सुमित्रा_देवी
कार्यकाल
किशोर अवस्थामा उनले तात्कालिक समयमा एकदमै सुन्दरी र अनुभवी अभिनेत्री कनान देवी र चन्द्राबती देवीबाट अत्याधिक प्रभावित भएकी थिइन् जसका कारण उनलाई अभिनेत्री बन्न हौसला मिल्यो। उनले त्यसपछि एक आवेदन फारम भर्दै र एक तस्वीर खिच्ने व्यक्तिसँग सहकार्य गर्दै चलचित्रको कार्यलयमा आवेदन पेश गरेकी थिइन्। उनले चलचित्रको कार्यलयमा आवेदन पेश गरेको कुरा उनको बुबनले थाहा पाएपछि बुबाले असन्तुष्टि व्यक्त गरेका थिए तर उनले र उनको दाजुले यस कार्यलाई कसैलाई थाहा नदिकन सुटुक्क निरन्तरता दिएका थिए। उक्त पत्रक‍ो उत्तर उनलाई प्राप्त भएपछि उनलाई सन् १९४३ मा उनको प्रतिभा जाँच तथा अन्तरबार्ता लिन बोलाइएको थियो। उक्त कार्यलयमा उनी उपस्थित भैइसकेपछि उनलाई एक पृष्ठ पढ्न लगाइएको थियो भने उनले आफ्नो स्वर र शैलीले र सुन्दरताले सबैलाई प्रभावित गर्न सफल भएकी थिइन् भने उनले पहिलोपटक सन् १९४३ मा हेम चन्दरले निर्देशन गरेको चलचित्र मेरी बहेनमा (सन् १९४४) सहायक अभिनेत्रीको रूपमा अभिनय गर्ने मौका पाएकी थिइन्।  उक्त चलचित्रको निर्माण गर्ने क्रममा उनलाई अपुर्वा मित्रा द्वरा निर्देशित बङ्गाली भाषाको चलचित्र सन्धिमा प्रमुख अभिनेत्रीको रूपमा खेल्न आव्हान गरिएको थियो भने उक्त चलचित्रबाट उनले चलचित्र क्षेत्रमा पर्दापण गरेकी थिइन् जुन चलचित्र सर्वाधिक लोकप्रिय र अधिक आर्थिक आर्जन गर्न सफल भएको थियो। सन् १९४४ मा निर्माण भएको चलचित्र सन्धिमा उनले कसरी भूमिका निर्वाह गर्न कुरामा केही अनुमान लगाइएको थियो। आनन्दलोकले लेखेका छन् कि उनले मेरी बहेन नाम चलचित्रबाट आफूलाई चलचित्र क्षेत्रमा स्थापित गर्न सफल भएकी थिइन्। चलचित्रको स्रोत अनुसार सुमित्रा देवीले यस चलचित्रमा देविका बोसलाई उक्त चलचित्रमा अभिनय गर्न आव्हान गरेकी थिइन् भने बोसले उनलाई उनका भतिजा अपुर्वा मित्राको चलचित्रमा अभिनय गर्न निर्णय भएको थियो। उस चलचित्र सार्वजनिक भएपछि उन अत्याधिक चर्चामा आएकी थिइन् भने उनको कला, क्षमता र अभिनय शैलीको सबैले ताली बजाएर प्रशंसा गरेका थिए। बङ्गाली चलचित्र सङ्घले आयोजना गरेको एक पुरस्कार कार्यक्रममा यस चलचित्रमा उत्कृष्ट अभिनय गरेका कारण देवीले उत्कृष्ट अभिनेत्रीको विधामा पुरस्कार जित्न सफल भएकी थिइन्। मेरी बहेन (सन् १९४४) सार्वजनिक भएपछि यसले पनि दर्शकको माया पाएको थियो भने यस चलचित्र तात्कालिक वर्ष सार्वजनिक भएका चलचित्र मध्ये सर्वाधिक आर्जन गर्न चौँथो चलचित्र बन्न सफल भएको थियो। उनले त्यसपछि बङ्गाली भाषाका एक अनुभवी लेखक बामकिम चन्द्र चटोपाद्यायको कृष्णकन्तर विल नामक उपन्यासमा आधारित सुमयन मुखोपाद्याय द्वरा निर्देशित चलचित्र भियसनामा (सन् १९४५) मा अभिनय गरेकी थिइन्। यस चलचित्रमा उनले एक विधवा महिलाको भूमिका निर्वाह गरेकी थिइन् जहाँ उनले पुरुष मुख्य पात्रलाई बहकाएको दृश्य देखाइएको छ भने उनी त्यस पुरुषसँग पोहिला जान्छन् भने उक्त पुरुषले उनको हत्या गर्छ। यस चलचित्रमा अभिनय गरेपछि उनी झन लोकप्रिय बनेकी थिइन्। यस चलचित्रमा उनले रोहिनिको भूमिका निर्वाह गरेकी थिइन्। सन् १९४७ मा उनले सतिस दासगुप्ता र दिगम्बर चाटोपाद्याय द्वरा निर्देशित चलचित्र पन्थर दवीमा प्रमुख अभिनेत्रीको रूपमा अभिनय गरेकी थिइन्। यस चलचित्र अनुभवी तथा वरिष्ठ बङ्गाली लेखक सरत चन्द्र चाटोपाद्यायको यही नामको उपन्यासमा आधारित छ। यस चलचित्रले पनि अत्याधिक आर्थिक आर्जन गर्न सफल भएको थियो। सन् १९४७ मा उनले पुन मुखर्जीसँग सहकार्य गर्दै सुशील मजुम्दार द्वरा निर्देशित चलचित्र अभिजोगमा (सन् १९४७) अभिनय गरेकी थिइन् भने उक्त चलचित्र पनि सफलता प्राप्त गरेको थियो। उनले सन् १९४८ मा हेमचन्द्र द्वारा निर्देशित चलचित्र ओञ्च नेचमा अभिनय गरेकी थिइन् भने उक्त चलचित्रको बङ्गाली संस्करण प्रतिवाद नाम चलचित्र सार्वजनिक गरिएको थियो। प्रतिवाद नामक चलचित्ले पनि राम्रो आर्जन गरेको थियो। त्यसपछि उनी निरेन लाहिरी द्वारा निर्देशित बहुभाषिक चलचित्र विजय यात्रामा अभिनय गरेकी थिइन् भने त्यस चलचित्रको बङ्गाली संस्करण जययात्रा सार्वजनिक गरिएको थियो। सन् १९४९ मा सतिस दासगुप्ता द्वरा निर्देशन गरिएको चलचित्र चौधुरानी नामक चलचित्र सार्वजनिक गरिएको थियो जुन चलचित्र बङ्गाली भाषामा वरिष्ठ लेखक बनकिम चन्द्र चटोपाद्यायको सोही नामको उपन्यासमा आधारित छ। उनले बङ्गाली भाषा तथा हिन्दी भाषाका चलचित्रहरूमा उत्कृष्ट अभिनय गरेका कारण निकै लोकप्रिय तथा प्रशंशित भएकी थिइन्।