cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eenhoorn (Steernbild)
Messier- un NGC-Objekten
NGC 2264 is ok ruchweg 3.00 Lichtjohren wiet weg. Dat Objekt is en apenen Steernhopen, de wegen sien Dreeecksform ok as Wiehnachtsboom-Steernhopen betekent warrt. De Steerns warrt vun en Gasnevel ümgeven, in den sik düstere Wulken ut Stoff un Gas befinnt. Een vun de Düsterwulken warrt wegen sien Form Konusnevel nöömt.
NGC 2301 hett en Afstand vun 2.500 Lichtjohren. Den Steernhopen kann een blots mit en Teleskop oplösen
NGC 2324 is en Steernhopen ruchweg 15.000 Lichtjohren wiet weg. In gröttere Teleskopen kann een en Veeltall vun enkelten Steerns sehn.
Dwang
Dwang betekent
Andrei Kusmin
Andrei Kusmin is de Naam von
* Andrei Eduardowitsch Kusmin (* 1981), russ’schen Ieshockeyspeler,
Buck Mountain
Buck Mountain betekent
Kiek ok bi: Buck Peak.
La Villedieu
La Villedieu betekent
Voosen
Voosen is de Familiennaam von
Kiek ok bi: Vosen, Fosen.
Günter Schröder
Günter Schröder is de Naam von
* Günter Schröder (* 1929), düütschen Agrarwetenschopper,
Kiek ok bi: Günther Schröder.
Kirkeby Sogn
Kirkeby Sogn is en däänsch Kaspel (däänsch sogn) von de Däänsche Volkskark. Dat liggt in de Proovstie Svendborg von dat Bisdom Fünen. De Kark von dat Kaspel is de Kirkeby Kirke in’n Oort Kirkeby. De Kaspels sünd in Däänmark gliektiedig för de amtliche Statistik ok Ünnerdelen von de Kommunen (LAU-2), bi Kirkeby Sogn also von de Kommun Svendborg.
(650) Amalasuntha
(650) Amalasuntha is en Asteroid ut den Hööftgördel, de an’n 4. Oktober 1907 vun den düütschen Astronom August Kopff in Heidelbarg opdeckt worrn is.
Kirkeby Sogn
Historie
Dat Kaspel leeg bet to de Kommunaalreform 1970 in de Harr Sunds Herred von dat Amt Svendborg un denn von 1970 bet 2006 in de Kommun Egebjerg in dat Amt Fünen. Mit de Kommunaalreform an’n 1. Januar 2007 is dat Kaspel Deel von de Kommun Svendborg in de Region Süüddäänmark worrn.
Günter Schulz
Günter Schulz is de Naam von
* Günter Schulz (1928–2008), düütschen Radrennfohrer,
Kiek ok bi: Günter Schultz, Günther Schulz, Günter Schulze, Günther Schulze.
(650) Amalasuntha
De Asteroid hett sien Naam vun de ostgootschen Königsche Amalasuntha, Dochter vun Theoderik den Groten.
Kiek ok
List vun de Asteroiden
Wolfgang Seeger
Wolfgang Seeger is de Naam von
* Wolfgang Seeger (1929–2018), düütschen Neurochirurg,
Bruchhausen
Bruchhausen betekent
Karl Mertens
Karl Mertens is de Naam von
Günter Schöneberg
Günter Schöneberg is de Naam von
Karl Mertens
* Karl von Mertens (1803–1874), öösterriekschen Feldtüügmeester,
Günter Schöneberg
* Günter Schöneberg (1925–2001), düütschen Feernschachspeler,
Karl Mertens
Kiek ok bi: Carl Mertens.
Bruchhausen
Dat is ok de hoochdüütsche Naam von
Bruchhausen is de Familiennaam von
Isidor Gunsberg
Isidor Arthur Gunsberg (* 2. November 1854 in Pest, Kaiserdom Öösterriek; † 2. Mai 1930 in London) weer en bedüüden engelsch Schachspeler vun jöödsch-ungarsch Herkunft.
As Gunsberg sien jöödsch Öllern 1863 utwannern deen, keem he in dat Öller vun negen Johren nah England. Dree Johr later hett he sien Vader up en Geschäftsreis nah Paris begleit. Hier sörg he in dat Café de la Régence för Upsehn. Mit 25 Johren hett he sück dorto entslooten, sien lehrt Berop as Koopmann uptogeven un Schachprofi to wurrn.
Tonächst hett he mit Charles Godfrey Gumpel tosommen arbeit, de en Schachautomaten mit Naam Mephisto entwickelt harr. Gunsberg weer lütt an Gestalt un kunn sück somit in den Schachautomaten versteeken. De Speelstärkt van den Automaten wurr bald bekannt.
In de 1880er Johren kunn he de Turniere in Hamborg 1885 (vör Joseph Henry Blackburne), London 1885, Bradford 1888 (vör George Henry Mackenzie un Curt von Bardeleben) un London 1888 winnen. In dat Turnier vun New York 1889, bi dat 20 Deelnehmer düppelrundig spelen deen, wurr he Dart achter Michail Tschigorin un Miksa Weiß aber vör Blackburne, Amos Burn, Samuel Lipschütz, James Mason usw. un wunn todem en Pries för sien Partie gegen Mason.
Ok in Tweekämpen weer he spoodriek: 1886 wunn he gegen Henry E. Bird (5:1 bi dree Remisen), 1887 gegen Joseph Henry Blackburne (5:2 bi söss Remisen). 1890 hett he dat schafft, en Wettkamp in Havanna gegen den starken russischen Speler Michail Tschigorin unentscheeden to hollen (9:9 bi 5 Remisen).
Sien Erfolge hemm dorto führt, dat he de Mögelkeit kreeg, den amteeren Schachweltmeester Wilhelm Steinitz heruttofordern. De Wettkamp funn van‘ 9. Dezember 1890 bit to’n 22. Januar 1891 in New York statt un gung nah harten Kamp mit en 8,5:10,5-Nedderlaag (veer Siege, söss Nedderlagen un negen Remis) to Enn‘.
Gunsberg nehm dornah noch an mehreren bedüüden Turnieren deel, wobi sien best Platzeeren de mit Mason deelt tweet Platz achter Richard Teichmann in London 1900 weer. De letzt bericht Turnierdeelnahm weer in Chester 1914, wo Gunsberg up den darten Platz keem.
Seeger
Seeger is de Familiennaam von
Isidor Gunsberg
He weer ok Schachjournalist un schreev för mehrere Zeitungen, so dat he nich blots up Priesgeld ut Turnieren anwiest weer. He hett ok sülvst Turniere organiseert, to’n Bispeel in Ostende 1906, un jung Talente fördert.
Gunsberg gull as wesselhaft un unstetig, sowohl in sien Speel as ok in sien Leven. Alexander Aljechin schreev 1930 in en Nahroop över Gunsberg, dat de kien besünners origineller, dorför aber flexibler Speler ween weer, de sück bannig good up dat Utnutzen van Swaakheiten van sien Gegner verstahn harr. Sien best Historsch Elo-Tall weer 2744 in‘ Juli 1889.
Seeger
,, , , ,.
Kiek ok bi: Seger, Saeger, Säger, Seegers, Seager, Sieger.
Dayton Township
Dayton Township betekent
Giuseppe Fossati
Giuseppe Fossati is de Naam von
* Giuseppe Fossati (1759–1810), Swiezer Översetter un Jurist,
Guthrie
Guthrie betekent
Kiek ok bi: Guthrie County, Guthrie Township.
Dannhorst
Dannhorst betekent
Dat is ok de hoochdüütsche Naam von
Sülverbarg
De Sülverbarg is mit 74 m över NN de höögste Barg in de Wingst (Gemeen Wingst, Landkreis Cuxhoben). De Fahlbarg is wat lütter, reckt aver mit sien Utkiektoorn wat höger. De Noordspoorn von’n Sülverbarg is de Gretenbarg.
Buck Peak
Buck Peak betekent
Sülverbarg
Naam
En ole Saag seggt:
Buck Peak
Kiek ok bi: Buck Mountain.
Sülverbarg
Naam
Vör lange Tied schall en Famielj von Riesen in de Wingst leevt hebben. De Moder hett Grete heten un harr en smucken lütten Barg mit Holt dor op besünners geern. De Barg hett dorüm denn den Naam Gretenbarg kregen.
Klaus Mertens
Klaus Mertens is de Naam von
* Klaus Mertens (1929–2003), düütschen Schauspeler,
Kiek ok bi: Klaus Mertes.
Landet Sogn (Kommun Svendborg)
Landet Sogn is en däänsch Kaspel (däänsch sogn) von de Däänsche Volkskark. Dat liggt in de Proovstie Svendborg von dat Bisdom Fünen. De Kark von dat Kaspel is de Sankt Jørgens Kirke in’n Oort Landet. De Kaspels sünd in Däänmark gliektiedig för de amtliche Statistik ok Ünnerdelen von de Kommunen (LAU-2), bi Landet Sogn also von de Kommun Svendborg.
Historie
Dat Kaspel leeg bet to de Kommunaalreform 1970 in de Harr Sunds Herred von dat Amt Svendborg un denn von 1970 bet 2006 in de ole Kommun Svendborg in dat Amt Fünen. Mit de Kommunaalreform an’n 1. Januar 2007 is dat Kaspel Deel von de ne’e Kommun Svendborg in de Region Süüddäänmark worrn.
Dvornik
Dvornik oder Dvorník is de Familiennaam von
Union County (Iowa)
Union County is en Kreis (County) in’n US-Bundsstaat Iowa. He hett 12.534 Inwahners (Stand Zensus 2010) op en Rebeet vun 1.098 km². De Sitt vun de Verwalten is in Creston.
Historie
De Kreis is an’n 15. Januar 1851 grünnt worrn.
Demografie
Vun de 12.309 Inwahners bi’n Zensus vun 2000 harrn 6.425 Minschen Arbeit. Dat Inkamen je Kopp vun de hele Inwahnertall weer 16.690 US-Dollar. 7.284 Minschen hebbt op de Highschool ’n Afsluss maakt, ’n Afsluss an’e Universität, de ’n Bachelor-Afsluss oder noch höger weer, hebbt 1.228 Minschen maakt. 11,15 % vun de Inwahners leven 2000 ünner de Inkamensgrenz to de Armoot.
2,70 % hebbt 2000 tohuus ’n annere Spraak as Engelsch snackt un 0,92 % vun de Inwahners sünd buten de USA boren worrn.
Vun de Vöröllern her sünd 98,44 % vun de Minschen Witte, 0,23 % Swarte, 0,25 % stammt ut Asien un 0,17 % sünd Nakamen vun Indianers. 0,32 % hebbt sik sülven to noch annere Gruppen torekent. 0,58 % hebbt angeven, dat se Vörfohren vun ünnerscheedliche Afstammung hebbt. As Nakamen vun Lüüd ut Latienamerika hebbt sik 1,02 % vun de Lüüd ansehn.
Decatur Township
Decatur Township betekent
Insatzgruppen-Prozess
miniatur|[[Otto Ohlendorf während de Utsaag to sien Person bi de Insatzgruppenprozess an‘ 9. Oktober 1947]] De Insatzgruppen-Prozess weer de neegente vun twalf Nürnbarger Nahfolgeprozessen. He wurr van‘ 15. September 1947 bit to‘n 10. April 1948 in‘ Schwurgerichtssaal 600 vun den Nürnbarger Justizpalast dörführt. Dor harr ok all de Nürnbarger Hööftkriegsverbrekerprozess vör dat International Military Tribunal (IMT) stattfunnen. In‘ Gegensatz to de Hööftkriegsverbrekerprozess funn de Insatzgruppen-Prozess vör en amerikaansch Militärgericht (Nuremberg Military Tribunal, NMT) statt, dat geev kien Veermächte-Kontroll. Offiziell wurr de Fall as "The United States of America against Otto Ohlendorf, et al; in düütsch: Die Vereinigten Staaten von Amerika gegen Otto Ohlendorf und andere" betekent.
Anklaagt weern 24 ehmalige SS-Führer, de as Kommandeure vun de Insatzgruppen vun de Sekerheitspolizei un vun den SD de Verantwortung för de Verbreken vun de Insatzgruppen in de besett Sowjetunion drogen. De Insatzgruppen kreegen för Beginn vun den Krieg tegen de Sowjetunion den Updrag, Sowjetfunktionäre un de „jöödsch Intelligenz“ vun de Sowjetunion umtobringen. Binnerhalv vun de eerst dree Maand vun den Krieg tegen de Sowjetunion eskaleer de Mordtätigkeit vun de Insatzgruppen in‘ Oosten, so dat spätestens Anfang Oktober 1941 ahn Ünnerscheed jöödsch Mannlüüd, Fruen, Kinner un old Minschen doodschaaten wurrn. Ok versprengt Kriegsgefangene, „Taters“, Psychiatriepatienten un Geiseln ut de Zivilbevölkerung hörrn to de Opfern de Insatzgruppen. De Antall an Opfern de vun de Insatzgruppen van Juni 1941 bit 1943 in de in de Sowjetunion umbrocht wurrn sünd, wurrd up mindst 600.000, nah anner Angaven up mehr as een Million Minschen geschätzt. De Anklaag gung up Basis vun de Insatzgruppen-Meldungen van mehr as een Million Opfer ut.
Insatzgruppen in‘ Krieg tegen de Sowjetunion (1941–1943)
All an‘ 13. März 1941, etwa dree Maand vör den Överfall vun dat Düütsch Riek up de Sowjetunion, hett de Bass vun dat Riekssekerheitshööftamt (RSHA) Reinhard Heydrich den Generalquartiermeester vun de Wehrmacht Eduard Wagner över de Verwennen vun Insatzgruppen in Toog vun dat „Ünnernehmen Barbarossa“ informeert. Hitler sülvst harr tovör den Riekssführer SS Heinrich Himmler mit de Ümsetten vun de „Sünnermaßnahmen“ während dat Ünnernehmen Barbarossa betraut:
„Im Operationsgebiet des Heeres erhält der Reichsführer SS zur Vorbereitung der politischen Verwaltung Sonderaufgaben im Auftrage des Führers, die sich aus dem endgültig auszutragenden Kampf zweier entgegengesetzter Systeme ergeben. Im Rahmen dieser Aufgaben handelt der Reichsführer SS selbstständig und in eigener Verantwortung. […] Der Reichsführer SS sorgt dafür, dass bei Durchführung seiner Aufgaben die Operationen nicht gestört werden. Näheres regelt das OKH mit dem Reichsführer SS unmittelbar.|ref= }}
Heydrich, as Stellvertreder vun Himmler, un de Böverbefehlshaber vun dat OKH Walther von Brauchitsch hebbt denn nah Verhandlungen folgendes fastleggt: De Wehrmacht sull de Insatzgruppen logistisch unterstütten un de Insatzgruppen sullen eegenverantwoortlich sekerheitspolitisch Sünnerupgaaven in dat rückwärtig Heeresrebeet wohrnehmen. Disse Upgaaven sullen de Sekerung vun wichtig Dokumenten vun staatsfeindlich Organisatschonen, de Verhaftung vun wichtig Eenzelpersonen as ok dat Erkunden vun „staatsfeindlicher Bestrebungen“ umfaaten.
miniatur|Vörmarsch vun de Insatzgruppen in‘ Krieg tegen de Sowjetunion (1941) För de Insatzgruppen wurrn etwa 3000 geeignet Liddmaaten vun dat RSHA un vun de Waffen-SS anwurben un in‘ Mai 1941 in dat sassisch Pretzsch versammelt. En allgemeen „Judentötungsbefehl“ geev dat to disse Tietpunkt noch nich, völmehr entwickel sück de Befehlsgevung dorto so nah un nah. In‘ Juni/Juli 1941 sull dat tonächst Upgaav vun de Insatzgruppen ween, de „jöödsch-bolschewistisch Intelligenzschicht“ un Wedderstandskämper in de besett Rebeeden ümtobringen as ok de einheimisch Bevölkerung bi antijöödsch Pogromen to ünnerstütten. Eerst in‘ August/September 1941 geev dat en allgemeen „Judentötungsbefehl“ an de Führer vun de Insatzgruppen. Insgesamt wurrn veer Insatzgruppen bild, de sück wedderum in Insatz oder Sünnerkommandos gleedern deen:
An‘ 23. Juni 1941, een Tag nah de Överfall up de Sowjetunion, sünd de Insatzgruppen de Wehrmacht upfolgt. De Kommandos vun de Insatzgruppen hebbt, deelwies mit Angehörigen vun de oortsansässig Polizei un in‘ Beisein bzw. sogor ünner Hülp vun de Bevölkerung, Massaker an de inheimisch Jöden, „Taters“, Kriegsgefangenen as ok kommunistischen Funktschonären anricht. De Opfer, dorünner Fruen, Kinner un old Lüüd, wurrn hööftsächlich dör Doodscheeten in Schluchten, Grooven oder Steenbröök in Gruppen umbrocht. Disse Massendoodscheeten hebbt bi völ Angehörigen vun de Insatzgruppen to psychisch Utnahmeerscheinungen führt, de ok dör den tolereerten erheblichen Alkoholkonsum nich minner wurrn. Se hebbt denn dorum tosätzlich Gaswagen insett, in de middels Utpuffgasen af Enn‘ 1941 de gröttstendeels jöödschen Opfer umbrocht wurrn sünd. Bekanntheit hett insbesünnere dat Massaker in de Schlucht Babi Yar erlangt, bi dat an‘ 29. un 30. September 1941 över 33.000 Jöden umbrocht wurrn. To’n Johreswessel 1941/42 hebbt de Insatzgruppen folgend Tallen to de dood makt Jöden meld: Insatzgrupp A 249.420, Insatzgrupp B 45.467, Insatzgrupp C 95.000, Insatzgruppe D 92.000. En Wehrmachtsangehöriger wurr Tüüch vun Doodscheeten un hett nah Kriegsenn‘ bericht:
Zitat: Unter anderem lag in dem Grab ein alter Mann mit einem weißen Vollbart, der über seinem linken Arm noch ein kleines Spazierstöckchen hängen hatte. Da dieser Mann noch durch seine stoßweise Atemtätigkeit Lebenszeichen von sich gab, ersuchte ich einen der Polizisten, ihn endgültig zu töten, worauf dieser mit lachender Miene sagte: ‚Dem habe ich schon siebenmal was in den Bauch gejagt, der krepiert schon von alleine.‘|ref=
Nah dat Insetten vun en düütsch Zivilverwaltung in de besett sowjetisch Rebeeden wurrn dör Eenheiten vun de Ordnungspolizei, Waffen-SS un so nömmt inheimisch Hilfswilliger, de de insett Höögeren SS- un Polizeiführern ünnerstunnen, wiedere Massenmorde an Jöden begahn. Insgesamt fielen mindestens 600.000 und möglicherweise über 1.000.000 Menschen diesen Mordaktionen zum Opfer.De Sünnerkommandos vun de Aktschoon 1005 ünner de Leitung vun Paul Blobel mussen af Sömmer 1943 de verscharrt Lieken vun de Ermordeten exhumeeren un dornah verbrennen, um de Sporen vun disse Verbreken wegtomaken.
Otto Ohlendorf as Tüüg (1945–1946)
Otto Ohlendorf weer as SS-Brigadeführer un Kommandeur vun de Insatzgrupp D een vun de dree hööchstrangigen Anklaagten in den Innsatzgruppen-Prozess. Blots Jost un Naumann weern hüm in Deenstgrad un Deenststellung ebenbördig, aber Ohlendorf weer ok disse beid Mitanklaagten in Saken Intellekt, Uptreden un Utstrahlung wiet överleegen. So würr Ohlendorf up Sieden vun de Anklaagten in‘ Middelpunkt vun dat Verfohren stahn, de offiziell Beteken weer dorum ok The United States of America against Otto Ohlendorf, et al.. Bevör ok blots de Vöröverleggen to en Insatzgruppen-Prozess stattfunn, hett Ohlendorf all Tüügnis över de Struktur, Befehlen un Insatzen vun de Insatzgruppen afleggt: eerst as Kriegsgefangener vun de Engländer un denn as Tüüg vun de Anklaag in den Nürnbarger Hööftkriegsverbrekerprozess. Ahn de Angaaven vun Ohlendorf harr de Insatzgruppen-Prozess woll nich stattfunnen, wiel se den Anstööt to de Erweiterung un Fokussierung vun den Nahfolgeprozesses geven hebbt. De amerikaansch Ankläger Whitney Harris hett över Ohlendorf seggt, dat de „den Einsatzgruppen-Prozess geschaffen (hat)“.
Ohlendorf harr in‘ Juli 1942 da Kommando vun de Insatzgrupp D an Walther Bierkamp afbgeven un weer nah Berlin to dat Riekssekerheitshööftamt torüchkehrt, wo he weer de Leitung vun dat SD-Inland (Amt III) övernehm. Dorneben weer he för dat Riekswertschapsministerium tätig. Bi Kriegsenn‘ hull sück Ohlendorf mit de Regeeren Dönitz bi Flensborg up. An‘ 21. Mai 1945 weerr Ohlendorf mit hunnerten vun Mitarbeiter vun de Regeeren Dönitz in britisch Kriegsgefangenschap gahn, wiel he hoopt hett, ok den Allieerten as „Meenensforscher“ un sülvsterklärt Wertschapsexperte nützlich to ween.
Ohlendorf sien Utseggen in Nürnbarg weer en Sensation. An‘ 3. Januar 1946 es he eerstmals in den Tüügenstand treden un hett de anner Anklaagten un deren Verteidigers mit de nüchtern vördragen Details vun de Insatzgruppen-Massenmorde schockeert. För de Anklaag weer sien Utsaag besünners wertvull: De tweete IMT-Ankläger Telford Taylor hett Ohlendorf sien Utsaag in Sinne vun de Bewieslast in sien Memoiren as “real blockbuster” (ungefähr: De Utsaag „hau rin as en Bomb“). Vernommen wurr Ohlendorf in‘ Tüügenstand vun de Anklaagvertreder John Amen, de all 1945 sien Vernehmung in britisch Gefangenschap leit un deelwies persönlich führt harr. Ünner Amens Befragung keem dat dorbi to‘n entscheedenden Dörbröök in Ohlendorf sien Utsaagverhollen. Later hebbt anner Liddmaaten vun dat Militärgericht för sück in Anspröök nommen, dat se dat Ohlendorf-Geständnis schafft hebbt, so as Richter Musmanno in sien Book över den Prozess. Musmanno erweckt dorin den Indruck, dat he „im Alleingang ermittelt, angeklagt, verhandelt und verurteilt“ hett.
Fund vun de Insatzgruppen-Meldungen in Berlin (1946–1947)
miniatur|Anhang to’n tweeten Bericht vun [[Walter Stahlecker|Stahlecker an Heydrich van‘ 31. Januar 1942.]] De Insatzgruppen-Meldungen weern vun zentraal Bedüüden för den Insatzgruppen-Prozess – för dat Tostannenkommen, för de Identifizierung un Söök nah de Tatverdächtigen as ok as Bewiesstück in den Prozess sülvst: Mit den Begreep „Insatzgruppen-Meldungen“ wurrd folgende Berichtsreeg un Dokumente betekent: Disse Berichte wurrn in de Tietruum van Juni 1941 bit Mai 1943 vun de Staffs vun de Insatzgruppen per Funk un Kurier nah Berlin an dat RSHA meld. Se enthullen detailleert Angaven to de Tallen vun umbrocht Jöden un anner Sowjetbürger, to Tatöort un bedeeligt Eenheiten. De Berichte weern geheim un droogen meestens den Vermark „Geheime Reichssache“. Se wurrn in tweestellig Tall kopeert un denn in nummereert Exemplaren wiedergeven. In de Verdeeler weern Adressaten in Dienststellen vun dat RSHA as ok in hooch Ämter in NSDAP, Rieksregeeren un Militär. Sülvst in de Insatzgruppen weer de Tahl vun de Personen mit Togang to disse Berichte un deren Överdraagen begrenzt, so harrn in de Insatzgrupp D blots dree Offiziere un en Funker Togang to de eegen Meldungen.
miniatur|links|Gestapo-Hööftquartier, Fundoort vun de Insatzgruppen-Meldungen De amerikaansche Eenheit 6889th BDC (Berlin Document Center) stell in Berlin af 1945 up Befehl vun General Lucius D. Clay Akten vun de Rieks- un NS-Behörden seker. Hööftupgaav weer de Versorgung vun de Veerrmächteverwalten mit benötigten administrativen Ünnerlagen. De Fokus up de Dokumentatschoon un Verfolgung vun NS-Verbreken entwickel sück eerst sukzessive mit de Afgaav vun Verwaltensünnerlagen an bizonaal un denn düütsch Behörden. De 6889th BDC bild dormit de Oorsprung vun dat Berlin Document Center. An‘ 3. September 1945 stell de 6889th BDC in‘ veerten Stockwark vun dat Hööftquartier vun de Gestapo in de Berliner Prinz-Albrecht-Straße (hüüd Topographie des Terrors) twee Tünn an Ünnerlagen seker. Disse Ünnerlagen enthullen ünner annern 578 Aktenordner ut Beständen vun dat RSHA un de Gestapo. In twalf Aktenordner (Nr. E316 un E325–E335) befunn sück en meest kumplett Satz vun de Ereignismeldungen UdSSR un de Meldungen aus den besetzten Ostgebieten. De Insatzgruppen-Meldungen befunnen sück vun dor an woll in den Besitt vun de Amerikaner, aber opdeckt wurrn se eerst en good Johr later: Enn‘ 1945 befunnen sück an verscheeden Stäen vun de Document-Center-Einheiten in de amerikaansch Zoon mehr as 1600 Tünnen Ünnerlagen, nah Schätzung vun Ferencz harr alleen dat Berliner BDC acht bit negen Million sekerstellt Dokumente in Verwohrung. De Sichtung vun de Akten gung blots langsom vöran. Daher wern de Insatzgruppen-Meldungen de Anklaag in den Nürnbarger Hööftkriegsverbrekerprozess noch nich bekannt un dor noch kien Bewiesmiddel.
miniatur|Deenstutwies vun [[Benjamin Ferencz för dat IMT, 15. Mai 1946]] Brigadegeneral Telford Taylor leit – eerst as Stellvertreder vun Robert H. Jackson un denn af Oktober 1946 as de sien Nahfolger – as Hööftankläger de Ermittlungen in de Nürnbarger Nahfolgeprozessen. Anfang 1946 hull sück Taylor in Washington D.C. up, üm Mitarbeiter för de vun hüm leit Ermittlungsbehörde Office of Chief of Counsel for War Crimes (OCCWC) to winnen, wat sück as nich eenfak rutstellen dee: De wenig Juristen, de in‘ Deenst vun de US-Army 1944/45 Erfohrung mit de Ermittlung un Anklaag vun Kriegsverbrekers sammelt harrn, weern nu demobiliseert un wenig gewillt, en lukrative Beschäftigung in dat heimatlich Zivilleven uptogeven, um in dat zerstört Düütschland en Uniform to dragen. Daher weer dat OCCWC chronisch ünnerbesett. De Straafrechtsperfesser Sheldon Glueck, bi de Taylor an de Harvard Law School (HLS) studeert harr, hett hüm den jungen HLS-Absolventen Benjamin Ferencz as „vielversprechenden Studenten“, de all af Februar 1945 bi dat Judge Advocate in Düütschland Erfohrungen bi de Upklärung vun Kriegsverbreken sammelt harr, anraden. Ferencz weer Enn‘ 1945 demobiliseert wurrn un in de USA torüchkehrt. An‘ 20. März 1946 hett Ferencz dat Angebot vun Taylor annommen un weer nu civilian war crimes investigator (Zivilermittler för Kriegsverbreken) bi dat OCCWC. Ferencz weer man jüst 26 Johr old. Tegen Midden 1946 droop he weer in Düütschland in. Taylor hett hüm glieks dornah nah Berlin schickt, wo Ferencz en Team vun Ermittlern upbauen sull. Sein Upgaav weer de Överprüfung vun de beslagnahmt Ünnerlagen vun de nationalsozialistisch Behörden in Hinblick up de Verwertborkeit för de Nürnbarger Nahfolgeprozesse. An‘ 16. August 1946 hett Taylor Ferencz to’n Leiter vun de Berliner Twiegstäe vun dat OCCWC ernannt.
Ferencz dateert de Opdeckung vun de Insatzgruppen-Meldungen up Enn‘ 1946/Anfang 1947. En Mitarbeiter vun sien OCCWC-Teams harr hüm mehrere Leitz-Oordner wiest, de en nummereerten Satz vun de mimeographierten Original-Berichte enthullen. Ferencz hett sofort de Bedüüden vun de Berichte as Bewiesmiddel sehn, floog nah Nürnbarg un hett de Berichte Taylor vörleggt. De eerst schriftlich Erwähnung vun de Insatzgruppen-Meldungen in OCCWC-Ünnerlagen stamm van‘ 15. Januar 1947. Van März bit April 1947 hett dat Team vun Ferencz de Insatzgruppen-Meldungen dörkeeken. Bi de Afgliek vun de dorbi identifizeert Täter mit de Personalünnerlagen vun de Kriegsgefangenen in amerikaansch Hand stell sück herut, dat eenig vun de nu weer söcht Lüüd all as „unbelastet“ entlaaten wurrn weern, so ok Heinz Schubert. De Tiet wurr knapp – Utwertung un straafrechtlich Verwertung vun de Insatzgruppen-Meldungen dör de Amerikaner weern rückblickend blots in en eng Tietfenster mögelk. Anfang 1947 plaan Taylor noch 18 Nürnbarger Nahfolgeprozesse, muss dissen Umfang aber angesichts vun Budget- un Tietmangel reduzeeren. Noh an‘ 14. März 1947 hett Taylor de amerikaansch Militärregeeren vörslahn, dree vun de plaant Prozesse as „weniger notwendig“ nich dörtoföhren. Een vun de Prozesse weer tegen Ohlendorf un anner hooch Liddmaaten vun den SD, Gestapo un vun dat RSHA vörsehn. Bit to dissen Tietpunkt weer de Swoor vun de Insatzgruppen-Verbreken un de Bewieskraft vun de Insatzgruppen-Meldungen in de Spitz vun de amerikaansch Anklaagbehörde noch nich erkannt wurrn.
Entscheedung för den Prozess un Upstellung vun dat Gericht (1947–1948)
miniatur|[[Benjamin Ferencz (1947)]]
Al Ferencz sien Vörgesetzten Taylor Anfang 1947 de Insatzgruppen-Meldungen eerstmals präsenteer, hett de de Inleitung vun en tosätzlichen Insatzgruppen-Prozesses vöreerst aflehnt. He harr nich genog Personal, Budget un Tiet för de Dörföhren vun mehr as de all plaant Nahfolgeprozessen. Wa nipp un nau Taylor to sien Sinneswannel bewegt hett, is wiederhenn nich klor. Kann ween, dat de Dringlichkeit vun den Vördrag vun Ferencz dorto bistüürt hett oder de eendüüdig Bewieslaag anhand vun de Insatzgruppen-Meldungen – jedenfalls wannel Taylor dat tegen Ohlendorf un en loos defineert Grupp vun hoochrangig SS-Täter plaant Verfohren um: Dat sull in’t Verfohren blots noch um de Insatzgruppen in dat besett Sowjetunion gahn, blots Ohlendorf sull anklaagt blieven. An‘ 22. März 1947 bestimm Taylor den leitenden Staatsanwalt för dat Verfohren: Benjamin Ferencz, mit 27 Johren de jüngst leitende Staatsanwalt bi de Nürnbarger Prozessen. Dat weer de formell Gebortsstünn vun den Insatzgruppen-Prozesses.
Ferencz schreev later, dat Taylor hüm „sien“ Prozess ünner een Bedingung geev: kien Neeinstellung vun Staatsanwälten oder Ermittler in‘ OCCWC; dat Verfohren muss binnerhalv vun dat all fastleggt (Personal-)Budget- un Tietrahmen stattfinden. Ferencz hett dat henkreegen, vun de parallel lopend Nürnbarger Nahfolgeprozessen veer Staatsanwälte för sien Verfohren aftotrecken: Arnost Horlik-Hochwald, oorsprünglich ut Tschechien, Peter Walton ut Georgia, John Glancy ut New York un James Heath ut Virginia. Dat weern aber nich de Elite vun de amerikaanschen Militärstaatsanwaltschaft; de annner leitend Staatsanwälte hebbt ehder hör schlechtere Mitarbeiter afgeven. Insbesünnere James Heath weer woll en erfohren Staatsanwalt, harr aber en swoor Alkoholproblem. Taylor wull Heath oorrsprünglich füern, aber Ferencz, de mit Heath in Nürnbarg en Zimmer deelt harr, geev hüm en Chance.
miniatur|links|De Richter Speight, Musmanno un Dixon (vun links nah rechts) während dat Verfohren Dat toständig Gericht weer dat Nuremberg Military Tribunal II (NMT-II). De vörsittend Richter weer Michael A. Musmanno, vörher Richter in Pittsburgh, Pennsylvania. John J. Speight, en ansehn Anwalt ut Alabama, un Richard D. Dixon, en ehmalger Richter vun den Supreme Court vun Staates North Carolina, weern de beid anner Richter. Dat Verfohren wurr vun Musmanno domineert.
De Anklaagten
miniatur|Otto Ohlendorf kriggt an‘ 7. Juli 1947 de Anklaagschrift
Ünner de Anklaagten weern acht Juristen, en Universitätsperfesser, een Kusendokter, een Opernsinger as ok een Kunstsaakverständiger. Nah hör Rang oordnt, wurrn söss Brigadeführer (entspreckt den Generälen vun de Wehrmacht) 16 Sturmbann-, Obersturmbann- un Standartenführer (Staffsoffiziere vun Major bit Oberst) un een  Oberscharführer (Unteroffizier) anklaagt. De Beschuldigte Haussmann begung noch vör bevör dat Verfohren överhoopt anfungen weer an‘ 31. Juli 1947 in de Ünnersöekenshaft Suizid. De Anklaagschrift wurr an‘ 3. Juli 1947 fardigstellt un an‘ 29. Juli 1947 dör de Naams vun wiederen Beschuldigten, as dor weern Steimle, Braune, Haensch, Strauch, Klingelhöfer un Radetzky, ergänzt. De bi Gericht inreicht Anklaagschrift wurr noch in‘ Juli 1947 an de Beschuldigten övergeven un enthull folgend dree Anklaagpunkte betrucken up all Anklaagten:
List vun de Anklaagten
All Angaven in de Tabell vun de Anklaagten bit up de Angaven to Haussmann nah Earl: The Nuremberg SS-Einsatzgruppen Trial. A Strauch wurr an Belgien utleefert, wo he nochmals to’n Dood veroordeelt wurr. Dat Oordeel wurr ut Gesundheitsgrünnen aber nich vullstreckt, Strauch is 1955 storven. B Graf is 1933 in de SS intreden, wurr aber 1936 wegen mangelnder Deelnahm weer utslooten. 1940 is he in Toog vun sien Deenstverplichten to’n SD weer de SS bitreden. C Rasch is dör Krankheit an‘ 5. Februar 1948 ut dat Verfohren utscheeden un an‘ 1. November 1948 storven. D Haussmann hett an‘ 31. Juli 1947 Suizid begahn un is dormit ut dat Verfohren utscheeden.
Verteidigung
De Insatzgruppen-Prozess funn as de elf anner Nahfolgeprozesse up de Grundlaag vun dat Kontrollratsgesett Nr. 10 (CCL10) statt. CCL10 övernimmt de Regelungen vun dat Londoner Statut, dormit ok de sien Verfohrensregeln. Disse Verfohrensregeln hebbt jeden Anklaagten en Recht up en Verteidiger vun eegen Wahl geven. En Anklaagten, de kien Anwalt wählen dee, oder sück kien Anwalt leisten kunn, kreeg en Plichtverteidiger stellt. In de Praxis hebbt de Anklaagten hör Verteidiger sülvst wählt. Nehm de gewünscht Anwalt dat Mandat an, kreeg he för sien Arbeit vun de amerikaansch Militärregeeren 3.500 RM pro Maand, wenn he noch en wieder Mandat in de sülvig Prozess harr, tosätzlich 1.750 RM. De Nebenleistungen weern düütlich mehr wert as dat Gehalt. Jeder Anwalt kreeg in de amerikaansch Kantien dree Mahltieden an‘ Dag mit en Energiegehalt van 3.900 kcal, während de düütsch Bevölkerung in de amerikaansch Zoon während den Hungerwinter 1947/48 offiziell pro Person maximal 1.500 kcal/Tag up Levensmddelkoorten kreeg. Tosätzlich kreegen de Anwälte en Stang Zigaretten pro Week, de eegentlich hart Währung bit to de Währungsreform van Juni 1948. De Swaartmarktpries vun en Stang Zigaretten leeg in‘ Winter 47/48 tüschen 1000 un 2000 RM. De Beropen as Straafverteidiger in de Nürnbarger Prozessen weer ünner Anwälten begehrt, un de meest Anklaagten wurrn vun hör Wunschanwälten verteidigt.
Ofschons de Hööftverhandlung middels Simultandolmetschern to glieker Tiet up Düütsch un Engelsch dörführt wurr, weern Anwälte mit Kenntnissen vun beid Spraken in‘ Vördeel. So wurr dat Protokoll blots up Engelsch führt un in afkört Form verapenlicht: en Anwalt mit engelsch Spraakkenntnissen kunn so eenig Översettensfehler in dat Protokoll verbetern laaten, bevör disse in de offiziell Proceedings (düütsch: „Sitzungsprotokolle“) keemen. meest jeder Anklaagt harr twee Straafverteidiger, een Hööftverteidiger un de sien Assistent. So weern up Sieden vun de Verteidigung mehr as 40 Anwälte an dat Verfohren bedeeligt. Nah Tallen weer de Verteidigung tegen de Staatsanwaltschap mit 2:1 överleegen. Dissen Vördeel wurr aber dör dat groot Ermittlungsteam vun de Staatsanwaltschap (en „army of researchers“ up düütsch etwa: eine „Armee von Rechercheuren") mehr as uphaben. Dorneben weer de Verteidigung ok dör de in‘ Vergliek to de Staatsanwaltschap kört Vörbereitungstiet un wiel se nich wussen, wu dat in amerikaansch Verfohren so afloopen dee (und kulturell leep dat Verfohren nah amerikaansch Rechtsverständnis), ok benahdeeligt. Um disse strukturell Nahdeelen uttoglieken, un nich den Anschien vun en unfair Verfohren to erwecken, hett de amerikaansch Militärregeeren den Verteidiger de Infrastruktur to‘T Wohrnemmen vun hör Upgaven to Verfügung: In dat Defendant’s Information Center (etwa:  „Informationszentrum vun de Anklaagten“) harrn de Verteidiger dat Recht up Insicht in all Verfohrensakten, un dor kunnen Tüügen inbestellt un dör de Verteidigung befraagt weern. De Bürorüüms weern ok beheizt, en wichtig Detail in dat  kriegszerstört Nürnbarg.
Utwahl vun de Straafverteidiger
miniatur|De Straafverteidiger [[Friedrich Bergold|Bergold (links) un Aschenauer (rechts) mit Staatsanwalt Ferencz]] Bi de Utwahl vun hör Anwälte weern de Anklaagten meest gor nich inschränkt. Während Spraak- un Verfohrenskenntnisse för en amerikaansch Afkaat spraken harr, weern de aber 1947 in Nürnbarg so good as gar nicht o kriegen. Dorto keem, dat de düütsch Anwälte ok dorüm as Verteidiger tolaaten wurrn, wiel se neben de Spraak un Kultur ok de gemeensam Erfohrung vun de NS-Tiet deelen deen. Dat düüd denn up en fairen Prozess henn. So weern all Straafverteidier Düütsche. Ok en politisch Belastung vör 1945 weer kien Hinnernis för en Tolaaten to dat Verfohren. Dormit dat kien unfair Inschränkungen geev, weern blots Anwälte utslooten, de in hör Spruchkammerverfohren as „Hööftschuldige“ instuuft wurrn weern. So weer Hans Gawlik vör 1945 in Breslau as Staatsanwalt tätig, tietwies ok an en Sonnergericht, wurr as Verteidiger vun Naumann aber tolaaten.
Günter Scholz
Kiek ok bi: Gunther Scholz.
Insatzgruppen-Prozess
Argumente vun de Verteidigung
Dat geev kien afstimmt Strategie vun de 22 Verteidigerteams. Dat weer primär en Folg vun de ünnerscheedlich Bewieslaag un Tatenbidrääg vun de eenzeln Anklaagten. En Verteidigungslien, de den Unrechtsgehalt vun dat Doon vun de Insatzgruppen un de Rüie vun de Anklaagten betonen dee, dorbi aber den individuellen Tatbidrag minner dorstell un nah Mögelkeit sogot noch in binnere Distanz to dat NS-Regime dortostllen versöch, harr bi Anklaagten as Graf un Rühl ehder Spoo, bi Ohlendorf un Blobel kunn man so aber nich vörgahn. Ok de kört Vörbereitungstiet un de mangelnde Erfohrung mit de Usancen vun en Gerichtsverfohren nah amerikaansch Gepflogenheiten hebbt en Rull speelt. Bestimmend bleev de erdrückend Bewieslaag, de alleen up den Tätigkeitsberichten vun de Insatzgruppen un de Vernehmungsprotokollen vun de Anklaagten sülvst beruhen dee. Dementsprechend brochen de verscheeden Anwaltsteams en ünnerscheedlichen Mix an un mehr oder minner swaach Verteidigungsargumenten vör, in de Hoopnung nah de Schrotschööt-Methode mit wenigstens en vun de Argumente wat to drapen. In‘ Ergebnis hebbt se so aber gegensietig hör Positschoonen minneseert.
Bi all Ünnerscheeden in de Plädoyers geev dat dree „Verteidigungslienen“ vun de Straafverteidiger:
En Infraagstellen vun de Rechtmäßigkeit vun de Anklaag in den Insatzgruppen-Prozess up Basis vun den Grundsatz nulla poena sine lege weer bi organisierten Massenmorden vun de middlere Befehlsebene – in‘ Gegensatz to den Nürnbarger Hööftkrioegsverbrekerprozess, wo mit „Verbrechen gegen den Frieden“ en nee Straaftatbestand schaffen wurrn weer – swoor mögelk. Fragen vun de Rechtmäßigkeit un Tostännigkeit vun dat Gericht weern dör CCL10 klärt, un wurrn in dat Verfohren ok nich thematiseert.
De Straafborkeit vun de Taten wurrn mit twee Hööftargumenten bestreeden: De Tötung vun de Opfer vun de Insatzgruppen weer Putativnotwehr ween, un de  jeweilige Anklaagte harr ünner Befehlsnotstand hannelt.
Meest jeder Straafverteidiger hett versöcht den individuellen Tatbidraag vun sien Mandanten as lütt as mögelk dortostellen. Up de eenfachst Ebene gung dat dorbi üm Tieden vun de Anwesenheit an de Tatoorten vun de Massendoodscheeten, to’n Bispeel of en Anklaagter sien Deenststellung as Kommandeur vun en Sünnerkommando wirklich all an‘ 15. vun den Maand, oder nich eerst twee Maand later antreden harr. Belege över Kusendokterbesöök in Berlin un Ähnliches wurrn to Rekonstruktschoon nah’n Klenner vörbrocht. De Fraag vun de Anwesenheit in‘ Oosten to bestimmt Tietpunkten weer entscheedend, wiel de Anklaag för jeden Anklaagten en Reeg vun konkreten Tatvorwürfen mit Öörd- un Klennerdaten ut de Insatzgruppenmeldungen vörbroch. Ok wenn dat gelung enkeld Anklaagpunkte torüchtowiesen, weern de meest Anklaagten as veranwoortlich för en ganzen Reeg vun Massenmorden anklaagt. Afwesenheit während en vun de Massenmorde entbunn nich vun de Schuld för de verbleven Taten. En swoorer weegend Argument weer de mangelnd Kommandogewalt. Bi klar utwiest Eenheitsführern vun de Insatzgruppen, Sünnerkommandos un Insatzkommandos weer disse Verteidigung utsichtslos, anners bi Staffsoffizieren as Seibert, Fendler oder Radetzky. De Verteidiger vun sücke Anklaagten hebbt denn regelmatig vörbrocht, dat hör Mandanten – so in‘ Fall vun Seibert un Fendler, de Baas vun dat Amt III (Abwehr un Nahrichtendeenst) weern – eenzig mit dat Sammeln vun Informatschonen to doon harrt harr. De Anwalt vun Radetzky hett versöcht, de sien Tätigkeit, de dat Übersetzen umfaaten dee, as rein Spezialistendom ahn  Entscheedungsgewalt dortostellen. Gelegentlich wurr vörbrocht, dat de Anklaagten an de Morde nich blots nich bedeeligt weern, sonnern de noch nicht eenmal bemarkt harr nun dorvan ok nichts dör Hörenseggen vun wusst harrn. De toletzt upführt Behauptung stell man in dat Verfohren ehder de Gloovwürdigkeit vun en Anklaagten in Fraag, as dat se hüm as vörsehn vun de Taten vun sien Eenheit distanzeeren dee.
Für jeden Anklaagten hebbt de Straafverteidiger mildernd Ümstännen vörbrocht. Tüügen un eidesstattlich Versekerungen sullen vun den gooden Leumund un den starken (gooden) Charakter vun de Anklaagten Tüüchnis afleggen, wat in dat amerikaansch Recht as character evidence begäng is. Ünnergevene un gliekstellt SD- un SS-Mannlüüd hebbt mündlich un schriftlich versekert, dat de Anklaagte en försörglich Vörgesetter un uprecht Offizier ween weer. Blots Blobel, de „as bösoordig un feige“ gull, weer as eenzig Anklaagter ünner Sienesglieken so veracht, dat he kien sückse Utsagen to sien Gunsten vörbringen kunn. En anner faken brocht Argument weer dat minschlich Verhollen in anner Insatzen buterhalv vun de Insatzgruppen. Braune sall dornah in sien Tiet as KdS in Norwegen 1945 jüstet grad oppositschonell ween hemm, wiel he Befehle vun den Riekskommissar Terboven uphaben un den interneerten Einar Gerhardsen freelaaten harr. De as mildernd Ümstännen vörbrocht Punkte hebbt aber deelwies anner Argumente Swaaker makt un weern so in‘ Sinn vun de Verteidigung kontraproduktiv. So hebbt mehrer Anklaagten vörbrocht, ut „Fürsorge für ihre Männer“ jeden Ünnergevenen, de to völ drunk oder annerwiedig nich mit de „Exekutionen“ klor keem, torüch nah Berlin versett to hemm. Dat maak dat Argument vun den Befehlsnotstand för de jeweils Ünnergevenen tonichte. Ok dat positiv Verhollen in anner Deenstinsatzen ahn Karriereinbußen, Disziplinarmaatnahmen, gor de Doodsstraaf wies ehder, dat en Entscheeden tegen dat Morden mögelk weer.
Verfohren un Oordeel
miniatur|left|Otto Ohlendorf plädeert up „nicht schuldig“ (15. September 1947)
Plädoyer vun de Anklaagten (September 1947)
An‘ 15. September 1947 wurr dat Verfohren dör Verlesen vun de Anklaag tegenöver den Anklaagten up den Weg brocht. Disse Verfohrensschritt hörrt as arraignment to dat angelsassisch Straafprozessrecht. De Anklaagte moot up dat Verlesen vun de Anklaag antworten plea, un sück entweder „schuldig“ oder „nicht schuldig“ bekennen. All Anklaagten in den Insatzgruppen-Prozess hebbt mit „Nicht schuldig im Sinne der Anklage“ antwoort. De Bedüüden vun disse Antwoort wurr nich achterfraagt, aber in de Loop vun den Prozess düütlich: De Verteidigung kunn angesichts vun de Bewieslast nich de Tatbedeeligung vun de Anklaagten anfechten un hett dorum versöcht över Erlaubnistatbestandsirrtum un Befehlsnotstand de individuelle Schuld vun de Anklaagten to wedderleggen. De Erwiderung „Nicht schuldig im Sinne der Anklage“ entwickel sück in de kommend Johren to de Standardantwoort in Kriegsverbrekerprozessen, ok wiel sück de Straafverteidiger ut de Nürnbarger Prozessen to Spezialisten up dit Rebeet entwickeln deen un sück koordineeren deen.
Hööftverhandlung (September 1947 bit Februar 1948)
De Hööftverhandlung in den Insatzgruppen-Prozess fung an‘ 29. September 1947 vör dat Militärtribunal II-A in‘ Schwurgerichtssaal 600 vun den Nürnbarger Justizpalast an, in de twee Johr vörher de Hööftkriegsverbrekerprozess stattfunnen harr. De leitend Staatsanwalt Benjamin Ferencz hett de Hööftverhandlung mit de Präsentatschoon vun de Anklaag anfungen. Trotz dat Bedüüden vun dat Verfohren un de mindst sössstellig Tall vun de Mordopfer nehm de Anklaag för de Präsentatschoon vun hör Bewies blots twee Verhandlungsdaag in Anspröök. Insgesamt wurrn 253 Bewiesstücken vörbrocht, de meest ausschließlich ut Uttüüg ut de „Tätigkeits- und Lageberichten“ vun de Insatzgruppen as ok ut eidesstattlichen Erklärungen vun de Anklaagten bestunnen. De ungewöhnlich kört Tiet vun twee Daag för de Bewiesupnahm verklort sück sowohl ut de Stärke vun de Bewiesen, as ok ut de Schwierigkeit, Tüügen vund e Anklaag ut de Sowjetunion ünner Stalin vörtoladen oder gor vör Oort Ünnersöken vörtonehmen. De Staatsanwaltschaft präsenteer daher blots twee Tüügen, Rolf Wartenberg, en Vernehmer bi dat OCCWC un François Bayle vun de franzöössch Marine, de as Grapholoog uptreden dee.
miniatur|links|Otto Ohlendorf (links) un Heinz Jost während den Prozess an‘ 9. Februar 1948
An‘ 6. Oktober 1947 hett mit Rudolf Aschenauer de eerst Verteidiger sien Plädoyer makt. Sien Mandant weer Ohlendorf. Aschenauer hörr to de jüngst Afkaaten vun den Prozess, he nehm aber gau en Führungsrull up Sieden vun de Verteidigung in, ebenso as sien Mandant ünner de Anklaagten. Aschenauer harr en dramatisch Uptreden, up den Richter Musmanno wark he as en „Shakespeare-Schauspeler“. To’n Överraschung vun dat Gericht hett Aschenauer weder Tat noch Tatbeteiligung vun Ohlendorf afstreden. Sien Mandant weer in de besett Sowjetunion an Hinrichtungen bedeeligt ween. Disse Hinrichtungen weer aber as staatlich Sülvstverteidigung to sehn – tomindst harr sien Mandant to de Tattiet glöövt. Dorher leeg woll en Fall vun Putativnotwehr vör. De Putativnotwehr geev dat sowohl in‘ düütschen Rechtskreis, as ok in de angloamerikaanch Rechtskreis, wo se in‘ Case Law – wenn ok selten – anwendt wurr. De Anklaagte harr also unschuldig Zivilisten doodscheeten laaten, aber dat in‘ Gloov daan, dat doon to mootenm um dat Düütsch Riek vör den Bolschewismus (meent: „de Jöden“) to schulen un överhoopt de fortsett Existenz vun dat düütsch Volk in‘ „Doodskamp mit de Sowjetunion“ sekertostellen. De tweete Verteidigungslien vun Aschenauer weer de Befehlsnotstand. Ohlendorf harr de militärisch Führung ünnerstahn, un dör en direkt Befehlskett vun Hitler över Bruno Streckenbach weer hüm dör den „Führerbefehl“ de Befehl to de Vernichtung vun de Jöden geven wurrn. Dat denn nich to doon, harr schlimm Folgen för Ohlendorf harrt – in‘ Krieg weer Befehlsverweigerung mit den Dood bestraaft wurrn.
De Hööftverhandlung düer bit Februar 1948, un nehm 78 Verhandlungsdaag in. Van‘ 4. bit to’n 12. Februar 1948 hebbt de Straafverteidiger hör Plädoyers hollen. An‘ 13. Februar 1948 funn dat Slussplädoyer vun de Anklaag statt.
Straafmaat un Oordeel (März bit April 1948)
miniatur|Paul Blobel wurrd dat Doodsoordeel an‘ 10. April 1948 verkündt. Bi de Beraden vun dat Oordeel nah de Hööftverhandlung wurr de dree Richter Musmanno, Speight un Dixon gau klor, dat se nah gellend Recht Doodsoordeelen verhangen würrn. Musmanno harr all in‘ Pohl-Prozess as Richter an Doodsoordeelen mitwarkt, aber nich as leitend Richter. Nun droog he swoor an sien Verantwoortung, harr he doch in de Vergangenheit tegen de Doodsstraaf arbeit: in‘ Versöök, de Exekution vun Sacco und Vanzetti uptohollen, un as Straafverteidiger un Revisionsrichter in Pennsylvania. Ferencz tegenöver hett sück Musmanno in en Breef nah Verkündung vun dat Oordeel üütert, dat he de Verhängung vun de Doosstraaf as „unerträgliche Last“ up sien Geweeten föhl. Musmanno verbroch slaaploos Nachten mit den Gedanken doran, en Minsch in’t Gesicht to sehn un hüm to seggen, dat he starven moot. Musmanno, italo-amerikaansch Herkunft un kathoolsch, hett en olden Früend, U.S. Army Chaplain Francis Konieczny, um seelischen Bistand beeden.
Tegen Enn‘ März harr dat Richterkollegium de Arbeit vun de Oordeelsfindung afslooten. Konieczny Musmanno up de sien Bitte hen hulpen, en Rücktoogsoort to’n „Meditieren und Beten“ to finnen. Disse Oort weer en Kloster 50 km vun Nürnbarg weg, wo Musmanno eenig Weeken verbrocht hett. Dorbi stunnen hüm de Mönken Stephan Geyer vun dat Kloster Seligenporten un Carol Mesch to Siet. Mesch snack neben sien Moderspraak ok italieensch un hett för Geyer översett, de blots Düütsch kunn. Dorto hett Musmanno noch Lieutenant Giuseppe Ercolano inladen,. de he ut sien Tiet in den Krieg in Italien kennen dee. Wat se besnackt hebbt, is nich överleefert, aber dat gifft en signifikanten Henweis dorup, wu Musmanno de Doodsstraaf mit sien Geweeten verinboren kunn: Jeder vun de to’n Dood veroordeelt Anklaagten harr in dat Verfohren Morde sülvst togeven. Anklaagte, de trotz erdrückend Bewieslast all afstreeden harr, kreegen kien Doodsstraaf. In dissen Sinn bleev Musmanno sien Instellung to de Doodsstraaf trüe: Wo de Gefohr vun en Justizirrdom bestunn, hett he de as unrevideerbor aflehnt, doch wenn en Geständnis vörleeg un en groot Schuld vorhannen weer, hull he dat för de richtig Straaf.
Van 8. bit 9. April 1948 hett dat Gericht de Oordeelen in Insatzgruppen-Prozess utspraaken. All Anklaagten wurrn schuldig spraaken. Bit up de Beschuldigten Rühl un Graf, de lediglich de Liddmaatschap in en verbrekerisch Organisatschoon to Last leggt wurr, weern de anner Anklaagten tosätzlich ok wegen Kriegsverbreken un Verbreken tegen de Minschlichkeit veroordeelt wurrn. An‘ 10. April 1948 wurr dat Straafmaat fastleggt. Dat geev 14 Doodsoordeelen: Ohlendorf harr all as Tüüg in den Hööftkriegsverbrekerprozess de Ermordung vun 90.000 Minschen togeven. Blobel hull de Tall vun sein Opfer vun Babyn Jar (33.000) för överdreeven, aber 10.000 bit 15.000 Opfer geev he to. Blume un Sandberger hebbt de Ermordung vun Menschen togeven, ok wenn se up Befehlsnotstand plädeeren deen. Braune geev dat Massaker vun Simferopol to. Haensch geev to, Massendoodscheeten befohlen un leit to hemm, ok wenn hüm de nipp un nau Tall nich mehr bekannt weer. Naumann hull den „Führerbefehl“ immer noch för korrekt un harr entsprekend hannelt, ok wenn hüm de Opfertall vun 135.000 „etwas übertrieben“ vörkehm. Biberstein nehm an Henrichtungen deel, um de Erfohrung to maaken. Schubert geev to, de Henrichtung vun 800 Minschen leit to hemm. Seibert weer as Stellvertreder vun Ohlendorf an de sien Morden mitschuldig. Strauch geev to, de Befehl utführt to hemm. Klingelhöfer hett up den Sieg Hitler hoopt un harr den Befehl utführt. Ok Ott un Steimle kreegen de Doodsstraaf. Anklaagten, de kien Mord togeven deen (Fendler, Nosske, Radetzky, Rühl, Schulz und Six) wurrn to lang Haftstraafen veroordeelt. Sülvst Jost, in‘ SS-Generalsrang un Kommandeur vun de Insatzgrupp A, wurr nich to’n Dood veroordeelt, denn he harr sien Taten nich togeven. Graf weer de eenzig Anklaagte, de dat Gericht as free Mann verlaaten kunn, sien Straafmaat weer mit de Düer vun de Ünnersökenshaft afgullen.
Dörföhren vun de Oordeelen
As Vertreder vun de kathoolsch Kark hebbt sück insbesünnere Kölner Kardinal Josef Frings as ok de Weihbischop in dat Arzbisdom München un Freising Johannes Neuhäusler, de as Sonderhäftling in dat KZ Sachsenhausen un in dat KZ Dachau inhafteert ween weer, insett. Neuhäusler un Frings hebbt togunsten vun de Landsberger Inhaftierten vehement bi amerikaansch Politiker un Kongressafordnten interveneert un kreegen ok en positiv Stellungnahm vun den Vatikans. Neuhäusler hett sück ok för Blobel insett.