cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edvard Grieg
Edvard Hagerup Grieg (15 juni 1843 - 4 september 1907) was nen Noorsken muziekskriewer en pianospöller den't vuural skreef in de Romantiese tied. Hee is t bekeandst met zin Pianokonsert in A mineur, zinne Peer Gynt suite (woeroonder de bekeandste stukke zeent Moarnstemming en In n hal van de boargkeuning) en zinne körte pianostuks Lyriese stuks.
Warven
Warven (Nederlands: Werven) is n buurtschap in de gemeente Heerde, in de Nederlandse provinsie Gelderland). t Ligt an de rivier de Iessel, 3 kilometer ten oosten van Waopenvelde.
Edvard Grieg
Leawn
Grieg wör geboorn in Bergen, Noorweagn op 15 juni 1843. n Offisjeeln familienaamn was Greig, vanoet Skotlaand. Zin oawergrotvaa köm in 1746 noar Noorweagn en startn n bedriefken in Bergen. Grieg gröaidn op in ne muzikale familie. Zin moo, Gesine B. Hagerup, was zinne eerste pianolearer, den't um oonderwees vanof zin 6de. Hee gung noar verskeaidene skooln, en nöm vake zinne muziekstuks met noar skole.
In t zommer van 1858 tröfn he n vuurkomnden Noorsen vioolspöller Ole Bull den't goo kunnigheaid met de femilie har. Den zin breur was trouwd met Griegs tante. Bull zag det n 15-joarigen Grieg machtig völle taleant har en haaldn zinne oolde leu oawer um Grieg noar t Konservatorium van Leipzig hen te steurn.
Warven
Vanof umtrent 1340 vunnen hier, op onregelmaotige tieden, de zogeneumde schependagen plaatse. Hier voerden de staedenbond van Daeventer, Kampen en Zwolle aoverleg aover de Hanze en vun uutwisseling van deskundigen plaatse, bieveurbeeld op juridies vlak. Töt halverwege de 14e eeuw was ok de bisschop hierbie anwaezig. De zörg veur dieken en ofwatering wordden tiedens disse bie-eenkomsten ekoördineerd. Partie historisi vermoeden dat disse staedenvergadering dienden as veurbereiding op de landdagen die jaorliks e holden wordden op de Spoolderbarg bie Zwolle. Mar volgens anderen wordden de schependagen, die behalven in Warven ok in t klooster van Windesheim plaatsvunnen, juust eholden um de bisschop dudelik te mäken dat heur schependagen en zien landdagen geliekweerdig waren en lös van mekare stonnen.
Edvard Grieg
Leawn
Zo köm he in Leipzig terechte, woer't he zik richen op t pianospel. Hee har weainig wille an t echte harte studeern, mer hee dee wal zin beste en haaln goo siefers, behalve vuur örgelspöln, wat n verplicht vak was. In t vuurjoar van 1860 oawerleawn he ne slimme longzeekte en t joar doarop begun he as konsertpianist, in Karlshamn in Zweedn. In 1862 was he kloar met studeern in Leipzig en gavn he zin eerste konsert in Bergen. Op t programma steund oonder mear Ludwig van Beethoven zin stuk Pathétique. Op ne opname van n konsert oet zin latere leawn van zin eegne Piano Sonata blik det hee machtig piano spöln kon.
In 1863 gung Grieg noar Kopenhaawn in Deanemoarkn en doar bleef he vuur zowat dree joar. Doar tröfn he de muziekskriewers Johan Peter Emilius Hartman en Niels Gade en nen aandern Noorsen muziekskriewer Rikard Nordraak. Den har t Noorske volksleed komponeerd. Ze wördn gode kunnigheaid. Grieg haaln völle inspirasie Rikard Nordraak. Nordraak köm in 1866 oet de tied. As eare vuur um skreef Grieg de "Groowemars vuur Rikard Noordraak". Grieg har ook gode kontaktn met t Bergens Filharmonies Orkest en wör doar van 1880 töt 1882 ook dirigeant van.
Op 11 juni 1867 trouwn Grieg met zinne nichte Nina Hagerup, ne dochter van Edvard Hagerup. t Joar doarop wör öar eerste dochter Alexandra geboorn. Dee köm in 1869 oet de tied duur meningitis. In t zommer van 1868 skreef he zin Pianokonsert in A mineur op ne vakaansie in Deanemoarkn. Edmund Neupert voordn t stukke as eerste oet op 3 april 1869 in t Casino Theater in Kopenhaawn. Grieg kon dr zelf nit bie wean umdet he zelf in Oslo mos dirigeern.
In 1868 skreef Franz Liszt, den't Grieg nog nooit etröfn har, ne anbeveling noar t Noorske Ministerie van Oonderwies, woerduur't Grieg ne reaisvergoding kreeg. Ze tröfn mekoar in Rome in 1870. Tiedns öar eerste gesprek leupn ze Griegs Vioolkonsert Nr. 1 duur, den't Liszt onmeundig ansteund. Bie t tweede treffen har Grieg zinne partiejn van zin Pianokonsert met enömn, den't Liszt zo vortspöln. De tooheurders warn oonder de indruk van t stukke, mer Grieg verteeln um vreandelik det he t te rap har espöld. Aanderzieds gavn Liszt advies an Grieg oawer t skriewn van stukke, zo as bievuurbeeld ne mellodie van n tweede thema in n stukke al in t eerste thema te loatn heurn duur bv. nen trompet.
thumb|250px|Griegs graf
In 1876 skreef Grieg achtergroondmuziek vuur Henrik Ibsens toneelstukke Peer Gynt, op verzeuk van Ibsen. Völle van disse stukke zeent nog aait onmeundig geleefd bie muzikaantn en orkestn en zeent oawer tied vuur verskeaidene muzikale saamnstellings herskreewn. In 1888 tröfn Grieg Pyotr Ilyich Tchaikovsky in Leipzig. Grieg was later bedroowd van de nearslachtigheaid van Tchaikovsky. Later in zin leawn kreeg Grieg de eare dee't um tooköm en de Noorske regearige gavn um n pensioen.
In t vuurjoar van 1903 maakn Grieg neegn 78-tpm grammofoonopnames van zinne pianomuziek in Paries. Al disse historiese plaatn zeent heroetegeewn op lp's en cd's en loatt ondaanks de meendere geluudskwaliteit heurn det hee nen onmeundigen begaawden pianist was. Hee maakn ook zelf in espölde pianolastukke vuur t Welte-Mignon kopieersysteem, dee't vandaag n dag nog aait te belustern zeent.
In 1906 tröf he muziekskriewer en pianist Percy Grainger in Londen. Grainger was groot leefhebber van Griegs muziek en de beaide kearls konn al vlot good met mekoar. In n vroaggesprek in 1907 zea Grieg: "Ik hebbe Noorske Boernedaansn eskreewn dee't gin meanske in mien laand spöln kan, en dan keump dr zonnen Australiër den't ze zo spölt zo'k ze bedoold har! Hee is nen briljanten kearl woer't Skandinaviërs niks aans met köant as gek met wean."
Edvard Grieg köm met 64 joar oet de tied in t noajoar van 1907, noa lange zeek te hebn ewest. Zinne leste wöarde warn: "non, as t dan toch zo mut wean". Op zinne groowe gungn tusken de 30.000 en 40.000 leu de stroate op um um de leste eare te bewiezn. Noar zinne weunske wör zin eegne "Groowemars vuur Rikard Nordraak" espöld, in ne oetvoerige van zin vreand Johan Halvorsen, den't trouwd was met Griegs nichte. Doarnöast wör der ook t gedeelte Groowemars oet Frédéric Chopins Piano Sonata Nr. 2 espöld. De aske van Grieg en zinne vrouwe zeent biejezat in nen boarggrot bie zin hoes in Troldhaugen.
Muziek
Grieg steet bekeand as miniaturist. Hee skreef vake stukke dee't "kleain" warn, en seempel van verloop. Zin eerste stukke vaalt oonder de Duutse romantiese tied. Zin latere stukke warn vuural seempele (op t eerste oge) stukke dee't chromaties en harmonies vernemstig in mekoar zitt. Doarvuur leut he zik driewn duur Noorske volksmuziek, vuural Noorske volsleedjes en daansen. Dr wör um mangs an ereknd det he dee "letterlik" zol hebn oawer enömn, mer zin goo kameroad en muziekskriewer Julius Röntgen benoadrukn det t aait Griegs eegne woark en bedeanksels hebt ewest. Hee hef nit völle grote stukke skreewn.
Nen hoop van zinne muziek, vuural de korte stukke vuur piano, zeent duur öare toogaankelikheaid geleefd ewördn bie onmeundig völle leu. Zinne Ballade opus 24 -feaiteliks ne bewoarking van n Noorsk volksvärsken- is ene van Griegs meest eprezene woarkn vuur piano, oonder mear duur Johannes Brahms. Zowat elken goodn pianist keant t, of hef t wal es espöld.
Ottomaanse Riek
Onder 't bewind van Suleiman de Merakelse belèefde 't Ottomaanse Riek zien grootste macht en walvaort en de grootste verfiening van zien bestuurlijke, sociale en economische systemen. Begun 17de ieuw bestund 't uut 32 pervincies en een bulte vazalstaoten. Intied det partie daorvan later bij 't riek wördden edaone, kregen aandere in de loop van de ieuwen verschillende maoten van autonomie. 't Riek kreeg ok tiedelk varre aoverzeese laanden onder zien bestuur dankzij veklaorings van lejaoliteit an de Ottomaanse sultan en kalief, zoas de verklaoring van de sultan van Atjeh in 1565, of deur een steugien in bezit te wezen van eilaanden zoas Lanzarote in de Atlantische Oceaan in 1585.
Mit Constantinopel as de heufdstad en zeggenschop aover 't laand rond de oostelke Middellaandse Zee zat 't Ottomaanse Riek zes ieuwen laank in de midden van de betrekkings tussen de oosterse en de westerse wereld. Allewal der wal emiend is det nao 't hennegaon van Suleiman de Merakelse veur 't riek een tied van gengelderije anbrak, bekiekt de mieste academische historici de zaken niet meer op dizze meniere. In de 17de en een groot diel van de 18de ieuw bleven de economie, 't sociaole bestel en 't leger stark en smeu. Wal raakte, nao een lange vrede van 1740 töt 1768, 't Ottomaanse leger achterop bij det van de rivalen, 't Habsbörger Riek en 't Russische Riek.
As gevolg wördden de Ottomanen in de late 18de en vrogge 19de ieuw militair meermaols de baord ofedaone. De Griekse Onofhaankelkheidsoorlog mondde in de jaoren achttiendartig uut in onofhaankelkheid veur Griekenlaand. Deur dit en nog aandere verliezen begunden de Ottomanen een perces van hervörming en modernisering, de zo eheten Tanzimat. Ondaanks wiedere gebiedsverliezen, mit name in de Balkan waor der een köppel neie laanden ontstunden, raakte de Ottomaanse staot deur dit perces intern beter organiseerd.
Mit de Revolutie van de Jonge Turken in 1908 wördden 't riek een constitutionele monarchie mit een meerpartijenstelsel en verkiezings. Wat jaor later pleegde de nationalistische Partije veur Ienheid en Veuruutgaank een staotsgreep, waordeur in 1913 een ienpartijestaot ontstund. De staot gunk een bondgeneutschop an mit 't Duutse Riek in de haop um 't diplomatische isolement te deurbreken det onderlest töt gebiedsverlies eleid had. Zo deuden de Ottomanen mit an de Eerste Wereldoorlog an de kaante van de centraole mogendheden. Binnen 't riek brak onröst uut, mit name de Arabische opstaand. In dizze tied pleegden de Ottomanen volkerenmoord tegen de Armenen, de Assyriërs en de Grieken.
Mit det de geallieerden van de Eerste Wereldoorlog 't Ottomaanse Riek versleugen en nao de oorlog een diel dervan bezetten, wördden 't riek opedield en raakte 't zien bezittings in 't Midden-Oosten kwiet. Dizzend wördden veureest verdield tussen 't Verienigd Keuninkriek en Fraankriek. Onder Mustafa Kemal Atatürk begunden de Turken de Turkse Onofhaankelkheidsoorlog tegen de geallieerde bezettingsmacht. Hieruut kwaamp in 1923 de rippebliek Turkije voort, waormit 't Ottomaanse Riek daon was.
Gerrit Borgers
Gerrit Borgers (Brummen, 18 september 1917 - Leidschendam, 15 jannewaori 1987) was een Nederlaandse letterkundige.
Borgers was der iene van Jacob Borgers, van Noord-Drèentse ofkomst, en Johanna Hendrika Arendina Mulder, van Limbörgse ofkomst. Hij is op verscheiden plekken in 't laand opegruid. Van 1947-63 was e redacteur van letterkundig tiedschrift Podium. Sinds de oprichting in 1954 was e conservator, later heufdconservator, van 't Nederlands Letterkundig Museum in Den Haag, een instituut gewijd an Nederlaandstalige literaire schrieverije vanof 1750. Van een ienmansbedriefien hef e 't uutebreid töt een schier ehuusvest archief, museum en documentatiecentrum. In 1979 gunk e der vurt en wördden hoogleraar mederne Nederlaandse letterkunde an de Universiteit van Amsterdam; Anton Korteweg volgde hum op bij 't museum. Zien professoraat hef Borgers vief jaor laank beklied.
Borgers schreef aover 't wark van een bulte Nederlaandse schrievers, waoronder Adriaan Roland Holst, Anna Blaman, Simon Vestdijk en Hendrik Marsman. Hij verzörgde 't verzameld wark (1952-56) van de Belgische dichter Paul van Ostaijen, aover wie hij ok promoveerde in 1971.
Organisatorisch was Borgers aordig bij de pinken. An anderhaande literaire organisaties hef e mitehulpen, zoas PEN International, de Stichting voor Vertalingen, 't Willem Kloos-Fonds, de Jan Campert-stichting, de Vereniging van Letterkundigen, 't Fonds voor de Letteren, de Stichting Het Schrijvershuis en Poetry International. Algedurig hef zien doel ewest det der centerije en anfieterpriezen zolden wezen um 't wark van schrievers en dichters veuruut te hölpen.
Lyste van grykske eilanden
Hyr vind jy een lyste van grykske eilanden. Disse lyste is veare van kompleet, üm readen dat der meyr as 6000 eilanden binnen dee tot Grykenland behöyren. Der binnen mar 78 eilanden mid 100 of meyr inwuners.
Pierik
Pierik kan verwiezen naor:
Universiteat Tweante
thumb|right|300px|logo van de UT De Universiteat Tweante (UT) is ne wetenskoppelike oonderzeuk- en oonderwiesinstellige in Eanske in Tweante, den't zik vuural richtet op techniek en moatskoppieje. Hee is op erichtet in 1961. Der stoat non 8058 studeanten in eskrewen, en 1516 man wetenskoppelike metwoarkers.
De UT ligt in de wieke Twekkelerveald, op t oolde laandgood Drienerlo, tusken Hengel en Eanske in. t Is de ennigste universiteat in Neerlaand met n kaamp (campus); alle studeantenhuze, metwoarkershuze, sportzalen, en vakgroepgebouwen stoat bie mekoar op enen plek.
Mosbekke
250px|thumb|right|Mosbekke. De Mosbekke is ne bekke in Oaweriessel. De bekke ontspröngt öp de westflank van de stuwwalle van Oetmöarske en wör met woater an-bracht deur n gröt antal kwellen. t Kwellengebeed van de Mosbekke hef ne veur Neerlaand unieke stroomhoogvenvegetasie en is bekant deur t veurkömmen van t vetblad. De Bekke mönd oet in de Geesternse Möllenbekke.
Bernard Canter
Barend Alexander (Bernard) Canter (Utrecht, 8 december 1870 - Scheveningen, 25 meie 1956) was een Nederlaandse schriever, journalist, schilder, ontwarper en keunstcriticus.
Canter was van Jeudse komof; zien volk waren Abraham Barend Canter, eigenaar van een kledingzake, en Johanna Reens. Al op zeuventienjaorige leedtied had Canter literaire kritieken in De Amsterdammer staon. Veur De Telegraaf was e verslaggever in Paries en Berlien, redacteur butenlaand en tonielbespreker. In Berlien hef e een steugien mit de schriever Herman Heijermans ewoond. Later was e redacteur van weekblad Holland Express en de Haagsche Post.
Canter kwaamp in contact mit de Tachtigers; zien eerste epubliceerde gedichten stunden in 1891 in De Nieuwe Gids onder de schrieversname G.K. van den Bosch. Hij was een pionier in 't genre van de sociale reportage. Misstaanden bij de herinkvloot hef e beschreven in Een droomer ter haringvangst. Mit zien kammeraod Heijermans brak e toen hij der die van beschuldigde stokken uut dit wark aovereneumen te hebben in Op hoop van zegen. Veur een reportage aover bedelaars die as fulleton in De Telegraaf stund, Twee weken bedelaar, zat Canter twee week in een bedelaarsgemienschop.
In 1915 wördden Canter töt een gevangenisstraf veroordield umdet e een bevrund staotsheufd, Wilhelm II, veraffronteerd zol hebben. Aover de toestaanden die as e in de gevangenis tröf, schreef e de roman Op water en brood. De roman Kalverstraat beschrif 't Jeudse leven in Amsterdam en de meedogenloze opkomst van 't grootwinkelbedrief. Binnen de Bond van Nederlandse Toneelschrijvers zette Canter hum in veur de opvoering van stokken van nijmoedse Nederlaandse schrievers.
Canter schilderde in een stiel die as e ritmisch pointillisme nuumde. Hij was anvaankelk etrouwd mit Albertine Kaminsky; zien tweede vrouwe was Nelly van der Laan.
Grunnegs (Westerkertiers)
250px|thumb|t Westerkertierse toalgebied Dizze ziede kin zain worden as de Westerkertaaierse toalwiezer (Westerkertierse toalwiezer), de ziede dij t Westerkertaaierse dialekt beschrieft, môr staait binnen de Grönnegse toalwiezer om de staarke reloatsie mit t Grönnegs dudelk tou moaken.
Van no oaf aan wordt der op dizze ziede ien t Westerkertiers schreven.
t Westerkertiers wordt voak zien as n dialekt van t Grunnings, moar is eiglek zo aans dat t ok as apaarte dialektgroep zien worden kin. De typisch Grunningse tweeklanken ai, ou en ui kommen niet vör ien t Westerkertiers. Vör aander Grunningers klinkt t Westerkertiers veul Hollaandser, moar dat komt niet deur de ienvloed van t Hollaands, moar van t Fries. t Westerkertiers is den ok staark verwant an t Woldfries, dat verder noar t westen toe proat wordt.
Eén Westerkertiers bestoat niet, t bestoat weer uut vier lutsje dialekten dij't onderling goed verstoanboar bennen. Hoe verder noar t noorden toe, des te meer liekt t dialekt op t Hoogelaandsters en hoe verder noar t zuden toe, des te meer liekt t dialekt op t Fries en t Stellingwaarfs.
Schriefwieze
Over t algemeen wordt de schriefwieze van t Grunnings bruukt. Der bennen dan ook geen apaarte tekens, aksenten of kombinoatsies. Ondanks dat de Westerkertierse oa meer op de Drentse ao liekt, wordt wel oa schreven om de Grunningse regels aan te holden.
Uutsproak
t Westerkertiers het noast de aandere klanken ook n bitke n aandere uutsproak as de aandere Grunningse dialekten. Zo as al zijt, liekt de Westerkertierse oa meer op n Drentse ao. Doarnoast bennen der verscheidene Friese kenmaarken, zo as dat de i meer uutsproken wordt as e (binnen-bennen, hin-hen, grind-grend). Ok de vrij lanksoame uutsproak, de veule hoogteverschillen en de 'dikke l' kommen ien t Fries vör. Ien t zuden wordt sch- uutsproken as sk- en ien t hiele gebied wordt de g sums uutsproken as de Friese g, moar allenneg aan t begun van n woord en voak as de g volgd wordt dör n r, zo as 'grend' en 'gres'/'gras'. De Westerkertierse aa wordt niet uutsproken as ien t Grunnings (/æ/) moar meer as ien t Fries. De r valt ok niet vort zo as dat ien t Grunnings zo is aan t ènde van n klinker. De 'eu' wordt eerder oetsproken as ö. Achter de ui komt ien t Westerkertiers nog n j-klank, ien stee van n w-klank zo as ien t Grunnings.
Waarkwoordvervoeging
t Westerkertiers vervoegt waarkwoorden liek as t Grunnings. De eerste persoon enkelvold kriegt niks, de tweede persoon enkelvold kriegt -st, de daarde persoon enkelvold kriegt -t en de meervoldvörms kriegen -en.
Woordenliest
Deur de körte ligging bie Frieslaand het t Westerkertiers ook veul kenmaarken dij aander Grunningers gôw as Fries zien. Een van dij kenmaarken is de woordschat. Hieronder stijt n liest op alfabet van Westerkertierse woorden mit doarachter t Oldambtster woord.
Marsmuziek
Marsmusik is ne soorte musik den as vöäle up ceremonys in et leager gebruket wördt.
Beleg van Grol
Et Beleg van Grol geet meestentieds oaver et Beleg van Grol in 1627.
Er waart völle belegeringen in de geschiedenisse van de veste Grolle:
Marsmuziek
Kenmarken
Nen mars is altyd in ne tweydeylige måtsoorte eskreaven. Hyrdöär köänet gruppen van lüde (meysttyds de musikanten selv, mär traditioneel ouk leygerunderdeylen) der eavenwichtig up marcheren.
By parade- en feystmärse is de tounsoorte meysttyds majöör, vöär ne upgewekte melody. Vake hebbet märse ne düdelike höyvdmelody en undermelody, so dat yderen afsünderliken mars syn eygene karakter hevt. Dit wördt verstarket döärdat de höyvdmelody meysttyds nå de teagenmelody herhaald wördt. De snelheid van disse märse ligt vake tüsken de 120 en 140 BPM. Vandår at disse snelheden ouk as 'marstempo' bekend ståt. Nöäst vöäle pünteerde figuren (nen achtsten tel med nen pünt, evolged döär nen sesteenden) hebt märse ouk vake triolen.
Doudenmärse ståt vake in minöör en sint langsamer. Et pünteerde ritme is starker anweasig, üm een ståtig gevööl te verstarken. Dit soort märse wördt in half tempo eloupen (eyn trad per twey tellen).
Marsmusik is eskreaven vöär blåsgrupen en döär et gelüüd van de koaperen instrümenten good te herkennen.
Militair
In et leyger wordt märse vöäle gebruked üm et louptempo an te geaven tydens et marcheren. Dårnöäst warren de upgewekte melodyen bedoold üm de suldåten moud in te blåsen. In vroger tyden had yder leygerunderdeyl een eygen stel märse. Dårby klünk nen mars van de marine heyl anders as van de kavalery. Vöärdat trumpetten öär intreade makeden, warren der alleyne höörns en basüüns, en beparked slagwark üm leygersignalen an te geaven.
In Belgie is et Groot Harmonieorkest van de Belgische Gidsen wyd en syd bekend üm de seküre uutvoring van belgiske märse. In Neaderland sint der een paar beroopskapellen, so as de Marinierskapel der Koninklijke Marine, de Koninklijke Militaire Kapel "Johan Willem Friso", de Kapel van de Koninklijke Luchtmacht en et Trompetterkorps der Bereden Wapens.
Mär vöäral Düütskland steyt bekend üm de groute militaire marstradity. Yder regiment had dår nen eygenen mars. Köning Frederik Willem III leade in syne tyd et gebruuk van märse vaste. Alle märse van et düütske leyger gåt up disse versameling wearümme. Under de Nazis wörden vöäle prüsiske märse bruked. Et krachtige, majesteitelike gevööl van disse märse güng good by öäre ideyen oaver oaverhearsking. Dårümme roupet beroomde märse as Preußens Gloria en Der Königgrätzer Marsch noch altyd bewundering en wearstand up.
Leevhebberye
In de 19. eyw wördden tydens deftige feyste en bals märse spöld üm nen ståtigen sfeer te krygen, nöäst de upgewekte sfeer van de wals en de polka. Vöäral de family Strauss uut Oustenryk is bekend ewörden van öäre märse. Ouk in opera's en wat balletstükke sittet noch wal es märse in.
Vöäle musikvereaniges gåt in Neaderland noch wal med märse oaver de stråte. Töt vöär een paar jår deyd RTV Oost noch alle såterdage under den naam Eawn Oetbloazen (Eaven uutblåsen) märse en andere blåsmusik drayen.
Godsdeenstig
Binnen et Roomsk-Katolicisme sint der een antal processymärse en doudenmärse: de Marche Funèbre.
Bekende märse
Wat märse sint geleevd üm öäre gloriöse uutstråling. Dårümme wordet se döär korpsen oaver de heyle wearld espölled:
Nedersaksisch K
Hier stoat woorden die of in 't Nedersaksisch mit K begunt oet 't Nedersaksisch woordenboek. De woorden bint underverdield op alfabetische volgorde van 't Nederlaandse woord.
Beinum
Beinum is een wiek in de gemeente Doezebarg. 't Ligt ten zuden van de Olde Iessel in de Liemers.
Mönsterlaand
thumb|'t Mönsterlaand in Duutslaand 't Mönsterlaand bint de contreien rondumme de Duutse stad Mönster. De regio lig in 't noordwesten van de streek Westfaolen, in 't Bundesland Noordrien-Westfaolen. 't Mönsterlaand wördt roegweg begrèensd deur 't Teutobörger Wold in 't noordoosten, de revier de Lippe in 't zuden en de Nederlaandse staotsgrèenze in 't westen.
In de oorsprunkelijke betiekenis stiet 't Mönsterlaand geliek an 't Prinsbisdom Mönster, 't vroggere wereldlijke domein van de bisschop van Mönster. Vanof de bestuurlijke herindieling van 1975 bakent ze 't gebied ok naor de ni'je regiogrèenzen of. 't Begrip wis now vake op de samenwarking tussen de Landkreise Borken, Koosfeld, Stemmert, Waarndörp en 't kreisvri'je Mönster.
't Mönsterlaand is greuts op zien rieke geschiedenis. De bewoners bint heur stark bewust van 't eigen kerakter van de strèke. Dizze is ontstaon deur de lange gemienschoppelijke geschiedenis van kattelieke gezindheid, de Leegduutse streektaal (West-Mönsterlaands en Mönsterlaands), de laandelijke aord van de plaatsen, en de betiekenis van Mönster as cultureel, economisch en giestelijk centrum.
Haiku (dichtvörm)
Nen Haiku is nen Japansen dichtvörm. t Besteet oet dree regels van 5, 7 en wier 5 lettergreepn. Nen haiku beskrif ne beleawing van n oognblik, mangs verbeundn an, of inspireerd duur zen. Nen haiku is nen vingerhood vol met geveul, zoonder doar heel oetgebreaid of vaag oawer te doon.
Oorsproonk
n Dichtvörm is in t 17de joarhoonderd ontstoan oet euldere vörme duur at grote dichters t teegn mekoar opnömn, woervan't Matsuo Basho misskien wal t bekeandst is. Toendertieds was dissen dichtvörm nog nen hokku, n soort anzetgedicht vuur ne renga, n ketngedicht, zo as de tan renga, of as begin van ne tanka. Pas an t eande van t 19de joarhoonderd maakn n dichter Masaoka Shiki van de hokku nen zeelfstaandigen dichtvörm; n haiku. Nauw bekekn zeent doarmet de euldere gedichtn van dissen vörm ook hokku, skoonwal t wal vakerder vuurköm at t earvolle beginvers begunn wör, zoonder at doar dan nen volledigen renga met eskreewn wör.
Vörm en inhoold
kawazu tobikomu mizu no oto'' nen kikvors spreenk dr in, geluud van water.
Bie oawerzettingn van haiku's veendt wat leu n inhoold belangrieker as n vörm, mer in bettere oetgaawn wörd de vörm toch wal met ereknd. Bie boawnstoanden haiku hef de tweede regel mer 6 lettergreepn in plaatse van 7. Um n vörm klopnd te maakn mut de inhoold heel iets aanders wordn:
Dit probleem is per sproake wier aanders. t Fraansk hef bievuurbeeld völle mear wöarde en lettergrepe neudig as t Engels. Nen te strakken vörm voldut nit an seempelheaid, mer nen te lössen vörm is wier nit good vuur de kernachtigheaid. n Haiku keump van nauw kiekn en leefde vuur vörm en seempelheaid. t Is nit zomear n kleain stukn skriewerieje in dree lienkes met 5-7-5 lettergreepn, mer doaroet mut ook ne hoast keenderlike verwoondering bliekn. Nen haiku leazn is indrukn opdoon, met de sfeer en t geveul van t haiku-oognblik. Oawer nen haiku mu'j nit te lange nöaln.
Engbargen
Engbargen is een buurtschap in de gemeente Olde Iesselstreek in de previnsie Gelderland in Nederland.
Haiku (dichtvörm)
Klassiekn haiku
n Klassiekn haiku hef gewoonlik vief oonderwoarpn; de seizoenen: Leante, zommer, hoarfst en weenter. Niejjoar is in Japan ook n seizoen. t Niejjoar is ook n geleefd oonderwoarp vuur senryugedichtn. Vanzelfs hoowt de seizoenn nit bie naam eneumd te wordn, mer dr zeent wöarde en beelde dee'j met n bepoald seizoen in verbaand brengt. Zo he'j bievuurbeeld bloesem vuur leante, snee vuur weenter, zunne vuur zommer, en valnd blad vuur hoarfst. Det kan nog abstrakter: in de leante legnt de meeste veugel n ei, n weenterdag is t koold, in de hoarfst reagnt t völle. Dit soort seizoenswöarde wordt in t Japans kigo neumd.
n Modernen haiku
n Modernen haiku hef ook disse vief oonderwoarpn, mer kan zik ook op aandere dinge richtn zo as kafeebezeuk, mode, vrea, koi en koarmse. n Modernen haiku kan dus wat n wat breder anbod an thema's kiezen, mer t gevoar doarmet is wal det t oppervlakkig kan wordn, tenzij at leu zorgt at n haiku ne oognblikbeleawing blif en origineel is. Skoonwal n modernen haiku dus nit allene mear oawer natuur geet, blif t doar vake nog wal an relateerd. Dr zeent zelfs beuke met hele rieges seizoenswöarde, lieste met gebroekn, dinge, deers en plaantn dee't verwiezet noar n seizoen. Dee hebt skoonwal weainig nut mear duurdet de wearld verdan eenkenniger en mondialer wörd.
Japonisme
De oonderwoarpn vuur haiku, senryu en tanka zeent redelik standaard. Wat haikuskriewers begoat 'Japonisme'; ze gebroekt (misbroekt) oonderwoarpn en bekeande klisjees as Fujiyama, geisha, samoerai, teehoes en koi, zoonder at ze zik in verdeept hebt wat dee dinge vuur de Japanse kultuur en geskiedenisse beduudt. Dit kan angriepnd en kwetsend wean vuur Japanners.
Haiku's in t Westn
Dr zeent in de westerse wearld rellatief weainig haikuskriewers, in vergelieking met Japan, woer't dr miljoenen wont. In Neerlaand en België zeent n antal haikuskriewerskringn.
Dit hef wellicht te maakn met de oawerheersende Westerse dichtgebroekn. De euldstbekeande gedichtn in bievuurbeeld t Ooldsassies en Angelsassies warn al op (metkleenker)riem, en meestal in eawn antaln zinn. Dit was makkeliker te onthooldn vuur de Westerse leu, dee't vake nog nit konn leazn of skriewn, terwiel in Japan leazn en skriewn al vanof 600 n. Kr. algemeaner invoord wör. In de Japanse dichtkeunst wörd t juust mangs ezeen as onvolkomnheaid as wöarde riemt. Dit probeert skriewers dus juust zovölle meugelik te vuurkomn. t Kan hierumme wean at t grote publiek haiku's vrömd veendt.
In Neerlaand wör n haiku invoord in 1863. In det joar publiseern t literaire blad De Gids n eersten (oawer ezatten) haiku. n Opbouw van 5-7-5 was in dee tied in Neerlaand nog ongekeand. n Oetgewer van t blad, Potgieter, wol t ook anvaankelik in t geheel nit plaatsen, umdet t in zinne oogne gin dichtkeunst was. Mer keuning Willem III drung dr op an at Potgieter t zol oetgeewn, umdet he haandel met Japan vuur oogne har.
n Eerstn Westersen haikuskriewer was woarskienlik n Hollaander Willem Doeff (1764–1837), den't in Japan nen Hollaandsen haandelspost besteurdn. Hee skreef oonder mear disse haiku:
kaina wo karan kusamakura'' Zo rap as bliksemskichte, as reaizekussen.
Haiku's in t Neersassies
Onder de Neersassiese haikuskriewers zeent Gerrit Wassing en Ger Siks oet Grönningn en Rouke Broersma oet Dreante.
Wassing hef oawer zinne haikuskriewerieje in t Grönnings verkloard: "De werkwoordvormen zijn kort, lidwoorden ontbreken vaak en zo zijn er nog enige kenmerken van het Gronings die ik in het Japans terugvind." Oawer Wassing skreewn in 2008 de Neersassiese skriewers Fokko Veldman en Hanny Diemer: "Hij is de eerste en tot dusver de enige schrijver die haiku's in het dialect schrijft die werkelijk een mystieke oosterse sfeer ademen en de benaming haiku waardig zijn."
Nen haiku van Ger Siks:
Nen Tweantsen haiku, den't duur t gebroekte thema mear senryu is, wat wil zegn det t meer oawer n meanske geet as oawer de natuur:
Albraandsweard
Albraandsweard (Nederlaands: Albrandswaard) is ne gemeente in de Nederlaandse proveensie Zuud-Hollaand. Et is in 1985 ontstoan duurdet de gemeentes Rhoon en Poortugaal bie mekaar gungen. Der wont 25.036 leu (2014) op ne vlakte van 22,72 km². Völle van de leu goat noar Rotterdam hen woarken. Vanof 2006 steet et roadhoes in Poortugaal.
Veessen
thumb|Veessen Veessen is n darp in de gemeente Heerde, in de Nederlandse provinsie Gelderland. t Hef zo'n 678 inwoners (siefers uut 2005). t Darp ligt an de westelike oever van de rivier de Iessel. Veessen hef twee basisschoelen, "De Heemde" en "De Zaaier". Verder hef t darp n päär winkels: n kleine bakkerieje en n parketwinkel. In Veessen stiet n karke, eigendom van de PKN-gemeente. Neumensweerdig is t örgel, ebouwd deur Petrus van Oeckelen. As een van de weinige örgels van de hand van disse bouwer is dit örgel nog in oorspronkelike staot. Verder is der de voetbalklub VEVO en n fanfare die "Vivo" heet. Der bint drie kämpings. In t butengebied van Veessen he'j völle melkveebedrieven.
De plaatsnäme kwam in 1217 veur as Vesce, al bestaon der twiefels of daor warkelik t Veessen van noe mee bedoeld wordden. t Is in elk geval wel dudelik dat in 1365 de plaatse as Vesen eschreven wordden. In 1459 dook de spelling Veessen op. Op 1 jannewaori 1812 wordden Veessen as zelfstandige gemeente of-esplitst van Heerde. Op 1 jannewaori 1818 kwam der alweer n einde an de zelfstandigheid en keerden Veessen terugge bie Heerde. Opvallend detail is dat de gemeente Veessen gien gemeentewaopen had. Op n anvraoge van 29 juli 1816 gaf de börgemeister van Veessen zels an dat ze der ok niet veur in anmarking kommen wollen.
An de Iesseldiek stiet de Mölle van Bats, n korenmölle uut 1779.
Pirk
thumb|250px|Pirk thumb|250px|Een deurmidden esnejen pirk
De pirk of pirrik (Prunus persica) is een eetbaore vrucht. Een pirk greuit an een pirkeboom en valt oender 't geslacht breunishout. De pirk komt oorspronkelijk uut China en is via Perzië (wat noen Iran is) in Europa terecht-ekommen. Vroggere Europeanen dochten dat de pirk uut Perzië kwam, daorum heet 't in 't Latien ok persica.
In 't midden van een pirk zit net as bie de abrikoos, de pruum en de kars een grote harde pit, daor umheen zit 't vruchtvleis en 't velletje. Een pirkeboom kan zo'n vuuf tot tien meter hoog worren. De vrucht zelf is tussen de vuuf of zes centimeter in diameter.
De pirk wort ekweekt in Iran en 't Middellanse Zeegebied. Allewel de pirkeboom zelf tempereturen van -26 °C tot -30 °C kan weerstaon, is ie niet wienterhard, dit komt umdat de bleuisels en de vruchten 't niet overleven en 's zoemers dan ok gien vruchten dragen. Vandaor da-j ze in Nederland, behalve achter 't glas, ok niet vaak zien.
Inhoudsstoffen
Hoenderd gram pirken bevat:
Dagelijkse behoefte van een volwassene bie hoenderd gram:
De Heuven
De Heuven is een buurtschap in de gemeente Olde Iesselstreek in de previnsie Gelderland in Nederland.
Europesen Raod
Den Europesen Raod (ze neumt em ok wal Europesen top) is ne instelling van de Europese Unie.
Den Europesen Raod besteet oet de regeringsleiders van de 28 lidstaoten van de Europese Unie, nen veurzitter en den veurzitter van de Europese Kommissie. Den Hogen Verteggenweurdiger van de Unie veur Boetenlaandse Zaken en Veiligheidsbeleid döt ok wark veur den Europesen Raod. Den Europesen Raod "gif de neudige impulsen veur de ontwikkeling van de Unie en bepaolt de algemene politieke beleidslienen en prioriteiten".
Berlewalde
Et Berlewalde was een middeleeuws bos dat was elaegen in den Achterhook, moar wat noo vort is. Woar of et precies lag wet ze neet; in 1294/1295 wodden et in de rekkening van graaf Reinoud I van Gelre eneumd.
Den name Berlewalde wöd sund 2008 deur wettenskoppers -en in noavolging van eur deur plaatseleke ovverheden - gebroekt als pars pro toto veur et midden van den Achterhook, woar-t rechtevoort darpen as Reurle, Vodden, Hengel, Steendern en Zellem ligt. Dit Berlewalde wöd ezene as een mystiek beeld van een histories boslandskop woar de ovverheden in t beleid veur et landelek gebeed gebroek van maken könt.
Keuninkriek Engelaand
thumb|200px|'t Keuninkriek Engelaand zoas 't was tussen 1558 en 1707 't Keuninkriek Engelaand was, van 927 töt 1707, een soevereine staot ten noordwesten van 't Europese vastelaand. Op zien punt van grootste uutbreiding aoverspande 't de zudelijke twee darden van 't eilaand Groot-Brittannië (mit zowal 't Engelaand van vandage as Wales inbesleuten) en verscheiden umliggende eilaandties. In 't noorden haj de laandsgrèenze mit Keuninkriek Schotlaand.
In 't begun was Winchester de heufdstad en veurnaamste paltse, mar Westminster en Gloucester kregen een haoste gelieke status, waorbij Westminster staorigan de veurkeur kreeg. In 't eerst van de 12e ieuw was Westminster, toen nog lös van naoberstad Londen, de feilijke heufdstad ewörden.
thumb|left|200px|Æthelstan, eerste keunink van Engelaand, gef een boek an Sunte [[Cuthbert (uut een manuscript van een wark deur Beda)]] Engelaand as natiestaot begunde op 12 juli 927 nao een bijienkomst van vörsten uut hiel Groot-Brittannië op Eamont Bridge in Cumbria. Dizze ienheidsstaot was de uutkomst van de staorige samenvoeging van de vrogmiddelieuwse Angelsaksische keuninkriekies die bekendstunden as de Heptarchie: East Anglia, Mercia, Northumbria, Kent, Essex, Sussex en Wessex. 't Machtsevenwicht tussen dizze rieken was henter en twenter deur mekare ebracht deur de de Vikinginvallen. De Angelsaksische herveraovering van de Deense gebieden wördden in 927 oferond deur de Angelsaksische keunink Æthelstan. Dizzend wördt vandage de dag ok eziene as de eerste keunink van 't verienigde Engelaand.
Al rap nao de Normandische veraovering van Engelaand onder Willem de Veraoveraar in 1066 begunden de Normandische pogings umme Wales te veraovern, wat mar diels lokte. Toch wördden Wales stokkien bij beetien juridisch bij Engelaand edaone, töt in de 16de ieuw de inlieving van Wales onder Hinderk VIII finaol was.
Op 1 meie 1707 gungen de keuninkrieken Engelaand en Schotlaand samen in 't Keuninkriek Groot-Brittannië, de veurloper van 't hudige Verienigd Keuninkriek van Groot-Brittannië en Noord-Ierlaand. Allewal Engelaand sinds die tied gien soevereine staot meer is, blif 't wal een laand binnen 't Verienigd Keuninkriek, krek as Schotlaand, Wales en Noord-Ierlaand.
Iesselhunten
Iesselhunten is een buurtschap in de gemeente Olde Iesselstreek in de previnsie Gelderland in Nederland.
Eckernförde
thumb|300px|Haven mit holtbrog
Eckernförde (Platduuts: Eckernföör; Duuts: Eckernförde; Deens: Egernførde, Egernfjord, Ekernførde; Sønderjysk: Nysted; Latainse: Ekerenforda, Ekelenforda) is n stad in t noorden van de Duutse dailstoat Sleeswiek-Holstain, distrikt Rendsburg-Eckernförde.
De stad het sikkom 23.000 inwoner. Eckernförde ligt aan de Eckernförder Bucht, n ziedaarm van de Oostzee en 30 kilometer in t noorden van Kiel. Stad is meer as 700 joar old. Tuzzen 1867 en 1970 waas t kraaisheufdstad van zien aigen kraais. Van zo'n 23.000 ienwoners van Eckernförde wonen der om en bie 11.000 ien t noordelke stadsdail (doarvan tuzzen 8.000 en 9.000 ien Borby), minder as 3.000 ien t sintrom en zo'n 10.000 ien t zudelke stadsdail.
Eckernförde ligt aan Oostzee aan t end van Eckernförder Bucht. t Sintrom is iensloten deur Oostzee aan d'aine kaant en t Windebyer Noor aan t ander.
Prinsekamp
thumb|Ligging van de buurtschap de Prinsekamp De Prinsekamp (Nederlands: Prinsenkamp) is n buurtschap in de gemeente Niekark, in de Nederlandse provinsie Gelderland. t Leit net iets ten noorden van Voorthuzen, en is n gebied waor veural de landbouw ruum vertegenwoordigd is. Ok he'j der veehouweriejen, loonbedrieven en mesthandels. De Prinsekamp staot regionaol bekend um t aktiviteitesentrum "Edda Huzid". Veerder he'j der n antal bungalowparken en kämpings zitten.
De heufdweg van de Prinsekamp is de Prinseweg. n Lange weg die veural rechtdeur loopt langerst t gebied heen. De Prinseweg zou bekans de Rutenbeekweg eheten hen, verneumd naor Willem Rutenbeek, de veurzitter van de boerenvergaodering die roend de jaoren vuuftig en zestig van de twientigste eeuw in "Edda Huzid" ehouwen wier. Rutenbeek vun dit niet zo neudig en der wier besleuten um de vroggere naam veur de weg te behouwen.
De Prinsekamp was in de Tweede Wereldoorlog n gebied waor Duutsers (die tegen de oorlog waren), verzetsstriejers, Kanadezen en Amerikanen oender-edeuken zatten. Der bin in die tied ok n stel boerderiejen zwaor ebombardeerd. Nao de oorlog bin ze miteen begonnen an de wederopbouw van de boerderiejen die etröffen waren.
Apologisch spreekwoord
thumb|200px|De lotgevallen van Ferdinand Huyck (1840) deur Jacob van Lennep bevat een koppel apologische spreekwoorden Een apologisch spreekwoord, ok zeespreuke/zeispreuke, wellerisme of aandermansspreuke enuumd, is een soortement spreuke waorin een spreekwoord of gezegde mit komisch effekt uut zien verbaand eropt wodt, beveurbeeld deur een te letterlijke toepassing. De naeme zeespreuke verwis naor wat iene zegd hef.
Doel
Allewal de term 'apologisch spreekwoord' angef dej der een haandeling mit goedpraoten kunnen, wodden disse spreuken vaeker gebruukt om dwaosheid van aanderen an de kaeke te stellen.
Deur een darde persoon op te voeren (een mogge, een snieder) schept de taelgebruker ofstaand tussen homzelf en de situatie. Apologische spreekwoorden wodden vaeke gebruukt veur gênante of dwaoze situaties. De levenswiesheid is daoromme vaeke spottend, of de relativering warkt as een mop.
Vorm, variaanten en inhold
Soms ok wodt et darde diel vortelaoten en zit de humor in de combinatie van gezegde en wie of et uutspreekt, zoas:
Een bezundere Engelse vorm van et apologische spreekwoord, woarin een woordspeuling wodt emeuken mit een bi'jwoord, numen ze een Tom Swifty, naor et kerakter Tom Swift uut de aeventurenromans van de Amerikaanse schriever Victor Appleton (pseud. van Edward Stratemeyer), die vol stunden van de bi'jwoorden. Een veurbeeld van een Tom Swifty:
Tom Swifties wodden ok wel mit warkwoorden emeuken:
Aord van de Nedersaksische zeespreuken
In et Nedersaksische apologische spreekwoord is de spreker vaeke een boer(inne), boerenknecht of dier. Der bin aordig wat apologische spreekwoorden waorin de spreker een gezegde naor zien haand zet om der veurdiel uut te halen:
In aandere apologische spreekwoorden gebruukt de spreker een gezegde om an te geven hoe loek of e bezig is, mor dot hi'j intussen wat onzinnigs of gaot et hom niet best of:
Opmarkelik is det der verscheiden apologische spreekwoorden bin waorin een vrouwe dervan langes krig van heur man, zoas in et bekende:
Terminologie
thumb|right|Sam Weller, romanfeguur uut The Pickwick Papers (1836) van Charles Dickens, was drok op et gebruuk van spreuken die as wellerismes bekend bint koemen te staon Et apologische spreekwoord krig in een antal taelen de naeme van Samuel Weller, de loeke bediende van Mr. Pickwick in Charles Dickens zien verhael Pickwick Papers (1836–37). Dit kerakter maekte veule gebruuk van apologische spreekwoorden. Et Engels hef de term Wellerism, et Platduuts en Duuts Wellerismus, et Frans, Noors en Nederlaands wellerisme, et Spaans wellerismo. Vergeliekbere uutspraoken deu kapitein Pulver in De lotgevallen van Ferdinand Huyck (1840) van de Nederlaandse schriever Jacob van Lennep.
Ondanks de algemiene vernuming naor Sam Weller is dizze spreukenvorm veul older. Een vrogger Engels veurbeeld wodden in 1533 deur John Heywood edrokt:
De verzamelaar Dr. C. Kruyskamp gebruukten de term zeispreuk veur alle spreuken die bestunden uut een gezegde en wie of het zee. De term apologisch spreekwoord wol hi'j risserveren veur die spreuken (een meerderheid) die eindigen mit een beschrieving van de situatie van de spreker. Dan is et gezegde ja een apologie; een rechtveerdiging veur de beschreven situatie.
Verspreiding
D'r bin in veul dielen van de wereld en tot in olde tieden (zoas bi'j de olde Grieken en Sumeriërs) veurbeelden van apologische spreekwoorden te vienden. Dr. Kruyskamp mient hierover:
Apologische spreekwoorden bin opetiekend in hiel Afrika, Europa, westelik Azië en zudelik Azië, mor haoste niet in Oost-Aziatische taelen.
Et Nedersaksische apologische spreekwoord
Et apologische spreekwoord mot veural in et Nedersaksisch/Platduuts en Nederlaands populair wezen. Apologische spreekwoorden uut Oost-Nederlaand (grotendiels in et Nedersaksisch) hebben lieke vaeke oostelijke (Platduutse) as westelijke (Nederlaandse) parallellen. Wieduut de mieste apologische spreekwoorden bin op-etiekend in et Platduutse taelgebied. De oldste Nederlaandse veurbielden koemen uut oostelike bronnen.
Veurbeelden
Een plaetsnaeme wil niet zeggen dat et betreffende apologische spreekwoord daor is uuteprakkezeerd of allienig daor bekend is, mor dat et in et dialect van die plaetse staot.
Verjaordag
Algemein gebrukelk is ok dat luu op de taorte keerskens zet dei t nummer van de oolder angeft, en dei de jaorege oetpoezen mot. Tiedens t poezen mag er dan n wìnsk doun. Daornaost is t gebrukelk dat de luu um hem to zingt veur de jaorege en dat de jaorege dei luu trakteren dut up slik of n leutekheidken. t Bekendste verjaordagsleidken is Lang zal hij/zij leven, maor ok Er is er een jarig en Hij leve hoog, dei vaok nao einander volgen.
Veur de mìns bint de leeftieden 18, 21, 30, 50, 75 en 80 vaok reden um n extra groot feest to geven, umreden dit vaok veur neie faosen in heur leven steit. As eine de leeftied 50 hef, wordt hi ok wol "Abraham" nuimd en de vraauw wordt "Sara" nuimd. Bi dizze leeftied zet familie vaok n puppe in de toen mit eventuweel n spandouk mit daorup de mitdeiling dat dei en dei 50 worden is.
Hendrik Jan Bökkers
Bökkers groiden up in Heino in et oaverysselske Salland. Hee studeerden an de PABO in Zwolle en an de rockakademy in Tilburg, wår hee ouk an doceerden. Dårnåst was hee van 2000 tot 2005 sologitarist, frontsanger en leedtysskryver van de bänd Soundsurfer, wårmed hee döär Neaderland, Belgie, Frankryk en Spanje tuurden. In 2005 werd Bökkers sologitarist, (achtergrund)sanger en leedtysskryver van de achterhookse bänd Jovink en de Voederbietels. Vanaf ende 2007 (nå et stoppen van Jovink) is Bökkers aktiv as musikant (u.a. De Normaal Coverband) en producent in syn eigen studio.
Teagenwöördig maakt hee name med syn bänd Bökkers dee in syn eigen sallandske dialekt singt. Hyrmed geyt hee verskillende festivals in Neaderland af (u.a. Dauwpop en de Zwarte Cross) en hevt en groiende anhangersgrup. De neaderlandske radiosender 3FM hevt se inmiddels ouk evünden. In 2013 stünden se by Giel Beelen in et programma. In 2017 slöäten se et jår af in Paradiso.
In 2020 güng de band uut mekander, mär Bökkers had al rap nye spöälers by mekander, wårmed as de gruup weader voordan kunde. In 2021 deade Hendrik Jan Bökkers med an et TV-programma De Beste Zangers, wårmed as hee syn profil wyder uutbreidden. Underwyl starteden hee med streaktaalbeambte Albert Bartelds van de Oaverysselakademy nen podcast under den titel Nedersaksen.
Milt (plaatse)
Milt is een buurtschap in de gemeente Olde Iesselstreek in de previnsie Gelderland in Nederland.
Slaif
right|thumb|250px|Slaiven n Slaif is n lepeloard woarmit vluistovven opschept worden kinnen. Dizze lepels hebben voak n laange tengel en n daipe, komvörmege kop dij wat houks op de kop zet is, woardeur man beter scheppen kin. Der binnen verschillende moaten, woarbie de groteren voak broekt worden om soep mit op te scheppen. De klainderen binnen veur bool of stip. Ien t Nederlaands bestaait den ook t woord soeplepel.
Slaiven binnen voak môkt van rostvraai metoal. Noast de vertoalen soeplepel bestaait ien t Nederlaands ook t woord pollepel. Dizzent kin ook van holt môkt wezen en gain komvörmege kop hebben. Ien t Grunnegs kin dit nait. n Slaif kin allend van metoal môkt wezen en n pollepel allend van holt.
Slaif kin ook n scheldwoord wezen veur aine dij wat slungeleg is.
Laidje van Jan Pankouk
Ien t Grunnegs bestaait der n laidje over Jan Pankouk woar of n slaif ien veurkomt.
Rafelder
Rafelder is een buurtschap in de gemeente Olde Iesselstreek in de previnsie Gelderland in Nederland.
KFC
Den ofkörting KFC of K.F.C. kan vuur verskeaidene dinge stoan.
Wals (plaatse)
Wals is een buurtschap in de gemeente Olde Iesselstreek in de previnsie Gelderland in Nederland.
Zeek (plaatse)
Zeek is een buurtschap in de gemeente Olde Iesselstreek in de previnsie Gelderland in Nederland.
Gerard Rutger Buisman
Gerard Rutger Buisman (Stienwiek, 17 meie 1952 - Stienwiekerwoold, 1 augustus 2011) was een Oaveriesselse troubadour. Hi'j zung miest countryballades in et Stellingwarfs van de Kop van Overiessel.
Stellingwarfs wordt gesproken in de Friese regio Stellingwarf. In het Steenwijks wordt de plaats Steenwijk als Steenwiek uitgesproken. Zo ook Steenwijkerwold Steenwiekerwold.
Vroggere wark
In zien studententied speulden Buisman mit aandere studenten in de formaties Fairweather Crew en De Moaten. Mit et amusementsorkest Les Chevaux toerden hi'j 25 jaor deur Nederlaand.
Hi'j studeerden laeter an et Stedelijk conservatorium van Zwolle en maekten diel uut van de blueglass-groep Flagstone en 't Nicole Reymer Trio. End jaoren zeuventig kwaamp hi'j in de kunde mit Aart Keizer en Folkert Jellesma, daoras e kabaret mit deu (de groep Kammanet). Heur groep GRAF wun in 1982 op 't Festival in Loosdrecht in de kattegerie Nederlands Chanson. Zie hebben ok op-etrèden veur de AVRO-tillevisie.
Haalverwege de jaoren tachtig gongen Buisman en Keizer wieder in de cabaretmeziekgroep Fragment, mit een terogkerende oldejaorsconferentie in Stienwiek en optredens töt 1996. Zie brochten ok streektaelmeziek. Mit Hans Bogers zet Buisman dizze tredisie now deur as et duo Boog en Buis.
In 1996 wun Buisman de darde pries op et streektaelfestival in Berkoop. In 1999 richtten hi'j mit femilie en vrunden de band Skuld op; een jaor later mossen ze uutscheiden wègens ziekte van Buisman.
In meie 2011 wodden Buisman benuumd töt Lid in de Odder van Oranje Nassau. Ok kreeg hi'j de erepenning van de gemiente Stienwiekerlaand.