cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
याङ जी
सन् २०१८–हाल: सफलता
सन् २०१८ मा याङले एक प्रेम कहानीमा आधारित नाटक एसेस अफ लभमा अभिनय गरेकी थिइन्। एसेस अफ लभ चीनमा उच्च मूल्याङ्कन र सकारात्मक समीक्षाका साथ यसले व्यावसायिक सफलता कमाएको थियो र याङले उनको प्रदर्शनका लागि प्रशंसा प्राप्त गरेकी थिइन्। त्यसै वर्ष, याङले ह्वाइट स्नेक नामक एक टेलिशृङ्खलामा अभिनय गरिन्, जुन प्रसिद्ध चिनियाँ फोलक्लेलेमा आधारित एक काल्पनिक नाटक थियो। फोर्ब्स चीनले याङलाई सन् २०१७ मा तीस वर्ष भन्दा कम उमेरका सबैभन्दा प्रभावसाली व्यक्तिहरूको सूचीमा सूचीकृत गरेको थियो जसले आ-आफ्नो क्षेत्रमा सर्वाधिक सफलता पाएका थिए।
युरेका क्यासल
युरेका गरेको महल अङ्ग्रेजी Eureeka's Castle 1989 - 1995 अमेरिकी छोराछोरीलाई लागि टेलिभिजन शृङ्खला। मा नेपाल शृङ्खला 2002 को 1993 जुलाई 2 देखि NTV मा प्रसारित थियो। यो 99 एपिसोड स्थापित भएको थियो।
दिलबहादुर लामा
भूतपूर्व नेपाल प्रहरी सङ्गठनका संस्थापक अध्यक्षसमेत रहेका लामाले ०११ सालमा प्रहरी जवानबाट सेवा प्रवेश गरेका थिए । ००७ सालमा स्थापना भएको प्रहरीमा ११ औँ सङ्गठन प्रमुखको रूपमा ०३९ असारदेखि ०४३ जेठसम्म महानिरीक्षक बनेका लामाले आफ्नो कार्यकालमा सङ्गठनलाई आधुनिकीकरण र साधनस्रोत सम्पन्न बनाउन अग्रसरता देखाएका थिए ।
उनकै कार्यकालमा ०४३ सालमा नेपाल प्रहरीमा महिला जनशक्तिका लागि खुला प्रतिस्पर्धाबाट भर्ना लिन थालिएको हो । त्यसअघिसम्म प्रहरीमा महिलालाई खुला प्रतिस्पर्धाबाट भर्ना लिइदैँन थियो । ट्राफिक प्रहरीमा महिला सहभागिता लामाकै कार्यकालमा सुरु भएको थियो ।
त्यसले अहिलेसम्म निरन्तरता पाउँदै आएको छ । लामाकै कार्यकालमा ०४० सालमा प्रहरी अस्पताल (महाराजगञ्ज) र प्रहरी विद्यालय (साँगा) स्थापना गरिएको थियो । प्रहरी परिवार महिला सङ्घ पनि उनकै कार्यकालमा स्थापना गरिएको थियो । सुगममा कार्यरत जनशक्तिलाई दुर्गम र दुर्गममा कार्यरतलाई सुगममा सरुवा गर्न विशेषगरी लामाकै कार्यकालमा थालिएको थियो । सङ्गठनमा कार्यरत जनशक्तिले सुगम र दुर्गम दुवै क्षेत्रको अनुभव बटुल्नुपर्ने धारणा उनमा थियो ।
देशभर प्रहरी चौकीको स्वरुप एकै किसिमको बनाउन लामाले नै अग्रसरता देखाएका थिए । अहिले पनि देशभरका प्रहरी चौकीको पूर्वाधार÷भवन संरचनाको अवस्था एकै किसिमको पाइन्छ । पूर्वएआईजी कल्याण तिमल्सिना भन्छन्,
“प्रहरीको आधुनिकीकरण र फौजी अनुशासन कायम गर्न स्वर्गीय लामाको योगदान अतुलनीय छ ।” लामाकै कार्यकालमा प्रहरी सेवा प्रवेश गरेकी पूर्वडीआईजी पार्वती थापा मगर भन्छिन्, “उहाँले खुला प्रतिस्पर्धाबाट महिलालाई प्रहरी सेवामा प्रवेश गराएकै कारण हामीले डीआईजी हुने अवसर पायौं, हामीबाहेक बहालवाला थुप्रै महिला प्रहरी अधिकृत सङ्गठनमा दक्षता, क्षमता प्रदर्शन गरेर नेतृत्व लिनसक्ने स्थितिमा छन् ।”
बहालवाला तथा अवकाशप्राप्त प्रहरी अधिकारीहरू ६३ वर्ष लामो प्रहरीको इतिहासमा आईजीपी खड्गजीत बरालपछि सङ्गठनलाई सफल र सक्षम नेतृत्व प्रदान गर्नेमा उनै लामालाई लिइन्छ ।
विवाद
प्रहरी सङ्गठनको आधुनिकीकरण र सक्षम नेतृत्व प्रदानमा स्वर्गीय लामाको योगदान जति छ, त्यति नै उनी विवादित पनि रहे । ०३६ सालमा धनकुटाको छिन्ताङमा प्रहरी दमन गरी १५ जनाको हत्या प्रकरणमा लामा विवादमा तानिएका थिए । उनी साधारण लेखपढमात्रै भएका प्रहरी अधिकारी भए पनि पञ्चायती प्रधानमन्त्री तुल्सी गिरी र तत्कालीन अधिराजकुमार धीरेन्द्र शाहको सिफारिसमा आईजीपी बन्न सफल भएका थिए । ०४३ साल जेठमा सेवाबाट अवकाश पाएका लामा त्यसको केही महिनापछि नै सुन तस्करीको अभियोगमा पक्राउ परे । राष्ट्रिय पञ्चायत सदस्य चन्द्रबहादुर गुरुङ २२ किलो सुनसहित त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलबाट पक्राउ परेका थिए । त्यस घटनाका मुख्य योजनाकार लामा भएको आरोप लाग्दै आएको छ ।
अतृप्ति (उपन्यास)
अतृप्ति (उपन्यास) मन्जु विमलीद्वारा लेखिएको र पैरबि बुक हाउस प्रा.लि.ले बजारमा ल्याएको एक नेपाली भाषाको उपन्यास हो । साहित्कार मन्जु विमलीको यो तेस्रो कृति हो । उपन्यास नारी मनोविज्ञानमा आधारित रहेको छ भने मानिस कमजोरी सहितको विषयवस्तु उपन्यासमा प्रस्तुत गरिएको छ ।
यो उपन्यास किशोरकालीन प्रेमभावबाट प्रारम्भ भएर युवा उमेरसम्म पुग्दा भइरहने फरक फरक आकर्षणका अनुभूतिहरूमा केन्द्रित छ । आफूले चाहेको र मनले मागेको माया नपाउँदा मानिस आँफै भित्र कसरी कुण्ठित हुन्छ भन्ने मनोदशालाई समेट्न खोजिएको छ । शरीरको विकास हुँदै जाँदा हुने विपरीत लिङ्गी आकर्षण र त्यसलाई व्यक्त गर्न नसक्दा उत्पन्न हुने मनोदशालाई समेट्न खोजिएको छ ।
उपन्यास ३ ओटा अध्याय र १३ ओटा उपअध्यायसहित १७३ पृष्ठसम्मको आयाममा विस्तारित छ । लेखकीयसम्मको पृष्ठलाई नगन्ने हो भने उपन्यासको कथावस्तुले १६४ पृष्ठ ओगटेको छ ।
विषयवस्तु
उपन्यासको कथावस्तु माध्यमिक तहमा भर्खरै प्रवेश गरेकी इन्दिराको पढाइजन्य स्वभावबाट आरम्भ भएको छ । ऊ पढाइमा अब्बल नभए पनि रुचि भएकी केटी हो । केही समयपछि उसको कक्षामा किरण नामक नयाँ विद्यार्थीको प्रवेश हुन्छ । निकट भए पनि समकक्षी रीताको जातीय सङ्कीर्णता इन्दिरालाई मन पर्दैन । उसको त्यो सङ्कीर्णताले इन्दिरालाई बाल्यकालमा छिमेकीकहाँ ठूलो खसीको मासु खाएकोमा दिदीले पिटेको सम्झना हुन्छ । सहपाठी हुँदै जाँदा किरणको बहुमुखी प्रतिभाबाट इन्दिरा र रीता दुबै प्रभावित हुन्छन् । आफ्नो सदनमा नपरेको किरणले एकदिन रीतालाई नराम्री र आफूलाई राम्री भनेपछि इन्दिरामा खुसीजन्य लज्जा बढ्छ । इन्दिराको मनभरि प्रणयका पुष्पहरू कोपिलाउन थाले पनि किरणले बाटामा पर्खिने गरेको हल्ला रीताले नै चलाएको कुरा दिदीबाट सुनेपछि इन्दिराभित्र जलन पैदा हुन्छ । किरणले कुनै गोप्य विद्यार्थी सङ्गठनको टिकट दिन खोज्दा नमानेकी इन्दिरालाई उसको गरिबीमाथि साथीहरूले खिसीटिउरी गरेको भने मन पर्दैन । यत्तिकैमा ललिताको बिहेको प्रसङ्ग आउँछ ।
उसको गम्भीरता र दुलहाको सम्पन्नताबाट प्रभावित भएकी इन्दिराको बिहेबाट फर्किँदा पछि लागेको किरणको कुरालाई लिएर दिदी र आमाबाट उठेको नकारात्मक कुराले मन पोल्छ । तैपनि त्यसपछि नोटकापीरू साटासाट हुनु र आमाको आडमा दुधदहीहरूसमेत किरणको कोठामा पुर्याउन पाउनु इन्दिराको सौभाग्य जस्तै हुन थाल्छ । दाजु रमेशसँग घरमा आइजाइ गरिरहने किरणको निलो सर्ट र कालो पाइन्टमा मन बस्न थाले पनि पार्टी गतिविधिका कारण इन्दिरालाई किरण रहस्यमयी लाग्छ । दस कक्षाको पढाइ सकिएको समयमा एकदिन इन्दिराले किरणसामु प्रणयको गाँठो फुकाउँछे । उसका भावनाहरूको कदर गर्दै किरणले आफूहरूका कर्तव्य पनि सम्झाउँछ ।
आमासँगै मन दुःखाइरहेकी दिदी करुणालाई शिक्षण अभ्यास र एसएलसी परीक्षाका बेला हुने गरेको इन्दिरा र किरणको हेलमेल मन पर्दैन । अन्ततः एसएलसीको नतिजा पनि राम्रो आउँदैन । तर पास भएको किरण भने एकदिन इन्दिरालाई भेट्न घरमै आउँछ । उसले बिदा मागेर नफर्की गएपछि इन्दिराका आँखा सजल हुन्छन् । जति नै चोखो मायाको कल्पनामा डुबेको भए पनि त्यसपछि ऊसँगको भेट पातलिन्छ । गणितको ट्युसन पढी पुनः उत्तीर्ण भएपछि इन्दिराहरू पनि गाउँलेहरूको लाममा तीन दिन लगाएर पाथीभरा माताकहाँ भाकल बुझाउन जान्छन् । फर्किँदा ओलाङचुङगोलातिर शिक्षक भएको किरणसँग इन्दिराको अनायासै भेट हुन्छ । तर त्यो भेट इन्दिराको जीवनमा अकल्पनीय हुन्छ । उसले माया मारे झैँ लागेपछि इन्दिरा निराश हुन्छे । घरमा बिहेको कुरा चले पनि बुबासँग आमाले गरेको सङ्घर्षका कारण इन्दिरा र करुणा काठमाडौँ पढ्न जान पाउँछन् । नयाँ ठाउँमा जान पाउँदा खुसी लागे पनि गाउँघरबाट टाढिनुपर्दा उनीहरूलाई असाध्यै दुःख लाग्छ । यहीँ आएर उपन्यासको पहिलो अध्याय टुङ्गिन्छ ।
पद्मकन्याको बिहानी सत्रमा भर्ना भएकी इन्दिरा र कानुन कलेजमा भर्ना भएकी करुणाको दिनचर्या दाजु रमेशको फराकिलो सोचका कारण राम्रोसँग बित्दै जान्छ । पुस्तक पसलमा काम गर्दा कसैले मोबाइलमा कुराकानी गरेको देखेर छक्क परेकी इन्दिराको कलेजकी साथी शशी निकै गफी र चतुर हुन्छे । सधैँ शृङ्गारमा सहयोग गर्ने शशीलाई पाएर इन्दिरालाई उसका केही कमजोरीबाहेक खुसी नै लाग्न थाल्छ । उमेर मिल्दो कुनै पुरुषलाई देख्दा किरणको याद भने उसलाई आइरहन्छ । चार हजार छात्राहरू पढ्ने उक्त कलेज विद्यार्थी सङ्गठनहरूको कार्यक्रमले प्रभावित भइरहेको देख्दा इन्दिरा छक्क परेकी हुन्छे । समय बित्दै जाँदा दसैँतिहारको बिदा हुन्छ । घर हिँड्नुको अघिल्लो दिन इन्दिरालाई शशीले आफ्नो घरमा लिएर बलात्कार गरे झैँ गर्छे । यो घटनाले आश्चर्य मिश्रित डर बढ्दा आठ वर्षकी छँदा एकपल्ट मितिनीबाट पनि त्यस्तै भएको सम्झिँदै इन्दिराले किरणलाई सम्झेरसमेत अचम्म मान्छे । विस्तारै समयले इन्दिरालाई पनि अरूको कोठामा गएर बिहीबार आउने महाभारतको सिरियल हेर्ने बनाउँछ । सोही क्रममा निशान नाम गरेको किरण जस्तै व्यक्तिसँग उसको हेलमेल हुन थाल्छ । उसको निलो सर्ट र कालो पाइन्टले मनमा जति नै हलचल मच्चिए पनि इन्दिराले उसको प्रेमको आग्रहलाई सजिलै स्वीकार्दिन । ऊसँगको सम्बन्ध करुणालाई पटक्कै मन पर्दैन । रमेशले डेरा अन्तै सारिदिएपछि इन्दिरालाई भित्र कतै पछुतो भने लागिरहन्छ ।
त्यसपछि शशीसित उसको भेट हुँदैन । दोस्रो वर्षको दसैँमा घर फर्किँदा उनीहरूलाई ग्रामीण सुन्दरता, आफूहरूको अध्ययन र मातापिताको स्नेहको गर्व लाग्छ । घरमा पुगेपछि आमाले राखिदिएको चिठी करुणा हुँदै इन्दिराको हातमा आइपुग्छ । चिठीमा किरणले विवाहका लागि अन्तिम निर्णय पर्खिबसेको कुरा उल्लेख गरेको हुन्छ । यसबाट मर्माहत बनेकी इन्दिरालाई करुणाले गाली गरेपछि दुबै बहिनी अँगालोमा बेरिएर रुन्छन् । त्यही दसैँमा पिताजीको स्नेह सदाका लागि गुमाएका उनीहरू भावुक हुँदै काठमाडौँ फर्किन्छन् । डेरा र कलेजको दुरवस्थाका बिचबाटै बी.ए.प्रथम वर्षको जाँच दिएकी इन्दिराले होजियारी कम्पनीमा कामसमेत थाल्छे । त्यसपछि ऊ अर्को काममा लाग्छे । गार्मेन्ट कम्पनीको उक्त जागिरमा धेरैजसो हिन्दीभाषी हुन्छन् । जागिर र पढाइको व्यस्तताबिच झन् कम्पनी सरेपछि नगएकी इन्दिरालाई मालिकले नै आफ्नो गाडीमा लगिदिन थाल्छ । उसलाई गीता दिदीको मान्छे भनेर कसैले पनि केही भन्न सक्दैनन् । तैपनि मोनिका चाहिँ अलि बढी कुरा गर्छे । मालिकको निलो सर्टले आउने निशानको सम्झना, मालिकले दिएको सुविधा र नमिता सुनिता हत्याकाण्ड मनमा आए पनि उसको व्यवहारले ढुक्क भएकी इन्दिराले करुणालाई पनि त्यहीँ जागिर लगाइदिन्छे । फेरि पुरानैै ठाउँमा डेरा सर्दा, निलो सर्टवाला प्रेमले मोनिकालाई माया गरेको देख्दा र सार्वजनिक यातायातमा पुरुषहरूको दुव्र्यवहार भोग्दासमेत इन्दिराले निशानलाई सम्झिरहन्छे । यसै बेला बेवारिसे छोरी पाएर पनि कहिल्यै नभनेकी साथी सुनिता र रमेशको साथी हङकङे लाहुरेबिच आश्चर्यजनक ढङ्गले विवाह हुन्छ । छिट्टै आपसी विश्वासमा बाँधिएका उनीहरूको जीवन दुर्घटनामा नपरोस् भनेर करुणाले धेरै कुरा ओकलेपछि आफ्नो अतीत कोट्याउँदै आँखाभरि आँसु बनाएर सुनिताकी छोरीलाई समेत आफूले स्वीकार्ने कुरा गर्ने लाहुरेप्रति उनीहरूमा श्रध्दाभाव जाग्छ । आफूहरू (किराँतीहरू) सङ्कुचित हुँदैनौँ भन्ने त्यो लाहुरे र सुनिताको व्यवहारले इन्दिराको मनमा किरण र निशान आइरहन्छन् । यी सबै कुरा उनीहरूले दाइ र अर्को लाहुरे मिटिङबाट आएपछि सुनाउँछन् । त्यत्तिकैमा मालिकले नयाँ मेसिन ल्याउँछ । त्यसपछि केही थाई केटी र भारतीय मूलका केटाहरूसँग काम गर्दागर्दै इन्दिराको अङ्ग्रेजी पनि राम्रो हुन्छ । जागिरमा विश्वास कमाएकी उसले एकदिन मालिकसँग कुरा गरेर दिदीलाई पनि आफूकहाँ काम गर्ने बनाउँछे ।
६ महिनापछि स्वदेश फर्किन लागेका थाई केटीहरूसँग विमानस्थलसम्म पुगेर इन्दिराहरूले मायाको चिनो साटासाट गर्छन् । त्यसपछि बी.ए. प्रथम वर्षको परीक्षा आउँछ । इन्दिराले शशी र किरणभन्दा बेसी निशानलाई सम्झिन्छे । संसदीय निर्वाचन हेर्न जाँदा भेटिएर कोठासम्म आएको निशानप्रति करुणामा आक्रोश उत्पन्न भए पनि इन्दिरामा प्रेमभाव जाग्छ । फलस्वरूप कसैको नाममा मतदान गर्न निस्किएकी इन्दिरा र निशान बाटैमा तनमनले पग्लिएर एकाकार हुन्छन् । आफ्नो उमेद पूरा भएपछि नफर्किएरै बाटो लागेको निशानलाई सम्झिएर इन्दिरा सजल हुन्छे । उता आफूहरूसँग केही नभनी अहोरात्र पार्टीको काम गर्ने दाजु रमेशलाई पनि चुनाव लागेर गाउँ गएको हुन्छ । विगतलाई बिर्सँदै काममा लागेकी इन्दिराको रिजल्टमा नाम नदेखिएपछि रन्थनिदै बाटामा हिँड्दा अचानक निशानसँग भेट हुन्छ । ऊसँग त्यस दिन आफ्नै भावनात्मक सहमतिमा भोगिएकी इन्दिरालाई निशानले एकदिन अपमान गरेर जान्छ । कम्पनी बन्द भएपछि त्यत्तिकै बसिरहेकी इन्दिरा जीवनमा आएका निरर्थक र भ्रामक प्रेम अनि त्यसका कुपात्रहरूबाट गहन पाठ सिकी अघि बढ्ने सोचमा पर्छे । तर सोचेर मात्र के गर्नु ! ट्युसन जाँदा निलो सर्टमा देखिएको सुदिपसँग फेरि पनि इन्दिराको मन बस्छ । ऊसँग एकदिन आँगन रेस्टुराँमा बसेर मन साटासाट गरेपछि सुदिपले बिहेको कुरा गर्छ । तत्कालै प्रतिक्रिया नदिए पनि सुदिपको कुरा इन्दिराको मनभरि सल्बलाइरहन्छ । यही बिन्दुमा पुगेर दोस्रो अध्याय सकिन्छ ।
समयक्रममा इन्दिरा एउटा निजी विद्यालयमा पढाउन थाल्छे । शशीलगायत आफ्ना पुराना प्रेमीहरूलाई सम्झिन्छे । शिक्षक अरुणको व्यक्तित्वबाट प्रभावित भइरहेकी इन्दिरालाई एकदिन सन्चो नहुँदा उसैले कोठासम्म पु¥याइदिन्छ । कोठामा सुदिपको चिठी आएको हुन्छ । दिदी रिसाएकी हुन्छे । चिठीमा उसले विवाहका लागि कुरेको कुरा व्यक्त गरेको देख्दा आफू त्यो हदसम्म नपुगेकाले इन्दिराले तनाव महसुस गर्छे । विस्तारै अरुणसँग आकर्षित भइरहेकी इन्दिरालाई एकदिन प्रिन्सिपलका दुई जनाले घरमै बोलाएर अरुणसँग विवाहको प्रस्ताव राख्छन् । मन परेकै भए पनि अभिभावकहरूको थाप्लामा हालेर त्यस दिन उम्किएकी उसलाई हप्ता दिन बितिसक्दा पनि अरुणहरूले कुरा ननिकाल्दा पीडाको महसुस हुन्छ । अरुणमा सबै कुरा आफैँ मिलाएर आफूलाई लिने हुती नभएकोमा इन्दिरालाई दुःख लाग्छ । प्रिन्सिपल र दाजु लागेर बिहेको कुरा टुङ्ग्याएपछि त्यसपालिको दसैँ उनीहरूका लागि ज्यादै कारुणिक हुन्छ । बिहेको अघिल्लो दिन आएको सुदिपले उपहार दिएर जाँदा स्थिति थप भावुक भइदिन्छ । करुणाले पनि इन्दिरालाई आफूसँग कहिल्यै मन नखोलेको गुनासो गरेबाट उसको भित्री मन जहिल्यै कोमल भएको थाहा हुन्छ । जन्मघर छोडेर पराइघर जानुपर्दा इन्दिरा ज्यादै भावुक हुन्छे । उसलाई बिहेका लागि चितवन लगिन्छ । हिन्दु संस्कारअनुसार अरुणको घरमा भित्रिएकी इन्दिरालाई अरुणको व्यवहारले भने दुखी तुल्याउन थाल्छ ।
जानीनजानी बुहारीको कर्तव्य पूरा गरे पनि लोग्नेलाई लोग्नेकै रूपमा भोग्न नपाएकी इन्दिरालाई काठमाडौँमा प्रिन्सिपलका दुई जनाले स्वागत गर्छन् । तर त्यस रात पनि लोग्नेकोे अँगालो नपाएपछि इन्दिरा झन् तनावमा पर्न थाल्छे । आमाकहाँ जानका लागि सामान किन्न जाँदा देखिएका ठाउँहरूले इन्दिराको मनमा सुदिप र निशानको सम्झना आउँछ । लोग्नेप्रति जति नै धेरै आशङ्का र पिर भए पनि आमा र दिदीसँग उसले केही भन्दिन । आफ्ना पूर्व सम्बन्धहरू थाहा पाएर त लोग्नेले यस्तो गरिरहेको छैन भन्ने इन्दिराको मनमा आशङ्कासमेत जाग्छ । तर माइतबाट फर्किएको रात एकाएक अरुणमा पुरुष स्वभाव देखेपछि इन्दिराको मन हर्षले ढलीमली हुन्छ । परीक्षापछिको बिदामा केही समय चितवनमा बिताएर काठमाडौँ फर्किएको दुई महिनापछि आफू गर्भवती भएको आनन्द इन्दिराले महसुस गर्छे । सुत्केरी हुँदा खप्नु परेको पीडा र अस्पतालको अवस्था छिचोलेर नवजात शिशुसहित फर्किँदै गर्दा उसको शशीसित भेट हुन्छ । एकदिन बच्चालाई हेरेर भावुक हुँदै आफ्नो पूर्व पत्नी बबिताले ५ वर्षअघि छोरो जन्माएर दुबैको निधन भएको कुरा अरुणले सुनाएपछि धेरै रहस्यहरू इन्दिरालाई थाहा हुन्छ । आफूलाई पहिलोपल्ट माइत पुर्याएर फर्की सारा ठाउँ पुगेर रोइरहेकोमा साँझपख ‘खुब मन पखाल्यौ अब जाऊ’ भन्ने आवाज कतैबाट आएको र सपनामा पनि इन्दिरा मै हुँ भनेपछि माया गर्न थालेको कुरा इन्दिाले अरुणबाट सुनेपछि आश्चर्य मान्छे । त्यत्तिकैमा अधिकृत भइसकेकी शशी एकदिन आपैm कार चलाएर भेट्न आउँछे । गर्भवती शशीसँग त्यसै दिन मन खोलेर कुरा हुँदा ऊ शरीरले महिला भए पनि मनले पुरुष भएकै कारणले अतीतमा आपूmमाथि ज्यादती गरेकी रहिछ भन्ने कुरा इन्दिरालाई थाहा हुन्छ । त्यसपछि छुट्टिएर गएकी शशीलाई छोरी जन्माएपछि ऊ भेट्न जान्छे । एकदिन झन्डै वर्ष दिनको छोरो बोकेर माइत हिँडेकी इन्दिराको अचानक सुदिपसँग भेट हुन्छ । निलो सर्ट र ज्याकेटमा भेटिएको ऊसँग पुनः आँगन रेस्टुराँमा भलाकुसारी हुन्छ । उसले आँखाभरि आँसु पारी आफू अविवाहित नै रहेको कुरा सुनाउँदा इन्दिराको मन पग्लिन्छ । समय बित्दै जाँदा अधिकृत भइसकेको अरुण र पढाउँदै गरेकी इन्दिरासँग एकदिन अचानक भेट हुँदा निशानले निकै असभ्य शैलीमा अरुणको अगाडि शङ्का उब्जाउन खोजेर जान्छ । तर पनि अरुणले कुनै कुभावना लिँदैन । निःसन्तान मोनिकासँग भेट हुँदा छक्क परेकी इन्दिरालाई जनयुध्द समाप्तिको घोषणापछि दाजु ठुलो नेता भएको र करुणा पनि महिला सङ्गठनमा काम गर्न थालेको खुसी भए पनि घर देखाउन नपाउँदै आमाको निधन भएको कुराले दुःख लाग्छ । केही समयपछि बिरामी सासू काठमाडौँमा निको नभएपछि उनीहरूले पुनः चितवन नै लान्छन् ।
भरतपुर क्यान्सर हस्पिटलमा सासूआमालाई कुर्दा अनेक उमेर अवस्थाका क्यान्सर रोगी र तिनका आफन्तहरूको मनोवैज्ञानिक पीडा इन्दिराले देख्छे । त्यसै बिचमा आआफ्ना बिरामीलाई छोडेर कुनै नारीपुरुषले बिहे गरी भागेको उसले सुन्छे । उसलाई त्यति बेला किरण, सुदिप र निशानका सम्झनाहरू पनि आइरहन्छन् । अचानक एकदिन अस्पतालको गेटनिर घाँटीको क्यान्सरले अशक्त भएको किरणसँग इन्दिराको भेट हुन्छ । भावुक भएकी इन्दिरालाई त्यस रात निद्रा लाग्दैन । उसलाई कसरी सहयोग गर्न सकिन्छ भनी ऊ सोचमग्न हुन्छे । भोलिपल्ट आफूलाई जीवनभरि झल्को लगाउने निलो रङको कपडाको पोको हातमा थमाएर इन्दिरा फर्किएपछि किरण निकै बेर कोठामा पसी रोइरहन्छ । त्यहाँको बसाइले जीवनको अनित्यताबारे बोध गरेकी इन्दिरालाई सासूको उपचारमा लोभ लाग्न छोड्छ । बरु आफ्नो लोग्नेलाई अबदेखि निलो सर्ट कहिल्यै नलगाउनू भन्दै उसको सर्ट धरधरी च्यातिदिन्छे । त्यो देखेर अरुण अलमल्ल पर्छ । यत्तिकैमा उपन्यासको कथावस्तु सकिन्छ ।
भाषाशैली
यस उपन्यासमा बिमलीले भाषिक उपकरणहरूको प्रयोग विशिष्ट ढङ्गले गरेकी छन् । वृत्ताकारीय नभएर रैखिक ढाँचामा अघि बढेको कथावस्तुमा वाक्यहरू पनि अत्यन्त सरल र प्राञ्जल छन् । सुबोध्य तद्भव शब्दको बाहुल्य, छरिता वाक्य र पात्रानुकूल कथ्य भाषाको प्रयोगले उपन्यासको भाषाशैली निकै आकर्षक बनेको छ । नवीनता र प्रखयॅगका नाममा वर्तमानमा भाषालाई भाँचभुँच पार्ने जुन शैली यदाकदा देखिन्छ, त्यो यो उपन्यासमा पाइँदैन । किराँतहरूले बोल्ने नेपाली र हिन्दी भाषी समुदायले बोल्ने नेपाली भाषाको रोचक प्रयोग उपन्यासमा पाउन सकिन्छ । त्यति मात्र नभएर सन्दर्भवश हिन्दी र अङ्ग्रेजी वाक्यहरूको प्रयोग पनि उपन्यासमा पाइन्छ । तैपनि तिनले रसास्वादनमा अवरोध नभई सहयोगीको काम नै गरेका छन् ।
भाषाशैलीको कुरा गर्दा यति कुरा नभन्दा अन्याय हुन्छ कि प्रसङ्गअनुकूल उपन्यासमा उखान टुक्का, बिम्बप्रतीक आदिको बडो कलात्मक प्रयोग भएको छ ।
यसरी केही चर्चा र सन्दर्भहरूका आधारमा ‘अतृप्ति’ उपन्यासको भाषाशैली अत्यन्त सरल, कलात्मक, सान्दर्भिक, सटीक, उखानटुक्का तथा बिम्बप्रतीक युक्त र आवश्यकताअनुकूल कथ्य र मिश्रित खालको समेत रहेको स्पष्ट हुन्छ ।
पुस्तक विमोचन
साहित्कार मन्जु विमलीको तेस्रो कृतिका रुपमा उपन्यास ‘अतृप्ति’ विसं २०७८ भदौ १५ गते विमोचन भएको थियो । कपन आकाशेधारास्थित आफ्नै घरम ९१ वर्षीय आमा राममाया विमलीको हातबाट अतृप्ति लोकार्पण गरिएको थियो । कार्यक्रममा कृतिका प्रकाशक पैरवी बुक हाउस प्रालिका अध्यक्ष, परिवारका सदस्यहरू र साहित्यकार कृष्ण धराबासीको उपस्थिति रहेको थियो ।
श्रव्य वाचन
यस झरेको पात (उपन्यास) उज्यालो रेडियो एफएममा समेत वाचन भएको थियो। उज्यालो एफएममा हरेक हप्ताको मंगलबार र शुक्रबार प्रसारण हुने श्रुति संवेग नामक कार्यक्रममा कृति वाचन कार्यक्रमममा अच्युत घिमिरेद्वारा यस उपन्यास वाचन भएको थियोे । उक्त कार्यक्रममा यस उपन्यसका कुल १४ पूर्ण श्रृङ्खलाहरूमा वाचन भएको थियो ।
२०१९–२० युएफा च्याम्पियन्स लिग
सन् २०१९–२० युइएफए च्याम्पियन्स लिग युरोपेली फुटबल महासङ्घद्वारा आयोजित युरोपका प्रतिष्ठित क्लबको फुटबल प्रतियोगिताको ६५औँ संस्करण हो। यो हालको नाममा नामकरण भएदेखिको २८औँ संस्करण हो।
यसको फाइनल खेल पुर्तुगालको राजधानी लिस्बोन स्थित, एस्तादियो दा लुस नामक रङ्गशालामा आयोजना भएको थियो। सन् २०१९–२०२० युइएफए च्याम्पियन्स लिगको विजेता बायर्नले, सन् २०१९–२०२० युइएफए युरोपा लिगको विजेता सेभियासँग सन् २०१९–२०२० युइएफए सुपरकपमा खेल्न पाएको छ जहाँ विजेता टोलीहरू कतारमा हुने सन् २०२० फिफा क्लब विश्वकपका लागि स्वचालित रूपमा छनोट भएका छन् भने तिनीहरू सन् २०२०-२१ युइएफए च्याम्पियन्स लिगको समूह चरणमा पनि स्वचालित रूपमा छनोट भएका छन्।
क्वार्टर फाइनल पछि कोरोना विषाणु महामारीको प्रभावका कारण खेलहरू १२ देखि २२ अगस्तसम्म लिस्बोन, पुर्तुगालमा (एस्तादियो दा लु र एस्तादियो होसे आल्भालादे) को तटस्थ स्थानहरूमा एकल खेल निष्कासन चरणको रूपमा खेलाइएको थियो।
यसको अभियानलाई अगाडि राख्दै, भिडिओ सहायक निर्णायक प्रणाली दोस्रो चरणको खेल देखि नै प्रयोगमा रहेको थियो। साविक विजेता लिभरपुल र उपविजेता टोटनह्याम दोस्रो चरणमा क्रमशः आत्लेतिको माद्रिद र आरबी लाइपसिकसँग पराजित हुँदै खेलबाट बाहिरिएका थिए। फाइनल खेलमा जर्मनेली क्लब बायर्न म्युनिखले फ्रान्सेली क्लब पिएसजीलाई १-० को गोल अन्तरले हराउँदै उपाधि हात पारेको थियो। बायर्न हार बिहिन सबै खेल जित्दै उपाधि हात पार्ने बायर्न पहिलो युरोपेली क्लब बनेको थियो।
कोरोना महामारीको प्रभाव
दोस्रो चरण चार हप्तामा खेलिने क्रममा रहेको थियो जहाँ पहिलो उपचरण फेब्रुअरी महिनाको दुई हप्ता र दोस्रो उपचरण मार्च महिनामा खेल्ने पक्का गरिएको थियो। कोरोना महामारीको प्रभावले पहिलो उपचरण अप्रभावित रहेको थियो, तर दोस्रो उपचरण भने यस महामारीको कारण पूर्णरूपमा प्रभावित भएको थियो। खेल तालिकाको पहिलो हप्तामा सबै चार खेलहरू अगाडि सारिएको थियो तथापि, स्पेन र फ्रान्समा महामारीको तीव्रताका कारण भालेन्सिया र पीएसजीको घरेलु खेलहरू बन्द रङ्गशालामा खेलाइएको थियो। १५ मार्चमा, युरोपेली फुटबल महासङ्घले प्रतिस्पर्धा रोक्ने घोषणा गरेको थियो जसको अर्थ बाँकी दोस्रो उपचरणका खेलहरू अनिश्चित कालका लागि स्थगित गरिएको थिए। कार्यदलले बाँकी सत्रलाई पुनः समायोजन गर्न आह्वान गरेको थियो। २३ मार्चमा, युरोपेली फुटबल महासङ्घले तुर्कीको स्तानबुल सहर स्थित अततुर्क ओलम्पिक रङ्गशालामा यसको फाइनल खेलको आयोजना गर्ने निर्णयलाई बदलेको घोषणा गरेको थियो र फाइनल खेल उक्त रङ्गशालामा नहुने बताइएको थियो। रङ्गशालमा सन् २०२१ को फाइनल खेल आयोजना गर्ने निर्णय लिइएको थियो।
१७ जुनमा, च्याम्पियन्स लिगका बाँकी खेलहरू अगस्त महिनामा पुन: सञ्चालन गरिने घोषणा गरिएको थियो भने यसको फाइनल खेल २३ अगस्तमा हुने बताइएको थियो। यसका बाँकी खेलहरू पुर्तगालमा सम्पन्न हुने निर्णय लिइएको थियो जहाँ चरणका चार खेलहरू पूर्वनिर्धारण गरिएकै स्थानमा खेलाइने बताइएको थियो। अन्तिमका ८ खेलहरू एक उप प्रतियोगिताको शैलीको रूपमा खेलाइने बाँकी निर्धारण गरिएका प्रतियोगिताहरू पुरानै ढाँचा अन्तर्गत खेलाइने तय भएको थियो। प्रतियोगिताका सबै बाँकी खेलहरू युरोपमा फैलिएको महामारीका बीच मानिसहरूको उपस्थितिको रहित बन्द रङ्गशालामा खेलाइएको थियो।
पद्य
पद्य कविता लेखनको एक शास्त्रीय शैली हो। छन्द मिलेको कवितालाई पद्य कविता भनिन्छ। गद्य र पद्य विपरीतार्थी शब्द हुन्। कविता लेखनको पद्य शैलीमा छन्द, अनुप्रास र अक्षरहरू गनेर वा पङ्क्ति वा चरण मिलाएर लेख्नुपर्छ। यदि गद्यको नियम व्याकरण हो भने पद्यको नियम छन्दशास्त्र हो भनेर पनि भनिन्छ।
शान्ताराम (उपन्यास)
शान्ताराम (Shantaram) अस्ट्रेलियाको बैङ्क लुटेको अभियोगि तथा लागु पदार्थ सेवक लगायत जेलबाट भागेका ग्रेगोरी डेबिड रोबर्टसद्वारा लेखिएको उपन्यास हो । यसको प्रकाशन सन् २००३ मा भएको थियो । यो उपन्यासलाई बम्बईको गुमनाम जीवनको बारेमा गहिरो तबरमा लेखिएको भनि धेरैले टिप्पणी गरेका थिए । यो उपन्यास लेखकको जीवनमा घटेको सत्य घटनामा आधारित रहेको छ ।
मुद्रण इतिहास
शुरूमा शान्ताराम उपन्यास स्क्रब प्रकाशनले मोटो गाता सहित प्रकाशन गरेको थियो भने पछि पातलो गातामा प्रकाशन गरेको थियो । सन् २००३ मा प्रकाशक तथा लेखक बिच भएको झगडा पश्चात स्क्रब प्रकाशकले आफुसंग रहेको किताबको मौज्दात समाप्त गरे पछि किताब सम्बन्धि सर्वाधिकार लेखमा फिर्ता भयो । सो पश्चात प्यान मेक्मिलनले यसको प्रकाशन अधिकार लिएका थिए ।
कथावस्तु
सन् १९७८ मा रोबर्टलाई अस्ट्रेलियामा १९ वर्षको कैद सजाय भएको थियो । सन् १९८० मा उनी भिक्टोरिया पेनट्रिन्ज जेलबाट दिनको समयमा फरार भई पछिल्लो १० वर्षको लागि अस्ट्रेलियाको सबैभन्दा खोजिएको कैदिको रूपमा भए ।
किताबमा उल्लेख भए अनुसार रोबर्ट प्रोटागोनिस्ट लिन्डसेको नामबाट बम्बईमा नक्कली पासपोर्ट आएका थिइ । उनको न्युजिल्याण्ड तथा जर्मनीको यात्रा संगै मु्म्बई मात्र यात्राको गन्तव्य भए तापनि उनले यस शहरमा बस्ने निर्णय गरे । उनले केही समय पश्चात शहरको स्थानिय वासिन्दा प्रभाकरलाई भेटे जसलाई उने आफ्नो गाइडको रूपमा नियुक्त गरे भने पछि उनीहरू साथी बने र प्रभाकरले रोबर्टलाई लिन भन्ने नाम दिए । दुबै जना प्रभाकरको गृह गाउ सुन्दर गए जहाँ प्रभाकरका आमाले उनिहरूको जस्तै लिनलाई महाराष्ट्रन नाम दिने निर्णय गरे । उनले लिनको स्वभाव शान्त र खुसि प्रकृतिको रहेको अनुभव गरेकोले उनिले लिनलाई शान्तारामको नाम दिईन जसको अर्थ शान्तिको भगवान जस्तो मान्छे हुन्छ । मुम्बई फर्कने क्रममा उनीहरू माथि डकैति हुन्छ । लिनसँग भएको सबै पैसा लुटिए पश्चात लिन मुम्बईको सुकुमवासि वस्तिमा वस्न बाध्य हुन्छन । सुकुमबासि बस्तिमा ठूलो आगो लागे पश्चात उनले समुदायलाई सहयोग गर्नको लागि निःशुल्क हेल्थ क्लिनिक खोल्छन् । उनको त्यहाको बसाईमा उनले स्थानीय संस्कृति, परम्परा तथा समुदायमा सहयोग सदभाव लगायत उनी स्थानिय भाषा मराठी समेत सिकेका थिए । उनले समुदायको चोलेरा तथा आगोलागी विरूद्धको संघर्षको प्रत्क्षयदर्शि भएका थिए । साथै जातिय तथा बैबाहिक समस्याहरू मानिसको धेरै भिड भएको समुदायमा कसरी हल हुदो रहेछ भन्ने कुराको अनुभव समेत गरेका थिए ।
सङ्कट मोचन हनुमान मन्दिर
संकट मोचन हनुमान मन्दिर हिन्दु भगवान हनुमानको पवित्र मन्दिरहरु मध्ये एक हो। यो वाराणसी, उत्तर प्रदेश, भारत मा स्थित छ। यो दुर्गा मन्दिर र नयाँ विश्वनाथ मन्दिरको बाटोमा बनारस हिन्दु विश्वविद्यालय को नजिकै स्थित छ। संकट मोचन को अर्थ समस्या वा दु: ख को हटाउने हो। यो मन्दिर बनारस हिन्दू विश्वविद्यालय संस्थापक श्री मदन मोहन मालवीयद्वारा १९०० ईस्वी मा बनाइएको थियो। यहाँ हनुमान जयंती महान धूमधाम संग मनाईन्छ, जसको बखत एक विशेष जुलुस निकालीन्छ जुन दुर्गाकुण्ड नजिकैको ऐतिहासिक दुर्गा मन्दिर बाट संकेत मोचन सम्म चल्दछ। शुद्ध घी बाट बनेको बेसन लाडू भगवान हनुमान लाई प्रसाद को रूप मा चढाईन्छ। भगवान हनुमानको घाँटीमा गेंदा र तुलसीको माला सजाइएको छ। यस मन्दिर को एक आश्चर्यजनक विशेषता यो हो कि भगवान हनुमान को मूर्ति यस्तो तरीका बाट स्थापित गरीएको छ कि उहाँ भगवान राम को लागी देखी रहनु भएको छ, र श्री राम चन्द्र जी को सही दिशा मा संकट मोचन महाराज को देवता हो, जसको निस्वार्थ श्रद्धा छ। त्यहाँ पूजा गर्न प्रयोग गरियो। भगवान हनुमान को मूर्ति को विशेषता यो हो कि मूर्ति माटो बाट बनेको छ। श्री राम लल्ला को मूर्ति संकट मोचन महाराज को हृदय को सही दिशा मा उपस्थित छ, यो श्री राम सीता जी संकट मोचन महाराज को हृदय मा बसेको छ जस्तो लाग्छ। मन्दिर को आंगन मा एक धेरै पुरानो कुवा छ, जो संत तुलसीदास को समय बाट भनिएको छ, भक्तहरु यस कुवा को चिसो पानी लिन्छन्।
इतिहास
यो मानिन्छ कि यस मन्दिर को स्थापना भएको थियो जहाँ महान कवि तुलसीदास पहिलो पटक हनुमान को सपना थियो। संकट मोचन मन्दिर कवि तुलसीदास द्वारा स्थापित भएको थियो। उहाँ रामचरितमानस, वाल्मीकि द्वारा रचित रामायण के अवधी संस्करण के लेखक थे। संत तुलसी दास जी को अन्तिम दिनहरुमा, उनको हात (हात) को असहनीय पीडा को स्थिति मा, उनले संकट मोचन महाराज को सामने "हनुमान बहु" रचना गरे। परम्पराहरु अनुसार, यो भनिएको छ कि मन्दिर को नियमित आगन्तुकहरु भगवान हनुमान द्वारा आशीर्वाद छन्। हरेक मंगलबार र शनिवार, हजारौं मानिसहरु भगवान हनुमान को प्रार्थना गर्न लाईन मा उभिए। वैदिक ज्योतिषका अनुसार भगवान हनुमानले शनि गृहको क्रोध वा मानिसहरुको कुण्डलीमा गलत ठाउँमा शनि भएका मानिसहरुलाई विशेष गरी ज्योतिषीय उपचारको लागी यस मन्दिरमा आउनुहुन्छ। एक पौराणिक कथा के अनुसार, भगवान हनुमानले सूर्यलाई निगलेर यसलाई फल मान्नुभयो, जस पछि देवी -देवताहरुले सूर्यलाई बाहिर ल्याउन बिन्ती गरे। केही ज्योतिषीहरु मान्दछन् कि हनुमानको पूजा गर्नाले मंगल र शनि वा मानिसहरु मा कुनै अन्य ग्रह को नराम्रो प्रभाव लाई बेवास्ता गर्न सक्छ।
आतंकवादी घटना
७ मार्च २००६ मा वाराणसी आतंकवादी हमला मा तीन विस्फोट मध्ये एक एउटा मन्दिर मा भयो। त्यस समयमा मन्दिरमा आरती भईरहेको थियो जसमा पूजा गर्नेहरु र विवाह समारोहमा सहभागीहरुको ठूलो संख्या थियो। विस्फोट पछि त्यहाँ उपस्थित भीडले उद्धार कार्यमा एक अर्कालाई सहयोग गरे। भोलिपल्ट भक्तजनहरु को एक ठूलो संख्या संग मन्दिर मा पूजा फेरि शुरू भयो।
संकट प्रतिक्रिया संगठन
संकट मोचन फाउण्डेशन को स्थापना मन्दिरका महन्त श्री वीर भद्र मिश्र द्वारा १९८२  मा भएको थियो। उहाँ गंगा नदी को सफाई र सुरक्षा मा धेरै कामहरु संग जोडिएको छ। यी परियोजनाहरु को लागी धन अमेरिका र स्वीडिश सरकारहरु द्वारा प्राप्त गरीन्छ। मिश्रा यस अघि भारतीय प्रविधि संस्थान (बीएचयू) मा सिभिल इन्जिनियरिङ विभागका पूर्व प्रमुख थिए। १९९२ मा उनी संयुक्त राष्ट्र पर्यावरण कार्यक्रम (UNEP) "ग्लोबल ५०० रोल इन ऑनर" को स्थापनाका लागि सम्मानित भएका थिए र १९९९ मा टाइम्स पत्रिकाले "हीरो अफ द प्लानेट" अवार्ड प्रदान गरेका थिए। यो फाउन्डेसन "स्वच्छ गंगा अभियान" को संगठन अन्तर्गत 'ओज ग्रीन' नामक एक अस्ट्रेलियाली पर्यावरण समूह संग बिगत २५ बर्ष देखि काम गरी रहेको छ।
सांस्कृतिक उत्सव
यहाँ संगीत महोत्सव हनुमान जयंती को दिन बाट शुरू हुन्छ, जुन पन्त कैली महाराज द्वारा शुरू गरीएको थियो। कार्तिक को महिना मा, नवाह पाठ हुन्छ, जसमा संसार को प्रसिद्ध कथा वाचक राम कथा द्वारा मानिसहरु लाई  मनमोहित गरिदिन्छन । मुख्यतः राम किंकर जी कपिन्द्र जी विशेष रूप से राम नारायण व्यास जी द्वारा हनुमंत चरित रोमांचित  गरेको हुन्थ्यो। यहाँ सम्म कि अन्य धार्मिक मानिसहरु लाई आमन्त्रित गरीन्छ, यो एक धेरै पवित्र भावना हो जो "वसुधैव कुटुम्बकम" का महान भारतीय दर्शन लाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। "गुलाम अली साहब" का गायन पाकिस्तान का विश्व प्रसिद्ध गजल गायक सबैलाई माया र सराहना गरियो। मन्दिर परिसर २०२० संगीत महोत्सव "कोरोना" महामारी को कारण बन्द थियो। यस्तो समय मा, महन्त विश्वंभरजी मिश्र जी एक विशेष लिंक को माध्यम बाट अनलाइन काम गर्ने निर्णय गरे। मन्दिर परिसरमा मात्र राघव जी, साकेतवासी व्यास श्री राम नारायण व्यास को एक शिष्य, राम को कथा प्रवचन।
मोहम्मद अहमदिनेजाद
मोहम्मद अहमदिनेजाद, born Mahmoud Sabbaghian (, २८ अक्टोबर १९५६), इरानका पुरातनवादी राजनीतिज्ञ हुन्। उनी ३ अगष्ट २००५ देखि ३ अगष्ट २०१३ सम्म ईरानका राष्ट्रपति थिए। उनी इरानका छैटौ राष्ट्रपति हुन्। उनलाई उनको कट्टरपन्थी विचार र इरानको परमाणुकरणको लागि चिनिन्छ। उनले २००३ देखि २००५ सम्म तेहरानको मेयर भएर काम गरेका थिए। त्यसक्रममा उनले पूर्ववर्ती धेरै सुधारहरू उल्टाएका थिए।
एम्लि डिकिन्सन
एम्लि एलिजावेथ डिकिन्सन (डिसेम्बर १०, १८३० – मे १५, १८८६, Emily Dickinson) अमेरिकाली कवि थिइन् । एकल स्वभावकी डिकिन्सन असामान्य मानिन्थिन्; उनको सेतो लुगाको रोजाइ, पाहुनालाई सत्गार नगर्नु र पछि आफ्नै कोठाबाट बाहिर ननिस्किनु जस्ता व्यवहारबाट उनी परिचित थिइन् । डिकिन्सनको लेखन कला कसैलाई थाहा नभए पनि आफ्नै जीवनकालमा १८०० जति कविताहरु प्रकाशित भए । उनका कविता मृत्यु र अमरत्व जस्ता विषयमा आधारित छन् ।
डिकिन्सन लेख्छिन् भन्ने कुरा थोरैलाई थाहा भए पनि उनको मृत्यु पछि मात्र उनको कवि रुप बाहिर आयो । सन् १८९० मा उनको पहिलो कविता प्रकाशित भयो जसमा अन्य सम्पादकहरूले धेरै सम्पादन गरिदिए । उनको असम्पादित कविता संङग्रह भने सन् १९५० मा मात्र प्रकाशित भयो । १९ औँ शताब्दीको अन्त र बिसौँ शताब्दीको सुरुवात तिर उनको खण्डन गरिए पनि हाल उनलाई अमेरिकाको महत्त्वपूर्ण कविको रूपमा हेरिन्छ ।
सुरुवाती जीवन
डिकिन्सनलाई सानै उमेरदेखि "मृत्यु" सम्बन्धित विषयले धेरै असर पार्यो, मुख्यत: उनी नजिकका व्यक्तिका मृत्युले । उनी नजिकका मित्र सोफियाको टाइफाइडले मृत्यु भए पछि उनलाई धेरै असर पर्न गयो कि उनलाई बाबुआमाले बोस्टोन लगिदिए ।
प्रकाशन
एम्लिको बहिनि लेभिनियाले उनको १८०० कविता पत्ता लगाइसके पछि एम्लिको मृत्युको चार वर्ष पछि मात्र पहिलो कविता सङ्ग्रह प्रकाशित भयो । थोमस् एच जोन्सनद्वारा सन् १९५५ मा डिकिन्सनको कम्पिलट पोइम्स प्रकाशित भएपछि अन्य सम्पादित भागहरू सँग सन् १८९० देखि डिकिन्सनको कविताहरू छापिदैँ आएका छन् ।
डिकिन्सनको मृत्यु पश्चात्, लेभिनियाले आफुलाई अह्राए झैँ सम्पूर्ण कागजपत्रहरू जलाइन् तर बाँकी रहेका ४० नोटकिताब र अन्य कविता लेखिएका कागजहरु के गर्ने भन्ने बारे उनलाई थाहा भएन । लेभिनियाले कविताहरूको मुल्य बुझिन् र ती प्रकाशित भएको हेर्न चाहिन् ।
सन् १९८१ मा, The Manuscript Books of Emily Dickinson प्रकाशन भयो । यस प्रकाशनमा डिकिन्सनका कविताहरू रचनाका मिति अनुसार नै क्रमाङ्कका रूपमा ल्याइने प्रयास गरियो । धेरै समिक्षकहरूले यस प्रकाशन ठिक अर्थमा सही भएको मानेका छन् ।
हसन रुहानी
हसन रुहानी (, Standard Persian pronunciation: ; born Hassan Fereydoun ; १९४८ नोभेम्बर १२ ) ३ अगस्ट २०१३ देखि ३ अगस्ट २०२१ सम्म ईरानको सातौं राष्ट्रपति को रुपमा काम गरेका एक ईरानी राजनीतिज्ञ हुन्। उनी पेशाले एक वकील, प्राज्ञिक, पूर्व कूटनीतिज्ञ र इस्लामी धर्मगुरु पनि हुन्। उनी १९९९ देखि ईरानको विज्ञहरुको सभाको सदस्य रहेका छन् उनी १९९१ देखि २०२१ सम्म एक्सपेडिन्सी काउन्सिल र १९८९ देखि २०२१ सम्म सर्वोच्च राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद्का सदस्य पनि थिए।
रुहानी ईरानको संसदको (मजलिस) को चौथो र पाँचौं कार्यकालका उपसभामुख र १९८९ देखि २००५ सम्म सर्वोच्च राष्ट्रिय सुरक्षा परिषदको सचिव थिए। उत्तरार्द्ध ओहोदामा, उनी ईरानको परमाणु प्रविधिको वार्तामा ईयू तीन, ब्रिटेन, फ्रान्स, र जर्मनी संग देश को शीर्ष वार्ताकार थिए, र उनले एक शिया मुजतहिद (एक वरिष्ठ धर्मगुरु), र आर्थिक व्यापार वार्ताकार को रूपमा पनि काम गरेका छन्। ।
रुहानी प्रायः एक मध्यमार्गी तथा सुधारवादी नेताको रूप मा वर्णन लिने गरिन्छ। घरेलु नीतिमा, उनले व्यक्तिगत स्वतन्त्रता, सूचनाको लागी स्वतन्त्र पहुँचको लागि प्रोत्साहन गरे, र महिलालाई  विदेश मन्त्रालयको प्रवक्ता नियुक्त गरी महिला अधिकारमा सुधार गरे। उनले मेलमिलाप पत्र आदानप्रदान गरेर अन्य देशहरुसंग ईरान को कूटनीतिक सम्बन्ध पनि सुधार गरेका थिए।   रुहानीले २०१७ को चुनावमा २३,६३६,६५२ मत  (५७.१%) को साथमा पुनः चुनाव जिते। उनी मोहम्मद खातमी र मोहम्मद अहमदिनेजाद पछि इरानको तेस्रो राष्ट्रपति बन्न सफल भए, जसलाई एक चुनावी जनादेशको साथमा राष्ट्रपति पदको जीत हासिल भयो।
कौसल्या
कौसल्या प्राचीन राज्य तथा वर्तमानमा भारतको शहर अयोध्याकी महारानी थिइन् तथा राजा दशरथकी जेष्ठा पत्नी र मर्यादापुरुषोत्तम श्रीरामकी आमा हुन । उनी कोसल राज्यकी राजकुमारी तथा भानुमान राजाकी छोरी हुन । तथा आदिकाव्य वाल्मीकीय रामायण तथा अन्य रामचरित मानस, भानुभक्तिय नेपाली रामायणकी एक पात्र हुन । उनको चरित्र वर्णन रामायणको अयोध्याकाण्डमा उल्लेखित छ ।
राप्तीसोनारी गाउँपालिका
राप्ती सोनारी गाउँपलिका जनसंख्याको हिसाबले नेपालकै सबैभन्दा ठूलो गाउँपालिका हो । कुल क्षेत्रफल १०४१.७३ वर्ग कि.मि रहेको यो गाउँपालिकाकोे अधिकांश क्षेत्र बाँके जिल्लाको उत्तर भावर क्षेत्रलाई समेटेको छ । पूर्वमा दाङ जिल्ला, पश्चिममा कोहलपुर न.पा र डुडुवा गा.पा.,उत्तरमा दाङ र सल्यान जिल्ला र दक्षिणमा नरैनापुर गा.पा र भारतीय सीमानाको चौघेरामा यो गाउँपालिका रहेको छ । साविकका ६ वटा गाविसहरु खासकुश्मा,कचनापुर,बैजापुर,बिनौना,फत्तेपुर र महादेवपुरी मिलेर निर्माण भएको यो गाउँपालिकामा ९ वडामा विभाजित छ ।
टोरी ब्ल्याक
टोरी ब्ल्याक (जन्म अगस्ट २६, १९८८) एक अमेरिकी अश्लील अभिनेत्री हुन्। सन् २०११ मा, उनी लगातार दुई वर्षको वयस्क श्रब्य दृश्य पुरस्कारमा वर्षको महिला प्रदर्शनकर्ता जित्ने पहिलो व्यक्तित्व बनेकी थिइन्।
प्रारम्भिक जीवन
ब्ल्याकले पश्चिमी वाशिङ्टन विश्वविद्यालयमा पत्रकारितामा स्नातक अध्ययन गरेकी थिइन्।
पुरस्कार
अन्य नामाङ्कनहरू
मीरपुर खास
भूगोल
मीरपुर खास शहर वाह नगरमा २५°३१' उत्तर र ६९°००' पुर्वमा सिन्ध प्रदेशको पुर्वी भागमा अवस्थित छ । यो शहर हैदराबाद शहरबाट ६५ किलोमिटर पुर्वमा रहेको छ जहाँबाट दुवै सडकहरू जोडिएका छन् । यो शहर कराचीबाट २२० किलोमिटर दक्षिण-पश्चिममा रहेको छ भने नजिकको भारतीय सिमाना शहरबाट १७० किलोमिटरको दुरीमा पर्छ ।
अनिवार्य मतदान
अनिवार्य मतदानको अर्थ कानून बमोजिम कुनै पनि निर्वाचनमा मतदातालाई आफ्नो मत दिन वा निर्वाचनमा मतदान केन्द्रमा उपस्थित हुनु अनिवार्य हुन्छ । यदि एक मान्य मतदाताले मतदान केन्द्रमा गएर  भोट हाल्दैन भने उसलाई पहिले घोषणा गरेको सजायहरूको भागी  बनाउन सकिन्छ।
मीरपुर खास
जनशाङ्खिकि
सन् २००९ मा मीरपुर खासको अनुमानित जनसङ्ख्या ४८,८५९,०९ रहेको छ । मीरपुर खास जिल्लामा अनुमानित ३३ प्रतिशत हिन्दुहरू छन् भने अन्य इस्लामीहरू रहेका छन् । अन्तिम १८ औँ शताब्दीमा यस क्षेत्रमा मुस्लिमहरू पञ्जाबबाट यस ठाउँमा आएका थिए । यस शहरको सबैभन्दा ठूलो मुस्लिम जनजाति अरिन जातीहरू हुन् जो अमृतसार, पटियाला, फिरोजपुर, अम्बालाबाट बसाइँसराइ गरेर स्थाई रूपमा बसोबास गर्न आएका थिए । मीरपुर खास नजिकै एक सिख धर्मको मन्दिर रहेको छ जसलाई सिख धर्मका स्थापक गुरु नानकले यस ठाउँमा पाहिला टेकेको भन्ने इतिहास उल्लेख छ ।
अनिवार्य मतदान
वर्तमान समयमा २२ देशहरूमा अनिवार्य मतदानको व्यवस्था छ। धेरै देशहरूमा मतदााा नगरेमा दण्डको प्रावधान छ।
मीरपुर खास
खेलकुद
मीरपुर शहर सिन्ध प्रदेशमा खेलकुदको उत्थान गर्ने शहरको रूपमा प्रख्यात छ । यस शहरमा विशेष गरी क्रिकेट, फुटबल, हक्की आदि प्रमुख रूपमा खेलिन्छ भने टिबल टेनिस, व्यडमिन्टन आदि खेलहरू पनि प्रचलित छन् । यस शहरमा पाकिस्तान क्रिकेट बोर्डले निर्माण गरेको एक राष्ट्रिय रङ्गशाला रहेको छ जसमा विभिन्न विद्यालय र कलेजहरूको खेल प्रतिस्पर्धा हुने गर्छ । यस शहरमा र नजिकैको हैदराबादमा अन्य रङ्गशालाहरू पनि रहेका छन् ति मध्य गामा रङ्गशाला एक हो । यस शहरमा अन्य विभिन्न जिम हलहरू रहेका छन् ती मध्य जिमखाना सबैभन्दा प्रख्यात छ ।
अनिवार्य मतदान
वर्तमान तथा पहिले प्रचलित देशहरू
, २२ देशहरूमा अनिवार्य मतदान रहेको छ। यी मध्ये, १० देशहरूमा (थप एक स्विस क्यान्टन र एक भारतीय राज्य) ले यसको व्यवस्था गरेका छन् । जनवरी २०२० को अनुसार, आर्थिक सहयोग तथा विकास सङ्गठन को ३६ सदस्य राष्ट्र मध्ये , ३ को मात्र अनिवार्य मतदान को व्यवस्था प्रचलनमा छ : अस्ट्रेलिया, बेल्जियम, लक्जमबर्ग । थप, ग्रीस, मेक्सिको र टर्की मा पनि सैद्धान्तिक अनिवार्य मतदान को व्यवस्था छ तर कार्यन्वयन मा छैन ।
मीरपुर खास
कृषि
यस शहर र जिल्लामा उर्वर भूमिले प्रशस्त रूपमा भएका कारण यहाँ गँहु, प्याज, उखु, कपास, खुर्सानी, आँप आदिको उत्पादन हुन्छ । यस ठाउँमा सन् १९०० पछि जमराव नहर स्थापना भयो र शहरको खेतीमा पुनरुत्थान भएको थियो । इतिहासको एक निश्चित अवधिको लागि मीरपुर खास देशको सबैभन्दा राम्रो कपास उत्पादन गर्ने र शहरको अधिकांश आय कपासको खेतीबाट आफ्नो धान्ने गरेको थियो ।
रेल
मीरपुर रेलवे स्टेसन मीरपुर शहरको बिचमा रहेको छ । ४० वर्ष पछि पाकिस्तान र भारतबीच रेलमार्गको पुन जोड गरी खोलिएको थियो । एक व्यापक चौडा रेल मार्ग मीरपुर खास देखि खोखरापार सम्म बिछ्याइएको थियो जुन पाकिस्तान र भारतको सिमानामा रहेको छ । हाल एक नयाँ रेल मार्ग बनाइएको छ जुन पाकिस्तानको कराची देखि भारतको जोधपुर सम्म जान्छ । मीरपुर रेलवे स्टेसन पाकिस्तान सबैभन्दा लामो मन्चको रूपमा रहेको छ ।
बाह्य कडीहरू
पाकिस्तान - प्रदेश सरकार
कालो बजार
कालो बजार वा भूमिगत बजार वा भूमिगत अर्थतन्त्र यस्तो बजार हो जहाँ सबै वाणिज्य, कर, नियम र व्यापार सम्बन्धित कानुनको नियन्त्रण बाहिर हुन्छ।
यसलाई छायाँ अर्थव्यवस्था, कालो अर्थव्यवस्था र समानान्तर अर्थव्यवस्था पनि भनिन्छ।
आधुनिक समाजहरूमा, भूमिगत बजार अन्तर्गत धेरै गतिविधिहरू हुन्छन्। कालो बजार त्यस्ता देशहरूमा कम छ जहाँको अर्थतन्त्र खुला छ। तर जहाँ भ्रष्टाचार, नियन्त्रण र कडा नियमहरू छन्, त्यहाँ अधिक मात्रामा कालो बजारी हुन्छ।
बजार अर्थव्यवस्था
कसैको तर्क छ कि, कालो बजार सर्वाधिक स्वतन्त्र बजार हो। दोश्रो अन्य कुनै पनि प्रकारबाट नियन्त्रित बजार विविध प्रकारको अनुचित/ अन्यायपूर्ण हस्तक्षेपका विभिन्न प्रकारका समस्याहरूबाट भुक्तभोगी छन् ।
बजार अर्थतन्त्रको त्यहाँ दुई विशेष क्षेत्रहरू छन्, जहाँ आधारभूत रूपमा माग र आपूर्ति कारकहरू काम गर्छन् र खरीद-बिक्री को गतिबिधी हरू कार्यान्वयन गरिन्छ।
श्यामदास वैष्णव
श्यामदास वैष्णव महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको सहयोगी रहेका थिए । श्यामदास वैष्णव महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाका प्रियजन मात्र नभएर गणेश नै मानिन्थे । देवकोटा मुखले भन्थे वैष्णवले लेखिदिन्थे ।उनका कृति प्रेसमा लानुअघि वैष्णवले नै साफी गर्थे । त्यसपछि देवकोटाको फेरि अर्को कृति तयार हुन्थ्यो ।
जन्म प्रारम्भिक जीवन
शिक्षा - नेपाली मध्यम,
विधा - कविता/नाथक, अन्य
उनको पहिलो रचना - "शारदा" मा "सूर्य" शीर्षकको कविता प्रकाशित भएको थियो ।
उनी महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको सहयोगी समेत रहेका थिए ।
देवकोटाले नेपाली भाषानुवाद परिषद्मा जागिर पाएपछि उनले श्यामदास वैष्णवलाई आफ्नो कारिन्दा बनाएर त्यहीँ लगे । त्यहाँ उनले वैष्णवलाई पण्डितको दर्जा दिलाए । त्यस बेला देवकोटा मासिक सत्तरी रुपियाँ तलब खान्थे र वैष्णव पन्ध्र रुपियाँ खान्थे ।
सम्पादित, अनूदित र फुटकर कृति
विभिन्न पत्रपत्रिकाहरूमा कविता, गीत, लेख, निबन्ध आदि प्रकाशित
अनिल कुम्बले
अनिल कुम्बले (जन्म १७ अक्टोबर १९७०) भारतका क्रिकेट खेलाडी हुन् । उनी जिम लेकरपछि विश्वको पहिलो यस्तो खेलाडी हुन् जसले टेस्ट क्रिकेटको एक पारीमा १० विकेट लिएका छन् । अनिल कर्नाटक प्रदेशको बेङ्गलोर नगरको निवासी हुन् । उनको सम्मानमा यस नगरको एउटा सबैभन्दा मुख्य चोकलाई अनिल कुम्बले चौक को नाम दिइएको छ । भारतको तर्फबाट खेल्दै टेस्ट क्रिकेटमा ५०० विकेट लिने उनी पहिलो भारतीय हुन् ।
आहा! रारा गोल्डकप २०७८
'''आहा! रारा गोल्डकप २०७८''' आहा! रारा गोल्डकपको अठारौं संस्करण हो । यो प्रतियोगिता २०७७ माघ ०६ गतेदेखि १५ गतेसम्म पोखरा सहर को पोखरा रङ्गशाला मा आयोजना भएको थियो ।सहारा क्लब पोखराको आयोजनामा जारी प्रतियोगितामा कुल १० टिमको सहभागिता रहेको थियो ।
मिति २०७८ माघ १५ गते शनिबार पोखरा रंगशालामा भएको फाइनल खेलमा मनाङ मर्स्याङ्दी क्लबलाई टाईब्रेकरमा ५-४ गोल अन्तरले हराउँदै एपिएफ क्लबले पहिलो पटक आहा रारा गोल्डकपको उपाधि जितेको हो । निर्धारित र अतिरिक्त समयको खेल २–२ गोलको बराबरीमा सकिएपछि निर्णय टाईब्रेकरका आधारमा गरिएको थियो ।
प्रतियोगितालाई पहिलो संस्करणदेखि अहिलेसम्म नै हिमश्री फुड्स प्रा.लि.को उत्पादन आहा रारा तयारी चाउचाउले प्रायोजन गर्दै आइरहेको छ ।
खेल स्थान
यस प्रतियोगिता पोखरा अवस्थित क्षेत्रीय रङ्गशाला पोखरा रङ्गशालामा आयोजना भएको थियोे।
जुलिया राणा
जुलिया राणा (अर्को नाम: जुलिया मैयाँ) एक नेपाली महिला थिइन्। उनी शहीद दशरथ चन्दको प्रेमिका थिइन्।
जीवनी
जुलिया राणाको जन्म रुद्र शमशेर जङ्गबहादुर राणाको घरमा भएको थियो र उनका हजुरबुवा प्रधानमन्त्री वीर शमशेर थिए। जुलिया उनी दशरथ चन्दसँग प्रेममा पारिकी थियिन। चन्द बैतडीको रजौटा वंशका थिए र जब उनी त्रि-चन्द्र कलेजमा अध्ययन समाप्त गरेपछि रुद्र शमशेरले उनलाई आफ्नी छोरी दिने भनेका थिए। तर बहादुर शमशेरले पनि आफ्नी छोरी दिने प्रस्ताव चन्दसँग राखेका थिए र चन्द विश्वस्त भएनन्।
वि.सं. १९९० सालमा जुद्धशमशेरले रुद्र शमशेरलाई पाल्पा पठाइएयो। रुद्र शमशेरकी भित्रिनीतिरकी छोरी भएको हुनाले उनी बुवा सँग पाल्पा गईन। रुद्रकी नातिनी मीनाक्षीदेवीले उनीहरु को प्रेमपत्र आदानप्रदान गर्थिन। चन्द र राणाको विवाहको लागि बैतडीबाट एक पण्डित र उनका नातेदारहरु त्यहाँ आइपुगे तर जूठो परेपछि विवाह गरिएको थिएन। जुलियाले पाल्पाबाट चन्दलाई उपहार नियमित पठाउने गर्थिन।
इन्टरनेट चलचित्र डेटाबेस
इन्टरनेट चलचित्र डेटाबेस चलचित्र, टेलिभिजन कार्यक्रम, गृह भिडियो, भिडियो खेल र इन्टरनेट प्रवाह समावेश एक अनलाइन भण्डार हो जसले कलाकार, उत्पादन दल, प्रख्यात मानिसहरूको जीवनी, चलचित्रको सारंश, सामान ज्ञान र अनुयायीहरूको समीक्षा र मुल्याङ्कन समावेश गर्दछ। एक अतिरिक्त समर्थकहरूको लागि रहेको सुविधा भने फेब्रुअरी २०१७ मा बन्द गरिएको थियो। यो सुरूमा अनुयायीहरूले सञ्चालन गरेको वेबसाइट थियो भने हाल यसको मालिक र सञ्चालक आइएमडिबी निगम हो जुन अमेजन एक सहायक कम्पनी हो।
अक्टोबर २०१८ सम्म, यस आइएमडिबीको भण्डारमा ५.३ मिलियन शीर्षकहरू (शृङ्खला सहित) र ९.३ मिलियन ब्यक्तित्व समावेश गरिएका थिए र यसमा ८३ मिलियन दर्ता गरिएका प्रयोगकर्ताहरू रहेका थिए।
वेबसाइट भन्दा अगाडिको इतिहास
यसको स्थापना बेलायती चलचित्र प्रशंसक र कम्प्युटर प्रोग्रामर कोल निधामले गरेका थिए जहाँ उनले पहिलो पटक यसमा सुन्दर आँखा भएकी अभिनेत्रीहरूको बारेमा लेखेका थिए। उस्तै रुचि भएका अन्य प्रयोगकर्ताहरूले आफ्ना आफ्नै सूचीहरू थप गर्दै प्रतिक्रिया दिएका थिए। पछि निधामले "अभिनेताहरूको सूची" यसमा थप्न सुरु गरेका थिए भने डेभ नाइटले "निर्देशकहरूको सूची"मा कार्य थालेका थिए र पछि यसमा "अभिनेत्रीहरूको सूची" पनि थप गरिएको थियो। यी सूचिहरूलाई जीवित र काम गरिरहेका मानिसहरूलाई प्रतिबन्धित गरिएको थियो, तर चाँडै नै सेवानिवृत्त व्यक्तिहरूलाई यसमा थप गरिएको थियो। निधामले हाल उपस्थित नभएको एक अलग "मृत अभिनेता / अभिनेत्री सूची" प्रस्तुत गरेका थिए। स्टिभ ह्यामन्डले दुबै अभिनेता र अभिनेत्रीहरूको सूचिहरूको लागि चरित्र नामहरू सङ्कलन र समायोजन गर्न सुरु गरेका थिए। यसले लोकप्रियता प्राप्त गरिरहेको बेलामा, तिनीहरू सूचीमा आफैँ समायोजन गरिएको थियो। सहभागीहरूको लक्ष्य सूचीलाई सकेसम्म समावेशी बनाउनु थियो।
सन् १९९० को दशकको अन्त्य सम्ममा, ती सूचीहरूमा अभिनेता र अभिनेत्रीहरूसँग सम्बन्धित १०,००० चलचित्र र टेलिभिजन शृङ्खलाहरू समावेश गरिएको थिए। १७ अक्टोबर १९९० मा, निधामले युनिक्स शेल नामक एक लिपि सङ्ग्रहको विकास र सार्वजनिक गरेका थिए जसलाई चार सूचीहरूको खोजी गर्न प्रयोग गर्न सकिन्थ्यो र यसको साथै "इन्टरनेट चलचित्र भण्डारण"को सुरुवात भएको थियो।
इन्टरनेटमा उपस्थिति
यसलाई चलचित्र निर्माता र अन्य जनसाङ्ख्यिकीय सामग्रीका साथै जानकारी मुलक विवरण, जीवनी, र पटकथा सारांशहरूको थप श्रेणीहरू समावेश गर्न विस्तार गरिएको थियो। चलचित्र मूल्याङ्कन सूची आँकडाहरूका साथ राम्रोसँग एकीकृत गरिएको थियो, र भण्डारणमा प्रश्न गर्ने सेवा, केन्द्रीय पृष्ठदृश्यलाई एलन जेले सृजना गरेका थिए। पछि, सन् १९९३ मा, यो कार्डिफ इन्टरनेट चलचित्र भण्डारण नामले भर्खर भर्खरै प्रयोगमा आएको विश्वव्यापी जालमा सरेको थियो। भण्डार वेल्सको कार्डिफ विश्वविद्यालयको कम्प्युटर विज्ञान विभागको सर्भरहरूमा रहेको थियो। रोब हार्टिल मूल वेब पृष्ठदृश्यका लेखक थिए। सन् १९९९ मा, डाँक पृष्ठदृश्यको सबै जानकारीको पेश, स्वीकारका लागि संशोधित गरिएको थियो जसले मानिसहरूलाई तिनीहरुका अद्यावधिक विवरण सहित विशिष्ट सूची अनुरक्षणकर्तालाई डाँक पठाउन सक्षम गर्दछ। तथापि, एकल चलचित्रमा प्राप्त जानकारीलाई धेरै खण्ड व्यवस्थापकहरूमा विभाजित गर्नका संरचनालाई सुधार गरिएको थियो। त्यतिबेला, खण्डहरू चलचित्र कर्मीहरूको श्रेणी र त्यसमा समावेश गरिएका व्यक्तिगत चलचित्रमा गरिएको अभिनयद्वारा परिभाषित र निर्धारण भइरहेको थियो। त्यसपछिका केही वर्षहरूमा, यस इन्टरनेट भण्डार दान गरिएको ब्यान्डविथका साथ विश्वभरि प्रतिकृति सञ्जालमा सञ्चालन गरिएको थियो।
स्वतन्त्र कम्पनीको रूपमा
सन् १९९६ मा, आइएमडिबीलाई संयुक्त अधिराज्यमा औपचारिक रूपमा स्थापना गरिएको थियो र इन्टरनेट चलचित्र भण्डार लिमिटेडका संस्थापक कोल निधाम प्राथमिक कम्पनीका प्रारम्भिक मालिक बनेका थिए। वेबसाइट सञ्चालन लागि सामान्य राजस्व विज्ञापन, इजाजतपत्र र साझेदारीको माध्यमबाट उत्पन्न गरिएको थियो।
अमेजन डटकमको सहायक कम्पनीको रूपमा (सन् १९९८–हाल)
सन् १९९८ मा, एमेजन डटकममा संस्थापक, मालिक, र कार्यकारी, जेफ बेजोसले आइएमडीबीलाई लगभग $५ करोड ५० लाख अमेरिकी डलरमा खरिद गर्नमा लागि संस्थापक निधाम र अन्य प्रमुख शेयरधनीहरूसँग सम्झौता गरेका थिए र जेफ बेजोसले पछि यसलाई उनको कम्पनी अमेजनको सहायक कम्पनीका रूपमा यसमा संलग्न गरेका थिए। यसले आइएमडीबीका सेयरधनीहरूलाई उनीहरूको कामको गरेबापतको तलब प्राप्त गर्न सक्ने क्षमता प्रदान गरेको थियो। अमेजन डटकमले आइएमडीबीलाई डिभिडी र संशोधन नगरिएका भिडियोहरू बेच्नको लागि विज्ञापन स्रोतको रूपमा प्रयोग गर्न सुरु गरेको थियो।
आइएमडिबीले यसको कार्यक्षमता विस्तार गर्न जारी राखेको थियो। १५ जनवरी २००२ मा, यसले मनोरञ्जन व्यवसायीहरूलाई लक्षित गर्ने उद्देश्यका साथ यसमा आइएमडसबीप्रोको रूपमा चिनिने सदस्यता सेवा थप गरेको थियो। आइएमडिबीप्रो सन् २००२ सनडान्स चलचित्र महोत्सवमा घोषणा र सुरुवात गरिएको थियो। यसले चलचित्र निर्माण र बक्स अफिस विवरणहरू, एक कम्पनी निर्देशिका, र ग्राहकहरूको क्षमता विविधतामा विवरण सहित व्यक्तिगत जानकारी पृष्ठहरू थप्नको लागि सेवा प्रदान गर्दछ।
प्रयोगकर्ताहरूको लागि थप प्रोत्साहनको रूपमा, सन् २००३ सम्म, यसले "शीर्ष १०० योगदानकर्ताहरू"लाई सम्मानको रूपमा निःशुल्क पहुँच प्रदान गरेको थियो भने सन् २००६ मा कम्पनीले यो सङ्ख्यालाई ६०० मा वृद्धि गरेको थियो र पछि सन् २०१० मा, सङ्ख्यालाई पुन: वृद्धि गरिँदै २५० पुर्‍याइएको थियो। सन् २००८ मा, कम्पनीले आफ्नो पहिलो आधिकारिक विदेशी भाषा संस्करण जर्मनेली भाषामा सुरु गरेको थियो। सन् २००८ मा, आइएमडिबीले विथआउट अ बक्स र बक्स अफिस मोजो लगायतका कम्पनीहरूको अधिग्रहण गरेको थियो।
वेबसाइट मूल रूपमा पर्लमा आधारित थियो, तर आइएमडीबीले सुरक्षाको कारणका लागि हाल कुन सफ्टवेयर प्रयोग गर्ने गरेको भन्ने कुरा खुलासा भएको छैन। सन् २०१० मा, यस सेवालाई चीनमा प्रतिबन्ध गरिएको थियो।
विशेषताहरू
इन्टरनेट चलचित्र डेटाबेसको चलचित्र र प्रतिभा पृष्ठहरू सबै इन्टरनेट प्रयोगकर्ताहरू समक्ष पहुँचयोग्य छन्, तर साइटमा जानकारी योगदान गर्न दर्ता प्रक्रिया आवश्यक छ।
डेटाबेसको अधिक डाटा स्वयंसेवक योगदानकर्ताद्वारा प्रदान गरिएको छ। साइटले दर्ता भएका प्रयोगकर्ताहरूलाई नयाँ सामग्रीहरू प्रस्तुत गर्न र अवस्थित प्रविष्टिहरूमा सम्पादन गर्न मिल्ने सुविधा प्रदान गर्दछ। वास्तविक तथ्याङ्क पेश, थप वा सुधारको गर्ने प्रयोगकर्ताहरूलाई यसले तत्काल अनुमोदन गर्दछ। तथापि, चित्र, नाम, चरित्रको नाम, कथाबस्तुको सारांश र शीर्षक परिवर्तनहरू प्रकाशन गर्नु अघि निरिक्षण गरिन्छ, र सामान्यतया देखिनको लागि २४ देखि ७२ घण्टासम्म लाग्न सक्छ। सबै दर्ता भएका प्रयोगकर्ताहरूले आफ्नो साइटको नाम रोज्न सक्छन् जसलाई अज्ञात रूपमा सञ्चालन गर्नु पर्ने हुन्छ।
प्रयोगकर्ताहरूलाई १ देखि १० सम्म कुनै पनि चलचित्रको मूल्याङ्कन गर्न मिल्ने सुविधा यसमा समावेश छ र जम्मा मुल्याङ्कनहरू औसत मानमा रूपान्तरण गरिन्छ जुन चाहिँ शीर्षक पछाडि देखिने गर्दछ। जनवरी २०१९ मा, आइएमडीबले फ्रिडिभ भनिने एक नि: शुल्क चलचित्र स्ट्रिमिङ मञ्चको उद्घाटन गरेको थियो जुन एक विज्ञापन-समर्थित सेवा हो र जसले हलिउड चलचित्र शीर्षक र टेलिभिजन कार्यक्रमहरू प्रदान गर्ने गर्दछ। धेरै फ्रिडिभ शीर्षकहरूले भने सोनी पिक्चर्सबाट इजाजतपत्र लिन्छन्।
टेलिभिजन शृङ्खलाहरूको सङ्ख्या
जनवरी २६, २००६ मा, प्रत्येक टेलिभिजन शृङ्खलाको प्रत्येक भागहरू समर्थन गर्ने सुविधा सञ्चालन गरिएको थियो, जसले डेटाबेसलाई भिन्नभिन्नै चरित्र र कर्मीदल सूचीकरणको समर्थन गरेको छ। यसले गर्दा डेटाबेसमा सङ्ग्रहित शीर्षकहरू ४,८५,०००बाट बढेर लगभग ७,५५,०००सम्म पुगेको छ।
तथ्याङ्क
डिसेम्बर २०१८, इन्टरनेट चलचित्र डेटाबेसका तथ्याङ्कहरू यस प्रकारका छन्:
बैजनाथ गाउँपालिका
बैजनाथ गाउँपालिका लुम्बिनी प्रदेशको बाँके जिल्लामा अवस्थित रहेको छ। पूर्वमा कोहलपूर नगरपालिका, दक्षिणमा खजुरा गाउँपालिका र पश्चिममा मानखोला तथा उत्तरमा बर्दिया जिल्लाको बाँसगढी नगरपालिका अवस्थित रहेको छ| गाउँपालिकाको केन्द्र साविक बनकटवा गाविसको कार्यालय रहेको स्थानमा रहेको थियो, हाल रामपुर वडा नं. ५ मा रहेको छ। साविकका चिसापानी, नौवस्ता, वनकटवा र टिटिहिरिया गाविस मिलेर गठन भएको हालको बैजनाथ गाउँपालिकाको नामाकरण ऐतिहासिक तथा राजनितिक पृष्ठभुमि सँग जोडिएको छ। साविकको वनकटवा वडा नं ३ र हालको वडा नं ७ पेडारीमा जन्मेका बैजनाथ थारुको नामबाट यस गाउँपालिकाको नामाकरण भएको हो।
जातीय हिसाबले मिश्रित बसोबास रहेको यस गाउँपालिकामा थारु, मुस्लिम, बाहुन, क्षेत्री, ठकुरी र दलित जातिहरु रहेका छन्। जातीय र भाषिक विविधता रहेको यस गाउँपालिका क्षेत्रमा मुख्य रुपमा हिन्दु धर्मावलम्बी नै रहे पनि मुस्लीम र  क्रिश्चियन धर्म मान्ने जनसंख्या पनि यहाँ रहेको छ|
पश्चिमी तराइ क्षेत्रमा पर्ने यस गाउँपालिकाको सम्पूर्ण भुभाग समथर रहेको छ। बर्दिया राष्ट्रिय निकुञ्ज र बाँके राष्ट्रिय निकुञ्जको मध्यवर्ति क्षेत्रमा पर्ने केही भुभागमा चुरे क्षेत्रका विषेशता रहे पनि अधिकांश क्षेत्रहरु समथर रहेको छ। यस गाउँपालिकाको कुल जमिन मध्ये सबैभन्दा बढि क्षेत्रमा खेती गरिएको छ भने मध्यवर्ती क्षेत्र लगायतको बन जंगलले पनि उल्लेख्य क्षेत्र ओगटेको छ।
सानु कुमार श्रेष्ठ
सानुकुमार श्रेष्ठ पहिलो वाग्मती प्रदेश सभाको सभामुख र काठमाडौं २ बाट वाग्मती प्रदेशसभा सदस्य रहेका छन् ।
कालीमाटी गाउँपालिका
कालिमाटी गाउँपालिका नेपालको कर्णाली,प्रदेश अन्तर्गको सल्यान जिल्लामा पर्दछ | भौगोलिक हिसाबले ८० डिग्री २० मिनेट देखि ८३ डिग्री २८ मिनेट पूर्बी देशाअन्तर र २७ डिग्री ३१  मिनेटदेखि 2७ डिग्री ३७ मिनेट ३० सेकण्ड उत्तरी अक्षाशमा अबस्थित रहेको छ | ५००. ७२ वर्ग कि.मी. क्षेत्रफल रहेको यस गाउँपालिका  उत्तरमा बनगाड कुपिण्डे नगरपालिका ,शारदा नगरपालिका र सुर्खेत जिल्ला पश्चिमतिर बर्दिया जिल्ला ,पूर्वमा त्रिबेणी गाउँपालिका र दाङ जिल्ला  दक्षिमा बाँके जिल्ला रहेको छ | यस गाउँपालिका को नामकरण यस भागकै प्रसिद्द कालिमाटी गंगमाला भगवतीको नामबाट रहन गएको हो |
तुलु गौडा
तुलु गौडा र अरेभाषे गौडा मुख्य रूप मा दक्षिण कन्नड जिल्ला, कोडागु जिल्ला, कर्नाटक भारतीय राज्य र कसारागोड को बांदका गाउँ मा पाइन्छ। उनीहरु वोक्कालिगा समुदाय को एक उप समूह हो तर सांस्कृतिक र भाषाई अलग छन्। उनीहरु तुलु  र अरेभाषी बोल्छन्।
इतिहास
उनीहरु मूलतः नाथ पन्थ र शैव भनिन्थे किनकि उनीहरु श्रृंगेरी माथाप्रति निष्ठा राख्थे। सम्राट विष्णुवर्धन को शासन को समयमा उनी एक वैष्णव बने र तिरुपति वेंकटरामन (तिरुपति का बालाजी) र सब्का (श्रृंगेरी को शारदा) को पूजा गरे। उनीहरु तब मंगलोर-उडुपी ( दक्षिण कन्नड-उडुपी ) क्षेत्र मा बसोबास गरे जहाँ उनीहरु तुलु भाषा बोल्थे । उनीहरुलाई १० कुटुम्बा र १८ बारी उनीहरुको आदिम मूल परिवारको रुपमा रहेको बताइएको छ, जहाँ बाट एक नुरु माने वा "सय परिवार" को जन्म भएको थियो। यी परिवारहरु मध्ये धेरै तालकडु गंगास (२०० - १००४ सीई) को समय बाट कोडागु मा बसोबास गरेका थिए। त्यसपछि उनीहरु मंगलोर-उडुपी (दक्षिण कन्नड-उडुपी) क्षेत्र बाट कूर्ग (कोडागु) मा क्यानरी (कन्नड) भाषा बोल्ने मानिसहरु को बीच बसाइँ सरे।