cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
တစ်ဖက်နိုင်ငံ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှု
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် အရှေ့မြောက် စစ်ဒေသကိုတည်ဆောက်ရာ၌ ဒေသခံတိုင်းရင်းသား သောင်းကျန်းသူများကိုစည်းရုံးသိမ်းသွင်းခဲ့သည်။ ရွှေလီ
လူမျိုးများကို အခြေခံခဲ့သည်။ ကေအိုင်အေနှင့် ယာယီမဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်သည်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ တစ်ဖက်နိုင်ငံသား ကချင်လူမျိုးစုများ အများဆုံး
ကေအိုင်အေခေါင်းဆောင် ဇော်တူး သည် ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလမှ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလအထိ တစ်ဖက်နိုင်ငံသို့ သွားရောက်ပြီး မော်စီတုံး၏
အဆင့်က လက်မခံနိုင်ခြင်း၊ ဗကပတို့၏နယ်မြေတိုးချဲ့မှုတွင် ဆက်ကြေးရိက္ခာကိစ္စ ၌ အငြင်းပွားလာခြင်း၊ ၁၉၆၈ ခုနှစ် မတ်လတွင် မရူ လူမျိုး ကေအိုင်အေ
ထိုင်းနိုင်ငံမှတစ်ဆင့် အနောက်အုပ်စု၏အကူအညီရရှိရန် ကြိုးစားခြင်းဖြင့် အကျပ်ကိုင်ထားသည်။ စင်စစ် အရှေ့မြောက်ဒေသ ဗကပ လှုပ်ရှားမှုနှင့်
ဗိုလ်ချုပ်စိုးမောင်ကျဆုံးခြင်း
ဗိုလ်စိုးမောင်သည် သခင်သန်းထွန်းနှင့် ဗဟိုဌာနချုပ် အယောင်ဆောင်၍ အောင်မာဃစစ်ဆင်ရေးတပ်များ အား ရခိုင်ပြည်နယ်ဘက်သို့ အာရုံပြောင်းစေခဲ့သည်။
အရှေ့မြောက်စစ်ဒေသ ဗကပတို့၏ မဟာဗျူဟာ နှင့် နည်းဗျူဟာများ
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုအား ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားရာတွင် အောက်ပါနိုင်ငံရေးမဟာဗျူဟာများ ကို ချမှတ်ခဲ့သည် -
(င)	သံလွင်မြစ်အရှေ့ခြမ်းဒေသအား တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက်ပြီး စင်ပြိုင်အစိုးရထူထောင်ရေး။
စစ်ရေးမဟာဗျူဟာ များ မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်-
(င)	ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းနှင့် သိမ်းပိုက်ပြီး သံလွင် အရှေ့ခြမ်းဒေသတို့မှ သံလွင်အနောက် ခြမ်း၊ ရှမ်းပြည်နယ်ဒေသအတွင်းသို့ လမ်း ကြောင်းဖွင့် ဝင်ရောက်ရေး။
၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်း တရုတ် နိုင်ငံသို့ ချစ်ကြည်ရေးခရီး သွားရောက်လည်ပတ်ရာ ဗကပများ တွေဝေသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် အရှေ့
သခင်ဇင်နှင့် သခင်ချစ်
ကွန်မြူနစ်ပါတီအထွေထွေကျဆင်းမှုများကိုလည်း ယာယီအခက်အခဲများသာဖြစ်သည်ဟု သုံးသပ်လိုက် သည်။ ဆက်လက်ရပ်တည်ရမည့်လမ်းစဉ်အဖြစ် ၆၄
ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးတွင် သခင်သန်းထွန်း နှင့် ရဲဘော်အောင်ကြီးတို့က သခင်ဇင်အား ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ ရဲဘော်ဌေးနှင့်
၁၉၄၅ ခုနှစ် ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးတွင် တိုင်း (၄)၌ နိုင်ငံရေးမှူး အဖြစ်တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီတွင်း ဝင်ရောက်ပြီး ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင်
ကော်မတီနှင့် တစ်ဖက်နိုင်ငံ၏ကယ်တင်ခြင်းကြောင့် အသက်ရှူချောင်ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ဆက်လက်ရင်ဆိုင်ရသောအရှုံးများ
စက်တင်ဘာလ ၁၉ ရက် စပါးရိုးစခန်း တိုက်ပွဲတွင် ကေဒါ ၁၂ ဦးကျဆုံးခဲ့ရပြီး လက်နက်ပစ္စည်း များစွာဆုံးရှုံးခဲ့သဖြင့် ဗဟိုဌာနချုပ်သည် များစွာ အင်အား
ကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ ရဲဘော်စိုးသန်းအား ဖြုတ် ထုတ် သတ် လမ်းစဉ်အရ ရက်စက်စွာသတ်ဖြတ်ကြပြန်သည်။ ရဲဘော် စိုးသန်းအား ဟင်္သာတဖုန်းမြင့်က ရင်ဝသို့
တပ်မတော်သည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟို ဌာနချုပ်ချေမှုန်းရေးအား မရပ်မနားပင် ဆက်လက် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ ပြည်သူလူထုရာပေါင်းများစွာ
ဗကပ ဗဟိုသည် အခြေအနေဆိုးရွားနေသည့် ကြားမှပင် ဖြုတ် ထုတ် သတ် လမ်းစဉ်ကို ဆက်လက် အကောင်အထည်ဖော်မြဲဖော်လျက်ပင်ရှိသည်။ ၁၉၄၉ ခုနှစ်
ရိုက်သတ်လိုက်ကြပြန်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် အောက်ခြေ ထုကို မြှောက်ပေးခြင်း၊ အကျပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် စစ်ရေး ရှုံးနိမ့်သောဒေသ၊
သို့နှင့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ခေါင်းဆောင် ပိုင်းတွင် လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲတစ်လျှောက်ကတည်းက စ၍ ပါဝင်လာသော၊ နိုင်ငံရေးအတွေ့အကြုံ
များပြား သော၊ အစဉ်အလာ ကြီးမားသော ခေါင်းဆောင်များမှာ တဖြည်းဖြည်းလျော့ပါးပျက်စီးကုန်ပြီး ခေါင်းဆောင်မှု အခန်းကဏ္ဍမှာ သိသာစွာ
နဂျီကုန်း (အရှေ့)ရွာ၊ သစ်ဖြူကွင်း
နဂျီကုန်း (အရှေ့)ရွာ၊ သစ်ဖြူကွင်း
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
တိုက်တိုင်းအောင် တပ်များ
အဖြစ်ဖွဲ့စည်းပြီး သောအခါ ၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် တိုက်ကွက်ဖော်လာနိုင်ပြီး လက်နက်အချို့ရရှိလာ သည်။ ဝက်ပက်တိုက်ပွဲ၊ မရမ်းချောင်း တိုက်ပွဲ၊
နိုဝင်ဘာလ (၂၇)ရက် တွင် ဗိုလ်ထွန်းတင်ခေါင်းဆောင် သော တောင်ငူခရိုင်တပ်သည် အုတ်တွင်း မြို့နယ်ဘုန်းရွာရှိခလရ(၄၈)စစ်ကြောင်း
အောင်နိုင်၊ သို့မဟုတ် မဒညတပူးတွဲတပ်
သခင်ချစ်တို့ သည် ပေါ်ပေါက်လာသော အနိုင်ရမှုအနည်းငယ်ကို လွဲမှားစွာသုံးသပ်ပြီး သမားရိုးကျတိုက်စစ်များကို တိုးချဲ့ ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင်
ခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးမှူးအသစ်၊ တပ်မှူးအသစ်များကို လည်း ထပ်မံခန့်အပ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကေအင်န်ယူပါတီ၏ အင်အားစုများကို သိမ်းသွင်း၍
ညီသစ်
ဂီတ လှုပ်ရှားမှုများ
၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ ကာလတွင် VOTE NO ဆိုသော သီချင်းကို ဖန်တီး ဖြန့်ချိခဲ့ဖူးသည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း
၂၀၁၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၅ ရက် မနက်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်၊ မာဘွန်ကရောင်း ဆေးရုံတွင် ပန်းနာရင်ကျပ် ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်၌ ရန်ကုန်မြို့တွင် သားသမီး ၂ ဦး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
အောင်နိုင်၊ သို့မဟုတ် မဒညတပူးတွဲတပ်
(၂)	အတွင်းရေးမှူး	သခင်ချစ်
ညီသစ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ တေးရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
အောင်နိုင်၊ သို့မဟုတ် မဒညတပူးတွဲတပ်
လည်း အောင်နိုင်တပ်ဖွဲ့ဟု ကင်ပွန်းတပ်ခဲ့ကြသည်။ အောင်နိုင်တပ်ဖွဲ့ သည် တစ်ပြည်လုံး၏စံပြနှင့် ရှေ့ဆောင်အဖြစ် ကျယ်ပြန့်စွာလှုပ်ရှားရမည်
ပါတီနှင့် ဗကပတို့၏ကော်မတီအဆင့်ဆင့်သည် အောင်နိုင်တပ်ကော်မတီ၏ တိုက်ရိုက်ရှေ့ဆောင်မှု နှင့် ညွှန်ကြားမှုတို့ကို လိုက်နာရသည်။ ဗကပနှင့်
လုံးဝခေါင်းဆောင်နိုင်ရေးနှင့် အောင်နိုင်တပ်ကို အကြွင်းမဲ့ချုပ်ကိုင်နိုင်ရေးအတွက် သခင်ဇင်သည် ရဲဘော်ဉာဏ်ကျော်  မှတစ်ဆင့် အောင်နိုင်တပ်ကော်မတီ
အောင်နိုင်တပ် ဒုတိယစီမံကိန်း၏လမ်းညွှန် ပေါ်လစီမှာ အာဏာဖြူဖြိုချ၊  အာဏာနီ တည်ဆောက်၊  ရန်သူ့တပ်ချေမှုန်းဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်(၁၄)ရွာနှင့်
သမဝါယမဆိုင်ကို ဝင်ရောက်လုယက် ကြသည်။ ထို့နောက် ညောင်လေးပင်မြို့နယ်အတွင်းရှိ ပုဂံကွဲ၊ သာယာကုန်း၊ ကဒက်မြောင်ကျေးရွာ
သွားကြောင်း ရေးသားထားခဲ့သည်။ ကိုကိုးကျွန်းတွင် ထိန်းသိမ်းထား ရာမှ ပြန်လွတ်လာပြီး တောခိုခဲ့သော မြတ်စံဦး (ခေါ်) မောင်မောင်သည်လည်း '''
အောင်နိုင်တပ်သည် စစ်ရေးရှုံးနိမ့်လာပြီး သေသူ၊ ဒဏ်ရာရသူ၊ လက်နက်ချသူ၊ အချင်းချင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရသူတို့ တဖြည်းဖြည်းတိုးပွားလျက်ရှိရာမှ ယိုယွင်း
အောင်ဇေယျ၊ သို့မဟုတ် မြို့သိမ်းတပ်
(ဂ)	စွန်ညိုတပ်ဖွဲ့။ ဗဟိုကင်းတပ်။
အောင်ဇေယျတပ်မှ တပ်သားအများအပြားပင် သေတမ်းစာများ ကြိုတင်ရေးသားပြီး အကျိုးမဲ့ အသေခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရလေသည်။
ထွက်ခွင့်တင်သူများ၊ လက်နက်ပြန်အပ်သူများလည်း ပေါ်လာသည်။ သို့နှင့် အောင်ဇေယျ မြို့သိမ်းတပ်သည်လည်း မည်သည့်မြို့ကိုမျှ မသိမ်းပိုက်နိုင်မီမှာပင်
ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ်ပုံစံသစ်
ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ် ပုံစံသစ်မှာ အတိအလင်းစွဲချက်တင်၍ အပုပ်ချပွဲများကို ရှည်ကြာစွာကျင်းပမနေဘဲ လျှို့ဝှက်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ပဲခူးရိုးမဒေသ၌ ဗကပဗဟိုဌာနချုပ်၏ တိုက်ရိုက် ညွှန်ကြားချက်အမိန့်အရ အတိအလင်း သတ်ဖြတ် ဖယ်ရှားခံရသူများမှာ (၅ဝ) ဦးခန့်ပင်ရှိခဲ့သည်။ ထို
တွင် မိမိကိုယ်မိမိ သတ်သေသည့်နှယ် အသေခံသွား ရခြင်းများမှာလည်း ဖြုတ်ထုတ်သတ်ပုံစံသစ်ဟုပင် ဆိုရပေမည်။ ဖြုတ်ထုတ်သတ်ပုံစံသစ်နှင့်ပတ်သက်၍
ကြိုးဆွဲ၍မရနိုင်သူဖြစ်သဖြင့် ပဲခူးမြို့နယ်အနောက်ခြမ်း ဘောနီချောင်းထဲတွင် ရဲဘော်သောင်းမြင့်က နောက်ကျောမှ ကာဘိုင်သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်
တာဝန် ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
တပ်မတော်စစ်ဆင်ရေးများနှင့် ဗကပတို့၏ သုံးသပ်ချက်
တပ်မတော်သည် ပဲခူးရိုးမဒေသအတွင်း ဗကပတို့ အား ချေမှုန်းနိုင်ရေးအတွက် အောက်ပါစစ်ဆင်ရေး များကို ဆင်နွှဲခဲ့သည် -
ရိုးမတွင်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ထိုးစစ်များကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲခဲ့သည်။ တပ်မတော်၏ ထိုးစစ်များ အပေါ်တွင် ပဲခူးရိုးမဒေသ၊ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသနှင့်
နိဂုံး
ရဲဘော်သန်းထွန်းရဲ့ ကိုယ်တိုင်ဦးစီးမှု၊ ရန်သူထိုးစစ်ကို မိမိထိုးစစ်နဲ့ ချေမှုန်းရေး လမ်းစဉ်မှန်ကန်မှု၊ တပ်နဲ့ပြည်သူပူးတွဲတိုက် ပွဲဝင်မှု၊
ရည်ရွယ်ချက်	ပါတီဗဟိုချေမှုန်းရေး၊ အုံကြွ လာတဲ့ ဆင်းရဲသောလယ် သမားထုကို နှိပ်ကွပ်ရေး။
-	တပ်စုစည်းရုံးရေးကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဖြန့်ခွဲတယ်။
-	ပြည်ခရိုင်တပ်ဟာ ရန်သူကို အထိနာအောင် သုံးကြိမ်တိုက်ပေမယ့် အထီးတည်းတိုက်နေရ။ ထွန်းငြိမ်းရဲ့ ပြည်သူ့စစ်အုတ်မြစ်ချရေး ကြောင့်
-	ထွန်းငြိမ်းဟာ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ရဲ့တပ်ဖွဲ့ကို စည်းရုံးပြီး ပါတီဗဟိုအာဏာသိမ်းဖို့လုပ်လာ တဲ့အတွက် ထွန်းငြိမ်းနဲ့ဂိုဏ်းသားတွေကို ချေမှုန်းလိုက်တယ်။
တေဇထိုးစစ်ဟာလည်း မအောင် မြင်ဘဲ ရုပ်သိမ်းသွားရတယ်။
ကြောင့်ဟု သုံးသပ်ကြ သည်။ အမှတ်(၈၈)ခြေမြန်တပ်မက ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ မေလမှ စက်တင်ဘာလအထိ ငါးလကြာဆင်နွှဲသော ဇွဲသတ္တိစစ်ဆင်ရေး
၂ဝဝ ကျော်ကို ချေမှုန်းနိုင်ပြီး လက်နက် ၁ဝဝ ကျော်သိမ်းဆည်းရမိခဲ့ သည်ဟုဆိုသည်။
(၄) ဒါတွေသာမက ရိက္ခာပို့ကားကို ချေမှုန်းတဲ့ ပုသိမ်ခရိုင်ရှောပြာတိုက်ပွဲ၊ ချင်း(၂)ကို ချေမှုန်းတဲ့ပုသိမ်နွယ်ပတ်၊ သလပ်ခွာချောင်း တိုက်ပွဲ၊
ဗကပ ဗဟိုသည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင် ချေမှုန်းရေး တိုက်ပွဲများဆင်နွှဲနိုင်သည်ဟု အထင်ရောက်ခဲ့သော် လည်း စင်စစ်တွင် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် မဒညတ
အခေါ် သမားဟုဆိုကာ အရေးယူရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ ဗိုလ်သက်ထွန်းသည် ဗဟို၏ အာဏာစက်နှင့် ကင်းလွတ်နေပြီး စစ်ရေးအောင်မြင်မှုရရှိရန်ကိုသာ
ကြိုးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ်ဆက်လက်ကျင့်သုံးခြင်း
၁၉၆၃ ခုနှစ် ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲကို အကြောင်းပြု၍ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုဌာနချုပ်သည် အတန်ကြာအဆက်အသွယ်ပြတ်နေခဲ့ရသော
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် တစ်ဖက်နိုင်ငံကွန်မြူနစ်ပါတီ က ဆင်နွှဲသော ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေး၏ ဂယက် ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အပုပ်ချပွဲများ၊
(၆)	ရဲဘော်အောင်သိန်းနိုင် (ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားသမဂ္ဂခေါင်း ဆောင်)
(၁၄)	မတင်မြ(ကွန်မြူနစ်လူငယ်)
(၄)	ဗိုလ်ထွန်းလင်း(ကုလား)
(၁)	ဗိုလ်မင်းမောင်(ခ)ရွှေစံအောင် (ခရိုင် ကော်မတီအတွင်းရေးမှူး)
(၂)	ရဲဘော်ထွန်းတင် (ခရိုင်ကော်မတီ အဖွဲ့ဝင်)
(၃) ရဲဘော်စောသန်း (ခရိုင်ကော်မတီ ဟောင်း)
(၄)	ရဲဘော်လှကြည်
ပစ်ခတ်လုပ်ကြံခံရသူများမှာလည်း များစွာရှိခဲ့သည်။ ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ်သည် ဗကပတို့၏ပျက်စီးရာပျက်စီးကြောင်း တစ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
လက်နက်ချသူ အများအပြားပင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဗကပတို့သည် ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ်ကို ရပ်စဲရန် မစဉ်းစားကြပေ။
ဖြစ်သည်ဟုဆိုကာ သခင်ဇင်နှင့်သခင်ချစ်တို့သည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းစစ်ရေးတာဝန်ခံဗိုလ်အောင်ဖေ နှင့်ညှိနှိုင်း၍ အရေးယူရန်စီစဉ်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်၊
နောက်ခံသမိုင်းကြောင်း
ကျသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည့်အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၂၂) ရက်တွင် ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေး
ဌာနချုပ်က ကေအင်န်ဒီအိုများကိုတိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ နှစ်လကြာတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အလံနီနှင့်ကေအင်န်ဒီအိုများ ပြေလည်မှုရရှိပြန်သည်။
ထဲတွင် ခို အောင်းလျက်ရှိသည်။
သွားခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန် မှစ၍ အလံနီပါတီအတွင်းတွင် သခင်စိုး၏ခေါင်းဆောင်မှုကို သံသယရှိသူများ ပိုမိုများပြားလာရသည်။
အလံနီများကဆိုကြသည်။၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော်က အောင်မာဃစစ်ဆင်ရေးကို စတင် ဆင်နွှဲခဲ့ရာ အလံနီများအထိနာခဲ့ကြရသည်။
ပါတီစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှု၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊ မသန့်ရှင်းသော သစ္စာဖောက်များကိုသုတ်သင် ရှင်းလင်းရေး၊ ပါတီနှင့်တပ်မတော်(အလံနီ)ကို
အပါအဝင် အလံနီပါတီဝင်များနှင့်ရွာသားများ အများအပြား အသတ်ခံခဲ့ကြရသည်။
လာ သည်။ ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် လင်မယားများ သုံးညလျှင် တစ်ညသာအတူအိပ်ရမည်ဟု ညွှန်ကြားချက်ထုတ်ပြန် ခဲ့ရာ ပါတီဌာနချုပ်တွင် သခင်စိုးအား
ဆင်စွယ်ရွာလူသတ်မှုပြန်လည်စစ်ဆေးခြင်း
အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ရဲနီကျော်စိန်နှင့် ဇနီးဖြစ်သူ မသောင်းမေတို့လည်း သေဒဏ်အပေးခံကြရသည်။ ဒေသခံကျေးရွာပြည်သူလူထုကလည်း လက်မခံတော့
ဆင်စွယ်ရွာလူသတ်ပွဲသည် အလံနီပါတီကို ပြည်သူလူထုနှင့် ကင်းကွာစေသည်သာမကဘဲ အလံနီပါတီကျဆုံးရခြင်းအကြောင်းရင်းများအနက်မှ အဓိက
ရခိုင်သို့ပြောင်းရခြင်း
၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်တစ်နှစ်လုံးမှာ ခရီးသွားရင်း အချိန်ကုန် ခဲ့ရသည်ဟုလည်းဆိုသည်။ ၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် ရခိုင် ရိုးမ ကော့ချောင်းဖျား၌ စခန်းချနေခဲ့ကြသည်။
အလံနီပါတီတွင် ပဋိပက္ခများပိုမိုပြင်းထန်လာခြင်း
သခင်စိုးက စေလွှတ်လိုက်သော ငြိမ်းချမ်းရေး တမန်တော်များ(အထိန်းသိမ်းခံငြိမ်းချမ်းရေးကိုယ်စား လှယ်အဖွဲ့)တွင် မငွေစံသည် သခင်စိုး၏ဇနီးဖြစ်ပြီး
က သခင်စိုးကိုပစ်သတ်ရန် စတင်းဂန်းမောင်းတင်သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သခင်စိုး ကမူ မခင်စုကို ဗဟိုကော်မတီ အဆင့်အထိ တိုးမြှင့်ခဲ့ပြန်သည်။ ရဲနီငါးဦး
သခင်စိုးနှင့်မခင်စုကိစ္စတွင် ဗဟိုကော်မတီ မြကျော်(ခေါ်)ဘဩ သည် အကြီးအကျယ်ကန့်ကွက်ခဲ့ သည်။ ပါတီတွင်းသပိတ်များလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ ရာ
စားသောက်ရေးကိစ္စများကို မကျေနပ်သဖြင့် ဗိုလ်စိုးအောင်ခေါင်းဆောင်သော အလံနီ ၈ဝ ခန့်က သပိတ်မှောက်ကြပြန်သည်။ သပိတ် မှာ တပ်မတော်
အထက်မြန်မာနိုင်ငံသို့တိမ်းရှောင်သွားကြရသည်။
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် အလံနီပါတီဌာနချုပ်သည် လူးတော်တောင်တွင်စခန်းချနေရာ တပ်မတော်က တိုက်ခိုက်သဖြင့် ပုလဲမြို့နယ်လောင်းရှည်ဘက်သို့ ဆုတ်ပြေး
သခင်စိုးအားရုံးတင်စစ်ဆေးခြင်း
လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် အလံနီဌာနချုပ်က ပုန်ကန်ရန်ညွှန်ကြားခဲ့ပုံ၊ အလံနီနှင့် ကေအင်န်ဒီအိုများ တိုက်ခိုက်ကြပုံ၊ ဗကပ သခင်တင်မြ၏ အကူအညီဖြင့်
အစိုးရ၏သက်ညှာမှုဖြင့် သေဒဏ်မှလွတ်ငြိမ်းခွင့် ရခဲ့လေသည်။
တို့ဗမာအစည်းအရုံးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်လာရာမှ ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့မြေနုလမ်းအမှတ် (၁)၌ ကွန်မြူနစ်ပါတီထူထောင်ရာ သခင်စိုးလည်း ပါဝင်
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
အတွင်းရေးများသည် ဘူးပေါ်သလိုပေါ်လာ တော့သည်။ လူမသိသူမသိပေါ်ပေါက်ခဲ့ရသော ပြဿနာများမှာလည်း သတင်းစာများမှတစ်ဆင့် လူသိ ရှင်ကြား
(ဗကပ၊ ရဲဘော်ဖြူ၊ အလံနီ) ဆွေးနွေးပွဲပြုလုပ်ကြပုံမှစ၍ အလံနီပါတီ၏အမှားများကြောင့် လက်နက်ချခဲ့ပုံ၊ လမ်းစဉ်ပါတီသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ ပြီး ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊
အောက်တိုဘာလ(၁ဝ)ရက်တွင် တင်းပြည့်ပါတီဝင်ဖြစ်လာပုံများအထိ ထွက်ဆိုသွားခဲ့ သည်။
ရန်ကုန် ဘဆွေတို့လူစုက ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေး လုပ်ရန်ခေါ်ပုံများ၊ ဦးမြင့်အောင်ကို ဂျပန်ဖမ်းဆီးပုံများ၊ အင်္ဂလိပ်အစိုးရလက်ထက်အလံနီပါတီကို မတရားသင်း
ခရုရှက်ဖ်သည် အရင်းရှင်ပါလီ မန်စနစ်ကို သွားနေသည်ဟု ယုံကြည်သည်က တစ်ကြောင်း၊ လီနင်လမ်းစဉ်ဆန့်ကျင်နေ၍ တစ်ကြောင်း၊ ခရုရှက်ဖ်ကို ဆန့်ကျင်
ကြောင်မျိုးရင်း
ကြောင်မျိုးရင်း သည် ကြောင်မိသားစုစာရင်းဝင်များဖြစ်ပြီး ကြောင်မျိုးနွယ်ဟုခေါ်ကြသည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
ပျက်သွားသည်။ သခင် သန်းထွန်းက ဆက်လက်ကြိုးစားရာ သခင်စိုးက လက်ခံသဖြင့် သခင်သန်းထွန်းကို ရွှေတောင်ကြားလမ်းမှ လမ်းမတော်ဆိပ်ကမ်းခေါ်၊
သခင်စိုးမှာ သာယာဝတီထောင်ကို ရဲဘော်ဖြူများ ဝင်စီးစဉ် လွတ်သွားသည်ဟု သိရသည်။ ထို့နောက် အပြင်နှင့်အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားသည်။ ထောင်တွင်း
ထွန်းစိန်တို့က လက်မခံသဖြင့် ထူးစိန်ပါတီဟု ခွဲထွက် သွားပုံ၊ စကားရွာတိုက်ပွဲတွင် တပ်မတော်ကို ၄၅ နာရီ ကြာပြီးမှ ပြန်တိုက်နိုင်သဖြင့် ပေါ်လစ်ဗျူရိုနှင့်
ရန်ကုန်ရှိတပ်ဦးအဖွဲ့သို့ ပို့ရသည်။ တပ်ဦးအဖွဲ့ကတစ်ဆင့် တရုတ်နီသံရုံးသို့ပို့ရသည်။ ခရုရှက်ဗ်အပေါ်စွဲချက်တင်သည့် စာတမ်းကို လည်း လူငယ်တပ်ဦး
ရန်ကင်းတိုက်များသို့ပြောင်းရွှေ့နေပါသည်။ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလမှစ၍ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် အမျိုးသားမှတ်ပုံတင်ဌာနတွင် အတွင်းရေးအတွင်းဝန်
သခင်တင်မြ၏ စည်းရုံးမှုဖြင့် အလံနီပါတီဘက်သို့ပါသွားခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ပုဒ်မ ၅ ဖြင့် ဒေးဒရဲတွင် အဖမ်း ခံခဲ့ရသည်။ ကျိုက်လတ်အချုပ်
တွင် အချုပ်ခံနေရစဉ် ၁၉၄၈ ခုနှစ်၌ အချုပ်ခန်းကို ကရင်သောင်းကျန်းသူများ ဝင်စီးသဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျိုက်လတ်မြို့နယ်ပါတီ
ခွဲထွက်သွားသော ထူးစိန်တပ်များကို တိုက်ရန် တာဝန်ပေးခြင်းခံရသည်။ မီးသွေးခြင်းကွန်ဖရင့်ပြီး သောအခါတွင် ကျွန်မကို ခရိုင်ကော်မတီအဆင့်သို့
စစ်ရေးမှာ နိုင်ငံရေးလက်အောက် ဖြစ်ရမည်ဟု ဝေဖန်ပါသည်။ ကွန်ဖရင့်အပြီးတွင် ကျွန်မ တာဝန်ကျရာ လှည်းကူးမြို့နယ်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။
အစိုးရ၏ ဆုငွေ ၅ဝဝဝဝ ကျပ်ထုတ်ခံထားရသူဖြစ်သည်။
ကျွန်မသည် ၁၉၆၃ ခုနှစ်မှစ၍ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၃ဝ ရက်အထိ တောင်ပိုင်းဗျူရို   အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တစ်ဆက်တည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ပါသည်။ ခိုင်ထွန်းမယ်ဟု ဖြစ်လာခြင်းမှာ ဥပမာအားဖြင့် အလံနီပါတီအတွင်းရှိ အမျိုးသမီးများကို ရဲနီမယ် မငွေစံ၊ ရဲနီမယ် မနှင်းမေ စသည်ဖြင့် ခေါ်ကြသလို
ဖြစ် သည်။ သခင်စိုးအမှုကို စစ်ဆေးသောအခါ ဇာတိ ဒေးဒရဲမြို့တွင် ခြံလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ သခင်စိုးနှင့်ပတ်သက်၍ ခိုင်ထွန်းမယ်က ''ဆရာကြီး
ထွက်ဆိုခဲ့သည်။
သခင်စိုးအမှုကို စစ်ဆေးချိန်တွင် အလံနီပါတီမှာ လုံးဝနီးပါးချုပ်ငြိမ်းခဲ့ပြီဖြစ်လေရာ အလံနီပါတီထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ၊ ဗဟိုကော်မတီဝင်များမှာ လက်နက်
ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၃ ရက်၌ အောက်ပါအတိုင်း ထွက်ဆိုခဲ့သည်-
ရှိနေသော သခင်စိုးထံ အကြောင်းကြားရာ သခင်စိုးထံမှ ပါတီကို သစ္စာဖောက်တဲ့လူတွေသေဒဏ်ပေးရမည်ဟု စာညွန်းနှင့်လာသည်။ ထိုစာအရ ကိုဗထူး၊
မြန်မာပြည်နှင့်ရခိုင်ပြည်အကူး မင်းပြား လမ်း၌ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့တွေ့ကြောင်း ဌာနချုပ် ကို သတင်းပို့ရာဌာနချုပ်မှ ကိုကွာတို့မိသားစုကို ရှင်းလိုက်ပါဟု
သခင်စိုး၏အမှုတွင် တရားလိုအကျိုးဆောင်ရှေ့ နေကြီး ဦးမြင့်အောင်ကတရားလိုပြသက်သေ ၃၈ ဦး တင်သွင်းခဲ့ရာမှ နှစ်ဦးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခဲ့ရာ စုစုပေါင်း
အလံနီပါတီ၏ အဖျက်လုပ်ငန်းများနှင့်ပတ်သက် ၍ အောက်ပါအတိုင်း ထွက်ဆိုခဲ့ပြန်သည်-
တိုက်ရိုက်အညွှန်းအရ သစ္စာဖောက်သူလျှိုများအား သုတ်သင်ရန် ကျွန်တော့်အား တာဝန်ပေးသည်။ ဘုန်းကြီး ဦးဇောတိကအား ဌာနချုပ်မှသေဒဏ်ပေးသည်။
အား ဓားဖြင့်ခုတ်သတ်ကြသည်။ သတ်သူများ သည် ကျွန်တော့်ထံပြန်လာပြီး ကျော်စိန်၏ဇနီး မသောင်းမေကို ဆက်ဖမ်းသည်။ မသောင်းမေ အား သေဒဏ်
နှင့် ကျွန်တော်လည်းပါသည်။ ကပ်ကျော်အား နွားမတောင်တောထဲတွင် သတ်လိုက်ကြသည်။
ဌာနချုပ်၏ညွန်ကြားချက်အရ အစိုးရဂိတ်စခန်းများသို့ ဗိုလ်မှူးစိုးအောင်ခေါင်းဆောင် သော ကျွန်တော့်တပ်က သွားပြီးမီးရှို့သည်။ အိမ် ၃ဝ ရှိရွာလည်း
ဖြစ်နေကြသည်။ .................. ၁၉၆၇-၆၈ ခုနှစ်တွင် အလယ်ပိုင်းဗျူရိုသည် ဌာနချုပ်နှင့် သခင်စိုးအား သပိတ်မှောက်မှု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ဦးမြကျော်နှင့်
တစ်ယောက်တည်း ဂျောက်ပေါက် ဟု မြင်ပြီးဆောမြို့နယ်၊ နွားပြာကြီးစခန်းသို့ လက်နက်ချအလင်းဝင်လိုက်သည်။ ဆရာဆိုသည်မှာ သခင်စိုးကို
တရားလိုပြသက်သေအလံနီဗဟိုကော်မတီဝင်ဟောင်း ဦးမြကျော်မှာ သခင်စိုးနှင့်အနီးကပ်ဆုံးနေခဲ့သူဖြစ် သဖြင့် သခင်စိုး၏အတွင်းရေး၊ အလံနီပါတီ
ထွက်ဆိုခဲ့သည်။ သခင်စိုး၏ သမီးအကြီး ရီရီစိုးအားခိုးပြေးသွားသော ရဲနီမွန်လေး အား သတ်ပစ်ပုံကို ဦးမြကျော်က အောက်ပါအတိုင်း ထွက်ဆိုခဲ့သည်-
ဆင်စွယ်ရွာနှင့်ပတ်သက်၍လည်းအောက်ပါအတိုင်း ထွက်ဆိုခဲ့သည်။
အုတ်ရှစ်ကန်ရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
ထိုသို့သတ်ပြီးသောအခါ သေသွားသော လင်မယား၏သမီးပျိုလေးတဲတွင်းသို့ ရောက်လာ ပါသည်။ သူ့အဖေနှင့်အမေကို မတွေ့ဘဲ သွေး ကွက်များကိုသာ
အကြောင်းကြားသောအခါ ဆရာကြီးက နှင်းမေသွားဟု ပြောသည်။ မနှင်းမေက ဘာဖြစ်လို့သွားရမှာလဲပြောပြီး တဲထဲ မှာပင် ကပ်နေပါသည်။ ဆရာကြီး
ဟုပြော ပြီး အတင်းတွယ်ကပ်နေပါသည်။ ဆရာကြီးက လည်း မနှင်းမေလက်ကိုဆွဲ၍ တဲထဲမှဆွဲထုတ်ပါ သည်။ မနှင်းမေကလည်း ဆရာကြီးခါးကိုဖက်၍
တစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်းရွေးယူ နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မမှာ သတ္တိ ရှိပါတယ်ဟု ပြောပါ သည်။ လိုအပ်ရင်တော့ရှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သိပ်မြန်မြန်တော့မလုပ်ပါနဲ့ဟု
သုံးပါတီဆွေးနွေးပွဲပြု လုပ်ရင်း မနှင်းမေနှင့် သခင်စိုးကိုယ်ရံတော် ဝင်းကြည်တို့ ရေချိုးရင်း စကားပြောကြသည်ကို သခင်စိုးတွေ့သွားသဖြင့် စိတ်ကောက်ပြီး
နေကြပြီဟု ထင်သည်။ ဒါဟာ ကျော်ဝင်းနှင့် သခင်သန်းတို့ တရားခံဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ရန်ကုန်မှ ဆက်သားအဖြစ်ရောက်နေ တဲ့ အောင်ခင်က တရားသူကြီး
သဖြင့် ကျော်ဝင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ရူးသွားကြောင်း၊ ဌာနချုပ်မှ ထွက်သွားသဖြင့် လိုက်ခေါ်ခဲ့ရကြောင်း၊ ကျော်ဝင်း နှင့် မနှင်းမေကို စစ်ဆေးရန်
ကော်မတီ ဝင်ဟောင်း ဦးသန်းလှ(ခေါ်)  ဦးကောင်းစိန်က အောက်ပါအတိုင်း ထွက်ဆိုခဲ့သည်-
မှောက်ပြန်လာကြသည်။ ကိုဝင်းဆွေခေါင်းဆောင်သော အဖွဲ့က သပိတ်စမှောက်ကြသည်။ သခင်စိုးသည် မခင်စု ၏ ခြင်ထောင်ထဲဝင်အိပ်ခြင်းများ ရှိလာသည်။
တွင် နှစ်ဦးတည်း ချောင်းသို့သွား၍ ရေချိုးကြသည်အထိဖြစ် လာသည်။ ကျွန်တော်သည် ချောင်းသို့ရေခပ်သွားရာမှ တွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သခင်စိုးသည်
ကချင်အမျိုးသား ကိုတူးရှမ်းက သခင်စိုး၏လုပ်ပုံကိုင် ပုံများကို ဝေဖန်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ....ကျွန်တော့်အား မခင်စုသွားခေါ်ရန်တာဝန်  ပေးသည်။
သက်သေများ၏ထွက်ချက်အရ သခင်စိုးသည် ရဲနီကျော်ဝင်း၏ဇနီး မခင်စုအား ရဲနီကျော်ဝင်းနှင့် တရားဝင်ကွာရှင်းခြင်းမပြုရသေးမီပင် လက်ထပ်ယူ
သွားရန်ပြောလိုက်သည်။ နွားမတောင်ရှိ သခင်စိုးထံ ရောက်သွားကြသည်။ ဗိုလ်မှူးထွန်း နိုင်က ခံစားချက်ကို တင်ပြသည်။ ရက် ၂ဝ အကြာတွင် ဗိုလ်မှူးထွန်းနိုင်
ကြားသည်။
ထိအပြစ်ပေးအရေးယူခံရမည်။ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်မျှော်လင့်၍ ရွေးချယ်တာဝန် ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ စနစ်တကျ သေချာခိုင်လုံပြီး တစ်ယောက်မျှ လွတ်ထွက်
ဗိုလ်မှူးမြင့်ဦး က သင်ပေးသည်။ ကျွန်တော်နှင့် ရဲနီမျိုးညွန့်တို့က မဟာလက်စားချေပွဲဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သည့်လုပ် ငန်းဖြစ်သည်။ ပြတ်သားအောင် ဆောင်ရွက်
မိမိအမှားကိုဝန်ခံ သည့်အနေဖြင့် ဖော်ထုတ်တင်ပြတောင်းပန်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အောက်ကိုင်းရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
အောက်ကိုင်းရွာ (Aukkaing)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ အောက်ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၂၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောက်ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၃ ဦး၊ မ ၄၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
(က)	လက်ဝဲအလွန်အကျွံဝါဒကို ကျင့်သုံးခြင်း။
(ဂ)	ဆင်စွယ်ရွာလူသတ်မှုကြောင့် ပြည်သူ လူထုကတစ်ခဲနက်ဆန့်ကျင်ခြင်း။
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ(နစ်ဖြူ)
၁၉၆၃ ခုနှစ်၊ ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲ ပျက်ပြားပြီးနောက် အစဉ်အလာရှိသော ခေါင်းဆောင် များဖြစ်သည့် ဗိုလ်ရန်အောင်၊ ရဲဘော်ဌေး၊
ဂိုရှယ် (ခေါ်) ဘတင်၊ ရဲဘော်စိုးသန်းနှင့် ပြည်ပပြန် ဗိုလ်ထွန်းငြိမ်းတို့မှာ ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ်ကြောင့် အသတ်ခံခဲ့ကြရပြီးဖြစ်သည်။ ပါတီတွင်း
သခင်သန်းထွန်းကျဆုံးပြီးနောက် သခင်ဇင်က ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရာ အောက်ခြေက ရာနှုန်းပြည့်ယုံကြည်ကိုးစားသောခေါင်းဆောင်မှုကို
တိုက်တိုင်းအောင်(၄)မှ အင်အား ၇ဝ ခန့်သည် တောင်ငူနှင့်ဖြူး အရှေ့ခြမ်းထန်းတပင် မြို့နယ်တွင်လည်းကောင်း၊ တိုက်တိုင်းအောင်(၂)မှ အင်အား ၃ဝ ခန့်
တွေ့ဆုံတိုက်ပွဲမှာ(၂)ကြိမ်သာရှိခဲ့သည်။ နစ်ဖြူတို့ဘက်မှ(၁၄)ဦးသေဆုံးပြီး(၆)ဦးဒဏ်ရာရကာ လက်နက်(၁)လက်ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး တပ်မတော်မှ(၁၉) ယောက်ကျဆုံး၊
နစ်ဖြူမြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်း
အစဉ်အလာရှိသောနစ်ဖြူမြစ်ဝကျွန်းပေါ် တိုင်းဥက္ကဋ္ဌ ရဲဘော်စိုးသန်းအသတ်ခံရခြင်း၊ တပ်မတော်နှင့် ပြည်သူတို့၏ ရွှေလင်းယုန်နှင့်မိုးဟိန်းစစ်ဆင်ရေးများတွင်
တို့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ငဝန်မြစ် အနောက်ခြမ်းဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့ခိုအောင်းခဲ့ကြရ သည်။ ၁၉၇၁-၇၂ ခုနှစ်များတွင် ဗိုလ်သော်၊ အောင်ဖေ၊
နစ်ဖြူအနောက်မြောက်တိုင်းတပ်
မှ ၉၂ ယောက်ကျဆုံးခဲ့ရပြီး ၄၅ ယောက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ ရသည်။ လက်နက်မျိုးစုံ ၁၈၁ လက် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ဗိုလ်သက်ထွန်းအဖွဲ့မှမူ ၁၄ ယောက်သေဆုံးပြီး
လှုပ်ရှား နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဗိုလ်ဇေယျမကျဆုံးမီ သခင် သန်းထွန်းက ဗိုလ်ဇေယျအား အနောက်မြောက်တိုင်း သို့ စေလွှတ်ခဲ့သေးသော်လည်း
နစ်ဖြူအနောက်မြောက်တိုင်းတပ်သည် အနောက် ဖိုးခေါင်တောင်တန်းတွင် ၁၉၆၄ ခုနှစ်မှစတင်၍ အခြေ ချပြီး ၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်ဇေယျ၊
၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၆ ရက်တွင် မင်းတုန်းမြို့အား အင်အား ၁၂ဝ ခန့်ဖြင့် ဝင်တိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၆ ရက်တွင် ခလရ (၄၄) မှ
အနောက်မြောက်တိုင်းစစ်မျက်နှာ
ထိုးစစ်များရိုက်ချိုးခဲ့ခြင်း
ရှောင်ကွင်းပြီး အင်အားနည်းပါးသည့်နောက်ပိုင်း ဒေသဖြစ်သော အမ်းမြို့ကို စီးနင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ စစ်ရေးအရအောင်မြင်သော်လည်း၊ နိုင်ငံရေးအရ ရှုံးနိမ့်
၁၁ ယောက်ကျပြီး လက်နက် ၁၁ လက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
တိုက်တိုင်းအောင်(၆)အဖြစ် ဖွဲ့စည်း၍ လည်းကောင်း၊ သရက်ခရိုင်အနောက်ခြမ်းရှိ ဗိုလ်သက်ထွန်း၏ အနောက်မြောက်တိုင်းတပ်ကို တိုက်တိုင်း အောင်(၇) အဖြစ်
နစ်ဖြူရခိုင်တိုင်းကော်မတီ
ရခိုင်ဒေသသည်တပ်မတော်၏ စစ်ဆင်ရေးများ နှင့် အခိုက်အတန့်လွတ်ကင်းလျက်ရှိနေရာ ရခိုင်ဒေသ ရှိနစ်ဖြူများသည် ဘေးကင်းစွာလှုပ်ရှားနေနိုင်ခဲ့ကြ သည်။
ဖြစ်ကြောင်း စသည်ဖြင့် ၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ် ပြန်လည်ရောက် ရှိနေစဉ်က ထွက်ဆိုချက်ပေးခဲ့သည်။ ဗိုလ်သက်ထွန်း နှင့် ရဲဘော်ကျော်မြတို့၏ ပဋိပက္ခများကို
နစ်ဖြူရှမ်းပြည်နယ်နှင့်ဗဟိုခွဲ
ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် အစည်းအဝေး ကျင်းပညှိနှိုင်းပြီးပါက ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်းသို့ ထွက်ခွာပြီး လက်နက်ကိုင်တပ်နှင့် ပူးတွဲလှုပ်ရှားရန်လည်း ကြံရွယ်ခဲ့သည်။
အဆက်အသွယ်ရယူခဲ့သည်။ တပ်ရင်း (၂ဝ၂)၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ရောက်လာသော ကေအင်န်ယူပါတီကော်မတီအဖွဲ့ကိုမူ တပ်မတော်က နောင်ချိုမြို့နယ်
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၈ ရက်တွင် ခလရ(၄)နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး သခင်တင်ထွန်းကျဆုံးခြင်းတို့ကြောင့် ဗဟိုခွဲသည် တဖြည်းဖြည်းပြိုကွဲသွားသည်။
အရှေ့မြောက်ဒေသ ဗကပ
အကြံပေးအဖွဲ့ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်းမှာ တစ်ဖက် နိုင်ငံသည် ကုလသမဂ္ဂသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရေးအတွက် ကြိုးပမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံသည် တစ်ဖက်နိုင်ငံ
နိုင်သည်။ ဗကပတို့သည် အရှေ့မြောက် စစ်ဒေသအား တစ်ဖက်နိုင်ငံ၏ အကူအညီဖြင့် အလျင်အမြန်တိုးချဲ့ လာရာ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် ဗကပတပ်ရင်းများအား
အသံလွှင့်ရုံ ကို တည်ဆောက်၍ ပြည်သူ့အသံအမည်ဖြင့် တော်လှန်ရေး အစိုးရအား အပုပ်ချခြင်း၊ ဝါဒဖြန့်ခြင်းတို့ကို စတင် အသံလွှင့်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်
တွင်ကား ဗကပ တပ်ရင်း(၃ဝ၃)ကို  အခြေခံဖွဲ့စည်းထားသော တပ်မဟာ(၂)သည်  သိမ်းပိုက်ပြီးနယ်မြေများကို ထိန်းသိမ်း၍   ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်း
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင်ကား မိုင်းမောအရှေ့ခြမ်း အထိ တိုးချဲ့လာပြန်သည်။ ၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် မိုင်းမော ဒေသရှိ ကာကွယ်ရေးစခန်းများကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဝနယ်တစ်ခု
ခဲယမ်း၊ မီးကျောက်ထောက်ပံ့ရာ၌ ဗကပ (၈၁၅) စစ်ဒေသအတွက် နားလီ(အမ်အက်ဖ်-၉ဝ၁၂) တွင်လည်းကောင်း၊ တပ်မဟာ(၈)အတွက် မိုင်းလားတွင်
မန်တုံဒေသ၌အလင်းဝင်ရန် တာစူနေသော တောခို လွယ်မော်ခွန်ငို့အဖွဲ့မှ အင်အား ၂ဝဝ အား ဗကပ တို့က ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ဖမ်းဆီးကာ လက်နက်သိမ်း
ပြည်တွင်းညီညွတ်ရေးနှင့်ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့ (ပညင)
ပြည်တွင်းညီညွတ်ရေးနှင့်ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့ ဆိုသည်မှာ တောခိုဇော်ထွန်းခေါင်းဆောင်သည့် သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့ငယ်တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။ ဇော်ထွန်း သည် ၁၉၆၅
လိုအပ်သောငွေ နှင့် အကြံဉာဏ်များပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဇော်ထွန်းသည် တောင်ငူခရိုင်နှင့် ပျဉ်းမနားအရှေ့ခြမ်း ဒေသတွင် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ အင်အားမှာ ၃ဝ ခန့်
ကယန်းပြည်သစ်ပါတီက ပထမပိုင်းတွင် လက်ခံခဲ့သော်လည်း ဒေသခံတိုင်းရင်းသားများအပေါ် အနိုင်ကျင့်နှိပ်စက်သဖြင့် တိုက်ခိုက်၍လက်နက်သိမ်းယူ ခဲ့သည်။
ရှမ်းသောင်းကျန်းသူများ
ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် အက်စ်အက်စ်အေသည် စဝ်ဆေးဝိုင်နှင့် အင်အား ၅ဝဝ က မြောက်ပိုင်းတိုင်းဟူ၍လည်းကောင်း၊ မိုးဟိန်းနှင့် အင်အား ၅ဝဝ
၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် အဓိကအားဖြင့် ရှမ်း သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့အစည်းလေးခုရှိရာ စဝ်ဆေးဝိုင် နှင့် စိုင်းလှအောင်တို့ခေါင်းဆောင်သော အက်စ်အက်စ်အေတွင်
ပြည်ပြေးအဖွဲ့(ခေါ်) ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီပါတီ အခြေအနေ
(ခ)	အလယ်ပိုင်းတိုင်း
(ဂ)	တောင်ပိုင်းတိုင်း
ကေအိုင်အေဌာနချုပ်နှင့်ဇော်ဆိုင်းအခြေစိုက်ရာ ထန်ပိုး သို့ပြောင်းရွှေ့အခြေပြုလျက်ရှိသည်။
တစ်ဆင့် ပြည်တွင်း သို့ ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။
ပြည်ပြေးတောင်ပိုင်းတိုင်း တိုင်းမှူးမှာ ဗိုလ်ရန်နိုင် ဖြစ်ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံအတွင်းရှိ ဝမ်က(ပီဂျေ-၅၁၈၃) တွင် ဌာနချုပ်ထားရှိသည်။ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီးဟောင်း
သီးခြားတိုင်း(၁)သည် တင်မောင်ဝင်း ဦးစီး၍ ထိုင်းနိုင်ငံ ရနောင်းမြို့တွင် ရုံးဖွင့်ထားသည်။ လူသစ် စုဆောင်းခြင်း၊ သင်တန်းပေးခြင်းတို့ကိုသာ ပြုလုပ်
လျက်ရှိသည်။ ဦးလောရုံ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသို့ အပြီး အပိုင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ဦးလောရုံ၏နေရာ တွင် ဦးသွင်က တာဝန်ယူဆောင်ရွက်လျက်
ဇောက်ချ၍လုပ်ကိုင်နေခဲ့ကြသည်။ အလယ်ပိုင်းတိုင်းတပ်ရင်း(၁)ခွဲမှူး ဆာလေ(ခေါ်) အောင်ကြီးသည် တပ်မတော်နှင့်တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီး ၁၉၇၂ ခုနှစ်၊
ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၉ ရက်တွင် ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့အား တိုက်ခိုက်ခဲ့ ကြသည်။
အဖြစ် ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ မေလ ၂၅ ရက်တွင် ဖွဲ့စည်း ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ သံသယများ၊ မယုံ သင်္ကာမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ခိုင်မာသော
မဟာမိတ်များအဖြစ်သို့ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ မိမိအဖွဲ့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ ကြည့်နေကြသောကြောင့်လည်း ငွေကြေးပြဿနာများတွင် အငြင်းပွားလျက်ရှိ
ကယန်းပြည်သစ်ပါတီ
မြောက်ခြမ်းရှိ မောင်ကျော်၊ မောင်ပလော၊ ကျေးကတောဒေသတွင် ပြည်တွင်းညီညွတ်ရေးအဖွဲ့(ခေါ်) မောင်မောင်ဦး၏အဖွဲ့အား တိုက်ခိုက်သုတ်သင်ရာမှ
တရုတ်ဖြူနှင့် ပြည်ပထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့များ
မြန်မာနိုင်ငံအား ကျူးကျော်ခဲ့ကြသော တရုတ်ဖြူ တပ်များမှ ကြွင်းကျန်ရစ်ခဲ့သော တရုတ်ဖြူ တပ်မ(၃) နှင့် တပ်မ(၅)သည်  ထိုင်းနိုင်ငံတွင်  အခြေစိုက်၍
ရှေ့တန်း ဌာနချုပ်ကို ရှမ်းပြည်နယ် ပန်ဟုန် (အယ်လ်ဂျေ-၉၆၅၇)တွင် ဖွင့်လှစ်ထားပြီး တပ်မ(၃) ကဲ့သို့ပင် ဘိန်းနှင့် မှောင်ခိုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်လျက်
သုံးပွင့်ဆိုင်နယ်စပ်ရွှေတြိဂံနယ်မြေတို့တွင် ကွန်မြူနစ် ဆန့်ကျင်ရေးလုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက် ရသည်။ ထိုင်းအစိုးရက လိုအပ်သည့် လက်နက်
နှစ်စင်း လည်း ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ တရုတ်ဖြူတပ်မများသည် ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ နိုဝင်ဘာလနောက်ပိုင်းမှစ၍ မြန်မာ နိုင်ငံအတွင်းသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ထွက်
လက်အောက်ခံအဖွဲ့ငယ်ရှစ်ဖွဲ့ဖြင့် လှုပ်ရှားသည်။ လက်အောက်ခံအဖွဲ့ငယ်များသည်  ကျိုင်းတုံခရိုင်အတွင်းရှိ  မိုင်းကိုင် (အမ်အယ်လ်-၁၂၇၄)၊ မိုင်းဝ
၁၉၇၂ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင်ရှိသော သောင်းကျန်းသူတို့၏ အင်အား
(ခ)	အဝေးရောက် ဗဟိုကော်မတီနှင့် အရှေ့ မြောက်ဒေသ ဗကပ
ကာ အောက်ပါအတိုင်း ဖွဲ့စည်းလှုပ်ရှားသည်-
(၂)	(ကက)	တပ်ရင်း(၁ဝ၁)။ အင်အား ၄၂ဝ၊ တပ်ခွဲကိုးခွဲ။
(ဂဂ)	တပ်ရင်း(၁ဝ၈)။ အင်အား ၂၉ဝ၊ တပ်ခွဲလေးခွဲ။
(ငင)	တပ်ရင်း(၅ဝ၄)။ ဖွဲ့စည်း ဆဲ။
(၃)	အလယ်ပိုင်းဗျူရို။ ပေါလှိုင်(ခေါ်) အောင်ခ နှင့် ၁ဝဝ။
လောကွာဦးစီး၍ ဖွဲ့စည်းထား သည်။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းတွင် အင်အား ၇၃ဝ ခန့်ရှိပြီး တပ်မ(၂)ကို  စောထွန်းအေးက ခေါင်းဆောင်သည်။ တပ်မ (၂)
အောက်ပါအတိုင်း ဖွဲ့စည်းထားသည်-
(ကက)	တပ်ရင်း(၁)။ တက်ထွန်းနှင့် ၁၂ဝ။ (ခခ)	တပ်ရင်း(၂)။ အောင်ခင်နှင့် ၁၂ဝ။ (ဂဂ)	တပ်ရင်း(၃)။ စိန်တိုး၊ အင်အားစုဆဲ။ (၃)	တောင်ပိုင်းတိုင်း။ ဗိုလ်ရန်နိုင်နှင့် အင်အား ၅ဝ ရှိပြီး တိုင်းတပ်ကို တင်ငွေနှင့် သန်းလွင် က ခေါင်းဆောင်ပြီး လူအင်အား ၂၅ဝ ရှိသည်။
ခေါင်းဆောင်ပြီး ၁၅ဝ ခန့်ရှိသည်။
တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ စုစုပေါင်းသောင်းကျန်းသူအင်အား
လည်း ကောင်း၊ အိန္ဒိယတပ်မတော်၏ ထိုးစစ်များကို ရှောင် တိမ်းရန်သော်လည်းကောင်း ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းသူ များနှင့် ဆက်သွယ်၍ ဝင်ရောက်လှုပ်ရှား
ထောက်ခံသူများ လည်း ရှိခဲ့သည်။  သို့သော်  ထိုစဉ်က  စစ်ရေးအရ အင်အားအကြီးမားဆုံးသော သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့ အစည်းမှာ ကေအင်န်ယူများဖြစ်သည်။
ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အပြင် ဒေသခံ ပြည်သူလူထုကလည်း လက်မခံတော့ပေ။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင်လည်း ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၊
=ဗိုလ်သက်ထွန်းနှင့်ဗကပအနောက်မြောက်တိုင်း=
ဗိုလ်သက်ထွန်း
ပါဝင် ကြသည်။ ဗကပ ဗဟိုသည် ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် ချုပ်ငြိမ်း လုနီးပါးအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရရာ အဝေးရောက် ပါတီက အရှေ့မြောက်ဒေသ ဗကပ မီးကိုမွှေး
ဦးထွန်းမြိုင် (ကွယ်လွန်)နှင့်  ဒေါ်သိမ်း (ကွယ်လွန်)တို့မှ ၁၉၂၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၃ရက် တွင် အောင်လံမြို့၂၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဗိုလ်သက်ထွန်း ၏အခြား
စတင်ကျောင်းနေပြီး၊ ထို့နောက် ဖခင်၏အလုပ် အကိုင်အရ တောင်တွင်းကြီး၊ ကျုံပျော်မြို့များတွင် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရသည်။ ၁၉၄၃  ခုနှစ်တွင် ပေါင်းတည်မြို့၌
ဗိုလ် သက်ထွန်းသည် အမှတ်(၁)ဗမာ့သေနတ်ကိုင်တပ်ရင်း ကို ဦးစီးပြီး သရက်မြို့မှအကျဉ်းထောင်ကို ဖွင့်ပေးခဲ့ သည်။ ငွေတိုက်ကိုသိမ်းယူကာ အမှတ်(၉) စစ်ရဲ
ဗိုလ်သက်ထွန်းသည် တောခိုတပ်ရင်းအင်အားစု များကို ဖွဲ့စည်း၍ တော်လှန်သောဗမာ့တပ်မတော် အမည်ဖြင့် သီးခြားလှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဗိုလ်သက်ထွန်း၏
၁၉၄၉ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် ပြည်ထောင်စုစစ်ရဲ တပ်ရင်း အမှတ်(၂ဝ) နှင့် အမှတ်(၁၆)တို့တောခိုတပ် များနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ပြီး မြို့ကြီး၊ မြို့ငယ်များကို သိမ်း ပိုက်
နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်၊ မတ်လ ၁၁ ရက်တွင် ပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီညီညွတ်ရေးတပ်ပေါင်းစုပြိုကွဲသွားရာ ဗိုလ်သက်ထွန်းသည် ပြည်သူ့ရဲဘော်များ
တပ်မဟာဌာနချုပ်စခန်းကို တိုက်ခိုက်ရန်ကြိုးစားခဲ့ သည်။ သို့သော် မအောင်မြင်ဘဲ ဗိုလ်သက်ထွန်း၏ဝမ်းဗိုက်တွင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။  ဗိုလ်သက်ထွန်းသည်
တိုက်တိုင်းအောင်(၇) အင်အား စုများနှင့်အတူ လက်နက်ချအလင်းဝင်လာခဲ့လေသည်။
ဗကပအနောက်မြောက်တိုင်းတပ် (သို့မဟုတ်) တိုက်တိုင်းအောင်(၇)
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည်  သရက်ခရိုင်၊ မင်းဘူးခရိုင်နှင့် ပခုက္ကူခရိုင်တို့ကို အနောက်မြောက်တိုင်း ဟုသတ်မှတ်ထားသည်။ အနောက်မြောက်တိုင်းပါတီ
နည်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမာခံသူလျှိုများ အသုံးပြု ၍ လည်းကောင်း၊ သစ္စာဖောက် ပဉ္စမံတပ်သားများအား မြုပ်နှံမွေးမြူ၍လည်းကောင်း  စနစ်တကျသတင်း
ထောက်လှမ်းရယူပြီး အနိုင်ရရှိရန်သေချာမှ တိုက်ခိုက်ခဲ့ ခြင်းဖြစ်သည်။ ဗိုလ်သက်ထွန်းသည် မိမိအတွက်အကျိုး အမြတ်မရှိနိုင်သောတိုက်ပွဲများကို ရှောင်ရှားပြီး
ဗကပ အနောက်မြောက်တိုင်းမှပြဿနာများ
သရက်ခရိုင်တပ်သည်လည်း ၁၉၆၈ ခုနှစ်တစ်နှစ်လုံး အဆက်အသွယ်မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဗိုလ်သက်ထွန်း သည် အမ်းတိုက်ပွဲ၊ စေတုတ္တရာတိုက်ပွဲများတွင် အနိုင်
ရခဲ့သော်လည်း သရက်ခရိုင်တပ်အထိနာခြင်းအတွက် တာဝန်ရှိသူဟု ဗကပဗဟိုက  သုံးသပ်ခြင်းကိုခံခဲ့ရ သည်။ ဗိုလ်သက်ထွန်းသည် ထိုးစစ်ကိုထိုးစစ်ဖြင့်
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ခေတ်သစ်အဆင့်(၅) စစ်ဆင်ရေးသည်  အနောက်မြောက်တိုင်းတပ်အတွက် အထောက်အပံ့ဖြစ်နေသော တောင်ပေါ်ချင်းရွာ ၇၅ ရွာခန့်ကို
(ဂ)	တပ်များ၊ စစ်ကြောင်းများကို လုံးဝအတွေ့ မခံရ။
(ဆ)	အာဏာနီနယ်မြေတွင်  ယခင်နှစ်က တစ်အိမ် ၁၅ ကျပ်နှုန်းကောက်ခံရာမှ ယခု နှစ်တွင် ထွက်ကုန်တန်ဖိုး၏ ၁ဝ ရာခိုင်နှုန်း ကောက်ခံမည်။
(ဂ)	ဦးဟန်သိမ်း၊ ကံကျောရွာ
(ဈ)	ဦးစံခင်၊ ဆင်ဖြူကံရွာ
(ဋ)	ဦးရွှေပိုင်၊ စမ်းကြီးရွာ
တိုက်ပွဲမှာ ကျည်မျိုးစုံ ၁ဝ၅၈ တောင့်ကုန်တယ်၊ ဒီလို သာ ဆက်လုပ်သွားရင် တပ်ပျက်မှာပဲ၊ ကျည်ဆန်တွေ ဒလဟောသုံးကြတယ်၊ ငါမဟုတ်တာ မပြောဘူး၊ ငါ
တိုင်းတပ်တွင် လူအင်အား ၂၅ဝ ခန့်မှာ လက်နက် ကိုယ်စီကိုင်နိုင်သော်လည်း ခဲယမ်းအနေနှင့်မူ ၇ ဒသမ ၆၂ မမ ကျည် ၁၅ဝဝ တောင့်၊ ဒသမ ၃ဝ၃ ကျည် ၁ဝဝဝ
ခန့်၊ ဒသမ ၃ဝ ကျည် ၁ဝဝဝ ခန့်နှင့် လက်ပစ် ဗုံး ၁ဝဝ ခန့်သာ လက်ကျန်ရှိနေသည်။ ထိုခဲယမ်း အင်အားမှာ လူအားလုံးပါဝင်သည့် တိုက်ပွဲတစ်ပွဲကိုပင်
နောင်ပိုးရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
ဗကပ အနောက်မြောက်တိုင်းမှပြဿနာများ
လှမ်းခြင်း၊ ကျေးရွာသားအမာခံများမှတစ်ဆင့် သတင်း ထောက်လှမ်းခြင်းစသော လုပ်နည်းလုပ်ဟန်များဖြင့် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုရယူလျက်ရှိရာ တပ်မတော်
''ကြေးစားတပ်တွေ တစ်ပြည်လုံးမှာ စစ်ရေးအရ ရှုံးနိမ့်နေတယ်၊ ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်း၊ ပဲခူးရိုးမ၊ သရက် အနောက်ပိုင်းခရိုင်များမှာ အရှုံးနဲ့အဆုံးသတ်နေရတယ်၊
ညလှုပ်ရှားတဲ့ပြောက်ကျားစစ်ကို ဆင်နေတယ်၊ ရွာတွေမှာ ညမအိပ်ဘဲနေတယ်၊ စခန်းမှာ ရှိတဲ့တပ်တွေကလည်း ကုပ်နေပြီး သတိနဲ့အပြင်ထွက် နေတယ်၊
များထိတွေ့တိုက်ခိုက်ကြရာတွင်လည်း တိုင်း၊  ခရိုင် တပ်များအရှုံးများပြီး လုံးပါးပါးလာသည်။ ထိုကဲ့သို့သော  ထိတွေ့မှုများမှာလည်း  ဗိုလ်သက်ထွန်း၏အင်အားစု
''၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင်  မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်း ကျဆုံးခဲ့ရ၏၊ ၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် ပဲခူးရိုးမတိုင်းကျဆုံး ခဲ့သော ကျွန်တော်တို့၏မဟာဗျူဟာကြီးအနေ
အနောက်မြောက်တိုင်းနယ်မြေမှာ သုံးခရိုင် အနက် နှစ်ခရိုင်ကျဆုံးပြီး တစ်ခရိုင်သာ အသက် ငွေ့ငွေ့ကျန်ရှိနေတော့သည်။ ကျွန်တော်၏
စစ်ရေးပြင်ဆင်မှုနှင့် အခြေစိုက်စစ်စခန်းများ တည်ဆောက်ခြင်း
ဆိုသူဖြစ်ပြီး 'ပျက်စီးနေတဲ့နိုင်ငံသို့ ဦးနုပြန်နိုင်ရေး အခွင့်အလမ်းများကား အဘယ်နည်းဟူသော ခေါင်းစဉ်ငယ်ဖြင့် အောက်ပါအတိုင်းရေးသားထားသည် ကို
''ရှမ်းပြည်မှ နှစ်စဉ် တန် ၂ဝဝ နှင့် ၂၅ဝ ခန့်သောဘိန်းစိမ်းများသည်  ဒုတိယကမ္ဘာစစ်က လမ်းဟောင်းအတိုင်း အင်ဒိုချိုင်းနား၊ ထိုင်းနှင့် အနောက်ကမ္ဘာသို့
လှယ်များသည် လက်နက်မည်မျှရခဲ့သည်ကိုသော် လည်းကောင်း၊ တပ်ရင်းမည်မျှစုစည်းနိုင်ပြီကိုသော် လည်းကောင်း မှန်းဆရန်ပင်ခက်ခဲလှပေသည်။''
အတွက် လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ရှမ်းသောင်းကျန်းသူများ၊ ဘိန်းဂိုဏ်းများကလည်း ကွန်မြူနစ်ဆန့်ကျင်ရေးကို ဗန်း ပြ၍ အကူအညီရယူကာ ဘိန်းဈေးကွက်ဖွင့်လှစ်၍
(က)	အမှတ်(၁)တိုင်း။ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ရေးမြို့ နယ်၊ ဘုရားသုံးဆူတောင်ကြားနယ်စပ်မှ တိုက်ရိုက်အတိုင်းအတာအထွာဂ၁၂ မိုင်ကွာ ဝေးသော ထိုင်းနိုင်ငံ
(ထိုင်း စကားပြန်)၊ မစ္စတာချမ်း (တရုတ်ဖြူဗိုလ်မှူး ဟောင်း)၊ ကျော်သူရ  (ကြိုးမဲ့ကြေးနန်း ဆက်သွယ်ရေးသင်တန်းဆရာ)တို့ နေထိုင် ကြသည်။
ပြည်ပြေးအဖွဲ့အတွင်း၌ ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ် ထွန်းကားလာခြင်း
ပြည်ပြေးတို့သည် နိုင်ငံရေးအရ ဝါဒဖြန့်ခြင်း၊ ကြော်ငြာခြင်း၊ အကူအညီတောင်းခံခြင်း၊ စစ်ရေး ပြင်ဆင်ခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်နေစဉ်မှာပင် အခက်အခဲ
တင်ငွေ၏ညီ တင်ညွန့်နှင့်မောင်စိုးက အောင်မြေစခန်း၌ ရက်စက်စွာသတ်ဖြတ်လိုက်ကြလေ သည်။ ဤသို့ဖြင့် တင်ညွန့်နှင့်မောင်စိုးသည် လူသတ်ဝါဒကိုကိုင်စွဲကာ
အပြီးအပိုင်ထွက်ခွာသွားပြီး ဩစတြေးလျ နိုင်ငံသားအဖြစ် ခံယူခဲ့သည်။ လိင်ဖောက်ပြန်နေသူ လည်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နိုင်ငံခြားသူလျှိုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခု၏
ပြည်ပြေးအဖွဲ့အတွင်း ပဋိပက္ခနှင့်ပြဿနာများ
ဖော်နိုင်ရန် အပြင်းအထန်ကြိုးစားရလေတော့၏။
ပြည်တွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်ခြင်း
ခိုက်ရည်အကောင်းဆုံးဟုနာမည်ကြီးသူဖြစ်သည်။ သုံးပါတီခေါင်းဆောင်များမှာ  တစ်ဖက်နိုင်ငံသို့ ရှောင်တိမ်းထွက်ပြေးခဲ့ကြရသည်။ အသံလွှင့်အဖွဲ့လည်း
တိုင်းသစ်များဖွဲ့စည်းခြင်း
စောကြာဒိုးနှင့် ထိုင်းအာဏာပိုင်များပါဝင်သည်။ ပရာဖတ်ချရုသီယမ်၊ ထနွန်ကစ်တီကာချွန်၊ ဗိုလ်မှူးကြီး ပရာဆောင်တို့ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ နောင်ရိုးစစ်ဆင်ရေး
တောခိုလွယ်မော်အဖွဲ့
နောင်လိုင်မြို့စား၏ဒုတိယဇနီးမှ မွေးဖွားသော ခွန်ဆာသည် ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် ဆုတ်ခွာသွားသော တရုတ်ဖြူများနှင့်အတူ ဖော်မိုဆာအထိလိုက်ပါသွားခဲ့ သည်။
ကိုးကန့်ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့
ပူးပေါင်း၍ ဂျင်မီယန်းအား သွားရောက်နှိမ်နင်းတိုက် ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
တပ်ရင်း(၁)၏ တပ်ရင်းမှူးမှာ လူကျုံးရှင်ဖြစ်ပြီး မန်လင်ဒေသ(အက်စ်ယူ -၂၂၉၈)တွင် လှုပ်ရှားသည်။ တပ်ရင်း(၂)၏ တပ်ရင်းမှူးမှာ  ကျန်ကျုံးချိန်ဖြစ်ပြီး