cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
အရောင်
အလင်းရောင်ခြည်အချို့ကို စုပ်ယူ၍ အချို့ကို ပြန်ဟပ်ပေးတတ်သော အရာဝတ္ထုမျိုးမှာမူ ထိုအရာဝတ္ထု ပြန်ဟပ်ပေးသော အလင်းရောင်ခြည်ကို လိုက်၍ အရောင်အမျိုးမျိုး ထင်ရလေသည်။ ပုံစံအားဖြင့် အစိမ်းရောင် မြင်ရသော သစ်ရွက်တို့သည် အစိမ်းအလင်းရောင်ခြည်ကိုသာ ပြန်ဟပ်ပေး၍ အခြားအလင်းရောင်ခြည် အားလုံးကို စုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုကြောင့် သစ်ရွက်ကို နေ့ဘက်တွင် အစိမ်းရောင် မြင်ရပြီးလျှင် နေရောင်တွင် မဟုတ်ပဲ အနီရောင်အလင်းတွင် ပြသောအခါ၌မူကား ပြန်ဟပ်စရာ အစိမ်းအလင်းရောင်ခြည် မရှိသည့်အတွက် အနက်ရောင် ဖြစ်သွားလေသည်။ အနီရောင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို အပြာရောင် အလင်းတွင်ပြက အနက်ရောင် ထင်ခြင်းမှာလည်း ဤသဘောပင် ဖြစ်သည်။ အလင်းပိတ် ပစ္စည်းမှန်လျှင် အားလုံး ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
အရောင်တစ်မျိုးတွင် အဖြူရောင်ကို ရောစပ်ပေးလျှင် အရောင်နုကို ရရှိ၍ အရောင်ပုပ်ကို လိုလျှင်ကား အနက်ရောင်ကို ရောစပ်ပေးရလေသည်။ သိပ္ပံပညာရှင်တို့၏ အဆိုအရ သာမန် မျက်စိဖြင့် ကြည့်မြင်နိုင်သော အရောင်ပေါင်းမှာ တစ်ထောင်ခန့်ရှိ၍ အရောင်နု အရောင်ပုပ်ပေါင်းမှာ နှစ်သန်းကျော်မျှ ရှိသည်ဟု ဆိုလေသည်။
သံ​လိုက်​အိမ်မြှောင်
အိမ်မြှောင်ကိုအလွယ်ဆုံးပြုလုပ်နည်းမှာ သံလိုက်တစ်ခုနှင့် ပွတ်ထားသောအပ် တစ်ချောင်းကိုဖော့တွင်ထိုးသွင်းပြီးနောက် ရေစလုံထဲတွင်ချထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါအပ်သည် မြောက်နှင့်တောင်ကိုညွှန်ပြ၍ ငြိမ်သက်စွာနေသည်ကိုတွေ့ရမည်။ ထိုသံလိုက်အပ်ကိုပင်အလယ်တည့် တည့်မှအပ်ခြည်မျှင်သေး⁠သေးဖြင့် ချည်၍ဆွဲထားလျှင်လည်းအပ်သည် မြောက်နှင့်တောင်ကိုညွှန်ပြနေ မည်ကိုတစ်ဖန်တွေ့ရပေမည်။
ထိုအိမ်မြှောင်မျိုးတွင်အိမ်မြှောင်အပ်ကိုမမြင်ရချေ။ အိမ် မြှောင်အပ်အစားအိမ်မြှောင်ညွှန်ပြရာအရပ်များ သတ်မှတ်ရေးသားထားသည့် ချပ်ပြားဝိုင်းကိုသာတွေ့ရ လေသည်။ ထိုချပ်ပြားဝိုင်းတွင်အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက်အပြင် အသေးစိတ်အမှတ်များပါရှိ သည်။ ချပ်ပြား၏အလယ်တွင်သျွှု အစွပ်တစ်ခုရှိ၍ ထိုအစွပ်အတွင်း၌ကတော့ပုံ အပေါက်ဖောက်ထား သော ပတ္တမြားကဲ့သို့သောကျောက်သွင်းထားသည်။
တောင်ဆော့ရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
တောင်ဆော့ရွာ (Tawhsawt)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်၊ ဖာယကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၉၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖာယကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၀၂ ဦး၊ မ ၁၂၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
စူဠဓမ္မပါလဇာတ်
သားငယ်လက်တွေ ဖြတ်ခိုင်းလေ
ဟု မင်းကြီးကို လျှောက်ထားပြန်၏။ မင်းကြီးလည်း ခိုးသူသတ်ကို ကြည့်၏။
ခြေနှစ်ဖက်ပါ ဖြတ်စေရာ
စန္ဒာဒေဝီ မိဖုရားကြီးကား ပြတ်သော လက်စွန်းတို့ကို ယူ၍ ခါးပိုက်၌ ထည့်ကာ သွေးလိမ်းကျံလျက် ငိုကြွေးကာ နေ၏။ တစ်ဖန် ခိုးသူသတ်သည် “အရှင်မင်းကြီး … အဘယ်သို့ ပြုရအံ့နည်း” ဟု လျှောက်ပြန်၏။ “အချင်း … ခြေနှစ်ဖက်တို့ကို ဖြတ်လော့” ဟု အမိန့်ပေးပြန်၏။ ထိုအခါ စန္ဒာဒေဝီ မိဖုရားကြီးသည် -
မြန်မာဇာတ်သဘင်
သထုံခေတ် (ငါးရာစုနှစ်မှ ၁၁ ရာစုနှစ်အထိ)
မြန်မာသဘင်ပညာသည် ငါးရာစုနှစ်မှ စ၍ မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်းတွင် သထုံမြို့၊ ပဲခူးမြို့ ဖြစ်သော မွန်တို့၏ ဒေသ၌လည်းကောင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းတွင် သရေခေတ္တရာမြို့ဖြစ်သော ပျူတို့၏ ဒေသ၌လည်းကောင်း ထွန်းကားခဲ့လေသည်။ ထိုခေတ်တွင် ဗုဒ္ဓသာသနာတော် နှင့်တစ်ကွ ရှေးအိန္ဒိယယဉ်ကျေးမှုတို့သည် ထိုမြို့များသို့ ရောက်ရှိကြပြီး ဖြစ်လေသည်။ သထုံမြို့၊ ပဲခူးမြို ပတ်လည်တစ်ဝိုက်၌ ကမ္ပည်း ကျောက်စာဌာနမှ တူးဖော်ရရှိသော စဉ့်ကွင်းတို့တွင် သီဆိုတီးမှုတ် ကခုန်ဟန် အမူအရာတို့ကို အထင်အရှား မြင်နိုင်သည်။ များသောအားဖြင့် ငြင်းမှုတ်သူ၊ စည်တီးသူ၊ စည်းဆုပ်တီးသူတို့၏ အမူအရာများကို တွေ့ရသောကြောင့် ထိုအခါက ပွဲလမ်းသဘင်တို့၌ အရပ်သူ အရပ်သားများ လှည့်လည်သီဆို ကခုန်သော အလေ့ ထွန်းကားခဲ့ပြီဟု ယူဆနိုင်လေသည်။ ထိုခေတ်လောက်တွင် အိန္ဒိယတိုင်းသား ကုန်သည်များသည် သဘေသ္မာဆိပ်မြို့များ ဖြစ်ကြသော သထုံ၊ ပဲခူး၊ သံလျင်တို့သို့ရောက်ကြသဖြင့် ရာမာယဏဇာတ်ကို မိမိတို့နှင့်တစ်ပါတည်း ယူဆောင်ခဲ့မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ အဘယ် ကြောင့်ဆိုသော် ပဲခူး၊ သံလျင်တစ်ဝိုက်တွင် တူးဖော်ရရှိသော စဉ့်ကွင်းများ၌ ဘီလူးတပ်ချီဟန် အရုပ်များကို တွေ့ရှိရသည်။ ထိုအရုပ်များသည် ရာမမင်း၏ ဟနုမန်စစ်တပ်နှင့် ဒသဂီရိဘီလူးတပ် စစ်ထိုးဟန်ဖြစ်မည် ဟု ယူဆရလေသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ် ( ၁၈ ရာစုနှစ်မှ ၁၉ ရာစုနှစ်အထိ )
ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင် သဘင်ပညာ၌ တီထွင် ကြံစည်မှုများစွာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့လေသည်။ အကမျိုးတွင် စာမရီပွဲ၊ ကိန္နရာဖိုမ ကပွဲ၊ အငြိမ့် မိန့်မတို့ လဲရိုက်ကပွဲ၊ မျက်လှည့်ပွဲ အစရှိသည်တို့ ထွန်းကားလျှက် ရှိလေသည်။ ဂီတအဆိုနှင့် အတီးအမှုတ်ဘက်တွင်လည်း အထူးသဖြင့် မြဝတီမင်းကြီး ဦးစ၊ ပြင်စည်မင်းသား၊ လှိုင်ထိပ်ခေါင်တင် မင်းသမီးတို့သည် ထင်ရှားလေသည်။ ထိုခေတ်၌ပင် စည်တော်သံ အတီးအက၊ ပုံကြီးသံ အတီးအက၊ အိုးစည်သံ အတီးအက၊ ဒိုးပတ်သံ အတီးအက၊ ဗြောသံ၊ အတီးအကတို့ ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။ ထို့နောက် လှေတော်သံ အတီးအမှုတ်၊ ဗျိုင်းတောင် အတီးအမှုတ်တို့ လည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ပုံကြီး၊ အိုးစည်၊ ဒိုးပတ်၊ ဗြော အတီးအကတို့သည် ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးတွင် တောင်သူ လယ်သမားတို့၏ ဘဝနှင့် ဆက်စပ်ဖြစ်ပေါ်လာသော အတီးအကများ ဖြစ်တန်ရာသော်လည်း နောင်အခါ၌ ထိုအတီးအကတို့သည် ထီးသုံးနန်းသုံး ဖြစ်လာလေသည်။ ထို့ပြင် သာယာဝတီမင်း လက်ထက်၌ ထားဝယ်ဘက်မှ ဒိန်းသံ သီချင်း၊ မွန်သံ မြန်မာသီချင်း၊ ကရင်ဩသံ မြန်မာသီချင်းများ ပေါ်လာကြလေသည်။ ပြင်စည်မင်းသားကြီးသည် မွန်သံ မြန်မာသီချင်းများကို ဖွဲ့ဆို၍ ရွှေနားတော်သွင်းခဲ့လေသည်။ ဤသို့လျှင် မြန်မာသဘင်ပညာသည် ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင် အထူးစည်ကား တိုးပွားလာလေသည်။ မွန်သီချင်း
မြန်မာနိုင်ငံ ကွန်ပျူတာလုပ်ငန်းရှင်အသင်း
အသင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်
အသင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းရှိ ပြည်နယ်၊ တိုင်း ကွန်ပျူတာလုပ်ငန်းရှင် အသင်းဝင်များကို စုစည်းနိုင်ရန်နှင့် စည်းရုံးဆောင်ရွက်ရန်၊ ကွန်ပျူတာပညာ ဖွံ့ဖြိုးရေးဥပဒေပါ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် အညီ အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ရန်၊ နှင့် ကွန်ပျူတာလုပ်ငန်းရှင်များ၏ လုပ်ငန်းများ ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်အတွက် ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်မှုများကို ဖွဲ့စည်းရန် တို့ ဖြစ်သည်။
ခမ်းကန့်ရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗယ်လေ
အခေါ်အဝေါ်
ဗယ်လေသည် ပြင်သစ်စကားလုံးဖြစ်၍ ရှေးလက်တင်စကား "ဗယ်လာရီ"(ကရန်)မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်ကို၎င်း၊ ဇာတ်ကောင်၏ စိတ်အခြေအနေကို ၎င်းအဆိုအပြောမပါဘဲ အကနှင့် ဟန်အမူအရာတို့ဖြင့် သရုပ်ဖော် အကဟု ဆိုကြသည်။ ဗယ်လေတွင် အဓိကအချက်သည် ဂီတဖြစ်သည်။ အချို့က ဗယ်လေသည် တေးဂီတကို သရုပ်ဖော်သော အကဟု ဆိုကြသည်။ ဗယ်လေတခုအတွက် ယင်းနှင့်ဆိုရာ တေးဂီတတို့ကို စပ်ဆိုကြရသည်။ တစ်ခါတရံ ဇာတ်လမ်းပါသော တေးဂီတတို့ကို ဗယ်လေဖြင့် သရုပ်ဖော်ကြသည်။
ယင်းသို့ဖြင့် ဗယ်လေသည် အီတလီနိုင်ငံမှတဆင့် ပြင်သစ်နိုင်ငံသို့ ကူးစက်ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပြင်သစ်ဘုရင် ၁၄ဆက်မြောက် လူဝီသည် ဗယ်လေကို ချီးမြှင့်မြှောက်စားသည်။ ကိုယ်တော်တိုင် ဗယ်လေကဇာတ် တစ်ခု၌ ခေါင်းဆောင်ပါဝင်ခဲ့သည်။ လူဝီဘုရင်သည် ဂီတနှင့် အကအကယ်ဒမီကျောင်းများကို တည်ထောင်ခဲ့ရာ၊ ထိုကျောင်းသည် ခေတ်သစ်ဥရောပ ဗယ်လေစတင်ပေါက်ဖွားရာဌာန ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဗယ်လေသည် တော်သုံးအဖြစ်မှ လူထုသုံး သဘင်တရပ်လည်း ဖြစ်လာလေသည်။ ထိုစဉ်က ဗယ်လေတွင် အကတလှည့် အဆို၊ သို့မဟုတ် လင်္ကာရွတ်ခြင်းတလှည့်ဖြစ်သည်။
တိုက်လေယာဉ်
စတုတ္ထမျိုးဆက် တိုက်လေယာဉ်များ
၁၉၇ဝ မှ ၂၀၀ဝ ပြည့်နှစ်များအတွင်း တတိယ မျိုးဆက် တိုက်လေယာဉ်များထက် အစွမ်းထက်မြက်သော တိုက်လေယာဉ်များကို ထုတ်လုပ်လာကြပြီး လေကြောင်း အရေးသာမှု ကို ဖော်ဆောင်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းလာကြသည်။ လေယာဉ်များ လေထဲတက်နိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သည့် ပြင်ဆင်ချိန်ကို လျှော့ချနိုင်လာ၍ ဝေဟင်ဆီဖြည့်စနစ်ကိုလည်း ဆောင်ရွက်နိုင်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် လေထဲတွင် နေနိုင်ချိန် (Endurance) ပိုမိုလာကြပြီး လေကြောင်း အကဲသာမှု ပိုမိုလာကြသည်။ နေ့ညမရွေး / ရာသီမရွေး တိုက်ပွဲဝင်နိုင်လာကြသည်။
ရုရှားနိုင်ငံရှိ အချိန်ဇုန်များ
၁၉၉၃ ခုနှစ် အချိန်ဇုန်ကန့်သတ်မျဉ်း ပြောင်းလဲခြင်း
၂၃ မေလ ၁၉၉၃ 00:00:00 တွင် နိုဗာဆီဗီးစကားယား အော့ဗလစ်ထ်သည် ၎င်း၏ စံတော်ချိန်အား MSK+4 မှ MSK+3 သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
အချိန်တစ်ခုတည်း၌ Time offset များစွာ အသုံးပြုသော ဖက်ဒရယ် ဒေသများ
၂၀၁၁ ခုနှစ် ဥပဒေအရ ၂၀၁၅ ခုနှစ် နောက်ဆုံးပြင်ဆင်ခဲ့မှုတွင် ဆာခါ ပြည်နယ်ရှိ ဒေသများတွင် Time offset တခုထက် ပို၍ အသုံးပြုကြသည်။
ပထဝီနိုင်ငံရေး
နိုင်ငံ၏မြေဟုသုံးနှုန်းရာတွင် နိုင်ငံ၏ရေလည်းပါဝင်ပေသည်။ နိုင်ငံပိုင်ဆိုင်သောမြေထုနှင့် ဆက်စပ်သောရေထု၊ နိုင်ငံအတွင်းတည်နေသောရေထုတို့သည်လည်း ပထဝီသဘောတရားများကို လေ့လာရေးတွင်ပါဝင်ပေသည်။
၂။ လက်တွေ့ပထဝီနိုင်ငံရေး
နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းများ၊ အာဏာပိုင်များကျင့်သုံးနေသော နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒများ၊ တွေးခေါ်ယူဆချက်များကို လက်တွေ့ပထဝီနိုင်ငံရေးဟုခေါ်ဝေါ်သည်။
ပထဝီနိုင်ငံရေး သဘောတရား (၄) ရပ်
သဘောတရားကြီးလေးရပ်ကို သီအိုရီအရေအမည်တပ်သော်
Sir Halford Mankinder (1869-1947) ၏ Heartland Theory (နှလုံးသားနယ်မြေသဘောတရား) သို့မဟုတ် (ဗဟိုချက်နယ်မြေ သဘောတရား) မှာ Heartland		Pivot Area = Central Europe, Ukraine, Western Russia			နှလုံးသားနယ်မြေ	အလယ်ဥရောပ၊ယူကရိန်း၊အနောက်ရုရှား -	Who rules East Europe commands Heartland; -	Who rules Heartland commands World Island; -	Who rules World Island commands the World. -	အရှေ့ဥရောပကို ပိုင်စိုးသောသူသည် နှလုံးသားနယ်မြေကို လွှမ်းမိုးနိုင်၏။ -	နှလုံးသားနယ်မြေကို ပိုင်စိုးသောသူသည် ကမ္ဘာ့ကျွန်းကြီးကိုလွှမ်းမိုးနိုင်၏။ -	ကမ္ဘာ့ကျွန်းကြီးကို ပိုင်စိုးသောသူသည် ကမ္ဘာကြီးကိုလွှမ်းမိုးနိုင်၏။ Eurasia = Europe + Asia The World Island = Eurasia + Africa Heartland = The World Island The World Island = World
စပိုက်မင်၏ပထဝီနိုင်ငံရေးအယူအဆများ
{ အထက်ပါ အယူအဆများကို အောက်ပါစကားလုံးများဖြင့် ထပ်မံဝိဂြိုဟ်ပြုရလျှင် “ နိုင်ငံများ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝါဒတွင် ပထဝီဝင်သည် အခြေခံအကျဆုံးအချက်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ပထဝီဝင် အချက်အလက် များသည် အတည်မြဲဆုံးဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဝန်ကြီးများသည် လာသူလာ၊ သွားသူသွား၊ ခေါင်းဆောင်များပင် သေကြရသည်။ တောင်တန်းများကမူ မည်သူမျှမဖျက်ဆီးနိုင်။}
မြေပြင်အနေအထား
ရေနက်ဆိပ်ကမ်းများရှိသည့် ကောင်းမွန်သော ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းရှိရမည်။
အစိုးရ
(မာဟန်သည် ၎င်း၏အဆိုအမိန့်တစ်ခုဖြင့် ပင်လယ်ကိုထပ်မံအခြေပြုခဲ့ပြန်သည်။ ၎င်းမှာ “ နိုင်ငံနှင့် ထိစပ်သော ပင်လယ်အရေအတွက်များလေ နိုင်ငံအင်အားကြီးနိုင်ခြေရှိလေ ဖြစ်သည်….’’ ) ပင်လယ်အင်အားကြီးနိုင်ငံဖြစ်နိုင်ရေးအတွက် လွှမ်းမိုးခြယ်လှယ်သော အချက် (၆)ချက် -
ပထဝီကိုကျော်လွန်၍
နိုင်ငံရေးအင်အားချိန်ခွင်လျှာသည် ပထဝီဝင်အခြေအနေများပေါ်တွင် သာမကပြိုင်ဘက်ဒေသရှိလူတို့၏ ဖွဲ့စည်းလုပ်ဆောင်မှု၊ လက်နက်အင်အား၊အရေအတွက်၊အရည်အချင်းစသည်တို့အပေါ်တွင်လည်း မူတည်သည်။ ပင်လယ်ဒေသအရေးလှ၏။ မျက်မှောက်ကာလတွင် နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်းများအနက် နိုင်ငံ၏ဧရိယာကို ပင်လယ်ဘက်သို့ချဲ့ထွင်ရေး သည်နိုင်ငံအင်အားကြီးမားရေးအတွက် အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အချက်ဖြစ်သည်။ -	မီးရထားလမ်းသည် ကုန်းမြေအခြေခံအင်အားကြီးနိုင်ငံကို များစွာအထောက်အကူပြုလာပြီ ဖြစ်သည်။ -	ကုန်သွယ်ရေးကိုကြည့်လျှင် ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာခရီးလမ်းမှာ ဈေးနှုန်းသက်သာမှုရှိသော်လည်း သယ်ဆောင် ရာတွင် အဆင့်၄ဆင့်ဖြတ်သန်းပြီးမှဖြန့်ဖြူးနိုင်သော အဆင့်ကိုရောက်ရှိသည်။ ၎င်းအဆင့်များမှာ မီးရထားဖြင့်သယ်ယူလျှင် ကုန်ပစ္စည်းများကို တင်ပို့သောစက်ရုံမှတင်သွင်းသောဒေသ၏ သိုလှောင်ရုံအထိ အဆင့်နှစ်ဆင့်သာဖြတ်သန်းသွားသည်။ သို့အတွက်သင်္ဘောဖြင့် သယ်ယူမှုနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်မီးရထားဖြင့် သယ်ယူမှုသည် ကုန်ကျစရိတ်တူညီသော်လည်း သယ်ပို့မှုတွင်ပိုမိုလျင်မြန်သည်။
=ကိုးကား =
စွန် (ငှက်)
စွန်၏ သတ္တိထူးတစ်ခုမှာ ကြာမြင့်စွာ ကောင်းကင်၌ ပျံသန်းနေနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ စွန်အား ရုတ်တစ်ရက် လိုက်၍ မှီရန် ခဲယဉ်းလေသည်။ ပျံသန်းရာ၌ မည်သည့်ငှက်နှင့်မဆို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ငှက်မျိုးဖြစ်သည်။
အမှတ်(၁)စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်
အမှတ်(၁)စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ် (အတိုကောက် စကခ(၁)) သည် အရှေ့မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေဖြစ်သော ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း)၊ ကျောက်မဲမြို့တွင်တည်ရှိသည့် စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ "စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်" သည် 'ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်' အသွင်ယူထားသော တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ တပ်မများ နှင့် စကခများသည် ကက(ကြည်း) (စစ်ဆင်ရေး)၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲစီမံသော တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့များဖြစ်ပြီး စစ်နယ်ဝန်းပုံသေမရှိဘဲ ရန်သူ၏အင်အားအပေါ်မူတည်၍ လိုအပ်သလိုစစ်ကစားနိုင်ရန် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ လက်ရှိ အမှတ်(၁)စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်မှူး တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူမှာ ဗိုလ်မှူးချုပ် တင်အောင်ဆွေ ဖြစ်သည်။
ရောဘတ် ကလိုက်
သို့ရာတွင် ကလိုက်သည် သူ၏အစွမ်းအစပြသရန် အခါအခွင့်ကို မကြာမီ ရရှိခဲ့လေသည်။ တစ်ခါသော် ပြင်သစ်နှင့် ဗြိတိသျှတို့သည် တိုင်းရင်းသား စော်ဘွား နယ်တစ်နယ်၏ ရိုက်ရာဆက်ခံရေးတွင် တစ်ဖက်စီ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကြရာမှ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ကြသော အခြေအနေသို့ပင် ဆိုက်ရောက်ခဲ့ကြရ၏။ ပြင်သစ်တို့က ထောက်ခံသော စော်ဘွားလောင်းချန္ဒာ ဆာဟစ်သည် အင်အားနည်းသော ဗြိတိသျှတပ်စုတစ်စု စောင့်ရှောက် ထိန်းသိမ်းထားသည့် ထရစ်ချီနော့ပိုလီမြို့ကို အလုံးအရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်သဖြင့် ထိုမြို့ကျဆုံးလုဆဲဆဲ ရှိနေသောအခါ၊ ချန္ဒာ ဆာဟစ်၏ အင်အားကွဲသွားစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထိုအရေး စတင်ရာ ကာနယ်တစ်နယ်၏မြို့တော် အားကော့မြို့ကို အကာအကွယ် မရှိသည့်အခိုက်၊ ဥရောပတိုက်သားစစ်သည် တော် ၂ဝဝ စစ်ဗါရီ ၃ဝဝ မျှနှင့် ကလိုက်သည် တိုက်ခိုက်သိမ်းယူ လေသည်။
ဤသို့ဖြင့် စော်ဘွားမှာ စစ်ပြေငြိမ်းရန် စကားကမ်းလှမ်းခဲ့ ရပြီးသော်၊ ဗြိတိသျှတို့အဖို့ အကျိုးရှိစေမည့် စစ်ပြေငြိမ်းရေး စာချုပ်ကို လက်ခံလိုက်ရ၏။ ထိုနောက် ပြင်သစ်ပိုင် ချန္ဒနဂိုရ် မြို့ကိုလည်း တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက် ဖျက်စီးပစ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် မကြာမီ ကလိုက်သည် ထိုစော်ဘွားအား ရာထူးမှချ၍ စော်ဘွား၏ စစ်သေနာပတိ မီရာဂျက်ဖားအား၊ စော်ဘွား၏ နေရာတွင်တင်ရန် အစီအစဉ်တစ်ရပ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့ လေသည်။ ထိုကြောင့် ၁၇၅၇ ခုနှစ်တွင် လူ ၃ဝဝဝ ပါဝင် သောတပ်နှင့် စော်ဘွား စူရားဂျွတ်ဒေါင်လာကို တိုက်ရန် ထွက် လာခဲ့ရာ ပလက်ဆီးကွင်းပြင်တွင် လူ ၅ဝဝဝဝ ပါသော စော်ဘွားတပ်ကြီးနှင့် ဆုံမိလေသည်။ ထိုသို့ အင်အားချင်း မမျှဘဲ ဖြစ်နေသော်လည်း စော်ဘွားကြီး၏တပ်မှာ ကလိုက် စစ်တပ်၏ ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံရပ်နိုင်သဖြင့် မရှုမလှ အရေးရှုံးနိမ့်ရလေသည်။ ယင်းသို့ ပလက်ဆီးတိုက်ပွဲတွင် အောင်ပွဲရလိုက်ခြင်းဖြင့် ကလိုက်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၌ ဗြိတိသျှ တန်ခိုးအာဏာကို အထွက်အထိပ်သို့ရောက်အောင် စွမ်းဆောင်ခဲ့လေသည်။
ကွန်းဒေါလင်းတ
ကွန်းဒေါလင်းတ (Condor) သည် ကမ္ဘာသစ်လင်းတ မျိုးစိတ် နှစ်မျိုးကို ခေါ်သောအမည် ဖြစ်သည်။ ကွန်းဒေါ ဟူသောအမည်သည် ကွီချာလူမျိုးများ၏ ဘာသာစကားမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ကမ္ဘာ့အနောက်ခြမ်းရှိ ပျံသန်းနိုင်သော ငှက်များအားလုံး၌ အရွယ်အစားအကြီးမားဆုံးဖြစ်သည်။
အန်းဒီးကွန်းဒေါလင်းတကို တောင်အမေရိကတိုက်ရှိ အန်းဒီးတောင်တန်းဒေသတွင် တွေ့ရသည်။ ကယ်လီဖိုးနီးယားကွန်းဒေါလင်းတကိုမူ မြောက်အမေရိကတိုက်ရှိ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် မက္ကဆီကိုနိုင်ငံများ၏ အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်း တောင်တန်းများတွင်သာတွေ့ရသည်။
ရွာတန်းရှည်အထက်စုရွာ၊ ဟိုင်းစီ
ရွာတန်းရှည်အထက်စုရွာ၊ ဟိုင်းစီ
Daxiangguo Temple
သရှန်းကော်ဘုရားကျောင်း (simplified Chinese: 大相国寺; traditional Chinese: 大相國寺）သည် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဟီနန်စီရင်စုအရှေဘက်ရှိ ခိုင်ဖွန်း တွင် တည်ရှိသည့် ကျော်ကြားသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရွာဟောင်းတောရွာ
ရွာဟောင်းတောရွာ
မဟာသကုလုဒါယိသုတ်
ဘုရားရှင်က “ဥဒါယီ၊ ငါဘုရားကို တပည့်သာဝကတို့က ရိုသေလေးစား မြတ်နိုးပူဇော်ကြသော ဓမ္မများကို သင်ဘယ်မျှလောက် တွေ့မြင်မိသနည်း”ဟု မေးတော် မူပါသည်။
အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များစွာရှိပါသည်။
စန်းစန်း၊ ဒေါ်
အဖ ကွယ်လွန်သူ ခရိုင်ရဲဝန် ဦးဘသော် (ပြစ်မှု မဂ္ဂဇင်း တည်ထောင်သူနှင့် စာရေး ဆရာ ‘ပုလိပ် အရာရှိတဦး’)၊ အမိ ဒေါ်မမလေး (ပြစ်မှု မဂ္ဂဇင်း တာဝန်ခံ ထုတ်ဝေသူ) တို့က ၁၉၃၂ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁ဝ ရက်နေ့တွင် အလုံမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ မွေးချင်း ၅ ယောက်အနက် တတိယမြောက် ဖြစ်သည်။ အစ်ကို ၂ ဦးမှာ ကွယ်လွန်သူ အမျိုးသား စာပေဆုရ စာရေးဆရာနှင့် သတင်းစာဆရာ စိန်ခင်မောင်ရီ နှင့် ဂါးဒီးယန်း သတင်းထောက်ချုပ် ဦးခင်မောင်ကြည်တို့ ဖြစ်သည်။
သုဝဏ္ဏမိဂဇာတ်
သမင်များဓိပတိ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် သမင်မျိုး၌ ဖြစ်၍ အရွယ်သို့ရောက်လတ်သော် အလွန်အဆင်းလှ၏။ ကြည်ညိုဖွယ်ရှိ၏။ ဆန်းကြယ်သော သမင်ရှစ်သောင်းတို့၏ အကြီးအမှူးမင်းဖြစ်၏။ ထိုသမင်မင်း၏ မယားလည်း နုပျို၏။ အလွန်အဆင်းလှ၏။ ကြည်ညိုဖွယ် ရှုချင်စဖွယ်ရှိ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ထရီထရီဗာကန်
ထရီထရီဗာကန် သည် မဒါဂတ်စကားနိုင်ငံ အနောက်တောင်အလယ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည့် မီးတောင်ကန်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤရေကန်သည် Vàkinankàratra ဒေသ၊ ဘီလဇအိုရွာအနီးတွင် တည်ရှိသည်။ နိုင်ငံလမ်းမကြီးအမှတ် ၃၄ မှ လွယ်ကူစွာသွားရောက်နိုင်သည့် Antsirabe မြို့မှ ၁၅ ကီလိုမီတာ ကွာဝေးသည်။ ဤကန်တွင် Fady (taboo) ပြုလုပ်ခြင်းကို ကန့်သတ်ထားကာ ရေကူးခြင်းကိုလည်း တားမြစ်ထားသည်။
ဗိုလ်ဇေယျ (ရဲဘော်သုံးကျိပ်)
အမျိုးသားနိုင်ငံရေးဆောင်ရွက်ချက်များ
၁၈ နိုဝင်ဘာ ၁၉၃၉ ခုနှစ်၊ မြေအောက်လျှို့ဝှက်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းရာတွင် အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ သို့ စစ်ပညာ သင်ကြားရန် စေလွှတ်သည့် တတိယ အသုတ် မြန်မာမျိုးချစ် လူငယ်များနှင့် အတူ ၁၉၄၁ မေလ တွင် ကိုဆိုင်မာရူး သင်္ဘော ဖြင့် ရန်ကုန်မြို့ မှ ထွက်ခွာခဲ့ရာ ၁၉၄၁ ခုနှစ်၊ မေလကုန်တွင် ဂျပန်နိုင်ငံ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဟိုင်နန်ကျွန်းတွင် စစ်ပညာများ သင်ကြားခဲ့သည်။
သရဏဂုံတည်ခြင်း
သရဏဂုံတည်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများ
သရဏဂုံကို မိမိကိုယ်တိုင်က ယုံယုံကြည်ကြည်ဆောက်တည်သင့်ပါသည်။ သို့မဟုတ်ပါက မည်သူကပေးပေး မရရှိနိုင်ပေ။ ဘုရားစေတီ၊ ဆင်းတု၊ ရဟန်းသံဃာ များထံတွင် ယုံယုံကြည်ကြည်ဆောက်တည်ပါက သရဏဂုံ ရနိုင်ပါသည်။ သရဏဂုံ တစ်ကြိမ် ဆောက်တည်ပါက တစ်သက်လုံး သရဏဂုံတည်နိုင်ပါသည်။ သရဏဂုံကို ဆောက်တည်ရာ၌ အချိန်ကာလ ကြာမြင့်လေလေ အကျိုးများလေ ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်ဇေယျ (ရဲဘော်သုံးကျိပ်)
ပါတီနိုင်ငံရေး
ဗိုလ်ဇေယျ သည် လက်ဝဲညီညွတ်ရေး ကောင်စီ၏ အာဏာသိမ်းရေး လမ်းစဉ် ကို လက်ခံကာ ၁၀ ဩဂုတ် ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် ဗမာ့ တပ်မတော် တပ်ရင်း အချို့ တောခိုရာ ၌ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၈-၅၀ ပြည့်နှစ်တွင် တော်လှန်နေသော ဗမာ့တပ်မတော် ၏ ခေါင်းဆောင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၂၄ မတ် ၁၉၄၉ တွင် ပြည်မြို့၌ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၊ ပြည်သူ့ရဲဘော် (အဖြူ) နှင့် တော်လှန်နေသော ဗမာ့တပ်မတော် တို့ ပူးပေါင်း၍ ပြည်သူ့ ဒီမိုကရေစီ တပ်ပေါင်းစု ဖွဲ့စည်းရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ် မတ်လတွင် ပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီ တပ်ပေါင်းစု ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် တော်လှန်သော ဗမာ့တပ်မတော် ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး တောခိုတပ်များနှင့် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ ၏ လက်နက်ကိုင်တပ်များ ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗိုလ်ဇေယျသည် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီတွင် ဗဟိုကော်မတီဝင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကလသာအိုး
မြန်မာစာပေ၌ ကလသာအိုးအကြောင်း မတွေ့ရသော်လည်း ပုဂံခေတ်ကျောက်စာများ၌ ကလသာအိုးဟူသော ဝေါဟာရကို အနည်းအပါး တွေ့ရပေသည်။ သက္ကရာဇ် ၅၈၅ ခုနှစ်တွင် ရေးထိုးသော ပုဂံမြို့၊ လေးထောင့်ကန်အရပ် လေးမျက်နှာဘုရား ကျောက်စာတွင် “တန်တိုင်းတွင်း နှိုက်ကား ကသသားအိုး အယောင်နှင့်တူသော တင့်တယ်စွာသော စင်္ကြံထက် ကူလည်းတည်၏” ဟု ပါရှိလေသည်။ ထိုတွင် စင်္ကြံဆိုသည်မှာ အမိုးအကာရှိသော လူသွားလမ်း ခုံမြင့်ဖြစ်၍ စင်္ကြံပေါ်တွင် ကလသာအိုးပုံသဏ္ဌာန်နှင့်တူသော ကူတည်ထားကြောင်း သိရလေသည်။
မန်ဒါလီ
နောက်ဆုံးသော စူစမ်းရှာဖွေဖော်ထုတ်မှုများအရ ၎င်းမန်ဒါလီဘဲ (Cairina moschata) နှင့် မျိုးစုတူဟု အစောပိုင်းကာလများမှ သတ်မှတ်ထားသော တောဘဲ (သို့) တောဘဲ (Asarcornis scutulata)မှာ သွင်ပြင်လက္ခဏာအရ တူသော်လည်း DNA ဆင်းသက်လာမှုသည် အနည်းငယ်ကွာခြားသော သီးခြားမျိုးစု (Asarcornis)မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။
ဟိုင်းစီရွာမရွာ၊ ဟိုင်းစီ
ဟိုင်းစီရွာမရွာ၊ ဟိုင်းစီ
ဆီမနမ်ပတ်ဆော့ဆာကန်
ဆီမနမ်ပတ်ဆော့ဆာကန် သည် မဒါဂတ်စကားနိုင်ငံ အနောက်တောင်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည့် အယ်ကာလိုင်းကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤကန်သည် Toliara စီရင်စုတွင် တည်ရှိသည်။ ကန်၏ တည်နေရာသည်  24°07′S 43°45′E ပတ်လည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကန်ကို  Tsimanampetsotsa National Park နှင့်အတူ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည်။ ဤကန်သည် ရမ်ဆာစိမ့်မြေဒေသလည်း  ဖြစ်သည်။ ၎င်းနေရာသည် စုစုပေါင်းဧရိယာ ၄၅၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ (၁၇၆ စတုရန်းမိုင်) ရှိပြီး ကန်၏ မျက်နှာပြင်သည် ထိုအတိုင်းအတာထက် ပိုမိုသေးငယ်သည်။
ဒတ်ချ်ဘရောကက်ဗိသုကာ
thumb|275x275px| တော်ဝင်နန်းတော် (အမ်စတာဒမ်) - ၁၆၆၄၊ ဂျကော့ဗန်ခန်ပဲန်။ ဒတ်ခ်ျဘရောကက်ဗိသုကာသည် ၁၇ ရာစု ဒတ်ခ်ျရွှေခေတ် အတွင်း ဒတ်ခ်ျသမ္မတနိုင်ငံ နှင့်ကိုလိုနီနယ်မြေများတွင်ကြီးပွားခဲ့သော Baroque ဗိသုကာ အမျိုးမျိုးဖြစ်သည်။ (ထိုကာလအတွင်းဒတ်ခ်ျပန်းချီကားကို Dutch Golden Age ပန်းချီ ဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသည်)
ကံကုန်းရွာ၊ ဟိုင်းစီ
ကံကုန်းရွာ၊ ဟိုင်းစီ
နောင်ဖန်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်ရွာ၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ပါလန်ရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရက်တောရွာ၊ ကံမမြို့နယ်
သရက်တောရွာ (Thayettaw)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ကံမမြို့နယ်၊ အုပ်ရှစ်ချိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၅၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အုပ်ရှစ်ချိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၉၀ ဦး၊ မ ၇၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ပန်ဆီလိရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကလူမင်္ဂလာပွဲတော်
ကလူမင်္ဂလာပွဲတော်
ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော် လွတ်လပ်ရေးရရှိသည့် ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင်၊ လွတ်လပ်သော ကယားပြည်နယ်သည် မြန်မာနိုင်ငံတော်နှင့် ပူးပေါင်းပြီးနောက်၊ ၁၉၅၁ ခု ဖေဖော် ဝါရီလ ၂၂ ရက်နေ့ လွယ်ကော်မြို့၌ ကျင်းပသော အစည်း အဝေးကြီးတွင်၊ ကလူမင်္ဂလာပွဲတော်ကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဧပြီလ ၂၆ ရက်နေ့၌ ကျင်းပရန် အများသဘောတူ ဆုံးဖြတ်သတ်မှတ် လိုက်သည်။
သတင်းတပ်ဖွဲ့
သတင်းတပ်ဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့မှူး မှာ ရဲမှူးချုပ် မြဝင်း ဖြစ်သည်။
အရွယ်ရောက်ချိန်
အရွယ်ရောက်ချိန်
လူပျိုဘော် အပျိုဘော်ဝင်စ ကလေးတိုင်းသည် ကဗျာ လင်္ကာစသော စာနုစာယဉ် အချစ်နှင့်မကင်းသည့် အကြောင်း အရာကလေးများကို သိလို ဖတ်လိုကြသည်။ အတွေးမှာလည်း ယောက်ျားကလေးတိုင်းသည် ယောက်ျားပီပီ တွေးတတ်၍ မိန်းကလေးများကလည်း မိန်းကလေးပီပီ တွေးတတ်လာကြ၏။ အရွယ်ရောက်လာသော သူတို့၏ ဉာဏ်စွမ်းသည် အတွေးဘက် ၌ တိုးတက်ထက်သန်လာသဖြင့် မည်သည်ကိုမဆို သိနားလည် လွယ်ပြီးလျှင် အကဲခတ်တတ်လာကြလေသည်။ သို့သော် အရှက်အကြောက် များသောကြောင့် တစုံတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သော် မျိုသိပ်ထားလိုတတ်ကြ၏။ အပြစ်ပြုမိခဲ့လျှင်လည်း ဖုံးအုပ် ထားတတ်ကြသည်။ စိတ်အား တက်ကြွချိန်ဖြစ်သောကြောင့် ဆိုဆုံးမရခက်သည်။ နာခံတတ်သောစိတ်မရှိဘဲ ခေါင်းမာတတ် ၏။ သူတို့တွင် စဉ်းစားဉာဏ်ကလေးများ ဝင်လာပြီဖြစ်၍ သူများပြောတိုင်း မယုံကြည်တတ်တော့ချေ။ ဂုဏ်၊ မာန တက်ကြွ နေတတ်ပြီးလျှင် ဆွေဂုဏ်မျိုးဂုဏ်၊ ပညာဂုဏ်၊ အလှ ဂုဏ်စသော ဂုဏ်အမျိုးမျိုးဖြင့် အမွှမ်းတင်လိုစိတ် ရှိတတ်ကြ ၏။ ဤအရွယ်တွင် ထုံသွားသော ဝါသနာများသည် ကောင်း သည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည် ဖြစ်စေ တစ်သက်လုံး စွဲသွား တတ်ပြီးလျှင် နောင်ကို ပြန်၍ ပြုပြင်ရန် ခဲယဉ်းသွားတော့၏။ ထိုကြောင့် ဝါသနာကောင်းများသာ ပါသွားစေရန် ဆရာမိဘ တို့က အထူးပင် သွန်သင် ပဲ့ပြင်ပေးသင့်လေသည်။
အမေရိကန်ရေတပ်၏ တိုက်သင်္ဘောများ စာရင်း
(9) South Carolina-class Battleships
In serviced : (1910-1922) အမေရိကန်ရေတပ်မတော်၏ ပထမဆုံး ဒရက်နော့ Dreadnought အမျိုးအအစား တိုက်သင်္ဘောကြီးများဖြစ်ကာ USS South Carolina (BB-26)နှင့် USS Michigan (BB-27) ဟူ၍ အမည်ပေးခဲ့သည်။ ၂၀ ရာစုအစောပိုင်းကာလများအထိ အသုံးပြုခဲ့သော ရေတပ်တိုက်ပွဲနည်းဗျူဟာများမှာ စစ်သင်္ဘောများသည် ရန်သူ့သင်္ဘော၏ အနီးကပ်ဆုံးအကွာအဝေးအထိ ချဉ်းကပ်ကာ ပစ်ခတ်တိုက်ပွဲဝင်ကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုခေတ်ကအသုံးပြုခဲ့သော Pre-dreadnought အမျိုးအစား တိုက်သင်္ဘောများ၏ဘယ်နှင့်ညာတွင် အလတ်စားအမြောက်မြားအား အရွယ်အစားအမျိုးမျိုး တပ်ဆင်အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ယခုဒရက်နော့အတန်းစား တိုက်သင်္ဘောကြီးများတွင် ထိုအယူအဆအစား အရွယ်အစားကြီးမားသော ပင်မအမြောက်ကြီးများကိုသာ အဓိကတပ်ဆင်တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းဖြင့် ပိုမိုထိရောက်မှုရှိသည်ဟူသော All-big-gun အယူအဆကို စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။
(14) Nevada-class battleships
USS Washington (BB-47)မပြီးစီးခဲ့ပေ
(15) Pennsylvania-class Battleships
Super-dreadnought အမျိုးအစားဝင် တိုက်သင်္ဘောကြီးဖြစ်သော အဆိုပါအတန်းစား စစ်သင်္ဘောကြီး ၂ စီးသည် ပထမကမ္ဘာစစ်မတိုင်မီ တပ်တော်ဝင်ခဲ့သော စစ်သင်္ဘောကြီးများဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ရေတပ်မတော်၏ အသစ်လွင်ဆုံး တိုက်သင်္ဘောကြီးများလည်း ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ပြည်နယ်အမည်များ မှည့်ခေါ်ခဲ့ပြီး USS Pennsylvania (BB-38) နှင့် USS Arizona (BB-39) တို့ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသင်္ဘောကြီးများတွင် ၁၄ လက်မ ၃ လက်တွဲ ပင်မအမြောက်ပစ်စင် ၄ စင်ကိုစတင်တပ်ဆင်အသုံးပြုခဲ့သည်။ ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်း Battleship Division Nine တွင်ပါဝင်ခဲ့ပြီး စစ်ပြီးသောအခါ ပစိဖိတ်ရေတပ်မတော်သို့ ပြောင်းရွှေ့တာဝန်ထမ်းဆောင်စေခဲ့သည်။ ၁၉၂၈ ခုနှစ်တွင် အဆင့်မြှင့်တင်မှုများပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အမေရိကန်ရေတပ်မတော်၏ Fleet Problems ဟုခေါ်ဆိုသော ရေတပ်စစ်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းများတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကာလ အမေရိကန်ကို စစ်ထဲဝင်စေခဲ့သည့် ဂျပန်တို့၏ ပုလဲဆိပ်ကမ်းဗုံးကြဲမှုတွင် အဆိုပါ စစ်သင်္ဘောကြီး ၂ စီးစလုံး တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး Arizona မှာခဲယမ်းတိုက်တည့်တည့် ဗုံးထိမှန်ခံရကာ ပြင်းထန်သောပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ အရာရှိ ရေတပ်သား ၁၁၇၇ ယောက်ကျဆုံးခဲ့ရသည်။ Pennsylvania မှာမူ ထိုအချိန်၌ ဒေါက်တင်ထားသည့်အချိန်ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်သာထိခိုက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပြုပြင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီး ပစိဖိတ်စစ်မျက်နှာတွင် စစ်ကြီးပြီးသည်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပေသည်။
(20) North Carolina-class Battleships
In serviced : (1941-1947)
ကိုကိုးကျွန်း
ကိုကိုးကျွန်းသည် သင်္ဘောကြီးများ တိုက်ရိုက်ဆိုက်ကပ်နိုင်သည့် ဆိပ်ကမ်းမရှိ၊ ဆိပ်ခံတံတားမရှိ၊ ကျွန်းအနီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သန္တာကျောက်တန်း များစွာရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်းသို့ရောက်ရန် သင်္ဘောမှ ငါးဖမ်းစက်လှေများနှင့် တစ်ဆင့်သွားရ၏။ ကမ်းခြေအနီးတစ်ဝိုက်တွင် ရေတိမ်သော်လည်း ထိုမှလွန်လျှင် ရေနက်သည်။ ရေပြင်မှာ အစိမ်းနှင့် အပြာရောင် နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
မောက်တင်ရေဝမ်းဘဲကြီး
အမူအကျင့်
မောက်တင် ရေဝမ်းဘဲများတွင် မျိုးပွားရာတွင် အလွန်ထူးခြားသော စရိုက်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းမှာ ရေဝမ်းဘဲ အဖိုနှင့် အမနှစ်ဦးစလုံး မိတ်မလိုက်မီ ရေထဲတွင် က ခြင်းပင် ဖြစ်စသည်။ မောက်တင်ရေဝမ်းဘဲများသည် အဖိုအမ တွေ့သည့်အခါတိုင်း အတူ က လေ့ရှိပြီး က နည်းအမျိုးမျိုးကိုလည်း အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ကတတ်ကြသည်။ ဖြစ်စဉ်များအရ မိတ်လိုက်ပြီး အသိုက်အမြုံသို့ ပြန်ရာတွင်ကာ မတူချေ။ ကခြင်းအပြီးတွင် ဦးခေါင်းကိုလှုပ်ရမ်းကာ အဆုံးသတ်လေ့ရှိသည်။
လယ်ထွန်မင်္ဂလာ
သမိုင်း
လယ်ထွန်မင်္ဂလာသဘင် ဆင်ယင်ကျင်းပခြင်းကို ဘုရားအလောင်း သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား၏ ခမည်းတော် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးသည် ကပ်ဦးအစာ မဟာသမ္မတမင်းမှစ၍ အဆက်ဆက်ပြုမြဲအတိုင်း ကျင်းပခဲ့လေသည်။ အလောင်း တော်သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားကို ဖွားမြင်တော်မူပြီးနောက် တစ်လမြောက်သော နယုန်လပြည့်နေ့၌ လယ်ထွန်မင်္ဂလာသဘင် ဆင်ယင်ကျင်းပရန် အလို့ငှာ မြို့အားလုံးကို နတ်ပြည်ကဲ့သို့ တန်ဆာဆင်၍ အလုံးစုံသော ကျွန်အမှုလုပ် အစရှိသူတို့သည် အစာမချေသော ပုဆိုးအဝတ်တို့ကို ဝတ်ကုန်လျက် နံ့သာပန်း အစရှိသည်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကုန်လျက် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီး၏ နန်းတော်တွင်း၌ စည်းဝေးကုန်၏။ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီး၏ လယ်ထွန်အမှု၌ ထွန် တုံးတစ်ထောင်ကိုယှဉ်စေကုန်၏။ တစ်ခုဖြင့်ယုတ်သော နှစ်ရာသောထွန်တုံးကို နွားတို့၏ဦးချို ဆွဲကြိုးနှင့် တံတို့နှင့်တကွ ငွေပြားတို့ဖြင့် ရံအပ်ကုန်၏။ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီး၏ ဆွဲကိုင်ရာထွန်တုံးကိုကား နီသောရွှေပြားဖြင့် ရံအပ်ကုန်၏။ နွားတို့၏ ဦးချိုဆွဲကြိုးနှင့် တံတို့ကိုလည်း ရွှေပြားဖြင့် ရံအပ်ကုန်၏။ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးသည် တန်ဆာဆင်၍ အမတ်အပေါင်းခြံရံလျက် လယ်ထွန်ရာအရပ်သို့သွားလေ၏။ ထိုအရပ်၌ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးသည် ရွှေ ထွန်တုံးကိုကိုင်၏။ အမတ်တို့ကား တစ်ခုယုတ်သော နှစ်ရာသော ငွေထွန်တုံးကို ကိုင်ကုန်၏။ လယ်ထွန်သမား ယောကျာ်းတို့ကား ကြွင်းသောထွန်တုံးကို ကိုင်ကုန်၏။ မင်းအစရှိသော သူတို့သည် ထွန်တုံးကိုကိုင်၍ ထိုမှ ဤမှ ထွန်ကုန်၏။ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးသည်ကား ဤမှာဘက်မှ ထိုမှာဘက်သို့ နှင်သွား၏။ ထိုမှာဘက်မှသည် ဤမှာဘက်သို့ နှင်လာ၏။ ထိုသို့ထွန်ရာ၌ များစွာရှုဖွယ်သော စည်းစိမ်ဖြစ်၏။
ဗဒုံမင်းလက်ထက်
လယ်တော်တွင်းငယ်မှာ၊ ကြယ်မင်းငယ်ဥက္ကာ၊ နားလှာကျသို့လေ၊ သောက်ရှူးတော် ရွှေကုံးနှင့်၊ တိမ်လုံးပြည့်လျှပ်နွယ်၊ အံ့ဖွယ်များလှလေး။      ။
ရွှေနန်းငယ်ရံသ၊ နတ်ဣန္ဒာ၊ ရွှေထွန်တော်ကြီး၊ အနီးဝေးမကွာ၊ သည့်နောက်တော်မှာလေ မင်းသားကြီး၊ တော်ဒူးငယ် စနည်၊ ရာထူးလည်၊ စဉ်စီရွှေထွန်စီးပါလို့လေး။      ။
ရွှေဘိုမင်း(သာယာဝတီမင်း)လက်ထက်
ရွှေထွန်စီးပါလို့၊ လွန်တင့်တယ်၊ လေးမည်ရန်တား၊ နတ်လားထင်မိဖွယ်။ ဘုန်းပွင့်လျာ နေနွယ်လေ၊ ရာမင်းမင်းဖျား။ မောက်တိုတော်ရတနာ၊ ကိုးမျက်ရောင်ဖြာ၊ အံ့ရာ အခြားခြားငယ်နှင့်လေး။ မျဉ်းရှည်တော် ညံ့ထွား၊ ပတ္တမြားငယ်လှိုင်ချွန်။ မျဉ်းတိုရောင်ကြွား၊ ပြယားဝေသဝဏ်။ တိုင်းထွတ်စွန်၊ ရှေးလွန်မကြုံတောင်းငယ်တည့်လေး။ ။
"တော်ကြီးငယ်ဆင်၊ ဧယာဉ်ရေမြေပြောင်းမျှလေး။ ။"
ဇမ္ဗူရွှေမှည့်သီး၊ ထီးချက်ကယ်ပြိုပြောင်။ မောက်တိုရွှေသား၊ ပတ္တမြားမျက်စိန်တောင်။ မှူးကြီးငယ်မတ်ခေါင်လေ၊ အခြားခြား။ အိမ်ချပ်ကယ်ပုံပြင်၊ နတ်စောသွင်၊ ဆင်ယင်ရွှေ ဝတ်စားငယ်နှင့်လေး။ ။
မန်ချူးရီးယားကြိုးကြာ
မန်ချူးရီးယားကြိုးကြာ
ကြက်တောင်ရိုက်ခြင်း
စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း
၁၈၉၅ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ကြက်တောင်ရိုက်အသင်းကြီးကို တည်ထောင်၍ ကြက်တောင်ရိုက်ကစားခြင်းနှင့်ဆိုင်သော စည်းမျဉ်းဥပဒေများကို ရေးဆွဲကြလေသည်။ ထိုစည်းမျဉ်းဥပဒေများကို အခြားနိုင်ငံများကလည်း အသိအမှတ်ပြုကာ လိုက်နာလျက်ရှိကြသည်။
ကစားသမား
ကစားရာတွင် တစ်ဖက်လျှင် တစ်ယောက်စီဖြစ်စေ၊ ၂ ယောက်စီဖြစ်စေ ကစားနိုင်သည်။
သုယောနန္ဒီဇာတ်
မိဖုရားဂဠုန်မြင် ချစ်ကြိုးငင်
ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းသည် ဂဠုန်မျိုး၌ ဖြစ်၍ ရှေးအခါ [နာဂဒီပ] ထိုစဉ် အခါ [သေဒုမ] အမည်ရှိသော ကျွန်းဂဠုန်ပြည်၌ နေလေ၏။ ထိုဂဠုန်မင်းသည် ဗာရာဏသီပြည်သို့သွား၍ လုလင်အသွင် ဖန်ဆင်းကာ တမ္ဗမင်းကြီးနှင့်အတူ ကြွေအန်ကစားလေ့ရှိ၏။
စောင်းသမားတွေ့ကြုံ မင်းလျှောက်ပုံ
စောင်းသမားလည်း လခွဲ တစ်လ လွန်သောအခါ ဗာရာဏသီပြည်မှ ကုန်သည်တို့ ရောက်လာပြန်သဖြင့် ထိုကုန်သည်တို့နှင့်အတူ လှေဖြင့် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ပြန်လေ၏။ ရောက်လျှင် မင်းကြီးနှင့် ဂဠုန်မင်းတို့ ကြွှေအန်ကစားရာသို့သွား၍ စောင်းကိုတီးလျက် -
“အို - သဂ္ဂစောင်းသမား … သင်ကား အဘယ်သို့ သမုဒ္ဒရာကို ကူးသနည်း၊ အဘယ်သို့ သေဒုမကျွန်းကို မြင်သနည်း၊ အဘယ်သို့ သုယောနန္ဒီနှင့် သင်တို့ ပေါင်းဖော်ရခြင်း ဖြစ်သနည်း” –
ချောင်းနားရွာ
ချောင်းနားရွာ
သကန်ရွာ၊ သကန်ဝ
သကန်ရွာ၊ သကန်ဝ
နောင်မိုရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသစ်ရွာ၊ လယ်ရှည်
ရွာသစ်ရွာ (Ywarthit)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ကနီမြို့နယ်၊ လယ်ရှည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၈၄၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လယ်ရှည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄၀ ဦး၊ မ ၄၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၁၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ပဇင်းနိမ့်ရွာ၊ ကံမမြို့နယ်
၁၃၈၀ ပြည့်နှစ် တပို့တွဲလဆန်း ၁၃ ရက်မှ လပြည့်နေ့ (17.2.2019 မှ 19.2.2019) ထိ ကံမမြို့နယ်လုံးဆိုင်ရာ ဓမ္မဝိနယာနုလောမ မူလဒွါရဂိုဏ်းလုံးဆိုင်ရာ (၅၁) ကြိမ်မြောက် သံဃာ့ဥပုသ်ပြုပွဲနှင့် ပဇင်းနိမ့်ကျောင်း ရာပြည့်ဓမ္မာရုံတော် ရေစက်ချပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ် မတ်လ ၃၀ ရက်နေ့တွင် သက်ကြီးပူဇော်ပွဲ ကျင်းပလျက် ကျေးရွာ ကိုယ်ထူကိုယ်ထဆေးခန်းကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ၁၃၈၄-ခု နှစ်ဆန်း၃-ရက်နေ့ ဦးသာခင် ဒေါ်သန်းစိန်မိသားစုတို့မှ ပဇင်းနိမ့်ကျောင်းအတွင်း ၆၄သိန်းတန် အာရုံခံတန်ဆောင်းကြီး ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းပြီးစီးခဲ့ပါသည်။ ဒေါ်ဌေးဌေး(ခေတ္တထိုင်းနိုင်ငံ)မှ အမိအဖတို့အားရည်စူး၍ ၂၈သိန်းအကုန်ခံပြီး အာရုံခံတန်ဆောင်းကို ကွန်ကရစ်ကြမ်းခင်း လှူဒါန်းကြပါသည်။
ပျိန်းယောရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ပျိန်းယောရွာ (Pyingyaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်၊ ဟွေဟေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၈၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟွေဟေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၆၀ ဦး၊ မ ၉၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
အာဋာနာဋိယသုတ်
အာဋာနာဋိယသုတ် ပါဠိတော်
သဒါ ကိတ်ဗိသ-ကာရိဘိ
၃။ ဝိပဿိဿ စ နမတ္ထု၊ စက္ခုမန္တဿ သိရီမတော။ သိခိဿပိ စ နမတ္ထု၊ သဗ္ဗဘူတာ နုကမ္ပိနော။
သက်ကျ ပုတ်တတ်သ သိရီမတော
ယော အိမံ ဓမ်မံ-ဒေသေသိ
တေ ဇနာ အ-ပိသုဏာထ
၈။ ဟိတံ ဒေဝနုဿာနံ၊ ယံ နမဿန္တိ ဂေါတမံ။ ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္နံ၊ မဟန္တံ ဝီတသာရဒံ။
၈။ဟိတံ ဒေ၀မနုတ်သာနံ၊
မဟန်တံ ဝီတ-သာရဒံ
အောင်မင်္လာရွာ၊ သကန်ဝ
အောင်မင်္လာရွာ၊ သကန်ဝ
အာဋာနာဋိယသုတ်
အာဋာနာဋိယသုတ် ပါဠိတော်
၁၁။ သီဟ-နာဒံ နဒန်တေ တေ
သတ်ဗေ ခီဏာသဝါ ဇိနာ
သတ်ဗေသာနံ သုခါဝဟာ
၁၅။ ဒီပါ နာထာ ပတိဋ္ဌာ စ၊ တာဏာ လေဏာ စ ပဏိနံ။ ဂတီ ဗန္ဓူ မဟေဿာသာ၊ သရဏာ စ ဟိတေသိနော
၁၇။၀စ-သာ မန-သာ စေ၀
အ-ရောဂနေ သုခေန စ
၂၄။ အုတ်တရတ်-သမိန် ဒိသာဘာဂေ
၂၅။ ပုရတ်ထိမေန ဓတရတ်ထော
ဒက်ခိဏေန ဝိရူလှကော
ပစ်ဆိမေန ဝိရူပက်​​ခေါ
နိတ်စံ ဝုတ်ဒါ ပစာယိနော
အာယု ဝဏ်​ဏောသုခံ ဗလံ
အာဋာနာဋိယသုတ် မြန်မာပြန်
၉. ဝိပဿီ၊ သိခီ၊ ဝေဿဘူ ၊ ကကုသန်၊ ကောဏာဂုံ၊ ကဿပ၊ ဂေါတမ ဟူသော ဘုရားခုနှစ်ဆူတို့နှင့်တကွ အကုဋေမကများလှစွာသော ဘုရားရှင်အားလုံးတို့သည် ပစ္စေကဗုဒ္ဓါရဟန္တာများနှင့်  တူတော်မမူကုန်။ ဆိုခဲ့ပါ သဗ္ဗညူ ဘုရားရှင်ချင်းသာ တူတော်မူကြကုန်၏။ ဘုရားရှင်အားလုံးပင် တန်ခိုးဣဒ္ဓိ လွန်စွာကြီးမားကြကုန်၏။
၁၁. ဘုရားရှင်တို့သည် မည်သည့် ပရိသတ်ဗိုလ်ပုံအလယ်၌ လွန်စွာရဲရင့်တော်မူကြ၏။ ကေသရာဇာခြင်္သေ့မင်းကဲ့သို့ ရဲရဲရင့်ရင့်စကားဆိုကြ၏။ မည်သူ တဦးတယောက်မျှ မလည်မပတ်စေနိုင်သော ဓမ္မစကြာတရားတော် ကိုလည်း လည်ပတ်စေကုန်၏။ (ဟောကြားကုန်၏။)
၁၈. ကိလေသာအပူအပေါင်းကိုငြိမ်းအေးအောင် ပြုတော်မူတတ်ကြကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် သင့်ကို ချမ်းသာအောင် မပြတ်စောင့်ရှောက်ပါစေသတည်း။ ဘုရားရှင်တို့၏ အစောင့်အရှောက်ကိုခံယူရသော သင်သည် ငြိမ်သက်ချမ်းမြေ့ပါစေ။ ဘေးအန္တရာယ်ခပ်သိမ်းမှ ကင်းလွတ်ပါစေ။
၂၈. တန်ခိုးကြီးသောနတ်တို့သည် ဤဘုရားသာသနာတော်၌ နေကြကုန်၏။ ထိုသာသနာစောင့်နတ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အနာမရှိ ပကတိချမ်းသာအောင် အစဉ်မပြတ် စောင့်ရှောက်ကြပါစေကုန်သတည်း။
အရှေ့အိန္ဒိယကျွန်းစု
အရှေ့အိန္ဒိယကျွန်းစု
ဥရောပရှိ နိုင်ငံအသီးသီးတွင် ကုမ္ပဏီကြီးများဖွဲ့လျက် ဤ ကျွန်းစုများတွင် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရန် ကြိုးစားကြ၏။ ဤသို့ ဖြင့် ဗြိတိသျှတို့က ၁၆ဝဝ ပြည့်နှစ်တွင် အရှေ့အိန္ဒိယကုမ္ပဏီ ကို ဖွဲ့စည်းလျက် လည်းကောင်း၊ ဒပ်ချတို့က ဒပ်ချ အရှေ့ အိန္ဒိယကုမ္ပဏီကို ၁၆ဝ၂ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းလျက်လည်းကောင်း၊ ပြင်သစ်တို့ကလည်း ပြင်သစ်အရှေ့အိန္ဒိယကုမ္ပဏီကို ၁၆၆၄ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းလျက် လည်းကောင်း အသီးအသီး အပြိုင် အဆိုင် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြလေသည်။
ဖိလစ်ပိုင် ကျွန်းစုမှာ ရှေးက စပိန်ပိုင်ခဲ့သော်လည်း စပိန်- အမေရိကန်စစ်ပွဲအပြီး ၁၈၉၈ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုနိုင်ငံသို့ ပေးအပ်လိုက်ရသဖြင့် အမေရိကန်ပိုင် ဖြစ်လာခဲ့၏။
ဖေမြင့်
အစောပိုင်းဘဝ
ဦးဖေမြင့်အား ရခိုင်ပြည်နယ်၊ သံတွဲမြို့တွင် အဖ ဦးအောင်ငြိမ်း၊ အမိ ဒေါ်ခင်သိန်း တို့မှ ၁၉၄၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ ၁၅ ရက်တွင် မွေးဖွားသည်။ သံတွဲမြို့ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်း အမှတ် (၁) မှ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အောင်မြင်သည်။ ၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် ဆေးတက္ကသိုလ် (၁) ရန်ကုန်မှ အမ်ဘီဘီအက်စ်ဘွဲ့ ရသည်။ ဆေးကျောင်းသားဘ၀မှ စတင်၍ စာပေရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၇၇-ခုနှစ်မှ ၁၉၇၈-ခုနှစ်အတွင်း အထွေထွေကု ဆရာဝန်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၈ ခုနှစ် အထိ ပြင်ပ အထွေထွေ ရောဂါကု ဆရာဝန် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းနောက်တွင် စာပေလုပ်ငန်း တစ်ခုတည်းကိုသာ စူးစိုက် လုပ်ကိုင် ခဲ့သည်။
မံစံရွာ၊ ချီဖွေမြို့နယ်
မံစံရွာ(Mansan)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ချီဖွေမြို့နယ်၊ မံစံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၂၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မံစံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄ ဦး၊ မ ၃၁ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကုလသမဂ္ဂ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှု ညီလာခံအဖွဲ့
ညီလာခံတွင် အန့်တက်အဖွဲ့၏ အတွင်းရေးမှူးချုပ် မစ္စတာ ကဲနက်ဒက်ဇီက အောက်ပါအချက်များကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကြွေးမြီဆိုင်ရာ နည်းဗျူဟာများ ချမှတ်ခြင်းဖြင့် တောင်ကမ္ဘာနှင့် မြောက်ကမ္ဘာ နိုင်ငံများအကြား စီးပွားရေးပြဿနာများ ဖြေရှင်းရန်။
ကြက်တူရွေးရွာ၊ ကြက်တူရွေး
ကြက်တူရွေးရွာ၊ ကြက်တူရွေး
ချိအုတကန်
ချိအုတကန်သည် ၃ - ၄ မီတာ တက်သည်။ အရွယ်အစားသည် ရာသီဥတုနှင့် မိုးရွာသွန်းမှုပေါ်မူတည်ကာ ၂၅ စတုရန်းကီလိုမီတာမှ ၁၃၀ စတုရန်းကီလိုမီတာအထိ ရှိသည်။ ချိအုတကန်နှင့် အမရမ်ဘကန်တို့သည် လုဂန်ဒမြစ်နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ တည်ရှိနေကြသည်။ လုဂန်ဒမြစ်သည် ရုဗုမမြစ်၏ မြစ်လက်တက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချိအုတကန်၏ ပျှမ်းမျှအနက်သည်၁.၁၃ မီတာ (၃ ပေ ၈ လက်မ)၊ ပျှမ်းမျှ ထုထည်သည် ၀.၂၂၅ ကုဗကီလိုမီတာ (၀.၀၅၄ ကုဗမိုင်) ရှိသည်။
လယ်ဝေးမြို့
သမိုင်းကြောင်း
သက္ကရာဇ် ၁၉၁ ခုနှစ်တွင် မောင်နွဲ့ဆိုသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် စတင်တည်ထောင်သောကြောင့် လယ်ဝေးမြို့ကို ရှေးကနဦး ကအစ "ငနွဲ့ကုန်းမြို့၊ ငနွယ်ကုန်းမြို့" ဟုခေါ်သည်။ ထိုနောက် တစ်ဖန် ဝါးနွယ်ကုန်းဟု တွင်ပြန်သည်။ ဝါးနွယ်ကုန်းမြို့ဟောင်း တည်နေရာသည် ယခုလယ်ဝေးမြို့၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် ရှိသော မြို့ကုန်းနေရာပင် ဖြစ်သည်။ မြို့ဟောင်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ အရှေ့အနောက် တာ (၁၀၀)၊ ပေပေါင်း ၁၀၅၀ ရှည်ပြီး တောင်မြောက်မှာ တာ(၈၀) ပေပေါင်း ၈၄၀-ပေ ရှည်လျားသည်။ မြို့ရိုးတံတိုင်းမှာ ၁၅'ခန့် မြင့်ပြီး မြို့ရိုးအပြင် ပတ်လည်တွင် ရေကျုံးတစ်ခု တူးဖော်ထားခဲ့သည်ဟု ရှေးဟောင်း ရာဇဝင် မှတ်တမ်းတို့တွင် ဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ မြို့တည်ဆောက်ရာတွင် တာဝန်ယူတည်ဆောက်ခဲ့သူ ငနွယ်အား အစွဲပြု၍ ငနွယ်ကုန်းဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ရာမှ ဝါးနွယ်များလည်း ပေါက်ရာအရပ်ဖြစ်သဖြင့် တစ်တစ ရွေ့လျော၍ ဝါးနွယ်ကုန်းဟုလည်း တွင်ခဲ့ကြောင်း အဆိုရှိပေသည်။
နောင်ဝိုးရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
နောင်ဝိုးရွာ (Nawngwoe)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ မိုင်းနန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၂၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းနန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၄၅ ဦး၊ မ ၁၃၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၃၉ ဦးနေထိုင်သည်။
လင်းယုန်၊ ဗိုလ် (ရဲဘော် သုံးကျိပ်)
အမျိုးသား နိုင်ငံရေး ဆောင်ရွက်ချက်
ဗမာ့လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော် (ဘီအိုင်အေ) မြန်မာနိုင်ငံ တွင်း မချီတက်မီ ပြည်တွင်းသူပုန် အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် မြန်မာနိုင်ငံတွင်း ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ ၂ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်မှူးကြီး နေဝင်း၊ ဗိုလ်မိုးညို တို့နှင့် အတူ ရန်ကုန်မြို့ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပြည်သူ့ အရေးတော်ပုံ ပါတီဝင်များနှင့် ဆက်သွယ်ကာ ရန်ကုန်မြို့၊ မင်းလှမြို့၊ ပဲခူးမြို့၊ မန္တလေးမြို့ တို့တွင် စစ်ပညာ သင်တန်းပေးခြင်း၊ လက်နက်ငယ် သင်တန်းပေးခြင်းများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၂၇ ဇူလိုင် ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် ဘီအိုင်အေ ကို ဖျက်သိမ်း၍ ဗမာ့ ကာကွယ်ရေး တပ်မတော် (ဘီဒီအေ) ဖွဲ့စည်းသော အခါ ဗိုလ်ကြီးအဆင့်ဖြင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ဝမ်ခုန်ရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ဝမ်ခုန်ရွာ (Wanhkon)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်၊ ဟွေဟေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၈၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟွေဟေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၆၀ ဦး၊ မ ၉၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကျွဲတဲကုန်းရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
ကျွဲတဲကုန်းရွာ (Kywetekone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ အိုးဘိုကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၅၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိုးဘိုကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၁၂ ဦး၊ မ ၉၀၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ဝဏ္ဏာရောဟဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ထိုအခါ မြေခွေးသည် - ယခုအခါ စားကြွင်းစား။
ဓမ္မဝီရိယ၊ ဒေါက်တာ (မဟာထေရ်)
ငယ်ဘဝ
မန္တလေးဆေးရုံကြီးအနီးတွင်လည်း နေခဲ့ဘူးသည်။ မေမြို့မှာ (၅)နှစ်ကနေ (၁၀)နှစ်သားထိ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာအခြေခံတွေ သင်ယူခဲ့သည်။ (၁၀)နှစ်သား ကျော်ကျော်အရွယ်တွင် မေမြို့ ဘောလုံးအသင်း လက်ရွေးစင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ပဲခူး၊ တောင်ငူတို့မှာ ကန်ခဲ့ဘူးသည်။ အသက် (၁၇)နှစ်အရွယ်မှာ အိန္ဒိယကို ရောက်ပါသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ဖြစ်သောအခါ မေမြို့မှနေ ရထားစက်ခေါင်းနှင့် ထွက်ပြေးလာကာ အိန္ဒိယကို (၄)လကြာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့ရသည်။ ဆရာတော်၏ ငယ်ဆရာအရင်းဟာ ဘာသာစကား (၃၂)မျိုးတတ်သော ရာဟုလာသံကိစ္စည်း ဖြစ်သည်။ ရာဟုလာသံကိစ္စည်း၏ စာအုပ်များကို (၁၅)နှစ်ခန့် လေ့လာခဲ့ရသည်။
အလီ၊ ဦး
ဦးအလီ(မြန်မာ ၁၂၅၉-၁၃၁၅)
ဦးအလီသည် ငယ်စဉ်ကပင် ပြွေမှုတ် ဘင်ဂျိုတီးတတ်သည်။ အဆိုအတီးတွင် ဝါသနာပါသော်လည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အတွက် မော်တော်ယာဉ်မောင်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်သည်။ ရန်ကုန် မြို့ လသာလမ်းနေ မီးခြစ်သူဌေးဦးကြင်ကြက်၏ မော်တော် ယာဉ်မောင်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေစဉ် ကားမောင်းယင်း ပါးစပ်မှ မပြတ်မလပ် သီချင်းတညည်းညည်း လုပ်နေတတ်သဖြင့် သူဌေး ဖြစ်သူက ဤမျှသီချင်းအဆို ဝါသနာပါမူ ဆရာ တစ်ဦးဦးထံ နည်းနာခံ သင်ယူရန် တိုက်တွန်းသဖြင့်၊ ရွှေတောင်တန်းနေ စောင်းဆရာဦးထွန်းဖေထံ တပည့်ခံသည်။ ထိုနောက် ဆရာ ဦးလှထွန်းအိုင်၊ ရုပ်သေးမင်းသမီးကြီး ဆရာမှန်းတို့ထံမှ ပညာ ယူခဲ့သည်။ ဆရာများ၏ ပညာကို မှီအောင် ခံယူနိုင်သောသူ ဖြစ်သည်။
မြန်မာအသင်း၏ အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲရလဒ်
ရပ်တည်မှု
မြန်မာနိုင်ငံအ​နေဖြင့် အားကစားပွဲ​တော်၏ အ​စောပိုင်းကာလများက ဆုတံဆိပ်ရပ်တည်မှုတွင် ထိပ်ပိုင်းတွင် ရပ်တည်ခဲ့​သော်လည်း ​နောက်ပိုင်းတွင် အိမ်ရှင်အဖြစ်လက်ခံကျင်းပသည့် ၂၀၁၃​နေပြည်​တော်ပွဲ​တော်မှလွဲ၍ ပျှမ်းမျှ အဆင့်၇​နေရာတွင်သာ ဆက်တိုက်ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။
ကုရ်အာန်ကျမ်း
ကုရ်အာန်ကျမ်း၏ အစ
ကုရ်အာန် (Koran)ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရဟာ အာရဗီဘာသာစကားဖြစ်ပြီး “အဖန်တလဲလဲ ဖတ်ရွတ်ရာကျမ်း”ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကုရ်အာန်ကျမ်းစာသည် မွတ်စလင်တို့၏ အခြေအမြစ်တရား ဖြစ်သည်။။ ကုရ်အာန်တွင် ဗိစ်မိလ်လာဟ်(ဘုရားသခင်​၏ နာမတော်)အပါဝင်အာယာသ်ခေါ် ပါဒပေါင်း ၆၃၄၈ ခု ရှိသည်။ ဗိစ်မိလ်လာဟ်(ဘုရားသခင်​၏ နာမတော်)မပါဝင်ပါက အာယသ်ခေါ် ပါဒပေါင်း၆၆၆၆ ခု ရှိသည်။ ကုရ်အာန်ကျမ်းတွင် အရဗီအက္ခရာပေါင်း ၃၂၁၂၅၀ ပြီး အရဗီစကားလုံးပေါင်း ၇၇၂၀၀ ရှိသည်။ အခန်းပေါင်း ၁၁၄ ခန်း ပါဝင်သည်။ အတွဲ ၃၀ ရှိသည်။ မွတ်စလင်တို့သည် ယင်း အာယသ် အားလုံးကို ယုံကြည်လိုက်နာကြသည်။ ကုရ်အာန်ကျမ်းစာကို အလ္လာဟ်အရှင်က တမန်တော်မုဟမ္မဒ်ထံကို ကောင်းကင်တမန် ဂျီဗရာအီလ်ကနေတစ်ဆင့် ထုတ်ပြန်ပို့ချခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ယင်းညသည် လိုင်လသွလ်ကဒရ်ည ဖြစ်သည်။ တစ်ညတည်း အပြီးချပေးသည် မဟုတ်ဘဲ ၂၃ နှစ်တာ ကာလအတွင်း လိုအပ်ချက်အရ အခြေအနေ အချိန်အခါအလိုက် တစ်ပိုင်းစီကျလာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
အမျိုးသားပြတိုက် (ရန်ကုန်)
ပြတိုက်ဖွင့်ချိန် - နံနက် ၉:၃၀ မှ ညနေ ၄:၃၀ နာရီ အထိ
မြေညီထပ်
မြေညီထပ်တွင် "မြန်မာ့အက္ခရာနဲ့လက်ရေးမူပြခန်း" ရှိသည်။ မြန်မာဗျည်းအက္ခရာများ၊ ပျူ၊ ပုဂံ၊ အင်းဝ၊ တောင်ငူ စသည့် စဉ့်ကွင်းရုပ်ကြွစာများ၊ ပျူခေတ် ကျောက်အိုးထွင်းစာများ၊ AD ဆယ့်တစ်ရာစုနှင့် ဆယ့်သုံးရာစုမှ အုတ်ခွက်စာများ၊ ကျောက်စာထွင်းထားသည့် ပန်းပုရုပ်များ၊ ဆယ့်ရှစ်ရာစုမှ မွန်ခေါင်းလောင်းစာများ၊ ကုန်းဘောင်ခေတ်စာပေမှာက ကြေးကမ္မဝါများ၊ ထန်းရွက်နှင့် ပြုလုပ်ထားတဲ့ စာချွန်တော်များကို ပြသထားသည်။
တတိယထပ်
တတိယထပ်တွင် တူရိယာပြခန်းရှိသည်။ စိန်ဗေဒါနှင့် မိချောင်းပုံတူရိယာ၊ တယော၊ ဘင်ဂျို၊ ပုလွေ၊ ပတ္တလား၊ ဗျပ်စောင်း၊ ဗုံတို၊ ဗုံရှည်၊ အိုးစည်၊ ဝါးလက်ခုတ် စသော မြန်မာ့တူရိယာများအပြင် ဇာတ်မင်းသားဦးဖိုးစိန်၏ ဝတ်စုံ၊ ပုလွေနှင့် နှဲ၊ ဦးဖိုးစိန်၏ ဓာတ်ပုံတို့ကို ပြသထားသည်။ မြန်မာ့ရိုးရာအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများဖြစ်သော ယွန်းထည်ဖြင့် ပြုလုပ်သည့် ဆွမ်းချိုင့်များ၊ ခြင်းတောင်းများ၊ ပန်းကန်ခွက်ယောက်၊ သစ်သားကနုတ်ထွင်းပခက်မျး၊ နွားလှည်းယာဉ်တပ်ထားသော အိမ်၊ သစ်ထွင်းကုလားထိုင်၊ ကွမ်းအစ်၊ ဆင်စွယ်ဓားအိမ်၊ ယောက်မ၊ ငရုတ်ဆုံ၊ ဝါးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းများ၊ ထန်းဖိနပ်၊ မျောက်ရုပ်နှင့် လေးဂွ၊ နွားလှည်း၊ အင်းရိုးရာလှေများ လှော်တက်များ ကို ပြသထားသည်။
ဟိရိဇာတ်
ကျေးဇူးမသိလတ် ပျက်စီးတတ်
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အဆွေခင်ပွန်းဖြစ်သော ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးကို အကြောင်းပြု၍ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။ ။ [ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု၊ အတိတ်ဝတ္ထုတို့သည် ဧကကနိပါတ် နဝမဝဂ်အဆုံး ဇာတ်နှင့် တူကုန်ပြီ။ ]
မြန်မာ့ သိုင်း
မြန်မာ့သိုင်းပညာသမိုင်း
မြန်မာ့သိုင်းပညာရပ်သည် လက်နက်မဲ့ဖြစ်စေ၊ လက်နက်ချင်းဖြစ်စေ တိုက်ခိုက်မှု နည်းစနစ်ပေါင်းစုံ ရှိနေပါသည်။ အခြားနိုင်ငံများတွင် မရှိတဲ့နည်းစနစ်များ ရှိနေသည်ကို တွေ့မြင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် မြန်မာ့သိုင်းပညာကို လာရောက်လေ့လာသည့် ပြည်ပ ဧည့်သည်များ တစ်ဖွဲဖွဲ ရောက်ရှိ၍နေကြသည်။ မြန်မာ့သိုင်းပညာကို လာရောက်သင်ယူနေကြသူများ ရှိသကဲ့သို့ သက်သက် လေ့လာသူတွေလည်း ရှိနေပါ သည်။ ဒေါက်တာမောင်ကြီး ဆိုသည့် မြန်မာနိုင်ငံသား သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် အမေရိကန်ဗန်တိုအသင်း ဆိုသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်အား ဖွဲ့စည်းပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ဆောင်ရွက် နေပါသည်။
နယ်ချဲ့ဗြိတိသျှ နှင့် ဖက်ဆစ်ဂျပန်များ အုပ်စိုးစဉ်အခါက သိုင်းပညာ သင်ကြားသူ လူငယ်များနှင့် သိုင်းပညာရှင်များကို ၎င်းတို့အား တော်လှန်ပုန်ကန်မည့် အရေးတွေးကြောက်ကာ မြန်မာ့သိုင်းပညာမပြန့်ပွားစေရေး အတွက် လက်နက် ဥပဒေများ ပြဋ္ဌာန်းကာ နည်းလမ်းများဖြင့် တားဆီးပိတ်ပင်ခြင်း၊ အရေးယူ ဖမ်းဆီး အပြစ်ပေးခြင်း၊ ၎င်းတို့အား စိုးရိမ် ကြောက်လန့်အောင်ပြုမှုခြင်း စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးတားဆီး ချိုးနှိမ်ခဲ့ကြသည်။
သိုင်းဆရာကြီး ဦးပြည်သိမ်း‎ သည် မြန်မာ့သိုင်းပညာရှင် နိုင်ငံကျော်သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်သည်။ ဂျပန်ခေတ်တွင် ပညာရေးဌာန၊ လူငယ်ရေးရာဌာနခွဲတွင် သိုင်းပညာနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ လူငယ်များအား သိုင်းပညာဖြန့်ဖြူးသင်ကြား ပေးခဲ့သည်။ သိုင်းဆရာကြီး ဦးပြည်သိမ်း၏တပည့်သည် ဆရာကြီးဦးချစ်သန်း‎ ဖြစ်သည်။ ၁၉၈၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် ပြင်သစ်နိုင်ငံမှ ထုတ်ဝေသည့် (L’Artaublic du Bando) ကရာတေး မဂ္ဂဇင်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံမှ သိုင်းဆရာကြီးများ (Burma Thaing Experts) ဖြစ်ကြသော ဦးပြည်သိမ်းနှင့် ဦးချစ်သန်းတို့၏ ဗန်တိုဗန်ရှည်ပညာအကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့၏တပည့်များဖြစ်ကြသော သိုင်းဆရာမင်းယက္ခ၊ သိုင်းဆရာမောင်ကျော်တင့်တို့၏အကြောင်းကို ဓာတ်ပုံများနှင့်တကွ တခမ်းတနားဖော်ပြခဲ့သည်။
ဗန်တိုဗန်ရှည်
မြန်မာ့သိုင်း ဟုခေါ်သောဗန်တို၊ ဗန်ရှည် အတတ်ပညာသည် မြန်မာတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ် ကိုယ်ခံပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှေးမြန်မာတို့က ကာယနှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံခိုင်ရေးအတွက် အဓိကထားပြီး စစ်ပွဲများတွင် လက်နက်မဲ့၊ လက်နက်ကိုင်နှစ်မျိုးခွဲကာ အသုံးပြု တိုက်ပွဲဝင်သည့် ရိုးရာကိုယ်ခံပညာဖြစ်သည်။ ၎င်းဗန်တိုဗန်ရှည်ပညာရပ်များကို အထူးလျှို့ဝှက် သင်ကြားပေးခဲ့ကြသည်။ သားစဉ်မြေးဆက်၊ ဆွေစဉ်မျိုးဆက် သွေးရင်းသားရင်းများသာ လူမသိအောင် တိတ်တဆိတ်သက်ကြားပေးလေ့ရှိသည်။ မြန်မာတို့၏ အမွေဖြစ်သော ဗန်တိုသိုင်းပညာသည် သရေခတ္တရာ သာသနာနှစ် (အစ) ဘီစီ (၄၅၅) ကတည်းကတည်ရှိခိုင်ခံနေပြီး ဒီထက်စောသော မှတ်တမ်းများလည်းရှိခဲ့ကြသည်။ သရေခေတ္တရာ၊ ဗိဿနိုး၊ ဟန်လင်း၊ ပုဂံ၊ ပင်းယ၊ အင်းဝ၊ ကုန်းဘောင်ခေတ်သမိုင်း တလျှောက် နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေး အတွက် အသုံးပြုခဲ့ရာမှ မြန်မာ့သိုင်း ဟူ၍ယနေ့ခေါ်ဝေါ်ထားကြပြီဖြစ်သည်။
ရှမ်းသိုင်း
ရှမ်းကြီးသိုင်းသည် အကွက်ကျဲသည်။ ခြေကွက်မှာ လဲ ၄ ကွက်၊ ၆ ကွက်၊ ၈ ကွက်၊ ၁၂ ကွက် ဖြင့်ကစားသည်။
ကောသလ္လ
စာပေ ဆိုင်ရာ၊ အယူဝါဒ ဆိုင်ရာတွင် အဘက်ဘက်၌ အကွက် စေ့အောင် လေ့လာ ခဲ့သည်။ ဘာသာရေး ဆိုင်ရာ ဆောင်းပါး များစွာ ရေးသား ခဲ့ဖူး၏။ အသံလွှင့် တရားတော်များ ဟောကြား ထုတ်လွှင့် ခဲ့ဖူးသည်။ မြန်မာ နိုင်ငံ သုတေသန အသင်း၏ ဆပ်ကော်မတီတွင် စာစဉ် ထုတ်ဝေရေး အဖွဲ့ငယ်၌ အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ရွေးချယ် ခံခဲ့ ရသည်။ ပါရမီ ဋီကာသစ်၊ ဗြဟ္မ နိရုတ္တိနယ သင်္ဂဟ ခေါ် မြန်မာ စကားလုံး ပြောင်းထုံးကျမ်း (၁၉၈၅)၊ ကလေးများ အတွက် တနင်္ဂနွေ သင်တန်း လက်စွဲကျမ်း ဖြစ်သည့် ဗုဒ္ဓ ဘာသာ ယဉ်ကျေးမှု ရှုမှတ်ဖွယ်၊ လန်ဒန် ပါဠိ စာပေ အသင်းကြီး၏ အကူအညီ တောင်းခံမှုကြောင့် ပြုစုသည့် သံယုတ် အဋ္ဌကထာ အင်္ဂလိပ် ဘာသာပြန် ကျမ်းစာ များကို ပြုစုတော် မူခဲ့သည်။ 'ပါရမီ ဋီကာသစ်' စာမူဖြင့် ၁၉၆၇ ခုနှစ် ဝိုင်အမ်ဘီအေ ရှေးဟောင်း မြန်မာ စာပေ ဖော်ထုတ်ရေး ပြိုင်ပွဲတွင် ဆု ရရှိ ခဲ့ရာ ၁၉၆၈ ခု ဒီဇင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့ ဆုနှင်း သဘင်တွင် ဆုလက်ခံ ရရှိ တော်မူ ခဲ့သည်။
သပိတ်လွယ်ငှက်
လူသူနေထိုင်ရာအရပ်များ၌သာတွေ့ရသည်မဟုတ်၊ ကျွန်းတော များထဲတွင်လည်းတွေ့ကြရသည်။ ဥယျာဉ်၊ ချုံတော စသည်ဖြင့် နေရာမရွေးတွေ့ရသော်လည်း စိုစွတ်သောတောနက် ကြီးများနှင့် လယ်ကွင်းပြင်များတွင်မနေကြချေ။ သပိတ် လွယ်ငှက် များသည် အစာကိုမြေပြင်၌ ရှာဖွေစားသောက်လေ့ရှိ၍ ပရွက်ဆိပ်၊ ချေးပိုးထိုးနှင့်ပိုးမွှားကလေးများကို စားကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အသီးအရွက်နှင့်တီကောင်များကိုလည်းစားတတ်ကြသည်။
ကြောင်မြီးတို
ညအခါ ကြောင်မြီးတို အော်လိုက်သောအသံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ စူးရှစွာ တစ်ချက်အော်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ထိုသို့အော်ရာတွင် အကြောင်းရှိ၏။ ကြောင်မြီးတိုသည် သားကောင်ကလေးများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသောအခါ သားကောင်ကလေးများသည် ရန်သူမမြင်နိုင်အောင် ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်နေတတ်ကြ၏။ ကြောင်မြီးတိုသည် ခုတ်ရန်ချိန်ရွယ်ထားပြီးနောက် စူးရှစွာ အော်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သားကောင်ကလေးတို့သည် ကြောက်လန့်၍ ထခုန်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခုတ်ဖမ်းလိုက်သည်။ ကနေဒါနိုင်ငံ၌ရှိသော ကြောင်မြီးတို၏ သားမွေးသည် မီးခိုးရောင်အောက်ခံတွင် အညိုပြောက်များရှိ၍ အလွန် အဖိုးတန်သည်။
တင်၊ ဦး (မြန်မာ့အလင်း)
မြန်မာ့အလင်း ဦးတင်
ဦးတင်သည် ဗိုလ်ချုပ်နှင့် တကွ ကျဆုံးသော ဝန်ကြီးများ၏ ကျန်ရစ်သော အမွေဆိုင်တို့အတွက် ဘဏ္ဍာတော် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အဖြစ် ဆောင်ရွက် လာခဲ့ရာ အမွေဆိုင်တို့၏ သားသမီးများအား ယင်းတို့၏ ခံစားသင့် ခံစားထိုက်သော ငွေများ ရှင်းပေးပြီသည် အထိ နှစ်ပေါင်း ၂ဝ ကျော် ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့ အလင်း သတင်းစာ တိုးတက်မှုနှင့် လူမှုဝန်ထမ်း ဆောင်ရွက်မှု စသည်များတွင် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ငွေကြေးက အစ ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ငွေကြေးနှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်အချရဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ဟိုချီမင်း
ပင်လယ်ရပ်ခြားတိုင်းတပါး
ငုယင်သည် ၁၉၁၉ မှ ၂၃ ခုနှစ်အထိ ပြင်သစ်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုလေးနှစ်အတွင်း ၎င်း၏သူငယ်ချင်း မာရှယ် ခက်ချင်းမှတဆင့် ကွန်မြူနစ်ဝါဒများနှင်ထိတွေ့လာခဲ့ရသည်။ ကွန်မြူနစ်ပေါ်တွင် ယုံကြည်လာခဲ့ပြီး ဗီယက်နမ်သည် ပြင်သစ်ကိုလိုနီလက်အောက်မှ လွတ်မြောက်ရမည်ဟု ယုံကြည်ရန် စတင်ခဲ့သည။ ၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်မှ ပဲရစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ပြင်သစ် ရဲတပ်ဖွဲ့တွင် သူ၏ ရောက်ရှိချိန်ကို ၁၉၁၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လဟူသည် အချက်အလက်သာရှိသည်။ ထိုအတောအတွင်း ပထမကမ္ဘာစစ်အား အကြောင်းပြု၍ ဆွေးနွေးပွဲများပြုလုပ်ချိန် ငုယင်အက်တိုက်အမည်ဖြင့် ပြည်သူရပိုင်ခွင့်၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်များကို တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း လစ်လျှူရှုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။  ထိုအတောအတွင်း ပထမကမ္ဘာစစ်အား အကြောင်းပြု၍ ပြင်သစ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အမေရိကန်သမ္မတ  ဝုဒရော ဝီလဆင်ထံသို့ စာတစောင်ရေးသားပေးပိုခဲ့သည်။ ထိုစာတွင် ပြင်သစ်ကိုလိုနီအုပ်ချုပ်ရေးသမားများအား ရှုတ်ချရာတွင် ကူညီမှုရရန် အမေရိကန်အစိုးရ၏အကူအညီအကြောင်းမေးမြန်းခြင်းကို ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏စာအား အရေးတယူမပြုခဲ့ကြချေ။  သူသည် ပြင်သစ် ကွန်မြူနစ်ပါတီသို့ ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး အာရှကူမင်တန် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် မော်စကိုသို့ ပုံမှန်လည်ပတ်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း
ဦးလေးဟိုသည် နှလုံးနှင့် ဆီးချိုရောဂါများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ၂ ရက်နေ့နံနက်ပိုင်း ၉ နာရီ ၄၇ မိနစ်တွင် ဟိုချီမင်းမှာ နှလုံးရောဂါပြင်းထန်မှုကြောင့် ကွယ်လွန်နိစ္စရောက်ရရှာသည်။ သူ၏ သေတမ်းစာတွင် သူ့အား မီးသင်္ဂြိုဟ်ရန်နှင့် သူ၏အရိုးပြာများအား ဗီယက်နမ်မြောက်ပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းရှိ တောင်များပေါ်တွင်ထားရှိရန် လိုလားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသေဆုံးပြီးနောက် ၎င်း၏နောက်လိုက်များသည် အလောင်းအား အမွေးနံ့သာဆွံ့ဖျန်းခဲ့ပြီး ဂူဗိမာန်အတွင်း သွတ်သွင်းခဲ့ကြသည်။ သူသည် ယနေ့တိုင်ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး လူအများ၏ ပူဇော်ခြင်းခံနေရဆဲဖြစ်သည်။
ဂုဏ်ပြုခြင်း
၁၉၇၆ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယမ်၏ ထုံးစံအတိုင်း အနိုင်ရသော မြောက်ပိုင်းကွန်မြူနီများက ကွန်မြူနစ်မဟုတ်သော ဗီယက်နမ်တောင်ပိုင်း၏မြို့တော် ဆိုင်ဂုံအား ဟိုချီမင်းဟူ၍ အမည်ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးအား ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။
မင်းရွာ၊ င/အင်း
မင်းရွာ၊ င/အင်း
ဝမ်ကျောက်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂနိမ်းလေးရွာ၊ အစုကြီး
ဂနိမ်းလေးရွာ၊ အစုကြီး
သာလှပင်စီ (အရှေ့စု)ရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ခန်ရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ပန်ခန်ရွာ (Panghkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ နောင်ဆွမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၂၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဆွမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၈၈ ဦး၊ မ ၁၃၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ပိယဇာတိကသုတ်
သူကြွယ်က “သောက အစရှိသည်တို့သည် ချစ်ခြင်းကြောင့် မဖြစ်ပါကုန်။ နှစ်သက်ခြင်း, ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့သည်သာ ချစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ချစ်ခြင်းလျှင် အမွန်အစ ဖြစ်ပါကုန်၏”ဟု ဆန့်ကျင်ဘက်စကား ပြောကြားပြီး ထသွားပါသည်။ အနီးအနားရှိ ကြွေအံသမားတို့က ဝိုင်းဝန်း၍ ထောက်ခံကြပါသည်။
ကောဝိဒါဘိဝံသ၊ ဦး(မစိုးရိမ်ဆရာတော်)
အမြင့်ဆုံးအောင်မြင်ခဲ့သော စာမေးပွဲများ
သာသနဓဇ သိရီပဝရဓမ္မာစရိယ၊ စေတိယင်္ဂဏ ဓမ္မာစရိယ၊ ပရိယတ္တိသာသနဟိတ (သကျသီဟ) ဓမ္မာစရိယ
ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူခြင်း
မစိုးရိမ်တိုက်ဟောင်း ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဦးကောဝိဒါဘိဝံသ သက်တော် (၈၁) နှစ်၊ သိက္ခာတော် (၆၂) ဝါသည် ယမန်နေ့ နေ့လယ် ဒေသစံတော်ချိန် (၁) နာရီ (၇) မိနစ်တွင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု နယူးယောက်မြို့ ဘရွတ်ကလင်းအရပ်ရှိ ဆေးရုံတခု၌ နှလုံးရောဂါဖြင့် ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူသွားသည်။
မုဆိုးချောင်းရွာ၊ စပါယ်ကုန်း
မုဆိုးချောင်းရွာ၊ စပါယ်ကုန်း
လိပ်အင်းကုန်းရွာ၊ အလယ် (ခ) အလယ်ကုန်း
လိပ်အင်းကုန်းရွာ၊ အလယ် (ခ) အလယ်ကုန်း
ငမဲပြင်ရွာ၊ ငမဲပြင်
ငမဲပြင်ရွာ၊ ငမဲပြင်
ညောင်ပင်ကွင်းရွာ၊ ကံမမြို့နယ်
ညောင်ပင်ကွင်းရွာ (Nyaungpinkwin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ကံမမြို့နယ်၊ ပွတ်စုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၄၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပွတ်စုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၁ ဦး၊ မ ၅၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ချောင်းသစ်ရွာ
ချောင်းသစ်ရွာ
ကလေးဝမြို့
မြစ်သာမြစ်မှာ ချင်းတောင်ဒေသများမှ စီးဆင်းလာရကား ကလေးဝမြို့မှ ရေလမ်းခရီးဖြင့် အထက် အောက် ချင်းတွင်း ခရိုင်များနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းဒေသများသို့ ကူးသန်း သွားလာနိုင်သည်သာမက၊ ချင်းတောင်ဒေသများနှင့်လည်း အလွယ်တကူ ကူးလူးဆက်ဆံနိုင်သည်။ ထိုမှတစ်ပါး မြန်မာ နိုင်ငံ၏ အနောက်ဘက်တံခါးဖြစ်သော တမူးတောင်ကြား လမ်းခေါ် မဏိပူရတောင်ကြားလမ်းမှာ ကလေးဝမြို့မှ တမူး နှင့်ပုလဲအရပ်များကို ဖြတ်၍ မဏိပူရပြည်နယ် အင်ဖာမြို့တော် သို့ ရောက်နိုင်သည်။ ထိုတောင်ကြား လမ်းကို ၁၉၄၂ ခုနှစ် မှစ၍ မော်တော်ကားလမ်းအဖြစ်သို့ ပြုပြင်ဖေါက်လုပ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် ကလေးဝမြို့သည် ပြည်တွင်း ပြည်ပ ကူးသန်းရောင်းဝယ်မှုများ တိုးတက်လာခဲ့သဖြင့် အထက်ချင်းတွင်းခရိုင်တွင် စည်ပင်ဖွံ့ဖြိုးသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်လာသည်။ မြို့နယ်လူထုမှာ လယ်ယာကိုင်းကျွန်း လုပ်ကိုင် စားသောက်ကြ၍ ငွေကြေးတတ်နိုင်သူများကား သစ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ကြလေသည်။
​ညောင်ကုန်းရွာ၊ အလယ် (ခ) အလယ်ကုန်း
ညောင်ကုန်းရွာ၊ အလယ် (ခ) အလယ်ကုန်း
ကြို့ပင်
မြန်မာနိုင်ငံရှိ ချိပ်ရနိုင်သော အပင်များတွင် ကြို့ပင်လည်း ပါဝင်သည်။ ချိပ်ချိုးချိန်မှာ တန်ခူးလနှင့် သီတင်းကျွတ်လများဖြစ်၏။ ကြို့သီး၏အစေ့ကို ကြိတ်လျှင် ဆီတစ်မျိုးကို ရ၍ ထိုဆီကို ခေါင်းလိမ်းဆီများတွင် ထည့်သုံးလျှင် ဆံပင်သန်စွမ်းသည်ဟု ဆိုသည်။ ကြို့သားမှ ပန်းဘဲမီးသွေး ဖုတ်ယူကြသည်။ ကြို့ခေါက်မှာ ဖန်သည့်အတွက် ချုပ်ဆေးအဖြစ်ဖြင့် အသုံးဝင်သည်။
ဂုမ္ဗိယဇာတ်
ဘီးလူးအဆိပ်ပျား မသိသူစား
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် လှည်းကုန်သည်မျိုး၌ ဖြစ်၍ အရွယ်သို့ရောက်လတ်သော် ကုန်ရောင်းရန် လှည်းငါးရာတို့ဖြင့်သွား၍ တောအုပ်အဝင်ဝသို့ရောက်လျှင် လူတို့ကို စည်းဝေးစေ၍ “အချင်းတို့ … ဤလမ်းခရီး၌ အဆိပ်ရှိသော အရွက် အပွင့် အသီးတို့ ရှိကုန်၏။ လမ်းခရီး၌ လည်း ထားကုန်၏ သို့အတွက် ငါ့ကို မပန်ကြားဘဲ မည်သည့်အရွက် အပွင့် အသီး အစာအာဟာရကိုမျှ မစားကြလင့်” ဟု ပြောဆို ဆုံးမလေ၏။
ကာမဂုဏ်ဆိပ်ပျား ဘေးရန်များ
ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍ ထိုအဆိပ်ကို ရှောင်ကြဉ်သောသူတို့ကား သေကြ နာကြသောသူတို့အထဲမှ ချမ်းသာကုန်၏။ အဆိပ်သင့်သော သူတို့အထဲမှ ငြိမ်းအေးကုန်၏”။
မိုးဒေဝါ
မိုးဒေဝါသီချင်းသည် မြန်မာ့ဂီတလောကတွင် အလွန်ထင်ရှားသော ဂီတမိခင်ကြီး ဒေါ်စောမြအေးကြည်၏လက်ရာ ကာလပေါ်ပတ်ပျိုးသီချင်းကောင်း တစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။