cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
शुक्राणु दान
शुक्राणु दान भनेको कुनै पुरुष (शुक्रकिट दाता)ले आफ्नो यौन साथी भन्दा बाहेकको महिलालाई गर्भवती बनाउने कार्यको लागि आफ्नो शुक्रकिट दान गर्नु हो । यसरी शुक्राणु दान गर्ने व्यक्ति उसको शुक्राणु दानबाट जन्मिएको बच्चाको प्राकृतिक तथा जैविक रूपमा बाबु भएता पनि कानुनी रूपमा भने बाबु हुदैन ।
ओपन बिएसडी
ओपन बिएसडी एक जिएनयु/लिनक्समा आधारित कम्प्युटर सञ्चालन प्रणालीको वितरण हो।
राजनीति विज्ञान
राजनीति विज्ञान एउटा सामाजिक विज्ञान हो जो राज्य सरकार र अन्य रास्ट्रीय अन्तर्राष्ट्रिय राजनीतिक घटनाहरूको  अध्ययनसित सम्बन्धित छ। यसलाई विज्ञानहरुकै महारानी अर्थात गुरु विज्ञान पनि भनिन्छ । राजनीति विज्ञानका जनक प्रशिद्द ग्रिसेली बिद्दान अरस्तु हुन।
पुनेल जाति
पुनेल जाति नेपालको एक आदिवासी जनजाति हो |
झीँ
नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र धवलागिरी अञ्चलको म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
बरैनीया
बरैनीया बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
मध्य-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र
मध्य-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र नेपालका पाँच विकास क्षेत्रहरू मध्य एउटा विकास क्षेत्र हो। यो नेपालको मध्य-पश्चिममा स्थित छ। यसको भू-भाग पूर्वमा पश्चिमाञ्चल, पश्चिममा सुदूर-पश्चिमाञ्चल, उत्तरमा चीनको तिब्बत र दक्षिणमा भारतको उत्तर प्रदेश स्थितसम्म फैलिएको थियो । मध्य-पश्चिमाञ्चलको सदरमुकाम बिरेन्द्रनगरमा स्थित थियो । मध्य-पश्चिमाञ्चलमा ३ वटा अञ्चल तथा १५ वटा जिल्लाहरू समावेस गरिएका थिए ।
मोहन वैद्य
मोहन वैद्य नेपालका कम्युनिष्ट नेता तथा हाल नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी)का महासचिव  हुन। सन् २०१२मा एकीकृत माओवादी पार्टीबाट बिद्रोह गरेर उनले नेकपा-माओवादी गठन गरेका हुन्।
टमेका बट
टमेका याल्लोप (उपनाम: बट्ट; जन्म: सन् १९९१ जुन १६ ) एक अस्ट्रेलियाली व्यवसायिक फुटबल खेलाडी हुन्। उनी टोपसेरियनमा क्लेप्प आइएलको लागि खेल्ने गर्दछिन्। उनी पहिले डब्ल्युडब्ल्युएल एलिट, जर्मन फ्राउएन-बुन्डेसलिगा क्लब, १. एफएफसी फ्रयाङ्कफर्ट, जापानी नादेशिको लिग क्लब इगा एफसीमा बोस्टन ब्रेकर्सको लागि खेलेकी थिइन्। कुनोची, स्वीडेली डामलस्वेन्स्कन क्लब मलबेकेन्स, ब्रिसबेन रोअर अस्ट्रेलियाली डब्ल्यु लिगमा र सन् २००७ बाट अस्ट्रेलियाली राष्ट्रिय टोलीको सदस्य भइन्।
ब्रिसबेन रोर, २००८-२०१८
सन् २००८ मा याल्लोप ब्रिस्बेन रोर (त्यतिबेला क्विन्सल्याण्ड रोर) मा शामिल भएका थिए, किन कि उनी डब्ल्यु-लीग का संस्थापक सदस्यहरुमध्ये एक थिए। उनी सन् २००८-०९ मा डब्ल्यु-लीग च्रयाम्पियनसिपको प्रिमियमशिप जितेकी थिइन्। सन् २०१०-११ को सीजनमा, ब्रिस्बेन ग्रयाण्ड फाइनलमा फिर्ता भए। याल्लोप ९औं मिनेटमा एक गोल गरिन्, जसले टीमलाई २-१ ले जीत मिलेको थियो।
जोशीपुर गाउँपालिका
जोशीपुर सुदूरपश्चिम प्रदेशको कैलाली जिल्लामा पर्ने एक गाउँपालिका हो। यो गाउँपालिकालाई बौनिया र जोशीपुर गरि दुई वटा गाउँ विकास समितिलाई गाभेर स्थापना गरिएको थियो। जोशीपुर धनगढीदेखि ७५ किमी पूर्व र राजधानी काठमाडौँबाट ६१३ किमी पश्चिममा पर्छ। यसको वरिपरि लम्कीचुहा नगरपालिका, टीकापुर नगरपालिका र पूर्वमा जानकी गाउँपालिका, पश्चिममा घोडाघोडी नगरपालिका र भजनी नगरपालिका, उत्तरमा बर्दगोरिया गाउँपालिका र दक्षिणमा भजनी नगरपालिका रहेका छन्।
टमेका बट
ब्रिसबेन रोर, २००८-२०१८
याल्लोप ले २०१२-१३ को सत्रका लागि वेस्टफील्ड डब्ल्यु-लीग प्लेयर्स प्लेयर अफ द ईयर अवार्ड जितेकी थिइन्। उनी सन् २०१४ मा डब्ल्यु-लीग प्लेयर अफ द ईयर का लागि जूली डोलन पदक प्राप्तकर्ता थिइन्।
फरवरी २०१८ सम्म, याल्लोप १०८ प्रदर्शनको साथ अल-टाइम डब्ल्यु-लीग इतिहासमा ५औं स्थान र ४९ गोलको साथ तेस्रो स्थानमा रहेकी छिन्।
बोस्टन ब्रेकर्स, २०१२
याल्लोपले सन् २०१२ को सीजनका लागि त्यस बखत संयुक्त राज्य अमेरिकामा महिला फ़ुटबलको शीर्ष डिभिजन विमेन्स प्रीमियर सकर लीग एलाईट (डब्ल्युपीएसएल एलाईट) मा बोस्टन ब्रेकर्सको साथ हस्ताक्षर गरेकी थिइन्।
एफएफसी फ्रयाङ्कफर्ट, २०१३–२०१४
जनवरी २०१३ मा, याल्लोपले जर्मन फ्राउएन-बुन्डेसलिगा क्लब १. एफएफसी फ्रयाङ्कफर्टसँग लागि हस्ताक्षर गरेकी थिइन्।
इगा एफ.सी. कुनोइची, २०१४
याल्लोपको ऋण ब्रिस्बेन रोरले इगा एफसी कुनोइचीलाई दिएका थिए। मई २०१४ को अन्तमा एलीस केलोन्ड-नाइट का साथमा ७औं डब्ल्यू-लीग सीजनका लागि ब्रिसबेन रोरमा फिर्ता भएकी थिए।
म्यालब्याकेन्स आइएफ, २०१६
मार्च २०१६ मा, याल्लोपले स्वीडिस क्लब म्यालबेकेन्सका लागि हस्ताक्षर गरेकी थिइन्।
क्लेप्प आइएल, २०१७–वर्तमान
मार्च २०१७ मा, याल्लोपले नर्वेजियन क्लब क्लेपका लागि हस्ताक्षर गरेकी थिइन्।
मेलबर्न सिटी, २०१८–२०१९
ब्रिस्बेन रोरका साथमा दस सीजन बिताए पश्चात, याल्लोपले सन् २०१८-१९ मा डब्ल्यू-लीग सीजनका लागि मेलबर्न सिटीका साथ हस्ताक्षर गरेकी थिइन्।
ब्रिसबेन रोर, २०१९–वर्तमान
अक्टोबर २०१९ मा, ब्रिस्बेन रोर ले घोषणा गरेको थियो कि याल्लोप सन् २०१९–२० डब्ल्यू-लीग सीजनका लागि ब्रिस्बेन फिर्ता हुनेछ, जहाँ उसले सीजनको आफ्नो पहिलो खेलमा स्कोर गरेकी थिइन्। ५ डिसेम्बर तिर, टमेका क्लबका लागि ५० गोल गर्ने पहिलो ब्रिस्बेन रोर खेलाडी (पुरुष, महिला र युवाहरु सहित) बनेकी थिइन्।
सम्मान
ब्रिसबेन रोअरबाट:
राजा मान सिंह
राजा मान सिंह आमेर (आम्बेर)को कच्छवाहा राजपूत राजा थिए। उनी अकबरको सेनाको प्रधान सेनापति थिए। राजा भगवन्त दास उनको पिता थिए। उनी मुगल बादशाहको दरबारमा नवरत्न मध्येका एक थिए। मान सिंहले काबुल, बाल्ख, बुखारा, बंगाल्ं र मध्य तथा दक्षिण भारतको महत्त्वपूर्ण ६७ लडाइँ लडे। उनी राजपुत र मुगल दुवै लडाइँका रणनीतिकार थिए।
सिङ्गा
नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र धवलागिरी अञ्चलको म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
नेपालका विश्वविद्यालयहरूको सूची
नेपालमा सबैभन्दा पहिले सन् १९१८ मा त्रिचन्द्र कलेजको स्थापना गरिएको हो । त्यस समयसम्म नेपालमा उच्च शिक्षाको ब्यबस्था थिएन जबसम्म नेपालमा त्रिभुवन विश्वविद्यालयको स्थापना भएको थिएन । पहिलो तथा नेपालको पुरानो विश्वविद्यालयको स्थापना पश्चात नेपालमा महेन्द्र संस्कृत विश्वविद्यालयको स्थापना गरियो र त्यसको लगत्तै सन् १९९० मा काठमाडौँ विश्वविद्यालयको स्थापना भयो । त्यसपछी क्रमश: पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालय र पोखरा विश्वविद्यालयको स्थापना सन् १९९५ र सन् १९९६ मा गरियो । हाल नेपालमा थुप्रै कलेजहरु रहेका छन् जसले बिध्यार्थीहरूलाई पठनपाठनको जिम्मेवारी बहन गर्दै आएका छन् ।
जानकीनगर, कैलाली
जानकीनगर नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति थियो।
जनसङ्ख्या
नेपालको २०६८ जनगणना अनुसार जानकीनगर २को जनसङ्ख्या ५१४९ छ। यस मध्य पुरुष ५१%, र महिला ४९% छन्।
थापापुर
थापापुर नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो।
बलिरामपुर
बलिरामपुर बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
जोगबनी
जोगबनी एउटा सहर र के भारतीय राज्य बिहारमा पर्ने अररिया जिल्लाको अधिसूचित क्षेत्र हो । यो नेपाल र भारतको सीमास्थित नाका हो । यहा नेपाल र भारतको सिमा जोड्ने भन्सार पनि रहेको छ ।
सहर २६.४२ ° उत्तरी अक्षांश र ८७.२५ ° पूर्वी देशान्तरको बीचमा मतलब समुद्र स्तर को माथिको ६७ (२१९ फीट)को ऊंचाईमा अस्थित छ ।
सोभियत सङ्घ
सोभियत सङ्घ ( रूसी भाषा: Сове́тский Сою́з, सोवेत्स्की सोयूज; ; औपचारिक नाम: सोभियत समाजवादी गणतन्त्रहरूको सङ्घ, Сою́з Сове́тских Социалисти́ческих Респу́блик, Union of Soviet Socialist Republics) सन् १९२२ देखि १९८१ सम्ममा युरेसियाको ठुलो भूभागमा विस्तृत एक देश थियो। सोभियत सङ्घ आफ्नो स्थापना देखि सन् १९९० सम्म साम्यवादी पार्टी (कम्युनिस्ट पार्टी) द्वारा शासित रहेको थियो। संवैधानिक रूपबाट सोभियत सङ्घ १५ स्वशासित गणतन्त्रहरूको सङ्घ थियो तर वास्तवमा पुरै देशको प्रशासन र अर्थव्यवस्थामा केन्द्रीय सरकारको कडा नियन्त्रणमा रहेको थियो। रूसी सोभियत सङ्घीय समाजवादी गणतन्त्र यस देशको सबभन्दा ठुलो गणतन्त्र र राजनीतिक, साँस्कृतिक र आर्थिक केन्द्र थियो यसकारण पुरै देशमा गहिरो रूसीकरण भएको थियो। सोही कारणले गर्दा विदेशमा पनि सोभियत सङ्घलाई प्राय जसो गल्तीले 'रूस' भनेर सम्बोधन गरिन्थ्यो।
स्टालिन र द्वितीय विश्वयुद्ध
सन् १९२४ मा लेनिनको मृत्यु पश्चा जोसेफ स्टालिन सत्तामा आएका थिए। उसले सोभियत सङ्घमा औद्योगीकरण गर्दै केन्द्रीकृत आर्थिक व्यवस्था बनाएका थिए। कृषि र अन्य व्यवसायहरूको सामूहिकीकरण गरिएपछि खेत तथा जमिनहरू किसानहरूको निजी सम्पत्ति नभई राष्ट्रको सम्पत्ति भए भने त्यस माथि किसानहरूको गुट सरकारी निर्देशनमा काम गर्न लागेका थिए। यसै केन्द्रीकृत अर्थव्यवस्थालाई द्वितीय विश्वयुद्धमा लडाई लड्नको लागि प्रयोग गरियो जसबाट सोभियत सङ्घको जीत भएको थियो। स्टालिनले आफ्नो शासनकालमा साम्यवादी पार्टीको धेरै जसो सदस्य र नेताहरूलाई अलग गरेर हत्या पछि उनले सोभियत सङ्घको धेरै समुदायहरू माथि पनि अत्याचार गरेका थिए।
द्वितीय विश्वयुद्धमा सुरुमा जर्मनी र सोभियत सङ्घमा एक सन्धी थियो जसको अन्तर्गत उनीहरूले पोल्यान्डलाई दुई भागमा बाँडेका थिए भने क्रोसी क्षेत्रमा सोभियत सङ्घलाई प्राप्त भएको थियो। सन् १९४१ मा जर्मनीले यस सन्धिको विपक्षमा रहेर सोभियत सङ्घमा हमला गरेको थियो। यसबाट सोभियत सङ्घ मित्रपक्ष शक्ति गुट संयुक्त राज्य अमेरिका र ब्रिटेनको साथ गएपछि यस गुटले जर्मनीको विरुद्ध लडेेेको थियो। जर्मनी-सोभियत युद्ध निकै भयङ्कर थियो र यसमा २.७ करोड सोभियत नागरिकहरूको मृत्यु भएको थियो। अन्तमा सोभियत सङ्घ विजयी भएपछि पूर्वी युरोपको धेरै जसो देश (पोल्यान्ड, हङ्गेरी, चेकोस्लोभाकिया, रोमानिया, बुल्गारिया र पूर्वी जर्मनी)मा उसको नियन्त्रण भएको थियो।
शीत युद्ध
मुख्य लेख : शीतयुद्ध
पूर्वी यूरोपमा आफ्नो नियन्त्रणको अधीन देशहरूको साथ सोभियत सङ्घले एक साम्यवादी सैन्य मित्रपक्ष बनाएको थियो जसलाई वार्सा सन्धी गुटको नामबाट चिनिन्छ। यसको विपक्ष अमेरिकाको नेतृत्वमा पश्चिमी देशहरूको गुट थियो। दुवै विपक्षीहरूको बीच शीत युद्ध जारी रहेको थियो।
स्टालिनको मृत्यु पश्चात् विभिन्न साम्यवादी नेताहरूमा सर्वोच्च नेता बन्ने खिचातानी भएपछि निकिता ख्रुश्चेभ सत्तामा आएका थिए। सत्तामा आएपछि ख्रुस्चेभले स्टालिनको सबैभन्दा कठोर​ तानाशाही नीतिहरूलाई उल्टाएका थिए।
सोभियत सङ्घ अन्तरिक्ष अनुसन्धानमा सबैभन्दा अगाडि निस्किएको थियो। सन् १९५७ मा उनले विश्वको सबैभन्दा पहिलो कृत्रिम उपग्रह स्पुतनिक पृथ्वीको आसपास कक्षामा पुर्‍याएका थिए। सन् १९६१ मा सोभियत वायु-सैनिक युरी गागरिन पृथ्वीबाट माथि अन्तरिक्षमा पुग्ने सबैभन्दा पहिलो मानव बनेका थिए।
सन् १९६२ मा क्युबा मिसाइल सङ्कटमा अमेरिका र सोभियत सङ्घको बीच निकै गम्भीर तनाव बनेेेेेेेेपछि उनीहरू परमाणु प्रलयको अवस्थामा पुगेका थिए। सन् १९७० को दशकमा सोभियत-अमेरिकी सम्बन्धमा तनाव कम भएपनि सन् १९७९ मा जब सोभियत सङ्घले अफगानिस्तानमा हस्तक्षेप गर्दै त्यहाँ आफ्नो सैनिक पठाएपछि यी दुई देश बीच सम्बन्ध बिग्रिन सुरु भएको थियो।
सोभियत सङ्घको अन्त्य
अफगानिस्तानमा सोभियत नियन्त्रणको विरुद्ध विद्रोह र गृहयुद्ध लगातार जारी रहँदै अन्तत: सन् १९८९ मा सोभियत सैनिक त्यहाँबाट लक्ष्य पूरा नगरी देश फर्किएका थिए। देशमा आर्थिक सङ्कट निरन्तर जारी रहँदा र विदेशी सम्बन्ध पनि पेचिलो बनेको थियो। अन्तिम सोभियत नेता मिखाइल गोर्बाचोभले देशमा ग्लास्नोस्त नामक राजनीतिक खुलापनको आर्थिक ढाँचाको बदल्ने नीतिको अन्तर्गत सुधार गर्ने कोशिश गरेतापनि उनी विफल बनेका थिए। सन् १९९१ को डिसेम्बरमा उनको विचारधाराको विरुद्ध राज्यविप्लवको कोशिश भएतापनि त्यसलाई दबाइएको थियो। यस घटना पछि सोभियत सङ्घ विघटन भएको थियो र उसको १५ गणतन्त्र सबै स्वतन्त्र देशको रूपमा अगाडि आएका थिए। सोभियत सङ्घको विघटन पश्चात् अन्तर्राष्ट्रिय सन्धिहरूमा रूसलाई सोभियत सङ्घको उत्तराधिकारीको मान्यता दिइएको थियो।
दोदोधरा
बर्दगोरिया नेपालको प्रदेस ७][सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँपालिका हो।
नेपाल बाघचाल तथा बुद्धिचाल संघ
नेपाल बाघचाल तथा बुद्धिचाल सङ्घ राष्ट्रिय खेलकुद परिषद्, नेपालमा दर्ता भएको संस्था हो ।
स्थापना
यस संघको स्थापना वि.सं. २०३७ सालमा भएको हो । यसको स्थापना हुँदा अध्यक्ष अनिन्द्र जोशी, सचिव रामवीर श्रेष्ठ, सहसचिव विजय शर्मा, कोषाध्यक्ष रविनराज भण्डारी तथा सदस्यहरूः हिराबहादुर स्थापित, पुण्यरत्न स्थापित, दिलरत्न शाक्य, गणेश रञ्जित, चन्द्रनारायण सुहाकार र श्रीरत्न श्रेष्ठ थिए ।
अबुल फजल
अबुल फजल इब्न मुबारक (१४ जनवरी,१५५१ - १२ अगस्त, १६०२ ) अकबरको दरबारीया थिए। उनले अकबरनामा अकबरको जीवन काललाई लिपिबद्ध गरेका छन। आइन-ए-अकबरी पनि रचेका थिए।
हिस्थान मण्डली
नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र धवलागिरी अञ्चलको म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
बसन्तपुर, बारा
बसन्तपुर, बारा बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
चिलमारी उपजिल्ला
चिलमारी बङ्गलादेशको कुडिग्राम जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला रङ्पुर विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
चिलमारी बङ्गलादेशको उत्तरी भागमा पर्छ भने यो उपजिल्ला २५°२६' देखि २५°४०' उत्तर अक्षांश र ८९°३८' देखि ८९°४८' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। चिलमारी उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये २२४.९७ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस उपजिल्लालाई उलिपुर उपजिल्लाले उत्तर, चार राजिवपुर र सुन्दरगञ्ज उपजिल्लाले दक्षिण, रौमारी र चार राजिवपुर उपजिल्लाले पूर्व, सुन्दरगञ्ज र उलिपुर उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। ब्रह्मपुत्र, उदनर बिल, चरसाल बिल, मगुरार बिल, होरिनार बान्दा बिल आदि यस उपजिल्लाका प्रमुख नदिहरू हुन्।
इतिहास
सन् १९२० मा यस उपजिल्लाका थुप्रै मानिसहरू ब्रिटिस शासनको विरुद्धमा आन्दोलन गर्न शुरू गरेका थिए जहाँ अब्दुल मजिद, परेश चन्द्र मलिक र नरेन कुमार ठाकुर जस्ता व्यक्तिहरू पक्राउ परेका थिए भने परेश चन्द्र मलिकलाई देश निकाला गरिएको थियो। बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने २० मे १९७१ का दिन पाकिस्तानी सेनाले यस उपजिल्ला अन्तर्गत ब्रह्मपुत्र नदिको निकारमा ३० जना सर्वसाधारणहरूको सामूहिक हत्या गरेका थिए। १७ अक्टोबर १९७१ का दिन अब्दुल चन्दको निर्देशनमा रहेका १५० बङ्गलादेशी लडाकुले पाकिस्तानी सेना माथि आक्रमण गरेका थिए जहाँ ११ लडाकुहरूको ज्यान गएको थियो भने त्यस प्रत्यक्ष गोली हानाहान तथा युद्ध पश्चात् चिलमारी उपजिल्ला स्वतन्त्र भएको थियो।
जनशाङ्खिकि
उपजिल्ला प्रतिवेदनका अनुसार यस उपजिल्लाको कुल जनसङ्ख्या ११४३५० रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ५६५०६ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ५७८४४ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १०८५३८  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ५६९१, बौद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ३३ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या ८८ रहेको छ। यस उपजिल्लामा १४५ मस्जिद र १० हिन्दु मन्दिरहरू रहेका छन् यस उपजिल्लाका ९३.१८% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने ०.१२% ले पोखरी, ०.१३% ले टुटी र ६.५७% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गर्दै आएका छन्। यस उपजिल्लाका धाराका पानीहरूमा आर्सनिकको कमी रहेको पाइएको थियो। यस उपजिल्लाको कुल घरहरू मध्ये ४४.८३% घरहरूमा अझै पनि सुविधा सम्पन्न अर्थात पक्की सौचालय सुविधा रहेको छैन। यस उपजिल्लामा १ उपजिल्ला स्वस्थ्य केन्द्र, १ शिशु हेरचाश केन्द्र १ आँखा अस्पताल र १२ सामुदायिक स्वास्थ्य केन्द्रहरू रहेका छन्।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, मकै, खुर्सानी, तोरी, प्याज, उखु, पानको पात तथा अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया आँप, केरा, लिची, खरबुजा, कटहर आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा चिनी उत्पादन केन्द्र, बिस्कुट उद्योग, गहुँ कुटानी केन्द्र, बरफ कारखाना तथा चिस्यान केन्द्र, वेल्डिङ उद्योग, चिनी उद्योग तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया धान, जुट लगायत मौसमी तरकारी र अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेका आलु र आलसको तेल पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा १० हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा ९ माछापालन केन्द्र, १० दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा १६ कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस उपजिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा उपजिल्लाकै ६७.८५% मानिसहरू संलग्न छन्। यस उपजिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै मजदुरीमा ५.१७%, उद्योग तथा व्यापार ०.३८%, वाणिज्यमा ९.३८%, सञ्चार तथा यातायातमा १.२३%, निर्माण क्षेत्रमा १.०१%, सुविधामा ६.८१%, धार्मिक सेवामा ०.०९%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा ०.२२% र अन्यमा ७.८६% रहेका छन्।
प्रशासन
चिलमारी थानको स्थापना सन् १८५० मा भएको थियो भने सन् १९८३ अप्रिल १५ का दिन यसलाई उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियो। हाल यस उपजिल्लामा १ नगरपालिका, ६ सङ्घ परिषद्/वडा, ५८ मौजा/महल्ला र १५२ गाउँहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका सङ्घ परिषद्हरू यस प्रकार छन्;अष्टमिर सङ्घ परिषद्, नयारहाट सङ्घ परिषद्, चिलमारी सङ्घ परिषद्, रमना सङ्घ परिषद्, थानाहाट सङ्घ परिषद् र रानीगञ्ज सङ्घ परिषद्।
शिक्षा
यस उपजिल्लाको कुल साक्षरता दर ३३.७७% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ३९.०५% छ भने महिलाको साक्षरता दर २८.६९% रहेको छ। यस उपजिल्लामा ४ क्याम्पस, १६ माध्यमिक विद्यालय, ८६ प्राथमिक विद्यालय, २ सामुदायिक प्राथमिक विद्यालय, ३ व्यवसायीक शिक्षण संस्था र ३० मदरसाहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्थाहरू यस प्रकार छन्: चिलमारी डिग्री क्याम्पस (सन् १९८५), चिलमारी महिला डिग्री क्याम्पस (सन् १९९५), गोलम हबिब महिला डिग्री क्याम्पस (सन् १९९५), चलमारी उच्च विद्यालय (सन् १९३३),थानाहाट एयु पाइलट उच्च विद्यालय (सन् १९६७), थानाहाट पाइलट कन्या उच्च विद्यालय (सन् १९६९), बालाबाडीहाट उच्च विद्यालय (सन् १९४८), केडी वारी सरकारी प्राथमिक विद्यालय (सन् १९४६), थानाहाट सरकारी प्राथमिक विद्यालय (सन् १९४०), राजारभाटिया ईस्लामिया फजिल मदरसा (सन् १९४९) आदि।
एअर इन्डिया
एअर इन्डिया भारतको ध्वजावाहक विमानसेवा हो जसको प्रधान कार्यालय नयाँ दिल्लीमा रहेको छ। भारत सरकारको लगानी र स्वामित्व रहेको एअर इन्डिया लिमिटेडद्वारा सञ्चालित यस विमानसेवाले एअरबस र बोइङ विमानहरूद्वारा १०२ आन्तरिक र बाह्य गन्तव्यमा उडान भर्दै आएको छ। यो विमानसेवाको केन्द्रीय विमानस्थल इन्दिरा गान्धी अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल रहेको छ भने यसले भारतको विभिन्न सहरहरूमा केन्द्रित रहेर सेवा दिने गरेको छ। एअर इन्डिया १८.६% बजार हिस्सेदारीका साथ भारतबाहिर सबैभन्दा ठूलो अन्तर्राष्ट्रिय विमान सेवा हो। चारवटा महादेशको ६० भन्दा बढी अन्तर्राष्ट्रिय गन्तव्यमा यो विमानसेवा कम्पनीले सेवा दिइरहेको छ। सन् २०१४ जुलाई ११ मा यो विमानसेवा स्टार अलायन्सको २७औँ सदस्य बनेको थियो।
नारायणपुर, कैलाली
नारायणपुर नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो।
सुदूरपश्चिम विश्वविद्यालय
सुदूरपश्चिम विश्वविद्यालय नेपालका विश्वविद्यालयहरूको परिप्रेक्षमा नयाँ स्थापना गरिएको विश्वविद्यालय हो । यो विश्वविद्यालय महाकाली अञ्चलको कञ्चनपुरमा रहेको भीमदत्त नगरपालिकामा अवस्थित रहेको छ ।  साबिकको सिद्धनाथ बहुमुखि क्याम्पसको स्तरोन्नति गरेर यो विश्वविद्यालय सञ्चालन गरिएको छ।
रक्तदान
रक्तदान भन्नाले कुनै मानिसले स्वेच्छाले आफ्नो रगत दान गर्नु लाई बुझाउँछ ।रक्तदान भनेको रगत दान गर्नु हो। रक्तदान गर्नु राम्रो कुरा हो। रगत मानिसको अभिन्न अंग हो। जब सम्म रगत रहन्छ र चलिरहन हर मात्र मानिस रहन्छ । त्यसैगरी निस्वर्थ भएर कसैलाई केहि दिइन्छ भने यो दान हो। र यसकारण जसलाई रगतको अभाव छ उसलाई काम लाग्ने रगत दिइन्छ भने त्यसलाई रक्तदान भनिन्छ । आफूले गरेको रक्तदाले अरुको जीवन बच्ने हुनाले 'रक्तदान जीवन दान' भनिन्छ ।
धार्मिक मान्यता अनुसार पनि दान गर्नु उत्तम कर्म मानिन्छ भने विज्ञानले पनि एकले दान गरेका रगत वा शरीरका अंगहरु अर्को व्यक्तिको शरीरमा लगाएर जीवन जोगाइ रहेको देखिन्छ । यसकारण रक्तदान अति महत्त्वपूर्ण दान वा कर्म हो। मानिस भएर जन्मिए पछि आफ्नो लागि त जसले पनि केहि न केहि गरिरहेको हुन्छ तर अरुको लागि भने सिमित व्यक्तिहरूले मात्र गर्न सक्छन् । हाम्रो जीवनले अर्थपूर्ण पाउनको लागि अरुको सेवासा पनि तप्पर रहनुपर्छ अनिमात्र खुशी र सुखी रहन सकिन्छ ।
सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र
सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र नेपालको पाँच विकास क्षेत्रहरू मध्य एउटा विकास क्षेत्र हो। यो नेपालको सबैभन्दा पश्चिमको सुदुरमा स्थित छ। यसको पूर्वमा मध्य-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र तथा पश्चिममा भारतको उत्तराखण्ड तथा उत्तरमा चीनको तिब्बत तथा दक्षिणमा भारतको उत्तर प्रदेश स्थित छ। सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सदरमुकाम दीपायलमा स्थित छ। सुदूर-पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रमा २ वटा अञ्चल तथा ९ वटा जिल्लाहरू छन्।
जिल्लाहरू
१.अछाम २.बझाङ ३.बाजुरा ४.डोटी ५.कैलाली ६.दार्चुला ७.बैतडी ८.डडेल्धुरा ९.कञ्चनपुर
कथानक
कथांतर्गत "कार्यव्यापारको योजना"को कथानक (Plot) भन्दछन्। "कथानक" र "कथा" दुईटै नै शब्द संस्कृत "कथ" धातु सँग उत्पन्न हुन्। संस्कृत साहित्यशास्त्रमा "कथा' शब्दको प्रयोग एक निश्चित काव्यरूपको अर्थमा गरिदै आएको छ तर कथा शब्दको सामान्य अर्थ हो- "त्यो जुन भनिन्छ'। यहाँ भन्नेवालाको साथ-साथ सुननेवालाको उपस्थिति पनि अंतर्भुक्त हो किन भनें "भन्नु' शब्द त्यतिखेरसार्थक हुन्छ जब उसलाई सुननेवाला पनिकोई हो। श्रोताको अभावमा केवल "बोलने' या "बडबडाने'को कल्पना गर्न सकिन्छ, " भन्ने'को हैन। यसको साथ ही, त्यो सबै कुनै "जो भनिन्छ' कथाको परिसीमाहरूमा हैन सिमट पाता। अत: कथाको तात्पर्य कुनै यस्तो "कथित घटना'को भन्ने या वर्णन गर्नेबाट हुन्छ जसको एक निश्चित क्रम एवं परिणाम हो। ई.एम. फार्स्टर (ऐस्पेक्ट्स ऑव द नावेल, लन्डन, १९४९, पृ. २९)ले "घटनाहरूको कालानुक्रमिक वर्णन'को कथा (स्टोरी)को संज्ञा दिएको छ; जैसे, नाश्ते पछि मध्याह्नको भोजन, सोमवार पछि मंगलवार, यौवन पछि वृद्धावस्था आदि।
यसको विपरीत कथानक (चाहे त्यो महाकाव्यको हो अथवा खंडकाव्य, नाटक, उपन्यास या लोकगाथाको हो)को त्यो तत्त्व हो जुन उसमा वर्णित कालक्रमसँग श्रृंखलित घटनाहरूलाई धुरी बनेर उसलाई संगति दिन्छ र कथाको समस्त घटनाहरू जसको चारै तिर ताने बानेको जस्तै बुनी गएर बढती र विकसित हुन्छं। कथा या कहानी पनि साधारणत: कार्यव्यापारको योजना नै हुन्छ, तर कुनै एक पनि कथाको कथानक भन्न सकिन्न; कारण, कथाको विशिष्टता केवल उसको कालानुक्रमिक वर्णनको अभिभूत गर्छ। "नायकको नायिका सँग प्रेम भयो, र अन्तमा उसले उसका वरण गर्‍यो।'-कथा हो। "नायकले नायिकाको देख्यो, त्यो उसपर अनुरक्त भयो। प्राप्तिमार्गको अनेक अवरोधहरूलाई आफ्नो शौर्य र लगनसँग दूर गरेर, अन्तमा, उसले नायिका सँग विवाह गर्‍यो।'-कथानक हो। अर्थात्‌ कथा कुनै पनि कथात्मक साहित्यिक कृतिको ढाँचामात्र हुन्छ जबकि कथानकमा तत्प्रस्तुत प्रकरणवस्तु (थीम)को अनुरूप कथाको स्वरूप स्पष्ट, संगत एवं बुद्धिग्राह्य बनेर उभरउछ।
वेब्सटर (थर्ड न्यू इंटरनैशनल डिक्शनरी)को अनुसार कथानक (प्लाट)को परिभाषा यस प्रकार हो-
कथानक कलाको साधन है, अत: भावोत्तेजना लानेको लागि उसमा जीवनको प्रत्ययजनक यर्थातताको साथ आकस्मिकताको तत्त्व पनि आवश्यक हो। इसीलागि कथानकको घटनाहरू यथार्थ घटनाहरूलाई यथावत्‌ अनुकृतिमात्र न होकर, कलाको स्वनिर्मित विधानको अनुसार संयोजित रहन्छं। कथानक देव दानव, अतिप्राकृत र अप्राकृत घटनाहरू भन्दा पनि निर्मित हुन्छन् तर उनका उक्त निर्माण परम्परा द्वारा स्वीकृत विधान तथा अभिप्रायोंको अनुसार नै हुन्छ। अत: अविश्वसनीय होते भए पनि उनी विश्वसनीय हुन्छन्। कथानकको गतिशील घटनाहरू सीधी रेखामा नही चलतीं। उनमें उतार चढाव आउछन्, भाग्य बदलिन्छ, परिस्थितियाँ मनुष्यको कुनै सँग कुनै बनाइदिन्छ१ आफ्नो संगीसाथिहरू लाई साथ या बाह्य शक्तियों अर्थात्‌ आफ्नो परिस्थितिको विरुद्ध उसलाई प्राय: संघर्ष करना पडउछ। कथानकमा जीवनको इसी गतिमान संघर्षशील रूपको जीवंत अवतारणा गरिन्छ।
अर्थशास्त्रीय दर्शन
अर्थशास्त्रको अध्ययन निम्न तीन प्रश्नहरूको सेरोफेरोमा घुम्दछ, १.के–कति उत्पादन गर्ने ? २.कसरी उत्पादन गर्ने ? ३.किन उत्पादन गर्ने ?
यसलाई अर्थशास्त्रको केन्द्रीय समस्या भन्न सकिन्छ ।
अर्थशास्त्रको अध्ययनको विषय के हो ʔ
अर्थशास्त्रको अध्ययन विषयलाई मोटामोटी तीन भागमा वर्गीकरण गरिन्छ -
१. धनको अध्ययन
२. भौतिक कल्याणको अध्ययन
अर्थशास्त्रीहरूले धनलाई विभिन्न दृष्टिकोणले परिभाषित गरेका छन् । विभिन्न अर्थशास्त्रीहरुका परिभाषाहरुका आधारमा धन त्यो हो जसले निम्नलिखित काम गर्छ–
1.       जीवनका अनिवार्य आवश्यकता (बेसिक नीड्स) पूरा गर्ने साधन
2.       मनोरञ्जनको साधन
3.       आरामदायक वस्तुको साधन
5.       शिक्षा प्राप्तिको साधन
6.       स्वास्थ्यका लागि औषधि प्राप्तिको आधार
7.       यातायातको साधन
8.       जीविकोपार्जनको साधन
9.       व्यापार उद्योग सञ्चालनको आधार
10.   जीवनोपयोगी उपकरण र मेशीन निर्माण गर्ने वा प्राप्त गर्ने साधन
11.   भावी आवश्यकता पूरा गर्ने साधन जस्तै उच्च शिक्षा प्राप्त गर्ने, वृद्धावस्था बीमा आदि
12.   भूकम्प महामारी आदि आकस्मिक आवश्यकता पूरा गर्ने साधन
13.   सामाजिक परिचयको आधार
14.   सामाजिक प्रतिष्ठाको आधार
15.   व्यक्ति र समुदायसंगको व्यवहारको आधार
16.   वातावरण संरक्षण गर्ने साधन
17.   अरुको सहायता र सेवा गर्ने साधन
18.   धार्मिक व्यवहारको साधन
19.   सुख शान्ति र सन्तुष्टिको साधन
20.   समस्त लौकिक साधन र प्राप्तिको साधन
21.   समस्त पारलौकिक कुरा प्राप्तिको साधन (धर्मशास्त्र)
धर्मशास्त्रले समेत के मान्दछ भने पारलौकिक प्राप्तिमा धन सहायक छ । धर्मशास्त्रले पनि धनलाई अनावश्यक ठान्दैन । तर यसले धर्मपूर्वक आर्जन गरिएको अर्थलाई मात्र जीवनका लागि उपयोगी भनी स्वीकार गर्दछ । त्यसैले अर्थ मानवीय जीवनमा महत्त्वपूर्ण छ । अर्थ, काम र धर्म मध्ये काम मानवीय मनोविज्ञान हो । किनभने यो प्राकृतिक विशेषता हो । तर अर्थको सिर्जना मानिसले आफ्नो कामना पूर्तिमा सुविधाका लागि  गरेको हो । त्यसैले यो मानवकृत हो । धर्मलाई नानाथरी तरिकाले व्याख्या गरिन्छ संक्षेपमा धर्मले मानिसको विचारलाई सन्तुलित बनाई उचित बाटो देखाउ“छ । यसले मानवकृतलाई प्रकृतिसंग समन्वय गराउने आधार प्रदान गर्छ । यसले अर्थ र कामलाई सन्तुलित बनाउने दृष्टिकोण बनाउन सघाउ“छ । यसले व्यक्तिको दृष्टिकोण समाजसंग र व्यष्टिको दृष्टिकोणलाई विराट्संग समन्वय गराउने विचार प्रदान गर्छ ।
कौटिल्यको आर्थिक दर्शन
यी छ वटा सूत्रमा कौटिल्यको आर्थिक दर्शन अभिव्यक्त भएको छ ।  उनले वर्तमान मानव जीवनलाई दुखी बनाएर स्वर्गको संसारमा घुम्न प्रेरित गरेका छैनन् । मानव जीवन सुखपूर्ण हुनु पर्छ भन्नेमा उनी स्पष्ट मात्र छैनन्, सुखलाई अर्थशास्त्रको उद्देश्य मानेका छन् । व्यक्तिका प्रयास सुखका आकांक्षातर्फ उन्मुख हुन्छन् । यो मानवीय मनोविज्ञान हो । तर यसको मूल कौटिल्यले अर्थमा होइन धर्ममा पहिल्याएका छन् । त्यसैले उनले भनेका छन् सुखस्य मूलं धर्म अर्थात् सुखको मूल धर्म हो । तर उनी धर्मशास्त्री होइनन् । अर्थशास्त्री हुन् । त्यसैले धर्मको मूलमा उनले अर्थ छ भन्ने कुरा स्पष्ट गरेका छन् ।
धर्मस्य मूलं अर्थः अर्थात् धर्मको मूल अर्थ हो । अर्थको मूल राज्य हो । उचित राज्य व्यवस्थाको आधार शासक (राजा) को इन्द्रिय संयम हो । इन्द्रिय संयमको मूल विनम्रता हो । विनम्रताको मूल वृद्धको सम्मान हो । सुखको आधार धर्मलाई बताइएको छ ।
धर्मका विविध अर्थ हुन्छन् । तर मुख्य अर्थ कर्तव्यपरायणता, नैतिकता र शास्त्र अनुकूलता हो । तर धर्मको आधार सम्पन्नता हो । भोको मानिसले धर्म उपदेश सुन्दैन । बुद्धका जीवनको घटनालाई पुस्तकहरूमा बारम्बार उल्लेख गरिन्छ– शिष्यहरूले एक जना भोको मानिसलाई लिएर उसका लागि उचित धर्मदेशना गर्न अनुरोध गरे । बुद्धले शिष्यहरूलाई भने जाउ भोजन लिएर आउ । उनीहरूले खानेकुरा लिएर आए । त्यस पछि बुद्धले त्यस भोकोलाई पेट भरि खाना खान अनुरोध गरे । जब उ अघायो अनि उसलाई धर्म देशना गरे । शिष्यहरूलाई भने भोकोलाई धर्म देशना निरर्थक हुन्छ । धर्मको मूल अर्थ हुने कारण यही नै हो । तर मानवकृत हो त्यसैले सुव्यवस्थित मानव समाजले जति सजिलोसंग अर्थ आर्जन गर्न सक्छ अव्यवस्थित र अराजक राज्यमा सर्वसाधारणले त्यो सुविधा प्राप्त गर्न सक्दैन ।
कौटिल्यले भनेको अर्थस्य मूलं राज्यम् अर्थात् राज्य नै अर्थको आधार हुन्छ भन्ने कुरालाई एउटा उदाहरणद्वारा स्पष्ट गर्न सकिन्छ । मानिसहरूले परिश्रम गर्दा सबै ठाउ“मा एक समान सम्पत्ति आर्जन गर्न सक्दैनन् । त्यही काम गर्दा कुनै ठाउ“मा उनीहरूले बढी सम्पत्ति आर्जन गर्छन् र कुनैमा कम । यो नियम देशको सन्दर्भमा पनि लागू हुन्छ, उत्ति काम गर्दा कुनै राज्यमा धेरै धन आर्जन हुन्छ जबकि अर्को देशमा त्यही परिश्रमले कम अर्थार्जन हुन्छ । किन ? यसको कारण कौटिल्यको यही सूत्र हो– अर्थस्य मूलं राज्यम् । राज्य अर्थात् स्थिर राज्यव्यवस्था । न्यायपूर्ण दण्ड व्यवस्था । त्यो राज्य व्यवस्था जहां कमजोर सुरक्षित हुन्छ । राम्रो गर्ने पुरस्कृत हुन्छन् र राज्यलाई खराब गर्ने दण्डित हुन्छन् । यसलाई महाभारतमा राजधर्मानुशासन भनिएको छ । कौटिलीय समयमा राज्य र राजालाई पर्यायवाची मानिन्थ्यो । त्यसैले कल्याणकारी राज्यव्यवस्थाको सञ्चालक राजाको विशेषता बताइएको छ । यस अनुसार यस्तो कल्याणकारी राज्य त्यस अवस्थामा हुन्छ जब त्यहांको शासक इन्द्रिय संयमी हुन्छ ।
व्यक्तिगत स्वार्थ
अर्थशास्त्रका जन्मदाता एडम स्मिथले अर्थको मूल व्यक्तिगत स्वार्थ हो भनेका छन् । उनले भनेका छन्– हुनत, बेकरीवालाले ग्राहकको सेवा गरेको छु भन्छ तर उसले तपाईँको सेवाका लागि उत्पादन गर्दैन । उसले बिक्री गर्ने पाउरोटी उसको स्वार्थलाई प्रेरित गरेर प्राप्त हुन्छ । यसै स्वार्थले व्यापार सञ्चालित छ । यो स्वार्थ हो धन आर्जन । एडम स्मिथको वेल्थ अफ् नेशन्स नपढीकन पनि कवि शिरोमणि लेखनाथ पौड्यालले धनको महत्त्व यसरी व्यक्त गरेका छन्– लिएर शास्त्रीय ठूला किताप  बढाउने हो किन व्यर्थ ताप,  त वर्गका अन्तिम वर्ण खाली  पढी दुईटा बन भाग्यशाली ।   एडम स्मिथको कुरामा सत्यता छ तर यो कति बढी कटु भयो भने नैतिकतावादीहरूले चारैतिरबाट धनको यस दर्शनलाई निर्मम प्रहार गर्न थाले । त्यसैले मार्शलले यसलाई थोरै सुधार गरे । मार्शलले समाजमा धनको आर्जन र धनको उपयोग भौतिक कल्याणको प्राप्तिका लागि गरिन्छ भनी तर्क गरे । तर मानिसले अनेक खर्च यस्ता पनि गर्छन् जसले कल्याण प्रदान गर्दैन । मानिसले चुरोट र फलफूल दुवैमा खर्च गरिरहेका छन् । फलफूलमा गर्ने खर्च कल्याणदायक छ । तर चुरोटमा खर्च गर्नेले पनि केही न पाइकन त्यसमा खर्च त गर्दैन । त्यो कुरा कल्याणदायक न भएपनि आनन्ददायक अवश्य हुन्छ ।   त्यसैले रबिन्सले अर्थ (साधन) र अर्थको आवश्यकता सन्तुष्टिमा उपयोग (साध्य) दुई कुराको सम्बन्धको रूपमा अर्थशास्त्रको व्याख्या गरे । उनको विचारमा, दुर्लभ साधन र अनन्त आवश्यकताको उचित समन्वय, छनौट, र उपयोगद्वारा लक्ष्य प्राप्त गर्नु अर्थशास्त्रको दर्शन । यसबाट प्राप्त हुने सन्तुष्टि अधिकतमीकरणको व्याख्या गर्ने शास्त्रलाई अर्थशास्त्र भनिन्छ ।
उपसंहार
अर्थशास्त्रको दर्शनलाई यस प्रकार व्यक्त गर्न सकिन्छ– अर्थशास्त्रं भवेद् गौरं सारिकावदनं शुभम् ।  अक्षसूत्रं  फलं बिभ्रदन्नाहारं कमण्डलुम् ।।  अर्थशास्त्रको (स्वरूप कस्तो छ भने, यसको) एक हातमा पुरुषार्थको फल, अर्को हातमा रुद्राक्ष्ँ माला, तेस्रो हातमा भोज्य सामग्री र चौथो हातमा कमण्डलु धारण गरेको छ । यसको अनुहार उज्यालो छ तथा यसले मैना जस्तो शुभ वचन बोल्ने गर्छ ।  पुरुषार्थको फलको प्रतीकात्मक अर्थ हो– परिश्रमपूर्वक काम गरेर प्रतिफल प्राप्त गर्नु । परिश्रम र सो अनुरुप नै उपलब्धि हु“दा त्यसले वास्तवमा सन्तोष दिन्छ । अर्थशास्त्रको यो महत्त्वपूर्ण दर्शन हो । यसले कमाइलाई होइन इमानदार कमाइलाई महत्त्व दिन्छ । कमण्डलु स्वच्छ जलको पात्र हो । जल पात्र पूर्णता र ज्ञानको प्रतीक पनि मानिन्छ । रुद्राक्ष माला पनि ज्ञानको निरन्तरताको प्रतीक हो । माला जप्नु भनेको ज्ञानार्जनमा निरन्तर लागिरहनु । यसमा दुई कुरा अरु थप गरिएका छन्– प्रसन्नचित्त अनुहार तथा शुभ वचन ।
सन्दर्भ ग्रन्थ सूची
Amarkosh. (?), Illustrator Kulchandra Gautam, Balkrishnacharya, Benaras:Yasoda Pustakalaya.
Clark, B.(1998). Political Economy- a comparative approach, : CT Pregaer.
Dasgupta, AK.(1993).A History of Indian Economic Thought, London: England, Routeldge.
Friedman, David D.(2002).The encyclopedia of economics, accessed, October 21, 2007.
Gewali, B R (2003), Orienatl Economics Revisited, Rupandehi : Gyanjyoti Prakshan.
Lancone, Laurance R.(1998).Introduction to the economics of religion, Journal of Economics Literature, 36 (3, pp.1465-1495)
Kautiliya Arthashastra I-III.(2003). : Motilal Banarasi Das.
Robbins, L.(1935).An essay on the nature and significance of economic science, Second edition, London: Macmillan.
Smith Adam.(1776)''. An inquiry into the nature and causes of the wealth of nations''. (en.wikipedia.org/wiki/The_Wealth_of_Nations)
Srivastava, SK.(1981).History of economic thought, Delhi: S Chand and Company.
Vaishya, MC.(1972).Arthik vicharo ka itihasa (History of Economic Ideas), agra :Ratan Prakashan Mandir.
नौकरी डटकम
इतिहास तथा कोशेढुङ्गाहरू
सञ्जीव भिखचन्दानीले हिन्दुस्तानी दूध तथा खाना निर्मातामा (हाल ग्ल्याक्सो स्मिथक्लाइन) आफ्नो जागिर छोडेपछि यसको सुरुवात भएको थियो। उनले त्यस पश्चात् इन्फो एज र इण्डमार्क गरी दुईवटा कम्पनीहरूको स्थापना गरेका थिए। इन्फो एजले कलेज स्नातकहरूका विभिन्न श्रेणीहरू जस्तै इञ्जिनियरिङ र व्यवसाय प्रवन्धमा स्नातकोत्तरमा तलबको प्रतिवेदनहरूको प्रस्ताव गरेको थियो। तलब प्रतिवेदनहरू कम्पनीहरूमा पाँच हजार देखि दस हजार भारू सम्ममा बेचिन्थ्यो। सञ्जीव र उनका इन्फो एजका व्यवसाय साझेदारहरूले सञ्जीवको घरबाट सेवा सञ्चालन गरेका थिए।
सन् १९९१ मा, भारतीय दूरसञ्चार विभागले श्रव्य दृश्य पाठ सेवाका लागि विज्ञापन गरेको थियो। इन्फो एजले भारतीय दूरसञ्चार विभाग समक्ष आफ्नो व्यापारीक योजना प्रस्तुत गर्दै सूचीकृत भएको थियो। अज्ञात कारण देखाउँदै विभागले पाइलट परियोजना रद्द गरेको थियो। यो परियोजना रद्द गर्नु सञ्जीव र उनको व्यापार साझेदारीको छुट्टिनुको कारण पनि बनेको थियो। उनको व्यापार साझेदारले इण्डमार्कलाई आफ्नो पक्षमा गर्दै र इन्फो एजका लागि रकम भुक्तानी गरी छुट्टिएर आफ्नै छुट्टै व्यवसाय सञ्चालन गरेका थिए। दिल्लीको प्रगति मैदानमा आयोजित सूचना प्रविधि सम्बन्धित कार्यक्रममा उनी डब्ल्यूडब्ल्यूडब्ल्यू लेखिएको विक्रीको लागि सामान राखिने स्थान तर्फ उनी आकर्षित भएका थिए र सञ्जीवले इण्टरनेटले कसरी काम गर्छ भन्ने बारेमा अधिक जानकारी प्राप्त गरेका थिए। १९९० को दशकमा इण्टरनेट भारतमा नयाँ थियो। उनले इण्टरनेट सेवक भाडामा लिनका लागि अमेरिकामा बस्दै आइरहेका आफ्ना भाइ सुशीलको सहयोग लिएका थिए। इण्टरनेट सेवकलाई २५ अमेरिकी डलरको लागि मासिक भाडामा लिई उनले आफ्नो कम्पनीको पाँच प्रतिशत शेयर आफ्नो भाइलाई हस्तान्तरण गरेका थिए। यसरीनै एज इण्डिया, नौकरी डटकमको नियन्त्रक कम्पनीको स्थापना भएको थियो। १ मे १९९५ मा, एज इण्डिया, एज (इण्डिया) निजी लिमिटेडको स्थापना भएको थियो।
सन् १९९६ मा कम्पनीको गतिविधि सुस्त भयो र कम्पनीले नोक्सान बेहोर्नु परेको थियो। सो समयमा सञ्जीवले उनका साथी अलिन ललको सहयोग लिई एक नयाँ वेबसाइट बनाउन लागेको विचार सुनाएका थिए। अनिल ललले कम्पनीमा ७ प्रतिशत सेयरको प्रस्ताव गरेका थिए। उनका अर्का मित्र भिएन सरोजाले सञ्चालनको जिम्मा लिएका थिए। उनले कम्पनीमा ९ प्रतिशत सेयरकको प्रस्ताव गरेकी थिइन।
नौकरी डटकम २ अप्रिल १९९७ मा सुरुवात भएको थियो र प्रथम संस्करणको वेबसाइटले २९ पत्रिकाहरू मार्फत १००० जागिर सङ्कलन गरेको थियो। जागिर खोजकर्ताहरूले नौकरीमा जागिर खोज गर्न नि:शुल्क रहेको जानकार प्राप्त गरेका थिए र छिट्टै धेरै मानिसहरूले वेबसाइट प्रवेश गरेका थिए। नौकरी डटकमको ट्राफिक इण्टरनेटमा विस्तारै तथा क्रमिक रूपमा वृद्धि भएको थियो। सन् २०१२ मा, कम्पनीले ब्ल्याकबेरी, एन्ड्रोइड र आइफोन उपकरणहरूका लागि मोबाइल अनुप्रयोगको सुरवात गरेको थियो र सन् २०१२ मा २३% ट्राफिक मोबाइल प्रयोगकर्ताहरू मार्फत प्राप्त गरेको थियो।
नाम दर्तामा आएको समस्य
यस वेबसाइटका प्रतिस्पर्धीहरूसँग नौकरी डटकम मिल्दोजुल्दो नामका भएकाले वेबसाइट दर्ता गर्न समस्या आएको थियो। विश्व बौद्धिक सम्पत्ति सङ्गठनले एबिएस आईटी सोलुसनलाई डोमेन नौक्री डटकममा इन्फो एज इण्डियामा स्थानान्तरण गर्न आदेश दिएको थियो।
राजस्वका स्रोतहरू
सदस्यता शुल्क तथा विज्ञापन वेबसाइटका राजस्व उत्पन्न गर्ने दुई तरिकाहरू हुन्। कमाइएको ९० प्रतिशत राजस्व व्यापार देखि व्यापार नमूना मार्फत हुन्छ। १० प्रतिशत आय स्रोतहरू रोजगारदाता सेवाहरूबाट प्राप्त हुन्छ।
लुलाङ
नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र धवलागिरी अञ्चलको म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
१९९८ फिफा विश्वकप
१९९८ फिफा विश्वकप १६ औँ फिफा विश्वकप थियो ,पुरुषहरूको राष्ट्रिय एसोसिएशन फुटबल टोलीहरूको लागि विश्व च्याम्पियनशिप। यो १० जुन १२ जुलाई १९९८ देखि फ्रान्समा आयोजित गरिएको थियो। यो देश टूर्नामेंटको इतिहासमा दोस्रो पटक फिफाद्वारा होस्ट राष्ट्रको रूपमा छनोट गरिएको थियो । मोरक्कोलाई बोली प्रक्रियामा हराउदै फ्रान्सले दोस्रो पटक फिफा विश्वकप आयोजना गरेको थियो ।(पहिलो १९३८ मा भएको थियो), र यो युरोपमा आयोजित नौऔं पटक थियोे ।
बहुअरी
बहुअरी बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
निगाली
निगाली नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो।
पाल्हीनन्दन गाउँपालिका
पाल्हीनन्दन गाउँपालिका नेपालको लुम्बिनी प्रदेशमा रहेको नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पश्चिम)मा अवस्थित एक गाउँपालिका हो। नेपालको संविधान २०७२ अनुसार नेपालको पुनसंरचना गर्ने क्रममा सङ्घीय मामिला तथा स्थानीय विकास मन्त्रालयले नेपालमा ७४४ वटा स्थानीय तहहरू बनाउने निर्णय पारित गरेपछि वि.सं. २०७३ फागुन २७ गते यो गाउँपालिकाको गठन भएको हो। तत्कालिन नवलपरासी जिल्लाका रामपुरुवा, सनई, हरपुर, कुस्मा पाल्ही र गेरमी गाउँ विकास समितिहरूलाई समेटेर यो गाउँपालिकाको घोषणा गरिएको हो। पाल्हीनन्दन गाउँपालिकाको कुल जनसङ्ख्या ३५,४२९ रहेको छ ।
भौगोलिक अवस्थिति
पाल्हीनन्दन गाउँपालिकाको क्षेत्रफल ४४.६७ वर्गकिलोमिटर रहेको छ। यो गाउँपालिकालाई ६ वडामा विभाजन गरिएको छ। यसको सीमाना पूर्वमा सरावल गाउँपालिका पश्चिममा रूपन्देही जिल्ला उत्तरमा रामग्राम नगरपालिका तथा दक्षिणमा भारत रहेका छन्।
श्रीरामानुज सत्संग आश्रम
श्रीरामानुज सत्संग आश्रम सुनसरी जिल्ला मा पर्ने एउटा प्रसिद्ध धार्मिक स्थल हो। कोशी नदी को शाखा नहरको किनारमा यो स्थल रहेको छ। यस पुण्य स्थलमा वर्षै पिच्छे श्रीमद्भागवत महापुराण, श्रीमद्विष्णु महापुराण, वाल्मिकीय रामायण, श्रीमद्भगवद्गीता आदि ग्रन्थहरूको कथा- प्रवचन, पाठ-पारायण आदि हुँदै आएको छ। यहाँ हरेक वर्ष पौष महिना भर श्रीधनुर्मास व्रत कथा पारायण गरिन्छ। एकादशी, श्रीवामन द्वादशी, श्रीमन्नृसिंह चतुर्दशी, कृष्ण जन्माष्टमी, राम नवमी आदि समयमा भगवानको धुमधामले उत्सवादि गर्ने गरिन्छ।
बेनौली
बेनौली बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
पथरैया
पथरैया नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो।
हस्तिनापुर
हस्तिनापुर भारतको उत्तर प्रदेश राज्यको मेरठ जिल्लामा अवस्थित एक सहर हो। हस्तिनापुर, महाभारत र पुराणहरू जस्ता हिन्दू ग्रन्थहरूमा कुरु राज्यको राजधानीको रूपमा वर्णन गरिएको छ भने यसलाई प्राचीन जैन ग्रन्थहरूमा पनि उल्लेख गरिएको छ। हस्तिनापुर गङ्गा नदीको दाहिने किनारमा अवस्थित छ।
शब्दोत्पत्ति
संस्कृत ग्रन्थ अनुसार, हस्तिनापुरको शाब्दिक अर्थ हस्तिना (हात्ती) र पुर (सहर) भन्ने हुन्छ भने यसलाई हात्तीको सहर पनि भनिन्छ। यसको इतिहास महाभारतको समयको हो। यो सहरको नाम राजा हस्तीको नामबाट राखिएको बताइएको छ।
यो रामायण (२:६८) मा पनि उल्लेख गरिएको छ, जसको १३ औँ र १४औँ श्लोक (अनुवादित) अनुसार:
""हस्तिनापुराबाट गङ्गा नदी पार गरेर पश्चिम तर्फ अघि बढे र कुरु जङ्गल हुँदै पञ्चला राज्यमा पुगेर स्वच्छ पानीले भरिएका ताल र नदीहरू हेर्दै माथि उल्लेखित दूतहरू आफ्नो कामको दबाबपूर्ण प्रकृतिका कारण तीव्र गतिमा गए।""
इतिहास
महाभारतमा हस्तिनापुरलाई कौरवहरूको कुरु राज्यको राजधानीको रूपमा चित्रित गरिएको छ। महाभारतमा हस्तिनापुर सहरमा धेरै घटनाहरू भएका थियो। महाभारतका अनुसार यस सहरमा १०० कौरव दाजुभाइको जन्म राजा धृतराष्ट्रकी पत्नी रानी गान्धारीको कोखबाट भएको थियो। बूढी गङ्गाको किनारमा हस्तिनापुर नजिकका दुई स्थानहरू (द्रौपदी घाट र कर्ण घाट)ले महाभारतका व्यक्तिहरूलाई सङ्केत गर्दछ। पुराणहरूमा हस्तिनापुरको पहिलो सन्दर्भले यस सहरलाई सम्राट भरतको राज्यको राजधानीको रूपमा प्रस्तुत गर्दछ। मौर्य साम्राज्यका महान् सम्राट अशोकका नाति राजा सम्प्रदायी (जसलाई सम्राट सम्प्रदायी पनि भनिन्छ)ले आफ्नो शासनकालमा यहाँ धेरै मन्दिरहरू निर्माण गरेका थिए।
सन् १९५० को दशकमा भारतीय पुरातात्विक सर्वेक्षणका महानिर्देशक ब्रज वासी लालले हस्तिनापुरमा उत्खनन गरेका थिए। यद्यपि, यस उत्खननको मुख्य उद्देश्य लाल स्वयंका अनुसार, प्रारम्भिक ऐतिहासिक कालका अन्य ज्ञात माटोबाट बनेका उद्योगहरूको बारेमा चित्रित धूसर मृद्भाण्ड संस्कृतिको स्तरीकृत स्थिति निर्धारण गर्नु थियो। लालले महाभारतको पाठ र हस्तिनापुरमा फेला पारेका सामग्री अवशेषहरू बीच सहसम्बन्ध फेला पारेका थिए। यसले गर्दा उनले महाभारतमा उल्लिखित केही परम्पराहरूलाई ऐतिहासिक बनाउनुका साथै माथिल्लो गङ्गा नदीको क्षेत्रमा आर्यहरूसँग यसको उपस्थितिलाई जोड्न प्रेरित गरेका थिए।
हस्तिनापुरलाई आइने अकबरीमा दिल्ली सरकार अन्तर्गत परगनाको रूपमा सूचीबद्ध गरिएको छ जसले शाही खजानाको लागि ४४,६६,९०४ बाँधहरूको राजस्व उत्पादन गर्दछ र ३०० पैदल सेना र १० घोडसवार सेनाको आपूर्ति गर्दछ। लेखक अबुल-फजल इब्न मुबारकले यसलाई गङ्गामा अवस्थित "एक प्राचीन हिन्दू बस्ती"को रूपमा वर्णन गरेका छन्।
ब्रिटिस भारतको समयमा, हस्तिनापुरमा राजा नैनसिंह नागरले शासन गरेका थिए, जसले हस्तिनापुर र आसपासका धेरै हिन्दू मन्दिरहरू निर्माण गरेका थिए।
भूगोल र हावापानी
वर्तमान हस्तिनापुर भारतको उत्तर प्रदेशको दोआब क्षेत्रमा अवस्थित छ, जुन मेरठबाट लगभग ३७ किलोमिटर (२३ माइल) र राष्ट्रिय राजमार्ग ३४ मा दिल्लीबाट लगभग ९६ किलोमिटर (६० माइल) उत्तर-पूर्वमा रहेको छ। यो ६ फेब्रुअरी १९४९ मा जवाहरलाल नेहरूद्वारा पुन: स्थापित एक सानो बस्ती हो, जुन २९.१७ डिग्री उत्तर ७८.०२ डिग्री पूर्वमा अवस्थित छ। २१८ मिटर (७१५ फिट) को औसत उचाईको साथ, हस्तिनापुरमा ५ देखि ४० डिग्री सेल्सियस (४१ देखि १०४ डिग्री फारेनहाइट) सम्म तापक्रम हुने गर्दछ। गीष्म ऋतु मार्चदेखि मे सम्म हुन्छ, जुन समयमा तापक्रम ३२ देखि ४० डिग्री सेल्सियस (९० देखि १०४ डिग्री फारेनहाइट) सम्म हुन्छ। मनसुनको मौसम जुलाई देखि सेप्टेम्बर सम्म हुन्छ, जुन समयमा तापमान अपेक्षाकृत कम हुन्छ। जाडो डिसेम्बरदेखि फेब्रुअरीसम्म रहन्छ, डिसेम्बर सामान्यतया वर्षको सबैभन्दा चिसो महिना हो। यस समयमा, तापमान लगभग ५ डिग्री सेल्सियस (५१ डिग्री फारेनहाइट) सम्म भर्छ र सामान्यतया १४ डिग्री सेल्सियस (५७ डिग्री फारेनहाइट) भन्दा माथि पुग्दैन।
जनसङ्ख्या
भारतको सन् २००१ को जनगणना अनुसार, हस्तिनापुरको जनसङ्ख्या ५८,४५२ थियो, जसमा पुरुषहरू ५३% र महिलाहरू ४७% थिए। सहरको साक्षरता दर राष्ट्रिय औसत ५९.५ प्रतिशतको तुलनामा ७३.९% रहेको थियो। जनसङ्ख्याको लगभग १५% १० वर्ष मुनिको थियो। भारतको सन् २०११ को जनगणना अनुसार हस्तिनापुरको जनसङ्ख्या २१,२४९ मा झरेको थियो।
उल्लेखनीय स्थलहरू
गङ्गा नदीको किनारमा अवस्थित हस्तिनापुर सहर हिन्दु र जैन धर्मावलम्बीका लागि सबैभन्दा पवित्र स्थान मानिन्छ। यो तीन जैन तीर्थङ्करहरूको जन्मस्थान मानिन्छ। यहाँ पाण्डेश्वर मन्दिर र कर्ण मन्दिर लगायत धेरै प्राचीन हिन्दू मन्दिरहरू छन्, साथै श्री दिगम्बर, जैन मन्दिर, जम्बुद्वीप, कैलाश पर्वत, र श्वेताम्बर जैन मन्दिर जस्ता जैन मन्दिरहरू पनि छन्।
श्री श्वेताम्बर जैन अष्टपद तीर्थ
श्री अष्टपद तीर्थ श्री हस्तिनापुर जैन श्वेताम्बर तीर्थ ट्रस्टको नेतृत्वमा निर्माण गरिएको थियो। यो ४६ मिटर अग्लो (१५१ फिट) संरचना हो जुन प्रथम तीर्थङ्कर ऋषभनाथको लागि समर्पित छ।
कैलाश पर्वत रचना
कैलाश पर्वत श्री दिगम्बर जैन मन्दिर, हस्तिनापुरको तत्वावधानमा निर्मित ४० मिटर अग्लो (१३१ फिट) संरचना हो। कैलाश पर्वत परिसरमा यात्री निवास र भोजनशाला सहित धेरै जैन मन्दिरहरू छन्। कैलाश पर्वत परिसरमा अडिटोरियम र हेलिप्याड पनि छ।
जम्बुद्वीप जैन तीर्थ
सन् १९८५ मा श्री ज्ञानमती माताजीको निगरानीमा जैन ब्रह्माण्डविज्ञानको नमूना चित्रण गरिएको जम्बुद्वीपको निर्माण गरिएको थियो।
पाण्डेश्वर मन्दिर
प्राचीन शहर हस्तिनापुरको ऐतिहासिक स्थानमा अवस्थित पाण्डेश्वर मन्दिर शिवलाई समर्पित छ। यस मन्दिरलाई कौरव र पाण्डवहरूले वेद र पुराणमा शिक्षा प्राप्त गरेको स्थान मानिन्छ। भग्नावशेषको बीचमा रहेको पहाडमा हिन्दू देवी कालीको मन्दिर र धेरै हिन्दू आश्रमहरू पनि अवस्थित छन्। किम्वदन्ती अनुसार महाभारतकालमा पाण्डुका जेठा छोरा युधिष्ठिरले महाभारतको युद्धअघि पाण्डेश्वर महादेव मन्दिरमा शिवलिङ्ग स्थापना गरी युद्ध जित्ने वरदानका लागि शिवजीसँग प्रार्थना गरेका थिए।
कर्णेश्वर मन्दिर
कर्ण मन्दिर पाण्डेश्वर मन्दिर नजिकै गङ्गा नदीको किनारमा अवस्थित छ। कर्ण मन्दिरभित्र रहेको शिवलिङ्गको स्थापना महाभारतका एक प्रमुख व्यक्तित्व कर्णले गरेको विश्वास गरिन्छ।
भाइ धरम सिंह गुरुद्वार
यो हस्तिनापुरबाट लगभग २.५ किलोमिटर (१.६ माइल) टाढा सैफपुर गाउँमा अवस्थित एक सानो गुरुद्वार हो।
हस्तिनापुर वन्यजन्तु अभयारण्य
सन् १९८६ मा स्थापना भएको हस्तिनापुर अभयारण्य भारतको प्रमुख वन्यजन्तु परियोजनाहरू मध्ये एक हो। यो अभयारण्य उत्तर प्रदेशको मेरठ, गाजियाबाद, गौतमबुद्ध नगर, बिजनौर, हापुड र ज्योतिबा फुले नगर जिल्लाहरूमा फैलिएको छ। यो लगभग २,०७३ वर्ग किलोमिटर (८०० वर्ग माइल) क्षेत्रफलमा फैलिएको एक विशाल वन हो।
पर्व र महोत्सव
हस्तिनापुरमा अक्षय तृतीया, पर्यूषण पर्व, कार्तिक मेला, होली मेला, दुर्गा पूजा लगायत विभिन्न सांस्कृतिक कार्यक्रम र धार्मिक उत्सवहरू वार्षिक रूपमा आयोजना गरिन्छ। यी महोत्सवहरू गैरसरकारी संस्थाहरू र राज्यको पर्यटन विभागद्वारा आयोजित गरिन्छ।
बाबियाचौर
नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र धवलागिरी अञ्चलको म्याग्दी जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
क्रिसमस
क्रिसमस विश्वभरका इसाई धर्माबलम्बीहरूले इसा मसिह अथवा जिसस क्राइस्टको जन्मदिनको उपल्क्षयमा मनाइने पर्व हो । यो २५ डिसेम्बरमा पर्छ र यस दिन लगभग सम्पूर्ण विश्वमा सार्वजनिक विदा दिइन्छ। क्रिसमस देखि १२ दिनको उत्सव क्रिसमसटाइडको पनि शुरुवात हुन्छ।
मिति
जिससको जन्म महिना र मिति यहि नै हो भन्न सकिँदैन तर वेस्टर्न क्रिस्चियन चर्चले उनको जन्म डिसेम्बर २५ भनेर तोकेका छन् ; मिति जुन पुर्व भरी पनि अपनाइयो। उक्त मिति जिसस गर्भमा बसिसेकेपछिको नौ महिना पछि भएकाले छानिएको हुन सक्छ ।
चाड
रोममा इसाई पूर्व ३५४मा क्रिसमस मनाइन थालिएको देखिन्छ ।
चलनचल्ती
क्रिसमसमा विश्व भरीका अधिकांश देशहरूमा सार्वजनिक विदा दिइने गरिन्छ : जहाँ ईसाईहरूको बाहुल्यता छैन, त्यहाँ पनि विदा दिइएको पाइएको छ ।
पहलमानपुर
पहलमानपुर नेपालको सुदूरपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको सेती अञ्चल, कैलाली जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिती हो।
बेल्दारी
बेल्दारी बारा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
बारखान जिल्ला
बारखान जिल्ला पाकिस्तानको बलुचिस्तान प्रदेशको दक्षिण भागमा पर्ने एक जिल्ला हो। यस जिल्लाको पूर्वमा पञ्जाब प्रदेश रहेको छ भने यस जिल्लाको दक्षिणमा बलुचिस्तानको डेरा बुगटी जिल्ला रहेको छ। त्यस्तैगरी यस जिल्लाको पश्चिममा कोहालु, उत्तरपश्चिममा लरालाई र उत्तरमा मुसाखेल जिल्ला रहेको छ। यस जिल्लाको सदरमुकाम बारखान सहर हो। बारखानलाई ३१ डिसेम्बर १९९१ का दिन छुट्टै जिल्लाको दर्जा दिइएको थियो भने यस अघि यो जिल्ला लरालाई जिल्लाको तहसीलको रूपमा स्थापित थियो।
भूगोल
बारखान जिल्ला बलुचिस्तानको सबै आठौँ सानो जिल्ला हो भने यो जिल्ला २९°३७' देखि ३०°२१' उत्तर अक्षांश र ६९°०३' देखि ७०°०४' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। बारखान जिल्लाले पाकिस्तानको कुल क्षेत्रफल मध्ये ३४१० वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस जिल्लामा १ तहसील र ८ सङ्घ परिषद्हरू रहेका छन्। बारखान पाकिस्तानको राजधानी इस्लामाबादको ५४१ किलोमिटर (हवाई दूरी) दक्षिण-पश्चिम (२२० डिग्री) र बलुचिस्तान प्रदेशको राजधानी क्वेटा सहरबाट २४५ किलोमिटर पूर्वमा रहेको छ।
भौगोलिक अवस्था
बारखान जिल्लालाई अग्ला पहाड चारैतिरबाट घेरेको छ भने यहाँ रहेका पहाडहरू समुन्द्री सतहबाट ८४१ देखि २०३१ मिटरको उचाईमा रहेका छन्। यस जिल्लामा एक मुख्य उपत्यका छ जसलाई बरखान भनिन्छ र त्यस बाहेको यहाँ थुप्रै साना उपत्यकाहरू रहेका छन् जुन मुख्य उपत्यकाबाट दक्षिणपश्चिमी दिशामा अघि बढ्ने पहाडहरूको तल्लो दायराद्वारा छुट्याइएको छ। बारखान उपत्यका उत्तरी किनारमा छरिएका तल्लो पहाडहरूले घेरिएको छ जसले उपत्यकाको नालीको पानीलाई दक्षिणपश्चिमको राखनी खोलामा बग्ने पानीबाट र पश्चिम र उत्तरपश्चिम तर्फ ठूलो जान्द्रन दायरामा विभाजित गर्दछ। यस जिल्लाका पहाडहरू सुलेमान पर्वत श्रृङ्खलामा पर्छन्। यहाँको प्रमुख पहाडहरू उत्तरमा काला पहाड, पश्चिममा करवडा, बिबार, जान्द्र र मार वा मुखमार, दक्षिणमा अन्दरी र सुख, पूर्वमा फुलाई र खवाज रहेका छन्।
इतिहास
बारखान जिल्लाको प्रारम्भिक इतिहासलाई अस्पष्ट मानिन्छ तर यो क्षेत्र मुस्लिम शासकहरू, कान्धार र भारतलाई कब्जा गर्नेहरूको अधीनमा थियो। बारो खान बलूच खत्रान समुदाय थिए जसलाई तात्कालिक समयमा एक कुशल योद्धा भनेर चिनिन्थ्यो तर जब उनी लडाईमा पराजित भए उनी आफ्नो सैनिकहरूसँग यहाँ आएर बसोबास गर्न शुरू गरेका थिए जसका कारण यस क्षेत्रको नाम बारखान राखिएको थियो।
खेत्रान बेलुच मुख्यतया सीस्तानको एक जिल्ला र टाटरको हिन्दू प्रान्तको एक अंश थियो। अकबरको शासनकालमा यसलाई जाञ्जा भनिन्थ्यो। मीर गिरजो खान मजरानी पहिलो बलुच सरदार थिए। उनी आफ्नो छोरा बख्तियार खानको हातमा सफल भए जो मीर हाजी खानको उत्तराधिकारी थिए। उनको शासनकालमा उनी काबुलको झोभ क्वेकर्सको हमलाका कारण खेत्रानहरू बीचमा विजयको नायकका रूपमा परिचित थिए। मीर हाजी खान केही प्रमुख नेताहरू समन्वय गर्न सफल भए। मीर हाजी खान एक कट्टर योद्धा थिए र खेत्रान उनको उत्तराधिकारी भए। उनले करम खान बिज्रानी मौरियरको किल्ला ध्वस्त गरेर मौरिसबाट खेत्रानलाई पराजित गर्न सफल भएका थिए।
बहुरुपी मलसाँप्रो
बहुरुपी मलसाँप्रो नेपालमा पाइने एक प्रकारको जनावर हो ।
तीर्थ निरौला
जीवनी
तीर्थको जन्म वि.सं. २०२५ साल पुस २१ गते सुनसरीको धरानमा भएको हो । कलाकारिता, अध्यापन र लेखनमा लागेका निरौलाले स्नातकोत्तर तह पूरा गरेका छन् । उनले नेपाल र नेपालबाहिर आफ्नो कला-प्रदर्शनी गरेका छन् ।
कृति
उनका दर्जनौं लेखहरू राष्ट्रिय तथा स्थानीय विभिन्न पत्र-पत्रिकामा प्रकाशित हुँदै आएका छन् । उनको पुस्तकः ं प्रकाशनको तयारीमा रहेका पुस्तकहरु निस्कनेक्र्ममा छन ।
पुरस्कार
लगायत थुप्रै राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय पुरस्कार र सम्मानले बिभुसित भएको
सन्दर्भ सामग्रीहरू
क्रमश:.....
मार्टिन लुथर किङ, जुनियर
मार्टिन लुथर किङ, जुनियर ( १५ जनवरी, १९२९ – ४ अप्रिल, १९६८) अमेरिकाका एक पादरी, आन्दोलनकारी (ऐक्टिविस्ट) एवं अफ्रीकी-अमेरिकी नागरिक अधिकारहरूका संघर्षका प्रमुख नेता थिए।