cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
वसन्त थापा
अन्तर्राष्ट्रिय जीवन
वसन्त थापा एक नेपाली अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल खेलाडी हुन् । उनले सन् १९९९ मा काठमाडौंमा भएको आठौँ साफ गेममा भुटान विरूद्व पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय खेलमा गोल गरेका थिए ।भने उनले भुटान विरूद्व कुल ३,मकाउ विरूद्व २ तथा भारत विरूद्व १ गरी नेपालका निम्ति जम्मा कुल ६ गोल गरेका थिए ।
उनी अध्यायनका क्रममा प्राय समय जापान रहने हुदा उनको खाचोलाई महसुस गरी सन् २००६ मा पाकिस्तानको कराँचीमा आयोजना भएको चौथो साफ च्याम्पियनसिपमा उनलाई जापानबाट बोलाइएको थियो । उक्त प्रतियोगितामा उनले लिग चरणको खेलमा भारत विरूद्व १ गोल गर्न समेत सफल भएका थिए ।
अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिताहरूमा सहभागीता
वसन्त थापाले सहभागीता जनएका विभिन्न राष्ट्र स्तरीय तथा क्लब स्तरिय अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिताहरू
खेल्ने शैली
वसन्त एक लगनशील ,अनुशासित तथा मेहनति फुटबल खेलाडी थिए । उनले बललाई निकै वेगमा कुदाउन सक्दथे । भने ड्रिब्लिङ गर्दै सुन्दर पास निकाल्न तथा गोल गर्न खपिस थिए । उनको हेडिङ पनि उत्कृष्ट थियो,उने हेडिङ बल अचुक निसाना सहितको पोस्ट आक्रमण उनको वास्तविक परिचय हुन् । उनले हतपत बल नहिर्काउने र यदि बल हिर्काएमा किपरलाई त्यो बल समाउन निकै कठिन पर्दथ्यो ।
पारिवारिक जीवन
२०६२ साल मंसिरमा २८ वर्षको उमेरमा आफू भन्दा ६ वर्ष कान्छी तेह्रथुमकी विन्दु लिम्बू सँग विवाह गरेका थिए । उनी आफ्नो फुटबल जीवन कार्यकाल तथा फुटबल कार्यकाल पछि परिवार सहित जापानमा रहदै आएका छन् ।
पावै
नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
झञ्झा
झञ्झा रूखका हाँगाबिगा भाँच्दै र धूलो उडाउँदै हुनहुनाएर बहने आँधीबेहरी हो । वर्षासहितको आँधीलाई पनि झञ्झा भनिन्छ ।
चौधरी चरण सिंह विश्वविद्यालय
चौधरी चरण सिंह विश्वविद्यालय (CCS University), पहिलेको मेरठ विश्वविद्यालय, मेरठ, उत्तर प्रदेश, भारतमा रहेको राज्य स्तरीय सरकारी विश्वविद्यालय हो। यस विश्विद्यालयको स्थापना सन् १९६५ मा भएको हो। पछि यस विश्वविद्यालयको नाम भारतका पूर्व प्रधानमन्त्री चौधरी चरण सिंहको नाममा राखिएको थियो। यस विश्वविद्यालयले आफ्नो रजत जयन्ती सन् १९९१ मा मनाएको थियो।
शिक्षण
यस विश्वविद्यालयमा विज्ञान, मानविकी, समाज-शास्र, र इन्जीनियरिङ सङ्कायका विभिन्न विषयहरूमा पढाइ हुन्छ। एमफिल र पीएचडी तहका कार्यक्रमहरू सन् १९६९बाट शुरू गरेको यस विश्विविद्यालयले सन् १९७३बाट पोष्ट-ग्र्याजुएट तहका विभिन्न विषयहरूमा परिष्कृत पाठ्यक्रमको आधारमा पढाइ शुरू गरेको थियो। यस विश्वविद्यालयमा विश्वविद्यालय अनुदान आयोगको सहयोगमा २२ वटा र स्ववित्तपोषित ३५ वटा विभाग पाठ्यक्रमहरू सञ्चालित छन्। सर छोटुराम इन्स्टिच्युट अफ इन्जीनियरिङ एण्ड टेक्नोलोजी यस विश्वविद्यालय अन्तर्गत सञ्चालित सरकारी इन्जीनियरिङ क्याम्पस हो। यहाँ इन्जीनियरिङ तर्फका विभिन्न ७ वटा विषयमा अध्यापन गराइन्छ। यस विश्वविद्यालयले विश्वविद्यालयको शैक्षणिक समुदाय तथा समग्र राज्यलाई सेवा दिने उद्देश्यले सन् १९६८ मा पुस्तकालयको स्थापना गरेको थियो। पुस्तकालयलाई थप व्यवस्थित बनाउन सन् १९७० मा निर्माण शुरू भएको छुट्टै पुस्तकालय भवनको निर्माण सम्पन्न सन् १९७२ मा भएको थियो; जसलाई ११ जनवरी १९७२ मा विश्वविद्यालयका पहिलो कुलपति डा॰ गोपाल रेड्डीले उद्घाटन गरेका थिए। यो पुस्तकालय अहिले राजा महेन्द्र प्रताप पुस्तकालयको नामले जानिन्छ।
सम्बन्धनप्रदत्त कलेजहरू
यस विश्वविद्यालयबाट सम्बन्धनप्रदत्त कलेजहरू मेरठ र सहारनपुर क्षेत्रका विभिन्न नौ जिल्ला - बागपत, बुलन्दशहर, गौतम बुद्ध नगर, गाजियाबाद, हापुड, मेरठ, मुझफ्फरनगर, सहारनपुर र शमलीमा रहेका छन्।
चरम्बी
चरम्बी नेपालको कोशी अञ्चलको भोजपुर जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ६१६ वटा घर छन्।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार चरम्बीको जनसङ्ख्या ३१६७ छ। यस मध्य पुरुष ४७%, र महिला ५३% छन्।
ढुसी
ढुसी (भुवा, झुस वा ढुँडी, अङ्ग्रेजी : Fungi) पशु र वन्स्पति वर्गमा नपर्ने, चीसो लागेर चीजबीज सड्दा उम्रने वा ढुस्स फुलेको देखिने सेतो खालको जीव हो । ढुसी फन्जाइ जगत्मा पर्छ, जसमा पीठो जस्तो देखिने पीठो ढुसी, च्याउ, बोटबिरुवामा पर्ने ढुसी, यिष्टलगायत एक लाख भन्दा बढी प्रजाति पर्छन् । अहिलेसम्म थाहा लागे अनुसार लगभग १०० प्रकारका फन्जाइले मात्र मानिस र जनावरलाई बिरामी बनाउँछन् । यो एक प्रकारको कोष भित्ता भएको प्रकाश संम्सलेसण(Photosynthes) गर्न नसक्ने वनस्पति हो। यसमा हरितकण हुँदैन र यो आँखाले देख्न सकिने ठूलो च्याऊ देखि शुक्ष्म मर्चा तथा मोल्डहरूको रूपमा पाइन्छ।
जीवन चक्र
ढुसीको जीवनचक्र सूक्ष्म बीजाणुबाट सुरु हुन्छ। यी बीजाणु हावामा तैरिंदै एक ठाउँबाट अर्को ठाउँमा पुग्छन् र खानेकुरा, तापक्रम, आद्रता जस्ता कुरा अनुकूल छ भने तुरुन्त अङ्कुराउँछन्, आगोजस्तो देखिने यी टुसालाई च्याउबरेसा -हाइफा) भनिन्छ। धेरै च्याउबरेसा मिलेर मसिनो भुवाजस्तो देखिने च्याउबजाल (हाइफेलियम) बन्छ। यही च्याउबजाल नै नाङ्गो आँखाले पनि देख्न सकिने ढुसी हो। पाउरोटीमा पर्ने ढुसीलाई रिजोपस स्टोलोनिफर भनिन्छ। पाउरोटीमा देखिने स-साना काला धब्बा वास्तवमा ढुसीका बीजाणु थैली -स्पोरान्जिया) हुन्। अनौठो त एउटा मात्र धब्बामा ५० हजार भन्दा बढी बीजाणु रहेका हुन्छन्। अनि केही दिनभित्रै एउटा बीजाणुले करोडौं नयाँ बीजाणु उत्पादन गर्न सक्षम हुन्छन्। जंगलको काठ/मुढामा सजिलै ढुसी पलाएझैं वातावरण अनुकूल भएका किताव, जुत्ता, भित्ता जहाँसुकै खुसी पलाईहाल्छ।
मानव जीवन
वैज्ञानिक अलेक्जेन्डर फ्लेमिङले सन् १९२८मा हरियो ढुसीमा कीटाणुनाशक शक्ति हुँदोरहेछ भन्ने कुरा पत्ता लगाए पछि 'पेन्सिलियम नोटाटम' नाउँ दिइएको यो ढुसी मानिस र जनावरका लागि वरदान सावित भयो। किनकि यो अनुसन्धानको परिणाम स्वरूप पेन्सिलिनको जन्म भयो जसलाई वर्तमान युगमा सबैभन्दा धेरै जीवन बचाउन सफल औषधि भन्ने नाम दिइएको छ। यस खोजको लागि फ्लेमिङ र तिनका सहकर्मी होवार्ड फ्लोरे र अर्नस्ट चेनलाई सन् १९४५मा चिकित्साशास्त्रका लागि नोवेल पुरस्कार प्रदान गरियो। त्यस बेलादेखि आजसम्म, ढुसीको उपयोग गरेर अरु पनि थुप्रै औषधि तयार पारिएका छन्। जस्तै, रगत जम्ने, माइग्रेन र पार्किन्सन्स रोगका औषधि।
खाद्य वस्तु
विशेषगरी हामीले खाने विभिन्न थरिका चीजको आ-आफ्नै खालको स्वाद हुनुमा 'पेन्सिलियम' नामक ढुसीका विभिन्न प्रजातिको हात छ । कुनै खास प्रजातिको अङ्गुरमा ठिक्क मात्रामा ढुसी पलाएपछि टिपेर त्यसबाट मीठो वाइन बनाइन्छ। 'बोट्राटिस सिनेरा' नामको ढुसीले अङ्गुरमा गुलियोपनको मात्रा बढाइदिन्छ र वाइनलाई स्वादिलो बनाउँछ। छिप्पाएर राखिएको वाइनलाई स्वादको पराकाष्ठमा पुर्‍याउने काम पनि 'क्लाडोस्पोरियम सिल्लार' ढुसीले गर्छ। भात पकाएर १५/२० दिन छिप्पाएर राखेर बनाइने जाँड -छ्याङ्ग) पनि एक प्रकारको ढुसीको कारण बन्छ।
मानव स्वास्थ्य
केही वैगुणी ढुसीले लामो इतिहास बोकेका छन्। ईशापूर्व छैटौँ शताब्दीमा अश्शुरीले आफ्ना शत्रुको इनारको पानीलाई विषालु बनाउन 'क्लाभिसेप्स पुर्पुरेआ' नामक ढुसी प्रयोग गर्थे। यसलाई प्राचीन जैविक हतियार भन्दा पनि फरक पर्दैन। सन् ५०० देखि १,५०० सम्मको अवधिमा गहुँको एक प्रजातिमा ढुसीले गर्दा थुप्रै मानिसलाई छारे रोग, शरीर भतभती पोल्ने, शरीरको मासु कुहिने र मानसिक शक्ति गुमाउने रोगले सताएको थियो।
क्यान्सर गराउने सबैभन्दा खतरनाक तत्त्व एफ्लाटाक्सिन हो तर यसको जननी पनि ढुसी नै हो एक अध्ययनअनुसार एसियाली मुलुकमा एफ्लाटाक्सिनको कारण बर्सेनि ५० हजारको मृत्यु हुने गर्दछ। दम जस्ता फोक्सोसम्बन्धी रोग हुने, एजर्जी भएका, रसायन प्रति तुरुन्तै प्रतिक्रिया देखाइहाल्ने, रोग प्रतिरोधात्मक क्षमता कम भएका अनि एकैचोटि धेरै ढुसीको सम्पर्कमा आउने कृषकलाई भने यसले नराम्रो असर गर्न सक्छ। बालक र बूढाबूढीलाई पनि ढुसीले सजिलै असर गर्न सक्छ। अमेरिकाको क्यालिफोर्नियास्थित स्वास्थ्य सेवा विभागका अनुसार ढुसीले गर्दा छाति घ्यार घ्यार हुने, सास फेर्न गाह्रो देखिने, नाक बन्द हुने र पिनासले सताउने, आँखा पोल्ने, सुख्खा खोकी लाग्ने, नाक र घाँटी पोल्ने, छालामा डाबर देखिने वा चिलाउने आदी लक्षण देखिन सक्ने बताएका छन्।
पाकिस्तान
पाकिस्तान वा इस्लामी गणतन्त्र पाकिस्तान (उर्दू: इस्लामी जम्हूरि-ए पाकिस्तान) भारतको पश्चिममा अवास्थित एउटा इस्लामी गणतन्त्र हो । यहाँको प्रमुख भाषाहरू उर्दू, पञ्जाबी, सिन्धी, बलूची र पश्तो हुन । राजधानी इस्लामाबाद र अन्य महत्त्वपूर्ण शहर कराची र लाहोर हो । पाकिस्तानमा चार प्रान्त छन : पञ्जाब, सिन्ध, बलुचिस्तान र सूबा-ए-सरहद, यस लगायात पाक अधिकृत कश्मीर, शुमाली इलाका, कबाइली इलाका, र इस्लामावाद पनि पाकिस्तानमा रहेका छन् ।
पाकिस्तानको जन्म सन् १९४७ मा भारतको विभाजनको परिणाम स्वरूप भएको थियो । सर्वप्रथम सन् १०३० मा कवि (शायर) मुहम्मद इकबालले दुई-राष्ट्र सिद्धान्तको उल्लेख गरेका थिए । उनले भारतको उत्तर-पश्चिममा सिन्ध, बेलुचिस्तान, पञ्जाब तथा अफगान (सूबा-ए-सरहद)लाई मिलाएर एक नयाँ राष्ट्र बनाउने कुरा गरेका थिए । सन् १९३३ मा क्याम्ब्रिज विश्वविद्यालयका विद्यार्थी चौधरी रहमत अलीले पञ्जाब, सिन्ध, कश्मीर तथा बेलुचिस्तानका बासिन्दाहरूको लागि पाक्स्तान (जुन पछि पाकिस्तान बन्यो) शब्दको सृजना गरे । सन् १९४७ देखि १९७२ सम्म पाकिस्तान दुई भागहरूमा बाडी रह्यो - पूर्वी पाकिस्तान र पश्चिमी पाकिस्तान । डिसेम्बर, सन् १९७१ मा भारतसँग भएको लडाईको परिणाम स्वरुप पूर्वी पाकिस्तान बङ्गलादेश बन्यो र पश्चिमी पाकिस्तान पाकिस्तान भएर रहयो ।
पाकिस्तान संयुक्त राष्ट्र, साङ्घाई सहयोग सङ्गठन, इस्लामी सहयोग संगठन, राष्ट्रमण्डल, दक्षिण एसियाली क्षेत्रीय सहयोग सङ्गठन, सार्क इस्लामी सैन्य गठबन्धन, को सदस्य हुन्।
इतिहास
पाकिस्तान शब्दको जन्म सन् १९३३ मा क्याम्ब्रिज विश्वविद्यालयका छात्र चौधरी रहमत अली द्वारा भएको थियो । यस भन्दा पहिले सन् १९३० मा शायर मुहम्मद इकबालले भारतको उत्तर-पश्चिमी चार प्रान्तहरु -सिन्ध, बलुचिस्तान, पञ्जाब तथा अफगान (सूबा-ए-सरहद)लाई मिलाएर एउटा बेग्लै राष्ट्रको माग गरेका थिए । सन् १९४७ अगस्टमा भारतको विभाजनको परिणाम स्वरूप पाकिस्तानको जन्म भयो । त्यस समय पाकिस्तानमा वर्तमान पाकिस्तान र बङ्गलादेश दुबै सम्मिलित थिए । सन् १९७१ मा भारतसग भएको युद्धमा पाकिस्तानको पूर्वी हिस्सा (जसलाई त्यस समयसम्म पूर्वी पाकिस्तान भनिन्थ्यो) बङ्गलादेशको रूपमा स्वतन्त्र भयो । आजको पाकिस्तानी भूभाग थुप्रै संस्कृतिहरूको साक्षी रहेको छ ।
ईशा पूर्व ३३००-१८०० को बीच यहाँ सिन्धु घाँटीको सभ्यता को विकास भयो । यो विश्वको चार प्राचीन ताम्र-कांस्यकालीन सभ्यताहरू मध्ये एक थियो । यसको क्षेत्र सिन्धु नदीको किनारमा अवस्थित थियो तर गुजरात (भारत) र राजस्थानमा पनि यस सभ्यताको अवशेष पाइएको छ । मोहेन्जो-दारो, हडप्पा इत्यादि स्थल पाकिस्तानमा सभ्यताको प्रमुख अवशेष-स्थल हो । यस सभ्यताको मानिसहरु को थिए यसको बारेमा विद्वानहरूमा एकमत छैन । केही यिनिहरूलाई आर्यहरूको पूर्ववर्ती शाखा भन्दछन त केही यिनिहरूलाई द्रविड । केही यिनिहरूलाई बलोची पनि भनछन् । यस मतभेदको एउटा कारण सिन्धु-घाटी सभ्यताको लिपि पढन नसक्नु पनि हो । यस्तो मानिन्छ कि १५०० ईसापूर्वको आसपास आर्यको आगमन पाकिस्तानको उत्तरी क्षेत्रहरूको मार्फत भारतमा भयो । आर्यहरूको निवास स्थान क्यास्पियन सागरको पूर्वी तथा उत्तरी हिस्सामा मानिन्छ जहाँबाट उनीहरू यसै समयको करीब ईरान, यूरोप र भारत तर्फ लागेका थिए । सन् ५४३ ईसा पूर्वमा पाकिस्तानको अधिकांश इलाका ईरान (फारस)को हखामनी साम्राज्यको अधीन आयो । तर त्यसै समय इस्लामको उदय भएको थिएन; ईरानका मानिसहरू जरदोश्तको अनुयायी थिए र देवताहरूको पूजा गर्दथे। सन् ३३० ईसापूर्वमा मकदूनिया (ग्रिस) का विजेता अलेक्जेन्डरले दारा तृतीयलाई तीन पटक हराएर हखामनी वंशको अन्त गरिदिए। यसको कारण ईजिप्ट देखि पाकिस्तान सम्म फैलीएको हखामनी साम्राज्यको पतन भयो र अलेक्जेन्डर पञ्जाब आए। ग्रीक स्रोतहरूको बमोजिम उसले सिन्धु नदीको तटमा भारतीय राजा पुरु (ग्रीक - पोरस) लाईको हराईदिए। तर उनको सेनाले अगाडि बढनलाई इनकार गरिदियो र उनी भारतमा प्रवेश नगरी फिर्ता गयो। यस पछि उत्तरी पाकिस्तान र अफगानिस्तानमा ग्रिस-बैक्ट्रियन सभ्यताको विकास भयो । अलेक्जेन्डरको साम्राज्यलाई उनका सेनापतिहरूले आपसमा बाडिलिये। सेल्युकस नेक्टर अलेक्जेन्डरका सबभन्दा शक्तिशाली उत्तराधिकारी मध्ये एक थिए।
मौर्य राजवंशले ३०० ईसापूर्वको आसपास पाकिस्तानलाई आफ्नो साम्राज्यको अधीन गरेका थिए। यसपछि पुनः यो ग्रीको-बैक्ट्रियन शासनमा गयो। यी शासकहरूमा सबभन्दा प्रमुख मिनांदरले बौद्ध धर्मलाई प्रोत्साहित गरे। पार्थियनहरूको पतन पछि यो फारसी प्रभावबाट मुक्त भयो। सिन्धलाई राय राजवंश (सन् ४८९-६३२)ले यस माथि शासन गरे। यसको पछि यो उत्तर भारतको गुप्त र फारसको सासानी साम्राज्य बीच बाडिर्‍हो।
सन् ७१२ माफारसको सेनापति मुहम्मद बिन कासिमले सिन्धको राजालाई हराईदिए। यो फारसी विजय नभएर इस्लामको विजय थियो। बिन कासिम एउटा अरब थियो र पूर्वी ईरानमा अरबीहरूको आबादी र नियन्त्रण बढदै गहिरहेको थियो। जबकि यसै समय केन्द्रीय ईरानमा अरबीहरू प्रति घृणा र द्वेष बढदै गहिरहेको थियो तर यस क्षेत्रमा अरबबीहरूको प्रभुसत्ता स्थापित हुन् गएको थियो। यस पछि पाकिस्तानको क्षेत्र इस्लामबाट प्रभावित हुदै गयो। पाकिस्तानी सरकारको अनुसार यसै समय 'पाकिस्तानको बिउ' रोपिएको थियो। यसको ११९२ मादिल्ली का सुल्तान पृथ्वीराज चौहानलाई हराएपछि नै दिल्लीको सत्तामा फारसबाट आएका तुर्क, अरबी र फारसीहरूको नियन्त्रण भयो। पाकिस्तान दिल्ली सल्तनतको अङ्ग बन्यो।
१६ औं शताब्दीमा मध्य-एसियाबाट भागेर आएका बाबरले दिल्लीको सत्तामा अधिकार अधिकार बनाए र पाकिस्तान मुगल साम्राज्यको अङ्ग बन्यो। मुगलहरूले काबुल सम्मको क्षेत्रलाई आफ्नो साम्राज्यमा मिलाएका थिए। १८ औं शताब्दीको अन्तसम्म विदेशीहरू (खास गरेर अङ्ग्रेजहरू)को प्रभुत्व भारतीय उपमहाद्वीपमा बढदै गयो। सन् १८५७ को सिपाही विद्रोह पछि सम्पूर्ण भारत अङ्ग्रेजको शासनमा आयो।
भूगोल
पाकिस्तानको क्षेत्रफल करिव ८,०३,९४० वर्ग किलोमीटर छ जुन ब्रिटेन र फ्रान्स सम्मिलित क्षेत्रफलको करीब हुन आउदछ। क्षेत्रफलको हिसाबबाट यो विश्वमा ३४ औ स्थानमा छ। अरब सागरसग जोडीएको यसको सामुद्रिक सीमा रेखा करिव १०४६ किलोमीटर लामो छ। यसको जमीनी सीमारेखा कुल ६,७४४ किलोमीटर लामो छ - उत्तर-पश्चिममा २४३० कि.मी. अफगानिस्तान सग, दक्षिण पूर्वमा ९०९ कि.मी. ईरान सग, उत्तर-पूर्वमा ५१२ कि.मी. चीन सग (गुलाम कश्मीरसग जोडीएको सीमा) तथा पूर्वमा २९१२ कि.मी. भारत सग।
पाकिस्तानको उत्तरी इलाका पहाडी छ। यहाँ हिमालय पर्वतको थुप्रै उच्च शिखर पाइन्छ। यिनिहरू बिचबाट जान्छ सकरा मार्ग 'खैबर घाटि'को नामबाट प्रसिद्ध छ। भारतमा उगम हुने पाँच नदिहरू झेलम, चेनाब, रावी, सतलज र ब्यास यहाँबाट बगेर जब समतल भूमीलाई छूदछ तब एउटा अत्यन्त उपजाऊ जमीन बन्दछ जसलाई 'पञ्जाब'को नामले जानिन्छ। दक्षिण तर्फ यसको संगमबाट सिन्धु नदी बन्दछ जसको घाटी अझै उपजाऊ छ। दक्षिणमा यो अरबी समुन्द्रसग गएर मिल्दछ।
दक्षिणमा समुद्री घाटहरू (बीच, या दीघा) देखि लिएर उत्तरमा हिमालय (काराकोरम) र हिन्दूकुशको बर्फीलो शिखरसम्म पाकिस्तानमा धेरै भौगोलिक विविधता छ। तर औसतन रूपबाट यो क्षेत्र शुष्क छ। औसतन १०० सेन्टीमीटर सालाना वर्षा हुदछ। पाकिस्तानको ५ शिखरहरू ८००० मीटर देखि उच्चा छन। उत्तरी क्षेत्रहरूमा मौसमी विविधता धेरै छ। त्यहा गर्मिमा तापक्रम ४५ डिग्री सेन्टीग्रेड देखि माथि जान्छ जबकि ठन्डिमा तापक्रम हिउ जम्ने अबस्था सम्म जान्छ। दक्षिणमा यो विविधता अपेक्षाकृत कम हुदछ।
सिन्धु यहाँको प्रमुख नदी हो। यसको अलावा सिन्धुको सहायक नदिहरू पञ्जाबको आसपास भएर बग्दछ जसको कारण पञ्जाबमा कृषियोग्य जलवायु हुदछ। सिन्धु नदीको पश्चिम र दक्षिण-पश्चिममा बेलुचिस्तानको इलाका मरुभुमि छ। सिन्धको पूर्वी भागमा थार मरुस्थलको विशाल भाग छ तर सिन्धमा नै थारपारकार विश्वको एकमात्र उर्वर मरुस्थल हो। देशको कुल २७% भूमि कृषियोग्य छ।
अर्थव्यवस्था
पाकिस्तान एउटा विकासशील देश हो। सन् २००७ सम्म पाकिस्तानको अर्थव्यवस्था ७ प्रतिशतको वार्षिक दरबाट बढिरहेको थियो। यहाँको मुद्रा पाकिस्तानी रूपया हो, जसलाई पैसामा बाढ्न सकिन्छ। एक अमरीकी डालरको मुल्य लगभग ६० पाकिस्तानी रूपया (सन् २००६) छ। सन् २००५ सम्म पाकिस्तान मथि ४० अरब अमेरिकी डलरको विदेशी ऋण थियो जुन अमेरिका द्वारा दिएको ऋणमाफी र अन्य संस्थाहरू द्वारा दिएको वित्तीय मददको कारण कम हुदै जादै छ।
यहाँको अर्थव्यवस्थामा कृषिको योगदान कम हुदै गहिरहेको छ। आज कृषि सकल घरेलू उत्पादको मात्र २० प्रतिशत हिस्सा छ जबकि ५३ प्रतिशत सेवा क्षेत्रबाट आउदछ। तर राजनीतिक उथल-पुथलको कारण टाट उल्टिने अबस्था आएको छ !
पाकिस्तानी राजनीतिक दल
पाकिस्तानका प्रमुख राजनीतिक दलहरू यस प्रकार छन्-
प्रान्तहरू
पाकिस्तानमा चार प्रान्त छन्:-
यी प्रान्तहरू बाहेक पाकिस्तानमा केन्द्र शासित निम्न लिखित क्षेत्रहरू छन्:
जनसङ्ख्या
जुलाई २००७ को तथ्याङ्क अनुसार पाकिस्तानको जनसङ्ख्या १६,९३,००,००० छ। यो जनसङ्ख्या अनुसार पाकिस्तान विश्वको छैठौं सर्वाधिक जनसङ्ख्या भएको राष्ट्र हो (पांचौं ब्राजिल र सातौँ रूस हुन्)। यहाँको जनसङ्ख्या वृद्धि दर धेरै भएको कारण भविष्यमा यो तिब्र रूपमा बढने आशका छ।
पाकिस्तानका प्रमुख जातिमा पञ्जाबी (४४.७%), पश्तून (पठान) (१५.४%), सिन्धी (१४.२), मुल्तानी (८.४%), मोहाजिर (७.६%), बालुची (३.४%) छन्। अफगानिस्तानमा व्याप्त अस्थिरताको कारण थुप्रै अफगान शरणार्थी पनि यस देशमा शरणार्थीका रूपमा औहिरेका छन्। यो राष्ट्रको प्रमुख धर्म इस्लाम हो। लगभग ९६ प्रतिशत मानिस मुस्लिम छन (७७ प्रतिशत सुन्नी र २० प्रतिशत शिया)। यस बाहेक १.८५ प्रतिशत हिन्दू र १.६ प्रतिशत ईसाई यहाँको प्रमुख धार्मिक अल्पसंख्यक हुन।
यो राष्ट्रको संवैधानिक भाषा अङ्ग्रेजी हो भने राष्ट्रिय भाषा उर्दू हो। यो राष्ट्रको राष्ट्रभाषा उर्दू मात्र करिब ७ प्रतिशतको मातृभाषा हो। यो राष्ट्रमा सबैभन्दा बढी नागरिकको मातृभाषा तथा सबैभन्दा बढी चलनचल्तीमा रहेको भाषा पञ्जाबी भाषा हो। तर यो भाषालाई कुनै संवैधानिक मान्यता प्राप्त छैन।
खेल
हकी राष्ट्रिय खेल हो। क्रिकेटको लोकप्रियता धेरै छ। देशको क्रिकेट टीमले एक पटक विश्व कप (सन् १९९२ मा) जितेको छ।
जिउँदो लाश
जिउँदो लाश विजय मल्लद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको नाटक हो।
अर्घाकोट भगवती
अर्घाखाँची जिल्लाको नरपानीबाट १६ किलोमिटर उत्तरमा भगवतीको एउटा मन्दिर छ । यस मन्दिरको नाम अर्घाकोट मन्दिर हो । यो मन्दिर त्यस क्षेत्रको प्रसिद्ध मन्दिर हो । यो मन्दिरमा रामनवमी, कृष्णाष्टमी, तिहार, भाद्रकृष्णाष्टमी तथा शिवरात्रिमा मेला लाग्छ। दशैंमा यहाँ पशु बलि दिने चलन छ ।
शक्तिपीठ
चुँदी रम्घा
तनहूँ जिल्लाको एक गाउँ। जहाँ आदिकवि भानुभक्त आचार्यको जन्म भएको थियो।
मदन भण्डारी राजमार्ग
मदन भण्डारी राजमार्ग (चुलाचुली चुरे राजमार्ग) निर्माणाधीन राष्ट्रिय राजमार्ग परियोजना हो। यो राजमार्ग नेपालको पूर्वी सीमा (मेची नदी) देखि चुरेभावर तथा भित्री मधेश छिचोल्दै पश्चिमी सिमा (महाकाली नदी) सम्म करिव १२ सय किलोमीटर लामो हुनेछ।
राजमार्ग झापा बाहुण्डाँगीबाट सुरू भै शान्तिनगर, चुलाचुली, धरान, चतरा, गाईघाट, सप्तरी, सिन्धुलीमाडी, हेटौँडा, गैडाकोट, रामपुर, राम्दी, रिडी, तम्घास सिमलटारी, प्युठानको मच्छी, घोराही, तुलसीपुर, बोटेचौर, सुर्खेत, बडिचौर, सिमचौर, बीपीनगर, सहजपुर, जोगबुडा हुँदै रुपालसम्म पुग्ने छ।
यो राजमार्ग २०७५ जेठ ६ गते नेपाल सरकारले स्वीकृत गरेको थियो। जस अनुसार आ.ब. २०७५/७६ को बजेटमा समेत यस परियोजनाका लागि ४ अर्ब ५० करोड रूपैयाँ रकम विनियोजन गरिएको छ।
हाल राजमार्गको धरान देखि हेटौँडा सम्मको करिव ३०० कि.मी. खण्ड निर्माण भैरहेको छ।
भक्तमाला
भानुभक्त आचार्य द्वारा लिखित एक ग्रन्थ
प्रतिज्ञा मैले यो यमसित गर्याँ जन्मि अब ता।
सिताराम् भज्न्या छू विषयहरूमा छाडि ममता।।
प्रतिज्ञा सो बिर्सीकन जन धनै खोजि डुलियो।
सिताराम् भज्न्या हो शिव शिव उसै आज भुलियो।।१।।
सिताराम् भज्न्या छू भनिकन प्रतिज्ञा अघि गरी।
गयाको होस् आइस् कति दिन भजिस् भन् अघि सरी।।
यसो भन्नन् ख्वामित् मकन यमराज् तेस् बखतमा।
कसो भन्नू मैले भुलिकन रह्याँ एस् बखतमा।।२।।
गयो बालक् काल्को वय पनि उसै बालरसले।
यसै रित्ले यौवन् पनि बितिगयो मोहवशले।।
भयो वृद्धावस्था अझ पनि भजींदैन मनले।
कसो गर्नन् ख्वामित् मकन यमका दूतहरूले।।३।।
घडी दिन् पक्षै मास् ऋतु अयन यै काल गतिले।
घट्यो आयू मेरो विषय अझ खोज्दै छ मतिले।।
कृपानाथ् हे स्वामी अब कसरि संसार तरुँला।
कृपा राख्या जावस् नतर त अनाथ् बीच परुँला।।४।।
बडो दुर्लभ् जानोस् भरत भुमिको जन्म जनले।
सहज् मिल्छन् ठाकुर् हरि भजि लिया शुद्ध मनले।।
बखत् यस्तो जानी हरिचरणमा मन् पनि धरोस्।
निरन्तर् श्रद्धाले हरि खुसी हुन्या दान् पनि गरोस्।।५।।
जगत्मा पृथ्वीका अधिपति बडा दौलाथि थिया।
मरण्का वेलामा बुझिलिनु ति क्या लीकन गया।।
परन्तू हक् मर्न्यै छ त बटुलि क्या गर्नु धनले।।६।।
कडोरन्का मालिक् अघि पनि बडा वीर्हरू भया।
प्रमोद खरेल
प्रमोद खरेल नेपाली आधुनिक तथा पार्श्व गायक हुन्। उनी नेपालको वर्तमान सङ्गीत क्षेत्रका एक बहुप्रतिभाशाली गायकको रूपमा परिचित छन्। खरेलले हालसम्म विभिन्न किसिमका २००० भन्दा बढी गीतहरू रेकर्ड गरिसकेका छन्।  सरगरमाथा म्युजिक अवार्ड २०७५ मा खरेलले सर्वोत्कृष्ट गायक (आधुनिक) विधाबाट अवार्ड प्राप्त गरेका थिए। खरेल धनगढी प्रिमियर लिगको दोस्रो संस्करणमा गुडविल राजदूत बनेका थियो। खरेल नेपाली वास्तविक टेलिभिजन कार्यक्रम द भोइस अफ नेपाल का निर्णायक पनि हुन्।
बाल्यकाल
खरेलको जन्म वि.सं २०३७ साल कार्तिक १० भारतको शोणितपुर जिल्लामा बुवा बलभद्र खरेल र आमा विष्णु शर्मा खरेलको पहिलो सन्तानको रूपमा भएको थियो। खरेल सानैदेखि नेपाली गीत सङ्गीतमा रुचि राख्ने भएकाले उनले विभिन्न गायकहरूको थुप्रै नेपाली गीतहरू सुन्ने गर्थे। खरेलले वि.सं मा झापा स्थित हिमाली माध्यमिक विद्यालयबाट  श्रेणीमा प्रवेशिका परीक्षा उतिर्ण गरेका थिए। प्रवेशिका परीक्षामा उतिर्ण भइसकेपछि उनी माथिल्लो शिक्षाका लागि काठमाण्डौ आएका थिए। काठमाण्डौ आएपछि उनले आफ्नो अध्ययन र सङ्गीत कार्यकाललाई सँगसँगै लगेका थिए तर उनलाई अध्ययनका लागि समय छुट्याउन निकै गाह्रो गरेको थियो। खलेरले सन् १९९९ मा प्राप्ति नामम एक साङ्गीतिक सङ्गालो सार्वजनिक गरेका थिए।
भक्तमाला
मरण्का वेलामा हरिबिु त क्या भर् छ अरुको।
प्रमोद खरेल
व्यक्तिगत जीवनी
खारेलले सन् २००३ मा त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट रसायन विज्ञानमा स्नातकोत्तर गरेका थिए। उनले विगतमा पिरामिड कलेज र ह्वाइट गोल्ड कलेजमा प्रवक्ताको रूपमा काम गरेका थिए।
भक्तमाला
शरण् लेला सो नाथ् अधिपति अजामीलहरूको।।७।।
जगत्मा सब् ढुँड्दै सबकन विचार्या जन पनि।
बडा हूँ भन्याका घरघर सह्याको धन धनै।।
रह्या छन् कालैका वश परिरह्याका जन पनि।
बुझ्याँ मैले सब्को रिपुसरि भयाको पनि मनै।।८।।
मनुष्यै योनीमा यदि हरि भज्यो ता जन तर्यो।
अवश्यै फन्दामा हरिकन न भज्न्या पछि पर्यो।।
जगत्मा यो चाला बुझिकन विचार् गर्नु जनले।
निरन्तर् ठाकर् को चरणकमलै धर्नु मनले।।९।।
भजौँला भन्दैमा कति कति बित्यो जन्म जनको।
मरौँला भन्नाको अझ पनि विचार् छैन मनको।।
अहो दैवी माया बडि बलवती जानि मनले।
विचार् गर्दै गर्दै हरि भजिलिनू भक्त जनले।।१०।।
दया पाऊँ ख्वामित् विनति छ हजुर् का चरणमा।
नलागुन् पाशा फेर् मकन यमराज् का मरणमा।।
दयाले पो छुट्छन् सकल जनका दु:खहरु ती।
उपायै क्यै छनन् कहिँ पनि दया देखि अरु ता।।११।।
भरोसा ख्वामित् को गरिकन रहन्छू दिनदिनै।
पर्याका पर्न्यै छन् मकन करुणा दूर् हुन गया।
सहज् मा टर्न्यै छन् मकन करुणा पो यदि भया।।१२।।
मुरारे ख्वामित् का चरणतलमा मन् न धरि ता।
बडो दुर्लभ् देख्याँ सकल जनको मुक्ति गति ता।।
विचार् गर्छू क्यारूँ मन पनि बलैले हरि लिया।
दशेन्द्री डाँकूले बिच बिच पसी दु:ख् पनि दिया।।१३।।
न ठाकुर् को पूजा गरी तुलसिको पत्र धरियो।।
दया भो ख्वामित् को भनिकन भन्या पार तरियो।
अवश्यै साँचो हो नतर यमका पास परियो।।१४।।
पुकारा गर्दो छू घडि घडि रुँदो छू चरणमा।
दया छे ख्वामित् की म त हर घडी छू चरणमा।।
विचार् गर्थ्यो क्यारोस् भनिकन दया हुन्छ त पनि।
झलक् पाइ भुल्न्या होस् भनिकन रिसै हुन्छ त पनि।।१५।।
जगत् कोइ जान्दैनन् भनु त सबका बात् पनि भन्या।
पलक् भर् ती योगी अघि सरि बडो ज्ञान कहन्या।।
अहो यो क्या ले हो बुझिबुझि सबै लोक भुलन्या।।१६।।
भज्न राम् को ठूलो बुझिकन भजन् गर्नु जनले।
नभुल्नू कैल्हे यस् विषय सुखमा लागि धनले।।
अविश्वासी चोला कति रहन जाला बितिगया।
पछीतो खुप् होला जपतप विवेक् केही नभया।।१७।।
टहल् ठाकुर्जीको अलिकति यहाँ केहि नगरी।
गभीर् संसार् सागर् सहजसित पार् पुग्नु कसरी।।
टहल् ठाकुर्जीको गरी लिन सक्यादेखि तरियो।
विपतका खानीमा नतर सहजै फेरि परियो।।१८।।
अनाथ् को नाथ मै हूँ भनिकन हँसीलो मुख गरी।
हरूँ यस् का पाप् ताप् भनिकन अगाडि पनि सरी।।
कृपादृष्टी वाहेक् तप गरी त पार् तर्छु कहिले।।१९।।
अवीवेकी मूढो त्रुभुवनविषे को छ म सरी।
बिताञाँ व्यर्थै यस् विषयरसमा जन्म यसरी।।
कउन् ठूलो चिज् हो विषयरस यस् पाजि रसमा।
दिञाँ मैले यो मन् बुझिबुझि पर्या मोहवशमा।।२०।।
जगत् मा खुप् धाञाँ न त सुफल पाञाँ कहिं रती।
तपस्याको हानी हुनकन गयाको कहुँ कती।।
तपस्या गर्न्या काल् अघि बिति गयो क्यारुँ अहिले।
यसै योनीमा पार् सहज न तर्या तर्नु कहिले।।२१।।
कटीको पीताम्बर् करकमलका ककणहरू।
किरीट् कुण्डल् कौस्तुभ् तुलसि वनमालाहरु अरू।।
बलैले सम्झन्छू दृढ नरहन्या एक् क्षण पलक्।
कउन् दिन् मा देख्छू प्रभु हजुरको सुन्दर झलक्।।२२।।
अरेश
अरेश रोल्पा जिल्लाको एउटा गाउँ विकास समिति हो।
बुन्देलखण्ड विश्वविद्यालय
बुन्देलखण्ड विश्वविद्यालय भारतीय राज्य उत्तर प्रदेशको झांसीमा स्थित एउटा विश्वविद्यालय हो।
शुक्र सङ्क्रमण
शुक्र ग्रहण वा शुक्र सङ्क्रमण एक अद्वितीय खगोलीय घटना हो । शुक्रग्रहले आफ्नो कक्षमा रहेर सूर्यलाई परिक्रमा गर्ने क्रममा सूर्य, पृथ्वी र शुक्रग्रह सिधा रेखामा परेपछि सूर्यमा कालो धब्बाको रूपमा शुक्रग्रह देखिनुलाई शुक्र ग्रहण अर्थात अङ्ग्रेजीमा ट्रान्जिट अफ भेनस भनिन्छ ।
साँझमा पश्चिम दिशातर्फको आकाशमा अलिक माथि हेरेको खण्डमा निकै चम्किलो आकाशीय पिण्ड देखिने छ । एकनासले प्रकाशित भइरहेको त्यो पिण्ड नै शुक्र ग्रह हो । यसरी नै यो ग्रह कहिले सूर्योदयभन्दा अगाडि पूर्वी आकाशमा पनि देखिन्छ । त्यसैले लोकबोलीमा यसलाई बिहानीतारा पनि भनिन्छ ।विभिन्न ग्रह एवं उपग्रह परिक्रमाका क्रममा एकअर्काको नजिकर टाढा हुने गर्दछन् । यसै क्रममा कहिले सूर्य र पृथ्वीको ठीक बीचमा पनि आइपुग्छन् । यसरी सूर्य र पृथ्वीको ठीक बीचमा आउन सक्ने प्रमुख ग्रह र उपग्रहमा चन्द्रमा, शुक्र र बुध छन् । सूर्य र पृथ्वीको ठीक बीचमा चन्द्रमा आउँदा सूर्यबाट पृथ्वीमा आउने प्रकाश छेकिन्छ । यसलाई सूर्यग्रहण भनिन्छ । यसै गरी बुध र शुक्र ग्रह पनि कहिलेकाहीँ पृथ्वी र सूर्यको ठीक बीचमा आउने गर्दछन् । यस्तो अवस्थालाई क्रमशः बुध सङ्क्रमण र शुक्र सङ्क्रमण भनिन्छ । यसरी शुक्र सङ्क्रमण हुँदा सूर्यको जाज्वल्यमान पिण्डमा एउटा कालो डल्लो हिँडेको जस्तो देखिन्छ । यस्तो सङ्क्रमण बढीमा आठ घण्टासम्म रहन सक्छ तर २०६९मा भने जम्मा ६ घण्टा ३७ मिनेट सम्म -नेपालमा ५ घण्टा २७ मिनेटसम्म) देखिँएको थियो । शुक्र सङ्क्रमण एक पटक आठ वर्षको अन्तरमा हुन्छ भने अर्को पटक कि त १०५ वर्ष छ महिनाको अन्तरमा कि त १२१ वर्ष छ महिनाको अन्तरमा हुन्छ । राणाशासक रणोद्दीप सिंहका पालामा वि.सं. १९३९ मङ्सिर २२ का दिन शुक्र सङ्क्रमणको दृश्य देखिएको थियो भने १२१ वर्ष छ महिनाको अन्तरालपछि २०६१ जेठ २६ गते पनि देखिएको थियो । त्यसको आठ वर्षपछि अहिले वि.सं. २०६९ जेठ २४मा शुक्र सङ्क्रमणको दृश्य देखिँदैछ । अर्को पटक चाहिँ १०५ वर्ष ६ महिनापछि वि.सं. २१७४ मङ्सिर २१-२११७ डिसेम्बर ८)मा मात्र शुक्र सङ्क्रमणको दृश्य पृथ्वीबाट देख्न सकिने छ ।
म्यानचेस्टर युनाइटेड फुटबल क्लब
म्यानचेष्टर यूनाइटेड फुटबल क्लब ओल्ड ट्राफोर्ड, ग्रेटर म्यानचेष्टरमा अवस्थित एक अङ्ग्रेजी व्यावसायिक फुटबल क्लब हो। यूनाइटेड अङ्ग्रेजी प्रिमियर लिगमा खेल्ने गर्दछ। यो क्लब सन् १८७८ मा न्युटन हीथ एलवाइआर फुटबल क्लबको नामले स्थापित भएको थियो । यस क्लबले सन् १९०२ मा आफ्नो नाम म्यानचेष्टर यूनाइटेड राख्यो र सन् १९१० मा ओल्ड ट्राफोर्डमा सर्यो । २० लीग टाइटल, १२ एफ. ए. कप, ५ लीग कप, तथा २१ कम्युनिटी शील्डका साथ युनाइटेडले अङ्ग्रेजी फुटबलमा सर्वाधिक सफलता हासिल गरेको छ। यसका साथसाथै यूरोपकै सबैभन्दा प्रतिष्ठित क्लब प्रतियोगिता युइएफए च्याम्पियन्स लिग पनि युनाइटेडले ३ चोटि जितेको छ। अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा च्याम्पियन्स् लीगका अलावा युनाइटेडले यूईफा यूरोपा लीग, यूईफा कप वीनर्स कप, यूईफा सूपर कप, ईन्टरकन्टिनेन्टल कप, र फिफा क्लब विश्वकप पनि एकएक पटक जितेको छ।
प्रारम्भिक इतिहास
सन् १८७८ मा म्यानचेस्टर शहरको न्युटन हीथ क्षेत्रको लाङ्काशर र योर्कशर रेल्वे (छोटोमा एल्. वाई. आर.) डीपोमा न्युटन हीथ एल् वाई आर फुटबल क्लब खोलिएको थियो। यही क्लब पछि गएर म्यानचेस्टर युनाइटेडमा रूपान्तरण भएको हो। सुरुवातमा अन्य विभाग र रेल कम्पनी हरूसँग फुटबल खेल्ने गरेको न्युटन हीथ पछि गएर लोकल क्षेत्रको लीग स्थापना गरी खेल्न थालेको थियो। त्यस पछि युनाइटेडले नयाँ 'फुटबल अलायन्स' लीगको बाटो हुँदै राष्ट्रिय स्तरको 'द फुटबल लीग' मा आफूलाई पुर्‍याउन सफल भयो। दुई वर्ष पछि न्युटन हीथ दोस्रो श्रेणीमा रेलिगेट भएको थियो।
सन् १९०२ मा ऋणमा डुबेको न्युटन हीथ टाट पल्टने अवस्थामा चार जना स्थानीय व्यवसायीहरूले लगानी गरेर क्लब बचाउने निर्णय लिए। यस क्रममा म्यानचेस्टर युनाइटेडको जन्म भयो।
सन् १९०६ मा म्यान्चेस्टर युनाइटेड दोश्रो श्रेणीबाट दोस्रो स्थान हासिल गरेर पहिलो श्रेणीमा उक्लिन सफल भयो। त्यस्को दुई वर्ष पछि पहिलो श्रेणीको बिजेता भई युनाइटेडले आफ्नो इतिहासको पहिलो उपाधी शिर्षक हात पर्‍यो। त्यस्को लगत्तैको सिजनमा युनाइटेडले कम्युनिटी शील्ड र एफ ए कप जित्यो। १९१० मा फेरी पहिलो श्रेणीको बिजेता हुन सफल म्यान्चेस्टर युनाइटेड त्यसपछि भने पहिलो र दोश्रो श्रेणीमा तल माथि गरिरह्यो। क्लब प्रेसिडेन्ट तथा लगनिकर्ता जोन हेन्री देभिसको सन् १९२७ मा मृत्‍यु भएपछि युनाइटेडको आर्थिक अवस्था पूनः नाजूक हुन गयो। डिसेम्बर १९३१ मा जेम्स गिब्सनले फेरी लगानी गरेर म्यान्चेस्टर युनाइटेडलाई बचाएका थिए।
बस्बी वर्ष
दोस्रो विश्वयुद्धको समाप्तिपछि अक्टोबर १९४५ मा प्रिमियर लिग पून संचालनमा आयो। म्यानचेस्टर युनाइटेडले आफ्नो प्रबन्धकको रूपमा म्याट बस्बीलाई नियुक्त गर्यो। नियुक्तिको बेलामा बस्बीले क्लबमा अप्रत्याशित मात्राको नियन्त्रणको माग गरेका थिए। बस्बीका साथ युनाइटेडले १९४७, १९४८, र १९४९ मा लीगमा दोस्रो स्थान हात पार्न सफल भयो।  १९४८ मा एफ ए कप पनि जित्यो। अघिल्लोपटक लीग जीतेको ४१ वर्ष पछि १९५२ मा युनाइटेडले पुन: लीग जित्यो। त्यसपछि १९५६ र १९५७ मा लगातार लीग जित्ने क्रममा युनाइटेडको टीमको औसत उमेर मात्र २२ वर्षको थियो। युवा खेलाडीमा भरोसा गरेर प्रबन्धक म्याट बस्बीले प्राप्त गरेको सफलताको बयान गर्दा मिडियाले यो टीमलाई प्रेमपुर्वक 'द बस्बी बेब्स' (बस्बीका केटाहरु) को नामले बोलाउने गर्दथे। १९५७ मा युनाइटेड यूरोपी फूटबल खेल्ने पहिलो अंग्रेजी क्लब बन्यो। यूरोपेली कपको सेमी-फाइनलमा रियल मड्रिडसंग पराजित भए पनि त्यो टीमले अघिल्लो चरणमा बेल्जियन बिजेता एन्दर्लेक्टलाई १०-० गोल अन्तरले जितेको थियो।
यस्पछिको सिजन्मा युरोपियन कप को क्वार्टर-फाइनलमा रेड स्टार बेल्ग्रेड्लाई हराएर फर्किने क्रममा म्यान्चेस्टर युनाइटेड्को टीम, कर्मचारी, तथा पत्रकार बोकेको हवाईजहाज दूर्घटनामा परेको थियो। म्युनिखमा इन्धन भर्न अवतरन गरेको जहाज फेरि उड्न खोज्दा सो दुर्घटना घटेको थियो। यो दुर्घटनामा युनाइटेडका आठ खेलाडीसहित कुल २३ जनाले ज्यान गुमाए। बस्बी पनि यस दुर्घटनामा घाइते भएकाले यो समयमा सहायक प्रबन्धक जिमी मर्फीले युनाइटेडको अन्तरिम टीम सम्हाले। प्रथम टिमका खेलाडीहरुको र प्रमुख प्रबन्धक बस्बीको अभावका बावजुद युनाइटेड एफ ए कप को फाइनलसम्म पुग्यो, तर अन्तिममा बोल्टन वान्डरर्स संग पराजित भयो।  यस पश्चात बस्बीले युनाइटेडको पुन:निर्माण सुरु गरे। सन् १९६० को दशकमा उनले नयाँ रुपमा युनाइटेडलाई उतार्न सफल भए। जर्ज बेस्ट, डेनिस ल, र बबी चार्लटन लगायतका खेलाडीहरु संगै युनाइटेडले १९६३ मा एफ ए कप एवं १९६५ र १९६७ मा घरेलु लीग जित्न सफल भयो। १९६८ मा युनाइटेड युरोपियन कप जित्ने पहिलो अंग्रेजी टीम बनेर इतिहास रच्यो। त्यस पश्चातको १९६८ इन्टर-कन्टिनेन्टल​ कपको खेलमा अर्जेन्टिनाको एस्तुदियान्तेस संग दुइ लेगमा भने युनाइटेडले पराजय भोग्यो। १९६९ मा बस्बीले प्रबन्धकको पदबाट राजिनामा दिए।
पहिलो समूह
१० अगस्ट २०१९ को आधारमा
सबैभन्दा धेरै खेल खेल्ने खेलाडी
१.- 🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿 रायन गिग्स= ९६३
क्लबका कप्तानहरू
१९९६-१९९७  🇫🇷 एरिक कन्टोन
१९९७-२००५    🇮🇪 रोय केअन्र
२००५-२०११    🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 गेरी नेविल्ल
२०११-२०१४    🇷🇸 नेमान्जा भिडिक
२०१४-२०१७     🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 वाइन रोनी
२०१७-२०१८         🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 माइकल क्यारिक
व्यवस्थापन तथा कर्मचारी
म्यानचेस्टर युनाइटेड लिमिटेड
म्यानचेस्टर युनाइटेड फुटबल क्लब
कोचिङ र चिकित्सक कर्मचारी समूह
पिल जिल्ला विद्यालय परिषद
पिल जिल्ला विद्यालय परिषद (Peel District School Board, अङ्ग्रेजी-भाषा विद्यालय जिल्ला परिषद नम्बर १९ )ले क्यानडाको ओन्टारियोमा अवस्थित पिल क्षेत्रमा शिशु विद्यालय देखि उच्चमाध्यमिक विद्यालय(१२ कक्षा) सम्मका करिब २३० विद्यालयहरूमा लगभग १,५५,००० विद्यार्थिहरूलाई सेवा प्रदान गर्दै आएको विद्यालय परिषद हो ।
बाकु गाउँ विकास समिति
नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र, सगरमाथा अञ्चलको सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
तानसेनको झरी
तानसेनको झरी नेपाली नाटककार बालकृष्ण समद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको नाटक हो।
तानसेनको झरी नाटकमा पाल्पा जिल्लाको तानसेनको परिवेशलाई उल्लेख गरिएको छ । यस नाटकमा शोभना, पवन, नर्मली जस्ता पात्रलाई मुख्य भूमिकामा उतारिएको छ । नेपाली केन्द्रीय विभाग त्रि. वि. बाट 'तानसेनको झरी' नाटकको कृतिपरक अध्ययन' शीर्षकमा अनुसन्धान भएको छ (२०६२)। यो बालकृष्ण समको दुःखान्त नाटक हो ।
सिम्ताल नेपाली भाषा
नेपालको सुर्खेत जिल्लाको पूर्वी भेगमा रहेको सिम्ताल क्षेत्रमा बोल्ने नेपाली भाषालाई सिम्ताल भाषिका भनिन्छ । यस भाषिकाको आत्मनाम सिम्ताल हो भने परनाम सिम्तली हो ।
गोरखपुर विश्वविद्यालय
गोरखपुर विश्वविद्यालय भारतीय राज्य उत्तर प्रदेशको गोरखपुरमा स्थित एउटा विश्वविद्यालय हो।
बल्डेङगढी
बल्डेङगढी नेपालको पश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत लुम्बिनी अञ्चलमा पर्ने पाल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
जनसङ्ख्या
बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार बल्डेङगढी गाविस को जनसङ्ख्या २,०४३ रहेको छ । यो गाविसमा ४२५ वटा घर छन ।
टटेलो
टटलो अर्थात टटेलो तरबारका आकारको लामो कोसा र घण्टाजस्तो फूल फुल्ने वनस्पति हो। यसका फूल सुकाएर प्रायः औलो ज्वरोमा औषधीका रूपमा खुवाइन्छ। कोसाभित्रको पत्रमा जेलिएको बियाँलाई फूलको अभावमा माला उनीने वा देउतालाई चढाइने गरिन्छ।
किरात सुनुवार, राई, लिम्बुहरूको कार्जे, बिबाह, ब्रत-बन्दन आदिमा यो टटेलो नभई नहुने भएकोले यो हरेक किरातहरूको घर-घरमा प्राय यो टेटेलो पाइन्छ, साथै थाइल्याण्ड, लाओ आदि देशहरूमा पनि यो टटेलो प्रयोक गरिन्छ ।
चरङ
चरङ नेपालको धवलागिरि अञ्चलको मुस्ताङ जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा १४२ वटा घर छन्।
भूगोल
यो ठाउँको अक्षांश र देशान्तर हो । समुद्र सतह भन्दा यो ठाउँ ३६६२ मिटर (१२०१४ फुट) माथि पर्दछ।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार चरङको जनसङ्ख्या ६६१ छ। यस मध्य पुरुष ४९%, र महिला ५१% छन्।
कास्की राज्य
कास्की चौबीसी राज्य थियो।
नामाकरण
कास्की राज्यको नामाकरणका सम्वन्धमा कश्यप ऋषिको तपोभूमी रहेको यस ठाउँलाई "काश्यपकुट्ट" शब्द दिइएको र तहाँ "कास्यप सिहंता" नामक अमुल्य आर्युवैदिक ग्रन्थ रचना गरेकामा त्यही शब्द खिईदै अपभ्रंस भई कास्यप वाट कास्की बनेको किंवदन्ति एकातर्फ छ भने अर्कोतर्फ प्राकृत खनिज स्रोतको भण्डारलाई "काष" र त्यसबाट "काषकी" हुदै कास्की रहन गएको किंवदन्ति छ।
जिल्लाको मध्यभागमा रहेको कास्कीडाँडा र कास्कीकोटबाट नै कास्कीको नाम रहन गएको कुरा नेपाल एकीकरणको सन्दर्भमा निकै भाषाविदहरूका आधारमा गुरुङ्ग तमु भाषामा "कास" भन्नाले कछाड र "शिव" भन्नाले लगाउने अर्थात "कास शिव" कछाड लगाउनेहरू वस्ने ठाउँ शव्दवाट खिइँदै कास्कीको नामाकरण हुन गएको कुरा गुरुङ्ग भाषाविदहरूको भनाई रहेको पाइन्छ। तर ठोस आधार र तर्कहरूको आधारमा प्रमाणिकरण भने हुन सकेको छैन।
इतिहास
कास्की शाहवंशीय राजाको हात पर्नु भन्दा पहिले गुरुङहरूको शासनको सवाल छ गुरुङहरूको वाहुल्यता भएको यस क्षेत्रमा उनीहरूको आफ्नै किसिम र स्वभावको थपौली अर्थात मुख्यौली शासन रहेको हुनु पर्दछ । तर गुरुङ्गहरूको शाह वंशीय शासन जस्तो स्पष्ट रूपमा शासन ब्यवस्थाको रुपरेखा आउन सकेको छैन । प्राचीनकालमा कर्णाली नदी पूर्व त्रिशुली गण्डकी पश्चिमको क्षेत्र ६ गुरुङ र ८ मगर सामन्त प्रमुखहरूको अधिनमा रहेको अर्थात तिनीहरूको आफ्नो अधिनमा लिएको उल्लेख पाईन्छ ।
सोह्रौँ शताब्दिमा राजा कुलमण्डन शाहबाट शासित यो राज्य वि. सं. १८४२ जेष्ठमा राजा सिद्ध नारायण शाहको राज्यकालमा नेपाल एकीकरणमा गाभिएको पाइन्छ। प्रचलित शब्द "त्रिशक्ति" मध्येको एउटा राज्य कास्की भएबाट यो भाग ऐतिहासिक भएको पुष्ट्याईं मिल्दछ।
जङ्गबहादुर राणा वि. सं. १९१४ सम्ममा ज्यादै शक्तिशाली वने जसको फलस्वरुप राजाको लाल मोहर प्राप्त गरी कास्की तथा लमजुङको श्री ३ महाराज तथा मुलुकको प्रधानमन्त्री बन्न पुगे ।
सैन्य
आवादी : ८००० कुरिया, प्रत्येक कुरियाबाट एक सिपाही राज्यको निम्ति जानुपर्ने
सामाजिक व्यवस्था
कास्की राज्यका ठकुरी र क्षत्रीहरूले आफ्नो दाज्यू-को असामयिक मृत्यु भएर तरूनी अवस्थामा नै वैध व्यधर्ममा पुगेकी भाउज्यूलाई अपनाउने चलन थियो । पछि त्यस्ता केही व्यवहारहरू क्रमश: छुट्तै गए 1 2 3राजाको जेठो छोरो बाबुकै ठाउँमा हकवाला हुन्थ्यो भने अरू छोराहरूले नयाँ राज्य, ठकुराईहरू जुटाई राजा हुन सक्थे । पहिलेका ठकुरी र क्षत्रीहरूले मामाकी छोरीलाई बहिनी ठानी विवाह गर्दैनथे । आफ्ना कन्या र कुमारहरू बिक्री गर्ने चलन थिएन तापनि घतिक्षत्री र मगरहरूमा त्यो कुरा लागूहुँदैनथ्यो । ठकुरी र क्षत्रीहरूले आफ्ना पुरोहित र गुरुको गोत्र स्वीकार्नु पर्ने हुँदा गुरु फेर्ने चलन थिएन । होमे, डोमे र आरने फेर्न हुँदैन, अनिष्ट हुन्छ भनिन्थ्यो । राजाका भारदारहरूले काम गर्न नसक्ने स्थितिमा निजका छोरालाई सोही खान्गी दिई बहाली गराउने परंपरा कास्की राज्यबाट शुरू भएको थियो । तरुनी छोरीलाई ( वैश्यभन्दा तलका व्यक्तिले ) पैसा सापटी लिई बाँधा राख्ने चलन कहीं कहीं थियो । कन्याको विवाहमा वरपक्षबाट शुल्क लिने चलन थिएन तर कास्कीमा कन्याको संख्या महंगे थियो । समाजमा पछि अनमेल विवाह, बालविवाह बढेकाले गोप्यरूपमा कन्याको शुल्क लिने चलन पनि चल्यो । प्रायः जातिमा साटो हाली विवाह गर्ने चलन थियो । बृद्ध भएका खानदानीलाई आयु बढाउन परे तरुनी केटी विवाह गरे आयु सर्छ भन्ने विश्वास त्यो वेला त्यो वेला हुनाले अनमेल विवाह कास्की राज्यमा गैह्र कानूनी थिएन ।
एउटै बाबुका सन्तानमा पृथक पृथक अधिकार हुन्थ्यो । जेठो छोरालाई पिण्डदान गर्ने अधिकारी ठानिन्थ्यो भने अरू छोरा विलासका उपज मानिन्थ्यो । तर छोरीलाई देवी मानी श्रद्धा र सम्मान गर्ने प्रथा थियो । छोरीलाई बाबुको अंशको हकदार ठानिदैनथ्यो । निःसन्तान व्यक्तिको सम्पत्ति नजिकको हकदारले कानूनपूर्वक दावा गरे भोग गर्न पाउँथ्यो भने हकदार पनि नभएको वेवारिसेको सम्पत्ति राज्यकोषमा दाखिल भई बिक्री वितरण गरिन्थ्यो । ब्राह्मणको हकमा विर्ता जमीन परेमा राज्यले नहडपी अर्कै ब्राह्मणलाई दान गर्ने चलन थियो ।
आफ्नी स्वास्नी लैजाने व्यक्तिलाई जार भनिन्थ्यो भने स्वास्नी गुमाउने-लाई साधु भनिन्थ्यो । साधुले जार साधन गर्न पाउँथ्यो । जारलाई काट्न सके पराक्रम गरेको ठानी जुँगा मुसारिन्थ्यो । जारलाई एकै चोटमा मार्न पाइन्थ्यो । त्यसो गरी जार मारे कानून लाग्दैनथ्यो । तर एउटा पतिले बढीपत्नी संग्रह गरे सजायँ हुँदैनथ्यो । एक पत्नीले बहुपति राख्ने रीति थिएन । अंशवण्डा गर्दा जात हेरी भाग लगाउने चलन थियो.
सती प्रथा
सती प्रथा त्यो वेला प्रचूर प्रयोगमा थियो । सती जान बाटो लागेकी नारी मृत्युको डरले भाग्ने चेष्टा गरे मलामीहरूले कुटपीट गरी पतिको शव राखिएको चितामा लगी पोल्ने,दाह गर्ने प्रचलन थियो ।
दासप्रथा
कास्की राज्यमा दासप्रथा अत्यन्तै प्रचलित थियो । घर्ती थरका मतवाली क्षत्रीहरूलाई दासदासी बनाउने चलन थियो । रोका थरका मगरहरू पनि कहीं कहीं राख्ने चलन थियो । कास्कीका दासदासी-लाई कमारो कमारी भन्ने चलन थियो । आजकाल त कमारो भन्नु पनि गौरव गर्न चाहने बुद्धिजीवी कास्की-तिर भेटिन्छन्, तर ती भने नक्कली हुन् । पंछी र चौपाया जस्तै कमारो कमारीको सुक्री बिक्री गर्ने चलन त्यो वेला थियो । कमारोको भन्दा कमारीको मोल दोब्बर पर्थ्यो । अझ तरुनी कमारीको तेब्बर पनि पर्दथ्यो । कति खानदानीले कमारीबाटै सन्तान पैदागरी आफ्नै सन्तान बिक्री गर्थे । त्यो वेलाको कानूनले कमारीलाई यौनतृप्तिको साधन मान्ने मान्यता प्रदान गरेको थियो । कमारो कमारीले बिठ्याई गरेमा तिनैका मालिकलाई औटिक ( गाल, दुर्नाम ) आउँथ्यो र मालिक -लाई नै सजायँ गर्ने चलन थियो ।
पाथी
पाथी आठ माना अटाउने भर्ने भाँडो हो । यो आयतन मापन गर्ने नेपाली परम्परागत नापका इकाई हो। मुरीको बीसौँ अंश पनि पाथी हो ।
नेपाल युवा किसान पार्टी
नेपाल युवा किसान पार्टी नेपालको एक राजनीतिक दल हो। यो पार्टीका वर्तमान अध्यक्ष संजयकुमार मिश्र हुन्। नेपाल युवा किसान पार्टीको केन्द्रीय कार्यालय काठमाडौंको वानेश्वरमा छ। यसले संविधान सभा निर्वाचन २०७०मा भाग लिएको थियो। उक्त निर्वाचनमा यो दलको चुनाव चिन्ह केराको काइँयो थियो। नेपाल युवा किसान पार्टीले संविधान सभा निर्वाचन २०७०मा प्रत्यक्ष तर्फ कुल २,४५७ मत प्राप्त गरेको थियो भने समानुपातिक तर्फ १६,२०४ मत प्राप्त गरेको थियो।
ध्रव
ध्रव बालकृष्ण समद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको नाटक हो।
जेसिस कप २०७४
प्रथम जेसिस कप २०७४ चितवनको जेसिसमा आयोजना हुने जेसिस कपको पहिलो संस्करण हो।जेसिस रंगशाला खेल मैदानमा आयोजना भएको यस फुटबल प्रतियोगिता १०  फुटबल क्लबहरूको सहभागीता रहेको थियो। भदौ २६ गते भएको फाइनल खेलमा मनाङले एपीएफ क्लबलाई २-१ गोल अन्तरले पराजित गर्दै पहिलो जेसिस कपको उपाधि जितेको थियो।
माना
माना दश मुठी बराबरको अनाज आदि भर्ने भाँडो हो । बोलीचालीमा यसलाई मानु पनि भनिन्छ ।
जेसिस कप २०७४
करिव ४७ लाख खर्चमा प्रतियोगिता आयोजना गरिएकोथियो।संकलित रकम भने खेल विकाससँगै कुरिनटारमा जेसीसद्धारा निर्मित भूकम्प पीडितको लागि १४ वटा घर परिवारको शैक्षिक, आर्थिक विकासमा रकम खर्च गरिने आयोजकले जनाएको थियो।
उवा
उवा रोल्पा जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो।
स्टुअर्ट बिन्नी
स्टुअर्ट टेरेन्स रोजर बिन्नी (जन्म ३ जुन १९८४) एक भारतीय क्रिकेट खेलाडी हुन् जो घरेलु रणजी ट्रफी म्याच कर्नाटकको तर्फबाट खेल्छन् । बिन्नी दायाँ हातले ब्याटिङ तथा मध्यम गतिको बलिङ गर्छन् ।
व्यक्तिगत जीवन
उनी पूर्व भारतीय क्रिकेट खेलाडी रोजर बिन्नीको पुत्र हुन् ।
निमावीय
निमावीय सरुभक्तद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको नाटक हो।
एसआरएम विश्वविद्यालय
एसआरएम विश्वविद्यालय भारतीय राज्य उत्तर प्रदेशको मोदीनगरमा स्थित एउटा विश्वविद्यालय हो।
तरबार
तरबार काट्ने काममा उपयोग हुने लामो, पातलो र धारिलो फलामे हतियार हो । यसलाई असि; खड्ग; तलवार पनि भनिन्छ । =तस्वीर=
पश्चिमी चालुक्य साम्राज्य
पश्चिमी चालुक्य साम्राज्यले १०औँ र १२औँ शताब्दीको बीचमा पश्चिमी डेक्कन, दक्षिण भारतको अधिकांश भागमा शासन गरेको थियो। यस कन्नडिगा राजवंशलाई कहिलेकाहीँ कर्नाटक राज्यको आधुनिक बिदार जिल्लाको बसवकल्याण, कल्याणीमा यसको शाही राजधानी पछि कल्याणी चालुक्य भनिन्छ।
इतिहास
एक शताब्दी भन्दा बढीको लागि, दक्षिणी भारतका दुई साम्राज्यहरू, पश्चिमी चालुक्यहरू र तन्जोरको चोल राजवंशले भेंगीको उर्वर क्षेत्रलाई नियन्त्रण गर्न धेरै भीषण युद्धहरू लडे। यी द्वन्द्वहरूका क्रममा भेंगीका पूर्वी चालुक्यहरू, पश्चिमी चालुक्यहरूका टाढाका भतिजाहरू तर विवाहद्वारा चोलहरूसँग सम्बन्धित भएकाले स्थितिलाई थप जटिल बनायो। विक्रमादित्य छैटौंको शासनकालमा, ११औँ शताब्दीको उत्तरार्ध र १२औँ शताब्दीको प्रारम्भमा, पश्चिमी चालुक्यहरूले चोलहरूसँग दृढतापूर्वक विवाद गरे र उत्तरमा नर्मदा नदी र दक्षिणमा कावेरी नदीको बीचमा डेक्कनको अधिकांश भागमा फैलिएको शिखर शासक इलाकामा पुगेका थिए।
संस्कृति
पश्चिमी चालुक्यहरूले एक वास्तुकला शैलीको विकास गरे जुन आज संक्रमणकालीन शैलीको रूपमा चिनिन्छ, प्रारम्भिक चालुक्य वंश र पछिको होसला साम्राज्यको शैली बीचको वास्तुशिल्प सम्बन्ध गर्छ। यसका अधिकांश स्मारकहरू मध्य कर्नाटकको तुङ्गभद्रा नदीको सिमानामा रहेका जिल्लाहरूमा छन्। प्रसिद्ध उदाहरणहरू लक्कुंडीको काशिविश्वेश्वर मन्दिर, कुरुवट्टीको मल्लिकार्जुन मन्दिर, बगालीको कलेश्वर मन्दिर र इटगीको महादेव मन्दिर हुन्। यो दक्षिणी भारतमा ललित कलाको विकासको एक महत्त्वपूर्ण अवधि थियो, विशेष गरी साहित्यमा किनभने पश्चिमी चालुक्य राजाहरूले आफ्नो मातृभाषा कन्नड र संस्कृतमा लेखकहरूलाई प्रोत्साहन दिए।
शान्ति पर्व
शान्ति पर्वका अन्तर्गत ३ उपपर्व छन्-
तौथलीमाई
सिन्धुपाल्चोक जिल्ला स्थित तौथलीमाई मन्दिरमा भाद्रपूर्णिमा र दशैंको टीकाका दिन भव्य मेला लाग्छ । यो मन्दिर चौताराबाट २२ किलोमिटर पूर्वमा पर्छ ।
यो पनि हेर्नुहोस्
शक्तिपीठ
शालिखा उपजिल्ला
शालिखा बङ्गलादेशको मागुरा जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला खुलना विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
इतिहास
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने तात्कालिक समयमा पाकिस्तानी सेनाले यस उपजिल्लाको माथुरा जशोर राजमार्गमा बङ्गलादेशी लडाकुहरूलाई एक ठूलो खाडल खन्ने लगाई ७ लडाकुलाई जिउँदै खाडलमा पुरिदिएका थिए। स्थानीय राजाकारले तलकाहरीमा ७ बङ्गलादेशी लडाकुको हत्या गरेका थिए।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा मुख्यतया धान, जुट, तोरी, तेल, उखु, गहुँ लगायत अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया, आँप, कटहर, केरा, मेवा, खरबुजा, स्याउ, लिची आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, गहुँ पिसानी केन्द्र, काष्ठ सामग्री उत्पादन केन्द्र, बरफ उद्योग, बिस्कुट उद्योग, चकलेट उद्योग, कपास तथा कपडा उद्योग तथा प्लाष्टिक सामग्री उत्पादन कारखाना रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया जुट, धान, गहुँ, पिठो, गेडागुडी लगायत मौसमी तरकारी र अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेको बदाम, आलसको तेल र अलहर पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा ३८ हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा २ माछापालन केन्द्र, ४ कुखुरापालन केन्द्र र २ गाईवस्तु प्रजनन केन्द्रहरू रहेको छ।
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ६५.८०% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै मजदुरीमा ४.०८%, वाणिज्यमा १४.२१%, सञ्चार र यातायातमा २.८८%, उद्योगमा ०.७६% निर्माण क्षेत्रमा २.८८%, सुविधामा ५.०८%, धार्मिक सेवामा ०.१७%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा ०.१७% र अन्यमा ५.२१% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय शालिखा थानाको स्थापना सन् १९२४ मा भएको थियो भने सन् १९८३ जनवरी १५ का दिन यसलाई उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियो। हाल यस उपजिल्लामा ७ सङ्घ परिषद्, १०० मौजा/महल्ला र ११९ गाउँहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका सङ्घ परिषद्हरू प्रकार छन्; शतखाली सङ्घ परिषद्, शालिखा सङ्घ परिषद्, आडपाडा सङ्घ परिषद्, धनेश्वरगाती सङ्घ परिषद्, बुनागाती सङ्घ परिषद्, गङ्गाबामपुर सङ्घ परिषद् र तालखडी सङ्घ परिषद्।
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ४४% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ४९.४% छ भने महिलाको साक्षरता दर ३८.३%रहेको छ। यस उपजिल्लामा ३ क्याम्पस, २७ माध्यमिक विद्यालय, ४९ प्राथमिक विद्यालय, ५ सामुदायिक विद्यालय र १६ मदरसाहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्थाहरू यस प्रकार छन्; गङ्गारामपुर पिके माध्यमिक विद्यालय (सन् १९००), सीमाखाली माध्यमिक विद्यालय, आडपाडा माध्यमिक विद्यालय, शरशुना माध्यमिक विद्यालय, सीमाखमली प्राथमिक विद्यालय (सन् १९३२), आडपाडा प्राथमिक विद्यालय, शरशुना प्राथमिक विद्यालय, बागडाङ्गा शामसुल उलुम दाखिल मदरसा, परिपुर दाखिल मदरसा, शतखाली दारुल उलुम मदरसा आदि।
जाँ ग्राभ
जाँ ग्राभ (सन् १८५४-१९३९) - फ्रान्सेली निम्नपुँजीजीवी समाजवादी अराजकतावादका एक जना सिद्धान्तकार । बीसौं शताब्दीको प्रारम्भमा उनले अराजकतावादी शिल्पीसंघवादको स्थिति अपनाए । प्रथम विश्वयुद्ध (सन् १९१४-१९१८) का वर्षहरूमा उनी सामाजिक अन्धराष्ट्रवादी रहे ।
नेपाली एकाङ्की भाग १
नेपाली एकाङ्की भाग १ डा. केशव प्र. उपाध्यायद्वारा लेखिएको कृति हो। यस कृतिलाई साझा प्रकाशनले बजारमा ल्याएको हो। यो एक नेपाली भाषाको नाटक हो।
केन्द्रीय विश्वविद्यालय, भारत
भारतमा उच्च शिक्षा विभागले सामान्यतया संसदको ऐनद्वारा सङ्घ विश्वविद्यालय वा केन्द्रीय विश्वविद्यालयको स्थापना गरिएको हुन्छ,यसको बिपरित अधिकांश विश्वविद्यालयहरु राज्य सरकारहरुद्वारा स्थापित गरिएको हुन्छ। भारत सरकारले बिहार, गुजरात, हरियाणा, हिमाचल प्रदेश, जम्मू र कश्मीर, झारखंड, कर्नाटक, केरल, उडीसा, पञ्जाब, राजस्थान र तमिलनाडुमा १२ अरु केन्द्रीय विश्वविद्यालयको प्रस्ताव गरेको छ।
स्त्री पर्व
स्त्री पर्व वा "महिलाहरुका पुस्तक", भारतीय महाकाव्य महाभारतको अठारऔं पुस्तकहरुमध्ये ११औं हो। यसमा पारम्परिक रूपले ४ उप-पुस्तक र २७ अध्याय छन्, जस्तो कि महत्वपूर्ण संस्करण हो। स्त्री पर्वले युद्धका कारण महिलाहरुलाई पर्न गएको दुःख लाई वर्णन गर्ने गर्दछ। यो पर्व पुरुषहरुका दुःखलाई पनि वर्णन गर्दछ, जस्तो कि धृतराष्ट्र र पाण्डव बन्धुको । अध्यायहरुमा विदुर र व्यास द्वारा एउटा अनुष्ठान समावेश गरिएको छ जो कि ती प्रियजनहरुका लागि विश्राम शब्दले परिभाषित हुने संस्कारहरुका साथ नै गरिएको थियो, साथै यो मानिसहरुको मुक्ति अथवा पुनर्जन्म र एउटा कुँवासँग सम्बन्धित रहेको दन्त्यकथा रहेको छ।
स्त्री विलाप पर्व
युद्ध पश्चात स्त्री पर्व महिलाहरुका आघात र दुःख लाई वर्णन गर्दछ। यो तिनीहरुका सबै पुत्र र पौत्रहरुको मृत्युमा धृतराष्ट्रका दु: ख का एउटा बयानले खुल्ने गर्दछ। विदुर-हस्तिनापुर राज्यका मन्त्री र ऋषि व्यास मृत्यु र भावनात्मक क्षतिमा एउटा ग्रन्थका साथ आफ्नो दुःख लाई सान्त्वना दिने गर्दछ। यो अध्याय जन्म-पुनर्जन्मका सिद्धान्तलाई पनि प्रस्तुत गर्दछ। धृतराष्ट्र र कौरव महिलाहरु तब युद्धका मैदानमा आउने गर्छिन्। बाटोमा धृतराष्ट्र ती ३ शेष कुरु योद्धाहरुसँग भेटे। यस प्रकार राजासँग भेटेपछी, तिनीहरु बहादुर योद्धा एक अर्कासँग छुटिए। कृपा हस्तिनापुरा गईन्, कृतवर्मनले आफ्नो राज्यको मरम्मत गरे, जबकि द्रोणका पुत्रले व्यासका शरणका लागि पुनर्निर्माण गरे, जहाँ उनले पछी सौतिका पर्वमा पाण्डुका पुत्रहरुको सामना गरे अनि तिनीहरुद्वारा वशीभूत भए। महिलाहरु नोक्सान र प्रश्न युद्धले आफ्ना दु:ख व्यक्त गर्दछिन् - तिनीहरु युद्ध र मृत्युका लागि दुईटै पक्षहरुको आलोचना गर्दछ। पाण्डव भाई र पाण्डव पक्षका महिलाहरु, धृतराष्ट्रसँग भेटछिन्। कौरव राजाले दुर्योधनको मृत्युको प्रतिशोधमा आफ्ना भुजाहरुले कुल्चेर भीमलाई मार्ने प्रयास गरे। भीमको तर्फ उसकोद्वारा पोषित नराम्रो मनसायलाई अनुभूति गर्दै, कृष्णले असली भीमलाई तानेर, एउटा फलामको मूर्ति उपहार दिए। धृतराष्ट्रले त्सय प्रतिमालाई तोडे, फेरी भीमको मृत्युका लागि विलाप गरे। कृष्ण उसलाई साँचो कुरा बताए अनि उसको कार्यहरुको आलोचना गरे, जसमा धृतराष्ट्रलाई पछुतो गरे। कृष्ण र ऋषिहरुका साथ पाण्डव त्यसपछि, युद्धमा कौरव माता, जो आफ्नो सबै पुत्र और पौत्रहरुलाई गुमाएकी थिइन् अनि हैरानी गर्दै र रुँदै हेर्नलाई गईन्। आफ्नो पुत्रहरुको मृत्युका कारण दुःखीले पीडीत गान्धारीले राजा युधिष्ठिरलाई श्राप दिन चाहेका थिए। ऋषि व्यास आएर उनलाई उनको आफ्ना छोरालाई सिकाउन गईन्, ज्ञानको स्मरण गराए, "विजय धार्मिकतालाई अनुसरण गर्दछ", फेरी यो उद्घोष गर्दछ कि युद्ध धर्मका लागि लडिएको थियो। गान्धारी जवाफ दिन्छन् कि वहाँ युद्धलाई क्षमा गर्दछन्, तर युद्धका समयमा गरिएका कार्यहरुलाई क्षमा गर्न अप्ठ्यारो हुने गर्दछ जो कि अन्यायपूर्ण थियो। उनी यो कुरा बुझ्न चाहन्थिन् कि युद्धका समयमा मात्र युद्धका नियमहरुलाई दुरुपयोग किन गरिएको थियो, क्रूरताले धर्मको अभ्यास किन गरियो? उनी बहस गर्दैछन् कि किन त्वरित शान्तिको वाचा ती हतियारहरुको उपयोगलाई सही ठहराएका हुन् जो कि अन्धाधुन्ध हत्या गर्दछ, अन्य युद्ध अपराधहरु अनि अर्को तर्फका विरुद्ध भयावहता किन गरियो। फेरी उनी आफ्ना छोराका साथ द्वन्द्वको समयमा भीमसेनाको गतिविधिबाट रुष्ट भएका छन् र साथै दुर्सासनको रगतलाई चाहियो नै गरेर जस्ता युद्धमा उसले अन्य क्रूर कार्य गरे। ऋषि व्यास उसलाई स्मरण गराए कि, उसको छोरा पाण्डवहरुका विरुद्ध क्रूर कार्य गरे। गान्धारी फेरी सोधे कि क्रोधमा राजा युधिष्ठिर कहाँ गए? राजा युधिष्ठिरले काम्दै हात जोडेर वहाँसँग सम्पर्क गरे। उनले आफ्नो दोषहरुलाई स्वीकार गर्दछन् र नरम शब्दहरुमा उससँग सोध्यो कि ऊ श्रापित हुने योग्य छन्। यस्ता शब्दहरु बोल्ने युधिष्ठिरसँग, जो भयबाट माथि नै पुगे, गान्धारीको क्रोध शान्त भयो। ऋषि वर्तमानमा एउटा छुट्टै दृष्टिकोण प्रदान गर्दछ। गान्धारीपछी, पाण्डव भाई पाण्डवहरुका तर्फबाट दुई महिला कुन्ती र द्रौपदीसँग भेटे, जो कि युद्धका लागि आफ्ना-आफ्ना दुख व्यक्त गरिन्। उनी दुःखी हुने गर्दछिन् र सुझाव दिने गर्दछिन् कि युद्ध शुरू गर्नलाई सजिलो छ तर युद्ध कहिल्यै पनि समाप्त हुँदैन र यसको परिणाम दर्दनाक रूपले लम्बिने गर्दछ।