မြန်မာနိုင်ငံ_ရေနံလုပ်ငန်း
ရေနံ ဘက်စပ်လုပ်ငန်း
ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သည့် အရပ်ဒေသ၌ ရေနံစတင်တူး ဖော်ခဲ့သည်ဟု တပ်အပ် မပြောနိုင်သော်လည်း ရေနံ စတွေ့ သည့်ခုနှစ် သက္ကရာဇ်ကို ဆန်းစစ်ကြည့်လျှင် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ရေနံတူးဖော်ခြင်းသည် ရှေးအကျဆုံးဟု ဆိုဖွယ်ရာရှိသည်။ ရေနံသည် ဖိနှိပ်အားအနည်းအမျာ၊ နေရာအနိမ့်အမြင့်၊ မြေလွှာ အပွအကျစ်စသော အခြေအနေအလိုက် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီးလျှင် အသင့်လျော်ဆုံးမြေလွှာ ကျောက်လွှာ၌ စုဝေးနေတတ်သည်။ ရေနံအောင်းမြေလွှာသည် မြေငလျင်ကြောင့် လည်းကောင်း၊ ရေတိုက်စားခြင်းကြောင့်သော် လည်းကောင်း အပေါ်ယံလွှာသို့ ရောက်လာတတ်ပြီးလျှင် ရေနံစိမ့်ထွက်သောနေရာများ ရှိတတ်သည်။ ပုံစံပြရလျှင် ချင်းတွင်းမြစ်အနီး ရွာနန်းချောင်း၊ အင်းတော်နှင့် ရခိုင်ပြည် မာန်အောင်ကျွန်း စသည့် နေရာတို့၌ ရေနံစိမ့်ထွက်သည်ကို တွေ့ရသည်။ အချို့နေရာများတွင် ပေ ၅ဝ မှ ၁ဝဝ အထိ ရေတွင်းတူးသကဲ့သို့ တူးယူနိုင်သည်။ ရေနံချောင်းမှ လက်ယက်တွင်းများသည် ယင်းကဲ့သို့ တူးယူသော တွင်းမျိုးဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ခေတ်မီရေနံချက် စက်ကြီးများဖြင့် ချက်နိုင်အောင် အလျင်မီမီ ရနိုင်ရန် သဘာဝ အစိမ့်ထွက်သော ရေနံကို စောင့်ယူနေ၍ မဖြစ်ပေ။ ထိုကြောင့် ရေနံကြောရှိရာ မြေလွှာထဲသို့ မိုင်ဝက်မှသည် တစ်မိုင်ကျော်အထိ နက်အောင် စက်ဖြင့် တူးရသည်။ စက်ဖြင့်တူးသည့် စနစ်ကို ၁၈၅၉ ခုနှစ်တွင် စတင်အသုံးပြုခဲ့လေသည်။ စက်ဖြင့် တူးခြင်းသည် သစ်သားကို လွန်ဖြင့် ဖောက်သည့်သဘောအတိုင်းဖြစ်သည်။ မြေကိုထွင်းဖောက်ရသော ကိရိယာကို မြန်မာရေနံလုပ်သားကြီး များက ……စိန်နားပန်ဟုခေါ်၍ စိန်သွား တပ်ထားသော တူရွင်းဖြစ်သည်။ ထိုတူရွင်းကို မြေအပွအကျစ်လိုက်၍ သံပိုက်လုံး ထိပ်တွင် တပ်ပြီးနောက် ရေနံမျှော်စင်ရှိ စက်အားဖြင့် လည်ပတ်နေသော ဆုံလည်တွင် ထိုသံပိုက်လုံးကို ထောင်၍တပ်ကာ မြေသားကို လှည့်ပတ်ဖောက်ထွင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ သံပိုက်တစ်ဆုံး တူးပြီးသောအခါ ရေနံမတွေ့သေးက နောက်ထပ်သုံပိုက်တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဆင့်ကာ၊ ရေနံတွေ့သည်အထိ အဆင့်ဆင့် တူးရသည်။ ယင်းသို့ တူးနေဆဲတွင် သံပိုက်အေးနေစေရန်နှင့် ဖော်စပ်ထားသော ဓာတုဗေဒရွှံ့ကို သုံးရသည်။ မြေမပြိုစေရန် တူးပြီးသား မြေသားကို ဗိလပ်မြေကိုင်ရသည်။ ယင်းသို့ တူးခြင်းဖြင့် ရေနံရှိရာ မြေကြောသို့ ရောက်သောအခါ ရေနံသည် တွန်းကန်အားကြီးမားခဲ့သော် မြေပြင်ပေါ်သို့ အလိုအလျှောက် တက်လာ၍ တွန်းကန်အားနည်းလျှင်မူ ရေနံကို စက်ဖြင့် စုတ်ထုတ်ယူရလေသည်။ ရေနံသည် တွင်းထဲမှ တူးဖော်လိုက်သည့်အတိုင်း အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ ကုန်ကြမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထိုကုန်ကြမ်း ကို အသုံးဝင်သော ကုန်ချောများရရှိရန် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရခြင်း ကို ရေနံချက်လုပ်သည်ဟုခေါ်သည်။ ရေနံချက်နည်း အမျိုးမျိုး ရှိရာ မြန်မာနိုင်ငံရေနံချက် လုပ်ငန်းတွင် ပေါင်းတင်ခြင်း၊ ခွဲချေခြင်း၊ သန့်စင်အောင် ချက်လုပ်ခြင်း နည်းတို့ကို ချောက်နှင့် သံလျင် ရေနံချက် စက်ရုံတို့တွင် အသုံးပြုသည်။ ချောက် ရေနံချက် စက်ရုံတွင် ရေနံချောင်း၊ ချောက်ရေနံမြေမှထွက်သော ရေနံ တစ်နေ့လျှင် ဂါလံ နှစ်သိန်း နှစ်သောင်းချက်လုပ်၍ ပြည်သူပိုင် လုပ်ပြီးနောက်တွင် ကုန်ထုတ်မှု အင်အားသည် ၂၆ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက် လာခဲ့ရာ၊ ယခုအခါ (၁၉၆၃-၆၄)၌ တစ်ရက်လျှင် အောက်ပါ ရေနံထွက် ပစ္စည်းကို ထုတ်လုပ် ဖြန့်ဖြူးလျက် ရှိသည်။ ၁။ မော်တော်ယာဉ် ဓာတ်ဆီ ့ ၄၈ဝဝဝ ဂါလံ ၂။ ရေနံဆီဖြူ ့ ့ ့ ့ ၃၉၆ဝဝ ။ ၃။ ရေနံဆီနီ ့ ့ ့ ့ ၁၂ဝဝ ဂါလံ ၄။ ဒီဇယ်ဆီကြဲ ့ ့ ့ ့ ၅၈၉ဝဝ ။ ၅။ ဒီဇယ်ဆီပျစ် ့ ့ ့ ့ ၄၄ဝဝ ။ ၆။ ဂုံလျော်ရောဆီ ့ ့ ့ ့ ၉ဝဝ ။ ရ။ မီးထိုးဆီ ့ ့ ့ ့ ၃၅၉ဝဝ ။ ဂ။ မီးထိုးဆီပျစ် ့ ့ ့ ့ ၅၃ဝဝ ။ ၉။ အိမ်သုတ် ရေနံချေး ၂၄ဝဝ ။ ၁ဝ။ ဖယောင်းဖြူ အမျိုးမျိုး (တန်ချိန်) ၅၂ ။ သံလျင်ရေနံချက် စက်ရုံသည် ချောက်ရေနံချက်စက်ရုံ ထက် ပို၍ ကြီးကျယ်သည်။ ယခင်က ချောက်၊ ရေနံချောင်း ရေနံမြေတို့မှ ထွက်သောရေနံကိုသာ တွန်းသင်္ဘောများဖြင့် သယ်ယူကာ သံလျင် ရေနံချက်စက်ရုံတွင် ချက်လုပ်ခဲ့သော် လည်း ယခုအခါ ပြည်တွင်း၌ ရေနံထွက် ပစ္စည်းများ အသုံးပိုမို များပြားလာခြင်း၊ ပြည်တွင်းမှရေနံကို လိုသလောက် မရရှိခြင်း တို့ကြောင့် အခါအားလျော်စွာ နိုင်ငံခြားများမှ ရေနံကိုလည်း တင်သွင်း ချက်လုပ်ရသည်။ ယခုအချိန်တွင် (၁၉၆၄ ခုနှစ်) ပြည်တွင်းထွက် ရေနံအပြင် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံနှင့် ဆိုဗီယက်ရုရှ နိုင်ငံတို့မှ တင်သွင်းသော ရေနံတို့ကို ချက်လုပ်လျက်ရှိ၍ တစ်နေ့လျှင် ရေနံဂါလံ သုံးသိန်းလေးသောင်းချက်လုပ် နိုင်သည်။ တစ်ရက်လျှင် အောက်ပါ ရေနံထွက် ပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်ဖြန့်ဖြူးနိုင်သည်။ ၁။ ဖျော်ဆီ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၂ဝဝ ဂါလံ ၂။ မော်တော်ယာဉ် ဓာတ်ဆီ ့ ့ ့ ့ ၇၉၂ဝဝ ။ ၃။ စစ်သုံး ဂျက်လေယာဉ်ဆီ ့ ့ ့ ့ ၁၈ဝဝ ။ ၄။ ဂျက်လေယာဉ်ဆီ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၂၁၈ဝဝ ။ ၅။ တာပင်တိုင်ဆီ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၃ဝဝ ။ ၆။ ရေနံဆီဖြူ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၆၃၃ဝဝ ။ ရ။ ရေနံဆီနီ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၂၈ဝဝ ။ ဂ။ ဒီဇယ်ဆီကြဲ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၈၅၇ဝဝ ။ ၉။ ဒီဇယ်ဆီပျစ် ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၇၇ဝဝ ။ ၁ဝ။ ခြင်သတ်ဆီ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၄ဝဝ ။ ၁၁။ မီးထိုးဆီ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ၅၉ဝဝဝ ။ ၁၂။ လောင်စာ ဓာတ်ငွေ့ (ကုဗပေ) ၇၃၅ဝဝဝ န္ထ ၁၃။ ရေနံမီးသွေး (တန်ချိန်) ့ ့ ့ ့ ၃၃ န္ထ ပြည့်သူရေနံလုပ်ငန်း ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ ချောက်နှင့် သံလျင် ရေနံချက်စက်ရုံကြီး နှစ်ခုလုံးမှ (၁၉၃၆-၆၄)ခုနှစ်တွင် ချက်လုပ်ခဲ့သည် ရေနံပမာဏသည် လွန်ခဲ့သော ခုနှစ်ကျော်ကာလက (၁၉၅၇-၅၈)ကထက် ၇၂ ရာခိုင်နှုန်းမျှ တိုးတက် လာသည်။ တော်လှန်ရေး အစိုးရက ချမှတ်ထားသော ……လက်မှု လယ်ယာမှ စက်မှု လယ်ယာသို့ စီမံကိန်းအတွက် လယ်ထွန်စက်များ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် မော်တော်ကား ကြီးငယ်များ တိုးတက် များပြားလာသည်နှင့်အမျှ လိုအပ်လာမည့် ရေနံထွက်ပစ္စည်းများ၊ အထူးသဖြင့် ဒီဇယ်ဆီနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုရမည့် မီးထိုးဆီများကို မူလထား၍ ရေနံချက်စက်ရုံကြီးများက တိုးတက် ထုတ်လုပ်ပေးလျက်ရှိသည်။ ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးတွင် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ရေနံလုပ်သားများ၏ စားဝတ်နေရေး ဖူလုံမှု၊ သက်သာချောင်ချိမှု၊ ဘဝလုံခြုံမှုတို့အတွက်လည်း တော်လှန်ရေး အစိုးရက အဘက်ဘက်မှ ဆောင်ရွက်ပေးလျက် ရှိလေသည်။