cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amt Oosterholt
1859–1885
1859 bi de nächste Verwaltungsreform hett dat Amt Oosterholt de Gemenen Steern, Paddewisch, Ollendörp, Giel, Gielermöhlen un Gielermoor von dat Amt Beverst tokregen. Dör en Verordnung von’n 22. Juni 1859 hett dat Amt von dat Amt Bremervöör de Gemeen Ahrensdörp tokregen un von dat Amt Leh de Gemeen Helljes.
Nadem dat Königriek Hannover 1866 an Prüßen kamen is, sünd 1867 Stüürkreise in de ne’e Provinz Hannover inricht worrn. Dat Amt hett denn to’n Stüürkreis Oosterholt tohöört.
Na 1885
Bi de Verwaltungsreform in Prüßen to’n 1. April 1885 is dat Amt Oosterholt oplööst worrn un dor is tohoop mit dat Amt Leendaal de Kreis Oosterholt von worrn.
Mildenberger
Mildenberger is de Familiennaam von
James Randolph
James Randolph is de Naam von
* James F. Randolph (1791–1872), US-amerikaanschen Politiker,
Mildenberger
,
Mildenberger betekent ok
Kiek ok bi: Mildenberg, Miltenberger.
Loriot
duum|Loriot, 2005 duum|Loriot 2010
Loriot (* 12. November 1923 in Brannenborg an de Havel; † 22. August 2011 in Ammerland an’n Starnberger See, börgerlich Bernhard Victor Christoph-Carl vun Bülow, meist kort ok Vicco vun Bülow) weer en düütschen Humorist, de sik vun de 1950er Johren an in Literatur, Theater, Film un Feernsehn as en vun de bedüdensten und veelsietigsten düütschen Künstler op sien Rebeet en Naam maakt hett. He hett in’n Rahmen vun sien humoristisch Wark ok as Speelbaas, Schauspeler, Karikaturist, Szenenbillner un Kledaaschmaker arbeit un weer 2003 vun de Universität vun de Künst Berlin to’n Professer för Theaterkunst beropen.
Sien Künstlernaam Loriot is de franzöösche Beteken vun den Pirol, wat dat Wapendeer vun de Familie vun Bülow is. In de mekelborgschen Heimat vun dat Adelsgeslecht is „Vagel Bülow“ as Utdruck för den Pirol begäng.
Familie
duum|hochkant|Dat Bülow-Familienwapen mit den [[Pirol (Oort)|Pirol as Wapendeert op’n Helm]] Vun Bülow weer de Söhn vun den Polizeimajor Johann-Albrecht vun Bülow (1899–1972) un den sien eerste Ehfro Charlotte von Roeder (1899–1929). Sien Öllern harrn sik 1928 in Gliwice schaden laten.
De Familie vun Bülow is en oolt Adelsgeslecht vun Mekelnborg mit sien glieknöömt Stammhuus in’t Dörp Bülow bi Reihn. De Naam Bülow warrt to’n eersten mol bi’t Setten vun’n Grundsteen vun’n Ratzeborger Doom (1154) in en Oorkunnen nöömt. De Stammreeg fangt an mit Godofridus de Bulowe (1229). Vele Liddmaten ut de Familie hebbt hoge Ämter in’t Staatswesen, bi’t MIlitär oder in de Kark bekleedt oder möken sik um dat Kulturwesen verdeent. To de Verwandten vun Vicco vun Bülow tellt Bernhard vun Bülow, de in’t Düütsche Kaiserriek Riekskanzler weer.
Foidl
Foidl is de Familiennaam von
Loriot
Familie
Loriot weer siet 1951 mit Rose-Marie, borene Schlumbom, (* 1929) verheiraat, de faken Romi nöömt weer. Se harrn tohopen twee Döchter. Sien Levensavend hett he in Ammerland an’n Starnberger See verbröcht.
Foidl
Kiek ok bi: Feudel.
Loriot
Kinnertiet un junge Johren
Vun Bülow is in’n Dezember 1923 in Branneborg döpt worrn. Tosamen mit sien een Johr jüngeren Broder is he vun 1927 an in Berlin bi sien Grootmudder un sien Oorgrootmudder opwassen. 1933 sünd de Bröder wedder torüch na jemehrn Vadder togen, de en Johr vörher wedder heiraat harr. De hele Familie is 1938 na Stuttgart ümtogen. Dor hett vun Bülow dat humanistische Eberhard-Ludwigs-Gymnasium besöcht, dat he 1941 in’t Öller vun 17 Johren mit en Nootabitur afslaten hett. In Stuttgart harr he ok eerste Insichten as Statist in de Oper un bi’t Schauspeel.
As dat in de Familie Traditschoon weer hett he denn en Offizeersloopbahn inslahn. Dree Johren lang weer he mit de 3. Panzerdivision an de Oostfront in’n Insatz un is mit dat Iesern Krüüz 2. un 1. Klass uttekent worrn. As Deenstgrad hett he dat bit to’n Böverleutnant bröcht. Vicco vun Bülows militäärschen Personalünnerlagen düden nich dorophen, dat he mit natschonalsozialistische Gedanken wat an’n Hoot harr. As he fraagt weer, wat he en goden Offizeer afgeven hett in’n Tweeten Weltkrieg, segg he in en Interview: ''„Nicht gut genug, sonst hätte ich am 20. Juli 1944 zum Widerstand gehört. Aber für den schauerlichen deutschen Beitrag zur Weltgeschichte werde ich mich schämen bis an mein Lebensende.“''
Na sien egen Angaven hett vun Bülow na’n Krieg ruchweg een Johr as Holtfäller arbeit, um sik dat Geld för Levensmiddelkoorten to verdenen. In Nuurten hett he 1946 an’t Gymnasium Corvinianum sien Nootabitur vullstännig maakt. Op den Raat vun sien Vadder hen hett he vun 1947 bit 1949 Maleree un Grafik an de Kunstakademie in Hamborg (Landskunstschool) studeert.
Fröhwark
As vun Bülow sien Afsluss maakt harr, hett he eerste Arbeiten as Grafiker vörleggt. Ut disse Tiet stammt de Figuren mit de Knullnesen, de för em charakteristisch worrn sünd. Vun 1950 an weer he Cartoonist, eerst för dat Hambörger Magazin Die Straße, dorna för de Tietschrift Stern. Den Künstlernamen Loriot bruuk he ok siet disse Tiet. Wietere Arbeiten hett he för Weltbild un Quick maakt.
Vele düütsche Verleggers harrn aver keen Intresse doran, Loriot siene Biller un Teknungen to publizeeren. Eerst Daniel Keel mit sien nee grünnten Swiezer Diogenes Verlag hett em toseggt. 1954 is Loriot sien eersten egenen Cartoonband Auf den Hund gekommen as tweet Book vun den Verlag rutkamen. He bleev bit an sien Levensenn bi dissen Verlag.
In’t Johr 1959 harr Loriot en lüttere Rull in Bernhard Wicki sien Film Die Brücke. 1962 speel he wedder en lütte Rull in Andrew Marton sien Kriegsfilm The Longest Day. Dat glieke Johr hett he dat Titelblatt vun de Satiretietschrift Pardon maakt.
Een Johr later, 1963, is Vicco vun Bülow na Münsing-Ammerland in de Neeg vun’n Starnberger See ümtogen, woneem he 1993 to’n Ehrenbörger maakt worrn is. Sien Verbunnenheit mit de Inwahners wiest sik to’n Bispeel dorin, dat he vör den öörtlichen Judo-Vereen Ammerland-Münsing en Logo tekent hett.
Hermann Mildenberger
* Hermann Mildenberger (1932–2018), düütschen Chirurg,
Loriot
Feernsehprodukschonen
Vun 1967 an hett Loriot toeerst de Sennen Cartoon för de ARD modereert, bi de he ok Co-Speelbaas un Schriever weer. Mit de TIet weer sien Moderatschoon en egenstännig humoristisch Element. Butendem bröch he ok egene Tekentrickfilmen mit in.
Mit den Tekentrick-Hund Wum hett Loriot 1971 en Maskottchen för de Aktion Sorgenkind in de ZDF-Quizsennen Drei mal Neun utdacht, för dat he ok sien Stimm geven de. To Anfang weer Wum noch de troe Fründ vun dat egentliche Maskottchen, dat he aver mehr un mehr verdrängen de. To Wiehnachten 1972 hett Loriot as Wum dat Leed Ich wünsch’ mir ’ne kleine Miezekatze opnahmen un belegg dormit negen Weken lang de Spitz vun de düütschen Hitparade. De Figur Wum bleev ok bi de Nafolger-Sennen Der große Preis bit in de 1990er Johren as Posencartoon in’t Programm. Teemlich fröh al bill en Duo mit den Elefanten Wendelin un later mit den Blauen Klaus, en Butenirdischen, de mit sien flegen Ünnertass in’t Studio sweevt keem. All disse Sketchen weern vun Loriot schreven, tekent un snackt. Mit dat Enn vun Der große Preis weer dat denn ok mit Wum un Wendelin vörbi. Vundaag gifft dat de beiden Figuren op de letzten Siet vun dat Feernsehmagazin Gong.
As de Reeg Cartoon to Enn weer, hett Radio Bremen en Sünnersennen to’n Besöök vun de britischen Queen 1974 produzeert (Loriots Telecabinett), de al eenige Saken vörwegnehm, wat in de tokamen Johren noch weist warrn schüll. 1976 keem mit Loriots sauberer Bildschirm de eerste Episood vun de sössdeelige Reeg Loriot, in de he sülvst tekente oder ok sülvst speelte Sketchen wiesen de. De Sketchen möök he faken tosamen mit Evelyn Hamann. Se sünd in Düütschland bannig populär worrn un warrt regelmatig ok in’t Feernsehn wedderholt. Intwüschen sünd se ok all op DVD to köpen.
Klass’sche Musik un Oper
Sünners verbunnen föhl sik Loriot mit de klass’schen Musik un mit de Oper. 1982 dirigeer he dat „humoristische Festkunzert“ to’n hunnersten Geboortsdag vun de Berliner Philharmoniker. Mit de Historie vun de Philharmonikers weer he över sien Familie verbunnen, vun wegen dat Hans vun Bülow, de eerste Baasdirigent, en wietlöpigen Verwandten vun em weer. Sien Vertellfaten vun Le carnaval des animaux (dt.: Karneval der Tiere) hett Loriot mehrmols mit dat Scharoun Ensemble opföhrt, en Kamermusikensemble vun Muskanten vun de Philharmoniker. As Speelbaas hett Loriot de Opern Martha in Stuttgart un Der Freischütz in Ludwigsburg inszeneert.
Laat Wirken un Dood
Loriot hett as Schriever, Speelbaas un Hööftdorsteller twee Kinofilmen dreiht, bi de Evelyn Hamann beidmolen de Fronshööftrull speel. De eerste weer Ödipussi (1988), de annere weer Pappa ante Portas ut dat Johr 1991.
In Brannenborg hett Loriot de Vicco-von-Bülow-Stiftung grünnt, de dat Wohren vun Denkmolen un Kunstsaken föddert un ok Lüüd ünnerstütt, de Help bruukt.
In’n August 2004 weer Loriot in München as Ehrenliddmaat in den Rat für deutsche Rechtschreibung e. V., de ut Protest gegen de Rechtschrievreform grünnt worrn is.
Loriot möök in’n April 2006 künnig, dat he sik vun’t Feernsehn torüchtehn wull. Na sien Ansicht weer in dat Medium keen humoristuische Gööd mehr to maken vunwegen de Snelllebigkeit, de in de verleden Tiet intogen weer.
To sien 85. Geboortsdag is vun November 2008 bit März 2009 in’t Filmmuseum Berlin de bit hüüt gröttste Utstellen to sien Wark wiest worrn.
An’n 3. Januar 2011 sünd Sünnermarken mit Motiven ut Loriot sien bekannten Tekentrickfilmen rutkamen, as to’n Bispeel ut Das Frühstücksei oder Herren im Bad .
Loriot is an’n 22. August in’t Öller vun 87 Johren doodbleven. He is an’n 30. August 2011 in’n lütten Familienkreis op den Wooldkarkhoff Heerstraat in Berlin-Westend bisett worrn.
Toronto
Toronto is mit 2,809 Millionen Inwahner (Stand: 2014) up en Flach van 630,18 km², de gröttste Stadt van Kanada. Se liggt an dat Nordwestufer van den Lake Ontario in de Provinz Ontario, van de se ok de Hööftstadt is.
Toronto wurrd as de „Stadt vun de Stadtdeelen“ betekent. Bit to 240 Deelen harr dat Olt Toronto (engelsch: Old City of Toronto) oder Downtown bit 1997, as dat in Metropolitan Toronto ingleedert wurr.
Siet 1. Januar 1998 sett sück de Metropole ut de söss Stadtbezirke Old Toronto (Downtown Core (Central), North End, East End, West End), North York, Scarborough, Etobicoke, York un East York tosommen. De wedderum sünd in 140 neighbourhoods (Nahberschapen) upgleedert. De 140 Nahberschapen wurrn in all tohoop 44 Verwaltensbezirke oder wards tosommenfaat, de en Raatsherr (councillor) vörsteiht.
De öldst Sporen vun minschlich Besiedlung in den Ruum vun de hüdige Stadt Toronto sünd 11.000 Johr olt. 1793 wurr dor de Siedlung York grünnd, de an‘ 6. März 1834 Toronto nömmt wurr, dormit man sück beter van New York ünnerscheeden kunn.
De Asteroid Toronto is nah de Stadt nömmt wurrn.
Gerth
,
Gerth betekent ok
Kiek ok bi: Gert, Geert, Gerd.
Karl May (Mehrdüdig Begreep)
Karl May is de Naam von
* Karl May (1842–1912), düütschen Schriever,
Karl May betekent ok
Kiek ok bi: Carl May, Karl Mai.
Köpp
Köpp oder Køpp is de Familiennaam von
Harry Edwin Wood
Harry Edwin Wood (* 3. Februar 1881 in Manchester, England; † 27. Februar 1946) weer en süüdafrikaansch Astronom.
Köpp
Kiek ok bi: Koepp, Kopp, Kõpp.
Harry Edwin Wood
In dat Johr 1906 wurr he to’n Chefassistent vun de Transvaal Meteorological Observatory ernannt, dat, nahdem man Teleskope dorto kregen harr, as Union Observatory bekannt wurr. Van 1928 bit 1941weer he Direkter vun de Steernwacht un dormit Nahfolger vun Robert Innes. Wood weer verheiraadt, harr aber kien Kinner.
Elsner
Elsner is en düütschen Familiennaam.
F
,
G
,
J
,
K
,
W
,
Kiek ok bi: Elstner.
(296) Phaëtusa
(296) Phaëtusa is en Asteroid ut de Hööftgördel, de an’n 19. August 1890 vun den franzööschen Astronom Auguste Charlois in Nizza opdeckt worrn is.
De Naam kummt ut de greekschen Mythologie vun Phaëtusa, en Dochter vun den Sünngott Helios, de to de Heliaden tellt.
Anne-Gaëlle Sidot
Anne-Gaëlle Sidot (* 24. Juli 1979 in Enghien-les-Bains) is en ehmalge franzöösch Tennisspelerin.
Karriere
Sidot fung 1994 an, professionell Tennis to spelen. Se reck en WTA-Endspeel. Todem weer se in 6 Halffinals un 13 Veertelfinals in’ Insatz. In jedet Grand-Slam-Turnier reck Sidot maximal de darte Runn. Todem wunn se twee WTA-Düppeltitel, 2000 in Leipzig (tosommen mit Arantxa Sánchez Vicario un 2001 in Nizza (gemeensam mit Émilie Loit). Ebenfalls hett se sück gemeensam mit Kristie Boogert för dat Düppel-Veertelfinale in’t Wimbledon-Turnier qualifizeert. 1997 hett se för hör Land ok in’ Fed Cup deelnommen. 2002 hett se hör Tennis-Karriere afslooten.
Se is en Liddmaat vun de Generation 1979 tosommen mit Amélie Mauresmo, Nathalie Dechy, Émilie Loit un Séverine Brémond.
Nobelpries för Weertschapswetenschapen
mini|Bekanntgaav vun den Priesdräger 2008
De vun de sweedsch Rieksbank in Erinnerung an Alfred Nobel stift Pries för Weertschapswetenschapen, düütsch Naam: Von der schwedischen Reichsbank in Erinnerung an Alfred Nobel gestifteter Preis für Wirtschaftswissenschaften (sweedsch: Sveriges Riksbanks pris i ekonomisk vetenskap till Alfred Nobels minne) is de renommeertes Pries in de Weertschapswetenschapen un wurrd siet 1969 jedes Johr vergeven. Wiel he tosommen mit de Nobelpriesen verleeht wurr un mit de glieker Priessumme utschreven is, wurrd he in den allgemeen Spraakgebruuk in der Regel as Weertschaftsnobelpries betekent. Ümstreeden is aber, of de Utteknung to Recht in' Inklang mit de anner Nobelpriesen nömmt wurrd.
Vergeven wurr de Prieis dat eerste Mal 1969, de eersten Priesdräger wurrn an' 27. Oktober 1969 bekanntgeven. He ünnerscheed sück vun de anner Nobelpriesen dorin, dat he nich vun Alfred Nobel, man later in dat Johr 1968 vun de Sweedsch Rieksbank to'n Anlaat vun hör 300-johrig Bestahn stift wurr. Dat hannelt sück also nich um en Nobelpries in' oorsprünglichen Sinn, man um en Ehrung, de in' Gedenken an Alfred Nobel nah ähnlichen Kriterien vergeven wurrd.
Allgemeene Vergaberichtlienen
Luut de Statuten sall de Pries jedes Johr en en Person gahn, de en wertschapswetenschaplich Wark verfaat hett, dat vun so groot Bedüüden is, as dat Alfred Nobel in sien Testament van' 27. November 1895 dorleggt hett. Bi Nomineeren, Besluss un Övergaav söllt de Richtlienen vun de Nobelpries anwenndt wurrn, sowiet de todrapen.
Sylvia Nasar schreev in hör Book A Beautiful Mind, dat nah de Diskussionen um de Vergaav an John Forbes Nash de Pries nee defineert wurr. De maak dat mögelk, hüm an Forscher to vergeven, de ut den Beriek Politikwetenschap, Psychologie oder Soziologie stammen. Dat aber steiht in’ Gegensatz vun de Bestimmungen in de Statuten. Ok wurr de Pries siether immer för wertschapswetenschaplich Leistungen vergeven.
Nomineeren
Nomineerensberechtigt sünd
De Entscheeden över de Utwahl vun de beid letzt nömmt nomineerensberechtigt Gruppen sall jedes Johr bit Enn’ September drapen wurrn.
Utwahl
För de Utwahl vun de Priesdräger is as bi de Priesen in Physik un Chemie de Königlich Sweedsch Akademie vun de Wetenschapen verantwortlich. Dorför wurrd vun de Akademie en Prieskomitee wählt, dat ut fiev Lüüd besteiht. Disse Liddmaaten wurrn för en Amtstiet vun dree Johren wählt. De Antall vun de mögelken Wedderwahlen is begrenzt. Liddmaaten de öller as 70 Johr olt sünd, dröfft nich weer wählt wurrn.
Luut Nasar wurr de Tosommensetten vun dat Komitee nah 1994 derort ännert, dat nu twee Nichtökonomen dit Gremium anhörrn. Dat gifft aber kien offizielle Regel in de Statuten dorto. Sull dat en sückser ähnlich de so nömmt „Lex Buck“ bi Literaturnobelpries geven, so wurrd de nich konsequent inhollen. 2010 weern veer vun fiev Liddmaaten vun dat Komitee Wertschapswetenschapler, un ok de Sekretär vun dat Komitee kummt ut disse Fackricht.
As bi de Nobelpriesen kummt de Regel to'n Insatz, dat maximal dree Personen un twee Leistungen uttelent wurrn. De Empfehlung vun dat Prieskomitee moot bit Enn' September bi de Akademie mitdeelt wurrn. Doruphen söllt sück de Liddmaaten vun de wertschapswetenschaplich Klass (Afdeelen) vun de Akademie bit Enn' Oktober drapen un hör Meenen dorto afgeeven.
De endgültige Entscheeden sall denn vun de Akademie bit Midden November drapen wurrn. All Liddmaaten, de doran deelnehmen, kriegen en Goldmedaille as Erinnerung doran.
Priesumfang
Dat Priesgeld is de glieker Bedrag as in en vun de Kategorien vun den Nobelpries. För de Updeelen in den Fall vun mehreren Priesdrägern gellt dat glieker as bi den Nobelpries. Ebenso sünd en Medaille un en Oorkunn Deel vun den Pries. De Naams vun de Preisdräger wurrn – as ok bi den Freedensnobelpries – up den Rand vun de Medaillen statt up de Flächen ingraveert.
Henss
Henss is de Familiennaam von
Nobelpries för Weertschapswetenschapen
Vörlesen
As de Nobelpriesdräger ock, sünd de Empfänger vun dissen Pries dorto verplicht, en Vörlesen över hör Arbeit to hollen. De find in de Regel an' 8. Dezember in de Aula Magna vun de Universität Stockholm nah de entsprekend Bidrääg vun de Nobelpriesdräger in Physik un Chemie statt.
Yerkes
Yerkes betekent
Yerkes is de Familiennaam von
Nobelpries för Weertschapswetenschapen
Verleehn un Bankett
De Verleehn erfolgt in' Rahmen vun de sülvig Veranstaltung, in de ok de Nobelpriesdräger in Physik, in Chemie, in Physiologie oder Medizin un Literatur in dat Stockholmer Konzerthuus jedes Johr an' Doodsdag vun Nobel an' 10. Dezember de Utteknung övergeeven wurrd. De Freedensnobelpries wurrd in Oslo övergeeven.
De Priesdräger vun der Wertschapspries sünd woll immer as letzt an de Reeg, aber se sünd ansonsten vulkommen gliekberechtigt. So sitten se mit de anner Priesdräger up de Bühne un later bi dat Bankett in dat Stadshuset an' Ehrendisch.
Priesdräger
En düütlich Mehrheit vun de Priesdräger stammt ut den USA. Besünners stark vertreeden weern bitlang Ökonomen vun de Universität Chicago, vun de all teihn Priesdräger keemen. In de Johren 1990 bit 1993 keem sogot jedes Johr een vun de Priesdräger vun disse Hoochschool. Ok annern amerikaansch Universitäten sünd bannig stark vertreden: de University of California stell bitlang fiev Priesdräger, de Hoochscholen Columbia University, Princeton University, Harvard University un dat Massachusetts Institute of Technology (MIT) weern jeweils veermal vertreeden.
Bitlang gung de Pries meest blots an Mannlüüd. Elinor Ostrom, de 2009 uttekent wurr, is bitlang de eenzig wievlich Priesdrägerin. Andeelsmäßig hett aber de Physiknobelpries en noch leegeren Fruenandeel. Herbert Alexander Simon weer de eerste Nichtökonom, de 1978 dissen Pries wunn. Sien Doktertitel hett he in Politikwetenschapen maakt, aber is sien Infloot in de Wertschapswetenschap bedüüdend. Von de Mögelkeit, bi dat Fehlen vun en geeigneten Kandidaten den Pries in dat dorupfolgen Johr oder gar nich to vergeeven, wurr bitlang kien Gebruuk maakt.
Kontroversen un Kritik
De Hööftkritikpunkt an den Pries is, dat he woll dör de Vergaavprozedur un Verleehszeremonie de facto en Nobelpries gliekstellt, dat is aber unklor, wenn nich sogor unwohrschienlich is, dat Nobel de Inrichten vun en sücksen Pries wullt harrt hett.
De sweedsch Ökonom Gunnar Myrdal, sülvst Priesdräger. Hatt sück later för de Afschaffen vun den Pries utspraken. Sien Meenen goot ok dorup, dat de Pries an sien Meenen nah „reaktionär“ Personen as Friedrich August von Hayek, mit de he sück den Pries 1974 deelen dee, un an Milton Friedman in dat Johr 1976 vergeeven wurr.
In sien Reed vör dat Festbankett hett von Hayek seggt, wenn he fraagt wurrn weer, harr he sück entscheeden gegen de Schaffen vun diesen Pries utspraken. Woll würr een vun sien Befürchtungen, dat Komitee würr blots den aktuellen wetenschaplich Trends folgen, dör sien Utteken wedderleggt, bi sien tweet Befürchtung weer he aber weniger seker. Se besteiht dorin, dat de Pries en Priesdräger en Autorität verleehn dee, de in de Wertschapswetenschapen kien eenzelt Minsch hemm sull. Wiels dat in de Natuurwetenschapen nich verkehrt weer, wiel de Fackkollegen en Kompetenzövertreeden Inholt beeden deen, würr de Ökonom ok Infloot up Laien utööven. Dordör weer he meest dorto neigt, en Eid för Priesdräger vörtoslahn, hör Kompetenz in apenlich Ütern nich to överschreeden.
Anner Priesdräger hebbt dorgegen positive Aspekte vun den Pries sehn. George Akerlof, 2001 uttekent, sücht den Pries as Mootmaker för wieder Arbeiten. Joseph Stiglitz is de Ansicht, de Pries den de apenlich Opklooren un de ökonomisch Ideen Upmarksomkeit verleehn, de se sonst nich kriegen deen. He markt aber ok ironisch an: „Die Ökonomie ist die einzige Wissenschaft, in der sich zwei Menschen einen Nobelpreis teilen können, weil ihre Theorien sich gegenseitig widerlegen.“
Kritiker seecht de Tatsaak, dat de 1983 storven Ökonomin Joan Robinson nie mit de Pries uttekent wurrn is, as Bewies för de Tendenz vun dat Komitee, Mainstream-Ökonomen den Vörtoog to geven, ofschons all heterodoxe Ökonomen as Friedrich August von Hayek un Ronald Harry Coase wunnen hemm.
De Priesverleehn an Robert Aumann wurr vun de europääsch Presse wegen sien groot Gebruuk vun de Speeltheorie kritiseert, mit de he sück gegen den Afbau vun de Siedlungen in' Westjordanland utspreeken dee.
De Priesverleehn 2008 an Paul Krugman, en Kritiker vun George W. Bush, hett en Diskussion över dat Vörtrecken vun linke Ökonomen utlööst. Doruphen hett aber dat Komitee seggt, dat dat nie nich en politisch Hollen innommen hett.
Fisherville
Fisherville betekent
Jüngling
Jüngling is de Familiennaam von
Wofford
Wofford is de Familiennaam von
Lhoste
Lhoste oder L’Hoste is de Familiennaam von
Elljeroe
Elljeroe is ene Stadt in’n Landkreis Harz in Sassen-Anhalt. Blangen Elljeroe sülvst (Ökelnaam för de Elljeroers: Langschlapers) höört ok de Öörd Könnigshütte (Ökelnaam Potterköppe) un Reubeland to de Gemeen.
Historie
Dat eerste Maal in de Oorkunnen vör kummt Elljeroe 1206 as Alvelincherot in ene Oorkunn vun Paabst Innozenz III. för dat Sticht Ganderssen.
De Inwahners vun Elljeroe hebbt den Ökelnaam Langschlapers. Vör lange Tiet, so geiht de Geschicht, schall een bi’t Swienhöden bi de Grenz vun Elljeroe na Hüttenroe de ole gollene Karkenklock vun dat fröhere Dörp Ertfelle funnen hebben. Nu weren Buurn ut beide Dörper in de Neegd togang un mank jem güng dat man glieks los, ’keen schull de Klock kriegen? Se möken also af, dat se sik annern morgen Klock söss wedder bi de Klock drepen wullen. Un so güngen se dor vun af. Annern morgen weren de Lüüd ut Hüttenroe Klock söss bi de Klock. Blot vun de Lüüd ut Elljeroe weer nix to sehn. Kemen un kemen nich. Harrn verslapen. Do hebbt de Hüttenroers de Klock op jemehrn Wagen stellt un sünd mit de Klock lostagen. So op halven Weg kemen dor aver opmal de Elljeroer op Sicht. Mit halsbrekern Tempo jagen se de Hüttenroer achterher un wullen jem inhalen. Do müssen de Hüttenroer sik spoden. Doch jüst do dee sik an’t achtere Rad en Splint lösen. Wenn dat Rad nu rafpultern dee, denn harrn de Elljeroers jem kregen. Aver verwegen as se sünd, do steek een vun de Hüttenroers sien Duum in’t Lock un so kunnen se ganz na Hüttenroe trüchkamen un de Elljeroers hebbt jem nich mehr kregen. Blot de Keerl, de mit sien Duum den Wagen an’t Lopen hollen harr, de mark nu mit groot Weehdaag, dat vun sien Duum man blot noch en Stuup nableven weer. Vun de Tiet an harrn de Hüttenroers jemehrn Naam Stupedumen weg un de Elljeroers, de to laat kamen weren, heten nu jümmer Langschlapers.
Kõpp
Kiek ok bi: Kopp, Köpp.
Feiersinger
Feiersinger is de Familiennaam von
Herin
Herin is de Familiennaam von
Hérin betekent
Kiek ok bi: Herrin.
Henß
Kiek ok bi: Henss.
Hannie Caulder
Inholt
De dree Clemens-Bröder Emmett, Frank un Rufus leegt sik jümmers to in de Wull. As de dree tohopen en Bank utroven wüllt, geiht dat scheef un se mööt vör de mexikaanschen federales utneihn. Se kamt bit na en WEesselstatschoon för Peerd, woneem Jim Caulder sien Deenst maakt. As he nafraagt, wat de dree wüllt, warrt he ahn Grund vun Rufus afknallt, de jümmers gau mit sien Gewehr bi de Hand is. Eh se wieterrieden doot, vergaht se sik all dree noch an Caulder sien hübsche Fro Hannie un bööt dorna de Statschoon an.
’N beten later duukt de Koppgeldjager Price an de Statschoon op, de hier frisch Water opfüllen will. Hannie sleiht em daal, üm mit sien Peerd un sien Wapens uttobüxen, lett dat aver denn doch blieven. An de Steed seggt se frömmen Rieder, dat he ehr dat Scheten bibringen schall. Eerst verseggt he ehr dat, man as he höört, wat ehr passeert is, gifft he na. He lehrt ehr, woans se mit Scheetwapen ümgahn mutt. ümdat se torüchbetahlen kann, wat ehr andoon worrn is. Liekers versöcht he jümmer wedder, ehr vun ehrn Plaan aftobringen.
Na maakt se sik op de Söök na de Clemens-Bröder un riedt torüch in de Vereenigten Staaten. Dor kamt se in en lütte Stadt ünner, woneem de dree Bröder noch den glieken Dag indrapen doot. As Price versöcht, sik dat Koppgeld för Frank Clemens to verdenen warrt he vun den sien beiden Bröder överrascht, de jüst ut’n Saloon kamt. Emett smitt en Worpmess op Price un besehrt em so swoor, dat he doran doodblifft.
Ernst Mantel
Ernst Mantel is de Naam von
Hannie Caulder
Inholt
De Bröder blieft in de Stadt un ahnt nix. Nu aver, is Hannie an de Reeg, jem ahn Nasehn allns torüch to betahlen. As eersten geiht se op Frank daal. As vörher al in Mexiko, tögert se aver, as dat dorüm geiht, Frank doot to scheten. So kann de Bandit ehr noch dör en Schööt an de Schuller striepen, eh he doodblifft. As se inköpen will, warrt se vun Rufus överrascht. De troet ehr aver nix to un betahlt sien Verdoon mit sien Leven. Vör de Stadt kummt dat to’n Showdown mit Emmett Clemens. En frömmen Mann in swarte Kledaasch, de al bi Bailey en Oog op Hannie smeten harr, reddt ehr dorbi dat Leven. Opletzt kummt dat to’n Duell twüschen Hannie un Emmett, dat se winnen deit. In de Slussszeen ritt se an de Siet vun den Frömmen in Swart weg.
Sherburne County
Sherburne County is en Kreis (County) in’n US-Bundsstaat Minnesota. He hett 88.499 Inwahners (Stand Zensus 2010) op en Rebeet vun 1.132 km². De Sitt vun de Verwalten is in Elk River.
Hannie Caulder
Anners wat
Dat Leed Life’s never peaceful warrt, so as ok dat Titelleed, vun Bobby Hanna sungen.
Ernst Mantel
* Ernst Mantel (1897–1971), düütschen Richter,
Sherburne County
Historie
De Kreis is an’n 25. Februar 1856 grünnt worrn.
Demografie
Vun de 64.417 Inwahners bi’n Zensus vun 2000 harrn 35.429 Minschen Arbeit. Dat Inkamen je Kopp vun de hele Inwahnertall weer 21.322 US-Dollar. 34.480 Minschen hebbt op de Highschool ’n Afsluss maakt, ’n Afsluss an’e Universität, de ’n Bachelor-Afsluss oder noch höger weer, hebbt 7.442 Minschen maakt. 4,31 % vun de Inwahners leven 2000 ünner de Inkamensgrenz to de Armoot.
4,26 % hebbt 2000 tohuus ’n annere Spraak as Engelsch snackt un 1,53 % vun de Inwahners sünd buten de USA boren worrn.
Lester Young
Lester Willis Young, ok nömmt „Prez“ oder „Pres“ (* 27. August 1909 in Woodville, Mississippi; † 15. März 1959 in New York City) weer en US-amerikansch Tenorsaxophonist un Klarinettist. Lester Young weer en vun de inflootrieksten Saxophonisten vun den Jazz. Sien Spielwies markeert den Punkt vun den Övergang vun den Swing to‘n Bebop. Charakteristisch weern, ganz in‘ Gegensatz to den kraftvullen Sound vun Coleman Hawkins – sien schlank, hell Ton un sien elegant Speel. En hörbaren Infloot up dat Speel vun Lester Young harr Frankie Trumbauer. Gemeensam mit den Gitarristen Charlie Christian un den Bassisten Jimmy Blanton, weer he en vun de Slötelfiguren vun den Jazz in de fröh 1940er Johren. miniatur|rechts|290px|Lester Young, Upträe in den New Yorker [[Jazzclubs der 52nd Street|Famous Door, ca. September 1946. Fotografie vun William P. Gottlieb.]]
De fröh Johren 1909–1934
Sien Vader, Willis Handy Young weer en umhertreckend Musiker un Musiklehrer, de an dat Tuskegee Institut studeert hatte un de mit Karnevals- un Minstrel Shows stännig up Tournee weer. Sien Moder weer Schoolmeestersche mit kreoolsche Oorsprung. <br style="clear:both;" clear="all" />Lester Young vertellt: „Mein Vater war ein Karnevalsmusiker. Er konnte alle Instrumente spielen, obgleich er die Trompete am liebsten mochte. Er gab auch Gesangsunterricht und reiste unentwegt durch die Lande, und gab immer weiter Musikunterricht, bis er in den vierziger Jahren starb.“
Lester weer noch en Kind, as sien Familie nah New Orleans truck, nah Algiers up de anner Siet vun den Mississippi. He is mit de Jazzmusik von New Orleans upwussen un hett Handzettel verdeelt, in de de Bands hör Upträe ankünnigen deen. As Kind hett he sien Vader selten to Gesicht kreegen, aber as he teihn Johr old weer, keem de Vader torüch un nehm hüm, sien Süster Irma un sien Bröer Lee in strengen Ünnerricht, mit de Afsicht, en Familienband to grünnen. In de sülvig Tiet hebbt sück sien Öllern ok scheeden laaten. Lester speel eerst Slagtüüch, denn studeer he Vigelien, en Tiet lang Trompeet, denn Altsaxophon.
As Lester Young ungefähr ölf Johr old weer, truck de Familienband tonächst nah Memphis, leet sück aber bald in Minneapolis daal un se sünd während de (schoolfree) Karnevalstiet dör verscheden US-Staten, mit Lester as Slagtüüchspeler un Plakatdräger för de Minstrel Shows tourt.
Mit 18 Johren Enn‘ 1927, nahdem he sück faken mit sien Vader streeden harr, hett he de Familienband, as de in Texas up Tour weer, verlaaten. He is denn Liddmaat vun de Grupp Art Bronson’s Bostonians wurrn, in de he meest Bariton- un Altsaxophon speel, aber ok woll all mal Tenorsaxophon, wiel de Tenorist vun de Band nich good genoog weer. 1929 is he weer vun de Bostonians weggahn, speel kört weer in sien Familienband in New Mexico un is in September 1930 Liddmaat vun Walter Pages Blue Devils wurrn, bi de he eenig ruuch Tieden beleev.<br style="clear:both;" clear="all" />„Wir, die ‚Blue Devils‘, wurden wirklich ausgequetscht“, hett he Leonard Feather vertellt, „und sollten vor drei Leuten spielen. Einmal wurden uns alle Instrumente abgenommen, und sie brachten uns zu den Eisenbahnschienen und sagten, wir sollten uns aus der Stadt machen... .“
1931 arbeit Lester Young nah disse Begevenheit „freelance“ in de Gegend um Minneapolis, wo he in de Nest Club speel (ünner Eddie Barefield u. a.). In‘ Fröhjor 1932 gung he mit de Thirteen Original Blue Devils up Tour nah Oklahoma City, wo he Charlie Christian kennenlehrt hett, un speel mit de Band bit Midden 1933.<br style="clear:both;" clear="all" />In Minneapolis hett Young to’n eersten Mal de Band vun Count Basie hört: „Ich pflegte die Basie Band die ganze Zeit im Radio zu hören und fand, dass sie einen Tenoristen brauchen konnten. Sie spielten in Kansas City im ‚Reno Club‘. Es war verrückt, die ganze Band ging ab, bis auf den Tenor Spieler. Ich überlegte mir, dass es so nicht weitergehen konnte. Also schickte ich Basie ein Telegramm. Er hatte mich schon vorher gehört. Wir beide pendelten regelmäßig zwischen Minneapolis und Kansas City hin und her.“ <br style="clear:both;" clear="all" />Benny Carter erinnert sück an Young in Minneapolis: „Als ich 1932 auf Tour mit den McKinney’s Cotton Pickers war, waren wir in Minneapolis und jemand erzählte uns von einem wunderbaren Altsaxophonspieler in einem Club im Ort. Ich ging hin, um ‚Prez‘ zu hören und war völlig hingerissen. Das war das größte Ding, was ich je gehört hatte.“
Lester Young harr sück all Frank Trumbauer un Bix Beiderbecke-Platten köfft („Frank war mein Idol!“). He mugg den Klang vun Trumbauers C-Melody-Saxophon un de sien Oord vun de Annäherung an de Melodie, wat hüm in de Utbillen vun sien eegen Spellwies beinflooten dee. Dör Bud Freeman sien eenzigoordig Phraseeren un Timbre Young denn up dat Tenorsaxophon brocht.
Intüschen weer Coleman Hawkins de „König“ up dat Tenorsaxophon, un nahdem Lester Young to dat Tenorsaxophon wesselt weer, entwickel he up sien Hööftinstrument en to Coleman gegensätzlichen Stil, weniger kühn hervörtredend un extrovertiert as de Stil vun den fiev Johr ölleren Hawkins. Young weer intüschen nah dat Uplöösen vun de Original Blue Devils Midden 1933 nah Kansas City trucken, wo he mit de Bennie Moten-George E. Lee Band, Clarence Love un King Oliver speel. Upmarksomkeit kreeg he in Jam Session in‘ Dezember 1933, in de dat to en musikalischen Wettstriet mit Coleman Hawkins vun de Fletcher Henderson Band keem. Nah en eerst kört Engagement in dat Count Basie and His Cherry Blossom Orchestra 1934, nahdem he ut Motens Orchester keem un sien Platz mit Herschel Evans tuuschen dee, de vun Basie to Moten gung, hett he de Grupp in‘ März verlaaten, um Hawkins vorövergahnd in de Fletcher Henderson Band to ersetten. Sien to Hawkins gänzlich ünnerscheedlich is bi de Bandliddmaaten aber up wenig Gegenleev stött un so hett he de Band nah wenig Maanden verlaaten.
De Basie Band 1934–1940
All bald gung Lester Young nah Kansas City torüch (as Deel vun de Band vun Andy Kirk), versehn mit en Breef vun Fletcher Henderson, in de de hüm versekern dee, dat he hüm nicht füert harr. 1935 weer he weer up „freelance“ Basis in Kansas City un Minnesota (u. a. in de Bands vun Boyd Atkins un Rook Ganz) tätig. 1936 weer he weer Liddmaat vun de Count Basie Band; de Plattenproduzent John Hammond hett hüm hörrt un hett denn mit Lester an‘ 9. Oktober 1936 sien eerst Platte upnommen; veer Stücken, in Chicago mitsneeden, as se en Engagement in dat „Grand Terrace“ harrn, mit Basie, den Trompeter Carl „Tatti“ Smith, de Rhythmusgrupp ut Walter Page un Jo Jones, as ok den Singer Jimmy Rushing. As de Platten bi Vocalion Records ünner de Naam Jones-Smith Inc. rutkeemen, wurr klar, dat sück dat um en nee Oord vun Musik hanneln dee. „Ökonomisch, weniger ist mehr“, schreev Gunther Schuller völ later. Sünners Oh, Lady Be Good! hett hüm ünner Musikers bekannt makt.
Dree Maand later nehm dat gesamte Count Basie Orchestra in New York City sien eerst Session (dokumenteert up The Original American Decca Recordings), un gau kreeg de dormalig Jazzszene mit, dat dat en nee Oord un Wies vun dat Saxophonspeel geev.<br style="clear:both;" clear="all" />Dexter Gordon beschrifft dissen Moment: „Hawkins hatte wirklich alles Mögliche getan und war ein Meister auf seinem Horn, aber als Prez erschien, hörten wir nur noch ihn. Prez hatte einen völlig anderen Klang, einen, auf den wir alle gewartet hatten; der erste, der wirklich eine Geschichte auf dem Tenor erzählte.“
Nu beleev Young de fruchtbarste un glückelkste Tiet in sien Karriere. In de so nömmt „Tenor Battles“ hett sück Lester Young musikalische Slachten mit sien Bandkollegen Herschel Evans leefert, de in de Hawkins-Traditschoon stunn un de Basie effektvoll Young tegenöverstellen dee. As Evans 1939 up eenmal sarv, övernehm Lester Young de sien musikalisch Rull in de Band. Aber Evans sien Dood hett hüm ut de Bahn smeeten un he fung an to drinken.<br style="clear:both;" clear="all" />Jo Jones erinnert sück: „Damals hatte Lester größten Respekt und Bewunderung für Herschel Evans; als er starb, war es gerade so, als würden Zwillinge sterben. Er wollte seinen Mantel nehmen und den Sitz verlassen, aber die Jungs brachten ihn zurück.“
Ok sien Upnahmen mit lütt Gruppen as de Kansas City Six/Five (Lester leaps in 1939) un sünners mit de Singerin Billie Holiday hebbt hüm bekannt makt. Sien Ökelnaam „Prez“ (oder „Pres“), meent is „the president“, harr he vun Billie Holiday oder „Lady Day“, as he höt beteken dee. Siet se 1937 gemeensam Plattenupnahmen makt harrn, weern se eng befrüend, de trotz de länger Tieden, in de se sück nich sehn deen, bit to Youngs Dood 1959 anhull. En Teken vun sien wassend Ruhm wiest de Deelnahm an de Carnegie Hall Konzerten vun Benny Goodman 1938.
De Kriegstiet
miniatur|rechts|290px|Lester Young mit [[Ray Bauduc, Herschel Evans, Bob Haggart, Eddie Miller, Matty Matlock, Howard Theatre, Washington D.C., ca. 1941. Fotografie vun William P. Gottlieb.]] 1940 hett Lester Young de Basie Band verlaaten. Sien Bröök mit Count Basie liggt in sien komplexen Persönlichkeit begrünnd: He hett sück wiegert, an en Freedag, den 13. an en Upnahmsitzung mittowarken. Dornah hett he Anfang 1941 en körtlevend Grupp in den Jazzclub Kelly’s Stable up de New Yorker 52nd Street leit. In‘ Mai 1941 is he tosommen mit sien Bröer, de Slagtüüchspeler Lee Young, Liddmaat in en Sextett wurrn, mit de he in Los Angeles un in‘ September 1942 in‘ Club Cafe Society in New York speel. Trotz all Bewunnern un de Publicity, de he kreeg. gelung hüm dat nich, en Band över en langeren Tiet to hollen; he weer eenfak kien boren Bandleader. De Partnerschaft mit sein Bröer gung 1943 to Enn‘ un Lester funn sück – wat för en Ironie – as Sideman in en Band weer, de vun den fähigen, aber nich bedüüdend Tenorsaxophonisten Al Sears leit wurr.
In‘ Dezember 1943 steeg he so abrupt, as he utsteegen weer, weer in de Count Basie Band in. Dit tweet Mal weer hör Tosommenarbeit woll nich so spektakulär as vun 1936 bit 1940, hull aber während de „recording ban“ 1942/44 an; dorher gifft dat kien offiziell Plattenupnahmen ut disse Tiet. 1944 wunn he da teerst Mal de Down Beat Polls as best Tenorsaxophonist.
As Lester Young nah sien unehrenhaften Entlaaten tegen Enn‘ vun dat Johr 1945 weer up de Jazzszene vun de New Yorker 52nd Street torüch keem, funn he de Jazzwelt midden in en Umbröök: De Bebop weer anseggt un en nee Generation von jung Tenorsaxophonisten hett sien Platten hört un fung an, sien musikalisch Ideen to nah to maken. För sien Bewunnerer un Imitatoren funn Lester Young aber wenig Tiet. He weer jetzt mehr för den Mainstream Jazz un hett privat ehder Easy Listening-Musik vun Frank Sinatra oder Dick Haymes hört. Young harr groot Probleme, sück musikalisch un persönlich in dat zivil Leven torecht to finnen.
De „Aladdin“-Sessions 1945–1947
De eerste „Aladdin“-Session funn in‘ Dezember 1945 mit en old Kollegen ut de Basie Band statt, mit den Basuunisten Vic Dickenson, de 1940 bit 1941 bi Basie weer, un den jungen Bebop-Pianisten Dodo Marmarosa. In disse Tiet entstunnen in lütt Besetten „Glanzlichter des Jazz“, as de Titel These Foolish Things, It’s Only A Paper Moon, Lover Come Back To Me, She’s Funny That Way, You’re Driving Me Crazy. Nah de „Aladdin“-Sessions 1947 fung aber de gesundheitliche un künstlerische Afstieg vun Lester Young an.
De Afstieg
miniatur|left|180px|Young, [[Charlie Parker und Coleman Hawkins up de Mercury-78er „I Got Rhythm“ vun dat JATP-Konzert in’ April 1946]]
Lester Young weer mit Jazz at the Philharmonic jeweils in‘ Fröhjohr 1952 un 1953 in Europa. All siet 1946 harr he mit Norman Granz up de sien Clef und Norgran-Label, later up Verve Records Plattenupnahmen makt. Bit 1958 nehm Norman Granz den Tenoristen up, ünner annern mit de Trompeters Roy Eldridge un Harry Sweets Edison, den Pianisten Nat King Cole, John Lewis, Teddy Wilson, Hank Jones un Oscar Peterson, den Gitarristen Freddie Green, Barney Kessel, den Bassisten John Ore, Ray Brown, den Slagtüüchspelern Buddy Rich, Jo Jones un J. C. Heard. In disse Tiet entstunnen – stilistisch den Mainstream Jazz totoordnen – noch en Reeg vun Glanzluchten, so Stücke as Up ’n’ Adam (1950, mit Nat Cole), Undercover Girl Blues (1951, mit John Lewis), Gigantic Blues (1956, mit Vic Dickenson un Roy Eldridge) un Prez’ Return (1956, mit Teddy Wilson) as ok 1952 dat Norgran-Album Lester Young with the Oscar Peterson Trio.
miniatur|rechts|220px|Norman Granz 1947. Fotografie vun [[William P. Gottlieb.]] Insgesamt weern de Sessions för Norman Granz blots noch en swaak Afglanz vun den groot old „Präsidenten“. Aber af un to kunn man immer mal weer dat Genie vun dissen Musiker spören – etwa up de Verve-Plaat The Jazz Giants ’56 mit Teddy Wilson, Roy Eldridge, Vic Dickenson un anner groot Swingmusikers. Neben disse spoodriek verloopen Sessions keem dat aber ok immer to katastrophal Situatschoonen, as en völlig alkoholiseert Lester Young Upträe platzen leet, tosommenbrook oder tominst musikalisch enttäuschen dee.
En länger Krankenhuusupenholt af November 1955 broch blots en vörövergahnd Betern vun sien zerrüttet gesundheitlichen Tostand. De letzten Verve-Sessions för Granz geven dorvan en Tüügnis af: De Düppelsession van‘ 7. un 8. Februar funn kört nah sien Upenholt in dat New Yorker Kings County Hospital statt. Hüm, nu 49 Johr old, wurr seggt, dat, wenn he nich sofort mit Suupen uphollen de, he bald dood weer – uphollen hett he nich. Dorto keem en mangelnd Wedderstandskraft upgrund vuin sien Ünnernähren. Dat deiht seer, de meest Upnahmen vun disse Sessoon antohörrn, aber de Klarinetten-Chorus an‘ Anfang up They Can’t Take That Away from Me is dat letzt grootoordig Dokument vun sien Upnahmkarriere: „Vorsichtig, tastend, unerhört sich windend.“ 1957 speel he noch eenmal mit dat Count Basie Orchester up dat Newport Jazz Festival; in‘ Dezember hett he noch eenmal Billie Holiday bi de Feernsehupteken vun Fine and Mellow.
Währenddessen weer ok sien darte Ehe in de Bröök gahn. Sien Probleme weern för jeden offensichtlich. He wahn af Fröhjohr 1958 nich mehr in sien Huus, sonnern in dat Hotel Alvin direkt tegenöver de Musikertreffpunkt Birdland (an de Ecke vun de 52. Straat un den Broadway), wo sück en Fru um hüm kümmern de. Dat gung hüm woll wat beter un he speel in‘ Juli in Newport mit Jack Teagarden, harr aber immer weer Rückfälle. Meest weer he in sien Hotelzimmer, wo he bit to dree Buddels Gin an‘ Dag drinken un mit Vörleev Sinatra Platten hörrn dee. Bitwielen weer nicht o översehn, wu he duun in en Stohl tegenöver vun den Club seet un sück vöröstellen dee, Saxophon to spelen.
Toletzt hett he denn – u. a. mit de Birdland All Stars – 1959 Paris besöcht un harr in den Blue Note-Club en katastrophalen Upträe. Ben Benjamin, de Baas vun den Clubs bericht: „Lester war sehr krank, als er für mich spielte. Er war fast apathisch. Er wollte nach Hause fahren, weil er, wie er sagte, mit den französischen Ärzten nicht sprechen konnte. Er hatte ein Magengeschwür und ich glaube, er trank etwas zuviel... .“
Lester Young keem völlig erschöpft nah New York torüch. Kört Tiet later hett hüm en Früendin in sien Hotelzimmer in Koma funnen. He is an Hartverseggen storven, letztlich aber an de Folgen vun sien Alkohol- un Drogenafhängigkeit un de verscheeden Krankheiten, de in de Johren tovör sien Gesundheit ünnergraven harrn. „Prez“ harr dat Schicksal as anner groot Jazzmusiker as Charlie Parker oder Billie Holiday, de wenig later nah hüm storven is. Se hett bi de Nahricht vun den Dood vun Young en Tosommenbröök harrt. Up de Fohrt to de Beerdigung hett se tegenöver Leonard Feather ütert, dat se woll de nächste weer.
Sien Persönlichkeit
miniatur|rechts|290px|Lester Young, Upträe in‘ New Yorker [[Jazzclubs der 52nd Street|Famous Door, ca. September 1946. Fotografie vun William P. Gottlieb.]]
Leonard Feather beschrifft Lester Young Persönlichkeit in en Anekdote, de hüm vun en fröheren Mitspeler vun Young vertellt wurrn weer: „Ich gab ihm einmal ein Paar Schuhe, und eines Tages kam ich rein und fand sie in seinem Papierkorb. Dann erst begriff ich, dass es welche mit harten Sohlen waren, und er würde immer nur Mokassins oder Slipper tragen“. Disse Geschicht wiest. wat dat Wesen vun Lester Young as Minsch un as Musiker utmaken dee. He weer grundsätzlich früendlich, bleev aber dennoch eensam; en de sück in de Welt vun „one night stands“, Hotelzimmer, Agenten, Suupgelaag in schebbig Club un de Rasstrennen un Diskrimineren nicht torecht finnen kunn, wat en schrecklichen Hööchpunkt in sien Erlevnissen während de Armeetiet funn.
(248) Lameia
(248) Lameia is en Asteroid ut den Hööftgördel. He is an’n 5. Juni 1885 vun den öösterriekschen Astronom Johann Palisa in Wien opdeckt wurrn is.
Nöömt is de Asteroid na Lamia, de in de greekschen Mythologie een Leefste vun Zeus weer.
Lester Young
Sien Musik
De Slöötel to Lester Young sien melodisch souverän över Takt- un Formperioden henweg swingenden Improvisatschonen liggt eben jüst in sien Persönlichkeit un hör verklort Nähe to Spraak un Gesang.
Sien Kompositschonen
Lester Youngs Kompositschonen sünd meest Varianten, de up de in de 1930er Johren populären Standards vun dat Great American Songbook oder up lang etableert Akkordfolgen footen, as de D. B. Blues en Blues in‘ 12-12-8-12-Format, de up I Got Rhythm beruht. Lester Blows Again nutzt de dormals faken bruukt harmonisch Grundlagen vun Honeysuckle Rose. Wichtig Kompositschonen sünd Easy Does It, Movin’ With Lester, Lester Blows Again, Lester Leaps In, Lester Smooths Out, Up’N’Adam, Neenah, Undercover Girl Blues, Lester Swings, Ad Lib Blues (Young/Oscar Peterson), Waldorf Blues, Jumpin’ with Symphony Sid, Rocka-Bye-Basie (mit Shad Collins, Count Basie), Taxi War Dance, Tickle Toe.
Stimmen vun sien Kollegen
Ich weiß noch, wie Lester schon damals in Kansas City im Subway Club kühle Klänge auf seinem Tenor blies. Das war ein ganz kleiner Laden […]. Als ich Lester zum ersten Mal hörte, war ich überrascht. Er brauchte mehrere Chorusse, um in Fahrt kommen, aber dann, Menschenskind, was für ein Horn!| Mary Lou Williams
Ich habe eine Zeit lang in der Basie Band gesungen, und Lester wohnte bei meiner Mutter und mir zu Hause. Ich gab ihm den Namen ‚President‘, er nannte mich ‚Lady‘, und meiner Mutter gab er den Namen ‚Duchess‘. Wir waren die königliche Familie Harlems. Pres und Herschel Evans dachten immer nur daran, wie einer den anderen übertrumpfen könnte. Man fand sie im Orchesterzimmer, wie sie an ihren Blättchen herumschnitzten, es immer wieder mit neuen und anderen versuchten und alles nur Denkbare taten, um den anderen zu überrunden. Einmal fragte Herschel Lester: ‚Mensch, warum spielst du nicht Alt? Du hast einen Ton, der ist für’n Alt geschaffen!‘ Lester tippte sich an die Stirn: ‚Hier oben passieren die Sachen, mein Lieber‘, sagte er zu Herschel, ‚die meisten von euch sind primitive Burschen. Bloß Bauch und sonst nichts.‘ Billie Holiday
Jeder, der ein Instrument spielt, drückt das aus, was er denkt. Lester spielte einen Haufen musikalischer Phrasen, die in Wirklichkeit Worte waren. Er konnte buchstäblich auf seinem Horn sprechen. Das ist seine Art von Gespräch. In 85 Prozent der Fälle kann ich sagen, worüber er spricht. Ich könnte seine Gedanken auf Papier schreiben – auf Grund dessen, was ich aus seinem Horn höre. Benny Goodman machte sogar ein Musikstück aus einer Phrase, die Lester gespielt hat: ‚Ich brauche etwas Geld‘. Jo Jones