cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
जिल्ला मालपोत कार्यालय
४ रजिष्ट्रेशन फाँट
६ तामेली फाँट
७ प्रशासन शाखा
८ आर्थिक प्रशासन शाखा
९ प्रमुख मालपोत अधिकृत र मालपोत अधिकृतको कार्यकक्ष
यस कार्यालयबाट जग्गाको रजिष्ट्रेशन पास ,नामसारी दाखिलखारेज ,लगत व्यवस्थापन जस्ता कार्यहरूको सम्पादन गरिन्छ ।
रजिस्ट्रेशन पास भईसकेपछि लिखतको अभिलेख खडा गरी सुरक्षित राख्ने र संबन्धित व्यतिले प्रतिलिपि मागगरेमा नियमानुसार उपलब्ध गराउने काम यस कार्यालयबाट गरिन्छ ।यसका साथै अदालत ,बैङ्क तथा वित्तीय संस्थाहरूबाट आएका रोक्का राख्ने र फुकुवा भई आएमा फुकुवा जनाउने काम पनि यसै कार्यालयमार्फत हुन्छ ।
लगत व्यवस्थापनका लागि यस कार्यालयबाट मोठ फाँट भन्ने एउटा छुट्टै एकाइको व्यवस्थापन गरिएको हुन्छ कुनै जग्गा धनीको मृत्यु भएको अवस्थामा नाता प्रमाणको आधारमा विभिन्न प्रक्रियाहरू पुरा गरी त्यसको हकवालाको नाममा जग्गा नामासारी र दर्ता गर्ने कामहरू यसै कार्यालयबाट गरिन्छ ।
जग्गाधनीलाई प्रमाणपत्र वितरण गर्ने तथा यससंग संबन्धित समस्याहरूको  निराकरण गर्नेमा यस कार्यालयहरूको प्रमुख भूमिका रहेको हुन्छ ।
मालपोत कार्यालयमा कुनै कामको लागि सेवा लिन जाँदा निवेदन साथ आफु सँग आफ्नो सक्कल जग्गा धनी प्रमाण पुर्जा, नागरिकता प्रमाण पत्र, चालु आ.व. को तिरो तिरेको रसिद अनिवार्य लिएर भू-सेवा केन्द्र वा लेखपढी वा कानूनी व्यवसायी मार्फत जानुपर्दछ । सेवाको किसिम अनुसार आफु बसोबास गरेको वडा कार्यालयको किटानी सिफारिस पनि संलग्न गर्नुपर्छ । कामको प्रकृति अनुसार चाहिने कागजात, लाग्ने समय, तिर्नुपर्ने राजस्व र जिम्मेवार अधिकारी आदि जानकारी उक्त कार्यालयको नागरिक वडापत्रमा समेत उल्लेख गरिएको हुन्छ ।
महर्षि
महर्षि शब्द संस्कृतको महा र ऋषि शब्दको संयोजनबाट बनेको हो। यसको शाब्दिक अर्थ महाऋषि भन्ने हुन्छ।
टिना टेलर
अवार्डहरू
विजेता
मनोनयन
विद्यारण्यकेशरी अर्याल
कवि दैकज्ञकेशरीका छोरा विद्यारण्यकेशरी अर्यालले काशीमा बसी आफ्नो अध्ययन बढाउनुका साथै नेपाली भाषाको प्रगतिमा पनि चाख राखेको पाइन्छ । यिनका अहिलेसम्म प्राप्त कवितामा युगल गीत, द्रौपदी विलाप,वंशी चरित्र रहेका देखिन्छन् । अन्त्यानुप्रास र भाषिक दृष्टले कविता ऋणात्मक देखिए पनि यिनको साहित्य सेवा उल्लेखनीय छ ।
जैसीथोक
जैसीथोक नेपालको लुम्बिनी अञ्चलको गुल्मी जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो । यो ठाउँमा ५७८ वटा घर छन् ।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार जैसीथोकको जनसङ्ख्या २९३८ छ। यस मध्य पुरुष ४५%, र महिला ५५% छन्।
कार्डिफ सिटी फुटबल क्लब
कार्डिफ सिटी फुटबल क्लब (वेल्श: क्लव बी पी-लुडडे डीनस केर्डिडीड) एक व्यावसायिक फुटबल क्लब हो जसले कार्डिफे, वेल्स शहरमा आधारित छ, जसले प्रिमियर लिगमा प्रतिस्पर्धा गर्दछ, जो विश्व फुटबल लेग प्रणालीको शीर्ष तह हो।
तेली
तेली हिन्दू धर्ममा एक व्यापार गर्ने जाति हो । मुस्लिम धर्मान्तरित रोशनदार वा मुस्लिम तेली भनिन्छ । उनीहरू उत्तर भारत, पाकिस्तान तथा नेपालको तराईको छेउ छाउमा बसोबास गर्दछन् । यिनिहरूको थर साह वा साहु हुन् ।
धर्म
यिनिहरु हिन्दु, ईसाई तथा मुस्लिम धर्म मान्ने गर्दछन् ।
उत्पत्तिको इतिहास
तेली शब्द तेलबाट आको छ। तेली नाम यस कारण पर्यो किनकी उनीहरू तेलको खाने तेलको धंधा गर्छन । प्राचीनकालमा यि जातिका ब्यक्तिहरूसित तेलको मील हुने गर्थ्यो जसलाई 'कोल्हु' भन्ने गरिन्थ्यो जुन गोरुहरू द्वारा तेलको बीउको पेलाई गरेर तेल निकाल्ने गरिन्थ्यो ।
रत्नदास प्रकाश
नेपाली आधुनिक सङ्गीतको पहिलो चरण का प्रसिद्द् गायक(वि.सं.१९७०-२०४९) माष्टर रत्नदास प्रकाश |
उन का प्रसिद्दि का केही प्रसङ् हरू अहिले किंबदन्ती का रूपमा रहेका छन| उनले गाएको 'झमझम पानी पर्‍यो असारको रात', 'प्रेम पियारी तिमी छौ', 'छिटोछिटो जाऊ बादल', 'जोवन बित्यो आँसुले', 'व्यर्थै नरोऊ हे दिल', 'म आउने छु', 'न आयो नीँद आँखामा', 'डाक्छ मलाई पुकार्दै' आदि धेरै गीत अझै लोकप्रिय छ|
सगरमाथा (स्पष्टता)
सगरमाथा भन्नाले निम्न लिखित कुराहरू बुझाउनसक्छ:
फिफा बेलोन डी' ओर
यो अवार्डको सुरुवात सन् २०१० मा फ्रान्स फुटबल तथा फिफा वर्षको सर्वोत्कृष्ट खेलाडी लाई मिलाएर बनाइएको हो । सन् २०१० मा भएको पहिलो फिफा बेलोन डी' ओर को उपाधि अर्जेन्टिनाका स्टार खेलाडी लियोनेल मेस्सी ले जितेका थिए ।
फिफा बेलोन डी' ओर सम्मान
सन् २०१४ मा सम्मानको रूपमा ब्राजिलका महान् फुटबल खेलाडी पेलेलाई फिफा बेलोन डी' ओर सम्मान प्रदान गरियो । पेलेले ब्राजिललाई ३ पटक विश्वकप जिताउँदा समेत उनलाई फिफाको तर्फबाट कुनै सम्मान प्राप्त भएको थिएन किनकी उनको समयमा फिफा बेलोन डी' ओर युरोपियन खेलाडीलाई मात्र प्रदान गरिन्थ्यो ।
मेमोरी अफ द वर्ल्ड रजिस्टर
युनेस्को द्वारा सुचिकृत विश्व भरि छरिएर रहेका पुरातन महत्त्व का श्रव्य,दृश्य वा लिखित सामग्रीहरू |
फिफा बेलोन डी' ओर
बाह्य कडीहरू
फपप
मेमोरी अफ द वर्ल्ड रजिस्टर
Memory of the World Programme
म्यारिलिन स्टार
म्यारिलिन स्टार (जन्म १२ अप्रिल १९६९) क्यानडियन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन ।
चउर रिक्रिसनल सेन्टर
चउर रिक्रिसनल सेन्टर  रेडबुल फुटसल लिग खेल्ने एक फुटसल टिम हो।२०७३ को रेडबुल फुटसल लिगमा यो टिम समूह क मा परेको थियो।
सन्दर्भ सामग्री
श्रेणी :नेपाली फुटसल टिमहरू
ईश्वरपुर नगरपालिका
ईश्वरपुर नगरपालिका नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत जनकपुर अञ्चलमा पर्ने सर्लाही जिल्लामा अवस्थित एक नगरपालिका हो । ईश्वरपुर बजार रहेको ठाँउलाई नगरपालिकाको केन्द्र बनाइएको छ । यो नगरपालिका २०६८ साउन १ देखि लागू हुने गरी बनाइएको हो तर कार्यन्वयनमा हाल २०७१ जेष्ठ ४ देखि आएको हो । यसलाई नगरपालिका घोषणा गर्दा ईश्वरपुर, भक्तिपुर र बेला गाउँ विकास समितिहरू समावेश गरिएका हुन् । आर्थिक वर्ष २०६८/६९को बजेटमार्फत् मुलुकमा ४१ नयाँ नगरपालिका थपिंदा ईश्वरपुर पनि नगरपालिका बनेको हो । ईश्वरपुर नगरपालिकामा ७,६२५ घरधुरि छन । महानगरपालिका, उपमहानगरपालिका र नगरपालिका गरी अब मुलुकमा कूल १३० भएका छन् भने गाविसको संख्या ३ हजार ९ सय १५बाट घटेर ३ हजार ६ सय ३३ भएका छन ।
जनसङ्ख्या
ईश्वरपुर, भक्तिपुर र बेला गाविसहरूलाई मिलाएर ईश्वरपुर नगरपालिका बनाइएको हो । त्यसैले बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार यी ठाउँहरूको जनसङ्ख्यालाई जोडेर ईश्वरपुर नगरपालिकाको जनसङ्ख्या ४०,५११ रहेको छ ।
फिफा कन्फेडेरेसन कप
यो एक अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिता हो।जुन फिफाले आयोजना गर्ने गर्दैछ । प्रतियोगिता प्रत्येक ४ वर्षको अन्तरालमा हुने गर्दछ । यस प्रतियोगिता फिफा विश्वकपभन्दा ठिक एक वर्ष पहिले, विश्व कपको आयोजकले नै आयोजना गर्ने गर्दछ । प्रतियोगितामा प्रत्येक महादेशका प्रमुख फुटबल प्रतियोगिता विजेताहरूले मात्र सहभागी जनाउन पाउँदछन् ।
आयोजक
यस प्रतियोगिताको आयोजक स्वयम् फिफा विश्वकपको आयोजक हुने नियम छ । त्यसैले यस प्रतियोगिताको सम्पूर्ण जिम्मा विश्वकपकै आयोजकलाई नै दिइन्छ ।
पौभा
पौभाः भन्नाले नेपालका नेवार जातिहरूको मौलिक परम्परागत चित्रकला हो। यो चित्रकला तामाङ, शेर्पा तथा गुरुङ जातिहरू तथा तिब्बती परम्परागत चित्रकला थान्कासँग मिल्दोजुल्दो हुन्छ।
चित्रकला‍‍‍‍
पौभाः चित्रकलामा कपडामा देवीदेवताका चित्र अथवा कुनै धार्मिक कथासँग सम्बन्धित चित्रहरू बनाउने गरिन्छ। धार्मिक पुस्तकमा उल्लेख भएको उपदेश, कथाहरूको अध्ययन गरी तिनलाई प्रतीकको रूपमा विभिन्न मुद्रा, आशन तथा प्रतिमा लक्षण मिलाई पौभाःमा उतारिन्छ। पौभाः चित्रकलाका विषय धेरै हुन्छन्। यो महायान र बज्रयान दर्शनबाट पनि प्रभावित छ। यसैगरी शाक्त, शैव र वैष्णव पनि पौभाः चित्रकलामा उतारिन्छ।धार्मिक आस्थाबाट आरम्भ भएको पौभाः अहिले आधुनिक र उत्तरआधुनिक चित्रकलाको दाँजोमा चर्चामा नआए पनि यसको महत्त्व घटेको छैन। खर्चिलो र बढी समय लाग्ने भएकाले यसमा लाग्नेहरू थोरै छन्।
हिमालय शमशेर जङ्गबहादुर राणा
हिमालय शमशेर जङ्गबहादुर राणा नेपालका बैङ्कर तथा नेपाल राष्ट्र बैङ्कका पहिलो गभर्नर हुन् । यिनी अप्रिल २६, १९५६ देखि फेब्रुअरी ७, १९६१ सम्म नेपाल राष्ट्र बैङ्कको गभर्नर थिए। उनले पछि हिमालयन बैङ्क लिमिटेड नामको ब्याङ्क खोलेका छन् जुन नेपालको क बर्गको बैङ्कमा गनिन्छ।
प्रारम्भिक जीवन
हिमालय शमशेर राणा प्रधान मन्त्री श्री ३ देव शम्शेरको नाती थिए।  सोही कारण उनले  जन्मँदै कर्नेल उपाधि पाएको थिए। उनी पनि देशको प्रधानमन्त्री बन्ने रोलक्रममै थिए।
पहिलो अर्थसचिव
१३ मंसिर, २००८ मा शमशेर अर्थसचिव नियुक्त भए। १३ मंसिर २००८ को गजेटअनुसार उनी सहित १५ जना सचिव नियुक्ति गरिएको थियो । अर्थसचिव हिमालय शमशेर जबराले अर्थमन्त्रीले आफू लगायत तीनजना एमए पास गरेका युवालाई केही दिन काम लगाई राम्रो कामको आधारमा आफूलाई सचिवमा छानेको बताउनुभएको थियो। उनले वि.सं. २००७ सालपछि ५ वर्ष देशको पहिलो अर्थसचिव भई कार्यरत रहँदा अर्थमन्त्रालय र त्यस मन्त्रालय मातहतका नयाँ निकायहरु संस्थापन गर्न सकृय भूमिका निर्वाह गरे ।
नेपाल राष्ट्र बैँकको पहिलो गभर्नर
उनले त्यसपश्चात् नेपाल राष्ट्र बैँकको पहिलो गभर्नरमा नियुक्त भई सो बैँक संस्थापन गर्ने अवसर पाए । यसबाहेक पनि केही नयाँ निकाय तथा संस्थानहरु संस्थापन गरे । तर, उनलाई नेपाल राष्ट्र बैँकका पूर्व गभर्नरकै रूपमा चिनियो । राष्ट्र बैँकले आर्थिक सल्लाहकारको कर्तव्य निर्वाह गर्दा नेपाल सरकारलाई सत् परामर्श दिनुपर्छ भन्ने मान्यता राख्दै यस संस्थाको छापमा ‘असतोमा सद् गमय’ भन्ने निर्देशक बचन राख्न उनले नै लगाएको हुन् । छापको डिजाइन बालकृष्ण समकी सुपुत्री कलाकार ज्वालाले गरेकी हुन् । उनको ४ वर्ष ८ महिनाको कार्यकालमा देशमा दूरगामी असर पार्ने केही कार्यक्रमहरू सम्पन्न गर्न सफल भयो । उहिलेदेखि भारतीय रुपैँयामा कारोबार गरिने नेपालको तराई क्षेत्रमा अप्रत्याशित सहजताका साथ नेपाली रुपैँयालाई चलनचल्तीमा स्थापित गर्न सफल भए । तराई प्रदेश नेपाल राज्यको अर्थतन्त्रको अभिन्न अङ्ग हो भन्ने तराईवासीहरूले अनुभव गर्न थाले ।
त्यसबेला नेपाल राष्ट्र बैङ्क स्थापना गर्नुको मुख्य उद्देश्य एउटा मुलुकमा एउटै मुद्रा चलनचल्तीमा हुनुपर्छ भन्ने थियो । २०१३ सालमा नेपालमा द्वध मुद्रा चलन थियो । काठमाडौँ उपत्यका र पहाडमा नेपाली रुपैयाँ चलनचल्तीमा हुने, झापादेखि कन्चपुरसम्मको तराई र भित्री मधेशमा भारतीय मुद्रा चलनमा थियो । सरकारले नै भारतीय रुपैयाँ चलनचल्तीमा ल्याएको हो । भारुमै मालपोत उठाउँथ्यो, भारुमै खर्च गरिन्थ्यो ।
नेपाल राष्ट्र बैङ्क स्थापना भएपछि बैङ्क अफ इग्ल्यिान्डदेखि सबै ठाउँमा खाता खोलियो । र, ब्रिटिसहरूले गोर्खालीहरूको पेन्सनका लागि जुट पाउन्ड साट्न राष्ट्र बैङ्कमा आउन थाले । विदेशी विनियममा पनि हामी आत्मनिर्भर भयौं । आफ्नो कमाइबाट नेपाल आफैले खर्च गर्न सक्ने भयो ।
राष्ट्र बैङ्क स्थापना भएको २०–२५ वर्षसम्म बैङ्कहरूको नियमन र अनुगमन गर्ने कामै भएन । नेपाली मुद्रा कसरी चलाउने भन्नेमै ५ वर्ष लाग्यो, त्यसपछि विदेशी विनियमको काम भयो । त्यसपछि नोट निस्काशनको प्रवन्ध गर्‍यौं । जुद्ध शमशेरको पालामा नेपाली नोट निस्कासन भयो, त्यसबेला कागजको मुद्रा निस्कासन गर्दा सुरक्षा राख्नुपर्ने प्रावधान थिएन । राष्ट्र बैङ्क स्थापना भएपछि नोट निस्कासनको सुप्रबन्ध गरियो। त्यसको अर्थ नोट निस्कासन गर्न सरकारले सीमा तोक्थ्यो । त्यसको ५० प्रतिशत सुन, चाँदी राख्नुपर्ने ऐन नियम बनाए । नोट निस्कासन गरिसकेपछि नोट च्यात्यो, महिल्यो भने त्यसलाई साट्ने प्रणाली थिएन । त्यसको व्यवस्था पनि गरे ।
अपदस्थ
जब महेन्द्र महाराजधिराजले संसद विघटन गरेर सत्ता लिए । बहुदलीय व्यवस्थामा विश्वास गर्नेहरु सबैलाई राजा महेन्द्रले अपदस्थ गरे । त्यो अपदस्थमा उनी पनि परे ।
शङ्खेत्रो
शङ्खेत्रो (अन्य स्थानिय नाम: सुन्गटे) क्यारेवियनकोको सुन्तला र ईन्डोनेसियाको भोगटेको वर्णशंकर गरिएको फल हो|
सहोत्तरतन्त्र
केशर पुस्तकालयमा रहेको ताडपत्रमा लेखिएको सहोत्तरतन्त्र आयुर्वेद सम्बन्धी ११३४ वर्ष पुरानो हस्तलिखित ग्रन्थ हो।यसमा मुटु, छाला, प्रसूतिरोग लगायतका रोग र उपचार विधि समेटिएका छन्। यो पुस्तक लाई हालसालै युनेस्को को मेमोरी अफ द वर्ल्ड रजिस्टर मा सुचीकृत भएको  छ |
नेपालका दुई पाण्डुलिपि युनेस्कोद्वारा सूचीकृत
देवानी संहिता
देवानी संहिता सम्पत्ति, परिवार र दायित्वसँग सम्बन्धित निजी कानूनको संहिता हो।
देवानी संहिता भएको क्षेत्राधिकारमा सामान्यतया देवानी कार्यविधिको संहिता पनि हुन्छ। देवानी संहिता भएका केही क्षेत्राधिकारहरूमा, निजी कानूनका केही मुख्य क्षेत्रहरू जुन अन्यथा सामान्यतया देवानी संहितामा संहिताबद्ध हुनेछन् त्यसको सट्टा व्यावसायिक संहितामा संहिताबद्ध हुन सक्छ।
इतिहास
संहिताकरणको इतिहास पुरातन बेबिलोनमा फिर्ता हुन्छ। सबैभन्दा पुरानो जीवित देवानी संहिता उर-नम्मुको संहिता हो, जुन २१००-२०५० ईसा पूर्वमा लेखिएको थियो। कोर्पस जुरिस सिभिलिस, बाइजान्टिन सम्राट जस्टिनियन द्वारा ५२९ र ५३४ ईस्वी बीच उत्पादन गरिएको रोमन कानूनको संहिताकरण, देवानी कानून कानुनी प्रणालीहरूको आधार बनाउँछ।
युरोपेली संहिता र अन्य महाद्वीपहरूमा प्रभाव
संहिताकरणको विचार प्रबुद्धताको युगमा पुन: देखा पर्‍यो, जब यो विश्वास गरिएको थियो कि जीवनका सबै क्षेत्रहरूलाई मानव तर्कसंगततामा आधारित निर्णायक प्रणालीमा व्यवहार गर्न सकिन्छ, रोमन साम्राज्यको समयमा रोमन कानूनको प्रारम्भिक संहिताहरूको अनुभवबाट पछ्याउँदै। ।
आधुनिक संहिताकरणको पहिलो प्रयास १८ औं शताब्दीको दोस्रो भागमा जर्मनीमा भएको थियो, जब अस्ट्रिया, प्रशिया, बाभेरिया र सक्सोनी राज्यहरूले आफ्ना कानूनहरू संहिताबद्ध गर्न थाले। यो सम्प्रदाय प्रयोग गर्ने पहिलो विधान बाभेरियामा १७५६ को कोडेक्स म्याक्सिमिलियनस बाभेरिकस सिभिल थियो, अझै ल्याटिन भाषा प्रयोग गर्दै। यो १७९२ मा एक कानूनी संकलन द्वारा पछ्याइएको थियो जसमा देवानी, दण्डनीय, र संवैधानिक कानून समावेश थियो, Allgemeines Landrecht für die Preussischen Staaten (Prussian States को लागि सामान्य राष्ट्रिय कानून) राजा फ्रेडरिक द्वितीय महान द्वारा जारी गरिएको। अस्ट्रियामा, पूर्ण रूपमा विकसित संहिताकरणको दिशामा पहिलो चरण अझै अपूर्ण कोडेक्स थेरेसियानस (१७५३ र १७६६ को बीचमा संकलित), जोसेफिनियन कोड (१७८७) र पूर्ण वेस्ट ग्यालिशियन कोड (१७९७ मा ग्यालिसियामा परीक्षणको रूपमा लागू गरिएको) थिए। अन्तिम अस्ट्रियाको देवानी संहिता (जसलाई Allgemeines bürgerliches Gesetzbuch, ABGB भनिन्छ) सन् १८११ मा नेपोलियन युद्धको प्रभावमा पवित्र रोमन साम्राज्यको विघटनपछि मात्र पूरा भएको थियो। संहिताकरणमा कानुनी प्रत्यारोपण मार्फत पछ्याउने पहिलो देशहरू मध्ये एक सर्बिया थियो, सर्बियाको देवानी संहिता (१८४४)।
यसैबीच, फ्रान्सेली नेपोलियन संहिता ( कोड सिभिल ) केही वर्षको तयारी पछि १८०४ मा लागू गरिएको थियो, तर यो फ्रान्सेली क्रान्तिको बच्चा थियो, जुन यसको सामग्रीबाट दृढतापूर्वक प्रतिबिम्बित हुन्छ। फ्रान्सेली संहिता सबैभन्दा प्रभावशाली थियो किनभने यो नेपोलियन युद्धको समयमा फ्रान्सेली कब्जामा रहेका धेरै देशहरूमा पेश गरिएको थियो। विशेष गरी, इटाली, बेनेलक्स देशहरू, स्पेन, पोर्चुगल जस्ता देशहरू (१८६७ को देवानी संहिता, पछि १९६६ को देवानी संहिताले प्रतिस्थापित, जुन जर्मन BGB द्वारा कडा रूपमा प्रभावित छ), ल्याटिन अमेरिकी देशहरू, प्रान्त क्यानाडाको क्युबेक, र अन्य सबै पूर्व फ्रान्सेली उपनिवेशहरू जसले आफ्नो देवानी कानून प्रणालीलाई नेपोलियन संहितामा बलियो हदसम्म आधार दिन्छ। यो गलत धारणा हो कि संयुक्त राज्य अमेरिकाको लुइसियाना राज्यले नेपोलियन संहितामा उनीहरूको देवानी संहिता आधारित छ। बरु, संहिताको मस्यौदाकर्ताहरूलाई हालको कानुनको आधारमा देवानी संहिता लेख्न निर्देशन दिइएको थियो, र त्यसबेला लागू भएका कानूनहरू लास सिएटे पार्टिडासमा आधारित स्पेनिस कानूनहरू थिए।
२००२ देखि क्याटालोनियाको देवानी संहिताको पहिलो कानूनको साथ, क्याटालोनियाको संसदले धेरै कानूनहरू क्याटालोनियाको सिविल कोडको क्रमिक पुस्तकहरूलाई अनुमोदन गरेको छ। यसले क्याटालोनियाको देवानी कानून, धेरै विशेष कानून र दुई आंशिक संहिताहरूको अधिकांश संकलनलाई प्रतिस्थापन गरेको छ। दायित्व र सम्झौता सम्बन्धी छैठौं पुस्तक मात्र स्वीकृत हुनुपर्दछ।
युरोपमा, संयुक्त अधिराज्य र आयरल्याण्डको साझा कानून देशहरू बाहेक, केवल स्क्यान्डिनेभिया संहिताकरण आन्दोलनबाट अछुतो रह्यो। देशमा मूल रूपमा लागू गरिएको देवानी संहिताको विशेष परम्पराले प्रायः कानुनी व्याख्यामा प्रयोग गरिने कार्यप्रणालीमा दिगो प्रभाव पार्ने विचार गरिन्छ। तुलनात्मक कानूनका विद्वानहरू र (वित्तीय) विकासको कानुनी उत्पत्ति सिद्धान्तलाई प्रवर्द्धन गर्ने अर्थशास्त्रीहरूले सामान्यतया देवानी कानून परम्पराका देशहरूलाई फ्रान्सेली, स्क्यान्डिनेभियन वा जर्मन समूह ( जर्मनी, अस्ट्रिया, स्विट्जरल्याण्ड, लिकटेन्स्टाइन, जापान, सहित) को रूपमा उप-विभाजन गर्छन्। चीन, ताइवान र दक्षिण कोरिया )।
अमेरिकामा देवानी संहिताहरू
क्यानाडामा जारी गरिएको पहिलो देवानी संहिता १८०४ को नयाँ ब्रन्सविकको थियो, फ्रान्सेली देवानी संहिताको १८०० परियोजनाबाट प्रेरित थियो, जसलाई Projet de l'an VIII (८ औं वर्षको परियोजना) भनिन्छ; तैपनि, १८०८ मा एक Digeste de la loi सिविल स्वीकृत गरियो।
संयुक्त राज्यमा, संहिताकरण पहिलो नजरमा व्यापक रूपमा देखिन्छ, तर अमेरिकी कानुनी संहिताहरू वास्तवमा सामान्य कानून नियमहरू र विभिन्न प्रकारका तदर्थ कानूनहरूको संग्रह हुन्; अर्थात्, तिनीहरू तार्किक सुसंगतता पूरा गर्न चाहँदैनन्। उदाहरणका लागि, क्यालिफोर्निया देवानी संहिताले सामान्य कानूनको सिद्धान्तलाई धेरै हदसम्म संहिता बनाउँछ र अन्य सबै देवानी संहिताहरूबाट फारम र सामग्रीमा धेरै फरक छ। अर्को अनौठो उदाहरण लुइसियाना देवानी संहिता हो, जो स्पेनी कानून लास सिएटे पार्टिडासमा आधारित छ, तर फ्रान्सेली कानूनमा आधारित रहेको गलत रूपमा श्रेय दिइएको छ।
१८२५ मा, हाइटीले एक कोड सिभिल जारी गर्यो, जुन नेपोलियनको एक प्रतिलिपि मात्र थियो; जबकि लुइसियानाले आफ्नो डाइजेस्टलाई खारेज गर्‍यो, जसलाई सोही वर्ष कोड सिभिल डे ल'इटात डे ला लुइसियानले प्रतिस्थापन गर्यो।
मेक्सिकोको ओक्साका राज्यले १८२७ मा पहिलो ल्याटिन अमेरिकी देवानी संहिता जारी गर्‍यो, फ्रान्सेली देवानी संहिताको प्रतिलिपि बनाउँदै।
पछि, १८३० मा, बोलिभियाको देवानी संहिता, फ्रान्सेलीको एक संक्षेपित प्रतिलिपि, एन्ड्रेस डे सान्ता क्रुज द्वारा जारी गरियो। नवीनतम, केहि परिवर्तन संग, कोस्टा रिका द्वारा १८४१ मा अपनाएको थियो।
डोमिनिकन गणतन्त्र, १८४५ मा, फ्रान्सेली भाषामा मूल नेपोलियन कोड लागू गरियो (स्पेनिशमा अनुवाद १८८४ मा प्रकाशित भएको थियो)।
१८५२ मा, पेरुले आफ्नै देवानी संहिता (१८४७ को एक परियोजनामा आधारित) जारी गर्यो, जुन फ्रान्सेलीको साधारण प्रतिलिपि वा नक्कल थिएन, तर पहिलेको क्यास्टिलन कानून ( रोमन मूलको) मा आधारित थप मौलिक पाठ प्रस्तुत गर्‍यो। पेरुभियन क्षेत्र मा बल मा।
चिलीले १८५५ मा आफ्नो देवानी संहिता जारी गर्‍यो, यो योजना र सामग्री दुवैका लागि फ्रान्सेली संहिताको सामना गर्ने मूल कार्य (त्यस क्षेत्रमा लागू क्यास्टिलन कानून जस्तै) जुन एन्ड्रेस बेलो (१८३३ मा सुरु भएको) द्वारा लेखिएको थियो। यो कोड इक्वेडर द्वारा १८५८ मा अभिन्न रूपमा अपनाएको थियो; १८५९ मा एल साल्भाडोर ; १८६२ मा भेनेजुएला (केवल त्यो वर्षको समयमा); १८६७ मा निकारागुआ ; १८८० मा होन्डुरस (१८९९ सम्म, र फेरि १९०६ देखि); १८८७ मा कोलम्बिया ; र पनामा (१९०३ मा कोलम्बियाबाट अलग भएपछि)।
१८६५ मा, कोड सिभिल डु बास-क्यानाडा (वा तल्लो क्यानाडाको देवानी संहिता) तल्लो क्यानाडा (पछि क्यानाडाको क्युबेक प्रान्त ) मा जारी गरियो। यसलाई १९९१ मा क्युबेकको नयाँ देवानी संहिताद्वारा प्रतिस्थापन गरिएको थियो, जुन १९९४ मा लागू भयो।
उरुग्वेले आफ्नो संहिता १८६८ मा जारी गर्यो, र अर्जेन्टिनाले १८६९ मा ( Dalmacio Vélez Sársfield द्वारा काम)। पाराग्वेले १९८७   मा यसको संहिता अपनायो, र १८७७ मा ग्वाटेमालाले १८५२ को पेरुभियन संहिता अपनायो।
१९१६ मा पानामाले अर्जेन्टिनाको संहिता १९०३ लाई प्रतिस्थापन गर्ने निर्णय गर्यो।
क्युबामा १९८७ सालसम्म स्पेनको पुरानो देवानी संहिता थियो जब जनताको शक्तिको राष्ट्रिय सभाले क्युवाली देवानी संहिता, कानून ५९ लाई अनुमोदन गर्यो।
एशिया मा देवानी संहिता
१८६८ को पोर्तुगाली देवानी संहिता एशियाको पोर्चुगिज विदेशी क्षेत्रहरू ( पोर्तुगाली भारत, मकाउ र पोर्तुगाली टिमोर ) मा १८७० बाट पेश गरिएको थियो, स्थानीय परिमार्जनहरू पछि पेश गरिएको थियो। यो १९६१ मा पोर्चुगल शासनको अन्त्य पछि पनि पूर्व पोर्चुगिज भारतमा प्रभावकारी रह्यो। यो अझै पनि हालको भारतीय क्षेत्र गोवा (स्थानीय रूपमा गोवा देवानी संहिता भनेर चिनिन्छ), दमन र दीव र दादरा र नगर हवेलीमा लागू छ। मकाउ र पोर्तुगाली टिमोर अझै पनि पोर्तुगाली शासनको अधीनमा थिए जब १८६८ को पोर्तुगाली देवानी संहिता १९६६ को द्वारा प्रतिस्थापित गरियो, यसलाई पछि यी क्षेत्रहरूले अपनाए। पूर्वी टिमोर (पूर्व-पोर्तुगाली टिमोर) मा, पोर्चुगल संहिता इन्डोनेसियाली संहिता द्वारा प्रतिस्थापित गरिएको थियो जब इन्डोनेसियाले १९७५ मा त्यो क्षेत्र कब्जा गर्यो। मकाउले १९९९ मा आफ्नै देवानी संहिता अपनायो, यद्यपि यो १९६६ को पोर्चुगल संहितामा मा आधारित थियो
साथै १८८९ को स्पेनको देवानी संहिता यसको उपनिवेश, फिलिपिन्समा लागू हुनेछ, र यो स्पेनी शासनको अन्त्य पछि पनि लगभग पचास वर्षको अमेरिकी शासन पछि फिलिपिन्सले १९५० मा आफ्नै देवानी संहिता लागू नगरेसम्म लागू रहनेछ।
एसियाका अन्य देशहरूको धेरै कानुनी प्रणालीहरू देवानी कानून परम्परा भित्र छन् र देवानी संहिता लागू गरेका छन्, प्रायः जर्मन देवानी संहिताबाट व्युत्पन्न; त्यो चीन, जापान, कोरिया, थाइल्याण्ड (देवानी र वाणिज्य संहिता), ताइवान र इन्डोनेसिया (जुन डच देवानी संहिता, Burgerlijke Wetboek प्रभावित छ) को मामला हो। )।
भारतीय संविधानले यसको राज्य नीतिको निर्देशक सिद्धान्तमा अनुच्छेद ४४ मा एक समान देवानी संहिताको सिफारिस गर्दछ। भारतीय संसदले यस सम्बन्धमा कानुन पारित गर्न बाँकी छ ।
देवानी संहिताको सामग्री
एक सामान्य देवानी संहिताले सामान्य वकिललाई करारको कानून, टर्ट्स, सम्पत्ति कानून, पारिवारिक कानून र उत्तराधिकारको कानून भनेर चिनिने कानुनका क्षेत्रहरूसँग सम्बन्धित छ। वाणिज्य कानून, कर्पोरेट कानून र देवानी का कार्यविधी सामान्यतया अलग-अलग संहिताबद्ध हुन्छन्।
पुराना देवानी संहिताहरू जस्तै फ्रेन्च, इजिप्शियन, अस्ट्रिया र स्पेनिसहरू रोमन न्यायविद् गायसको संस्थागत प्रणाली अन्तर्गत संरचित छन् र सामान्यतया तीनवटा ठूला भागहरू छन्:
जर्मनी, स्विट्जरल्याण्ड, ग्रीस, पोर्चुगल, रोमानिया र क्याटालोनिया जस्ता नयाँ संहिताहरू Pandectist प्रणाली अनुसार संरचित छन्:
लुइसियाना राज्यको देवानी संहिता, संस्थागत प्रणालीलाई पछ्याउँदै, पाँच भागमा विभाजन गरिएको छ:
पाण्डेक्टिज्मले पहिलेका संहिता र तिनको व्याख्यामा पनि प्रभाव पारेको थियो। उदाहरणका लागि, अस्ट्रियाको देवानी कानून सामान्यतया पाण्डेक्ट प्रणाली (जुन अस्ट्रियन र जर्मन संहिताहरू लागू भएको बेलामा जर्मन विद्वानहरूले बनाएका थिए) अनुसार पढाइन्छ, यद्यपि यो संहिताको संरचनासँग मेल खाँदैन।
महत्त्वपूर्ण देवानी संहिताहरू
देश वा क्षेत्रहरूको नामको वर्णमाला क्रम अनुसार राष्ट्रिय वा क्षेत्रीय देवानी संहिताहरूको सूची निम्न छ:
सन्दर्भहरू
<references group="" responsive="1">
गौशाला नगरपालिका
गौशाला नगरपालिका नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत जनकपुर अञ्चलमा पर्ने महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक नगरपालिका हो । गौशाला बजार रहेको ठाँउलाई नगरपालिकाको केन्द्र बनाइएको छ । यो नगरपालिका २०६८ साउन १ देखि लागू हुने गरी बनाइएको हो तर कार्यन्वयनमा हाल २०७१ जेष्ठ ४ देखि आएको हो । यसलाई नगरपालिका घोषणा गर्दा गौशाला, निगौली र रामनगर गाउँ विकास समितिहरू समावेश गरिएका हुन् । आर्थिक वर्ष २०६८/६९को बजेटमार्फत् मुलुकमा ४१ नयाँ नगरपालिका थपिंदा गौशाला पनि नगरपालिका बनेको हो । महानगरपालिका, उपमहानगरपालिका र नगरपालिका गरी अब मुलुकमा कूल १३० भएका छन् भने गाविसको संख्या ३ हजार ९ सय १५बाट घटेर ३ हजार ६ सय ३३ भएका छन ।
जनसङ्ख्या
गौशाला, निगौली र रामनगर गाविसहरूलाई मिलाएर गौशाला नगरपालिका बनाइएको हो । त्यसैले बि.स.२०६८ को जनगणना अनुसार यी ठाउँहरूको जनसङ्ख्यालाई जोडेर गौशाला नगरपालिकाको जनसङ्ख्या ३२,१११ रहेको छ । गौशाला नगरपालिकामा ५,७१८ घरधुरि छन ।
जैसीथोक मण्डन
जैसीथोक मण्डन नेपालको बागमती अञ्चलको काभ्रेपलाञ्चोक जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो । यो ठाउँमा ५७९ वटा घर छन् ।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २००१को जनगणना अनुसार जैसीथोक मण्डणको जनसङ्ख्या ३१०९ छ। यस मध्य पुरुष ४९%, र महिला ५१% छन् ।
फिरफिरे
फिरफिरे बुद्धिसागरद्वारा लेखिएको उपन्यास हो। यो उपन्यास उनको दोस्रो उपन्यास हो । सङ्ग्रहमा नेपाली समाजमा घट्ने गरेका विविध घटनालाई बाँसबारीसंग जोडेर देखाउन खोजिएको छ। दुई बालसखा पवन र बसन्तको प्रयोग गरेर कथाकारले प्रेमलाई दर्शाएका छन। उनीहरू बिचको प्रेम, प्रेम गराउने कारक, प्रेमले निम्त्याएको परिस्थिति र जीवनमा प्रेमको महत्त्वलाई सरल रूपमा बुझाएको छ।
माथ्यु रिका
माथ्यु रिका (Matthieu Ricard)को जन्म सन् १९४६ फेब्रुअरी महिनाको १५ तारिखका दिन फ्रान्सको ईक्स-ले-बाँ भन्ने ठाँउमा भएको हो। उनका बुबा जँ-फ्रँस्वा रवेल एक प्रख्यात चिन्तक एवं पत्रकार हुनुन्थ्यो भने आमा यान लो तूम्लाँ एक चित्रकार हुनुहुन्छ। माथ्यु रिका हाल नेपालको वौद्ध वा बौद्धनाथ स्थित शेचेन गुम्बामा बस्नु हुन्छ। (हेर्नुस्: )
-
माथ्यु रिका को वेब साईट
अर्नाहा, सर्लाही
अर्नाहा नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत जनकपुर अञ्चलमा पर्ने सर्लाही जिल्लामा अवस्थित एक गाउँ विकास समिति हो ।
जनसङ्ख्या
अर्नाहा गाउँ विकास समितिको जनसङ्ख्या ३,९७४ रहेको छ । अर्नाहा गाउँ विकास समितिमा ६३९ घरधुरि छन ।
अल्बर्ट आइन्स्टाइन
यस पाठका केही श्रोतहरु वार्तालापमा राखिएको छ । यसलाई परिमार्जित गरी वा अङ्ग्रेजीबाट उल्था गरी मुख्य लेखमा सार्न सकिन्छ ।
आइन्स्टाइनले सापेक्षता को विशेष र सामान्य सिद्धान्तसहित धेरै योगदान दिए । उनको अन्य योगदानहरु मा- सापेक्ष ब्रह्माण्ड, केशिकीय गति, क्रान्तिक उपच्छाया, सांख्यिक मेकानिक्सका समस्याहरु, अणुहरु को ब्राउनियन गति, अणुहरूलाई उत्परिवर्त्तन संभाव्यता, एक अणुयुक्त ग्याँसको क्वान्टम सिद्धान्त, कम विकिरण घनत्वयुक्त प्रकाशको ऊष्मीय गुण, विकिरणको सिद्धान्त, एकीकृत क्षेत्र सिद्धान्त र भौतिकीय ज्यामितीकरण समाविष्ट छ ।
आइन्स्टाइनले पचास भन्दा बढी शोध-पत्र र विज्ञान भन्दा अलग किताबहरु लेखे । १९९९ मा टाइम पत्रिकाले उनलाई शताब्दी-पुरूष घोषित गर्यो । एक सर्वेक्षणका अनुसार उनलाई सर्वकालीन महानतम् वैज्ञानिक मानियो । आइन्स्टाइन शब्द बुद्धिमानको पर्याय मानिन्छ ।
बाल्यकाल र शिक्षा
अल्वर्ट आइन्स्टाइनको जन्म जर्मनीमा वुटेमबर्गको एक यहूदी परिवारमा भयो । उनका पिताको नाम  उल्म थियो ।उनकापिता एक इन्जीनियर र सेल्सम्यान  पनि थिए । उनका आमा पाऊलिन आइन्स्टाइन थिइन् । हुनत आइन्स्टाइनलाई शुरू-शुरूमा बोलाईमा समस्या हुन्थ्यो, तर उनी पढाईमा अव्वल थिए । उनको मातृ-भाषा जर्मन थियो र पछि उनले इटालियन र अङ्ग्रेजी सिके ।
१८८० मा उनको परिवार म्यूनिख शहरमा गए जहाँ उनको पिता र काकाले Elektrotechnische Fabrik J. Einstein & Cie नामक कम्पनी खोले । यो कम्पनी बिजुलीको उपकरण बनाउँथ्यो र यसले म्यूनिकको अक्टोबर फेस्ट मेलामा पहिलो पल्ट उज्यालोको व्यवस्था पनि गरेको थियो । उनको परिवार यहूदी धार्मिक परम्पराहरूलाई मान्दैनथ्यो, र आइन्स्टाइन क्याथोलिक विद्यालयमा पढ्न गए । आफ्नी आमाले भने पछि उनले सारङ्गी बजाउन सिक्न थाले । उनलाई यो कुरा मन पर्दैनथ्यो र पछि यसलाई छोडे, तर पछि मोजार्टको सारङ्गी सङ्गीतमा उनलाई धेरै आनन्द आउँथ्यो ।
हर्मन आइन्स्टाइनको छोरा पाँच देखि दस वर्षको उमेरसम्म एक क्याथोलिक प्राथमिक स्कूलमा पढे । हुनत आइन्स्टाइनले बाल्यकालमा शुरुमा बोलाईमा समस्या भएपनि पछि राम्ररी बोल्न सिके । उनी प्राथमिक स्कूलमा एक अव्वल छात्र थिए । आइन्स्टाइनले रमाइलोको लागि मोडल र यान्त्रिक उपकरणहरूको निर्माण गरे र गणितमा प्रतिभा देखाउन पनि शुरू गरे| १८८९ म्याक्स तल्मूडले दस वर्षीय आइन्स्टाइनलाई विज्ञानको महत्त्वपूर्ण ग्रन्थहरु सिकाए । तल्मूड एक गरीब यहूदी मेडिकल छात्र थिए । यहूदी समुदायले तल्मूडलाई छ वर्षको लागि प्रत्येक शुक्रबार आइन्स्टाइनसँग भोजन गराउने व्यवस्था गरे । यस समयभरी तल्मूडसँगै आइन्स्टाइन पुरा मनले धर्मनिरपेक्ष शैक्षिक हितहरूको माध्यमबाट धेरै निर्देशित भए ।
विवाह र पारिवारिक जीवन
ज्यूरिचमा पढ्दापढ्दै गर्दाकी एक सहपाठी मितेवा मोरेकसँग उनले सन् १९०४ मा विवाह गरे । सन् १९०४ मा पहिलो छोरा ड्रान्स अल्वर्ट र सन् १९१० मा दोस्रो छोरा एडुवार्ड जन्मे । वर्लिनमा धेरै समयसम्म बस्ने कुरामा आइन्स्टाइनको मत उनकी श्रीमती मिलेवाको मत मिल्न नसकेपछि दुई छोराहरू साथ लिइ आइन्स्टाइनलाइृ बर्लिनमै छाडेर ज्यूरिचतिर फर्किन् । पछि सन् १९१९ मा आइन्स्टाइन र मिलेवावीच सम्बन्ध विच्छेद भयो । त्यही वर्ष उनले आफ्नै आमाकी दिदीकी छोरी सल्सासँग दोश्रो विवाह गरे । प्रिन्सटनमा सन् १९३६ मा आइन्स्टाइनकी दोश्रो श्रीमति एल्साको मृत्यु भयो । त्यसले उनलाई धेरैनै दुखित पा-यो । यसबाट बुझिन्छ कि उनको पारिवारिक जीवन राम्रो भएन ।
आइन्स्टाइनको प्रकाश विद्युतीय असर(Einstein’s Photoelectric Effect)
मुख्य लेख : प्रकाशको विद्युतीय असर
यसै महान् कार्यको कदर स्वरूप उनलाई सन् १९२१ मा भौतिक शास्त्रतर्फको नोवेल पुरस्कार प्रदान गरियो । यसै नियमको प्रयोगबाट नै सोलार सेल (Solar Cell) को विकास भएको हो र सौर्य ऊर्जालाई आजको बैकल्पिक ऊर्जाको रूपमा लिन सकिएको हो ।
सापेक्षतावादको सिद्धान्त: (Theory of Relativity)
सापेक्षतावादको सिद्धान्त भनेको एक वस्तुको गतिले अर्को वस्तुको गतिमा देखा पर्ने असर हो । महान् वैज्ञानिक अल्वर्ट आइन्स्टतइनका सापेक्षतावादको सिद्धान्तकै एक मूलभूत महत्त्वपूर्ण र क्रान्तिकारी कुरा पनि समय सापेक्ष हुन्छ भन्ने विचार हो । जसमा सबैको लागि एटर्उै अथवा निरपेष भई यो पनि सापेक्ष कुार हो । यस अघिसम्म संसारले अर्का महान् वैज्ञानिक न्यूटनको समय निरपेक्ष हुन्छ अर्थात समय दाँजोमा आउने चीज नभई सबैको लागि उही र उहाँ हुने कुरो हो भन्ने विचार नै मान्दै आएको थियो । आइन्स्टाइनको सापेक्षतावादको सिद्धानतले विश्व ब्रम्हाण्डमा कुनै पनि चीज निरपेष छैन भन्ने कुराको पृष्टि गर्छ । त्यसले लम्बाइ, शकित्, स्थान वा अन्तरिक्ष समय र गति सबै कुराहरू सापेक्ष हुन् भन्ने पुष्टि गर्छ । सापेषतावादका सिद्धानतले हाम्रो सम्बन्धमा रहेका वसतुहरूको स्वभावको यथार्थ वर्णन हाम्रो ज्ञानको सीमाको सापेक्षतामा मात्र सम्भव हुन्छ भन्ने कुार बुझाउँछ ।
कणहरूको ब्राउनियमन गति (Brownian Motion of Particles)
यस सिद्धान्त अनुसार परमाणु (Atom) र अपपारमाणिक कणहरू (Sub-atomic Particles) जहिले पनि जथाभावी वा दिशाविहीन (Random) तर नागवेली वा बक्र गति (Zig-zag Motion) मा घुमिरहेका हुन्छन् । यसरी घुम्दा एक वस्तुको अर्को वसतुसँग स्थिति स्थापक ढक्का (Elastic Collision) हुन्छ भन्ने हो ।
एकिकृत भौतिक सिद्धान्त (Unified Field Theory)
सन् १९२० को अन्त्यतिर विद्युत–चुम्बकीय (Electromagnetism) र गुरुत्वाकर्षण (Gravitation) को प्रकृतिको संयोजन गरी (Unified Field Theory नामक उत्कृष्ट सिद्धान्तको परिकल्पना गरेका थिए । यो सिद्धान्त उनले ब्रम्हाण्ड परिचालन सम्बन्धी नियमहरूलाई उद्धृत गर्ने उद्देश्यले प्रतिपादन गरेका हुन् । जसमा गुरुत्वाकर्षण र विद्युतीय चुम्कतत्व तथ्यको संयोजन गरिएको छ । उनको यो सिद्धान्त भौतिक विज्ञानको क्षेत्रमा अत्यन्तै चूनौतीपूर्ण र गहन ठानिन्छ । आज विश्वका थुपै वैज्ञानिकहर आइन्स्टाइनको यो सपनालाई पूरा गर्न लागि परेका छन् ।
विचार स्वभाव र चरित्र
१. आइन्स्टाइन दार्शनिक एवम समाजवादी विचारका मानववादी
पत्रिका “मन्थली रिभ्यू” प्रथम अड्ढमा उनले “Why Socialism?” (समाजवाद नै किन ?) विषयमा एउटा लेख लेखे । यसमा उनले अर्थशास्त्र र समाजवाद” विषयमा प्रष्ट पारेका छन् । उनी पूँजीवादका विरोधी थिए । विश्वको वर्तमान संकट नै समाधान पूँजीवाद नभई समाजवाद हो भनी उनले व्याख्या गरेका छन् ।
२. मानवतावादी आइन्स्टाइन र धर्मप्रति उनको धारणाः
एक पटक उनलाई साँगुरो गल्लीबाट जानको लागि मानिसले तान्ने रिक्सामा बस्न अनुरोध गर्दा अस्वीकार गरी भनेका थिएः– मानवलाई पशु झैंव्यवहार गरी त्यसमाथि सवार भएर जान मेरो नैतिकताले कदापी स्वीकार्दैन भन्दै ईश्वरप्रति उनको धारणा थियोः ईश्वर दयालु हुन सकछन् तर दुष्ट हुँदैनन् ।
३. प्रजातन्त्रप्रेमी आइन्स्टाइनः
उनका शान्ति प्रजातनत्र र समानताप्रतिको प्रतिबद्धता यस्तो थियो: कुनैपनि वस्तु र स्थानका बारेमा छनौट रहेसमम म त्यो देशमा मात्र बस्ने थिए जहाँ कानुनी छनौट स्वयम कारवाही हुनु अगावै आम वा गरिरहने जनस्वतनत्रता । सहिष्णुता र समानता कायम रहोस् । प्रजातन्त्रमा अधिकार र वर्तमानका बारेमा उनको धारणा थियोः सत्यको खोजी गर्ने अधिकार एक कर्तव्य पनि हो । तर सत्य सहित भईसकेपछि त्यसको कुनै पनि अंशलाई कसैले पनि दबाउनु हुँदैन ।
४. विज्ञान र विज्ञानसम्बन्धी उनको धारणाः
उनले विज्ञानलाई जहिले पनि व्यवहारमा र सामाजिक जनजीवनमा उतार्नुपर्दछ भन्ने ठान्दथे । विज्ञान समाजभनाद टाढा हुनुहुादैन, बरू समाजमा एककार गर्नुपर्दछ भनी भन्दथे । सापेक्षतावादमा सिद्धानतलाई सरल भाषामा भनदथेः जब एक जना केटो सुन्दरी केटसिाग् गफगाफमा भुल्दछ, उसलाई एक घण्टा भनाद बढी समय लाग्दछ । सापेक्षतावादमा सिद्धान्त भनेको नै यही हो । शिक्षाको बारेमा उनको धारणा थियोः शिक्षाको साँचो उद्देश्य भनेको मानिसको मस्तिष्कलाई सोच्ने बनाउन तालिम प्रदान गर्नु हो । तसर्थ शिक्षा अमूल्य छ । ”
५. शान्तिवादी आइन्स्टाइनः
नाजीवादी जर्मनहरूलाई हटाउन र विश्वबाट नाजीवादी, फाँसीवादी र चिन्चनलाई परास्प “भ्यानहाटन प्रोजेक्ट” मार्फत् आणविक हातहतियारले अमेरिकालाई सम्पन्न पार्न उनी लागे । जर्मनहरूल्े अमेरिकन भनदा अगावै आणविक वमाको निर्माण गर्नेछन् किनकी आणविक भौतिकशास्त्रको क्षेत्रमा जर्मनहरू दोश्रो विश्वयुद्ध भन्दा अगाडि निकै नै अगाडि थिए । दोश्रो विश्व युद्धमा अमेरिकाले जापानमा हिरोसिमा र नागासाकीमा अणुवम प्रहार गरू लाखौं जापानी जनताको नरसंहार गरेपछि अमेरिकी खुला आलोचक बने । विश्व शान्तिको पषमा जनमत निर्माण गर्न “शानित मजबूत” भई विभिन्न देशको भ्रमण गर्दै शान्तिको पक्षमा वकालत गर्न लागे ।
६. माखाको दर्शनशास्त्रको प्रभावमा वैज्ञानिक जीवनः
आइन्स्टाइनले आÇनो वैज्ञानिक जीव्न सपूर्ण रूपमा दार्शनिक विचारहरको प्रभावमा शुरूवात गर्नु भएको थियो । न्यूटनका सिद्धान्तहरू माथिभौतिकशास्त्री तथ्य दार्शनिक माखद्वार । गरिएको आलोचनाबाट उहाँ अति नै प्रभावित हुनुभएको थियो । आइन्स्टाइनदेखि म्यकँस प्लामे जस्ता महान् वैज्ञानिकहरूमाथि माखको दर्शनको प्रभाव निकै महत्त्वपूर्ण देखिन्छ ।
७. आइन्स्टाइनः समाजवादी तर सोभियत समाजवादमा आलोचनात्मक समर्थकः
आइन्स्टाइनले समाजवादमा पक्षपाती र माक्र्सवादका समर्थक थिए भने सोभियत सङ्घ लगायत समाजवादी “अवस्थाका सञ्चालकहरूको स्वस्थ आलोचनामा थिए । उनले सन् १९१७ को समयमा भएको अक्टोवर समाजवादी क्रान्तिको समर्थन गरेका थिए भने आशा अनुसार सोभियत समाजवादले काम गर्न नसकेकोमा आलोचक । उनको विचारमा समाजवादको समाजमुखी व्यक्तिगत स्वतन्त्रतामा र अधिकार कर्तव्यबोध सहितको जनताको जनतन्त्र हुनुपर्दछ । सन् १९५० मा सोभियत नेता जोसेफ स्टालिनद्वारा उनलाई सोभियत संघमा बस्न आमन्त्रित गर्दा उनले अस्विकार गरेका थिए ।
८. फासीवाद, जातिवाद र साम्राज्यवाद विरोधी आइन्स्टाइन
आइन्स्टाइन फासीवादमा कट्ट । विरोधी हुनुहुनथ्यो । फासीवादमा भुक्तभोगी आइन्स्टाइनले हिटलरको नाजीवादी जर्मनी, मुसालिनीको फासीवादी इटाली र सैन्यवादी जापनको पराजय तथा ल्याम, समानता र स्वतन्त्रताको विजयको लागि दोश्रो विश्वयुद्धमा संलग्न शरणार्थीहरूलाई सहभोज अभियान नै थाले । आइन्स्टाइन उग्र जातिवाद विरोधी थिए ।
९. शान्तिपूर्ण विश्व सरकारका पक्षमा आइन्स्टाइन
९. त्यागी आइन्स्टाइन
आइन्स्टाइन अत्यन्तै सरल स्वभावका थिए । कहिले डामरमा पुरानो टाइ हजार बनाएर बाँध्दथे । केश जिङरिङ पारेर हिंड्दे । एकपटक वेल्जियमकी महारानीले उनलाई औपचारिक भ्रमणमा निम्तोमा उनी पैदल हिंडेर दरबाट अघि आइरहेको देखेर उनले प्रश्न सोधिन ? डा. साहेव, किन मैले तपाईमा स्वागर्थ पठाएको कार छोडी लुसुलुस हिंडेर आउनुभएको ? “प्रत्युत्तरमा मुसुक्क मुस्कुराउँदै उनले भने “महारानी महोदय पैदल हिडुनुको मजा, आफ्नै ठाउँमा छ ।
११. जनतामा सच्चा मित्र आइन्स्टाइन
संसारमा विभनिन् ठाउँबा आएका कैयौँ मानिसहरू उनलाई भेट्न आउँथे । उनी भ्याएसम्म सबैसँग कुरा गर्दथे । उनी राजनीतकि वहस गर्न खुवै रूचाउँथे । उनी भन्थे “मेरो जीवन समीकरण र राजनीतबिीच विभाजित छ । यसंै प्रसंगमा एक पटक उनले भनेका थिएः राजनीति कर्ताहरूको लागि मात्र हो तर समीकरण अनन्तकालसम्म माथि छ ।
कृति र पुरस्कार
२. सापेक्षतावाद (१९२०)
३. भौतिकशास्त्रको विकास (१९३८)
४. यहुदीवाद (१९३०)
५. युद्ध किन (१९३३)
७. मेरो पछिल्ला वर्षहरू (१९५००
र सैद्धान्तिक भौतिकशास्त्रमा पाँच सय भन्दा बढी शोध पत्रहरू प्रकाशित छन ।
यसका अलवा उनले विज्ञान चिकित्साशास्त्र र दर्शनशास्त्रमा मानार्थ विद्यावारिधी यूरो पर अमेरिकाका दजृनौ विश्वविद्यालयबाट पास । उनलाई विश्वभरिनै जस्तो प्रमुख वैज्ञानिक संस्थाहरूल्े मानार्थ सदस्यता प्रदान गरे । उनले रायल सोसाइटीको कोप्ले पदक (१९१५) । प्रान्कलिन पदक (१९३५) लगायत पचास पदक पाए ।
राष्ट्रिय सङ्ग्रहालय, छाउनी
राष्ट्रिय सङ्ग्रहालय नेपालको एउटा पुरानो सङ्ग्रहालय हो । यस सङ्ग्रहालयमा हामी प्राचिन हातहतियार, वस्त्र, सिक्का तथा प्राचिन राजाका उपहारहरू अवलोकन गर्न सक्छौं । यस सङ्ग्रहालयमा विशेष गरी ३ वटा भवन रहेका छन् । जुद्ध कारीगरी कलाशाला, बुद्ध कारीगरी कलाशाला र मुख्य भवन (ऐतिहासिक सङ्ग्रहालय भवन) ।
इतिहास
राष्ट्रिय सङ्ग्रहालय नेपालको पहिलो सङ्ग्रहालय हो । यो सङ्ग्रहालय १९२८ सालमा हतियार सङ्ग्रहालयको रूपमा प्रधानमन्त्री भिमसेन थापाद्वारा आफ्नो निवासमा स्थापना गरिएको थियो । राष्ट्रिय सङ्ग्रहालय १९३८ सम्म सर्वसाधारणहरूको पहुँचमा थिएन, यो सङ्ग्रहालय केवल राणा प्रधानमन्त्री, परिवारजन तथा राणाहरूका पाहुनाले मात्र अवलोकन गर्न पाउँथे । यो सङ्ग्रहालय १९३८ सालको डिसेम्बर महिनामा सर्वसाधारणहरूको लागि खुल्ला गरियो । त्यहीबेलादेखि यसलाई छाउनी सिलखाना र नेपाल सङ्ग्रहालय भनेर नामाकरण गरियो । सन् १९४२ मा प्रधानमन्त्री जुद्द शमशेरले नेपाल सङ्ग्रहालयमा कलाको लागि एउटा भवनको निमार्ण गरे । त्यो भवनको नाम जुद्ध जातीय कलाशाला राखे । सन् १९६७ सालमा नेपाल सङ्ग्रहालयलाई नेपाल राष्ट्रिय सङ्ग्रहालय भनेर नामाकरण गरियो ।
अवलोकन समय
यो सङ्ग्रहालय बाह्रै महिना अवलोकन गर्न सकिन्छ । गर्मी महिनामा बिहान १०:३० बजेदेखि बेलुकी ४:३० बजे सम्म, सोमबार बिहान १०:३० देखि दिउँसो ३:३० सम्म, जाडो महिनामा बिहान १०:३० देखि ३:३० सम्म अवलोकन गर्न सकिन्छ । यो सङ्ग्रहालय शनिबार तथा सरकारी बिदाका दिनहरूमा बन्द रहन्छ ।
जुद्ध कारीगरी कलाशाला
यस कलाशालामा विशेष गरी धातु, काठ तथा ढुङ्गाबाट बनेका बुट्टाका आकृतिहरू अवलोकन गर्न सक्छौं । त्यहाँ रहेका आकृतिहरू मध्ये दास्रो शताब्दिको लिच्छवी राजा जयवर्माको आकृतिलाई प्रतिष्ठित मानिन्छ । यस कलाशालामा लस एन्जलसमा बसोबास गर्ने एक कारीगरी संकलकबाट चोरी भएका मूर्ति अवलोकन गर्न सक्छौं । ती मूर्तिहरू फर्पिङ्गबाट चोरिएको १२औं शताब्दीको विणाधारिणी सरस्वती, भिन्छे बहालबाट चोरिएको ९ औँ शताब्दीको बुद्ध, पनौतीको त्रिबेणी घाटबाट चोरिएको १४ शताब्दीको सूर्य र हयुमत टोल काठमाडौँबाट चोरिएको १० औँ शताब्दीको गरुडाशन विष्णु हुन् ।
बुद्ध कारीगरी कलाशाला
बुद्ध कारीगरी कलाशालामा बुद्धसम्बन्धि चित्रकला, मूर्ति तथा बौद्ध संस्कृति झल्कने सामग्रीहरू देख्नसक्छौं । यस कलाशालालाई अझ उत्कृष्ट ढङ्गबाट प्रस्तुत गर्न यस कलाशालालाई तीन भागमा विभाजन गरिएको छ तराई, काठमाडौँ उपत्यका तथा उत्तर हिमाल । तराई भागमा बुद्धको जन्मस्थल, चैत्य सम्बन्धी तस्वीर तथा काठमाडौँ उपत्यकामा बुद्धको आकृती वोधिसत्व तामामा कुंदिएका देख्नसक्छौं । उत्तर हिमाली भागमा हामीले तिब्बती बौद्धमार्गकोबारेमा धेरै विकसित संस्कृतिहरू देख्न सक्छौं । थान्का चित्र, तिब्बती धार्मिक वस्तुहरू तथा १९औं शताब्दीको मन्जुश्रीको चित्र यस कलाशालाका उत्कृष्ट सामग्रीहरू हुन् ।
ऐतिहासिक सङ्ग्रहालय
ऐतिहासिक सङ्ग्रहालयको भवन प्रधानमन्त्री भिमसेन थापाले १८औ शताब्दीमा निर्माण गरेका थिए । यस भवनमा नेपालमा पाइने विभिन्न प्रजातिका जनावर, चरा, किराफट्याङ्ग्रासम्बन्धि सामग्रीहरू राखिएका छन् । यहाँ बाघ, चितुवा, रातो पाण्डा, गैंडा तथा ह्वेलका हड्डी अवलोकन गर्न सक्छौं । यस भवनको अर्को विशेषता भनेको यहाँ रहेका सैन्य विभाग हो । जस अन्तर्गत हामी पुराना तथा नयाँ हातहतियार देख्न सक्छौं । यस भवनमा सन् १७९२मा भएको पहिलो नेपाल तिब्बत युद्धको क्रममा जफत गरिएका टोप, श्रीपेच, थोमसन सवमसिन गन, वीरगन सङ्ग्रह गरिएको छ । यस भवनमा नेपोलियन ३ द्वारा दिइएको तरवार तथा बाघ शिकारलाई शाही खेलका रूपमा लिएर बनाइएका चित्रकला अर्का मुख्य आर्कषण रहेका छन् ।
मेलवादेवी
मेलवादेवी गुरूङको (वि.सं.१९५९-२०१२) नेपाली आधुनिक सङ्गीतको अभिलेखमा देखा पर्ने अर्थात् गीत-गायनको डिस्क रेकर्ड भर्ने प्रथम गायिका हुन् [१]। बि.सं १९५९ सालमा ओखलढुङ्गाको रुम्जाटारमा जन्मिएकी मेलवादेवीले चन्द्रशमशेरका दरबारमा गीत गाउथिन । उनको सुरिलो स्वर देखि आहरिस गर्ने हरूले उनलाई झुक्काएर पानमा सिन्दु‍र हालेर ख्वाएकोले उन्को आवाज बाक्लो भएको भनाई छ [४]| दरवारीया दाउपेच देखि वाक्क भएर मेलवादेवी पछि काठमाडौँ छोडेर कलकत्तामा बस्ने गरेकी थिइन् [२]|उनका साङ्गीतिक कृतिहरू क्रमशः 'आउन बसौं पियारी मिर्मिरे झ्यालैमा', 'हाइ मेरो परदेशी पि्रतम छोडेर जानु भो', 'यो जिन्दगीको के भरोसा', 'भूकम्प त्रास', 'माया मारी निष्ठुरीले छानी छानी रस लिएर', 'कैया फूलबारी', 'थापा न थली', साथै 'न घरलाई घर कहिन्छ' (रचना :शुक्रराज शास्त्री) आदि हुन्[३] ।औपचारिक रूपमा १९८५को छेका उनले केही गीत रचेको देखिन्छ । तीमध्ये ‘थापाथली’ शीर्षकको गीतिकविता यौन, प्रेम र समर्पणमा आधारित छ । साथै ‘सवारी मेरो रेलैमा’ उनैको त्यस बेलाको जीवनमा आधारित गीत हो ।
२०१२ सालमा खाना पकाउँदापकाउँदै स्टोभ पड्केर भारतको कोलकातामा उनीे स्वर्गीय भइन् । यिनका केही शब्दरचना ‘नेपाली सङ्गीतका शिखर’ (२०५९)मा प्रकाशित छन् ।
जेस्सिका जेमेस
जेस्सिका जेमेस (जन्म ८ मार्च १९७९) अमेरिकन अश्लील चलचित्र अभिनेत्री हुन ।
हरिसिद्धि फुटसल
'''बि.जि. ब्रदर्श फुटसल''' एक रेडबुल फुटसल लिग खेल्ने फुटसल टिम हो ।२०७३ को रेडबुल फुटसल लिगमा यो टिम समूह ख मा परेको थियो।
अन्तरा
गीतमा मोहडा पछि आउने हरफ
नारायण गोपालले नातिकाजीको संगीतमा गाएको 'आजै र राती के देखेँ सपना, मैमरी गएको' गीतमा 'आजै र राती के देखेँ सपना, मैमरी गएको' मोहडा हो भने अन्तरा हो:
हरिसिद्धि फुटसल
सन्दर्भ सामग्री
श्रेणी :नेपाली फुटसल टिमहरू
अन्तरा
वरि र परि घाम र छाया,माझैमा पियार
संसारमा जन्म दिएर ईश्वर बैँसैमा नमार...।
बसन्ती कुमाल चौधरी
बसन्ती चौधरी नेपाल प्रहरीमा कार्यरत ज्याब्लिङ थ्रो खेलाडी हुन् । उनले काठमाडौंमा सम्पन्न पाँचौं राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियोगितामा राष्ट्रिय किर्तिमानसहित स्वर्णपदक जितेकी थिइन् ।
उत्तर म्यासेडोनिया राष्ट्रिय फुटबल टोली
उत्तर म्यासेडोनिया राष्ट्रिय फुटबल टिम अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतिस्पर्धामा उत्तर म्यासेडोनियालाई प्रतिनिधित्व गर्ने पुरुष फुटबल टिम हो । यो उत्तर म्यासेडोनियामा फुटबलको लागि शासकीय निकाय उत्तर म्यासेडोनिया फुटबल संघको नियन्त्रणमा रहेको छ ।
फिफा बरियता इतिहास
उत्तर म्यासेडोनियाका लागि औसत वार्षिक बरियता
अरबी भाषा
अरबी भाषा छैठों शताब्दीमा रहेको शास्त्रीय अरबी भाषाको वंशज हो। यस भाषामा साहित्यिक तथा अरबी बोलीने अनेकौँ प्रकार सामेल छन् जुन विस्तृत क्षेत्र मध्य-पुर्व(खाडी मूलूकहरु) तथा उत्तर-अफ्रिकामा बोलिन्छ। यो भाषा एफ्रो एसियाई भाषा परिवार अन्तर्गत आउँद छ। साहित्यिक भाषा आधुनिक मानक अरबी भाषा अथवा साहित्य अरबी भाषा भनिन्छ। अरबी भाषा मध्यपूर्व, खाडी क्षेत्र तथा अरबी मुलुकहरूमा बोलिने मुख्य भाषा हो। यो विश्वमा धेरै मानिसले बोल्ने भाषाहरूमध्ये एक हो।
जँ-फ्रँस्वा रवेल
जँ-फ्रँस्वा रवेल Jean-François Revel (वास्तविक थर रिका)को जन्म सन् १९२४को जनवरी १९ तारिखका दिन फ्रान्सको मार्सेईमा भएको थियो। उहाँको मृत्यु सन् २००६को अप्रिल ३० तारिखका दिन फ्रान्सकै भाल-दो-मार्न भन्ने ठाँउमा भयो। उहाँ एक प्रख्यात चिन्तक एवं पत्रकार हुनुहुन्थ्यो। उनले आफ्नो छोरा माथ्यु रिका सँग मिलेर काठमाण्डौँको हात्तीबन रिजोर्टमा लेखेको पुस्तक The Monk and the Philosopher निक्कै प्रसिद्ध छ।
महेश पाल्पाली
महेश पाल्पालीको वास्तविक नाम दौलत बिक्रम शाह हो। महेश पाल्पालीका रचनाहरू मध्य हे आमा नेपाल तिमीलाई... शिर्षकको गीत सर्वाधिक लोकप्रिय गीत हो। उनले मेरो शान नामक गीती सङ्ग्रह प्रकाशित गरेका थिए।
इन्द्रजात्रा
इन्द्रजात्रा काठमाडौँ लगायत ललितपुर, भक्तपुर, धुलिखेल, दोलखा लगायतका स्थानमा वर्षा र सहकालका देवता इन्द्रको पूजा-आराधना गरी परम्परागत रूपमा नेवारहरूले मनाउने जात्रा हो। यसलाई येँया पुन्हि पनि भनिन्छ। इन्द्रजात्रा काठमाडौँमा मनाइने विविध जात्रामध्येको एउटा रमाइलो महत्त्वपूर्ण जात्रा हो। इन्त्रजात्राको प्रमुख कार्य नै लिंगो (ध्वजा) स्थापना हो। १२औँदेखि १८औँ शताब्दीमा निर्मित थुप्रै मठ मन्दिरले सजिएको हनुमानढोका दरबार क्षेत्र यो जात्राको उद्गम स्थल हो। भाद्र शुक्लपक्ष यँलाथ्व द्वादशीका दिन इन्द्रध्वजोत्थानबाट सुरू भई यँलागाः चौथी अर्थात् इन्द्रध्वज पतनसम्म आठ दिन विभिन्न नाच, गान, रथयात्रा गरी यो जात्रा सम्पन्न गरिन्छ। सनातन धर्मावलम्बीहरूका प्रमुख र प्रचलित चाड दशैं, तिहार र फागुभन्दा पनि इन्द्रजात्रालाई संस्कृतिविदहरूले पुरानो चाड मानेका छन्। इन्द्रजात्रा र लिंगो -ध्वजा) ठड्याउने प्रचलनको सम्बन्धमा वाल्मीकि रामायण, महाभारत, हरिवंश पुराण, कालिका पुराण, देवीपुराण, विष्णु धर्मोत्तर पुराण, बृहत्संहिता र भविष्य पुराणमा विस्तृत वर्णन पाइन्छ ।
लील बहादुर क्षेत्री
प्रसिद्ध नेपाली साहित्यकार| उन्को बसाई उपन्यास विषय बस्तु, प्रस्तुति र खदिलोपनको लागि प्रसिद्ध छ |
आजैलझाडा उपजिल्ला
आजैलझाडा बङ्गलादेशको बरिशाल जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला बरिशाल विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
इन्द्रजात्रा
किम्बदन्ती
आफ्नी आमालाई वसुन्धराको व्रत निम्ति पूजा सजाउन स्वर्गलोकका राजा इन्द्र काठमाडौँ आएर पारिजातको फूल टिप्न लाग्दा तिनलाई चोर भनी नियन्त्रणमा लिएर डोरीले पाता कसी बीच सडकमै जात्रा गरेको दिनमा हामी इन्द्रजात्रा मनाउँदछौँ। त्यस बन्धनबाट मुक्त गराउन इन्द्रकी आमा स्वयं काठमाडौँ आएर छोराको बदलामा कुहिरो दिने वाचा गरी इन्द्रलाई फर्काएर लग्छिन। त्यही कुहिरोले गर्दा धानबाली समयमा पाक्ने भयो भन्ने कथन अझै पनि जनजिब्रोमा जीवितै छ। इन्त्रजात्रा को प्रमुख कार्य नै लिंगो -ध्वजा) स्थापना हो । पुराण अनुसार प्राचीन कालमा देवता र असुरहरू ठूलो युद्धको तयारीमा लागे । त्रिदेव र सम्पूर्ण देवगणले देवराज इन्द्रलाई विजयी गराउन ध्वजा बनाएर त्यसलाई पूजा गरेर इन्द्रलाई हस्तान्तरण गरे । इन्द्रले समातेकाले त्यस ध्वजालाई इन्द्रध्वजा भनियो । देवासुर संग्राममा देवताहरूको विजय भएपछि इन्द्रध्वज पूजा र समारोहले निरन्तरता पायो । स्वर्गलोग र पृथ्वीमा समेत विजयको कामनाले राजाहरूले इन्द्रध्वज स्थापना गर्न थाले । पृथ्वीको राजा उपरिचर वसुलाई देवराज इन्द्रले इन्द्रध्वजा दिएपछि उनले युद्धमा सजिलै विजय हासिल गरेको चर्चाले सबैमा यो पर्व मनाउने हौसला जाग्यो । आफ्नो राज्यमा सुख, समृद्धि वृद्धि गर्न इन्द्रध्वजा स्थापना गर्ने परम्परा बस्न थाल्यो।
आजैलझाडा उपजिल्ला
भूगोल
आजैलझाडा उपजिल्ला २२°५४' देखि २३°०३' उत्तर अक्षांश र ९०°०३' देखि ९०°१३' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। आजैलझाडा उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये १५५.४७ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस उपजिल्लालाई गौरन्दी उपजिल्लाले उत्तर र पूर्व, उजिरपुर उपजिल्लाले दक्षिण र कोटालिपाडा उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ। गौर, नान्दा नदी, धोपार पारेर बिल आदि यस उपजिल्लाका नदी तथा नहरहरू हुन्।
जनशाङ्खिकि
उपजिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार यस जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या १५५६६१ रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या ७८१९३ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या ७७४६८ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ८२९९५ छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ६८५६६, बौद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ३९२०, इसाई धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १२७ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या ५३ रहेको छ। यस उपजिल्लाका ९१.८४% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने ४.८२% ले पोखरी, १.०८% ले टुटी र २.२६% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गर्दै आएका छन्। यस उपजिल्लाको कुल घरहरू मध्ये ५.६४% घरहरूमा अझै पनि सुविधा सम्पन्न अर्थात पक्की सौचालय सुविधा रहेको छैन। यस उपजिल्लामा ४ उपजिल्ला स्वास्थ्य संस्था, ७ परिवार नियोजन केन्द्र, १ मातृ तथा शिशु हेरचाह केन्द्र रहेका छन्।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा मुख्यतया धान, जुट, गहुँ, तोरी, पानको पात लगायत अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया, आँप, कटहर, केरा, मेवा, खरबुजा, नरिवल, लिची आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, गहुँ पिसानी केन्द्र, काष्ठ सामग्री उत्पादन केन्द्र, बरफ उद्योग, बिस्कुट उद्योग, चकलेट उद्योग, कपास तथा कपडा उद्योग तथा प्लाष्टिक सामग्री उत्पादन कारखाना रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया जुट, धान, पानको पात, कटहर लगायत मौसमी तरकारी र अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेको आलसको तेल, तील र अलहर पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा २३ हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा ४५ माछापालन केन्द्र, १५ कुखुरापालन केन्द्र र ४० दुग्ध सङ्कलन केन्द्रहरू रहेको छ।
इन्द्रजात्रा
जात्रा विधि
यस पर्वमा हनुमानढोका लगायतका क्षेत्रमा जीवितदेवीका रूपमा रहेकी कुमारी, गणेश र भैरवको रथयात्रा गर्ने परम्परा छ। इन्द्रध्वजाको लिङ्गो ठडयाएपछि सुरू भएको जात्राभरि। आठ दिनसम्म राजधानीका विभिन्न ठाउँमा भक्कुनाचहलचोकको (सवभकु ), भक्तपुरको महाकाली नाच, मजिपातको मजिपमत लाखे नाच, दसअवतार तथा इन्द्रको वाहन ऐरावतहात्तीको प्रतिकका रूपमा (किलागलका पुलुकिसी) पुलुकिसी नाच नचाउने गरिन्छ। यस उपलक्ष्यमा काठमाडौबाट करिब चार कोस पश्चिम पर्ने दहचोकस्थित इन्द्रदहमा रातभर जाग्राम बसी भोलिपल्ट स्नान गरेर मेला भर्न भक्तजनको घुइचो लाग्छ। साथै कुमारीघरअगाडि रहेको त्रिलोकनारायण मन्दिरमा विष्णुले लिएको दस अवतार देखाइन्छ।
आजैलझाडा उपजिल्ला
प्रशासन
प्रशासकीय आजैलझाडा थानाको स्थापना सन् १६ जुन १९८१ मा भएको थियो भने सन् १९८३ मा यसलाई उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियो। हाल यस उपजिल्लामा ५ सङ्घ परिषद्,८४ मौजा/महल्ला र ९५ गाउँहरू रहेका छन्। यस उपजिल्लाका सङ्घ परिषद्हरू प्रकार छन्; जैला सङ्घ परिषद्, बाकाल सङ्घ परिषद्, रत्नपूर सङ्घ परिषद्, बागधा सङ्घ परिषद् र राजिहार सङ्घ परिषद्।
जयसपुर
जयसपुर नेपालको भेरी अञ्चलको बाँके जिल्लाको एक गाँउ विकास समिति हो। यो ठाउँमा ८९६ वटा घर छन्।
इन्द्रजात्रा
जात्रा विधि
यसपछि बहुमतः निकाल्ने भनी बाँसलाई माला उनेर लामो बनाइ त्यसमा बत्ती बाली नगर परिक्रमा गराइन्छ। यो जात्रा काठमाडौँका मानन्धर समुदायले गर्छन। यंलाथ्व पूर्णिमा जात्राको चौथो दिन थहने याः भनेर गणेश भैरव र कुमारीको रथलाई कान्तिपुर नगरिको माथिल्लो भाग मरुबाट माथि असनसम्म परिक्रमा गराइन्छ। त्यस दिन नेवार समुदायका मानिसहरूले समय्बजि खान्छन्। यंलागा चौथीका दिन नानिचा याः भनेर गणेश भैरव र कुमारीको तीनवटै रथलाई किलागल परिक्रमा गराई बेलुकीको साइतमा लिङ्गो ढालेर जात्राको। समापन गरिन्छ। यसरी आठदिन सम्म नेवार समुदायले इन्द्रजात्रा मनाउंछन।
आजैलझाडा उपजिल्ला
शिक्षा
यस जिल्लाको कुल साक्षरता दर ५९.३% रहेको छ जसमध्ये पुरुषको साक्षरता ६३.१% छ भने महिलाको साक्षरता दर ५५.४%रहेको छ। यस उपजिल्लाका केही उत्कृष्ट शिक्षण संस्थाहरू यस प्रकार छन्; शहीद आब्दुर रब सेरनियावात डिग्री क्याम्प (सन् १९७२), आजैलझारा क्याम्पस, कवीन्द क्याम्पस (संस्कृत क्याम्प), भेगाई हालदार पाबलिक एकाडेमी (सन् १९१९), जैला माध्यमिक विद्यालय (सन् १८९३), बागधा माध्यमिक विद्यालय (सन् १९२२), बाहादुरपुर माध्यमिक विद्यालय (सन् १९२४), आजैलझारा उच्च विद्यालय, जोबारपाड थ्रिस्टान मिशनारि विद्यालय, घोडार पाड थ्रिस्टार मिशनारि विद्यालय, पूर्व सुजनकाठि सरकारी प्राथमिक विद्यालय आदि।
इन्द्रजात्रा
जात्रा विधि
इन्द्रजात्रामा मरुटोलमा मरुसत्तल र सिंल्यंसत्तःको बीचमा अग्लो डबली बनाई चार सिंहमाथि रहेको खटमा इन्द्रको मूर्तिलाई डोरीले बाँधेर राख्ने चलन छ। संस्कृतिविद्हरूका अनुसार आमालाई वसुन्धराको व्रत बस्न आवश्यक पारिजातको फूल र कर्कलो पृथ्वीमा लिन आएका देवराज इन्द्रलाई मालीलाई नसोधि टिपेकोमा चोर सावित भै डोरीले बाँधी सवैलाई देखाएको भनी मरुटोलमा इन्द्रलाई डोरीले बाँधेर राखेको मूर्ति प्रदर्शन गरिएको लोककथन छ। इन्द्रचोक, किलागल र नरदेवीमा पनि इन्द्रको मूर्तिलाई त्यसरी नै अग्लो डबली बनाई प्रदर्शनमा राखिन्छ। इन्द्रजात्राकै अवसरमा मध्यरातमा इन्द्रचोकमा रहेको किराँती राजा यलम्बरको शीर भनिने आकाशभैरवको मूर्तिलाई मन्दिरको बाहिर खट बनाएर राखी विभिन्न प्रकारका फूलले सिंगारेर पूजा गरिन्छ। साथै धिमेबाजाको तालमा प्रसादका रूपमा भैरवको मुखमा जडित नलीबाट सर्वसाधारणका लागि जाँड र रक्सीको धारा बगाउने परम्परा छ।