cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
वनचाहर
वनचाहर (Actinodura nipalensis) नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको प्रजाति हो । यो चरा दक्षिण एसियाका हिमाली क्षेत्रहरू नेपाल, भुटान, तिब्बत तथा उत्तरी भारतमा पाइने गर्छ । यसको प्राकृतिक वासस्थान हिमाली तथा पहाडी जङ्गलहरू हुन् ।
इन्जिन
इन्जिन इन्धनमा रहेको रासायनिक शक्ति ( केमिकल इनर्जी ) लाई यान्त्रिक शक्ति ( मेकानिकल इनर्जी ) मा रुपान्तरण गर्ने यन्त्र हो। ताप इन्जिनहरूले इन्धनलाई ताप शक्ति बनाउँदछ जुन त्यसपछि काम गर्न प्रयोग गरिन्छ। इलेक्ट्रिक मोटर्सले विद्युतीय ऊर्जालाई यान्त्रिक गतिमा बदलिदिन्छ। जैविक प्रणालीमा, आणविक मोटर्स, मांसपेशिहरु मा माइओसिनजस्ता, रासायनिक ऊर्जा प्रयोग गर्न र बलहरू सिर्जना गर्न प्रयोग गर्दछ।
पेट्रोल इन्जिन
कम्बसन च्याम्बरमा हावा र पेट्रोलको मिश्रण कम्प्रेस हुन्छ।कम्प्रेस भएको मिश्रणमा स्पार्क प्लगले धेरै ठूलो भोल्टेजको झिल्काले पेट्रोल स्थिर भोलुममा बल्छ।
डिजेल इन्जिन
कम्बसन च्याम्बरमा पहिले हावा मात्र तानिन्छ र हावालाई कम्प्रेस गरिन्छ। यसले गर्दा हावाको प्रेसर र तापक्रम बढ्छ ।तातो हावामा डिजेल फोहोरा हानिन्छ ( स्प्रे गरिन्छ) ।हावा निकै उच्च तापक्रम र प्रेसरमा पुग्ने भएकाले डिजेल इन्जिनमा स्पार्क प्लगको आवश्यकता पर्दैन । डिजेल स्थिर प्रेसरमा बल्छ।
ग्यास टर्बाइन इन्जिन
ग्यास टर्बाइनमा कम्प्रेसरले वायुमण्डलीय हावा तानेर कम्प्रेस गर्छ।कम्प्रेस गरिएको हावाको प्रेसर र तापक्रम उच्च हुन्छ।यो हावा कम्बसन च्याम्बरमा जान्छ जहाँ इन्धन ( मट्टीतेल ) स्प्रे गरिन्छ र हावाको तापक्रम झनै बढ्छ। यो उच्च तापक्रमको हावालाई ग्यास टर्बाइनमा पास गरिन्छ र टर्बाइनबाट यान्त्रिक शक्ति ( मेकानिकल इनर्जी) निकालिन्छ।
बाह्य दहन इन्जिन
वाष्प इन्जिन एक प्रकारको बाह्य दहन इन्जिन हो।
४ स्ट्रोक इन्जिन
[[File:4StrokeEngine Ortho 3D Small.gif|thumb|४ स्ट्रोक इन्जिन चक्रको ४ चरणहरू देखाइएको एनिमेसन
कैलोतालु वनचाहर
कैलोतालु वनचाहर (वैज्ञानिक नाम: Actinodura egertoni)  नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो ।
ताकुकोट
ताकुकोट गोर्खा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो।
फ्लो रिडा
फ्लो रिडा एक अमेरिकी गायक, र्‍यापर तथा गीतकार हुन् । उनको जन्म स.न् १९७९ को सेप्टेम्बर २६ मा अमेरिकाको फ्लोरिडा सहरमा भएको थियो ।
नेपालमा मौलिक हक र कर्तव्य
नेपालको संविधानको भाग ३ मा नेपाली नागरिकका मौलिक हक र कर्तव्यको उल्लेख गरिएको छ।
पौला पेटन
पौला म्याक्सिन पेटन (Paula Maxine Patton; जन्म ५ डिसेम्बर १९७५) एक अमेरिकी अभिनेत्री हुन्। उनले आइडलवाइल्ड (२००६), देजा भु (२००६), मिरर्स (२००८), स्विङ भोट (२००८), प्रिसियस (२००९), जस्ट राइट (२०१०), जम्पिङ द ब्रुम (२०११) र मिसन: इम्पोसिबल - घोस्ट प्रोटोकल (२०११) मा अभिनय गरिसकेकी छिन्।
नेपालमा मौलिक हक र कर्तव्य
नेपालको संविधानको धारा १६ देखि धारा ४६ सम्म नेपाली जनतालाई ३१ वटा मौलिक हकको प्रत्याभूति गरिएको छ । जसमा सम्मानपूर्वक बाँच्न पाउने स्वतन्त्रता, वाक् तथा अभिव्यक्ति स्वतन्त्रता, धार्मिक तथा सांस्कृतिक स्वतन्त्रता, छुवाछुत तथा भेदभाव विरुद्धको अधिकार आदि पर्दछन् । धारा ४८ मा प्रत्येक नेपाली नागरिकको कर्तव्यको उल्लेख छ । नेपालको राष्ट्रियता, सार्वभौमसत्ता र अखण्डताको रक्षा उल्लेख गरिएको छ ।
पौला पेटन
जीवनी
उनको जन्म ५ डिसेम्बर १९७५ मा लस एन्जलस, क्यालिफोर्नियामा भएको थियो। उनका आमा-बुवा जोइस, एक स्कूल शिक्षक र चार्ल्स पेटन, एक वकिल हुन्। उनकी आमा युरोपेली-अमेरिकी र उनको बुवा अफ्रिकी-अमेरिकी हुन्। उनले दक्षिणी क्यालिफोर्निया विश्वविद्यालयमा अध्ययन गरेकी थिइन्।
लेटाङ-भोगटेनी नगरपालिका
लेटाङ-भोगटेनी नगरपालिका नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र अन्तर्गत कोशी अञ्चलमा पर्ने मोरङ जिल्लामा अवस्थित एक नगरपालिका हो।
परिचय
स्थानीय विकास मन्त्रालयले थप ६१ वटा नयाँ नगरपालिका थप्दा मोरङमा लेटाङ्ग र भोगटेनी गाउँ विकास समितिहरू लाई समेटेर लेटाङ-भोगटेनी नगरपालिका घोषणा गरिएको हो। लेटाङ-भोगटेनी नगरपालिकाको केन्द्रभने साविकको लेटाङ्ग गाविसको कार्यालय रहको छ। नगरपालिकाको घोषणा र क्षेत्रविस्तारसँगै मुलुकमा १ महानगरपालिका, ११ उपमहानगरपालिका, १ सय ७९ नगरपालिका र ३ हजार २ सय ७८ गाविस कायम भएका छन्। नयाँ नगरपालिका थपिएपछि नेपालको सहरी जनसङ्ख्याको प्रतिशत ३६ दशमलव ८ पुगेको मन्त्रालयले जनाएको छ।
जनसङ्ख्या
लेटाङ-भोगटेनी नगरपालिका लेटाङ्ग र भोगटेनी गाविसहरू मिलेर बनेको हो। त्यसैले राष्ट्रिय जनगणना २०६८ अनुसार लेटाङ्ग र भोगटेनी गाविसहरूको जनसङ्ख्यालाई जोड्दा लेटाङ-भोगटेनी नगरपालिकाको कूल जनसङ्ख्या २३,९०७ हुन्छ।
लक्ष्मण रेखा
रामायणको एक प्रसिद्ध प्रसंग अनुसार वनवासको समयमा सीताको आग्रह अनुसार राम मायावी स्वर्ण मृगको खोजीमा गए। केही समय पछि सहायताको लागि रामको पुकारको आवाज सुनियो। तब सीताले लक्ष्मणलाई रामको मद्दतको लागि जानलाई भने। लक्ष्मणले निकै सम्झाए तर सीताले मानिनन्। तब विवश भएर लक्ष्मणले कुटीको चारै तिर आफ्नो वाणले एक रेखा खिछे र सीतलाई "कुनै पनि स्थितिमा रेखा भन्दा बाहिर नआउनको" लागि भने।
राउत (थर)
राउत नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बीहरूको थर हो।नेपाल का विभिन्न जिल्ला मा बसोबास गर्छन् । नेपालको विभिन्न जिल्लाहरु जस्तै हुम्ला, जुम्ला, मुगु, कालिकोट, जाजरकोट, दैलेख, सुर्खेत, सल्यान, दाङ, बाँके, प्यूठान, गुल्मी, अर्घाखाँची, पाल्पा, कपिलबस्तु, रुपन्देही, नपलपरासी, चितवन, तनहुँ, लम्जुङ, धादिङ, मकवानपुर, नुवाकोट, काठमाडौँ, ललितपुर, भक्तपुर, काभ्रे, सिन्धुपाल्चोक, दोलखा, रामेछाप, सिन्धुली, रौतहट, सर्लाही, महोत्तरी, धनुषा, सिरहा, उदयपुर, ओखलढुङ्गा, खोटाङ, भोजपुर, धनकुटा, सुनसरी, मोरङ, झापा लगायतका जिल्लाहरूमा राउत समुदायको बसोवास रहेको छ।
लक्ष्मण रेखा
त्यसपछि रावण आए र कुटिमा प्रवेश गर्ने प्रयाद गर्दा रेखा पार गर्न सकेनन्। रावणले जोगीको रुप धारण गरे र भिक्षा मागे। सिताले भिक्षा दिनको लागि जसै लक्ष्मण रेखा पार गरिन् तब रावणले सीताको अपहरण गरी पुष्पक विमानबाट लंका पुर्याए। लक्ष्मण रेखा भित्र रावणले सीतालाई केही गर्न सक्दैनथे। त्यसैले आज लक्ष्मणरेखा नामक यस भनाइलाई जनाउँछ कि कुनै पनि मामिलामा निश्चित हद पार गर्नु हुदैन। नत्र ठूलो हानी भोग्नु पर्छ।
वाल्मीकि रामायण र तुलसीदासद्वारा रचित रामचरितमानसमा यसको केहि उल्लेख छैन।
राउत (थर)
संख्या
यति उति भनेर तथ्यांक थाहा नपाए पनि राउतहरू छरिएर बसेका छन । राउतहरू नेपाल का विभिन्न जिल्ला मा बसोबास गर्छन् ।।
राउतहरु बशिष्ठ गोत्रका हुन्छन। हिन्दु धर्म मान्ने भएकाले धार्मिक परम्परा अनुसार मानिने पर्वहरु मान्ने गर्छन तर विशेष भने कुल पुजालाई मान्ने गर्दछन । कुल पुजालाई "देवाली" भनिन्छ। कुल पुजामा देवि देवताको रूपमा विशेष गरी "मष्टो र बराह" लाई पुज्ने गर्दछन ।
कुँवर
कुँवर वा कँवर नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो । ऐतिहासिक रूपमा कुँवर 4 पुस्त्यौनी काजी परिवारहरू मध्ये एक हो । अन्य तीन परिवारहरू बस्नेत वंश, र थापा वंश हुन् ।
यिनीहरू वत्स गोत्रका हुन् । सरदार रामकृष्ण कुंवर पृथ्वीनारायण शाहको सेनाका सरदार थिए। त्यस्तै बलभद्र कुँवर पनि कुँवर वंशजका वीरपुरूष थिए। बालनरसिंह कुँवर, बलराम कुँवर र रेवन्त कुँवरका सन्तानहरूले पछि गएर राणा थर लिएका थिए । त्यसबेला बालनरसिंहका छोरा जंग बहादुर राणा प्रधानमन्त्री थिए।
पूर्वज
लेखक कृष्टोफर बायर्सका अनुसार कुँवर (राणापक्ष)हरूको वंशज कास्कीका काजी रत्नजीत कुँवरसम्म पुग्दछ। नेपालका राणाहरूले दाबी गरे अनुरूप कुँवरहरूको पहिलो व्यक्ति भारतको चितौडगढका राजवंशबाट नेपाल पसेका कुम्भ करण सिंह हुन् । तर केही सबुत नभएको र चितौडी राजाहरूको गोत्र पनि सम्पूर्ण भिन्न रहँदा यो दाबी झुटो साबित हुन गएको छ। साथै उक्त सिसोदिया राजवंशमा कुँवर राणा लगायत शाहवंश र अन्य ठकुरीहरू सबैको दाबी छ भने गोत्र कुनै थरीसँग पनि मिल्दैन।
संख्या
नेपालको पश्चिमी भेग, काठमाण्डौ उपत्यका र नेपालभरिका विशेष गढाचौकीहरूमा कुँवरहरूको बसोबास छ।
कुँवरले मान्ने विशेष पर्वहरू
कुलायन पुजा, ईष्ट देवता पुजा, दशै, तिहार, सम्पुर्ण हिन्दु सम्बन्धीत चाड पर्ब।
अ डेमन इन माई भ्यू
अ डेमन इन माई भ्यू अङ्ग्रेजी उपन्यासकार रथ रेन्डेलद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
नबीगञ्ज उपजिल्ला
नबीगञ्ज बङ्गलादेशको हबिगञ्ज जिल्लाको एक उपजिल्ला हो। यो उपजिल्ला सिलेट विभाग अन्तर्गत पर्दछ।
भूगोल
नबीगञ्ज उपजिल्ला बङ्गलादेशको पूर्वी मध्ये भागमा पर्छ भने यो उपजिल्ला २४°२५' देखि २४°४१' उत्तर अक्षांश र ९१°२४' देखि ९१°४०' पूर्वी देशान्तरणमा अवस्थित छ। नबीगञ्ज उपजिल्लाले बङ्गलादेशको कुल क्षेत्रफल मध्ये ४३९.६ वर्ग किलोमिटर ओगटेको छ। यस उपजिल्लालाई दिराई र जगन्नाथपुर उपजिल्लाले उत्तर, हबिगञ्ज सदर र बाहुबल उपजिल्लाले दक्षिण, श्रीमङ्गल, मौलभीबाजार सदर र बानियाचङ उपजिल्लाले उपजिल्लाले पूर्व र बानियाचङ उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेका छन्। बराक, लङ्ला बिजनी, बिबियाना, दिमा, कुलकुलिया, जुरा बिल, कुलियाभाङ्गा बिल, गञ्जुया बिल यस उपजिल्लाका प्रमुख नदी तथा नहरहरू हुन्।
जनशाङ्खिकि
जिल्ला विभाग प्रतिवेदनका अनुसार यस जिल्लाको कुल जनसङ्ख्या २८७०३० रहेको छ जसमध्ये पुरुषको जनसङ्ख्या १४५४८५ छ भने महिलाको जनसङ्ख्या १४१५४५ रहेको छ। धर्मका आधारमा यस जिल्लामा इस्लाम धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या २३६८१५  छ भने हिन्दु धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ४९८३८ छ। त्यस्तै गरी बुद्ध धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या १२, इसाई धर्मवलम्बीको जनसङ्ख्या ६२ र अन्य धर्मका मानिसहरूको जनसङ्ख्या ३०३ रहेको छ। यस उपजिल्लामा ३२१ मस्जिद, २७ मन्दिरमा र ६ चिहान रहेको छ। शाह ताजउद्दिन कोरेशीको चिहान, शाश सदरउद्दिन कोरेशीको चिहान र सायार टङ्गीटिलार माजार यस उपजिल्लाका लोकप्रिय धार्मिक स्थलहरू हुन्। यस उपजिल्लाका ५९.७१% जनसङ्ख्याले शुद्ध पिउने पानीका लागि पानी तान्ने मोटर र धारोको प्रयोग गर्दै आएका छन् भने १.२०% ले पोखरी, २९.३७% ले टुटी र ९.७२% ले अन्य माध्यमबाट पानीको प्रयोग गर्दै आएका छन्।यस उपजिल्लाको कुल घरहरू मध्ये १४.०८% घरहरूमा अझै पनि सुविधा सम्पन्न अर्थात पक्की सौचालय सुविधा रहेको छैन। यस उपजिल्लामा १ उपजिल्ला स्वास्थ्य केन्द्र, ५ परिवार नियोजन केन्द्र, १ अस्पताल, २ शिशु हेरचाह केन्द्र, १ पशु चिकित्सकलय  रहेका छन्।
अर्थतन्त्र
यस उपजिल्लाको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित छ। यस उपजिल्लाका अधिकांश मानिसहरू किसान हुन्। यस उपजिल्लामा धान, गहुँ, आलु, प्याज, तोरी, खुर्सानी, पानको पात तथा अन्य अन्न बालीहरू उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा मुख्यतया आँप, केरा, खरबुजा, कागती, भूइँकटहर, अम्बा, कटहर, मेवा नरिवल, आदि उत्पादन हुँदै आएको छ। यस उपजिल्लामा धान कुटानी केन्द्र, बरफ कारखाना, फलाम तथा वेल्डिङ उद्योग, पाउरोटी उद्योग, बिँडी उद्योग, बाँसका सामाग्री उत्पादन केन्द्र, चिया उत्पादन उद्योग, काठका सामग्री उत्पादन केन्द्र तथा अन्य उद्योग कलकारखानाहरू पनि सञ्चालनमा रहेका छन्। यस उपजिल्लाले मुख्यतया धान, माछा, केरा, लगायत मौसमी तरकारी र अन्य फलफूलहरू निर्यात गर्दै आएको छ। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख रहेको आलसको तेल, तिल र सखरखण्ड पनि निम्न मात्रमा उत्पादन गरिन्छ। यस उपजिल्लामा ३७ हाटबजार तथा मेलाहरू सञ्चालन रहेका छन्। यस उपजिल्लामा लोपोन्मुख ठेला, गोरू गाडा र रथहरू सामान ओसारपसार तथा यातायातका साधन बन्द‌ै आएका छन्। यस उपजिल्लामा २० माछापालन केन्द्र, १० दुग्ध सङ्कलन केन्द्र तथा ६८ कुखुरापालन केन्द्रहरू रहेका छन्।
यस जिल्लाको मुख्य आय श्रोतको बाटो भनेको कृषि र खेती हो जसमा जिल्लाकै ६३.३१% मानिसहरू संलग्न छन्। यस जिल्लाका मानिसहरू अन्य जस्तै मजदुरीमा ५.४०%, उद्योगमा २.२१% वाणिज्यमा ८.८३%, सञ्चार र यातायातमा १.४२%, निर्माण क्षेत्रमा १.९८%, सुविधामा २.९५%, धार्मिक सेवामा ०.७३%, वैदेशिक रोजगारी तथा भाडामा ३.८४% र अन्यमा ९.४३% रहेका छन्।
प्रशासन
प्रशासकीय नबीगञ्ज थानाको स्थापना सन् १९३९ मा भएको थियो भने सन् १९८३ मा यसलाई उपजिल्लामा परिणत गरिएको थियो यस उपजिल्लामा १३ सङ्घ परिषद्, २२० मौजा, १ पौरसभा र ३५९ गाउँहरू रहेका छन्।
गुरू गोविन्द सिंह इन्द्रप्रस्थ विश्वविद्यालय
गुरू गोविन्द सिंह इद्रप्रस्थ विश्वविद्यालय भारतको 9871364815राजधानी दिल्लीमा अवस्थित एउटा विश्वविद्यालय हो।
सेतोटाउके भ्याकुर
सेतोटाउके भ्याकुर नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो। यसलाई अङ्ग्रेजीमा ह्वाइट-हुडेड ब्याब्लर (White-hooded babbler) भनिन्छ।
आर्थिक विधेयक
नेपाल सरकारले प्रचलित कर सम्बन्धी दर, शुल्क वा कानुन परिवर्तन वा संशोधन गर्नको लागि प्रत्येक वर्ष आर्थिक विधेयक तयार गर्ने गर्दछ । आर्थिक विधेयक भनेको अर्थ विधेयक हो र यसको मुख्य उद्देश्य महसुल, कर, पोत, शुल्क र दस्तुर लगाउन वा लगाई राखेकोलाई चालु राख्न वा कर दस्तुरमा छुट प्रदान गर्न वा हेरफेर तथा प्रचलनमा रहेको कानुन परिवर्नत गर्न सम्बन्धी व्यवस्था यस आर्थिक विधेयकमा समावेश गरिएको हुन्छ । यसको अलावा यसले आयकर ऐन, २०५२, अन्तः शुल्क ऐन, २०५८, मुल्य अभिवृध्दि कर ऐन, २०५२ तथा राजश्व चुहावट (अनुसन्धान तथा नियन्त्रण) ऐन, २०५२ मा समायानुकु संशोधन गर्ने गर्दछ।  आर्थिक विधेयक सामान्यतया आर्थिक वर्ष शुरू हुन भन्दा अगावै अर्थ मन्त्रालयबाट तयार गरी व्यवस्थापिका-संसदको वैठकमा स्विकृतीको लागि पेश गरिन्छ ।
रञ्जित गज्मेर
रञ्जित गज्मेर एक प्रसिद्ध नेपाली चलचित्र तथा बलिउड चलचित्रका सङ्गगीतकार हुन् ।
सङ्गीत
उनले आरडी बर्मनको विभिन्न हिन्दी गीतमा मादल बजाएका थिए । सन् १९८२ मा उनले आशा भोसलेको लागि नेपाली सङ्गीतको व्यवस्था मिलाइदिए । उनले विभिन्न नेपाली चलचित्रका गीतहरूमा सङ्गीत भरेका छन् । सम्झना, कुसुमे रुमाल, लाहुरे, साइनो, र दर्पण छायाँ मा उनले काम गरिसकेका छन् ।
वनिगामा
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार बनिगामाको २,१२१ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या ८,७३३ रहेको छ।
सर्मी
नेपालको मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको कर्णाली अञ्चल, डोल्पा जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति हो।
अम्बेडकर विश्वविद्यालय दिल्ली
अम्बेडकर विश्वविद्यालय दिल्ली आधिकारिक रूपमा '''डा. बि. आर. अम्बेडकर विश्वविद्यालय दिल्ली, पहिले भारत रत्न डा. बि. आर. अम्बेडकर विश्वविद्यालय दिल्ली र छोटकरीमा एयुडी''', दिल्ली सरकारको विधानसभाद्वारा पारित ऐन बमोजिम स्थापना भएको राज्य विश्वविद्यालय हो। यो विश्वविद्यालयले पूर्ण रूपमा सन् २००८ अगस्टदेखि आफ्नो काम थालेको थियो। यो एउटा एकात्मक गैर सम्वद्ध विश्वविद्यालय हो जसको मुख्य कार्यक्षेत्र स्नातक र स्नातोकोत्तर अध्ययन तथा मानविकी र सामाजिक विज्ञान विषयमा सोध कार्यमाथि छ। यो विश्वविद्यालयलाई विशुद्ध रूपले दिल्ली सरकारद्वारा वित्तीय अनुदान दिने गरिएको छ। यो विश्वविद्यालयले हाल आएर केन्द्र सरकारको सहयोग लिन सक्ने सक्षम रहेको घोषणा गरेको छ। राष्ट्रिय मूल्याङ्कन तथा प्रत्यायन परिषदद्वारा यो विश्वविद्यालयलाई 'क' श्रेणी प्रदान गरिएको छ। यो विश्वविद्यालयको नामकरण भारतीय राजनेता, शिक्षाविद्, भारतको संविधान लेखनको वास्तुकार तथा भारत रत्न बि. आर. अम्बेडकरको नाउँमा राखिएको छ।
खरानिटार
खरानिटार नुवाकोट जिल्लामा पर्ने एक गाउँ विकास समिति हो।
अ जजमेन्ट इन स्टोन
अ जजमेन्ट इन स्टोन अङ्ग्रेजी उपन्यासकार रथ रेन्डेलद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
द बेस्ट लेड पलानस्
द बेस्ट लेड पलानस् सिड्नी सेल्डनद्धारा लिखित चर्चित उपन्यास हो ।
शान्ति तथा पुनर्स्थापना मन्त्रालय (नेपाल)
शान्ति तथा पुनर्स्थापना मन्त्रालय नेपालमा शान्ति तथा सुरक्षाको प्रत्याभूतिको लागि स्थापना गरिएको नेपाल सरकारको एक मन्त्रालय हो। सन् २००७ मा नेपाल सरकार र नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी केन्द्र)बिच भएको विस्तृत शान्ति सम्झौतापछि यो मन्त्रालयको स्थापना भएको हो।
कार्यक्षेत्र र जिम्मेवारी
नेपाल सरकारको (कार्य विभाजन) नियमावली, २०६४ बमोजिम शान्ति तथा पुनर्स्थापना मन्त्रालयको कार्यक्षेत्र र जिम्मेवारी निम्न बमोजिम तोकिएको छ :
नेपालका प्रधानमन्त्रीहरूको सूची
नेपालमा प्रधानमन्त्री पद भारदारी समयमा विभिन्न नामले चिनिन्थ्यो। शाहकालीन चौबिसे गोरखा राज्यमा काजी प्रधानमन्त्रीको भूमिका निर्वाह गर्दथे। नेपाल अधिराज्यको निर्माण पश्चात देवान, मूलकाजी तथा मूलचौतारिया (बहादुर शाह मात्र)ले प्रधानमन्त्रीको भूमिका निर्वाह गरेका थिए। इतिहासकारहरू नेपालको प्रथम प्रधानमन्त्री मूलकाजी दामोदर पाँडे तथा मुख्तियार भीमसेन थापाको बीचमा विवादित रहेको मान्दछन्।
मूलकाजी दामोदर पाँडे राजा रणबहादुर शाहको अनुपस्थितिमा सुरूमा सन् १८०० देखि अनौपचारिक प्रमुख प्रशासक तथा सन् १८०३ फेब्रुअरीदेखि नयाँ भारदारीसभाको मूलकाजी भई सशक्त एकलौटी शासन चलाएका थिए। मूलकाजी पाँडेको सन् १८०४ मार्च (वि.सं. १८६०) मा मृत्युदण्ड गराएपछि रणबहादुर शाहले शासनशक्ति लालमोहर गराई मुख्तियार भएका थिए। रणबहादुर शाहको हत्यापश्चात भीमसेन थापा मुख्तियार पदमा नियुक्त भएका थिए। अङ्ग्रेजी परम्परागत रूपमा प्राइम मिनिस्टर वि.सं. १९०० मा पहिलो पटक प्रधानमन्त्रीको श्रीपेचसहित माथवरसिंह थापालाई प्रदान गरिएको थियो।
दूरदर्शन
अहिले नेपालमा सञ्चालित टेलिभिजन च्यानलहरू:-
१. नेपाल टेलिभिजन (सरकारी स्वामित्व रहेको च्यानल॒
२. नेपाल टेलिभिजन २ (मेट्रो)
३. च्यानल नेपाल (निजी टेलिभिजन च्यानल)
५. ईमेज च्यानल
६. नेपाल १ (भारतबाट सञ्चालित नेपाली भाषाको च्यानल)
सुयल (थापा)
सुयल (थापा) क्षेत्री थापा अर्थात् थापा काजीहरूको एक कुलघरान हो । नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतय नेपालीहरूको थर थापाको उपसमुह हो ।
उनीहरूको गोत्र वशिष्ठ गोत्र हो । भट्टराई, राउत, आदि सगोत्री बान्धव हुन् ।
संख्या
सुयल (थापा)ले मान्ने विशेष पर्वहरू== दशैं,तिहार,तीज,माघेसंक्रान्ति,जनैपूर्णिमा,साउनेसक्रन्ती इत्यादी
विक्रम बत्रा
क्याप्टेन विक्रम बत्रा भारतीय सेनाका अफिसर थिए जसले कारगिल युद्धमा अभूतपूर्व बहादुरी प्रदर्शन गरेर वीरता प्राप्त गरे। उनलाई मरणोपरान्त भारतको सर्वोच्च वीरता सम्मान परमवीर चक्रबाट सम्मानित गरियो।
प्रारम्भिक जीवन
पालमपुर निवासी जी.एल. बत्रा र कमलाकान्त बत्राका दुई जुम्ल्याहा ९ सेप्टेम्बर १९७४ मा दुई छोरीहरू भए। माता कमलाकान्तको श्रीरामचरितमानसमा गहिरो श्रद्धा थियो, त्यसैले उनले ती दुवैको नाम लुभ र कुश राखे।  प्रेमको अर्थ विक्रम र कुशको अर्थ विशाल हो।  पहिले DAV स्कूल, त्यसपछि सेन्ट्रल स्कूल पालमपुरमा भर्ना भयो।  सेनाको शिविरमा स्कुल भएको र बुबाबाट देशभक्ति कथाहरू सुनेको कारण सेनाको अनुशासन देखेर विक्रममा स्कूलको समयदेखि नै देशभक्ति प्रबल भयो।  विद्यालयमा, विक्रम शिक्षाको क्षेत्रमा मात्र शीर्ष थिएनन्, तर उनी टेबल टेनिसमा पनि उत्कृष्ट खेलाडी थिए र उनले सांस्कृतिक कार्यक्रममा भाग लिए।  दुई वर्ष सम्म अध्ययन पछि, विक्रम चंडीगढ़ बसाईयो र चण्डीगढको डीएवी कलेजमा विज्ञानको स्नातक शुरू गर्‍यो।  यस समयमा उनी एनसीसीको सर्वश्रेष्ठ क्याडेट चुनिए र गणतन्त्र दिवस परेडमा पनि भाग लिए।  उनले सेनामा भर्ती हुने निर्णय गरे र सीडीएस (संयुक्त रक्षा सेवा परीक्षा) को तयारी पनि गर्न थाले।  यद्यपि विक्रमले ह हांगकांग मा मर्चेन्ट नेवीमा पनि काम पाइरहेको थियो जुन उनलाई अस्वीकार गरियो।
सेना जोवन
विज्ञानमा स्नातक गरेपछि, विक्रम सीडीएस मार्फत सेनामा चयन भए। जुलाई १९९६ मा, उहाँ भारतीय सैन्य एकेडेमी देहरादूनमा भर्ना हुनुभयो। डिसेम्बर १९९७ मा प्रशिक्षणको अन्तमा, उनी Jammu डिसेम्बर 1997 मा जम्मूको सोपोरमा सेनाको १ 13 जम्मू कश्मीर राइफल्समा लेफ्टिनेन्ट नियुक्त भए। उनले 1999  मा कमाण्डो ट्रेनिंगमार्फत पनि धेरै प्रशिक्षण प्राप्त गरे। १ जून १९९९ मा, उनका फौजहरू कारगिल युद्धमा पठाइयो। ह्याम्प र राकी नाब स्थानहरू जितेर विक्रमलाई कप्तान बनाइएको थियो।￼
5140 शीर्ष जीत
यसपछि कप्तान बत्राको टोलीले श्रीनगर-लेह सडकको माथिल्लो पाक सेनाबाट 5140 को शिखर मुक्त गर्ने जिम्मेवारी पायो। क्याप्टेन बत्रा आफ्नो कम्पनीको साथ घुम्न गए र पूर्व दिशाबाट यस क्षेत्रतर्फ लागे र कुनै आक्रमण नगरी उसको आक्रमणको दायरा भित्र पुग्यो। क्याप्टेन बत्राले आफ्नो टोलीलाई पुनर्गठन गरे र उनीहरूलाई शत्रुको लक्ष्यमा प्रत्यक्ष आक्रमण गर्न प्रेरित गरे। सबैभन्दा पहिले टोलीको नेतृत्व गर्दै, उनीहरूले साहसका साथ शत्रुलाई आक्रमण गरे र उनीहरूको चार जनालाई आमनेसामने युद्धमा मारे। पहुँचयोग्य नभए पनि, विक्रम बत्राले आफ्ना साथीहरूसँग २० जून १ 1999 बिहान ३: ३० बजे यो शिखर उठाए। जब क्याप्टेन विक्रम बत्राले रेडियोबाट यो विजय आवाज 'ये दिल मांगे मोरे'बाट बोलाए, उनको नाम सेनामा मात्र होइन तर सम्पूर्ण भारतमा प्रसिद्ध भयो। उही समयमा, विक्रमको कोड नाम शेरशाहको साथसाथै उनलाई 'कारगिलको शेर' पनि भनियो। अर्को दिन, विक्रम बत्रा र उनको टोलीको फोटो को शिखरमा भारतीय झण्डासँग मिडियामा देखा पर्‍यो।￼
4875 को संकीर्ण शिखरमा जीत
यसपछि सेनाले 4875 को शिखर कब्जा गर्न अभियान शुरू गर्‍यो र यसका लागि क्याप्टेन विक्रम र उनको फौजलाई पनि जिम्मेवारी सुम्पियो। उनलाई र उसको सेनालाई एउटा साँघुरो चुचुरोबाट दुश्मनको रक्षा गर्ने जिम्मेवारी सुम्पिएको थियो जहाँ दुबै छेउमा ठाडो ढलानहरू थिए जसको दुश्मन एकल मार्गले भारी रोकेको थियो। कप्तान विक्रम बत्राले प्रक्रिया समाप्त गर्न एक साँघुरो पठारको नजिक शत्रुको आक्रमण गर्ने निर्णय गरे। आक्रमणको नेतृत्व गर्दै, एक भयंकर आमने-सामनेको युद्धमा, पाँच दुश्मन सैनिकहरूलाई एकदम नजिकबाट मार्यो। यस कार्यको क्रममा उनलाई गम्भीर चोटपटक लागेको छ। गम्भीर घाइते भए पनि, तिनीहरू दुश्मनतर्फ लागे र ग्रेनेड फ्याँके, जसले त्यस ठाउँमा शत्रुलाई मिटायो। सबैभन्दा अगाडि उनले आफ्ना सँगी सिपाहीहरूलाई परिचालन गरे र उनीहरूलाई आक्रमण गर्न प्रेरित गरे र भारी शत्रुको गोली हानिको सामना गर्दा लगभग असम्भव सैन्य कार्य पूरा गरे। उनले आफ्नो साथिहरु लगायतका लेफ्टिनेंट अनुज नाय्यरलगायत आफ्नो जीवनको कुनै परवाह नगरी धेरै पाकिस्तानी सैनिकहरूलाई मारे। तर घाउको कारण यी अधिकारीहरू वीरगतिमा पुगे।
उनको असाधारण नेतृत्वबाट प्रेरित भएर उनका सँगी जवानहरूले बदला लिन शत्रुलाई कुटपिट गरे र दुश्मनलाई मिटाएर पोइन्ट 4875 कब्जा गरे।
क्याप्टेन बत्राका बुबा जीएल बत्रा भन्छन कि उनको छोरो कमाण्डिंग अफिसर लेफ्टिनेन्ट कर्नल वाई.के. जोशीले विक्रमलाई शेर शाह उपनाम दिए।
सम्मान
यस अदम्य साहस र बहादुरीका लागि कप्तान विक्रम बत्रालाई मरणोपरान्त १५ अगस्ट १९९९ मा भारत सरकारले परमवीर चक्र प्रदान गरेको थियो जुलाई १९९९ देखि लागू भयो।
बाह्य लिंकहरू
विक्रम बत्रा कहानी - देशरत्न
थान्सिङे
थान्सिङे नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।
मेक डेथ लभ मी
मेक डेथ लभ मी अङ्ग्रेजी उपन्यासकार रथ रेन्डेलद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
सन् २०१३ मा रुसमा खसेको उल्का
सन् २०१३ फेब्रुअरी १५ तारिखमा स्थानीय समय अनुसार बिहान ९ बजेर २० मिनट २६ सेकेण्ड (नेपाली समय ९ बजेर ५ मिनट २६ सेकेण्ड मा रुसको सेल्याबिन्स्क क्षेत्रको वायुमण्डलमा एउटा उल्का बलिरहेको आगोको डल्लाको रूपमा प्रवेश गर्यो ।  कम्तिमा 54000 kph गतिमा, ध्वनीको गतिभन्दा लगभग ४४ गुणा बढी गतिमा दक्षिणी युराल क्षेत्रको आकाश मार्ग हुँदै सेल्याबिन्स्क सहरमा गएर विष्फोट भयो ।  उक्त उल्का पिण्डले उत्तरबाट प्रवेश गरेर दक्षिणतिरको यात्रा तयगरेको थियो । अमेरिकी अन्तरिक्ष संस्था नासाले गरेको अनुमान अनुसार 55 ft व्यास भएको उक्त पिण्डको तौल करिब १०,००० टन छ ।  यो विष्फोटनबाट ५०० किलोटनको टिएनटी बम विष्फोटबाट उत्पन्न हुने शक्ति उत्पन्न भएको थियो  जसले यसलाई हिरोसिमा र नागासाकीमा पड्किएको आणविक बमभन्दा २०-३० गुणा बढी शक्तिशाली बनाएको थियो  ।
ताकुमझा लाँकुरिबोट
ताकुमझा लाँकुरिबोट गोर्खा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो। ताकु माझ लाँकुरिबोट र ताकुकोट दुई गाउँहरू बिक्रम् सम्बत् २०२० साल तिर एउटै गाउँपञ्चायत अन्तरगत पर्दथे। जसको सिमना पूर्बमा पन्दुन्ग पस्चिम् म दरौंदी नदि उत्तरमा शौरपनि एवं दक्षिणमा मसेल सम्मको भु भाग रहेको थियो। पछि गाउ अलग् भय र यक ताकु कोट अनि अर्को ताकुमाझलाकुरिबोट गा बि स बनेका हुन। आज पनि धर्मिक कार्य गर्दा, कुन कार्य जस्तो, अन्नप्राश, नगि आदि कार्य गर्दा ताकुकोट कि माय भग्वतिको मन्दिरमा पुजा गर्ने गरेको पाइन्छ।
यहा, ब्राम्मण ,छेत्ऱीय ,गुरुन्ग ,बराम नेवार दमए, का मि आदि जति हरूको बसोवास रहेको छ। येस गा बि सको उत्तर दिसामा हुदिपारि डाडा र हुडी खओला हुडी परि डाडामा तामाको खानि पनि रहेको छ भन्ने मान्यता रहेको छ, यस ठाउमा ३०% जाति ब्रम्हण ३०% छेत्रि ५% मगर ५% बराम २०% गुरुन्ग ३% दोले धर्ति र ७ % दमै कामि हरूको बसोवस रहेको छ।
यह क स्थानिय वसिन्दको मुख्य पेस क्रिसि हो र् यहा का ९९% बसिन्दा हिन्दु धर्म लाई आफ्नो मुख्य धर्मको रूपमा मान्ने गर्छन। बिक्रम सम्बत् २०६५ सालमा यो था उ लाई पनि मोटर बाटोले छोयको छ।
तुलसी
संसारको जुनसुकै भूभागमा पनि पाईने यो वनस्पति हिन्दूहरूको लागि अत्यन्तै पुजनिय एवम उपयोगि वनस्पति हो| Lamiaceae परिवारमा बर्गिकरण गरिएको तुलसी विश्वको धेरै भागमा नियमित सेवन गरिन्छ| भारतिय उपमहाद्दिपमा यसको बहु उपयोग गरिन्छ भने पूर्वी एसिया का पकवानको लागि तुलसी अमिन्न मसला हो| पश्चिम गोलार्दमा पनि तुलसीको एक प्रकारलाई "Basil"को रूपमा प्रयोग गरिन्छ जसको राग तुलसीको तुलनामा केही मन्द हुन्छ| तर तुलसीबाट तयार गरिएको चीया भने प्रसस्तै खपत हुन्छ|
अर्थ
'तु'- तुरीय अवस्था ज्ञानको प्रतीक राम, 'ल'को अर्थ लकारादि लक्ष्मण वैराग्यको प्रतीक पञ्चत�वको 'शरीर' हो। 'सी'को अर्थ मानव हृदय भावनाको प्रतीक भक्तिसीता हो। यसैले 'तुलसी'को शाब्दिक विश्लेषण हुन आउछ - ज्ञान, वैराग्य भक्ति र भक्तिको प्रतीक मानव जीवन | ज्ञान, वैराग्य र भक्तिको अजस्र केन्द्रबिन्दु मानव जीवनले प्राप्त गरेको विज्ञान समर्पण भावमा परिणत गराई सहीरूपमा प्रयोगको अर्थ नै 'तुलसी'को शाब्दिक अर्थ हुनआउाछ।
ब्रहृमवैवर्तन पुराण अनुसार तुलसीका प्रसिद्ध आठ नामहरू- वृन्दा, वृन्दावनी, विश्वपूजिता, विश्वपावनी, पुष्पसारा, नन्दिनी, तुलसी र कृष्णजीवनी हुन्। प्रत्येक नामका पछाडि नामले दिने अर्थ पनि रहेको छ, जसमध्ये विश्वपूजिता र विश्वपावनीको अर्थ हुन्छ- सबैबाट पूजित र सबैको लागि हितकारी वनस्पतिमध्ये तुलसी, श्रीखण्ड, कुश, आदिको वर्णन स्वयं देवताहरू पनि गर्न सक्तैनन्। आयुर्वेद विज्ञानमा पनि यो वनस्पतिको विशिष्टस्थान रहेको छ |भारतिय उपमहाद्दिपमा यसको दुई प्रजाति उल्लेख्य रहेको छ| 'राम' र 'श्याम'| यी दुई मध्य राम हरियो र ठूलो पात भएको हुन्छ र श्याम हलुका कालो रङ्गको हुन्छ | दुबै प्रजातिलाई भगवान विष्णुको अर्धाङ्गिनि महालक्ष्मीको रूपमा पुजिने भएता पनि श्याम तुलसीलाई विशिष्ट मानिन्छ|
चिकित्सामा तुलसी
चिकित्सकहरूका अनुसार तुलसीमा सयौ रोग निको गर्ने क्षमता छ। यसमा पात, हाँगा, फूल, जरा, बीउ सबै उत्तिकै महत्त्व का छन्। यसले भोक जगाउने, रुचि जगाउने तथा पाचनक्रिया बढाउनुका साथै झाडावान्ता पनि रोक्ने कार्य गर्दछ। मानिस मृत्युशैयामा हुँदा प्राण त्याग्नुअघि तुलसीको बोटसागै राख्नाले तथा तुलसीपत्र खुवाउनाले मरेपछि मोक्ष पाउँछ भनी शास्त्रमा वर्णन गरिएको छ। तुलसी रोपेको चारसय मिटर वरपरको वातावरणलाई तुलसीले सुगन्धले शुद्ध पार्छ भन्ने विश्वास छ| तुलसी, वटवृक्ष वरिपरि र तुलसीको छाया वरिपरि र यसको हावाको परिधिभित्र कुनै पनि विषाक्त कीटाणुहरू टिक्न सक्तैनन् र् दीर्घरोगीहरूसमेत तुलसीको सेवनले रोगमुक्त भएको कुरा वैज्ञानिकहरू पनि बताउछन्।
बिहानै तुलसीको पूजनले, तुलसीसागको सम्पर्कले मानव जीवन निरोगी बन्छ भने तुलसीको समिश्रणको खाद्य पदार्थहरूको सेवन गर्दा मानिसले दीर्घजीवन प्राप्त गर्न सक्छ भन्ने कथन छ। यहासम्म कि तुलसी एउटा महाऔषधि भएकाले मृत्युका मुखमा परेका बिरामीहरूलाई पनि घाटका चिकित्सकहरूले मुखमा तुलसी राखिदिन प्रेरणा दिन्छन्। मृत्युपश्चात् पुनः देह निर्माणको प्रतीकस्वरूप पिण्ड, श्राद्वादि कार्य र दिवङ्गत पितृहरूले आफन्तहरूबाट प्राप्त गर्ने खानाको विश्वास स्वयं दिइएको पिण्डमा तुलसीको मञ्जरी राख्ने गरिन्छ भने देवकार्यमा अर्पण गरिने नैवेद्यहरूमा तुलसी नराख्दा विषाक्त र जूठोरूपमा लिइन्छ। अघिपछि दैनिकी हाम्रा खाद्य पदार्थहरूमा पनि तुलसीको प्रयोग गरी निर्विषाक्त पार्ने प्रयास गरिएको हुन्छ। विभिन्न कारणबाट खानाका पदार्थहरू जमीनदेखि नै विषाक्त बनेका हुन्छन् भने तिनको भण्डारणदेखि भान्छासम्म मन, वचन र मानिसको क्रोध, आवेग, तनावका कारण पनि खानेकुराहरू विषाक्त बनिरहेका हुन्छन्। तिनलाई निर्विषाक्त बनाउने एक मात्र सजिलो उपाय तुलसीको प्रयोग पनि हो। यसरी हाम्रो जीवनको प्रत्येक क्षणमा तुलसी जीवनसाथी नै बनेको छ। तुलसीले अजीर्ण, अरुचि र उदरशूल जस्ता सामान्य र मुटु, मृगौला जस्ता असामान्य रोग हरण गर्ने क्षमता राख्ने भएकाले पनि तुलसी र मानव जीवनमा अन्तरसम्बन्ध बढ्न गएको हो। हालै भारतमा भएको एक परीक्षणबाट तुलसीमा क्यान्सरजस्तो भयङ्कर रोगसाग लड्ने क्षमता भएको कुरा पुष्टिभएको छ।
धार्मिक महत्त्व
शास्त्रहरूको मत छ, जीव र जगत्का रक्षक नारायण छन्, उनलाई विष्णुको रूपमा पनि लिइन्छ। ब्रमाण्डको सृष्टि रचना गर्दा उनी ब्रहृमाको रूपमा स्थापित हुन्छन् भने जगतको सञ्चालनमा उनको स्वरूप [विष्णु]को हुन्छ। अघि सती नारी वृन्दाको श्रापका कारण उनै विष्णुले वनस्पति झार तुलसीको रूपमा परिणत भई उपर्युक्त मानव जीवनमा रोग प्रतिरोधात्मक शक्तिका साथ आसीन भएको भन्ने तर्क पनि रहेको छ। तुलसी वृक्षकै रूपमा घरघरमा विष्णु स्थापित हुने र आषाढशुक्ल एकादशीलाई हरिशयनी एकादशी भनिने र कार्तिक शुक्लमा तुलसीको बिहे उनै हरिसाग गराइसकेपछि स्वधाम गमनतर्फ जाने शास्त्रीय मत रहेको छ। सुतलमा भक्त वलिको रक्षार्थ हरिशयन गर्ने क्रममा पनि यसलाई जोडिएको पाइन्छ।
युगौ युगदेखि तुलसीको महत्त्व कायमै छ। सत्ययुगदेखि नै मानव जीवनको अभिन्न अङ्ग बनेको तुलसीलाई त्रेतायुगमा रामको नामले यसलाई ज्ञानको प्रतीक मानियो भने त्रेतायुगमा भक्तिरूपी सीताको अभावमा चित्रकुटमा रामले आफ्नो आसुले तुलसीको सिञ्चन गर्नुभयो। द्वापर युगमा तुलसी सत्यभामाकी जीवन सङ्गनि नै बनिन् | कृष्णप्रियासमेत भई गोलोकमा राधिकाको नामले तुलसीलाई पुकारियो। वृन्दावन पूरै तुलसीको वनले ढाकिएको क्षेत्र हो। तुलसी वनलाई नै वृन्दावन भनिन्छ। वृन्दावन पुग्दा मन हषिर्त र आनन्दित हुने कारण तुलसीको वास्ना नै हो। मन हषिर्त र प्रफुल्लित भएपछि नै जीवन धन्य बन्छ र जीवनोपयोगी र सामाजिक मर्यादाअनुकूलको काम सम्पन्न हुनपुग्छ। सुकेको झारको रूपमा समेत उत्तिकै उपयोगी भएको तुलसीको रोपण, पूजन, यजन, चिन्तन र मनन् हर मानवका लागि उपयोग सिद्ध भएको छ।
गाजले भद्राइभ्याकुर
गाजले भद्राइभ्याकुर (वैज्ञानिक नाम: Pteruthius melanotis) नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो ।
टेलिभिसा
ग्रुपो टेलिभिसा (Grupo Televisa) वा टेलिभिसा (Televisa) यो एक मेक्सिकन मिडिया कम्पनी हो र ल्याटिन अमेरिका र स्पेनी भाषा बोल्ने संसारमा सबैभन्दा ठूलो मध्ये एक हो। यसको व्यवसायमा टेलिभिजन र रेडियो कार्यक्रम उत्पादन र प्रसारण, पत्रिका वितरण, आदि समावेश छ।
चालिसे
चालिसे नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।
पङ्गेनी
पङ्गेनी नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।
चालिसे
Post by Vijaya Chalise
Aryan race or descent from the Caucasian Mountains at the confluence of present day Russia, Georgia and Azerbaijan to Aryan or Iran, Aryak or Iraq, Ariana or Afghanistan through Sindhghati (present day Pakistan) to Saurashtra (Gujarat) of India, Jamnagar, Kanyakunj (Uttar Pradesh), Sisaugadh (Northern)  He is said to have entered Jumla through Garhwal. Our ancestors of this Aryan dynasty were known from Chalise Thar before Bhattarai. The surnames prevalent in the Nepali community are found to be based on place name or rank name, karma / education / initiation. Similarly, our original surname was Bhattarai, which is derived from (1) Bhattaj = Bhattarai (2) Bhatt (Bhatt + Rai), or a resident of Bhattabad. According to Shikhar Nath Subedi's Thargotra Pravara as well as the distinguished investigator Yogi Narharinath, Bhattarai's ancestors lived in a village called Sinja in Karnali province or Bhattabada in Dailekh (a village or toll in the far west is called Bada). There is an opinion that the ancestry of the ancestors living there became Bhattarai through Bhattabada-Bhattabara-Bhattarara. Similarly, Bhatt means scholar and Rai means king. It is said that Bhattarai's ancestor Garbhubhat was awarded the honorary title of "Rai" by Sinjali king Abhay Malla and another scholar Ramdas Bhatt was awarded the honorary title of "Rai" by Jumla's Kalyal king Baliraj Rawal. According to mythology and mythology, this tribe started from Rishi Vashishta and progressed through Parashar, Vyas and Shukadev. It is said that only his son Raman Upadhyaya of the tenth generation left the surname Bhattarai and became known as Chalise. He is said to have influenced everyone by studying the scriptures of King Uday Verma and reciting forty chapters of Shuklayajurveda with one foot. It is also mentioned that the tribes of both Bhattarai and Chalise are Vashishta and  Pravara is Vashishta-Indrapravara-Abhadravashu. Thus, there are some other legends behind Bhattarai being called Chalise. King Uday Verma also bestowed the title and a land named Barhabise in Achham district. That title turned into Thar. From there, his descendants became known as Chalise Thar. Another similar story is heard. There was a temple in one of the villages under the Achham kingdom in the far west. In that temple, a Brahmin from Raman Padhyaya, also known as Raman Padhyaya, used to stand on one foot and recite forty chapters of Vedas in the morning. The king is also visiting the temple in the morning. There is a small pond near the temple. Next to the pond is a drying lotus tree. One morning they were not seen in the Brahmin temple. As the king did not know the name of the Bedapathi Brahmin, when he did not see the Brahmin, he asked, "Where did the forty-year-old Baje, who stood on one foot and recited forty chapters of the Bed, go today?"
When the king said that, he was searched. After understanding everything about the Brahmin, he thought of testing him and said, "If you and your mantra have power, make the tree that is drying from the top green." Hearing that, Brahmins also performed Yajna with Mrityunjaya text. Surprisingly, while performing the Yajna, the tree grew green. Impressed by this, he was given the title of Rajguru as well as land in a place called Chalsa. From then on, he and his son Bhattarai, who lived in Chalsa Birta, became known as Chalise Thar. In any case, there is a place called Chalsa on the Dailekh-Jajarkot border even now and there are forty Brahmins living there, so even if it is a legend, it cannot be disbelieved. In any case, the same scholar Pandit Raman Padhye found a place called Chalsa in Birta from Achham Naresh Uday Burma. It can be said that the introduction of Bhattarai Tharka, a scholar who memorized 40 chapters of the Veda by specializing in the study and teaching of Shuklayajurveda in the royal court of a king of western Nepal, later became forty.
Thus, from the sage Bhatt to Raman Padhya of the tenth generation of the Bhattarai dynasty, a branch of the Bhattarai dynasty seems to have adopted the Vashishtagotri Chalise surname. His descendants are moving eastwards through Achham, passing through Dailekh, Surkhet, Baglung, Gulmi, Kaski, passing through the banks of Masyangdi, passing through Nuwakot, Sindhupalchowk, Kathmandu and moving towards Ramechhap. Even further, the Saket fortys were expanding in East Sikkim, Assam, Guwahati and Bhutan. Hango, who came to Kathmandu from Jaryotar of Sindhupalchowk, was first found to have settled in Jagdol above Gokarneshwar Municipality, Arubari. It is not known which of Raman Padhya's children came here from Chalsa at what time. According to one source, the forty came to the valley from the west and first settled in Thankot. From there, none of his descendants went straight to Kathmandu and went straight to Jaryotar in Deupur of Sindhupalchowk, number one in the east. There must be some reason behind going directly to the Indus instead of settling in Kathmandu. It can be assumed that this was done while searching for a suitable place for the environment, climate and living conditions like the western hills. Coming from an agricultural region in the western hills, Kathmandu's culture, economy and way of life were definitely not suitable for them. Therefore, seeing the lack of coordination here, it was natural for them to choose the roots of the Indus in the highlands. Before that, we were moving from west to east.
बसेल
बसेल नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।
द लेक अफ डार्कनेस
द लेक अफ डार्कनेस अङ्ग्रेजी उपन्यासकार रथ रेन्डेलद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
खुम्बु पासाङल्हामु गाउँपालिका
खुम्बु पासाङल्हामु गाउँपालिका नेपालको एक हिमाली गाउँपालिका हो । नेपालमा ७४४ स्थानीय तह लागू हुँदा सोलुखुम्बुमा साविकका खुम्जुङ, बासा, जुभिङ गाविसको (१,५,७-९) वडा र चौंरीखर्क गाउँ विकास समितिहरूलाई समेटेर खुम्बु पासाङल्हामु गाउँपालिका बनाइएको हो ।  खुम्बु पासाङल्हामु गाउँपालिकको कूल जनसङ्ख्या ८,९८९ रहेको छ । यसको क्षेत्रफल १५३९.११ वर्गकिलोमिटर रहेको छ । यस गाउँपालिकाको केन्द्र साविकको चौंरीखर्क गाविसको कार्यालयमा राखिएको छ । यस गाउँपालिकालाई ५ वडाहरूमा विभाजन गरिएको छ । यस गाउँपालिकाको सिमाना पूर्वमा माहाकुलुङ गाउँपालिका र सङ्खुवासभा जिल्ला, पश्चिममा रामेछाप र दोलखा जिल्ला, उत्तरमा चीन तथा दक्षिणमा सोलुदुधकुण्ड नगरपालिका र दुधकोशी गाउँपालिकासम्म फैलिएको छ ।
जोरहाट
जोरहाट भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
ताक्लुङ
ताक्लुङ्ग गोर्खा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो।
ताङ्लिचोक
ताङ्लिचोक गोर्खा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो।
मास्टर अफ द मुर
मास्टर अफ द मुर अङ्ग्रेजी उपन्यासकार रथ रेन्डेलद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
पुरातत्व विभाग (नेपाल)
पुरातत्व विभाग (नेपाल) नेपालको प्राचीन ऐतिहासिक, साँस्कृतिक र पुरातात्विक सम्पदाको लेखाजोखा, वर्गीकरण तथा संरक्षणका लागि काम गर्ने सरकारी निकाय हो।
सम्पर्क ठेगाना
पुरातत्व विभाग (नेपाल) रामशाह पथ, काठमाण्डौ फोन: ९७७-१-४२५०६८३(महानिर्देशक) फ्याक्स:००९७७-१-४२६२८५६ ईमेल: archaelogy@infoclub.com.np
आधिकारीक वेबसाईट
www.doa.gov.np
कुकुरकोटे
कुकुरकोटे नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।
मानगो जमशेदपुर
मानगो जमशेदपुर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
पायल सरकार
पायल सरकार (পায়েল সরকার, जन्म कोलकाता, भारत) एक भारतीय चलचित्र अभिनेत्री हुन । उनले बङ्गाली चलचित्र, हिन्दी चलचित्रका साथै टेलिभिजनमा अभिनय गर्छिन्।
जीवनी
पायल सरकारको जन्म १९८४ फेब्रुबरी १० मा भारतको कोलकातामा एक बङ्गाली परिवारमा भएको थियो ।
हरित भद्राइभ्याकुर
हरित भद्राइभ्याकुर नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो। यसलाई अङ्ग्रेजीमा ग्रिन स्राइक-ब्याब्लर (Green shrike-babbler) भनिन्छ।
धमाला
धमाला नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो।
गुलबर्गा
गुलबर्गा भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
राष्ट्रपतीय शासन प्रणाली
राष्ट्रपतीय शासन प्रणालीमा मुलुकको सम्पूर्ण कार्यकारी शक्ति राष्ट्र प्रमुखमा रहेको हुन्छ| सरकार प्रमुख र राष्ट्र प्रमुख एकै व्यक्ति हुने गर्दछ र ऊ जनताको प्रत्यक्ष मतबाट निर्वाचित भएको हुन्छ। कुनै देशमा भने जनताले सोझै राष्ट्रपतिलाई मत नदिए पनि सोही प्रयोजनका लागि निर्वाचकमण्डललाई निर्वाचित गर्ने खालको पद्धति अपनाइने गरेको पाइन्छ। निर्वाचित निर्वाचकमण्डलको राष्ट्रिय विधायिकासँग कुनै सम्बन्ध हँुदैन। यस खालको निर्वाचन पद्धति अमेरिकाको राष्ट्रपतिको निर्वाचनमा अवलम्बन गरिएको पाइन्छ।राष्ट्र प्रमुख व्यवस्थापिकाप्रति प्रत्यक्ष रूपमा उत्तरदायी हुँदैन र ऊ संसदको सदस्य पनि हँुदैन। कार्यपालिका र व्यवस्थापिकाले विशेष अवस्थामा बाहेक परस्परमा स्वतन्त्र रूपमा कार्य गर्दछन्। राष्ट्र प्रमुख निश्चित पदावधिका लागि निर्वाचित हुन्छ र विशेष अवस्थामा बाहेक विधायिकाको नियन्त्रणबाट पूर्ण रूपमा स्वतन्त्र रही पूरा अवधि सरकारको सञ्चालन गर्दछ। व्यवस्थापिकाबाट महाभियोगका माध्यमबाट मात्र उसलाई हटाउन सकिन्छ। राष्ट्रपतिले पनि संसद् विघटन गर्न नसक्ने हुँदा दुवै निकायले पूरा अवधि कार्य सञ्चालन गर्न सक्दछन्। राष्ट्र प्रमुखले आफूले चाहे अनुसारको सरकार गठन गर्न सक्दछ।तर यसमा विधायिकाको सहमति भने चाहिन्छ| सामान्यतया मन्त्रिमण्डलका सदस्यहरूको भूमिका राष्ट्र प्रमुखको सल्लाहकार जस्तो मात्रै हुन्छ। नियुक्त मन्त्रीहरू विधायिकाका सदस्य हुँदैनन् र सिद्दन्तत: संसदप्रति जवाफदेही पनि हुँदैनन् तर विधायिकाले माग गरेको अवस्थामा उपस्थित भै जानकारी दिनु उनीहरूको दायित्व भित्र पर्दछ। यस प्रणालीमा कार्यकारीणीका खासखास कार्यहरूलाई संसदद्वारा अनुमोदन गर्नुपर्ने गरी राष्ट्रपतिको शक्तिलाई केही सीमित भने गरिएको हुन्छ।
प्रधानमन्त्री सहितको राष्ट्रपतीय प्रणाली
monarchies]].
Nations with limited recognition are in italics.
जोन लेनन
जोन ओष्टन ओनो लेनन अथवा जोन लेननको जन्म सन् १९४० अक्टोबर नौ तारिखका दिन बेलायतको लीभरपूलमा भएको थियो । विटल्स ब्याण्डका संस्थापक सदस्य, भोकलिष्ट एवं गीतारिष्ट लेनन एक लेखक, गायक तथा विविध वाद्ययन्त्रहरूमा पोख्त विलक्षण प्रतिभाशाली व्यक्तित्व थिऐ । सन् १९६० उ सम्मिलित साँगितिक ब्याण्ड विटल्सले विश्व भरि नै तहल्का मचायो । अझ ठूलो तहल्का तब भयो जब सन् १९७० मा विटल्स् टुक्रियो र जोन ब्याण्डबाट अलग्गिऐ ।
जोनले योको ओनोसँग विवाह गरे । एउटा छोरो भयो । गीत संगित रचना गर्ने क्रम टुटेन । यसै ताकाको उसको एल्बम ‘ईम्याजिन’ निक्कै प्रसिद्ध छ । सन् १९८० डिसेम्बर ४ तारिखका दिनमान्युयोर्कको ड्याकोटा भवन अगाडि मार्क डेविड च्यापम्यान नामक एक अमेरिकी विटल्स फ्यानले ६ गोली हानी जोनको हत्या गरिदिऐ ।
पुष्पक विमान
पुष्पक विमान हिन्दू पौराणिक महाकाव्य रामायणमा वर्णित वायुयान थियो। यसमा लंकाका राजा रावण सव्सर हुने गर्थे । यसै विमानको उल्लेख सीता हरण प्रकरणमा पनि पाइन्छ। रामायण अनुसार राम-रावण युद्ध पपश्चात श्रीराम, सीता, लक्ष्मण तथा लंकाको नव राजा विभीषण तथा अन्य धेरै मानिस सहित लंकाबाट अयोध्या आएका थिए। यो विमान मूलतः धनका देवता, कुबेरको थियो, तर रावणले यो विमान आफो भाइ कुबेरसँग बलपूर्वक उसकी नगरी सुवर्णमण्डित लंकापुरी तथा पुष्पक विमान खोसेको थियो। अन्य ग्रन्थमा उल्लेख भए अनुसार पुष्पक विमानको प्रारुप एवं निर्माण विधि अंगिरा ऋषि द्वारा एवं यसको निर्माण एवं साज-सज्जा देव-शिल्पी विश्वकर्मा द्वारा भएको थियो। भारतीय प्राचीन हिन्दू ग्रन्थमा लगभग दस हजार वर्ष पूर्व विमान एवं युद्धमा तथा विमानको प्रयोग का विस्तृत वर्णन दिइएको छ। यसमा अधिकांश  रावण्को पुष्पक विमानको उल्लेख गरिएको छ। यस बाहेक अन्य सैनिक क्षमताको विमानहरु, त्यसको प्रयोग, विमानको आपसमा भिडन्त, अदृश्य हुनु र पिछा गर्नु, यस्ता उल्लेख पाईन्छ। यहां प्राचीन विमानको मुख्यतः दुई श्रेणि बताइएको छ- प्रथम मानव निर्मित विमान, जुन आधुनिक विमानको जस्तै पङ्खाको सहायताले उडान भर्थे, एवं द्वितीय आश्चर्यजनक विमान, जुन मानवद्वारा निर्मित थिएनन् तर यसको आकार प्रकार आधुनिक वायु यान को अनुरुप हुने गर्थ्यो।
विशेष गुण
यो विमान मनको गतिमा उड्ने गर्थ्यो भन्ने किंवदन्ती रहेको छ।
द किलिङ्ग डल
द किलिङ्ग डल अङ्ग्रेजी उपन्यासकार रथ रेन्डेलद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
वयरवन
बयरबन नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र,कोशी अञ्चल मोरङ जिल्लामा पर्ने एक गाविस हो।
जनसङ्ख्या
नेपालको सन् २०११ को जनगणना अनुसार बयरबनको ४,६३६ घर धुरीमा कुल जनसङ्ख्या २०,४८६ रहेको छ।
भारतीय प्रौद्योगिकी संस्थान दिल्ली
भारतीय प्राविधिक संस्थान दिल्ली भारतको राजधानी दिल्लीमा अवस्थित एउटा विश्वविद्यालय हो।
जोधपुर
जोधपुर भारतका सहरहरू मध्येको एउटा सहर हो।
द ट्रि अफ ह्यान्ड्स
द ट्रि अफ ह्यान्ड्स अङ्ग्रेजी उपन्यासकार रथ रेन्डेलद्वारा लिखित उपन्यास हो ।
निक्षेप
सर्वसाधारण तथा संस्थाबाट बैङ्क तथा वित्तीय संस्थाहरूले भुक्तान गर्ने गरी निर्धारित शर्तमा विभिन्न वित्तीय उपकरणहरू मार्फत सङ्कलन गरेको रकमलाई निक्षेप भनिन्छ । यसले बैङ्क तथा वित्तीय संस्थामा चल्ती, वचत तथा चालु खातामा प्राप्त वा रहेको रकमलाई जनाउँदछ ।
पल मेकार्टनी
पल मेकार्टनीको जन्म सन् १९४२ जुन १८ तारिखका दिन बेलायतको लीभरपूल शहरमा भएको थियो। यीनी विटल्स ब्याण्डका संस्थापक सदस्य हुन। यीनी गीत गाउनको साथै सबै किसिमका वाजाहरू बजाउन, गाना लेख्नल पोख्त छन्। सन् १९५६ देखि विटल्स नटुक्रँदा सम्म, अर्थात सन् १९७० सम्म बेस गितारिस्ट रूपमा ब्याण्डमा योगदान पल मेकार्टनीले पुर्याऐका थिऐ।
अली (अभिनेता)
अली एक भारतीय अभिनेता तथा टेलिभिजन प्रस्तोता हुन् जो मुख्य रूपमा तेलुगु चलचित्रमा काम गर्छन्। उनले १,००० भन्दा धेरै तेलुगु, तमिल र हिन्दी चलचित्रमा काम गरेका छन्। उनी पवन कल्याण र पुरी जगन्नाधको चलचित्रको नियमित अभिनेता हुन्। उनले दुई वटा फिल्मफेयर पुरस्कार दक्षिण र दुई वटा नन्दी पुरस्कार जितेका छन्।
नेपियर घाँस
नेपियर उखु जस्तो देखिने बहुवर्षिय घाँस हो। यसको उचाइ २-३ मिटर अग्लो, धेरै झाँङ हाल्न सक्ने हुन्छ। हात्तिले पनि नोक्सान गर्न नसक्ने भएकोले यसलाई हात्ती घाँस भनेर पनि चिनिन्छ। यो घाँस खेतवारीको कान्ला, डील आदिमा पनि लगाउन सकिन्छ। यो घाँस पहाड तथा तराईमा निकै लोकप्रिय छ। चिम्टयाइलो माटो र सिमाहा जग्गा बाहेक जुन सुकै माटोमा पनि यो घाँस खेती गर्न सकिन्छ। खेत बारीलाई २-३ पटक जोतेर नेपियर घाँसलाई (३ आँख्ला भएको, ४५-६० सेमी लामो) ४५ डिग्रीको कोण बनाई प्रत्येक कटाइ १५ सेमी फरकमा र एकदेखि अर्कोसम्मको फरक ९० सेमी हुनु पर्दछ। प्रति हेक्टर ५०- ८० किग्रा नाइट्रोजन र ५० किग्रा फसफोरस मल हाल्नु पर्छ। यो घाँस लगाएको २.५ महिना देखि ३ महिना पछि प्रथम पटक काट्न राम्रो हुन्छ। त्यसपछि अर्को कटिङ्ग वर्षा याममा ५-६ हप्ता पछि र हिउदमा ८-१०हप्ताको फरकमा घाँस काट्न सकिन्छ। घाँस काट्दा जमिन देखि माथि १५-३० सेमी घाँस छोडेर काट्न पर्छ। धेरै तल फेदमा हुने गरी घाँस काटेमा घाँसको उत्पादन घट्दछ।
जलवायु तथा माटो
अरू जस्तै नेपियर पनि पानी नजम्ने पाँगो, दुमट तथा बलौटे माटोमा राम्ररी फस्टाउँछ। धेरै जग्गा भएमा उखु खेतीको निम्ति जस्तै २-४ पटक खनजोत गरी डल्ला फुटाई सुरुमा ५० किग्रा नाइट्रोजन, ५० किग्रा, फस्फोरस तथा ३०-४० किग्रा पोटास प्रतिहेक्टरका दरले माटोमा मिलाई करिब १० टन प्राङ्गारिक मल प्रति हेक्टरका दरले राम्ररी माटोमा मिसाएर जग्गाको तैयारी गरेमा यस घाँसबाट मनग्य उत्पादन लिन सकिन्छ। तर घर वरिपरीको थोरै जग्गामा लगाउँदा भने मलखादको खासै ध्यान नदिएमा पनि यसबाट घाँस उत्पादन गर्न सकिन्छ। व्यावसायिक रूपमा नेपियर खेती गरिएको अवस्थामा रोपेको करिब ३ महिनापछि प्रथमपटक काट्न सकिने हुनाले प्रत्येक कटाइपछि २५-३० किग्रा प्रति हेक्टरका दरले नाइट्रोजन मल छर्न सकेमा रामो उत्पादन हुन्छ। नेपियर घाँस सार्न धेरै सजिलो छ। यदि सिँचाइको सुविधा छ भने फाल्गुणको अन्त्य तथा चैत्र, वैशाख र यदि आकासे पानीको भरमा लगाउनु परेमा जेष्ठ र आषाढमा यो घास रोप्नु पर्दछ। उखुको डाठ जस्तै ३ आख्ला भएको डाठ काटी करिब ४५° को छड्के पारेर १ मिटरको दुरीमा २ आँख्ला जमिन मूनि र एक आल्ला जमिन माघि पारेर गाडेमा नेपियर सार्नु आपत्ती पर्दैन। अवस्था हेरी हरेक लहरामा एउटा डाठ र अर्काको दुरी २०-३० वा ५० सेमीको फरकमा लगाउन सकिन्छ। त्यसको सट्टा ६०×६० सेमी (हार विरुवा) को फरकमा लगाएमा प्रति हेक्टरको निम्ति २७,७७७ डाँठ भएमा पुग्दछ भने ३०×३० सेमीको दूरीमा लगाएमा १११,१११ डाठ प्रति हेक्टरको निम्ति आवश्यक पर्छ। हिउँद, अर्थात् फाल्गुण र चैत्रमा लगाउँदा सुरुमा सर्नको लागि केहि समय लाग्ने र गाँज हाल्न पनि नसक्ने हुनाले वरिपरीको झारले ढाकेर यो घाँसलाई समस्यामा पार्दछ। तर वर्षा लाग्नासाथ नेपियर मज्जाले गाजिएर आउँछ र झार पनि सजिलै नास गर्न सक्दछ। नेपियर घाँस काटेपछिका ठुटालाई जरै समेत उखेलेर पनि सार्न सकिन्छ तर व्यावसायिक रूपबाट खेति गर्दा भने छुटाभन्दा डाँठ नै राम्रो हुन्छ तर कलिला डाँठ भने सकेसम्म प्रयोग नगर्नु नै राम्रो। कलिला डाँठ उस्तै परे कुहिने र जराहाल्न नसक्ने हुनाले सार्न कठिन पनि हुन्छ। नेपियर काट्दा करिव १५-२० सेमी छाडेको अवस्थामा राम्ररी पलाउन सक्छ।
उत्पादन
वर्ष भरिमा ७-८ पटकसम्म काट्न सकिने यो घाँसको उत्पादन १३०-१४०/५० टन सम्म हरियो घाँस प्रति वर्ष प्रति हेक्टरका दरले लिन सकिन्छ। राम्ररी मलजल र स्याहार पुर्‍याएमा एक हेक्टर खेति गर्न नसकेको अवस्थामा समेत प्रति कठ्ठा ५०-६० क्विनटलसम्म वर्ष भरिमा कुल हरियो घाँस उत्पादन गर्न सकिन्छ। अकोसे वाली भएका कारण यसमा कच्चा प्रोटिन ६-११ प्रतिशतसम्म मात्र पाइन्छ, तथापि खनिज लवण र अन्य पौष्टिक तत्व यसमा भरिएको हुन्छ। नेपियर घाँसमा पशुवस्तुलाई हानी गर्ने तत्वहरू भेटिएको छैन तर पनि केही ओइलाएर, पराल तथा कोशे घाससँग मिसाएर खुवाउनु राम्रो हुन्छ। नेपियर घाँस अरू घाँस तथा परालसँग मिसाएर खुवाउनु उचित हुन्छ। नेपियर घाँसमा ३-६ प्रतिशतसम्म अक्जालेट पाइन्छ। यो घाँस पशुहरूलाई बढी खुवाउनु भनेको अकजालेट बढी खुवाउनु हुन्छ। अर्थात बढी अकजालेट शरिरमा भएमा त्यसले शरिरकोक्याल्सीयमको मात्रालाई कम तुल्याउँछ र मृगौलालाई हानी पुग्न सक्दछ। तसर्थ नेपियर खुवाएको अवस्थामा थोरै दाना दिनु पशु स्वास्थ्यको दृष्टिले राम्रो हुन्छ।
मनकामना, गोर्खा
मनकामना, गोर्खा गोर्खा जिल्लामा पर्ने एउटा गाउँ विकास समिति हो। प्रसिद्ध मनकामना मन्दिर यसै गाविसमा पर्दछ।
कर्जा
भविष्यमा भुक्तान गर्ने गरी लिइएको रकमलाई कर्जा वा ऋण भनिन्छ । सामान्यतया ऋण प्रवाह बैङ्क तथा वित्तीय संस्थाहरूले गर्ने गर्दछ भने कर्जामा प्रत्क्षय तथा अप्रत्क्षय प्रत्याभुती पनि पर्ने गर्दछ । बैङ्कहरूले संकलित निक्षेप तथा पुँजी विभिन्न क्षेत्रमा अल्पकालिन, मध्यकालिन तथा दिर्घकालिन कर्जा प्रदान गर्ने गर्दछ । यस अन्तर्गत बैङ्कले ब्यक्तिगत ग्राहकलाई सुन, चाँदी, मुद्दती रसिद, नेपाल सरकारको ऋणपत्र, ट्रेजरी बिल, राष्ट्रिय बचतपत्र, विकास ऋणपत्र आदी धितो राखी कर्जा प्रदान गर्दछ ।
कर्जा नीति
बैङ्कको कर्जा नीति तय गर्दा सरलिकरण, बढी भरपर्दो एबम बैज्ञानीक तवरबाट गरिनुपर्दछ । बैङ्कले कर्जा नीति अबलम्बन गर्दा देहायका उल्लेखित सिद्दान्तहरु माथि ध्यान पुर्‍याउनु पर्दछ । बैङ्कमा ब्यक्ती तथा विभिन्न सङ्घ संस्थाहरु, कम्पनी, संस्थान आदी ठाउँबाट जम्मा हुन आएको निक्षेप रकम चल्ती, मुद्दती तथा निक्षेप खातामा जम्मा भएको हुन्छ । उनिहरूले मागेको समयमा ब्याजसहित रकम भुक्तानी गर्नुपर्ने बैङ्कको दायित्व हो । तरलता भनेको निक्षेपकर्ताले मागेको बखत नगद दिन सक्ने बैङ्कको क्षमता हो । बैङ्कले यस्तो क्षमतामा असर नपर्ने गरी कर्जा नीति तय गर्नुपर्छ । वास्तवमा मुनाफा र तरलता दुई बिपरित कुराहरु हुन । बैङ्कले मुनाफामा मात्र ध्यान दियो भने तरलताको मात्रा कम हुने त्यस्तै तरलतामा मात्र ध्यान दियो भने दिर्घकालिन लगानी हुन नसकी मुनाफाको मात्रा कम हुने हुन्छ । बैङ्कको मुल उद्धेस्य नाफा आर्जन गर्नु रहेको हुन्छ । यस्तो उद्धेश्य हासिल गर्नका लागि बैङ्कले उत्पादनशिल एबम उत्पादनमुलक ठाउँहरूमा कर्जा लगानी गर्नुपर्दछ । सुरक्षाको सिद्धान्तलाई बेवास्ता गरियो भने बैङ्कको कर्जा डुब्न सक्छ । यसबाट बैङ्कलाई ठुलो घाटा मात्र नभै बिघटनको स्थितिमा समेत पुग्न सक्छ । यस्तो खतराबाट बैङ्कलाई मुक्त राख्नुपर्छ । बैङ्कले कर्जा प्रबाह गर्दा एउटै प्रकारको धितोमा लगानी गर्नु हुँदैन । एउटै क्षेत्रमा पनि लगानी गर्नु हुँदैन । लगानिमा विविधिकरण भएमा कुनै एक क्षेत्रको कर्जा खराब भयो भने पनि अर्को क्षेत्रबाट मुनाफा आर्जन गरिरहेको हुन्छ । बैङ्कले धितो जमानत राख्दा त्यस्तो प्रकारको धितो राख्नुपर्दछ जुन कर्जा असुली नभएको खन्डमा बजारमा तुरुन्तै लीलाम वा बिक्री गर्न सकियोस । कहिलेकाही बैङ्कले आफुलाई थोरै फाईदा हुने भयतापनी त्यस्ले राज्यलाई हित गर्छ भने उक्त खालको ठाउमा पनि कर्जा लगानी गर्नुपर्ने हुन्छ । राष्ट्रिय हित बिरुद्द बैङ्क जानु हुँदैन । कस्तो नीति अबलम्बन गर्दा बैङ्कलाई सुचारु रूपले अगाडि बढाउन सकिन्छ भन्ने कुरा बैङ्कको आफ्नो अधिकार क्षेत्र भित्रको विषय हो ।
कर्जा प्रदान गर्ने मौलिक आधारहरु
कर्जा प्रदान गर्नु भन्दा अगाडि कर्जा प्रस्ताब गर्न आउने ब्यक्तिको नियत ठीक भएको र बैङ्कबाट लिएको कर्जा तिर्ने भावनाको छ वा छैन अध्ययन गर्नुपर्छ । ठगी वा जाल्साजी गर्ने नियतको हो वा होइन छुत्त्याउनुपर्छ । पहिला कुनै बैङ्क वा बित्तिय संस्थाबाट कर्जा लिए नलिएको, लिएको भए कर्जा इतिहास कस्तो छ आदी कुरा बुझेर मात्र कर्जा लगानी गर्नुपर्दछ । कर्जा प्रदान गर्न लागिएको ब्यक्ती वा संस्था करार ऐन २०५६ बमोजिम करार गर्न योग्य छ वा छैन भन्ने कुरा विचार गर्नुपर्छ । यदी करार गर्न सक्षम ब्यक्ती हो भने उसको सैक्षिक योग्यता तथा कुन ब्यवसाय सँग सम्बन्धित हो आदी कुराहरु जानकारी लिनुपर्छ । कर्जा माग्न आउने ब्यत्ति वा संस्थाले कति रुपैयाको लागि प्रस्ताव गर्न आएको हो सो कर्जाको मात्रा उसको आयस्थिती, चल अचल सम्पतिको विचार गर्नुपर्दछ । साथै ब्यबसायको लागि माग्न आएको अबस्थामा उसको ब्यबसायको प्रकृति, ब्यबसायमा लगानी गरेको पुँजीको मात्रा आदि कुराको बिश्लेषण गर्नुपर्दछ । बैङ्कले कर्जा प्रदान गर्दा उचित धितो वा सुरक्षण राख्नुपर्दछ । साथै उत्त धितोको बजार भाउ कस्तो छ आदि विविध कुरामा विचार पुर्याउनु पर्दछ । बैङ्कले कर्जा प्रस्ताव गर्न आएको ब्यत्तिको चरित्र, उसले कर्जा तिर्नसक्ने क्षमता, उसको सम्पतिको बिबरण र उसले सुरक्षणका लागि राखेको धितोको बारेमा उसको नजिकका ब्यत्ति, छरछिमेक वा अन्य उसलाइ चिन्ने ब्यत्ति वा ब्यबसायी संगबाट सुचना लिन सकिन्छ । साथै ऋण तिर्न नसकी कालो सुचीमा परेको हो वा होइन साथै उसको कर्जा इतिहास कस्तो छ आदि बारेमा अन्य बित्तिय संस्था, कर्जा सुचना केन्द्र आदिबाट सुचना लिनु पर्दछ । बैङ्कले कर्जा प्रदान गर्दा राजनीतिक वातावरण, उसको सुरक्षणको बाहिरी स्थिति वा बजारमा बिश्वासयोग्य, बिक्री योग्य छ कि छैन आदि सम्पुर्ण बाहिरी पक्षसमेत मुल्यांकन गर्नुपर्दछ ।
टकिङ्ग टु स्ट्रेन्ज मेन
टकिङ्ग टु स्ट्रेन्ज मेन अङ्ग्रेजी उपन्यासकार रथ रेन्डेलद्वारा लिखित एक बहुचर्चित उपन्यास हो ।
इन्दिरा गान्धी राष्ट्रिय खुल्ला विश्वविद्यालय
ईन्दिरा गान्धी राष्ट्रिय खुल्ला विश्वविद्यालय भारतको राजधानी दिल्लीमा अवस्थित एउटा विश्वविद्यालय हो।
गुरागाईँ
गुरागाईँ नेपाल, भारत तथा अन्य स्थानहरूमा बसोबास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बी विशेषतया नेपालीहरूको थर हो। केही तथ्यहरूको आधार हेर्ने हो भने गुरागाईँहरु गुरगाउ भन्ने ठाउँमा बसोबास गरेकाले भनिएको हो कि भन्ने तथ्य बिज्ञहरु अघि सार्छन गुरगाउँ दैलेख जिल्लामा पर्ने गर्दछ । गुरगाउंँमा बस्न अघि उनिहरु रिजाल परिवारका सदश्य हुन गुरगाउँमा बस्ने रिजालहरु नै गुरागाई हुन । गुरगाउँ अर्थात गुरु बस्ने गाउँ भन्ने क्रममा गुरुको गाउँबाट गुरगाउ भएको हो त्यही गुरुको गाई रेखदेख गर्ने रिजाल ब्राम्हणहरु गुरुका गाई वाला भन्दा भन्दै गुरागाई वाला तथा स्वयम् गुरागाई हुन पुगे रिजालको मुख्यथलो भने दैलेखकै रिज भन्ने ठाउँ हो त्यहीबाट दैलेखकै गुरगाउ आईपुगेका रिजालहरु त्यहाबाट फर्किदा गुरागाई हुन पुगेछन । गुरागाई तथा रिजालका गोत्र धनन्जय गोत्र हो । अन्य धनन्जय गोत्रका थरहरूको ईतिहास पनि रिजालमा नै टुङ्गिन पुग्छ । -दिपेश गुरागाईँ ==
मांझी
मांझी, भारतको एक प्रमुख जनजाति छन् । यो जाति भारतका मध्यप्रदेश , राजस्थान , महाराष्ट्र । गुजरात , गोवा आदि स्थानमा पाइन्छ । मन्दसौर मा यो भोईवाङा , अयोध्या बस्ती , बाकङी ,बादरी , टोङी , छदरवास , बङी पुल आदि जग्गा निवास गर्दछन् । यिनमा डोङिया ,चौहान ,कहार,पङाईपथीँ ,चुङेलिया ,परमार ,बाथम ,मोर्य आदि छन् ।