cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
मूल्य अभिवृद्धि कर
नेपाल
करका दरहरु
संयुक्त अधिराज्य
सन् २०११ जनवरी ४ देखि मूल्य अभिवृद्धि करको डर २०% रहेको छ । कुनै वस्तु तथा सेवामा ५% वा ०% दर लाग्छ । कोभिड-१९ को कारणले पर्यटन क्षेत्रमा अस्थायी रुपमा कर कटौती गरिएको थियो । यी क्षेत्रमा २०२१ सेप्टेम्बर ३० सम्म ५% कर कटौती गरिएको थियो। १ अक्टोबर २०२१ देखि ३१ मार्च २०२२ सम्म १२.५% कर लगाइएको थियो । २०२२ अप्रिल १ देखि पहिलेको २०% कर नै उठाइएको छ ।
संयुक्त राज्य अमेरिका
In the United States, currently, there is no federal value-added tax (VAT) on goods or services.
बाह्य स्रोतहरू
मूल्य अभिवृद्धि कर र नेपालको प्रयोग
सहिद आदर्श क्याम्पस
शहीद आदर्श क्याम्पस ओखलढुङ्गा जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
गङ्गा जलाधार
गङ्गा जलाधार तिब्बत, नेपाल, भारत र बङ्गलादेशमा १,९९९,००० वर्ग किलोमिटर बग्ने गङ्गा-ब्रह्मपुत्र-मेघना जलाधारको एक हिस्सा हो। उत्तरमा, हिमालय वा तल्लो समानान्तर दायराहरू बाहिर गङ्गा-ब्रह्मपुत्र विभाजनको रूपमा बन्छन्। पश्चिममा गङ्गा जलाधारले सिन्धु जलाधार र त्यसपछि अरावलीको सिमाना जोडेको छ।
पूर्वमा गङ्गा बङ्गालको खाडीमा साझा वितरण प्रणालीको जटिल प्रणाली मार्फत ब्रह्मपुत्रमा मिल्छ। यसको जलाधार उत्तर प्रदेश, मध्य प्रदेश, बिहार, राजस्थान, पश्चिम बङ्गाल, हरियाणा, हिमाचल प्रदेश, दिल्ली, अरुणाचल प्रदेश र सम्पूर्ण बङ्गलादेश, नेपाल र भुटान राज्यहरूमा अवस्थित छ।
राजकोट जिल्ला
राजकोट जिल्ला भारतीय गुजरातको एउटा जिल्ला हो।
पश्चिम बङ्गाल अग्निशमन सेवा
पश्चिम बङ्गाल अग्निशमन सेवा राज्यको स्वामित्व भएको सेवा हो जसले कोलकाता शहर सहित भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गाल भरी आगो / बचाव आह्वानमा हाजिर हुदछ। अग्निशमन सेवा ११ डिवीजनमा ९५ अग्नी स्टेशन छ। त्यसको निपटानमा ३५० भन्दा धेरै अग्नी उपकरणहरूको साथ ७,५०० कर्मिहरु छन।
पश्चिम बङ्गालको अग्निशमन सेवा देशको सबै भन्दा पुरानो अग्नी सेवा हो। यो सङ्गठन निर्माण गर्न १९५० मा कलकत्ता फायर ब्रिगेड र बङ्गाल अग्नि सेवा एकिकरण गरियो। १९५० मा, अग्निशमन सेवा ऐन लागु गरियो र अग्नी रोकथाम र अग्नी सुरक्षा नियमावली शामिल गरेर १९९६ मा संशोधन गरियो । १०३ अग्नी स्टेशन चलिरहेको छ। ३५० भन्दा धेरै अग्नी उपकरणहरूको साथ ८००० करीब फायर फोर्स सेवामा छन।
कनासे
कनासे नेपालमा पाइने एक किसिमको लहरा हो। यो प्रायः रूखहरूमा जेलिएर रहन्छ। यसको फल चराको टाउको जस्तो हुन्छ।
तालबाराही मन्दिर
तालबाराही मन्दिर कास्की जिल्लाको पोखरा स्थित प्रसिद्ध मन्दिर हो । फेवातालको बिचमा रहेको यो मन्दिरमा हमेशा दर्शकको भीडभाड रहन्छ । हिन्दु धर्माबलम्बी को मन्दिर भएता पनि सबै धर्मका व्यक्तिहरु यहाँ प्रवेश पाउँदछन् ।
तालबाराही मन्दिरको सुन्दरताले आन्तरिक तथा बाह्य पर्यटनमा निकै टेवा पुर्‍याएको छ । पर्यटकीय सुन्दर नगरी पोखरामा स्थित यो मन्दिर कास्की का घुम्नै पर्ने ठाउँहरूको सूचीमा अग्र पंक्तिमा आउँछ जसका कारण मन्दिरमा पर्यटकहरूको घुइँचो लागिरहन्छ । माछापुच्छ्रे हिमालको छायाँ फेवातालमा परेको दृश्य मन्दिरबाट मनोरम देखिन्छ । कोजाग्रत पूर्णिमा लगायत अन्य धार्मिक पर्वहरूमा यहाँ मेला लाग्दछ । पहिले पानि ले नढाकिएको अवस्थामा यो मन्दिर रहेको थियो ।
तालबाराही को कथा
कास्कीका राजा कुलमण्डन शाहले सर्वप्रथम खरको झुप्रो बनाई मन्दिर स्थापना गरेका थिए । यस मन्दिरको अस्तित्व वि.सं. १६६९ देखि कायम रहिआएको छ । कतै कतै वि.सं. १४४७ देखि अस्तित्वमा रहेको भन्ने अभिलेख पनि पाइन्छ । प्राचीनकालमा माटाको ढिस्कामा एउटा शिला थियो त्यहीं मन्दिर स्थापना गरी बाराहीका रूपमा पूजिन थालिएको थियो ।
तालबाराही देवी सन्यासीको भेषमा रातको समय मन्दिर रहेको वरपरको गाउँ पुग्दा अरु कसैले बास दिएनछन् । एउटी बुढी महिलाले मात्रै उनलाई वास दिइछन् साथै रातमा आँफूसँग भएको रोटी खान दिइछन् ।
जब भोलिपल्ट देवी जान लाग्नुभयो तब देवीले बूढी आमालाई अब यहाँ जलमग्न हुन्छ अन्तै गएर बस्नु भन्नु भएछ र भोली पल्टै ठूलो बाढी आएर जलमग्न भइ बीच भागको ढिस्को मात्रै बचेछ । वि.सं. २०१७ मा राजा महेन्द्रले अहिलेको स्वरूपमा मन्दिर निर्माण गरेका हुन् ।
घुसा
घुसा दार्चुला जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो।
तालबाराही मन्दिर
मन्दिर पुग्ने बाटो
पोखराका विभिन्न ठाउँबाट लेकसाइड जाने गाडीहरु पाइन्छ । लेकसाइड को तालबाराही चोकबाट ५० मिटर भित्र गएपछि साना ठूला डुंगाहरु पाइन्छ र तिनै डुंगामा सयर गर्दै मन्दिर परिक्रमा गर्न ।
लुजेन्द्र ओझा
लुजेन्द्र ओझा नेपाली अमेरिकी ग्रहीय वैज्ञानिक हुन् जसले ग्रहीय भूगोलविद अल्फ्रेड मेक्एबेनको निर्देशनमा २०१०को दशकमा मङ्गल ग्रहको सतहमा पानीको उपस्थितिको ठोस सबुत पत्ता लगाएका थिए । उनी जर्जिया इन्सटीट्यूट अफ टेक्नोलोजीमा ग्रहहरूको अध्ययन गर्ने विषयमा भर्ना भएका थिए । उनले हेभी मेटल ब्यान्ड गोरखामा गितारवादकको काम गरेका थिए ।
टेलकमटेल्ष्ट्रा
टेलकमटेल्ष्ट्रा इन्डोनेसियाको राजधानी जाकार्तामा  आधारित एक दूरसञ्चार कम्पनी हो। यो देशको सबैभन्दा ठूलो निश्चित लाइन सेवा सञ्चालक हो भने यो अष्ट्रेलियाली दूरसञ्चार कम्पनी, टेल्ष्ट्रा र टेलकम इन्डोनेसियाको संयुक्त लगानीको रूपमा गठन भएको थियो।  टेलकमटेल्ष्ट्राले प्रबन्धित सञ्जाल सेवाहरू जस्त‌ै वादल सेवा, सफ्टवेयरको रूपमा सेवा, सेवाको रूपमा पूर्वाधार, सेवाको रूपमा मञ्च, एकीकृत सञ्चार र सहयोग सेवा, व्यवस्थित सुरक्षा सेवा , र व्यावसायिक सेवाहरूको प्रदान गर्दछ। यस संयुक्त उद्यम अक्टोबर २०१४ मा गठन भएको थियो र यसमा हाल १०० भन्दा बढी कर्मचारीहरू कार्यरत छन्। यो कतारको बहुराष्ट्रिय दूरसञ्चार कम्पनी उरिदूको सहायक इन्डोस्याटको प्रतिद्वन्द्वी हो।
सामा चकेवा
आजको यस आधुनिक युगमा तीब्रतर विकासका बावजूद पौराणिक एवं लोकोक्तिमा आधारित परम्परा आज पनि विभिन्न समुदाय र क्षेत्रमा कायम देखिन्छ । त्यसैले होला द्वापर युगदेखि चली आएको सामा–चकेवा पर्व केवल मिथिलाञ्चलमा मात्र होइन आर्यावर्तका अन्य क्षेत्रमा पनि हर्सोल्लास र लोकाचारका साथमा मनाउने गरिन्छ । नेपालमा मनाइने विभिन्न धार्मिक तथा आध्यात्मिक सांस्कृतिक पर्वमध्ये अत्यन्त लोकप्रिय पर्व 'सामा-चकेवा' पर्व कात्तिक महिनाको शुक्ल पञ्चमीदेखि पूर्णिमासम्म मनाइन्छ । यो पर्व पूर्वी नेपालका थारु जनजातिले पनि विशेष उत्साहका साथ मनाउने गर्दछन् ।
टेलकमटेल्ष्ट्रा
इतिहास
टेलकमटेल्ष्ट्राको स्थापना, टेलकम इन्डोनेसिया र एक अष्ट्रेलियाली कम्पनी टेल्ष्ट्राको बीच एक प्रारम्भिक बैठक र सम्झौता ज्ञापनपत्रबाट भएको थियो। २९ अगष्ट २०१४ मा यी दुई कम्पनीका अभिभावकहरू बीच संयुक्त लगानी सम्झौता अन्तिम रूपमा समापन भएको थियो। एक विशेष नयाँ दूरसञ्चार सेवा प्रदायक बन्न र नयाँ संयुक्त उद्यम सृजना गर्नका लागि, दुई कम्पनीका विशेष स्रोतहरू छान्ने र साझा रूपमा गठन गर्ने अवधारणाका साथ यसलाई स्थापना गरिएको थियो। पर्सिरन टर्बटास टेलट्रानेट एप्लिकासी सोलुसी (टेलकमटेल्ष्ट्रा) जकार्तामा स्थापित भएको थियो।  स्थापना कार्यलाई सन् २७ अक्टोबर २०१४ मा, गणतन्त्र इन्डोनेसियाका न्यायमन्त्रीले आफ्नो निर्णय पत्रमा अनुमोदन गरेका थिए। स्थापना काल देखि यता यसको विस्तार भएको छ र यसले विभिन्न सेवाहरूको दायरा पनि समावेश गरेको छ। यसलाई आइडिसी द्वारा "सबैभन्दा अभिनव साझेदारी पुरस्कार"बाट सम्मानित गरिएको छ।
सामा चकेवा
परिचय
‘सामा–चकेवा’ पर्व मुख्यतया चेलीबेटी र माइति पक्षका बीच रहेको अटूट श्रद्धा एवं प्रेमको प्रतीक हो । आज पनि नेपालको खासगरी पूर्वी तराइको गाउँगाउँमा महिलाहरू यस लोकपर्वमा सहभागी हुने गदर्छन् । कलामर्मज्ञहरूद्वारा यसको कथासूत्रको रोचकता, आकर्षक दृश्यात्मकता, गीत–सङ्गीत–नृत्य र यसको पारम्परिक स्वरूपलाई अवलोकन गरी यसको अभिनेय पक्षलाई पारम्परिक ‘लोकनृत्य’का रूपमा व्याख्या गरेको पाइन्छ । यसको बहुआयामी स्वरूप, गायन–विविधता, प्रकृतिप्रतिको अगाधप्रेम, माइति र चेली बीचको स्नेहपूर्णसम्बन्ध, चुगला (समाजविरोधी) प्रतिको सामूहिक–सङ्गठित विरोध, लोककल्याणको भावना, संस्कारगत–प्रशिक्षण जस्ता अनेक खण्डमा बाँडेर यस पर्वलाई विश्लेषण गर्न सकिन्छ । त्यसैले यस बहुआयामी लोकनृत्यमा मूलभूत स्वरूप एउटै भए पनि व्रतालु र प्रदर्शनकारी समूहको विचार, चिन्तन, श्रुतिपरम्परा र सामजिकताका आधारमा यस पर्वको विवेचन र व्याख्या फरक फरक हुन्छ । यही यस लोकनृत्यको निजीपन र विशेषता पनि हो । यो पर्व खासगरी रात्रिको बेलामा मनाइन्छ र नौ देखि एघार दिनको समयावधिसम्म यो पर्व मनाइने चलन छ ।
टेलकमटेल्ष्ट्रा
सेवाहरू
टेलकमटेल्ष्ट्राले देशव्यापी रूपमा सञ्जाल अनुप्रयोग सेवाहरूको प्रदान गर्दछ, र, यसको सम्झौता बमोजिम, देशमा यो दूरसञ्चार सेवाहरूको विशेष प्रदायक हो। हाल सम्म, कम्पनीले प्रदान गरेको सेवाहरू यस प्रकारका छन्:
व्यवस्थित सञ्जाल सेवाहरू - टेलकमटेल्ष्ट्राले दुबै बहुराष्ट्रिय र घरेलु कम्पनीहरूको सञ्चार सञ्जालहरूको लागि प्रबन्धन सेवाहरूको प्रदान गर्दछ।
सेवाको रूपमा सफ्टवेयर - यसलाई माग अनुरुपका सफ्टवेयर भनेर पनि चिनिन्छ। टेलकमटेल्ष्ट्राले सदस्यतामा आधारित सफ्टवेयर सेवाहरूको पनि प्रदान गर्दछ।
एकीकृत सञ्चार र सहयोग - टेलकमटेल्ष्ट्राले कम्पनीहरूमा सबै सञ्चारहरूलाई एक ठाउँमा ल्याएर चुनौतीहरू पार गर्न मद्दत गर्दछ, र कर्मचारीहरूको लागि सञ्चार सेवाहरू प्रदान गर्दछ।
व्यवस्थित सुरक्षा सेवाहरू - यो सेवा कम्पनीको सुरक्षाको उद्देश्य हो जसले ग्राहकहरूको संवेदनशील जानकारीलाई आक्रमण र चुहावट हुनबाट बचाउँदछ।
व्यावसायिक सेवाहरू - परामर्श सेवाहरू सहित परियोजना व्यवस्थापन र मूल्याङ्कन।
सबरकन्ठा जिल्ला
सबरखण्ड जिल्ला भारतीय गुजरातको एउटा जिल्ला हो।
शान्ता चौधरी
शान्ता चौधरी नेपालकी समाजसेवी तथा राजनीतिकर्मी हुन्। उनी नेपालको पहिलो स‌ंविधानसभामा सदस्य थिइन्। उनी नेकपा एमालेबाट समानुपातिक कोटाबाट सभासद चुनिएकी थिइन्।
दाङ, लक्ष्मीपुर निवासी २७ वर्षीया शान्ता चौधरी आठ वर्षको कलीलो उमेरदेखि २५ वर्ष सम्म जमीन्दारको घरमा कम्हलरी बसेर विना पैसा काम गरेकी सभासद चौधरी त्यसपछि विद्रोह गरी सामाजिक कार्यमा सक्रिय हुनुभएको थियो। कम्हलरीबाट उम्किएपछि उहाँले अरु १७ जना कम्हलरीलाई आफैले मुक्त गराई शिक्षाको समेत व्यवस्था आफ्नै तर्फबाट गरिदिनुभएको थियो। साथै डाँडागाउँ चुप्लीबाटामा बिजुली बत्ती ल्याइदिनुभएको थियो। २ सन्तानकी आमा चौधरी भूमि आन्दोलनमा लाग्दा जमीन्दारले उनीहरूलाई दुःख दिएको र आफू बस्ने छाप्रोमा आगो लगाइदिएको स्मरण गर्नुहुन्छ। हाल उहाँ एमाले संगठित सदस्य तथा जिल्ला सदस्य हुनुहुन्छ। चौधरीले औपचारिक शिक्षा लिनुभएको छैन र सामान्य लेखपढ गर्नुहुन्छ। सामाजिक हितका कार्यमा रुचि राख्‍ने सभासद चौधरी राष्ट्रिय भूमि अधिकार मञ्च र सामुदायिक आत्मनिर्भर केन्द्रसँग आबद्ध हुनुहुन्छ। सभासद भएपछि दाङबाट एक सहयोगीका साथ काठमाडौँ आएकी चौधरीका श्रीमान् र सन्तान भने उहीँ छन्। �सभासदको श्रीमान्‌ले पनि काम गर्छ ?� भनेर गाउँलेहरूले भन्ने गरेको र श्रीमान्‌ले गाउँमा काम नपाएको उहाँ सुनाउनुहुन्छ। संविधानसभामा प्राकृतिक श्रोतमाथि मूमिहीनको अधिकार स्थापित गर्ने र कम्हलरी प्रथाको अन्त्य गर्ने दुई मुद्दाहरूलाई प्रमुखतासाथ उठाउने उहाँको अठेट छ। उनको आत्मकथा ‘कम्लहरीदेखि सभासद्सम्म’ प्रकाशित भइसकेको छ।
सुरेन्द्रनगर जिल्ला
सुरेन्द्रनगर जिल्ला भारतीय गुजरातको एउटा जिल्ला हो।
ग्रमोदय युगकवि सिद्धिचरण क्याम्पस
ग्रमोदय युग्कावी सिद्धिचरण क्याम्पस ओखलढुङ्गा जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
धनगडी
धनगडी नेपालको सगरमाथा अञ्चलको सिरहा जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा १७३८ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार धनगडीको जनसङ्ख्या ९५६९ छ। यस मध्य पुरुष ५१%, र महिला ४९% छन्।
काब्रे
काब्रे गाविस दोलखा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।दोलखा जिल्लाको मध्य दक्षिण भागमा अवस्थित काब्रे गाविस जिल्लाकै एक नमुना गाविस हो ।१६३१ हेक्टर क्षेत्रफल ओगटेको काब्रे गाविसको संक्षिप्त जानकारी निम्नानुसार छन ।यो गाविस सदरमुकाम चरिकोटबाट ६ कोश (१९.२ किमी) उत्तरपूर्वमा अवस्थित छ ।
सिमाना: पूर्वमा जिरी र मिर्गे गाविस,दक्षिणमा मिर्गे र नाम्दु गाविस ,उत्तरमा क्षत्रपा र जुगु गाविस र पश्चिममा नाम्दु गाविस ।
जनसङ्ख्या: ४,७२३ जसमध्ये पुरुष- २,१५१ (४६%) र महिला २,५७२ (५४%) रहेका छन । १५१ जना विविध अपाङ्गता भएका व्यक्ति छन ।
जातजाति: ब्राह्मण ३२% ,क्षेत्री ४५%,कामी ४.५%,दमाई ३.३%,सार्की १०%,शेर्पा १% र जिरेल १% । नेपाली भाषा ९६% र तामाङ,जिरेल र शेर्पा भाषा ४% ले बोल्दछन ।
शिक्षा: साक्षरता दर ६७.७% रहेको छ जसमा पुरुषको ७८.७% र महिलाको ५८.७% रहेको छ । क्याम्पस- १ (हनुमन्तेश्वर क्याम्पस ), उच्च मावि- १ हनुमन्तेश्वर उच्च मावि, मावि-१ (जलदेवि मावि ), निमावि-१ (नेत्रज्योति निमावि), प्रावि- ६ वटा (निजि समेत )
आर्थिक क्षेत्र: काब्रे गाविसको मैनापोखरी बजार दोलखा जिल्लाको प्रमुख व्यापारिक क्षेत्र अन्तर्गत पर्छ ।व्यापार,कृषि,पशुपालन र रोजगारी प्रमुख आर्थिक उपार्जनका क्षेत्र हुन । धान,गहुँ,मकै र कोदो प्रमुख बाली हुन । सहकारी –कम्तिमा ९ बैँक-१ (कालिञ्चोक डेभल्मेन्ट बैङ्क )
सडक: लामोसाँगु-जिरी सडकखण्ड । ग्रामिण सडकले सवै वडाहरु छोएको ।
चर्चित व्यक्तिहरु:
शीर्ष
शिर्ष नेपालको सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, महाकाली अञ्चलको डडेलधुरा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो ।
रसुवा जिल्ला
रसुवा नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत बागमती अञ्चलको उत्तरी भेगमा अवस्थित एक विकट हिमाली जिल्ला हो। मित्रराष्ट्र चीनको स्वशासित क्षेत्र तिब्बतसँग सिमाना जोडिएको यो जिल्ला नेपालको हिमाली प्रदेशका १६ वटा जिल्लाहरूमध्ये क्षेत्रफलको आधारमा सबैभन्दा सानो जिल्ला हो। पूर्वमा सिन्धुपाल्चोक दक्षिणमा नुवाकोट पश्चिममा धादिङ जिल्लासँग भौगोलिक सिमाना जोडिएको यस जिल्लाको उत्तरतर्फ चीनको स्वशासित क्त्र तिव्वत रहेको छ। आन्तरिक सिमाना छुट्याउने कार्यमा नदी खोलानाला पहाड र बाटोहरू तथा अन्तर्राष्ट्रिय सिमाना छुट्याउने कार्यमा हिमाली चुचुराहरूको उपस्थिति रहेको छ। मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको सबैभन्दा कम जनसङ्ख्या र जनघनत्व भएको यस जिल्लामा उच्च हिमाली चुचुराहरू पहाडीक्षेत्रको पठार तथा समथर बेसी र टारहरू लगायतका विविध भौगोलिक विशेषताहरू पाउन सकिन्छ। हिन्दुहरूको पवित्र तिर्थस्थल गोसाइँकुण्ड र यस कुण्डलाई उद्गमस्थल बनाई प्रवाहित त्रिशुली नदीले जिल्लाको वैभव कायम गर्नमा महत्त्वपूर्ण भूमिका निभाएका छन्। प्रशासनिक आधारमा एक संसदीय निर्वाचन क्षेत्र ९ वटा इलाका १८ वटा गाउँ विकास समितिहरू र १६२ वडाहरूमा विभाजन गरिएको यस जिल्लाको सदरमुकाम धुन्चे हो। यस जिल्लाको भौगोलिक वनावट, हावापानी, वनजङ्गलको विविधता, नदीनाला र कुण्ड विभिन्न जातिहरूको बसोबास, रहनसहन, भेषभुषा आदिको विविधता रहेकोले यस जिल्लाले आफ्नै ऐतिहासिक महत्त्व बोकेको छ।
राज्य पुनर्संरचना पछि रसुवालाई ५ वटा गाउँपालिका र २७ वडामा विभाजन गरिएको छ । जसमा आमाछोदिङ्मो गाउँपालिका, गोसाईकुण्ड गाउँपालिका, कालिका गाउँपालिका, नौकुण्ड गाउँपालिका र उत्तरगया गाउँपालिका रहेका छन् । नौकुण्ड गाउँपालिका र गोसाईकुण्ड गाउँपालिका ६/६ वडामा र अरु गाउँपालिका ५/५ वडामा विभाजन भएको छ ।
जिल्लाको नामाकरण
रसुवा जिल्ला छिमेकी मित्र राष्ट्र चीनको स्वशासित क्षेत्र तिव्वतसँग मितेरी गाँसेर वसेको एक रमणीय जिल्ला हो। भौगोलिक तथा आर्थिक-सामाजिक विविधताको फलस्वरूप यस जिल्लामा विशिष्ट हिमाली जीवनशैलीका विच रहनसहन भेषभुषा र चालचलनमा तिव्वती संस्कृतिको प्रशस्त प्रभाव परेको देखिन्छ। यस जिल्लाको नामाङ्करण सम्वन्धमा तिब्बती भाषाको "र" "सोवा" शब्दलाई उदृत गरिएको पाइन्छ। "र"को अर्थ भेडा च्याङ्ग्रा र "सोवा"को अर्थ चराउने वा राख्ने ठाउँ भन्ने बुझिन्छ। अर्थात प्रशस्त भेडा च्याङ्ग्रा पाइने स्थान भएकोले "रसोवा" भन्ने गरेको र त्यसको अपभ्रंस भई वोलिचालीको भाषामा रसुवा भन्न थालिएको भनाई रहेको छ।
भौगोलिक अवस्थिति
रसुवा जिल्लाको क्षेत्रफल १,५१२ वर्ग किलोमिटर छ जुन नेपालको कुल क्षेत्रफलको १.०३ प्रतिशत अंश हो। जिल्लाको समग्र भू -भागलाई धरातलीय हिसावमा मुख्यतः तीन भागमा विभाजन गर्न सकिन्छ।
वामपन्थी राष्ट्रवाद
वामपन्थी राष्ट्रवादको सुरुवात सोभियत रुसबाट सुरु भएको हो ।
रसुवा जिल्ला
हिमाली प्रदेश
समुद सतहबाट ५,००० मिटरभन्दा माथिको हिमाच्छिदत खण्ड यस प्रदेशमा पर्दछ। हिमरेखा भन्दा माथिल्लो यस भागमा प्रायः वर्षैभरी तापक्रम ऋणात्मक हुने भएकोले हिउँ जम्ने गर्दछ। पर्यटकीय दृष्टिकोणले महत्त्वपूर्ण गणेश हिमाल, लाङटाङ हिमाल, लिरुङ हिमाल, यालापिक, लाङसिसा, स्याङजेन खर्क आदि यस प्रदेशका प्रमुख चुचुराहरू हुन।
लेकाली प्रदेश
समुद्र सतहबाट २,५०० मिटरदेखि ५,००० मिटरसम्मको पहाडीक्षेत्रलाई लेकाली प्रदेश अन्तर्गत समावेश गर्न सकिन्छ। हिउँद याममा बारम्बार हिमपात हुने र बाँकी समयमा प्रायः ठण्डा हावापानी पाइने यस प्रदेशमा गोसाइँकुण्ड, लाङटाङ क्यान्जिन, घोडातबेला, लौरीविनायक, चन्दनबारी, सोमदाङ, माङ्गचेत, तातोपानी, पार्वतीकुण्ड, सूर्यकुण्ड आदि पर्यटकीय स्थलहरू रहेका छन।
वामपन्थी राष्ट्रवाद
राष्ट्रवादी विद्यार्थी समाज
रसुवा जिल्ला
पहाडी तथा बेसी प्रदेश
समुन्द्री सतहबाट ४५७ मिटरभन्दा माथि र २,५०० मिटरभन्दा तलको पहाडी भू-भागभित्र पहाडका कुना-कन्दराहरूमा छरिएर रहेका समथर मैदान बेसी र टारहरूलाई यस प्रदेशमा समावेश गर्न सकिन्छ। थोरै अंशमा फैलिएको भएतापनि जनघनत्व र उत्पादकत्वको हिसावले यो प्रदेशलाई अन्यको तुलनामा सम्पन्न मान्न सकिन्छ। फलाँखु खोलाको बेसी, स्याप्रुबेसी, बेत्रावती, पैरेबेसी आदि समथर बेसीहरू लगायत धुन्चे, गोल्जुङ, यार्सा, सरमथली, कालिकास्थान, लहरेपौवा, ठूलोगाउँ आदि स्थानहरू यसै प्रदेश अन्तर्गत पर्दछन।
वामपन्थी राष्ट्रवाद
राष्ट्रवादी विद्यार्थी समाज नेपालको एक राष्ट्रवादी विद्यार्थी सङ्गठन हो । नेपालमा छिमेकी र केहि देशको आडमा भएका चरणबद्ध भएका राष्ट्रविरोधी गतिविधीको विरोध र सुन्दर शान्त र समृद्ध नेपाल निर्माणका लागि २०६८ मा स्थापित यस संस्थाका संस्थापक दीपेन्द्र ढुंगेल हुन । हिन्दू धर्म, नेपाली भाषा र नेपालवाद यस समाजका मुल मन्त्र हुन । राष्ट्र निर्माता पृथ्वीनारायण शाहलाई आदर्श र नेपाल एकिकरणलाई महान कार्य मान्दछ । केहि आलोचकहरु राष्ट्रवादी विद्यार्थी समाजलाई केवल भारत बिरोधीको रूपमा मात्र चिन्छन भने केहि आलोचकहरु ईसाई धर्म बिरोधी । राष्ट्रियताको संरक्षणका लागि समाजले सामाजिक सञ्जालहरूमा चेतनामूलक कार्यको नेतृत्व गरिरहेको छ ।
रसुवा जिल्ला
हावापानी
यस जिल्लाको भू-धरातलीय वनावटको परिणामस्वरूप हावापानीमा समेत निकै विविधता पाउन सकिन्छ। जिल्लाको हावापानीलाई मोटामोटीरूपमा टुण्ड्राप्रदेशीय शितप्रदेशीय र समशितोष्ण प्रदेशीय गरी तीन किसिमले विभाजन गर्न सकिन्छ। उच्च हिमाली भेगमा वर्षैभरी तापक्रम ऋणात्मक हुने कारणले हिउँ जमिरहने गर्दछ जसलाई टुण्ड्राप्रदेशीय हावापानीको रूपमा समेट्न सकिन्छ। मध्यपहाडी भेगमा प्रायः ठण्डाप्रकृतिको हावापानी पाइन्छ जहाँ हिउँदयाममा हिमपात समेत हुने र वर्षयाममा तापक्रम केही वृद्धी हुने गर्दछ। यस किसिमको हावापानीलाई शितप्रदेशीय हावापानीको रूपमा लिइन्छ। होचो पहाडीक्षेत्र बेसी तथा टारहरूमा न त जाडोमा धेरै ठण्डा न त वर्षामा धेरै गर्मि हुने विशेषताको समशितोष्ण हावापानी पाइन्छ। यहाँ गर्मियाममा औषत अधिकतम तापक्रम लगभग २४ डिग्र सेल्सियससम्म र हिउँदमा औषत न्यूनतम तापक्रम लगभग ४ डिग्रीसेल्सियससम्म पुग्ने गर्दछ। असार र साउन महिनामा तापक्रम अधिकतम विन्दुमा पुग्दछ भने मंसिरदेखि माघ महिनासम्म निकै तल झर्दछ। वर्षायाममा अधिकतम ६९१।७ मिलिमिटरसम्म वर्षा हुन्छ भने हिउँदका महिनाहरूमा यसको मात्रा नगन्य रहन्छ।
प्रमुख नदी तथा तालहरू
विभिन्न स्थानहरूवाट वग्ने नदी तथा खोलाहरू र उच्च पहाडी तथा हिमाली क्षेत्रमा रहेका ताल तलैयाहरू नै जिल्लाका प्रमुख जलसम्पदाहरू हुन्। त्रिशुली चिलिमे मैलुङ भोटेकोशी लाङटाङ फलाँखु लगायतका नदी तथा खोलाहरू गोसाइँकुण्ड सूर्यकुण्ड पार्वतिकुण्ड भैरवकुण्ड सरस्वती कुण्ड गणेश कुण्ड दुध कुण्ड जोगेश्वर कुण्ड तातोपानी आदि ताल तलैयाहरूले जिल्लाको जलाधार क्षेत्रमा महत्त्वपूर्ण स्थान ओगटेका छन।
प्रमुख वेसी र फाँटहरू
उत्पादनको दृष्टिकोणले केही उर्वर टार तथा वेसी र फाँटहरूले जिल्लाको खाद्यान्न आपूर्तिमा उल्लेखनिय योगदान पुर्याएका छन्। फलाँखु खोलाको वेसी स्याप्रुवेसी वेत्रावती पैरेवे सी आदि समथर वेसीहरू र पहाडको कुनाहरूमा छरिएर रहेका गोल्जुङ चिलिमे आदि साना ठूला टारहरू नै यस जिल्लाका प्रमुख वेसी र फाँटहरू हुन्।
धार्मिक तथा पर्यटकीय क्षेत्रहरू
तामाङ जाति र वौद्ध धर्मको प्रधानता रहेको यस जिल्लामा धार्मिक स्थलको हकमा धेरैजसो स्थानहरूमा गुम्वाहरू निर्माण गरिएको पाइन्छ। गोसाँइकुण्ड कालिका माइको मन्दिर उत्तरगया आदि यहाँका प्रशिद्ध तिर्थस्थलहरू हुन। जिल्लाको उत्तरी क्षेत्रमा अवस्थित हिमाली शृङ्खला आन्तरिक तथा वाह्य पर्यटनको दृष्टिकोणले निकै महत्त्वपूर्ण स्थान मानिन्छ। गोसाँइकुण्ड क्यान्जिन भ्याली सूर्य कुण्ड पार्वतिकुण्ड तातोपानी घोडातवेला लाङटाङ चन्दनवारी धुन्चे स्याप्रु आदि मुख्य पर्यटकीय क्षेत्रहरू हुन्। केही महत्त्वपूर्ण धार्मिक तथा पर्यटकीय क्षेत्रहरूको परिचयत ल उल्लेख गरिएको छ।
प्रमुख सांस्कृतिक चाडपर्व एवं मेलाहरू
जातिगत र साँस्कृतिक विविधता रहेको यस जिल्लाका वासिन्दाहरूले मनाउने प्रमुख चाडपर्व र मेलाहरूमा पनि पर्याप्त विविधता पाउँन सकिन्छ। ल्होछार विजयादशमी दिपावली रामनवमी माघेसक्रान्ती साउनेसक्रान्ती तिज जनैपूर्णिमा कृष्णजन्माष्टमी वुद्धपूर्णिमा आदि यहाँका प्रमुख चाडपर्वहरू हुन्। प्रत्येक वर्ष जनैपूर्णिमाको दिन तथा जेठ महिनाको दशहरामा लाग्ने गोसाँइकुण्ड मेला यस जिल्लाको प्रमुख साँस्कृतिक वैभव हो।
रहनसहन र भेषभुषा
तामाङ वाहुल हिमाली जिल्ला भएकोले यहाँको रहनसहनमा प्रशस्त मात्रामा तिव्वती प्रभाव परेको पाइन्छ। प्रायः वस्तिहरू एकै स्थानमा झुपुक्क परेर रहेको देखिन्छ। अधिकांश घरहरू ढुङ्गा माटो र काठवाट निर्मित तथा काठ र खर प्रयोग गरी छाना छाइएको अवस्थामा पाइन्छन्। भेषभुषाको हकमा वख्खु दोचा कमिच सुरूवाल टोपी पाइन्ट पंगप फरिया पटुका चोलो आदि प्रमुख वस्त्रहरू हुन्।
व्यापारिक महत्त्वका स्थानहरू
यस जिल्लाको व्यापार व्यावसायमा धुन्चे, रसुवागढी, स्याप्रुm, वेत्रावती,धारापानी कालिकास्थान जिवजिवे आदि बजारकेन्द्रहरूले महत्त्वपूर्ण स्थान ओगटेका छन्। उल्लेखित बजारकेन्द्रहरूमा दैनिक उपभोग्यवस्तुहरूको क्रय-विक्रयको मात्रा सवैभन्दा धेरै रहने गरेको छ। औद्योगिक उत्पादनसँग सम्वन्धित प्रतिष्ठानहरू पनि प्रायः यिनै वजारकेन्द्रहरूको आसपासमा केन्द्रीत छन्। रसुवागढी नेपालको चिनसँग हुने व्यापारको एक प्रमुख नाका पनि हो।यहाँ सुख्खा बन्दरगाह निमौणको चर्चा चलिरहेको छ।.
जनजाती
बैङ्क तथा बित्तिय संस्थाहरूको उपस्थीती र जनताको बित्तिय स्थीतीको पहुंच।
जावी अलोन्सो
जेवियर "जावी" अलोन्सो ओलानो (जन्म २५ नोभेम्बर १९८१) स्पेनी फुटबलर हुन जो बुन्डेसलिगा क्लब बायर्न म्युनिखमा आबद्ध छन् । केन्द्रिय मध्यपंक्ति उनलाई सुहाउदो स्थान हो । उनले करियरको थालनी रियल सोसिडाडबाट गरेका थिए । ला लिगा क्लब एसडी एबारले उनलाई सोसिडाडबाट ऋणमा छोटो समय भित्रायो र उनी सोसिडाडमै फर्किए अनि क्लबको कप्तान बने । रियल सोसिडाडमा उनको कप्तानी यति सफल सावित भयो कि –03 सिजनमा क्लबले ला लिगामा दोस्रो स्थान हात पार्यो । यहि सफलतालाई आत्मसाथ गर्दै 2004 अगष्टमा उनी £10.5 मिलियनमा लिभरपुलद्धारा खरिदिए । लिभरपुलमा उनले यूइएफए च्याम्पियन्स लिग जिताउन फाइनलमा एसी मिलान विरूद्ध बराबरी गोल फर्काएका थिए । आगामी सिजनमा एफए कप र एफए कम्युनिटि सिल्डमा लिभरपुलको जितको लालमोहर लाग्यो भने £30 मिलियनमा उनको पनि करियर रियल म्याड्रिडतिर लाग्यो । अहिले बायर्न म्युनिखमा उनले जादु चलाईरहेका छन र उनले चौबिसौँ बुन्डेसलिगा पनि जिताएका छन् ।
रुम्झाटार क्याम्पस
रुम्झाटार क्याम्पस ओखलढुङ्गा जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
नागबेली
नागबेली नेपालमा पाइने एक किसिमको लहरा हो। यो निकै आकर्षक रूपको हुन्छ त्यसैले यसलाई स्वागत द्वार निर्माण गर्न र सजावटको लागि प्रयोग गरिन्छ। वनस्पति जगतको लाईकोपोडियसी(Lycopodiaceae) परिवार अन्तर्गत पर्ने यस वनस्पतिको वैज्ञानिक नाम लाईकोपोडियम क्लाभाटम (Lycopodium clavatum Linn) हो। नागबेली विरुवा नेपाल अधिराज्यका समुद्री सतहबाट १,८०० मी. देखि ३,६०० मी. उचाईका स्थानहरूमा पाइन्छ। यो एक लहरे झार हो। खुल्ला चौर वा मैदानमा फैलिएर रहेको हुन्छ। यसलाई बेली लहरो पनि भन्दछन्। यो लहरो विरुवा वनस्पति जगतको फूल नफुल्ने जातमा वर्गीकरण गरिएको छ। पात सानो र २ देखि १० मि. मि. लामो हुन्छ। पातहरू घुमाउरो प्रकारले मिलेर डाँठ र हाँगाहरूलाई झ्याम्मै ढाकेका हुन्छन्। जमीनमा फैलिएर रहेको डाँठबाट ५ देखि १० से.मी. लामो र ठाडो हाँगा निस्केका हुन्छन्। हरेक हाँगामा बीजाणु फल्ने ३ देखि ५ कोसा सम्म फल्दछ। कोसा छिप्पिए पछि यसभित्र रहेका नौनी रंगको मसिनो धुलो निस्कन्छ। यही धुलोलाई नागबेलीको धुलो भनिन्छ। यो धुलो चिप्लो, स्वाद र गन्धविहिन हुन्छ। हातले छुंदा टासिन्छ। यो चिसो पानीमा उत्रन्छ र आगोमा हाल्दा उज्यालो ज्वाला सहित झिलिक्क बल्दछ। यसलाई सुक्ष्मदर्शक यन्त्रले हेर्दा यसमा असंख्य अति साना बीजाणुहरू देखिन्छन्। बीजाणु २४ देखि ४० मिलिमाइक्रोन व्यासको हुन्छ। प्रत्येक बीजाणु स्तुपाकार , कोप्रो फेद भएको र बाहिरी भाग पाँच कुने आवरणले ढाकेको हुन्छ। विजाणु फोरेमा पहेंलो रंगको तेल निस्कन्छ। एक ग्राम तौलमा ९४,००० बीजाणुहरू हुन्छन्। जेष्ठदेखि श्रावणसम्ममा नागबेलीको कोसा लाग्न शुरु गर्दछ र माघ फाल्गुन तिर सङ्कलन गरिन्छ। सङ्कलन गरिएको कोसालाई घाममा सुकाइन्छ। राम्ररी सुकिसकेपछि जतनसँग कोसाबाट धुलो झारिन्छ। पात , डाँठ र हाँगाहरूको टुक्रा टुक्रा चाल्नीले छानेर अलग्याईन्छ। नागबेलीको धुलोलाई प्लाष्टिकको व्यागमा हाली राम्ररी मुख बन्द गरेर आगोबाट टाढा राख्नुपर्छ।
उपयोगिता
आयुर्वेदिक पद्धतिअनुसार नागबेलीको झार मृगौला र फोक्सोको रोगहरूमा प्रयोग गरिन्छ। अजीर्ण लगायत पेट सम्बन्धि साधारण रोग, रक्त विकार र सन्निपातमा पनि यसको उपयोग गरिन्छ। यसको धुलोलाई खासगरि आतिसबाजी र पटाकाहरू बनाउनमा पनि प्रयोग गरिन्छ। यसलाई मृगौला र फोक्सोको रोगहरूमा पनि प्रयोग गर्न सकिन्छ। यसको अलावा नेपालको ईलाम, ताप्लेजुङ, भोजपुर, तेह्रथुम, धनकुटा लगायतका पूर्वी पहाडी जिल्लाहरूमा नागबेली लहरा प्रयोगगरी स्वागतद्वार समेत बनाई आकर्षक सजावटको सामग्रीको रूपमा पनि यसको प्रयोग गरेको पाइन्छ।
खेती
नागबेली खेती गर्नको लागि शीतोष्ण (Temperate) जलवायुको आवश्यकता पर्दछ। बीजाणु (Spore)बाट यसको विरुवा उत्पादन गर्न सकिन्छ। यस्त बीजाणुहरू माघ\फाल्गुण महिनामा सङ्कलन गरिसक्नु पर्नेहुन्छ। यदि उक्त अवधि भित्र सङ्कलन नगरेमा कोसा फुटी हावाले बीजाणुहरू (Spore) उडाएर लगि दिनाले बीउ सङ्कलन गर्न कठिन पर्दछ। बीजाणुहरू अतिसानो भएकोले ट्रे वा नर्सरी बेडमा बालुवा वा खरानी मिलाई यसको दल राख्नुपर्ने हुन्छ। यस विरुवाको विकास क्रम अन्य विरुवाहरूको भन्दा केही फरक किसिमको हुन्छ। अङ्कुरण (Germination) पछि बिरुवाले १ देखि ३ सेमी लामो गाँजरको जस्तो आकार लिन्छ र यसमा भाले र पोथी दुवै विकास हुन्छ। भाले र पोथी प्रजनन अन्ग संसर्ग (Fertilization)पश्चात भ्रुण (Embryo) उत्पत्ती हुन्छ। यही भ्रुण विस्तारै विरुवामा परिणत हुन्छ। यसरी तयार भईसकेको विरुवा मलजल गरी तयार गरीएको स्थानमा सावधानिपूर्वक सार्नुपर्दछ। विरुवा परिपक्क हुन ६ देखि १५ वर्ष लाग्दछ र धेरै वर्ष सम्म बाँच्दछ। नागबेलीको बिरुवा वयस्क भएपछि काण्ड र हाँगाको कक्षबाट कोपिला फुल्दछ जुन भुईमा मुरेर अङ्कुरण भई नयाँ, विरुवा तयारहुने क्रम जारि रहन्छ। यसको अलवा विरुवा तयार गर्न आवश्यक अन्य नर्सरी प्राविधिहरू कार्यपात्रोको आधारमा होशियारि पूर्वक अवलम्वन गर्न अत्यावश्यक छ।
सुपारी
सुपारी एक औषधीय गुण भएको पोथ्रा वर्गमा पर्ने वनस्पति हो । सुपारीलाई विभिन्न कार्यमा प्रयोजन गर्ने गरिन्छ । हिन्दु घर्ममा सिङ्गो सुपारीलाई हिन्दु देवता गणेशको रूपमा पुजा आराधना गरिन्छ । सुपारीका विभिन्न राम्रा तथा नराम्रा पक्षहरु छन् । सुपारीलाई औषधिको रूपमा पनि प्रयोग गर्न सकिन्छ ।
मोदनाथ प्रश्रित
मोदनाथ प्रश्रित (जन्म वि. सं. १९९९) नेपाली साहित्यकार र राजनीतिक व्यक्ति हुन्। नेकपा(एमाfgले) सँग संबद्ध प्रश्रित वि. सं. २०५५ मा शिक्षा मन्त्री भएका थिए।
जीवनी
मोदनाथको जन्म वि. सं. १९९९ असार ६ गते हर्राबोट, खिदिम, अर्घाखाँचीमा बाबु पं. घनश्याम पौडेल र आमा बालिकादेवीका सुपुत्रका रूपमा भएको हो। उनको खास नाम मोदनाथ पौडेल हो। लुम्बिनी अञ्चलको अर्घाखाँची खिदिम हर्राबोटेमा वि. सं. १९९९ सालमा जन्मिएका मोदनाथ प्रश्रित प्रगतिवादी साहित्यकार हुन् । संस्कृतका विद्वान् प्रश्रितले  आयुर्वेदमा आचार्य (आयुर्वेदिक डाक्टर) र नेपालीमा स्नातकोत्तर गरेका छन् । उनको थर पौडेल हो भने प्रश्रित चाहिँ उनको उपनाम हो । मानव महाकाव्य लेखेबापत उनलाई वि. सं. २०२३ सालको मदन पुरस्कार प्रदान गरिएको थियो । राजनीति, पत्रकारिता, साहित्यजस्ता क्षेत्रमा सफलता प्राप्त गरेका प्रश्रितका प्रकाशित पुस्तकहरू यसप्रकार छन्।
पुरस्कार
मानव महाकाव्य ग्रन्थको लागि उनले पद्य विधामा मदन पुरस्कार २०२३ प्राप्त गरेका हुन्।
हिमालय रोडिज
हिमालय रोडिज यसको सम्पूर्ण अधिकार हिमालय टेलिभिजनले लिएको छ ।। नेपालका प्रमुख शहरहरु पोखरा, बुटवल, चितवन, धरान,काठमाडौंबाट अडिसन लिइएको थियो । यस शोको निर्णायक मण्डलमा दिया मास्के, आशिष राणा, रेमन दास श्रेष्ठ रहेका छन् । धरानका समन श्रेष्ठ हिमालय रोडिजका विजेता बनेका छन । सोमबार राती ८ बजे हिमालय टेलिभिजनमा प्रशारित पहिलो सिजन अन्तर्गतको ग्राण्ड फिनालेबाट समन विजेता घोषित भएका हुन । उनले ८ लाख ८० हजार रुपैया नगद र बजाज एभेन्जर वाइक पुरष्कार जितेका छन् ।
सुरत जिल्ला
सुरत जिल्ला भारतीय गुजरातको एउटा जिल्ला हो।
छापरि
छापरि दार्चुला जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो। हाल यस गाविसलाई अपी नगरपालिकामा जोडिएको छ ।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार छपरीको जनसङ्ख्या २८०८ छ। यस मध्य पुरुष ५०%, र महिला ५०% छन्। यस ठाउँमा ४१४ वटा घरहरू छन् ।
वेस्ली स्नेइडर
⁯वेस्ले स्नाइडर (डच उच्चारण: [ˈʋɛsli ˈsnɛi̯dər]; जन्म ९ जुन १९८४) डच पेशेवर फुटबलर हुन जो टुर्कीस क्लब गालातासारे र नेदरल्यान्ड राष्ट्रिय फुटबल टिमका लागि मध्यपंक्तिको भूमिकामा मैदानमा उत्रन्छन् । सन २०१० का लागि फिफाले संसारका ३ उत्कृष्ट मिडफिल्डरको सुचिमा उनलाई पनि समावेस गरेको थियो । एएफसी एज्याक्स एकेडेमीका उत्पादन स्नाइडरले एज्याक्सको लागि सात ट्रफि जितेका थिए । २००७ मा रियल म्याड्रिडले €२७ मिलियनमा उनलाई एज्याक्सबाट भित्रायो र उनको आगमनले क्लबले ला लिगा उपाधि पनि जित्यो । सन् २००९ मा इन्टर मिलानमा €१५ मिलियनमा उनको स्थानान्तरण भयो । इन्टर मिलानमा उनले सिरी ए,च्याम्पियन्स लिग र फिफा क्लब विश्वकप जिताए भने घरेलु कप कोप्पा इटालिया पनि जिताए । यति गरेर उनी २०१३ मा गालातासारेमा €७.५ मिलियनमा प्रवेश गरे । गालातासारेमा पनि उनको खेल अझ खारिएको छ । राष्ट्रिय टिमका लागि उनले २८ गोल गरेका छन् भने उनले गोल गरेको खेलमा(१२ नोभेम्बर २०१४ सम्म) नेदरल्यान्डले हार्नुपरेन ।
सिद्धदेवी क्याम्पस
सिद्धदेवी क्याम्पस पाँचथर जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
गङ्गा मुखद्वीप
गङ्गा मुखद्वीप बङ्गलादेश र भारतीय राज्य पश्चिम बङ्गाल मिलेर दक्षिण एसियाको बङ्गाल क्षेत्रको मुखद्वीप हो। यो विश्वको सबैभन्दा ठुलो मुखद्वीप हो र यसले धेरै नदी प्रणालीहरूको संयुक्त पानीको साथ बङ्गालको खाडीमा खाली गर्दछ, मुख्यतया ब्रह्मपुत्र नदी र गङ्गा नदीको।
जनसङ्ख्या
यो मानिन्छ कि ३०० मिलियन भन्दा माथि मानिसहरू गङ्गा मुखद्वीप द्वारा समर्थित छन्; लगभग ४०० मिलियन मानिसहरू गङ्गा जलाधारमा बस्छन्, यसलाई संसारको सबैभन्दा जनसङ्ख्या भएको नदी जलाधार बनाउँछ। धेरैजसो गङ्गा मुखद्वीपको जनघनत्व २००/km2 (५२० व्यक्ति प्रति वर्ग माइल) भन्दा बढी छ, यसलाई विश्वको सबैभन्दा घना जनसङ्ख्या भएको क्षेत्र बनाउँछ।
आधुनिकवाद
पृष्ठभुमि
आधुनिक युगको उधय सन् १६००बाट सुरु भयको र सन् १८०० सम्ममा यसले पर्नुता पायको मान्न सकिन्छ । खासगरी मध्य युगमा मानिसमा धार्मिक प्रवृति, धार्मिक झुकाव , र धर्मको बोलवाला अत्यधिक रहेको पश्चमेली दर्शनको इतिहासबाट स्पस्ट हुन्छ । सामान्य मानिसको जीवनयापन समेत चर्चको अत्यधिक प्रभाव परको थियो । यतिसम्मकी मानिसले के सोच्ने र के नासोच्ने सम्मको निर्णय चर्च ले गर्दथ्यो । यसप्रकार धार्मिक हस्तक्षेप बौद्धिक सुमुदयबाट सहन भएन , तेसबाट क्रान्ति जन्मियो । युरोपमा व्याकप रूपमा विकसित भएको नयाँ बौद्धिक आन्दोलनको उपज थियो आधानुक युग । यो वास्तबमा धार्मिक परम्परामुखी चिन्तनको विरुद्धको आन्दोलन थियो ।  निश्चित ज्ञान र पुर्वाग्रहबिहिन विचारक लागि यस किसिमको उत्साहजनक आन्दोलन भएको थियो । एस अभियानमा मार्टिन लुथरको योगदान प्रशंसनिय मानिन्छ । यसप्रकार पुनरुत्थान समय (Renaissance Period)बाट उत्पन्न विदोह आधुनिकवादको सुरुवात थियो ।
आधुनिकवादको विकास
१९ औ शताब्दीको First half युरोपका लागि युद्ध, क्रान्ति , र अशान्तिको समय रहयो । यसले युरोपभरी बिखण्डनमा रेहको राजनीतिक , सामाजिक अवस्थालाई प्रकर्तिवाद सोच्छ्न्दवादमा परिणत गर्यो ।
हेमन्त बहादुर शाह(कैलाली) द्वारा सम्पादन
विश्व आधुनिकता तिर जाँदै गर्दा आधूनिकताको पक्षलाई नियाल्ने हो भने आधूनिकताले विश्वलाई एउटा साझा घरको रुपमा चित्रण गरेको छ, हरेक ब्यक्ति संजालमा जोडिई सिकाईमा प्रभावकारीता/एक मुलुक र अर्को मुलुक बिच विकासमा सहकार्य तथा टेक्नोलोजीकल कुराहरुमा पनि एक अर्को देश हुँदै सहजीकरण भईरहेको छ।
धङलगौ
घाङल नेपालको सेती अञ्चलको डोटी जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ६२६ वटा घर छन्।हाल घाङल गा.वि.स. बडीकेदार गाउँपालिकाको वडा नं. ३ मा रुपान्तरित भएको छ ।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार घाङलको जनसङ्ख्या ३८८३ छ। यस मध्य पुरुष ५१%, र महिला ४९% छन्।
लाखाई उपजिल्ला
लाखाई बङ्गलादेशको हबिगञ्ज जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला सिलेट विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
लाखाई उपजिल्ला बङ्गलादेशको पूर्वी मध्ये भागमा पर्छ भने यो उपजिल्ला २४°१३' देखि २४°२३' उत्तर अक्षांश र ९१°१०' देखि ९१°२१' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। लाखाई उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये १९६.५६ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस उपजिल्लालाई अष्टग्राम र बानियाचङ उपजिल्लाले उत्तर, नासिरनगर उपजिल्लाले दक्षिण, हबिगञ्ज सदर, माधवपुर र नासिरनगर उपजिल्लाले पूर्व, कमलगञ्ज र अष्टग्राम उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। बराक, कुलकुलिया, सुताङ, घाडभाङ्गा बिल, जुलफा बिल, बराक बिल, रबियाबगोना बिल, दशकानिया बिल र झुलजाहा नगर आदि यस उपजिल्लाका प्रमुख नदी तथा नहरहरू हुन्।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, आलु, प्याज तथा अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया आँप, केरा, खरबुजा, कागती, भूइँकटहर, लिची, अम्बा, कटहर, नरिवल आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, बरफ कारखाना, फलाम तथा वेल्डिङ उद्योग, पाउरोटी उद्योग, बिँडी उद्योग, बाँसका सामाग्री उत्पादन केन्द्र, काठका सामग्री उत्पादन केन्द्र तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया जुट, धान, माछा लगायत मौसमी तरकारी र अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेको आलसको तेल र तिल पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा २० हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा ५ माछापालन केन्द्र, ४० दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा ८५ कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ६७.४१% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै मजदुरीमा ४.२७%, वाणिज्यमा १३.०५%, सञ्चार र यातायातमा ०.६०%, निर्माण क्षेत्रमा ०.४३%, सुविधामा ३.२४%, धार्मिक सेवामा ०.२९%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा ०.३३% र अन्यमा १०.३८% रहेका छन्।
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर २८.७५% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ३२.७९% छ भने महिलाको साक्षरता दर २५.०४%रहेको छ। यस उपजिल्लामा १ क्याम्पस, १० माध्यमिक विद्यालय, ५१ प्राथमिक विद्यालय, १ बाल उद्धान केन्द्र र १७ मदरसाहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्थाहरू यस प्रकार छन्; लाखाई एसिआरसी उच्च विद्यालय (सन् १९४५), बाडिशाल कराब उच्च विद्यालय (सन् १०४७), बामै उच्च विद्यालय (सन् १९६१), कराब राहमानिया मदरसा, जिगुरा तोफा येलिया सिनियर मदरसा आदि।
देवासुर सङ्ग्राम
मोदनाथ प्रश्रितद्वारा रचित देवासुर सङ्ग्राम (२०३०)मा माक्र्सको समाज विकास सम्बन्धी अवधारणालाई काव्यात्मक अभिव्यक्तिमा प्रस्तुत गरिएको छ । यसले मुख्यतः एसिया (जम्बूद्वीप वा हाल रुस र चिनको पूर्वी हिस्सा बाहेकको बाँकी एसिया) का आर्य हिन्दु र आर्येतर विभिन्न समुदायका मानिसहरूको ऐतिहासिक विकास क्रमलाई प्रस्तुत गर्दै केही हदसम्म समग्र मानव विकासका सामान्य प्रवृत्तिको सङ्केत समेत गरेको छ । यसमा खास गरी दक्षिण एसियामा परिचित देव वा आर्य समूहलाई हाम्रो समाजले मानि आएको सत्पक्षका सट्टा असत् उत्पीडक र शोषक पक्षका रूपमा अनि असुर वा राक्षस पक्षलाई असत् पक्ष भन्दा भिन्न सत् उत्पीडित र शोषित एवं कर्मशील पक्षमा प्रस्तुत गरिएको छ । नेपालमा राजतन्त्रात्मक पञ्चायती शासन व्यवस्था रहेका बेला (२०२७) रचिएको यस महाकाव्यले तत्कालीन सामन्ती प्रकारको उत्पादन सम्बन्ध र त्यसमा टिकेको राजतन्त्रमाथि प्रहार गर्न र नेपाली जनमानसमा प्रबल बन्दै गएको माक्र्सवादी विचार प्रवाह गर्नमा ठुलो योगदान पु¥याएको मानिन्छ । प्रस्तुत आलेखमा यसले व्यक्त गरेका प्रमुख वैचारिक पक्षमाथि विचार विमर्श गर्ने जमर्को गरिएको छ र त्यसमा महाकाव्य तत्त्वका कथानकीय गठन, लय, कथन पद्धति, बिम्ब, प्रतीक, अलङ्कार, भाषा आदि कोणबाट हेर्न नसकिएका परिसीमाहरू पनि देखिने छन् ।
मोदनाथ प्रश्रितको देवासुर सङ्ग्राम महाकाव्यको विषय स्रोत मूलतः हिन्दु धर्मसँग सम्बन्धित विविध ग्रन्थहरूका साथै स्वयं प्रश्रितको द्वन्द्वात्मक तथा ऐतिहासिक भौतिकवादी विचार प्रस्तुतिका निम्ति गरिएको मौलिक परिकल्पनामा आधारित छ । उनले मूलतः श्रीमद्भागवत्, वेद, महाभारत, दुर्गा सप्तशती, रामायण, श्रीमद्भगवत् गीता, मनुस्मृति आदिका साथै यथार्थ इतिहास, विभिन्न किंवदन्तीहरू समेतको उपयोग गरी ती स्रोतलाई आफ्नो विचार अनुकूल ढालेर विनिर्मित गरेका छन् । उनले ऐतिहासिक भौतिकवादी दृष्टिकोणका आधारमा उक्त प्राचीन ग्रन्थहरूमा सिलो खोजेर प्राप्त गरेका तथ्यहरूलाई क्रमबद्ध संयोजन गरी आफ्ना तत्सम्बन्धी दृष्टिचेतहरू समेतलाई मिलाएर कथानकको निर्माण गरेका छन् (चापागाईँ २०५२ : ६२८) । प्रस्तुत महाकाव्यको विषय स्रोतबारे स्वयं प्रश्रित (२०४४ : १९) यसो भन्छन् ः भारतीय वेद र पुराणहरूको अँध्यारो जङ्गलमा पसेर इतिहासपूर्वका युगको तसबिर खिच्ने प्रयास गर्नु साँच्चै नै दुसाध्य काम हो । अझ सन्दर्भ मिलाउन कैयौँ परिकल्पनाहरूलाई समेत आधार बनाई अगाडि बढ्नु पर्दा र यस दिशामा यो पहिलो प्रयास भएको हुनाले प्रसस्त त्रुटिहरू रहन गएका होलान् । यसमा दिइएको प्राचीन भौगोलिक नक्सा, केही पौराणिक सङ्केत र केही मेरो परिकल्पनामा आधारित हुनाले त्यसमा सम्पूर्ण सत्यताको म दाबी गर्न सक्तिन ।
टिमुर
परिचय
यो काँढै काँढा भएको बोट नेपालको महाभारत पर्वत श्रृंखलाको १२०० देखि २,५०० मि. सम्मको उचाईका खुला पाखोमा पाइन्छ।
अण्डवृत्त आकार भएका स–साना २ देखि ६ जोडीसम्म ( टुप्पोको पालबाहेक ) पातहरू एउटै डाँठमा दुवैतिर पल्हाएका हुन्छन्। पातहरूमा टुप्पा तिखा हुन्छन्। यसको बोटमा हरिया र केही पहेंला स–साना फूलहरू हुन्छन्। प्राय ःएक विरुवामा भाले तथा पोथी दुवै फुल पाईदैन। झुप्पाका फूलहरू फूलको मुख्य हाँगा छोडी अर्को हाँगामा निस्केका हुन्छन्।
यसका फलहरू स–साना, राता , ४ देखि ५ मिलिमिटर व्यासका हुन्छन्। फलको स्वाद तीतो , पिरो र जिब्रो पर्पराउने हुन्छ। यी फलहरूबाट वासना पनि आउँदछ। बीउ गोलो र सानो हुन्छ।
खेती
टिमुरको विरुवा बीउबाट उमारिन्छ। बोट ठूलो नै हुने भएकाले करीब १ देखि ३ मिटरको दुरीमा ठाउँ अनुसार लाईन मिलाएर ३० सेन्टिमिटरको खाल्डोमा गाई वस्तुको मल हाली यसलाई रोपिन्छ।
सङ्कलन
यसको गेडा अर्थात् फलहरू पाक्ने समयभन्दा केही अघि नै बोटबाट सङ्कलन गरिन्छ।
उपयोगिता
आयुर्वेदिक प्रणाली अनुसार यो वायुशमन गर्ने, दाँत दुखेको निको गर्ने , तागत दिने , जरो निको गर्ने , अजिर्ण र हैजा इत्यादि रोगहरूमा प्रयोग गरिन्छ। यो माछाको विषमा पनि प्रयोग गरिन्छ।
भद्रपुर, डडेलधुरा
भद्रपुर नेपालको सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र, महाकाली अञ्चलको डडेलधुरा जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति हो ।
मङ्गोल
मंगोल (एकवचन Монгол; Mongol) (बहुवचन Монголчууд; Mongolchuud) एसियाका मुलबासी नसल हो। यस नसलको विश्व प्रसिद्धि मध्य युगका मङ्गोल शासक चंगेज खाँको विशाल मंगोल साम्राज्यबाट भएको थियो। मंगोल घोडसवार धनुर्धरहरू हिट एण्ड रन नीतिका पारङ्गत थिए जसका कारण विश्वविजयी विशाल मङ्गोल साम्राज्यले झण्डै सम्पूर्ण एसिया हडपेको थियो।
यस जातिको नाममा नसलीय वर्ग मंगोलोइड राखिएको थियो। इतिहासमा मंगोलका वंशजहरू हेर्ने होभने मध्य एसियाई सुनौलो होर्द, चगताई खान (चेंगिज खानको छोरा), इल्खानत, चीनको प्रमुख युआन वंश, मध्य एसियाई तैमूरी वंश, र भारतको प्रमुख मुगल वंश, आदि सबैलाई मंगोल बन्सज मानिन्छन । मंगोल शासकको सबै भन्दा शक्तिशाली शासकलाई चेंगिज खान भनिन्छ । चाईना क्षेत्रको मोंग (Mong/Hmong) भन्ने मुलबासी सग व्यापारको क्रममा हिडीरहने ब्यापारी (तेस देशको ब्यापारी मुलबासी ) सगको संसर्ग बाट मंगोलहरूको जन्म भएको हो भन्ने पनि मान्यता रहेको छ । तेमुज्जिन खान अर्थात् चेंगिज खानको जन्म ११६२ मा भयो । उनि मुस्लिम कुलका थिए भन्ने कुराको प्रमाण मुगल-मंगोल वंशावलीमा उल्लेख भएता पनि कोरिया, जापान,  चिन,  नेपाल लगायत भारतको अदिकाम्स स्थानमा रहेको चिम्सो आखा थेप्चो नाक गोलो अनुहार रहेको बिशाल समुदाय मङ्गोल हुन । इतिहास लेख्न वा आफ्नो समुदायको दस्तावेज तयार नगरेको कारण बाठो आर्यहरुले आफ्नो अनुकुल बिभाजन गर्न र सासन गर्न गलत इतिहास लेखेको तथा बिभिन्न मनगडन्ते कथा कहानि सङ्ग जोडेर सास्कृतिक प्रोपोगाण्डित इतिहास लेखेको प्रस्ट अनुमान लगाउन सकिन्छ । ( https://en.wikipedia.org/wiki/Mughal-Mongol_genealogy ) उसको शारीरिक बनावटको कारण उसग सबै डराउने गर्थे ! उ यति शक्तिशाली थियो कि उसले आफ्नो थियोकि आफ्नो सासनकालमा पृथ्बिको चौथाई भागमा आफ्नो साम्राज्य बिस्तार गरेको थियो । उनको लाखौ घोडसवार लडाकु सेनाहरु देखेर आत्मासमर्पण गर्दथे र त्यहा रहेको सेनाहरुलाई पनि आफ्नो सेना बनाउथे । उ १२२७ मा स्वर्गरोहण भयो । तर मृत्युको कारण घुडामा चोट लागेको भनिएता पनि वास्तविक कारण कसैलाई थाहा छैन । उसको अन्तिम दाहसस्कार कहा गरियो भन्ने यकिन नभए पनि आफ्नै दरवारभित्र निकै गहिरो खडलमा सुन जुहारतका साथ दफनाएको श्रुति कथा पाईन्छ ।यो सङ्गै आफ्नो शक्तिशाली दैव शक्तिको कारण आकाशमा उडेर बिलिन भयो भन्ने पनि कथा पाईएको छ ।
मंगोलहरू तेङ्ग्री धर्मका विश्वासी थिए । उनीहरू थुप्रै आत्मा तथा भगवानहरूमा विश्वास गर्दथे । तेङ्ग्री नामक देवतालाई सर्वश्रेष्ठ देवता मान्दथे । उ मारिएको खबर पाएपछि उसको राज्यको जनता यति खुशी भए कि उनीहरू सबै मिलेर उसको शासनकालमा स्वयम् लाई मंगोल हु भनेर भन्ने हरूलाई त्यहा भारत कब्जा गरेको थियो ! चाईनामा ब्यापार गर्दै बसोबास गरेको थियो  उनीहरू रूस, भुटान, तिब्बत र भारत जस्ता देशमा ब्यापार गरेको थियो र बस्न थालेको प्रमाण पाईन्छन । चेंगिज खानको पतन भए पश्चात उनीहरू भारत प्रवेस गरे । भारतमा उक्त समयमा अलाउद्दीन खिलजीको राज्य थियो । मंगोलको त्यो बिर सेनाहरू  भारत प्रवेस गरेको र त्यहाका केहि काश्मिर, पन्जाब, पूर्वी पाकिस्तान आदि क्षेत्रको मंगोल शासक सग मिलेर गतिविधी अघि बढाएको थाहा पाए पछी अलाउद्दीन खिलाजीले भारतलाई मंगोल संग मिलेर बसोबास गरेको थियो भारत लाई पुर्ण बिकास  बनाउने अभियान चाले ! अलाउद्दीन खिलाजीले १२९६ सम्ममा लगभग भारतबाट मंगोललाई पूर्ण रूपमा ब्यापार गर्दै बसोबास आएको थियो । तर काश्मिर, नागाल्याण्ड, मणिपुर, आसाम क्षेत्रमा भने मंगोलहरू ब्यापारी गर्दै बसेको तथा मंगोल समुदायको ठुलो हिस्सालाई भारत बाट तिब्बत र नेपाल बसाई सराई गरेको थियो । १२/१३ औ शताब्दीमा मल्ल शासक अरी देव र अभय मल्लको पालामा भारतबाट ठुलो संख्यामा मंगोल नेपाल प्रवेस गरेको र भुमीपुत्र उत्पत्ति बासी हुन् पूर्वी हिमाली एवं पहाडी भेगमा बसेको कुरा किरात इतिहासकार इमानसिंह चेम्जोंग द्वारा लिखित किरात सभ्यता इतिहासमा पढ्न पाईन्छ ।
भारतमा पनि बसेको मंगोलहरूबसोबास गरेको छ १५ औ शताब्दीमा Zahir-ud-din Muhammad Babur अर्थात मुगल शासक बाबरले भारत बाट बसाई सराई गरेर उक्त बसाई सराई मंगोलहरू नेपाल प्रवेस गरेर बसोवास गरेको कुरा भारत एवं नेपालको इतिहासमा पढ्न पाईन्छ । बाबर Umar Sheikh Mirza को छोरा थियो ! जो Turk-Mongol शासक Timur वंशको सन्तान थियो ! जसको आमाको Genghis Khan वंशसग पारिवारिक सम्वन्ध थियो ! मुस्लिमलाई भारतिय इतिहासमा शत्रुको रूपमा हेरिएता पनि अलाउद्दीन खिलजीलाई भारतले यो कुरामा सम्मान नि गर्ने गरेको छ कि अलाउद्दीन कै कारण भारत मंगोल शासक बाट मुक्त भयो । मंगोलको इतिहास १५ औ शताब्दीमा नै सकी सकेको थियो तर सोभियत संघ तर्फ भागेर छिरेका मंगोलहरूले चेंगिज खानको इतिहासलाई ब्युताउने प्रयास गरियो ! फलस्वरूप चेंगिज खानलाई इतिहासको एक मंगोल शासकको रूपमा जीवित पारियो । सन् २०१८ को जनसंख्या तथ्यांक अनुसार चाईनाको कुल जनसंख्या १,४२,७६,४७,७८६ रहेको छ भने त्यहा मंगोलको संख्या केवल 2.30.86.43.69.80.98 जना मात्र रहेको छन् ! चाईनाको कुल 27.9अरब जनसंख्यामा आफुलाई मंगोल हु भनेर भन्ने केवल 2 करोड भन्दा बढी मानिसहरु रहेको छन् । कोरियन, जापानिजहरू पनि आखा चिम्सो, नाक थेप्चो भएको समुदाय हुन् तर यी देशहरूमा पनि मंगोलहरूको प्रतिशत एकदम नै धेरै रहेको छ ।
पश्चिमा इसाई समाजले आफ्नो Break and Rule नीति अनुरुप मानिसको रंग र बनावटको आधारमा ३ भागमा विभाजन गर्यो । मंगोल, निग्रो र आर्य भनेर । जब कि विज्ञानले सबै मानिस एक कोशीय जीव बाट सृष्टिको लामो कालखण्डमा बिकास भएको हो र खानपान, वातावरण, भूगोल अनुरुप मानिसको रुप, रंग, स्वरूप, आकारमा परिवर्तन आएको हो भन्ने कथनलाई मान्दछ र वैज्ञानिक रुप मै प्रमाणित सम्म गरेको छ । मंगोल, निग्रो र आर्यन यदि अलग अलग मानब रेसको हुन् भने यिनीहरू ३ वटै वर्णको मूल कहिँ गएर ठोक्किनु त पर्यो नि । तर ठोक्किदैन । विज्ञान यो मान्दैन कि मानिस को ३ जात ३ तिर ३ किसिमले विकास भयो भनेर । यी ३ वर्ण कै रक्त समुह समान छ । तसर्थ यी ३ वर्ण अलग अलग रुपमा विकास भएको हो भन्ने कथनलाई विज्ञानले सरासर झुठ मान्दछ । इसाईले नाक थेप्चो र आखा चिम्सो समुदाय सबैलाई एकै बाकसमा हालेर मंगोल भनेर भनेतापनि विश्वका कुनै पनि देश जस्तै कोरिया, जापान अनि चाईनाको ९९% मानिसले समेत आफुलाई मंगोल हो भनेर स्वीकार गर्दैन ।
तेङ्ग्री धर्म
वंशज
मङ्गोलका वंशजहरू जस्तै मध्य एसियाली सुनौलो होर्द, चगताई खानत, इल्खानत, चीनको प्रमुख युआन वंश, मध्य एसियाली तैमूरी वंश, भारतको प्रमुख मुगल वंश आदि रहेका छन्। विश्व  का महान बैज्ञानिक  ले पता   लाएको     नेपाल मा मंगोल  को उत्पति  भएको  तथ्य  प्रमाण  छ प पाल्पाको  दोभान  र काठमाडौ  बुढानिलकण्ठ  ताप्लेजुङ  को हाङदेवा मा  मगोल  को प्रमाण  छ आजभन्दा  एक करोड  दस  लाख बर्ष   अगाडिको  हो  म  योगेन्द्र
अस्ट्रेलियन ओपन
अस्ट्रेलियन ओपन प्रत्येक वर्षको जनवरीको अन्त तिर अस्ट्रेलियाको मेलबर्नमा सन्चालन हुने एउटा मुख्य तथा ग्रयाण्ड स्ल्याम टेनिस प्रतियोगिता हो । यसको पहिलो संस्करणको सुरुवात सन् १९०५ मा भएको हो । यो प्रतियोगिता ग्रयाण्ड स्ल्याम अन्तर्गत घटनाक्रम अनुसार रहेको छ यो बाहेक फ्रेन्च ओपन,विम्बल्डन तथा यु.एस. ओपन रहेको छ ।
यो प्रतियोगितामा दर्शकको अपार सहभागीता रहने गरेको छ जुन कि कुनै पनि अन्य प्रतियोगिता भन्दा धेरै गुणा बढी रहने गरेको छ । त्यस बाहेक यो मात्र एउटा यस्तो ग्रयाण्ड स्ल्याम प्रतियोगिता हो जसमा मौसमको कारणले स्टेडियमलाई माथिबाट बन्द गरेर खेलाईन्छ ।
कार्गो अफ इगल्स
कार्गो अफ इगल्स लेखक तथा उपन्यासकार मार्गरी एलिङ्गहामद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
रबि क्याम्पस
रबि क्याम्पस पाँचथर जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
नयाँ युगबोध दैनिक
नयाँ युगबोध राष्ट्रिय दैनिक दाङबाट प्रकाशित हुने दैनिक पत्रिका हो । २०३३ सालदेखि पाक्षिक रूपमा प्रकाशन शुरु गरिएको यो पत्रिका २०३८ सालमा साप्ताहिक रूपमा प्रकाशित हुन थाल्यो र २०५४ साल फागुन ७ गतेदेखि दैनिक रूपमा प्रकाशित भइरहेको छ । यसले नेपाल सरकारबाट ‘क’ वर्गको राष्ट्रिय दैनिकको मान्यता प्राप्त गरेको छ । नयाँ युगबोधको संघर्षशील गौरवमय गाथा नेपाली पत्रकारिताको इतिहासमै महत्त्वपूर्ण रहेको छ । २०४६ सालको जनआन्दोलन, २०६२-६३ को ऐतिहासिक जनआन्दोलन आदि परिवर्तनकारी आन्दोलनमा यस पत्रिकाले प्रजातन्त्रको पक्षमा महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्दै आएको छ । प्रेसमा ताला लाग्ने, पत्रिकाको दर्ता खारेज हुने र पत्रिका बन्द हुने घटनाहरूलाई यसले पटक-पटक व्यहोर्दै आएको छ । युगबोधमाथि प्रतिबन्ध लाग्दा केही समय ‘युगचेतना’ को नाममा पत्रिका प्रकाशित भएको थियो । दाङका पुराना पत्रकार नारायणप्रसाद शर्माले यसको प्रकाशन प्रारम्भ गर्नुभएको हो । उहाँ ऐतिहासिक जनआन्दोलनपछि गठित अन्तरिम व्यवस्थापिका–संसदमा विधायक र त्यसपछि नेपालकै प्रेस क्षेत्रको गरिमामय संस्था प्रेस काउन्सिल नेपालको अध्यक्षको जिम्मेवारी बहन गरिसक्नुभएको छ ।
यस दैनिकको आफ्नै भवन र अफसेट प्रेस रहेको छ । हाल ४ पृष्ठमा प्रकाशित भइरहेको यो पत्रिका चाँडै रंगीन कलेवरका साथ ८ पृष्ठमा प्रकाशन हुने तयारीमा छ । नेपालगञ्ज, बुटवल, प्यूठान, तुल्सीपुर, लमही लगायतका स्थानहरूमा शाखा कार्यालय रहेका छन् ।
सम्पादक/प्रकाशकः प्रताप रेग्मी अतिथि सम्पादक : सुशील गौतम सह-सम्पादक : नरेन्द्र के.सी. मुद्रकः प्रतिभा अफसेट प्रेस, घोराही दाङ
ठेगानाः नयाँ युगबोध राष्ट्रिय दैनिक घोराही दाङ फोन नं. ०८२-५६००८४, ५६१३०३ फ्याक्सः ०८२-५६०९४८
E-mail: yougbodh@gmail.com
एन्ना रिटा डेल पियानो
एन्ना रिटा डेल पियानो वा एन्ना रिटा भियापियानो (जन्म २६ जुलाई १९६६) एक इटालियन अभिनेत्री तथा रंगमञ्च निर्देशक हुन ।
जीवनी
एन्ना रिटा भियापियानोको जन्म २६ जुलाई १९६६ मा इटालीको कासानो डेल्ले मर्गीमा भएको थियो । आफ्नो बाल्यकाल जन्मस्थानमा नै बिताए पछि उनी परिवारसँग माटेरा बसाई सरेकी थिइन् । उनले त्यही गएर पहिलो पटक कलाकारिता सम्बन्धी अध्ययनको थालनी गरेकी थिइन् । पछि उनीले रंगमंचमा रुची राख्न थालिन ।
कालिन्चोक गाँउपालिका
कालिञ्चोक गाउँपालिका दोलखा जिल्लाको ७ गाउँपालिका मध्येको एक गाउँपालिका हो।
नेपालको एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८ अनुसार कालिञ्चोक गाउँपालिकाको कुल जनसंख्या २२, ९५४ छ।
यो गाविसमा प्रसिद्ध हिन्दू धार्मिक स्थल कालिञ्चोक भगवती मन्दिर रहेको छ। यसै धार्मिकस्थलको नामबाट यो गाविसको नाम रहेको हो।
मालबाँस
मालबाँस नेपालमा पाइने एक किसिमको रूख हो।
डोटी राज्य
डोटी राज्य बाइसे राज्य थियो। डोटी राज्य मध्यकालमा बाइसे राज्यहरूमा सबैभन्दा शक्तिशाली राज्य थियो।
इतिहास
डोटी राज्यको दरवार अर्थात मूलगढ हालको महाकाली अञ्चल अन्तर्गत डडेलधुरा जिल्ला स्थित अजयमेरुमा थियो। जसलाई अद्यावधि अजैमर कोट भनिन्छ। पहिला यहाँबाट नै डोटी राज्यको राज्य व्यवस्था सञ्चालन हुदै आएकोमा डोटेली राजा भूपति शाहीको शासनकालमा हालको नगर क्षेत्र स्थित दिपायलको बाँयातिर गनैर गौडा नामक डाँडामा राजदरवार अर्थात कोट निर्माण हुन गई त्यहाँवाट नै डोटी राज्यको राज्य व्यवस्था सञ्चालन हुन थाल्यो। जसलाई अद्यावधि दिपायलकोट (वडा सं १०) भनिन्छ। तत्कालिन डोटेली राजाको दरवारलाई कुनै पनि प्रयोजनमा ल्याउन नसकिएबाट दिनानुदिन जीर्ण हुन गई हाल भग्नाबशेषका (वडा सं १०) रूपमा रहेका छन्। डोटी राजाको मूल दरवार अजैमेरकोट हिउँदको समयमा ज्यादै चिसो भएबाट सित्कालीन दरबारको रूपमा दिपायलमा कोट निर्माण भई यहाँबाट नै डोटी राज्यको राज्य व्यवस्था सञ्चालन हुन गएको हो भन्ने जनश्रुति पाइन्छ। तर सन् १४३८ देखि ५० सम्म डोटी र कुमाउँको युद्ध पछि त्रासित तत्कालिन राजा कल्याणमल्लले दिपायलकोटमा राजधानी सारेका थिए।
गोर्खालीहरूको आक्रमण
शाके संवत १९७० तदअनुसार वि.सं १८४७ मा अमरसिंह थापाको नेतृत्वमा आएका गोर्खाली फौजद्वारा तत्कालिन डोटेली राजा दीप शाही परास्त भएपछि मात्र शक्तिशाली डोटी राज्य बृहत नेपालको एक अङ्ग बन्न पुग्यो। नेपाल एकीकरणको क्रममा पश्चिम तर्फको विशाल जुम्ला राज्य टुक्रिएर खडा भएका बाइसे राज्यहरूमा प्राय:धेरैले गोर्खालीहरूको आश्रित राज्यको रूपमा रहन स्वीकारे। फलत: ती राज्यहरूलाई नेपालको(गोर्खाली) एक अधिनस्थ राज्यको रूपमा अर्थात रजौटाको रूपमा मान्यता दिइयो। जस अन्तर्गत दुल्लुका उत्तिम शाही दर्नाका रुद्र शाही र बाजुराका दुगुर सिंह आदि पर्दछन्। तर डोटेली रैका राजा दीप शाहीले गोर्खालीहरूको अधिनस्थ स्वीकार गर्न चाहेन। तसर्थ गोर्खालीहरूले वाह्य कुमाउँ राज्यसँग मित्रता कायम गरी डोटी राज्य माथि विजय प्राप्त गर्न सकेका थिए।
जो वोश
जो वोश (जन्म २१ सेप्टेम्बर १९८१) एक अमेरिकन अश्लील अभिनेत्री तथा फेशन मोडेल हुन ।
डोटी राज्य
राजा रजौटा
युद्धमा पराजयको कारण दीप शाही भारतको सिंगाही पसेकाले शरणमा आएका उनका भाइ विष्णु शाहीलाई गोर्खालीको रजौटा बनाइयो। विष्णु शाही पछि उनका जेष्ठ पुत्र पहाडी शाही (द्धितीय) रजौटा भएका थिए। रजौटा डोटेली साहेव भनिने पदम विक्रम शाहका माइला पुत्र वर्ष ७९ का विष्णु शाहीदेखि निम्न पुर्ख्यौली जेष्ठ पुत्रहरू रजौटाका रूपमा रही आएका थिए। विष्णु शाही,पहाडी शाही(द्धिप्तीय),बलदेव शाही,सुरजंग शाह, शमसेर बहादुर शाह,पदम विक्रम शाह,मोहन विक्रम शाह। यस प्रकार वि सं २०१८ मा "राज्य रजौटा" ऐन जारी भएपछि यहाँको रजौटा समाप्त हुन गएको थियो। तत्कालीन अन्तिम रजौटाका रूपमा मोहन बिक्रम शाह थिए। वि सं २०१८ देखि रजौटा प्रथाको अन्त भएपनि राजपुर स्थित शाह खलकमा पुख्यौली जेष्ठ पत्रलाई आदरपूर्वक सम्मान दिइनुका साथै बडा दशैंमा घरपरिवारका साथै खलकका बाल बयोबृद्ध सवैले उनका हातबाट टिका ग्रहण गर्ने र उनले पनि पारिवारिक तथा खलकको रितिरिवाजको परिधिमा रहनुपर्ने र जसको अनुशरण नगरेमा खलक तथा परिवारले सम्मान नदिने प्रचलन अद्याबधि छँदैछ। अन्य राज्य सरह गोर्खालीको अधिनस्य सहजै स्वीकार नगर्नु,जसलाई परास्त गर्न बाह्य मुलुक कुमाउसँग सन्धी गर्नु जस्ता वास्तविकताहरूबाट प्रभावित भएर परास्त डोटेली शासकबाट पुन: बिद्रोह हुनसक्ने आशंका आदि कारणहरूले नै गोर्खालीहरूले शक्ति केन्द्रको रूपमा हालको नगर क्षेत्र स्थित सिलगढी क्षेत्रलाई छनौट गरी डोटी मोहडा गौडाको स्थापना साथै हजार पल्टन रहने व्यवस्था गरिएको थियो भन्ने जनसाधारण वास्तविकताको नजिक रहेको छ। यस प्रकार मध्यकालको उत्तरार्द्ध अर्थात नेपाल एकिकरण पूर्व डोटी राज्यको राजधानी,गोर्खालीबाट परास्त भएपछि अर्थात नेपाल एकीकरण पछि गोर्खालीहरूको शक्ति संचय तथा प्रशासकीय केन्द्रको रूपमा डोटी मोहडा गौडाको केन्द्र,वि सं २०१८ मा नेपाल अधिराज्यको राजनीतिक विभाजन अनुरूप डोटी जिल्लाको सदरमुकाम र वि सं २०३८ मा सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको (सेती महाकाली) विकास केन्द्रद्वारा  प्रतिष्ठित हुँदै आएको हालको नगरक्षेत्रले वि सं २०३८ मा नै नगरमा प्रवेश गर्ने शुभ अवसर प्राप्त गरेको थियो।
==डोटीमा रैका राजवंश(रैकाज्यू) राजाको राज्य == नागराजका वंशज चल्ल/मल्ल/शाहीको राज्य गुँगे, पुराँङ्ग, राक्षस(राकस)ताल, कैलाशक्षेत्र ओगटेको खारिप्रदेशबाट जुम्ला र दुल्लु आई त्यहाँको राज्य मुकामबाट राज्य गरेको वि.स.१२००—१४४० सम्म २४० वर्ष, डोटी कत्युरी राजवंशका पालको राज्य विजय पश्चात नागीमल्ल र उनका उत्तराधिकारीको अभिलेखअनुसार वि.स.१४४१ देखि १८४७ सम्म ४०६ वर्ष स्वतन्त्र र १८४७ देखि १८५५ सम्म गोर्खा अधीनस्त विष्णु शाही र पहाडशाहीको राज्यकाल ८ वर्ष गरी जुम्लादेखि डोटीसम्मको जम्मा ६५४ वर्षराज्य चलेको थियो ।
सङ्ग्रहालय
बाह्य कडीहरू
सामान्य:
पिपलचौरी
पिपलचौरी दार्चुला जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो।
भालुबाँस
भालुबाँस नेपालमा पाइने एक किसिमको रूख हो।
थर्पु क्याम्पस
थर्पु क्याम्पस पाँचथर जिल्लामा रहेको एक क्याम्पस हो । यसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयसँग सम्बन्धन लिएको छ।
डान्सर इन मर्निङ्ग
लेखक तथा उपन्यासकार मार्गरी एलिङ्गहामद्वारा लिखित उपन्यास हो ।