cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helga Nordhausen
Helga Nordhausen (* 12. Januar 1929 in Bremen; † 9. September 2012) weer en düütsch Schrieverin, de vör allen up Plattdüütsch schreev. Se hett in tallriek Lesungen hör Vertellsels un dormit de plattdüütsche Spraak bekannt maakt. Se leevt in de Oortsdeel Eiße vun de Gemeend Schweringen in de Samtgemeende Graafschop Hoya in’ Landkreis Nienborg/Werser in Neddersassen.
Jefferson County (Mississippi)
Jefferson County is en Kreis (County) in’n US-Bundsstaat Mississippi. He hett 7.726 Inwahners (Stand Zensus 2010) op en Rebeet vun 1.344 km². De Sitt vun de Verwalten is in Fayette.
Historie
De Kreis is an’n 2. April 1799 grünnt worrn.
Demografie
Vun de 9.740 Inwahners bi’n Zensus vun 2000 harrn 3.097 Minschen Arbeit. Dat Inkamen je Kopp vun de hele Inwahnertall weer 9.709 US-Dollar. 3.453 Minschen hebbt op de Highschool ’n Afsluss maakt, ’n Afsluss an’e Universität, de ’n Bachelor-Afsluss oder noch höger weer, hebbt 615 Minschen maakt. 33,52 % vun de Inwahners leven 2000 ünner de Inkamensgrenz to de Armoot.
2,17 % hebbt 2000 tohuus ’n annere Spraak as Engelsch snackt un 0,27 % vun de Inwahners sünd buten de USA boren worrn.
Vun de Vöröllern her sünd 13,06 % vun de Minschen Witte, 86,49 % Swarte, 0,10 % stammt ut Asien un 0,01 % vun de Eilannen in’n Pazifik. 0,08 % sünd Nakamen vun Indianers. 0,02 % hebbt sik sülven to noch annere Gruppen torekent. 0,24 % hebbt angeven, dat se Vörfohren vun ünnerscheedliche Afstammung hebbt. As Nakamen vun Lüüd ut Latienamerika hebbt sik 0,66 % vun de Lüüd ansehn.
Cadena Creek
De Cadena Creek is en üm un bi 22 Kilometer langen Stroom in’n Distrikt Cayo von dat Land Belize, de mit’n Crique Negro to’n Yalbac Creek tohoopflütt.
De Born von’n Cadena Creek liggt in’n Westen von Duck Run II un in’n Noorden von Santa Familia bi. Von dor flütt de Stroom na Noordwesten un dreiht in en Bagen na Noordoosten. In’n Oosten doot de Öörd Duck Run III un Duck Run IV liggen. De Cadena Creek flütt dör de Aguacate Lagoon un drippt toletzt in’n Noorden von Los Tambos mit’n Crique Negro tohoop. Dobi billt he den Yalbac Creek. Dat Water von’n Yalbac Creek flütt wieder över Labouring Creek un Belize River af na de Karibische See.
Sergei Anatoljewitsch Petrenko
Sergei Anatoljewitsch Petrenko is de Naam von
* Sergei Anatoljewitsch Petrenko (* 1955), russ’schen Footballspeler un -trainer,
Schirner
Schirner is de Familiennaam von
Schirner betekent ok
Kiek ok bi: Tzschirner, Tschirner.
(601) Nerthus
(601) Nerthus is en Asteroid ut den Hööftgördel, de an’n 21. Juni 1906 vun den düütschen Astronom Max Wolf in Heidelbarg opdeckt worrn is.
De Naam vun den Asteroid is afleidt vun de noordschen Göddin Nerthus.
Kiek ok
List vun de Asteroiden
José Somoza
José Somoza is de Naam von
Berk
Kiek ok bi: Berck, Berke.
Punta de Palma
duum|Blick op’n Strand duum|Bi Sünnünnergang Punta de Palma is en Strandoort an de Bucht von Amatique (Deel von’n Golf von Honduras un de Karibische See) in dat Municipio Puerto Barrios, Departamento Izabal, Guatemala.
Dat egentliche Kap Punta de Palma, na dat Oort un Strand nöömt sünd, liggt ganz in’n Oosten an de Bahía de Santo Tomás. Von dor reckt sik de Oort acht Kilometer an de Küst langs bet na de Grenz to dat Municipio Livingston.
En poor Kilmeter na Süüdwesten reckt sik de Bargen von de Sierra del Mico hoog. De Oort Punta de Palma liggt an’n Rand von de Reserva Protectoral De Manantiales Cerro San Gil.
De Oort is von Puerto Barrios un Santo Tomás de Castilla över de Straat 20 bet 25 Kilometer Fohrt weg. Dat gifft aver de Mööglichkeit, per Boot över de Bahía de Santo Tomás to föhren un so in 15 Minuten na Punta de Palma to kamen.
Strandgäst ut ganz Guatemala kaamt dor geern hen, üm Urlaub to maken.
Goas
Goas betekent
Gerstel
Gerstel is de Familiennaam von
.
Kiek ok bi: Gerstl, Gerstle.
Chaussy
Chaussy betekent
Chaussy is de Familiennaam von
Tzschirner
Tzschirner is de Familiennaam von
Kiek ok bi: Tschirner, Schirner.
Groenendael
De Groenendael (utspraken Grunendaal) is en Varietät vun de Belgisch Scheperhund, de en vun de FCI anerkannt belgisch Hunnenrass is (FCI-Gruppe 1, Sektion 1, Standard Nr. 15).
Disse swaart Hund findt sien Insatz as all „Belgier“ vör allen as Schuulhund un Familienhund. Bit up dat Fell un de sien Farv ünnerscheeden sück de Varianten meest nicht. So bannig sück de „Belgier“ ok in Hensicht up dat Fell ünnerscheeden, so eenheitlich sünd se aber in all anner Markmalen as Körperbo, typisch Verhollen un Wesen.
Se billt all en gemeensam Rass, liekers dröft de Varietäten nich mit’nanner krüüzt wurrn. In Sonnerfällen könnt de natschonale Tuchtverbände Utnahmen bewilligen.
Zaleski
Zaleski oder Zalěski is de Familiennaam von
,
Joseph Bruyère
Joseph Bruyère (* 5. Oktober 1948 in Maastricht, Nedderlannen) is en ehmalger belgisch Radrennfohrer.
Karriere
Neben den Gewinn vun een Deelstreck vun de Tour de France 1972 steeken in sien Karriere de Siege bi den Omloop Het Volk 1974, 1975, 1980 un bi Lüttich-Bastogne-Lüttich in de Johren 1976 (vör Freddy Maertens un Frans Verbeeck) un 1978 (vör Dietrich Thurau un Francesco Moser) herut. 1975 kunn he ok de Middelmeer-Rundfohrt up sien Naam schrieven.
1980 hett he sien Karriere beend.
Gandu
Gandu betekent
Kiek ok bi: Emirat Gandu, Gwandu.
Gerhards
,
Marshallville
Marshallville betekent
Gerhards
Kiek ok bi: Gerhardts, Gerdts.
Anastasio Somoza
* Anastasio Somoza Debayle (1925–1980), Politiker ut Nicaragua,
Hidatsa
miniatur|hochkant=1.8|Ehmaliges Stammesrebeet vun de Hidatsa un hüüdig Reservatschoon in Noord-Dakota
De Hidatsa, ok Minitari oder Gros Ventres of the Missouri nömmt, sünd en noordamerikaansch Indianervolk ut de Sioux-Spraakfamilie. De Stamm hett an den böveren Missouri River tüschen Heart River un Little Missouri River in halfpermanent Dörper leevt.
Kultur
De Hidatsa weern en sesshaft Volk, dat in rund Hütten mit eerdbedeckten Daaken wahnen dee. Se hebbt Mais, Bohnen un Körbs (Squash) anbaut un bedreeven Pöttgeree. Mit Utnahm vun den Tabakanbau, de mit anner Stammen hannelt wurr, leeg de gesamte Feldarbeit bi de Fruen. De Mannlüüd gungen dorgegen up de Jagd up den Bison un anner Grootwild up dat Grasland un gungen up den Kriegspadd. De soziale Organisatschoon vun de Hidatsa de nah Öller afstuuft Kriegerbünde umfaaten dee, deren Liddmaatschap per Koop erwurben wurr. Buterdem geev dat verscheeden Clans un sozial Sellschoppen. Dat Verarven passeer up de Moders Lien. As bi anner Plainsstammen ok weer de Sünnendanz de wichtigst Zeremonie, de ok en Sülvstfolterung as Inholt harr. thumb|left|Pehriska-Ruhpa, en Minitari-Krieger in dat Kostüm vun den Hunnendanz. Gemälde vun [[Karl Bodmer]]
De Spraak vun de Hidatsa is an' engsten mit de Spraak vun de Absarokee verwandt, mit de se vör de historsch Tiet vereenigt weern. Kulturell weern se ähnlich as de Mandan, en Ergevnis vun mehr as 200 Johren fortdüern un freedlich Gemeenschap. In den letzt Johren vun dat 18. Johrhunnert geev dat mehr as 2.000 Hidatsa, de mit de Mandan tosommen en zentraal Stellung in dat wiet Hannelsnett vun de nördlich Plains besetten dee. Se hebbt Peer, Leerkleedasch un Büffelroben vun de nomadischen kriegerisch Völker in' Westen köfft un mit europäisch Händler tegen Gewehre, Messten un anner europäisch Woren.
Historie
1837 wurr de Stamm dör en Pockenepidemie so entscheedend minneseert, dat se blots noch in een Dörp wahnen deen. De fortwährenden Schikanen vun de feendlich Dakota dwungen hör, dat Dörp nah Fort Berthold to verleggen un sück mit den Mandan 1845 un den Arikara 1862 ut Verteidigungsgrünnen to vereenigen. Siet dat Inrichten vun en düersam Indianerbüro 1868 sünd de Hidatsa, Mandan un Arikara gemeensam as de "dree verbunnen Stammen" (Three Affiliated Tribes) bekannt un leven dor tosommen in de Fort-Berthold-Reservation in North Dakota. Dat Volkstellen ut dat Johr 2000 ergeev 624 Stammesliddmaaten vun de Hidatsa. In' Gegensatz to de Spraaken vun de Mandan un Arikara, de akut vun' Verschwinden bedroht sünd, wurr de Hidatsa-Spraak nah en Tellen 2000 noch vun 508 Minschen snackt.
Jandía
De Öörd doot meist all an de Süüdküst liggen. Bi’n Anfang von de Halvinsel liggt Costa Calma (an’n Istmo de la Pared an de engste Steed von de Halvinsel), denn kaamt Mal Nombre, Esquinzo, Piedras Caidas, Solana Matorral, Morro Jable un Puerto de la Cruz. Blots Cofete liggt an de Noordküst.
Koblenz
miniatur|hochkant=2.0|Blick vun de [[Festung Ehrenbreitstein up Koblenz un dat Düütsche Eck]] miniatur|hochkant=2.0|Panorama vun de Koblenzer Binnenstadt
Koblenz (mundoortlich: Kowelenz) is en kreisfree Stadt in dat nördliche Rhienland-Palz. Se is mit rund 105.000 Inwahner nah Mainz und Ludwigshafen an' Rhien de dartgröttste Stadt vun dat Bundsland un bild een vun sien fiev Böverzentren. Koblenz is Seet vun den Campus Koblenz vun de Universität Koblenz-Landau, de Verwalten vun den Landkreis Mayen-Koblenz, de Struktur- und Genehmigungsdirektschoon Noord (bit 1999 Bezirksregeeren Koblenz), vun dat Bundsarchiv, den Verfaatensgerichtshoff Rhienland-Palz as ok de nee Bundsböverbehörde Bundesamt für Ausrüstung, Informationstechnik und Nutzung der Bundeswehr.
De Grootstadt Koblenz fier in dat Johr 1992 hör 2000-johrig Bestahn un hört dormit to de öldste Städer in Düütschland. De oorsprünglich latiensch Naam Confluentes (so völ as: de Tosommenflooten) leit sück vun de Laag vun de Stadt an de Münn vun de Mosel in den Rhien an dat so nömmt Düütsch Eck af. Bis 1926 weer de Schrievwies vun de Stadt Coblenz. Siet 1962 is Koblenz en Grootstadt mit 107.954 Inwahner (Stand: 31.12.2011) up en Rebeet vun 105,02 km².
Berke
Berke betekent
Berke is de Familiennaam von
Kiek ok bi: Berk, Bercke.
Mattarella
Mattarella is de Familiennaam von
Pruzzen
thumb|260px|Dor ungefähr hefft de Balten ehr Stämm in dat 12. Johrhunnert wahnt. Oostbalten bruun, Westbalten gröön thumb|260px|Vörsichtig Kaart vun de Wohnsteden vun de pruzzischen Stämm in dat 13. Johrhunnert na de Encyclopaedia Lithuanica; grau: Galinder as Balten un nich as Pruzzen, Sasnia u. Lubavia prußisch-slawische Mischgebiete
De Pruzzen, Prussen, Prußen oder Ooltpreußen weern en Volksstamm vun de Balten. Up Latiensch heten se Pruteni, in jem ehr egen Ooltpreußische Spraak hefft se sik Prūsai nömmt. Se weern tohuse vun nöördlich de Memel bit na de Wießel hen. Vun jem kümmt de Naam för dat Land Preußen her. Man na Südwesten un Oosten hen leven se över de latern Grenzen vun Preußen weg. An Funnen, de dor utbuddelt wurrn sünd, kann een sehn, dat de Länner, wo de Pruzzen toeerst tohuse weern, vun de jüngere Steentiet bit an dat Middelöller hen in eenssen weg bewahnt weern. Na de Wießel hen güng dat eerst na dat 7. Johrhunnert, as bloß noch wenig vun de oostgermaanschen Siedlers nableven weern. As se vun den Düütschen Orden endgüllig unnerkregen wurrn weern, hefft de düütschen un poolschen Towannerers jem dalslaken. Jem ehr Spraak is vun dat 17. Johrhunnert af an nich mehr bruukt wurrn. Dat gifft ok nich veel Texten dor vun. In jüngere Tiet warrt woll versöcht, de Spraak wedder to'n leven to bringen un sik dor mit to befaten.
Henkel
Henkel betekent
Kiek ok bi: Henckel, Henkell, Henckell.
Keck
Keck is de Familiennaam von
,, ,
Keck betekent
Bob Dylan
Bob Dylan [] (* 24. Mai 1941 as Robert Allen Zimmerman in Duluth, Minnesota) is en US-amerikaansch Musiker un Lyriker. He gellt as en vun de inflootrieksten Musiker vun dat 20. Johrhunnert. „Für seine poetischen Neuschöpfungen in der großen amerikanischen Songtradition“ wurr hüm 2016 de Nobelpries för Literatur tospraaken.
Dylan, luut Eegenbeschrieven en song and dance man, is Singer un speelt Gitarr, Mundharmonika, Örgel as ok Klavier. Nahdem he sien eersten Erfolge as Folkmusiker reckt harr, hett he sück Midden vun de 1960er Johren de Rockmusik towendt, sück aber ok mit anner Musiktraditschonen as Country, Blues, Gospel un dat Great American Songbook befaat. Dylan sien Texte in' Verbund mit de musikalisch Dorbeeden un Upführenspraxis teeken sück dör völschichtig Ebenen ut, in de high culture un popular culture upnannerdrapen. In sien Werk inweevt sünd Referenzen up talllos Gestalten vun de amerikaansch un europääsch Musik- und Literaturgeschichte, dorünner etwa Hank Williams, James Joyce, Woody Guthrie, Ovid, Merle Haggard, William Shakespeare, Jerry Lee Lewis, Arthur Rimbaud, John Lennon, Homer, Billy Joe Shaver, Petrarca oder Frank Sinatra. Sowohl dat in de Kombinatschoon vun völfältig Traditschonsliens düchtig eegenständige, utfinnensriek Wark vun Dylan as ok de radselbehaftet Persönlichkeit vun den Singer-Songwriter hemm to en in hör Gesamtheit meest nich mehr to översehn kulturellen un geisteswetenschaplichen Rezeptschoon führt.
Kindheit un Jöögd
Bob Dylan wurr as eerst Kind vun Abraham „Abe“ Zimmerman (1911–1968) un de sien Fru Beatrice „Beatty“ Stone (1915–2000) in de Industrie- un Habenstadt Duluth in' Mittleren Westen vun de USA boren. Sien Öllern weern Nahfohren vun düütsch un ukraiinsch-jöödsch Immigranten, de 1905 ut Odessa in de Vereenigten Staaten översiedelt weern. In' Februar 1946 wurr sien jüngerer Bröer David Benjamin boren. To de sülvig Tiet wurr sien Vader an Poliomyelitis krank un verlor sien Stellung as leden Angestellter bi de Standard Oil Company. Um de drohen Verarmung to entgahn, sünd de Zimmermans to Bob sien Grootöllern nah Hibbing, Minnesota trucken, wo Vader Abe Partner vun sien beid Bröers wurr, de as sülvständig Elektriker arbeiten deen.
Dylan hett in sein Jöögd de Musik vun Hank Williams, Little Richard, Chuck Berry un Buddy Holly höört „Ich wollte immer schon Gitarrist und Sänger sein. Seit ich zehn, elf oder zwölf war, war dies das einzige, was mich interessierte … Henrietta war die erste Rock-’n’-Roll-Platte, die ich hörte.“ He weer ok all frö an Literatur interesseert. So hett he sück ünner annern för Böker vun John Steinbeck begeistert. Vun sien Öllern wurr sien musikalisches Talent fördert. Ünner de Anleiden vun en Cousin hett he tonächst Klaveer spelen lehrt, bevör he to de akustisch un later to de elektrisch Gitarr wesseln dee. In disse Tiet speel he faken Blues-Standards nah, de he in't Radio höörn dee. Besünners beindruckt weer he vun de eerst Stücken vun Elvis Presley, he broch sück de sien Version vun Blue Moon of Kentucky up de Gitarr bi. Dit Stück speel he noch bit 1999 up sien Konzerten.
Bundsdagswahlkreis Horborg-Soltau
De Bundsdagswahlkreis Horborg-Soltau weer en Wahlkreis bi de Wahlen to’n Düütschen Bundsdag in Neddersassen. Dor hebbt de Landkreis Horborg, de Landkreis Soltau un von’n Landkreis Ülzen de Stadt Ülzen un de Samtgemenen Oold Amt Ebstörp un Seborg tohöört.
Bob Dylan
Kindheit un Jöögd
In de High School is he up Glieksgesinnte drapen, de sien Musiksmack deelen deen, un he wurr bald Liddmaat vun de A-cappella-Grupp The Jokers, de vörweegend up Festen uptreeden dee. Ut hör gungen later The Golden Chords hervör, deren Speelplan ut Coverversionen vun Little-Richard-Stücken bestunn. Mit disse Band hett he an en Talentwettbewarf in Duluth deelnommen un weer nich tofräe, as de eerste Pries an en Grupp vun Pantomimen gung.
To disse Tiet is he noch ünner de Naam „Bobby Zimmerman“ uptreeden. Wiel hüm Musik un Upträen immer wichtiger wurrn, hett he sück dorto entslooten, sien Familiennaam dör en Künstlernaam to ersetten. Sien Wahl full up „Dylan“, en Entscheeden, to de he sück in de Loop vun sien Loopbahn ünnerscheedlich ütert hett. So will he sück nah de Figur vun den Matt Dillon ut de dormals populären Feernsehreeg Rauchende Colts nömmt hemm, aber um sück vun de aftogrenzen, harr he den Naam mit ännert Schrievwies övernommen. En bekanntere un ehrder wohrschienliche Mögelkeit is, dat sück de Naam an den Dichter Dylan Thomas anlehnt, den he bewunnern dee un vun de he ok eenig Böker harr. He hett aber ok all seggt, dat hüm de Naam eenfack so infallen weer.
Bundsdagswahlkreis Horborg-Soltau
Historie
De Wahlkreis is to de eerste Bundsdagswahl 1949 billt worrn un harr de Wahlkreisnummer 36. För de Bundsdagswahlen 1965 bet 1976 harr he de Nummer 30 un hett Soltau-Horborg heten. Bi de Wahl 1980 is de Wahlkreis denn opdeelt worrn op de Wahlkreise Soltau-Rodenborg un Horborg.
Bob Dylan
Kindheit un Jöögd
In' Harvst 1959 hett Dylan nah eegen Angaven de „Wildnis“ verlaaten un schreev sück för en Kunststudiengang mit Hööftfack Musik an de University of Minnesota in St. Paul in. Dor hett he woll kien Kurse besöcht, keem aber mit de Folkmusik vun Pete Seeger, The Kingston Trio un Woody Guthrie in Kuntakt. Besünners Guthrie sien Technik, en Folkstandard mit eegen Texten un verännert Phraseeren to modifizeeren, hett Dylan faszineert. Later hett he disse Technik sülvst bruukt. Seeger weer en Ikone vun de Linken un musikalisch Vörbild för hüm.
Enn' Dezember 1960 hett Dyland sien Öllern besöcht un de mitdeelt, dat he en Loopbahn as Musiker maken wull. De weern tonächst doröver bannig düll, wiel sien Vader hün eegentlich in sien Geschäft upnehmen wull. Se hemm Dylan sluutend een Johr lang Tiet geven, in de he maken kunn, wat he wull. Würr he aber kien Spood hemm, muss he weer torüch an de Universität un „wat Richtiges“ lehrn.
Bundsdagswahlkreis Horborg-Soltau
Afornte
Direkt wählt Afornte in’n Wahlkreis weren:
Bob Dylan
Bob Dylan as Folksinger
Över Ümweeg keem Dylan in' Januar 1961 in den New Yorker Stadtdeel Greenwich Village, de sück to en Anlooppunkt för Künstler entwickelt harr. Leeg Mieten hemm in de 1940er Johren för en Toloop vun Musikern führt, to de in de 1950er Johren de Beatniks keemen. Letztere wurrn tonehmend politisch in hör Warken un hemm för en steten Tostroom vun Besökern un all Bundsstaaten sörgt. Hör Upträen in de so nömmt Coffeehouses weern so goot besöcht, dat de Börgerstiege rund um den zentraal liggen Washington Square Park an de Weekenenn' överfüllt werrn un für den Verkehr sparrt wurrn mussen. Anfang vun de 1960er Johren wurr de Beatnik-Bewegen dör de Folk-Musik ergänzt, un Musiker as Fred Neil, Phil Ochs un Tom Paxton harrn ehr eersten Upträe in' Village. De Gitarrist un Sänger Dave Van Ronk un de Singersche Odetta Holmes hemm grooten Wirkung up Dylan utöövt, de blots över dat Tohöörn völ Stilrichtungen upsuugen kunn.
Bundsdagswahlkreis Horborg-Soltau
Afornte
1) 1953 weer Seebohm Kannedaat för en Wahlbündnis von CDU, FDP un DP. De CDU un de FDP hebbt keen egen Kannedaten opstellt un opropen, dat de Wählers Seebohm wählen schöölt.
Bob Dylan
Bob Dylan as Folksinger
Dylan hett dor ok sien eerst groot Leev kennen lehrt, Suze Rotolo, de hüm nich blots künstlerisch inspireeren dee, sonnern ok sien sellschoppskritischen Blick scharper maklen dee. Se hett hüm mit de Böker vun de franzöösch Symbolisten Arthur Rimbaud, Paul Verlaine un Charles Baudelaire bekannt maakt. De wesselvull Betrecken hett hüm to de so nömmt Love/Hate-Songs wie Don’t Think Twice, It’s All Right, Boots of Spanish Leather un Ballad in Plain D anreegt, mit de he de dormals begäng Form vun den romantisch verklärten Lovesong um en bittere Variante wieder maken dee.
He hett ok sien Idol Woody Guthrie in't Krankenhuus besöcht. De befunn sück all in dat Endstadium vun de nicht heelbar Huntington-Krankheit un weer an't Bett fesselt. Snacken weer bannig mühselig ween, so hett Dylan hüm stattdessen Guthrie-Songs vörspeelt. Sien Bewunnern för hüm un sien Indrücke vun disse Besöök hett he later in Song To Woody verarbeit, een vun sien eersten Eegenkompositschonen.
Sien eersten professionellen Upträe harr Dylan an' 11. April 1961 im Gerde’s Folk City in dat Vörprogramm vun John Lee Hooker. Nahdem he spoodriek in lütt Clubs uptreeden weer, hett he eerst Schallplattenupnahmen as Mundharmonikaspieler up en Album vun Harry Belafonte maakt. An' 29. September keem in de New York Times en düchtig wohlwullen Artikel över hüm. De legendäre Impresario John Hammond wurr up hüm upmarksom un nehm hüm an' 25. Oktober 1961 för dat Major-Label Columbia ünner Verdrag. Nah de Konditschonen vun den Verdrag, de tonächst up fiev Johr ansett weer, stunn hüm en lütten Vörschuss un blots fiev Perzent vun de Innahmen ut den Plattenverkööp to. Dat hett hüm nich stört, he weer blied, överhoopt en Plattenvertrag kreegen to hemm. Suze Rotolo, de groot Leev un Früendin in disse Johren, wunn in de Tiet vun de eersten Erfolge en kritischeren Blick up Dylan:
Zitat: ''Der Erfolg [verwandelt] meinen Freund mehr und mehr in einen Egozentriker. […] Die Persönlichkeit verändert sich, sobald sie allen ein Begriff wird. Sie entwickeln eine unkontrollierbare Egomanie. […] Dies kann auch bescheidensten und demütigen Personen passieren […], es macht Klick und plötzlich kann diese Person nichts mehr wahrnehmen außer sich selbst. […] Jeden Tag wird es schlimmer''|Suze Rotolo
Wiels sien eerst, 1962 rutbrocht Album noch meestens ut Frömdkompositschonen bestunn un ok nich völ Upmarksomkeit kreeg, hemm sien folgen Alben The Freewheelin’ Bob Dylan un The Times They Are a-Changin’ hüm den Dörbröök brocht. Se enthullen neben eenfack, aber um so indringlicher Leevstenleeder vör allen sozialkritische Songs. Blowin’ in the Wind up The Freewheelin' Bob Dylan hett den Nerv vun de Tiet drapen un wurr – wenn ok tonächst in de Interpretatschoon vun Peter, Paul and Mary – to de pazifistisch Hymne vun en ganze Generatschoon. In dat wütend-indringlich Masters of War hett Dylan den militärisch-industriellen Komplex verflucht. Eenig Leeder as dat apokalyptische A Hard Rain’s A-Gonna Fall hemm all up sien butergewöhnlich literarisches Talent hen düüt. De Arm in Arm mit Dylan up dat Cover vun de LP afbildt Fru is sien dormalig Früendin Suze Rotolo.
An' 3. August 1963 fung sien eerst groot Tournee dör de USA an – as Gastsinger vun Joan Baez, mit de he denn ok en Verhältnis harr. Baez weer to de Tiet alll en groot Star un kunn licht gröttere Hallen füllen. Dylan sung up disse Konzerten, wo se hüm vull Begeisterung dat Publikum vörstellen dee, eenige Duette mit Baez. För hüm hett disse Tour un de Verbinnen mit Baez en düchtig Stiegern vun sien Bekanntheit bedüüd. Ok finanziell hett sück de Tour lohnt – sien Manager Albert Grossman harr för hüm en gröttere Bedeeligung an de Innahmen as för Joan Baez uthannelt, ofschons se de Star vun de Tour weer. An' 28. August 1963 is he gemeensam mit Baez un anner Folksingern bi de Afslusskundgebung vun den Civil Rights March nah Washington uptreeden, bi de Martin Luther King sien berühmt Reed I Have a Dream hull.
De Spood vun Dylan Anfang vun de 1960er Johren full in en Periood vun den politischen un sellschopplichen Wannel in den USA. 1960 wurr John F. Kennedy to'n Präsidenten wählt. De Tiet weer präägt vun den Kollen Krieg, vun Rassenunruhen, aber ok vun bedüüdend sozialen Reformen. De Jöögd wurr tonehmend politischer, un de Börgerrechtsbewegung is mit immer mehr Sülvstbewusstween uptreeden. Bob Dylan wurr mit nich eenmal 25 Johren en Symbolfigur vun disse Bewegung. De Rull vun en Idol segg hüm allerdings nich to, he hett disse Rullentowiesen kategorisch aflehnt. In de Loop vun sien wiedere Karriere hett he immer weer versöcht, sück de Verinnehmen dör sien Fans to enttrecken, an' düütlichsten villicht in den Wedding Song ut dat Johr 1974: „It’s never been my duty to remake the world at large, / nor is it my intention to sound a battle charge“ („Nie weer dat mien Plicht, de Welt in't Ganze nee to  erschaffen, / noch is dat mien Afsicht, en Slachtroop erklingen to laaten“).
Bob Dylan as Rockmusiker
Af Midden vun de 1960er Johren leet Dylan sien bit dorhen meest ahn Utnahm solo un up de akustischen Gitarr speelt Musik elektrisch verstärken un harr jetzt ok en Begleitband. En Mielensteen vun dissen Wessel weer 1965 sein Upträe bi dat Newport Folk Festival mit de Paul Butterfield Blues Band, de bi de puristisch Früenden vun de Folkmusik düchtig Kritik utlösen dee. En Deel vun dat Publikum hett mit Buhropen up de elektrische Version vun Maggie’s Farm reageert. Ok achter de Bühne hemm sück dramatisch Szenen tüschen de Vertreeder vun de klassisch Folktraditschoon un de nee elektronischen Musik afspeelt. So sall Dylan sien Vörbild Pete Seeger dormit droht hemm, de Verkabelung vun de Band mit en Biel dörtohauen. Nah dree Stücken gung Dylan mit de Band vun de Bühne af, wurr aber vun Moderator Peter Yarrow torüchbeden; he speel denn noch twee Stücke in wehnt Maneer solo mit Akustikgitarr un Mundharmonika. Dise Begevenheiten wurrn in de 2005 herutbrocht Dokumentatschoon No Direction Home - Bob Dylan vun Martin Scorsese uparbeit, in de ünner annern sien Leevste ut sien Jöögd, Suze Rotolo, to Woort kummt, de sück lang nich över hör Verhältnis to Dylan in de Apenlichkeit ütert harr.
Ok up de ansluuten Europatournee, bi de he sück vun de Musikern begleiten leet, de later ünner de Naam The Band bekannt wurr, sünd is elektrisch verstärkte Musik deels up düchtig Aflehnen, vör allen in England, stött. 1966 wurr he bi en Konzert för sien vermeentlichen „Verrat“ an de Folkmusik gor as „Judas“ beschimpt (to hören up The Bootleg Series Vol. 4: Live 1966 (1998)). Wiels disse Tournee wurr dat binahst to en Ritual, dat dat Publikum Dylan un sien Band utbuhen deen. Dylan sülvst hett bi dat baben upführt Konzert sien Band dorto upfordert, besünners luut to spelen.
Dylan wurr to'n Rockstar, de Millionen vun Schallplatten verkoopen dee un vun Deelen vun de sück tonehmend politiseerenden Gegenkultur as Spraakröhr ankeeken wurr. He hett nu aber tonehmend ünner den Erfolgsdruck leeden. Völ vun sien olt Fans hemm hüm sien Henwennen to de Rockmusik feindselig upnommen, annern hemm versöcht, hüm för sück intonehmen. De Presse fung up de en Siet an, hüm up de Rull vun en Idol vun en Generatschoon fasttoleggen, up de anner Siet hemm se hüm angreepen un seggt, dat he Verrat an de Idealen vun de Folkbewegung begahn harr. Wenn Journalisten up Pressekonferenzen versöcht hemm, hüm dör suggestive Fragen in de Enge to drieven, geev Dylan meest slagfertig un licht arrogant wirken, afsurde Antworten un leet hör in't Leere loopen. Liekers weer hüm de Anspannung wegen de Belastung dör dat Tourneeleven un de Reaktschoon vn Presse un Publikum düütlich antomarken. Kurioserwies wurrn völ vun sien spontanen Utseggen ut de Tiet (etwa sien ironisch meent Sülvstinschätzen as „Song and Dance Man“) bit hüüd anführt.
Sien Wannel vun' Folksänger to'n Rockmusiker hett he up dree Alben dörtrucken, de he in kört Affolge Midden vun de 1960er Johren herutbrocht hett un de hüüd as Klassiker vun de Rockmusik gellen. Up de tweet Siet vun de LP Bringing It All Back Home befinnen sück ahn Utnahm akustisch inspeelt Songs, de A-Siet vun de LP hett Dylan aber all mit en Band tosommen bestreeden. De twee folgen Alben Highway 61 Revisited un de Düppel-LP Blonde on Blonde enthollen meest blots noch elektrisch verstärkte Rocksongs. Like a Rolling Stone vun Highway 61 Revisited schaff dat 1965 up Platz 2 vun de Billboard-Single-Charts. Dat Leed wurr later vun de Tietschrift Rolling Stone to'n „Greatest Song of All Time“ kürt, un Greil Marcus schreev 2005 en Book över dat Entstahn vun dat Leed.
Vör allen spraaklich hemm sien Leeder up disse Platten en bit dorhen in de populären Musik noch nie reckt Komplexität reckt. Sien Texte weern versett mit völ Metaphern un literarischen Verwiesen, buterdem sünd ok Anspeelen up Drogenerfohren updükt. Typisch för disse Periood weern ok utufernde, surrealistisch anmoden Woortspelereen, de Dylan in de Aart vun den Stream of Consciousness verfaaten dee. So wat weer ok bestimmend för dat 1965 schreeven un eerst 1971 herutbrocht Book Tarantula as ok de längeren Texte un Prosagedichte, de he gelegentlich up de Rücksieden vun sien LP-Cover verfaaten dee. De berühmtesten dorvan sünd de Eleven Outlined Epitaphs van 1964, de in de 1980er Johren in düütsch Översetten vun Carl Weissner ok in Bookform herutbrocht wurrn. Dylan wurr dormals stark vun de Dichtern vun de Beat Generation as Jack Kerouac beinfloot, mit Allen Ginsberg verbunn hüm en früendschaplich Verhältnis.
Enn' 1965 hett he dat Fotomodell Sara Lowndes heiraadt. De Hochtiet wurr vör de Apenlichkeit geheim hollen. Lowndes broch en Dochter ut hör eerste Ehe mit in de Verbinnen. So wurr Dylan in dat Öller vun 24 Johren up eenmal Familienvader. Nu hett he sien Privatleven eerst recht vun de Apenlichkeit afschermt. Een vun de bekanntsten vun de tallriek Songs, de he vun sein Verhältnis to Sara inspireert schreev, is Sad-Eyed Lady of the Lowlands, de up de Düppel-LP Blonde on Blonde een vun veer Plattensieden innimmt. Dat hett he quasi nah de Trennung vun sien Fru 1975 quasi apenlich mit den Song Sara up dat Album Desire togeeven. Dylan weer un is ok ansonsten düchtig torüchhollend, wat Angaven to mögelk Adressaten vun sien Leeder un Interpretatschonen vun de Inholt vun sien Texte bedraapen deiht.
Rücktoog in dat Privatleven
Nah en Motorradunfall Enn' Juli 1966 truck he sück för twee Johr kumplett ut de Apenlichkeit torüch. Dat Utmaat vun den Unfall is bit hüüd nich klor. För Dylan weer dat aber de Mögelkeit to en radikale Afkehr vun en Levensstil, de bi hüm – dikteert vun en övervull un kräfteroovenden Terminklenner un sien dormals hooch künstlerisch Produktivität – meest en kumplette  gesundheitliche un mentale Erschöpfung provozeert harr. Dylan leev nu in Bearsville dicht bi den lütten Oort Woodstock nich wiet vun New York un hett sück meestens blots mit sien Fru Sara un den gemeensam Kinner befaat. In de folgen Johren is he blots noch vereenzelt uptreeden un weer ok nich bi dat legendär Woodstock-Festival in Bethel dorbi. In den eersten Deel vun sien Autobiografie „Chronicles“ seggt he, dat he sück dormals en eenfack Leven mit en Job vun 9 bis 17 Ühr wünschen dee. Musikalisch orienteer he sück in disse Tiet an de Country-Musik. Twee Alben entstunnen, de he deelwies in Nashville upnehm – dat spartanisch instrumenteert John Wesley Harding un dat för sien Verhältnisse bannig gefällige Nashville Skyline, up dat he ok mit den Country-Musiker Johnny Cash tosommenarbeiten dee. De LP wurr för Dylan de bit dorhen gröttste kommerzielle Erfolg. Dylan hett so de Akzeptanz vun de bither as reaktischnär verpönten Country-Musik in dat Rocklager den Bodden bereit un wurr – neben Buffalo Springfield / Neil Young, den Byrds un Gram Parsons – to en Paddmaker vun den Country-Rock. Mit den Musikern vun de Band nehm he in' Keller vun en olt Huus in Woodstock en Sammelsurium vun deels meest vergeeten Songs vun de US-amerikaansch Rootsmusik (Blues, Folk un Country) up, de dat johrenlang as Bootlegs geev, bevör se 1975 offiziell un stark kört ünner den Titel The Basement Tapes herutbrocht wurr. Faken wurrn de Leeder ut de Tiet as dat Bekenntnis vun Dylan to de Freud an dat eenfack Leven as Familienvader düüd. Vun völ vun sien olt Fans wurr hüm dorvör aber weer Verrat an den Idealen vun de Gegenkultur vörsmeeten.
1969 wurr sien Söhn Jakob boren, de intüschen sülvst as Musiker arbeit. Dylan hett dorto noch wiedere dree Kinner: Anna, Jesse un Samuel. Sien Düppelalbum Self Portrait ut dat Johr 1970 gellt as en vun sien schlechtesten Platten. Vör de Fans weer dat en en leevlos Sammlung vun uninspireert Songs. Dylan sülvst hett das as den Versöök vun en Befreensslag betekent, mit de he sück vun de för hüm as bedrückend empfunnen Verwachtenshollen vun sien Publikums zerstören wull. Dornah keemen twee as respektabel, aber nich herutragend ansehn Alben (New Morning un Planet Waves) herut un he speel en lütten Rull in Sam Peckinpah sien Western Pat Garrett and Billy the Kid an de Siet vun Kris Kristofferson un James Coburn. He schreev todem de Musik to dissen Film, dorünner dat ebenso hymnische as desillusioneerte Knockin’ on Heaven’s Door. Vör Publikum is he blots noch selten uptreeden, so bispeelswies 1969 bi dat Isle of Wight Festival oder 1971 bi dat Konzert für Bangladesch.
Scheedung un Henwennen to dat Christendom
Midden vun 1970er Johren gung dat mit Dylan sien private Idylle bargdaal, as sien Ehe in en Krise keem. En spektakuläre Comebacktournee (dokumenteert up dat Düppelalbum Before the Flood) Anfang 1974 weer woll binnen wenig Stünnen utverköfft un ok en groot Publikumserfolg, de Kritiken fullen aber ehrder nich so good ut. Kritiseert wurr vör allen, dat he meest kien nee Songs broch un mehr „schreie als singe“. Upfallend weer, dat he vör bekannt Leeder in völlig nee musikalischen Gewand dorbeeden dee un de dormit woll up de en Siet nee Leeven geev, up de anner Sie de Leeder aber faken bit to Unkenntlichkeit afännern dee. Disse Herangahnswies an dat eegen Wark hett Dylan bit hüüd bibehollen un se is to en Markenteeken wurrn. 1975 hett Dylan Blood on the Tracks herutbrocht. Dat Album wurrd sietdem as Dylan sien künstlerisch Verarbeiten vun de Trennung vun sien Fru Sara ansehn. Bob Dylan sülvst hett aber immer weer en direkten Tosommenhang afstreeden.
1975/76 hett he dat Projekt Rolling Thunder Revue start, en Aart vun musikalischen fohrenden Zirkus mit tallriek Musikern, de faken blots körtfristig ankünnigt an verscheeden Öörd in de USA Statschoon maken dee. De Upträen vun Dylan wiels den eersten Deel vun disse Tournee wurrn hüüd to de besten vun sien Loopbahn tellt. Up de Plaat Desire, up de Songs ut disse Tiet herutbrocht wurrn, hett he ok in' Duett mit Emmylou Harris sungen. Se weer en groot kommerziell un künstlerisch Erfolg un broch Dylan up en tweeten Zenit vun sien Popularität. Besünners bekannt wurr dat Leed Hurricane över den Boxer Rubin Carter, de sien Karriere mögelkerwies dör en rassistisch motiveert juristisch Fehloordeel beend wurrn weer. Mit dat swoormodig Leed Sara hett he sien ehmalg Fru en Denkmal sett. De veer Stünn düern Kinofilm Renaldo & Clara, de de Tour dokumenteeren un bi de Dylan sülvst Regie führen dee, wurr allerdings vun de Kritik düchtig mies maakt un broch ok wenig in. 1977 nehm he Achtergrundgesang för en Stück vun Leonard Cohen sien Album Death of a Ladies’ Man up. Noch in dat sülvig Johr wurrn Bob un Sara Dylan schett.
Sien Welttournee in dat Johr 1978 (ünner annern mit en Upträe an' 1. Juli vör etwa 75.000 Minschen up dat Zeppelinfeld, dat ehmalge Rieksparteidagsgelände in Nürnbarg) weer bannig spoodriek. Upsehn broch sien 1979 vulltrucken Konversion to'n wedderboren Christen, de sück in sien folgen Platten düütlich wiesen dee. Tüschen 1979 un 1981 hett he dree Alben mit religiöös Leedern un Gospel-Begleitung maakt (Slow Train Coming, Saved un Shot of Love).
Disse weddermalig Wennen in Dylan sien Musik kunn en Grootdeel vun sien Publikum nich mitgahn. Düchtig Kritik geev dat dorför, ofschons he för den Song Gotta Serve Somebody sien eersten Grammy kreeg. De Lyrik vun dat vun „göttlicher Offenbarung“ dördrungen Leed Every Grain of Sand gellt todem as en vun sien inspireertesten Texte. Mit de Tiet gung de Kontroverse um sien christliche Phase torüch, tomal he sück af 1981 mit dat Leed Lenny Bruce (en Hommage an den 1966 storven subversiven Komiker) weer en Rückkehr to weltlichen Themen andüüden dee.
Krise
De 1980er Johren weern dör völ ünnerscheedlich Alben kenntekend, deren Stil (Musik un Text) bi Kritik un Publikum gröttstendeels verhollen Resonanz utlösen dee. Wiels Infidels (1983) un Empire Burlesque (1985) noch eenieg hervörragende Songs enthollen, reck he mit Knocked Out Loaded (1986) un Down in the Groove (1988) en künstlerischen Deeppunkt. De Musiktietschrift Rolling Stone hett Down in the Groove in' Mai 2007 to'n „schlechtesten Album eines bedeutenden Künstlers“ wählt. An' 28. Januar 1985 nehm Dylan an de Upnahmen to We are the World deel un sung de Zeile “there’s a choice we’re making”. In de tweet Hälft vun de Dekade harr he mit en Alkoholproblem to kämpen. De Upträen in de Tiet leepen to'n Deel entsprekend chaotisch af. Bi dat Live-Aid-Konzert an' 13. Juli 1985 togunsten vun de hungern Bevölkerung vun Äthiopien full he mit de Bemarken up, dat he hopen dee, en Deel vun dat Geld würr för de lieden US-amerikaansch Farmers bruukt. („I hope that some of the money…maybe they can just take a little bit of it, maybe…one or two million, maybe…and use it, say, to pay the mortgages on some of the farms and, the farmers here, owe to the banks…“.) Disse Bemarken wurr woll angesichts vun de hungern Bevölkerung vun Äthiopien vun völ as nicht angemeeten ansehn un deels düchtig kritisiert, führ aber sluutend dorto, dat en Benefiz-Konzert Farm Aid organiseert wurr, dat eerstmals an' 22. September 1985 in Champaign, Illinois, stattfunn.
An' 4. Juni 1986 hett Dylan Carolyn Dennis heiraadt, en vun sien völ Background-Singerinnen, mit de he dormals tosommen weer. En gemeensam Dochter weer an' 31. Januar 1986 boren. Hochtiet as ok Gebort wurrn aber vör Bekannten un de Apenlichkeit geheim hollen, blots eenige eng Früenden vun dat Paar wussen dorvan. Eerst 2001 hett Howard Sounes dat in sien Biographie publik maakt. De Ehe weer all Anfang vun de 1990er Johren schett wurrn. 1987 geev Dylan tosommen mit Roger McGuinn un Tom Petty & the Heartbreakers en Konzert in Ost-Berlin, to dat de Koortenverkoop in West-Berlin bannig schleepend verloopen weer.
Af 1988 wark he neben Roy Orbison, Tom Petty un Jeff Lynne maatgevend in de vun George Harrison in't Leven ropen Grupp Traveling Wilburys mit. De Gruppe, de van 1988 bit 1990 bestahn dee, hett twee Studioalben maakt. Siet 1988 befind sück Dylan up de inoffiziell so betekent „Never Ending Tour“, de hüm all mehrfack um den Eerdball führt hett. Dorbi gifft he in' Snitt över 100 Konzerte pro Johr. Wiels Dylan in de eerst Jahren vun disse Tour manche Stücke mit tomeest skurrilen Kommentaren einleiten dee, snackt her dorbi, mit Utnahm vun dat Vörstellen vun sien Bandliddmaaten, faken so good as gor nich un beschränkt sück allen up dat Singen un Musizieren. Gelegentlich find he aber Gefallen doran, en Witz intostreen. Jedes Dylan-Konzert vun de vergangen Johrteihnten (intüschen sünd dat etwa 4000) wurr as so nömmt Bootleg illegal mitsneeden. De Mitsnitte wurrn in Fankreisen ünner „Tape Tradern“ köstenlos tuuscht.
In dat sülvig Johr wurr Bob Dylan in de Rock and Roll Hall of Fame upnommen. Sien Laudator weer Bruce Springsteen, de to Anfang vun sien Karriere as „nee Dylan“ betekent wurrn weer. 1989 gelung Dylan mit dat vun Daniel Lanois in New Orleans produzeert Album Oh Mercy de Rückkehr to sien old Form, de Nahfolger Under the Red Sky (1990) weer aber wedder nich good noog. 1991 wurr hüm en wiederer Grammy för sien Levenswark verleeht. In de eerst Hälft vun de 1990er Johren hett he kien nee Kompositschonen herutbrocht. 1992 un 1993 keemen twee Alben (Good As I Been to You, World Gone Wrong) mit Upnahmen vun traditschoneller Folk- un Bluessongs, de he solo, blots begleit vun Gitarr un Mundharmonika, inspeel.
Rückkehr
An' 14. August 1994 is Dylan up dat Woodstock-II-Festival uptreeden, en Neeuplaag vun dat legendär Festival van 1969. Sien Upträe wurr to Überraschung vun völ Beobachter vun dat överweegend jugendlich Publikum euphorisch upnommen. In' November 1994 nehm he en Live-Album mit DVD för de MTV-Unplugged-Reeg up. Oorsprünglich wull he dorup old Country- un Blues-Stücke spelen, de Produzenten wullen aber stattdessen eenige vun sien gröttsten Hits. Dylan hett nahgeeven, un dat Album wurr en vun sien finanziell spoodrieksten un reck Platz 23 vun de US-amerikaansch Album-Charts. De Verlag Random House hett in dat sülvig Johr ünner den Titel Drawn Blank en Bildband mit Teeknungen vun Dylan herutbrocht, de he tüschen 1989 un 1992 maakt harr. Se wiesen Indrücke vun dat Tourleven – Straaten, Hotelzimmer un Diners. In dat Vörwoort schrifft he, dat dat Teeken för hüm en Mögelkeit weer, ut dat Olldagsleven to flüchten un to entspannen.
1996 hett he den Gebruuk vun sien Leed The Times They Are a-Changin’ in Werbespots vun de Bank of Montreal un de Wertschaftsprüfungssellschopp Coopers & Lybrand tostimmt. 2004 stell he för en Werbespot vun Victoria’s Secret nich blots sien Leed Love Sick to Verfügung, sonnern is ok as Akteur uptreeden.1997 hett Dylan nah söben Johren eerstmals weer eegen nee Songs herutbrocht. Mit dat abermals vun Daniel Lanois produzeert düster Album Time Out of Mind schaff he en Comeback. För de Plaat wurr he glieks mit dree Grammys uttekent, ünner annern för den Song Cold Irons Bound. Mit den Song Things Have Changed för den Film Wonder Boys wunn he 2001 den Golden Globe Award un den Oscar för den besten Filmsong. 2000 kreeg he buterdem den inoffiziellen „Nobelpries för Musik“, den Polar Music Prize.
1997 geev Dylan en Konzert, bi dat Paapst Johannes Paul II. un Kardinal Ratzinger, de latere Benedikt XVI., anwesend weern. Dat funn wiels en Internatschonalen Eucharistischen Kongresses in Bologna statt un wurr vun 300.000 Minschen besöcht. Dylan speel to dissen Anlaat Knockin’ on Heaven’s Door un sien Anti-Kriegs-Klassiker A Hard Rain’s A-Gonna Fall as ok as Togaav Forever Young. 1998 gung he mit sien Musikerkollegen Van Morrison un Joni Mitchell up Tournee. Een Johr leter hüm Paul Simon up en spoodriek US-Tournee begleit, bi de jeder en grötteren eegen Deel vördroog un veer Leeder gemeensam sungen wurrn.
An' 11. September 2001 keem “Love and Theft” herut, en vun dat Publikum un Kritik begeistert upnommen Plaat. Up dat Album maakt Dylan en Reis to de Wuddels vun de amerikaansch Musik. 2003 keem de Speelfilm Masked and Anonymous herut, för den he tosommen mit Larry Charles dat Dreihbook schreev un in de he de Hööftrull övernehm För de Rullensetten kunnen tallriek Hollywoodstars wunnen wurrn. In' Oktober 2004 keem de eerste vun sien up dree Deelen anleggt Autobiografie Chronicles: Volume One (Simon & Schuster) in Düütschland ünner den sülvigen Titel, översett vun Gerhard Henschel un Kathrin Passig up den Markt. To glieker Teit wurrn sien Texte bit to dat Album “Love and Theft” ünner den Titel Lyrics 1962–2001 as Book herutgeven, in Düütschland in de – nah Vörgaav vun dat Dylan Management woortgetrüe – Översetten vun Gisbert Haefs (Hoffmann und Campe, 2004). To dat Vermarkten vun sien Book geev he in' Dezember 2004 sien eerst Feernsehinterview siet 19 Johren.
An' 26. un 27. September 2005 wurr vun den amerikaansch Senner PBS de Film No Direction Home – Bob Dylan in' Toog vun de Reeg American Masters utstrahlt. De Dokumentatschoon över de Johren 1959 bit 1966 wurr vun den Starregisseur Martin Scorsese produzeert. För den Film wurrn hunnerte Stünn vun nich verapenlicht Material sicht un en Interview mit Dylan führt. De in' August 2005 herutbrocht Soundtrack to de Dokumentatschoon is to glieker Tiet ok de söbente Deel vun de „Bootleg Series“. Van Mai 2006 bit April 2009 hett Dylan bi den amerikaanschen Radiosenner XM Satellite Radio de jede Week utstrahlt een Stünn düern Sennen Theme Time Radio Hour, de sück jewiels mit en bestimmt Thema befaat, modereert. He sülvst hett dorto de Musik utwählt, de överweegend Lob arnten un en Publikum recken dee, dat wiet över den Kreis vun de Dylan-Fans herutgung.
In' August 2006 keem vun Dylan dat 32. Studioalbum Modern Times herut, dat överweegend weltwiet up bannig positiv Eche stööten dee un mit dat he dat eerste Mal siet Desire (1976) weer an de Tipp vun de US-Charts keem. De Rückkehr up Platz een vun de US-Hitparade nah dree Johrteihnten weer bit dorhen noch kien leven Musiker gelungen. Enn' Juni 2007 hett Dylan ankünnigt, en endgültig Best-of-Album mit den Titel Dylan heruttobringen. Dat Album keem an' 1. Oktober 2007 weltwiet in den Hannel un dat geev dat in twee Versionen: Een Utgaav enthollt 18 vun de spoodrieksten Dylan-Songs, de „Highlight Deluxe Edition“ umfaat 51 Tracks up 3 CDs. An' 24. April 2009 keem en Studioalbum mit den Titel Together Through Life herut. An' 13. Oktober 2009 wurr en wieder Studioalbum mit den Titel Christmas in the Heart in den Verkoop, dat Wiehnachtsklassiker as Little Drummer Boy oder Winter Wonderland enthollt. De Erlös ut den Verkoop vun disse CD gung as Spende an dat Welternnehrensprogramm un de Organisatschoe on Crisis UK. verdeelt in de Wiehnachtsweek rund 15.000 Mahltieden an Obdaaklose. En wieder Studioalbum geev dat an' 7. September 2012 mit den Titel Tempest In' Sömmer 2011 keem Dylan för eenige Upträen nah Europa, ebenso in' Harvst 2013.
Den sweedschen Feernsehstar Frederik Wikingsson, de utforschen wull, wu en Konzert, dat för groot Minschenmengen docht is, up en eenzelt Person wirkt, geev Dylan an' 23. November 2014 en private Vörstellung in de Philadelphia Academy of Music. In' Februar 2015 kemm sien 36. Studioalbum Shadows in the Night – en Konzeptalbum mit Neeinterpretatschonen vun bekannt Sinatra-Stücke ut den 1950ern herut. Fallen Angels weer dat nächste Studioalbum, dat 2016 herutbrocht wurr. In' Ünnerscheed to de bitherigen Studiowarken hemm de beid Alben meest ahn Utnahm up Stücke ut dat Great American Songbook bzw. vun Frank Sinatra upbaut. Dylan sien Henwennen to de amerikaansch Ünnerhollensmusik vör dat Entstahn vun den Rock’n’Roll wurr deels tostimmend, deels aber ok sehn. Maik Brüggemeyer etwa schreev, dat de Henwennen to de Vör-Rock’n’Roll-Ikone Sinatra up völ vun sien Fans frömd wirken muss. Apensichtlich meen Dylan dat aber woll err he sückrnst. Ge in de Tüschentiet ebenfalls ganz up dit Repertoire instellt un führ in de Tüschentiet ok sien Konzerte in' Crooner-Stil.
Anfang März 2016 wurr bekannt, dat Dylan sien privat Archiv as „Vorlass“ för 15 bit 20 Millionen Dollar an de Universität von Tulsa verköfft hett.
Billende Kunst
Nebenher betätigt sück Dylan ok as Tekner un Maler. Up sien Reisen dör de USA, Mexiko, Europa un Asien hett he Teknungen anfertigt, överweegend mit Bleestift un Köhlenstift. Eerste Swaart-witt-Teknungen wurrn 1994 ünner den Titel „Drawn Blank“ herutbrocht. In' August 2007 wurr bekannt, dat Dylan disse teknungen in en upwennig Verfohren koloreert hett. Utslaggevend för disse künstlerische Ümsetten weer dat Interesse vun de Kunstsammlungen Chemnitz, de dit butermusikalisch Wark vun Dylan mit sien eerst Kunstutsstellung The Drawn Blank Series - Aquarelle und Gouachen tüschen Oktober 2007 un Februar 2008 würdigen wull. In disse Utstellung wurrn 170 Aquarelle un Gouachen wiest. Wegen den grooten Erfolg wurr de Utsstellung bit Ostern 2008 verlängert.
2013 wies Bob Dylan in de Londoner Halcyon Gallery sülvst designte un schweißt Gordendoren.
Bob Dylan sien „Never ending Tour“
De Begreep „Never ending Tour“ wurr vun den Kritiker Adrian Deevoy in en Interview 1989 präägt. De Tour sülvst fung 1988 an un löppt immer noch. Dylan speelt dorbi jährlich um de 100 Konzerte verdeelt up de half Welt. An' 16. Oktober 2007 sall Dylan nah de Websteed Still on the Road in Dayton, Ohio, dat 2000. Konzert vun de Tour speelt hemm.
Dylan sien Inführen is bi de Fans ganz hooch ansehn. Bit August 2002 hör sück de so an: Zitat: Ladies and gentlemen, would you please welcome Columbia Recording Artist Bob Dylan
De wurr allerdings mit Angang vun dat Johr 2012 ebenfalls afschafft. En Ankünnigen vun den Künstler find in' Momang nich mehr statt.
Siet Oktober 2013 speelt Dylan in' Gegensatz to de fröhere Johren meest immer en bannig ähnliche Setlist.
Infloot up de Popkultur
Bob Dylan hett as meest kien anner Musiker de Entwicklung vun de Popmusik siet den 1960er Johren beinfloot. He schöppt ut den riesigen Fundus vun traditschoneller, populärer amerikaansch Musik vun Folk över Country bit to Gospel, Blues un Rock ’n’ Roll. Dat Arv vun de so nömmt „Americana“ bild över sien gesamte Karriere den Nehrensbodden vun sien Wark. Ofschons he sück disse Idiome deelwies eerst in de Loop vun sien Loopbahn aneegnet hett, is hüm dat immer weer gelungen, se entscheedend to transformeeren un wieder to maken. Een vun sien gröttste Verdeensten is seker, dat he mit en stark Henwennen up de Texte vun sien Leeder de modernen Rockmusik en spraaklich Komplexität geven hett, de man sück bit dorhen nich vörstellen kunn.