မြန်မာနိုင်ငံ_ရေနံလုပ်ငန်း
မြန်မာ့ရေနံ သမိုင်းအစ
တတိယအင်္ဂလိပ်-မြန်မာစစ်ပွဲအပြီး၌ ဗြိတိသျှအစိုးရက မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင် ဒေးဗစ်ကာဂျီး သည် ၁၈၈၆ ခုနှစ်၌ ဘီအိုစီကုမ္ပဏီကို ထူထောင်လိုက်၍ ရေနံလုပ်ငန်းအရပ်ရပ်ကို ချဲ့ထွင်သည်။ အခြားအကြံတူများ လက်မဦးမီ အစိုးရထံမှ ရေနံမြေ ရှာဖွေတူးဖော်ခွင့်ကိုလည်း အရယူလိုက်သည်။ ဓနိတော ရေနံချက်စက်ရုံကို ဖြန့်ချိရေးဌာနတစ်ခု အဖြစ်သုံး၍ သံလျင်ဘက်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ရွာအနီး၌ ရေနံချက် စက်သစ်တလုံးကို တည်ဆောက်၍ ရေနံချက်လုပ်စေသည်။ ရေနံမြေတွင်လည်း တွင်းတူးစက်ကိရိယာများကိုသုံး၍ ရေနံတူးဖော်စေပြီးလျှင် ကျွမ်းကျင်သော အလုပ်သမားများကိုလည်း ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ ခေါ်ယူအသုံးပြုလေသည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အချုပ်အချာအာဏာကို သိမ်းယူပြီးနောက်တွင် တော်တွင်း ၁ဝ၂ နှင့် အခြား ပိုင်ရှင်မပေါ်သော တွင်း ၂၇ တွင်းကို သိမ်းယူပြီးလျှင် ဘီအိုစီသို့ အငှားစာချုပ် ပြုလုပ်၍ လွှဲအပ်လိုက်သည်။ တွင်းရိုး တွင်းစားများ အစဉ်အဆက် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော တွင်းကုန်းနှင့် ဘေးမဲ့အရပ်ရှိ ရေနံမြေများကိုလည်း နယ်နိမိတ်သတ်မှတ် အတည်ပြု၍ ရေနံတွင်းရာများကိုပါ တပါတည်းဂဏန်း ချစေပြီးလျှင် မှတ်တမ်းတင်စေသည်။ ထိုမှတ်တမ်းများအရ တွင်းကုန်း ရေနံမြေ၏ ဧရိယာသည် ၂၉၅ ဧကဖြစ်၍ လက်တွင်းပေါင်း ၂ဝဝ ခန့်ရှိသည်။ ဘေးမဲ့ရေနံမြေသည် ဧရိယာ ၁၈၅ ဧက ဖြစ်၍ လက်တွင်း ၅ဝ ကျော်ရှိသည်။ တွင်းရာတစ်ခုနှင့် တစ်ခု ပေ ၆ဝ ခန့်ခွာ၍ တူးဖော်နိုင်သည်။ တော်တွင်းများ အပါအဝင် ဘီအိုစီက တူးဖော်ခွင့် ရရှိသော ရေနံမြေ ဧရိယာသည် ၄…၉၄၄ ဧက ဖြစ်၍ သုံးစတုရန်းမိုင်ခန့် ရှိသည်။ တွင်းရိုး တွင်းစားတို့၏ တွင်းများသည် လက်တွင်းများဖြစ်သည်။ ခရစ် ၁၈၈၈ ခုနှစ်ခန့်မှစ၍ ဘီအိုစီသည် စက်ကိရိယာသုံးသော စက်တွင်းများဖြင့် ရေနံတူးဖော်ခြင်းကို စတင်လုပ်ကိုင်လေသည်။ ရေနံချောင်း၌ ဘီအိုစီသည် အခြေတည်မိပြီးသည့်နောက်တွင် တွင်းရိုး တွင်းစားများ၏ တွင်းရာများကိုလည်း အငှားယူ၍ တွင်းသစ်များ ဖောက်လုပ်ရေးသို့ ရှေးရှူခဲ့သည်။ အချို့တွင်းရာများကိုလည်း တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူလိုက်သည်။ အငှားယူရာ၌လည်း အငှား စာချုပ်များကို တစ်ဖက်စောင်းနင်း ကျလှသော စည်းကမ်းချက်များဖြင့် ချုပ်ဆိုခဲ့ရာ၊ တွင်းရိုးတွင်း စားများမှာ တွင်းရာကို ငှားရလျှင်၊ ဆိုင်သာဆိုင်မပိုင်သော အဖြစ်သို့ ရောက်ကြရသည်။ ထိုသိ့ ပြုခြင်းမျိုးကို ဘီအိုစီသာမက နောင်ပေါ်ပေါက်လာသော အခြားနိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီကြီး များကလည်း ထိုလမ်းရိုးအတိုင်း လိုက်၍လျှောက်ကြသည်။ ဘီအိုစီသည် မြန်မာပြည်၌ လုပ်ငန်းစတင်စက အရင်းအနှီး စတာလင်ပေါင်တစ်သန်းခွဲဖြင့် လုပ်ငန်းတည်ခဲ့သည်။ နောင်အခါ စတာလင် ပေါင် ၁၈ သန်းအထိ တိုးတက်၍ အရင်းအနှီး မြှုပ်နှံခဲ့သည်။ ထိုကုမ္ပဏီသည် အိန္ဒိယပြည်၌သာမက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားရေနံလုပ်ငန်း ကြီးများနှင့်လည်း အဆက်အသွယ်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ရွိုင်ယယ်ဒပ်ချရှဲ ကုမ္ပဏီ၊ အင်္ဂလို -အီရေးနီးယန်း ရေနံကုမ္ပဏီကြီးတို့နှင့် ပို၍နီးစပ်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ အင်္ဂလို-အီရေးနီးယန်း ရေနံကုမ္ပဏီတွင် ဗြိတိသျှအစိုး ရက အစုရှယ်ယာ စတာလင်ပေါင် ၁၁ သန်းပါဝင်ထားလေသည်။ ဘီအိုစီသည် ၁၅ နှစ်ခန့် ရေနံမြေတွင် တစ်ဦးတည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာဖြင့် ရေနံထုတ်လုပ်ကာ ကြီးပွားနေခဲ့သည်။ နောင်အခါ နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီများသည် ရေနံလုပ်ငန်းအတွင်းသို့ အလျှို အလျှို ဝင်ရောက်လာခဲ့ရာ၊ ရေနံကုမ္ပဏီပေါင်း ၃ဝ ခန့်ရှိသည်။ ယင်းတို့အနက် (၁) အိုင်ဘီပီ ကုမ္ပဏီနှင့် (၂) ဘီဘီပီ ကုမ္ပဏီတို့သည် ထင်ရှားသော ကုမ္ပဏီကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ အိုင်ဘီပီ ကုမ္ပဏီသည် ၁၉ဝရ ခုနှစ်ခန့်က မြန်မာ့ ရေနံလုပ်ငန်းလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ စတီးဘရားသားကုမ္ပဏီက တည်ထောင်၍ အရင်းအနှီးငွေ တစ်ကုဋေဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်မဖြစ်မီကာလက ရေနံချက်စက်ရုံ တစ်ခုကို ဆိပ်ကြီး၌ ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ရေနံတင် သဘေသ္မာတစင်း ပိုင်၍ဗဟို ရေနံသိုလှောင်ရေးနှင့် ထုတ်ဝေရေးဌာနကို အိန္ဒိယ၌ဖွင့်လှစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ဘီဘီပီ ကုမ္ပဏီသည် ၁၉၁ဝ ပြည့်နှစ်မှ စတင်၍ မြန်မာ့ရေနံ လုပ်ငန်း၌ ဝင်ရောက်ကျက်စားသည်။ စတာလင်ပေါင် နှစ်သန်းခွဲဖြင့် အရင်းအနှီး စတည်ခဲ့သော်လည်း နောင်တစ်သန်းခွဲသို့ လျော့ချခဲ့သည်။ သီလဝါ၌ ရေနံချက်စက်ရုံတစ်ခု ဆောက်ခဲ့သည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်မတိုင်မီ ကာလအထိ ထိုကုမ္ပဏီမှ ထုတ်လုပ်သော ရေနံထွက် ပစ္စည်းများကို ဘီအိုစီကပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ယူ၍ ထုတ်ဝေရောင်းချခဲ့လေသည်။ အထက်ဖော်ပြပါ ကုမ္ပဏီကြီများသည် ရေနံထုတ်လုပ်မှုကို ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ အရိပ်အာဝါသကို ခိုလှုံ၍ တွင်တွင် ကျယ်ကျယ် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အခြား ကုမ္ပဏီကလေးများမှာ ကုမ္ပဏီကြီးများ၏ အရှိန်အဟုန်ကို မခံနိုင်ဘဲ နောက်ဆုတ် သွားခဲ့ကြရသည်လည်း ရှိသည်။ ကုမ္ပဏီကလေးများ၏ အစုရှယ်ယာများကို ကုမ္ပဏီ ကြီးများက ဝယ်ယူ၍ လက်ဝါးကြီး အုပ်ခဲ့သည်လည်း ရှိသည်။ တွင်းရိုးတွင်းစားများ၏ တွင်းရာများကိုလည်း နိုင်ငံခြား အရင်းရှင်များက ငှားယူ သည့်ပြင် အပိုင်ဝယ်ယူခြင်းလည်း ပြုကြသည်။ တွင်းရာများကို ကုမ္ပဏီများက အပြိုင်ဝယ်ယူ ကြရာ၊ မြန်မာမင်း လက်ထက်က ၁၅ ကျပ်သာ တန်ဖိုးရှိခဲ့သော တွင်းရာတစ်ခုသည် ကျပ်ငါးသောင်းအထိ ဈေးတက်ခဲ့သည်။ ထိုကုမ္ပဏီသည် အမေရိကန် ဓာတ်ဆီအကောင်းစားများကိုလည်း မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဈေးပေါပေါဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းများကြောင့် ဗြိတိသျှအစိုးရက ထိုကုမ္ပဏီကို ကန့်သတ်ချက်များ၊ တားမြစ်ချက်များဖြင့် လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်စေခဲ့ရလေသည်။