cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Josef Herberger
SV Waldhof 07, bit 1921
De sportliche Upstieg vun den SV Waldhof, de sück kört vör Kriegsbeginn all andüüt harr, hull an, as man 1919 weer regelmatig spelen kunn. De Mannschap, to de Herberger nu as Stammspeler hörrn dee, kunn sück problemlos för de hööchste lokale Speelklass in‘n Odenwaldkreis qualifizeeren. In’t Rennen um de Meesterschap 1919/20 leegen Waldhof un de VfR gliekip. Dat entscheedend Speel up den neutralem Platz vun den MFC Phönix 02 wurr to dat an’n besten besöcht Footballspeel, dat de Stadt bit dorhen beleevt harr: Teihn- bit twalfduusend Tokieker kunnen mit beleeven, as de Waldhöfer den VfR mit 4:1 slahn deen. För Sepp Herberger weer dit Speel, dat an sien 23. Gebortsdag stattfunn, de eerste Hööchtpunkt vun sien Loopbahn. He sülvst hett dree Dore nto dissen Erfolg bistüürt. De SV Waldhof qualifizeer sück as Meester vun den Odenwaldkreis sowohl 1920 as ok 1921 fr de Endrunn um de süüddüütsche Meesterschap, is aber jewiels gegen den 1. FC Nürnberg scheitert, de nich blots in Süüddüütschland Maatstaff setten dee, sonnern ok noch Düütsch Meester wurr. Dennoch hett ok de Mannschap vun den SV Waldhof in de Johren nich blots hör Anhänger begeistert, sonnern ok de Berichterstatter. De hemm för dat präzise Flackpassspeel up hooch technisch Niveau den Begreep „Waldhofschule“ utfunnen. De starkste Deel vun de Mannschap weer de so nöömt „Drei-H-Sturm“, bestahnd ut Sepp Herberger, Karl Höger un Willi Hutter. An‘n 18. September 1921 hemm de dree Mannheimer Angrieper gemeensam in de Natschonalmannschap speelt. För Herberger weer dat de eerste Insatz in de düütsch Utwahl un he hett twee Doren schaaten bi dat 3:3-Unentscheeden in Helsinki gegen Finnland.
De Beropsspeler-Affäär
Sepp Herberger weer dör sien Leistungen in de Nachkriegsjohren ok för anner Vereene, un insbesünnere för de Mannheimer Lokalrivalen VfR un FC Phönix, de de SV Waldhof in de vergangen beid Speeltieden achter sück laaten harr, to en begehrten Speler wurrn. Herberger leep wegen sien Beropen in de Natschonalmannschap an den to glieker Tiet stattfinnen eersten Speeldag vun de Runn 1921/22 nich för de Waldhöfer up. To’n Anlaat vun dat Lännerspeel harr de Mannheimer General-Anzeiger in sien Vörschau aber ok „Herberger (Phönix Mannheim)“ ankünnigt un ergänzt, dat sück de Phönix-Mannschap to Tiet ünner sien Training up de Runn vörbereiten dee. För Phönix harr Herberger aber noch nie nich speelt, un dat sull ok nie passeeren, denn an den up dat Lännerspeel folgend tweeten Speeldag, an’n 25. September, is Herberger to’n Speel vun den VfR Mannheim gegen den MFC Phönix 02 (3:1) nich etwa för Phönix, sonner för de Heimmannschap antreeden.
De Utlöser för den Wessel vun de Waldhöfer Herberger un Höger to Phönix weer en Handgeld vun jewiels 10.000 Mark, dat de beid Natschonalspeler för den Överträe kreegen – dat weer dormals dat Dreefache vun dat Johresgehalt vun en Fackarbeiter. Herberger harr dat Geld aber all nah een Week weer torüchgeeven, ok, wiel de Phönix-Verantwortlichen fröhere Toseggen för en Trainerutbillen nich inhollen harrn. He gung stattdessen to’n VfR Mannheim, wo sück de frischbacken Sportlehrer Otto Nerz un de Vereensführung vornommen harrn, den Vereen weer to de Nummer een in’n Mannheimer Football to maken. Den Wessel harr man hüm aber ebenfalls mit materiellen Vörtüüg – en Stäe bi de Dresdner Bank as ok en mietfree Wahnen samt nee Kökeninrichtung – smackhaft maakt.
Bi Phönix weern se natürlich suur up Herberger sien Entscheeden un hett hüm un sück sülvst wegen Verstööten gegen de Amateurstatuten anzeigt. Herberger wurr doruphen vun den Verband levenslang spaart. Herberger hett gegen dat Oordeel Berufung inleggt, woruphen de Spaar in’n März 1922 up een Johr minneseert wurr, sodat he all in’n Harvst 1922 weer in de Upstellung vun den VfR Mannheim stunn.
VfR Mannheim, 1922 bit 1926
Nahdem de Sparr uphaaven wurrn weer, wurr Herberger bi den VfR nich mit apen Arms begrööt, ok wenn sück Trainer Otto Nerz för hüm stark maakt hett. Nich blots wegen de „Beropsspeler-Affäär“, sonner vör allen wegen sien Herkunft ut dat „Proletenveertel“ Waldhof pass he in de Oogen vun eenig Vereensliddmaaten nich to den börgerlichen VfR. Up den Waldhof aber weern se düll up hüm, wiel he jüst to den Arzrivalen wesselt weer, so dat jedes Utwärtsspeel vun den VfR bi den SV Waldhof för Herberger man nich eben maakelk wurr. Sogor sien Bröer Johann hett den Kuntakt to hüm afbraaken, nahdem he vun den Wessel höört harr. Herberger leet sück dordör aber nich vun sien Weg afbringen, weder hett he bi de „Börgerlichen“ sien Wuddels in de Arbeiterklass verheimlicht, noch hett he sück bi de Waldhöfer för de nee sportliche Perspektive verteidigt.
De Fackpresse weer vun van Lob över Herberger, de Kicker hett hüm as „den besten Mittelstürmer Deutschlands“ betekent un Der Fußball hett an’n 21. April 1925 kommenteert: Zitat: ''Er ist zweifellos ein Sturmführer allererster Klasse und technisch ein ganz vorzüglicher Spieler, […] doppelt auffällig durch seine geradezu unscheinbare, für einen Fußballer fast unmöglich scheinende Figur. Er ist der Typus des mit Geist arbeitenden Spielers, der nicht blindlings drauflosspielt, sondern seine Handlungen wohl überlegt''.ref= In’n Sömmer 1926 hett Herberger den VfR Mannheim in Richt Berlin verlaaten, kört anhdem he dat letzte vun sien 40 Utwahlspelen för Süüddüütschland maakt harr. Wiels de Saison 1924/25 weer Herberger ok to twee wiederen Insätzen för de Natschonalmannschap nomineert wurrn. Bi de Begegnung gegen Italien in‘n November 1924, de 0:1 verloren gung, hett he sück den Arm braaken, veer Maand later wurr he bi en Lännerspeel gegen den Nedderlannen insett.
TeBe Berlin, 1926 bit 1930
1925 harr sück Herberger all up den Weg nah Berlin maakt, um an en veer Week düern Kurs vun den DFB för Trainer deeltonehmen. Dorto harr hüm Otto Nerz, sien Mannheimer Vörbild un Förderer, de intüschen sien Studium an de Düütsch Hoochschool för Leibesübungen afslooten harr un nu dor lehren dee, inlaaden. Nerz wurr aber kört för Kursbeginn an en Buukfellentzündung krank un DFB-Präsident Felix Linnemann, den Herberger veer Johr tovör up de Lännerspeelreis nah Finnland kennenlehrt harr un den he vun sien Beropswunsch, Sportlehrer to wurrn, vertellt harr, hett körtentslooten Sepp Herberger to’n Kursleiter bestimmt. Herberger hett disse Beropen later as sien „Steernstünn“ un en entscheeden Oogenblick in sien Leven betekent. De Baas vun de Hoochschool, Carl Diem, de Herberger sien Vördrääg un praktisch Arbeit bi dissen Kurs beobacht harr, hett hüm ansluutend en Studium anboden, dat Herberger wegen en Utnahmeregelung för besünners Begabte ok ahn Abitur upnehmen kunn.
In‘n Sömmer 1926 is Herberger nah Berlin översiedelt, um sien Studium antofangen. Sien nee Vereen weer Tennis Borussia Berlin, wobi ok de Vörsitter vun Hertha BSC, Rindersbacher, de in Mannheim boren wurrn weer, Herberger to en Wessel to sien Verein bewegen wull. Hertha tell to dissen Tietpunkt to de best düütsch Footballmannschapen un har Maanten tovör eerstmals dat Endspeel to de düütsch Meesterschap reckt. Aber Otto Nerz, de neben sien Studium tonächst as Speler, denn as Trainer vun Tennis Borussia tätig ween weer, hett Herberger överreed, to TeBe to wesseln. As indirekte „Vergütung“ weer hüm todem en mit en Monatsgehalt vun 350 Mark betallt Anstellung bi dat Bankhuus „Fürstenberg und Klocke“ anboden wurrn, deren Inhebber to de Mäzenen vun den Vereen hörrn. Bi den VfR weer man dorvan nich begeistert un hett Herber vörsmeeten, dat he blots wegen dat Geld to Tennis Borussia wesselt weer, ofschons he veer Johr tovör ut nipp un nau ut dissen Grund to’n VfR kommen weer.
Mit de Verplichten vun Herberger, de in dat eerst Johr togliek as „ehrenamtlicher“ Trainer tätig weer, bit Walter Hollstein anhüert wurr, streev de Vereensführung vun Tennis Borussia an, de Hertha Paroli to beeden. Siet 1923 in de Böverliga Berlin-Brannenborg vertreeden, harr sück de Mannschap Mannschap ünner  Trainer Nerz bit 1926 to en vun de best Berliner Mannschapen entwickelt. De Hertha, de van 1926 an söss Mal in’n Reeg dat düütsch Mannschapsfinale recken dee un twee Mal den Titel haalen dee, wies sück aber trotz dat Bemöhen vun TeBe as to stark. Immerhin hett de Mannschap um Herberger dat in de Johren 1928 un 1829 schafft, dat Meesterschapsrennen bit toletzt spannend to hollen: De Böverliga-Titel muss jewiels dör en Entscheedensspeel utspeelt wurrn, dat beid Mal Hertha BSC winnen dee.
In‘n Sömmer 1930 hett Sepp Herberger sien Loopbahn as Speler afslooten. De nu 33-johrige harr sien Studium as „Diplom Turn- und Sportlehrer“ afslooten un wull nu as Trainer arbeiten. Nah sien letzt Plichtspeel, de 1:4-Nedderlaag in de Endrunn vun de düütsch Meesterschap gegen den SpVgg Fürth, harr de „Fußballwoche“ schreeven:
Zitat: ''Und noch eine Säule der Tennis-Mannschaft schwankte gehörig. Eine, die allerdings auch schon etwas altersschwach geworden ist, soweit es sich um das Bestreiten großer Fußballkämpfe handelt: Herberger.''
Bilanz as aktiv Speler
Herberger sien gröttste Erfolg as Speler bleev de wunnen Süüdmeesterschap 1925 mit den VfR Mannheim. In Utwahlmannschapen leep he insgesamt 40 Mal för Süüddüütschland un 16 Mal för de Berliner Stadtauswahl up. Dat he as Natschonalspeler blots up 3 Insätze kommen is, hangt mit de Handgeldannahm vun den MSC Phönix tosommen. Trotz sien Begnadigung 1922 un den dornah folgen Leistungen bi den VfR hett hüm de för de Nomineeren toständige Speelutschuss vun den DFB tonächst buten vör laaten. Dorto keem dat Pech, dat dat, nahdem he Enn’n 1924 un Anfang 1925 endlich weer för de Natschonalelf uploopen drüff, bi disse insgesamt dree Insätze bleev. Midden vun de 1920er Johren geev dat ut Köstengrünnen blots wenig Lännerspelen: Van 1925 bit 1927 geev dat jedes Johr blots hööchstens veer Lännerspelen. Wiel Herberger bi de Olympisch Spelen 1928 as reamateuriseert Beropsspeler nich startberechtigt weer, hett hüm Riekstrainer Otto Nerz nich mehr in de düütsch Utwahl beropen.
Ut Herberger sien familiär Umfeld keemen nah hüm noch folgende to’n Football: Sien acht Johr jüngerer Neffe Jakob Hörner (1905–1958), Söhn vun Herberger sien Süster Ida, keem vun den MFC Phönix ebenso to’n SV Waldhof, ehe he to’n 1. FC Pforzheim wesseln dee un dor Kreismeester wurde. De Neffe Paul Halter (1913–1992) weer um 1930 Störmer in de eerste Elf vun den SV Waldhof. Peter Bauer (1913–1946), Söhn vun Herberger sien Süster Anna, fung gemeensam mit den lateren Natschonalstörmer Otto Siffling in de Jöögd vun den SV Waldhof an. Johann Herberger – en Grootneffe ut den Heimatoort vun sien Vader – weer in den 1940er un 1950er Johren ünner annern bi den 1. FC Nürnberg, FC Bayern München un VfB Stuttgart aktiv, wurr düütsch Viezmeester un later vun Sepp Herberger van 1937 bit 1944 to DFB-Lehrgängen beropen. As Trainer weer Johann Herberger in New York aktiv, wo he ünner annern Fritz Herberger (boren 1931) traineeren dee, de in en vun de groot Footballligen vun Noordamerika speel. Walter Blum (1921–1944), Söhn von Sepp Herberger siens Grootcousine Helene Blum, is in Mannheim-Waldhof as begeisterter Straatenfootballer upwussen un hett ok för en körten Tiet as Herberger sowohl in de Spiegelkolonie as ok in dat Huus vun Max Rath in F 3, 13, allerdings tietversett, wahnt, so dat sück beid wohl niht kennt hemm. As „Halbjude“ wurr he mit de Häftlingsnummer 104905 in da KZ Auschwitz deporteert, wo he in dat Öller vun 23 Johren in’n Biween vun sien Früend Ernst W. Michel an de Folgen vun en Tuberkulose storven is. 2012 un 2015 wurrn Stolpersteine in Geldern un Mannheim för hüm sett.
Trainer bi TeBe Berlin un den Westdüütschen Footballverband
Wat Sepp Herberger as Spelertrainer nich reckt harr, kunn he as hööftamtlich Trainer vun Tennis Borussia Berlin aber schaffen: de Vereen wurr Berliner Stadtmeester. In de Runn 1930/31 leeü dat tonächst as immer: TeBe seker sück mit grooten Vörsprung de Meesterschap in de Staffel B vun de Böverliga, weer aber as in de dree Johren vörher ok in de Endspelen gegen Hertha BSC ünnerleegen. 1931/32 weer de Gegner in den Endspelen aber nich Hertha, sonnern Minerva 93 Berlin. Gegen de Överraschungsmannschap ut den Bezirk Tiergarten, de in de Staffel A Serienmeester Hertha BSC mit dree Punkten achter sück laaten harr, wurr de Mannschap vun Sepp Herberger dör en 4:2 un en 2:2 in de Endspelen eerstmals Berliner Footballmeester.
To dissen Tietpunkt stunn all fast, dat Herberger Berlin in‘n Sömmer 1932 verlaaten würr. All in dat Fröhjohr 1932 harr he de Stäe vun den Verbandstrainer bi den Westdüütschen Speel-Verband (WSV) anboden kreegen. De Posten weer vakant wurrn, wiel de bitherige Trainer Kurt Otto, en ehmalger Kommilitone un gooden Früend vun Herberger, to’n FC Schalke 04 wesselt weer. Herberger stunn woll noch bi Tennis Borussia ünner Verdrag, de leep aber an dat Enn’n vun de Speeltiet ut, so dat he dat Angebot annehm un an’m 1. August 1932 in de Sportschool Duisborg-Wedau antreeden dee. De Westdüütsche Speel-Verband hett 1932 en Rebeet umfaat, dat wiet över de Grenzen vun dat hüdige Bundsland Noordrhien-Westfalen herut gung. Herberger weer för de Sichtung u nun dat Scholen vun Nahwusstalenten ebenso verantwortlich as för Kurse för Spitzenspeler un dat Tosommenstellen vun de Verbandsutwahl. De gröttste Deel vun de westdüütsch Utwahl tell ok to den Kader vun de Natschonalmannschap, so dat de Arbeit vun Herberger för Riekstrainer Nerz vun besünner Bedüüden weer. De Natschonalmannschap, de an‘n 22. Oktober 1933, also goot een Johr nah den Amtsanträe vun Herberger, in Duisborg Belgien mit 8:1 besiegte, bestunn eerstmals utsluutend ut Spelern ut Westdüütschland. En Grootdeel vun de Akteure harr Herberger opdeckt un fördert.
Mit de Machtgriepen vun de Natschonalsozialisten hemm sück blots wenige Maand later ok in’n Sport de Strukturen grundleggend ännert. De söben Landesverbände vun den Düütschen Football-Bund hemm sück so nah un nah uplöst, de Vereene wurrn „gliekschalt“ un de Speelbedriev nu in de 16 Goen vun den Deutschen Reichsbund für Leibesübungen, de nee Daakorganisatschoon för den Sport, organiseert. De DFB bestunn as Organisatschoon up dat Papeer noch bit 1940 wieder, um de Liddmaatschap bi den Football-Weltverband FIFA un dormit de Deelnahm an Weltmeesterschapen nich to gefährden. Faktisch bleeven aber all Tostännigkeiten af 1934 in den düütschen Football bi dat Fachamt Fußball vun den DRL. De Führungspersonen bleeven aber de sülvigen: Felix Linnemann, siet 1925 DFB-Präsident, wurr 1934 Leiter vun dat Fachamt un Otto Nerz weer wiederhen för de Natschonalmannschap verantwortlich.
Herberger, de an’n 1. Mai 1933 in de NSDAP intreeden weer, weer nah de Uplösen vun den westdüütschen Verband Assistent vun den Riekstrainer Otto Nerz, de de Toarbeit vun Herberger in de sien Funktschoon as Verbandstrainer schätzen lehrt harr. Nah de spoodriek verloopen Weltmeesterschap 1934, de de düütsch Mannschap mit Platz dree afslooten harr, hett Nerz up dat nächste groot Ereignis, de Olympisch Spelen 1936 in Berlin, hen arbeit. Wiel England as all bi de WM 1934 fehlen un Weltmeester Italien blots sien Amateurmannschap schicken kunn, weer de Verwachten an dat düütsch Team hooch. Aber mit de Goldmedaille bi dat olympisch Footballturnier wurr dat nix. An‘ 7. August 1936 verlor de düütsch Mannschap vör de Oogen vun den „Führer“ Butensieder Norwegen un is dormit all fröh ut dat Turnier flagen.
De Machtkamp mit Otto Nerz
As an‘n 13. September 1936 dat eerste Lännerspeel nah de Olympisch Spelen in Warschau stattfunn, hett dat Fachamt Fußball Sepp Herberger as Betrüer vun de Natschonalmannschap bestimmt. Otto Nerz, de sück to’n Tietpunkt vun dat Speel in Urlaub befunnen harr, weer aber nich willens, sien Positschoon wedeerstandslos uptogeven; bi de dorup folgend Begegnungen seet he weer up de Bank. Woll harr Nerz, de sien allmählicher Rücktoog ebenso vörsehn weer as de Person vun Herberger as Nahfolger, an‘n 1. April vun dat Johr all sien Deenst an de Rieksakademie antreeden, aber Nerz wull neben sien hööftberoplich Tätigkeit wiederhen Chef vun de Natschonalmannschap blieven – Herberger sull nah sien Vörstellungen hüm de praktische Arbeit up den Platz afnehmen un dorför den Titel „Riekstrainer“ kriegen. An‘n 2. November 1936 wurr Herberger woll to’n Rieksträiner nöömt, Nerz bleev aber dör en Ernennung to’n „Referent für die Nationalmannschaft“ sien Vörgesetzter. Mit disse Rull weer aber Sepp Herberger nich tofräe, so dat sück dat tüschen de beid to en Machtkamp entwickeln dee, de sück bit to den offiziellen un endgültigen Rückträe vun Otto Nerz in‘n Mai 1938 hentrecken dee.
In de Vörbereitung up dat nächst groot Teel, de Weltmeesterschap 1938 in Frankriek, hett dat Trainerduo up de Karnmannschap vun de WM vun 1934 sett, ergänzt um Nahwussspieler as Albin Kitzinger un Andreas Kupfer vun Schweinfurt 05 oder de Schalker Rudolf Gellesch un Adolf Urban. Ut dissen Kader hemm Herberger un Nerz en Mannschap tosommenstellt, de 1937 in teihn vun elf Begegnungen as Sieger vun’n Platz gung, dorünner ok in dree Qualifikatschonsspelen to de Weltmeesterschap. Ut disse Spelen stook dat Früendschapsspeel in’n März in Breslau herut, in dat Düütschland gegen Däänmark mit 8:0 winnen dee. De düütsch Mannschap, de dör dit Speel as „Breslau-Elf“ in de Annalen ingahn is, hett dorbi nich blots dör dat Ergevnis övertüügt, sonnern hett ok indrucksvull dat Vöroordeel wedderleggt, dat düütsch Footballspeler blots rönnen un kämpen, aber kein technisch as ok taktisch ansprööksvullen Football beeden kunn. In dat Fröhjohr 1938 harrn Nerz un Herberger ehrn Kader för de WM all gröttstendeels in’t Kopp un keeken vull Toversicht up dat bevörstahn Turnier, ofschons Urban un Helmut Schön besehrt utfallen deen.
Doch de Politik hett hör Plääns tonichte maakt. Nah den Ansluss vun Öösterriek an‘n 13. März 1938 sull nah de Vörstellungen vun de Machthebber en grootdüütsch Mannschap bi de Weltmeesterschap uploopen. Se sull sück nah de Vörstellungen vun de Politiker gliekermaaten ut dat „Oltriek“ un de „Ostmark“ tosommensette, also ut söss Spelern ut de een un fiev ut de anner. Aber de bither bestahn Mannschapen harrn ünnerscheedlich Speelsysteme, de Speler kunnen sück nich goot af un man harr blots wenig Weeken Tiet, so dat dat nicht licht hentokriegen weer. Otto Nerz hett disse Gelegenheit bruukt för sien endgültigen Rückträe vun dat Traineramt an’n 12. Mai. Herberger hett sück vergeevens gegen disse Vörgaav wehrt, Fachamtsleiter Linnemann hett up sien Inwände klar un düütlich seggt:
Zitat: ''Auch in unserem Falle muss nach außen hin der Zusammengehörigkeit mit den ins Reich heimgekehrten Österreichern sichtbarer Ausdruck gegeben werden. Es kann nur eine Mannschaft nach Frankreich gehen – und zwar eine großdeutsche. […] Der Reichsführer wünscht ein 6:5 oder 5:6. Die Geschichte erwartet das von uns.''
De Weltmeesterschap 1938
Herberger harr blots 10 Week Tiet, en Mannschap tosommentostellen. För den 23. Mai hett he 22 Speler, 13 Düütsche un 9 ut Öösterriek, jetzt Vertreder vun de „Ostmark“, in de Sportschool Duisborg-Wedau beropen. De bleev ok för de Tiet vun dat WM-Turnier dat Quartier vun de Mannschap, för en Unterkunft in Frankriek fehl dat an Devisen. An‘n 2. Juni sünd blots 15 Speler, begleit vun den Riekstrainer, en Masseur un en Funktschonär, mit de Iesenbahn nah Paris reist, ut Köstengrünnen muss de Rest vun den Mannschapskader dat Achtelfinalspeel – de WM-Endrunn wurr as 1934 ok in’n K.-o.-System utdragen – gegen de Swiez in’t Radio verfolgen. In en Deel vun de Fackpresse „fehlt(e) uns für diese Maßnahme das Verständnis“, so Ernst Werner in de Fußball-Woche. De düütsch Elf, de in Paris uploopen dee, bestunn ut söss Düütschen un fief Öösterrieker un harr in disse Upstellung ok noch nie nich tosommen speelt. Dat Fritz Szepan nich nomineert weer, is up swoor verhohlen Unverständnis stött, weer aber anschienend nich de alleenige Entscheedung vun Herberger.
Dat Speel funn in den Pariser Prinzenpark statt, un all bi dat Inloopen hemm de inheimischen Tokiekers wiest, well se ünnerstütten würrn: De düütsch Mannschap wurr mit Buddels, Eier un Tomaten besmeeten. Nah 90 Minüüt stunn dat 1:1 un ok de Verlängerung broch kien Entscheedung, so dat dat en Entscheedungsspeel gevv. Fief Daag later hett Herber en up 6 Positschonen ännert Mannschap up dat Feld schickt – an de „6+5-Regel“ hull he sück aber ok in dit Speel. Dit Mal weer ok Fritz Szepan mit vun de Partie un de bit dorhen krank „Pepi“ Stroh, aber gegen de stark Swiezer reck ok en 2:0-Führung nich un man verlor 2:4 un is ut den Wettbewarf utscheeden.
Nah de Weltmeesterschap 1938 vergungen dree Maand, bit de Natschonalmannschap weer to en Speel uploopen dee. Herberger hett disse Tiet bruukt, um de beid bi dat WM-Turnier gau tosommenschostert Mannschapen to vereenen – nu ok ahn den Dwang vun de „6+5-Formel“. As nächst sportliches Teel stunnen den Olympisch Spelen 1940 in Japan an un för 1942 harr de FIFA Düütschland de Utrichtung vun de nächst Weltmeesterschap in Utsicht stellt. De oller wurrn Mannschap – Leistungsdräger as Szepan, Janes, Goldbrunner un Lehner weern intüschen all över 30 Johr olt – muss nödigst „verjüngt“ wurrn. So keemen Talente as Hans Biallas ut Duisborg, Willi Arlt ut Riesa un de weer gesund wurrn Dresdner Schön in’n Harvst 1938 to hör eerst Lännerspeelinsätzen, doröver herut keemen de Wiener  Peter Platzer un Franz Binder, de tovör all för Öösterriek speelt harrn, to hör Debüt för de „grootdüütsch“ Mannschap. De eerste ernsthafte Test nah de Weltmeesterschap funn in’n März 1939 in Florenz statt, wo Düütschland up Weltmeester Italien drapen dee. De Düütschen verloren woll 2:3, aber Herberger weer dormit tofräe.
Football in de Kriegsjohren
Um 1940 gevv dat en konzeptschonellen Striet över dat so nöööm WM-System tüschen Riekstraoner Herberger un Karl Oberhuber, den bayerischen NS-Sportberieksführer un Chefadjutanten vun den bayrischen Gauleiter Adolf Wagner. Oberhuber empfunn dat vun Herberger speelt WM-System (de Grundpositschonen vun de Speler ähneln hier dat Schriftbild vun de Grootbookstaven W un M) bi dat de Mittellöper in’n Vergliek to dat fröhere Speelsystem torüchtrucken wrrn, as en System dat „durch die Jahre des Pazifismus des vergangenen und überwundenen System vor 1933“ präägt wurr un hett sück för en stark offensiv Schema utspraaken, dat den Blitzkrieg up dat Footballfeld överdragen sull. De Kontroverse, de ok vun de Facktietschriften „Der Kicker“ un „Fußball“ upnommen wurr, weer in den Laatsömmer 1941 nah de Entmachtung vun Oberhuber to Enn‘.
Ok wenn he siet 1933 Liddmaat vun de NSDAP weer un stets mit dat System utkommen dee, kunn Herberger de allgemeen Kriegsbegeisterung nichts afwinnen. Glieks nah Utbröök vun den Krieg föhl he sück lahm, as ok all in fröheren Statschonen vun sien Leven muss he faststellen:
Zitat:''Als meine Arbeit so weit war, daß sie Früchte bringen sollte, wurde sie von Grund auf zerstört. Zunächst einmal brutal gestoppt.''
De politische Führung harr woll kört nah Kriegsbeginn anwiest, den internatschonalen Sportbedriev wieder to führen, Riekträiner Herberger harr mit disse Upgaav temelk groot Probleme, denn en Grootdeel vun sien Speler wurrn to de Wehrmacht inberopen un weern somit för hüm nich to griepen. Nah un nah hemm se sück aber bi hüm torüchmeld. Herberger kümmer sück nu nich blots um dat sportliche Wohl vun sien Speler, sonnern hett versöcht, se vun de Front wegtohollen un up sekere Posten versetten to laaten. Dorto hett he sien tallriek Kuntakte insett as den to Hermann Graf, de to den wiederen Kreis vun de Natschonalmannschap hörrt harr un nu de Militärmannschap Rote Jäger betrüen dee.
Glieks nahdem Goebbels an‘n 18. Februar 1943 sien Reed vun den „totalen Krieg“ hollen harr, hett Riekssportführer Hans von Tschammer und Osten folgend Anordnungen erlaaten:
Zitat:''1. Die Leibesertüchtigung des Volkes ist kriegswichtig. […] 2. Sportliche Veranstaltungen und Wettkämpfe örtlichen und nachbarschaftlichen Charakters sind bis zur Gaustufe zur Erhaltung des Arbeits- und Leistungswillens durchzuführen. […] 3. Länderkämpfe, internationale Wettkämpfe, Meisterschaften in der Reichsstufe usw. sind bis auf weiteres abzusetzen, weil Frontsoldaten nicht mehr verfügbar sind und Personen, die im Arbeitseinsatz stehen, hierfür nicht mehr beurlaubt werden sollen.''
Wiel kien Lännerspelen mehr stattfinnen drüffen, bleev de Upträe vun de Natschonalmannschap in‘n November 1942 in Preßburg gegen de Slowakei, de mit 5:2 un dormit den 100. Sieg vun de düütsch Elf to Enn‘ gung, de letzte för acht Johren. För de meesten Akteure vun dit Speel, weer dat de letzte Insatz as Natschonalspeler, mit Utnahm vun Fritz Walter un Andreas Kupfer leep nah den Krieg kien een vun de mehr för de düütsch Mannschap up.
De Speelbedriev in den Ligen bleev aber bestahn, wenn ok ünner immer slechter wurrn Bedingungen, un Herberger ist o de Vereens överall in’t Land reist, um de bi de Sichten to helpen un um wieder Lehrgänge to organiseeren. Dorneben kreeg Herberger en nee Upgaav as Truppenbetrüer in dat besett Norwegen. He hull sück ok in Oslo up, as an‘n 29. Januar 1944 sien Wahnen in Berlin-Schöneberg utbombt wurr. Sien Frau weer all vördem bitieden nah hör Öllern nah Weinheim flücht, un Herberger truck ebenfalls an de Bergstraße, en Genehmigung dorför harr he vörsörglich beandragt. Eerst in’n Juni 1944 wurr he weer nah Oslo afberopen. In de Tüschentiet harr Herberger in‘n April en Lehrgang in Luxemborg to’n „ersten Wiederanfang“ bi den Upbau vun en Natschonalmannschap veranstalt; up de Rückfohrt wurr Herbergers Iesenbahn mit Floogtüüch beschaaten. In Juni hett he noch dat Endspeel um de düütsch Footballmeesterschap in Berlin vör 70.000 Tokiekers besöcht. Dornah weer aber ok dat Speel vun de Vereens vörbi, en geregelt Speelbedriev weer nich mehr mögelk.
An‘ 25. September 1944 wurr Herberger as Suldat intrucken, sien Deenst up den Flegerhorst Dievenow (vermootlich bi de Luftnachrichtenschule 6 (See)) düer aber blots wenig Daag, denn wurr he krankheitsbedingt entlaaten.
Upbau vun de Natschonalmannschap nah den Tweeten Weltkrieg
Nipp un nau acht Johr nah dat letzte Kriegslännerspeel 1942 gegen de Slowakei funn dat eerste Nahkriegsländerspeel an‘n 22. November 1950 in Stuttgart gegen de Swiez statt. De Düütsch Football-Bund weer twee Maand tovör up en Drapen vun dat Exekutivkomitee in Brüssel weer in den Weltverband FIFA upnommen wurrn un de Eedgenossen hemm sück – as all tovör nah den Eersten Weltkrieg  – as eerst Lännerspeelpartner för de düütsch Mannschap to Verfügung stellt. Vör 115.000 Tokiekers in dat övervull Stuttgarter Neckarstadion hett sück de DFB-Elf mit en vun den Bremer Herbert Burdenski in de 42. Minute verwannelt Handelfmeter mit 1:0 dörsett.
De Riekstrainer a. D., Sepp Herberger, weer nah sien Entnazifizeerensverfohren – he wurr in de Grupp vun de „Mitlöper“ instuuft un mit en Sühnebescheed över 500 Rieksmark beleggt – offiziell eerst in‘n Februar 1950 in dat Amt vun en Bundstrainer beropen wurrnm nahdem an’n 21. Januar in Stuttgart de rechtsverbindliche Weddergrünnen vun den DFB fast maakt wurrn weer. He harr aber all Midden November 1949 in de Sportschool Duisborg-Wedau sien eersten Nahkriegslehrgang för den Upbau vun de Natschonalmannschap afhollen.
Tovör weer de ehmalge Riekstrainer up Vermiddeln vun Carl Diem af den 1. Juni 1947 all as Footballdozent an de nee Sporthoochschool Köln in‘n Deenst ween, wo he bit Sömmer 1950 Lehrgänge för Footballtrainer dörführen dee. Dör de regionalen Utwahlspelen vun de Landesverbände – den Anfang hemm Süüddüütschland gegen Westdüütschland an‘n 24. März 1946 in Stuttgart maakt – un de flächendeckende Upnahm vun den Böverligaspeelbedriev af de Saison 1947/48 – de Süüden weer all an’n 4. November 1945 anfungen –, harr Herberger de Mögelkeit hatt, de Speler in‘n regelmatigen Wettbewarfsspeelbedriev to beobachten, de för sien nee Natschonalmannschap in Fraag kommen kunnen. Noch dichter dran weer he in de Nahkriegsjohren ween, as he bi mehreren Vereenen, bi de Natschonalmannschapskandidaten speelen deen, dorünner Eintracht Frankfurt, VfR Mannheim, Stuttgarter Kickers un vör allen bi den 1. FC Kaiserslautern, för en körten Tiet dat Training övernehm. Duersam as Trainer wull he bi Vereenen aber nich arbeiten.
Den Sportlehrer wurr de 1. FCK mit sien leevsten Schöler Fritz Walter to’n Natschonalmannschaps-Ersatz. De herutragend Klasse vun Fritz Walter un dat goot Afsnieden vun de Betzenbergelf in den Anfangsjohren vun de Böverliga-Ära – 1951 un 1953 Düütsch Meester, as ok 1948, 1954 un 1955 Viezmeester – hemm Herberger över Johren an dat Fasthollen an den „Lauterer Block“ um sien Kapitän un Speelmaker in’t Middelfeld brocht. He wuss, wu man um den Führungsspeler Walter, de en Allrounder weer un glieksam Upgaven in Afwehr- un Offensivberieken beherrschen dee, en Mannschap vun Weltklasseformat upbauen kunn. Dorum hett he all in dat Vörfeld to de Weltmeesterschap 1954 dat Störpotential uttoschalen versöcht – Atletico Madrid hett sien Musterschöler 1951 en Angebot över 225.000 DM för twee Johr up de Hand maakt, buterdem en Gehalt pro Maand vun eenig Duusend –, un Herberger leet all Verbindungen spelen, dat „der Fritz“ sien Wascheree un en Totohööftstäe kreeg un tofräe weer, un hull dorto ok engen Kuntak to de sien Fru Italia.
Herberger harr all bi de Upnahm vun den internatschonalen Speelbedriev mit dat Lännerspeel gegen de Swiez in sien Formatschoon mit Doorhöder Toni Turek, Bernhard Klodt, Max Morlock, Ottmar Walter un de besehrt fehlenden Kapitän Fritz Walter fiev Speler dorbi, de veer Johr later bi dat Weltmeesterschapsturnier 1954 to de Stammkräften tellen sullen. 1951 geven de Speler Werner Kohlmeyer, Werner Liebrich, Josef Posipal un Helmut Rahn hör Debüt un 1952 keemen Horst Eckel, Erich Retter un Hans Schäfer dorto. As letzt is de de Fürther Butenlöper Karl Mai in dat WM-Qualifikatschonsspeel an‘n 11. Oktober 1953 gegen dat Saarland to de Herberger-Mannschap kommen.
Neben sien sück laatstens bi dat Weltmeesterschapsturnier in de Swiez as spoodriek herutstellt Personalutwahl weern sien regelmatigen Besöök bi de Vereenen un sien appelleerenden Breef an de Speler wiedere Middel to de Leistungsverbetern vun sien Natschonalmannschapskandidaten. Fritz Walter gifft en sückse „Anspraak“ in sien Book över Herberger mit folgend Wöör wedder:
Zitat: ''Männer, wenn die anderen in eurem Verein dienstags und donnerstags trainieren, dann nehmt ihr noch den Montag, den Mittwoch und den Freitag dazu. Wenn die anderen an ihr Vergnügen denken, denkt ihr an eure Kondition. Wenn ihr es im Sport zu was bringen wollt, muß sich eure ganze Lebensweise danach richten. Es versteht sich wohl von selbst, daß Rauchen, Trinken und unvernünftiges Essen für einen angehenden Nationalspieler nicht in Betracht kommen.''
WM-Qualifikatschoon 1954
An‘n 22. März funn in Köln gegen Öösterriek dat 14. Lännerspeel nah de Wedderupnahm vun den internatschonalen Speelbedriev statt, bevör de Herberger-Speler an’n 19. August in Oslo in de Qualifikatschonsspele gegen Norwegen un dat Saarland los gungen. Fans un Kritiker hett aber blots de 5:1-Erfolg an‘n 21. November in Hamborg gegen Norwegen övertüügt. Nah den 3:1-Sieg an‘n 28. März 1954 in Saarbrücken gegen dat vun Helmut Schön betrüet Saarland weer trotz de dormit reckt WM-Deelnahm de Kritik bi de Kommentatoren wiederhen vörhannen.
As de 1. FC Kaiserslautern an‘n 23. Mai 1954 in Hamborg dat Finale um de düütsch Footballmeesterschap unverwacht mit 1:5 Doren gegen den norddüütschen Butensieder Hannover 96 verloren harr un in dat 22-köppigen Upgebot vun den DFB för de WM woll fiev Lauterer, aber kien eenzig Akteur vun den Meester vun dat Johr 1954 stunn, stieger sück de Kritik in Häme. De „Spiegel“ kommenteer de Situatschoon as folgt:
Zitat Herberger ist in ein paar überalterte, von Hannover abgestrafte Trottel aus Kaiserslautern verliebt – vermutlich ihres katholischen Glaubens wegen.
Jetzt keem den Bundstrainer aber togoot, dat he in de Fähigkeit to en positiv Umdüüden vun Katastrophen intüschen Meester wurrn weer. He hull ut Övertüügen an sien Utwahl fast, hett de Verleerer vun Hamborg motiveert, dat nu eerst recht den Kritikern to wiesen, dat se sück sportlich un charakterlich för den WM-Kader qualifizeert harrn. Herberger weer dat leever, Speler in dat Vörbereitenslager to hemm, de ut Enttäuschung, Arger un Verdreet vull Wut dorup brennen deen, ehrn jüst ramponeerten Roop nee uptopoleeren, anstatt sück vullkommen tofräe sück up frischen Lorbeer uttoruhen.
An‘n 26. Mai, blots dree Daag nah dat Endspeel to de düütsch Footballmeesterschap, fung in de Sportschool Grünwald in München de twee Week lang düern Vörbereitenskurs för de Weltmeesterschap an. Hier führ Herberger dör een nip un nau dördocht Trainingsplan sien Speler an dat internatschonale Niveau heran: konditschonell, technisch, taktisch, in de Motivatschoon un den Tosommenhalt. Fritz Walter schreev dorto:
Zitat ''In den ersten Tagen nahmen uns die Strapazen derartig mit, daß wir immer todmüde in die Betten fielen. Nach einer Woche konnten wir schon allerhand verkraften. Und gegen Ende des Lehrgangs fühlten wir uns leicht und frei. Der Körper war auf Höchstleistung eingestellt. Ähnlich stand es mit der Theorie. Unsere künftigen Gegner waren uns keine Unbekannten mehr. An der Wandtafel und durch Filmvorführungen waren sie uns vertraut geworden. Herberger hatte auf ihre Stärken und auf ihre Schwächen hingewiesen. Nicht umsonst hatte er sie vorher gründlich studiert.''
Boumedienne
Kiek ok bi: Boumediene.
Josef Herberger
WM-Turnier in de Swiez
Gegner weern an’n 27. Juni in dat Genfer Stade des Charmilles de technisch starken „Ballkünstler vom Balkan“ ut Jugoslawien. De internatschonale Klasse vun de Butenlöper Zlatko Čajkovski un Vujadin Boškov weer bekannt un de Angreep mit Miloš Milutinovic, Rajko Mitić, Stjepan Bobek, Bernard Vukas un Branko Zebec kunn an en gooden Dag jeden Gegner vör groot Probleme stellen. De Mannschap wurr vun den Bundstrainer hooch inschätzt, spelerisch meest so hooch as de Ungarn. Herberger hett sück för en Speel ut en stark Afwehr entscheeden, he hett up flink Konter, de uttekent körperlich Verfaaten vun sien Mannschap sett un de Sekerheit, dat sien Speler sien Taktik disziplineert umtosetten gewillt weern. Nah de glückelk 1:0-Führung för Düütschland dör dat Eegendor vun Ivica Horvat nah teihn Minüüt, sünd de Jugoslawen immer weer in Richt düütsch Door störmt. Dor aber stunn Doorhöder Turek, de sück in en Glanzform stiegern dee un de taktisch verstärkte Afwehr um Liebrich kunn den Utgliek verhinnern. Helmut Rahn wies in de 86. Minüüt de vun sien Trainer haapt un verwacht Qualität un hett de Partie mit en kraftvull Schööt ut 16 Meter för Düütschland entscheed. De Konter-Taktik vun Herberger harr sück bewährt, de DFB-Elf truck – völlig unverwacht för de internatschonale Fackwelt – in dat Halffinale gegen Öösterriek in.
De „Wiener Stadtutwahl“ vun de Akteure vun Rapid, Austria un Vienna harr in dat Vörfeld to dat WM-Turnier twee Früendschapsspelen in Wien jeweils blots knapp mit 2:3 un 0:1 gegen de ungarschen Angreepskünstler verloren un dorbi wiest, dat mit hör in de Swiez to reeken weer. Mit Gerhard Hanappi, Ernst Happel, Ernst Stojaspal un vör allen Ernst Ocwirk stunnen in de Austria-Mannschap ok individuelle Leistungsdräger, de alleen all Football up hööchst Niveau garanteeren deen. Aber ok hier wies sück Herberger as Meester in de Motivatschoon, Taktik un dar Inbetrecken vun völ Kleenigkeiten  – erholsam Ünnerbringen to Aflenken un Entspannen; Masseur Deuser un Schohspezialist Dassler; afstimmt Eeten un Drinken för Leistungssportler un nooch erholsam Slaap – up den Weg to en hooch sportlich Teel. Dorto keem ok de Speelwies vun de Öösterrieker de düütsch Mannschap to Pass, denn se weern in eerst Lien immer noch wehnt, den Spood dör den spelerischen Moment to recken. Konsequente Manndeckung in dat WM-System leeg hör nich, Konditschoon un dat streng Inhollen vun Taktikplääns stunn achter de Speelkunst. Nah en verdeenten 6:1-Sieg an’n 30. Juni in Basel vör 58.000 Tokiekers wurr de Herberger-Elf beschienigt, „ihren spielerischen Glanzpunkt bei dieser WM gesetzt zu haben“. De Walter-Bröers, in de Herberger sien Vertruen sett harr, hemm in dit Speel veer Doren schaaten. Dormit stunn de Mannschap vun Bundstrainer Herberger unverwacht in dat Finale vun de Football-Weltmeesterschap 1954, dat an‘n 4. Juli 1954 in dat Wankdorfstadion in Bern gegen Ungarn utdragen wurr.
Herberger hett in dat Endspeel up de Halffinal-Besetten vertroot un harr sien Speler nipp un nau up de persönlichen Stärken un Swaakheiten vun den favoriseerten Gegner instellt. Bi allen Respekt un Bewiúnnern harr he ok Swaakheiten in dat Speel vun de Ungarn utmaakt. He harr hör dat eerste Mal 1952 in dat Endspeel vun de Olympisch Spelen vun Helsinki gegen Jugoslawien sehn, weer bi den  legendären 6:3-Siegvun de „Wundermannschaft“ 1953 in dat Londoner Wembleystadion un hett hör letztmalig vör de WM in’n April 1954 in Wien gegen Öösterriek. Wat Herberger för sück mitnehmen dee: „Die Abwehr ist anfällig.“ Vör allen harr he deren Angriepstaktik mit den „hangen“ Middelstörmer Nándor Hidegkuti studeert un dorto de passend Antwort in sien Defensivsystem funnen. Horst Eckel harr den sück in dat Middelfeld torüchtrecken un vun dor ut dat speel maaken Angriepen ut dat Speel to nehmen un Stopper Liebrich harr sück denn um den tomeest blots in de vördere Angreepslien befindlichen Puskás mit sien Doorjägerqualität to kümmern. Den WM-Doorschüttenkönig Sándor Kocsis harr de Fürther Mai to bewaaken. Den defensiven Hööftswaakpunkt vun de Magyaren hett Herberger up de rechte Afwehrsiet sehn, dor, wo de offensivstarke József Bozsik immer nah vörn gung un Löcker un Bahnen in dat Afwehrnett vun de Ungarn achterlaaten dee, weer de Finalgegner to knacken. As de Favorit all nah acht Minüüt mit 2:0 Doren in Führung leeg, weer de düütsch Anhänger ünner de 64.000 Tokiekers bang, dat sück de 3:8 Nedderlaag ut de Vörrunn wedderhalen dee. Aber de düütsch Endspeelformatschoon hett sück nich uplööst, se keem torüch un hett noch vör de Halftiet den Utgliek schafft. In de 84. Speelminüüt hett Helmut Rahn sogar dat 3:2-Siegdoor schaaten un Düütschland wurr mit en vun de gröttsten Sensatschonen vun de Football-WM-Geschichte Weltmeester.
Herberger sien detailriek Plääns weern upgahn, he harr de strategische Laag richtig inschätzt un sien taktischen Entscheedungen harrn sück as richtig wiest. He truck för detorüchliggend Weltmeesterschap sülvst folgend Fazit:
Zitat: Als wir nach der Schweiz fuhren, war keiner der Teilnehmer aus allen Nationen, die zudem meistens Professionals waren, in besserer Kondition als unsere Spieler und keine Mannschaft und kein Spieler auf die bevorstehenden Aufgaben besser eingestellt als die unsrigen.
De „Geist von Spiez“
As Oorsaak för den 3:2 Endspeel-Sieg is nahderhand immer weer de „Geist von Spiez“ nöömt wurrn, de nicht o ümstööten Tosommenhalt, de de Stimmung in Hotel Belvédère an dat Ufer vun den Thuner See bestimmen dee. Fritz Walter führt dorto in sien Book över Herberger ut:
Zitat: ''Der Chef war auch sonst recht zufrieden. Unsere Unterkunft, das Hotel Belvédère in Spiez am Thunersee, schien ihm ideal. Es hatte einen großen Garten mit Liegestühlen. Sooft wir Lust hatten, konnten wir Kahn fahren. Für Spieler, Trainer, Arzt und Masseur war die dritte Etage reserviert; Funktionäre und andere Expeditionsteilnehmer wohnten einen Stock tiefer. Nichts lenkte ab. Die ganze Konzentration galt den bevorstehenden Spielen. […] Keimzellen für den sprichwörtlich gewordenen Kameradschaftsgeist in unserer Nationalelf waren die Zimmer, auf die wir von Herberger – raffiniert ausgetüffelt – verteilt wurden. Ihm war nicht egal, wer zu wem kam. […] Von Trainingsbegegnungen, wie sie Uruguayer, Brasilianer oder Ungarn gegen Schweizer Stadtmannschaften austrugen, hielt der Chef nichts. Er meinte durch das unausgewogene Kräfteverhältnis solcher Treffen könnten leicht falsche Maßstäbe angelegt werden. ‚Ihr müßt brennen!‘ Das hatte er schon immer von seinen Spielern verlangt. In der Schweiz ‚brannten‘ wir wirklich. Wir konnten den ersten Einsatz kaum erwarten.''
Zitat: ''In seinem ‚fast hypnotischen, väterlich-getarnten, väterlich-gemeinten Einfluß auf die Spieler‘ habe es Herberger verstanden, nahezu unbemerkt das Ich eines Spielers in seinem Sinne ‚zu wandeln‘. Und das auf ganz schlichte, auf kluge Art.''
De Heimfohrt
De Düütsch Bundsbahn stell de Mannschap för de Heimfohrt hör dormals nobelstes Modell to Verfügung, den Dieseldrievwagen VT 08, de as Sondertoog de Nationalmannschap mit en rooden Drievwagen un den Reesenlettern an de Längssiet „FUSSBALL-WELTMEISTER 1954“ an‘n 5. Juli över de Statschonen Singen, Radolfzell, Konstanz, Friedrichshafen, Lindau (dor Övernachten), Immenstadt, Kempten, Günzach, Kaufbeuren, Buchloe un Fürstenfeldbruck an‘n 6. Juli nah München broch. Dat weer en „Triumph-Zug“ vun Spiez bit in de bayerische Landeshööftstadt. Överall geev dat Jubel un Ehrungen un nahderhand noch Eenzelehrungen in verscheeden Städer.
De Trainer vun de Weltmeester-Elf, Sepp Herberger, wurr in Hohensachsen – sien Huus leeg jetzt in de „Sepp-Herberger-Straße“ – mit en Fackeltoog as Weltmeester un nee Ehrenbörger empfangen. 30.000 Minschen hemm up den Marktplatz in Weinheim up hüm töövt. De Ehrungen weern för Herberger Anerkennung för sien leist Arbeit, dorüm hett he de geern un dankbar annommen. An‘n 18. Juli sünd Herberger un sien Mannschap to en Empfang vun den Bundspräsidenten Theodor Heuss nah Berlin flagen. Se wurrn vun den Berliner Senat in dat Schöneberger Raathuus empfangen, bevör an‘n Nahmiddag in dat mit 80.000 Tokiekers besett Olympiastadion de Ehrung dör den Bundspräsidenten stattfunn. Vun Berlin ut gung dat ansluutend nah Bonn, wo se an’n 19. Juli dör Bundsbinnenminister Gerhard Schröder dat Sülvern Lorbeerblatt verleeht kreegen.
De deep Fall vun den Weltmeester
För den düütschen Weltmeester stunnen in dat tweet Halfjohr 1954 as sportliche Plicht de veer Lännerspelen gegen Belgien, Frankriek, England un Portugal up den Terminplaan. För Herberger weer klar, dat all Gegner sück gegen den amteeren Weltmeester – tomal noch gegen en so nich verwachten – besünners anstrengen würrn, um nahderhen seggen to können, den aktuellen Titeltdräger besiegt to hemm. Ahn de besehrten Weltmeester Toni Turek, Horst Eckel, Fritz Walter un Hans Schäfer – se wurrn vertreeden dör Fritz Herkenrath, Herbert Erhardt, Ulrich Biesinger un Berni Klodt – verlor Herberger mit de düütsch Natschonalmannschap an’n 26. September in Brüssel dat eerste Lännerspeel nah den Titelgewinn mit 0:2 Doren gegen Belgien. De Speler weern körperlich as ok mental wiet weg vun de optimalen Verfaaten vun de Swiezer Weeken. Herberger hett dorto noteert:
Zitat: ''Belgien wurde kein Ruhmesblatt für unsere Mannschaft. Alle waren außer Tritt geraten; alles, was uns groß gemacht hatte, schien in den zurückliegenden Wochen in Vergessenheit geraten zu sein. Das Resultat war nicht so schlimm.''
Dat hett sück ok in dat folgend Speel an’n 16. Oktober in Hannover gegen Frankriek fortsett. Vun sien Stammbesetten ut de WM-Daag hemm Eckel, Rahn, Fritz Walter un Schäfer fehlt. Da Heimspeel gung mit 1:3 Doren verloren un blots de beid jung Debütanten Uwe Seeler un Klaus Stürmer vun’n Hamborger SV kunnen sück eenigermaaten in Szene setten.
Jüst vör dat Speel an’n 1. Dezember in London gegen England keem dat aber noch völ schlimmer: Mit Rahn, Morlock, Fritz Walter un Heinz Kubsch sünd de eerst Fälle vun Hepatitis in‘n Kreis vun de Swiez-Fohrer uptreeden un de Speler sünd för Maanden utfallen. Gegen den „ollen Lehrmeester“ is Herberger notgedrungen mit en Angreep vun unerfohren Speler antreeden: Gerhard Kaufhold, Michael Pfeiffer, Uwe Seeler (tweet Lännerspeel), Josef Derwall un Alfred Beck. Herkenrath un Gerhard Harpers hemm as Doorhöder bzw. linker Butenlöper ok eerst hör tweet Lännerspeel maakt. Ok dat darte Speel nah de WM gung verloren, de Engländer hemm mit 3:1 wunnen. De Misere wurr to en vun de swoorsten persönlichen Krise in de Loopbahn vun Herberger. De Schandaaldebatte (de ungarsch Mannschapskapitän Ferenc Puskás hett mit sien Dopingverdacht en Pressekrieg lostreeden) un de Erkrankungen wiesen en bittere Tiet för Herberger un de Natschalmannschap.