cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Beatles
Brian Epstein un George Martin (1961–1962)
An’ 22. August 1962 wurrn Beatles bi en Uptreden in de Cavern Club vun en Granada-TV-Team filmt – de eerste Feernsehuptreden vun de Band. To Silvester speel de Grupp hör letzt Konzert in de Star-Club in Hamborg.
De Dörbröök (1962–1964)
thumb|[[Ringo Starr in dat Jahr 2007]]
Love Me Do, en Eegenkompositschoon, de John Lennon un Paul McCartney tegen dat vun Martin favoriseert How Do You Do It dörsett harrn, steeg bit up Rang 17 vun de britsch UK Top 40. De tweete Single Please Please Me wurr an’ 11. Januar 1963 verapenlicht un keem bit up Platz 2 vun de UK-Hitlisten.
De Spood de se mit hör eersten Platten harr un de dorut resulteerend Radio- un Feernsehuptreden maken dat mögelk, dat de Beatles tonehmend Gastspelen ok buterhalv vun Liverpool geeven. De nee’en Roadmanager Neil Aspinall – en olden Früend vun Paul McCartney – un Malcolm „Mal“ Evans, de ehmalge Döropenholler vun de Cavern Club, hebbt de Gruppenliddmaaten mit samt deren Instrumente in en gebruukt köfft Kleinbus to hör Gastspeeloorten brocht.
Dat eerste offiziell Beatles-Album Please Please Me keem an’ 22. März 1963 rut. Lennon, McCartney, Harrison un Starr harrn de LP an’ 11. Februar innerhalv vun blots 12 Stünn in de Abbey-Road-Studios upnommen un dorbi hööftsächlich Stücken ut hör Live-Repertoire nommen, dorünner I Saw Her Standing There, Do You Want to Know a Secret un Twist and Shout. Please Please Me steeg, so as all folgend Beatles-LPs bit 1970 (mit Utnahm vun Yellow Submarine 1969), an de Spitz vun de britsche Hitlisten.
De darte Single From Me to You keem an’ 11. April 1963 rut. De A-Siet weer vun John Lennon un Paul McCartney in’ Tourbus komponeert wurrn. De Platt keem en lütt Sett later mit 650.000 verköfft Exemplaren an de Spitz vun de britsch Hitpararade un weer de Anfang vun en indrucksvull Erfolgsserie: Bit to’n Februar 1967 sullen de Beatles mit hör Singles ahn Utnahm de eersten Platz vun de britsch Hitlisten erobern.
Dat eerste Drapen vun de Beatles mit de noch ehder unbekannt Rolling Stones, de kört vör de Verapenlichung vun hör eerste Single stunnen, fun an’ 14. April 1963 in de Crawdaddy Club vun dat Londoner Station-Hotel statt. Later henn hebbt John Lennon un Paul McCartney, de sück mit Mick Jagger un Keith Richards anfrüendt harrn, de Grupp hör Kompositschoon I Wanna Be Your Man överlaten. De Titel keem as tweete Single vun de Rolling Stones rut un keem up Platz 12 vun de britsch Hitparade.
Wegen de Upnahmarbeiten in de Abbey-Road-Studios un de tallriek Uptreden in Radiosendungen harrn de Beatles all to’n Anfang vun dat Johr hör Levensmiddelpunkt nah Landon verschaven. Nah Liverpool keemen se meest nich mehr henn, wiel se kien Tiet harrn. An’ 3. August 1963 speel de Grupp vör 274 Lüüd hör letzt Konzert in de Cavern Club.
Weil se immer bekannter wurrn, harrn se nun ok immer mehr de Popularität to doon, de nah de Verapenlichung vun de nächste Single She Loves You an’ 23. August 1963 ungeahnte Utmaaten erreich. Apenlich Uptreden wurrn föörmlich Massenveranstaltungen, völ vun de Konzerttheater kunnen blots noch mit stark Schuul dör de Polizei besöcht un weer verlaten wurrn. She Loves You wurr mit 1,6 Millionen verköfft Exemplaren to de bit dato meestverköfft britsch Single.
De endgültige Dörbröök gelung den Beatles an’ 13. Oktober 1963 mit en Upträ in de populär ATV-Sendung Sunday Night At The London Palladium, de vun fieftein Million Minschen sehn wurr. Hunnerte vun kreiend Fans hebbt en Verkehrschaos vör dat Theater veroorsakt. Nah völ Feernseh-, Radio- un Presseberichten wurr de Hysterie, „Beatlemania“ nömmt, to’n Sülvstlöper.
Enn’ Oktober 1963 hebbt se eerst en körten Schweden-Tour makt, wo se in Stockholm, Borås un Eskilstuna uptreden sünd un an 1. November fung noch en Grootbritannien-Tournee an, wo se ditmal de Hööftgrupp weern. Dat weer man wat chaotisch un üm vun de updreiht Fans wegtokommen, hebbt se sück as Polizisten verkledd un in Plymouth sünd se dör dat Kanalsystem vun de Stadt stiften gahn.
An’ 4. November 1963 hebbt de Beatles in Rahmen vun de jährlich Royal Command Performance vör Deelen vun dat britsche Königshuus vörspeelt. In dat Programm sünd ok Marlene Dietrich un Harry Secombe uptreden.
Dat tweete Beatles-Album With the Beatles keem an’ 22. November 1963 rut. De LP enthull neben söben Coverversionen (u. a. Roll Over Beethoven vun Chuck Berry) de Lennon/McCartney-Stücke All My Loving und I Wanna Be Your Man as ok de eerste George-Harrison-Kompositschoon Don’t Bother Me. An’ 29. November folg de Single I Want to Hold Your Hand, för de dat alleen in England een Million Vörbestellungen geev.
Van 24. Dezember 1963 bit 11. Januar 1964 sünd de Beatles in’ Rahmen vun en eegen instudeert Christmas Show mit Musik un Sketchen in’ Londoner Finsbury Park Astoria uptreden. Mit dorbi weer ünner annern Cilla Black un Billy J. Kramer & the Dakotas. Dornah geev dat en dree Week lang Gastspeel in dat Olympia Theater vun Paris, dor allerdings blots as Vörgrupp vun de domols in Frankriek bannig populär Künstler Trini Lopez un Sylvie Vartan. In den öörtlich Pathé-Marconi-Studios hebbt de Beatles de Leeder Can’t Buy Me Love as ok Komm Gib Mir Deine Hand un Sie Liebt Dich upnommen, de för en Verapenlichung up den düütschen Markt vörsehn weern.
Amerika un de Welt (1964–1965)
Kört nah de eersten Erfolge harr hör Manager Brian Epstein versöcht, de Grupp ok up den US-amerikanischen Markt bekannt to maken. Aber de Verapenlichungen vun de Singles Please Please Me, From Me to You und She Loves You durch Capitol bleev in de USA wietgahnd unbeacht. Dornah hebbt sück Lennon, McCartney, Harrison un Starr weigert, in de USA uptotreden, bevör dor nich een Leed von hör as Nummer 1 in de Hitparade verbookt wurrn kunn. Britsch Musiker harrn in de USA all immer hör Schwierigkeiten. Völlig unverwacht erreich de Gruppliddmaaten an 17. Januar 1964 in hör Pariser Hotelzimmer de Nahricht, dat mit I Want to Hold Your Hand de Eroberung vun de Spitzenpositschoon in de US-Hitlisten gelungen weer.
An’ 7. Februar 1964 landeten de Beatles in en PanAm-Floogtüüch up de New Yorker Flooghafen, wo se vun 5.000 Fans un 200 Journalisten up dat Rullfeld empfangen wurrn.
Twee Daag later sünd de Beatles mit fief Stücken (All My Loving; Till There Was You; She Loves You; I Saw Her Standing There; I Want to Hold Your Hand) in de populär Ed Sullivan Show uptreden 73,7 Million Tokieker an de Feernsehschirmen hebbt de Live-Sendung verfolgt. In de Show hett de Moderater Ed Sullivan en Glückwunschtelegramm vun Elvis Presley un de sien Manager Tom Parker verlesen. Nah Konzerten in Washington un in de New Yorker Carnegie Hall sünd se nah Miami Beach (Florida) flagen, wo bi en körten Urlaub en Drapen mit de Boxer Cassius Clay stattfunn. Nah en tweeten Uptreden in de Ed Sullivan Show an’ 16. Februar sünd se an’ 22. Februar 1964 weer nah London torüchkommen.
Bit hüüd van nümms hentokriegen weer de musikaalsch Dominanz, mit de de Beatles in’ April 1964 de Hitlisten beherrschten: In de USA weern se an’ 4. April up de eerste fief Platzen vun de Single-Hitparade (an de Spitz die an’ 16. März 1964 mit 1,7 Million Vörbestellungen verapenlicht Single Can’t Buy Me Love), in Australien weern dat sogor de eersten söss Ränge. Todem weer de Grupp mit söben anner Stücken in den US-Top 100.
Wiel se sovöl Spood harrn, hett man den Beatles anraden, sück ok in’t Filmgeschäft to versöken. An’ 2. März 1964 fungen up den Londoner Marylebone-Bahnhof ünner de Regie vn Richard Lester d Dreiarbeiten för de Musikkummedie Yeah Yeah Yeah (Originaltitel: A Hard Day’s Night). Dat Titelstück A Hard Day’s Night komponeer John Lennon nah en vun Ringo Starr utfunnen Schnack: Jener gung nah en langen harten Arbeitsdag ut dat Studio un wull seggen „It’s been a hard day“, murk aber dorbi, dat dat ja all dunkel weer un hett denn up sien typisch Oort und Wies „’s night“ tofögt. De Swartwittfilm harr an’ 6. Juli 1964 in London Weltpremiere un wurr do en Kassenslager. An’ 10. Juli keem dat dortogehörige Soundtrack-Album, dat eerstmals blots Kompositschoonen vun Lennon un McCartney enthull (ünner annern I Should Have Known Better, And I Love Her und If I Fell), un de Single A Hard Day’s Night rut.
Nahdem se knapp en Maand Urlaub harrt harrn, gungen se af 4. Juni 1964 eerstmals up Welttournee. Wiel Ringo Starr an en swooren Mandelentzündung lieden dee, wurr he bi de Uptreden in Europa un Hongkong dör den Session-Slagtüüger Jimmy Nicol ersett. Eerst in Sydney drop Starr wedder mit de Band tosommen. In Adelaide wurr de Grupp vun 300.000 Fans in de Binnenstadt empfangen – de gröttste Minschenmenge, de sück bit dato in Australien versammelt harr.
An’ 10. Juli 1964 keemen de Beatles för de Noordengland-Premiere vun Yeah Yeah Yeah nah Liverpool torüch, wo se vun 203.000 Minschen an de Straaten begrööt wurrn. Enn’ van de Maand weer de Grupp denn noch Mal in Schweden.
Van 19. August bit 20. September 1964 hebbt de Beatles hör eerste groot US-Tournee absolveert, wat en Triumphtoch weer. Neben Uptreden in San Francisco, Kansas City, Dallas un New Orleans speel de Grupp an’ 23. August in de Hollywood Bowl vun Los Angeles. An’ 28. August hett Bob Dylan de Band in deren Hotel-Suite in New York besöcht un hett se in de Genuss vun Marihuana inföhrt.
Blots dree Week, nahdem se weer to Huus weern, hebbt de Beatles an’ 9. Oktober 1964 noch en Grootbritannien-Tour, de en Maand düern dee. An’ 23. November wurr de Single I Feel Fine verapenlicht. Dat Album Beatles for Sale keem an’ 4. Dezember 1964 rut un nah Kritikermeenen wies dat up eerste Ermüdungserscheinungen henn. Blots acht vun veertein Stücken weern Eegenkompositschonen, dorünner Eight Days a Week, Baby’s in Black un I’m a Loser. Tatsächlich harrn aber de völ Konzerte un anner Verpflichtungen de veer meest kien Tiet laaten, nee Leeder to schrieven, wat de Grund för de söss Cover-Versionen up dat Album weer. Dat Johr gung to’n Enn’n mit de tweete Uplaag vun de Beatles Christmas Show in’t Londoner Hammersmith Odeon, de 39 Uptreden in dree Week bedüüden dee.
An’ 23. Februar 1965 fungen up de Bahamas de Dreiharbeiten för den tweeten Beatles-Film Hi-Hi-Hilfe! an, ditmal in Farv. Speelbaas weer nochmols Richard Lester, to de Nevendorsteller hörrn Victor Spinetti un Eleanor Bron. De ehder licht Slapstick-Kummedie fier an’ 29. Juli 1965 in London Weltpremiere. De Single Help! keem an’ 19. Juli rut und at glieknaamig Help! (u. a. mit You’ve Got to Hide Your Love Away, Another Girl un You’re Going to Lose that Girl) aN 6. August 1965.
De neegente Beatles-Single Ticket to Ride wurr an’ 6. April 1965 verapenlicht. Twee Maand later, an’ 14. Juni produzeer de Grupp in den Abbey-Road-Studios mit Yesterday en vun hör bekannst Stücke. Paul McCartney harr de Ballade mit de Arbeitstitel Scrambled Eggs („Rühreier“) nah en Melodie schreven, de hüm bi dat Upwaaken in dat Huus vun sien Früendin Jane Asher mal so infallen weer. Dat as McCartney-Solo upnommen un mit Striekers ünnerleggt Leed wurr nich as Single, sondern in Rahmen vun de Help!-LP un up en EP verapenlich. Hüüd hörrt dat to de berühmtest Pop-Stücke in de Musikhistorie.
Van 20. Juni bit 3. Juli 1965 hebbt de Beatles en twee Week lang Europa-Tournee absolveert. Een Maand later gung dat weer up Tournee in de USA. An’ 15. August 1965 speel de Grupp in dat utverköfft New Yorker Shea Stadium vör 55.600 Lüüd (dorünner Mick Jagger, Keith Richards, Barbara Bach un Linda Eastman) den gröttsten Live-Upträ in hör Karriere. Dat weer dat eerste Mal, dat en Popgrupp in en apen Stadion uptreden de un de bit dorhenn gröttste betallend Tokiekermenge in en Konzert. Allerdings weer dat so luut, dat Tokieker un de Grupp de Musik nich hörrn kunn’n.
An’ 12. Juni 1965 geev dat britsche Königshuus bekannt, dat de Beatles för hör Verdeensten üm dat Land vun Königin Elisabeth II. mit den MBE-Orden uttekend wurrn sullen. Mehrere honoreerte Kriegsveteranen hebbt dorup henn ut Protest hör Oorden torüchgeven. De Ehrung funn an’ 26. Oktober 1965 in de Londoner Buckingham Palace statt. 4.000 Fans un Journalisten hebbt för dat Bowark töövt.
Nee Kläng un dat Enn’n vun de Tourneen (1965–1967)
An’ 3. Dezember 1965 hebbt de Beatles de Düppel-A-Sieden-Single We Can Work It Out/Day Tripper un dat Album Rubber Soul verapenlicht. De Stücken vun de LP (ünner annern Drive My Car, Nowhere Man, Girl un In My Life) laaten eerste Anteken vun en muskaalsch-geistig Riepprozess vun de Gruppliddmaaten erkennen. Bi Norwegian Wood (This Bird Has Flown) speel George Harrison up en Sitar, en indisch Instrument, dat he bi de Dreiharbeiten to Hi-Hi-Hilfe! kennenlehrt harr. Paul McCartney stüer mit Michelle en engelsch-franzöössche Ballade bi. To eenig Leeder hebbt se denn ok eerstmals so nömmt „Promofilme“ dreiht, Vörlööper vun Musikvideos.
To de sülvig Tiet hebbt de Beatles aber ok hör sösste un letzte Grootbritannien-Tournee start (u. a. mit The Moody Blues as Vörgrupp). Bi disse Tour hebbt se ok hörr letzt Uptreden in hör Heimatstadt Liverpool an’ 5. Dezember 1965 harrt. Völ van hör Früenden un Verwandten seeten in’t Publikum.
An’ 1. Mai 1966 stunnen de Beatles in’ Rahmen vun dat NME-Poll-Winners-Konzert to’n letzten Mal up en britsch Konzertbühn. Upregung geev dat üm de in Juni 1966 verapenlicht US-Album Yesterday and Today. Dat Coverfoto wies de Beatles inmidden vun roh Fleesch un kört Puppen (Butcher Cover). Nah scharp Protesten ut de Apenlichkeit wurr de LP torüchtrucken un keem mit en nee Cover weer rut. An’ 10. Juni 1966 keem de Single Paperback Writer in de Ladens.
Vam 24. Juni bit 4. Juli 1966 hebbt se noch en Welttournee maakt, de ok söss Konzerte an dree Daag in Düütschland umfaaten dee (München, Essen un – to’n letzten Mal an’ 26. Juni – Hamborg). In Japan geev dat Proteste vun Traditschonalisten, de sück dorgegen utspraken harr, dat de Grupp in de vörwiegend för Kampkunst vörsehn Budokan Hall vun Tokio uptreden de. In Manila speel de Grupp twee Konzerte vör insgesamt 80.000 Lüüd. De Tour gung aber to’n Ennen mit en Eklat, as Brian Epstein in de Naam vun de Band en Inladung to’n Abendeeten mit de philippinsch Diktatoren-Fru Imelda Marcos aflehnt hett. Dornah mussen se tosehn, dat se wechkommen deen, aber up den Flooghaben vun Manila wurrn se vun Sekerheitskräften angrepen. Ringo Starr gung nah en Kinnhaken an de Grund un en Chauffeur harr en Rippenbroek.
De Verapenlichung vun de LP Pet Sounds dör de Beach Boys hett Lennon un McCartney to nee Hööchstleistungen andreben: An’ 5. August 1966 keem dat Album Revolver rut, mit de de Beatles in Bezug up Klang un instrumentaal Bandbredd musikaalsch Neeland betreden deen. Dat Cover vun dat Album hett Klaus Voormann, de Früend ut Hamborger Daag, gestalt. De langweerig utfielt, deelwies ok ünner Drogeninfloot entstahn Stücken, dorünner Eleanor Rigby, Good Day Sunshine, I’m Only Sleeping, For No One un dat psychedelisch anhaucht Tomorrow Never Knows, weern upwennig mit klassisch Elementen un Tonbandschleifen ut dat Studio anriekert wurrn. To glieker Tiet wurr de populäre Single Yellow Submarine verapenlicht, en Kinnerleed, dat Paul McCartney för Ringo Starr komponeert harr, de nich besünners good singen kunn. De Single keem in de USA „blots“ up Rang 2 vun de Hitlisten.
An’ 12. August 1966 hebbt de Beatles in Chicago hör veerte US-Tournee start. De Vörkommnisse in Asien und dat dör den enormen Lärmpegel bi de Uptreden meest kien Musik mehr to hörrn weer, sörg dorför, dat de Gruppliddmaaten tonehmend untofreeden wurrn. Nee Upregung entstunn dör de Verapenlichung vun en Bemarken vun John Lennon in en fröheren Interview, wonah de Beatles „schon jetzt populärer als Jesus“ werrn. Nah nervenupriebend Pressekonferenzen, apenlich Plattenverbrennungen un Demonstratschonen vun de Ku-Klux-Klan entsloot sück de Grupp, nich mehr up Tournee to gahn und de Arbeit blots noch in’t Plattenstudio to verleggen. De Tournee gung an’ 29. August 1966 mit en Konzert vör 25.000 Tohörers (Intrittspries domols fiev US-Dollar) in’ Candlestick Park vun San Francisco to Enn’n.
In’ Harvst 1966 hebbt sück de Beatles en meest dree Maand langen Urlaub gönnt un dornah en radikalen Imagewessel vulltrucken. John Lennon wurr in Celle, wo he för den Richard-Lester-Film Wie ich den Krieg gewann vör de Kamera stunn, de Hoor schneden. De Kleedasch för de Liveshows wurr jetzt dör farvenfroh Kleedasch ersett und all veer Liddmaaten leeten sück jetzt en Schnurrbort stahn.
Allen Trennungsgerüchten to’n Trotz fung de Grupp an’ 24. November 1966 mit de Upnahmen för en nee Album an. An’ 13. Februar 1967 keem de Düppel-A-Sieden-Single Strawberry Fields Forever/Penny Lane, up de sück de Beatles musikaalsch-nostalgisch hör Heimatstadt Liverpool widmen deen, rut. Eerstmals siet 1963 keem de Platt nich an de Spitze vun de britsch Hitparade, sondern bleev up Platz 2 stahn, wat dorup torüchtoführen is, dat de Verkoopstallen vun de Single dör twee deelt wurr, um somit as twee enkeld Singles in de britsche Charts führt wurrn to können.
Peace & Revolution (1967–1968)
Nahdem Bob Dylan de Beatles 1964 mit de Droge Marihuana bekannt makt harr, grepen de Gruppliddmaaten in de Loop vun de Tiet ok to starkere Drogen. John Lennon un George Harrison weern all 1965 mit LSD in Kontakt kommen. Paul McCartney geev in’ Juni 1967 bi en Feernsehinterview apenlichwirksam bekannt, veermal LSD konsumeert to hemm.
An’ 25. Juni 1967 sünd de Beatles mit de vun Lennon komponeert Freedenshymne All You Need Is Love in de per Satellit weltwiet överdragen BBC-Feernsehsendung Our World Live uptreden, de vun 400 Million Tokiekers sehn wurr. To de Gäste in de Abbey-Road-Studios, wo de Upnahmen stattfunnen, hörrn Mick Jagger, Keith Richards, Eric Clapton, Keith Moon un Marianne Faithfull. De Single All You Need Is Love wurr an’ 7. Juli 1967 verapenlicht. Se broch de Grupp up beid Sieden vun den Atlantik weer an de Spitz vun de Hitparaden torüch.
Enn’ Juli 1967 hebbt de Beatles tosommen mit hör Fruen en gemeensam Urlaub in Greekenland verbrocht. Se wullen dor up en Eiland eegentlich ok en Tonstudio upmaken, hebbt dat aber nahlaaten, nahdem de greeksch Militärdiktatur de Besök för Touristenwarf nutzt hett. An’ 19. August 1967 wurr Ringo Starrs tweet Söhn Jason in London boren.
Up Pattie Harrisons Anregung henn hebbt de Beatles an’ 24. August 1967 en Vördrag vun de indisch Guru Maharishi Mahesh Yogi, de in London för de Techniken vun de Transzendentale Meditatschoon Warf maken dee, besöcht. De Grupp wurr to en Inführungs-Weekenenn’ nah Bangor inladen. Mit dorbi weern ok Mick Jagger un Marianne Faithfull. Bi den Kurs kreegen de Beatles de Nahricht, dat hör Manager Brian Epstein an’ 27. August 1967 dood in sien Wahnung upfunnen wurrn weer.
Midden Februar 1968 reisten de Beatles mit hör Fruen nah Rishikesh (Indien), wo en Meditatschoonskurs över mehr Week vun de Maharishi stattfunn. Anner Deelnehmers weern Mia Farrow, Mike Love un Donovan. Torüchkommen sünd se to ünnerscheedlich Tieden (Ringo Starr all Anfang März, Lennon un Harriso as Letzt Midden April). In de Tiedvon de Indien-Reis keem an’ 15. März 1968 de Single Lady Madonna rut, de so en beten nah Fats Domino sien Musik klung. De Tiet in Rishikesh weer nah Ansicht vun Paul Saltzman, Autor vun en Bildband över de Daag, de kreativste Tiet vun de Beatles: 48 Songs hebbt domols in söben Week komponeert.
An’ 11. Mai 1968 sünd John Lennon un Paul McCartney nah New York flagen, wo se bi Pressekonferenzen un Feernsehuptreden dat nee Beatles-Ünnernehmen Apple vörstellen deen. De Konzern mit Afdeelen för Musik, Film un Kunst sull sück vörrangig de Opdecken un Förderung vun Talenten vun all Oorten widmen. Das ganze hett de Beatles aber völ Geld köst un nichts inbrocht. Man hett dor Millionen bi sitten laten. Eenzigst de Entdeckung vun de Singersche Mary Hopkin un de Grupp Badfinger dör Paul McCartney weer en Erfolg.
In’ Mai 1968 hett sück John Lennon vun sien Frau Cynthia trennt un sück mit de japaansch Avantgarde-Künstlerin Yoko Ono tosommen doon, de he an’ 9. November 1966 bi een vun hör Londoner Utstellungen kennlehrt harr. De besünners en Verbinnen vun dat jung Poor wirk sück ok negativ up de Tosommenarbeit vun Lennon mit de Band ut, wiel Ono dorup bestunn, bi sämtlich Studio-Upnahmen vun de Grupp anwesend to wesen.
An’ 30. Mai 1968 fungen de Beatles mit de Upnahmen för en nee Album an. Wiel se in Indien aber so völ Stücken komponeert harrrn, hebbt se beslooten, en Dübbel-Lp to maken. De Arbeiten, de wegen de Termindruck deelwies getrennt stattfunnen, weern vun en tonehmend slechten Stimmung tüschen de Gruppliddmaaten prägt. Neben de apen Afneigung, de McCartney, Harrison un Starr tegenöver Yoko Ono hegten, weer man sück ok över de Single-Utkopplung vun dat Lennon-Leed Revolution uneenig. Nah en heftigen Striet is Ringo Staar sogor vun de Grupp weggahn, kunn aber överredt wurrn, torüchtokommen. Liekers hebbt se Leeder as Back in the USSR, Ob-La-Di, Ob-La-Da, Dear Prudence, Helter Skelter un Happiness Is a Warm Gun upnommen. Bi George Harrisons Kompositschoon While My Guitar Gently Weeps wurr de Gruppe vun Eric Clapton ünnerstött, de dat E-Gitarren-Solo speel.
Yellow Submarine, en Tekentrickfilm, de up dat glieknaamig Leed baseert, fier an’ 17. Juli 1968 in London Weltpremiere. Dat dortogehörig Soundtrack-Album keem eerst an’ 13. Januar 1969 rut un is de eenzig Beatles-LP, de nicht an de Spitz vun de Charts keem - mögelkerwies, wiel up de tweete Siet vun dat Album blots Instrumentalmusik in’ „Klassikstil“ vun George Martin is.
Mit de Verapenlichung vun Hey Jude an’ 26. August 1968 (jetzt up dat Apple-Label) gelung de Grupp weer en Welterfolg. Dat vun Paul McCartney komponeert Stück över de Situatschoon vun John Lennons Söhn Julian nah de Trennung vun sien Öllern wurrd to de spoodriekste Beatles-Single överhoopt. An’ 4. September speel de Gruppe dat Leed in de britsch Feernsehsendung Frost on Sunday – de letzte gemeensam Feernsehupträe vun de Beatles. Dat Album The Beatles, wegen sien vullstännig witt Cover ok as „White Album“ bekannt, keem an’ 22. November 1968 rut. De eersten Uplagen vun dat Album weern mit en loopend Nummer versehn, so dat jedes Cover en Unikat weer.
An’ 1. November 1968 hett George Harrison sien eerst Soloalbum Wonderwall Music, dat den Soundtrack to de Film Wonderwall dorstellt, verapenlicht. An’ 12. November folgten John Lennon un Yoko Ono mit hör Avantgarde-LP Unfinished Music No.1: Two Virgins, de vör allen wegen dat Coverbild, wat Lennon un Ono nakend wies, för Upregung sörg.
De Trennung (1969–1970)
thumb|hochkant|Savile Row 3, Oort vun de letzte Live-Uptreden De plant Live-Upträe funn an’ 30. Januar 1969 statt: Up dat Daak vun de Apple-Studios in de Londoner Savile Row hebbt de Beatles (mit Billy Preston) ünner free Himmel hör letzt apenlich Konzert geven. Allerdings wurr dat Konzert all nah 42 Minüten vun de Polizeit afbroken, as dor to völ Lüüd to’n Tokieken keemen, en Verkehrschaos sück anbahnen dee un de Nahbers sück wegen Ruhestörung beschwert harrn.
Gussewa
Gussewa is de Familiennaam von
The Beatles
De Trennung (1969–1970)
Dat Get Back-Projekt hebbt se denn in’Februar up Ies leggt, nahdem de Dreiharbeiten afslooten weern. An’ 12. März 1969 hett Paul McCartney de Fotografin Linda Eastman in London heiraadt. To glieker Tiet wurrn George un Pattie Harrison vun de Ruuschgiftfahnder Norman Pilcher, de in’ Harvst 1968 ok all John Lennon und Yoko Ono verhaft harr, wegen Drogenbesitz fastnommen un later henn to Geldstraafen veroordeelt.
John Lennon un Yoko Ono hebbt an’ 20. März in’t britsch Konsulat vun Gibraltar heiraadt. Anstatt en Hochtietsreis, hebbt de beid sück entslooten, en Week lang in ein Hotelbett in Amsterdam för den Freeden to demonstreeren (Bed-in). Later henn hebbt se noch mehr Freedensproteste makt, dorünner noch en Bed-in in Montreal, mehrere Uptreden in Sacken (Bagism) un John Lennon hett ok sien MBE-Orden torüch geven.
In’t Fröhjohr 1969 keemen denn noch immer mehr geschäftliche Probleme to’nanner. To de Tiet see da tut, as wenn jeder tegen jeder arbeiten dee.
An’ 11. April 1969 wurr de Single Get Back verapenlicht. Een paar Daag later, an’ 29. Mai keem denn dat blots vun John Lennon un Paul McCartney inspeelt Stück The Ballad of John and Yoko rut.
Ok, wenn dat persönlich un geschäftlich Differenzen geev, fungen de Beatles an’ 16. April 1969 mit de Upnahmen för en nee Album an. Se hebbt sück dorbi up hör Musik konzentreert un de Arbeitswies vun fröhere Upnahmen bibehollen un so leep Produktschoon relativ hormonisch af. Ünner en spöörboor sentimental Afscheedsstimmung entstunnen Klassiker as Come Together, Golden Slumbers, ''Oh! Darling, Octopus’s Garden (en Kompositschoon vun Ringo Starr) un Here Comes the Sun'' (Harrison). An’ 20. August 1969 weern de Beatles to’n letzten Mal to veert in’t Studio, un twee Daag later funnen in de Tittenhurst Park de letzt gemeensam Fotoupnahmen statt.
Paul un Linda McCartneys eerste Dochter Mary wurr an’ 29. August 1969 in London boren.
De Dreiharbeiten för den Promofilm to de Single Something, de an’ 6. Oktober rutkommen de, un de Upnahm vun en Wiehnachtsplatt för de Fanclubs in’ November gungen all getrennt vunstatten.
HMS Blackwood
HMS Blackwood betekent
The Beatles
De Trennung (1969–1970)
Wieldes sück John Lennon mit sien Fru Yoko Ono in Däänmark uphollen dee, hebbt Paul McCartney, George Harrison un Ringo Starr an’ 3. Januar 1970 in de Abbey Road-Studios an de Harrison-Kompositschoon I Me Mine arbeit. En Dag later hett McCartney sein Stück Let It Be fardig kregen, dat an’ 6. März 1970 as Single verapenlicht wurr. An’ 27. März 1970 keem Ringo Starrs eerst Soloalbum Sentimental Journey rut.
Ahn dat Paul McCartney dat wuss harr John Lennon den Produzenten Phil Spector mit de Afmischen vun de Filmbänder ut Januar 1969 beupdragt. De hett de oorsprünglich Get back-Gedanken mit en eenfacken Upnahmtechnik verännert un de Stücken mit klassisch Begleitung un Gesangsdoppelungen versett. In’ Rahmen vun disse Arbeiten funn an’ 1. April 1970 de letzte Beatles-Upnahmsitzung statt, as Ringo Starr in de Abbey Road-Studios für dree vun de Stücken Slagtüüch-Overdubs inspeelen de. Dat Soundtrack-Album wurr as Let It Be an’ 8. Mai 1970 verapenlicht. De glieknaamig Film fier an’ 20. Mai in London Weltpremiere un wurr en Johr later mit en Oscar för de beste Filmmusik uttekend.
HMS Blackwood
* HMS Blackwood, plaant Schipp von de brietsche Marien (1942),
The Beatles
De Trennung (1969–1970)
An’ 10. April 1970 schick Paul McCartney de britsch Presse en in de Vorab-Exemplaren vun sien eerste Solo-LP McCartney enthollen Interview, in dat he de Trennung vun de Beatles bekannt geev. An’ glieken Dag geev dat denn ok de letzte offiziell Presseerklärung vun de Beatles.
Up de an’ 26. April 1982 verapenlicht Paul McCartney-LP Tug of War is ok dat John-Lennon-Tribut-Stück Here Today. Ringo Starr speel bi Take It Away Slagtüüch. An’ 24. Mai hebbt George Harrison un Ringo Starr de Upföhrung vun de Film The Cooler (mit Starr un McCartney) up dat Filmfestival vun Cannes besöcht. An’ 23. Juni hebbt Paul McCartney un Ringo Starr en gemeensam Konzert vör Liddmaaten vun Fanclubs in de Elstree Film-Studios in Hertfordshire geven.
An’ 25. Oktober 1984 fier de Paul McCartney-Kinofilm Give My Regards to Broad Street in New York Weltpremiere. Film un Soundtrack entstunnen in eng Tosommenarbeit mit Ringo Starr.
In dat Johr 1985 hebbt se sück geschäftlich aber weer wat mehr in’e Wull kregen. An’ 25. Februar wurr Paul McCartney vun George Harrison, Ringo Starr un Yoko Ono verklagt, da he angeblich sien Tantiemen-Quoten an de Beatles-Platten heimlich höher makt harr. An’ 10. August hett Michael Jackson för 47,5 Million Dollar de Rechte an all 251 Lennon/McCartney-Kompositschoonen köfft. Paul McCartney, de ok booden harr, aber verlor, weer entsetzt, wiel Yoko Ono hüm seggt harr, en Angebot vun 5 Million Dollar würr recken.
Af den 26. Februar 1987 wurrn sämtlich Beatles-Alben up CD nee verapenlicht. Dorbi steeg Sgt. Pepper to’n 20-johrigen Jubiläum bit up Rang 3 vun de britsch Hitparade. An’ 5. Juni sünd George Harrison un Ringo Starr gemeensam bi de Prince’s Trust Rock Gala in de Londoner Wembley Arena uptreden. Up de an’ 2. November verapenlicht Harrison-Album Cloud Nine, up dato k de Beatles-Tribut-Song When We Was Fab is, speelt Starr Slagtüüch.
George Harrison un Ringo Starr hebbt an’ 20. Januar 1988 an de Inführung vun de Beatles in de Rock and Roll Hall of Fame in’t New Yorker Waldorf-Astoria-Hotel deelnommen. Paul McCartney keem wegen de immer noch andüernd geschäftlich Differenzen nich. Harrison un Starr hebbt tosommen mit Bob Dylan, Mick Jagger, Bruce Springsteen und Mike Love en All-Star-Konzert geven. An’ 8. März wurrn de Alben Past Masters Vol. 1 & 2 verapenlicht, de en Tosommenfaten vun all Beatles-Singles un EPs enthollen.
An’ 8. November 1989 wurrn de Plattenfirmen EMI un Capitol dorto verurdeelt, 100 Million US-Dollar unbetallt Tantiemen an de Ex-Beatles nahtobetallen. Enn’ vun de Maand hett George Harrison en Presseerklärung afgeven un dorbi seggt, dat sück de Beatles nich weer tosommen finnen, „solange John Lennon tot bleibt“.
In’ April 1990 wurrn veer in de Johren 1983/1984 opdeckte Asteroiden vun de Internatschonale Astronomische Union in Lennon, McCartney, Harrison un Starr umnömmt. An’ 29. Oktober hebbt de Ex-Beatles de Computerfirma Apple wegen Verwendung vun de Naam vun hör Plattenfirma ahn Erlaubnis verklagt. Man hett sück denn aber noch eenigt (ahn dat Gericht in Anspruch to nemmen), nahdem de Computer-Konzern versekert hett, nich in dat Musikgeschäft intostiegen.
De Tiet nah de Trennung (1970–1993)
Nah de Querelen um Let It Be un Paul McCartneys Bekanntgaav vun de Trennung to Untiet, för dorto dat dat dat Verhältnis tüschen hüm un de anner Gruppliddmaaten to’n Anfang vun de 1970er-Johren in’n Dutt weer. Nümms vun de Grupp weer bi de Weltpremiere vun de Film dorbi. John Lennon, de dat Enn’ vun de Beatles in sien Kompositschoon God verarbeidt hett, is in en Interview dorvan utgahn, dat sück de Beatles bold weer tosommenfinnen kunnen. Paul McCartney hett an’ 31. Dezember 1970 de annern Ex-Beatles un Apple vör de Londoner High Court up Beendigung vun de Geschäftsbeziehungen ünnernanner verklagt. He hett den Prozess denn ok an’ 12. März 1971 wunnen.
Ok, wenn se sück trennt harrn, bleven John Lennon, Paul McCartney, George Harrison un Ringo Starr in de 1970er-Jahren in mehr oder weniger eng Kontakt. To en gemeensam Drapen vun all veer keem dat aber nicht mehr.
Blackwood
,, , ,
Pink Floyd
duum|rechts|vun links: Roger Waters, Nick Mason, David Gilmour un Richard Wright
Blackwood
Blackwood betekent
.
Pink Floyd
Pink Floyd is en 1964 grünnd britisch Rockband. Mit hör Musik un de klanglich un visuell Gestalten vun hör Platten un Live-Uptreden, hebbt se, begleit vun grooten kommerziellen Spood, en nich to verwesseln un völlig neeoordigen Stil schafft. Weltwiet wurrn mehr as 300 Million Alben von Pink Floyd verköfft.
John Nicholson
John Nicholson is de Naam von
Pink Floyd
Ünner de Regie vun den Singer un Gitarristen Syd Barrett hörr de Band tonächst to de britisch Psychedelic-Rock-Bewegen. Nah den drogenbedingten Utstieg vun den Frontmann hebbt de verbleeven Liddmaaten en eegenstännigen Stil mit Inflooten ut Progressive Rock, Blues, Jazz un klassisch Musik entwickelt.
John Nicholson
* John Nicholson (1765–1820), US-amerikaanschen Politiker,
Pink Floyd
Nah en letzt gemeensam Upträe 2005 un den Dood vun de Keyboarder Richard Wright 2008 sünd tokünftige Aktivitäten vun de verbleeven Liddmaaten David Gilmour un Nick Mason as Pink Floyd wietgahn unwohrschienlich. Dat letzt Studioalbum vun de Band mit begliedend Tour wurr all 1994 upnommen.
Mount Russell
Mount Russell betekent
Maria Ritter
Maria Ritter is de Naam von
* Maria Ritter (1899–1976), poolsche Malerin,
Verwaltungsgemeenschop Illerwinkel
De Verwaltungsgemeenschop Illerwinkel in’n Landkreis Unterallgäu, Swaben, Bayern, besteiht siet de Rebeedsreform in Bayern an’n 1. Mai 1978. To ehr höört de Gemenen:
Seet von de Verwaltungsgemeenschop is Legau.
Manfred Ritter
Manfred Ritter is de Naam von
* Manfred Ritter (1931–2009), düütschen Verbandsfunkschonär,
The Beatles
De Tiet nah de Trennung (1970–1993)
John Lennon schreev un produzeer för Ringo Starr de sien Stücke I’m the Greatest (1973), Goodnight Vienna (1974) un Cookin’ (1976). Paul McCartney hett Starr musiakalsch bi de Upnahmen to You’re Sixteen un Six O’Clock (1973) un Pure Gold (1976) hulpen. George Harrison hett 1971 mit Lennon an de LP Imagine un mit Starr an Ringo (1973) un Ringo’s Rotogravure (1976) arbeidt. Ringo Starr sülvst weer up mehrere Solo-Alben vun sien ehmalge Kollegen vertreden, dorünner John Lennon/Plastic Ono Band (Lennon 1970), All Things Must Pass (Harrison 1970) un Living in the Material World (Harrison 1973).
Dat Verhältnis tüschen John Lennon un Paul McCartney bleev aber schlecht. McCartney hett sien ehmaligen Partner 1971 up eenig Stücken vun sien Album Ram persönlich angrepen. Lennon konter dorgegen mit sien wöst Kompositschoon How Do You Sleep?. Eerst 1972 hebbt se sück verdragen. De enge Früendschap ut de Anfangstieden geev dat aber nich mehr.
An 12. Mai 1971 hebbt Paul McCartney un Ringo Starr de Hochtiet vun Mick Jagger un Bianca Morena de Macías in Saint-Tropez besöcht. Starr speel an’ 1. August upGeorge Harrisons Konzert für Bangladesch in de New Yorker Madison Square Garden.
1972 hebbt Ringo Starr, George Harrison un John Lennon tosommen mit Klaus Voormann (Bass) un Billy Preston (Örgel) den Titel I’m the Greatest upnommen. Rutkommen is dat Leed 1973 up dat Solo-Album Ringo.
In’ März vun dat folgend Johr nehmen de dree an en Geschäftsbesprechung vun Capitol Records in New York deel. An’ 2. April 1973 wurrn de bannig spoodriek Greatest-Hits-Alben The Beatles 1962–1966 und The Beatles 1967–1970, ok bekannt as „Rotes“ un „Blaues Album“, verapenlicht. In’ Harvst hett Ringo Starr dat Anwesen Tittenhurst Park vun John Lennon, de mit Ono nah New York trucken weer, köfft. An’ 2. November hebbt Lennon, Harrison un Starr hör Ex-Manager Allen Klein wegen Ünnerslahn vun Tantiemen verklagt un en Johr later ok den Prozess wunnen.
De ehmalige Roadie un eng Beatles-Früend Mal Evans wurr an’ 4. Januar 1976 in Los Angeles vun de Polizei doodschaaten. An’ 26. Januar leep de Beatles-Plattenverdrag mit der EMI endgültig ut. Nah en Wedderverapenlichung vun all Beatles-Singles in Grootbritannien weer de Grupp in’ April mit 23 Songs in de Top-100-Charts vertreden. An’ 24. April, en paar Week, nahdem den Beatles en söbenstellig Summ för en Tosommenkommen anboden wurrn weer, weer Paul MacCartney bi John Lennon in de sien Wahnung in dat New Yorker Dakota-Haus to Gast. Abends hebbt se sück tosommen de NBC-TV-Sendung Saturday Night Live ankeken, as Moderator Lorne Michaels den Beatles „den tariflichen Mindestlohn“ (ca. 1000 US-Dollar) anbot, wenn se noch vörbikommen deen, ehrdat de Show toenn gahn dee. De beid hullen de Idee för „cool“, sünd aber denn doch nich hengahn. En Dag later keem McCartney nochmol up Besök, wurr aber von Lennon all an de Döör abwiest. Dat weer dat letzte Mal, dat sück de beid Musikers drapen hebbt.
An’ 2. Mai 1977 wurr de Mitsnitt vun dat letzte Beatles-Konzerts in de Hamborger Star-Club van 1962 up en Album verapenlicht. Veer Daag later folg de LP The Beatles at the Hollywood Bowl, de Live-Upahmen ut de Johren 1964/1965 enthollt.
De Beatles-Parodie The Rutles – All You Need Is Cash (u. a. mit George Harrison, Eric Idle, Bill Murray, Dan Aykroyd un John Belushi) fier an’ 22. März 1978 up NBC Premiere.
An’ 19. Mai 1979 hebbt Paul McCartney, George Harrison un Ringo Starr de Hochtiet vun Eric Clapton un Harrisons Ex-Frau Pattie Boyd in Ewhurst (Surrey) besöcht. Bi de Fier hebbt de dree Ex-Beatles en Överraschungskonzert mit mehreren Rock-’n’-Roll-Klassikern spellt. Paul McCartney wurr an’ 24. Oktober in London as „spoodriekst Komponist vun all Tieden“ vun dat Guinness-Buch der Rekorde mit en Rhodium-Schallplatt uttekend.
John Lennon un George Harrison hebbt an’ 28. September 1980 en Upföhrung vun de Comedy-Trupp Monty Python in de Hollywood Bowl besöcht. An’ 28. November stimm Lennon mit sien Ünnerschrift en eidesstattlichen Erklärung to, de en eenmalig Beatles-Konzert as Werbekampagne för den planten Dokumentarfilm The Long and Winding Road vörsehn dee, to. Aber dorto keem dat nich.
An’ 8. Dezember 1980 wurr John Lennon, de jüst mit dat Album Double Fantasy sien muskaalsch Comeback fiert harr, vör sien Huss in New York vun de psychisch stört Fan Mark David Chapman dood schaaten.
As Ringo Starr an’ 27. April 1981 de Schauspelerin Barbara Bach in London heiraadt hett, hörrn ok Paul un Linda McCartney as ok George un Olivia Harrison to de 70 Gasten. Bi de Fier sünd McCartney, Harrison un Starr mit Harry Nilsson un Ray Cooper as All-Star-Band uptreden. An’ 11. Mai hett George Harrison de John Lennon-Tribut-Single All Those Years Ago verapenlicht, de muskaalsche Bidrääg vun Paul McCartney un Ringo Starr enthollen de. Up Starrs Album Stop and Smell the Roses van 27. Oktober weern ok twee McCartney- un Harrison-Kompositschonen.
Anthology (1994–2001)
All in de Johren 1970 un 1980 harr dat Pläne för en groot anleggt TV-Dokumentatschoon ünner de Arbeitstitel The Long and Winding Road geven, bi de Neil Aspinall de Historie vun de Beatles uparbeiten soll. Kört vör de Dood vun John Lennon weern de Verhandlungen all meest in dröög Dööker, de veer harrn sogor as Deel vun de Werbekampagne för en Live-Uptreden toseggt. In’ Oktober 1987 hebbt se sück denn up dat Projekt The Beatles Anthology eenigt, wat neben de Feernsehproduktschoon un en Book ok dree Alben un dree nee Singles vörsehn de. Ünner de Regie vun Geoff Wonfor fungen in’ Mai 1992 de Dreiharbeiten för de upwendig Dokumentatschoon, in de de Ex-Beatles in stünnlang Interviews, de mit Originalton- un -filmupnahmen ünnersett sünd, hör eegen Geschicht to vertellen. Neben Kommentare vun de eng Vertrooten George Martin, Neil Aspinall un Derek Taylor wurrn ok Archiv-Zitate vn John Lennon inföögt.
An’ 19. Januar 1994 wurr John Lennon posthum in Anwesenheit vun Paul McCartney un Yoko Ono in’t New Yorker Waldorf-Astoria-Hotel as Solo-Interpret in de Rock and Roll Hall of Fame upnommen. Up de denn folgend Pressekonferenz hett McCartney de Gerüchte um en bevörstahnd Beatles-Reunion bestätigt. Ono övergeev hüm veer vun Lennon in de 1970er-Johren anfertigt Demobänder, de bit dato unverapenlicht Stücken enthollen deen.
duum|[[Paul McCartney in dat Johr 2004]] Paul McCartney, George Harrison un Ringo Starr fungen an’ 11. Februar 1994 in McCartneys Heimstudio in Peasmarsh (Sussex) mit de Upnahmen für de eerste nee Beatles-Single siet 25 Jahren an. Ünner de Produktschoon vun Jeff Lynne wurrn dorbi de nee inspeelt Gesangs- un Instrumental-Spuren mit Hülp modernster Technik den digital sauber makt Free as a Bird-Demoband vun John Lennon tofögt.
En Quersnitt vun Beatles-Rundfunkaufnahmen ut de Johren 1963 bit 1965 wurr an’ 30. November 1994 up dat Dübbel-Album Live at the BBC verapenlicht, dat an de Spitz vun de britsch Hitparade keem. Ringo Starrs Ex-Fru Maureen Cox is an’ 30. Dezember mit 48 Johren in Los Angeles an de Folgen vun Leukämie-Knakentransplantatschoon storven.
An’ 6. Februar 1995 nehm de Grupp in Peasmarsh de Arbeit för hör tweet nee Single Real Love up. Dat weer ditmal problematischer, wiel de Tonqualität vun dat Demoband katastrophal weer. Anner nee Stücken Now and Then un Grow Old with Me, hebbt se nich mehr upnommen, wiel se verscheeden Meenungen weern
In Anwesenheit vun George Martin fungen de Beatles an’ 22. Mai 1995 in de Londoner Abbey-Road-Studios mit de Utwahl und at Afmischen vun Musikstücken für de plaant dree Anthology-Alben an, de so nömmt Outtakes un bit jetzt nicht verapenlicht Stücken beinhollen sullen. De langjohrig Früend Klaus Voormann wurr mit de Covergestaltung beupdragt. In Oktober un November weern de Dreiharbeiten för de Video-Clips to Free as a Bird un Real Love.
Vondenhoff
Vondenhoff is de Familiennaam von
The Beatles
Anthology (1994–2001)
Begleidt vun en monströös Werbekampagne fier an’ 19. November 1995 de eerste Deel vun de fievstündig Dokumentatschoon The Beatles Anthology in’t US-Feernsehen Weltpremiere. Twee Daag later wurr dat Düppel-Album Anthology 1 mit Titeln ut de Johren 1958 bit 1964 verapenlicht. Dat keem up Platz 1 vun de US-Hitparade. An’ 4. Dezember keem de Single Free as a Bird in de Läden, de aber man blots up den tweeten Platz achter Michael Jacksons Earth Song keem.
An’ 4. März 1996 keem de tweete Comeback-Single Real Love rut, de aber vun de BBC-Rundfunk wegen „tontechnischer Gründe“ nich speelt wurr. Anthology 2 (mit Titeln van 1965 bit 1968) keem an’ 18. März rut un keem in de USA un Grootbritannien jeweils up Platz 1 vun de Hitlisten. De Beatles-Produzent George Martin wurr an’ 15. Juni to’n Ridder slahn. An’ 7. Oktober keem Anthology up en achtdeelig Video-Box rut.
An’ 17. Oktober 1996 hebbt McCartney, Harrison un Starr bekannt geven, dat dat kien wietere gemeensam Upnahmen geven deiht. Dat an’ 28. Oktober verapenlich Düppel-Album Anthology 3 (mit Titeln van 1968 bit 1970) keem ok up Rang 1 vun de US-Hitlisten. De Beatles sünd dormit de eenzig Grupp, de tweemal innerhalv vun twalv Maan dree Mal an de Spitz vun de US-LP-Hitparade. För de dreedeelig Anthology hebbt se all tosommen 15 Multi-Platin-Schallplatten un dree Grammy Awards kreegen.
An’ 11. März 1997 wurr Paul McCartney in de Londoner Buckingham Palace vun Königin Elisabeth II. to’n Ridder slahn. Twee Maand later hett he dat Album Flaming Pie (nömmt nah Lennons Vertellsels to dat Entstahn vun de Naam „Beatles“) verapenlicht, mit muskaalisch Bidrääg vun Ringo Starr. McCartney revancheer sück en Johr later bi de sien CD Vertical Man. An’ 14. Oktober hebbt de beid Ex-Beatles tosommen de Weltpremiere vun McCartneys Orchesterwark Standing Stone in de Royal Albert Hall besöcht.
Saracevic
Saracevic is de Familiennaam von
Vonderach
Vonderach is de Familiennaam von
The Beatles
Anthology (1994–2001)
In’ Mai 1998 klagten Paul McCartney, George Harrison un Ringo Starr tegen en Plattenfirma, de de Mitschnitt vun en Star-Club-Konzert vun de Beatles up CD verapenlicht harr. An’ 8. Juni nehmen McCartney, Harrison un Starr in London an de Truuerfier för Linda McCartney deel, de an’ 17. April in Tucson (Arizona) an Bostkrebs storven weer. An’ 28. Dezember wurrn de Beatles mit en Steern up den Hollywood Walk of Fame verewigt.
An’ 14. September 1999 wurr de digital restaureert Tekentrickfilm Yellow Submarine up DVD verapenlicht. To glieker Tiet keem ok en nee tosommenstellt un afmischt Soundtrack-Album rut. To’n Enn’ vun dat Johr wurrn de Beatles in en Umfraag ünner 600.000 britsch Börger to de Bedüüdenst Künstlers un to de Best Musikgrupp vun dat 20. Johrhunnert wählt. Sgt. Pepper’s wunn de Wahl to dat Best Album.
An’ 30. Dezember wurr George Harrison bi een Messt-Attentat in sien Villa in Henley-on-Thames in de Bost verletzt.
George Harrison un Ringo Starr weern an’ 17. September 2000 bi en Party vun de Formel 1-Pilot Damon Hill in Hambledon (Surrey) as Gast, wo se tosommen mit Leo Sayer en lütt Konzert geven. An’ 5. Oktober keem dat Book The Beatles Anthology mit de Afschriften vun de Interviews för de glieknaamig Feernsehdokumentatschoon rut. Mit dat an’ 17. November verapenlicht Greatest Hits-Album 1 sünd de Beatles nochmal in 34 Länner (u. a. in Düütschland, Grootbritannien un de USA) up Platz 1 vun de Charts land. De bestverköfft CD vun dat Johr verköff sück bit to dat Johr 2006 över 24 Million mal.
All in August/September 1997 harr sück George Harrison, nahdem se hüm en swollen Lymphknütt rutnommen harrn, in London en Radium-Strahlentherapie makt. In’ Januar 1998 keem en Behandlung in de renommeert Mayo Clinic vun Rochester (Minnesota) dorto. An’ 21. März 2001 wurr Harrison mit Verdacht up Lungenkrebs nochmols in’t Krankenhuus inleefert. Dor hett man hüm denn en Krebsgeschwür rutopereert. Paul McCartney hett sien Ex-Kollegen an’ 8. Mai in sien Erholungsurlaubs in de Toskana besöcht. Man blots en Week later hebbt de Dokters vun de Krebsklinik vun Bellinzona en swoor Hirntumor bi hüm funnen. Dat letzte Drapen vun Paul McCartney, George Harrison un Ringo Starr funn an’ 12. November in dat University Hospital vun Staten Island (New York) statt, wo Harrison mit en stark Chemotherapie behannelt wurr. Nützt hett hüm dat ok nichts mehr. An’ 29. November 2001 is George Harrison mit 58 Johren in Los Angeles (Kalifornien) storven.
Entwicklung siet 2002
Paul McCartney un Gerry & The Pacemakers sünd an’ 24. Februar 2002 bi en Gedenkkonzert för George Harrison in’t Empire Theatre vun Liverpool uptreden. In’ Juli vun dat sülvig Johr hebbt de beid Ex-Beatles McCartney un Starr mit George Martin an en Gedenkveranstaltung för Harrison in de sien in Henley-on-Thames deelnommen. An’ 29. November wurr in de Londoner Royal Albert Hall dat Concert for George veranstalt. Mit dorbi weern neben Paul McCartney un Ringo Starr u. a. Eric Clapton, Tom Petty, Jeff Lynne, Billy Preston un de Kummedie-Grupp Monty Python.
Up dat an’ 25. März 2003 verapenlicht Ringo-Starr-Album Ringo Rama is dat George-Harrison-Tribut Never Without You. De Beatles-Anthology-Dokumentatschon keem an’ 31. März in en 5er-DVD-Set rut. An’ 24. September hebbt Paul McCartney, Ringo Starr un Yoko Ono en Vöraf-Premiere vun de Film Concert for George in de Warner Brothers-Studios vun Burbank (Kalifornien) besöcht. An’ 17. November keem ünner de Titel Let It Be… Naked en „Roh-Version“ vun dat Beatles-Albums ut 1970 rut.