बू नेपाली राष्ट्रिय फुटबल टिमका सदस्य हुन् । उनले आफ्नो पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय खेल यमन विरूद्व अतिरिक्त खेलाडीका रूपमा ७५ मीनेटमा अनिल गुरूङका ठाउँमा खेलेका थिए । २५ मार्च २०१४ मा भएको उक्त खेलमा नेपाल २-० गोल अन्तरले हार्न पुगेको थियो । यस्तै उनले अप्रिल २०१४ मा भएको फिलिपिन्स विरूद्वको खेल समेत खेलेका थिए । उनले  हाल सम्म जम्मा ३ वटा मात्र अन्तर्राष्ट्रिय  खेल खेलेका उनी पिलिपिन्स विरूद्व दुई खेल खेलेका छन् । २०१९ एएफसी एसिया कप छनोट तेस्रो चरणका निम्ति उनले नेपालका नियमित कप्तान अनिल गुरूङ ठाउँमा स्थान बनाएका थिए ।
यस्तै उनलाई २०१५ साफ च्याम्पियनसिपको टिम छनोटमा तत्कालीन नेपालका प्रशिक्षक प्याट्रिक ओमणसेले बोलाएका थिए । तर उनी उत्कृष्ट २० खेलाडी भित्र पर्न सकेनन्।
शक
शक (पुरानो फारसी: Saka, संस्कृत: शक, युनानी(ग्रीक): Σάκαι; ल्याटिन: Sacae, चिनियाँ: 塞, पुरानो Sək, नयाँ Sai) भन्नाले फारसी भाषा र संस्कृत भाषामा स्काइथियन जातिलाई बुझाउँछ जो युरासियन स्टेप्समा बसोबास गर्ने पूर्वी क्षेत्रिय ईरानी (फारसी) लडाकू जातिय समुह थियो। आधुनिक लेखकहरू शकको प्रयोग पूर्वी स्टेप्समा र तारिम बेसीमा बस्ने ईरानी(फारसी)हरूलाई गर्दछन् । शकको सही नस्ल (Race)को पहिचान गर्न कठिन छ किनकि प्राचीन भारतीय, ईरानी, युनानी (ग्रीक) र चिनियाँ स्रोतले अलग-अलग विवरण दिने गर्छ। इतिहासकार मान्दछन् कि 'सबै शक स्काइथियन थिए, तर सबै स्काइथियन शक थिएनन्', अर्थात् 'शक' स्काइथियन समुदायको एक जाति थियो। शक एक प्राचीन इरानी भाषा परिवारको भाषा बोल्दथे र यिनका अन्य स्काइथियन जाति-सरमतीयन (सरमतीय समुह) सँग सम्बन्ध थियो।
रेने ग्रुसेटका अनुसार शकहरू स्काइथो-सरमतीय परिवारका शाखा थिए जो युरेसिया फाँटको दक्षिणपश्चिम इलाकाका ईरानी गणबाट उत्पत्ति भएका थिए । यिनीहरू मध्य एसियाको सोग्दिया र ब्याक्ट्रियामा बसाइँ सरे । त्यसपश्चात शकहरू दक्षिणपश्चिम भारतीय उपमहाद्वीपमा आएर शासन गर्न थाले जसलाई इन्डो-स्काइथियन साम्राज्य भनियो । इन्डो सिथियन्सहरूको क्षेत्र पञ्जाब, हरियाणा, राजस्थान, गुजरात, सिन्ध, खैबर पख्तुनख्वा र अफगानिस्तान पर्दछ जहाँ शक सम्बतको थालनी भयो । त्यस्तै अर्को समुह दक्षिणपश्चिम चीनको तारिम बेसी र ताक्ला मकान मरुभूमिमा आए जहाँ उनीहरू काश्गर र खोतान राज्यमा आइ बसेका थिए जो चिनियाँ शासक हान र टाङ्ग वंशको ठेक्काराज्य थियो। यस क्षेत्रमा ककेसियाली नस्लका व्यक्तिहरूको खप्पर अझैँ पाइन्छ र यो चीनको एकमात्र गैरमंगोलियाई ककेसियन बहुसङ्ख्यक भएको क्षेत्र हो ।
शक र नेपाली
शकहरू युरेसियाको स्टेप्स फाँटबाट मध्य एसिया हुँदै पूर्व चीनको काश्गरमा बसेको कुरा प्रमाणित छ । केही लेखकहरू तारिम बेसीबाट एक ककेसियनहरूको समुह नेपाल आएर खस भएको दाबी गर्छन् । राहुल सङ्कृत्ययानले कत्युरी राजवंशको पूर्वज भारतमा रहेका शक (इन्डो-स्कैथियन)हरू भएको निष्कर्ष निकालेका छन् । त्यस्तै उनीहरू खसहरूसँगै उल्लेखित छन् । शक ईरानी भाषा परिवारका मातृभाषी थिए र खसहरू इन्डो-ईरानी भाषा परिवारको शाखा इन्डो-आर्यन भाषा परिवारका सदस्य हुन् । त्यसैले शक र खसमा भाषिक समानता पनि रहेको छ ।
२०१७ दक्षिण एसियाली फुटभली च्याम्पियनसिप
नेपाल फुटभली संघको आयोजनामा माघ २६ देखि २८ गते सम्म दक्षिण एसियाली फुटभली च्याम्पियनसिप काठमाडौंमा आयोजना हुने भएको छ। दक्षिण एसियाका नेपालसहित भारत, पाकिस्तान र भुटान गरी चार राष्ट्रको सहभागीता निश्चित भईसकेको र अन्य राष्ट्रसंग पनि पत्राचार भईरहेको नेपाल फुटभली संघका अध्यक्ष मनिष जोशीले जानकारी गराएका थिए।
स्रोत
श्रेणी :नेपाली खेलकुद श्रेणी : दक्षिण एसियाली फुटभली च्याम्पियनसिप
तिवारी भञ्ज्याङ
तिवारी भञ्ज्याङ भोजपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
बुलेट फ्लो
बुलेट फ्लो वा बुलेट फ्लो थापाकाजी (जन्म: सुरज विक्रम थापा) नेपाली हिपहप कलाकार हुन्। उनी जीएक्स-सोलसँग सन् २०११ देखि आबद्ध छन्। गोर्खाली एक्सट्रिम नामक एल्वम चर्चित रह्यो जस मध्ये रातभरि, सताएर, मीठो सपना अग्रस्थानमा रह्यो। इथोस ब्यान्डसँग गल्ती मेरो छैन गीत पनि सफल रह्यो। तिखार तेरो खुकुरी जस्ता एकल हिपहप गीत पनि निकालेका छन्।
काठमाडौँ उपत्यका
काठमाडौँ उपत्यका (स्वनिगः ) नेपालको ऐतिहासिक सहर तथा युनेस्को विश्व सम्पदा क्षेत्रमा सूचीकृत क्षेत्र हो । काठमाडौँ उपत्यका (नेपाल उपत्यका)मा ३ जिल्ला काठमाडौँ, ललितपुर तथा भक्तपुर पर्दछन् । यस उपत्यकाभित्र १ महानगरपालिका, २ उपमहानगरपालिका, तथा ५७ गाउँ विकास समितिहरू गाविस पर्छन् ।
उत्पतिको किम्बदन्ती
किंवदन्ती अनुसार काठमाडौँ उपत्यका परापूर्वकालमा नागदह नामक एउटा तलाउ थियो | महाचीनबाट आएका बोधिसत्व मंजुश्रीले सो तलाउमा स्वयम्भूको अद्वितिय प्रकाश अवलोकन गर्नुभएर चोभारमा खड्गद्वारा प्रहार गरी एक गल्छीको निर्माण गर्नुभयो, जसले सो दहको पानी बगाएर लग्यो| सो पानी बगेर गएपछि बनेको उपत्यका नै काठमाडौँ उपत्यका हो|
गोपाल तथा महिषपाल वंश
गोपाल वंश सबैभन्दा पहिलो राज्य हो भन्ने नेपालको इतिहासमा भेटिन्छ। उनीहरूको शासनकाल ५६१ वर्ष सम्म भएको अनुमान गरिन्छ । किबदन्ति अनुसार गोपाल राजाहरूले गाई पाल्थे भने भनाई अनुसार जुन पालेको गाईले दुध दुहुँदा दुध नदिई जंगलको एक ढुंगामा गइ दूध दिने गरेपछि गोपाल राजाले यी ढुंगालाई भगवान भनि आफूले पूजाआजा गर्दै आएपछि जुन क्षेत्रलाई अझ सम्म पनि पशुपतिनाथ, पशुपति मन्दिर भनेर चिनिन्छ ।
किरांत काल
किरातहरूले नेपालमा १००० वर्षसम्म शासन गरेका थिये. काठमाडौँका महिष पाल राजालाई हटाएर यलम्बर पहिला किराँती राजा भएका थिए भन्ने इतिहासमा पाईछ किरात जातिहरू चीनको ह्यन्ग्गो र यान्सिकन्ग् भन्ने नदिको किनारा हुदै शिकार् गर्न भारतको उत्तर् पूर्वि पहाड् तिर जादा-जादै राम्रो अनुकुल् हावा पानीको खोजिमा नेपालको पूर्वि भाग् हुदै काठमाडौँसम्म आइपुगेपछि गोपाल बंशी राजालाई हटाएर किरांत काल सुरु भएको हो।
तर त्यति बेला काठमांडू लाई काठमाडौँ भनिन्दैनाथियो यहि किरातीहरूले नामकरण गरेको पाईन्छ त्यति बेला राज, काज, नीति, धर्म को लागि सम्पूर्ण किरातमूलबासी उपस्थिति हुनु पर्ने र नियाम कानुन र धर्मको पुजा-आजको लागि यहि ठाउँमा गइ छिनो-फानो गर्नु पर्ने चलन हुन्थियो तेसैले येस ठाउँ लाई कोठ राखियो थियो र कोठ मा गएर मुधुम गर्नु पर्ने हुदा किरात हरूले कोठ्मुदुम भने गर्थे पछि किरात काल हटेपछि कोठ लाई नबुझेर काठमण्डप, (काठमाडौँ ) बनाएयो/राखियो हो।
अझ पनि नेवार, सुनुवार, राई, लिम्बु, सम्पूर्ण किरात बस्तीहरूमा नि कोठ भन्ने ठाउँ पाइन्छ यहिनै सत्य-थत्य प्रमणित भेटिन्छ
प्रया: एउटै बस्तीमा धेरै कोठ हुन सक्छ तर पहिलो कोठ + कुनै ठाउँ, नाम, जाति वा देब स्थलको नाम हुन्छ जस्तै: कोठ+मन्डू, कोठ+गाउँ यसलाई प्रमुख कोठ मानिन्छ तर यस पछि अर्को ठाउको नाम कोठ राख्नको लागि कोठ लाई अन्तिमा प्रयोक गरिन्छ जस्तै : नगर+कोट, चरि+कोट वा टोल यसलाई उप-कोठ पनि भनिन्छ।
लिच्छिवि काल
darai chalena
मल्ल काल
४ सहर कान्तिपुर, ललितपुर, भक्तपुर तथा कीर्तिपुरको विभाजन तथा नगर राज्यको स्थापना । नेपालमा मलल कहाँबाट र कसरी कुन ठाउँबाट आए ।
भूगोल
काठमाडौँ उपत्यका पहाडी भूभागमा पर्ने उपत्यका हो | यस उपत्यकालाई नागार्जुन, फूलचोकी, माण्डपगिरी शिवपुरी गरी चारवटा पहाडले घेरेका छन् | यी पहाडहरू हुन्-
माटो
यस उपत्यकाको माटो मलिलो तथा राम्रो उब्जनी हुने किसिमको छ |
नदी
यस उपत्यकामा बागमती र विष्णुमती नामक दुई नदीहरू तथा अरु स-साना खोलाहरू बग्दछन् |
तापक्रम
ठिकै छ .
शीतकालमा ० डिग्री सेल्सियसदेखि गृष्मकालमा ३७ डिग्री सेल्सियससम्म|
दक्षिण एसियाली फुटभली च्याम्पियनसिप
दक्षिण एसियाली फुटभली च्याम्पियनसिप एक दक्षिण एसियाली राष्ट्रिय फुटभली टिमहरू बिच हुने अन्तर्राष्ट्रिय फुटभली प्रतियोगिता हो ।
स्रोत
श्रेणी :खेलकुद
श्रेणी : दक्षिण एसियाली फुटभली च्याम्पियनसिप
एन्जेला समर्स
एन्जेला समर्स (जन्म ६ नोभेम्बर १९६४) एक अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री तथा कामोत्तेजक नर्तकी हुन ।
फुटभली
फुटभली (Footvolly) भलिबलझैं हातको सट्टा खुट्टाको सहयोगमा खेलिने खेल हो।यो एक रोचक र रमाइलो खेल पनि हो ।
सुषमा सिंह
सुषमा सिंह  (जन्म २२ मे १९४९) भारतकी महिला मुख्य सूचना आयुक्त रहने एक महिला व्यक्तित्व हुन्। उनी यो पद प्राप्त गर्ने वाली भारतकी दोस्रो महिला हुन्। २२ मे २०१४मा उनको सेवानिवृतिको पछाडि अब यो पदमा राजीव माथुर कार्यरत छन्।
प्रारंभिक शिक्षा
सुषमाको जन्म २२ मे १९४९मा रांचीमा भएको थियो। उनको प्रारंभि‍क शि‍क्षा रांचीमा नै भयो। उनीले रांची विश्वविद्यालयबाट स्नातक अनर्सको पढाई सम्पन्न गरेपछि पब्लिक एडमिनिस्ट्रेशनमा पीजी डिप्लोमा गरेकी थिइन्। यस पश्चात उनी भारतीय प्रशासनिक सेवाको सदस्य एवं झारखंड केडरको १९७२ बेचको आईएएस ‍अधिकारी बनिन्।
क्याथोलिक चर्च
रोमन क्यथोलिक चर्च अथवा क्याथोलिक चर्च एक क्रिश्चियन चर्च हो जसको मुख्यालय ईटालीको रोममा छ र हाल त्यसका प्रमुख बेनेडिक्ट XVI हुन्। यस चर्चले आफ्नो सुरूवात येशु क्राइस्टले नेतृत्व गरेको मूल क्रिश्चियन समुदायबाट भएको मान्ने गर्दछ।
नेपाल फुटभली संघ
नेपाल फुटभली सङ्घ एक नेपालमा फुटभली खेलको विकास, संरक्षण र सम्बर्द्धन गर्नका लागि गठित एक खेलकुद सङ्घ हो ।
इटाटार
इटाटार नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सिराहा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार इटाटारको ८३४ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ४,२६१ रहेको छ।
तुंगेछा
तुंगेछा भोजपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
राहुल साङ्कृत्यायन
राहुल साङ्कृत्यायन (जन्म: ९ अप्रिल १८९३ - १४ अप्रिल १९६३) एक भारतीय प्रख्यात साहित्यकार थिए। उनलाई महापण्डितको उपाधि पनि प्रदान गरिएको थियो। उनी एक प्रख्यात बहुभाषाविद् थिए र बीसौँ शताब्दीको उत्तरार्धमा यात्रा साहित्य र विश्व-दर्शनको क्षेत्रमा साहित्यिक योगदान पुर्‍याएका थिए। उनी हिन्दी यात्रा साहित्यका पिताको रूपमा पनि परिचित छन्। उनको बौद्ध धर्म सम्बन्धी अनुसन्धानलाई हिन्दी साहित्यमा युगान्तरकारीको रूपमा लिइन्छ जसका लागि उनले तिब्बतबाट श्रीलङ्काको यात्रा गरेका थिए। यस बाहेक उनले मध्य-एसिया र काकेससको यात्रामा अन्तर्गत कथाहरू पनि लेखेका थिए जुन साहित्यिक दृष्टिकोणबाट अत्यन्त महत्त्वपूर्ण छ। साङ्कृत्यायनले आफ्नो साहित्यिक कार्यकाल अन्तर्गत ४५ वर्ष यात्रामा विताएका थिए।
उनले आफ्नो साहित्यिक कार्यकाल अन्तर्गत थुप्रै ठाउँहरू यात्रा गरे र यात्राका बेला उनले केही कथा तथा सामग्रीहरू लेखेका थिए। उनी आफ्नो यात्राका अनुभवहरूका बारे प्रामाणिक वर्णनका लागि पनि प्रख्यात छन्, उदाहरणका लागि - उनको यात्रा "मेरी लद्दाख यात्रा" मा उनले त्यस क्षेत्रको समग्र क्षेत्रीय, ऐतिहासिक र सांस्कृतिक विशिष्टता न्यायसङ्गत प्रस्तुत गरेका छन्। उनी पछि बौद्ध भिक्षु बने र अन्ततः मार्क्सवादी समाजवाद ग्रहण गरेका थिए। साङ्कृत्यायन एक भारतीय राष्ट्रवादी पनि थिए र उनलाई ब्रिटिस शासकहरूको विरुद्धमा लेखन र भाषणहरू सिर्जना गरेको आरोपमा तीन वर्ष थुनामा राखिएको थियो। उनी आफ्नो छात्रवृत्ति को लागि "महानतम विद्वान" (महापण्डित) को रूपमा चिनिन्छ। भारत सरकारले सन् १९६३ मा उनलाई पद्मभूषण पुरस्कार द्वारा सम्मान प्रदान गरेको थियो।
बाल्यकाल
राहुल साङ्कृत्यायनको जन्म सन् १८९३ अप्रिल ९ का दिन उत्तर प्रदेशको आजमगढ जिल्लाको पन्दहा गाउँमा एक सम्पन्न परिवारमा भएको थियो। राहुलको वास्तविक नाम केदारनाथ पाण्डे हो। उनका बुबा गोवर्धन पाण्डे एक धार्मिक विचारधाराका किसान थिए। उनकी आमा कुलवन्ती उनकी आमा बुबाको एक मात्र छोरी थिइन्। सन् १८९८ नोभेम्बरको महिनामा शुभमुहूर्तको दिन हेरेर मामाघरकै अभिभावकले उनलाई मदरसा (मुसलमानहरूको पाठशाला) पठाइएको थियो। राहुलले कौमुदी र चण्डी भाषा पनि अध्ययन गरेका थिए भने तत्कालीन समयमा आधुनिक शिक्षापद्धतिका रूपमा अङ्ग्रेजी देखा परिरहेको थियो। उनका अभिभावकहरूले उनलाई अङ्ग्रेजी पनि पठाउन चाहन्थे जसका कारण उनले सबैको अवसर प्राप्त गरेका थिए। राहुल सानो उमेरमानै निकै चतुर थिए र आफ्ना सहपाठीलाई पढ्न १२ महिना लाग्ने पुस्तक उनले ४ महिनामै पढेर सिध्याउँँथे। लगातार पढ्दै जाँदा उनी मध्यम विद्यालयसम्मको परीक्षामा सामेल हुँदै त्यसिछि शास्त्री परीक्षा पनि दिएका थिए। राहुलको बाल्यकालमै विवाह भएको थियो। यो विवाह उनको जीवनको पारदर्शी घटना थियो। जसको फलस्वरूप उनले किशोरावस्थामै घर छोडेका थिए। उनले घर छाडेर मठमा भिक्षु बनेर बसेका थिए। उनी चौध वर्षको उमेरमा कलकत्ता आएका थिए। ज्ञान प्राप्त गर्न उसको मनमा ठूलो आक्रोश थियो जसका कारण उनले उसले यहाँदेखि सम्पूर्ण भारत यात्रा गरेका थिए।
उनको सम्पूर्ण जीवन सृष्टिको यात्रा थियो। राहुलले बाल्यकालबाटै अन्य भाषाहरूमा पनि सिक्न थालेका थिए। भाषामा ज्ञान आर्जन गरे पश्चात् उनले स्थानीय मानिसहरूसँग मिसिँँदै त्यहाँको संस्कृति, समाज र साहित्यको अध्ययन गरेका थिए। तत्कालीन समयमा भारत बेलायत शासनको अधीनमा रहेको थियो र समाज, संस्कृति, अर्थव्यवस्था र राजनीति सबै सङ्क्रमणकालीन चरणबाट गुज्रिरहेको थियो। त्यस बेला राहुल साङ्कृत्यायनले त्यो युग समाज सुधारकहरूको समूहमा मिसिएका थिए। उनी भिक्षु बनेपछि लामो यात्रा गरेका थिए। उनले सन् १९३० मा श्रीलङ्कामा बौद्ध धर्ममा शिक्षा ग्रहण गर्दै त्यसबेलादेखि उनी 'रामोदर साधु'बाट 'राहुल' बनेका थिए र साङ्कृत्यायन उनको गोत्रका कारणले साङ्कृत्यायन भएको थियो। उनको अचम्मको तर्क र अतुलनीय ज्ञान भण्डार देखेर काशीका पण्डितहरूले उनलाई महापण्डितको उपाधि दिएका थिए र उनी केदारनाथ पाण्डेबाट महान साङ्कृत्यायन भएका थिए। सन् १९३७ मा उनले रूसको लेनिनग्रादको एउटा विद्यालयमा संस्कृत भाषाको शिक्षकको रूपमा काम गरेका थिए भने सोही समयमा इलेना नाम गरेकी एउटी महिलासँग उनको पुनर्विवाह भएको थियो। ३६ भाषाका लेखक राहुलले उपन्यास, निबन्ध, कथा, आत्मकथा, संस्मरण र जीवनी जस्ता विधामा साहित्य सिर्जना गरेेेेेेतापनि धेरै जसो साहित्यहरू हिन्दीमा मात्र लेखिएका थिए। राहुल तथ्यवादी र जिज्ञासु थिए त्यसैले उनले हरेक धर्मको पाठको गहिरो अध्ययन गर्ने गर्थे। दक्षिण भारतको यात्राको क्रममा उनले संस्कृत पदहरू, तिब्बतमा रहँदा पाली ग्रन्थ र लाहोरबो यात्रामा अरबी भाषाको अध्ययन गर्दै इस्लामिक धर्मशास्त्रको अध्ययन गरेका थिए।
बौद्ध धर्म तर्फ झुकाव
सन् १९१६ सम्ममा उनको बौद्ध धर्मप्रति झुकाव जारी नै थियो। बौद्ध धर्ममा दीक्षा लिएर उनी राहुल साङ्कृत्यायन बनेका थिए। बौद्ध धर्मसँग जोडिएका कारण उनी पाली, प्राकृत, अपभ्रंशित शब्दहरू र भाषाहरू सिक्न तर्फ लागेका थिए। सन् १९१७ को रूसी क्रान्तिले उनको दिमागमा गहिरो प्रभाव पारेको थियो। उनी अखिल भारतीय किसान सभाका महासचिव पनि थिए। उनले चार पटक तिब्बतको यात्रा गरे र त्यहाँबाट विपुल साहित्यहरू ल्याएका थिए। सन् १९२३ मा उनले युरोपको भ्रमण गरेका थिए भने सन् १९३५ मा जापान, कोरिया, मञ्चुरियाको पनि भ्रमण गरेका थिए। सन् १९३७ मा मस्कोमा यात्रा गर्दा उनी भारत-तिब्बत विभागका सचिव लोला येलेनासँग प्रेम सम्बन्धिमा जोडिएका थिए भने उनीहरू विवाह पश्चात् उनी रूसमानै बस्न थाले तर केही कारणले उनी सन् १९४७ मा भारत फर्केका थिए।
राहुल हिन्दी र हिमालयका लागि ठूलो प्रेम थियो। उनी सन् १९५० मा नैनीतालमा बसाइँसराइ गरेका थिए। यहाँ उनले कमला साङ्कृत्यायनसँग विवाह गरेका थिए। केही वर्ष पछि उनी दार्जिलिङ (पश्चिम बङ्गाल) सरेका थिए तर पछि उनलाई मधुमेहको कारण उपचारका लागि रूस पठाइएको थियो। उनको स्वास्थ्य सन् १९६३ मा सोभियत रुसमा लगभग सात महिनाको उपचार पछि पनि निको हुन सकेन। १४ अप्रिल १९६३ का दिन उनको मधुमेहका कारण दार्जिलिङ (पश्चिम बङ्गाल) मा मृत्यु भएको थियो।
साहित्यिक जीवन
राहुल साङ्कृत्यायन विश्वास गर्थे कि घुमन्तेवाद मानव दिमाग स्वतन्त्र पार्ने र यसको क्षितिज विस्तार गर्ने माध्यम हो। उनले यो पनि भनेका थिए- "कम्मर बाँध, भविष्यको घुम्ने, संसार तपाईलाई स्वागत गर्न आतुर छ।" राहुलले आफ्नो यात्राका अनुभवहरूलाई समेट्ने क्रममा 'घुमक्कड शास्त्र' पनि रचना गरेका थिए। उनी एक बरालिएका व्यक्ति थिए जसले सत्य ज्ञानको खोजी गर्दै थिए र जब पनि उनले सत्यलाई दबाउन खोज्छन् उनी विद्रोही हुन्थे। उसको सम्पूर्ण जीवन विरोधाभासहरूले भरिएको छ। वेदान्तको अध्ययन पछि, जब उनले मन्दिरमा बलिदान चढाउने परम्पराको विरुद्धमा भाषण दिए, अयोध्याका सनातानी पादरीहरूले उनीमाथि प्रहार गरे। पछि जब उनी मार्क्सवादतिर लागे उनले सोभियत सङ्घको कम्युनिष्ट पार्टीमा प्रवेश गरेका शक्तिले ओतप्रोत सुविधाहरूको कडा आलोचना गरे र उनीहरूलाई आन्दोलनको कारण भने। १९४६ मा अखिल भारतीय साहित्य सम्मेलनका अध्यक्षको रूपमा उनले लेखिएको भाषण र भाषण बोल्न मानेनन् जुन अल्पसङ्ख्यक संस्कृति र भाषिक सवालमा कम्युनिष्ट पार्टीको नीति विपरीत थियो। परिणाम स्वरूप उनलाई पार्टीको सदस्यता लिनबाट वञ्चित गरियो तर उनको दृष्टिकोण परिवर्तन भएन। यस अवधिमा उनी लगातार प्रगतिशील लेखनको चिन्ता र कुनै पनि प्रतिबन्ध बाहिर प्रश्नहरूसँग जोडिएको थियो। यसैबीच, उनले भारतीय समाजको ठोस अवस्थाको मूल्याङ्कन गरेर मात्र मार्क्सवादी विचारधारा लागू गर्ने कुरामा जोड दिए। आफ्नो पुस्तक 'वैज्ञानिक भौतिकवाद' र 'दर्शन-रिभरेन्ट्स' मा उनले यस सम्बन्धमा धेरै प्रकाश पारुका छन्। सन् १९५३-५४ को अन्त्य तिन उनी पुनः कम्युनिष्ट पार्टीको सदस्य बनेका थिए।
कर्मयोगी योद्धा जस्तै राहुल साङ्कृत्यायनले पनि बिहारको किसान आन्दोलनमा प्रमुख भूमिका खेलेका थिए। सन्‌ १९४० को अवधिमा किसान आन्दोलनको सम्बन्धमा उनी एक वर्ष थुनामा परेका थिए र देवली शिविरमा बसेको बेला उनले 'दर्शन-दिग्दर्शन' पुस्तक लेखेका थिए। उनलाई सन् १९४२ को भारत स्वतन्त्रता आन्दोलनपछि जेल छोडे र उनलाई किसान आन्दोलनका तत्कालीन शीर्ष नेता स्वामी सहजानन्द सरस्वतीद्वारा प्रकाशित साप्ताहिक पत्र 'हुङ्कर' को सम्पादक बनाइएको थियो।
घुमन्ते स्वभाव
राहुल साङ्कृत्यायन सानै उमेर देखिनै विभिन्न स्थानहरू घुम्न मन पराउँथे जसका कारण उनी सँधै घुमन्ते भने। सन् १९२३ देखि उनको विदेश यात्राको प्रक्रिया शुरू भयो, त्यसपछि यो उसको जीवनसँगै समाप्त भयो। उनले भ्रमाणको बेलामा श्रीलङ्का, तिब्बत, जापान, नेपाल र रूस लगायत अन्य देखहरूको पनि भ्रमण गरेका थिए। उनले भ्रमण गर्नुको मुख्य उद्देश भनेको नयाँ कुरा सिक्ने र ज्ञान हासिल गर्ननै थियो। भ्रमणको सिलसिलामा उनी चार पटक तिब्बत पुगे र त्यहाँ उनले लामो समय बिताएका थिए। अध्ययन र अनुसन्धानको क्षेत्रको साथ तिनीहरू त्यहाँबाट सामग्रीसहित फर्किए, जसले गर्दा हिन्दी भाषा र साहित्यको इतिहाससँग सम्बन्धित धेरै पूर्व-निर्धारित विश्वास र निष्कर्षहरू परिवर्तन गर्न अपरिहार्य भयो। साथै, अनुसन्धान र अध्ययनको नयाँ क्षितिज खोलियो। उनी देशका लागि राष्ट्रिय भाषाको कडा पक्षधर थिए। उनको विश्वास थियो कि कुनै भाषा भाषाविहीन गूंगा छ। राष्ट्रिय भाषा र जिल्ला भाषाहरूको विकास र प्रगतिमा उनले कुनै किसिमको विपक्ष देखेनन्।यसलाई समयको महिमा वा 'मार्क्सवादीको रूपमा मर्ने उनले चाहाना' व्यक्त गरेका थिए।
उसको बौद्ध र मार्क्सवाद दुबैको मिश्रित सोच थियो, जसको आधारमा उनले नयाँ भारतको निर्माणको 'मीठो सपना' कल्पना गरेका थिए, जसको झलक हामी उनको पुस्तक 'इक्कीसौं शताब्दी "मा पाउँछौं। श्री राहुलले आफ्नो जिज्ञासा मार्फत हामीलाई आफ्नो विरासत देखाए र भारतीय नागरिकहरूलाई गर्वको भावना जगाए।
पुस्तकहरू
साङ्कृत्यायन एक प्रख्यात भाषाविद् तथा बहुआयामिक व्यक्तिव थिए। उनलाई हिन्दी, संस्कृत, पाली, भोजपुरी, मागही, उर्दू, फारसी, अरबी, तमिल, कन्नड, तिब्बती, सिंहली, फ्रान्सेली र रूसीलगायत धेरै भाषाहरूको ज्ञान थियो। उनी एक इण्डोलोजिस्ट, मार्क्सवादी सिद्धान्त र रचनात्मक लेखक पनि थिए। उनले बीसौँ शताब्दीको शुरूवातबाट साहित्यमा कलम चलाउन शुरू गरेका थिए र उनले १०० भन्दा बढी पुस्तकहरू लेखेका छन्। उनका पुस्तकहरूमा समाजशास्त्र, इतिहास, दर्शन, बौद्ध, तिब्बती, कोश, व्याकरण, पाठ्य सम्पादन, लोककथा, विज्ञान, नाटक, र राजनीति जस्ता विभिन्न विषयहरूलाई समेट्यो। उनका कतिपय पुस्तकहरू अप्रकाशित थिए। उनले प्राजीबाट माज्जिमा निकयालाई हिन्दीमा अनुवाद गरेका थिए।
हिन्दीमा उनको सबैभन्दा प्रख्यात पुस्तक भोल्गा से गङ्गा (भोल्गाबाट गङ्गाको यात्रा) हो भने यस कृतिमम यूरेसियाको मैदानबाट भोलगा नदीको वरपरका क्षेत्रहरूमा आर्यहरूको बसाईसम्बन्धी ऐतिहासिक कथा समावेश गरिएको छ यसमा हिन्दुकुश, हिमालय र उप हिमालय क्षेत्रहरूमा आर्यहरूको आन्दोलनको पनि व्याख्या गरिएको छ। यो पुस्तक ६००० ईसापूर्वमा शुरू हुन्छ र सन् १९४२ मा समाप्त हुन्छ जतिबेला महात्मा गान्धी भारतीय राष्ट्रवादी नेताले भारत छोड्ने आन्दोलनको आह्वान गरेका थिए। यस पुस्तकलाई भिक्टर किर्ननको अङ्ग्रेजीमा अनुवाद गरेका थिए जसको अङ्ग्रेजी शीर्षक भोल्गा टु गङ्गा राखिएको थियो भने यस पुस्तक सन् १९४७ मा सार्वजनिक गरिएको थियो। यस पुस्तकलाई केएन मुथिया-तमिलपुतकालमले तमिल भाषामा अनुवाद गरेका थिए जुन तात्कालिक समयमा बहुचर्चित र सर्वाधिक बिक्री हुन सफल भएको थियो। यस पुस्तकको कन्नड अनुवाद बी.एन. शर्माले "भोल्गा गङ्गा" को रूपमा गरेका थिए। तेलुगु अनुवाद (भोल्गा नन्ची गङ्गा कु) ले धेरै पाठकहरूलाई प्रेरणा दिन सफल रह्यो। भोल्गा मुठाल गङ्गा भारे, मलयालम अनुवाद, केरलका युवा बुद्धिजीवीहरूका बीच अत्यन्त लोकप्रिय भयो र यो अहिलेको समयको सबैभन्दा प्रभावशाली पुस्तक पनि बन्न सफल भयो। यस पुस्तकको बङ्गाली संस्करण भोल्गा थेके गङ्गा (ভল্গা থেকে গাঙ্গা) हो, जुन अझै पाठकहरू द्वरा द्वारा प्रशंसित छ।
उनको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण यात्रा साहित्य "तिब्बत मे सावा वर्षा (सन् १९३३)," मेरी युरोप यात्रा "(सन् १९३५)," अतातो घुमक्कड जिज्ञासा "," भल्गा से गङ्गा "," एसियम के दुर्गाम भूखण्डो में "," यात्रा के पन्ने "। र "किन्नर देश में" आदि हुन्।
उनका १० भन्दा बढी पुस्तकहरू बङ्गाली भाषामा अनुवाद तथा प्रकाशित गरिएको छ। उनलाई सन् १९६३ मा उनलाई पद्मभूषण पुरस्कार द्वरा सम्मानित गरिएको थियो भने उनले सन् १९५८ मा उनको साहित्य मध्य एसिया का इतिहास पुस्तक साहित्य अकादमी पुरस्कार प्राप्त गरेका थिए।
उनले संस्कृतमा दैनिकी लेखेका थिए जुन उनको आत्मकथा लेख्दा पूर्ण रूपमा प्रयोग गरिएको थियो। गहन छात्रवृत्तिको बाबजुद पनि उनले साधारण सरल हिन्दीमा लेखेका थिए जुन एउटा साधारण व्यक्तिले अनुसरण गर्न सक्दछ। उनले विविध चासोका पुस्तकहरू लेखे। उनी हिन्दी साहित्यको सीमितताका बारे सचेत थिए र केही हदसम्म क्षतिमा एक्लो भए।
इतिहासकार काशीप्रसाद जयस्वालले राहुल सांकृत्यायनको भगवान गौतम बुद्धसँग तुलना गरेका थिए। राहुलको व्यक्तित्व जत्तिकै प्रभावकारी र अविस्मरणीय थियो उनका उपलब्धीहरू पनि। उनले व्यापक रूपमा यात्रा गरे र हिन्दी, संस्कृत, भोजपुरी, पाली र तिब्बती - पाँच भाषाहरूमा पुस्तकहरू लेखे। उनका प्रकाशित कार्यहरूमा विविध विधाहरू छन्, जसमा आत्मकथा, जीवनी, यात्रा, समाजशास्त्र, इतिहास, दर्शन, बौद्ध धर्म, तिब्बतीविज्ञान, शब्दकोष, व्याकरण, पाठ सम्पादन, लोककथा, विज्ञान, कथा, नाटक, निबन्ध र राजनीति समावेश छन्।
मृत्यु
राहुल साङ्कृत्यायनले संस्कृत, हिन्दी, अङ्ग्रेजी, सिन्हली, तिब्बती, चिनियाँ, रूसी, जापानी, भोजपुरी आदि भाषामा ज्ञान हासिल गरेका थिए। साङ्कृत्यानले कथा, निबन्ध, उपन्यास, दर्शन, राजनिती आदि विधामा कलम चलाएका थिए। उनले दिग्दर्शन, बौद्ध दर्शन आदि धर्मदर्शन पुस्तकहरू पनि लेखेका छन्। उनले कनैलाकी कथा, सतमीके बच्चे, आदि कथाकृतप रचना पनि गरेका थिए। साहित्य निबन्धावली, दिमागी गुलामी, तुमारी क्षय, विश्वक रूपरेखा, आदि निबन्धकृति सृजना गरे। विस्मृति के गर्भ मेँ, सिंह सेनापति, दिवोदासफ अनाथ, बाइसावी सदी जस्ता थुप्रै उपन्यासहरू पनि लेखेका थिए। उनले विस्मृति यात्रा, घुमक्कड शास्त्र, तीन नाटक आदि भ्रमण तथा रङ्गमञ्चसम्बन्धि कृति पनि लेखेका थिए। राहुलले एक श्रीलङ्काली विश्वविद्यालयमा शिक्षण जागिर खाए जहाँ उनी गम्भीर बिरामी भएका थिए। मधुमेह, उच्च रक्तचाप र हल्का स्ट्रोकबाट उनी पीडित बनेका थिए। उनले १४ अप्रिल १९६३ का दिन दार्जिलिङमा मृत्यु भएको थियो।
डाइमस
सौर्यमण्डलमा सबभन्दा सानो चन्द्रमा डाइमस हो। त्यसको औसत लम्बाई १२ कि.मी. हो।
मङ्गलग्रहको वरिपरि घुम्नलाई १.२६२४४ दिन लाग्छ।
डाइमस मङ्गलग्रहले कब्जा भएको क्षुद्रग्रह भएको विश्वास छ।
डाइमस ढुङ्गा र बरफबाट बन्छ। त्यसको तौल झण्डै २ पद्म (१.८ x १० १५) कि.ग्रा. हो।
अगस्ट १८, १८७७ अमेरिकाली खगोलशस्त्री एसफ हलले डाइमस पत्ता लगाए।
प्रचीन युनानी धर्ममा युद्धको देउताको दुइजना छोरा थिए :- डर र आतङ्क। युरोपेली भाषामा मङ्गलग्रहलाई युद्धको देउताको नाम दिइएकोले, त्यसको उपग्रह छोराको नाम दिइए। डाइमस भन्ने नामको मतलब "आतङ्क" हो।
कोरोबारी
कोरोवारी नेपालको मेची अञ्चलको झापा जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो।
यहाँको जनसङ्ख्या करिब १८,००० जति पुगेको छ ।
जय भीम
जय भीम नवयानी बौद्धवाद र आम्बेडकरवादमा लागेका व्यक्तिले अभिवादनको रूपमा प्रयोग गर्ने वाक्यांश हो । "जय" ("विजय" वा "जीत") र "भीम" (बाबासाहेब आम्बेडकरको नाम) शब्दको संयोजन गरी निर्माण गरिएको "जय भीम" वाक्यांशको शाब्दिक अर्थ "बाबासाहेब आम्बेडकरको जीत होस्" हो । "जय भीम" बौद्ध, दलित, आदिवासी तथा अन्य शोषित र उत्पीडित समुदायमा पहिचान र क्रान्तिको प्रतीक हो । मूलतः यो अभिवादन कुनै प्रकारले पनि धार्मिक नभएपनि धेरैजसो आम्बेडकरवादी जनता बौद्धमार्गी भएको हुनाले यस अभिवादनलाई बौद्ध धर्ममा पनि प्रयोग गरिन्छ । सरल रूपमा यो अभिवादन बाबासाहेब आम्बेडकर र उनको दर्शन प्रतिको सम्मानको अभिव्यक्ति मात्रै हो । यद्यपि, वर्तमानमा यसले आत्मसम्मान र गौरवको प्रतिनिधित्व गर्छ । करोडौँ भारतीय जनताले आफू आम्बेडकरद्वारा प्रभावित र प्रोत्साहित भएको देखाउन यस अभिवादनको प्रयोग गर्छन् ।
सुरुवात
वर्तमानमा विश्वभरका आम्बेडकरवादी जनताले बाबासहेब प्रतिको सम्मान, आत्मसम्मान र गौरव व्यक्त गर्न "जय भीम" वाक्यांशको प्रयोग गर्छन् । यसको सुरुवात भने आम्बेडकरका निष्ठावान् सहयोगी हरदास लक्ष्मणराव नगरालेले सन् १९३५ मा गरेका थिए । २० डिसेम्बर १९३९ देखि बाबासाहेब आम्बेडकरले आफैँ पनि "जय भीम" लेख्न र प्रयोग गर्न थालेका थिए । बोले इन्डिया जय भीम चलचित्रको प्रथम वाक्य नै "जय भीम" अभिवादन हो । बाबु हरदासलले भीम विजय सङ्घका कर्मचारी गणलाई पनि "जय भीम" भनी नै बधाई दिएका थिए ।
वर्तमानमा प्रयोग
आज धेरैले आधुनिक भारतका शिल्पकार बाबासाहेब आम्बेडकर प्रतिको सम्मान र अभिवादन व्यक्त गर्न "जय भीम" वाक्यांशको प्रयोग गर्छन् ।
१९७४ एडी
स्रोत
श्रेणी :नेपाली ब्यान्ड समुह
महारथारोहण
महारथारोहण काठमाडौंका नेवार जातिमा प‌‍चलित एक संस्कार हो ।यसलाई नेवारीमा स्वक: जंकु भनिन्छ । यो जीवनको अठासीओैं वर्ष, आठ महिना, आठ दिन, आठ घडी(घन्टा), आठ पला(पाइला) पूरा भएको उपलक्ष्यमा मनाइन्छ ।
सारातोभ वायुसेवा विमान दुर्घटना
कुनै यात्री जेट विमानको यो दुर्घटना लगभग एक वर्षको शान्ति पछि घटेको बताएका छन्। यो भन्दा पहिले घातक दुर्घटना नोभेम्बर २०१६ मा लामीआ फ्लाइट २९३३ को थियो, जसमा त्यो विमानमा सवार ७७ मध्ये ७१ मानिसको मृत्यु भएको थियो।
विमान
दुर्घटनाग्रस्त विमान एउटा एन्टोनोव एएन-१४८-१००बी थियो, जसको पञ्जीकरण संख्या "आरए-६१७०४", र एमएसएन २७०१५०४०००४ थियो। विमानमा दो प्रोग्रेस डी-४३६ इन्जन लागेको थियो। यो विमान आफ्नो पहिलो उडान मई २०१० मा भरेको थियो, र त्यसको एक महिनापछी २३ जून २०१० मा यसलाई रोसिया एयरलाइन्सद्वारा पञ्जीकृत गराईएको थियो। पहिले पनि यो विमानमा दुइटा साधारण घटनाहरू घटेको थियो; २८ जुलाई २०१३ मा उडान भर्ने बेला नै यसको एउटा इन्जन बन्द भएको थियो, र २३ अगस्त २०१३ मा यसको नाकको चक्का खराब भएको थियो। ८ फरवरी २०१७ मा साराटोव एयरलाइन्स यो विमान ठेक्कापट्टामा लिएको थियो।
दुर्घटना
यो मस्को को डोमोडेदेवो विमानक्षेत्रबाट ओरेनबर्गको ओर्स्क विमानक्षेत्र तर्फ गइरहेको थियो। विमानमा कुल ६५ यात्री र चालक दलको ६ वटा सदस्य थिए, जसमा ६० भन्दा अधिक यात्री ओरेनबर्ग ओब्लास्टका निवासी थिए।  मस्कोबाट विमानको प्रस्थानको निर्धारित समय १४:०० थियो, तर यो मस्कोबाट लगभग १४:२२ मा उडान भरेको थियो। मस्कोबाट उडान भर्नु भन्दा केही मिनेट पछि नै विमानको गति र ऊचाईमा उतार चढाव आउन प्रारम्भ भएको थियो। दुर्घटनाबाट मात्र केही समय पहिले नै यो विमान १,८०० मिटरको ऊचाईमा ६०० किमी प्रति घण्टाको गतिबाट उडिरहेको थियो। फेरी यो अचानक तल झर्न थाल्यो, र ९०० मिटरको ऊचाई सम्म झरेपछी रडारबाट गायब भयो।
मेची नदी
मेची नदी नेपाल र भारत हुँदै बग्ने सीमापार नदी हो। यो महानन्द नदीको सहायक नदी हो। मेची नेपालको महाभारत शृङ्खलाबाट उत्पत्ति भएको हो। यो नेपालबाट बग्छ, भारत र नेपाल बीचको सिमाना बनाउँछ, र त्यसपछि भारतको बिहार राज्य हुँदै किशनगञ्ज जिल्लाको महानन्दमा मिल्छ। मेची-महानन्द इन्टरफ्लुभ पहाड र तराईहरू बीचको संक्रमणकालीन क्षेत्र हो र यसले भौगोलिक भिन्नताहरूको विस्तृत श्रृंखला प्रदर्शन गर्दछ। महानन्द नदी प्रणाली जसको मेची एक हिस्सा हो, नेपालको जलग्रहण क्षेत्र 8,088 वर्ग किलोमिटर (3,123 वर्ग माइल) र भारतमा 11,520 वर्ग किलोमिटर (4,450 वर्ग माइल) छ।
जोगमाई नदी
जोगमाई नदी इलाम जिल्लाको चार प्रमुख नदीमध्ये एक हो। यसको मुहान सिंगलिला पर्वत शृङ्खलाको तुम्लिङ भन्ने ठाउँमा पर्दछ । इलाम नगरपालिकाको तिलकेनी गाउँदेखि पूर्व, नामसलिङभन्दा दक्षिण गोदकदेखि पश्चिममा अवस्थित माईबेनीमा माई मिसिएपछि यसको नाम पनि माई मा नै परिवर्तन हुन्छ ।
नंदूरबार
नंदूरबार भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
इटरी परसाही
इटारी परसाही नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सिराहा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार इटरी परसाहीको ८७३ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ४,१०४ रहेको छ।
थिदिंखा
थिदिंखा भोजपुर जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
एन्ना मल्ले
एन्ना मल्ले (बाल्यकालको नाम: एन्ना मारिया स्टोट/हटप-स्टोट, १४ सेप्टम्बर १९६७ - २५ जनवरी २००६) एक अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन ।
अहमदनगर
परिचय
अहमदनगर महाराष्ट्रको एक सहर छ। अहमदनगर महाराष्ट्रको सबैभन्दा ठूलो जिल्ला छ।
इतिहास
मलिक अहमद निजाम म शाह (१४९० - १५०८) Mailk अहमद निजामको बेटा थियो उल मुल्क मलिक हसन Bahri अहमदनगरका प्रधानमन्त्री (जसलाई पछि Nizamshahi वंश, नाम छ एक ब्राह्मण परिवर्तित). जब निजाम उल मुल्क मलिकको हत्या गरियो, तिनको बेटे, मलिक अहमद Junnarका Bahamani राज्य (पुणेका निकट)का गवर्नर थिए. मलिक अहमद पहिला आफ्नो प्रभुत्व अघिसम्म Purander बढाया थियो र कहरूकण जीतने जब त्यो आफ्नो पिताको हत्याका बारेमा सुनाका कगारमा था. मलिक तुरन्त Bahamani राज्य (शाह महमूद Bahamaniका अन्तर्गत)देखि स्वतन्त्रताको घोषणाको र Junnar आफ्नो राजधानी बनाए. त्यो शेख Muwalid अरब र पछि जहाँगीरका Khan.Convinced प्रकार Bahamani राज्यका जनरलहरू पराजित हुने खाडीमा Bahamanis राखे अहमद मलिकमा चलिएको र नदीका किनार सिनामा १४९०मा अहमदनगरका सहरको स्थापनाको र आफ्नो राजधानी वहाँ स्थानान्तरित. पछि मलिक अहमद शाहले १४९९मा दौलताबाद फोर्टमा कब्जा गर्न लिया. त्यो सफलतापूर्वक बीमारी (१५०८) द्वारा आफ्नो मृत्युसम्म शक्तिशाली Nizamshahi राज्यको स्थापना गरे. Burhan म शाह (१५०८ - १५५३) मलिक शाह, आफ्नो सात साल पुरानो बेटे Burhanको मौतका पछि राजा. Mukkamal खान एक दरबारी गरिएको थियो Burhanसम्म रीजहरूटका रूपमा परिपक्व अभिनय गरे. Mukkamal खान loyallyका भीतर र अहमदनगरका राज्यका बाहिरदेखि आफ्नो शिशु राजाका विरुद्ध हमलहरूका warded. त्यो १५१० मा बरारका राजाका वश मा. आफ्नो जवानीमा, Burhan एक नृत्य लडकी Amina बिहेको र त्यो त्यसलाई सांसारिक सुखको संसारदेखि परिचित गराए.
संस्थाहरू
अहमदनगरको शिक्षा संस्थाहरूमा विद्यार्थी सबै भागोदेखि आउँछन्। यहाँ धेरै सरकारी एवं प्राइवेट सन्स्थान छन् जो कला ,विज्ञान, प्रोद्योगिकी, आयुरविग्यान, कानुन र मैनेजमाट शिक्षा संस्थाहरू छन्
विद्यालय
दर्शनीय स्थल
सन्त कवि महिपति महाराज, सोलाहौं शताव्दीका सन्त कवि जसले भारतीय सन्तहरूको पद्यमय परिचय सन्त लीलामृत,भक्ति विजय आदि ग्रन्थहरूका द्वारा दिएकोछ। तिनको समाधि स्थल ताहराबाद,ता.राहूरी जि.अहमदनगर स्थित छ। तिनको कुलनाम कांबळे छ जो कर्नाटकको सीमादेखि राहूरी आए थिए। देशस्थ ऋवेदी ब्राह्मण जो कुलेर्णीको काम देखन्थहरू। तिनको रचनाहरूको अँग्रेजी अनुवाद राहूरीका ईसाई धर्मगुरूले गरेको थियो जसको प्रकाशन अमरिकामा गरिएको थियो। =
जयदेव
जयदेव १२औँ शताब्दीमा संस्कृत कवि थिएँ। उनि आफ्नो महाकाव्य कविता गीतगोविन्दको लागि सबैभन्दा परिचित छन् जुन वसन्तको अनुष्ठानमा गोपी, राधासँग कृष्णको प्रेममा केन्द्रित छ। उनको जीवनको बारेमा थोरै थाहा छ, बाहेक उनि एक एक्लो कवि र पूर्वी भारतमा उनको काव्यात्मक प्रतिभाको लागि मनाइने एक हिन्दु धर्मवादी थिएँ।
ब्राह्मण र बैद्य जन्मका आधारमा, जयदेवको जन्म मिति र स्थान अनिश्चित छ। जयदेव, एक घुमक्कड, शायद कुनै बिन्दुमा पुरी गए र त्यहाँ, परम्परा अनुसार, उनले पद्मावती नामक नर्तकीसँग विवाह गरे तापनि प्रारम्भिक टिप्पणीकारहरू र आधुनिक विद्वानहरूले यसलाई समर्थन गर्दैनन्।
जिया मानेक
जिया मानेक एक भारतीय अभिनेत्री हुन् । उनले आफ्नो अभिनयको सुरुवात स्टार प्लसको टेली शृङ्खला साथ निभाना साथियाबाट गरिन् । यसपछि उनी सब टिभीको टेली शृङ्खला जीनी और जूजूमा जीनी नामक एक मुख्य भूमिकामा काम गरिन् ।
पटेका
पटेका (firecracker or cracker) एउटा सानो खाले विस्फोटक युक्ति हो जो मुख्यत: भारी आवाज वा शोर उत्पन्न गर्नका उद्देश्यले बनाइन्छ। पटेकाहरूको  आविष्कार चीनमा  भएको हो।
आशा नेगी
आशा नेगी एक भारतीय टेलिभिजन अभिनेत्री हुन् । उनी आफ्नो समकक्षी रित्विक धन्जनीसंग भारतीय डान्स वास्तविक कार्यक्रम नच बलिए ६को विजयी भएकी थिइन् । उनले पवित्रा रिश्ता नामक धारावाहिकमा पुर्वी किर्लोसकरको भुमिका निर्वाह गरेकी छिन् ।
व्यक्तिगत जीवनी
नेगीको जन्म देहरादून, उत्तराखण्डमा भएको थियो । उनको शिक्षा त्यहीँबाट भएको थियो । सन् २००९ मा उनले मिस उत्तराखण्ड २००९ को उपलब्धि प्राप्त गरेकी थिइन् । त्यसपछि उनी आफ्नो अभिनय करियर आरम्भ मुम्बई गएकी थिईन ।
बिशाल श्रेष्ठ
किरण चेम्जोङ नेपाली राष्टिय फुटबल टिमका वैकल्पिक गोककिपर हुन।
नगरकुरनूल
नगरकुरनूल भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
मिलेनियम च्यालेन्ज कर्पोरेसन
अमेरिकी कंग्रेसले सन् २००४ जनवरीमा एमसीसी पारित गरेको थियो ।
आर्थिक वृद्धि प्रबर्द्धन, गरिबी न्यूनीकरण र संस्थाहरूको सुदृढीकरणका लागि निश्चित समयका लागि एमसीसीले अनुदान सहयोग गर्छ ।
एमसीसीले विश्वभर ‘कम्प्याक्ट एन्ड थ्रेसहोल्ड’ कार्यक्रम अन्तर्गत कृषि, सुशासन, शिक्षा, ऊर्जा, उद्यमशीलता विकास, स्वास्थ्य, भूमिसुधार, यातायात पूर्वाधार, खानेपानी तथा सरसफाइलगायत क्षेत्रमा १३ बिलियन अमेरिकी डलरभन्दा बढी सहयोग दिइसकेको छ ।
एमसीसीको सञ्चालक समितिमा अमेरिकी विदेशमन्त्री अध्यक्ष हुन्छन् । अमेरिकी अर्थमन्त्री, युएसएआईडीका प्रशासक, अमेरिकी व्यापार प्रतिनिधि, एमसीसीका प्रमुख कार्यकारी र निजी क्षेत्रबाट चारजना यसमा सदस्य रहन्छन् ।
शेरे-बाङ्ला राष्ट्रिय क्रिकेट रङ्गशाला
शेरे-बाङ्ला राष्ट्रिय क्रिकेट रङ्गशाला (, मिरपुर रङ्गशालाको नामबाट पनि परिचित) बङ्गलादेशको राजधानी ढाका स्थित एक क्रिकेट रङ्गशाला हो। यो रङ्गशाला मिरपुर सहरको केन्द्रबाट दश किलोमिटरको दुरीमा अवस्थित छ। यस रङ्गशालाको क्षमता २५,००० मानिसहरू रहेको छ। यस रङ्गशालाको नाम बङ्गलादेशका राजनेता एके फजलुल हकको उपनामबाट राखिएको हो जो शेरे-बाङ्ला (बाङ्लाको बाघ) उपनामले परिचित छन्। १९८० को दशकमा यस खेल मैदान विषेशगरी फुटबल खेलका लागि निर्माण गरिएको थियो भने यस रङ्गशालामा सन् १९८७ को एसियाली क्लब च्याम्पियनसिप खेल आयोजना गरिएको थियो। यस रङ्गशालालाई सन् २००४ मा बङ्गलादेश क्रिकेट सङ्घको अधिनमा लिएको थियो भने फुटबल प्रतियोगिता चाहिँ बङ्गबन्धु राष्ट्रिय रङ्गशालामा सारिएको थियो। यस रङ्गशालाको कुल लम्बाई तथा चौडाई क्रमशः १८६ र १३६ मिटर रहेको छ।
यस रङ्गशालाको पुनर्निर्माण पछि डिसेम्बर २००६ मा पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट खेल आयोजना गरिएको थियो भने त्यसपछि यस रङ्गशालामा सन् २०११ क्रिकेट विश्वकप, सन् २०१२, सन् २०१४ र सन् २०१६ एसिया कप पनि आयोजना गरिएको थियो। यस रङ्गशाला हाल बङ्गलादेश क्रिकेटको उच्च लिग बङ्गलादेश प्रिमियर लिगका खेलहरूका लागि प्रयोग गरिँदै आएको छ। सन् २०१४ को आइसिसि विश्व ट्वेण्टी २० को अन्तिम खेल यसै रङ्गशालामा आयोजना गरिएको थियो भने सन् २०१४ महिला क्रिकेट विश्वकप पनि यही आयोजना गरिएको थियो। सन् २०११ अक्टोबर ११ कन दिन बङ्गलादेश विरुद्ध वेस्ट इण्डिज बीचको खेल यसै रङ्गशालामा आयोजना गरिएको थियो जुन यस रङ्गशालामा आयोजना गरिएको पहिलो टि ट्वेण्टी अन्तर्राष्ट्रिय खेल थियो। १७ जनवरी २०१८ का दिन यस रङ्गशालामा १०० अौँ एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय खेल आयोजना गरिएको थियो।
सुविधाहरू
यस खेल मैदान शुरूवात चरणमा फुटबल खेलका लागि मात्र निमार्ण गरिएको थियो जसका कारण यस रङ्गशालामा आकार आयतकार छ। यस रङ्गशाला पछि बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट महासङ्घको अधिनमा आएपछि यस रङ्गशालालाई नवीकरण गरिएको थियो जसमा थुप्रै रकम खर्च भएको थियो भने यस रङ्गशालामा व्यायाम सम्बन्धि खेलहरूको आयोजना गर्ने कारणले यस रङ्गशालालाई केही मात्रामा सुधार गरिएको थियो। यस रङ्गशालालाई तीन फुट खनेर रातो माटो हटाइएको थियो र त्यहाँ नयाँ माटोले पुर्नु भन्दा अगाडि विभिन्न प्राबिधिक यन्त्र तथा पाइपहरू जडान गरिएको थियो। खेल हेर्ने दर्शकहरू बस्ने ठाउँ भन्दा २९ इञ्च अगाडि क्रिकेट खेलको सिमाना तोकिएको छ। सन् २००९ मा यस रङ्गशालामा विभिन्न स्थानहरूमा ठूला बत्तीहरू जडान गरिएको थियो जसका कारण हाल यस रङ्गशालाले दिउँसो र रातीको समयमा पनि क्रिकेट खेल आयोजना गर्ने गर्दछ।
सन् २०११ क्रिकेट विश्वकप
सन् २०११ को विश्वकप क्रिकेट बङ्गलादेश, भारत र श्रीलङ्काले आयोजना गरेको थियो भने यस रङ्गशालामा उक्त विशेवकपको ४ समूह चरणको खेल र २ क्वाटरफाइनल खेल आयोजना गरिएको थियो जुन १९ फेब्रुअरी देखि २ अप्रिल सम्म खेलाइएको थियो। यस विश्वकप क्रिकेट चिट्टग्राको रङ्गशालामा पनि आयोजना गरिएको थियो। यस प्रतिस्पर्धा भन्दा अगाडि यस रङ्गशालालाई केही नवीकरण गरिएको थियो। यस रङ्गशालामा एक ठूलो विद्युतीय स्क्रिन र एक ठूला विद्युतीय अङ्क तालीका देखाउने उपकरण पनि जडान गरिएको थियो जसका कारण परम्परागत अङ्क तालिका देखाउने उपकरण हटाइएको थियो। यस रङ्गशालाका विद्युतीय बत्तीहरू पनि सुधार तथा जडान गरिएको थियो। खेल जारी भैरहेका बेला उद्धोषण गर्ने नयाँ केन्द्र बनाइएको थियो जहाँ लगभग २०० पत्रकारहरू कार्यरत छन्। यस रङ्गशालामा खेल खेली रहेका बेला खेलाडीलाई चोट लागेमा एक आकस्मिक कक्ष तथा प्राथमिक उपचार केन्द्रको पनि निर्माण गरिएको थियो। यस क्रिकेट रङ्गशालासँगै नजिकमा एक क्रिकेट प्रशिक्षण केन्द्रको पनि निर्माण गरिएको थियो।
उद्दालक आरुणि
उद्दालक आरुणि (उद्दलका वा अरुणी वा उद्दलका वारुनी पनि भनिन्छ) जुन हिन्दु धर्मको एक वैदिक ऋषि थिएँ। उहाँको उल्लेख धेरै वैदिक युग संस्कृत ग्रन्थहरूमा छ, र उहाँका दार्शनिक शिक्षाहरू बृहदारण्यक उपनिषद र छान्दोग्य उपनिषद्, दुई पुरानो उपनिषदिक शास्त्रहरूमा केन्द्रित टुक्राहरू मध्येका छन्।
एक प्रसिद्ध वैदिक शिक्षक, अरुणि बुद्धभन्दा केही शताब्दीअघि जन्मिएका थिएँ, र भारतीय उपमहाद्वीपका टाढाका क्षेत्रका विद्यार्थीहरूलाई आकर्षित गर्थे। उनका केही विद्यार्थीहरू जस्तै याज्ञवल्क्य पनि हिन्दु परम्पराहरूमा उच्च सम्मानित छन्। आरुणि र याज्ञवल्क्य दुबै हिन्दु धर्ममा प्रायः उल्लेख गरिएका उपनिषदिक शिक्षकहरू मध्ये एक हुन्।
गोर्खाली
गोर्खाली वा गोरखाली (Gurkha) नेपालमा बसो बास गर्ने बासिन्दा हुन। यो नाम गोर्खालीहरूले ८ औँ शताब्दीको हिन्दू योद्धा संत श्री गुरु गोरखनाथबाट प्राप्त गरेका थिए। उनका शिष्य बप्पा रावलले राजकुमार कलभोज/राजकुमार शैलाधिशलाई जन्माको थिए, उनिहरूको घर मेवाड, राजस्थान (राजपुताना)मा पाइयेको थियो। पछि बप्पा रावलका वंशहरू सुदूर उत्तरतिर बढ्दै गये र गोरखामा आफ्नो घर स्थापित गरे र पछि उनीहरूलेनै नेपाल अधिराज्य स्थापित गरे। गोरखा जिल्ला आधुनिक नेपालको ७७ जिल्लाहरू मध्य एक हो। गोर्खालीहरू आफ्नो साहस र हिम्मतको लागि विख्यात छन् र उनीहरू नेपाली आर्मी, भारतीय आर्मी को गोरखा रेजिमेन्ट र ब्रिटिश आर्मी को गोरखा ब्रिगेज को लागि पनि खुबै जानिन्छन्। गोर्खालीहरूलाई ब्रिटिस भारतका अधिकारीहरूले मार्शल रेश भनेर उपाधी दियेका थिए। उनीहरूका अनुसार गोर्खाली प्राकृतिक रूपमै योद्धा हुन्छन् र युद्धमा आक्रमक हुन्छन, वफादारी र साहसको गुण  गोर्खालीहरूमा, आत्म निर्भर हुन्छन, भौतिक रूपबाट बलियो र फुर्तीलो, सुब्यवस्थित हुन्छन, लामो समय सम्म कडा मेहनत गर्ने, हठी योद्धा, मिलेट्री रणनैतिकार हुन्छन् गोर्खालीहरू। नेपालका खस छेत्री, खस ठकुरी, मगर र गुरुङ पहिलो गोर्खाली हुन्। किनकी गोर्खाली महाराज पृथ्वी नारायण शाह को आफ्नु गोर्खाली सेना मा मगर, गुरुङ क्षेत्री र ठकुरी बाहेक अरु जाती लाई सेना मा लिनु मनाही थियो खास गरी तामाङ, शेर्पा, नेवार, थारु र बाहुन लाई भर्ना लिइदैन थियो । अनि इ ४ जाती मगर , गुरुङ् , क्षेत्री जातिको सेना द्वारा सम्पुर्ण नेपाल एकिकरण, सिक्किम कब्जा , अनि तिब्बत भोट आक्रमन अनि हिमाचल को काङ्रा सम्म इ ४ जात को सेना ले नैै युद्ध गरेको थिए। आज पनि भारतिय सेना मा 1  र 4 गोर्खा रेजिमेन्त मगर गुरुङ को लागि, 3 र 9 गोर्खा रेजिमेन्त छेत्री ठकुरी को लागि आरक्षित छ। 1950 मा मात्र राई र लिम्बू लाई सेना मा लियेको र उनिहरूको लागि 11 गोर्खा राइफल बनाइयो, गोर्खाली सेना मा पनि   पछि पछि मात्र  लिम्बू, राई, सुनुवार जाती थपिएका हुन्।
ऊर्जा
ऊर्जाको सरल परिभाषा दिनु कठिन छ। ऊर्जा वस्तु छैन। यसलाई हामी देख्न सक्तैनौं, यसले कुनै जग्गा घेर्दैन, न यसको कुनै छाया नैं पर्छ। संक्षेपमा, अन्य वस्तुहरूको भाँति यो द्रव्य छैन, यद्यपि बहुधा द्रव्यदेखि यसको  घनिष्ठ सम्बन्ध रहन्छ। र पनि यसको  अस्तित्व उति नैं वास्तविक छ जति कुनै अन्य वस्तुको  र यस  कारण कि कुनै पिण्ड समुदायमा, जसका माथि कुनै बाह्य बलको  प्रभाव रहँदैन, यसको मात्रामा  कमी बेशी हुँदैन। विज्ञानमा  यसको  महत्त्वपूर्ण स्थान छ।
गोर्खाली
अर्थात: "जुन ब्यक्तिले भन्छ कि मलाई मर्नुबाट डर लाग्दैन, उ ब्यक्ति कि त झुटो बोल्दैछ कि त गोर्खा हो।"
ऊर्जा
उर्जाका विभिन्न रूप
साधारणत: कार्य गर्न सक्ने क्षमतालाई ऊर्जा भन्दछन्। जब धनुषदेखि शिकार गर्ने कुनै शिकारी धनुषलाई झुकाउँदछ त धनुषमा ऊर्जा आउँछ जसको  उपयोग बाणलाई शिकारसम्म चलाउनमा  गरिन्छ। बग्दोमा  ऊर्जा हुन्छ जसको  उपयोग पानी घट्टा चलाउनमा  अथवा कुनै अर्का कामका लागि गर्न सकिन्छ। यसै प्रकार बारूदमा  ऊर्जा हुन्छ, जसको  उपयोग पत्थरको शिलाहरू तोडने अथवा तोपदेखि गोला दागनमा  हुन सक्छ। बिजलीको धारामा  ऊर्जा हुन्छ जसदेखि बिजलीको मोटर चलाउन सकिन्छ। सूर्यका प्रकाशमा  ऊर्जा हुन्छ जसको  उपयोग प्रकाश सेलहरू द्वारा बिजलीको धारा उत्पन्न गर्नमा  गर्न सकिन्छ। यस्ता नैं अणुबममा  नाभिकीय ऊर्जा रहन्छ जसको  उपयोग शत्रुको  विध्वंस गर्न अथवा अन्य कार्यहरूमा  गरिन्छ।
इस प्रकार हामी देख्छौं कि ऊर्जा धेरै रूपहरूमा  पाइन्छ। झुके भए धनुषमा  जो ऊर्जा छ त्यसलाई स्थितिज ऊर्जा भन्दछन्; बग्दोको ऊर्जा गतिज ऊर्जा हो; बारूदको ऊर्जा रासायनिक ऊर्जा हो; बिजलीको धाराको ऊर्जा वैद्युत ऊर्जा हो; सूर्यका प्रकाशको ऊर्जालाई प्रकाश ऊर्जा भन्दछन्। सूर्यमा  जो ऊर्जा छ त्यो त्यसको ऊँचे तापका कारण हुन्छ। यसलाई उष्मा ऊर्जा भन्दछन्।
कार्य एवं उर्जा
विभिन्न उपाहरू द्वारा ऊर्जालाई एउटा रूपले अर्का रूपमा परिवर्तित गर्न सकिन्छ। यी  परिवर्तनहरूमा  ऊर्जाको मात्रा सर्वदा एउटा नैं रहन्छ। त्यसमा कमी बेशी हुँदैन। यसलाई ऊर्जा-अविनाशिता-सिद्धान्त भन्दछन्।
माथि भनिएको छ कि कार्य गर्न सक्ने क्षमतालाई ऊर्जा भन्दछन्। परन्तु सारा ऊर्जालाई कार्यमा परिणत गर्नु सर्वदा सम्भव हुँदैन। यस लागि यो भन्नु अधिक उपयुक्त हुनेछ कि ऊर्जा त्यो वस्तु हो जो उतनी नैं घट्दछ जति कार्य हुन्छ। यस  कारण ऊर्जालाई नाप्नका ती नैं एकक हुन्छन्। जो कार्यलाई नापने के। यदि  हामी एउटा किलो ग्राम भारलाई एउटा मीटर अग्लो उठा्दछन् त पृथ्वीका गुरुत्वाएर्षणका विरुद्ध एउटा विशेष मात्रामा  कार्य गर्नु पर्छ। यदि  हामी यसै भारलाई दुई मीटर अग्लो उठाहरू अथवा दुई किलो ग्राम भारलाई एउटा मीटर अग्लो उठायौं भनें दुइटै दशाहरूमा  पहिलाको अपेक्षा दूना कार्य गर्नु पर्नेछछ। यसदेखि प्रकट हुन्छ कि कार्यको  परिमाण त्यस बलका परिमाण पर, जसका विरुद्ध कार्य गरियोस्, र त्यस दूरीका परिमाण पर, जस  दूरी द्वारा त्यस बलका विरुद्ध कार्य गरियोस्, निर्भर रहन्छ र यी दुइटै परिमाणहरूका गुणनफलका बराबर हुन्छ।
उर्जाका मात्रक
कार्यको कुनै पनि मात्रालाई हामी कार्यको  एकक मान्न सक्छौं। उदाहरणत: एउटा किलो ग्राम भारलाई पृथ्वीका आकर्षणका विरुद्ध एउटा मीटर अग्लो उठाउनमा  जति कार्य गर्नु पर्छ त्यसलाई एकक मान्न सकिन्छ। परन्तु पृथ्वीको  आकर्षण सब जग्गा एउटा समान हुँदैन। यसको  जो मान मद्रासमा  छ त्यो दिल्लीमा  छैन। यस लागि यो एकक असुविधापूर्ण हो। र पनि धेरै देशहरूमा  इंजीनियर यस्ता नैं एककको  उपयोग गर्ने गर्दछन्। जसलाई फुट-पाउण्ड भन्दछन्। यो त्यस कार्यको मात्रा छ जो लण्डनका अक्षांशमा  समुद्रतटमा एउटा पाउंडलाई एउटा अर्का नैं एककको  प्रयोग गरिन्छ जो सेण्टीमीटर-ग्राम-सेकंडका माथि निर्भर हुन्छ। यसमा  बलका एककलाई "डाइन" (Dyne) भन्दछन्। डाइन बलको  त्यो एकक छ जो एउटा ग्रामका पिण्डमा  एउटा सेकंडमा  एउटा सेण्टीमीटर प्रति सेकंडको  वेग उत्पन्न गर्न सगर्छ। यस  बलका क्रियाबिंदुलाई यसका विरुद्ध एउटासे  मी. हटाउनमा जति कार्य गर्नु पर्छ त्यसलाई वर्ग भन्दछन्। परन्तु व्यावहारिक दृष्टिदेखि कार्यको  यो एकक धेरै सानो हो। अतएव दैनिक व्यवहारमा  एउटा अर्को एकक उपयोगमा  लाईन्छ। यसमा  लंबाईको  एकक सेण्टीमीटरका स्थानमा मीटर छ तथा द्रव्यमानको  एकक ग्रामका स्थानमा किलो ग्राम हो। यसमा  बलको  एकक "न्यूटन" हो। न्यूटन बलको  त्यो एकक छ जो एउटा किलो ग्रामका पिण्डमा  एउटा सेकंडमा  एउटा मीटर प्रति सेकंडको  वेग उत्पन्न गर्न सगर्छ। यस  प्रकार न्यूटन १००००० डाइनका बराबर हुन्छ। यस  बलका क्रियाबिंदुलाई त्यसको विरुद्ध एउटा मीटरसम्म हटाउनमा  जति कार्य गर्नु पर्छ त्यसलाई जूल भन्दछन्। एउटा जूल १०E७ .अर्गसँग बराबर हुन्छ।
अन्य मात्रक
ऊर्जालाई पनि यिनैं एककहरूमा नापिन्छ। परन्तु कहिले कहिले विशेष स्थलहरूमा केही अन्य एककहरूको  उपयोग हुन्छ। यिनमा एउटा इलेक्ट्रान वोल्ट हो। त्यो ऊर्जाको  त्यो एकक छ जसलाई इलेक्ट्रानको  वोल्टका विभवांतर (पोटहरूशियल डिफरहरूस)देखि गुजरनमा प्राप्त गर्दछ। यो धेरै सानो एकक छ र केवल १.६०E-१९ जूलका बराबर हुन्छ। यसका अतिरिक्त घरहरूमा  उपयोगमा  आउने वैद्युत ऊर्जालाई नापनका लागि एउटा अर्का एककको  उपयोग हुन्छ, जसलाई किलोवाट-घण्टा (KWh) भन्दछन् र जो ३.६E६ जूलहरूका बराबर हुन्छ।
यान्त्रिक ऊर्जा
उन वस्तुहरूको अपेक्षा, जसको अस्तित्वको अनुमान  हामी केवल तर्कका आधारमा गर्न सक्छौं, हामीलाई ती वस्तुहरूको  ज्ञान अधिक सुगमतादेखि हुन्छ जसलाई  हामी स्थूल रूपले देख सक्छौं। मनुष्यका मस्तिष्कमा  ऊर्जाका त्यस रूपको भावना सबैभन्दा प्रथम उदय भएको जसको  सम्बन्ध ठूला ठूला पिण्डहरूदेखि छ र जसलाई यन्त्रहरूको सहायतादेखि कार्यरूपमा  परिणति हुँदै  हामी स्पष्टत: देख्न सक्छौं। यस  यान्त्रिक ऊर्जाका दुई रूप छन् : एउटा स्थितिज ऊर्जा एवं अर्को गतिज ऊर्जा। यसका विपरीत त्यस ऊर्जाको  ज्ञान जसको  सम्बन्ध अणुहरू तथा परमाणुहरूको गतिदेखि छ, मनुष्यलाई पछि भयो। यस  कारण यो कम आश्चर्यको कुरा छैन कि न्यूटनदेखि पनि पहिला फ्रांसिस बेकनको यो धारणा थियो कि उष्मा द्रव्यका कणहरूको गतिका कारण हुन्छ।
स्थितिज ऊर्जा
एक किलो ग्राम भारका एउटा पिण्डलाई पृथ्वीका आकर्षणका विरुद्ध एउटा मीटर अग्लो उठाउनमा जो कार्य गर्नु पर्छ त्यसलाई  हामी किलो ग्राम-मीटर कह सक्छौं र यो लगभग ९८१ जूलहरूका बराबर हुन्छ। यदि  हामी एउटा डोर लिएरतर्फ त्यसलाई एउटा घिरनीका माथि हालेर त्यसको दुइटै सिरहरूदेखि लगभग एउटा किलो ग्रामका पिण्ड बाँधे र तिनलाई यस्तो अवस्थामा  छो्ने कि ती दुइटै एउटा नैं उचाईमा न होउन् र ऊँचे पिण्डलाई धेरै धीरे-से तल आउने दिउन्  त  हामी हेर्नुहोस्गे कि एउटा किलो ग्रामका पिण्डलाई एउटा मीटर अग्लो उठा द्नेछ। घिरनीमा  घर्षण जति नैं कम हुनेछ अर्को पिण्ड भारमा  उति नैं पहिला पिण्डका भारका बराबर रखा जा सक्नेछ। यस क अर्थ यो भयो कि यदि  हामी कुनै पिण्डलाई पृथ्वीदेखि अग्लो बढ्न जान्छ। एउटा किलो ग्राम भारका पिण्डलाई यदि ५ मीटर अग्लो उठाया जाए त त्यसमा ५ किलो ग्राम-मीटर कार्य गर्ने क्षमता आउँछ, एवं त्यसको ऊर्जा पहिलाको अपेक्षा त्यसै परिमाणमा  बढ्न जान्छ। यो ऊर्जा पृथ्वी तथा पिण्डको आपेक्षिक स्थितिका कारण हुन्छ र वस्तुत: पृथ्वी एवं पिण्डद्वारा बने तंत्र (सिस्टम)को ऊर्जा हुन्छ। यसैलिए यसलाई स्थितिज ऊर्जा भन्दछन्। जब कहिले पनि पिण्डहरूका कुनै समुदायको पारस्परिक दूरी अथवा एउटा नैं पिण्डका विभिन्न भागहरूको स्वाभाविक स्थितिमा  अन्तर उत्पन्न हुन्छ त स्थितिज ऊर्जामा  पनि अन्तर आउँछ। कमानीलोई दबाउनाले अथवा धनुषलाई झुकाउनुले त्यसमा स्थितिज ऊर्जा आउँछ। नदीहरूमा  बाँध बाँधेर पानीलाई धेरै  उचाईमा एकत्र गरियोस् त यस  पानीमा  स्थितिज ऊर्जा आउँछ।
गतिज ऊर्जा
न्यूटनले बलको यो परिभाषा दिए कि बल संवेग (मोमाटम)का परिवर्तनको दरका बराबर हुन्छ। यदि m किलो ग्रामको  कुनै पिण्ड प्रारंभमा  स्थिर छ र त्यसमा एउटा नियत बल F, t सेकेण्डसम्म कार्य गरेर जो वेग उत्पन्न गर्छ त्यसको मान v मीटर प्रति सेकेण्ड छ भनें बलको  मान  न्यूटन हुनेछ। यसै समयमा  पिण्ड जुन दूरी पुरा गरे त्यो यदि d मीटर छ भनें बलद्वारा गरिएको कार्य F.d जूलका बराबर हुनेछ।
अर्थात m द्रव्यमान भएको पिण्डको वेग यदि v छ भनें त्यसको ऊर्जा  हुनेछ। यो ऊर्जा त्यस पिण्डमा  त्यसको गतिको कारण हुन्छ र गतिज ऊर्जा कहलाउँछ। जब  हामी धनुषलाई झुकाएर तीर छोड्दछौं त धनुषको स्थितिज ऊर्जा तीरको गतिज ऊर्जामा  परिवर्तन हुन जान्छ।
स्थितिज ऊर्जा एवं गतिज ऊर्जाका पारस्परिक परिवर्तनको  सबैभन्दा सुंदर उदाहरण सरल लोलक हो। जब  हामी लोलकका गोलकलाई एकतर्फ खींच्दछन् त गोलक आफ्नो साधारण स्थितिदेखि थोरै अग्लो उठ जान्छ र यसमा  स्थितिज ऊर्जा आउँछ। जब  हामी गोलकलाई छोड्दछन् त गोलक यता उता झूलने लाग्दछ। जब गोलक लटकने साधारण स्थितिमा  आउँछ त यसमा  केवल गतिज ऊर्जा रहन्छ। संवेगका कारण गोलक अर्तर्फ जान्छ र गतिज ऊर्जा पुन: स्थितिज ऊर्जामा  परिवर्तित हुन जान्छ। साधारणत: वायुका घर्षणका विरुद्ध कार्य गर्नको लागि गोलकको ऊर्जा कम होती जान्छ र यसको गति केही देरमा  बंद हुन जान्छ। यदि घर्षणको  बल न छ भनें लोलक अनंत कालसम्म चलता रह्नेछ।
उष्मा ऊर्जा
गति विज्ञानमा ऊर्जा-अविनाशिता-सिद्धांतका प्रमाणित भएपछि पनि यसका अर्का स्वरूपहरूको  ज्ञान न हुनेका कारण यो समझिन्थ्यो कि धेरै स्थितिहरूमा  ऊर्जा नष्ट पनि हुन सक्छ; जस्तै, जब कुनै पिण्डसमुदायका विभिन्न भागहरूमा  अपेक्षिक गति छ भनें घर्षणका कारण स्थितिज र गतिज ऊर्जा कम हुन जान्छ। वस्तुत: यस्तो स्थितिहरूमा  ऊर्जा नष्ट हुँदैन वरन् उष्मा ऊर्जामा   परिवर्तन हुन जान्छ। परन्तु १८ौं शताब्दीसम्म उष्मालाई ऊर्जाको  नैं एउटा स्वतन्त्र स्वरूप छैन समझिन्थ्यो। त्यस समयसम्म यो धारणा थियो कि उष्मा एउटा द्रव्य हो। १९ौं शताब्दीमा  प्रयोगहरू द्वारा यो निर्विवाद रूपले सिद्ध गर्न दिइएको कि उष्मा पनि ऊर्जाको  नैं एउटा अर्को रूप हो। हरू त प्रागैतिहासिक कालमा पनि मनुष्य दाउराहरूलाई रग्डेर अग्नि उत्पन्न गर्थ्यो, परन्तु ऊर्जा एवं उष्माका घनिष्ठ सम्बन्धतर्फ सबैभन्दा पहिला बहरूजामिन टामसन (काउंट रुमफर्ड)को  ध्यान गया। यो संयुक्त राज्य (अमरीका)का मैसाचूसेट्स प्रदेशको  रहनेवाला थियो। परन्तु त्यस समय यो बवेरियाका राजाको  युद्धमंत्री थियो। ढली भएको पीतलको तोपको नलिहरूलाई छेद्दै समय यसले देखा कि नली धेरै कर्म हुन जान्छ भनें थियो त्यो भन्दा निकले नराम्रोदे र पनि गरम हुन्छन्। एउटा प्रयोगमा  तोपको नालका चारहरूतर्फ काठको नाँदमा  पानी भरकर त्यसले देखा कि खरादनाले जो उष्मा उत्पन्न हुन्छ त्यो भन्दा ढाई घण्टामा  सारा पानी उबलनेका तापसम्म पुग गया। यस  प्रयोगमा  त्यसका वास्तविक ध्येय यो सिद्ध गर्नु थियो कि उष्मा कुनै द्रव छैन जो पिण्डहरूमा  हुन्छ र दाबका कारण त्यस्तो नैं बाहिर निकल आउँछ जस्तै निचोडनाले कपडेमा देखि पानी; किनभनें यदि यस्तो होता त कुनै पिण्डमा  यो द्रव एउटा सीमित मात्रामा  नैं होता, परन्तु छेदने प्रयोगदेखि ज्ञात हुन्छ कि जति नैं अधिक कार्य गरियोस् उतनी नैं अधिक उष्मा उत्पन्न हुनेछ। रुमफर्डले यो प्रयोग सन् १७९८ ई.मा  गरे। यसका २० वर्ष पहिला नैं लाव्वाजिए तथा लाग्राँजले यो देखेको थियो कि जानवरहरूमा  भोजनदेखि उतनी नैं उष्मा उत्पन्न हुन्छ जति रासायनिक क्रिया द्वारा त्यस भोजनदेखि प्राप्त हुन सक्छ।